Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-401/16-2/EC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-04-28
Teza: Czy sprzedaż działki budowlanej 32/3 w 2015 r. rodzi obowiązek podatkowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości - na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; przychód; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2016 r. (data wpływu 9 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W 2005 roku zmarł mąż Wnioskodawczyni. W 2007 roku w Postanowieniu o nabyciu spadku Sąd stwierdził, że spadek po zmarłym należy się w 1/3 Spadkobiercy 1 (wnioskodawca) oraz 1/3 dla Spadkobiercy 2 i 1/3 dla Spadkobiercy 3 oraz określone zostały składniki masy spadkowej:

*   1/2 udziału w wartości mieszkania (to była wspólna własność małżeńska)
*   1/4 udziału w wartości samochodu (to była wspólna własność małżeńska)
*   1/2 udziału w działce 32/3 (to była wspólna własność małżeńska zakupiona w 2004 r.)

Działki: 186/6,187/2, 984, 983/2, 903/2, 904/2, 891 oraz działki: 920, 717, 761 (majątek osobisty męża).

Ww. działki w momencie śmierci męża oraz podziału spadku stanowiły działki rolne (grunty orne, leśne lub zadrzewione).

Deklaracja SD-3 odnośnie podatku od spadku i darowizn została złożona w 2007 roku (po wydanym przez Sąd Postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku) do Urzędu Skarbowego. Wydana Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego umorzyła postępowanie w sprawie wymiaru podatku od spadków i darowizn w związku z faktem, że wartość udziału przypadającego na jednego spadkobiercę nie przekraczała kwoty wolnej od podatku dla osób z I grupy podatkowej).

W 2011 roku Postanowienie Sądu o dziale spadku bez spłat i dopłat - prawomocny wyrok. Nastąpił fizyczny podział ww. majątku spadkowego, w wyniku którego składniki majątku stały się wyłączną własnością:

Spadkobierca 1 (wnioskodawca):

*   1/2 udziału w wartości mieszkania (to była wspólna własność małżeńska)
*   1/2 udziału w wartości samochodu (to była wspólna własność małżeńska)
*   1/2 udziału w działce 32/3 (to była wspólna własność małżeńska)
*   działka 891.

Spadkobierca 2:

*   Działki 186/2, 187/2, 984, 904/2 oraz działki: 761 i 920.

Spadkobierca 3:

*   Działki: 983/2, 903/2 oraz działka 717.

W wyniku działu spadku wartość otrzymanych przez Wnioskodawczynię składników majątku nie przekraczała jej udziału wynoszącego 1/3 w ogólnej masie spadkowej.

W 2015 roku Wnioskodawczyni sprzedała działkę nr 32/3 (w międzyczasie działka została objęta planem zagospodarowania pod budownictwo jednorodzinne).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż działki budowlanej 32/3 w 2015 r. rodzi obowiązek podatkowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości - na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku zamiany okresy ta odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Wobec powyższego sprzedaż nieruchomości stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli sprzedaż ta ma miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia.

Stosownie do art. 924 i art. 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.), spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W oparciu o przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych.

Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 ww. Kodeksu, dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.

W myśl przepisu art. 210 k.c., każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Zgodnie z art. 211 i 212 k.c., zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom, Nie można nabyć własności rzeczy tylko i wyłącznie w drodze działu spadku, bez uprzedniego nabycia spadku. Dział spadku jest wtórny w odniesieniu do nabycia spadku, nie jest zatem „nową" formą nabycia.

W świetle powyższego, Wnioskodawczyni interpretuje, że momentem nabycia niżej wymienionych nieruchomości:

*   1/2 udziału w wartości mieszkania,
*   1/2 udziału w wartości samochodu,
*   1/2 udziału w działce 32/3
*   Działka 891 - jest rok 2005.

Zatem sprzedaż w 2015 r. działki 32/3 (częściowo nabytej w 2004 r. a częściowo nabytej w 2005) nie rodzi obowiązku podatkowego z tytułu podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości (w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych), gdyż sprzedaż miała miejsce po upływie 5 lat kalendarzowych od momentu nabycia. W związku z tym nie ma również obowiązku składania deklaracji PIT-39.

Powyższe stanowisko potwierdza również wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2014 roku sygn. Akt II FSK 2836/12 - Jeżeli w skład masy spadkowej wchodzi kilka rzeczy, a podatnicy podzielą je pomiędzy sobą stosownie do posiadanych udziałów (w masie spadkowej), to przyjmuje się, że nabyli je na własność już z chwilą śmierci spadkodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo - odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - wskazać należy, że orzeczenie to dotyczy konkretnej sprawy podatnika osądzonej w określonym stanie faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w nim zawarte jest wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.