Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB14511.830.2016.1.WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-11-29
Teza: Czy odszkodowanie otrzymane przez Spółkę za utracone korzyści w związku z opóźnieniem oddania nowej linii produkcyjnej przez generalnego dostawcę stanowi - u wspólnika (osoby fizycznej) spółki jawnej - przychód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63 a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: korzyści-korzyści utracone (lucrum cessans); odszkodowania; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 września 2016 r. r. (data wpływu 3 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od podatku dochodowego otrzymanego odszkodowania za utracone korzyści – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2016 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od podatku dochodowego otrzymanego odszkodowania za utracone korzyści.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni osiąga jako osoba fizyczna dochody z tytułu udziałów w spółce jawnej. Spółka jawna, zajmuje się produkcją i sprzedażą włókniny puszystej oraz odzieży roboczej i ochronnej produkowanych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w oparciu o zezwolenie wydane dnia 8 marca 2013 r. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 63a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnione są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 5a-5c, uzyskane z działalności prowadzonej na terenie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust.1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. nr 42, poz. 274, z 2008 r. Nr 118, poz.746 oraz z 2009 r. Nr 18 poz.97 ), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie niniejszego zezwolenia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Zgodnie z wydanym zezwoleniem na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE Spółka miała ponieść na terenie strefy nakłady inwestycyjne w określonej w zezwoleniu wysokości. Pomoc publiczna udzielona została Spółce w formie zwolnień podatkowych i stanowi pomoc regionalną z tytułu kosztów nowej inwestycji. Od 2013 roku Spółka prowadziła na terenie strefy inwestycję budowy nowej hali produkcyjnej. W roku 2015 została zawarta umowa z generalnym dostawcą maszyn stanowiących jako całość kompletną linię produkcyjną, służącą do produkcji włókniny puszystej. W umowie określono między innymi termin dostarczenia i uruchomienia linii produkcyjnej oraz podpisanie protokołu jej odbioru. Dostawca linii produkcyjnej nie wywiązał się jednak z umówionego terminu i nowa linia produkcyjna została oddana z dwumiesięcznym opóźnieniem. Dostawca linii produkcyjnej, zgodnie z zapisami umowy, został obciążony przez Spółkę notą księgową z tytułu zapłaty odszkodowania. Z powodu odmowy przyjęcia noty obciążeniowej Spółka przekazała sprawę do Sądu. Wyrokiem sądowym uzyskano nakaz zapłaty przez dostawcę linii produkcyjnej na rzecz Spółki, odszkodowania stanowiącego rekompensatę utraconych korzyści w związku z dwumiesięcznym opóźnieniem uruchomienia linii produkcyjnej do produkcji włókniny puszystej.

Z powodu opóźnienia oddania nowej linii do produkcji włókniny puszystej Spółka, aby zrealizować zamówienia na włókninę puszystą od swoich odbiorców, musiała zakupić odpowiednią jej ilość od dostawców zewnętrznych. Spółka od roku 2013 zajmowała się sprzedażą włókniny puszystej, którą nabywała od zewnętrznych dostawców. Ponieważ Spółka pozostaje w stałych stosunkach gospodarczych z licznymi odbiorcami tejże włókniny, chciała sama ją produkować w swym zakładzie produkcyjnym na terenie strefy. Spółka tę samą ilość zakupionej włókniny mogła wyprodukować po znacznie niższym koszcie. Co więcej nowa linia produkcyjna stwarzała możliwości poszukiwania nowych odbiorców wśród licznych w Polsce przedsiębiorstw zajmujących się produkcją mebli.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy odszkodowanie otrzymane przez Spółkę za utracone korzyści w związku z opóźnieniem oddania nowej linii produkcyjnej przez generalnego dostawcę stanowi - u wspólnika (osoby fizycznej) spółki jawnej - przychód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63 a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zapisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymane przez Spółkę odszkodowanie wypłacone przez dostawcę linii produkcyjnej zgodne z zapisami umowy i stanowiące rekompensatę utraconych korzyści w związku z majątkiem położonym na terenie strefy ekonomicznej, który służy celom prowadzonej produkcji na terenie strefy, stanowić będzie przychody strefowe.

Wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych jest każdy dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy, na podstawie zezwolenia. Zezwolenie dotyczy także dochodów związanych z działalnością pomocniczą, niezbędną do realizacji podstawowego zakresu działalności. Zakres działalności pomocniczej nie jest zdefiniowany w zezwoleniu, dlatego też Spółka uważa, że należy go interpretować jako wszelkie działania/zdarzenia, które pozostają w związku z działalnością podstawową lub są jej wynikiem. Art. 21 ust. 1 pkt 63 a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych są dochody, z zastrzeżeniem ust. 5a-5c, uzyskane z działalności prowadzone na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust.1 ustawy z dnia 20 października 1994r. o specjalnych strefach ekonomicznych. Wspomniany przepis prawny nie wprowadza ograniczenia zwolnienia jedynie do dochodów uzyskanych ze sprzedaży produktów wytworzonych na terenie strefy, lecz wskazują, że zwolnieniem objęte są dochody uzyskane w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy na podstawie zezwolenia. Spółka kierując się zasadami racjonalności i minimalizacji strat zabezpieczyła się zawierając umowę z dostawcą linii produkcyjnej służącej do produkcji włókniny puszystej. Gdyby linia produkcyjna została oddana w terminie przewidzianym w umowie, Spółka nie poniosłaby dodatkowych kosztów związanych z zakupem włókniny od dostawców zewnętrznych celem zrealizowania zamówień od swoich kluczowych odbiorców, tylko wyprodukowałaby tę włókninę we własnym zakładzie produkcyjnym zlokalizowanym na terenie strefy.

Reasumując, na rezultat podatkowy Spółki, prowadzącej działalność na terenie SSE na podstawie zezwolenia składają się również rekompensaty za utracone korzyści w związku z działalnością produkcyjną i majątkiem służącym tej działalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Specjalne strefy ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 282).

Na mocy art. 12 ust. 1 ww. ustawy, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

Podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem” (art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 5a-5c, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274, z 2008 r. Nr 118, poz. 746 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie niniejszego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Równocześnie art. 21 ust. 5a ww. ustawy stanowi, że zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 63a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Podkreślenia wymaga fakt, że prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z tej działalności jest wyjątkiem od zasady równości i sprawiedliwości opodatkowania, w związku z tym przepisy dotyczące zwolnień muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową.

Dokonując oceny zakresu zwolnień podatkowych, należy wskazać, że wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Ze zwolnienia nie korzystają również dochody związane z działalnością na terenie strefy bowiem ustawodawca w przepisie ustanawiającym zwolnienie świadomie użył określenia „dochody z działalności” a nie sformułowania „dochody związane z działalnością”. Podobnie w przypadku, gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy, wówczas również dochody z takiej działalności nie będą podlegały zwolnieniu.

Warto podkreślić również, że zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma charakteru podmiotowego. Nie obejmuje ono zatem wszystkich dochodów podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, lecz tylko tych dochodów uzyskanych z działalności prowadzonej w ramach zezwolenia, a więc działalności określonej w tym zezwoleniu.

Z treści wniosku wynika, że Spółka jawna, której Wnioskodawczyni jest wspólnikiem prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, a przedmiotem tej działalności jest produkcja i sprzedaż włókniny puszystej oraz odzieży roboczej i ochronnej.

Zgodnie z wydanym zezwoleniem na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE Spółka miała ponieść na terenie strefy nakłady inwestycyjne w określonej w zezwoleniu wysokości. Pomoc publiczna udzielona została Spółce w formie zwolnień podatkowych i stanowi pomoc regionalną z tytułu kosztów nowej inwestycji. Od 2013 roku Spółka prowadziła na terenie strefy inwestycję budowy nowej hali produkcyjnej. W roku 2015 została zawarta umowa z generalnym dostawcą maszyn stanowiących jako całość kompletną linię produkcyjną, służącą do produkcji włókniny puszystej. W umowie określono między innymi termin dostarczenia i uruchomienia linii produkcyjnej oraz podpisanie protokołu jej odbioru. Dostawca linii produkcyjnej nie wywiązał się jednak z umówionego terminu i nowa linia produkcyjna została oddana z dwumiesięcznym opóźnieniem. Dostawca linii produkcyjnej, zgodnie z zapisami umowy, został obciążony przez Spółkę notą księgową z tytułu zapłaty odszkodowania. Z powodu odmowy przyjęcia noty obciążeniowej Spółka przekazała sprawę do Sądu. Wyrokiem sądowym uzyskano nakaz zapłaty przez dostawcę linii produkcyjnej na rzecz Spółki, odszkodowania stanowiącego rekompensatę utraconych korzyści w związku z dwumiesięcznym opóźnieniem uruchomienia linii produkcyjnej do produkcji włókniny puszystej.

Odszkodowanie stanowiące rekompensatę utraconych korzyści w związku z dwumiesięcznym opóźnieniem uruchomienia linii produkcyjnej do produkcji włókniny puszystej, nie stanowi przychodu podlegającego zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otrzymany przez Spółkę przychód, nie jest następstwem działalności Spółki w zakresie produkcji i sprzedaży włókniny puszystej oraz odzieży roboczej i ochronnej wskazanych w treści zezwolenia, nie stanowi należności uzyskiwanych od kontrahentów, lecz wynika z wyroku Sądu, nakazującego dostawcy linii produkcyjnej do zapłaty przedmiotowego odszkodowania. Nie jest to więc przychód z działalności gospodarczej wykonywanej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Zatem, przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię z tego tytułu nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, przedmiotowe odszkodowanie w całości stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za nieprawidłowe.

Końcowo należy zauważyć, iż ustalając przychód Wnioskodawczyni winna uwzględnić zasady wynikające z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl bowiem art. 8 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.