Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.534.2024.3.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Uznanie dostawy za czynność podlegającą opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: dostawca-dostawca towaru
odliczenia-odliczenie podatku
odliczenia-prawo do odliczenia
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
sprzedaż-sprzedaż budynków
zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa nieruchomości -
rezygnacja ze zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    Państwa wniosek z 4 listopada 2024 roku o wydanie interpretacji indywidualnej, który w
    zakresie podatku od towarów i usług dotyczy tego czy:
    - dostawa Nieruchomości będzie stanowiła dostawę towarów podlegające
      opodatkowaniu VAT, tj. jako dostawa niestanowiąca sprzedaży przedsiębiorstwa ani
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.
    - w związku ze złożeniem przez Sprzedającego oraz Kupującego oświadczenia o rezygnacji
      ze zwolnienia z opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, dostawa Nieruchomości
      będzie opodatkowana podatkiem VAT,
    - w przypadku gdy sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana VAT, Kupujący po
      otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej nabycie Nieruchomości,
      będzie miał prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury
      dokumentującej nabycie Nieruchomości lub prawo do obniżenia za następne okresy
      kwoty podatku należnego o nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym powstałą w
      okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma fakturę dokumentującą sprzedaż
      Nieruchomości lub prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy,
    - wpłynął 4 listopada 2024 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 7 stycznia 2025 r. (wpływ 7
    stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania – X. S.A.,
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania – Firma Y. Spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością.

## Opis zdarzenia przyszłego

(sformułowany ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania (dalej również jako: Sprzedający) jest
    jedynym właścicielem:
      a) zabudowanej nieruchomości składającej się z działek gruntu o numerach A i B,
        obręb nr (...), położonej w (...) przy ul. (...), o powierzchni (...) ha, dla której Sąd

        Rejonowy dla (...) w (...), Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o
        numerze (...) (dalej: Nieruchomość 1).
      b) zabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę o numerze C, obręb (...),
        położonej w (...) przy ul. (...), o powierzchni (...) ha, dla której Sąd Rejonowy dla
        (...) w (...), Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...)
        (dalej: Nieruchomość 2).
    Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 (dalej łącznie: Nieruchomości) objęte są ustaleniami
    obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru „(...)”
    przyjętego uchwałą Rady Miasta z dnia (...) r. (przeznaczonymi pod zabudowę
    mieszkaniową) i w rejestrze gruntów oznaczone są symbolem Bi – inne tereny
    zabudowane.
    Sprzedający nabył Nieruchomość 1 w latach 90-tych ub. wieku, zaś Nieruchomość 2
    została nabyta przez Sprzedającego w roku (...).
    Nieruchomość 1 zabudowana jest trzema budynkami niemieszkalnymi oraz budowlą w
    postaci utwardzonego placu postojowego, z kolei Nieruchomość 2 zabudowana jest
    również budynkiem niemieszkalnym oraz tożsamym placem postojowym (budowlą).
    Ponadto obie Nieruchomości są ogrodzone przy czym ogrodzenie to wobec istniejących
    budynków nie stanowi budowli lecz urządzenie budowlane.
    Sprzedający od momentu nabycia obu Nieruchomości do dnia sporządzenia niniejszego
    wniosku nie ponosił wydatków zwiększających wartość początkową ww. budynków oraz
    budowli (w tym zwłaszcza których wartość przekroczyłaby co najmniej 30 % ich wartości
    początkowej) i wykorzystywał je w przeszłości w okresie dłuższym niż 2 lata dla celów
    świadczenia usług dzierżawy (dzierżawca prowadził na Nieruchomościach działalność
    parkingową). Ponadto Sprzedający wskazuje również, iż w związku z planowaną transakcją
    sprzedaży Nieruchomości (która jest przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie
    interpretacji) nie planuje dokonywać oraz nie dokona takich ulepszeń w budynkach lub
    budowlach.
    Obecnie Sprzedający nie wydzierżawia przedmiotowych Nieruchomości dla ww. celów
    oraz nie wykorzystuje Nieruchomości dla celów działalności gospodarczej.
    Sprzedający wskazuje ponadto, że jego udziałowcami są osoby fizyczne tj. 1 w udziale
    wynoszącym (...)%, oraz 2 w udziale wynoszącym (...)%, którzy z kolei są właścicielem
    działki sąsiadującej z Nieruchomościami Sprzedającego, tj. niezabudowanej działki o nr D
    położonej w (...), przy ul. (...), o powierzchni (...) ha, dla której Sąd Rejonowy dla (...) w (...),
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) (dalej: Nieruchomość
    Udziałowców).
    Dla Nieruchomości oraz Nieruchomości Udziałowców (zwanych dalej: Zbywanymi
    Nieruchomościami) zostały wydane:
    1) decyzja o warunkach zabudowy z dnia (...) r. wydana na rzecz Spółki (dalej: Decyzja WZ);
    2) decyzja Prezydenta Miasta o pozwoleniu na rozbiórkę (dwóch budynków parterowych z
    instalacjami wewnętrznymi na działkach gruntu A oraz B) oraz o zatwierdzeniu projektu
    budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę inwestycji mieszkaniowej z dnia (...) r.
    (dalej: Decyzja PnB) wydana na rzecz Spółki.
    Sprzedający jest również właścicielem praw autorskich do projektów architektonicznych
    budynków mieszkalnych jakie miałby zostać zrealizowane na podstawie ww. PnB (dalej:
    Prawa Majątkowe). Dla potrzeb realizacji inwestycji planowanej na Zbywanych
    Nieruchomościach, Spółka uzyskała również opinie i informacje techniczne dotyczące
    możliwości przyłączenia do sieci, tj.:
      a) informację techniczną o możliwości przyłączenia do sieci wodno-kanalizacyjnej z
        dnia (...) r.

      b) informację techniczną o możliwości przyłączenia do miejskiej sieci ciepłowniczej z
        dnia (...) r.
    - zwane dalej: Dokumentacją.
    W dniu (...) r., Sprzedający zawarł z Wnioskodawcą będącym stroną postępowania (dalej
    również: Kupującym; zaś łącznie Sprzedający i Kupujący będą określani jako Strony)
    przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości (dalej: Umowa Przedwstępna) na
    podstawie której Sprzedający zobowiązał się sprzedać (dalej: Umowa Przyrzeczona),
    Kupującemu wolne od jakichkolwiek obciążeń lub roszczeń prawo własności
    Nieruchomości, co nastąpi w terminie 7 dni od dnia spełnienia się warunków (ostatniego z
    nich) wskazanych w Umowie Przedwstępnej, jednak nie później niż do dnia (...) r. (o ile
    spełnią się ww. warunki). Sprzedający z Kupującym ustalili jednak, że Kupujący
    zainteresowany jest nabyciem jednocześnie:
      a) wyłącznie wszystkich Zbywanych Nieruchomości, tj. Nieruchomości należącej do
        Sprzedającego jak również Nieruchomości Udziałowców,
      b) Praw Majątkowych oraz Dokumentacji.
    Z tych względów Kupujący zawarł w dniu (...) r. przedwstępną umowę nabycia
    Nieruchomości Udziałowców (należącej do osób fizycznych będących Udziałowcami
    Sprzedającego), przy czym przedmiotowa transakcja nie jest przedmiotem niniejszego
    wniosku o wydanie interpretacji podatkowej, lecz Kupujący wystąpił wraz z Udziałowcami
    Sprzedającego z odrębnym wnioskiem wspólnym o wydanie takiej interpretacji
    podatkowej. Strony ustaliły, że po zawarciu Umowy Przedwstępnej, a przed zawarciem
    Umowy Przyrzeczonej, Udziałowcy Sprzedającego sprzedadzą swoje udziały na rzecz innej,
    wskazanej przez Kupującego osoby fizycznej.
    W Umowie Przedwstępnej Strony ustaliły także, że:
        a) w przypadku gdyby z jakiegokolwiek powodu niemożliwym było nabycie
          którejkolwiek z działek gruntu wchodzących w skład Zbywanych
          Nieruchomości, Kupujący zwolniony jest z zobowiązania nabycia pozostałych
          działek gruntu,
        b) w przypadku gdyby z jakiegokolwiek powodu niemożliwym było nabycie
          Nieruchomości, Decyzji PnB i Decyzji WZ oraz wszystkich udziałów w Spółce,
          Sprzedający zwolniony jest ze zobowiązania do zbycia pozostałych praw,
        c) Sprzedający przedstawi przy zawarciu Umowy Przyrzeczonej zaświadczenie o
          niezaleganiu w podatkach wydane przez właściwe organy podatkowe,
          potwierdzające brak zaległości wobec Skarbu Państwa lub jednostek
          samorządu terytorialnego a także zaświadczenie o niezaleganiu w opłatach
          składek na rzecz ZUS,
        Zawarcie Umowy Przyrzeczonej nastąpi pod warunkiem, że zostaną spełnione
        łącznie wszystkie następujące warunki w terminie do dnia (...):
      a) złożenie przez Kupującego oświadczenia (w terminie do ... r.) o wyniku
        pozytywnym badania Due Diligence Nieruchomości, oraz
      b) zbycie przez Udziałowców Sprzedającego wszystkich udziałów Sprzedającego na
        rzecz wskazanej osoby fizycznej,
      c) złożenie przez Sprzedającego do depozytu notarialnego przed planowaną datą
        zawarcia umowy nabycia Nieruchomości Udziałowców oryginału Decyzji o PNB
        oraz Decyzji WZ wraz ze stwierdzeniem ich ostateczności oraz oświadczenie o
        przeniesieniu na Kupującego Praw Majątkowych.
    Strony w treści Umowy Przedwstępnej uzgodniły również, że Kupujący uprawniony będzie
    do przeprowadzenia zwyczajowego audytu technicznego, podatkowego a także analizy
    stanu faktycznego i prawnego Nieruchomości (dalej: Due Diligence).

    Sprzedający w Umowie Przedwstępnej:
      a) zobowiązał się, że stan faktyczny Nieruchomości do dnia zawarcia Umowy
        Przyrzeczonej nie ulegnie zmianie (z wyjątkiem ujawnienia w księdze wieczystej
        roszczeń i praw Kupującego wynikających z Umowy Przedwstępnej).
      b) oświadczył, że w ramach ceny wskazanej w tej Umowie, bez dodatkowego
        wynagrodzenia przeniesie na Kupującego wszelkie uzgodnienia, warunki,
        zezwolenia i zgody, jakie uzyskane zostały od osób trzecich (w tym
        Dokumentację), jeżeli uprawnienia z takich uzgodnień, zezwoleń i zgód, decyzji,
        umów są przenoszalne, a w odniesieniu do uprawnień jakie nie mogą podlegać
        przeniesieniu, w tym uprawnień z innych decyzji, umów, zezwoleń, zgód,
        warunków i uzgodnień, Sprzedający udzieli (lub zapewni żeby podmiot, który je
        uzyskał, udzielił) nieodwołalnej zgody Kupującemu do wykonywania uprawnie
        jakie z nich wynikają, na koszt i ryzyko Kupującego.
    Sprzedający w Umowie Przedwstępnej oświadczył również, że:
      a) nie będzie zawierać umów najmu, dzierżawy lub innych umów upoważniających
        osoby trzecie do posiadania lub korzystania z Nieruchomości w całości lub w
        części,
      b) do dnia zawarcia Umowy Przyrzeczonej na Nieruchomościach nie zostaną
        poczynione żadne nakłady przez osoby trzecie działające w imieniu lub na rzecz
        lub za wiedzą Sprzedającego, których rozliczenie mogłoby obciążać Kupującego,
        jak również żadne osoby trzecie nie wystąpią z roszczeniami o rozliczenie
        nakładów, jak również nie ma powodu, by jakiekolwiek osoby trzecie miały
        wystąpić do dnia zawarcia Umowy Przyrzeczonej i po jej zawarciu, z roszczeniami
        o rozliczenie nakładów i na dzień zawarcia Umowy Przyrzeczonej brak będzie
        podstaw do wystąpienia z takimi roszczeniami,
      c) z Nieruchomościami lub jakimikolwiek ich częściami nie są związane żadne
        niewykonane przez Sprzedającego zobowiązania, w szczególności wynikające z
        decyzji, postanowień lub zaleceń wydanych przez organy administracji publicznej
        oraz organy sądowe (arbitrażowe),
      d) prawa własności Nieruchomości nie są przedmiotem prawa pierwszeństwa w
        nabyciu, umownego prawa pierwokupu lub odkupu, jak również nie podlegają
        innym ograniczeniom w rozporządzaniu, a Sprzedający nie złożył żadnej wiążącej
        oferty w tym zakresie,
      e) prawa własności Nieruchomości nie są przedmiotem toczącego się ani grożącego
        postępowania egzekucyjnego i zabezpieczającego i nie zachodzą żadne
        przesłanki natury faktycznej lub prawnej, które mogłyby spowodować
        skierowanie do nich egzekucji lub objęcia postanowieniem w przedmiocie
        zabezpieczenia.
      f) Nieruchomości nie są przedmiotem innego postępowania, w tym
        wywłaszczeniowego, podziałowego, scaleniowego, ani nie są przedmiotem
        żadnych niewykonanych zobowiązań wynikających z decyzji administracyjnych
        lub orzeczeń sądu, które byłyby kierowane do Sprzedającego,
      g) nie otrzymał od jakiegokolwiek organu ochrony środowiska zawiadomienia o
        karach, decyzjach lub zgłoszeniach, które odnosiłyby się do Nieruchomości,
      h) na Nieruchomościach nie znajdują się stanowiska archeologiczne, a znajdujące
        się na niej zabudowanie (nieujawnione w ewidencji gruntów i budynków) nie są
        objęte żadną z form ochrony konserwatorskiej,
      i) dołoży wszelkich starań, by do dnia zawarcia Umowy Przyrzeczonej nie wystąpiło
        ryzyko obciążenia nieruchomości hipoteką przymusową i nie widzi powodów
        wystąpienia takiego ryzyka,

      j) nie jest w żaden sposób ograniczony w rozporządzaniu Nieruchomościami,
      k) ww. oświadczenia zostaną odpowiednio powtórzone w Umowie Przyrzeczonej.
    Sprzedający i Kupujący w Umowie Przyrzeczonej zobowiążą się nie podejmować działań
    (tak prawnych jak i faktycznych) zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio, jak i za
    pośrednictwem jakichkolwiek podmiotów trzecich oraz nie dopuszczać się żadnych
    zaniechań, które mogłyby spowodować zablokowanie (uniemożliwienie), opóźnienie lub
    utrudnienie rozpoczęcia lub realizacji, w całości lub w jakiejkolwiek części inwestycji
    Kupującego, w szczególności zobowiążą się do:
      a) nieskładania (bezpośrednio lub za pośrednictwem jakichkolwiek podmiotów
        trzecich) w toku postępowań administracyjnych (zarówno przed organem I jak i II
        instancji) lub sądowo - administracyjnych (zarówno przed Wojewódzkim Sądem
        Administracyjnym jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) odwołań lub
        jakichkolwiek innych środków zaskarżenia przewidzianych przepisami prawa
        (zarówno zwyczajnych jak i nadzwyczajnych) od jakiejkolwiek decyzji
        administracyjnej (w szczególności: decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,
        decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zmianie pozwolenia na budowę lub
        pozwolenia na użytkowanie), postanowienia, uzgodnienia, opinii lub
        jakiegokolwiek innego aktu administracyjnego, które zostały lub/i będą
        uzyskiwane przez Kupującego w ramach realizacji inwestycji, a które mogłyby
        przeszkodzić, wstrzymać, wydłużyć lub uniemożliwić jej rozpoczęcie lub
        realizację;
      b) niepowodowania (bezpośrednio lub za pośrednictwem jakichkolwiek podmiotów
        trzecich) opóźnień (w jakikolwiek sposób, w szczególności przez składanie
        jakichkolwiek zawiadomień, wniosków lub innego rodzaju oświadczeń) w
        jakimkolwiek postępowaniu (zarówno w administracyjnym jak i sądowo -
        administracyjnym) dotyczącym wydania jakichkolwiek decyzji administracyjnych
        lub innego rodzaju utrudnień postępowań administracyjnych lub
        sądowoadministracyjnych związanych z decyzjami administracyjnymi, które będą
        uzyskiwane przez Kupującego w ramach realizacji inwestycji;
      c) niepowodowania (bezpośrednio lub za pośrednictwem jakichkolwiek podmiotów
        trzecich) opóźnienia (w jakikolwiek sposób) daty, w której każda z decyzji
        administracyjnych uzyskiwana przez drugą Stronę w ramach realizacji inwestycji
        powinna stać się ostateczna;
      d) nienakłaniania jakichkolwiek podmiotów trzecich do podjęcia jakichkolwiek
        działań lub zaniechań opisanych powyżej;
      e) niepodejmowania jakichkolwiek innych działań mających na celu opóźnienie,
        utrudnienie, uniemożliwienie realizację inwestycji.
    Strony ustaliły końcowo również:
      a) prawo do odstąpienia Stron od Umowy w określonych przypadkach oraz
      b) obowiązek zapłaty kary umownej Sprzedającego na rzecz Kupującego (lub
        odwrotnie) – w ściśle określonych przypadkach.
    Sprzedający wskazuje jednocześnie, iż zarówno na dzień złożenia niniejszego wniosku, jak
    również w dacie zawarcia Umowy Przyrzeczonej:
    1) Nieruchomości nie są ani nie będą organizacyjnie wyodrębnione w strukturze
    Sprzedającego jako zakład, oddział (w szczególności na podstawie uchwały
    odpowiednich organów spółki lub wewnętrznych regulacji);
    2) zakładowy plan kont Sprzedającego pozwala i będzie pozwalał na identyfikację
    przychodów i kosztów związanych stricte z gospodarką finansową Nieruchomości – co
    wynika z faktu, iż Sprzedający, nie prowadzi innej działalności operacyjnej;

    3) Sprzedający nie sporządza sprawozdania łącznego obejmującego wyłącznie
    Nieruchomości lub jej części jako wyodrębnione jednostki.
    W związku z nabyciem Nieruchomości przez Kupującego:
  1) Nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy Sprzedającego, w trybie art. 23¹ ustawy z dnia
    26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1510 ze zm.; dalej: KP) – z
    uwagi na fakt, iż Sprzedający nie zatrudnia żadnych pracowników;
  2) Kupujący nie przejmie (w drodze cesji bądź jakiejkolwiek innej czynności prawnej):
      a) jakichkolwiek znaków towarowych, licencji czy patentów niezwiązanych z
        funkcjonowaniem Nieruchomości;
      b) praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych Sprzedającego
        (w tym rachunków bankowych, za pośrednictwem których Sprzedający
        dokonywał rozliczeń z dzierżawcami) oraz środków pieniężnych należących do
        Sprzedającego,
      c) zobowiązań Sprzedającego związanych z finansowaniem nabycia Nieruchomości
        (w szczególności, zobowiązań wynikających z umów kredytowych bądź pożyczek
        – o ile istnieją);
      d) tajemnic przedsiębiorstwa Sprzedającego oraz know–how;
      e) innej dokumentacji (np. umów handlowych, korporacyjnych) niezwiązanej
        bezpośrednio z funkcjonowaniem Nieruchomości;
      f) nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego;
      g) jakichkolwiek wierzytelności Sprzedającego;
      h) praw i obowiązków wynikających z innych umów niezwiązanych z
        funkcjonowaniem Nieruchomości.
    Kupujący jest osobą prawną, spółką prawa handlowego, zarejestrowanym dla celów VAT
    w Polsce, od wielu lat realizującym inwestycje deweloperskie w wielu miastach na terenie
    Polski, w tym również poprzez spółki celowe, w których Kupujący ma udziały/akcje bądź
    uczestniczy w podziale zysków tych podmiotów. Po nabyciu Nieruchomości przez
    Kupującego, zostanie ona przez niego wykorzystana do realizacji inwestycji mieszkaniowej
    (podobnie jak Nieruchomości Udziałowców Sprzedającego), w ramach której Kupujący
    będzie realizował obrót opodatkowany VAT. Stąd też Kupujący będzie wykorzystywał
    Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Strony będą na moment zawarcia Umowy Przyrzeczonej zarejestrowane jako czynni
    podatnicy VAT. Sprzedający oraz Kupujący w akcie notarialnym dokumentującym sprzedaż
    Nieruchomości złożą zgodne oświadczenie, w przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia z
    opodatkowania VAT w zakresie dostawy Nieruchomości.
    W uzupełnieniu wniosku, na pytanie Organu:
    Czy naniesienia w postaci utwardzonego placu postojowego oraz ogrodzenia,
    zlokalizowane na obu działkach będących przedmiotem sprzedaży, stanowią ruchomości
    (w rozumieniu Kodeksu cywilnego), tj. nie są częścią składową budynku ani gruntu?
    Wskazali Państwo:
    Naniesienia w postaci utwardzonego placu postojowego oraz ogrodzenia, zlokalizowane
    na obu działkach będących przedmiotem sprzedaży są częścią składową gruntu (nie
    stanowią ruchomości).
    Na pytanie Organu:

    Czy 3 budynki niemieszkalne posadowione na Nieruchomości 1 oraz budynek
    niemieszkalny posadowiony na Nieruchomości 2 stanowią budynki w rozumieniu art. 3
    pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.)?
    Wskazali Państwo:
    Tak, każdy z ww. budynków stanowi budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Na pytanie Organu:
    Czy budowla posadowiona na Nieruchomości 1 oraz budowla posadowiona na
    Nieruchomości 2 stanowią budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy prawo budowlane?
    Wskazali Państwo:
    Wnioskodawca wnosi o przyjęcie jako elementu stanu faktycznego, iż zarówno
    utwardzony plac postojowy jak i ogrodzenie (obie znajdujące się na Nieruchomości 1 jak i
    na Nieruchomości 2) nie są budowlami w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca
    1994 r. Prawo budowlane, lecz urządzeniami budowlanymi w rozumieniu art. 3 pkt 9 tej
    ustawy.
    Na pytanie Organu:
    Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli posadowionych na
    Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata? Proszę
    wskazać osobno dla każdego obiektu.
    Wskazali Państwo:
    Tak, pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków posadowionych na Nieruchomości 1 i
    Nieruchomości 2, a ich dostawą upłynie okres znacznie dłuższy niż 2 lata. Informacja ta
    dotyczy każdego z budynków posadowionych na obu Nieruchomościach.
    Jak wskazał Wnioskodawca, na obu Nieruchomościach nie znajdują się budowle w
    rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
  1) Czy dostawa Nieruchomości będzie stanowiła dostawę towarów podlegające
    opodatkowaniu VAT, tj. jako dostawa niestanowiąca sprzedaży przedsiębiorstwa ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT?
  2) Czy w związku ze złożeniem przez Sprzedającego oraz Kupującego oświadczenia o
    rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, dostawa
    Nieruchomości będzie opodatkowana VAT?
  3) Czy w przypadku gdy sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana VAT, Kupujący po
    otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej nabycie Nieruchomości,
    będzie miał prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury
    dokumentującej nabycie Nieruchomości lub prawo do obniżenia za następne okresy
    kwoty podatku należnego o nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym powstałą w
    okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma fakturę dokumentującą sprzedaż
    Nieruchomości lub prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
  1) Dostawa Nieruchomości będzie stanowiła dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu VAT, tj. jako dostawa niestanowiąca sprzedaży przedsiębiorstwa ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.
  2) W związku z planowaną przez Sprzedającego oraz Kupującego rezygnacją z zastosowania
    zwolnienia z opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, dostawa podlegać będzie
    opodatkowaniu VAT z zastosowaniem odpowiedniej stawki VAT.

  3) W przypadku gdy sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana VAT, Kupujący po
    otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej nabycie Nieruchomości,
    będzie miał prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury
    dokumentującej nabycie Nieruchomości lub prawo do obniżenia za następne okresy
    kwoty podatku należnego o nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym powstałą w
    okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma fakturę dokumentującą sprzedaż
    Nieruchomości lub prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania 1
    Mając na uwadze powyższe, w celu odpowiedzi na pytania Wnioskodawców zadane w
    niniejszym wniosku, konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy sprzedaż
    Nieruchomości będzie podlegała przepisom ustawy o VAT, a następnie, czy nie będzie
    zwolniona z VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju (...). Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy - przez
    dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jednocześnie w świetle art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przepisy Ustawy o VAT nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwa” dla celów tej ustawy. Ze
    względu na powyższe oraz uwzględniając definicję zawartą w innych ustawach, w
    doktrynie prawa podatkowego jest powszechnie akceptowane, iż - dla celów VAT -
    pojęcie przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją zawartą w
        1art. 55 KC. W myśl regulacji zawartej w tym przepisie, przedsiębiorstwo jest
    zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym
    do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa),
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych,
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    5) koncesje, licencje i zezwolenia,
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    8) tajemnice przedsiębiorstwa,
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się, że iż w celu uznania
    określonych składników majątkowych za przedsiębiorstwo muszą one stanowić całość
    pod względem organizacyjnym oraz funkcjonalnym. Należy również zwrócić uwagę, iż

    przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, ale także ich zorganizowanym
    zespołem, co jest uwidocznione w ustawowej definicji przedsiębiorstwa oraz
    zaakcentowane w wielu wyrokach wydanych przez sądy administracyjne.
    Jednocześnie jednak, pojęcie „przedsiębiorstwo” na gruncie regulacji Ustawy o VAT
    charakteryzuje się pewną autonomią pojęciową, wynikającą z faktu, iż same przepisy
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa) pozwalają państwom członkowskim na
    wyłączenie z zakresu znaczeniowego pojęcia dostawy towarów transakcji polegających
    na przeniesieniu całości lub części majątku. Dyrektywa nie posługuje się zatem
    pojęciem „przedsiębiorstwa”, lecz pojęciem „całości lub części majątku”. Można więc
    postawić tezę, iż z art. 19 Dyrektywy wynika szersza norma prawna, aniżeli zawarta w
    art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT. Niemniej polski ustawodawca skorzystał możliwości, którą
    stwarza art. 19 Dyrektywy , normując wyłączenie z opodatkowania VAT transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która niewątpliwie mieści
    się w zakresie pojęcia „całości lub części majątku”.
    W orzeczeniu z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita Modes (C-497/01) Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) stwierdził, że „(...) pojęcie zbycia, czy to
    za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki,
    całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie
    przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi
    składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami
    niematerialnymi, które, łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa
    zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje
    ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”.
    Ponadto, w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie Christel Schriever (C-444/10) TSUE
    zaznaczył, że uregulowania Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że pojęcie
    "przekazanie [...] całości lub części aktywów" należy interpretować w taki sposób, iż
    obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym
    składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność
    gospodarczą, lecz nie obejmuje samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu
    produktów. Stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego
    samodzielnej części w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie
    harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie
    samodzielnej działalności gospodarczej. Jeżeli działalność gospodarcza nie wymaga
    użytkowania konkretnych pomieszczeń lub pomieszczeń wyposażonych w stałe
    instalacje konieczne do jej prowadzenia, przekazanie aktywów w rozumieniu
    wspomnianego przepisu szóstej dyrektywy może mieć miejsce również bez przekazania
    prawa własności nieruchomości.
    Z orzecznictwa TSUE wynika więc, iż dla uznania danego zespołu składników
    majątkowych za przedsiębiorstwo niezbędne jest, by przekazane aktywa były
    wystarczające do prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej
    działalności gospodarczej. Za przedsiębiorstwo należy uznać już taki zespół składników
    majątku, który jest zdolny do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, lecz
    dla oceny, czy dana transakcja stanowi zbycie przedsiębiorstwa należy dokonywać w
    odniesieniu do konkretnego przypadku.
    Zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ust. 1 Ustawy o VAT, ma zatem miejsce
    wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowana część przechodzi
    co do zasady na własność nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy.
    Kontynuacja działalności przez nabywcę jest warunkiem wyłączenia spod działania
    Ustawy o VAT zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Jednocześnie
    jednak, jeżeli dla kontynuowania działalności gospodarczej konieczne jest angażowanie

    przez nabywcę innych składników majątku, które nie stanowiły przedmiotu transakcji
    lub podejmowanie dodatkowych działań, to nie można stwierdzić, że zespół składników
    majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub ZCP (wyrok WSA w Szczecinie z 12 czerwca
    2019 r., sygn. I SA/Sz 328/19).
    Zdaniem Wnioskodawców, nie można uznać, że przedmiot planowanej transakcji
    (Nieruchomości) stanowić będzie przedsiębiorstwo Sprzedającego, co wynika z faktu, iż
    przedmiotowe Nieruchomości nie wyczerpują przytoczonej powyżej definicji
    przedsiębiorstwa. W szczególności sprzedaży Nieruchomości nie będzie towarzyszył
    transfer szeregu innych aktywów Sprzedającego, takich jak oznaczenia
    indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
    przedsiębiorstwa, środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym
    Sprzedającego, tajemnice przedsiębiorstwa, jak również księgi i dokumenty związane z
    prowadzeniem działalności gospodarczej, wierzytelności oraz zobowiązania
    Sprzedającego niezwiązane z Nieruchomością).
    W szczególności, wobec takiego a nie innego zakresu transakcji – po nabyciu
    Nieruchomości – Kupujący będzie prowadził działalność gospodarczą w odniesieniu do
    Nieruchomości, przy wykorzystaniu własnych zasobów oraz zasadniczo w zakresie
    innym aniżeli działalność prowadzona przez Sprzedającego. Z powyższych względów,
    zdaniem Wnioskodawców nie ma podstaw, aby sprzedaż przedmiotowych
    Nieruchomości zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    Z kolei - w myśl regulacji art. 2 pkt 27e ustawy o VAT - przez ZCP rozumieć należy
    organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zgodnie z utrwaloną praktyką organów podatkowych, z powyższej definicji wynika, iż
    aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym również
    zobowiązania) mógł zostać uznany za ZCP muszą zostać spełnione łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie,
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    4) zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
    realizujące te zadania gospodarcze.
    Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną
    część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do
    funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. ZCP tworzą więc składniki,
    będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a
    nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność
    jednego podmiotu gospodarczego.
    Mając na uwadze przedmiot transakcji oraz określenie funkcji i zakres działalności,
    jakiej mają służyć nabyte przez Kupującego Nieruchomości, nie ulega wątpliwości, iż nie
    będą one stanowiły zorganizowanego kompleksu składników materialnych i
    niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych
    polegających na realizacji inwestycji deweloperskiej. W przypadku Nieruchomości o
    takim wyodrębnieniu w ramach przedsiębiorstwa prowadzonego przez Sprzedającego
    nie może być mowy. Powyższego stanowiska nie zmienia również okoliczność, że w
    ramach oprócz nabycia Nieruchomości, Kupujący nabędzie również nieruchomość
    sąsiadującą należącą do Udziałowców Sprzedającego. Wprawdzie zarówno
    Nieruchomości opisane w niniejszym wniosku jak również Nieruchomości Udziałowców

    będą komercyjnie stanowiły całość inwestycyjną z punktu widzenia celów Kupującego,
    to jednak w obu przypadkach przedmiotem nabycia będzie wyłącznie nieruchomość,
    bez elementów/aktywów niezbędnych do uznania przedmiot transakcji za
    przedsiębiorstwo lub zorganizowaną jego część. Tym samym, składniki majątku
    zbywane przez Sprzedającego nie mogą być uznane za ZCP.
    Nabywane aktywa (Nieruchomości) Sprzedającego będące przedmiotem niniejszego
    wniosku przenoszone na Kupującego nie będą posiadać w dniu zawarcia Umowy
    Przyrzeczonej jakiegokolwiek zaplecza umożliwiającego kontynuację działalności
    prowadzonej przez Sprzedającego i nie będą wystarczające do prowadzenia tej
    działalności przez Kupującego.
    Podsumowując zdaniem Wnioskodawców, opisana powyżej transakcja:
    1) nie będzie mieściła się w katalogu czynności niepodlegających przepisom ustawy o
    VAT, określonym w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.
    2) będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt
    1 Ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania 2.
    Jak już wskazano powyżej, w ocenie Wnioskodawców sprzedaż Nieruchomości będzie
    stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 ustawy o
    VAT i nie będzie mieściła się w katalogu czynności niepodlegających przepisom ustawy
    o VAT, określonym w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.
    Nie ulega przy tym wątpliwości, iż z uwagi na miejsce położenia Nieruchomości oraz
    miejsce siedziby zarówno Sprzedającego jak i Kupującego (w Polsce), miejscem
    opodatkowania sprzedaży Nieruchomości będzie Polska (art. 22 ust. 1 pkt 3 Ustawy o
    VAT oraz art. 28e Ustawy o VAT). Sprzedaż nieruchomości (w tym Nieruchomości)
    opodatkowana jest bowiem na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT w kraju, w
    którym znajdują się one w momencie dostawy (czyli w Polsce).
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli
    trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu. Sprzedaż więc gruntów wchodzących w skład sprzedawanej Nieruchomości
    będzie zatem dzieliła traktowanie VAT właściwe dla dostawy budynków oraz budowli,
    znajdujących się na tych gruntach.
    Jednocześnie, w treści ustawy o VAT ustawodawca przewidział sytuacje, w których
    dostawa nieruchomości podlega zwolnieniu z VAT, stąd należy również przeanalizować,
    czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT jest więc
    konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących
    przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej od VAT oraz brak prawa do
    obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich nabyciu, imporcie
    lub wytworzeniu.
    Odnosząc powyższe do planowanej transakcji, w ocenie Wnioskodawców art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania w przypadku tej transakcji w związku z
    faktem, że Nieruchomości były wykorzystywane przez Sprzedającego do prowadzenia
    działalności opodatkowanej VAT, a zatem Nieruchomości nie była w ogóle
    wykorzystywane (tym bardziej wyłącznie) na cele działalności zwolnionej z VAT.

    Z kolei na podstawie regulacji zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolniona
    od podatku została dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
    okres krótszy niż 2 lata.
    W świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie
    rozumie się oddanie do użytkowania, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
    rozpoczęcie, użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    1) wybudowaniu lub
    2) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zwrócić należy uwagę, iż przedmiotowe budynki oraz
    budowle znajdujące się na Nieruchomościach były przedmiotem umowy dzierżawy
    przez okres dłuższy niż 2 lata, zatem w ocenie Wnioskodawców, w odniesieniu do ich
    dostawy znajdzie zastosowanie zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o
    VAT.
    Dodatkowo, jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, zarówno budynki, jak i
    budowle w okresie od dnia oddania do użytkowania, do dnia sporządzenia niniejszego
    wniosku nie były przedmiotem ulepszeń, których wartość przekroczyłaby co najmniej
    30 % wartości początkowej każdego z nich.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze
    zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 (czyli zwolnienia dostawy budynku, budowli
    lub ich części dokonywanego po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia), i wybrać
    opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że
    dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
    naczelnikowi urzędu skarbowego albo w akcie notarialnym, do zawarcia, którego
    dochodzi w związku z dostawą tych obiektów, zgodne oświadczenie, że wybierają
    opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
    Jak zaznaczono w opisie zdarzenia przyszłego, zarówno Sprzedający jak i Kupujący będą
    na moment planowanej transakcji czynnymi podatnikami VAT, a zatem pierwszy z
    warunków dla wybrania opodatkowania VAT, wymienionych w powołanym przepisie
    art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, należy uznać za spełniony. W związku zaś z tym, że
    Sprzedający i Kupujący Nieruchomości złożą w akcie notarialnym dokumentującym
    nabycie Nieruchomości, wspólne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 i
    ust. 11 ustawy o VAT, tj. zrezygnują w ten sposób ze zwolnienia z opodatkowania,
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jakie znalazłoby zastosowanie w
    odniesieniu do budynków oraz budowli, dostawa Nieruchomości będzie opodatkowana
    VAT.
    Jednocześnie, ponieważ jak zasygnalizowano powyżej, zgodnie z dyspozycją art. 29a ust.
    8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu, również dostawa gruntów, na których znajdują się
    budynki oraz budowle, będzie opodatkowana VAT.
    W ocenie Wnioskodawców, do planowanej dostawy Nieruchomości nie znajdzie
    zastosowanie zwolnienie z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a
    ustawy o VAT. Jak stanowi bowiem przedmiotowy przepis, przedmiotowe zwolnienie
    znajdzie zastosowanie w stosunku do dostawy budynków, budowli lub ich części

    nieobjętych zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy o VAT. W
    związku jednak z faktem, iż dostawa Nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z
    opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, lecz
    Sprzedający i Kupujący w zakresie dostawy Nieruchomości zrezygnują z tego zwolnienia
    na podstawie wspólnego oświadczenia, transakcja będzie ostatecznie opodatkowana
    VAT w zakresie dostawy Nieruchomości. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawców do
    dostawy Nieruchomości nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania 3.
    Jak wykazano powyżej, zdaniem Wnioskodawców, dostawa Nieruchomości będzie
    stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy
    o VAT i jednocześnie nie będzie mieściła się w katalogu czynności niepodlegających
    przepisom ustawy o VAT, określonym w art. 6 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto, zdaniem
    Wnioskodawców, dostawa Nieruchomości będzie opodatkowana VAT.
    Zatem, w przypadku opodatkowania VAT sprzedaży Nieruchomości, okoliczności
    wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, w myśl którego podatnik nie jest
    uprawniony do obniżenia kwoty VAT należnego o VAT naliczony w sytuacji, gdy
    transakcja udokumentowana fakturą nie jest opodatkowana VAT lub jest zwolniona z
    VAT, nie będą miały miejsca. Ponadto, Wnioskodawcy pragną podkreślić, iż na dzień
    nabycia Nieruchomości, Kupujący będzie zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym,
    a zatem nie znajdzie zastosowania ograniczenie zawarte w art. 88 ust. 4 ustawy o VAT.
    Zdaniem Wnioskodawców, elementem kluczowym dla rozstrzygnięcia o pełnym prawie
    do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony przy nabyciu Nieruchomości przez
    Kupującego, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jest potwierdzenie faktu, iż
    Nieruchomości będące przedmiotem planowanej transakcji będą wykorzystywane
    przez Kupującego do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Jak wynika bowiem z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo
    do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy
    nabyciu towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania
    przez podatnika czynności opodatkowanych VAT.
    Z kolei zgodnie z art. 87 ust. 1 Ustawy o VAT w przypadku, gdy kwota podatku
    naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego,
    podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne
    okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Jeżeli, zatem, dane towary lub usługi są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania
    czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości VAT
    naliczonego przy ich nabyciu.
    Jak wskazano wcześniej:
    1) Kupujący jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    2) Po nabyciu Nieruchomości, Kupujący zamierza zrealizować na Nieruchomości własną
    inwestycję deweloperską, po zakończeniu której będzie uzyskiwał obrót z tej
    inwestycji opodatkowany VAT.
    W świetle powyższego zdaniem Wnioskodawców, po dokonaniu sprzedaży i otrzymaniu
    od Sprzedającego prawidłowo wystawionej faktury VAT potwierdzającej jej faktyczne
    dokonanie, Kupujący będzie posiadał:
    1) pełne prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury
    dokumentującej dostawę Nieruchomości oraz
    2) pełne prawo do obniżenia za następne okresy kwoty podatku należnego o nadwyżkę
    podatku naliczonego nad należnym powstałą w okresie rozliczeniowym w którym

    otrzyma fakturę dokumentującą dostawę Nieruchomości lub prawo do zwrotu
    różnicy na rachunek bankowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...)
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają
    definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane
    czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających
    opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też
    odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie
    podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w
    sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn.
    „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa
    do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę,
    przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie
    każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien
    on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku
    zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować
                  1definicję zawartą w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 1610 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:

    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi
    w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z
    przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada
    istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami
    przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
    Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego
    zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech
    płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i
    niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w
    szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.
    Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej
    działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego
    przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
    musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
    przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną
    zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki
    majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w
    ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania
    gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe
    oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę
    część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale
    także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy
    następujące okoliczności:

    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji,
      oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym,
    w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest
    angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem
    transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia,
    że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości
    lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt
    I FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada
    2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności
    gospodarczej”.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją
    m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną
    transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu
    opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej
    czynności.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia czy dostawa Nieruchomości
    będzie stanowiła dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. jako
    dostawa nie stanowiąca sprzedaży przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Sprzedający – Firma Y. Spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością jest jedynym właścicielem:
    1) zabudowanej nieruchomości składającej się z działek gruntu o numerach A i B
      (Nieruchomość 1),
    2) zabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę o numerze C (Nieruchomość 2).
    (...) r., Sprzedający zawarł z Kupującym – X. S.A. przedwstępną umowę sprzedaży
    Nieruchomości na podstawie której Sprzedający zobowiązał się sprzedać Kupującemu
    wolne od jakichkolwiek obciążeń lub roszczeń prawo własności Nieruchomości.
    W związku z nabyciem Nieruchomości przez Kupującego:

  1) Nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy Sprzedającego, w trybie art. 23¹ ustawy Kodeks
    pracy – z uwagi na fakt, iż Sprzedający nie zatrudnia żadnych pracowników;
  2) Kupujący nie przejmie (w drodze cesji bądź jakiejkolwiek innej czynności prawnej):
      a) jakichkolwiek znaków towarowych, licencji czy patentów niezwiązanych z
        funkcjonowaniem Nieruchomości;
      b) praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych Sprzedającego
        (w tym rachunków bankowych, za pośrednictwem których Sprzedający
        dokonywał rozliczeń z dzierżawcami) oraz środków pieniężnych należących do
        Sprzedającego,
      c) zobowiązań Sprzedającego związanych z finansowaniem nabycia Nieruchomości
        (w szczególności, zobowiązań wynikających z umów kredytowych bądź pożyczek
        – o ile istnieją);
      d) tajemnic przedsiębiorstwa Sprzedającego oraz know–how;
      e) innej dokumentacji (np. umów handlowych, korporacyjnych) niezwiązanej
        bezpośrednio z funkcjonowaniem Nieruchomości;
      f) nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego;
      g) jakichkolwiek wierzytelności Sprzedającego;
      h) praw i obowiązków wynikających z innych umów niezwiązanych z
        funkcjonowaniem Nieruchomości.
    W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo również, że Nieruchomości nie są ani nie
    będą organizacyjnie wyodrębnione w strukturze Sprzedającego jako zakład, oddział – w
    szczególności na podstawie uchwały odpowiednich organów spółki lub wewnętrznych
    regulacji.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że wskazany
    przez Państwa przedmiot Transakcji, nie będzie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu
              1powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer
    szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji
    przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    Planowana transakcja nie będzie również stanowić zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e
    ustawy. Zgodnie z tym co zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego –
    Nieruchomości nie są ani nie będą organizacyjnie wyodrębnione w strukturze
    Sprzedającego jako zakład czy oddział, w szczególności na podstawie uchwały
    odpowiednich organów spółki lub wewnętrznych regulacji. Zatem w odniesieniu do
    przedmiotu sprzedaży nie zostanie spełniony wymóg wyodrębnienia organizacyjnego. Z
    wniosku nie wynika również aby Nieruchomości będące przedmiotem planowanej
    dostawy cechowały się wyodrębnieniem finansowym czy też funkcjonalnym, należy
    bowiem zauważyć, że przedmiotem sprzedaży są same nieruchomości, które zgodnie z
    poniżej powołanym wyrokiem nie są zdolne do prowadzenia samodzielnej działalności
    gospodarczej. W ramach planowanej transakcji na rzecz Kupującego przedmiotem
    sprzedaży nie będzie określona struktur, która umożliwia prowadzenia samodzielnej
    działalności gospodarczej lecz nieruchomość (gdzie część naniesień ma być wyburzona)
    jako miejsce realizacji zamierzonej inwestycji deweloperskiej.
    Zgodnie z wyrokiem WSA w Szczecinie z 13 lutego 2019 r., sygn. I SA/Sz 894/18: „same w
    sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do
    prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa,(...). Sprzedaż pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości,
    nie może być uznana bowiem za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez
    całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości - wciąż

    jest to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza
    została również zawarta m.in. w wyroku z 26 stycznia 2018 r. sygn. I FSK 1127/17.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie dostawa Nieruchomości nie będzie stanowiła
                                  1transakcji zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy.
    Tym samym przedmiotowa transakcja będzie pozostawać w zakresie opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako
    dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    W dalszej kolejności, Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy w związku ze złożeniem przez
    Sprzedającego oraz Kupującego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania
    VAT dostawy Nieruchomości, dostawa ta będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W niniejszej sprawie nastąpi dostawa nieruchomości zabudowanych, tym samym należy
    odwołać się do art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ponieważ w tych przepisach
    ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości
    zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
    przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
    zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem,
    o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art.
    43 ust. 10 ustawy:
    podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i
    wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że
    dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy,
    oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić
    należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy dla dostawy działek zabudowanych, należy
    przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy,
    zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Przepis ten określa, że przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 725 ze zm.).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek,
    budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość
    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
    budowlanych.
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany,
    który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród
    budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć
    urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
    instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy,
    ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy
    przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej
    samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o
    podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w
    oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących
    przepisów nie mają one samodzielnego bytu.

    W niniejszej sprawie, w celu ustalenia czy w odniesieniu do dostawy zabudowanych
    działek będących przedmiotem wniosku zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku
    VAT, w pierwszej kolejności należy zbadać, czy względem budynków posadowionych na
    tych nieruchomościach nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki okres czasu upłynął od tego
    momentu.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego i jego uzupełnienia wynika, że
    przedmiotem planowanej sprzedaży są łącznie 3 działki zabudowane – działki o nr A i B –
    Nieruchomość 1 oraz działka nr C – Nieruchomość 2 (Nieruchomości).
    Nieruchomość 1 zabudowana jest trzema budynkami niemieszkalnymi, stanowiącymi
    budynki w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Na Nieruchomości 1
    posadowiony jest także utwardzony plac postojowy stanowiący urządzenie budowlane.
    Z kolei Nieruchomość 2 zabudowana jest również budynkiem niemieszkalnym w
    rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oraz tożsamym placem postojowym
    stanowiącym urządzenie budowlane.
    Ponadto obie Nieruchomości są ogrodzone, przy czym ogrodzenie to wobec istniejących
    budynków również stanowi urządzenie budowlane.
    Sprzedający od momentu nabycia obu Nieruchomości do dnia sporządzenia niniejszego
    wniosku nie ponosił wydatków zwiększających wartość początkową ww. budynków, w tym
    zwłaszcza takich których wartość przekroczyłaby co najmniej 30 % ich wartości
    początkowej i wykorzystywał je w przeszłości w okresie dłuższym niż 2 lata dla celów
    świadczenia usług dzierżawy – dzierżawca prowadził na Nieruchomościach działalność
    parkingową. Ponadto Sprzedający wskazuje również, iż w związku z planowaną transakcją
    sprzedaży Nieruchomości nie planuje dokonywać oraz nie dokona takich ulepszeń w
    posadowionych na Nieruchomościach budynkach. Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku
    wskazali Państwo wprost, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków
    posadowionych na Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, a ich dostawą upłynie okres
    znacznie dłuższy niż 2 lata. Informacja ta dotyczy każdego z budynków posadowionych na
    obu Nieruchomościach.
    Tym samym, z uwagi na fakt, że od pierwszego zasiedlenia do chwili planowanej
    sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata w zakresie wszystkich budynków znajdujących
    się na Nieruchomości 1 i 2 czyli na działkach nr A, B oraz C – co wynika wprost z opisu
    sprawy i jednocześnie Sprzedający nie ponosił i nie będzie ponosił wydatków
    zwiększających wartość początkową budynków posadowionych na tych działkach, w tym
    zwłaszcza takich których wartość przekroczyłaby co najmniej 30 % ich wartości
    początkowej, to w odniesieniu do sprzedaży tych obiektów oraz urządzeń budowlanych z
    nimi związanych zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki na nim posadowione. W związku z powyższym –
    na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również sprzedaż gruntu, z którym związane są
    budynki posadowione na działkach nr A, B i C będzie zwolniona od podatku od towarów i
    usług, podobnie jak urządzenia budowlane znajdujące się na tych działkach – w postaci
    placu postojowego oraz ogrodzenia, które jak już wyjaśniono – nie mają samodzielnego
    bytu.
    Zatem, transakcja sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. Z art.
    29a ust. 8 ustawy.
    Skoro planowana sprzedaż budynków posadowionych na tych Nieruchomościach będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to badanie
    przesłanek i rozstrzyganie zwolnienia od podatku na podstawie przepisów art. 43 ust. 1
    pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezzasadne.

    Ponadto, jak już wcześniej wskazano, na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy ustawodawca
    daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części
    spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze
    zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić
    należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem, przy spełnieniu warunków
    wynikających z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy strony transakcji mają możliwość
    rezygnacji z niniejszego zwolnienia od podatku i wyboru opodatkowania planowanej
    dostawy przedmiotowych budynków.
    Strony będą na moment zawarcia Umowy Przyrzeczonej zarejestrowane jako czynni
    podatnicy VAT. Sprzedający oraz Kupujący w akcie notarialnym dokumentującym sprzedaż
    Nieruchomości złożą zgodne oświadczenie, w przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia z
    opodatkowania VAT w zakresie dostawy Nieruchomości.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie przedmiotowa dostawa
    budynków i związanych z nimi urządzeń budowlanych, a także przynależnego do tych
    obiektów gruntu – z uwagi na rezygnację przez strony ze zwolnienia od podatku –
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwej stawki podatku.
    Odpowiadając więc na Państwa pytanie, wskazać należy, że w związku ze złożeniem
    przez Sprzedającego oraz Kupującego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z
    opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, dostawa Nieruchomości będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki podatku.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości w zakresie tego czy Kupujący po
    otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej nabycie Nieruchomości,
    będzie miał prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury
    dokumentującej nabycie Nieruchomości lub prawo do obniżenia za następne okresy
    kwoty podatku należnego o nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym powstałą w
    okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma fakturę dokumentującą sprzedaż
    Nieruchomości lub prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, należy wskazać, że
    zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w
    rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
    podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w
    rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy:

    Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych
    w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za
    jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym
    mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów
    rozliczeniowych.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że:
    W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
    okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy
    na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT regulują sposób dokonania przez
    podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on
    nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez
    podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
    Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie
    rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego.
    Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni
    przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Strony będą na moment
    zawarcia Umowy Przyrzeczonej zarejestrowane jako czynni podatnicy VAT. Po nabyciu
    Nieruchomości przez Kupującego, zostanie ona przez niego wykorzystana do realizacji
    inwestycji mieszkaniowej, w ramach której Kupujący będzie realizował obrót
    opodatkowany podatkiem VAT. Stąd też Kupujący będzie wykorzystywał Nieruchomości
    będące przedmiotem sprzedaży do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT.

    Jednocześnie, jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji, dostawa Nieruchomości nie
    będzie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa i nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art.
    6 pkt 1 ustawy. Ponadto, Strony złożą zgodne oświadczenie na podstawie art. 43 ust. 10
    ustawy o VAT w przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT i wyborze opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, zatem
    transakcja będzie opodatkowana podatkiem VAT jako dostawa towarów
    niekorzystająca ze zwolnienia od tego podatku.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Kupujący będzie uprawniony do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na
    fakturze dokumentującej transakcję. W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego w
    okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku należnego, Spółka Kupująca
    będzie uprawniona do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne
    okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o
    wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej
    przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania
    przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W tym
    miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    X. S. A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.