Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-149/07-2/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-02-11
Teza: Odliczenie podatku naliczonego, wynikającego z faktur za zakup paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu LPG do samochodów osobowych będących towarem handlowym Podatnika.
Słowa kluczowe: handel; odliczenia-odliczenie od podatku; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; samochód; samochód-samochód osobowy; towar-towar handlowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana K. C., przedstawione we wniosku z dnia 06 listopada 2007 r. (data wpływu 12 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem paliw silnikowych do samochodów osobowych będących towarami handlowymi **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem paliw silnikowych do samochodów osobowych będących towarami handlowymi.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na handlu samochodami. Zakupione na terenie UE i Polski pojazdy tankowane są na polskich stacjach benzynowych benzyną, olejem napędowym lub gazem LPG (w zależności od instalacji samochodowej). Dowodem zakupu paliwa jest faktura VAT wystawiona na Podatnika (nabywcę) z zaznaczonym zagranicznym lub polskim numerem rejestracyjnym samochodu (towaru handlowego). Podatnik obniża kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu pojazdów.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy Podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od nabywanych paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów, które stanowią dla Niego towar handlowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 4 pkt 7, w związku z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, Podatnik obniża kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych paliw, wykorzystywanych do napędu samochodów, które stanowią u Niego towar handlowy.

Zgodność powyższego działania z zapisami Ustawy o podatku VAT, zdaje się potwierdzać stanowisko Ministerstwa Finansów, jakie zaprezentowane zostało na stronie internetowej Ministerstwa – „Przepis art. 88 ust. 1 pkt 3, stanowi o braku możliwości odliczenia podatku od paliwa wykorzystywanego do samochodów i pojazdów wymienionych w art. 86 ust. 3. W przepisie tym są wymienione pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, ale przepis ten nie dotyczy wszystkich pojazdów o takiej właśnie dopuszczalnej masie całkowitej. Zakres przedmiotowy samochodów i pojazdów, które objęte są regulacją art. 86 ust. 3 ustawy, jest określony również przez ust. 4 tego artykułu. Przepis art. 86 ust. 4 jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje, że przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy, a zatem nie obejmuje pewnych kategorii pojazdów. Tym samym zakaz odliczenia podatku od paliwa, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 3, nie odnosi się do paliwa wykorzystywanego do pojazdów, których ten przepis nie dotyczy. Oznacza to zatem, że Podatnikowi przysługuje odliczenie podatku od paliwa wykorzystywanego do pojazdów wymienionych w art. 86 ust. 4".

Zainteresowany zaznaczył, iż podobne stanowisko zajął Podkarpacki Urząd Skarbowy, wydając postanowienie z dnia 08 stycznia 2007 r. nr PUS.II/443/112/2006/MWP – „w sytuacji gdy Podatnik nabędzie samochód, o którym mowa w art. 86 ust. 3, tj. samochód osobowy lub inny pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, inny niż określone w ust. 4 pkt 1-6 tego artykułu, z przeznaczeniem do dalszej odprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej lub oddania w odpłatne używanie tego samochodu, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy (art. 86 ust. 4 pkt 7), ma on prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, od nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodu. Samochód ten będzie bowiem traktowany jako towar handlowy i jako taki nie będzie podlegał regulacji przepisu art. 86 ust. 3 ustawy. Zatem w konsekwencji nie będzie miał do niego zastosowania przepis art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy".

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Jak wynika z powyższych regulacji prawnych podstawowym kryterium decydującym o prawie podatnika podatku od towarów i usług do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w cenie towarów i usług, jest wystąpienie związku pomiędzy podatkiem naliczonym przy nabyciu towarów i usług, a wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi.

W przypadku spełnienia przesłanki określonej w art. 86 ust. 1 ww. ustawy kolejnym etapem do ustalenia prawa podatnika do dokonania odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług, będzie stwierdzenie czy wydatek związany z zakupem paliw silnikowych stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Jednakże przepisy ustawy przewidują sytuacje, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, pomimo tego, że spełnione są generalnie przesłanki upoważniającego go do takiego odliczenia. Stosownie do treści art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

W myśl art. 86 ust. 3 ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W tym miejscu należy zauważyć, iż powołany powyżej przepis, zgodnie z art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Cytowany art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy wskazuje wyłączenie od obowiązującej zasady, określonej w art. 86 ust. 3, dotyczącej samochodów (pojazdów), które zostały nabyte w celu dalszej odprzedaży. Zatem zakaz odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 3,5 tony, określony w art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy, nie ma zastosowania w przypadku ww. samochodów osobowych i pojazdów samochodowych zakupionych w celu dalszej odprzedaży.

Odnosząc powyższe przepisy do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, tut. Organ stwierdza, iż w sytuacji, gdy Zainteresowany nabywa samochody, o których mowa w art. 86 ust. 3, tj. samochody osobowe lub inne pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, z przeznaczeniem do dalszej odprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy) – ma On prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, od nabywanych paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu tych samochodów. Pod warunkiem jednak, że wydatki te związane będą z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług oraz będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w myśl przepisów o podatku dochodowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.