Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-670/07/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-03-03
Teza: 1. Czy Wnioskodawca może prowadzić wspólną ewidencję sprzedaży dla przychodów nieudokumentowanych fakturami dla lokali w dwóch miejscowościach, a oddzielną ewidencję przychodów dla lokalu w trzeciej miejscowości? 2. Czy przychody z lokali we wszystkich trzech miejscowościach udokumentowane fakturami Wnioskodawca może prowadzić w jednej ewidencji?
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja sprzedaży; księgi-księgi przychodów i rozchodów; najem
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 30 listopada 2007 r. (data wpływu 4 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości i krótkotrwałego zakwaterowania w trzech miejscowościach. Ewidencjonuje przychód z najmu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, rozlicza podatek dochodowy na zasadach ogólnych i zwolniony jest z obowiązku prowadzenia kasy fiskalnej. Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności handlowej (nie zakupuje towarów handlowych), a przychody uzyskuje tylko z najmu. Należności za najem w dwóch miejscowościach pobierane są w wynajmowanych lokalach, a dokumenty księgowe przechowywane są w mieszkaniu Podatnika. W trzeciej miejscowości należności za najem pobierane są w recepcji wynajmowanego domu wczasowego. Faktury wystawiane są za pomocą komputera, który automatycznie nadaje kolejne numery. Dla każdego wynajmowanego obiektu prowadzone są dwie ewidencje obejmujące przychody udokumentowane fakturami i nieudokumentowane fakturami.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Czy może Pan prowadzić wspólną ewidencję sprzedaży dla przychodów nieudokumentowanych fakturami dla lokali w dwóch miejscowościach, a oddzielną ewidencję przychodów dla lokalu w trzeciej miejscowości?
2.  Czy przychody z lokali we wszystkich trzech miejscowościach udokumentowane fakturami może Pan prowadzić w jednej ewidencji?

Zdaniem Wnioskodawcy, może prowadzić wspólną ewidencję sprzedaży dla przychodów nieudokumentowanych fakturami dla lokali w dwóch miejscowościach, a oddzielną ewidencję przychodów dla lokalu w trzeciej miejscowości, a przychody z lokali we wszystkich trzech miejscowościach udokumentowane fakturami może prowadzić w jednej ewidencji.

Jednocześnie Wnioskodawca uważa, że powinien wystawiać faktury dotyczące sprzedaży w trzech miejscowościach w jednym miejscu z powodu braku pomieszczeń, w których mógłby ustawić komputer (praktycznie musiałby mieć trzy komputery) w poszczególnych miejscach prowadzenia działalności.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwanej dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględnić w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2003 r., Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, o których mowa w art. 24a ust. 1 i 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są obowiązane prowadzić księgę, z zastrzeżeniem ust. 2, według wzoru ustalonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w sposób określony w rozdziale 2.

Zapis § 9 ust. 2 rozporządzenia stanowi, iż księga oraz dowody, na których podstawie są dokonywane w niej zapisy, musi znajdować się na stałe w miejscu wykonywania działalności lub miejscu wskazanym przez podatnika jako jego siedziba, z zastrzeżeniem ust. 6, a jeżeli prowadzenie księgi zostało zlecone biuru rachunkowemu – w miejscu wskazanym przez podatnika stosownie do § 8 ust. 1 pkt 1.

Natomiast zgodnie z § 9 ust. 3 ww. rozporządzenia, w przypadku prowadzenia przedsiębiorstwa wielozakładowego księgi muszą znajdować się w każdym zakładzie. W świetle definicji zawartej w § 3 pkt 10 ww. rozporządzenia, z przedsiębiorstwem wielozakładowym mamy do czynienia, jeżeli działalność prowadzona jest w oparciu o kilka zespołów składników materialnych i niematerialnych, jakimi są w szczególności punkty usługowe, przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych.

Jeśli zatem prowadzona przez Pana pozarolnicza działalność gospodarcza polega na wynajmie lokali w trzech różnych miejscowościach należy uznać, iż prowadzi Pan przedsiębiorstwo wielozakładowe.

W myśl powołanego § 9 ust. 3 ww. rozporządzenia Podatnik może prowadzić jedną księgę w miejscu wskazanym jako jego siedziba, pod warunkiem, że w poszczególnych zakładach jest prowadzona co najmniej ewidencja sprzedaży, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia.

A zatem przepisy ww. rozporządzenia dopuszczają możliwość prowadzenia jednej podatkowej księgi przychodów i rozchodów dla działalności gospodarczej prowadzonej w kilku zakładach, pod warunkiem prowadzenia ewidencji sprzedaży w każdym z tych zakładów.

W przedmiotowej sprawie obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży w każdej z trzech miejscowości, w której uzyskuje Pan przychody z tytułu najmu lokali stanowi warunek prowadzenia jednej podatkowej księgi przychodów i rozchodów dla uzyskiwanych przez Pana przychodów z tytułu najmu.

W myśl § 9 ust. 3 ww. rozporządzenia, w przedmiotowej sprawie przy prowadzeniu jednej podatkowej księgi przychodów i rozchodów dla przychodów z tytułu najmu lokali w trzech miejscowościach wykluczona jest wspólna ewidencja sprzedaży dla przychodów nieudokumentowanych fakturami dla lokali w dwóch miejscowościach, a jedynie oddzielna ewidencja przychodów dla lokalu w trzeciej miejscowości.

Należy zauważyć również, że w myśl § 19 ust. 1 ww. rozporządzenia zapisy w księdze dotyczące przychodów ze sprzedaży wyrobów, towarów handlowych i usług są dokonywane na podstawie wystawionych faktur, a w przypadku sprzedaży nieudokumentowanej fakturami - na podstawie wystawionego na koniec dnia dowodu wewnętrznego, w którym w jednej kwocie wykazana jest wartość tych przychodów za dany dzień, o ile nie jest prowadzona ewidencja sprzedaży lub ewidencja przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z § 19 ust. 3 ww. rozporządzenia, jeżeli w danym dniu podatnik wystawia wiele faktur, zapisów w księdze można dokonywać jedną sumą wynikającą z dziennego zestawienia tych faktur, zwanego dalej "zestawieniem sprzedaży".

Zgodnie natomiast z § 19 ust. 6 ww. rozporządzenia Podatnicy prowadzący ewidencję, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2, mogą dokonywać zapisów dotyczących przychodu, wykazanych w tej ewidencji, w jednej pozycji na koniec każdego miesiąca.

W myśl § 30 ust. 1 ww. rozporządzenia w przypadku prowadzenia księgi przez biuro rachunkowe, zapisy są dokonywane w porządku chronologicznym na podstawie dowodów, o których mowa w § 12-16, oraz sum miesięcznych przychodów wynikających z ewidencji, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2, lub danych wynikających z zestawienia, o którym mowa w § 20 ust. 2, przekazywanych przez podatnika zgodnie z postanowieniami umowy, w czasie zapewniającym prawidłowe i terminowe rozliczenia z budżetem, lecz nie później niż do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

Zgodnie z § 30 ust. 2 ww. rozporządzenia, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatników prowadzących przedsiębiorstwa wielozakładowe.

W myśl § 30 ust. 3 ww. rozporządzenia podatnicy mogą dokonywać wpisów do księgi na zasadach określonych w ust. 1 pod warunkiem prowadzenia równocześnie ewidencji, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2. Warunek ten nie dotyczy podatników dokonujących sprzedaży dokumentowanej wyłącznie fakturami.

Reasumując, należy stwierdzić, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży w każdej z trzech miejscowości, w której uzyskuje Pan przychody z tytułu najmu lokali stanowi warunek prowadzenia jednej podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Podkreślić należy, iż zapisów w księdze przychodów i rozchodów można dokonywać jedną sumą wynikającą z dziennego zestawienia faktur, zwanego dalej "zestawieniem sprzedaży".

Zauważyć należy również, iż przepisy ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ww. rozporządzenia nie przewidują obowiązku komputerowego prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ewidencji sprzedaży.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.