Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.554.2020.1.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-28
Teza: brak prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; termomodernizacja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2020 r. (data wpływu 20 lipca 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 sierpnia 2020 r. (data wpływu 12 sierpnia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „\`(...)\`” **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 12 sierpnia 2020 r. o przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Projekt pn. „\`(...)\`” nr umowy o dofinansowanie: RPW\`(...)\`., zrealizowany przez Gminę Miejską \`(...)\`, współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` na lata 2014-2020.

Wartość całkowita projektu: \`(...)\`zł, w tym kwota dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego - \`(...)\` zł.

Cel projektu: Projekt przyczynia się do realizacji celu głównego Osi \`(...)\` Efektywność energetyczna Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` na lata 2014-2020 „Wspieranie efektywności energetycznej, inteligentnego zarządzania energią i wykorzystania odnawialnych źródeł energii w infrastrukturze publicznej, w tym w budynkach publicznych i w sektorze mieszkaniowym” oraz celu szczegółowego „Zwiększona efektywność energetyczna budynków mieszkalnych”.

Głównym celem projektu jest: Poprawa efektywności energetycznej komunalnych budynków mieszkalnych Gminy Miejskiej \`(...)\` poprzez termomodernizację, inteligentne zarządzanie energią i wykorzystanie odnawialnych źródeł energii w infrastrukturze publicznej. Cel ten zostanie osiągnięty bezpośrednio po zakończeniu realizacji projektu, w 2019 roku.

Cele szczegółowe odnoszące się do odpowiednich problemów, to:

*   poprawa efektywności energetycznej komunalnych budynków mieszkalnych na terenie miasta \`(...)\`, poprzez redukcję kosztów ogrzewania (problemy: niska efektywność energetyczna w budynkach mieszkalnych oraz wysokie zużycie energii cieplnej i elektrycznej oraz niska wydajność kotłowni w budynkach mieszkalnych);

*   podwyższenie standardu technicznego oraz obniżenie kosztów użytkowania i konserwacji komunalnych budynków mieszkalnych (problem: wysokie zużycie energii cieplnej i elektrycznej oraz niska wydajność kotłowni w budynkach mieszkalnych);

*   zmniejszenie emisji CO2 i innych szkodliwych substancji do środowiska, wynikające z mniejszego zapotrzebowania na ciepło (problemy: niska efektywność energetyczna w komunalnych budynkach mieszkalnych oraz wysokie zużycie energii cieplnej i elektrycznej oraz niska wydajność kotłowni w komunalnych budynkach mieszkalnych).

Projekt zakładał przeprowadzenie kompleksowej termomodernizacji 7 komunalnych budynków mieszkalnych, jest więc zgodny z zadaniem operacyjnym nr 3 … dla Gminy \`(...)\`, tj. poprawą efektywności energetycznej poprzez kompleksową termomodernizację budynków komunalnych. Dotyczył budynków Gminy Miejskiej \`(...)\`, znajdujących się na terenie Gminy Miejskiej \`(...)\`, przy ul. K. 1, K. 2, K. 3, K. 4, J. 1, W. 1 i W. 2. W budynkach tych nie prowadzi się działań komercyjnych, handlowych, nie jest prowadzona tam żadna forma działalności gospodarczej i elewacje tych budynków nie są wynajmowane na cele reklamowe. W nieruchomościach tych znajdują się wyłącznie lokale mieszkalne, socjalne, zamienne i pomieszczenia tymczasowe. Realizacja projektu przebiegała zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1875 ze zm.), gdzie wskazuje się konieczność zabezpieczenia gminnej gospodarki mieszkaniowej jako jedno z zadań własnych gminy, czyli zaspokajanie potrzeb wspólnoty. Nieruchomości te służą wyłącznie do zapewnienia lokali socjalnych i lokali zamiennych, a także zaspokajania potrzeb mieszkaniowych gospodarstw domowych o niskich dochodach, nie zaś wszystkich gospodarstw domowych, niezależnie od ich dochodów. Szczegółowe zasady przydziału lokali komunalnych określone są w uchwale Rady Miejskiej Nr \`(...)\` w \`(...)\` z dnia 15 marca 2012 roku o zasadach wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta \`(...)\` ze zmianami.

Ponadto w przypadku wykonywania przez komornika obowiązku opróżnienia lokalu, o którym mowa w art. 1046 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. - Kodeks postępowania cywilnego (tekst jednolity Dz. U. z 2018r., poz. 1025 ze zm.), Gmina wskazuje również tymczasowe pomieszczenia, które usytuowane są w tych nieruchomościach.

Zakres rzeczowy projektu:

1.  Prace przygotowawcze - audyty energetyczne (ex ante i ex post), dokumentacja projektowo-kosztowa, ekspertyzy ornitologiczne/chiropterologiczne;
2.  Roboty budowlane - w zakresie koniecznym i wynikającym z prac termomodernizacyjnych dotyczących 7 komunalnych budynków mieszkalnych. Zakres prac polegał na: dociepleniu ścian, wymianie stolarki okiennej i drzwiowej, ociepleniu stropów poddasza i piwnic;
3.  Nadzór w projekcie - nadzór inwestorski;
4.  Promocja projektu - tablice informacyjne i pamiątkowe;
5.  Studium wykonalności/biznesplan.

Okres rzeczowej realizacji projektu: 09.08.2019 r. - 31.12.2019 r.

Projekt zakładał, że podatek VAT jest kosztem kwalifikowalnym, tak więc wszystkie wydatki łącznie z podatkiem VAT w projekcie były kosztami kwalifikowanymi, podatek VAT naliczony nie został odliczony.

Efekty projektu będą wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Realizacja projektu zakończyła się 31.12.2019 r., za jego realizację odpowiadała Gmina Miejska \`(...)\`. Budynki objęte projektem są własnością Gminy Miejskiej \`(...)\`, która powierzyła zarządzanie mieniem spółce „\`(...)\` sp. z o.o.” na podstawie umowy cywilno-prawnej.

W trakcie realizacji projektu wydatki w związku z opisanym projektem ponoszone były przez Gminę Miejską \`(...)\`, faktury wystawiane były na Gminę Miejską \`(...)\`. Na zlecenie Gminy Miejskiej \`(...)\`, „\`(...)\` sp. z o.o.” odpowiedzialny był za przygotowanie dokumentacji projektowo-kosztowej oraz audytów ex ante dla wszystkich budynków objętych projektem. Gmina Miejska \`(...)\` odpowiedzialna była za zlecenie przygotowania w zakresie prac przygotowawczych: studium wykonalności, ekspertyzy ornitologicznej/chiropterologicznej oraz robót budowlanych, nadzoru w projekcie oraz promocji projektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina Miejska \`(...)\` miała możliwość dokonania odliczeń podatku VAT naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku) ze względu na fakt, że Gmina Miejska \`(...)\` nie miała możliwości odzyskania podatku VAT, poprzez odliczenie podatku naliczonego, traktuje się podatek VAT jako koszt kwalifikowany.

Realizacja przedmiotowego projektu (inwestycji) przyczyni się do powstania źródeł przychodowych, jednakże stawka podatku VAT jest zwolniona, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36.

Ze względu na fakt, że Gmina Miejska \`(...)\` nie miała możliwości odzyskania podatku VAT poprzez odliczenie podatku naliczonego, traktuje się podatek VAT jako koszt kwalifikowany. Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a także ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 29 października 2010 r. (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że realizowany projekt mieścił się w obszarze zadań własnych miasta, a więc w zakresie, w którym Gminę Miejską \`(...)\` nie uznaje się za podatnika podatku od towarów i usług. Projekt realizowała Gmina Miejska \`(...)\` (czynny podatnik podatku VAT), ale nie czyniła czynności podlegających opodatkowaniu, a więc nie istniał związek poniesionych wydatków na realizację przedmiotowego projektu ze świadczeniem usług opodatkowanych VAT. W związku z tym Gminie Miejskiej \`(...)\` nie przysługiwało prawo odliczenia bądź zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu. Nie było także możliwe odzyskanie podatku naliczonego poprzez jego zwrot w trybie przewidzianym w Rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. (Dz.U. Nr 246, poz. 1649) w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym Gmina Miejska \`(...)\`, realizująca projekt, nie mogła dokonać odliczenia podatku VAT i dlatego podatek ten był kosztem kwalifikowanym.

Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego są środkami bezzwrotnej pomocy zagranicznej w rozumieniu § 8 ust. 4. wymienionego rozporządzenia. W związku z powyższym Gmina Miejska \`(...)\`, realizująca projekt, nie mogła dokonać odliczenia podatku VAT i dlatego podatek ten był kosztem kwalifikowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie gminnego budownictwa mieszkaniowego (art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – efekty projektu nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na termomodernizację ww. komunalnych budynków mieszkalnych Gminy Miejskiej \`(...)\`. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”, ponieważ ponoszone wydatki nie mają związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\`, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną