Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1463/14/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-18
Teza: zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z opracowaniem projektu sterowania wraz z oprogramowaniem
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; licencja
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 2 grudnia 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 4 grudnia 2014 r.), uzupełnionym 10 marca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej:

*   wydatków poniesionych na nabycie licencji związanej z opracowanym projektem sterowania wraz z oprogramowaniem – **jest nieprawidłowe;**
*   innych niż ww. wydatków związanych z opracowaniem projektu sterowania wraz z oprogramowaniem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 grudnia 2014 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z opracowaniem projektu sterowania wraz z oprogramowaniem. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 20 lutego 2015 r. Znak: IBPBI/1/415-1463/14/KB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 10 marca 2015 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalności gospodarczą w formie spółki jawnej. Przedmiotem tej działalności jest produkcja suszarni do drewna. Są to urządzenia do obróbki cieplnej drewna, sprzedawane do przedsiębiorstw przemysłu drzewnego w kraju i za granicą. Zmieniające się standardy i dyrektywy unijne w dziedzinie nośników energii elektrycznej i cieplnej, obligują spółkę do szukania nowych rozwiązań w tej materii. W związku z tym w styczniu 2014 r. spółka podpisała kontrakt z firmą zagraniczną na opracowanie, produkcję i sprzedaż systemu sterowania suszarnią drewna wraz z oprogramowaniem do obróbki cieplnej drewna typ „X”.

Ww. firma, w ramach tego kontraktu, zobowiązała się do:

*   wykonania dokumentacji projektowej,
*   wyprodukowania prototypów systemu sterowania typ „X” wraz z oprogramowaniem, które są integralną częścią sterowników (3szt) dla celów testowych.

Wartość ww. prac została ustalona w kontrakcie na łączną kwotę 78.000 euro. W wyniku realizacji kontraktu spółka otrzymała:

*   projekt systemu sterowania suszarnią,
*   prototyp sterownika do suszarni, którego zadaniem jest automatyczne prowadzenie procesu obróbki cieplnej drewna w danej suszarni.

Na dzień dzisiejszy prototypy uzyskane z realizacji kontraktu zostały zainstalowane w suszarniach, które spółka sprzedała klientom. Od tego momentu każda nowa suszarnia produkowana przez spółkę zawiera taki sterownik.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 5 marca 2015 r. wskazano, że w skład nabytego projektu systemu sterowania wraz z oprogramowaniem do obróbki cieplnej drewna wchodzi licencja (domniemanie licencji) na oprogramowanie w znaczeniu nadanym w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki na opłacenie opisanego wyżej kontraktu związane z opracowaniem projektu sterowania wraz z oprogramowaniem do obróbki cieplnej drewna można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na kontrakt winny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w dacie poniesienia, gdyż są to koszty poniesione w celu uzyskania przychodów. Art. 23 ww. ustawy nie wyłącza tego rodzaju wydatków z kosztów uzyskania przychodu. W ocenie Wnioskodawcy, wydatków tych nie można zakwalifikować do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wnioskodawca podkreśla, że związku z poniesieniem opisanych wydatków spółka już w 2014 r. osiągała przychody podatkowe, gdyż sprzedawała suszarnie ze sterownikami.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia określonego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z określonego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż grunty lub prawa wieczystego użytkowania gruntów środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części, wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia. Kosztem uzyskania przychodów są jednak odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (art. 22 ust. 8 ww. ustawy).

O tym, co stanowi podlegającą amortyzacji wartość niematerialną i prawną, decyduje treść art. 22b ww. ustawy. Zgodnie z art. 22b ust. 1 pkt 4 i 5 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

*   autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
*   licencje

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że (co do zasady) nabyte przez podatnika licencje wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej (na potrzeby tej działalności) dłużej niż rok, stanowią podlegające amortyzacji wartości niematerialne i prawne. Tym samym, wydatki poniesione na ich nabycie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu poprzez dokonywane od ich wartości początkowej odpisy amortyzacyjne.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej, która prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji suszarni do drewna. W 2014 r. spółka podpisała kontrakt z firmą zagraniczną na opracowanie, produkcję i sprzedaż systemu sterowania suszarnią drewna wraz z oprogramowaniem do obróbki cieplnej drewna. W ramach ww. kontraktu spółka otrzymała projekt systemu sterowania suszarnią oraz prototyp sterownika. Jak wskazano w uzupełnieniu wniosku, w skład nabytego w wyniku realizacji kontraktu systemu sterowania wchodzi licencja na oprogramowanie, o której mowa w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Od momentu nabycia ww. systemu, każda nowa suszarnia produkowana przez spółkę zawiera sterownik powstały na skutek realizacji ww. kontraktu, a spółka osiąga przychody ze sprzedaży ww. suszarni wraz ze sterownikami.

Biorąc pod uwagę cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, że w opisanym stanie faktycznym, wydatki poniesione na nabycie systemu sterowania suszarnią wraz z oprogramowaniem niewątpliwie mają związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę w formie spółki jawnej pozarolniczą działalnością gospodarczą oraz z przychodami uzyskanymi z tej działalności. Tym samym mogą one (co do zasady) stanowić koszty uzyskania przychodu tej działalności. Przy czym, wydatki związane z realizacją kontraktu w części poniesionej na nabycie licencji na oprogramowanie, należy zaliczać do kosztów uzyskania przychodu poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tej wartości niematerialnej i prawnej. Natomiast pozostała część poniesionych wydatków (o ile nie zostały wyłączone ustawowo z katalogu kosztów uzyskania przychodu) stanowi koszty uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia. Opisanych wydatków nie można bowiem bezpośrednio powiązać z konkretnym przychodem uzyskanym ze sprzedaży ściśle określonego egzemplarza suszarni.

Z uwagi na powyższe, stanowisko przedstawione we wniosku w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej:

*   wydatków poniesionych na nabycie licencji związanej z opracowanym projektem sterowania wraz z oprogramowaniem – jest nieprawidłowe;
*   innych niż ww. wydatków związanych z opracowaniem projektu sterowania wraz z oprogramowaniem – jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.