Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-298/10/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-07-09
Teza: Czy sprzedaż zużytego oleju do podmiotu zajmującego się jego zniszczeniem nakłada na Wnioskodawcę obowiązek naliczenia podatku akcyzowego?
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; podatek-podatek akcyzowy; wyroby-wyroby energetyczne-olej smarowy; zużycie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2010r. (data wpływu 30 kwietnia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania zużytego oleju smarowego (oleju przepracowanego) zakupionego z zastosowaniem zwolnienia i odsprzedawanego firmie zajmującej się odpadami i recyklingiem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2010r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania zużytego oleju smarowego (oleju przepracowanego) zakupionego z zastosowaniem zwolnienia i odsprzedawanego firmie zajmującej się odpadami i recyklingiem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest składem podatkowym prowadzącym działalność gospodarczą polegająca na magazynowaniu wyrobów akcyzowych energetycznych. W zakresie stosowania zużycia olejów smarowych podmiot występuje jako zużywający (po wejściu w życie nowej ustawy akcyzowej 1 marca 2009r.). W dniu 29 marca 2009r. ze względów bezpieczeństwa firma dokonała wymiany oleju Mobiltherm 605 o kodzie CN 2710 19 99 stosowanego jako nośnik ciepła w układzie grzewczym na wydziale produkcyjnym. Olej ten został wycofany z użycia na skutek utraty zdolności eksploatacyjnych, jako nośnik nadający się do dalszego użycia, do którego był pierwotnie przeznaczony. Decyzja o wymianie oleju nastąpiła w oparciu o okresowe badania laboratoryjne. Ze względów technologicznych i bezpieczeństwa olej należy wymienić po utracie jego właściwości fizykochemicznych, lepkości, prężności co wiąże się z temperaturą płynięcia i zapłonu. Wszystkie czynności z wypompowaniem oleju z układu grzewczego na wydziale produkcyjnym odbywały się w obecności komisji powołanej przez dyrektora produkcji, bez udziału Służby Celnej, Naczelnik Urzędu Celnego odmówił uczestnictwa w czynnościach na podstawie pisma nr. Wypompowany olej z układu grzewczego został zważony, znajduje się w opakowaniach jednostkowych. Będzie magazynowany u Wnioskodawcy do czasu otrzymania interpretacji. Po nadaniu nowego kodu i zaklasyfikowaniu oleju jako przepracowany zostanie on przekazy odpłatnie (za niewielkim zyskiem) podmiotowi gwarantującemu zgodnie z prawem jego zagospodarowanie na warunkach i w trybie określonym w odrębnych przepisach. Z czynności tych zostanie sporządzony protokół niszczenia wyrobów akcyzowych nieprzydatnych do dalszego spożycia.

Ww. olej został zakupiony w 2005r. w ilości 19 260 kg w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Po wpompowaniu oleju w całości do układu grzewczego w obecności pracownika szczególnego nadzoru podatkowego, nastąpiło zwolnienie z podatku akcyzowego ze względu na przeznaczenie zgodnie z oświadczeniem (adnotacja w książce do saldowania). W następnych latach olej zakupowany był w celach uzupełnienia: w procedurze zwolnionej akcyzy, zawieszonej oraz z zapłaconym podatkiem akcyzowym. Uzupełnienie nośnika każdorazowo odbywało się w obecności pracownika szczególnego nadzoru podatkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przedstawiony sposób przeprowadzenia czynności związanych z przeklasyfikowaniem (niszczeniem) wyrobu akcyzowego o nazwie Mobiltherm 605 o kodzie CN 2710 19 99 jest prawidłowy i nie nakłada na Wnioskodawcę zobowiązania podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy wyrób akcyzowy, który utracił właściwości pierwotnego przeznaczenia i nie nadaje się do dalszego zużycia, można zaklasyfikować jako przepracowany i odsprzedać firmie zajmującej się odpadami i recyklingiem, nie naliczając podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) do wyrobów akcyzowych zaliczono wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe wymienione w załączniku nr 1 do ustawy. W załączniku tym w poz. 27 zostały wymienione wyroby zaliczone do kodu CN 2710.

Stosownie zaś do art. 86 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 do 2715.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ww. ustawy produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt oraz ust. 2 pkt 1 przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

*   produkcja wyrobów akcyzowych
*   użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie albo określona stawka akcyzy związana z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:
    1.  było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zastosowania zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub
    2.  nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 6 cyt. ustawy jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Z przedstawionego stanu faktycznego oraz przedstawionego stanowiska wynika, że wątpliwości Wnioskodawcy budzi czy w związku ze sprzedażą zużytego oleju, który został zakupiony z zapłaconą akcyzą lub w stosunku do którego miało zastosowanie zwolnienie z akcyzy ze względu na przeznaczenie, powstanie zobowiązanie podatkowe.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii sprzedaży oleju zużytego od którego na wcześniejszym etapie obrotu została akcyza zapłacona stwierdzić należy, iż biorąc pod uwagę art. 8 ust. 6 ww. ustawy, taka sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a tym samym w stosunku do tej sprzedaży nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

Odnośnie natomiast sytuacji związanej ze sprzedażą oleju, nie nadającego się już do dalszego zużycia, do podmiotu, w którym olej ten zostanie zniszczony, należy zauważyć, że zakupiony olej objęty zwolnieniem z akcyzy został (jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego) zużyty zgodnie z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia. W wyniku utraty przez olej zdolności eksploatacyjnych olej ten stał się nieprzydatny do dalszego użycia, w związku z czym zostanie przekazy (sprzedany) do podmiotu uprawnionego na podstawie odrębnych przepisów do jego zniszczenia, z którego zostanie sporządzony protokół tego niszczenia.

Mając zatem powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie wykorzystanie oleju objętego zwolnieniem ze względu na przeznaczenie zostało dokonane u Wnioskodawcy. Olej został zatem zużyty zgodnie z przeznaczeniem objętym zwolnieniem z akcyzy. Przekazanie zużytego oleju (sprzedaż) do podmiotu, w którym zostanie on zniszczony i z czynności tej zostanie sporządzony protokół, nie będzie powodowało powstania obowiązku podatkowego, a zarazem i zobowiązania podatkowego gdyż dotyczy już zużytego prawidłowo oleju, sprzedanego podmiotowi dokonującemu jego zniszczenia.

Podkreślić również należy, iż w przedmiotowej sprawie olej został zużyty, a nie wyprodukowany przez Wnioskodawcę. Nie powstał on także w wyniku celowego przetwarzania lecz jest on produktem ubocznym (odpadem) powstałym w wyniku zużycia wyrobu objętego zwolnieniem z akcyzy. Tak więc sprzedaż takiego wyrobu do zniszczenia nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznające, że od sprzedaży oleju zakupionego z zapłaconą akcyza oraz sprzedaż oleju zużytego zgodnie z przeznaczeniem, objętego zwolnieniem od podatku akcyzowego, do podmiotu zajmującego się jego zniszczeniem, nie powstaje obowiązek naliczenia akcyzy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedmiotowym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.