Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.795.2024.1.HW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: Brak obowiązku korekty podatku naliczonego z uwagi na postępowanie restrukturyzacyjne.
Słowa kluczowe: dług; dłużnik; korekta-korekta podatku naliczonego; ulga-ulga na złe długi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1a. Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności -Obowiązek pomniejszenia podatku naliczonego ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2. Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek sygnowany datą 17 września 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie braku obowiązku korekty podatku naliczonego z
    uwagi na postępowanie restrukturyzacyjne. Uzupełniła go Pani pismem z 5 lutego 2025 r.
    (wpływ 5 lutego 2025 r.) oraz pismem z 6 lutego 2025 r. (data wpływu 6 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani dłużnikiem, wobec którego toczy się postępowanie restrukturyzacyjne mające na
    celu poprawę Pani sytuacji finansowej. W ramach tego postępowania zostało
    zatwierdzone rozwiązanie układowe, które obecnie oczekuje na uprawomocnienie.
    Pani wierzycielem jest hurtownia, od której nabyła Pani towary/usługi. W związku z
    niezapłaconymi fakturami wierzyciel skorzystał z tzw. ulgi na złe długi, co skutkuje
    potencjalnym obowiązkiem dokonania przez Panią korekty VAT naliczonego, zgodnie z art.
    89b ustawy o podatku od towarów i usług (VAT). Jednakże, z uwagi na toczące się
    postępowanie restrukturyzacyjne oraz mające zastosowanie przepisy i orzecznictwo, w
    tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 15 października 2020
    r. w sprawie C-335/19, chciałaby Pani uniknąć obowiązku korekty VAT. Wyrok ten
    wskazuje, że przepisy krajowe nie mogą wymagać od dłużników objętych postępowaniem
    restrukturyzacyjnym korekty VAT naliczonego, gdyż byłoby to nieproporcjonalne i
    sprzeczne z zasadami unijnymi. Wobec tego, składa Pani wniosek o indywidualną
    interpretację podatkową w celu potwierdzenia, że z racji trwającego postępowania
    restrukturyzacyjnego nie jest Pani zobowiązana do dokonania korekty VAT naliczonego,
    mimo iż Pani wierzyciel skorzystał z ulgi na złe długi.
    Jest Pani dłużnikiem i objęta jest Pani postępowaniem restrukturyzacyjnym. Na dzień
    poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonano/dokonała Pani
    korekty, była Pani/będzie Pani podatnikiem zarejestrowanym, jako podatnik VAT czynny.
    Uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności nastąpiło w odniesieniu do faktur
    objętych wnioskiem, tj. wszystkich faktur z hurtowni.
    Postępowanie układowe zostało otwarte w dniu 8 maja 2023 r.
    Pani wierzyciel skorzystał z ulgi na złe długi, dokonując korekty podstawy opodatkowania z
    tytułu niezapłaconych faktur.

## Pytanie

Czy w świetle art. 89b ustawy o VAT, w związku z art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE ma Pani
    obowiązek dokonania korekty VAT naliczonego, mimo że jest Pani objęta postępowaniem
    restrukturyzacyjnym?
    Pani stanowisko w sprawie
    Jest Pani dłużnikiem, wobec którego toczy się postępowanie restrukturyzacyjne mające na
    celu poprawę Pani sytuacji finansowej. W ramach tego postępowania zostało
    zatwierdzone rozwiązanie układowe, które obecnie oczekuje na uprawomocnienie.

    Pani wierzycielem jest hurtownia, od której nabyła Pani towary/usługi. W związku z
    niezapłaconymi fakturami wierzyciel skorzystał z tzw. ulgi na złe długi, co skutkuje
    potencjalnym obowiązkiem dokonania przez Panią korekty VAT naliczonego, zgodnie z art.
    89b ustawy o podatku od towarów i usług (VAT). Jednakże, z uwagi na toczące się
    postępowanie restrukturyzacyjne oraz mające zastosowanie przepisy i orzecznictwo, w
    tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 15 października 2020
    r. w sprawie C-335/19, chciałbym uniknąć obowiązku korekty VAT. Wyrok ten wskazuje, że
    przepisy krajowe nie mogą wymagać od dłużników objętych postępowaniem
    restrukturyzacyjnym korekty VAT naliczonego, gdyż byłoby to nieproporcjonalne i
    sprzeczne z zasadami unijnymi. Wobec tego, składam wniosek o indywidualną
    interpretację podatkową w celu potwierdzenia, że z racji trwającego postępowania
    restrukturyzacyjnego nie jest Pani zobowiązana do dokonania korekty VAT naliczonego,
    mimo iż Pani wierzyciel skorzystał z ulgi na złe długi.
    W Pani ocenie, obowiązek dokonania korekty VAT naliczonego w opisanej sytuacji nie
    powinien mieć zastosowania, ze względu na toczące się postępowanie restrukturyzacyjne.
    Podstawą Pani stanowiska są przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w
    szczególności art. 89a i 89b ustawy, które odnoszą się do korekty VAT w sytuacji
    zastosowania ulgi na złe długi przez wierzyciela.
    Warto zaznaczyć, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (TSUE) z dnia 15 października 2020 r. w sprawie C-335/19, obowiązek korekty VAT przez
    dłużnika w postępowaniu restrukturyzacyjnym jest niezgodny z zasadą proporcjonalności
    wynikającą z art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE. TSUE orzekł, że przepisy krajowe nie mogą
    wymagać od dłużników objętych postępowaniem restrukturyzacyjnym korekty VAT
    naliczonego, gdyż stanowiłoby to nadmierne obciążenie finansowe.
    Podobne stanowisko zajmują polskie sądy administracyjne, np. Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Gdańsku (wyrok z dnia 15 lutego 2022 r., sygn. I SA/Gd 1240/21), który
    potwierdził, że dłużnicy w restrukturyzacji nie powinni być obciążeni obowiązkiem korekty
    VAT, jeśli wierzyciel zastosował ulgę na złe długi.
    W związku z powyższym wnoszę o uznanie, że obowiązek korekty VAT naliczonego w Pani
    przypadku nie powinien mieć zastosowania z uwagi na trwające postępowanie
    restrukturyzacyjne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności, określanej
    często jako tzw. „ulga na złe długi”, zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b
    ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze
    zm.), zwanej dalej „ustawą”.
    Stosownie do treści art. 89a ust. 1 ustawy:
      Podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu
      dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku
      wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy
      również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty
      wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.
    Natomiast w myśl art. 89a ust. 1a ustawy:

      Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy
      wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90
      dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.
    W myśl art. 89a ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2021 r.:
      Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:
      1) dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o
        którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny,
        niebędącego w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy
        z 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2020 r. poz. 814 i 1298),
        postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
      2) (uchylony);
      3) na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje
        się korekty, o której mowa w ust. 1:
      a) wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
      b) dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu
        ustawy z 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, postępowania
        upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
      4) (uchylony);
      5) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata,
        licząc od końca roku, w którym została wystawiona;
      6) (uchylony).
    W myśl art. 89a ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2021 r.:
      Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:
      1) (uchylony)
      2) (uchylony)
      3) na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje
      się korekty, o której mowa w ust. 1:
      a) wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny,
      b) (uchylony);
      4) (uchylony)
      5) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata,
      licząc od końca roku, w którym została wystawiona.
      6) (uchylony)
    Jednocześnie, na podstawie art. 89a ust. 3 ustawy:
      Korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym
      nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem że
      do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność
      nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie.
    Zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o
      której mowa w ust. 1, należność została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek
      formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz
      kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została
      uregulowana lub zbyta. W przypadku częściowego uregulowania należności,

      podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu
      do tej części.
    Ponadto, stosownie do art. 89a ust. 5 ustawy:
      Wierzyciel informuje o korekcie, o której mowa w ust. 1, właściwego dla niego
      naczelnika urzędu skarbowego w deklaracji podatkowej, w której dokonuje tej
      korekty.
    Przywołane wyżej przepisy art. 89a ustawy dopuszczają możliwość dokonania przez
    podatnika korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego, który powstał w
    związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług na terytorium kraju, w sytuacji gdy
    nabywca towaru bądź usługi nie dokonał zapłaty na rzecz dostawcy. Należy jednak
    zauważyć, że tylko łączne spełnienie wszystkich warunków wymienionych w art. 89a ust.
    1a i ust. 2 ustawy, daje prawo do skorygowania podatku należnego.
    Przepis art. 89a ustawy stanowi implementację do krajowego porządku prawnego
    regulacji art. 90 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347 str. 1 ze
    zm.), dalej nazwana Dyrektywą Rady 2006/112/WE:
      W przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego
      niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu
      dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach
      określonych przez państwa członkowskie.
    Mając na względzie powołane normy należy stwierdzić, że przepisy Dyrektywy Rady 2006
    /112/WE określają w sposób ogólny podstawę opodatkowania, nie wskazując
    szczegółowych zasad lub ograniczeń dla państw członkowskich w celu jego implementacji,
    w tym dotyczących korygowania tej podstawy.
    Przepis art. 90 Rady 2006/112/WE daje bowiem prawo do obniżania podstawy
    opodatkowania na warunkach określonych przez poszczególne państwa członkowskie.
    Zgodnie z art. 273 Dyrektywy Rady 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie mogą nałożyć inne obowiązki, jakie uznają za niezbędne dla
      zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom podatkowym,
      pod warunkiem równego traktowania transakcji krajowych i transakcji
      dokonywanych między państwami członkowskim przez podatników oraz pod
      warunkiem, że obowiązki te, w wymianie handlowej między państwami
      członkowskimi, nie będą prowadzić do powstania formalności związanych z
      przekraczaniem granic.
      Możliwość przewidziana w akapicie pierwszym nie może zostać wykorzystana do
      nałożenia dodatkowych obowiązków związanych z fakturowaniem poza
      obowiązkami, które zostały określone w rozdziale 3.
    „Ulga na złe długi” została wprowadzona do polskiego systemu prawnego w ustawie z dnia
    21 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie
    niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90 poz. 756). W wyniku tej nowelizacji w ustawie o
    podatku od towarów i usług dodano przepis art. 89a, z którego wynika, że podatnik ma
    możliwość dokonania korekty podatku należnego z tytułu dostawy towarów lub
    świadczenia usług na terytorium kraju, która uzależniona jest jednak od łącznego
    spełnienia szczegółowo określonych warunków. Dopiero spełnienie kumulatywne
    wszystkich przesłanek wynikających z art. 89a ust. 1 i ust. 2 ustawy uprawnia podatnika do
    skorygowania podatku należnego.
    W tym miejscu należy wskazać, że zagadnienie braku zgodności z przepisami
    wspólnotowymi polskich przepisów krajowych, które uzależniają obniżenie podstawy
    opodatkowania VAT od warunku, by w dniu dostawy towaru lub świadczenia usług, a

    także w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej mającej na
    celu skorzystanie z tego obniżenia, dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT i nie był
    w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji, zaś wierzyciel był w dniu
    poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej nadal zarejestrowany jako
    podatnik VAT było przedmiotem wyroku TSUE z 15 października 2020 r. w sprawie C-335
    /19. Zdaniem TSUE, w pierwszej kolejności, jeśli chodzi o warunek uzależniający obniżenie
    podstawy opodatkowania VAT od okoliczności, aby dłużnik był zarejestrowany jako
    podatnik VAT w dniu dostawy towarów lub świadczenia usług, należy uznać, że taki
    warunek nie może być uzasadniony koniecznością uwzględnienia niepewności co do
    ostatecznego charakteru niewywiązania się z płatności. Okoliczność, czy dłużnik jest
    podatnikiem VAT w dniu dostawy towarów lub świadczenia usług, nie pozwala bowiem
    sama w sobie na rozstrzygnięcie, czy istnieje ryzyko, iż wierzytelność nie zostanie
    odzyskana. Jest tak tym bardziej, że – jak podnosi Komisja Europejska w uwagach na
    piśmie – towary mogą być dostarczone i usługi świadczone na rzecz osób, które nie są
    podatnikami VAT, takich jak podmioty zwolnione z VAT lub konsumenci, co nie ma wpływu
    na obowiązek poboru przez wierzyciela VAT na rzecz państwa i prawo tego wierzyciela do
    dokonania korekty podstawy opodatkowania a posteriori. W drugiej kolejności, jeśli chodzi
    o warunek uzależniający obniżenie podstawy opodatkowania VAT od okoliczności, aby
    dłużnik nadal był zarejestrowany jako podatnik VAT w dniu poprzedzającym złożenie
    korekty deklaracji podatkowej, należy podkreślić, oprócz okoliczności przypomnianej w
    poprzednim punkcie niniejszego wyroku, zgodnie z którą dłużnik niekoniecznie jest
    podatnikiem, że w pkt 28 wyroku z 8 maja 2019 r., A-PACK CZ (C-127/18, EU:C:2019:377)
    Trybunał orzekł, iż art. 90 dyrektywy 2006/112 stoi na przeszkodzie przepisom krajowym,
    które przewidują, że podatnik nie może dokonać korekty podstawy opodatkowania VAT w
    przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności przez dłużnika
    kwoty należnej z tytułu transakcji podlegającej VAT, jeżeli dłużnik ten nie jest już
    podatnikiem VAT. W trzeciej kolejności, jeśli chodzi o warunek uzależniający obniżenie
    podstawy opodatkowania VAT od okoliczności, aby wierzyciel nadal był zarejestrowany
    jako podatnik VAT w dniu poprzedzającym złożenie korekty deklaracji podatkowej, należy
    uznać, że warunek ten nie jest uzasadniony koniecznością uwzględnienia niepewności co
    do ostatecznego charakteru niewywiązania się z płatności. Ponieważ istnienie długu i
    obowiązek jego spłaty przez dłużnika nie zależą od zachowania statusu podatnika przez
    wierzyciela, okoliczność, czy wierzyciel jest podatnikiem VAT w dniu poprzedzającym dzień
    złożenia korekty deklaracji podatkowej, nie pozwala sama w sobie uznać, że wierzytelność
    może nie zostać odzyskana.
    Zatem – jak podkreślił TSUE – artykuł 90 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować
    w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które uzależniają
    obniżenie podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej (VAT) od warunku, by
    w dniu dostawy towaru lub świadczenia usług, a także w dniu poprzedzającym dzień
    złożenia korekty deklaracji podatkowej mającej na celu skorzystanie z tego obniżenia
    dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT i nie był w trakcie postępowania
    upadłościowego lub w trakcie likwidacji, zaś wierzyciel był w dniu poprzedzającym dzień
    złożenia korekty deklaracji podatkowej nadal zarejestrowany jako podatnik VAT.
    Trybunał Sprawiedliwości w ww. wyroku z 15 października 2020 r. uznał za niezgodne z
    przepisami wspólnotowymi polskie przepisy krajowe, które uzależniają obniżenie
    podstawy opodatkowania VAT od warunku, by w dniu dostawy towaru lub świadczenia
    usług, a także w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej
    mającej na celu skorzystanie z tego obniżenia, dłużnik był zarejestrowany jako podatnik
    VAT i nie był w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji, zaś
    wierzyciel był w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej nadal
    zarejestrowany jako podatnik VAT.

    Z powołanych przepisów ustawy wynika, że wierzyciel może dokonać korekty podstawy
    opodatkowania i podatku należnego wyłącznie w rozliczeniu za okres, w którym
    nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną. Oznacza to, że wierzyciel
    dokonując korekty musi dokonać jej w konkretnej deklaracji, tj. w deklaracji za okres, w
    którym upłynął 90. dzień od terminu płatności wierzytelności określonego w umowie lub
    na fakturze. Przy czym składając tę deklarację musi spełnić wszystkie warunki
    uprawniające go do dokonania takiej korekty.
    W świetle przepisów obowiązujących do 30 września 2021 r. prawo do skorzystania przez
    wierzyciela z odliczenia nieściągalnej wierzytelności, było uzależnione m.in. od warunku,
    że wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni oraz że
    dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, upadłościowego lub w
    trakcie likwidacji. Warunek ten musiał być spełniony zarówno na dzień poprzedzający
    dzień złożenia rozliczenia za okres, w którym nieściągalność wierzytelności została
    uprawdopodobniona, w którym podatnik dokonuje korekty podstawy opodatkowania i
    podatku należnego, jak również na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji
    korygującej.
    Od 1 października 2021 r. zmieniły się zasady rozliczenia „ulgi na złe długi”.
    Na mocy ustawy nowelizującej z 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku od
    towarów i usług oraz ustawy Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 2439 ze zm.) został m.
    in. uchylony przepis art. 89a ust. 2 pkt 1, art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. b oraz art. 89b ust. 1b
    ustawy.
    Ustawa z dnia 11 sierpnia 2021 r. nie zawiera przepisów przejściowych. Zatem jeżeli brak
    jest przepisu przejściowego, to do oceny skutków danej czynności zastosowanie znajdują
    przepisy obowiązujące w czasie, gdy czynność ta miała miejsce.
    Jeśli nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona przed 30 września 2021 r.,
    do realizacji ulgi zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy obowiązujące przed tym
    dniem. Natomiast jeśli nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona po 30
    września 2021 r., do realizacji ulgi zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy
    obowiązujące od 1 października 2021 r.
    Zgodnie z art. 89b ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2021 r.:
      1. W przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej
        dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od
        dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik
        jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w
        rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności
        określonego w umowie lub na fakturze.
      1a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w
        ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu
        terminu płatności tej należności.
      1b. Przepisu ust. 1 nie stosuje się również w przypadku, gdy dłużnik w ostatnim dniu
        miesiąca, w którym upływa 90 dzień od dnia upływu terminu płatności, jest w
        trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja
        2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie
        likwidacji.
      2. W przypadku częściowego uregulowania należności w terminie 90 dni od dnia
        upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, korekta
        dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część
        należności. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

    Natomiast przepis art. 89b od 1 października 2021 r. otrzymał następujące brzmienie,
    zgodnie z którym:
      1. W przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej
        dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od
        dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik
        jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w
        rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu
        płatności określonego w umowie lub na fakturze.
      1a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w
        ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu
        terminu płatności tej należności.
      1b. (uchylony)
      2. W przypadku częściowego uregulowania należności w terminie 90 dni od dnia
        upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, korekta
        dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część
        należności. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.
      3. (uchylony)
      4. W przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w
        ust. 1, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w
        rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której
        mowa w ust. 1. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek
        naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części.
      5. (uchylony)
      6. (uchylony).
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani dłużnikiem, wobec którego toczy się postępowanie
    restrukturyzacyjne mające na celu poprawę Pani sytuacji finansowej. W ramach tego
    postępowania zostało zatwierdzone rozwiązanie układowe, które obecnie oczekuje na
    uprawomocnienie. Pani wierzycielem jest hurtownia, od której nabyła Pani towary/usługi.
    W związku z niezapłaconymi fakturami wierzyciel skorzystał z tzw. ulgi na złe długi, co
    skutkuje potencjalnym obowiązkiem dokonania przez Panią korekty VAT naliczonego,
    zgodnie z art. 89b ustawy. Jednakże, z uwagi na toczące się postępowanie
    restrukturyzacyjne oraz mające zastosowanie przepisy i orzecznictwo, w tym wyrok
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 15 października 2020 r. w
    sprawie C-335/19, chciałby Pani uniknąć obowiązku korekty VAT. Z racji trwającego
    postępowania restrukturyzacyjnego – uważa Pani, że – nie jest Pani zobowiązana do
    dokonania korekty VAT naliczonego, mimo iż mój wierzyciel skorzystał z ulgi na złe długi.
    Na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonano
    /dokonała Pani korekty, była Pani/będzie podatnikiem zarejestrowanym, jako podatnik
    VAT czynny.
    Uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności nastąpiło w odniesieniu do faktur
    objętych wnioskiem, tj. wszystkich faktur z hurtowni. Postępowanie układowe zostało
    otwarte w dniu 8 maja 2023 r. Pani wierzyciel skorzystał z ulgi na złe długi, dokonując
    korekty podstawy opodatkowania z tytułu niezapłaconych faktur.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w świetle art. 89b ustawy, w związku z art. 90
    Dyrektywy 2006/112/WE ma Pani obowiązek dokonania korekty VAT naliczonego, mimo że
    jest Pani objęta postępowaniem restrukturyzacyjnym.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług w
    sposób szczególny reguluje zagadnienia związane z prawami i obowiązkami dotyczącymi

    tzw. ulgi na złe długi, w tym kształtuje obowiązki podatkowe dłużników. W kwestii
    związanej z obowiązkiem dokonania korekty przez dłużnika, podstawowym źródłem
    normatywnym w sprawie powinna być ustawa podatkowa. Regulacje aktów prawnych
    normujących inne obszary porządku prawnego mogą pełnić rolę pomocniczą w
    interpretowaniu norm prawa podatkowego, jednakże w żaden sposób nie mogą norm
    tych zastępować, wykluczać czy powodować ich interpretacje w sposób sprzeczny z
    zasadami prawa podatkowego.
    Należy wyjaśnić, że wykładnia językowa art. 89b ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1
    października 2021 r., nie budzi wątpliwości. Przepis jednoznacznie i jasno wskazuje, że
    dłużnik zobowiązany jest dokonać korekty podatku naliczonego wynikającego z
    nieopłaconych faktur niezależnie od faktu, czy wierzyciel skorzystał z możliwości obniżenia
    podstawy opodatkowania i podatku należnego związanych z transakcjami
    udokumentowanymi tymi fakturami. Nie ma znaczenia to, czy wierzyciel w ogóle mógł z
    prawa takiego skorzystać.
    Obowiązek dokonania przez dłużnika korekty podatku naliczonego jest oddzielony od
    postępowania wierzyciela. Znowelizowane przepisy regulujące instytucję „ulgi na złe długi”
    zobowiązują dłużnika do dokonania korekty podatku naliczonego niezależnie od faktu, czy
    dłużnik rozpoczął działania w ramach postępowania restrukturyzacyjnego,
    upadłościowego lub likwidacji.
    Dłużnik nie będzie zobowiązany do dokonania korekty tylko wówczas, gdy ureguluje
    należność najpóźniej w ostatnim dniu tego okresu rozliczeniowego (art. 89b ust. 1a
    ustawy).
    Należy wskazać, że otwarcie postępowania układowego w dniu 8 maja 2023 r. nie stanowi
    w Pani przypadku przeszkody do dokonania korekty określonej w art. 89b ust. 1 ustawy.
    Warunek by dłużnik nie był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania
    upadłościowego lub w trakcie likwidacji został przez ustawodawcę usunięty z przepisów
    regulujących ulgę na złe długi.
    Gdyby bowiem ogłoszenie ww. postępowań przez dłużnika miało wykluczać obowiązek
    dokonania tej korekty, to zostałoby to wprost wskazane w treści przepisów regulujących
    zasady rozliczania podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności (tak jak to
    miało miejsce do 30 września 2021 r.).
    W obecnie obowiązujących przepisach prawa, w momencie dokonania korekty istotne jest
    natomiast, by dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
    Ponadto należy wyjaśnić, iż skorzystanie z „ulgi na złe długi” przez wierzyciela i
    skorygowanie przez niego podatku należnego, musi się wiązać z obowiązkiem w zakresie
    korekty podatku naliczonego przez dłużnika. W ten sposób zapewniona jest neutralność
    podatku od towarów i usług, stanowiąca jego cechę konstrukcyjną. Ponieważ skorzystanie
    przez wierzyciela z „ulgi na złe długi” powoduje, że konstrukcyjnie przestaje „istnieć”
    podatek należny, który został skorygowany. Przestaje więc faktycznie „istnieć” także
    podatek naliczony, który można by odliczyć. Konsekwencją zatem zaistnienia po stronie
    wierzyciela prawa do skorygowania podatku należnego w przypadku wierzytelności
    nieściągalnych, jest wynikający z art. 89b ust. 1 ustawy obowiązek pomniejszenia przez
    dłużnika podatku naliczonego podlegającego odliczeniu.
    Zaznaczam, że ograniczenie możliwości odliczenia podatku naliczonego przez dłużnika nie
    ma charakteru trwałego, a jego zakres wyznaczony jest nieuregulowaną przez dłużnika
    częścią zobowiązania. Przepis art. 89b ust. 4 ustawy, stanowi bowiem, że w przypadku
    uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik ma
    prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym
    należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku
    częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w
    odniesieniu do tej części.

    Zatem mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że obowiązki nałożone na Panią
    przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, w tym obowiązek dokonania korekty
    podatku naliczonego, nie ustają w chwili otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.
    Powyższe potwierdza również powołane przez Panią orzeczenie TSUE z 15 października
    2020 r. w sprawie C-335/19.
    W tym miejscu wskazuję również, że w wyroku z 24 września 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1132
    /23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odnośnie ,,relacji” pomiędzy art. 89a a
    art. 89b ustawy o VAT zauważył, że „(...) niewątpliwie regulacje te po stronie wierzyciela,
    jak i dłużnika są ze sobą związane. Przy czym dłużnik, w przeciwieństwie do wierzyciela,
    ma obowiązek skorygowania podatku naliczonego odliczonego z faktur nieuregulowanych
    w terminie 90 dni od dnia upływu terminu płatności (art. 89b ust. 1 ustawy o VAT).
    Niezapłacony VAT nie powinien generalnie dawać prawa do odliczenia VAT naliczonego”.
    Wobec powyższego mając na uwadze obowiązujący stan prawny, a w szczególności
    przepis art. 89b ust. 1 ustawy oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że jest
    Pani zobowiązana do dokonania korekty odliczonej kwoty podatku naliczonego
    wynikającego z faktur, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu
    terminu płatności określonego w fakturach, pomimo otwarcia postępowania
    restrukturyzacyjnego.
    Natomiast jak stanowi powołany art. 90 Dyrektywy Rady 2006/112/WE Rady, w przypadku
    anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się
    z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa
    opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa
    członkowskie.
    Tak więc ww. przepis nie odnosi się do sytuacji dłużnika, lecz wierzyciela. Nie ma więc
    zastosowania w Pani sprawie.
    Podsumowanie
    Na podstawie art. 89b ustawy, ma Pani obowiązek dokonania korekty odliczonej kwoty
    podatku naliczonego wynikającego z ww. faktur z hurtowni, w rozliczeniu za okres, w
    którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w fakturach,
    mimo że jest Pani objęta postępowaniem restrukturyzacyjnym.
    Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.

    Należy zwrócić uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w
    ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z powyższym
    załączone do wniosku dokumenty nie mogą być przedmiotem merytorycznej analizy, tj.
    obwieszczenie o ustaleniu dnia układowego oraz pismo do Naczelnika Urzędu
    Skarbowego stanowiące wniosek o odstąpienie od obowiązku korekty podatku
    naliczonego w związku z ulgą na złe długi i postępowaniem restrukturyzacyjnym nie były
    przedmiotem analizy.
    Ponadto należy wyjaśnić, że przywołane przez Panią orzeczenie Sądu administracyjnego
    zostało potraktowane jako element argumentacji, jest to jednak rozstrzygnięcie dotyczące
    stanu prawnego, który już nie obowiązuje. Zatem nie może stanowić o merytorycznym
    rozstrzygnięciu przedstawionej przez Panią sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.