Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-383/16-4/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-07-13
Teza: Udzielenie przez Fundusz pożyczki na rzecz Wnioskodawcy, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, jednak z uwagi na fakt, że powyższa usługa mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT – korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; pożyczka; usługi-usługi finansowe; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2016 r. (data wpływu 16 maja 2016 r.) - uzupełnionym poprzez dokonanie brakującej opłaty w dniu 1 lipca 2016 r. na wezwanie organu z dnia 29 czerwca 2016 r. - o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usługi udzielenia pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usługi udzielenia pożyczki.

Wniosek został uzupełniony poprzez dokonanie brakującej opłaty w dniu 1 lipca 2016 r. na wezwanie organu z dnia 29 czerwca 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką komandytową, której komplementariuszem jest „S. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” („S. Sp. z o.o.”), zaś komandytariuszem - „S.” Societe en Commandite Speciale („S. SCSp”). S. SCSp jest spółką osobową, utworzoną według prawa luksemburskiego, w której partnerem o ograniczonej odpowiedzialności, posiadającym większość udziałów jest polski Fundusz Inwestycyjny Zamknięty („Fundusz”).

Planowane jest, iż Wnioskodawca zawrze bezpośrednio z Funduszem umowę pożyczki, celem zapewnienia finansowania planowanej przez Wnioskodawcę inwestycji. Umowa pożyczki pomiędzy Wnioskodawcą a Funduszem (jako pożyczkodawcą) zostanie zawarta na terytorium Polski. Pożyczka będzie miała charakter odpłatny, tj. funduszowi przysługiwać będzie wynagrodzenie z tytułu udostępnienia finansowania (odsetki). Oprocentowanie pożyczki zostanie ustalone na warunkach rynkowych.

Zgodnie ze Statutem Funduszu, Fundusz może, z uwzględnieniem celu inwestycyjnego, udzielać pożyczek pieniężnych podmiotom, których papiery wartościowe lub udziały wchodzą w skład Podstawowego Portfela Inwestycyjnego, a także ich akcjonariuszom/wspólnikom do wysokości nie wyższej niż 50% (pięćdziesiąt procent) wartości Aktywów Funduszu, z zastrzeżeniem, że wysokość pożyczki pieniężnej udzielonej jednemu podmiotowi nie może przekroczyć 20% (dwudziestu procent) wartości Aktywów Funduszu.

Pożyczki pieniężne będą udzielane przez Fundusz na następujących zasadach:

*   pożyczki będą udzielane jedynie spółkom, których akcje lub udziały wchodzą (bezpośrednio lub pośrednio) w skład Podstawowego Portfela Inwestycyjnego Funduszu, a także ich akcjonariuszom/wspólnikom;
*   pożyczki będą udzielane podmiotom posiadającym zdolność do obsługi zadłużenia, stwierdzoną na podstawie analizy ekonomiczno-finansowej przeprowadzonej przez Fundusz;
*   zapadalność udzielonych pożyczek będzie ustalana tak, by następowała nie później niż na jeden rok przed planowanym terminem rozpoczęcia likwidacji Funduszu;
*   terminy spłaty pożyczki szczegółowo będzie regulować umowa pożyczki określając, czy spłata kapitału wraz z odsetkami będzie dokonywana w ratach, czy jednorazowo w terminie zapadalności;
*   w każdym przypadku umowa pożyczki będzie przewidywać możliwość i warunki przedterminowej spłaty pożyczki;
*   Fundusz będzie udzielał pożyczek na warunkach oprocentowania nie gorszych niż warunki rynkowe;
*   minimalna wysokość zabezpieczeń pożyczki będzie nie niższa niż 100% (sto procent) wartości udzielonej pożyczki wraz z odsetkami;
*   zabezpieczeniem pożyczek udzielonych przez Fundusz mogą być:
    *   ograniczone prawa rzeczowe,
    *   cesje należności z umów najmu i dzierżawy nieruchomości,
    *   cesje wierzytelności, w tym wierzytelności przyszłych,
    *   gwarancje i poręczenia podmiotów trzecich.
*   w przypadku udzielenia przez Fundusz pożyczki spółce, której akcje, udziały lub inne prawa udziałowe (w tym ogół praw i obowiązków) należą do Funduszu (bezpośrednio lub pośrednio), nie jest wymagane udzielenie zabezpieczenia.

Zgromadzenie inwestorów Funduszu w odrębnej uchwale określi kwotę pożyczki, termin na jaki pożyczka jest udzielana, oprocentowanie pożyczki, warunki udzielenia i zwrotu pożyczki oraz zabezpieczenie jej zwrotu. Fundusz jest zarejestrowany dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT zwolniony.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy pożyczka udzielona Wnioskodawcy przez Fundusz będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) Ustawy o PCC w związku z faktem, iż pożyczka ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz jednocześnie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, pożyczka udzielona Wnioskodawcy przez Fundusz - na warunkach opisanych w zdarzeniu przyszłym powyżej - nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) Ustawy o PCC w związku z faktem, iż pożyczka ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz jednocześnie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 1 Ustawy o PCC w przypadku spółki osobowej, za zmianę umowy spółki w rozumieniu podatku od czynności cywilnoprawnych uważa się:

*   wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki,
*   pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika,
*   dopłaty, oraz
*   oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Z literalnego brzmienia powyższego przepisu wynika zatem, iż w przypadku spółki osobowej, udzielenie pożyczki takiej spółce przez jej wspólnika wywiera skutek prawny tożsamy ze zmianą umowy spółki - w rozumieniu Ustawy o PCC.

W ocenie Wnioskodawcy, pożyczka, która zostanie mu udzielona przez Fundusz, nie może być traktowana - na gruncie Ustawy o PCC - jako zmiana umowy spółki. Jak wynika bowiem z opisu zdarzenia przyszłego, pożyczka nie zostanie udzielona Wnioskodawcy bezpośrednio przez jej wspólnika (tj. S. Sp. z o.o. lub S. SCSp), lecz przez instytucję finansową (Fundusz), która sprawuje kontrolę nad jednym ze wspólników Wnioskodawcy (tj. S. SCSp).

Skoro zatem przedmiotowa pożyczka nie zostanie udzielona Wnioskodawcy przez jej wspólnika, stanowić ona będzie pożyczkę, co do zasady, podlegającą opodatkowaniu stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) Ustawy o PCC, nie zaś zmianę umowy spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 Ustawy o PCC.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) Ustawy o PCC, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. Czynność cywilnoprawna zawarcia umowy pożyczki podlega Ustawie o PCC wyłącznie wtedy, gdy spełnia przesłanki wskazane w art. 1 ust. 4 Ustawy o PCC. Oznacza to, że umowa pożyczki podlega przepisom Ustawy o PCC, gdy jej przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, umowa pożyczki zostanie zawarta przez Wnioskodawcę z Funduszem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na tej podstawie należy uznać, iż zawarcie umowy pożyczki będzie podlegać - co do zasady - przepisom Ustawy o PCC.

Ustawa o PCC wyłącza jednak niektóre czynności z zakresu czynności opodatkowanych. Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC, podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Wyłączenie wskazane w powołanym powyżej art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC dotyczy m.in. podmiotów zwolnionych z podatku od towarów i usług. Zaznaczyć jednak należy, że o tym, czy dana transakcja podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej transakcji (np. umowy pożyczki) posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz to, że dana transakcja objęta jest zakresem Ustawy o VAT a przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W przypadku otrzymania przez Wnioskodawcę pożyczki od Funduszu, zauważyć należy, iż jest to czynność, która objęta jest zakresem Ustawy o VAT.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie zaś z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT przez odpłatne świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT.

Udzielanie pożyczek stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnieniu kapitału na wskazany w umowie okres czasu. Czynność udzielenia pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za wynagrodzenie (odsetki), stanowi zatem odpłatne świadczenie usług, co do zasady, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Odpłatnością z tytułu udzielonej pożyczki są odsetki.

Aby dana czynność została opodatkowana podatkiem od towarów i usług, nie tylko musi być zakwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju. Istotne jest także, aby została wykonana przez podmiot, który z tytułu jej dokonania będzie rozpoznany jako podatnik podatku od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza na gruncie Ustawy o VAT jest zaś rozumiana jako wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W związku z faktem, iż zgodnie ze Statutem Funduszu, Fundusz - przy spełnieniu warunków wskazanych w Statucie - może również udzielać pożyczek pieniężnych, czynność udzielenia pożyczki przez Fundusz będzie realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a zatem będzie czynnością, do której stosuje się przepisy Ustawy o VAT (jest czynnością opodatkowaną podatkiem VAT lub zwolnioną od tego podatku), a z tytułu tej czynności Fundusz - jako strona umowy - będzie podatnikiem VAT.

Ustawa o VAT zwalnia niektóre czynności od opodatkowania. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę. W świetle wskazanej regulacji czynność udzielania pożyczek, mimo iż należy do zakresu Ustawy o VAT, nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W odniesieniu do Funduszu - jako pożyczkodawcy - oznacza to, iż udzielanie przez niego pożyczek podlega podatkowi od towarów i usług. Niemniej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT czynność ta będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W ten sposób uznać należy, iż z tytułu udzielanych pożyczek Fundusz będzie podmiotem zwolnionym z opodatkowania w podatku od towarów i usług.

Z tego też względu przedmiotowa czynność zawarcia przez Wnioskodawcę umowy pożyczki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych jako wyłączona z zakresu przedmiotowego Ustawy o PCC na podstawie art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC.

Reasumując, należy stwierdzić, iż:

1.  Z uwagi na fakt, iż przedmiotowa pożyczka nie zostanie udzielona Wnioskodawcy przez jej bezpośredniego wspólnika, a przez podmiot kontrolujący wspólnika, stanowić ona będzie pożyczkę podlegającą opodatkowaniu stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) Ustawy o PCC, nie zaś zmianę umowy spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 Ustawy o PCC.
2.  Ze względu na brzmienie art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC, pożyczka ta będzie korzystała z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jak bowiem wskazano powyżej, czynność zawarcia umowy pożyczki pomiędzy Wnioskodawcą i Funduszem będzie zwolniona od podatku od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydanych przez Ministra Finansów.

Dla przykładu można wskazać na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 grudnia 2015 r. sygn. IBPB-2-1/4514-411/15/BD, w której wskazano, iż:„Mając na uwadze wyżej poczynione uwagi odnośnie opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz informacje przedstawione we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług, należy wskazać, że umowa pożyczki zawarta ze spółką - która, jak wskazuje Wnioskodawca, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług z tytułu tej czynności - nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie na Wnioskodawcy jako pożyczkobiorcy nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.”

Również w interpretacji indywidualnej z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. IBPB-2-1/4514-215/15/BJ Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał, iż: „Mając na uwadze wyżej poczynione uwagi odnośnie opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz informacje przedstawione we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług, należy wskazać, że udzielna pożyczka (pożyczki) od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - która, jak wskazuje Wnioskodawca, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług - nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie na Wnioskodawcy jako pożyczkobiorcy nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.”

Także w interpretacji indywidualnej z dnia 6 listopada 2015 r. sygn. IBPB-2-1/4514-189/15/MD Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach wskazał, że: „Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2011 r. Wnioskodawca zawarł ze Spółką umowę pożyczki, na podstawie której Spółka pożyczyła Wnioskodawcy (Wspólnikowi - Udziałowcowi) środki pieniężne. W rezultacie udzielenie pożyczki pieniężnej przez Spółkę dla Wnioskodawcy stanowiło świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej Spółki w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie z tytułu tejże umowy Spółka była|zwolniona od podatku od towarów i usług zgodnie z uregulowaniami wynikającymi z ustawy o podatku od towarów i usług. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że opisana we wniosku umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w kwestii dotyczącej podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Na wstępie niniejszej interpretacji należy wyjaśnić, że Wnioskodawca (pożyczkobiorca) został uznany za podmiot zainteresowany w sprawie będącej przedmiotem wniosku w związku z możliwością opodatkowania ww. czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku, gdyby czynność udzielenia pożyczki przez pożyczkodawcę nie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Ponadto, art. 8 ust. 1 ustawy określa, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z kolei oceniając, czy dane świadczenie ma charakter usługi należy mieć na względzie fakt, że ustawodawca – jak wynika z treści art. 8 ust. 1 ustawy – uznaje za usługę każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności, które nie jest dostawą towarów, podkreślając tym samym powszechność opodatkowania. Zatem na zachowanie to (świadczenie) składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź tolerowanie – znoszenie określonych stanów rzeczy). Ponadto, do uznania danej czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy wykonywanego świadczenia (beneficjenta czynności) i występowanie związku między tą czynnością a otrzymywanym przez wykonawcę tej czynności wynagrodzeniem, będącym świadczeniem wzajemnym. W konsekwencji, usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument – odbiorca świadczenia, odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną).

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dla uznania, że świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że planowane jest zawarcie przez Wnioskodawcę z polskim Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym umowy pożyczki celem zapewnienia finansowania planowanej przez Wnioskodawcę inwestycji. Umowa pożyczki pomiędzy Wnioskodawcą a Funduszem (jako pożyczkodawcą) zostanie zawarta na terytorium Polski. Pożyczka będzie miała charakter odpłatny, tj. funduszowi przysługiwać będzie wynagrodzenie z tytułu udostępnienia finansowania (odsetki). Oprocentowanie pożyczki zostanie ustalone na warunkach rynkowych. Fundusz jest zarejestrowany dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT zwolniony.

Istota umowy pożyczki zawarta została w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.). Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług. Udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnieniu kapitału na wskazany w umowie okres czasu. Czynność udzielenia pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za wynagrodzenie (odsetki), stanowi zatem odpłatne świadczenie usług, co do zasady, podlegające opodatkowaniu VAT. Zatem, odsetki otrzymane z tytułu udzielonej pożyczki stanowią wynagrodzenie z tytułu jej udzielenia.

Z uwagi na przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że czynność udzielenia przez Fundusz pożyczki na rzecz Spółki będzie stanowiła odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Stosownie do art. 43 ust. 13 ustawy o VAT zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41.

W świetle art. 43 ust. 15 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania do:

1.  czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2.  usług doradztwa;
3.  usług w zakresie leasingu.

W związku z tym stwierdzić należy, że udzielenie przez Fundusz pożyczki na rzecz Wnioskodawcy, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, jednak z uwagi na fakt, że powyższa usługa mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT – korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Podkreślić należy, że wyrażona w niniejszej interpretacji ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, natomiast kwestie dotyczące podatku od czynności cywilnoprawnych są przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Ponadto niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy i nie rodzi skutków po stronie pożyczkodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa ( art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcie naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.