Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.656.2024.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Możliwość zastosowania 0% stawki podatku VAT dla dostawy środków ochrony indywidualnej.
Słowa kluczowe: COVID-19; kontrola-kontrola podatkowa; korekta-korekta podatku; stawka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 23% ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII. Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przepisy przejściowe i końcowe -Rozdział 2. Przepisy przejściowe i końcowe-Przepisy przejściowe
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania 0% stawki podatku VAT dla dostawy
    środków ochrony indywidualnej na rzecz X.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terenie
    Rzeczypospolitej Polskiej, jest polskim rezydentem podatkowym i czynnym podatnikiem
    VAT, od początku swojej działalności.
    Spółka zawarła z X umowy (...), (zwane dalej „Umowami”), na dostawę środków ochrony
    indywidualnej kategorii 3 w rozumieniu Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
    (UE) 2016/425 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie środków ochrony indywidualnej oraz
    uchylenia dyrektywy Rady 89/686/EWG.
    Przedmiotem dostaw na podstawie Umów były (...) (zwane dalej łącznie „ŚOI” albo
    „Środkami Ochrony Indywidualnej”). Środki Ochrony Indywidualnej byłyby później
    nieodpłatnie dystrybuowane przez X na potrzeby zwalczania epidemii SARS-CoV-2, w
    ramach zadań ustawowych.
    W stosunku do ŚOI X potwierdziła spełnienie wymagań określonych umowami we
    własnym zakresie oraz potwierdziła Spółce to w formie pisemnej. Dodatkowo ŚOI zostały
    także zbadane przez Centralny Instytut Ochrony Pracy na wniosek Wnioskodawcy.
    Centralny Instytut Ochrony Pracy pismem z dnia 9 listopada 2020 r. potwierdził ocenę
    zgodności ŚOI dla środków ochrony indywidualnej kategorii III.
    W ocenie Wnioskodawcy, przedmiotowe ŚOI stanowią wyrób medyczny w rozumieniu
    ustawy o wyrobach medycznych z dnia 7 kwietnia 2022 r. Jednakże ŚOI nie zostały
    zgłoszone do Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
    Produktów Biobójczych co najmniej na 14 dni przed wprowadzeniem ich do obrotu na
    podstawie art. 58 ustawy z 20 maja 2010 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 186), a w konsekwencji
    nie mają statusu wyrobów medycznych dopuszczonych do obrotu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że ich odpłatne dostawy (sprzedaż) nie korzystają z
    opodatkowania podatkiem VAT według stawki 8%, lecz według stawki podstawowej 23%.
    Wszystkie towary dostarczone przez Spółkę na podstawie tych umów, odpowiadały w
    zakresie zgodności towarów opisowi przedmiotu Umów oraz wymaganiom jakościowym.
    ŚOI zostały przeznaczone na cele związane ze zwalczaniem zakażenia, zapobieganiem
    rozprzestrzenianiu się, profilaktyką oraz zwalczaniem skutków choroby zakaźnej
    wywołanej wirusem SARS-CoV-2.
    ŚOI, przed ich dostawą do X, były przedmiotem importu towarów objętych odpowiednimi
    zgłoszeniami celnymi nr (...) (dalej „Zgłoszenia celne”). W ramach zgłoszeń celnych
    zastosowano zwolnienie od należności celnych i podatku VAT, na podstawie
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r. w sprawie towarów i usług, dla

    których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek
    obniżonych (Dz.U.2020.527 „Rozporządzenie”) oraz Decyzji Komisji (UE) 2020/491 z dnia 3
    kwietnia 2020 r. w sprawie zwolnienia przywozu z należności celnych przywozowych i z
    VAT w odniesieniu do towarów potrzebnych do zwalczania skutków epidemii COVID-19 w
    2020 r. (dalej „Decyzja Komisji UE”). Import towarów w ramach powołanych Zgłoszeń
    celnych, był przedmiotem kontroli celno-skarbowej w stosunku do Wnioskodawcy.
    Kontrola Zgłoszeń celnych potwierdziła prawo do zastosowania zwolnienia z należności
    celnych i podatku VAT w odniesieniu do ŚOI, w związku z dostawą towarów na rzecz X.
    Wnioskodawca odpłatnej dostawy ŚOI w 2020 r. na rzecz X dokonał stosując stawkę VAT
    0%, powołując się na zwolnienie wynikające z § 10 Rozporządzenia.
    Wszystkie towary zostały dostarczone, a po ich dostawie, w związku z prowadzonym
    postępowaniem podatkowym, Wnioskodawca skorygował wszystkie faktury wystawione
    na rzecz X w ten sposób, że do kwoty netto ceny ŚOI doliczył podatek VAT. Podatek VAT
    wraz z odsetkami został odprowadzony do Urzędu Skarbowego właściwego ówcześnie dla
    Wnioskodawcy.
    W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwości, czy w sposób prawidłowy przyjął,
    że dostawa ŚOI na rzecz X w okresie od marca do czerwca 2020 r., powinna podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT, a także, czy Wnioskodawca ma prawo do skorygowania
    wystawionych faktur VAT, poprzez wskazanie stawki podatku VAT 0%.

## Pytanie

1. Czy dostawa ŚOI zrealizowana przez Wnioskodawcę na rzecz X, w 2020 r., powinna być
      opodatkowana stawką VAT 0%, ponieważ ŚOI były następnie dystrybuowane
      nieodpłatnie na cele ustawowe przez X?
    2. Czy w odniesieniu do kwot podatku należnego odprowadzonych uprzednio przez
      Wnioskodawcę w związku z dostawą ŚOI, Wnioskodawca jest uprawniony do
      dokonania korekty in minus ww. kwot „na bieżąco”, tj. w okresach otrzymania
      potwierdzeń faktur korygujących od nabywców, a w przypadku gdy Wnioskodawca nie
      uzyska potwierdzeń mimo udokumentowanych prób doręczenia faktur korygujących i
      z posiadanej dokumentacji wynika, że poszczególni usługobiorcy wiedzą, że transakcja
      została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturach korygujących – w
      okresach spełnienia obydwu ww. przesłanek, tj. udokumentowania ww. prób i
      posiadania ww. dokumentacji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem:
    Ad 1. Stawka VAT do dostawy ŚOI
    Zgodnie z Decyzją Komisji (UE) 2020/491 z dnia 3 kwietnia 2020 r. w sprawie zwolnienia
    przywozu z należności celnych przywozowych i z VAT w odniesieniu do towarów
    potrzebnych do zwalczania skutków epidemii COVID-19 w 2020 (Decyzja Komisji UE),
    zwalnia się towary z należności celnych przywozowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a)
    rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 oraz z podatku od wartości dodanej (VAT) od importu
    w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2009/132/WE, jeżeli spełnione są
    następujące warunki:
    a) towary przeznaczone są do jednego z następujących zastosowań:
    i.nieodpłatna dystrybucja przez organy i organizacje, o których mowa w lit. c), na rzecz
          osób dotkniętych lub zagrożonych epidemią COVID-19, lub zaangażowanych w
          jej zwalczanie,

    ii. nieodpłatne udostępnianie osobom dotkniętym lub zagrożonym epidemią COVID-19,
          lub zaangażowanym w jej zwalczanie, pod warunkiem, że towary pozostają
          własnością organów i organizacji, o których mowa w lit. c),
    b) towary spełniają wymogi określone w art. 75, 78, 79 i 80 rozporządzenia (WE) nr 1186
      /2009 oraz w art. 52, 55, 56 i 57 dyrektywy 2009/132/WE;
    c) towary są przywożone w celu dopuszczenia ich do obrotu przez organizacje
      państwowe, w tym organy publiczne i inne podmioty prawa publicznego lub w
      imieniu tych organizacji, lub przez organizacje zatwierdzone przez właściwe organy
      państw członkowskich, lub w imieniu tych organizacji.
    Dodatkowo, zgodnie z ust. 2 Decyzji Komisji UE, zwalnia się również towary z należności
    celnych przywozowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1186/2009
    oraz z VAT od importu w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2009/132/WE, jeśli są
    one przywożone w celu dopuszczenia ich do obrotu przez agencje niosące pomoc w
    sytuacjach kryzysowych lub w imieniu tych agencji w celu zaspokojenia ich potrzeb w
    trakcie udzielania pomocy w sytuacji kryzysowej osobom dotkniętym lub zagrożonym
    epidemią COVID-19, lub zaangażowanym w jej zwalczanie.
    Zgodnie z § 10 Rozporządzenia w okresie od 25 marca 2020 r. do 1 stycznia 2023 r.
    stosowano obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku od towarów i usług do dostawy
    towarów, której przedmiotem są środki ochrony indywidualnej – wyłącznie maski, osłony
    /szyby ochronne na twarz, gogle, okulary ochronne, kombinezony, ochraniacze na buty,
    czepki i rękawice, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług.
    Obniżoną stawkę podatku, stosuje się wyłącznie do dostaw towarów przeznaczonych na
    cele związane ze zwalczaniem zakażenia, zapobieganiem rozprzestrzenianiu się,
    profilaktyką oraz zwalczaniem skutków choroby zakaźnej wywołanej wirusem SARS-CoV-2,
    na rzecz X – na realizację zadań ustawowych.
    Obniżoną stawkę podatku, o której mowa powyżej, stosuje się pod warunkiem zawarcia
    pisemnej umowy darowizny między podatnikiem dokonującym dostawy towarów oraz X, z
    której wynika, że dostarczane towary będą wykorzystane zgodnie na realizację zadań
    ustawowych.
    W ocenie Spółki, kluczowym dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w
    Rozporządzeniu, jest ich przeznaczenie przez X, nieodpłatnie, na cele zwalczania epidemii
    spowodowanej wirusem COVID -2019. Istotnym przy tym jest zawarcie umowy darowizny
    (poprzez nieodpłatną dystrybucję przez X środków) przez X na rzecz osób dotkniętych lub
    zagrożonych epidemią COVID-19 lub zaangażowanych w jej zwalczanie. Nie ma znaczenia
    natomiast, że dostawa dokonana przez Spółkę na rzecz X miała charakter odpłatny. Bez
    znaczenia jest także, że sprzedaż towarów została początkowo dokonana bez
    opodatkowania podatkiem VAT, a następnie skorygowana o wartość tego podatku, a
    podatek został odprowadzony do budżetu.
    Ponadto, w zakresie Decyzji Komisji UE, bezpośredni skutek norm prawa wspólnotowego
    – oznacza, że mogą one być samodzielnym źródłem praw lub obowiązków jednostek
    (osób fizycznych i prawnych), a jednostki te mogą się powoływać na takie normy prawa
    wspólnotowego w postępowaniach przed sądami krajowymi i z norm tych wywodzić swoje
    prawa. Decyzja wiąże w całości i z ciążącego na adresacie (państwie członkowskim)
    obowiązku jej wykonania mogą wynikać sytuacje, w których osoby poddane władzy

    adresata decyzji nabędą określone uprawnienia lub zostaną zwolnione z ciążących na nich
    obowiązków.
    Nabycie tych uprawnień lub zwolnienie z obowiązków co do zasady, nie następuje jednak
    bezpośrednio na mocy decyzji Komisji, i może się to wiązać z koniecznością podjęcia
    działań o charakterze legislacyjnym, administracyjnym lub faktycznym. Nabycie uprawnień
    przez jednostki, tak jak w przypadku dyrektyw, może nastąpić także w razie
    bezskutecznego upływu terminu wykonania decyzji przez Państwo. W sytuacji, w których
    państwo nie wykonało w wyznaczonym terminie wiążącej je decyzji (Decyzja Komisji UE
    miała zostać wykonana niezwłocznie), jednostki mogą wywodzić swoje uprawnienia
    bezpośrednio z postanowień tej decyzji – w tym wypadku z Decyzji Komisji UE.
    Dla oceny zasadności zastosowania do dostawy ŚOI na rzecz X nie ma znaczenia
    dopełnienie wszystkich formalnych obowiązków dla wprowadzenia ŚOI, o których mowa w
    art. 8 i 10 Rozporządzenia 2016/425/UE. Decydujące są w tym zakresie zalecenia Komisji
    (UE) 2020/403 z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie oceny zgodności i procedur nadzoru
    rynku w kontekście zagrożenia związanego z COVID-19. Zgodnie z powołanym zaleceniem
    (w punktach 7. i 8.) cyt. „Jeżeli organy nadzoru rynku stwierdzą, że środki ochrony
    indywidualnej (...) zapewniają odpowiedni poziom zdrowia i bezpieczeństwa zgodnie z
    zasadniczymi wymaganiami ustanowionymi w rozporządzeniu (UE) 2016/425 (...), nawet
    jeśli procedury oceny zgodności, w tym umieszczanie oznakowania CE, nie zostały w pełni
    ukończone zgodnie ze zharmonizowanymi przepisami, organy te mogą zezwolić na
    udostępnianie tych produktów na rynku unijnym przez ograniczony okres i podczas
    przeprowadzania niezbędnych procedur”.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 Decyzji Komisji (UE) 2020/491 z 3 kwietnia 2020 r. w sprawie
    zwolnienia przywozu z należności celnych przywozowych i z VAT w odniesieniu do
    towarów potrzebnych do zwalczania skutków epidemii COVID-19 w 2020 r., cyt.: „zwalnia
    się towary z należności celnych przywozowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. 1)
    rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 oraz z podatku od wartości dodanej (VAT) od importu
    w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2009/132/WE, jeżeli spełnione są
    następujące warunki: (...)
    c) towary są przywożone w celu dopuszczenia ich do obrotu przez organizacje
      państwowe, w tym organy publiczne i inne podmioty prawa publicznego, lub w
      imieniu tych organizacji lub przez organizacje zatwierdzone przez właściwe organy
      państw członkowskich lub w imieniu tych organizacji”.
    Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, że na gruncie przepisów krajowych,
    obowiązywało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 7 kwietnia 2020 r. zmieniające
    rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
    stosowania tych zwolnień, wydane na podstawie ustawy o VAT implementowanej z
    przepisów unijnych.
    Zgodnie z § 6a. 2. i 3. zwolnienie stosuje się wyłącznie do importu towarów, które będą
    przedmiotem dalszej darowizny przeznaczonej na cele związane ze zwalczaniem,
    zapobieganiem rozprzestrzeniania się, profilaktyką i zwalczaniem skutków choroby
    wywołanej wirusem SARS COVID-19 na rzecz m.in. X.
    W konsekwencji Wnioskodawca uznaje, że dostawa ŚOI na rzecz X powinna podlegać
    opodatkowaniu stawką 0%.

    Ad 2. Prawo do korekty
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei w myśl art. 8 ust. 1
    ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby
    fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    które nie stanowi dostawy towarów.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3
    i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Stosownie natomiast do treści art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w przypadkach, o których
    mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy
    określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem
    posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca
    otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę
    towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę.
    Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury
    korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
    uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w
    którym potwierdzenie to uzyskano. Jednocześnie, w myśl art. 29a ust. 14 ustawy o VAT,
    przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
    podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
    kwotę podatku wyższą niż należna.
    Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 15 pkt 4 ustawy o VAT, warunku posiadania przez
    podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub
    usługobiorcę nie stosuje się w przypadku, gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo
    udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji
    wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana
    zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.
    Równocześnie, w świetle art. 29a ust. 16 ustawy o VAT, w powyższym przypadku obniżenie
    podstawy opodatkowania następuje nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej
    za okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione przesłanki określone w ust. 15
    pkt 4.
    W związku z powyższym, biorąc pod uwagę zastosowanie przez Wnioskodawcę stawki
    23% VAT do dostawy ŚOI do X należy uznać, iż kwota netto wykazana na fakturach

    dokumentujących dostawę ŚOI do X nie stanowi podstawy opodatkowania stawką 23% a
    stawką 0%.
    W związku z powyższym należy uznać, iż Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania
    korekty in minus podatku należnego wynikającego z ww. faktur sprzedażowych
    wystawionych przez Wnioskodawcę na X z tytułu dostawy ŚOI przez Wnioskodawcę.
    Korekty tej Wnioskodawca powinien dokonać zgodnie z przepisami art. 29a ust. 13, 14, 15
    pkt 4 i 16 ustawy o VAT, tj. na bieżąco, w deklaracji VAT składanej za okres, w którym X
    otrzyma od Wnioskodawcy faktury korygujące, pod warunkiem uzyskania przez
    Wnioskodawcę przed terminem do złożenia ww. deklaracji potwierdzenia otrzymania ww.
    faktur korygujących przez X, a w przypadku braku otrzymania ww. faktur korygujących – w
    deklaracji VAT składanej za okres, w którym zostały spełnione łączne przesłanki określone
    w art. 29a ust. 15 pkt 4 ustawy o VAT.
    Przedawnienie zobowiązania a możliwości korekty VAT należnego.
    Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności
    podatku.
    Zaznaczyć należy, że w wielu miejscach regulujących uprawnienia podatników w ustawie o
    VAT i innych materialnych ustawach podatkowych, nie wskazuje się granicznych terminów
    skorzystania z danego prawa, ale oczywistym jest, mając na uwadze istotę przedawnienia
    zobowiązań podatkowych, że z takich uprawnień można korzystać jedynie do czasu
    upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
    Powyższe, w odniesieniu do możliwości korekty VAT należnego na podstawie wskazanych
    przepisów, potwierdza liczne orzecznictwo sądów administracyjnych i stanowisko
    organów podatkowych.
    Przykładowo, jak wskazano w wyroku NSA: „za trafne uznać należy stanowisko organu
    wydającego interpretację, zaakceptowane przez Sąd pierwszej instancji, że stronie
    skarżącej nie przysługuje prawo do skorygowania faktury VAT wystawionej 7 stycznia 2004
    r., dokumentującej otrzymanie zaliczki na poczet czynszu dzierżawnego, bowiem
    zobowiązanie podatkowe za ten okres uległo przedawnieniu na mocy art. 70 § 1 O.p., gdyż
    – mimo że w art. 29 ust. 4a u.p.t.u. ustawodawca zezwolił na bieżące ujmowanie faktur
    korygujących – nie oznacza to jednak, że przepis ten funkcjonuje w oderwaniu od zasad
    ogólnych określających prawo do skorygowania rozliczeń podatkowych, które uległy
    przedawnieniu na podstawie art. 70 O.p.”.
    Jak bowiem stwierdził NSA w ww. wyroku: „Z momentem upływu terminu przedawnienia,
    zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za dany okres rozliczeniowy, w
    tym również wynikające z poszczególnych zdarzeń gospodarczych składających się na to
    zobowiązanie, wygasa. Wygaśnięcie zatem, z uwagi na przedawnienie, podatkowego
    stosunku zobowiązaniowego rodzącego podatek należny oznacza, że nie można
    skorygować tego stosunku, a tym samym wynikającego z niego podatku należnego”.
    Mając na uwadze ograniczenie wynikające z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, opisane
    powyżej uprawnienie do dokonania korekty in minus VAT należnego w ww. zakresie, jest
    ograniczone wyłącznie do nieprzedawnionych (zgodnie z treścią przedmiotowych
    przepisów) okresów rozliczeniowych.

    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do kwot podatku
    należnego odprowadzonych uprzednio przez Wnioskodawcę w związku z dostawą ŚOI do
    X, Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania korekty in minus ww. kwot „na bieżąco”,
    tj. w okresach otrzymania potwierdzeń doręczenia faktur korygujących, a w przypadku gdy
    Wnioskodawca nie uzyska potwierdzeń doręczenia mimo udokumentowanych prób
    doręczenia faktur korygujących i z posiadanej dokumentacji wynika, że poszczególni
    usługobiorcy wiedzą, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami
    określonymi w fakturach korygujących - w okresach spełnienia obydwu ww. przesłanek, tj.
    udokumentowania ww. prób i posiadania ww. dokumentacji.
    Równocześnie Wnioskodawca uznaje, że ponieważ dostawa ŚOI miała miejsce w 2020 r.
    nie nastąpiło przedawnienie możliwości skorygowania deklaracji przewidziane Ordynacją
    podatkową, tj. w odniesieniu do kwot VAT należnego rozliczonego przez Wnioskodawcę z
    faktury pierwotnej nie upłynął 5 letni termin, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym upłynął termin płatności podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy podkreślić, że wydana interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który
    miał miejsce w okresie od marca do czerwca 2020 r. i stanu prawnego, który obowiązywał
    w dacie zdarzenia.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postaci energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.
    Ponadto, według art. 7 ust. 2 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny

      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy:
    Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120
    ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do
    niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku VAT lub
    zwolnienie z opodatkowania tym podatkiem.
    W myśl art. 41 ust. 2 ustawy:
    Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane
    według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z
    wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1.
    Jak stanowi art. 146aa ust. 1 pkt 1-2 ustawy:
    W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego
    wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
    finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa
    ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%:
      1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi
        23%;
      2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule
        załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku, gdy ani ustawa, ani przepisy
    wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia,
    należy je opodatkować według 23% stawki podatku.
    Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r. w
    sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz
    warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2020 poz. 527 ze zm.), zwanym dalej
    „rozporządzeniem”:
    W okresie do dnia 31 sierpnia 2020 r. obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje
    się do dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy, której przedmiotem
    są środki ochrony indywidualnej – wyłącznie maski, osłony/szyby ochronne na twarz,
    gogle, okulary ochronne, kombinezony, ochraniacze na buty, czepki i rękawice.
    Natomiast, jak wynika z § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia:
    Obniżoną stawkę podatku, o której mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie do dostaw
    towarów przeznaczonych na cele związane ze zwalczaniem zakażenia, zapobieganiem
    rozprzestrzenianiu się, profilaktyką oraz zwalczaniem skutków choroby zakaźnej
    wywołanej wirusem SARS-CoV-2, na rzecz X – na realizację zadań ustawowych.
    Ponadto, według § 10 ust. 3 rozporządzenia:
    Obniżoną stawkę podatku, o której mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem zawarcia
    pisemnej umowy darowizny między podatnikiem dokonującym dostawy towarów, o której

    mowa w ust. 1, oraz podmiotem, o którym mowa w ust. 2, z której wynika, że dostarczane
    towary będą wykorzystane zgodnie z ust. 2.
    Z opisu sprawy wynika, że zawarli Państwo z X umowy (...) (zwane dalej „Umowami”), na
    dostawę środków ochrony indywidualnej kategorii 3 w rozumieniu Rozporządzenia
    Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie środków
    ochrony indywidualnej oraz uchylenia dyrektywy Rady 89/686/EWG.
    Przedmiotem dostaw na podstawie Umów były (...) (zwane dalej łącznie „ŚOI” albo
    „Środkami Ochrony Indywidualnej”). Dokonali Państwo odpłatnej dostawy ŚOI w 2020 r.
    na rzecz X. Środki Ochrony Indywidualnej byłyby później nieodpłatnie dystrybuowane
    przez X na potrzeby zwalczania epidemii SARS-CoV-2, w ramach zadań ustawowych.
    Wszystkie towary dostarczone przez Państwa na podstawie tych umów, odpowiadały w
    zakresie zgodności towarów opisowi przedmiotu Umów oraz wymaganiom jakościowym.
    ŚOI zostały przeznaczone na cele związane ze zwalczaniem zakażenia, zapobieganiem
    rozprzestrzenianiu się, profilaktyką oraz zwalczaniem skutków choroby zakaźnej
    wywołanej wirusem SARS-CoV-2.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą, kwestii czy dostawa ŚOI
    zrealizowana przez Państwa na rzecz X, w 2020 r., powinna być opodatkowana stawką VAT
    0%.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz wskazany powyżej stan
    prawny, należy stwierdzić, że jak wprost wynika z § 10 ust. 1 rozporządzenia, 0% stawkę
    podatku VAT stosuje się do dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy,
    której przedmiotem są środki ochrony indywidualnej. Ponadto z § 10 ust. 3
    rozporządzenia wynika, że 0% stawkę podatku VAT stosuje się pod warunkiem zawarcia
    pisemnej umowy darowizny między podatnikiem dokonującym dostawy towarów a
    podmiotem o którym mowa w ust. 2 (tj. X), z której wynika, że dostarczane towary będą
    wykorzystane zgodnie z ust. 2, tj. na cele związane ze zwalczaniem zakażenia,
    zapobieganiem rozprzestrzenianiu się, profilaktyką oraz zwalczaniem skutków choroby
    zakaźnej wywołanej wirusem SARS-CoV-2 przez X. Natomiast we wniosku wskazali
    Państwo, że dokonali odpłatnej dostawy ŚOI na rzecz X.
    W konsekwencji, dla dokonanej odpłatnej dostawy ŚOI na rzecz X nie mogą Państwo
    zastosować stawki podatku w wysokości 0%.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    nieprawidłowe.
    Skoro w przedmiotowej sprawie nie mają Państwo prawa do zastosowania 0% stawki
    podatku VAT dla dostaw zrealizowanych na rzecz X, odpowiedź na pytanie oznaczone we
    wniosku nr 2 dotyczące możliwości dokonania korekty stawki podatku a w konsekwencji
    kwot podatku należnego odprowadzonego w związku z dostawą ŚOI na rzecz X, staje się
    bezprzedmiotowa.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
    Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego
    oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Tutejszy organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w
    opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą
    być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.