Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.615.2020.1.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-11-27
Teza: w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu sprzętu i wyposażenia do gabinetu stomatologicznego sfinansowanego ze środków pomocowych
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz unijny; odliczenia-odliczenie od podatku; pomoc-środki pomocowe; sprzęt; usługi-usługi stomatologiczne; usługi-usługi zwolnione; wyposażenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 października 2020 r. (data wpływu 15 października 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu sprzętu i wyposażenia do gabinetu stomatologicznego sfinansowanego ze środków pomocowych - **jest prawidłowe** .

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu sprzętu i wyposażenia do gabinetu stomatologicznego sfinansowanego ze środków pomocowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca od dnia (…)(…) (…) r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wykonując czynności w zakresie praktyki lekarskiej dentystycznej sklasyfikowane w (…)(…)w grupowaniu (…) „(…)”). Rozpoczynając działalność gospodarczą w ww. zakresie Wnioskodawca skorzystał z przysługującego mu zwolnienia od podatku towarów i usług, w związku z czym nie składał druków rejestracyjnych (druk VAT-R).

Dnia (…)(…)(…) r. Wnioskodawca złożył wniosek o dofinansowanie swojej działalności gospodarczej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata (…) Poddziałanie (…) Działalność (…) przedsiębiorstw pt. „(…)” zarejestrowany pod numerem referencyjnym (…) w (…) r. Wnioskodawca kupił sprzęt i wyposażenie do gabinetu stomatologicznego.

Pozyskane w ramach ww. Programu środki pieniężne będą przeznaczone na pokrycie wydatków poniesionych na zakup tego sprzętu i wyposażenia do gabinetu stomatologicznego.

Ponieważ Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności zwolnione przedmiotowo z opodatkowania podatkiem od towarów i usług - nie składa deklaracji VAT, nie prowadzi ewidencji zakupów, jak również nie prowadzi ewidencji sprzedaży VAT oraz nie korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego na zakupie towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle art. 86 ust 1 i ust 2 pkt 1 lit. a) ustawy od podatku od towarów i usług będzie Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu sprzętu i wyposażenia do gabinetu stomatologicznego sfinansowanego ze środków pomocowych Unii?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu sprzętu i wyposażenia do gabinetu stomatologicznego sfinansowanego w ramach Regionalnego programu Operacyjnego Województwa (…) na lata (…) Poddziałanie (…) Działalność (…) przedsiębiorstw pt. „(…)” zarejestrowany pod numerem referencyjnym (…).

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie zaś z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności; przy czym działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy; działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że każdy kto spełnia definicję podatnika i wykonuje czynności odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju - podlega regulacjom ww. ustawy.

Stosownie do:

*   art. 43 ust.1 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 ustawy, w poz. 9 ww. załącznika, jako usługi zwolnione wymieniono usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej (PKWiU ex 85), z wyłączeniem usług weterynaryjnych (zwolnienie przedmiotowe).

Mając na względzie powyższy stan prawny – podejmując działalność gospodarczą z dniem 1grudnia 2010 r. Wnioskodawca nie miał obowiązku dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym od 1 grudnia 2010 r. do teraz, jest nadal zwolniony przedmiotowo od podatku od towarów i usług z uwagi na:

*   art. 43 ust. 1 pkt 19 lit a ww. ustawy, zgodnie z którym wolne od podatku są usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone przez lekarzy i lekarzy dentystów. W przypadku Wnioskodawcy od roku 2010 nieprzerwanie do chwili obecnej korzysta on ze zwolnienia przedmiotowego wykonując usługi wyłącznie zwolnione od podatku VAT.

Taki stan faktyczny i prawny powoduje że Wnioskodawca nie miał i nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego na zakupach towarów i usług, co wynika wprost z art. 86 ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie bowiem z powołaną normą prawną, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z ust. 2 pkt 1 lit a) art. 86 ww. ustawy wynika, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponieważ, co wykazał Wnioskodawca powyżej, usługi świadczone przeze niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej tj. w zakresie praktyki lekarskiej dentystycznej są zwolnione przedmiotowo od opodatkowania - nie miał i nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu sprzętu i wyposażenia do gabinetu stomatologicznego ze środków pomocowych pozyskanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata (…) Poddziałanie (…) Działalność (…) przedsiębiorstw pt. „(…)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ustęp 4 art. 88 ustawy stanowi, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wykonując czynności w zakresie praktyki lekarskiej dentystycznej sklasyfikowane w (…) (…)w grupowaniu (…) „(…)”). Wnioskodawca skorzystał z przysługującego mu zwolnienia od podatku towarów i usług, w związku z czym nie składał druków rejestracyjnych (druk VAT-R). Wnioskodawca złożył wniosek o dofinansowanie swojej działalności gospodarczej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata (…) Poddziałanie (…) Działalność (…) przedsiębiorstw pt. „(…)”. Wnioskodawca kupił sprzęt i wyposażenie do gabinetu stomatologicznego. Pozyskane w ramach ww. Programu środki pieniężne będą przeznaczone na pokrycie wydatków poniesionych na zakup tego sprzętu i wyposażenia do gabinetu stomatologicznego. Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności zwolnione przedmiotowo z opodatkowania podatkiem od towarów i usług - nie składa deklaracji VAT, nie prowadzi ewidencji zakupów, jak również nie prowadzi ewidencji sprzedaży VAT oraz nie korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego na zakupie towarów i usług.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu sprzętu i wyposażenia do gabinetu stomatologicznego sfinansowanego ze środków pomocowych.

Rozważając możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, w związku z realizacją przedmiotowego projektu, należy wskazać, że w świetle art. 86 ustawy o VAT, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym podatnikowi realizację tego prawa jest związek dokonanych zakupów z wykonaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zatem prawo do odliczenia podatku na gruncie ustawy o VAT powstaje jako konsekwencja dokonania przez podatnika określonych zakupów, które są następnie wykorzystywane do czynności opodatkowanych generujących podatek należny. Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie podatnika od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego opodatkowanej działalności gospodarczej. Tym samym w przypadku czynności zwolnionych od podatku podatnik nie uzyskuje uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego. Jak już bowiem wyjaśniono wyżej, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane przez podatnika towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Analiza przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia tj. obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu sprzętu i wyposażenia do gabinetu stomatologicznego sfinansowanych ze środków pomocowych, gdyż nie jest zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny”, a dokonane zakupy były (są) wykorzystywane – jak wskazuje wniosek – wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług czyli nie były i nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych generujących po stronie Wnioskodawcy podatek należny.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu sprzętu i wyposażenia do gabinetu stomatologicznego ze środków pomocowych pozyskanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata (…) Poddziałanie (…) Działalność (…) przedsiębiorstw pt. „(…)”, jest prawidłowe.

Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Tym samym niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych przez Wnioskodawcę usług, gdyż nie było to przedmiotem wniosku, powyższe potraktowano jako element opisu sprawy, który nie podlegał ocenie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z23października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.