Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.189.2025.2.APA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-08
Teza: Ustalenie czy momentem powstania obowiązku podatkowego
Wnioskodawcy będzie chwila wykonania usługi w całości, tj.
spełnienia warunków umowy łącznie, czyli odzyskania
należności i przekazania prawomocnego orzeczenia sądu
(wyroku lub ugody) czy może momentem powstania
obowiązku podatkowego Wnioskodawcy będzie chwila
uzyskania przez Cedenta (wierzyciela pierwotnego) zapłaty od
Dłużnika na podstawie ugody sądowej, ale bez wykonania
przez Wnioskodawcę usługi w całości tj. nie doręczenia
prawomocnego orzeczenia zawierającego ugodę.
Słowa kluczowe: prowizje
przychód
przychód-moment powstania przychodów
usługi-usługi windykacyjne
wynagrodzenia-wynagrodzenie prowizyjne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu-Ogólna
zasada
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3e
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2025 r., wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 12 i 16 grudnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie windykacji należności pieniężnych.
    Wierzytelność do windykacji pozyskał w drodze powierniczego przelewu wierzytelności
    (art. 509 i nast. K.C.) celem prowadzenia postępowania sądowego i egzekucji w imieniu
    własnym lecz na rzecz wierzyciela pierwotnego.
    Wnioskodawcy z tytułu wykonania umowy przysługiwać będzie wynagrodzenie prowizyjne
    od wyegzekwowanej kwoty.
    Umowa przelewu wierzytelności oraz jej aneks określa obowiązek cesjonariusza
    (Wnioskodawcy) do przekazania wyegzekwowanej należności lub wskazania do zapłaty
    rachunku cedenta oraz obowiązek przekazania prawomocnego wyroku zasądzającego
    dochodzoną wierzytelność lub ugody sądowej ze stwierdzeniem prawomocności.
    W toku prowadzonego postępowania sądowego Dłużnik zaproponował Wnioskodawcy
    zawarcie ugody sądowej, na której warunki wyraził zgodę wierzyciel pierwotny, w tym na
    przyjęcie bezpośrednio zapłaty od Dłużnika.
    Uzupełnienie wniosku
    Zgodnie z zawartą z cedentem umową dla uznania usługi za wykonaną w całości,
    konieczne jest odzyskanie należności oraz przekazanie przez Wnioskodawcę
    prawomocnego orzeczenia sądowego (wyroku lub ugody). Wynika to z charakteru umowy
    łączącej Wnioskodawcę z cedentem, mocą której Wnioskodawca, a nie cedent, jest stroną
    postępowania sądowego i tylko Wnioskodawca jest uprawniony do uzyskania
    jakiegokolwiek dokumentu z postępowania sądowego.
    Termin uregulowania zobowiązania przez Dłużnika zależy od wywiązania się przez niego z
    obowiązku określonego w wyroku lub ugodzie. Natomiast termin przekazania
    prawomocnego orzeczenia zawierającego ugodę zależy od czynności sądu i terminu
    doręczenia dokumentu Wnioskodawcy jako stronie postępowania. Różnica pomiędzy
    terminem uregulowania zobowiązania przez Dłużnika a terminem przekazania
    prawomocnego orzeczenia będzie wynikać z niezależnych od siebie czynności różnych
    podmiotów, tj. Dłużnika, Sądu i Wnioskodawcy (który nie może wykonać swojego
    zobowiązania bez wcześniejszej czynności sądu).

    W związku z przysługującym wynagrodzeniem prowizyjnym Wnioskodawca będzie
    wystawiać fakturę VAT. Faktura VAT zostanie wystawiona po wykonaniu usługi oraz przed
    otrzymaniem przez Wnioskodawcę wynagrodzenia.
    Wynagrodzenie na rzecz Wnioskodawcy zostanie przekazane po uregulowaniu
    zobowiązania przez Dłużnika oraz po doręczeniu cedentowi prawomocnego orzeczenia w
    sprawie ugody na podstawie wystawionej faktury VAT z terminem płatności. Umowa
    przewiduje konieczność spełnienia tych warunków łącznie dla uznania wykonania usługi i
    zapłaty wynagrodzenia na rzecz Wnioskodawcy.
    Pytania
    1. Czy moment powstania obowiązku podatkowego Wnioskodawcy nastąpi z chwilą
      wykonania usługi w całości, tj. spełnienia warunków umowy łącznie, czyli odzyskania
      należności i przekazania prawomocnego orzeczenia sądu (wyroku lub ugody)?
    2. Czy moment powstania obowiązku podatkowego Wnioskodawcy nastąpi z chwilą
      uzyskania przez Cedenta (wierzyciela pierwotnego) zapłaty od Dłużnika na podstawie
      ugody sądowej, ale bez wykonania przez Wnioskodawcę usługi w całości tj. nie
      doręczenia prawomocnego orzeczenia zawierającego ugodę?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    W ocenie Wnioskodawcy moment powstania obowiązku podatkowego nastąpi z chwilą
    wykonania wszystkich jej warunków łącznie, przyjętych w umowie powierniczego przelewu
    wierzytelności, co będzie oznaczać wywiązanie się z umowy w całości i wykonanie
    kompleksowe usługi. Zatem prawidłowa odpowiedź o moment powstania obowiązku
    podatkowego jest odpowiedzią twierdzącą na pytanie nr 1.
    Ad 2. (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Obowiązek podatkowy Wnioskodawcy nie nastąpi z chwilą uzyskania przez cedenta
    (wierzyciela pierwotnego) zapłaty od Dłużnika na podstawie ugody sądowej w przypadku
    nie doręczenia cedentowi prawomocnego orzeczenia zawierającego ugodę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu.
    Jednakże, co do zasady, za przychód podatkowy można uznać każde przysporzenie
    majątkowe podatnika o trwałym charakterze. O zaliczeniu danego przysporzenia
    majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej
    osoby prawnej.
    W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Moment rozpoznawania przychodów, określonych w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, został
    uregulowany w art. 12 ust. 3a-3e ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT:
      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    Jak stanowi art. 12 ust. 3c ustawy o CIT:
      Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę
      powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w
      umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
    W myśl art. 12 ust. 3e ustawy o CIT:
      W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje
      się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania
      zapłaty.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia momentu rozpoznania przychodu podatkowego w
    związku z przysługującym Państwu wynagrodzeniem prowizyjnym od wyegzekwowanej
    kwoty.
    W celu określenia momentu powstania przychodu w opisanym we wniosku zdarzeniu
    przyszłym, należy rozstrzygnąć, który z wymienionych przepisów znajdzie zastosowanie
    odnośnie przedstawionej w nim sytuacji.
    Stosownie do powołanego art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, w przypadku świadczenia usług,
    zasadą generalną jest, że przychód podatkowy powstaje w dniu wykonania usługi jednak
    nie później niż w dniu wystawienia faktury lub w dniu otrzymania zapłaty za wykonaną
    usługę. Jeżeli jednak strony transakcji postanowią, że usługa zostanie rozliczana w
    okresach rozliczeniowych i będzie to postanowienie odzwierciedlone w umowie lub na
    fakturze, to za datę powstania przychodu – zgodnie z powołanym powyżej art. 12 ust. 3c
    ustawy o CIT – uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub
    na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
    Mając na uwadze treść art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, należy stwierdzić, że moment, w
    którym podatnik powinien rozpoznać przychód podatkowy, będzie określony na dzień
    najwcześniejszego zdarzenia opisanego w tym przepisie. Wymienione w tym przepisie
    zdarzenia określające datę powstania przychodu, są od siebie niezależne, nie warunkują
    się wzajemnie, a po spełnieniu jednego z nich, pozostałe nie mają wpływu na datę
    powstania przychodu (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2014 r.,
    sygn. akt II FSK 2697/12).
              1Jak stanowi art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.

    Z zasady tej wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach
    wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa
    podatkowego. Podkreślić jednakże należy, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w
    konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny.
    Oznacza to, że postanowienia umowne w tej kwestii niewątpliwie są istotne, niemniej
    jednak należy zwrócić uwagę na charakter i specyfikę danego świadczenia, aby zapobiec
    możliwości manipulowania przez strony umowy momentem wykonania danej usługi, a w
    konsekwencji nieuzasadnionego przesuwania momentu powstania przychodu w podatku
    dochodowym od osób prawnych. Zatem, ewentualne postanowienia umowne o uznaniu
    usługi za wykonaną pozostają bez znaczenia dla określenia momentu powstania
    przychodu podatkowego.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi
    działalność w zakresie windykacji należności pieniężnych. Wnioskodawcy z tytułu
    wykonania umowy przysługiwać będzie wynagrodzenie prowizyjne od wyegzekwowanej
    kwoty. Zgodnie z zawartą z cedentem umową dla uznania usługi za wykonaną w całości,
    konieczne jest odzyskanie należności oraz przekazanie przez Wnioskodawcę
    prawomocnego orzeczenia sądowego (wyroku lub ugody). W związku z przysługującym
    wynagrodzeniem prowizyjnym Wnioskodawca będzie wystawiać fakturę VAT. Faktura VAT
    zostanie wystawiona po wykonaniu usługi oraz przed otrzymaniem przez Wnioskodawcę
    wynagrodzenia. Wynagrodzenie na rzecz Wnioskodawcy zostanie przekazane po
    uregulowaniu zobowiązania przez Dłużnika oraz po doręczeniu cedentowi prawomocnego
    orzeczenia w sprawie ugody na podstawie wystawionej faktury VAT z terminem płatności.
    Umowa przewiduje konieczność spełnienia tych warunków łącznie dla uznania wykonania
    usługi i zapłaty wynagrodzenia na rzecz Wnioskodawcy.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedstawionej sprawie przychód z
    tytułu świadczonej przez Państwa usługi, powstanie zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy czyli z
    chwilą najwcześniejszego z trzech zdarzeń tj. wykonania usługi, wystawienia faktury bądź
    uregulowania należności. W niniejszej sprawie zdarzeniem tym będzie wykonanie usługi,
    czyli moment łącznego spełnienia warunków tj.: uregulowania zasądzonej kwoty przez
    Dłużnika oraz przekazania Cedentowi prawomocnego orzeczenia Sądu, skoro umowa
    przewiduje konieczność spełnienia tych warunków łącznie dla uznania wykonania usługi.
    Zatem, Państwa stanowisko, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.