Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-765/13-2/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-11-29
Teza: uznanie czynności organizowania turnieju tenisowego i pobrania wpisowego za usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
Słowa kluczowe: opodatkowanie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 02 października 2013 r. (data wpływu 09 października 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności organizowania turnieju tenisowego i pobrania wpisowego za usługę niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności organizowania turnieju tenisowego i pobrania wpisowego za usługę niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w sektorze wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi. Jedną z nieruchomości wchodzącą w skład działalności gospodarczej jest kompleks sportowy przeznaczony do gry w tenisa, squasha i badmintona (posiada korty na otwartym powietrzu i zadaszone).

Wnioskodawca chciałby rozszerzyć swoją działalność o organizowanie i przeprowadzanie imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnego obiektu sportowego. Organizacja turnieju tenisowego miałaby na celu promocję wchodzących w skład działalności Wnioskodawcy obiektów sportowych, zachęcenie do odwiedzania i korzystania ze znajdujących się tam obiektów rekreacyjnych przez osoby fizyczne oraz zachęcenie do wynajmu kortów tenisowych przez osoby prawne.

Zgodnie z regulaminem „ITF Womens Circuit” przedstawionym przez Polski Związek Tenisowy, organizator oficjalnych turniejów tenisowych ma obowiązek pobierać wpisowe od zawodniczek. Wysokość wpisowego jest określona we wspomnianym regulaminie jako 40 USD od każdego zawodnika.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy organizacja turnieju tenisowego i pobranie wpisowego od zawodników, które zostało narzucone jako obligatoryjne w regulaminie dla organizatorów turniejów tenisowych, jest usługą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i powinno zostać opodatkowane?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (zwaną dalej ustawą) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega między innymi odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, a zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Koszty związane z organizacją, w szczególności koszty eksploatacji obiektu, opłaty sędziów i opieki lekarskiej oraz nagród przyznanych po zakończeniu imprez sportowych będą ponosić pozyskani sponsorzy. W zamian za wsparcie sponsorzy będą reklamowani podczas turniejów, na przykład poprzez umieszczenie w widocznych miejscach banerów reklamowych. Tu jak najbardziej występuje świadczenie usług i każda wpłata od sponsorów będzie opodatkowania podatkiem VAT jako świadczenie usług reklamowych.

Natomiast wpisowe od zawodników nie będzie świadczeniem usług na rzecz tych zawodników.

Wysokość wpisowego jest narzucona przez regulamin „ITF Womens Circuit” przedstawiony przez Polski Związek Tenisowy dla organizatorów turniejów tenisowych i nie można tu mówić o zapłacie za usługę świadczoną na rzecz tych zawodników - ponieważ nie będzie tu występowało świadczenie usług na ich rzecz. Wpisowe jest jednym ze źródeł utrzymania Polskiego Związku Tenisowego oraz międzynarodowych organizacji tenisowych. Każdy organizator turnieju tenisowego zaliczanego do klasyfikacji prowadzonych w związkach sportowych odprowadza z wpisowego część na rzecz związków sportowych i ponosi opłaty za organizację turniejów. Wpisowe pobierane przez organizatorów turniejów jest - według Wnioskodawcy - składkami jakie płacą sportowcy chcąc być zaliczani do określonego rodzaju sportu oraz chcąc być klasyfikowani w rankingach sportowców. Wpisowe przypomina w tym sensie składkę członkowską organizacji, tyle że nie jest ona płacona tak jak w innych organizacjach np. rocznie, lecz płacona jest w momentach uczestniczenia w turniejach. Tak samo więc, jak i inne składki na rzecz różnego rodzaju organizacji - wpisowe nie jest wynagrodzeniem za żadną usługę. W związku z tym wpisowe pobierane od zawodników nie powinno zostać opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy wynika, iż ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, iż definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi, według ustawy, jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika – nie będące dostawą towarów – na rzecz innego podmiotu, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Ponadto aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Czynności takie wymienione zostały w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy.

W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Reasumując, dostawa towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie oraz gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne.

Również art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.) wskazuje, że „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości także wynika, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawca chciałby rozszerzyć swoją działalność o organizowanie i przeprowadzanie imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnego obiektu sportowego. Ma zamiar organizować turniej tenisowy, który miałby na celu promocję wchodzących w skład działalności Wnioskodawcy obiektów sportowych, zachęcenie do odwiedzania i korzystania ze znajdujących się tam obiektów rekreacyjnych przez osoby fizyczne oraz zachęcenie do wynajmu kortów tenisowych przez osoby prawne. Zgodnie z regulaminem „ITF Womens Circuit” przedstawionym przez Polski Związek Tenisowy, organizator oficjalnych turniejów tenisowych ma obowiązek pobierać wpisowe od zawodniczek. Wysokość wpisowego jest określona w ww. regulaminie jako 40 USD od każdego zawodnika. Wpisowe jest jednym ze źródeł utrzymania Polskiego Związku Tenisowego oraz międzynarodowych organizacji tenisowych. Każdy organizator turnieju tenisowego zaliczanego do klasyfikacji prowadzonych w związkach sportowych odprowadza z wpisowego część na rzecz związków sportowych i ponosi opłaty za organizację turniejów. Wpisowe pobierane przez organizatorów turniejów jest - według Wnioskodawcy - składkami jakie płacą sportowcy chcąc być zaliczani do określonego rodzaju sportu oraz chcąc być klasyfikowani w rankingach sportowców.

Jak wyżej wskazano, przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść. W związku z powyższym czynność będzie podlegała opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana będzie w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Opłata – wpisowe - pobierana od uczestników turnieju tenisowego, tj. osób chcących skorzystać z usług świadczonych przez Wnioskodawcę, polegających na zorganizowaniu i przeprowadzeniu ww. turnieju, jest związana z organizowaniem tej imprezy. Wpisowe jest warunkiem przystąpienia do turnieju i dzięki niemu zawodnicy mogą wziąć w nim udział.

Zatem opłata za uczestnictwo w ww. turnieju przez jej uczestników będzie wynagrodzeniem za świadczenie określonej usługi przez Wnioskodawcę na rzecz uczestników – za zorganizowanie turnieju tenisowego.

Należy w tym miejscu podkreślić, iż czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych kosztów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

W niniejszym przypadku bez znaczenia pozostaje fakt, że Wnioskodawca - organizator turnieju tenisowego zaliczanego do klasyfikacji prowadzonych w związkach sportowych obligatoryjnie zobowiązany jest do pobrania wpisowego i odprowadzenia jego części na rzecz związków sportowych i ponosi opłaty za organizację turniejów.

W istocie okoliczność, czy transakcja została dokonana po cenie niższej, czy też wyższej od kosztu świadczenia, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania transakcji jako „transakcji odpłatnej” w rozumieniu art. 5, bowiem to ostatnie pojęcie wymaga wyłącznie istnienia bezpośredniego związku między dostawą towarów lub świadczeniem usług, a świadczeniem wzajemnym (wynagrodzeniem) rzeczywiście otrzymanym przez podatnika. W przedstawionej we wniosku sytuacji taki związek niewątpliwie istnieje pomiędzy organizatorem turnieju, a jego uczestnikami. Jednocześnie w związku z tym, że organizator będzie świadczył na rzecz uczestników turnieju określone usługi, brak podstaw do uznania, że pobierane wpisowe jest składkami, jakie płacą sportowcy, chcąc być zaliczani do określonego rodzaju sportu oraz chcąc być klasyfikowani w rankingach sportowców.

W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca będzie świadczył usługi na rzecz uczestników w zamian za wynagrodzenie w postaci wpisowego.

Reasumując, organizacja turnieju tenisowego i pobranie wpisowego od zawodników jest usługą, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 8 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.