Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-431/13-2/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-08-13
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku w terminie 25 dniowym.
Słowa kluczowe: aport; faktura; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-zwrot podatku; termin-termin zwrotu; wkład-wkłady niepieniężne; zapłata-forma zapłaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowo-akcyjna reprezentowanej przez Radcę Prawnego , przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2013 r. (data wpływu 16 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku w terminie 25-dniowym – **jest prawidłowe.**

****

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku w terminie 25 dniowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka „A” i spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. (zwana dalej „Wnioskodawcą”) planuje podwyższenie kapitału zakładowego. Wszystkie nowoutworzone akcje w kapitale zakładowym Wnioskodawcy zostaną objęte przez spółkę „B” Sp. z o.o. (zwaną dalej „B”) i pokryte wkładem niepieniężnym (zwanym dalej „Aportem”) w postaci praw własności nieruchomości, których właścicielem jest „B” , oraz praw użytkowania wieczystego przysługujących „B”. Wartość nominalna nowoutworzonych akcji w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy równa będzie wartości rynkowej Aportu. Na moment wniesienia Aportu przez „B” Wnioskodawca będzie podatnikiem czynnym podatku od towarów i usług (zwanego dalej „podatkiem VAT”) i będzie wykonywał czynności opodatkowane, sam zaś Aport wykorzystywany będzie przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT (najem i dzierżawa nieruchomości). „B” wnosząc Aport udokumentuje tą czynność fakturą VAT, na której kwota brutto będzie równa wartości rynkowej Aportu (art. 29 ust. 9 ustawy o VAT), czyli równa wartości nominalnej nowoutworzonych akcji w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydanie nowoutworzonych akcji w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy w zamian za Aport, którego wniesienie do Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, stanowi zapłatę w całości należności wynikającej z faktury VAT wystawionej przez „B” w rozumieniu art. 87 ust. 6 ustawy o VAT i czy w związku z tym Wnioskodawca będzie miał prawo do wystąpienia o zwrot podatku VAT w terminie 25-dniowym na podstawie przepisu art. 87 ust. 6 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, akcje w kapitale zakładowym spółki komandytowo-akcyjnej mogą być obejmowane m.in. w zamian za wkłady niepieniężne przyjmujące różną postać. Akcje wydawane przez spółkę komandytowo-akcyjną jej akcjonariuszowi stanowią ekwiwalent (wynagrodzenie) za wkład wniesiony przez tego akcjonariusza. Wniesienie przez „B” Aportu na pokrycie podwyższenia kapitału zakładowego Wnioskodawcy prowadzić będzie do przeniesienia własności składników Aportu na Wnioskodawcę, a zatem stanowić będzie odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT). Przy czym odpłatnością za przeniesienie Aportu na Wnioskodawcę będą akcje w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy wydane „B”. Dla czynności wniesienia Aportu podstawą opodatkowania podatkiem VAT, zgodnie z art. 29 ust. 9 ustawy o VAT, będzie wartość rynkowa Aportu pomniejszona o kwotę podatku. Ponieważ w transakcji tej nie występuje kwota należna (cena) za Aport, formą zapłaty przez Wnioskodawcę za otrzymany Aport będzie wydanie akcji w podwyższonym kapitale zakładowym o łącznej wartości nominalnej równej wartości rynkowej Aportu. Tym samym w momencie wydania przez Wnioskodawcę akcji w podwyższonym kapitale zakładowym na rzecz „B” dojdzie do zapłaty całej należności w rozumieniu art. 87 ust. 6 ustawy o VAT. Wnioskodawca uzyska zatem prawo do złożenia wraz z deklaracją dla podatku od towarów i usług za okres, w którym objęte zostaną akcje w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy, wniosku o zwrot podatku naliczonego z tej transakcji w terminie 25 dni (art. 87 ust. 6 ustawy o VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2–21, art. 30–32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast stosownie do art. 29 ust. 9 ustawy, w przypadku wykonania czynności, o których mowa w art. 5, dla których nie została określona cena, podstawą opodatkowania jest wartość rynkowa towarów lub usług pomniejszona o kwotę podatku, z zastrzeżeniem ust. 10 i 12.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści tego przepisu wynika, iż:

*   prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie podatnikowi;
*   prawo to przysługuje jedynie w zakresie w jakim towary i usługi, z których nabyciem naliczono podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona powyżej zasada daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w zakresie w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ustawodawca wyłączył zatem możliwość dokonywania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu oraz zwolnionych od podatku.

Stosownie do przepisu art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy

Zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy, zwrot różnicy podatku z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Natomiast w myśl przepisów art. 87 ust. 6 ustawy, na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z:

1.  faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 z późn. zm.),
2.  dokumentów celnych, deklaracji importowej oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,
3.  importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, lub dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej została wykazana kwota podatku należnego od tych transakcji

– przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Z analizy powyższego przepisu wynika, iż na wniosek podatnika i przy spełnieniu określonych warunków podstawowy termin zwrotu może być skrócony: z 60 dniowego do 25 dniowego. Podatnik może otrzymać wcześniejszy zwrot, gdy spełni następujące warunki:

*   opłaci wszystkie faktury lub dokumenty celne dokumentujące zakupy rozliczone w deklaracji VAT-7,
*   zapłata za te faktury zostanie dokonana z uwzględnieniem przepisów art. 22 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Zgodnie z ww. art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.), dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku, gdy:

1.  stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2.  jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.

Przepis ten ustanawia konieczność zapłaty za pośrednictwem rachunku bankowego należności za transakcję o wartości przekraczającej 15.000 euro, a zatem nie dopuszcza w takim przypadku zapłaty bezpośrednio w formie gotówkowej

Przepis ten nie odnosi się natomiast do zapłaty w innej formie – niedokonywanej w pieniądzu.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje podwyższenie kapitału zakładowego. Wszystkie nowoutworzone akcje w kapitale zakładowym Wnioskodawcy zostaną objęte przez Spółkę z o.o. i pokryte wkładem niepieniężnym w postaci praw własności nieruchomości, których właścicielem jest Sp. z o.o., oraz praw użytkowania wieczystego przysługujących Spółce z o.o. Wartość nominalna nowoutworzonych akcji w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy równa będzie wartości rynkowej Aportu. Na moment wniesienia Aportu przez Spółkę z o.o. Wnioskodawca będzie podatnikiem czynnym podatku od towarów i usług i będzie wykonywał czynności opodatkowane, sam zaś Aport wykorzystywany będzie przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT (najem i dzierżawa nieruchomości). Spółka z o.o. wnosząc Aport udokumentuje tą czynność fakturą VAT, na której kwota brutto będzie równa wartości rynkowej Aportu (art. 29 ust. 9 ustawy o VAT), czyli równa wartości nominalnej nowoutworzonych akcji w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy.

W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia wymaga, czy przyznanie akcji w spółce osobowej (Spółce komandytowo-akcyjnej), w zamian za wkład niepieniężny może być uznane za sytuację, w której kwoty należności wynikające z faktur dokumentujących przedmiotową transakcję są całkowicie zapłacone jak wymaga tego ustawodawca w art. 87 ust. 6 ustawy o VAT.

Odnosząc się do powyższej kwestii wskazać należy, iż przepisy podatkowe nie zawierają jakichkolwiek ograniczeń, co do formy zapłaty należności.

Gdyby zamiarem ustawodawcy było wprowadzenie obowiązku regulowania wszystkich należności tylko i wyłącznie za pośrednictwem rachunku bankowego w formie przepływów pieniężnych, to zostałoby to zastrzeżone bezpośrednio w przepisie.

Element bezpośredniości („zostały w całości zapłacone bezpośrednio podatnikowi”), o którym mowa w art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy dotyczy relacji między wystawcą a odbiorcą faktury.

Zatem, w ocenie tut. Organu, skoro nie ma ograniczeń co do formy zapłaty należy przyjąć, że formą zapłaty może być także wydanie akcji.

Biorąc powyższe pod uwagę, wydanie akcji w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy w zamian za aport stanowi zapłatę w całości należności wynikającej z faktury VAT wystawionej przez wnoszącego aport. W konsekwencji Wnioskodawca będzie miał prawo do wystąpienia o zwrot podatku VAT w terminie 25-dniowym na podstawie przepisu art. 87 ust. 6 ustawy o VAT.

Tut. organ pragnie również zauważyć, iż granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego tj. nie przeprowadza dowodów oraz nie analizuje załączonych do wniosku dokumentów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W związku z powyższym tut. Organ w niniejszej interpretacji odniósł się wyłącznie do kwestii będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

****