Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.545.2018.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-19
Teza: Brak zobowiązania Spółki do dokonania w 2018 r. aktualizacji posiadanych dokumentacji podatkowych, w tym sporządzenia od podstaw analiz danych porównawczych
Słowa kluczowe: cena-ceny transferowe; dokumentacja; dokumentacja-dokumentacja podatkowa; limit; podmiot-podmioty powiązane; pożyczka
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 grudnia 2018 r. (data wpływu 27 grudnia 2018 r.), uzupełnionym pismem z 30 stycznia 2019 r. (data wpływu 30 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku zobowiązania Spółki do dokonania w 2018 r. aktualizacji posiadanych dokumentacji podatkowych, w tym sporządzenia od podstaw analiz danych porównawczych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2018 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku zobowiązania Spółki do dokonania w 2018 r. aktualizacji posiadanych dokumentacji podatkowych, w tym sporządzenia od podstaw analiz danych porównawczych.

Wniosek został uzupełniony pismem z 30 stycznia 2019 r. (data wpływu 30 stycznia 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 30 stycznia 2019 r. znak 0111-KDIB1-2.4040. 545.2018.1.AW.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej również „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. z dnia 10 maja 2018 r. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036 z późn. zm., dalej również „updop”), podlegającym obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja kabli i przewodów. Poprzedni rok podatkowy Spółki trwał od 28 grudnia 2016 r. do 31 grudnia 2017 r. Obecny rok podatkowy Wnioskodawcy pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

Na przestrzeni ostatnich lat Spółka otrzymała trzy pożyczki od udziałowców. Ponadto udziałowcy Wnioskodawcy, jak również inna spółka (podmiot powiązany w rozumieniu updop), udzielili Spółce poręczeń spłaty kredytów bankowych. Wskazane zdarzenia stanowiły transakcje z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 updop. Z uwagi na fakt, iż wartość udzielonych Wnioskodawcy pożyczek oraz poręczeń przekraczała progi transakcyjne wskazane przez ustawodawcę w art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2017 r.), Spółka sporządziła dokumentacje podatkowe dla ww. umów pożyczek oraz poręczeń. Dokumentacje podatkowe zostały sporządzone w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2017 r. W związku z faktem, iż ww. zdarzenia mają charakter transakcji kontynuowanych w kolejnych latach podatkowych, Spółka w 2018 r. (w terminie do dnia złożenia zeznania podatkowego za 2018 r.), zobowiązana jest do dokonania aktualizacji sporządzonych dokumentacji podatkowych (art. 9a ust. 2g updop), w tym do sporządzenia od podstaw analizy danych porównawczych, o której mowa w art. 9a ust. 2b pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Powyższe wynika z faktu, iż przepisy updop obowiązujące przed dniem 1 styczna 2017 r. nie zobowiązywały podatników do obligatoryjnego sporządzania analizy danych porównawczych.

Z dniem 1 stycznia 2019 r. wchodzi w życie ustawa z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2193). Powołana wyżej ustawa wprowadza istotne zmiany w zakresie obowiązków dokumentacyjnych, w tym m.in. wprowadza zwolnienie z obowiązku sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych w niektórych przypadkach.

W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że transakcje kontrolowane wskazane we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji z dnia 27 grudnia 2018 r., a rozpoczęte w roku 2017 lub wcześniejszych latach, spełniają warunki określone w art. 11n pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Transakcje te były (są) realizowane pomiędzy podmiotami powiązanymi mającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a żaden z tych podmiotów w okresie realizacji transakcji nie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 6 czy też art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak również nie poniósł straty podatkowej.

Niektóre z kontrolowanych transakcji (jedna z pożyczek oraz umowy poręczenia) na moment ich zawarcie przekraczały limity określone w art. 11k ust. 2 updop w brzmieniu obowiązującym na dzień 1 stycznia 2019 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka, w związku z wejściem w życie 1 stycznia 2019 r. przepisów ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2193), zobowiązana jest do dokonania, w 2018 r., aktualizacji posiadanych dokumentacji podatkowych, w tym sporządzenia od podstaw analiz danych porównawczych?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** w związku ze zmianą przepisów od dnia 1 stycznia 2019 r., Spółka nie musi dokonywać, w 2018 r., aktualizacji posiadanych dokumentacji podatkowych, dotyczących transakcji kontynuowanych w kolejnych latach podatkowych, co wynika z przepisu art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2193). Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2193) przepisy art. 11a i 11k-11r ustawy zmienianej w art. 2 podatnik może stosować do transakcji kontrolowanych realizowanych w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r., przy czym przepisy te będą miały zastosowanie do wszystkich transakcji kontrolowanych podatnika realizowanych w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r., a podatnik będzie zwolniony z obowiązków dokumentacyjnych na podstawie przepisów obowiązujących w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r. Powyższy przepis w sposób jednoznaczny wskazuje, że podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych mogą stosować nowe przepisy dotyczące transakcji kontrolowanych do transakcji realizowanych w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r. Samo zaś wybranie nowych przepisów, jako właściwych do stosowania w odniesieniu do transakcji realizowanych po dniu 31 grudnia 2017 r., pociąga za sobą skutek w postaci zwolnienia z obowiązków dokumentacyjnych na podstawie przepisów obowiązujących w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r. Przenosząc powyższe na grunt zaprezentowanego stanu faktycznego wskazać należy, iż przywołane przez Wnioskodawcę zdarzenia, będące transakcjami kontynuowanymi w kolejnych latach podatkowych (w tym w 2018 r.), wypełniają przesłanki do uznania ich za transakcje realizowane w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r. Za powyższym przemawia m.in. treść interpretacji ogólnej nr DCT.8201.6.2018 z dnia 28 marca 2018 r. wydanej przez Ministra Finansów w sprawie aktualizacji dokumentacji podatkowej. W interpretacji tej wskazano bowiem, iż transakcje finansowe (takie jak np. pożyczki, poręczenia) są co do zasady transakcjami kontynuowanymi w kolejnych latach podatkowych, a w przypadku „gdy w trakcie realizacji transakcji\`(...)\`” dojdzie do jakiejkolwiek zmiany warunków, lub też stwierdzone zostanie, że żadna zmiana nie nastąpiła, na podatniku ciąży obowiązek aktualizacji dokumentacji podatkowej. Jak zatem wynika z powyższego organy podatkowe stoją na stanowisku, iż transakcje kontynuowane w kolejnych latach podatkowych są transakcjami realizowanymi w każdym z kolejnych lat podatkowych. Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż skoro wskazane transakcje są realizowane w roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2017 r., tj. w roku kalendarzowym 2018, który odpowiada obecnemu rokowi podatkowemu Spółki, Wnioskodawca jest uprawniony, w odniesieniu do tych zdarzeń, do zastosowania w obecnym roku podatkowym (2018) przepisów wprowadzonych ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw. Konsekwencją zaś powyższego jest zwolnienie z obowiązków dokumentacyjnych na podstawie przepisów obowiązujących w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r. Na Spółce nie ciąży zatem obowiązek aktualizacji dokumentacji podatkowej, w tym sporządzenia analizy danych porównawczych, o której mowa w art. 9a ust. 2b pkt 2 lit. a updop. Wnioskodawca zobowiązany jest natomiast do wypełnienia obowiązków dokumentacyjnych wynikających z ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw. Skoro jednak, zgodnie z art. 11n pkt 1 powołanej wyżej ustawy, obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych nie ma zastosowania do transakcji kontrolowanych zawieranych wyłącznie przez podmioty powiązane mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, w którym każdy z tych podmiotów powiązanych spełnia łącznie następujące warunki: a) nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 6; b) nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a; c) nie poniósł straty podatkowej – a transakcje realizowane (kontynuowane) przez Spółkę w 2018 r. spełniają ww. przesłanki dotyczące podmiotów – stron transakcji, przeto stwierdzić należy, iż Wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku sporządzenia, a zatem również aktualizacji lokalnej dokumentacji cen transferowych.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, skoro Spółka, stosownie do treści art. 44 ust. 2 powołanej wyżej ustawy, uprawniona jest do stosowania nowych przepisów, co prowadzi do zwolnienia z obowiązków dokumentacyjnych na podstawie przepisów obowiązujących w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r., a wprowadzone ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, przepisy zwalniają Spółkę z obowiązku tworzenia dokumentacji lokalnej dla omawianych transakcji, to uznać należy, że Wnioskodawca w 2018 r. nie musi dokonywać aktualizacji posiadanych dokumentacji podatkowych, w szczególności zaś nie musi tworzyć od podstaw analizy danych porównawczych dla rzeczonych transakcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036 z późn. zm., dalej: updop) obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. podatnicy:

1.  których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w roku poprzedzającym rok podatkowy równowartość 2 000 000 euro:
    
    1.  dokonujący w roku podatkowym transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mających istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty), lub
    2.  ujmujący w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne zdarzenia, których warunki zostały ustalone (lub narzucone) z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mające istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty)
    
    *   lub
2.  dokonujący, bezpośrednio lub pośrednio, zapłaty należności na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, wynikających z transakcji lub innego zdarzenia ujętego w księgach rachunkowych, jeżeli łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza równowartość 20 000 euro, lub
3.  zawierający z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową:
    1.  umowę spółki niebędącej osobą prawną, jeżeli łączna wartość wniesionych przez wspólników wkładów przekracza równowartość 20 000 euro lub
    2.  umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze, w których wartość wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie, a w przypadku braku określenia w umowie tej wartości, przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza równowartość 20 000 euro

*   są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej tych transakcji lub innych zdarzeń, zwanej dalej „dokumentacją podatkową”.

W myśl art. 9a ust. 2b pkt 2 updop obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. dokumentacja podatkowa obejmuje w przypadku podatników:

1.  których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, przekroczyły w roku poprzedzającym rok podatkowy równowartość 10 000 000 euro albo
2.  posiadających udziały w spółce niebędącej osobą prawną, której przychody lub koszty, w rozumieniu obowiązujących tę spółkę przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w poprzednim roku obrotowym w rozumieniu tych przepisów równowartość 10 000 000 euro

*   poza opisem, o którym mowa w pkt 1, także opis analizy danych podmiotów niezależnych lub danych ustalonych z podmiotem niezależnym, uznanych za porównywalne do warunków ustalonych w transakcjach lub innych zdarzeniach, o których mowa w ust. 1, zwanej dalej „analizą danych porównawczych”, wykorzystanych do kalkulacji rozliczeń, o której mowa w pkt 1 lit. e, wraz z podaniem źródła tych danych.

W świetle art. 9a ust. 2g obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. dokumentacja podatkowa dotycząca kontynuowanych w kolejnym roku podatkowym transakcji lub innych zdarzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlega okresowemu przeglądowi i aktualizacji, nie rzadziej niż raz na rok podatkowy, przed dniem upływu terminu określonego dla złożenia zeznania podatkowego za kolejne lata, w zakresie zawartych w niej informacji, z zastrzeżeniem ust. 2h.

Od 1 stycznia 2019 r. zasady dokumentacji cen transferowych ujęte zostały w Rozdziale 1a Oddziale 3 updop.

Zgodnie z art. 11k ust. 1 tej ustawy podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok obrotowy w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

Stosownie do art. 11k ust. 2 updop lokalna dokumentacja cen transferowych jest sporządzana dla transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, której wartość, pomniejszona o podatek od towarów i usług, przekracza w roku obrotowym następujące progi dokumentacyjne:

1.  10 000 000 zł – w przypadku transakcji towarowej;
2.  10 000 000 zł – w przypadku transakcji finansowej;
3.  2 000 000 zł – w przypadku transakcji usługowej;
4.  2 000 000 zł – w przypadku innej transakcji niż określona w pkt 1-3.

W myśl art. 11m ust. 1 ww. ustawy podmioty powiązane, które są obowiązane do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych, składają urzędom skarbowym oświadczenie o jej sporządzeniu, w terminie do końca dziewiątego miesiąca po zakończeniu roku obrotowego. Zasady te wprowadzone zostały ustawą z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2193 z późn. zm., dalej: ustawa zmieniająca), która w art. 2 dotyczy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy zmieniającej przepisy art. 23m i art. 23w-23zd ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 11a i art. 11k-11r ustawy zmienianej w art. 2 podatnik może stosować do transakcji kontrolowanych realizowanych w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r., przy czym przepisy te będą miały zastosowanie do wszystkich transakcji kontrolowanych podatnika realizowanych w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r., a podatnik będzie zwolniony z obowiązków dokumentacyjnych na podstawie przepisów obowiązujących w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r.

Powyższy przepis wskazuje, że podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych mogą stosować nowe przepisy dotyczące transakcji kontrolowanych do transakcji realizowanych w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r. Jednocześnie wybranie nowych przepisów, jako właściwych do stosowania w odniesieniu do transakcji realizowanych po dniu 31 grudnia 2017 r., pociąga za sobą skutek w postaci zwolnienia z obowiązków dokumentacyjnych na podstawie przepisów obowiązujących w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r.

W przedmiocie dokumentacji cen transferowych wydana została interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 28 marca 2018 r. nr DCT.8201.6.2018, w której wskazano, że w przypadku transakcji lub innych zdarzeń kontynuowanych w kolejnym roku podatkowym, nawet gdyby w wyniku przeglądu dokumentacji podatkowej stwierdzono, że nie nastąpiła żadna istotna zmiana, podatnik nadal jest obowiązany do dokonania aktualizacji dokumentacji podatkowej nie rzadziej niż raz na rok podatkowy. Wynika to m.in. z użycia spójnika „i” w wyrażeniu „przeglądowi i aktualizacji” w art. 9a ust. 2g updop. Efektem takiej aktualizacji będzie zatem dokumentacja podatkowa sporządzona za dany rok podatkowy, uwzględniająca m.in. aktualne dane finansowe dotyczące zarówno transakcji lub innych zdarzeń, jak i podatnika.

Z interpretacji ogólnej wynika również, że zgodnie z art. 9a ust. 2g updop „dokumentacja podatkowa dotycząca kontynuowanych w kolejnym roku podatkowym transakcji lub innych zdarzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlega okresowemu przeglądowi i aktualizacji, nie rzadziej niż raz na rok podatkowy, przed dniem upływu terminu określonego dla złożenia zeznania podatkowego za kolejne lata, w zakresie zawartych w niej informacji, z zastrzeżeniem ust. 2h. Podano tu za przykład transakcje finansowe (np. pożyczki, kredyty, emisja obligacji, gwarancje, poręczenia), które – co do zasady – są transakcjami kontynuowanymi w kolejnych latach podatkowych, a zatem nie ulega wątpliwości, że w takim przypadku dokumentacja podatkowa sporządzona dla takich transakcji w roku podatkowym ich rozpoczęcia, powinna podlegać okresowemu przeglądowi i aktualizacji, nie rzadziej niż raz na rok podatkowy. Zatem w przypadku gdy w trakcie realizacji transakcji dojdzie np. do przedłużenia terminu spłaty kapitału lub odsetek, lub udzielenia kolejnej transzy pożyczki lub kredytu, lub zmiany wysokości oprocentowania, lub zmiany jakichkolwiek innych istotnych parametrów transakcji lub informacji wymienionych w art. 25a ust. 2b-2d updof lub art. 9a ust. 2b-2d updop, podatnik jest obowiązany do uwzględnienia informacji o tych zmianach w zaktualizowanej dokumentacji podatkowej. Powyższe odnosi się zarówno do transakcji, jak i do innych zdarzeń.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że na przestrzeni ostatnich lat Spółka otrzymała trzy pożyczki od udziałowców. Ponadto udziałowcy Wnioskodawcy, jak również inna spółka (podmiot powiązany w rozumieniu updop), udzielili Spółce poręczeń spłaty kredytów bankowych. Na podstawie art. 9a ust. 2 updop w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2017 r., Spółka sporządziła dokumentacje podatkowe dla ww. umów pożyczek oraz poręczeń. Dokumentacje podatkowe zostały sporządzone w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2017 r.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że opisane przez Wnioskodawcę zdarzenia mają charakter transakcji kontynuowanych w kolejnych latach podatkowych, a Spółka w 2018 r. zobowiązana jest do dokonania aktualizacji sporządzonych dokumentacji podatkowych na podstawie (art. 9a ust. 2g updop w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.), w tym do sporządzenia od podstaw analizy danych porównawczych, o której mowa w art. 9a ust. 2b pkt 2 lit. a updop.

Powyższe wynika z faktu, iż przepisy updop obowiązujące przed 1 styczna 2017 r. nie zobowiązywały podatników do obligatoryjnego sporządzania analizy danych porównawczych.

Transakcje kontrolowane wskazane we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji z 27 grudnia 2018 r., a rozpoczęte w roku 2017 lub wcześniejszych latach, spełniają warunki określone w art. 11n pkt 1 updop. Transakcje te były (są) realizowane pomiędzy podmiotami powiązanymi mającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a żaden z tych podmiotów w okresie realizacji transakcji nie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 6 czy też art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a updop, jak również nie poniósł straty podatkowej.

Niektóre z kontrolowanych transakcji (jedna z pożyczek oraz umowy poręczenia) na moment ich zawarcie przekraczały limity określone w art. 11k ust. 2 updop w brzmieniu obowiązującym na dzień 1 stycznia 2019 r.

Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż skoro wskazane transakcje są realizowane w roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2017 r., tj. w roku kalendarzowym 2018, który odpowiada obecnemu rokowi podatkowemu Spółki, Wnioskodawca jest uprawniony, w odniesieniu do tych zdarzeń, do zastosowania w obecnym roku podatkowym (2018) przepisów wprowadzonych ww. ustawą z dnia 23 października 2018 r. Konsekwencją zaś powyższego jest zwolnienie z obowiązków dokumentacyjnych na podstawie przepisów obowiązujących w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2017 r.

Na Spółce nie ciąży zatem obowiązek aktualizacji posiadanych dokumentacji podatkowych, w tym sporządzenia analizy danych porównawczych, o której mowa w art. 9a ust. 2b pkt 2 lit. a updop w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.

Zgodnie z przepisem przejściowym art. 44 ust. 2 ustawy zmieniającej, podatnik ma możliwość zastosowania przepisów art. 11a i art. 11k-11r updop w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r., do obowiązku sporządzenia dokumentacji transakcji kontrolowanych za 2018 r. Podatnik dokonując takiego wyboru jest zwolniony z obowiązku sporządzania dokumentacji na dotychczasowych zasadach.

Jednocześnie ewentualny brak obowiązku sporządzenia dokumentacji lokalnej za 2018 r. w związku ze stosowaniem zmienionych od 2019 r. przepisów, może wynikać z nieprzekroczenia limitów określonych w art. 11k ust. 2 lub spełnienia warunków do zwolnienia z obowiązku sporządzania dokumentacji na podstawie np. art. 11n pkt 1 updop w brzmieniu obowiązującym od 2019 r.

Nie jest konieczne łączne spełnienie warunków wynikających z obu ww. przepisów, tj. art. 11k ust. 2 i art. 11n pkt 1 updop.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\`, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.