Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-242/08/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-03-17
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z tzw. kosztami ogólnymi, tj. np. reklamy, zużycia mediów, najmu lokalu w przypadku korzystania z opodatkowania świadczonych usług metodą marży.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; usługi-usługi hotelarskie; usługi-usługi turystyczne; usługi-usługi własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. , przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2007r. (data wpływu 3 grudnia 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 lutego 2008r. (data wpływu 6 marca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tzw. kosztami ogólnymi, tj. np. reklamy, zużycia mediów, najmu lokalu w przypadku korzystania z opodatkowania świadczonych usług metodą marży - **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tzw. kosztami ogólnymi, tj. np. reklamy, zużycia mediów, najmu lokalu w przypadku korzystania z opodatkowania świadczonych usług metodą marży. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 lutego 2008r. (data wpływu 6 marca 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 19 lutego 2008r., znak: IBPP2/443-336/07/BW, IBPB3/423-107/08/BG

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest osobą prawną, która w ramach swojej działalności gospodarczej oferuje swoim klientom możliwość zarezerwowania usługi hotelowej za pośrednictwem strony internetowej. Klient dokonuje wyboru lokalizacji i standardu poprzez wybór konkretnej placówki i konkretnego pokoju, w którym usługa zostanie wykonana. Po dokonaniu wyboru, klient, za pośrednictwem strony internetowej dokonuje rezerwacji. Z tytułu świadczenia usług Wnioskodawca pobiera od klienta opłatę, na którą składają się należność za usługę hotelową – przekazywana przez podatnika podmiotowi bezpośrednio świadczącemu usługę hotelową oraz prowizja – stanowiąca przychód podatnika. Podatnik dokonuje zapłaty na rzecz podmiotu bezpośrednio świadczącego usługę hotelową dopiero po wykonaniu tej usługi, tzn. po wykorzystaniu rezerwacji przez klienta. Oznacza to, że pieniądze otrzymane przez podatnika w dniu dokonania rezerwacji są przez niego przechowywane czasem nawet kilka miesięcy (kiedy rezerwacja jest dokonana z dużym wyprzedzeniem).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku zastosowania faktury VAT marża podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z tzw. kosztami ogólnymi, tj. np. reklamy, zużycia mediów, najmu lokalu?

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku korzystania z procedury VAT marża przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług stanowiących koszty ogólne, takie jak koszty związane z reklamą i promocją, zużycie mediów, czynsz najmu lokalu itp. Wynika to z art. 88 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz a contario z art. 119 ust. 4, który ogranicza prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie przy nabyciu towarów i usług dla bezpośredniej korzyści turysty. Oczywistym jest bowiem, że ponoszenie wydatków związanych z bieżącym funkcjonowaniem podatnika nie stanowi nabycia towarów i usług dla bezpośredniej korzyści turysty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Ogólna zasada wskazuje, że odliczenie przysługuje w stosunku do podatku naliczonego, który jest bezpośrednio związany z wykonywanymi przez podatnika czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 powoływanej wyżej ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

1.  przypadków, gdy usługi te zostały nabyte przez podatników świadczących usługi turystyki, jeżeli w skład usługi turystyki, opodatkowanej na zasadach innych niż określone w art. 119, wchodzą usługi noclegowe lub gastronomiczne, albo jedne i drugie,
2.  nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że podatnik co do zasady nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku nabycia usług noclegowych i gastronomicznych. Z uwagi na fakt, że w interpretacji z dnia 14 marca 2008r. znak: IBPP2/443-336/07/BW uznano, że do usług świadczonych przez Spółkę nie ma zastosowania szczególna procedura marży określona w art. 119 ustawy o VAT (Wnioskodawca nie świadczy bowiem usług turystyki), a przedmiotowe usługi świadczone przez Wnioskodawcę podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zatem w stosunku do nabywanych przez Wnioskodawcę usług hotelarskich w świetle przepisów art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych usług.

Natomiast w przypadku podatku naliczonego związanego z tzw. kosztami ogólnymi np. reklamy, zużycia mediów, najmu lokalu Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu tych usług, pod warunkiem jednak, że będą one wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a wydatki poniesione w związku z ich nabyciem mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Mając na względzie powyższe, należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług stanowiących koszty ogólne, takie jak koszty związane z reklamą i promocją, zużycie mediów, czynsz najmu lokalu za prawidłowe, jednak podkreślenia wymaga, iż taka ocena stanowiska Wnioskodawcy wynika z faktu, że w interpretacji z dnia 14 marca 2008r. znak: IBPP2/443-336/07/BW uznano, że do usług świadczonych przez Spółkę nie ma zastosowania szczególna procedura marży określona w art. 119 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach informuje, że poruszone w przedmiotowym wniosku kwestie:

*   prawa do rozliczania opisanych we wniosku usług według szczególnej procedury VAT marża,
*   stawki podatku od towarów i usług opodatkowania marży w przypadku rezerwacji hoteli na terytorium kraju, terytorium Wspólnoty i poza terytorium Wspólnoty będą przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

**