Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.328.2017.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-21
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze zakupu udziału w spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek; sprzedaż; udział
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 października 2017 r. (data wpływu 23 października 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 grudnia 2017 r. (data wpływu 7 grudnia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 października 2017 r. wpłynął do Organu podatkowego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 23 listopada 2017 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.328.2017.1.MK, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 23 listopada 2017 r. (skutecznie doręczone w dniu 27 listopada 2017 r.). W dniu 7 grudnia 2017 r. (nadano w dniu 4 grudnia 2017 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spadkodawczyni ….. testamentem notarialnym z dnia 24 kwietnia 1998 r., sporządzonym zgodnie z przepisami art. 941 i art. 950 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.), powołała do spadku troje spadkobierców: ….., ….. oraz Zgromadzenie Misyjne ….. Postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny ….. z dnia 1 kwietnia 2009 r., sygn. akt …., zostało stwierdzone nabycie spadku po ….., zmarłej w dniu 18 grudnia 2008 r. w …. Zgodnie z tym postanowieniem, spadkobiercami uznani zostali wskazani w testamencie, po 1/3 części. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 23 kwietnia 2009 r.

Umową sprzedaży zawartą w dniu 28 lipca 2009 r., Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem …. od spadkobierczyni …., do majątku wspólnego małżeńskiego, udział wynoszący 1/3 części w spadku po ….. Umowa została zawarta w kancelarii notariusz …., w formie aktu notarialnego, Rep. A Nr ……

Przedmiotem ww. umowy sprzedaży było nabycie udziału w spadku, a więc ogółu praw i obowiązków przysługujących spadkobiercy ….. Umowa sprzedaży została zawarta na podstawie przepisów art. 1051 - art. 1057 Kodeksu cywilnego. Jako nabywcy spadku, Wnioskodawczyni z mężem ponosili również odpowiedzialność za długi spadkowe. W postępowaniu o dział spadku po ….., Wnioskodawczyni wraz z mężem występowali na prawach spadkobierców.

W skład spadku po zmarłej …. wchodziły trzy nieruchomości dla których są prowadzone księgi wieczyste nr KW: …… oraz środki pieniężne zdeponowane w bankach, które nie zostały bliżej opisane w treści postanowienia.

Następnie, spadkobiercy przeprowadzili postępowanie o dział spadku, który został dokonany postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny …. z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt …\`(...)\` Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 9 czerwca 2017 r. Każdy z uczestników działu spadku otrzymał prawa majątkowe odpowiadające wysokości jego udziału w spadku. Wartość rynkowa składników majątkowych nabytych przez Wnioskodawczynię i Jej męża w wyniku działu spadku, w tym nieruchomości, nie przekroczyła wartości udziału nabytego w spadku we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku. Dział spadku nie nastąpił ze spłatami lub dopłatami. W wyniku zgodnego działu spadku na rzecz Wnioskodawczyni i Jej męża przyznano nieruchomość stanowiącą działkę gruntu nr 1047/13, zapisaną w księdze wieczystej nr KW ……. Nieruchomość nie jest zabudowana.

Pozostałe nieruchomości wchodzące w skład spadku zostały podzielone w następujący sposób:

*   …… otrzymał:
    *   działkę gruntu nr 1048/13 zapisaną w księdze wieczystej nr KW …..,
    *   nieruchomość zapisaną w księdze wieczystej nr KW …..,
*   Zgromadzenie Misyjne ….. otrzymało nieruchomość stanowiącą działkę gruntu nr 1049/13, zapisaną w księdze wieczystej nr KW ……,
*   w stosunku do nieruchomość zapisanej w księdze wieczystej nr KW ….. została zarządzona sprzedaż, stosownie do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, przyznając wszystkim spadkobiercom (tj. małżonkom …., ….. oraz Zgromadzeniu Misyjnemu …..), po 1/3 kwoty uzyskanej za sprzedaży nieruchomości (do chwili obecnej procedura sprzedaży tej nieruchomości nie została wszczęta).

Ponadto, wchodzące w skład spadku środki pieniężne zdeponowane w bankach zostały przyznane wszystkim spadkobiercom, po 1/3 dla każdego spadkobiercy.

Wnioskodawczyni zamierza zbyć nieruchomość przed upływem 5 lat od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 18 maja 2017 r., tj. przed dniem 31 grudnia 2022 r. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej i zamierzona przez Nią sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. Mąż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, jednak zamierzona sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu Jego działalności gospodarczej. Nieruchomość nabyta na podstawie wyżej opisanego dziedziczenia stanowi majątek niewprowadzony do działalności gospodarczej męża Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy w wyżej przedstawionym stanie faktycznym za datę nabycia przez Wnioskodawczynię nieruchomości, zapisanej w księdze wieczystej nr KW ….., należy uważać datę śmierci spadkodawczyni ….., tj. dzień 18 grudnia 2008 r. wobec czego cena, którą Wnioskodawczyni uzyska w wyniku zamierzonej sprzedaży nieruchomości, która przypadła Jej w wyniku działu spadku, dokonanego w dniu 18 maja 2017 r., nie będzie stanowić przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu, w związku z upływem 5 lat od daty nabycia nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawczyni (przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), zamierzona przez Nią sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie będzie stanowiła ona źródła przychodu z uwagi na upływ pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości w wyniku dziedziczenia po zmarłej …\`(...)\` W wyniku działu spadku po ….. dokonanego postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r., Wnioskodawczyni nie uzyskała przysporzenia majątkowego w stosunku do Jej udziału w całej masie spadkowej. Wskutek działu spadku nie nastąpiły takie przesunięcia w ramach masy spadkowej, aby spadkobiercy nabyli składniki majątkowe ponad przysługujące im udziały w masie spadkowej wynikające z powołania do spadku. Każdy ze spadkobierców, w tym również i Wnioskodawczyni, uzyskał składniki majątkowe odpowiadające wartości jego udziału w spadku. Na rzecz Wnioskodawczyni została więc przyznana nieruchomość odpowiadająca wartości Jej udziału w całym majątku spadkowym. W efekcie takiego działu spadku żaden spadkobierca nie został wzbogacony kosztem innego spadkobiercy. Z momentem dokonania działu spadku nastąpiło jedynie skonkretyzowanie składników majątkowych jakie w drodze dziedziczenia zostały nabyte przez spadkobierców, co nie niweczy faktu, że do nabycia całości spadku doszło z chwilą śmierci spadkodawcy, zgodnie z art. 922 § 1 i art. 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 i art. 925 ww. Kodeksu, nabycie spadku przez spadkobierców następuje z chwilą otwarcia spadku, tj. śmierci spadkodawcy. Zasady tej nie zmienia fakt nabycia udziału w spadku po ….. na podstawie umowy sprzedaży z dnia 28 lipca 2008 r., gdyż na mocy tej umowy Wnioskodawczyni weszła w ogół praw i obowiązków spadkobiercy, zgodnie z przepisem art. 1053 Kodeksu cywilnego.

Istotą podatku dochodowego jest obłożenie nim przyrostu mienia z określonego ustawą źródła przychodu. Tymczasem, w wyniku działu spadku z dnia 18 maja 2017 r. nie doszło do przyrostu wartości majątku Wnioskodawczyni (ani też majątku pozostałych spadkobierców po …..) w stosunku do wartości majątku nabytego uprzednio, tj. w chwili śmierci spadkodawczyni w dniu 18 grudnia 2008 r.

Wobec powyższego, dział spadku nie może być utożsamiony z nabyciem nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nabycie nieruchomości nastąpiło z chwilą otwarcia spadku po ….. w dniu 18 grudnia 2008 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz wymienionych praw majątkowych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw majątkowych w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, stwierdzić należy, że ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i ww. praw majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.

W związku z przedstawionym opisem wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć, każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.), umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Przy czym, umowa zobowiązująca do przeniesienia prawa własności nieruchomości powinna być dla jej ważności zawarta w formie aktu notarialnego, zgodnie z art. 158 ww. Kodeksu.

Stosownie do art. 922 Kodeksu cywilnego, spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy. Natomiast, zgodnie z art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Zgodnie z art. 1051 ww. Kodeksu, spadkobierca, który spadek przyjął, może spadek ten zbyć w całości lub w części. To samo dotyczy zbycia udziału spadkowego.

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do zbycia spadku przenosi spadek na nabywcę, chyba że strony inaczej postanowiły. (art. 1052 § 1 Kodeksu cywilnego).

W myśl art. 1053 ww. Kodeksu, nabywca spadku wstępuje w prawa i obowiązki spadkobiercy.

Z powyższych przepisów wynika, że jakkolwiek na skutek nabycia udziału w spadku od spadkobiercy nabywca wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki tego spadkobiercy – w tym w prawo przeprowadzenia działu spadku – to jednak nie można uznać, że wobec nabytej masy spadkowej nabywca taki staje się spadkobiercą. Jest on bowiem następcą prawnym nie spadkodawcy, a spadkobiercy i to nie w spadkobraniu, a w tytule prawnym, na podstawie którego dochodzi do przeniesienia udziału w spadku, jest źródło jego uprawnień.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom.

Zgodnie z art. 1035 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dział spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Tak więc na skutek działu spadku następuje „konkretyzacja” składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Jedni spadkobiercy tracą prawo własności do składników majątku stanowiących masę spadkową, inni natomiast to prawo własności nabywają. Jeżeli wartość nieruchomości nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Natomiast nabycie nieruchomości w drodze działu spadku w części przekraczającej udział spadkowy stanowi nabycie w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 1966/11, czy też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 433/10, w którym Sąd stwierdził, że „(…) momentem nabycia nieruchomości, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w części obejmującej udział spadkowy będzie moment nabycia spadku, w pozostałym zaś zakresie – moment działu spadku”. Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest również stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2836/12: „(…) ponieważ w wyniku działu spadku nie doszło do przyrostu mienia spadkobiercy, w stosunku do wartości nabytego uprzednio udziału spadkowego, czynność taka nie może być utożsamiana z nabyciem nieruchomości (udziału w nieruchomości) w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”. Zatem, jeśli w opisanej sprawie doszłoby do przyrostu mienia spadkobiercy w stosunku do wartości nabytego uprzednio udziału spadkowego, czynność taka byłaby utożsamiana z nabyciem nieruchomości (udziału w nieruchomości) w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.

Jeżeli w wyniku działu spadku, przedmiotem którego była nieruchomość, udział w niej się zwiększa, tj. przekracza udział dotychczas posiadany to data działu spadku będzie również datą nabycia tej części nieruchomości, o którą zwiększył się udział w niej po dokonaniu tej czynności. Zatem, nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców, co do zasady należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że spadkodawczyni zmarła w dniu 18 grudnia 2008 r. Umową sprzedaży zawartą w dniu 28 lipca 2009 r., Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem od spadkobierczyni, do majątku wspólnego małżeńskiego, udział wynoszący 1/3 części w spadku po zmarłej. Umowa została zawarta w formie aktu notarialnego.

Przedmiotem ww. umowy sprzedaży było nabycie udziału w spadku, a więc ogółu praw i obowiązków przysługujących spadkobiercy. Umowa sprzedaży została zawarta na podstawie przepisów art. 1051 - art. 1057 Kodeksu cywilnego. Jako nabywcy spadku Wnioskodawczyni z mężem ponosili również odpowiedzialność za długi spadkowe. W postępowaniu o dział spadku po …., Wnioskodawczyni wraz z mężem występowali na prawach spadkobierców.

W skład spadku po zmarłej ….. wchodziły trzy nieruchomości oraz środki pieniężne zdeponowane w bankach, które nie zostały bliżej opisane w treści postanowienia. Następnie, spadkobiercy przeprowadzili postępowanie o dział spadku, dokonany postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 18 maja 2017 r. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 9 czerwca 2017 r. Każdy z uczestników działu spadku otrzymał prawa majątkowe odpowiadające wysokości jego udziału w spadku, czyli po 1/3 części, gdyż każdy z trzech spadkobierców dziedziczył po 1/3 części spadku. Wartość rynkowa składników majątkowych nabytych przez Wnioskodawczynię i Jej męża w wyniku działu spadku, w tym nieruchomości, nie przekroczyła wartości udziału nabytego w spadku we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku. Dział spadku nie nastąpił ze spłatami lub dopłatami.

W wyniku zgodnego działu spadku na rzecz Wnioskodawczyni i Jej męża przyznano jedną niezabudowaną nieruchomość. Ponadto, wchodzące w skład spadku środki pieniężne zdeponowane w bankach zostały przyznane wszystkim spadkobiercom, po 1/3 tych środków dla każdego spadkobiercy.

Wnioskodawczyni zamierza zbyć ww. nieruchomość przed upływem 5 lat od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 18 maja 2017 r., tj. przed dniem 31 grudnia 2022 r. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej i zamierzona przez Nią sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. Mąż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, jednak zamierzona sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu Jego działalności gospodarczej. Nieruchomość nabyta na podstawie wyżej opisanego dziedziczenia stanowi majątek niewprowadzony do działalności gospodarczej męża Wnioskodawczyni.

Omawiając kwestię nabycia majątku przez małżonków należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 682). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. Kodeksu, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został zatem przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Natomiast, stosownie do treści art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, do majątku osobistego każdego z małżonków należą: przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności majątkowej oraz przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił (odpowiednio art. 33 pkt 1 i pkt 2 ww. Kodeksu).

Wnioskodawczyni wskazała w opisie stanu faktycznego, że wskutek działu spadku wartość rynkowa składników majątkowych, w tym nieruchomości, nabytych przez Wnioskodawczynię i Jej męża, nie przekroczyła ich udziału we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawczynię do majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 1047/13, będącej przedmiotem planowanej sprzedaży, nastąpiło w dacie zakupu praw do spadku do majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską, tj. w dniu 28 lipca 2009 r. Zatem, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynął z dniem 31 grudnia 2014 r.

Reasumując, planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż ww. nieruchomości, nabytej w dniu 28 lipca 2009 r., nienastępująca w ramach wykonywania działalności gospodarczej, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, zamierzona sprzedaż działki wydzielonej w związku z działem spadku nie będzie stanowić źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko Wnioskodawczyni uznano za nieprawidłowe z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego stwierdziła, że cyt. „Nabycie nieruchomości nastąpiło z chwilą otwarcia spadku po …… w dniu 18 grudnia 2008 r.”.

Tutejszy Organ podkreśla, że jednym z celów interpretacji indywidualnych jest zinterpretowanie przepisów budzących wątpliwość wśród podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych. Przepis art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) nakłada na Organ podatkowy obowiązek udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ww. ustawy jest sam przepis prawa. Wnioskodawczyni ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawcy jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie dotyczy innych współwłaścicieli nieruchomości (męża Wnioskodawczyni).

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.