Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4441-3/09
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-06-19
Teza: Przeszkodą wystawienia korekt faktur w formie elektronicznej mogą być wyłącznie czasowe przeszkody techniczne.
Słowa kluczowe: dokumenty-przechowywanie dokumentów; faktura; faktura-faktura elektroniczna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

W związku ze skargą z dnia 29 maja 2009 roku (data wpływu 02.06.2009 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 17 lutego 2009 roku znak ITPP3/443-254/08/ZG w sprawie sposobu korygowania faktur wystawionych elektronicznie, doręczoną w dniu 19 lutego 2009 roku (data potwierdzenia odbioru), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oraz na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005 r. Dz. U. Nr 8 poz. 60 ze zm.) w związku z § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku, w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), uwzględniając skargę w całości, zmienia zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 17 lutego 2009 roku znak: ITPP3/443-254/08/ZG, uznając stanowisko Wnioskodawcy **za prawidłowe.**

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, wydał na wniosek Spółki z dnia 11 grudnia 2008 roku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu korygowania faktur wystawionych elektronicznie, indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 17 lutego 2009 roku znak ITPP3/443-254/08/ZG.

We wniosku z dnia 11 grudnia 2008 roku o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka chciałaby wdrożyć system umożliwiający wystawianie, przesyłanie i przechowywanie w formie elektronicznej faktur poprzez wymianę danych elektronicznych w systemach EDI.

W chwili obecnej system komputerowy: operacyjno - księgowy nie umożliwia w sposób stały wystawiania, przesyłania i przechowywania w formie elektronicznej faktur korygujących ze względu na brak możliwości technicznych. Spółka prowadzi prace nad znalezieniem rozwiązań technicznych, aby wdrożyć wystawianie korekt w formie elektronicznej, ale nie udało się stworzyć mapy dokumentu i nie wiadomo kiedy prace zakończą się pozytywnie, ponieważ są wykonywane przez dostawcę systemu. W konsekwencji, w przypadku wdrożenia systemu Spółka będzie zobowiązana do wystawiania faktur korygujących w formie papierowej do faktur wystawianych w formie elektronicznej. Faktury korygujące w formie papierowej zawierać będą adnotację, że dotyczą faktury wystawionej w formie elektronicznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie § 5 pkt 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych Spółka jest uprawniona do wystawiania faktur korygujących w formie papierowej do faktur pierwotnie wystawionych w formie elektronicznej, zamieszczając na nich adnotację, że dotyczy faktury wystawionej w formie elektronicznej?

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku braku możliwości technicznych wystawiania faktur korygujących w formie elektronicznej wynikających z ograniczeń systemu, możliwe jest wystawianie tych dokumentów w formie papierowej, zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych.

Zgodnie z literalną wykładnią przepisu podstawą prawną jego zastosowania jest wystąpienie przyczyn natury formalnej lub technicznej, które uniemożliwiają wystawienie faktur korygujących w formie elektronicznej. Za przeszkody techniczne należy uznać wszelkie przeszkody wynikające z ograniczeń techniki, wpływających na wykonanie i przeprowadzenie danej czynności, zakres pojęcia „przeszkody techniczne" w rozporządzeniu w sprawie faktur elektronicznych ma charakter przykładowy i obejmuje zarówno cofnięcie przez odbiorcę faktur zgody na ich wystawianie i przesyłanie w formie elektronicznej, jak również ograniczenia systemowe.

Takie stanowisko potwierdził w wydanym w dniu 2 października 2007 roku WSA w Warszawie (sygn. III SA/Wa 1054/07), który dopuścił możliwość wystawiania faktur korygujących w formie papierowej do wystawionych faktur w formie elektronicznej, w sytuacji gdy określony program nie posiada opcji wystawiania faktur korygujących w formie elektronicznej. Zdaniem WSA stanowi to wystarczającą podstawę do stosowania papierowej korekty. Tym samym wskazał możliwość, już na etapie podpisywania akceptacji, przyjęcie zasady wystawiania faktur korygujących w formie papierowej w sytuacji, gdy odbiorca nie jest przygotowany do przyjmowania faktur korygujących w formie elektronicznej.

Ponadto należy zauważyć, że również art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (zwana dalej ustawą o VAT) nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków, które mogą skutkować ograniczeniem prawa do zmniejszania obrotu o kwoty wynikające z wystawionych faktur korygujących oraz nie różnicuje ich na korekty faktur wystawione w formie elektronicznej lub wystawione w formie papierowej. Zatem interpretacja przepisu rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych odnośnie wystawiania faktur elektronicznych jedynie w formie elektronicznej byłaby sprzeczna i nie do zaakceptowania z wyżej wskazanym przepisem rangi ustawowej.

Zdaniem Spółki, stan faktyczny w przedmiotowej sprawie wypełnia tezę normy § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 17 lutego 2009 roku znak ITPP3/443-254/08/ZG uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W dniu 5 marca 2009 roku Wnioskodawca złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym wniósł o zmianę interpretacji i uznanie stanowiska za prawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów w odpowiedzi z dnia 29 kwietnia 2009 roku znak ITPP3/443W-4/09 na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji.

W dniu 1 czerwca 2009 roku za pośrednictwem Izby Skarbowej w Bydgoszczy – Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na wydaną indywidualną interpretację. W złożonej skardze Spółka wnosi o uchylenie przedmiotowej interpretacji indywidualnej.

Skarżąca zarzuca, że w wydanej interpretacji indywidualnej naruszono przepisy prawa materialnego polegające na błędnej interpretacji i niewłaściwym zastosowaniu w przedstawionym stanie faktycznym § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133 poz. 119).

W opinii Spółki przyjęta w interpretacji i w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organu wykładnia § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych jest nieprawidłowa.

Skarżąca wskazuje, iż przepis ten stanowi tylko, że okolicznością uprawniającą podatnika do wystawiania w formie papierowej faktur korygujących do faktur wystawionych w formie elektronicznej jest wystąpienie przyczyn natury formalnej lub technicznej. Natomiast przepis ten nie wskazuje, aby miał zastosowanie wyłącznie w sytuacjach nadzwyczajnych, ani tym bardziej nie określa, co może być uznane za taką sytuację. Ponadto przepis ten nie precyzuje charakteru przyczyny uniemożliwiającej wystawianie faktur korygujących w formie elektronicznej, tzn. czy powinna ona mieć charakter przemijający „incydentalny", czy też może mieć charakter stały. W przepisie tym jedynie tytułem przykładu, użyto sformułowania „w szczególności" i wymieniony został przypadek cofnięcia przez odbiorcę faktur zgody na ich wystawianie i przesyłanie w formie elektronicznej. Zatem prawodawca dopuścił możliwość wystąpienia przeszkody uniemożliwiającej w sposób permanentny wystawianie faktur korygujących w formie elektronicznej.

Wskazana we wniosku przeszkoda natury technicznej zdaniem Spółki, stanowi wystarczającą przesłankę przemawiającą za wystawianiem faktur korygujących w formie papierowej do faktur wystawionych w formie elektronicznej i taki stan faktyczny w przedmiotowej sprawie wypełnia zdaniem Spółki dyspozycję § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych.

Ponadto na potwierdzenie stanowiska Skarżącej w zakresie wykładni § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych Spółka we wniosku przytoczyła orzecznictwo sądowe. Spółka wskazuje, iż przytaczając treść i sygnatury orzeczeń nie traktowała ich jako obowiązujące prawo, a jedynie wskazała, że interpretacja przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych była przedmiotem orzecznictwa sądowego i jest zgodne ze stanowiskiem Spółki.

Skarżąca podnosi, iż w wyroku WSA w Warszawie (sygn. III SA/Wa 1054/07) jednoznacznie stwierdzono, że "(\`(...)\`) zdaniem Sądu, stan faktyczny opisany przez Skarżącą, dotyczący niemożności wystawiania przez system stosowany przez Skarżącą e-faktury korygującej w formie elektronicznej, tylko w papierowej, jest przeszkodą techniczną o której mowa w § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych". Potwierdzeniem tej tezy jest również wyrok NSA z 18 września 2008 r., sygn. akt I FSK 163/08.

Ponadto Spółka wskazała, że przedmiotem orzeczenia WSA w Warszawie (sygn. III Sa/Wa 1870/08 - w dniu składania skargi orzeczenie jest prawomocne) z dnia 26 stycznia 2009 roku jest uchylenie interpretacji indywidualnej Ministra Finansów, która dotyczy takiego samego stanu faktycznego, jaki Spółka przedstawiła w złożonym wniosku. Przedmiotowa skarga do WSA w Warszawie została wniesiona przez podmiot powiązany kapitałowo ze Spółką, korzystający z tego samego systemu komputerowego: operacyjno-księgowego, który nie umożliwia w sposób stały wystawiania, przesyłania i przechowywania w formie elektronicznej faktur korygujących ze względu na brak możliwości technicznych. Co więcej Spółce jest wiadomo, że podmiot powiązany kapitałowo ze Spółkę zaskarżył interpretację indywidualną, która była identyczna w swej formie, treści i uzasadnieniu do interpretacji uzyskanej przez Spółkę, a wręcz była jej kopią. Zatem jeśli uzyskane interpretacje indywidualne wydane przez organ są identyczne, logicznym wydaje się być, że muszą dotyczyć tego samego stanu faktycznego.

Zatem zdaniem Spółki bezzasadne jest utrzymanie w obrocie prawnym interpretacji, której treść była już uchylona prawomocnym orzeczeniem Sądu w związku z naruszeniem § 5 pkt 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych, przez zawężającą jego wykładnię, pomijającą argumenty natury celowościowej i systemowej, jak również natury językowej płynącej z tego przepisu, a przede wszystkim błędną interpretację dokonywaną przez organ.

Skarżąca powołuje także przepisy unijne potwierdzające jej stanowisko, które stanowią, że skoro dopuszczalne jest wystawienie faktury papierowej w ogóle, również możliwe jest wystawienie takiej faktury, jako faktury korygującej, gdy z przyczyn natury formalnej lub technicznej uniemożliwione jest wystawienie e-faktury. Takie stanowisko zajął również Sąd w uzasadnieniu orzeczenia - sygn. III Sa/Wa 1870/08 z dnia 26 stycznia 2009 roku. Przepisy potwierdzające argumentację Spółki to przede wszystkim: art. 2 pkt 2 lit. c Dyrektywy Rady 2001/115/WE z 20 grudnia 2001 roku zmieniające dyrektywę 77/338/EWG w celu uproszczenia modernizacji i harmonizacji ustanowionych warunków fakturowania w zakresie podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 02.15.24), art. 219, art. 218 i art. 232 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 roku w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 ze zm.). Sąd zwrócił uwagę szczególnie, że z art. 219 tej Dyrektywy wynika, że każdy dokument lub notę, która zmienia fakturę pierwotną i odnosi się do niej w sposób wyraźny i jednoznaczny, uznaje się za fakturę.

Dodatkowym argumentem, przemawiającym za stanowiskiem Spółki jest również to, że zalecany przez Radę Wspólnoty Europejskiej komunikat EDI, oparty na standardzie EDIFACT, nie zawiera standardu pozwalającego na przetłumaczenie wystawionej faktury korygującej na standard pozwalający na odczytanie komunikatu przez system informatyczny innego odbiorcy.

Wobec powyższego zdaniem Skarżącej, stanowisko organu przedstawione w przedmiotowej interpretacji indywidualnej należy uznać za nieprawidłowe. Natomiast tezy organu pozostają w sprzeczności z treścią przepisów ustawy o VAT i § 5 pkt 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych, a nadto nie znajdują uzasadnienia w orzecznictwie sądowym ani regulacjach unijnych.

Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów po rozpatrzeniu przedmiotowej skargi z dnia 29 maja 2009 roku uwzględnia skargę w całości i stwierdza, że stanowisko skarżącego przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2008 roku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu korygowania faktur wystawionych elektronicznie - jest prawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, rozpatrując ponownie przedmiotową sprawę stwierdza co następuje:

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 roku w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119), faktury korygujące oraz duplikaty faktur do faktur wystawianych i przesyłanych w formie elektronicznej przesyła się w tej samej formie.

Natomiast zgodnie z treścią zawartą w § 5 ust. 2 rozporządzenia, wskazano, iż w przypadkach, gdy przeszkody formalne lub techniczne uniemożliwiają wystawianie i przesyłanie dokumentu, o którym mowa w ust. 1, w formie elektronicznej, w szczególności w przypadku cofnięcia przez odbiorcę faktur zgody na ich wystawianie i przesyłanie w formie elektronicznej, podatnik wystawia ten dokument w formie papierowej, zamieszczając na nim adnotację, że odpowiednio faktura korygująca lub duplikat faktury dotyczy faktury wystawionej w formie elektronicznej.

Analiza powyższych przepisów wskazuje, iż generalną zasadą jest, że faktury wystawione elektronicznie koryguje się również w tej samej formie. Jednakże podatnik może wystawić korektę faktury w formie papierowej do faktury wystawionej w formie elektronicznej, w sytuacji kiedy system informatyczny używany przez podatnika uniemożliwia mu wystawianie i przesyłanie faktur korygujących w formie elektronicznej.

Spółka w opisie zdarzenia przyszłego wskazała, iż w chwili obecnej system komputerowy: operacyjno-księgowy nie umożliwia w sposób stały wystawiania, przesyłania i przechowywania w formie elektronicznej faktur korygujących ze względu na brak możliwości technicznych. Spółka prowadzi prace nad znalezieniem rozwiązań technicznych, aby wdrożyć wystawianie korekt w formie elektronicznej.

Zatem stwierdzić należy, iż opisana we wniosku okoliczność stanowi przeszkodę wynikającą z ograniczeń systemowych do wystawiania korekt faktur w formie elektronicznej i w związku z tym spełnia przesłanki przeszkody technicznej, o której mowa w § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia, wobec czego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w wyniku uwzględnienia skargi z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).