Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.134.2022.2.NF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-06-22
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży w drodze egzekucji komorniczej działki nr 1.
Słowa kluczowe: działki; egzekucja; komornik-komornik sądowy; majątek-majątek osobisty; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko nieprawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży w drodze egzekucji komorniczej działki nr 1 **– jest nieprawidłowe**.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

29 marca 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 29 marca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży w drodze egzekucji komorniczej działki nr 1. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 czerwca 2022 r. (wpływ 6 czerwca 2022 r. i 13 czerwca 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

### Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (…) (dalej: Komornik, Wnioskodawca) prowadzi wobec dłużnika Pana Z (dalej: Dłużnik) postępowanie egzekucyjne zainicjowane z wniosku wierzyciela Pana K pod sygnaturą (\`(...)\`).

### W toku prowadzonej egzekucji o sygnaturze (\`(...)\`) w dniu 7 września 2021 r. Komornik Sądowy dokonał zajęcia nieruchomości stanowiącej własność Dłużnika, dla której Sąd Rejonowy w (…) prowadzi Księgę wieczystą o numerze (\`(...)\`).

### Dłużnikiem jest osoba fizyczna Pan Z. Dłużnik jest przedsiębiorcą zarejestrowanym 01 stycznia 19xx r. w CEIDG, wykonującym działalność gospodarczą pod numerem NIP (\`(...)\`), przedsiębiorca ten działał do 31 grudnia 20xx r. – data zawieszenia działalności gospodarczej. Na stronie internetowej Ministerstwa Finansów https://www.podatki.gov.pl/wykaz-podatnikow-vat-wyszukiwarka stanowiącej spis podatników VAT czynnych (tzw. Biała Księga) widnieje zapis, z którego wynika że Dłużnik jest podatnikiem VAT.

### Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W odpowiedzi na nasze pytania o następującej treści:

1) Czy nieruchomość KW (\`(...)\`) składa się z jednej, czy z kilku działek? Proszę wskazać nr ewidencyjne tej działki/tych działek.

Jeżeli nieruchomość KW (\`(...)\`) składa się z kilku działek to odpowiedzi na pytania nr 2-11 proszę udzielić dla każdej z działek odrębnie.

2) Czy przedmiotowa działka została nabyta przez Dłużnika w celach osobistych, czy w celu prowadzenia działalności gospodarczej (zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. z 2022 r. poz. 931 – zwanej dalej ustawą), w tym działalności rolniczej (o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy)? Czy działka stanowi/stanowiła składnik majątkowy działalności gospodarczej Dłużnika?

3) Czy działka od momentu nabycia do momentu zbycia była/jest/będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej (zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy), w tym działalności rolniczej (o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy)?

4) W jaki sposób działka była/jest/będzie wykorzystywana przez Dłużnika od momentu jej nabycia do momentu jej zbycia (czy były/są/będą to czynności opodatkowane podatkiem VAT, zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT czy niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT)? Czy działka była wykorzystywana na potrzeby osobiste Dłużnika? Prosimy o szczegółową odpowiedź jakie to były czynności, jakie cele zaspokajały.

5) Czy działka była/jest/będzie udostępniana przez Dłużnika osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych (np. dzierżawy, najmu, użyczenia) lub innej umowy o podobnych charakterze? Jeżeli tak, to:

a) na podstawie jakiej umowy?

b) czy były/są/będą to umowy odpłatne czy nieodpłatne?

c) na jaki okres zostały/zostaną zawarte te umowy (np. na 3 miesiące, na rok, na czas nieokreślony)?

6) Czy Dłużnik ponosił/poniesie nakłady lub dokona działań, które zwiększały/zwiększą wartość bądź atrakcyjność działki (np. uzbrojenie terenu, przyłącza)? Jeżeli tak, to jakie dokładnie były/będą to nakłady/działania?

7) Czy działka od momentu nabycia przez Dłużnika do momentu zbycia była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT? Jeżeli tak, to prosimy podać podstawę prawną zwolnienia.

8) Czy z tytułu nabycia działki Dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

9) Czy na moment zbycia działka będzie stanowiła teren niezabudowany? Jeśli tak, to proszę wskazać:

· Czy w momencie zbycia działka będzie znajdowała się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z którego wynikać będzie, że jest to obszar przeznaczony pod zabudowę?

· Czy w momencie zbycia będzie obowiązywała dla działki będącej przedmiotem wniosku decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i jeśli tak, to czy zgodnie z tą decyzją będzie to działka przeznaczona pod zabudowę?

10) Czy na moment zbycia działka będzie stanowiła teren zabudowany? Jeśli tak, to proszę wskazać (odpowiedzi na poniższe pytania proszę udzielić odrębnie dla każdego budynku/budowli):

· Czy na działce znajduje się budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.) lub budowla w rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy stanowiące własność Dłużnika? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie to są budynki/budowle. Jeżeli nie, to proszę jednoznacznie wskazać czym jest – w rozumieniu ustawy Prawo budowlane – obiekt znajdujący się na działce?

· Czy w odniesieniu do budynków/budowli doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy i czy od tego momentu do momentu planowanego zbycia budynków/budowli upłynie okres co najmniej 2 lat?

· Czy były ponoszone wydatki na ulepszenie tych budynków/budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% ich wartości początkowej? Jeśli tak, to czy po tym ulepszeniu zostały one oddane do użytkowania? Czy od ww. oddania do użytkowania do momentu zbycia upłynie okres co najmniej 2 lat?

· Czy w stosunku do budynków/budowli przysługiwało Dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeśli tak, to czy w stosunku do tych wydatków przysługiwało Dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

11) Jeżeli nie posiada Pan informacji, o których mowa w ww. pytaniach nr 7-10 (które są niezbędne do oceny, czy w przedmiotowej sprawie będzie miało miejsce zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub pkt 9-10a ustawy), to czy prowadził Pan udokumentowane działania jako komornik sądowy, które nie doprowadziły – na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od Dłużnika – do uzyskania tych informacji, tj. informacji niezbędnych do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do planowanej dostawy działki zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9-10a ustawy?

Wnioskodawca udzielił poniższych odpowiedzi:

Nieruchomość KW (\`(...)\`) składa się z czterech działek, tj. działka nr 1 – 0,9443 ha; działka nr 2 – 0,0426 ha; działka nr 3 – 0,1291 ha i działka nr 4 – 0,0349 ha.

Działka nr 1:

· przedmiotowa działka została nabyta przez Dłużnika w celach osobistych, nie stanowi składnika majątkowego działalności gospodarczej (cel osobisty nie został ujawniony),

· działka od momentu nabycia do momentu zbycia nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej,

· działka nie była wykorzystywana na potrzeby osobiste Dłużnika,

· działka nie była udostępniana osobom trzecim,

· Dłużnik nie dokonywał działań, które zwiększały wartość lub atrakcyjność działki,

· działka od momentu nabycia do momentu zbycia wykorzystywana była wyłącznie w celach osobistych,

· Dłużnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku,

· działka jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,

· w momencie zbycia działka nie będzie stanowiła terenu zabudowanego.

Działka nr 2:

· przedmiotowa działka została nabyta przez Dłużnika w celach osobistych, nie stanowi składnika majątkowego działalności gospodarczej (cel osobisty nie został ujawniony),

· działka od momentu nabycia do momentu zbycia nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej,

· działka nie była wykorzystywana na potrzeby osobiste Dłużnika,

· działka nie była udostępniana osobom trzecim,

· Dłużnik nie dokonywał działań, które zwiększały wartość lub atrakcyjność działki,

· działka od momentu nabycia do momentu zbycia wykorzystywana była wyłącznie w celach osobistych,

· Dłużnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku,

· działka jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,

· w momencie zbycia działka nie będzie stanowiła terenu zabudowanego.

Działka nr 3:

· przedmiotowa działka została nabyta przez Dłużnika w celach osobistych, nie stanowi składnika majątkowego działalności gospodarczej (cel osobisty nie został ujawniony),

· działka od momentu nabycia do momentu zbycia nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej,

· działka nie była wykorzystywana na potrzeby osobiste Dłużnika,

· działka nie była udostępniana osobom trzecim,

· Dłużnik nie dokonywał działań, które zwiększały wartość lub atrakcyjność działki,

· działka od momentu nabycia do momentu zbycia wykorzystywana była wyłącznie w celach osobistych,

· Dłużnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku,

· działka jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,

· w momencie zbycia działka nie będzie stanowiła terenu zabudowanego.

Działka nr 4:

· przedmiotowa działka została nabyta przez Dłużnika w celach osobistych, nie stanowi składnika majątkowego działalności gospodarczej (cel osobisty nie został ujawniony),

· działka od momentu nabycia do momentu zbycia nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej,

· działka nie była wykorzystywana na potrzeby osobiste Dłużnika,

· działka nie była udostępniana osobom trzecim,

· Dłużnik nie dokonywał działań, które zwiększały wartość lub atrakcyjność działki,

· działka od momentu nabycia do momentu zbycia wykorzystywana była wyłącznie w celach osobistych,

· Dłużnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku,

· działka jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,

· w momencie zbycia działka nie będzie stanowiła terenu zabudowanego.

### Pytanie

Czy zbycie na drodze egzekucji komorniczej opisanej nieruchomości pod numerem KW (\`(...)\`) jest opodatkowane podatkiem VAT?

### Pana stanowisko w sprawie

Dłużnik jest niewątpliwie przedsiębiorcą i dokonanie zbycia terenu budowlanego w postaci niezabudowanych działek czyni go podatnikiem tego podatku. A zatem w ocenie Komornika, jeśli opisana nieruchomość jest terenem budowlanym, to winna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Definicja terenu budowlanego znajduje się w art. 2 pkt 33 u. p. t. u. Zgodnie z którym przez teren budowlany rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dla opisanego przypadku teren objęty nr KW (\`(...)\`) istnieje plan zagospodarowania przestrzennego i zgodnie z tym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym Uchwałą (…) (opublikowano w Dzienniku Urzędowym Województwa w dniu 13 grudnia 2006 r.) teren oznaczony został symbolem (\`(...)\`). Opodatkowanie dostawy gruntów niebędących terenem budowlanym byłoby więc niezgodne z zapisem Dyrektywy 112 (tj. Dyrektywa 2006/112/WE Rady Europy Dz. UE L.2006.347.1) i nie można tego zwolnienia uzależniać od informacji otrzymanej od dłużnika. Przepis art. 43 ust. 21 u. p. t. u. Został dodany w celu dodania wątpliwości przy obrocie nieruchomościami realizowanymi w ramach czynności komorniczych, w których bez uzyskania informacji od właściciela nie da się ustalić stanu faktycznego dla celów podatku VAT. Informacja ta jest jednym z dowodów w sprawie i nie można pomijać w niej innych oczywistych dokumentów, jak istniejący plan zagospodarowania przestrzennego jak i istniejących lub niewydanych decyzji o warunkach zabudowy.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy zbycie nieruchomości niezabudowanej objętej księgą wieczystą o nr KW (\`(...)\`) korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 u. p. t. u.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku **– jest nieprawidłowe.**

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r. poz. 479) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), w myśl którego:

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel danej nieruchomości – jest podatnikiem podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości w trybie licytacji publicznej.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Zatem, jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia swojego majątku prywatnego, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, że działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje wprawdzie na gruncie analizowanych przepisów ustawy, tym niemniej zdefiniowane zostało ono w drodze orzecznictwa sądowego. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrywał tę materię m.in. w wyroku wydanym w sprawie sygn. C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), dotyczącej kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, lecz służącej jej do celów prywatnych. Z przywołanego orzeczenia wynika, że „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest ani przeznaczona, ani też wykorzystywana przez nią dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Dla uznania, iż nieruchomość stanowi majątek prywatny konieczne jest zatem, aby podatnik w całym okresie jej posiadania wykazywał zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi wobec Dłużnika postępowanie egzekucyjne. W toku prowadzonej egzekucji Komornik dokonał zajęcia nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą o nr (\`(...)\`). Nieruchomość ta składa się z czterech działek o nr: 1, 2, 3 i 4. Dłużnik jest przedsiębiorcą zarejestrowanym w CEIDG, przedsiębiorca działał do 31 grudnia 20xx r. – data zawieszenia działalności gospodarczej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii uznania, że sprzedaż w drodze egzekucji komorniczej działki nr 1 jest opodatkowana podatkiem VAT.

W odniesieniu do działki nr 1 Wnioskodawca wskazał, że została ona nabyta przez Dłużnika w celach osobistych i nie stanowi składnika majątkowego działalności gospodarczej. Działka nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej Dłużnika. Dłużnik nie dokonywał działań, które zwiększały wartość lub atrakcyjność działki. Działka nie była udostępniana osobom trzecim.

Zaznaczyć należy – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – że sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej nie może przesądzać o konieczności opodatkowania podatkiem VAT dostawy działki dokonywanej z majątku prywatnego. Trzeba mieć bowiem na uwadze całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy. Majątek prywatny to część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona, ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Jak wskazał Wnioskodawca, działka nr 1 nie miała związku z prowadzoną przez Dłużnika działalnością gospodarczą.

W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy – sprzedaż działki nr 1 z majątku prywatnego – nie będzie stanowiło działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Dłużnika w przedmiocie zbycia tej nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Tym samym, w związku planowaną sprzedażą w drodze egzekucji komorniczej działki nr 1, Dłużnik nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkiem powyższego, sprzedaż działki nr 1 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

**Podsumowując, zbycie w drodze egzekucji komorniczej działki nr 1 nie będzie opodatkowane podatkiem VAT.**

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży w drodze egzekucji komorniczej działki nr 1. Natomiast, w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży w drodze egzekucji komorniczej działek o nr: 2, 3 oraz 4 wydane zostało postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia (…).

Jesteśmy ściśle związani przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Informujemy, że rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie analizujemy załączonych do wniosku dokumentów, lecz dokonujemy oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Tym samym, dokumenty dołączone do złożonego wniosku nie są przedmiotem merytorycznej analizy.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).