Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.645.2025.2.PRP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT czynności wniesienia aportem
środków trwałych do Spółki.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
spółki-wniesienie do spółki środka trwałego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania
    podatkiem VAT czynności wniesienia aportem środków trwałych do Spółki. Uzupełnił go
    Pan pismem z 18 lipca 2025 r. (wpływ 28 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, w której zakupił Pan w przeszłości
    środki trwałe służące prowadzonej działalności. Od zakupionych środków trwałych
    odliczany był podatek naliczony VAT. Od zakupu środków trwałych minęło ponad 5 lat. Są
    one całkowicie zamortyzowane. Jednocześnie jest Pan wspólnikiem Spółki z o.o. Chce Pan
    wnieść do Spółki środki trwałe na fundusz zapasowy Spółki. W zamian nie otrzyma Pan
    żadnych udziałów w Spółce z tego tytułu.
    Ponadto, wskazano, że:
      1. Jest Pan zarejestrowanym podatnikiem czynnym VAT.
      2. Jednoosobową działalność gospodarczą prowadzi Pan od 1989 roku.
      3. Działalność gospodarczą prowadzi Pan w zakresie owijania rur drenarskich,
        sprzedaży armatury wodno-kanalizacyjnej, produkcji kinet dla sieci wodociągowej
        oraz wynajmu pomieszczeń.
      4. Zamierza Pan wprowadzić do Spółki z o.o. maszyny służące owijaniu rur drenarskich,
        wózki widłowe, samochód ciężarowy, wiertarkę oraz urządzenie do spawania rur z
        tworzyw sztucznych.
      5. W wyniku wniesienia aportu nie otrzyma Pan żadnych udziałów w Spółce oraz
        żadnego innego wynagrodzenia.
      6. Po wniesieniu środków trwałych do Spółki z o.o. będzie Pan prowadził działalność w
        zakresie sprzedaży materiałów do owijania rur drenarskich oraz w zakresie
        wynajmu lokali użytkowych znajdujących się w budynkach będących na stanie
        środków trwałych Pana jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w konkretnym przypadku wniesienie aportem środków trwałych do Spółki będzie
    opodatkowane podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
    Według Pana wniesienie do Spółki środków trwałych na kapitał zapasowy nie spowoduje
    obowiązku naliczenia podatku należnego VAT, ponieważ będzie to nieodpłatne
    przekazanie i w zamian za to nie otrzyma Pan żadnych wymiernych korzyści. Jedynie
    wniesienie aportu do Spółki w zamian za objęcie udziałów rodzi obowiązek podatkowy w
    podatku od towarów i usług VAT.
    Przedstawione przepisy regulują zasady opodatkowania podatkiem VAT transakcji
    dostawy towarów.
    Pana zdaniem zgodnie z przytoczonymi przepisami, wprowadzenie aportu na fundusz
    zapasowy Spółki bez uzyskania w zamian żadnego wynagrodzenia nie będzie
    opodatkowane podatkiem VAT. Jest to nieodpłatne przekazanie do Spółki, a nie na rzecz
    osób wykazanych w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, czyli na Pana potrzeby osobiste lub
    Pana pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
    członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
    członków stowarzyszenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, pod
    warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane
    w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Jednocześnie, w pewnych ściśle określonych przypadkach, ustawodawca zrównał niektóre
    dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą
    towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku
    naliczonego, to wszelkie przekazanie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne
    przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich
    opodatkowania).

    Jak wynika z treści art. 7 ust. 2 ustawy, przesłanka do opodatkowania nieodpłatnego
    przekazania towarów wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy ich nabyciu przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie
    przysługuje w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tych towarów.
    Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy, warto odwołać się również do orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii
    opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z dnia 27 czerwca 1989 r. w sprawie
    C-50/88 (Heinz Kuchne) Trybunał stwierdził, że ze wspólnym systemem podatku od
    wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w
    odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie
    podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na
    utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do
    odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego
    opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.
    Również w orzeczeniu z dnia 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz
    w orzeczeniu z dnia 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans- Georg
    Fisher) i C-323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia
    mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało
    prawo do obniżenia podatku naliczonego.
    Jak wynika z powyższego, kluczowym elementem determinującym opodatkowanie
    podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu
    towarów jest to, czy przy nabyciu (w tym również imporcie lub wytworzeniu) tych towarów
    lub ich części składowych podatnikowi przysługiwało - w całości lub w części - prawo do
    odliczenia podatku naliczonego.
    Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawia zarówno treść przywołanych wyżej
    przepisów, jak i wskazane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który
    opowiada się za opodatkowaniem podatkiem VAT nieodpłatnych dostaw tych towarów,
    przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego. Tylko takie rozwiązanie pozwala bowiem zarówno uniknąć podwójnego
    opodatkowania, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez
    podatnika.
    I tak, stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT,
    prowadzi Pan od 1989 r. jednoosobową działalność gospodarczą, w której zakupił Pan w
    przeszłości środki trwałe służące prowadzonej działalności. Działalność gospodarczą
    prowadzi Pan w zakresie owijania rur drenarskich, sprzedaży armatury wodno-
    kanalizacyjnej, produkcji kinet dla sieci wodociągowej oraz wynajmu pomieszczeń. Od
    zakupionych środków trwałych odliczany był podatek naliczony VAT. Od zakupu środków
    trwałych minęło ponad 5 lat. Są one całkowicie zamortyzowane. Jednocześnie jest Pan

    wspólnikiem Spółki z o.o. Chce Pan wnieść do Spółki środki trwałe na fundusz zapasowy
    Spółki. Zamierza Pan wprowadzić do Spółki z o.o. maszyny służące owijaniu rur
    drenarskich, wózki widłowe, samochód ciężarowy, wiertarkę oraz urządzenie do spawania
    rur z tworzyw sztucznych. W wyniku wniesienia aportu nie otrzyma Pan żadnych udziałów
    w Spółce oraz żadnego innego wynagrodzenia.
    Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że dokonując aportu ww. towarów do
    Spółki będzie Pan rozporządzał składnikami majątkowymi wykorzystywanymi w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, a zatem dla tej czynności będzie Pan działał w roli
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Jak wynika z powołanego wyżej art. 7 ust. 2 ustawy, opodatkowaniu podlega odpłatna
    dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków
    zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, tj. jeżeli:
      dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
      przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,
      przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
      podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub
      wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.
    Wskazał Pan, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Zakupił Pan w
    przeszłości środki trwałe służące prowadzonej działalności gospodarczej, przy nabyciu
    których przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT. Skoro zatem przy nabyciu
    środków trwałych przysługiwało prawo do odliczenia VAT, to ww. czynność – w oparciu o
    przepis art. 7 ust. 2 ustawy – będzie stanowiła dostawę towarów, o której mowa w ww. art.
    7 ust. 2 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy
    przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, wniesienie środków trwałych do Spółki będzie stanowiło czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw.
    z art. 7 ust. 2 ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą
    być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

      towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
      posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
      dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, nabywał Pan środki trwałe, przy nabyciu których przysługiwało
    Panu prawo do odliczenia podatku VAT.
    Wobec powyższego, wniesienie środków trwałych do Spółki, nie będzie objęte
    zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie został
    spełniony już jeden z warunków, o którym mowa w tym przepisie. Zatem czynność ta
    będzie podlegała opodatkowaniu według właściwej stawki.
    Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Zauważyć należy, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W
    przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek
    prawny wyłącznie dla Pana.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.