Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.964.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: SkutkI podatkowe umorzenia kredytu na lokal mieszkalny z
komórką lokatorską i miejscem postojowym oraz zwrotu
kredytu i kosztów procesu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt
lokal-lokal mieszkalny
miejsce-miejsce postojowe
pomieszczenia-pomieszczenie przynależne
ugody
umorzenie
zaniechanie
zwrot
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 21 listopada 2025 r. (wpływ 21 listopada 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w
    rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”).
    8 czerwca 2007 r. Wnioskodawczyni zawarła z A. S.A. (obecnie: B. S.A.) z siedzibą w (...)
    (dalej: „Bank”) umowę nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (dalej: „Umowa
    Kredytu”), waloryzowany kursem CHF, na podstawie której Bank udzielił Wnioskodawczyni
    kredytu w wysokości 287.710,00 CHF z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe –
    zakup lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym (dalej: „Kredyt”).
    Udział Kredytu w stosunku do wartości nabywanych nieruchomości stanowił 70 procent.
    Pozostała wartość nieruchomości (lokalu i miejsca postojowego wraz z komórką
    lokatorską) została pokryta przez Wnioskodawczynię ze środków własnych w ramach
    wkładu własnego.
    Udział wartości miejsca postojowego oraz komórki lokatorskiej w ogólnej cenie
    nieruchomości wynosił 4,72 procent.
    Kwota Kredytu została przeznaczona na cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni (nabycie
    lokalu mieszkalnego) w 94,54 proc., a w pozostałej części (5,46 proc. kwoty Kredytu) na
    cele niemieszkaniowe (nabycie miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym oraz
    nabycie komórki lokatorskiej).
    Zarówno w chwili udzielania Kredytu jak i obecnie, Bank jest podmiotem uprawnionym do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych przepisów regulujących funkcjonowanie
    takich podmiotów, a jego działalność podlegała i podlega nadzorowi państwowego organu
    nadzoru nad rynkiem finansowym.
    Zabezpieczeniem Kredytu jest hipoteka kaucyjna na nieruchomości – lokalu mieszkalnym,
    należącym do Wnioskodawczyni, a sfinansowanym ze środków pochodzących z Kredytu.

    Lokal mieszkalny nabyty ze środków pochodzących z Kredytu służył zaspokojeniu potrzeb
    mieszkaniowych Wnioskodawczyni (gospodarstwa domowego prowadzonego przez
    Wnioskodawczynię).
    Kapitał i odsetki od udzielonego Kredytu spłacane były w ten sposób, że Bank pobierał z
    rachunku bankowego ratę kapitałowo-odsetkową. Oznacza to, że odsetki faktycznie
    spłacane były równocześnie z ratą kapitałową.
    Kredyt nie został dotychczas spłacony. Pozostała do spłaty kwota kapitału wynosi ok. 10
    proc. kwoty kapitału Kredytu wypłaconego na podstawie Umowy Kredytu.
    Na aktualne saldo zadłużenia Wnioskodawczyni z tytułu Umowy Kredytu nie składają się
    odsetki karne (odsetki od zadłużenia przeterminowanego).
    24 lipca 2024 r. Wnioskodawczyni wniosła pozew przeciwko Bankowi, w którym
    zakwestionowała ważność Umowy Kredytu.
    23 września 2024 r. Bank wniósł o oddalenie powództwa Wnioskodawczyni w całości.
    Postępowanie sądowe z powództwa Wnioskodawczyni przeciwko Bankowi jest aktualnie w
    toku.
    Obecnie Wnioskodawczyni otrzymała od Banku propozycję zawarcia ugody (dalej:
    „Ugoda”), której celem ma być przede wszystkim uchylenie niepewności co do
    wzajemnych roszczeń stron związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy Kredytu.
    W ramach ewentualnej Ugody rozważane jest:
    (1) Dokonanie przez Bank zwrotu na rzecz Wnioskodawczyni kwoty 530.000,00 zł (dalej:
    „Zwrot”) tytułem częściowego zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych uiszczanych z tytułu
    Umowy Kredytu.
    (2) Zwolnienie Wnioskodawczyni z długu przez Bank, poprzez umorzenie pozostałego do
    spłaty salda kredytu, w tym wszelkich wierzytelności Banku wynikających z Umowy
    Kredytu, w szczególności z obowiązku spłaty pozostałej części kapitału kredytu, należnych
    odsetek umownych oraz ewentualnych odsetek karnych i innych kosztów związanych z
    Umową Kredytu.
    (3) Zwrot przez Bank kosztów procesu poniesionych przez Wnioskodawczynię w
    postępowaniu z powództwa Wnioskodawczyni.
    Wnioskodawczyni nie korzystała wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej niż opisana we Wniosku.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni jest jedyną kredytobiorczynią.
    Informacja, czy miejsce postojowe jest wpisane do jednej księgi wieczystej razem z
    Lokalem pozostaje bez znaczenia dla udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte we
    Wniosku. Z ostrożności pełnomocnik Wnioskodawczyni wskazał, że według informacji
    przekazanych przez Wnioskodawczynię nie jest.
    Informacja, czy komórka lokatorska jest przynależna do Lokalu i czy jest wpisana z nim do
    jednej księgi wieczystej nie ma znaczenia dla udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte we
    Wniosku. Z ostrożności pełnomocnik Wnioskodawczyni wskazał, że według informacji
    przekazanych przez Wnioskodawczynię jest.
    Rozważane umorzenie kredytu (zwolnienie z długu) będzie dotyczyło pozostałego do
    spłaty salda kredytu, tj. wszelkich wierzytelności Banku wynikających z Umowy Kredytu z
    tytułu kapitału kredytu pozostałego do spłaty oraz odsetek umownych lub karnych lub
    innych kosztów, na które składają się (i) kapitał pozostały do spłaty, (ii) odsetki umowne,
    (iii) kapitał zapadły, (iv) odsetki zapadłe.

    Przedmiotem planowanego umorzenia nie będą odsetki karne.
    Przedmiotem planowanego umorzenia będą kwoty wskazane w punkcie powyżej.
    W wykonaniu planowanej Ugody Bank zwróci Wnioskodawczyni część rat kapitałowo-
    odsetkowych wpłacanych przez nią do Banku w wykonaniu Umowy Kredytu, czyli tytułem
    spłaty kwoty kapitału Kredytu i odsetek.
    W ramach planowanej Ugody Bank zwróci Wnioskodawczyni ustaloną przez Strony w
    ramach negocjacji kwotę kosztów zastępstwa procesowego, która jest niższa od kosztów
    faktycznie poniesionych przez Wnioskodawczynię w celu dochodzenia roszczeń
    związanych z Umową Kredytu.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wypłata
      przez Bank kwoty Zwrotu na rzecz Wnioskodawczyni stanowić będzie dla
      Wnioskodawczyni przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
      osób fizycznych?
    2. Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym)
      umorzenie przez Bank pozostałej do zapłaty części zadłużenia z tytułu Umowy Kredytu
      skutkować będzie powstaniem po stronie Wnioskodawczyni obowiązku zapłaty
      podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu?
    3. Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) w związku
      z dokonaniem przez Bank na rzecz Wnioskodawczyni zwrotu kosztów procesu w
      postępowaniu z powództwa Wnioskodawczyni, po stronie Wnioskodawczyni powstaje
      obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W ocenie Wnioskodawczyni, w związku z wypłatą przez Bank na jej rzecz kwoty Zwrotu, po
    stronie Wnioskodawczyni nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przyjmuje się, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zwiększającym aktywa lub zmniejszającym pasywa), o
    charakterze definitywnym, bezzwrotnym. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu u.p.d.o.f.
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, uzyskuje określone przysporzenie
    majątkowe (czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych w pieniądzu
    lub w naturze, czy to w wyniku zmniejszenia jego zobowiązań wobec innych podmiotów).
    Zwrot, otrzymany od Banku przez Wnioskodawczynię w wykonaniu Ugody, stanowić
    będzie częściowy zwrot środków wcześniej wpłaconych przez Wnioskodawczynię do
    Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych w wykonaniu Umowy Kredytu.
    Skoro zatem wypłata przez Bank Zwrotu stanowić będzie częściowy zwrot środków
    wcześniej zapłaconych przez Wnioskodawczynię, to ich zwrotne otrzymanie od Banku nie
    spowoduje po stronie Wnioskodawczyni przyrostu majątkowego, a tym samym nie będzie
    stanowiło dla Wnioskodawczyni przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    Ad. 2
    W ocenie Wnioskodawczyni, w związku z umorzeniem przez Bank pozostałej do zapłaty
    części zadłużenia z tytułu Umowy Kredytu nie powstanie po jej stronie obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego, albowiem powstały w ten sposób przychód korzystać będzie w
    całości z zaniechania poboru podatku.

    Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przychodem jest
    również wartość umorzonych zobowiązań podatnika.
    Jeżeli zatem w ramach Ugody Bank częściowo umorzy zobowiązanie Wnioskodawczyni
    (zwolni Wnioskodawczynię z długu) z tytułu Umowy Kredytu, to wartość tego umorzonego
    zobowiązania stanowić będzie po stronie Wnioskodawczyni przychód.
    Jednak mimo powstania przychodu, w ocenie Wnioskodawczyni nie powstanie po jej
    stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od wartości umorzonego Kredytu.
    Na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (dalej: „Rozporządzenie MF”)
    zaniechano poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot (1) umorzonych
    osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, (2) otrzymanych przez
    osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej
    lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
    powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania (§ 1 ust. 1 pkt 1 i
    2 Rozporządzenia MF).
    W ocenie Wnioskodawczyni rozważane umorzenie przez Bank pozostałej do spłaty części
    Kredytu może korzystać w całości z przewidzianego Rozporządzeniem MF zaniechania
    poboru podatku.
    Wnioskodawczyni wskazuje, że spełnia wynikające z Rozporządzenia MF warunki
    niezbędne dla zaniechania poboru podatku, tj.: Kredyt jest kredytem mieszkaniowym w
    rozumieniu § 3 Rozporządzenia MF, tj.:
    · został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów (§ 3 pkt 1 Rozporządzenia MF), oraz
    · został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości (§ 3 pkt 2
      Rozporządzenia MF),
    · został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. (§ 3 pkt 3
      Rozporządzenia MF).
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw w
    przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art.
    21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f.
    Wnioskodawczyni przeznaczyła 94,54 proc. wypłaconego jej Kredytu na cele mieszkaniowe
    (stanowiące 95,28 proc. całej ceny nieruchomości). Jednocześnie 30 proc. łącznej ceny
    nieruchomości (tj. lokalu mieszkalnego, garażu i komórki lokatorskiej) zostało pokryte
    przez Wnioskodawczynię ze środków własnych (wkład własny). Rozważane w ramach
    Ugody zwolnienie Wnioskodawczyni z długu przez Bank obejmuje jedynie część Kredytu
    pozostałą do spłaty (ok. 10 proc. kapitału Kredytu pozostałego do spłaty).
    W związku z tym Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że kwota umorzenia obejmować
    będzie w całości kwotę kredytu przeznaczoną na cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni,
    ponieważ wydatki na cele mieszkaniowe zostały sfinansowane częściowo z wkładu
    własnego Wnioskodawczyni, a częściowo z Kredytu w części, która nie podlega umorzeniu
    (zwolnieniu z długu).

    W związku z powyższym kwota przychodu powstałego w wyniku umorzenia przez Bank
    pozostałej do zapłaty części Kredytu korzystać będzie z zaniechania poboru podatku, o
    którym mowa w Rozporządzeniu MF.
    Ad. 3
    W ocenie Wnioskodawczyni, w związku z dokonaniem przez Bank na jej rzecz zwrotu
    kosztów procesu w postępowaniu z powództwa Wnioskodawczyni, po stronie
    Wnioskodawczyni nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    W ocenie Wnioskodawczyni, kwota wypłacona jej przez Bank tytułem zwrotu kosztów
    procesu w postępowaniu z powództwa Wnioskodawczyni, nie będzie stanowiła dla niej
    przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika pieniądze, wartości pieniężne lub świadczenia w naturze, które powodują
    przyrost majątku podatnika o charakterze definitywnym i bezzwrotnym.
    Zapłata, w wykonaniu Ugody, przez Bank na rzecz Wnioskodawczyni, kosztów procesu,
    będzie stanowiła zwrot wydatków poniesionych przez Wnioskodawczynię w celu
    dochodzenia roszczeń z Umowy Kredytu.
    W ocenie Wnioskodawczyni, tego rodzaju zwrot ma charakter rekompensaty kosztów
    poniesionych w związku z procesem sądowym, a nie przysporzenia majątkowego. Tym
    samym jego otrzymanie przez Wnioskodawczynię nie spowoduje po jej stronie powstania
    przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.

    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazała Pani, że na podstawie ugody bank umorzy Pani zadłużenie oraz zwróci
    określoną kwotę i koszty procesu.
    Powzięła Pani wątpliwość, jakie będą dla Pani skutki podatkowe z tytułu tych czynności.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.

    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że bank udzielił Pani kredytu na:
    · lokal mieszkalny,
    · komórkę lokatorską,
    · miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy
    jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu
    mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów
    ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby
      nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach
      nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w
      szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami
      przynależnymi".
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym czy
    komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej
    nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako
    całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w
    art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że do zakupionego lokalu mieszkalnego
    przynależy komórka lokatorska, która razem z lokalem mieszkalnym jest wpisana do tej
    samej księgi wieczystej. Zatem spełnia ona definicję „pomieszczenia przynależnego”.
    Zatem w odniesieniu do tej części umorzonego kredytu, która została zaciągnięta na
    zakup lokalu mieszkalnego wraz z komórką lokatorską – może Pani skorzystać z
    zaniechania poboru podatku dochodowego i od tej części umorzenia nie będzie Pani
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego.
    W tej kwestii Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Natomiast miejsce postojowe – jak wynika z opisu sprawy – nie jest ono wpisane do jednej
    księgi wieczystej razem z lokalem mieszkalnym. Zatem pomimo tego, że jest ono związane
    z zakupionym lokalem mieszkalnym – to stanowi odrębną nieruchomość posiadającą
    odrębną księgę wieczystą. Nie można więc uznać, że spełnia definicję „pomieszczenia
    przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym.
    Samo miejsce postojowe w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie
    służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Tym samym – w zakresie tej części kredytu, która została zaciągnięta na zakup miejsca
    postojowego - nie spełniła Pani warunku określonego w przepisie § 3 pkt 3 rozporządzenia
    Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na zakup lokalu niemieszkalnego. W tej części nie był to kredyt
    udzielony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, w przypadku miejsca postojowego nie ma znaczenia, czy jego nabycie
    sfinansowała Pani z udzielonego kredytu, czy z własnych środków, gdyż jak wyżej
    wyjaśniłem – nabycie lokalu niemieszkalnego (miejsca postojowego) nie może być brane
    pod uwagę jako wydatek na własne cele mieszkaniowe.
    W Pani sprawie istotne jest to, że zaciągając kredyt hipoteczny, część tego kredytu została
    przeznaczona na cel mieszkaniowy, tj. – jak już wyżej wyjaśniono – lokal mieszkalny z
    komórką lokatorską, a część na cel niemieszkaniowy, tj. nabycie miejsca postojowego.
    Nie można więc uznać, że skoro kwota umorzenia to jedynie około 10% kredytu, to należy
    przyjąć, że w całości obejmuje ona kwotę kredytu przeznaczoną na cele mieszkaniowe.
    Zatem umorzenie kredytu będzie odpowiadało proporcjonalnie części, jaka została
    zaciągnięta na cel mieszkaniowy i jaka została zaciągnięta na cel niemieszkaniowy.
    Wobec powyższego – umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na
    nabycie miejsca postojowego nie będzie korzystało z zaniechania poboru podatku. Od tej
    części umorzenia będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    W tej kwestii Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
    Wypłata określonej kwoty
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody

    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty określonej kwoty
    Jak wynika z opisu sprawy, na podstawie zawartej ugody bank zwróci Pani częściowo raty
    kapitałowo-odsetkowe uiszczane przez Panią z tytułu umowy kredytowej.
    W przypadku zwrotu uprzednio wpłaconych środków pieniężnych - taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot nadpłaconych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu.
    Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie
    powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Skoro więc otrzyma Pani od banku taki zwrot, to otrzymana przez Panią kwota w ogóle nie
    będzie stanowiła przychodu. Tym samym – nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty
    podatku dochodowego z tego tytułu.
    W tej kwestii (pytanie nr 1) Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów procesu
    Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego: (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego
      zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego
      zawód w siedzibie sądu procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.

    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków
    poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona
    tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez
    powoda wydatków.
    Z wniosku wynika, że na podstawie zawartej ugody otrzyma Pani od banku zwrot kosztów
    procesu.
    W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Na podstawie art. 96 ww. ustawy:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Mając na uwadze powyższe, zwrot poniesionych przez Panią kosztów procesu – do
    wysokości faktycznie poniesionych przez Panią wydatków – nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 3 również jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.

    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.