Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1305/08-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-10-30
Teza: sposób zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu czynszu najmu oraz opłat eksploatacyjnych ponoszonych w obcym środku trwałym
Słowa kluczowe: banki-bank spółdzielczy; czynsz; koszt-koszty uzyskania przychodów; najem; opłata-opłata eksploatacyjna; wydatek; środek-środek trwały-obcy środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Banku przedstawione we wniosku z dnia 13.07.2008 r. (data wpływu 01.08.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu czynszu najmu oraz opłat eksploatacyjnych ponoszonych w obcym środku trwałym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01.08.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu czynszu najmu oraz opłat eksploatacyjnych ponoszonych w obcym środku trwałym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – Bank w ramach prowadzonej działalności bankowej zamierza otworzyć nową placówkę w formie oddziału.

Oddział ten, służący obsłudze klientów, będzie się znajdował w lokalu, do którego Wnioskodawca posiada tytuł prawny w postaci umowy najmu.

Przed otwarciem placówki Wnioskodawca zamierza przeprowadzić prace adaptacyjne, polegające na przebudowie i remoncie.

W toku prac adaptacyjnych Bank będzie ponosił szereg kosztów, takich jak zakup dóbr materialnych oraz usług obcych, przy wykorzystaniu których Wnioskodawca będzie przystosowywał obcy środek trwały na potrzeby prowadzenia działalności bankowej.

Poza wydatkami związanymi ściśle z remontem lokalu, Wnioskodawca będzie ponosił dodatkowo koszty najmu pomieszczenia podlegającego adaptacji. Wysokość czynszu oraz sposób jego zapłaty reguluje umowa najmu lokalu użytkowego.

Ponadto Wnioskodawca będzie ponosił w trakcie trwania inwestycji wydatki na media w adoptowanym lokalu.

Poza opłatami za czynsz, w trakcie trwania inwestycji Wnioskodawca będzie ponosił wydatki związane z eksploatacją lokalu w tracie realizacji inwestycji.

Wśród wydatków o charakterze eksploatacyjnym należy wymienić w szczególności opłaty za gaz, telefon, wodę, wywóz śmieci oraz odpadów.

Szczególnie istotne z tego punktu widzenia będą wydatki na energię elektryczną, wykorzystywaną podczas prac adaptacyjnych prowadzonych w lokalu.

W okresie realizacji inwestycji w obcym środku trwałym Bank - Wnioskodawca nie będzie prowadził w adaptowanym lokalu działalności i nie będzie uzyskiwać przychodów operacyjnych.

Problem prawny wymagający interpretacji dotyczy zakresu i sposobu stosowania przepisów art.16g oraz art. 5 ust. 6 ust ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w kwestii zaliczania ponoszonych kosztów do wartości początkowej inwestycji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy czynsz najmu oraz opłaty eksploatacyjne (energia elektryczna, gaz woda, telefon, wywóz śmieci) ponoszone w obcym środku trwałym w trakcie trwania prac adaptacyjnych powinny być klasyfikowane przez Wnioskodawcę jako koszt uzyskania przychodu, czy też powinny zostać zaliczone do wartości początkowej inwestycji, podlegającej następnie amortyzacji?

Zdaniem Banku, inwestycje w obcych środkach trwałych polegają, m.in. na zakupie dóbr materialnych i usług obcych, przy wykorzystaniu których podatnik przystosowuje obcy środek trwały na własne potrzeby gospodarcze.

Wyceny wartości początkowej takich środków trwałych należy dokonywać w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) i na ich podstawie ustalać cenę nabycia, koszt wytworzenia i różnice kursowe naliczone do dnia przekazania do używania danej inwestycji w obcym środku trwałym.

Na podstawie art. 16g ust. 7 ww. ustawy wartość początkowa inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków i budowli wybudowanych na obcym gruncie ustala się na podstawie art. 16g ust. 3-5.

Przepisy te nie wymieniają jako ceny nabycia lub kosztu wytworzenia wydatków z tytułu opłaty czynszu i dlatego wydatki te należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu przy uwzględnieniu postanowień art. 15 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 cyt. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów.

W świetle powyższego Bank - odnosząc się do wątpliwości zgłoszonych w pytaniu - stwierdza, że czynsz najmu, jaki płaci Bank oraz koszty eksploatacyjne, na które składają się opłaty za media są - bez względu na prowadzoną w lokalu inwestycję - kosztem, jaki Bank musi ponieść by prowadzić swoją działalność.

Opłaty te są należne właścicielowi lokalu (w przypadku czynszu najmu właścicielowi lokalu) bądź dostawcom mediów, a dla Banku stanowią koszty uzyskania przychodów w momencie poniesienia wydatków na takie opłaty. Nie są tym samym zaliczane do wartości początkowej inwestycji, podlegającej następnie amortyzacji.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.