Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/4512-500/15-4/JSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-12-22
Teza: Wydanie towarów na rzecz zastawnika.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; faktura; zastaw
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2015 r. (data wpływu 23 września 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 24 listopada 2015 r. (data wpływu 25 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   opodatkowania czynności wydania towarów na rzecz zastawnika i ich udokumentowania,

*   obowiązku uwzględnienia na fakturze kwoty podatku VAT,

*   braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT przez zastawnika nadwyżki powstałej pomiędzy wartością rynkową przejętych towarów a kwotą należną zastawnikowi z tytułu pożyczki i braku obowiązku rozliczenia się przez Wnioskodawcę z urzędem skarbowym z tytułu opodatkowania przez zastawnika przekazanej kwoty różnicy

\-**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   opodatkowania czynności wydania towarów na rzecz zastawnika i ich udokumentowania,

*   obowiązku uwzględnienia na fakturze kwoty podatku VAT i ustalenia wysokości kwoty należnej zastawnikowi,

*   braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT przez zastawnika nadwyżki powstałej pomiędzy wartością rynkową przejętych towarów a kwotą należną zastawnikowi z tytułu pożyczki i braku obowiązku rozliczenia się przez Wnioskodawcę z urzędem skarbowym z tytułu opodatkowania przez zastawnika przekazanej kwoty różnicy.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 listopada 2015 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, własnego stanowiska oraz uiszczenie brakującej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w piśmie z dnia 24 listopada 2015 r.).

W dniu 29.04.2010 r. została zawarta umowa o ustanowienie zastawu rejestrowego (aneks z dnia 18.02.2011 r.) - zabezpieczająca pożyczki na częściowe skredytowanie przez \`(...)\` zakupu maszyn i urządzeń przez wnioskującą \`(...)\` sp. z o.o. (Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług). Zastaw rejestrowy był zabezpieczeniem kwoty kredytu opiewającą na 1.427.440,00 (jeden milion czterysta dwadzieścia siedem tysięcy czterysta czterdzieści złotych), wynikającą z 3 umów pożyczek pomiędzy ww. firmami. Suma zabezpieczenia wynosiła 1.850.000 zł (jeden milion osiemset pięćdziesiąt), co było najwyższą kwotą zabezpieczenia, na która składała się wierzytelność. Kwotą zabezpieczenia obciążono z osobna każdą z maszyn i urządzeń (lista maszyn i urządzeń: drążarka do otworów, maszyna pomiarowa, CENTRUM obróbkowe oraz \`(...)\`, wgłębne centrum elektroerozyjne, robot -zmieniacz palet i elektrod, obudowa zmieniacza palet, drutowe centrum elektroerozyjne, uniwersalna szlifierka cylindryczna, szlifierka do płaszczyzn ze sterowaniem) co zapisane zostało w sądowych postanowieniach o wpisie do rejestru zastawów. Łączna cena zakupu ww. maszyn i urządzeń w roku 2010 wynosiła 7.319.397,50 zł brutto (kwota z faktur zakupu). Oświadczeniami z dnia 21.03.2012 r. \`(...)\` rozwiązała 3 umowy pożyczek, natomiast oświadczeniami z dnia 12.04.2012 r. firma ta dokonana przejęcia wszystkich maszyn na swoją własność. Tak więc przejęcie przez zastawnika nastąpiło w kwietniu - roku 2012. Ww. maszyny i urządzenia były wykorzystywane na cele działalności niezwolnionej z podatku VAT. Z tytułu nabycia ww. maszyn i urządzeń przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wartość długu wnioskującej \`(...)\` sp. z o.o. wobec \`(...)\` wynosiła według oświadczeń o rozwiązaniu umów pożyczek 1.062.705,30 zł.

Wbrew dyspozycji z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów \`(...)\`, mimo iż wartość przedmiotu zastawu rejestrowego przewyższała w sposób oczywisty wysokość wierzytelności zabezpieczonej zastawem rejestrowym (7.319.397,50 zł, czyli cena ruchomości v. do 1.062.705,30 zł, czyli kwota długu z trzech oświadczeń o rozwiązaniu umowy), \`(...)\` - wbrew ww. przepisom o zastawie rejestrowym nie uiściła kwoty nadwyżki w terminie 14 dni od dnia przejęcia maszyn i urządzeń. Obecnie więc Wnioskodawca uznaje dług z tytułu pożyczki w niezapłaconej części wraz z odsetkami w wysokości 1.062.705,30 zł. Wartość rynkowa (według biegłego rzeczoznawcy) przejętych przez \`(...)\` ruchomości (maszyn) wynosi 4.173.600 zł netto (5.133.528,00 zł brutto). Wnioskująca \`(...)\` sp. z o.o. w likwidacji ma więc roszczenie do \`(...)\` (pożyczkodawcy - zastawnika) w wysokości różnicy pomiędzy wartością przejętych przez \`(...)\` maszyn a pozostałą kwotą pożyczki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy:

1.  w świetle określenia przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług w art. 5 ustawy o VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz w świetle art. 7 ustawy o VAT, który wymaga dla zaistnienia dostawy przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, zastawca - firma \`(...)\` sp. z o.o. powinna wystawić firmie \`(...)\` fakturę (i czy fakturę VAT) za przejęte jednostronnym oświadczeniem przez zastawnika czyli \`(...)\` maszyny.
2.  jeżeli istnieje obowiązek fakturowania czynności przekazania ruchomości przejmowanych w ramach przepisów o zastawie rejestrowym, a przejmowanych przez zastawnika - to czy wysokość kwoty fakturowanej winna uwzględniać kwotę VAT, a w takim przypadku (z uwzględnieniem kwoty VAT) czy kwota fakturowana może przekroczyć wysokość kwoty należnej zastawnikowi (\`(...)\`) do zwrotu z tytułu udzielonej przez niego pożyczki. W przypadku Wnioskodawcy - kwoty 1.062.705,30 zł.
3.  jeżeli zastawnik dokona zwrotu zastawcy powstałej nadwyżki pomiędzy wartością rynkową przejętych ruchomości a kwotą należnej mu kwoty z tytułu pożyczki - to czy kwota ta powinna być powiększona o podatek VAT i czy powinna być zwrócona (wraz z kwotą VAT) zastawcy (który ewentualnie w tym przypadku powinien przekazać kwotę VAT uzyskaną od zastawnika do Urzędu Skarbowego).

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 24 listopada 2015 r.), istotą opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności prawne dwustronne (wielostronne) obejmujące dostawę towarów i usług, realizowaną w warunkach odpłatności, ekwiwalencji i dwustronności. Podstawowym kryterium opodatkowania określonych czynności VAT jest, jak wskazują cytowane wyżej przepisy, wykonanie świadczenia za wynagrodzeniem, stanowiącym jednocześnie należność za realizowaną dostawę lub jej ekwiwalent, a przede wszystkim należność za czynności wykonywane przez dostawcę (w przypadku Wnioskodawcy - zastawcę czyli … sp. z o.o.).

Owo wynagrodzenie może oczywiście przybierać rozmaite formy, np. płatności w pieniądzu, świadczenia zwrotnego (tzw. transakcje barterowe) itp. Ważne jest, żeby odpłatność była konsekwencją świadczenia (dostawy). W przypadku Wnioskodawcy jednak - zgodnie z umową zastawniczą - wspomniany tryb zaspokojenia zastawnika poprzez przejęcie przez niego na własność przedmiotu zastawu jest jednostronną czynnością prawną, która dochodzi do skutku wyłącznie w następstwie złożenia stosownego oświadczenia woli przez zastawnika (…). Samo złożenie oświadczenia woli o przejęciu powoduje przejście własności przedmiotu zastawu rejestrowego z zastawcy na zastawnika, a dzień złożenia jest określany jako data przejęcia. Czynność ta stanowi zatem realizację przez zastawnika (…) ograniczonego prawa rzeczowego, jakim jest zastaw, i jako taka nie wymaga wykonania czynności (dostawy) ze strony dłużnika (zastawcy - … sp. z o.o.).

Należy więc uznać, że realizacja takiej umowy i przejęcie na własność rzeczy zastawionej, jako czynność prawna dokonywana wyłącznie przez wierzyciela (…), z punktu widzenia dłużnika (zastawcy - … sp. z o.o.) nie może być traktowana jako świadczenie (dostawa) za wynagrodzeniem czy też świadczenie zamiast wykonania, a co za tym idzie – nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tak więc zastawca - … sp. z o.o. nie powinna wystawić firmie … faktury za przejęte jednostronnym oświadczeniem przez zastawnika, czyli … - maszyny i urządzenia.

W tej sytuacji na pytanie nr 2 według Wnioskodawcy należy odpowiedzieć tak, iż nie ma obowiązku fakturowania skutków jednostronnej czynności zastawnika (nie ma więc dostawy towaru ze strony zastawcy), a odpowiedź na pozostałą część pytania jest determinowana przez stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 1. Tak więc nie ma kwoty fakturowanej, nie ma więc kwoty uwzględniającej kwotę VAT.

Na pytanie nr 3 (w sytuacji ww. odpowiedzi na pytanie nr 1), zdaniem Wnioskodawcy, należy odpowiedzieć, iż zastawnik zwraca zastawcy pełną kwotę wynikającą z różnicy pomiędzy wartością przejętych przez … ruchomości a pozostałą kwotą pożyczki bez powiększania o kwotę VAT, i jednocześnie wnioskująca spółka (zastawca) nie ma obowiązku rozliczania należnego podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, iż z uwagi na fakt, iż opisane we wniosku przejęcie przez zastawnika nastąpiło w kwietniu 2012 r., oceny prawnej stanowiska Wnioskodawcy dokonano w oparciu o przepisy prawa podatkowego obowiązujące w dacie zaistnienia ww. zdarzenia.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Towarami – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z cyt. wyżej przepisów wynika, że istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W treści art. 7 ust. 1 ustawy mowa jest o tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nią jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności. Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności” lecz jako własność ekonomiczną.

W tym znaczeniu własność ekonomiczna to sytuacja, w której z punktu widzenia aspektów ekonomicznych oraz w rozumieniu potocznym należałoby uznać kogoś za właściciela rzeczy, np. posiadacza nieruchomości, której wydaniu nie towarzyszyło przeniesienie własności w formie aktu notarialnego. Czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym. „Dostawa towarów” nie ogranicza się więc wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Należy więc uznać, że dostawa towarów powinna podlegać ocenie przede wszystkim z punktu widzenia swoich aspektów ekonomicznych, mniejsze zaś znaczenie mają jej skutki o charakterze cywilnoprawnym, występujące na gruncie prawa prywatnego. Czynności przeniesienia prawa do rozporządzania jak właściciel musi jednak towarzyszyć wydanie przedmiotowego towaru, tylko wówczas powstanie obowiązek podatkowy z tytułu tej czynności.

Na podstawie zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel (art. 43 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane które powinny zawierać oraz sposób i okres ich przechowywania zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 68, poz. 360).

Zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT” – § 4 ust. 1 rozporządzenia.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”;
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

W tym miejscu wskazać należy, że zastaw rejestrowy jest szczególną kategorią zastawu unormowanego w ustawie z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów (Dz.U. z 2009 r. Nr 67, poz. 569 z późn. zm.). Zastaw rejestrowy jest ograniczonym prawem rzeczowym, ma na celu zabezpieczenie wierzytelności w przedmiocie rzeczy ruchomych oraz zbywalnych praw majątkowych. Istotą zastawu rejestrowego jest uprawnienie wierzyciela do zaspokojenia się z rzeczy obciążonej zastawem, bez względu na to, czyją stała się własnością, także z pierwszeństwem przed wierzytelnościami osobistymi właściciela rzeczy.

Zastaw może być ustanowiony przez zastawnika (wierzyciela, którego wierzytelność ma być zabezpieczona) oraz przez zastawcę (osobę uprawnioną do rozporządzania przedmiotem zastawu), koniecznym do ustanowienia zastawu rejestrowego jest podpisanie umowy zastawniczej pomiędzy zastawnikiem a zastawcą oraz wpis do rejestru zastawów prowadzony przez sądy.

Samo zawarcie umowy zastawniczej na zabezpieczenie wierzytelności nie jest czynnością skutkującą powstaniem obowiązku podatkowego w podatku VAT. Jednakże w przypadku niewywiązania się z zobowiązania, wierzyciel może od tego momentu swobodnie dysponować rzeczą obciążaną zastawem, a dokonana dostawa nabiera odpłatnego charakteru. Tym samym wydanie towarów będących przedmiotem zastawu w związku z zawartą umową przesądza o uznaniu tej czynności za odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów przejęcie na własność przedmiotu zastawu rejestrowego następuje po upływie terminu wykonania zobowiązania, które zostało zabezpieczone tym zastawem, z dniem złożenia przez zastawnika oświadczenia na piśmie o przejęciu tego przedmiotu na własność – w przypadku określonym w ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że w związku z przejęciem przez zastawnika - … przedmiotowych maszyn i urządzeń nastąpiło przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel na rzecz zastawnika. Tym samym, w sytuacji przedstawionej we wniosku, miała miejsce dostawa towarów (wydanie przedmiotu zastawu – maszyn i urządzeń) z tytułu niespłaconej w terminie wierzytelności, a zatem czynność, do której wprost odnosi się art. 7 ust. 1 ustawy, podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT. W tym przypadku wydanie przedmiotu zastawu pełni funkcję dostawy faktycznie odpłatnej.

Wobec powyższego, wydanie zastawnikowi przedmiotu zastawu stanowi dostawę towarów, która na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie wskazać należy, że z przedstawionych informacji wynika, że z tytułu nabycia ww. maszyn i urządzeń przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W konsekwencji, w odniesieniu do czynności przejęcia przez zastawnika przedmiotowych maszyn i urządzeń nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy i czynność ta podlega opodatkowaniu przy zastosowaniu podstawowej stawki podatku VAT w wysokości 23%.

Zatem z chwilą wydania zastawnikowi przez Wnioskodawcę towaru w postaci przedmiotów zastawu (maszyn i urządzeń), powstał po stronie Wnioskodawcy obowiązek wystawienia faktury dokumentującej powyższe wydanie towaru, a faktura ta powinna uwzględniać kwotę podatku VAT.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 wniosku oraz w zakresie pytania nr 2 wniosku w części dotyczącej obowiązku uwzględnienia na fakturze kwoty podatku VAT, należało uznać za nieprawidłowe.

Z kolei odnosząc się do kwestii objętych pytaniem nr 3 wniosku należy wskazać, że zgodnie z art. 23 ust. 3 ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, wierzytelność zabezpieczona zastawem rejestrowym ulega zaspokojeniu do wysokości wartości przedmiotu zastawu rejestrowego przejętego na własność przez zastawnika. Jeżeli wartość przedmiotu zastawu rejestrowego przewyższa wysokość wierzytelności zabezpieczonej zastawem rejestrowym, zastawnik jest zobowiązany do uiszczenia kwoty nadwyżki w terminie 14 dni od dnia przejęcia.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca uznaje dług z tytułu pożyczki w niezapłaconej części wraz z odsetkami w wysokości 1.062.705,30 zł. Wartość rynkowa (według biegłego rzeczoznawcy) przejętych przez \`(...)\` ruchomości (maszyn) wynosi 4.173.600 zł netto (5.133.528,00 zł brutto). Wnioskodawca ma więc roszczenie do \`(...)\` (pożyczkodawcy - zastawnika) w wysokości różnicy pomiędzy wartością przejętych przez \`(...)\` maszyn a pozostałą kwotą pożyczki.

Jak wyżej wskazano, wydanie przez Wnioskodawcę zastawnikowi przedmiotu zastawu stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przy czym, należy stwierdzić, że nadwyżka powstała pomiędzy wartością rynkową przejętych towarów a kwotą należną zastawnikowi z tytułu pożyczki stanowi część wynagrodzenia należnego z tytułu ww. dostawy.

I jeżeli oprócz nadwyżki powstałej pomiędzy wartością rynkową przejętych towarów a kwotą należną zastawnikowi z tytułu pożyczki, zastawnik na rzecz Wnioskodawcy nie wypłaci innej kwoty, to kwota stanowiąca różnicę pomiędzy wartością rynkową przejętych towarów a kwotą należną zastawnikowi z tytułu pożyczki nie powinna być powiększana o podatek VAT, a jest kwotą zawierającą w sobie podatek od towarów i usług.

Z kolei Wnioskodawca jako podatnik dokonujący przedmiotowej dostawy winien dokonać rozliczenia podatku VAT z tytułu tej dostawy z urzędem skarbowym.

W konsekwencji, oceniając stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 w kwestii dotyczącej braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT przez zastawnika nadwyżki powstałej pomiędzy wartością rynkową przejętych towarów a kwotą należną zastawnikowi z tytułu pożyczki i braku obowiązku rozliczenia się przez Wnioskodawcę z urzędem skarbowym z tytułu opodatkowania przez zastawnika przekazanej kwoty różnicy, należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie:

*   opodatkowania czynności wydania towarów na rzecz zastawnika i ich udokumentowania,

*   obowiązku uwzględnienia na fakturze kwoty podatku VAT,

*   braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT przez zastawnika nadwyżki powstałej pomiędzy wartością rynkową przejętych towarów a kwotą należną zastawnikowi z tytułu pożyczki i braku obowiązku rozliczenia się przez Wnioskodawcę z urzędem skarbowym z tytułu opodatkowania przez zastawnika przekazanej kwoty różnicy.

Natomiast wniosek w części dotyczącej ustalenia wysokości kwoty należnej zastawnikowi, załatwiono odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.