Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-477/09/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-07-10
Teza: prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Gospodarka ściekowa Gminy – ...”
Słowa kluczowe: gmina; kanalizacja; koszt-koszty kwalifikowane; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku 4 maja 2009r. (data wpływu 7 maja 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 czerwca 2009r (data wpływu 9 czerwca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Gospodarka ściekowa Gminy – \`(...)\`” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2009r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Gospodarka ściekowa Gminy – \`(...)\`”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 czerwca 2009r. (data wpływu 9 czerwca 2009r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 27 maja 2009r. znak: IBPP4/443-477/09/JP

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe):

W roku 2007 Gmina rozpoczęła i kontynuuje kolejne zadanie związane z budową sieci kanalizacyjnej na terenie Gminy. Zadanie objęte zostało wnioskiem o dofinansowanie w ramach programu operacyjnego POIIŚ. We wniosku aplikacyjnym wykazano VAT jako koszt niekwalifikowany. Podstawą tego stwierdzenia były założenia poczynione już w opracowanym studium wykonalności projektu, w którym wskazano, że po zrealizowaniu zadania wybudowana sieć zostanie przekazana do eksploatacji jej późniejszemu eksploatatorowi na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy.

Przyszła umowa dzierżawy nie będzie zawierała zapisów o przejściu majątku na własność eksploatatora z chwilą zapłaty ostatniej raty czynszu.

W Gminie eksploatacją sieci wodociągowo - kanalizacyjnej zajmuje się spółka komunalna (100% udział Gminy) Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych. Wybudowaną w latach poprzednich sieć wodociągowo - kanalizacyjną Gmina przekazała do eksploatacji spółce na podstawie nieodpłatnej umowy użyczenia.

W piśmie z dnia 4 czerwca 2009r. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowy projekt nosi nazwę „Gospodarka ściekowa Gminy – \`(...)\`”. Okres realizacji projektu to: 15 maj 2007r. do 31 grudnia 2010r. Gmina i Urząd Gminy jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Realizacja projektu wynika z zadań własnych Gminy, związanych z zapewnieniem zbiorowego odprowadzania i oczyszczania ścieków od mieszkańców Gminy (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).

Faktury dokumentujące nabywane towary i usługi związane z realizacją projektu wystawiane są na Gminę i Urząd Gminy.

Na podstawie umowy dzierżawy zostanie przekazana eksploratorowi jedynie ta część sieci kanalizacyjnej, która powstanie w efekcie realizacji niniejszego projektu tj. projektu o nazwie „Gospodarka ściekowa Gminy – \`(...)\`”, który zgłoszono do udzielenia pomocy na podstawie art. 39 – 41 Rozporządzenia (WE) Nr 1083/2006 ze środków Funduszu Spójności.

Natomiast pozostałą wytworzoną w latach wcześniejszych sieć kanalizacyjną i wodociągową Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych (PUK) eksploatować będzie w dalszym ciągu na podstawie nieodpłatnej umowy użyczenia. Nie dojdzie do zmiany przeznaczenia środka trwałego – sieci które były przedmiotem bezpłatnego użyczenia nadal takie pozostaną.

Dodatkowo zakłada się, że w przyszłości pewna część posiadanego przez Gminę majątku (tj. wodociągi i kanalizację) przekazane będą spółce komunalnej (PUK) na własność (wniesienie aportu rzeczowego do spółki).

Wątpliwości Gminy dotyczące stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług pojawiły się w zakresie możliwości odliczenia naliczonego podatku VAT od zakupionych towarów i usług związanych z realizacją nowego projektu zgłoszonego do wsparcia ze środków Funduszu Spójności. Czy w wyniku wydzierżawienia majątku powstałego w wyniku realizacji niniejszego projektu (zgłoszonego do Funduszu Spójności) Gmina będzie posiadała prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT, w sytuacji gdy eksploatacją powstałej sieci zajmować się będzie inny podmiot – spółka komunalna Gminy?

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również momentu, w którym powstaje prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT. Czy jest to moment budowy – ponoszenia przez Gminę nakładów na wytworzenie ww. sieci, kiedy to dopiero istnieje zamiar ich wydzierżawienia, czy też będzie to możliwe z chwilą zawarcia takowej umowy dzierżawy z eksploratorem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 4 czerwca 2009r.):

Czy w wyniku wydzierżawienia majątku powstałego w wyniku realizacji niniejszego projektu (zgłoszonego do Fundacji Spójności) Gmina będzie posiadała prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT, w sytuacji gdy eksploatacją powstałej sieci zajmować się będzie inny podmiot – spółka komunalna Gminy?

Czy prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT powstaje w momencie budowy – ponoszenia przez Gminę nakładów na wytworzenie ww. sieci, kiedy to dopiero istnieje zamiar ich wydzierżawienia, czy też z chwilą zawarcia takowej umowy dzierżawy z eksploratorem?

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikom podatku VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary lub usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przepisy ustawy o VAT stanowią, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje beneficjentowi w przypadku, kiedy spełnione są dwa warunki: beneficjent jest podatnikiem VAT oraz zakupione przez beneficjenta towary i usługi wykorzystywane są przez niego do wykonywania czynności opodatkowanych.

Natomiast z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podatnikami są podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel i rezultat tej działalności. Za podatników nie uznaje się organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT). Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zakupione przez beneficjenta towary i usługi będą służyły czynnościom opodatkowanym. Prawo do odliczenia nie przysługuje w zakresie, w jakim zakupy związane są z czynnościami zwolnionymi z podatku VAT lub z czynnościami nie podlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Umowa dzierżawy zaliczana jest na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy do świadczenia usług, lub na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, stanowi dostawę towarów, o ile spełnione są warunki określone w tym przepisie - zgodnie z tym artykułem dzierżawę (najem, leasing) uznaje się za dostawę towarów pod warunkiem, iż umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty zostanie przeniesione prawo własności. Tak więc, jeśli umowa dzierżawy nie zawiera tego typu warunku, czynność taka stanowi świadczenie usług, opodatkowane podatkiem VAT.

W związku z powyższym Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego w trakcie budowy sieci kanalizacyjnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

W myśl art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT co do zasady podatnik może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Jednakże, w myśl art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeśli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w tym terminie może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (w okresie do dnia 30 listopada 2008r. może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy).

Zgodnie z art. 86 ust. 13 jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest podstawowym i fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości dodanej. Z orzecznictwa ETS wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani pod względem zakresu przedmiotowego. ETS zwracał uwagę, iż właśnie zasada odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy o VAT rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Zgodnie z przepisem § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 212 poz. 1336) zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Ww. przepis jest powtórzeniem w niezmienionym brzmieniu uregulowania obowiązującego do dnia 30 listopada 2008r. § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.).

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy). Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są rada gminy (rada miasta) i wójt (burmistrz, prezydent miasta).

W myśl art. 33 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy o samorządzie gminnym, Wójt (burmistrz, prezydent miasta) wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy (miasta).

Jak wynika z powyższego, urząd gminy nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu ww. art. 9 ustawy o samorządzie gminnym. Jest wyłącznie zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu. Urząd gminy jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań gminy oraz obsługi techniczno organizacyjnej gminy. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu gminy, również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż nie występuje odrębna od podmiotowości gminy podmiotowość urzędu gminy. Zatem Urząd Gminy działając w imieniu Gminy realizuje zadania własne Gminy i w tym zakresie jest zwolniony z podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym.

Z powyższego wynika, że zwolnienie od podatku VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż w 2007r. Gmina rozpoczęła i kontynuuje kolejne zadanie związane z budową sieci kanalizacyjnej na terenie Gminy. Po zrealizowaniu zadania wybudowana w jego efekcie część sieci kanalizacyjnej zostanie przekazana do eksploatacji jej późniejszemu eksploatatorowi na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy. Przyszła umowa dzierżawy nie będzie zawierała zapisów o przejściu majątku na własność eksploatatora z chwilą zapłaty ostatniej raty czynszu.

W myśl art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Nadmienić należy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że przekazanie Przedsiębiorstwu Usług Komunalnych praw do używania i czerpania pożytków z przedmiotu umowy dzierżawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego dokonując dzierżawy części sieci kanalizacji powstałej w efekcie przedmiotowego projektu świadczy usługi, które nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 11 ww. rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ przedmiotowe czynności będą wykonywane w ramach zawartej umowy cywilnoprawnej (umowa dzierżawy).

Jak wynika z opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) realizowana w ramach projektu pn. „Gospodarka ściekowa Gminy – \`(...)\`” inwestycja związana jest z odpłatnym świadczeniem usług (przekazanie powstałej w jego efekcie części sieci kanalizacyjnej do eksploatacji jej późniejszemu eksploatatorowi na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy), a więc z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Zatem, ze względu na związek poniesionych wydatków na realizację przedmiotowego projektu, związanych ze świadczeniem usług opodatkowanych podatkiem VAT (odpłatna umowa dzierżawy), Wnioskodawca nabył prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie. Została bowiem spełniona podstawowa przesłanka, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, a nabywca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przy czym nabyte prawo Wnioskodawca może zrealizować już w momencie ponoszenia wydatków, tj. w miesiącu otrzymania faktury VAT lub w miesiącu następnym, a od dnia 1 stycznia 2009r. w miesiącu otrzymania faktury VAT lub za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Końcowo tut. organ zauważa, że nie była przedmiotem oceny przez tut. organ kwestia ewentualnego przekazania w formie aportu bliżej nieokreślonej części posiadanego przez Wnioskodawcę majątku spółce komunalnej ponieważ nie było to przedmiotem zapytania we wniosku.

Zauważa się, iż w przypadku wystąpienia ewentualnej zmiany przeznaczenia wytworzonej części sieci kanalizacji sanitarnej Wnioskodawca winien mieć na uwadze uregulowania wynikające z przepisów art. 91 ustawy o VAT, które mogą znaleźć zastosowanie w przypadku zmiany przeznaczenia powstałego w ramach realizacji projektu mienia.

Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, należy odpowiednio stosować przepisy art. 91 ust. 1 – 6 stanowiące o dokonaniu korekty podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.