Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.298.2025.2.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na działalność badawczo; rozwojową i ocena zaliczenia kosztów do kosztów
kwalifikowanych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
1

opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 30 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Działalność Wnioskodawcy
    X jest powstałym w wyniku wydzielenia w 2021 r. wiodącym dostawcą (...).
    Spółka na dzień złożenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej nie
    prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Spółka nie
    posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia
    30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2021
    r. poz. 706). Ponadto, Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w
    Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy CIT.
    X, jako jeden z najnowocześniejszych producentów w branży w Europie Środkowo-
    Wschodniej, wyznacza na swoim rynku standardy innowacyjności i niezawodności.
    Dysponuje dwoma zakładami produkcyjnymi zlokalizowanymi w (...) oraz (...), które
    znajdują się na terenach dawnych rafinerii. (...) produkowane przez X charakteryzują się
    wyjątkową jakością oraz trwałością, co czyni je idealnym rozwiązaniem do (...). W ofercie
    Wnioskodawcy znajdują się również (...). To nowoczesne rozwiązanie sprawdza się w
    realizacji nawet najbardziej wymagających projektów (...), zapewniając (...).
    Dla szerszego obrazu - Spółka jest częścią Grupy Kapitałowej Y, która ma ponad 30 lat
    doświadczenia na rynku (...), zarówno na terenie kraju, jak i poza jego granicami. Grupa
    Kapitałowa Y rozwija także (...). W kwietniu 2023 r., Grupa Kapitałowa Y sfinalizowała
    transakcję przejęcia aktywów (...) i dwóch zakładów produkcji (...) (obecnie jest to właśnie
    X, którego stan faktyczny jest przedmiotem niniejszego wniosku). Grupa Kapitałowa Y
    pełni tym samym funkcję (...).

    Mimo że X istnieje od 2021 r., kontynuuje wieloletnie tradycje produkcji (...)
    zapoczątkowane jeszcze pod marką poprzedniego właściciela.
    W ramach swojej działalności, na dzień składania niniejszego wniosku, Spółka produkuje
    m.in.:
    - (...),
    - (...),
    - (...),
    - (...),
    - (...)
    - dalej jako: „Produkty”.
    X jest dynamicznie rozwijającą się spółką, więc nie jest niewykluczone, że w przyszłości
    portfolio Produktów może się poszerzyć́.
    Przeważające PKD działalności Wnioskodawcy to – 19.20.Z – wytwarzanie i przetwarzanie
    produktów rafinacji ropy naftowej, a ponadto przedmiotem pozostałej działalności Spółki
    są:
    - 06 – górnictwo ropy naftowej i gazu ziemnego;
    - 09.1 – działalność usługowa wspomagająca eksploatację złóż ropy naftowej i gazu
    ziemnego;
    - 18.12 – pozostałe drukowanie;
    - 19.10.Z – wytwarzanie i przetwarzanie koksu;
    - 20.11 – produkcja gazów technicznych;
    - 20.13 – produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów nieorganicznych;
    - 20.14 – produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów organicznych;
    - 20.16 – produkcja tworzyw sztucznych w formach podstawowych;
    - 22.22 – produkcja opakowań z tworzyw sztucznych.
    X posiada dwa zakłady produkcyjne w (...) (woj. (...)) oraz (...) (woj. (...)).
    Dział rozwoju technologicznego
    Spółka dbając o stały rozwój i podążającą za nim konkurencyjność, prowadzi działalność
    B+R, mającą na celu stworzenie nowych lub udoskonalenie dostępnych technologii w
    oparciu o nowe surowce, ich odpowiednie mieszanki, innowacyjne technologie produkcji.
    W związku z powyższym, w ramach X, działa Zespół ds. Rozwoju i Technologii (NZT), który
    wraz z zakładem produkcyjnym w (...) (NZJ) oraz zakładem produkcyjnym w (...) (NZC),
    prowadzi wyżej wspomniane prace w sposób systematyczny i ciągły. Należy podkreślić, że
    pozyskiwaniem nowych surowców zajmuje się dedykowana komórka, której przewodzi
    Wiceprezes ds. handlowych (DH) i stanowi ona nierzadko inicjujący element projektów
    B+R realizowanych przez Spółkę.
    Prowadzone przez Spółkę, prace B+R są zasadniczo związane z głównymi liniami
    produktowymi oferowanymi przez X: (...).
    Dotychczas X wprowadził na polski rynek wiele nowatorskich produktów, takich jak m.in.
    (...).
    Ww. Zespół ds. Rozwoju i Technologii jest jednym z kluczowych elementów w rozwoju
    produktów Spółki. Wraz z wydelegowanymi pracownikami z innych komórek
    organizacyjnych firmy tworzą nieformalny zespół nazwany roboczo Działem rozwoju
    technicznego.

    W ramach Działu rozwoju technicznego, funkcjonują na moment składania niniejszego
    wniosku:
    - Wiceprezes ds. handlowych, do którego zadań należy:
      – określanie i budowanie rynku dla nowych przedsięwzięć i produktów;
      – tworzenie strategii działania i rozwoju Spółki oraz zapewnienie realizacji tej strategii,
        planów i programów działania w obszarze finansowym;
      – wytyczanie oraz aktualizacja celów operacyjnych w zakresie planów sprzedaży oraz
        wdrożeń nowych produktów;
      – planowanie i zarządzanie portfelem produktów (rozszerzanie, redukowanie
        asortymentu);
      – prowadzenie rozpoznania rynkowego w zakresie popytu, potrzeb produktowych i
        konkurencji.
    - Dyrektor produkcji i inwestycji, do którego zadań należy:
      – koordynowanie całokształtu prac dotyczących przedsięwzięć inwestycyjnych i
        remontowych, związanych z rozwojem technicznym i technologicznym w podległym
        mu obszarze;
      – udział w tworzeniu strategii Spółki dotyczącej produkcji (...) oraz utrzymania i
        rozbudowy infrastruktury produkcyjnej;
      – nadzorowanie rozwoju i optymalizacji technologii produkcji wyrobów w Zakładach
        Produkcyjnych (...);
      – rozwój i optymalizacja technologii produkcji wyrobów w Zakładach Produkcyjnych (...);
      – kontrolowanie jakości, badań i wymagań technicznych surowców, dodatków i
        wyrobów gotowych wytwarzanych w Zakładach Produkcyjnych (...);
      – opracowywanie dokumentacji technologicznej;
      – koordynacja prac laboratorium badawczo-ruchowego;
      – monitorowanie rynku materiałów (...), wyszukiwanie potencjalnych nowych
        możliwości produkcji, śledzenie zmian trendu w (...) na rynku krajowym i
        zagranicznym;
      – doradztwo techniczne związane z wyrobami (właściwościami produktów i ich
        zamierzonym zastosowaniem);
      – realizacja szkoleń (wewnętrznych i zewnętrznych) produktowych dla pracowników
        spółki oraz klientów;
      – udział w seminariach i konferencjach tematycznych, promowanie wyrobów Spółki na
        seminariach i konferencjach, utrzymywanie kontaktu w zakresie wykorzystania
        wyrobów Spółki z (...) oraz prezentacja wyrobów Spółki w trakcie spotkań (...);
      – przegląd zmieniających się przepisów prawnych w obszarze działalności oraz
        wdrażanie zmian.
    - Kierownik zespołu ds. rozwoju i technologii, do którego zadań należy:
      – rozwój i optymalizacja technologii produkcji wyrobów w Zakładach Produkcyjnych (...);
      – kontrolowanie jakości, badań i wymagań technicznych surowców, dodatków i
        wyrobów gotowych wytwarzanych w (...);
      – opracowywanie dokumentacji technologicznej;
      – koordynacja prac laboratorium badawczo-ruchowego;
      – monitorowanie rynku materiałów budowlanych, wyszukiwanie potencjalnych nowych
        możliwości produkcji, śledzenie zmian trendu w mieszankach (...) na rynku
        krajowym i zagranicznym;

      – doradztwo techniczne związane z wyrobami (właściwościami produktów i ich
        zamierzonym zastosowaniem);
      – realizacja szkoleń (wewnętrznych i zewnętrznych) produktowych dla pracowników
        spółki oraz klientów;
      – udział w seminariach i konferencjach tematycznych, promowanie wyrobów Spółki na
        seminariach i konferencjach, utrzymywanie kontaktu w zakresie wykorzystania
        wyrobów Spółki z (...) oraz prezentacja wyrobów Spółki w trakcie spotkań (...);
      – przegląd zmieniających się przepisów prawnych w obszarze działalności oraz
        wdrażanie zmian.
    - Laborant/Specjalista (Zespół ds. rozwoju i technologii), do którego zadań należy:
      – tworzenie koncepcji nowych produktów i rozwiązań;
      – tworzenie instrukcji technicznych, użytkowych dotyczących projektowanych
        produktów i rozwiązań;
      – sporządzanie opinii technologicznych dotyczących produktów i rozwiązań;
      – planowanie i realizacja indywidualnych programów badawczych wynikających z
        bieżących i przyszłych potrzeb Spółki;
      – kreacja nowych pomysłów i przekształcanie ich w innowacje;
      – prowadzenie bazy danych projektów badawczych dla Działu Rozwoju Technicznego
        (wprowadzanie projektów, ustalanie harmonogramów, aktualizacja postępu);
      – opracowywanie zakresów oraz przygotowywanie harmonogramów dla własnych
        projektów badawczych i nadzór nad ich realizacją;
      – opracowywanie (lub współpraca) finalnych wytycznych technologicznych stosowania
        nowych produktów i rozwiązań;
      – sporządzanie oraz badanie (...);
      – prowadzenie badań surowców, (...), oraz gotowych wyrobów.
    - Kierownik produkcji, do którego zadań należy:
      – prowadzenie produkcji wyrobów (...) zgodnie z planem produkcji, wymogami BHP i
        OS;
      – koordynacja działań w zakresie dozoru technicznego;
      – koordynacja i nadzór nad realizacją prób technologicznych.
    - Zastępca kierownika produkcji, do którego zadań́ należy:
      – prowadzenie produkcji (...) zgodnie z planem produkcji, wymogami BHP i OS;
      – koordynacja działań́ w zakresie dozoru technicznego;
      – koordynacja i nadzór nad realizacja prób technologicznych.
    - Mistrz (Załoga zakładu produkcyjnego), do którego zadań należy koordynacja prób
    technologicznych.
    - Aparatowy (Załoga zakładu produkcyjnego), do którego zadań należy realizacja prób
    technologicznych.
    Metodologia projektów B+R
    W spółce udało się skategoryzować prowadzone prace B+R uwzględniając kryterium
    celowościowe. Według tej klasyfikacji można wyróżnić rożne rodzaje projektów.
    Typ 1 - Rozwój nowego produktu lub usługi.
    Projekty z tej kategorii obejmują pełny cykl od koncepcji do komercjalizacji w przypadku
    wyrobów, które wcześniej nie występowały w portfolio Spółki ani nie były dostępne na
    rynku w zakresie zdefiniowanych parametrów technicznych czy właściwości użytkowych.

    Celem głównym takich projektów jest uzyskanie innowacyjnego (...), dodatku lub usługi
    serwisowej, który odpowiada na nowe wymagania regulacyjne, środowiskowe lub
    specyfikacje klientów.
    Etapy charakterystyczne:
    - Faza ideacyjna – analiza trendów, scouting surowców, studium wykonalności i wstępne
    badania laboratoryjne;
    - Prace rozwojowe – projekt receptury, symulacje reologiczne, weryfikacja (...);
    - Walidacja techniczna – testy na instalacji z oceną właściwości oraz odporności produktu;
    - Seria próbna walidacyjna – produkcja próbnej partii (rożnej wielkości) w zakładzie
    produkcyjnym;
    - Decyzja wdrożeniowa – opracowanie instrukcji technologicznej, karta katalogowa,
    dopuszczenia (...) (mogą wystąpić wszystkie wspomniane przykłady, lub tylko wybrane z
    nich).
    W przypadku tego typu projektów, występuje kluczowa niepewność w postaci możliwości
    nieosiągnięcia parametrów (np. temperatura mięknienia, penetracja, lepkości),
    kompatybilność́ nowych surowców z dodatkami modyfikującymi.
    Efektem projektów typu 1 jest nowa wiedza technologiczna oraz nowy produkt, którego
    Spółka wcześniej nie posiadała.
    Typ 2 - Rozwój istniejącego produktu lub usługi (optymalizacja parametrów, poszerzenie
    zastosowania).
    Kategoria skupia się na inkrementalnych innowacjach, przykładowo na:
    - pogłębionej optymalizacji parametrów technicznych,
    - rozszerzeniu zakresu zastosowań lub
    - dostosowaniu produktu do specyficznych wymagań kontraktowych.
    Celem głównym jest poprawa właściwości (np. odporność termiczna) albo adaptacja do
    nowych warunków eksploatacyjnych.
    Podczas prowadzenia projektów typu 2 dochodzi najczęściej do modyfikacji składu już
    istniejących produktów, np. poprzez zmianę dodatków modyfikujących.
    W ramach projektów typu 2, istnieje kluczowa niepewność polegająca na ryzyku uzyskania
    parametrów, które nie spełniają konkretnych wymogów dla produktów (...).
    Korzyść biznesowa wynikająca z tego typu projektów polega, przykładowo, na możliwości
    wejścia na rynki o surowszych specyfikacjach czy chociażby zwiększenie marży na
    istniejących produktach.
    Typ 3 - Nabycie nowej wiedzy dotyczącej zjawisk w celu potencjalnego zastosowania w
    procesie produkcji.
    Dotyczy badań eksploracyjnych ukierunkowanych na zrozumienie procesów i zależności
    materiałowych, które w horyzoncie kilku lat mogą zostać wykorzystane w praktyce
    produkcyjnej lub produktowej.
    Celem głównym projektów typu 3 jest pozyskanie danych umożliwiających przyszłe
    innowacje.
    Metodyka projektów typu 3 jest nakierowana głównie na badania laboratoryjne oraz testy
    konkretnych materiałów lub procesów produkcji.

    W przypadku takich rodzajów projektów występuje typowa niepewność naukowa, gdyż
    wyników nie da się przewidzieć w oparciu o dostępną wiedzę branżową lub zasób wiedzy
    Spółki.
    Typ 4 - Modyfikacja procesu produkcji.
    Zasadniczym celem projektów tego typu jest obniżenie kosztów produkcji, działanie
    proekologiczne, optymalizacja procesu produkcyjnego, poprawa jakości produkcji,
    uniknięcie reklamacji, zwiększenie sprzedaży itp. Podczas realizacji tego typu projektów
    pracownicy Spółki skupiają się na zmianach organizacyjnych lub technicznych w zakładach
    w celu redukcji kosztów, zwiększenia efektywności, ochrony środowiska lub poprawy
    jakości. Wiele projektów ma dużą skalę inwestycyjną i dotyczy infrastruktury krytycznej.
    Główne cele projektów typu 4:
    - Optymalizacja kosztowa – skrócenie czasu cyklu, obniżka zużycia energii, redukcja
    odpadów;
    - Działania proekologiczne;
    - Zwiększenie jakości produktu oraz niezawodności procesu produkcji.
    Etapy prac:
    - mapowanie procesu;
    - analiza przyczynowo-skutkowa;
    - testy pilotażowe;
    - walidacja procesu.
    Powyższe cele są realizowane przez pracę koncepcyjną pracowników Spółki – dążenie do
    założonego celu (np. przyspieszenia procesu produkcji), którego nie da się osiągnąć bez
    poszerzenia bazy wiedzy posiadanej przez Wnioskodawcę.
    Niepewność badawcza, w projektach tego typu, polega na ryzyku, dotyczącym spełniania
    wymaganych założeń bez pogorszenia parametrów produktu końcowego.
    Typ 5 - Modyfikacja procesu świadczenia usług
    Ten typ projektów obejmuje przedsięwzięcia, w których innowacja dotyczy sposobu
    dostarczania produktów klientom lub organizacji łańcucha dostaw, a nie innowacji w
    zakresie właściwości samego wyrobu.
    Celem głównym projektów typu 5 jest zwiększenie wartości dodanej dla odbiorcy poprzez
    chociażby rozwiązania logistyczne, szybszą reaktywność i lepszą kontrolę jakości w cyklu
    dostawy.
    Takie projekty charakteryzują się wysokim poziomem niepewności wynikającym z
    potrzeby integracji systemów czy chociażby utrzymania odpowiednich warunków dla
    produktów i półproduktów.
    Charakterystyka działalności B+R
    Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność B+R, zarówno w obszarze projektowym
    jak i procesowym ma zdaniem Spółki charakter twórczy. Pod pojęciem twórczości,
    Wnioskodawca rozumie, że czynności podejmowane w ramach działalności B+R mają
    oryginalny charakter oraz stanowią nowy wytwór intelektu. W obszarze działalności B+R,
    prace wymagają zupełnie nowego podejścia koncepcyjnego niż rozwiązania znane
    dotychczas Wnioskodawcy. Wymagają zaprojektowania od podstaw danego Produktu.
    Czynności przypadające na Działalność B+R są wynikiem określonych procesów

    myślowych, wymagających kreatywności. Realizowane projekty nie są prowadzone
    schematycznie, natomiast za każdym razem wymagają indywidualnego podejścia i
    projektu. Co więcej, Wnioskodawca tworzy oryginalne rozwiązania, które nie były
    dotychczas powielane na poziomie jego przedsiębiorstwa a niekiedy nawet
    opracowywane rozwiązania są unikatowe na poziomie światowym.
    Działalność B+R jest również odpowiednio ustalona, bowiem Wnioskodawca posiada
    odpowiednią dokumentację w zakresie prowadzonej działalności B+R. Prowadzona jest w
    sposób systematyczny i zaplanowany – realizacja działalności B+R odbywa się według
    ustalonego planu oraz metody z zachowaniem regularności. Prace są odpowiednio
    dokumentowane.
    Opisywalna działalność X ma na celu nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów lub procesów, a także zdobycie nowej
    wiedzy oraz umiejętności, nastawionych na opracowywanie nowych Produktów, procesów
    lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Działalność B+R jest nieprzewidywalna - wiąże się̨ z niepewnością̨, tj. nie zawsze prowadzi
    do osiągnięcia zakładanych rezultatów, a prace nad nowymi produktami nie zawsze
    skutkują wprowadzeniem ulepszonych czy nowych produktów do oferty przedsiębiorstwa
    (przykładowo, w sytuacjach, gdy właściwości nowego produktu nie są zadowalające, a
    wprowadzenie produktu do oferty Spółki mogłoby okazać się nieopłacalne z biznesowego
    punktu widzenia, etc.).
    Jednocześnie, może się wydarzyć, że prace usprawniające w zakresie istniejących
    produktów nie zawsze skutkują uzyskaniem lepszych parametrów produktów lub
    optymalizacją procesu produkcyjnego, co w efekcie przekłada się na rozpoczęcie nowych
    procesów mających na celu usprawnienie procesu technologicznego dot. produktów
    oferowanych przez Spółkę przy wykorzystaniu już nabytej wiedzy.
    Działalność B+R nie stanowi rutynowych i okresowych zmian.
    Każdy projekt przechodzi siedem uporządkowanych faz opisanych w wewnętrznej
    procedurze „Projektowanie i rozwój” – od zgłoszenia pomysłu, przez opracowanie karty
    projektu i badania laboratoryjne, po decyzję o wdrożeniu i serię próbną w warunkach
    produkcyjnych.
    Zasadnicze fazy wskazane w ww. procedurze:
    1. Zgłoszenie pomysłu, w ramach którego można wyróżnić następujące podfazy:
      - Impuls biznesowy lub technologiczny – pomysł może wynikać z analizy rynku,
      nowych wymagań kontraktowych, zgłoszenia klienta lub obserwacji pracowników
      produkcji/laboratorium;
      - Przedstawienie problematyki do rozwiązania oraz potencjalnego rozwiązania tej
      kwestii – inicjator przedstawia pomysł w formie ustnej lub pisemnej (cel,
      przewidywane korzyści, wstępne ryzyka);

      - Ocena wstępna – najczęściej wiceprezes ds. handlowych lub dyrektor produkcji
      sprawdzają, czy koncepcja wpisuje się w strategię produktową i możliwości techniczne
      zakładów;
      - Przypisanie konkretnej osoby lub osób odpowiedzialnych za przygotowanie
      formalnego wniosku o przeprowadzenie jednego z typów projektów opisanych
      powyżej.
      - osoby zaangażowane: wiceprezes ds. handlowych, dyrektor produkcji, kierownik
      produkcji, kierownik zespołu ds. rozwoju i technologii, laboranci/specjaliści.
    2. Przygotowanie wniosku o opracowanie nowego lub modyfikację istniejącego wyrobu, w
    ramach którego można wyróżnić następujące podfazy:
      - Opis techniczny – zarys docelowych parametrów albo zakres zmian w istniejących
      rozwiązaniach w Spółce;
      - Uzasadnienie biznesowe – wstępny szacunek korzyści;
      - Analiza wykonalności;
      - Przygotowanie wstępnego harmonogramu i budżetu – ramowy plan etapów oraz
      orientacyjne nakłady osobowe i materiałowe;
      - Złożenie wniosku – dokument trafia do wiceprezesa ds. handlowych i dyrektora
      produkcji jako podstawa dalszej decyzji.
      - osoby zaangażowane: osoba lub osoby wskazane przez zespół zgłaszający pomysł.
    3. Decyzja o rozpoczęciu prac projektowych, w ramach którego można wyróżnić
    następujące podfazy:
      - Spotkanie decyzyjne – prezentacja wniosku, omówienie ryzyk i spodziewanych
      rezultatów;
      - Ocena kryteriów działalności B+R – sprawdzenie, czy proponowane prace mają
      charakter twórczy i rozwojowy oraz czy istnieje niepewność badawcza;
      - Przydział zasobów – określenie składu zespołu, wstępnego budżetu i terminów
      kamieni milowych;
      - Decyzja o przeprowadzeniu prac projektowych.
      - osoby zaangażowane: wiceprezes ds. handlowych, dyrektor produkcji, kierownik
      zespołu ds. rozwoju i technologii, laboranci/specjaliści.
    4. Przygotowanie karty projektu/opisu projektu – właściwe rozpoczęcie działań
    projektowych w ramach którego można wyróżnić następujące podfazy:

      - Zakres i cele – precyzyjne określenie wymagań oraz planowanych etapów projektu;
      - Macierz odpowiedzialności – przypisanie ról (kierownik projektu, lider ds. analityki,
      odpowiedzialny za próby technologiczne);
      - Plan badań (jeżeli występują np. w typie 1) – lista metod laboratoryjnych i prób
      technologicznych wraz z punktami kontrolnymi jakości;
      - Budżet i harmonogram szczegółowy – przygotowanie kosztów oraz terminów
      projektu;- Rejestr ryzyk i działań zapobiegawczych – identyfikacja potencjalnych barier
      technicznych, logistycznych i środowiskowych.
      - osoby zaangażowane: dyrektor produkcji, kierownik zespołu ds. rozwoju i
      technologii, laboranci/specjaliści.
    5. Przeprowadzenie badań, w ramach którego można wyróżnić następujące podfazy:
      - Badania laboratoryjne – opracowanie lub modyfikacja receptur, pomiary, testy,
      dokumentacja wyników;
      - Analizy techniczno-ekonomiczne – ocena kosztu surowców, wpływu na proces
      produkcyjny, zgodności z normami;
      - Raporty postępu – cykliczne spotkania zespołu projektowego, aktualizacja karty
      projektu i harmonogramu;
      - Przygotowanie prób technologicznych – określenie parametrów oraz ustalenie planu
      prób.
      - osoby zaangażowane: dyrektor produkcji, kierownik zespołu ds. rozwoju i
      technologii, laboranci/specjaliści.
    6. Decyzja o wdrożeniu rozwiązania, w ramach której można wyróżnić następujące
    podfazy:
      - Przegląd raportu końcowego – podsumowanie wyników badań, porównanie z celami
      projektu, analiza kosztów i korzyści;
      - Ocena zgodności z wymaganiami działalności B+R – potwierdzenie, że cele twórcze
      zostały osiągnięte, a rezultaty nie są rutynową optymalizacją;
      - Decyzja „GO/NO-GO” – akceptacja przejścia do serii próbnej lub zamknięcie projektu,
      decyzję dokumentuje podpisany protokół lub odstąpienie od projektu;
      - Przydział zasobów wdrożeniowych – ustalenie budżetu na serię próbną oraz
      harmonogram produkcyjny.

      - osoby zaangażowane: wiceprezes ds. handlowych, dyrektor produkcji, kierownik
      zespołu ds. rozwoju i technologii.
    7. Seria próbna, w ramach której można wyróżnić następujące podfazy:
      - Planowanie – rezerwacja okna produkcyjnego, przygotowanie linii, zamówienie
      surowców;
      - Realizacja – wytworzenie partii testowej w warunkach przemysłowych z bieżącym
      nadzorem jakościowym laborantów;
      - Kontrola i dokumentacja – pobór i archiwizacja próbek, rejestr parametrów procesu,
      raport z przebiegu serii;
      - Ewaluacja wyników – porównanie właściwości produktu z założeniami, w razie
      potrzeby korekta receptury lub parametrów procesu;
      - Zamknięcie etapu – decyzja o pełnym wdrożeniu do stałej produkcji lub konieczności
      kolejnych iteracji badawczych.
      - osoby zaangażowane: dyrektor produkcji, kierownik produkcji, kierownik zespołu ds.
      rozwoju i technologii, laboranci/specjaliści, produkcja – mistrzowie, aparatowi.
    Szczegółowość realizacji projektów i ilość faz oraz podfaz jest uzależniona od wielkości
    projektu (termin realizacji projektu, przewidziany budżet) oraz stopnia skomplikowania
    (trudne/łatwe do realizacji).
    Zapotrzebowanie na realizowane próby technologiczne może być spowodowane
    następującymi okolicznościami:
      - występuje problem z surowcem, poszukiwanie nowego materiału;
      - nowe testy ze względu na potrzebę zmiany materiału (np. tańszy, trwalszy, lepiej
        dostępny);
      - zgłoszenie zapotrzebowania na nowy produkt przez klientów/dostrzeżenie
        możliwego nowego rozwiązania na rynku.
    Próby technologiczne w tym zakresie mogą stanowić zarówno część projektu (w ramach
    którego dochodzi do walidacji rozwiązania), jak i samodzielny projekt, którego istotną
    częścią jest przeprowadzenie testów.
    Dodatkowo, Wnioskodawca podkreśla, że do obowiązków zatrudnionych przez Spółkę
    pracowników należy m.in. opracowywanie nowych produktów, usług lub procesów, jak i
    projektowanie oraz wdrażanie nowych rozwiązań do istniejących produktów, usług lub
    procesów. Wnioskodawca podkreśla jednak, że powyższy zakres jest określony przede
    wszystkim na podstawie rzeczywistych obowiązków/działań podejmowanych przez
    pracowników.
    Projekty realizowane przez pracowników obejmują przede wszystkim twórcze
    wykorzystywanie i zdobywanie wiedzy z zakresu technologii/zjawisk chemicznych w celu
    opracowania i realizacji założeń. Zazwyczaj projekty opierają się na przedstawionych
    pracownikom wymaganiach co do finalnego rezultatu, natomiast ścieżka jego osiągnięcia
    pozostawiana jest ich kompetencji.

    Projekty mogą być realizowane na zlecenie konkretnego klienta lub też generowane
    wewnętrznie w odpowiedzi na identyfikowane trendy rynkowe w celu budowania oferty
    sprzedażowej Spółki. Realizowane projekty charakteryzują się niepewnością badawczą –
    niektóre projekty kończą się niepowodzeniem (nie udało się uzyskać zakładanego celu, lub
    ten okazał się niesatysfakcjonujący).
    W ramach działalności B+R, potencjalnie występować również inne działy (pracownicy)
    zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową ze względu na elastyczną strukturę
    Działu rozwoju technicznego.
    W konsekwencji, tworzone przez Spółkę rozwiązania charakteryzują się wysokim
    poziomem innowacyjności, który wynika z faktu, iż każde z rozwiązań jest indywidualne
    oraz posiada niepowtarzalne funkcjonalności i walory użytkowe. Ponadto, opracowane
    przez Wnioskodawcę rozwiązania są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Opisana powyżej działalność badawczo-
    rozwojowa Spółki realizowana jest w warunkach niepewności, gdyż efekt prowadzonych
    prac nie zawsze jest zgodny z założoną pierwotną oryginalną koncepcją.
    W sytuacji, gdy uda się osiągnąć założony efekt, tj. stworzyć produkt/proces zgodne z
    oryginalną koncepcją projektu, wówczas możliwe jest powtórzenie wyników prac, tj.
    stworzenie innego analogicznego produktu bądź́ produktu o zbliżonych
    funkcjonalnościach, bazującego na produkcie/procesie wytworzonym w ramach prac
    badawczo-rozwojowych Spółki.
    Zakres ponoszonych kosztów i ewidencja kosztów
    Koszty pracownicze
    Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umowy o pracę Pracowników, którzy są/będą
    zaangażowani w działalność B+R.
    W związku z zatrudnieniem Pracowników, Wnioskodawca ponosi lub może ponosić
    następujące koszty:
    1. wynagrodzenie podstawowe;
    2. wynagrodzenie za godziny nadliczbowe;
    3. wynagrodzenia za czas przebywania pracowników na płatnych urlopach
      wypoczynkowych o którym mowa w art. 152 Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks
      pracy (Dz.U. z 2025., poz. 277 t. j. ze zm.)(dalej: „Kodeks Pracy”);
    4. wynagrodzenie chorobowe;
    5. premie, nagrody, w tym nagrody jubileuszowe/okolicznościowe i dodatki;
    6. ekwiwalenty za niewykorzystany urlop;
    7. finansowane przez Wnioskodawcę składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe
      Pracowników oraz ubezpieczenie wypadkowe;
    8. diety i inne należności za czas podroży służbowej;
    9. wynagrodzenia za dni wolne na opiekę nad dzieckiem - zgodnie z art. 188 Kodeksu
      Pracy;
    10. wynagrodzenia za inne zwolnienia od pracy przysługujące w związku ze szczególną
      sytuacją dotyczącą konkretnego pracownika, zgodnie z przepisami Kodeksu pracy,
      przepisami wykonawczymi do tego kodeksu albo z innych przepisów prawa, w tym
      wynagrodzenie za urlop okolicznościowy;
    11. abonament za prywatną opiekę medyczną;

    12. wpłata na PPK (Pracownicze Plany Kapitałowe) w części sfinansowanej przez
      Wnioskodawcę;
    13. koszty związane ze szkoleniami pracowników (związane z prowadzeniem prac
      badawczo-rozwojowych);
    14. wydatki związane z zapewnieniem pracownikom świadczeń o charakterze
      niepieniężnym – ubezpieczenie na życie, karty lunchowe, nauka języków obcych, karta
      sportowa, system kafeteryjny);
    15. zniżki na produkty Wnioskodawcy;
    16. wydatki związane z zapewnieniem pracownikom Wnioskodawcy uczestnictwa w
      szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe, konferencjach.
    Wnioskodawca nie będzie odliczać jako kosztów kwalifikowanych odpisów na fundusz
    świadczeń socjalnych czy fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych.
    Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w Działalności B+R
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej Działalności B+R wykorzystuje środki trwałe oraz
    wartości niematerialne i prawne, do których zalicza między innymi:
      a) komputery i laptopy,
      b) drukarki,
      c) oprogramowanie komputerowe,
      d) maszyny laboratoryjne,
      e) środki transportu,
      f) kotły.
    Wnioskodawca wskazuje, że jest w stanie w prowadzonej ewidencji wyodrębnić jaka część
    danego środka trwałego bądź wartości niematerialnej i prawnej jest wykorzystywana do
    działalności B+R.
    Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    Wnioskodawca uwzględnia w kosztach uzyskania przychodów.
    Koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
    działalnością B+R
    Wnioskodawca ponosi koszty wszelkich materiałów i surowców niezbędnych do
    prowadzenia działalności B+R. Do tej kategorii Wnioskodawca zalicza koszty wysyłki
    prototypów, nabycia próbek surowców i wszelkich produktów potrzebnych do
    przeprowadzenia projektu związanego z działalnością B+R.
    Ilość nabytych materiałów do przeprowadzenia poszczególnych projektów jest zależna od
    wielu czynników, w tym dostępności czy wymogów technologicznych w zakresie serii
    próbnej.
    Mając na uwadze powyższe, Spółka jest czasem zmuszana do nabycia większych ilości
    materiału do testów.
    Koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
    wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej
    W ramach działalności B+R, Wnioskodawca ponosi koszty licencji na specjalne
    oprogramowanie dla pracowników, dzięki któremu opracowywana jest dokumentacja
    techniczna (m.in. świadectwa jakości).

    Ponadto, Wnioskodawca oświadcza, że wszystkie powyższe koszty Działalności B+R nie
    zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od
    podstawy obliczenia podatku dochodowego.
    Działalność B+R jest dokumentowana w ewidencji Spółki w sposób umożliwiający
    wyodrębnienie ich od produkcji stanowiącej podstawową działalność firmy, tj.:
    - wydatki pozwalające na określenie rodzaju i wysokości określonych kosztów
    kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d Ustawy o CIT. Ewidencja ta jest
    prowadzona w formie arkusza kalkulacyjnego (Excel);
    - czas przeznaczony na czynności w zakresie Działalności B+R jest odpowiednio
    rejestrowany i możliwy do wyodrębnienia. Wnioskodawca wyodrębnia w ewidencji
    czasu czas pracy rzeczywiście poświęcony na Działalność B+R oraz na inne czynności
    niewchodzące w zakres Działalności B+R. Ewidencja ta jest prowadzona w formie
    arkusza kalkulacyjnego (Excel).
    Dokumentacja i procedury dowodowe
    Spółka tworzy i archiwizuje dokumentację poszczególnych projektów. W ramach Spółki
    została wprowadzona formalna procedura związana z realizacją projektów badawczo-
    rozwojowych oraz rejestr koncepcji i projektów, mające powszechne zastosowanie.
    Każdy projekt posiada odpowiednią dokumentację projektową, w skład której mogą
    wchodzić każdorazowo wszystkie lub tylko wybrane elementy z pośród poniższych, tj.:
      - plan próby technologicznej,
      - raport z próby technologicznej,
      - receptura (dotyczy nowych produktów),
      - wniosek o opracowanie nowego lub modyfikację istniejącego wyrobu,
      - karta projektu,
      - pozostałe raporty,
      - korespondencja e-mail,
      - arkusze z wynikami badań.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w następujący
    sposób:
    1. Jaką konkretnie istniejącą wiedzę wykorzystują Państwo do tworzenia projektów B+R?
    Wnioskodawca w prowadzonych projektach B+R, wykorzystuje w szerokim zakresie już
    istniejącą wiedzę techniczną i naukową. Przede wszystkim sięga po aktualny stan wiedzy z
    dziedziny technologii produkcji (...). Bierze pod uwagę również obowiązujące normy
    branżowe dotyczące tego typu produktów, wymagania rynkowe, nowinki technologiczne.
    Wykorzystywana jest także dostępna wiedza z obszaru materiałoznawstwa (właściwości i
    wytrzymałość surowców będących podstawą tworzenia nowych rozwiązań). W toku prac,
    Wnioskodawca opiera się na wynikach dotychczasowych badań i doświadczeń
    inżynierskich – analizuje istniejące rozwiązania stosowane w podobnych produktach,
    korzysta z literatury fachowej i dostępnych danych technicznych.
    W tym zakresie korzysta zarówno z własnych zasobów, jak i doświadczeń zdobytych przez
    konkurencję zarówno na rynku krajowym jak i zagranicznym. Ta istniejąca wiedza stanowi
    punkt wyjścia i fundament prowadzonych prac, zapewniając naukowo-techniczne
    podstawy niezbędne do projektowania nowatorskich produktów.

    Wnioskodawca nabywa i wykorzystuje dostępne informacje oraz doświadczenia
    inżynierskie, aby móc następnie twórczo je rozwinąć w ramach własnych projektów. W ten
    sposób, prace bazują na dotychczasowym dorobku wiedzy, nie rozpoczynając od zera, lecz
    świadomie wykorzystując sprawdzone koncepcje jako komponenty wyjściowe.
    Jednocześnie, jednak Wnioskodawca nie ogranicza się do prostego powielania dostępnych
    rozwiązań – znana wiedza jest punktem odniesienia, który umożliwia zidentyfikowanie
    obszarów wymagających innowacji i dalszego rozwijania w ramach projektu.
    Mając na uwadze powyższe, prace nad nowymi produktami (...) wpisują się w schemat
    prac rozwojowych, w ramach których dostępna wiedza techniczna jest wykorzystywana i
    łączona celem stworzenia nowego produktu.
    Wnioskodawca w prowadzonych pracach nad tworzeniem nowych produktów i
    technologii (...) wykorzystuje istniejącą wiedzę techniczną z zakresu m.in.:
      - inżynierii chemicznej i procesowej,
      - technologii przeróbki (...),
      - budowy i konstrukcji (...),
      - planowania i zarządzania produkcją przemysłową.
    Spółka zaznacza, że w przyszłości w ramach realizowanych projektów może
    wykorzystywać również inne zakresy posiadanej wiedzy.
    2. Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania, niewystępujące w praktyce
    gospodarczej (w tym Wnioskodawcy) zastosowano? Innymi słowy, co powoduje, że
    projekty B+R w znacznym stopniu różnią się od rozwiązań już funkcjonujących; na czym
    polega unikatowość tych konkretnych projektów, co pozwala uznać je za nowatorskie?
    Spółka w realizowanych przez siebie projektach B+R stosowała sposób produkcji
    (receptury), które dotąd nie występowały w praktyce u Wnioskodawcy, ani (w znanym mu
    zakresie) wśród standardowych rozwiązań dostępnych na rynku. Inaczej mówiąc, prace
    rozwojowe wymagały sięgnięcia po pomysły i technologie nieobecne we wcześniejszej
    działalności Wnioskodawcy, a czasami i konkurencji.
    Ze względu na ekonomikę postępowania oraz ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa Spółka
    przedstawia poniżej kilka przykładów nowatorskich rozwiązań przygotowanych w ramach
    działalności B+R.
    W ramach działalności B+R, w Spółce, opracowano od podstaw (...). Zastosowanie
    specjalnego dodatku (...).
    Ponadto, wykorzystano nowatorskie recepty, między innymi zastosowano nowe (...).
    Wszystkie te innowacyjne narzędzia i rozwiązania sprawiają, że wytworzone (...) bądź (...)
    znacząco różnią się od już dostępnych rozwiązań.
    Tak istotne różnice, wynikają właśnie z zastosowania nowych receptur – dzięki nim
    powstały m.in. produkty o odmiennym składzie i sposobie produkcji, czyli wszystkie
    dotychczasowe produkty w tej branży.
    Unikatowość tych projektów polega na niewielkiej, specyficznej grupie odbiorców.
    Przykładowo, część wykorzystywanych przez Wnioskodawcę (...). Dodatkowo,
    Wnioskodawca prowadzi m.in. projekty B+R wykorzystania w swoim procesie (...), co jest
    unikatową nowością na rynku.

    Tym samym spełnione zostało kryterium istotnej innowacyjności – produkty nie są tylko
    kolejną kopią znanego produktu z drobnymi zmianami, lecz nowym produktem o
    unikalnych właściwościach.
    Za przykłady innowacyjnych, nie występujących uprzednio w praktyce gospodarczej
    rozwiązań/produktów mogą posłużyć produkty, w których trakcie produkcji m.in.:
      - zastosowano (...),
      - zastosowano w produkcji (...),
      - przeprowadzone próby technologiczne produktów oparte zostały o (...).
    Wyżej wymienione przykłady są zarówno innowacyjne i nowatorskie ze względu na
    nietuzinkowe podejście do procesu produkcji (...). W rezultacie, przeprowadzonych prac
    B+R powstały unikalne produkty, dotychczas niedostępne na rynku i niedostępne u
    konkurencji. Były to unikalne rozwiązania, wyraźnie odmienne od istniejących produktów,
    które również znalazły swoje zastosowanie konkurencyjne w nowych obszarach rynku.
    3. W związku ze wskazaniem przez Państwa, że prace są podejmowane w sposób
    systematyczny – proszę wyjaśnić: jakie cele na wstępie postawili Państwo sobie w
    zakresie opisanych we wniosku projektów B+R oraz jaki harmonogram w związku z tym
    został opracowany, czy został faktycznie zrealizowany?
    W trakcie realizowanych projektów, stawiane są konkretne cele, które muszą zostać
    spełnione przez projektowany produkt. Określa się m.in. jakie funkcjonalności i parametry
    techniczne powinien osiągnąć projektowany produkt.
    Każdorazowo również opracowywany jest harmonogram prac obejmujący kolejne etapy
    realizacji projektu. Wnioskodawca realizuje prace badawczo-rozwojowe jako
    zorganizowane projekty, którymi zarządza według przyjętego planu oraz według
    poszczególnych faz (harmonogramu), którego poszczególne elementy zostały w
    szczegółowy sposób opisane w stanie faktycznym (tj. 1. zgłoszenie pomysłu, 2.
    przygotowanie wniosku o opracowanie nowego/modyfikację istniejącego wyrobu, 3.
    decyzja o rozpoczęciu prac projektowych, 4. przygotowanie karty projektu/opisu projektu,
    5. przeprowadzenie badań, 6. decyzja o wdrożeniu rozwiązania, 7. seria próbna).
    Każdy z powyższych etapów jest zaplanowany w czasie, z przydzielonymi zasobami
    (ludźmi, materiałami) i określonym zakresem zadań do wykonania. Realizacja projektu
    przebiega metodycznie – zespół działa według przyjętego planu, regularnie monitorując
    postępy i weryfikując osiągnięcie założonych celów częściowych. Prowadzona jest również
    dokumentacja projektowa (notatki z prac projektowych, raporty z testów i serii próbnych,
    opracowywane są receptury) co zapewnia zachowanie porządku i możliwość śledzenia
    kolejnych kroków.
    W ramach harmonogramu odbywają się również zaplanowane spotkania zespołu, na
    których omawiane są wyniki dotychczasowych prac (tzw. status meetingi) i planowane
    kolejne działania – to dowodzi, że prace mają uporządkowany charakter i są prowadzone
    według ustalonego schematu (harmonogramu).
    Należy dodatkowo podkreślić, że systematyczny charakter opisywanej działalności
    przejawia się właśnie w zaplanowaniu i konsekwentnej realizacji projektów badawczo-
    rozwojowych. Opisane podejście w pełni odpowiada definicji prowadzenia prac w sposób
    systematyczny, czyli właśnie uporządkowany, metodyczny i zaplanowany.

    Podsumowując, Wnioskodawca realizuje prace badawczo-rozwojowe jako
    usystematyzowane projekty – z wyznaczonymi celami, harmonogramem i kontrolą
    postępów – to znaczy realizuje faktycznie harmonogramy prac badawczo-rozwojowych w
    ramach prowadzonych prac badawczo- rozwojowych.
    Mając na uwadze jednak, że nie wszystkie projekty kończyły się tzw. sukcesem, tj.
    opracowaniem nowego/ulepszonego produktu, który pomyślnie przeszedł serię próbną i
    został wdrożony do oferty Wnioskodawcy, to fakt, że nie został zrealizowany cały
    harmonogram projektu (np. ponieważ ostateczną decyzją Spółki było zaprzestanie
    dalszych prac w trakcie trwania projektu) nie zmienia faktu, że kryterium planowości i
    metodyczności oraz systematyczności działań zgodnie z założonymi i zaplanowanymi
    harmonogramami został każdorazowo w opisanych przypadkach spełnione, a
    harmonogramy są faktycznie realizowane.
    4. Czy wszystkie koszty, które zamierzają Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-
    rozwojowej, stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych?
    Tak, wszystkie koszty, które Wnioskodawca zamierza odliczyć w ramach ulgi badawczo-
    rozwojowej, stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Ponadto, w piśmie z 30 czerwca 2025 r., doprecyzowali Państwo opis sprawy, poprzez
    wskazanie, że:
    Państwa celem było uzyskanie odpowiedzi na pytanie, czy ponoszone przez Państwa
    Spółkę koszty pracownicze powstałe w oparciu o zawarte umowy o prace oraz koszty nie-
    pracownicze związane z działalnością badawczo-rozwojową mogą stanowić koszty
    kwalifikowane w rozumieniu przepisów o tzw. uldze badawczo-rozwojowej.
    W związku z czym, uzupełnili Państwo opis sprawy w poniższy sposób:
    1. Czy koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności o których mowa w art. 12
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Tak, koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    2. Czy koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności o których mowa w art. 13
    ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Spółka nie zatrudnia pracowników w oparciu o umowy zlecenia czy umowy o dzieło,
    natomiast nie wyklucza możliwości takiego zatrudnienia w przyszłości.
    Jednak mając na uwadze, że w treści stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał jedynie na
    pracowników zatrudnionych w oparciu umowy o prace i w tym też kontekście
    doprecyzował swoje pytanie w punkcie nr II powyżej, odpowiedź na to pytanie pozostaje
    nieistotna dla dalszego biegu postępowania.
    3. Czy przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 2, jest również zaliczenie do
    kosztów kwalifikowanych wynagrodzenia za czas choroby, urlopu lub innej
    nieobecności pracowników?
    Wnioskodawca kalkulując wartość przysługujących mu do odliczenia kosztów
    kwalifikowanych z tytułu kosztów pracowniczych, bierze pod uwagę wyłącznie czas
    pracowników rzeczywiście poświęcony na wykonywanie działalności badawczo-

    rozwojowej. Oznacza to, że tylko gdy pracownik był fizycznie w pracy, mógł świadczyć
    pracę, która mogła w efekcie stanowić element działalności badawczo-rozwojowej.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca nie planuje zaliczenia do kosztów
    kwalifikowanych wynagrodzenia za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności
    pracowników, gdyż w tym czasie nie mogli oni świadczyć prac badawczo-rozwojowych, a
    Spółka nie zatrudnia na ten moment pracowników, którzy świadczyliby na podstawie
    umowy o pracę lub innej umowy cywilnoprawnej wyłącznie prace badawczo-rozwojowe na
    rzecz Wnioskodawcy (z pominięciem innych obowiązków).
    4. Jakie konkretnie koszty ponoszą Państwo w zakresie „wydatków związanych z
    zapewnieniem pracownikom Wnioskodawcy uczestnictwa w szkoleniach podnoszących
    kwalifikacje zawodowe, konferencjach”? Czy wskazane szkolenia oraz konferencje są
    bezpośrednio związane z działalnością badawczo-rozwojową Państwa Spółki?
    Wnioskodawca ponosi koszty uczestnictwa pracowników w dostępnych szkoleniach i
    konferencjach branżowych, które są dostępne na rynku. W ostatnim czasie, pracownicy
    Wnioskodawcy brali udział w następujących szkoleniach/konferencjach:
      - (...);
      - (...);
      - (...);
      - (...);
      - (...);
      - (...);
      - (...);
      - (...).
    W zależności od aktualnych potrzeb Wnioskodawcy, a także tematyki dostępnych szkoleń
    /konferencji, wskazane szkolenia/konferencje są w całości lub w części swych zakresów
    związane z działalnością badawczo-rozwojową Wnioskodawcy.
    5. Jakie „środki transportu” zaliczają Państwo do kosztów odpisów amortyzacyjnych od
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?
    Spółka nie zalicza i nie ma zamiaru zaliczać do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi
    badawczo-rozwojowej odpisów amortyzacyjnych od środków transportu.
    6. Jakie konkretnie koszty mają Państwo na myśli wskazując na „koszty wysyłki
    prototypów”? Proszę wskazać.
    Spółka ponosi koszty wysyłki prototypów (próbek) na dwa sposoby:
    a) Próbki do testów u klientów – w takim przypadku Spółka ponosi pełne koszty
      produkcji i wysyłki próbki produktu do klienta w celu przetestowania właściwości
      produktu w konkretnym środowisku;
    b) Próbki w skali przemysłowej – w takim przypadku Spółka ponosi częściowe koszty
      wysyłki produktu do klienta w celu przetestowania właściwości produktu w
      konkretnym środowisku. W tym przypadku, Spółka dostarcza do klienta produkt
      premium w cenie produktu zwykłego w celu przetestowania nowego produktu
      premium, np. (...).
    7. Jakie konkretnie koszty mają Państwo na myśli wskazując na koszty „nabycia próbek
    surowców”? Proszę wskazać.

    Spółka ponosi następujące koszty nabycia próbek surowców:
      - Koszty logistyczne, w tym transport kolejowy (większe próbki) oraz drogowy
        (mniejsze próbki),
      - Koszt samego surowca,
      - Koszty poszukiwania surowca przez zatrudnionych pracowników,
      - Koszty rozładunku na zakładach Spółki (...).
    8. Jakie konkretnie koszty mają Państwo na myśli wskazując na koszty „(...) wszelkich
    produktów potrzebnych do przeprowadzenia projektu związanego z działalnością B+R”?
    Proszę wskazać.
    Spółka ma na myśli:
      - Ciepło i energia elektryczna na potrzeby realizowanych prób technologicznych,
      - Odczynniki chemiczne i sprzęt laboratoryjny.
      - Koszty półproduktów potrzebnych do opracowania finalnej receptury.
    9. Jakie konkretnie koszty ponoszą Państwo w zakresie „Kosztów nabycia niebędącego
    środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej”? Proszę wskazać.
    Spółka ponosi koszty wyposażenia laboratorium, niebędące środkami trwałymi, szybko
    zużywalne takie jak m.in. szkło laboratoryjne oraz wyposażenie laboratorium w środki
    ochrony indywidualnej.
    Pytania
    1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność w zakresie wskazanej Działalności
    B+R w opisanym stanie faktycznym jest i będzie działalnością badawczo-rozwojową, o
    której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy CIT?
    2. Czy Wnioskodawca może zakwalifikować wskazane we wniosku koszty pracownicze, a
    także pozostałe koszty działalności B+R (koszty nie-pracownicze) jako koszty
    kwalifikowane, o których mowa odpowiednio w art. 18d ust. 2 pkt 1, 2, 2a oraz w art.
    18d ust. 3 ustawy CIT? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 30
    czerwca 2025 r.) (część pytania z wyłączeniem kosztów wynagrodzeń za czas
    nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę)
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane we wniosku oraz w
    uzupełnieniu wniosku z 30 czerwca 2025 r.)
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, działalność w zakresie wskazanej Działalności B+R, w
    opisanym stanie faktycznym, jest i będzie działalnością badawczo-rozwojową, o której
    mowa w art. 4a pkt 26 ustawy CIT.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca może zakwalifikować wskazane we wniosku
    koszty pracownicze, a także pozostałe koszty działalności B+R (koszty nie-pracownicze)
    jako koszty kwalifikowane, o których mowa odpowiednio w art. 18d ust. 2 pkt 1, 2, 2a
    oraz w art. 18d ust. 3 ustawy CIT.
    Ad. 1)

    Zgodnie z definicją działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26 Ustawy o
    CIT, oznacza ona działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z art. 4a pkt 27 Ustawy o CIT, badania naukowe oznaczają:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r., poz. 1571 t. j. ze zm.) (dalej jako:
    „Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce”)
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja badań naukowych zawarta w Ustawie o CIT, odsyła do przepisów w Ustawie
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie ze wskazanymi przepisami badania
    naukowe są działalnością obejmującą:
    a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
    wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
    faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
    lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Definicja prac rozwojowych zawarta w Ustawie o CIT, odsyła do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo
    o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z którym prace rozwojowe są działalnością
    obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Do określenia czy Działalność B+R stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    przepisów Ustawy o CIT, Wnioskodawca posługuje się oceną każdego projektu przez
    pracowników wyznaczonych do tego zadania w ramach Działu rozwoju technologii.
    W opinii Wnioskodawcy, czynności podejmowane jako Działalność B+R mają na celu
    zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych
    produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń, a także
    są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych Produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do legalnej definicji działalności badawczo-rozwojowej, określonej w art. 4a
    pkt 26 Ustawy o CIT, muszą zostać spełnione łącznie poniższe przesłanki:
    - działalność musi mieć charakter twórczy,
    - działalność podejmowana jest w sposób systematyczny,
    - działalność podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
      zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    Powyższe cechy te nie zostały jednoznacznie sprecyzowane w Ustawie o CIT, dlatego X
    posiłkuje się wykładnią literalną, opartą na znaczeniu słownikowym zgodnie z potocznym
    lub słownikowym znaczeniem używanych w nich słów. Ponadto, Wnioskodawca
    wykorzystuje „Objaśnienia podatkowe z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box”
    (dalej jako: „Objaśnienia”). Dotyczą one innej ulgi w podatkach dochodowych, jednakże
    definicja działalności badawczo-rozwojowej jest wspólna zarówno dla ulgi IP-Box, jak i dla
    ulgi na działalność badawczo-rozwojową, która została uregulowana w art. 18d Ustawy o
    CIT. Dlatego, zdaniem Wnioskodawcy, przy badaniu kryteriów charakteryzujących
    działalność badawczo-rozwojową można posiłkować się ww. Objaśnieniami.
    KRYTERIUM TWÓRCZOŚCI
    Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia twórczy. Zgodnie z teorią wykładni należy odwołać się
    do rozumienia słowa „twórczy” zgodnie z jego językowym znaczeniem. Słownik Języka
    Polskiego pod redakcją W. Doroszewskiego definiuje słowo „twórczy” jako: „mający
    zdolność tworzenia, mający na celu tworzenie, odkrywczy, będący wynikiem tworzenia”.
    Jak wskazano w Objaśnieniach: „cecha twórczości związana jest przede wszystkim z
    rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy
    istnieje nowy wytwór intelektu”. W dalszej części dokumentu zaakcentowano, że: „uznać
    należy, iż na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym,
    wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we
    własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje
    nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało
    już opracowane przez inny podmiot. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej
    może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle
    innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u
    podatnika”.
    W dalszej części Objaśnień określone zostało, że przez działalność twórczą należy
    rozumieć działalność, której rezultat powinien:
    a) być odpowiednio ustalony,
    b) mieć indywidualny charakter,
    c) mieć charakter oryginalny.
    W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie wyżej wymienione kryteria zostały spełnione, bowiem
    czynności Działalności B+R:
    a) są odpowiednio ustalone – wyniki prac są możliwe do wyodrębnienia.
    W przypadku działalności B+R, tworzona jest odpowiednia dokumentacja potrzebna do
    skutecznego udokumentowania typów 1-5 projektów badawczo-rozwojowych.
    b) mają indywidualny charakter – nie są wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz
    określonych procesów myślowych, wymagających od twórcy kreatywności.
    W odniesieniu do działalności B+R, czynności nie opierają się na standardowych,
    powtarzalnych schematach, lecz na kreatywnym podejściu do zagadnień technicznych,
    materiałoznawstwa, bezpieczeństwa użytkowania, trwałości i odporności materiałów,
    ekologicznych aspektach produkcji, testowaniu jakości, zgodności z normami i regulacjami
    projektowanych Produktów.

    Oznacza to, że procesy projektowania nowych Produktów, w tym przykładowo testowania
    innowacyjnych materiałów, poszukiwania nowych technologii produkcji oraz
    alternatywnych ekologicznych rozwiązań czy usprawniania procesów związanych z
    funkcjonalnością Produktów muszą angażować twórcze myślenie.
    Działania te wykraczają poza proste mechaniczne operacje. Zamiast tego, w procesie
    badawczo- rozwojowym Pracownicy muszą opracować nowe rozwiązania,
    eksperymentować z materiałami, testować rożne technologie oraz wprowadzać
    innowacyjne koncepcje, które mają realny wpływ na rozwój całej branży. Działania te
    wymagają intelektualnej pracy, podejmowania ryzyka oraz ciągłego doskonalenia
    istniejących produktów i procesów.
    Działalność B+R cechuje indywidualny charakter, ponieważ wskazane w treści wniosku
    czynności nie opierają się na prostych, mechanicznych działaniach, lecz angażują twórcze i
    strategiczne podejście.
    c) mają oryginalny charakter – wnoszą obiektywnie nową wartość, stanowią nowy wytwór
    intelektu, są nieszablonowe i twórcze.
    Działalność B+R opiera się na oryginalnych, wypracowanych przez Wnioskodawcę i jej
    pracowników, niekonwencjonalnych koncepcjach i rozwiązaniach. W zakresie działalności
    B+R, każdy projekt ma unikatowy i wyjątkowy charakter a cały proces koncepcyjny jest
    tworzony od podstaw.
    KRYTERIUM SYSTEMATYCZNOŚCI
    Kryterium systematyczności również nie posiada ustawowej definicji. Według Objaśnień:
    „wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo- rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram
    i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną
    w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę Działalność B+R, angażuje określone zasoby takich jak:
    zasoby ludzkie, materialne, technologiczne, finansowe oraz badawcze.
    Jak Wnioskodawca podniósł w stanie faktycznym, działalność B+R jest realizowana jest
    według harmonogramu, w podziale na etapy:
    1) Zgłoszenie pomysłu;
    2) Przygotowanie wniosku o opracowanie nowego lub modyfikację istniejącego wyrobu;
    3) Decyzja o rozpoczęciu prac projektowych;
    4) Przygotowanie karty projektu/opisu projektu;
    5) Przeprowadzenie badań;
    6) Decyzja o wdrożeniu rozwiązania;
    7) Seria próbna.
    Wnioskodawca określa cele możliwe do osiągnięcia – w zakresie działalności B+R służą do
    tego między innymi wytyczne określane w ramach spotkań Działu rozwoju technologii. W
    działalności B+R, cele określane są w ramach projektów i wytycznych, szczególnie na
    wcześniejszych etapach projektu. Dodatkowo, cele mogą być definiowane w oparciu o
    funkcjonujące raporty/prezentacje.
    W rezultacie, działalność B+R nie ma charakteru incydentalnego, lecz zaplanowany i
    zorganizowany, a także jest prowadzona w sposób ciągły. Prace nad działalnością
    badawczo-rozwojową są prowadzone w bieżącym okresie, były realizowane w przeszłości,

    a Wnioskodawca zamierza realizować takie prace również w przyszłości. Oznacza to, że
    Działalność B+R nie jest incydentalnym działaniem Wnioskodawcy, lecz jest realizowana
    zgodnie z planem. Działalność B+R jest częścią szerszej strategii, który zakłada
    konsekwentne i regularne podejmowanie prac badawczo-rozwojowych.
    KRYTERIUM ZWIĘKSZANIE ZASOBÓW WIEDZY ORAZ WYKORZYSTYWANIE ZASOBÓW
    WIEDZY DO TWORZENIA NOWYCH ZASTOSOWAŃ
    Prowadząc działalność B+R, Wnioskodawca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz
    umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.
    Działalność́ B+R nakierowana jest na:
      - zdobywanie nowej wiedzy i umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych
        Produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń
        oraz
      - nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
        umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
        projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych Produktów,
        procesów lub usług.
    Działalność B+R jest ukierunkowana na nowe odkrycia rozumiane jako tworzenie
    nowatorskich, unikatowych Produktów. W ramach tej działalności, systematycznie
    zdobywana jest nowa wiedza oraz umiejętności w takich obszarach jak: innowacje
    technologiczne, nowe materiały, zaawansowane technologie projektowe pozywające na
    tworzenie nowych receptur, zrównoważony rozwój i ekologia, bezpieczeństwo, jakość oraz
    zgodność z normami oferowanych Produktów, innowacje w projektowaniu, analiza
    trendów rynkowych i zachowań klientów.
    Pozyskiwanie nowej wiedzy następuje na etapie koncepcji, pomysłów i rozwiązań
    związanych z projektowaniem. W czasie prac nad danym Produktem, zdobywana jest
    nowa wiedza bądź wykorzystywana jest wiedza pozyskana przez Pracowników w ramach
    już zrealizowanych projektów, w szczególności do tworzenia nowych zastosowań. Należy
    jednak podkreślić, że zasoby te są każdorazowo pogłębiane na etapie realizacji
    poszczególnego projektu.
    W przypadku Działalności B+R, zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystywanie wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań polega na: zdobywaniu oraz zwiększaniu zasobów
    wiedzy o klientów, wykorzystywaniu trendów rynkowych oraz zdobywania i rozszerzania
    wiedzy na temat trendów technologicznych, zbieraniu danych o reakcji rynku, pogłębianiu
    wiedzy w odniesieniu do zasięgów oraz rozpoznawalności marki, zdobywaniu wiedzy w
    zakresie skłonności klientów do podejmowania decyzji zakupowych, zdobywaniu oraz
    wykorzystywaniu wiedzy odnośnie postaw konsumentów.
    W efekcie ww. prac, Wnioskodawca zdobywa nowe zasoby wiedzy oraz wykorzystuje
    zasoby wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Celem prac badawczo-rozwojowych jest
    bowiem znalezienie nowych lub udoskonalenie już istniejących rozwiązań. W wyniku tych
    prac powstaje nowy, oryginalny, autorski pomysł stanowiący nowy wytwór intelektu. Do
    osiągnięcia takich rezultatów pracownicy muszą każdorazowo nabywać nową wiedzą oraz
    wykorzystywać już istniejącą wiedzę i umiejętności.
    Realizacja projektu wymaga przeprowadzenia prac koncepcyjnych, opracowania unikalnej
    receptury, określenia parametrów produktu. Podczas realizacji prac Pracownicy często
    stają przed koniecznością zmierzenia się z sytuacją, w której w danym obszarze (w

    momencie definiowania wymagań) brakuje określonych informacji. Sytuacja ta określana
    jest jako tzw. „niepewność badawcza” i jest charakterystyczna dla prac badawczo-
    rozwojowych.
    W trakcie działalności B+R, pracownicy muszą poszukiwać nowej wiedzy poprzez
    sprawdzanie czy jakiś efekt można osiągnąć w inny, ale dotychczas nieznany im sposób. W
    praktyce Wnioskodawcy zdarzało się, że pracownicy oszacowali, że osiągnięcie niektórych
    rezultatów nie jest możliwe przy zakładanych parametrach, co również jest
    charakterystyczne dla prac badawczo-rozwojowych. W takich przypadkach, pracownicy
    szukają alternatywnych rozwiązań bądź mogą zaprzestać produkcji danego prototypu.
    Rezultaty prac nad danym typem projektu badawczo-rozwojowego będą w przyszłości
    wykorzystywane przy opracowywaniu nowych projektów, wskutek czego Wnioskodawca
    rozwija zasoby istniejącej wiedzy do nowych zastosowań.
    Wnioskodawca nie uznaje przy tym za projekty badawczo-rozwojowe tych prac, które
    mają na celu wprowadzenie jedynie rutynowych czy okresowych zmian do swoich
    Produktów.
    Podsumowując, Działalność B+R spełnia następujące kryteria:
    a) stanowi działalność twórczą,
    b) jest podejmowana w sposób systematyczny,
    c) polega na zdobyciu nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawionych na opracowywanie
    nowych Produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących
    ulepszeń, a także obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania
    i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych Produktów, procesów lub usług,
    d) działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian.
    W konsekwencji, Działalność B+R stanowi i będzie stanowić, zdaniem Wnioskodawcy,
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, w związku z
    pkt 27-28 art. 4a Ustawy o CIT i w konsekwencji Wnioskodawca jest uprawniony do
    zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d Ustawy o CIT.
    Ad. 2)
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody
    z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18,
    koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane
    dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 Ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się:
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025
    r. poz. 163 t. j. ze zm.) (dalej: „Ustawa PIT”), oraz sfinansowane przez płatnika składki z
    tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie

    ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2025 r., poz. 350 t. j. ze zm.) (dalej: „Ustawa ZUS”), w
    takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    2) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a
    ustawy PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone
    w Ustawie ZUS, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w
    zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego
    na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym
    miesiącu;
    3) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową;
    4) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności
    naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
    5) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane
    na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 Prawa
    o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników
    prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-
    rozwojowej;
    6) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z
    umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1
    pkt 4;
    7) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy
    zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;
    8) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z
    rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
    a. przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
      Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
      łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
    b. prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
      odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów,
      w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
    c. odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno
      w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty
      zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym
      Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
    d. opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
      czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
      szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    Stosownie do art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,

    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    W myśl art. 18d ust. 5 Ustawy o CIT, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie
    zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od
    podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Natomiast, zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 Ustawy o CIT, podatnikowi, który w roku
    podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na
    podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów
    kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu
    zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia.
    Stosownie do art. 18d ust. 7 Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022
    r. kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku, gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorca, małym
    lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. -
    Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a-200% kosztów, o
    których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust.
    2 pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5,
    ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Natomiast, w zakresie przepisu art. 18d ust. 7 Ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym
    od 2018 r. do 2021 r. kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku, gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym
    lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. -
    Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów, o
    których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust.
    2 pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Zgodnie z art. 18d ust. 8 Ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok
    podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik
    poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim,
    uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Stosownie do art. 18e Ustawy o CIT, podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w
    art. 18d, oraz podatnicy, którym przysługuje kwota określona w art. 18da, są obowiązani
    wykazać w zeznaniu poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu lub
    stanowiące podstawę do wyliczenia przysługującej podatnikowi kwoty.
    Zgodnie z art. 18d ust. 8 Ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok
    podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik
    poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty

    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim,
    uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b Ustawy o CIT, zgodnie z
    którym podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
    skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której
    mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Ponadto, należy przeanalizować art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, zgodnie z którym kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła
    przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
    kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
    przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT,
    3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
    kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 Ustawy o CIT,
    4. jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
    przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
    podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
    zezwolenia/decyzji o wsparciu – w przypadku Wnioskodawcy przepis ten nie będzie miał
    zastosowania bowiem nie prowadzi on działalności na podstawie zezwolenia/decyzji o
    wsparciu,
    5. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b Ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty
    działalności badawczo-rozwojowej,
    6. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    7. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
    Ustawie o CIT,
    8. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
    zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Wnioskodawca ponosi na Działalność B+R koszty do których zalicza:
      - koszty pracownicze,
      - odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
        prawnych wykorzystywanych w Działalności B+R,
      - koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
        Działalnością B+R,

      - koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
        wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej
      - koszty sprawozdania/świadectw świadczonych lub wykonywanych na podstawie
        umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6b ustawy Prawo o
        szkolnictwie wyższym i nauce, przy czym koszty te będą rozliczane dopiero w
        przypadku podpisania stosownej umowy z podmiotem, o którym mowa w art. 7
        ust. 1 pkt 6b ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tj. z Instytutem
        działającym w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz).
    Koszty pracownicze
    Wnioskodawca zatrudnia Pracowników na podstawie umowy o pracę.
    Do kosztów pracowniczych Wnioskodawca zalicza:
    1. wynagrodzenie podstawowe,
    2. wynagrodzenie za godziny nadliczbowe,
    3. premie, nagrody, w tym nagrody jubileuszowe/okolicznościowe i dodatki,
    4. ekwiwalenty za niewykorzystany urlop,
    5. finansowane przez Wnioskodawcę składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe
      Pracowników oraz ubezpieczenie wypadkowe,
    6. diety i inne należności za czas podroży służbowej,
    7. abonament za prywatną opiekę medyczną,
    8. wpłata na PPK (Pracownicze Plany Kapitałowe) w części sfinansowanej przez
      Wnioskodawcę,
    9. koszty związane ze szkoleniami pracowników (związane z prowadzeniem prac
      badawczo-rozwojowych),
    10. wydatki związane z zapewnieniem Pracownikom świadczeń o charakterze
      niepieniężnym – ubezpieczenie na życie, karty lunchowe, nauka języków obcych, karta
      sportowa, system kafeteryjny,
    11. zniżki na produkty Wnioskodawcy,
    12. wydatki związane z zapewnieniem pracownikom Wnioskodawcy uczestnictwa w
      szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe, konferencjach, targach.
    Wnioskodawca nie będzie odliczać jako kosztów kwalifikowanych odpisów na fundusz
    świadczeń socjalnych czy gwarantowanych świadczeń pracowniczych.
    W przekonaniu Wnioskodawcy, wszystkie ww. składniki wynagrodzeń zaliczanych do
    kosztów pracowniczych są kosztem kwalifikowanym w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1
    Ustawy o CIT i mogą być rozliczane w ramach ulgi na działalność B+R.
    Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej Działalności B+R wykorzystuje środki trwałe oraz
    wartości niematerialne i prawne.
    Wnioskodawca wskazuje, że jest w stanie w prowadzonej ewidencji wyodrębnić jaka część
    danego środka trwałego bądź wartości niematerialnej i prawnej jest wykorzystywana do
    Działalności B+R.
    Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    Wnioskodawca uwzględnia w kosztach uzyskania przychodów.
    Zatem, w ocenie Wnioskodawcy wyżej wskazane koszty są zaliczone do wydatków, o
    których mowa w art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT.

    Koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
    Działalnością B+R
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Przepisy podatkowe nie regulują, co należy rozumieć poprzez sformułowanie „nabycie
    materiałów i surowców” wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej.
    W sposób pośredni można posiłkować się art. 28 ust. 2 Ustawy o rachunkowości, zgodnie
    z którym cena nabycia (...) to cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną
    sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku
    akcyzowego, a w przypadku importu powiększona o obciążenia o charakterze
    publicznoprawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i
    przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia
    do obrotu, łącznie z kosztami transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub
    wprowadzenia do obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i
    odzyski.
    W opinii Wnioskodawcy, prawidłowe jest zaliczenie do kategorii nabycia materiałów i
    surowców również kosztów wysyłki prototypów, w tym kosztów dotyczących transportu
    oraz cła. Potwierdza to interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26
    stycznia 2017 r. (znak:. 2461-IBPB1-2.4510.1044.2016.1.BD) oraz interpretacja Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z 2 maja 2024 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.44.2024.2.JMS).
    Koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
    wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej Działalności B+R
    W ramach Działalności B+R, Wnioskodawca ponosi koszty licencji na specjalne
    oprogramowanie dla pracowników, dzięki któremu opracowywana jest dokumentacja
    techniczna, a także wydatki na licencję dostępu do platformy WGSN.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ww. wydatki zaliczają się do kosztów kwalifikowanych, o których
    mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2a Ustawy o CIT, co potwierdza przykładowo interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 lipca 2024 r. (znak: 0111-
    KDIB1-3.4010.273.2024.2.JMS). Organ podatkowy we wskazanym dokumencie stwierdził,
    że ponoszone przez Wnioskodawcę koszty opłat oprogramowania specjalistycznego
    (nabycie licencji lub dostępu do subskrypcji), w tym opłat typu maintenance za utrzymanie
    wcześniej nabytej licencji, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt
    2a ustawy o CIT i mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „uCIT”),
      Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów

      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Stosownie do 4a pkt 26 updop,
      przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą
      obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
      systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., dalej: „Ustawa SWIN”),
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    W art. 4a pkt 28 updop ustawodawca wskazał, że:
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy SWIN,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
    W myśl art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:

      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
      1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
      2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.
    W myśl art. 18d ust. 3 updop,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 updop,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop,
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    W myśl art. 18d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. – Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Zgodnie z art. 18d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., kwota
    kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
      pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia.
    Stosownie do art. 18d ust. 8 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku
    dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym
    kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie
    spełnione następujące warunki:
      - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
        badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
        rozumieniu updop,
      - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
        kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,

      - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu
        updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
        podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub
        porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
      - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
        ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
        przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
        podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
        zezwolenia/decyzji o wsparciu,
      - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty
        działalności badawczo-rozwojowej,
      - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
        odliczeniu,
      - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
        updop,
      - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub
        nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Ad. 1
    W celu stwierdzenia, czy opisana działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową,
    należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności
    gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych
    aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).
    Przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a ust. 3 ww. ustawy, mogące
    odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone

    w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów
    aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi
    na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podano w słowniku
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden

    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop – co zostało
    wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza

    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF). Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
    metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Z treści wniosku wynika, że Państwa Spółka dbając o stały rozwój i podążającą za nim
    konkurencyjność, prowadzi działalność B+R, mającą na celu stworzenie nowych lub
    udoskonalenie dostępnych technologii w oparciu o nowe surowce, ich odpowiednie
    mieszanki, innowacyjne technologie produkcji.
    Opisywana działalność Państwa Spółki ma na celu nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów lub procesów, a także zdobycie nowej
    wiedzy oraz umiejętności, nastawionych na opracowywanie nowych Produktów, procesów
    lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy podejmowana przez Wnioskodawcę
    działalność w zakresie wskazanej Działalności B+R w opisanym stanie faktycznym jest i

    będzie działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jest
    prawidłowe.
    Ad. 2
    Państwa wątpliwości dotyczą, wskazanych we wniosku kosztów pracowniczych, a także
    pozostałych kosztów działalności B+R (koszty nie-pracownicze) jako koszty kwalifikowane,
    o których mowa odpowiednio w art. 18d ust. 2 pkt 1, 2, 2a oraz w art. 18d ust. 3 ustawy
    CIT.
    W związku z zatrudnieniem Pracowników, Państwa Spółka ponosi lub może ponosić
    następujące koszty:
    1. wynagrodzenie podstawowe;
    2. wynagrodzenie za godziny nadliczbowe;
    3. premie, nagrody, w tym nagrody jubileuszowe/okolicznościowe i dodatki;
    4. ekwiwalenty za niewykorzystany urlop;
    5. finansowane przez Wnioskodawcę składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe
      Pracowników oraz ubezpieczenie wypadkowe;
    6. diety i inne należności za czas podroży służbowej;
    7. abonament za prywatną opiekę medyczną;
    8. wpłata na PPK (Pracownicze Plany Kapitałowe) w części sfinansowanej przez
      Wnioskodawcę;
    9. koszty związane ze szkoleniami pracowników (związane z prowadzeniem prac
      badawczo-rozwojowych);
    10. wydatki związane z zapewnieniem pracownikom świadczeń o charakterze
      niepieniężnym – ubezpieczenie na życie, karty lunchowe, nauka języków obcych, karta
      sportowa, system kafeteryjny);
    11. zniżki na produkty Wnioskodawcy;
    12. wydatki związane z zapewnieniem pracownikom Wnioskodawcy uczestnictwa w
      szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe, konferencjach.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu
    wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-
    rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją
    prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty
    świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt
    kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o

    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163, dalej: „updof”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne
    kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest
    katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc
    wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Z wniosku wynika, że w ramach ulgi badawczo-rozwojowej planują Państwo także zaliczyć
    do kosztów kwalifikowanych wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe na rzecz
    pracowników wykonujących czynności w ramach prac B+R.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o
    pracowniczych planach kapitałowych (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 427, dalej: „ustawa PPK”),
      ustawa określa zasady gromadzenia środków w pracowniczych planach
      kapitałowych, zwanych dalej „PPK”, zawierania umów o zarządzanie PPK i umów o

      prowadzenie PPK, finansowania i dokonywania wpłat do PPK oraz dokonywania
      wypłat transferowych, wypłat i zwrotu środków zgromadzonych w PPK.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 18 lit. a ustawy PPK,
      a) przez osoby zatrudnione należy rozumieć pracowników, o których mowa w art. 2
      ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i
      2140), z wyjątkiem pracowników przebywających na urlopach górniczych i urlopach
      dla pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla, o których mowa w art. 11b
      ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego (Dz.
      U. z 2022 r. poz. 1309), oraz młodocianych w rozumieniu art. 190 § 1 ustawy z dnia
      26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.
    Natomiast, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 lit. a tej ustawy,
      a) przez podmiot zatrudniający należy rozumieć pracodawcę, o którym mowa w art.
        3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - w stosunku do osób
        zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. a, jeżeli posiada numer
        indentyfikacyjny;
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy PPK,
      wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z wynagrodzenia po jego
      opodatkowaniu.
    W tym miejscu warto wskazać, że system PPK zakłada powszechność oraz dobrowolność,
    a wpłaty finansowane są ze środków własnych uczestnika i podmiotu zatrudniającego.
    Wpłaty na PPK finansowane przez pracodawcę są obliczane jako ustalony procent od
    wynagrodzenia brutto. Pracodawca realizując obowiązek ustawowy, nie może sam
    zrezygnować z dokonywania tej wpłaty. Nie wolno mu też potrącać tej kwoty z
    wynagrodzenia pracownika. Wpłaty dokonywane przez pracodawcę/zleceniodawcę
    stanowić będą przychód pracownika jako dodatkowy element wynagrodzenia.
    Uwzględniając powyższe należy uznać, że wpłata na PPK w części finansowanej przez
    pracodawcę, jako dodatkowy element wynagrodzenia pracownika wypełnia przesłankę do
    jej kwalifikacji do kosztów kwalifikowanych działalności B+R, jako należność z tytułów o
    których mowa w art. 12 ust. 1 updof, na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    W odniesieniu do części składki do PPK sfinansowanej przez pracownika, należy mieć na
    uwadze, że nie podlega ona odrębnemu (dodatkowemu) zaliczeniu do kosztów
    kwalifikowanych, gdyż składka taka nie została wymieniona w zamkniętym katalogu
    wydatków kwalifikowanych działalności B+R zawartym w art. 18d ust. 2 updop. W tym
    przypadku, pracownik finansuje część składki do PPK z własnych środków, pochodzących z
    wynagrodzenia. Obowiązek potrącenia z wynagrodzenia składek do PPK finansowanych
    przez tzw. uczestnika PPK, wynika wprost z art. 27 ust. 9 ustawy o PPK, który wskazuje, że
    wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z wynagrodzenia po jego
    opodatkowaniu.
    Reasumując, wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, Państwa Spółka może uznać za
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.

    Wskazali Państwo, że do kosztów pracowniczych zaliczają Państwo także:
      - diety i inne należności za czas podroży służbowej;
      - abonament za prywatną opiekę medyczną;
      - koszty związane ze szkoleniami pracowników (związane z prowadzeniem prac
        badawczo-rozwojowych);- wydatki związane z zapewnieniem pracownikom
        świadczeń o charakterze niepieniężnym – ubezpieczenie na życie, karty lunchowe,
        nauka języków obcych, karta sportowa, system kafeteryjny);
      - zniżki na produkty Wnioskodawcy;
      - wydatki związane z zapewnieniem pracownikom Wnioskodawcy uczestnictwa w
        szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe, konferencjach.
    Państwa stanowisko w zakresie możliwości odliczenia kosztów pracowniczych, jako
    kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 updop, jest prawidłowe.
    W zakresie kosztów nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z
    prowadzoną działalnością B+R, ponoszą Państwo koszty nabycia próbek surowców:
    - Koszty logistyczne, w tym transport kolejowy (większe próbki) oraz drogowy (mniejsze
    próbki),
    - Koszt samego surowca,
    - Koszty poszukiwania surowca przez zatrudnionych pracowników,
    - Koszty rozładunku na zakładach Spółki (wygrzewanie surowca do temperatury
    technologicznej).
    W zakresie kosztów, wszelkich produktów potrzebnych do przeprowadzenia projektu
    związanego z działalnością B+R, mają Państwo na myśli:
      - Ciepło i energia elektryczna na potrzeby realizowanych prób technologicznych,
      - Odczynniki chemiczne i sprzęt laboratoryjny.
      - Koszty półproduktów potrzebnych do opracowania finalnej receptury.
    Ponoszą Państwo również koszty wysyłki prototypów (próbek) na dwa sposoby:
    a) Próbki do testów u klientów – w takim przypadku Spółka ponosi pełne koszty produkcji i
    wysyłki próbki produktu do klienta w celu przetestowania właściwości produktu w
    konkretnym środowisku.
    b) Próbki w skali przemysłowej – w takim przypadku Spółka ponosi częściowe koszty
    wysyłki produktu do klienta w celu przetestowania właściwości produktu w konkretnym
    środowisku. W tym przypadku, Spółka dostarcza do klienta produkt premium w cenie
    produktu zwykłego w celu przetestowania nowego produktu premium, np. (...).
    Odnosząc się do kosztów nabycia materiałów należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt 2
    updop, który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów jest ich
    bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy
    omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem

    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    W zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    Materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio
    związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Spółka w ramach działalności B+R może zużywać różnego rodzaju materiały i surowce
    konieczne do realizacji projektów. Jednocześnie, należy wskazać, że warunkiem uznania
    wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Do kosztów kwalifikowanych chcą Państwo zaliczyć także koszty ciepła i energii
    elektrycznej na potrzeby realizowanych prób technologicznych.
    Spółka w ramach działalności B+R może zużywać różnego rodzaju materiały i surowce
    konieczne do realizacji projektów. Jednocześnie, należy wskazać, że warunkiem uznania
    wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Państwa stanowisko w zakresie zaliczenia do kosztów kwalifikowanych materiałów i
    surowców, w zakresie kosztów wysyłki prototypów (próbek), jest nieprawidłowe - koszty

    nie są bowiem bezpośrednio związane z działalnością badawczo-rozwojową oraz nie
    mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art.
    18d ust. 2 i 3 updop.
    Zaliczenie kosztów do kosztów kwalifikowanych jest możliwe wtedy, gdy koszty te są
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową, czyli na działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. Natomiast, wysyłka prototypów (próbek) nie przejawia cech twórczości,
    stanowi jedynie wysyłkę gotowego już wyrobu powstałego w pracach badawczo-
    rozwojowych do klienta.
    W zakresie pozostałych kosztów, które zaliczają Państwo do kosztów materiałów i
    surowców, Państwa stanowisko, jest prawidłowe.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że w ramach działalności B+R, ponoszą Państwo koszty
    licencji na specjalne oprogramowanie dla pracowników, dzięki któremu opracowywana
    jest dokumentacja techniczna (m.in. świadectwa jakości).
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 30 czerwca 2025 r., konkretnie wskazali Państwo, że w
    zakresie kosztów nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
    wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej
    Państwa Spółka ponosi koszty wyposażenia laboratorium, niebędące środkami trwałymi,
    szybko zużywalne takie jak m.in. szkło laboratoryjne oraz wyposażenie laboratorium w
    środki ochrony indywidualnej.
    Z kolei, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, wynika, że:
      za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
      specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz
      urządzeń pomiarowych.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania w szczególności, oznacza że wymieniony
    katalog sprzętów nie jest zamknięty.
    Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy,
    przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika
    języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak
    mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś
    dziedziną.
    Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego,
    oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.
    Aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą
    być spełnione następujące warunki:
      - sprzęt nie stanowi środka trwałego,
      - zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz

      - jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, mogą stanowić wyłącznie
    wydatki poniesione na sprzęt specjalistyczny nie stanowiący u podatnika środka trwałego.
    Natomiast, jeżeli sprzęt taki stanowi środek trwały kosztem kwalifikowanym mogą zostać
    wyłącznie odpisy amortyzacyjne w myśl art. 18d ust. 3 updop, w części w jakiej sprzęt jest
    wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej.
    Państwa stanowisko w tym zakresie jest więc prawidłowe.
    Z opisu sprawy wynika również, że w ramach prowadzonej Działalności B+R
    wykorzystują Państwo środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, do których
    zalicza między innymi:
    a) komputery i laptopy,
    b) drukarki,
    c) oprogramowanie komputerowe,
    d) maszyny laboratoryjne,
    e) kotły.
    W uzupełnieniu z 30 czerwca 2025 r., doprecyzowali Państwo, że Państwa Spółka nie
    zalicza i nie ma zamiaru zaliczać do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-
    rozwojowej odpisów amortyzacyjnych od środków transportu.
    Wskazali Państwo, że są w stanie w prowadzonej ewidencji wyodrębnić jaka część
    danego środka trwałego bądź wartości niematerialnej i prawnej jest wykorzystywana do
    działalności B+R.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 uCIT,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 uCIT,
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    W myśl art. 16f ust. 3 uCIT,

      odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    Co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
    mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków
    wskazanych w art. 18d uCIT.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d
    ust. 3 uCIT, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do
    działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności,
    odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie
    stanowią kosztów kwalifikowanych.
    Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, sformułowania
    „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą
    uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania
    przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i
    prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt
    kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane
    jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności
    badawczo-rozwojowej a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty
    odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w
    jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Państwa stanowisko w tym zakresie jest więc prawidłowe.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca może zakwalifikować
    wskazane we wniosku koszty pracownicze, a także pozostałe koszty działalności B+R
    (koszty nie-pracownicze) jako koszty kwalifikowane, o których mowa odpowiednio w art.
    18d ust. 2 pkt 1, 2, 2a oraz w art. 18d ust. 3 ustawy CIT, w zakresie:
      - kosztów pracowniczych, jest prawidłowe;
      - kosztów nabycia materiałów i surowców związanych z prowadzoną działalnością B+R
        w części dotyczącej:

      – kosztów wysyłki prototypów, jest nieprawidłowe;
      – w pozostałym zakresie, jest prawidłowe;
      - kosztów nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
        wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
        rozwojowej, jest prawidłowe;
      - odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
        prawnych wykorzystywanych w Działalności B+R, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W zakresie części pytania, oznaczonego we wniosku nr 2 w zakresie kosztów wynagrodzeń
    za czas nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę, zostanie
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie kwestia objęta zadanymi we wniosku
    pytaniami, które wyznaczają zakres interpretacji.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.