Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.594.2025.2.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-21
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego (złoże piasku).
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja geologiczna
działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-samodzielna
działalność gospodarcza
działalność-działalność opodatkowana
koncesja
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
podatek-podatek naliczony
podatnik-podatnik czynny
zamiar
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia
    podatku VAT od wydatków, jakie poniesie Pan na przeprowadzenie badań geologicznych i
    ewentualne wydanie koncesji. Uzupełnił go Pan pismem z 15 października 2025 r. (wpływ
    15 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan gospodarstwo rolne i jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Przypuszcza Pan, że na jednym z pól będących Pana własnością może znajdować
    się złoże piasku. Chciałby Pan przeprowadzić badania geologiczne mające na celu
    udokumentowanie złoża piasku, a następnie ubiegać się o wydanie koncesji na wydobycie
    (o ile wyniki badań geologicznych potwierdzą istnienie złoża).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzenia
      działalności rolniczej od (...) października 2021 r.
    2. Aktualnie prowadzi Pan działalność rolniczą, a pisząc „będzie konieczne założenie
      działalności gospodarczej” miał Pan na myśli zamiar zarejestrowania dodatkowo
      jednoosobowej działalności gospodarczej, by móc sprzedawać piasek, który nie jest
      produktem rolnym.
    3. Celem poniesienia przez Pana kosztów badań geologicznych jest udokumentowanie
      złoża piasku, co jest niezbędne do złożenia wniosku o wydanie koncesji na wydobycie
      piasku z ww. złoża. Po wydaniu koncesji zamierza Pan wydobywać piasek samodzielnie

      lub wydzierżawić złoże, w zależności od tego, czy będzie Pan dysponował środkami
      finansowymi wystarczającymi do samodzielnego wydobycia. W przypadku sprzedaży
      samodzielnej sprzedaż ta będzie opodatkowana podatkiem VAT i dokumentowana
      fakturami VAT. W przypadku wydzierżawienia złoża nie będzie mógł Pan korzystać ze
      zwolnienia z podatku VAT, gdyż cel dzierżawy będzie inny niż rolniczy, w związku z
      czym dzierżawa również będzie opodatkowana podatkiem VAT.
      W obu przypadkach wystawcą faktur będzie Pan, tj. (...), zam. (...), NIP (...).
    4. Koszty na przeprowadzenie badań geologicznych i ewentualnego wydania koncesji
      planuje Pan ponieść z zamiarem wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
      od towarów i usług, tj. sprzedaż piasku lub dzierżawa terenu, na którym znajduje się
      złoże. Termin sprzedaży piasku lub wydzierżawienia terenu uzależniony jest od wielu
      czynników, tj. kolejno: zatwierdzenia dokumentacji geologicznej przez powiatowego
      geologa, sporządzenia projektu zagospodarowania złoża, zmiany planu ogólnego,
      zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wydania koncesji
      przez Starostę, które są niezależne od Pana. Szacunkowy termin, w którym jest
      możliwe uzyskanie koncesji na wydobycie piasku to lata 2027-2028. Efekty realizacji
      ww. przedsięwzięcia będą przez Pana wykorzystywane w ww. sposób od daty wydania
      koncesji przez okres od 3 do 10 lat, w zależności od szybkości wydobycia piasku.
    5. Koszty udokumentowane będą fakturami z wykazaną kwotą podatku.
      Na fakturach jako nabywca wskazany będzie Pan, tj. (...), zam. (...), NIP (...).

## Pytanie

Czy ww. sytuacji może Pan odliczyć podatek VAT od kosztów jakie poniesie Pan na
    przeprowadzenie badań geologicznych i ewentualne wydanie koncesji?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, odliczenie podatku VAT jest możliwe, gdyż w przypadku udokumentowania
    złoża piasku i uzyskania koncesji, sprzedaż piasku lub dzierżawa złoża będą
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług, a przed rozpoczęciem sprzedaży piasku
    będzie konieczne założenie działalności gospodarczej, co jednak nie zmienia podatnika
    podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. W myśl tego przepisu:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach − rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży − rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy bezwzględnym warunkiem dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie
    czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu
    potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki,
    który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego
    towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu musi być wykonana przez podatnika.
    I tak, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi natomiast przepis art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, by
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów/świadczenie usług
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w

    odniesieniu do konkretnej dostawy towarów/świadczenia usług mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Treść powyższych przepisów znajduje odzwierciedlenie w art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady
    2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. U. UE z 11 grudnia 2006 r. L 347/1), zgodnie z którym:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jak wskazano wyżej „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością
    rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
    gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
    rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Opodatkowaniu VAT, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) i c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    podlega:
      a) odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez
      podatnika działającego w takim charakterze;
      c) odpłatne świadczenie usług na terytorium państwa członkowskiego przez
      podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że z przytoczonych wyżej przepisów wynika ponadto, iż dla
    uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, nie ma
    znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność
    podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek
    efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą
    straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży.
    Za podatnika należy uznać także osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia
    działalności gospodarczej, czyniąc w tym celu pewne nakłady, mimo że sama działalność
    gospodarcza jeszcze się nie rozpoczęła, nawet w sytuacji jeśli nigdy nie zostanie
    rozpoczęta. Działalność gospodarcza może składać się z kilku następujących po sobie
    etapów. Czynności przygotowawcze, takie jak nabycie towarów, powinny być również

    traktowane jako działalność gospodarcza. Poniesienie wstępnych wydatków
    inwestycyjnych w celu i z zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności gospodarczej należy
    również uznać za działalność gospodarczą.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „zamiar”. Zgodnie z definicją
    zawartą we „Współczesnym słowniku języka polskiego” (Wydawnictwo Langenscheidt,
    Warszawa 2007 r.) „zamiar” oznacza „intencję zrobienia czegoś, zamysł, plan, projekt,
    chęć”. Wobec powyższego istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym
    czynnościom oraz cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności.
    W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ugruntowało się stanowisko,
    że za podatnika uznaje się również osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia
    działalności gospodarczej i dokonała w tym celu pewnych nakładów, mimo że sama
    sprzedaż jeszcze się nie rozpoczęła, czy nawet nigdy nie zostanie rozpoczęta. Bardzo
    istotnym elementem przesądzającym o prowadzeniu działalności gospodarczej są
    czynności przygotowawcze jakich dokonuje dany podmiot w związku z rozpoczęciem
    działalności. Sam zamiar prowadzenia działalności powiązany z zakupami realizowanymi
    w tym celu nadaje status podatnika podatku od towarów i usług, już nawet w fazie
    dokonywania czynności przygotowawczych, co wynika m.in. z orzeczenia TSUE z 29 lutego
    1996 r. C-10/94 w sprawie Intercommunale voor zeewaterontzilting (INZO).
    Innymi orzeczeniami TSUE potwierdzającymi powyższe stanowisko jest wyrok z 1 marca
    2012 r. w sprawie C-280/10 Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawetyn, jak również w wyrok z
    8 czerwca 2000 r. w sprawie C-400/98 Breitshol, z których wynika, że poniesienie
    wstępnych wydatków inwestycyjnych z zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności
    gospodarczej należy uznać za działalność gospodarczą. Sam zamiar prowadzenia
    działalności gospodarczej potwierdzony obiektywnymi dowodami przesądza o potrzebie
    traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT nawet wtedy gdy przewidywana
    transakcja gospodarcza, która miała prowadzić do transakcji opodatkowanych, nie
    zostanie zrealizowana.
    W wyroku w sprawie C-280/10 Trybunał zwrócił uwagę, że zgodnie z orzecznictwem
    Trybunału na działalność gospodarczą może składać się wiele następujących po sobie
    czynności, a czynności przygotowawcze, takie jak nabycie towarów, powinny być zaliczane
    do działalności gospodarczej. Trybunał stwierdził również, że zasada neutralności podatku
    VAT w odniesieniu do obciążenia podatkowego przedsiębiorstwa wymaga, aby pierwsze
    wydatki inwestycyjne dokonane na potrzeby i cele przedsiębiorstwa były uznawane za
    działalność gospodarczą, oraz że z ową zasadą byłoby sprzeczne, gdyby rzeczona
    działalność rozpoczynała się dopiero w chwili, gdy towar jest faktycznie wykorzystywany,
    to znaczy gdy powstaje dochód podlegający opodatkowaniu. Jakakolwiek inna
    interpretacja prowadziłaby do obciążenia podmiotu gospodarczego podatkiem VAT w
    ramach jego działalności gospodarczej, nie stwarzając możliwości odliczenia tego podatku,
    i wprowadzałaby arbitralne rozróżnienie między wydatkami inwestycyjnymi dokonanymi
    przed faktycznym wykorzystywaniem nieruchomości i w jego trakcie.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług z tytułu prowadzenia działalności rolniczej od (...) października 2021 r.
    Przypuszcza Pan, że na jednym z pól będących Pana własnością może znajdować się złoże
    piasku. Chciałby Pan przeprowadzić badania geologiczne mające na celu
    udokumentowanie złoża piasku, a następnie ubiegać się o wydanie koncesji na wydobycie
    (o ile wyniki badań geologicznych potwierdzą istnienie złoża). Po wydaniu koncesji
    zamierza Pan wydobywać piasek samodzielnie lub wydzierżawić złoże, w zależności od
    tego czy będzie Pan dysponował środkami finansowymi wystarczającymi do
    samodzielnego wydobycia.
    Pana wątpliwości dotyczą natomiast ustalenia, czy będzie miał Pan prawo do odliczenia
    podatku VAT od wydatków, jakie poniesie Pan na przeprowadzenie badań geologicznych i
    ewentualne wydanie koncesji.

    W kontekście Pana wątpliwości zauważam, że podstawowe zasady dotyczące odliczania
    podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym
    przepisem:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust.
      17 i 19 oraz art. 124.
    W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.
    in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych
    oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z prawa do odliczenia podatku mogą więc skorzystać wyłącznie podatnicy, którzy są
    zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Jak już zauważyłem z art. 86. ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek
    naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika.

    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją dokonującego określonej
    czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności
    opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy
    intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym
    czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności.
    Zatem w sytuacji, gdy podatnik dokonuje nabycia towarów i usług, które zmierzają do
    przyszłego wykorzystania ich dla czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności,
    należy uznać w momencie ich nabycia za związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych. Wynikające z treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług
    prawo do odliczenia podatku naliczonego stanowi implementację prawa do odliczenia
    wyrażonego w przepisach wspólnotowych.
    Analiza treści wniosku w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi
    do stwierdzenia, że w przedstawionej przez Pana sytuacji zostaną spełnione – określone w
    art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika bowiem, że:
    · Jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    · Celem poniesienia przez Pana kosztów badań geologicznych jest udokumentowanie
      złoża piasku, co jest niezbędne do złożenia wniosku o wydanie koncesji na wydobycie
      piasku z tego złoża. Po wydaniu koncesji zamierza Pan wydobywać piasek
      samodzielnie lub wydzierżawić złoże, w zależności od tego czy będzie Pan dysponował
      środkami finansowymi wystarczającymi do samodzielnego wydobycia.
    · Koszty na przeprowadzenie badań geologicznych i ewentualnego wydania koncesji
      planuje Pan ponieść z zamiarem wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
      od towarów i usług, tj. sprzedaż piasku lub dzierżawa terenu, na którym znajduje się
      złoże.
    · W przypadku sprzedaży samodzielnej sprzedaż ta będzie opodatkowana podatkiem VAT i
      dokumentowana fakturami VAT. W przypadku wydzierżawienia złoża nie będzie mógł
      Pan korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, gdyż cel dzierżawy będzie inny niż
      rolniczy, w związku z czym dzierżawa również będzie opodatkowana podatkiem VAT.
      W obu przypadkach wystawcą faktur będzie Pan.
    · Poniesione przez Pana koszty przeprowadzenia badań geologicznych i ewentualne
      wydanie koncesji udokumentowane będą fakturami z wykazaną kwotą podatku. Na
      fakturach jako nabywca wskazany będzie Pan.
    Wobec powyższego stwierdzam, że w przedstawionej we wniosku sytuacji – na podstawie
    art. 86 ust. 1 ustawy – będzie Pan mógł odliczyć podatek VAT od wydatków jakie poniesie
    Pan na przeprowadzenie badań geologicznych i ewentualne wydanie koncesji. Prawo do
    odliczenia będzie Panu przysługiwało, jeśli nie zaistnieją przesłanki negatywne wynikające
    z art. 88 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.