Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.844.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Ulga na powrót.
Słowa kluczowe: rezydencja-certyfikat rezydencji
rezydencja-rezydencja podatkowa
ulga-ulga na powrót
ulga-ulga podatkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 44

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 12 listopada 2025 r. (wpływ 17
    listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Posiada Pan obywatelstwo polskie. W okresie od (...) 2013 r. mieszkał Pan i pracował w
    Holandii. Do Polski przyjeżdżał Pan jedynie na święta i na wakacje.
    Nie miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce od początku 2022 r. do dnia poprzedzającego
    dzień w którym przeprowadził się Pan na stale do Polski. W latach 2019, 2020, 2021 oraz
    2022 nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.
    W latach 2019, 2020, 2021 oraz do dnia powrotu do Polski Pana miejscem zamieszania do
    celów podatkowych była Holandia. Pana centrum interesów od (...) 2013 r. do (...) 2022 r.
    była Holandia.
    We wskazanych latach Pana powiązaniami z Polską była jedynie rodzina – rodzice oraz
    rodzeństwo. Zaś w Holandii we wskazanych latach żył Pan oraz mieszkał z narzeczoną a
    później od (...) 2016 r. żoną. W Holandii mieliście Państwo również kupione mieszkanie
    oraz pracę i znajomych.
    W latach od 2019 r. do (...) 2022 r. nie miał Pan w Polsce żadnych powiązań majątkowych.
    W (...) 2022 r. zakupiliście Państwo w Polsce dwa mieszkania, ponieważ w (...) sprzedaliście
    Państwo mieszkanie zakupione wcześniej w Holandii.
    W latach 2013 do (...) 2022 r. miał Pan powiązania majątkowe w Holandii. Od 2016 r. do (...)
    2022 r. posiadał Pan wraz z żoną zakupione tam mieszkanie, na co dowodem jest
    posiadany przez Pana akt notarialny.
    We wskazanych latach w Holandii posiadał Pan meldunek, ubezpieczenie na życie,
    ubezpieczenie mieszkania. Płacił Pan podatki od posiadanej tam nieruchomości. Posiadał
    Pan konto bankowe oraz kredyt na mieszkanie.
    Zanim zakupił Pan tam mieszkanie, wynajmował Pan inne. Na dowód tego posiada Pan
    umowy wynajmu mieszkania, rachunki za prąd oraz wykaz płaconych podatków od
    kanałów, ścieków oraz za wywóz śmieci a także podatek od posiadania auta.
    W latach 2013 do (...) 2022 swoje gospodarstwo domowe prowadził Pan tylko w Holandii.
    Swoim majątkiem zarządzał Pan z Holandii. W ww. okresie jedynie w Holandii prowadził
    Pan swoją aktywność społeczną. Pana stałe miejsce zamieszania w latach od (...) 2013 do
    (...) 2022 było w Holandii. W tych latach zazwyczaj przebywał Pan w Holandii. W Polsce był
    Pan tylko na wakacjach, na święta oraz na ważnych uroczystościach rodzinnych.
    Do Polski na stałe powrócił Pan (...) 2022 r. Od tego czasu Pana centrum interesów
    życiowych znajduje się tylko w Polsce. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania do
    Rzeczypospolitej Polskiej tutaj też podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji z Holandii ale posiada Pan zaświadczenie o
    zameldowaniu na terenie tamtego kraju. Z okresu pobytu w Holandii posiada Pan
    dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania do celów podatkowych. Są to umowy o
    pracę, paski wynagrodzeń, umowa najmu i zakupu mieszkania, umowa ubezpieczenia na
    życie oraz ubezpieczenia mieszkania oraz auta, dokumenty z holenderskiego urzędu

    skarbowego o płaceniu podatku od nieruchomości oraz rozliczenia podatku. Pana
    dokumenty potwierdzają cały okres zamieszkania w Holandii czyli od (...) 2013 r. do (...)
    2022 r.
    Chciałby Pan w Polsce skorzystać z ulgi na powrót w czterech kolejnych latach począwszy
           od roku, wktórym nastąpiło przeniesienie czyli 2023 do 2026.
    W tych latach uzyskuje Pan dochód ze stosunku pracy. Na tą chwile posiada Pan umowę o
    pracę. Zatrudnienie w Polsce po powrocie rozpoczął Pan w (...) 2023 r.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan co następuje.
    Pana przeniesienie na stałe do Polski nastąpiło (...) 2022 r. Od tego momentu ma Pan w
    Polsce stałe miejsce zamieszkania oraz rezydencję podatkową.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w latach 2023-2026 przysługuje Panu prawo do ulgi na powrót, o której mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, spełnia Pan warunki do zastosowania ulgi na powrót, ponieważ w okresie
    od 2018 do (...) 2022 nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
    Pana dochody oraz powiązania majątkowe pochodziły jedynie z Holandii. Tam przebywał
    Pan na stałe.
    (...) 2022 r. centrum interesów życiowych przeniósł Pan do Polski. Wtedy też przeniósł Pan
    swoje miejsce zamieszkania do Polski na stałe. Do (...) 2022 r. pobierał Pan jeszcze zasiłek
    dla osób poszukującym pracy, który był w tym okresie przeniesiony z Holandii do Polski.
    W (...) 2023 r. podjął Pan w Polsce pracę na umowę o pracę.
    Dochody, które Pan uzyskuje pochodzą ze stosunku pracy i mieszczą się w limicie
    zwolnienia (85 528 zł rocznie)
    W związku z powyższym uważa Pan, że spełnia przesłanki określone w art 21 ust 1 pkt 152
    ustawy o PIT i ma Pan prawo do skorzystania z ulgi na powrót przez okres 4 lat.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku doprecyzował Pan, że Pana zdaniem spełnia Pan
    warunki do ulgi na powrót w latach 2023-2026.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,

      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
      - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
        Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej
        Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii
        Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
      - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
        kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Katalog dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników,
    o których mowa w ust. 2a został przedstawiony w art. 3 ust. 2b ustawy. Nie jest to jednak
    katalog zamknięty, i ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które
    należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił

    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy). Podatnik, który podlega w Polsce
    ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu nie jest więc co do zasady zobowiązany do
    wykazywania w zeznaniu podatkowym dochodów uzyskanych z pracy wykonywanej w
    innym kraju.
    Kwestie rezydencji podatkowej w Polsce zostały obszernie przedstawione w Objaśnieniach
    podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą
    zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej)
    osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku
    podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem
    objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków
    podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma
    charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Zgodnie z Objaśnieniami, centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy
    rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania
    osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności
    społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym
    najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich
    dzieci.
    W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym
    państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie
    podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
    W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi
    o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie
    należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej,
    główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem itd.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że (...) 2022 r. powrócił Pan do Polski, przenosząc swoje
    centrum interesów osobistych i gospodarczych i w wyniku przeniesienia miejsca
    zamieszkania podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.
    Ponadto wyjaśnił Pan, że w latach 2019 – 2021 oraz do dnia powrotu do Polski miał Pan
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii. W latach 2013 do (...) 2022 r.
    swoje gospodarstwo prowadził Pan w Holandii. W okresie 2019-2022 nie przebywał Pan
    na terytorium RP dłużej niż 183 dni.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    ustawy.
    Wyjaśnił Pan również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku
    wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest,
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji –
    oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych
    wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
    podatnika.
    Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa

    do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą
    jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazał Pan, że co prawda nie posiada Pan certyfikatu rezydencji, jednakże
    posiada Pan zaświadczenie o zameldowaniu na terenie Holandii, dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania do celów podatkowych: umowy o pracę, paski
    wynagrodzeń, umowę najmu i zakupu mieszkania, dokumenty z holenderskiego urzędu
    skarbowego o płaceniu podatku od nieruchomości oraz rozliczenia podatku.
    W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W (...) 2023 r. podjął Pan w Polsce pracę na umowę o pracę.
    W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z
    tytułu umowy o pracę.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca
    zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    W świetle przedstawionych przez Pana okoliczności, należy się z Panem zgodzić, że
    przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót za lata 2023, 2024, 2025 i 2026 w
    odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze stosunku pracy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania
    postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może
    przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli
    przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie
    dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że to na podatniku
    spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy
    podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.