Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-992/10/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-12-09
Teza: Czy prawidłowe będzie zastosowanie przez Spółkę stawki podatku 0% na fakturze dokumentującej sprzedaż produktu?
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; eksport; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2010 r. (data wpływu 27 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla czynności sprzedaży na rzecz polskiego nabywcy towarów, które są wywożone poza terytorium kraju - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 29 czerwca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla czynności sprzedaży na rzecz polskiego nabywcy towarów, które są wywożone poza terytorium kraju.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zajmuje się produkcją i sprzedażą maszyn przemysłowych. Zamierza dokonać sprzedaży swojego produktu, przy czym nabywcą będzie kontrahent krajowy, a docelowym odbiorcą kontrahent z Kirgistanu. Produkt fizycznie nie trafi do kontrahenta polskiego, lecz bezpośrednio do spółki poza terytorium Unii Europejskiej – odbiorcy w Kirgistanie. Przewozu towaru dokona firma transportowa wynajęta przez nabywcę krajowego, który pokryje koszty przewozu. Towar opuści siedzibę Spółki i trafi do miejsca przeznaczenia, tj. Kirgistanu. W dokumencie zgłoszenia celnego podmiotem dokonującym zgłoszenia i wywozu towaru poza obszar Wspólnoty będzie Spółka. Z dokumentu tego wynikała będzie tożsamość produktu będącego przedmiotem dostawy i wywozu, tzn. będzie on zgodny z fakturą, którą wystawi Spółka. Treść faktury będzie zawierała dane nabywcy, tj. kontrahenta polskiego oraz dane odbiorcy (kontrahenta z Kirgistanu). Spółka jako dostawca, przed złożeniem deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym dokona przedmiotowej dostawy, będzie posiadała kopię dokumentu potwierdzającego wywóz produktu poza terytorium Wspólnoty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe będzie zastosowanie przez Spółkę stawki podatku 0% na fakturze dokumentującej sprzedaż produktu?

Zdaniem Spółki, stawka podatku w wysokości 0%, jaką zastosuje na fakturze sprzedaży, będzie prawidłowa, gdyż spełnione zostaną wymogi ustawy do zastosowania stawki eksportowej 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa na terytorium kraju.

Opodatkowaniu tym podatkiem podlega również eksport towarów (ust. 1 pkt 2 ww. artykułu).

Eksportem towarów - w świetle art. 2 pkt 8 cytowanej ustawy - jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych, wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7, jeżeli wywóz jest dokonywany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu.

Ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, w zależności od tego czy będący przedmiotem eksportu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, albo czy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz. Przypadek, w którym dostawca lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty, stanowi tzw. eksport bezpośredni. Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty jest dokonywany przez nabywcę towaru mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz. Należy podkreślić, iż eksport towarów jest w istocie dla potrzeb podatku od towarów i usług kwalifikowaną formą dostawy towarów, wywóz następuje w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy. Aby uznać daną czynność za eksport towarów, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

*   ma miejsce czynność określona w przepisach art. 7 ustawy;
*   następnie, w konsekwencji tej czynności, dochodzi do wywozu towaru z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport pośredni);
*   wywóz towaru musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych przesłanek powoduje, iż nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.

Miejscem dostawy towarów jest, w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy (art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy).

Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, ze wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.

W myśl ust. 3 tegoż artykułu, w przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Analiza powyższych przepisów wskazuje, że gdy przedmiot dostawy jest wysyłany lub transportowany przez drugiego w kolejności kontrahenta lub na jego rzecz, wysyłkę lub transport należy przyporządkować dostawie dokonanej przez pierwszego uczestnika transakcji na rzecz drugiego jej uczestnika, chyba że drugi w kolejności kontarhent udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy, zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy, przyporządkować jego dostawie dokonanej na rzecz trzeciego w kolejności podmiotu biorącego udział w transakcji.

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z ust. 4 ww. artykułu, w eksporcie towarów stawka podatku wynosi 0%.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka zamierza dokonać sprzedaży swojego produktu, przy czym nabywcą będzie kontrahent krajowy, a docelowym odbiorcą kontrahent z Kirgistanu. Produkt fizycznie nie trafi do kontrahenta polskiego lecz bezpośrednio do spółki poza terytorium Unii Europejskiej – odbiorcy w Kirgistanie. Przewozu towaru dokona firma transportowa wynajęta przez nabywcę krajowego, który pokryje koszty przewozu. Towar opuści siedzibę Spółki i trafi do miejsca przeznaczenia, tj. Kirgistanu. W dokumencie zgłoszenia celnego podmiotem dokonującym zgłoszenia i wywozu towaru poza obszar Wspólnoty będzie Spółka. Z dokumentu tego wynikała będzie tożsamość produktu będącego przedmiotem dostawy i wywozu, tzn. będzie on zgodny z fakturą, która wystawi Spółka. Treść faktury będzie zawierała dane nabywcy, tj. kontrahenta polskiego oraz dane odbiorcy (kontrahenta z Kirgistanu). Spółka jako dostawca przed złożeniem deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym dokona przedmiotowej dostawy, będzie posiadała kopie dokumentu potwierdzającego wywóz produktu poza terytorium Wspólnoty.

Biorąc pod uwagę powyższe fakty oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że przedmiotowa transakcja nie będzie spełniała definicji eksportu towarów, o której mowa w cyt. powyżej art. 2 pkt 8 ustawy, bowiem wywóz towarów nie zostanie dokonany przez dostawcę (Wnioskodawca) ani przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju (nabywcą jest podmiot polski). W związku z powyższym stawką podatku właściwą dla opisanej transakcji będzie stawka obowiązująca dla dostawy krajowej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.