Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-54/16-5/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-03-24
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie obowiązku wykazania sprzedaży usług najmu (doliczanych do obrotu z działalności gospodarczej) w deklaracji VAT-7.
Słowa kluczowe: deklaracje; najem; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 30 grudnia 2015 r. (data wpływu 31 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wykazania sprzedaży usług najmu (doliczanych do obrotu z działalności gospodarczej) w deklaracji VAT-7 – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wykazania sprzedaży usług najmu (doliczanych do obrotu z działalności gospodarczej) w deklaracji VAT-7.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

I. Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania w Polsce oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku PIT („Wnioskodawca”).

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Dochody uzyskiwane z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane są stawką 18% wg skali.

Wnioskodawca jest właścicielem więcej niż jednego lokalu mieszkalnego w więcej niż jednym budynku jednorodzinnym wraz z gruntem położonych na terenie Polski (Nieruchomości). Przy nabyciu Nieruchomości, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nieruchomości nie są wprowadzone do ewidencji środków trwałych pozarolniczej działalności gospodarczej i stanowią majątek prywatny Wnioskodawcy.

II. Wnioskodawca zawarł z osobami fizycznymi mającymi miejsce zamieszkania na terenie Polski umowy najmu okazjonalnego na cele mieszkaniowe i/lub najmu Nieruchomości na cele mieszkaniowe.

III. Wnioskodawca poniósł koszty remontów Nieruchomości i nie dokonał odliczenia podatku naliczonego od zakupionych materiałów i wyposażenia.

IV. Wnioskodawca z tytułu usługi najmu wystawia Fakturę, która zawiera następujące pozycje:

*   czynsz najmu ze stawką VAT – zwolniony,
*   energia ze stawką VAT – 23%,
*   woda ze stawką VAT – 8%

Faktura jest ujmowana w rejestrach VAT i deklaracji VAT-7 wg powyższych stawek. Sprzedaż jest ewidencjonowana za pomocą kasy fiskalnej.

V. Dochód w tytułu najmu Nieruchomości jest opodatkowany stawką 8,5% na zasadach zryczałtowanych – zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

VI. Wartość odsprzedaży energii i wody jest wliczana do podstawy opodatkowania stawką 8,5%.

Umowy na dostawę energii i wody są podpisane z Wnioskodawcą i dotyczą wszystkich lokali w budynku jednorodzinnym. Lokale mieszkalne posiadają podliczniki energii i wody.

Wnioskodawca nie osiąga dochodu z tytułu odsprzedaży energii i wody ponieważ koszty zakupu są równe lub wyższe wartości przychodu z tytułu odsprzedaży – Wnioskodawca nie dolicza marży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przedstawionym we wniosku przychody osiągane przez Wnioskodawcę z najmu Nieruchomości (uzyskiwane poza działalnością gospodarczą jako przychody osoby prywatnej niebędącej w tym zakresie podatnikiem VAT), podlegają obowiązkowi doliczania do obrotu z działalności gospodarczej stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w deklaracji VAT-7? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, iż w zdarzeniu przedstawionym we wniosku przychody osiągane przez Wnioskodawcę z najmu Nieruchomości (uzyskiwane poza działalnością gospodarczą jako przychody osoby prywatnej niebędącej w tym zakresie podatnikiem VAT), podlegają obowiązkowi doliczania do obrotu z działalności gospodarczej stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w deklaracji VAT-7.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Reasumując zdaniem Wnioskodawcy – w związku z powyższym oraz w związku z tym, że jest czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej powinien wykazywać obrót z tytułu najmu prywatnego Nieruchomości w rejestrach VAT i deklaracjach VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej wynikająca z ustawy o podatku od towarów i usług ma charakter autonomiczny i winna być rozpatrywana niezależnie od definicji działalności gospodarczej zawartej w innych aktach prawnych. Ponadto wskazać należy, że definicja zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy stanowi wprost jakiego rodzaju czynności należy uznać za działalność gospodarczą, stąd też należy dokonać jej wykładni literalnej.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji najmu lokali mieszkalnych jest podatnikiem podatku VAT istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a taką działalnością jest m.in. czynność polegająca na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Tym samym, wykorzystywanie majątku (Nieruchomości) przez osobę fizyczną do odpłatnego najmu stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz, przy czym – jak wynika z § 2 tego samego artykułu – czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu mieszkalnego lub użytkowego przez jego najemcę.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywane jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem będzie prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznym.

Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy – podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Z kolei mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale (art. 99 ust. 2 ustawy).

W art. 99 ust. 3 ustawy wskazano, że podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa. Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych czynności.

Stosownie do art. 103 ust. 1 ustawy – podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.

W myśl art. 103 ust. 2 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3, są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2a-2g, 3 i 4 oraz art. 33.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, 8 i 9, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w celu umożliwienia rozliczenia podatku (99 ust. 14 ustawy).

Wydane na podstawie powyższej delegacji ustawowej rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 czerwca 2015 r. w sprawie wzorów deklaracji dla podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 914, z późn. zm.) określa w § 1 pkt 1 wzór deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7), o której mowa w art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia i wzór deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7K), o której mowa w art. 99 ust. 2 lub 3 ustawy, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia (…) oraz objaśnienia do tych deklaracji, stanowiące załącznik nr 4 do rozporządzenia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca jest właścicielem więcej niż jednego lokalu mieszkalnego w więcej niż jednym budynku jednorodzinnym wraz z gruntem położonych na terenie Polski (Nieruchomości). Przy nabyciu Nieruchomości, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nieruchomości nie są wprowadzone do ewidencji środków trwałych pozarolniczej działalności gospodarczej i stanowią majątek prywatny Wnioskodawcy. Zainteresowany zawarł z osobami fizycznymi mającymi miejsce zamieszkania na terenie Polski umowy najmu okazjonalnego na cele mieszkaniowe i/lub najmu Nieruchomości na cele mieszkaniowe.

W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwości czy przychody osiągane przez niego z najmu Nieruchomości (uzyskiwane poza działalnością gospodarczą – w opinii Wnioskodawcy – jako przychody osoby prywatnej niebędącej w tym zakresie podatnikiem VAT), podlegają obowiązkowi doliczania do obrotu z działalności gospodarczej stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w deklaracji VAT-7.

Biorąc pod uwagę powołane uregulowania oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzić należy, iż w związku z tym, że Wnioskodawca w sposób ciągły dla celów zarobkowych wynajmuje lokale mieszkalne na cele mieszkaniowe to najem ten wypełnia definicję działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Zatem obrót z najmu Zainteresowany winien wykazywać w deklaracji VAT-7 wraz z pozostałym obrotem z działalności gospodarczej – jako podlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej obowiązku wykazania sprzedaży usług najmu (doliczanych do obrotu z działalności gospodarczej) w deklaracji VAT-7. Natomiast, w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wysokości opodatkowania usług najmu oraz odsprzedaży energii i wody oraz zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży usług najmu na kasie rejestrującej, a także w części dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania najmu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych oraz wysokości przychodu z najmu – zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy dnia z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.