Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP3.4512.544.2016.3.JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2017-02-07
Teza: Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2016 r. (data wpływu 5 października 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 listopada 2016 r. (data wpływu 18 listopada 2016 r.) oraz pismem z dnia 3 stycznia 2017 r. (data wpływu 9 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 listopada 2016 r. (data wpływu 18 listopada 2016 r.) oraz pismem z dnia 3 stycznia 2017 r. (data wpływu 9 stycznia 2017 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku).

W dniu 3.09.2016 r. Wnioskodawczyni zarejestrowała i rozpoczęła działalność gospodarczą – prowadzenie sklepu ze zdrową żywnością. Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawczyni będzie korzystać ze zwolnienia podmiotowego do przekroczenia 150 tys. zł w skali roku zgodnie z art. 113 ustęp 1 i 9.

Wnioskodawczyni nie obowiązuje jeszcze używanie kasy fiskalnej na podstawie przepisów prawa rozp. Min. Finansów z dn. 4.11.2014 r. § 3 ust. 3 pkt 2 w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Wnioskodawczyni nie przekroczyła jeszcze 20 tys. złotych w proporcji.

W związku z tym, że mąż Wnioskodawczyni zlikwidował działalność gospodarczą nie nabywając obowiązku do zafiskalizowania zakupionej kasy, odsprzedał ją do serwisu, w którym została zakupiona. Wnioskodawczyni korzystając z możliwości niższej ceny, jest na etapie odkupienia jej od serwisanta. Okazało się w ostatnich dniach, że producent kasy określił termin jej fiskalizacji najpóźniej 10 października 2016 r.

Powstała więc sytuacja, że Wnioskodawczyni otrzyma urządzenie, które zobowiązana jest natychmiast zgłosić do urzędu skarbowego i jednocześnie ewidencjonować na nim sprzedaż.

Do tej pory Wnioskodawczyni nie miała do czynienia z kasą fiskalną. Wnioskodawczyni była pewna, że zanim nastąpi u niej obowiązek posługiwania się kasą, Wnioskodawczyni będzie miała czas na przyuczenie się na jeszcze nie zafiskalizowanej kasie.

Wnioskodawczyni stanęła przed dylematem – Wnioskodawczyni potrzebuje trochę czasu, aby nie popełniać błędów.

Wnioskodawczyni dokonuje sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Fiskalizacja kasy rejestrującej miała miejsce w dniu zakupu tj. 07.10.2016 r., zarejestrowanie w urzędzie skarbowym … – pismem z dnia 17.10.2016 r.

Wnioskodawczyni nie rozpoczęła ewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W odpowiedzi na pytanie tut. Organu: „Czy Wnioskodawczyni dokonuje/będzie dokonywać na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych dostawy towarów lub świadczenia usług, o których mowa w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U., poz. 1544, z późn. zm.)? Jeżeli tak, to należy wskazać których towarów/usług oraz wskazać symbole oraz nazwy grupowań dla ww. dostaw towarów/ww. świadczenia usług wynikające z Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 r., wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z poźn. zm.), którą od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. stosuje się dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług?”, Wnioskodawczyni wskazała, że po przeanalizowaniu rozporządzenia, o którym mowa w ww. punkcie Wnioskodawczyni oświadcza, że nie dokonuje i nie będzie dokonywać sprzedaży artykułów ani świadczyć usług zwolnionych z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ujętych w rozporządzeniu.

Jednocześnie Wnioskodawczyni oświadcza, że od zarejestrowania działalności gospodarczej 3.09.2016 r. sprzedaży bezrachunkowej dokonywała w dniach 21.09.2016 r., a następnie po przerwie dopiero od 10.11.2016 r.

Wnioskodawczyni nie będzie dokonywała dostaw towarów oraz usług wymienionych w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4.11.2014 r.

Po fiskalizacji kasy rejestrującej Wnioskodawczyni nie wykorzystywała w żaden sposób ww. kasy.

Po fiskalizacji kasy rejestrującej Wnioskodawczyni nie dokonywała sprzedaży przy zastosowaniu ww. kasy.

Po fiskalizacji kasy rejestrującej Wnioskodawczyni nie dokonywała przy zastosowaniu ww. kasy sprzedaży ewidencjonowanej w trybie innym niż fiskalny i nie użytkowała w trybie szkoleniowym ww. kasy po fiskalizacji.

Po fiskalizacji kasy rejestrującej Wnioskodawczyni nie dokonywała wydruku paragonu fiskalnego.

Wnioskodawczyni nie sporządzała raportu fiskalnego dobowego po zakończeniu sprzedaży za dany dzień.

Wnioskodawczyni nie sporządzała raportu fiskalnego dobowego okresowego po zakończeniu sprzedaży za dany miesiąc w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po danym miesiącu.

Wnioskodawczyni nie dokonywała wydruków żadnych emitowanych przez kasę dokumentów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni może pomimo posiadania kasy fiskalnej (ufiskalnionej) nie użytkować jej, jeżeli jeszcze nie powstał taki obowiązek, a producent kasy nałożył odgórnie termin jej fiskalizacji?

Zdaniem Wnioskodawcy ze względów finansowych (odkupiona kasa będzie tańsza) Wnioskodawczyni dobrowolnie zdecydowała się na zakup kasy przy jednoczesnym jej zafiskalizowaniu. (Wynika to z terminu jaki nałożył producent kasy, jak Wnioskodawczyni wspomniała wyżej).

Skoro nie powstał obowiązek użytkowania ww. urządzenia, Wnioskodawczyni bardzo prosi o możliwość nie rejestrowania zafiskalizowanej kasy w urzędzie skarbowym i niekorzystania z niej w początkowej fazie działalności Wnioskodawczyni, celem odpowiedniego przygotowania się do dobrego, zgodnego z prawem rejestrowania obrotów i niepopełnienia niepotrzebnych błędów.

Na podstawie przepisów Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do prowadzenia kasy fiskalnej i może korzystać ze zwolnienia, a ta zawiła dla Wnioskodawczyni sytuacja powstała, gdyż Wnioskodawczyni starała się w związku z trudnościami finansowymi maksymalnie obniżyć koszty niezwiązane z bezpośrednim zakupem artykułów handlowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Obowiązek stosowania kasy rejestrującej w celu ewidencjonowania sprzedaży towarów lub usług wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy. W ust. 1 powołanego artykułu postanowiono, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2016 r., poz. 1215) zwane dalej „rozporządzeniem”.

Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia oraz wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów.

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2014 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł – § 5 ust. 1 rozporządzenia.

§ 5 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20.000 zł.

Dostawy niektórych towarów zostały wyłączone z prawa do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania bez względu na wysokość obrotów. Szczegółowo zostały one określone w § 4 rozporządzenia.

Zasady prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w kas rejestrujących (Dz. U., poz. 363).

Na podstawie § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, podatnicy prowadzą ewidencję każdej sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej, wyłącznie przy użyciu kas, które mają potwierdzenie, że kasa spełnia funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 111 ust. 9 ustawy.

Na podstawie § 13 ust. 1 cyt. rozporządzenia, rozpoczęcie prowadzenia ewidencji przez podatnika poprzedzone jest:

1.  złożeniem zawiadomienia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, że będzie przez niego prowadzona ewidencja przy zastosowaniu kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia – w celu odliczenia lub zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy; zawiadomienie zawiera informację o liczbie kas i miejscu (adresie) ich używania;
2.  dokonaniem fiskalizacji kasy.

Przez fiskalizację kasy, o której mowa § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia, rozumie się jednokrotną i niepowtarzalną czynność inicjującą pracę modułu fiskalnego kasy z pamięcią fiskalną kasy, zakończoną wydrukiem dobowego raportu fiskalnego.

Zgodnie z § 13 ust. 5 ww. rozporządzenia, w terminie 7 dni od dnia fiskalizacji kasy podatnik składa do właściwego naczelnika urzędu skarbowego zgłoszenie danych dotyczących kasy, w celu otrzymania numeru ewidencyjnego.

W myśl § 6 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, podatnicy, prowadząc ewidencję dokonują po fiskalizacji kasy wyłącznie sprzedaży w trybie fiskalnym i nie dokonują sprzedaży ewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy po jej fiskalizacji w żadnym innym trybie, w tym w trybie szkoleniowym.

Oznacza to, iż do momentu rzeczywistej fiskalizacji kasa rejestrująca pracuje w trybie szkoleniowym czyli w tzw. w trybie próbnym, natomiast wykonywane raporty dobowe nie są zapisywane w module fiskalnym.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 3.09.2016 r. Wnioskodawczyni zarejestrowała i rozpoczęła działalność gospodarczą – prowadzenie sklepu ze zdrową żywnością. Wnioskodawczyni dokonuje sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Wnioskodawczyni nie przekroczyła jeszcze 20 tys. złotych w proporcji. Fiskalizacja kasy rejestrującej miała miejsce w dniu zakupu tj. 07.10.2016 r. Wnioskodawczyni nie rozpoczęła ewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Wnioskodawczyni nie będzie dokonywała dostaw towarów oraz usług wymienionych w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4.11.2014 r. Po fiskalizacji kasy rejestrującej Wnioskodawczyni: nie wykorzystywała w żaden sposób ww. kasy, nie dokonywała sprzedaży przy zastosowaniu ww. kasy, nie użytkowała w trybie szkoleniowym ww. kasy, nie dokonywała wydruku paragonu fiskalnego, nie sporządzała raportu fiskalnego dobowego po zakończeniu sprzedaży za dany dzień, nie sporządzała raportu fiskalnego dobowego okresowego po zakończeniu sprzedaży za dany miesiąc w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po danym miesiącu, nie dokonywała wydruków żadnych emitowanych przez kasę dokumentów.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa wskazać należy, że skoro Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w 2016 r. nie przekroczyła w proporcji do okresu dokonywania sprzedaży kwoty obrotu w wysokości 20.000 zł, zatem do dnia 31 grudnia 2016 r. Wnioskodawczyni mogła korzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

Okoliczność fiskalizacji kasy nie przesądza o utracie prawa do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej, o ile – jak wskazano w opisie sprawy – po fakcie fiskalizacji, Wnioskodawczyni nie dokonała zaewidencjonowania na kasie jakiejkolwiek czynności sprzedaży. W zaistniałej sytuacji Wnioskodawczyni powinna dokonać zgłoszenia kasy w terminie 7 dni od dnia jej fiskalizacji, celem nadania numeru ewidencyjnego oraz jednocześnie poinformować urząd skarbowy, że do czasu przekroczenia ww. limitu nie będzie wykorzystywała zgłoszonej przez pracownika serwisu kasy rejestrującej w działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ zauważa, że z dniem 1 stycznia 2017 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2016 r. poz. 2177).

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.