Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.451.2025.2.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z
przebudową drogi i budową zjazdu oraz brak opodatkowania
przekazania inwestycji gminie.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
drogi
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego w
    związku z przebudową fragmentu drogi gminnej i braku obowiązku naliczenia podatku
    VAT w związku z przekazaniem inwestycji drogowej gminie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka cywilna (REGON: (...), PKD: 68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi, prowadząca księgę przychodów i rozchodów, będąca
    czynnym płatnikiem VAT, forma opodatkowana - podatek liniowy), planuje realizację
    kolejnego etapu przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku magazynowego. W
    związku z tą inwestycją wystąpiono do Burmistrza (...) z wnioskiem o wydanie zezwolenia
    na lokalizację zjazdu z pasa drogowego drogi gminnej. Na mocy uzyskanej decyzji
    administracyjnej otrzymano zgodę na budowę zjazdu.
    Warunkiem tej zgody było zawarcie porozumienia z Gminą (...), zgodnie z którym Spółka -
    jako Inwestor - została zobligowana do przebudowy na własny koszt odcinka drogi
    gminnej nr (...), długości ok. 87 m, szerokość 5,5 m, wraz z wykonaniem dokumentacji
    projektowej na przebudowę drogi, a następnie nieodpłatnego przekazania
    zmodernizowanego fragmentu drogi gminie. Roboty budowlane zostały zakończone w
    dniu (...) czerwca 2025 r., co zostało potwierdzone podpisaniem protokołu odbioru robót
    przez uprawnionych przedstawicieli wykonawcy oraz inwestora. (...) sierpnia podpisano
    protokół nieodpłatnego przekazania drogi na rzecz urzędu gminy, która jest docelowym
    zarządcą tej drogi.
    Zjazd jest niezbędny w kontekście planowanej budowy budynku magazynowego,
    ponieważ jego lokalizacja musi być uwzględniona w projekcie budowlanym, a uzyskanie
    pozwolenia na budowę jest uwarunkowane decyzją o warunkach lokalizacji zjazdu.
    Ponadto wybudowanie i odbiór zjazdu są warunkiem koniecznym do uzyskania
    pozwolenia na użytkowanie obiektu. Po zakończeniu inwestycji budynek magazynowy
    będzie wynajmowany w ramach działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
    Pytania
      1. Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od faktur
        dotyczących przebudowy fragmentu drogi gminnej (która zostanie następnie
        przekazana gminie) oraz budowy zjazdu?
      2. Czy Spółka jest zobowiązana naliczyć VAT w związku z przekazaniem inwestycji
        drogowej gminie?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej ustawą o VAT, podstawowe zasady
    dotyczące odliczania podatku naliczonego stanowią, że: „W zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124”.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje wyłącznie w sytuacji łącznego spełnienia określonych warunków:

    Podmiotowego - odliczenia dokonuje podmiot będący podatnikiem VAT w rozumieniu art.
    15 ustawy.
    Przedmiotowego - towary i usługi, z tytułu których naliczony został podatek, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Z uregulowań ustawy o podatku od towarów i usług wyraźnie wynika, że dla realizacji
    prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między
    dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną.
    Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć
    charakter bezpośredni lub pośredni.
    O związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z
    całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak
    można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych
    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie
    przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości
    przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.
    W przedstawionym stanie faktycznym Spółka będzie osiągała przychody z wynajmu
    wybudowanej nieruchomości. Inwestycja polegająca na budowie magazynu wraz z
    niezbędną infrastrukturą towarzyszącą wpisuje się w zakres działań gospodarczych Spółki.
    Inwestycja drogowa, obejmująca przebudowę fragmentu drogi gminnej i budowę zjazdu,
    stanowi niezbędny element do uzyskania pozwolenia na użytkowanie nieruchomości, a
    tym samym do późniejszego jej wykorzystywania (wynajmowania).
    Wydatki na inwestycję drogową będą zatem związane z wykonywaną przez Spółkę
    opodatkowaną działalnością gospodarczą. W konsekwencji Spółce będzie przysługiwać
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o wartość podatku naliczonego z tytułu
    wydatków poniesionych na inwestycję drogową, która następnie zostanie nieodpłatnie
    przekazana Gminie.
    Ad 2. Obowiązek naliczenia VAT w związku z przekazaniem inwestycji drogowej gminie
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza
    podatnika. Kluczowe jest ustalenie celu takiego świadczenia. Opodatkowaniu podlegają te
    nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie
    mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa czy jego zyski. W omawianym
    zagadnieniu przebudowa drogi gminnej oraz budowa zjazdu jest niezbędna do pełnej
    realizacji przedsięwzięcia służącego sprzedaży opodatkowanej oraz do uzyskiwania
    przychodów z tej inwestycji. Przebudowa drogi gminnej będzie realizowana w interesie
    Spółki.
    Reasumując, nieodpłatne przekazanie wykonanej przebudowy drogi gminie będzie usługą
    wykonywaną przez Spółkę na rzecz gminy, którą należy uznać za nieodpłatne świadczenie
    usług na cele związane z prowadzonym przez Spółkę przedsiębiorstwem. W związku z tym
    nie będzie ono podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
        podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy – pozbawiają one
        podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym płatnikiem VAT i planują realizację
    kolejnego etapu przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku magazynowego. W
    związku z tą inwestycją wystąpiono z wnioskiem o wydanie zezwolenia na lokalizację
    zjazdu z pasa drogowego drogi gminnej. Na mocy uzyskanej decyzji administracyjnej
    otrzymano zgodę na budowę zjazdu.
    Warunkiem tej zgody było zawarcie porozumienia z gminą, zgodnie z którym Państwo -
    jako Inwestor - zostali zobligowani do przebudowy na własny koszt odcinka drogi gminnej
    wraz z wykonaniem dokumentacji projektowej na przebudowę drogi, a następnie
    nieodpłatnego przekazania zmodernizowanego fragmentu drogi gminie. Roboty
    budowlane zostały zakończone, co zostało potwierdzone podpisaniem protokołu odbioru
    robót przez uprawnionych przedstawicieli wykonawcy oraz inwestora oraz podpisano

    protokół nieodpłatnego przekazania drogi na rzecz gminy, która jest docelowym zarządcą
    tej drogi.
    Zjazd jest niezbędny w kontekście planowanej budowy budynku magazynowego,
    ponieważ jego lokalizacja musi być uwzględniona w projekcie budowlanym, a uzyskanie
    pozwolenia na budowę jest uwarunkowane decyzją o warunkach lokalizacji zjazdu.
    Ponadto wybudowanie i odbiór zjazdu są warunkiem koniecznym do uzyskania
    pozwolenia na użytkowanie obiektu. Po zakończeniu inwestycji budynek magazynowy
    będzie wynajmowany w ramach działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
    dotyczących przebudowy fragmentu drogi gminnej oraz budowy zjazdu.
    Z art. 86. ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość
    odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych – czyli gdy są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających
    opodatkowaniu.
    Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter
    bezpośredni lub pośredni.
    Bezpośredni związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika występuje
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub są
    niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy.
    Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez
    podatnika.
    Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy
    pojawia się, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania
    przedsiębiorstwa. Wówczas mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym
    samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było
    wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu,
    istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i
    usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością
    podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa jako całości. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na
    wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy,
    wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego,
    itp.
    We wniosku wskazali Państwo, że planują realizację kolejnego etapu przedsięwzięcia
    polegającego na budowie budynku magazynowego. W związku z tą inwestycją wystąpiono
    z wnioskiem o wydanie zezwolenia na lokalizację zjazdu z pasa drogowego drogi gminnej.
    Warunkiem tej zgody było zawarcie porozumienia z gminą, zgodnie z którym Państwo -
    jako Inwestor - zostali zobligowani do przebudowy na własny koszt odcinka drogi gminnej.
    Zjazd jest niezbędny w kontekście planowanej budowy budynku magazynowego.
    Wybudowanie i odbiór zjazdu są warunkiem koniecznym do uzyskania pozwolenia na
    użytkowanie obiektu. Po zakończeniu inwestycji budynek magazynowy będzie
    wynajmowany w ramach działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
    Zachodzi zatem związek przyczynowo-skutkowy między wydatkami dotyczącymi
    przebudowy drogi gminnej oraz budowy zjazdu z czynnościami opodatkowanymi, które
    będą Państwo wykonywać w ramach działalności gospodarczej przy wykorzystaniu
    budynku magazynowego, tj. jego wynajmem. Tym samym spełnione są przesłanki, o
    których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy.

    Przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dotyczących
    przebudowy fragmentu drogi gminnej oraz budowy zjazdu. Przy czym prawo to
    przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88
    ustawy.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również obowiązku naliczenia podatku VAT w związku z
    przekazaniem inwestycji drogowej gminie.
    Katalog czynności opodatkowanych zawiera art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim
    rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które
    zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. Stronami tego stosunku
    są:
        odbiorca (nabywca) usługi, oraz
        podmiot świadczący usługę.
    Usługa jest czynnością opodatkowaną co do zasady w sytuacji, kiedy jest odpłatna, czyli
    gdy istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za
    wykonanie usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek
    pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że ze
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć TSUE.
    W wyroku z 3 marca 1994 r. w sprawie C#16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der
    Omzetbelasting Leeuwarden, Trybunał zauważył, że:
      „Czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny
      między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie
      wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość
      faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    W wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG, ECLI:EU:C:2011:700 Trybunał wskazał:

      „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
      transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie.
      Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez
      bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym
      świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT.
      W tym świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1
      szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy
      usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje
      wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez
      usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej
      usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKGKraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47).
      Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w
      rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między
      wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r.
      w sprawie C-40/09 Astra Zeneca UK i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się zatem,
    że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane.
    Zatem z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w
    sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje
    adekwatny związek.
    Zgodnie z ustawą, usługi o charakterze nieodpłatnym, jako niemieszczące się w zakresie
    opodatkowania tym podatkiem, co do zasady nie podlegają opodatkowaniu.
    W ściśle określonych przypadkach opodatkowaniu podatkiem VAT podlega również
    nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług.
    Art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie
    towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało, w całości lub w
    części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
    tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Oznacza
    to, że przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika w formie
    darowizny uznaje się za odpłatną dostawę towarów, o ile podatnikowi przysługiwało, w
    całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części
    składowych.

    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to
    nieodpłatne przekazanie towarów nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i
    nie będzie rodziło obowiązków w zakresie podatku od towarów i usług.
    Art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Aby ustalić, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli
    nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności, wówczas
    nie można uznać takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające
    opodatkowaniu.
    Opodatkowaniu podlegają natomiast te usługi, których cel nie wiąże się z prowadzoną
    działalnością. Usługi niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej to wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami tej działalności. Oznacza
    to usługi, które nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski,
    wizerunek, odbiór przez kontrahentów.
    W analizie sprawy pomocne będą przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
    publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889) oraz ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych:
      1. Budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową
        należy do inwestora tego przedsięwzięcia.
      2. Szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg, o których mowa w ust. 1,
        określa umowa między zarządcą drogi, a inwestorem inwestycji niedrogowej.
    Art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 47 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
        praw rzeczowych.
      2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
        uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
        przedmiotu odłączonego.
    Art. 48 Kodeksu cywilnego:

      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Przytoczony powyżej przepis 48 Kodeksu cywilnego łączy się z art. 191 Kodeksu cywilnego,
    wyrażającym klasyczną zasadę superficies solo cedit. Zgodnie z tym przepisem:
      Własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z
      nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
    Wzniesienie budynku, budowli w całości na cudzym gruncie ma miejsce z zachowaniem
    zasady superficies solo cedit. Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy
    (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej.
    Zgodnie zatem z zasadą „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady
    na tę nieruchomość, stają się one własnością właściciela gruntu.
    Zatem z punktu widzenia prawa cywilnego, nakłady poniesione na nieruchomość (np.
    wybudowanie budynku lub budowli oraz ulepszenie i modernizacja istniejących budynków
    lub budowli) stanowią część składową gruntu i tym samym własność właściciela gruntu.
    Wszystko to, co zostało trwale z gruntem złączone, stanowi bowiem jego część składową.
    W konsekwencji podmiot, który poniósł nakłady na nieruchomość, nie może ich sprzedać.
    Jednak ma on pewne prawo do tych nakładów i może je przenieść na rzecz innego
    podmiotu.
    W związku z tym gdy na gruncie, w sytuacji gdy nie stanowił on Państwa własności,
    ponieśli Państwo nakłady, stały się one częścią nieruchomości i przypadły właścicielowi.
    Nakłady te nie stanowią jednak towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy (tj. w
    szczególności rzeczy oraz ich części).
    W przypadku zbycia nakładów nie doszło do przeniesienia prawa do dysponowania
    towarami jak właściciel. Przeniesienie nakładów poniesionych w obcym środku trwałym
    nie stanowi dostawy towarów, gdyż nie ma tu odrębnej rzeczy, która mogłaby stanowić
    towar. Mimo to podmiot, który poniósł nakłady, dysponuje pewnym prawem do
    poniesionych nakładów i może to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Nakład jest
    prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego.
    Zatem czynność ta stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy. Z uwagi
    natomiast na fakt, że opisane przekazanie nastąpiło nieodpłatnie, kwestia uznania tej
    czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług powinna być rozważana na podstawie przepisów art. 8 ust. 2 ustawy.
    W przedmiotowej sprawie w sytuacji nieodpłatnego przekazania nakładów na
    przebudowę fragmentu drogi gminnej na rzecz Gminy (...) dochodzi do nieodpłatnego
    świadczenia usług związanego z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą.
    Planowany budynek magazynowy będzie wynajmowany w ramach działalności
    opodatkowanej podatkiem VAT.W ramach jego budowy niezbędne jest wykonanie zjazdu.
    Gmina uzależniła zgodę na budowę tego zjazdu od przebudowy na Państwa własny koszt
    odcinka drogi gminnej.
    Zatem związek Państwa świadczenia na rzecz Gminy z potrzebami prowadzonej przez
    Państwa działalności gospodarczej jest spełniony.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych usług nieodpłatnych,
    które nie spełniają wymienionego w nim warunku, tj. dotyczy tych usług nieodpłatnych,
    które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ten warunek nie jest
    spełniony, nie można potraktować usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i
    objąć jej zakresem opodatkowania VAT.
    W świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy nieodpłatne przekazanie zrealizowanej inwestycji
    drogowej nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT jako nieodpłatne świadczenie
    usług do celów Państwa działalności gospodarczej.

    Zatem nie są Państwo zobowiązani do naliczenia podatku VAT w związku z przekazaniem
    Gminie inwestycji drogowej.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych sprawa będzie rozpatrzona w
    odrębnym postępowaniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.