Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.4.2016.1.MH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-03-15
Teza: Czy postępuję prawidłowo opodatkowując wszystkie zaliczki i zadatki zarejestrowane przy zastosowaniu kasy rejestrującej, niezależnie od rodzaju odbiorcy i przyczyny rejestracji, na podstawie art. 14 ust. 1j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; przychód; zaliczka
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2015 r. (data wpływu 4 stycznia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie stosowania art. 14 ust. 1j tej ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni od dnia 5 maja 2008 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, której podstawą są świadczone usługi hotelarskie i gastronomiczne. Dochody, na podstawie złożonego oświadczenia, opodatkowuje według stałej 19% stawki podatku, określonej w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest płatnikiem podatku od towarów i usług obowiązanym do ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących (drukarki współpracujące z komputerem). Klientami Wnioskodawczyni są zarówno osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej i rolnicy ryczałtowi, jak również przedsiębiorcy oraz inne podmioty. W ramach swojej działalności, Wnioskodawczyni otrzymuje od klientów zaliczki oraz zadatki na poczet usług, które będą świadczone w przyszłości. Wpłaty dokonywane są głównie na firmowe konto bankowe.

W 2015 r. Wnioskodawczyni skorzystała z możliwości opodatkowania zaliczek na zasadach określonych w art. 14 ust. 1j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie złożonego zawiadomienia. Wpłaty zaliczek i zadatków od osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych są ewidencjonowane w kasie rejestrującej na podstawie art. 111 ustawy o podatku od towarów i usług. Na życzenie klienta do paragonów wystawiane są także faktury.

Zaliczki i zadatki od pozostałych odbiorców usług są także rejestrowane w kasie rejestrującej w następujących przypadkach:

*   wpłata na konto bankowe jest oznaczona imieniem, nazwiskiem i adresem, dopiero po jej zarejestrowaniu klient prosi o wystawienie faktury na przedsiębiorcę,

*   pracownik wystawiający fakturę drukuje jednocześnie paragon fiskalny, co nie jest konieczne, ale taką właśnie opcję zalecał do stosowania sprzedawca programu komputerowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni postępuje prawidłowo opodatkowując wszystkie zaliczki i zadatki zarejestrowane przy zastosowaniu kasy rejestrującej, niezależnie od rodzaju odbiorcy i przyczyny rejestracji, na podstawie art. 14 ust. 1j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 14 ust. 1j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku pobrania wpłat na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, podlegających zarejestrowaniu przy zastosowaniu kasy rejestrującej, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, za datę powstania przychodu uznaje się dzień pobrania wpłaty, jeżeli podatnicy w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, a w przypadku podatników rozpoczynających ewidencjonowanie obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej - w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczęli ewidencjonowanie obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej, zawiadomią właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tego sposobu ustalania daty powstania przychodu. Przepis ten nie precyzuje, że dotyczy on wyłącznie wpłat od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zabrania rejestracji w kasie rejestrującej wpłat od pozostałych podmiotów, niezależnie od przyczyny tej rejestracji.

W związku z powyższym wszystkie wpłaty zaliczek i zadatków, które zostały zarejestrowane przy zastosowaniu kasy rejestrującej, mogą zostać opodatkowane na podstawie art. 14 ust. 1j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Taką też interpretację, zdaniem Wnioskodawczyni, prezentowała w styczniu 2015 r. Krajowa Informacja Podatkowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Ustawodawca nie wymaga, aby przychodem były tylko wymienione w art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy pożytki, które są wprost wynikiem realizacji celu działalności gospodarczej osoby fizycznej. Co do zasady, wszelkie wpłaty pieniężne, mogą być uznane za przychód osoby fizycznej, zwłaszcza że listę pożytków, które nie mogą być zaliczone do przychodów uzyskiwanych z tytułu ww. działalności, stanowiącą katalog zamknięty, zawarto w art. 14 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Jednakże, na podstawie art. 14 ust. 1j ww. ustawy, w przypadku pobrania wpłat na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, podlegających zarejestrowaniu przy zastosowaniu kasy rejestrującej zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, za datę powstania przychodu uznaje się dzień pobrania wpłaty, jeżeli podatnicy w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, a w przypadku podatników rozpoczynających ewidencjonowanie obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej - w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczęli ewidencjonowanie obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej, zawiadomią właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tego sposobu ustalania daty powstania przychodu.

Wskazany przepis został wprowadzony do ustawy na podstawie art. 3 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1662). W uzasadnieniu do projektu (druk nr 2606 http://www.sejm.gov.pl) omawianej ustawy, wskazano m.in.: „Przedsiębiorcy ewidencjonujący obrót za pomocą kas fiskalnych z jednej strony mają obowiązek zaewidencjonować pobraną zaliczkę na poczet wykonania usługi czy sprzedaży towaru, a jednocześnie zaliczka ta nie stanowi przychodu w podatku dochodowym. Problem jest szczególnie kłopotliwy dla firm wykonujących usługi o stosunkowo niewielkiej wartości, przy których zwyczajowo pobiera się zaliczki, np. usługi optyczne, remontowo-budowlane, fotograficzne, motoryzacyjne, pralnicze i wiele innych naprawczych. Sytuacja ta powoduje, że często, zwłaszcza na przełomie miesiąca, podatnik musi odrębnie rozliczać obrót kasowy dla celów VAT i podatku dochodowego. Wymaga to prowadzenia odrębnej ewidencji przyjętych zaliczek, o które należy pomniejszać obrót kasowy. W kolejnym miesiącu, jeżeli usługa zostanie wykonana, prowadzona ewidencja dla podatku dochodowego powinna zostać skorygowana o zrealizowane zaliczki. Rodzi to wiele problemów i ryzyko pomyłek. W celu uproszczenia rozliczeń podatkowych w takiej sytuacji proponuje się umożliwienie podatnikom dokonania wyboru innej formy rozliczania wpłat uzyskanych na poczet dostawy towarów i usług, które zostaną zrealizowane w okresach późniejszych.” Należy podkreślić, że co prawda uzasadnienie projektu wprowadzanych zmian nie stanowi źródła prawa, to jest istotną informacją dotyczącą przesłanek i celów jakie przyświecały twórcom przepisu, co za tym idzie pozwala również lepiej zrozumieć jego treść.

Zauważyć należy, że w treści wskazanego przepisu ustawodawca wprost odniósł się do czynności „podlegających zarejestrowaniu przy zastosowaniu kasy rejestrującej zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług”. W cytowanym fragmencie przepisu uwidoczniony jest zatem obligatoryjny charakter związany z czynnością rejestracji określonych zdarzeń przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, Wnioskodawczyni od dnia 5 maja 2008 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, której podstawą są świadczone usługi hotelarskie i gastronomiczne. Dochody, na podstawie złożonego oświadczenia, opodatkowuje według stałej 19% stawki podatku, określonej w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest płatnikiem podatku od towarów i usług obowiązanym do ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących (drukarki współpracujące z komputerem). Klientami Wnioskodawczyni są zarówno osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej i rolnicy ryczałtowi, jak również przedsiębiorcy oraz inne podmioty. W ramach swojej działalności, Wnioskodawczyni otrzymuje od klientów zaliczki oraz zadatki na poczet usług, które będą świadczone w przyszłości. Wpłaty dokonywane są głównie na firmowe konto bankowe. Wpłaty zaliczek i zadatków od osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych są ewidencjonowane w kasie rejestrującej na podstawie art. 111 ustawy o podatku od towarów i usług. Na życzenie klienta do paragonów wystawiane są także faktury.

Zaliczki i zadatki od pozostałych odbiorców usług są także rejestrowane w kasie rejestrującej w następujących przypadkach:

*   wpłata na konto bankowe jest oznaczona imieniem, nazwiskiem i adresem, dopiero po jej zarejestrowaniu klient prosi o wystawienie faktury na przedsiębiorcę,

*   pracownik wystawiający fakturę drukuje jednocześnie paragon fiskalny, co nie jest konieczne, ale taką właśnie opcję zalecał do stosowania sprzedawca programu komputerowego.

Zatem, w sprawie będącej przedmiotem wniosku ww. art. 14 ust. 1j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajdzie zastosowanie, bowiem z wniosku wynika, że Wnioskodawczyni stosuje zasady ewidencjonowania przychodów przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz zawiadomiła właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tego sposobu ustalania daty powstania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jednocześnie jednak wskazany przepis nie wyłącza możliwości ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących na rzecz innych podmiotów, niż wcześniej wymienione. Ewidencja prowadzona na kasie rejestrującej jest niezależna od ewidencji, której prowadzenia wymagają inne przepisy. Ewidencja prowadzona przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy bowiem tylko części sprzedaży podatnika. Należy jednak uznać, że nie jest błędem jeśli podatnik ewidencjonuje w kasie rejestrującej np. całą sprzedaż jaka występuje w jego działalności gospodarczej. Jednakże podatnik musi zadbać o to, aby deklaracja podatkowa sporządzona na podstawie prowadzonych ewidencji, które dwukrotnie obejmują tę samą sprzedaż, była prowadzona rzetelnie.

Biorąc pod uwagę powyższe, w świetle obowiązujących przepisów prawa, uznać należy, że zaliczki i zadatki zarejestrowane przy zastosowaniu kasy rejestrującej, niezależnie od rodzaju odbiorcy i przyczyny rejestracji, Wnioskodawczyni może ustalić przychód na podstawie art. 14 ust. 1j ww. ustawy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Podkreślenia wymaga, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania – właściwy organ – ustali, że przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest odmienny od rzeczywistego, to wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.