Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.737.2024.3.DJD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-09
Teza: Wydatki na zakup alkoholu do spożycia przez artystów
podczas koncertów nie przyczyniają się do osiągnięcia
przychodów, zatem nie mogą stanowić kosztów uzyskania
przychodów; art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
Słowa kluczowe: alkohol
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-wyłączenie z kosztów
napoje-napoje alkoholowe
wydatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów
uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 23

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 26 września 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od
    osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Uzupełnił go Pan pismem z 12
    grudnia 2024 r. (wpływ 16 grudnia 2024 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Podatnik trudni się niżej wymienionymi czynnościami :
      · 90.01.Z - Działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych,
      · 55.10.Z - Hotele i podobne obiekty zakwaterowania,
      · 56.10.A - Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne,
      · 59.20.Z - Działalność w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych,
      · 90.04.Z - Działalność obiektów kulturalnych,
      · 93.19.Z - Pozostała działalność związana ze sportem.
    W ramach swojej działalności podatnik trudni się organizacją masowych imprez
    związanych z występami artystów muzycznych i zagwarantowaniem dla nich usług
    hotelowych, cateringowych oraz wszelkich czynności związanych zapewnieniem
    bezpieczeństwa dla wszystkich uczestników wydarzenia, na podstawie umów zawieranych
    z artystami i tzw. „Riderów”, Podatnik jest zobowiązany do zapewnienia cateringu, w
    ramach którego serwowany jest określony alkohol, wyżywienie tudzież leki.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że firma A.... rozpoczęła działalność w kwietniu 2012
    r. W Umowie Koncertowej w dziale RIDERS wyszczególnione są świadczenia
    gastronomiczne dla zespołu, w które oprócz jedzenia zawierają wykaz alkoholi w ramach
    cateringu, które zobowiązany jest Pan dostarczyć. Faktury zakupowe wystawione są na
    Pana firmę A.... Usługę cateringową wykonuje Pan sam, przez przygotowanie nakrycia
    stołu, podanie zakupionych artykułów, napoi, w tym alkoholi (wg rozpiski zawartej
    umowach z artystami). Zakup leków dotyczy tylko suplementów diety, które muszą być
    zapewnione w ramach cateringu, nie są to leki na receptę (np. środki przeciwbólowe). Jeśli
    mówi o tym umowa (nie jest to stałym elementem), są to obiadowe dania gorące (pizza,
    kebab), które dostarcza kurier. Wszystkie zakupione artykuły oraz usługi cateringowe
    wchodzą w skład całościowej umowy z artystą na wykonanie umowy.
    Umowy z artystami są kompleksowe, obejmują zapewnienie: hoteli, sali, aparatury
    nagłaśniającej, itp., sprzedaży biletów, cateringu, garderoby, temperatury, wypłaty
    honorarium, opłacenia ....., ochrony, służb medycznych i wielu innych pozycji. Napoje
    alkoholowe wskazane w umowach są bardzo różne - specyfikacja obejmuje od gatunków
    alkoholi niejednokrotnie po konkretne nazwy/marki (jeśli chodzi o gatunki: wódka, whisky,
    gin, likier, wino, piwo). Na podstawie faktur zakupowych można wyodrębnić zakup
    alkoholi. Alkohol serwowany jest w garderobie artysty wraz usługą cateringową.
    Wydatki wskazane we wniosku, Pana zdaniem są kosztami uzyskania przychodów,
    ponieważ są częścią podpisanych umów/ridersów z artystami, a zatem są poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, fakt
    ten sprowadza się do spełnienia przesłanek zawartych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych. Wydatki ponoszone na usługi cateringowe, zakup
    żywności oraz napojów, w tym alkoholi, nie stanowią kosztów reprezentacji, spełniają
    konkretne wymagania i warunki postawione przez artystów w umowach.
    Wyjaśniając związek przyczynowy wskazanych wydatków, należy nadmienić, że artyści nie
    lubią, kiedy ich wymagania nie są spełnione solidnie. Pragną być traktowani w sposób
    wyjątkowy, indywidualny i grzeczny. Nie lubią pracować z niesolidnymi organizatorami,
    którzy nie potrafią wykonać w 100 % zapisów umowy. Umowa w każdym punkcie musi być
    wypełniona bez zaniedbań i pomyłek. W związku z tym spełnienie ich oczekiwań jest
    warunkiem podjęcia współpracy, podpisania umowy i jej realizacji.
    Pytanie (wynikające z uzupełnienia wniosku)
    Czy możliwe jest w Pana przypadku zaliczenie wydatków związanych zakupem alkoholi w
    koszty uzyskania przychodów?
    Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    W Pana ocenie, zakup alkoholi w ramach działalności, którą Pan wykonuje, jest kosztem
    uzyskania przychodu, ponieważ jest jednym z warunków i elementów umowy z artystami,
    niestanowiącym kosztu reprezentacyjnego.
    Jak już Pan wspomniał w ramach działalności organizuje Pan masowe imprezy z
    występami artystów muzycznych co wiąże się zapewnieniem rożnego rodzaju usług:
    hotelowych, cateringowych, itp. Na podstawie umów zawieranych z artystami i riderów,
    firma zobowiązuje się do spełnienia dokładnie określonych warunków, w tym zakupu
    alkoholi.
    Ze względu na szczególny charakter działalności, jako właściciel firmy uważa Pan, że
    poniesione wydatki na alkohol są niezbędne gdyż wynikają z podpisanych umów i
    znajomości upodobań artystów. Spełnienie wymagań umowy jest jednym z warunków
    odbycia się koncertów (pod rygorem kary finansowej lub odwołania koncertu).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Dlatego też
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztów
    a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym art. 22 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone
    przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej

    podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważam, że przez sformułowanie „w
    celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie
    podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach
    przyczynowo-skutkowych można zasadnie stwierdzić, że poniesiony koszt może przynieść
    oczekiwane następstwo (przychód).
    Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie
    są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i których
    poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem)
    przychodów z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła
    przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który
    wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Przy czym, związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które zostały poniesione,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła
    przychodów w przyszłości.
    Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku
    przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie,
    których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego
    funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.
    Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania
    przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:
      · musi być poniesiony przez podatnika,
      · musi być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów,
      · musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
        gospodarczą,
      · musi być definitywny (rzeczywisty), czyli wartość poniesionego wydatku nie może
        zostać podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      · musi zostać właściwie udokumentowany,
      · wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dokonując kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów, należy mieć na uwadze
    negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W myśl przepisu art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w
      szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz
      napojów, w tym alkoholowych.

    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
    legalnej definicji terminu reprezentacja. Próbę zdefiniowania tego pojęcia podejmowały
    wielokrotnie sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z
    17 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 702/11. Sąd ten stwierdził, że celem kosztów
    reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego
    obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami
    (klientami). Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć
    właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym, bądź dominującym celem ponoszonych
    kosztów jest wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter
    reprezentacyjny. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne odwołanie się
    do etymologii terminu reprezentacja. Wyraz „reprezentacja” pochodzi od łacińskiego
    „repraesentatio” oznaczającego wizerunek. Upływ czasu nie zmienił jego znaczenia i
    formy. Oznacza to, że ,,reprezentacja” w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia
    pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu
    reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub
    potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia
    oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub
    stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację
    to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku,
    uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie
    „reprezentacji” kwestia wystawności, okazałości, czy też ponadprzeciętności nie ma
    żadnego znaczenia.
    Stanowisko zaprezentowane przez Sąd zostało potwierdzone w interpretacji ogólnej
    wydanej przez Ministra Finansów 25 listopada 2013 r., Nr DD6/033/127/SOH/2013/RD-
    120521.
    Z uwagi na powyższe każda sprawa powinna być przedmiotem odrębnej oceny pod kątem
    kwalifikacji konkretnych wydatków jako kosztów reprezentacji, wymienionych w art. 23
    ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazać należy, że
    wymienienie w przepisach podatkowych, jako przykładowych kosztów reprezentacji, tj.
    wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, nie oznacza, że
    wydatki tego rodzaju zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.
    Dla kwalifikacji określonych wydatków, jako wydatków na reprezentację, wykluczonych z
    kosztów uzyskania przychodów, nie jest istotne miejsce podawania poczęstunków, czy
    świadczenia usług gastronomicznych, tj. nie bierze się pod uwagę tego, czy poczęstunki
    odbywają się w siedzibie firmy, czy też poza nią. Dla oceny takich wydatków nie są także
    istotne takie cechy jak wystawność, wytworność, okazałość poczęstunków. Za wydatki na
    zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych, wyłączone z kosztów uzyskania
    przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy uznać te, których wyłącznym, bądź dominującym celem jest stworzenie
    pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, czy działalności,
    wykreowanie pozytywnych relacji z uczestnikami takich spotkań. Poniesione wydatki na
    zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych powinny spełniać wymogi zawarte w
    art. 22 ust. 1 ww. ustawy, czyli muszą być poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Reprezentacja odnosi się do dobrego reprezentowania firmy. W konsekwencji o
    reprezentacji należy mówić w odniesieniu do całokształtu działań mających na celu
    stworzenie i utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w
    relacji z kontrahentami (ich przedstawicielami), gośćmi i potencjalnymi klientami.
    Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji
    „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług. Świadome
    kształtowanie więc właściwego wizerunku przez przedsiębiorcę ma na celu stworzenie o
    nim takiego wyobrażenia, które spowoduje pozytywne postrzeganie tego przedsiębiorcy

    przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy,
    zakupów jego produktów, czy usług.
    Istotne jest również rozróżnienie między nakładami ukierunkowanymi na
    reprezentowanie firmy oraz budowanie jej prestiżu (reprezentacja), a wydatkami
    mającymi na celu zachęcanie potencjalnych klientów do nawiązania, bądź utrzymania
    kontaktów z przedsiębiorcą oraz nabywania towarów lub usług danej firmy (reklama).
    Ocena charakteru wydatku możliwa jest na podstawie całokształtu działalności
    prowadzonej przez podatnika. Ocena ta powinna być dokonywana każdorazowo przez
    podatnika, który – prowadząc działalność gospodarczą – może najlepiej dokonać właściwej
    kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji, jaką będzie spełniać w firmie.
    Dokonując zatem oceny zakresu pojęciowego „reprezentacji” należy wywieść z
    powyższego, że reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania i
    rozpowszechniania wizerunku podatnika, jako podmiotu gospodarczego, jak i kreowania
    pozytywnych relacji z uczestnikami takich spotkań.
    Kosztem uzyskania przychodu nie jest natomiast wydatek na alkohol, który jest
    udostępniany podczas spotkań integracyjnych, czy wydarzeń kulturalno-rozrywkowych
    niemających związku z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika. Zauważyć
    należy, że wydatki na zakup alkoholu nie przyczyniają się do osiągnięcia lub
    zabezpieczenia źródła przychodów. Wydatki te, nawet jeżeli uznawane są za zwyczajowo
    przyjęte i zostaną dostosowane do charakteru spotkania nie stanowią kosztów uzyskania
    przychodów.
    Jednocześnie podkreślam, że nie każdy wydatek, choćby jego poniesienie – z punktu
    widzenia podatnika – posiadało racjonalne i ekonomiczne uzasadnienie, może stanowić
    koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej. Prowadząc działalność
    gospodarczą, podatnik ponosi szereg wydatków, zarówno takich, których poniesienie w
    sposób bezpośredni związane jest z działaniami firmy (np. zakup towarów i usług
    mających na celu zabezpieczenie podstawowej działalności), jak również i takich, których
    cechy – po przedstawieniu odpowiedniej argumentacji – uzasadniałyby ich związek z
    potencjalnym uzyskaniem przychodów, utrzymaniem źródła przychodów bądź jego
    zabezpieczeniem.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, w ramach której
    organizuje masowe imprezy związane z występami artystów muzycznych. Na podstawie
    umów zawieranych z artystami jest Pan zobowiązany zagwarantować dla nich usługi
    hotelowe, cateringowe oraz wszelkie czynności związanych zapewnieniem bezpieczeństwa
    dla wszystkich uczestników wydarzenia. Umowy z artystami są kompleksowe, obejmują
    zapewnienie: hoteli, sali, aparatury nagłaśniającej, itp., sprzedaży biletów, cateringu,
    garderoby, temperatury, wypłaty honorarium, opłacenia ...., ochrony, służb medycznych i
    wielu innych pozycji. Ponadto, w umowach wyszczególnione są świadczenia
    gastronomiczne dla zespołu, w które oprócz jedzenia zawierają wykaz alkoholi w ramach
    cateringu. Usługę cateringową wykonuje Pan sam, przez przygotowanie nakrycia stołu,
    podanie zakupionych artykułów, napoi, w tym alkoholi. Zakup leków dotyczy tylko
    suplementów diety, które muszą być zapewnione w ramach cateringu, nie są to leki na
    receptę. Jeśli mówi o tym umowa (nie jest to stałym elementem), są to obiadowe dania
    gorące (pizza, kebab), które dostarcza kurier. Wszystkie zakupione artykuły oraz usługi
    cateringowe wchodzą w skład całościowej umowy z artystą na wykonanie umowy. Alkohol
    serwowany jest w garderobie artysty wraz usługą cateringową. Napoje alkoholowe
    wskazane w umowach są bardzo różne - specyfikacja obejmuje od gatunków alkoholi
    niejednokrotnie po konkretne nazwy/marki (jeśli chodzi o gatunki: wódka, whisky, gin,
    likier, wino, piwo). Na podstawie faktur zakupowych można wyodrębnić zakup alkoholi.
    W mojej ocenie - w przedmiotowej sprawie nie można powiązać wydatków zakup alkoholu
    dla artystów w związku z organizowanymi przez Pana koncertami, podczas których mają
    oni spożywać alkohol, z zakładanym celem uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, która jest

    sklasyfikowana zgodnie z PKD jako 85.51.Z - Działalność związana z wydawaniem
    przedstawień artystycznych.
    Niewątpliwie podczas organizowanych przez Pana koncertów w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej dbałość o to, aby spełnić wymagania artystów podczas koncertu
    jest bardzo istotna, jednak trudno zaakceptować fakt, że wydatki poniesione na zakup
    alkoholu, który spożywają artyści jako element organizowanych koncertów muzycznych,
    mają wpływ na zorganizowany koncert muzyczny i osiągane z tego wydarzenia przychody
    z Pana działalności. Jak Pan wskazał umowy z artystami są kompleksowe, obejmują
    zapewnienie: hoteli, sali, aparatury nagłaśniającej, itp., sprzedaży biletów, cateringu,
    garderoby, temperatury, wypłaty honorarium, opłacenia ....., ochrony, służb medycznych i
    wielu innych pozycji. Zatem na uzyskiwane przez Pana przychody z organizowanych
    koncertów muzycznych składa się wiele czynników związanych z organizacją koncertów, a
    zapewnienie alkoholu dla artystów, nie ma realnego wpływu na źródło powstania Pana
    przychodów i nie uzasadnia związku z potencjalnym uzyskaniem przychodów,
    utrzymaniem źródła przychodów, bądź jego zabezpieczeniem.
    W mojej ocenie - można tu mówić o sytuacji znacząco odbiegającej od ogólnie przyjętych
    norm społecznych. Powyższe nie może stanowić przesłanki pozwalającej stwierdzić, że
    wskazane przez Pana wydatki są kosztami uzyskania przychodów. Zapewnianie alkoholu
    artystom, należy uznać za pozostające poza związkiem przyczynowym, którego istnienie
    warunkuje uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.
    Jako argument potwierdzający zaprezentowane stanowisko należy także wskazać na art. 2
    ust. 1 pkt 1 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i
    przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tj: Dz. U. z 2023 r. poz. 2151), który stanowi, że zadania w
    zakresie przeciwdziałania alkoholizmowi wykonuje się przez odpowiednie kształtowanie
    polityki społecznej, w szczególności tworzenie warunków sprzyjających realizacji potrzeb,
    których zaspokajanie motywuje powstrzymywanie się od spożywania alkoholu.
    Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić
    należy, że wydatki na zakup alkoholu przeznaczonego do spożycia przez artystów podczas
    koncertów nie przyczyniają się do osiągnięcia przychodów lub zachowania, bądź
    zabezpieczenia źródła Pana przychodów, tj. prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej. Zatem ww. wydatki na alkohol nie mogą stanowić kosztów uzyskania
    przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Dokumenty dołączone przez Pana do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w
    ramach wydanej interpretacji. Zgodnie bowiem z art. 14c § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z
    uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższego wynika, że nie przeprowadzam
    postępowania dowodowego, nie jestem zatem ani obowiązany ani uprawniony do
    analizy dołączonych do wniosku dokumentów ani do wykorzystania ich treści przy
    ocenie Pana stanowiska. Jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego
    przedstawionym przez Pana. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny różni się od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego
    stanu faktycznego.

    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku
    stan faktyczny będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie stanu faktycznego przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Interpretacja dotyczy sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie nie podlegały
    ocenie.
    W zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.