Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.95.2025.1.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-25
Teza: Prace wykonywane przez pracownika Spółki zatrudnionego na
stanowisku Inżyniera Symulacji Robotów spełniają definicję
działalności badawczo; rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: definicja
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
pracownik
płatnik
usługi-usługi inżynierskie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9b-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A. Oddział w Polsce (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka) prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie wytwarzania, rozwoju oraz sprzedaży produktów z branży (...).
    Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umowy o pracę pracownika na stanowisku
    Inżynier Symulacji Robotów.
    Do jego obowiązków należy:
        Tworzenie i modyfikowanie projektów stacji i linii produkcyjnych w (...) lub (...),
        Opracowanie procesu składania karoserii,
        Optymalizacja pracy robota w celu minimalizacji kosztów uruchomienia produkcji,
        Projektowanie i optymalizacja ścieżek ruchu robotów,
        Opracowanie środków ochrony w celu zabezpieczenia pracowników fabryki (w
        porozumieniu ze specjalistami BHP),
        Przestrzeganie realizacji projektu zgodnie z terminami i standardami jakościowymi,
        Przeprowadzanie studiów wykonalności w zakresie żądań zmian od klienta,
        przygotowywanie propozycji zmian i uzgadnianie ich z kierownikiem projektu oraz
        konstruktywne realizowanie zleceń zmian,
        Prezentacja indywidualnych stacji robotycznych we własnym zakresie / w siedzibie
        klienta,
        Przygotowanie dokumentacji technicznej (diagramy przepływu, dokumentacja
        technologii, dokumentacje montażowe i inne),
        Identyfikacja i wdrażanie potencjałów oszczędnościowych,
        Ciągłe doskonalenie produktów i procesów w zakresie kosztów i jakości,
        Archiwizacja danych projektowych / dokumentacji z (...) / (...).
    Projekty stworzone przez pracownika w ramach ww. czynności są projektami
    niepowtarzalnymi, mającymi indywidualny charakter i spełniającymi przesłanki utworu
    określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 z późn. zm., dalej jako: ustawa o prawach autorskich) tj. są
    przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonym w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Do utworów tworzonych przez pracownika zaliczyć można:
        tworzenie wstępnej koncepcji gniazd zrobotyzowanych tworzących linię
        montażową w (...) lub (...),
        tworzenie finalnych symulacji gniazd zrobotyzowanych,
        opracowywanie innowacyjnych rozwiązań procesowych, w celu optymalizacji
        kosztów oraz czasu trwania cyklu linii,
        przygotowywanie dokumentacji procesowej z proponowanymi rozwiązaniami,

        tworzenie dokumentacji linii,
        opracowywanie lub ulepszanie przebiegu procesu i wdrażanie innowacyjnych
        pomysłów,
        opracowanie lub uzupełnienie dokumentacji technicznej.
    Tworzone utwory mają na celu, m.in.:
        opracowanie kompletnego procesu produkcyjnego nowych produktów lub
        ulepszenie istniejącego,
        ciągłe doskonalenie stacji i procesów,
        identyfikację i wdrażanie potencjałów oszczędnościowych,
        zmniejszenie kosztów wytwarzania produktu poprzez optymalizację procesu,
        skrócenie czasu do wytworzenia, zwiększenie bezpieczeństwa i efektywności,
        zwiększenie konkurencyjności produktu na rynku.
    Czynności podejmowane przez pracownika Spółki zatrudnionego na stanowisku Inżynier
    Symulacji Robotów stanowią działalność obejmującą badania aplikacyjne rozumiane jako
    prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
    opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
    znaczących ulepszeń. Ponadto czynności podejmowane przez ww. pracownika Spółki
    stanowią prace rozwojowe obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług. Prace wykonywane przez pracownika Spółki zatrudnionego na stanowisku
    Inżynier Symulacji Robotów nie polegają na działaniach obejmujących zmiany rutynowe i
    okresowe. Inżynier Symulacji Robotów podejmuje prace w sposób systematyczny, tj.
    uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie
    przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Osoba zatrudniona na tym stanowisku jest odpowiedzialna m.in. za fazę inżynierską w
    planowanym projekcie, opracowanie nowych lub ulepszenie istniejących rozwiązań
    inżynierskich zastosowanych w danym projekcie, za rozwój modelu symulacji fabryki oraz
    analizy danych otrzymywanych z innych działów, w tym z produkcji w celu wprowadzenia
    zmian, optymalizacji, ulepszeń, po to, aby zagwarantować funkcjonowanie nowej lub
    integrowanej, niepowtarzalnej linii produkcyjnej, przy jak najlepszej efektywności i
    zapewnieniu bezpieczeństwa.
    Celem prac wykonywanych przez pracownika zatrudnionego na stanowisku Inżynier
    Symulacji Robotów jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie tych zasobów do
    tworzenia nowych zastosowań przy projektowaniu gniazd robotycznych
    wykorzystywanych na nowych i integrowanych liniach montażowych. Pracodawca planuje
    wprowadzić zmiany do umowy o pracę z pracownikiem (w formie aneksu, dalej „Aneks”)
    oraz stworzyć Regulamin zarządzania prawami własności intelektualnej. Z Aneksu wynikać
    będzie, że obowiązki ze stosunku pracy obejmują także działalność twórczą.
    Wyodrębniona część wynagrodzenia, określona w sposób procentowy na podstawie czasu
    poświęconego na przygotowanie utworu, stanowi honorarium za przeniesienie praw
    autorskich do utworu. W zakresie wynagrodzenia, wskazuje się, że stała wartość
    honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu stanowi 80% wynagrodzenia
    zasadniczego, jednak w celu weryfikacji kwoty honorarium i wykazania, że określony w
    umowie procent nie odbiega od rzeczywistości, prowadzona będzie ewidencja czasu pracy
    poświęconego na prace twórcze w powiązaniu z określonymi utworami. W ten sposób
    Wnioskodawca będzie mieć możliwość modyfikacji ustalonej w umowie o pracę
    procentowej wartości wynagrodzenia autorskiego, po dokonaniu okresowej kontroli.
    Honorarium nie będzie przysługiwać pracownikowi podczas okresów jego nieobecności.

    Jak już Wnioskodawca wyżej wskazywał - powstanie utworu będzie dokumentowane za
    pomocą ewidencji czasu pracy, z której wynikać będzie, ile pracownik poświęcił czasu na
    stworzenie konkretnego utworu. Ponadto pracownik będzie prowadził ewidencję
    stworzonych utworów.
    Pytania
    1. Czy prace wykonywane przez pracownika Spółki na stanowisku Inżynier Symulacji
      Robotów spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
      pkt 38-40 w zw. z art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o PIT?
    2. Czy Spółka ma możliwość zastosowania do nich przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o
      PIT?
    Przedmiotem interpretacji jest odpowiedź na Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1.
    W zakresie pytania nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy prace wykonywane przez pracownika Spółki na stanowisku
    Inżynier Symulacji Robotów spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o PIT. Tym samym Spółka
    będzie mieć możliwość zastosowania do nich przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, tj.
    50% kosztów uzyskania przychodu do przychodów z pracy twórczej. Zgodnie z art. 22 ust.
    9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
    2021 r. poz. 1128 z późn. zm.; dalej: ustawa o PIT) koszty uzyskania niektórych
    przychodów określa się m.in. z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i
    artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub
    rozporządzania przez nich tymi prawami - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z
    zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o
    potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i
    rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b,
    których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Powołany przepis art. 22 ust. 9 pkt 3
    ustawy o PIT wskazuje, że ustalenie, czy określony przychód został osiągnięty z tytułu
    korzystania z praw autorskich lub pokrewnych (lub rozporządzania tymi prawami), i
    podatnik jest twórcą, czy też artystą wykonawcą należy ocenić w świetle odrębnych
    przepisów, czyli przepisów ustawy o prawach autorskich.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim przedmiotem prawa
    autorskiego (przysługującego twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej) jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Utwór jest
    przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną
    (art. 1 ust. 3 ustawy o prawach autorskich). Podlega zatem ochronie od momentu
    ustalenia, nawet jeżeli jest nieukończony. Ustalenie to taka forma utworu, która daje
    możliwość zapoznania się z nim osobie trzeciej (poza autorem). Uwzględniając powyższe
    regulacje dotyczące utworu, przyjąć należy, że jest on przeciwstawny działalności
    odtwórczej, rzemieślniczej, technicznej. Z tego względu nie można zakwalifikować jako
    utworu efektu działalności wyłącznie rutynowej, szablonowej, zdeterminowanej (przez
    przeznaczenie, materiał, wiążące schematy), pozbawiającej twórcę swobody dokonywania
    wyborów. Utwór może powstać zarówno w ramach stosunku pracy, czy umowy
    cywilnoprawnej (umowy zlecenia lub o dzieło). Warunkiem dla zastosowania
    podwyższonych kosztów uzyskania przychodu jest, aby pracownik w wyniku wykonywania
    obowiązków ze stosunku pracy stworzył utwór w rozumieniu ustawy o prawach
    autorskich, czyli aby wynik jego działań nosił cechy indywidualnej twórczości oraz
    pracownik dokonał rozporządzania prawami albo skorzystał ze swoich praw.
    Pojęcia "korzystanie" i "rozporządzanie" nie są dokładnie zdefiniowane w ustawie o
    prawach autorskich. Jednak należy uznać, że przeniesienie praw autorskich lub udzielanie
    licencji na korzystanie z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych na zakład pracy

    mieści się w ich zakresie. Nabycie przez pracodawcę majątkowych praw autorskich do
    utworów pracowniczych nie ma charakteru pierwotnego. Kwestie prawne związane z
    powstaniem i nabyciem prawa autorskiego do utworów pracowniczych reguluje art. 12
    ustawy o prawach autorskich. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa lub umowa o pracę
    nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku
    wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie
    prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru
    stron. Powyższe oznacza, że od chwili powstania utworu do jego przyjęcia przez
    pracodawcę autorskie prawa pozostają przy twórcy. Jak wskazał Minister Finansów w
    interpretacji ogólnej z dnia 15 września 2020 r., nr DD3.8201.1.2018: * "przedmiotem
    prawa autorskiego jest tylko taka działalność twórcza, która prowadzi do powstania
    utworu korzystającego z ochrony praw autorskich; sama działalność twórcza nie może być
    przedmiotem prawa autorskiego, a do przychodów uzyskanych z tego tytułu nie ma
    zastosowania art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy PIT, * podstawowymi warunkami do
    zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w ramach stosunku pracy jest to, aby
    przedmiotem umowy o pracę było powstanie utworu w rozumieniu przepisów ustawy o
    prawie autorskim, tj. zamawianego i oczekiwanego przez pracodawcę, oryginalnego
    wytworu o indywidualnym charakterze, * w przypadku utworu pracowniczego niezbędne
    jest przyjęcie tego utworu przez pracodawcę, gdyż oznacza to ustawowe (lub umowne)
    rozporządzenie prawem autorskim na rzecz pracodawcy." Zaznaczyć również należy, że
    fakt korzystania przez podatnika z prawa autorskiego powinien być udokumentowany,
    gdyż warunkiem zastosowania kosztów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o
    PIT jest, aby zaistniał utwór w rozumieniu ustawy o prawach autorskich, twórca udzielił
    licencji na korzystanie z danego utworu, względnie by doszło do rozporządzenia
    majątkowymi prawami autorskimi do tworzonego dzieła. W razie wykonywania na
    podstawie stosunku pracy czynności zarówno chronionych prawem autorskim, jak i
    niebędących przedmiotem prawa autorskiego, pozbawionych cech twórczych,
    udokumentowania wymaga wartość wynagrodzenia z tytułu korzystania z prawa
    autorskiego. Tylko bowiem wyraźne rozróżnienie, jak również dokumentowanie prac -
    utworów chronionych prawem autorskim - oraz wypłaconych wynagrodzeń z tego tytułu
    daje podstawę do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przy zapewnieniu
    właściwej realizacji obowiązków płatnika w zakresie prawidłowego obliczania i poboru
    zaliczek na podatek dochodowy. Wykonywanie pracy twórczej nie oznacza automatycznie
    powstania utworu i przejścia praw z tego tytułu na pracodawcę. Podwyższone koszty
    uzyskania przychodów można więc stosować, jeżeli zostało wypłacone wynagrodzenie za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych. Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 19 listopada 2018 r., nr 0113-KDIPT3.
    4011.440.2018.2.JR: * "Z treści umowy o pracę (lub innego dokumentu) powinno więc
    wynikać, że obowiązki ze stosunku pracy obejmują także działalność twórczą, a
    wyodrębniona część wynagrodzenia stanowi honorarium za przeniesienie praw
    autorskich do utworu. Konieczne jest dokładne wyróżnienie (w jasny, czytelny sposób) tej
    części wynagrodzenia, która związana jest z korzystaniem lub rozporządzaniem przez
    pracownika z przysługujących mu praw autorskich. * Zatem, jeżeli pracodawca wyodrębni
    część wynagrodzenia należną z tytułu rozporządzania lub korzystania przez pracowników
    z praw majątkowych do utworów przez nich stworzonych od pozostałego wynagrodzenia
    za wykonywane obowiązki, niemające charakteru twórczego, możliwe będzie
    zastosowanie 50% kosztów uzyskania przychodu od części twórczej" Podsumowując, w
    celu zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu do części wynagrodzenia
    związanego z rozporządzeniem prawami autorskimi muszą zostać spełnione następujące
    przesłanki: * praca wykonywana przez pracownika jest przedmiotem prawa autorskiego, a
    więc spełnia przesłanki utworu określone w ustawie o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, * pracownik jest twórcą w rozumieniu tej ustawy i uzyskiwanie przychodu
    przez pracownika wynika z korzystania przez twórcę z tychże praw lub rozporządzania
    tymi prawami, * umowa o pracę przewiduje zróżnicowanie wynagrodzenia należnego
    pracownikowi na część związaną z korzystaniem z praw autorskich i część związaną z

    wykonywaniem typowych obowiązków pracowniczych oraz pracodawca prowadzi
    stosowną dokumentację w tym zakresie, np. prowadzi szczegółową ewidencję
    przekazanych utworów, a także * przychody muszą być uzyskiwane z tych rodzajów
    działalności, o których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT. Jak Wnioskodawca wskazał w
    opisie zaistniałego stanu faktycznego projekty stworzone przez pracownika zajmującego
    stanowisko Inżynier Symulacji Robotów są projektami niepowtarzalnymi, mającymi
    indywidualny charakter i spełniającymi przesłanki utworu, wskazane w ustawie o prawach
    autorskich tj. są przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonym
    w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Z
    aneksu do umowy o pracę wynikać będzie, że obowiązki ze stosunku pracy obejmują
    także działalność twórczą. W zakresie wynagrodzenia, wskazane będzie, że honorarium za
    przeniesienie praw autorskich do utworu stanowi 80% wynagrodzenia zasadniczego,
    jednak w celu weryfikacji kwoty honorarium i wykazania, że określony w umowie procent
    nie odbiega od rzeczywistości, prowadzona będzie ewidencja czasu pracy poświęconego
    na prace twórcze w powiązaniu z określonymi utworami. W ten sposób Wnioskodawca
    będzie mieć możliwość modyfikacji ustalonej w umowie o pracę procentowej wartości
    wynagrodzenia autorskiego, po dokonaniu okresowej kontroli. Zatem, powstanie utworu
    będzie dokumentowane za pomocą ewidencji czasu pracy, z której wynikać będzie, ile
    pracownik poświęcił czasu na stworzenie konkretnego utworu. Ponadto pracownik
    prowadzić będzie ewidencję stworzonych utworów. Warto wskazać, że stosownie do
    powoływanej już interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 15 września 2020 r.: *
    "ustalenie wysokości honorarium leży w zakresie swobody kontraktowej stron umowy
    (stosunku pracy, umowy cywilnoprawnej), * żadne powszechnie obowiązujące przepisy
    nie regulują zasad ustalania wysokości honorarium, * nie ma też żadnych innych
    uniwersalnych reguł, ugruntowanych praktyką i orzecznictwem sądowym (z wyjątkiem
    negatywnych przesłanek określonych w tezach orzeczniczych wykluczających możliwość
    zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów), pozwalających na wskazanie zasad
    dokumentowania prac stanowiących przedmiot prawa autorskiego, * fakt uzyskania
    przychodu z praw autorskich i jego wysokość wymaga odpowiedniego udokumentowania,
    przy czym może to zostać wykazane za pomocą każdego prawnie dopuszczalnego
    dowodu." Wobec tego, w ocenie Spółki sposób określenia wysokości honorarium, tj.
    określenie jego wysokości w sposób procentowy od kwoty zasadniczego wynagrodzenia i
    jego weryfikacja na podstawie prowadzonej ewidencji czasu pracy poświęconego na prace
    twórcze w powiązaniu z określonymi utworami jest poprawny i będzie pozwalać na
    zastosowanie wobec tak określonego wynagrodzenia 50% kosztów uzyskania przychodu.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w przywoływanej już interpretacji ogólnej Ministra
    Finansów: "Jeżeli zatem twórca: * poświęca ściśle określony czas na stworzenie (tworzenie)
    konkretnego dzieła, * rejestruje czas pracy twórczej w odrębnym dokumencie (np. w
    ewidencji prowadzonej papierowo lub w formie elektronicznej (specjalnie do tego
    stworzonego oprogramowania), bazie danych prowadzonej w formie elektronicznej lub
    ewentualnie w oświadczeniu składanym pracodawcy za określony okres, np. miesiąc,
    kwartał, półrocze lub rok), * czas pracy twórczej jest akceptowany przez pracodawcę (np.
    akceptuje wpisy w ewidencji, wpisy w bazie danych lub ww. oświadczenie), * wszystkie
    utwory (nie tylko przykładowe) stworzone (lub w trakcie tworzenia) przez twórcę są
    również rejestrowane lub utrwalane (np. w tej samej ewidencji, bazie danych lub
    wymienione w oświadczeniu) to nie ma przeszkód, aby wartość honorarium autorskiego
    była określana na podstawie czasu pracy twórczej w powiązaniu z konkretnym
    stworzonym (tworzonym) utworem. W związku z tym określenie wartości honorarium na
    podstawie ewidencji czasu pracy w powiązaniu z konkretnym utworem jest również
    dopuszczalne. Przykładowo, jeżeli 70% czasu pracy pracownika stanowił czas pracy
    twórczej (przeznaczonej na stworzenie, czy tworzenie konkretnego dzieła), to można
    uznać, że 70% jego wynagrodzenia za pracę stanowiło honorarium i do tej części można
    zastosować 50% koszty uzyskania przychodów". Aby podatnik mógł zastosować 50%

    koszty uzyskania przychodu do części wynagrodzenia związanego z rozporządzeniem
    prawami autorskimi przychody muszą być uzyskiwane z tych rodzajów działalności, o
    których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, tj.:
    1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
    krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa
    przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów
    komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii,
    choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
    2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej
    oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
    3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
    4) działalności publicystycznej;
    5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej,
    edukacyjnej oraz wydawniczej;
    6) działalności konserwatorskiej;
    7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 oraz z 2020 r. poz. 288), do
    opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
    8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej,
    badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
    W związku z tym, że przedmiotem interpretacji jest działalność badawczo-rozwojowa
    należy wskazać na treść art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, zgodnie z którym działalność
    badawczo-rozwojowa to: * działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, * podejmowana w sposób systematyczny * w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Natomiast
    w myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy, ilekroć w ustawie o PIT jest mowa o badaniach
    naukowych oznacza to: * badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478), *
    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo
    o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei prace rozwojowe zdefiniowane są w art. 5a pkt 40 ww. ustawy i oznaczają prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce. Zgodnie z powyższymi przepisami, badania naukowe to działalność
    obejmująca:
    1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
    wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
    faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
    wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Natomiast prace rozwojowe są działalnością
    obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wnioskodawca jest zdania, że prace wykonywane przez pracownika zatrudnionego na
    stanowisku Inżynier Symulacji Robotów spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej. Powyższe przepisy wprowadzają kilka istotnych kryteriów, od których

    spełnienia uzależniona jest możliwość uznania określonych działań za działalność
    badawczo-rozwojową (przy czym kryteria te muszą być spełnione łącznie).
    Zgodnie z tymi kryteriami, działalność badawczo-rozwojowa powinna:
        mieć twórczy charakter,
        obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe,
        być podejmowana w sposób systematyczny, oraz
        być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
        wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W ocenie Wnioskodawcy z ustawowej definicji prac badawczo- rozwojowych wynika, że
    taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem
    wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest
    na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które
    nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ustawy podatkowej wynika,
    że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób.
    Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem słowo "systematycznie" odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Działalność badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz
    prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w
    celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych
    produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii). Przepisy
    dotyczące działalności badawczo-rozwojowej należy interpretować ściśle, a zatem do
    działalności badawczo-rozwojowej można zaliczyć tylko te działania podatnika, które
    wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W odniesieniu do przedmiotu zapytania, tj. dotyczących
    określenia, czy prace wykonywane przez pracownika Spółki na stanowisku Inżynier
    Symulacji Robotów spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że jak
    wynika z opisu stanu faktycznego:
        czynności podejmowane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww.
        stanowisku stanowią działalność obejmującą badania aplikacyjne rozumiane jako
        prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
        opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
        znaczących ulepszeń. Ponadto, czynności podejmowane przez tego pracownika
        stanowią prace rozwojowe obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i
        wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania
        produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
        produktów, procesów lub usług,
        prace wykonywane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww. stanowisku nie
        polegają na działaniach obejmujących zmiany rutynowe i okresowe,
        pracownik zatrudniony na ww. stanowisku, podejmuje prace w sposób
        systematyczny. Czynności wykonywane przez Inżynier Symulacji Robotów cechują
        się zorganizowaniem i zaplanowaniem, co potwierdza fakt, że czynności badawczo-

        rozwojowe prowadzone są przez specjalnie wyznaczone do tego osoby,
        posiadające wyspecjalizowaną wiedzę, obowiązane do przestrzegania instrukcji
        oraz procedur związanych z funkcjonowaniem firmy oraz sporządzania
        dokumentacji obejmującej efekt prowadzonych prac,
        celem prac wykonywanych przez tego pracownika jest zwiększenie zasobów wiedzy
        oraz wykorzystanie tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.
    Podsumowując, w ocenie Spółki prace wykonywane przez pracownika Spółki na
    stanowisku Inżynier Symulacji Robotów spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o PIT, a tym
    samym Spółka ma możliwość zastosowania do nich przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 ww.
    ustawy, tj. 50% kosztów uzyskania przychodu do przychodów z pracy twórczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W świetle art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
      r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce ((Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
      - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      Prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz

      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje
    się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do
    tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i
    technologii produkcji.
    Z ustawowej definicji prac badawczo-rozwojowych wynika, że taka działalność musi mieć
    charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność
    badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego
    charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ustawy podatkowej wynika, że działalność
    badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej
    właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem słowo „systematycznie” odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Podsumowując, działalność badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w
    kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i
    umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i
    umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub
    usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii).
    W tym miejscu podkreślenia wymaga, że przepisy dotyczące działalności badawczo-
    rozwojowej należy interpretować ściśle, a zatem do działalności badawczo-rozwojowej
    można zaliczyć tylko te działania podatnika, które wyczerpują znamiona definicji zawartej
    w treści art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W odniesieniu do przedmiotu wątpliwości wyrażonych przez Państwo w postawionym
    pytaniu, tj. dotyczących określenia, czy prace wykonywane przez pracownika Spółki
    zatrudnionego na stanowisku Inżyniera Symulacji Robotów spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych należy wskazać, że jak wynika z opisu sprawy:
        czynności podejmowane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww.
        stanowisku stanowią działalność obejmującą badania aplikacyjne rozumiane jako
        prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
        opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
        znaczących ulepszeń. Ponadto czynności podejmowane przez ww. pracownika
        Spółki stanowią prace rozwojowe obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i
        wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania
        produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
        produktów, procesów lub usług;
        prace wykonywane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww. stanowisku nie
        polegają na działaniach obejmujących zmiany rutynowe i okresowe,
        pracownik zatrudniony przez Państwo na ww. stanowisku, podejmuje prace w
        sposób systematyczny, tj. uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
        pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
        przyjęciem określonych celów do osiągnięcia,

        celem prac wykonywanych przez tego pracownika jest zwiększenie zasobów wiedzy
        oraz wykorzystanie tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności oraz cytowane wyżej przepisy
    prawa podatkowego stwierdzić należy, że prace wykonywane przez pracownika Spółki
    zatrudnionego na stanowisku Inżyniera Symulacji Robotów spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Stanowisko Państwa w tym zakresie jest więc prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.