Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-840/12/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-11-08
Teza: Rozpoznanie nabycia wewnątrzwspólnotowego towarów w związku z nabyciem podzespołów dźwigów na terytorium Grecji sprzedawanych następnie do Kosowa.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; terytorium
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 sierpnia 2012r. (data wpływu 10 sierpnia 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozpoznania nabycia wewnątrzwspólnotowego towarów w związku z nabyciem podzespołów dźwigów na terytorium Grecji sprzedawanych następnie do Kosowa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 sierpnia 2012r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozpoznania nabycia wewnątrzwspólnotowego towarów w związku z nabyciem podzespołów dźwigów na terytorium Grecji sprzedawanych następnie do Kosowa.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Wnioskodawca nabywa podzespoły dźwigów osobowych (wind) od dostawcy z Grecji podatnika podatku VAT. Następnie z tych podzespołów montuje dźwigi osobowe (windy) w Polsce świadcząc usługi budowlane, na przykład w nowobudowanych budynkach mieszkalnych, szpitalach, szkołach, instytucjach użytku publicznego itp. Zakup tych podzespołów dźwigów rozlicza jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Wnioskodawca wystawia faktury wewnętrzne, w których nalicza podatek należny z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego towarów. Wnioskodawca zamierza jednak świadczyć takie same usługi budowlane (polegające na montażu dźwigów osobowych) w Kosowie, to jest w kraju spoza Unii Europejskiej. Wnioskodawca nadal będzie nabywać podzespoły dźwigów u dostawcy z Grecji, jednak te podzespoły będą transportowane bezpośrednio z Grecji do Kosowa (z pominięciem Polski). Firma grecka będzie wystawiała Wnioskodawcy faktury za dźwigi, a Wnioskodawca z kolei będzie wystawiać faktury firmie z Kosowa (generalnemu wykonawcy) za wykonanie i montaż dźwigów osobowych w budowanych tam budynkach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zakup podzespołów dźwigów przez Wnioskodawcę w firmie greckiej, które to podzespoły będą transportowane bezpośrednio z Grecji do Kosowa będzie rodził konieczność naliczenia przez Wnioskodawcę podatku należnego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakup podzespołów dźwigów przez Wnioskodawcę w firmie z Grecji, które to podzespoły są transportowane bezpośrednio z Grecji do Kosowa nie będzie rodził obowiązku naliczenia podatku należnego, gdyż transakcja ta nie spełnia definicji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów określonej w art. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Według Wnioskodawcy transakcja ta nie rodzi żadnych skutków podatkowych na gruncie podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Przez terytorium kraju, rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a (art. 2 pkt 1 ustawy o VAT).

Natomiast przez terytorium państwa członkowskiego, rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a (art. 2 pkt 4 ustawy o VAT).

Stosownie do art. 2 pkt 5 ustawy o VAT, przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Z powyżej cytowanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług oraz wewnętrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, dokonane czyli dla których miejscem świadczenia będzie terytorium kraju czyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku, gdy wykonanie danej czynności opodatkowanej będzie miało miejsce poza terytorium kraju (Polski), czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o VAT, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    *   podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    *   osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a– z zastrzeżeniem art. 10,
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

W myśl art. 9 ust. 3 ustawy o VAT, przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:

1.  nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,
2.  dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

– jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

Definicja wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów określona w art. 9 ust. 1 ustawy o VAT odnosi się do art. 5 ust. 1 pkt 4, który przewiduje, iż czynnością opodatkowaną jest także wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju. Oznacza to więc, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zdefiniowane w art. 9 ust. 1 ustawy o VAT jest zdarzeniem opodatkowanym jedynie wówczas, kiedy jest dokonywane za wynagrodzeniem oraz kiedy jest dokonywane na terytorium kraju. Brak spełnienia jakiegokolwiek z powyższych warunków powoduje w praktyce brak możliwości opodatkowania. Definicja zawarta w art. 9 ust. 1 składa się zatem z kilku podstawowych elementów uzupełnionych jeszcze przez określone w art. 9 ust. 2 wymogi dotyczące nabywcy i dostawcy.

Definicja ta odpowiada definicji określonej w art. 20 Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L z 2006r. Nr 347, str. 1 ze zm.), która przewiduje, iż: „wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów” oznacza nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel rzeczowym majątkiem ruchomym wysyłanym lub transportowanym do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę lub na ich rzecz, do miejsca przeznaczenia w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów. (…)

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Należy zauważyć, iż artykuł 11 ust. 1 dotyczy sytuacji samego nieodpłatnego przemieszczenia towarów pomiędzy państwami członkowskimi, w efekcie którego towary te trafiają do Polski. Aby zastosować tę regulację, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

1.  towary są przemieszczane przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz,
2.  przemieszczenie jest dokonywane z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski na terytorium Polski,
3.  towary są własnością podatnika podatku od wartości dodanej, który je przemieszcza,
4.  towary te zostały przez tego podatnika na terytorium innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane,
5.  towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Przepis ten oparty jest na art. 21 Dyrektywy 2006/112/WE, który stanowi, iż za odpłatne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się wykorzystanie przez podatnika do celów działalności jego przedsiębiorstwa towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika lub na jego rzecz z innego państwa członkowskiego, na terytorium którego towary te zostały wyprodukowane, wydobyte, przetworzone, zakupione lub nabyte w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b), lub do którego zostały one zaimportowane przez tego podatnika w ramach działalności jego przedsiębiorstwa.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca będzie nabywać podzespoły dźwigów u dostawcy z Grecji. Podzespoły te będą transportowane bezpośrednio z Grecji do Kosowa (z pominięciem Polski) czyli poza terytorium Unii Europejskiej. Firma grecka będzie wystawiała Wnioskodawcy faktury za dźwigi, a Wnioskodawca z kolei będzie wystawiać faktury firmie z Kosowa (generalnemu wykonawcy) za wykonanie i montaż dźwigów osobowych w budowanych tam budynkach.

Z powyższego wynika zatem, że zakupiony przez Wnioskodawcę towar u dostawcy z Grecji nie będzie transportowany przez Wnioskodawcę, ani na jego rzecz z Grecji na terytorium kraju lecz będzie transportowany bezpośrednio z Grecji do Kosowa. Nie zostanie zatem spełniony warunek przemieszczenia tych towarów, w wyniku nabycia, z terytorium Unii Europejskiej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, dla uznania tej transakcji za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia i stan prawny należy stwierdzić, iż u Wnioskodawcy z tytułu nabycia podzespołów dźwigów od dostawcy z Grecji, które będą bezpośrednio transportowane z Grecji do Kosowa nie wystąpi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Czynność ta (tj. nabycie w Grecji) nie będzie czynnością opodatkowaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.