Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-229/08-02/PJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-05-28
Teza: Czy w oparciu o opisany we wniosku dokument można dokonywać odliczeń w urzędzie skarbowym ( skorzystać z dużej ulgi budowlanej )? Czy w oparciu o opisany we wniosku dokument, X, mógł odprowadzić do właściwego urzędu skarbowego podatek dochodowy?
Słowa kluczowe: montaż; podatek-podatek dochodowy; usługi-usługi budowlane; wady; zamówienia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18.02.2008 r. (data wpływu 25.02.2008 r. ) oraz pismach (data wpływu 19.03.2008 r. i 10.04.2008 r.) uzupełniających braki formalne na wezwanie Nr IPPB1/443-341/08-2/RK z dnia 07.03.2008 r. (data nadania 07.03.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi budowlanej oraz obowiązku odprowadzenia podatku z tytułu wykonanej usługi, w okolicznościach wystawienia dokumentu nie spełniającego wymagań stawianych fakturom w części:

*   dotyczącej możliwości skorzystania z ulgi budowlanej- **jest prawidłowe,**
*   dotyczącej obowiązku odprowadzenia podatku z tytułu wykonanej usługi**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.02.2008 r. został złożony ww. wniosek (uzupełniony pismem z dnia 14.03.2008 r. oraz pismem z dnia 07.04.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi budowlanej oraz obowiązku odprowadzenia podatku z tytułu wykonanej usługi, w okolicznościach wystawienia dokumentu nie spełniającego wymagań stawianych fakturom .

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny.

W dniu 29 lutego 2002 r. Wnioskodawca zawarł ze spółką Przedsiębiorstwo Produkcyjno- Handlowe „X” s.c. Umowę / Zamówienie na zakup stolarki okiennej, wraz z montażem, z terminem dostawy 13-17 maj 2002 r. Na poczet Umowy / Zamówienia, Wnioskodawca zapłacił zaliczkę w wysokości 10.000,00 zł. Nie otrzymał na wpłatę zaliczki żadnego pokwitowania, jednakże zostało to odnotowane w Umowie / Zamówieniu. Stolarka została dostarczona w dniu 7 sierpnia 2002 r. i w tym samym dniu zamontowana. Dowodzi tego faktura za montaż nr, wystawiona przez producenta stolarki to jest: Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Usługowo-Handlowe Y Spółka Jawna, bowiem stolarka została zamontowana przez ekipę montażową producenta. Spółka X, z którą zawarto Umowę / Zamówienie, nie wystawiła faktury VAT za dostarczoną i zamontowaną stolarkę. Jeszcze przed montażem okazało się, że w 4 szt. okien nie zamontowano części szprosów, ale po uzgodnieniach telefonicznych z producentem stolarki podjęto decyzję, że producent doklei brakujące szprosy w terminie późniejszym.

Bezpośrednio po montażu okazało się, że oprócz brakujących szprosów w części okien zamontowano klamki na wysokości 2,2 m od podłogi. Wada okazała się na tyle poważna, że producent przerabiał przedmiotowe skrzydła, wykorzystując przy tym szyby zespolone, okucia oraz profile drewniane ze starych skrzydeł. Wszystkich napraw i przeróbek dokonywała ekipa serwisowa producenta stolarki. Jednakże, zanim ekipa serwisowa ukończyła naprawy związane z brakującymi szprosami i zbyt wysoko umieszczonymi klamkami, w dostarczonej stolarce zaczęły ujawniać się następne wady, a mianowicie zaczęły pękać szyby.

Producent zaczął wymieniać szyby, ale jak później wykazała ekspertyza techniczna (w aktach sprawy o zapłatę w Sądzie Okręgowym , XXV Wydział Cywilny), szyby wymieniono wymontowując jedynie same skrzydła, bez wymontowania ościeżnic, co doprowadziło do utraty prostokątności skrzydeł i powstania następnej wady, a mianowicie kleszczenia skrzydeł w ramach oraz nieprawidłowego funkcjonowania okuć, i braku możliwości ich wyregulowania.

W maju 2003 roku ekipa serwisowa producenta ogłosiła, że wszystkie usterki zostały usunięte, co w świetle powyższego było i jest nieprawdą więc w czerwcu 2003 r. Wnioskodawca pisemnie wezwał spółkę X do usunięcia wszystkich wad dostarczonej i zamontowanej stolarki, w nieprzekraczalnym terminie do dnia 12 lipca, pod rygorem odstąpienia od Umowy / Zamówienia, W odpowiedzi spółka X w dniu 8 lipca 2003 r., wystosowała do Wnioskodawcy pismo, w którym to domaga się w nieprzekraczalnym terminie do 26 lipca 2003 r., zapłaty sumy z faktury, przysyłając w załączeniu ksero faktury, a nie oryginał (bez numeru kolejnego, bez daty wystawienia, bez daty sprzedaży, bez podpisu odbiorcy), pod rygorem skierowania, bez dalszych ostrzeżeń, sprawy do sądu.

Wnioskodawca wskazuje, że dostarczone ksero dokumentu nazywanego przez spółkę X fakturą nie posiada: numeru kolejnego faktury (zamiast numeru jest: „Faktura VAT /2003”), daty wystawienia faktury, daty sprzedaży, podpisu nabywcy. Po otrzymaniu powyższego pisma wraz z kserokopią rzekomej faktury, w dniu 24 lipca 2003 r. Wnioskodawca jeszcze raz zwrócił się do X, z propozycją przyjęcia wykonanej usługi wraz z licznymi usterkami, wymienionymi w załączniku do pisma (wtedy jeszcze nie znał wszystkich wad i nie zdawał sobie sprawy z tego, iż naprawa przedmiotowej stolarki może doścignąć albo nawet przewyższyć koszt wyprodukowania od nowa takiej samej stolarki), po obniżonej cenie z zakreśleniem jednakże miesięcznego terminu demontażu stolarki, gdyby X i tej propozycji nie przyjął. W dniu 4 grudnia 2003 r. spółka X wniosła do Sądu Okręgowego w W pozew o zapłatę, którego rozpatrywanie do dnia dzisiejszego nie zostało ukończone. Wyżej opisany, bez numeru, bez dat i bez podpisu nabywcy dokument stanowi podstawowy załącznik do pozwu o zapłatę, a spółka X domaga się zapłaty kwoty wymienionej w tym dokumencie po potrąceniu zaliczki, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 8 sierpnia 2002 r.

W piśmie z dnia 07.04.2008 r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż w Umowie l Zamówieniu nie ma wzmianki o montażu stolarki oraz mimo, że za montaż stolarki zapłacił firmie X, to uważa, że zawarł umowę na montaż stolarki ze spółką X, w skład której wliczona była ta stolarka. Wskazał również, iż jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, a przedmiotową stolarkę zakupił na potrzeby własne do budowanego budynku mieszkalnego. Podczas ustalania szczegółów zamówienia, jeszcze przed podpisaniem umowy, spółka X utrzymywała i podkreślała to wyraźnie, że warunkiem uzyskania gwarancji na stolarkę, jest montaż stolarki przez ekipę montażową producenta. Wnioskodawca zgodził się na zakup stolarki wraz z montażem, gdyż nie miał innego wyjścia. Termin podpisania umowy wraz z wpłaceniem zaliczki został ustalony na ostatni dzień obowiązywania promocji, ustalonej przez producenta stolarki. Wszystko odbyło się w atmosferze pośpiechu - umowa nie zawiera wielu istotnych szczegółów. Umowa / Zamówienie została sporządzona w sposób nieprofesjonalny, nie precyzuje nawet przedmiotu umowy, nie ma także żadnej wzmianki na temat montażu. Przy czym Wnioskodawca podkreśla, że na treść zapisów Umowy / Zamówienia nie miał żadnego wpływu. Rozpatrując treść Umowy / Zamówienia, wynika z niej, że Wnioskodawca zawarł umowę tylko na zakup stolarki. Jednakże bez jakichkolwiek dodatkowych ustaleń, stolarka została dostarczona i zamontowana przez ekipę montażową producenta. To, że umowa obejmowała zakup stolarki wraz z montażem potwierdza także przesłuchanie p. D, współwłaściciela firmy X, który na rozprawie sądowej w dniu 19 marca 2008 r., zeznał „Montaż wchodził w cenę zamówienia, Faktura obejmowała też montaż. Nie pamiętam, czy montaż został uwzględniony w tej fakturze czy odjęty.” Pan D utrzymuje, że firma X jest jedynym przedstawicielem firmy Y na W. Na wystawie firmy X umieszczono stolarkę firmy Y. Stolarka okienna i drzwiowa została przywieziona na budowę samochodem dostawczym firmy Y i wraz z nią przyjechała ekipa montażowa producenta stolarki. Po wykonaniu montażu ekipa fabryczna przedstawiła Wnioskodawcy do zapłaty fakturę za montaż, którą uregulował, bowiem na tym etapie nie wynikało komu za co się płaci, a p. D utrzymywał, że i tak wszystkie należności zarówno za towar jak i montaż muszą być wpłacone do firmy Y. Do tej pory nie udało się ustalić w jakiej faktycznej relacji działają ze sobą firmy Y i X. P. D zeznał, że działa jako przedstawiciel firmy Yi wszystkie należności są wpłacane do firmy Y

W załączeniu Wnioskodawca przesłał kserokopię Umowy / Zamówienia z dnia 29.02.2002 r. wraz z ofertą nr z dnia 20.03.2002 r. oraz Protokół z rozprawy sądowej z dnia 19 marca 2008 r., zawierający zeznania p. D, na które się powołuje.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.  Czy w oparciu o opisany we wniosku dokument można dokonywać odliczeń w urzędzie skarbowym ( skorzystać z dużej ulgi budowlanej )?
2.  Czy w oparciu o opisany we wniosku dokument, X, mógł odprowadzić do właściwego urzędu skarbowego podatek dochodowy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Z uwagi na braki jakie posiada omawiany dokument, zdaniem Wnioskodawcy nie został on nawet zaksięgowany w spółce X - Spółka nie odprowadziła podatku dochodowego.

Ad. 2

Udokumentowanie wydatków poniesionych na budowę domu mieszkalnego przed urzędem skarbowym w oparciu o opisany dokument byłoby niemożliwe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w części: dotyczącej możliwości skorzystania z ulgi budowlanej- za prawidłowe, natomiast w części dotyczącej obowiązku odprowadzenia podatku z tytułu wykonanej usługi - za nieprawidłowe.

Z dniem 1 stycznia 2002 r., w związku ze zmianą art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) wprowadzoną przez art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 134, poz. 1509 ze zm.) została zniesiona duża ulga budowlana, określona w art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21.11.2001 r. podatnikom, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cele określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. a-f ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1.01.2002 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo do odliczania od podatku dalszych wydatków na kontynuację danej inwestycji - poniesionych od dnia 1.01.2002 r. do dnia 31.12.2004 r. Inwestycją w myśl tego przepisu były wydatki na:

1.  zakup gruntu lub odpłatne przeniesienie prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego,
2.  budowę budynku mieszkalnego,
3.  wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej; w razie przeniesienia przez spółdzielnię mieszkaniową na rzecz członka własności lokalu mieszkalnego, za wydatki poniesione na wkład budowlany uznaje się wydatki stanowiące nadwyżkę ponad kwotę wkładu mieszkaniowego zaliczonego przez spółdzielnię na wkład budowlany,
4.  zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej
5.  nadbudowę lub rozbudowę budynku na cele mieszkalne,
6.  przebudowę strychu, suszarni albo przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne oraz wykończenie lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym, do dnia zasiedlenia tego lokalu,
7.  remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie tytułu prawnego oraz wpłaty na wyodrębniony fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej lub wspólnoty mieszkaniowej, utworzonych na podstawie odrębnych przepisów,

Podstawą do skorzystania z ulg jest zagwarantowanie prawa do kontynuacji inwestycji rozpoczętych w odpowiednim czasie. W przypadku ulgi budowlanej najważniejsza jest więc ciągłość inwestycji, chodzi bowiem o kontynuację tej konkretnej inwestycji.

Z zacytowanych przepisów wynika, że w latach 2002 - 2004 z prawa do odliczeń z tytułu ulgi budowlanej korzystać mogli wyłącznie ci podatnicy, którzy ponieśli dalsze wydatki na kontynuację inwestycji rozpoczętej przed dniem 1 stycznia 2002 roku.

Stosownie do art. 27a ust. 6 ww. ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z tym że:

1.  wysokość wydatków na cele wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. b) i d)-g) i pkt 3 lit. b) ustala się na podstawie faktury wystawionej wyłącznie przez podatnika podatku od towarów i usług, nie korzystającego ze zwolnienia od tego podatku, lub dowodu odprawy celnej, a w przypadku wpłat na wyodrębniony fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej lub wspólnoty mieszkaniowej - na podstawie dowodu tej wpłaty

Na podstawie powołanych przepisów należy stwierdzić, iż ksero dokumentu zatytułowanego jako „faktura VAT/2003” nie spełnia wymogów ustawowych, a tym samym nie może stanowić dokumentu potwierdzającego poniesione wydatki.

W tym zakresie stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę należy uznać za prawidłowe.

W zakresie odpowiedzi na pytanie drugie, należy wskazać na treść art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2002 r. W oparciu o powołany przepis za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ( pozarolniczej działalności gospodarczej ), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W powołanym przepisie zastosowano zasadę, zgodnie z którą przychodem podlegającym opodatkowaniu jest przychód należny.

W przedmiotowej sprawie w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę wynika, iż przedmiotowe świadczenie w postaci dostawy okien, jak również ich montażu zostało wykonane w dniu 07 sierpnia 2002 r. Dzień ten w myśl powołanego przepisu, należy uznać za moment powstania przychodu w podatku dochodowym. Moment powstania przychodu nie jest w tym przypadku uzależniony od wystawienia faktury.

W tym zakresie stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę należy uznać za nieprawidłowe.

Należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.