Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.571.2025.2.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-04
Teza: Uznanie realizowanego świadczenia za dostawę towarów,
miejsce opodatkowania świadczenia oraz brak obowiązku
ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.
Słowa kluczowe: Chiny
dropshipping
kasa-kasa rejestrująca
miejsce-miejsce opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania realizowanego świadczenia za dostawę towarów,
    miejsca opodatkowania świadczenia oraz braku obowiązku ewidencjonowania sprzedaży
    przy użyciu kasy rejestrującej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z
    8 października 2025 r. (data wpływu 13 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani A. A. (dalej jako Wnioskodawczyni) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.
    Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawczyni zgodnie z PKD jest
    Pośrednictwo w sprzedaży detalicznej niewyspecjalizowanej 47.91.Z.
    W ramach działalności zajmuje się sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym
    powszechnie jako dropshipping. Obecnie głównym produktem sprzedawanym przez
    Wnioskodawczynię są (...). Działalność prowadzona w modelu dropshippingu
    charakteryzuje się tym, że oferta towarów podąża za trendami rynkowymi i może się
    dynamicznie zmieniać w zależności od popytu. W związku z tym Wnioskodawczyni nie
    wyklucza w przyszłości rozszerzenia swojej oferty o różnorodny, niezwiązany ze sobą
    asortyment, np. (...).
    Zgodnie z przyjętym modelem działania, sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem
    własnych sklepów internetowych, gdzie oferowane są produkty pochodzące od
    zagranicznych dostawców z Chin. Odbiorcami oferowanych towarów są przede wszystkim
    konsumenci, czyli osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej: Klienci).
    Zdarza się również, że nabywcami są przedsiębiorcy. Przedmiotem niniejszego wniosku
    jest jednak wyłącznie sprzedaż skierowana do konsumentów zamieszkujących na
    terytorium Polski.
    Wnioskodawczyni w ich imieniu zawiera umowy kupna-sprzedaży z dostawcami, obsługuje
    płatności, a następnie przekazuje zamówienia do zagranicznego kontrahenta sprzedawcy
    danego produktu po uprzednim potrąceniu swojej prowizji. W razie potrzeby zapewniana
    jest również pomoc dla Klientów, zarówno w zakresie zapytań dotyczących oferowanych
    produktów, jak i w toku ewentualnych postępowań reklamacyjnych prowadzonych z
    zagranicznym sprzedawcą.
    Działalność Wnioskodawczyni koncentruje się na organizowaniu zakupu towarów
    oferowanych przez sprzedawców z państw trzecich (głównie z Chin; dalej jako:
    Sprzedawcy). Po zaksięgowaniu płatności towar jest wysyłany przez zagranicznego
    dostawcę bezpośrednio do Klienta, przy czym to właśnie sprzedawca odpowiada za
    realizację dostawy. Zatem, działalność polega na zamawianiu towarów oferowanych przez
    sprzedawców z krajów trzecich.

    Po dokonaniu zapłaty przez Klienta, Sprzedawca realizuje wysyłkę towaru bezpośrednio
    do Klienta. Produkt nie trafia do Wnioskodawczyni, zawsze kierowany jest bezpośrednio
    do odbiorcy końcowego. Wnioskodawczyni nie ma styczności z towarem i ogranicza się do
    roli pośrednika w sprzedaży artykułów należących do Sprzedawcy. Całość działalności
    opiera się na modelu, w którym obowiązki związane z logistyką pozostają po stronie
    Sprzedawcy, a sprzedaż odbywa się za pośrednictwem sklepów internetowych
    prowadzonych przez Wnioskodawczynię.
    Sklepy internetowe są w pełni zarządzane przez Wnioskodawczynię, która przygotowuje
    opisy produktów w języku polskim, a także dokonuje ich modyfikacji zarówno tekstowych,
    jak i graficznych w celu lepszego dopasowania prezentacji towarów do oczekiwań i
    potrzeb Klientów.
    W sytuacji, gdy Klient złoży zamówienie za pośrednictwem sklepu prowadzonego przez
    Wnioskodawczynię i dokona przedpłaty na jego rzecz, ten następnie składa zamówienie u
    chińskiego Sprzedawcy, przekazuje mu dane Klienta niezbędne do wysyłki oraz dokonuje
    płatności za towar. Produkt wysyłany jest bezpośrednio z Chin do Klienta, bez
    pośrednictwa Wnioskodawczyni w zakresie fizycznej obsługi przesyłki.
    W praktyce oznacza to, że Klient przekazuje należność za towar bezpośrednio na
    rachunek Wnioskodawczyni, który następnie opłaca zamówienie u zagranicznego
    Sprzedawcy. Tym samym Wnioskodawczyni pełni funkcję pośrednika zarówno w zakresie
    realizacji zamówienia, jak i obsługi płatności.
    Wynagrodzenie Wnioskodawczyni stanowi różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez
    Klienta, a sumą przekazaną zagranicznemu Sprzedawcy tytułem zapłaty za zamówiony
    towar. Kwota ta stanowi prowizję należną Wnioskodawczyni. Zatem, realnym
    wynagrodzeniem Wnioskodawczyni jest w tym przypadku kwota prowizji, rozumiana jako
    różnica między kwotą wpłaconą przez Klienta, a kwotą przekazaną do Sprzedawcy z Chin
    tytułem ceny za zamówiony w imieniu Klienta towar.
    Wnioskodawczyni nie posiada podpisanej umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa z
    chińskim Sprzedawcą. Pomimo braku formalnej umowy, każdorazowo po dokonaniu
    zakupu otrzymuje od tego dokument potwierdzający zakup.
    Zamówienia są składane wyłącznie za pośrednictwem sklepów internetowych
    prowadzonych przez Wnioskodawczynię. Przed dokonaniem zakupu Klient zobowiązany
    jest do zaakceptowania regulaminu, wprowadzenia danych potrzebnych do realizacji
    dostawy oraz dokonania płatności za zamówienie.
    Obsługa płatności realizowana jest przy wykorzystaniu zewnętrznych operatorów, takich
    jak np. (...). Klienci przekazują środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd po
    potrąceniu prowizji kwoty są transferowane na konto bankowe Wnioskodawczyni.
    Sprzedawcami są podmioty z Chin, a dostawy towarów do Klientów realizowane są z
    państw trzecich, tj. spoza obszaru Unii Europejskiej (głównie z terytorium Chin). Jak
    wcześniej wskazano odbiorcami towarów są wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące
    działalności gospodarczej, zamieszkujące na terytorium Polski. Wnioskodawczyni na
    żadnym etapie nie ma i nie będzie mieć fizycznego kontaktu z towarem. Produkt jest
    wysyłany bezpośrednio od zagranicznego Sprzedawcy do końcowego odbiorcy w Polsce.
    Po otrzymaniu przez Wnioskodawczynię płatności od Klienta i przyjęciu zamówienia,
    Wnioskodawczyni składa zamówienie na dany towar u zagranicznego Sprzedawcy. Po
    zaksięgowaniu płatności, Sprzedawca realizuje wysyłkę produktu bezpośrednio do Klienta,
    z pominięciem Wnioskodawczyni jako ogniwa w fizycznym łańcuchu dostaw. Zamówiony
    towar nigdy nie trafia do Wnioskodawczyni dostawa następuje zawsze bezpośrednio z
    zagranicy do finalnego odbiorcy. Cena opłacana przez Klienta obejmuje wartość samego
    towaru, koszty transportu oraz ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawczyni

    dokonuje zapłaty na rzecz Sprzedawcy z wykorzystaniem środków finansowych uprzednio
    wpłaconych przez Klienta, które wpływają na jego rachunek bankowy za pośrednictwem
    operatora płatności.
    Podczas składania zamówienia u Sprzedawcy Wnioskodawczyni wskazuje dane Klienta
    jako odbiorcy, nie posługuje się własnymi danymi adresowymi. Współpraca z chińskimi
    kontrahentami nie jest regulowana na podstawie pisemnych umów, współpraca ta opiera
    się na bieżącej realizacji zamówień bez formalnego zobowiązania umownego.
    Wynagrodzenie Wnioskodawczyni wynika z relacji prawnej zawartej pomiędzy nią a
    Klientem, jej szczegółowe warunki zostały określone w regulaminie sklepu. To właśnie z
    Klientem zawierany jest stosunek prawny, w ramach którego Wnioskodawczyni dokonuje
    zakupu towaru u Sprzedawcy.
    Z chwilą złożenia zamówienia przez Wnioskodawczynię u zagranicznego Sprzedawcy,
    Klient nabywa prawo do rozporządzania towarem. Wartość poszczególnych zamówień
    składanych przez Klientów nie przekracza równowartości 150 euro.
    Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:
        Wnioskodawczyni wyszukuje towary oferowane przez Sprzedawców, kierując się m.
        in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na
        opiniach kupujących).
        Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) są
        pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez
        Wnioskodawczynię stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in.
        tłumaczenie na język polski, tworzenie spersonalizowanych opisów, edycję
        graficzną zdjęć produktowych wszystko w celu dostosowania oferty do potrzeb
        polskiego odbiorcy.
        Klient odwiedza stronę internetową Wnioskodawczyni, wybiera interesujący go
        towar, składa zamówienie, akceptuje regulamin sklepu i dokonuje płatności.
        Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawczyni
        zamawia towar u Sprzedawcy w Chinach, który jest technicznie zintegrowany z
        systemem sklepu Wnioskodawczyni i otrzymuje zamówienia bezpośrednio.
        Jednocześnie Wnioskodawczyni opłaca zamówienie, potrącając swoją prowizję. W
        efekcie, u Wnioskodawczyni pozostaje kwota odpowiadająca różnicy między ceną
        zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną Sprzedawcy.
        Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawczynię, Sprzedawca z Chin wysyła
        towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do
        Wnioskodawczyni, wysyłka odbywa się bezpośrednio od Sprzedawcy do Klienta.
    Przed dokonaniem zakupu Klient jest informowany o przewidywanym czasie dostawy,
    stosowne informacje zawarte są w regulaminie sklepu internetowego oraz w wiadomości
    e-mail potwierdzającej złożenie zamówienia. Klient otrzymuje również link oraz numer
    umożliwiający śledzenie przesyłki. W przypadku pytań lub wątpliwości dotyczących
    dostawy, Klient może kontaktować się z Wnioskodawczynią który pozostaje w stałym
    kontakcie z chińskim Sprzedawcą oraz posiada bieżący dostęp do informacji o statusie
    przesyłki. Wnioskodawczyni odpowiada na zapytania Klientów drogą mailową i udostępnia
    dane do śledzenia przesyłki na żądanie.

    W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, Wnioskodawczyni
    przyjmuje zwracany produkt bezpośrednio do siebie. W takiej sytuacji Klient otrzymuje
    zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie.
    Towary są wysyłane bezpośrednio od chińskiego Sprzedawcy do Klienta na terytorium
    Polski. Sprzedawca z Chin odpowiada za przygotowanie zamówienia, jego spakowanie,
    przekazanie przewoźnikowi oraz organizację transportu. Zatem pełna odpowiedzialność
    za proces logistyczny od momentu skompletowania zamówienia do jego nadania
    spoczywa na zagranicznym Sprzedawcy.
    Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać
    według jednego z następujących wariantów:
    1. Import w Polsce, towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a
    następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce.
    2. Import w innym państwie członkowskim UE, towary są importowane w innym kraju
    Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.
    W każdej z powyższych konfiguracji towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawczyni jest
    wysyłany bezpośrednio do Klienta. Z tego względu Wnioskodawczyni nie pełni roli
    importera. Status importera posiada Klient końcowy niezależnie od tego, czy import
    odbywa się na terytorium Polski czy innego państwa członkowskiego UE.
    Wnioskodawczyni nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel
    Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela
    bezpośredniego, ani pośredniego. Obowiązki związane z dokonaniem formalności
    importowych nie spoczywają na Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie jest i nie będzie
    importerem towaru ani na terytorium Polski ani też na terytorium innego państwa
    członkowskiego UE. Importerem jest ostateczny Klient.
    Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowana w procedurze Import One-Stop Shop (IOSS) i nie
    planuje takiej rejestracji.
    Obecnie Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
    Niemniej jednak, w świetle przedstawionego modelu działania pojawiła się wątpliwość, czy
    opisane transakcje rzeczywiście podlegają opodatkowaniu VAT na terytorium Polski, a co
    za tym idzie czy obrót z tego tytułu powinien być uwzględniany przy kalkulacji limitu
    uprawniającego do zwolnienia podmiotowego.
    Wnioskodawczyni nie wyklucza rejestracji do VAT zarówno dobrowolnej, jak i
    obowiązkowej w przypadku przekroczenia limitu obrotu lub rozpoczęcia sprzedaży
    towarów wyłączonych ze zwolnienia, o ile transakcje opisane we wniosku okażą się
    podlegające opodatkowaniu VAT w Polsce.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
        1. jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to:
          Sprzedawca z Chin, Wnioskodawczyni oraz ostateczni Klienci, jeśli nie to
          należało wymienić podmioty biorące udział w transakcji i wskazać jaką rolę
          pełnią;
    W transakcji biorą udział następujące podmioty:

        Sprzedawca z Chin – pełni on rolę dostawcy bazowego, sprzedaje towar, który
        Wnioskodawczyni zamawia u niego w imieniu ostatecznego Klienta. Sprzedawca z
        Chin przygotowuje całe zamówienie i wysyła na wskazany przez Wnioskodawczynię
        adres już do ostatecznego Klienta. Sprzedawca z Chin jest dostawcą towaru.
        Wnioskodawczyni - z kolei rolą Wnioskodawczyni jest zbieranie zamówień
        składanych przez Klientów, pobranie płatności, następnie zamówienie wskazanego
        towaru u sprzedawcy z Chin z podaniem adresu do wysyłki bezpośrednio do Klienta
        ostatecznego, przekazanie środków do Sprzedawcy (po potrąceniu swojej prowizji).
        Jak wcześniej wskazano prowizją Wnioskodawczyni jest różnica między kwotą
        otrzymaną od Klienta a kwotą płaconą do chińskiego Sprzedawcy.
        Klient (konsument) - Klient pełni rolę ostatecznego konsumenta, który kupuje
        interesujący go towar i jest ostatnim odbiorcą w łańcuchu dostawy.
        Platformy sprzedażowe – miejsce, gdzie Wnioskodawczyni wyszukuje towary, a
        także składa zamówienie bezpośrednio u Sprzedawców z Chin poprzez jak
        wcześniej wskazano techniczną integrację sklepu internetowego Wnioskodawczyni
        z platformą na której Sprzedawcy z Chin oferują swoje towary. Platformy te pełnią
        jednak wyłącznie rolę techniczną/pośredniczącą w kontakcie Wnioskodawczyni ze
        Sprzedawcą, ale nie są stroną umowy pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem, ani
        pomiędzy Sprzedawcą a Wnioskodawczynią w sensie przeniesienia prawa do
        rozporządzaniem towarem na Wnioskodawczynię w imieniu platformy. Sprzedawcą
        dla Wnioskodawczyni jest podmiot oferujący towar na danej platformie, a nie sama
        platforma sprzedażowa.
    Reasumując, transakcja sprzedaży realnie odbywa się między 3 podmiotami: chiński
    Sprzedawca, Wnioskodawczyni oraz Klient (konsument).
        2. czy Sprzedawcy mają świadomość, że Wnioskodawczyni nie jest ostatecznym
          nabywcą towarów, należało wyjaśnić;
    Wnioskodawczyni składa zamówienie na określone towary i dokonuje za nie płatności.
    Jednocześnie wskazuje Sprzedawcy adres ostatecznego Klienta, na który towar ma zostać
    wysłany. Sprzedawca realizuje wysyłkę zgodnie z tą dyspozycją. Z tego względu
    Wnioskodawczyni występuje wobec Sprzedawcy w roli nabywcy towarów, jednak wskazuje
    dane do wysyłki dotyczące ostatecznego odbiorcy. W konsekwencji należy uznać, że
    Sprzedawcy z Chin mają pełną świadomość, iż faktycznym (końcowym) nabywcą towaru
    jest inny podmiot niż Wnioskodawczyni.
        3. czy w którymkolwiek momencie opisywanej we wniosku transakcji
          Wnioskodawczyni ma prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (nie
          chodzi tutaj o fizyczne posiadanie towaru lub aspekt prawny lecz o
          rozporządzanie nim, np. prawo do jego sprzedaży);
    Zdaniem Wnioskodawczyni, pomimo, że działa w modelu dropshippingu, bez fizycznego
    kontaktu z towarem, nabywa od Sprzedawcy prawo do rozporządzania towarem jak
    właściciel (ekonomicznie), a następnie przenosi je na Klienta. Wynika to z faktu, że
    Wnioskodawczyni samodzielnie kształtuje oferty i ceny sprzedaży, przyjmuje płatności,
    nabywa towar od Sprzedawcy oraz rozpatruje ewentualne zwroty towarów.
        4. czy Klienci zlecają Wnioskodawczyni jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy
          też Klienci mogą zakupić towar który został już zamieszczony w sklepie
          internetowym;

    Klienci mogą zakupić jedynie towar, który został zamieszczony na stronie
    Wnioskodawczyni. Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się na stronie.
        5. czy Sprzedawcy mają prawo do dokonywania zmian w opisie towarów
          zamieszczonych w sklepie internetowym Wnioskodawczyni lub do jakiejkolwiek
          ingerencji po umieszczeniu towaru w sklepie internetowym;
    Nie, Sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na stronie Wnioskodawczyni, ani nie
    dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na stronie odpowiada wyłącznie
    Wnioskodawczyni.
        6. kto decyduje jakie towary i za jaką cenę są oferowane przez Wnioskodawczynię w
          sklepie internetowym;
    Wyłącznie Wnioskodawczyni decyduje o tym jakie towary umieszczane są na stronie.
        7. czy wysokość wynagrodzenia dla Wnioskodawczyni wynika z uzgodnień
          zawartych ze Sprzedawcami, czy Sprzedawcy mają jakiś wpływ na wysokość
          wynagrodzenia Wnioskodawczyni, należało opisać okoliczności zdarzenia w tym
          zakresie;
    Nie, wysokość wynagrodzenia Wnioskodawczyni nie wynika z uzgodnień zawartych z
    chińskimi Sprzedawcami. Wynagrodzenie Wnioskodawczyni jak wcześniej wskazano
    stanowi prowizja między kwotą, która wpłaca Klient tytułem zamówienia a kwotą
    przekazywaną do chińskiego Sprzedawcy.
        8. kto jest stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia Klienta od umowy zawartej
          na odległość, czy jest to Wnioskodawczyni czy Sprzedawca – należało krótko
          opisać okoliczności zdarzenia;
    Stroną umowy w przypadku odstąpienia Klienta od umowy zawartej na odległość jest
    Wnioskodawczyni. Klient zgłasza odstąpienie bezpośrednio do Wnioskodawczyni, która
    przyjmuje zwrot towaru i zwraca Klientowi należne środki. Towar w takim przypadku trafia
    bezpośrednio do Wnioskodawczyni lub odsyłany jest bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.
        9. w jaki sposób Klienci Wnioskodawczyni reklamują uszkodzony towar? W jaki
          sposób odbywa się rozpatrzenie reklamacji. Czy Klient składa reklamację na
          uszkodzony towar do Wnioskodawczyni – należało krótko opisać ten proces;
    Klient składa reklamację na uszkodzony towar bezpośrednio do Wnioskodawczyni.
    Reklamacja jest rozpatrywana przez Wnioskodawczynię, która – w zależności od ustaleń –
    zwraca Klientowi pieniądze lub wymienia towar na nowy. Towar w ramach reklamacji
    również trafia bezpośrednio do Wnioskodawczyni lub wysłany jest bezpośrednio do
    Sprzedawcy z Chin.
        10. co oznacza/jak należy rozumieć, że „Cena opłacana przez Klienta obejmuje
          wartość samego towaru, koszty transportu oraz ewentualne należności
          podatkowe”, z czym należy identyfikować należności podatkowe i który podmiot
          jest zobowiązany do rozliczenia tych należności podatkowych;
    Jako należności podatkowe należy identyfikować ewentualne należności celne, chociaż te
    ze względu na wartość towaru (poniżej 150 euro) nie powinny być naliczane. Jako
    należności podatkowe Wnioskodawczyni wskazuje również podatek VAT z tytułu importu,
    do którego zobowiązanym do zapłaty jest Klient. Jak wskazano w treści wniosku,
    Wnioskodawczyni nie jest importerem towaru, gdyż towar nigdy do niego nie trafia.
    Wnioskodawczyni nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel
    Klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z
    importem towaru nie spoczywa na Wnioskodawczyni. To czy podatek VAT jest faktycznie
    odprowadzany leży poza gestią Wnioskodawczyni. Mogą mieć miejsce sytuacje w której
    podatek VAT z tytułu importu pobierany jest przez błędnie przez Sprzedawcę z Chin w
    ramach procedury IOSS. Wynika to z faktu, że Wnioskodawczyni jak wcześniej wskazano
    podaje dane do wysyłki ostatecznego Klienta (konsumenta). Zatem z tej perspektywy

    może wystąpić mylne przeświadczenie Sprzedawcy z Chin, że dokonuje sprzedaży
    bezpośrednio na rzecz konsumenta, a nie Wnioskodawczyni, co za tym idzie omyłkowo
    deklaruje podatek VAT w ramach procedury IOSS, która nie powinna mieć zastosowania,
    gdyż zdaniem Wnioskodawczyni najpierw następuje sprzedaż na zasadzie relacji B2B
    między Sprzedawcą z Chin a Wnioskodawczynią, która nie powinna podlegać na
    deklarowaniu podatku VAT w ramach IOSS, a następnie sprzedaż w relacji B2C między
    Wnioskodawczynią a Klientem końcowym.
        11. czy w związku ze sprzedażą towarów za pośrednictwem sklepu internetowego
          prowadzi Pani ewidencję otrzymanych zapłat oraz informacji jakiej dostawy
          dotyczyła konkretna zapłata i na czyją rzecz została dokonana dostawa.
    Tak, Wnioskodawczyni prowadzi ewidencję otrzymanych zapłat od Klientów oraz
    realizowanych zamówień. Z ewidencji tej będzie wynikać, jakiego konkretnie towaru
    dotyczyła i na czyją rzecz (którego Klienta) została dokonana. Ewidencja jest prowadzona
    na podstawie m.in. danych z systemu sprzedażowego strony internetowej oraz wyciągów
    bankowych.
    Pytania
      1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez
        Wnioskodawczynię na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów
        czy też za odpłatne świadczenie usług?
      2. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawczynię za
        odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest Polska - czy
        miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsca
        zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?
      3. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawczynię za
        odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo
        członkowskie UE - czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta
        posiadającego miejsca zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?
      4. Czy w przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie nr 2 lub 3 Wnioskodawczyni
        będzie zobowiązana do ewidencji sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawczyni czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniają
    zmamiona handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest
    konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w
    takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio Klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności
    podejmowane przez Wnioskodawczynię w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla
    Klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego
    produktu. W chwili złożenia zamówienia u Sprzedawcy, na Klienta zostaje przeniesione
    prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w
    przypadku, w którym Wnioskodawczyni dokonuje zamówienia towaru na rzecz Klientów,
    dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Ad 2, 3
    Zdaniem Wnioskodawczyni dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawczynię za dostawę
    towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku
    VAT dojdzie do dwóch dostaw:

    1. Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawczyni;
    2. Dostawy dokonanej przez Wnioskodawczynię na rzecz Klienta.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku
    towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę
    lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy miejscem dostawy towarów jest w
    przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
    2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
    lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
    transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który
    dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
    przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy
    wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
    2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
    transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
    państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
    wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
    identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
    członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport
    przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
    pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
    samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
    w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z
    terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa
    członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
    1. pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
    2. ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej
    do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę
    towarów, która:
    1. poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
    rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
    2. następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
    zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych
    towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw
    towarów.
    Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako
    specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów
    importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy
    kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na
    terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import
    towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca,
    Wnioskodawczyni oraz ostateczny Klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany
    jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu) lub z kraju trzeciego na
    terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (państwo importu) skąd dalej
    trafia bezpośrednio do Klienta. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w
    której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na
    rzecz Wnioskodawczyni (B2B), a Wnioskodawczynią dokonującym sprzedaży na rzecz
    ostatecznego Klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).
    Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to
    Wnioskodawczyni dokonuje sprzedaży towarów na rzecz Klienta ostatecznego istotna jest
    wskazana przez Wnioskodawczynię informacja, że w transakcji tej jako importer towarów
    rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji
    transakcja dokonana przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawczyni podlegać
    będzie opodatkowaniu poza terytorium UE.
    Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawczyni nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie
    występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy
    importerem nie jest Wnioskodawczyni, a jak przedstawiono w stanie faktycznym
    ostateczny Klient, to dostawa między Wnioskodawczynią a Klientem (B2C) nie będzie
    podlegała opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu bezpośrednio do Polski) ani
    też w innym państwie członkowskim UE (w przypadku importu w innym państwie
    członkowskim UE).
    W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz Klienta, będącego jednocześnie
    importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - za dokonaną
    i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego.
    Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawczynię dostawy towarów wysyłanych z
    terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce oraz innych państwach
    członkowskich UE, niezależnie od państwa importu- nie będą podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawczynię na terytorium kraju ani na

    terytorium innego państwa członkowskiego UE, a miejscem opodatkowania
    przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym przypadku Chin.
    Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawczynię nie podlega opodatkowaniu VAT
    w Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium
    państwa trzeciego (Chiny).
    Ad 4
    Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do ewidencji sprzedaży przy użyciu kasy
    fiskalnej. Zgodnie z art. 111 ustawy o VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są
    obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, skoro czynności wykonywane przez Wnioskodawczynię stanowią odpłatną
    dostawę towarów poza terytorium kraju, to nie mieszczą się pod pojęciem sprzedaży w
    rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym nie podlegają ewidencji na kasie fiskalnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl
    definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
      przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

      przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni w ramach działalności zajmuje się sprzedażą
    towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Zgodnie z
    przyjętym modelem działania, sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem własnych
    sklepów internetowych, gdzie oferowane są produkty pochodzące od Sprzedawców z
    Chin. Odbiorcami oferowanych towarów są przede wszystkim konsumenci z miejscem
    zamieszkania na terytorium Polski.
    Model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:
        Wnioskodawczyni wyszukuje towary oferowane przez Sprzedawców, kierując się m.
        in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną Sprzedawcy.
        Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) są
        pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez
        Wnioskodawczynię stronie internetowej.
        Klient odwiedza stronę internetową Wnioskodawczyni, wybiera interesujący go
        towar, składa zamówienie, akceptuje regulamin sklepu i dokonuje płatności.

        Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawczyni
        zamawia towar u Sprzedawcy w Chinach, który jest technicznie zintegrowany z
        systemem sklepu Wnioskodawczyni i otrzymuje zamówienia bezpośrednio.
        Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawczynię, Sprzedawca z Chin wysyła
        towar bezpośrednio do Klienta w Polsce.
    Stroną umowy w przypadku odstąpienia Klienta od umowy zawartej na odległość jest
    Wnioskodawczyni. Klient zgłasza odstąpienie bezpośrednio do Wnioskodawczyni, która
    przyjmuje zwrot towaru i zwraca klientowi należne środki. Również reklamację na
    uszkodzony towar Klient składa bezpośrednio do Wnioskodawczyni. Reklamacja jest
    rozpatrywana przez Wnioskodawczynię, która – w zależności od ustaleń – zwraca
    Klientowi pieniądze lub wymienia towar na nowy.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Pani wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia czy
    czynności wykonywane przez Wnioskodawczynię na rzecz Klientów należy uznać za
    odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług (pytanie nr 1).
    Mając na uwadze Pani wątpliwości przedstawione w pytaniu nr 1 należy wskazać, że
    dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez
    ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W
    określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W analizowanej sprawie Klient wybiera towar w Pani
    sklepie internetowym, a następnie składa zamówienie, akceptując regulamin i dokonując
    płatności na Pani rachunek bankowy. Po zaksięgowaniu wpłaty, zamawia Pani towar u
    chińskiego Sprzedawcy, który następnie bezpośrednio wysyła produkt na adres Klienta.
    Choć nie ma Pani fizycznego kontaktu z towarem, który jest dostarczany bezpośrednio od
    Sprzedawcy do Klienta, co jednak istotne, jak wskazała Pani we wniosku, nabywa Pani od
    Sprzedawcy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (ekonomicznie), a następnie
    przenosi je na Klienta. Skoro przenosi Pani prawo do rozporządzania towarem jak
    właściciel to tym samym transakcja realizowana przez Panią wpisuje się w definicję
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Natomiast przedmiotem Pani wątpliwości przedstawionych w pytaniu nr 2 i 3 jest
    ustalenie czy w sytuacji, gdy państwem importu jest Polska lub inne państwo członkowskie
    UE miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsca
    zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny.
    Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanej przez Panią
    transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie
      dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
      2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.

      2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
      2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
      2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
      2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego
      niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
      w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1. pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2. ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
      1. poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2. następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT
    powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w
    odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia
    zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru
    (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca
    import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od

    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak wynika z opisu sprawy Klienci (osoby fizyczne z Polski) zamawiają towar od
    Wnioskodawczyni. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pani danego towaru i
    zamawia go u Sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pani zamówienia u chińskiego
    Sprzedawcy i zleca też temu Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta
    w Polsce. Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z
    transakcją łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty:
    chiński Sprzedawca, Wnioskodawczyni oraz Klienci (konsumenci). Przy czym każdorazowo
    transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a następnie towary albo są
    importowane bezpośrednio na terytorium Polski i dostarczane do Klienta w Polsce, albo
    są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na
    terytorium Polski. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której
    można mówić o relacji chińskiego Sprzedawcy dokonującego sprzedaży na rzecz
    Wnioskodawczyni (B2B), a Wnioskodawczynią dokonującą sprzedaży na rzecz
    ostatecznego Klienta (relacja B2C).
    Dodatkowo wskazała Pani, że nie jest Pani importerem towaru ani na terytorium Polski ani
    też na terytorium innego państwa członkowskiego UE, nie dokonuje Pani zgłoszenia
    celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani
    w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Obowiązki związane z
    dokonaniem formalności importowych nie spoczywają na Wnioskodawczyni. Importerem
    jest ostateczny Klient. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku
    podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sama Pani wskazała, jest ostateczny odbiorca
    nabywający od Pani towar to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez
    Panią na rzecz tego Klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia
    wysyłki tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez
    Panią na rzecz Klientów niezależnie od państwa importu nie podlega opodatkowaniu na
    terytorium Polski.
    W konsekwencji Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 należy uznać za prawidłowe.
    Ponadto Pani wątpliwości dotyczą także ustalenia czy w opisanym stanie faktycznym
    będzie Pani zobowiązana do ewidencji sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej (

## Pytanie

nr 4).
    Odnośnie obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej należy wskazać,
    że w myśl art. 111 ust. 1 ustawy:
      podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:
      podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani:
      1. wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
      a. w postaci papierowej lub

      b. za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z
        nim uzgodniony;
      2. dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu
        serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
      3. udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i
        prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
      4. poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na
        podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez
        właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;
      5. (uchylony)
      6. przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112,
        zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o
        rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217);
      7. stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży,
        z zastrzeżeniem ust. 3b;
      8. dokonać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kas
        rejestrujących, z wyjątkiem dokumentów, o których mowa w pkt 1 lit. b;
      9. prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy
        rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9
        pkt 1;
      10. (uchylony)
      11. poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które
        zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym
        zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;
      12. zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą
        a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;
      13. zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności
        gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z
        kasy rejestrującej.
    Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż
    obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy
    wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu
    odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych.
    W analizowanej sytuacji, mimo że Wnioskodawczyni dokonuje co do zasady transakcji na
    rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane w
    stanie faktycznym nie podlegają rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe
    wynika z faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie jest
    terytorium Polski tylko kraj trzeci tj. Chiny. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22
    ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W związku z powyższym w przypadku transakcji opisanych we wniosku wykonywanych na
    rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem
    świadczenia i opodatkowania dostawy nie jest terytorium Polski, Wnioskodawczyni nie
    musi ewidencjonować sprzedaży za pomocą kas rejestrujących.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 4 należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.