Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-347/16/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-07-19
Teza: stawka podatku VAT na druk gazety
Słowa kluczowe: druk; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 maja 2016 r. (data wpływu 10 maja 2016 r.), uzupełnionym pismem z 5 lipca 2016r. (data wpływu 8 lipca 2016r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na druk gazety - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na druk gazety.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 5 lipca 2016r. (data wpływu 8 lipca 2016r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 29 czerwca 2016r. znak: IBPP2/4512-347/16/WN.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (drukarnia), będący polskim rezydentem podatkowym prowadzi działalność gospodarczą na rzecz wydawnictw i innych podmiotów, polegającą między innymi na druku metodą poligraficzną gazet objętych symbolem PKWiU 2008 - ex. 58.13.10.0 i oznaczonych numerami ISSN na podstawie odrębnych przepisów. Wnioskodawca wytwarza powyższe produkty zarówno w oparciu o materiały (papier, farby) powierzone przez kontrahentów (usługi druku), jak i z własnych materiałów i surowców niezbędnych do tego rodzaju produkcji.

W drugim z opisanych przypadków, kontrahenci dostarczają Spółce pliki komputerowe zawierające treści, jakie powinny przedrukowane na papier. W takim przypadku, Wnioskodawca w procesie druku nie wykorzystuje żadnych materiałów, które byłyby przez kontrahenta przekazane. Po wydrukowaniu gazet, Wnioskodawca pozostawia je do dyspozycji kontrahenta i przenosi na niego odpłatnie własność tych gazet (przekazuje kontrahentowi prawo do rozporządzania nimi jak właściciel).

Dodatkowo Wnioskodawca uzupełnił opis sprawy wyjaśniając:

1.  Spółka (Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Będące przedmiotem zapytania gazety są gazetami drukowanymi, oznaczonymi stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN, wytwarzanymi metodą poligraficzną, objęte symbolem PKWiU 58.13.10.0 i nie stanowią wydawnictw, w których nie mniej niż 67% powierzchni jest przeznaczone na nieodpłatne lub odpłatne ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisane powyżej czynności polegające na druku gazet na papierze własnym na rzecz kontrahentów i ich sprzedaży na rzecz kontrahentów należy traktować jako dostawę towaru, opodatkowaną na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a ust. 2 oraz poz. 73 załącznika nr 3 do Ustawy VAT stawką 8%?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy opisane powyżej czynności, polegające na druku gazet na papierze własnym na rzecz kontrahentów i ich sprzedaży na rzecz kontrahentów należy traktować jako dostawę towaru, opodatkowaną na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a ust. 2 oraz poz. 73 załącznika nr 3 do Ustawy VAT stawką 8%.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów w myśl art. 7 ust. 1 Ustawy VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel zaś zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

O kwalifikacji danej czynności jako dostawy towarów, bądź świadczenia usług, rozstrzyga każdorazowo zindywidualizowany stan faktyczny. O przedmiocie świadczenia przesądza zakres oraz specyfika wykonywanych czynności, użytych materiałów, obowiązujące klasyfikacje statystyczne oraz treść umów zawartych każdorazowo przez podatnika i jego kontrahenta. Jedynie analiza czynników takich jak m.in. przedmiot świadczenia, udział materiałów własnych oraz udział materiałów powierzonych przez kontrahenta w ogólnym zużyciu materiałów, obowiązki stron oraz sposób wzajemnego rozliczenia pozwala określić, czy wykonywane czynności powinny być traktowane jako usługa, czy też jako dostawa towarów. W związku z tym, w celu uznania czy w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z dostawą towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, należy rozważyć czy w danym przypadku dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, tj. czy w wyniku danej transakcji nabywca będzie mógł faktycznie dysponować rzeczą w rozumieniu Ustawy VAT.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że sam proces wydrukowania gazet w oparciu o własne materiały jest procesem wytworzenia nowego dobra materialnego które staje się przedmiotem obrotu w momencie przeniesienia prawa do rozporządzenia nim jak właściciel. Wytworzone w takim procesie produkcyjnym gazety są rzeczami, w rozumieniu art. 2 pkt 6 Ustawy VAT, co do których Spółka - aby wydawca mógł nimi rozporządzać jak właściciel - musi przenieść prawo ich posiadania na nabywcę. Kiedy mowa o „przeniesieniu prawa do rozporządzania" nie należy tego zwrotu utożsamiać jedynie z przeniesieniem prawa własności w sensie prawnym, gdyż w pojęciu tym mieszczą się wszelkie formy przeniesienia prawa, które nabywcy umożliwiają rozporządzanie dobrami materialnymi (rzeczami) jak właścicielowi. W tym przypadku Wnioskodawca niewątpliwie wyzbywa się własności użytych do tej produkcji materiałów, surowców i komponentów, które w ramach tego procesu produkcyjnego przybrały postać rzeczową gazet. Przeniesienie własności tych towarów na zleceniodawcę wymaga ich wydania, jako rzeczy określonych co do gatunku - art. 155 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), czyli przeniesienia również ich posiadania na klienta, co pozwala temu ostatniemu na rozporządzanie tymi rzeczami jak właściciel. Tym samym, następuje w takim przypadku przeniesienie przez Wnioskodawcę na kontrahenta prawa do rozporządzania jak właściciel wyprodukowanym przez Spółkę z jego materiałów majątkiem rzeczowym, co czyni te czynność dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 VAT.

Stosownie do art. 41 ust. 1 Ustawy VAT, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 41 ust. 2 Ustawy VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Stosownie do art. 146a ustawy, okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8% (\`(...)\`).

Zgodnie zaś z art. 41 ust. 2 Ustawy VAT, w związku z poz. 73 załącznika nr 3 do Ustawy VAT, opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8% od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., zastrzeżeniem art. 146f podlegają, objęte symbolem PKWiU 2008 – ex 58.13.10.0 -Gazety drukowane lub na nośnikach (dyskach, taśmach i innych) - wyłącznie gazety drukowane - oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN, wytwarzane metodami poligraficznymi, z wyłączeniem: wydawnictw, w których nie mniej niż 67% powierzchni jest przeznaczone na nieodpłatne lub odpłatne ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe. Zgodnie natomiast z art. 5a Ustawy VAT towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5 wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Podsumowując, Wnioskodawca (drukarnia) prowadzi działalność gospodarczą polegającą między innymi na wytwarzaniu metodą poligraficzną gazet objętych symbolem PKWiU 2008 - ex 58.13.10.0 i oznaczonych numerami ISSN na podstawie odrębnych przepisów oraz wytwarza on powyższe produkty z własnych materiałów. Zleceniodawcy dostarczają jedynie materiały w formie plików komputerowych, zatem nie ma miejsca wykorzystywanie w procesie druku materiałów przekazanych przez kontrahenta. Po wydrukowaniu gazet Spółka stawia je do dyspozycji kontrahenta i przenosi na niego odpłatnie własność tych gazet (przekazuje mu prawo do rozporządzania nimi jak właściciel). W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy stwierdzić należy, że wytwarzanie z własnych materiałów gazet sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 58.13.10.0 oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN i przekazanie ich kontrahentom stanowi dostawę towarów opodatkowaną stawką podatku VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a ust. 2 oraz poz. 73 załącznika nr 3 do Ustawy VAT.

Wnioskodawca pragnie wskazać, iż powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych:

*   Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 15 stycznia 2013 r., sygn. IPTPP1/443-837/12-4/MG: „Dostawa czasopism wykonywanych przez Wnioskodawcę metodami poligraficznymi z własnych surowców (\`(...)\`) podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 146a pkt 2 ustawy oraz poz. 74 załącznika nr 3 do ustawy (\`(...)\`) ";
*   Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 28 sierpnia 2012 r., sygn. IPPP3/443-584/12-2/KB: „wytwarzanie z własnych materiałów czasopism sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 58.14.1, oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN i przekazanie ich zleceniodawcom stanowi dostawę towarów opodatkowaną stawką podatku VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług"; podobnie: interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 7 stycznia 2015 r., sygn. IPPP1/443-1226/14-4/BS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016r. Nr 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przy czym towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy.

Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca - drukarnia, będący polskim rezydentem podatkowym prowadzi działalność gospodarczą na rzecz wydawnictw i innych podmiotów, polegającą między innymi na druku metodą poligraficzną gazet objętych symbolem PKWiU 2008 - ex. 58.13.10.0 i oznaczonych numerami ISSN na podstawie odrębnych przepisów. Wnioskodawca wytwarza powyższe produkty zarówno w oparciu o materiały (papier, farby) powierzone przez kontrahentów (usługi druku), jak i z własnych materiałów i surowców niezbędnych do tego rodzaju produkcji.

W drugim z opisanych przypadków, kontrahenci dostarczają Spółce pliki komputerowe zawierające treści, jakie powinny przedrukowane na papier. W takim przypadku, Wnioskodawca w procesie druku nie wykorzystuje żadnych materiałów, które byłyby przez kontrahenta przekazane. Po wydrukowaniu gazet, Wnioskodawca pozostawia je do dyspozycji kontrahenta i przenosi na niego odpłatnie własność tych gazet (przekazuje kontrahentowi prawo do rozporządzania nimi jak właściciel).

Będące przedmiotem zapytania gazety są gazetami drukowanymi, oznaczonymi stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN, wytwarzanymi metodą poligraficzną, objęte symbolem PKWiU 58.13.10.0 i nie stanowią wydawnictw, w których nie mniej niż 67% powierzchni jest przeznaczone na nieodpłatne lub odpłatne ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii uznania za dostawę towarów czynności polegających na druku gazet na papierze własnym na rzecz kontrahentów i stawki podatku VAT przy ich sprzedaży na rzecz kontrahentów.

W związku z powołanymi wyżej przepisami, w celu uznania czy w niniejszej sprawie mamy do czynienia z dostawą towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, należy rozważyć, czy w danym przypadku dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, tj. czy w wyniku danej transakcji nabywca może faktycznie dysponować rzeczą.

Proces wydrukowania gazety w całości z własnych materiałów jest procesem wytworzenia nowego dobra materialnego (rzeczy), o funkcji całkiem odmiennej od tej, związanej z wykorzystanymi materiałami, które staje się przedmiotem obrotu w momencie przeniesienia na wydawcę prawa do rozporządzenia nim jak właściciel. Bez znaczenia są przy tym prawa autorskie przynależne wydawcy do drukowanego utworu, gdyż nie one są w tym przypadku przedmiotem obrotu, lecz rzeczowa postać tegoż utworu, jakim jest gazeta. Wytworzona w takim procesie produkcyjnym gazeta jest towarem, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy, co do którego Wnioskodawca – aby wydawca mógł nim rozporządzać jak właściciel – musi przenieść prawo ich posiadania na nabywcę.

Zwrotu „przeniesienie prawa do rozporządzania” nie należy utożsamiać jedynie z przeniesieniem prawa własności w sensie prawnym, gdyż w pojęciu tym mieszczą się wszelkie formy przeniesienia prawa, które nabywcy umożliwiają rozporządzanie dobrami materialnymi (rzeczami) jak właścicielowi.

W opisanym przypadku Wnioskodawca niewątpliwie wyzbywa się własności użytych do produkcji materiałów, które w ramach tego procesu produkcyjnego przybrały postać rzeczową gazety. Przeniesienie własności tych towarów na zleceniodawcę wymaga ich wydania, jako rzeczy określonych co do gatunku – art. 155 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 380 ze zm.), czyli przeniesienia również ich posiadania na klienta, co pozwala temu ostatniemu na rozporządzanie tymi rzeczami jak właściciel.

Tym samym, w niniejszej sprawie następuje przeniesienie przez Spółkę na klienta prawa do rozporządzania jak właściciel wyprodukowanym przez Wnioskodawcę (w całości z jego materiałów) majątkiem rzeczowym, co czyni tę czynność dostawą towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Na podstawie art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacja statystyczna towarów i usług dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest dokonywana na podstawie rozporządzenia z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.).

Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie zaś z art. 146a pkt 1 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod pozycją 73 tego załącznika, wymieniono – sklasyfikowane w PKWiU pod symbolem ex 58.13.10.0 – „Gazety drukowane lub na nośnikach (dyskach, taśmach i innych) – wyłącznie gazety drukowane – oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN, wytwarzane metodami poligraficznymi, z wyłączeniem: wydawnictw, w których nie mniej niż 67% powierzchni jest przeznaczone na nieodpłatne lub odpłatne ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe”.

W myśl art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex – rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania danej stawki preferencyjnej tylko do towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”. Wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT, zwolnienie bądź wyłączenie dotyczy wyłącznie danego towaru lub danej usługi z danego grupowania – konkretnego towaru lub konkretnej usługi wymienionej obok symbolu PKWiU.

Zatem jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, preferencyjna 8% stawka podatku od towarów i usług może mieć zastosowanie wyłącznie do dostawy wyłącznie gazet drukowanych klasyfikowanych w grupowaniu. PKWiU 2008 58.13.10.0 „Gazety drukowane lub na nośnikach (dyskach, taśmach i innych” oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN, wytwarzanych metodami poligraficznymi, z wyłączeniem: wydawnictw, w których nie mniej niż 67% powierzchni jest przeznaczone na nieodpłatne lub odpłatne ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe.

Mając zatem na uwadze opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro w okolicznościach przedstawionych we wniosku Wnioskodawca dokonuje dostawy gazet drukowanych oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN, wytwarzanych metodą poligraficzną, objętych symbolem PKWiU 58.13.10.0. i nie stanowiących wydawnictw, w których nie mniej niż 67% powierzchni jest przeznaczone na nieodpłatne lub odpłatne ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe w tej sytuacji zastosowanie znajdzie 8% stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT i w powiązaniu z poz. 73 załącznika nr 3 do tej ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji indywidualnej.

Podana przez Wnioskodawcę klasyfikacja, została potraktowana jako element zdarzenia przyszłego. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że interpretację w zakresie stawki podatku VAT oparto na podanym przez Wnioskodawcę symbolu PKWiU wskazanym w piśmie będącym uzupełnieniem wniosku.

Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji przedmiotu jego zapytania według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania wyrobu lub usługi zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Podkreślić też należy, że niniejsza interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie zakreślonym treścią pytania i własnego stanowiska Wnioskodawcy. Stąd też przedstawione we wniosku okoliczności faktyczne sprawy, które nie zostały objęte zakresem zapytania, ani co do których Wnioskodawca nie przedstawił swojego stanowiska, nie są przedmiotem niniejszej interpretacji.

Zmiana któregokolwiek z elementów zdarzenia przyszłego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci swoją ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.