Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.809.2025.3.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Sprzedający w ramach Transakcji nie będą działali w
charakterze podatnika VAT, w związku z czym Transakcja nie
będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.
    in. w zakresie podatku od towarów i usług.
    Wniosek został uzupełniony pismem z 24 listopada 2025 r. (data wpływu 28 listopada
    2025 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    - Zainteresowany będący stroną postępowania:
    (...) sp. z o.o.
    - Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
    - D.C.
    - M.C.

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawcą”, „Kupujący” lub „Nabywca”) zarejestrowana jest w
    Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”).
    Pani M.C. i Pan D.C. (dalej „Sprzedawcy”) są właścicielami na zasadach wspólności
    ustawowej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę gruntu numer 1 o powierzchni
        28222 m, położonej w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...) (obręb
    ewidencyjny: (...), (...), sposób korzystania: grunty orne, oznaczone w ewidencji symbolem
    Rlllb), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (...), Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi księgę wieczystą numer (...) (dalej: „Nieruchomość”).
    Sprzedawcy nabyli Nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 10
    maja 2000 r. (Rep. A (...)). Sprzedawcy nabyli Nieruchomość w celach prywatnych i nie
    wykorzystywali jej do innych celów.
    Od chwili nabycia do chwili obecnej Sprzedawcy wykorzystują Nieruchomości do własnej
    działalności rolniczej - produkty rolne uzyskiwane na własne potrzeby. Nieruchomość nie
    jest uzbrojona w media (sieć elektroenergetyczna, wodnokanalizacja, gaz, itp).
    Sprzedawcy są wyłącznymi właścicielami Nieruchomości, która wolna jest od wszelkich
    hipotek, zadłużeń i wierzytelności oraz nie jest obciążona prawami i roszczeniami osób
    trzecich. W dziale l-Sp, i IV ww. księgi wieczystej nie figurują żadne wpisy. Sprzedawcy są
    ujawnieni w dziale II ww. księgi wieczystej. W dziale III tej księgi figuruje jeden wpis tj.
    roszczenie Wnioskodawcy o zawarcie przyrzeczonej umowy sprzedaży, o której mowa
    dalej.
    Nieruchomość położona jest na terenie objętym obowiązującym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego wprowadzonym Uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) z dnia
    (...) r. Nieruchomość jest położona na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem
    1UH-UL-P o przeznaczeniu pod tereny usług handlu lub usług rzemieślniczych lub
    produkcji. Wnioskodawca jest zainteresowany nabyciem od Sprzedawców własności całej
    Nieruchomości. Sprzedawcy i Kupująca zamierzają zawrzeć umowę, na mocy której
    Sprzedawcy zobowiążą się przenieść na Kupującą własność całej Nieruchomości i wydać
    jej tę Nieruchomość, zaś Kupująca zobowiąże się Nieruchomość odebrać i zapłacić
    Sprzedawcom cenę (dalej „Transakcja”) tj. zawrzeć umowę sprzedaży Nieruchomości w
    rozumieniu art. 155 § 1 i art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z
    późn, zm.)

    Kupująca jest cudzoziemcem w rozumieniu ustawy z dnia 24 marca 1920 roku o
    nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. 2017, poz. 2278 z późn. zm.)
    ponieważ jest kontrolowana przez osobę fizyczną będącą obywatelem Francji
    (nieposiadającą obywatelstwa polskiego), jest przedsiębiorcą państwa członkowskiego
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego i na nabycie Nieruchomości nie jest wymagane
    zezwolenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
    Kupująca ma zamiar wykorzystywać nabytą Nieruchomość i sąsiednie nieruchomości do
    wybudowania inwestycji polegającej na budowie wybudowaniu obiektów magazynowo-
    usługowo-produkcyjnych z częścią biurowo-socjalną, wszystko o powierzchni zabudowy
                    2nie mniejszej niż 35 000,00 m (dalej: „Inwestycja”).
    Sprzedawcy i Kupująca zawarli już przedwstępną umową sprzedaży Nieruchomości, wedle
    której przyrzeczona umowa sprzedaży Nieruchomości zostanie zawarta po spełnieniu
    warunków zawieszających zdefiniowanych w tej przedwstępnej umowie sprzedaży:
    a) Kupująca uzyska na swój koszt ustalenia, z których wynikać będzie, że warunki
      gruntowo- środowiskowe Nieruchomości umożliwiają realizację na niej zamierzonej
      przez Kupującą Inwestycji,
    b) Kupującą uzyska potwierdzenie, że warunki techniczne przyłączenia (zaopatrzenia w
      media: wodę, energię elektryczną, gaz, włączenie do układu drogowego oraz
      odprowadzenie ścieków i wód deszczowych) umożliwiają realizację Inwestycji,
    c) Kupująca uzyska na swój koszt i jej staraniem warunki techniczne, pozwolenia,
      uzgodnienia oraz zgody właściwych podmiotów, w tym dostawców mediów oraz
      jednostek samorządu terytorialnego i organów administracji państwowej na zmianę
      przebiegu mediów, znajdujących się na terenie Nieruchomości, które to media (w
      szczególności gazociągi, linie energetyczne, wodociągi, rurociągi, linie
      telekomunikacyjne) mogą kolidować z Inwestycją, a zmiana ich przebiegu jest
      niezbędna do uzyskania przez Kupującą decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i
      udzielającej pozwolenia na budowę Inwestycji,
    d) Kupująca uzyska ostateczną decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą
      pozwolenia na budowę Inwestycji.
    W celu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży Nieruchomości strony zobowiązały się
    podjąć wszelkie czynności niezbędne do spełnienia się ww. warunków zawieszających i
    zobowiązały się do wzajemnego informowania o wszelkich zdarzeniach faktycznych i
    prawnych mogących mieć wpływ na spełnienie się tego warunku.
    W treści przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości Sprzedawcy udzielili Kupującej
    oraz osobom działającym na zlecenie Kupującej pełnomocnictw (z prawem substytucji) m.
    in. do:
    a) przeglądu i dokonywania fotokopii akt załączonych do księgi wieczystej założonej dla
      Nieruchomości, uzyskiwania od właściwych organów administracji rządowej i
      samorządowej wszelkich zaświadczeń, informacji, wypisów, wyrysów dotyczących
      stanu faktycznego i prawnego Nieruchomości, uzyskiwania wypisów z rejestru gruntów
      i budynków oraz wyrysów z map ewidencyjnych dotyczących Nieruchomości,
    b) wystąpienia w imieniu Sprzedawców do właściwych podmiotów, celem uzyskania
      technicznych warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej, gazowej,
      wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej oraz włączenia do
      układu drogowego oraz do zawarcia w imieniu Sprzedawców umów przyłączenia do
      sieci oraz umów określających warunki włączenia do układu drogowego,
    c) wystąpienia w imieniu Sprzedawców do właściwych organów w celu uzyskania decyzji o
      wyłączeniu Nieruchomości z produkcji rolniczej, zmiany klasyfikacji gruntów we
      właściwych rejestrach.

    W treści przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości Sprzedawcy udzielili Kupującej
    prawa do dysponowania Nieruchomością dla celów budowlanych w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku - Prawo budowlane tj. dla składania
    oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane,
    składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii,
    warunków technicznych przyłączy, a także do prowadzenia na niej, na koszt Kupującej,
    badań i odwiertów, niezbędnych do potwierdzenia, że Nieruchomość jest wolna od
    zanieczyszczeń, a warunki gruntowe umożliwiają realizację na niej Inwestycji, a nadto do
    wejścia na teren Nieruchomości celem usunięcia kolizji istniejących sieci z projektowanym
    przebiegiem sieci. Dodatkowo, Sprzedawcy udzielili też Kupującej prawa do dysponowania
    Nieruchomością dla celów budowlanych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 07 lipca
    1994 r. Prawo budowlane. Ponadto, Kupująca wystąpiła już z wnioskiem o wydanie
    warunków przyłączenia Nieruchomości do sieci elektroenergetycznej i wodociągowej.
    Ponadto, Kupująca pozyskała już decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach Inwestycji i
    decyzję o przebudowie oraz likwidacji zjazdu drogowego z Nieruchomości.
    Przed dniem zawarcia Transakcji ani Sprzedawcy ani Kupująca nie zamierzają rozpocząć
    wykonywania na Nieruchomości jakichkolwiek prac budowlanych. Do czasu zawarcia
    Transakcji na Nieruchomości nie zostaną wzniesione żadne obiekty budowlane ani
    urządzenia budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Jednakże, w oparciu
    o ww. umocowania Kupująca wystąpiła już z wnioskiem o wydanie warunków przyłączenia
    Nieruchomości do sieci elektroenergetycznej i wodociągowej. Ponadto, Kupująca
    pozyskała już decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach Inwestycji i decyzję o
    przebudowie oraz likwidacji zjazdu drogowego z Nieruchomości.
    Za przeniesienia własności Nieruchomości Kupujący zapłaci Sprzedawcy cenę w wysokości
    ustalonej w przedwstępnej umowie sprzedaży, powiększoną o podatek VAT, o ile będzie
    należny w okolicznościach niniejszej sprawy.
    Zgodnie z zawartymi w przedwstępnej umowie sprzedaży oświadczeniami Sprzedawcy nie
    są zarejestrowani na potrzeby podatku VAT jako podatnicy VAT czynni. Kupujący jest i
    będzie zarejestrowany na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny, również w
    dniu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.
    Pismem z 24 listopada 2025 r. uzupełniono opis sprawy następująco.
    Pytanie 1:
    Czy przy nabyciu działki przysługiwało Zainteresowanemu niebędącemu stroną
    postępowania (Panu D.C. i Pani M.C.) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego?
    Odpowiedź:
    Nie, Panu D.C. i Pani M.C. nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    Pytanie 2:
    Jednoznaczne wskazanie w ramach jakich czynności została nabyta przez
    Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania działka:
    a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
    b) zwolnionych od podatku od towarów i usług,
    c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania otrzymał działkę prywatnie, poprzez
    zawarcie umowy kupna-sprzedaży z 10 maja 2000 r. (aktem notarialnym). Działka została
    nabyta w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Pytanie 3:
    W jaki sposób zostało udokumentowane nabycie działki, czy była wystawiona faktura
    zawierająca podatek VAT lub zwolnienie z podatku VAT, czy nie była wystawiona faktura
    VAT?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania otrzymał działkę prywatnie, poprzez
    zawarcie umowy kupna-sprzedaży z 10 maja 2000 r. (aktem notarialnym). Nie była
    wystawiana faktura zawierająca podatek VAT.
    Pytanie 4:
    Czy działka była/jest wykorzystywana przez Zainteresowanego niebędącego stroną
    postępowania w działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) [2]?
    Odpowiedź:
    Nie, działka nie była wykorzystywana przez Zainteresowanego niebędącego stroną
    postępowania w działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Pytanie 5:
    Czy działkę wykorzystywał/wykorzystuje Zainteresowany niebędący stroną postępowania
    w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ww. ustawy o podatku od towarów i
    usług [3]? Jeżeli ww. działka była/jest wykorzystywana przez Zainteresowanego
    niebędącego stroną postępowania w działalności rolniczej, to czy z tego tytułu był/jest
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania czynnym podatnikiem podatku VAT?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania wykorzystuje działkę w działalności
    rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie jest czynnym podatnikiem podatku
    VAT.
    Pytanie 6: Czy był/jest Zainteresowany niebędący stroną postępowania rolnikiem
    ryczałtowym, zgodnie z art. 2 pkt 19 ww. ustawy o podatku od towarów i usług [4], jeśli
    tak, to od kiedy, w jakim okresie?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie był/jest rolnikiem ryczałtowym.
    Pytanie 7: Czy z działki dokonywał/dokonuje Zainteresowany niebędący stroną
    postępowania sprzedaży płodów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej
    (jeśli tak, to jakie to produkty i w jakim okresie sprzedaż ta miała miejsce) i czy sprzedaż
    była/jest zwolniona od podatku lub opodatkowana podatkiem VAT?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie dokonywał/nie dokonuje sprzedaży
    płodów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej. Produkty rolne były
    wykorzystywane jedynie na własne potrzeby rolnicze od momentu nabycia działki (2000 r.).
    Pytanie 8:
    Czy działkę wykorzystywał/wykorzystuje Zainteresowany niebędący stroną postępowania
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku?
    Odpowiedź:

    Działka nie była wykorzystywana na cele działalności zwolnionej z VAT. Działka była
    wykorzystywana przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania na własny
    użytek. Na działce była jedynie uprawiana kukurydza na dokarmianie zwierząt.
    Pytanie 9:
    Czy działka była kiedykolwiek przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym
    charakterze, jeśli tak, to w jakim okresie oraz jakie pożytki czerpał Zainteresowany
    niebędący stroną postępowania z tego tytułu?
    Odpowiedź:
    Działka nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie czerpał również żadnych pożytków z
    tego tytułu.
    Pytanie 10:
    Czy występował Zainteresowany niebędący stroną postępowania kiedykolwiek z
    wnioskiem o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub
    zmianę tego planu dla działki?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania występował z wnioskiem o opracowanie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
    Pytanie 11:
    Czy wnosił Zainteresowany niebędący stroną postępowania kiedykolwiek o wydanie
    decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej działki? Czy uzyskanie
    ww. decyzji przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania było konieczne,
    jeśli tak to dlaczego?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie wnosił o wydanie decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej działki.
    Pytanie 12:
    Czy poczynił Zainteresowany niebędący stroną postępowania jakiekolwiek działania
    dotyczące zwiększenia wartości działki tj. dokonał jej uatrakcyjnienia np. wydzielenie lub
    budowa drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne
    itp., jeśli tak to jakie, kiedy i w jakim celu?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie poczynił żadnych działań dotyczących
    zwiększających wartość działki.
    Pytanie 13:
    Jakie działania marketingowe podjął Zainteresowany niebędący stroną postępowania w
    celu sprzedaży działki?
    Odpowiedź:
    Kupujący sam odnalazł właściciela działki w celu złożenia oferty.
    Pytanie 14:
    W jaki sposób znalazł Zainteresowany niebędący stroną postępowania nabywcę na zakup
    działki?
    Odpowiedź:

    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie poczynił działań marketingowych.
    Nabywca samodzielnie zgłosił się do Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania
    chcąc nabyć działkę.
    Pytanie 15:
    Czy dokonywał Zainteresowany niebędący stroną postępowania wcześniej sprzedaży
    nieruchomości (nieobjętych przedmiotowym wnioskiem), jeżeli tak to proszę podać
    odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości:
    - kiedy i w jaki sposób stał się posiadaczem tych nieruchomości?
    - w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte?
    - w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane od momentu wejścia w ich
      posiadanie do chwili sprzedaży?
    - kiedy dokonał ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
    - ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich? (niezabudowanych czy zabudowanych,
      jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe),
    - czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzał podatek VAT, składała deklaracje VAT-7 oraz
      zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?
    - na co zostały przeznaczone środki ze sprzedaży ww. nieruchomości?
    Odpowiedź:
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie dokonywał wcześniej sprzedaży
    nieruchomości.
    Pytanie 16:
    Czy działka na dzień sprzedaży będzie niezabudowana?
    Odpowiedź:
    Tak, działka na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.
    Pytanie 17:
    Jeżeli działka będzie niezabudowana, to proszę wskazać czy była wykorzystywana przez
    Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku?
    Odpowiedź:
    Działka nie była wykorzystywana przez Zainteresowanego niebędącego stroną
    postępowania na cele działalności zwolnionej od podatku. Działka była wykorzystywana
    jedynie na własne cele.
    Pytanie 18:
    Czy działka na dzień sprzedaży będzie zabudowana?
    Odpowiedź:
    Nie, działka na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.
    Pytanie 19:
    Jeżeli działka na dzień sprzedaży będzie zabudowana, to proszę wskazać
    a) budynki w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.
      U. Nr 2025 r., poz. 418 ze zm.)?
    b) budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane trwale z gruntem
      związane?

    Odpowiedź:
    Działka na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.
    Pytanie 20:
    Jeżeli działka na dzień sprzedaży będzie zabudowana, to proszę wskazać
    a) budynki w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.
      U. Nr 2025 r., poz. 418 ze zm.)?
    b) budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane trwale z gruntem
      związane?
    Odpowiedź:
    Nie, działka na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.
    Pytanie 21:
    Czy na dzień sprzedaży będzie posadowiony na działce zjazd drogowy? Jeżeli tak, to proszę
    wskazać: a) czy jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane
    trwale z gruntem związaną?
    Odpowiedź:
    Działka ma bezpośrednio dostęp do drogi publicznej. Nie jest postawiony na działce zjazd
    drogowy będący budowlą.
    Pytanie 22:
    W odniesieniu do wszystkich budynków i budowli w rozumieniu prawa budowlanego
    posadowionych na działce, proszę wskazać osobno dla każdego budynku i budowli:
    a) Czy przy nabyciu/wytworzeniu budynku/budowli przysługiwało Zainteresowanemu
      niebędącemu stroną postępowania prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego?
    b) Kiedy (w jakim dniu, miesiącu, roku) wystąpiło pierwsze zajęcie (używanie) ww. budynku
      /budowli?
    c) Czy budynki/budowle były lub są przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o
      podobnym charakterze, jeśli tak to należy wskazać dokładne daty najmu?
    d) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku/budowli a ich dostawą upłynie okres
      dłuższy niż 2 lata?
    e) Czy Zainteresowany niebędący stroną postępowania ponosił wydatki na ulepszenie w
      rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym budynku/budowli, w stosunku
      do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego?
    f) Jeżeli Zainteresowany niebędący stroną postępowania ponosił takie wydatki, to czy były
      one wyższe niż 30% wartości początkowej budynku/budowli, kiedy zakończono ich
      ulepszenie, proszę podać dokładną datę?
    g) Czy po poniesieniu wydatków na ulepszenie ww. budynku/budowli w rozumieniu
      przepisów ustawy o podatku dochodowym, w stosunku do których Zainteresowany
      niebędący stroną postępowania miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego, a wydatki były wyższe niż 30% wartości początkowej
      budynku/budowli, doszło do ich pierwszego zasiedlenia i kiedy?
    h) Czy od pierwszego zajęcia, zasiedlenia ww. budynku/budowli po ulepszeniu
      przekraczającym 30% ich wartości początkowej, do dnia ich dostawy minie okres
      dłuższy niż 2 lata?

    i) Czy budynki/budowle były wykorzystywane przez Zainteresowanego niebędącego
      stroną postępowania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku?
    Odpowiedź:
    Działka na dzień sprzedaży będzie niezabudowana.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy sprzedaż Nieruchomości powinna nastąpić w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2025 poz. 775, dalej „ustawa o VAT”)
    bez uwzględniania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy o VAT, tj. z naliczeniem
    należnego podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Stanowisko w zakresie Pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawcy planowana Transakcja będzie podlegała w całości
    opodatkowaniu podatkiem VAT oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in.
    odpłatna dostawa towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak wskazuje praktyka organów podatkowych i sądów administracyjnych, za działania
    sprzedawcy uznawane za działania profesjonalisty należy uznać, te które wpływają na
    wzrost wartości danej nieruchomości i jej atrakcyjności w oczach potencjalnych
    kupujących.
    Przykładem takich działań profesjonalisty może być podział działki na kilka niezależnych,
    doprowadzenie mediów, wydzielenie dróg wewnętrznych, podejmowanie działań w celu
    uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wystąpienie z
    wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, działania marketingowe zmierzające
    do sprzedaży działek. W takim przypadku, organy podatkowe mogą twierdzić, że osoba
    fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (w teorii), w praktyce właśnie prowadzi
    działalność gospodarczą bowiem podejmuje wszelkie działania względem sprzedawanej
    nieruchomości jak inne podmioty profesjonalnie działające na rynku. Określony w ustawie
    zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie
    zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą
    opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako
    podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą

    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i
    nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dla uznania danego majątku
    za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w
    odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot.
    W tym miejscu należy podkreślić, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego" nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia
    TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii
    opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej,
    części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej
    jej do celów prywatnych. "Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92
    wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości
    wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów
    osobistych.
    Zatem, jak wskazano wyżej, dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w sytuacji, gdy działania podmiotu dokonującego tej dostawy wskażą znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, które mogą składać się z kilku następujących po
    sobie czynności. Ponadto z treści orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach
    C180/10 i C181/10 wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania
    sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca,
    producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu
    przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową" wskazywać musi ciąg powyżej
    przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    W niniejszej sprawie Sprzedawcy udzielili Kupującej oraz osobom działającym na zlecenie
    Kupującej pełnomocnictw (z prawem substytucji) m.in. do: przeglądu i dokonywania
    fotokopii akt załączonych do księgi wieczystej założonej dla Nieruchomości, uzyskiwania
    od właściwych organów administracji rządowej i samorządowej wszelkich zaświadczeń,
    informacji, wypisów, wyrysów dotyczących stanu faktycznego i prawnego Nieruchomości,

    uzyskiwania wypisów z rejestru gruntów i budynków oraz wyrysów z map ewidencyjnych
    dotyczących Nieruchomości, wystąpienia w imieniu Sprzedawców do właściwych
    podmiotów, celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci
    elektroenergetycznej, gazowej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i
    sanitarnej oraz włączenia do układu drogowego oraz do zawarcia w imieniu Sprzedawców
    umów przyłączenia do sieci oraz umów określających warunki włączenia do układu
    drogowego, wystąpienia w imieniu Sprzedawców do właściwych organów w celu
    uzyskania decyzji o wyłączeniu Nieruchomości z produkcji rolniczej, zmiany klasyfikacji
    gruntów we właściwych rejestrach.
    Sprzedawcy udzielili też Kupującej prawa do dysponowania Nieruchomością dla celów
    budowlanych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane
    tj. dla składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na
    cele budowlane, składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień,
    sprawdzeń, opinii, warunków technicznych przyłączy, a także do prowadzenia na niej, na
    koszt Kupującej, badań i odwiertów, niezbędnych do potwierdzenia, że Nieruchomość jest
    wolna od zanieczyszczeń, a warunki gruntowe umożliwiają realizację na niej Inwestycji, a
    nadto do wejścia na teren Nieruchomości celem usunięcia kolizji istniejących sieci z
    projektowanym przebiegiem sieci.
    Co ważniejsze, w oparciu o ww. umocowania Kupująca wystąpiła już z wnioskiem o
    wydanie warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej i wodociągowej. Ponadto,
    Kupująca pozyskała już decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji, decyzję o
    przebudowie oraz likwidacji zjazdu drogowego. Fakt, że powyższe działania nie są
    podejmowane bezpośrednio przez Sprzedawców, ale przez osoby trzecie tj. przez
    Kupującą, nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację prawną Sprzedawców. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującą wywołują skutki
    bezpośrednio w sferze prawnej jej mocodawców. Kupująca, dokonując powyższych
    działań, uatrakcyjnia przedmiotową nieruchomość. Działania te, dokonywane za pełną
    zgodą Sprzedawców wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako
    towaru, a tym samym na wzrost jej wartości.
    Do czasu zawarcia Transakcji, Nieruchomość jest własnością Sprzedawców i będzie
    podlegała wielu czynnościom. W efekcie dokonywanych czynności dostawie podlegać
    będzie Nieruchomość o innym charakterze niż w chwili zawarcia przedwstępnej umowy
    sprzedaży, gdyż wystąpi szereg czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności
    nieruchomości i ostatecznie jej sprzedaż. Ponadto, czynność podejmowane przez
    Kupującą jako pełnomocnika Sprzedawców doprowadzą Nieruchomość do stanu
    oczekiwanego przez Kupującą tj. gotową do podjęcia planowanej Inwestycji. Zatem
    działania podejmowane przez Kupującą jako pełnomocnika Sprzedawców niewątpliwie
    przyspieszają termin rozpoczęcia Inwestycji, zatem są wyjściem „naprzeciw” oczekiwaniom
    Kupującego, żeby w efekcie doprowadzić do Transakcji.
    Biorąc zatem pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić
    należy, że planowana Transakcja będzie dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności, Sprzedawcy będą podejmowali działania
    podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, tj. Sprzedawcy będą wykazywać aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem. W konsekwencji, spełniony zostanie warunek dla uznania, że
    Sprzedawcy działają na gruncie VAT w ramach działalności gospodarczej, a tym samym na
    potrzeby Transakcji będą podatnikiem VAT. W związku z powyższym, w ocenie
    Wnioskodawców, Sprzedawcy podjęli (za pośrednictwem pełnomocników) czynności
    charakterystycznych dla podmiotów zajmujących się profesjonalnym obrotem
    nieruchomościami, mających na celu przygotowanie Nieruchomości do sprzedaży. Tym
    samym, w ocenie Wnioskodawców, Sprzedawcy podejmując działania związane z

    Nieruchomością podejmują je w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Przepisy ustawy o VAT wprowadzają zwolnienia dotyczące dostaw nieruchomości. Zakres i
    zasady zwolnienia od podatku VAT zostały określone w art. 43 ustawy o VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT zwolnieniu z VAT podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy: a) dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Jak to wskazano
    w opisie zdarzenia przyszłego, zarówno w dacie złożenia niniejszego wniosku, jak i w dacie
    planowanej Transakcji, Nieruchomość ma i będzie mieć status nieruchomości
    niezabudowanej w rozumieniu ustawy o VAT, gdyż nie znajdują się na niej i nie będą
    znajdować się na dzień Transakcji żadne obiekty budowlane ani urządzenia budowlane w
    rozumieniu przepisów prawa budowalnego.
    Z tych względów przywołać należy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, wedle którego zwalnia
    się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 33 ustawy o VAT przez tereny budowlane rozumie się
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, obejmuje
    zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, nieruchomość położona jest na
    terenie objętym obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    wprowadzonym Uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) z dnia (...) r. Nieruchomość jest położona
    na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 1UH-UL-P o przeznaczeniu pod
    tereny usług handlu lub usług rzemieślniczych lub produkcji.
    Z uwagi na powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, Nieruchomość powinna zostać uznana za
    teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. W konsekwencji, zwolnienie z
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania do Transakcji.
    W konsekwencji, rozważyć należy dalej możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od VAT dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia VAT naliczonego
    i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Sprzedawcy nie wykorzystywali Nieruchomości wyłącznie na cele działalności zwolnionej
    od podatku VAT. Należy zatem stwierdzić, że w przypadku Transakcji przesłanki do
    zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT również nie
    zostaną spełnione.

    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Transakcja w całości będzie
    podlegać opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT i bez
    możliwości zastosowania zwolnień od tego podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775; ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze
    (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem według art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze
    zm.):
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości;
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
      lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej
    „Kodeksem cywilnym”.

    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom. W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w
    częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w
    nieruchomości.
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy:
      W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne
      lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o
      którym mowa w art. 96 ust. 1.
    W myśl art. 15 ust. 5 ustawy:
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie
      działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
    Z kolei stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym – rozumie się
      przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym – rozumie się przez
      to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi
      rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z
      wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do
      prowadzenia ksiąg rachunkowych.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zawierają pewne
    szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo
    rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą
    w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest
    uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym stanowi art. 96 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Ponadto, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika
      ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
    Zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku ma charakter przedmiotowo-podmiotowy.
    Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w zakresie wyraźnie wskazanym
    w przepisie. Świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez
    podmioty inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu. Innego rodzaju
    działalność prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nieuprawniająca go do zwolnienia
    przedmiotowego (np. działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż
    własnej produkcji, dzierżawa, świadczenie usług innych niż rolnicze), co do zasady
    podlegać będzie opodatkowaniu wg stawek właściwych dla tych czynności.
    Wskazać należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności
    dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia,
    czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku
    VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów cytowanej wyżej ustawy.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: (...) dostawa terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze (...).
    Analiza powyższych przepisów prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku
    od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności

    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działki jest sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z orzeczenia tego wynika, że
    czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie
    być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem,
    kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby
    fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący
    dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE, sprzedaż działek przekształconych z
    rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w
    ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która
    prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości
    dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
    niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za
    podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby”.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W powyższym wyroku Trybunał stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Wskazane
    orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od podatku
    VAT.

    W tym miejscu podkreślić należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje
    na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Zatem należy jeszcze raz powtórzyć, że w kwestii opodatkowania sprzedaży działki istotne
    jest, czy w danej sprawie w celu dokonania jej sprzedaży Sprzedający podjęli aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkuje koniecznością uznania Sprzedających
    za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatników podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu

    dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
    W rozpatrywanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy sprzedaż działki
    niezabudowanej 1 powinna nastąpić w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy bez uwzględniania
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy o VAT, tj. z naliczeniem należnego podatku
    od towarów i usług.
    W celu wyjaśnienia Państwa wątpliwości należy ustalić, czy w okolicznościach niniejszej
    sprawy, Sprzedający będą działać w charakterze podatników podatku VAT
    zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i
    stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedawcy (Zainteresowany niebędący stroną postępowania -
    Pani M.C. i Pan D.C. (dalej „Sprzedawcy”) są właścicielami na zasadach wspólności
    ustawowej nieruchomości gruntowej stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu numer 1.
    Panu D.C. i Pani M.C. nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego. Zainteresowany niebędący stroną postępowania otrzymał
    działkę prywatnie, poprzez zawarcie umowy kupna-sprzedaży z 10 maja 2000 r. (aktem
    notarialnym). Działka została nabyta w ramach czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie była wystawiana faktura zawierająca podatek VAT.
    Działka nie była wykorzystywana przez Zainteresowanego niebędącego stroną
    postępowania w działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zainteresowany niebędący stroną
    postępowania wykorzystuje działkę w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15
    ww. ustawy o podatku od towarów i usług. Zainteresowany niebędący stroną
    postępowania nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Zainteresowany niebędący
    stroną postępowania nie był/jest rolnikiem ryczałtowym. Zainteresowany niebędący
    stroną postępowania nie dokonywał/nie dokonuje sprzedaży płodów rolnych
    pochodzących z własnej działalności rolniczej. Produkty rolne były wykorzystywane jedynie
    na własne potrzeby rolnicze od momentu nabycia działki (2000 r.). Działka nie była
    wykorzystywana na cele działalności zwolnionej z VAT. Działka była wykorzystywana przez
    Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania na własny użytek. Na działce była
    jedynie uprawiana kukurydza na dokarmianie zwierząt. Działka nie była przedmiotem
    najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Zainteresowany niebędący stroną
    postępowania nie czerpał również żadnych pożytków z tego tytułu. Zainteresowany
    niebędący stroną postępowania występował z wnioskiem o opracowanie miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego. Zainteresowany niebędący stroną
    postępowania nie wnosił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu dla tej działki. Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie poczynił
    żadnych działań dotyczących zwiększających wartość działki. Kupujący sam odnalazł
    właściciela działki w celu złożenia oferty. Zainteresowany niebędący stroną postępowania
    nie poczynił działań marketingowych. Nabywca samodzielnie zgłosił się do
    Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania chcąc nabyć działkę.
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania nie dokonywał wcześniej sprzedaży
    nieruchomości.

    Sprzedawcy i Kupująca zawarli już przedwstępną umową sprzedaży Nieruchomości,
    wedle której przyrzeczona umowa sprzedaży Nieruchomości zostanie zawarta po
    spełnieniu warunków zawieszających zdefiniowanych w tej przedwstępnej umowie
    sprzedaży.
    W celu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży Nieruchomości strony zobowiązały się
    podjąć wszelkie czynności niezbędne do spełnienia się warunków zawieszających.
    W treści przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości Sprzedawcy udzielili
    Kupującej oraz osobom działającym na zlecenie Kupującej pełnomocnictw (z prawem
    substytucji) do czynności opisanych we wniosku.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Sprzedający nie podejmowali działań
    mających na celu zwiększenie atrakcyjności działki dla ewentualnych przyszłych
    Kupujących. Z kolei pełnomocnictwo udzielone Kupującej Spółce miało na celu uzyskanie
    przez nią niezbędnych pozwoleń i decyzji dla realizacji inwestycji, a nie poprawę walorów
    nieruchomości dla potencjalnych nabywców.
    Z wniosku wynika również, że Sprzedający udzielili Państwu (Kupującemu) prawa do
    dysponowania Nieruchomością dla celów budowlanych w rozumieniu przepisów ustawy
    Prawo budowlane w związku z przedwstępną umową sprzedaży, wyłącznie w celu
    uzyskania przez Państwa (Kupującego) niezbędnych zgód i pozwoleń. Zatem na obie te
    umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia, czyli realizacji przez
    Kupującą Spółkę planowanej inwestycji.
    Z powyższego wynika, że podjęte przez Państwa (Kupującą Spółkę) działania nie prowadzą
    do podwyższenia atrakcyjności działki, lecz Państwo jako Nabywca wykonują te czynności
    we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki
    na swoją rzecz. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w
    sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.).
    Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w celu
    pozyskania kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego
    nabywcy, czy podnieść jego cenę.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb nabywcy i udzielenie prawa do dysponowania gruntem na rzecz
    Kupującego (Państwa) przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje,
    że Sprzedający z tego powodu zostaną uznani za podatników prowadzących działalność
    gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    działki nr 1 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż
    przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedający nie
    podjęli takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby
    o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność Sprzedających w pełni mieści
    się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10. W analizowanej sprawie brak jest
    przesłanek świadczących o takiej aktywności w przedmiocie sprzedaży ww. działki, która
    byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że
    sprzedaż przez Zainteresowanych działki nr 1 wypełni przesłanki działalności
    gospodarczej. Wprawdzie Zainteresowani występowali z wnioskiem o opracowanie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jednakże wystąpienie to jako
    jedyna okoliczność nie przesądza w tej sytuacji o tym, że zbycie działki nr 1 podlegać
    będzie opodatkowaniu. Poza ww. czynnością Zainteresowani nie dokonali żadnych innych
    czynności, które świadczyłyby za uznaniem Zainteresowanych za podatnika. Jednocześnie

    bez wpływu na powyższe pozostaje fakt, że Sprzedający wykorzystywali działkę rolniczo.
    Jak bowiem wskazano we wniosku – Zainteresowany nie jest czynnym podatnikiem
    podatku VAT z tego tytułu, a produkty rolne były wykorzystywane jedynie na własne
    potrzeby rolnicze od momentu nabycia działki (2000 r.). Na działce była jedynie uprawiana
    kukurydza na dokarmianie zwierząt.
    Zatem dokonując sprzedaży ww. działki, Sprzedający będą korzystać z przysługującego Im
    prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia
    Sprzedających cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w
    zakresie sprzedaży nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży niezabudowanej działki nr 1, Sprzedający będą
    korzystać z przysługującego Im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym, brak jest uzasadnienia
    do rozstrzygania kwestii korzystania ze zwolnienia ww. dostawy na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 2 i 9 ustawy.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).
    Stanowisko Państwa w zakresie podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Ponadto należy zauważyć, że tut. Organ przyjął, że odpowiedzi na pytania udzielone przez
    Państwa w uzupełnieniu z 24 listopada 2025 r. dotyczą obu Zainteresowanych
    niebędących strona postepowania.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego

    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.