Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.629.2025.2.MŻA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT nieodpłatnego przeniesienia
na rzecz Skarbu Państwa autorskich praw majątkowych oraz
własności przemysłowej efektów prac badawczo; rozwojowych
w postaci utworów lub innych elementów własności
intelektualnej.
Słowa kluczowe: dotacja
prace-prace badawczo-rozwojowe
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przeniesienia
    na rzecz Skarbu Państwa autorskich praw majątkowych oraz własności przemysłowej
    efektów prac badawczo-rozwojowych w postaci utworów lub innych elementów własności
    intelektualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 9
    października 2025 r. (data wpływu 9 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest instytutem badawczym, działającym na podstawie:
      1) ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych,
      2) ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      3) Statutu zatwierdzonego zarządzeniem (...).
    Instytut posiada osobowość prawną i podlega nadzorowi Ministra (...).
    Siedziba A. znajduje się w (...), w województwie (...).
    Głównym przedmiotem działalności A. jest inicjowanie, planowanie, organizowanie i
    prowadzenie badań naukowych, prac rozwojowych oraz usługowo-badawczych, a także
    przystosowywanie wyników prowadzonych prac do zastosowania w praktyce oraz ich
    upowszechnianie. Instytut realizuje zadania na rzecz (...) oraz projekty badawczo-
    rozwojowe finansowane z dotacji, w tym z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju
    (NCBiR). A może również prowadzić działalność gospodarczą.
    A. jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).
    W ramach prowadzonej działalności Instytut wykonuje zarówno działania podlegające
    opodatkowaniu VAT, jak i działania zwolnione z VAT lub niepodlegające opodatkowaniu.
    W związku z tym, A. dokonuje nabyć towarów i usług, które generują podatek naliczony.
    W A. prowadzona jest ewidencja zakupów w sposób zapewniający wyodrębnienie nabyć
    towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do wykonywania czynności
    opodatkowanych, a zatem uprawniających do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Jednocześnie ewidencja
    umożliwia identyfikację nabyć wykorzystywanych wyłącznie do czynności, w odniesieniu
    do których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, jak
    również nabyć wykorzystywanych zarówno do czynności opodatkowanych, jak i do
    czynności, w przypadku których prawo do obniżenia kwoty podatku należnego nie
    przysługuje, tj. tzw. działalności mieszanej.
    W przypadku zakupów, których A nie może jednoznacznie przypisać do czynności
    uprawniających lub nieuprawniających do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego,
    Instytut stosuje zasadę proporcjonalnego odliczania. Proporcja ta jest ustalana zgodnie z
    art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ust. 3-10 ustawy VAT.
    Wnioskodawca, jako podmiot realizujący projekty naukowo-badawcze, często uczestniczy
    w konsorcjach (np. jako lider lub współwykonawca). W ramach tych projektów, często
    współfinansowanych ze środków publicznych, takich jak te z NCBiR, A otrzymuje środki
    finansowe w formie zaliczek lub refundacji na pokrycie kosztów prowadzonych badań
    naukowych i prac rozwojowych.

    A. zrealizował projekt badawczo-rozwojowy pt. „(...)” na podstawie umowy o wykonanie i
    finansowanie projektu zawartej z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (dalej: Projekt).
    Umowa określała szczegółowe zasady realizacji, finansowania oraz rozliczenia projektu, a
    także zasady przenoszenia praw własności intelektualnej na rzecz Skarbu Państwa (dalej:
    Umowa).
    Zgodnie z § 13 Umowy, finansowanie przekazywane było Wnioskodawcy w transzach w
    formie zaliczek lub refundacji wypłacanych w określony w Umowie sposób.
    Zgodnie z § 14 Umowy, koszty ponoszone w Projekcie kwalifikują się do objęcia
    finansowaniem pod warunkiem spełnienia warunków wynikających z Umowy.
    Zgodnie z § 21 Umowy, A. zobowiązuje się do nieodpłatnego przeniesienia na Skarb
    Państwa, reprezentowany przez NCBiR, wszelkich autorskich praw majątkowych oraz
    praw własności przemysłowej do rezultatów powstałych w ramach finansowanego
    projektu. Obowiązek ten wynikał zarówno z treści Umowy, jak i z art. 32 ust. 3 ustawy z
    dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju.
    § 21 ust. 2 Umowy wylicza szczegółowo wszystkie pola eksploatacji, na których Skarb
    Państwa nabywa prawa do rezultatów Projektu, m.in. utrwalanie i zwielokrotnianie
    dowolną techniką, wprowadzanie do obrotu, najem, użyczanie, publiczne udostępnianie
    online, retransmisję, tłumaczenia, adaptacje oraz – w przypadku oprogramowania –
    modyfikacje i dekompilację. Ustęp 3 rozszerza ten zakres na wszelkie pola eksploatacji,
    które zostaną dopiero poznane w przyszłości, co odpowiada art. 41 ust. 4 ustawy o prawie
    autorskim.
    Mechanizm przeniesienia praw autorskich został określony w ustępach 4, 6 i 15 ww.
    paragrafu Umowy. Zgodnie z ww. postanowieniami, prawa autorskie przechodzą na Skarb
    Państwa z chwilą zakończenia realizacji Projektu (§ 21 ust. 4), a równocześnie A przekazuje
    komplet dokumentacji (kody źródłowe, rysunki, modele – § 21 ust. 6).
    Ustęp 15 w § 21 Umowy stanowi wprost, że nabycie tych praw następuje „w całości
    nieodpłatnie”, co wyklucza jakąkolwiek wycenę rynkową czy fakturowanie wartości praw
    intelektualnych.
    Ustępy 16-17 § 21 Umowy przewidują jedynie możliwość udzielenia A licencji zwrotnej po
    zakończeniu Projektu – bezpłatnej lub odpłatnej – na zasadach ustalonych w odrębnej
    umowie z NCBiR. Oznacza to, że ewentualne komercyjne wykorzystanie wyników Projektu
    może nastąpić wyłącznie po zakończeniu Projektu i nie ma żadnego wpływu na sposób czy
    wysokość finansowania udzielonego w trakcie jego realizacji.
    Środki otrzymywane z NCBiR służą pokryciu kosztów badań naukowych i prac
    rozwojowych. Przeniesienie tych praw następuje nieodpłatnie, niezależnie od wysokości
    otrzymanego finansowania.
    W ramach projektów finansowanych przez NCBiR nie jest sporządzana odrębna wycena
    wartości przenoszonych praw własności intelektualnej, nie są one przedmiotem
    odrębnego fakturowania, a ich transfer następuje wyłącznie na podstawie obowiązku
    umownego i ustawowego.
    Przeniesienie praw własności intelektualnej następuje w ramach działalności statutowej
    A., a rezultaty projektów nie są wykorzystywane przez Instytut w działalności komercyjnej.
    Wysokość oraz wypłata finansowania ze środków NCBiR nie jest uzależniona od
    przeniesienia praw własności intelektualnej, lecz wyłącznie od realizacji i rozliczenia
    poszczególnych etapów projektu.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

    Środki finansowe otrzymane przez A. (A.) od NCBiR nie mogły być przeznaczone na cele
    inne niż określone w umowie, w szczególności nie mogły służyć bieżącej działalności A.
    A. realizował w ramach projektu pt. „(...)” następujące zadania:
    (...).
    Otrzymane z NCBiR dofinansowanie zostało obliczone na podstawie kwalifikowalnych
    kosztów projektu zgodnie z zaakceptowanym przez NCBiR kosztorysem Projektu.
    Wysokość wsparcia (90%) zależała od zakresu i kosztów zadań przewidzianych w Projekcie.
    Pozostałe 10% kosztów stanowił wkład własny A., który musiał być pokryty w całości z jego
    środków własnych.
    Z otrzymanego dofinansowania NCBiR pokrywane były wyłącznie koszty kwalifikowalne
    (koszty badań naukowych i prac rozwojowych) ujęte w Kosztorysie i Harmonogramie
    Projektu, w tym w szczególności:
      1. wydatki bezpośrednie na realizację etapów badań i prac rozwojowych (zgodnie z
        opisem zadań i harmonogramem),
      2. zakup/wytworzenie aparatury naukowo-badawczej (wg definicji i wykazu
        stanowiącego załącznik do umowy),
      3. zakupy towarów, usług i robót budowlanych niezbędnych do realizacji Projektu,
        dokonywane na zasadach określonych w umowie,
      4. koszty ogólne (pośrednie) – rozliczane ryczałtowo.
    Realizacja Projektu była uzależniona od otrzymania dofinansowania z NCBiR – w
    przypadku braku dofinansowania A. nie zrealizowałby zadań określonych w Projekcie w
    przewidzianym zakresie.
    W Projekcie przewidziano wkład własny A. (A.).
    Na rzecz Skarbu Państwa, reprezentowanego przez NCBiR, zostały/zostaną przeniesione
    wszelkie autorskie prawa majątkowe oraz prawa własności przemysłowej do rezultatów
    powstałych w ramach realizacji Projektu, obejmujące wszystkie znane i przyszłe pola
    eksploatacji, tj.:
      1. Wszelkie autorskie prawa majątkowe do rezultatów projektu (utworów,
        oprogramowania, dokumentacji, raportów, modeli, rysunków itd.) – na wszystkich
        znanych i przyszłych polach eksploatacji.
      2. Wszelkie prawa własności przemysłowej – w tym prawa do wynalazków, wzorów
        użytkowych i przemysłowych oraz know-how powstałego w trakcie realizacji
        projektu. Przeniesienie następuje z chwilą zakończenia projektu, wraz z
        przekazaniem pełnej dokumentacji technicznej.
    A. może korzystać z rezultatów jedynie na podstawie licencji zwrotnej, udzielanej przez
      NCBiR w odrębnej umowie.
    Przeniesienie praw na rzecz Skarbu Państwa następuje całkowicie nieodpłatnie, bez
      jakiegokolwiek dodatkowego wynagrodzenia.

## Pytanie

Czy w przypadku powstania efektów prac badawczo-rozwojowych w postaci utworów lub
    innych elementów własności intelektualnej, nieodpłatne przeniesienie przez A na rzecz
    Skarbu Państwa, reprezentowanego przez NCBiR, całości autorskich praw majątkowych
    oraz praw własności przemysłowej, zgodnie z zapisami § 21 umowy oraz art. 32 ust. 3
    ustawy o NCBiR, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy przyszłe nieodpłatne przeniesienie na Skarb Państwa,
    reprezentowany przez NCBiR, autorskich praw majątkowych oraz innych praw własności
    intelektualnej do rezultatów projektu pt. „(...)”, realizowanego na podstawie zawartej z
    NCBiR Umowy, nie będzie stanowiło odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego
    świadczenia usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    W analizowanym stanie faktycznym nie zostanie bowiem spełniony podstawowy warunek
    opodatkowania określony w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, jakim jest odpłatność
    czynności. Brak odpłatności wynika przede wszystkim z faktu, iż powstanie utworów,
    wyników badań oraz innych elementów własności intelektualnej stanowi jedynie
    potencjalny, a nie gwarantowany rezultat prowadzonych przez A. badań naukowych i prac
    rozwojowych. Charakter prowadzonych badań zakłada z natury rzeczy niepewność co do
    powstania określonych wyników, które mogłyby podlegać przeniesieniu.
    W związku z powyższym, zgodnie z postanowieniami zawartej z NCBiR Umowy (w
    szczególności § 21 Umowy) oraz przepisami art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r.
    o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, obowiązek przeniesienia praw majątkowych na
    Skarb Państwa (reprezentowany przez NCBiR) ma charakter ustawowy i umowny,
    niezależny od wysokości lub faktu otrzymania dofinansowania projektu. Środki otrzymane
    z NCBiR mają bowiem charakter refundacyjny i służą wyłącznie pokryciu kosztów
    związanych z realizacją projektu, natomiast w żadnym zakresie nie stanowią ekwiwalentu
    (wynagrodzenia) za przekazanie praw autorskich czy innych praw własności intelektualnej.
    Ponadto należy zaznaczyć, że A. zobowiązane jest do przeniesienia autorskich praw
    majątkowych na Skarb Państwa nieodpłatnie, niezależnie od osiągniętych rezultatów.
    Zgodnie z treścią umowy projektowej, nawet w sytuacji, gdyby projekt nie doprowadził do
    powstania rezultatów podlegających ochronie prawnej lub wyników w postaci Elementów
    Autorskich, A nie będzie zobowiązane do zwrotu otrzymanego dofinansowania, o ile
    projekt zostanie zrealizowany z należytą starannością i zgodnie z zawartą umową. Takie
    uregulowanie wskazuje jednoznacznie na brak bezpośredniego związku finansowania z
    NCBiR z przeniesieniem praw, wykluczając odpłatność.
    Odnosząc się do art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, należy wskazać, iż przepis ten nakazuje
    opodatkować VAT jedynie takie nieodpłatne świadczenia usług, które realizowane są do
    celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Tymczasem nieodpłatne
    przeniesienie autorskich praw majątkowych oraz praw własności przemysłowej na Skarb
    Państwa przez A. jest ściśle związane z działalnością statutową Instytutu, obejmującą
    prowadzenie badań naukowych oraz prac rozwojowych na (...) państwa, a także służy
    bezpośrednio realizacji zadań statutowych Wnioskodawcy.
    Tym samym, czynność ta nie może zostać zakwalifikowana jako świadczenie usług
    realizowane do celów innych niż działalność gospodarcza A. Potwierdzeniem powyższego
    są liczne interpretacje podatkowe oraz orzeczenia sądów administracyjnych, które
    jednoznacznie wskazują, iż przeniesienie praw własności intelektualnej powstałych w
    wyniku realizacji projektów finansowanych ze środków publicznych, takich jak środki
    NCBiR, nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż nie spełnia przesłanki odpłatności.
    Przykładowo, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych
    (np. interpretacja z 14 września 2018 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.235.2018.13.S.MKA oraz
    interpretacja z 19 września 2018 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.240.2018.11.AS) uznał, że
    nieodpłatne przeniesienie praw majątkowych na Skarb Państwa w projektach
    finansowanych przez NCBiR pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT ze względu na
    brak odpłatności.
    Analogiczne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 21
    czerwca 2016 r. (sygn. III SA/Gl 232/16).

    Podsumowując, w świetle powyższej analizy, zdaniem A., nieodpłatne przeniesienie na
    Skarb Państwa, reprezentowany przez NCBiR, autorskich praw majątkowych oraz innych
    praw własności intelektualnej powstałych w wyniku realizacji projektu, nie będzie
    stanowiło odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i nie będzie podlegało opodatkowaniu tym podatkiem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne świadczenie usług na
      cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
      wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
      członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz
      wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
      gospodarcza podatnika.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.

    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Zatem, każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy.
    Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
      · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem, pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Ponadto stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie
    podlegało tylko takie świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku, którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.

    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo instytutem badawczym. Posiadają Państwo
    osobowość prawną i podlegają nadzorowi Ministra (...). Są Państwo czynnym,
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Zrealizowali Państwo
    projekt badawczo-rozwojowy pt. „(...)” na podstawie umowy o wykonanie i finansowanie
    projektu zawartej z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju. Umowa określała szczegółowe
    zasady realizacji, finansowania oraz rozliczenia projektu, a także zasady przenoszenia
    praw własności intelektualnej na rzecz Skarbu Państwa. Finansowanie przekazywane było
    Państwu w transzach w formie zaliczek lub refundacji wypłacanych w określony w Umowie
    sposób. Zgodnie z Umową, zobowiązali się Państwo do nieodpłatnego przeniesienia na
    Skarb Państwa, reprezentowany przez NCBiR, wszelkich autorskich praw majątkowych
    oraz praw własności przemysłowej do rezultatów powstałych w ramach finansowanego
    projektu. Prawa autorskie przechodzą na Skarb Państwa z chwilą zakończenia realizacji
    Projektu. Umowa stanowi wprost, że nabycie tych praw następuje „w całości
    nieodpłatnie”, co wyklucza jakąkolwiek wycenę rynkową czy fakturowanie wartości praw
    intelektualnych. Umowa przewiduje możliwość udzielenia Państwu licencji zwrotnej po
    zakończeniu Projektu – bezpłatnej lub odpłatnej – na zasadach ustalonych w odrębnej
    umowie z NCBiR. Oznacza to, że ewentualne komercyjne wykorzystanie wyników Projektu
    może nastąpić wyłącznie po zakończeniu Projektu i nie ma żadnego wpływu na sposób czy
    wysokość finansowania udzielonego w trakcie jego realizacji. Środki otrzymywane z NCBiR
    służą pokryciu kosztów badań naukowych i prac rozwojowych. Przeniesienie tych praw
    następuje nieodpłatnie, niezależnie od wysokości otrzymanego finansowania. W ramach
    projektów finansowanych przez NCBiR nie jest sporządzana odrębna wycena wartości
    przenoszonych praw własności intelektualnej, nie są one przedmiotem odrębnego
    fakturowania, a ich transfer następuje wyłącznie na podstawie obowiązku umownego i
    ustawowego. Przeniesienie praw własności intelektualnej następuje w ramach Państwa
    działalności statutowej, a rezultaty projektów nie są wykorzystywane przez Instytut w
    działalności komercyjnej. Wysokość oraz wypłata finansowania ze środków NCBiR nie jest
    uzależniona od przeniesienia praw własności intelektualnej, lecz wyłącznie od realizacji i
    rozliczenia poszczególnych etapów projektu. Środki finansowe otrzymane przez Państwa
    od NCBiR nie mogły być przeznaczone na cele inne niż określone w umowie, w
    szczególności nie mogły służyć bieżącej działalności A. Otrzymane z NCBiR dofinansowanie
    zostało obliczone na podstawie kwalifikowalnych kosztów projektu zgodnie z
    zaakceptowanym przez NCBiR kosztorysem Projektu. Wysokość wsparcia (90%) zależała
    od zakresu i kosztów zadań przewidzianych w Projekcie. Pozostałe 10% kosztów stanowił
    wkład własny A., który musiał być pokryty w całości z jego środków własnych. Z
    otrzymanego dofinansowania NCBiR pokrywane były wyłącznie koszty kwalifikowalne
    (koszty badań naukowych i prac rozwojowych) ujęte w Kosztorysie i Harmonogramie
    Projektu.
    Realizacja Projektu była uzależniona od otrzymania dofinansowania z NCBiR – w
    przypadku braku dofinansowania nie zrealizowaliby Państwo zadań określonych w
    Projekcie w przewidzianym zakresie. Na rzecz Skarbu Państwa, reprezentowanego przez
    NCBiR, zostały/zostaną przeniesione wszelkie autorskie prawa majątkowe oraz prawa
    własności przemysłowej do rezultatów powstałych w ramach realizacji Projektu,
    obejmujące wszystkie znane i przyszłe pola eksploatacji, tj.: wszelkie autorskie prawa
    majątkowe do rezultatów projektu (utworów, oprogramowania, dokumentacji, raportów,
    modeli, rysunków itd.) – na wszystkich znanych i przyszłych polach eksploatacji oraz
    wszelkie prawa własności przemysłowej – w tym prawa do wynalazków, wzorów
    użytkowych i przemysłowych oraz know-how powstałego w trakcie realizacji projektu.
    Przeniesienie następuje z chwilą zakończenia projektu, wraz z przekazaniem pełnej

    dokumentacji technicznej. Mogą Państwo korzystać z rezultatów jedynie na podstawie
    licencji zwrotnej, udzielanej przez NCBiR w odrębnej umowie. Przeniesienie praw na rzecz
    Skarbu Państwa następuje całkowicie nieodpłatnie, bez jakiegokolwiek dodatkowego
    wynagrodzenia.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku powstania efektów prac
    badawczo-rozwojowych w postaci utworów lub innych elementów własności
    intelektualnej, nieodpłatne przeniesienie przez Państwa na rzecz Skarbu Państwa,
    reprezentowanego przez NCBiR, całości autorskich praw majątkowych oraz praw
    własności przemysłowej, zgodnie z zapisami § 21 umowy oraz art. 32 ust. 3 ustawy o
    NCBiR, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. Stosownie do tego przepisu:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
      nabywcy lub usługobiorcy.
    Na podstawie art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
      ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
      potrzeby podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do
    podstawy opodatkowania.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że do podstawy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym
    charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy
    towaru lub świadczenia usługi.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie,
    które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny
    konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia
    po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej: Dyrektywą 2006
    /112/WE Rady, z treści którego wynika, że:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    Związane jest to z tym, że podstawa opodatkowania stanowi wartość faktycznie uzyskaną
    przez sprzedawcę z tytułu danej opodatkowanej czynności. Należy jednocześnie wskazać,
    że nie ma tu znaczenia status podmiotu wypłacającego dofinansowanie ani pochodzenie
    środków, z których to dofinansowanie jest wypłacane.
    Z treści powołanych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy podatnik, w związku z konkretną
    dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację,
    subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie
    stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej
    dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dofinansowania za stanowiące podstawę
    opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dofinansowanie dokonywane jest w celu
    sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Natomiast dofinansowanie niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowi podstawy
    opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.

    Nie ma przy tym znaczenia, od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje
    zapłatę – czy od nabywcy, czy od osoby trzeciej, ważne jest, aby było to wynagrodzenie za
    daną konkretną usługę lub za daną konkretną dostawę.
    Należy zauważyć, że otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie stanowi samo w
    sobie żadnej czynności, ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje (dopłaty) podlegają
    bowiem opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Dotacje, które
    stanowią dopłatę do ceny sprzedawanych towarów, czy świadczonych usług, są ściśle
    związane z daną usługą, czy towarem i podlegają opodatkowaniu.
    Jak wskazano powyżej, włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko
    wówczas, gdy jest to celowa dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze
    związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy
    opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym
    charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie ceny konkretnego
    towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc obrotem ogólna dotacja
    (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika,
    niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy
    podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem
    usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu
    wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie
    zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Dla określenia, czy
    dane dotacje mają czy też nie bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług, a co za tym
    idzie – czy podlegają opodatkowaniu, istotne są zatem szczegółowe warunki ich
    przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Tym samym, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o
    takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą
    towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie podlega opodatkowaniu.
    Koniecznym zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy jest wyjaśnienie pojęcia „subwencja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des produits wallons
    ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Limited v. Commissioners
    of Customs and Excise, w skrócie KNW).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencję, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy, by możliwe
    było jej ustalenie. Cena, jaką płaci nabywca, musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,

    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, że dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu usługę pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć
    usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by
    dotacja odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy
    by relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    Należy zwrócić uwagę, że dla określenia, czy dana dotacja jest, czy nie jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, istotne są szczegółowe warunki jej przyznawania,
    określające cel, na który ta dotacja jest przeznaczona.
    Jak już wskazano, kryterium uznania dotacji za zwiększającą podstawę opodatkowania
    stanowi stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje
    niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1
    ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania tym podatkiem.
    Tym samym, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o
    takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą
    towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak wyżej wskazano, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której wystąpią
    skonkretyzowane świadczenia w zamian za określone wynagrodzenie. Analiza
    przedstawionego opisu sprawy, treści cytowanych przepisów prawa podatkowego oraz
    orzecznictwa TSUE prowadzi do stwierdzenia, że przekazywane Państwu przez NCBiR
    środki finansowe na realizację opisanego projektu badawczo-rozwojowego pt. „(...)” należy
    uznać za otrzymane od osoby trzeciej środki (dotacje, subwencje lub dopłaty o podobnym
    charakterze) mające bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez Państwa usług.
    Należy zauważyć, że otrzymane środki od NCBiR nie mogły być przeznaczone na cele inne
    niż określone w umowie, w szczególności nie mogły służyć bieżącej działalności. Z
    otrzymanego dofinansowania od NCBiR pokrywane były wyłącznie koszty kwalifikowalne
    (koszty badań naukowych i prac rozwojowych). Ponadto, realizacja Projektu była
    uzależniona od otrzymania dofinansowania z NCBiR – w przypadku braku dofinansowania
    nie zrealizowaliby Państwo zadań określonych w Projekcie w przewidzianym zakresie.
    Przeniesienie praw na rzecz Skarbu Państwa następuje bez dodatkowej odpłatności, gdyż
    otrzymane przez Państwa środki finansowe na realizację ww. projektu stanowią należność
    za świadczone usługi.
    W analizowanym przypadku istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonanym
    świadczeniem a otrzymanym od osoby trzeciej wynagrodzeniem. Przedstawiony opis
    sprawy wskazuje, że właścicielem efektów zrealizowanego projektu będzie Skarb Państwa
    reprezentowany przez NCBiR.
    Przeniesienie na Skarb Państwa efektów prac badawczo-rozwojowych w postaci utworów
    lub innych elementów własności intelektualnej, powstałych w wyniku wykonania projektu,
    następuje bez prawa do dodatkowego wynagrodzenia. Umowa nie przewiduje żadnego
    wynagrodzenia, poza finansowaniem kosztów kwalifikowalnych, z tytułu realizacji projektu
    i przeniesienia praw do rezultatów wykonanej pracy.
    W niniejszej sprawie można zidentyfikować beneficjenta świadczenia, tj. Skarb Państwa,
    reprezentowany przez NCBiR, który po zakończeniu projektu uzyskuje prawo do własności
    intelektualnej będącej efektem realizowanego projektu. Jednocześnie świadczonej usłudze
    odpowiada świadczenie wzajemne, tj. wynagrodzenie wypłacane przez NCBiR. Zatem,
    przekazanie efektów prac badawczo-rozwojowych w postaci utworów lub innych
    elementów własności intelektualnej na rzecz Skarbu Państwa nastąpi odpłatnie i będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jak wskazano w wyroku C-184
    /00, nie jest konieczne określenie ceny, wystarczy by możliwe było jej ustalenie. W
    analizowanej sprawie przyznane dofinansowanie umożliwia beneficjentowi nabycie praw
    do wartości intelektualnej.
    Wobec tego otrzymane przez Państwa dofinansowanie na realizację projektu będzie
    stanowić dofinansowanie dokonane w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jak wyżej wskazano dopłaty
    stanowiące subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich
    ostatecznemu odbiorcy po cenie niższej (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony)
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Fakt, że wykonali Państwo określone czynności na rzecz beneficjenta projektu (Skarbu
    Państwa, reprezentowanego przez NCBiR) nie pobierając od niego odpłatności oznacza, że
    zapłatą za te świadczenia są otrzymane przez Państwa środki zwane dotacją
    (dofinansowaniem otrzymanym z NCBiR).
    W konsekwencji stwierdzić należy, że dotacja otrzymana od Narodowego Centrum Badań i
    Rozwoju przez Państwa, na pokrycie kosztów badań naukowych oraz prac rozwojowych w
    ramach projektu pn. „(...)” jest dotacją bezpośrednio wpływającą na wartość świadczeń i
    stanowi wynagrodzenie za świadczone usługi oraz zwiększa podstawę opodatkowania, o
    której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym świadczenia wykonywane w ramach
    projektu sfinansowane dotacją, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
    Zatem, realizację powierzonych zadań i w efekcie nieodpłatne przeniesienie na rzecz
    Skarbu Państwa autorskich praw majątkowych oraz własności przemysłowej efektów prac
    badawczo-rozwojowych w postaci utworów lub innych elementów własności intelektualnej
    należy uznać za podlegające opodatkowaniu świadczenie usług, ponieważ w analizowanej
    sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące uznanie wykonywanych przez
    Państwa w ramach projektu czynności za odpłatne usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1
    ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy, dla których ustawodawca nie przewidział możliwości zastosowania zwolnienia.
    Skoro świadczone przez Państwa w ramach projektu czynności stanowią odpłatne usługi
    w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy to nie można uznać, że mamy do czynienia z
    nieodpłatnym świadczeniem usług w myśl art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług.
    Zatem, w przypadku powstania efektów prac badawczo-rozwojowych w postaci utworów
    lub innych elementów własności intelektualnej, przeniesienie przez Państwa na rzecz
    Skarbu Państwa, reprezentowanego przez NCBiR, całości autorskich praw majątkowych
    oraz praw własności przemysłowej będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.