Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/4511-654/15-2/KLK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-11-20
Teza: Czy kwota zapłacona na pokrycie kosztów aplikacji notarialnej pracownika, stanowić będzie koszt uzyskania przychodów dla kancelarii notarialnej (Wnioskodawczyni), na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: aplikacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; kwalifikacje-podnoszenie kwalifikacji; szkolenie; wydatek-wydatki szkoleniowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2015 r. (data wpływu 20 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z odbywaniem przez pracownika aplikacji notarialnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z odbywaniem przez pracownika aplikacji notarialnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi kancelarię notarialną, jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W prowadzonej kancelarii zatrudnia na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony pracownika, będącego jednocześnie od dnia 1 stycznia 2015 r. aplikantem notarialnym Izby Notarialnej w mieście X.

Pracownik ten w ramach stosunku pracy zobowiązany jest między innymi do przygotowania projektów aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia, projektów protokołów walnych zgromadzeń organizacji społecznych, stowarzyszeń, spółdzielni, spółek i innych osób prawnych, udzielania informacji o czynnościach notarialnych, w tym o możliwościach ich dokonania, warunkach, konsekwencjach prawnych oraz wykonywania innych czynności zleconych przez pracodawcę (pod jego kierunkiem i nadzorem).

Wnioskodawczyni zamierza pokrywać koszt aplikacji notarialnej swojego pracownika.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z przedstawionym powyżej zdarzeniem przyszłym kwota zapłacona przez Wnioskodawczynię jako pracodawcę, na pokrycie kosztów aplikacji notarialnej pracownika, określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości opłaty rocznej wnoszonej przez aplikantów notarialnych na szkolenie z dnia 9 grudnia 2005 r. stanowi koszt uzyskania przychodów dla kancelarii na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz .U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 cytowanej ustawy.

Wydatek w postaci opłacenia przez Wnioskodawczynię, jako pracodawcę, opłaty za aplikację notarialną pracownika będącego aplikantem stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu powołanego wyżej przepisu.

W świetle stanowiska doktryny oraz orzecznictwa kryterium uznania danego wydatku za koszt uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków:

*   po pierwsze - wydatek taki nie może być powiązany zakresowo z hipotezą art. 23,

*   po drugie - pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym ze źródłem przychodu.

Wnioskodawczyni ustosunkowując się do pierwszego z warunków nadmienia, że art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje katalog kosztów, które nie stanowią wydatku w rozumieniu niniejszej ustawy.

Zdaniem Wnioskodawczyni opisane powyżej zdarzenie nie jest ujęte w katalogu określonym w niniejszym przepisie, a ponieważ ustawodawca wyraźnie zwraca uwagę, że w przepisie tym mowa o wyjątkach - zgodnie z zasadą, że wyjątki nie podlegają wykładni rozszerzającej, Wnioskodawczyni uważa ten warunek za spełniony.

Odnosząc się do drugiego z warunków, Wnioskodawczyni uważa, że ponoszone przez pracodawcę wydatki na szkolenia, dokształcanie i podnoszenie kwalifikacji pracowników mają bezpośredni wpływ na powstanie bądź zwiększenie przychodów prowadzonej kancelarii, a co najmniej stanowią podstawę zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Zdaniem Wnioskodawczyni z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do powstania lub zwiększenia przychodów kancelarii, co związane jest z podnoszeniem przez pracownika poziomu wiedzy prawniczej, co więcej, wydatek ten związany jest nie z ogólnymi kompetencjami pracownika, ale z wiedzą specjalistyczną z zakresu obrotu nieruchomościami, spraw z zakresu prawa rodzinnego, spadkowego, czy prawa spółek, która to wiedza i umiejętności łączą się bezpośrednio z pracą aplikanta w kancelarii notarialnej.

Jako uzasadnienie swojego stanowiska Wnioskodawczyni powołuje:

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach Nr IBPBI/1/415-196/10/ZK z dnia 30 kwietnia 2010 r.,

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach Nr IBPBI/1/415-464/10/KB z dnia 20 lipca 2010 r.,

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach Nr IBPBI/1/4511-87/15/WRz z dnia 22 kwietnia 2015 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle powołanego uregulowania, aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu zaistnieć muszą łącznie trzy warunki:

*   celem poniesienia wydatku (bezpośrednim lub pośrednim) powinno być osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,

*   wydatek ten nie może być wymieniony w zawartym art. 23 ust. 1 ww. ustawy katalogu wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,

*   wydatek musi być prawidłowo udokumentowany.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności gospodarczej, bądź zachowaniem albo zabezpieczeniem tego źródła przychodu każdorazowo spoczywa na podatniku.

Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracownika, w tym poprzez odbywaną przez niego aplikację notarialną, nie są ujęte w negatywnym katalogu zawartym w art. 23 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków nie uważanych za koszty uzyskania przychodów. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów. Dla uzyskania takiego statusu konieczne jest zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem, a celem, jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

Celowość ponoszenia tego rodzaju kosztów przez przedsiębiorcę jest m.in. uzasadniona, wynikającym z przepisów prawa pracy nakazem ułatwiania pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Jednakże, aby wydatki na podnoszenie kwalifikacji pracowniczych w postaci sfinansowania kosztów aplikacji notarialnej pracownika mogły stanowić koszt uzyskania przychodu dla pracodawcy – muszą mieć ścisły związek z zakresem obowiązków pracownika wynikającym ze stosunku pracy oraz charakterem działalności pracodawcy.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni zamierza ponieść wydatki na finansowanie aplikacji notarialnej pracownika swojej kancelarii notarialnej. Aplikacja notarialna umożliwi ww. pracownikowi zdobycie umiejętności i informacji mających istotny wpływ na usprawnienie działania i obsługi klientów oraz poprawienie efektywności pracy pracownika oraz kancelarii. Dodała, że ponoszenie wydatków przez kancelarię notarialną na szkolenie i podnoszenie kwalifikacji pracownika będzie miało związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i wpłynie na powstanie lub zwiększenie przychodów.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że skoro zdobyta przez pracownika - aplikanta notarialnego - wiedza będzie miała odzwierciedlenie w powstaniu lub wzroście przychodu Wnioskodawczyni (np. poprzez wpływ na zakres oraz jakość świadczonych przez Jej kancelarię usług), to wydatki związane z aplikacją notarialną pracownika mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Pamiętać przy tym należy, że to na Wnioskodawczyni, jako odnoszącej korzyść z faktu zaliczenia ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodów, ciążyć będą obowiązki wykazania, że wydatki te będą miały związek z prowadzoną przez Nią działalnością gospodarczą oraz ich właściwego udokumentowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.