Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.385.2019.2.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-16
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości niezabudowanej.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; opodatkowanie; sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2019 r. (data wpływu 3 lipca 2019 r.) uzupełnionym w dniu 8 października 2019 r. (data wpływu 11 października 2019 r.) na wezwanie Organu z dnia 27 września 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży Nieruchomości I (działka nr (…) w ramach licytacji (…) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży Nieruchomości I (działka nr (…). Wniosek uzupełniony został w dniu 8 października 2019 r. (data wpływu 11 października 2019 r.) na wezwanie Organu z dnia 27 września 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku o wydanie indywidulanej interpretacji prawa podatkowego składa się z dwóch działek ewidencyjnych tj.:

*   działka gruntu zlokalizowana przy ulicy (…) w (…), numer ewidencyjny działki gruntu (…), obręb (…), o powierzchni 0,2969 ha dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer (…) (dalej zwana „Nieruchomość I”);

*   działka gruntu zabudowana podziemnym garażem, zlokalizowana przy ulicy (…) w (…), numer ewidencyjny działki gruntu (…), obręb (…), o powierzchni 0,3762 ha, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer (…) (dalej zwana „Nieruchomość II”). Co istotne, Nieruchomość II jest zabudowana garażem pozostawionym po rozebranym budynku. Kubatura garażu wynosi ok. 240 m3. Stan techniczny garażu jest zły, nie jest on obecnie wykorzystywany, ani też używany. Zgodnie z wyceną nieruchomości dokonanej przez biegłego rzeczoznawcę majątkowego, garaż nie przedstawia żadnej wartości. Co więcej, w operacie szacunkowym wyceniono koszty związane z jego rozbiórką. Oznacza to zdaniem Wnioskodawcy, że garaż nie przedstawia w zasadzie żadnej wartości ekonomicznej i nabywca Nieruchomości II nie nabędzie jej w celu wykorzystania garażu.

Nieruchomość I i Nieruchomość II zgodnie ze sporządzonym operatem szacunkowym (dalej zwany „Operatem Szacunkowym”) znajdują się w okolicy działek zabudowanych zabudową mieszkaniową oraz działkami niezabudowanymi.

Właścicielem Nieruchomości I i Nieruchomości II była spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, (…) (dalej zwany „Właściciel”). Zgodnie z informacją otrzymaną od Naczelnika Urzędu Skarbowego (…):

1.  właściciel prowadzi działalność gospodarczą od 1 czerwca 2017 r.;
2.  jest zarejestrowany jako podatnik od towarów i usług od 20 czerwca 2017 r. - poprzednim urzędem skarbowym właściwym dla Właściciela był Urząd Skarbowy (…);
3.  do tut urzędu nie wpłynęły informacje dotyczące likwidacji spółki;
4.  w złożonych deklaracja VAT-7 za okres czerwiec 2017 r. – marzec 2018 r. spółka nie wykazała środków trwałych.

Zgodnie z informacją uzyskaną od Urzędu Miasta, dla Nieruchomości I oraz Nieruchomości II wydane zostały decyzje o warunkach zabudowy:

*   decyzja o warunkach zabudowy nr (…) z dnia 2 grudnia 2009 r. ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 26 budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz 26 szamb szczelnych

*   decyzja o warunkach zabudowy nr (…) z dnia 23 maja 2013 r. ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 3 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, 4 budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej (4x5 segmentów), 26 ujęć wody, ciągu pieszo - jezdnego z wjazdami z ul. )(…) i 8 miejsc parkingowych wraz z infrastrukturą techniczną oraz 26 szamb szczelnych.

Na podstawie decyzji nr (…) z dnia 23 maja 2013 r. została wydana decyzja nr (…) z dnia 27 kwietnia 2015 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej (3x5 budynków dwulokalowych) oraz bliźniaczej (2x2 budynki dwulokalowe) wraz ze zjazdem oraz 23 szamb szczelnych.

Jak ustalono, od nabycia Nieruchomości I i Nieruchomości II nie był należny podatek VAT - zostały one nabyte od osób nieprowadzących działalności gospodarczej - transakcja podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca, będący Komornikiem Sądowym prowadził postępowanie egzekucyjne przeciwko Właścicielowi. Postępowanie egzekucyjne, zgodnie z wnioskiem wierzyciela zostało skierowane do Nieruchomości I oraz Nieruchomości II, która należała do dłużnika będącego Właścicielem.

Wnioskodawca przeprowadził opis i oszacowanie Nieruchomości I i Nieruchomości II, a następnie przeprowadził sprzedaż obu wskazanych Nieruchomości, w drodze licytacji, przy czym nabrał wątpliwości co do ich statusu w zakresie podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na wezwanie Organu Wnioskodawca wskazał, że publiczna licytacja działki gruntu nr 1 i działki zabudowanej nr 2 (dalej łącznie zwane „Nieruchomościami”) miała miejsce w dniu 9 maja 2018 r., natomiast postanowienie w przedmiocie przysądzenia własności nieruchomości uprawomocniło się w dniu 4 grudnia 2018 r.

Środki pieniężne pochodzące ze sprzedaży Nieruchomości zdeponowane są na rachunku bankowym sądu rejonowego nadzorującego postępowanie egzekucyjne, do czasu wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych opodatkowania lub zwolnienia transakcji sprzedaży Nieruchomości z podatku VAT.

Ponadto w zakresie działki gruntu nr 1 Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Działka ta była niezabudowana na moment transakcji sprzedaży.
2.  Na działce gruntu nr 1 znajdowało się zrujnowane ogrodzenie z siatki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego, sprzedaż egzekucyjną Nieruchomości I należy potraktować jako dostawę gruntów niezabudowanych, stanowiących tereny budowlane, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w podstawowej stawce 23%?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż egzekucyjną Nieruchomości należy potraktować jako dostawę gruntów niezabudowanych, stanowiących tereny budowlane, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w podstawowe stawce 23%.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przez działalność gospodarczą rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 VAT).

Towarami są m.in. rzeczy oraz ich części (art. 2 pkt 6 VAT), przy czym przez rzeczy rozumie się zarówno rzeczy ruchome, jak i nieruchomości. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że towarem w rozumieniu VAT jest każda działka ewidencyjna (a nie nieruchomość składająca się z wielu działek ewidencyjnych).

W ocenie Wnioskodawcy, w związku z powyższymi regulacjami, planowaną transakcję sprzedaży Nieruchomości I należy uznać za wchodzącą w zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług, gdyż nabył je czynny podatnik podatku VAT, będący ich właścicielem. Należy pamiętać, że nabycie Nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, natomiast bezsporne jest, że Nieruchomość I była własnością podatnika podatku od towarów i usług.

Z uwagi na specyfikę działalności komornika, Wnioskodawca nie jest w stanie ustalić, czy Nieruchomość I była wykorzystywana w działalności gospodarczej Właściciela, w szczególności w zakresie działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Przepis ten oznacza, że w sytuacji sprzedaży nieruchomości, zabudowanej budynkiem lub budowlą, stanowiącej jednolity przedmiot sprzedaży (jedna działka), stawka należna od budynku lub budowli znajduje zastosowanie do całego przedmiotu sprzedaży (gruntu).

Jak przyjmuje się na gruncie ustawy VAT uwzględniając regulację z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT należy stwierdzić, że dostawa gruntu wraz z używanym budynkiem (lub budowlę), w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt l0a ustawy o VAT, którego dostawa podlega zwolnieniu z VAT również objęta jest zwolnieniem od podatku. W tym wypadku, bowiem o zwolnieniu całej dostawy decyduje charakter dostawy budynku - por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. I FSK 369/09.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane - stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy VAT- rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Należy jednocześnie wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie opisanego zwolnienia od podatku VAT, to w przypadku nieruchomości zabudowanej może znaleźć zastosowanie zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 11 ustawy VAT.

Zgodnie z powołanymi regulacjami zwalnia się bowiem od podatku:

dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata (art. 43 ust. 1 pkt 10 VAT),

dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów (art. 43 ust. 1 pkt 11 VAT).

W celu odpowiedzi na pytanie, czy planowana dostawa Nieruchomości I będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT (oraz w jakiej stawce) należy tym samym wyjaśnić przede wszystkim, jaki charakter posiadają znajdujące się w granicy Nieruchomości i na samej Nieruchomości obiekty oraz czy na gruncie przepisów ustawy VAT przedmiotem planowanej dostawy będą budynki lub budowle (lub ich części) trwale związane z gruntem (determinujące sposób określenie przedmiotu dostawy).

W tym zakresie należy mieć w pierwszej kolejności na uwadze, że ponieważ ustawa VAT nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem budynku lub budowli, powszechne jest odwoływanie się w tym zakresie do regulacji ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 ze zm.) - dalej: PrB.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 PrB, ilekroć w tej ustawie mowa jest o obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć: budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, obiekt małej architektury.

Jak stanowi natomiast art. 3 pkt 3 PrB budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Stosownie do art. 3 pkt 9 PrB przez urządzenia budowlane należy z kolei rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

W ocenie Wnioskodawcy przedstawiona powyżej okoliczność, że gospodarczym celem transakcji jest w tym wypadku nabycie samego gruntu (a tym samym brak jest podstaw do zastosowania któregoś ze zwolnień o jakich mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 11 VAT) oraz fakt, że dla Nieruchomości I wydano decyzje o warunkach zabudowy (co powoduje brak możliwości zastosowania w tym wypadku zwolnienia o jakim mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 VAT), uzasadniają tym samym przyjęcie, że sprzedaż Nieruchomości I będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w stawce podstawowej, tj. 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednocześnie dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienie od podatku VAT.

I tak zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przy czym tereny budowlane, stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy, to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Jak wynika z treści art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy, w przypadku terenów niezabudowanych nie korzystają ze zwolnienia te tereny, które są przeznaczone pod zabudowę. Przy tym ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bądź w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Co więcej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Zatem dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

*   brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów,

*   towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania.

Przy czym w przypadkach, w których przy nabyciu towaru podatek od towarów i usług w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 9 maja 2018 r. miała miejsce publiczna licytacja m.in. działki gruntu nr 1 (nieruchomość I). Właścicielem Nieruchomości I była spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Działka gruntu nr 1 była niezabudowana na moment transakcji sprzedaży. Na działce gruntu nr 1 znajdowało się zrujnowane ogrodzenie z siatki. Zgodnie z uzyskaną informacją dla Nieruchomości I wydane zostały decyzje o warunkach zabudowy:

*   decyzja o warunkach zabudowy nr (…) z dnia 2 grudnia 2009 r. ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 26 budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz 26 szamb szczelnych na działkach

*   decyzja o warunkach zabudowy nr (…) z dnia 23 maja 2013 r. ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 3 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, 4 budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej (4x5 segmentów), 26 ujęć wody, ciągu pieszo - jezdnego z wjazdami i 8 miejsc parkingowych wraz z infrastrukturą techniczną oraz 26 szamb szczelnych.

Na podstawie decyzji nr (…) z dnia 23 maja 2013 r. została wydana decyzja nr (…) z dnia 27 kwietnia 2015 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej (3x5 budynków dwulokalowych) oraz bliźniaczej (2x2 budynki dwulokalowe) wraz ze zjazdem oraz 23 szamb szczelnych na działkach.

Jak ustalono, od nabycia Nieruchomości I nie był należny podatek VAT - została ona nabyta od osób nieprowadzących działalności gospodarczej - transakcja podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy dostawa działki nr 1 (Nieruchomość I) podlega opodatkowaniu VAT podstawową stawka podatku VAT w wysokości 23%.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że dostawa działki nr 1 (Nieruchomość I) podlega opodatkowaniu VAT podstawową stawka podatku VAT w wysokości 23%. Jak wynika z opisu sprawy działka nr 1 była niezabudowana na moment transakcji sprzedaży (na działce znajdowało się zrujnowane ogrodzenie z siatki). Jednocześnie wskazano, że dla działki nr 31 zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy. Zatem działka nr 1 stanowi niezabudowany teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy, a w konsekwencji dostawa działki nr 1 nie podlega zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Ponadto należy stwierdzić, że transakcja zbycia działki nr 1 nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Działka została bowiem nabyta od osób nieprowadzących działalności gospodarczej i od nabycia działki nie był należny podatek VAT. Oznacza to, że nie zostały spełnione warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zatem skoro do dostawy działki nr 1 nie znajduje zastosowania zwolnienie z podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy oraz z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przedmiotowa dostawa działki nr 1 opodatkowana jest stawką podstawową podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania sprzedaży Nieruchomości I (działki nr 1) należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że niniejsza interpretacja dotyczy opodatkowania sprzedaży Nieruchomości I (działka nr 1) w ramach licytacji (Km (…), natomiast w zakresie opodatkowania sprzedaży Nieruchomości II (działka nr 2) ) w ramach licytacji (Km (…) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.