Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-716/10-2/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-09-27
Teza: Czy Urząd Gminy i Gmina mogą posługiwać się tym samym numerem NIP? Prawo do odliczenia.
Słowa kluczowe: gmina; numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; urząd-urząd gminy
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 1-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Urzędu Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2010 r. (data wpływu: 30 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie możliwości posługiwania się przez Urząd Gminy i Gminę jednym numerem identyfikacji podatkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie możliwości posługiwania się przez Urząd Gminy i Gminę jednym numerem identyfikacji podatkowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Na podstawie decyzji Urzędu Skarbowego w (…) z dnia 13 stycznia 1997 r. nadany został NIP dla Urzędu Gminy w (…). W roku 1998, reforma administracyjna państwa spowodowała zmianę właściwości naczelnika urzędu skarbowego na Urząd Skarbowy w (…). W związku z uzyskiwanymi przychodami ze sprzedaży wody, Urząd Gminy w (…) został zarejestrowany jako czynny podatnik VAT w dniu 31 grudnia 1999 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w (…). Po zrealizowaniu inwestycji - budowy stacji uzdatniania wody, w roku 2005 został rozliczony w deklaracji VAT-7 naliczony podatek VAT.

Od tamtego czasu rozliczany jest podatek VAT z faktur wystawionych na Urząd Gminy w (…) - od przychodów ze sprzedaży wody i najmu lokali.

W związku z powyższym, zarówno Gmina jak również Urząd Gminy posługują się jednym numerem NIP (nadanym na Urząd Gminy) zgodnie z wcześniejszymi stanowiskami urzędów skarbowych oraz Ministerstwa Finansów. Wnioskodawca składa deklarację VAT-7 jako Urząd Gminy, jednak faktury za wykonane inwestycje są wystawiane na Gminę (…) i oznaczone numerem NIP, nadanym dla Urzędu Gminy.

W tym roku kończony jest I etap inwestycji - budowy oczyszczalni ścieków i kanalizacji.

Umowa na budowę oczyszczalni ścieków została podpisana z Gminą, która otrzymała już w roku 2009 faktury za wykonanie części robót budowlano – montażowych. Do tej pory Gmina nie skorzystała z odliczenia podatku naliczonego z uwagi na wątpliwości dotyczące podmiotu uprawnionego do odliczenia podatku.

Jeszcze w roku 2009, pytając Urząd Skarbowy w (…) o to czy można nadać numer NIP dla Gminy, Zainteresowany uzyskał negatywną odpowiedź. Urzędy skarbowe do niedawna zajmowały stanowisko, zgodnie z którym Gmina, jak i Urząd Gminy w związku ze swoimi działaniami, powinny stosować jednakowe oznaczenie (numer identyfikacji podatkowej NIP), nadany Urzędowi Gminy.

Jednakże w ostatnim czasie pojawiły się stanowiska odrębne, zgodnie z którymi podatnikiem podatku VAT w stosunku do całej działalności (Gminy i Urzędu Gminy) jest Gmina.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Urząd Gminy w (…) i Gmina (…) mogą posługiwać się tym samym numerem NIP?

Zdaniem Wnioskodawcy, NIP powinien być nadany dla Gminy (…), która posiada osobowość prawną oraz dla Urzędu Gminy do rozliczenia w urzędzie skarbowym podatku dochodowego od osób fizycznych.

Po nadaniu numeru NIP dla Gminy należy wyrejestrować Urząd Gminy jako czynnego podatnika podatku VAT, a zarejestrować Gminę.

Faktury dotyczące sprzedaży wody, ścieków lub najmu pomieszczeń powinna wystawiać Gmina (…) i korzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tą sprzedażą z faktur otrzymanych po dniu zarejestrowania jako podatnika podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady powstania powszechnego obowiązku ewidencyjnego dla celów podatkowych, w którego zakres wchodzi w szczególności obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego składanego w celu uzyskania numeru identyfikacji podatkowej, reguluje ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej, zwane dalej NIP.

Stosownie do ust. 2 i ust. 3 cyt. wyżej przepisu, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, a w szczególności zakłady (oddziały) osób prawnych, płatnicy podatków oraz płatnicy składek ubezpieczeniowych – podmioty te również otrzymują numer identyfikacji podatkowej (NIP).

Powyższe oznacza, że każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii, jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego dotyczy podmiotów, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami lub płatnikami podatków.

W myśl art. 7 § 1 Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu.

Gmina jest samorządową osobą prawną, która nie ma własnych struktur organizacyjnych, natomiast nałożone na nią zadania, w oparciu o art. 33 cyt. ustawy o samorządzie gminnym, wykonuje za pośrednictwem urzędu gminy. Zdolność prawną, jak i zdolność do wykonywania czynności prawnych ma jednostka samorządu terytorialnego – gmina, nie zaś urząd gminy. Urząd gminy jest jedynie aparatem pomocniczym gminy.

Jak wynika z powyższego, urząd gminy jest jednostką pomocniczą, służącą zarządowi do wykonania zadań gminy oraz obsługi techniczno-organizacyjnej gminy. Tak rozumiany urząd gminy jest wyspecjalizowanym biurem o pewnym zespole pracowników oraz zasobie środków materialnych, danych do pomocy organowi w celu realizacji jego zadań i kompetencji.

Samorządowe osoby prawne (gminy, powiaty, województwa) nie mają własnych struktur organizacyjnych, zaś nałożone na nie zadania wykonują za pośrednictwem urzędu. Urzędy te, realizując zadania spoczywające na samorządowych osobach prawnych, a skutkujące obowiązkiem podatkowym w podatku od towarów i usług, występują wyłącznie jako jednostki organizacyjne działające w imieniu i na rzecz ww. osób prawnych. W oparciu o rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2006 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych (Dz. U. Nr 142, poz. 1020 ze zm.) należy stwierdzić, iż urząd gminy nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług dla samorządowych osób prawnych oraz dla ich urzędów, obsługujących od strony techniczno-organizacyjnej te osoby prawne.

Gmina (jako jednostka samorządu terytorialnego) nie może wykonywać swoich zadań statutowych bez udziału urzędu gminy.

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Należy zaznaczyć, że jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej, uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Jednakże na podstawie § 12 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, iż realizując czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług) we własnym imieniu i na własny rachunek, podatnikiem podatku VAT jest Gmina.

Urząd Gminy jako jednostka wykonująca jedynie zadania Gminy nie może być odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dlatego też to Gmina, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy, jest jako osoba prawna podatnikiem podatku VAT. Wobec powyższego, Gmina i Urząd Gminy dla celów podatku od towarów i usług powinny stosować jednakowe oznaczenie numeru identyfikacji podatkowej (NIP), a w związku z ich działaniami (czynnościami) powinno być wystawione jedno rozliczenie deklaracyjne.

Zatem, wszelkie dokumenty wymagające oznaczenia (numeru) NIP sporządzane przez Urząd Gminy dotyczące czynności przypisanych prawnie Gminie, powinny być sygnowane numerem NIP osoby prawnej, w której imieniu wykonywane są te czynności, czyli numerem NIP Gminy.

Ponadto tut. Organ zwraca uwagę, iż w oparciu o art. 8 Ordynacji podatkowej, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Status prawny pracowników samorządowych określają przepisy ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.). Stosownie do postanowień wspomnianej ustawy, pracownicy samorządowi są zatrudniani m. in. w urzędzie. Zakładem pracy dla tych osób jest zatem Urząd Gminy i na nim spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od dokonywanych wypłat ze stosunku pracy.

W związku z powyższym Urząd Gminy jako płatnik nie może posługiwać się numerem identyfikacji podatkowej Gminy, ale powinien na potrzeby tych rozliczeń, posiadać swój odrębny NIP.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że na podstawie decyzji Urzędu Skarbowego w (…) z dnia 13 stycznia 1997 r. nadany został NIP dla Urzędu Gminy w (…). W roku 1998, reforma administracyjna państwa spowodowała zmianę właściwości naczelnika urzędu skarbowego na Urząd Skarbowy w (…). W związku z uzyskiwanymi przychodami ze sprzedaży wody, Urząd Gminy w (…) został zarejestrowany jako czynny podatnik VAT w dniu 31 grudnia 1999 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w (…). Po zrealizowaniu inwestycji - budowy stacji uzdatniania wody, w roku 2005 został rozliczony w deklaracji VAT-7 naliczony podatek VAT. Od tamtego czasu rozliczany jest podatek VAT z faktur wystawionych na Urząd Gminy w (…) - od przychodów ze sprzedaży wody i najmu lokali.

W związku z powyższym, zarówno Gmina jak również Urząd Gminy posługują się jednym numerem NIP (nadanym na Urząd Gminy) zgodnie z wcześniejszymi stanowiskami urzędów skarbowych oraz Ministerstwa Finansów. Wnioskodawca składa deklarację VAT-7 jako Urząd Gminy, jednak faktury za wykonane inwestycje są wystawiane na Gminę (…) i oznaczone numerem NIP, nadanym dla Urzędu Gminy.

W tym roku kończony jest I etap inwestycji - budowy oczyszczalni ścieków i kanalizacji.

Umowa na budowę oczyszczalni ścieków została podpisana z Gminą, która otrzymała już w roku 2009 faktury za wykonanie części robót budowlano – montażowych. Do tej pory Gmina nie skorzystała z odliczenia podatku naliczonego z uwagi na wątpliwości dotyczące podmiotu uprawnionego do odliczenia podatku.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (Gminy i Urzędu Gminy) jest wyłącznie Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego, która posiada osobowość prawną. Zatem to Gmina powinna (na potrzeby tego podatku) dokonać czynności koniecznych do spełnienia obowiązku zgłoszenia identyfikacyjnego, wynikającego z ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, a także dokonać rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług, bowiem jest podmiotem zobowiązanym do naliczania i rozliczania podatku VAT.

Natomiast, Urząd Gminy jako płatnik, na potrzeby rozliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz składek ubezpieczeniowych pracowników, winien posiadać swój odrębny NIP.

W niniejszej interpretacji odpowiedziano na wniosek w części dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie możliwości posługiwania się przez Urząd Gminy i Gminę jednym numerem identyfikacji podatkowej.

Rozstrzygnięcie dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia – zawarte zostało w odrębnej interpretacji indywidualnej nr ILPP1/443-716/10-3/BD z dnia 24 września 2010 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.