Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-92/13-3/14-S/OS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-02-10
Teza: Czy w przypadku wprowadzenia zmian w pojeździe, w wyniku których przestanie on spełniać wymagania uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług, należy dokonać korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym ?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; samochód-samochód ciężarowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 1009/13, uprawomocnionym w dniu 8 stycznia 2014 r., stwierdza, że stanowisko Przedsiębiorstwa Instalacyjno-Budowlanego „INSBUD” Krzesińscy spółka jawna, przedstawione we wniosku z dnia 13 lutego 2013 r. (data wpływu 14 lutego 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku VAT w przypadku wprowadzenia zmian w pojeździe – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku VAT w przypadku wprowadzenia zmian w pojeździe.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 25.02.2010 roku Wnioskodawca dokonał zakupu pojazdu ciężarowego marki na terenie Unii Europejskiej. Samochód posiada 1 rząd siedzeń, trwałą przegrodę oddzielającą przestrzeń ładunkową od przestrzeni pasażerskiej. Ponadto auto spełnia dodatkowe warunki techniczne przewidziane w art. 86 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującej w 2010 roku, tj. w chwili dokonania zakupu, co zostało potwierdzone dodatkowym badaniem technicznym pojazdu w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w dniu 26.03.2010. W dniu 22.03.2010 spółka zapłaciła do Urzędu Skarbowego podatek od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu marki i otrzymała stosowne zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego VAT-25, potwierdzające uiszczenie podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportowego.

W deklaracji VAT-7 za miesiąc luty 2010 spółka dokonała odliczenia pełnej kwoty podatku wynikającego z faktury zakupu pojazdu.

Obecnie spółka zamierza zmienić przeznaczenie w/w pojazdu dodając drugi rząd siedzeń oraz demontując trwałą przegrodę oddzielającą część ładunkową od części pasażerskiej. W wyniku powyższej modyfikacji pojazd zmieni przeznaczenie na samochód osobowy o liczbie miejsc 5 i ładowności 540 kg.

Po ewentualnym dokonaniu zmian w pojeździe, nadal będzie on wykorzystywany do celów prowadzenia działalności gospodarczej, jak również nadal będzie figurował w ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku wprowadzenia zmian w pojeździe, w wyniku których przestanie on spełniać wymagania uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług, należy dokonać korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym ?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionej sytuacji nie ma obowiązku dokonania korekty odliczonego podatku. Przepisy obowiązujące w dniu dokonania zakupu pojazdu (wystawienia faktury VAT) - art. 86 ust. 3-7a ustawy od podatków od towarów i usług zostały z dniem 1 stycznia 2011 roku uchylone i zastąpione art. 3 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis ten wydany 16 grudnia 2010 roku reguluje nowe zasady odliczania podatku naliczonego od zakupu samochodów po dniu 1 stycznia 2011 roku. Wnioskodawca zacytował: „w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 (po zmianach do 31 grudnia 2013 roku) w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych (\`(...)\`)”. Ponieważ ustawa weszła wżycie z dniem 1 stycznia 2011 roku zgodnie z brzmieniem cytowanego zapisu należy uznać, że nowe zasady dotyczą wyłącznie pojazdów nabytych po 1 stycznia 2011 roku do 31 grudnia 2012 roku (a po zmianach do 31 grudnia 2013 roku). Dlatego należy uznać, iż przedsiębiorstwo Zainteresowanego obowiązują przepisy z dnia zakupu pojazdu i nie będzie dotyczył nas obowiązek dokonania korekty ze względu na upływ 12 miesięcy od daty otrzymania faktury zakupu dokumentującej nabycie pojazdu ciężarowego. W chwili dokonania zakupu samochodu i otrzymania faktury dokumentującej ten zakup, przepisy dopuszczały zmianę przeznaczenia pojazdu po upływie 12 miesięcy licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę dokumentującą nabycie pojazdu (art. 86 ust. 5c ustawy o podatku od towarów i usług, W brzmieniu obowiązującym w chwili zakupu pojazdu i otrzymania faktury VAT dokumentującej to nabycie ustawa stanowiła, że: „jeżeli zmiany, o których mowa w art. 86 ust. 5b zostaną dokonane w okresie 12 miesięcy licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę lub dokument celny, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w całości w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tych zmian”. Ustawa o podatku od towarów i usług w tym brzmieniu obowiązywała do 31 grudnia 2010 roku. Ze zmianą przeznaczenia pojazdu dokonaną po upływie terminu 12 miesięcy nie wiązała się konieczność dokonania korekty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonano jego odliczenia.

Spółka dokonała odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu na podstawie art. 86 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującej do dnia 31.12.2010 roku. W związku z tym spółkę będą dotyczyć wymagania wynikające z art. 86 ust. 5c tej ustawy. Za taką interpretacją przemawia także treść ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku (art. 3 ust. 1), która nakazuje stosować nową regulację w przypadku nabycia samochodów w okresie od wejścia w życie tej ustawy tj. od 1 stycznia 2011 roku do 3l grudnia 2012 roku (przedłużone do 31 grudnia 2013 roku nowelizacją ustawy z dnia 7 grudnia 2012 roku).

Dlatego zdaniem Wnioskodawcy, spółka nie jest zobowiązana do korekty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonano odliczenia.

Powyższe stwierdzenia Wnioskodawca opiera na wyroku Sądu Administracyjnego WSA w Gdańsku z dnia 6 marca 2012 roku sygnatura akt: I SA/Gd 52/12.

W dniu 13 maja 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający na podstawie przepisu § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w imieniu Ministra Finansów – wydał interpretację indywidualną Nr IPTPP4/443-92/13-2/OS, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Pismem z dnia 28 maja 2013 r. (data wpływu 31 maja 2013 r.) Wnioskodawca wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wnosząc o usunięcie naruszenia prawa materialnego, do którego doszło przy wydaniu interpretacji indywidualnej z dnia 13 maja 2013 r. sygnatura IPTPP4/443-92/13-2/OS.

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. Nr IPTPP4/443W-9/13-2/IF udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stwierdzając, że brak jest podstaw do zmiany ww. interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

W związku z powyższym, Strona wniosła w dniu 22 lipca 2013 r. (data wpływu 24 lipca 2013 r.) za pośrednictwem tut. Organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Sąd po rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 1009/13 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

Prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy wpłynął do tut. Organu w dniu 3 lutego 2014 r.

Sąd w przedmiotowym wyroku wskazał, iż zaprezentowana przez Organ wykładnia jest nieprawidłowa. Sąd stwierdził, że skoro przepisy poprzednio obowiązujące, regulujące okoliczność związaną z koniecznością dokonania korekty podatku naliczonego wskutek dokonywanych zmian w pojeździe, nie były identycznymi w swej treści z przepisami je zmieniającymi, to okoliczność ta powinna mieć istotne znaczenie dla oceny stanowiska zajętego w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Według Sądu art. 3 ust. 4 ustawy nowelizującej zawierał regulacje zbliżone treściowo do zastąpionego nim art. 86 ust. 5c ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 roku, w brzmieniu poprzedzającym zmiany z dnia 1 stycznia 2011 roku. Niemniej jednak przepisy te nie były ze sobą identyczne, gdyż zawierały dość istotną różnicę. W art. 86 ust. 5c ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (dodanego przez art. 1 pkt 20 lit. b) ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. - Dz. U. z 2005 r., nr 90, poz. 756) zmieniającej ustawę z dniem 22 sierpnia 2005 r., wskazano, że jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 5b, zostaną dokonane w okresie 12 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę lub dokument celny, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w całości w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tych zmian. Natomiast art. 3 ust. 4 ustawy nowelizującej nie posiadał 12 miesięcznego ograniczenia przewidzianego w art. 86 ust. 5c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W ocenie Sądu dla tych z podatników, którzy nabyli pojazd, o którym mowa w obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 roku art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz dokonali w nim zmian po 2011 roku z przekroczeniem okresu 12 miesięcy, o którym mowa w art. 86 ust. 5c ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 21 kwietnia 2005 roku zmieniającą ustawę z dniem 22 sierpnia 2005 roku nie powinni podlegać obowiązkowi dokonania korekty, o którym mowa w art. 3 ust. 4 ustawy nowelizującej.

Mając na uwadze rozstrzygnięcie zawarte w wyroku WSA w Łodzi z dnia 6 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 1009/13, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powołanego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6000 zł.

Zgodnie z ust. 4, przepis ust. 3 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 4 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.(ust. 5) Kopię zaświadczenia, o którym mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany dostarczyć, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, do naczelnika urzędu skarbowego. (ust. 5a)

Na podstawie art. 86 ust. 5b ustawy o VAT, w przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 5, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 4 pkt 1-4 - podatnik obowiązany jest do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o tych okolicznościach, w terminie 7 dni od ich zaistnienia. W myśl ust. 5c cyt. artykułu, jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 5b, zostaną dokonane w okresie 12 miesięcy licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę lub dokument celny, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w całości w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tych zmian.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. zasady odliczenia podatku VAT od nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Na mocy art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 z późn. zm.), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą”, z dniem 1 stycznia 2011 r. zostały uchylone przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast przepisem art. 1 pkt 12 i pkt 14 ustawy nowelizującej dodano m.in.:

*   przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,

*   przepis art. 88a ustawy o podatku od towarów i usług, określający zasady odliczenia podatku VAT od zakupu paliwa do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 oraz art. 88a wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia wejścia w życie ww. przepisów, kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów oraz paliw, regulują odpowiednio przepisy art. 3 oraz art. 4 ustawy nowelizującej.

W tym miejscu należy wskazać, iż od dnia 1 stycznia 2013 r., mocą art. 10 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 1456) w ww. ustawie nowelizującej wprowadzono następujące zmiany:

1.  użyte w art. 3 w ust. 1, w art. 4, w art. 5 oraz w art. 7 wyrazy „31 grudnia 2012 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2013 r.”;
2.  w art. 9 w pkt 2 wyrazy „1 stycznia 2013 r.” zastępuje się wyrazami „1 stycznia 2014 r.”.

Zatem w wyniku wprowadzonych zmian zasady dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów i paliw, określone w art. 3 i 4 ustawy nowelizującej stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r. Natomiast przepisy art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług wchodzą w życie dopiero z dniem 1 stycznia 2014 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei art. 3 ust. 2 powyższej ustawy stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej).

W przypadku, gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia (art. 3 ust. 4 ustawy nowelizującej).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonał zakupu pojazdu ciężarowego. Samochód posiada 1 rząd siedzeń, trwałą przegrodę oddzielającą przestrzeń ładunkową od przestrzeni pasażerskiej. Ponadto auto spełnia dodatkowe warunki techniczne przewidziane w art. 86 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującej w 2010 roku, tj. w chwili dokonania zakupu, co zostało potwierdzone dodatkowym badaniem technicznym pojazdu w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w dniu 26.03.2010. Obecnie spółka zamierza zmienić przeznaczenie ww. pojazdu dodając drugi rząd siedzeń oraz demontując trwałą przegrodę oddzielającą część ładunkową od części pasażerskiej. W wyniku powyższej modyfikacji pojazd zmieni przeznaczenie na samochód osobowy o liczbie miejsc 5 i ładowności 540 kg. Po ewentualnym dokonaniu zmian w pojeździe, nadal będzie on wykorzystywany do celów prowadzenia działalności gospodarczej, jak również nadal będzie figurował w ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że przepis art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym przewiduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego w przypadku wprowadzenia zmian w odniesieniu do pojazdów, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ww. ustawy, a zatem nie znajdzie on zastosowanie w niniejszym przypadku. Wnioskodawca zakupił przedmiotowy samochód w dniu 25 lutego 2010 roku, a więc w czasie obowiązywania przepisu art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.

Wobec powyższego Wnioskodawca planując dokonanie zmian w samochodzie, który w chwili nabycia spełniał stosowne wymogi określone w obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. art. 86 ust. 4 pkt 1–4 ustawy o podatku od towarów i usług i zmiany te zostaną dokonane z przekroczeniem okresu 12 miesięcy, o którym mowa art. 86 ust. 5c tej ustawy – nie będzie zobowiązany do dokonania korekty, o której mowa w art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawidłowości odliczenia przez Wnioskodawcę pełnej kwoty podatku naliczonego przy zakupie przedmiotowego samochodu, gdyż nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska i nie postawiono pytania, a fakt ten przyjęto jako element zdarzenia przyszłego.

Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony opis zdarzenia przyszłego i dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz stanowisku Wnioskodawcy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej interpretacji indywidualnej tj. w dniu 13 maja 2013 r., która następnie została uchylona w postępowaniu sądowym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.