Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.419.2025.2.AAR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Skutki podatkowe przyszłej sprzedaży działek
niezabudowanych.
Słowa kluczowe: działki
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    skutków podatkowych przyszłej sprzedaży działek niezabudowanych. Uzupełniła go Pani
    pismem z 9 września 2025 r. (wpływ 9 września 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, stosownie do art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT.
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, której przeważający rodzaj
    określony jest kodem PKD 41.10.Z – Realizacja projektów budowlanych związanych ze
    wznoszeniem budynków. Jednocześnie Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności
    gospodarczej sklasyfikowanej pod kodem PKD 68.10.Z – Kupno i sprzedaż nieruchomości
    na własny rachunek, a tym samym nie jest podmiotem zajmującym się zawodowo
    obrotem nieruchomościami.
    Wnioskodawczyni jest właścicielką m.in. nieruchomości (działek gruntu) położonych w A., o
    numerach ewidencyjnych: 1/1, 1/2, 1/9, 1/10, 1/11 – nabytych w 2007 r. (tj. 4/9 udziału w
    działce nr 1) oraz w 2020 r. (5/9 udziału w działce nr 1), a także działek o numerach
    ewidencyjnych: 2, 3, 4, 5, 6 – uzyskanych w drodze zamiany, dokonanej na podstawie aktu
    notarialnego Rep. A nr (...) z 15 listopada 2024 r. (zamiana z sąsiadem).
    Przedmiotowe nieruchomości stanowią majątek osobisty Wnioskodawczyni.
    Nieruchomości te nie stanowiły, nie stanowią oraz nie będą stanowić środków trwałych w
    prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, jak również nie były, nie
    są ani nie będą wykorzystywane w jakikolwiek sposób na potrzeby tej działalności ani w
    związku z jej prowadzeniem. Ponadto nieruchomości te nie były udostępniane
    podmiotom trzecim, w tym na podstawie umów najmu, dzierżawy ani na jakiejkolwiek
    innej podstawie.
    Nabycie nieruchomości gruntowych (działki o numerach ewidencyjnych: 1/1, 1/2, 1/9, 1
    /10, 1/11) nie nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług (VAT). Nabycie miało miejsce w 2017 r. w wyniku zawarcia ugody sądowej,
    dotyczącej nabycia udziału w spadku oraz zniesienia współwłasności. Wówczas
    Wnioskodawczyni nabyła udział w działce nr ewid. 1 w wysokości 4/9, natomiast udział w
    tej samej działce w wysokości 5/9 nabył mąż Wnioskodawczyni, z którym pozostaje ona w
    ustroju rozdzielności majątkowej. Udział należący do męża Wnioskodawczyni został przez
    nią nabyty do majątku osobistego w 2020 r.
    Przedmiotowe nieruchomości zostały objęte uchwałą Nr (...) Rady Miejskiej w (...) z 25
    stycznia 2018 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...)
    dalej: „MPZP”), zgodnie z którą działka jest objęta symbolami:
    1) (...) – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej oraz
    2) (...) – droga publiczna klasy lokalnej – istniejący ciąg ulic (...).
    23 listopada 2023 r. Burmistrz (...) wydał postanowienie znak: (...) (dalej: „Postanowienie”,)
    w którym pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału nieruchomości należących do
    Wnioskodawczyni (dz. nr ewid. 1) oraz dwóch innych podmiotów (dz. nr ewid. 7, 8 oraz 9).
    Postanowienie zostało jednak wydane z zastrzeżeniem, że Wnioskodawczyni oraz dwa
    pozostałe podmioty (spółka z o.o. i osoba fizyczna) dokonają zamiany wzajemnych praw
    do poszczególnych, nowo wydzielonych działek.

    Zgodnie z wiedzą Wnioskodawczyni, uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego nastąpiło z inicjatywy Gminy. Wnioskodawczyni wskazuje, iż sposób
    podziału działki nr ewid. 1 został jej narzucony odgórnie, gdyż działania te były efektem
    inicjatywy Gminy i wynikały z obowiązków nałożonych przez organ ewidencyjny
    zatwierdzający podział nieruchomości i sposób zamiany. Wnioskodawczyni wskazuje, że
    decyzja dotycząca podziału i zamiany nieruchomości została podjęta przez nią oraz
    sąsiada, jednakże sposób podziału i połączenia został narzucony przez organ ewidencyjny.
    Tym samym jej swoboda w działaniu jako właściciela została ograniczona do samej decyzji
    o podziale i zamianie, natomiast szczegółowe uregulowanie tej kwestii zostało dokonane
    przez organ ewidencyjny poprzez wskazanie sposobu podziału oraz połączenia, albowiem
    to organ ewidencyjny orzekł w jaki sposób należy dokonać tego podziału, na ile
    nieruchomości oraz jak następnie należy dokonać zamiany poprzez połączenie
    określonych nieruchomości, tj. poprzez wskazanie jakie nieruchomości powstałe wskutek
    podziału mają następnie podlegać zamianie i połączeniu.
    Działka nr 1 przed jej podziałem nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię. Jest to
    nieruchomość leżąca odłogiem.
    Inne nieruchomości wykorzystywane do celów osobistych nie były przedmiotem
    sprzedaży lub zamiany.
    W wyniku przeprowadzonych podziałów:
        działka nr 7 została podzielona na działki od nr 7/4 do nr 7/17,
        działka nr 8 została podzielona na działki od nr 8/1 do nr 8/15,
        działka nr 9 została podzielona na działki od nr 9/2 do nr 9/16,
        działka nr 1 została podzielona na działki od nr 1/1 do nr 1/12.
    Przy czym w Postanowieniu zastrzeżono, że:
      1) projektowane działki 7/7 i nr 8/4 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      2) projektowane działki 7/8 i nr 8/5 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      3) projektowane działki 7/9 i nr 8/6 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      4) projektowane działki 7/10 i nr 8/7 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      5) projektowane działki 7/11 i nr 8/8 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      6) projektowane działki 7/12 i nr 8/9 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      7) projektowane działki 7/13 i nr 8/10 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      8) projektowane działki 7/14 i nr 8/11 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      9) projektowane działki 7/15 i nr 8/12 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      10) projektowane działki 7/16 i nr 8/13 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      11) projektowane działki 7/17 i nr 8/14 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      12) projektowane działki 2 i nr 1/1 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      13) projektowane działki 3 i nr 1/2 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      14) projektowane działki 9/7 i nr 1/3 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      15) projektowane działki 9/8 i nr 1/4 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,

      16) projektowane działki 9/9 i nr 1/5 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      17) projektowane działki 9/10 i nr 1/6 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      18) projektowane działki 9/11 i nr 1/7 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      19) projektowane działki 9/12 i nr 1/8 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      20) projektowane działki 4 i nr 1/9 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      21) projektowane działki 5 i nr 1/10 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
      22) projektowane działki 6 i nr 1/11 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość.
    25 stycznia 2024 r. Rep A nr (...) doszło do zawarcia przedwstępnej umowy zamiany
    nieruchomości stanowiących działki gruntu nr 1/1, 1/2, 1/9, 1/10 oraz 1/11. Do zamiany
    nieruchomości doszło na podstawie Aktu notarialnego Rep A nr (...) z 15 listopada 2024 r.
    Wnioskodawczyni otrzymała:
      a) działkę gruntu o numerze 2, która docelowo będzie stanowić jedną nieruchomość
        wraz z działką nr 1/1,
      b) działkę gruntu o numerze 3, która docelowo będzie stanowić jedną nieruchomość
        wraz z działką nr 1/2,
      c) działkę gruntu o numerze 4, która docelowo będzie stanowić jedną nieruchomość
        wraz z działką nr 1/9,
      d) działkę gruntu o numerze 5, która docelowo będzie stanowić jedną nieruchomość
        wraz z działką nr 1/10,
      e) działkę gruntu o numerze 6, która docelowo będzie stanowić jedną nieruchomość
        wraz z działką nr 1/11.
    Wnioskodawczyni otrzymała ofertę kupna nieruchomości wskazanych w lit. a)-e), przy
    czym działki wymienione w poszczególnych literach będą każdorazowo zbywane łącznie
    na rzecz tego samego nabywcy, zgodnie z warunkami określonymi w Postanowieniu.
    Nabywca zgłosił się do Wnioskodawczyni z propozycją zakupu za pośrednictwem sąsiada –
    nie był poszukiwany przez Wnioskodawczynię.
    Wnioskodawczyni powzięła jednak wątpliwości co do kwestii ewentualnego
    opodatkowania sprzedaży nieruchomości objętych niniejszym wnioskiem, w zależności od
    sposobu sprzedaży, tj.:
      1) w przypadku sprzedaży wszystkich nieruchomości w ramach jednej transakcji w roku
        2026 na rzecz jednego nabywcy,
      2) w przypadku sprzedaży poszczególnych nieruchomości, w ramach więcej niż jednej
        transakcji, w różnych okresach roku 2026, na rzecz jednego lub kilku nabywców.
    Wnioskodawczyni wskazuje, iż w odniesieniu do żadnej z wyżej wymienionych
    nieruchomości nie udzieliła żadnemu podmiotowi jakiejkolwiek zgody na dysponowanie
    nimi na cele budowlane w rozumieniu art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
    budowlane. Nie wyraziła również zgody na składanie stosownych oświadczeń przed
    jakimikolwiek podmiotami ani na dokonywanie czynności faktycznych czy prawnych
    mających na celu uzyskanie przez jakikolwiek podmiot pozwolenia na budowę na
    przedmiotowych działkach bądź uzyskanie warunków zabudowy.

    Ponadto Wnioskodawczyni wskazuje, że nie udzieliła podmiotom trzecim żadnych
    pełnomocnictw do reprezentowania jej przed jakimikolwiek podmiotami świadczącymi
    usługi w zakresie przygotowania projektów oraz dokumentów niezbędnych do
    prowadzenia na działce jakiejkolwiek budowy, rozbudowy lub rozbiórki, a także do
    uzyskiwania wszelkich dokumentów, uzgodnień i pozwoleń wymaganych do
    przygotowania oraz realizacji inwestycji w zakresie budowy, przebudowy czy rozbiórki na
    działce. Wnioskodawczyni nie upoważniła również żadnego podmiotu do uzyskania
    pozwolenia na budowę lub warunków zabudowy, występowania o wydanie warunków i
    innych dokumentów, ustalania treści warunków przyłączenia mediów, jak również do
    dokonywania jakichkolwiek czynności faktycznych i prawnych niezbędnych do ustalenia
    warunków doprowadzenia do działki wszelkiego rodzaju mediów. Wnioskodawczyni nie
    udzieliła także upoważnień do odbioru i kwitowania wszelkiej korespondencji,
    dokumentów i przesyłek dotyczących nieruchomości, do regulowania zobowiązań
    pieniężnych powstałych w związku z nieruchomością, ani do występowania i
    reprezentowania jej przed osobami prawnymi, fizycznymi i innymi podmiotami, urzędami
    administracji rządowej i samorządowej, jak również do występowania o wydanie, odbiór i
    kwitowanie wszelkich dokumentów związanych z działką.
    Nie zostały również podjęte żadne działania mające na celu uzbrojenie terenu ani
    czynności o charakterze marketingowym – Wnioskodawczyni nie angażowała żadnych
    podmiotów zajmujących się pośrednictwem w obrocie nieruchomościami, jak również nie
    podejmowała żadnych działań reklamowych mających na celu pozyskanie nabywców.
    Wnioskodawczyni nie zamieszczała ogłoszeń dotyczących zamiaru sprzedaży działek.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i z tego tytułu jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od (...) r. Przedmiot
    prowadzonej działalności gospodarczej obejmuje:
        PKD 41.10.Z Realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem
        budynków;
        41.20.Z Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i
        niemieszkalnych;
        43.11.Z Rozbiórka i burzenie obiektów budowlanych;
        43.12.Z Przygotowanie terenu pod budowę;
        43.21.Z Wykonywanie instalacji elektrycznych;
        43.22.Z Wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i
        klimatyzacyjnych;
        43.29.Z Wykonywanie pozostałych instalacji budowlanych;
        43.31.Z Tynkowanie;
        43.32.Z Zakładanie stolarki budowlanej;
        43.33.Z Posadzkarstwo; tapetowanie i oblicowywanie ścian;
        43.34.Z Malowanie i szklenie;
        43.39.Z Wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych;
        43.91.Z Wykonywanie konstrukcji i pokryć dachowych;

        43.99.Z Pozostałe specjalistyczne roboty budowlane, gdzie indziej
        niesklasyfikowane;
        45.11.Z Sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek;
        58.11.Z Wydawanie książek;
        68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi;
        71.11.Z Działalność w zakresie architektury;
        71.12.Z Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne;
        74.10.Z Działalność w zakresie specjalistycznego projektowania;
        96.09.Z Pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana.
    Wnioskodawczyni planowała wziąć kredyt na opłacenie całodobowej opieki i leczenia dla
    osoby z rodziny chorej na raka. Uzyskanie lepszego kształtu działki miało dać możliwość
    zabezpieczenia kredytu tą nieruchomością. Pierwotny kształt działki uniemożliwiał
    Bankom traktowanie nieruchomości jako towaru na zabezpieczenie.
    Wszystkie wskazane we wniosku w lit. a)-e) nieruchomości nie były i nie są w żaden
    sposób wykorzystywane przez Wnioskodawczynię – są to nieruchomość leżące odłogiem.
    Obecnie Wnioskodawczyni nie ma w zamierzeniach zmiany takiego sposobu korzystania z
    nieruchomości.
    Wszystkie działki wskazane we wniosku w lit. a)-e) od momentu nabycia do momentu
    zbycia nie są/nie będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu,
    dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Nabywca zgłosił się do Wnioskodawczyni z propozycją zakupu nieruchomości za
    pośrednictwem sąsiada – nie był poszukiwany przez Wnioskodawczynię. Wnioskodawczyni
    nie podejmowała żadnych czynności w celu zbycia tych nieruchomości i pozyskania
    nabywcy/nabywców.
    Wnioskodawczyni nie poczyniła, nie czyni i nie poczyni jakichkolwiek działań zmierzających
    do zwiększenia wartości nieruchomości będących przedmiotem wniosku (wskazane we
    wniosku w lit. a)-e)), np. poprzez wydzielenie drogi dojazdowej, doprowadzenie sieci
    wodociągowej, energetycznej, itp., lub nie podejmie jakichkolwiek innych działań.
    Wnioskodawczyni nie udzieli/nie zamierza udzielić nabywcy/nabywcom lub innej osobie
    /innemu podmiotowi pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego
    do działania w jej imieniu w związku z transakcją/transakcjami zbycia działek wskazanych
    we wniosku w lit. a)-e).
    Wnioskodawczyni wskazuje, że posiada inne nieruchomości, które charakteryzuje poniżej,
    w tym w zakresie planowanego sposobu ich wykorzystania:
    1) nabyte w 2009 r.:
        na skutek częściowego podziału majątku nabyła nieruchomość zabudowaną
        budynkiem mieszkalnym, jednorodzinnym w zabudowie szeregowej, dz. nr ew. 10,
        11, 12 położoną w (...),
        do roku 2022 dom rodzinny obecnie przeznaczony do remontu,
        nie jest planowana sprzedaż, ani zamiana;
    2) nabyte w 2016 r.:

        zakup działek rolnych nr ew. 13, 14, 15, 16, 17 oraz udział w wymiarze 1/10 w
        działkach drogowych nr ew. 18 i 19 położone w (...),
        nieruchomość wykorzystywana jako miejsce odpoczynku i rekreacji,
        nie jest planowana sprzedaż, ani zamiana;
    I.
        nabycie poprzez podział majątku wspólnego i zniesienie współwłasności działki
        zabudowanej nr ew. 20 i 21 w (...),
        nieruchomość jest wykorzystywana jako siedziba firmy,
        nie jest planowana sprzedaż, ani zamiana;
    3) nabyte w 2021 r.:
    I.
        zakup udziału 1/6656 części w działkach drogowych nr ew. 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28,
        29, 30, ul. (...),
        wykorzystywana w celach zarobkowych,
        sprzedaż części udziałów następowała w latach 2022-2024 r. z uwagi na brak
        dojazdu do nieruchomości położonych przy ul. (...) sąsiadujących z nieruchomością;
        w aktach notarialnych sprzedaży tych udziałów znajduje się postanowienie o
        zwrotnym odkupie udziałów w okresie do 5 lat od momentu sprzedaży lub w
        momencie, kiedy ul. (...) nabędzie status drogi publicznej po wykupie działek
        drogowych przez Urząd Gminy;
    4) nabyte w 2022 r.
    I.
        zakup udziału 1/6 części w działce nr ew. 31 (droga), 32 (udział w działce
        budowlanej), 33 (droga), oraz udziału 1/12 części w działce nr ew. 34 (droga) w A.
        przy ul. (...),
        wykorzystywana w celach zarobkowych,
        sprzedaż części udziałów następowała w latach 2022-2024 r. z uwagi na brak
        dojazdu do nieruchomości położonych przy ul. (...) sąsiadujących z nieruchomością;
        w aktach notarialnych sprzedaży tych udziałów znajduje się postanowienie o
        zwrotnym odkupie udziałów w okresie do 5 lat od momentu sprzedaży lub w
        momencie, kiedy ul. (...) nabędzie status drogi publicznej po wykupie działek
        drogowych przez Urząd Gminy;
    II.
        nabycie w drodze darowizny – działki nr ew. 35, 36, 37 w (...) przy ul. (...),
        wykorzystywana w celach zarobkowych,

        planowana sprzedaż po wybudowaniu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w
        zabudowie szeregowej i podziale działek; w roku 2022 sprzedano 1 segment i
        działki do niego przynależne nr ew. 38, 39, 40;
    5) nabyte w 2023 r.;
        nabycie w drodze darowizny od męża – udział 1/2 części w działkach nr ew. 41, 42,
        43, 44, 45, 46 i udział 5/14 w działce drogowej nr ew. 46 położone w (...),
        nieruchomość jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym –
        miejsce zamieszkania,
        nie jest planowana sprzedaż, ani zamiana.
    Wnioskodawczyni nie jest w stanie precyzyjnie przewidzieć jakie działania podejmie w
    przyszłości. Jednakże, nie wyklucza, że w przyszłości może dojść do nabycia innych
    nieruchomości w celu prowadzenia działalności gospodarczej, a zbywanie wyłącznie w
    zakresie PKD 41.10.Z Wyklucza nabywanie w przyszłości nieruchomości w celu ich zamiany.
    Pytania
    Czy w opisanych okolicznościach:
      1) sprzedaż w ramach jednej transakcji wszystkich objętych wnioskiem nieruchomości,
        stanowiących składnik majątku prywatnego, w roku 2026 na rzecz jednego nabywcy
        będzie podlegać opodatkowaniu VAT?
      2) sprzedaż objętych wnioskiem nieruchomości, stanowiących składnik majątku
        prywatnego, w ramach więcej niż jednej transakcji, w roku 2026 na rzecz jednego
        lub wielu nabywców będzie podlegać opodatkowaniu VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w opisanych okolicznościach:
      1) sprzedaż w ramach jednej transakcji wszystkich objętych wnioskiem nieruchomości,
        stanowiących składnik majątku prywatnego, w roku 2026 na rzecz jednego nabywcy
        nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT;
      2) sprzedaż objętych wnioskiem nieruchomości, stanowiących składnik majątku
        prywatnego, w ramach więcej niż jednej transakcji, w roku 2026 na rzecz jednego
        lub wielu nabywców nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie stanowiska własnego Wnioskodawczyni
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług, jeżeli czynności te
    są wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez dostawę towarów, w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Z kolei definicję towarów zawiera art. 2
    pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym za towary uważa się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Podsumowując, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszelkie
    czynności polegające na odpłatnym przeniesieniu prawa do rozporządzania określonymi
    rzeczami lub ich częściami (a także wszelkimi postaciami energii) na rzecz innego

    podmiotu, o ile czynności te wykonywane są na terytorium kraju. W konsekwencji,
    zarówno zakres podmiotowy, jak i przedmiotowy opodatkowania został w ustawie o VAT
    szczegółowo określony i ograniczony do wskazanych powyżej sytuacji.
    W świetle obowiązujących przepisów oraz ugruntowanego orzecznictwa, w tym zwłaszcza
    Uchwały Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 października
    2011 r., sygn. akt I FPS 2/11, za towar w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług
    należy uznawać również udział w prawie własności lub udział w prawie użytkowania
    wieczystego nieruchomości. Wskazane stanowisko znajduje również potwierdzenie w
    przepisach prawa unijnego, w szczególności w art. 15 ust. 2 Dyrektywy Rady 2006/112/WE
    z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.
    L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1-118), który to przepis przewiduje szeroką definicję
    towarów na gruncie VAT.
    W konsekwencji, sprzedaż udziału w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości stanowi – w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT – odpłatną dostawę
    towarów. Odpłatne przeniesienie prawa do rozporządzania udziałem w nieruchomości jak
    właściciel, traktowane jest więc na gruncie podatku od towarów i usług analogicznie jak
    sprzedaż rzeczy ruchomych.
    Reasumując, należy przyjąć, iż sprzedaż udziału w prawie własności lub użytkowania
    wieczystego nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    zasadach przewidzianych w ustawie o VAT, o ile spełnione są pozostałe ustawowe
    przesłanki opodatkowania tej czynności. Stanowisko to jest zgodne zarówno z wykładnią
    krajową, jak i przepisami prawa unijnego w zakresie opodatkowania podatkiem VAT
    transakcji dotyczących nieruchomości.
    W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze sprzedażą nieruchomości mającą za
    przedmiot działki gruntu.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są m.in. osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Działalnością gospodarczą jest natomiast wszelka działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody i obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Ciągłość rozumiana
    jest jako takie wykorzystywanie składników majątku, które wykazuje cechy powtarzalności
    lub zachowania okresu trwania tego stanu.
    Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikiem podatku VAT
    może zostać zasadniczo każda osoba, która wykonuje czynności podlegające
    opodatkowaniu, nawet w sposób incydentalny, o ile czynności te mieszczą się w zakresie
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.
    Oznacza to, że status podatnika VAT nie jest zastrzeżony wyłącznie dla podmiotów
    prowadzących działalność w sposób zorganizowany i ciągły, lecz może dotyczyć również
    osób dokonujących czynności o charakterze okazjonalnym, jeżeli czynności te wykazują
    cechy działalności gospodarczej. Kluczowe znaczenie ma zatem nie częstotliwość
    wykonywania czynności, ale ich charakter oraz zgodność z definicją działalności
    gospodarczej, obejmującą m.in. wykorzystywanie towarów lub usług w sposób
    powtarzalny bądź jednorazowy, w celach zarobkowych.

    Stanowisko to znajduje potwierdzenie zarówno w przepisach krajowych, jak i w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które konsekwentnie
    wskazuje, iż o statusie podatnika VAT decyduje spełnienie przesłanek materialnych, a nie
    formalnych, dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższego wynika, że dla objęcia określonej czynności opodatkowaniem podatkiem od
    towarów i usług jest łącznie spełnienie dwóch przesłanek, tj. czynność:
      1) musi być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT,
      2) jest wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
        podatku VAT.
    W świetle powyższych rozważań należy wskazać, iż opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług nie podlegają czynności dokonywane przez podatników w zakresie
    rozporządzania składnikami majątku osobistego, które nie zostały nabyte w celu ich
    dalszej odsprzedaży ani nie były wykorzystywane do wykonywania innych czynności w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, jednorazowa czynność sprzedaży nieruchomości o charakterze
    okazjonalnym, dotycząca składnika majątku osobistego, nie powinna być traktowana jako
    zdarzenie realizowane w ramach działalności gospodarczej – nawet w sytuacji, gdy dana
    osoba prowadzi działalność gospodarczą i posiada status podatnika VAT z tego tytułu.
    Kluczowe znaczenie ma tutaj charakter sprzedawanego składnika majątkowego oraz cel
    jego nabycia i wykorzystywania, a nie sam fakt posiadania statusu przedsiębiorcy.
    Podkreślić należy, że jednorazowe, incydentalne nabycie lub zbycie rzeczy (w tym
    nieruchomości) stanowiących element majątku osobistego nie stanowi wykorzystywania
    tych rzeczy w sposób ciągły w celach zarobkowych, co stanowi istotę działalności
    gospodarczej. Działalność gospodarcza cechuje się bowiem stałością, powtarzalnością,
    niezależnością oraz profesjonalizmem w prowadzeniu działalności. Brak tych cech w
    przypadku jednorazowej sprzedaży nieruchomości będącej składnikiem majątku
    osobistego wyklucza możliwość uznania tej czynności za wykonywaną w ramach
    działalności gospodarczej, a tym samym – objęcia jej opodatkowaniem podatkiem od
    towarów i usług.
    W związku z powyższym należy podkreślić, iż zwykłe czynności związane z wykonywaniem
    prawa własności nieruchomości – takie jak jej posiadanie, utrzymywanie czy też
    incydentalna sprzedaż – nie mogą same przez się prowadzić do uznania, że podmiot
    realizuje działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 oraz C-181/10.
    W celu prawidłowej kwalifikacji danej czynności jako działalności gospodarczej, konieczne
    jest ustalenie, czy podmiot podejmował aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, analogiczne do działań typowych dla profesjonalnych uczestników
    rynku nieruchomości. Oznacza to, że dopiero przejawianie aktywności właściwej dla
    przedsiębiorców działających w tym segmencie rynku – przykładowo, prowadzenie
    systematycznej działalności polegającej na nabywaniu i zbywaniu nieruchomości,
    podejmowanie działań marketingowych, inwestycyjnych czy przygotowawczych – może
    przesądzać o uznaniu sprzedaży nieruchomości za czynność podlegającą opodatkowaniu
    jako działalność gospodarcza.

    Natomiast incydentalna sprzedaż nieruchomości stanowiącej składnik majątku
    osobistego, w sytuacji braku działań charakterystycznych dla profesjonalnych podmiotów
    z branży, nie powinna być uznawana za działalność gospodarczą i – co do zasady – nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Analogicznie Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku Składu Siedmiu Sędziów z 29 października 2007 r. sygn. akt I
    FPS 3/07, który stwierdził, że:
    „1. Przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. nr 54 poz. 535 ze zm.) powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine
    qua non uznania, iż dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i
    usług, jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący
    zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód.
    2. Ani formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.”
    W związku z powyższym Wnioskodawczyni powzięła wątpliwości co do zakwalifikowania
    sprzedaży nieruchomości jako podlegającej regulacji ustawy o VAT, a w konsekwencji
    podleganiu opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w ocenie Wnioskodawczyni, przy uwzględnieniu
    wyłącznie literalnej treści przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż
    nieruchomości nie będzie miała miejsca w ramach działalności gospodarczej.
    Wynika to z faktu, iż nie zostaną spełnione opisane powyżej przesłanki uznania tej
    czynności za działalność gospodarczą – sprzedaż będzie miała charakter incydentalny, a w
    jej ramach Wnioskodawczyni dokona rozporządzenia składnikami majątku osobistego.
    W związku z powyższym, sprzedaż ta nie powinna skutkować uznaniem Wnioskodawczyni
    za podatnika podatku VAT w odniesieniu do tej czynności. Bez znaczenia pozostaje
    okoliczność, iż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, gdyż przedmiotowe
    nieruchomości stanowią składnik jej majątku osobistego (prywatnego), które nie były i nie
    są wykorzystywane w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa.
    Podsumowując, incydentalna sprzedaż nieruchomości z majątku osobistego nie powinna
    być kwalifikowana jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, niezależnie od faktu prowadzenia przez Wnioskodawczynię działalności
    gospodarczej.
    W tym zakresie analogiczne stanowisko zdaje się wynikać z orzecznictwa sądów i
    trybunałów, w tym z wyroku TSUE z 4 października 1995 r. sygn. C-291/92, w którym
    wskazano, że:
    „17 A taxable person performing a transaction in a private capacity does not act as a
    taxable person.
    18 A transaction performed by a taxable person in a private capacity is not, therefore,
    subject to VAT.”
    tj.:

    „17 Podatnik dokonujący transakcji w ramach działań prywatnych nie działa w charakterze
    podatnika.
    18 Tym samym transakcja dokonana przez podatnika w jego prywatnym zakresie nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.”
    W punkcie 24 wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził jednoznacznie,
    że w sytuacji, gdy podatnik dokonuje zbycia składników swojego majątku, które
    zdecydował pozostawić w majątku prywatnym, nie działa on w odniesieniu do takiej
    sprzedaży w charakterze podatnika w rozumieniu właściwych przepisów. Majątkiem
    prywatnym są przy tym te składniki, które nie stanowią elementu majątku
    przedsiębiorstwa ani nie są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Analogiczna sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie, gdyż nieruchomości, których
    będzie dotyczyć sprzedaż, przez cały okres pozostawania własnością Wnioskodawczyni
    były wykorzystywane wyłącznie w ramach jej majątku osobistego i nie były związane z
    prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W związku z powyższym, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż sprzedaż nieruchomości
    prywatnych, które w żadnym zakresie nie były związane z działalnością gospodarczą, nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,

      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów, ale i
    udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów bądź świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w
    rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana
    jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu

    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na mocy art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu

    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych
    tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek, istotne jest, czy w celu
    dokonania sprzedaży działek, podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest
    natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w
    ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości
    mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwana dalej: Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą i z tego tytułu jest Pani
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od (...) r.
    Przeważający rodzaj działalności określony jest kodem PKD 41.10.Z – Realizacja projektów
    budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków.
    Jest Pani właścicielką m.in. działek gruntu położonych w A., o numerach ewidencyjnych: 1
    /1, 1/2, 1/9, 1/10, 1/11 – nabytych w 2007 r. (tj. 4/9 udziału w działce nr 1) oraz w 2020 r. (5
    /9 udziału w działce nr 1), a także działek o numerach ewidencyjnych: 2, 3, 4, 5, 6 –
    uzyskanych w drodze zamiany, dokonanej na podstawie aktu notarialnego z 15 listopada
    2024 r. (zamiana z sąsiadem).
    Przedmiotowe nieruchomości stanowią Pani majątek osobisty. Nieruchomości te nie
    stanowiły, nie stanowią oraz nie będą stanowić środków trwałych w prowadzonej przez
    Panią działalności gospodarczej, jak również nie były, nie są ani nie będą wykorzystywane
    w jakikolwiek sposób na potrzeby tej działalności ani w związku z jej prowadzeniem.
    Nabycie nieruchomości gruntowych (działki o numerach ewidencyjnych: 1/1, 1/2, 1/9, 1
    /10, 1/11) nie nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług (VAT). Nabycie miało miejsce w 2017 r. w wyniku zawarcia ugody sądowej,
    dotyczącej nabycia udziału w spadku oraz zniesienia współwłasności. Wówczas nabyła
    Pani udział w działce nr ewid. 1 w wysokości 4/9, natomiast udział w tej samej działce w
    wysokości 5/9 nabył Pani mąż, z którym pozostaje Pani w ustroju rozdzielności
    majątkowej. Udział należący do męża został przez Panią nabyty do majątku osobistego w
    2020 r.

    Przedmiotowe nieruchomości zostały objęte uchwałą Rady Miejskiej w (...) z w sprawie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego „(...)” zgodnie z którą działki są
    objęte symbolami:
    1) (...) – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej oraz
    2) (...) – droga publiczna klasy lokalnej – istniejący ciąg ulic (...).
    23 listopada 2023 r. Burmistrz (...) wydał postanowienie, w którym pozytywnie zaopiniował
    wstępny projekt podziału nieruchomości należących do Pani (dz. nr ewid. 1) oraz dwóch
    innych podmiotów (dz. nr ewid. 7, 8 oraz 9). Postanowienie zostało jednak wydane z
    zastrzeżeniem, że Pani oraz dwa pozostałe podmioty (spółka z o.o. i osoba fizyczna)
    dokonają zamiany wzajemnych praw do poszczególnych, nowo wydzielonych działek.
    Zgodnie z Pani wiedzą, uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    nastąpiło z inicjatywy Gminy. Sposób podziału działki nr ewid. 1 został Pani narzucony
    odgórnie, gdyż działania te były efektem inicjatywy Gminy i wynikały z obowiązków
    nałożonych przez organ ewidencyjny zatwierdzający podział nieruchomości i sposób
    zamiany. Decyzja dotycząca podziału i zamiany nieruchomości została podjęta przez Panią
    oraz sąsiada, jednakże sposób podziału i połączenia został narzucony przez organ
    ewidencyjny.
    Planowała Pani wziąć kredyt na opłacenie całodobowej opieki i leczenia dla chorej osoby z
    rodziny. Uzyskanie lepszego kształtu działki miało dać możliwość zabezpieczenia kredytu
    tą nieruchomością. Pierwotny kształt działki uniemożliwiał Bankom traktowanie
    nieruchomości jako towaru na zabezpieczenie.
    Działka nr 1 przed jej podziałem nie była wykorzystywana przez Panią. Jest to
    nieruchomość leżąca odłogiem. Inne nieruchomości wykorzystywane do celów osobistych
    nie były przedmiotem sprzedaży lub zamiany.
    W wyniku przeprowadzonych podziałów, m.in.
        działka nr 9 została podzielona na działki od nr 9/2 do nr 9/16,
        działka nr 1 została podzielona na działki od nr 1/1 do nr 1/12.
    Przy czym w Postanowieniu zastrzeżono m.in., że:
        projektowane działki 2 i nr 1/1 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
        projektowane działki 3 i nr 1/2 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
        projektowane działki 4 i nr 1/9 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
        projektowane działki 5 i nr 1/10 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość,
        projektowane działki 6 i nr 1/11 będą docelowo stanowiły jedną nieruchomość.
    25 stycznia 2024 r. doszło do zawarcia przedwstępnej umowy zamiany nieruchomości
    stanowiących działki gruntu nr 1/1, 1/2, 1/9, 1/10 oraz 1/11. Do zamiany nieruchomości
    doszło na podstawie aktu notarialnego z 15 listopada 2024 r., w wyniku czego otrzymała
    Pani działki gruntu o numerach: 2, 3, 4, 5, 6.

    Otrzymała Pani ofertę kupna ww. wskazanych nieruchomości (tj. działek nr 2, 3, 4, 5, 6),
    przy czym ww. działki będą każdorazowo zbywane łącznie na rzecz tego samego nabywcy,
    zgodnie z warunkami określonymi w Postanowieniu. Nabywca zgłosił się do Pani z
    propozycją zakupu za pośrednictwem sąsiada – nie był poszukiwany przez Panią.
    Wszystkie wskazane we wniosku nieruchomości (działki nr 2, 3, 4, 5, 6) nie były i nie są w
    żaden sposób wykorzystywane przez Panią – są to nieruchomość leżące odłogiem.
    Obecnie nie ma Pani w zamierzeniach zmiany takiego sposobu korzystania z
    nieruchomości. Wszystkie wskazane działki od momentu nabycia do momentu zbycia nie
    były/nie są/nie będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu,
    dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. W odniesieniu do żadnej z wyżej
    wymienionych nieruchomości nie udzieliła Pani żadnemu podmiotowi jakiejkolwiek zgody
    na dysponowanie nimi na cele budowlane w rozumieniu art. 3 ust. 11 ustawy Prawo
    budowlane. Nie wyraziła również zgody na składanie stosownych oświadczeń przed
    jakimikolwiek podmiotami ani na dokonywanie czynności faktycznych czy prawnych
    mających na celu uzyskanie przez jakikolwiek podmiot pozwolenia na budowę na
    przedmiotowych działkach bądź uzyskanie warunków zabudowy.
    Nie udzieliła Pani podmiotom trzecim żadnych pełnomocnictw do reprezentowania Jej
    przed jakimikolwiek podmiotami świadczącymi usługi w zakresie przygotowania projektów
    oraz dokumentów niezbędnych do prowadzenia na działkach jakiejkolwiek budowy,
    rozbudowy lub rozbiórki, a także do uzyskiwania wszelkich dokumentów, uzgodnień i
    pozwoleń wymaganych do przygotowania oraz realizacji inwestycji w zakresie budowy,
    przebudowy czy rozbiórki na działce. Nie udzieli też Pani nabywcy/nabywcom bądź innym
    podmiotom pełnomocnictwa czy innego umocowania prawnego do działania w Pani
    imieniu w zw. z transakcją/transkacjami zbycia ww. działek. Nie upoważniła Pani również
    żadnego podmiotu do uzyskania pozwolenia na budowę lub warunków zabudowy,
    występowania o wydanie warunków i innych dokumentów, ustalania treści warunków
    przyłączenia mediów, jak również do dokonywania jakichkolwiek czynności faktycznych i
    prawnych niezbędnych do ustalenia warunków doprowadzenia do działki wszelkiego
    rodzaju mediów. Nie udzieliła Pani także upoważnień do odbioru i kwitowania wszelkiej
    korespondencji, dokumentów i przesyłek dotyczących nieruchomości, do regulowania
    zobowiązań pieniężnych powstałych w związku z nieruchomością, ani do występowania i
    reprezentowania Pani przed osobami prawnymi, fizycznymi i innymi podmiotami,
    urzędami administracji rządowej i samorządowej, jak również do występowania o
    wydanie, odbiór i kwitowanie wszelkich dokumentów związanych z działkami.
    Nie zostały również podjęte żadne działania mające na celu uzbrojenie terenu ani
    czynności o charakterze marketingowym –nie angażowała Pani żadnych podmiotów
    zajmujących się pośrednictwem w obrocie nieruchomościami, jak również nie
    podejmowała żadnych działań reklamowych mających na celu pozyskanie nabywców, nie
    zamieszczała ogłoszeń dotyczących zamiaru sprzedaży działek.
    Nie poczyniła, nie czyni i nie poczyni Pani jakichkolwiek działań zmierzających do
    zwiększenia wartości nieruchomości będących przedmiotem wniosku, np. poprzez
    wydzielenie drogi dojazdowej, doprowadzenie sieci wodociągowej, energetycznej, itp., lub
    nie podejmie jakichkolwiek innych działań.
    Pani wątpliwości dotyczą tego, czy przyszła sprzedaż nieruchomości – tj. działek nr 2, 3, 4,
    5, 6 - w ramach jednej transakcji lub w ramach więcej niż jednej transakcji, będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

    W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy w odniesieniu do planowanej sprzedaży ww.
    działek będzie Pani spełniać przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów
    i usług, w zakresie ww. czynności.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży opisanych
    działek nr 2, 3, 4, 5, 6 w sensie prawnym brak jest przesłanek pozwalających uznać Panią
    za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy
    prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z przedstawionego
    opisu sprawy nie wynika bowiem taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęła Pani ciągu
    działań, które wskazywałyby na Pani aktywność w zakresie profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami.
    Podejmowane przez Panią działania – w odniesieniu do działek nr 2, 3, 4, 5, 6 - nie
    świadczą o zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego
    obrotu nieruchomościami.
    Nieruchomości te nie stanowią oraz nie będą stanowić środków trwałych w prowadzonej
    działalności gospodarczej, nie były też udostępniane podmiotom trzecim, w tym na
    podstawie umów najmu, dzierżawy ani na jakiejkolwiek innej podstawie. Nieruchomości te
    nie były i nie są przez Panią w żaden sposób wykorzystywane, są to nieruchomości leżące
    odłogiem. Nie podejmowała Pani czynności o charakterze marketingowym, nie
    angażowała żadnych podmiotów zajmujących się pośrednictwem w obrocie
    nieruchomościami, nie podejmowała żadnych działań reklamowych mających na celu
    pozyskanie nabywców ww. działek – nabywca sam zgłosił się do Pani z propozycją zakupu.
    Nie poczyniła, nie czyni i nie poczyni Pani jakichkolwiek działań zmierzających do
    zwiększenia wartości nieruchomości będących przedmiotem sprzedaży, np. poprzez
    wydzielenie drogi dojazdowej, doprowadzenie sieci wodociągowej, energetycznej, itp.
    Wskazała też Pani, że w odniesieniu do żadnej z ww. nieruchomości nie udzieliła Pani
    żadnemu podmiotowi jakiejkolwiek zgody na dysponowanie nimi na cele budowlane w
    rozumieniu art. 3 ust. 11 ustawy Prawo budowlane, nie wyraziła również zgody na
    składanie stosownych oświadczeń przed jakimikolwiek podmiotami ani na dokonywanie
    czynności faktycznych czy prawnych mających na celu uzyskanie przez jakikolwiek
    podmiot pozwolenia na budowę na przedmiotowych działkach bądź uzyskanie warunków
    zabudowy. Nie udzieliła Pani podmiotom trzecim żadnych pełnomocnictw do
    reprezentowania Jej przed jakimikolwiek podmiotami świadczącymi usługi w zakresie
    przygotowania projektów oraz dokumentów niezbędnych do prowadzenia na działkach

    jakiejkolwiek budowy, rozbudowy lub rozbiórki, a także do uzyskiwania wszelkich
    dokumentów, uzgodnień i pozwoleń wymaganych do przygotowania oraz realizacji
    inwestycji w zakresie budowy, przebudowy czy rozbiórki na działce. Nie udzieli też Pani
    nabywcy/nabywcom bądź innym podmiotom pełnomocnictwa czy innego umocowania
    prawnego do działania w Pani imieniu w zw. z transakcją/transakcjami zbycia ww. działek.
    Nie upoważniła Pani również żadnego podmiotu do uzyskania pozwolenia na budowę lub
    warunków zabudowy, występowania o wydanie warunków i innych dokumentów,
    ustalania treści warunków przyłączenia mediów, jak również do dokonywania
    jakichkolwiek czynności faktycznych i prawnych niezbędnych do ustalenia warunków
    doprowadzenia do działki wszelkiego rodzaju mediów. Nie udzieliła Pani także
    upoważnień do odbioru i kwitowania wszelkiej korespondencji, dokumentów i przesyłek
    dotyczących nieruchomości, do regulowania zobowiązań pieniężnych powstałych w
    związku z nieruchomością, ani do występowania i reprezentowania Pani przed osobami
    prawnymi, fizycznymi i innymi podmiotami, urzędami administracji rządowej i
    samorządowej, jak również do występowania o wydanie, odbiór i kwitowanie wszelkich
    dokumentów związanych z działkami.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    działek nr 2, 3, 4, 5, 6 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż tych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani
    takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które w odniesieniu do
    ww. nieruchomości świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców.
    Dokonując sprzedaży ww. działek, niezależnie czy w ramach jednej transakcji na rzecz
    jednego nabywcy czy w ramach więcej niż jednej transakcji na rzecz jednego lub wielu
    nabywców, będzie więc Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania
    majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak tego statusu pozbawia Panią
    cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie
    sprzedaży ww. działek, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Całokształt okoliczności przedstawionych we
    wniosku wskazuje, że Pani aktywność mieści się w granicach zarządu majątkiem
    prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w
    sprawach C#180/10, C-181/10.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy

    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    W związku z tym, że należna wpłata od niniejszego wniosku wynosi 80,00 zł, kwota 80,00 zł
    jest wpłatą nienależną, zatem stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji
    podatkowej i zostanie zwrócona, zgodnie z Pani dyspozycją, przelewem na wskazany we
    wniosku numer rachunku bankowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.