Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-666/08/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-10-20
Teza: Czy w stosunku do motocykla należy stosować ograniczenia w podatku naliczonym wymienione w art. 86 ust. 7 i w art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: motocykl; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2008 r. (data wpływu 29 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem motocykla i paliwa służącego do jego napędu - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2008 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem motocykla i paliwa służącego do jego napędu.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny**.

Wnioskodawca, na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie umowy leasingu użytkuje motocykl. Nie odlicza podatku naliczonego z faktur nabycia paliwa do motocykla. Ponadto z faktur dotyczących płatności wynikających z zawartej umowy leasingu, odlicza 60% kwoty podatku naliczonego (w ramach ograniczenia do 6.000 zł.). Obecnie Wnioskodawca zmieniła zdanie co do tego, czy takie podstępowanie jest prawidłowe.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**.

Czy w stosunku do motocykla należy stosować ograniczenia w podatku naliczonym wymienione w art. 86 ust. 7 i w art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy motocykl nie jest pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Ustawa nie wyjaśnia pojęcia pojazd samochodowy i w tym zakresie nie ma delegacji ustawowej do zastosowania definicji pojazdu samochodowego zgodnie z prawem o ruchu drogowym. Ustawa o podatku od towarów i usług odwołuje się wręcz, w art. 2 pkt 6, do klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Motocykl zgodnie z klasyfikacją wyrobów i usług ma symbol 35.41, czyli znajduje się w dziale 35 – „sprzęt transportowy pozostały”, m. in. wśród statków, okrętów, lokomotyw, motorowerów, a nie w dziale 34 – „pojazdy mechaniczne”. W związku z tym, przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nabycia paliwa do motocykla, jak i z faktur dotyczących rat leasingowych i innych płatności.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe**.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł. – art. 86 ust. 3 cytowanej ustawy.

Stosownie do zapisu art. 83 ust. 4 ustawy przepisu powyższego nie stosuje się do enumeratywnie wyliczonych w nim przypadków. Żaden z nich nie dotyczy jednak przedmiotowej sytuacji. Odpowiednio, stosownie do treści art. 86 ust. 7 ww. ustawy, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Celem tej statystyki nie jest określenie przeznaczenia rzeczy, a jedynie zaklasyfikowanie, czy dana rzecz lub czynność może zostać uznana za towar.

Podkreślić należy, że ustawodawca wielokrotnie odwołuje się do przepisów Prawa o ruchu drogowym, w tym w art. 86 ust. 4 ustawy. Ponadto określając pojazdy specjalne, również odwołuje się do przepisów prawa o ruchu drogowym. Biorąc pod uwagę fakt, iż cytowana ustawa, w omawianym zakresie, nie definiuje pojęcia pojazdu samochodowego należy stosować definicję określoną w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. z 2005 r. Dz. U. Nr 108, poz. 908 ze zm.). W art. 2 pkt 33 ww. ustawy określono, że „pojazd samochodowy” to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h, przy czym określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego. „Motocykl” jest pojazdem samochodowym jednośladowym lub z bocznym wózkiem – wielośladowym – art. 2 pkt 45 tejże ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3, czyli samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca, na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, użytkuje motocykl na podstawie umowy leasingu. Nie odlicza podatku naliczonego z faktur nabycia paliwa do motocykla, natomiast w zakresie z faktur dotyczących płatności wynikających z zawartej umowy leasingu, odlicza 60% kwoty podatku naliczonego (w ramach ograniczenia do 6.000 zł.). Obecnie zmienił zdanie co do prawidłowości swojego postępowania.

Analiza przytoczonych przepisów pozwala na stwierdzenie, że zgodnie z definicjami zawartymi w ustawie Prawo o ruchu drogowym należy motocykl uznać za pojazd samochodowy. Zatem stosownie do zapisu art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku jego nabycia kwota podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej na fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł. Do powyższego przepisu odwołuje się wprost przepis art. 86 ust. 7 ww. ustawy dotyczący, m. in. usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe na podstawie umowy leasingu. Zatem w tym przypadku przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ograniczonej do powyższych limitów. Poza tym biorąc pod uwagę treść art. 88 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego w stosunku do nabywanych przez niego paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu motocykla.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.