Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4010.53.2017.1.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-25
Teza: W zakresie obowiązków płatnika.
Słowa kluczowe: podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; płatnik; umowa-umowa agencyjna
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 13 lipca 2017 r. (data wpływu 19 lipca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązków płatnika - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką mającą siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest produkcja i sprzedaż napojów funkcjonalnych oraz innych produktów spożywczych (dalej: „Produkty”). Klientami Spółki są przedsiębiorcy (w tym osoby fizyczne, osoby prawne, jak również podmioty nieposiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność prawną).

Spółka, w ramach swojej działalności, w celu zintensyfikowania sprzedaży na rynkach zagranicznych, zawiera/planuje zawierać umowy agencyjne z agentami działającymi poza terytorium Polski. Umowy zostaną zawarte z agentami prowadzącymi działalność gospodarczą. Agenci, z którymi Spółka zawiera/planuje zawierać umowy to zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, w każdym przypadku niemający siedziby, ani zarządu na terytorium Polski, pośredniczący przy sprzedaży Produktów w określonych krajach. Umowy te przewidują, że obowiązkiem agenta będzie znalezienie nowych dystrybutorów Produktów na określonych terytoriach. Do zadań agenta należy poszukiwanie dla Spółki nowych potencjalnych dystrybutorów zgodnie z Umową. Umowy przewidują, że po zawarciu przez Spółkę umowy dystrybucji z dystrybutorem wprowadzonym i znalezionym przez agenta - agentowi będzie przysługiwało wynagrodzenie prowizyjne określone w Umowie procentowo od kwoty netto za wszystkie produkty sprzedane przez Spółkę na podstawie umowy dystrybucji zawartej z dystrybutorem znalezionym lub wprowadzonym przez agenta.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy przychody uzyskiwane przez agenta ze świadczeń przedstawionych przez Spółkę w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego mieszczą się w katalogu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), a tym samym - czy przychody te podlegają ryczałtowemu opodatkowaniu w wysokości 20% uzyskanego przychodu, a w konsekwencji - czy Spółka zobowiązana jest jako płatnik, do poboru tego zryczałtowanego podatku dochodowego? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Art. 3 ust. 2 ustawy o CIT wskazuje, że podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie pkt 5 ust. 3 art. 3 ustawy o CIT precyzuje, że za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia. Ustawodawca w art. 3 ust. 5 ustawy o CIT wskazuje, że za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

Art. 21 ustawy o CIT, reguluje ryczałtowe opodatkowanie dochodów osiąganych na terytorium Polski przez tzw. nierezydentów podatkowych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

\-ustala się w wysokości 20% przychodów;

3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej

\-ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

Zgodnie z przepisem art. 26 (winno być: art. 26 ust. 1) ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Zgodnie z wyżej wskazanym przepisem art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez podatników o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji, poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze, ustala się w wysokości 20% przychodów. W katalogu zawartym w tym przepisie brak jest usług świadczonych na podstawie umów agencyjnych, nie można również tego typu usług zaliczyć do „świadczeń o podobnym charakterze”. Usługi wymienione w przywołanym przepisie (usługi doradcze, usługi księgowe, usługi badania rynku) mają na celu pozyskanie określonych informacji, które to informacje przydatne są w procesie zarządzania przedsiębiorstwem. Zaś usługi świadczone w oparciu o umowę agencyjną - polegają na poszukiwaniu klientów, doprowadzeniu do zawarcia kontraktu oraz jego realizacji.

Art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, w tym pkt 2a tegoż przepisu, wprowadza do prawa podatkowego konkretny katalog czynności podlegających opodatkowaniu tzw. podatkiem u źródła. Katalog ten jest wprawdzie katalogiem otwartym (na co wskazuje użycie w przepisie sformułowania „oraz świadczeń o podobnym charakterze”), za świadczenia o podobnym charakterze należy jednakże uznać świadczenia równorzędne pod względem prawnym do świadczeń wymienionych w wyżej powołanym przepisie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT (tak, m.in., Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 29 kwietnia 2009 r., IBPBI/2/423-197/09/BG). Świadczenie takie powinno zatem spełniać takie same przesłanki jak usługi wskazane w tym przepisie albo z umowy powinny wynikać takie same prawa i obowiązki dla stron; świadczenie takie powinno być zasadniczo podobne do tych usług, pomimo, przykładowo, innej nazwy (określenia). O zaliczeniu umowy do tego katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym decyduje zatem nie nazwa, lecz treść postanowień umowy pomiędzy polskim podatnikiem a jego zagranicznym kontrahentem, a przede wszystkim - charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń wynikających z takiej umowy. Konkretne świadczenie można zakwalifikować do katalogu usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT po każdorazowej analizie treści umowy oraz po osiągnięciu jednoznacznego wniosku, że zawiera ona istotne elementy świadczeń wymienionych w tym przepisie.

Zgodnie z art. 758 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę agencyjną przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, pośrednictwo to kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych oraz umożliwianie kontaktu uczestnikom rynku pracy.

Usługa pośrednictwa handlowego polega na doprowadzeniu do zawarcia umowy przez zleceniodawcę tej usługi z podmiotem trzecim.

Dodatkowo wskazać można, że w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wydanego na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z 2015 r., poz.1676), usługi pośrednictwa (jako usługi pośrednictwa w sprzedaży hurtowej) sklasyfikowane zostały odrębnie od usług, o których mowa jest w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

W uwagach zawartych we wspomnianej PKWiU wskazano ponadto, że usługi pośrednictwa w sprzedaży hurtowej obejmują usługi maklerów, sprzedawców komisowych, agentów, akwizytorów i innych sprzedawców hurtowych.

Również w Polskiej Klasyfikacji Działalności stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) wydanego na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, usługi pośrednictwa sklasyfikowane zostały odrębnie od usług, o których mowa jest w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, usługi świadczone na podstawie umowy agencyjnej - mające na celu doprowadzenie do zawarcia umowy handlowej, nie mieszczą się w katalogu określonym przez ustawodawcę w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, nie mają także podobnego charakteru do świadczeń wymienionych w tym przepisie, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w tym przepisie.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają w interpretacjach indywidualnych organy podatkowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 23 grudnia 2016 r., 2461-IBPB-1- 2.4510.937.2016.1.MM, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku pobrania podatku u źródła od należności wypłacanych zagranicznemu podmiotowi z tytułu usług pośrednictwa w sprzedaży wskazał, że: „(\`(...)\`) uzyskiwane przez podmioty zagraniczne przychody osiągane z tytułu usług pośrednictwa w sprzedaży nie zostały literalnie wymienione jako podlegające opodatkowaniu »podatkiem u źródła«, jak również nie sposób uznać ich za przychody ze świadczeń o charakterze podobnym do świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń. Tym samym, przychody uzyskane przez podmioty zagraniczne z tytułu świadczenia usług pośrednictwa w sprzedaży nie są objęte zakresem przedmiotowym art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p. Oznacza to, że Spółka, dokonując wypłaty należności (prowizji) na rzecz zagranicznego podmiotu (pośrednika) z tytułu usług pośrednictwa w sprzedaży, nie jest obowiązana, na podstawie art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p., do pobrania i odprowadzenia do organu podatkowego od tych należności zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie ww. przepisów”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 4 października 2016 r., IBPB-1-2/4510-736/16-1/AP uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, że: „dokonując wypłat należności na rzecz pośredników handlowych, nie jest on zobowiązany na podstawie z art. 21 ust. 1 pkt 2a w związku z art. 26 ustawy o CIT do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego". W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o interpretację wnioskodawca, posiadający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz prowadzący działalność w zakresie sprzedaży eksportowej maszyn i urządzeń górniczych, a także części do nich, wskazał, że zamierza zawrzeć umowy agencyjne/pośrednictwa handlowego z podmiotami - osobami prawnymi niebędącymi polskimi rezydentami podatkowymi. Umowy te zakładały uczestniczenie przez agentów przy sprzedaży towarów oferowanych przez wnioskodawcę w różnych krajach na całym świecie (w tym w państwach, które nie zawarły z Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania). Umowy zawierały postanowienia powierzające agentom stałe pośrednictwo przy zawieraniu umów na określonym terytorium oraz zobowiązujące ich do podejmowania starań mających na celu pozyskiwanie potencjalnych klientów dla towarów wnioskodawcy na określonym terytorium, jak również do działań w imieniu wnioskodawcy przy zawieraniu kontraktów zgodnie z jego dyspozycjami.

We wniosku o interpretację w związku z którym Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wydał 26 sierpnia 2016 r. interpretację Znak: IBPB-1-1/4510-215/16-1/ESZ, wnioskodawca (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) wskazał, że prowadzi działalność handlową. Towary zakupuje w kraju, w ramach WNT oraz z importu. W celu zwiększenia zakupu towaru z importu, zawarł umowę ze Spółką z USA na pośredniczenie w zawarciu umowy na dostawę węgla od przedsiębiorcy zagranicznego. Spółka prawna (LLC) z USA zwana w umowie Agentem zobowiązała się również do tego, aby towar był dostarczony w określonej w umowie ilości i frakcji. Prowizja za zrealizowanie ww. transakcji jest wypłacona na podstawie faktury wystawionej przez Agenta za każdą metryczną tonę węgla, na konto wskazane na fakturze. Rozstrzygnięcie dotyczyło podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie obowiązku pobrania podatku u źródła od wynagrodzenia wypłacanego zagranicznemu agentowi z tytułu usługi pośrednictwa. W interpretacji organ wskazał, że: „(\`(...)\`) usługi pośrednictwa (świadczone przez kontrahenta z USA) polegające na pośredniczeniu w zawarciu umowy na dostawę węgla od przedsiębiorcy zagranicznego, nie zostały wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak również nie mają podobnego charakteru do świadczeń w nim wymienionych, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w tym przepisie. Reasumując, wynagrodzenie za usługi pośrednictwa świadczone przez kontrahenta z USA, nie podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem Spółka, dokonując płatności na rzecz Agenta, nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 27 maja 2015 r., IBPBI/2/4510-251/15/MS w zakresie ustalenia, czy wypłacając Agentowi wynagrodzenie w związku z realizacją obowiązków wynikających z podpisanej umowy Zleceniodawca będzie zobowiązany pobrać zryczałtowany podatek „u źródła” w wysokości 20%, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, że opisana w zdarzeniu przyszłym umowa i wypłata wynagrodzenia z tytułu realizacji tej umowy nie podlega pod opodatkowanie podatkiem u źródła uregulowanym w art. 21 ustawy o CIT. Opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku o interpretację dotyczył spółki będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, która podpisała umowę z kontrahentem mającym siedzibę w Libanie. Przedmiot tej umowy stanowiło wykonywanie przez kontrahenta z Libanu (zwanego dalej także „Agentem”) następujących działań: oferowanie kontrahentom z Libanu, Emiratów Arabskich, Kataru, Arabii Saudyjskiej, Libii, Omanu, Kuwejtu, Algierii, Iranu oraz Iraku towarów sprzedawanych przez Zleceniodawcę na zasadzie wyłącznego reprezentowania; organizowanie kampanii promocyjnych i targów w celu zainteresowania towarami Zleceniodawcy potencjalnych kontrahentów; tworzenie bazy danych potencjalnych kontrahentów i wyszukiwanie firm zainteresowanych nabywaniem towarów od Zleceniodawcy; przyjmowanie od kontrahentów zamówień na towary Zleceniodawcy.

Z tytułu świadczenia tych usług kontrahentowi przysługuje wynagrodzenie prowizyjne w wysokości określonego w umowie procentu od zrealizowanej przez Zleceniodawcę sprzedaży na rzecz kontrahentów pozyskanych przez Agenta. Rozliczenie wynagrodzenia następować będzie po zakończeniu każdego miesiąca na podstawie dokumentacji przygotowanej przez Zleceniodawcę, sporządzonej w oparciu o zrealizowaną wartość sprzedaży towarów. Głównym celem wskazanej umowy jest zwiększenie sprzedaży towarów znajdujących się w asortymencie Zleceniodawcy, a zatem głównym elementem tejże umowy jest usługa pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego, a pozostałe usługi świadczone przez Agenta mają jedynie charakter pomocniczy względem usługi pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego.

W tak przedstawionym stanie faktycznym organ uznał, że usługi pośrednictwa handlowego (świadczone przez kontrahenta z Libanu) nie zostały wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak również nie mają podobnego charakteru do świadczeń w nim wymienionych, a tym samym - nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w tym przepisie. Organ wskazał, że wynagrodzenie za usługi pośrednictwa handlowego świadczone przez kontrahenta z Libanu na terenie Emiratów Arabskich, Kataru, Arabii Saudyjskiej, Libii, Omanu, Kuwejtu, Algierii, Iranu oraz Iraku nie podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych; Spółka, dokonując płatności na rzecz Agenta, nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 26 lutego 2013 r., IBPBI/2/423-1552/12/CzP wskazał, że: „Usługi pośrednictwa handlowego nie zostały wymienione w treści art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p., jak również nie mają podobnego charakteru do świadczeń tam wymienionych, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w tym przepisie. Zatem Spółka dokonując przedmiotowych wypłat wynagrodzenia (prowizji) na rzecz podmiotów zagranicznych, nie jest zobowiązana jako płatnik (na podstawie art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p. w związku z art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p.) do poboru i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 6 czerwca 2011 r., IBPBI/2/423-245/11/BG, dotyczącej oceny zasad opodatkowania umowy agencyjnej ze spółką z siedzibą na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych potwierdził stanowisko podatnika, że wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz polskiej spółki nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Podatnik nie jest zatem zobowiązany do pobierania jako płatnik zryczałtowanego podatku od wypłat dokonywanych zagranicznej spółce będącej agentem. Usługi świadczone na rzecz polskiego podmiotu nie są świadczeniami doradczymi bądź jakimikolwiek innymi świadczeniami wymienionymi w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. Usługi świadczone przez spółkę zagraniczną stanowią działania nakierowane na doprowadzenie do zawarcia kontraktu oraz dopilnowanie sprawnej jego realizacji zgodnie z określonymi w nim warunkami. Są to zatem działania faktyczne mające na celu zrealizowanie konkretnego zadania gospodarczego polegającego na zaopatrzeniu polskiego podmiotu w antracyt potrzebny do prowadzenia przez niego działalności produkcyjnej. Usługa pośrednictwa handlowego polega na doprowadzeniu do zawarcia umowy przez zleceniodawcę tej usługi z podmiotem trzecim. Usługi wskazane w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT wskazują zaś umowy kształtujące zobowiązania dwóch podmiotów. Organ podatkowy wskazał, że usługi pośrednictwa handlowego regulują wzajemne zobowiązania dotyczące trzech podmiotów - zleceniodawcy, zleceniobiorcy i podmiotu trzeciego zawierającego w następstwie usługi pośrednictwa handlowego umowę ze zleceniodawcą. Nie można również usług pośrednictwa handlowego zaliczyć do „świadczeń o podobnym charakterze” wymienionych w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 29 kwietnia 2009 r., IBPBI/2/423-197/09/BG, w której z wnioskiem o wydanie interpretacji wystąpiła polska firma będąca dostawcą maszyn i urządzeń przemysłowych (głównie górniczych) zarówno na rynki krajowe, jak i zagraniczne (w przeważającej części na eksport), potwierdził, że polska spółka nie stosuje art. 21 ust. 1 pkt 2a i art. 26 ust. 1 ustawy o CIT - nie jest więc zobowiązana jako płatnik do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego. W celu zwiększenia sprzedaży na rynkach zagranicznych wnioskująca spółka zawiera umowy agencyjne/pośrednictwa w ramach których agenci/pośrednicy (osoby fizyczne i prawne) niemający siedziby ani zarządu na terytorium Polski pośredniczą przy sprzedaży towarów spółki w określonych krajach. W celu zintensyfikowania sprzedaży wyrobów spółki w Argentynie, spółka zawarła umowę agencyjną z firmą argentyńską, zgodnie z którą powierzono „agentowi pośrednictwo w zawieraniu i realizacji transakcji handlowych”. Za swoją działalność agent będzie upoważniony do prowizji liczonej procentowo od wartości zawieranego za jego pośrednictwem kontraktu bądź umowy. Prowizja będzie liczona na bazie „faktury F.” port polski lub granica polska. Jak już wyżej wspominano, w przywołanej interpretacji organ podatkowy potwierdził stanowisko wnioskodawcy, że nie jest on zobowiązany, jako płatnik, do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanych na rzecz agenta z Argentyny wypłat prowizji z tytułu świadczenia przez niego usług agencyjnych/pośrednictwa handlowego.

Mając na uwadze powyższe, przychody uzyskiwane przez agenta, ze świadczeń przedstawionych przez Spółkę w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nie mieszczą się w katalogu przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a tym samym przychody te nie podlegają ryczałtowemu opodatkowaniu w wysokości 20% uzyskanego przychodu,

a w konsekwencji Spółka nie jest zobowiązana, jako płatnik, do poboru tego zryczałtowanego podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się natomiast do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że interpretacje dotyczą konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
3.  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków - w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.