Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-1030/11-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-11
Teza: Czy kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży Środków Trwałych sfinansowanych częściowo z programu SPOT będzie wartość, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie (niezależnie od źródła ich finansowania), tj. wartość początkowa wynikająca z ewidencji środków trwałych, zmniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych bez względu na to, czy odpisy te zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; budżet; fundusz-fundusz unijny; koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; sukcesja; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 07.10.2011 r. (data wpływu 12.10.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych niezamortyzowanej wartości środków trwałych sfinansowanych częściowo z programu Sektorowego Programu Operacyjnego Transport – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.10.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych niezamortyzowanej wartości środków trwałych sfinansowanych częściowo z programu Sektorowego Programu Operacyjnego Transport.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest właścicielem środków trwałych podlegających trwałej amortyzacji (dalej: „Środki Trwałe”), otrzymanych w ramach przejęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa wydzielanej z innego podmiotu kapitałowego -„B”. Sp. z o.o. (dalej: „B.”).

Z uwagi na fakt, iż zarówno majątek wydzielany z „B.” (i przejmowany przez Wnioskodawcę), jak i majątek pozostający w „B”. stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa, to zgodnie z art. 93c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Spółka stała się sukcesorem „B.” w odniesieniu do wydzielanego majątku stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa przekazywanego Spółce (w skład którego weszły też przedmiotowe Środki Trwałe). Z tego też względu, Spółka była traktowana jak następca prawno-podatkowy „B.” w odniesieniu do Środków Trwałych i zobowiązana była kontynuować zasady rozliczania tych Środków Trwałych dla celów podatkowych, jakie stosowane były przez „B”.

Zakup Środków Trwałych przejętych przez Spółkę, był finansowany przy wykorzystaniu funduszy z Sektorowego Programu Operacyjnego Transport (dalej: „SPOT”). Wsparcie w ramach programu SPOT zostało sfinansowane częściowo z funduszy unijnych oraz częściowo z budżetu krajowego. Środki Trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych po cenie nabycia (tj. wartość obejmowała zarówno wartość sfinansowaną z własnych środków, jak i z dotacji).

Mając na uwadze regulacje art. 17 ust. 1 updop nie rozpoznano przychodu podatkowego w związku z uzyskanymi środkami pomocowymi na nabycie wspomnianych Środków Trwałych, traktując je jako wolne od opodatkowania. Odpisy amortyzacyjne od Środków Trwałych w części sfinansowanej przez Spółkę ujmowane były (przez „B.” i Spółkę, jako następcę prawno-podatkowego w odniesieniu do Środków Trwałych) jako koszty uzyskania przychodu, natomiast w części sfinansowanej ze środków pomocowych SPOT jako koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodu.

W sierpniu 2011 r. Spółka sprzedała Środki Trwałe w celu ich leasingu zwrotnego. Oznacza to, że Spółka dokonała sprzedaży Środków Trwałych spółce leasingowej przy jednoczesnym zawarciu umowy leasingu finansowego na ich wykorzystanie. W przyszłości Spółka planuje dokonywać kolejnych, analogicznych transakcji.

Przychód ze sprzedaży Środków Trwałych został opodatkowany podatkiem dochodowym. Również w przypadku kolejnych transakcji przychód ze sprzedaży środków trwałych zostanie opodatkowany.

Spółka rozważa również sprzedaż Środków Trwałych nabytych we własnym zakresie lub przejętych od „B.” w przyszłości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży Środków Trwałych sfinansowanych częściowo z programu SPOT będzie wartość, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie (niezależnie od źródła ich finansowania), tj. wartość początkowa wynikająca z ewidencji środków trwałych, zmniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych bez względu na to, czy odpisy te zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży Środków Trwałych sfinansowanych częściowo z programu SPOT będzie wartość, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie (niezależnie od źródła ich finansowania), tj. wartość początkowa wynikająca z ewidencji środków trwałych, zmniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych bez względu na to, czy odpisy te zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Na podstawie powyższych zapisów dotacje na zakup Środków Trwałych zostały rozpoznane jako przychód zwolniony przez „B.” (którego sukcesorem w tym zakresie jest Spółka). Jednocześnie Spółka nie rozpoznawała jako koszt podatkowy odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia Środków Trwałych od tej części ich wartości, która odpowiadała poniesionym wydatkom na ich nabycie sfinansowanych z dotacji. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 48 updop, nie zalicza się do kosztów podatkowych odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

Z kolei w świetle art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, są jednak kosztem uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Zgodnie z art. 16h updop, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. l6e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. l6 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 updop.

Z uwagi na fakt, iż środki na nabycie Środków Trwałych zostały Spółce zwrócone w ramach programu SPOT, to stosownie do zapisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy nie mogła ona uznać za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych od części ich wartości która została zwrócona (sfinansowana).

Mając powyższe na uwadze, na sumę odpisów amortyzacyjnych składa się zarówno kwota odpisów amortyzacyjnych, które były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów (tj. w części, w jakiej Środki Trwale zostały sfinansowane przez Wnioskodawcę ze środków własnych) oraz kwota odpisów amortyzacyjnych wyłączona z kosztów uzyskania przychodów (tj. w części w jakiej środki Trwale zostały sfinansowane w ramach programu SPOT).

Zdaniem Spółki bez znaczenia dla ustalenia wartości kosztów uzyskania przychodów z tytułu zbycia środków Trwałych pozostaje kwestia częściowego pokrycia wydatków na nabycie środków Trwałych z programu SPOT (z dotacji) w części dotyczącej niedokonanych jeszcze odpisów amortyzacyjnych. Przepis art. 16 ust. 1 pkt 48 updop odnosi się bowiem wyłączenie do odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-l6m. W konsekwencji, przepis ten ma zastosowanie do momentu zbycia danego środka trwałego - zgodnie z cytowanym powyżej art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się do końca tego miesiąca, w którym zbyto środek trwały.

Tym samym, Spółka stoi na stanowisku, że kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży Środków Trwałych sfinansowanych częściowo z programu SPOT będzie wartość, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie (niezależnie od źródła ich finansowania), tj. wartość początkowa wynikająca z ewidencji środków trwałych, zmniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych bez względu na to, czy odpisy te zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a (tj. gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części – wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia. Należy w tym miejscu wskazać, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Biorąc powyższe pod uwagę, w oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że wydatki poniesione na Środki Trwałe przejęte przez Wnioskodawcę w ramach przejęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa wydzielonej z innego podmiotu kapitałowego finansowane przy wykorzystaniu funduszy z Sektorowego Programu Operacyjnego Transport („SPOT”) nie mogły w tej części stanowić kosztów uzyskania przychodów. Istotnym przy tym jest, że fakt otrzymania środków pomocowych nie wpłynął na wartość początkową środków trwałych nabytych ze środków pomocowych oraz środków własnych.

Potwierdza to zapis art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe oraz przywołane powyżej przepisy prawa należy zatem stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży Środków Trwałych sfinansowanych częściowo z programu SPOT będzie wartość, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie (niezależnie od źródła ich finansowania), tj. wartość początkowa wynikająca z ewidencji środków trwałych, zmniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych bez względu na to, czy odpisy te zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W przypadku zbycia Środków Trwałych sfinansowanych częściowo z funduszy unijnych oraz częściowo z budżetu krajowego podatnik ma prawo do zaliczenia wartości niezamortyzowanej do kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1, który jest przepisem szczególnym.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych niezamortyzowanej wartości środków trwałych sfinansowanych częściowo z programu Sektorowego Programu Operacyjnego Transport należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.