Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.766.2025.1.AMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-08
Teza: Brak możliwości wystawiania faktur, w których cena
jednostkowa netto towaru będzie wskazana z dokładnością od
pięciu do ośmiu miejsc po przecinku, tj. obejmującą części
dziesiętne groszy, przy zastrzeżeniu, że wykazane na fakturze
kwoty podstawy opodatkowania, podatku od towarów i usług
oraz należności ogółem będą zaokrąglane do pełnych groszy.
Słowa kluczowe: cena-cena jednostkowa
faktura-faktura VAT
faktura-faktura ustrukturyzowana
kwota-zaokrąglanie kwot
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy

    możliwości wystawiania faktur, w których cena jednostkowa netto towaru będzie
    wskazana z dokładnością od pięciu do ośmiu miejsc po przecinku, tj. obejmującą części
    dziesiętne groszy, przy zastrzeżeniu, że wykazane na fakturze kwoty podstawy
    opodatkowania, podatku od towarów i usług oraz należności ogółem będą zaokrąglane do
    pełnych groszy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej jako: „Spółka”) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku
    od towarów i usług, prowadzącym działalność gospodarczą w branży (...) w formie spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością. Jednym z podstawowych obszarów działalności Spółki
    jest sprzedaż towarów do kontrahentów krajowych oraz zagranicznych. Sprzedaż ta ma
    charakter masowy, jednakże poszczególne dostawy są dostosowywane do indywidualnych
    potrzeb odbiorców. Wynika to ze specyfiki rynku, na którym działa Spółka - kontrahenci
    zgłaszają bowiem zapotrzebowanie na określone rodzaje (...) w danym okresie, a
    następnie zamówienia są kompletowane przez Spółkę w oparciu o ww. zapotrzebowanie.
    W konsekwencji, każda dostawa cechuje się nieco innym asortymentem, aczkolwiek
    traktowana jest jako jedno zbiorcze zamówienie. Z tego względu w celu zapewnienia
    prawidłowej kalkulacji ekonomicznej transakcji, Spółka ustala ceny jednostkowe netto w
    wewnętrznych systemach księgowych i rozliczeniowych w sposób zapewniający dokładne i
    rzetelne odzwierciedlenie wartości dostawy. Ceny te - z uwagi na masowy charakter
    sprzedaży oraz konieczność dokładnego przyporządkowania kosztów - w praktyce
    przyjmują wartości z dokładnością do części dziesiętnych grosza, tj. obejmują nawet pięć
    lub więcej miejsc po przecinku.
    W związku z powyższym, wewnętrznym modelem ustalania cen, w praktyce operacyjnej
    Spółki w przyszłości może pojawić się potrzeba wystawiania faktur sprzedaży, na których
    cena jednostkowa netto wskazana jest z dokładnością do pięciu lub więcej miejsc po
    przecinku.
    Spółka zauważa, że opublikowana przez Ministerstwo Finansów struktura logiczna faktury
    elektronicznej w Krajowym Systemie e-Faktur (FA(2)) technicznie dopuszcza taką
    możliwość nawet do 8 miejsc po przecinku dla pozycji ceny jednostkowej netto, co
    oznacza, że Krajowy System e-Faktur jest przygotowany na obsługę cen jednostkowych
    netto w takiej formie.
    Jednocześnie wykazane na fakturze kwoty podstawy opodatkowania, podatku od towarów
    i usług oraz należności ogółem będą, zgodnie z brzmieniem art. 106e ust. 11 ustawy z dn.
    11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) zaokrąglane
    do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza będą pomijane, a końcówki od
    0,5 grosza zaokrąglane się do 1 grosza.
    W tym stanie faktycznym, po stronie Spółki powstała wątpliwość, czy dopuszczalne jest
    wystawianie faktur VAT, w których cena jednostkowa netto wskazana zostanie z
    dokładnością do pięciu miejsc po przecinku, a więc obejmującą części dziesiętne groszy.

## Pytanie

Czy Spółka będzie uprawniona do wystawiania faktur, w których cena jednostkowa netto
    towaru będzie wskazana z dokładnością od pięciu do ośmiu miejsc po przecinku, tj.
    obejmującą części dziesiętne groszy, przy zastrzeżeniu, że wykazane na fakturze kwoty
    podstawy opodatkowania, podatku od towarów i usług oraz należności ogółem będą
    zaokrąglane do pełnych groszy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym dopuszczalne jest wystawianie
    faktur, w których cena jednostkowa netto towaru wskazywana jest z dokładnością od
    pięciu do ośmiu miejsc po przecinku.

    Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać m.in. (cyt.):
        1) datę wystawienia;
        2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
        3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
        4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
        5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
        6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
        7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
        8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
        9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; kwotę podatku od sumy
        wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych
        stawek podatku;
      14) kwotę należności ogółem (...)”
    Jednocześnie art. 106e ust. 11 ustawy o VAT stanowi, że (cyt.):
    „kwoty podatku wykazuje się w złotych. Kwoty podatku wyrażone w walucie obcej
    wykazuje się w złotych przy zastosowaniu zasad przeliczania na złote przyjętych dla
    przeliczania kwot stosowanych do określenia podstawy opodatkowania. Kwoty
    wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5
    grosza pomija się, a końcówki od 0,5 grosza zaokrągla się do 1 grosza.”
    Według Spółki, kluczowym w niniejszej sprawie jest ocena czy pojęcie „kwoty” wskazane w
    art. 106e ust. 11 ustawy o VAT obejmuje również cenę jednostkową netto wskazaną w art.
    106e ust. 11 ustawy o VAT.
    Zdaniem Spółki, warto wskazać ugruntowaną i jednolitą linię orzeczniczą sądów
    administracyjnych wskazującą, że w odniesieniu do interpretacji przepisów prawa
    podatkowego pierwszeństwo ma wykładnia językowa, czego przykładem jest wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2021 r. sygn. II FSK 979/21, w
    którym sąd wskazał, że (cyt.) „Zgodnie z przyjętą w orzecznictwie i doktrynie zasadą
    pierwszeństwa wykładni językowej w procesie wykładni prawa, należy w pierwszej

    kolejności zastosować dyrektywy wykładni językowej, a dopiero w przypadku dalszych
    wątpliwości lub w celu wzmocnienia wyniku wykładni językowej, sięgać kolejno po
    wykładnię systemową lub funkcjonalną.”
    W tym kontekście należy wskazać, że na gruncie ustawy o VAT ustawodawca nie zawarł
    definicji legalnej słowa „kwota”, użytego w art. 106e ust. 11 ww. ustawy. Czyniąc zatem
    zadość zasadzie pierwszeństwa wykładni językowej, należy sięgnąć po definicję
    słownikową słowa „kwota”. Według Słownika Języka Polskiego Polskiego Wydawnictwa
    Naukowego, kwota to (cyt.) „pewna suma pieniędzy”. Według Wielkiego Słownika Języka
    Polskiego Polskiej Akademii Nauk, kwota to „pewna ilość pieniędzy”.
    Zdaniem Spółki, treść powyższych definicji może być zastosowana do podstawy
    opodatkowania, kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto oraz należności ogółem
    widocznych na fakturze, gdyż są to faktyczne wartości pieniężne, cyrkulujące w ramach
    płatności między podmiotami gospodarczymi działającymi na rynku oraz mające wpływ na
    ich zobowiązania podatkowe względem państwa - można zatem powiedzieć, że w ich
    przypadku mamy do czynienia z „pewną sumą pieniędzy” czy też „pewną ilością
    pieniędzy”. Nie można jednak powiedzieć tego samego o cenie jednostkowej netto, która
    na fakturze pełni jedynie rolę przelicznika, który dopiero w połączeniu z ilością towaru
    tworzy faktyczną wartość wyrażającą kwotę należności, tj. rzeczywistą wartość pieniężną.
    Cena jednostkowa netto, choć wyrażona w walucie, nie jest sumą pieniędzy, a jednym ze
    współczynników, który należy brać pod uwagę przy obliczaniu kwot, o których mowa w
    art. 106e ust. 11 ustawy o VAT.
    Powyższe, zdaniem Spółki, stanowi istotną przesłankę by uznać, że obowiązek
    zaokrąglania nie dotyczy zatem wszystkich wartości liczbowych wskazanych na fakturze, a
    jedynie faktycznych kwot pieniężnych, tj. wartość i podstawy opodatkowania, podatku
    oraz należności ogółem. Nie obejmuje on natomiast ceny jednostkowej będącej faktycznie
    jedynie technicznym współczynnikiem wykorzystywanym do wskazania sposobu
    obliczenia wartości podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług.
    Powyższe ma również zastosowanie na gruncie wykładni systemowej omawianego
    przepisu art. 106e ust. 11 ustawy o VAT. Na fakturach podatnicy wykazują bowiem
    również inne dane liczbowe, które również nie podlegają obowiązkowi zaokrąglania do
    pełnych groszy. Przykładem mogą być kursy walut stosowane przy przeliczaniu podstawy
    opodatkowania, które w praktyce podaje się z większą precyzją (np. cztery lub więcej
    miejsc po przecinku). Gdyby bowiem uznać, że cena jednostkowa netto (faktycznie będąca
    jedynie przelicznikiem) jest kwotą w rozumieniu Ustawy o VAT, to powinno mieć to
    również zastosowanie względem kursu walut, która również jest przelicznikiem
    walutowym. Mimo to, dla faktur dokumentujących sprzedaż w dowolnej walucie
    wymienialnej innej niż polski złoty, wskazuje się kurs walutowy bez zaokrąglania do
    pełnych groszy, zaś dopiero wartość podatku, po zastosowaniu przelicznika w postaci
    kursu walutowego, jest zaokrąglana do pełnych groszy. Zdaniem Spółki, analogiczne
    podejście powinno obowiązywać względem ceny jednostkowej netto.
    Spółka ponadto pragnie wskazać, iż powyższy tok rozumowania jest wprost
    odzwierciedlony w strukturze logicznej faktury elektronicznej w Krajowym Systemie e-
    Faktur (FA(2)). Dla pozycji odpowiadającej kwotom podstawy opodatkowania, wartości
    podatku oraz należności ogółem, struktura logiczna dopuszcza jedynie dwa miejsca po
    przecinku, co odpowiada zasadzie zaokrąglania do pełnych groszy. Jednocześnie dla
    innych wartości liczbowych przewiduje się większą liczbę miejsc po przecinku, np. dla
    wspomnianych kursów walut 6 miejsc po przecinku, zaś dla cen jednostkowych netto - 8
    miejsc po przecinku, co wprost wskazuje, że dopuszcza się możliwość stosowania cen
    jednostkowych netto cechujących się większym poziomem dokładności, niezaokrąglonych
    do pełnych groszy.
    Podsumowując, mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że dopuszczalne
    będzie wystawianie faktur, w których cena jednostkowa netto towaru wskazywana jest z
    dokładnością od pięciu do ośmiu miejsc po przecinku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek wystawienia faktury wynika z art. 106b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”,
    zgodnie z którym:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
        pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
        wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
        z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
        pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
        1b.
    Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w
      formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i
      przepisami wydanymi na jej podstawie.
    W myśl art. 2 pkt 32 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to
      fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie
      elektronicznym.
    Stosownie do art. 2 pkt 32a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się
      przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z
      przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
    Na podstawie art. 106g ust. 1 ustawy:
      Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje
      nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.
    Jak wynika z treści art. 106g ust. 3a ustawy:
      Faktura ustrukturyzowana jest udostępniana i otrzymywana za pomocą
      oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 106nc ust. 1.
    Stosownie do art. 106nc ust. 1 ustawy:
      Faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego
      Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci
      elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z
      dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania
      publiczne.

    Zgodnie z art. 106nc ust. 3 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej
      platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
    Ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie
    KSeF, które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024
    r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” - termin
    wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.
    Struktura logiczna e-Faktury FA(3) będzie obowiązywała od 1 lutego 2026 r. W pkt 6
    Ogólnych założeń dotyczących formatu pól (danych) pliku faktury ustrukturyzowanej,
    Broszury informacyjnej dotyczącej struktury logicznej FA(3), opublikowanej przez
    Ministerstwo Finansów (https://www.gov.pl/web/kas/krajowy-system-e-faktur), wskazano,
    że:
      Kwoty podawane są co do zasady z dokładnością do 2 miejsc po kropce - o ile
      występują (np. 12345.56).
      W przypadku pól P_8B, P_12_XII, P_8BZ, P_12Z_XII, KursWaluty, KursWalutyZK,
      KursWalutyZW, KursWalutyZ, KursUmowny, Udzial, wartości podawane są z
      dokładnością do 6 miejsc po kropce - o ile występują.
      Cenę jednostkową w polach P_9A, P_9B, P_9AZ oraz kwoty opustów lub obniżek
      prezentowane w polu P_10 można podawać z dokładnością do 8 miejsc po kropce.
    Stosownie natomiast do art. 106gba ust. 1 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026
    r.:
      W przypadku gdy faktury ustrukturyzowane lub faktury, o których mowa w art. 106nda
      ust. 1, art. 106nf ust. 1 i art. 106nh ust. 1, dotyczą czynności o złożonej liczbie danych
      w zakresie jednostek miary i ilości (liczby) dostarczanych towarów lub wykonywanych
      usług lub cen jednostkowych netto, podatnik może wystawiać i przesyłać do
      Krajowego Systemu e-Faktur faktury ustrukturyzowane lub faktury, o których mowa w
      art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 i art. 106nh ust. 1, z załącznikiem będącym
      integralną częścią faktury, zawierającym wyłącznie dane, o których mowa w art. 106e
      ust. 1, lub dane ściśle powiązane z tymi danymi, zwane dalej „fakturami z
      załącznikiem”.
    Tym samym, możliwość wystawienia i przesłania do KSeF faktury ustrukturyzowanej oraz
    faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 i art. 106nh ust. 1 tej ustawy,
    wraz z załącznikiem, zwanych „fakturami z załącznikiem”, dotyczy dokumentowania
    czynności o złożonej liczbie danych w zakresie jednostek miary i ilości (liczby)
    dostarczanych towarów lub wykonywanych usług, cen jednostkowych towarów lub usług
    bez kwot podatku (cen jednostkowych netto).
    Jak stanowi natomiast art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;

      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
    10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
    11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
    12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania
        z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
    13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
    14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku;
    15) kwotę należności ogółem.
    Faktury są dokumentami o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub
    usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego
    też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Zgodnie natomiast z art. 106e ust. 11 ustawy:
      Kwoty podatku wykazuje się w złotych. Kwoty podatku wyrażone w walucie obcej
      wykazuje się w złotych przy zastosowaniu zasad przeliczania na złote przyjętych dla
      przeliczania kwot stosowanych do określenia podstawy opodatkowania. Kwoty
      wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej
      0,5 grosza pomija się, a końcówki od 0,5 grosza zaokrągla się do 1 grosza.
    Z ww. przepisu wynika, że ustawodawca tylko w jednym przypadku wyraźnie określa jaka
    wartość na wystawionej fakturze powinna być wyrażona w walucie polskiej - jest to kwota
    podatku. Istnieje zatem możliwość wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż w
    dowolnej walucie wymienialnej, ale kwota podatku powinna być zawsze wyrażona w
    walucie polskiej.
    Z treści przepisu art. 63 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacja podatkową”, wynika natomiast,
    że:
      Podstawy opodatkowania, kwoty podatków, odsetki za zwłokę, opłaty prolongacyjne,
      oprocentowanie nadpłat oraz wynagrodzenia przysługujące płatnikom i inkasentom
      zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż
      50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do
      pełnych złotych, z zastrzeżeniem § 1a i 2.

    Powyższy przepis Ordynacji podatkowej ma charakter ogólny.
    Z opisu stanu sprawy wynika, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług, prowadzącym działalność gospodarczą w branży (...) w
    formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Jednym z podstawowych obszarów
    Państwa działalności jest sprzedaż towarów do kontrahentów krajowych oraz
    zagranicznych. Sprzedaż ta ma charakter masowy, jednakże poszczególne dostawy są
    dostosowywane do indywidualnych potrzeb odbiorców. Wynika to ze specyfiki rynku, na
    którym Państwo działają - kontrahenci zgłaszają zapotrzebowanie na określone rodzaje
    (...) w danym okresie, a następnie zamówienia są kompletowane przez Państwa w oparciu
    o ww. zapotrzebowanie. W konsekwencji, każda dostawa cechuje się nieco innym
    asortymentem, aczkolwiek traktowana jest jako jedno zbiorcze zamówienie. Z tego
    względu w celu zapewnienia prawidłowej kalkulacji ekonomicznej transakcji, ustalają
    Państwo ceny jednostkowe netto w wewnętrznych systemach księgowych i
    rozliczeniowych w sposób zapewniający dokładne i rzetelne odzwierciedlenie wartości
    dostawy. Ceny te - z uwagi na masowy charakter sprzedaży oraz konieczność dokładnego
    przyporządkowania kosztów - w praktyce przyjmują wartości z dokładnością do części
    dziesiętnych grosza, tj. obejmują nawet pięć lub więcej miejsc po przecinku. W związku z
    powyższym, wewnętrznym modelem ustalania cen, w Państwa praktyce operacyjnej w
    przyszłości może pojawić się potrzeba wystawiania faktur sprzedaży, na których cena
    jednostkowa netto wskazana jest z dokładnością do pięciu lub więcej miejsc po przecinku.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy będą Państwo uprawnieni do wystawiania faktur,
    w których cena jednostkowa netto towaru będzie wskazana z dokładnością od pięciu do
    ośmiu miejsc po przecinku, tj. obejmującą części dziesiętne groszy, przy zastrzeżeniu, że
    wykazane na fakturze kwoty podstawy opodatkowania, podatku od towarów i usług oraz
    należności ogółem będą zaokrąglane do pełnych groszy.
    Wskazali Państwo jednocześnie, że wykazane na fakturze kwoty podstawy
    opodatkowania, podatku od towarów i usług oraz należności ogółem będą, zgodnie z
    brzmieniem art. 106e ust. 11 ustawy, zaokrąglane do pełnych groszy, przy czym końcówki
    poniżej 0,5 grosza będą pomijane, a końcówki od 0,5 grosza zaokrąglane się do 1 grosza.
    Odnosząc się więc do Państwa wątpliwości w zakresie dopuszczalności wystawiania
    faktur, w których cena jednostkowa netto wskazana zostanie z dokładnością od pięciu do
    ośmiu miejsc po przecinku, a więc obejmującą części dziesiętne groszy, wskazać należy, że
    w polskim systemie monetarnym nie funkcjonuje jednostka pieniężna o wartości
    mniejszej niż jeden grosz. Określony w ustawie sposób zaokrąglania kwot podatku ma na
    celu wyeliminowanie sytuacji, w której zobowiązanie pieniężne byłoby wyrażone w
    ułamkowej części grosza. Ponieważ nie istnieje nominał ułamka grosza, uzasadnione było
    uregulowanie prawne takich sytuacji i wprowadzenie, w zakresie wystawiania faktur,
    zaokrągleń kwot do pełnego grosza, w art. 106e ust. 11 ustawy.
    Warto w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2014
    r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 168):
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) cena - wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest
        obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę;
      2) cena jednostkowa towaru lub usługi - cenę ustaloną za jednostkę określonego
        towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach
        miar w rozumieniu przepisów o miarach.
    Przepisy ww. ustawy stanowią więc, że cena towaru powinna być wyrażona wyłącznie w
    obowiązujących jednostkach pieniężnych, jakimi są złote podzielone na 100 groszy.
    Tym samym, skoro grosz jest najmniejszą jednostką pieniężną i jest niepodzielny, to
    ułamkowa część grosza powinna ulec zaokrągleniu do pełnych groszy, tj. do drugiego
    miejsca po przecinku, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki od

    0,5 grosza zaokrągla się do 1 grosza, stosownie do zasady zaokrąglania wyrażonej w art.
    106e ust. 11 ustawy. Celem zaokrąglania jest uwidocznienie cen jednostkowych w pełnych
    groszach, a nie w ułamkach grosza, gdyż nominał ułamka grosza nie istnieje.
    Wyjaśnienia w tej sprawie również wymaga definicja pojęcia „kwoty”, zawartego w art.
    106e ust. 11 ustawy, ze względu na jego powiązanie z ceną jednostkową towaru bez kwoty
    podatku (ceną jednostkową netto), wskazaną w art. 106e ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie definiują pojęcia „kwota”. Wobec braku
    w ustawie takiej definicji, należy odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją
    zawartą w internetowym Słowniku języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem
    „kwoty” należy rozumieć „pewną sumę pieniędzy”, dawniej była to „ilość, liczba”. Według
    Wielkiego Słownika Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk (https://wsjp.pl/), „kwota” to
    „pewna ilość pieniędzy”.
    Tym samym, ww. definicja znajduje zastosowanie do wszystkich wartości, cen i kwot
    pieniężnych wymienionych w art. 106e ust. 1 ustawy, łącznie z ceną jednostkową towaru
    lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto). W przypadku każdego z
    elementów faktury, wymienionych w art. 106e ust. 1 pkt 9-15 ustawy, mamy do czynienia
    z „pewną sumą pieniędzy” czy też „pewną ilością pieniędzy”, czyli również w przypadku
    ceny jednostkowej netto. Bez względu na to jaka ilość (miara) będzie potrzebna
    kontrahentowi zgłaszającemu zapotrzebowanie na dany towar, cena jednostkowa netto
    tego towaru będzie już stanowiła pewną sumę pieniędzy lub pewną ilość pieniędzy,
    należną dostawcy. Cena ta nie może więc na fakturze pełnić jedynie roli przelicznika czy
    technicznego współczynnika, który należy brać pod uwagę przy obliczaniu pozostałych
    kwot. Zarówno więc przed jak i po połączeniu z ilością towaru cena ta tworzy faktyczną
    wartość wyrażającą kwotę należności, tj. rzeczywistą wartość pieniężną. Cena ta już przed
    połączeniem z ilością towaru funkcjonuje podczas ustalania płatności za dostawy przez
    podmioty gospodarcze biorące udział w transakcjach na rynku.
    Tym samym, obowiązek zaokrąglania kwot w fakturze, wynikający z art. 106e ust 11
    ustawy, dotyczy również jednostkowej ceny netto, o której mowa art. 106 e ust. 1 pkt 9
    ustawy.
    W tym miejscu wskazać także należy, że pomimo, iż Krajowy System e-Faktur technicznie
    dopuszcza dokładność do 8 miejsc po kropce dla pozycji ceny jednostkowej netto, a dla
    pól dotyczących kursów walut - do 6 miejsc po kropce, to taka techniczna możliwość
    systemu informatycznego nie ma wpływu na obowiązek stosowania art. 106e ustawy, w
    szczególności art. 106e ust. 11 ustawy, z którego wynika zasada wykazywania na fakturach
    kwot wyrażanych w złotych z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, a która to
    zasada dotyczy również ceny jednostkowej netto wykazywanej na fakturze.
    W związku powyższym, stwierdzić należy, że również ceny jednostkowe netto,
    wykazywane przez Państwa na fakturach na rzecz kontrahentów krajowych i
    zagranicznych, wymagają zaokrąglenia do pełnych groszy, zgodnie z obowiązującymi w
    tym zakresie zasadami i przepisami ustawy.
    Należy zaznaczyć, że powyższe dotyczy sytuacji, gdy cena jednostkowa, a dalej i wartość
    netto i wartość brutto wyrażone są w walucie polskiej, bowiem tylko polski złoty dzieli się
    na grosze.
    Wyjaśnienia również wymaga kwestia konieczności stosowania do przeliczeń operacji
    gospodarczych opiewających na waluty obce kursów walut zaokrąglonych do czterech
    miejsc po przecinku, pomimo, że przedmiotem Państwa wątpliwości w tej sprawie, jest
    kwestia prawidłowości zaokrąglania elementu faktur wystawianych w walucie polskiej.
    Na podstawie art. 31a ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są
      określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego
      danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy

      poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać
      sposób przeliczania tych kwot na złote według ostatniego kursu wymiany
      opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający
      dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro
      przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.
    W myśl art. 31a ust. 2a ustawy:
      Kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania określone w walucie obcej
      mogą być przeliczane przez podatnika na złote zgodnie z zasadami przeliczania
      przychodu określonego w walucie obcej wynikającymi z przepisów o podatku
      dochodowym, obowiązującymi tego podatnika na potrzeby rozliczania danej transakcji.
    Wobec braku w ustawie definicji „kursu waluty”, należy ponownie odnieść się do wykładni
    językowej. Według Wielkiego Słownika Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk
    (https://wsjp.pl/), z ekonomicznego punktu widzenia „kurs waluty” to „cena zakupu i
    sprzedaży jakiejś waluty lub akcji notowanych na giełdzie”. Jednostka każdej waluty jest
    nośnikiem pewnej wartości, czyli ceną, bez względu na jej ilość. Jej posiadacz może
    zapłacić za towary i usługi lub dokonać wymiany na ekwiwalent wyrażony w innej walucie.
    Taka transakcja wymienna zostaje rozliczona według określonego kursu.
    W przypadku kursów walut dokładność do czwartego miejsca po przecinku, gdzie
    najmniejszą możliwą zmianę wyznacza dziesięciotysięczna część ułamka dziesiętnego (tzw.
    pips). wynika ze specyfiki rynku walutowego oraz stosowanych na nim standardów.
    Jednakże, zasada zaokrąglania, wynikająca z art. 106e ust. 11 ustawy, nie dotyczy kwot
    wykazywanych na fakturach wyrażanych w walutach obcych.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nie będą Państwo uprawnieni do
    wystawiania faktur, w których cena jednostkowa netto towaru wskazywana będzie z
    dokładnością od pięciu do ośmiu miejsc po przecinku.
    Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.