Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.36.2025.2.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Gmina pobierając opłaty dodatkowe za odbiór odpadów
komunalnych powyżej ustalonego limitu nie występuje w
charakterze podatnika podatku VAT a opłaty te nie podlegają
opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: gmina
odpady (śmieci)
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2025 r. wpłynął Państwo wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku od towarów i usług.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej jako: „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej jako: „VAT”).
    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do
    zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
    komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3
    ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym).
    Rada Gminy podjęła uchwałę w sprawie wprowadzenia dodatkowych opłat za odpady
    oddawane do Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych (dalej jako: “PSZOK”)
    ponad ustalony limit. Uchwała określa zasady świadczenia usług odbioru odpadów
    komunalnych od właścicieli nieruchomości, ich zagospodarowania oraz wysokość opłat za
    usługi m.in.:
    1. odbiór odpadów budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne
      powyżej (...),
    2. odbiór zużytych opon powyżej (...),
    3. odbiór odpadów zielonych powyżej (...).
    Wszystkie odpady są dostarczone przez właściciela nieruchomości do Punktu Selektywnej
    Zbiórki Odpadów Komunalnych.
    Dodatkowe usługi wykonywane przez Gminę w zakresie odbioru i zagospodarowania
    odpadów komunalnych stanowią zadanie własne Gminy. Odbiór odpadów ma charakter
    obowiązku, który nie jest wykonywany na podstawie umowy cywilnoprawnej.

## Pytanie

Czy Gmina pobierając opłaty dodatkowe za odbiór odpadów komunalnych powyżej
    ustalonego limitu występuje w charakterze podatnika podatku VAT i opłaty te podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Gminy, Gmina pobierając opłaty dodatkowe za odbiór odpadów komunalnych
    powyżej ustalonego limitu nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT i opłaty te
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    UZASADNIENIE:
    Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej jako: „ustawa o VAT”) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej
    „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...).
    Z kolei, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również (...).
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy
    władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z
    działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy
    publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z
    takimi działaniami lub transakcjami.

    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi
      przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz
    urząd obsługujący ten organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji
    zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w
    art. 15 ust. 6 ustawy, że organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych
    zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one
    powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Powyższy przepis nie jest samodzielną podstawą do określenia, kiedy
    organ władzy publicznej bądź obsługujący ten organ urząd jest podatnikiem VAT. Nie
    można go bowiem interpretować w oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy
    definicji podatnika jako podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu
    ust. 2 tego artykułu, przy czym działalność ta musi być wykonywana samodzielnie - we
    własnym imieniu i na własny rachunek.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym gmina
    wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Stosownie do treści art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania
    gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami
    na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym wskazuje, że zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne
    obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania
    ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych,
    wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i
    cieplną oraz gaz.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ustawy określają, które zadania
    własne gminy mają charakter obowiązkowy.

    Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w
    rozdziale 3a - "Gospodarowanie odpadami komunalnymi przez gminę" zawiera
    następujące uregulowania:
    - art. 6c ust. 1 - gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów
      komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
    - art. 6I ust. 1 - rada gminy określi, biorąc pod uwagę warunki miejscowe, w drodze
      uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, termin, częstotliwość i tryb uiszczania
      opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w tym wskazanie czy opłatę
      uiszcza się z dołu czy z góry.
    - art. 6r ust. 1 - opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi dochód gminy.
    - art. 6r. ust. 3 - rada gminy określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego,
      szczegółowy sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów
      komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w
      zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie
      odpadami komunalnymi, w szczególności częstotliwość odbierania odpadów
      komunalnych od właściciela nieruchomości i sposób świadczenia usług przez punkty
      selektywnego zbierania odpadów komunalnych.
    - art. 6r. ust. 3a - w uchwale, o której mowa w ust. 3, dopuszcza się ograniczenie ilości
      zużytych opon, odpadów wielkogabarytowych i odpadów stanowiących części roślin
      pochodzących z pielęgnacji terenów zielonych, ogrodów, parków i cmentarzy,
      stanowiących odpady komunalne, oraz odpadów budowlanych i rozbiórkowych z
      gospodarstw domowych, odbieranych lub przyjmowanych przez punkty selektywnego
      zbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w zamian za pobraną
      opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
    - art. 6r. ust. 4 - rada gminy może określić, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa
      miejscowego, rodzaje dodatkowych usług świadczonych przez gminę w zakresie
      odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania
      tych odpadów, sposób ich świadczenia oraz wysokość cen za te usługi.
    Rada Gminy podjęła Uchwałę określającą dodatkową opłatę za odpady oddawane na
    PSZOK, które przewyższają ustalony limit.
    W związku z powyższym należy zauważyć, że zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym
    gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, w
    szczególności w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi. W ramach tych
    kompetencji Rada Gminy, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, określiła
    rodzaj dodatkowych usług świadczonych w zakresie odbierania odpadów komunalnych od
    właścicieli nieruchomości oraz zagospodarowania tych odpadów. Uchwała precyzuje

    również sposób świadczenia tych usług oraz wysokość cen za ich realizację. Ponadto, dla
    odpadów przekraczających ustalony limit, zostały wprowadzone dodatkowe opłaty,
    naliczane na podstawie wspomnianej uchwały Rady Gminy. Dodatkowe usługi są
    dostępne wyłącznie dla właścicieli nieruchomości zamieszkałych i stanowią uzupełnienie
    usługi podstawowej, która jest finansowana z pobranej od mieszkańców opłaty za
    gospodarowanie odpadami komunalnymi.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Gminy świadczone przez nią usługi dodatkowe
    polegające na odbiorze dodatkowych odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości
    w zamian za opłatę dodatkową, która została ustalona przez Radę Gminy w drodze
    uchwały, nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT i Gmina w tym zakresie nie
    będzie występować w charakterze podatnika podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną

    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca usługę, w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby była opodatkowana tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem
    występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy z kategorii
    podatników ma charakter wyłączenia podmiotowo–przedmiotowego, w przypadku
    którego muszą zostać spełnione dwa warunki:
    - dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy,
    - odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te
    podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.
    Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy,
    gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas
    wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy
    władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter
    cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:

      Ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy.
    Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 399 ze zm.) zawiera uregulowania dotyczące gospodarowania odpadami
    komunalnymi przez gminę.
    Zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od
      właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
    W myśl art. 6c ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego,
      postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na
      których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne.
    Jak stanowi art. 6h ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani ponosić
      właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy na rzecz gminy, na
      terenie której są położone nieruchomości lub lokale.
    Art. 6d ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach mówi, że:
      Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest obowiązany udzielić zamówienia
      publicznego na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, o
      których mowa w art. 6c, albo zamówienia publicznego na odbieranie i
      zagospodarowanie tych odpadów.
    Stosownie do art. 6k ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Rada gminy, w drodze uchwały:
      1) dokona wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami
        komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustali stawkę
        takiej opłaty; dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalenia opłat
        na obszarze gminy;
      2) ustali stawkę opłaty za pojemnik lub worek o określonej pojemności,
        przeznaczony do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości.
    Według art. 6l ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Rada gminy określi, biorąc pod uwagę warunki miejscowe, w drodze uchwały
      stanowiącej akt prawa miejscowego, termin, częstotliwość i tryb uiszczania opłaty za
      gospodarowanie odpadami komunalnymi, w tym wskazanie czy opłatę uiszcza się z
      dołu czy z góry.
    Zgodnie z art. 6m ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi są
      obowiązani złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściciele
      nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
    W myśl art. 6r ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi dochód gminy.
    Art. 6r ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wskazuje, że:
      Z pobranych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina pokrywa
      koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, które
      obejmują koszty:
      1) odbierania, transportu, zbierania, odzysku i unieszkodliwiania odpadów
        komunalnych;
      2) tworzenia i utrzymania punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych;
      3) obsługi administracyjnej tego systemu;

      4) edukacji ekologicznej w zakresie prawidłowego postępowania z odpadami
        komunalnymi.
    Stosownie do treści art. 6r ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Rada gminy określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego,
      szczegółowy sposób i zakres świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów
      komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w
      zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie
      odpadami komunalnymi, w szczególności częstotliwość odbierania odpadów
      komunalnych od właściciela nieruchomości i sposób świadczenia usług przez punkty
      selektywnego zbierania odpadów komunalnych.
    Art. 6r ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach stanowi, że
      W uchwale, o której mowa w ust. 3, dopuszcza się ograniczenie ilości zużytych opon,
      odpadów wielkogabarytowych i odpadów stanowiących części roślin pochodzących z
      pielęgnacji terenów zielonych, ogrodów, parków i cmentarzy, stanowiących odpady
      komunalne, oraz odpadów budowlanych i rozbiórkowych z gospodarstw domowych,
      odbieranych lub przyjmowanych przez punkty selektywnego zbierania odpadów
      komunalnych od właścicieli nieruchomości w zamian za pobraną opłatę za
      gospodarowanie odpadami komunalnymi.
    Stosownie do art. 6r ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Rada gminy może określić, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego,
      rodzaje dodatkowych usług świadczonych przez gminę w zakresie odbierania
      odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych
      odpadów, sposób ich świadczenia oraz wysokość cen za te usługi.
    We wniosku wskazali Państwo, że Rada Gminy podjęła uchwałę w sprawie wprowadzenia
    dodatkowych opłat za odpady oddawane do Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów
    Komunalnych ponad ustalony limit. Uchwała określa zasady świadczenia usług odbioru
    odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, ich zagospodarowania oraz
    wysokość opłat za usługi m.in.:
    - odbiór odpadów budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne (...),
    - odbiór zużytych opon powyżej (...),
    - odbiór odpadów zielonych powyżej(...).
    Wszystkie odpady są dostarczone przez właściciela nieruchomości do Punktu Selektywnej
    Zbiórki Odpadów Komunalnych. Dodatkowe usługi wykonywane przez Gminę w zakresie
    odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych stanowią zadanie własne Gminy.
    Odbiór odpadów ma charakter obowiązku, który nie jest wykonywany na podstawie
    umowy cywilnoprawnej.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Gmina pobierając opłaty dodatkowe za odbiór
    odpadów komunalnych powyżej ustalonego limitu występuje w charakterze podatnika
    podatku VAT i opłaty te podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis sprawy należy stwierdzić, że
    Państwo ustalając opłaty za wykonywanie dodatkowych czynności w postaci odbioru
    odpadów komunalnych budowlanych i rozbiórkowych, odbioru zużytych opon powyżej 8
    sztuk, odbioru odpadów komunalnych zielonych wytworzonych w ilościach ponad
    ustalony limit bezpośrednio od właścicieli nieruchomości lub po ich dostarczeniu przez
    właściciela nieruchomości do PSZOK-u, wykonują zadania z zakresu władzy publicznej
    określone w przepisach ustawy o samorządzie gminnym, tj. art. 7 ust. 1 pkt 3, z którego
    wynika, że zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
    W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,

    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
    komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Określony w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach charakter opłaty
    wskazuje, że w istocie będziemy mieć do czynienia z „daniną publiczną” – opłata ustalana
    jest w sposób określony w ustawie i stanowi dochód gminy przeznaczony na działania
    wykonywane w interesie publicznym.
    Wobec powyższego, w świetle regulacji ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy
    o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wskazać należy, że ustalając opłaty za
    świadczenie usług dodatkowych i pobierając ją od właścicieli nieruchomości, będą
    Państwo występować w pozycji nadrzędnej w stosunku do podmiotów uczestniczących w
    danej czynności (właścicieli nieruchomości), wykonując zadania z zakresu władzy
    publicznej określone w przepisach ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    – w wymienionym wyżej art. 7 ust. 1 pkt 3.
    W związku z powyższym, skoro będą Państwo pobierać od właścicieli nieruchomości
    opłaty za ustalone na podstawie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w
    gminach, dodatkowe usługi świadczone przez Państwa, w zakresie odbierania odpadów
    komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, to będą
    Państwo działać w odniesieniu do tych czynności jako organ władzy publicznej, w zakresie
    realizacji zadań własnych powierzonych Państwu na podstawie ustawy.
    Zatem opłata ta ma charakter daniny publicznej i w związku z tym nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, z tytułu realizacji świadczeń objętych wnioskiem, będą Państwo
    wyłączeni z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 15 ust. 6
    ustawy, a pobierana opłata, której obowiązek uiszczenia wynika z ustawy o utrzymaniu
    czystości i porządku w gminach, będzie miała charakter publicznoprawny i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym świadczenie przez Państwa usług dodatkowych, związanych z odbiorem
    odpadów komunalnych i ich zagospodarowaniem (odbiór odpadów budowlanych,
    zużytych opon, odpadów zielonych), wprowadzonych Uchwałą gminy, nie będzie stanowiło
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego

    podanym przez Państwo w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwo sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.