Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1036/08/09-6/S/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-09-23
Teza: CIT - w zakresie możliwości zaliczenia wydatków z tytułu nabywanych usług do kosztów uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: bonus; koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; premia-premia pieniężna; sprzedaż; usługi; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów uwzględniając prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 130/09 z dnia 12.05.2009 r. (data wpływu 20.07.2009 r.) stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23.07.2008 r. (data wpływu 28.07.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia wydatków z tytułu nabywanych usług do kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.07.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia wydatków z tytułu nabywanych usług do kosztów uzyskania przychodów. Interpretacja wydana w związku z przedmiotowym wnioskiem w dniu 8 października 2008 r. Nr IPPB3/423-1036/08/AJ została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12.05.2009 r., sygn. akt I SA/Łd 130/09.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - dążąc do zwiększenia obrotów ze sprzedaży, a tym samym zwiększenia zysków zawarła ze swoim dużym odbiorcą - spółką S. Sp. z o.o. oraz M. Spółka z o.o. umowę o świadczenie usług.

Na mocy tej umowy, celem zwiększenia ogólnej sprzedaży towarów dostarczonych przez Wnioskodawcę (Zlecającego) Zleceniobiorcom - Zleceniobiorcy zobowiązują się świadczyć na rzecz Zlecającego usługi zmierzające do intensyfikacji sprzedaży towarów nabytych od Zlecającego, a Zlecający zobowiązuje się wypłacić Zleceniobiorcom wynagrodzenie. Umowa obejmuje następujący zakres usług:

*   dostarczanie danych o sprzedaży farb, lakierów i innych produktów w formie rocznego raportu sprzedaży. Zakres danych powinien obejmować co najmniej ilość i wartość sprzedanego asortymentu, objętość, kolorystykę;

*   doradztwo i konsultacje w zakresie poszukiwania sposobów intensyfikacji sprzedaży, w szczególności poprzez

1.  przedstawienie propozycji konkurencyjnej polityki cenowej dla produktów Zlecającego,
2.  sugerowanie rodzaju opakowań,
3.  dostarczanie danych i informacji na temat trendów, zachowań i preferencji konsumenckich,
4.  wskazywanie potrzeb zmian asortymentowych, wymuszonych potrzebami rynku, przy czym nie rzadziej niż raz na kwartał sporządzane będą raporty dokumentujące przeprowadzone konsultacje w zakresie poszukiwania sposobów intensyfikacji sprzedaży.

*   prowadzenie innych czynności wynikających z przeprowadzonych wyżej prac zmierzających do intensyfikacji sprzedaży towarów nabytych od Zlecającego.

Wysokość wynagrodzenia za świadczone usługi odniesiona jest procentowo do wartości łącznego obrotu towarami Zlecającego między Zlecającym a Zleceniobiorcami w cenach netto i zwiększone jest o podatek VAT. Niestety pomimo zapisów umowy - Zleceniobiorca dostarcza jedynie udokumentowanie w postaci zestawienia obrotów pomiędzy Wnioskodawcą a Zleceniobiorcą za dany kwartał, który jest okresem rozliczeniowym dla ustalenia wysokości wynagrodzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na rzecz zleceniobiorców z tytułu usług intensyfikacji sprzedaży w rzeczywistości odpowiadających pojęciu premii pieniężnych (bonusów) od obrotu - podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów stosownie do art. 15 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Spółkę na rzecz zleceniobiorców z tytułu usług intensyfikacji sprzedaży, w rzeczywistości odpowiadających pojęciu premii pieniężnych (bonusów) od obrotu - podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskanie przychodów, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał fragment z interpretacji Ministra Finansów z 30 grudnia 2004 r. (znak: PP3-812-1222/2004/AP/4026) w sprawie stosowania przepisów art. 8 i art. 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług, wydanej na podstawie art. 14 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu sprzed 1 lipca 2007 r.), opublikowanej w Dzienniku Urzędowym MF z 2005 r., Nr 2, poz. 22 - w przypadkach, gdy kontrahenci umownie określą relacje między sobą w ten sposób, że premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę np. nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie i premie te nie są związane z żadną konkretną dostawą - uznać należy, że premie te są związane z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wnioskodawca podkreślił, że stosownie do art. 14 § 3 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu sprzed 01.07.2002 r.) - zastosowanie się przez podatnika do w/w urzędowej interpretacji Ministra Finansów nie może mu szkodzić. Do dnia dzisiejszego interpretacja powyższa nie została natomiast zmieniona ani uchylona.

Nadto, na zasadzie analogii, Wnioskodawca przywołał stanowisko zajęte w interpretacji indywidualnej Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego z 24.09.2004 r., znak: III-2-443-324/04/AM w trybie art. 14a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym udzielenie premii pieniężnych (bonusów) należy dokumentować fakturą, jako usługę opodatkowaną podatkiem VAT, zaś stronie udzielającej gratyfikacji pieniężnej udokumentowanej fakturą przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jeżeli przedmiotowa usługa jest wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych. Również ta interpretacja nie uległa do dnia dzisiejszego zmianie.

Zgodnie z art. 199a § 1 Ordynacji podatkowej -organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności.

Nadrzędnym celem motywującym Wnioskodawcę do zawarcia umowy intensyfikacji sprzedaży było osiągnięcie konkretnych korzyści ekonomicznych, zatem niezależnie od tego jak nazwiemy tę umowę (chociaż zdaniem Wnioskodawcy posiada ona cechy umowy bonusowej) jej zasadniczy cel w postaci osiągnięcia zwiększonych przychodów ze sprzedaży został zrealizowany. W opinii Wnioskodawcy, w prezentowanym przypadku można użyć stwierdzenia, że koszt jaki wiąże się z zawartą umową „generuje” przychód. Zatem ma to bezpośrednie przełożenie na art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż koszt ten został poniesiony właśnie po to, by uzyskać przychód od tego konkretnego kontrahenta.

W ocenie Wnioskodawcy - charakter ponoszonych przez Spółkę wydatków za usługi intensyfikacji sprzedaży w rzeczywistości kwalifikuje je do wyżej opisanych usług premii pieniężnych (bonusów), które to usługi ewidentnie służą zwiększeniu przychodu (obrotu ze zleceniobiorcami) - a więc spełniają warunki z definicji kosztów uzyskania przychodów z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, wydatki te odpowiadają bowiem procentowemu udziałowi w ogólnych obrocie dokonanym przez Spółkę ze zleceniobiorcami.

Wnioskodawca wskazał, iż zasadniczą przyczyną uzasadniającą powołanie do „życia” Spółki z o.o. D. było założenie, że Spółka ta będzie generowała zyski, stosując wszelkie dopuszczalne przez prawo metody, które zagwarantują osiągnięcie tego celu.

Wydając interpretację indywidualną w dniu 8 października 2008 r. Nr IPPB3/423-1036/08/AJ Organ podatkowy uznał powyższe stanowisko za nieprawidłowe stwierdzając, iż z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż:

*   brak jest dokumentów potwierdzających wykonanie usług,

*   Wnioskodawca posiada jedynie dokumentację w przedmiocie kalkulacji wypłaconego wynagrodzenia.

Stąd uznano, iż przedmiotowe wydatki nie będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z uwagi na brak ich należytego udokumentowania (np. w postaci raportów, zestawień, protokołów, korespondencji \`(...)\`).

W dniu 14 stycznia 2009 r. Spółka złożyła za pośrednictwem tut. Organu podatkowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na ww. interpretację i wniosła o uchylenie jej w całości. Zaskarżonej interpretacji indywidualnej zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych poprzez błędną wykładnię.

Wyrokiem z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 130/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżona interpretację indywidualną. WSA uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn niż podane przez Skarżącą. Sąd wskazał, iż Organ podatkowy skupił się w głównej mierze na kwestiach dotyczących ewentualnego sposobu dokumentowania wydatków, wykraczając w ten sposób poza zakres przedstawionego stanu faktycznego i tym samym naruszył art. 14c Ordynacji podatkowej. Z tego też powodu, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: ppsa), ww. interpretacja została uchylona.

Stosownie do treści art. 153 ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

W związku z powyższym tut. Organ podatkowy stwierdza, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie podkreślić należy, iż pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Końcowo należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.