Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-582/12/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-08-21
Teza: Czy wartością początkową wniesionych do Spółki w drodze aportu 1 składników majątku, które następnie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki oraz będą amortyzowane dla celów podatkowych, będzie ich wartość ustalona przez Spółkę na dzień otrzymania aportu 1, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej?
Słowa kluczowe: agio; amortyzacja; aport; nieruchomości; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z dnia 3 lipca 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2012 r. (wpływ do tut. BKIP 22 maja 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy wartością początkową wniesionych do Spółki w drodze aportu składników majątku, które następnie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki oraz będą amortyzowane dla celów podatkowych, będzie ich wartość ustalona przez Spółkę na dzień otrzymania aportu, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy wartością początkową wniesionych do Spółki w drodze aportu składników majątku, które następnie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki oraz będą amortyzowane dla celów podatkowych, będzie ich wartość ustalona przez Spółkę na dzień otrzymania aportu, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka zamierza podwyższyć w przyszłości wartość kapitału zakładowego poprzez emisję nowych udziałów, które zostaną pokryte wkładami niepieniężnymi w postaci nieruchomości i/lub maszyn (zwanymi dalej „aportem 1”). Żaden z planowanych przedmiotów aportu nie będzie stanowić przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części.

W zamian za wniesiony do Spółki aport 1 w postaci nieruchomości i/lub maszyn udziałowiec otrzyma udziały, których wartość nominalna będzie niższa od wartości rynkowej przedmiotów aportu 1 ustalonej przez Spółkę w dacie dokonania aportu. Różnica pomiędzy wartością nominalną, a wartością rynkową przedmiotu aportu 1 będzie stanowić tzw. premię emisyjną (agio), która zostanie przelana na kapitał zapasowy. Suma wartości nominalnej udziałów oraz kwot przelanych na kapitał zapasowy będzie równa wartości rynkowej przedmiotów aportu 1. W konsekwencji, kapitały własne Spółki wzrosną o wartość rynkową przedmiotów aportu 1.

Spółka przewiduje, że maszyny i/lub nieruchomości stanowiące przedmiot aportu 1 mogą być w przyszłości wykorzystywane w prowadzeniu działalności gospodarczej Spółki o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok i w konsekwencji zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki oraz będą amortyzowane dla celów podatkowych, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o PDOP.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wartością początkową wniesionych do Spółki w drodze aportu 1 składników majątku, które następnie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki oraz będą amortyzowane dla celów podatkowych, będzie ich wartość ustalona przez Spółkę na dzień otrzymania aportu 1, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Zdaniem Spółki, wartością początkową wniesionych do Spółki w drodze aportu 1 składników majątku, które następnie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki oraz będą amortyzowane dla celów podatkowych, będzie ich wartość ustalona przez Spółkę na dzień otrzymania aportu 1, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej.

W ocenie Spółki wartość początkowa wniesionych do Spółki środków trwałych powinna zostać ustalona na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP. Zgodnie z tym przepisem za wartość początkową środków trwałych uważa się - w razie nabycia ich w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki kapitałowej - ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków trwałych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

Przepis powyższy normuje sytuację nabycia w drodze wkładu niepieniężnego majątku niestanowiącego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Z treści tego przepisu wynika, że ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu wartość początkowa poszczególnych składników majątku nie może być wyższa od ich wartości rynkowej.

Spółka otrzyma środki trwałe w wyniku aportu 1, w zamian za który wyemituje udziały, których wartość nominalna będzie niższa od wartości rynkowej środków trwałych ustalonej przez podatnika w dacie otrzymania aportu. Różnica pomiędzy wartością nominalną, a wartością rynkową przedmiotów aportu 1 będzie stanowić tzw. premię emisyjną (agio), która zostanie przelana na kapitał zapasowy. Wyemitowanie udziałów z premią pozostaje bez wpływu na zasady dotyczące ustalania wartości początkowej środka trwałego. Jedynymi kryteriami służącymi określeniu wartości początkowej dla celów podatkowych jest ustalona przez podatnika (Spółkę) wartość otrzymanego aportu, która jednakże nie może być wyższa od wartości rynkowej przedmiotu aportu.

Zatem, zdaniem Spółki, wartością początkową wniesionych do Spółki w drodze aportu 1 składników majątku, które następnie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki oraz będą amortyzowane dla celów podatkowych, będzie ich wartość ustalona przez Spółkę na dzień otrzymania aportu 1, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka zamierza podwyższyć wartość kapitału zakładowego poprzez emisję nowych udziałów, które zostaną pokryte wkładami niepieniężnymi w postaci nieruchomości i/lub maszyn. Żaden z planowanych przedmiotów aportu nie będzie stanowić przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. W zamian za wniesiony do Spółki aport udziałowiec otrzyma udziały, których wartość nominalna będzie niższa od wartości rynkowej przedmiotów aportu. Różnica pomiędzy wartością nominalną, a wartością rynkową przedmiotu aportu będzie stanowić agio, które zostanie przelane na kapitał zapasowy. Suma wartości nominalnej udziałów oraz kwot przelanych na kapitał zapasowy będzie równa wartości rynkowej przedmiotów aportu. Spółka przewiduje, że maszyny i/lub nieruchomości stanowiące przedmiot aportu mogą być w przyszłości wykorzystywane w prowadzeniu działalności gospodarczej Spółki o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok i w konsekwencji zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki oraz będą amortyzowane dla celów podatkowych.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

–o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Art. 16b ust. 1 updop stanowi, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
7.  wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how),

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Natomiast w art. 16c updop wymieniono enumeratywnie składniki majątku (środki trwałe i wartości niematerialne i prawne), które amortyzacji nie podlegają, tj.:

1.  grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
2.  budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,
3.  dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
4.  wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust. 2 pkt 2,
5.  składniki majątku, które nie są używane na skutek zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestano tej działalności.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż aby wymienione w art. 16a i 16b składniki majątku (środki trwałe i wartości niematerialne i prawne) podlegały amortyzacji podatkowej, powinny spełniać następujące warunki:

*   stanowić muszą własność lub współwłasność podatnika (środki trwałe),
*   powinny być nabyte i nadawać się do gospodarczego wykorzystania (wartości niematerialne i prawne),
*   przewidywany okres ich używania powinien być dłuższy niż rok,
*   powinny być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ponadto środki trwałe w dniu przyjęcia do używania powinny być kompletne i zdatne do użytku, a więc wyposażone we wszystkie elementy konstrukcyjne umożliwiające ich funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem oraz być sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie.

Jak już wcześniej wskazano, jednym z warunków dokonywania odpisów amortyzacyjnych od nabywanych przez podatnika składników majątku jest wykorzystanie tych aktywów na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zgodnie z art. 3 pkt 9 Ordynacji podatkowej, przez działalność gospodarczą rozumie każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność - do przedsiębiorców.

W myśl art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki kapitałowej, a także udziału w spółdzielni uważa się ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

Przepis powyższy normuje sytuację nabycia w drodze wkładu niepieniężnego (aportu) majątku niestanowiącego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Z treści tego przepisu wynika, że ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu, wartość poszczególnych składników majątku nie może być wyższa od ich wartości rynkowej.

Ponadto należy wskazać, iż stosownie do art. 16g ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 1 pkt 3 - 5 oraz ust. 2, 10 i 11 stosuje się odpowiednio art. 14. Powyższe oznacza, że ustalając wartość początkową poszczególnych środków trwałych należy mieć na uwadze ich wartość rynkową.

Jak wynika z art. 14 ust. 2 ww. ustawy, wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż wartością początkową wniesionych do Spółki w drodze aportu składników majątku (nie stanowiących przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części) będzie ich wartość ustalona przez Spółkę na dzień otrzymania aportu, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej.

Stanowisko Spółki należy zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienić należy, iż w zakresie pytania oznaczone we wniosku Nr 2 została wydana odrębna interpretacja.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.