Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.360.2020.2.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-30
Teza: Skutki wniesienia aportu do spółki komandytowej
Słowa kluczowe: aport; przychód; spółki-spółka komandytowa; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2020 r. (data wpływu 20 marca 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 czerwca 2020 r. (data wpływu 23 czerwca 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków wniesienia aportu do spółki komandytowej **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków wniesienia aportu do spółki komandytowej.

Z uwagi na braki formalne wniosku, Organ podatkowy pismem z dnia 12 czerwca 2020 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.360.2020.1.GG (doręczonym dnia 15 czerwca 2020 r.), wezwał Wnioskodawcę na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 23 czerwca 2020 r. wpłynęło do Organu uzupełnienie wniosku (data nadania 16 czerwca 2020 r.) oraz uiszczono brakującą opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (po uzupełnieniu):

Wnioskodawca jest wspólnikiem (komandytariuszem) w spółce komandytowej (dalej: „SPK 1”), która to SPK1 jest właścicielem nieruchomości. Wszyscy wspólnicy SPK1 podjęli decyzję, że SPK1 przeniesienie prawo własności do nieruchomości do innej spółki komandytowej (dalej: „SPK2”), która to SPK2 będzie na tejże nieruchomości realizować inwestycję budowlaną. Przeniesienie prawa własności do nieruchomości nastąpi poprzez wniesienie przez SPK1 wkładu niepieniężnego (aportu) do SPK2.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca stwierdził, że ma nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm., dalej: Ustawy o PIT). Spółka wnosząca aport: …. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w ..…. (KRS:… , NIP:….).

Spółka będąca odbiorcą aportu: …. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w ..…. (KRS:…. , NIP:…. ).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w wyniku wniesienia aportem prawa własności do nieruchomości przez SPK1 do SPK2, po stronie Wnioskodawcy, który jest wspólnikiem SPK1 powstanie zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku wniesienia aportem prawa własności do nieruchomości przez SPK1 do SPK2, po Jego stronie, który jest wspólnikiem SPK1 nie powstanie zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych.

SPK1 nie jest podatnikiem podatku dochodowego, podatnikami są wspólnicy tej spółki. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 50b) Ustawy o PIT, stanowi, że wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki.

Z przepisu tego wynika, że wniesienie przez SPK1 wkładu niepieniężnego do SPK2 spowoduje po stronie wspólników SPK1 powstanie przychodu, jednakże będzie to przychód wolny od podatku dochodowego. Tym samym po Jego stronie jako komandytariusza SPK1 nie powstanie zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w szczególności w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 kwietnia 2019 r., znak: 0112-KDIL3-3.4011.120.2019.1.AM, w której uznano, że w przypadku wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa przez spółkę partnerską do innej spółki osobowej nie powstaje zobowiązanie podatkowe po stronie wspólników spółki wnoszącej wkład.

W świetle powyższego, zaprezentowane przez Niego stanowisko jest prawidłowe. Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie tego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 15 września 2000 roku – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 505, z późn. zm.) przez umowę spółki handlowej wspólnicy albo akcjonariusze zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu przez wniesienie wkładów oraz, jeżeli umowa albo statut spółki tak stanowi, przez współdziałanie w inny określony sposób.

Zgodnie z art. 4 § 1 ww. ustawy, spółką osobową jest spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Stosownie do art. 8 Kodeksu spółek handlowych, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Nie ma jednak, w świetle uregulowań ww. Kodeksu, osobowości prawnej.

Pojęcie wkładu do spółki osobowej uregulowane zostało w art. 48 § 2 ustawy Kodeks spółek handlowych. Wynika z niego, że wkład wspólnika może polegać na przeniesieniu lub obciążeniu własności rzeczy lub innych praw, a także na dokonaniu innych świadczeń na rzecz spółki. Udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście wniesionego wkładu (art. 50 § 1 Kodeksu spółek handlowych).

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 50b ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki.

Przy czym, jak stanowi art. 5a ust. 1 pkt 26 omawianej ustawy, ilekroć jest w niej mowa o spółce niebędącej osobą prawną, oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28.

Zgodnie z brzmieniem ust. 1 pkt 28 ww. artykułu, przez spółkę należy rozumieć:

1.  spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
2.  spółkę kapitałową w organizacji,
3.  spółkę komandytowo-akcyjną mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

A zatem, spółką niebędącą osobą prawną – do której odnosi się zwolnienie przedmiotowe z cytowanego art. 21 ust. 1 pkt 50b – jest również spółka komandytowa.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem (komandytariuszem) w spółce komandytowej (dalej: „SPK 1”), która to SPK1 jest właścicielem nieruchomości. Wszyscy wspólnicy SPK1 podjęli decyzję, że SPK1 przeniesienie prawo własności do nieruchomości do innej spółki komandytowej (dalej: „SPK2”), która to SPK2 będzie na tejże nieruchomości realizować inwestycję budowlaną. Przeniesienie prawa własności do nieruchomości nastąpi poprzez wniesienie przez SPK1 wkładu niepieniężnego (aportu) do SPK2.

Analizując treść przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treść przywołanych uregulowań prawnych zaznaczyć należy, że wniesienie do spółki osobowej wkładu niepieniężnego skutkuje przeniesieniem własności rzeczy lub prawa będącego przedmiotem wkładu na spółkę. Nie powoduje jednak przyrostu majątkowego po stronie wnoszącej go osoby. Aby można było bowiem mówić o odpłatnym zbyciu składników majątku, zbywca powinien w zamian otrzymać ekwiwalent swojego świadczenia – w postaci zapłaty ceny nabycia. W zamian za wniesiony wkład wspólnik spółki osobowej objęty zostaje natomiast jedynie ogółem praw i obowiązków związanych ze swoim uczestnictwem w tej spółce. Otrzymuje prawo do udziału w zyskach i stratach spółki oraz do wpływania na jej działalność. Prawa te, mimo że istotnie posiadają wartość materialną, nie stanowią jednak ceny nabycia.

Wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki niebędącej osobą prawną (w tym komandytowej) jest zatem operacją neutralną podatkowo, co znajduje dodatkowe potwierdzenie w treści przywołanego wcześniej art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, zgodnie więc z wolą ustawodawcy wyrażoną w art. 21 ust. 1 pkt 50b ww. ustawy, wniesienie do spółki komandytowej aportu w postaci przedmiotowej nieruchomości nie będzie skutkowało dla Wnioskodawcy obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego, z powyższego tytułu.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) – niniejsza interpretacja dotyczy Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych wspólników spółki komandytowej.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w…, …. , za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.