Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-75/15-4/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-04-21
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Słowa kluczowe: kasa; kasa-kasa rejestrująca; kasa-kasa rejestrująca-zwolnienie z instalacji kasy rejestrującej; usługi; zwolnienie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z 30 stycznia 2015 r. (data wpływu 3 lutego 2015 r.) uzupełnionym pismem z 10 kwietnia 2015 r. (data wpływu 15 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z 10 kwietnia 2015 r. (data wpływu 15 kwietnia 2015 r.) o własne stanowisko w sprawie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług solaryjnych. Jest to działalność tylko i wyłącznie usługowa. Zainteresowany korzysta ze zwolnienia z rejestracji jako czynny podatnik VAT ze względu na niskie obroty. Działalność ma on zarejestrowaną pod kodem PKD: 96.04.Z – Działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej. Wnioskodawca prowadzi podatkową książkę przychodów i rozchodów, a do ewidencjonowania codziennej sprzedaży usług służy mu książka „Ewidencja sprzedaży”. W ciągu roku 2014 r. łączny przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł 18 718,60 zł. Natomiast w roku poprzedzającym (2013) również Zainteresowany nie przekroczył obrotów powyżej 20 000 zł. W związku z tym korzysta on na tej podstawie ze zwolnienia z posiadania kasy rejestrującej.

Nowe przepisy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. stanowią, że między innymi zakłady fryzjerskie i kosmetyczne muszą bezwzględnie zaopatrzyć się w kasy rejestrujące sprzedaż i nie mogą już korzystać ze zwolnienia z posiadania tych kas, jeśli w poprzednim roku podatkowym (a więc 2014) nie przekroczyły 20 000 zł. Co istotne zakłady takie jak fryzjerskie czy kosmetyczne również posługują się w swojej działalności kodem PKD tożsamym z kodem Wnioskodawcy, a więc 96.04.Z.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że swojego zakładu, który jest tylko i wyłącznie zakładem usługowym w zakresie solarium, nie zaopatrzył w kasę rejestrującą dokumentującą sprzedaż w roku 2015.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w opisanej powyżej sytuacji zakład Wnioskodawcy, który ma taki sam kod działalności jak zakłady fryzjerskie czy kosmetyczne musi zostać wyposażony w kasę rejestrującą sprzedaż, mimo iż w rozporządzeniu z dnia 4 listopada 2014 r. nie jest konkretnie wymieniony z nazwy jako zakład solaryjny – solarium?
2.  Czy jako podatnik, który nie osiągnął w 2014 r. obrotu przekraczającego 20 000 zł, Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w rozporządzeniu z dnia 4 listopada 2014 r. i nie wyposażać swojego zakładu w kasę rejestrującą?

Zdaniem Wnioskodawcy, (przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), w związku z powyższym opisem oraz analizą treści rozporządzenia z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, nie jest on zobowiązany do zakupu kasy rejestrującej i rejestrowania na niej w swoim zakładzie sprzedaży. Swoją opinię Zainteresowany opiera na tym, że z treści wspomnianego rozporządzenia nie ma z nazwy wymienionych zakładów solarium jako zobowiązanych do rejestrowania sprzedaży za pomocą kas fiskalnych. Z kolei zakład Wnioskodawcy świadczy usługi solaryjne, nie kosmetyczne ani kosmetologiczne. Ponadto obroty Zainteresowanego w 2014 r. nie przekroczyły 20 000 zł w związku z czym może on nadal korzystać z tego zwolnienia i rejestrować swoją sprzedaż w książce „Ewidencja sprzedaży”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z treści art. 111 ust. 1 ustawy – który stanowi, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W myśl art. 111 ust. 1a ustawy – do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku należnego.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od dnia 1 stycznia 2015 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r., poz. 1544) – zwane dalej rozporządzeniem.

Regulacje zawarte w ww. rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe) oraz ze względu na wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe).

I tak, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2014 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Z kolei § 3 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania.

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł (§ 5 ust. 1 rozporządzenia).

W myśl § 5 ust. 2 rozporządzenia, w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20 000 zł.

Powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej ma charakter podmiotowy, tj. dotyczy podmiotu.

Natomiast jak stanowi § 2 ust. 1 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczy przedmiotu działalności.

Jednocześnie wskazać również należy, że w § 4 rozporządzenia wymienione zostały niektóre czynności wyłączające możliwość korzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w § 2 i § 3.

I tak w § 4 pkt 2 rozporządzenia wskazano, że zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług:

1.  przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia,
2.  przewozu osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami,
3.  naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania),
4.  w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
5.  w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
6.  w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów,
7.  prawniczych, z wyłączeniem usług określonych w poz. 28 załącznika do rozporządzenia,
8.  doradztwa podatkowego,
9.  związanych z wyżywieniem (PKWiU 56), wyłącznie:
    *   świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz
    *   usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering),
10.  fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych

– z wyjątkiem świadczenia usług na warunkach określonych w poz. 35 załącznika do rozporządzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 8 ust. 2a ustawy, oraz świadczenia usług, o których mowa w lit. i, świadczonych na pokładach samolotów lub w sposób określony w poz. 45 załącznika do rozporządzenia.

Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia – w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, którzy po dniu 31 grudnia 2014 r. kontynuują świadczenie usług, o których mowa w § 4 pkt 2 lit. c-j, świadczenie tych usług jest zwolnione z obowiązku ewidencjonowania do dnia 28 lutego 2015 r.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zwolnienie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, traci moc z dniem 1 marca 2015 r. (§ 9 ust. 2 rozporządzenia).

Z powołanych przepisów wynika, że – w kwestii prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – ustawodawca przewidział zwolnienia podmiotowe (§ 3), jak i przedmiotowe (§ 2) z tego obowiązku. Należy jednak zauważyć, że wykonywanie przez podatnika czynności wymienionych w powołanym § 4 wyklucza możliwość zastosowania przez niego zwolnień określonych w § 2 i 3. Zatem bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku na podstawie § 2 i § 3 powołanego rozporządzenia, podlegają czynności wymienione w § 4 rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług korzystania z solarium. Jest to działalność tylko i wyłącznie usługowa. Zainteresowany korzysta ze zwolnienia z rejestracji jako czynny podatnik VAT ze względu na niskie obroty. Działalność ma on zarejestrowaną pod kodem PKD: 96.04.Z – Działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej. Wnioskodawca prowadzi podatkową książkę przychodów i rozchodów, a do ewidencjonowania codziennej sprzedaży usług służy mu książka „Ewidencja sprzedaży”. W ciągu roku 2014 r. łączny przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł 18 718,60 zł. Natomiast w roku poprzedzającym (2013) również Zainteresowany nie przekroczył obrotów powyżej 20 000 zł. W związku z tym korzysta on na tej podstawie ze zwolnienia z posiadania kasy rejestrującej.

Zainteresowany wskazał, że nowe przepisy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. stanowią, że między innymi zakłady fryzjerskie i kosmetyczne muszą bezwzględnie zaopatrzyć się w kasy rejestrujące sprzedaż i nie mogą już korzystać ze zwolnienia z posiadania tych kas, jeśli w poprzednim roku podatkowym (a więc 2014) nie przekroczyły 20 000 zł. Co istotne zakłady takie jak fryzjerskie czy kosmetyczne również posługują się w swojej działalności kodem PKD tożsamym z kodem Wnioskodawcy, a więc 96.04.Z.

Ponadto Zainteresowany zaznaczył, że nie zakupił kasy fiskalnej do swojego zakładu, który jest tylko i wyłącznie zakładem usługowym w zakresie solarium.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku stosowania kasy rejestrującej ze względu na rodzaj prowadzonej działalności, tj. dla usług w zakresie solarium.

Zauważyć należy, że ustawodawca w ww. § 4 rozporządzenia wskazał wyłączenia ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania dla konkretnych czynności. W § 4 ust. 1 pkt 2 lit. j rozporządzenia – zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych. Należy jednak zwrócić uwagę, że w ww. rozporządzeniu przy identyfikowaniu usług, które nie są zwolnione z ewidencjonowania na kasie rejestrującej bez względu na osiągane obroty, ustawodawca nie odwołuje się do klasyfikacji statystycznych. Należy zatem dokonać wykładni językowej.

Zgodnie z definicją zawartą w internetowej Encyklopedii PWN (http.//endyklopedia.pwn.pl) kosmetyka to sztuka pielęgnacji i upiększania ciała, głównie twarzy, przez stosowanie środków podkreślających lub zachowujących urodę. Natomiast kosmetologia to kosmetyka lekarska, medyczny dział dermatologii zajmujący się metodami leczenia i upiększania ciała, wywodzący się z kosmetyki, nauki o racjonalnym pielęgnowaniu ciała. Przez pojęcie „fryzjerstwo, fryzjer” określone w Słowniku Języka Polskiego (http.//sjp.pwn.pl) rozumieć należy, zakład fryzjerski oraz osobę zajmującą się zawodowo strzyżeniem i czesaniem włosów oraz goleniem. Z kolei solarium według ww. słownika to „kabina lub łóżko do naświetlania ciała lampą kwarcową w celu uzyskania opalenizny; też: gabinet kosmetyczny oferujący taką usługę, lub odosobnione miejsce przeznaczone do opalania się nago.

Wnioskodawca w opisie sprawy zaznaczył, że świadczy tylko i wyłącznie usługi w zakresie solarium.

Należy wskazać, że usługi w zakresie solarium nie są tożsame z usługami fryzjerskimi, kosmetycznymi ani kosmetologicznymi.

W związku z powyższym wskazać należy, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie solarium, nie zawierają się wśród usług wyłączonych z zastosowania zwolnienia, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. j rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Tym samym, Wnioskodawca w związku z wykonywaniem przedmiotowych usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej do dnia 31 grudnia 2016 r., o ile sprzedaż zrealizowana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczy kwoty 20.000 zł.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej dla świadczonych usług w zakresie solarium na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych do dnia 31 grudnia 2016 r., o ile sprzedaż zrealizowana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczy kwoty 20.000 zł.

Jednocześnie w przedmiotowej sprawie § 4 ust. 1 pkt 2 lit. j rozporządzenia w sprawie zwolnień nie ma zastosowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.