Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-1.4011.1.2018.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-06
Teza: W jakim dniu (dacie) rozpoczął się bieg 5-letniego terminu, którego upływ zwalnia od obowiązku uiszczenia podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości? Czy od sprzedaży nieruchomości należy uiścić podatek dochodowy?
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości; spadek; własność; zachowek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2017 r. (data wpływu 5 stycznia 2018 r.) uzupełnionym w dniu 7 lutego 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek uzupełniony w dniu 7 lutego 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 24 kwietnia 2008 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. Był po rozwodzie z matką Wnioskodawczyni, pozostawał w drugim związku małżeńskim. W dniu 24 lipca 2008 r. nastąpiło ogłoszenie testamentu, w drodze którego cały majątek po ojcu Wnioskodawczyni odziedziczyła druga małżonka. W tym samym dniu zgodnie z art. 1007 § 1 Kodeksu cywilnego stało się wymagalne roszczenie Wnioskodawczyni o zachowek w stosunku do spadkobierczyni. W dniu 16 sierpnia 2008 r. uprawomocniło się postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku.

W dniu 18 marca 2010 r. w drodze aktu notarialnego strony ustaliły wysokość należnego Wnioskodawczyni zachowku na kwotę 89 620 zł. W zamian za zwolnienie z tego długu spadkobierczyni przeniosła na Wnioskodawczynię własność dwóch działek o nr 35/17 i nr 35/18, których wartość strony ustaliły na kwotę 143 753 zł. Spadkobierczyni jednocześnie zwolniła Wnioskodawczynię nieodpłatnie z długu o zapłatę różnicy pomiędzy wartością należnego jej zachowku co do kwoty 29 115 zł. Wnioskodawczyni natomiast zapłaciła spadkobierczyni kwotę 25 000 zł tytułem dopłaty uzupełniającej wartość ww. nieruchomości w części przenoszącej wartość należnego Wnioskodawczyni zachowku i kwoty co do której nastąpiło zwolnienie z długu. W dniu 24 lipca 2015 r. w drodze aktu notarialnego Wnioskodawczyni sprzedała działkę nr 35/18 za kwotę 48 000 zł.

W uzupełnieniu wskazano, że przeniesienie własności nieruchomości w postaci dwóch działek w zamian za zwolnienie z długu nastąpiło w dniu 18 marca 2010 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  W jakim dniu (dacie) rozpoczął się bieg 5-letniego terminu, którego upływ zwalnia od obowiązku uiszczenia podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości?
2.  Czy od sprzedaży ww. nieruchomości należy uiścić podatek dochodowy?

Zdaniem Wnioskodawczyni art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a contrario stanowi, że źródłem przychodu nie jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Kwestią istotną w przedmiotowej sprawie jest rozstrzygnięcie kiedy nastąpiło nabycie w celu ustalenia czy wskazany wyżej 5-letni okres upłynął w chwili zbycia nieruchomości. Zdaniem Wnioskodawczyni bieg ww. 5-letniego terminu rozpoczął się w dniu 24 lipca 2008 r., tj. w dniu ogłoszenia testamentu. Zgodnie bowiem z art. 1007 § 1 Kodeksu cywilnego a contrario roszczenie o zachowek staje się wymagalne w dniu ogłoszenia testamentu, albowiem od tego dnia liczy się 5-letni okres przedawnienia roszczenia o zachowek. W związku z powyższym w tym samym dniu powstają wszelkie prawa uprawnionego do zachowku. W konsekwencji również w tym dniu uprawniony do zachowku wzbogaca się i powstaje przychód. Od tego też dnia powinien być liczony bieg 5-letniego okresu opisanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalniający podatnika z obowiązku zapłaty podatku.

Wobec powyższego  zdaniem Wnioskodawczyni  podatek od sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie należy się zgodnie z ww. przepisem. Przepisy ustawy o podatku dochodowym nie mogą być sprzeczne z przepisami Kodeksu cywilnego jako ustawy wyższego rzędu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie  nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Stosownie do art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy.

W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Wskazać należy, że instytucja zachowku ściśle łączy się ze spadkiem i procedurą związaną ze spadkobraniem, nie jest on jednak składnikiem spadku. Stanowi on swoistą ochronę interesów określonej grupy osób najbliższych zmarłemu, do których zgodnie z art. 991 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zalicza się zstępnych, małżonka oraz rodziców spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy, tzn. nie zostali powołani do dziedziczenia jako spadkobiercy, nie został też na ich rzecz ustanowiony zapis ani polecenie, nie otrzymali także darowizny od spadkodawcy w wysokości równej należnemu im zachowkowi. Roszczenie o zachowek przysługuje więc, jeżeli uprawniony do zachowku nie otrzymał go w żadnej z ww. postaci, co wynika z art. 991 § 2 Kodeksu cywilnego. Z tego też powodu zachowek jest odrębnym tytułem do opodatkowania, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w postaci powołania do spadku albo w postaci zapisu.

Osoby uprawnione do zachowku nie uzyskują własności rzeczy i praw majątkowych wynikających z ww. prawa z chwilą otwarcia spadku. Moment śmierci spadkodawcy nie oznacza zatem równoczesnego przeniesienia własności lub praw majątkowych na inne podmioty tytułem zachowku. Przeniesienie takie następuje z chwilą wykonania tego prawa przez spadkobierców na rzecz osób uprawnionych. Analiza przepisów dotyczących zachowku wskazuje zatem, że momentem nabycia rzeczy i praw majątkowych tytułem zachowku jest chwila jego wykonania. Treść art. 925 ustawy Kodeks cywilny jednoznacznie wskazuje, że z chwilą śmierci spadek nabywa wyłącznie spadkobierca.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że data podpisania aktu notarialnego przenoszącego prawo własności do nieruchomości w postaci dwóch działek tj. dzień 18 marca 2010 r., w celu zaspokojenia roszczeń z tytułu zachowku jest datą nabycia tych działek, od której biegnie pięcioletni okres wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, dochód uzyskany ze sprzedaży działki nr 35/18 przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto należy wskazać, że Kodeks cywilny nie jest w stosunku do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawą wyższego rzędu. Prawo podatkowe ma charakter autonomiczny, oznacza to niezależność prawa podatkowego od innych gałęzi prawa, w tym m.in. prawa cywilnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.