Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-833/08/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-12-15
Teza: Prawidłowość "zafakturowania" wartości nieruchomości, będącej przedmiotem zamiany.
Słowa kluczowe: działki; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; kodeks-kodeks cywilny; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; zamiana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2008 r. (data wpływu 26 września 2008 r.), uzupełnionym pismami z dnia 20 listopada 2008 r. (data wpływu 1 grudnia 2008 r.) oraz z dnia 4 grudnia 2008 r. (data wpływu 11 grudnia 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości „zafakturowania” wartości nieruchomości, będącej przedmiotem zamiany - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismami z dnia 20 listopada 2008 r. oraz z dnia 4 grudnia 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości „zafakturowania” wartości nieruchomości, będącej przedmiotem zamiany.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca dokonał zamiany działki gruntu z przeznaczeniem pod gminną drogę dojazdową z urzędem gminy, ustalając warunki zamiany „bez dopłat”. W akcie notarialnym określono wartość gruntu na podstawie operatu szacunkowego rzeczoznawcy majątkowego na kwotę 26.720 zł. W dokumencie tym nie określono, że do podanej wartości naliczony będzie podatek od towarów i usług. Z treści operatu szacunkowego wynika, że w określeniu wartości rynkowej nie brano pod uwagę podatku pod towarów i usług. Nadleśnictwo zafakturowało zamianę gruntów w wysokości netto 26.720 zł plus 22% podatku. Natomiast urząd gminy wyłączył z kwoty 26.720 zł podatek od towarów i usług w kwocie 4.818,36 zł i zafakturował kwotę netto 21.901,64 zł, doliczając 22% podatku.

Pismem z dnia 20 listopada 2008 r. uzupełniono przedstawiony we wniosku stan faktyczny o następujące informacje. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zamiana gruntu nastąpiła ”bez wypłat i dopłat”. Obie z działek, będących przedmiotem zamiany (zarówno działka należąca do Wnioskodawcy, jaki i należąca do urzędu gminy) były warte po 26.720 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca prawidłowo „zafakturował” wartość zamienionego gruntu doliczając do wartości podanej w akcie notarialnym podatek od towarów i usług?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowo zafakturował wymienioną w akcie notarialnym wartość zamienianej działki gruntu doliczając 22% podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy).

Z powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, nie wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług winna mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową – zapłatę stanowić może inny towar lub usługa, albo mieć charakter mieszany – łącząc w sobie zapłatę częściową, odpowiednio w formie pieniężnej oraz określoną w naturze. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego wynagrodzenie za tą czynność.

Przez umowę zamiany, zgodnie z art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując jednocześnie w charakterze dostawcy, jak i nabywcy. Do zamiany, zgodnie z dyspozycją art. 604 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o sprzedaży.

Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Odmienność tej umowy w stosunku do transakcji sprzedaży sprowadza się tego, że w miejsce świadczenia ceny (wyrażonej w pieniądzu) pojawia się obowiązek przeniesienia własności rzeczy, spoczywający na drugiej stronie kontraktu. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Zatem, realizowane w ramach umowy zamiany przeniesienie prawa do rozporządzania towarem (w tym gruntem) stanowi - przy założeniu, że strony występują w charakterze podatników podatku od towarów i usług - czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów.

Podstawą opodatkowania w myśl art. 29 ust. 1 ustawy jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z powyższego wynika, że kwotę należną (zapłatę), stanowi korzyść majątkowa, jaką podatnik uzyska lub ma uzyskać, w związku z wykonaniem czynności opodatkowanej.

W przypadku transakcji barterowych, w tym również zamiany towarów, wzajemna dostawa towarów stanowi zapłatę, jeśli zostały spełnione następujące warunki:

1.  istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonywanymi wymiennie czynnościami dostawy towarów, czyli pomiędzy czynnością opodatkowaną a otrzymaną za nią zapłatą,
2.  istnieje możliwość określenia wartości dostarczanych towarów w pieniądzu.

Zatem, gdy strony transakcji zamiany ustalą (np. w drodze umowy lub aktu notarialnego), pieniężną wartość zamienianych towarów w ramach zapłaty, podstawę opodatkowania, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, stanowi kwota ustalona przez strony tej transakcji.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że między Wnioskodawcą, a jednostką samorządu terytorialnego (gminą) miała miejsce zamiana nieruchomości gruntowych, dla których w akcie notarialnym określono jednakową wartość (26.720 zł). Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość co do prawidłowości „zafakturowania” wartości zamienianej nieruchomości, co w istocie sprowadza się do kwestii określenia właściwej podstawy opodatkowania tej transakcji.

Wnioskodawca ustalając podstawę opodatkowania dla analizowanej transakcji, doliczył do wartości zbywanej nieruchomości należny podatek od towarów i usług. Postępowanie takie należy uznać za nieprawidłowe, ponieważ stoi ono w sprzeczności z cyt. wyżej art. 29 ust. 1 ustawy, przesądzającym, że podstawą opodatkowania jest, co do zasady, obrót – definiowany jako kwota należna z tytułu sprzedaży (tu: zamiany) pomniejszona o kwotę należnego podatku. Dla potrzeb przedmiotowej transakcji kwota należna została jednoznacznie określona w podpisanym akcie notarialnym, w którym – jak wskazuje Wnioskodawca – nie określono, że do podanej wartości doliczony będzie podatek od towarów i usług.

Zatem, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, wskazane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług oraz powołane przepisy odrębne, należy stwierdzić, że Wnioskodawca, celem właściwego określenia podstawy opodatkowania i poprawnego jej odzwierciedlenia na fakturze VAT, winien zastosować zasadę wynikającą z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów tj. przyjąć za podstawę opodatkowania kwotę 26.720 zł, pomniejszoną o należny podatek od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.