Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.212.2025.2.JMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-26
Teza: Dotyczy działalności badawczo; rozwojowej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
internet
oprogramowanie
projektowanie
sprzęt
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 3
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ulgi badawczo-rozwojowej. Uzupełnili go Państwo – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zarejestrowana pod
    adresem ul. (...), wpisana do KRS pod numerem: (...) i numerem REGON: (...), dalej jako
    Spółka. Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019
    r. poz. 865, 1018, 1309, 1358, 1495, 1571, 1572, 1649, 1655, 1798, 1978, 2020, 2200, 2217,
    2473, z 2020 r. poz. 183, dalej zwana „ustawą o CIT”). Wnioskodawca nie posiada statusu
    centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o
    niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2474).
    Wnioskodawca nie korzysta z pomocy publicznej ani nie uzyskuje dotacji w zakresie
    opisywanych we wniosku inwestycji (tj. zakresu działalności gospodarczej). Dodatkowo
    przedmiotowa działalność nie jest prowadzona na terenie specjalnej strefy ekonomicznej
    na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października
    1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1604) oraz nie jest
    objęta decyzją o wsparciu, o której mowa w art. 13-15 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o
    Wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2023 r., poz. 74).
    Głównym przedmiotem działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Spółka
    realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta,
    poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach
    testowych i produkcyjnych.
    W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów.
    Zlecenia programistyczne realizowane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta. Istnieje również możliwość
    wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a Spółka nie jest związana
    sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje
    możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy Spółką, a
    Kontrahentem. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej wytwarza i dostarcza
    unikalny kod programistyczny (zwany dalej: „Oprogramowaniem”). Kod ten stanowi utwór
    w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2509) o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.

    Działalność Spółki w zakresie tworzenia i rozwijania Oprogramowania sklasyfikowana jest
    w ramach (...).
    Stworzone przez Spółkę Oprogramowanie w postaci kodu programistycznego jest
    zbywane na rzecz jej kontrahenta za honorarium autorskim, a następnie włączane do
    kodu źródłowego programu, który jest dostępny z poziomu strony internetowej oraz
    urządzeń mobilnych. Program ten jest innowacyjną i nowoczesną platformą, na której
    każda osoba może wystawić opinię na temat firm, z których usług dana osoba skorzystała.
    W zakresie tworzenia Oprogramowania, które następnie jest włączane do Programu,
    Spółka korzysta z usług wykwalifikowanego programisty zatrudnionego na podstawie
    umowy o dzieło (dalej jako: „Wykonawca”). Wykonawca w ramach swoich obowiązków jest
    odpowiedzialny za środowisko programistyczne testowe oraz produkcyjne na podstawie
    zebranych wymagań oraz danych z Programu. Zakres tego procesu obejmuje: estymację
    potrzebnych zasobów do obsługi aplikacji, zaprojektowanie architektury infrastruktury
    serwerowej, wybranie usług potrzebnych do uruchomienia aplikacji, instalację i
    konfigurację w/w usług oraz przygotowanie środowiska.
    Oprogramowanie stanowi przejaw twórczej działalności o indywidualnym charakterze,
    która znajduje wyraz w postaci kodu programistycznego (zestawu instrukcji
    przeznaczonych do osiągnięcia określonego rezultatu), warstwy dźwiękowej, elementów
    graficznych oraz interfejsu zapewniającego interoperacyjność wspomnianego kodu,
    elementów audiowizualnych oraz urządzenia użytkownika końcowego ((...)), którego
    stworzenie jest podyktowane potrzebami (i) wprowadzania na rynek nowych wersji
    Oprogramowania opowiadających potrzebom i wymaganiom branży, (ii) rozszerzenia
    grupy odbiorców, (iii) poprawienia pozycji konkurencyjnej, (iv) nadążania za panującymi
    trendami i uwarunkowaniami prawnymi w branży. Potrzeba podejmowania tego typu prac
    wynika bezpośrednio z oczekiwań obecnych i potencjalnych użytkowników Programu,
    którzy oczekują wprowadzenia przez Spółkę nowych technologii w odniesieniu do
    Oprogramowania. Prace te nie są nakierowane na uzyskanie rutynowych zmian
    produktów tylko na dalsze poszerzanie jego możliwości.
    Podstawowymi kosztami, które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej
    działalności, są wydatki, ponoszone na:
    a) koszty zakupu sprzętu komputerowego - Oprogramowanie wytwarzane jest przy
      pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju
      sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i odtworzenie;
    b) koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych - sam sprzęt
      komputerowy nie jest wystarczający dla sprawnego tworzenia oprogramowania przy
      pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania. Stąd też
      Spółka konsekwentnie usprawnia posiadany sprzęt komputerowy, który udostępnia
      Wykonawcy w celu tworzenia przez niego Oprogramowania, poprzez wymianę jego
      podzespołów, oraz wykorzystywanych urządzeń peryferyjnych. W szybko
      zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Spółkę z nowoczesnych
      rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności
      zatrudnionego Wykonawcy. Tym samym koszty zakupu podzespołów komputerowych
      i urządzeń peryferyjnych są niezbędne dla prowadzenia działalności Spółki;
    c) koszty zakupu urządzeń telekomunikacyjnych wykorzystywanych do rozwoju i
      testowania Oprogramowania - Oprogramowanie jest możliwe do wykorzystania
      zarówno z poziomu urządzenia stacjonarnego, jak i mobilnego takiego jak smartfon,
      czy tablet. Wobec powyższego Spółka musi mieć możliwość weryfikacji jego jakości,
      poprawności działania i ogólnego doświadczenia użytkownika nie tylko za pomocą
      komputera stacjonarnego, lecz również przy wykorzystaniu urządzeń mobilnych. Tym
      samym dla rozwoju Oprogramowania niezbędny jest również zakup urządzeń
      telekomunikacyjnych wykorzystywanych do jego rozwoju i testowania;

    d) koszty zakupu usług telekomunikacyjnych (Internet) - Oprogramowanie zarówno w
      procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci
      Internet. Jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie jest możliwe bez
      dostępu do sieci. W świetle powyższego Spółka zmuszona jest do zapewnienia
      łączności sprzętu komputerowego z siecią Internet;
    e) koszty zakupu specjalistycznej literatury i udziału w konferencjach branżowych
      związanych z wytworzeniem Oprogramowania - Oprogramowanie wytwarzane jest
      przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia Wykonawcy. Dla jego
      ostatecznego kształtu decydujące znacznie mają przede wszystkim posiadane przez
      niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna. Spółka mu więc zapewnia
      specjalistyczną literaturę oraz możliwości udziału w konferencjach branżowych.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że pozyskanie tego rodzaju informacji nie jest
    możliwe za pomocą źródeł bezpłatnych (biblioteki, źródła internetowe), gdyż poziom
    specjalizacji wymagany przez literaturę przedmiotu i tempo jej zmian sprawia, że
    zasadne jest korzystanie jedynie z najnowszych, profesjonalnych publikacji. Te nie są
    jednak dostępne w bibliotekach (z uwagi tempo zmian), ani w Internecie (gdyż są tam
    dodatkowo płatne)”;
    f) koszty wynagrodzenia Wykonawcy zatrudnionego na podstawie umowy o dzieło –
      prowadzenie przez Spółkę działalności – profil działalności Spółki wymusza na niej
      zatrudnianie wykwalifikowanego podmiotu, który wykonuje oprogramowanie
      następnie wykorzystywane w ramach działalności Spółki.
    Wnioskodawca, w należyty sposób wyodrębnia wydatki, które jej zdaniem stanowią koszty
    działalności badawczo-rozwojowej. Spółka prowadzi ewidencje rachunkową, w sposób
    odpowiadający wymogom określonym w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT. W związku z
    prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności opisanej powyżej, w ramach niej jest
    planowane dokonywanie odliczeń, o których mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT (ulga na
    działalność badawczo-rozwojową).
    Pismem z 14 maja 2025 r., uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego, następująco:
    1. Wnioskodawca nie uzyskuje przychodów z zysków kapitałowych.
    2. Wykonawca stworzył w dotychczasowej swojej działalności produkty
      (oprogramowanie) takie jak:
    - (...),
    - (...);
    - (...);
    Praca programisty polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod
    oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy
    podkreślić, iż oprogramowanie stworzone przez Wykonawcę na rzecz Zleceniodawcy
    ulepszyło i rozwinęło działanie starych programów, lub też powodowało stworzenie
    zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość
    rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca Wykonawcy polega na
    doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają
    zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności.
    3. Twórczy charakter prac, które prowadzone są przez Spółkę polega na tym, że działania
      Spółki wymagają indywidualnej analizy, wymyślenia koncepcji wytworzenia
      poszczególnych funkcjonalności, przeprowadzenia badań nad zastosowaniem
      optymalnych narzędzi i technologii. Nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają
      wytworzony program komputerowy od innych dlatego, że są dedykowane dla
      konkretnego klienta oraz jego produktu.

    Oprogramowanie tworzone przez Spółkę projektowane będzie stosownie do
    indywidualnych i specyficznych potrzeb, zatem każdy z programów będzie odróżniał się
    od pozostałych, a w szczególności w efekcie każdego z nich powstanie nowy,
    niepowtarzalny program komputerowy. Tym samym, przy tworzeniu każdego z
    programów Spółka zastosuje koncepcje odmienne od tych, które występowały
    wcześniej w jej praktyce gospodarczej.
    4. W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze
      rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
      aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym
      samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z
      wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej
      działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
      ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia
      wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    5. Wnioskodawca jest w stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma
      miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej,
      w ramach której prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i
      metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
      wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z
      posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym
    samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z
    wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej
    działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia
    wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca korzysta z dorobku wiedzy, rozwija oraz zdobywa wiedzę z dziedziny
    nauk informatycznych.
    6. Działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu oprogramowania, jest
      prowadzona w sposób systematyczny, tj. metodyczny, zaplanowany i ciągły w celu
      tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca
      wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie
      wiedzy i umiejętności.
    Każdy program komputerowy posiada i będzie posiadał swój indywidualny
    harmonogram prac, który planowo zostanie każdorazowo zrealizowany.
    7. Wnioskodawca w ramach spółki (...) rozpoczął działalność w kwietniu 2025 r., stąd w
      ramach tego podmiotu żaden harmonogram nie został jeszcze zrealizowany.
    8. Wnioskodawca w ramach spółki (...) rozpoczął działalność w kwietniu 2025 r., stąd w
      ramach tego podmiotu cele nie zostały jeszcze osiągnięte. Wszystkie cele będą
      osiągnięte we współpracy wyłącznie z Wykonawcą zatrudnionym na podstawie umowy
      o dzieło, a więc w ramach wynagrodzenia z tego tytułu i w ramach wspomnianych we
      wniosku kosztów rzeczowych (sprzętu elektronicznego).
    9. Wnioskodawca wskazuje, że koszty realizowanych prac będących przedmiotem
      zapytań Spółka ponosi ze środków własnych, które nie są zwracane w jakiejkolwiek
      formie oraz nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
      dochodowym. Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że nie wskazuje on, że
      działalność Spółki ma charakter badawczo-rozwojowy, a wskazuje jedynie, że w jego
      ocenie działalność spółki nosi wszelkie cechy niezbędne do takiego jej
      zakwalifikowania.

    10. Działalność Wnioskodawcy, której dotyczy wniosek polega na tworzeniu nowego
      oprogramowania jak również na modyfikowaniu istniejącego oprogramowania, a
      zmiany te zmierzają do poprawy użyteczności i/lub funkcjonalności tego
      oprogramowania.
    11. Koszty wykonawcy współpracującego z Wnioskodawcą w oparciu o umowę o dzieło nie
      realizują wyłącznie prac badawczo-rozwojowych. Koszty kwalifikowane będą rozliczane
      w takiej części, w jakiej realizowane przez wykonawcę zadania będą wykonywane w
      ramach prac badawczo- rozwojowych.
    12. Wydatki na wynagrodzenie oraz na zakup specjalistycznej literatury i udziału w
      konferencjach branżowych dla wykonawcy współpracującego z Państwem na
      podstawie umowy o dzieło, stanowią po stronie tego wykonawcy należności o których
      mowa w art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    13. Sprzęt komputerowy, podzespoły komputerowe, urządzenia peryferyjne i urządzenia
      mobilne są przez Wnioskodawcę wykorzystywane bezpośrednio w związku z
      prowadzonymi pracami uważanymi za działalność badawczo-rozwojową, oraz są
      wykorzystywane wyłącznie w działalności badawczo-rozwojowej i wyłącznie jako takie
      koszty (zakupu sprzętu i urządzeń bezpośrednio i wyłącznie wykorzystywanych w
      działalności B+R) będą odliczane przez Wnioskodawcę w ramach kosztów
      kwalifikowanych ulgi na działalność badawczo-rozwojową.
    14. W stosunku do kosztów, które Wnioskodawca zamierza odliczyć jako koszty
      kwalifikowane ulgi B+R spełnia On wszystkie warunki z art. 18d ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych.
    15. Wnioskodawca wskazuje, że większość sprzętu nie przekracza jednostkowo wartości
      10 000 zł netto, a więc nie zostały one wpisane do ewidencji środków trwałych.
    16. Koszty takie jak zakup sprzętu komputerowego, koszty zakupu podzespołów
      komputerowych i urządzeń peryferyjnych, koszty zakupu urządzeń
      telekomunikacyjnych wykorzystywanych do rozwoju i testowania oprogramowania,
      koszty zakupu usług telekomunikacyjnych (Internet) Wnioskodawca zamierza
      przypisać do kategorii kosztów kwalifikowanych, wymienionych w art. 18d ust. 2 pkt 2a.
    Koszty zakupu specjalistycznej literatury i udziału w konferencjach branżowych
    związanych z wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca zamierza przypisać do
    kategorii kosztów kwalifikowanych, wymienionych w art. 18d ust. 2 pkt 2.
    Koszty wynagrodzenia wykonawcy zatrudnionego na podstawie umowy o dzieło
    Wnioskodawca zamierza przypisać do kategorii kosztów kwalifikowanych,
    wymienionych w art. 18d ust. 2 pkt 1a.
    17. Wnioskodawca w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową
      prowadzi ewidencję kosztów opisanej działalności zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych.
    18. Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami
      wskazanymi w art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca we wskazanym we wniosku zakresie ma prawo zastosowania ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT, i uwzględnienia
    w jej ramach kosztów opisanych we wniosku na podstawie art. 18d ust. 2 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

    Zdaniem Wnioskodawcy, działalność Spółki w zakresie świadczenia usług
    programistycznych przedstawionych w opisie stanu faktycznego, będzie stanowiła
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, a tym samym
    Spółka ma możliwość skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową.
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, normującym ulgę na działalność badawczo-
    rozwojową, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych
    odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, koszty
    uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, przy czym kwota
    odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez
    podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Artykuł 4a pkt 26 ustawy o CIT, normuje działalność badawczo-rozwojową jako działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Natomiast, w odniesieniu do definicji badań naukowych
    oraz prac rozwojowych, ustawa o CIT odwołuje się do ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    I tak, badaniami naukowymi są więc:
    1. badania podstawowe, które w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce są rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne
      mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,
    2. badania aplikacyjne, które w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce są rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
      wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
      procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Odnosząc się zaś do pojęcia prac rozwojowych, zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT w
    związku z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, jest to działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Biorąc pod
    uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech dotyczących
    możliwości zakwalifikowania działalności prowadzonej przez Spółkę jako prac badawczo–
    rozwojowych.
    Odnosząc się do interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.
    MG i stanowiska wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione oraz zaaprobowane
    przez Organ interpretacyjny, działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować
    badania naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w
    sposób systematyczny oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy i
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Natomiast zgodnie z art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, kwalifikowanymi kosztami działalności
    badawczo-rozwojowej są:
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności
    określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności
    badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit.
    a i c ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności

    określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na
    wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową;
    2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności
    naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
    3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane
    na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie
    od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na
    potrzeby działalności badawczo- rozwojowej;
    4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z
    umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1
    pkt 4;
    4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy
    zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;
    5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z
    rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
    a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
      Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
      łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
    b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
      odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów,
      w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
    c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno
      w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty
      zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym
      Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
    d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
      czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
      szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    By uznać wydatki za koszty kwalifikowane, spełnione muszą być następujące przesłanki:
    1) wydatek stanowi koszt podatkowy dla podatnika;
    2) wydatek nie został zwrócony podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie został
      odliczony od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym jako koszt
      kwalifikowany;

    3) wydatek nie jest uwzględniany przy kalkulacji dochodu zwolnionego na podstawie art.
      17 ust. 1 pkt 34 lub art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT (przepisy o specjalnej strefie
      ekonomicznej lub Polskiej Strefie Inwestycji);
    4) wydatek ponoszony w ramach badań podstawowych wynika z umowy lub
      porozumienia z podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8 ustawy Prawo
      o szkolnictwie wyższym i nauce;
    5) koszty kwalifikowane zostały wykazane w zeznaniu rocznym.
    W działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati (OECD
    (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania
    danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-
    technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS, Warsaw, https://doi.org/10.1787
    /9788388718977-pl). Według niego, działalność badawczo–rozwojowa musi być:
    nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna oraz możliwa do przeniesienia lub
    odtworzenia.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony opis stanu faktycznego jak i
    kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, przyszła
    działalność Spółki będzie spełniała cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: charakter prac, które są podejmowane w ramach
      prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej wskazuje na ich twórczość -
      zarówno pod kątem przebiegu procesu wykonywania prac, jak i ich efektów. Każde z
      opisanych we wniosku działań prowadzi do wytworzenia zupełnie nowej
      funkcjonalności. Nawet jeśli do ich podjęcia wykorzystywane są wcześniej opracowane
      oraz wykorzystywane rozwiązania, to ostateczny wynik podjętych prac jest czymś
      oryginalnym. Wynika to z faktu, że zarówno opracowanie planu działania, jak i
      poszczególne etapy wdrażania danych procesów oraz opracowywania i wytwarzania
      produktów, czy też usług, wymagają twórczego działania w postaci planowania oraz
      projektowania. Jednocześnie warto w tym miejscu zaznaczyć, że zgodnie z
      Objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r.
      dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
      własności intelektualnej - IP BOX, „uznać należy, iż na potrzeby działalności badawczo-
      rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę
      przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych
      prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy,
      usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot.
      Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
      opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
      dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w
      znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”.
    Do twórczości, jako cechy warunkującej możliwość zakwalifikowania działalności jako
    badawczo-rozwojowej, odniósł się również Naczelny Sąd Administracyjny w swoim
    wyroku z dnia 9 października 2019 r., sygn. II FSK 3589/17. Wskazał w nim, że „zdaniem
    Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że legislator podatkowy miał na
    celu to drugie znaczenie [twórczości], które związane jest nie tylko z nabywaniem i
    stosowaniem nowych technologii, ale także z ich tworzeniem lub co najmniej
    współtworzeniem. Wskazuje na to egzemplifikacyjne wyliczenie zawarte w ppkt a) i b) z
    art. 4a pkt 28) u.p.d.o.p., które za prace rozwojowe uznaje takie, które polegają na
    opracowywaniu prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i
    walidację nowych lub ulepszonych produktów, a dodatkowo ich celem ma być dalsze
    ulepszenie procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony. Mając
    zatem na uwadze charakter ulgi podatkowej uregulowanej w art. 18d u.p.d.o.p., która
    zakłada poniesienie tzw. wydatków kwalifikowanych stwierdzić należy, że ma ona na
    celu aktywizację przedsiębiorców w kierunku finansowania polskiej nauki, także w

    przypadku nowatorskich prac rozwojowych”. Zgodnie z powyższymi rozważaniami,
    należy uznać, że działalność Spółki ma twórczy charakter, bowiem w wymierny sposób
    powodują stworzenie zupełnie nowych bądź też znacznie ulepszonych funkcjonalności.
    b) nieprzewidywalność: skutek prowadzonych prac, mających na celu wytworzenie
      nowych produktów, bądź usług, co do zasady jest zaplanowany. Jednakże sam proces
      realizacji danych projektów, pomimo korzystania z istniejących metod, powoduje
      wytworzenie całkowicie nowych funkcjonalności lub znaczną modyfikację już
      istniejących. Już sam tego fakt powoduje, że nie może być mowy o przewidywalności,
      bowiem wytwarzanie czegoś wcześniej niewystępującego w danym środowisku, wiąże
      się z niepewnością efektu końcowego oraz ryzykiem wystąpienia nieprzewidzianych
      okoliczności, mających wpływ na proces wytwórczy.
    c) metodyczność: Spółka w ramach umowy z danym kontrahentem, jest zobligowana do
      prowadzenia ścisłej, zgodnej z harmonogramem pracy ewidencji. Jednocześnie
      charakterystyka czynności, których podejmowanie przez Spółkę oraz zatrudnionego
      Wykonawcę jest planowane, zdaniem Wnioskodawcy mają charakter badawczo-
      rozwojowy, bowiem ich zrealizowanie wymaga podejmowania działań według
      określonego schematu.
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: oprócz wytworzenia zaprojektowanego
      produktu, stanowiącego novum w działalności Spółki oraz jej klientów, Spółka dąży
      również do tego, by wytworzone rozwiązania mogły być przez nią odtwarzane i
      wykorzystywane również w późniejszym czasie. Jest to skutek nieustannej potrzeby
      udoskonalania rozwiązań stosowanych w przedsiębiorstwie, wynikającej z
      uwarunkowania rynku oraz konieczności pozostawania konkurencyjnym. Dlatego też
      podejmowane prace, jak np. te będące przedmiotem wniosku, są dokumentowane w
      sposób, który umożliwi późniejsze odtworzenie i zwielokrotnienie wdrożonych
      rozwiązań.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy można stwierdzić, że działalność
    Spółki spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zawarte w ustawie o CIT, a tym
    samym Spółka może skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową uregulowaną w
    art. 18d ust. 1 ustawy o CIT. W konsekwencji wyszczególnione w opisie stanu faktycznego
    koszty, powinny zostać uznane za bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową, a tym samym możliwe powinno być ich odliczenie na zasadach
    określonych w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „ustawa o CIT”),
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
      r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „ustawy Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce”),

      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić
    analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które
    mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika,
    które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.
    d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

    Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności

    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Odnosząc cytowane powyżej przepisy oraz wyjaśnienia do przedstawionego we wniosku
    opisu, wskazać należy, że przedstawione wyżej okoliczności sprawy pozwalają na
    stwierdzenie, że realizowane przez Państwa prace polegające na tworzeniu nowego
    oprogramowania oraz modyfikowaniu istniejącego oprogramowania spełniają definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 18d u.p.d.o.p.,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami

      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty
      dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków
      kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
    Jak stanowi art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p.,
      za koszty kwalifikowane uznaje się:
      1a. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt
      8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
      ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
      badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie
      usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
      2. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
      2a. nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.
    W myśl art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p.,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Zgodnie z art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p.,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    W myśl art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p.,
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    W myśl art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p.,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
      pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p.,

      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z
    którym:
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
      badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
      rozumieniu u.p.d.o.p.,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p.,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.
      p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w u.p.
      d.o.p.,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

    Z opisu sprawy wynika, że ponoszą Państwo koszty wynagrodzenia Wykonawcy
    zatrudnionego na podstawie umowy o dzieło, gdyż profil działalności Spółki wymusza na
    niej zatrudnianie wykwalifikowanego podmiotu, który wykonuje oprogramowanie
    następnie wykorzystywane w ramach działalności Spółki, a koszty kwalifikowane będą
    przez Państwa rozliczane w takiej części, w jakiej realizowane przez wykonawcę zadania
    będą wykonywane w ramach prac badawczo- rozwojowych.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami
    z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności
    określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
    (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.), należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt
    8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
    sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z
    dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2
    pkt 1a u.p.d.o.p.).
    Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.:
      za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, -z wyjątkiem przychodów
      uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa
      w pkt 9.
    Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią
    wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia oraz o dzieło, a
    którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa działalności
    badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w
    zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na
    wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia/ umowy o dzieło w danym miesiącu.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1a u.p.d.o.p.
    We wniosku wskazali Państwo także, że ponoszą Państwo również koszty zakupu
    specjalistycznej literatury i udziału w konferencjach branżowych związanych z
    wytworzeniem Oprogramowania. Natomiast w uzupełnieniu wniosku doprecyzowali
    Państwo, że wydatki na wynagrodzenie oraz na zakup specjalistycznej literatury i udziału
    w konferencjach branżowych dla wykonawcy współpracującego z Państwem na podstawie
    umowy o dzieło, stanowią po stronie tego wykonawcy należności o których mowa w art.
    13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Oznacza to, że poniesione koszty osobowe związane z wynagrodzeniem wykonawcy
    współpracującego z Państwem w ramach działalności B+R na podstawie umowy o dzieło
    mogą stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1a u.p.d.o.p., w
    takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
    badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
    podstawie umowy o dzieło w danym miesiącu.
    Wobec tego, że poniesione przez Państwa wydatki na zakup specjalistycznej literatury i
    udziału w konferencjach branżowych dla wykonawcy współpracującego z Państwem na
    podstawie umowy o dzieło, stanowią po jego stronie należności o których mowa w art. 13
    ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie sposób zgodzić się z

    Państwem, że można je przypisać do kosztów kwalifikowanych określonych w art. 18d ust.
    2 pkt 2 u.p.d.o.p., tj. kosztów obejmujących nabycie materiałów i surowców.
    Mogą je Państwo natomiast zakwalifikować jako koszty, o których mowa w art. 18d ust. 2
    pkt 1a u.p.d.o.p.
    W tym miejscu jeszcze raz należy wskazać na treść art. 18d ust. 2 pkt 2a u.p.d.o.p., w myśl
    którego za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
      nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.
    Z przepisu tego wynika, że warunkiem uznania wydatków na nabycie niebędącego
    środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego, w szczególności naczyń i przyborów
    laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych jest wykorzystywanie bezpośrednio w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania w szczególności, oznacza że wymieniony
    katalog sprzętów nie jest zamknięty.
    Według internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy,
    przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Zaś według słownika
    języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak
    mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś
    dziedziną.
    Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego,
    oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.
    Z cytowanego art. 18d ust. 2 pkt 2a updop wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt
    specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki :
    - sprzęt nie stanowi środka trwałego,
    - zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz
    - jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Skoro zatem w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest definicji
    „sprzętu specjalistycznego”, a jedynie w treści art. art. 18d ust. 2 pkt 2a ww. ustawy
    dokonano wyliczenia przykładowych rodzajów takiego sprzętu, wymieniając naczynia i
    przybory laboratoryjne oraz urządzenia pomiarowe, zaś katalog ten pozostaje otwarty, to
    zgodnie z poglądem organu, istotnym czynnikiem kwalifikowania danego sprzętu jako
    sprzętu specjalistycznego jest specyfika branży, w której są prowadzone badania.
    Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku sprzęt komputerowy, podzespoły
    komputerowe, urządzenia peryferyjne i urządzenia mobilne są przez Wnioskodawcę
    wykorzystywane bezpośrednio w związku z prowadzonymi pracami uważanymi za
    działalność badawczo-rozwojową, oraz są wykorzystywane wyłącznie w działalności
    badawczo-rozwojowej i wyłącznie jako takie koszty (zakupu sprzętu i urządzeń
    bezpośrednio i wyłącznie wykorzystywanych w działalności B+R) będą odliczane przez
    Państwa w ramach kosztów kwalifikowanych ulgi na działalność badawczo-rozwojową.
    Większość sprzętu nie przekracza jednostkowo wartości 10 000 zł netto, a więc nie zostały
    one wpisane do ewidencji środków trwałych.
    Należy zatem zgodzić się z Państwem, że wydatki ponoszone na sprzęt specjalistyczny w
    postaci: sprzętu komputerowego, podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych
    oraz urządzeń telekomunikacyjnych wykorzystywanych do rozwoju i testowania
    oprogramowania stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a u.p.d.
    o.p., a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie
    z art. 18d ustawy.

    Przepisy podatkowe dają również możliwość uznania za koszty kwalifikowane koszty
    materiałów i surowców. Wskazać należy, że warunkiem uznania wydatków na nabycie
    materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. W przepisach omawianej ustawy podatkowej ustawodawca nie
    sprecyzował, co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje
    się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do
    działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww.
    działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Ten pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały
    to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka
    nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, tym m.in. na potrzeby
    wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam. Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj. Walińska Anna. Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    Pojęciem surowców z pewnością objęty będzie również m.in. Internet wykorzystywany na
    potrzeby prac B+R. W związku z tym, koszty usług telekomunikacyjnych (Internetu)
    poniesione przez Spółkę z własnych środków, na potrzeby prac B+R, mieszczą się w
    kategorii materiałów i surowców, które zaliczane są do kosztów kwalifikowanych w
    ramach art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p.
    Opierając się na powyższych wyjaśnieniach, nie sposób zgodzić się z Państwem, że
    poniesione koszty usług telekomunikacyjnych (Internetu) mogą Państwo przypisać do
    kosztów kwalifikowanych wskazanych w art. 18d ust. 2 pkt 2a u.p.d.o.p., czyli do kategorii
    obejmującej niebędący środkami trwałymi sprzęt specjalistyczny.
    Wobec tego, że prowadzona przez Państwa działalność polegająca na tworzeniu i
    modyfikowaniu oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, są
    Państwo uprawnieni do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej i w ramach tej ulgi mogą
    Państwo odliczyć koszty kwalifikowane.
    Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca we wskazanym we wniosku
    zakresie ma prawo zastosowania ulgi na działalność badawczo rozwojową, o której mowa
    w art. 18d ustawy o CIT, i uwzględnienia w jej ramach kosztów opisanych we wniosku na
    podstawie art. 18d ust. 2 ustawy o CIT:
    - w części dotyczącej możliwości zakwalifikowania wydatków poniesionych przez Spółkę
      na zakup usług telekomunikacyjnych (Internetu) do kategorii kosztów kwalifikowanych,

      wskazanych w art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
      prawnych (jako niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego) należało
      uznać za nieprawidłowe;
    - w części dotyczącej możliwości zakwalifikowania wydatków poniesionych przez Spółkę
      na zakup specjalistycznej literatury i udziału w konferencjach branżowych przez
      wykonawcę zatrudnionego w oparciu o umowę o dzieło do kategorii kosztów
      kwalifikowanych, wskazanych w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
      od osób prawnych (jako koszt nabycia materiałów i surowców) należało uznać za
      nieprawidłowe;
    - w pozostałej części – należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji, wskazać należy, że rozstrzygnięcie w
    niej zawarte dotyczy konkretnej indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące, zatem nie
    może przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.