Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.17.2023.2.IS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-07-04
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej na dorosłą owdowiałą niepełnosprawną córkę.
Słowa kluczowe: korekta-korekta zeznania; niepełnosprawność; ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci; ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27f 

**Interpretacja indywidualna**

**–** **stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie:

\- skorzystania z ulgi prorodzinnej i możliwości złożenia korekty zeznania podatkowego za 2019 r. jest nieprawidłowe,

\- w pozostałym zakresie jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

22 kwietnia 2023 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem złożonym 7 czerwca 2023 r.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego**

Niepełnosprawność Pani córki powstała w szkole podstawowej. Ulgę z tytułu wychowywania dzieci bez względu na wiek w całości rozlicza Pani (Pani mąż prowadził i nadal prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą rozliczaną ryczałtem ewidencjonowanym, dla którego nie przewidziano ulgi rodzinnej). … … r. Pani córka wyszła za mąż i od tego miesiąca przestała Pani przysługiwać na nią ulga prorodzinna. Córka jednak owdowiała … r. Od tej daty córka pozostaje z dwójką swoich małych dzieci pod Pani opieką (Pani i Pani męża), córka z dziećmi zamieszkuje razem z Panią i jest na Pani utrzymaniu, córka nie pracowała i nie pracuje z uwagi na stan zdrowia, córka pobiera na siebie zasiłek pielęgnacyjny, a na dzieci zasiłek rodzinny z dodatkami i 500+. Pani roczne przychody (emerytura) nie osiągały i nie osiągają 56 000 zł, a Pani łączne przychody z mężem nie osiągały i nie osiągają 112 000 zł.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że oczekuje Pani wydania interpretacji indywidualnej za lata: 2019, 2020, 2021, 2022 i 2023. Oświadcza Pani, że opisany stan faktyczny od …2019 r. nie uległ zmianie i nie ulegnie zmianie w 2023 r. Data urodzenia córki to … r. Od … r., kiedy córka owdowiała, pozostawała i pozostaje nadal wraz ze swoimi dziećmi na utrzymaniu Pani i Pani męża. Od …., partycypuje Pani w kosztach utrzymania córki w związku z ciążącym na Pani obowiązkiem alimentacyjnym, a także ze względu na łączące Państwa więzi rodzinne i konieczność pomocy córce. W związku z wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego wobec niepełnosprawnej córki, córka od … 2019 r. zamieszkuje z Panią i Pani mężem. Fakt ten generuje zwiększone opłaty za mieszkanie, prąd, wodę, środki czystości, żywność itp., które to Pani z mężem ponosi w całości. Jeśli córka potrzebuje coś z odzieży czy środki na odpłatną rehabilitację i na ewentualnie inne potrzeby, korzysta z dostępnych dla Niej Pani pieniędzy. Po przebytym młodzieńczym złuszczeniu obu głów kości udowych córka ma ograniczenia ruchowe, lokomocyjne i wtórne wielostawowe postępujące zmiany zwyrodnieniowe manifestujące się bólami dodatkowo ograniczającymi jej samodzielność. Na siłę odczuwanych dolegliwości wpływa stopień aktywności córki, pogoda, pora roku, złe ułożenie podczas snu, zbyt długie siedzenie, itd. Odciąża ją Pani wspólnie z mężem na tyle, na ile zachodzi potrzeba. Czasami wystarczy przenieść jej coś cięższego (np. zakupy, śpiące dziecko), przy intensywniejszych bólach trzeba jej pomóc założyć skarpety, zapiąć buty, pomóc zejść ze schodów lub wejść, czy załatwić z nią lub za nią jakieś sprawy poza domem. Bóle o największym nasileniu całkowicie wykluczają córkę z jakiejkolwiek aktywności i wymaga wówczas całościowej opieki – pomaga Jej Pani dojść do WC, łazienki, pomaga Jej umyć się, przebrać się, podaje Pani córce posiłki, leki itd.

W okresie, którego dotyczy wniosek, ani nigdy wcześniej, w stosunku do córki, w żadnym zakresie nie miały i nie mają zastosowania przepisy art. 30c ani przepisy z ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym; nie miały i nie mają zastosowania przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. ani przepisy z ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zamierza Pani skorzystać z ulgi prorodzinnej wyłącznie na jedno dziecko, tj. pełnoletnią córkę. Poza córką ma Pani jeszcze syna (zdrowy, samodzielny i prowadzi odrębne gospodarstwo domowe w innym mieście.

**Pytania**

1\. Czy z uwagi na okoliczności podane w opisie stanu faktycznego ponownie nabyła Pani prawo do ulgi prorodzinnej na niepełnosprawną córkę w 2019 r., która owdowiała i czy ma Pani prawo do tej ulgi również w latach 2020, 2021, 2022 i 2023?

2\. Czy ma Pani prawo do korekt zeznań PIT z tytułu ubiegania się o ulgę prorodzinną za 2 listopad - 31 grudzień 2019 oraz za rok 2020, 2021, 2022 i uwzględnienie ulgi w PIT za rok 2023?

**Pani stanowisko w sprawie**

Ad. 1.

Uważa Pani, że skoro od …2019 r. zamieszkuje z Panią niepełnoprawna córka, którą ma Pani na utrzymaniu i sprawuje Pani nad nią osobistą opiekę, to w myśl art. 27f ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych od 2019 r. przysługuje Pani ulga prorodzinna. Pani zdaniem - ponieważ opisany stan faktyczny od … 2019 r. nie uległ zmianie i nie ulegnie zmianie w 2023 r. - ma Pani również prawo do tej ulgi w latach 2020, 2021, 2022 i 2023.

Z uwagi na okoliczności, że od … 2019 r. ponownie nabyła Pani prawo do ulgi prorodzinnej na niepełnosprawną, owdowiałą córkę w związku z wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego ciążącego na Pani i na Pani mężu, to tym samym art. 27f ust. 2c pkt 2 ww. ustawy o PIT, od 2 listopada 2019 r. nie ma już przełożenia na opisany przez Panią stan faktyczny.

Ad. 2.

Sądzi Pani też, że w myśl art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ma Pani prawo do złożenia korekty PIT za 2019 r. od … i za lata 2020, 2021, 2022 z tytułu ubiegania się o ulgę prorodzinną, o którą za wskazany okres Pani nie występowała, natomiast w przyszłym roku będzie Pani mogła uwzględnić tą ulgę w PIT za 2023 r.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

**Prawo do ulgi prorodzinnej na dziecko pełnoletnie w latach 2019-2021**

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2020 r. (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.):

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1) wykonywał władzę rodzicielską;

2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Stosownie do art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b) 166,67 zł na trzecie dziecko,

c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Przy czym, zgodnie z art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.

Jak stanowi art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2) wstąpiło w związek małżeński.

Art. 27f ust. 3 ww. ustawy stanowi:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Stosownie do art. 27f ust. 4 ww. ustawy:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1) odpis aktu urodzenia dziecka;

2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Co istotne, w świetle art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 7 ww. ustawy:

Przepis art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

**Prawo do ulgi prorodzinnej na dziecko pełnoletnie w latach 2022-2023**

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2647 ze zm.):

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1) wykonywał władzę rodzicielską;

2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Stosownie do art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b) 166,67 zł na trzecie dziecko,

c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Przy czym, zgodnie z art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Jak stanowi art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2) wstąpiło w związek małżeński.

Art. 27f ust. 3 ww. ustawy stanowi:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Stosownie do art. 27f ust. 4 ww. ustawy:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1) odpis aktu urodzenia dziecka;

2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Co istotne, w świetle art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i 8 w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 7 ww. ustawy:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Treść art. 27f ust. 6 w powiązaniu z art. 6 ust 4 pkt 2 (w odniesieniu do lat 2019-2021) oraz art. 6 ust. 4c pkt 2 (w odniesieniu do lat 2022-2023) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że odliczenie kwoty określonej w ust. 2 przysługuje również podatnikowi, który utrzymywał dzieci pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną – w związku z wykonywaniem przez tego podatnika ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Przepisy art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych normują sytuację, kiedy dziecko wstępuje w związek małżeński, natomiast nie normują wprost „odwrotnej” sytuacji jaką jest śmierć małżonka dziecka. W tym przypadku należy a contrario uznać, iż odliczenie przysługuje (o ile spełnione są pozostałe warunki) począwszy od następnego miesiąca po miesiącu, w którym zmarł małżonek dziecka. Istotny jest również obowiązek alimentacyjny, który rodzice spełniają wobec pełnoletniej córki.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1359 ze zm.) jako obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo żądać dostarczenia tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć.

Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków itp.

Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.

Stosownie do art. 133 § 1 ww. ustawy:

Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Natomiast, stosownie do art. 133 § 2 tej ustawy:

Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku.

W orzecznictwie został utrwalony pogląd, że kwestia niedostatku osoby uprawnionej do alimentacji musi być oceniana w sposób zindywidualizowany, poprzez porównanie czy posiadane przez nią środki są wystarczające na pokrycie życiowych i zdrowotnych potrzeb niezbędnych w jej sytuacji.

W myśl art. 135 § 1 ww. ustawy:

Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Art. 135 § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi:

Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego, w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Zatem, do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dorosłe niepełnosprawne dziecko otrzymujące rentę socjalną lub/i zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny, określonej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest zaistnienie jednocześnie dwóch warunków:

1) musi mieć miejsce wykonywanie ciążącego obowiązku alimentacyjnego,

2) musi mieć miejsce utrzymywanie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika w szczególności, że niepełnosprawność Pani córki powstała w szkole podstawowej. Ulgę z tytułu wychowywania dzieci bez względu na wiek w całości rozlicza Pani (Pani mąż prowadził i nadal prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą rozliczaną ryczałtem ewidencjonowanym, dla którego nie przewidziano ulgi rodzinnej). … r. Pani córka wyszła za mąż i od tego miesiąca przestała Pani przysługiwać na nią ulga prorodzinna. Córka jednak owdowiała … 2019 r. Od tej daty córka pozostaje z dwójką swoich małych dzieci pod Pani opieką (Pani i Pani męża), córka z dziećmi zamieszkuje razem z Panią i jest na Pani utrzymaniu, córka nie pracowała i nie pracuje z uwagi na stan zdrowia, córka pobiera na siebie zasiłek pielęgnacyjny a na dzieci zasiłek rodzinny z dodatkami i 500+. Opisany stan faktyczny od …2019 r. nie uległ zmianie i nie ulegnie zmianie w 2023 r. Data urodzenia córki to 12 maja 1984 r. Od … 2019 r., partycypuje Pani w kosztach utrzymania córki w związku z ciążącym na Pani obowiązkiem alimentacyjnym, a także ze względu na łączące Państwa więzi rodzinne i konieczność pomocy córce.

Ponadto – jak wskazała Pani we wniosku – Pani roczne przychody (emerytura) nie osiągały i nie osiągają 56 000 zł, a Pani łączne przychody z mężem nie osiągały i nie osiągają 112 000 zł.

Powyższe okoliczności faktyczne wskazują zatem, że od … 2019 r. wykonuje Pani ciążący na Pani obowiązek alimentacyjny względem niepełnosprawnej pełnoletniej, owdowiałej córki.

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że skoro ciążył na Pani obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniej, niepełnosprawnej, otrzymującej zasiłek pielęgnacyjny, owdowiałej córki i rzeczywiście go Pani wykonywała, sprawując nad nią opiekę, ponosząc koszty Jej utrzymania to przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje Pani jako rodzicowi prawo skorzystania z ulgi prorodzinnej na córkę, począwszy od następnego miesiąca po miesiącu, w którym córka owdowiała. Należy zauważyć, że do … 2019 r. córka pozostawała w związku małżeńskim, zatem ulga prorodzinna za miesiąc listopad Pani nie przysługuje.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony przez Panią opis sprawy i cytowane powyżej przepisy, należy wskazać, że przysługiwała Pani ulga prorodzinna za lata 2019 (wyłącznie za miesiąc grudzień), 2020, 2021, 2022 oraz za 2023 r. - o ile Pani sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się.

Zatem, Pani stanowisko w części dotyczącej możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej za 2019 r., zgodnie z którym ulga prorodzinna przysługuje Pani za miesiące listopad, grudzień 2019 r. należało uznać za nieprawidłowe, natomiast w pozostałym zakresie stanowisko jest prawidłowe.

**Pani prawo do korekty zeznania podatkowego za lata podatkowe 2019-2022**

Należy wskazać, że przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.), dopuszczają możliwość złożenia korekty zeznania rocznego.

Zgodnie z art. 81 § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa:

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Natomiast stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

W myśl z art. 72 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa za nadpłatę uważa się kwotę:

1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku,

2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;

3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;

4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

Zgodnie z art. 73 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

Nadpłata powstaje m.in. z dniem złożenia zeznania rocznego – dla podatników podatku dochodowego.

Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa,

Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Zgodnie z treścią art. 79 § 2 ww. ustawy,

Prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz wniosku o zwrot nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, chyba że ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu podatku.

W myśl art. 70 § 1 powołanej ustawy,

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Wobec powyższego, w świetle przepisów obowiązującego prawa, ma Pani prawo złożyć korekty zeznań podatkowych za lata 2019, 2020, 2021, 2022 w celu skorzystania z ulgi prorodzinnej w wysokości, ustalonej zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w korekcie zeznania rocznego za 2019 r. ma Pani prawo uwzględnić ulgę prorodzinną wyłącznie za miesiąc grudzień 2019 r., a nie jak Pani wskazała od listopada do grudnia 2019 r.

Zatem, stanowisko w części dotyczącej możliwości złożenia korekty za 2019 r. poprzez uwzględnienie w niej ulgi prorodzinnej za miesiące listopad i grudzień należało uznać za nieprawidłowe, natomiast w pozostałym zakresie stanowisko jest prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).