Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.400.2025.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Przychód uzyskany ze zbycia wierzytelności (faktoring)
powinien być rozpoznany jako przychód opodatkowany na
zasadach ogólnych, oraz na potrzebę ustalenia klucza alokacji
kosztów przypisany do przychodów opodatkowanych.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
faktoring
faktoring-faktor
kontrahent
koszt
przychód
transakcja
umowa-umowa faktoringu
wierzytelność
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Proporcjonalne
przypisywanie kosztów do źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
1

z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką (...) i od (...) 2023 r. posiada status podatnika podatku
    dochodowego od osób prawnych (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”). Wnioskodawca
    podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    W ramach swojej działalności operacyjnej Spółka prowadzi produkcję (...) pod marką
    własną oraz (...) pod markami klienta (...). Poza działalnością produkcyjną, Spółka prowadzi
    również działalność handlową. Spółka prowadzi działalność poprzez sprzedaż hurtową,
    gdzie jej produkty sprzedawane są do poszczególnych kontrahentów, którzy następnie
    dystrybuują produkty Spółki do konsumentów. Sprzedaż ta jest realizowana zarówno do
    kontrahentów z Polski, jak również z zagranicy.
    W celu dostosowania się do dynamicznie zmieniających się warunków rynkowych oraz
    utrzymania konkurencyjnej pozycji wobec innych podmiotów obecnych na rynku, Spółka
    zdecydowała się na realizację przedsięwzięć gospodarczych ukierunkowanych na
    zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego przedsiębiorstwa. Inwestycje te zostały
    objęte decyzją o wsparciu na realizację nowej inwestycji nr (...) z (...) 2020 r. (dalej: „Decyzja
    1”) oraz decyzją o wsparciu na realizację nowej inwestycji nr (...) z (...) 2021 r. (dalej
    „Decyzja 2”, dalej łącznie: „Decyzje”), które obejmują działalność gospodarczą polegającą
    głównie na wytwarzaniu (...) (m.in. (...)). Na mocy wskazanych Decyzji 1 i 2, Spółka korzysta
    ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia
    15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278
    ze zm.). W związku z rozwojem działalności i stale rosnącym zapotrzebowaniem na
    zwiększanie mocy produkcyjnych, Spółka pozyskała kolejne decyzje o wsparciu, tj. decyzję
    o wsparciu nr (...) z dnia (...) 2023 r., decyzję o wsparciu nr (...) z dnia (...) 20204 r. oraz
    decyzję nr (...) z dnia (...) 2024 r. i planuje pozyskać kolejne, z których będzie korzystać w
    przyszłości.
    W związku z działalnością gospodarczą wykonywaną na podstawie Decyzji, Spółka posiada
    liczne wierzytelności od kontrahentów z różnym terminem płatności, powstałe z tytułu
    zbycia na ich rzecz towarów (dalej: „Transakcje Pierwotne”). Transakcje pierwotne
    zawierane są w ramach podstawowej działalności Spółki (objętej Decyzjami) i generują
    dochód zwolniony z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP.
    Spółka zawarła umowy faktoringu z podmiotami zewnętrznymi (dalej: „Umowa”,
    „Umowy”). Pierwszą Umowę Spółka zawarła w 2017 roku. Ponadto, Spółka nie wyklucza
    zawarcia kolejnych umów faktoringu w przyszłości. Zawarcie umów faktoringowych
    wynika bezpośrednio z faktu prowadzenia działalności operacyjnej (produkcyjnej) objętej

    Decyzjami a samo zbywanie wierzytelności nie stanowi dla Spółki odrębnego rodzaju
    działalności. Innymi słowy, gdyby nie fakt prowadzenia działalności podstawowej, Spółka
    nie zawierałaby umów faktoringu i nie dokonywała zbycia wierzytelności (ponieważ
    wierzytelności te w ogóle by nie powstały).
    W ramach wykonania Umów, Spółce będą przysługiwały wierzytelności z tytułu sprzedaży
    wyrobów wytworzonych przez Spółkę w związku z działalnością Spółki podlegającą
    zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP (dalej:
    „Wierzytelność z Transakcji pierwotnej”, „Wierzytelność”) wobec odbiorców końcowych
    (dalej: „Kontrahenci”). Z uwagi jednak na zbycie ww. Wierzytelności z Transakcji
    pierwotnych na podstawie Umów na rzecz podmiotów trzecich (dalej: „Faktor”, „Faktorzy”),
    przedmiotowe Wierzytelności mogą być dochodzone przez te podmioty. W zamian za
    świadczone usługi Faktorzy będą pobierać od Spółki wynagrodzenie, przy czym będą
    składały się na nie prowizje, odsetki oraz opłaty administracyjne (dalej: „Wynagrodzenie”).
    Należy podkreślić, że zawarte Umowy dotyczą konkretnych Kontrahentów Spółki
    wskazanych w Umowie a nie poszczególnych transakcji. Oznacza to, że od momentu
    zawarcia umowy, wszystkie Wierzytelności występujące w Spółce wobec Kontrahenta
    wskazanego w umowie, są zbywane na rzecz Faktora w ramach zawartej Umowy.
    Faktoring Wierzytelności w ramach zawartych Umów polega na dokonaniu przez Spółkę
    na konkretnego Faktora cesji wierzytelności pochodzących z faktur, wystawionych w
    związku z odpłatnym zbyciem wyrobów.
    Zawarte Umowy pozwalają na zwiększenie stabilności finansowej oraz szybsze pozyskanie
    środków umożliwiających prawidłowe funkcjonowanie przedsiębiorstwa w ramach
    działalności objętej Decyzjami (tj. regulowanie podstawowych zobowiązań związanych z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym zobowiązań handlowych,
    publicznoprawnych i przede wszystkim zobowiązań pracowniczych). Spółka zawiera
    umowy z dużymi sieciami handlowymi, a współpraca z tego typu podmiotami wiąże się z
    długimi terminami płatności. Dzięki zawartym Umowom, Spółka jest w stanie w
    stosunkowo krótkim czasie pozyskać środki pieniężne z tytułu przysługujących jej wobec
    Kontrahentów Wierzytelności, objętych Umowami.
    Wszystkie Wierzytelności z Transakcji pierwotnej, które przysługują Spółce wobec
    Kontrahenta, którego dotyczy dana Umowa, podlegają cesji na rzecz Faktora.
    Wierzytelności, które są objęte Umowami, można podzielić na:
    1. finansowane - w przypadku których, na wniosek zgłoszony Faktorowi, Spółka
      otrzymuje od Faktora zaliczkę (w wysokości i w sposób ustalony w umowie), przed
      terminem wymagalności faktury, a następnie, po dokonaniu spłaty przez Kontrahenta,
      otrzymuje część niefinansowaną, przykładowo, jeżeli zaliczka określona w umowie
      wynosi 90%, Spółka otrzymuje na wniosek zgłoszony Faktorowi kwotę stanowiącą 90%
      ceny Wierzytelności, a pozostałe 10% ceny Wierzytelności otrzymuje już po dokonaniu
      spłaty przez Kontrahenta.
    2. niefinansowane - w przypadku których Faktor wypłaca Spółce cenę Wierzytelności,
      dopiero po uzyskaniu spłaty od Kontrahenta.
    Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że na moment złożenia wniosku, większość
    Wierzytelności w ramach zawartych Umów stanowią Wierzytelności niefinansowane i z
    uwagi na dość dobra sytuację finansową, Spółka przewiduje, że proporcja ta zostanie
    zachowana również w przyszłości. Spółka wskazuje jednak, że zawarte przez nią Umowy
    pozwalają jej, w razie potrzeby, na pozyskanie niemal natychmiastowo finansowania od
    Faktora z tytułu zbytych Wierzytelności, w formie zaliczki. Taki model działania jest
    szczególnie istotny dla Spółki bowiem gwarantuje jej płynność finansową i możliwość
    natychmiastowego pozyskania finansowania zależenie od potrzeb, niezależnie od tego,
    jaki termin płatności ma dany Kontrahent i czy reguluje on swoje zobowiązania na czas czy
    też nie.

    Należy jednak podkreślić, że niezależnie od tego, czy ostatecznie Wierzytelność będzie
    finansowana, czy niefinansowana – wszystkie Wierzytelności z Transakcji pierwotnej, które
    przysługują Spółce wobec Kontrahenta, którego dotyczy dana Umowa, podlegają cesji na
    rzecz Faktora (tzn. w odniesieniu do każdej z omawianych wierzytelności dochodzi do jej
    faktycznego zbycia na rzecz Faktora).
    Cena sprzedaży płatna przez Faktora tytułem nabycia wierzytelności wynosi wartość
    nominalną wierzytelności brutto, tj. obejmuje podatek VAT, jeżeli Wierzytelność powstała
    w wyniku sprzedaży dokonanej przez Spółkę, uprzednio obciążonej podatkiem VAT.
    Wraz z zawarciem Umowy Faktor nabywa Wierzytelność Spółki wobec jej klienta,
    natomiast Spółka - należność od Faktora w takiej samej kwocie. Ponadto, dla Spółki
    powstaje również obowiązek zapłaty Wynagrodzenia na rzecz Faktora z tytułu
    świadczonych usług faktoringu (prowizje, odsetki itp.).
    Jednocześnie z uwagi na konieczność sprawnego zaspokojenia wzajemnych roszczeń,
    rozliczenia (zapłata Wynagrodzenia) między Spółką a Faktorem z tytułu świadczonych
    usług faktoringu może sprowadzać się do:
    1) umorzenia wzajemnych wierzytelności do wysokości roszczenia pieniężnego
    opiewającego na niższą kwotę albo
    2) dokonania przez Spółkę zapłaty wartości roszczenia pieniężnego Faktora, czyli
    uiszczenia Wynagrodzenia na jego rzecz.
    W efekcie Spółka może otrzymać od Faktora kwotę opiewającą na cenę zbytych przez nią
    wierzytelności, odpowiadającej cenie zbytych przez nią wyrobów (tj. wartość brutto
    zbywanej wierzytelności) albo tę kwotę pomniejszoną o wartość Wynagrodzenia
    należnego Faktorowi za nabyte usługi faktoringu.
    Zgodnie z interpretacją ogólną Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 15
    lutego 2021 r. nr DD5.8201.11.2020 (dalej: „Interpretacja ogólna”), w sprawie zasad
    ustalania wysokości kosztów uzyskania przychodu przy zbyciu wierzytelności własnych w
    ramach umowy faktoringu, Wnioskodawca rozpoznaje przychody i koszty z tytułu umów
    faktoringu w tzw. „szyku rozwartym”, czyli wykazuje odpowiednio przychody i koszty z
    tytułu zbycia wierzytelności, odrębnie od przychodów i kosztów z tytułu Transakcji
    Pierwotnej.
    Jednocześnie Wnioskodawca zwraca uwagę, że dla Spółki została wydana uprzednio
    interpretacja indywidualna z 15 stycznia 2025 roku, znak: 0111-KDIB1-3.4010.809.2024.1.
    DW, która również dotyczyła oceny, czy przychody i koszty powstałe w ramach umów
    faktoringu opisanych w stanie faktycznym, zawartych przez Spółkę jako faktoranta,
    dotyczące wierzytelności powstałych w związku z działalnością Spółki podlegającą
    zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, należy przypisać do działalności
    opodatkowanej, a nie do źródła, z którego powstała wierzytelność będąca przedmiotem
    umów faktoringu, tj. działalności podlegającej zwolnieniu oraz klucza alokacji kosztów.
    Niemniej z uwagi na to, że stan faktyczny, opisany we wniosku o wydanie poprzedniej
    interpretacji nie został przez Spółkę, w jej opinii, opisany wystarczająco szczegółowo i
    mając na uwadze, że prawidłowość rozliczeń podatkowych stanowi dla Spółki priorytet,
    Spółka ponownie składa wniosek w tym zakresie.
    Pytania
    1. Czy przychody i koszty powstałe w ramach umów faktoringu opisanych w stanie
      faktycznym, zawartych przez Spółkę jako faktoranta, dotyczące wierzytelności
      powstałych w związku z działalnością Spółki podlegającą zwolnieniu na podstawie art.
      17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, należy przypisać do działalności opodatkowanej, a nie do
      źródła, z którego powstała wierzytelność będąca przedmiotem umów faktoringu, tj.
      działalności podlegającej zwolnieniu?

    2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1: Czy na potrzeby ustalenia klucza
      alokacji kosztów, w przypadku których nie jest możliwe przypisanie ich do źródła
      przychodów (tzw. koszty wspólne), zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 15 ust. 2-2a
      UPDOP, przychody powstałe w ramach umów faktoringu opisanych w stanie
      faktycznym będą zaliczane do przychodów opodatkowanych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    W ocenie Wnioskodawcy, przychody i koszty powstałe w ramach umów faktoringu
    opisanych w stanie faktycznym, zawartych przez Spółkę jako faktoranta, dotyczące
    wierzytelności powstałych w związku z działalnością Spółki podlegającą zwolnieniu z
    podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, należy przypisać do
    działalności opodatkowanej, a nie do źródła, z którego powstała wierzytelność będąca
    przedmiotem umów faktoringu, tj. działalności podlegającej zwolnieniu.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    W ocenie Wnioskodawcy, skoro przychody powstałe w ramach umów faktoringu
    opisanych w stanie faktycznym należy przypisać do działalności opodatkowanej, również
    na potrzeby ustalenia klucza alokacji kosztów, w przypadku których nie jest możliwe
    przypisanie ich do źródła przychodów (tzw. koszty wspólne), zgodnie z zasadami
    wyrażonymi w art. 15 ust. 2-2a UPDOP, przychody te będą zaliczane do przychodów
    opodatkowanych (co oznacza, że na potrzeby obliczenia proporcji, która służyć będzie
    podziałowi kosztów wspólnych, nie dających się przypisać do działalności zwolnionej bądź
    opodatkowanej, przychody te stanowić będą część „ogólnej kwoty przychodów”, o której
    mowa w art. 15 ust. 2 UPDOP, natomiast nie będą stanowiły dochodów, które, zgodnie z
    art. 15 ust. 2 i 2a UPDOP „nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są
    zwolnione z podatku dochodowego”).
    Uzasadnienie Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 UPDOP: Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są
    w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPDOP: Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest
    dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu
    osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art.
    22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Art. 7 ust. 2 UPDOP wskazuje, że: Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art.
    11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy
    przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta
    w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało określne w art. 12 UPDOP. Jak wskazano powyżej,
    przychodami będą w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym
    również różnice kursowe.
    Natomiast, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP: Wolne od podatku są dochody
    podatników, z zastrzeżeniem ust. 4- 6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji
    nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja
    2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2023 r. poz. 74, 1688 i 2005), i uzyskane
    na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej
    udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej
    dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy
    w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Stosownie do art. 17 ust. 4 UPDOP: Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt
    34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z

    działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
    dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o
    wsparciu.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 UPDOP: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    Zgodnie z powyższym, wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków
    enumeratywnie wymienionych w art. 16 UPDOP, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami,
    w tym służą zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 459 ze zm., dalej: „UWNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla
    przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 UWNI: Wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej
    „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach
    określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo
    w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 lit. a UWNI: Użyte w ustawie określenie „nowa inwestycja”
    oznacza m.in. inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne
    związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego
    zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio
    nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego
    istniejącego zakładu.
    Zgodnie z art. 13 ust. 8 UWNI: Rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na
    podstawie decyzji o wsparciu ma zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której
    rozpoczęto inwestycję, w oparciu o którą jest prowadzona działalność gospodarcza.
    Zatem, zakres wsparcia stanowiącego pomoc publiczną, udzielanego w postaci zwolnienia
    podatkowego, determinuje zakres oraz sposób stosowania przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34a
    UPDOP.
    Mając na uwadze powyższe, zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    34a UPDOP podlega dochód z nowej inwestycji, rozumiany jako dochód osiągnięty z
    wyodrębnionego zespołu składników majątku składających się na nową inwestycję. Aby
    dany dochód korzystał ze zwolnienia z opodatkowania musi być uzyskany z działalności:
    - prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu,
    - prowadzonej na podstawie wydanej decyzji o wsparciu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie decyzji o
    wsparciu i stosowanie zwolnienia dochodów pochodzących z tej działalności stanowi
    wyjątek od zasady opodatkowania dochodu, w związku z tym przepisy dotyczące
    zwolnienia powinny być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową. Biorąc
    pod uwagę powyższe, dokonując oceny zakresu zwolnienia podatkowego, należy
    uwzględnić, że wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód
    uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w decyzji o wsparciu i
    uzyskany na terenie określonym w tej decyzji. Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności
    gospodarczej nie jest wymieniony w decyzji o wsparciu, to dochód z takiej działalności nie
    podlega zwolnieniu.
    Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 6 marca 2020 r., dotyczącymi sposobu
    ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego

    z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z
    dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (str. 35): Nie wszystkie rodzaje
    przychodów uzyskiwanych przez podatników realizujących nowe inwestycje na podstawie
    decyzji o wsparciu stanowią przychody, z których dochód podlega zwolnieniu z
    opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT i art. 21 ust. 1 pkt 63b
    ustawy o PIT. Omawianym zwolnieniem podatkowym są objęte wyłącznie dochody
    osiągane przez podatnika na podstawie decyzji o wsparciu w zakresie realizacji inwestycji
    określonej tą decyzją. Decyzja o wsparciu powinna wskazywać (identyfikować) działalność
    gospodarczą w ramach której realizowana jest, określona w tej decyzji, nowa inwestycja.
    Niewłaściwym zatem jest wskazywanie wszystkich rodzajów działalności, wykonywanych
    przez przedsiębiorcę.
    Dochód zwolniony to dochód, który stanowi nieodłączne (niedające się uniknąć ze
    względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności gospodarczej. Dochodem
    uzyskiwanym bezpośrednio z prowadzonej działalności są dochody w postaci należności
    uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów czynności
    objęty jest zakresem decyzji o wsparciu. W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że
    zawarcie umów faktoringu opisanych w stanie faktycznym było odrębną decyzją
    biznesową, podjętą w celu poprawy stabilności finansowej oraz szybszego pozyskania
    środków umożliwiających prawidłowe funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Spółka nie miała
    obowiązku zawarcia opisanych we wniosków umów faktoringu, w związku z czym dochód
    uzyskiwany przez Spółkę z tego tytułu nie stanowi nieodłącznego następstwa prowadzenia
    działalności gospodarczej objętej decyzją o wsparciu.
    Powołane powyżej argumenty, zdaniem Wnioskodawcy wskazują, że dochód uzyskany z
    tytułu osiągniętego przez Spółkę przychodu czy poniesionego kosztu w ramach zawartych
    umów faktoringu, nie będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 34a UPDOP, mimo że Wierzytelności objęte tymi umowami powstały w związku z
    działalnością Spółki podlegającą zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych.
    Zatem, przychody i koszty z tytułu rozliczenia transakcji umów faktoringu dotyczących
    Wierzytelności nie wpływają na ustalenie dochodu podlegającego zwolnieniu z
    opodatkowania z tytułu prowadzenia działalności na podstawie posiadanych Decyzji, a w
    związku z tym powinny podlegać zaliczaniu do działalności Spółki niepodlegającej
    zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, przychody i koszty powstałe w
    ramach umów faktoringu opisanych w stanie faktycznym, dotyczące wierzytelności
    powstałych w związku z działalnością Spółki podlegającą zwolnieniu z podatku
    dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, należy przypisać do działalności
    opodatkowanej, a nie do źródła, z którego powstała wierzytelność będąca przedmiotem
    umów faktoringu, tj. działalności podlegającej zwolnieniu.
    Stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę zostało zaaprobowane przez organy
    interpretacyjne w następujących interpretacjach indywidualnych:
    - Interpretacja z 15 stycznia 2025 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.809.2024.1.DW, w której
      organ zgodził się ze Spółką (odstępując przy tym od uzasadnienia), że: przychody i
      koszty powstałe w ramach umów faktoringu opisanych w stanie faktycznym,
      zawartych przez Spółkę jako faktoranta, dotyczące wierzytelności powstałych w
      związku z działalnością Spółki podlegającą zwolnieniu z podatku dochodowego na
      podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, należy przypisać do działalności
      opodatkowanej, a nie do źródła, z którego powstała wierzytelność będąca
      przedmiotem umów faktoringu, tj. działalności podlegającej zwolnieniu.
    - Interpretacja z 9 czerwca 2022 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.167.2022.1.JKU, w której
      organ wskazał: Tym samym, należy uznać, że jeżeli Spółka uzyska przychód z tytułu
      umów faktoringu dotyczących wierzytelności, który nie stanowi przychodu z
      działalności wymienionej w zezwoleniu/decyzji o wsparciu, to dochód z tego tytułu nie

      będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.
      p. Powyższe analogicznie dotyczyć będzie również działalności objętej decyzją o
      wsparciu wskazanej w treści art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p.;
    - Interpretacja z 13 stycznia 2023 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.187.2022.1.KS, w której
      organ wskazał: (...) przychody z tytułu rozliczenia transakcji umów sprzedaży
      wierzytelności nie wpływają na ustalenie dochodu podlegającego zwolnieniu z
      opodatkowania z tytułu prowadzenia działalności na podstawie posiadanego
      zezwolenia. W związku z tym, koszty powinny podlegać zaliczaniu do działalności
      Spółki niepodlegającej zwolnieniu z opodatkowania CIT. Zgodzić należy się z Państwa
      argumentacją, że skoro zakres zezwolenia wydanego na rzecz Spółki nie obejmuje
      obrotu wierzytelnościami, to przychód rozpoznany przez Spółkę z tytułu otrzymania
      ceny sprzedaży wierzytelności od Faktora nie może podlegać zaliczeniu do działalności
      Spółki objętej zwolnieniem.
    - Interpretacja z 28 lutego 2024 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.781.2023.1.DW, w której
      organ wskazał: Zbycie wierzytelności podmiotowi trzeciemu nie jest związane z
      transakcją zawartą między wierzycielem a jego dłużnikiem - jest odrębnym
      zdarzeniem gospodarczym. Zbycie wierzytelności nie prowadzi do spłaty tej
      wierzytelności przez dłużnika, ponieważ ten w dalszym ciągu nie uregulował swojego
      zobowiązania, tylko po zbyciu tej wierzytelności, jest on zobowiązany wobec innego
      podmiotu. Zatem, przychody z tytułu rozliczenia transakcji umów faktoringu
      dotyczących wierzytelności nie wpływają na ustalenie dochodu podlegającego
      zwolnieniu z opodatkowania z tytułu prowadzenia działalności na podstawie
      posiadanego zezwolenia, a w związku z tym powinny podlegać zaliczaniu do
      działalności niepodlegającej zwolnieniu z opodatkowania podatkiem CIT. Tym samym,
      należy uznać, że jeżeli uzyskali/uzyskają Państwo przychód/poniosą koszt z tytułu
      zawartych umów faktoringu, to dochód z tego tytułu nie będzie podlegał zwolnieniu z
      opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.
    Ponadto, Wnioskodawca wskazuje również na wspomnianą wcześniej interpretację ogólną
    Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 15 lutego 2021 r. nr DD5.
    8201.11.2020 w sprawie zasad ustalania wysokości kosztów uzyskania przychodu przy
    zbyciu wierzytelności własnych w ramach umowy faktoringu, w której Minister Finansów,
    Funduszy i Polityki Regionalnej przychylił się do stanowiska, iż: odpłatne zbycie przez
    podatnika podatku dochodowego wierzytelności wynikającej z dokonanej wcześniej przez
    takiego podatnika na rzecz podmiotu trzeciego (dłużnika) sprzedaży towarów lub usług
    stanowi odrębną od wskazanej sprzedaży towarów lub usług operację gospodarczą,
    wywołującą po stronie zbywcy wierzytelności skutki w podatku dochodowym w postaci
    wystąpienia przychodu oraz kosztów uzyskania przychodu.
    Skoro dochód uzyskany z tytułu osiągniętego przez Spółkę przychodu czy poniesionego
    kosztu w ramach zawartych umów faktoringu powstaje w wyniku nowej, odrębnej od
    pierwotnej, transakcji zbycia wierzytelności, nie będzie podlegał zwolnieniu z
    opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, mimo że Wierzytelności objęte
    tymi umowami powstały w związku z działalnością Spółki podlegającą zwolnieniu z
    podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzasadnienie Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 UPDOP: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 UPDOP: Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze
    źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty
    związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe
    przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku,

    w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej
    kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2a UPDOP: Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w
    przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część
    dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z
    tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się
    odpowiednio.
    Przepisy art. 15 ust. 2-2a UPDOP ustanawiają zasadę proporcjonalnego podziału
    pośrednich kosztów uzyskania przychodów, których nie można w sposób wyłączny
    przyporządkować do żadnego źródła. Proporcjonalnego podziału dokonuje się w oparciu
    o tzw. klucz przychodowy, który polega na podziale kosztów w takim stosunku, w jakim
    pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 15 ust. 2
    UPDOP ustanawia zasadę proporcjonalnego podziału kosztów pośrednich pomiędzy
    przychody opodatkowane, nieopodatkowane i zwolnione z opodatkowania. Natomiast,
    art. 15 ust. 2a UPDOP reguluje sytuacje, w których w ramach jednego źródła przychodów,
    część kosztów pośrednich alokowana jest do przychodów podlegających opodatkowaniu,
    a część do nieopodatkowanych lub zwolnionych.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że skoro przychody
    powstałe w ramach umów faktoringu opisanych w stanie faktycznym należy przypisać do
    działalności opodatkowanej, niezależnie od tego, że wierzytelności których dotyczą
    powstały w związku z działalnością Spółki, podlegającą zwolnieniu z podatku
    dochodowego, to również na potrzeby ustalenia klucza alokacji kosztów wspólnych,
    zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 15 ust. 2-2a UPDOP, przychody te należy zaliczać
    do przychodów opodatkowanych (co oznacza, że na potrzeby obliczenia proporcji, która
    służyć będzie podziałowi kosztów wspólnych, nie dających się przypisać do działalności
    zwolnionej bądź opodatkowanej, przychody te stanowić będą część „ogólnej kwoty
    przychodów”, o której mowa w art. 15 ust. 2 UPDOP , natomiast nie będą stanowiły
    dochodów, które, zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a UPDOP „nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego”).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.