Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-317/12-2/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-06-22
Teza: 1. Czy wydatki związane z używaniem samochodów używanych, będą podlegały ograniczeniom, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będą się wiązały z obowiązkiem prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu? 2. Czy w przypadku nie posiadania ewidencji przebiegu pojazdu dla ww. samochodów, wydatki na eksploatację tych pojazdów (paliwo, części zamienne, przeglądy, bieżące remonty, akcesoria samochodowe, dodatkowe doposażenie samochodów, wycieraczki, dywaniki, radio itp. oraz wydatki na ubezpieczenie OC, AC, NNW z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 47) stanowią w całości koszty uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja przebiegu pojazdu; koszt-koszty uzyskania przychodów; samochód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2012 r. (data wpływu 26 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu i możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z eksploatacją samochodów używanych stanowiących towary handlowe w tej działalności – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu i możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z eksploatacją samochodów używanych stanowiących towary handlowe w tej działalności.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jawna, której Wnioskodawca jest wspólnikiem prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży m.in. używanych samochodów. Samochody te kupowane są od krajowych osób fizycznych i przedsiębiorców oraz firm zagranicznych. Od samochodów kupionych od krajowych dostawców Wnioskodawca zobowiązany jest ponieść koszty na ubezpieczenie OC, naprawy, przeglądy, doposażenie i paliwo. Czasami samochody kupione od kontrahenta zagranicznego rejestrowane są w celu umożliwienia potencjalnemu klientowi przetestowania samochodu. W związku z tym, Wnioskodawca ponosi wydatki na eksploatację tych pojazdów (rejestrację, paliwo, części zamienne, przeglądy, bieżące remonty, akcesoria samochodowe, dodatkowe doposażenie samochodów, wycieraczki, dywaniki, radio itp., oraz wydatki na ubezpieczenie OC, AC, NNW z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 47). Ww. samochody są towarami handlowymi przeznaczonymi do dalszej odsprzedaży. W najbliższej przyszłości spółka będzie nadal prowadziła opisane działania na ww. warunkach.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wydatki związane z eksploatacją samochodów używanych, będą podlegały ograniczeniom, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będą się wiązały z obowiązkiem prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu?
2.  Czy w przypadku nieposiadania ewidencji przebiegu pojazdu dla ww. samochodów, wydatki na eksploatację tych pojazdów (paliwo, części zamienne, przeglądy, bieżące remonty, akcesoria samochodowe, dodatkowe doposażenie samochodów, wycieraczki, dywaniki, radio itp. oraz wydatki na ubezpieczenie OC, AC, NNW z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 47) stanowią w całości koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, samochody używane nabywane są do odsprzedaży i stanowią dla spółki towar handlowy.

Zdaniem Zainteresowanego, wydatki eksploatacyjne są kosztami w pełnej wysokości zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), tj. są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów. Natomiast koszty ubezpieczenia AC samochodów spółka może zaliczyć do kosztów podatkowych tylko w tej części, w jakiej pozostaje równowartość 20.000,00 EURO, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłoszonego przez NBP z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości danego samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Samochody używane, pomimo ich rejestracji nie wymagają zakwalifikowania do środków trwałych, ponieważ pozostają towarami handlowymi, a przedsiębiorstwo nie wykorzystuje ich na własne potrzeby. Ponoszone wydatki związane są tylko z remontami i konserwacją samochodów, oraz umożliwieniem klientowi przetestowania samochodu.

W przypadku ubezpieczenia OC przedsiębiorstwo ma obowiązek kontynuowania ubezpieczenia bez względu, czy samochód jest eksploatowany czy stoi na placu.

Zatem do kosztów związanych z ich używaniem nie ma zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności nie istnieje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest określona w pkt 3 tego przepisu pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z ogólną regułą zawartą w art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl natomiast art. 23 ust. 1 pkt 46 i pkt 47 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

*   poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu (pkt 46);
*   składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20.000 euro, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia (pkt 47).

Samochody zakupione zarówno od krajowych dostawców jak i zagranicznego kontrahenta stanowią towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży, i nie są wykorzystywane na własne potrzeby przedsiębiorstwa.

W związku z czym przychód uzyskany ze sprzedaży tych samochodów jest przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowej sprawie pojazdy te, nawet w przypadku wykorzystywania ich w prowadzonej działalności gospodarczej, nie są środkami trwałymi. W tym przypadku nie mają zastosowania przepisy dotyczące amortyzacji środków trwałych, a tym samym nie istnieje obowiązek wprowadzenia tych składników majątku do ewidencji środków trwałych.

Zatem do kosztów związanych z ubezpieczeniem i eksploatacją samochodów osobowych będących samochodami, które potencjalny nabywca może przetestować, przeznaczonymi w dalszej kolejności do sprzedaży jako towar handlowy, ponoszonych w celu osiągnięcia przychodów nie mają zastosowania przepisy art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, nie ma przeszkód prawnych, aby do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej zaliczać poniesione wydatki związane z eksploatacją samochodów używanych stanowiących towary handlowe (np. rejestrację, paliwo, części zamienne, przeglądy, bieżące remonty, akcesoria samochodowe, dodatkowe doposażenie samochodów, wycieraczki, dywaniki, radio itp. oraz wydatki na ubezpieczenie OC, AC, NNW), bez obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, pod warunkiem jednak, że posiadają one cechy, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym, wydatki związane z ubezpieczeniem samochodów, które potencjalny nabywca może przetestować zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów z uwzględnieniem treści cyt. wyżej przepisu art. 23 ust. 1 pkt 47 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.