Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.222.2025.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
teren-teren budowlany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych sprzedaży działek nr 1 i 2. Uzupełnili go Państwo 28 maja
    2025 r. (wpływ 28 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) jest podmiotem zarejestrowanym w Polsce jako
    czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wnioskodawca planuje sprzedaż
    nieruchomości niezabudowanej nabytej na podstawie umowy zamiany z 22 grudnia 2014
    r. rep. (...), stanowiące działki gruntów o numerach 1 i 2 położone w miejscowości (...),
    działki nr 1 i 2 oznaczono jako „R- grunty orne”. Analiza wizualizacyjna nieruchomości
    oznaczonych jako 1 i 2 dostępnej pod adresem: (...) potwierdza, że nieruchomości te
    pozostają niezabudowane.
    Wyjaśnić w tym miejscu należy, że przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie działki o
    numerach 1 i 2, natomiast sprzedaż działek nr 1 i 2 planowana jest podczas jednej
    transakcji wraz z nieruchomościami sąsiednimi położonymi (...), stanowiącymi tereny
    niezabudowane o numerach 3, 4, 5, 6, 7, 8, objętymi księgami wieczystymi (...), co do
    których Podatnik nie ma wątpliwości, że dostawa powinna podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT w wysokości 23 %. Cena sprzedaży będzie obejmowała wartość wszystkich
    działek łącznie (tj. 3, 4, 5, 6, 7, 8, 1 i 2). Wnioskodawca nie posiada i nie będzie posiadał
    określenia wartości poszczególnych działek.
    Jak wynika z treści operatu szacunkowego sporządzonego 25 listopada 2024 r. przez
    Kancelarię Rzeczoznawcy (...) określającego wartość rynkową nieruchomości dla potrzeb
    sprzedaży dla m.in. działek nr 1 i 2 położonych w (...), działki o numerach 1 i 2 zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego to odpowiednio:
        w przypadku działki nr 1 - teren zieleni urządzonej P-1;
        w przypadku działki nr 2 - teren zieleni urządzonej P-1 (ok. 38 % pow. działki) i teren
        zieleni urządzonej P-2 (ok. 40 % pow. działki) oraz w części teren dróg publicznych
        klasy drogi zbiorczej Z-2 (ok. 22% pow. działki).
    W uchwale nr (...) Rady Miasta (dalej jako „MPZP”), wskazano że:
    „§ 36.1. Na terenach oznaczonych symbolami P-1, P-2 i P-3 ustala się przeznaczenie
    podstawowe: tereny zieleni urządzonej.
    Na terenach oznaczonych symbolami P-1 i P-2 ustala się przeznaczenie uzupełniające:
    zabudowa nieuciążliwych usług kultury, sportu i rekreacji z uwzględnieniem (...).
    Na terenach oznaczonych symbolami P-1, P-2 i P-3 dopuszcza się realizację infrastruktury
    towarzyszącej, w szczególności: miejsc wypoczynku, placów zabaw, niekubaturowych
    urządzeń sportowo-rekreacyjnych, obiektów małej architektury, mebli ulicznych,
    infrastruktury technicznej i zbiorników retencyjno-rozsączających.
    Na terenach oznaczonych symbolami P-1 i P-2 dopuszcza się: lokalizację obiektów
    tymczasowych towarzyszących przeznaczeniu podstawowemu, w szczególności: przekryć
    namiotowych i powłok pneumatycznych służących realizacji funkcji sportu i rekreacji,
    pawilonów wystawienniczych, usług gastronomii; realizację stałych wystaw i ekspozycji
    plenerowych.”
    § 37. Ustala się zakaz:
    1) na terenie oznaczonym symbolem P-3 realizacji budynków;

    2) na terenach oznaczonych symbolami P-1, P-2 i P-3 realizacji zabudowy usługowej i lokali
    usługowych dla prowadzenia działalności, która zgodnie z przepisami odrębnymi z
    zakresu ochrony środowiska, aktualnymi na dzień uchwalenia planu, należy do
    przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.”
    — § 40. Na terenach oznaczonych symbolami P-1, P-2, P-3 ustala się następujące
    wskaźniki liczbowe dotyczące warunków, zasad i standardów kształtowania zabudowy
    oraz zagospodarowania terenu:
        (...)
    W powyższym zakresie trzeba wskazać, że z MPZP wynika również, że przez pojęcie
    przeznaczenie podstawowe należy rozumieć „takie przeznaczenie, które musi przeważać
    na danej działce budowlanej; to znaczy co najmniej 60% powierzchni użytkowej budynków
    na tym terenie, zlokalizowanych na jednej działce budowlanej, musi pełnić tę funkcję, a w
    odniesieniu do przeznaczenia o charakterze niekubaturowym - co najmniej 60%
    powierzchni terenu musi pełnić funkcję przeznaczenia podstawowego”. Z kolei
    przeznaczenie uzupełniające oznacza „rodzaje przeznaczenia inne niż podstawowe, które
    uzupełniają lub wzbogacają przeznaczenie podstawowe zgodnie z ustaleniami
    szczegółowymi planu”.
    Nieuciążliwe usługi w MPZP oznaczają zaś „usługi, które zgodnie z przepisami odrębnymi
    nie są zaliczane do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na
    środowisko”, a samo słowo uciążliwy oznacza „emisje będące skutkiem działalności
    człowieka, przekraczające standardy emisyjne i standardy jakości środowiska, a w
    szczególności wprowadzane do powietrza, wody, gleby lub ziemi: substancje i energie
    takie jak: ciepło, hałas, wibracje, pola elektromagnetyczne, jak również zanieczyszczenie
    ściekami i odpadami, przekraczające obowiązujące normy zawarte w przepisach
    odrębnych z zakresu ochrony środowiska”.
    Z punku widzenia przedmiotowej sprawy wskazać również należy, że z MPZP wynika, że (...)
    Na terenach oznaczonych symbolami Z-1, Z-2 ustala się przeznaczenie podstawowe:
    droga publiczna klasy drogi zbiorczej.”
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Nabycie działek nr 1 i 2 zostało udokumentowane fakturą VAT z wykazaną kwotą podatku.
    Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w wysokości 50%, gdyż w roku otrzymania faktury (tj. 2015 r.) w Spółce
    obowiązywała taka proporcja. Na działkach nr 1 i 2 nie była prowadzona działalność
    gospodarcza.
    Pytania
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa nieruchomości
      niezabudowanej nr 1 oznaczonej w MPZP symbolem „P-1” - tereny zieleni urządzonej,
      będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania VAT, jako dostawa terenu
      niezabudowanego innego niż teren budowlany, o którym mowa w art. 43 ust. 9 pkt 1
      w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, nawet jeżeli zapisy tego planu dopuszczają
      możliwość zabudowy nieuciążliwych usług kultury, sportu i rekreacji?
    2) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa nieruchomości
      niezabudowanej nr 2 w części oznaczonej w MPZP symbolem „P-1” oraz „P-2” - tereny
      zieleni urządzonej, będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania VAT, jako dostawa
      terenu niezabudowanego innego niż teren budowlany, o którym mowa w art. 43 ust. 9
      pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, nawet jeżeli zapisy tego planu dopuszczają
      możliwość zabudowy nieuciążliwych usług kultury, sportu i rekreacji?

    3) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku dostawy
      niezabudowanej działki nr 2 leżącej częściowo w obszarze objętym MPZP, który
      przewiduje dla tego obszaru w niewielkiej części przeznaczenie w części oznaczonej w
      MPZP symbolem „Z-2” - teren dróg publicznych klasy drogi zbiorczej, a w pozostałym
      zakresie leżącej na obszarze objętym MPZP, którego podstawowym przeznaczeniem
      są tereny zieleni urządzonej, dla potrzeb ustalenia podstawy opodatkowania
      wyodrębnienie obszaru tej działki, którego dostawa podlega opodatkowaniu
      podatkiem VAT oraz obszaru, którego dostawa na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
      VAT winna korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług,
      a wyodrębnienie to powinno nastąpić poprzez posłużenie się tzw. kluczem
      powierzchniowym?
    4) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1), 2) i 3), Wnioskodawca
      prosi dodatkowo o wskazanie, czy prawidłowe jest stanowisko, że w przypadku
      dostawy niezabudowanych działek nr 1 i 2 wraz z niezabudowanymi działkami
      sąsiednimi oznaczonymi numerami 3, 4, 5, 6, 7, 8 (które to działki nie korzystają ze
      zwolnienia od podatku VAT), dla potrzeb ustalenia podstawy opodatkowania należy
      wyodrębnić obszar działek nr 3, 4, 5, 6, 7, 8, których dostawa podlega opodatkowaniu
      podatkiem VAT oraz obszar działek 1 i (w części) 2, których dostawa na mocy art. 43
      ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT winna korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, poprzez
      posłużenie się tzw. kluczem powierzchniowym?
    Państwa stanowisko w sprawie
    — w odniesieniu do pytania nr 1 i 2:
    W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż działki nr 1 oznaczonej symbolem „P-1”
    będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy
    o VAT, ponieważ podstawowym przeznaczeniem zgodnie z zapisami MPZP są tereny
    zieleni urządzonej.
    W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż działki nr 2 w części oznaczonej symbolem
    „P-1” oraz „P-2” będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 2
    pkt 33 ustawy o VAT.
    — w odniesieniu do pytania nr 3:
    Część działki nr 19 oznaczonej symbolem „Z-2” nie będzie podlegała zwolnieniu na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ jak wskazano w MPZP, przeznaczeniem
    tego terenu jest (...) Na terenach oznaczonych symbolami Z-1, Z-2 ustala się przeznaczenie
    podstawowe: droga publiczna klasy drogi zbiorczej.” W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe
    jest dla potrzeb opodatkowania podatkiem VAT wyodrębnienie obszaru tej działki, którego
    dostawa podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT oraz obszaru, którego dostawa na
    mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, a
    wyodrębnienie wskazanej części działki powinno nastąpić poprzez posłużenie się tzw.
    kluczem powierzchniowym.
    — w odniesieniu do pytania nr 4:
    W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest dla potrzeb opodatkowania podatkiem VAT
    wyodrębnienie obszaru działek nr 1 i 2 w części oznaczonej w MPZP jako „P-1” oraz „P-2”,
    których dostawa na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT korzystała ze zwolnienia od
    podatku VAT, oraz obszaru działek nr 3, 4, 5, 6, 7, 8, których dostawa podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, a wyodrębnienie powinno nastąpić poprzez posłużenie
    się tzw. kluczem powierzchniowym, ponieważ cena sprzedaży będzie obejmowała wartość
    wszystkich działek łącznie (tj. 3, 4, 5, 6, 7, 8, 1 i 2), a Wnioskodawca nie posiada i nie będzie
    posiadał określenia wartości poszczególnych działek.
    Szczegółowe uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    — uzasadnienie stanowiska w przypadku pytania nr 1 i 2:

    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT, rozumie się natomiast przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Tak więc grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego
    sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przez tereny budowlane rozumie się,
    zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zestawienie tych przepisów prowadzi do wniosku, że zwolnienie od podatku, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT ma zastosowanie, jeżeli:
    1) z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że działka nie jest
    przeznaczona pod zabudowę,
    2) dla działki nie istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a z decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że działka nie jest przeznaczona
    pod zabudowę,
    3) dla działki nie istnieje ani miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ani
    decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (interpretacja ogólna Ministra
    Finansów z dnia 18 czerwca 2013 r., PT10/033/12/207/WLI/13/RD).
    Z powyższego wynika, że zwolnienie od VAT to obejmować może wyłącznie dostawy
    niektórych terenów niezabudowanych. Dostawy terenów (działek), na których znajdują się
    zabudowania (budynki lub budowle) nie korzystają z tego zwolnienia (nawet jeżeli
    nabywca planuje wyburzyć te zabudowania, np. wyrok NSA z 7 listopada 2013 r., I FSK
    1436/13).
    Celem określenia czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy odwołać się do
    przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy ustalenie przeznaczenia terenu,
    rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - w myśl
    zapisów art. 4 ust. 2 powołanej ustawy - określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

    Z powyższego wynika, że ustawa o VAT nakazuje oceniać przeznaczenie określonego
    gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz
    wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że przeznaczeniem
    podstawowym działek nr 1 i 2 są tereny zieleni urządzonej. Co więcej, jak wynika z MPZP,
    przeznaczenie podstawowe obejmuje co najmniej 60 % powierzchni działki, a
    uzupełniające ma wzbogacać przeznaczenie podstawowe zgodnie z ustaleniami
    szczegółowymi planu. Wyłącznie niewielka część działki nr 2 oznaczona została symbolem
    „Z-2”, której przeznaczenie zostało oznaczone jako teren dróg publicznych klasy drogi
    zbiorczej.
    Jak wynika z orzecznictwa, do oceny czy mamy do czynienia z terenem budowlanym, czy
    też terenem niebudowlanym, w świetle możliwości zastosowania zwolnienia z art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT, należy brać pod uwagę dominujący charakter danego terenu, jakim
    jest w tym przypadku teren zieleni urządzonej np. w wyroku NSA w sprawie I FSK 1992/16,
    NSA stwierdził, że: „(...) wykładnia prezentowana przez Ministra Finansów (...)
    umożliwiałaby uznanie za tereny budowlane wszelkich terenów, na których w ramach
    dopuszczalnego (nie zaś podstawowego) przeznaczenia, przewidziano umieszczenie
    jakiegokolwiek obiektu budowlanego. Uprawniony jest wniosek, że definiując pojęcie
    terenów budowlanych ustawodawca odwołał się do zapisów planów zagospodarowania
    przestrzennego, ponieważ przede wszystkim wskazują one podstawowe przeznaczenie
    danego terenu, które należy zatem uznać za istotne dla oceny prawa do skorzystania ze
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.”. W orzeczeniu NSA z 1 marca 2022 r. w
    sprawie I FSK 2325/19 wskazano również, że: „przedmiotowy teren przeznaczony jest pod
    ogólnodostępny park miejski, zaś dopuszczone obiekty i urządzenia w ramach
    przeznaczenia uzupełniającego, które nie zmienia jego podstawowego charakteru, mają
    umożliwić właściwą realizację celu podstawowego, wyznaczonego przez główne
    przeznaczenie terenu. Zatem nietrafne jest stanowisko Organu, że nieruchomości te nie
    spełniają warunku działek nie przeznaczonych pod zabudowę i nie zasługuje na
    uwzględnienie zarzut naruszenia prawa materialnego w postaci błędnej wykładni i art. 43
    ust. 1 pkt 9 i art. 2 pkt 33 u.p.t.u. Zasadnie Sąd pierwszej instancji wskazał, że przyjęta
    przez Organ wykładnia przyjmująca, że wszelkie formy zagospodarowania terenu, bez
    względu na jego przeznaczenie w planach zagospodarowania przestrzennego,
    skutkowałyby potraktowaniem ich za tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę), co
    kłóciłoby się z ideą wyodrębnienia takiej kategorii gruntów”.
    Skoro zatem podstawowe przeznaczenie ww. części działki zgodnie z MPZP jest inne niż
    budowlane, to Wnioskodawcy przysługuje prawo skorzystania ze zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT w odniesieniu do działki nr 1 oraz nr 2 w części
    oznaczonej jako „P-1” oraz „P-2”.
    — uzasadnienie stanowiska w przypadku pytania nr 3:
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ma
    zastosowanie, jeżeli z MPZP wynika, że działka nie jest przeznaczona pod zabudowę. Z
    powyższego opisu wynika natomiast, że przeznaczeniem części przedmiotowej działki nr 2
    oznaczonej jako Z-2 - jest droga publiczna klasy drogi zbiorczej. Według bowiem definicji
    art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, dla potrzeb VAT za tereny budowlane uznaje się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego. Z powyższego będzie wynikało zatem, że dostawa części działki
    oznaczonej symbolem „Z-2” nie będzie korzystała ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT, będzie traktowana jako „grunt zabudowany”, tak więc powinna podlegać
    opodatkowaniu według stawki 23%.
    Wskazać bowiem należy, że przepisy prawa nie wskazują, czy w takim przypadku należy
    stosować jednolitą klasyfikację całej działki dla potrzeb opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług, a jeżeli tak - to czy tę właściwą dla terenów budowlanych, czy też tę

    właściwą dla terenów niebudowlanych, czy też należy dokonać odrębnego ustalenia
    kwalifikacji podatkowej tej części działki, która leży na obszarze przeznaczonym pod
    zabudowę oraz tej części działki, która leży na obszarze nieprzeznaczonym pod zabudowę.
    Powyższa kwestia była przedmiotem interpretacji podatkowych wydanych przez organy
    podatkowe. Warto w tym miejscu w szczególności wskazać na stanowisko Dyrektora Izby
    Skarbowej w Łodzi, który w interpretacji indywidualnej z 8 lutego 2012 r., znak IPTPP2/443-
    725/11-4/IR odpowiadając na pytanie, czy z uwagi na to, że przedmiotem sprzedaży jest
    wyodrębniona geodezyjnie jedna działka, podatnik sprzedając powyższą nieruchomość
    powinien zastosować, w części stanowiącej teren rolniczy i zielony zwolnienie w podatku
    od towarów i usług, natomiast w pozostałej części stanowiącej teren zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej opodatkowanie według stawki 23%, wyjaśnił: "sprzedaż
    wyodrębnionej geodezyjnie działki niezabudowanej, w części stanowiącej teren
    przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, zgodnie z art. 41 ust. 1 w
    związku z art. 146a pkt 1 ustawy, podlegać będzie opodatkowaniu według stawki 23%,
    natomiast w pozostałej części stanowiącej tereny zielone, rolnicze i lasów korzystać będzie
    ze zwolnienia w podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy."
    Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w Interpretacji indywidualnej z 2 marca 2012 r., znak:
    IPTPP1/443-1006/11-4/MW przyjął, że "pomimo braku geodezyjnego wydzielenia
    poszczególnych części nieruchomości, Gmina obowiązana jest do zastosowania
    prawidłowej stawki VAT przy sprzedaży terenów o różnym przeznaczeniu. Dla ustalenia
    prawidłowej podstawy opodatkowania należy odnieść się do ustaleń zawartych w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Zastosowanie właściwej stawki VAT
    /zwolnienia z VAT powinno nastąpić proporcjonalnie do powierzchni poszczególnych
    części nieruchomości w zależności od ich przeznaczenia. W oparciu o przedstawione
    okoliczności sprawy stwierdzić należy, że czynność zbycia przedmiotowej nieruchomości
    będzie podlegała opodatkowaniu w części odpowiadającej terenowi przeznaczonemu pod
    zabudowę stawką podstawową, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy, tj. 23%, natomiast
    w części obejmującej tereny bez prawa do zabudowy będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.”
    Z kolei z interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11
    października 2011 r., znak: IPPP1-443-1240/11-2/MP wynika, iż: "Przepisy ustawy o VAT,
    ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu
    ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku, gdy transakcja sprzedaży nieruchomości
    częściowo podlega opodatkowaniu a częściowo korzysta ze zwolnienia od podatku. Do
    wyliczenia podstawy opodatkowania można przyjąć różne rozwiązania, np. wg klucza
    powierzchniowego lub wg klucza wartościowego. Każda metoda - czy to oparta na kluczu
    wartościowym, czy też kluczu powierzchniowym, o ile odzwierciedla stan faktyczny i jest w
    konkretnym przypadku miarodajna, jest właściwa. Wskazać należy, że wyboru tego klucza
    powinien dokonać sam Wnioskodawca, uwzględniając specyfikę i indywidualne cechy
    swojej działalności. Treść wniosku wskazuje, iż Wnioskodawca rozważa możliwość
    ustalenia podstawy opodatkowania w oparciu o klucz powierzchniowy. Podstawę
    opodatkowania stanowiłaby proporcjonalnie taka część kwoty należnej z tytułu sprzedaży
    Nieruchomości (pomniejszona o kwotę należnego podatku), w jakiej powierzchnia działek
    stanowiących według Studium tereny pod zabudowę pozostaje do powierzchni całej
    Nieruchomości." (podobnie: Pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 maja
    2019 r. w sprawie IBPP2/4512-942/15-2/KO).
    Reasumując, z przytoczonych powyżej interpretacji podatkowych wynika, iż w przypadku,
    gdy dana działka położona jest na obszarach objętych różnym przeznaczeniem w planie
    zagospodarowania przestrzennego, skutkującym tym, że część działki leży na obszarze
    terenów budowlanych, zaś część na obszarze terenów niebudowlanych, kwalifikacja
    podatkowa transakcji dotyczącej takiej działki powinna uwzględniać te okoliczności i dla
    celów opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i usług powinno nastąpić
    wyodrębnienie takiej części działki, która będzie traktowana jako część przeznaczona pod

    zabudowę oraz takiej części działki, która będzie traktowana jako nie przeznaczona pod
    zabudowę. W konsekwencji w odniesieniu do tej części działki, która będzie traktowana
    jako nieprzeznaczona pod zabudowę, powinno zostać zastosowane zwolnienie z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy VAT.
    Dlatego też Wnioskodawca uważa, że prawidłowe jest zastosowanie zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT do dostawy działki w
    odniesieniu do tych części, którą zgodnie z treścią MPZP stanowią tereny nie
    przeznaczone pod zabudowę.
    — uzasadnienie stanowiska w przypadku pytania nr 4:
    Przepisy ustawy o VAT, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają zapisu
    dotyczącego sposobu ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku, gdy transakcja
    sprzedaży nieruchomości częściowo podlega opodatkowaniu a częściowo korzysta ze
    zwolnienia od podatku. Jak wynika z wyżej przytoczonej interpretacji indywidualnej z 11
    października 2011 r., znak: IPPP1-443-1240/11-2/MP, do wyliczenia podstawy
    opodatkowania można przyjąć różne rozwiązania, np. wg klucza powierzchniowego lub wg
    klucza wartościowego i każda metoda - czy to oparta na kluczu wartościowym, czy też
    kluczu powierzchniowym, o ile odzwierciedla stan faktyczny i jest w konkretnym
    przypadku miarodajna, jest właściwa. W interpretacji tej wskazano również, że wyboru
    tego klucza powinien dokonać sam Wnioskodawca, uwzględniając specyfikę i
    indywidualne cechy swojej działalności. Na podstawie przedstawionego stanu
    faktycznego, Wnioskodawca rozważa wyłącznie możliwość ustalenia podstawy
    opodatkowania w oparciu o klucz powierzchniowy, ponieważ cena sprzedaży będzie
    obejmowała wartość wszystkich działek łącznie (tj. 3, 4, 5, 6, 7, 8, 1 i 2), a Wnioskodawca
    nie posiada i nie będzie posiadał określenia wartości poszczególnych działek. Tym samym,
    w przypadku dostawy niezabudowanych ww. działek leżących częściowo na obszarze
    objętym MPZP, który przewiduje dla tego obszaru przeznaczenie pod zabudowę, a w
    pozostałym zakresie leżącej na obszarze przeznaczonym pod tereny zieleni urządzonej
    prawidłowe jest dla potrzeby ustalenia podstawy opodatkowania wyodrębnienie
    wskazanych działek poprzez posłużenie się tzw. kluczem powierzchniowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej
    przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi
    towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością,
    zarejestrowaną jako czynny podatnik podatku VAT. Są Państwo właścicielem
    niezabudowanych działek nr 1 i 2. Uwzględniając okoliczność, że ww. działki zostały nabyte
    przez Spółkę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu 15 ust. 2 ustawy uznać
    należy, że stanowią składnik majątku Spółki.
    Tym samym, w opisanej sytuacji planowana sprzedaż działek nr 1 i 2 będzie dostawą
    dokonywaną w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy,
    przez podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W
    konsekwencji powyższego, sprzedaż przez Państwa ww. działek będzie stanowić dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być
    opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Z cytowanych przepisów wynika, że nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod
    zabudowę.
    W przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W zależności od rodzaju inwestycji
    będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
      rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach
      zagospodarowania.
    Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo
    przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub
    różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan
    miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod
    zabudowę.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również
    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.

    Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że
    decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – jako akt indywidualny
    prawa administracyjnego.
    Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje
    oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen,
      „teren budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez
      państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Z powyższego należy wywieść, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei
    dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi,
    które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo sprzedaż nieruchomości niezabudowanej
    stanowiącej działki gruntów o numerach 1 i 2.
    Działki o numerach 1 i 2 zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego to odpowiednio:
        w przypadku działki nr 1 - teren zieleni urządzonej P-1;
        w przypadku działki nr 2 - teren zieleni urządzonej P-1 (ok. 38 % pow. działki) i teren
        zieleni urządzonej P-2 (ok. 40 % pow. działki) oraz w części teren dróg publicznych
        klasy drogi zbiorczej Z-2 (ok. 22% pow. działki).
    W uchwale Rady Miasta w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego wskazano że na terenach oznaczonych symbolami P-1, P-2 i P-3 ustala się
    przeznaczenie podstawowe: tereny zieleni urządzonej. Na terenach oznaczonych
    symbolami P-1 i P-2 ustala się przeznaczenie uzupełniające: zabudowa nieuciążliwych
    usług kultury, sportu i rekreacji. Na terenach oznaczonych symbolami P-1, P-2 i P-3
    dopuszcza się realizację infrastruktury towarzyszącej, w szczególności: miejsc
    wypoczynku, placów zabaw, niekubaturowych urządzeń sportowo-rekreacyjnych,
    obiektów małej architektury, mebli ulicznych, infrastruktury technicznej i zbiorników
    retencyjno-rozsączających.
    Na terenach oznaczonych symbolami P-1 i P-2 dopuszcza się: lokalizację obiektów
    tymczasowych towarzyszących przeznaczeniu podstawowemu, w szczególności: przekryć
    namiotowych i powłok pneumatycznych służących realizacji funkcji sportu i rekreacji,
    pawilonów wystawienniczych, usług gastronomii; realizację stałych wystaw i ekspozycji
    plenerowych.

    Na terenach oznaczonych symbolami Z-1, Z-2 ustala się przeznaczenie podstawowe:
    droga publiczna klasy drogi zbiorczej.
    Wskazali Państwo, że nabycie działek nr 1 i 2 zostało udokumentowane fakturą VAT z
    wykazaną kwotą podatku. Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50%, gdyż w roku otrzymania
    faktury (tj. 2015 r.) w Spółce obowiązywała taka proporcja. Na działkach nr 1 i 2 nie była
    prowadzona działalność gospodarcza.
    Państwa wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy dla dostawy niezabudowanych działek nr 1 i 2, które są oznaczone w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego symbolem: P-1 w przypadku działki nr 1, i P-1
    oraz P-2 w przypadku działki nr 2, tj. jako tereny zieleni urządzonej.
    W związku z tym, że ustawa o VAT nie precyzuje, o jakie tereny przeznaczone pod
    zabudowę chodzi, przyjąć trzeba, że pojęcie „tereny przeznaczone pod zabudowę”
    obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy.
    Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” – do którego odnosi się przepis
    art. 2 pkt 33 ustawy – należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca
    1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Zgodnie bowiem z zapisem art. 3
    pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Na mocy art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,
      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
      kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane
      w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już
      istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego
      części ani urządzenia budowlanego.
    Na podstawie art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie małej architektury - należy przez to rozumieć
      niewielkie obiekty, a w szczególności:
      a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,

      b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
      c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice,
      huśtawki, drabinki, śmietniki.
    Jak wcześniej wskazano, elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż
    budowlane. Przy ocenie czy przedmiotowy teren stanowi teren budowlany nie wystarczy
    analiza jego podstawowego przeznaczenia określonego w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego. Co istotne, w treści art. 2 pkt 33 ustawy, który
    definiuje pojęcie terenu budowlanego, ustawodawca odwołał się do przeznaczenia terenu,
    które są zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu
    do konkretnej nieruchomości (działki), a nie do funkcji podstawowych przeznaczenia
    terenu, które są zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w
    odniesieniu do konkretnej nieruchomości (działki).
    Ustawodawca nie uzależnił więc charakteru terenu od głównego celu, który teren będący
    przedmiotem opodatkowania VAT ma spełniać, lecz zwolnienie od opodatkowania VAT
    zależy od możliwości dokonania zabudowy wskazanego terenu. Zatem, uwzględnić należy
    również zapisy dotyczące przeznaczenia uzupełniającego tych terenów, według których, w
    odniesieniu do działek:
        nr 1 - teren zieleni urządzonej P-1;
        nr 2 - teren zieleni urządzonej P-1 (ok. 38 % pow. działki) i teren zieleni urządzonej
        P-2 (ok. 40 % pow. działki) oraz w części teren dróg publicznych klasy drogi zbiorczej
        Z-2 (ok. 22% pow. działki),
    na terenach oznaczonych symbolami P-1 i P-2 ustala się przeznaczenie uzupełniające:
    zabudowa nieuciążliwych usług kultury, sportu i rekreacji. Na terenach oznaczonych
    symbolami P-1, P-2 i P-3 dopuszcza się realizację infrastruktury towarzyszącej, w
    szczególności: miejsc wypoczynku, placów zabaw, niekubaturowych urządzeń sportowo-
    rekreacyjnych, obiektów małej architektury, mebli ulicznych, infrastruktury technicznej i
    zbiorników retencyjno-rozsączających. Na terenach oznaczonych symbolami P-1 i P-2
    dopuszcza się: lokalizację obiektów tymczasowych towarzyszących przeznaczeniu
    podstawowemu, w szczególności: przekryć namiotowych i powłok pneumatycznych
    służących realizacji funkcji sportu i rekreacji, pawilonów wystawienniczych, usług
    gastronomii; realizację stałych wystaw i ekspozycji plenerowych.
    Zatem możliwość wybudowania na gruncie ww. obiektów, wynikająca z zapisów
    dotyczących przeznaczenia uzupełniającego terenu w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego oraz zapisów dotyczących zasad zabudowy i
    zagospodarowania w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznacza, że
    grunt ten w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy stanowi teren budowlany.
    Tym samym, planowana sprzedaż:
        działki nr 1 oznaczonej w całości w miejscowym planie zagospodarowania
        przestrzennego symbolem P-1, jako teren zieleni urządzonej, i
        działki nr 2 oznaczonej w części w miejscowym planie zagospodarowania
        przestrzennego symbolem P-1 i P-2 jako teren zieleni urządzonej,
    z uwagi na fakt, że dla wskazanych terenów obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, który klasyfikuje te tereny, jako przeznaczone pod
    zabudowę, a więc tereny te spełniają definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2
    pkt 33 ustawy – nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy.

    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, zakup działek nr 1 i 2 został udokumentowany fakturą VAT z
    wykazaną kwotą podatku. Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50%, gdyż w roku otrzymania
    faktury (tj. 2015 r.) w Spółce obowiązywała taka proporcja. Na działkach nr 1 i 2 nie była
    prowadzona działalność gospodarcza. W odniesieniu do wskazanej transakcji nie zostały
    zatem spełnione warunki umożliwiające zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko zgodnie z którym, planowana sprzedaż:
        działki nr 1 oznaczonej symbolem „P-1”,
        działki nr 2 w części oznaczonej symbolem „P-1” oraz „P-2”,
    będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy,
    ponieważ podstawowym przeznaczeniem zgodnie z zapisami MPZP są tereny zieleni
    urządzonej, jest nieprawidłowe.
    Sprzedaż działek nr 1 i 2 będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT, według
    właściwej stawki podatku od towarów i usług z uwagi na niespełnienie warunków, o
    których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 i 2 ustawy umożliwiających zwolnienie od podatku.
    Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 jest zatem
    nieprawidłowe.
    Mają Państwo również wątpliwości dotyczące określenia, czy w przypadku dostawy
    niezabudowanej działki nr 2 leżącej częściowo w obszarze objętym MPZP, który

    przewiduje dla tego obszaru w niewielkiej części przeznaczenie w części oznaczonej w
    MPZP symbolem „Z-2” - teren dróg publicznych klasy drogi zbiorczej, a w pozostałym
    zakresie leżącej na obszarze objętym MPZP, którego podstawowym przeznaczeniem są
    tereny zieleni urządzonej, dla potrzeb ustalenia podstawy opodatkowania wyodrębnienie
    obszaru tej działki, którego dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT oraz
    obszaru, którego dostawa na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT winna korzystać ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług, wyodrębnienie to powinno nastąpić poprzez
    posłużenie się tzw. kluczem powierzchniowym.
    Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 2, dostawa działki nr 2 w całości będzie podlega
    opodatkowaniu z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT, w konsekwencji w
    przedstawionej sprawie nie ma konieczności wyodrębniania powierzchni z zastosowaniem
    tzw. klucza powierzchniowego dla zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla części gruntu, bowiem nie są spełnione warunki dla
    zastosowania tego przepisu.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest zatem nieprawidłowe.
    W związku z uznaniem Państwa stanowiska w odniesieniu do pytań nr 1,2 i 3 za
    nieprawidłowe, rozpoznanie wniosku w zakresie pytania nr 4 stało się bezzasadne, gdyż
    oczekiwali Państwo odpowiedzi na pytanie nr 4 w przypadku uznania Państwa stanowiska
    w zakresie pytania nr 1, 2 i 3 za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    zauważyć, że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w
    oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny przedstawiony przez
    danego podatnika. Interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa,
    więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na
    grunt innej sprawy. Wskazane przez Państwa interpretacje są rozstrzygnięciami
    odnoszącymi się do indywidualnych spraw przedstawionych przez wnioskodawców i nie
    rozciągają swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Każdą
    sprawę jestem zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych
    wskazuje, że wyroki sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami odnoszącymi się do
    indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one strony postępowania w tych konkretnych,
    indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby
    podobne lub zbieżne sprawy. Zatem powołane przez Państwa orzecznictwo
    potraktowałem jako element argumentacji strony, nie miały one natomiast mocy wiążącej
    w analizowanej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.