Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-56/11-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-09-01
Teza: Podatek akcyzowy w zakresie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej.
Słowa kluczowe: akcyza; energia-energia elektryczna; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 31 maja 2011 r. (data wpływu 21 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie produkcji alkoholu etylowego w określonej miejscowości. W związku z przeprowadzanym procesem modernizacyjnym gospodarki energetycznej w Zakładzie „A”, Zainteresowany ma zamiar zainstalować turbinę energetyczną o mocy 0,63 MW pozwalającą produkować energię elektryczną.

Ze względu na brak możliwości technicznych przyłączenia do sieci operatora sieci energetycznych w jego rejonie działania, całość wyprodukowanej energii elektrycznej będzie zużyta na cele produkcji tego Zakładu i nie nastąpi dostarczanie do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania energii elektrycznej.

Na chwilę obecną zapotrzebowanie mocy wynosi 1 MW.

Wyrobem energetycznym wykorzystywanym do produkcji energii elektrycznej jest miał węglowy, natomiast turbina energetyczna będzie napędzana parą wodną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z planowanym na drugie półrocze 2011 r. rozpoczęciem produkcji energii elektrycznej na warunkach przedstawionych powyżej ma zastosowanie § 9 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego i nie będzie istniał obowiązek zapłaty akcyzy od wyprodukowanej energii elektrycznej?

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie warunki wymienione w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie zwolnienia od podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626), zwanej dalej ustawą, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Z ww. przepisów wynika, iż zużycie przez Wnioskodawcę wytworzonej przez siebie energii elektrycznej na potrzeby własne jest czynnością opodatkowana akcyzą. Tym niemniej prawodawca w określonych okolicznościach uznał, iż zużycie energii elektrycznej może zostać zwolnione od podatku akcyzowego.

Wnioskodawca w przedstawionej sytuacji stoi na stanowisku, iż przysługuje mu zwolnienie od podatku akcyzowego na podstawie § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 sierpnia 2010 r. (Dz. U. Nr 159, poz. 1070 ze zm.) w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, gdyż do produkcji energii elektrycznej zamierza zainstalować turbinę energetyczną o mocy 0,63 MW pozwalającą produkować energię elektryczną.

Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, iż zgodnie z § 9 ww. rozporządzenia, zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, niedostarczanej do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania energii elektrycznej, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości.

Zgodnie zatem z powyższym aby skorzystać ze zwolnienia zawartego w § 9 ww. rozporządzenia należy spełnić łącznie warunki:

*   energia elektryczna będzie wyprodukowana z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW,
*   od wyrobów energetycznych wykorzystanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należytej wysokości,
*   energia elektryczna nie jest dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania energii elektrycznej.

Z opisu sprawy wynika, iż Zainteresowany będzie wykorzystywał do produkcji energii elektrycznej miał węglowy. Wyrób ten na gruncie ustawy nie został opodatkowany podatkiem akcyzowym.

Natomiast zwolnienie od akcyzy, o którym mowa w ww. przepisie przysługuje m.in. z uwagi na fakt, iż do produkcji energii elektrycznej zużyto wyroby energetyczne, od których zapłacono akcyzę w należytej wysokości. W opisanym przypadku nie zostanie zatem spełniona druga z ww. przesłanek warunkujących zwolnienie energii elektrycznej od podatku.

Powyższe zgodne jest z postanowieniami dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. UE L Nr 283 str. 1 ze zm.). W myśl bowiem art. 21 ust. 5 tej dyrektywy dla celów art. 5 i 6 dyrektywy 92/12/EWG, energia elektryczna i gaz ziemny podlegają podatkom, które staja się wymagalne w momencie dostawy do dystrybutora lub redystrybutora. (…) Jednostka produkująca energię elektryczna na swoje własne potrzeby jest uważana za dystrybutora. Bez względu na przepisy art. 14 ust. 1 lit. a, Państwa członkowskie mogą zwalniać drobnych producentów energii elektrycznej, pod warunkiem, że opodatkowują oni produkty energetyczne wykorzystywane do produkcji tej energii elektrycznej. (…) Podatek jest nakładany i pobierany zgodnie z procedurami ustanowionymi w każdym Państwie Członkowskim.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, co do możliwości zastosowania w przedstawionej sytuacji zwolnienia określonego w § 9 rozporządzenia w sprawie zwolnień należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.