Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.909.2025.1.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-15
Teza: Możliwość zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 29; odszkodowanie za wywłaszczenie nieruchomości.
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi
nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości
odszkodowania
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 29

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    15 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 19 listopada 2025 r. Treść wniosku wspólnego jest
    następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:

        AA
        ul. (...)
        (...)
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        BB
        ul. (...)
        (...)
    3) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      CC
        ul. (...)
        (...)
    4) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        DD
        ul. (...)
        (...)
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 14 stycznia 2011 r. cztery osoby fizyczne: DD, CC, AA oraz BB (dalej:
    „Wnioskodawcy”), pozostające w dwóch związkach małżeńskich objętych wspólnością
    majątkową, nabyły na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego prawo
    własności niezabudowanej nieruchomości gruntowej, oznaczonej jako działka nr 1 o
    powierzchni 5,0700 ha, płożonej w (...), gmina (...). Nabycie nastąpiło do majątku objętego
    wspólnością łączną wspólników spółki cywilnej pod firmą „(...)”, której Wnioskodawcy byli
    wówczas jedynymi wspólnikami. Nieruchomość została nabyta od osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, a transakcja nie podlegała opodatkowaniu
    VAT. Kupujący uiścili podatek od czynności cywilnoprawnych. Celem nabycia była lokata
    kapitału prywatnego, a zakup nie by związany z działalnością deweloperską czy
    zorganizowanym obrotem nieruchomościami.
    Po zakupie nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki (...)
    Mimo tego, w całym okresie posiadania, nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do
    prowadzenia działalności gospodarczej:
        nie była amortyzowana,
        nie generowała żadnych przychodów,
        nie ponoszono na nią wydatków, od których odliczano by podatek VAT,
        nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów,
        nie prowadzono na niej żadnych inwestycji, ulepszeń czy prac porządkowych.
    W dniu 31 grudnia 2012 r. na mocy aneksu do umowy spółki, ze spółki (...) wystąpiły CC i
    BB. Od tego momentu wspólnikami spółki pozostali wyłącznie DD i AA.
    W dniu 1 grudnia 2019 r., z inicjatywy wszystkich czterech Wnioskodawców, podjęto
    uchwałę o wycofaniu nieruchomości z ewidencji środków trwałych spółki (...) i przekazaniu
    jej do majątków prywatnych Wnioskodawców. Uzasadniono to faktem, że nieruchomość
    od początku miała charakter prywatnej lokaty kapitału i nigdy nie służyła celom
    gospodarczym, a jej formalny wpis do ewidencji nie odzwierciedla rzeczywistego stanu

    rzeczy. Od tego momentu nieruchomość stanowiła wyłącznie przedmiot współwłasności w
    częściach ułamkowych czterech osób fizycznych. W ewidencji środków trwałych na dzień
    31 grudnia 2019 r. działka nie jest wykazana.
    Decyzją Wojewody (...) nr (...) z dnia 28 kwietnia 2023 r. o zezwoleniu na realizację
    inwestycji drogowej (ZRID), wydanej na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i
    Autostrad, część nieruchomości została przeznaczona pod budowę drogi ekspresowej (...).
    Na mocy tej decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, dotychczasowa
    działka nr 1 ulega podziałowi, a działki o numerach 1/1, 1/2, 1/3 i 1/4 z mocy prawa
    przeszły na własność Skarbu Państwa. Mimo tych formalnych wymogów, od samego
    początku intencją Wnioskodawców była wyłącznie prywatna lokata kapitału.
    Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do celów gospodarczych, co potwierdza
    dalsza część opisu stanu faktycznego. Koszty kredytu również były ponoszone prywatnie
    przez Wnioskodawców. Od momentu nabycia (2011 r.) aż do dnia wywłaszczenia (2023 r.),
    Wnioskodawcy nie poczynili żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości czy
    atrakcyjności rynkowej działki. W szczególności nie dokonywano podziałów geodezyjnych,
    nie budowano dróg dojazdowych, nie uzbrajano terenu w media, nie wnioskowano o
    zmianę lub uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ani nie
    podejmowano żadnych innych działań o charakterze inwestycyjnym czy deweloperskim.
    Przed datą wydania decyzji wywłaszczeniowej (ZRID) Wnioskodawcy nie podejmowali
    żadnych działań marketingowych ani nie zamieszczali ogłoszeń w celu zbycia
    nieruchomości. Jedyne ogłoszenie dotyczące sprzedaży nieruchomości zostało
    zamieszczone na portalu internetowym na początku 2024 roku, a więc już po wydaniu
    decyzji ZRID nr (...) i wszczęciu procedury odszkodowawczej. Celem tego ogłoszenia nie
    była faktyczna sprzedaż nieruchomości (która była już prawnie niemożliwa ze względu na
    decyzję wywłaszczeniową), lecz wyłącznie próba oszacowania jej realnej wartości
    rynkowej. Było to działanie podjęte w ramach należytej staranności, aby zweryfikować, czy
    wysokość odszkodowania, która miała zostać ustalona w przyszłości, będzie odpowiadała
    cenom rynkowym. Ogłoszenie miało charakter prywatny i było jedyną formą podjętych w
    tym celu działań. Żaden z Zainteresowanych Pan AA, Pani BB, Pan DD, Pani CC nigdy
    wcześniej nie dokonywał sprzedaży jakichkolwiek innych nieruchomości.
    Decyzja Wojewody (...) nr (...) z dnia 28 kwietnia 2023 r. o zezwoleniu na realizację
    inwestycji drogowej (ZRID) została opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności.
    Decyzja ta stała się ostateczna po upływie 14 dni od dnia jej doręczenia stronom, w
    którym to terminie żadna ze stron nie wniosła odwołania. Decyzja Wojewody (...) nr (...) z
    dnia 25 marca 2025 r., ustalająca wysokość odszkodowania, stała się ostateczna po
    upływie 14 dni od dnia jej doręczenia stronom, ponieważ w tym terminie nie wniesiono
    odwołania.
    Postępowanie wywłaszczeniowe zostało wszczęte z mocy prawa na podstawie decyzji
    Wojewody (...) nr (...) z dnia 28 kwietnia 2023 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji
    drogowej (ZRID). Decyzja o wywłaszczeniu nieruchomości, tj. ww. decyzja ZRID,
    uprawomocniła się po upływie terminu na wniesienie odwołania. W decyzji ustalającej
    wysokość odszkodowania Nr (...) jako podstawę prawną wskazano: art. 12 ust. 4a, 4f, 4g i
    ust. 5 oraz art. 18 i art. 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach
    przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz.
    311), art. 132 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j.
    Dz.U. z 2024 r., poz. 1145) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks
    postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572). Cena nabycia
    nieruchomości w 2011 r. wyniosła 306.388 zł. W tej cenie nabyto działki o łącznej
    powierzchni: 5,0700 ha. Wywłaszczeniu podlegała część zakupionej nieruchomości o
    łącznej powierzchni 0,5714 ha. Łączna kwota odszkodowania wynosi: 401.276,40 zł. W
    związku z tym cena nabycia udziału w nieruchomości była o co najmniej 50% niższa od
    wysokości przyznanego na Państwa rzecz odszkodowania.

    Należy jednak wskazać, że zgodnie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT wolne od podatku
    dochodowego są przychody „uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do
    przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku
    z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce
    nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której
    mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem
    postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą
    o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia
    nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa
    pierwokupu”.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie nie dotyczy nieruchomości, które zostały nabyte w
    okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego za cenę niższą niż 50%
    odszkodowania. W niniejszej sprawie nieruchomość została nabyta w 2011 r. czyli 11 lat
    przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego, co oznacza że w tej sytuacji nie ma
    znaczenia czy cena nabycia była niższa więcej niż o 50% od wartości odszkodowania.
    Pytania
    1. Czy przychód uzyskany z tytułu odszkodowania za wywłaszczenie opisanej w stanie
      faktycznym nieruchomości, w części przysługującej każdemu z Wnioskodawców,
      będzie w całości korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od
      osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”)?
    2. Czy czynność przymusowego przeniesienia własności nieruchomości na rzecz Skarbu
      Państwa w trybie wywłaszczenia za odszkodowaniem stanowi dostawę towarów, o
      której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług (dalej: „ustawa o VAT”), a w konsekwencji, czy otrzymane odszkodowanie
      podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku Nr
    1 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W pozostałym zakresie zostanie
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1 (Podatek dochodowy od osób fizycznych - PIT)
    Państwa zdaniem, całość otrzymanego odszkodowania, w częściach przypadających na
    każdego z Państwa, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku dochodowego na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT.
    Zgodnie z tym przepisem, wolne od podatku dochodowego są przychody „uzyskane z
    tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce
    nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej
    wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez
    nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami;
    nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu
    pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
    wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej
    50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele
    uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu”.
    W analizowanym stanie faktycznym spełnione są wszystkie przesłanki do zastosowania
    ww. zwolnienia:
    1. Źródło przychodu: Przychód ma formę odszkodowania.
    2. Podstawa prawna: Odszkodowanie zostało przyznane na mocy decyzji wydanej na
      podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i

      realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tzw. specustawy drogowej), która jest
      ustawą odrębną w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT.
    3. Cel wywłaszczenia: Wywłaszczenie nastąpiło w celu realizacji inwestycji celu
      publicznego, jakim jest budowa drogi ekspresowej S7, co stanowi cel publiczny w
      rozumieniu art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
    4. Wnioskodawcy nabyli nieruchomość w 2011 r. - czyli w okresie dużo dłuższym niż
      wskazany w przepisie okres 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego.
    Fakt, że nieruchomość była formalnie ujęta w ewidencji środków trwałych spółki cywilnej
    w latach 2011-2019, nie ma, zdaniem Wnioskodawców, decydującego znaczenia. Kluczowe
    jest to, że nieruchomość nigdy nie służyła do prowadzenia działalności gospodarczej. Była
    to wyłącznie lokata kapitału prywatnego. Jej wycofanie z ewidencji w 2019 r., na długo
    przed wydaniem decyzji ZRID, było jedynie formalnym potwierdzeniem jej prywatnego
    charakteru. Przychód z odszkodowania nie jest zatem przychodem z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, lecz przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT), który jednak podlega specyficznym regulacjom
    dotyczącym wywłaszczenia.
    W związku z tym, że od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie (2011 r.),
    upłynęło ponad 5 lat, przychód ten i tak nie podlegałby opodatkowaniu, ale w tym
    przypadku nadrzędne zastosowanie ma zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT,
    które jest zwolnieniem celowym i bezwarunkowym, o ile spełnione są jego przesłanki.
    W związku z powyższym wskazane odszkodowanie będzie zwolnione z podatku
    dochodowego od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.

    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie między innymi w pkt 9 wymieniono „inne źródła”.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Odszkodowanie stanowi co do zasady przychód w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie
    odszkodowania podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu
    zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze
    zwolnienia od podatku dochodowego. Jednakże korzystanie z każdej preferencji
    podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy
    spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną
    danej preferencji.
    W świetle art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania
      wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu
      odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z
      tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa
      pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy
      to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym,
      nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
      wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co
      najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia
      nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją
      prawa pierwokupu.
    Treść zacytowanego przepisu wskazuje, że podstawowym warunkiem uprawniającym do
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest uzyskanie przychodu między innymi z
    tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce
    nieruchomościami.

    W przypadku nabywania nieruchomości pod drogi, na zasadach określonych w ustawie z
    10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311 ze zm.) – zwanej również
    „specustawą” drogową, prawodawca zdecydował się na całkowite oddzielenie od siebie
    postępowań o wywłaszczenie i o odszkodowanie. Z chwilą wejścia w życie ww. ustawy, do
    katalogu zawartego w art. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.) dodany został zapis, że ustawa o gospodarce
    nieruchomościami nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki
    nieruchomościami, w tym omawianej ustawy z 10 kwietnia 2003 r.
    Przywołany art. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami zawiera ogólne wyłączenie
    stosowania jej przepisów, ale tylko w takim zakresie, w jakim nie narusza to zasad
    określonych w wymienionych ustawach. Ustawodawca przyznał zatem pierwszeństwo w
    stosowaniu regulacjom zawartym w ustawach wymienionych w tym przepisie, przed
    zasadami wynikającymi z ustawy o gospodarce nieruchomościami. Powyższy przepis ma
    charakter normy kolizyjnej, co oznacza, że przepisy ustawy o gospodarce
    nieruchomościami mają charakter uzupełniający w stosunku do innych ustaw, w zakresie
    spraw nieuregulowanych w tych ustawach. Tym samym, nabywanie nieruchomości pod
    drogi, na zasadach określonych w „specustawie” drogowej, ma charakter szczególny
    wobec wywłaszczenia regulowanego przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami;
    przepisy ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie
    dróg publicznych stanowią lex specialis w stosunku do przepisów ustawy o gospodarce
    nieruchomościami.
    O takiej relacji wymienionych wyżej aktów prawnych świadczy również kompleksowość
    regulacji zawartej w „specustawie” drogowej oraz odesłanie zawarte w art. 23 tej ustawy,
    zgodnie z którym:
      W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o
      gospodarce nieruchomościami.
    W odniesieniu do dróg krajowych i powiatowych, stosownie do treści art. 11a ust. 1
    ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg
    publicznych:
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg
      powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Według art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Po myśli natomiast art. 12 ust. 4 ww. ustawy:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
      dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4a ww. ustawy:

      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Jak stanowi ust. 4f ww. przepisu ustawy:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 5 ww. ustawy:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Natomiast treść art. 18 ust. 1 ustawy mówi, że:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej
      przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie
      wysokości odszkodowania.
    W świetle ust. 1a zacytowanego powyżej artykułu:
      Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 12 ust. 4, lub na prawie
      użytkowania wieczystego tych nieruchomości są ustanowione ograniczone prawa
      rzeczowe, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu
      właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości
      tych praw.
    Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Celami publicznymi w rozumieniu ustawy jest wydzielanie gruntów pod drogi
      publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie
      robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także
      łączności publicznej i sygnalizacji.
    Na podstawie art. 98 ust. 1 ww. ustawy:
      Działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie,
      krajowe – z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela,
      przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa
      lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do
      nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego,
      z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi
      publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio
      przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych.
    W myśl art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości
      uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym
      organem. Przepis art. 131 stosuje się odpowiednio. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie
      dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala
      się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu
      nieruchomości.
    Jak wynika z art. 132 ust. 1a ww. ustawy:

      W sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata
      odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja
      o odszkodowaniu stała się ostateczna.
    We wniosku wskazali Państwo, że postępowanie wywłaszczeniowe zostało wszczęte z
    mocy prawa na podstawie decyzji Wojewody (...) nr (...) z dnia 28 kwietnia 2023 r. o
    zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (ZRID). W decyzji ustalającej wysokość
    odszkodowania jako podstawę prawną wskazano: art. 12 ust. 4a, 4f, 4g i ust. 5 oraz art. 18
    i art. 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 311), art. 132
    ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz.U. z 2024
    r., poz. 1145) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania
    administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572). Cena nabycia nieruchomości w 2011 r.
    wyniosła 306.388 zł. W tej cenie nabyto działki o łącznej powierzchni: 5,0700 ha.
    Wywłaszczeniu podlegała część zakupionej nieruchomości o łącznej powierzchni 0,5714
    ha. Łączna kwota odszkodowania wynosi: 401.276,40 zł. W związku z tym cena nabycia
    udziału w nieruchomości była o co najmniej 50% niższa od wysokości przyznanego na
    Państwa rzecz odszkodowania.
    Decyzja Wojewody (...) nr (...) z dnia 28 kwietnia 2023 r. o zezwoleniu na realizację
    inwestycji drogowej (ZRID) została opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności.
    Decyzja ta stała się ostateczna po upływie 14 dni od dnia jej doręczenia stronom, w
    którym to terminie żadna ze stron nie wniosła odwołania. Decyzja Wojewody (...) nr (...) z
    dnia 25 marca 2025 r., ustalająca wysokość odszkodowania, stała się ostateczna po
    upływie 14 dni od dnia jej doręczenia stronom, ponieważ w tym terminie nie wniesiono
    odwołania.
    Opisane we wniosku odszkodowanie zostało przyznane stosownie do przepisów o
    gospodarce nieruchomościami, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy mieć jednak na względzie, że zwolnienie przewidziane w przepisie art. 21 ust. 1 pkt
    29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przysługuje, jeżeli łącznie
    spełnione zostają następujące warunki
        nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania
        wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem,
        cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub
        ceny zbycia.
    Zwolnienie nie przysługuje, gdy powyższe warunki dotyczące okresu nabycia oraz ceny
    nabycia będą spełnione łącznie. W przypadku, gdy spełniony będzie tylko jeden z nich
    (albo nie będzie spełniony żaden z nich), wówczas zwolnienie będzie podatnikowi
    przysługiwać.
    Z treści wniosku wynika, że nabycie przez Państwa wywłaszczonej nieruchomości
    nastąpiło 14 stycznia 2011 r. Tak więc nie został spełniony żaden z warunków
    wyłączających zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – własność wywłaszczonej nieruchomości nabyli
    Państwo niewątpliwie przed okresem 2 lat przed wszczęciem postępowania
    wywłaszczeniowego oraz cena nabycia nieruchomości była o co najmniej 50% niższa od
    wysokości odszkodowania.
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że
    odszkodowanie, które otrzymali Państwo za przejęcie nieruchomości na cele realizacji
    inwestycji drogowej, korzysta w całości ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie ciąży na Państwu

    obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu otrzymanego odszkodowania, ani
    wykazania tego przychodu w zeznaniu rocznym.
    Państwa stanowisko w zakresie zastosowania ww. zwolnienia jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    W interpretacji dokonałem oceny Państwa stanowiska jedynie w kontekście zadanego
    pytania, tj. możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.