Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-513/13-2/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-09-06
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z budową hali sportowej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; gmina; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; proporcja; samochód; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 7 czerwca 2013 r. (data wpływu 10 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z budową hali sportowo-widowiskowej przeznaczonej na wynajem lub dzierżawę oraz udostępnianej nieodpłatnie zespołowi szkół w ramach realizacji zadań własnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z budową hali sportowo-widowiskowej przeznaczonej na wynajem lub dzierżawę oraz udostępnianej nieodpłatnie zespołowi szkół w ramach realizacji zadań własnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest czynnym podatnikiem VAT, składającym miesięczne deklaracje VAT-7. Gmina jest inwestorem zadania polegającego na budowie hali sportowo-widowiskowej. Budowany obiekt będzie składał się z sali sportowo-widowiskowej, szatni, toalet, kilku innych sal, w tym bilardowej, oraz części barowej. Inwestycja finansowana będzie ze środków budżetu Gminy oraz w 30% ze środków samorządu województwa. Właścicielem obiektu pozostanie Gmina. Po zakończeniu budowy Gmina ma następującą możliwość zadysponowania nowo wybudowanym obiektem.

Po zakończeniu budowy sala sportowa wraz z wyposażeniem, szatnią, toaletą zostanie przeznaczona na „jednorazowy” bądź okresowy wynajem lub dzierżawę (kursy tańca, aerobic, zabawy, prezentacje itp.). W czasie roku szkolnego, od poniedziałku do piątku, w godzinach od 8 do 14, część sali, szatni i toalety – mogą być wykorzystywane doraźnie i nieodpłatnie przez uczniów pobliskiego zespołu szkół na lekcje w-f (zespół posiada własną salę). Szkoła będzie wykorzystywała nieodpłatnie pomieszczenia sali sportowej w ramach realizowanych przez Gminę zadań własnych, na podstawie ustawy o samorządzie gminnym (art. 7 ust. 1 pkt 10 tej ustawy). Pozostałe pomieszczenia zostaną przeznaczone na wynajem osobom fizycznym, prawnym bądź jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, w celu prowadzenia w tych pomieszczeniach działalności gospodarczej (kręgielnia, barek). Z osobami zainteresowanymi zostaną zawarte umowy cywilnoprawne, w których określona będzie wysokość opłat wraz z podatkiem za korzystanie z pomieszczeń. Gmina nie jest w stanie wyodrębnić kwoty podatku naliczonego związanego z realizacją zadań własnych, czyli niepodlegających opodatkowaniu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na budowę hali sportowej lub ubieganie się o jego zwrot?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości, a tym samym istnieje możliwość ubiegania się o zwrot nadwyżki tego podatku.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia podatku o kwotę podatku naliczonego.

Jednostki samorządu terytorialnego są zwolnione od czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi ustawami, ale zwolnienie nie dotyczy czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, a takie wystąpią w przypadku najmu, czy dzierżawy poszczególnych lokali lub części hali. Wystąpi tu przypadek wykonywania czynności opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu, których nie da się jednoznacznie przypisać do jednej z tych kategorii czynności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Dla określenia, czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku wynikającego z faktur dokumentujących zakupy, niezwykle istotny jest charakter związku występującego między tymi zakupami a prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni, pośredni, jak również może dotyczyć takich czynności, które są niezbędne do funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada wspólnotowego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.

Z treści wniosku wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem VAT, składającym miesięczne deklaracje VAT-7. Gmina jest inwestorem zadania polegającego na budowie hali sportowo-widowiskowej. Budowany obiekt będzie składał się z sali sportowo-widowiskowej, szatni, toalet, kilku innych sal, w tym bilardowej, oraz części barowej. Inwestycja finansowana będzie ze środków budżetu Gminy oraz w 30% ze środków samorządu województwa. Właścicielem obiektu pozostanie Gmina. Po zakończeniu budowy sala sportowa wraz z wyposażeniem, szatnią, toaletą zostanie przeznaczona na „jednorazowy” bądź okresowy wynajem lub dzierżawę (kursy tańca, aerobic, zabawy, prezentacje itp.). W czasie roku szkolnego, od poniedziałku do piątku, w godzinach od 8 do 14, część sali, szatni i toalety – mogą być wykorzystywane doraźnie i nieodpłatnie przez uczniów pobliskiego zespołu szkół na lekcje w-f (zespół posiada własną salę). Szkoła będzie wykorzystywała nieodpłatnie pomieszczenia sali sportowej w ramach realizowanych przez Gminę zadań własnych, na podstawie ustawy o samorządzie gminnym (art. 7 ust. 1 pkt 10 tej ustawy). Pozostałe pomieszczenia zostaną przeznaczone na wynajem osobom fizycznym, prawnym bądź jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, w celu prowadzenia w tych pomieszczeniach działalności gospodarczej (kręgielnia, barek). Z osobami zainteresowanymi zostaną zawarte umowy cywilnoprawne, w których określona będzie wysokość opłat wraz z podatkiem za korzystanie z pomieszczeń. Gmina nie jest w stanie wyodrębnić kwoty podatku naliczonego związanego z realizacją zadań własnych, czyli niepodlegających opodatkowaniu.

Powyższe zdaniem Gminy oznacza, że hala sportowo-widowiskowa będzie wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej Gminy – czynności opodatkowanych podatkiem VAT (udostępnianie komercyjne na podstawie umów cywilnoprawnych) oraz czynności niepodlegających ustawie o podatku od towarów i usług (nieodpłatne udostępnianie w ramach wykonywania zadań własnych).

Tym samym, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki na budowę hali sportowo-widowiskowej, w takim zakresie, w jakim będą służyły do wskazanych czynności opodatkowanych, o czym stanowi powołany przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analizując kwestię prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących zakupy inwestycyjne związane z budową hali sportowo-widowiskowej należy jednak uwzględnić unormowania zawarte w obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 86 ust. 7b ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 7b ustawy, w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Przy czym przez wytworzenie nieruchomości, stosownie do art. 2 pkt 14a ustawy, rozumieć należy wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Powyższy przepis art. 86 ust. 7b ustawy wprowadza szczególny tryb odliczeń podatku naliczonego w przypadku nieruchomości i nakłada obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość została lub zostanie wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Cytowany wyżej przepis reguluje sposób obliczania podatku naliczonego od nabycia bądź wytworzenia nieruchomości (w tym nakładów ponoszonych na nieruchomość) w sytuacji, w której dana nieruchomość ma być używana zarówno na cele działalności, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością. Niniejsza regulacja ma zastosowanie wówczas, gdy dana nieruchomość (której dotyczy podatek naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie na cele działalności. Obejmuje ona sytuacje, w których nieruchomość ma przeznaczenie mieszane, to znaczy jest wykorzystywana zarówno na cele związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jak i na inne cele, czyli cele pozostające poza zakresem VAT.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że Gmina jest zobowiązana do określenia udziału procentowego, w jakim hala sportowo-widowiskowa będzie wykorzystywana do celów działalności gospodarczej i zgodnie z tym udziałem ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych dotyczących nieruchomości (hali sportowo-widowiskowej).

Według art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-10a ustawy.

Ponadto, zgodnie z art. 90a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana w użytkowanie, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu. Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90 ust. 3-10, zastosowaną przy odliczeniu.

Stosownie natomiast do art. 90a ust. 2 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 8 ust. 2 nie stosuje się.

Zatem po oddaniu hali sportowo-widowiskowej do użytkowania Gmina powinna określić, w jakim stopniu będzie ona wykorzystywana na działalności opodatkowanej podatkiem VAT, a w przypadku zmiany udziału procentowego, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy, Gmina powinna dokonać odpowiedniej korekty podatku naliczonego od tych wydatków inwestycyjnych.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z faktur dotyczących wydatków ponoszonych na budowę hali sportowo-widowiskowej, nie od całości poniesionych wydatków, ale tylko według udziału procentowego – zgodnie z art. 86 ust. 7b, w związku z art. 2 pkt 14a ustawy. A zatem Gmina, zgodnie z tymi przepisami, musi ustalić udział procentowy, o którym mowa w powyższym przepisie.

W konsekwencji, w sytuacji, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, Gmina ma prawo do zwrotu tej różnicy na rachunek bankowy, na zasadach określonych w art. 87 ustawy lub w przypadku, gdy Gmina nie wykonała w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, na jej umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, na zasadach określonych w art. 87 ust. 5a ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W niniejszej interpretacji nie dokonano oceny prawidłowości uznania przez Wnioskodawcę realizowanych czynności za niepodlegające opodatkowaniu oraz opodatkowane podatkiem VAT. Powyższe stwierdzenie przyjęto jako element przedstawionego zdarzenia przyszłego i nie było ono przedmiotem oceny. Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na stwierdzeniu, że wydatki poniesione na realizację inwestycji będą miały związek zarówno z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, jak i czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego zdarzenia przyszłego – udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Tut. Organ wskazuje również, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. Organ dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy.

Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. nie przeprowadza dowodów oraz nie analizuje załączonych do wniosku dokumentów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W związku z powyższym, tut. Organ w niniejszej interpretacji odniósł się wyłącznie do kwestii będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W pozostałym zakresie dotyczącym podatku od towarów i usług wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.