Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-765/12-9/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-12-07
Teza: W zakresie: zwolnienia z podatku VAT usług związanych z techniczną obsługą ubezpieczenia pracowników, obowiązku ustalenia wstępnej proporcji z naczelnikiem urzędu skarbowego oraz niewydzielania w ewidencji zakupów, wydatków związanych z działalnością zwolnioną bądź mieszaną.
Słowa kluczowe: ewidencja; ubezpieczenia; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2012 r. (data wpływu 31 sierpnia 2012 r.) uzupełnionym pismami z dnia 22 listopada 2012 r. (data wpływu 26 listopada 2012 r.), z dnia 27 listopada 2012 r. (data wpływu 29 listopada 2012 r.) oraz z dnia 30 listopada 2012 r. (data wpływu 4 grudnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia z podatku VAT usług związanych z techniczną obsługą ubezpieczenia pracowników – **jest prawidłowe,**

*   obowiązku ustalenia wstępnej proporcji z naczelnikiem urzędu skarbowego oraz niewydzielania w ewidencji zakupów, wydatków związanych z działalnością zwolnioną bądź mieszaną – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT usług związanych z techniczną obsługą ubezpieczenia pracowników oraz obowiązku ustalenia wstępnej proporcji z naczelnikiem urzędu skarbowego i niewydzielania w ewidencji zakupów, wydatków związanych z działalnością zwolnioną bądź mieszaną. Pismami z dnia 22 listopada 2012 r., z dnia 27 listopada 2012 r. oraz z dnia 30 listopada 2012 r. wniosek został uzupełniony o doprecyzowanie zaistniałego stanu faktycznego oraz własnego stanowiska.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Z dniem 8 czerwca 2012 roku Wnioskodawca zawarł umowę o świadczenie usług z Towarzystwem Ubezpieczeń. Przedmiotem umowy są czynności biurowe wykonywane przez Spółkę związane z odbiorem i wysyłką korespondencji dotyczącej umowy Grupowego Ubezpieczenia na Życie potwierdzonej polisą dla pracowników Spółki. Są to czynności związane z techniczną obsługą ubezpieczenia pracowników, a w szczególności dotyczą:

*   przesyłania dokumentacji sporządzanej przez pracowników Wnioskodawcy do „TU w zakresie list osób przystępujących i występujących z ubezpieczenia,

*   informowania pracowników Wnioskodawcy o zasadach kierowania korespondencji do TU oraz o położeniu placówek Ubezpieczyciela,

*   poświadczania kopii dokumentacji kierowanej przez pracowników Wnioskodawcy do TU za zgodność z oryginałem okazywanym przez osobę objętą ubezpieczeniem.

Czynności te Spółka wykonuje bez bezpośredniego nadzoru i kierownictwa ze strony Ubezpieczyciela.

Jednocześnie, co wynika z Kodeksu Pracy, Zainteresowany dokonuje potrąceń z wynagrodzeń pracowników składek ubezpieczeniowych (podobnie jak potrąceń z innych tytułów) i odprowadza je co miesiąc na konto Ubezpieczyciela. Za wykonywane czynności Spółka ma otrzymywać wynagrodzenie brutto obliczane za okres rozliczeniowy, który wynosi zgodnie z umową - 6 miesięcy i stanowi 7% od kwoty składek odprowadzonych za okres rozliczeniowy. Wynagrodzenie będzie wypłacone po wystawieniu przez Wnioskodawcę faktury VAT.

Zainteresowany jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i prowadzi obecnie tylko działalność opodatkowaną.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż oprócz zawartej umowy na biurową obsługę ubezpieczenia zawarł umowę ubezpieczenia w ramach grupowego ubezpieczenia na życie pracowników ich rodzin na warunkach określonych w polisach nr.

Zawarta umowa ma wyłącznie związek z podpisanymi polisami w ramach Grupowego Ubezpieczenia „…”.

Czynności związane z umową o biurową obsługę ubezpieczenia dotyczą wyłącznie tylko pracowników i ich rodzin objętych ww. polisami.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że rozpoczął działalność gospodarczą z dniem 1.06.1998 r. Przedsiębiorstwo jest wpisane do KRS.

W roku 2011 Wnioskodawca osiągnął obrót w wysokości 23 302 379 zł, w tym:

1.  kwota 52 000 zł była obrotem zwolnionym z tytułu sprzedaży środków trwałych nabytych przez Spółkę w formie aportu niepieniężnego w 1999 roku oraz kwota 3 413 zł wykazana również jako obrót zwolniony dotyczyła faktur wewnętrznych wystawionych w związku z nabyciem usług medycznych na rzecz pracowników (szczepionki przeciw grypie, usg piersi art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy VAT),
2.  kwota 18 114 zł dotyczyła sprzedaży złomu, gdzie nabywca był zobowiązany do rozliczenia podatku VAT,
3.  pozostała kwota tj. 23 246 966 zł dotyczyła czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wyliczony wskaźnik zgodnie z art. 90 ustawy VAT określający udział rocznego obrotu z tytułu czynności w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo, wyniósł 99, 9854%.

W związku z powyższym Spółce przysługiwało odliczenie 100% podatku naliczonego za 2011 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wykonywane w tym zakresie czynności przez Wnioskodawcę korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. l pkt 37 ustawy o VAT?
2.  Spółka przewiduje, że obrót ze świadczenia tych usług będzie mniejszy niż 1% całkowitego rocznego obrotu jednostki. Czy w związku z tym, Wnioskodawca musi powiadomić o tym fakcie Urząd Skarbowy i w swojej ewidencji wydzielić zakupy związane z działalnością zwolnioną bądź mieszaną, przy założeniu, że obrót z tego tytułu będzie podlegał zwolnieniu?

Zdaniem Wnioskodawcy,

ad.1

Wykonywane czynności są związane z techniczną obsługą ubezpieczenia i pełni on rolę pośrednika pomiędzy ubezpieczycielem tj. TU a pracownikami (ubezpieczonymi). W związku z tym, wykonywane usługi przez Wnioskodawcę, stanowią element usługi wymienionej w art. 43 ust. 1 pkt 37 w powiązaniu z ust. 13 wymienionego artykułu i podlegają zwolnieniu od podatku VAT.

Spółka zawierając umowę o świadczenie usług z TU, występuje w interesie ubezpieczonych (pracowników) i działa na ich rachunek, a czynności wyszczególnione w umowie są bezpośrednio związane z podpisaną polisą na ubezpieczenie grupowe pracowników.

ad.2 (sformułowanym ostatecznie w piśmie z dnia 22 listopada 2012 r.)

Spółka uważa, że nie musi wydzielać zakupów związanych z działalnością zwolnioną bądź mieszaną zakładając, że obrót z tego tytułu będzie podlegał zwolnieniu, ponieważ udział tego obrotu w obrocie ogółem jednostki będzie mniejszy niż 1%. Jednocześnie w oparciu o art. 90 ust. 8 Spółka powinna ustalić z naczelnikiem urzędu skarbowego wstępną proporcję przy odliczaniu podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w zakresie:

*   zwolnienia z podatku VAT usług związanych z techniczną obsługą ubezpieczenia pracowników – **za prawidłowe,**

*   obowiązku ustalenia wstępnej proporcji z naczelnikiem urzędu skarbowego oraz niewydzielania w ewidencji zakupów, wydatków związanych z działalnością zwolnioną bądź mieszaną – **za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W art. 41 ust. 1 ustawy postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Podkreślić także należy, iż zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Według art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.

Zgodnie z art. 43 ust. 13 ustawy, zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41.

Przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41 (art. 43 ust. 14 ustawy).

Z okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca zawarł umowę o świadczenie usług z Towarzystwem Ubezpieczeń. Przedmiotem umowy są czynności biurowe wykonywane przez Spółkę związane z odbiorem i wysyłką korespondencji dotyczącej umowy Grupowego Ubezpieczenia potwierdzonej polisą dla pracowników Spółki. Są to czynności związane z techniczną obsługą ubezpieczenia pracowników, a w szczególności dotyczące:

*   przesyłania dokumentacji sporządzanej przez pracowników Wnioskodawcy do Towarzystwa Ubezpieczeń w zakresie list osób przystępujących i występujących z ubezpieczenia,

*   informowania pracowników o zasadach kierowania korespondencji do Towarzystwa Ubezpieczeń oraz o położeniu placówek Ubezpieczyciela,

*   poświadczania kopii dokumentacji kierowanej przez pracowników Wnioskodawcy do Ubezpieczyciela za zgodność z oryginałem okazywanym przez osobę objętą ubezpieczeniem.

Czynności te Spółka wykonuje bez bezpośredniego nadzoru i kierownictwa ze strony Ubezpieczyciela.

Za wykonywane czynności Wnioskodawca ma otrzymywać wynagrodzenie brutto obliczane za okres rozliczeniowy.

Oprócz zawartej umowy na biurową obsługę ubezpieczenia, Wnioskodawca zawarł umowę ubezpieczenia w ramach grupowego ubezpieczenia pracowników i ich rodzin na warunkach określonych w polisach nr. Zawarta umowa z Towarzystwem Ubezpieczeń ma związek z podpisanymi polisami w ramach Grupowego Ubezpieczenia . Czynności związane z umową o biurową obsługę ubezpieczenia dotyczą wyłącznie tylko pracowników i ich rodzin objętych ww. polisami.

Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i prowadzi obecnie tylko działalność opodatkowaną. Rozpoczął działalność gospodarczą z dniem 1.06.1998 r. W roku 2011 Wnioskodawca osiągnął obrót w wysokości 23 302 379 zł.

Ponadto, wyliczony wskaźnik zgodnie z art. 90 ustawy, określający udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo, wyniósł 99, 9854%. W związku z powyższym Spółce przysługiwało odliczenie 100% podatku naliczonego za 2011 r.

Dla stwierdzenia czy wykonywane przez Wnioskodawcę świadczenia objęte będą zwolnieniem od podatku od towarów i usług istotne znaczenie ma ustalenie, czy Wnioskodawca jest podmiotem zawierającym umowy ubezpieczenia na cudzy rachunek, a zatem czy spełni kryterium podmiotowe wskazane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku od towarów i usług.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie precyzuje co należy rozumieć pod pojęciem umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, zatem w celu dokładnego zdefiniowania tego pojęcia należy sięgnąć do regulacji prawa cywilnego.

Co prawda prawo podatkowe stanowi osobną od prawa cywilnego gałąź prawa, jednak przy stosowaniu prawa podatkowego należy posiłkować się prawem cywilnym, o ile nie stoi w sprzeczności z przepisami prawa podatkowego. W szczególności w celu określenia natury stosunków cywilnoprawnych łączących podmioty cywilnoprawne (osoby fizyczne, prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej).

Ponadto, w przypadku gdy ustawy podatkowe posługują się pewnymi pojęciami nie definiując ich (jak np. własność, zdolność prawna, zasiedzenie), należy nadawać tym pojęciom znaczenie ustalone w prawie cywilnym, jako gałęzi prawa regulującej stosunki prywatne pomiędzy podmiotami cywilnoprawnymi. Inne stanowisko prowadziłoby do powstania niespójności w ramach systemu prawa, jak również do dowolności interpretacyjnej, umożliwiając różne rozumienie tych samych pojęć, takie stanowisko znajduje potwierdzenie w szczególności w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2002 r., sygn. …, w którym stwierdzone zostało, iż: „Uznając samodzielność regulacji Ordynacji podatkowej nie sposób zanegować faktu, iż prawo cywilne spełnia rolę tzw. prawa powszechnego, co usprawiedliwia odwołanie się do wykształconych w nim pojęć podstawowych”.

Stosując się do powyższej zasady należy zauważyć, że zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Natomiast zgodnie z art. 808 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek. W takim przypadku ubezpieczający nie jest jednocześnie ubezpieczonym. Ubezpieczony nie musi być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia. Roszczenie o zapłatę składki przysługuje ubezpieczycielowi wyłącznie przeciwko ubezpieczającemu.

Z drugiej strony ubezpieczony jest uprawniony do żądania należnego świadczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela. Dodatkowo może żądać by ubezpieczyciel udzielił mu informacji o postanowieniach zawartej umowy oraz ogólnych warunkach ubezpieczenia w zakresie, w jakim dotyczą jego praw i obowiązków.

Powołane regulacje wskazują, iż umowa ubezpieczenia na cudzy rachunek jest konstrukcją prawną, w której ubezpieczający zawiera z ubezpieczycielem umowę w celu ochrony interesu osoby trzeciej – ubezpieczonego, przy czym ubezpieczyciel świadczy ochronę ubezpieczeniową bezpośrednio na rzecz ww. osoby trzeciej, na której rachunek została zawarta umowa. Osoba trzecia nie musi być jednoznacznie wskazana w zawartej z ubezpieczycielem umowie ubezpieczenia.

A zatem, należy uznać, iż ubezpieczenie na cudzy rachunek jest specyficzną formą ubezpieczenia odmienną od jego typowych form. Odmienność ubezpieczenia na cudzy rachunek polega przede wszystkim na tym, iż w ramach takiego ubezpieczenia ubezpieczający pełni szczególną rolę, gdyż zawarta umowa ubezpieczenia ma na celu ochronę nie jego interesów, a osób trzecich.

Z powyższego wynika, iż czynności które Wnioskodawca wykonuje w ramach umowy na biurową obsługę ubezpieczenia, związane z umową ubezpieczenia grupowego na życie pracowników i ich rodzin, w której pełni rolę ubezpieczającego, stanowią usługi w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek. Powyższe czynności należy uznać za czynności związane z zawartą przez Wnioskodawcę, jako podmiot Ubezpieczający, umową ubezpieczenia na cudzy rachunek, bowiem przedmiotowe czynności mają na celu prawidłowe wykonanie umowy ubezpieczenia i są bezpośrednio z nią związane, a do ich wykonania zobowiązany będzie Wnioskodawca nie zaś inny podmiot. Należy zatem uznać, że Wnioskodawca pełniący rolę ubezpieczającego wykonuje czynności, które mieszczą się w zakresie „zawarcia umowy ubezpieczenia na cudzy rachunek”.

Reasumując, czynności które świadczy Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy na biurową obsługę ubezpieczenia korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, określonego w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, jako czynności świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek.

Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia z podatku VAT usług związanych z techniczną obsługą ubezpieczenia pracowników, uznać należy za prawidłowe.

Przy czym Wnioskodawca zakłada, że obrót ze świadczenia tych usług będzie mniejszy niż 1% całkowitego obrotu jednostki, który obecnie jest w całości opodatkowany podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższego odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie obowiązku powiadomienia o tym fakcie naczelnika urzędu skarbowego oraz niewydzielania w ewidencji zakupów związanych z działalnością zwolnioną bądź mieszaną, tut. Organ stwierdza, co następuje:

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w art. 90 ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2 ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W świetle art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Stosownie do art. 90 ust. 5 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Ponadto, w myśl art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Stosownie do art. 90 ust. 8 ustawy, podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna (art. 90 ust. 9 ustawy).

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Z uwagi na brzmienie cyt. przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy).

Z kolei w myśl art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2 - 10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2 - 6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 – dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, iż skoro Wnioskodawca w poprzednim roku podatkowym osiągnął obrót, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy i był wyższy niż 30 000 zł, to w świetle art. 90 ust. 8 ustawy nie ma podstaw do ustalania wstępnej proporcji z naczelnikiem urzędu skarbowego.

Wskazana przez Wnioskodawcę okoliczność, iż obrót z tytułu usług związanych z techniczną obsługą ubezpieczenia uznany jako zwolniony z opodatkowania będzie się kształtował poziomie niższym niż 1% całkowitej sprzedaży, nie wypełnia przesłanek, o których mowa w przepisie art. 90 ust. 8 ustawy. Tym samym okoliczność ta nie stanowi podstawy do zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 90 ust. 8 ustawy.

Jednakże, jeżeli Wnioskodawca uzna, że kwota obrotu osiągnięta w poprzednim roku podatkowym jest niereprezentatywna, na podstawie art. 90 ust. 9 ustawy ma prawo do ustalenia wstępnej proporcji z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Ponadto należy stwierdzić, iż przewidywana przez Wnioskodawcę okoliczność, że udział obrotu zwolnionego w obrocie ogółem jednostki będzie mniejszy niż 1% nie stanowi podstawy do niewydzielania w ewidencji zakupów, wydatków związanych z działalnością zwolnioną bądź mieszaną, w przypadku ich wystąpienia.

Oceniając zatem całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązku ustalenia wstępnej proporcji z naczelnikiem urzędu skarbowego oraz niewydzielania w ewidencji zakupów, wydatków związanych z działalnością zwolnioną bądź mieszaną, należy uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniami - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.