Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.409.2021.3.KOM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-22
Teza: Obniżenie podstawy opodatkowania w związku z wystawieniem faktury korygującej w oparciu o posiadane dokumenty
Słowa kluczowe: dokumentacja; faktura-faktura korygująca; korekta-korekta podatku; obniżka (obniżenie); opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Postawa opodatkowania-Obniżenie podstawy opodatkowania 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 14; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 15

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 czerwca 2021 r. (data wpływu 21 czerwca 2021 r.) uzupełnionym pismami Strony z 20 i 22 sierpnia 2021 r. (data wpływu 22 i 24 sierpnia 2021 r.) będącymi odpowiedzią na wezwanie Organu z 11 sierpnia 2021 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.409.2021.1.KOM oraz pismem z 21 września 2021 r. (data wpływu 17 września 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 7 września 2021 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.409.2021.2.KOM o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obniżenia podstawy opodatkowania w związku z wystawieniem faktury korygującej w oparciu o posiadane dokumenty – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

21 czerwca 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obniżenia podstawy opodatkowania w związku z wystawieniem faktury korygującej w oparciu o posiadane dokumenty.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

A sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca" lub „Spółka”) posiada siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka prowadzi podstawową działalność w zakresie obrotu (sprzedaży) energii elektrycznej.

W działalności Spółki występuje lub może wystąpić również tzw. sprzedaż dodatkowa (pozostała), czyli sprzedaż poza energią elektryczną (np. dostawa i montaż klimatyzatorów, fotowoltaiki, pomp ciepła i innych urządzeń grzewczych oraz usługi wznowienia dostaw energii elektrycznej). Spółka świadczy ww. usługi oraz dokonuje dostawy towarów na podstawie dokumentów sprzedażowych, udostępnionych klientowi (dalej również jako nabywca) w momencie przystępowania klienta do transakcji. Jako przykłady dokumentów sprzedażowych można tutaj wymienić m in.: Umowę, Ogólne Warunki Umowy, taryfę lub cenniki energii elektrycznej sprzedawcy, Taryfę operatora sieci dystrybucyjnej, a także Regulamin oferty, Zamówienie towaru/usługi, Ogólne Warunki Dostawy Towaru, itp.

Dodatkowo kwestie wznawiania dostaw energii elektrycznej uregulowane są w stanowiących część umów kompleksowych i zatwierdzonych przez Prezesa \[…\] i taryfie odpowiednich Operatorów \[…\] - oraz w ustawie Prawo \[…\] i aktach wykonawczych do tej ustawy. Dokumenty powyższe określają warunki transakcji takie jak np. rodzaj towaru/usługi, ilość, cena, warunki dostawy, datę dostawy lub wykonania usługi, itp. Spółka na podstawie tych dokumentów, wystawia na rzecz klienta faktury.

Zdarzają się jednak przypadki, że powyższe faktury zostają wystawione z błędnymi danymi (niezgodnymi z powyższymi dokumentami), w wyniku czego następuje zawyżenie podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług lub zawyżenie kwoty podatku należnego. W konsekwencji Spółka jest zobowiązana do wystawiania z przyczyn pierwotnych („błąd ludzki”) faktur korygujących zmniejszających („in minus”) zawierających prawidłowe dane, a co za tym idzie także do obniżenia podstawy opodatkowania / kwoty podatku należnego w stosunku do podstawy / kwoty podatku określonych w pierwotnie wystawianych fakturach z błędnymi danymi.

W nadesłanym do wniosku uzupełnieniu Wnioskodawca doprecyzował, że wniosek dotyczy wystawianych przez Spółkę faktur korygujących in minus dokumentujących sprzedaż dodatkową (pozostałą), czyli sprzedaż poza energią elektryczną i paliwem gazowym (np. dostawa urządzeń takich jak wtyczka, dostawa i montaż klimatyzatorów, dostawa i montaż urządzeń fotowoltaiki, usługi wznowienia dostaw energii elektrycznej i paliwa gazowego), tj. dotyczy sprzedaży towarów i usług spoza art. 29a ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

Faktury korygujących in minus są wystawiane z tytułu błędu ludzkiego, popełnionego przy wystawianiu faktury pierwotnej. Zdarzają się przypadki, że faktury zostają wystawione z błędnymi danymi (niezgodnymi z dokumentami, na podstawie których są wystawiane), w wyniku czego następuje zawyżenie podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług lub zawyżenie kwoty podatku należnego. W konsekwencji Spółka jest zobowiązana do wystawiania z przyczyn pierwotnych („błąd ludzki") faktur korygujących zmniejszających („in minus”) zawierających prawidłowe dane, a co za tym idzie także do obniżenia podstawy opodatkowania / kwoty podatku należnego, w stosunku do podstawy / kwoty podatku określonych w pierwotnie wystawianych fakturach z błędnymi danymi.

Przez dokumenty, na podstawie których są wystawiane faktury pierwotne należy rozumieć m.in.: Umowę, Ogólne Warunki Umowy, Taryfę operatora sieci dystrybucyjnej, a także Regulamin oferty, Zamówienie towaru/usługi, Ogólne Warunki Dostawy Towaru, itp.

Dodatkowo kwestie wznawiania dostaw energii elektrycznej uregulowane są w stanowiących część umów kompleksowych i zatwierdzonych przez Prezesa \[…\] i taryfie odpowiednich Operatorów \[…\] - oraz w ustawie Prawo \[…\] i aktach wykonawczych do tej ustawy. Dokumenty powyższe określają warunki transakcji takie jak np. rodzaj towaru/usługi, ilość, cena, warunki dostawy, datę dostawy lub wykonania usługi, itp.

Spółka zna dane swoich klientów (takie jak nazwa, adres, NIP), którym wystawia faktury. Klientami Spółki są zarówno podmioty prowadzące działalność gospodarczą posiadający siedzibę bądź stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce jak również osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.

Spółka wystawia faktury na rzecz swoich klientów na podstawie dokumentów, które powołano w odpowiedzi na pytanie nr 2 wezwania (dalej dokumenty sprzedażowe). Klient - w momencie przystępowania do transakcji - akceptuje warunki sprzedaży, takie jak rodzaj towaru/usługi, ilość, cenę, warunki dostawy, datę dostawy lub wykonania usługi, itp. Od początku posiada więc on informacje o prawidłowych danych, jakie powinny zostać umieszczone na fakturze i oczekuje takich danych. Ponieważ pytanie dotyczy faktur korygujących in minus wystawianych z powodu błędnego zafakturowania sprzedaży przez Spółkę (niezgodnego z wcześniejszymi ustaleniami), Spółka uznaje, że dokumenty sprzedażowe uzgodnione z klientem stanowią już dokumentację, o której mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT.

Z dokumentacji tej wynika, że Spółka jako sprzedawca uzgodniła z klientem (nabywcą towaru lub usługi) warunki obniżenia (poprzez skorygowanie do prawidłowej wartości) podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej, która ewentualnie musiałaby zostać wystawiona z inicjatywy samej Spółki (bez zaangażowania klienta) wskutek wystawienia faktury pierwotnej zawierającej nieprawidłowe dane. Spółka uznaje, że późniejsze nawiązanie kontaktu z klientem i poinformowanie go o nieprawidłowo wystawionej fakturze oraz o wystawieniu faktury korygującej zmniejszającej nie ma wpływu na wcześniejsze uzgodnienia, ponieważ klient nie ma możliwości podjęcia na tym etapie żadnej decyzji, a jedynie przyjmuje do wiadomości, że Spółka wystawia fakturę korygującą zgodnie z uzgodnionymi uprzednio parametrami wynikającymi z dokumentów sprzedażowych.

Dokumenty sprzedażowe nie zawierają żadnych szczegółowych zapisów dotyczących wystawiania faktur korygujących.

W przypadku faktur korygujących in minus wystawianych z powodu zafakturowania sprzedaży niezgodnie z przyjętymi/uzgodnionymi przez strony transakcji w dokumentacji sprzedażowej warunkami, Spółka nie planuje wdrażać dodatkowych dokumentów dotyczących uzgodnienia z klientem warunków obniżenia podstawy opodatkowania i spełnienia tych warunków. Późniejsze (po akceptacji warunków transakcji przez Strony) nawiązanie kontaktu z klientem i informowanie go o nieprawidłowo wystawionej fakturze oraz o wystawieniu faktury korygującej zmniejszającej nie ma wpływu na wcześniejsze uzgodnienia, ponieważ klient nie ma możliwości podjęcia na tym etapie żadnej decyzji, a jedynie przyjmuje do wiadomości, że Spółka wystawia fakturę korygującą zgodnie z uzgodnionymi uprzednio parametrami wynikającymi z dokumentów sprzedażowych.

Z posiadanej przez Spółkę dokumentacji, którą stanowią dokumenty sprzedażowe wynika, że Spółka dokonała odpowiednich uzgodnień z nabywcą towaru lub usługobiorcą co do wartości transakcji jaka powinna być zafakturowana i żadna inna wartość nie będzie akceptowana. Błędna wartość będzie rodzić obowiązek wystawienia faktury korygującej in minus przez Spółkę. Obowiązek wystawienia faktury korygującej wynika zatem nie tylko z wystawienia faktury wbrew ustaleniom z klientem, ale jest przede wszystkim obowiązkiem ustawowym, wynikającym z art. 106j ustawy o VAT. Przedmiotem zapytania Spółki jest to, czy posiadane dokumenty sprzedażowe mogą zostać uznane za dokumentację uzgodnieniową, z której wynika uzgodnienie z klientem warunków obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT.

Jeżeli natomiast chodzi o spełnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania, które co prawda nie jest przedmiotem zapytania Spółki, to należy uznać, że tym momentem będzie fakt wystawienia faktury korygującej. W zdarzeniu będącym przedmiotem zapytania strony transakcji od początku, czyli na moment złożenia zamówienia przez klienta, wiedzą jakie mają być parametry transakcji, w tym wartość wynagrodzenia. Wystawienie faktury z oczywistym błędem we wskazaniu wysokości tego wynagrodzenia (jego zawyżenia) powoduje obowiązek skorygowania in minus. Strony transakcji mają tego świadomość. Klient poprzez złożenie zamówienia o określonych parametrach wie, że otrzymawszy błędną fakturę, powinien dostać od Spółki korektę in minus. Spółka wystawiwszy błędna fakturę, wie, że powinna wystawić korektę in minus. Na moment złożenia zamówienia uzgodnione zostają zatem warunki transakcji, w tym również ewentualna konieczność wystawienia korekty, w sytuacji, w której wystawiona byłaby faktura z błędami w wynagrodzeniu (skutkująca jego zawyżeniem). Choć nie jest to wprost opisane w dokumentacji sprzedażowej, skorygowanie faktury wystawionej z błędem jest obowiązkiem Spółki, wynikającym z ustawy o VAT, ale też z konieczności zachowania właściwych parametrów dostawy w oparciu o złożone przez klienta zamówienie. Jest zatem spełniony warunek uzgodnienia warunków obniżenia podstawy opodatkowania poprzez pojawienie się okoliczności faktycznych, czyli wystawienia faktury z wynagrodzeniem niezgodnym ze złożonym przez klienta zamówieniem.

Drugim z warunków obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT jest spełnienie uzgodnionych warunków obniżenia podstawy, te zaś spełnione zostaną w momencie wystawienia korekty in minus przez Spółkę, będzie to ostateczny moment całego procesu korygowania w przypadku wystawienia faktury pierwotnej z błędem w wynagrodzeniu.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy wskazanie przez strony określonych parametrów (warunków transakcji) w dokumentach sprzedażowych dotyczących świadczenia usług bądź dostawy towarów może zostać uznane przez Wnioskodawcę za dokonanie z nabywcą uzgodnienia warunków obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT?

**Stanowisko Wnioskodawcy:**

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazanie przez strony określonych parametrów (warunków transakcji) w dokumentach sprzedażowych dotyczących świadczenia usług bądź dostawy towarów może zostać uznane przez Wnioskodawcę za dokonanie z nabywcą uzgodnienia warunków obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

Jednocześnie warto wskazać, iż z opublikowanych przez Ministerstwo Finansów w dniu 23 kwietnia 2021 r. „Objaśnień podatkowych w zakresie pakietu rozwiązań „Slim VAT” oraz wybranych rozwiązań doprecyzowujących niektóre konstrukcje VAT wprowadzonych ustawą z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2419) wynika, że „Przez uzgodnienie warunków pomniejszenia podstawy opodatkowania i podatku należnego rozumie się ustalenie przez strony faktu obniżenia wykazanego na fakturze pierwotnej wynagrodzenia. Uzgodnienie może wskazywać również okoliczności, których zaistnienie uzasadnia obniżenie należności. Tak rozumianym uzgodnieniem może być zawarcie umowy określającej w jakich sytuacjach nabywca uzyskuje prawo do odzyskania części wynagrodzenia, np. ze względu na przyznany mu w ustalonych warunkach rabat. Przesłanki uzasadniające obniżenie podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego mogą być również zawarte w regulaminach realizacji sprzedaży lub ogólnych warunkach umowy, których akceptacja dokonywana jest w momencie przystąpienia nabywcy do transakcji. W tego typu przypadkach uzgodnienie stanowi wspomniany fakt przystąpienia do czynności stanowiący wyraz zgody na treść dokumentu” (zob. str. 17).

Mając powyższe na uwadze, należy przeanalizować, czy w świetle przepisu art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, uwzględniając wnioski płynące z objaśnień, opisane powyżej przypadki mogą zostać uznane za dokonanie z nabywcą uzgodnienia warunków obniżenia podstawy opodatkowania.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że aktualnie przyjęty w Spółce model sprzedaży, w którym wykorzystywane są określone dokumenty, zaakceptowane przez klienta w momencie przystępowania przez niego do transakcji, same w sobie stanowią już dokumentację, o której mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT. Z dokumentacji tej wynika, że Spółka jako sprzedawca uzgodniła z klientem (nabywcą towaru lub usługi) warunki obniżenia (poprzez skorygowanie do prawidłowej wartości) podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej, która ewentualnie musiałaby zostać wystawiona z inicjatywy samej Spółki (bez zaangażowania klienta) wskutek wystawienia faktury pierwotnej zawierającej nieprawidłowe dane.

Co istotne, należy zaznaczyć, iż nabywca od początku posiada informacje o prawidłowych danych, jakie powinny zostać umieszczone na fakturze i je akceptuje, wobec czego bezcelowe wydaje się żądanie od niego kolejnego potwierdzenia uzgodnionych już wcześniej warunków transakcji oraz sposobu dokonania korekty faktury. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, późniejsze nawiązanie kontaktu z klientem i poinformowanie go o nieprawidłowo wystawionej fakturze oraz o wystawieniu faktury korygującej zmniejszającej nie ma wpływu na wcześniejsze uzgodnienia, ponieważ klient nie ma możliwości podjęcia na tym etapie żadnej decyzji, a jedynie przyjmuje do wiadomości, że Spółka wystawia fakturę korygującą zgodnie z uzgodnionymi uprzednio parametrami wynikającymi z dokumentów sprzedażowych.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, wskazanie przez strony określonych parametrów (warunków transakcji) w dokumentach dotyczących świadczenia usług bądź dostawy towarów może zostać uznane przez Wnioskodawcę za dokonanie z nabywcą uzgodnienia warunków obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary - na mocy art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów energia elektryczna spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 4a ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu: dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze, mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 10 ustawy podstawę opodatkowania obniża się o:

1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

Jak stanowi art. 29a ust. 14 ustawy, przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Zgodnie z art. 29a ust. 15 ustawy warunku posiadania dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w przypadku:

1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;

2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;

3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy;

W myśl art. 29a ust. 17 ustawy, w przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
    
    a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    
    b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
    
    c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
    

Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury:

1) udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,

2) udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

\- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Faktura korygująca, stosownie do art. 106j ust. 2 ustawy, powinna zawierać:

1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;

2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;

3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,

b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

4) przyczynę korekty;

5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;

6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

Należy zauważyć, że faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu, który potwierdza rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.

Z ww. przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi podstawową działalność w zakresie obrotu (sprzedaży) energii elektrycznej i paliwa gazowego. W działalności Spółki występuje lub może wystąpić również tzw. sprzedaż dodatkowa (pozostała), czyli sprzedaż poza energią elektryczną i paliwem gazowym (np. dostawa i montaż klimatyzatorów, fotowoltaiki, pomp ciepła i innych urządzeń grzewczych oraz usługi wznowienia dostaw energii elektrycznej i paliwa gazowego). Spółka świadczy ww. usługi oraz dokonuje dostawy towarów na podstawie dokumentów sprzedażowych udostępnionych klientowi w momencie przystępowania klienta do transakcji. Jako przykłady dokumentów sprzedażowych można tutaj wymienić m.in.: Umowę, Ogólne Warunki Umowy, taryfę lub cenniki energii elektrycznej sprzedawcy, Taryfę operatora sieci dystrybucyjnej, a także Regulamin oferty, Zamówienie towaru/usługi, Ogólne Warunki Dostawy Towaru, itp. Dodatkowo kwestie wznawiania dostaw energii elektrycznej i paliwa gazowego uregulowane są w stanowiących część umów kompleksowych i zatwierdzonych przez Prezesa \[…\] i taryfie odpowiednich Operatorów \[…\] - oraz w ustawie Prawo \[…\] i aktach wykonawczych do tej ustawy. Dokumenty powyższe określają warunki transakcji takie jak np. rodzaj towaru/usługi, ilość, cena, warunki dostawy, datę dostawy lub wykonania usługi, itp. Spółka na podstawie tych dokumentów wystawia na rzecz klienta faktury.

Zdarzają się jednak przypadki, że powyższe faktury zostają wystawione z błędnymi danymi (niezgodnymi z powyższymi dokumentami), w wyniku czego następuje zawyżenie podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług lub zawyżenie kwoty podatku należnego. W konsekwencji Spółka jest zobowiązana do wystawiania z przyczyn pierwotnych („błąd ludzki”) faktur korygujących zmniejszających („in minus”) zawierających prawidłowe dane, a co za tym idzie także do obniżenia podstawy opodatkowania / kwoty podatku należnego, w stosunku do podstawy / kwoty podatku określonych w pierwotnie wystawianych fakturach z błędnymi danymi.

Spółka wystawia faktury na rzecz swoich klientów na podstawie dokumentów sprzedażowych. Klient - w momencie przystępowania do transakcji - akceptuje warunki sprzedaży, takie jak rodzaj towaru/usługi, ilość, cenę, warunki dostawy, datę dostawy lub wykonania usługi, itp. Od początku posiada więc on informacje o prawidłowych danych, jakie powinny zostać umieszczone na fakturze i oczekuje takich danych. Ponieważ pytanie dotyczy faktur korygujących in minus wystawianych z powodu błędnego zafakturowania sprzedaży przez Spółkę (niezgodnego z wcześniejszymi ustaleniami), Spółka uznaje, że dokumenty sprzedażowe uzgodnione z klientem stanowią już dokumentację, o której mowa wynika, że Spółka jako sprzedawca uzgodniła z klientem (nabywcą towaru lub usługi) warunki obniżenia (poprzez skorygowanie do prawidłowej wartości) podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej, która ewentualnie musiałaby zostać wystawiona z inicjatywy samej Spółki (bez zaangażowania klienta) wskutek wystawienia faktury pierwotnej zawierającej nieprawidłowe dane. Spółka uznaje, że późniejsze nawiązanie kontaktu z klientem i poinformowanie go o nieprawidłowo wystawionej fakturze oraz o wystawieniu faktury korygującej zmniejszającej nie ma wpływu na wcześniejsze uzgodnienia, ponieważ klient nie ma możliwości podjęcia na tym etapie żadnej decyzji, a jedynie przyjmuje do wiadomości, że Spółka wystawia fakturę korygującą zgodnie z uzgodnionymi uprzednio parametrami wynikającymi z dokumentów sprzedażowych.

Dokumenty sprzedażowe nie zawierają żadnych szczegółowych zapisów dotyczących wystawiania faktur korygujących.

Z posiadanej przez Spółkę dokumentacji, którą stanowią dokumenty sprzedażowe wynika, że Spółka dokonała odpowiednich uzgodnień z nabywcą towaru lub usługobiorcą co do wartości transakcji jaka powinna być zafakturowana i żadna inna wartość nie będzie akceptowana.

Strony transakcji od początku, czyli na moment złożenia zamówienia przez klienta, wiedzą jakie mają być parametry transakcji, w tym wartość wynagrodzenia. Wystawienie faktury z oczywistym błędem we wskazaniu wysokości tego wynagrodzenia (jego zawyżenia) powoduje obowiązek skorygowania in minus. Strony transakcji mają tego świadomość. Klient poprzez złożenie zamówienia o określonych parametrach wie, że otrzymawszy błędną fakturę, powinien dostać od Spółki korektę in minus. Spółka wystawiwszy błędna fakturę, wie, że powinna wystawić korektę in minus. Na moment złożenia zamówienia uzgodnione zostają zatem warunki transakcji, w tym również ewentualna konieczność wystawienia korekty, w sytuacji, w której wystawiona byłaby faktura z błędami w wynagrodzeniu (skutkująca jego zawyżeniem). Choć nie jest to wprost opisane w dokumentacji sprzedażowej, skorygowanie faktury wystawionej z błędem jest obowiązkiem Spółki, wynikającym z ustawy o VAT, ale też z konieczności zachowania właściwych parametrów dostawy w oparciu o złożone przez klienta zamówienie. Jest zatem spełniony warunek uzgodnienia warunków obniżenia podstawy opodatkowania poprzez pojawienie się okoliczności faktycznych, czyli wystawienia faktury z wynagrodzeniem niezgodnym ze złożonym przez klienta zamówieniem.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy wskazanie przez strony określonych parametrów (warunków transakcji) w dokumentach sprzedażowych dotyczących świadczenia usług bądź dostawy towarów może zostać uznane przez Wnioskodawcę za dokonanie z nabywcą uzgodnienia warunków obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT.

W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że uregulowanie zawarte w art. 29a ust. 13 w zw. z art. 29a ust. 14 ustawy umożliwia podatnikowi dokonanie obniżenia podstawy opodatkowania już w momencie wystawienia faktury korygującej pod warunkiem, że z posiadanej przez niego dokumentacji wynika, że uzgodnił z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania lub kwoty podatku dla dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług, określone w fakturze korygującej i faktura korygująca jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy podatnik nie posiada dokumentacji w okresie, w którym wystawił fakturę korygującą, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za ten okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

Zatem przy wystawieniu faktury korygującej istotne są faktyczne ustalenia między kontrahentami, a nie tylko samo wystawienie faktury. Zasadnicze znaczenie dla obniżenia podstawy opodatkowania czy kwoty podatku (w przypadku pomyłki na fakturze pierwotnej) ma dokumentacja potwierdzająca, że obie strony transakcji znają i akceptują warunki zawartej transakcji, w tym okoliczności powodujące konieczność wystawienia faktury korygującej. Ustawodawca nie sprecyzował katalogu dokumentów, które potwierdzałyby te uzgodnienia, żaden przepis nie określa specjalnej formy wymaganych dokumentów. Wobec tego dokumentacja może być prowadzona w dowolnej formie. Uzgodnienie transakcji powinno wynikać w szczególności z warunków handlowych i przyjętych zwyczajów we współpracy między kontrahentami.

Jak wynika z opisu sprawy Spółka będzie posiadała dokumentację sprzedaży, z której wynikają uzgodnienia z klientem transakcji w formie: dokumentów sprzedażowych m.in.: Umowę, Ogólne Warunki Umowy, Taryfę operatora sieci dystrybucyjnej, a także Regulamin oferty, Zamówienie towaru/usługi, Ogólne Warunki Dostawy Towaru, itp. Dodatkowo kwestie wznawiania dostaw energii elektrycznej i paliwa gazowego uregulowane są w stanowiących część umów kompleksowych i zatwierdzonych przez Prezesa \[…\] i taryfie odpowiednich Operatorów \[…\]- oraz w ustawie Prawo \[..\] i aktach wykonawczych do tej ustawy. Dokumenty powyższe określają warunki transakcji takie jak np. rodzaj towaru/usługi, ilość, cena, warunki dostawy, datę dostawy lub wykonania usługi, itp. Strony transakcji od początku, czyli na moment złożenia zamówienia przez klienta, wiedzą jakie mają być parametry transakcji, w tym wartość wynagrodzenia. Wystawienie faktury z oczywistym błędem we wskazaniu wysokości tego wynagrodzenia (jego zawyżenia) powoduje obowiązek skorygowania in minus. Strony transakcji mają tego świadomość. Klient poprzez złożenie zamówienia o określonych parametrach wie, że otrzymawszy błędną fakturę, powinien dostać od Spółki korektę in minus. Spółka wystawiwszy błędną fakturę wie, że powinna wystawić korektę in minus. Na moment złożenia zamówienia uzgodnione zostają zatem warunki transakcji, w tym również ewentualna konieczność wystawienia korekty, w sytuacji, w której wystawiona byłaby faktura z błędami w wynagrodzeniu (skutkująca jego zawyżeniem).

Należy podkreślić, że klient już w momencie złożenia zamówienia jest w posiadaniu informacji o określonych parametrach na jakich będzie zawarta transakcja sprzedaży, w tym wartość wynagrodzenia należnego na rzecz Spółki, a otrzymując błędną fakturę od Spółki posiada wiedzę, że powinien otrzymać od Spółki fakturę korygującą „in minus”. Opisane dokumenty sprzedażowe, które określają warunki transakcji takie jak np. rodzaj towaru/usługi, ilość, cena, warunki dostawy, datę dostawy lub wykonania usługi, itp. potwierdzają zatem fakt, że klient ma świadomość o zaistniałej pomyłce, zaś sama faktura korygująca będzie stanowić potwierdzenie uzgodnienia tych warunków. W związku z powyższym, klient w przypadku zawyżenia wynagrodzenia należnego Spółce za transakcje sprzedaży na fakturze pierwotnej ma świadomość, że wartość transakcji odbiega od tych, które powinny być wykazane na fakturze, zaś wystawienie faktury korygującej w tym przypadku potwierdza uzgodnienie warunków korekty.

Dokumenty sprzedażowe w opisanej sytuacji stanowić będą dokumentację, o której mowa w art. 29a ust. 13 w zw. z art. 29a ust. 14 ustawy i której posiadanie uprawnia Spółkę do obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku VAT w związku z wystawieniem faktury korygującej do faktury zawierającej błędy wynikające z oczywistej omyłki.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za **prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.