Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.30.2025.1.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-26
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo społeczne; gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    realizacją projektu pn.: „...”.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    (dalej: VAT) zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465, ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym Gmina wykonuje zadania publiczne w
    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na mocy art. 6 ust. 1 powołanej wyżej
    ustawy do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt
    7 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy z
    zakresu gminnego budownictwa mieszkaniowego.
    Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń
    podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego, najpóźniej od
    dnia 1 stycznia 2017 r. wszystkie jednostki samorządu terytorialnego zobowiązane zostały
    do dokonywania scentralizowanych rozliczeń VAT wraz ze swoimi jednostkami
    organizacyjnymi (dalej: Jednostki). Nie stanowią one zatem odrębnych od Wnioskodawcy
    podatników VAT – obroty osiągane przez Jednostki są wykazywane w skonsolidowanych
    rozliczeniach VAT Gminy. Gmina podjęła wspólne rozliczenia w VAT z funkcjonującymi w
    jej strukturze Jednostkami począwszy od 1 stycznia 2017 r.
    Gmina planuje realizację inwestycji pn. „...” (dalej: Inwestycja). W ramach Inwestycji
    zostaną wykonane prace budowlane w zakresie budowy budynku wielorodzinnego
    posiadającego trzy kondygnacje nadziemne, niepodpiwniczonego, z dachem stromym
    wielospadowym krytym dachówką ceramiczną. W budynku znajdować się będzie ... lokali
    mieszkalnych, w tym ... lokal przystosowany dla potrzeb osób niepełnosprawnych,
    wszystkie lokale w stanie wykończonym „pod klucz” wraz z infrastrukturą towarzyszącą i
    zagospodarowaniem terenu. Działki, na których zostanie zrealizowana Inwestycja są
    własnością Gminy.
    Gmina będzie realizowała Inwestycję za pośrednictwem swojej jednostki budżetowej –
    Zarządu.
    Poniesione przez Gminę wydatki związane z Inwestycją zostaną udokumentowane
    wystawionymi na Wnioskodawcę przez wykonawców fakturami VAT z wykazanymi na nich
    kwotami VAT naliczonego – na fakturach będą wskazane dane Gminy, w tym NIP Gminy.
    Lokale mieszkalne powstałe w wyniku Inwestycji przeznaczone będą do zamieszkania dla
    osób w trudnej sytuacji życiowej (osoby starsze, osoby z niepełnosprawnościami, rodziny z
    dziećmi z niepełnosprawnościami, młodzież opuszczająca domy dziecka, osoby znajdujące
    się w kryzysie bezdomności).
    Gmina będzie udostępniała lokale mieszkalne zainteresowanym osobom fizycznym za
    odpłatnością na podstawie pisemnej umowy najmu. Najemcami będą wyłącznie osoby
    fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Lokale będą przez Gminę
    wynajmowane wyłącznie na cele mieszkaniowe najemców. W lokalach mieszkalnych nie
    będzie prowadzona działalność gospodarcza. W konsekwencji, najem przez Gminę lokali

    mieszkalnych będzie korzystał ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36
    ustawy o VAT.
    Ponadto, w ramach zawartych umów najmu Gmina będzie obciążała najemców kosztami
    dostawy wody do lokali, odbioru ścieków oraz kosztami usług telekomunikacyjnych –
    korzystania z anteny zbiorczej, jeśli taka zostanie zamontowana na budynku. Wskazane
    czynności Gmina opodatkuje według właściwych stawek VAT i będzie wykazywała VAT
    należny w swoich rozliczeniach.
    Na realizację Inwestycji Gmina zamierza pozyskać dofinansowanie ze środków Polsko-
    Szwajcarskiego Programu Rozwoju Miast. Na potrzeby wniosku o dofinansowanie Gmina
    oświadczyła, że podatek VAT stanowi koszt kwalifikowalny Inwestycji (tj. jest objęty
    dofinansowaniem).

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków na
    realizację Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków na
    realizację Inwestycji.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Z treści powyższej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
      a) zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
      b) pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi VAT.
    Ad A. Gmina jako podatnik VAT w ramach wydatków na Inwestycję
    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, należy wskazać, iż
    definicja podatnika została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego
    przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie natomiast do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Zapis cytowanego powyżej art. 15 ust. 6 ustawy o VAT jest odzwierciedleniem art. 13
    Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., s. 1, ze zm.),
    zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa
    publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym gmina wykonuje zadania publiczne w
    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej
    ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1
    ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do
    zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują zaspokojenie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie gminnego budownictwa mieszkaniowego (art. 7
    ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT
    przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
    Z brzmienia powołanych przepisów wynika, że pojęcia dostawy towarów i świadczenia
    usług na gruncie ustawy o VAT uzupełniają się w tym sensie, iż co do zasady, czynności
    podejmowane przez podatników należy uznać za świadczenie usług, o ile nie stanowią one
    dostawy towarów. Takie skonstruowanie zakresu czynności opodatkowanych prowadzi do
    zapewnienia zasady powszechności opodatkowania.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    W świetle powyższych regulacji, w przypadku działań podejmowanych przez Gminę na
    podstawie umowy cywilnoprawnej działa ona w roli podatnika VAT. Jednocześnie, mając
    na uwadze, że umowa najmu niewątpliwie stanowi umowę cywilnoprawną uregulowaną w
    ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061, ze zm.), to
    w opinii Gminy w ramach wykonywania przedmiotowych czynności na podstawie
    zawartych umów Gmina będzie działała w roli podatnika VAT.
    Konsekwentnie, mając na uwadze, że Gmina będzie wykonywać usługi najmu za
    wynagrodzeniem i tym samym będzie działała w tym zakresie w roli podatnika VAT,
    przedmiotowe transakcje będą stanowiły odpłatne usługi opodatkowane VAT.
    Ad B. Związek wydatków na Inwestycję z działalnością opodatkowaną VAT Gminy
    Drugim warunkiem wynikającym z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, niezbędnym do
    zastosowania prawa do odliczenia VAT naliczonego, jest związek (co najmniej pośredni)
    ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie
    wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części
    nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz

    społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26
    października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2024 r. poz.
    527).
    Zgodnie z przedstawionym zdarzeniem przyszłym Gmina będzie wynajmowała lokale
    mieszkalne wyłącznie na cele mieszkaniowe najemców. Tym samym, najem lokali, które
    powstaną w ramach Inwestycji będzie korzystał ze zwolnienia od VAT na podstawie
    cytowanego przepisu.
    W konsekwencji, w przedmiotowym przypadku warunek uprawniający do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ towary i
    usługi nabywane w związku z realizacją Inwestycji będą wykorzystywane przez Gminę do
    czynności zwolnionych od VAT.
    W ocenie Gminy, obciążenie najemców kosztami mediów nie wpłynie na prawo Gminy do
    odliczenie VAT naliczonego z tytułu wydatków na Inwestycję. W zaistniałych
    okolicznościach nie dojdzie bowiem do sytuacji, w której będzie miało miejsce
    przeniesienie na najemców kosztów Inwestycji. Samo obciążanie najemców kosztami
    zużytych mediów należy traktować w tym przypadku jako odrębne świadczenie, które nie
    będzie miało wpływu na prawo do odliczenia przez Gminę podatku naliczonego w związku
    z realizacją Inwestycji.
    Powyższe stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z 5 października 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.537.2023.1.SR, w której
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „(...) remontowane w ramach
    projektu mieszkania nie będą wykorzystywane do realizowania czynności
    opodatkowanych VAT. Będą one wykorzystywane wyłącznie do realizowania czynności
    zwolnionych z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT. W
    konsekwencji powyższego, nie przysługuje / nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki poniesione w
    związku z realizacją ww. projektu. Ponadto wyjaśnić należy, że wydatki dotyczące
    poniesionych kosztów mediów nie wpływają na odliczenie podatku VAT z tytułu innych
    zakupów, tj. w tym przypadku zakupów inwestycyjnych związanych z realizacją projektu. W
    zaistniałych okolicznościach nie dojdzie bowiem do sytuacji, w której będzie miało miejsce
    przeniesienie na najemców kosztów inwestycji. Samo przenoszenie kosztów zużytych
    mediów należy traktować w tym przypadku jako odrębne świadczenie, które nie ma
    wpływu na prawo do odliczenia przez Gminę podatku naliczonego w związku z realizacją
    projektu.”
    W świetle powyższego, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków na Inwestycję.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

    Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.

      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
      związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
      # podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
      # podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
        cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnego budownictwa
      mieszkaniowego.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej
    sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wynika z wniosku – Gmina
    będzie udostępniała lokale mieszkalne powstałe w wyniku Inwestycji zainteresowanym
    osobom fizycznym za odpłatnością na podstawie pisemnej umowy najmu. Najem przez
    Gminę lokali mieszkalnych będzie korzystał ze zwolnienia od VAT. W związku z
    powyższym, nie będą Państwo mieli prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. projektu.
    Tym samym, z tego tytułu nie będzie Państwu przysługiwało prawo do zwrotu różnicy
    podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
    Zatem, nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    realizacją projektu pn.: „...”, ponieważ efekty projektu nie będą służyły do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

    Ponadto wyjaśnić należy, że wydatki dotyczące ponoszonych kosztów mediów nie będą
    wpływały na odliczenie podatku VAT. W zaistniałych okolicznościach nie dojdzie bowiem
    do sytuacji, w której będzie miało miejsce przeniesienie na najemców kosztów inwestycji
    realizowanej w ramach ww. projektu. Samo przenoszenie kosztów zużytych mediów
    należy traktować w tym przypadku jako odrębne świadczenie, które nie będzie miało
    wpływu na prawo do odliczenia przez Państwa podatku naliczonego w związku z realizacją
    projektu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego bądź we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W interpretacji indywidualnej nie poddawano ocenie
    czy świadczone przez Państwa usługi najmu lokali mieszkalnych będą korzystały ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, gdyż nie było to przedmiotem
    wniosku, nie zadano pytania w tym zakresie. Stwierdzenia te przyjęto jako elementy
    wniosku i nie były one przedmiotem oceny.
    Odnośnie natomiast powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.