Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.31.2019.1.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-06
Teza: możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; lokal-lokal mieszkalny; opodatkowanie; remonty; spadek; sprzedaż; udział; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2019 r. (data wpływu 15 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca wraz z dwójką rodzeństwa nabył w dniu 23 października 2017 r. w drodze dziedziczenia ustawowego po zmarłej matce prawo odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu. Dziedziczenie zostało potwierdzone aktem notarialnym poświadczenia dziedziczenia w dniu 29 listopada 2017 r., z którego wynikało, że każdy z rodzeństwa nabył prawo do 1/3 spadku. Spadkobiercy podjęli wspólnie decyzję o sprzedaży odziedziczonej nieruchomości. W dniu 13 marca 2018 r. doszło do notarialnej umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu, za kwotę 90 000 zł. Wnioskodawca otrzymał swą należność w wysokości 1/3 całości, czyli 30 000 zł.

Sprzedający zostali pouczeni przez notariusza o treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), w związku z art. 30e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), tj. o obowiązku uiszczenia przez zbywców nieruchomości w terminie do 30 kwietnia 2019 r. podatku dochodowego w wysokości 19% od dochodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Wnioskodawca mając powyższe na uwadze zapoznał się z treścią art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy przewidującym możliwość zwolnienia z podatku dochodowego przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, pod warunkiem jego wydatkowania na własne cele mieszkaniowe.

Wnioskodawca wraz z żoną jest właścicielem na zasadach współwłasności majątkowej małżeńskiej lokalu mieszkalnego w J., gdzie posiada stałe miejsce zamieszkania oraz domu jednorodzinnego, całorocznego w B. W przeciągu najbliższych 2 lat małżonkowie planują wyremontować dom jednorodzinny i zamieszkać w nim na stałe. Natomiast dotychczas zajmowane przez nich mieszkanie w J. mają zamiar wynająć w ramach tzw. najmu prywatnego lub przekazać w drodze darowizny najbliższym krewnym. Dom jednorodzinny w górach wymaga remontu, w tym w szczególności wykonania podłączenia instalacji gazowej (łącze zewnętrzne oraz wewnętrzne), remontu łazienki oraz zainstalowania na stałe zewnętrznych żaluzji antywłamaniowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy poniesienie wydatków na remont domu jednorodzinnego, przy jednoczesnym posiadaniu dodatkowego mieszkania i przy założeniu przeprowadzenia się i zamieszkania na stałe w tym domu jednorodzinnym stanowi wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe w znaczeniu nadanym przez ustawodawcę w art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy remont domu jednorodzinnego polegający na wykonaniu nowej instalacji gazowej grzewczej (zewnętrzne ujęcie i wewnętrzna instalacja) w miejsce dotychczasowego ogrzewania węglowego, remont łazienki polegający na wymianie sanitariatów, wanny, płytek, zainstalowanie na stałe zewnętrznych żaluzji antywłamaniowych chroniących przed utratą ciepła oraz przed włamaniem mieści się w katalogu wydatków remontowych określonych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, osiągnięty przez Niego przychód z tytułu sprzedaży nieruchomości stanowi odrębne źródło dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, co wynika z treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, jeśli sprzedaż nieruchomości lub innych praw majątkowych ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie. Bezsporne jest zatem, że skoro Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość w dniu 23 października 2017 r., a dokonał jej sprzedaży w dniu 13 marca 2018 r., osiągnięty z tego tytułu przychód podlega opodatkowaniu zgodnie z treścią art. 30e ww. ustawy. Podstawą opodatkowania stawką 19 % jest dochód stanowiący w myśl art. 30e ust. 2 ww. ustawy różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia (sposób jego ustalania wynika z art. 19 ww. ustawy), a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw majątkowych. Ponieważ Wnioskodawca nabył udział w sprzedanej nieruchomości wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu nieodpłatnie, w drodze spadku koszty nabycia będzie ustalał w oparciu o art. 22 ust. 6d ww. ustawy. Równocześnie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje wyjątki od zasady powszechności opodatkowania wymienionych w niej dochodów i tak w art. 21 ust. 1 pkt 131 zwolniono z opodatkowania dochód osiągnięty ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o którym mowa w art. 30e, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.

Z kolei stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy za wydatki na cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego,

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Dodatkowo w art. 21 ust. 26 ww. ustawy ustawodawca określił co należy rozumieć przez własny budynek, lokal, pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e).

Wnioskodawca spełnia ten warunek, gdyż wraz z żoną są na zasadach majątkowej wspólności małżeńskiej współwłaścicielami domu jednorodzinnego. Przedmiotowa nieruchomość budynkowa została wzniesiona na zakupionej wcześniej przez małżonków działce budowlanej, która zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gminy, położona jest na terenie zabudowy zagrodowej i mieszkalnej jednorodzinnej. Pozwolenie na budowę dotyczyło budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Od momentu zakończenia budowy i przekazania do użytkowania dom służył całej rodzinie, tj. małżonkom i ich dzieciom w czasie wakacji, ferii zimowych czyli sezonowo, okazjonalnie. Wnioskodawca obecnie w ciągu dwóch lat po sprzedaży wymienionej wcześniej nieruchomości przeprowadzi remont instalacji grzewczej, łazienki i okien po czym zamieszka w nim na stałe, co oznacza zaspokojenie Jego własnych potrzeb mieszkaniowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, przeważająca linia orzecznicza sądów potwierdza, że ustawowy termin „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć zgodnie z jego wykładnią literalną. Ponadto, sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany podmiotowo-przedmiotowy, co w praktyce oznacza wydatkowanie środków na określony przedmiot w połączeniu z funkcją jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy - zaspokojenie jego celów mieszkaniowych. Przymiotnik „własne” oznacza więc, że wydatkowany przychód osiągnięty ze sprzedaży nieruchomości ma być wydatkowany na potrzeby podatnika i nie może służyć realizacji celów mieszkaniowych innych osób.

Wnioskodawca w tym miejscu chciałby powołać się tylko na niektóre wyroki sądowe potwierdzające jego stanowisko:

*   wyrok NSA z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt II FSK 1935/16,

*   wyrok NSA z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 546/15,

*   wyrok NSA z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 1053/15,

*   wyrok WSA w Łodzi z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 969/15,

*   wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt I SA/Ol 555/15,

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 9 czerwca 2015 r., nr ITPB4/4511-7/15/JG,

*   interpretacja Dyrektora KIS nr 0111-KDIB.2-2.4011.159.2017.2.BF, z dnia 8 września 2017 r.

Wnioskodawca chciałby zwrócić również uwagę na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 908, w którym potwierdzono, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia prawa do zwolnienia od liczby posiadanych nieruchomości lecz wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych podatnika.

Reasumując Wnioskodawca uważa, że posiadając już jedno mieszkanie i dom mieszkalny może skorzystać z ulgi na cele mieszkaniowe w zakresie wydatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości na remont domu jednorodzinnego w przeciągu najbliższych dwóch lat, a następnie zamieszka w nim wraz z żoną. Wówczas przesłanka interpretacyjna podmiotowo-przedmiotowa zwolnienia przychodu wydatkowanego na własne cele mieszkaniowe zostanie spełniona.

Wnioskodawca zamierza wyremontować dom mieszkalny wydatkując na ten cel przychód osiągnięty z tytułu sprzedanej nieruchomości. Planowane prace remontowe obejmują przede wszystkim wymianę instalacji grzewczej domu z węglowej na ogrzewanie gazowe, wymianę sanitariatów i płytek w łazience oraz zainstalowanie na stałe żaluzji zewnętrznych antywłamaniowych. Wnioskodawca nie odnalazł w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych definicji remontu. Natomiast pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332). Art. 3 pkt 8 tej ustawy mówi, że przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Również NSA w wyroku z dnia 4 marca 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 886/96 odniósł się do pojęcia remontu stwierdzając, że „za remont budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji uważa się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji”.

W świetle powyższego Wnioskodawca uważa, że zakres planowanych robót budowlanych jest remontem (wymiana płytek, sanitariatów w łazience, instalacja na stałe żaluzji antywłamaniowych). Natomiast wymiana dotychczasowego ogrzewania węglowego na instalację gazową jest remontem modernizacyjnym. Zdaniem Wnioskodawcy, modernizacja oznacza takie roboty budowlane, które są remontem polegającym na unowocześnieniu czegoś poprzez wymianę starych elementów na nowe lub wprowadzenie „nowych form działania”. Dlatego wszystkie zaplanowane do wykonania prace budowlane są remontem, a wydatki pokryte z przychodu ze sprzedaży wspomnianej nieruchomości, prawidłowo udokumentowane (faktury, rachunki, opłaty administracyjne za niezbędne pozwolenia) są podstawą do zastosowania zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

‒jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Wobec powyższego odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca wraz z dwójką rodzeństwa nabył w dniu 23 października 2017 r. w drodze dziedziczenia ustawowego po zmarłej matce prawo odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu (każdy z rodzeństwa nabył prawo do 1/3). W dniu 13 marca 2018 r. doszło do notarialnej umowy sprzedaży przez spadkobierców ww. lokalu mieszkalnego wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu, za kwotę 90 tys. zł. Wnioskodawca otrzymał swą należność w wys. 1/3 całości, czyli 30 tys. zł.

Wnioskodawca wraz z żoną jest właścicielem na zasadach współwłasności majątkowej małżeńskiej lokalu mieszkalnego w J., gdzie posiada stałe miejsce zamieszkania oraz domu jednorodzinnego, całorocznego w B. W przeciągu najbliższych 2 lat małżonkowie planują wyremontować dom jednorodzinny i zamieszkać w nim na stałe. Natomiast dotychczas zajmowane przez nich mieszkanie w J. mają zamiar wynająć w ramach tzw. najmu prywatnego lub przekazać w drodze darowizny najbliższym krewnym. Dom jednorodzinny w górach wymaga remontu, w tym w szczególności wykonania (podłączenia) nowej instalacji gazowej grzewczej (zewnętrzne ujęcie i wewnętrzna instalacja) w miejsce dotychczasowego ogrzewania węglowego, remontu łazienki polegającego na wymianie sanitariatów, wanny, płytek oraz zainstalowania na stałe zewnętrznych żaluzji antywłamaniowych chroniących przed utratą ciepła oraz przed włamaniem. Docelowe miejsce zamieszkania (dom jednorodzinny) będzie remontowane przez kilka lat i dopiero potem zostanie na stałe zamieszkany przez Wnioskodawcę i Jego żonę.

Stosownie do art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.) prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. W myśl art. 924 i art. 925 ustawy Kodeks cywilny, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o nabyciu spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawcę udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu, będącego przedmiotem odpłatnego zbycia w 2018 r., nastąpiło w 2017 r. w spadku po matce.

Nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie w 2018 r. udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu, który Wnioskodawca nabył w 2017 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, ponieważ nastąpiło przed upływem pięcioletniego terminu określonego w ww. przepisie.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W świetle art. 19 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena określona w umowie, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadku i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (art. 22 ust. 6d ww. ustawy).

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy, wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie określonym w ust. 1 (do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym) podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.

Dochód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) może jednak na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podlegać zwolnieniu z opodatkowania. Stosownie do treści tego przepisu, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P, gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód z odpłatnego zbycia.

Powyższe zwolnienie może obejmować taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostałby w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód w całości korzystałby ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego,

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach (art. 21 ust. 26 ww. ustawy).

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Ww. zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Zatem, korzystanie ze zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do złożenia korekty zeznania oraz zapłaty podatku dochodowego.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy posiadając już jedno mieszkanie może ponosić wydatki na remont domu jednorodzinnego jako docelowego miejsca zamieszkania i skorzystać z ulgi na własne cele mieszkaniowe przewidzianej w art. 21 ust.1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma pewności czy dobrze rozumie treść ustawowego określenia „na własne cele mieszkaniowe” jako pojęcia niejednoznacznie interpretowanego przez organy podatkowe w sytuacji posiadania kilku nieruchomości mieszkalnych. Podkreśla, że istotna jest także okoliczność, że docelowe miejsce zamieszkania (dom jednorodzinny) będzie remontowane przez kilka lat i dopiero potem zostanie na stałe zamieszkany przez Wnioskodawcę i Jego żonę.

Z literalnego brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych wynika, że aby podatnik mógł skorzystać z powyższego zwolnienia, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości bądź udziału w nieruchomości oraz praw do lokali wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych musi zostać wydatkowany począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie na cele w nim określone, m.in. na remont budynku mieszkalnego, którego podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.

Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe, w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

Przy czym podkreślić należy, że w ww. przepisie ustawodawca wskazał, że przychód z odpłatnego zbycia ma zostać wydatkowany na „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych podatnika.

Zatem, samo poniesienie wydatku na nabycie budynku mieszkalnego czy jego remont, nie świadczy jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania. Warunkiem zwolnienia podatkowego jest wykazanie przez podatnika, że wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych. Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”, czyli zamieszkania w nim. W związku z tym warunkiem skorzystania z omawianej ulgi jest nie tylko nabycie w ustawowym terminie budynku mieszkalnego czy jego remont, ale przede wszystkim zamieszkanie w nim przez podatnika. Należy również zauważyć, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie, nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników, którzy nie będą posiadać innych nieruchomości (lokali mieszkalnych) niż nabyta lub remontowana. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości (lokali mieszkalnych), jednakże wyraźnie wskazuje – co podkreśla Wojewódzki Sąd Administracyjny w … w wyroku z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 908/14 – że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości (lokali mieszkalnych), które faktycznie służą zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Zatem, dla skorzystania z przedmiotowego zwolnienia nie będzie miało znaczenia dysponowanie przez podatnika prawem własności innego lokalu mieszkalnego. Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest bowiem aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Innymi słowy podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości lub praw może przeznaczyć go na zakup innej nieruchomości czy jej remont, zachowując przy tym prawo do ww. zwolnienia, jednakże działanie takie ma służyć zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych tego podatnika, a nie innych osób. W sytuacji przedstawionej we wniosku warunek ten jest spełniony, ponieważ Wnioskodawca zamierza zamieszkać w remontowanym budynku mieszkalnym, w związku z którym planuje skorzystać z przedmiotowego zwolnienia.

Ponadto, Wnioskodawca chciałby utwierdzić się w przekonaniu, że planowany remont domu jednorodzinnego całorocznego obejmujący wydatkowanie wspomnianego przychodu na wykonanie (podłączenie) nowej instalacji gazowej grzewczej (zewnętrzne ujęcie i wewnętrzna instalacja) w miejsce dotychczasowego ogrzewania węglowego, remont łazienki polegający na wymianie sanitariatów, wanny, płytek, zainstalowanie na stałe zewnętrznych żaluzji antywłamaniowych chroniących przed utratą ciepła oraz przed włamaniem, mieści się w pojęciu wydatków remontowych na własne cele mieszkaniowe zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ustosunkowując się do możliwości skorzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia od opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu w sytuacji wydatkowania przychodu z tej sprzedaży na remont domu jednorodzinnego całorocznego, należy wskazać, że jednym z własnych celów mieszkaniowych zgodnie z powołanym wyżej art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wydatkowanie środków ze sprzedaży na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym nie definiują pojęcia „remont”, nie określają również jakiego rodzaju wydatki wchodzą w zakres tego zwolnienia. Wymienione pojęcie rozumieć należy zatem w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji.

W świetle przepisu art. 3 pkt 8 ww. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202, z późn. zm.) poprzez „remont” należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Za „remont” uważa się w szczególności wykonanie robót budowlanych w istniejącym budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym wraz z wymianą dotychczas użytkowanych, zużytych składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np. dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji).

Pojęcie remontu wyczerpująco wyjaśnił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 marca 1998 r., I SA/Gd 886/96 stwierdzając: „za remont budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji uważa się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak: dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji.”

Należy zatem uznać, że za remont uważa się wykonanie w istniejących już budynkach czy lokalach takich robót budowlanych, które mają na celu wymianę dotychczas użytkowanych „elementów technicznych” budynków czy lokali, np. podłóg, drzwi, okien, instalacji (wodnej, gazowej, grzewczej, kanalizacyjnej, elektrycznej) bądź ich elementów cząstkowych.

W związku z powyższym planowane przez Wnioskodawcę wydatkowanie przychodu ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu na wykonanie robót w budynku jednorodzinnym całorocznym polegających na wykonaniu (podłączeniu) nowej instalacji gazowej grzewczej (zewnętrzne ujęcie i wewnętrzna instalacja) w miejsce dotychczasowego ogrzewania węglowego, remontu łazienki polegającego na wymianie sanitariatów, wanny, płytek oraz zainstalowania na stałe zewnętrznych żaluzji antywłamaniowych chroniących przed utratą ciepła oraz przed włamaniem, mieści się w pojęciu wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym umożliwia skorzystanie ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682, z późn. zm.) z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Do majątku osobistego każdego z małżonków należą m.in. przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił (art. 33 pkt 1 ww. ustawy). Innymi słowy sam fakt, że między małżonkami istnieje wspólność ustawowa nie czyni małżonków współwłaścicielami majątku osobistego jednego z nich. Natomiast ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zgodnie natomiast z art. 43 § 1 tejże ustawy, oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Powyższe przepisy ww. ustawy określają charakter prawny majątkowej wspólności ustawowej małżonków jako współwłasności łącznej co znaczy, że udziały w tej wspólności nie są określone w okresie jej trwania. Inaczej mówiąc z bezudziałowego charakteru małżeńskiej wspólności ustawowej wynika bezudziałowy charakter współposiadania składników majątku wspólnego.

W związku z powyższym możliwe jest zastosowanie zwolnienia, o którym mowa art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sytuacji wydatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości wchodzącej w skład majątku osobistego jednego z małżonków na remont budynku mieszkalnego stanowiącego współwłasność małżonków. Cel mieszkaniowy, o którym mowa art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy zostanie spełniony w odniesieniu do całej kwoty przychodu ze sprzedaży nieruchomości wchodzącej w skład majątku osobistego jednego z małżonków wydatkowanej na remont budynku mieszkalnego stanowiącego współwłasność małżonków na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że wydatkowanie przychodu z nienastępującego w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatnego zbycia w 2018 r. udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu nabytego w 2017 r. w spadku, na remont domu jednorodzinnego stanowiącego współwłasność Wnioskodawcy i Jego żony w okresie wskazanym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umożliwi skorzystanie przez Wnioskodawcę ze zwolnienia od podatku dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia ww. udziału przewidzianego w tym przepisie w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy. Wydatki poniesione z ww. odpłatnego zbycia na wykonanie nowej instalacji gazowej grzewczej (zewnętrzne ujęcie i wewnętrzna instalacja) w miejsce dotychczasowego ogrzewania węglowego, remont łazienki polegający na wymianie sanitariatów, wanny, płytek, zainstalowanie na stałe zewnętrznych żaluzji antywłamaniowych chroniących przed utratą ciepła oraz przed włamaniem mieszczą się w katalogu wydatków remontowych określonych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Okoliczność, że Wnioskodawca jest już współwłaścicielem lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, w którym obecnie mieszka jest bez znaczenia. Decydujące jest to, że Wnioskodawca w remontowanym domu jednorodzinnym zamieszka, będzie realizował w nim własny cel mieszkaniowy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznane zostało za prawidłowe.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Jednocześnie Organ informuje, że w związku z opublikowaniem ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159), w dniu 1 stycznia 2019 r. weszła zmiana przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, m.in. został zmieniony przepis art. 10 i art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Wnioskodawca uzyskał przychód ze sprzedaży udziału w prawie odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu w 2018 r., zatem zastosowanie zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych następuje na podstawie treści przepisów w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.