Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-443/11/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-05-27
Teza: towary i usługi nabywane w ramach projektu dofinansowania funduszu doręczeniowego służą czynnościom zwolnionym z VAT, zatem Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia podatku VAT.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; prowizje; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 3 marca 2011r. (data wpływu 9 marca 2011r.) uzupełniony pismem z dnia 5 kwietnia 2011r. (data wpływu 7 kwietnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia albo zwrotu podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na zakup towarów i usług w ramach projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia albo zwrotu podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na zakup towarów i usług w ramach projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 kwietnia 2011r. (data wpływu 7 kwietnia 2011r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (ostatecznie doprecyzowany pismem z dnia 5 kwietnia 2011r.):

Wnioskodawca jest instytucją finansową powołaną z inicjatywy Sejmiku Województwa, której celem jest wspieranie mikro, małych i średnich przedsiębiorstw w formie udzielania poręczeń na zabezpieczenia kredytów i pożyczek na finansowanie bieżącej działalności i inwestycje. Od każdego udzielonego poręczenia podatnik pobiera wynagrodzenie w formie prowizji. Ze względu na fakt, że od 2005r. Wnioskodawca jest zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT, wystawia faktury VAT za naliczoną prowizję od udzielonego poręczenia ze stawką podatkową VAT – zwolniona. Wystawiona faktura VAT zgodnie z odpowiednimi w tym względzie przepisami posiada symbol PKWiU 64.99 – odpowiadający usługom świadczonym przez podatnika. Następnie deklaruje wartość pobranych prowizji za dany okres w deklaracji podatkowej VAT-7 w ustawowym terminie w poz. 20 jako dostawa towarów oraz świadczenie usług, na terytorium kraju, zwolnione od podatku VAT. W toku działalności podatnik nabywa towary i usługi niezbędne do wykonywania czynności pośrednictwa finansowego, od których nie odlicza podatku VAT. Całą wartość zakupu zalicza do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z obowiązującymi przepisami na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym naliczony podatek VAT nie jest wykazywany w deklaracji VAT-7 w danym okresie. Wymienione usługi to aktualnie jedyna prowadzona działalność podmiotu.

Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie ze środków finansowych Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 Działanie 1.2. Zapewnienie dostępu do finansowania przedsiębiorczości. Przyznane dofinansowanie stanowi zwrotną dotację, której celem jest dokapitalizowanie funduszu poręczeniowego jednostki. Okres realizacji projektu został określony na okres 1 roku. Po upływie roku okres realizacji wymienionego projektu został przedłużony o kolejny rok (2011). Oprócz tego od zakończenia finansowej realizacji projektu beneficjent zobowiązuje się do zachowania trwałości projektu przez okres 5 lat. Przyznana dotacja przeznaczona jest na realizację statutowej działalności jednostki czyli udzielanie poręczeń na zabezpieczenia kredytów i pożyczek mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, od których będzie naliczana prowizja zwolniona z opodatkowania VAT. W ramach projektu jednostka ponosiła w 2010r. oraz zamierza ponosić w 2011r. koszty zarządzania i administracji funduszem, których wysokość jest określona we wniosku o przyznanie dotacji. Koszty te w ramach określonego limitu będą stanowić koszty kwalifikowane i będą służyły wyłącznie ww. sprzedaży – zwolnionej z opodatkowania VAT. Dotacja, w części kosztów kwalifikowanych obejmujących koszty zarządzania i administracji stanowi refundację i nie podlega zwrotowi.

Ponadto w uzupełnieniu wskazano, iż Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie do projektu o nazwie „xxx”, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 (w ramach Osi priorytetowej 1. Wzmacnianie atrakcyjności gospodarczej regionu, Działanie 1.2 Zapewnienie dostępu do finansowania przedsiębiorczości), współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Towary i usługi nabywane przez Wnioskodawcę na potrzeby realizowanego projektu związane są tylko z wykonywaniem czynności zwolnionych z opodatkowania od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 39.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 5 kwietnia 2011r.):

Czy jednostka ma prawo do odliczenia albo do zwrotu podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na zakup towarów i usług w ramach projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 5 kwietnia 2011r.):

Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia ani do zwrotu podatku VAT wynikającego faktur dokumentujących wydatki poniesione na zakup towarów i usług w ramach projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje więc wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl przepisu art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy o podatku VAT zwalnia się od podatku usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług, a także zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest instytucją finansową, której celem jest wspieranie mikro, małych i średnich przedsiębiorstw w formie udzielania poręczeń na zabezpieczenie kredytów i pożyczek na finansowanie bieżącej działalności i inwestycje. Od każdego udzielonego poręczenia podatnik pobiera wynagrodzenie w formie prowizji. Wnioskodawca jako zarejestrowany podatnik VAT, wystawia faktury VAT za naliczoną prowizję od udzielonego poręczenia ze stawką podatkową VAT - zwolniona.

Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie do projektu o nazwie „xxx”, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 (w ramach Osi priorytetowej 1. Wzmacnianie atrakcyjności gospodarczej regionu, Działanie 1.2 Zapewnienie dostępu do finansowania przedsiębiorczości), współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Przyznane dofinansowanie stanowi zwrotną dotację, której celem jest dokapitalizowanie funduszu poręczeniowego jednostki. Przyznana dotacja przeznaczona jest na realizację statutowej działalności jednostki czyli udzielanie poręczeń na zabezpieczenia kredytów i pożyczek mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, od których będzie naliczana prowizja zwolniona z opodatkowania VAT. W ramach projektu jednostka ponosiła koszty zarządzania i administracji funduszem. Koszty te w ramach określonego limitu będą stanowić koszty kwalifikowane i będą służyły wyłącznie ww. sprzedaży – zwolnionej z opodatkowania VAT (czynności zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 39).

W oparciu o opisany zaistniały stan faktyczny należy stwierdzić, iż towary i usługi nabywane w ramach projektu dofinansowania funduszu poręczeniowego służą czynnościom, które nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego (tj. czynnościom zwolnionym od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 39). Zatem towary te i usługi nie mają bezpośredniego i bezspornego związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Tym samym nie przysługuje Wnioskodawcy prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktur dokumentujących poniesione wydatki, bowiem nie zostanie w omawianym przypadku spełniona podstawowa przesłanka pozytywna wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jaką jest związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną.

W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto należy zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie nie będą miały również zastosowania uregulowania § 21 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799). Przepisy te przewidują bowiem możliwość zwrotu podatku zarejestrowanym podatnikom jedynie na podstawie umów zawartych przed dniem 1 maja 2004r.

Powyższe unormowanie nie uległo zmianie w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 246, poz. 1649) oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 73, poz. 392), które obowiązuje od dnia 6 kwietnia 2011r.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Tut. organ zauważa, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w zakresie prawidłowości zakwalifikowania usług świadczonych przez Wnioskodawcę jako zwolnionych, bowiem nie było to przedmiotem wniosku. Wydając przedmiotową interpretację tut. organ oparł się na opisie zaistniałego stanu faktycznego, w którym jednoznacznie wskazano, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi mieszczą się w zakresie usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy o podatku od towarów i usług i są zwolnione z podatku VAT. Powyższe zostało przyjęte jako element przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego i nie było przedmiotem oceny.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.