Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.704.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Zwolnienie z opodatkowania odszkodowania wypłaconego na
podstawie ugody sądowej.
Słowa kluczowe: kodeks-kodeks pracy
obowiązek-obowiązek płatnika
odszkodowania
pracownik
ugody-ugoda sądowa
umowa-wypowiedzenie umowy
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych
    jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    12 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 sierpnia 2025 roku o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia z opodatkowania odszkodowania
    wypłaconego na podstawie ugody sądowej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:
      (...);
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      (...).
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Zainteresowana będąca stroną postępowania (dalej: Spółka) świadczy usługi (...).
    Przedmiotem przeważającej działalności Spółki, wpisanym do Krajowego Rejestru
    Sądowego jest (...).
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania, Pan (...) (dalej: Pracownik), począwszy od
    (...) czerwca 2016 r., świadczył w Spółce pracę w pełnym wymiarze czasu pracy na
    stanowisku (...), na podstawie umowy o pracę z (...) maja 2016 r. zawartej na czas
    nieokreślony. Umowa ta została następnie zmieniona (1) aneksem (...) z (...) stycznia 2017
    r., (2) porozumieniem zmieniającym z (...) kwietnia 2020 r., (3) aneksem (...) z (...) marca
    2022 r., (4) aneksem (...) z (...) lutego 2023 r.
    W okresie od (...) stycznia 2022 r. do (...) stycznia 2023 r. Pracownik pełnił również funkcję
    członka zarządu w Spółce. (...) stycznia 2023 r. odbyło się Nadzwyczajne Zgromadzenie
    Wspólników Spółki i odwołało Pracownika z funkcji członka zarządu. Uchwałą z (...) lutego
    2023 r. Pracownik został powołany w Spółce jako prokurent.
    Oświadczeniem z (...) lipca 2023 r., Spółka w trybie art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z 26 czerwca
    1974 r. Kodeks pracy (dalej: Kodeks Pracy) rozwiązała z Pracownikiem umowę o pracę bez
    zachowania okresu wypowiedzenia z przyczyn leżących po stronie Pracownika.
    (...) sierpnia 2023 r. Pracownik złożył pozew o zapłatę tytułem odszkodowania za
    niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, przed Sądem Rejonowym (...) pod
    sygnaturą akt (...). Dodatkowo Pracownik wystosował wobec Spółki powództwa o zapłatę
    wynagrodzenia za pracę wykonywaną w godzinach nadliczbowych wytoczone przed
    Sądem Okręgowym (...) pod sygn. akt (...) oraz o naruszenie dóbr osobistych pod
    sygnaturą (...).

    Spółka oraz Pracownik w dalszej części niniejszego wniosku będą określani łącznie jako
    Strony.
    Strony prowadziły rozmowy polubowne, żeby zakończyć dobrowolnie wszystkie sprawy
    toczące się w sądach z powództwa Pracownika przeciwko Spółce. (...) maja 2025 r. w
    sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym (...) pod sygnaturą akt (...) Strony zawarły
    ugodę sądową. W treści ugody sądowej Strony wskazały na zawartą umowę o pracę wraz z
    późniejszymi aneksami oraz porozumieniem zmieniającym. Ponadto Strony podały, iż
    zgodnie z umową o pracę obowiązywał sześciomiesięczny okres wypowiedzenia, a
    wynagrodzenie Pracownika wynosiło (...) złotych brutto miesięcznie.
    Mając na uwadze powyższe Strony zawarły ugodę, na mocy której:
    1. Spółka zobowiązała się zapłacić Pracownikowi odszkodowanie z tytułu
      nieuzasadnionego rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia
      zgodnie z art. 56 § 1 w zw. z art. 58 Kodeksu Pracy (dalej: Odszkodowanie) w kwocie
      (...) złotych i zobowiązała się ją zapłacić, w następujących terminach na rachunek
      Pracownika :
      a) I rata w wysokości (...) złotych w terminie do (...) kwietnia 2025 r.;
      b) II rata w wysokości (...) złotych w terminie do (...) maja 2025 r.;
      c) III rata w wysokości (...) złotych w terminie do (...) maja 2025 r.;
      d) IV rata w wysokości (...) złotych w terminie do (...) czerwca 2025 r.;
      e) V rata w wysokości (...) złotych w terminie do (...) lipca 2025 r.;
      f) VI rata w wysokości (...) złotych w terminie do (...) sierpnia 2025 r.;
      g) VII rata w wysokości (...) złotych w terminie do (...) września 2025 r.;
      h) VIII rata w wysokości (...) złotych w terminie do (...) października 2025 r.;
      i) IX rata w wysokości (...) złotych w terminie do (...) listopada 2025 r.
    2. Strony zgodnie oświadczyły, że przed dniem zawarcia ugody sądowej w sprawie
      prowadzonej przed Sądem Rejonowym (...) pod sygnaturą akt (...) Spółka wpłaciła
      tytułem zaliczki kwotę (...) złotych (I oraz II rata), co potwierdzają załączone do ugody
      potwierdzenia przelewów.
    3. Strony zgodnie oświadczyły, że odszkodowanie, o którym mowa powyżej, jest
      odszkodowaniem (naprawieniem wyłącznie szkody rzeczywistej poniesionej przez
      Powoda) z tytułu nieuzasadnionego rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę
      bez okresu wypowiedzenia, nie stanowi zaś rekompensaty za utracone wynagrodzenie
      ani inne utracone korzyści i nie należy jego utożsamiać z odszkodowaniem za
      skrócenie okresu wypowiedzenia.
    4. Pracownik cofa powództwo w pozostałym zakresie, to jest ponad ustaloną kwotę
      odszkodowania w wysokości (...) złotych.
    Ponadto, w treści ugody sądowej Pracownik oświadczył, iż zawarta ugoda:
    1) stanowi pełne i ostateczne uregulowanie wszystkich powstałych roszczeń,
      wynikających bezpośrednio lub pośrednio ze stosunku pracy łączącego Strony oraz
    2) iż w związku z zawartą ugodą nie posiada, na dzień zawarcia tej ugody, jakichkolwiek
      roszczeń w stosunku do Spółki, innych niż wynikające z tej ugody oraz
    3) zrzeka się wszelkich dalszych roszczeń w stosunku do Spółki, jakie bezpośrednio lub
      pośrednio wynikać mogą ze stosunku pracy łączącego Strony, a także, iż
    4) nie będzie podnosił w przyszłości na drodze sądowej, ani w żaden inny sposób
      jakichkolwiek roszczeń do Spółki, członków jej organów, personelu oraz wspólników,
      co do roszczeń powstałych przed dniem zawarcia ugody.

    Spółka oświadczyła, iż:
    1) zawarta ugoda stanowi pełne i ostateczne uregulowanie wszystkich powstałych
      roszczeń, wynikających bezpośrednio lub pośrednio ze stosunku pracy łączącego
      Strony oraz, iż
    2) w związku z zawartą ugodą nie posiada jakichkolwiek roszczeń w stosunku do
      Pracownika, a także
    3) zrzeka się wszelkich dalszych roszczeń w stosunku do Pracownika, jakie bezpośrednio
      lub pośrednio wynikać mogą ze stosunku pracy łączącego Strony. Ponadto Spółka
      oświadczyła, że nie będzie podnosić w przyszłości na drodze sądowej ani w żaden inny
      sposób jakichkolwiek roszczeń do Pracownika z jakiegokolwiek tytułu powstałego
      przed dniem zawarcia ugody.
    Strony zobowiązały się do wystąpienia wspólnie z wnioskiem o wydanie indywidualnej
    interpretacji podatkowej w zakresie implikacji podatkowych związanych z zawarciem
    ugody. W celu uniknięcia wątpliwości Strony ustaliły, że wypłata odszkodowania stanowi
    ciężar ekonomiczny Spółki.

## Pytanie

Czy Odszkodowanie w kwocie (...) złotych, należne Pracownikowi z tytułu zawartej ugody
    sądowej na podstawie art. 56 § 1 w zw. z art. 58 Kodeksu Pracy, podlega zwolnieniu z
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych i, w konsekwencji, na Spółce
    nie ciąży obowiązek pobrania i wpłaty zaliczki na podatek dochodowy z tytułu wypłaty
    Odszkodowania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, Odszkodowanie w kwocie (...) złotych, należne Pracownikowi z tytułu
    zawartej ugody sądowej na podstawie art. 56 § 1 w zw. z art. 58 Kodeksu Pracy, podlega
    zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych i, w
    konsekwencji, na Spółce nie ciąży obowiązek pobrania i wpłaty zaliczki na podatek
    dochodowy z tytułu wypłaty Odszkodowania.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: Ustawa PIT) za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy,
    pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowa odpłatnych.
    Art. 21 Ustawy PIT zawiera katalog przychodów zwolnionych z opodatkowania, w tym:
    zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 wolne od podatku dochodowego są otrzymane
    odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają
    wyprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na
    podstawie tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych
    przepisów, oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub
    zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych
    opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa
    w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465
    oraz z 2024 r. poz. 878, 1222, 1871 i 1965), z wyjątkiem:
    a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu
      wypowiedzenia umowy o pracę,

    b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach
      rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących
      pracowników,
    c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom
      pozostającym w stosunku służbowym,
    d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
    e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
      działalnością gospodarczą,
    f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem
      działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
    g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
    Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 3b Ustawy PIT odnosi się do innych odszkodowań i
    zadośćuczynień, których podstawą otrzymania jest wyrok lub ugoda sądowa i których
    wysokość lub zasady ustalania nie wynikają wprost z odrębnych ustaw lub aktów
    wykonawczych wydanych na podstawie tych odrębnych ustaw, o ile nie zostały one ujęte
    na liście wyłączeń.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b Ustawy PIT wolne od podatku dochodowego są inne
    odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej
    do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub
    zadośćuczynień:
    a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
      wyrządzono.
    Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z 26 maja 2025 r. (znak 0113-
    KDIPT2-3.4011.219.2025.2.GG):
      „Z racji tego, że odszkodowania i zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku
      lub ugody sądowej mogą korzystać ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy, zaś
      zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy ma "pierwszeństwo" przed
      zastosowaniem zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy, możliwość skorzystania
      przedmiotowego odszkodowania ze zwolnienia należy rozpatrywać we wskazanej
      wyżej kolejności”.
    Zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT wymaga łącznego spełnienia
    następujących warunków:
    1) otrzymane świadczenie musi być odszkodowaniem lub zadośćuczynieniem,
    2) odszkodowanie lub zadośćuczynienie musi być przyznane na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw bądź innych aktów wskazanych co do rodzaju w art. 21 ust. 1 pkt 3
      Ustawy PIT,
    3) wysokość bądź zasady ustalania odszkodowania lub zadośćuczynienia muszą wprost
      wynikać z ww. aktów,
    4) nie mogą zachodzić wyłączenia, o jakich mowa w lit. a-g art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT.
    W odniesieniu do ww. pkt 1, warto w tym miejscu przytoczyć stanowisko Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, który dokonując rozstrzygnięcia w zakresie skutków
    podatkowych odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, w
    piśmie z 10 kwietnia 2025 r. (znak: 0112-KDIL2-1.4011.218.2025.1.JK), stwierdził
    następująco:

      „Odwołując się do prawa cywilnego stwierdzić należy, że świadczenie
      odszkodowawcze to najogólniej świadczenie mające na celu naprawienie
      wyrządzonej szkody. Szkodą jest uszczerbek, jakiego doznał poszkodowany wbrew
      jego woli we wszelkiego rodzaju dobrach przez prawo chronionych. Chodzi więc
      zarówno o uszczerbek majątkowy, jak i niemajątkowy. Uszczerbek niemajątkowy jest
      określany terminem "krzywda". Pod tym pojęciem należy rozumieć wszelkie
      negatywne przeżycia człowieka wyrażające się zarówno w cierpieniu fizycznym, jak i
      psychicznym, wywołane czynem niedozwolonym. Do naprawienia krzywdy odnosi się
      termin "zadośćuczynienie", natomiast "odszkodowanie" wiąże się z naprawieniem
      uszczerbku majątkowego. W Kodeksie cywilnym, świadczenie odszkodowawcze
      wynika głównie z tytułu odpowiedzialności deliktowej (art. 415 i następne) lub
      odpowiedzialności kontraktowej (art 471 i następne), a co za tym idzie jest
      następstwem czynu niedozwolonego lub niewykonania, bądź nienależytego
      wykonania zobowiązania”.
    Odnosząc powyższe stwierdzenia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do
    świadczenia będącego przedmiotem niniejszego wniosku należy stwierdzić, że spełnia ono
    przywołaną powyżej definicję świadczenia odszkodowawczego. Jego celem jest bowiem
    naprawienie szkody, jakiej doznał Pracownik, w postaci pozbawienia go zatrudnienia, z
    naruszeniem przepisów Kodeksu Pracy.
    Podstawą wypłaty świadczenia jest art. 56 § 1 w związku z art. 58 Kodeksu Pracy.
    Ustawodawca określając w tych przepisach prawo pracownika i jednocześnie obowiązek
    pracodawcy posłużył się nazwą „odszkodowanie” w odniesieniu do świadczenia należnego
    pracownikowi. Zobowiązanie pracodawcy do wypłaty odszkodowania ma na celu
    nałożenie na niego sankcji za działania niezgodne z przepisami, a pracownikowi ma
    zagwarantować rekompensatę za szkodę, której doznał w związku z nieprawidłowym
    działaniem pracodawcy. Przedmiotem art. 56 § 1 oraz art. 58 nie jest uregulowanie zasad
    wypłaty wynagrodzenia ze stosunku pracy, te bowiem są zawarte w innych przepisach
    prawa pracy.
    Przedmiotowego świadczenia nie należy utożsamiać z przychodem ze stosunku pracy, o
    którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy PIT. Nie stanowi ono wynagrodzenia za jakąkolwiek
    wykonywaną pracę i nie jest powiązane z wykonywaniem obowiązków służbowych.
    Pracownik nie świadczył pracy w okresie przyjętym jako podstawa do określenia wartości
    świadczenia. Należy podkreślić, że przyjęta w ugodzie sądowej kwota Odszkodowania nie
    zawiera wartości dodatkowych świadczeń, co do zasady, należnych z tytułu stosunku
    pracy, takich jak ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Wartość świadczenia została
    określona zgodnie z przepisami Kodeksu Pracy, odnoszącymi się do odszkodowania na
    rzecz pracownika, w żaden sposób nie wynika ona z regulacji dotyczących zasad
    określania wynagrodzenia ze stosunku pracy. Jest to dodatkowa przesłanka
    przemawiająca za tym, że przedmiotowe świadczenie stanowi odszkodowanie, a nie
    przychód ze stosunku pracy.
    Charakter świadczeń wypłacanych pracownikom wskutek naruszenia ich praw w związku z
    niezgodnym z przepisami rozwiązaniem przez pracodawcę umowy o pracę jest
    przedmiotom rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartego w wyroku z
    3 grudnia 2024 r. (sygn. akt II FSK 333/22). Stanowi ono, iż świadczenia te mają
    odszkodowawczy charakter i nie stanowią wynagrodzenia z tytułu stosunku pracy. W
    uzasadnieniu swojego stanowiska Naczelny Sąd Administracyjny przywołał liczne
    orzeczenia Sądu Najwyższego, w tym:
      „W wyroku z dnia 6 stycznia 2009 r. sygn. akt II PK 117/08 (LEX nr 738349) Sąd
      Najwyższy stwierdził, że odszkodowania z tytułu rozwiązania umowy o pracę z
      naruszeniem prawa oraz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy nie mają
      charakteru periodycznego, tak jak wynagrodzenie za pracę, oraz majątkowo-

      przysparzającego, lecz charakter kompensacyjno-odszkodowawczy, ponadto nie
      odwzajemniają pracy i stąd nie mieszczą się w prawniczym (doktrynalnym) pojęciu
      wynagrodzenia za pracę”.
    Konsekwencją stwierdzenia, że odszkodowania z tytułu rozwiązania umowy o pracę z
    naruszeniem prawa, a takim jest przedmiotowe Odszkodowanie, mają charakter
    kompensacyjno-odszkodowawczy jest uznanie, że pozostają one w dyspozycji art. 21 ust.
    1 pkt 3 Ustawy PIT.
    Podsumowując, spełniony jest warunek zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w
    art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT, tj. przedmiotowe świadczenie stanowi odszkodowanie.
    Odnosząc się do kolejnego z warunków zwolnienia odszkodowania z opodatkowania, tj.
    występowania podstawy prawnej jego wypłaty oraz wysokości Spółka wskazuje, iż kwestię
    odszkodowania należnego pracownikowi w związku z niezgodnym z prawem
    rozwiązaniem przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia regulują przepisy
    Kodeksu Pracy.
    Zgodnie z art. 56 § 1 Kodeksu Pracy, pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę
    bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym
    trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy albo o odszkodowanie. O
    przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy.
    Art. 56 § 2 Kodeksu Pracy przewiduje, iż przepisy art. 45 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 45 § 2 sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania
    wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie
    takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o
    odszkodowaniu. Jeżeli przed wydaniem orzeczenia upłynął termin, do którego umowa o
    pracę zawarta na czas określony miała trwać, lub jeżeli przywrócenie do pracy byłoby
    niewskazane ze względu na krótki okres, jaki pozostał do upływu tego terminu,
    pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie.
    Zgodnie z art. 45 § 3 przepisu § 2 zdanie pierwsze nie stosuje się do pracowników, o
    których mowa w art. 39 i 177, oraz przepisach szczególnych dotyczących ochrony
    pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę, chyba że
    uwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy jest niemożliwe z przyczyn
    określonych w art. 411; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu.
    Zgodnie z art. 58 Kodeksu Pracy, odszkodowanie, o którym mowa w art. 56, przysługuje w
    wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. W przypadku rozwiązania umowy o
    pracę zawartej na czas określony odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia
    za czas, do którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za okres wypowiedzenia.
    Zgodnie z art. 60 Kodeksu Pracy jeżeli pracodawca rozwiązał umowę o pracę w okresie
    wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę bez
    wypowiedzenia, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie. Odszkodowanie
    przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas do upływu okresu wypowiedzenia.
    Odnosząc powyższe regulacje Kodeksu Pracy do okoliczności stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego, będącego przedmiotem niniejszego wniosku, Spółka pragnie
    wskazać, iż w treści zawartej ugody sądowej, Strony zawarły postanowienie, iż Spółka
    zapłaci Pracownikowi odszkodowanie z tytułu nieuzasadnionego rozwiązania przez Spółkę
    umowy o pracę bez wypowiedzenia zgodnie z art. 56 § 1 w zw. z art. 58 Kodeksu Pracy w
    kwocie (...) złotych.
    Odszkodowanie zostało więc przyznane na podstawie przepisów ustawy Kodeks Pracy,
    mianowicie na podstawie art. 56 § 1 w zw. z art. 58 i jego wysokość została określona przy
    zastosowaniu formuły wskazanej wprost (co należy podkreślić) w tych przepisach.
    Zgodnie z art. 58 Kodeksu Pracy, odszkodowanie, o którym mowa w art. 56, przysługuje w
    wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. W przedmiotowym stanie faktycznym

    i zdarzeniu przyszłym, jak zostało też wskazane w zawartej ugodzie sądowej, zgodnie z
    umową o pracę obowiązywał sześciomiesięczny okres wypowiedzenia, a wynagrodzenie
    Pracownika wynosiło (...) złotych brutto miesięcznie.
    Wynagrodzenie za okres wypowiedzenia stanowi więc kwotę (...) złotych, obliczoną wg
    poniższej formuły:
    6 (miesięcy) * (...) złotych (wynagrodzenie miesięczne brutto),
    która to kwota odpowiada wysokości Odszkodowania.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że warunki zwolnienia z opodatkowania, wynikające z
    art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT, oznaczone powyżej numerami od 1 do 3 zostały spełnione.
    Odnosząc się do ostatniego warunku, oznaczonego powyżej nr 4 należy przeanalizować,
    czy Odszkodowanie stanowi rodzaj świadczenia, który został wymieniony w katalogu
    świadczeń nie podlegających zwolnieniu z opodatkowania, wymienionych w lit. a-g art. 21
    ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT.
    Pkt a odnosi się do, określonych w prawie pracy, odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia
    okresu wypowiedzenia umowy o pracę.
    Zdaniem Spółki, Odszkodowanie, którego dotyczy niniejszy wniosek, nie stanowi odprawy
    ani odszkodowania z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę, o których
    mowa w pkt a. W szczególności, odszkodowania z tytułu nieuzasadnionego rozwiązania
    przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia nie należy utożsamiać z
    odszkodowaniem z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia. Przesłanki wypłaty każdego z
    tych rodzajów odszkodowań to odrębne zdarzenia zdefiniowane w różnych przepisach
    Kodeksu Pracy.
    Przepisy prawa pracy, stanowiące podstawę prawną wypłaty odpraw i odszkodowań z
    tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę, do których ustawodawca odwołał
    się w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. a Ustawy PIT, są przepisami odrębnymi od przepisów prawa
    pracy, na podstawie których Spółka zobowiązała się do wypłaty Odszkodowania, tj. art. 56
    § 1 w zw. z art. 58 Kodeksu Pracy. Mianowicie, zasady wypłaty odpraw różnego rodzaju są
    uregulowane w art. 75, art. 77 § 3 pkt 3, art. 92 § 1 oraz art. 93 Kodeksu Pracy. Z kolei
    zasady wypłaty odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę są
    uregulowane w art. 361 Kodeksu Pracy.
    Przedmiotowe Odszkodowanie nie stanowi również żadnego ze świadczeń, nie
    podlegających zwolnieniu z opodatkowania, wymienionych w lit. b-g art. 21 ust. 1 pkt 3
    Ustawy PIT.
    Skoro więc świadczenie na rzecz Pracownika, będące przedmiotem niniejszego wniosku,
    jest odszkodowaniem, które zostało przyznane i obliczone na podstawie przepisów
    Kodeksu pracy, a ponadto nie mają zastosowania wyłączenia uniemożliwiające zwolnienie
    z opodatkowania, to należy stwierdzić, że wszystkie warunki zwolnienia z opodatkowania,
    wskazane w treści art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT zostały spełnione i w konsekwencji
    przyznane Odszkodowanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Analogicznie rozstrzygnął Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w odniesieniu do
    skutków podatkowych wypłaty odszkodowania na podstawie art. 56 Kodeksu Pracy. W
    piśmie z 22 marca 2013 r. (znak ITPB2/415-1169/12/RS) stwierdził następująco:
      „W przedmiotowej sprawie odszkodowanie przysługujące byłemu pracownikowi
      Wnioskodawcy w związku z niezgodnym z prawem rozwiązaniem umowy o pracę jest
      odszkodowaniem zasądzonym wyrokiem sądowym, a podstawą jego zasądzenia jest
      art. 56 § 1 Kodeksu pracy. Oznacza to, iż ww. pracownikowi przyznano
      odszkodowanie, którego zasady ustalania i wysokość wynikają wprost z przepisów
      odrębnej ustawy, tj. Kodeksu pracy i równocześnie odszkodowanie to nie zostało
      wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. a-g ustawy o podatku dochodowym od osób

      fizycznych. A zatem odszkodowanie to podlega zwolnieniu od podatku dochodowego
      na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.
    Zdaniem Spółki, zwolnienie Odszkodowania z opodatkowania przysługuje na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT. Wystąpienie przesłanek zawartych w tym przepisie
    wyczerpuje listę warunków zwolnienia z opodatkowania. Nie jest konieczne
    weryfikowanie, czy zostały spełnione przesłanki zwolnienia wskazane w pozostałych
    przepisach art. 21 Ustawy PIT, odrębnych od art.21 ust. 1 pkt 3.
    Niemniej jednak w celu przedstawienia kompleksowej oceny okoliczności wypłaty
    Odszkodowania, Spółka wskazuje dodatkowo, że nie stanowi ono odszkodowania
    dotyczącego „korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
    wyrządzono”, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b lit. b.
    Spółka wskazuje, że Odszkodowanie nie dotyczy utraconych korzyści, lecz faktycznej
    szkody majątkowej, którą Pracownik uprzednio poniósł w związku z rozwiązaniem umowę
    o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w
    tym trybie. Odszkodowanie, przewidziane w art. 56 § 1 oraz art. 58 Kodeksu Pracy, do
    wypłaty którego Spółka zobowiązała się w zawartej ugodzie sądowej przywraca więc stan
    sprzed nieuzasadnionego rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez
    wypowiedzenia. Nie daje ono dodatkowych korzyści, tj. przysporzenia ponad prawa
    majątkowe posiadane przez Pracownika należne mu zanim doszło do wadliwego
    rozwiązania umowy. Pracownik nie wzbogacił się, stan jego posiadania nie uległ
    zwiększeniu. Celem Odszkodowania jest jedynie zrekompensowanie Pracownikowi
    szkody, którą stanowiło pozbawienie go należnych mu praw.
    Spółka podkreśla ponadto, że w odniesieniu do utraconych korzyści, o których mowa w
    art. 21 ust. 1 pkt 3b lit. b Ustawy PIT ustawodawca posłużył się określeniem „podatnik
    mógłby osiągnąć”. Stosując zasadę pierwszeństwa wykładni językowej przepisów prawa
    podatkowego Spółka wskazuje, że określenie to świadczy o hipotetycznym,
    przypuszczalnym wystąpieniu korzyści. Tymczasem w przedmiotowej sprawie prawa
    majątkowe należne Pracownikowi w związku z rozwiązaniem przez pracodawcę umowy o
    pracę wynikają wprost z przepisów Kodeksu Pracy i mają bezwarunkowy charakter w
    związku z ochroną stosunku pracy, która została zagwarantowana w przepisach prawa
    pracy.
    Tym samym, należy uznać, iż przedmiotowe Odszkodowanie nie dotyczy korzyści, które
    Pracownik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono, natomiast ma na celu
    jedynie naprawienie wyrządzonej szkody.
    Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, iż Odszkodowanie w kwocie (...)
    złotych, należne Pracownikowi z tytułu zawartej ugody sądowej na podstawie art. 56 § 1 w
    zw. z art. 58 Kodeksu Pracy, podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych i, w konsekwencji, na Spółce nie ciąży obowiązek
    pobrania i wpłaty zaliczki na podatek dochodowy z tytułu wypłaty Odszkodowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 w zw. z
    art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej.