Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-969/12-2/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-01-17
Teza: Czy równowartość ceny biletu uprawniającego pracownika i członka jego rodziny do bezpłatnych przejazdów środkami komunikacji miejskiej stanowi przychód dla osób uprawnionych, czy podlega opodatkowaniu, a jeśli tak, to na jakich zasadach?
Słowa kluczowe: komunikacja-komunikacja miejska; pracownik-bezpłatne przejazdy pracowników; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością xxx, przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2012 r. (data wpływu 17 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego powstałą w 1997 r. Jedynym właścicielem Spółki jest Miasto Xx posiadające 100% udziałów w Spółce. Wnioskodawca wydaje pracownikom i członkom ich rodzin pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym legitymacje służbowe opatrzone naklejonym hologramem, które są warunkiem uzyskania uprawnienia do darmowych przejazdów.

Podstawę prawną w zakresie uprawnień do korzystania z bezpłatnych przejazdów środkami komunikacji miejskiej na wszystkich liniach dla pracowników oraz członków ich rodzin stanowi Regulamin Wynagradzania Pracowników xx Sp. o.o.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy równowartość ceny biletu uprawniającego pracownika i członka jego rodziny do bezpłatnych przejazdów środkami komunikacji miejskiej stanowi przychód dla osób uprawnionych, czy podlega opodatkowaniu, a jeśli tak, to na jakich zasadach?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 85 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) wolna od podatku jest wartość świadczeń z tytułu realizacji świadczeń do ulgowych lub bezpłatnych przejazdów środkami komunikacji miejskiej przysługujących na podstawie odrębnych przepisów.

W opinii Wnioskodawcy, omawiany przepis nie uzależnia zwolnienia od tego, aby prawo do bezpłatnych przejazdów przysługiwało na podstawie przepisów rangi ustawowej. Spółka nadmienia, iż nie wprowadzono również wymogu, aby były to przepisy o charakterze powszechnie obowiązującym. Można więc uznać, ze w sytuacji, gdy prawo do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów przysługuje określonym osobom na podstawie Regulaminu Wynagradzania (stanowiącego źródło prawa pracy), to jest to prawo wynikające z odrębnych przepisów.

Na poparcie słuszności prezentowanego wyżej stanowiska Wnioskodawca wskazał, iż jest ono tożsame z interpretacjami indywidualnymi wydawanymi do tej pory przez organy podatkowe. Jako przykład przywołano interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 marca 2008 r. nr ITPB2/415-130/08/AD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 12 ust. 1 powołanej ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jednakże, po myśli art. 21 ust. 1 pkt 85 ww. ustawy, wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń z tytułu realizacji uprawnień do ulgowych lub bezpłatnych przejazdów środkami komunikacji miejskiej, przysługujących na podstawie odrębnych przepisów.

Ze analizy wniosku wynika, że podstawę prawną w zakresie uprawnień do korzystania z bezpłatnych przejazdów środkami komunikacji miejskiej dla pracowników oraz członków ich rodzin stanowi Regulamin Wynagradzania Pracowników Wnioskodawcy.

Wskazać należy, iż przepis art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) stanowi, że ilekroć w Kodeksie pracy jest mowa o prawie pracy, rozumie się przez to przepisy Kodeksu pracy oraz przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy.

Zaznaczyć należy, iż art. 21 ust. 1 pkt 85 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia zastosowania zwolnienia od tego, aby prawo do bezpłatnych przejazdów przysługiwało na podstawie przepisów rangi ustawowej. Nie wprowadzono również wymogu, aby były to przepisy o charakterze powszechnie obowiązującym. Można więc uznać, że w sytuacji, gdy prawo do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów przysługuje określonym osobom na podstawie regulaminu wynagradzania, to jest to prawo wynikające z odrębnych przepisów.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż równowartość ceny biletu uprawniającego pracownika i członka jego rodziny do bezpłatnych przejazdów środkami komunikacji miejskiej stanowi przychód, który nota bene korzysta ze zwolnienia podatkowego na podstawie cytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 85 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo, odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego – w tym pisma Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 marca 2008 r., tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących, w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.