Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-602/15-4/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-19
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości; podatnik; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 22 lipca 2015 r. (data wpływu do BKIP w Piotrkowie Trybunalskim 24 lipca 2015 r., do BKIP w Lesznie 3 sierpnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z 21 września 2015 r. (data wpływu 22 września 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Wniosek został uzupełniony pismem z 21 września 2015 r. (data wpływu 22 września 2015 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz przeformułowanie pytania nr 1.

We wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca – na podstawie umowy z dnia 8 sierpnia 2007 r. przenoszącej prawo użytkowania wieczystego oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego we własności budynku w wykonaniu umowy zobowiązującej do sprzedaży z dnia 3 lipca 2007 r. – nabył wraz z żoną na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej udział wynoszący 1/2 w prawie użytkowania wieczystego niezabudowanej działki nr 254/1 o powierzchni 1.958,00 m2.

Sprzedaż ww. prawa użytkowania wieczystego podlegała ze strony sprzedającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W chwili zakupu ww. nieruchomości Wnioskodawca nie był podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie odliczył podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. nieruchomości. Wnioskodawca od listopada 2007 roku prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług w zakresie odpłatnego wynajmu lub dzierżawy lokali mieszkalnych i użytkowych lub terenów, w związku z przekroczeniem progu zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku i towarów i usług. Podatnik nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Podatnik nie uzyskuje jakichkolwiek innych przychodów podlegających opodatkowaniu w podatku od towarów i usług. Należy mieć na uwadze, że ustawa o podatku od towarów i usług inaczej definiuje pojęcie „działalności gospodarczej” w stosunku do tożsamego pojęcia w ujęciu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Wnioskodawca z tytułu najmu prywatnego w podatku dochodowym wybrał formę ryczałtu ewidencjowanego na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. 1998, Nr 144, poz. 930).

1) (Zdarzenie przyszłe)

Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. prawo użytkowania wieczystego. Wnioskodawca nigdy nie objął nabytego prawa na nieruchomości przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w momencie nabycia prawa na nieruchomości oraz w późniejszym okresie nie miał zamiaru wykorzystywać przedmiotowej nieruchomości na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca nie nabył przedmiotowej nieruchomości w celach zarobkowych. Wnioskodawca nabywając przedmiotową nieruchomość miał zamiar, aby służyła ona wyłącznie czynnościom zwolnionym od opodatkowania. Czynność nabycia przedmiotowej nieruchomości przez Wnioskodawcę nie miała charakteru powtarzalnego, ale charakter okazjonalny. Wnioskodawca nie nabywał ww. prawa na nieruchomości w celu jego następnie odsprzedaży z zyskiem. Nabycie prawa na nieruchomości nie miało na żadnej płaszczyźnie wymiaru handlowego, co również wynika z treści umowy sprzedaży ww. prawa użytkowania. Nabycie ww. nieruchomości nastąpiło do majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego żony oraz miało na celu wyłącznie powiększenie majątku prywatnego małżonków. Wnioskodawca nie zamierzał w momencie nabywania ww. nieruchomości objąć czynnością zakupu również inne nieruchomości. Wnioskodawca od momentu nabycia przedmiotowego prawa na nieruchomości nie uzyskał jakichkolwiek przychodów z nieruchomości z tytułu odpłatnego wynajmu lub dzierżawy lokali mieszkalnych i użytkowych lub terenów. Wnioskodawca w powołanym okresie ponosił jedynie koszty związane z opłatami lokalnymi oraz innymi opłatami publicznoprawnymi, od których nie odliczał podatku naliczonego. Ponadto Wnioskodawca nie dokonywał na przedmiotowej nieruchomości jakichkolwiek prac ulepszających, modernizacyjnych lub remontowych. Wnioskodawca nie prowadził w stosunku do nieruchomości do chwili obecnej żadnych prac zmierzających do przygotowania ww. prawa użytkowania wieczystego do sprzedaży, tj. nie podejmował działań marketingowych, reklamowych dotyczących zamiaru sprzedaży ww. prawa w nieruchomości. Również tych działań nie zamierza podejmować w przyszłości. Nieruchomość jest nieuzbrojona. Wnioskodawca nie grodził działki, nie uzbrajał jej, nie występował z wnioskiem o warunki zabudowy, ani nie zamieszczał żadnych ogłoszeń dotyczących zamiaru sprzedaży ww. nieruchomości. Wnioskodawca nie podejmował w okresie od dnia nabycia prawa na nieruchomości do dnia dzisiejszego żadnych czynności, które miałyby w sposób wymierny podnieść wartość ww. prawa na nieruchomości. Wnioskodawca dokonywał na nieruchomości jedynie czynności mieszczących się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Nieruchomość zgodnie z oznaczeniem z rejestru gruntów oraz zgodnie z wpisem w księdze wieczystej tejże nieruchomości stanowi tereny przeznaczone pod usługi przemysłowe. Nieruchomość objęta planowaną transakcją sprzedaży nie jest objęta zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W stosunku do nieruchomości nie wydano również decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nieruchomość nie stanowi terenu budowlanego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie sprzedawał – przed planowaną przedmiotową transakcją – żadnych innych udziałów w prawie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego, gruntów lub innych rodzajów nieruchomości. Wnioskodawca nie planuje w przyszłości sprzedaży innych nieruchomości, użytkowania wieczystego, gruntów lub innych rodzajów nieruchomości.

Wnioskodawca – na podstawie umowy z dnia 8 sierpnia 2007 r przenoszącej prawo użytkowania wieczystego oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego i we własności budynku w wykonaniu umowy zobowiązującej do sprzedaży z dnia 3 lipca 2007 r. – nabył wraz z żoną na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej udział wynoszący 1.652/67.743 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działki nr 250, nr 251 i nr 252 o łącznym obszarze 6.984,00 m2 oraz taki sam udział we własności budynku magazynowego o powierzchni użytkowej 120,00 m2 oraz budowli znajdujących się na tej nieruchomości. Sprzedaż prawa użytkowania wieczystego, o którym mowa powyżej wraz ze sprzedażą położonych na tej nieruchomości budynków i budowli podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług, ponieważ dostawa ww. budynku i budowli trwale z gruntem związanych jako towaru używanego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług jest zwolniona od podatku od towarów i usług, w nawiązaniu do par. 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym znajduje się taki budynek budowle jest zwolniona od tego podatku. W chwili zakupu ww. nieruchomości Wnioskodawca nie był podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca od listopada 2007 roku prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług w zakresie odpłatnego wynajmu lub dzierżawy lokali mieszkalnych i użytkowych lub terenów, w związku z przekroczeniem progu zwolnienia przedmiotowego o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku i towarów i usług. Podatnik nie uzyskuje jakichkolwiek innych przychodów podlegających opodatkowaniu w podatku od towarów i usług. Podatnik nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Należy mieć na uwadze, że ustawa o podatku od towarów i usług inaczej definiuje pojęcie „działalności gospodarczej” w stosunku do tożsamego pojęcia w ujęciu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Wnioskodawca z tytułu najmu prywatnego wybrał w podatku dochodowym formę ryczałtu ewidencjowanego na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. 1998, Nr 144, poz. 930).

2) (Zdarzenie przyszłe)

Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. nieruchomość. Wnioskodawca nigdy nie objął nabytej nieruchomości przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w momencie nabycia nieruchomości oraz w późniejszym okresie nie miał zamiaru wykorzystywać przedmiotowej nieruchomości na cele związane z prowadzoną działalnością. Wnioskodawca nie nabywał przedmiotowego prawa na nieruchomości w celach zarobkowych, Wnioskodawca nabywając przedmiotowe prawo na nieruchomości miał zamiar, aby służyła ona wyłącznie czynnością zwolnionym od opodatkowania. Czynność nabycia przedmiotowej nieruchomości przez Wnioskodawcę nie miała charakteru powtarzalnego, ale charakter okazjonalny. Wnioskodawca nie nabywał ww. prawa na nieruchomości w celu jego następnie odsprzedaży z zyskiem. Nabycie prawa na nieruchomości na żadnej płaszczyźnie nie miało wymiaru handlowego, co również wynika z treści umowy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego. Nabycie ww. nieruchomości nastąpiło do majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego żony oraz miało na celu wyłącznie powiększenie majątku prywatnego małżonków. Wnioskodawca nie zamierzał w momencie nabywania ww. prawa na nieruchomości objąć czynnością zakupu również inne nieruchomości. Wnioskodawca od momentu nabycia przedmiotowej nieruchomości nie uzyskał jakichkolwiek przychodów z nieruchomości z tytułu odpłatnego wynajmu lub dzierżawy lokali mieszkalnych i użytkowych lub terenów. Wnioskodawca w powołanym okresie ponosił jedynie koszty związane z opłatami lokalnymi oraz i innymi opłatami publicznoprawnymi. Ponadto Wnioskodawca nie dokonywał na przedmiotowej nieruchomości jakichkolwiek prac ulepszających, modernizacyjnych lub remontowych na nabytym prawie na nieruchomościach, Wnioskodawca nie ponosił również wydatków na ulepszenie nieruchomości. Wnioskodawca nie prowadził w stosunku do nieruchomości do chwili obecnej żadnych prac zmierzających do przygotowania ww. prawa użytkowania wieczystego do sprzedaży, tj. nie podejmował działań marketingowych, reklamowych dotyczących zamiaru sprzedaży ww. nieruchomości. Również nie zamierza podejmować tych działań w przyszłości. Nieruchomość jest nieuzbrojona. Wnioskodawca nie grodził działki, nie uzbrajał jej, nie występował z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy, ani nie zamieszczał żadnych ogłoszeń w przedmiocie zamiaru sprzedaży ww. prawa. Wnioskodawca nie podejmował w okresie od dnia nabycia ww. prawa na nieruchomości do dnia dzisiejszego żadnych czynności, które miałyby w sposób wymierny podnieść wartość ww. nieruchomości. Wnioskodawca dokonywał na nieruchomości jedynie czynności mieszczących się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Budowa budynków i budowli usytuowanych na nieruchomości była dokonywana w latach 70-80 tych. Wnioskodawca nie dokonał pierwszego zasiedlenia nieruchomości. Wnioskodawca nie sprzedawał – przed planowaną niniejszą transakcją – żadnych innych udziałów w prawie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego, gruntów lub innych rodzajów nieruchomości. Wnioskodawca nie planuje w przyszłości sprzedaży innych nieruchomości, użytkowania wieczystego, gruntów lub innych rodzajów nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę udziału wynoszącego 1/2 w prawie użytkowania wieczystego niezabudowanej działki nr 254/1 o powierzchni 1.958,00 m2 – w stanie faktycznym jak przedstawionym we wniosku – na postawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, będzie zwolniona z podatku od towarów i usług?
2.  Czy sprzedaż udziału wynoszącego 1.652/67.743 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działki nr 250, nr 251 i nr 252 o łącznym obszarze 6.984,00 m2 oraz takiego samego udziału we własności budynku magazynowego o powierzchni użytkowej 120,00 m2 oraz budowli znajdujących się na tej nieruchomości – w stanie faktycznym przedstawionym jak we wniosku – będzie na zasadzie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10 a w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT zwolniona z podatku od towarów i usług?

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011, Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwolniona jest z podatku od towarów i usług dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Pojęcie terenów zabudowanych zostało zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Zgodnie z tą definicją przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zatem zgodnie z powyższym w opinii Wnioskodawcy sprzedaż udziału wynoszącego 1/2 w prawie użytkowania wieczystego niezabudowanej działki, o której mowa powyżej nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług, ponieważ nieruchomość stanowi nieruchomość niezabudowaną, która nie wypełnia definicji terenu budowlanego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów usług. Działka, którą planuje sprzedać Wnioskodawca nie jest objęta zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W stosunku do nieruchomości nie wydano również decyzji o warunkach zabudowy. Nieruchomość jest nieuzbrojona. Ponadto zgodnie z oznaczeniem z rejestru gruntów oraz wpisem w księdze wieczystej nieruchomość stanowi tereny przeznaczone pod usługi przemysłowe. Wnioskodawca nigdy nie objął ww. nieruchomości przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w momencie nabycia nieruchomości oraz w późniejszym okresie nie miał zamiaru wykorzystywać przedmiotowej nieruchomości w celach zarobkowych. Wnioskodawca nabywając przedmiotową nieruchomość miał zamiar, aby służyła ona wyłącznie czynnościom zwolnionym z opodatkowania. Czynność nabycia przedmiotowej nieruchomości nie miała charakteru powtarzalnego, a charakter okazjonalny. Nabycie nieruchomości nastąpiło do majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego żony oraz miało z tego powodu wyłącznie na celu powiększenie majątku prywatnego małżonków. Wnioskodawca nie zamierzał w momencie nabycia ww. nieruchomości dokonywać również zakupu innych nieruchomości. Wnioskodawca nie podejmował również żadnych czynności zmierzających do relatywnego wzrostu ceny tejże nieruchomości oraz nie podejmował żadnych czynności zmierzających do sprzedaży ww. nieruchomości w wyższej cenie, w tym działań marketingowych, reklamowych, przygotowawczych, porządkowych. Również nie zamierza podejmować tych czynności w przyszłości. Wnioskodawca w okresie posiadania ww. nieruchomości dokonywał wyłącznie czynności mieszczących się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym małżonków. Nieruchomość nie służyła Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych w podatku od towarów i usług w zakresie odpłatnego wynajmu lub dzierżawy lokali mieszkalnych i użytkowych lub terenów. Wnioskodawca od momentu zakupu ww. nieruchomości ponosił jedynie koszty związane z opłatami lokalnymi oraz i innymi opłatami publicznoprawnymi, od których nie odliczał podatku naliczonego. Ponadto Wnioskodawca nie dokonywał na przedmiotowej nieruchomości jakichkolwiek prac ulepszających, modernizacyjnych lub remontowych. Ponadto Wnioskodawca nie planuje w przyszłości sprzedaży innych nieruchomości, prawa użytkowania wieczystego lub innych rodzajów nieruchomości.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, iż planowana sprzedaż prawa użytkowania wieczystego będzie korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa z art. 43 ust. 1 pkt 9, gdyż dostawa będzie obejmować nieruchomość oznaczoną jako tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane, zgodnie z oznaczeniem z wypisu z rejestru gruntów oraz oznaczeniem wynikającym z księgi wieczystej tejże nieruchomości. Ponadto nie można stwierdzić, aby sprzedaż ww. nieruchomości była objęta przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011, Nr 177. poz. 1054 z późn. zm.) od podatku od towarów i usług zwolniona jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku, budowli lub ich części jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zatem należy uznać, że pierwsze zasiedlenie zachodzi w momencie sprzedaży lub oddania budynku (budowli) do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy), z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa budynku, budowli lub ich części, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku budynku, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nabył od sprzedającego udział w prawie użytkowania wieczystego trzech działek o nr 250, nr 251 i nr 252 o łącznym obszarze 6.984,00 m2 oraz taki sam udział we własności budynku magazynowego o powierzchni użytkowej 120,00 m2 oraz budowli znajdujących się na tej nieruchomości. Na wartość nieruchomości złożyły się wartość udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz wartość budynku i budowli usytuowanych na nieruchomościach. Wnioskodawca jest zdania, że sprzedaż ww. prawa na nieruchomości będzie objęta zwolnieniem w podatku od towarów i usług, ponieważ nie dokonywał na przedmiotowej nieruchomości jakichkolwiek prac ulepszających lub modernizacyjnych. Wnioskodawca nie dokonał pierwszego zasiedlenia nieruchomości, Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie nieruchomości. Wnioskodawca nie nabywał przedmiotowej nieruchomości w celach zarobkowych, co również wynika z treści umowy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego. Wnioskodawca nabywając przedmiotową nieruchomość miał zamiar, aby służyła ona wyłącznie czynnością zwolnionym. Czynność nabycia przedmiotowego prawa na nieruchomości przez Wnioskodawcę nie miała charakteru powtarzalnego, a charakter okazjonalny. Wnioskodawca nie nabywał ww. prawa na nieruchomości w celu jej następnej odsprzedaży z zyskiem. Nabycie nieruchomości nie miało na żadnej płaszczyźnie wymiaru handlowego. Nabycie ww. prawa na nieruchomości nastąpiło do majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego żony oraz miało z tego powodu na celu powiększenie majątku prywatnego małżonków. Wnioskodawca nie zamierzał w momencie nabywania ww. nieruchomości objąć czynnością zakupu również inne nieruchomości. Wnioskodawca nie prowadził w stosunku do nieruchomości do chwili obecnej żadnych prac zmierzających do przygotowania ww. prawa użytkowania wieczystego do sprzedaży, tj. nie podejmował działań marketingowych, reklamowych dotyczących zamiaru sprzedaży ww. nieruchomości. Nieruchomość jest nieuzbrojona. Wnioskodawca nie grodził działki, nie uzbrajał jej, nie występował z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy, ani nie ogłaszał publicznie zamiaru jej sprzedaży. Wnioskodawca nie podejmował w okresie od dnia nabycia prawa na nieruchomości do dnia dzisiejszego żadnych czynności, które miałyby w sposób wymierny podnieść wartość ww. prawa na nieruchomości. Wnioskodawca dokonywał na nieruchomości jedynie czynności mieszczących się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym małżonków. Wnioskodawca nie sprzedawał – przed planowaną niniejszą transakcją – żadnych innych udziałów w prawie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego, gruntów lub innych rodzajów nieruchomości. Wnioskodawca nie planuje w przyszłości sprzedaży innych nieruchomości, użytkowania wieczystego, gruntów lub innych rodzajów nieruchomości.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, iż planowana sprzedaż nieruchomości zabudowanych budynkiem oraz budowlami będzie korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż dostawa ta nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Bowiem do pierwszego zasiedlenia doszło w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (zwolniona z opodatkowana transakcja nabycia przedmiotowej nieruchomości zawarta w dniu 8 sierpnia 2007 r.).

Również dostawa gruntu, na którym budynek oraz budowla są posadowione, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, w oparciu o art. 29a ust. 8 ustawy. W konsekwencji powyższego, stwierdzić należy, że sprzedaż zabudowanych ww. działek korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto nie można stwierdzić, aby sprzedaży ww. prawa na nieruchomości była objęta przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zarówno grunt, jak i budynek spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zauważyć należy, że nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podatnika.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 9 ust. 1 i ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 z późn. zm.) – „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. Natomiast „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W niniejszej sprawie konieczne stało się zatem ustalenie, czy w świetle przedstawionych informacji Zainteresowany w celu sprzedaży nieruchomości, podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkować będzie koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta następuje w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie/wytworzenie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady – a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy – jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w dniu 8 sierpnia 2007 r. nabył wraz z żoną na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej:

1.  udział wynoszący 1/2 w prawie użytkowania wieczystego niezabudowanej działki nr 254/1 o powierzchni 1.958,00 m2;
2.  udział wynoszący 1.652/67.743 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działki nr 250, nr 251 i nr 252 o łącznym obszarze 6.984,00 m2 oraz taki sam udział we własności budynku magazynowego o powierzchni użytkowej 120,00 m2 oraz budowli znajdujących się na tej nieruchomości.

Wnioskodawca od listopada 2007 roku prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług w zakresie odpłatnego wynajmu lub dzierżawy lokali mieszkalnych i użytkowych lub terenów, w związku z przekroczeniem progu zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku i towarów i usług. Podatnik nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Podatnik nie uzyskuje jakichkolwiek innych przychodów podlegających opodatkowaniu w podatku od towarów i usług. Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. nieruchomości. Wnioskodawca nigdy nie objął nabytych praw na nieruchomościach przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w momencie nabycia praw na nieruchomościach oraz w późniejszym okresie nie miał zamiaru wykorzystywać przedmiotowej nieruchomości na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie nabył przedmiotowych nieruchomości w celach zarobkowych. Wnioskodawca nabywając przedmiotowe nieruchomości miał zamiar, aby służyły one wyłącznie czynnościom zwolnionym od opodatkowania. Czynności nabycia przedmiotowych nieruchomości przez Wnioskodawcę nie miały charakteru powtarzalnego, ale charakter okazjonalny. Wnioskodawca nie nabywał ww. praw na nieruchomości w celu następnie ich odsprzedaży z zyskiem. Nabycie praw na nieruchomościach nie miało na żadnej płaszczyźnie wymiaru handlowego, co również wynika z treści umowy sprzedaży ww. praw użytkowania. Nabycie ww. nieruchomości nastąpiło do majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego żony oraz miało na celu wyłącznie powiększenie majątku prywatnego małżonków. Wnioskodawca nie zamierzał w momencie nabywania ww. nieruchomości objąć czynnością zakupu również inne nieruchomości. Wnioskodawca od momentu nabycia przedmiotowego prawa na nieruchomości nie uzyskał jakichkolwiek przychodów z nieruchomości z tytułu odpłatnego wynajmu lub dzierżawy lokali mieszkalnych i użytkowych lub terenów. Wnioskodawca w powołanym okresie ponosił jedynie koszty związane z opłatami lokalnymi oraz innymi opłatami publicznoprawnymi, od których nie odliczał podatku naliczonego. Ponadto Wnioskodawca nie dokonywał na przedmiotowej nieruchomości jakichkolwiek prac ulepszających, modernizacyjnych lub remontowych. Wnioskodawca nie prowadził w stosunku do nieruchomości do chwili obecnej żadnych prac zmierzających do przygotowania ww. praw użytkowania wieczystego do sprzedaży, tj. nie podejmował działań marketingowych, reklamowych dotyczących zamiaru sprzedaży ww. prawa w nieruchomości. Również tych działań nie zamierza podejmować w przyszłości. Niezabudowana działka nr 254/1 jest nieuzbrojona. Wnioskodawca nie grodził działek, nie uzbrajał ich, nie występował z wnioskiem o warunki zabudowy, ani nie zamieszczał żadnych ogłoszeń dotyczących zamiaru sprzedaży ww. nieruchomości. Wnioskodawca nie podejmował w okresie od dnia nabycia prawa na nieruchomości do dnia dzisiejszego żadnych czynności, które miałyby w sposób wymierny podnieść wartość ww. prawa na nieruchomości. Wnioskodawca dokonywał na nieruchomościach jedynie czynności mieszczących się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Wnioskodawca nie sprzedawał – przed planowanymi przedmiotowymi transakcjami – żadnych innych udziałów w prawie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego, gruntów lub innych rodzajów nieruchomości. Wnioskodawca nie planuje w przyszłości sprzedaży innych nieruchomości, użytkowania wieczystego, gruntów lub innych rodzajów nieruchomości.

Przy tak postawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy sprzedaż nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że Zainteresowany dokonując sprzedaży nieruchomości, nie będzie działać w charakterze podatnika, a czynność ta nie nosi znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takie przesłanki nie występują.

Powyższe wynika z faktu, że sprzedaż przez Wnioskodawcę nieruchomości będzie stanowić zwykłe wykonywanie prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, bowiem jak wynika z opisu sprawy, Zainteresowany wraz małżonką nabył opisany we wniosku udział wynoszący ½ w prawie użytkowania wieczystego niezabudowanej działki nr 254/1 oraz udział w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działki nr 250, nr 251 i nr 252 o łącznym obszarze 6.984.00 m2 oraz taki sam udział we własności budynku magazynowego o powierzchni użytkowej 120,00 m2 oraz budowli znajdujących się na tej nieruchomości w celach osobistych – nabycie ww. nieruchomości nastąpiło do majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego żony oraz miało na celu wyłącznie powiększenie majątku prywatnego małżonków. Ponadto przedmiotowe nieruchomości nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej ani udostępniane osobom trzecim, na mocy jakichkolwiek umów (odpłatnych i nieodpłatnych). Wnioskodawca nie sprzedawał – przed planowanymi przedmiotowymi transakcjami – żadnych innych udziałów w prawie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego, gruntów lub innych rodzajów nieruchomości. Wnioskodawca nie planuje w przyszłości sprzedaży innych nieruchomości, użytkowania wieczystego, gruntów lub innych rodzajów nieruchomości. Nie wykonywał żadnych czynności zachęcających do sprzedaży nieruchomości jak i nie podjął i nie zamierza podejmować jakichkolwiek czynności przygotowawczych zmierzających do zbycia przedmiotowego prawa np. uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wystąpienie o warunki zabudowy, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży, itp.

Zatem, Wnioskodawca dokonując sprzedaży przedmiotowych nieruchomości będzie korzystał z prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie będzie stanowiło wykonywania działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego przymiotu pozbawia Zainteresowanego cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie ww. transakcji, a dostawę tych nieruchomości – cech czynności opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, sprzedaż opisanych we wniosku nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Zainteresowany w związku z tymi dostawami będzie korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie będzie działać w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, iż w przedstawionym we wniosku własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego Zainteresowany twierdzi, że opisane zdarzenie przyszłe polegające na:

*   sprzedaży 1/2 udziału w prawie wieczystego użytkowania działki nr 254/1 – będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
*   sprzedaży udziału w prawie wieczystego użytkowania działek nr 250, 251, 252 oraz udziału w budynku magazynowym oraz budowli – będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Tut. Organ pragnie zauważyć, iż pomimo identycznego skutku podatkowego dla podatnika podatku od towarów i usług (brak konieczności wykazania podatku należnego z tytułu przedmiotowych dostaw) – pojęcia „nie podlega opodatkowaniu” i „zwolnione od podatku” nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której dostawa nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto zauważa się, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego zdarzenia przyszłego, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wobec powyższego, wydana interpretacja indywidualna jest wiążąca jedynie dla Zainteresowanego, a nie dla żony będącej współwłaścicielem nieruchomości będących przedmiotem wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.