Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.720.2025.2.KKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Powstanie obowiązku zapłaty podatku w Polsce z tytułu pracy
wykonywanej na terytorium Chin na podstawie umowy o
pracę ze spółką zarejestrowaną na Cyprze.
Słowa kluczowe: Chiny
Cypr
dochód-opodatkowanie dochodu
opodatkowanie-obowiązek opodatkowania
opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 22 października 2025 r. (data wpływu 28 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani A (dalej: „Wnioskodawczyni”, „Podatniczka”) będąc pracownikiem naukowym
    zatrudnionym przez X w ..... za zgodą i zgodnie z rekomendacją X w 2024 r. zawarła
    umowę („C” - umowa powołania, rodzaj stosunku prawnego na wzór umowy o pracę
    przewidzianej w polskich przepisach, w kodeksie pracy) z Y , spółką zarejestrowaną w
    Republice Cypryjskiej, o numerze rejestracyjnym.... z siedzibą..., Cypr (dalej także jako:
    „Pracodawca”) na stanowisku profesora nadzwyczajnego.
    Do zadań Podatniczki należy między innymi:
      a. nauczanie następujących kursów: (...)
    Obowiązki Pracownika obejmują również wszelkie inne obowiązki, w tym m.in. doradzanie
    studentom i prace administracyjne, które są zwykle związane z tym stanowiskiem i mogą
    być określone przez Uniwersytet.
    Członkowie wydziału są zobowiązani do prowadzenia zajęć zgodnie z programem
    nauczania dostarczonym przez Uniwersytet.
    W wyniku umowy o współpracę pomiędzy Pracodawcą , a....., miasto ....., Chiny (dalej jako:
    „Uniwersytet”) Podatniczka została oddelegowana do Chin, na wyżej wymieniony
    Uniwersytet celem wykonywania umowy zawartej z Pracodawcą.
    Podatniczka wykonywała umowy z Pracodawcą poza granicami Polski w terminie:
    28.02.2024 r. - 5.06.2024 r. oraz 2.09.2024 r. - 13.12.2024 r., łącznie co najmniej 200 dni w
    2024 r. We wskazanych terminach Podatniczka mieszkała w Chinach, w pozostałym
    okresie 2024 r. - mieszkała w Polsce.
    Stałym miejscem zamieszkania podatniczki jest Polska (...). W Chinach Podatniczka jedynie
    wykonywała umowę z Y, jednak centrum interesów życiowych Podatniczki znajduje się w
    Polsce - ma tu Ona mieszkanie, rodzinę i pracę. Jest obywatelką Polski i zazwyczaj
    przebywa w Polsce.
    Płatnikiem wynagrodzenia zgodnie z zawartą umową jest Y.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Na moją prośbę o treści:
      1) W związku z fragmentami stanu faktycznego:
        W wyniku umowy o współpracy pomiędzy Pracodawcą, a ....., Chiny (dalej jako
        Uniwersytet) Podatniczka została oddelegowana do Chin, na wyżej wymieniony
        Uniwersytet celem wykonywania umowy zawartej z Pracodawcą.
      oraz
        Podatniczka wykonywała umowy z Pracodawcą poza granicami Polski w terminie:
        28.02.2024 r.- 5.06.2024 r. oraz 2.09.2024 r. - 13.12.2024 r., łącznie co najmniej
        200 dni w roku 2024.
      Proszę wyjaśnić czy chodzi o jedną umowę, czy kilka umów i czego one dotyczyły. Na
      czym polegało oddelegowanie do Chin?
    odpowiedziała Pani:

      Podatniczka zawarła dwie umowy z Pracodawcą -Y. Pierwsza umowa obejmowała
      okres 28.02.2024 r. - 5.06.2024 r., druga umowa - okres 2.09.2024 r. - 13.12.2024 r. W
      ramach każdej z umów Podatniczka została przez Pracodawcę oddelegowana do
      pracy w Chinach - na .... Chiny (dalej jako Uniwersytet) - na podstawie wewnętrznych
      umów o współpracę między Pracodawcą, a Uniwersytetem. W Chinach Podatniczka
      wykonywała działalność zawodową - naukową i dydaktyczną.
    Na moje pytanie o treści:
      2) Czy wniosek dotyczy okresu 28.02.2024 r. - 5.06.2024 r. oraz 2.09.2024 r. -
      13.12.2024 r., w którym mieszkała Pani w Chinach. Jeżeli innego okresu, to należy
      wskazać konkretnie jakiego (wskazać konkretne daty, rodzaj zawartej umowy i czego
      dotyczyła ta praca oraz gdzie była wykonywana)?
    odpowiedziała Pani:
      Tak, wniosek dotyczy wskazanych okresów (28.02.2024 r. - 5.06.2024 r. oraz
      2.09.2024 r. - 13.12.2024 r.), w których Pani A mieszkała w Chinach.
    Na moją prośbę o wskazanie:
      3) Konkretnej daty (dzień, miesiąc, rok) zawarcia umowy z Y, i na jaki okres została
      zawarta?
    odpowiedziała Pani:
      Umowy zostały zawarte kolejno 10 stycznia 2024 r. - na okres od 28 lutego 2024 r. do
      5 czerwca 2024 r., oraz 1 sierpnia 2024 r. na okres jednego semestru - od 2 września
      2024 r. do 13 grudnia 2024 r.
      W związku z każdą z umów zostały zawarte porozumienia między Pracodawcą, a
      Podatniczką dotyczące oddelegowania do pracy w Chinach.
    Na moje pytanie o treści:
      4) Czy przez okres zatrudnienia w 2024 r. przez Y, pracę świadczyła Pani wyłącznie z
      terytorium Chin? Jeżeli z innego Państwa, to należy wskazać z jakiego i konkretnie w
      jakim okresie (dokładna data)?
    odpowiedziała Pani:
      Tak, Podatniczka w tym okresie świadczyła pracę wyłącznie na terytorium Chin.
    Na moje pytanie o treści:
      5) Czy w 2024 r. pracę na rzecz Y świadczyła Pani zdalnie z terytorium Polski?
    odpowiedziała Pani:
      Nie.
    Na moje pytanie o treści:
      6) Jakie miejsce świadczenia pracy zostało wskazane w umowie z Y, tj. Polska, Cypr,
      Chiny, inne – jakie?
    odpowiedziała Pani:
      Właściwym, uzgodnionym miejscem świadczenia pracy w ramach tych umów (na
      mocy oddelegowania stanowiącego ich integralną część) były Chiny, a konkretnie.....
    Na moje pytanie o treści:
      7) Jakie posiada Pani obywatelstwo?
    odpowiedziała Pani:
      Podatniczka posiada obywatelstwo polskie.
    Na moje pytanie o treści:

      8) Czy – w okresie, którego dotyczy wniosek – na terytorium Polski posiadała Pani
      centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych)?
      Jeżeli nie, to w jakim innym Państwie? (...)
    odpowiedziała Pani:
      W okresie, którego dotyczy wniosek (28.02.2024 r. - 5.06.2024 r. oraz 2.09.2024 r.-
      13.12.2024 r.) centrum interesów osobistych Podatniczki znajdowało się w Chinach,
      ponieważ tam koncentrowała się jej aktywność społeczna i towarzyska. Centrum
      interesów gospodarczych w tym okresie również znajdowało się w Chinach, bo to w
      Chinach pracowała w tym czasie i w Chinach w tym czasie uzyskiwała
      wynagrodzenie, wykonywała działalność naukową i dydaktyczną.
      Z uwagi na fakt, że w Polsce Podatniczka mieszka sama, nie ma męża ani dzieci,
      centrum swoich interesów życiowych (osobistych) przeniosła do Chin na czas, kiedy
      tam zamieszkiwała (tj. w okresie wskazanym we wniosku).
    Na moje pytanie o treści:
      9) Czy – w okresie, którego dotyczy wniosek – miała Pani miejsce zamieszkania dla
      celów podatkowych (tzw. rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek
      podatkowy) wyłącznie w Polsce?
    odpowiedziała Pani:
      Nie, w okresie, którego dotyczy wniosek Podatniczka nie miała miejsca zamieszkania
      dla celów podatkowych wyłącznie w Polsce.
    Na moje pytanie o treści:
      10) Czy bezpośrednio przed przybyciem do Chin miała Pani miejsce zamieszkania dla
      celów podatkowych w Polsce? Jeżeli nie, to w jakim innym Państwie?
    odpowiedziała Pani:
      Tak.
    Na moje pytanie o treści:
      11) Czy głównym celem Pani pobytu w Chinach było prowadzenie wykładów (zajęć)
      albo prowadzenie prac badawczych na Uniwersytecie?
    odpowiedziała Pani:
      Tak.
    Na moje pytanie o treści:
      12) Czy Uniwersytet jest uczelnią uznawaną przez rząd Chin?
    odpowiedziała Pani:
      Tak.
    Pytania
      1. Czy wynagrodzenie uzyskane przez Wnioskodawczynię w 2024 r. z tytułu umowy
        zawartej z Y, wykonywanej poza terytorium Polski (na terytorium Chińskiej Republiki
        Ludowej), podlega opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991
        r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.,
        dalej również jako: „ustawa o PIT”)?
      2. Czy w świetle art. 3 ust. 2a oraz art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o PIT oraz postanowień
        umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przez Polskę z Republiką

        Cypryjską i Chińską Republiką Ludową, Wnioskodawczyni może zastosować
        zwolnienie z opodatkowania dochodów uzyskanych za granicą (metodę wyłączenia
        z progresją) lub inną metodę unikania podwójnego opodatkowania?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, wynagrodzenie uzyskane w 2024 r. z tytułu pracy
    wykonywanej na podstawie umowy z Y., realizowanej na terytorium Chińskiej Republiki
    Ludowej, nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Wynika to z przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz postanowień umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania zawartych przez Polskę z Republikę Cypryjską i Chińską Republiką Ludową.
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że dochód uzyskany przez Nią z tytułu pracy
    wykonywanej fizycznie w Chinach w 2024 r. nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Dochód
    ten podlega zwolnieniu z opodatkowania w Polsce z zastosowaniem metody wyłączenia z
    progresją, tj. może być uwzględniony jedynie przy wyliczeniu efektywnej stopy podatkowej
    dla pozostałych dochodów uzyskanych w Polsce (jeśli takie wystąpią).
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Jednakże, zgodnie z art. 4a tej ustawy, przepisy art. 3 ust. 1 i 1a stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania:
      1. Dochody, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie
        osiąga z wykonywania usług zawodowych albo z innej samodzielnej działalności,
        będą podlegać opodatkowaniu tylko w tym Państwie, z wyjątkiem jednej z
        następujących okoliczności, w których takie dochody mogą być również
        opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie:
        a) jeżeli ta osoba dysponuje zwykle stałą placówką dla wykonywania swojej
          działalności w drugim Umawiającym się Państwie; w takim przypadku
          dochody mogą być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie,
          jednak tylko w takiej wysokości, która może być przypisana tej stałej
          placówce;
        b) jeżeli ta osoba przebywa w drugim Umawiającym się Państwie przez okres lub
          okresy przekraczające łącznie 183 dni w danym roku kalendarzowym; w
          takim przypadku tylko ta część dochodu pochodząca z wykonywania
          działalności w tym drugim Umawiającym się Państwie może być
          opodatkowana w tym drugim Państwie.
      2. Określenie „usługi zawodowe” obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną
        działalność naukową, literacką, artystyczną, wychowawczą lub oświatową, jak
        również samodzielnie wykonywaną działalność lekarzy, prawników, inżynierów,
        architektów, stomatologów oraz księgowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania:
      1. Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16,18,19, 20 i 21 pensje, płace i podobne
        wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się
        Państwie osiąga z pracy najemnej, będą podlegać opodatkowaniu tylko w tym
        Umawiającym się Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim
        Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią
        wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie.

      2. Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenia, jakie
        osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy
        najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, będą podlegać
        opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:
        a) odbiorca przebywa w drugim Państwie łącznie przez okres lub okresy nie
          dłuższe niż 183 dni podczas danego roku kalendarzowego i
        b) wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w jego imieniu, który nie
          ma w tym drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby, oraz
        c) wynagrodzenia nie są wypłacane przez zakład lub stalą placówkę, którą
          pracodawca posiada w drugim Umawiającym się Państwie.
      3. Bez względu na postanowienia ustępu 1 i 2 niniejszego artykułu wynagrodzenia z
        pracy najemnej, wykonywanej na pokładzie statku lub samolotu w komunikacji
        międzynarodowej przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa, mogą być
        opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się
        miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
    Artykuł 20 ww. umowy, Profesorowie i pracownicy badawczy, osoba, która ma lub
    bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego się Państwa miała miejsce
    zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i przebywa w pierwszym
    wymienionym Umawiającym się Państwie głównie w celu nauczania, prowadzenia
    wykładów albo prowadzenia prac badawczych na uniwersytecie, w szkole wyższej, szkole
    lub instytucie kształcenia albo instytucie badań naukowych, uznanym przez Rząd
    pierwszego wymienionego Państwa, będzie zwolniona od opodatkowania w pierwszym
    wymienionym Umawiającym się Państwie z tytułu wynagrodzenia za nauczanie,
    prowadzenie wykładów lub prac badawczych przez okres 5 lat, licząc od daty jej
    pierwszego przyjazdu do pierwszego wymienionego Umawiającego się Państwa.
    W przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawczyni wykonywała pracę na terytorium
    Chin przez co najmniej 200 dni w 2024 r. Oznacza to, że zgodnie z umową, dochód ten
    może być opodatkowany w Chinach.
    Metoda unikania podwójnego opodatkowania
    Art. 23 ust. 1 lit. a) ww. umowy stanowi, że jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub
    siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy
    może być opodatkowany w Chinach, to Polska (...) zwolni taki dochód od opodatkowania.
    Jest to tzw. metoda wyłączenia z progresją.
    Zgodnie z art. 27 ust. 8 ustawy o PIT, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga
    dochody ze źródeł przychodów położonych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    które są zwolnione od podatku na podstawie umowy w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania, to podatek od pozostałych dochodów ustala się w takiej proporcji, w
    jakiej pozostaje podatek obliczony od łącznej sumy dochodów do tej sumy dochodów.
    W świetle powyższych przepisów, wynagrodzenie uzyskane przez Wnioskodawczynię w
    2024 r. z tytułu pracy wykonywanej w Chinach na podstawie umowy z cypryjskim
    Pracodawcą nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Dochód ten powinien być jednak
    uwzględniony przy ustalaniu stawki podatkowej od ewentualnych innych dochodów
    osiągniętych w Polsce, zgodnie z metodą wyłączenia z progresją.
    Wnioskodawczyni jest polską rezydentką podatkową, jednak dochód, którego dotyczy
    niniejszy wniosek, został uzyskany z pracy faktycznie wykonywanej na terytorium Chińskiej
    Republiki Ludowej. Praca była świadczona przez okres przekraczający 183 dni w roku
    podatkowym, a wynagrodzenie było wypłacane przez pracodawcę cypryjskiego. Praca ta
    nie miała żadnego związku z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - nie była wykonywana
    ani z Polski, ani na rzecz polskiego podmiotu, nie generowała przychodów w Polsce i nie
    była finansowana przez polski zakład.

    Dochód uzyskany przez Wnioskodawczynię z tytułu umowy zawartej z Y wykonywanej na
    terytorium Chińskiej Republiki Ludowej, stanowi dochód z pracy najemnej w rozumieniu
    art. 15 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a Chinami.
    Wnioskodawczyni realizowała obowiązki dydaktyczne i organizacyjne w strukturach
    zagranicznego uniwersytetu, zgodnie z programem nauczania, pozostając w
    organizacyjnym podporządkowaniu pracodawcy i otrzymując od niego stałe
    wynagrodzenie. Praca nie była wykonywana na własny rachunek, ani w sposób
    samodzielny, co wyklucza kwalifikację jako działalność niezależna. Z uwagi na fakt, że
    praca była wykonywana w Chinach, przez okres przekraczający 183 dni w roku
    podatkowym, prawo do opodatkowania tego dochodu przysługuje Chinom jako państwu
    źródła. W konsekwencji, Polska - jako państwo rezydencji Wnioskodawczyni- zobowiązana
    jest do zastosowania metody wyłączenia z progresją i zwolnienia tego dochodu z
    opodatkowania na jej terytorium.
    Zgodnie z umową zawartą przez Polskę z Chinami, dochód z pracy najemnej, czy to
    niezależnej (art. 14 lub 15) wykonywanej na terytorium Chin może być opodatkowany w
    tym państwie. Jednocześnie, zgodnie z postanowieniami tej umowy, Polska jako państwo
    rezydencji podatnika ma obowiązek zwolnić ten dochód z opodatkowania na swoim
    terytorium, stosując metodę wyłączenia z progresją. Oznacza to, że dochód ten nie
    podlega opodatkowaniu w Polsce.
    Z perspektywy systemowej i celowościowej należy podkreślić, że celem przepisów o
    unikaniu podwójnego opodatkowania jest wyeliminowanie sytuacji, w której ten sam
    dochód byłby opodatkowany równolegle w dwóch państwach. W przedstawionym stanie
    faktycznym obowiązek podatkowy związany z tym dochodem powinien zostać
    zrealizowany wyłącznie w państwie jego źródła - czyli w Chinach - a Polska jako państwo
    rezydencji powinna zastosować mechanizm zwolnienia.
    Artykuł 20 umowy Polska-Chiny nie znajduje zastosowania w niniejszym stanie
    faktycznym, ponieważ dotyczy sytuacji, w której osoba fizyczna przybywa do drugiego
    państwa (tu: Chin) i otrzymuje wynagrodzenie za nauczanie lub badania bezpośrednio od
    instytucji uznanej przez rząd tego państwa. Wnioskodawczyni była zatrudniona przez
    uczelnię cypryjską, która pozostała stroną wypłacającą wynagrodzenie, a jej obecność w
    Chinach wynikała z oddelegowania w ramach współpracy między uczelniami. Artykuł 20
    dotyczy opodatkowania w państwie źródła (Chiny), natomiast w przedmiotowej sprawie
    ocenie podlega obowiązek podatkowy w Polsce jako państwie rezydencji, a ten
    regulowany jest przez art. 15 i 23 umowy.
    W konsekwencji, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że uzyskane przez Nią w 2024 r.
    wynagrodzenie za pracę wykonywaną w Chinach nie podlega opodatkowaniu w Polsce, a
    Polska powinna uznać prawo do opodatkowania tego dochodu przez państwo, na którego
    terytorium praca była wykonywana.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy w Polsce
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:

      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    W myśl art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    podatnicy podlegający ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają w Polsce
    opodatkowaniu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na
    dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej
    miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co
    jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że
    osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach
    wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we
    własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku
    podatkowego.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum
    interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta
    została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób,
    które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce
    ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej
    przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce
    zamieszkania na terytorium RP.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne,
    tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych”, to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej,
    źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
    się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do
    uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego
    powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu
    tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. Powyższe przepisy stosuje się bowiem z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, co wynika z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym
    przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Na podstawie art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika w świetle Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu
    W związku z tym, że pracę na rzecz Y, wykonuje Pani przebywając na terytorium Chin, w
    przedmiotowej sprawie mają zastosowanie uregulowania Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, sporządzonej w Pekinie dnia 7 czerwca 1988 r. (Dz. U. z 1989 r. Nr
    13 poz. 65; dalej: „Umowa”) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną
    implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie
    erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Chiny dnia
    7 czerwca 2017 r. (tzw. „Konwencja MLI”).
    Niniejsza Umowa dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym
    lub w obu Umawiających się Państwach.
    W świetle art. 3 ust. 1 lit. c Umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z jej treści nie wynika inaczej określenia
      „Umawiające się Państwo” i „drugie Umawiające się Państwo” oznaczają
      odpowiednio Polskę lub Chiny.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. Umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej
      miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, miejsce siedziby zarządu, miejsce
      rzeczywistego zarządu albo gdy stosuje się wobec niej inne kryteria o podobnym
      charakterze.
    W myśl art. 4 ust. 2 ww. Umowy:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie
      określony w następujący sposób:
        a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
          Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe

          miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za
          mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze
          powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
        b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
          życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym
          z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w
          tym Państwie, w którym zazwyczaj przebywa;
        c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa
          zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce
          zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;
        d) jeżeli miejsca zamieszkania tej osoby nie można ustalić zgodnie z
          postanowieniami liter a) do c), właściwe władze Umawiających się Państw
          rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.
    Modelowa Konwencja OECD
    Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, iż miejsce zamieszkania
    osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Zgodnie z
    ww. Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość tego ogniska, co oznacza, że osoba
    fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do
    przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany
    pobyt jest zamierzony na krótki okres.
    Ponadto zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania,
    dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko,
    co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w
    sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć
    charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu
    Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i
    ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz
    nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod
    uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i
    wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim
    mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne
    postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie
    tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym
    osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Miejsce opodatkowania dochodów na podstawie umowy/Konwencji o unikaniu
    podwójnego opodatkowania
    Miejsce opodatkowania dochodów z pracy, zgodnie z umowami/Konwencjami o unikaniu
    podwójnego opodatkowania uzależnione jest nie tyle od podmiotu wypłacającego
    wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Zatem, zakres obowiązku
    podatkowego polskich rezydentów podatkowych wykonujących pracę za granicą
    modyfikowany jest przez umowy/Konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania
    zawarte przez Polskę z krajem, w którym praca jest wykonywana.

    Zgodnie z zasadą wyrażaną w umowach/Konwencjach o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, dochody osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w jednym z
    umawiających się państw, uzyskiwane z tytułu pracy najemnej świadczonej na terytorium
    drugiego państwa, mogą być opodatkowane w tym państwie, w którym praca ta jest
    rzeczywiście wykonywana. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii, gdzie
    uzyskiwane są wynagrodzenia w zamian za świadczoną pracę najemną, ma określenie
    miejsca jej wykonywania. Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce,
    w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje
    wynagrodzenie. Pierwszeństwo w opodatkowaniu dochodów z pracy najemnej ma zawsze
    to państwo, w którym praca jest wykonywana.
    Pensje, płace i podobne wynagrodzenia w świetle Umowy polsko-chińskiej
    Jak wynika z art. 15 ust. 1 Umowy:
      Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18, 19, 20 i 21 pensje, płace i podobne
      wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się
      Państwie osiąga z pracy najemnej, będą podlegać opodatkowaniu tylko w tym
      Umawiającym się Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim
      Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią
      wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie.
    Zatem z treści art. 15 ust. 1 umowy wynika, że wynagrodzenia osób mających miejsce
    zamieszkania w Polsce, z pracy wykonywanej tylko na terytorium Polski, podlegają
    opodatkowaniu tylko w Polsce.
    Należy zwrócić również uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie
    Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie
    państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych
    w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem
    powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy
    interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Zgodnie zatem z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (pkt 1) w zakresie art. 15
    ust. 1, ustalającym ogólną zasadę w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu pracy
    najemnej, z wyjątkiem emerytur, taki dochód podlega opodatkowaniu w państwie, w
    którym praca jest rzeczywiście wykonywana. Praca jest wykonywana w miejscu, w którym
    osoba fizycznie przebywa, gdy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.
    W świetle powyższego, wynagrodzenia z tytułu pracy otrzymywane przez Panią jako osobę
    mającą miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że
    są to świadczenia osiągane z pracy wykonywanej na terytorium Chin.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 Umowy:
      Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenia, jakie
      osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy
      najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, będą podlegać
      opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:
        a) odbiorca przebywa w drugim Państwie łącznie przez okres lub okresy nie
          dłuższe niż 183 dni podczas danego roku kalendarzowego i
        b) wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w jego imieniu, który nie
          ma w tym drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby, oraz
        c) wynagrodzenia nie są wypłacane przez zakład lub stałą placówkę, którą
          pracodawca posiada w drugim Umawiającym się Państwie.
    W sytuacji, gdy warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 2 ww. umowy polsko –
    chińskiej zostaną spełnione łącznie, to otrzymane przez osobę fizyczną mającą miejsce

    zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski wynagrodzenie z tytułu pracy
    najemnej wykonywanej na terytorium Chin podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.
    Niespełnienie natomiast któregokolwiek z tych warunków oznacza, że zgodnie z art. 15
    ust. 1 umowy ww. wynagrodzenie podlega opodatkowaniu w państwie miejsca
    zamieszkania podatnika (w Polsce) oraz w państwie, w którym praca jest wykonywana (w
    Chinach).
    Wskazała Pani, że wykonywała umowy z Pracodawcą poza granicami Polski w terminach:
    28 lutego 2024 r. – 5 czerwca 2024 r. oraz 2 września 2024 r. – 13 grudnia 2024 r., tj.
    łącznie co najmniej 200 dni w 2024 r. We wskazanych terminach mieszkała Pani w
    Chinach, w pozostałym okresie 2024 r. mieszkała Pani w Polsce.
    Powyższe oznacza, że przesłanka określona w art. 15 ust. 2 lit. a) ww. Umowy nie została
    spełniona. W tym przypadku Pani dochód z pracy wykonywanej na terytorium Chin
    podlega opodatkowaniu – stosownie do art. 15 ust. 1 ww. Umowy, tj. zarówno w Polsce,
    jak i w Chinach.
    Jednakże w stosunku do opodatkowania dochodów uzyskanych przez profesorów i
    nauczycieli umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Chinami
    zawiera szczegółowe regulacje zawarte w art. 20 tej Umowy. Zgodnie z jego treścią:
      Osoba, która ma lub bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego się Państwa
      miała miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i przebywa w
      pierwszym wymienionym Umawiającym się Państwie głównie w celu nauczania,
      prowadzenia wykładów albo prowadzenia prac badawczych na uniwersytecie, w
      szkole wyższej, szkole lub instytucie kształcenia albo instytucie badań naukowych,
      uznanym przez Rząd pierwszego wymienionego Państwa, będzie zwolniona od
      opodatkowania w pierwszym wymienionym Umawiającym się Państwie z tytułu
      wynagrodzenia za nauczanie, prowadzenie wykładów lub prac badawczych przez
      okres 5 lat, licząc od daty jej pierwszego przyjazdu do pierwszego wymienionego
      Umawiającego się Państwa.
    Zastosowanie zwolnienia wynikającego z wymienionego wyżej przepisu art. 20 Umowy
    polsko-chińskiej jest uzależnione od łącznego spełnienia określonych w tym przepisie
    przesłanek. Konsekwencją niespełnienia którejkolwiek z nich jest brak możliwości
    zastosowania zwolnienia wynikającego z tego przepisu.
    W świetle powyższego profesor lub nauczyciel, który przebywa w Chinach w celu
    nauczania lub prowadzenia prac badawczych m.in. na uniwersytecie przez okres
    nieprzekraczający dwóch lat, który otrzymuje wynagrodzenie za nauczanie, prowadzenie
    wykładów lub prac badawczych oraz który ma lub miał bezpośrednio przed tym okresem
    miejsce zamieszkania w Polsce, będzie zwolniony w Chinach od podatku od
    wynagrodzenia otrzymanego z tytułu takiego nauczania lub badań.
    Ocena Pani sytuacji
    Jak wskazała Pani we wniosku i jego uzupełnieniu, wyjechała Pani do Chin w celu
    prowadzenia wykładów (zajęć) i prowadzenia prac badawczych na Uniwersytecie, z tego
    też tytułu uzyskiwała Pani w 2024 r. wynagrodzenie od Pracodawcy. Uniwersytet, na
    którym prowadziła Pani działalność naukowo-dydaktyczną jest uczelnią uznawaną przez
    rząd Chin. Bezpośrednio przed przybyciem do Chin miała Pani miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w Polsce. Okres pobytu w Chinach nie przekroczył dwóch lat.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz omówione przepisy prawa
    stwierdzam więc, że będzie Pani spełniać warunki do skorzystania ze zwolnienia
    wskazanego w art. 20 ust. 1 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między
    Polską a Chinami.
    Skoro więc dochód uzyskany z tytułu pracy naukowej w Chinach nie będzie tam podlegać
    opodatkowaniu, to będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce.

    Podsumowując powyższe stwierdzam, że wynagrodzenie uzyskane przez Panią w 2024 r. z
    tytułu umowy zawartej z Pracodawcą, tj. Y, wykonywanej na terytorium Chińskiej Republiki
    Ludowej – wbrew Pani stanowisku podlega opodatkowaniu w Polsce, co czyni, że Pani
    stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za nieprawidłowe.
    W przypadku, gdy osiągnięty dochód podlega opodatkowaniu tylko w jednym kraju – w
    Pani przypadku w Polsce, nie występuje ryzyko podwójnego opodatkowania i w takiej
    sytuacji metoda unikania podwójnego opodatkowania nie ma zastosowania.
    Tym samym, do opodatkowania tego dochodu w Polsce stosuje się przepisy polskiego
    prawa podatkowego, co oznacza, że Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 również
    uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.