Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.1057.2025.1.MH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-29
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT odpłatnego
udostępniania pasa drogowego dróg wewnętrznych na
podstawie umowy lub zawiadomienia (w sytuacji awarii
urządzenia).
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
drogi
drogi-pas drogowy
gmina
organ-organ władzy publicznej
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT
    odpłatnego udostępniania pasa drogowego dróg wewnętrznych na podstawie umowy lub
    zawiadomienia (w sytuacji awarii urządzenia).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Gmina ... (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług VAT jako podatnik VAT czynny. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Gmina realizuje zadania publiczne w imieniu
    własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu
    działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, które nie
    zostały zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Wśród zadań własnych Gminy,
    zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, znajdują się m.in. sprawy
    dotyczące dróg gminnych, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Gmina jako zarządca dróg gminnych zawiera umowy cywilnoprawne dotyczące zajęcia
    pasa drogowego dróg wewnętrznych położonych na swoim terenie w celu:
      - prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową, przebudową,
        remontem, utrzymaniem i ochroną dróg (np. umieszczenia w pasie drogowym
        urządzeń liniowych należących do innych podmiotów, takich jak przyłącza
        światłowodowe lub energetyczne);
      - umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z
        potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego;
      - umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami
        zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, reklam i banerów,
      - zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wyżej
        wymienione.
    Ponadto Gmina ... pobiera opłaty, bez uprzedniego zawierania umowy cywilnoprawnej, za
    zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej w związku z usuwaniem awarii urządzeń
    niezwiązanych z obsługą drogi, znajdujących się w tym pasie. W takich przypadkach
    właściciel urządzenia bądź jednostka eksploatująca urządzenie, zawiadamia Gminę o
    zajęciu pasa drogowego w związku z awarią wskazując jednocześnie powierzchnię zajęcia
    pasa drogowego. Zasady zajmowania dróg wewnętrznych, a także wysokość opłat z tego

    tytułu, zostały określone w Zarządzeniu Wójta Gminy ... Nr .... z dnia 5 lutego 2025 roku w
    sprawie określenia szczegółowych zasad zajmowania pasa drogowego dróg wewnętrznych
    stanowiących własność Gminy ... oraz dróg wewnętrznych będących we władaniu Gminy
    .... Opłaty mają charakter jednorazowy i są ustalane na podstawie stawki dziennej oraz
    liczby dni zajęcia pasa drogowego, a w przypadku urządzeń infrastruktury technicznej na
    podstawie stawki rocznej obliczanej proporcjonalne do liczby dni umieszczenia urządzenia
    w pasie drogowym drogi wewnętrznej. Wniosek dotyczy ogólnodostępnych dróg
    wewnętrznych, za których zajęcie, w tym również w celu umieszczenia urządzeń
    infrastruktury technicznej oraz obiektów budowlanych i reklam, pobiera się opłaty. Zajęcie
    tych dróg nie jest związane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem ani ochroną
    dróg, a także nie służy potrzebom ruchu drogowego lub zarządzania drogami.

## Pytanie

Czy odpłatne udostępnianie przez Gminę ... pasa drogowego dróg wewnętrznych na
    podstawie umowy lub zawiadomienia (w sytuacji awarii urządzenia), stanowi czynność
    podlegającą opodatkowaniu VAT?
    Pytanie dotyczy jednego stanu faktycznego i jednego zdarzenia przyszłego.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Odpłatne udostępnianie pasa drogowego drogi wewnętrznej przez Gminę na podstawie
    umowy lub zawiadomienia nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    które samodzielnie wykonują działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez
    względu na cel lub rezultat tej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym również podmiotów zajmujących się pozyskiwaniem zasobów naturalnych oraz
    rolników, jak również działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
    gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
    towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatników organów
    władzy publicznej ani urzędów obsługujących te organy w zakresie zadań nałożonych na
    nie odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z kolei na
    podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Stosownie do art. 6 ust. 1 ww.
    ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu

    lokalnym, które nie zostały zastrzeżone na rzecz innych podmiotów. Z powyższych
    regulacji wynika, że organy władzy publicznej oraz obsługujące je urzędy są wyłączone z
    grona podatników podatku VAT – w zakresie czynności, które wykonują w ramach
    przyznanych im zadań publicznych.
    Wyłączenie to ma charakter podmiotowo-przedmiotowy i znajduje zastosowanie jedynie
    wtedy, gdy spełnione są łącznie dwa warunki:
      - podmiotem wykonującym czynność jest organ władzy publicznej lub urząd go
        obsługujący;
      - czynność jest wykonywana w ramach zadań nałożonych przepisami prawa, dla
        których organ ten został powołany i nie wynika z zawartej umowy cywilnoprawnej.
    Zatem organy władzy publicznej nie są podatnikami VAT w odniesieniu do czynności o
    charakterze publicznoprawnym – nawet jeśli w związku z ich wykonywaniem pobierają
    należności, opłaty lub składki. Natomiast w przypadku czynności mających charakter
    cywilnoprawny, organy te występują w roli podatników VAT, a odpłatne dostawy towarów
    lub świadczenie usług przez nie wykonywane podlegają opodatkowaniu. W świetle
    powyższego, z opodatkowania VAT wyłączone są czynności wykonywane przez podmioty
    prawa publicznego w ramach przysługującego im władztwa publicznego. Zdaniem
    Wnioskodawcy, odpłatne udostępnianie ogólnodostępnych dróg wewnętrznych, należy
    kwalifikować jako czynność należącą do sfery publicznoprawnej, wykonywaną w ramach
    realizacji zadań własnych. W tym zakresie Gmina działa jako organ władzy publicznej, a nie
    jako podatnik VAT. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.153.2023.2.MD, organ
    wskazał: „Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
    charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
    państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
    państwowych funduszy celowych: - dochody pobierane przez państwowe i samorządowe
    jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw. Mając na uwadze opis sprawy oraz
    powołane przepisy prawa uznać należy, że pobierając opłaty za zajęcie pasa drogowego
    będą Państwo wykonywać działania mieszczące się w zakresie Państwa zadań własnych.
    Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze
    publicznym nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie
    realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem
    normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.” Analogicznie stanowisko
    zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej z dnia 10 października 2023 r., sygn.
    0113-KDIPT1-2.4012.608.2023.1.KW, w której organ stwierdził: „Dokonując wykładni art.
    15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest wyłączenie wszelkich
    organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających prawu publicznemu z
    kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności wykonywanych przez te podmioty w
    charakterze władz publicznych. (...) Tym samym ww. opłata za zajęcie pasa drogowego

    pobierana przez Państwa nie podlega / nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku
    od towarów i usług.” Podobnie wypowiedział się Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej
    z dnia 8 kwietnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.87.2025.1.AKR, w której wskazał, że:
    „pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w celu
    prowadzenia robót w pasie drogowym, nie stanowią/nie będą stanowiły wynagrodzenia za
    czynności podlegające opodatkowaniu VAT. Również pobierane przez Gminę opłaty za
    zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w celu prowadzenia robót w pasie drogowym
    umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z
    potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz w celu
    umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami
    zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, nie stanowią/nie
    będą stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu VAT”. Tożsame
    stanowisko zajął Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 25 lipca 2024 r., sygn.
    0113-KDIPT1-3.4012.319.2024.1.MJ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy, stanowi, że:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,

      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług – w zakresie czynności nałożonych przepisami
    prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-
    przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
      - jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
      - odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano
        te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
        cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy
    obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wykonując czynności z obszaru
    publicznoprawnego, spełniają/będą spełniali Państwo obie wskazane w art. 15 ust. 6
    ustawy przesłanki, tj. czy są/będą Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie
    określonych opłat jest/będzie czynnością ze sfery cywilnoprawnej, czy publicznoprawnej.
    Zaznaczenia wymaga, że takie pojęcia jak „organ władzy publicznej”, czy „urzędy
    obsługujące te organy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług.
    Choć w wielu aktach normatywnych ustawodawca posługuje się pojęciem „władza
    publiczna”, czy „organy władzy publicznej”, to jednocześnie nigdzie nie definiuje tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy zauważenia wymaga, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT, w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten
    organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot
    gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że
    organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:

      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów,
      placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Art. 9 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, stanowi, że:
      1. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
      2. Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
      3. Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań
      o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    Zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 889):
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Stosownie do art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    W art. 4 ustawy o drogach publicznych, ustawodawca wskazał, że:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad
      i pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
      drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
      podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą całość
      techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub
      postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
      urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.
    Zgodnie z art. 39 ust. 1 i ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      1. Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby
      powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej
      trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
                                          13. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, z wyjątkiem ust. 3, lokalizowanie w
      pasie drogowym urządzeń obcych oraz reklam może nastąpić wyłącznie za

      zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji
      administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku wydania decyzji, o
      której mowa w ust. 7, lub w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7a lub
      w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c (...).
    Stosownie do art. 40 ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 11 i ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
      1. Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w
      drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku
      zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
      2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
      1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
      2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
      3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2
      oraz reklam;
      4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione
      w pkt 1-3.
      3. Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
      11. Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej,
      właściwy zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
      12. Za zajęcie pasa drogowego:
      1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22
                                          1  4ust. 2, 2a lub 2c, lub bez decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub 3,
      2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
      umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art.
            1  439 ust. 3 lub 3,
      3) o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie,
      o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3
      1  4 lub 3
      - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
      wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Stosownie do art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483):
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek
      Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne,
      których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora
      finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
    W myśl art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych: dochody pobierane przez państwowe i
      samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.

    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy odpłatne udostępnianie przez Państwa Gminę
    pasa drogowego dróg wewnętrznych na podstawie umowy lub zawiadomienia (w sytuacji
    awarii urządzenia), stanowi/będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wykonując czynności z obszaru
    publicznoprawnego, spełniają/będą Państwo spełniali obie wskazane w art. 15 ust. 6
    ustawy przesłanki, tj. czy są/będą Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie
    określonych opłat jest/będzie czynnością ze sfery cywilnoprawnej, czy publicznoprawnej.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że pobieranie
    opłat za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych jest/będzie działaniem mieszczącym
    się w zakresie Państwa zadań własnych, a więc daniną o charakterze publicznym, która nie
    stanowi/nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Zatem, w zakresie realizacji
    ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są/będą Państwo adresatem normy
    prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    W konsekwencji, odpłatne udostępnianie przez Państwa pasa drogowego dróg
    wewnętrznych na podstawie umowy lub zawiadomienia (w sytuacji awarii urządzenia) nie
    podlega/nie będzie podlegało przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      # stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał
        w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
      # zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazuję, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej