Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.857.2025.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diet
kierowców.
Słowa kluczowe: dieta
kierowca
koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 października 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca – podatnik od dnia (...) 2022 r. prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą pod firmą (...). Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza
    opiera się na działalności związanej z transportem drogowym towarów (PKD 49.41.Z –
    Transport drogowy towarów).
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca dla celów realizacji
    zleceń transportowych wykorzystuje pojazdy ciężarowe powyżej 3,5 tony.
    Transport Wnioskodawca realizuje osobiście. Do kosztów uzyskania przychodu
    Wnioskodawca zalicza wartość diet z tytułu podróży służbowych, w części
    nieprzekraczającej wysokości diet przysługujących pracownikom, określonych w
    rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.
    Diety, o których nadmienia Wnioskodawca, naliczane zgodnie z prowadzoną ewidencją dla
    każdego wyjazdu. Ewidencja taka zawiera w szczególności daty i godziny rozpoczęcia
    wyjazdu, przekraczania granic poszczególnych państw oraz dane zakończenia wyjazdu.
    Pod pojęciem wyjazdu służbowego Wnioskodawca rozumie z kolei każdy wyjazd poza
    siedzibę, mający na celu realizację przyjętego zlecenia transportowego w zakresie usług
    transportowych zgodnie z profilem działalności przedsiębiorcy.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca, jako osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą
    (właściciel firmy), świadcząca usługi transportowe osobiście na rzecz innego podmiotu,
    odbywając w związku z wykonywaniem tych usług krajowe i zagraniczne podróże
    służbowe, ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów działalności gospodarczej
    wartość diet z tytułu podróży służbowych, w części nieprzekraczającej wysokość diet
    przysługujących pracownikom, biorąc pod uwagę powszechnie obowiązujące przepisy
    prawa w tym przedmiocie, o których szczegółowo nadmienia się w treści wniosku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy – w pierwszej kolejności zwrócić trzeba uwagę na uregulowanie
    art. 26f ustawy o czasie pracy kierowców (dalej: UCPK). Przepis ten stanowi bowiem, że
    kierowca wykonujący zadania służbowe w ramach międzynarodowych przewozów
    drogowych nie jest w podróży służbowej w rozumieniu art. 77(5) § 1 ustawy z dnia 26
    czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (ust. 1).
    Przepis ten ma zastosowanie do pracowników pozostających w stosunku pracy, a nie do
    przedsiębiorców.
    Dodatkowo, w ocenie Wnioskodawcy, właściciel firmy może być w podróży służbowej,
    pomimo tego że jest kierowcą.
    Potwierdza to choćby wyrok NSA z dnia 15.09.05 r. sygn. akt FSK 2175/04, gdzie
    stwierdzono, że właściciel firmy może sobie przyznać dietę i zaksięgować ją do kosztów
    podatkowych, na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Dodatkowo wyrok WSA z dnia 18.10.06 r. sygn. akt I SA/Łd 912/06 wyraźnie
    wskazuje, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia zaliczenia
    kosztów uzyskania przychodu od diet z tytułu podróży służbowych od rodzaju
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Stanowisko takie znalazło również swoje potwierdzenie choćby w interpretacji
    indywidualnej Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20.01.09 r., sygn. akt IPPB1/415-1293
    /08-2/EC.

    Dodatkowo istotnym w przedmiotowej sprawie jest również uregulowanie art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: PIT). Regulacja normy tegoż
    przepisu stanowi bowiem, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 PIT. Z kolei przepis art. 23 ust. 1 pkt 52 PIT
    wskazuje, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży
    służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących –
    w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w
    odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.
    A contrario, przedsiębiorca może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wartość diet
    ustalonych w wysokości ustalonej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki
    Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi
    zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
    podróży służbowej (dalej: rozporządzenie).
    Wobec powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo uwzględnić w
    kosztach uzyskania przychodu wartości diet krajowych i zagranicznych w związku z
    wykonywanymi przez niego usługami transportowymi jako właściciel – kierowca, gdyż
    podróże służbowe są bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną
    spełnione kryteria wynikające z wyżej wymienionego przepisu.
    Regulacje prawne dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów
    podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą zostały zawarte w art.
    23 ust. 1 pkt 52 omawianej ustawy podatkowej.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży
      służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi
      współpracujących – w części przekraczającej wysokość diet przysługujących
      pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego
      ministra.
    Odrębnymi przepisami, o których mowa w tej regulacji, jest rozporządzenie Ministra Pracy
    i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2190).
    Podkreślam jednak odmienny charakter regulacji w przypadku pracownika i osoby
    fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą. Pracownikowi cel podróży służbowej
    określa pracodawca w poleceniu odbycia podróży służbowej, natomiast w odniesieniu do
    przedsiębiorcy istotnym kryterium dla uznania wyjazdu za podróż służbową winno być
    ustalenie, czy wyjazd ma bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Wskazuję zatem, że odesłanie w art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych do pojęcia pracownika może mieć zastosowanie jedynie w kontekście
    ograniczenia wysokości diety z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność

    gospodarczą, nie natomiast samej zasady dopuszczalności zastosowania tego przepisu do
    wymienionych w nim podmiotów.
    Z powyższej regulacji prawnej wynika konieczność wyłączenia z kosztów podatkowych
    wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą,
    ale tylko w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom. Oznacza
    to, że osobom tym przysługuje prawo uwzględniania w kosztach uzyskania przychodów
    wartości diet za czas podróży służbowych w ramach określonego limitu, tj. do wysokości
    diet przysługujących pracownikom.
    Powołane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmując swoją
    dyspozycją sytuację odbywania podróży służbowych przez osoby prowadzące działalność
    gospodarczą, nie przewidują w tej kategorii podatników żadnych wyłączeń o charakterze
    przedmiotowym lub podmiotowym. Dlatego nieuprawnione jest różnicowanie osób
    prowadzących działalność gospodarczą według rodzaju tej działalności.
    W szczególności przepisy te nie przewidują żadnych ograniczeń kręgu osób uprawnionych
    ze względu na rodzaj lub miejsce wykonywania czynności w ramach działalności
    gospodarczej ani też nie rozróżniają wyjazdu służbowego w celu zawarcia umowy o
    świadczenie usług, dokonania zakupu środka trwałego, czy świadczenia usług w
    wykonaniu zawartej umowy.
    Jednocześnie podkreślam, że problematyka dotycząca podróży służbowych, odbywanych
    w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, znalazła odzwierciedlenie w
    orzecznictwie sądów administracyjnych. Orzecznictwo ukształtowało w tym zakresie
    jednolitą linię rozstrzygnięć, wskazując, że nie znajduje uzasadnienia stanowisko, że
    jedynie podróże mające na celu czynności incydentalne spełniają wymogi podróży
    służbowych, natomiast realizowanie zasadniczego przedmiotu działalności nie wchodzi w
    zakres podróży służbowych.
    W orzecznictwie przyjmuje się ponadto, że podróżą służbową jest również realizowanie
    przedmiotu działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę poza stałym miejscem
    działalności.
    Dlatego stwierdzam, że przedsiębiorca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów
    wartość diet z tytułu podróży służbowych, związanych z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, do wysokości określonej w odrębnych przepisach.
    Na powyższe nie ma wpływu dodanie – na podstawie art. 40 pkt 5 ustawy z dnia 28 lipca
    2023 r. o delegowaniu kierowców w transporcie drogowym (Dz. U. z 2023 poz. 1523) – do
    ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 220)
    art. 26f ust. 1, zgodnie z którym:
      Kierowca wykonujący zadania służbowe w ramach międzynarodowych przewozów
      drogowych nie jest w podróży służbowej w rozumieniu art. 775 § 1 ustawy z dnia 26
      czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.
    Przepis ten bowiem nie dotyczy przedsiębiorców prowadzących osobiście działalność
    gospodarczą w zakresie usług transportowych, lecz pracowników zatrudnionych na
    stanowisku kierowcy.
    Na podstawie przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa
    podatkowego stwierdzam, że jeżeli wydatki z tytułu diet za czas przebywania Pana w
    podróży służbowej zarówno w Polsce, jak i za granicą będą spełniać przesłanki zawarte w
    art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. zostały poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z tej
    działalności, to ma Pan prawo zaliczyć poniesione z tego tytułu wydatki do kosztów
    uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, jednak wyłącznie w części
    nieprzekraczającej wysokości diet przysługujących pracownikom, określonej w odrębnych
    przepisach wydanych przez właściwego ministra, tj. w rozporządzeniu Ministra Pracy i
    Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących

    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej.
    Podsumowanie: jako osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą,
    świadcząca usługi transportowe osobiście, odbywając w związku z wykonywaniem tych
    usług krajowe i zagraniczne podróże służbowe, ma Pan prawo zaliczać do kosztów
    uzyskania przychodów z działalności gospodarczej wartość diet z tytułu podróży
    służbowych, w części nieprzekraczającej wysokości diet przysługujących pracownikom.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie
    mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości tej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako
    cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego,
    stwierdzam, że tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadła ona w
    indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.