Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1215/12-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-02-28
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia artykułów spożywczych wykorzystywanych na spotkaniach wewnętrznych oraz opodatkowanie nieodpłatnego przekazania i zużycia artykułów spożywczych na spotkaniach wewnętrznych
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2012r. (data wpływu 5 grudnia 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 lutego 2013r. (data wpływu 14 lutego 2013r.), w odpowiedzi na wezwanie z dnia 30 stycznia 2013r. znak IPPP2/443-1215/12-2/MM o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia artykułów spożywczych wykorzystywanych na spotkaniach wewnętrznych – **jest prawidłowe;**
*   opodatkowania nieodpłatnego przekazania i zużycia artykułów spożywczych na spotkaniach wewnętrznych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania i użycia artykułów spożywczych na spotkaniach wewnętrznych, nieodpłatnego przekazania sprzętu komputerowego oraz przekazania i zużycia artykułów spożywczych na potrzeby sekretariatów poszczególnych jednostek. Przedmiotowy wniosek zawierał braki formalne. W związku z czym tut. Organ podatkowy pismem z dnia 30 stycznia 2013r. znak IPPP2/443-1215/12-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka S.A. ponosi określone wydatki na zakup artykułów takich jak, np.: kawa, herbata, ciastka, soki, mleczko, woda itp. Występują również wydatki związane z przekazaniami w formie darowizny. W związku z powyższym w Spółce występują następujące sytuacje związane z ww. wydatkami:

1.  Nieodpłatne przekazanie i użycie zakupionych wyżej artykułów na cele osobiste pracowników i byłych pracowników Spółki na spotkaniach wewnętrznych np: spotkania wigilijne. Spółka dokonuje również w drodze darowizny przekazań np.: sprzętu komputerowego, od którego przy zakupie był odliczany podatek VAT.
2.  Przekazanie i zużycie artykułów spożywczych na potrzeby sekretariatów poszczególnych jednostek, które to artykuły wykorzystywane są na drobne poczęstunki podczas spotkań z kontrahentami czy też podczas narad i spotkań wewnętrznych (posiedzenia zarządu, narady pracownicze, szkolenia itp.).

W pierwszej sytuacji Spółka dokonuje naliczenia i odliczenia podatku od towarów i usług. W drugiej sytuacji Spółka odlicza, ale nie nalicza podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy właściwym jest dokonywanie naliczenia i odliczenia podatku od towarów i usług w sytuacji nieodpłatnego przekazania i zużycia zakupionych wyżej artykułów na cele osobiste pracowników i byłych pracowników Spółki na spotkaniach wewnętrznych np: spotkania wigilijne? (sytuacja nr 1)

Stanowisko Wnioskodawcy (uzupełnione pismem z dnia 12 lutego 2013r.):

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny — jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Zatem z art. 7 ust. 2 ustawy wynika, iż opodatkowaniu podlega, zgodnie z pkt 1, przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, a zgodnie z pkt 2 tego przepisu, wszelkie inne darowizny. Skutkiem tak sformułowanych norm prawnych jest przyjęcie, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w trybie art. 7 ust. 2 ustawy, podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie — tylko na rzecz podmiotów wymienionych w pkt 1 tego przepisu. Zwrócić przy tym należy uwagę, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb osobistych”. Za słownikiem języka polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy pełnioną funkcją.

Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy, a zatem potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy. Natomiast potrzeby pracownicze to te, których spełnienie nie wynika z autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy, przepisów innych ustaw regulujących prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, postanowień zbiorowych układów pracy, postanowień porozumień zbiorowych, przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, itp.

Z opisu sprawy wynika, iż Spółka nabywa towary i przekazuje je zarówno na cele osobiste pracowników lub współpracowników Spółki np.: podczas spotkań wewnętrznych, jak również nabywa towary na potrzeby sekretariatów poszczególnych jednostek, które to artykuły wykorzystywane są na drobne poczęstunki podczas spotkań z kontrahentami czy też podczas narad i spotkań wewnętrznych.

Dokonując analizy powołanych powyżej przepisów prawa podatkowego w kontekście przedstawionych opisów stanów faktycznych Spółka stwierdza, że podlega opodatkowaniu przekazanie nabytych przez Spółkę towarów na rzecz pracowników lub byłych pracowników, bowiem w tym przypadku ma miejsce przekazanie towarów na cele osobiste pracowników. Spółka winna opodatkować takie przekazanie na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto Zainteresowany stoi na stanowisku, że z uwagi na fakt bycia czynnym podatnikiem VAT korzysta z prawa do odliczenia podatku VAT w zakresie w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych. TVP wykonuje czynności opodatkowane i zwolnione, a więc odlicza podatek naliczony VAT z tytułu zakupów towarów i usług na podstawie art. 90 ustawy o VAT proporcją w wysokości 97 % także z tytułu zakupu towarów, o których mowa we wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia artykułów spożywczych wykorzystywanych na spotkaniach wewnętrznych;
*   **nieprawidłowe** – w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania i zużycia artykułów spożywczych na spotkaniach wewnętrznych.

Stosownie do treści art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni. Związek bezpośredni występuje wówczas, gdy nabywane towary służą dalszej odsprzedaży lub też w bezpośredni sposób wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Wnioskodawcę.

Natomiast o związku pośrednim mówimy wtedy, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania podmiotu, a więc w sposób pośredni wiążą się z działalnością gospodarczą i z osiąganymi przychodami. Aby wskazać, czy określone zakupy mają związek pośredni musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy między dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. Pośredni związek dokonanych zakupów z działalnością gospodarczą występuje wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotów.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy o VAT w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (…) (art. 90 ust. 2 ustawy o VAT).

Z okoliczności przedstawionych w niniejszym wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosi określone wydatki na zakup artykułów takich jak, np.: kawa, herbata, ciastka, soki, mleczko, woda itp. Artykuły te Zainteresowany nieodpłatnie udostępnia pracownikom oraz byłym pracownikom na spotkaniach wewnętrznych. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT dokonującym odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług na zasadzie proporcji z uwagi na fakt wykonywania czynności opodatkowanych oraz zwolnionych od podatku VAT.

Biorąc pod uwagę opis sprawy stwierdzić należy, iż nabywane artykuły spożywcze takie jak kawa, herbata, ciastka, soki, mleczko, woda itp., które przeznaczone są do zużycia w trakcie spotkań wewnętrznych, np. wigilijnych mają wyłącznie związek pośredni z wykonywaniem czynności opodatkowanych, bowiem nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi nie służą dalszej odsprzedaży, ani nie są wykorzystywane do wytworzenia wyrobów i usług będących przedmiotem obrotu.

Reasumując, Wnioskodawca może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem artykułów spożywczych przeznaczonych do zużycia w trakcie spotkań wewnętrznych z uwzględnieniem wskazanej proporcji ze względu na fakt, iż poniesione wydatki służą Zainteresowanemu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Generalnie zatem, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki. Jak wynika z ww. art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT czynnościami zrównanymi z odpłatną dostawą towarów jest m.in. zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, przy zakupie których przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części.

Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosi określone wydatki na zakup artykułów takich jak, np.: kawa, herbata, ciastka, soki, mleczko, woda itp. Artykuły te Zainteresowany nieodpłatnie udostępnia pracownikom oraz byłym pracownikom na spotkaniach wewnętrznych.

Z analizy wyżej powołanego zapisu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT wynika, iż opodatkowaniu podlega, zgodnie z pkt 1, przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, a zgodnie z pkt 2 tego przepisu, wszelkie inne darowizny.

Zwrócić przy tym należy uwagę, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia potrzeb osobistych. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami osobistymi są takie potrzeby, które dotyczą danej osoby i które są jej potrzebami prywatnymi, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tę osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy pełnioną funkcją.

Uwzględniając powyższe w kontekście przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, iż nieodpłatne udostępnienie i zużycie artykułów spożywczych typu: kawa, herbata, ciastka, soki, mleczko, woda itp. przez pracowników i byłych pracowników Wnioskodawcy w czasie spotkań wewnętrznych, np. wigilijnych nie nosi znamion zużycia na cele osobiste, prywatne tych osób, gdyż związane jest niewątpliwie ze statusem pracownika lub byłego pracownika w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, a zatem czynności tych nie można uznać za czynności podlegające opodatkowaniu w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż nieodpłatne udostępnienie i zużycie ww. artykułów spożywczych przez pracowników i byłych pracowników Spółki w czasie spotkań wewnętrznych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania i zużycia artykułów spożywczych na spotkaniach wewnętrznych należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo tut. Organ podatkowy informuje, że w zakresie nieodpłatnego przekazania sprzętu komputerowego oraz przekazania i zużycia artykułów spożywczych na potrzeby sekretariatów poszczególnych jednostek zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Ponadto w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych sprawa zostanie rozpatrzona odrębnie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.