Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.61.2025.4.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-23
Teza: Skutki podatkowe nabycia wierzytelności w celu świadczenia
usług faktoringu.
Słowa kluczowe: cesja
faktoring
wierzytelność
wierzytelność-przelew wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    17 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych
    nabycia wierzytelności. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26
    marca 2025 r. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        X;
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        Y

## Opis zdarzenia przyszłego

a. ... („Wnioskodawca”, „Spółka”, „X”) jest spółką zagraniczną i podmiotem
        podlegającym w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka
        prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą na terytorium Francji, angażując w
        nią adekwatne zasoby, aktywa, personel, funkcje i ponosząc ryzyka finansowe,
        gospodarcze i operacyjne. Spółka nie posiada w Polsce zagranicznego zakładu w
        rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT.
        b. ... („Y”,”Usługobiorca”) jest osobą prawną, zarejestrowaną w Krajowym Rejestrze
        Sądowym z siedzibą w Polsce. Zainteresowany jest czynnym podatnikiem
        podatku od towarów i usług („VAT”) oraz jest podatnikiem podatku dochodowego
        od osób prawnych („CIT”).
        c. Głównym przedmiotem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej jest
        działalność w zakresie faktoringu i sekurytyzacji. Spółka będzie stroną umowy, na
        podstawie której będzie świadczyła usługi dla Y.
        d. Spółka będzie świadczyć usługi na rzecz Usługobiorcy („Usługi”) polegające na
        uwolnieniu go od ryzyka i kosztów dochodzenia należności z tytułu istniejących
        lub przyszłych wierzytelności własnych Usługobiorcy, pochodzących z jego
        działalności handlowej („Wierzytelności”). Usługi te będą świadczone przez X w
        ramach jej działalności jako podatnika VAT. Będą one świadczone w ramach
        programu finansowania wierzytelności na podstawie ogólnej umowy ramowej
        oraz szczegółowej umowy zobowiązującej (łącznie „Umowa Programu”). Umowa
        Programu poddana jest prawu francuskiemu.
        e. Y będzie składać co miesiąc formularz cesji (ofertę nabycia) wierzytelności
        handlowych, którą Spółka zobowiązana jest zaakceptować w ramach
        uzgodnionych limitów, o ile spełnione będą określone umową parametry i
        warunki. Y nie będzie zaś wnosić o przyznanie pożyczki/kredytu na wartość
        oferowanej Wierzytelności.
        f. Wierzytelności nie wynikają z transakcji finansowych i nie zawierają w sobie kwoty
        naliczonych odsetek, oprócz ewentualnych odsetek za opóźnienie w spłacie
        wierzytelności. Wierzytelności obejmują bowiem cywilnoprawne roszczenia o
        zapłatę wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów i usług realizowanej przez
        Usługobiorcę (wierzytelności o charakterze handlowym). Miejscem wykonania
        Wierzytelności jest siedziba wierzyciela w momencie ich wykonania – z
        perspektywy dłużników są to długi oddawcze.
        g. Dłużnikami Usługobiorcy z tytułu Wierzytelności są m.in. polskie podmioty
        gospodarcze, w tym spółki prawa handlowego („Klienci”).
        h. W ramach Umowy Programu, Spółka powołuje Usługobiorcę jako „serwisera”
        nabywanych wierzytelności i zleca mu czynności związane z dochodzeniem
        zapłaty. Czynności te Usługobiorca będzie wykonywać na odpłatne zlecenie
        Spółki i będzie odpowiadać jedynie za staranne działanie, a nie za skutek w
        postaci ściągnięcia Wierzytelności od Klientów. Usługobiorca nie będzie
        odpowiadać za zapłatę przelanych na Spółkę Wierzytelności ani za wypłacalność
        Klientów.
        i. Przyznane Y finansowanie w ramach Usług (świadczeń) Wnioskodawcy nie
        wymaga przeznaczenia przelanych przez X środków na określony cel - tak jak

        wymagałaby tego umowa kredytu. Umowa między stronami nie określa celu
        udzielonego przez X finansowania, zatem Y ma swobodę w dysponowaniu
        środkami zyskanymi od X.
        j. Nabycie Wierzytelności przez Spółkę od Usługobiorcy w celu świadczenia usług
        faktoringu będzie następowało z dyskontem w stosunku do ich nominalnej
        wartości księgowej („Dyskonto”). Dyskonto to jak i inne opłaty stanowią
        wynagrodzenie Spółki za świadczone usługi faktoringowe oraz przejęte przez
        Spółkę ryzyko. Nie mają one charakteru odsetkowego i nie stanowią dochodów z
        wierzytelności. Fakturowanie wynagrodzenia nastąpi w trybie miesięcznym.
        k. Po przeniesieniu Wierzytelności na Spółkę, Klienci spłacą poprzez Y swoje
        zobowiązania na rzecz Wnioskodawcy. Klienci opłacą faktury na rachunek
        bankowy Y (jako serwisera) przy czym środki na tym rachunku są obciążone
        zastawem na rzecz X. Kolejno środki te są przekazywane do Wnioskodawcy.
        l. Świadczenie Wnioskodawcy będzie więc przebiegało w sposób typowy dla umowy
        faktoringu, w ramach której Spółka nabywa wierzytelności przysługujące
        Usługobiorcy uwalniając go od ryzyka kosztów dochodzenia tych wierzytelności,
        zapewniając mu przy tym kompleksowe finansowanie (Spółka ma bowiem
        obowiązek nabycia wierzytelności spełniających ustalone z góry parametry i
        kryteria). Ponadto w ramach Umowy Programu będą wykonywane dodatkowe
        czynności pomocnicze w rozliczeniach między stronami, takie jak monitoring
        należności, analiza finansowa i prawna należności, czy tzw. scoring (czyli ocena
        dłużników) przez wskazanego w umowie Agenta Transakcyjnego działającego na
        rzecz Spółki.
    W uzupełnieniu wniosku poinformowali Państwo, że Zainteresowany niebędący stroną
    postępowania, tj. Y, w dniu ... 2025 r. dokonał zmiany nazwy na ....
    Wskazali Państwo również, że przeniesienie wierzytelności nie nastąpi w ramach
    czynności wymienionych w art. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295), a w szczególności umowy sprzedaży. X
    będzie nabywać wierzytelności od Y w ramach programu finansowania wierzytelności na
    podstawie Umowy Programu opisanej w punkcie 2.3 Wniosku, która podlega prawu
    francuskiemu. Czynność prawna przewidziana w Umowie Programu stanowi usługę
    faktoringu, czyli umowę nienazwaną o charakterze mieszanym. Łączy ona niektóre
    elementy różnych rodzajów umów nazwanych (m.in. cesji wierzytelności czy wykonania
    pewnych usług). Przedmiotem umowy faktoringu będą świadczenia wzajemne opisane w
    punktach 2.4-2.12 Wniosku.
    Z uwagi na fakt, że pozostała treść uzupełnienia wniosku z 26 marca 2025 r. nie dotyczy
    kwestii wpływających na opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jego
    treść nie została przywołana w niniejszej interpretacji dotyczącej podatku od czynności
    cywilnoprawnych.

## Pytanie

Czy Spółka podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce z
    tytułu nabycia Wierzytelności w celu świadczenia usług na rzecz Usługobiorcy? (pytanie
    oznaczone we wniosku nr 3.5.)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych, Spółka nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych w Polsce z tytułu nabycia Wierzytelności w celu świadczenia usług na
    rzecz Usługobiorcy.
    Zasady opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych („PCC”) uregulowane są
    w ustawie o PCC. W przepisie art. 1 ustawy o PCC ustanowiony został zamknięty katalog
    czynności podlegających opodatkowaniu PCC. W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o

    PCC opodatkowaniu PCC podlega umowa sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw
    majątkowych. Powyższe oznacza, że co do zasady umowa sprzedaży stanowi czynność
    prawną podlegającą opodatkowaniu PCC, a obowiązek zapłaty podatku spoczywa na
    kupującym (art. 4 pkt 1 ustawy o PCC). Ustawa o PCC przewiduje jednak w tym zakresie
    pewne wyjątki.
    Na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o PCC czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z
    zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:
    1. rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe
      wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    2. rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w
      przypadku, gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC nie podlegają podatkowi (...) czynności cywilnoprawne,
    inne niż umowa spółki i jej zmiany:
    a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
    b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z
      tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
      - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część,
      albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca
      postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
      - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
    Na gruncie art. 1a pkt 7 ustawy o PCC przez podatek VAT należy rozumieć podatek od
    towarów i usług w rozumieniu Ustawy o VAT lub podatek od wartości dodanej pobierany
    na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.
    Z powyższych przepisów (w szczególności art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC) wynika, że jeżeli
    przynajmniej jedna ze stron podlega opodatkowaniu VAT z tytułu dokonania tej czynności,
    to transakcja ta nie jest opodatkowana PCC.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności, nabycie przez Spółkę Wierzytelności w toku
    świadczenia przez Wnioskodawcę usług na rzecz Y nie podlega opodatkowaniu PCC ze
    względu na okoliczności wskazane w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy w zakresie
    pytania nr 2. Jak szczegółowo Wnioskodawca przedstawił powyżej, świadczenie usług
    faktoringu podlega opodatkowaniu VAT i nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z art.
    43 ust. 1 ustawy o VAT (art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT) i będzie rozpoznawana na
    zasadzie odwrotnego obciążenia przez Y w Polsce. W konsekwencji nabycie Wierzytelności
    przez Wnioskodawcę nie będzie podlegało opodatkowaniu PCC.
    Wniosek ten jest wsparty również następującymi okolicznościami:
    a) Świadczenie Spółki stanowi umowę faktoringu, która nie stanowi umowy sprzedaży
      oraz żadnego innego stosunku cywilnoprawnego wymienionego w art. 1 ust. 1 ustawy
      o PCC, zatem nie podlega opodatkowaniu PCC.
    b) Wierzytelności odpowiada dług oddawczy, wykonywany poza Polską (w miejscu
      siedziby Spółki), a więc stanowi ona prawo majątkowe wykonywane za granicą, którym
      rozporządzenie również następuje poza granicami Polski na rzecz zagranicznego
      nabywcy (Spółki).
    Stanowisko Spółki potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 7 kwietnia
    2023 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4014.32.2023.4.ASZ, w której podkreślono, że: „Umowa
    faktoringowa stanowi umowę nienazwaną, wyróżnioną w nauce prawa, jak i w praktyce

    organów podatkowych jako faktoring. Umowa ta, skonstruowana w oparciu o swobodę
                        1zawierania umów zgodnie z art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
    (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360) polega na nabywaniu przez faktora (usługodawcę)
    wierzytelności faktoranta (usługobiorcy), przysługujących temu drugiemu z tytułu
    prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za odpowiednie wynagrodzenie. [...]
    Zatem nabywanie Należności Handlowych przez F. w ramach umowy faktoringowej oraz
    świadczenie przez Spółkę na rzecz F. usług związanych z windykacją należności
    związanych z nabytymi Należnościami Handlowymi będzie następować bezpośrednio na
    skutek wykonywania umowy faktoringowej, a nie na podstawie którejkolwiek z umów
    wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a w
    szczególności umowy sprzedaży.”
    Podsumowując, Spółka nie podlega opodatkowaniu PCC w Polsce z tytułu nabycia
    Wierzytelności w celu świadczenia usług na rzecz Usługobiorcy. Z powyżej
    przedstawionych względów Spółka nie byłaby również podatnikiem PCC, gdyby Umowa
    Programu została zreklasyfikowana dla celów podatkowych na umowę sprzedaży
    wierzytelności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295) zawiera zamknięty katalog czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
    a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
    b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
    c) (uchylona),
    d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
      ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
    e) umowy dożywocia,
    f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej
      spłat lub dopłat,
    g) (uchylona),
    h) ustanowienie hipoteki,
    i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
      służebności,
    j) umowy depozytu nieprawidłowego,
    k) umowy spółki.
    Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Podatkowi podlegają zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one
      podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych,
      z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.
    W myśl natomiast art. 1 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

      Podatkowi podlegają orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody,
      jeżeli wywołują one takie same skutki prawne jak czynności cywilnoprawne
      wymienione w pkt 1 lub 2.
    Na podstawie powyższych przepisów należy stwierdzić, że ustawodawca wprowadził
    zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych. Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma
    określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając w ustawie o podatku od czynności
    cywilnoprawnych zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od
    opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Innymi
    słowy, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają tylko
    czynności ściśle określone w katalogu art. 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    Instytucję przelewu (cesji) wierzytelności regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 509 § 1 ww. ustawy:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    Natomiast w myśl art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Z powyższego przepisu wynika, że przelew wierzytelności może odbywać się na podstawie
    umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia
    wierzytelności, a zatem umowa taka może należeć do kategorii umów, które podlegają
    podatkowi od czynności cywilnoprawnych.
    Na skutek cesji wierzytelności zmienia się podmiot po stronie wierzyciela, natomiast
    przedmiot zobowiązania pozostaje ten sam. Jeżeli więc umowa cesji przyjęłaby postać
    którejkolwiek z umów wskazanych w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych to
    spowoduje obowiązek zapłaty tego podatku.
    Zatem mając na uwadze dotychczas przytoczone przepisy (w tym dopuszczalne formy
    jakie może przyjąć czynność cesji wierzytelności) stwierdzić należy, że cesja wierzytelności
    podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o ile przyjmie postać
    którejkolwiek z czynności wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    W świetle przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie ma zatem
    znaczenia, że przelew wierzytelności nastąpi w wykonaniu umowy faktoringu czy
    sekurytyzacji jako jeden z jej elementów. Istotne jest to, czy przelew wierzytelności
    przybierze postać czynności znajdującej się w zamkniętym katalogu art. 1 ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych, co przesądza o opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że Zainteresowany będący stroną
    postępowania (Spółka) prowadzi działalność w zakresie faktoringu i sekurytyzacji. Spółka
    będzie świadczyć usługi na rzecz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania
    (Usługobiorcy) polegające na uwolnieniu go od ryzyka i kosztów dochodzenia należności z
    tytułu istniejących lub przyszłych wierzytelności własnych Usługobiorcy, pochodzących z
    jego działalności handlowej (Wierzytelności). Usługobiorca będzie składać co miesiąc
    formularze cesji (ofertę nabycia) Wierzytelności. Przeniesienie wierzytelności nie nastąpi w
    ramach czynności wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych, a w szczególności umowy sprzedaży. Spółka będzie nabywać
    wierzytelności od Usługobiorcy w ramach programu finansowania wierzytelności na

    podstawie Umowy Programu. Czynność prawna przewidziana w Umowie Programu
    stanowi usługę faktoringu, czyli umowę nienazwaną o charakterze mieszanym. Łączy ona
    niektóre elementy różnych rodzajów umów nazwanych (m.in. cesji wierzytelności czy
    wykonania pewnych usług).
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia
    przyszłego należy stwierdzić, że skoro – jak Państwo wskazali – przeniesienie
    wierzytelności nie przyjmie formy prawnej żadnej z czynności cywilnoprawnych
    wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to czynności te
    jako niewymienione w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie
    będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Spółka z tytułu
    nabycia Wierzytelności nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych.
    Tym samym, analiza miejsca wykonywania praw majątkowych, o którym mowa w art. 1
    ust. 4 ww. ustawy oraz możliwości zastosowania wyłączenia z opodatkowania, o którym
    mowa w art. 2 pkt 4 ww. ustawy jest zbędna. Aby bowiem móc ocenić możliwość
    zastosowania któregoś z ww. przepisów, nabycie wierzytelności musiałoby stanowić
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W
    omawianej sprawie, jak wynika z uzupełnienia wniosku, nabycie przez Spółkę
    Wierzytelności nie przyjmie formy prawnej czynności cywilnoprawnej wymienionej w art. 1
    ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w tym umowy sprzedaży.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    ... (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu

    Administracyjnego ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.