Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.748.2024.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Z tytułu świadczenia usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz
nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie
umowy zlecenia, za które Wnioskodawca otrzymuje od
Powiatu wynagrodzenie, nie jest on zobowiązany do
odprowadzenia podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: powiat
usługi-usługi prawnicze
zlecenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Samodzielnie wykonywana
1

działalność gospodarcza, usługi twórców i artystów
wykonawców - wyłączenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT świadczonych usług nieodpłatnej pomocy
    prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego. Uzupełnił go Pan – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 lutego 2025 r. (wpływ 18 lutego 2024 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest radcą prawnym, wpisanym na listę radców prawnych prowadzoną
    przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w A, nr wpisu (...).
    Wnioskodawca prowadzi Kancelarię Radcy Prawnego z siedzibą w A przy ul. B, w ramach
    której świadczy usługi prawnicze na rzecz osób fizycznych, nieprowadzących działalności
    gospodarczej oraz przedsiębiorców (osób fizycznych prowadzących działalność
    gospodarczą oraz jednostek organizacyjnych, w tym osób prawnych), dalej jako: Klienci, w
    zakresie, w jakim działalność radcy prawnego została uregulowana w odrębnych
    przepisach prawa m.in. w ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawych (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2024 r. poz. 499).
    Działalność obejmuje udzielanie porad prawnych, sporządzanie opinii prawnych,
    opracowywanie projektów aktów prawnych oraz reprezentowanie Klientów przed sądami.
    W związku ze świadczeniem usług prawniczych w ramach prowadzonej Kancelarii Radcy
    Prawnego Wnioskodawca ma zarejestrowaną działalność gospodarczą wpisaną do CEiDG
    jako działalność prawniczą. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, w
    konsekwencji usługi świadczone na rzecz Klientów dokumentuje, w zależności od ich
    statusu, poprzez wystawienie faktury VAT albo rachunku. W ramach praktyki,
    Wnioskodawca świadczy nieodpłatną pomoc prawną na zasadach określonych w ustawie
    z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 945 ze zm.), dalej
    jako: Ustawa o nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy, zapewnienie osobom uprawnionym nieodpłatnej
    pomocy prawnej oraz poradnictwa obywatelskiego należą do zadań zleconych powiatu
    realizowanych przez Powiat samodzielnie albo w porozumieniu z gminami. Powiaty
    wykonują zadania związane z zapewnieniem nieodpłatnej pomocy prawnej poprzez
    utworzenie i organizację Punktów Nieodpłatnej Pomocy Prawnej. Punkt Nieodpłatnej
    Pomocy Prawnej jest jednostką organizacyjną, w ramach której osoby uprawnione do
    nieodpłatnej pomocy prawnej mają możliwość konsultacji istotnych dla nich kwestii
    prawnych z prawnikiem, co do zasady adwokatem albo radcą prawnym.
    Do obowiązków powiatu należy prowadzenie Punktu Nieodpłatnej Pomocy Prawnej, w
    tym m.in. zapewnienie lokalu, w którym odbywają się konsultacje, oraz jego wyposażenie i

    udostępnienie bazy aktów prawniczych, jak również dokonanie wyboru prawników,
    zlecenie im wykonywania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz zawarcie odpowiednich
    umów. Zasady udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej m.in. liczbę adwokatów i radców
    prawnych, którzy będą udzielać nieodpłatnej pomocy prawnej, zasady wynagradzania
    oraz zasady wykorzystywania urządzeń technicznych w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy
    Prawnej Powiat ma obowiązek ustalić z okręgową izbą adwokacką oraz okręgową izbą
    radców prawnych.
    Wnioskodawca zawarł z Powiatem C i Powiatem D umowę o świadczenie usług
    nieodpłatnej pomocy prawnej (dalej: Umowa o nieodpłatną pomoc prawną). Zgodnie z
    Umową działając w charakterze radcy prawnego Wnioskodawca zobowiązał się do
    osobistego świadczenia za wynagrodzeniem należnym od Powiatu nieodpłatnej pomocy
    prawnej osobom uprawnionym w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej prowadzonym
    przez Powiat. Dodatkowo, w Umowie zostały określone miejsce i czas udzielania
    nieodpłatnej pomocy prawnej (tj. adres Punktu Nieodpłatnej Pomocy Prawnej i czas
    dyżurów), miesięczne wynagrodzenie za udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Nie jest wykluczone, że w przyszłości umowa na tych samych zasadach będzie
    kontynuowana albo Wnioskodawca zawrze umowę z Powiatem albo inną organizacją
    pozarządową, której Powiat zleci prowadzenie punktu nieodpłatnej pomocy prawnej.
    W trakcie dyżurów w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej Wnioskodawca udziela porad
    prawnych osobom fizycznym (w tym osobom fizycznym prowadzącym jednoosobową
    działalność gospodarczą niezatrudniającym innych osób w ciągu ostatniego roku), które
    wykazały, że spełniają warunki do uzyskania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz dokonały
    zgłoszenia w sposób określony przez Powiat, według kolejności zgłoszeń.
    Wynagrodzenie określone w Umowie o nieodpłatną pomoc prawną jest ustalone przez
    Powiat, na podstawie przepisów ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz stosownego
    rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
    Wnioskodawca nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Powiatu ani
    jego negocjacji, w szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad
    udzielonych w trakcie dyżurów, które Wnioskodawca odbywa w tracie miesiąca. Powiat
    może powierzyć prowadzenie punktu nieodpłatnej pomocy prawnej i poradnictwa
    obywatelskiego organizacji pozarządowej prowadzącej działalność pożytku publicznego.
    Wykonywanie umowy zawartej z Powiatem następuje poprzez osobiste świadczenie porad
    prawnych oraz poradnictwa obywatelskiego w trakcie dyżurów odbywających się w
    lokalizacjach wskazanych w zawartych Umowach. Wnioskodawca nie będzie ich
    wykonywał z innymi osobami, w szczególności współpracownikami. Umowa z Powiatem
    zawiera zapis, że w przypadku, gdy Zleceniobiorca nie będzie mógł w danym dniu i
    godzinach świadczyć pomocy prawnej osobiście z powodu zaistnienia szczególnych
    okoliczności (choroba, ważne zdarzenie losowe), obowiązany jest do wyznaczenia zastępcy
    i wcześniejszego powiadomienia Zleceniodawcy drogą mailową, podając datę zastępstwa,
    miejsce i dane osoby zastępującej. Zastępstwo może pełnić wyłącznie osoba zgłoszona do
    obsługi nieodpłatnej pomocy prawnej, z którą Zleceniodawca zawarł umowę analogiczną
    do niniejszej umowy.
    Wynagrodzenie jest wypłacane Wnioskodawcy przez Powiat za osobiste świadczenie usług
    nieodpłatnych porad prawnych oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
    Wynagrodzenie określone w przedmiotowych umowach jest ustalone przez Powiat na
    podstawie przepisów ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej (zwanej dalej „Ustawą”) oraz stosownego
    rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, które wskazuje stawkę bazową na dany rok
    kalendarzowy.
    Wnioskodawca nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Powiatu ani
    jego negocjacji, w szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad

    udzielonych w trakcie dyżurów, które Wnioskodawca odbyła w tracie miesiąca. Łączne
    wynagrodzenie odpowiada rzeczywistej liczbie odbytych dyżurów nieodpłatnych porad
    prawnych lub nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w danym miesiącu. Podstawą
    wypłaty wynagrodzenia jest każdy zrealizowany w danym miesiącu dyżur,
    przeprowadzony według harmonogramu punktu świadczenia nieodpłatnej pomocy
    prawnej i nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego zgodnie z przedstawioną podpisaną
    ewidencją czasu pracy. W wykonaniu umowy, poza wynagrodzeniem, Wnioskodawca nie
    otrzymuje dodatkowych świadczeń.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy
    zawartej z Powiatem nie stanowi kategorii przychodów, o których mowa w art. 12 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego na podstawie umowy zawartej ze Stowarzyszeniem nie
    stanowi kategorii przychodów, o których mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy
    zawartej z Powiatem stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego na podstawie umowy zawartej ze Stowarzyszeniem stanowi
    przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wnioskodawca w przedmiotowych umowach zobowiązuje się do świadczenia usług w
    lokalach położonych na terenie powiatu (...). Zgodnie z zapisami umowy zawartej z
    Powiatem lokale te wyposażone są w: meble biurowe (biurko, krzesło), zamykana na klucz
    szafę do przechowywania dokumentów, niezbędne urządzenia techniczne (urządzenie
    wielofunkcyjne - drukarka i skaner oraz komputer - stacjonarny albo laptop) oraz dostęp
    do sieci energetycznej, telefonicznej i teleinformatycznej, zapewniające dostęp do
    nieodpłatnej powszechnie dostępnej (niewymagającej logowania się) bazy aktów
    prawnych. Ponadto Zleceniodawca wyposaża lokale w podstawowe materiały biurowe
    oraz tusz (toner) do drukarki lub kserokopiarki.
    Wnioskodawca nie ponosi gospodarczego, ekonomicznego ryzyka w związku z
    wykonywaniem czynności na podstawie umów zawartych zarówno z Powiatem. Udzielając
    pomocy prawnej lub poradnictwa obywatelskiego Wnioskodawca nie ponosi
    odpowiedzialności za świadczone usługi. Wnioskodawca obsługując osoby
    zainteresowane pomocą prawną/doradztwem obywatelskim tworzy dla nich m.in.
    projekty pism, których nie podpisuje własnym imieniem i nazwiskiem. Wypełniając kartę
    pomocy "A" w części obejmującej punkt i dyżur wyraźnie jest wskazane, iż punkt jest
    prowadzony przez Stowarzyszenie. Do wykonywania czynności wynikających z umowy
    zlecenia Wnioskodawca wykorzystuje lokal i infrastrukturę zapewnioną przez Powiat.
    Kwestię zapewnienia infrastruktury reguluje § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra
    Sprawiedliwości w sprawie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego z dnia 21 grudnia 2018 r. Wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej Zlecającego powoduje, że jako zleceniobiorca Wnioskodawca nie ponosi
    również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego. Istotną okolicznością jest także fakt, że
    Wnioskodawca nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia ani wysokość stawki za dyżur,
    która została narzucona przez Powiat/ Stowarzyszenie. Umowy zlecenia przewidują
    bowiem stałe, zryczałtowane wynagrodzenie, niezależnie od liczby osób uprawnionych,
    które zgłoszą się na dyżur oraz efektu świadczonych usług. Zasady przyznawania
    wynagrodzenia zostały opisane powyżej. Od osób uprawnionych nie pobiera się żadnego
    wynagrodzenia za pomoc, której są beneficjentami. W świetle umowy zleceniobiorca nie
    może pobierać jakichkolwiek środków pieniężnych od osób obsługiwanych. W rezultacie,

    skoro umowa przewiduje stałe wynagrodzenie, nie można mówić o ponoszeniu przez
    Wnioskodawcę ryzyka ekonomicznego.
    Wnioskodawca nie wyraża i nie będzie wyrażał oświadczeń woli w imieniu i na rzecz na
    rzecz Powiatu. Świadcząc usługi objęte przedmiotowymi umowami Wnioskodawca nie
    działa jako pełnomocnik prowadzący swoją działalność gospodarczą, nie sporządza, ani
    nie podpisuje pism. Wnioskodawca nie używa w punkcie swoich pieczątek, szyldu, nie
    reprezentuje osób korzystających z darmowych porad prawnych przed sądem, nie ma
    również żadnego wpływu na dobór klientów.
    W umowach zawartych przez Wnioskodawcę nie zostały zawarte postanowienia odnośnie
    co do odpowiedzialności wobec osób trzecich. Umowa zawarta z Powiatem nie
    zobowiązuje Wnioskodawcy do zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności
    wobec osób trzecich. Jednak z racji wykonywanego zawodu, obowiązkowo podlega ona
    takiemu ubezpieczeniu OC. W związku z powyższym odpowiedzialność wobec osób
    trzecich ponoszą podmioty, z którymi Wnioskodawca zawarł umowy.
    W myśl art. 3 ww. ustawy nieodpłatna pomoc prawna obejmuje:
        poinformowanie osoby uprawnionej o obowiązującym stanie prawnym oraz
        przysługujących jej uprawnieniach lub spoczywających na niej obowiązkach, w tym
        w związku z toczącym się postępowaniem przygotowawczym, administracyjnym,
        sądowym lub sądowo-administracyjnym,
        wskazanie osobie uprawnionej sposobu rozwiązania jej problemu prawnego,
        sporządzenie projektu pisma w sprawach, o których mowa w pkt 1 i 2, z
        wyłączeniem pism procesowych w toczącym się postępowaniu przygotowawczym
        lub sądowym i pism w toczącym się postępowaniu sądowo-administracyjnym,
        nieodpłatną mediację,
        sporządzenie projektu pisma o zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie
        pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowym lub ustanowienie adwokata,
        radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w
        postępowaniu sądowo-administracyjnym oraz poinformowanie o kosztach
        postępowania i ryzyku finansowym związanym ze skierowaniem sprawy na drogę
        sądową.
    Wnioskodawca, w ramach umowy z Powiatem wykonuje wszystkie powyższe świadczenia
    z wyjątkiem nieodpłatnej mediacji, ponieważ nie ma odpowiednich uprawnień.
    Każdorazowo świadczenia dobrane są do szczególnej sytuacji osoby uprawnionej.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    Zapytanie dotyczy w całości jednej umowy zawartej z Powiatem C, a zapisy wskazane w
    opisie sprawy dotyczące stowarzyszenia i drugiego powiatu wskazano w wyniku pomyłki.

## Pytanie

Czy udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego na zasadach przedstawionych we wniosku o interpretację indywidualną
    stanowi świadczenie usług w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej, które podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie

    W ocenie Wnioskodawcy, świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego na zasadach przedstawionych we wniosku o interpretację
    indywidualną nie stanowi świadczenia usług w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności gospodarczej, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą w myśl art. 7 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie
    świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia
    odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy przy tym podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podatnika. Warunkiem bowiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem

    od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku
    z jej wykonaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 3 ustawy:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony)
      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu
        wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych
        czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym
        wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków
        wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
        wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Na mocy art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się:
      1) (uchylony)
      2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
        trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
        dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w
        badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system
        szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu,
        stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz
        przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
      3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
      4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
        arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
      5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
        obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób
        powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z
        wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7;

      6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
        samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
        wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w
        postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z
        zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a
        także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy
        lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o
        których mowa w pkt 9;
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
        należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
        stanowiących osób prawnych;
      7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy
        o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
        organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
        - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
        kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym
        przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
        podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o
        których mowa w pkt 7.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest
    łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie
    zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
    stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane czynności co do warunków:
        wykonywania tych czynności,
        wynagrodzenia, oraz
        odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)
    między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz
    także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in. czy
    działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto
    ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej

    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i
    wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie
    warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
    wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie
    danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie
    określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba,
    która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze
    stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z
    wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność
    działania, poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do
    warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala wyłączyć
    wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym,
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec
    osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawnopodatkowego
    danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy o podatku VAT
    prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika
    podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania
    podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    Znacząca jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności, wynikającej z charakteru
    stosunku prawnego łączącego Pana oraz Powiat.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347 str. 1, ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Na podstawie tego artykułu:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    W akapicie pierwszym, art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, określa osobę, która
    może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym
    miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Przepis art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wyjaśnia znaczenie terminu „samodzielnie”
    użytego w art. 9. Jak stanowi ww. art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE:

      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza
      jest prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych
      osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi
      więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a
      pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności
      pracodawcy.
    W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy
    przypomnieć art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Przepis art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady stwierdza, że:
      Poza osobami, o których mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba,
      która okazjonalnie dokonuje dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub
      transportowanego do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz
      sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza
      terytorium państwa członkowskiego, ale na terytorium Wspólnoty.
    Przy czym, zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (...).
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady wskazuje na bardzo szeroki zakres działalności
    gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania towarów i
    usług.
    To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest działalnością
    wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się w zakresie
    podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony poziom
    dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej czynności, aby
    brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług. Elementem
    definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje zasoby ludzkie lub
    rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez producenta, handlowca
    lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w rozumieniu Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar wykorzystania i zorganizowania
    środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji towarów lub świadczeniu usług.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla
    przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas Primera y Segunda, C-235/85 Komisja
    Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach
    wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która
    wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu,
    na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób
    trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co się
    tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako zintegrowany z
    organizacją pracodawcy (...) czy i w jakim zakresie może swobodnie zorganizować swoją
    działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego zorganizowania (wybór
    współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania zadań, godziny pracy), jak też
    brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w administracji stanowią elementy typowe dla
    działalności wykonywanej w sposób samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym
    dyrektywom jak też pewnej kontroli czy władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które
    odnajdujemy również w stosunku pracy nie wykluczają charakteru samodzielnego
    działalności. Co się tyczy warunków wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także

    to określone ustawą) jest proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego
    wynika stanowią jasne wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma
    wątpliwości, że ryzyko w ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na
    pracodawcy. W zakresie odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest
    odpowiedzialny wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać
    (pkt 6).
    Zauważenia wymaga, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą
    ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak
    bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi
    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który
    nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać powinno zobowiązanie,
    które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę,
    podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą – Panem a zleceniodawcą – Powiatem wykaże, że spełnione są
    wszystkie trzy warunki, to nie można uznać Pana za podatnika VAT. Jednocześnie brak
    spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zleceniobiorca występuje w charakterze
    podatnika VAT.
        Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności: należy uznać, że co do zasady
        w istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest poradnictwo
        obywatelskie oraz pomoc prawna świadczone przez osobę fizyczną, wpisane jest
        wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego – w niniejszej
        sprawie Powiatu (...).
        W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
        wewnętrznej zlecającego powoduje, że zleceniobiorca nie ponosi również w tym
        zakresie ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się
        wynagrodzenie – warunek drugi).
        Warunek drugi – wynagrodzenie: zakładając, że umowa przewiduje, że
        zleceniobiorca korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego
        (spełniony warunek pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w
        praktyce sprowadza się do weryfikacji czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie.
        Jeżeli umowa przewiduje stałe wynagrodzenie, to nie można mówić o ponoszeniu
        ryzyka ekonomicznego przez zleceniobiorcę.
        Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich: warunek
        będzie spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie
        zlecającego, a nie po stronie faktycznego wykonawcy – zleceniobiorcy, co wyklucza

        samodzielny charakter jego działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana
        umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan radcą prawnym, wpisanym na listę radców prawnych
    prowadzoną przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w A. Prowadzi Pan Kancelarię Radcy
    Prawnego z siedzibą w A, w ramach której świadczy Pan usługi prawnicze na rzecz osób
    fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej oraz przedsiębiorców (osób
    fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz jednostek organizacyjnych, w tym
    osób prawnych). Jest Pan czynnym podatnikiem VAT, w konsekwencji usługi świadczone
    na rzecz Klientów dokumentuje Pan, w zależności od ich statusu, poprzez wystawienie
    faktury VAT albo rachunku. W ramach praktyki, świadczy Pan nieodpłatną pomoc prawną
    na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy
    prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej. Zawarł Pan z
    Powiatem umowę o świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej. Zgodnie z Umową o
    działając w charakterze radcy prawnego zobowiązał się Pan do osobistego świadczenia za
    wynagrodzeniem należnym od Powiatu nieodpłatnej pomocy prawnej osobom
    uprawnionym w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej prowadzonym przez Powiat.
    Dodatkowo, w Umowie zostały określone miejsce i czas udzielania nieodpłatnej pomocy
    prawnej (tj. adres Punktu Nieodpłatnej Pomocy Prawnej i czas dyżurów), miesięczne
    wynagrodzenie za udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej. Nie jest wykluczone, że w
    przyszłości umowa na tych samych zasadach będzie kontynuowana albo zawrze Pan
    umowę z Powiatem albo inną organizacją pozarządową, której Powiat zleci prowadzenie
    punktu nieodpłatnej pomocy prawnej.
    W trakcie dyżurów w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej udziela Pan porad prawnych
    osobom fizycznym (w tym osobom fizycznym prowadzącym jednoosobową działalność
    gospodarczą niezatrudniającym innych osób w ciągu ostatniego roku), które wykazały, że
    spełniają warunki do uzyskania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz dokonały zgłoszenia w
    sposób określony przez Powiat, według kolejności zgłoszeń. Powiat może powierzyć
    prowadzenie punktu nieodpłatnej pomocy prawnej i poradnictwa obywatelskiego
    organizacji pozarządowej prowadzącej działalność pożytku publicznego. Wynagrodzenie
    jest Panu wypłacane przez Powiat za osobiste świadczenie usług nieodpłatnych porad
    prawnych oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego. Wynagrodzenie określone w
    przedmiotowych umowach jest ustalone przez Powiat na podstawie przepisów ustawy o
    nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji
    prawnej oraz stosownego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, które wskazuje
    stawkę bazową na dany rok kalendarzowy. Nie ma Pan wpływu na wysokość
    wynagrodzenia należnego od Powiatu ani jego negocjacji, w szczególności wynagrodzenie
    nie jest zależne od ilości porad udzielonych w trakcie dyżurów, które Pan odbył w tracie
    miesiąca. W wykonaniu umowy, poza wynagrodzeniem, nie otrzymuje Pan dodatkowych
    świadczeń. Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na
    podstawie umowy zawartej z Powiatem nie stanowi kategorii przychodów, o których
    mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynagrodzenie za
    świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy zawartej z
    Powiatem stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zobowiązuje się Pan w umowie do świadczenia usług w lokalach położonych na terenie
    Powiatu. Zgodnie z zapisami umowy zawartej z Powiatem lokale te wyposażone są w:
    meble biurowe (biurko, krzesło), zamykaną na klucz szafę do przechowywania
    dokumentów, niezbędne urządzenia techniczne (urządzenie wielofunkcyjne - drukarka i
    skaner oraz komputer - stacjonarny albo laptop) oraz dostęp do sieci energetycznej,
    telefonicznej i teleinformatycznej, zapewniające dostęp do nieodpłatnej powszechnie
    dostępnej (niewymagającej logowania się) bazy aktów prawnych. Ponadto Zleceniodawca
    wyposaża lokale w podstawowe materiały biurowe oraz tusz (toner) do drukarki lub

    kserokopiarki. Udzielając pomocy prawnej lub poradnictwa obywatelskiego nie ponosi
    Pan odpowiedzialności za świadczone usługi. Obsługując osoby zainteresowane pomocą
    prawną/doradztwem obywatelskim tworzy Pan dla nich m.in. projekty pism, których nie
    podpisuje własnym imieniem i nazwiskiem. Nie wyraża Pan i nie będzie wyrażał
    oświadczeń woli w imieniu i na rzecz na rzecz Powiatu. Świadcząc usługi objęte
    przedmiotowymi umowami nie działa Pan jako pełnomocnik prowadzący swoją
    działalność gospodarczą, nie sporządza Pan, ani nie podpisuje pism. Nie używa Pan w
    punkcie swoich pieczątek, szyldu, nie reprezentuje Pan osób korzystających z darmowych
    porad prawnych przed sądem, nie ma również żadnego wpływu na dobór klientów.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej i
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego opisanych we wniosku stanowi świadczenie
    usług w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, które podlega
    opodatkowaniu VAT.
    Analiza okoliczności sprawy i powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że świadczenie
    przez Pana usług z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego na podstawie zawartej z Powiatem umowy, nie mieści się w definicji
    działalności gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług.
    Realizując czynności na podstawie opisanej umowy nie ponosi nie ponosi Pan
    gospodarczego, ekonomicznego ryzyka w związku z wykonywaniem czynności na
    podstawie umów zawartych zarówno z Powiatem. Udzielając pomocy prawnej lub
    poradnictwa obywatelskiego nie ponosi Pan odpowiedzialności za świadczone usługi.
    Powyższe wskazuje, że zawarcie opisanej umowy powoduje powstanie stosunku
    prawnego posiadającego cechy zbliżone do stosunku pracy, w ramach którego Pan jako
    Zleceniobiorca związany jest ze Zleceniodawcą więzami prawnymi co do warunków
    wykonywania czynności, wynagrodzenia, a także odpowiedzialności Zleceniodawcy wobec
    osób trzecich.
    Wobec powyższego, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3 pkt
    3 ustawy, świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego na zasadach przedstawionych we wniosku o interpretację indywidualną
    nie stanowi świadczenia usług w ramach prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy, należy stwierdzić, że z tytułu
    świadczenia usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego na podstawie umowy zlecenia, za które otrzymuje Pan od Powiatu
    wynagrodzenie, nie jest Pan zobowiązany do odprowadzenia podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego.
    W niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi tylko w zakresie zadanego przez Pana
    pytania. Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa - rozpatrzone.

    Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym
    (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub zmiany stanu prawnego,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.