Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-516/11-5/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-12-07
Teza: Czy, aby uzyskać prawo do zwolnienia części dochodu z tytułu zbycia lokalu mieszkalnego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koniecznym jest wydatkowanie całej kwoty przychodu uzyskanego z tego zbycia na własne cele mieszkaniowe nie później, niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie?
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; lokal-odrębna własność lokalu; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; przychód-źródła przychodu; sprzedaż; spółdzielnie-wkład do spółdzielni mieszkaniowej
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2011 r. (data wpływu 24 sierpnia 2011 r.), uzupełnionego pismem z dnia 1 grudnia 2011 r. (data wpływu 5 grudnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, przeznaczonego na cele mieszkaniowe – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, przeznaczonego na cele mieszkaniowe.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), pismem z dnia 22 listopada 2011 r., Nr IPTPB2/415-516/11-2/MP, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Wezwanie wysłano w dniu 22 listopada 2011 r., natomiast w dniu 5 grudnia 2011 r. do tut. Organu wpłynęła odpowiedź złożona na piśmie z dnia 1 grudnia 2011 r. (data nadania 2 grudnia 2011 r.), wraz z dowodem uiszczenia stosownej opłaty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 29 listopada 1999 r. Wnioskodawca wraz z małżonką zawarli w drodze aktu notarialnego repertorium umowę sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się przy ul. U za kwotę 55.000 zł. Wnioskodawca podaje, iż cyt. „w ramach rozliczenia tej sprzedaży uzyskaliśmy wraz z żoną od jego nabywców prawo do spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszczącego się przy ul. H. W wykonaniu wspomnianego aktu notarialnego nastąpiła wzajemna zamiana mieszkań. Wstępnym warunkiem tej zamiany, było uregulowanie zadłużenia w kwocie 8.724,63 zł zamieniających się z nami poprzednich lokatorów wobec Spółdzielni. Zostało to, dokonane w drodze wpłaty przez poprzednich lokatorów na konto Spółdzielni, przekazanych przez nas im pieniędzy. Fakt ten, potwierdza oświadczenie Spółdzielni oraz treść wspomnianego wyżej aktu notarialnego. Nie była możliwa wpłata przez nas bezpośrednio, gdyż jako osoby niemające prawa do lokalu przy ul. H, nie byliśmy uprawnieni do wpłat na konto służące do rozliczenia zadłużenia. Spółdzielnia odmówiłaby przyjęcia od nas takiej wpłaty”.

Po otrzymaniu przydziału lokalu przy ul. H w drodze uchwały Spółdzielni Mieszkaniowej, Wnioskodawca wraz z żoną zamieszkali w tym mieszkaniu lokatorskim.

Oczywistym obowiązkiem było wniesienie wkładu budowlanego, co zostało dokonane przez Wnioskodawcę wraz z żoną, wpłatą własną w kwocie 2.6645,65 zł, dnia 7 grudnia 1999 r. na konto Spółdzielni.

W dniu 26 stycznia 2009 r., w związku z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach, w drodze aktu notarialnego repertorium dokonano ustanowienia odrębnej własności lokalu przy ul. H i przeniesienia na rzecz Wnioskodawcy i małżonki. W ten sposób ich prawo lokatorskie do lokalu stało się odrębnym prawem własności.

W dniu 26 czerwca 2009 r. prawo do lokalu przy ul. H, zostało przez Wnioskodawcę (wraz z żoną), zbyte w drodze sprzedaży za kwotę 219.000 zł. W związku przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który formułuje generalną zasadę, iż odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, ta ostatnia transakcja rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym.

W uzupełnieniu wniosku na piśmie z dnia 1 grudnia 2011 r. Wnioskodawca podaje, iż wpłata do Spółdzielni Mieszkaniowej kwoty zadłużenia poprzedniego lokatora dotyczącej lokalu przy ul. H, została dokonana bezpośrednio przez Wnioskodawcę w dniu 19 października 1999 r. Fakt ten, potwierdza zaświadczenie ze Spółdzielni Mieszkaniowej. Przedstawiony, cyt. „przeze mnie nieco inny stan we wniosku o wydanie interpretacji wynikał z nieporozumienia dotyczącego informacji z okresu ponad 10 lat temu. Kwota spłaty zadłużenia poprzedniego lokatora w wysokości 8.724,63 zł, pochodziła z majątku mojego i żony (wspólnota majątkowa) i została wpłacona przeze mnie w dniu 19 października 1999 r. Informuję, że ani ja, ani moja żona nie otrzymaliśmy nigdy kwoty 55.000 zł, ani żadnych innych kwot pieniężnych od poprzedniego lokatora lokalu przy ul. H. Wartość 55.000 zł, określała w akcie notarialnym z dnia 29 listopada 1999 r. ówczesną rynkową cenę wydawanego przez nas mieszkania przy ul. U, w celu uzyskania w zamian spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przy ul. H. Zgodnie ze wspomnianym aktem notarialnym na poczet tej ceny, zostało zaliczone roszczenie do otrzymania przeze mnie i małżonkę decyzji przydziału lokalu przy ul. H i w konsekwencji zamieszkania w nim”. Ponadto, w akcie notarialnym znajduje się stwierdzenie, iż strony nie mają do siebie żadnych roszczeń finansowych, co potwierdza fakt braku otrzymania przez Wnioskodawcę i Jego małżonkę kwoty 55.000 zł. Poprzedni lokator lokalu mieszkalnego przy ul. H, nie posiadał środków pieniężnych w odpowiedniej wysokości o czym świadczyło jego zadłużenie w Spółdzielni Mieszkaniowej.

Wpłacona przez Wnioskodawcę i małżonkę do kasy Spółdzielni Mieszkaniowej w dniu 7 grudnia 1999 r., kwota 26.645,65 zł stanowiła wniesienie wkładu mieszkaniowego za lokal przy ul. H, co potwierdza załącznik nr 3 do złożonego wniosku o interpretację. Wnioskodawca przydział dla siebie i małżonki lokalu mieszkalnego przy ul. H, otrzymał w dniu 7 grudnia 1999 r. po wpłaceniu kwoty 26.645,65 zł wkładu mieszkaniowego. Uprzednie dokonanie, tej wpłaty było warunkiem wydania dokumentu przydziału lokalu przy ul. H, przez Spółdzielnię Mieszkaniową. Potwierdzenie daty odbioru tego dokumentu: 7 grudnia 1999 r., znajduje się na odwrotnej stronie dokumentu przydziału.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy cyt. „kwota wartości wydanego przez Wnioskodawcę (wraz z żoną) mieszkania przy ul., tj. 55.000 zł może być uznana za koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży lokalu przy ul. H?”.
2.  Czy kwota 8.724,63 zł, będąca uregulowaniem zadłużenia poprzedniego lokatora stanowi koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży lokalu przy ul. H?
3.  Czy kwota wydatkowana na wniesienie wkładu budowlanego w kwocie 26.645,65 zł do Spółdzielni, stanowi koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży lokalu przy ul. H?
4.  Czy, aby uzyskać prawo do zwolnienia części dochodu z tytułu zbycia lokalu mieszkalnego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koniecznym jest wydatkowanie całej kwoty przychodu uzyskanego z tego zbycia na własne cele mieszkaniowe nie później, niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie?

Tutejszy Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 4 (dotyczące możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego), natomiast w zakresie pytań nr 1, nr 2 i nr 3 (dotyczących kosztów uzyskania przychodu), została wydana odrębna interpretacja.

Zdaniem Wnioskodawcy (wg stanowiska w zakresie pytania nr 4 zawartego w uzupełnieniu wniosku pismem z dnia 1 grudnia 2011 r.), zgodnie z art. 21 ust.1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 i dalsze ww. ustawy, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uznaje się m. in: spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku od osób fizycznych.

Wobec powyższego, w przypadku przeznaczenia przez podatnika części przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości na spłatę kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe oraz spłatę odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku od osób fizycznych, skutek prawny w postaci zwolnienia określonej w art. 21 ust. 1 pkt 131, części dochodu od podatku od osób fizycznych jest związany z terminem wydatkowania tych środków na wskazane w ustawie cele mieszkaniowe.

Jeśli, cyt. „podatnik nie przeznaczy i wydatkuje, w podanym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych terminie, całego przychodu na wymienione w art. 21 ust. 25 pkt l i dalsze ww. ustawy, cele mieszkaniowe, nie jest uprawniony do zwolnienia całego dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości”. Jednakże, jeśli przeznaczona i wydatkowana będzie w podanym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy, terminie na cele mieszkaniowe przez podatnika, tylko część uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości przychodu, podatnik uzyskuje prawo do zwolnienia odpowiedniej, określonej w art. 21 ust. 1 pkt 131, części dochodu. Oznacza to, że przeznaczenie przez podatnika całości uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, przychodu na cele mieszkaniowe, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości, nie jest warunkiem koniecznym, aby uzyskać określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy, zwolnienie części dochodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

Natomiast, z treści wniosku wynika, że aktualnie Wnioskodawca dokonuje wraz z żoną, z uzyskanego ze zbycia lokalu przy ul. H dochodu, wydatków na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego przez Wnioskodawcę (wraz z żoną), przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy o podatku od osób fizycznych. W związku z 2-letnim terminem wykazanym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca prosi o przygotowanie odpowiedzi na zadane we wniosku pytania w jak najszybszym terminie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, formułuje generalną zasadę, iż odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Jak zatem wynika z powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym ma moment jej nabycia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 7 grudnia 1999 r. Wnioskodawca (wraz z żoną), dokonał wniesienia do Spółdzielni Mieszkaniowej wkładu mieszkaniowego, poprzez uiszczenie wpłaty na konto Spółdzielni Mieszkaniowej w wysokości 26.645,65 zł. Po dokonaniu wpłaty wkładu mieszkaniowego, Wnioskodawca uzyskał w dniu 7 grudnia 1999 r., spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego przy ul. H. Po otrzymaniu przydziału lokalu przy ul. H w drodze uchwały Spółdzielni Mieszkaniowej, zamieszkał w tym mieszkaniu lokatorskim.

W dniu 26 stycznia 2009 r. w związku z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, dokonano w drodze aktu notarialnego ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego przy ul. H i przeniesienia własności na rzecz Wnioskodawcy (i żony). W ten sposób, przysługujące Wnioskodawcy spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, przekształcono w odrębne prawo własności lokalu mieszkalnego (wraz z udziałem w gruncie).

W dniu 26 czerwca 2009 r. Wnioskodawca (wraz z żoną), sprzedał lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość przy ul. H, za kwotę 219.000 zł. Sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Aktualnie Wnioskodawca (wraz z żoną) dokonuje, z dochodu uzyskanego ze zbycia lokalu przy ul. H, wydatków na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego przez Wnioskodawcę (wraz z żoną), przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży odrębnej własności lokalu mieszkalnego do zasad opodatkowania, stosuje się przepisy obowiązujące w dacie nabycia, czyli w roku 2009.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do przepisu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Przepis art. 22 ust. 6e ww. ustawy stanowi, że wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Natomiast, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r., wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie dochodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 pkt 1, pkt 2 i pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie dyspozycji art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)

\- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Dodatkowo, ustawodawca w art. 21 ust. 28 cyt. ustawy wskazuje, że za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

\- przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Natomiast, na mocy art. 21 ust. 29 powołanej ustawy, w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).

Należy również wskazać, iż przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy, nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30).

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczących zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, nie wynika warunek, iż zwolnienie to, przysługuje tylko w sytuacji wydatkowania przez podatnika, całej kwoty dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na określone w art. 21 ust. 25 ustawy cele mieszkaniowe, przy spełnieniu wskazanych przepisami prawa (innych) warunków, w okresie dwóch lat, od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Tym samym, dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, przeznaczony również w części na cele mieszkaniowe wymienione wyczerpująco w art. 21 ust. 25 ustawy, podlega zwolnieniu z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych przepisami prawa.

Tut. Organ pragnie podkreślić, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Reasumując, Wnioskodawca jeżeli sprzeda mieszkanie (odrębną własność lokalu mieszkalnego) nabyte w 2009 r., to dochód (przychód – koszty) uzyskany ze sprzedaży, wydatkowany (w okresie dwóch lat od daty sprzedaży) - w całości lub w części - na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlega w tej części, w której został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, zwolnieniu z opodatkowania, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, przy spełnieniu wszystkich określonych przepisami prawa warunków, niezbędnych do skorzystania z tego zwolnienia.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Wnioskodawcę, jako jednego ze współwłaścicieli. Niniejsza interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego współwłaściciela przedmiotowej nieruchomości – żony Wnioskodawcy.

Tut. Organ, wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, nie prowadzi postępowania podatkowego, a tym samym nie jest uprawniony do określania kwoty dochodu (przychód – koszty) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Końcowo należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.