Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.6.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box; koszt-koszty kwalifikowane; oprogramowanie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca był stroną postępowania toczącego się pod sygn. 0115-KDST2-
    1.4011.594.2024.1.MR lecz złożył uzupełnienie po terminie. Wnioskodawca przedkłada
    odpowiedzi na już zadane pytania i prosi uprzejmie o przyspieszone rozpoznanie wniosku.
    Efekty prac Wnioskodawcy są w każdym przypadku odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.).
    Stosowanie odpowiednich narzędzi w zakresie tworzenia architektury oprogramowania
    znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od istniejących
    rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne w tym tworzenia algorytmów
    wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego
    możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje indywidualnie dobraną architekturę, która w
    pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie
    występowała w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Okoliczność dodania nowych,
    zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i
    nowych cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań
    już funkcjonujących u Wnioskodawcy i Jego Zleceniodawcy.
    Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu
    oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z
    faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy której wykonywaniu
    Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca Wnioskodawcy nie polegała
    na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty
    działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy – Wnioskodawcy.
    Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta Wnioskodawcy powoduje
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i
    oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich
    odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby
    klienta Wnioskodawcy.
    Celem Wnioskodawcy w każdym z realizowanych oprogramowań i w każdym z lat, których
    dotyczy wniosek, niezmiennie jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
    - tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    - tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    - tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
    - tworzenie rozszerzeń funkcjonalności oprogramowania opisanego wniosku.
    Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,

    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów.
    W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany
    terminów zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne
    harmonogramy były przez Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu
    do ww. programów komputerowych.
    Zasobami wiedzy, jakimi Wnioskodawca dysponował przed rozpoczęciem tworzenia
    /rozwinięcia „oprogramowania”, były to zasoby wiedzy dotyczącej tworzenia i rozwoju
    oprogramowania sensu largo, jak również wiedza w zakresie tworzenia oprogramowania z
    zakresu dziedzin, w których Wnioskodawca tworzy oprogramowanie.
    Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do rozwijanego oprogramowania nie mają
    charakteru rutynowych, okresowych zmian, a zatem nowy, ulepszony charakter
    produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian do tych produktów.
    Są to koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    ustawa o PIT).
    Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę przychodów i
    rozchodów. Wnioskodawca wykonuje działalność opisaną we wniosku polegającą na
    pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 stycznia 2019 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań, obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: Oprogramowaniem).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi On również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory” to programy komputerowe, które były i
    są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby
    określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zajmuje się stworzeniem od podstaw i
    dalszym rozwojem autorskiego systemu ... – ..., wewnętrznej platformy dla programistów.
    Główne założenia tworzonego systemu to:
    1) skrócenie czasu tworzenia środowisk developerskich i produkcyjnych (a tym samym
    time-to-market) z tygodni do minut,
    2) ustandaryzowanie środowisk dla tworzonego wewnętrznie oprogramowania.
    Dalszy rozwój systemu polega na:

    3) integracji z szeregiem systemów/usług SaaS, z których typowo korzysta tworzone w
    organizacji oprogramowanie. Cała platforma ... jest projektem innowacyjnym; gotowe
    rozwiązania pojawiły się dużo później i nie odpowiadały potrzebom Zleceniodawcy.
    Platformę charakteryzuje: (...).
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje
    rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej
    ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podzielił swoją
    działalność na poszczególne etapy:
    1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
    Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
    działalności, by zrozumieć, jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
    komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
    funkcjonalności;
    2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się np.: wybór technologii,
    planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów prac;
    3) Faza programowania – etap tworzenia oprogramowania, na który składa się np.: pisanie
    kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;
    4) Faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
    docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie, czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace
    skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn.
    zm.) bądź poprzez stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą
    zmianę (opracowanie) istniejącego programu komputerowego.
    Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo
    przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.

    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób metodyczny,
    systematyczny, jak i w sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac
    Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach podejmowanej działalności
    Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te
    podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we
    wniosku. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe. Wnioskodawca
    wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Mu uzyskanie
    przychodu. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych rozwiązań – Oprogramowania, a to
    czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z różnych materiałów
    multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania wideo, fora o
    technologii). Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu
    projektu są technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie.
    Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia
    zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez
    wątpienia działalność na rzecz danego Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Niego nie miały
    miejsca. Natomiast oprogramowanie stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest
    przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym
    podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez
    Wnioskodawcę, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) – opisanego we

    wniosku, w warunkach działalności wynikającej z wniosku. Prace zmierzające do
    stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem,
    którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku programistycznym.
    Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i Jego Zleceniodawcy.
    Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i
    przewidzieć, jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie
    „techniczną”, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie
    oprogramowania leżą po stronie Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane
    w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone
    i znane w Jego przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie
    Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku. Wnioskodawca przenosi ogół praw
    autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług. Przenosi On
    prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych na
    Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach
    eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych
    (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2019, 2020, 2021, 2022, 2023,
    2024 oraz lata kolejne. Wnioskodawca w latach następnych będzie uzyskiwał dochody na
    zasadach dotychczasowych. W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej
    ewidencji pozaksięgowej dokonuje wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa
    autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób, funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1. Sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
    monitory), narzędzia programistyczne do tworzenia oprogramowania – do
    bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania.
    2. Koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) –
    dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać odpowiednie
    zaplecze techniczne i biurowe.
    3. Koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu
    komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) – umożliwia
    komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
    otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję w
    takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą.

    4. Użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
    ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
    zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu konsultacji
    dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany jest do celów
    świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i zintegrowany z
    potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji tworzonego
    Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i oczekiwań
    Zleceniodawcy.
    5. Koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
    programistyczną. Księgowość wskazuje, jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym
    okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów
    do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany
    koszt znajduje się w KPiR.
    6. Kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy i
    kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu PIT skalą podatkową. Poprzez pozostały
    dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania poimplementacyjne, jak i konsultacje
    niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych, natomiast tego
    wynagrodzenia Wnioskodawca nie zamierza obejmować preferencyjną stawką
    opodatkowania.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadające na każde prawo własności
    intelektualnej.
    Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 1 stycznia 2019
    roku. Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi Zleceniodawcami.
    Rodzaj i funkcjonalności tworzonego Oprogramowania mogą być zróżnicowane, z tym
    jednak zastrzeżeniem, że opisany we wniosku charakter prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności pozostanie niezmieniony; nie ulegnie zmianie także rodzaj i
    źródło uzyskiwanych dochodów z tytułu sprzedaży Oprogramowania.
    Wnioskodawca przedstawia informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się
    pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu
    sprawy (stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego), które mogą ułatwić pracę Organowi.
    1. Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    Dochodów za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. i lat przyszłych.
    2. Wnioskodawca wskazuje:
    a) W jakich okresach prowadził Pan lub od kiedy prowadzi Pan prace rozwojowe?
    Wnioskodawca prowadził i prowadzi je od 1 stycznia 2019 r.
    b) Czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują te
    prace?
    Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace można podzielić na kilka faz,
    obejmują one takie czynności jak:

    1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
    Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
    działalności, by zrozumieć, jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
    komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca, np. poprzez omówienie
    funkcjonalności.
    2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się np.: wybór technologii,
    planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów prac.
    3) Faza programowania – etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.: pisanie
    kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.
    4) Faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
    docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    c) Czy Pana prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli tak,
    co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych mają
    /będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki będą
    wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pana działalności?
    Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone
    pozytywnym wynikiem. Wynikiem było/jest stworzenie kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej do programu komputerowego. Miały i mają one zawsze formę programu
    komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku programistycznym. Ten wynik
    /wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy w celu
    realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
    d) Czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub
    ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny produkt,
    proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pan lub będzie Pan oferował produkty, procesy,
    usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej?
    W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub
    ulepszony produkt – oprogramowanie i dokona tego również w przyszłości.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie opisane we wniosku. Wnioskodawca oferuje i
    będzie oferował produkty, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności
    gospodarczej.
    e) Czy w stosunku do Pana dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub usługi
    mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy, ulepszony
    charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług?
    W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty mają nowy,
    bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest
    wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów.
    f) Jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a Pana
    przychodami, których dotyczy wniosek?
    Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia zależność,
    Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3. Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności?
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są wykonywane
    pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności.
    4. Czy wykonując usługi, ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością?

    Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością.
    5. Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
    Pana oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
    niedozwolonych, ponosi Pan czy zlecający wykonanie tych czynności?
    Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
    Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    6. Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza
    produkty, niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle
    innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u Pana
    funkcjonujących?
    W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, rozwija oraz
    ulepsza produkty, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub
    na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już
    u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem”, zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają
    się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć, jako mające charakter powtarzalny; nie są
    jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Zleceniodawcę?
    Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj.:
    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
    - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawcę.
    8. Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
    o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to działania i kiedy je Pan
    prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi?
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykonuje
    poboczne działania w zakresie usług informatycznych, a mianowicie spotkania i szkolenia
    poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich prowadzenia nie zamierza obejmować
    preferencyjną stawką podatkową. Usługi takie (wskazane powyżej) są wykonywane od
    początku prowadzenia działalności gospodarczej opisanej we wniosku, tj. od dnia 1
    stycznia 2019 r. Jeśli odnosi się do działalności rozwojowej Wnioskodawcy, to nie realizuje
    On innych czynności w jej obrębie aniżeli wskazane we wniosku.
    Podkreślenia wymaga, że prace o innym charakterze niż prace rozwojowe, prowadzone w
    ramach działalności Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie
    domaga się ich oceny.

    9. Czy w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
    ulepszania oraz rozwijania oprogramowania – efekty Pana prac są odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego
    poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Jego pracy.
    10. Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Pana prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?
    W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie „oprogramowania” wiąże się z
    samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    11. Czy prowadził Pan albo prowadzi Pan odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Pana pracy?
    Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia
    każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Jego pracy.
    12. W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
    otrzymuje Pan wynagrodzenie:
    a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „oprogramowania”;
    b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich?).
    Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Nie, Wnioskodawca nie otrzymuje
    wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „programu
    komputerowego. Wypłacane Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę wynagrodzenie
    obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub ulepszeniem
    kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem i/lub
    ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi informatyczne a mianowicie spotkania i
    szkolenia poimplementacyjne. Preferencyjną stawką podatkową Wnioskodawca zamierza
    objąć tylko tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    13. Jak na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
    przeniesieniem przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu Pana pracy a
    upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością tego
    wynagrodzenia?
    Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca przenosi na
    Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za co otrzymuje
    zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz prowadzonych rejestrów
    realizowanych prac.
    14. Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Zleceniodawcy, wyodrębniają wynagrodzenia
    z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac
    na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich, gdyż nie
    jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych ze Zleceniodawcą.
    15. W jaki sposób poszczególne umowy ze Zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
    (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnych
    stworzonych przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie

    konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na
    Zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Zleceniodawca)? Co
    potwierdza przeniesienie tych praw?
    Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane
    odbywają się w świecie cyfrowym.
    Program komputerowy tworzony przez Wnioskodawcę wersjonowany był przez Niego w
    odpowiednim systemie, który następnie systematycznie jest synchronizowany z wersją
    przenoszoną na Zleceniodawcę na platformie, z której korzysta. Przeniesienie
    następowało z momentem zapłaty należnego Wnioskodawcy wynagrodzenia.
    Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy, który podlega ochronie na gruncie
    prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta (Zleceniodawcę), umieszczając w
    repozytorium na serwerze klienta (Zleceniodawcy). Przeniesienie praw potwierdza umowa
    i umieszczenie go na serwerze.
    16. Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
    faktury, to czy prowadzi Pan ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych
    prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie kwoty
    wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych prac i
    zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez comiesięczne wskazanie
    informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona ewidencja czasu i
    wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu
    zbycia praw własności intelektualnej.
    17. Wobec wskazania we wniosku, że: Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości
    w podobny sposób na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów, prosimy o
    wskazanie, czy w przypadku świadczenia usług dla podmiotów zagranicznych, będzie Pan
    wykonywał działalność za pomocą zakładu/placówki w państwie Zleceniodawcy w
    rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych między Polską a
    tymi państwami?
    Usługi będą wykonywane w Polsce.
    18. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać:
    - czy ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności
      zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP?
    - czy prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust.
      4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu?
    Ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2019 r. Ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”,
    tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP.
    Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego
    dochodu.
    19. Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych)?
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, według wzoru:
    (a + b) * 1,3/(a + b + c + d),

    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    20. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
    programu komputerowego, stanowiące kwalifikowane prawo IP, podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    21. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
    tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    22. Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
    oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    23. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
    wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
    programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika Nexus wszystkich wydatków, jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad przyporządkowania
    wydatków do wskaźników Nexus.
    Pytania
      1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
        rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej,
        o której mowa w przepisach ustawy o PIT?
      2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
        niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
        spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa
        w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
      3. Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
        majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania
        wskazanego we wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
      4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
        opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT. Stosownie do treści art. 5a pkt 38
    ustawy o PIT, przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą
    obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca, definiując w art. 5a pkt 39 ustawy o PIT

    termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do
    definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce.
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:
    - badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą:
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie tworzenia
    oprogramowania opisanego we wniosku, stanowi i stanowić będzie działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Jak zostało
    wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest twórcą
    Oprogramowania.
    Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową – w ocenie
    Wnioskodawcy – przemawia:
    1) jej twórczy charakter – prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem
    na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
    Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez Wnioskodawcę
    nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe programy
    komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja i
    zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie działalności
    Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i rozwiązania,
    niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak również w
    praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich, że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już funkcjonujących;
    2) okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów – oprogramowania. Jednocześnie w zakres tej
    działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do takich
    produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów oprogramowania). W
    wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają nowe, innowacyjne
    oprogramowania (programy komputerowe) – przy wykorzystaniu wiedzy i umiejętności
    Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania oprogramowania oraz przy
    wykorzystaniu technologii informatycznych – tworzenia oprogramowania. Wymaga to od
    Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez
    udział w kursach internetowych, szkoleniach, lekturę książek o tematyce informatycznej,
    analizę dokumentacji do języka programowania, itp.);

    3) podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny – prace
    nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram prac i zasoby.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego.
    Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, oraz to, że
    przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw Jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych
    zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego
    ustawodawca wymaga, żeby uznać Jego prace za prace rozwojowe. Utwory realizowane
    przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie
    prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program
    komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko. W konkluzji należy
    uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu przedstawionym
    powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność
    gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie.
    Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie
    wytworzonych na rzecz Zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi
    koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z
    tworzeniem i rozwojem Oprogramowania (Koszty IP Box). W rezultacie Wnioskodawca jest
    w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP Box.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz nie
    wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i czasie
    wskazanym przez Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone funkcjonalności
    implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.

    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie
    prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw.
    W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że
    przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe). Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT
    podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję, która pozwala wyodrębnić każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach, w tym
    podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na podatnika obowiązek prowadzenia
    ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
    podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane.
    Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
    nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów.
    Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw.
    kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj.:
    1. Sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
    monitory), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania – do
    bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania.
    2. Koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) –
    dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać odpowiednie
    zaplecze techniczne i biurowe.
    3. Koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu
    komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) – umożliwia
    komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
    otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję w
    takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą.
    4. Użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
    ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla

    zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu konsultacji
    dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany jest do celów
    świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i zintegrowany z
    potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji tworzonego
    Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i oczekiwań
    Zleceniodawcy.
    5. Koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
    programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym
    okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów
    do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany
    koszt znajduje się w KPiR.
    6. Kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy i
    kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako
    konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego. Wyżej opisane koszty
    uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać
    zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca będzie ustalać odrębne
    wskaźniki Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Preferencyjna stawka opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    jest dochód, który łącznie spełnia następujące warunki:
    1) został osiągnięty w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc działalności,
      która spełnia warunki określone w art. 5a pkt 6 w zw. z art. 5b ustawy;
    2) jest „kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej”.
    Aby wyjaśnić znaczenie pojęcia „kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej” należy odnieść się do:
    1) art. 30ca ust. 2 ustawy, który określa, czym jest kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej,
    2) art. 30ca ust. 7 ustawy, który wyjaśnia, jakie kategorie dochodów mogą być uznane za
      dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, oraz
    3) art. 30ca ust. 4 ustawy, który określa, w jaki sposób ustala się kwalifikowany dochód z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    I tak, zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tzw. kwalifikowanym IP) jest więc
    prawo własności intelektualnej, które spełnia wszystkie następujące warunki:
    · jest jednym z rodzajów praw własności intelektualnej, które ustawodawca wymienił w
    art. 30ca ust. 2;
    · podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów;
    · jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego jako kwalifikowane IP
    Jednym z rodzajów praw własności intelektualnej wymienionych w art. 30ca ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest autorskie prawo do programu
    komputerowego.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „programu komputerowego”, ani
    też nie odsyła w tym zakresie do żadnych konkretnych regulacji. W języku
    powszechnym program komputerowy to zestaw instrukcji, zaimplementowanych
    interfejsów i zintegrowanych danych, przeznaczonych dla komputera do realizacji
    wyznaczonych celów. Program komputerowy jest więc pewną odrębną całością, która
    pozwala użytkownikowi komputera na realizację określonych działań.
    Co istotne, tak rozumiany program komputerowy jest przedmiotem prawa autorskiego,
    jeśli spełnia definicję „utworu” będącego przedmiotem prawa autorskiego z art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24). Stosownie do tego przepisu:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie definiuje „programu
    komputerowego”. Wymienia „programy komputerowe” jako rodzaj utworów będących
    przedmiotem prawa autorskiego wyrażanych słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi (art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu,
    programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy Rozdziału
    7 ustawy nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Ochronie nie podlegają natomiast idee i zasady

    będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego (art. 74 ust. 2 ww.
    ustawy).
    A zatem, program komputerowy zawsze jest funkcjonalną całością. Jednak, nie każdy tak
    rozumiany program polega ochronie prawno-autorskiej. Program, który jest napisany z
    wykorzystaniem powtarzalnych schematów, którego wytworzenie wymagało wiedzy i
    umiejętności programistycznych, ale nie wiązało się z prowadzeniem działań twórczych o
    indywidualnym charakterze, nie będzie przedmiotem praw autorskich.
    Autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej może być
    uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy wyłącznie wówczas, gdy przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zatem, warunkiem skorzystania z omawianej preferencji IP Box jest:
    · prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika, który chce skorzystać z
    tej preferencji;
    · wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie przez podatnika przedmiotu ochrony autorskim
    prawem do programu komputerowego w ramach tej działalności badawczo-rozwojowej.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Znaczenie pojęcia „działalność badawczo-rozwojowa” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt 38
    ustawy – jest to:
      Działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Przy czym znaczenia pojęć „badania naukowe” i „prace rozwojowe” zostały określone
    odpowiednio w art. 5a pkt 39 i 40 ustawy.
    I tak, stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897), a
        więc:
      Prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie
      nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
      bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
      Prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
      opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
      znaczących ulepszeń.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    czyli:
      Działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem

      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
      · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
        zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
        nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne lub
      · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
        nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
        wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń lub
      · prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
        czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
        dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
        informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
        i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
        z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane
        do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, podejmowana w
        sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
        zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” – określające czynność, której istotą jest element kreacyjny
    i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do
    powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego –
    jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu,
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym
    użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe
    konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych

        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badań rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie, ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
      · w sposób systematyczny,
      · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
        nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Punktem wyjściowym
    dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu
    (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte
    działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy
    „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu
    jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-
    rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej

    Ustawodawca określił, jakie rodzaje dochodów, które podatnik uzyskuje w ramach
    działalności gospodarczej, mogą być uznane za dochody z kwalifikowanych IP.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z
    kwalifikowanego IP, jest zamknięty.
    Co istotne, użyte przez ustawodawcę pojęcie dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej odnosi się do dochodu (straty) z konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym, w celu skorzystania z ulgi IP Box podatnik nie
    ustala łącznego dochodu (straty) ze wszystkich posiadanych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, ale odrębne dochody (straty) z poszczególnych praw.
    Dochód ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy. Przy ustalaniu przychodów należy
    mieć na względzie przepisy o momentach rozpoznawania przychodów. Jako koszty
    uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy
    rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika, które w sposób
    bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego przychodu. Należy mieć
    również na względzie obowiązujące podatnika zasady potrącalności kosztów.
    Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP
    Dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy jest jednym z elementów, które służą
    ustaleniu przedmiotu opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%, tj.
    ustaleniu kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zasadę obliczania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej określa art. 30ca ust. 4 ustawy. Kwalifikowanym dochodem z
    kwalifikowanego IP jest iloczyn:
      · dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
        podatkowym i
      · wskaźnika obliczonego według wzoru podanego w przepisie (tzw. wskaźnika nexus).
    Dopiero tak ustalony dochód jest przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką 5%.
    Celem wskaźnika nexus nie jest „podatkowe rozliczenie” wydatków ponoszonych przez
    podatników (kwestia możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego IP jest rozstrzygana na etapie ustalania dochodu z kwalifikowanego IP, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy). Wskaźnik nexus służy określeniu, czy za
    kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP można uznać całość dochodu z
    kwalifikowanego IP, czy tylko jego część. Istotna jest tu proporcja wykazywanych przez
    podatnika wartości.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy, wskaźnik nexus oblicza się według wzoru:

    (a + b) x 1,3
    a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,
    opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww.
    ustawy). Jeśli wartość wskaźnika jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1
    (art. 30ca ust. 6).
    Wskaźnik nexus ustala się dla każdego konkretnego kwalifikowanego IP. Iloczyn wskaźnika
    nexus ustalonego dla konkretnego kwalifikowanego IP i dochodu uzyskanego z tego
    kwalifikowanego IP to kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 4 ustawy).
    Podstawa opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%
    Suma ustalonych we wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym jest podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (art. 30ca ust. 3 ustawy).
    Co istotne, podatnik, który chce skorzystać z ulgi IP Box musi również spełnić obowiązki
    ewidencyjne, o których mowa w art. 30cb ustawy.
    Ocena charakteru Pana działalności
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi działalność, której przedmiotem jest tworzenie
    i rozwój oprogramowania. Opisując tę działalność zaznaczył Pan, że:
      Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
      (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
      harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
      indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy).
      Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
      prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
      wiedzy. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania
      zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
      (...) w ramach podejmowanej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność
      twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez
      Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku. Tym
      samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe. Wnioskodawca wskazuje, że brak
      prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Mu uzyskanie przychodu. Pracując nad
      wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i

      wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
      informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
      postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania.
      Bez wątpienia działalność na rzecz danego Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych
      zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Niego nie miały
      miejsca. Natomiast oprogramowanie stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy
      powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha
      twórczości jest spełniona.
      Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Jego
      pracy.
    A zatem wskazał Pan, że wyodrębnione zadania w ramach działalności, której dotyczy
    Pana pierwsze pytanie:
      · polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
        aktualnie wiedzy i umiejętności,
      · służą tworzeniu nowych produktów,
      · mają twórczy charakter,
      · są podejmowane systematycznie,
      · nie obejmują wprowadzania okresowych i rutynowych zmian do tworzonych
        produktów.
    Opisał więc Pan działania o cechach właściwych pracom rozwojowym, o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Potwierdza to Pan wskazując:
      W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę
      prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W tak opisanych okolicznościach faktycznych Pana poszczególne wyodrębnione zadania
    można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak Pan zaznaczył w opisie sprawy:
      (...) utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w każdym przypadku są
      chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych (...).
    Dodatkowo, z opisu tego wynika, że:
      Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy
      umowy o świadczenie usług. Przenosi On prawa autorskie odpłatnie na rzecz
      Zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na
      podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki
      zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wobec powyższego, przysługujące Panu majątkowe prawa autorskie do danego programu
    komputerowego, które zostały wytworzone w efekcie prowadzenia konkretnych prac
    rozwojowych, są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwane także:
    „kwalifikowanym IP”).

    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Podsumowując, Pana dochód w zakresie, w jakim został osiągnięty z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich do kwalifikowanego IP na kontrahenta jest dochodem z
    kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy). Jest więc to rodzaj dochodu, który – przy
    zachowaniu zasad ustalenia podstawy opodatkowania określonych w art. 30ca ust. 3-5
    ustawy oraz dopełnieniu obowiązków ewidencyjnych z art. 30cb – może podlegać
    opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku 5% (art. 30ca ust. 1 ustawy).
    Dochód ten ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jako koszty uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej należy rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika,
    które w sposób bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego
    przychodu.
    Odnosząc się do Pana dalszych wątpliwości należy wskazać, że celem ustalenia podstawy
    opodatkowania musi Pan m.in. ustalić wskaźniki nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP. Przy ustalaniu wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze
    swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem konkretnego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Jak Pan zaznaczył w opisie okoliczności faktycznych sprawy w odniesieniu do wydatków
    wskazanych we wniosku:
      Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
      wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
      przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków,
      jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
      wytwarzaniem oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad
      przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.
    Wobec tego, wskazane we wniosku wydatki, w zakresie w jakim są przeznaczone na Pana
    poszczególne prace rozwojowe – ustalone z zachowaniem metody przyporządkowania,
    która najlepiej odzwierciedla związek poszczególnych wydatków z danymi pracami
    rozwojowymi i wytworzonym kwalifikowanym IP – można uwzględnić przy ustalaniu
    poszczególnych wskaźników nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy). Suma ustalonych we
    wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP będzie podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką podatku – 5%.
    W konsekwencji, poniesione przez Pana wydatki, do których odnosi się pytanie czwarte,
    które są związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP, należy
    uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z
    zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 powołanej ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji nie była ewentualna kwalifikacja opisanych we wniosku
    wydatków do kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu dochodu (straty) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art.
    9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.