Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-172/10-4/AGr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-04
Teza: Czy w świetle powyższego stanu faktycznego Wnioskodawczyni postąpiła prawidłowo, wpisując wartość nabycia zakupionego egzemplarza oprogramowania do kosztów uzyskania przychodów (w kolumnę 13 Księgi), czy jednak zobowiązana jest ona do amortyzowania zakupionego egzemplarza programu komputerowego jako wartości niematerialnej i prawnej, zgodnie z art. 22m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; oprogramowanie; wartości-wartości niematerialne i prawne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2010 r. (data wpływu 8 lutego 2010 r.), uzupełnionym w dniu 28 kwietnia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 16 kwietnia 2010 r. nr ILPB1/415-172/10-2/AGr wezwano Zainteresowaną do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 21 kwietnia 2010 r., natomiast w dniu 28 kwietnia 2010 r. Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 26 kwietnia 2010 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą (biuro architektoniczne) na zasadach ogólnych, prowadzi księgę przychodów i rozchodów, w której koszty ewidencjonuje metodą kasową. Zainteresowana korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT, zgodnie z art. 113 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W dniu 25 września 2009 r. Wnioskodawczyni nabyła kopię oprogramowania XXX wraz z kluczem sprzętowym za łączną kwotę 20.000 zł brutto. Producentem tego oprogramowania jest firma XXX. Oprogramowanie jest głównym narzędziem pracy Zainteresowanej, służy do wykonywania projektów architektonicznych.

Z załączonej do nośnika programu „umowy licencyjnej oprogramowania" wynika, iż: „umowa licencyjna stanowi niewyłączną, nie dającą się przenieść, nie pozwalającą na sublicencjonowanie, ograniczoną licencję na wykorzystywanie dostarczonego przez XXX oprogramowania oraz dołączonej dokumentacji („oprogramowania"). Nabywca oprogramowania otrzymuje licencję na użytkowanie tego oprogramowania do własnych celów na warunkach i według postanowień tej umowy. Oprogramowanie należy do firmy XXX i jest chronione przez odpowiednie regulacje. By osiągnąć maksymalną ochronę przez odpowiednie przepisy prawne, XXX zastrzega sobie wszelkie prawa do oprogramowania, również te nie wymienione wyraźnie w tej Umowie, a także prawa do jakiegokolwiek powielania oprogramowania, włączając w to dokumentację, logo, znaki towarowe, ikony i interfejs, zarówno w całości, jak też w jakichkolwiek fragmentach. Jeśli nabywca oprogramowania powiela lub użytkuje oprogramowanie jako całość lub jakąkolwiek jego część w sposób nieprzewidziany w tej umowie lub w uzyskanym pisemnym zezwoleniu firmy XXX, narusza tym prawa autorskie lub inne prawa własności intelektualnej i może odpowiadać za straty poniesione przez firmę XXX i jej licencjodawców, a także może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej. Oprogramowanie zawiera komponenty wykorzystujące pewne usług internetowe. Nabywca oprogramowania wyraża zgodę na to, by firma XXX automatycznie sprawdzała wersję oprogramowania oraz/lub jego komponentów, które są wykorzystywane przez nabywcę i dostarczała aktualizacje lub poprawki dla tego oprogramowania.

Oprogramowanie zawiera mechanizmy pozwalające stwierdzić nielicencjonowane używanie oprogramowania. Firma XXX wykorzysta te mechanizmy do potwierdzenia, iż nabywca oprogramowania używa legalnej kopii oprogramowania. Jeżeli nabywca używa oprogramowania bez licencji, nie wolno mu będzie w przyszłości instalować aktualizacji tego oprogramowania. W trakcie procesu sprawdzania firma XXX nie pobiera z komputera nabywcy żadnych informacji, na których podstawie można by było stwierdzić tożsamość nabywcy. Ustalenia licencyjne:

*   Oprogramowanie składa się z programu komputerowego dostarczanego na jednej lub kilku płytach DVD, sprzętowego urządzenia zabezpieczającego oraz towarzyszącej im dokumentacji i opakowań.
*   Nabywca może używać oprogramowania wyłącznie na jednym komputerze jako użytkownik końcowy do celów własnych. Nie wolno mu w żaden sposób rozpowszechniać, udostępniać ani też sprzedawać oprogramowania, ani jako produktu samodzielnego, ani też jako fragmentu jakiegokolwiek innego produktu lub usługi.
*   Nabywca może sporządzić jedną kopię oprogramowania w formie możliwej do odczytania przez komputer, jedynie do celów archiwalnych jako kopię zapasową. Nabywcy nie wolno kopiować pisemnych materiałów towarzyszących oprogramowaniu.
*   Nabywcy nie wolno sprzedawać, dystrybuować, cedować, sublicencjonować, podnajmować, wypożyczać lub leasingować ani też w jakikolwiek inny sposób przekazywać lub nadawać prawa do użytkowania oprogramowania, ani też przekazywać lub udostępniać poprzez sieci komputerowe w celu użycia zarobkowego, zarówno w całości jak i w jakiejkolwiek części, bez specjalnego upoważnienia od firmy XXX.
*   Nabywcy nie wolno w jakikolwiek sposób rekompilować, dezasemblować, odtwarzać modułów lub kodów źródłowych, ani też przekształcać oprogramowania (jego kodu a także urządzenia zabezpieczającego) do postaci nadającej się do odczytania w jakichkolwiek celach.
*   Nabywcy nie wolno w jakikolwiek sposób adaptować, modyfikować, dokonywać translacji ani też tworzyć opracowań pochodnych ani w oparciu o całość, ani też w oparciu o jakąkolwiek część oprogramowania.
*   Niniejsza umowa pozostaje ważna do chwili jej wygaśnięcia. Niniejszą umowę możesz rozwiązać w każdej chwili poprzez zniszczenie oprogramowania i wszystkich jego kopii. Firma XXX może zakończyć umowę bez uprzedzenia w razie naruszenia przez nabywcę któregokolwiek z postanowień niniejszej Umowy. Wszelkie rzeczywiste lub niedoszłe naruszenia przez nabywcę któregokolwiek z warunków ustaleń licencyjnych lub ograniczeń określonych powyżej stanowić będą istotne złamanie tej umowy.
*   By doprowadzić do ostatecznego wygaśnięcia umowy nabywca musi zniszczyć oprogramowanie i wszystkie jego kopie oraz odesłać sprzętowe urządzenie zabezpieczające do miejscowego partnera firmy XXX, u którego oprogramowanie zostało nabyte. O ile przekazanie sprzętowego urządzenia zabezpieczającego nie jest to możliwe w miejscu, w którym oprogramowanie zostało nabyte, lub jeśli sprzętowe urządzenie zabezpieczające nie zostanie tam przyjęte, nabywca musi zwrócić sprzętowe urządzenie zabezpieczające bezpośrednio firmie XXX. W żadnym wypadku firma XXX nie jest zobowiązana do zwrotu pieniędzy za zakupione oprogramowanie ani też do wyrównania jakichkolwiek strat.
*   Ograniczona gwarancja: XXX gwarantuje, że nośniki, na których zostało dostarczone oprogramowanie będą wolne od wad przez okres 90 dni od daty ich zakupu podanej na posiadanym przez nabywcę dowodzie zakupu. XXX gwarantuje, że urządzenie zabezpieczające będzie wolne od wad przez okres 1 roku od daty jego zakupu podanej na posiadanym przez nabywcę dowodzie zakupu. Niniejsza ograniczona gwarancja traci ważność, jeśli niesprawności nośnika lub urządzenia zabezpieczającego są w jakikolwiek sposób spowodowane wypadkiem, niedbalstwem, nadużyciem, wandalizmem, kradzieżą, zagubieniem lub niewłaściwym użyciem.
*   Okres ograniczonej gwarancji liczy się od dnia pierwszego zakupu oprogramowania od przedstawiciela firmy XXX.
*   Jeśli w okresie gwarancji okaże się, że nośniki lub urządzenie zabezpieczające są niesprawne, całość odpowiedzialności firmy XXX oraz podejmowane przez nią działania naprawcze będą polegać, według wyboru firmy XXX, na:

1.  naprawie lub zastąpieniu uszkodzonych nośników lub urządzenia zabezpieczającego bez opłat, pod warunkiem, że zostaną one przekazane do firmy XXX wraz z dowodem zakupu, lub
2.  zwrocie kwoty zapłaconej za licencję. Materiały zastępcze podlegają gwarancji przez okres 90 dni od dnia ich przekazania użytkownikowi.

*   Oprócz ograniczonej gwarancji na nośniki oraz urządzenie zabezpieczające, oprogramowanie jest sprzedawane „takie jakie jest" bez żadnej gwarancji, wyrażonej w umowie, czy domniemanej, na jego dostosowanie do jakichkolwiek potrzeb, a także bez zapewnienia stabilnego i niezawodnego działania. Firma XXX wyraźnie wyklucza jakiekolwiek zobowiązania lub gwarancję wyrażoną w umowie, czy domniemaną, nie wyłączając gwarancji przydatności do określonych celów, jakości, kompletności, czy precyzji działania funkcji oprogramowania.
*   W żadnych okolicznościach XXX nie odpowiada za jakiekolwiek uszkodzenia lub straty, włączając w to utratę danych, zmniejszenie dochodów, zakłócenia w pracy firmy, utratę informacji handlowych oraz szkody szczególne, uboczne, wywołane, indywidualne, zbiorowe i pośrednie oraz wszelkie inne możliwe uszczerbki finansowe, jakie mogą wyniknąć z wykorzystywania lub nieumiejętnego wykorzystywania oprogramowania, także te nieprzewidziane niniejszą umową, nawet jeśli XXX, jego pracownicy, dystrybutorzy, resellerzy, partnerzy, agenci lub konsultanci byli poinformowani lub powinni wiedzieć o możliwości zaistnienia takich uszkodzeń lub strat. W żadnym wypadku odpowiedzialność firmy XXX związana z postanowieniami niniejszej umowy lub z wykorzystaniem tego oprogramowania, nie wykracza poza kwotę zapłaconą za tę kopię oprogramowania przez nabywcę firmie XXX, za wyjątkiem innych przypadków przewidzianych w odpowiednich ustawach.
*   Niniejsza umowa nie daje nabywcy prawa do jakiegokolwiek technicznego wsparcia w odniesieniu do oprogramowania ani też otrzymywania jego uaktualnień, jakie XXX może co pewien czas oferować. XXX może, według swojego uznania lub zależnie od swojej polityki sprzedaży, udzielać zarejestrowanym użytkownikom oprogramowania wsparcia technicznego oraz udostępniać im uaktualnienia oprogramowania na warunkach określanych co pewien czas przez XXX lub dystrybutorów oprogramowania.
*   Niniejsza umowa, łącznie z informacją wyświetlaną na ekranie przy uruchamianiu oprogramowania (tj. treść niniejszej umowy licencyjnej) składa się na pełną, kompletną umowę pomiędzy Wnioskodawczynią a firmą XXX obejmującą użycie oprogramowania, zastępującą wszystkie wcześniejsze uzgodnienia pisemne, czy ustne.
*   Jeśli jakiekolwiek fragmenty lub postanowienia niniejszej umowy okażą się, w ocenie kompetentnego organu, niezgodne z obowiązującym prawem, to odpowiednie kwestionowane fragmenty lub postanowienia powinny być wypełnione w maksymalnym zgodnym z prawem zakresie, zaś pozostałe postanowienia niniejszej umowy będą ważne i wiążące. Niniejsza umowa jest sporządzona zgodnie z prawem XXX. Jakiekolwiek spory wynikające z tej umowy, włączając w to spory dotyczące jej ważności, interpretacji lub wygaśnięcia umowy, mogą być wyłącznie i ostatecznie rozstrzygane jedynie przez trybunał arbitrażowy utworzony przy Międzynarodowym Centrum Arbitrażowym XXX, zgodnie z jego własnymi zasadami prowadzenia postępowania Miejscem, w którym zostanie przeprowadzona procedura, będzie XXX, a nabywca niniejszym poddaje się jurysdykcji tego trybunału.

Po zapoznaniu się z wyżej przytoczoną „umową licencyjną oprogramowania", wartość brutto z faktury zakupu oprogramowania Wnioskodawczyni wpisała do podatkowej księgi przychodów i rozchodów w kolumnie 13, jako koszt uzyskania przychodu z datą zakupu.

Prawa autorskie do oprogramowania XXX należą do firmy XXX i nie są przenoszone na klienta zakupującego program. XXX zastrzega sobie wszelkie prawa do oprogramowania, a także prawa do jakiegokolwiek powielania oprogramowania, włączając w to dokumentację, logo, znaki towarowe, ikony i interfejs, zarówno w całości jak też w jakichkolwiek fragmentach.

Jako nabywca oprogramowania Wnioskodawczyni posiada prawo tylko i wyłącznie do jego użytkowania. Zasady korzystania, reguluje „umowa licencyjna". Nabywca oprogramowania korzysta więc z oprogramowania na zasadach określonych w wyżej wymienionej umowie, której to treść istotną dla sprawy Zainteresowana przytoczyła we wniosku.

W umowie nie zawarto czasowego ograniczenia korzystania z programu, dodatkowo zastrzeżono w nich, iż nie wolno mi rozpowszechniać, udostępniać ani też sprzedawać czy też w jakiejkolwiek innej formie przenosić programu na rzecz osób trzecich, nie wolno Wnioskodawczyni go również modyfikować ani dekomplikować. Wyłącznym uprawnieniem jakie Wnioskodawczyni otrzymała wraz z oprogramowaniem jest możliwość używania oprogramowania zgodnie z jego przeznaczeniem jako użytkownik końcowy do celów własnych i to wyłącznie na jednym komputerze.

Reasumując: Zainteresowana nie użytkuje egzemplarza oprogramowania na podstawie umowy o przeniesieniu autorskich praw do programu komputerowego i nie użytkuję egzemplarza oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej uprawniającej do okresowego korzystania z programu komputerowego w zakresie, objętym prawami autorskimi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle powyższego stanu faktycznego Wnioskodawczyni postąpiła prawidłowo, wpisując wartość nabycia zakupionego egzemplarza oprogramowania do kosztów uzyskania przychodów (w kolumnę 13 Księgi), czy jednak zobowiązana jest ona do amortyzowania zakupionego egzemplarza programu komputerowego jako wartości niematerialnej i prawnej, zgodnie z art. 22m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w okolicznościach przedstawionej sprawy nie doszło do przeniesienia autorskich lub pokrewnych praw majątkowych, a także do zawarcia umowy licencyjnej, co powoduje, iż brak jest możliwości zaliczenia zakupionego Oprogramowania do katalogów ujętych w art. 22a czy też w art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji niezasadne będzie przeprowadzenie amortyzacji nabytego egzemplarza programu komputerowego, a koszt jego nabycia stanowi jednorazowy koszt uzyskania przychodu. Ponadto stosownie do przepisów art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynika, iż licencja to umowa o korzystanie z utworu, obejmująca pole eksploatacji wyraźnie w niej wymienione. Pola eksploatacji programu komputerowego szczegółowo wylicza przepis art. 74 ust. 4 tej ustawy. Zgodnie z treścią przytoczonego artykułu autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych są wyłącznie prawami do kopiowania, modyfikacji i dystrybucji programów. Skoro nie obejmują one prawa do używania programu zgodnie z jego pierwotnym przeznaczeniem oraz jedynie w określonym w odrębnych dokumentach zakresie (w tym wypadku: wprowadzenie do pamięci komputera, wewnętrznego przetwarzania danych przez nabywcę w celu obsługi własnej działalności gospodarczej lub w celu odpłatnego świadczenia usług na rzecz innych podmiotów w przypadku nabycia wersji oprogramowania opatrzonej przeznaczeniem „dla biur rachunkowych" oraz wykonania kopii zapasowej zawartości nośników), to należy uznać, że umowami licencyjnymi są tylko takie umowy, które czasowo zezwalają na kopiowanie, modyfikację i dystrybucję. Wnioskodawczyni przytacza wyrok NSA z dnia 24 listopada 2003 r. (sygn. Akt FSA 2/03, publikowany w M.Podat 2004/1/39), z którego wynikało, iż (\`(...)\`) 1. Prawo do korzystania z utworu można nabyć na podstawie umowy licencyjnej lub na podstawie umowy przenoszącej własność egzemplarza utworu bez przejścia autorskich praw majątkowych do programu.

1.  Publiczne rozpowszechnianie programu komputerowego (\`(...)\`) gdy nie towarzyszyło im przeniesienie praw autorskich podlegało podatkowi od towarów i usług, jeżeli miało charakter sprzedaży, darowizny (\`(...)\`). Decydujące znaczenie dla oceny, czy przedmiotem obrotu jest program komputerowy jako utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych niepodlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też egzemplarz programu komputerowego będący towarem w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym mają okoliczności faktyczne sprawy, a w szczególności treść umowy, której przedmiotem jest program komputerowy (\`(...)\`). Tak więc, fakt, iż wraz z oprogramowaniem został doręczony ogólny opis warunków umowy zatytułowany „umowa licencyjna" pozostaje w tym wypadku bez znaczenia, ponieważ o rzeczywistym reżimie prawnym umowy decyduje jej treść nie zaś tytuł. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wydając interpretację indywidualną lBPB1/415-191/07/BK dotyczącą, według Zainteresowanej w tożsamej sprawy, uznał, iż w związku z dokonanym nabyciem programu komputerowego nie doszło do przekazania na wnioskodawcę żadnych praw autorskich, a jego wyłącznym związanym z dokonaniem tej czynności prawnej uprawnieniem jest jedynie możliwość korzystania z programu ( w zakresie nie objętym prawami autorskimi), to nabyte przez niego prawo nie jest licencją, a tym samym nie podlegającą amortyzacji wartością niematerialną i prawną, o której mowa w art. 22b ust.1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dyrektor IS w Katowicach uznał, iż w konsekwencji powyższego wydatki poniesione przez podatnika na nabycie programu komputerowego mogą bezpośrednio stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu powinien, w myśl powołanych przepisów spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a – 22o, z uwzględnieniem art. 23.

Stosownie do treści art. 22b ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
7.  wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.) umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej "licencją", obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione.

W myśl art. 52 ust. 1 ww. ustawy jeżeli umowa nie stanowi inaczej, przeniesienie własności egzemplarza utworu nie powoduje przejścia autorskich praw majątkowych do utworu.

Stosownie do art. 74 ust. 4 ww. ustawy autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:

1.  trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego;
2.  tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
3.  rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni w 2009 r. nabyła kopię oprogramowania wraz z kluczem sprzętowym za łączną kwotę 20.000,00 zł brutto. Zainteresowana nie użytkuje egzemplarza oprogramowania na podstawie umowy o przeniesieniu autorskich praw do programu komputerowego i nie użytkuje egzemplarza oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej uprawniającej do okresowego korzystania z programu komputerowego w zakresie, objętym prawami autorskimi.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni postąpiła prawidłowo, wpisując wartość nabycia zakupionego egzemplarza oprogramowania do kosztów uzyskania przychodów (w kolumnę 13 Księgi). W konsekwencji wydatki poniesione przez Zainteresowaną na nabycie egzemplarza programu komputerowego mogą bezpośrednio stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie należy wskazać, iż powołane w treści wniosku orzeczenie sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Ponadto w odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawczynię interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, tut. organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjneg po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.