Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4511-164/15/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-21
Teza: opodatkowania dochodów z emerytury otrzymywanej ze Szwecji
Słowa kluczowe: emerytura; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; Szwecja; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 maja 2015 r. (data wpływu do Biura – 22 maja 2015 r.), uzupełnionym 12 i 14 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z emerytury otrzymywanej ze Szwecji:

*   w części dotyczącej podlegania opodatkowaniu wyłącznie w Szwecji – **jest nieprawidłowe,**
*   w pozostałym zakresie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej ze Szwecji.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego w piśmie z 5 sierpnia 2015 r. znak: IBPB-2-1/4511-164/15/MCZ wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 12 sierpnia 2015 r. (uiszczenie opłaty) i 14 sierpnia 2015 r. (pozostałe braki formalne).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w okresie od 6 czerwca 2007 r. do 30 listopada 2009 r. pracował w Szwecji, na podstawie umowy o pracę zawartej ze szwedzką firmą.

Z tytułu pracy w Szwecji Wnioskodawca uzyskał emeryturę przyznaną od maja 2015 r. i od tej chwili wypłacaną ze Szwecji.

Emerytura ta podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Szwecji w wysokości 20% zgodnie z obowiązującymi tam przepisami podatkowymi.

Emerytura ta jest przelewana na rachunek bankowy prowadzony w Polsce dla Wnioskodawcy. Bank po otrzymaniu przelewu ze Szwecji potrącił z kwoty emerytury zaliczkę na podatek dochodowy pobierany według polskich przepisów podatkowych. Nie uwzględniono przepisów Konwencji z dnia 19 listopada 2004 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 2006 r., Nr 26, poz. 193).

Wnioskodawca ma stałe miejsce zamieszkania w Polsce.

Równocześnie Wnioskodawca uzyskał wcześniej i pobiera emeryturę wypracowaną w Polsce.

W związku z powyższym – po przeformułowaniu w uzupełnieniu wniosku – zadano następujące pytanie:

Czy od emerytury otrzymywanej przez Wnioskodawcę ze Szwecji, wypłacanej na rachunek bankowy w Polsce, winien być pobierany podatek dochodowy, w sytuacji gdy podatek dochodowy jest naliczany i pobierany w Szwecji?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek od emerytury otrzymywanej ze Szwecji, która podlega opodatkowaniu wyłącznie w Szwecji, nie powinien być naliczany i pobierany w Polsce.

Wnioskodawca uważa, że do dochodów uzyskiwanych ze szwedzkiej emerytury ma zastosowanie zasada wyłączenia z progresją pozwalająca wyłączyć z opodatkowania dochód uzyskiwany ze Szwecji, ale przy obliczaniu podatku od pozostałych dochodów należy zastosować stopę procentową, która byłaby zastosowana gdyby zwolniona część dochodu lub majątku nie podlegała takiemu wyłączeniu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Z uwagi na to, że Wnioskodawcę otrzymuje emeryturę wypłacaną m.in. ze Szwecji, zastosowanie w niniejszej sprawie znajdzie Konwencja z dnia 19 listopada 2004 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2006 r. Nr 26, poz. 193).

Zgodnie z art. 18 ust. 1 tej Konwencji, emerytury i inne podobne świadczenia otrzymywane w ramach ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych oraz renty powstające w Umawiającym się Państwie (w Szwecji) i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie (w Polsce) mogą być opodatkowane w pierwszym wymienionym Państwie (w Szwecji).

Określenie „renty” oznacza określoną kwotę wypłacaną okresowo w ustalonych terminach dożywotnio lub przez określony albo dający się ustalić okres, jako spełnienie zobowiązania dokonywania wypłat w zamian za w pełni dokonane zobowiązanie pieniężne lub w równoważniku danej kwoty pieniężnej (art. 18 ust. 2 ww. Konwencji).

Przy tym, postanowienie w umowie, że danego rodzaju dochód „może podlegać” opodatkowaniu w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła) wskazuje, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji). Przypisanie prawa do opodatkowania nie ma tutaj charakteru wyłączności.

Mając na uwadze powyższe przepisy stwierdzić zatem należy, że świadczenia emerytalne otrzymywane przez Wnioskodawcę ze Szwecji podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Szwecji.

Jednocześnie jednak, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce, należy zastosować określoną w umowie metodę unikania podwójnego opodatkowania.

Stosownie do art. 22 ust. 1 lit. a) ww. Konwencji, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który stosownie do postanowień niniejszej Konwencji podlega opodatkowaniu w Szwecji, to Polska, z uwzględnieniem postanowień punktu (b), wyłączy taki dochód od opodatkowania. Polska, przy obliczaniu podatku należnego od pozostałego dochodu tej osoby, może zastosować stawkę podatku, jaka byłaby właściwa, gdyby wyłączony dochód nie był wyłączony.

Z powyższego wynika, że przy rozliczaniu dochodów uzyskanych ze Szwecji (w tym emerytury) ma zastosowanie tzw. metoda wyłączenia z progresją, którą na gruncie polskich przepisów określa art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z ww. art. 27 ust. 8 ww. ustawy, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Przy wyliczeniu stopy procentowej dochód zwolniony (ten uzyskany za granicą) dodaje się do podstawy opodatkowania, co wynika z treści art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który odsyła do dochodów podlegających opodatkowaniu zgodnie z ust. 1. Zgodnie z tym przepisem podatek pobiera się od podstawy opodatkowania.

Zasadę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ustawy stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych (wyłączonych) z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego, np. łącznie z małżonkiem. W przeciwnym razie, podatnik nie ma obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce.

Jak wynika z treści wniosku i jego uzupełnienia, Wnioskodawca w maju 2015 r. uzyskał szwedzką emeryturę, którą obecnie pobiera. Jednocześnie Wnioskodawca uzyskał wcześniej i pobiera polską emeryturę. Emerytura szwedzka podlega opodatkowaniu 20% podatkiem dochodowym w Szwecji. Bank w Polsce, za pośrednictwem którego wypłacana jest emerytura potrąca zaliczkę na podatek dochodowy. Wnioskodawca ma stałe miejsce zamieszkania w Polsce.

Mając na uwadze treść wniosku i powołane wyżej przepisy prawa wskazać należy, że co do zasady z uwagi na to, że Wnioskodawca uzyskuje dochód z emerytury ze Szwecji i na mocy uregulowań zawartych w Konwencji polsko-szwedzkiej dochód ten podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i w Szwecji w analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie metoda wyłączenia z progresją, zgodnie z którą dochody uzyskane za granicą są zwolnione od podatku w Polsce, ale mają wpływ na podatek od dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce. Zagraniczne dochody należy uwzględnić tylko do ustalenia stopy procentowej, według której Wnioskodawca winien obliczyć podatek należny od dochodu uzyskanego w Polsce. Natomiast kwota podatku zapłaconego za granicą nie będzie miała wpływu na wysokość podatku od dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.

Skoro zatem w analizowanej sprawie – co do zasady – dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę ze świadczenia emerytalne otrzymywanego ze Szwecji podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Szwecji, ale jednocześnie zastosowanie ma do nich wskazana wyżej metoda wyłączenia z progresją, zgodnie z którą dochody uzyskane w Szwecji są zwolnione od podatku w Polsce, to nie ma podstaw do tego, aby bank w Polsce, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, naliczał i pobierał zaliczki na podatek dochodowy od szwedzkiej emerytury.

Wnioskodawca będzie natomiast miał obowiązek złożyć zeznanie roczne wraz z załącznikiem do zeznania podatkowego PIT/ZG gdzie wykaże emeryturę ze Szwecji.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej podlegania szwedzkiej emerytury opodatkowaniu wyłącznie w Szwecji – jest nieprawidłowe; w pozostałej części jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.