Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-104/08-2/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-19
Teza: W przypadku sprzedaży przedmiotowej hali magazynowej koszt uzyskania przychodów stanowią wydatki poniesione na jej nabycie pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych. Jako sumę odpisów amortyzacyjnych należy rozumieć odpisy amortyzacyjne zaliczane do kosztów uzyskania przychodów jak i odpisy, które nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; hala-hala magazynowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; sprzedaż-sprzedaż środków trwałych; ulga-ulga inwestycyjna; wydatek; zbycie; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16h

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 07.10.2008r. (data wpływu 14.10.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wytworzenie środka trwałego pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.10.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wytworzenie środka trwałego pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w ramach prowadzonej działalności w latach 1999 - 2001 poniosła wydatki na wybudowanie hali magazynowej zakwalifikowanej zgodnie z Kwalifikacją Środków Trwałych do grupy 104.

Spółka zgodnie z art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (zwanej dalej ustawą CIT), obowiązującej do dnia 31.12.1999 r., oraz art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 20.11.1999 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w latach 1999 - 2001 odliczyła od podstawy opodatkowania część wydatków na wytworzenie we własnym zakresie przedmiotowego środka trwałego.

W dniu 02.01.2002 r. hala magazynowa została wprowadzona do ewidencji środków trwałych i od tego dnia jest amortyzowana zgodnie z art. 16h ust. 1 ustawy CIT. W chwili obecnej hala amortyzowana jest według stawek podatkowych z dnia wprowadzenia do ksiąg, a odpisy amortyzacyjne od tej części wartości hali która została odliczona od podstawy opodatkowania nie są uznane jako koszt uzyskania przychodu. Spółka planuje w przyszłości sprzedaż przedmiotowej hali magazynowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku skorzystania z ulgi inwestycyjnej, o której mowa w art. 18a ustawy CIT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.1999 r. przy wytworzeniu we własnym zakresie środka trwałego, koszt uzyskania przychodu w razie zbycia tego środka trwałego, stanowią wydatki na wytworzenie we własnym zakresie środka trwałego, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych (obejmujących zarówno odpisy stanowiące koszt uzyskania przychodu, jak i nie stanowiące kosztu uzyskania przychodu, a więc tzw. amortyzację niepodatkowa)?

Zdaniem Spółki, zgodnie z przepisem art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.1999 r. od podstawy opodatkowania, obliczonej zgodnie z art. 18, odlicza się w roku podatkowym wydatki określone w ust. 2, zwane dalej „wydatkami inwestycyjnymi”. Ponadto art. 18a ust. 7 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że: odliczenia wydatków inwestycyjnych, o których mowa w ust. 2 pkt 1- 8, dokonane w roku podatkowym, traktuje się w tym roku na równi z odpisami z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisami amortyzacyjnymi), z tym że odliczenia te nie zmniejszają podstawy do ustalania odpisów amortyzacyjnych według zasad określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 15 ust. 5.

Stosownie do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a - 16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie tych środków we własnym zakresie, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Kwestię zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych w przypadku sprzedaży środków trwałych przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych reguluje art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT Stanowi on: „Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego używania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, c. ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczenia odpisów amortyzacyjnych

— wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia”.

Suma odpisów amortyzacyjnych zgodnie z brzmieniem art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy obejmuje również odpisy, których - stosownie do postanowień art. 16 ust 1 ustawy - nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. W kontekście powołanego przepisu, składnikiem „sumy odpisów amortyzacyjnych” jest zarówno kwota odpisu amortyzacyjnego, która była zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w rachunku podatkowym, jak i kwota odpisu amortyzacyjnego, która stosownie do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 4, pkt 48, pkt 63 i pkt 64 ustawy została wyłączona z kosztów uzyskania przychodów.

Ponieważ Spółka odliczyła od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym wydatki inwestycyjne (traktowane wówczas na równi z odpisami amortyzacyjnymi), to stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy CIT nie mogła uznać za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości która została odliczona od podstawy opodatkowania. Odpisy te, zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, zwiększają „sumę odpisów amortyzacyjnych”. Podsumowując Spółka stoi na stanowisku, ze w przypadku sprzedaży przedmiotowej hali magazynowej koszt uzyskania przychodów stanowią wydatki poniesione na jej nabycie pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych. Jako sumę odpisów amortyzacyjnych należy rozumieć odpisy amortyzacyjne zaliczane do kosztów uzyskania przychodów jak i odpisy, które nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono w tym zakresie od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.