Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.528.2020.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-31
Teza: prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: kanalizacja; odliczenia-odliczenie częściowe; odliczenia-odliczenie od podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; przebudowa; sieć; wodociągi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2020 r. (data wpływu 2 lipca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 lipca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina D. jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT.

Od 1 stycznia 2017 roku Gmina scentralizowała swoje rozliczenia dotyczące podatku VAT ze swoimi jednostkami organizacyjnymi i składa jedną miesięczną deklarację VAT-7.

W ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 Gmina realizuje projekt pod nazwą „…”. Przedmiotem projektu jest budowa centrum przesiadkowego w D. w rejonie dworca kolejowego PKP X wraz z parkingiem typu Park&Ride, Bike&Ride oraz budową ciągów pieszo-rowerowych łączących tereny mieszkaniowe z centrum przesiadkowym.

Budowa koniecznej infrastruktury transportowej, w tym centrum przesiadkowego oraz dróg rowerowych, jak również zastosowanie ekologicznych środków transportu (rowery) ma istotny wpływ na zwiększenie atrakcyjności transportu publicznego w Gminie oraz pozwoli ograniczyć negatywny wpływ zanieczyszczeń na środowisko, przyczyniając się do ograniczenia emisji CO2 i innych zanieczyszczeń.

Celem głównym projektu jest zwiększenie atrakcyjności transportu publicznego i rowerowego wraz z ograniczeniem emisji CO2. Mimo tak ważnej roli jaką pełni transport publiczny, brak koniecznej infrastruktury jest istotną barierą dla użytkowników i nie zaspakaja w pełni potrzeb pasażerów. Brak lub dekapitalizacja istniejącej infrastruktury liniowej i punktowej jest przyczyną niskiego komfortu usług oferowanych podróżnym oraz wpływa ujemnie na środowisko, powodując znaczne zanieczyszczenia w mieście. Wzrastające natężenie ruchu samochodów osobowych na terenie Gminy, negatywnie wpływa na udział transportu publicznego w przemieszczaniu się, a co za tym idzie niesie za sobą wzrost zanieczyszczenia powietrza. Przeciwdziałaniem negatywnym zjawiskom, jest inwestycja wspierająca rozwój przyjaznych środowisku, zbiorowych form przemieszczania oraz inwestycja w wydajną infrastrukturę liniową (w tym drogi rowerowe) i punktową do obsługi transportu publicznego.

Rezultatem powyższego, będzie promowanie alternatywnych form przemieszczania się i wzrost zainteresowania mieszkańców korzystaniem z transportu publicznego. Nastąpi ograniczenie emisji CO2 i innych zanieczyszczeń, co wpłynie na ochronę środowiska naturalnego. Celem głównym projektu jest zwiększenie atrakcyjności transportu publicznego i rowerowego w Gminie.

Cele szczegółowe:

*   ograniczenie indywidualnego ruchu samochodów w mieście na rzecz komunikacji publicznej,
*   ograniczenie emisji CO2 i innych zanieczyszczeń
*   wzrost zainteresowania mieszkańców korzystaniem z transportu publicznego, w tym infrastruktury przesiadkowej,
*   wzrost liczby osób korzystających z transportu rowerowego.

Przedmiotem projektu jest budowa Centrum Przesiadkowego w D. w rejonie dworca kolejowego PKP X, wraz z budową ciągów pieszo-rowerowych.

Planowany zakres prac:

1.  budowa Centrum Przesiadkowego przy dworcu kolejowym. Po południowej stronie dworca zaprojektowano parking z miejscami postojowymi dla osób niepełnosprawnych. Przy budynku stacyjnym przewidziano zatokę postojową dla X pojazdów, przystanek autobusowy z miejscem dla postoju busów oraz stojaki dla rowerów. Po stronie północnej dworca zaplanowano miejsca postojowe, w tym dla osób niepełnosprawnych oraz stojaki dla rowerów. Miejsca postojowe oraz stojaki rowerowe będą służyć całemu społeczeństwu i będą udostępniane bez opłat dla użytkowników. Założono także budowę oświetlenia LED, monitoring oraz małą architekturę tj. ławki, kosze na śmieci, automaty biletowe, tablice informacji pasażerskiej.
2.  budowa i przebudowa układu drogowego Centrum Przesiadkowego, w tym:
    *   budowa drogi wzdłuż parkingu Centrum Przesiadkowego wraz z rondem włączającym Centrum Przesiadkowe od strony ul. P.,
    *   przebudowa ul. K. na odcinku od ronda włączającego drogę przy parkingu Centrum Przesiadkowego po stronie południowej z przejazdem drogowym pod torami kolejowymi w rejonie stacji kolejowej, do ronda z ul. L.,
    *   przebudowa ul. L. na odcinku zachodnim od ronda z ul. K., wzdłuż parkingu Centrum Przesiadkowego po stronie północnej.
3.  budowa dróg rowerowych/ciągów pieszo-rowerowych wraz oświetleniem i sygnalizacją świetlną na odcinkach:
    *   wzdłuż nowej drogi od ul. S. do Centrum Przesiadkowego,
    *   wzdłuż nowej drogi pomiędzy ul. L., a ul. K. i ul. R. wraz z rondem, oraz budowę ścieżek rowerowych w ciągu przebudowywanych ulic: K., K., K., L. wraz z budową przejścia pieszo-rowerowego pod torami kolejowymi, z zamknięciem istniejącego przejazdu w ul. K.

Zakres prac obejmował będzie roboty przygotowawcze, ziemne, rozbiórki wykonanie nowych nawierzchni i roboty wykończeniowe. W związku z planowanymi robotami zostaną także przebudowane w niezbędnym zakresie sieci techniczne: kanalizacji deszczowej, sanitarnej, wodociągowej, energetyczne, telekomunikacyjne w tym budowa kanału technologicznego do podłączenia tablic informacji pasażerskiej oraz monitoringu do Miejskiej Sieci Szerokopasmowej w celu skomunikowania z budynkiem Urzędu Miasta.

Zaplanowano niezbędną wycinkę drzew i krzewów oraz nowe zagospodarowanie zieleni.

Teren na którym realizowany będzie przedmiotowy projekt częściowo nie jest własnością Gminy, w związku z powyższym inwestycja będzie realizowana w oparciu o ustawę z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1474 t.j. z dnia 2 sierpnia 2018 roku z późn.zm.), na podstawie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz umowę najmu z PKP S.A.

Infrastruktura (środki trwałe) wytworzona w ramach projektu w całości będzie własnością Gminy.

Powstała infrastruktura, w tym parkingi typu park&ride oraz centra przesiadkowe, będzie infrastrukturę ogólnospołeczną, gdyż będzie dostępna na niedyskryminujących i przejrzystych warunkach dla wszelkich zainteresowanych korzystaniem z niej. Będzie to więc infrastruktura publiczna, udostępniana użytkownikom nieodpłatnie.

W ramach projektu zostaną przebudowane także sieci kanalizacji sanitarnej i wodociąg w związku z zaistniałymi kolizjami wynikającymi z przebudowy układu drogowego. Przebudowane sieci kanalizacji sanitarnej i wodociąg zostaną przekazane w dzierżawę spółce z ograniczoną odpowiedzialnością „D.”. Po przekazaniu w dzierżawę, zgodnie z zawartą umową, Gmina będzie wystawiać faktury VAT dla „D.” z tytułu czynszu dzierżawnego.

W ramach projektu będą ponoszone także wydatki na jego promocję. W ramach promocji projektu zostaną wykonane i zamontowane 4 tablice informacyjno-pamiątkowe.

Wszelkie czynności w zakresie przedmiotowego projektu będzie realizowała Gmina  jednostka samorządu terytorialnego.

Faktury VAT dokumentujące poniesione wydatki w ramach opisanego powyżej projektu, wystawione będą na Gminę.

Dokonane zakupy towarów i usług w ramach realizacji projektu, o którym mowa we wniosku, będą wykorzystywane zarówno do działalności niepodlegającej VAT (nieodpłatne udostępnienie mieszkańcom) jak i opodatkowanej podatkiem VAT (najem).

Gmina nie będzie miała możliwości przypisania towarów i usług zakupionych w ramach projektu w całości do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „…”?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 86 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 t.j. z dnia 23 stycznia 2020 z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści powyżej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są następnie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Przedstawiona zasada wyklucza prawo do dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Zatem, w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia VAT, w każdym przypadku należy rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:

*   zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
*   pozostają w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi VAT.

Podatnikami w myśl art. 15 ust. 1, wspomnianej ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT  nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). W tym tylko zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Oznacza to, że w pozostałym zakresie np. w zakresie zadań własnych nałożonych na gminę na podstawie odrębnych przepisów, jednostki samorządu terytorialnego nie występują jako podatnicy podatku VAT.

Gmina zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 t.j. z dnia 21.04.2020) wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 10 i 12 ww. ustawy - zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, lokalnego transportu zbiorowego, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz zieleni gminnej i zadrzewień.

W opisanej powyżej sytuacji Gmina realizując projekt „…” wykonuje zadania własne gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1, 2, 4, 10 i 12 ustawy o samorządzie gminnym. Realizacja projektu przyczyni się do obniżenia emisji zanieczyszczeń generowanych przez transport, poprzez zwiększenie efektywności transportu publicznego, poprawę jakości powietrza oraz obniżenie energochłonności infrastruktury publicznej. Infrastruktura powstała w ramach projektu m.in. ścieżki rowerowe, drogi, parkingi będzie stanowiła własność Gminy i będzie udostępniana użytkownikom nieodpłatnie.

W ramach projektu zostaną także przebudowane sieci kanalizacji sanitarnej i wodociąg, które będą stanowiły własność Gminy i zostaną przekazane w dzierżawę.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy ustawy o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, że w odniesieniu do nabywanych przez Gminę towarów i usługi wykorzystywanych do wykonywania ścieżek rowerowych, dróg, parkingów itp. infrastruktury udostępnianej nieodpłatnie czyli służącej czynnościom niepodlegającym podatkowi od towarów i usług, to w przedmiotowej sprawie nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług, a mianowicie związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT. W odniesieniu do tych wydatków Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w fakturach zakupowych w odniesieniu do zakupionych towarów i usług związanych z realizacją projektu.

W odniesieniu natomiast do nabywanych przez Gminę towarów i usług dotyczących przebudowy sieci kanalizacji sanitarnej i wodociągu, które zostaną oddane w odpłatną dzierżawę, to z uwagi na fakt, że sieci te będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT w wysokości 23%, Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do kosztów bezpośrednio związanych z budową sieci kanalizacji sanitarnej i wodociągowej.

Gmina nie będzie jednak miała możliwości przypisania wszystkich zakupionych towarów i usług wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Część wydatków związanych z realizacją przedmiotowego projektu będzie dotyczyła zarówno działalności opodatkowanej jak i niepodlegającej podatkowi VAT będą to m.in. nadzory budowlane czy promocja projektu.

W związku z powyższym z wydatków inwestycyjnych dotyczących zarówno działalności opodatkowanej podatkiem VAT, i niepodlegającej VAT Gmina odliczy podatek VAT naliczony przy zastosowaniu pre proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego w fakturach zakupowych dotyczących przedmiotowego projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Należy pokreślić, że wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych regulacji, organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Powiat, w rozumieniu ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 920), jest jednostką samorządu terytorialnego. Posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest właścicielem mienia i innych praw majątkowych oraz samodzielnie prowadzi gospodarkę finansową na podstawie budżetu powiatu.

Jak stanowi art. 92 ust. 2 powołanej ustawy – miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, a także lokalnego transportu zbiorowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 i 4 ww. ustawy).

W tym miejscu należy przywołać również przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 875).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, organizatorem publicznego transportu zbiorowego, zwanym dalej „organizatorem”, właściwym ze względu na obszar działania lub zasięg przewozów, jest gmina:

1.  na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich,
2.  której powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy porozumienia między gminami – na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich, na obszarze gmin, które zawarły porozumienie.

Na mocy art. 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, do zadań organizatora należy:

1.  planowanie rozwoju transportu,
2.  organizowanie publicznego transportu zbiorowego,
3.  zarządzanie publicznym transportem zbiorowym.

W myśl art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega w szczególności na:

*   zapewnieniu odpowiednich warunków funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego, w szczególności w zakresie:

1.  standardów dotyczących przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
2.  korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
3.  funkcjonowania zintegrowanych węzłów przesiadkowych,
4.  funkcjonowania zintegrowanego systemu taryfowo-biletowego,
5.  systemu informacji dla pasażera (pkt 3),
    *   określeniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnianych dla operatorów i przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów (pkt 6).

Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, że określenie przystanków komunikacyjnych i dworców oraz warunków i zasad korzystania, o których mowa w ust. 1 pkt 6, następuje w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego.

Zgodnie z art. 18 ww. ustawy, do zadań własnych gminy w zakresie publicznego transportu zbiorowego należą budowa, przebudowa i remont:

1.  przystanków komunikacyjnych oraz dworców, których właścicielem lub zarządzającym jest gmina;
2.  wiat przystankowych lub innych budynków służących pasażerom, posadowionych na miejscu przeznaczonym do wsiadania i wysiadania pasażerów lub przylegających do tego miejsca, usytuowanych w pasie drogowym dróg publicznych bez względu na kategorię tych dróg.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina realizuje projekt pn. „…”. Przedmiotem projektu jest budowa Centrum Przesiadkowego w rejonie dworca kolejowego PKP X wraz z parkingiem typu Park&Ride, Bike&Ride oraz budową ciągów pieszo rowerowych. Powstała infrastruktura będzie infrastrukturą publiczną, udostępnianą użytkownikom nieodpłatnie. Infrastruktura (środki trwałe) wytworzona w ramach projektu w całości będzie własnością Gminy, na którą będą wystawione faktury dokumentujące poniesione wydatki. W związku z planowanymi robotami zostaną także przebudowane w niezbędnym zakresie sieci techniczne – m.in. sieci kanalizacji sanitarnej i wodociąg, które zostaną przekazane w dzierżawę spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Po przekazaniu w dzierżawę, zgodnie z zawartą umową, Gmina będzie wystawiać faktury dla „D.” z tytułu czynszu dzierżawnego. Dokonane zakupy towarów i usług w ramach realizacji projektu, o których mowa we wniosku, będą wykorzystywane do działalności niepodlegającej VAT (nieodpłatne udostępnianie mieszkańcom) jak i opodatkowanej podatkiem VAT (najem). Zdaniem Wnioskodawcy Gmina nie będzie miała możliwości przypisania towarów i usług zakupionych w ramach projektu w całości do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług dokonywanych w związku z realizacją projektu pn. „…”.

Z przywołanych na wstępie przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (lub usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi. W sytuacji, gdy przyporządkowanie ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów działalności nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy.

Z wniosku wynika, że poniesione zakupy w ramach projektu dotyczą działalności gospodarczej prowadzonej przez Gminę za pośrednictwem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – „D.”, której to Gmina przekazuje w dzierżawę przebudowane sieci kanalizacji sanitarnej i deszczowej (czynności opodatkowane podatkiem VAT), jak również innej działalności, tj. nieodpłatnego, publicznego udostępniania użytkownikom powstałej infrastruktury (czynności niepodlegające opodatkowaniu). Przy czym zdaniem Wnioskodawcy Gmina nie będzie miała możliwości przypisania towarów i usług zakupionych w ramach projektu w całości do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Zgodnie zaś z przywołanym wcześniej przepisem art. 86 ust. 2a ustawy, w sytuacji gdy podatnik nie jest w stanie przypisać towarów i usług w całości do działalności gospodarczej (nabywa towary i usługi wykorzystywane zarówno do celów działalności gospodarczej i działalności innej niż gospodarcza), dokonując odliczenia podatku naliczonego winien zastosować sposób określenia proporcji przewidziany w przepisach art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

Zatem jak wynika z analizy przedstawionego opisu sprawy w kontekście obowiązujących przepisów prawa podatkowego Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do częściowego obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, tj. wyłącznie w zakresie, w jakim towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu pn. „…” będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Prawo to przysługuje Wnioskodawcy pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z art. 88 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, jest prawidłowe.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, a wynikające z opisu sprawy oraz stanowiska Wnioskodawcy – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.