Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-389/12-2/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-12-19
Teza: Czy kwoty refundacji wywozowych korzystają ze zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.)?
Słowa kluczowe: agencja-Agencja Rynku Rolnego; eksport; refundacja-refundacja wywozowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 18 września 2012 r. (data wpływu 20 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i zbytu mięsa oraz jego przetworów. Przedsiębiorstwo specjalizuje się w przetwórstwie mięsa wołowego i wieprzowego. Procesy logistyczne obejmują ubój zwierząt, rozbiór, pakowanie oraz mrożenie towarów, składowanie, kompletację i wysyłkę do kontrahentów.

Spółka specjalizuje się w produkcji i sprzedaży mięsa wołowego, które stanowi ok. 90% całego wolumenu produkcji. Produkty te są m.in. przedmiotem dostaw na rzecz kontrahentów spoza terytorium Unii Europejskiej (np. Egipt, Turcja, Rosja, Kazachstan).

Spółka w związku z ww. transakcjami sprzedaży mięsa wołowego poza terytorium Unii Europejskiej otrzymuje na mocy decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego refundacje wywozowe do eksportowanych przez siebie produktów. Agencja Rynku Rolnego (ARR) jako agencja płatnicza administruje obrotem produktami zwierzęcymi z krajami nienależącymi do Unii Europejskiej. Ogólne zasady unijnego handlu zagranicznego produktami rolno - spożywczymi określają następujące akty prawne UE:

1.  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólne, szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (Wersja skodyfikowana).
2.  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiające wspólne, szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych na produkty rolne.

Na rynku wołowiny i cielęciny istnieje obowiązek uzyskania pozwolenia wyłącznie na wywóz z refundacją, o ile wielkość wywozu przekracza 1 sztukę bydła lub 200 kg mięsa wołowego lub cielęcego. Przedsiębiorca może ubiegać się w ARR o pozwolenia:

*   na wywóz z wcześniej wyznaczoną stawką refundacji,
*   5 - dniowe, uprawniające do wywozu nie więcej niż 25 ton wołowiny i cielęciny.

Wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz z refundacją mogą być składane w ARR od poniedziałku do piątku.

W okresie ważności pozwolenia przedsiębiorca dokonuje wywozu określonych w nim ilości. Pozwolenie należy zwrócić do ARR w ciągu 2 miesięcy od końca terminu jego ważności. W przypadku przekroczenia tego terminu kwota zabezpieczenia ulega częściowemu lub całkowitemu przepadkowi.

O refundacje wywozowe można ubiegać się po dostarczeniu do ARR wszystkich niezbędnych dokumentów w wyznaczonym terminie, zgodnie z ogólnymi zasadami handlu zagranicznego.

Refundacje wywozowe przyznawane są do produktów, które spełniają wymogi rozporządzeń Komisji (WE) nr 852/2004 i 853/2004, w szczególności w zakresie przygotowywania w zatwierdzonym zakładzie i zgodności z wymogami dotyczącymi znaku jakości zdrowotnej określonym w sekcji I rozdział III załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 854/2004.

Spółka w ramach wywozu wołowiny ubiega się o specjalne refundacje wywozowe, wypłacane wyłącznie do mięsa wołowego spełniającego ściśle określone wymogi, pochodzącego z dorosłych osobników męskich.

W tym przypadku, Spółka jest zobowiązana złożyć - razem z wnioskiem o refundację – zaświadczenie Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych (potwierdzone przez służby celne) poświadczające, że mięso wołowe pochodzi z dorosłych osobników męskich oraz – w przypadku odkostniania mięsa – zaświadczenie poświadczające spełnienie określonych zasad jego odkostniania, pakowania i transportu. Przedsiębiorca jest zobowiązany złożyć - razem z wnioskiem o refundację - zaświadczenie Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych (potwierdzone przez służby celne) poświadczające, że mięso wołowe pochodzi z dorosłych osobników męskich oraz - w przypadku odkostniania mięsa - zaświadczenie poświadczające spełnienie określonych zasad jego odkostniania, pakowania i transportu (zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 433/2007).

Zgłoszenie powinno zawierać m.in. datę uboju, rzeźnię dokonującą uboju, liczbę zgłoszonych do uboju sztuk zwierząt. Pracownik WIJHARS nadzorujący cały proces uzysku mięsa stempluje każdy kawałek mięsa, w sposób widoczny i trwały potwierdzający jego pochodzenie z osobników męskich. Po zakończonym procesie uzysku, załadunku i zaplombowaniu środka transportu, podczas którego pracownik WIJHARS określa wagę netto mięsa, wystawiane jest zaświadczenie potwierdzające pochodzenie wołowiny z dorosłego bydła płci męskiej (zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 433/2007).

Spółka składa do ARR komplet dokumentów potwierdzających wysyłkę towaru poza terytorium UE obejmujące zgłoszenie refundacyjne, zaświadczenia WIJHARS, dokumenty celne (karta T5), dokumenty przewozowe, świadectwo weterynaryjne, faktura sprzedaży, świadectwo pochodzenia. Po uzyskaniu potwierdzenia odprawy celnej w kraju przeznaczenia i dopuszczeniu towaru do obrotu w kraju przeznaczenia, Spółka przesyła te dokumenty do ARR, która proceduje w zakresie przyznania dotacji do mięsa w eksporcie. Dotacja przyznawana jest Spółce każdorazowo na mocy decyzji Prezesa ARR.

Procedowanie ze strony Agencji Rynku Rolnego oznacza:

1.  sprawdzenie kompletności przedłożonej przez Spółkę dokumentacji, tj. zgłoszenie refundacyjne, zaświadczenia WIJHARS, dokumenty celne (karta T5), dokumenty przewozowe, świadectwo weterynaryjne, faktura sprzedaży, świadectwo pochodzenia,
2.  uzyskanie potwierdzenia dopuszczenia towaru eksportowanego przez Spółkę na rynku przeznaczenia (dokument deklaracji celnej w kraju przeznaczenia, który przesyłany jest po dokonaniu procedur celnych).

W przypadku stwierdzenia, iż Spółka przedłożyła komplet dokumentów oraz deklarację celną z kraju przeznaczenia, Prezes Agencji Rynku Rolnego wydaje decyzję administracyjną w zakresie przyznania spółce refundacji do wyeksportowanej ilości mięsa.

Określenie dotacja zastosowane we wniosku Spółki oznacza refundację wywozową będącą przedmiotem wniosku, przyznaną na podstawie rozporządzeń Komisji Europejskiej.

Podmiotem dokonującym płatności z tytułu refundacji wywozowych na rzecz Spółki jest Agencja Rynku Rolnego. Środki na wypłatę refundacji pochodzą ze środków unijnych, przyznawanych na podstawie Rozporządzeń Komisji Europejskiej w ramach wspólnej polityki rolnej.

Zapytanie Spółki dotyczy roku podatkowego 2011 r. Spółka otrzymywała przedmiotowe dotacje na mocy decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego w roku podatkowym 2011.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy kwoty refundacji wywozowych korzystają ze zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) wolne od podatku są dopłaty bezpośrednie stosowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej, otrzymane na podstawie odrębnych przepisów. Bezpośrednie dopłaty, wypłacane Spółce stanowią refundacje, stosowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej, zgodnie z art. 162 ust. 1 pkt 1 rozporządzeniem Rady (WE) Nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r., ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych.

Celem dopłat wypłacanych Spółce, jako podmiotowi dokonującemu eksportu mięsa i jego przetworów poza terytorium Unii Europejskiej, jest w szczególności stabilizacja i regulacja rynku mięsnego. Ceny produktów rolno – spożywczych na rynku wewnętrznym UE kształtują się na poziomie wyższym niż ceny światowe. Dlatego też, w celu zapewnienia konkurencyjności tych produktów przeznaczonych na wywóz, Unia Europejska stosuje refundacje wywozowe, których źródłem finansowania jest budżet UE.

Refundacja wywozowa jest formą dopłaty, która pokrywa (częściowo lub w całości) różnicę między wysokością cen produktów na rynkach światowych i na rynku wewnętrznym UE.

Mając na uwadze trzy poniższe aspekty, tj.:

*   refundacje wywozowe mają charakter dopłat bezpośrednich,
*   celem dopłat jest stabilizacja rynków (Wspólna Polityka Rolna UE),
*   źródłem pochodzenia środków finansowych jest Unia Europejska,

należy uznać, iż otrzymane przez Spółkę refundacje wywozowe spełniają wymogi określone w art. 17 ust. 1 pkt 36 cytowanej ustawy, korzystając ze zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), wolne od podatku są dopłaty bezpośrednie stosowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej, otrzymane na podstawie odrębnych przepisów.

W przedstawionym stanie faktycznym, Spółka otrzymuje refundacje wywozowe w związku z eksportem poza terytorium Unii Europejskiej mięsa wołowego. Ocena kwestii możliwości uznania tych środków za podlegające zwolnieniu, o którym mowa w powołanym przepisie wymaga odniesienia się do wspólnotowych, jak i krajowych regulacji dotyczących instrumentów Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej i ich realizacji w Państwach Członkowskich. Pozwoli to na ustalenie, czy refundacje wywozowe mieszczą się w pojęciu „dopłat bezpośrednich stosowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej, otrzymywanych na podstawie odrębnych przepisów”.

Wnioskodawca wskazał również, iż pytanie Spółki dotyczy roku podatkowego 2011 r., bowiem Spółka otrzymywała przedmiotowe dotacje na mocy decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego w roku podatkowym 2011.

Obowiązującym aktem wspólnotowym regulującym możliwość przyznawania przedmiotowych refundacji jest Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych, zwane „rozporządzeniem o jednolitej wspólnej organizacji rynku” (Dz. U. L 299 z 16.11.2007, str. 1).

Zgodnie z jego art. 162 ust. 1, w zakresie niezbędnym do umożliwienia wywozu w oparciu o notowania cenowe lub ceny osiągane przez dane produkty na rynkach światowych i w ramach limitów wynikających z umów zawartych zgodnie z postanowieniami art. 300 Traktatu, różnica między tymi notowaniami lub cenami i cenami we Wspólnocie może zostać pokryta refundacjami wywozowymi na:

1.  wywożone bez dalszego przetworzenia produkty następujących sektorów: zbóż, ryżu, wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, jaj, drobiu oraz cukru, w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku I część III lit. b), c), d) i g);
2.  wywożone w postaci towarów wymienionych w załącznikach XX i XXI produkty sektorów: zbóż, ryżu, mleka i przetworów mlecznych, jaj oraz cukru, w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku I część III lit. b), c), d) i g).

Refundacje na produkty wymienione w art. 162 ust. 1 lit. a) wywożone bez dalszego przetworzenia są przyznawane wyłącznie na wniosek i po przedłożeniu pozwolenia na wywóz (art. 167 ust. 1 tego rozporządzenia).

Jak wyjaśniono w motywach przyjęcia powołanego aktu wspólnotowego, przepisy dotyczące przyznawania refundacji wywozowych z tytułu wywozu do państw trzecich w oparciu o różnicę między cenami we Wspólnocie i na rynku światowym, podlegające ograniczeniom wynikającym ze zobowiązań Wspólnoty w ramach WTO, powinny służyć zabezpieczeniu możliwości udziału Wspólnoty w międzynarodowym handlu niektórymi produktami objętymi zakresem niniejszego rozporządzenia (motyw 77).

System płatności bezpośrednich w Unii Europejskiej reguluje natomiast Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U.UE.L.03.270.1). W treści art. 2 lit. d) tego aktu prawnego zdefiniowano płatność bezpośrednią jako płatność przyznawaną bezpośrednio rolnikom w ramach systemu wsparcia dochodowego wyszczególnionego w załączniku I. Rolnikiem – dla celów tego rozporządzenia – jest natomiast osoba fizyczna lub prawna, bądź grupa osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz które prowadzą działalność rolniczą (art. 2 lit. a) powołanego rozporządzenia). W załączniku I do omawianego rozporządzenia nie wymieniono refundacji wywozowych.

Warunki i tryb udzielenia producentom rolnym płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, określonych w przepisach powyższego aktu wspólnotowego określa ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.). Zgodnie z art. 2 pkt 9 tej ustawy, przez płatność bezpośrednią rozumie się jednolitą płatność obszarową oraz przejściowe płatności z tytułu owoców miękkich, o których mowa w art. 98 ust. 1-4 rozporządzenia nr 73/2009.

Jak wynika z treści powołanych unormowań, refundacje wywozowe nie są objęte systemem dopłat bezpośrednich (płatności bezpośrednich), ale stanowią odrębny instrument realizacji Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej. Co więcej, zarówno regulacje wspólnotowe, jak i krajowe nie posługują się pojęciem „dopłata bezpośrednia”, czy też „dopłata” w odniesieniu do tych środków.

Oznacza to, że refundacje wywozowe otrzymywane przez Wnioskodawcę w związku z eksportem mięsa i jego przetworów poza terytorium Unii Europejskiej nie podlegają zwolnieniu przedmiotowemu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie mieszczą się one bowiem w zakresie zastosowania tego przepisu.

Należy jednak zaznaczyć, że przepis art. 17 ust. 1 pkt 48 tej ustawy, zwalnia od podatku kwoty otrzymane od agencji rządowych lub agencji wykonawczych, jeżeli agencje otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Zgodnie z art. 3 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz. U. UE L z dnia 11.08.2005 r. Nr 9, str. 1 ze zm.), refundacje wywozowe są finansowane ze środków Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji.

Rozważając charakter środków finansowych, które otrzymuje Spółka w postaci refundacji wywozowych należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), która określa m. in. zasady gospodarowania środkami publicznymi pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej oraz z innych źródeł zagranicznych.

Przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy określa, że środkami publicznymi są m.in. środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

W myśl art. 2 pkt 5 przywołanej ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o „środkach europejskich” — rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, czyli:

1.  środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b;
2.  niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. c i d:
    1.  Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2009-2014,
    2.  Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2009-2014,
    3.  Szwajcarsko - Polskiego Programu Współpracy;
3.  (…)
4.  środki na realizację Wspólnej Polityki Rolnej:
    1.  Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej „Sekcja Gwarancji”,
    2.  Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji,
    3.  Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich.

Ustawa o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. wprowadziła z dniem 1 stycznia 2010 r. zmianę charakteru środków przeznaczonych na realizację programów pomocowych i w obecnie obowiązującym stanie prawnym środki europejskie, co do zasady, nie zostały włączone do budżetu państwa, ale stanowią jego odrębną część w formie budżetu środków europejskich.

Należy zatem stwierdzić, że opisane w przedmiotowym wniosku środki stanowiące refundacje wywozowe w związku z eksportem przez Spółkę poza terytorium Unii Europejskiej mięsa wołowego, mają charakter środków publicznych pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, którymi zgodnie z obowiązującymi przepisami zarządza Agencja Rynku Rolnego.

Mocą rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 listopada 2006 r. (Dz. U. Nr 204, poz. 1507 ze zm.) wydanego na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 22 września 2006 r. o uruchamianiu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej przeznaczonych na finansowanie wspólnej polityki rolnej (Dz. U. Nr 187, poz. 1381 ze zm.) Agencji tej przyznano akredytację jako agencji płatniczej w zakresie uruchamiania środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji. W treści § 2 pkt 2 tego rozporządzenia, jako zadanie wykonywane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, objęte zakresem akredytacji, wskazano administrowanie obrotem towarowym z zagranicą, w szczególności w zakresie przyznawania refundacji przy wywozie do państw trzecich.

Zatem, wypłacane Wnioskodawcy przez Agencję Rynku Rolnego – jako agencję rządową, będącą jednocześnie agencją płatniczą w rozumieniu przepisów o finansowaniu Wspólnej Polityki Rolnej – w 2011 r. refundacje wywozowe związane z wywozem mięsa wołowego poza terytorium Unii Europejskiej będą korzystały ze zwolnienia od podatku dochodowego na mocy art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wobec powyższego, stanowisko Spółki należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.