Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-396/14/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-07-04
Teza: Czy wydatkowanie środków pochodzących z odpłatnego zbycia nieruchomości, stanowiącej majątek odrębny Wnioskodawczyni, na własne cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez budowę budynku mieszkalnego mającego w dalszym ciągu status majątku odrębnego Wnioskodawczyni, przez przedsiębiorstwo jej męża spełnia przesłanki pozwalające na skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia?
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 kwietnia 2014 r. (data wpływu 7 kwietnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości w przypadku wydatkowania środków ze sprzedaży nieruchomości na wybudowanie budynku mieszkalnego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości w przypadku wydatkowania środków ze sprzedaży nieruchomości na wybudowanie budynku mieszkalnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 11 października 2009 r. Wnioskodawczyni na podstawie testamentu odziedziczyła wraz z siostrą udział w majątku spadkowym ojca w wysokości po 1/4 każda. W skład spadku wchodziły nieruchomości gruntowe. W dniu 2 grudnia 2009 r. na podstawie aktu notarialnego siostra Wnioskodawczyni darowała jej swój udział w majątku spadkowym pod ojcu. W wyniku dokonanej darowizny wyłącznymi właścicielami nieruchomości w udziałach po 50% stały się Wnioskodawczyni oraz jej matka.

W latach 2009 i 2010 Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży nieruchomości należących do jej majątku odrębnego, które zostały nabyte w drodze spadkobrania po ojcu. W związku ze zbyciem złożyła do Urzędu Skarbowego zeznania o wysokości osiągniętego przychodu w roku podatkowym (PIT-39) za rok 2009 oraz 2010 wykazując odpowiednio w części D zeznania dochód zwolniony od opodatkowania za rok 2009 w kwocie 157.973 zł 50 gr za rok 2009 oraz za rok 2010 w kwocie 306.421 zł 50 gr.

Na nieruchomości, która również należała do jej majątku odrębnego, w celu realizacji zwolnienia z podatku dochodowego przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), Wnioskodawczyni rozpoczęła budowę budynku mieszkalnego z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe. W dniu 16 marca 2010 r. między Wnioskodawczynią, a przedsiębiorstwem jej męża, którego przedmiotem działalności jest m.in. budowa budynków mieszkalnych, została zawarta umowa o wykonanie robót budowlanych polegających na wybudowaniu budynku mieszkalnego ze środków pochodzących z majątku odrębnego Wnioskodawczyni. Między małżonkami istnieje małżeńska wspólność majątkowa, jednakże wybudowany budynek w dalszym ciągu miał należeć do jej majątku odrębnego i nie być objęty małżeńską wspólnością majątkową. W wyniku realizacji przedmiotowej umowy Wnioskodawczyni wydatkowała całość przychodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe przed upływem okresu dwóch lat określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem wystawienie faktury za wykonaną usługę w dniu 1 grudnia 2011 r. (na kwotę 466.746 zł 97 gr), a także zapłata nastąpiły przed końcem roku 2011.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydatkowanie środków pochodzących z odpłatnego zbycia nieruchomości, stanowiącej majątek odrębny Wnioskodawczyni, na własne cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez budowę budynku mieszkalnego mającego w dalszym ciągu status majątku odrębnego Wnioskodawczyni, przez przedsiębiorstwo jej męża spełnia przesłanki pozwalające na skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wybudowanie budynku mieszkalnego ze środków pochodzących z majątku odrębnego za pomocą przedsiębiorstwa należącego do męża Wnioskodawczyni wypełnia przesłanki do zwolnienia przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Zgodnie ze wskazanym przepisem, zwalnia się od podatku dochodowego "dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych".

Przepis ten jako warunek dla realizacji zwolnienia wskazuje konieczność wydatkowania dochodu na własne cele mieszkaniowe oraz konieczność jego wydatkowania nie później niż w okresie dwóch lat licząc od końca roku podatkowego w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości, a więc w przedmiotowej sprawie za rok 2009 do 31 grudnia 2011 r. oraz za rok 2010 do 31 grudnia 2012 r. W przedmiotowej sprawie wydatkowanie nastąpiło przed upływem 2 lat, zarówno w pierwszym jak i drugim przypadku, albowiem zakończenie budowy oraz wystawienie faktury za budowę domu dla Wnioskodawczyni nastąpiło 1 grudnia 2011 r. Tym samym pierwszy z warunków koniecznych dla realizacji zwolnienia określonego w art. 21 ust 1 pkt 131 ustawy został bezsprzecznie zrealizowany.

Drugim z warunków sine qua non dla przyznania zwolnienia jest jak już wyżej wskazano wydatkowanie dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Co należy rozumieć przez własne cele mieszkaniowe, zostało rozstrzygnięte w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W punkcie 1 lit. d wspomnianego przepisu wskazuje się, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.

W przedmiotowej sprawie środki pochodzące z odpłatnego zbycia nieruchomości zostały przeznaczone na budowę własnego budynku mieszkalnego przeznaczonego do realizacji celów mieszkaniowych Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni przeznaczyła środki z majątku odrębnego na budowę budynku mieszkalnego stanowiącego w dalszym ciągu jej majątek odrębny, z zamiarem zamieszkiwania w tym budynku wraz ze swoimi dziećmi oraz mężem. Tym samym i ten warunek skorzystania ze zwolnienia został przez Wnioskodawczynię spełniony. Należy zatem stwierdzić, że budowa budynku mieszkalnego przeznaczonego do realizacji własnych celów mieszkaniowych stanowi podstawę do zwolnienia dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

Nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie okoliczność, że nieruchomość w postaci budynku mieszkalnego została wybudowana przez firmę męża Wnioskodawczyni. W ramach transakcji występowali oni bowiem jako niezależne podmioty. Wnioskodawczyni jako osoba fizyczna zleciła budowę nieruchomości ze środków stanowiących majątek odrębny przedsiębiorstwu męża. Pieniądze przeznaczone na budowę nieruchomości pochodziły ze sprzedaży przedmiotu spadku stanowiącego majątek odrębny i zostały wydatkowane na budowę nieruchomości, której również wyłącznym właścicielem będzie Wnioskodawczyni. Dokonała ona zatem niejako transformacji jednej nieruchomości w drugą, poprzez sprzedaż jednej i przeznaczenie środków finansowych na budowę budynku mieszkalnego.

Zgodnie z art. 33 pkt 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2012 r., poz. 788, ze zm.) do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. Wnioskodawczyni może zatem dowolnie dysponować swoim majątkiem odrębnym, natomiast żadne przepisy nie ograniczają możliwości zlecenia budowy nieruchomości mieszkalnej przedsiębiorstwu, którego właścicielem jest małżonek Wnioskodawczyni.

Uznać należy zatem, że okoliczność budowy nieruchomości przez przedsiębiorstwo męża Wnioskodawczyni pozostaje bez wpływu na prawo do zwolnienia dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2009 r. w drodze spadku Wnioskodawczyni wraz z siostrą nabyła na podstawie testamentu udział w majątku spadkowym ojca. W skład spadku wchodziły nieruchomości gruntowe. W tym samym roku na podstawie aktu notarialnego siostra Wnioskodawczyni darowała jej swój udział w majątku spadkowym po ojcu. W latach 2009 i 2010 Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży nieruchomości należących do jej majątku odrębnego, które zostały nabyte w drodze spadkobrania po ojcu.

Z uwagi na fakt, że sprzedaż nieruchomości nastąpiła przed upływem 5-letniego terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to sprzedaż ta stanowi źródło przychodu i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dokonując oceny skutków podatkowych jej sprzedaży należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania – w myśl art. 14 ustawy zmieniającej – mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od 1 stycznia 2009 r.

W myśl art. 30e ust. 1, 4 i 5 powołanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Natomiast zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przepis art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Stosownie do przepisu art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Nadto, zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

*   położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Wskazać należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z cytowanego art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. – jest fakt wydatkowania począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe podatnika. Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć jednoznacznie, zgodnie z wykładnią literalną. Realizacja własnych celów mieszkaniowych winna polegać na tym, że w przypadku budowy budynku mieszkalnego podatnik w wybudowanym domu takie cele będzie realizować, a więc będzie w nim mieszkał. Chodzi przy tym o budowę budynku mieszkalnego, do którego podatnikowi przysługuje tytuł własności lub współwłasności zgodnie z regulacjami prawa cywilnego, a więc budynku budowanego na gruncie, do którego podatnikowi przysługuje tytułu własności lub współwłasności lub prawo wieczystego użytkowania.

Należy podkreślić, że norma prawna statuująca zwolnienie podatkowe, a więc mająca charakter wyjątku, odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, musi być interpretowana ściśle, gdyż niedopuszczalne jest stosowanie przy jej interpretacji wykładni rozszerzającej. Zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie rozpatrywanego zwolnienia.

Zgodnie z wyżej cyt. art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione m.in. na budowę własnego budynku mieszkalnego. Ustawodawca posługując się sformułowaniem „wydatki poniesione na budowę” nie ograniczył się wyłącznie do poniesionych wydatków na zakupu materiałów budowlanych, lecz w sformułowaniu tym zawarł również koszt wykonania robót budowlanych.

Stosownie bowiem do treści art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) – poprzez sformułowanie „budowa” należy rozumieć wykonanie obiektu budowlanego w określonym miejscu. Natomiast w myśl art. 3 pkt 7 ww. ustawy – przez sformułowanie „roboty budowlane” należy rozumieć budowę.

Wykonanie robót budowlanych mieści się zatem w szeroko rozumianym pojęciu budowy.

Jednocześnie podkreślić należy, że kwestia wydatkowania środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości powinna być dla celów podatkowych udokumentowana rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku. Należy bowiem pamiętać, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, również wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Podsumowując, faktura dokumentująca wydatek poniesiony na zakup materiałów i wykonanie prac budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego może potwierdzać realizację celu mieszkaniowego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) w związku z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisanego przez Wnioskodawczynię we wniosku stanu faktycznego wynika, iż środki uzyskane ze sprzedaży udziału w nieruchomościach, nabytych w drodze spadku oraz darowizny do majątku osobistego przeznaczyła na wybudowanie budynku mieszkalnego na nieruchomości stanowiącej również jej majątek osobisty, przy czym roboty budowlane wykonuje przedsiębiorstwo męża Wnioskodawczyni, przy czym w małżeństwie Wnioskodawczyni obowiązuje ustrój wspólności majątkowej.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.) z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Stosownie do art. 33 pkt 2 ww. ustawy do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.

Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż podstawową i wyłączną okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest fakt wydatkowania w ściśle określonym czasie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych na cele o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) tej ustawy tj. m.in. budowę własnego budynku mieszkalnego.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić zatem należy, iż wydatkowanie całości środków pieniężnych, uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości, stanowiących majątek odrębny Wnioskodawczyni na wybudowanie przez przedsiębiorstwo budowlane męża Wnioskodawczyni budynku mieszkalnego na nieruchomości stanowiącej jej majątek osobisty, w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych spełnia przesłanki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. i w konsekwencji uprawnia do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia.

Podkreślenia wymaga, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji organ oparł się na oświadczeniu, że środki ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości zostały faktycznie wydatkowane na budowę własnego budynku mieszkalnego.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania – właściwy organ – ustali, że przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest odmienny od rzeczywistego, to wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.