Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-539/11-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-09-21
Teza: Uzyskany przez Wnioskodawcę przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przeznaczony w części na spłatę kredytu zaciągniętego przez Jego żonę przed zawarciem związku małżeńskiego na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: dług; kredyt; lokal-lokal mieszkalny; majątek-majątek odrębny; małżeństwo; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; wspólność-wspólność majątkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 06.07.2011 r. (data wpływu 11.07.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wydatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu żony – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.07.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie w zakresie wydatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu żony.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W czerwcu 2005 r. Wnioskodawca nabył mieszkanie, w tym celu zaciągnął kredyt bankowy. W maju 2010 roku mieszkanie zostało sprzedane. Od momentu jego nabycia nie minęło 5 lat, w związku z tym w ciągu 14 dni od zbycia Wnioskodawca złożył w Urzędzie Skarbowym oświadczenie o wykorzystaniu środków ze sprzedaży na inne cele mieszkaniowe co upoważniło Go do skorzystania ze zwolnienia z 10% ryczałtowego podatku ze sprzedaży mieszkania. Część pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży zostały przeznaczone na spłatę pozostałej części kredytu, jakim obciążone było mieszkanie. Wnioskodawca wskazał, iż kupująca w celu nabycia przedmiotowego mieszkania zaciągnęła kredyt. We wrześniu 2010 roku Wnioskodawca wziął ślub z osobą, która nabyła ww. mieszkanie. Małżonkowie planują zawrzeć umowę majątkową w celu rozszerzenia wspólności majątkowej na przedmiotowe mieszkanie. Jednocześnie Wnioskodawca ma zamiar przystąpić do kredytu zaciągniętego przez żonę przed zawarciem związku małżeńskiego. Wspólny kredyt na zakup mieszkania małżonkowie zamierzają spłacić z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży mieszkania żonie przed ślubem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy spłacając kredyt zaciągnięty na zakup mieszkania (którego będzie współwłaścicielem), do którego przystąpi będzie miał prawo do skorzystania ze zwolnienia z 10% ryczałtowego podatku dochodowego od sprzedaży mieszkania?

Zdaniem Wnioskodawcy, spłata kredytu, do którego przystąpiłby jako kredytobiorca i jednocześnie stałby się współwłaścicielem mieszkania na podstawie umowy w formie aktu notarialnego, w której zgodnie z art. 47 § 1 zdanie 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zostanie rozszerzona wspólność majątkowa na przedmiotowe mieszkanie (które żona nabyła od Wnioskodawcy przed ślubem) uprawni do zwolnienia z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w części wydatkowanej na spłatę kredytu, gdyż w ten sposób spełnione zostaną warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonujących zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż m.in. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, tylko wówczas jeżeli nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z ich sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w cytowanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ten sposób, że zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do 31 grudnia 2006 r. stosuje się zasady określone w ww. ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w czerwcu 2005 r. Wnioskodawca nabył mieszkanie, w tym celu zaciągnął kredyt bankowy. W maju 2010 r. mieszkanie zostało sprzedane. Od momentu jego nabycia nie minęło 5 lat, w związku z tym w ciągu 14 dni od zbycia Wnioskodawca złożył w urzędzie skarbowym oświadczenie o wykorzystania środków ze sprzedaży na inne cele mieszkaniowe. Część pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży została przeznaczona na spłatę kredytu. Natomiast pozostałą część pieniędzy Wnioskodawca chce przeznaczyć na spłatę kredytu zaciągniętego przez żonę przed zawarciem związku małżeńskiego na zakup tego lokalu. Małżonkowie planują zawrzeć umowę majątkową w celu rozszerzenia wspólności majątkowej na przedmiotowe mieszkanie. Jednocześnie Wnioskodawca ma zamiar przystąpić do kredytu zaciągniętego przez żonę przed zawarciem związku małżeńskiego.

Z uwagi na fakt, iż w sprawie, której dotyczy przedmiotowy wniosek, nabycie lokalu mieszkalnego nastąpiło w 2005 r., a sprzedaży dokonano w 2010 r., tj. przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, sprzedaż ta stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dokonując oceny skutków podatkowych zbycia przedmiotowej nieruchomości należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r.

Zgodnie z brzmieniem art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Na podstawie art. 28 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) powołanej ustawy ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w terminie płatności podatku podatnik jest obowiązany złożyć deklarację według ustalonego wzoru (PIT-23), chyba że podatnik w tym samym terminie złoży oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczy nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub e) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i e) ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c). z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a:

1.  w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:
    *   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    *   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    *   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
    *   na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    *   na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację – na cele mieszkalne – własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

1.  w części wydatkowanie nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży na spłatę kredytu lub pożyczki. a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo – kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnień wynikających z powołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i e) ustawy o podatku dochodowym – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. – jest fakt wydatkowania (nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży) przychodu wyłącznie na enumeratywnie wskazane w ustawie cele mieszkaniowe. Zawarty w art. 21 ust. 1 pkt 32 katalog wydatków, uprawniających do zwolnienia jest katalogiem zamkniętym, w związku z czym inne wydatki, w nim nie wymienione, nie będą uprawniały do skorzystania z niego.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca zbył lokal mieszkalny, stanowiący Jego majątek osobisty. Środki uzyskane ze sprzedaży zamierza przeznaczyć na spłatę kredytu zaciągniętego przez żonę przed zawarciem związku małżeńskiego na zakup tego lokalu. Ponadto Wnioskodawca zaznacza, iż małżonkowie planują zawrzeć umowę majątkową w celu rozszerzenia wspólności majątkowej na przedmiotowe mieszkanie. Jednocześnie Wnioskodawca ma zamiar przystąpić do kredytu zaciągniętego przez żonę przed zawarciem związku małżeńskiego.

Dokonując zatem analizy powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, iż dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy istotna będzie kwestia ustalenia, czy kwota uzyskana ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, stanowiącego majątek osobisty Wnioskodawcy, może podlegać zwolnieniu z opodatkowania, jeśli przeznaczona będzie na spłatę kredytu zaciągniętego przez żonę przed zawarciem związku małżeńskiego na zakup tego lokalu.

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Stosownie natomiast do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Jak wynika z art. 33 pkt 2 i 10 Kodeksu, do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił, ale także przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 47 § 1 zd. 1 Kodeksu małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa).

Jak już wyżej wskazano zwolnienie z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w części wydatkowanej na spłatę kredytu oraz odsetek od kredytu przysługuje tylko wtedy, gdy kredyt został zaciągnięty przez podatnika na cele enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ww. ustawy.

Ze zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku wynika, że środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego Wnioskodawca chciałby przeznaczyć na spłatę kredytu zaciągniętego przez żonę przed zawarciem związku małżeńskiego na zakup tego lokalu. Jednocześnie Wnioskodawca ma zamiar przystąpić do kredytu zaciągniętego przez żonę przed zawarciem związku małżeńskiego.

Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwoty środków pieniężnych z przeznaczeniem na określony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się korzystać z kredytu na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty, zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Regułą jest, że warunkiem udzielenia kredytu przez bank jest ustanowienie przez kredytobiorcę odpowiedniego zabezpieczenia. Jednym z zabezpieczeń osobistych obok poręczenia jest przystąpienie do długu. Przystąpienie do długu charakteryzuje się tym, że do istniejącego już długu po stronie kredytobiorcy przystępuje osoba trzecia. Zatem umowa o przystąpienie do długu stanowi formę zabezpieczenia osobistego, na skutek której wierzyciel uzyskuje dodatkowego dłużnika. Umowa ta jest jedną z form zabezpieczenia przyszłych roszczeń i zwiększenia prawdopodobieństwa ich spłaty. Powoduje ona prawne wzmocnienie roszczenia wierzyciela.

Przystąpienie do długu polega na tym, że do istniejącego już stosunku prawnego, w którym jest wierzyciel i dłużnik, przystępuje osoba trzecia jako nowy, dodatkowy dłużnik. Wierzyciel uzyskuje więc dodatkowego dłużnika, nie tracąc dotychczasowego dłużnika. Nowy dłużnik odpowiada za dług tak jakby to był jego dług (a nie tak jak poręczyciel). Przystąpienie do długu nie jest czynnością bankową według prawa bankowego. Przystępujący do długu odpowiada wprawdzie jak kredytobiorca, jednak umowa przystąpienia do długu nie jest umową kredytową.

Odnosząc więc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego przedmiotowy kredyt nie został zaciągnięty przez Wnioskodawcę, lecz przez jego małżonkę przed zawarciem związku małżeńskiego. Celem zaciąganego kredytu nie było więc nabycie nieruchomości przez Wnioskodawcę, lecz nabycie nieruchomości przez osobę trzecią – przyszłą żonę. Tym samym w chwili zawierania umowy kredyt był zaciągany na realizację cudzych potrzeb mieszkaniowych, a nie potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy. Zawarcie związku małżeńskiego, umowy rozszerzającej wspólność ustawową oraz przystąpienie do długu absolutnie nie zmieni celu, na jaki zawierana była umowa kredytowa. Umowa zaś bezwzględnie zawarta była przez żonę na realizację Jej potrzeb mieszkaniowych. Ponadto, przystępując do długu Wnioskodawca automatycznie nie zostanie stroną umowy jako kredytobiorca.

Powyższe oznacza, że uzyskany przez Wnioskodawcę przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przeznaczony na spłatę kredytu zaciągniętego przez żonę Wnioskodawcy przed zawarciem związku małżeńskiego na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ww. ustawy. Pomimo bowiem zawarcia umowy małżeńskiej rozszerzającej wspólność majątkową oraz przystąpienia do długu Wnioskodawca nie jest osobą, która ten kredyt zaciągnęła.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe i powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przeznaczony w części na spłatę kredytu zaciągniętego przez Jego żonę przed zawarciem związku małżeńskiego na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy jednocześnie podkreślić, iż organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu fakty cznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku nie prowadzi postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby ocenę spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanek zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zastosowanie zwolnienia z opodatkowania leży w interesie podatnika, więc to po jego stronie spoczywa obowiązek wykazania, iż spełnia przesłanki do zwolnienia, czy to w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, czy też w postępowaniu podatkowym. Różnica polega jedynie na tym, że w postępowaniu podatkowym organ podatkowy prowadzi postępowanie dowodowe w celu ustalenia dokładnego stanu faktycznego, zaś indywidualną interpretację wydaje jedynie w oparciu o stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) opisany przez Wnioskodawcę. Niemniej, w obu tych postępowaniach, dla zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy, spełnione muszą być te same przesłanki określone w tym przepisie.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.