Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB1.4511.1003.2016.1.RK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-11-03
Teza: w zakresie sposobu opodatkowania przychodów z najmu
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; lokal-lokal użytkowy; najem; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późń. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r, poz 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2016 r. ( data wpływu 19 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodów z najmu – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodów z najmu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej i nie jest wspólnikiem żadnej spółki cywilnej, jawnej, komandytowej partnerskiej ani jednoosobowej spółki z o.o.

Stan do 31 sierpnia 2016 r.

Wnioskodawca jest właścicielem dwóch mieszkań, które sporadycznie wynajmował osobom fizycznym na cele mieszkalne, płacąc zryczałtowany podatek dochodowy (8,5%), nie płacąc podatku VAT. Przy zakupie tych mieszkań nie korzystał ze zwrotu VAT.

Stan od 1 września 2016 r.

Wnioskodawca został aktywnym płatnikiem podatku VAT, ponieważ wynajął garaż firmie na cele użytkowe. Powinien więc wystawiać wynajmującemu garaż faktury VAT i odprowadzać podatek VAT w wysokości 23%.

Zamierza On nabyć nową nieruchomość przeznaczoną na wynajem. Nieruchomością tą będzie lokal użytkowy (odrębna własność lokalu) położony w budynku hotelowym. Lokal ten (moduł hotelowy) będzie wynajmowany przez hotel na czasowy pobyt osób. Projekt umowy przewiduje, że zakupiony przez Wnioskodawcę lokal zostanie oddany operatorowi hotelowemu w ograniczone prawo rzeczowe do użytkowania przez 10 lat. Z tytułu użytkowania lokalu, hotel (operator hotelowy) będzie płacił Wnioskodawcy kwartalnie czynsz obliczony jako pochodna ceny netto zakupu lokalu, po wystawieniu przez Niego faktury VAT ze stawką opodatkowania 23%. Zbycie przez sprzedawcę (deweloper) ww. lokalu będzie opodatkowane podatkiem VAT, a sprzedawca wystawi z tego tytułu fakturę VAT ze stawką opodatkowania 23%. Po zakupie lokalu Wnioskodawca zamierza ubiegać się o zwrot naliczonego podatku VAT z faktury dotyczącej zakupu lokalu

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy z dniem 1 września 2016 r musi zmienić rodzaj opodatkowania z ryczałtowego na opodatkowanie na zasadach ogólnych ?
2.  Czy, w przypadku pozostania na opodatkowaniu ryczałtowym będzie mógł odliczyć od dochodu koszty związane z przedmiotem wynajmu (malowanie, drobne remonty itp.) ?
3.  Czy wynajmowanie mieszkania na cele mieszkalne powinien wykazywać w deklaracji VAT- 7 jako sprzedaż zwolnioną od podatku VAT i na te okoliczność wystawiać najemcy faktury VAT ze stawką zwolnioną ?
4.  Czy będzie musiał robić korekty podatku VAT wynikające z art. 90, art. 90a i art. 91 ustawy o VAT, jeśli przez okres 120 miesięcy - licząc od miesiąca, w którym lokal został przekazany w użytkowanie - nadal będzie w użytkowani przez operatora hotelowego ?
5.  Czy może ubiegać się o zwrot podatku VAT z faktury zakupu lokalu ?

Zdaniem Wnioskodawcy

Ad. l

Nie musi On zmieniać sposobu opodatkowania z ryczałtowego na opodatkowanie na zasadach ogólnych (art. l ust.2 i art. 2 ust la ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym)).

Ad.2

Może odliczać koszty drobnych remontów przy ryczałtowym opodatkowaniu dokumentując zakupy materiałów na ten cel fakturami, (art. 22 ust.1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Ad.3

W deklaracji VAT-7 powinien wykazywać wynajem mieszkania na cele mieszkalne jako zwolnione i wystawiać najemcy fakturę VAT ze stawką zwolnione (art. 106 ust. l ustawy VAT).

Ad.4

Nie będzie musiał robić korekty podatku VAT wynikającej z art. 90, 90a, 91 ustawy VAT przy zachowaniu ciągłości wynajmu modułu hotelowego przez 120 miesięcy od daty przekazania lokalu w użytkowanie - jeśli w tym czasie nie dokona zmiany jego przeznaczenia i lokal będzie nadal w użytkowaniu przez operatora hotelowego.

Ad.5

Może ubiegać się o zwrot podatku VAT, ponieważ zakup modułu hotelowego będzie związany z oddaniem go w ograniczone prawo rzeczowe użytkowania opodatkowane stawką 23% (art. 86 ust. l i 2 ustawy o VAT)

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedz w zakresie pytania 1 i 2. W zakresie pytania 3,4,5 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe .

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,

*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy. Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzeczy w najem, przy czy czym każdy przypadek, należy rozpatrywać indywidualnie, z uwzględnieniem istotnych okoliczności danej sprawny.

Wskazać jednak należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, w sposób ciągły.

Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:

1.  jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
2.  wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter. Przy czym o ciągłości nie przesądza wynajmowanie danej nieruchomości przez kilka lat, lecz powtarzalność podejmowanych działań,
3.  prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa obrocie gospodarczym.

Zauważyć przy tym należy, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia uznania danego działania za pozarolniczą działalność gospodarczą od faktu zarejestrowania tej działalności. Dla uzyskiwania przychodów z tego źródła nie jest konieczne, aby podatnik miał status przedsiębiorcy, nie jest konieczna rejestracja tej działalności w sposób przewidziany w przepisach odrębnych, dotyczących wymogów formalnych, jakie powinna spełniać osoba prowadząca działalność gospodarczą. Nie ma także znaczenia subiektywne przekonanie podatnika, iż przychody z jego aktywności są przypisane do innego źródła przychodu.

Prowadzenie działalności gospodarczej (i osiąganie przychodów z tej działalności) to pewien stan obiektywny, na który składa się zorganizowanie prawne i organizacyjne (faktyczne zorganizowanie) tej działalności. Dla oceny czy aktywność podatnika spełnia cechy „zorganizowania” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy istotne jest wykazanie, że występuje tutaj element faktycznego zorganizowania działalności. W efekcie uznać należy, że o zaliczeniu określonych form aktywności podatnika do pozarolniczej działalności gospodarczej zadecyduje nie tyle dopełnienie przez niego wymogów formalnych, związanych z podjęciem i prowadzeniem działalności gospodarczej, ile okoliczności faktycznie świadczące o tym, że jego działania miały charakter zorganizowany i ciągły oraz, że były prowadzone w celu zarobkowym we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonej działalności, jak i w fazie realizacyjnej.

Z kolei przez „ciągłość” działań należy rozumieć stałość (trwałość) ich wykonywania, powtarzalność, regularność i stabilność. Należy zauważyć, że najem zarówno stanowiący działalność gospodarczą, jak i dokonywany w ramach zarządu majątkiem prywatnym, ze swej istoty cechuje się stałością w określonym czasie.

Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym źródła przychodu jakim m.in. najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, albo najem jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią cytowanego wcześniej art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynajmowanie nieruchomości traktowane jest jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Wskazać przy tym należy, że zapis art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie oznacza bynajmniej, że do źródła przychodów jakim jest wynajem należy zaliczyć wynajem kilku lokali bez względu na jego rozmiary oraz charakter. Z wykładni literalnej art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy wynika jasno, że wynajem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą nie jest przychodem z najmu, lecz z działalności gospodarczej. A o tym, czy mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, czy też z najmem decyduje spełnianie przesłanek określonych w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie decyzja podatnika, że nie będzie prowadził działalności gospodarczej polegającej na wynajmie kilku lokali mieszkalnych i użytkowych. Innymi słowy, o tym, czy ww. lokale będą wchodziły w skład majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą na wynajmie, nie decyduje wola Wnioskodawcy, lecz to czy najem lokali spełnia przesłanki definicji działalności gospodarczej zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – o czym stanowi art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.).

Stawka ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z najmu poza działalnością gospodarczą – w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ww. ustawy – wynosi 8,5%.

Jednakże, w myśl art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e) ww. ustawy, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku Nr 2 do ustawy. Załącznik ten zawiera wykaz usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.). W pozycji 28 tego załącznika wymieniono wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (68.20.1 PKWiU), z zastrzeżeniem, że wyłączenie to nie dotyczy przychodów osiąganych z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, o których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ww. ustawy, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza), są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego wywieść należy, że Wnioskodawca jest właścicielem dwóch lokali mieszkalnych, które sporadycznie wynajmuje osobom fizycznym oraz właścicielem garażu, wynajmowanego firmie na cele użytkowe. Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej i nie jest wspólnikiem żadnej spółki. Od 1 września 2016 r. został aktywnym podatnikiem podatku VAT.

Ponadto Wnioskodawca zamierza nabyć nowy lokal użytkowy z przeznaczeniem na wynajem, położony w budynku hotelowym. Lokal ten (moduł hotelowy) będzie wynajmowany przez hotel na czasowy pobyt osób. Umowa najmu przewiduje, że ww. lokal zostanie oddany operatorowi hotelowemu w ograniczone prawo rzeczowe na okres 10 lat. Czynsz z tytułu użytkowania lokalu będzie wypłacany Wnioskodawcy kwartalnie.

Rozważając kwestię sposobu opodatkowania przychodów (dochodów) z tytułu najmu przedmiotowych lokali, należy najpierw zakwalifikować je do odpowiedniego źródła przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Wnioskodawca wynajmuje już dwa lokale mieszkalne, garaż na cele użytkowe oraz zamierza nabyć lokal użytkowy z przeznaczeniem na długoterminowy wynajem (10-letni) dla potrzeb operatora hotelowego w związku z czasowym pobytem osób. Najem prowadzony w ten sposób ma charakter zarobkowy, ciągły i długotrwały, co automatycznie zdaniem organu przesądza, że prowadzony najem nie ma charakteru okazjonalnego, przypadkowego i nieregularnego.

Charakter wynajmowanego lokalu użytkowego (moduł hotelowy) przesądza, że nie został on nabyty na potrzeby osobiste Wnioskodawcy lub jego rodziny, lecz na zaspokojenie potrzeb najemców - osób trzecich (gości hotelowych). Wnioskodawca planuje czerpać korzyści finansowe na szeroką skalę w długim okresie czasu (10 letni okres wynajmu) z wykorzystaniem usług pośrednictwa – operatora hotelowego, co spełnia znamiona działalności gospodarczej. Cechą charakterystyczną działalności gospodarczej jest również jej ukierunkowanie na zbyt, na zaspakajanie potrzeb osób trzecich - w opisanym przypadku - osób wynajmujących ww. lokal. Tego rodzaju działania, nie będą miały ze swej istoty charakteru przypadkowego, incydentalnego lecz przybiorą zorganizowany charakter. Wymagają one bowiem podejmowania szeregu zaplanowanych oraz przemyślanych działań i czynności. Nie budzi wątpliwości organu, że Wnioskodawcy towarzyszy chęć zorganizowanego i ciągłego uzyskiwania dochodu z najmu (co najmniej przez 10 lat) oraz, że będzie on prowadzony w przyszłości, o czym świadczy charakter tego lokalu użytkowego.

Mając na względzie powołane przepisy prawa podatkowego oraz zaprezentowany opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego stwierdzić jednoznacznie należy, że przychody z opisanego we wniosku najmu lokali - nie mogą stanowić źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na profesjonalny, zarobkowy, zorganizowany i ciągły charakter prowadzonego najmu, podejmowane przez Wnioskodawcę czynności wypełniają przesłanki zawarte w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem przychody uzyskiwane z tytułu najmu Wnioskodawca powinien zaliczyć do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. pozarolniczej działalności gospodarczej i opodatkować w sposób przewidziany dla tego źródła przychodów. Tym samym przychody z najmu przedmiotowych lokali, nie mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym bowiem załącznik Nr 2 do ustawy wyłącza możliwość opodatkowania przychodów z najmu w ramach działalności gospodarczej w formie zryczałtowanej.

W przypadku opodatkowania dochodów z najmu według skali podatkowej, Wnioskodawca ma prawo do obniżenia osiągniętego przychodu o koszty jego uzyskania.

W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

W powołanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo-skutkowego, tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, bądź funkcjonowanie tego źródła przychodu. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie formy opodatkowania prowadzonego najmu należało uznać za nieprawidłowe.

Z uwagi na okoliczności, że Wnioskodawca będzie uzyskiwał przychody z najmu należące do źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza - opodatkowane na zasadach ogólnych odpowiedz na pytanie drugie stała się bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.