Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.363.2020.12.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
prawa wieczystego użytkowania działki wydzielonej z innej
działki.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
majątek-majątek osobisty
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
teren-teren niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 maja 2020 r. wpłynął Pana wniosek z 6 maja 2020 r. r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży prawa
    wieczystego użytkowania działki wydzielonej z działki nr X. Uzupełnił go Pan – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 lipca 2020 r. (data wpływu 17 lipca 2020 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną i prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod
    nazwą Firma „...” ... z siedzibą w ... nr ..., ...-... ..., której przedmiotem działalności jest
    konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli.
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Dnia 06.12.2012 r. Wnioskodawca
    nabył na podstawie umowy sprzedaży Rep. A nr ... użytkowanie wieczyste niezabudowanej
    nieruchomości oznaczonej jako działka nr X, o powierzchni ... ha, położonej w ..., gmina ...,
    powiat ..., dla której Sąd Rejonowy w ... Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę
    wieczystą KW nr .... Nieruchomość została nabyta za cenę ... zł do majątku osobistego
    Wnioskodawcy. Nieruchomość została zabudowana budynkiem niemieszkalnym nr ...
    stanowiącym odrębną nieruchomość.
    Jako użytkownik wieczysty i właściciel budynku stanowiącego odrębną nieruchomość
    wpisany jest Wnioskodawca .... Na przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca nie
    prowadził działalności gospodarczej. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do
    celów komercyjnych. Nieruchomość nie została nabyta w celach inwestycyjnych – tj. w celu
    dokonania podziału i odsprzedaży wydzielonych działek z zyskiem lub w celu
    wykorzystania w inny zarobkowy sposób. Działka nie była i nie jest udostępniana osobom
    trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych, np. najmu, dzierżawy itp. Działka do czasu
    planowanej sprzedaży nie była i nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do

    prowadzenia działalności gospodarczej, w tym działalności rolniczej. Wnioskodawca nie
    prowadzi i nie będzie prowadził działalności gospodarczej, ani działalności rolniczej z
    wykorzystaniem ww. działki. Nieruchomość dotychczas nie została podzielona. W dniu
    15.04.2020 r. Wnioskodawca zawarł z „...” S.A. przedwstępną umowę sprzedaży pod
    warunkiem. Wnioskodawca zamierza dokonać podziału działki oraz sprzedać na rzecz „...”
    S.A. prawo użytkowania wieczystego działki gruntu, która powstanie w wyniku podziału
                                        2działki nr X, o planowanej powierzchni około ... ha za cenę ... zł/m. Wnioskodawca poza
    podziałem nieruchomości nie będzie podejmował zorganizowanych działań polegających
    na wykonywaniu czynności marketingowych. Wnioskodawca nie czynił i nie zamierza
    czynić nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży, tj. uzbrojenia terenu,
    ogrodzenia i innych działań zwiększających wartość bądź atrakcyjność działek.
    Wnioskodawca nie podejmował żadnych zorganizowanych działań polegających na
    wykonywaniu czynności marketingowych dotyczących nieruchomości. Nabycie gruntu –
    jak wskazano – nie nastąpiło bowiem w celach zarobkowych, lecz działka gruntu została
    zakupiona do majątku osobistego. Nieruchomość nie była wykorzystywana do
    prowadzenia działalności gospodarczej.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, iż:
    Od dnia nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu i wybudowania budynku działka
    była, jest i do czasu sprzedaży będzie odłogowana. Wnioskodawca z niej nie korzysta. Na
    przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności
    gospodarczej. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do celów komercyjnych.
    Nieruchomość nie została nabyta w celach inwestycyjnych - tj. w celu dokonania podziału i
    odsprzedaży wydzielonych działek z zyskiem lub w celu wykorzystania w inny zarobkowy
    sposób. Działka nie była i nie jest udostępniana osobom trzecim na podstawie umów
    cywilnoprawnych, np. najmu, dzierżawy itp. Działka do czasu planowanej sprzedaży nie
    była i nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym
    działalności rolniczej przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie
    prowadzić działalności gospodarczej, ani działalności rolniczej z wykorzystaniem ww.
    działki.
    Wnioskodawca nie podejmował żadnych czynności poza zawarciem umowy
    przedwstępnej. Nieruchomość dotychczas nie została podzielona. W dniu 15.04.2020 r.
    Wnioskodawca zawarł z „...” S.A. przedwstępną umowę sprzedaży pod warunkiem.
    Wnioskodawca zamierza dokonać podziału działki oraz sprzedać na rzecz „...” S.A. prawo
    użytkowania wieczystego działki gruntu, która powstanie w wyniku podziału działki nr X, o
                                2planowanej powierzchni około ... ha za cenę ... zł/m. Wnioskodawca poza podziałem
    nieruchomości nie będzie podejmował zorganizowanych działań polegających na
    wykonywaniu czynności marketingowych. Wnioskodawca nie czynił i nie zamierza czynić
    nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży, tj. uzbrojenia terenu, ogrodzenia i
    innych działań zwiększających wartość bądź atrakcyjność działek. Firma „...” S.A.
    samodzielnie skontaktowała się w formie telefonicznej z Wnioskodawcą w sprawie
    możliwości nabycia przedmiotowej działki na drodze kupna. Wnioskodawca nie
    podejmował żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży prawa użytkowania
    wieczystego przed zawarciem umowy przedwstępnej z „...” S.A. Wnioskodawca udzielił
    nabywcy pełnomocnictwa, z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, w celu
    występowania w Jego imieniu przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
    podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń wymienionych w umowie, w szczególności składania wniosków oraz
    odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie działki nr X, jak również na terenie działki, która powstanie w
    wyniku jej podziału, warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do

    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Sprzedający oświadczył, że przez
    cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest
    nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci Mocodawcy.
    Wnioskodawca wyraził zgodę na dysponowanie przez Spółkę działką nr X, jak również
    działką, która powstanie w wyniku jej podziału, na cele budowlane w rozumieniu art. 33
    ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane, w
    zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp.
    Wnioskodawca wyraził zgodę na udostępnienie Spółce przedmiotowej działki celem
    przeprowadzenia badań gruntu.
    Wnioskodawca wyraził zgodę na usytuowanie przez Kupującą własnym kosztem i
    staraniem na działce nr X, jak również działki powstałej w wyniku jej podziału,
    tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie
    pełnomocnik Spółki oświadczył, iż w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży, Spółka usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na
    działce urządzenia.
    Wnioskodawca wskazał warunki, które muszą zostać spełnione aby doszło do zawarcia
    umowy przyrzeczonej. Zgodnie z umową przedwstępną Wnioskodawca zobowiązał się
    sprzedać firmie „...” S.A. prawo użytkowania wieczystego działki gruntu, która powstanie w
    wyniku podziału działki nr X, zgodnie z projektem podziału około ... ha, oznaczonej
    kolorem niebieskim na szkicu, stanowiącym załącznik numer 1, będącym integralną
    częścią umowy, położonej w miejscowości ..., gmina ..., w stanie wolnym od wszelkich
                              2ciężarów, roszczeń oraz obciążeń, za cenę ... zł/m (.... metr kwadratowy) plus ewentualny
    podatek VAT, według stawki obowiązującej w dniu zawarcia przyrzeczonej umowy
    sprzedaży, pod następującymi warunkami:
    1) uzyskania przez Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
        zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania działki nr X, jak również
        działki która powstanie w wyniku jej podziału, obiektami zgodnie z planami
        inwestycyjnymi Kupującej, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                                          2usługowym, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 650,00 m (sześćset
        pięćdziesiąt metrów kwadratowych) wraz z miejscami parkingowymi w liczbie
        minimum 20 (dwadzieścia) miejsc postojowych;
    2) uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania działki nr
        X, jak również działki, która powstanie w wyniku jej podziału, obiektami zgodnie z
        planami inwestycyjnymi spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                                  2usługowym, o powierzchni użytkowej 523,90 m (pięćset dwadzieścia trzy i
        dziewięćdziesiąt setnych metra kwadratowego), w tym salą sprzedaży, o
                    2powierzchni 400,00 m (czterysta metrów kwadratowych) wraz z miejscami
        parkingowymi w liczbie minimum 20 (dwadzieścia) miejsc postojowych;
    3) uzyskania przez Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez
        właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiot
        niniejszej umowy lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu, według
        koncepcji Kupującej, na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej
        25 (dwudziestu pięciu) ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz
        z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także
        uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
        utrudniających obsługę komunikacyjną przedmiotu umowy;
    4) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
        koniecznością rekultywacji;

    5) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na działce nr X,
        jak również na działce, która powstanie w wyniku jej podziału, budynków przy
        zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    6) wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki nr
        X - zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki;
    7) uzyskania przez Kupującą warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
        wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją
        Kupującej, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy
        od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży;
    8) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowym;
    9) uzyskania przez Sprzedającego własnym kosztem i staraniem, najpóźniej do dnia
        zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży, indywidualnej interpretacji podatkowej
        wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności
        naliczenia bądź zwolnienia z naliczenia podatku VAT;
    10) przekształcenia przez Sprzedającego prawa użytkowania wieczystego działki o
        powierzchni około 0,2500 ha, która powstanie w wyniku podziału działki nr X w
        prawo własności lub wykupu tego prawa użytkowania wieczystego na własność
        kosztem i staraniem Sprzedającego.
    ... działający w imieniu i na rzecz firmy „...” Spółka Akcyjna z siedzibą w ... jako Pełnomocnik
    oświadczył, że zobowiązuję się za powyższą cenę, kupić prawo użytkowania wieczystego
    działki gruntu, która powstanie w wyniku podziału działki nr X, o planowanej powierzchni
    około ... ha, położonej w miejscowości ..., gmina ....
    Strony zgodnie oświadczyły, że koszty związane z realizacją warunków określonych w
    umowie przedwstępnej poniesie firma „...” Spółka Akcyjna z siedzibą w ..., za wyjątkiem
    określonych w sposób odmienny treścią niniejszej umowy.
    Działka będąca przedmiotem sprzedaży do momentu jej sprzedaży nie będzie udostępnia
    osobom trzecim. Wnioskodawca do dnia złożenia wniosku nie dokonywał kiedykolwiek
    sprzedaży działek. Wnioskodawca posiada inne działki, oprócz działki wskazanej we
    wniosku, jednak nie zamierza ich sprzedać. Nabywca zamierza zabudować działkę będącą
    przedmiotem sprzedaży.

## Pytanie

Wnioskodawca zamierza dokonać podziału działki oraz sprzedać na rzecz „...” S.A. prawo
    użytkowania wieczystego działki gruntu, która powstanie w wyniku podziału działki nr X, o
                                2planowanej powierzchni około ... ha za cenę ... zł/m. Z uwagi na rozbieżności
    interpretacyjne przepisów prawa podatkowego występujące przy zwieraniu umów
    sprzedaży działek powstałych z podziału jednej dużej działki na mniejsze, wniosek stał się
    konieczny i wymaga postawienia następującego pytania:
    Czy Wnioskodawca ..., dokonując podziału działki oraz sprzedając prawo użytkowania
    wieczystego działki gruntu, która powstanie w wyniku podziału działki nr X, o planowanej
                          2powierzchni około ... ha za cenę ... zł/m, z tytułu tych czynności będzie podatnikiem
    podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy z 11.03.2004 roku o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Opierając się na interpretacjach indywidualnych wydawanych w zbieżnych pod względem
    faktycznym i prawnym sprawach oraz orzecznictwie WSA i NSA wskazać należy, że
    Wnioskodawca ... z tytułu zawieranych umów sprzedaży nie będzie podatnikiem podatku
    VAT w rozumieniu art. 15 ustawy z 11.03.2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z
    2016 r., poz. 710 z późn. zm.). W przedmiotowej sprawie podstawowe znaczenie ma

    określenie czy dana osoba staje się podatnikiem VAT tj. w praktyce, czy prowadzi
    działalność gospodarczą, która podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem.
    Opodatkowaniu VAT będzie bowiem podlegać dostawa towarów, w tym także gruntów
    wyłącznie wówczas, gdy dokonana będzie przez podmiot mający status podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została
    wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania
    czynności w sposób częstotliwy. Początkowo organy podatkowe wskazywały, że zgodnie z
    taką definicją podatnikami są osoby, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym, a także osoby, które wykonały czynność,
    podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar
    wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Ustawa nie definiuje pojęcia
    „częstotliwości”. Przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy
    rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych
    czynności składających się na istotę prowadzenia działalności. Na tej podstawie wiele
    organów podatkowych uważało, że jeżeli podatnik dokonał podziału gruntu na kilka
    działek, a następnie dokonywał ich sprzedaży, to działalność taka miała cechy
    częstotliwości i powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Duże znaczenie dla
    rozstrzygnięcia kwestii opodatkowania dostawy działek podatkiem VAT ma wyrok NSA z
    dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07). W rozpatrywanej sprawie podatnik
    kupił grunt w 1991 r. i podzielił go na 13 działek. Sąd uznał jednak, że sam fakt kilkakrotnej
    dostawy gruntów budowlanych nie decyduje o opodatkowaniu VAT. NSA wskazał, że
    działalność o częstotliwym zamiarze może być wtedy, gdy działalność podejmuje podmiot,
    który działa w charakterze podatnika VAT tj. w charakterze producenta, handlowca itd. Do
    podobnych wniosków doszedł także WSA w Gliwicach (sygn. akt III SA/(GI) 161/08) uznając,
    że sprzedaż działek budowlanych powstałych z podziału nieruchomości dziedziczonej
    przez osobę fizyczną niebędącą przedsiębiorcą nie jest opodatkowana VAT. W
    przedmiotowej sprawie podatnik podzielił nieruchomość nabytą w drodze spadku na
    działki budowlane i zaczął sprzedawać. WSA uznał, że jeśli osoba fizyczna sprzedaje swój
    majątek, nie występując w roli przedsiębiorcy, nie prowadzi działalności gospodarczej, to
    nie jest podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży działek. Zdaniem sądu bez znaczenia jest
    częstotliwość wykonywania tych czynności. Podobny pogląd przedstawił także WSA w
    Warszawie (sygn. akt III SA/WA 1217/07), który uznał że sprzedaż działek stanowiących
    majątek osobisty nie podlega opodatkowaniu VAT. W przedmiotowej sprawie podatnik
    chciał sprzedać dwie działki budowlane nabyte wiele lat wcześniej. Organy podatkowe
    wskazały, że w rzeczywistości podatnik posiada 9 działek, które zamierza sprzedać i
    uznały, że taka sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu VAT, ponieważ podatnik będzie
    dokonywał sprzedaży wielokrotnie i w sposób częstotliwy. Zdaniem sądu sprzedaż dwóch
    działek stanowiących majątek osobisty nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT. WSA wskazał ponadto, że nie można uznać danego podmiotu za podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą tylko dlatego, że dokonuje czynności z zamiarem
    częstotliwym. Reasumując powyższe rozważania należy uznać, że o tym czy dokonanie
    podziału gruntu i sprzedaż będzie opodatkowana podatkiem VAT tj. czy dana osoba
    będzie występować w roli podatnika VAT decydować będą przede wszystkim zamiary
    podatnika co do nieruchomości w momencie jej nabycia. Opodatkowaniu podatkiem VAT
    powinna więc podlegać sprzedaż, jeżeli nieruchomość została nabyta w celach
    inwestycyjnych – tj. w celu dokonania podziału i odsprzedaży wydzielonych działek z
    zyskiem lub w celu wykorzystania w inny zarobkowy sposób (Dyrektor Izby Skarbowej w
    Katowicach, 23 lipca 2008 r., IBPPI/443-758/08/LSz, KAN-5007/05/08/KAN-7179/07/08). W
    niniejszej sprawie Wnioskodawca nie nabył nieruchomości w celach inwestycyjnych – tj. w
    celu dokonania podziału i sprzedaży wydzielonych działek. Celem nabycia nieruchomości

    nie była żadna działalność zarobkowa. Ponadto skoro podatnik nie użytkował
    nieruchomości przez dłuższy czas, to nie można mówić, że działał jako handlowiec będący
    podatnikiem VAT a jedynie dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego, wykonując
    tym samym swoje prawo własności (Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, 10 lipca 2008
    r., IBPPl/443-567/08/LSz, KAN-3677/4/08/KAN-6933/07/08; Dyrektor Izby Skarbowej w
    Warszawie, 7 lipca 2008 r., IPPP1/443-83/07-9/SM; Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, 9
    czerwca 2008 r., ILPPl/443-295/08-2/AK). Na marginesie wskazać należy również, że
    wpływu na opodatkowanie sprzedaży działek z majątku prywatnego nie ma także fakt
    prowadzenia przez daną osobę innej działalności gospodarczej, z tytułu której jest ona
    podatnikiem VAT (Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, 6 listopada 2007 r., ILPP1/443-89
    /07-2/TK, zob. również wyroki NSA z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 603/06 oraz z
    dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07). Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w
    interpretacji z dnia 24 marca 2009 r., IPPP3/443-283/08-4/CS wskazał, że zgodnie z art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54,
    poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega między innymi
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art.
    7 ust. 1 cytowanej ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy do
    towarów zalicza się także grunty. Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 cytowanej
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody – również wówczas – gdy czynność została
    wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania
    czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności
    polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.
    Okoliczność, iż podmiot wykonuje czynności wymienione w art. 5 ustawy o podatku od
    towarów i usług, nie jest wystarczającą przesłanką do ich opodatkowania. Podmiot taki
    aby podlegał opodatkowaniu musi działać w charakterze podatnika, a zatem podmiotu
    wykonującego działalność gospodarczą. Działalność gospodarczą powinna cechować
    stałość, powtarzalność i niezależność jej wykonywania, gdyż związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Konstrukcja art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług powoduje, że częstotliwość, o której mowa w tym przepisie odnosi się do
    czynności wykonywanych w ramach działalności producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    osoby wykonujące wolne zawody. Jeżeli handlowiec dokona jednorazowej czynności
    polegającej na odsprzedaży nabytego towaru, nie ulega wątpliwości, że czyni to z
    zamiarem działania powtarzalnego – nie zmieni tego faktu zaniechanie jego działalności
    po dokonaniu tej jedynej transakcji. Inaczej rzecz ma się w przypadku osoby, która
    dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego używanego bądź który miał być
    wykorzystywany na potrzeby prywatne tej osoby. W tym przypadku nie ma znaczenia, czy
    wyprzedaż dokonywana jest jedną umową sprzedaży, czy też wieloma umowami
    zawartymi z wieloma nabywcami. Sprzedaż nawet kilkukrotna przedmiotów z majątku
    prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie
    były nabyte w celu ich odsprzedaży nie ma charakteru handlowego podlegającego
    opodatkowaniu. Podatnikiem w obrocie nieruchomościami byłby podmiot, który jest
    handlowcem lub usługodawcą i obraca częstotliwie budynkami, lokalami albo gruntami.
    Wnioskodawca nie wykonuje żadnej działalności gospodarczej na tej działce. W związku z
    powyższym, sprzedaż gruntu stanowiącego majątek prywatny, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży, lecz spożytkowania na własne potrzeby, nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ czynność ta nie kwalifikuje się do uznania jej za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 24 lipca 2020 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0113-KDIPT1-3.4012.363.2020.2.AG, w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 30 lipca 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    24 sierpnia 2020 r. (data wpływu 27 sierpnia 2020 r.) wniósł Pan skargę na tę interpretację
    do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim.
    Wniósł Pan o:
      1) uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej,
      2) zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżoną
    interpretację indywidualną – wyrokiem z 19 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Go 335/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – postanowieniem z 25 czerwca 2025 r. sygn. akt I FSK 277
    /21 – na mój wniosek umorzył postępowanie kasacyjne.
    Prawomocny wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim, który uchylił interpretację
    indywidualną, wpłynął do mnie 4 września 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w ww. wyroku;
      ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zaznaczam, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie wydania pierwotnej interpretacji, bowiem
    niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku
    orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 19
    listopada 2020.r. sygn. akt I SA/Go 335/20.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ww. ustawy
      Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
      towarami jak właściciel, w tym również:
          oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste,
          zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub prawo użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1.określone udziały w nieruchomości,
    2.prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3.udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
    lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Jak wynika z powyższego, zarówno sprzedaż prawa użytkowania wieczystego, jak również
    oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej,
    ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób
    zbliżony do właściciela.
    W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności,
    które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodni z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży prawa użytkowania wieczystego
    gruntu jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów (prawa wieczystego użytkowania gruntu)
    istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca, w
    celu dokonania sprzedaży przedmiotowego gruntu podejmował/będzie podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów
    (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej
    w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za
    objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczeń C-180/10 i C-181/10 wynika również, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając prawo wieczystego
    użytkowania gruntu działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność
    gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w
    tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka
    aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie

    decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
    Stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy objętych zakresem postawionego pytania,
    należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 875).
    Stosownie do art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona,
      nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie
      wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej.
    Stosownie do art. 389 § 2 ww. ustawy:
      Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z
      nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która
      wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia
      umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy
      przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, należy zwrócić uwagę, na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział
    II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2Kodeksu cywilnego:

      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z opisu sprawy wynika, że nabył Pan do majątku osobistego na podstawie umowy
    sprzedaży użytkowanie wieczyste niezabudowanej nieruchomości oznaczonej jako działka
    nr X. Na przedmiotowej nieruchomości nie prowadził Pan działalności gospodarczej.
    Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do celów komercyjnych. Nieruchomość nie
    została nabyta w celach inwestycyjnych – tj. w celu dokonania podziału i odsprzedaży
    wydzielonych działek z zyskiem lub w celu wykorzystania w inny zarobkowy sposób.
    Działka nie była i nie jest udostępniana osobom trzecim na podstawie umów
    cywilnoprawnych, np. najmu, dzierżawy itp. Działka do czasu planowanej sprzedaży nie
    była i nie jest wykorzystywana przez Pana do prowadzenia działalności gospodarczej, w
    tym działalności rolniczej. Nie prowadzi i nie będzie prowadził Pan działalności
    gospodarczej, ani działalności rolniczej z wykorzystaniem ww. działki. Nieruchomość
    dotychczas nie została podzielona. Zawarł Pan z „...” S.A. przedwstępną umowę sprzedaży
    pod warunkiem. Zamierza Pan dokonać podziału działki oraz sprzedać na rzecz „...” S.A.
    prawo użytkowania wieczystego działki gruntu, która powstanie w wyniku podziału działki
    nr X. Poza podziałem nieruchomości nie będzie Pan podejmował zorganizowanych działań
    polegających na wykonywaniu czynności marketingowych. Nie czynił i nie zamierza czynić
    Pan nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży, tj. uzbrojenia terenu,

    ogrodzenia i innych działań zwiększających wartość bądź atrakcyjność działek. Nie
    podejmował Pan żadnych zorganizowanych działań polegających na wykonywaniu
    czynności marketingowych dotyczących nieruchomości. Nabycie gruntu nie nastąpiło
    bowiem w celach zarobkowych, lecz działka gruntu została zakupiona do majątku
    osobistego. Nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Udzielił Pan nabywcy pełnomocnictwa, z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, w celu występowania w Pana imieniu przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń wymienionych w umowie, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr X, jak również na
    terenie działki, która powstanie w wyniku jej podziału, warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadczył, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci Mocodawcy.
    Wyraził Pan zgodę na dysponowanie przez Spółkę działką nr X, jak również działką, która
    powstanie w wyniku jej podziału, na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w
    związku art. 3 ust. 11 ustawy u Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o
    pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. Wyraził Pan zgodę na udostępnienie
    Spółce przedmiotowej działki celem przeprowadzenia badań gruntu. Wyraził Pan zgodę na
    usytuowanie przez Kupującą własnym kosztem i staraniem na działce nr X, jak również
    działki powstałej w wyniku jej podziału, tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie
    z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem. Jednocześnie pełnomocnik Spółki oświadczył, iż w przypadku nie
    zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży, Spółka usunie własnym kosztem i
    staraniem usytuowane na działce urządzenia. Zgodnie z umową przedwstępną zobowiązał
    się Pan sprzedać Spółce prawo użytkowania wieczystego działki gruntu, która powstanie w
    wyniku podziału działki nr X pod warunkami:
    1. uzyskania przez Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
    zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania działki nr X, jak również działki
    która powstanie w wyniku jej podziału, obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi
    Kupującej;
    2. uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu
    na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania działki nr X, jak również
    działki, która powstanie w wyniku jej podziału, obiektami zgodnie z planami
    inwestycyjnymi spółki;
    3. uzyskania przez Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez
    właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiot
    niniejszej umowy lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu;
    4. wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki nr X -
    zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki;
    5. uzyskania przez Kupującą warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
    wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego;
    6. uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
    planowanym obiektem handlowym;
    7. przekształcenia przez Sprzedającego prawa użytkowania wieczystego działki, która
    powstanie w wyniku podziału działki nr X w prawo własności lub wykupu tego prawa
    użytkowania wieczystego na własność kosztem i staraniem Sprzedającego.

    W zapadłym w tej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Gorzowie
    Wielkopolskim z 19 listopada 2020 r. sygn. I SA/Go 335/20 Sąd wskazał, że:
      Zdaniem Sądu trzeba zauważyć, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu
      Administracyjnego po wspomnianym wyżej wyroku TSUE C-180/10 i C-181/10
      przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy
      przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami
      inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem
      prywatnym (por. wyroki NSA z dnia: 9 października 2014 r., I FSK 2145/13; 3 marca
      2015 r. „I FSK 1859/13; 11 czerwca 2015 r., I FSK 716/14 i 29 listopada 2016 r., I FSK
      636/15). Istotne znaczenie mają obiektywne, a nie subiektywne przesłanki
      pozwalające odróżnić działania o cechach zawodowych, od tych które mieszczą się w
      granicach dysponowania majątkiem prywatnym.
      Przyjęcie więc, iż dana osoba nieprowadząca działalności gospodarczej sprzedając
      grunt/prawo wieczystego użytkowania gruntu, działa w charakterze podatnika
      prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
      ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
      (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
      nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
      zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
      wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
      działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
      zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
      zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
      działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju
      usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową”
      wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
      stwierdzenie jedynie pojedynczych z tych okoliczności.
      Co istotne również, stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej
      czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny
      każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ponadto,
      przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać
      działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a
      nie wyłącznie osobno. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które
      łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania
      zarządu majątkiem prywatnym (por. wyroki NSA: składu 7 sędziów NSA z dnia 29
      października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 45
      /18, z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1043/08).
      Przy takim rozumieniu przepisów stanowiących materialnoprawną podstawę
      zaskarżonej interpretacji, za prawidłową należało uznać ocenę skarżącego, że jego
      aktywności w zakresie zbycia prawa użytkowania wieczystego działki wydzielonej z
      działki o nr X, nie można uznać za porównywalną do aktywności przedsiębiorcy
      zajmującego się obrotem nieruchomościami.
      Zdaniem Sądu, w analizowanym zdarzeniu przyszłym, nie sposób pominąć także
      tego, że skarżący nabył w 2012 r. na podstawie umowy sprzedaży użytkowanie
      wieczyste niezabudowanej nieruchomości oznaczonej jak o działka nr X położonej w
      ..... Została ona nabyta do majątku osobistego skarżącego. Nie prowadził na niej
      działalności gospodarczej, ani też rolniczej, a działka do czasu sprzedaży jak podano
      będzie odłogowana. Nie była wykorzystywana do celów komercyjnych, nie była
      udostępniania osobom trzecim, wnioskodawca nie podejmował działań
      marketingowych w odniesieniu do tej nieruchomości, ani też nie czynił żadnych
      nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży. Nieruchomość do dnia
      zawarcia umowy przedwstępnej nie została podzielona. Podział nieruchomości
      będzie jedynym zorganizowanym działaniem wnioskodawcy. Powyższy opis -
      zdaniem Sądu - potwierdza, że ww. działka stanowiła niewątpliwie majątek prywatny
      skarżącego i wbrew twierdzeniu organu, tego charakteru nie utraciła w momencie
      sprzedaży prawa użytkowania wieczystego.

      Przechodząc dalej, okolicznością niekwestionowaną jest, iż strona skarżąca zawarła
      umowę, na skutek której przyszły nabywca prawa użytkowania wieczystego
      nieruchomości zobowiązał się do pokrycia kosztów związanych z realizacją
      warunków określonych w umowie przedwstępnej, za wyjątkiem tych określonych w
      sposób odmienny w umowie. To przyszły nabywca zobowiązany został - warunki
      konieczne zawarcia umowy przyrzeczonej - do poczynienia starań w celu
      umożliwienia przeprowadzenia na przedmiotowej nieruchomości inwestycji, a w
      szczególności do:
          uzyskania ostatecznej decyzji o podział działki nr X zgodnie z planami
          inwestycyjnymi Nabywcy,
          uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowę obiektu
          handlowo-usługowego,
          uzyskania decyzji na budowę zjazdu,
          nie stwierdzenia zanieczyszczenia działki,
          uzyskania warunków technicznych przyłączy,
          zniesienia ograniczeń tonażowych na drodze prowadzącej do działki.
      Oczywistym jest, iż skarżącemu, racjonalnie gospodarującemu swoim mieniem,
      zależy na zbyciu niewykorzystywanej nieruchomości, co oznacza, iż ze swej strony
      musi podejmować pewne działania, jak chociażby udzielenie pełnomocnictw celem
      uzyskania określonych rozstrzygnięć administracyjnych. Nie ponosi on jednocześnie
      kosztów związanych z realizacją warunków określonych w umowie przedwstępnej, za
      wyjątkiem tych określonych w sposób odmienny treścią umowy. Co więcej, z opisu
      zdarzenia przyszłego, który jest wiążący dla organu i sądu w niniejszej sprawie
      wynika, że kwota sprzedaży została już ustalona i uzyskanie określonych
      pozytywnych dla kupującego decyzji nie spowoduje jej wzrostu, co byłoby wymierną
      korzyścią. Zatem ziszczenie się warunków umowy uatrakcyjnia nieruchomość, ale
      wyłącznie dla kupującego. W ocenie Sądu powyższe nie może umykać uwadze
      organu. Rezygnacja strony z umocowania kupującego do określonych działań,
      uzyskania decyzji administracyjnych, pozwoleń, stanowiłaby bezsprzecznie
      nieracjonalny sposób rozporządzania własnym mieniem. Nie ma podstaw, aby takie
      umocowanie skarżącej kwalifikować na równi z angażowaniem środków podobnych
      do wykorzystywanych przez „podmioty zajmujące się profesjonalnym obrotem
      nieruchomościami”. Opisana aktywność strony, zdaniem Sądu, jest właściwa dla
      zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, czynnością związaną ze zwykłym
      wykonywaniem prawa własności (nie wykracza poza granice zwykłego zarządu
      majątkiem prywatnym).
      W ocenie Sądu przyjęcie przez organ, że te działania mają charakter wspólnego
      przedsięwzięcia, a przez to strona działa jak przedsiębiorca - jest nieuprawnione.
      Owszem Strony wspólnie postanowiły zrealizować transakcje po spełnieniu
      warunków określonych w umowie przedwstępnej. Z obiektywnego punktu widzenia
      Skarżący zdecydowany był zbyć prawo użytkowania wieczystego działki, a Nabywca
      zainteresowany był nabyciem tego prawa o ile nieruchomość będzie mogła zostać
      wykorzystana na potrzeby inwestycyjne Nabywcy - tj. uzyskane zostaną zgody
      umożliwiające zabudowę obiektem handlowym. W takim zakresie można uznać, że
      było to „wspólne przedsięwzięcie” (rozumiany jako wspólny zamiar niezbędny przy
      zawarciu umowy), ale nie można przypisać Skarżącemu „zaangażowania środków
      podobnych do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie
      obrotem nieruchomościami”. Nie można też pominąć przyczyny dla której została
      zawarta umowa sprzedaży prawa (z uwagi na to by Nabywca posiadał tytuł prawny
      umożliwiający podjęcie działań wskazanych w umowie przedwstępnej). Ponieważ w
      momencie zawarcia umowy przedwstępnej, nabywca nie dysponował jeszcze
      prawem do tej nieruchomości, nie mógł podejmować czynności przysługujących
      wyłącznie jej właścicielowi. Jednocześnie nabywca chciał się upewnić, czy na

      nieruchomości tej będzie mógł zrealizować swój zamierzony cel, co zresztą jest
      całkowicie uzasadnione. W przeciwnym bowiem razie prawdopodobnie nie byłby
      zainteresowany nabyciem przedmiotowej nieruchomości. Stąd wymogi postawione
      przez nabywcę w ramach umowy przedwstępnej, dotyczące składania wniosków oraz
      uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych i
      przyłączy, a także do prowadzenia badań gruntu dla potwierdzenia, że jest on wolny
      od zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizację na nieruchomości
      inwestycji.
      Zauważyć należy przy tym, że czynności te nie były podejmowane w celu
      poszukiwania klienta przez skarżącego, lecz przez klienta w celu realizacji jego
      własnych interesów.
      Jeżeli zatem konkretny podmiot zainteresowany nabyciem nieruchomości zawiera
      umowę przedwstępną, oferuje określoną cenę, ale domaga się udzielenia
      pełnomocnictwa do dokonania określonych czynności dla upewnienia się czy
      nieruchomość spełnia jego wymogi, to - zdaniem Sądu - nie można tego utożsamiać z
      podjęciem przez dotychczasowego właściciela nieruchomości prowadzenia
      działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Działania
      skarżącego nie noszą znamion działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów
      ustawy o VAT, co wyklucza zastosowanie względem nich art. 5 ust. 1 pkt 1 ww.
      ustawy.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa, przedstawiony opis sprawy oraz
    prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z
    19 listopada 2020 r. sygn. I SA/Go 335/20 stwierdzam, że dokonując podziału działki nr X
    oraz sprzedając prawo użytkowania wieczystego działki gruntu, która powstanie w wyniku
    podziału, nie będzie Pan działać w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem
    sprzedaż przez Pana prawa wieczystego użytkowania działki wydzielonej z działki nr X nie
    będzie podległa opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji z 24 lipca 2020 r. znak 0113-KDIPT1-
    3.4012.363.2020.2.AG.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.