Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1517/09-2/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-17
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia samochodu osobowego, usługi leasingu operacyjnego oraz usług dodatkowych.
Słowa kluczowe: leasing-leasing operacyjny; leasing-raty leasingowe; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2010 r. (data wpływu: 10 grudnia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 stycznia 2010 r. (data wpływu: 1 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 26 stycznia 2010 r. (data wpływu: 1 lutego 2010 r.) o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

(…) Spółka z o.o. jest spółką handlowo-usługową prowadzącą działalność na terenie całego kraju. Charakter działalności jest wielozakresowy, podstawowy zakres obejmuje prowadzenie i obsługę stacji paliw, sprzedaż paliw płynnych, sprzedaż towarów handlowych w sklepach, prowadzenie kilku punktów gastronomicznych dla kierowców oraz profesjonalnej myjni samochodów ciężarowych.

Spółka chce nabyć 2 samochody osobowe i wpisać je do ewidencji środków trwałych. Pierwszy z nich będzie zakupiony na fakturę VAT, na której będzie naliczony podatek VAT. W dowodzie rejestracyjnym będzie wpis w poz. rodzaj pojazdu – „samochód osobowy”.

Drugi z nich zostanie wzięty w leasing operacyjny spełniający wymogi art. 17a – 17l ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Spółka będzie otrzymywała faktury VAT za opłatę wstępną i raty leasingowe.

W piśmie uzupełniającym z dnia 26 stycznia 2010 r. Spółka oświadczyła, iż zakupione samochody będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT w rozumieniu podatku od towarów i usług. Świadczenia dodatkowe wymienione w pytaniu nr 3, tj. wynagrodzenie z tytułu porozumienia, opłata za monit będą świadczone na podstawie zawartej umowy leasingu. Natomiast ubezpieczenie samochodu będzie określone na podstawie odrębnej umowy z ubezpieczycielem. Jednak obowiązek ubezpieczenia leasingowanego samochodu ustalony jest w umowie leasingowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka może odliczyć VAT w wysokości 60% nie więcej niż 6.000 zł z faktury VAT zakupu samochodu na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 756)?
2.  Czy Spółka może odliczyć VAT z faktur VAT otrzymanych od leasingodawcy (liczonych razem za opłatę wstępną i raty leasingowej) w wysokości 60% nie więcej niż 6.000 zł na podstawie art. 86 ust. 3 ww. ustawy?
3.  Czy podatek VAT z faktur wystawionych przez leasingodawcę za: ubezpieczenie samochodu i świadczenia dodatkowe (wynagrodzenie z tytułu porozumienia, opłata za monit), Spółka może odliczać w pełnej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw, „w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł”.

W związku z powyższym Spółka może odliczyć podatek VAT od nabycia samochodu osobowego na podstawie faktury VAT w wysokości 60%, nie więcej niż 6.000 zł.

Zainteresowany może odliczyć również podatek VAT od opłat leasingowych w wysokości 60% kwoty podatku, nie przekraczając 6.000 zł (sumując VAT od opłaty wstępnej i rat leasingowych).

Spółka uważa również – co wyraziła w piśmie uzupełniającym z dnia 26 stycznia 2010 r. – że może odliczyć podatek VAT od opłat określonych w umowie leasingowej w wysokości 60% kwoty podatku, nie przekraczając 6.000 zł (sumując VAT od opłaty wstępnej i rat leasingowych).

Natomiast w przypadku ubezpieczenia samochodu, które będzie ustalone na podstawie odrębnej umowy, Spółka będzie mogła odliczyć podatek VAT w pełnej wysokości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Do podstawowych zasad wspólnego systemu VAT należy między innymi zasada neutralności podatku dla podatnika, rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i ma na celu zapewnienie neutralności tego podatku dla podatników VAT czynnych. Podatnik ma prawo do skorzystania z przedmiotowego prawa w określonych przepisami terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego określonych warunków pozytywnych (związku nabytych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi), jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych m. in. w art. 88 ww. ustawy.

Stosownie do art. 86 ust. 3 ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W myśl art. 86 ust. 4 ustawy, przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 4 pkt 1–4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań – art. 86 ust. 5 ustawy.

W myśl natomiast art. 86 ust. 7 ustawy, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Przepis ten, w odniesieniu do przypadków w nim określonych, modyfikuje definicję podatku naliczonego, zawartą w art. 86 ust. 2 ustawy, wskazując, że kwotę podatku naliczonego stanowi nie cały wykazany na fakturze podatek od należnego czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, lecz tylko 60% tego podatku i tylko w ramach limitu wynoszącego 6.000 zł na jeden użytkowany samochód.

Ograniczenie dotyczy każdej należności, która wynika z zawartej umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, i obejmuje wszystkie opłaty składające się na wynagrodzenie wydzierżawiającego (leasingodawcy) z tytułu oddania dzierżawcy (leasingobiorcy) do użytkowania samochodu osobowego lub innego pojazdu, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ustawy.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego podlega ponadto ograniczeniom, w przypadkach określonych w art. 88 ustawy o VAT. Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Umowa leasingu jest umową cywilnoprawną uregulowaną przepisami art. 7091 – 70918 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z przepisem art. 7091 Kodeksu cywilnego przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Jeżeli w umowie zastrzeżone zostało, że korzystający zobowiązany jest ponosić koszty ubezpieczenia rzeczy od jej utraty w czasie trwania leasingu, koszty te obejmują składkę z tytułu ubezpieczenia na ogólnie przyjętych warunkach – o ile w umowie nie postanowiono odmiennie (art. 7096 Kodeksu cywilnego). Korzystający obowiązany jest ponadto utrzymywać rzecz w należytym stanie, w szczególności dokonywać jej konserwacji i napraw niezbędnych do zachowania rzeczy w stanie niepogorszonym, z uwzględnieniem jej zużycia wskutek prawidłowego używania oraz ponosić ciężary związane z własnością lub posiadaniem rzeczy (art. 7097 Kodeksu).

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie całego kraju, polegającą na prowadzeniu i obsłudze stacji paliw, sprzedaży paliw płynnych, sprzedaży towarów handlowych w sklepach, prowadzeniu kilku punktów gastronomicznych dla kierowców oraz profesjonalnej myjni samochodów ciężarowych.

Spółka planuje nabyć 2 samochody osobowe - pierwszy z nich będzie zakupiony na fakturę VAT, natomiast drugi zostanie wzięty w leasing operacyjny.

Zakupione samochody będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Świadczenia dodatkowe, tj. wynagrodzenie z tytułu porozumienia, opłata za monit będą świadczone na podstawie zawartej umowy leasingu. Natomiast ubezpieczenie samochodu będzie określone na podstawie odrębnej umowy z ubezpieczycielem. Jednak obowiązek ubezpieczenia leasingowanego samochodu ustalony jest w umowie leasingowej.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych, odpowiedź na zadane we wniosku pytania przedstawia się następująco:

Ad.1

Spółka z tytułu nabycia samochodu osobowego, ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej jego nabycie w wysokości 60%, nie więcej niż 6.000 zł.

Ad. 2

Spółka przy zakupie usług leasingu operacyjnego dotyczących samochodu osobowego, ma prawo do odliczania podatku VAT z faktury VAT dokumentującej ratę leasingową w wysokości 60%, jednak suma kwot w całym okresie użytkowania nie może przekroczyć kwoty 6.000 zł (kwota obejmuje opłatę wstępną, ratę leasingową i inne płatności wynikające z zawartej umowy leasingu).

Ad. 3

Opłaty za świadczenia dodatkowe, takie jak wynagrodzenie z tytułu porozumienia, opłata za monit będą należnościami wynikającymi z zawartej umowy leasingu, zatem podatek naliczony związany z ww. usługami dodatkowymi, będzie podlegał ograniczeniom wynikającym z art. 86 ust. 7 ustawy, tj. Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w wysokości 60%, przy czym łączna kwota odliczeń w odniesieniu do jednego samochodu nie może przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Ubezpieczenie samochodu natomiast, ustalane będzie na podstawie odrębnej umowy, wobec powyższego podatek naliczony zawarty w wynagrodzeniu przewidzianym dla leasingodawcy w związku z ubezpieczeniem w leasingu, będzie podlegał odliczeniu na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. w pełnej wysokości, jednakże z uwzględnieniem ograniczeń, o których mowa w art. 88 ustawy.

Zatem odliczenie to będzie przysługiwało pod warunkiem, że przedmiotowa usługa nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy (poz. 3, zał. nr 4).

Należy zauważyć, że w niniejszej interpretacji nie rozstrzygano kwestii opodatkowania usług ubezpieczeniowych, ponieważ zagadnienie to nie było objęte zapytaniem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.