Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.486.2025.2.KFK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT przez Gminę od wydatków
poniesionych na realizację Projektu.
Słowa kluczowe: gmina
inwestycje-inwestycje infrastrukturalne
inwestycje-inwestycje w środkach trwałych
inwestycje-wydatki inwestycyjne
odliczenia-prawo do odliczenia
rozporządzenie
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
współczynnik-prewspółczynnik
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
2

celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację projektu pn.: „(...)”.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 września 2025 r. (wpływ
    17 września 2025 r.) oraz pismem z 30 września 2025 r. (wpływ 30 września 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina jest czynnym podatnikiem VAT i realizuje projekt pn.: „(...)”.
    Na realizację Projektu Gmina pozyskała środki z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich.
    Zakres projektu obejmuje następujące zadania:
    1. Zadanie 1,
    2. Zadanie 2,
    3. Zadanie 3,
    4. Zadanie 4.
    Zadania nr 1 i 2 zostały już zrealizowane, natomiast Zadania 3 i 4 zostaną dopiero
    zrealizowane.
    Wydatki inwestycyjne związane z realizacją inwestycji są dokumentowane wystawianymi
    przez dostawców/wykonawców na Gminę fakturami VAT, na których Gmina oznaczona
    jest jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.
    W Gminie nie funkcjonuje jednostka organizacyjna realizująca zadania w zakresie
    gospodarki wodno-ściekowej. Tym zakresem zajmuje się referat w Urzędzie Gminy.
    W zakresie Zadania nr 1, sieć wodociągowa, która powstała w wyniku realizacji
    przedmiotowego zadania, jest wykorzystywana do wykonywania odpłatnych czynności w
    zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Gmina zbudowała sieć wodociągową w
    miejscowościach A. i B., z tym, że w miejscowości A. obecna już była sieć wodociągowa –
    Gmina wymieniła jedynie istniejącą sieć, natomiast w miejscowości B. Gmina wybudowała
    nową sieć od podstaw.
    Sieć w A. dostarcza wodę zarówno dla mieszkańców, jak i do budynku gminnego, zatem
    sieć jest wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych, jak i do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu.
    W miejscowości B. sieć dostarcza wodę tylko na rzecz mieszkańców (sieć wykorzystywana
    jest tylko do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem VAT).

    Gmina miała możliwość wydzielenia wydatków poniesionych na realizację tego Zadania
    poprzez oddzielne fakturowanie przez wykonawców robót wykonanych w miejscowości A.
    i B. Wydatki te były związane tylko i wyłącznie z tymi czynnościami, do których zostały
    przyporządkowane. Istniała możliwość przypisania wydatków poniesionych na realizację
    inwestycji polegającej na zmodernizowaniu sieci wodociągowej w A. w całości do celów
    działalności gospodarczej.
    Dla tego zadania Gmina posiada interpretację indywidualną wydaną na etapie planowania
    realizacji zadania , z której wynika, że Gmina miała prawo do odliczenia podatku VAT
    wydatków poniesionych na sieć w B. w całości, a w A. w oparciu o prewspółczynnik
    wynikający z art. 86 ust. 2a i następne ustawy o VAT.
    W zakresie Zadania nr 2: przedmiotowe zadanie zrealizowane zostało w celu świadczenia
    usług wyłącznie podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT – odpłatne usługi na rzecz
    mieszkańców opodatkowane według stawki VAT wynoszącej 8%.
    W zakresie Zadania nr 3 i 4: przedmiotowe zadania zrealizowane zostaną w celu
    świadczenia usług zarówno podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT – odpłatne
    usługi na rzecz mieszkańców opodatkowane według stawki VAT wynoszącej 8% oraz
    czynności niepodlegających opodatkowaniu – dostawa wody i odbiór ścieków od
    budynków gminnych.
    Gmina stosuje prewspółczynnik dla wydatków związanych z gospodarką wodną w oparciu
    o otrzymaną interpretację indywidualną, natomiast dla wydatków związanych z odbiorem
    ścieków stosuje prewspółczynnik Urzędu Gminy obliczony zgodnie z metodologią
    wynikającą z rozporządzenia Ministra Finansów.
    Pismem z 17 września 2025 r. (wpływ 17 września 2025 r.), uzupełnili Państwo opis
    sprawy, udzielając odpowiedzi na poniższe pytania:
    1. Od jakich wydatków (z realizacją jakich zadań związanych) chcą Państwo dokonać
      odliczenia podatku VAT?
      Odpowiedź: Chodzi o wydatki inwestycyjne związane z poszczególnymi Zadaniami
      opisanymi we wniosku (m.in. od faktur wystawianych przez wykonawców związanych z
      budową poszczególnych sieci).
    2. Czy wydatki objęte zakresem wniosku są bezpośrednio związane z działalnością wodno
      -kanalizacyjną Gminy?
      Odpowiedź: Wydatki objęte zakresem wniosku są bezpośrednio związane z
      działalnością wodno-kanalizacyjną Gminy.
    3. Czy w zakresie realizacji Zadania 1, Zadania 3 i Zadania 4 mają Państwo możliwość
      przypisania poniesionych wydatków do poszczególnych rodzajów czynności, tj. do
      czynności opodatkowanych podatkiem VAT i czynności niepodlegających
      opodatkowaniu podatkiem VAT (dokonania alokacji podatku VAT)?
      Odpowiedź: W zakresie realizacji Zadania 1, Zadania 3 i Zadania 4 Gmina nie ma
      możliwości przypisania poniesionych wydatków do poszczególnych rodzajów
      czynności, tj. do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i czynności
      niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (dokonania alokacji podatku VAT).
    4. Czy będą mieć Państwo możliwość przyporządkowania poniesionych wydatków
      (faktur) osobno do realizacji poszczególnych zadań, tj. odrębnie do Zadania 1 (i w
      ramach tego Zadania oddzielnego fakturowania robót wykonanych w miejscowości A. i
      B.), Zadania 2, Zadania 3 i Zadania 4?
      Odpowiedź: Gmina będzie mieć możliwość przyporządkowania poniesionych
      wydatków (faktur) osobno do realizacji poszczególnych zadań, tj. odrębnie do Zadania
      1 (i w ramach tego Zadania oddzielnego fakturowania robót wykonanych w
      miejscowości A. i B.), Zadania 2, Zadania 3 i Zadania 4.

    5. Za pomocą jakiego prewspółczynnika i jakich danych chcą Państwo dokonywać
      odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację Projektu w zakresie
      Zadania 1 i Zadania 3?
      Odpowiedź: Gmina zamierza dokonywać odliczenia podatku VAT od wydatków
      poniesionych na realizację Projektu w zakresie Zadania 1 i Zadania 3 w oparciu o
      indywidualny prewspółczynnik obliczony dla potrzeb sektora działalności Gminy
      związanego z gospodarką wodną w Gminie (na podstawie zużycia zafakturowanego i
      niezafakturowanego).
    6. W jaki dokładnie sposób wyliczają/zamierzają Państwo wyliczać wskaźnik do odliczeń
      podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację Projektu w zakresie Zadania 1 i
      Zadania 3? Proszę podać wzór, za pomocą którego ustalą Państwo prewspółczynnik
      stosowany do odliczenia podatku VAT od ww. wydatków
      Odpowiedź: Indywidualny prewspółczynnik dla sektora działalności Gminy związanego
      z gospodarką wodną jest obliczany w następujący sposób: w liczniku ujmowana jest
      ilość sprzedanych na podstawie faktur sprzedaży metrów sześciennych wody, w
      mianowniku natomiast ilość pobranej wody ze wszystkich funkcjonujących w Gminie
      wodociągów. Całość mnożona jest przez 100% i zaokrąglana do najbliższej liczby
      całkowitej.
    7. Czy zaproponowana przez Państwa metoda odliczania podatku VAT jest bardziej
      dokładna niż metoda zawarta w rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015
      r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
      usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników? Należy
      szczegółowo opisać metodę i podać wzór.
      Odpowiedź: Zaproponowana przez Gminę metoda odliczania podatku VAT jest
      bardziej dokładna niż metoda zawarta w rozporządzeniu Ministra Finansów z 17
      grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
      towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
      podatników. Indywidualny prewspółczynnik dla sektora działalności Gminy
      związanego z gospodarką wodną jest obliczany w następujący sposób:
      w liczniku ujmowana jest ilość sprzedanych na podstawie faktur sprzedaży metrów
      sześciennych wody, w mianowniku natomiast ilość pobranej wody ze wszystkich
      funkcjonujących w Gminie wodociągów. Całość mnożona jest przez 100% i
      zaokrąglana do najbliższej liczby całkowitej.
      Wzór:
      X = a/b x 100%,
      gdzie:x – to Indywidualny prewspółczynnik dla sektora działalności Gminy związanego
      z gospodarką wodną,
      a – to ilość wody zafakturowanej,
      b – to ilość wody pobranej ze wszystkich wodociągów.
    8. Czy wybrana przez Państwa metoda zagwarantuje bardziej dokładne wyliczenie
      podatku naliczonego związanego z działalnością gospodarczą niż metoda wskazana w
      rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
      zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
      gospodarczej w przypadku niektórych podatników?
      Odpowiedź: Wybrana przez Gminę metoda gwarantuje bardziej dokładne wyliczenie
      podatku naliczonego związanego z działalnością gospodarczą niż metoda wskazana w
      rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
      zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
      gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

    9. Jakie przesłanki potwierdzą Państwa ocenę, że sposób określenia proporcji dla Urzędu
      Gminy wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie
      sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
      działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników, jest mniej
      reprezentatywny od zaproponowanego przez Państwa prewspółczynnika
      indywidualnego?
      Odpowiedź: Gmina wykonuje zarówno czynności komercyjne podlegające VAT (np.
      dostarczanie wody i odbiór ścieków), jak i działania własne jako organu władzy
      publicznej niebędące działalnością gospodarczą. To powoduje konieczność stosowania
      proporcji do rozliczenia VAT. Działalność wodno-kanalizacyjna ma charakter
      komercyjny, realizowana jest na rzecz mieszkańców i przedsiębiorców, co powoduje,
      że generalny wzór z rozporządzenia, odnoszący się do całej działalności jednostki
      samorządu terytorialnego, nie odzwierciedla adekwatnie udziału działań
      opodatkowanych i nieopodatkowanych. Zaproponowany przez Gminę
      prewspółczynnik oparty jest na kluczu ilościowym – stosunku ilości metrów
      sześciennych wody dostarczanej do odbiorców zewnętrznych do całkowitej ilości,
      uwzględniającej także zużycie własne Gminy i cele przeciwpożarowe, mierzone
      dokładnymi urządzeniami pomiarowymi (wodomierze i liczniki). Propozycja
      indywidualnej metody kalkulacji prewspółczynnika jest zgodna z zasadami
      neutralności podatku VAT, zapewnia obiektywne przyporządkowanie podatku
      naliczonego do części związanej z działalnością gospodarczą oraz eliminuje zawyżanie
      czy zaniżanie odliczeń.
    10. Proszę wskazać przesłanki, jakimi kierują się Państwo, uznając, że zaproponowany
      przez Państwa sposób obliczenia proporcji jest/będzie najbardziej reprezentatywny –
      najbardziej odpowiada/będzie odpowiadał specyfice wykonywanej przez Gminę
      działalności oraz dokonywanych przez nią nabyć?
      Odpowiedź: Prewspółczynnik jest dopasowany do konkretnego rodzaju działalności
      Gminy, którą można wyodrębnić w sensie merytorycznym i organizacyjnym (np.
      działalność wodna), a nie ogólnej działalności całej jednostki samorządu
      terytorialnego. Proporcja opiera się na mierzalnych danych, takich jak ilości
      odprowadzanych metrów sześciennych wody, co pozwala na precyzyjne rozdzielenie
      wydatków na działalność opodatkowaną VAT i nieopodatkowaną. Metoda
      odzwierciedla rzeczywiste wykorzystanie nabytych towarów i usług do celów
      działalności gospodarczej, zapewniając obiektywność w ustalaniu prawa do odliczenia
      podatku naliczonego.
    11. Proszę o przedstawienie analizy porównawczej sposobu określenia proporcji
      ustalonego według klucza zaproponowanego przez Państwa oraz wynikającego z ww.
      rozporządzenia Ministra Finansów. Proszę wskazać, z których dokładnie okresów i
      dlaczego przyjmują Państwo dane do wyliczeń.
      Odpowiedź: Porównanie metod odliczeń – dane z roku 2024.
      Prewspółczynnik rozporządzeniowy: 3,48 % (...).
      Prewspółczynnik indywidualny (wodny): 76% (...).
    12. Czy wskazany przez Państwa sposób obliczenia proporcji będzie zapewniał dokonanie
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
      odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
      wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane?
      Odpowiedź: Wskazany przez Gminę sposób obliczenia proporcji będzie zapewniał
      dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane.

    13. Czy wskazany przez Państwa sposób obliczenia proporcji będzie obiektywnie
      odzwierciedlał część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą
      oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do
      których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
      usług?
      Odpowiedź: Wskazany przez Gminę sposób obliczenia proporcji będzie obiektywnie
      odzwierciedlał część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą
      oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do
      których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
      usług.
    14. Czy odpłatne usługi dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz odbiorców
      zewnętrznych świadczą Państwo na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych?
      Odpowiedź: Odpłatne usługi dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz
      odbiorców zewnętrznych Gmina świadczy na podstawie zawartych umów
      cywilnoprawnych.
    15. Czy woda wykorzystywana do celów przeciwpożarowych jest/będzie uwzględniana w
      opisanym sposobie określenia proporcji? Jeśli tak, to proszę wskazać w jaki sposób
      (czy zwiększa licznik/mianownik proporcji lub czy ich nie zwiększa).
      Odpowiedź: Woda wykorzystywana do celów przeciwpożarowych jest/będzie
      uwzględniana w opisanym sposobie określenia proporcji – mieści się ona w
      mianowniku proporcji – jest to woda pobrana z wodociągu, niezafakturowana.
    16. Czy woda wykorzystywana na cele technologiczne jest/będzie uwzględniana w
      opisanym sposobie określenia proporcji? Jeśli tak, to proszę wskazać, w jaki sposób
      (czy zwiększa licznik/mianownik proporcji lub czy ich nie zwiększa).
      Odpowiedź:
      Woda wykorzystywana na cele technologiczne jest/będzie uwzględniana w opisanym
      sposobie określenia proporcji – zwiększa mianownik proporcji.

## Pytanie

Czy Gminie służy prawo do odliczenia (w całości lub w części) podatku naliczonego od
    wydatków poniesionych na realizację projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniach wniosku)
    Państwa zdaniem:
    · w zakresie realizacji Zadania 1, Gminie służyło prawo do odliczenia podatku VAT w
      całości od wydatków związanych z (...) z uwagi na fakt, że całość dostarczonej przez ten
      wodociąg wody jest sprzedawana na podstawie wystawianych faktur VAT. W
      przypadku realizacji (...) odliczenie mogło nastąpić w oparciu o indywidualny
      prewpółczynnik obliczony na potrzeby sektora działalności Gminy związany z
      gospodarką wodną z uwagi na fakt, że wodociąg dostarcza wodę zarówno dla
      odbiorców komercyjnych, jak i dla celów własnych Gminy (niepodlegających
      opodatkowaniu podatkiem VAT),
    · w zakresie realizacji Zadania 2, Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT w całości,
    · w zakresie realizacji Zadania 3, Gminie służy prawo do odliczenia podatku VAT w oparciu
      o indywidualny prewpółczynnik obliczony na potrzeby sektora działalności Gminy
      związany z gospodarką wodną z uwagi na fakt, że wodociąg dostarcza wodę zarówno
      dla odbiorców komercyjnych, jak i dla celów własnych Gminy (niepodlegających
      opodatkowaniu podatkiem VAT),
    · w zakresie realizacji Zadania 4, Gminie służy prawo do odliczenia podatku VAT w oparciu
      o prewspółczynnik Urzędu Gminy.

    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Na mocy art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku
    należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i
    dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega
    opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może
    skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z
    tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega
    opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie
    stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT
    czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:

    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można
    wykorzystać w szczególności następujące dane:
    1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
    3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
    4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w
    przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku
    rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90
    ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy, w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia
    proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z
    przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych
    przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
    proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych może,
    w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia
    proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie wskazanej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999).
    Na podstawie § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia, Rozporządzenie:
    a) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej

      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji”;
    b) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą.
    Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe
    instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z
    tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcja stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą.
    Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie
    usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2
    ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z
    działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje
    obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności
    danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3
    ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną
    działalność statutową).
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007
    r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.),
    zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa
    publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji
    (...).
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii
    podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. W świetle wskazanych unormowań
    jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować
    mogą w dwoistym charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2022 r. poz. 559 ze zm.), Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych Gminy. W szczególności zadania własne
    obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania
    ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych,
    wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i
    cieplną oraz gaz.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami
    podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter
    cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą
    to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich
    aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).
    Sieć w A. dostarcza wodę zarówno dla mieszkańców, jak i do budynku gminnego, zatem
    sieć będzie wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych, jak i
    niepodlegających opodatkowaniu. W miejscowości B. sieć dostarczać będzie tylko wodę na
    rzecz mieszkańców (sieć będzie wykorzystywana tylko do świadczenia usług
    opodatkowanych podatkiem VAT). Wydatki inwestycyjne związane z realizacją inwestycji
    są dokumentowane wystawianymi przez dostawców/ wykonawców na Gminę fakturami

    VAT, na których Gmina oznaczona jest jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.
    Powstała sieć wodociągowa jest wykorzystywana do wykonywania odpłatnych czynności w
    zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Gmina miała możliwość wydzielenia wydatków
    poprzez oddzielne fakturowanie miejscowości A. i B. Wydatki te są związane tylko i
    wyłącznie z tymi czynnościami, do których zostaną przyporządkowane. W omawianej
    sprawie, w zakresie realizacji Projektu w części dotyczącej budowy sieci w B. obydwa
    warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą spełnione. Powstała sieć
    wodociągowa będzie wykorzystywana do wykonywania odpłatnych czynności w zakresie
    zbiorowego zaopatrzenia w wodę. W miejscowości B. sieć dostarczać będzie tylko wodę na
    rzecz mieszkańców (sieć będzie wykorzystywana tylko do świadczenia usług
    opodatkowanych podatkiem VAT). W związku z tym, infrastruktura jest przez Gminę –
    zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT – wykorzystywana do czynności, które
    podlegają opodatkowaniu VAT (i jednocześnie nie korzystają ze zwolnienia z tego
    podatku). Tak więc, Gminie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z tytułu nabyć towarów i usług związanych z realizacją
    Projektu w części dotyczącej budowy sieci w B. Powyższe wynika z tego, że w
    analizowanym przypadku będą spełnione, wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, przesłanki
    warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Skoro Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    oraz – jak wynika z okoliczności sprawy – wydatki związane z realizacją inwestycji w
    zakresie zadania nr 1 (...). będą związane z czynnościami opodatkowanymi oraz
    niepodlegającymi opodatkowaniu, a Gmina nie ma możliwości przypisania poniesionych
    wydatków do poszczególnych rodzajów czynności, to Gminie przysługiwało prawo do
    obniżenia podatku w oparciu o prewspółczynnik indywidualny dla sektora działalności
    Gminy związany z gospodarką wodną. Z kolei Gminie służyło prawo do odliczenia podatku
    VAT w całości od wydatków związanych z (...) z uwagi na fakt, że całość dostarczonej przez
    ten wodociąg wody jest sprzedawana na podstawie wystawianych faktur VAT.
    W zakresie realizacji Zadania 2, Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT w całości,
    gdyż wydatki te będą związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    W zakresie realizacji Zadania 3, Gminie służy prawo do odliczenia podatku VAT w oparciu
    o prewspółczynnik indywidualny wyliczony dla gospodarki wodnej w oparciu o posiadaną
    interpretację indywidualną – Gmina posiada rzetelne dane pozwalające wyliczyć
    prewspółczynnik indywidualny dla tego sektora działalności.
    W zakresie realizacji Zadania 4, Gminie służy prawo do odliczenia podatku VAT w oparciu
    o prewspółczynnik Urzędu Gminy, gdyż nie ma mierzalnych danych, aby wyliczyć ten
    współczynnik w alternatywny sposób.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,

      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z
    art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich do
    czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, bez
    względu na to, jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego
    dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
    Zatem, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być)
    wykorzystywane w całości do czynności opodatkowanych, wówczas podatnikowi
    przysługuje prawo do odliczenia podatku.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy.

    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Na mocy z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:

      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.

    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Przy czym, zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Jak stanowi § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego – rozumie się dochody
      obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
      środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy
      o finansach publicznych – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania
      budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b–d i pkt 5 ustawy o finansach
        publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
        podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
        podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o

        podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
        223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
        jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
        mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
        jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
        jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
        kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
        kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych
        oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz
        gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio
        do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki
        organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby
        prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z
    wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na
    celu „oczyszczenie” kwoty dochodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych,
    które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Z powyższych przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego podatnik
    powinien
    w pierwszej kolejności przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów
    działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej od podatku i niepodlegającej
    opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z
    działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza

    podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest
    możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić
    proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku wystąpienia także
    czynności zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 r. s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którą:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
      cywilnoprawnych.

    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą”
    one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie
    nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne
    świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z
    działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje
    obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności
    danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3
    ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną
    działalność statutową).
    Z uwagi na swą specyfikę, jednostki samorządu terytorialnego nie są podmiotami
    zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Wynika to chociażby z racji
    uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za
    podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu
    władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego
    działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też względu, rozpatrując w
    zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów takich jak jednostki
    samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do
    zasady – w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i
    nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie wodociągów i
      zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,
      utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i
      unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i
      cieplną oraz gaz.
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we
    własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności
    gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku
    VAT.

    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem podatku
    VAT i realizuje Projekt pn.: „(...)”. Zakres projektu obejmuje następujące zadania:
    1. Zadanie 1,
    2. Zadanie 2,
    3. Zadanie 3,
    4. Zadanie 4.
    Zadania nr 1 i 2 zostały już zrealizowane, natomiast Zadania 3 i 4 zostaną dopiero
    zrealizowane. Wydatki inwestycyjne związane z realizacją Projektu są dokumentowane
    fakturami wystawianymi przez dostawców i wykonawców, na których Gmina jest nabywcą
    przedmiotowych towarów i usług. Gmina będzie mieć możliwość przyporządkowania
    poniesionych wydatków (faktur) osobno do realizacji poszczególnych Zadań, tj. odrębnie
    do Zadania 1 (i w ramach tego Zadania oddzielnego fakturowania robót wykonanych w
    miejscowości A. i B.), Zadania 2, Zadania 3 i Zadania 4. Jednostką organizacyjną
    odpowiedzialną w Gminie za gospodarkę wodno-ściekową jest Urząd Gminy. Wydatki
    objęte zakresem wniosku są bezpośrednio związane z działalnością wodno-kanalizacyjną
    Gminy.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia zakresu prawa do
    odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację Projektu pn.: „(...)”, w
    odniesieniu do poszczególnych Zadań opisanych we wniosku.
    W pierwszej kolejności odniesiono się do zakresu prawa do odliczenia podatku VAT od
    wydatków poniesionych na realizację Projektu dotyczących Zadania 1 oraz Zadania 2.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawa, obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest
    tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego,
    czynnego podatnika podatku od towarów i usług w ramach działalności gospodarczej do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się do realizacji Zadania 1 wskazali Państwo, że wybudowana sieć dostarcza
    wodę tylko na rzecz mieszkańców i wykorzystywana jest tylko do świadczenia usług
    opodatkowanych podatkiem VAT. Usługi dostarczania wody na rzecz odbiorców
    zewnętrznych świadczone są przez Gminę na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Gmina miała możliwość wydzielenia wydatków poniesionych na
    realizację Zadania 1 poprzez oddzielne fakturowanie przez wykonawców robót
    wykonanych w miejscowości A. i B. Wydatki te były związane tylko i wyłącznie z tymi
    czynnościami, do których zostały przyporządkowane. Natomiast w zakresie realizacji
    Zadania 2 wskazali Państwo, że zadanie to zrealizowane zostało wyłącznie w celu
    świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, w celu świadczenia na
    rzecz mieszkańców odpłatnych usług opodatkowanych według stawki VAT wynoszącej 8%.
    Zatem, w odniesieniu do realizacji Projektu dotyczącego Zadania 1 oraz realizacji Zadania
    2 warunki uprawniające do pełnego odliczenia podatku VAT zostały spełnione. Jak bowiem
    wynika z opisu sprawy, są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT, (...) jest
    wykorzystywana tylko do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem VAT, natomiast
    (...) została wybudowana wyłącznie w celu świadczenia usług podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT, w celu świadczenia na rzecz mieszkańców odpłatnych
    usług opodatkowanych podatkiem VAT.
    Tym samym, Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków
    poniesionych na realizację Zadania 1 oraz realizacji Zadania 2. Prawo to przysługuje
    Gminie pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z treści art.
    88 ustawy.
    Natomiast odnosząc się do realizacji Zadania 4 wskazali Państwo, że przedmiotowe
    Zadanie zrealizowane zostanie zarówno w celu świadczenia usług podlegających

    opodatkowaniu podatkiem VAT – do świadczenia odpłatnych usług na rzecz mieszkańców,
    oraz do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT – odbioru ścieków od
    budynków gminnych. W zakresie realizacji Zadania 4 Gmina nie ma możliwości
    przypisania poniesionych wydatków do poszczególnych rodzajów czynności, tj. do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT i czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT (dokonania alokacji podatku VAT). Dla wydatków związanych z odbiorem
    ścieków Gmina stosuje prewspółczynnik Urzędu Gminy obliczony zgodnie z metodologią
    wynikającą z rozporządzenia Ministra Finansów.
    Zatem, skoro wydatki ponoszone na realizację Projektu w zakresie Zadania 4 będą
    wykorzystywane przez Gminę zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej
    (do czynności opodatkowanych podatkiem VAT) oraz do celów innych niż działalność
    gospodarcza (do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT), a Państwo
    nie mają możliwości przypisania poniesionych wydatków do poszczególnych rodzajów
    czynności, to Gminie będzie w tym zakresie przysługiwało prawo do częściowego
    odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy w zw. z art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy w oparciu o sposób wskazany w rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015
    r.
    Tym samym, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych na realizację Zadania 4 na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art.
    86 ust. 2a i następne ustawy oraz przepisów § 3 ust. 2 rozporządzenia z 17 grudnia 2015
    r., z wykorzystaniem sposobu ustalonego dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niewystąpienia przesłanek
    negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
    Końcowo odniesiono się do zakresu prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
    poniesionych na realizację Projektu dotyczących realizacji Zadania 1 i Zadania 3.
    Odnosząc się do realizacji Zadania 1 wskazali Państwo, że sieć w A. dostarcza wodę
    zarówno dla mieszkańców, jak i do budynku gminnego, zatem sieć jest wykorzystywana
    zarówno do czynności opodatkowanych, jak i do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu. Gmina miała możliwość wydzielenia wydatków poniesionych na realizację
    tego Zadania poprzez oddzielne fakturowanie przez wykonawców robót wykonanych w
    miejscowości A. i B. Wydatki te były związane tylko i wyłącznie z tymi czynnościami, do
    których zostały przyporządkowane. Natomiast w zakresie realizacji Zadania 3 wskazali
    Państwo, że przedmiotowe Zadanie zostanie zrealizowane zarówno w celu świadczenia
    usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT – do świadczenia odpłatnych usług
    na rzecz mieszkańców opodatkowanych według stawki VAT 8% oraz czynności
    niepodlegających opodatkowaniu – dostawy wody do budynków gminnych. Odpłatne
    usługi dostarczania wody na rzecz odbiorców zewnętrznych Gmina świadczy na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych.
    W zakresie realizacji Zadania 1 oraz Zadania 3 Gmina nie ma możliwości przypisania
    poniesionych wydatków do poszczególnych rodzajów czynności, tj. do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT i czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem
    VAT (dokonania alokacji podatku VAT).
    Zatem, w analizowanej sytuacji, przy odliczaniu podatku naliczonego wynikającego z
    faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją Zadania 1 i Zadania 3 w pierwszej
    kolejności powinny znaleźć zastosowanie odpowiednie regulacje wynikające z art. 86 ust.
    2a-2h ustawy.
    W przypadku, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    w sytuacji, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe, podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego
    w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

    Co istotne, jak wynika z wyżej cytowanego art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
    • zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na
      działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT)
      oraz
    • obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą
      oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w
      całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że są Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Warto
    nadmienić, że zastosowane przez podatnika metody, czy też sposoby, na podstawie
    których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą
    odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka
    część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka
    część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza,
    spoczywa zawsze na podatniku.
    Przy czym, korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister
    Finansów, w cytowanym wyżej rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r., określił dla
    jednostek samorządu terytorialnego – w tym dla urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego – sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający
    specyfice wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.
    W analizowanej sytuacji Gmina zamierza dokonywać odliczenia podatku VAT od wydatków
    poniesionych na realizację Projektu w zakresie Zadania 1 i Zadania 3 w oparciu o
    indywidualny prewspółczynnik obliczony dla potrzeb sektora działalności Gminy
    związanego z gospodarką wodną w Gminie. Indywidualny prewspółczynnik dla sektora
    działalności Gminy związanego z gospodarką wodną jest obliczany w następujący sposób:
    w liczniku ujmowana jest ilość sprzedanych na podstawie faktur sprzedaży metrów
    sześciennych wody, w mianowniku natomiast ilość pobranej wody ze wszystkich
    funkcjonujących w Gminie wodociągów, całość mnożona jest przez 100% i zaokrąglana do
    najbliższej liczby całkowitej. Woda wykorzystywana do celów przeciwpożarowych i na cele
    technologiczne jest/będzie uwzględniana w opisanym sposobie określenia proporcji – w
    mianowniku proporcji.
    Zaproponowany przez Gminę prewspółczynnik oparty jest na kluczu ilościowym –
    stosunku ilości metrów sześciennych wody dostarczanej do odbiorców zewnętrznych do
    całkowitej ilości, uwzględniającej także zużycie własne Gminy i cele przeciwpożarowe,
    mierzone dokładnymi urządzeniami pomiarowymi (wodomierze i liczniki).
    Wskazują Państwo, że zaproponowana przez Gminę metoda odliczania podatku VAT, w
    odniesieniu do gospodarki wodnej, jest bardziej dokładna niż metoda zawarta w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników.

    Państwa zdaniem, wybrana przez Gminę metoda gwarantuje bardziej dokładne wyliczenie
    podatku naliczonego związanego z działalnością gospodarczą niż metoda wskazana w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników. Działalność wodno-kanalizacyjna ma charakter
    komercyjny, realizowana jest na rzecz mieszkańców i przedsiębiorców, co powoduje, że
    generalny wzór z rozporządzenia, odnoszący się do całej działalności jednostki samorządu
    terytorialnego, nie odzwierciedla adekwatnie udziału działań opodatkowanych i
    nieopodatkowanych. Propozycja indywidualnej metody kalkulacji prewspółczynnika jest
    zgodna z zasadami neutralności podatku VAT, zapewnia obiektywne przyporządkowanie
    podatku naliczonego do części związanej z działalnością gospodarczą oraz eliminuje
    zawyżanie czy zaniżanie odliczeń.
    Zaproponowany przez Państwa prewspółczynnik jest dopasowany do konkretnego
    rodzaju działalności Gminy, którą można wyodrębnić w sensie merytorycznym i
    organizacyjnym (działalność wodna), a nie ogólnej działalności całej jednostki samorządu
    terytorialnego. Proporcja opiera się na mierzalnych danych (ilość odprowadzanych
    metrów sześciennych wody), co pozwala na precyzyjne rozdzielenie wydatków na
    działalność opodatkowaną VAT i nieopodatkowaną. Metoda odzwierciedla rzeczywiste
    wykorzystanie nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zapewniając
    obiektywność w ustalaniu prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Wskazany przez Gminę sposób obliczenia proporcji będzie zapewniał dokonanie
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane. Sposób
    obliczenia proporcji będzie obiektywnie odzwierciedlał część wydatków przypadającą
    odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
    wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy.
    W tym miejscu warto wskazać wyrok z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18, w
    którym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że:
      Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
      przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest,
      że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
      ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
      czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
      następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających
      odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza
      (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca
      „podpowiedział” jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art.
      86 ust. 2c ustawy o VAT).
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak
    tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem, podatnik
    może zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest
    bardziej reprezentatywna i tym samym, najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej
    działalności.
    NSA, wypowiadając się w kwestii możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, wskazuje, że cechy konstrukcyjne systemu VAT
    uzasadniają taką wykładnię art. 86 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2h ustawy, która dopuszcza

    możliwość określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do
    konkretnego rodzaju działalności wykonywanej przez daną Gminę.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych – urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-
    kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności
    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań
    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę
    działalności gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT – System
    Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany
    w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to
    nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Odnosząc się do powyższego, mając na uwadze Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony
    sposób obliczenia proporcji dotyczącej wydatków poniesionych na realizację Projektu w
    zakresie Zadania 1 i Zadania 3 należy stwierdzić, że zaproponowana przez Państwa
    metoda zapewnia/będzie zapewniać dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane.
    Zaprezentowany przez Państwa sposób obliczenia proporcji pozwala/będzie pozwalał na
    obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między wykonywaną działalnością
    gospodarczą i czynnościami wykonywanymi w działalności innej niż gospodarcza. Metoda
    wskazana przez Państwa daje/będzie dawała możliwość obiektywnego i najbardziej
    rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na
    każdy rodzaj działalności, do wykonywania której powstałe sieci wodociągowe są/będą
    wykorzystywane. W świetle powyższych okoliczności, sposób obliczenia proporcji
    wskazany przez Państwa, ustalony na podstawie ilości dostarczonej wody, może być
    uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i
    dokonywanych przez Państwa nabyć, gdyż są/będą Państwo w stanie precyzyjnie określić
    ilość metrów sześciennych dostarczonej wody na terenie Gminy na rzecz podmiotów
    zewnętrznych – podlegających VAT oraz ilości metrów sześciennych dostarczonej wody na
    potrzeby własne – niepodlegające VAT.

    Wobec tego, w świetle przedstawionych okoliczności oraz Państwa wyjaśnień, wskazany
    przez Państwa sposób obliczenia proporcji w oparciu o klucz ilościowy – stosunek ilości
    metrów sześciennych wody dostarczanej do odbiorców zewnętrznych w całkowitej ilości
    zużywanej wody, mierzony dokładnymi urządzeniami pomiarowymi (wodomierzami i
    licznikami), jest metodą gwarantującą, że zakres wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do działalności gospodarczej jest/będzie odzwierciedlony w sposób obiektywny i
    pełny. Dokonując bowiem analizy przedstawionego we wniosku zagadnienia dotyczącego
    odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na realizację
    Projektu w zakresie Zadania 1 i Zadania 3 według indywidualnie ustalonego przez Państwa
    sposobu obliczenia proporcji, należy mieć na względzie, że w sytuacji, gdy sposób
    obliczenia proporcji wskazany przez Państwa opiera się na jednoznacznych i jasnych
    kryteriach (tj. ustalony jest na podstawie faktycznej ilości dostarczonej wody), pozwala to
    na obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami
    opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze.
    Tym samym, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków
    poniesionych na realizację Zadania 1 za pomocą indywidualnego prewspółczynnika
    opartego na kryterium ilości metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji
    zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody
    w ramach ogółu wszystkich transakcji, tzn. zarówno transakcji zewnętrznych
    podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT. Gminie będzie przysługiwało
    również prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację
    Zadania 3 za pomocą indywidualnego prewspółczynnika opartego na kryterium ilości
    metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych
    podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach
    ogółu wszystkich transakcji, tzn. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i
    potrzeb własnych niepodlegających VAT.
    Podsumowując stwierdzam, że:
    · Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych
      na realizację Zadania 1 oraz Zadania 2;
    · Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na
      realizację Zadania 1 za pomocą indywidualnego prewspółczynnika opartego na
      kryterium ilości metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji
      zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej
      wody w ramach ogółu wszystkich transakcji, tzn. zarówno transakcji zewnętrznych
      podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT;
    · Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków
      poniesionych na realizację Zadania 3 za pomocą indywidualnego prewspółczynnika
      opartego na kryterium ilości metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach
      transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych
      dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich transakcji, tzn. zarówno transakcji
      zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT;
    · Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego od
      wydatków poniesionych na realizację Zadania 4 na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art.
      86 ust. 2a i następne ustawy oraz przepisów § 3 ust. 2 rozporządzenia z 17 grudnia
      2015 r., z wykorzystaniem sposobu ustalonego dla urzędu obsługującego jednostkę
      samorządu terytorialnego.
    Wobec tego, Państwa stanowisko, zgodnie z którym:
    · w zakresie realizacji Zadania 1, Gminie służyło prawo do odliczenia podatku VAT w
      całości od wydatków związanych z (...), a w przypadku realizacji (...) odliczenie mogło
      nastąpić w oparciu o indywidualny prewpółczynnik obliczony na potrzeby sektora
      działalności Gminy związany z gospodarką wodną,

    · w zakresie realizacji Zadania 2, Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT w całości,
    · w zakresie realizacji Zadania 3, Gminie służy prawo do odliczenia podatku VAT w oparciu
      o indywidualny prewpółczynnik obliczony na potrzeby sektora działalności Gminy
      związany z gospodarką wodną,
    · w zakresie realizacji Zadania 4, Gminie służy prawo do odliczenia podatku VAT w oparciu
      o prewspółczynnik Urzędu Gminy
    – uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    celnoskarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazuję ponadto, że powołana przez Państwa na poparcie własnego stanowiska w
    zakresie realizacji Zadania 3 interpretacja indywidualna posiadana przez Gminę nie
    rozstrzygała prawa do odliczenia podatku VAT w oparciu o prewspółczynnik indywidualny,
    więc nie mogła wpłynąć na ocenę prawidłowości stanowiska zaprezentowanego w tym
    zakresie w złożonym wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.