Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.109.2019.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-23
Teza: sprzedaż działek wydzielonych z nieruchomości nie będzie stanowiła czynności zbycia majątku osobistego, lecz majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: grunty; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2019 r. (data wpływu 28 lutego 2019 r.), uzupełnionym w dniu 3 kwietnia 2019 r. (data wpływu 8 kwietnia 2019 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 25 marca 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 28 marca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku od towarów i usług w związku z planowaną sprzedażą działek gruntu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku od towarów i usług w związku z planowaną sprzedażą działek gruntu.

Wniosek uzupełniony został w dniu 3 kwietnia 2019 r. (data wpływu 8 kwietnia 2019 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 25 marca 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe, uzupełnione pismem z dnia 3 kwietnia 2019 r.:

W 1975 r. Wnioskodawczyni zakupiła nieruchomość oznaczoną w ewidencji gruntów nr ewidencyjnym 2714/14 i 2714/15. Do roku 1989 na tych terenach Wnioskodawczyni prowadziła działalność ogrodniczą. Po tym okresie teren był nieużytkowany.

W 2016 roku Wnioskodawczyni zawarła umowę przedwstępną sprzedaży. Umowa ta warunkowana była uzyskaniem przez kupującego pozwolenia na budowę.

W lutym 2018 r. Wnioskodawczyni dokonała podziału działki nr 2714/14 na dwie działki o nr 2714/32 i 2714/33. W maju 2018 r. Wnioskodawczyni dokonała podziału działki nr 2714/15 na dwie działki o numerach 2714/34 i 2714/35. 23 września 2018 r. z działki nr 2714/32 Wnioskodawczyni wydzieliła działki o numerze 2714/36 i 2714/37. W efekcie końcowym z pierwotnie posiadanych dwóch działek Wnioskodawczyni stała się właścicielką pięciu działek.

Wydzielone działki 2714/35 oraz 2714/37 zostaną przeznaczone na drogę jako przedłużenie ul. … i z tą myślą zostały wydzielone. Do przekazania tych działek Gminie do chwili obecnej nie doszło. Dokonane podziały były jedynymi działaniami, których Wnioskodawczyni dokonała na powyższej nieruchomości od momentu jej nabycia.

Pod koniec roku 2018 Spółka z o.o., zainteresowana zakupem całej nieruchomości (pięć działek), uzyskała warunki zabudowy, a później pozwolenie na budowę na działkach nr 2714/33 oraz 2714/34, których część uzyskała status „Bp” (zurbanizowany teren niezabudowany lub w trakcie budowy).

W najbliższej przyszłości Wnioskodawczyni ma zamiar sprzedać wszystkie pięć działek jednemu kupującemu.

W dniu 18 lutego 2019 r. aktem notarialnym … Wnioskodawczyni dokonała zmiany umowy przedwstępnej sprzedaży z … 2016 r. W umowie tej Wnioskodawczyni zobowiązała się sprzedać całą nieruchomość składającą się z pięciu działek Spółce z o.o., w drodze trzech umów sprzedaży, objętych trzema odrębnymi aktami notarialnymi.

W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania w jakim celu/z jakim zamiarem Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość gruntową, z której wydzielono działki mające być przedmiotem sprzedaży Wnioskodawczyni wskazała, że nieruchomość została nabyta w 1975 r., w celu prowadzenia działalności ogrodniczej. Praktycznie, po zakupie nieruchomości rozpoczęła się budowa gospodarstwa ogrodniczego. Działalność prowadzona była do 1989 r.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania czy wykorzystując nieruchomość gruntową do działalność ogrodniczej Wnioskodawczyni działała jako czynny podatnik podatku od towarów i usług Wnioskodawczyni wskazała, że prowadząc działalność ogrodniczą nie działała jako podatnik podatku od towarów i usług, gdyż, w okresie prowadzenia działalności, nie działały przepisy wymienionej ustawy.

Odnosząc się do pytania Organu dotyczącego wskazania w jakim celu (z jakich przyczyn) Wnioskodawczyni dokonała kolejnych podziałów nieruchomości gruntowej Wnioskodawczyni wskazała, że podziały nastąpiły na skutek sugestii Urzędu Gminy wydzielenia części pierwotnych działek jako przyszłego ciągu komunikacyjnego (drogi do obsługi innych działek w tej okolicy). Po dokonanych podziałach, Wnioskodawczyni otrzymała zapytanie z Urzędu Gminy o możliwość przekazania części działek na rzecz Gminy, w celu utworzenia nowej drogi.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania czy nieruchomość gruntowa, z której wydzielono działki mające być przedmiotem sprzedaży była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, w tym czy była przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, bądź też była udostępniana odpłatnie osobom trzecim Wnioskodawczyni wskazała, że nieruchomość gruntowa, z której wydzielono działki mające być przedmiotem sprzedaży, nigdy nie była przez Wnioskodawczynię wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług i nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Nie była też udostępniana odpłatnie osobom trzecim. Nie prowadzono na terenie tej nieruchomości działań gospodarczych. Od 1989 r. nie była użytkowana.

Odnosząc się do pytania Organu dotyczącego wskazania czy przed sprzedażą wydzielonych działek, Wnioskodawczyni podejmowała/będzie podejmowała czynności wymagające zaangażowania własnych środków finansowych, zmierzające do podniesienia wartości przedmiotowych działek (np. uzbrojenie terenu, doprowadzenie mediów, ogrodzenie terenu, bądź inne) Wnioskodawczyni wskazała, że po zamknięciu ogrodnictwa i uporządkowaniu terenu w latach 90 (rozbiórka budynków, rozebranie szklarni, usunięcie fundamentów itd.) nie angażowała żadnych środków w celu podniesienia wartości przedmiotowych działek.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania czy przed sprzedażą wydzielonych działek, Wnioskodawczyni podejmowała/będzie podejmowała aktywne działania marketingowe w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży działek (np. reklama) Wnioskodawczyni wskazała, że nigdy nie dokonywała żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działek.

Odnosząc się do pytania Organu dotyczącego wskazania jakie postanowienia dotyczące planowanej transakcji sprzedaży wydzielonych działek wynikają z umowy przedwstępnej (zmienionej aktem notarialnym), tj. czy w umowie przedwstępnej zostały określone warunki, które muszą zostać spełnione aby doszło do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży działek (np. uzyskanie zgód, pozwoleń, opinii, decyzji itp.) Wnioskodawczyni wskazała, że umowa przedwstępna została zawarta pod warunkiem spełnienia następujących warunków:

1.  Kupujący uzyska na swoją rzecz prawomocną (tj. ostateczną i niepodlegającą zaskarżeniu w trybie sądowo-administracyjnym) decyzję o warunkach zabudowy, zgodnie z koncepcją kupującego dla inwestycji polegającej na budowie, na gruncie przedmiotowej nieruchomości, 70 domów w zabudowie szeregowej;
2.  Kupujący uzyska na swoją rzecz prawomocną (tj. ostateczną i niepodlegającą zaskarżeniu w trybie sądowo-administracyjnym) decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynków, o których mowa powyżej;
3.  Cechy geotechniczne gruntu przedmiotowej nieruchomości nie będą uniemożliwiać budowy na nieruchomości budynków, o których mowa powyżej;
4.  W ewidencji gruntów zmieniona zostanie kwalifikacja gruntu z gruntu oznaczonego symbolem „R” na grunt oznaczony symbolem „Bp”.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania czy Wnioskodawczyni udzieliła potencjalnemu nabywcy działek (Sp. z o.o.) pełnomocnictwa czy jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w imieniu Wnioskodawczyni w związku z planowaną transakcją sprzedaży działek, jeżeli tak, należy precyzyjnie w sposób niebudzący wątpliwości wskazać zakres tego pełnomocnictwa, w tym jakie konkretnie czynności podejmuje/będzie podejmował potencjalny nabywca działek działający jako pełnomocnik Wnioskodawczyni w związku z planowaną transakcją sprzedaży działek Wnioskodawczyni wskazała, że udzielała potencjalnemu nabywcy działek pełnomocnictw do reprezentowania Wnioskodawczyni przed organami administracji państwowej (np. uzyskiwania czy odbioru wypisów z rejestru gruntów czy map ewidencyjnych, do odbioru różnych decyzji czy zaświadczeń w Urzędzie). Udzielała też pełnomocnictwa potencjalnemu nabywcy działek do przeprowadzenia wszelkich działań, które pozwolą spełnić warunki określone w umowie przedwstępnej i przenieść własność nieruchomości na nabywcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze sprzedażą nieruchomości Wnioskodawczyni nie stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług dla tej czynności, czyli czy nie będzie zobowiązana do odprowadzenia podatku VAT od tej sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą wyżej opisanej nieruchomości.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.) podatnikami są m.in. osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W przypadku Wnioskodawczyni należy odpowiedzieć na pytanie, czy w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości działała w sposób profesjonalny, w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy.

Zdaniem Wnioskodawczyni takich działań nie podjęła. Nieruchomość będącą przedmiotem przyszłej sprzedaży posiada od 1975 r. Prowadziła na niej działalność ogrodniczą do 1989 r. Do chwili obecnej nieruchomość nie była użytkowana. W 2016 r. zgłosił się do Wnioskodawczyni podmiot prowadzący działalność gospodarczą z propozycją kupna nieruchomości pod warunkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Do końca 2017 r. Wnioskodawczyni nie prowadziła żadnych działań na nieruchomości zmierzających do jej sprzedaży. W 2018 r. Wnioskodawczyni wykonała szereg działań podziałowych gruntu, a potencjalny nabywca złożył wnioski o ustalenie warunków zabudowy oraz o pozwolenie na budowę. Faktem jest, że w wyniku działań przyszłego nabywcy część nieruchomości uzyskała status „zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy”, ale większość jest nadal gruntami rolnymi.

Wnioskodawczyni uważa, że jej działania na nieruchomości, której właścicielką jest od ponad 40 lat, a którą ma zamiar sprzedać jednemu nabywcy, w trzech aktach notarialnych nie spowodują, że w związku z tą czynnością stanie się podatnikiem podatku od towaru i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - mocą ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych działań podmiotu za działalność gospodarczą, istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu statusu podatnika. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, gdyż związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również, czy dokonujący dostawy w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast podjęcie m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Wskazany problem był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE wydanego w dniu 15 września 2011 r. w sprawach połączonych sygn. akt C-180/10 i C-181/10. Z powyższego wyroku wynika, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Przy spełnieniu powyższych warunków nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Ponadto podejmowanie przez dany podmiot zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki czy uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, podjęcie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną).

Zatem określenie, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki gruntu działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec), wymaga ustalenia, czy jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 1975 r. Wnioskodawczyni zakupiła nieruchomość, na której do 1989 r. prowadziła działalność ogrodniczą. Po tym okresie teren nie był użytkowany. W związku z sugestią Urzędu Gminy dotyczącą wydzielenia części działek jako drogi do obsługi innych działek, w 2018 r. Wnioskodawczyni dokonała kilku podziałów nieruchomości, w wyniku czego z dwóch pierwotnie posiadanych działek powstało pięć, tj. działki o nr 2714/33, 2714/34, 2714/35, 2714/36 i 2714/37 (działki 2714/35 i 2714/37 będą przeznaczone na drogę jednak do chwili obecnej nie doszło do przekazania działek Gminie).

Prowadząc działalność ogrodniczą Wnioskodawczyni nie działała jako podatnik podatku od towarów i usług. Nieruchomość gruntowa, z której wydzielono działki mające być przedmiotem sprzedaży, nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze i nie była udostępniana odpłatnie osobom trzecim. Nie prowadzono na terenie tej nieruchomości działań gospodarczych. Po zamknięciu działalności ogrodniczej i uporządkowaniu terenu (rozbiórka budynków, rozebranie szklarni, usunięcie fundamentów itd.) Wnioskodawczyni nie angażowała żadnych środków w celu podniesienia wartości przedmiotowych działek jak również nie dokonywała żadnych działań marketingowych w celu ich sprzedaży. W 2016 roku Wnioskodawczyni zawarła umowę przedwstępną sprzedaży, którą następnie zmieniła zobowiązując się sprzedaży nieruchomości składającej się z pięciu działek Spółce z o.o., w drodze trzech umów sprzedaży objętych trzema odrębnymi aktami notarialnymi. W umowie przedwstępnej z 2016 r. ustalono, że zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży działek nastąpi pod warunkiem, że Kupujący uzyska prawomocną decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 70 domów w zabudowie szeregowej na przedmiotowej nieruchomości, decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę ww. budynków, cechy geotechniczne gruntu nie będą uniemożliwiać budowy na nieruchomości przedmiotowych budynków, oraz że w ewidencji gruntów zmieniona zostanie kwalifikacja gruntu z gruntu oznaczonego symbolem „R” na grunt oznaczony symbolem „Bp”. Wnioskodawczyni udzieliła potencjalnemu nabywcy działek pełnomocnictw do reprezentowania Wnioskodawczyni przed organami administracji państwowej (np. do uzyskiwania i odbioru wypisów z rejestru gruntów oraz map ewidencyjnych, do odbioru decyzji oraz zaświadczeń w Urzędzie Gminy) oraz do przeprowadzenia wszelkich działań, które pozwolą spełnić warunki określone w umowie przedwstępnej i przenieść własność nieruchomości na nabywcę. Pod koniec 2018 roku, Spółka z o.o. zainteresowana zakupem całej nieruchomości (pięć działek), uzyskała warunki zabudowy oraz pozwolenie na budowę na działkach nr 2714/33 oraz 2714/34, których część uzyskała status „Bp” (zurbanizowany teren niezabudowany lub w trakcie budowy).

W tak przedstawionych okolicznościach sprawy Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość czy w związku ze sprzedażą nieruchomości stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności, które wskazują, że dokonując dostawy działek, Wnioskodawczyni wypełni przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, a przedmiotowa dostawa działek będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wnioskodawczyni wskazała, że nieruchomość gruntowa, z której wydzielono działki mające być przedmiotem sprzedaży, nie była wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze jak również nie była udostępniana odpłatnie osobom trzecim. Na terenie nieruchomości nie prowadzono działań gospodarczych. Wnioskodawczyni nie angażowała środków zmierzających do podniesienia wartości przedmiotowych działek jak również nie dokonywała żadnych działań marketingowych w celu ich sprzedaży. Należy jednak zauważyć, że umowa przedwstępna zawarta między Wnioskodawczynią i potencjalnym nabywcą wyraźnie uzależnia sfinalizowanie transakcji sprzedaży działek od uzyskania prawomocnych decyzji umożliwiających Kupującemu realizację inwestycji na zakupionych działkach, tj. decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę 70 domów w zabudowie szeregowej, uzyskania potwierdzenia, że cechy geotechniczne gruntu nie uniemożliwiają budowy na nieruchomości budynków jednorodzinnych, oraz od zmiany kwalifikacji gruntu z gruntu oznaczonego symbolem „R” na grunt oznaczony symbolem „Bp” (zurbanizowany teren niezabudowany lub w trakcie budowy). Przy tym, na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, Wnioskodawczyni upoważniła Kupującego, do podejmowania wszelkich czynności zmierzających do spełnienia ww. warunków wynikających z umowy przedwstępnej i przeniesienia własności nieruchomości.

W tym miejscu należy odwołać się do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.), w której została uregulowana kwestia udzielania pełnomocnictw.

Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego (art. 95 § 2 Kodeksu cywilnego).

Jak wynika z przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego, pełnomocnik na podstawie oświadczenia woli innej osoby dokonuje czynności prawne w jej imieniu i ze skutkiem bezpośrednim dla tej osoby. Pełnomocnik zastępuje swojego mocodawcę przy dokonywaniu czynności prawnych. Czynności tych pełnomocnik dokonuje przez swoje działania, lecz skutki tych działań odnoszą się bezpośrednio do sfery prawnej reprezentowanego. Pomimo tego, że to pełnomocnik składa oświadczenie woli osobie trzeciej to skutki tego oświadczenia rodzą się pomiędzy tym, kogo pełnomocnik reprezentuje a osobą trzecią.

Natomiast, w świetle powołanych przepisów prawa oraz tez sformułowanych przez TSUE należy stwierdzić, że fakt iż strony uzależniły dokonanie przeniesienia prawa własności działek wydzielonych z nieruchomości gruntowej od uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę domów w zabudowie szeregowej, zmiany kwalifikacji gruntu z gruntu oznaczonego symbolem „R” na grunt oznaczony symbolem „Bp” świadczy o tym, że w analizowanej sprawie mamy do czynienia z taką aktywnością i zaangażowaniem Wnioskodawczyni w zakresie obrotu nieruchomościami, które są typowe dla handlowców. Fakt, że działania związane z przyszłą inwestycją na zbywanej nieruchomości faktycznie podjął pełnomocnik nie oznacza, że nie wywołują one skutków prawnych dla Wnioskodawczyni. Jak wynika bowiem z powołanych przepisów Kodeksu cywilnego, każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy, w zakresie udzielonego pełnomocnictwa, wywołuje skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Wobec tego, wszystkie czynności wykonane przez pełnomocnika wywołują skutki prawne bezpośrednio dla Wnioskodawczyni.

Zatem, mimo że w analizowanej sprawie czynności związane z wypełnieniem warunków określonych w umowie przedwstępnej faktycznie podjął Kupujący (jako pełnomocnik Wnioskodawczyni) to jednak efekty tych działań wywierają bezpośredni skutek dla Wnioskodawczyni, tj. zmierzają do sprzedaży działek i osiągnięcia pożytku z tego tytułu. Fakt, że pełnomocnik, działając w oparciu o formalne pełnomocnictwo Wnioskodawczyni podjął działania zmierzające do realizacji planowanej inwestycji na nieruchomości (tj. działania zmierzające do uzyskania prawomocnych decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę domów w zabudowie szeregowej, uzyskania potwierdzenia, że cechy geotechniczne gruntu nie uniemożliwiają budowy na nieruchomości domów w zabudowie szeregowej oraz od zmiany kwalifikacji gruntu z gruntu oznaczonego symbolem „R” na grunt oznaczony symbolem „Bp” - zurbanizowany teren niezabudowany lub w trakcie budowy) świadczą o wykorzystaniu nieruchomości do celów zarobkowych. Rodzaj działań podjętych przez Wnioskodawczynię (wykonywanych przez pełnomocnika) związanych z planowaną transakcją zbycia działek gruntu jest zbliżone do działań typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców, świadczy o zorganizowanym charakterze sprzedaży i powoduje, że planowana sprzedaż działek przybiera formę zawodową (profesjonalną) w zakresie obrotu nieruchomościami. Działania Wnioskodawczyni wykraczają poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i należy je uznać za działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Powyższe okoliczności powodują, że opisanych czynności nie można interpretować jako rozporządzanie majątkiem prywatnym, lecz jako świadome działania, zmierzające do osiągnięcia korzyści materialnych z tytułu jego sprzedaży.

Zatem z uwagi na treść przytoczonych przepisów oraz zawarty we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że sprzedaż działek wydzielonych z nieruchomości nie będzie stanowiła czynności zbycia majątku osobistego, lecz majątku wykorzystywanego przez Wnioskodawczynię w prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonując sprzedaży działek, Wnioskodawczyni wypełni przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy a przedmiotowa dostawa działek będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Innymi słowy, w związku ze sprzedażą nieruchomości Wnioskodawczyni stanie się podatnikiem od towarów i usług dla tej czynności a tym samym będzie zobowiązana do rozpoznania czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

W myśl art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuje się, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ul. Ratajczaka 10/12 61-815 Poznań w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018, poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.