Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.167.2023.1.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-05-30
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT udzielania pożyczek.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; pożyczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

31 marca 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 marca 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT udzielania pożyczek.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Spółka Akcyjna z siedzibą w (…), (dalej „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest podmiotem posiadającym status czynnego podatnika VAT.

Głównym profilem działalności Spółki jest międzynarodowy obrót towarami, w szczególności produktami spożywczymi. Główny przedmiot działalności Spółki ujawniony w KRS to Sprzedaż hurtowa mięsa i wyrobów z mięsa (46.32.Z). Przedmiotem pozostałej działalności Spółki, ujawnionej w KRS jest:

‒ Sprzedaż hurtowa napojów alkoholowych i bezalkoholowych (46.34.Z),

‒ Przetwarzanie i konserwowanie mięsa z drobiu (10.12.Z),

‒ Sprzedaż detaliczna napojów alkoholowych i bezalkoholowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (47.25.Z),

‒ Restauracje i pozostałe placówki gastronomiczne (56.10.Z),

‒ Działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe (69.20.Z),

‒ Przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) (56.21.Z).

Dane wykazane w KRS są aktualne i zgodne z rzeczywistym przedmiotem działalności prowadzonej przez Spółkę. Co prawda Spółka posiada podmioty zależne, spółki-córki, a także lokuje wolne środki finansowe w różnych instrumentach finansowych, jednak nie jest przedmiotem i celem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej świadczenie usług finansowych.

Spółka nie posiada wyodrębnionych struktur, specjalistycznego zaplecza personalnego czy infrastrukturalnego, które miałyby służyć prowadzeniu działalności finansowej, wykonywaniu usług tego rodzaju, w tym profesjonalnemu udzielaniu pożyczek.

Dysponując wolnymi środkami, w tym pochodzącymi z uzyskanego przez Spółkę finansowania zewnętrznego, działając w celu udzielenia wsparcia w zachowaniu płynności finansowej pożyczkobiorców, Spółka udzieliła i udziela podmiotom powiązanym według ustawy o CIT, a także podmiotom, które formalnie nie są powiązanymi ze Spółką, ale ściśle z nią współpracują, oprocentowanych pożyczek. Co prawda, ilość oraz kwota udzielanych pożyczek nie świadczy o ich stricte incydentalnym, sporadycznym charakterze, jednak aktywność w tym zakresie nie stanowi przedmiotu działalności Spółki, nie występuje element stałości działania, systematyczności.

Spółka nie posiada i nie tworzy struktur do świadczenia usług w zakresie udzielania pożyczek, nie poszukuje klientów, dla których mogłaby świadczyć usługi w zakresie udzielania pożyczek. Spółka nie tworzy żadnej strategii działalności w zakresie udzielania pożyczek, w istocie bowiem pożyczki udzielane są wyłącznie wówczas, gdy Spółka dysponuje wolnymi środkami (w tym pozyskanymi w ramach finansowania zewnętrznego). Pożyczki udzielane są głównie podmiotom powiązanym, jednak Spółka zawiązała również umowy pożyczek z podmiotami, które formalnie, wg prawa podatkowego, nie posiadają statusu powiązanych i nie są członkiem grupy kapitałowej, w ramach której funkcjonuje Spółka.

Zastrzec jednak należy, że działanie polegające na udzielaniu pożyczek podmiotom niepowiązanym ma charakter marginalny i w takich przypadkach pożyczkobiorcami są wyłącznie podmioty współpracujące ze Spółką, pozostające ze Spółką w stałej relacji gospodarczej.

W ramach zawieranych umów pożyczek określane są elementy istotne, takie jak kwota pożyczki, sposób wypłaty i spłaty, termin spłaty, umowne oprocentowanie, zabezpieczenie zwrotu, ustalenia co do kosztów związanych z pożyczką (w tym PCC).

Spółka nie stosuje skomplikowanych i złożonych umów, regulaminów i innych dokumentów, które określałyby zasady udzielania i spłaty pożyczki, a które świadczyłyby o profesjonalnym, gospodarczym charakterze działań Spółki.

### Pytanie

Czy udzielanie przez Spółkę pożyczek winno być sklasyfikowane jako świadczenie realizowane w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a co za tym idzie czy udzielając pożyczek Spółka działa jako podatnik VAT?

### Państwa stanowisko w sprawie

Udzielając pożyczek Spółka nie wykonuje świadczeń w ramach działalności gospodarczej w znaczeniu VAT, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a co za tym idzie nie działa jako podatnik VAT.

Podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Dla wyznaczenia statusu podatnika VAT kluczowe znaczenie ma ustalenie czy dany podmiot wykonuje działalność gospodarczą w znaczeniu ustawy o VAT, a następnie czy realizując konkretne świadczenie działa w ramach takiej działalności.

Zgodnie z definicją art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Wykonywanie działalności gospodarczej w znaczeniu VAT ma charakter obiektywny, a o tym czy dana aktywność stanowi tego rodzaju działalność przesądzają okoliczności realizacji.

O tym, że dana działalność nie spełnia warunków określonych w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT decydują, w szczególności, gdy występują kumulatywnie, następujące okoliczności:

‒ brak infrastruktury i zaplecza personalnego do wykonywania danej działalności, która obiektywnie wskazywałaby na profesjonalny charakter danej aktywności,

‒ niesystematyczny charakter świadczeń, brak działań, których celem byłoby pozyskiwanie nowych klientów (pożyczkobiorców),

‒ brak innych cech typowych dla profesjonalnego charakteru działań takich jak założenia strategiczne, przygotowane wzory dokumentów, regulaminów itp.,

‒ fakt istnienia powiązań pomiędzy świadczącym, a nabywcą jako jedna z istotniejszych przesłanek wykonania danego świadczenia,

‒ brak wskazania przedmiotu działalności, w ramach której realizowane jest świadczenie we wpisie przedmiotu działalności, czy głównego przedmiotu ujawnionego w rejestrze przedsiębiorców,

‒ wyraźne wskazanie w treści umowy, iż działanie nie jest wykonywane w ramach działalności gospodarczej świadczącego, co z kolei może przekładać się na obowiązki fiskalne nabywcy, np. w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC).

Uwzględniając istotę podatku od towarów i usług, istotę definicji działalności gospodarczej w VAT, ale również wpływ klasyfikacji aktywności świadczącego np. na obowiązki pożyczkobiorcy w zakresie PCC należy stwierdzić, iż w okolicznościach przedstawionych w niniejszym wniosku Spółka udzielała pożyczek poza zakresem działalności gospodarczej w znaczeniu VAT. Decyduje o tym to, że aktywność Spółki nie jest częścią profesjonalnej działalności, udzielenie pożyczek miało wyłącznie charakter okazjonalny, udzielanie pożyczek nie nosiło cech systematyczności, nie były to zorganizowane i świadczone w sposób ciągły usługi.

Charakter umów pożyczek świadczy o braku ich związku z działalnością typową dla profesjonalnego świadczenia usług w tej dziedzinie. Działalność Spółki jako pożyczkodawcy nie stanowi stałego i koniecznego rozszerzenia prowadzonej działalności gospodarczej, która ma odmienny zakres i charakter (do takiej działalności Spółka ma zaplecze personalne i infrastrukturalne).

Istotne znaczenie ma również to, że umowy pożyczki zawierane są głównie pomiędzy podmiotami powiązanymi kapitałowo lub/i gospodarczo, zaś ich celem jest przede wszystkim wsparcie finansowe pożyczkobiorcy, wykorzystanie wolnych środków przez Spółkę (dostępnych dla Spółki również ze względu na zawarte umowy finansowania zewnętrznego), nie czerpanie zysku z profesjonalnej, stałej i zorganizowanej działalności finansowej w postaci udzielania pożyczek. Zastrzec przy tym należy, że ze względu na wymogi stawiane przez prawo podatkowe (w szczególności regulacje dotyczące cen transferowych), Spółka dba o to, by stosowane oprocentowanie miało charakter rynkowy, ze szczególnym uwzględnieniem tego, by przy wykorzystaniu środków z finansowania zewnętrznego (do którego Spółka ma łatwiejszy dostęp ze względu na swoją pozycję na rynku), przy zachowaniu rynkowości, było adekwatne do oprocentowania stosowanego wobec Spółki przy pozyskaniu środków. Oceny zaprezentowanej w niniejszym wniosku nie zmienia to, że Spółka zawierała kolejne umowy pożyczek, skoro miały one taki sam charakter.

Tym samym, fakt iż udzielanie pożyczek następuje poza zakresem działalności gospodarczej i nie w ramach profesjonalnego obrotu, zawodowo, w warunkach systematyczności i powtarzalności, w formie stałej i zorganizowanej przesądza, iż nie stanowi działalności gospodarczej w znaczeniu VAT, Spółka nie jest tym samym podatnikiem VAT, w konsekwencji podatnikiem wykonującym usługi zwolnione od VAT.

Reasumując, wymienione powyżej okoliczności wskazują na brak w pożyczkodawcach profesjonalizmu charakterystycznego dla działalności właściwej podmiotom świadczącym usługi finansowe, a zatem Spółka nie posiada z tego tytułu stratusu podatnika VAT (co przekłada się np. na konieczność realizacji obowiązków pożyczkobiorcy w zakresie PCC).

Powyższa wykładnia znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów krajowych i TSUE, np. w wyroki NSA z dnia 6 października 2022 r. sygn. akt III FSK 1138/21: „W wyroku z 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 (Floridienne SA i Berginvest SA przeciwko państwu belgijskiemu) TSUE podkreślił, że udzielanie pożyczek podlega opodatkowaniu tylko i wyłącznie wtedy, jeżeli można je uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy lub jeżeli stanowi bezpośrednie, stałe i konieczne rozszerzenie działalności gospodarczej i jednocześnie nie jest działalnością incydentalną w rozumieniu art. 19 ust. 2 VI Dyrektywy. Udzielanie pożyczek może stanowić działalność gospodarczą polegającą na wykorzystywaniu kapitału z zamiarem systematycznego otrzymywania przychodu w postaci odsetek pod dwoma jednak warunkami. Po pierwsze, jeżeli nie jest dokonywane sporadycznie i nie ogranicza się wyłącznie do zarządzania własnym portfelem inwestycyjnym w taki sam sposób, jak czyni to inwestor prywatny. Po drugie, jeżeli czynności te dokonywane są w celach gospodarczych z zamiarem maksymalizacji zwrotu na inwestycji.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.

Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

‒ w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

‒ świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT. Głównym profilem Państwa działalności jest międzynarodowy obrót towarami, w szczególności produktami spożywczymi. Główny przedmiot Państwa działalności ujawniony w KRS to sprzedaż hurtowa mięsa i wyrobów z mięsa (46.32.Z). Przedmiotem pozostałej Państwa działalności, ujawnionym w KRS jest: sprzedaż hurtowa napojów alkoholowych i bezalkoholowych (46.34.Z), przetwarzanie i konserwowanie mięsa z drobiu (10.12.Z), sprzedaż detaliczna napojów alkoholowych i bezalkoholowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (47.25.Z), restauracje i pozostałe placówki gastronomiczne (56.10.Z), działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe (69.20.Z), przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) (56.21.Z).

Posiadają Państwo podmioty zależne, spółki-córki, a także lokują wolne środki finansowe w różnych instrumentach finansowych, jednak nie jest przedmiotem i celem prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej świadczenie usług finansowych. Nie posiadają Państwo wyodrębnionych struktur, specjalistycznego zaplecza personalnego czy infrastrukturalnego, które miałyby służyć prowadzeniu działalności finansowej, wykonywaniu usług tego rodzaju, w tym profesjonalnemu udzielaniu pożyczek.

Dysponując wolnymi środkami, w tym pochodzącymi z uzyskanego przez Państwa finansowania zewnętrznego, działając w celu udzielenia wsparcia w zachowaniu płynności finansowej pożyczkobiorców, udzielili Państwo i udzielają podmiotom powiązanym według ustawy o CIT, a także podmiotom, które formalnie nie są powiązanymi z Państwem, ale ściśle z Państwem współpracują, oprocentowanych pożyczek. Wskazali Państwo, że ilość oraz kwota udzielanych pożyczek nie świadczy o ich stricte incydentalnym, sporadycznym charakterze, jednak aktywność w tym zakresie nie stanowi Państwa przedmiotu działalności, nie występuje element stałości działania, systematyczności.

Nie posiadają Państwo i nie tworzą struktur do świadczenia usług w zakresie udzielania pożyczek, nie poszukują klientów, dla których mogliby Państwo świadczyć usługi w zakresie udzielania pożyczek. Nie tworzą Państwo żadnej strategii działalności w zakresie udzielania pożyczek, pożyczki udzielane są wyłącznie wówczas, gdy dysponują Państwo wolnymi środkami (w tym pozyskanymi w ramach finansowania zewnętrznego). Pożyczki udzielane są głównie podmiotom powiązanym, jednak zawiązali Państwo również umowy pożyczek z podmiotami, które formalnie, wg prawa podatkowego, nie posiadają statusu powiązanych i nie są członkiem grupy kapitałowej, w ramach której Państwo funkcjonują. Działanie polegające na udzielaniu pożyczek podmiotom niepowiązanym ma charakter marginalny i w takich przypadkach pożyczkobiorcami są wyłącznie podmioty współpracujące z Państwem, pozostające z Państwem w stałej relacji gospodarczej.

W ramach zawieranych umów pożyczek określane są elementy istotne, takie jak kwota pożyczki, sposób wypłaty i spłaty, termin spłaty, umowne oprocentowanie, zabezpieczenie zwrotu, ustalenia co do kosztów związanych z pożyczką (w tym PCC).

Nie stosują Państwo skomplikowanych i złożonych umów, regulaminów i innych dokumentów, które określałyby zasady udzielania i spłaty pożyczki, a które świadczyłyby o profesjonalnym, gospodarczym charakterze państwa działań.

Państwa wątpliwości w tej sprawie dotyczą uznania Państwa za podatnika podatku VAT z tytułu udzielania pożyczek.

W odniesieniu do Państwa wątpliwości należy wskazać, że istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.).

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego,

przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym. W efekcie, udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnianiu kapitału na wskazany w umowie okres. Czynność udzielenia pożyczki w zamian za wynagrodzenie w postaci odsetek z tytułu korzystania z cudzego kapitału traktowana jest jako świadczenie usług.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że czynność udzielania pożyczek spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu. Prowadzą Państwo działalność gospodarczą, przy czym głównym profilem Państwa działalności jest międzynarodowy obrót towarami, w szczególności produktami spożywczymi. Wskazali Państwo, że nie jest przedmiotem i celem prowadzonej działalności świadczenie usług finansowych. Jednocześnie, dysponując wolnymi środkami – w tym pochodzącymi z finansowania zewnętrznego – udzielili i udzielają Państwo podmiotom powiązanym (wg ustawy o CIT) ale i podmiotom formalnie niepowiązanym, ale z Państwem współpracującym, oprocentowanych pożyczek. Sami Państwo też wskazali, że ilość i kwota udzielanych pożyczek nie świadczy o ich stricte incydentalnym, sporadycznym charakterze. Mając powyższe na uwadze trudno się z Państwem zgodzić, że udzielanie opisanych pożyczek nie jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Państwa. Pomimo braku wpisu ww. czynności do KRS, udzielanie pożyczek w okolicznościach sprawy można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki (Państwa), a więc uznać je za rodzące obowiązki w podatku od towarów i usług. W konsekwencji, opisane przez Państwa czynności udzielania pożyczek podmiotom powiązanym, a także podmiotom, które formalnie nie są podmiotami powiązanymi, za wynagrodzeniem w postaci ustalonego oprocentowania, stanowią odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym, uznać należy, że udzielając pożyczek świadczą Państwo czynności w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, zatem działają Państwo jako podatnik podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy.

Zatem, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto, odnosząc się do powołanego przez Państwa w przedmiotowym wniosku wyroku NSA z 6 października 2022 r. sygn. akt III FSK 1138/22, tutejszy organ wyjaśnia, że powołany wyrok jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, osadzony w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się zawęża. Zatem wskazany we wniosku wyrok sądu nie może mieć wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

‒ Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).