Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.376.2018.1.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-10
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; programy-Program Rozwoju Obszarów Wiejskich; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 lipca 2018 r. (data wpływu 13 lipca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizowanym zadaniem pn.: „Rozwój obiektu szansa na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizowanym zadaniem pn.: „Rozwój obiektu szansa na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności.”

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Stowarzyszenie, zwane dalej Wnioskodawcą nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej (art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm). Wnioskodawca jest osobą prawną - klubem sportowym działającym w formie stowarzyszenia, zarejestrowanym w „Ewidencji klubów sportowych”.

W ramach działalności pożytku publicznego Wnioskodawca prowadzi działalność nieodpłatną i odpłatną. Klub finansuje swoją działalność głównie ze środków uzyskanych od Gminy, realizując zadania publiczne w oparciu o umowy zawierane w trybie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 450, 650, 723). Klub uzyskuje również dochody ze źródeł niepublicznych (ze składek członkowskich oraz darowizn). Klub nie prowadzi działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług).

Stowarzyszenie w dniu 26 czerwca 2018 r. zawarło ze Stowarzyszeniem LGD Umowę o udzielenie grantu w ramach projektu grantowego „Mieszkańcy inwestujący w swój obszar”. Umowa została zawarta na podstawie art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r. poz. 378) w ramach poddziałania „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2014-2020.

LGD udziela Klubowi Sportowemu grantu w wysokości 20 000 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych) w celu sfinansowania zadania: „Rozwój obiektu szansą na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności.”

Realizacja zadania „Rozwój obiektu szansą na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności” ma na celu poprawę bezpieczeństwa osób korzystających z obiektu oraz poprawę dostępności oferty rekreacyjnej poprzez budowę ogrodzenia oraz montaż tablic informacyjno- edukacyjnych.

Z uwagi na ww. umowę, na mocy której Klub Sportowy finansować będzie wydatki, o których mowa powyżej, Stowarzyszenie LGD udzielające dofinansowania, poprosiło o przedstawienie interpretacji KIS, w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT z Urzędu Skarbowego przez Klub w związku z wydatkowaniem środków na realizację zadania „Rozwój obiektu szansą na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności”, celem właściwego zakwalifikowania przedmiotowych środków w zakresie możliwości uzyskania wsparcia z PROW.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie obecnym, Wnioskodawcy - Stowarzyszeniu Klub Sportowy, przysługuje prawo do odzyskania podatku VAT w związku z ponoszeniem kosztów brutto dotyczących realizacji zadnia „Rozwój obiektu szansą na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności” tj. wykonaniem 110 mb nowego ogrodzenia wraz z bramą i furtką oraz zakupem 2 tablic informacyjno-edukacyjnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie obecnym (a także przyszłym wynikającym ze statutu Klubu), brak jest podstaw prawnych do odzyskania podatku VAT w związku z ponoszeniem kosztów dotyczących realizacji zadnia „Rozwój obiektu szansą na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności” tj. wykonaniem 110 mb nowego ogrodzenia wraz z bramą i furtką oraz zakupem 2 tablice informacyjno- edukacyjnych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ust. 1 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Treść cyt. wyżej przepisu wskazuje, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie czynnym podatnikom VAT, a prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Stowarzyszenie Klub Sportowy, zwane dalej Wnioskodawcą nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej i zgodnie ze statutem Klubu nie będzie prowadzić działalności gospodarczej, co oznacza, że w zakresie całej swej działalności nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego (odzyskania podatku VAT).

W świetle powyższego, wszystkie wydatki ponoszone w ramach realizacji zadania „Rozwój obiektu szansą na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności” przez Stowarzyszenie Klub Sportowy, w tym podatek VAT są wydatkami kwalifikowanymi do dofinansowania w ramach Umowy o udzielenie grantu w ramach projektu grantowego „Mieszkańcy inwestujący w swój obszar” ze środków PROW.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy o VAT.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jednocześnie, jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zasada ta wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy o VAT i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca jest klubem sportowym działającym w formie stowarzyszenia, który w ramach działalności pożytku publicznego prowadzi działalność nieodpłatną i odpłatną. Klub finansuje swoją działalność głównie ze środków uzyskanych od Gminy, realizując zadania publiczne w oparciu o umowy zawierane w trybie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Klub uzyskuje również dochody ze źródeł niepublicznych (ze składek członkowskich oraz darowizn). Wnioskodawca w dniu 26 czerwca 2018 r. zawarł ze Stowarzyszeniem LGD umowę o udzielenie grantu w ramach projektu grantowego „Mieszkańcy inwestujący w swój obszar” w ramach poddziałania „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2014-2020. LGD udziela Klubowi Sportowemu grantu w wysokości 20 000 zł w celu sfinansowania zadania: „Rozwój obiektu szansą na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności”, który ma na celu poprawę bezpieczeństwa osób korzystających z obiektu oraz poprawę dostępności oferty rekreacyjnej poprzez budowę ogrodzenia oraz montaż tablic informacyjno-edukacyjnych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z zadania pn. ,,Rozwój obiektu szansą na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności”.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych przez zarejestrowanego podatnika VAT. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ - jak wynika z opisu sprawy - Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie prowadzi i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca wskazał, że realizuje zadania publiczne w oparciu o umowy zawierane w trybie ustawy o działalności i pożytku publicznego i wolontariacie. Zatem, poniesione wydatki na ww. projekt nie będą miały związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Podsumowując, w analizowanym przypadku nie będą spełnione przesłanki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. wydatki związane z realizacją projektu pn. „Rozwój obiektu szansą na zwiększenie aktywności lokalnej społeczności” nie będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją przedmiotowego projektu. Wnioskodawcy z tego tytułu nie będzie również przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, albowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.