Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-588/11/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-09-29
Teza: Zadano pytanie sprowadzające się do kwestii możliwości odliczenia zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne od dochodu uzyskanego w 2010 roku.
Słowa kluczowe: korekta-korekta zeznania; odliczenia-odliczenie od dochodu; podatnik; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 26 maja 2011 r. (data wpływu 1 czerwca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczenia od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2011r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczenia od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest rencistą. W związku z wypadkiem przy pracy otrzymuje rentę z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W roku 2009 prowadził także pozarolniczą działalność gospodarczą i opłacał z tego tytułu tylko składki na ubezpieczenie zdrowotne. Z przepisów ustawy o ubezpieczeniach społecznych wynika, że powinien opłacać również składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Przychody uzyskane z działalności gospodarczej opodatkowane były zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych. Działalność gospodarcza prowadzona była do dnia 6 stycznia 2010 r. W roku 2010 r. Wnioskodawca nie osiągnął żadnych przychodów z działalności gospodarczej. W marcu 2010 r. otrzymał z ZUS-u pismo dotyczące uiszczenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne za rok 2009 w całości. W kwietniu 2010 r. Wnioskodawca zapłacił powyższe składki.

**W związku z powyższym zadano pytanie** sprowadzające się do kwestii możliwości odliczenia zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne od dochodu uzyskanego w 2010 roku.

Zdaniem Wnioskodawcy, odliczeniu od dochodu podlegają składki określone w ustawie z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, tj. składki emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nimi współpracujących. Odliczenie składek ZUS przysługuje podatnikom rozliczającym się na formularzach PIT-28, PIT-36, PIT-36L i PIT-37, o ile nie zostały one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub odliczone od dochodów czy przychodów w innym zeznaniu. Dokonując odliczenia należy przede wszystkim pamiętać, że odliczeniu podlegają tylko składki ZUS faktycznie opłacone w roku podatkowym. Zatem Wnioskodawca uważa, że zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2) lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może pomniejszyć dochód uzyskany w 2010 r. o zapłacone w tym roku składki na ubezpieczenia społeczne za rok 2009.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 29—30c, art. 30e oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów (art. 9 ust.1a).

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodu jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie natomiast do postanowień art. 26 ust. 13a ww. ustawy, wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych, odliczeniu od uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym dochodu mogą podlegać zapłacone przez niego w tymże roku podatkowym składki na własne ubezpieczenie społeczne.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca do dnia 6 stycznia 2010 r. prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Ponadto Wnioskodawca uzyskiwał dochody z tytułu renty. W kwietniu 2010 r., tj. po zakończeniu działalności gospodarczej Wnioskodawca zapłacił zaległe składki ubezpieczenie społeczne.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujące uregulowania prawne stwierdzić należy, że Wnioskodawca ma prawo do obniżenia na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodu z renty za 2010 r. o kwotę zapłaconych w tymże roku składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przyznaje podatnikom, płatnikom i inkasentom uprawnienie do skorygowania uprzednio złożonej deklaracji podatkowej, poza wyjątkowymi sytuacjami, określonymi w odrębnych przepisach. Zgodnie z § 2 tego artykułu, skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie deklaracji korygującej wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość zobowiązania podatkowego o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy.

Jeżeli zatem zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2010 zawiera niewłaściwe dane, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia korekty zgodnie z cytowanym art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Należy przy tym wyjaśnić, że prawidłowość złożonego zeznania podlega ocenie organów podatkowych w odrębnym trybie, w związku z czym tutejszy organ nie ma uprawnień, by rozstrzygać w ramach wydawania interpretacji indywidualnych, czy złożone zeznanie (korekta) zostało sporządzone prawidłowo.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.