Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4010.88.2017.2.KB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-28
Teza: Czy Wnioskodawca powinien zaliczyć do przychodu, pozostałe po potrąceniu dokonanej zapłaty podwykonawcom, nieuregulowane zobowiązanie z tytułu faktury wykonawcy, do której podwykonawcy nie zgłosili roszczeń?
Słowa kluczowe: abonament-abonament radiowo-telewizyjny; podwykonawstwo; przychód; zobowiązanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 13 listopada 2017 r. (data wpływu 16 listopada 2017 r.), uzupełnionym pismem z 28 grudnia 2017 r. (data wpływu 3 stycznia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy Wnioskodawca powinien zaliczyć do przychodu pozostałe po potrąceniu dokonanej zapłaty podwykonawcom, nieuregulowane zobowiązanie z tytułu faktury wykonawcy, do której podwykonawcy nie zgłosili roszczeń - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy Wnioskodawca powinien zaliczyć do przychodu pozostałe po potrąceniu dokonanej zapłaty podwykonawcom, nieuregulowane zobowiązanie z tytułu faktury wykonawcy, do której podwykonawcy nie zgłosili roszczeń. W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 15 grudnia 2017 r., 0111-KDIB2-3.4010.88.2017.1.KB wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano pismem z 28 grudnia 2017 r., który wpłynął do tut. Organu 3 stycznia 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny uzupełniony ostatecznie w piśmie z 28 grudnia 2017 r. (data wpływu 3 stycznia 2018 r.):

Wnioskodawca - inwestor podpisał 9 marca 2011 r. umowę na wykonanie robót budowlanych. Zapisy w umowie przewidywały możliwość zlecenia przez wykonawcę prac budowlanych na rzecz podwykonawców. Podwykonawcy zostali przedstawieni, a następnie zaakceptowani przez inwestora.

W trakcie realizacji budowy wykonawca zaczął opóźniać, a następnie całkowicie zaniechał wypłat wynagrodzenia na rzecz podwykonawców. Dodatkowo wykonawca nie przedstawił inwestorowi gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej w wysokości 5% wartości inwestycji netto tytułem zabezpieczenia roszczeń gwarancyjnych. W związku z tym, inwestor zdecydował wstrzymać zapłatę na rzecz wykonawcy. W międzyczasie spółka wykonawcy została postawiona w stan upadłości, a 3 lutego 2017 r. została wykreślona z KRS. Jednak część zobowiązań wobec podwykonawców została uregulowana na mocy odpowiednich porozumień z inwestorem, który ponosi solidarną odpowiedzialność wraz z wykonawcą za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę.

W 2017 r. minął termin, w którym wykonawca miał zwrócić podwykonawcom 5% kaucji gwarancyjnej. Zgodnie z art. 6471 § 5 k.c. inwestor ponosi solidarną odpowiedzialność wraz z wykonawcą za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę. Na podstawie tej regulacji do inwestora zwrócili się podwykonawcy z bezpośrednim roszczeniem wypłaty należnej im kaucji. Inwestor początkowo odrzucił roszczenie, jednak na podstawie sądowego nakazu zapłaty uregulował należność wobec jednego z podwykonawców.

Inwestor zamierza zwrócić kaucje wszystkim podwykonawcom i jednocześnie dokonać potrącenia zapłaconej podwykonawcom kwoty ze zobowiązaniem z faktur wobec wykonawcy. Po dokonaniu zapłaty podwykonawcom, w ramach solidarnej odpowiedzialności z wykonawcą wobec podwykonawców, pozostałą po potrąceniu kwotę zobowiązania wobec wykonawcy, Wnioskodawca zamierza zaliczyć do przychodów. Do przychodów zostanie zaliczone pozostałe po potrąceniu zobowiązanie z tytułu faktury wykonawcy, do której podwykonawcy nie zgłosili roszczeń.

W uzupełnieniu wniosku z 28 grudnia 2017 r. (data wpływu 3 stycznia 2018 r.) Wnioskodawca wskazał, że: wartość zobowiązania wobec wykonawcy nie została ani umorzona ani przedawniona, gdyż wynika ona z kaucji gwarancyjnej, której termin zapadalności upływa w 2017 r. W związku z faktem, iż wykonawca został wykreślony z KRS z dniem 16 marca 2017 r. będzie to skutkować u Wnioskodawcy umorzeniem zobowiązania, które nie zostało rozliczone przez potrącenia zapłaty dokonane podwykonawcom, z tytułu solidarnej odpowiedzialności z wykonawcą wobec podwykonawców. U Wnioskodawcy jako dłużnika, umorzenie pozostałego po potrąceniu zobowiązania z tytułu solidarnej odpowiedzialności Wnioskodawcy z wykonawcą wobec podwykonawców, będzie się wiązało z powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca powinien zaliczyć do przychodu, pozostałe po potrąceniu dokonanej zapłaty podwykonawcom, nieuregulowane zobowiązanie z tytułu faktury wykonawcy, do której podwykonawcy nie zgłosili roszczeń?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 6471 § 5 k.c., inwestor ponosi solidarną odpowiedzialność wraz z wykonawcą za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę. Podwykonawca jako wierzyciel może żądać zapłaty całości albo części należności od wszystkich zobowiązanych solidarnie łącznie, od niektórych z nich lub od każdego z osobna. Oznacza to, iż podwykonawca może skierować w całości żądanie zapłaty należnego wynagrodzenia bezpośrednio do inwestora, a ten zobowiązany jest zaspokoić żądanie podwykonawcy niezależnie od realizacji swoich obowiązków względem wykonawcy.

Natomiast, uregulowanie kwoty wynikającej z faktur wystawionych przez wykonawcę w drodze potrącenia - w oparciu o art. 498 k.c. - kwot wypłaconych podwykonawcom w wykonaniu porozumień kontraktu, z kwotami wynagrodzenia należnego wykonawcy stanowi uregulowanie należności w rozumieniu przepisów prawa. Tak więc może nastąpić wypłata kaucji na rzecz podwykonawców i potrącenie tejże kwoty z zobowiązań z faktury wykonawcy.

Pozostałe zobowiązanie z tytułu faktury wykonawcy, do której podwykonawcy nie zgłosili roszczeń zgodnie z art. 12 ust. l pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi przychód podatkowy.

Podsumowując, inwestor ureguluje należne wypłaty wobec podwykonawców, a jednocześnie potrąci je z zobowiązań wobec wykonawcy. W związku z faktem, że wykonawca nie zgłasza dalszych roszczeń, a jego spółka została wykreślona z KRS, pozostała część zobowiązań po dokonaniu potrąceń będzie zaliczona do przychodów inwestora.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 ze zm.) nie definiują pojęcia przychodu, określają natomiast, co w szczególności stanowi przychód w rozumieniu tych przepisów. Art. 12 tej ustawy, regulujący kwestie przychodów, nie wymienia źródła przychodu, lecz określa zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Poprzez przykładowe wyliczenia zawarte w kolejnych ustępach art. 12, ustawodawca precyzuje więc jedynie rodzaje przychodów.

Art. 12 ust. 1 ww. ustawy, wskazuje otwarty katalog przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Jednocześnie, zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie poglądem, istotą opodatkowania podatkiem dochodowym jest objęcie tym podatkiem każdego przysporzenia majątkowego polegającego na zwiększeniu aktywów lub zmniejszeniu pasywów podatnika, z wyjątkiem tych, które ustawa podatkowa wyłącza z tej kategorii. Zatem, tylko zdarzenia wywołujące jeden ze wskazanych powyżej skutków mogą być kwalifikowane jak przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 listopada 2011 r. sygn. II FSK 752/11).

Jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego Wnioskodawca - inwestor podpisał umowę na wykonanie robót budowlanych. Zapisy w umowie przewidywały możliwość zlecenia przez wykonawcę prac budowlanych na rzecz podwykonawców. W trakcie realizacji budowy wykonawca zaczął opóźniać, a następnie całkowicie zaniechał wypłat wynagrodzenia na rzecz podwykonawców. Dodatkowo wykonawca nie przedstawił inwestorowi gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej w wysokości 5% wartości inwestycji netto tytułem zabezpieczenia roszczeń gwarancyjnych. W związku z tym, inwestor zdecydował wstrzymać zapłatę na rzecz wykonawcy. W międzyczasie spółka wykonawcy została postawiona w stan upadłości, a 3 lutego 2017 r. została wykreślona z KRS. Jednak część zobowiązań wobec podwykonawców została uregulowana na się mocy odpowiednich porozumień z inwestorem, który ponosi solidarną odpowiedzialność wraz z wykonawcą za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę.

W 2017 r. minął termin, w którym wykonawca miał zwrócić podwykonawcom 5% kaucji gwarancyjnej. Inwestor zamierza zwrócić kaucje wszystkim podwykonawcom i jednocześnie dokonać potrącenia zapłaconej podwykonawcom kwoty ze zobowiązaniem z faktur wobec wykonawcy. Po dokonaniu zapłaty podwykonawcom, w ramach solidarnej odpowiedzialności z wykonawcą wobec podwykonawców, pozostałą po potrąceniu kwotę zobowiązania wobec wykonawcy, Wnioskodawca zamierza zaliczyć do przychodów. Do przychodów zostanie zaliczone pozostałe po potrąceniu zobowiązanie z tytułu faktury wykonawcy, do której podwykonawcy nie zgłosili roszczeń.

Zgodnie z art. 6471 § 5 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 459, ze zm.), inwestor odpowiada solidarnie z wykonawcą (generalnym wykonawcą) za zapłatę wynagrodzenia należnego podwykonawcy z tytułu wykonanych przez niego robót budowlanych, których szczegółowy przedmiot został zgłoszony inwestorowi przez wykonawcę lub podwykonawcę przed przystąpieniem do wykonywania tych robót, chyba że w ciągu trzydziestu dni od dnia doręczenia inwestorowi zgłoszenia inwestor złożył podwykonawcy i wykonawcy sprzeciw wobec wykonywania tych robót przez podwykonawcę.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera katalogu zamkniętego przychodów podatkowych. Art. 12 ust. 1 ww. ustawy, zawiera jedynie przykładowy katalog przysporzeń kwalifikowanych do przychodów, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę zwrotu „w szczególności”. Istotą opodatkowania podatkiem dochodowym jest objęcie tym podatkiem każdego przyrostu majątku (w tym korzyści uzyskanych kosztem innego podmiotu), z wyjątkiem wyłączonego w sposób wyraźny przez ustawę. Za przychód podatkowy należy uznać każde przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym oraz definitywnym, z wyjątkiem takiego, które ustawa podatkowa wyłącza z tej kategorii.

U Wnioskodawcy zatem powstanie korzyść z tego tytułu, że nie uregulował i już nie ureguluje części zobowiązania wobec wykonawcy, gdyż ten postawiony został w stan upadłości i został wykreślony z KRS a podwykonawcy nie zgłosili roszczeń, które byłyby skompensowane z tą częścią zobowiązania. Tym samym u Wnioskodawcy powstanie przysporzenie o charakterze trwałym, bezzwrotnym i definitywnym, które stanowić będzie przychód podatkowy, przychód mający podobny charakter do przychodu z tytułu umorzenia czy przedawnienia zobowiązania.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy zgodnie, z którym w związku z faktem, że wykonawca nie zgłasza dalszych roszczeń, a jego spółka została wykreślona z KRS, pozostała część zobowiązań po dokonaniu potrąceń będzie zaliczona do przychodów inwestora, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.