Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.486.2025.1.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-03
Teza: 1. Czy w sytuacji, gdy w danym roku podatkowym Radomski
Szpital Specjalistyczny im. dr. Tytusa Chałubińskiego wykazuje
stratę podatkową, ale ponosi wydatki niestanowiące kosztów
uzyskania przychodów, oraz niestatutowe (tj. nieprzeznaczone
na działalność, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt. 4 ustawy o
podatku dochodowym od osób prawnych) należy z tego tytułu
naliczyć i odprowadzić podatek dochodowy od osób
prawnych, pomimo że wynik podatkowy za dany rok wykazuje
stratę? 2. Czy w sytuacji gdy Szpital w danym roku
podatkowym wykazuje dochód, od poniesionych wydatków,
które są związane z działalnością statutową, ale nie stanowią
kosztów uzyskania przychodów, tj. kary umowne z NFZ, koszty
procesu, kosztów egzekucji Szpital zobowiązany jest do
zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych?
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe
kara-kara umowna
koszt-koszty sądowe
strata-odliczenie strat
szpital
zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Zwolnienia podmiotowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody
przeznaczone na cele statutowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 25-ust. 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia czy:
    - w sytuacji, gdy w danym roku podatkowym A. wykazuje stratę podatkową, ale ponosi
      wydatki:
        niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, oraz
        niestatutowe (tj. nieprzeznaczone na działalność, o której mowa w art. 17 ust. 1
        pkt. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych)
      należy z tego tytułu naliczyć i odprowadzić podatek dochodowy od osób prawnych,
      pomimo że wynik podatkowy za dany rok wykazuje stratę
    - w sytuacji gdy Szpital w danym roku podatkowym wykazuje dochód, od poniesionych
    wydatków, które są związane z działalnością statutową, ale nie stanowią kosztów
    uzyskania przychodów, tj. kary umowne z NFZ, koszty procesu, kosztów egzekucji
    Szpital zobowiązany jest do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych
    Treść wniosku jest następująca :
    Opis stanu faktycznego
    A. jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej (posiadającym osobowość
    prawną) działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności
    leczniczej. Celem statutowym Szpitala jest wykonywanie działalności leczniczej, polegającej
    na udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Szpital uzyskuje przychody ze sprzedaży świadczeń
    zdrowotnych, w tym przede wszystkim w ramach zawartych umów z Narodowym
    Funduszem Zdrowia oraz w niewielkim zakresie z innych źródeł, tj. wynajem pomieszczeń,
    usługi parkingowe, sterylizacja. W rozliczeniu miesięcznym składa deklarację VAT-7.
    Dochód Szpitala korzysta w całości ze zwolnienia podmiotowego w podatku dochodowym
    od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz.U z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.) jako jednostka przeznaczająca
    dochód na cele statutowe w zakresie ochrony zdrowia. W prowadzonej działalności -
    Szpital ponosi głównie koszty związane z działalnością statutową. Zdarza się jednak, że

    ponosi również wydatki, które nie mają bezpośredniego związku z działalnością statutową,
    tj.
        wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON),
        wynikające z niedopełnienia obowiązku zatrudnienia określonej liczby osób z
        niepełnosprawnościami;
        odsetki budżetowe z tytułu nieterminowego regulowania zobowiązań wobec
        podmiotów publicznych
    oraz ponosi wydatki, związane z działalnością statutową nie stanowiące kosztów uzyskania
    przychodów, tj.
        kary umowne z NFZ w związku ze stwierdzeniem uchybień i nieprawidłowości w
        realizacji umowy
        koszty procesu z tytułu przekazania przez kontrahentów sprawy na drogę
        postępowania sądowego w przypadku nieterminowej płatności
        koszty egzekucji.
    Szpital otrzymuje również wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    21, 47, 53 itd. dotacje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia na pokrycie kosztów albo
    jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we
    własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych od których
    dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m, płatności na realizację
    projektów i programów z udziałem środków europejskich.
    W latach podatkowych 2019-2024 A. dokonywał rozliczenia podatkowego p.d.o.p. w
    następujący sposób:
        w latach 2019, 2022, 2023, 2024 Szpital poniósł stratę podatkową, w rozumieniu
        przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Pomimo poniesionej
        straty Szpital od kwot wydatkowanych na cele niestatutowe (PFRON, odsetki
        budżetowe) oraz od kwot wydatkowanych na cele związane z działalnością
        statutową ale niestanowiące kosztu uzyskania przychodów (kary umowne z NFZ,
        koszty procesu, koszty egzekucji) naliczył i odprowadził podatek dochodowy (w
        każdym miesiącu po dokonaniu wpłaty). Podstawa opodatkowania i naliczony
        podatek w latach 2019, 2022, 2023 i 2024 został zadeklarowany w części J -
        Odrębne zobowiązania podatkowe CIT-8.
        w latach 2020-2021 Szpital osiągnął dochód podatkowy, z którego część
        przeznaczona została na cele statutowe, a część na cele niestatutowe. Dochód ten
        został wydatkowany w latach w których został osiągnięty. Od dochodu
        przeznaczonego na cele niestatutowe oraz od kwot wydatkowanych na cele
        związane z działalnością statutową ale niestanowiące kosztu uzyskania przychodów
        za rok 2020 i 2021 został naliczony i odprowadzony podatek dochodowy (w każdym
        miesiącu po dokonaniu wydatku).
    W związku z istnieniem wielu niespójnych interpretacji w zakresie konieczności zapłaty
    podatku dochodowego od osób prawnych, od wydatków niestatutowych oraz od kwot
    mających związek z działalnością statutową Szpitala ale niestanowiących kosztu uzyskania

    przychodów w przypadku osiągania przez SPZOZ straty lub dochodu, Szpital ma
    wątpliwości co do prawidłowości dotychczasowego działania.
    Wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego w latach 2019-2024.
    Pytania
    1. Czy w sytuacji, gdy w danym roku podatkowym A. wykazuje stratę podatkową, ale
      ponosi wydatki:
      - niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, oraz
      - niestatutowe (tj. nieprzeznaczone na działalność, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt. 4
        ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych)
    należy z tego tytułu naliczyć i odprowadzić podatek dochodowy od osób prawnych,
    pomimo że wynik podatkowy za dany rok wykazuje stratę?
    2. Czy w sytuacji gdy Szpital w danym roku podatkowym wykazuje dochód, od
      poniesionych wydatków, które są związane z działalnością statutową, ale nie stanowią
      kosztów uzyskania przychodów, tj. kary umowne z NFZ, koszty procesu, kosztów
      egzekucji Szpital zobowiązany jest do zapłaty podatku dochodowego od osób
      prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad.1
    W ocenie Wnioskodawcy, nie istnieje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    prawnych w roku, w którym został wykazany wynik podatkowy ujemny (strata), nawet
    jeżeli w tym roku poniesione zostały:
        wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów (zgodnie z art. 16 ustawy o
        podatku dochodowym od osób prawnych), oraz
        wydatki niestatutowe, tj. środki nieprzeznaczone na cele statutowe w rozumieniu
        art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Wydatki te co prawda nie korzystają ze zwolnienia, ale ich poniesienie nie skutkuje
    automatycznie powstaniem obowiązku podatkowego (czyli zapłaty podatku), jeśli ogólny
    wynik podatkowy jednostki za dany rok to strata.
    Zarówno art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (określający
    dochód jako nadwyżkę przychodów nad kosztami), jak i art. 17 ust. 1 pkt 4 (dotyczący
    zwolnień), odnoszą się do istnienia dochodu, jako warunku opodatkowania. W sytuacji
    jego braku (czyli w przypadku straty), nie ma podstaw do naliczania podatku, nawet jeśli
    wydatki nie korzystają z preferencji podatkowych.
    Ponoszenie wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów wpływa jedynie na
    pomniejszenie podstawy opodatkowania, natomiast brak ich kwalifikacji jako KUP nie
    może samoistnie generować zobowiązania podatkowego przy braku dochodu.
    Ad.2
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób
    prawnych od wydatków związanych z działalnością statutową, ale niestanowiących kosztu
    uzyskania przychodu, tj. kary umowne z NFZ, koszty procesu, koszty egzekucji ponieważ
    wydatki te pomimo, że nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, są wydatkami
    związanymi z prowadzoną działalnością statutową Szpitala i są zwolnione z podatku.
    Wydatki niebędące kosztami uzyskania przychodów wpływają jedynie na wysokość wyniku
    podatkowego (zmniejszają stratę lub zwiększają ewentualny dochód).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Zatem przedmiotem opodatkowania jest zasadniczo dochód bez względu na rodzaj źródeł
    przychodów, z jakich został on osiągnięty.
    Z kolei w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ustalony w powyższy sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z
    opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem
      statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym
      również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej
      i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy
      dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę,
      dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i
      społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.
    W myśl art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających
      dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma
      zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin -
      wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji
      tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania
      przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że zwolnienie określone w ww. art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy
    o CIT jest zwolnieniem warunkowym i zależy od łącznego spełnienia następujących
    przesłanek:
        celem statutowym podatnika musi być działalność wymieniona w tym przepisie,
        uzyskane przez niego dochody muszą być przeznaczone i wydatkowane na ten cel.
    Powyższe oznacza, że zastosowanie przedmiotowego zwolnienia zależy nie tylko od
    przeznaczenia, ale także wydatkowania osiągniętego dochodu na preferowane ustawą

    cele statutowe. Użyte przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT
    sformułowanie „w części przeznaczonej na te cele” oznacza, że jeżeli podatnik przeznaczy i
    wydatkuje środki na realizację innych celów, niż wymienione w tym przepisie, to
    przeznaczenie dochodów podatnika na realizację tych „innych celów” nie będzie stanowiło
    podstawy do zwolnienia od opodatkowania.
    Jeżeli podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT ponoszą wydatki, które nie
    wypełniają przesłanek wskazanych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i tym samym nie stanowią
    kosztów uzyskania przychodów, ich równowartość wpływa na zwiększenie dochodu. Jeżeli
    jednak wydatki te były poniesione na cele statutowe dochód powstały z tego tytułu będzie
    wolny od podatku.
    Przeznaczenie i wydatkowanie dochodu powinno bowiem charakteryzować tożsamość
    celu, na który podatnik najpierw dochód przeznaczył, a następnie wydatkował.
    W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art.
    17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, koszty należy rozpatrywać w sposób szczególny. Jak już
    wcześniej wskazano, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Zatem wszelkie wydatki poniesione przez podatnika winny być w pierwszej kolejności
    przeanalizowane pod kątem możliwości zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.
    Następnie, w przypadku wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
    należy rozważyć, czy wydatki te wiążą się z celami statutowymi podatnika. Jeżeli okaże się,
    że wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów poniesione zostały na cele
    statutowe (objęte zwolnieniem), ich równowartość będzie wolna od podatku. Natomiast,
    w przypadku, gdy nie można poniesionych wydatków powiązać bezpośrednio z realizacją
    celów statutowych, to ich równowartość nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art.
    17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i wpływa na zwiększenie dochodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub zmniejszenie straty podatkowej.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy funkcjonują państwo jako samodzielny publiczny
    Zakład Opieki Zdrowotnej i korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    ustawy o CIT.
    W myśl art. 18 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24aa, art.
      24b, art. 24ca, art. 24d, art. 24f i art. 28h, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7
      albo art. 7a, po odliczeniu enumeratywnie wymienionych w nim wartości.
    Przepisy dotyczące poboru podatku dochodowego od osób prawnych zostały
    uregulowane w Rozdziale 6 ustawy o CIT. I tak, na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art.
      24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w
      wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od
      początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
    W myśl art. 25 ust. 4 ustawy o CIT:
      Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1, uprzednio zadeklarowali, że
      przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali
      na inne cele albo na cele określone w tych przepisach, ale po terminie w nich
      określonym - podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku lub w którym
      upłynął termin do dokonania wydatku; przepis ten stosuje się również do dochodów
      za lata poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych i niewydatkowanych w tych
      latach na cele określone w art. 17 ust. 1b, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 1 pkt 5a.

    Jak wskazano powyżej, Szpital jako podatnik zwolniony z opodatkowania na podstawie art.
    17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT ponosi wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania
    przychodów oraz nie stanowią wydatków na cele statutowe. W takim przypadku ich
    równowartość, co do zasady, miałaby wpływać na zwiększenie dochodu.
    W latach podatkowych 2019-2024 A. dokonywał rozliczenia podatkowego p.d.o.p. w
    następujący sposób:
        w latach 2019, 2022, 2023, 2024 Szpital poniósł stratę podatkową, w rozumieniu
        przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Pomimo poniesionej
        straty Szpital od kwot wydatkowanych na cele niestatutowe (PFRON, odsetki
        budżetowe) oraz od kwot wydatkowanych na cele związane z działalnością
        statutową ale niestanowiące kosztu uzyskania przychodów (kary umowne z NFZ,
        koszty procesu, koszty egzekucji) naliczył i odprowadził podatek dochodowy (w
        każdym miesiącu po dokonaniu wpłaty). Podstawa opodatkowania i naliczony
        podatek w latach 2019, 2022, 2023 i 2024 został zadeklarowany w części J -
        Odrębne zobowiązania podatkowe CIT-8.
        w latach 2020-2021 Szpital osiągnął dochód podatkowy, z którego część
        przeznaczona została na cele statutowe, a część na cele niestatutowe. Dochód ten
        został wydatkowany w latach w których został osiągnięty. Od dochodu
        przeznaczonego na cele niestatutowe oraz od kwot wydatkowanych na cele
        związane z działalnością statutową ale niestanowiące kosztu uzyskania przychodów
        za rok 2020 i 2021 został naliczony i odprowadzony podatek dochodowy (w każdym
        miesiącu po dokonaniu wydatku).
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy:
    · w sytuacji, gdy w danym roku podatkowym A. wykazuje stratę podatkową, ale ponosi
      wydatki:
      - niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, oraz
      - niestatutowe (tj. nieprzeznaczone na działalność, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt. 4
        ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych)
      należy z tego tytułu naliczyć i odprowadzić podatek dochodowy od osób prawnych,
      pomimo że wynik podatkowy za dany rok wykazuje stratę
    · w sytuacji gdy Szpital w danym roku podatkowym wykazuje dochód, od poniesionych
      wydatków, które są związane z działalnością statutową, ale nie stanowią kosztów
      uzyskania przychodów, tj. kary umowne z NFZ, koszty procesu, kosztów egzekucji
      Szpital zobowiązany jest do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych.
    Wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów (np. odsetki budżetowe, wpłaty na
    PFRON, kary umowne, koszty egzekucyjne itp.) nie kreują samodzielnie obowiązku
    podatkowego, a jedynie oddziałują na wynik podatkowy (dochód lub stratę).
    Należy też podkreślić, że w przypadku wydatków nieuznanych za poniesione na cele
    statutowe podatnika, ich równowartość nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art.
    17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i wtedy wpływa na zwiększenie dochodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych lub zmniejszenie straty
    podatkowej.
    Mając na uwadze omówione regulacje prawne, stwierdzić należy, że w sytuacji gdy Szpital
    poniósł stratę podatkową i strata ta istniała zarówno przed wyłączeniem, jak i po

    wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków na koszty niestanowiące kosztów
    uzyskania przychodów, to okoliczność wydatkowania środków na pokrycie wskazanych
    wydatków, nie powodowała obowiązku zapłaty podatku, bowiem w wyniku tego
    wyłączenia nie powstał dochód, który jak wskazano wcześniej jest podstawą
    opodatkowania lecz miały one wpływ na zmniejszenie straty.
    W takiej sytuacji w zeznaniu podatkowym CIT-8 w części J. dotyczącej odrębnych
    zobowiązań podatkowych podatnik nie wykazuje wydatków niestanowiących kosztów
    uzyskania przychodów.
    W niniejszej sprawie nie znajduje również zastosowania art. 25 ust. 4 ustawy o CIT, gdyż
    wydatki poniesione w latach 2019, 2022, 2023 i 2024 – zarówno te niestanowiące kosztów
    uzyskania przychodów, jak i niezwiązane z celami statutowymi – nie zostały sfinansowane
    z dochodu uprzednio zadeklarowanego jako korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    W konsekwencji, przedstawione przez Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1,
    zgodnie z którym Szpital nie jest zobowiązany do naliczenia i odprowadzenia podatku
    dochodowego od osób prawnych w sytuacji, gdy wykazuje stratę podatkową, a
    jednocześnie ponosi wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów oraz wydatki
    niestatutowe, należy uznać za prawidłowe.
    W zakresie pytania nr 2 wskazać należy, że w pierwszej kolejności konieczna jest ocena,
    czy dochody przeznaczone na wydatki uznawane przez Państwa za związane z
    działalnością statutową spełniają przesłanki zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Jak wynika z przedstawionych informacji, Szpital ponosi wydatki, które nie stanowią
    kosztów uzyskania przychodów, tj.:
        kary umowne z NFZ,
        koszty procesu,
        koszty egzekucji.
    W przypadku jednostki takiej jak Szpital, która posiada potencjalną możliwość korzystania
    ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT – zgodnie z
    którym wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem
    statutowym jest m.in. działalność w zakresie ochrony zdrowia, w części przeznaczonej na
    te cele – trudno jest uznać wskazane wyżej wydatki za realizujące cele statutowe.
    Celem statutowym Szpitala jest prowadzenie działalności w zakresie ochrony zdrowia, tj.
    wykonywanie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych.
    Natomiast wydatki takie jak kary umowne z NFZ, koszty sądowe czy koszty egzekucyjne
    mają charakter sankcyjny bądź restytucyjny – są konsekwencją nienależytego wykonania
    umów lub obowiązków związanych z działalnością statutową, a nie działaniami
    podejmowanymi w celu jej realizacji. Tym samym nie można ich uznać za wydatki
    przeznaczone na cele statutowe w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Reasumując, kary umowne z NFZ, koszty procesu oraz koszty egzekucji – jako wydatki
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów i jednocześnie niewykazujące związku z
    celami statutowymi – nie korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego, o którym
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. W konsekwencji wpływają one na zwiększenie
    dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Zatem, w sytuacji gdy Szpital w danym roku podatkowym osiąga dochód i przeznacza go
    na wydatki niebędące wydatkami na cele statutowe, jest on zobowiązany do zapłaty
    podatku dochodowego od osób prawnych.

    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu
    pytania. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte
    pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.