Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.111.2021.1.WR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-07
Teza: Stawka akcyzy dla mieszanki paliw, dla której nie można ustalić kodu CN.
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; stawka; wyroby-wyroby energetyczne
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 kwietnia 2021 r. (data wpływu 16 kwietnia 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie stawki podatku akcyzowego właściwej dla mieszaniny paliw, dla której nie można ustalić kodu CN – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie stawki podatku akcyzowego właściwej dla mieszaniny paliw, dla której nie można ustalić kodu CN.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest właścicielem Stacji Benzynowej w \[…\], która prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na obrocie paliwami płynnymi. Sprzedaż ta obejmuje zarówno sprzedaż hurtową jak i detaliczną, przy czym sprzedaż detaliczna realizowana jest za pośrednictwem sieci stacji paliw własnych. Paliwa tam sprzedawane są transportowane bezpośrednio z terenu Zakładu Produkcyjnego bądź ze zlokalizowanych w różnych miejscach Polski terminali. Paliwa są dowożone na stacje w miarę zapotrzebowania za pomocą specjalnych autocystern, magazynowane w zbiornikach podziemnych i sprzedawane z użyciem odmierzaczy paliw (dystrybutorów). Na tak skonstruowany łańcuch logistyczny składa się zatem szereg czynności fizycznych podejmowanych podczas obrotu paliwami tj. wydanie paliw z terminali poprzez urządzenia nalewcze, ich przewóz, zlanie do zbiorników na stacjach paliw, następnie magazynowanie, finalnie wydanie paliwa końcowemu nabywcy.

Zdarzenie

W miesiącu styczniu br. kierowca dokonał przywozu paliwa znajdującego się w dwóch komorach cysterny. Podczas opróżniania cysterny doszło do zmieszania paliw w jednym ze zbiorników tj. do zbiornika w którym znajdowało się 5256 litrów benzyny 98, zlano z cysterny 4321 litrów oleju napędowego. W wyniku tego zdarzenia powstała mieszanina paliw w ilości 9577 litrów , która nie posiada parametrów pozwalających na wskazanie symbolu CN i nie nadaje się do użytku, bądź sprzedaży.

Po zgłoszeniu przez kierowcę zdarzenia zmieszania paliw, paliwo ze zbiornika zostało wypompowane do pustej cysterny i zostanie oddane jako odpad do utylizacji, a nie do dalszego obrotu.

Wnioskodawca wskazał również, że Stacja Paliw prowadzi działalność gospodarczą polegającą na transporcie i handlu paliwami. Nastąpiło zmieszanie paliw tj. benzyny z olejem napędowym. Od dostarczonego paliwa została w cenie zakupu zapłacona akcyza. Mieszanina została przekazana do utylizacji jako odpad zgodnie z przepisami o ochronie środowiska.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w tej sytuacji gdy ma miejsce zmieszanie paliw, a mieszanina która nie posiada parametrów, pozwalających na wskazanie symbolu CN i nie nadaje się do użytku, bądź sprzedaży, nie była sprzedana, lecz zutylizowana występuje konieczność płacenia podwyższonej akcyzy z art. 89 ust.1 pkt 14 ustawy z 6 grudnia o podatku akcyzowym?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zmieszanie paliw polegające na dolaniu benzyny do oleju napędowego w wyniku czego powstała mieszanka paliw do której nie można wskazać symbolu CN powstałej substancji, gdyż powstała mieszanina jest odpadem i nie spełnia warunków jakościowych określonych w odrębnych przepisach, jest odpadem do utylizacji.

Uzyskanie tej mieszanki nie można nazwać produkcją której celem jest wytwarzanie określonych dóbr materialnych przynoszących zyski producentowi. Mieszanina substancji w rozumieniu art. 87 ust. 1 upa to celowe połączenie dwóch wyrobów akcyzowych. Podczas gdy w przedmiotowym stanie faktycznym zmieszanie nastąpiło w wyniku błędu ludzkiego działania niezamierzonego, które nie mogło być już zużyte do jakichkolwiek celów. Wytworzona substancja nie stanowiła dla firmy żadnej wartości i zostanie zutylizowana.

Podatek akcyzowy został opłacony w cenie zakupu a utylizacja powstałej mieszanki nie powinna wywołać skutku podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 722 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Przedmiotem opodatkowania akcyzą, wskazanym w art. 8 ust. 1, ustawy jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego; 4a) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Powyższe przepisy wskazują zakres czynności i zdarzeń opodatkowanych podatkiem akcyzowym. Czynności i zdarzenia wymienione w powyższych przepisach podlegają opodatkowaniu, jeżeli ich przedmiotem są wyroby akcyzowe należące między innymi do kategorii wyrobów energetycznych.

W art. 86 ust. 1 ustawy zawarto katalog wyrobów energetycznych do których w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby:

1.  objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
2.  objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715;
3.  objęte pozycjami CN 2901 i 2902;
4.  oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
5.  objęte pozycją CN 3403;
6.  objęte pozycją CN 3811;
7.  objęte pozycją CN 3817;
8.  oznaczone kodami CN: 3824 99 86, 3824 99 92, 3824 99 93, 3824 99 96, 3826 00 10 oraz 3826 00 90, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
9.  pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN;
10.  pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN.

Stosownie do art. 86 ust. 2 ustawy paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych (art. 87 ust. 1 ustawy).

Biorąc pod uwagę powyżej przytoczoną regulację za produkcję paliw silnikowych należy rozumieć wytwarzanie w drodze mieszania lub przeklasyfikowania komponentów paliwowych, a zatem producentem paliw jest każdy podmiot dokonujący wymieszania komponentów paliwowych.

Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku akcyzowym stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla pozostałych paliw silnikowych - 1771 zł/1000 litrów.

Jak wynika z opisu sprawy nastąpiło zmieszanie paliw, tj. zmieszanie benzyny 98 z olejem napędowym, od których została zapłacona akcyza. Zmieszanie paliw nastąpiło w skutek niezamierzonego działania kierowcy. Powstała mieszanina nie pozwalająca na określenie kodu CN. Powstała mieszanina nie nadaje się do użytku lub sprzedaży. Mieszanina paliw zostanie przekazana przez Wnioskodawcę do utylizacji jako odpad zgodnie z przepisami o ochronie środowiska.

Na tle tak opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca podjął wątpliwość, czy w sytuacji oddania opisanej we wniosku mieszaniny do utylizacji jako odpad występuje konieczność płacenia akcyzy na podstawie stawki określonej w art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku akcyzowym.

Aby odpowiedzieć na ww. pytanie należy rozstrzygnąć czy przedmiotowej sytuacji doszło do produkcji paliw w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, w wyniku której powstanie obowiązek podatkowy od nowego wyrobu akcyzowego

Jak zauważył WSA w Kielcach (sygn. akt I SA/Ke 116/17) „w ustawie o podatku akcyzowym brak jest legalnej definicji pojęcia „produkcja” w związku z tym na gruncie wykładni językowej, należy odwołać się do potocznego brzmienia tego pojęcia. Według Małego Słownika Języka Polskiego „produkcja” to zorganizowana działalność mającą na celu wytworzenie np. określonych towarów.

(…)

Powyższe słownikowe rozumienie słowa „produkcja” (…) pozwala na przyjęcie, że produkcja (proces produkcyjny, proces wytwórczy) to wszelka działalność gospodarcza, której celem jest wytwarzanie określonych dóbr materialnych, przynoszących zyski producentowi i zaspokajająca potrzeby społeczeństwa. Proces produkcyjny to działalność polegająca na wydobywaniu surowców mineralnych bądź przetwarzaniu surowców i materiałów na wyroby gotowe. Produkcja jest zawsze celową działalnością człowieka. Coś co stało się przypadkiem nie można określić produkcją w kontekście jakiegokolwiek aktu prawnego. Jak wynika z definicji produkcji powinna ona przynosić zysk.

W konsekwencji przedstawionych rozważań należy wyprowadzić wniosek, że mieszanie substancji w rozumieniu art. 87 ust 1 u.p.a. to celowe połączenie dwóch wyrobów akcyzowych. Podczas gdy w przedmiotowym stanie faktycznym zmieszanie substancji nastąpiło w wyniku błędu ludzkiego, działania niezamierzonego, które nie mogło być już zużyte do jakichkolwiek celów”.

Ponadto jak zauważył NSA w wyroku z 24 lutego 2020 r. (sygn. akt I GSK 597/17) „mieszanie substancji w rozumieniu art. 87 ust 1 upa to celowe połączenie dwóch wyrobów akcyzowych, które prowadzi do wytworzenia lub przekwalifikowania wyrobów energetycznych nadających się do ich dalszego użycia, oferowania czy sprzedaży. W sytuacji więc, gdy zmieszanie wyrobów energetycznych nastąpiło w wyniku błędu ludzkiego, roztargnienia, działania niezamierzonego, a powstała mieszanina (kontaminat) nie może być już zużyta do jakichkolwiek celów, ponieważ stała się odpadem i została poddana utylizacji (zgodnie z odpowiednimi wymogami przepisów o ochronie środowiska), nie mamy do czynienia z produkcją w rozumieniu art. 87 ust. 1 upa”.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że w sprawie przedstawionej we wniosku, niezamierzone (przypadkowe) zmieszanie wyrobów energetycznych nie jest procesem produkcyjnym w rozumieniu art. 8 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 ustawy, a tym samym tak uzyskana mieszanina nie będzie opodatkowana według stawki wskazanej w art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku akcyzowym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych - art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193, ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \[…\], za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54§ 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.