Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.251.2025.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-04
Teza: Brak zwolnienia od podatku usługi dzierżawy nieruchomości.
Słowa kluczowe: cel-cele rolnicze
dzierżawa
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 3-art. 82-ust. 3-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii braku zwolnienia od
    podatku usługi dzierżawy nieruchomości.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
    Do zadań własnych Gminy zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (dalej: ustawa o samorządzie gminnym) należą sprawy ładu
    przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz
    gospodarki wodnej.
    Gmina zawarła w dniu x listopada 2021 r. umowę z P. Z. W. (dalej: Dzierżawca) dzierżawy
    nieruchomości rolnej o numerze A (użytki gruntowe: ŁV, ŁIV, Bi, W-ŁV, W, Lzr-ŁV, Ws),
    obręb (...) o powierzchni (...) ha, stanowiącej własność Gminy. Na podstawie umowy Gmina
    odpłatnie udostępnia staw rybny wraz z przyległymi gruntami rolnymi i urządzeniami
    melioracyjnymi. W dniu x stycznia 2025 r. został zawarty aneks do umowy z uwagi na
    podział działki nr A, obręb (...) i na dzień dzisiejszy przedmiot umowy stanowi dz. nr B,
    obręb (...) (użytki gruntowe: ŁV, LIV, Bi, W-ŁV, Lzr-ŁV, Ws) o powierzchni (...) ha.
    Zgodnie z umową, przedmiot dzierżawy ma być wykorzystywany przez Dzierżawcę w celu
    realizacji zadań wynikających ze statutu P. Z. W.
    Z tytułu udostępniania przez Gminę przedmiotowej nieruchomości, Gmina pobiera
    zgodnie z umową roczny czynsz dzierżawny, który dokumentowany jest wystawianą przez
    Gminę fakturą VAT. Czynsz dzierżawny na cele rolne został wyliczony na postawie Uchwały
    Nr (...) Rady Miejskiej w (...) z dnia x grudnia 1996 roku w sprawie szczegółowych zasad
    dzierżawy nieruchomości stanowiących własność Gminy (...) oraz Uchwały Nr (...) Rady
    Miejskiej w (...) z dnia x października 2000 r. w sprawie zmiany uchwały nr (...) Rady
    Miejskiej w (...) z dnia x grudnia 1996 roku w sprawie szczegółowych zasad dzierżawy
    nieruchomości stanowiących własność Gminy.
    Zgodnie ze statutem P. Z. W., celem Związku jest organizowanie i promowanie
    wędkarstwa, rekreacji, sportu wędkarskiego, użytkowanie i ochrona wód, działanie na
    rzecz ochrony przyrody, edukacja i kształtowanie etyki wędkarskiej oraz upowszechnianie
    wiedzy o warunkach ochrony i połowu ryb.
    Cele te realizowane są poprzez:
    1) reprezentowanie Związku w kraju i za granicą;
    2) współpracę z krajowymi, międzynarodowymi i zagranicznymi organizacjami
      wędkarskimi;
    3) współpracę z organizacjami i instytucjami proekologicznymi;
    4) współdziałanie z instytucjami powołanymi do ochrony przyrody i ekosystemów
      wodnych, zwalczania kłusownictwa rybackiego i innych szkód w środowisku wodnym;
    5) współdziałanie z ośrodkami naukowo-badawczymi, a w szczególności w zakresie
      ochrony ginących gatunków ryb i ich restytucji;
    6) nabywanie i użytkowanie wód, prowadzenie racjonalnej gospodarki wędkarskiej i
      rybackiej;

    7) prowadzenie ośrodków zarybieniowych;
    8) prowadzenie działalności gospodarczej z przeznaczeniem dochodów na działalność
      statutową;
    9) prowadzenie działalności, o której mowa w pkt 8 regulują odrębne przepisy;
    10) prowadzenie schronisk i przystani oraz innych obiektów służących uprawianiu
      wędkarstwa i rekreacji;
    11) upowszechnianie sportu wędkarskiego, organizowanie zawodów w dyscyplinach
      wędkarskich w kraju, na zasadach obowiązujących w PZW oraz uczestnictwo w
      zawodach za granicą;
    12) organizowanie rekreacyjnych imprez wędkarskich;
    13) wyłanianie kadry w dyscyplinach sportu wędkarskiego;
    14) popularyzowanie idei wędkarstwa i działalności PZW wśród dzieci i młodzieży oraz
      prowadzenie pracy oświatowo-wychowawczej w zakresie wychowania, nauki, techniki,
      kultury fizycznej i sportu, związanych z ochroną przyrody i ochroną środowiska
      naturalnego, w tym prowadzenie obozowisk, baz wypoczynkowych bądź edukacyjnych
      na nieruchomościach Związku;
    15) edukację wędkarską i turystykę;
    16) współpracę z organizacjami zajmującymi się resocjalizacją, zwalczaniem nałogów i
      patologii społecznych oraz prowadzącymi pracę ze środowiskami zagrożonymi
      wychowawczo;
    17) prowadzenie egzaminów na kartę wędkarską;
    18) prowadzenie działalności wydawniczej;
    19) współdziałanie na rzecz osób niepełnosprawnych;
    20) podejmowanie innych przedsięwzięć i pozyskiwanie środków służących do realizacji
      celów Związku;
    21) uczestniczenie w realizacji zadań publicznych.
    Dzierżawiona nieruchomość jest zatem wykorzystywana na cele hodowli ryb, ale również
    organizowania zawodów wędkarskich, imprez wędkarskich, etc.
    Wątpliwości Gminy dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia z VAT dla usług dzierżawy
    opisanej nieruchomości.

## Pytanie

Czy dzierżawa opisanej nieruchomości stanowi po stronie Gminy usługę zwolnioną z VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Dzierżawa opisanej nieruchomości nie stanowi po stronie Gminy usługi korzystającej ze
    zwolnienia z VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jednocześnie, w świetle art. 15 ust. 6 cyt. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z kolei w świetle art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
      takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za
      odszkodowanie;
    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
      podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak
      również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego
      lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do
      lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej
      własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na
      rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Ponadto, w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1) pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;

    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W analizowanej sytuacji, Gmina wykonuje zadania własne, o których mowa w art. 7 ust. 1
    pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym w zakresie w szczególności gospodarki
    nieruchomościami. Jednocześnie jednak, Gmina wykonuje te zadania na podstawie
    zawartej umowy cywilnoprawnej z Dzierżawcą. Dodatkowo należy wskazać, że Gmina nie
    przenosi na Dzierżawcę prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel. Gmina
    jedynie odpłatnie udostępnia Dzierżawcy majątek do realizacji zadań statutowych
    Dzierżawcy.
    Tym samym, Gmina wykonuje jako podatnik VAT odpłatne usługi podlegające
    opodatkowaniu VAT.
    W ocenie Gminy przedmiotowe usługi nie korzystają ze zwolnienia z VAT.
    W świetle § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w
    sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
    zwolnień zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze.
    Ani ustawa o VAT ani rozporządzenia wykonawcze nie wprowadzają definicji celów
    rolniczych. Jednakże, w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT, zdefiniowana została działalność
    rolnicza, przez którą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję
    materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję
    warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów
    uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt,
    ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego
    oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w
    szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin
    „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu,
    hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic,
    entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt
    poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z
    wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa
    (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych.
    Zatem, jeśli Gmina zawarłaby umowę dzierżawy gruntów wyłącznie na cele działalności
    rolniczej rozumianej jako hodowla ryb można byłoby zastosować zwolnienie z
    opodatkowania. Niemniej jednak w przedmiotowej sprawie, Gmina wydzierżawia grunty
    na cele statutowe P.Z.W., zatem na cele nie tylko hodowli ryb, ale również np. organizacji
    zawodów wędkarskich czy imprez wędkarskich. W takiej sytuacji Gmina nie ma prawa do
    zastosowania zwolnienia z podatku (Gmina nie wydzierżawia gruntu wyłącznie na cele
    rolnicze, co więcej cele rolnicze nie zostały jasno wyrażone w umowie dzierżawy).
    Tym samym, czynność dzierżawy gruntów na cele związane z realizacją statutu P. Z. W.
    powinna zostać opodatkowana VAT.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie np. w interpretacji indywidualnej z dnia 6
    grudnia 2017 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4012.444.2017.2.AS, w której uznano, że „W
    przedmiotowej sprawie, dzierżawione grunty (zbiornik wodny) są przeznaczone, jak
    wskazał Zainteresowany, w celu hodowli ryb, jak i w celu sportowych połowów
    wędkarskich, co oznacza, że dzierżawca wykorzystuje ww. grunty również na cele inne niż
    rolnicze. Skoro zatem umowa dzierżawy przewiduje wydzierżawianie tych gruntów

    zarówno w celu hodowli ryb, jak i sportowych połowów wędkarskich, to nie jest możliwe
    zastosowanie w przedmiotowej sprawie zwolnienia od podatku. Zawarta umowa bowiem
    nie przewiduje jednoznacznie celu wykorzystania dzierżawionych gruntów (zbiornika
    wodnego) wyłącznie na cele rolnicze”.
    Podsumowując, dzierżawa opisanej nieruchomości nie stanowi po stronie Gminy usługi
    korzystającej ze zwolnienia z VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć
    każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy

    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest
    wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatnika w jego działalności gospodarczej.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenia usług w świetle art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy,
    gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas
    wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy
    władzy publicznej są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie
    czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że jednostki samorządu
    terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich
    czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane
    przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności
    sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa
    cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem
    charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina zawarła w dniu x listopada 2021 r. z P.
    Z. W. umowę dzierżawy nieruchomości rolnej o numerze A. Na podstawie umowy Gmina

    odpłatnie udostępnia staw rybny wraz z przyległymi gruntami rolnymi i urządzeniami
    melioracyjnymi. W dniu x stycznia 2025 r. został zawarty aneks do umowy z uwagi na
    podział działki nr A i na dzień dzisiejszy przedmiot umowy stanowi dz. nr B.
    Zgodnie z umową, przedmiot dzierżawy ma być wykorzystywany przez Dzierżawcę w celu
    realizacji zadań wynikających ze statutu P. Z. W. Z tytułu udostępniania przez Gminę
    przedmiotowej nieruchomości, Gmina pobiera zgodnie z umową roczny czynsz
    dzierżawny, który dokumentowany jest wystawianą przez Gminę fakturą VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy dzierżawa opisanej nieruchomości stanowi po
    stronie Gminy usługę zwolnioną z VAT.
    Stosownie do art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    W konsekwencji z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną
    (nie natomiast publicznoprawną), dla tej czynności organ władzy publicznej
    (wydzierżawiający) występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem odpłatne udostępnianie przez Państwa na podstawie umowy dzierżawy opisanej
    nieruchomości na rzecz P.Z.W., podlega/będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatne świadczenie usług w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 82 ust. 3 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      wprowadzić inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić
      szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając:
      1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu
        gospodarczego niektórymi towarami;
      2) przebieg realizacji budżetu państwa;
      3) potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem
        zwolnienia;
      4) przepisy Unii Europejskiej.
    Na podstawie ww. art. 82 ust. 3 ustawy, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów
    z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz

    warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 955 ze zm.), zwane dalej
    „rozporządzeniem”.
    Zgodnie § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia:
      Zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze.
    Przy czym, usługa dzierżawy gruntu przeznaczonego na cele rolnicze korzysta ze
    zwolnienia od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, pod warunkiem
    łącznego spełnienia przesłanek co do przedmiotu i celu takiej umowy. Podatnik podatku
    VAT będzie zatem korzystać ze zwolnienia od omawianej usługi, jeśli zawarta zostanie
    umowa dzierżawy gruntu, która w swojej treści zawierać będzie m.in. postanowienia, z
    których w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że dzierżawiony grunt jest
    przeznaczony wyłącznie na cele rolnicze.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „cele rolnicze”, jednakże w art. 2 pkt 15 ustawy
    zdefiniowana została działalność rolnicza.
    Zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy:
      Przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również
      produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,
      produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin
      ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału
      zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu
      przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów
      żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych,
      uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów
      drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt
      futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i
      jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza
      gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z
      wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz
      bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Posiłkując się zapisem powyższej definicji uznać należy, że gruntem przeznaczonym na
    cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, tj. m.in. gospodarki leśnej, łowieckiej czy rybackiej.
    Z uwagi na przytoczone przepisy prawa w świetle przedstawionych okoliczności należy
    stwierdzić, że decydujące znaczenie w kwestii możliwości zwolnienia od podatku czynności
    dzierżawy gruntów jest ich faktyczne przeznaczenie przez dzierżawcę – na cele rolnicze.
    Bez znaczenia pozostaje fakt przeznaczenia tych gruntów zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, czy też ewidencją gruntów.
    W analizowanej sprawie opisana we wniosku nieruchomość jest dzierżawiona na rzecz P.
    Z. W. w celu realizacji zadań wynikających ze statutu P. Z. W. Zgodnie ze statutem P. Z. W.,
    celem Związku jest organizowanie i promowanie wędkarstwa, rekreacji, sportu
    wędkarskiego, użytkowanie i ochrona wód, działanie na rzecz ochrony przyrody, edukacja
    i kształtowanie etyki wędkarskiej oraz upowszechnianie wiedzy o warunkach ochrony i
    połowu ryb. Dzierżawiona nieruchomość jest wykorzystywana na cele hodowli ryb, ale
    również organizowania zawodów wędkarskich, imprez wędkarskich, etc.

    Zatem, biorąc pod uwagę powyższe informacje, stwierdzić należy, że – jak sami Państwo
    wskazali – dzierżawiona nieruchomość nie jest/nie będzie przeznaczona wyłącznie na cele
    rolnicze, ale również na cele sportowe i rekreacyjne (organizowanie zawodów
    wędkarskich, imprez wędkarskich).
    Tym samym planowana dzierżawa opisanej nieruchomości na rzecz P. Z. W. nie korzysta
    /nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2
    rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od
    towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
      w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan
    sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Odnośnie natomiast powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą
    konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego..... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.