Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-675/15/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-11-23
Teza: zastosowanie prawidłowej stawki podatku VAT dla dostawy mediów do lokali mieszkalnych i użytkowych
Słowa kluczowe: czynsz; faktura-faktura VAT; media; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; opłata; stawka; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 sierpnia 2015 r. (data wpływu 18 sierpnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z 2 listopada 2015 r. (data wpływu 3 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

1.  ustalenia stawki podatku VAT dla dostawy mediów do lokali mieszkalnych – **jest nieprawidłowe**,
2.  ustalenia stawki podatku VAT dla dostawy mediów do lokali użytkowych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2015 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT dla dostawy mediów do lokali mieszkalnych i użytkowych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 2 listopada 2015 r. (data wpływu 3 listopada 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 22 października 2015 r. znak IBPP1/4512-675/15/DK.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Zaistniały stan faktyczny I.

Gmina wynajmuje lokale na cele mieszkaniowe na podstawie umów najmu na własny rachunek. Umowy najmu określają, że najemcy zobowiązani są z tytułu najmu płacić czynsz oraz ponosić inne opłaty niezależne od wynajmującego. Do opłat niezależnych od wynajmującego zalicza się: opłatę za ogrzewanie, opłatę za odpady komunalne - na podstawie imiennej deklaracji złożonej w Urzędzie Gminy, opłaty za energię elektryczną na podstawie indywidualnej umowy Najemcy zawartej z Zakładem Energetycznym, opłatę za dostawę wody i odprowadzenie ścieków - na podstawie faktury wystawionej przez Gminę wg ilości dostarczonej wody do nieruchomości na podstawie wskazań licznika głównego, proporcjonalnie do wszystkich użytkowników budynku. Ilość odprowadzonych ścieków ustala się jako równą ilości pobranej wody.

Na podstawie takich umów Gmina wystawia co miesiąc fakturę zawierającą pozycje: czynsz za najem lokalu mieszkalnego ze stawką VAT zwolnioną oraz CO (ogrzewanie) ze stawką VAT 23%. Budynek, w którym mieszczą się lokale mieszkalne ogrzewany jest przez centralne ogrzewanie z piecem olejowym (olej opałowy). Zakupu oleju opałowego do ogrzewania budynku dokonuje Gmina.

Na dostawę wody i odprowadzenie ścieków Gmina nie zawarła z najemcami odrębnych umów lecz wystawia najemcom faktury za dostawę wody i odprowadzenie ścieków raz na kwartał ze stawką VAT 8%. Usługi w zakresie dostawy wody i odprowadzenia ścieków świadczy Gmina.

Zaistniały stan faktyczny II.

Gmina wynajmuje lokale użytkowe na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie umów najmu lokalu użytkowego na własny rachunek. Umowy najmu określają, że najemcy zobowiązani są z tytułu najmu płacić czynsz, należność za zużytą energię elektryczną oraz ogrzewanie budynku. Dostawa wody i odprowadzenie ścieków rozliczana jest natomiast z Gminą w oparciu o odrębną umowę również z Gminą.

Na podstawie takich umów Gmina wystawia co miesiąc fakturę zawierającą pozycje: czynsz za najem lokalu użytkowego ze stawką VAT 23% oraz CO (ogrzewanie) ze stawką VAT 23%. Budynek, w którym mieszczą się lokale użytkowe ogrzewany jest przez centralne ogrzewanie z piecem olejowym (olej opałowy). Zakupu oleju opałowego do ogrzewania budynku dokonuje Gmina. Stroną umowy o dostawę energii elektrycznej do lokali użytkowych z Zakładem Energetycznym jest również Gmina. Po otrzymaniu faktur za dostawę energii elektrycznej Gmina wystawia odrębne faktury dla najemców lokali użytkowych za zużytą energię elektryczną wg wskazań subliczników ze stawką VAT 23%.

Odrębne faktury Gmina wystawia również za dostawę wody i odprowadzenie ścieków najemcom lokali użytkowych raz na kwartał ze stawką VAT 8%. Usługi w zakresie dostawy wody i odprowadzenia ścieków świadczy Gmina na podstawie odrębnych umów z najemcami lokali użytkowych.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, że:

I. W zakresie opodatkowania dostawy wody i odprowadzania ścieków oraz ogrzewania w lokalach przeznaczonych na cele mieszkalne:

1.  Wnioskodawca - Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 1 lipca 2009 r., jako organ władzy publicznej na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, między innymi w zakresie dostawy wody i odprowadzenia ścieków, wynajmu lokali mieszkalnych i użytkowych, ogrzewania lokali mieszkalnych i użytkowych, dzierżawy gruntu, odsprzedaży usług dostawy energii elektrycznej, odsprzedaży usług telekomunikacyjnych, sprzedaży gruntu, sprzedaży drzewa z lasu gminnego, wynajmu maszyn rolniczych.
2.  Mieszkania, o których mowa we wniosku mieszczą się w budynku tzw. „Domu Nauczyciela”, stanowiącym własność Gminy. W budynku tym znajdują się również garaże. W chwili obecnej Gmina wynajmuje jednemu z najemców lokali mieszkalnych jeden garaż, stosując stawkę VAT 23% od wynajmu tego pomieszczenia.
3.  Gmina wynajmuje lokale w budynku „Domu Nauczyciela”, które są lokalami mieszkalnymi, a nie lokalami użytkowymi wynajmowanymi na cele mieszkalne.
4.  Z umów najmu, których nazwa brzmi: „Umowa najmu lokalu mieszkalnego”, jednoznacznie wynika, że lokal wynajmowany jest na cele mieszkaniowe. W umowach najmu lokalu mieszkalnego są następujące zapisy: „\`(...)\` Wynajmujący oddaje, a Najemca bierze w najem lokal mieszkalny wymieniony w ust, 1 na cele mieszkaniowe z obowiązkiem zapłaty czynszu i innych należności \`(...)\`”.
5.  Na pytanie tut. organu „Czy stwierdzenie Wnioskodawcy we wniosku, że na dostawę wody i odprowadzenie ścieków Gmina W. nie zawarła z najemcami odrębnych umów lecz wystawia najemcom faktury za dostawę wody i odprowadzenie ścieków raz na kwartał ze stawką VAT 8% oznacza, że Gmina nie zawarła z najemcami odrębnych umów poza umowami najmu (w ramach których najemcy są zobowiązani płacić opłaty za dostawę wody i odprowadzanie ścieków), czy też oznacza to, że Gmina w żaden sposób nie uregulowała z najemcami kwestii odpłatności za dostawę wody i odprowadzanie ścieków?”, Wnioskodawca odpowiedział, że na chwilę obecną Gmina ma zawarte umowy na zaopatrzenie w wodę z ujęć gminnych i odprowadzenie ścieków do gminnej oczyszczalni ścieków z najemcami lokali mieszkalnych w budynku „Domu Nauczyciela”. Jedna z umów jest w trakcie przygotowywania.
6.  Budynek, w którym mieszczą się lokale mieszkalne i garaże ogrzewany jest przez centralne ogrzewanie z piecem olejowym. Usługę polegającą na ogrzewaniu lokali mieszkalnych i garaży świadczy na rzecz mieszkańców „Domu Nauczyciela” Gmina, która w ramach tej usługi dokonuje zakupu oleju opałowego.
7.  Opłaty za ogrzewanie poszczególnych lokali ustalane są w następujący sposób: powierzchnia lokalu mieszkalnego \* kwota 4,00 zł za m², plus 23% VAT, powierzchnia garażu \* kwota 2,00 zł plus 23 % VAT. Stawka ta wynika z przeliczenia ilości zakupionego i zużytego oleju opałowego w ciągu roku w przeliczeniu na powierzchnię wszystkich lokali.
8.  Zużycie wody i odprowadzenie ścieków przez najemców, którzy mają w lokalach zainstalowane subliczniki do pomiaru ilości zużytej wody regulują sami mieszkańcy, poprzez osobiste podejście do ilości zużywanej wody, co także przekłada się na ilość odprowadzonych ścieków, gdyż ta ustalana jest w ilości równej ilości zużytej wody. Natomiast Najemy lokali, które nie są wyposażone w urządzenia pomiarowe - wodomierze (subliczniki), ponoszą opłaty według liczby osób zamieszkałych w lokalu mieszkalnym i ryczałtowej ilości zużywanej wody i odprowadzanych ścieków - po 3 m³ miesięcznie na osobę. W tych przypadkach wpływ na ilość zużytej wody i odprowadzonych ścieków ma liczba osób zamieszkałych w lokalu. Z kolei zużycie oleju opałowego jest kontrolowane przez Gospodarza Domu, który po ustaleniu z mieszkańcami może włączyć lub wyłączyć ogrzewanie w budynku w zależności od temperatury w mieszkaniach, co w sposób oczywisty przekłada się na zużycie oleju opałowego. Ponadto sam piec centralnego ogrzewania wyposażony w odpowiednie czujniki, dostosowuje temperaturę ogrzewania do temperatury zewnętrznej.

II. W zakresie opodatkowania dostawy wody i odprowadzenia ścieków w lokalach użytkowych:

1.  Wnioskodawca - Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 1 lipca 2009 r., jako organ władzy publicznej na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, między innymi w zakresie dostawy wody i odprowadzenia ścieków, wynajmu lokali mieszkalnych i użytkowych, ogrzewania lokali mieszkalnych i użytkowych, dzierżawy gruntu, odsprzedaży usług dostawy energii elektrycznej, odsprzedaży usług telekomunikacyjnych, sprzedaży gruntu, sprzedaży drzewa z lasu gminnego, wynajmu maszyn rolniczych.
2.  Lokale użytkowe, o których mowa we wniosku stanowią własność Gminy.
3.  Pomiary zużycia objętych zapytaniem mediów (tj. dostawy wody i odprowadzenia ścieków) przez najemców lokali użytkowych odbywają się w oparciu o odczyty ilości zużytej wody z wodomierza, a ilość odprowadzanych ścieków ustala się jako ilość równą ilości zużytej wody.
4.  Najemcy lokali użytkowych mają możliwość wpływu na ilość zużycia poszczególnych mediów (tj. dostawy wody i odprowadzenia ścieków) poprzez osobiste podejście do ilości zużywanej wody.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Gmina pobierając od najemców lokali mieszkalnych (oprócz czynszu zwolnionego z podatku od towarów i usług), opłaty za ogrzewanie, dostawę wody i odprowadzenie ścieków powinna zastosować w stosunku do tych opłat zwolnienie od podatku od towarów i usług, stosownie do art. 29a ust. 1 i art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
2.  Gmina wystawiając fakturę dla najemców lokali użytkowych za dostawę wody i odprowadzenie ścieków powinna zastosować w stosunku do tych opłat stawkę VAT 23% stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, czy też stawkę VAT 8% stosownie do art. 41 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Gmina pobierając od najemców lokali mieszkalnych oprócz czynszu, opłaty za ogrzewanie oraz dostawę wody i odprowadzenie ścieków powinna do wszystkich należności zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług, stosownie do art. 29a ust. 1 i art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
2.  Gmina pobierając od najemców lokali użytkowych opłaty za dostawę wody i odprowadzenie ścieków na podstawie odrębnych umów (od umów najmu lokali użytkowych) o dostawę wody i odprowadzenie ścieków, zawartych z najemcami lokali użytkowych powinna zastosować stawkę podatku VAT 8%, stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **nieprawidłowe w zakresie ustalenia stawki podatku VAT dla dostawy mediów do lokali mieszkalnych,**
*   **prawidłowe w zakresie ustalenia stawki podatku VAT dla dostawy mediów do lokali użytkowych.**

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania z sobą zagadnień będących przedmiotem zapytań Wnioskodawcy, tut. organ udzielił na nie odpowiedzi w jednej interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary natomiast, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywca usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za usługę).

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

W myśl z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Niewymienienie danego towaru lub usługi w ustawie lub przepisach wykonawczych jest jednoznaczne z obowiązkiem zastosowania stawki podstawowej.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy – dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8% (art. 146a pkt 2 ustawy o VAT).

W poz. 140 załącznika nr 3 do ustawy, ustawodawca wymienił „usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody za pośrednictwem sieci wodociągowych” PKWiU 36.00.20.0, w poz. 141 tego załącznika – „usługi związane z handlem wodą dostarczaną za pośrednictwem sieci wodociągowych” PKWiU 36.00.30.0, z kolei w poz. 142 – „usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków” PKWiU ex 37.

Zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa usługi”. Zatem, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Wobec powyższego, usługi w zakresie najmu nieruchomości o charakterze niemieszkalnym opodatkowane są stawką podatku w wysokości 23%.

W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Tak więc najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej własności i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Z wniosku wynika, że Gmina, czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług, wynajmuje lokale mieszkalne na cele mieszkaniowe oraz lokale użytkowe.

Umowy najmu lokali mieszkalnych określają, że najemcy zobowiązani są z tytułu najmu płacić czynsz oraz ponosić inne opłaty niezależne od wynajmującego do których zalicza się m.in. opłatę za ogrzewanie oraz opłatę za dostawę wody i odprowadzenie ścieków.

Budynek, w którym mieszczą się lokale mieszkalne, ogrzewany jest przez centralne ogrzewanie z piecem olejowym (olej opałowy).

Usługę polegającą na ogrzewaniu lokali mieszkalnych świadczy na rzecz mieszkańców „Domu Nauczyciela” Gmina, która w ramach tej usługi dokonuje zakupu oleju opałowego.

W lokalach użytkowych odrębnie są natomiast rozliczane usługi w zakresie dostawy wody i odprowadzenia ścieków, świadczone przez Gminę na podstawie odrębnych umów z najemcami lokali użytkowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą:

1.  w odniesieniu do lokali mieszkalnych, zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT dla dostawy takich mediów jak ogrzewanie oraz dostawa wody i odprowadzenie ścieków;
2.  w odniesieniu do lokali użytkowych, zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT dla dostawy wody i odprowadzania ścieków.

W przedmiotowej sprawie celem ustalenia właściwej stawki należy najpierw ocenić czy mamy do czynienia z jedną kompleksową usługą czy też ze świadczeniem odrębnym.

Zgodnie z aktualną linią orzecznictwa (wyrok TSUE w sprawie C-42/14 Wojskowa Agencja Mieszkaniowa) w sytuacji gdy mamy do czynienia z mediami takimi jak: dostawa wody, energii elektrycznej, energii cieplnej czy gazu, to co do zasady uznajemy je za usługi odrębne od stricte usługi najmu w sytuacji gdy najemca ma możliwość wyboru ilości zużycia mediów. Zatem kryterium zużycia będzie jednym z czynników decydujących o odrębności świadczeń.

Sytuacja w której to najemca ma możliwość wyboru sposobu korzystania z poszczególnych mediów poprzez decydowanie o wielkości ich zużycia, występuje w szczególności w przypadku odrębnego rozliczania zużycia mediów w oparciu o wskazania liczników.

Zasadę, iż dostawa mediów stanowi odrębne od najmu świadczenie, należy również przyjąć w przypadku gdy umowa przewiduje odrębne rozliczanie mediów, a wysokość opłat z tego tytułu ustalana jest w umowie na podstawie kryteriów innych niż opomiarowanie wg liczników, uwzględniających zużycie tych mediów przez najemców. Takimi innymi kryteriami mogą być przykładowo liczba osób korzystających z nieruchomości czy też powierzchnia nieruchomości.

Jak wynika z opisu sprawy, w odniesieniu do lokali mieszkalnych w których zostały zainstalowane subliczniki do pomiaru ilości zużytej wody, zużycie ww. mediów regulują sami mieszkańcy, poprzez osobiste podejście do ilości zużywanej wody, co także przekłada się na ilość odprowadzonych ścieków, gdyż ta ustalana jest w ilości równej ilości zużytej wody.

Natomiast najemcy lokali mieszkalnych, które nie są wyposażone w urządzenia pomiarowe - wodomierze (subliczniki), ponoszą opłaty według liczby osób zamieszkałych w lokalu mieszkalnym i ryczałtowej ilości zużywanej wody i odprowadzanych ścieków - po 3 m³ miesięcznie na osobę. W tych przypadkach wpływ na ilość zużytej wody i odprowadzonych ścieków ma liczba osób zamieszkałych w lokalu.

Opłaty za ogrzewanie poszczególnych lokali mieszkalnych ustalane są natomiast w oparciu o kryterium powierzchni lokali (ilość zakupionego i zużytego oleju opałowego w ciągu roku jest przeliczana na powierzchnię wszystkich lokali).

Zużycie oleju opałowego jest kontrolowane przez Gospodarza Domu, który po ustaleniu z mieszkańcami może włączyć lub wyłączyć ogrzewanie w budynku w zależności od temperatury w mieszkaniach, co w sposób oczywisty przekłada się na zużycie oleju opałowego. Ponadto sam piec centralnego ogrzewania wyposażony w odpowiednie czujniki, dostosowuje temperaturę ogrzewania do temperatury zewnętrznej.

Reasumując, koszty zużycia ww. mediów obliczane są w oparciu o wskazania liczników (dostawa wody w lokalach mieszkalnych wyposażonych w subliczniki) bądź kryterium liczby osób czy powierzchni lokali (dostawa wody w lokalach mieszkalnych niewyposażonych w subliczniki oraz ogrzewanie).

Wnioskodawca nie ma zatem możliwości decydowania o wielkości zużycia mediów przez najemców w przypadku najmu na cele mieszkaniowe.

Zatem to najemca decyduje o wielkości zużycia ww. mediów a wysokość opłaty z tytułu ich zużycia określana jest na podstawie wskazań liczników bądź w oparciu o kryterium powierzchni lokali lub liczby osób zamieszkujących w lokalu.

W związku z powyższym, w odniesieniu do lokali mieszkalnych stwierdzić należy, że opłaty za dostawę wody, odprowadzanie ścieków i ogrzewanie należy traktować odrębnie od usługi najmu i opodatkować z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT dla danej usługi.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż Gmina pobierając od najemców lokali mieszkalnych oprócz czynszu, opłaty za ogrzewanie oraz dostawę wody i odprowadzenie ścieków powinna do wszystkich należności zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług, stosownie do art. 29a ust. 1 i art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, należało uznać za nieprawidłowe.

Jeśli chodzi natomiast o lokale użytkowe, to jak podał Wnioskodawca, pomiar zużycia przez najemców wody odbywa się w oparciu o wskazania wodomierza, natomiast ilość odprowadzanych ścieków ustala się jako ilość równą ilości zużytej wody. Najemcy lokali użytkowych mają tym samym możliwość wpływu na ilość zużycia poszczególnych mediów (tj. dostawy wody i odprowadzenia ścieków) poprzez osobiste podejście do ilości zużywanej wody.

Również w przypadku ww. mediów dostarczanych do lokali użytkowych, Wnioskodawca nie ma możliwości decydowania o wielkości zużycia mediów przez najemców lokali mieszkalnych, którzy decydują o wielkości ich zużycia bowiem wysokość opłaty z tytułu ich zużycia określana jest na podstawie wskazań liczników.

Tak więc w odniesieniu do lokali użytkowych dostawę mediów tj. wody i odprowadzania ścieków należy traktować odrębnie od usługi najmu i opodatkować z zastosowaniem właściwej stawki podatku dla danej usługi.

W związku z powyższym za prawidłowe należało uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż Gmina pobierając od najemców lokali użytkowych opłaty za dostawę wody i odprowadzenie ścieków na podstawie odrębnych umów (od umów najmu lokali użytkowych) o dostawę wody i odprowadzenie ścieków, zawartych z najemcami lokali użytkowych powinna zastosować stawkę podatku VAT 8%, stosownie do art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.