Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-67/09/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-04-01
Teza: Jeżeli nabywcą specjalistycznego samochodu pożarniczego będzie Gmina, zastosowanie znajdzie stawka podatku 22% bez względu na cel zakupu.
Słowa kluczowe: gmina; pożar-ochrona przeciwpożarowa; pożar-sprzęt pożarniczy; stawka-stawki podatku; straż-straż pożarna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 stycznia 2009 r. (data wpływu 30 stycznia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku 7% do dostawy na rzecz Gminy specjalistycznego samochodu przeznaczonego dla jednostki ochotniczej straży pożarnej na cele ochrony przeciwpożarowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku 7% do dostawy na rzecz Gminy specjalistycznego samochodu przeznaczonego dla jednostki ochotniczej straży pożarnej na cele ochrony przeciwpożarowej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, realizując powierzone zadania, podjęła decyzję o zakupie specjalistycznego samochodu dla działającej na Jej terenie jednostki ochotniczej straży pożarnej, który będzie wykorzystany na cele ochrony przeciwpożarowej. Wójt Gminy wyda decyzję o przekazaniu samochodu jednostce OSP na podstawie protokołu odbiorczego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Jaka stawka podatku powinna być zastosowana do czynności sprzedaży sprzętu pożarniczego na rzecz Gminy, jeśli faktycznym odbiorcą sprzętu będzie jednostka ochrony przeciwpożarowej – czy jest to stawka 7%?
2.  Czy w przypadku, jeśli możliwe będzie zastosowanie 7% stawki podatku do czynności dostawy sprzętu pożarniczego, prawidłowym będzie wystawienie faktury VAT ze wskazaniem Urzędu Gminy jako nabywcy oraz jednostki OSP jako odbiorcy?

Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawca wskazał, że zakup sprzętu przeciwpożarowego dla OSP dokonywany jest w ramach zadań własnych Gminy, określonych w art. 7 ust. 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

Samochód specjalistyczny zakupiony będzie przez jednostkę samorządu terytorialnego - Gminę i przeznaczony zostanie na cele ochrony przeciwpożarowej dla jednostki ochotniczej straży pożarnej. Zatem - w ocenie Wnioskodawcy - jeśli jako odbiorca sprzętu zostanie wskazana jednostka ochotniczej straży pożarnej, natomiast jako nabywca Urząd Gminy (płatnik uiszczający zapłatę za zakupiony sprzęt), to stawka podatku od towarów i usług na fakturze powinna wynosić 7%.

Na potwierdzenie zaprezentowanego wyżej stanowiska Wnioskodawca powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 maja 2007 r. sygn. akt III SA/Gl.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez odpłatną dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w myśl postanowień, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) - art. 7 ust. 1 ustawy.

Jak stanowi art. 41 ust. 1 ww. ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1, przy czym zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi oraz zwolnienie od podatku. I tak, stosownie do postanowień ust. 2 powołanego wyżej artykułu, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W ww. załączniku, w poz. 129-134, wymieniono towary przeznaczone na cele ochrony przeciwpożarowej.

Natomiast ust. 10 tegoż artykułu precyzuje, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostaw na terytorium kraju towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy, dla jednostek ochrony przeciwpożarowej, przeznaczonych na cele ochrony przeciwpożarowej.

Wskazać należy, że zgodnie z poz. 129 ww. załącznika, ustawodawca objął stawką obniżoną następujący sprzęt przewozowo–samochodowy:

1.  pożarnicze samochody specjalne i specjalistyczne (gaśnicze, rozpoznawcze, drabiny samochodowe, techniczne, chemiczne, ekologiczne, dźwigi i podnośniki, cysterny, sanitarki) oraz fabrycznie wykonane i oznakowane pojazdy straży pożarnej,
2.  sprzęt pływający, statki pożarnicze, łodzie, pontony i silniki oraz statki powietrzne dla ratownictwa i gaszenia pożarów.

Z powyższych zapisów wynika, że stosowanie obniżonej, 7% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy, przy dostawie towarów na cele ochrony przeciwpożarowej jest uzależnione od spełnienia łącznie następujących warunków:

*   dostawa musi odbywać się na terytorium kraju,
*   dostawa musi być dokonana dla jednostek ochrony przeciwpożarowej,
*   towary będące przedmiotem dostawy muszą być wymienione w poz. 129-134 załącznika do ustawy.

Mając na uwadze fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „jednostki ochrony przeciwpożarowej”, w związku z tym należy posiłkować się ustawą z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229 ze zm.). Zgodnie z art. 15 tej ustawy jednostkami ochrony przeciwpożarowej są:

1.  jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej,

1.  jednostki organizacyjne Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej,

3.  zakładowa straż pożarna,
4.  zakładowa służba ratownicza,
5.  gminna zawodowa straż pożarna,

1.  powiatowa (miejska) zawodowa straż pożarna,

7.  terenowa służba ratownicza,
8.  ochotnicza straż pożarna,
9.  związek ochotniczych straży pożarnych,
10.  inne jednostki ratownicze.

Z powyższego wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są jednostkami ochrony przeciwpożarowej.

Zgodnie z treścią złożonego wniosku, Gmina zamierza zakupić specjalistyczny samochód dla działającej na Jej terenie jednostki ochotniczej straży pożarnej. Pojazd ten zostanie na podstawie decyzji Wójta Gminy przekazany ww. jednostce OSP. Zatem dostawa sprzętu pożarniczego (w rozumieniu powołanego art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług), tzn. przeniesienie prawa do rozporządzania tym towarem jak właściciel, nastąpi dla Gminy, a nie dla jednostki ochrony przeciwpożarowej.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego i powołane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług wskazać należy, że jeżeli nabywcą specjalistycznego samochodu pożarniczego będzie Gmina, stawką podatku właściwą dla tej dostawy będzie - na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - stawka w wysokości 22%, bez względu na cel tego zakupu.

Zastosowanie stawki 7% byłoby możliwe w przypadku nabycia tego pojazdu bezpośrednio przez jednostkę ochotniczej straży pożarnej pod warunkiem, że będzie on służyć ochronie przeciwpożarowej, niezależnie od tego, kto będzie płatnikiem wymienionym w fakturze dokumentującej jego zakup.

Z uwagi na powyższe ocena stanowiska Wnioskodawcy, dotycząca zapytania w zakresie sposobu udokumentowania sprzedaży na rzecz Urzędu Gminy specjalistycznego samochodu pożarniczego, przeznaczonego dla konkretnej jednostki OSP, jest bezprzedmiotowa.

Ustosunkowując się natomiast do powołanego we wniosku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. stwierdzić należy - uznając rolę i znaczenie orzecznictwa sądowego w zakresie wskazywania kierunków wykładni przepisów materialnego prawa podatkowego - iż każdorazowo orzeczenie sądu jest rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie i tylko do niej się zawęża, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa, którymi na terytorium RP są - zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483) - Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Organ wydający interpretację jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę, natomiast orzeczenia sądów podejmowane są w oparciu o zebrany materiał dowodowy, dlatego trudno jest określić w jakim stopniu przedstawiona sprawa, będąca przedmiotem rozstrzygnięcia sądu oraz sytuacja Wnioskodawcy wskazana we wniosku są tożsame.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.