Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.806.2025.1.MAP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Ustalenie, czy otrzymany zwrot wydatków z tytułu rozliczenia
kosztów dojazdu oraz diet stanowi przychód podatkowy
podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
osoby fizyczne.
Słowa kluczowe: dieta
ryczałt
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy otrzymany zwrot wydatków z tytułu rozliczenia
    kosztów dojazdu oraz diet stanowi przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność opodatkowaną ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych polegającą na wykonywaniu montażu urządzeń przemysłowych na
    zlecenie kontrahentów w miejscach przez nich wskazanych w Polsce i za granicą. Za
    wykonane usługi wystawia faktury, które oprócz ceny za usługę zawierają również pozycje
    dotyczącą dodatkowych świadczeń odnoszącą się do kosztu dojazdu oraz diet, które nie
    są elementem kalkulacyjnym ceny za usługę. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia Vat na
    podstawie art. 113 ust.1 ustawy o Vat.

## Pytanie

Czy należności z tytułu rozliczenia kosztów dojazdu oraz diet stanowią przychód
    podlegający opodatkowaniu ryczałtem?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, zwrot kosztów dojazdu oraz diet nie będą stanowiły przychodu
    podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie zalicza ich do kosztów uzyskania przychodu, a
    zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, do
    przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów
    uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące
      pozarolniczą działalność gospodarczą.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej
      działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie
      ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych

      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej
      „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12
      ust. 10a.
    W myśl art. 12 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatek zryczałtowany, o którym mowa w ust. 1, pobiera się bez pomniejszania
      przychodu o koszty uzyskania.
    Zatem przedmiotem opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym jest
    przychód, bez pomniejszenia o koszty uzyskania przychodów.
    Ponadto, zgodnie z art. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Zwolnienia od podatku dochodowego, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28a, 29,
      29aa, 29b, 43, 46, 46c, 47a, 71a, 102a, 111, 114, 121, 121a, 122, 125, 125a, 129, 131a,
      136, 137, 155 i 160 ustawy o podatku dochodowym, stosuje się odpowiednio do
      podatników opłacających ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    W myśl art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    „Kwoty należne” to te przychody, które wynikają ze źródła przychodów, jakim jest
    działalność gospodarcza i które w następstwie prowadzenia tej działalności stają się
    wymagalną wierzytelnością, choćby faktycznie środków z tego tytułu jeszcze nie uzyskano.
    Termin „kwota należna” jest w tym ujęciu tożsamy z pojęciem „wymagalne świadczenie
    (wierzytelność)”.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z
      zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13 i ust. 9, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na
      pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są
      związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie
      środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art.
      22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.
      W myśl art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwróconych innych
      wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
    Powyższy przepis wyłącza z przychodów z działalności gospodarczej kwoty zwrócone
    podatnikowi na pokrycie wydatków, które nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów tej działalności.
    Odnosząc się szczegółowo do tego unormowania, wskazuję, że „zwrot” w języku
    powszechnym oznacza oddanie, zwrócenie czegoś.
    Użyte w art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    określenie „inne wydatki” koresponduje natomiast z poprzedzającym go art. 14 ust. 3 pkt
    3 cyt. ustawy, dotyczącym zwrotu określonego rodzaju wydatków. Przez inne wydatki
    należy zatem rozumieć wydatki inne niż wymienione w art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W świetle powyższego, jeżeli zwrot poniesionych wydatków dotyczyć będzie kosztów,
    które zgodnie z przepisami podatkowymi nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów, wówczas zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem
    podatkowym. Takie rozwiązanie wynika literalnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie, posługując się zasadami wnioskowania a contrario, z art. 14 ust. 3 pkt 3a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mając również na względzie art. 14
    ust. 1 tej ustawy, można wyprowadzić zasadę, że zwrócone wydatki zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów stanowią przychody podatnika.
    Tym samym, skutki podatkowe związane ze zwrotem wydatków są generalnie uzależnione
    od tego, czy wydatki, które będą zwracane, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów zgodnie z przepisami, czy też nie. Jeżeli zwracane wydatki zgodnie z
    przepisami podatkowymi będą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów,
    wówczas kwota zwrotu powinna podlegać zaliczeniu do przychodów. Natomiast, jeżeli
    zwrot poniesionych wydatków będzie dotyczyć kosztów, które zgodnie z przepisami
    podatkowymi nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, wówczas
    zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem podatkowym.
    Powyższa zasada ma zastosowanie również do podatników, którzy jako formę
    opodatkowania wybrali zryczałtowany podatek dochodowy od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne. W takim przypadku, opodatkowaniu podlega przychód, a
    koszty uzyskania przychodów są tylko hipotetyczne, gdyby podatnik wybrał inną formę
    opodatkowania.
    W myśl art. 12 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatek zryczałtowany pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.
    Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych stanowi zatem uproszczoną formę
    opodatkowania działalności gospodarczej. Przedsiębiorcy korzystający z takiej formy
    rozliczenia płacą podatek od przychodów, tym samym nie mają możliwości pomniejszania
    tych przychodów o koszty jego uzyskania.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach działalności gospodarczej
    wykonuje Pan usługi montażu urządzeń przemysłowych na zlecenie kontrahentów w
    miejscach przez nich wskazanych w Polsce i za granicą. Za wykonane usługi wystawia
    faktury, które oprócz ceny za usługę zawierają również pozycje dotyczącą dodatkowych
    świadczeń odnoszącą się do kosztu dojazdu oraz diet, które nie są elementem
    kalkulacyjnym ceny za usługę.
    Zwrot wydatków poniesionych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą -
    dotyczy kosztów, które zgodnie z przepisami podatkowymi mogą być zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    wyłącza takich wydatków z katalogu kosztów uzyskania przychodów.
    W Pana sprawie opodatkowaniu podlegają wszelkie wpływy majątkowe powstałe przy
    prowadzeniu działalności gospodarczej. Zgodnie z tą zasadą również otrzymany przez
    Pana zwrot wydatków poniesionych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą
    (koszty dojazdu oraz diety) stanowi dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu.
    Wobec tego Pan, jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, otrzymująca
    rekompensatę pieniężną w kwocie odpowiadającej poniesionym wydatkom, jest
    zobowiązany uznać ten wpływ za przychód podatkowy.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zwrot kosztów dojazdu oraz diet
    poniesionych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowi przychód z
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu ryczałtem
    od przychodów ewidencjonowanych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku
    stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionych we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.