Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-896/14-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-05
Teza: wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych wypłaty dywidendy w formie niepieniężnej.
Słowa kluczowe: dywidendy; lokal-lokal mieszkalny; przychód; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; wspólnik; zbycie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2014 r. (data wpływu 28 sierpnia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych wypłaty dywidendy w formie niepieniężnej - **jest nieprawidłowe.**

Uzasadnienie

W dniu 28 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych wypłaty dywidendy w formie niepieniężnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe

Biuro Podróży Spółka z ograniczona odpowiedzialnością (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) posiada niepodzielony zysk za 2013 r. oraz kapitał zapasowy utworzony z zysków wypracowanych w latach poprzednich. Wspólnikami spółki od jej założenia do chwili obecnej są osoby fizyczne mające po 50 % udziałów w kapitale zakładowym Spółki, zamieszkałe w Polsce. Zgodnie z art. 191 i 192 Kodeksu spółek handlowych (dalej Ksh ) wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników. Kwota przeznaczona do podziału między wspólników nie może przekraczać zysku za ostatni rok obrotowy, powiększonego m.in. o kwoty przeniesione z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i rezerwowego, które mogą być przeznaczone do podziału. Przepisy Ksh nie regulują kwestii, w jakiej formie nastąpić ma wypłata dywidendy, zatem decyzja w tym zakresie pozostawiona jest do uznania wspólników. W Spółce planowane jest podjęcie uchwały o podziale wypracowanego zysku i wypłacie dywidendy. Uchwała wspólników przewiduje, że dywidenda zostanie wypłacona wspólnikom Spółki proporcjonalnie do posiadanych udziałów w kapitale zakładowym - gotówką oraz w formie rzeczowej, tj. przeniesienia na rzecz wspólników Spółki, na współwłasność po 1/2 części własności lokalu niemieszkalnego (użytkowego), stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z przynależnym do tego lokalu udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu, na którym znajduje się budynek oraz prawem współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właściciela lokalu, dla którego to lokalu urządzona jest księga wieczysta.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wypłata przez Spółkę dywidendy w formie niepieniężnej poprzez przeniesienie na rzecz wspólników na współwłasność po 1/2 części, własności lokalu niemieszkalnego (użytkowego), stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z przynależnym do tego lokalu udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu, na którym znajduje się budynek oraz prawem współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właściciela lokalu, jest odpłatnym zbyciem przez Spółkę rzeczy w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz czy spowoduje powstanie po stronie Spółki przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata przez Spółkę dywidendy rzeczowej poprzez przeniesienie na rzecz wspólników na współwłasność po 1/2 części, własności lokalu niemieszkalnego (użytkowego), stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z przynależnym do tego lokalu udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu, na którym znajduje się budynek oraz prawem współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właściciela lokalu nie jest odpłatnym zbyciem rzeczy lub praw majątkowych w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wypłata dywidendy w formie rzeczowej jest zobowiązaniem jednostronnie zobowiązującym Spółkę i nie wiąże się z uzyskaniem jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego od wspólników. Wypłacie dywidendy nie towarzyszy obowiązek spełnienia żadnego świadczenia wzajemnego przez wspólników. Przepis art. 14 ust. 1 w/w ustawy dotyczy wyłącznie czynności odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych, dlatego nie może stanowić podstawy prawnej do określenia przychodu Spółki w sytuacji jedynie przesunięcia składnika majątku Spółki do majątku wspólników.

Analiza przepisów regulujących podatek dochodowy, a zwłaszcza tych, które dotyczą przychodów i ich źródeł, pozwala stwierdzić, że wypłata dywidendy w formie rzeczowej poprzez przeniesienie na wspólników własności składników majątku Spółki nie została wymieniona expressis verbis w katalogu przychodów. W przepisach prawa podatkowego uzyskanie przychodu z tytułu otrzymania dywidendy przez wspólnika jest wyraźnie unormowane zarówno w przepisach dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych, jak podatku dochodowego od osób fizycznych. Brak regulacji co do powstania przychodu w sytuacji wypłaty dywidendy rzeczowej po stronie Spółki wypłacającej należy uznać za w pełni uzasadnione, gdyż wypłata dywidendy pieniężnej również nie powoduje powstania obowiązku podatkowego po stronie Spółki ją wypłacającej, lecz wyłącznie po stronie wspólników otrzymujących dywidendę.

W szczególności nie można uznać wypłaty dywidendy rzeczowej za sprzedaż rzeczy, jest ona bowiem czynnością prawną jednostronnie zobowiązującą oraz nie występuje w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym zapłata ceny lub jakiekolwiek inne świadczenie wzajemne, ekwiwalentne ze strony wspólników. Spółka stoi na stanowisku, że wskutek przeniesienia własności nieruchomości, w ramach wypłaty dywidendy, nie powstanie po stronie Spółki przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 - 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W opisanym zdarzeniu przyszłym w rzeczywistości nastąpi obniżenie wartości posiadanego przez Spółkę majątku, tym samym trudno wykazać przysporzenie majątkowe, które mogłoby podlegać opodatkowaniu. Wypłata dywidendy w formie rzeczowej przeniesienia na wspólników na współwłasność własności lokalu niemieszkalnego, wraz z prawami nierozerwalnie związanymi z tym lokalem będzie wyłącznie substytutem wypłaty świadczenia pieniężnego i nie spowoduje powstania po stronie Spółki przychodu podatkowego.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych tezach orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz Wojewódzkich Sąów Administracyjnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia jest nieprawidłowe.

Dywidenda jest częścią zysku netto (po opodatkowaniu podatkiem dochodowym) spółki kapitałowej przeznaczoną do podziału pomiędzy udziałowców lub akcjonariuszy.

Zgodnie z art. 191 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. – Kodeks spółek handlowych – dalej k.s.h. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 z późn. zm.) wspólnik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników. Oznacza to, że podjęcie uchwały zgromadzenia wspólników o podziale zysku ( dywidendy) powoduje, że po stronie wspólnika powstaje roszczenie o wypłatę dywidendy a po stronie spółki uchwała skutkuje powstaniem zobowiązania. Roszczenie o wypłatę dywidendy, które udziałowiec nabywa w następstwie podjęcia uchwały zgromadzenia wspólników jest uprawnieniem o charakterze obligacyjnym. W sytuacji, gdy spółka nie wypłaci dywidendy, udziałowiec może dochodzić tego roszczenia na drodze sądowej.

Rozpatrując skutki „ wypłaty” dywidendy rzeczowej na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U. z 2014r., poz. 851 z późn. zm.) na wstępie należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu. Ustawodawca w art. 12 ust. 1 pkt 1-9 updop podaje jedynie przykładowe kategorie pożytków, których otrzymanie kreuje przychód podatkowy. Jednocześnie w art. 14 ust. 1 określa sposób ustalania przychodów z odpłatnego zbycia rzeczy i prawa majątkowych.

W przedmiotowej sprawie chodzi o skutki podatkowe przekazania przez Spółkę nieruchomości, w ramach realizacji uchwały zgromadzenia wspólników „wypłaty” dywidendy. Należy wyraźnie podkreślić, że organ rozpatrując „wypłatę” dywidendy rzeczowej czyni to w kontekście czynności rozporządzającej przeniesienia własności składnika majątkowego z jednego podmiotu na inny. Należy bowiem zauważyć, że dywidenda pieniężna, która stanowi czysty zysk po opodatkowaniu podatkiem dochodowym jest dla Spółki wypłacającej neutralna podatkowo. Wiąże się to z zasadą zakazu podwójnego opodatkowania. Dywidenda pieniężna została już opodatkowana podatkiem dochodowym, zatem jej wypłata nie wiąże się z powstaniem przychodu po stronie Spółki ją wypłacającej. W sytuacji zaś dywidendy rzeczowej, składnik majątkowy traktowany jako dywidenda nie został opodatkowany. Zatem „wyzbycie” się go przez Spółkę rodzi obowiązek podatkowy. Spółka jako dłużnik przenosząc na wspólnika jako wierzyciela własność swojego składnika majątku realizuje swoje zobowiązanie wypłaty dywidendy. Nie można przy tym uznać, że w takim przypadku składniki majątkowe (tut. Nieruchomość ) pełnią de facto funkcję pieniądza, jest substytutem wypłaty pieniężnej i dywidenda rzeczowa podobnie jak pieniężna jest neutralna podatkowo. Składnik majątkowy przekazany wspólnikowi na własność stanowi element majątku Spółki, który wcześniej nie podlegał opodatkowaniu.

W ocenie organu przekazanie składnika majątkowego Spółki w ramach realizacji zobowiązania Spółki do „wypłaty” dywidendy skutkuje po stronie przenoszącego własność dłużnika – Spółki powstaniem przychodu z odpłatnego zbycia praw majątkowych na podstawie art. 12 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z art. 14 ust 1 ustawy. W Spółce powstanie przychód podatkowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości odpowiadającej wartości dywidendy przeznaczonej do wypłaty. Przy czym należy wskazać, iż pojęcie „zbycie” nie oznacza tylko umowy sprzedaży w rozumieniu ustawy z dnia 23.04.1964r. -Kodeks cywilny ( Dz. U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.), w której z jednej strony następuje wydanie rzeczy, a z drugiej zapłata ceny tj. określonej kwoty pieniężnej. W art. 14 ust. 1 updop mowa jest o odpłatnym zbyciu, a termin „zbycie” oznacza każdą formę przeniesienia własności (por. wyroki WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2677/10, czy też wyrok III SA/Wa 2520/11).

Cena zaś nie zawsze musi być wyrażona w pieniądzu. Może również przybrać postać korzyści w postaci zmniejszenia się zobowiązań Spółki, czyli zmniejszenie pasywów.

Reasumując, w ocenie organu wypłata dywidendy w formie rzeczowej powoduje powstanie dla Spółki przychodu podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.