Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-358/13-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-07-03
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów osobowych przeznaczonych na wynajem
Słowa kluczowe: najem; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 15.04.2013 r. (data wpływu 19.04.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów osobowych przeznaczonych na wynajem – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19.04.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów osobowych przeznaczonych na wynajem.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej: „A.” lub „Spółka”) jest wiodącym producentem i dystrybutorem produktów leczniczych („Produkty”) w Polsce. Przedmiot działalności Spółki zgodnie z KRS obejmuje również m.in. wynajem i dzierżawę samochodów osobowych (PKD 77.11.7) zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności z 2007 r.

Spółka w ramach tej działalności, zamierza zakupić samochody osobowe o masie nie przekraczającej 3,5 tony, które w miesiącu nabycia zostaną wpisane do ewidencji środków trwałych. Następnie zakupione samochody osobowe zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (dalej „Ustawa nowelizująca”) zostaną oddane w odpłatne używanie Spółce powiązanej z Podatkowej Grupy Kapitałowej A. na podstawie umowy leasingu operacyjnego na okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Działalność ta będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca może skorzystać z odliczenia naliczonego podatku VAT w pełnej wysokości od podatku VAT należnego od nabytych samochodów osobowych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b Ustawy nowelizującej, w przypadku gdy nabyte samochody osobowe zostaną oddane do odpłatnego używania na okres nie krótszy niż sześć miesięcy?
2.  Czy po upływie okresu sześciu miesięcy, podczas którego zakupiono samochody osobowe będą przeznaczone wyłącznie do celu oddawania do odpłatnego używania, A. może przeznaczyć ww. pojazdy na inne, pozostałe cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, zachowując przy tym pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ww. pojazdami?

Stanowisko Spółki odnośnie pytania nr 1

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka może odliczyć 100% podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej zakup samochodów osobowych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b Ustawy nowelizującej.

Uzasadnienie do pytania nr 1

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 16, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. zasady odliczenia podatku VAT od nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy.

Na mocy art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), z dniem 1 stycznia 2011 r. zostały uchylone przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast w miejsce art. 1 pkt 12 i pkt 14 ustawy nowelizującej dodano m.in.:

*   przepis art. 86a ust. l-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,

*   przepis art. 88a ustawy o podatku od towarów i usług, określający zasady odliczenia podatku VAT od zakupu paliwa do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., dodane przepisy art. 86a ust. l-10 oraz art. 88a wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia wejścia w życie ww. przepisów, kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów oraz paliw, regulują odpowiednio przepisy art. 3 oraz art. 4 ustawy nowelizującej.

W tym miejscu należy wskazać, iż od dnia 1 stycznia 2013 r., mocą art. 10 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. poz. 1456) w ww. ustawie nowelizującej wprowadzono następujące zmiany:

1.  użyte w art. 3 w ust. 1, w art. 4, w art. 5 oraz w art. 7 wyrazy „31 grudnia 2012 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2013 r.”;
2.  w art. 9 w pkt 2 wyrazy „1 stycznia 2013 r.” zastępuje się wyrazami „1 stycznia 2014 r.”.

Zatem w wyniku wprowadzonych zmian zasady dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów określone w art. 3 ustawy nowelizującej stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r. Natomiast przepisy art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług wchodzą w życie dopiero z dniem 1 stycznia 2014 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca — nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei art. 3 ust. 2 powyższej ustawy stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą — jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, Ustawa nowelizująca gwarantuje możliwość pełnego odliczania podatku VAT naliczonego od podatku VAT należnego od zakupionych przez Wnioskodawcę samochodów osobowych, przeznaczonych wyłącznie do celu oddawania do odpłatnego używania przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Z literalnego brzmienia art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b Ustawy nowelizującej wynika że warunkiem sine qua non skorzystania z możliwości odliczenia naliczonego podatku VAT od należnego podatku VAT jest przeznaczenie przez podatnika pojazdów wyłącznie do celów oddawania w odpłatne używania przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, co oznacza że dla oceny możliwości skorzystania z pełnego odliczenia naliczonego podatku VAT kluczowy jest cel w jakim mają być przeznaczone pojazdy. Istotna jest w tym przypadku intencja nabycia pojazdów osobowych, jeżeli pojazdy mają służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych – oddawaniu w odpłatne użytkowanie (stanowiące rzeczywisty przedmiot działalności Wnioskodawcy) przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy, wówczas odliczenie naliczonego podatku VAT w pełnej wysokości jest prawnie dozwolone. Decydujące jest, aby przeznaczenie samochodu do działalności polegającej na jego oddaniu do odpłatnego używania trwało nie krócej niż sześć miesięcy, a nie aby jedna czynność oddania w odpłatne używania trwała minimum sześć miesięcy.

W przypadku zaistnienia zdarzenia przyszłego, zgodnie z opisem Wnioskodawcy, tj.

1.  gdy zakupione pojazdy osobowe zostaną oddane w odpłatne użytkowanie na okres dłuższy niż sześć miesięcy,
2.  oddawanie w odpłatne użytkowanie stanowi rzeczywisty przedmiot działalności Wnioskodawcy.

W takiej sytuacji, w ocenie Wnioskodawcy, spełnione zostaną przesłanki warunkujące skorzystanie przez Wnioskodawcę z prawa do odliczenia pełnej kwoty naliczonego podatku VAT, na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b Ustawy nowelizującej. Zatem, z uwagi na spełnienie przesłanek, Wnioskodawca może skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w wysokości 100% związanego zakupem ww. samochodów osobowych.

Stanowisko Spółki odnośnie pytania nr 2 br>

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka zachowa pełne prawo do odliczenia podatku VAT w przypadku, gdy po upływie okresu sześciu miesięcy zdecyduje się na przeznaczenie pojazdów także na inne cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Uzasadnienie do pytania nr 2

Zdaniem Spółki, z regulacji zawartych w Ustawie nowelizującej wynika, iż ograniczenie wskazane w art. 3 ust. 1 ww. Ustawy, tj. odliczenie 60% VAT, nie więcej niż 6000 PLN, nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddawanie pojazdów w odpłatne użytkowanie (leasing samochodów osobowych) i pojazdy zostaną przeznaczone wyłącznie na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy (art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b Ustawy nowelizującej). Oznacza to, że po upływie okresu sześciu miesięcy, w którym to czasie pojazdy były przeznaczone wyłącznie do celów oddawania ich w odpłatne używanie, podatnik może przeznaczyć pojazdy także na inne cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, zachowując przy tym pełne prawo do odliczenia podatku w związku z ich nabyciem.

Podsumowując w opinii A. po zakończeniu okresu dzierżawy samochodów osobowych do Spółki z Podatkowej Grupy Kapitałowej A. (trwający nie krócej niż sześć miesięcy) A. będzie uprawniony do wykorzystywania ww. samochodów do celów innych niż dzierżawa, zachowując przy tym pełne prawo do odliczenia podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.