Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-3.4012.23.2018.1.IP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-07
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych i bieżących związanych z funkcjonowaniem cmentarzy komunalnych.
Słowa kluczowe: cmentarze; gmina; inwestycje; inwestycje-wydatki inwestycyjne; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; opłata; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 stycznia 2018 r. (data wpływu 18 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych i bieżących związanych z funkcjonowaniem cmentarzy komunalnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych i bieżących związanych z funkcjonowaniem cmentarzy komunalnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT. Wnioskodawca rozpoczął realizację inwestycji pn. Budowa cmentarza komunalnego (…). Planowany termin zakończenia inwestycji to koniec czerwca 2018 r. W związku z powyższym, Wnioskodawca będzie ponosił wydatki inwestycyjne. Poniesione dotychczas wydatki to koszt wykonania dokumentacji projektowej. Należy podkreślić, że jest to pierwszy etap budowy cmentarza, bowiem w kolejnym etapie będą ponoszone również wydatki inwestycyjne związane z budową infrastruktury na cmentarzu. Dowodami potwierdzającymi ponoszone wydatki będą faktury VAT zawierające dane Wnioskodawcy jako nabywcy towarów i usług niezbędnych do realizacji inwestycji. Cmentarz będzie stanowił środek trwały i zostanie zaewidencjonowany w dokumentach Wnioskodawcy. Gmina jest właścicielem i będzie podmiotem zarządzającym cmentarzem i zamierza pobierać z tego tytułu opłaty za świadczone usługi cmentarne do których należą: 1. opłaty za miejsce pod grób; 2. opłaty za rezerwację na przyszły pochówek; 3. opłaty za czynności administratora przy ekshumacji; 4. opłaty za udostępnienie kolejnego miejsca w grobie istniejącym. Wysokość opłat reguluje Uchwała (…) Rady Gminy (…) z dnia 12 maja 2015 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za korzystanie z cmentarzy komunalnych na terenie Gminy. Operacje z tytułu świadczonych usług cmentarnych Gmina ujmuje w rejestrach sprzedaży i deklaracjach VAT i rozlicza z tego tytułu podatek VAT należny. Gmina ponosić będzie koszty bieżące związane z funkcjonowaniem cmentarza komunalnego takie jak: wywóz nieczystości, koszenie, drobne naprawy czy remonty, itp. udokumentowane również fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę. Są to wydatki niezbędne do prawidłowego funkcjonowania cmentarza i właściwej realizacji zadania własnego Gminy. Na cmentarzu nie będzie możliwości wykonania usług cmentarnych, które nie będą opodatkowane VAT. Stąd też inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych. Inwestycja jest związana z wykonywaniem zadań publicznoprawnych przez Gminę. Cmentarz komunalny ma służyć zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w obszarze cmentarzy gminnych. Sprawy cmentarzy gminnych są zadaniem własnym Gminy nałożonym w drodze ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.) – art. 7 ust. 2 pkt 13. Powyższe zadanie własne gminy ma charakter obowiązkowy – art. 7 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych przez nią wydatków inwestycyjnych związanych z budową cmentarza i bieżących związanych z funkcjonowaniem cmentarzy komunalnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do odliczenia VAT naliczonego od ponoszonych przez niego wydatków inwestycyjnych związanych z budową cmentarza i wydatków bieżących związanych z funkcjonowaniem cmentarzy komunalnych. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Podstawą odliczenia VAT jest wypełnienie łącznie dwóch przesłanek, tj. nabywcą towarów/usług jest podatnik VAT i nabywane towary/usługi pozostają w związku z wykonywaniem przez podatnika czynności opodatkowanych VAT. Gmina wskazuje, że mimo tego, że infrastruktura cmentarza będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych w przyszłości, dla odliczenia VAT ważny jest sam zamiar ich wykonania w związku z prowadzoną inwestycją. Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie zawiera terminu w tym zakresie i nie ogranicza prawa do odliczenia VAT i ostatecznie infrastruktura cmentarza będzie wykorzystywana wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych jakimi będą usługi cmentarne. Zatem spełnione zostały przesłanki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego. Na uwagę i potwierdzenie stanowiska przyjętego przez Wnioskodawcę jest zgodność z podstawową zasadą opodatkowania VAT jaką jest zasada neutralności tego podatku. Zasada ta rozumiana jako stosowanie podatku VAT na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia (odliczenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu). Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca prowadzi inwestycję – budowę cmentarza komunalnego będąc jej właścicielem i pokrywa wydatki ze środków własnych. Wszystkie działania i wydatki związane z budową cmentarza mają na celu realizację zadania publicznego jakim jest udostępnienie miejsc pochówku zmarłych i pobieranie z tego tytułu opłat cmentarnych mających charakter czynności opodatkowanych. Mając powyższe na uwadze, że skoro przedmiotowa inwestycja będzie w przyszłości wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT – zakupy do realizacji inwestycji będą związane z czynnościami opodatkowanymi Gminy. W ocenie Gminy będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z przedmiotową inwestycją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy cmentarzy gminnych (art. 7 ust. 1 pkt 13 ww. ustawy). W myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy, ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 2017 r., poz. 912), utrzymanie cmentarzy komunalnych i zarządzanie nimi należy do właściwych wójtów (burmistrzów, prezydentów miast), na których terenie cmentarz jest położony.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT. Wnioskodawca rozpoczął realizację inwestycji pn. Budowa cmentarza komunalnego (…). Planowany termin zakończenia inwestycji to koniec czerwca 2018 r. W związku z powyższym, Wnioskodawca będzie ponosił wydatki inwestycyjne. Poniesione dotychczas wydatki to koszt wykonania dokumentacji projektowej. Należy podkreślić, że jest to pierwszy etap budowy cmentarza, bowiem w kolejnym etapie będą ponoszone również wydatki inwestycyjne związane z budową infrastruktury na cmentarzu. Dowodami potwierdzającymi ponoszone wydatki będą faktury VAT zawierające dane Wnioskodawcy jako nabywcy towarów i usług niezbędnych do realizacji inwestycji. Cmentarz będzie stanowił środek trwały i zostanie zaewidencjonowany w dokumentach Wnioskodawcy. Gmina jest właścicielem i będzie podmiotem zarządzającym cmentarzem i zamierza pobierać z tego tytułu opłaty za świadczone usługi cmentarne do których należą: 1. opłaty za miejsce pod grób; 2. opłaty za rezerwację na przyszły pochówek; 3. opłaty za czynności administratora przy ekshumacji; 4. opłaty za udostępnienie kolejnego miejsca w grobie istniejącym. Wysokość opłat reguluje Uchwała Rady Gminy w sprawie ustalenia wysokości opłat za korzystanie z cmentarzy komunalnych na terenie Gminy. Operacje z tytułu świadczonych usług cmentarnych Gmina ujmuje w rejestrach sprzedaży i deklaracjach VAT i rozlicza z tego tytułu podatek VAT należny. Gmina ponosić będzie koszty bieżące związane z funkcjonowaniem cmentarza komunalnego takie jak: wywóz nieczystości, koszenie, drobne naprawy czy remonty, itp. udokumentowane również fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę. Są to wydatki niezbędne do prawidłowego funkcjonowania cmentarza i właściwej realizacji zadania własnego Gminy. Na cmentarzu nie będzie możliwości wykonania usług cmentarnych, które nie będą opodatkowane VAT. Stąd też inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych. Inwestycja jest związana z wykonywaniem zadań publicznoprawnych przez Gminę. Cmentarz komunalny ma służyć zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w obszarze cmentarzy gminnych. Sprawy cmentarzy gminnych są zadaniem własnym Gminy nałożonym w drodze ustawy o samorządzie gminnym – art. 7 ust. 2 pkt 13. Powyższe zadanie własne Gminy ma charakter obowiązkowy – art. 7 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym.

W związku z tak przedstawionym zdarzeniem przyszłym, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych i bieżących związanych z funkcjonowaniem cmentarzy komunalnych.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Z opisu sprawy wynika, że w związku z realizacją projektu dotyczącego cmentarza komunalnego Zainteresowany będzie ponosił wydatki inwestycyjne. Gmina ponosić będzie również koszty bieżące związane z funkcjonowaniem cmentarza komunalnego takie jak: wywóz nieczystości, koszenie, drobne naprawy czy remonty, itp. udokumentowane również fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę. Dowodami potwierdzającymi ponoszone wydatki będą faktury VAT zawierające dane Wnioskodawcy. Gmina jest właścicielem i będzie podmiotem zarządzającym cmentarzem i zamierza pobierać z tego tytułu opłaty za świadczone usługi cmentarne do których należą: opłaty za miejsce pod grób; opłaty za rezerwację na przyszły pochówek; opłaty za czynności administratora przy ekshumacji; opłaty za udostępnienie kolejnego miejsca w grobie istniejącym. Na cmentarzu nie będzie możliwości wykonania usług cmentarnych, które nie będą opodatkowane VAT. Stąd też inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych.

Mając na uwadze powołane przepisy w kontekście przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą spełnione, ponieważ Gmina będzie działać w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a wydatki inwestycyjne związane z realizacją przedmiotowego projektu oraz bieżące związane z utrzymaniem cmentarza komunalnego – jak wskazał Wnioskodawca – będą związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych przez nią wydatków inwestycyjnych związanych z budową cmentarza i bieżących związanych z funkcjonowaniem cmentarzy komunalnych. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Zainteresowany będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a wydatki inwestycyjne związane z realizacją przedmiotowego projektu oraz bieżące związane z utrzymaniem cmentarza komunalnego będą związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Prawo to będzie jednak przysługiwało Wnioskodawcy pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 88 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako prawidłowe.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tutejszy organ oparł się na informacji wynikającej z opisu sprawy, w szczególności, że na cmentarzu nie będzie możliwości wykonania usług cmentarnych, które nie będą opodatkowane VAT, a inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.