Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-900/10-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-26
Teza: Czy Wnioskodawczyni i Jej małżonek jako rodzice mający na utrzymaniu niepełnosprawnego uczącego się syna mogą skorzystać z odliczenia od dochodów za 2010 r., wydatku poniesionego na zabieg neurochirurgiczny polegający na usunięciu zniekształcenia tętniczo-żylnego w strukturach prawego płata potylicznego mózgu w ramach ulgi rehabilitacyjnej jako wydatku na zabiegi rehabilitacyjne?
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; leczenie; odliczenia; odliczenia-odliczenie od dochodu; rehabilitacja; ulga-ulga rehabilitacyjna; wydatek-wydatki na rehabilitację; zabieg
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26b (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2010 r. (data wpływu 26 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

21 letni syn Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną. Na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS uznany został jako całkowicie niezdolny do pracy. Jest studentem z prawem do renty socjalnej. W związku z powyższym nie osiąga żadnych innych dochodów.

W 2005 r. doznał krwawienia z tętniczo-żylnej malformacji w obszarze prawego tylnego rogu mózgu. W celu zatrzymania krwotoku został przeprowadzony zabieg napromieniowania. W 2009 r. doszło jednak do ponownego krwawienia w obszarze z tej samej malformacji. W celu zastosowania odpowiedniej terapii i zapobieżeniu w przyszłości krwotokom syn poddał się zabiegowi leczniczo-rehabilitacyjnemu polegającemu na usunięciu gniazda tętniczo-żylnej malformacji. Po wykonaniu zabiegu, kontrolna tomografia komputerowa głowy nie wykazała powstawania świeżego niedokrwienia, znamiennego krwawienia lub zaburzenia cyrkulacji płynu. MaIformacja (zniekształcenie tętniczo-żylne) została całkowicie usunięta. Zaburzenia neurologiczne ustępowały i przy pomocy gimnastyki i ćwiczeń fizjoterapeutycznych syn został doprowadzony do samodzielnej egzystencji.

Ponadto Zainteresowana poinformowała, że zabieg leczniczo-rehabilitacyjny odbył się 12 kwietnia 2010 r., w Klinice w Niemczech a jego koszt wyniósł 62 744,46 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni i Jej małżonek jako rodzice mający na utrzymaniu niepełnosprawnego uczącego się syna mogą skorzystać z odliczenia od dochodów za 2010 r., wydatku poniesionego na zabieg neurochirurgiczny polegający na usunięciu zniekształcenia tętniczo-żylnego w strukturach prawego płata potylicznego mózgu w ramach ulgi rehabilitacyjnej jako wydatku na zabiegi rehabilitacyjne?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w zeznaniu podatkowym za 2010 r. Ona i Jej małżonek mogą odliczyć poniesiony wydatek na opisany powyżej zabieg, ponieważ po dwukrotnym krwawieniu i zastosowaniu metody napromieniowania okazało się, iż naczyniak był nadal widoczny i niebezpieczny oraz istniało ryzyko kolejnego krwawienia, zagrażające życiu ich syna. Dopiero jego usunięcie spowodowało, iż ryzyko takie zostało wyeliminowane. Pod pojęciem rehabilitacji należy rozumieć zorganizowany system działania, obejmujący usprawnienia fizyczne, psychiczne, społeczne i zawodowe. Proces rehabilitacji ma spowodować usunięcie skutków choroby, zmniejszenie następstwa nieodwracalnych zmian lub wyrównanie ich w takim stopniu, aby poszkodowanym przywrócić ich społecznie przydatną sprawność. To znaczy, że wydatki na cele rehabilitacyjne, to wydatki związane z przywracaniem w możliwie wysokim stopniu sprawności organizmu oraz przystosowaniem osoby niepełnosprawnej do czynnego udziału w życiu społecznym. Istotne znaczenie mają zabiegi chirurgiczne zmierzające do przywrócenia organicznych funkcji, zmniejszenia następstw nieodwracalnych zmian lub wyrównania ich w takim stopniu, aby poszkodowanemu przywrócić jego społecznie przydatną sprawność. Operacja usunięcia naczyniaka w mózgu mojego syna spowodowała, iż jest on obecnie zdolny do kontynuowania nauki, rozwoju fizycznego i intelektualnego, a w przyszłości do wykorzystania zdobytej wiedzy do pracy i prawidłowej egzystencji w społeczeństwie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zmianami) podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 6 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione za odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne.

Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7c ww. ustawy, wysokość wydatków na cele określone w ust. 7a ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z wyjątkiem wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14.

Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem, wysokość wydatków (z uwzględnieniem wskazanych wyjątków) ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. Może to być faktura, rachunek, dowód wpłaty na poczcie lub potwierdzenie przelewu bankowego, o ile wynika z nich kto, kiedy, ile oraz za co zapłacił.

W myśl art. 26 ust. 7d cytowanej ustawy warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe - jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają kwoty 9 120 zł (art. 26 ust. 7e ww. ustawy).

Zgodnie z art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1.  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
    2.  znaczny stopień niepełnosprawności,
2.  II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy albo
    2.  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż 21 letni syn Wnioskodawczyni (student z prawem do renty socjalnej) jest osobą niepełnosprawną. Ma orzeczenie stanowiące o całkowitej niezdolności do pracy. Nie osiąga żadnych innych dochodów. W dniu 12 kwietnia 2010 r. w Klinice w Niemczech został poddany zabiegowi leczniczo-rehabilitacyjnemu. Koszt wykonania tego zabiegu wyniósł 62 744,46 zł.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia rehabilitacja oraz rehabilitacja lecznicza. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię. Istotne znaczenie mogą mieć również zabiegi chirurgiczne zmierzające do przywrócenia organicznych funkcji, zmniejszenia następstw nieodwracalnych zmian lub wyrównanie ich w takim stopniu, aby poszkodowanemu przywrócić jego społecznie przydatną sprawność.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, tut. Organ nie kwestionuje, iż przeprowadzony zabieg usunięcia zniekształcenia tętniczo-żylnego w strukturach prawego płata potylicznego mózgu miał na celu usunięcie skutków choroby, zmniejszenie następstwa nieodwracalnych zmian, przywrócenie w możliwie wysokim stopniu sprawności organizmu oraz przystosowaniem osoby niepełnosprawnej do czynnego udziału w życiu społecznym.

Należy jednak z całą mocą podkreślić, iż ostatecznie jednak rozstrzygnięcie kwestii czy dany zabieg wchodzi w zakres zabiegów rehabilitacyjnych wykracza poza kompetencje organu podatkowego i należy do lekarza specjalisty.

Zatem w przedmiotowej sprawie odliczenie od dochodu wydatku na zabieg operacyjny będzie możliwe tylko wówczas, gdy zabieg ten zostanie zakwalifikowany przez lekarza specjalistę jako zabieg rehabilitacyjny.

Mając na względzie przedstawiony stan faktyczny, a także obowiązujący stan prawny stwierdzić należy, iż wydatek na zabieg polegający na usunięciu naczyniaka mózgu będzie można odliczyć od dochodów za 2010 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jednakże przy założeniu, że lekarz specjalista zakwalifikuje przedmiotowy zabieg jako zabieg rehabilitacyjny, a ponadto zostaną spełnione jednocześnie wszystkie pozostałe warunki niezbędne dla skorzystania z powyższej ulgi.

Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez jednego z rodziców, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla małżonka Zainteresowanej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.