Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.600.2025.1.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu udostępniania samochodu
służbowego.
Słowa kluczowe: płatnik
samochód
samochód-eksploatacja samochodu
samochód-samochód służbowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zasady pobierania zaliczek.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zawarli Państwo (Spółka) z osobą fizyczną (menedżerem) umowę o zarządzanie, na
    podstawie której osoba ta będzie pełnić funkcję zarządzającą w Spółce. Menedżer nie
    prowadzi działalności gospodarczej i podlega przepisom ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o
    zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (tzw. ustawa
    kominowa).
    Zgodnie z umową, udostępniają Państwo Zarządzającemu do korzystania w zakresie
    niezbędnym do wykonywania usług m.in. samochód, z maksymalnym miesięcznym
    limitem do (...) km. W ramach wykonywania obowiązków zarządczych menedżer zamierza
    korzystać z Państwa samochodu służbowego również do codziennych przejazdów:
      · z miejsca zamieszkania do Państwa siedziby,
      · oraz w drodze powrotnej.

## Pytanie

Czy przejazdy samochodem służbowym wykonywane przez menedżera z miejsca
    zamieszkania do Państwa siedziby oraz w kierunku odwrotnym, w opisanym stanie
    faktycznym, będą stanowiły dla niego nieodpłatne świadczenie, które powinno być
    zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, przejazdy samochodem służbowym wykonywane przez menedżera z
    miejsca zamieszkania do Państwa siedziby oraz w kierunku powrotnym nie stanowią
    nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym nie generują po stronie menedżera przychodu
    podlegającego opodatkowaniu.
    Użytkowanie pojazdu służbowego w opisanym zakresie odbywa się wyłącznie w celach
    służbowych – tj. dla realizacji obowiązków wynikających z kontraktu menedżerskiego.
    Przejazdy te są konieczne do efektywnego sprawowania zarządu Państwem, co wymaga
    od menedżera ciągłej dyspozycyjności i mobilności. Brak jest elementu przysporzenia
    majątkowego po stronie menedżera, a korzystanie z samochodu nie ma charakteru
    prywatnego.
    Stanowisko to znajduje pełne potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 kwietnia 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4O11.
    130.2024.1.MN, w której uznano za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z
    którym:
    „Prezes Zarządu, któremu powierzono samochód służbowy w celu wykonywania
    obowiązków zarządczych - w tym przejazdów z miejsca zamieszkania do siedziby spółki i z
    powrotem - nie uzyskuje z tego tytułu przychodu z nieodpłatnych świadczeń,
    podlegającego opodatkowaniu PIT”.
    Analogicznie jak w tamtej sprawie, w Państwa przypadku:

      · menedżer nie prowadzi działalności gospodarczej,
      · wykonuje obowiązki na podstawie kontraktu menedżerskiego,
      · pojazd służbowy jest użytkowany wyłącznie do celów służbowych,
      · nie występuje prywatne wykorzystanie pojazdu,
      · przejazdy do/z miejsca zamieszkania wynikają z konieczności zachowania stałej
        gotowości operacyjnej i mobilności.
    Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że korzystanie z samochodu generuje
    opodatkowany przychód po stronie zarządzającego, a Państwo nie powinni pełnić roli
    płatnika z tego tytułu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze
    i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności
    podmiotów, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Wskazuję, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia
    źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest określona w art.
    10 ust. 1 pkt 2 działalność wykonywana osobiście.
    Natomiast poszczególne kategorie przychodów z działalności wykonywanej osobiście
    wymienione zostały przez ustawodawcę w art. 13 ustawy podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z przepisem art. 13 pkt 7 i pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się:

        · przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
          należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
          stanowiących osób prawnych (pkt 7);
        · przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
          kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym
          przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
          podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów,
          o których mowa w pkt 7 (pkt 9).
    Z uwagi na fakt, że w przypadku zawarcia umowy powierzającej zarząd przedsiębiorstwem
    występuje duża dowolność nazewnictwa, przepis art. 13 pkt 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczy nie tylko przychodów uzyskanych na podstawie
    umów o zarządzanie, kontraktu menadżerskiego, lecz wszelkich umów o podobnym
    charakterze, z których wynika, że podatnikowi, w drodze umowy cywilnoprawnej, zostało
    zlecone sprawowanie zarządu przedsiębiorstwem, spółką, czy instytucją. Natomiast
    wyjątek, o którym mowa w powołanym przepisie, dotyczy sytuacji gdy podatnik powołany
    został np. do składu zarządu, rady nadzorczej, komisji lub innych organów stanowiących
    osoby prawnej – w takiej sytuacji uzyskane przez niego przychody będą przychodami w
    rozumieniu art. 13 pkt 7, a nie art. 13 pkt 9 ww. ustawy.
    Wyodrębnienie w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu
    przychodów z działalności wykonywanej osobiście przychodów z umów o zarządzanie
    przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze –
    przy jednoczesnym zdefiniowaniu na użytek tej ustawy pojęcia pozarolniczej działalności
    gospodarczej – nie pozostawia wątpliwości, że źródłem tych przychodów jest zawsze
    działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Konsekwencją zakwalifikowania tych przychodów jako przychodów z działalności
    wykonywanej osobiście jest ich opodatkowanie za pośrednictwem płatnika – na zasadach
    określonych w art. 41 i art. 42 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca definiując na potrzeby ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    pojęcie przychodu w art. 11 ust. 1 tej ustawy dokonał rozróżnienia pieniędzy i wartości
    pieniężnych od wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Wyodrębniając pojęcie nieodpłatnych świadczeń od pieniędzy uznał tym
    samym, że nieodpłatne świadczenia muszą mieć postać niepieniężną. Stanowisko to
    potwierdza również brzmienie art. 11 ust. 2-2b ww. ustawy, w których to regulacjach
    ustawodawca wskazuje sposób ustalania wartości świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Stosownie do art. 11 ust. 2a ww. ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
          gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
          innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
          równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu
          tego lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
          świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i

          gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
          czasu i miejsca udostępnienia.
    Natomiast art. 11 ust. 2b cytowanej ustawy stanowi:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Mając na uwadze zacytowane powyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, stwierdzam, że na gruncie opisanego zdarzenia menedżer/zarządzający,
    któremu udostępniają Państwo samochód służbowy w celu należytego wywiązywania się z
    obowiązków służbowych, w szczególności w celu dojazdu z miejsca zamieszkania do
    miejsca Państwa siedziby i z powrotem, nie uzyskuje z tego tytułu przychodu z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, w odniesieniu do którego Państwo musieliby wypełnić obowiązki płatnika
    tegoż podatku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Maja Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.