Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.148.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-30
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT w całości oraz za pomocą
prewspółczynnika metrażowego od wydatków poniesionych
przez Gminę na realizację inwestycji dot. wodomierzy
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności opodatkowane
gmina
odliczenia-odliczenie częściowe
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
wodomierz
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    · prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych przez
      Gminę na realizację zadania oraz z faktur dokumentujących wydatki bieżące związane
      z funkcjonowaniem inwestycji polegającej na zakupie i montażu wodomierzy w
      miejscowościach (...);
    · prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych przez Gminę na
      realizację zadania oraz z faktur dokumentujących wydatki bieżące związane z
      funkcjonowaniem inwestycji polegającej na zakupie i montażu wodomierzy w
      miejscowościach (...) – za pomocą prewspółczynnika metrażowego.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 6 marca 2025 r. (wpływ 6 marca 2025 r.) oraz – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 kwietnia 2025 r. (wpływ 16 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina (dalej „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (Dz. U. 2024 poz. 1465 ze zm.) dalej: „ustawa o samorządzie
    gminnym”, Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności
    cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne (określone w art. 7 ustawy o
    samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki
    organizacyjne.
    Obecnie w strukturze organizacyjnej Gminy występują działające w formie jednostek
    budżetowych: Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, Szkoła Podstawowa,
    Przedszkole Publiczne oraz Żłobek.
    Dodatkowo w ramach wskazanej powyżej struktury funkcjonuje Zakład Gospodarki
    Komunalnej, działający w formie samodzielnego zakładu budżetowego. Zakład Gospodarki
    Komunalnej (dalej „ZGK”) zajmuje się m.in. działalnością w obszarze zaopatrzenia
    mieszkańców w wodę oraz odbioru ścieków, a także związanych z tym świadczeń
    pomocniczych (takich jak np. usuwanie awarii na sieciach wodociągowych).
    Gmina za pośrednictwem jednostek organizacyjnych dokonuje/będzie dokonywała
    zarówno transakcji opodatkowanych VAT według właściwych stawek, jak również
    podlegających opodatkowaniu i jednocześnie korzystających ze zwolnienia z VAT. Ponadto
    Gmina za pośrednictwem jednostek organizacyjnych może dokonywać innych czynności
    (w tym niepodlegających ustawie o VAT) wynikających z zadań statutowych nałożonych na
    Gminę i jej jednostki budżetowe.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne Gminy
    obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych.
    Zadania z zakresu gospodarki wodno-kanalizacyjnej są/będą wykonywane przez zakład
    budżetowy ZGK. ZGK działa w szczególności na podstawie ustawy o samorządzie
    gminnym, ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. 2021 r. poz.
    679 ze zm.), dalej „ustawa o gospodarce komunalnej”, ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
    finansach publicznych (Dz. U z 2024 r. poz. 1530 ze zm.), dalej „ustawa o finansach

    publicznych” oraz uchwały Rady Miejskiej z dnia (...) maja 2013 r. w sprawie uchwalenia
    statutu ZGK określającego m.in. organizację i zasady działania oraz gospodarkę finansową
    ZGK.
    Zgodnie z art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej, Gmina poprzez ZGK wykonuje zadania
    własne o charakterze użyteczności publicznej polegające na zaspokojeniu zbiorowych
    potrzeb wspólnoty w zakresie dostarczania wody, odprowadzania ścieków, eksploatacji i
    konserwacji urządzeń wodociągowych, oczyszczalni ścieków i urządzeń kanalizacji
    sanitarnej. ZGK był w okresie do końca grudnia 2016 r. zarejestrowany jako odrębny od
    Gminy podatnik VAT.
    Mając na uwadze, że z dniem 1 października 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 5
    września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz
    dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów
    finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od
    państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu poprzez jednostki
    samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 280), Gmina dnia 1 stycznia 2017 r.
    rozpoczęła łączne rozliczanie podatku VAT ze wszystkimi swoimi jednostkami
    organizacyjnymi, w tym z ZGK (w myśl art. 3 tej ustawy).
    Gmina planuje wykonanie inwestycji: (...) zwaną dalej: „Inwestycja”. Inwestycja planowana
    jest do realizacji przy udziale środków pochodzących ze środków własnych Gminy –
    sfinansowanie podatku VAT oraz dofinansowanie ze środków zewnętrznych –
    przedsięwzięcie planowane do realizacji w ramach inwestycji (...) objętej Krajowym Planem
    Odbudowy i Zwiększenia Odporności.
    W dniu (...) stycznia 2025 r. Gmina złożyła i wysłała wniosek o dofinansowanie w ramach
    Programu: Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększenia Odporności (...) do Urzędu
    Marszałkowskiego z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego. Planowana wartość
    inwestycji pn.: (...) to kwota: (...) zł brutto.
    Zakres prac związanych z zakupem i montażem wodomierzy:
    (...).
    W ramach ww. inwestycji przewidziane są również: (...).
    W związku z zakupem i montażem wodomierzy poprawi się monitoring sieci
    wodociągowej i przyniesie dla ZGK szereg korzyści, które wpływają na poprawę
    efektywności, bezpieczeństwa i jakości świadczonych usług w zakresie dostarczania wody.
    Monitoring sieci wodociągowej jest kluczowym elementem nowoczesnego zarządzania
    infrastrukturą wodociągową, który poprawia wydajność, obniża koszty i podnosi poziom
    obsługi klientów. Wczesne wykrywanie wycieków i awarii pozwala na szybką reakcję i
    ograniczenia strat wody i szybkie reagowanie na problemy. Redukcja kosztów napraw
    awaryjnych poprzez prewencyjne utrzymanie infrastruktury pozwoli na oszczędność
    zasobów i kosztów. Monitorowanie stanu infrastruktury w czasie rzeczywistym pozwala na
    planowanie prac konserwacyjnych i modernizacji. Wsparcie w zarządzaniu kryzysowym
    pozwoli na zminimalizowanie skutków przerw w dostawie wody dzięki precyzyjnym
    informacjom o stanie sieci. Monitorowanie ciśnienia, przepływu, temperatury w czasie
    rzeczywistym pozwoli na wykrycie odchyleń od normy. System radiowego odczytu
    wodomierzy pozwala na precyzję, szybkość, regularność odczytów oraz brak błędów.
    Zapewnione jest bezpieczeństwo danych i prywatności oraz transparentność kosztów,
    oszczędność czasu i kosztów. Dzięki ww. zaletom system radiowego odczytu wodomierzy
    staje się kluczowym elementem cyfryzacji i modernizacji przedsiębiorstw wodociągowych
    w tym ZGK.
    Realizacja zadania zaplanowana została na rok 2025. Realizując Inwestycję Gmina będzie
    zlecać wykonanie zadania podmiotom zewnętrznym, z którymi zostaną zawarte umowy.

    Podmioty zewnętrzne swoje czynności wykonują/będą wykonywały bezpośrednio na
    zlecenie Gminy. Wszystkie faktury dokumentujące wydatki poniesione w ramach realizacji
    Projektu będą wystawiane na Gminę.
    Zakupem i montażem wodomierzy zostaną objęte następujące miejscowości w Gminie, w
    których Gmina prowadzi/będzie prowadziła tylko i wyłącznie działalność gospodarczą –
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (dostawa wody dla mieszkańców i innych
    podmiotów) – dalej: wykaz miejscowości nr 1:
    1. (...) – pełne odliczenie podatku VAT w 100%;
    2. (...) – pełne odliczenie podatku VAT w 100%;
    3. (...) – pełne odliczenie podatku VAT w 100%;
    4. (...) – pełne odliczenie podatku VAT w 100%;
    5. (...) – pełne odliczenie podatku VAT w 100%;
    6. (...) – pełne odliczenie podatku VAT w 100%;
    7. (...) – pełne odliczenie podatku VAT w 100%;
    8. (...) – pełne odliczenie podatku VAT w 100%;
    9. (...) – pełne odliczenie podatku VAT w 100%.
    Zakupem i montażem wodomierzy zostaną objęte następujące miejscowości w Gminie, w
    których Gmina prowadzi działalność gospodarczą – podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT (dostawa wody dla mieszkańców i innych podmiotów) oraz czynności
    niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT – dostawa wody do nieruchomości
    stanowiących własność Gminy (świetlice wiejskie) – dalej: wykaz miejscowości nr 2:
    1. (...) – odliczenie podatku VAT prewspółczynnikiem metrażowym;
    2. (...) – odliczenie podatku VAT prewspółczynnikiem metrażowym;
    3. (...) – odliczenie podatku VAT prewspółczynnikiem metrażowym;
    4. (...) – odliczenie podatku VAT prewspółczynnikiem metrażowym;
    5. (...) – odliczenie podatku VAT prewspółczynnikiem metrażowym;
    6. (...) – odliczenie podatku VAT prewspółczynnikiem metrażowym.
    Inwestycja realizowana dla miejscowości z wykazu nr 1 będzie wykorzystywana do
    świadczenia przez ZGK odpłatnych usług dostarczania wody dla odbiorców zewnętrznych.
    ZGK w imieniu Gminy obciąża i będzie obciążał swoich odbiorców opłatami za
    wykonywane świadczenia wystawiając faktury VAT. Inwestycja jest/będzie wykorzystywana
    wyłącznie do celów opodatkowanej działalności gospodarczej w ramach zbiorowego
    zaopatrzenia w wodę. W miejscowościach z wykazu nr 1 Gmina poprzez ZGK obciąża
    swoich odbiorców opłatami za wykonywane świadczenia wystawiając faktury VAT.
    Ponadto, za wodę zużywaną na świetlicach w (...) wystawiane są faktury na Dom Kultury.
    Dom Kultury nie wchodził do centralizacji, gdyż nie jest ani jednostką budżetową, ani
    zakładem budżetowym. Do cen netto dolicza się podatek VAT na takich samych zasadach i
    w takiej samej wysokości jak dla innych odbiorów. Umowy są zawarte na Dom Kultury, a
    nie na Gminę, na fakturach widnieje NIP Domu Kultury, a nie Gminy.
    W tym miejscu Gmina uważa, iż przysługuje jej prawo do odliczenia całości podatku VAT
    naliczonego wykazywanego na otrzymanych fakturach dokumentujących wydatki
    inwestycyjne związane z zakupem i montażem wodomierzy oraz do faktur
    dokumentujących wydatki bieżące związane z późniejszym utrzymaniem ww. inwestycji
    dla miejscowości z wykazu nr 1 przy zastosowaniu ogólnych zasad odliczenia podatku
    naliczonego określonych w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o VAT, bowiem
    wskazana inwestycja będzie służyła wyłącznie działalności opodatkowanej podatkiem od
    towarów i usług. W świetle przedstawionych przepisów prawa oraz stanu faktycznego i

    przyszłego, zdaniem Gminy, przysługiwać jej będzie prawo do pełnego odliczenia podatku
    naliczonego VAT, zarówno na etapie montażu wodomierzy, jak w późniejszym okresie w
    zakresie wydatków związanych z utrzymaniem inwestycji dla miejscowości wykazanych w
    wykazie nr 1, ze względu na spełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych.
    Zamontowane wodomierze w miejscowościach wg wykazu nr 2 będą wykorzystywane
    przez Gminę do działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (dostawa wody
    dla mieszkańców i innych podmiotów) oraz do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT (dostawa wody do świetlic wiejskich).
                              3Gmina jest w stanie precyzyjnie określić ilość m dostarczonej wody na terenie Gminy na
                                        3rzecz podmiotów zewnętrznych – podlegających VAT oraz ilości m dostarczonej wody na
    potrzeby własne – niepodlegające VAT. Wartość metrów sześciennych dostarczanej wody
                                    3na rzecz podmiotów zewnętrznych wynosiła w 2024 r. (...) m, natomiast całkowita ilość
                                  3metrów sześciennych dostarczanej wody wyniosła (...) m. Zatem, udział metrów
    sześciennych dostarczonej wody na rzecz podmiotów zewnętrznych w całkowitej ilości
    dostarczonej wody (dalej: „pre-współczynnik metrażowy”) wyniósł 96%. A zatem
    prewspółczynnik metrażowy – do stosowania w 2025 r. kształtuje się na poziomie 96%.
    Z powyższego wynika, że inwestycja dla miejscowości z wykazu nr 2 będzie służyła w
    przeważającym stopniu do czynności doprowadzania wody na rzecz podmiotów
    zewnętrznych, które podlegają w całości opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jednocześnie proporcja (dalej: „pre-współczynnik”), o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2024 r. poz. 361 ze zm.) –
    (dalej: ustawy o VAT), obliczona w sposób przewidziany w Rozporządzeniu Ministra
    Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999) – dalej „Rozporządzenie” dla
    Zakładu Budżetowego Gminy do stosowania w 2025 r. wynosi: 85%.
    Zastosowanie pre-współczynnika liczonego metodą z Rozporządzenia prowadziłoby do
    znacznego zaburzenia proporcji między związkiem zakupów towarów i usług
    wykorzystywanych do świadczenia usług wodociągowych, a wysokością podatku do
    odliczenia. Taka sytuacja mogłaby spowodować, że odliczenie podatku naliczonego będzie
    nieadekwatne i niezgodne z rzeczywistością. Pomiar zużycia wody odbywa się za pomocą
    wodomierzy zamontowanych w gospodarstwach prywatnych, jak i w budynkach
    stanowiących własność Gminy. Ilość zużytej wody dla celów innych niż działalność
    gospodarcza, tj. na własne potrzeby Gminy jest znikoma w stosunku do ilości wody
    zużywanej na cele działalności gospodarczej. Wodomierze, przy użyciu których
    dokonywany jest pomiar zużycia wody, umożliwiają dokładny pomiar wody dostarczanej
    do poszczególnych odbiorców zewnętrznych. Woda dostarczana do budynków
    stanowiących własność Gminy (świetlice gminne) wykorzystywana jest do czynności
    niepodlegających podatkowaniu podatkiem VAT.
    Z powyższego wynika, że planowana inwestycja na terenie Gminy w miejscowościach wg
    wykazu nr 2 będzie służyła w przeważającym stopniu do czynności doprowadzania wody
    na rzecz podmiotów zewnętrznych, które podlegały w całości opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Zgodnie z proporcją metrażową – opartą o realne zużycie wody, Gmina jest w stanie
    określić:
    1. Zużycie wody przypisane wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT,
    2. Zużycie wody – łączne,

    a zatem Gmina jest w stanie wskazać procentowo nie tylko, jaka część wydatków przypada
    wyłącznie na czynności opodatkowane VAT – dające prawo do odliczenia, ale także jaka
    część przypada na czynności niepodlegające VAT, niestanowiące działalności gospodarczej
    – niedające prawa do odliczenia.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2h ustawy o VAT: „w przypadku, gdy podatnik, dla którego
    sposób określenia proporcji wskazują przepisy Rozporządzenia, uzna że wskazany w
    Rozporządzeniu sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice
    wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może
    zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób obliczenia proporcji”.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazali Państwo następujące informacje:
    1. Czy poniesione w ramach projektu pn.: (...) wydatki inwestycyjne związane z wymianą
      wodomierzy oraz bieżące wydatki związane z późniejszym użytkowaniem inwestycji,
      objęte zakresem wniosku, są/będą Państwo w stanie przyporządkować wyłącznie do
      miejscowości z wykazu nr 1 oraz wyłącznie do miejscowości z wykazu nr 2?
      Odp.: Tak – poniesione w ramach projektu pn.: (...) wydatki inwestycyjne związane z
      wymianą wodomierzy oraz bieżące wydatki związane z późniejszym użytkowaniem
      inwestycji objęte zakresem wniosku Gmina jest i będzie w stanie przyporządkować
      wyłącznie do miejscowości z wykazu nr 1 oraz wyłącznie do miejscowości z wykazu nr
      2.
    2. W jaki sposób są/będą wystawiane faktury dokumentujące wydatki inwestycyjne
      związane z wymianą wodomierzy oraz bieżące wydatki związane z późniejszym
      użytkowaniem inwestycji? Czy faktury będą dokumentowały wydatki dla
      poszczególnych miejscowości – tj. osobna faktura dla każdej miejscowości
      wymienionej we wniosku, czy dla poszczególnych wykazów miejscowości – tj. osobna
      faktura dla miejscowości z wykazu nr 1 i osobna faktura dla miejscowości z wykazu nr
      2? Należy szczegółowo opisać.
      Odp.: Faktury dokumentujące wydatki inwestycyjne związane z wymianą wodomierzy
      będą przedstawione na osobnej fakturze dla wykazu miejscowości nr 1, co umożliwi
      Gminie zastosowanie pełnego odliczania podatku VAT i osobno na fakturze dla
      wykazu miejscowości nr 2, co umożliwi Gminie zastosowanie prewspółczynnika
      metrażowego przy odliczeniu podatku VAT.
      Natomiast wydatki bieżące związane z późniejszym użytkowaniem inwestycji będą
      udokumentowane fakturą odrębnie dla danej miejscowości lub zostanie wystawiona
      przez usługodawcę/dostawcę osobna faktura dla wykazu miejscowości nr 1 i osobna
      faktura dla wykazu miejscowości nr 2.
      Gmina, za pośrednictwem Zakładu ZGK jest w stanie określić miejscowości, co do
      których stosuje/będzie stosować pełne odliczenie VAT oraz miejscowości, co do
      których stosuje/będzie stosować prewspółczynnik metrażowy przy odliczeniu podatku
      VAT.
    3. W związku z informacją, że:
      Zamontowane wodomierze w miejscowościach wg wykazu nr 2 będą
      wykorzystywane przez Gminę do działalności podlegającej opodatkowaniu
      podatkiem VAT (dostawa wody dla mieszkańców i innych podmiotów) oraz do
      czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (dostawa wody do
      świetlic wiejskich).
      – proszę o wskazanie, czy istnieje możliwość przyporządkowania wydatków,
      objętych we wniosku zakresem pytania nr 2, w całości do celów wykonywanej
      działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004
      r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej
      ustawą?

      Odp.: Gmina nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. bezpośredniego
      przyporządkowania całości ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów
      wykonywanej działalności – czyli do czynności opodatkowanych VAT lub
      niepodlegających Ustawie o VAT, gdyż Gmina prowadzi zarówno działalność
      opodatkowaną jak i zwolnioną z VAT. Odpłatne świadczenie usług (dostawa wody) dla
      podmiotów zewnętrznych stanowi, w ocenie Gminy, czynność podlegającą
      opodatkowaniu VAT, natomiast w przypadku wykorzystywania inwestycji na potrzeby
      własne Gminy – czynność ta, w ocenie Gminy, nie jest objęta regulacjami ustawy o
      VAT. Stąd zastosowanie przy odliczeniu podatku VAT prewspółczynnika metrażowego.
      Gmina nie ma możliwości przyporządkowania wydatków objętych we wniosku
      zakresem pytania nr 2 w całości do celów wykonywanej działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 361 ze zm.).
    4. Proszę o podanie dokładnego wzoru, według którego dokonują Państwo/zamierzają
      Państwo dokonać odliczenia od wydatków związanych z realizowaną inwestycją,
      objętych we wniosku zakresem pytania nr 2, przy pomocy metody metrażowej oraz
      wskazanie dokładnej metody obliczania sposobu określania proporcji, który Państwo
      stosują/zamierzają w przedmiotowej sprawie zastosować.
      Odp.: Wzór do wyliczenia prewspółczynnika metrażowego przedstawia się w
      następujący sposób:
      X = A/B *100
      gdzie:
      X – proporcja określona procentowo, zaokrąglona w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczna ilość sprzedanej wody (m³) wykorzystywana do działalności gospodarczej,
      B – roczna ilość wody w ramach ogółu wszystkich transakcji.
      Metoda obliczenia sposobu obliczenia proporcji, którą Gmina stosuje/zamierza
      stosować w przedmiotowej sprawie, przedstawia się w następujący sposób:
      Dane ZGK do wyliczenia prewspółczynnika metrażowego za 2024 r. do stosowania
      jako wstępny w 2025 r.:
      WODA m³
      1. Ogółem sprzedaż wody (B) (...)
      2. Woda dostarczona do Urzędu Miasta i Gminy i jednostek (...)
      3. Woda sprzedana - zużycie określone licznikami wody (A) (...)
      4. Woda pobrana poza wodomierzami (...)
      5. Pobrana woda na cele p.poż (...)
      Wyliczenie prewspółczynnika:
      A – Odbiorcy zewnętrzni (roczna ilość wody podlegająca VAT) (...)
      B – Ogółem sprzedaż wody (roczna ilość wody w ramach ogółu wszystkich transakcji)
      (...)
      X = A/B *100 = (...)/(...) = 0,95818 * 100 = 96% – prewspółczynnik metrażowy.
    5. Jakimi przesłankami kierowali się Państwo, uznając że sposób obliczenia proporcji
      oparty na ilości dostarczonej wody jest/będzie bardziej reprezentatywny – bardziej
      odpowiada specyfice wykonywanej przez Państwa działalności oraz dokonywanych
      nabyć?

      Odp.: Gmina, uznając prewspółczynnik metrażowy, jako sposób obliczenia proporcji
      oparty na ilości dostarczonej wody jest/będzie bardziej reprezentatywny – bardziej
      odpowiada specyfice wykonywanej działalności oraz dokonywanych nabyć, kierowała
      się przesłanką ustawową wynikającą z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT – w przypadku gdy
      podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na
      podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
      ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może
      zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
      Jasno wskazane przez ZGK dane (ilość dostarczonej wody do podmiotów
      zewnętrznych, ilość dostarczonej wody na potrzeby własne, ilość dostarczonej wody
      ogółem) obrazują specyfikę działalności wodnej Zakładu w sposób realny, rzeczywisty
      i obiektywny, co z punktu widzenia ustawy o VAT, pozwala na obiektywne ustalenie
      struktury sprzedaży, czyli proporcji między czynnościami opodatkowanymi i
      nieopodatkowanymi w zakresie działalności wodociągowej.
      Zgodnie z art. 86 ust. 2h, sposób określenia proporcji wskazany przez Gminę daje
      możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków
      faktycznie przypadających odpowiednio na każdy rodzaj działalności, dla
      wykonywania których ponoszone są wydatki, a zatem proponowany sposób
      obliczenia proporcji jest bardziej reprezentatywny niż proporcja z rozporządzenia w
      sprawie prewspółczynnika wg Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
      2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych
      towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
      podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999). Prewspółczynnik liczony metodą wg
      rozporządzenia uwzględnia dane finansowe jednostki, która oprócz działalności
      związanej z dostarczaniem wody, wlicza również wydatki związane z
      funkcjonowaniem Zakładu, takie jak oświetlenie, ogrzewanie itp., a także dotacje,
      które służą całokształtowi działalności Zakładu i nie odzwierciedlą specyfiki
      wykonywanej przez Gminę poprzez ZGK działalności w zakresie dostawy wody. Skoro
      Gmina jest w stanie precyzyjnie określić ilość m³ wody dostarczonej do podmiotów
      zewnętrznych, ilość dostarczonej wody na potrzeby własne, ilość dostarczonej wody
      ogółem, to jest to najbardziej reprezentatywny sposób obliczenia proporcji.
    6. Czy wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji obiektywnie odzwierciedla
      /będzie odzwierciedlał część wydatków, objętych we wniosku zakresem pytania nr 2,
      przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy?
      Odp.: Wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji obiektywnie odzwierciedla
      /będzie odzwierciedlał część wydatków, objętych we wniosku zakresem pytania 2,
      przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.
      W opinii Gminy, ustalony na tej podstawie prewspółczynnik metrażowy jako udział
      procentowy najdokładniej odzwierciedla rzeczywiste wykorzystanie inwestycji do
      czynności opodatkowanych VAT, w odniesieniu do wydatków, których Gmina nie jest
      w stanie jednoznacznie przyporządkować do poszczególnych rodzajów wykonywanej
      działalności. W pełni odpowiada on specyfice działalności wodociągowej Gminy i
      związanych z nią nabyć, a także zapewnia dokładne odliczenie VAT naliczonego
      wyłącznie w części przypadającej na działalność opodatkowaną VAT, w zakresie
      działalności wodociągowej.
                                        37. Czy sposób obliczenia proporcji na podstawie udziału liczby m wody dostarczonej do
                          3odbiorców zewnętrznych w liczbie m wody dostarczonej ogółem zapewnia/będzie

      zapewniał dokonanie w odniesieniu do inwestycji, obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego wyłącznie o część kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającą na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane w zakresie dostarczania wody?
      Odp.: Wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji na podstawie udziału liczby
      m³ wody dostarczonej do odbiorców zewnętrznych w liczbie m³ wody dostarczonej
      ogółem zapewnia/będzie zapewniał dokonanie w odniesieniu do inwestycji pn.: (...),
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie o część
      kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającą na wykonanie w ramach
      działalności gospodarczej czynności opodatkowane w zakresie dostarczania wody.
    Pytania
    1. Czy Gmina jest/będzie uprawniona do dokonywania pełnego (100%) odliczenia
      podatku naliczonego VAT od wydatków poniesionych przez Gminę na realizację
      zadania oraz z faktur dokumentujących wydatki bieżące związane z funkcjonowaniem
      inwestycji polegającej na zakupie i montażu wodomierzy w miejscowościach (...)?
    2. Czy w związku z zakupem i montażem wodomierzy w miejscowościach (...) – Gminie
      przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, od wydatków z
      faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z wymianą wodomierzy oraz
      bieżące wydatki związane z późniejszym użytkowaniem inwestycji za pomocą pre-
      współczynnika metrażowego opartego na kryterium ilości metrów sześciennych wody
      dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości
      metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich transakcji (tzn.
      zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych
      niepodlegających VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Gminy do pytania 1:
    Zdaniem Gminy, Gminie będzie przysługiwało prawo do pełnego (100%) odliczenia
    podatku naliczonego VAT, od wydatków poniesionych przez Gminę na realizację zadania
    polegającego na zakupie i montażu wodomierzy oraz odliczenia podatku VAT naliczonego
    z faktur dokumentujących wydatki bieżące związane z zakupem i montażem wodomierzy
    w miejscowościach (...).
    Stanowisko Gminy do pytania 2:
    Zdaniem Gminy, przysługuje/będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia części podatku
    naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z zakupem i
    montażem wodomierzy w miejscowościach (...) oraz bieżące wydatki związane z
    późniejszym użytkowaniem inwestycji, wg udziału procentowego – za pomocą pre-
    współczynnika metrażowego opartego na kryterium ilości metrów sześciennych wody
    dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości
    metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich transakcji (tzn.
    zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających
    VAT).
    Uzasadnienie Ad. 1.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
    pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w przedmiotowej sytuacji.
    Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikom podatku VAT, gdy towary i usługi, przy nabyciu których naliczony został
    podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    · zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
    · pozostają w bezspornym związku z wykonywaniem przez niego czynnościami
      opodatkowanymi.
    Gmina podkreśla, iż działający w jej imieniu ZGK wykorzystuje/będzie wykorzystywał
    zadanie do świadczenia odpłatnych usług z zakresie dostarczania wody na rzecz
    podmiotów zewnętrznych (tj. do czynności, zdaniem Gminy, opodatkowanych VAT).
    Odpłatne świadczenie usług dostarczania wody do podmiotów zewnętrznych będzie
    stanowiło, w ocenie Gminy, czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, stosownie do art.
    15 ust. 1 pkt 1 z zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Gmina za pośrednictwem ZGK na
    podstawie umowy cywilnoprawnej będzie działała w charakterze podatnika VAT. Mając na
    uwadze, że umowy dotyczące dostarczania wody będą stanowiły na gruncie przepisów
    prawa umowę cywilnoprawną, na podstawie której Gmina działająca poprzez ZGK (jako
    usługodawca) będzie wykonywała na rzecz podmiotów zewnętrznych (usługobiorców)
    czynności w zakresie dostarczania wody z wykorzystaniem Inwestycji, w opinii Gminy, w
    ramach wykonywania przedmiotowych czynności Gmina będzie działała w roli podatnika
    VAT.
    Gmina ma możliwość odliczenia podatku VAT w 100% z faktur za realizację inwestycji pn.:
    (...), gdyż wpłaty odbiorców zewnętrznych za świadczoną usługę (opłaty za wodę) podlegać
    będą opodatkowaniu w całości.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy Gmina ponosi/będzie ponosiła
    wydatki inwestycyjne oraz wydatki bieżące winna dokonać pełnego (100%) odliczenia
    podatku VAT, przy realizacji zadania polegającego na zakupie i montażu wodomierzy w
    miejscowościach (...).
    Uzasadnienie Ad. 2.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, odpłatne świadczenie
    usług dostarczania wody dla podmiotów zewnętrznych stanowi, w ocenie Gminy, czynność
    podlegającą opodatkowaniu VAT. Natomiast w przypadku wykorzystywania infrastruktury
    na potrzeby własne Gminy, czynność ta, w ocenie Gminy, nie jest objęta regulacjami
    ustawy o VAT.
    Zdaniem Gminy, obecnie zamontowane wodomierze oraz planowana inwestycja ich
    wymiany jest/będzie przez nią wykorzystywana zarówno do czynności, które podlegają
    opodatkowaniu VAT, jak i czynności pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT
    w miejscowościach (...).
    Jak już zostało wykazane, Gmina jest/będzie w stanie określić udział liczby metrów
    sześciennych dostarczanej wody do podmiotów zewnętrznych (czynności opodatkowane
    VAT) w liczbie metrów sześciennych dostarczonej wody ogółem (w tym również do
    jednostek organizacyjnych Gminy i na potrzeby własne Gminy).
    W ocenie Gminy, ustalony w powyższy sposób udział procentowy – pre-współczynnik
    metrażowy najdokładniej odzwierciedla rzeczywiste wykorzystanie infrastruktury w
    odniesieniu do wydatków inwestycyjnych oraz do wydatków bieżących, które będą
    ponoszone w związku z funkcjonowaniem infrastruktury. Metoda ta, zdaniem Gminy, daje
    możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków
    faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z rodzajów czynności, do wykonywania
    których jest wykorzystywana infrastruktura, w przeciwieństwie do sposobu określenia
    proporcji wskazanego w rozporządzeniu.
    W przypadku Gminy pre-współczynnik ZGK obliczony w sposób przewidziany w
    Rozporządzeniu – do stosowania na rok 2025 wynosi 85%. W konsekwencji, dokonując
    odliczenia na podstawie Rozporządzenia, Gmina mogłaby dokonać odliczenia podatku

    VAT, w wysokości 85% od wydatków na inwestycję, podczas gdy realnie wykorzystanie
    tego majątku do poszczególnych rodzajów działalności Gminy najlepiej odzwierciedla pre-
    współczynnik metrażowy wynoszący na 2025 rok 96%.
    Zastosowanie proporcji z Rozporządzenia, w ocenie Gminy, jest uzasadnione w stosunku
    do wydatków ogólnych związanych z funkcjonowaniem Zakładu, takich jak oświetlenie,
    ogrzewanie itp., które służą całokształtowi działalności. Natomiast udział obrotu
    działalności gospodarczej w całości przychodów wykonanych ZGK, zdaniem Gminy, nie
    wykazuje żadnego związku z wykorzystaniem planowanej inwestycji. Jeżeli inwestycja
    będzie wykorzystywana przez Gminę, poprzez ZGK, do ściśle określonej działalności, to
    przy obliczeniu sposobu określenia proporcji metrażowej należy posłużyć się danymi
    odnoszącymi się ściśle do infrastruktury wodociągowej, czyli pre-współczynnikiem
    metrażowym. Według Gminy, metoda kalkulacji sposobu określenia proporcji wskazana w
    Rozporządzeniu nie może być zastosowana względem nabyć dotyczących działalności w
    zakresie dostarczenia wody przy wykorzystaniu infrastruktury, gdyż w tym zakresie nie
    spełni ona przesłanek zawartych w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT. Zastosowanie pre-
    współczynnika obliczonego na podstawie Rozporządzenia względem wskazanych
    inwestycji stanowiłoby nieuzasadnione naruszenie zasady neutralności VAT.
    Zdaniem Gminy, nie jest uzasadnione stosowanie proporcji z Rozporządzenia w
    odniesieniu do konkretnego wydatku związanego z zakupem i wymianą wodomierzy w
    (...). Wynika to z przekonania, iż możliwe jest bardziej precyzyjne określenie jego związku z
    działalnością gospodarczą podatnika polegającą na odpłatnej dostawie wody na rzecz
    podmiotów trzecich oraz niepodlegającej VAT na rzecz obiektów stanowiących własność
    Gminy. W związku z powyższym, Gmina nie zamierza dokonywać odliczeń podatku VAT z
    wykorzystaniem przepisów Rozporządzenia przy realizacji inwestycji związanej w zakupem
    i montaży wodomierzy w miejscowościach (...) ponieważ sposób ten będzie
    niereprezentatywny dla danych wydatków inwestycyjnych poniesionych na jej
    modernizację.
    Wnioskodawca wskazuje, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r.,
    sygn. akt I FSK 1448/18 wskazał, że: „Skoro sposób określenia proporcji powinien
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, to oczywistym jest, że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest
    możliwe wskazanie jednego sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z
    tego względu ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien
    on czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one następujące:
    obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane, obiektywne
    odzwierciedlenie części wydatków przypadających odpowiednio na działalność
    gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o
    VAT). Konsekwentnie ustawodawca «podpowiedział» jedynie dane, które można
    wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86 ust. 2c ustawy o VAT)”.
    Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w wyroku z dnia 13 września 2022 r., sygn.
    akt I FSK 857/19: „Gmina ma prawo do skorzystania z możliwości przewidzianej w art. 86
    ust. 2h ustawy o podatku od towarów i usług i opracowania własnej metody określenia
    proporcji, w tym prawo do odliczenia podatku naliczonego od ponoszonych wydatków
    (zarówno inwestycyjnych, jak i bieżących) związanych z prowadzoną działalnością
    gospodarczą w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków, za
    pomocą sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ww. ustawy. (...)
    Podkreślenia wymaga, że zaaprobowany przez Sąd pierwszej instancji prewspółczynnik
    obliczony przez Gminę opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach (rocznej ilości – m
    3 – dostarczonej wody/odprowadzonych ścieków na rzecz podmiotów zewnętrznych do
                      3globalnie rocznie ujętej ilości – m – dostarczonej wody/odprowadzonych ścieków)
    obrazujących specyfikę działalności wodno-kanalizacyjnej i – co kluczowe z punktu

    widzenia wymogów ustawowych – pozwala na obiektywne ustalenie struktury sprzedaży,
    tj. proporcji między czynnościami opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze”.
    Dodatkowo Gmina zauważa, że omawiana problematyka była już przedmiotem rozważań
    sądów administracyjnych (m.in. wyroki NSA: z 19 grudnia 2018, I FSK 715/18, I FSK 794/18,
    I FSK 795/18, I FSK 1448/18, I FSK 1532/18; z 10 stycznia 2019 r., I FSK 1662/18, I FSK 444
    /18; z 16 stycznia 2019 r., I FSK 1391/18; z 7 lutego 2019 r., I FSK 411/18; z 15 marca 2019
    r., I FSK 701/18; z 4 kwietnia 2019 r., I FSK 2094/18; z 10 maja 2019 r., I FSK 1971/18; z 17
    stycznia 2020 r., I FSK 1015/19; z 19 lutego 2020 r., I FSK 1609/17; z 31 sierpnia 2020 r. I
    FSK 1442/18; z 31 sierpnia 2021 r., I FSK 1388/18).
    Gmina nadmienia, że dla Gminy została wydana interpretacja indywidualna z dnia 12
    kwietnia 2021 r. znak 0115-KDIT1-2.4012.822.2017.9.SMP w zakresie prawa do odliczania
    podatku naliczonego od ponoszonych wydatków z faktur dokumentujących wydatki
    bieżące związane z infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną, przy zastosowaniu klucza
    odliczenia wyliczonego wg udziału liczby metrów sześciennych odprowadzonej wody
    /odprowadzonych ścieków do/od odbiorców zewnętrznych i odbiorców zewnętrznych.
    Reasumując, zdaniem Gminy, w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych związanych z
    planowanym zakupem i montażem wodomierzy w miejscowościach (...) oraz do wydatków
    bieżących związanych z późniejszym funkcjonowaniem inwestycji Gminie przysługuje
    /będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przy zastosowaniu pre-współczynnika metrażowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust.
      17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z
    art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88

    ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich do
    czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, bez
    względu na to, jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego
    dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
    Zatem, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być)
    wykorzystywane w całości do czynności opodatkowanych, wówczas podatnikowi
    przysługuje prawo do odliczenia podatku.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:

      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Na mocy z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników

      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    W myśl § 3 ust. 4 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku zakładu budżetowego
      sposób ustalony według wzoru:
                          X = A x 100 / P
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:

      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
      P – przychody wykonane zakładu budżetowego.
    Przy czym zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Stosownie do § 2 pkt 11 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przychodach wykonanych zakładu
      budżetowego rozumie się przez to przychody zakładu budżetowego w rozumieniu
      ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane temu zakładowi z
      budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty dotacji, które
      zostały zwrócone, wynikające ze sprawozdania z wykonania planu finansowego, z
      których zakład ten pokrywał koszty swojej działalności wykonując przypisane mu
      zadania jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem odsetek od środków na
      rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tego zakładu
      budżetowego oraz odszkodowań należnych temu zakładowi innych niż
      odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
        organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i
        praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do
        środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej
        jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez
        te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
        a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
          finansowych,

        b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w
          jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z
    wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na
    celu „oczyszczenie” kwoty dochodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych,
    które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą”
    one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie
    nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne
    świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z
    działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje
    obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności
    danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3
    ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną
    działalność statutową).
    Z uwagi na swą specyfikę, jednostki samorządu terytorialnego nie są podmiotami
    zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Wynika to chociażby z racji
    uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za
    podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu
    władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego
    działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też względu, rozpatrując w
    zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki
    samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do
    zasady – w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i
    nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego,
    podatnik powinien w pierwszej kolejności przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej od
    podatku i niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów
    bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy
    oraz (w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i
    3 ustawy.

    Z uwagi na powyższe, należy wyjaśnić pojęcia „podatnik” oraz „działalność gospodarcza” w
    rozumieniu ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców,
      w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność
      osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
      szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
      niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 r. s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którą:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
      cywilnoprawnych.

    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie wodociągów i
      zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,
      utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i
      unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i
      cieplną oraz gaz.
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we
    własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności
    gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku
    VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Zadania z zakresu gospodarki wodno-kanalizacyjnej są/będą
    wykonywane przez zakład budżetowy ZGK. Zgodnie z art. 2 ustawy o gospodarce
    komunalnej, Gmina poprzez ZGK wykonuje zadania własne o charakterze użyteczności
    publicznej polegające na zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie
    dostarczania wody, odprowadzania ścieków, eksploatacji i konserwacji urządzeń
    wodociągowych, oczyszczalni ścieków i urządzeń kanalizacji sanitarnej. Gmina planuje
    wykonanie inwestycji pn.: (...). Zakupem i montażem wodomierzy zostaną objęte
    następujące miejscowości w Gminie, w których Gmina prowadzi/będzie prowadziła tylko i
    wyłącznie działalność gospodarczą – podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (dostawa
    wody dla mieszkańców i innych podmiotów) – dalej: wykaz miejscowości nr 1:(...).
    Zakupem i montażem wodomierzy zostaną objęte następujące miejscowości w Gminie, w
    których Gmina prowadzi działalność gospodarczą – podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT (dostawa wody dla mieszkańców i innych podmiotów) oraz czynności
    niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT dostawa wody do nieruchomości
    stanowiących własność Gminy (świetlice wiejskie) – dalej: wykaz miejscowości nr 2: (...).
    Poniesione w ramach projektu wydatki inwestycyjne związane z wymianą wodomierzy
    oraz bieżące wydatki związane z późniejszym użytkowaniem inwestycji objęte zakresem
    wniosku Gmina jest i będzie w stanie przyporządkować wyłącznie do miejscowości z
    wykazu nr 1 oraz wyłącznie do miejscowości z wykazu nr 2. Faktury dokumentujące
    wydatki inwestycyjne związane z wymianą wodomierzy będą przedstawione na osobnej
    fakturze dla wykazu miejscowości nr 1, co umożliwi Gminie zastosowanie pełnego
    odliczania podatku VAT i osobno na fakturze dla wykazu miejscowości nr 2, co umożliwi
    Gminie zastosowanie prewspółczynnika metrażowego przy odliczeniu podatku VAT.
    Natomiast wydatki bieżące związane z późniejszym użytkowaniem inwestycji będą
    udokumentowane fakturą odrębnie dla danej miejscowości lub zostanie wystawiona przez
    usługodawcę/dostawcę osobna faktura dla wykazu miejscowości nr 1 i osobna faktura dla
    wykazu miejscowości nr 2. Gmina, za pośrednictwem Zakładu ZGK jest w stanie określić

    miejscowości, co do których stosuje/będzie stosować pełne odliczenie VAT oraz
    miejscowości, co do których stosuje/będzie stosować prewspółczynnik metrażowy przy
    odliczeniu podatku VAT.
    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Gmina jest/będzie
    uprawniona do dokonywania pełnego (100%) odliczenia podatku naliczonego VAT od
    wydatków poniesionych przez Gminę na realizację zadania oraz z faktur dokumentujących
    wydatki bieżące związane z funkcjonowaniem inwestycji polegającej na zakupie i montażu
    wodomierzy w miejscowościach (...).
    Jak wynika z powołanych przepisów prawa, obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest
    tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego,
    czynnego podatnika podatku od towarów i usług w ramach działalności gospodarczej do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT zostaną spełnione,
    ponieważ są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT, a w odniesieniu do
    miejscowości z wykazu nr 1 inwestycja jest/będzie wykorzystywana wyłącznie do celów
    opodatkowanej działalności gospodarczej w ramach zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Jak
    Państwo wskazali – inwestycja realizowana dla miejscowości z wykazu nr 1 będzie
    wykorzystywana do świadczenia przez ZGK odpłatnych usług dostarczania wody dla
    odbiorców zewnętrznych. W miejscowościach z wykazu nr 1 Gmina poprzez ZGK obciąża
    swoich odbiorców opłatami za wykonywane świadczenia wystawiając faktury VAT.
    Ponadto, za wodę zużywaną na świetlicach w (...) wystawiane są faktury na Dom Kultury.
    Dom Kultury nie wchodził do centralizacji, gdyż nie jest ani jednostką budżetową ani
    zakładem budżetowym. Do cen netto dolicza się podatek VAT na takich samych zasadach i
    w takiej samej wysokości jak dla innych odbiorów. Umowy są zawarte na Dom Kultury, a
    nie na Gminę, na fakturach widnieje NIP Domu Kultury, a nie Gminy. Ponadto, Gmina jest i
    będzie w stanie przyporządkować poniesione w ramach projektu wydatki inwestycyjne
    związane z wymianą wodomierzy oraz bieżące wydatki związane z późniejszym
    użytkowaniem inwestycji wyłącznie do miejscowości z wykazu nr 1.
    Wobec powyższego stwierdzam, że stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje i
    będzie Państwu przysługiwało prawo do pełnego (100%) odliczenia podatku naliczonego
    VAT od wydatków poniesionych przez Gminę na realizację zadania oraz z faktur
    dokumentujących wydatki bieżące związane z funkcjonowaniem inwestycji polegającej na
    zakupie i montażu wodomierzy w miejscowościach (...). Prawo to będzie Państwu
    przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z
    treści art. 88 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy w związku z zakupem i montażem
    wodomierzy w miejscowościach (...) – Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z
    wymianą wodomierzy oraz bieżące wydatki związane z późniejszym użytkowaniem
    inwestycji za pomocą pre-współczynnika metrażowego opartego na kryterium ilości
    metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych
    podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach
    ogółu wszystkich transakcji (tzn. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i
    potrzeb własnych niepodlegających VAT).
    Wskazali Państwo, że zamontowane wodomierze w miejscowościach wg wykazu nr 2 będą
    wykorzystywane przez Gminę do działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT
    (dostawa wody dla mieszkańców i innych podmiotów) oraz do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT (dostawa wody do świetlic wiejskich). Poniesione w
    ramach projektu pn.: (...) wydatki inwestycyjne związane z wymianą wodomierzy oraz
    bieżące wydatki związane z późniejszym użytkowaniem inwestycji objęte zakresem

    wniosku Gmina jest i będzie w stanie przyporządkować wyłącznie do miejscowości z
    wykazu nr 2. Jednocześnie, Gmina nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj.
    bezpośredniego przyporządkowania całości ponoszonych wydatków do poszczególnych
    rodzajów wykonywanej działalności – czyli do czynności opodatkowanych VAT lub
    niepodlegających ustawie, gdyż Gmina prowadzi zarówno działalność opodatkowaną jak i
    zwolnioną z VAT. Gmina nie ma możliwości przyporządkowania wydatków objętych we
    wniosku zakresem pytania nr 2 w całości do celów wykonywanej działalności gospodarczej
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W przedmiotowej sprawie, przy odliczaniu podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z wymianą wodomierzy oraz bieżące
    wydatki związane z późniejszym użytkowaniem inwestycji w miejscowościach wg wykazu
    nr 2, w pierwszej kolejności powinny znaleźć odpowiednie zastosowanie regulacje art. 86
    ust. 2a-2h ustawy.
    W przypadku, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe (a z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie będącej przedmiotem złożonego
    wniosku), podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego
    w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Co istotne, jak wynika z wyżej cytowanego art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
    • zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na
      działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT)
      oraz
    • obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą
      oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w
      całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że są Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Warto
    nadmienić, że zastosowane przez podatnika metody, czy też sposoby, na podstawie
    których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą
    odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka
    część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka
    część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza,
    spoczywa zawsze na podatniku.
    Przy czym, korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister
    Finansów, w cyt. wyżej rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r., określił dla jednostek
    samorządu terytorialnego – w tym dla zakładu budżetowego jednostki samorządu
    terytorialnego – sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług
    do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.

    W tym miejscu warto wskazać wyrok z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18, w
    którym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że:
      Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
      przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest,
      że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
      ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
      czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
      następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających
      odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza
      (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca „podpowiedział”
      jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86 ust. 2c ustawy
      o VAT).
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak
    tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem, podatnik
    może zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest
    bardziej reprezentatywna i tym samym, najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej
    działalności.
    NSA, wypowiadając się w kwestii możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, wskazuje, że cechy konstrukcyjne systemu VAT
    uzasadniają taką wykładnię art. 86 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2h ustawy, która dopuszcza
    możliwość określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do
    konkretnego rodzaju działalności wykonywanej przez daną gminę.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych – urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-
    kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności
    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań
    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę

    działalności gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT – System
    Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany
    w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności gminy, to
    nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
                                        3W Państwa ocenie, Gmina jest w stanie precyzyjnie określić ilość m dostarczonej wody na
                                                  3terenie Gminy na rzecz podmiotów zewnętrznych – podlegających VAT oraz ilości m
    dostarczonej wody na potrzeby własne – niepodlegające VAT. Wartość metrów
    sześciennych dostarczanej wody na rzecz podmiotów zewnętrznych wynosiła w 2024 r. (...)
    3  3m, natomiast całkowita ilość metrów sześciennych dostarczanej wody wyniosła (...) m.
    Udział metrów sześciennych dostarczonej wody na rzecz podmiotów zewnętrznych w
    całkowitej ilości dostarczonej wody wyniósł 96%. A zatem prewspółczynnik metrażowy –
    do stosowania w 2025 r. kształtuje się na poziomie 96%. Z powyższego wynika, że
    inwestycja dla miejscowości z wykazu nr 2 będzie służyła w przeważającym stopniu do
    czynności doprowadzania wody na rzecz podmiotów zewnętrznych, które podlegają w
    całości opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jednocześnie wskazują Państwo, że proporcja, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy
    obliczona w sposób przewidziany w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników dla Zakładu
    Budżetowego Gminy do stosowania w 2025 r. wynosi: 85%.
    Państwa zadaniem, zastosowanie pre-współczynnika liczonego metodą z Rozporządzenia
    prowadziłoby do znacznego zaburzenia proporcji między związkiem zakupów towarów i
    usług wykorzystywanych do świadczenia usług wodociągowych, a wysokością podatku do
    odliczenia. Taka sytuacja mogłaby spowodować, że odliczenie podatku naliczonego będzie
    nieadekwatne i niezgodne z rzeczywistością. Pomiar zużycia wody odbywa się za pomocą
    wodomierzy zamontowanych w gospodarstwach prywatnych, jak i w budynkach
    stanowiących własność Gminy. Ilość zużytej wody dla celów innych niż działalność
    gospodarcza, tj. na własne potrzeby Gminy jest znikoma w stosunku do ilości wody
    zużywanej na cele działalności gospodarczej. Wodomierze, przy użyciu których
    dokonywany jest pomiar zużycia wody, umożliwiają dokładny pomiar wody dostarczanej
    do poszczególnych odbiorców zewnętrznych. Woda dostarczana do budynków
    stanowiących własność Gminy (świetlice gminne) wykorzystywana jest do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z powyższego wynika, że planowana inwestycja na terenie Gminy w miejscowościach wg
    wykazu nr 2 będzie służyła w przeważającym stopniu do czynności doprowadzania wody
    na rzecz podmiotów zewnętrznych, które podlegały w całości opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Wskazują Państwo, że zgodnie z proporcją metrażową – opartą o realne zużycie wody,
    Gmina jest w stanie określić:
    1. Zużycie wody przypisane wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT,
    2. Zużycie wody – łączne,
    a zatem Gmina jest w stanie wskazać procentowo nie tylko, jaka część wydatków przypada
    wyłącznie na czynności opodatkowane VAT – dające prawo do odliczenia, ale także, jaka
    część przypada na czynności niepodlegające VAT, niestanowiące działalności gospodarczej
    – nie dające prawa do odliczenia.
    Ponadto, Gmina, uznając prewspółczynnik metrażowy, jako sposób obliczenia proporcji
    oparty na ilości dostarczonej wody jest/będzie bardziej reprezentatywny – bardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej działalności oraz dokonywanych nabyć, kierowała się
    przesłanką ustawową wynikającą z art. 86 ust 2h ustawy. Jasno wskazane przez ZGK dane
    (ilość dostarczonej wody do podmiotów zewnętrznych, ilość dostarczonej wody na

    potrzeby własne, ilość dostarczonej wody ogółem) obrazują specyfikę działalności wodnej
    Zakładu w sposób realny, rzeczywisty i obiektywny, co z punktu widzenia ustawy pozwala
    na obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, czyli proporcji między czynnościami
    opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w zakresie działalności wodociągowej. Zgodnie z
    art. 86 ust. 2h ustawy, sposób określenia proporcji wskazany przez Gminę daje możliwość
    obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie
    przypadających odpowiednio na każdy rodzaj działalności, dla wykonywania których
    ponoszone są wydatki, a zatem proponowany sposób obliczenia proporcji jest bardziej
    reprezentatywny niż proporcja z rozporządzenia. Prewspółczynnik liczony metodą wg
    rozporządzenia uwzględnia dane finansowe jednostki, która oprócz działalności związanej
    z dostarczaniem wody, wlicza również wydatki związane z funkcjonowaniem Zakładu,
    takie jak oświetlenie, ogrzewanie itp., a także dotacje, które służą całokształtowi
    działalności Zakładu i nie odzwierciedlą specyfiki wykonywanej przez Gminę poprzez ZGK
    działalności w zakresie dostawy wody. Skoro Gmina jest w stanie precyzyjnie określić ilość
    m³ wody dostarczonej do podmiotów zewnętrznych, ilość dostarczonej wody na potrzeby
    własne, ilość dostarczonej wody ogółem, to jest to najbardziej reprezentatywny sposób
    obliczenia proporcji.
    Państwa zdaniem, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji obiektywnie
    odzwierciedla/będzie odzwierciedlał część wydatków, objętych we wniosku zakresem
    pytania 2, przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż
    działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7
    ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy.
    Mając na uwadze Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób obliczenia proporcji
    dotyczącej wydatków inwestycyjnych związanych z wymianą wodomierzy oraz bieżących
    wydatków związanych z późniejszym użytkowaniem inwestycji, należy stwierdzić, że
    metoda ta zapewnia/będzie zapewniać dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane.
    Zaprezentowany przez Państwa sposób obliczenia proporcji pozwala/będzie pozwalał na
    obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między wykonywaną działalnością
    gospodarczą i czynnościami wykonywanymi w działalności innej niż gospodarcza. Metoda
    wskazana przez Państwa daje/będzie dawała możliwość obiektywnego i najbardziej
    rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na
    każdy rodzaj działalności, do wykonywania której zamontowane wodomierze są/będą
    wykorzystywane. W świetle powyższych okoliczności, sposób obliczenia proporcji
    wskazany przez Państwa może być uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa nabyć, gdyż są
    /będą Państwo w stanie precyzyjnie określić ilość metrów sześciennych dostarczonej wody
    na terenie Gminy na rzecz podmiotów zewnętrznych – podlegających VAT oraz ilości
    metrów sześciennych dostarczonej wody na potrzeby własne – niepodlegające VAT.
    Wobec tego, w świetle przedstawionych okoliczności oraz Państwa wyjaśnień, wskazany
    przez Państwa sposób obliczenia proporcji w oparciu o klucz metrażowy, tj. udział metrów
    sześciennych dostarczonej wody na rzecz podmiotów zewnętrznych w całkowitej ilości
    dostarczonej wody, jest metodą gwarantującą, że zakres wykorzystywania do działalności
    gospodarczej nabywanych towarów i usług będzie odzwierciedlony w sposób obiektywny i
    pełny. Dokonując bowiem analizy przedstawionego we wniosku zagadnienia dotyczącego
    odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami inwestycyjnymi związanymi z
    wymianą wodomierzy oraz bieżącymi wydatkami związanymi z późniejszym
    użytkowaniem inwestycji, według indywidualnie ustalonego przez Państwa sposobu
    obliczenia proporcji, należy mieć na względzie, że w sytuacji, gdy sposób obliczenia
    proporcji wskazany przez Państwa opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach (tj.
    ustalony jest na podstawie faktycznej ilości dostarczonej wody), pozwala to na obiektywne

    ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami opodatkowanymi i
    nieopodatkowanymi w tym obszarze.
    Podsumowując, stwierdzam, że w związku z zakupem i montażem wodomierzy w
    miejscowościach (...) – Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z wymianą
    wodomierzy oraz bieżące wydatki związane z późniejszym użytkowaniem inwestycji za
    pomocą pre-współczynnika metrażowego opartego na kryterium ilości metrów
    sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w
    sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich
    transakcji (tzn. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych
    niepodlegających VAT).
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W tym miejscu zauważyć należy, że moją rolą jest wyłącznie interpretacja przepisów
    prawa podatkowego, a nie badanie poprawności dokonanych wyliczeń, zatem w niniejszej
    interpretacji nie dokonywałem oceny poprawności wyliczenia „prewspółczynników”
    proporcji.
    Zastrzegam, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź kontroli
    celno-skarbowej zostanie ustalone, że metoda przedstawiona we wniosku, oceniona przez
    Państwa jako najbardziej reprezentatywna, nie zapewni dokonania odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków objętych opisem sprawy związanych bezpośrednio z
    wodomierzami wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą oraz nie
    będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków przypadających na działalność
    gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą najbardziej odpowiadającą
    specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa nabyć,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.