Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-273/16/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-05-11
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku związanego z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko  przedstawione we wniosku z dnia 13 kwietnia 2016 r., (data wpływu 19 kwietnia 2016 r.) uzupełnionym w dniu 6 maja 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku związanego z realizacją projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 kwietnia 2016 r. został złożony wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku związanego z realizacją projektu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT (np. w zakresie wynajmu lokali użytkowych) oraz działalność zwolnioną od podatku VAT w zakresie dokonywania czynności o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 11. Zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 3 ,4 i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, zwolnienie dotyczy pobieranych opłat od lokali mieszkalnych m.in. na:

*   eksploatację i utrzymanie ich lokali,
*   eksploatację i utrzymanie nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni i nieruchomości wspólnych,
*   fundusz remontowy.

W I kwartale 2012 r. Spółdzielnia złożyła do Urzędu Marszałkowskiego w ……wniosek o dofinansowanie do planowanych nakładów w wysokości 50% ze środków UE projekt na poprawę warunków technicznych budynków zrealizowanych w technologii z wielkiej płyty oraz humanizację blokowisk w ramach programu operacyjnego Regionalny Program Operacyjny ………2007-2013”. Złożony wniosek uzyskał pozytywną ocenę formalną i merytoryczną. Spółdzielnia podpisała także stosowną umowę z Urzędem Marszałkowskim na dofinansowanie do złożonego projektu, polegającego na dociepleniu ścian i stropodachów, malowaniu klatek schodowych oraz montażu naczyń przeponowych. Do kosztów kwalifikowanych objętych dofinansowaniem ze środków UE zaliczono nakłady w wartości brutto. Realizacja projektu została zakończona i rozliczona. Wydatki poniesione na realizację projektu były udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę. Roboty remontowe i modernizacyjne objęte dofinasowaniem ze środków unii europejskiej dotyczyły budynków, w których znajdują się wyłącznie lokale mieszkalne (brak jest garaży podziemnych). Zakupy usług (Spółdzielnia w ramach realizacji projektu nabywała tylko i wyłącznie usługi) związane z realizacją projektu „P.” nie są związane z czynnościami opodatkowanymi. Urząd Marszałkowski zażądał przedłożenia indywidualnej interpretacji właściwej Izby Skarbowej również na koniec trwałości projektu w zakresie zaliczania podatku VAT do kosztów kwalifikowanych.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do rozstrzygnięcia kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją wskazanej inwestycji.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż pobierane opłaty za czynności o których mowa w art. 4 ust. 1, 2 , 4 i 5 zwolnione są od podatku (art. 43 ust. 1 pkt 11) ustawy o VAT. Warunek, który umożliwia podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia jest bezpośredni związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W niniejszej sprawie taki związek nie wystąpił.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Do 31 grudnia 2013 r. ww. przepis stanowił: „Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.”

Podstawową więc zasadą dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego jest związek towarów i usług, przy nabyciu których podatek został naliczony z czynnościami opodatkowanymi.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Wnioskodawca nie spełnia przesłanek, o których mowa w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż – jak wskazał – zakupy nie służą sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Dlatego też, Wnioskodawcy nie przysługuje w takim przypadku prawo do odliczenia podatku.

Jednocześnie wskazać należy, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, gdyż kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.