Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.919.2024.2.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Możliwość skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; małoletni; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; preferencje-preferencyjne opodatkowanie; rodzice-władza rodzicielska
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Opodatkowanie małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z
    rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Uzupełniła
    go Pani pismem z 8 stycznia 2025 r. (wpływ 10 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W zeznaniu podatkowym PIT-37 za rok podatkowy 2023 dokonała Pani rozliczenia
    podatku w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci (część B. poz. 9
    pkt 4 PIT-37). Jest Pani obywatelką polską oraz polską rezydentką podatkową. W roku 2010
    zawarła Pani związek małżeński, z którego to związku w roku 2011 i 2013 na świat przyszli
    kolejno Pani synowie, tj. A i B. W 2022 r. małżeństwo Pani wyrokiem Sądu Okręgowego (...)
    zostało rozwiązane przez rozwód bez orzekania o winie żadnej ze stron. W roku 2024
    zmieniła Pani nazwisko z (...) na (...) (rodowe). W ww. wyroku pełnię władzy rodzicielskiej
    powierzono obojgu rodzicom, a miejsce zamieszkania małoletnich synów Sąd ustalił przy
    matce. Nie została orzeczona opieka naprzemienna. Ojciec dzieci został zobowiązany do
    ponoszenia kwoty alimentów w wysokości (...) zł miesięcznie na każdego z synów.
    Pozostałymi kosztami utrzymania i wychowania dzieci oraz do osobistego o nie starania
    została zobowiązana w przedmiotowym wyroku matka.
    Jest Pani osobą samotną, nie zawarła Pani ponownie związku małżeńskiego ani też nie
    pozostaje Pani w żadnym związku nieformalnym. Zamieszkuje Pani wyłącznie z dwójką
    Pani synów. Od października 2021 r. ojciec dzieci nie zamieszkuje z Wami, realizując
    jedynie kontakty ustalone na dwa popołudnia w tygodniu w godz. od 15:30 do 20:00 oraz
    w co drugi weekend od soboty od godz. 10:00 do niedzieli do godz. 19:00. Centrum
    życiowe Pani dzieci stanowi mieszkanie, w którym wspólnie zamieszkujecie. Dzieci mają tu
    swoje pokoje, miejsce do spania i nauki. Na Pani osobie spoczywa ciężar ciągłej i
    codziennej opieki nad Pani synami oraz realizacji wszelkich obowiązków z tym związanych,
    tj. codziennej troski o ich zdrowie, prawidłowe żywienie, przygotowywanie posiłków,
    pranie, sprzątanie, uczestniczenie w zebraniach z rodzicami, sprawowanie opieki w czasie
    choroby, dbałość o wspólny dom, co oznacza w praktyce dbałość o wszystkie sfery życia
    małoletnich dzieci. Podkreśla Pani, że nigdy nie sprawuje opieki nad dziećmi w jednym
    czasie i miejscu razem z ich ojcem, który wyprowadził się w 2021 r. do mieszkania swoich
    rodziców i tam też od tego czasu realizuje kontakty z synami. Proces wychowawczy synów
    to przede wszystkim Pani codzienne działania i czynności podejmowane samodzielnie.
    Ojciec dzieci poza godzinami ww. kontaktów nie korzysta ze swojego prawa i możliwości
    widywania się i wychowywania synów. Dzieci łącznie z Panią nie osiągają dochodów
    wykluczających wspólne opodatkowanie, dlatego też biorąc pod uwagę wszystkie
    wskazane wyżej okoliczności uznała Pani, że może rozliczyć się jako osoba samotnie
    wychowująca dzieci. Dochody jakie uzyskuje Pani pochodzą ze stosunku pracy na pełen
    etat. Ponadto pobiera Pani świadczenie wychowawcze 500+ (obecnie 800 zł) oraz
    jednorazowo w roku świadczenie „dobry start” w wysokości 300 zł na każdego z synów.
    Kwota alimentów jakie otrzymuje Pani na dwóch Pani synów w łącznej wysokości (...) zł
    miesięcznie nie pokrywa podstawowych potrzeb egzystencjalnych dzieci.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W piśmie z 8 stycznia 2024 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:

      1) w rozliczeniu za który konkretnie rok podatkowy chciałaby Pani skorzystać z
        możliwości rozliczenia się w sposób przewidziany dla „osoby samotnie
        wychowującej dziecko” (tj. czy przedmiotem Pani zapytania jest rozliczenie
        dochodów w ww. sposób za 2023 r.);
        Odpowiedź: Przedmiotem Pani wniosku jest rozliczenie dochodów w sposób
        przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za rok 2023 r. oraz
        możliwości rozliczania się w ten sposób w latach przyszłych w przypadku
        dalszego trwania sytuacji opisanej we wniosku.
      2) kiedy – proszę podać datę – uprawomocniło się orzeczenie sądu o rozwodzie
        między Panią a Pani byłym mężem, który jest ojcem wskazanych we wniosku
        dzieci;
        Odpowiedź: Orzeczenie sądu o rozwodzie z ojcem Pani synów uprawomocniło się
        po 7 dniach od dnia wydania wyroku przez Sąd Okręgowy (...), tj. uprawomocniło
        się w dniu 7 czerwca 2022 r.
      3) jaki status (stan cywilny) Pani posiadała w roku, będącym przedmiotem Pani
        zapytania, (tj. czy w całym tym okresie Pani stan cywilny to «rozwiedziona»);
        Odpowiedź: Od dnia orzeczenia rozwodu, tj. od dnia 31 maja 2022 r. do dnia
        złożenia uzupełnienia wniosku pozostaje Pani osobą niezamężną (rozwiedzioną).
      4) czy jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż wymienionych w
        treści wniosku dzieci) i względem nich wykonywała w roku, którego dotyczy
        wniosek władzę rodzicielską?; jeśli tak, należy podać ich daty urodzenia oraz czy
        wychowywała je Pani wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym?
        Odpowiedź: Poza dziećmi własnymi wskazanymi we wniosku nie jest Pani matką
        ani też opiekunem prawnym innych dzieci.
      5) czy w okresie (roku podatkowym), którego dotyczy wniosek, zarówno Pani, jak i
        ojciec Pani dzieci posiadaliście pełną władzę rodzicielską wobec dzieci?
        Odpowiedź: W roku podatkowym 2023 zarówno Pani jak i ojciec Pani dzieci
        posiadaliście pełnie władzy rodzicielskiej.
      6) czy w okresie (roku podatkowym), którego dotyczy wniosek, ojciec Pani dzieci
        pozbawiony został przez sąd władzy rodzicielskiej wobec dzieci?
        Odpowiedź: W roku podatkowym, którego dotyczy wniosek ojciec Pani synów nie
        został pozbawiony władzy rodzicielskiej.
      7) czy w okresie (roku podatkowym), którego dotyczy wniosek, miejscem
        zamieszkania Pani dzieci było każdorazowo Pani miejsce zamieszkania, inne niż
        miejsce zamieszkania ojca Pani dzieci?
        Odpowiedź: Od roku 2021 miejscem zamieszkania Pani dzieci jest każdorazowo
        Pani miejsce zamieszkania, inne niż miejsce zamieszkania ich ojca, który opuścił
        rodzinę i miejsce wspólnego zamieszkania w 2021 r.
      8) czy w okresie (roku podatkowym), którego dotyczy wniosek, to wyłącznie Pani (tj.
        bez udziału ojca Pani dzieci) faktycznie wykonywała władzę rodzicielską w
        stosunku do dzieci, tj. uczestniczyła Pani w wychowaniu dzieci, dbała o
        prawidłowy rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwijała ich
        zainteresowania, sprawowała nad nimi pieczę/opiekę, ponosiła koszty ich
        utrzymania, troszczyła się o rozwój fizyczny i duchowy, zabezpieczała potrzeby
        bytowe, zdrowotne i edukacyjne, ponosiła wydatki związane z wypoczynkiem,
        brała czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z ich kształceniem,
        dodatkowymi zajęciami itp.?

        Odpowiedź: W złożonym wniosku wskazała Pani, że od października 2021 r.
        zamieszkuje Pani wyłącznie z Pani małoletnimi dziećmi. To mieszkanie, w którym
        wspólnie zamieszkujecie stanowi ich centrum życiowe. Dzieci mają tu swoje
        pokoje, miejsce do spania i nauki. Na Pani osobie spoczywa ciężar ciągłej i
        codziennej opieki nad Pani synami oraz realizacji wszelkich obowiązków z tym
        związanych, tj. codziennej troski o ich zdrowie (wyłącznie Pani zaprowadzam
        dzieci do lekarza w czasie choroby i sprawuje nad nimi opiekę), prawidłowe
        żywienie, przygotowywanie śniadań do szkoły i pozostałych posiłków, pranie,
        sprzątanie, uczestniczenie w zebraniach z rodzicami oraz dbałość o wspólny
        dom, co w praktyce oznacza dbałość o wszystkie sfery życia. W roku 2022 i 2023
        wyłącznie Pani woziła młodszego syna na treningi piłki nożnej, wyłącznie Pani
        uczęszczała z synami w niedziele na msze święte do kościoła i wyłącznie Pani
        zapewniła synom w roku 2023 wyjazd wakacyjny.
      9) czy w okresie (roku podatkowym), którego dotyczy wniosek, ojciec Pani dzieci
        również wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do dzieci, tj. uczestniczył w
        wychowaniu dzieci, dbał o prawidłowy rozwój dzieci kształtując ich właściwe
        zachowania, rozwijał ich zainteresowania, sprawował nad nimi pieczę/opiekę,
        troszczył się o ich rozwój fizyczny i duchowy, ponosił wydatki związane z
        wypoczynkiem, ponosił koszty ich utrzymania, zabezpieczał potrzeby bytowe,
        zdrowotne i edukacyjne, pomagał w edukacji szkolnej, brał czynny udział w
        sprawach dotyczących dzieci związanych z ich kształceniem, dodatkowymi
        zajęciami itp.?
        Odpowiedź: Od 2021 r., tj. od dnia opuszczenia przez ojca rodziny ojciec Pani
        synów realizuje jedynie doraźne kontakty z synami ustalone na dwa popołudnia
        w tygodniu od godz. 15:30 do godz. 20:00 oraz w co drugi weekend od soboty od
        godz. 10:00 do niedzieli do godz. 19:00 – jeśli nie koliduje to z jego planami
        osobistymi. Ojciec często 2023 r. odwoływał spotkania z synami powołując się na
        swoją chorobę. W roku 2023 ojciec nie zabrał synów na wakacje, nie spędzał z
        nimi również ferii. W chwili obecnej w dni, w które ojciec realizuje kontakty, tj. we
        wtorki i czwartki od godz. 18:00 do godz. 20:00 chłopcy uczęszczają na treningi,
        zatem spędzają z ojcem łącznie 4 godziny w tygodniu.
      10) jak często w okresie (roku podatkowym), którego dotyczy wniosek, odbywały się
        regularne spotkania/kontakty ojca z dziećmi i w jakich czynnościach przejawiały
        się: wychowanie i opieka ojca nad dziećmi?
        Odpowiedź: Kontakty od 2021 r. odbywają się jedynie dwa popołudnia w
        tygodniu, tj. we wtorek i czwartek od godz. 15:30 lub 16:00 do godz. 20:00 oraz w
        co drugi weekend od soboty od godz. 10:00 lub 11:00 do niedzieli do godz. 19:00.
      11) czy w okresie (roku podatkowym), którego dotyczy wniosek, samotnie
        wychowywała Pani i sprawowała opiekę nad dziećmi, czy też wspólnie z drugim
        rodzicem w powtarzających się okresach o porównywalnym wymiarze czasowym
        i jakościowym sprawowali Państwo odrębnie wyłączną opiekę i wychowywali
        dzieci?
        Odpowiedź: W roku podatkowym 2022, 2023 jak i 2024 wychowywała Pani
        samotnie synów. W wyroku rozwodowym nie orzeczono opieki naprzemiennej.
        To w Pani domu dzieci mają swoje centrum życiowe. Dzieci zdecydowanie w
        większym wymiarze znajdują się pod opieką matki, niż ojca. Nigdy razem z ojcem
        w jednym czasie i miejscu nie sprawuje Pani opieki nad dziećmi.
      12) czy w ww. okresie w odniesieniu do Pani lub Pani dzieci miały zastosowanie
        przepisy:
        a) art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów
          specjalnych produkcji rolnej, podatkiem liniowym) lub

        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
          ustawy (tj. z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego)
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
        kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania
        lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania
        lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        Odpowiedź: Wskazane przepisy nie miały zastosowania ani w stosunku do Pani,
        ani do Pani dzieci.
      13) czy w ww. okresie Pani lub Pani dzieci podlegała/y opodatkowaniu na zasadach
        wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub
        ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
        komplementarnych;
        Odpowiedź: We wskazanym okresie przepisy nie miały zastosowania ani w
        stosunku do Pani, ani do Pani dzieci.

## Pytanie

Czy sposób rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dzieci
    jest w Pani przypadku prawidłowy?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, na podstawie wyżej przytoczonego stanu faktycznego uważa Pani, że
    sposób rozliczenia jakiego Pani dokonała jest prawidłowy. Stanowisko w sprawie oceny
    prawnej przedstawionego stanu faktycznego oparła Pani na art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 6 ust. 4c wskazanej ustawy:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Na podstawie art. 6 ust. 4d wskazanej ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2022 r.
        poz. 240 i 2476), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140).
    Według art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Brzmienie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje
    pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości,
    iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim
    osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione, (o których mowa
    w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który
    samotnie wychowuje dziecko/dzieci. Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające
    jest samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym. Równie istotne jest samotne
    troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj.
    w szczególności ojca lub matki dziecka.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, sama (bez udziału
    drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Przepis ten wymienia

    enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci,
    odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak
    również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci
    samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.
    Z uwagi na to, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do „jego utrzymania” czy też czasowego
    (doraźnego) przebywania z nim, lecz obejmuje ogół czynności zmierzających do
    należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej i psychicznej oraz zapewnienia
    mu materialnych podstaw rozwoju.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko,
    gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył
    władzy rodzicielskiej, a jednocześnie ojciec (matka) dziecka wypełnia postanowienia
    wyroku sądowego w zakresie realizacji kontaktów z dzieckiem oraz świadczeń
    alimentacyjnych.
    Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do
    czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem
    ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej,
    emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że
    wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się
    sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich
    obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego
    prawidłowy rozwój.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który
    faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę,
    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do
    przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą,
    codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów
    oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (np. zgodnie z orzeczeniem sądu), status
    samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko
    będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.
    Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie
    traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych
    kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.
    Niezbędną przesłanką, jak już wcześniej zaznaczono, jest aby osoba, która chce skorzystać
    z preferencyjnego opodatkowania dochodów w trakcie roku podatkowego – faktycznie
    samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowywała dzieci.
    Z uwagi na to, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.

    Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do „jego utrzymania” czy też czasowego
    (doraźnego) przebywania z nim, lecz obejmuje ogół czynności zmierzających do
    należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej i psychicznej oraz zapewnienia
    mu materialnych podstaw rozwoju.
    Pojęcie wychowywania dziecka uszczegółowił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 31
    maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10, w uzasadnieniu którego znalazło się następujące
    stwierdzenie: „Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka
    poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych”.
    Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko,
    gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył
    władzy rodzicielskiej, a jednocześnie ojciec (matka) dziecka częściowo wypełnia
    postanowienia wyroku sądowego w zakresie realizacji kontaktów z dzieckiem/świadczeń
    alimentacyjnych. Jednakże wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na
    jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie
    dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania
    człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą
    rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic
    osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania
    wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób
    zapewniający jego prawidłowy rozwój.
    Zatem, prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle
    w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 2010 r. zawarła Pani związek małżeński, z
    którego to związku w 2011 r. i 2013 r. na świat przyszli kolejno Pani synowie, tj. A i B. W
    2022 r. małżeństwo Pani wyrokiem Sądu Okręgowego (uprawomocnionym 7 czerwca 2022
    r.) zostało rozwiązane przez rozwód bez orzekania o winie żadnej ze stron. W ww. wyroku
    pełnię władzy rodzicielskiej powierzono obojgu rodzicom, a miejsce zamieszkania
    małoletnich synów Sąd ustalił przy matce (Pani). W wyroku rozwodowym nie orzeczono
    opieki naprzemiennej. Ojciec dzieci został zobowiązany do ponoszenia kwoty alimentów w
    wysokości (...) zł miesięcznie na każdego z synów. Pozostałymi kosztami utrzymania i
    wychowania dzieci oraz do osobistego o nie starania została zobowiązana w
    przedmiotowym wyroku matka (Pani). W zeznaniu podatkowym PIT-37 za rok podatkowy
    2023 dokonała Pani rozliczenia podatku w sposób przewidziany dla osób samotnie
    wychowujących dzieci. Jest Pani osobą samotną, nie zawarła Pani ponownie związku
    małżeńskiego ani też nie pozostaje Pani w żadnym związku nieformalnym. Zamieszkuje
    Pani wyłącznie z dwójką Pani synów. Od października 2021 r. ojciec dzieci nie zamieszkuje
    z Wami, realizując jedynie doraźne kontakty z synami ustalone na dwa popołudnia w
    tygodniu od godz. 15:30 do godz. 20:00 oraz w co drugi weekend od soboty od godz. 10:00
    do niedzieli do godz. 19:00 – jeśli nie koliduje to z jego planami osobistymi. Ojciec często w
    2023 r. odwoływał spotkania z synami powołując się na swoją chorobę. W roku 2023 ojciec
    nie zabrał synów na wakacje, nie spędzał z nimi również ferii. Centrum życiowe Pani dzieci
    stanowi mieszkanie, w którym wspólnie zamieszkujecie. Dzieci mają tu swoje pokoje,
    miejsce do spania i nauki. Od 2021 r. miejscem zamieszkania Pani dzieci jest każdorazowo
    Pani miejsce zamieszkania, inne niż miejsce zamieszkania ich ojca, który opuścił rodzinę i
    miejsce wspólnego zamieszkania w 2021 r. W roku podatkowym 2023 zarówno Pani, jak i
    ojciec Pani dzieci, posiadaliście pełnie władzy rodzicielskiej. W roku podatkowym, którego
    dotyczy wniosek ojciec Pani synów nie został pozbawiony władzy rodzicielskiej. Na Pani
    osobie spoczywa ciężar ciągłej i codziennej opieki nad Pani synami oraz realizacji

    wszelkich obowiązków z tym związanych, tj. codziennej troski o ich zdrowie (wyłącznie
    Pani zaprowadza dzieci do lekarza w czasie choroby i sprawuje nad nimi opiekę),
    prawidłowe żywienie, przygotowywanie śniadań do szkoły i pozostałych posiłków, pranie,
    sprzątanie, uczestniczenie w zebraniach z rodzicami, sprawowanie opieki w czasie
    choroby, dbałość o wspólny dom, co oznacza w praktyce dbałość o wszystkie sfery życia
    małoletnich dzieci. W roku 2022 i 2023 wyłącznie Pani woziła młodszego syna na treningi
    piłki nożnej, wyłącznie Pani uczęszczała z synami w niedziele na msze święte do kościoła i
    wyłącznie Pani zapewniła synom w roku 2023 wyjazd wakacyjny. Podkreśla Pani, że nigdy
    nie sprawuje opieki nad dziećmi w jednym czasie i miejscu razem z ich ojcem, który
    wyprowadził się w 2021 r. do mieszkania swoich rodziców i tam też, od tego czasu
    realizuje kontakty z synami. Proces wychowawczy synów to przede wszystkim Pani
    codzienne działania i czynności podejmowane samodzielnie. Ojciec dzieci poza godzinami
    ww. kontaktów nie korzysta ze swojego prawa i możliwości widywania się i wychowywania
    synów. Dzieci łącznie z Panią nie osiągają dochodów wykluczających wspólne
    opodatkowanie, dlatego też, biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej okoliczności
    uznała Pani, że może rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Dochody jakie
    uzyskuje Pani pochodzą ze stosunku pracy na pełen etat. Ponadto pobiera Pani
    świadczenie wychowawcze 500+ (obecnie 800 zł) oraz jednorazowo w roku świadczenie
    „dobry start” w wysokości 300 zł, na każdego z synów. Kwota alimentów jakie otrzymuje
    Pani na dwóch Pani synów w łącznej wysokości (...) zł miesięcznie nie pokrywa
    podstawowych potrzeb egzystencjalnych dzieci. W roku podatkowym 2022, 2023 i 2024
    wychowywała Pani samotnie synów. To w Pani domu dzieci mają swoje centrum życiowe.
    Dzieci zdecydowanie w większym wymiarze znajdują się pod opieką matki, niż ojca. Nigdy
    razem z ojcem w jednym czasie i miejscu nie sprawuje Pani opieki nad dziećmi. Poza
    dziećmi własnymi wskazanymi we wniosku nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym
    innych dzieci.
    Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dziećmi i drugim rodzicem, nie pozbawia
    pierwszego rodzica – przy którym dzieci mieszkają – prawa do opodatkowania swoich
    dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do
    preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą
    samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu
    roku, a nie trwał przez cały rok.
    Skoro w 2023 r. dzieci zamieszkiwały z Panią, a Pani jako rozwódka nie sprawowała opieki
    w porównywalnym wymiarze czasowym i jakościowym nad nimi z byłym mężem, ciężar
    wychowania dzieci spoczywał na Pani, to ma Pani prawo do skorzystania z
    preferencyjnego rozliczenia za 2023 r. jako osoba samotnie wychowująca dzieci, na
    zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja obowiązuje w odniesieniu do przyszłych okresów rozliczeniowych
    jeżeli nie zmieni się stan faktyczny i stan prawny.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi

    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.