Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1078/11-2/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-02-28
Teza: Czy pozostała część przychodu z tytułu udziału w konsorcjum w ustalonej proporcji będzie przychodem partnera na podstawie wystawionych przez lidera not uznaniowych? Czy pozostałe części kosztów, z tytułu udziałów w konsorcjum w ustalonej proporcji będą kosztami Partnera na podstawie wystawionych przez Lidera not obciążeniowych
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; konsorcjum; koszt; zyski-podział zysku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 02.12.2011 r. (data wpływu 08.12.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalania przychodów i kosztów uzyskania przychodów partnera w ramach konsorcjum – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.12.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalania przychodów i kosztów uzyskania przychodów partnera w ramach konsorcjum.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W przypadku przetargów w zakresie szeroko rozumianego budownictwa podmioty zlecające inwestycje żądają spełnienia przez podmioty startujące w przetargu coraz to nowych warunków dotyczących posiadanego doświadczenia, zaplecza technicznego i ludzkiego, wykazania wykonania projektów podobnych do tego, którego dotyczy oferta, odpowiednio długiej historii działalności czy też odpowiednich form zabezpieczenia finansowego etc. Te okoliczności powodują, że często zwycięstwo w przetargu może zapewnić jedynie utworzone do celów danego projektu konsorcjum.

Konsorcjum złożone z dwóch podmiotów (lider -osoba prawna, partner osoba fizyczna) w projekcie umowy konsorcjum przyjmuje następujące założenia:

1.  udział w przychodach i kosztach konsorcjum wynosi:
    *   lider konsorcjum -51%
    *   partner konsorcjum - 49%.
2.  zawarte przez lidera i partnera wspólne przedsięwzięcie będzie konsorcjum finansowym opartym na udziale partnerów w zyskach.
3.  lider i partner będą zmierzać do tego, aby zrealizowanie przez nich projektu nastąpiło w sposób umożliwiający racjonalizację i optymalizację kosztów w celu uzyskania zysku,
4.  lider będzie ponosił ryzyko związane z niewykonaniem kontraktu przez złożenie zamawiającemu, od pełnej wartości kontraktu, gwarancji bankowej. Natomiast partner w części 49% wniesie liderowi (beneficjentowi) regwarancje bankowe,
5.  lider zostanie uprawniony do:
    *   podpisania kontraktu z zamawiającym oraz podpisywania ewentualnych aneksów czy innych zmian,
    *   podpisywania w imieniu wszystkich partnerów konsorcjum wszelakich umów związanych z realizacją projektu, w szczególności umów z podwykonawcami i dostawcami konsorcjum,
    *   współdziałania i współpracy ze stronami trzecim np. firmami działającymi w imieniu zamawiającego)
    *   reprezentowania konsorcjum w zakresie kontaktów i korespondencji z zamawiającym, wszelkimi organami administracji i innymi urzędami, instytucjami, osobami fizycznymi i prawnymi otrzymywania od zamawiającego poleceń dla partnerów,
    *   wystawiania na zamawiającego faktur w imieniu konsorcjum jak również otrzymywania od zamawiającego płatności. Faktury będą wynikały z protokołów zaawansowania robót przedkładanych przez lidera do zaakceptowania zamawiającemu,
6.  partner i lider w celu realizacji projektu będą angażowali własne aktywa w postaci: wykwalifikowanej kadry, maszyn, urządzeń, środków finansowych celem pokrycia koszów konsorcjum, technologii, transportu, logistyki, itp.,
7.  lider w celu podziału przychodu wynikającego z faktur, wystawionych na rzecz zamawiającego, wystawi na partnera noty uznaniowe o wartości ustalonej proporcji. Lider, w swojej ewidencji księgowej, z tytułu faktur wystawionych na rzecz zamawiającego będzie wykazywał przychód w wysokości dodatkowego udziału za liderowanie oraz z pozostałej kwoty do podziału 51% kwoty do podziału. Natomiast 49 % kwoty pozostałej po odjęciu należności za liderowanie będzie przychodem partnera (kwota do podziału została opisana w pkt 10). Wymienione noty uznaniowe nie będą stanowiły kosztu dla Lidera, będą natomiast przychodem partnerów,
8.  zarówno lider jaki partner konsorcjum będą w konsorcjum dokonywali zakupu usług podwykonawczych i zakupu towarów. Za zakupione przez siebie towary i usługi partner obciąży w całości lidera wystawiając fakturę VAT. Wystawiane z tego tytułu faktury nie będą zawierały żadnej marży.
9.  partnerzy w ramach realizacji projektu konsorcjum będą wykonywali prace własnymi siłami angażując personel, maszyny, itp. koszty powstałe z tego tytułu partner, bez narzutu marży, będzie fakturował na lidera. U partnerów z tego tytułu powstanie VAT należny, u lidera VAT naliczony. Partnerzy, z przedmiotowych faktur, nie wykażą w swojej ewidencji przychodu, jak również wcześniej poniesionego kosztu. Lider po otrzymaniu wymienionych faktur obciąży partnera notami w wysokości ustalonej proporcji, tj. 49% a sobie przypisze koszt w wysokości 51%. Noty obciążeniowe będą kosztem dla partnerów i nie będą przychodem lidera,
10.  lider w ramach realizacji projektu konsorcjum będzie wykonywał roboty własnymi siłami, wobec czego z tego tytułu powstaną koszty konsorcjum. Następnie 49% tych kosztów lider notami obciąży partnera. Lider ze 100% poniesionych kosztów będzie mógł uznać za swój koszt tylko 51%. Pozostałą część przeniesie wg udziału 49% na partnera. Koszty wynikające z not obciążeniowych będą kosztem partnerów oraz nie będą przychodem lidera, lider z uwagi na pełnione funkcje otrzyma wynagrodzenie (dodatkowy udział w przychodach). Każda faktura przychodowa netto przed podziałem na konsorcjantów będzie pomniejszona o ustalone wynagrodzenie. Po potrąceniu udziału za liderowanie powstanie, jak wspomniano wcześniej, kwota do podziału. Udział za liderowanie wynika z faktu dodatkowego zaangażowania własnych aktywów przez lidera,

W związku z powyższym wnioskujemy o odpowiedź na następujące pytania:

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy tylko u lidera powstanie obowiązek wykazania i rozliczenia podatku VAT należnego z tytułu faktur wystawionych na zamawiającego dotyczących usług wykonanych przez konsorcjum?
2.  Czy tylko u Lidera powstanie prawo odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupu od całości zakupionych towarów i nabytych usług podwykonawczych, dotyczących kosztów poniesionych przez konsorcjum?
3.  Czy prawidłowe jest stanowisko, że przychód lidera powstanie w wyniku następującego wyliczenia: z każdej faktury wystawionej dla zamawiającego lider otrzyma ustalony procentowo udział za „liderowanie oraz 51% kwoty netto pozostałej do podziału (tj. po potrąceniu kwoty za liderowanie)
4.  Czy dla lidera powstanie koszt w wysokości 51% kosztu netto od całości zakupionych towarów i nabytych usług podwykonawczych poniesionych przez konsorcjum?
5.  Czy pozostała część przychodu z tytułu udziału w konsorcjum w ustalonej proporcji będzie przychodem partnera na podstawie wystawionych przez lidera not uznaniowych?
6.  Czy pozostałe części kosztów, z tytułu udziałów w konsorcjum w ustalonej proporcji będą kosztami Partnera na podstawie wystawionych przez Lidera not obciążeniowych
7.  Czy uznawanie i obciążanie partnera uzyskanym od zamawiającego przychodem oraz poniesionymi kosztami w ramach konsorcjum przy pomocy not (uznaniowych lub obciążeniowych) w sposób opisany powyżej pozostaje poza zakresem regulacji ustawy o VAT.

Odpowiedź na pytanie oznaczone nr 5 i 6 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Natomiast w zakresie pytań oznaczonych nr 1 - 4 i nr 7 wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy polskie prawo nie wyodrębnia typu umowy pod nazwą konsorcjum nie mniej jednak dopuszczalność zawierania tego typu kontraktów jest niezaprzeczalna w świetle obowiązującej w prawie polskim zasady swobody umów. Zgodnie z jej treścią strony zawierające umowy mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego (art. 351(1) Kodeksu cywilnego).

Konsorcjum zwykło się określać, jako porozumienie, co najmniej dwóch samodzielnych podmiotów, których zamiarem jest wspólne działanie w celu pozyskania i realizacji konkretnego przedsięwzięcia gospodarczego. Podmioty zawierają konsorcjum z uwagi na to, że przedmiot przedsięwzięcia gospodarczego przekracza ich potencjał finansowy, intelektualny, logistyczny, doświadczenie, technologię, etc. Ponadto każdy z podmiotów, który zawiera konsorcjum dokonuje tego w celu uzyskania zysku.

Z uwagi na to, że konsorcja zawierane są na zasadzie swobody umów, mogą przybierać różne formy wzajemnych i zewnętrznych relacji. Wobec tego mogą powstawać konsorcja, np. rzeczowe lub finansowe. W konsorcjum rzeczowym partnerzy konsorcjum dzielą między sobą rzeczowo zakres robót budowlanych. Każdy z partnerów wykonuje wydzielony zakres robót. Podział zysku w konsorcjum rzeczowym wynika z podziału rzeczowego prac. W przypadku konsorcjum finansowego każdy z partnerów wykonuje wspólne przedsięwzięcie bez wydzielania zakresu rzeczowego robót. Partnerzy w konsorcjum finansowym wykonują części składające się na całość przedsięwzięcia sukcesywnie, stosownie do potrzeb, angażując własne aktywa. Następnie dzielą otrzymane przychody i poniesione koszty stosownie do ustalonej partycypacji w zyskach. Konsorcjanci wybierają z pośród siebie lidera do reprezentowania spraw konsorcjum. Liderem staje się z reguły konsorcjant, który posiada większy udział w zyskach, co wynika z zaangażowanych aktywów oraz ponoszonych ryzyk wobec zamawiającego.

Wnioskodawca rozważa możliwość utworzenia w przyszłości wcześniej opisanego, konsorcjum finansowego.

W ustawach podatkowych, jak w całym systemie prawa, brak określenia konsorcjum, jako odrębnego podatnika. Jednakże byt prawny konsorcjum można znaleźć w hipotezie normy art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jak również w art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazane przepisy stanowią o łączeniu przychodów i kosztów, między innymi ze wspólnego przedsięwzięcia, przez każdego wspólnika z innymi jego przychodami i kosztami proporcjonalnie do posiadanego udziału w zyskach.

Wobec powyższego, w projekcie umowy konsorcjum założono następujący podział zysku:

*   51% kwoty do podziału i dodatkowy udział otrzyma - lider,
*   49% kwoty do podziału otrzyma partner.

Na wysokość wymienionego udziału w zyskach będą miały wpływ różne aktywa, ryzyka, które każdy z konsorcjantów zaangażuje w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia. I tak lider, jako konsorcjant, w celu realizacji wspólnego projektu, ze swej strony zaangażuje potencjał finansowy, doświadczenie i wiedzę zdobytą w różnych sektorach budownictwa, wykwalifikowany personel, maszyny oraz aktywa związane z funkcją lidera. Natomiast pozostali konsorcjanci zaangażują wiedzę i doświadczenie budowlane, aktywa finansowe stanowiące jego udział w kosztach konsorcjum, technologię oraz związaną z tym logistykę. Istotą powołanych przepisów, tj. art. 5 i art. 8 ustawy o podatkach dochodowych jest to, aby każdy z uczestników wspólnego przedsięwzięcia uzyskał zysk na poziomie ustalonym w umowie wspólnego przedsięwzięcia (konsorcjum). Zysk według ustawodawcy wynika z podziału przychodów i kosztów, które powstają przy realizacji wspólnego przedsięwzięcia. Wspólne przedsięwzięcie konsorcjum to ogół działań podjętych przez partnerów je tworzących, wewnątrz jaki na zewnątrz konsorcjum, w tym celu, aby uzyskać przychody, koszty na poziomie ustalonego udziału w zyskach.

W sumie wszystkie relacje pomiędzy konsorcjantami (Liderem a partnerami) i na zewnątrz, pomiędzy liderem a zamawiającym, podwykonawcami powinny doprowadzić do tego, aby każdy z konsorcjantów uzyskał zaplanowany przez nich zysk w zależności od zaangażowanych aktywów i ryzyk. Dlatego też założone relacje w projekcie konsorcjum, w postaci obciążania notami partnerów przez lidera tytułem nabytych usług, nabytych towarów, własnych prac na rzecz konsorcjum, będą alokacją kosztów zgodnie z przyjętą proporcją dokonywaną w celu uzyskania zaplanowanego zysku. Ponadto alokacją zysku będzie uznawanie przez lidera notami partnera z tytułu współdziałania w wykonaniu konsorcjum w wysokości 49% kwoty przychodów do podziału.

Brak powyższych relacji mógłby spowodować nie uzyskanie przez lidera i partnerów zaplanowanego zysku w ustalonej proporcji. Zaprezentowaną alokację kosztów i przychodów będą ustalały podmioty wolnego rynku, w takim razie to, co mogłoby być nieprawidłowością, to brak sposobu alokacji kosztów i przychodów. Wówczas uczestnik konsorcjum ponosiłby koszty, otrzymywałby przychody w wysokości niewynikającej z zaangażowanych aktywów i ponoszonych ryzyk.

Takie zachowanie byłoby wtedy nierynkowe, podjęte w celu zaniżenia dochodu, a tym samym podatku konsorcjanta.

Zdaniem Wnioskodawcy opisywany projekt konsorcjum jest prawidłowy gdyż dzieli przychody i koszty pomiędzy konsorcjantów proporcjonalnie do zaangażowanych przez nich aktywów i ponoszonych ryzyk koniecznych do realizacji wspólnego przedsięwzięcia, co jest zgodne z art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Strony przedmiotowego konsorcjum, stosownie do pełnionych funkcji, zaangażowanych aktywów, ponoszonych ryzyk dzielą zysk między sobą przez podział przychodów i kosztów.

Mając na uwadze brzmienie art. 8 ustawy PIT podatnikami podatku dochodowego w konsorcjum są jego poszczególni wspólnicy, którzy przychody i koszty ze wspólnego przedsięwzięcia łączą z przychodami i kosztami z własnej działalności gospodarczej, w takiej proporcji, w jakiej poszczególni wspólnicy partycypują w zyskach tego konsorcjum. Z powyższego wynika, że przychodami i kosztami Partnerów są przychody i koszty całego konsorcjum w ustalonej proporcji. Wobec czego dla Partnerów nie powstają przychody z tytułu faktur wystawionych na lidera za zakres prac własnych, bowiem są to przychody całego konsorcjum. Skoro nie powstają przychody z tytułu wystawionych faktur za prace własne to, według art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie powstają koszty z tym związane. Przychody dla Partnerów w ustalonej proporcji powstaną z NOT uznaniowych wystawionych przez Lidera oraz koszty w ustalonej proporcji z NOT obciążeniowych wystawionych przez Lidera.

Ponadto należy wskazać, że brak marży w fakturach wystawionych na Lidera za prace własne Partnerów jest wyrazem tego, że zyski konsorcjum powstają dopiero na etapie sprzedaży na rzecz zamawiającego. Wykazanie marży w przedmiotowych fakturach zachwiałoby przyjętym w konsorcjum podziałem zysków i kosztów. Wobec czego Wnioskodawcy przyjął stanowisko, iż Partner prace własne będzie fakturować na Lidera po kosztach i z tego tytułu nie będzie w swojej ewidencji, na tym etapie, wykazywać przychodów i kosztów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z cywilistyczną zasadą swobody umów, wyrażoną w art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiał się właściwości (naturze) stosunku, ustawie, ani zasadom współżycia społecznego.

Umowa konsorcjum należy do tzw. umów nienazwanych, która nie została uregulowana w przepisach prawnych. Może przybierać różne formy organizacyjne m.in. formę spółki cywilnej, ale nie jest to forma konieczna konsorcjum. Nie jest odrębnym podmiotem, nie ma własnej osobowości prawnej i nie podlega wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej ani do rejestru przedsiębiorców. Umowa Konsorcjum jest umową gospodarczą, co najmniej dwóch przedsiębiorców, zawartą w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia. W ramach wspólnego przedsięwzięcia jego uczestnicy, którzy dążą do uzyskania wspólnego celu, mogą wspólnie przystąpić do przetargu, złożyć wspólna ofertę, ponieważ zwykle osobno nie posiadają potrzebnych uprawnień, właściwego doświadczenia i wiedzy, potencjału technicznego i ekonomicznego.

Umowa konsorcjum jak już wskazano powyżej należy do tzw. umów nienazwanych. Strony takiej umowy korzystając z powyższej zasady swobody umów mogą dowolnie ułożyć swój stosunek zobowiązaniowy, tzn. mogą dowolnie określać wzajemne prawa i obowiązki. I o ile nie jest to sprzeczne z właściwością stosunku zobowiązaniowego, z zasadami współżycia społecznego mogą traktować zawartą umowę, jako nieuregulowaną przepisami kodeksu cywilnego umowę konsorcjum.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), nie definiuje wspólnego przedsięwzięcia. Określa jedynie sposób rozliczania przychodów i kosztów uczestników wspólnego przedsięwzięcia np. w formie konsorcjum. Podatnikami podatku dochodowego w konsorcjum są jego poszczególni wspólnicy, którzy zgodnie z zasadą, określoną w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody ze wspólnego przedsięwzięcia łączą z przychodami ze swojej własnej działalności gospodarczej, proporcjonalnie do posiadanego udziału we wspólnym przedsięwzięciu. Powyższe zasady stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku

Zgodnie bowiem z treścią art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 2 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

1.  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;
2.  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Wskazać należy, iż przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum powinni, zatem do wzajemnych rozliczeń stosować podział kosztów czy przychodów zgodnie z ustaleniami wynikającymi z porozumienia między uczestnikami konsorcjum, np. według zawartej umowy. Rozliczenia pomiędzy podmiotami (fakturowanie, refakturowanie, wystawianie not księgowych) powinny być dokonywane w sposób umożliwiający właściwe i niebudzące wątpliwości określenie kosztów i przychodów podatkowych dla poszczególnych firm realizujących projekt.

Dokonując analizy stanowiska Wnioskodawcy, należy uznać, iż Lider wystawiając fakturę „w imieniu konsorcjum” działa w imieniu własnym i w imieniu konsorcjantów. W momencie wystawiania faktury będzie posiadać informację, jaka kwota wynagrodzenia objętego fakturą przypada na każdego z członków konsorcjum (51% czy 49%).

W konsekwencji przychodem partnera będzie tylko ta część wynagrodzenia przekazanego przez Lidera jako kwota mu należna. Z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wynika, iż za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należy podatek od towarów i usług.

W kwestii rozliczania kosztów przytoczyć należy przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, od osób fizycznych, który określa, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1. Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów partnera, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, iż wydatek poniesiony przez partnera, który obciąży Lidera nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów partnera, ponieważ de facto wydatek nie jest ponoszony.

Przepis art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa zatem sposób podziału i opodatkowania przychodu ze źródeł przychodów będących źródłami wspólnymi dla więcej niż jednego podatnika, z wyjątkiem przychodów z udziału w spółce będącej osobą prawną. Ponieważ identyczne reguły dotyczą rozliczania kosztów uzyskania przychodów oraz zwolnień i ulg podatkowych, powoływany przepis w istocie ustanawia zasadę obliczania dochodu ze wspólnych źródeł przychodów oraz wymiaru podatku od tego dochodu. Przychody ze źródeł wspólnych opodatkowuje się osobno u każdego z podatników. Przychód z omawianych źródeł stanowi taką część przychodu wspólników ze wspólnego przedsięwzięcia, jaka odpowiada udziałowi podatnika. Ustalona w powyższy sposób suma przychodu podlega łączeniu z innymi, podlegającymi opodatkowaniu na zasadach ogólnych, przychodami podatnika.

Z uwagi na powyższe, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy w zakresie sposobu ustalania przychodów i kosztów uzyskania przychodów partnera w ramach konsorcjum.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.