Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.235.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Opodatkowanie przychodów z tytułu dzierżawy znaków
towarowych.
Słowa kluczowe: czynsz
dzierżawa
znak-znak towarowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 20 listopada – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą polską rezydencję podatkową.
    Wnioskodawca w dniu 13 czerwca 2025 roku złożył do Urzędu Unii Europejskiej ds.
    Własności Intelektualnej wniosek o udzielenie prawa ochronnego na znak (...) w klasach 1
    dla towarów: (...) oraz 17 dla towarów (...)
    Wniosek o rejestrację został przyjęty przez Urząd ds. Własności Intelektualnej UE i
    opublikowany w dniu (...) w odpowiednim publikatorze urzędu, z przewidywaną datą
    rejestracji po zakończeniu okresu sprzeciwowego, co nastąpi (...).
    Wnioskodawca zamierza, po skutecznej rejestracji Znaku, oddać spółce (...) w której pełni
    funkcję członka zarządu Znak do używania i pobierania pożytków na podstawie umowy
    dzierżawy, za wynagrodzeniem w postaci umówionego czynszu.
    Spółka będzie wykorzystywać Znak w swojej bieżącej działalności gospodarczej w zakresie
    sprzedaży (w tym zakupu i odsprzedaży jak również produkcji i sprzedaży własnych) oraz
    magazynowania towarów objętych ochroną zgodnie z wykazem dla Znaku (przywołanych
    powyżej).
    Umowa dzierżawy zostanie zawarta na podstawie art. 162 § 1 Ustawy z dnia 30 czerwca
    2000 roku Prawo własności przemysłowej w związku z art. 693 § 1 oraz art. 709 Kodeksu
    cywilnego. Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów prawo ochronne na znak
    towarowy jest zbywalne. Zgodnie natomiast z powołanymi przepisami kodeksu cywilnego
    (i) przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
    używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
    zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz; oraz (ii) Przepisy o
    dzierżawie rzeczy stosuje się odpowiednio do dzierżawy praw.
    W ramach zawartej umowy Spółka uzyska prawo korzystania ze Znaku Towarowego na
    zasadach w niej przewidzianych i będzie mogła wykorzystywać go i pobierać pożytki w
    prowadzonej działalności gospodarczej do oznaczania w obrocie sprzedawanych przez
    siebie towarów poprzez: (i) umieszczanie znaku na towarach oraz na opakowaniach; (ii)
    umieszczanie znaku na pojazdach, budynkach, uniformach pracowniczych
    wykorzystywanych przy oferowaniu i wprowadzaniu objętych ochroną towarów do
    obrotu; (iii) umieszczanie na stronie internetowej, w mediach społecznościowych oraz we
    wszelkiego rodzaju drukowanych lub cyfrowych materiałach marketingowych i
    informacjach handlowych – celem odróżnienia zarówno jej działalności jak i samych
    towarów (w szczególności ich pochodzenia) na rynku, od innych towarów tej samej
    kategorii.
    Z tego tytułu Spółka zobowiązana będzie do uiszczania na rzecz Wnioskodawcy czynszu
    pieniężnego, płatnego w ustalonych w umowie okresach.
    Wnioskodawca zawrze umowę dzierżawy poza prowadzoną przez siebie jednoosobową
    działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych; jako osoba fizyczna, która nie prowadzi w sposób zorganizowany działalności
    gospodarczej w zakresie dzierżawy własności intelektualnej i podobnych produktów, z
    wyłączeniem prac chronionych prawem autorskim (PKD: 77.40.Z).
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca nie jest wspólnikiem spółki (...) której planuje oddać w dzierżawę znak
    towarowy.
    Wnioskodawca uzyskuje i w przyszłości dalej będzie uzyskiwał dochody podlegające
    opodatkowaniu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zgodnie ze wskazanymi
    w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej kodami PKD (tj. 46.18.Z
    Działalność agentów specjalizujących się w sprzedaży pozostałych określonych towarów,
    14.19.Z Produkcja pozostałej odzieży i dodatków do odzieży, 32.99.Z Produkcja
    pozostałych wyrobów, gdzie indziej niesklasyfikowana, 33.15.Z Naprawa i konserwacja
    statków i łodzi, 46.90.Z Sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana, 47.77.Z Sprzedaż

    detaliczna zegarków, zegarów i biżuterii prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach,
    47.91.Z Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet,
    47.99.Z Pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i
    targowiskami, 52.10.B Magazynowanie i przechowywanie pozostałych towarów, 59.20.Z
    Działalność w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych, 68.10.Z Kupno i sprzedaż
    nieruchomości na własny rachunek, 68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi, 71.12.Z Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią
    doradztwo techniczne, 73.11.Z Działalność agencji reklamowych, 74.10.Z Działalność w
    zakresie specjalistycznego projektowania, 74.90.Z Pozostała działalność profesjonalna,
    naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana, 77.12.Z Wynajem i dzierżawa
    pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, 77.33.Z Wynajem i
    dzierżawa maszyn i urządzeń biurowych, włączając komputery, 77.34.Z Wynajem i
    dzierżawa środków transportu wodnego, 90.04.Z Działalność obiektów kulturalnych, 96.09.
    Z Pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana).
    Działalność nie będzie obejmowała działalności związanej z dzierżawą przedmiotów
    własności intelektualnej i podobnych produktów sklasyfikowanej pod kodem 77.40.Z,
    która będzie dokonana poza prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.
    W okresie trwania umowy dzierżawy Wnioskodawca będzie zobowiązany do
    niekorzystania ze znaku towarowego.
    Znak towarowy został stworzony w (...) przez grafika na podstawie zamówienia
    Wnioskodawcy i zgodnie z przedstawioną przez Wnioskodawcę specyfikacją.
    Znak został stworzony w celu zabezpieczenia marki (...), wymyślonej przez Wnioskodawcę,
    przed nieupoważnionym kopiowaniem przez inne podmioty działające w branży
    wytwarzania oraz handlu (...)
    Usługa stworzenia znaku towarowego została nabyta przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie faktury VAT wystawionej przez
    grafika. Majątkowe prawa autorskie do znaku zostały przeniesione na Wnioskodawcę
    osobiście.
    Dotychczas Wnioskodawca nie korzystał w żaden sposób ze znaku towarowego, oczekując
    na skuteczną jego rejestrację w Urzędzie ds. Własności Intelektualnej Unii Europejskiej.
    W ocenie Wnioskodawcy usługi dzierżawy znaku towarowego klasyfikowane są pod
    symbolem PKWiU 77.40.12.0 - Dzierżawa praw do korzystania ze znaków towarowych i
    franczyzy.
    Znak towarowy jest znakiem graficznym i przedmiotem prawa autorskiego i stanowi utwór
    w rozumieniu art. 1 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca jest jedynym właścicielem znaku towarowego wskazanego we wniosku i
    podmiotem majątkowych praw autorskich do znaku na podstawie umowy przenoszącej
    majątkowe prawa autorskie do znaku, zawartej z grafikiem, który wykonał projekt znaku
    graficznego.
    Wnioskodawca nie posiada innych znaków towarowych. Wnioskodawca nie zamierza
    obecnie wchodzić w posiadanie, rejestrować ani nabywać kolejnych znaków towarowych
    ani ich udostępniać do korzystania osobom trzecim na podstawie umów licencyjnych,
    umów dzierżawy, czy innych umów o podobnym charakterze.
    Pytania
    1. Do jakiego źródła przychodów wskazanego w przepisie art. 10 ust. 1 uPIT
      Wnioskodawca winien zaliczyć przychody z czynszu otrzymanego z tytułu dzierżawy
      Znaku Towarowego?
    2. Czy w przypadku, gdy przychody uzyskane z czynszu otrzymanego z tytułu dzierżawy
      Znaku Towarowego Wnioskodawca powinien zaliczyć do źródła przychodów

      wymienionego w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 6 uPIT to czy w odniesieniu do takiego
      przychodu Wnioskodawca winien zastosować stawkę ryczałtu wskazaną w treści
      przepisu art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) uZPDOF?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W ocenie Wnioskodawcy czynsz otrzymywany z tytułu umowy dzierżawy Znaku
    Towarowego na rzecz Spółki, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 6) uPIT, jako dochód z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów
    o podobnym charakterze;
    Ad. 2
    W ocenie Wnioskodawcy Wnioskodawca w odniesieniu do przychodów uzyskanych z
    czynszu otrzymanego z tytułu dzierżawy Znaku Towarowego Wnioskodawca powinien
    zastosować stawkę ryczałtu określoną w treści przepisu art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) uZPDOF.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    W zakresie pytania 1: Stosownie do treści art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę
    dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do użycia i pobierania
    pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić
    wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Mimo iż przepis ten posługuje się literalnie jedynie
    pojęciem rzeczy, co mogłoby sugerować, że dzierżawa odnosi się wyłącznie do
    przedmiotów materialnych, to stosownie do doprecyzowania zawartego w art. 709
    Kodeksu cywilnego, który stanowi, że regulacje dotyczące dzierżawy rzeczy znajdują
    odpowiednie zastosowanie również do dzierżawy praw – nie może być wątpliwości, iż
    zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego możliwe jest także oddanie w dzierżawę praw do
    korzystania i pobierania pożytków. Jest to szczególnie aktualne dla takich właśnie praw jak
    prawa ochronne na znaki towarowe, które są zbywalne i z których można pobierać pożytki
    w obrocie gospodarczym. Zgodnie z art. 120 ust. 1 ustawy - Prawo własności
    przemysłowej, znakiem towarowym może być każde oznaczenie umożliwiające
    odróżnienie towarów jednego przedsiębiorstwa oraz możliwe do przedstawienia w
    rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i
    dokładnego przedmiotu udzielanej ochrony.
    W opisanym stanie faktycznym nie podlega wątpliwości, że oznaczenie, które
    Wnioskodawca zamierza wydzierżawić Spółce spełnia przesłanki uznania za znak
    towarowy w rozumieniu właściwych przepisów, szczególnie biorąc pod uwagę, iż zostanie
    on zarejestrowany we właściwym urzędzie. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6) uPIT „najem,
    podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym
    również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa
    rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych
    produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą”
    stanowią w szczególności źródło przychodu objętego podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Nie ma w ocenie Wnioskodawcy żadnych prawnych przesłanek, aby odmówić
    przychodom uzyskiwanym tytułem umowy dzierżawy Znaku Towarowego zawartej przez
    Wnioskodawcę jako podmiot praw do Znaku ze Spółką jako dzierżawcą, uznania za
    przychody z dzierżawy, o których mowa w tym przepisie.
    W zakresie pytania nr 2: W konsekwencji powyższego, jeśli przychód osiągany przez
    Wnioskodawcę z umowy dzierżawy Znaku Towarowego zawartej ze Spółką jest
    przychodem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6) uPIT, to zgodnie z art. 9a ust. 6 tej
    samej ustawy, dla opodatkowania takiego przychodu obowiązkowo stosować należy
    przepisy uZPDOF.
    W dalszej kolejności stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 6 ust. 1a uZPDOF dzierżawa Znaku
    Towarowego stanowiąca przychód, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 6) uPIT
    podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów

    (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne. Stosownie bowiem do brzmienia tego
    przepisu „Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym.” Nie może być więc w świetle przepisów uZPDOF wątpliwości, że
    Wnioskodawca może (a nawet jest zobowiązany) wybrać tę formę opodatkowania dla
    przychodów osiąganych w formie czynszu tytułem umowy dzierżawy Znaku Towarowego
    na rzecz Spółki. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 12 ust. 1 pkt 4) lit. a) uZPDOF ryczałt
    od przychodów ewidencjonowanych z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a
    wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad
    kwotę 100.000 zł.
    Skoro zatem w analizowanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie uzyskiwać
    przychody, o których mowa w treści przepisu art. 6 ust. 1a uZPDOF to zgodnie z treścią
    przywołanego powyżej przepisu art. 12 ust. 1 pkt 4) lit. a) uZPDOF winien stosować do tych
    przychodów stawkę ryczałtu wynoszącą 8,5% do kwoty przychodów 100.000 zł oraz 12,5%
    w odniesieniu do przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100.000 zł.
    Wnioskodawca w przedstawionym przyszłym stanie faktycznym będzie uprawniony i
    zobowiązany do zastosowania powyższych stawek podatku w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych z tytułu czynszu otrzymywanego na podstawie umowy
    dzierżawy Znaku Towarowego na rzecz Spółki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      – pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
      – najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6),
      – kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7).
    Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ww. ustawy
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:
      za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym
          przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy warunki:
    · zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    · nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy oraz
    · wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
      przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Przepis art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Z przedstawionych regulacji wynika, że najem i dzierżawa stanowią odrębne od
    działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć mogą także wystąpić najem lub dzierżawa, które
    prowadzone są w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu bądź dzierżawy
    ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem.
    Zgodnie z treścią art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
      chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone
      na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od
      przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku
      dochodowym.

    W myśl art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
        1) prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;
        2) osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz.
          163,340,368,620,i 680 ), zwanej dalej "ustawą o podatku dochodowym";
        3) będące osobami duchownymi;
        4) osiągające przychody ze sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy o
          podatku dochodowym.
    W myśl art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Przepis art. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne stanowi, że:
      Przychodów (dochodów) opodatkowanych w formach zryczałtowanych nie łączy się z
      przychodami (dochodami) z innych źródeł podlegającymi opodatkowaniu na
      podstawie ustawy o podatku dochodowym.
    Opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych mogą podlegać, po
    spełnieniu innych wymogów ustawowych, jedynie te przychody uzyskiwane przez
    podatnika, które w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    mogą być zakwalifikowane do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność
    gospodarcza wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych lub najem, podnajem, poddzierżawa (...), o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
    tej ustawy.
    Z kolei przychody z praw majątkowych, zaliczane do źródła przychodu wymienionego w
    art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, definiuje przepis
    art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do
      projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych
      i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    Powyższy zapis ma charakter otwarty. Jednak wynika z niego wprost, że wszelkie
    przychody uzyskane w związku z posiadaniem, udostępnianiem i korzystaniem ze znaku
    towarowego zaliczane są do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w
    zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów z praw
    majątkowych.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności
    przemysłowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1170):

      Ustawa normuje stosunki w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów
      przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów
      scalonych.
    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Na warunkach określonych w ustawie udzielane są patenty oraz dodatkowe prawa
      ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a
      także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz
      oznaczenia geograficzne.
    Stosownie do art. 120 ust. 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Znakiem towarowym może być każde oznaczenie umożliwiające odróżnienie
      towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa oraz
      możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający
      na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony.
      Znakiem towarowym, w rozumieniu ust. 1, może być w szczególności wyraz, włącznie
      z nazwiskiem, rysunek, litera, cyfra, kolor, forma przestrzenna, w tym kształt towaru
      lub opakowania, a także dźwięk.
    W myśl art. 121 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne.
    Artykuł 153 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej stanowi, że:
      Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku
      towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Natomiast zgodnie z art. 162 ust. 1 tej ustawy:
      Prawo ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu. Przepisy
      art. 67 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.
    Zatem przychód z tytułu korzystania przez podatnika z posiadanego znaku towarowego (w
    tym także ze znaku, na który udzielono prawo ochronne), a zatem także z odpłatnego
    udostępniania praw do korzystania z tego znaku innym podmiotom, stanowi przychód z
    praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od rodzaju umowy, na podstawie której
    udostępnienie to nastąpi (np. umowa dzierżawy na podstawie K.c.).
    W dalszej kolejności należy dokonać analizy przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, która normuje
    opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Zgodnie ze wspomnianym wyżej art. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ww. przychodów
    opodatkowanych w formach zryczałtowanych nie łączy się z przychodami z innych źródeł
    podlegającymi opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jak wyżej wskazano, opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych mogą podlegać, po spełnieniu innych wymogów ustawowych, jedynie
    te przychody uzyskiwane przez podatnika, które w świetle przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych mogą być zakwalifikowane do źródła przychodów, jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza lub najem, podnajem, dzierżawa (...), o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy.

    Brak jest zatem podstaw prawnych do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych przychodów ze źródła przychodów, jakim są prawa majątkowe, w
    tym także przychodów uzyskiwanych z odpłatnego udostępniania znaku towarowego.
    Na podstawie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne opodatkowaniu w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych mogą podlegać jedynie przychody uzyskiwane przez
    podatników (niebędących osobami duchownymi) z pozarolniczej działalności gospodarczej
    oraz z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym
    charakterze. Jednakże kwalifikacji uzyskiwanych przez podatników przychodów
    (niezależnie do wybranej formy opodatkowania) należy dokonywać na podstawie
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że ma Pan zamiar
    zawrzeć umowę dzierżawy znaku towarowego na rzecz spółki, której nie jest Pan
    wspólnikiem, a jedynie pełni Pan funkcje członka zarządu. Usługa stworzenia znaku
    towarowego została nabyta przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    majątkowe prawa do znaku zostały przeniesione na Pana osobiście. Jest Pan jedynym
    właścicielem znaku towarowego wskazanego we wniosku na podstawie umowy
    przenoszącej majątkowe prawa autorskie do znaku. Umowa dzierżawy zostanie zawarta
    na podstawie art. 162 § 1 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności
    przemysłowej w związku z art. 693 § 1 oraz art. 709 Kodeksu cywilnego. W ramach
    zawartej umowy Spółka uzyska prawo korzystania ze Znaku Towarowego na zasadach w
    niej przewidzianych i będzie mogła wykorzystywać go i pobierać pożytki w prowadzonej
    działalności gospodarczej do oznaczania w obrocie sprzedawanych przez siebie towarów.
    Z tego tytułu Spółka zobowiązana będzie do uiszczania na Pana rzecz czynszu
    pieniężnego, płatnego w ustalonych w umowie okresach. Zawrze Pan umowę dzierżawy
    poza prowadzoną przez Pana jednoosobową działalnością gospodarczą w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako osoba fizyczna, która nie
    prowadzi w sposób zorganizowany działalności gospodarczej w zakresie dzierżawy
    własności intelektualnej i podobnych produktów, z wyłączeniem prac chronionych
    prawem autorskim (PKD: 77.40.Z).
    Skoro więc znak towarowy, który będzie przedmiotem umowy dzierżawy, będzie stanowił
    Pana majątek prywatny, a umowa dzierżawy nie będzie zawarta w ramach działalności
    gospodarczej, to czynsz z umowy dzierżawy znaku towarowego uzyskiwany przez Pana
    będzie stanowić przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w
    zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody te podlegają
    opodatkowaniu według skali podatkowej, określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Brak jest zatem możliwości zakwalifikowania ww.
    przychodu do przychodów z najmu i dzierżawy, (...) tj. do źródła przychodów, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, a tym samym do opodatkowania tego przychodu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.

    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...) . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.