Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-990/10-4/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-03-28
Teza: Opodatkowanie świadczeń z tytułu likwidacji szwajcarskiego Pracowniczego Planu Emerytalnego.
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; emerytura; likwidacja; pracownik; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 26.12.2010 r. (data wpływu 29.12.2010 r.) uzupełnione pismem z dnia 14.03.2011 r. (data nadania 15.03.2011 r., data wpływu 17.03.2011 r.) na wezwanie z dnia 01.03.2011 r. Nr IPPB4/415-990/10-2/SP (data nadania 01.03.2011 r., data doręczenia 10.03.2011) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń z tytułu likwidacji szwajcarskiego Pracowniczego Planu Emerytalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.12.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń z tytułu likwidacji szwajcarskiego Pracowniczego Planu Emerytalnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od 01.03.1995 r. Wnioskodawczyni jest pracownikiem firmy D. Sp. z o.o. należącej do Grupy D. Jedna ze spółek z Grupy D. z siedzibą w Szwajcarii założyła w 1992 roku Fundację Pracowniczego Planu Emerytalnego, której celem było gromadzenie środków pieniężnych w celu zapewnienie w przyszłości pracownikom poszczególnych spółek z Grupy świadczeń z tytułu starości, choroby lub inwalidztwa. W dniu rozpoczęcia pracy w D. Sp. z o.o. Wnioskodawczyni została objęta tym Pracowniczym Planem Emerytalnym.

W ostatnim okresie podjęto decyzję o likwidacji Pracowniczego Planu Emerytalnego, w związku z czym wszystkie środki pieniężne zgromadzone przez Fundację Pracowniczego Planu Emerytalnego przeniesiono na wyodrębniony rachunek bankowy w banku mającym siedzibę na terytorium Szwajcarii.

Jako pracownikowi jednej ze spółek z Grupy D. (D. Sp. z o.o.) uprawnionemu do otrzymania środków z likwidowanego Pracowniczego Planu Emerytalnego w dniu 20.07.2010 r. przelano na rachunek bankowy w Polsce kwotę 34.150,10 CHF (stanowiącą równowartość 100.367,10 zł).

Kwota zaliczki 18% do powyższego dochodu z tego tytułu w wysokości 18.065,68 zł została uiszczona przez Wnioskodawczynię na rachunek tutejszego Urzędu Skarbowego w dniu 31.08.2010 r.

Firma D. Sp. z o.o. znajduje się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i wynagrodzenie Wnioskodawczyni jest wypłacane przez polskiego płatnika za pracę wykonywaną w Polsce.

Składki na Pracowniczy Plan Emerytalny były odprowadzane z poborów uzyskiwanych przez Wnioskodawczynię od polskiego pracodawcy.

Pracowniczy Plan Emerytalny prowadzony był w ramach szwajcarskiego systemu emerytalnego w formie fundacji zakładowej (Fundacja) prowadzonej przez bank (II filar: zakładowe plany emerytalne sektor dobrowolny).

Po podjęciu decyzji o likwidacji Fundacji, środki pieniężne zgromadzone przez Fundację zostały podzielone pomiędzy uprawnionych pracowników poszczególnych spółek należących do grupy D., w tym również pracowników D. Sp. z o.o.

Wszyscy pracownicy D. uprawnieni do otrzymania środków likwidowanej Fundacji są rezydentami podatkowymi Polski.

Pismem z dnia 01.03.2011 r. Nr IPPB4/415-990/10-2/SP wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego.

Powyższe zostało uzupełnione w terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy otrzymane środki z tytułu likwidacji Pracowniczego Planu Emerytalnego zwolnione są z podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, że otrzymane środki z tytułu likwidacji Pracowniczego Planu Emerytalnego zwolnione są z podatku, zgodnie z Ustawą o Podatku Dochodowym od Osób Fizycznych, art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a wyżej powołanej ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 4a ww. ustawy powołane przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż od 01.03.1995 r. Wnioskodawczyni jest pracownikiem firmy D. Sp. z o.o. należącej do Grupy D. Jedna ze spółek z Grupy D. z siedzibą w Szwajcarii założyła w 1992 roku Fundację Pracowniczego Planu Emerytalnego, której celem było gromadzenie środków pieniężnych w celu zapewnienie w przyszłości pracownikom poszczególnych spółek z Grupy świadczeń z tytułu starości, choroby lub inwalidztwa. W dniu rozpoczęcia pracy w D. Sp. z o.o. Wnioskodawczyni została objęta tym Pracowniczym Planem Emerytalnym. Podjęto decyzję o likwidacji Pracowniczego Planu Emerytalnego, w związku z czym wszystkie środki pieniężne zgromadzone przez Fundację Pracowniczego Planu Emerytalnego przeniesiono na wyodrębniony rachunek bankowy w banku mającym siedzibę na terytorium Szwajcarii. Jako pracownikowi jednej ze spółek z Grupy D. (D. Sp. z o.o.), uprawnionemu do otrzymania środków z likwidowanego Pracowniczego Planu Emerytalnego, w dniu 20.07.2010 r. Wnioskodawczyni przelano na rachunek bankowy w Polsce kwotę z tytułu wypłaty środków.

Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Bernie dnia 02.09.1991 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 22, poz. 92).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. Konwencji, za osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie uważa się każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.

Definicja "osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia "miejsce zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Analizując treść poszczególnych artykułów konwencji polsko-szwajcarskiej, należy wskazać, iż konwencja ta nie zawiera szczególnego artykułu, który regulowałby zasady opodatkowania środków uzyskanych w związku z likwidacją Pracowniczego Planu Emerytalnego.

Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie należy zastosować artykuł 21 regulujący opodatkowanie „innych dochodów”.

Jak wynika z treści art. 21 konwencji polsko-szwajcarskiej, części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Z powyższego wynika, iż dochód uzyskany w związku z likwidacją Pracowniczego Planu Emerytalnego przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy, należy stwierdzić, iż uzyskane przez Wnioskodawczynię środki z likwidacji Pracowniczego Planu Emerytalnego ze Szwajcarii podlegają regulacjom prawa polskiego.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c wymienionej ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Otrzymane przez Wnioskodawczynię środki ze Szwajcarii należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Sformułowanie ”w szczególności” dowodzi, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i zasadnym jest aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na gruncie prawa podatkowego przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest każda forma przysporzenia majątkowego (korzyść) tzn. zarówno pieniężna jak i niepieniężna.

Stosownie do przepisu art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika. Rozpatrując zasadność korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w powołanym przepisie, należy wziąć pod uwagę m.in. postanowienia Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dotyczące zasady swobodnego świadczenia usług.

Istotne jest również to, że tematyka pracowniczych programów emerytalnych jest uregulowana w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 03 czerwca 2003 r. Nr 2003/41/WE w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami. Konsekwencją tego jest nakaz tzw. prowspólnotowej wykładni, tj. takiej wykładni prawa krajowego w świetle treści i celu dyrektywy, aby osiągnąć rezultat w niej zamierzony.

Uwzględniając powyższe, należy uznać, iż ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, korzystają wypłaty z pracowniczego programu emerytalnego, spełniającego wymogi określone w dyrektywie w sprawie pracowniczych programów emerytalnych, utworzonego na terytorium jakiegokolwiek państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Tak więc, wszystkie ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania – skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczy wypłat środków zgromadzonych zarówno w pracowniczym programie emerytalnym utworzonym i działającym w oparciu o przepisy powołanej wcześniej ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych, jak i w pracowniczym programie emerytalnym utworzonym i prowadzonym w innym Państwie Członkowskim Unii Europejskiej w oparciu o przepisy właściwe tym Państwom.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, że uzyskane przez Wnioskodawczynię środki w związku z likwidacją Pracowniczego Planu Emerytalnego prowadzonego w Szwajcarii zgodnie z lokalnie obowiązującymi przepisami prawnymi, nie będą korzystać ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem wypłata nie nastąpiła ze środków pracowniczego programu emerytalnego spełniającego wymogi określone w ww. Dyrektywie w sprawie pracowniczych programów emerytalnych, utworzonego na terytorium jakiegokolwiek państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

W związku z powyższym, środki uzyskane w związku z likwidacją Pracowniczego Planu Emerytalnego ze Szwajcarii podlegają opodatkowaniu – łącznie z pozostałymi dochodami osiągniętymi przez Wnioskodawczynię – wg skali określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy go wykazać w zeznaniu podatkowym PIT-36, w części D, poz. 7 – inne źródła.

Reasumując, należy stwierdzić, iż otrzymane przez Wnioskodawczynię środki z tytułu likwidacji szwajcarskiego Pracowniczego Planu Emerytalnego nie korzystają w Polsce ze zwolnienia od podatku dochodowego. Do ww. świadczenia nie będzie miało zastosowanie zwolnienie przedmiotowe wynikające z treści art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.