Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.806.2020.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-15
Teza: skutki podatkowe przekazania do celów prowadzonej działalności gospodarczej warzyw pochodzących z własnej uprawy
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza; koszt-koszty uzyskania przychodów; przekazanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2020 r. (data wpływu 13 października 2020 r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło w dniu 4 grudnia 2020 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania do celów prowadzonej działalności gospodarczej warzyw pochodzących z własnej uprawy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 19 listopada 2020 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.806.2020.1.AP, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w związku z art. 14h powołanej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano za pośrednictwem poczty w dniu 19 listopada 2020 r. (data doręczenia 23 listopada 2020 r.). W dniu 4 grudnia 2020 r. wpłynęło za pośrednictwem poczty uzupełnienie wniosku, nadane w dniu 30 listopada 2020 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, jako osoba fizyczna, od dnia 1 stycznia 2004 r. prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży hurtowej owoców i warzyw (PKD 46.31.Z). Wnioskodawca jest także rolnikiem prowadzącym gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. Powierzchnia Jego gospodarstwa rolnego wynosi 4,0878 ha przeliczeniowych. Wnioskodawca wytwarza produkty roślinne w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw, co stanowi działalność rolniczą w myśl art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „u.p.d.o.f.”). Proces uprawy warzyw polega na uprawach gruntowych, bez osłony, tunelów i szklarni. Produkcja warzyw nie będzie zaliczana przez Wnioskodawcę do działów specjalnych produkcji rolnej.

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym - zrezygnował ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca podlega również podatkowi dochodowemu od osób fizycznych - w formie podatku liniowego, a dla celów swojej działalności prowadzi księgi rachunkowe. Dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzi ewidencję sprzedaży.

Wnioskodawca zamierza dostarczać warzywa wyprodukowane we własnym gospodarstwie, zapakowane i posortowane do miejsca prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Na dostarczone produkty wystawi dowód wewnętrzny (przyjęcie zewnętrzne), dokumentujący ilość przeliczoną po cenie rynkowej, dostosowanej do jakości towaru (na podstawie art. 22 ust. 6a w zw. z art. 11 ust. 2 u.p.d.o.f.), zgodnie z zasadami ustalania cen z innymi zewnętrznymi dostawcami. Dokument wewnętrzny (przyjęcie zewnętrzne) będzie dostosowany do warunków zawartych w art. 21 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. W miejscu prowadzenia działalności gospodarczej warzywa będą chłodzone, pakowane i sortowane. Następnie będą dostarczane do odbiorców. Sprzedaż będzie prowadzona na rzecz wszystkich zainteresowanych podmiotów: osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej lub na rzecz osób fizycznych na potrzeby prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca do ceny sprzedaży doliczy koszty chłodzenia, pakowania, obróbki, transportu.

W piśmie, które wpłynęło w dniu 4 grudnia 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że wytwarza produkty roślinne w stanie przetworzonym - poddaje produkty roślinne we własnym zakresie obróbce, polegającej na sortowaniu, pakowaniu i oczyszczaniu produktów roślinnych w sposób pozwalający na ich transport do miejsca prowadzenia przez Niego działalności gospodarczej. Warzywa pochodzące z własnej działalności Wnioskodawcy będą podlegały przez Niego przetworzeniu we własnym zakresie w celu wykorzystania ich do dalszej odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej. Przetworzenie będzie polegało na chłodzeniu, pakowaniu, sortowaniu, oznaczeniu, zabezpieczeniu do transportu warzyw w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej. Warzywa nie będą poddawane obróbce w sposób przemysłowy, przy użyciu urządzeń przemysłowych, a ich skład się nie zmieni. Wnioskodawca zamierza osiągnąć roczny przychód ze sprzedaży warzyw w wysokości 500 000 zł (słownie: pięćset tysięcy złotych).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy można zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej wartość sprzedaży warzyw wyprodukowanych we własnym gospodarstwie rolnym?
2.  Czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej wartość nabycia warzyw z własnego gospodarstwa rolnego, wycenioną wg wartości rynkowej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1)

Wartość sprzedaży warzyw wyprodukowanych we własnym gospodarstwie rolnym może stanowić przychód z działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają opodatkowaniu od całości swoich przychodów, z wyłączeniem przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem działów specjalnych produkcji rolnej.

Jak stanowi art. 2 ust. 2 u.p.d.o.f., działalność rolnicza polega na wytwarzaniu produktów rolniczych w stanie naturalnym (nieprzetworzonym).

Pomimo tego, że Wnioskodawca jest rolnikiem, w przybliżonym zdarzeniu przyszłym, nabywane i sprzedawane przez Niego produkty roślinne są zmodyfikowane.

W związku z tym, że produkty nie znajdują się w stanie naturalnym (nieprzetworzonym), przychody, które mają być udziałem Wnioskodawcy, nie pochodzą z działalności rolniczej. Wnioskodawca wytwarza produkty roślinne w stanie nieprzetworzonym (naturalnym). Już przed etapem dostarczenia roślin do miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podlegają one wstępnej obróbce. Warzywa muszą zostać posortowane i zapakowane w sposób pozwalający na ich transport do miejsca prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Aby rośliny znajdowały się w stanie pozwalającym na ich dalszą sprzedaż konieczne jest dostarczenie ich przez Wnioskodawcę w uporządkowany sposób, tak by zabezpieczyć je przed zniszczeniem w trakcie podróży oraz ich wstępne oczyszczenie.

Działania Wnioskodawcy jako rolnika w tym zakresie są ściśle związane z prowadzoną przez Niego działalnością gospodarczą. Przetwarzanie produktów roślinnych i ich sprzedaż odbywa się przy zatrudnieniu osób na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze i ma zorganizowany charakter.

Następnie, w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, produkty roślinne ulegają dalszemu przetworzeniu, poprzez schłodzenie i ponowne pakowanie oraz transport do nabywców. Działania Wnioskodawcy dostosowane są do zaleceń klientów.

Ad. 2)

Wartość nabycia warzyw z własnego gospodarstwa rolnego, wycenioną według wartości rynkowej, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Wnioskodawca traktuje warzywa wyprodukowane we własnym gospodarstwie rolnym jako surowiec do produkcji towaru przystosowanego do wymagań odbiorców.

Zgodnie z art. 22 ust. 6a u.p.d.o.f., przy nabyciu surowców z własnego gospodarstwa rolnego, do ustalenia kosztu nabycia należy zastosować cenę rynkową (art. 11 ust. 2 u.p.d.o.f.).

Wnioskodawca uważa, że istnieje związek przyczynowy poniesionych wydatków związanych z nabyciem roślin z własnego gospodarstwa rolnego, a osiągnięciem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. Rośliny produkowane przez Wnioskodawcę w gospodarstwie rolnym, które są nabywane w miejscu prowadzenia przez Niego działalności gospodarczej, są następnie sprzedawane nabywcom zewnętrznym, co generuje przychody. Istnieje zatem bezpośredni związek między poniesionymi wydatkami, a osiąganymi przychodami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

\- licząc od dnia nabycia.

Zgodnie z ww. definicją, podstawową cechą działalności rolniczej jest to, że ma ona na celu uzyskiwanie produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym. Oznacza to, że wszelkie produkty działalności rolniczej powstają wyłącznie na skutek działania normalnych biologicznych procesów wzrostu. Stan nieprzetworzony to taki stan produktu, który nie różni się zasadniczo od stanu, w jakim produkt znajdował się bezpośrednio po jego wytworzeniu.

Natomiast produkt przetworzony to taki, który na skutek zastosowanych względem niego procesów technologicznych nabrał nowych cech, właściwości.

W przypadku, gdy od dnia nabycia do dnia sprzedaży danego produktu rolnego nie został zachowany wskazany przez ustawodawcę minimalny okres przetrzymywania zakupionych roślin, w trakcie którego następuje ich biologiczny wzrost, albo jeśli podatnik prowadzi działalność polegającą na przetwórstwie roślin pochodzących z własnych upraw – nie jest to działalność rolnicza, lecz pozarolnicza działalność gospodarcza, z której przychody podlegają regulacjom zawartym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie zaś z art. 22 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   musi pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie może znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   musi być właściwie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań, braku nadzoru lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Podkreślić przy tym należy, że ciężar wykazania związku przyczynowo-skutkowego kosztu z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Zgodnie z art. 22 ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w celu ustalenia wartości zużytych w pozarolniczej działalności gospodarczej lub w działach specjalnych produkcji rolnej surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji roślinnej lub zwierzęcej oraz z własnej gospodarki leśnej, stosuje się odpowiednio art. 11 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika Wnioskodawca, jako osoba fizyczna, od dnia 1 stycznia 2004 r. prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży hurtowej owoców i warzyw. Jest także rolnikiem prowadzącym gospodarstwo rolne. Powierzchnia Jego gospodarstwa rolnego wynosi 4,0878 ha przeliczeniowych. Wnioskodawca wytwarza produkty roślinne w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw, co stanowi działalność rolniczą w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Proces uprawy warzyw polega na uprawach gruntowych, bez osłony, tunelów i szklarni. Produkcja warzyw nie będzie zaliczana przez Wnioskodawcę do działów specjalnych produkcji rolnej. Wnioskodawca podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych – w formie podatku liniowego, a dla celów swojej działalności prowadzi księgi rachunkowe. Dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzi ewidencję sprzedaży. Wnioskodawca zamierza dostarczać warzywa wyprodukowane we własnym gospodarstwie, zapakowane i posortowane do miejsca prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Na dostarczone produkty wystawi dowód wewnętrzny (przyjęcie zewnętrzne), dokumentujący ilość przeliczoną po cenie rynkowej, dostosowanej do jakości towaru (na podstawie art. 22 ust. 6a w zw. z art. 11 ust. 2 u.p.d.o.f.), zgodnie z zasadami ustalania cen z innymi zewnętrznymi dostawcami. Dokument wewnętrzny (przyjęcie zewnętrzne) będzie dostosowany do warunków zawartych w art. 21 ustawy o rachunkowości. W miejscu prowadzenia działalności gospodarczej warzywa będą chłodzone, pakowane i sortowane. Następnie będą dostarczane do odbiorców. Sprzedaż będzie prowadzona na rzecz wszystkich zainteresowanych podmiotów: osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej lub na rzecz osób fizycznych na potrzeby prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca do ceny sprzedaży doliczy koszty chłodzenia, pakowania, obróbki, transportu.

Warzywa pochodzące z własnej działalności Wnioskodawcy będą podlegały przez Niego przetworzeniu we własnym zakresie w celu wykorzystania ich do dalszej odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej. Warzywa nie będą poddawane obróbce w sposób przemysłowy, przy użyciu urządzeń przemysłowych, a ich skład się nie zmieni.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz powyższe przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że wartość sprzedaży warzyw pochodzących z własnej uprawy z gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy, które będą podlegały przez Niego przetworzeniu we własnym zakresie w celu wykorzystania ich do dalszej odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej oraz, które nie będą poddawane obróbce w sposób przemysłowy, przy użyciu urządzeń przemysłowych, może stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w cytowanym art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, kosztem uzyskania przychodów z działalności gospodarczej Wnioskodawcy będzie, zgodnie z art. 22 ust. 6a w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość nabycia warzyw pochodzących z własnej uprawy z gospodarstwa rolnego, określona na podstawie cen rynkowych, stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu oraz czasu i miejsca uzyskania.

Z uwagi na powyższe stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli opis przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym, wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.