Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-1.4511.357.2016.2.IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-12-30
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działy specjalne produkcji rolnej; księgi-księgi rachunkowe; limit
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2016 r. (data wpływu 1 grudnia 2016 r.), uzupełnionym w dniu 13 grudnia 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działy specjalne produkcji rolnej (uprawa warzyw w szklarni ogrzewanej) o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym. Dodatkowo zamierza podjąć działalność gospodarczą w zakresie handlu hurtowego warzywami - art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Z tytułu działów specjalnych opłaca podatek dochodowy na zasadach ogólnych (wg skali podatkowej), który jest w ciągu roku ustalany zaliczkowo na podstawie decyzji urzędu skarbowego PIT-7 w oparciu o przychód i dochód obliczony wg norm szacunkowych. Ponadto Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Zarówno przychód/dochód wynikający z norm szacunkowych jak i wartość dostaw towarów - wynikająca z prowadzonej dla potrzeb podatku VAT ewidencji sprzedaży nie przekracza w roku podatkowym kwoty limitu o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości.

W związku z planowanym uruchomieniem działalności gospodarczej Wnioskodawca chciałby opłacać podatek liniowej z tej działalności, zachowując jednocześnie prawo do opodatkowania przychodów i dochodów z działów specjalnych na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przychody z działalności gospodarczej i działów specjalnych produkcji rolnej do obliczenia limitu dla ksiąg rachunkowych sumuje się czy też liczy się oddzielnie, a przekroczenie limitu w działalności gospodarczej nie spowoduje pozbawienia prawa do ustalania przychodu i dochodu z działów specjalnych na zasadzie norm szacunkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, do przychodu, który wyłącza działy specjalne produkcji rolnej z opodatkowania na zasadzie norm szacunkowych zaliczany jest jedynie przychód powstały ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym, natomiast przychód z działalności gospodarczej jest odrębnym źródłem przychodu - art. 10 ust. 1 pkt 3 i jego wysokość nie wpływa na obowiązek zaprowadzenia księgi rachunkowej dla działów specjalnych produkcji rolnej.

Ponadto analiza treści zapisów art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, jak i art. 24a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzi do wniosku, że w przypadku przychodu/dochodu wynikającego z norm szacunkowych albo przychodu ustalonego na podstawie prowadzonej księgi przychodów i rozchodów przekroczenie limitu określonego w ustawie o rachunkowości powoduje obowiązek objęcia pełną rachunkowością działów specjalnych produkcji rolnej. Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku ustalenia podstawy opodatkowania dla działów specjalnych według norm szacunkowych, kwoty przychodu o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości nie należy również utożsamiać w kwotą wartości dostaw towarów wynikającą z prowadzonej dla potrzeb podatku VAT ewidencji sprzedaży celem stwierdzenia obowiązku zaprowadzenia ksiąg rachunkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032) działami specjalnymi produkcji rolnej są uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Natomiast jak wynika z przepisu art. 2 ust. 3a wyżej cytowanej ustawy nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz 4 omawianej ustawy źródłami przychodów są:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   działy specjalne produkcji rolnej.

W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie do treści art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych (art. 15 ust. 2 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Ponadto zgodnie z art. 24a ust. 1 powoływanej ustawy osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

W myśl art. 24a ust. 2 pkt 2 tej ustawy, obowiązek prowadzenia księgi dotyczy również osób prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg.

Stosownie do treści art. 24a ust. 4 ww. ustawy, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2016 r., poz. 1047, z późn. zm.) przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro.

Zatem przepisy ustawy o rachunkowości stosuje się do osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, których przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro.

Stąd zatem dla prawidłowego ustalenia limitu przychodów Wnioskodawca powinien uwzględnić przychody ze wszystkich źródeł, a więc z działów specjalnych produkcji rolnej oraz z działalności gospodarczej, a przekroczenie limitu w działalności gospodarczej spowoduje pozbawienie prawa do ustalania przychodu i dochodu z działów specjalnych na zasadzie norm szacunkowych.

Zatem z uwagi na powyższe, do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej należy dodać przychody z działalności gospodarczej. Gdy suma przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej i przychodów z działalności gospodarczej przekroczy u Wnioskodawcy określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości równowartość kwoty 1.200.000 Euro, to powstanie u Wnioskodawcy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych. Natomiast brak przekroczenia tej kwoty oznaczać będzie, że Wnioskodawca będzie miał prawo opodatkować przychody osiągane z prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej przy wykorzystaniu norm szacunkowych dochodu, na podstawie art. 24 ust. 4 i art. 24 ust. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na powyższe stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.