Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.669.2025.2.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-16
Teza: Skutki podatkowe wypłaty wskazanej kwoty w związku z
kredytem zaciągniętym w banku.
Słowa kluczowe: banki
hipoteka
kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    28 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 29 sierpnia 2025 r. (wpływ 29 sierpnia
    2025 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      X
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      Y.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy X i Y są małżeństwem i zawarli dnia (...) października 2005 roku umowę
    kredytu budowlano-hipotecznego nr (...) (dalej: Umowa). Jako kwotę kredytu w umowie
    wpisano (...) CHF. Zawarta umowa była umową kredytu denominowanego. Tytułem
    kredytu wypłacono (...) PLN. Wnioskodawcy przeznaczyli kwotę uzyskanego kredytu na
    budowę systemem gospodarczym domu wolnostojącego rodzinnego położonego w D.
    Kredyt był spłacany zgodnie z umową w walucie polskiej po uprzednim przeliczeniu
    wysokości rat wg kursu sprzedaży CHF z tabeli kursowej Banku. Na zabezpieczenie spłaty
    kredytu na nieruchomości kredytowanej została ustanowiona na rzecz Banku (...) hipoteka
    kaucyjna w kwocie (...) CHF i hipoteka zwykła w kwocie (...) CHF.
    Wnioskodawcy wnieśli pozwem (...) czerwca 2024 roku powództwo o ustalenie, że między
    powodami X i Y a pozwanym Bankiem nie istnieje stosunek prawny wynikający z Umowy
    kredytu budowlano-hipotecznego nr (...) z dnia (...) października 2005 roku oraz
    zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów kwoty (...) zł złotych polskich wraz z odsetkami
    ustawowymi od dnia (...) maja 2024 roku do dnia zapłaty.
    Wnioskodawcy uważają zawartą umowę za nieważną m.in. na podstawie następujących
    podstawach prawnych art. 69 Prawa bankowego, art. 353(1) i art. 58 § 1 k.c., art. 385 § 2 k.
    c., 3851 k.c., 3581 k.c.) W czerwcu 2025 roku pozwany Bank zaproponował
    Wnioskodawcom zakończenie sporu sądowego poprzez zawarcie ugody sądowej.
    Na moment złożenia propozycji Wnioskodawcy zapłacili na rzecz Banku kwotę (...) PLN
    (tzn. o (...) PLN więcej, aniżeli bank wypłacił kapitału), a wszystkie odsetki ustawowe za
    opóźnienie na ich rzecz wynosiły na tamten moment (...) PLN (odsetki te należne są na
    podstawie art. 481 w zw. art 455 kc i liczone są od dnia wymagalności roszczenia
    Wnioskodawców).
    Łącznie w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia sądowego Wnioskodawcy otrzymaliby
    ponad (...) PLN (już po rozliczeniu (...) PLN na rzecz banku tytułem zwrotu kapitału
    kredytu). Bank w propozycji ugody proponuje zapłatę kwoty (...) PLN.
    Wnioskodawcy są zainteresowani zawarciem ugody i cofnięciem powództwa. Konstrukcja
    ugody zakłada przyjęcie ważności umowy kredytowej, która ulega jednak przeliczeniu w
    oparciu o parametry finansowe przyjęte w ugodzie.
    Na podstawie § 1 ust. 5 zaproponowanej ugody "Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu
    (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty (...) PLN obejmującej:
    1) kapitał (...) PLN,
    2) odsetki od należności regularnych (...) PLN,
    3) odsetki od zadłużenia przeterminowanego (...) PLN,”

    Na podstawie tego samego zapisu „Ponadto Bank zobowiązuje się do zwrotu kwoty
    wynikającej z rozliczenia kredytu w wysokości (...) PLN, która została pomniejszona o (...) w
    walucie PLN przelewem na rachunek o numerze: (...) w terminie 14 dni od dnia zawarcia
    Ugody”.
    Podsumowanie:
    1. Kwota wypłaconego kredytu: (...) PLN
    2. Kwota spłacona przez Wnioskodawców: (...) PLN
    3. Różnica pomiędzy kwotą wypłaconą a spłaconą: (...) PLN
    4. Odsetki ustawowe za opóźnienie: (...) PLN
    5. Kwota zaproponowana w ugodzie: (...) PLN
    Ponadto Wnioskodawcy wskazali, że bank wypłaci Wnioskodawcom kwotę (...) zł, która to
    kwota stanowi zwrot nienależnego świadczenia. Kwota ta jest różnicą pomiędzy kwotą
    spłaconą przez Wnioskodawców a kwotą wypłaconą przez bank powiększoną o
    oprocentowanie wynoszące 1 % w skali roku.
    Kredytobiorcy wpłacili na rzecz banku łącznie (...) PLN. Bank wypłacił (...) PLN. Raty
    odsetkowe obliczone jako 1 % oprocentowania w skali roku wynoszą (...) PLN. W wyniku
    nowego przeliczenia kredytu, strony przyjmują, że Wnioskodawcy spłacili o (...) zł za dużo i
    kwota ta ma im być na mocy ugody zwrócona.
    Dodatkowo bank wypłaci kwotę (...) zł, która stanowi jednokrotną, minimalną stawkę
    kosztów zastępstwa procesowego ustaloną na podstawie Rozporządzenia Ministra
    Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
    oraz kwotę (...) zł tytułem zwrotu połowy opłaty od pozwu.
    Bank stoi na stanowisku, że w wyniku zawarcia ugody po stronie kredytobiorców nie
    powstaje przychód podatkowy i bank nie przewiduje sporządzenia PIT 11.

## Pytanie

Czy w przypadku zawarcia ugody w zaproponowanym przez bank kształcie (projekt
    ugody stanowi załącznik do niniejszego wniosku) mającej na celu zakończenie sporu na
    tle umowy kredytowej, otrzymana przez Wnioskodawców kwota (...) PLN będzie dla
    Wnioskodawców stanowić przychód i czy w związku z tym po stronie Wnioskodawców
    powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2647)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawców, w zaistniałym stanie faktycznym kwota (...) zł nie będzie
    stanowiła ich przychodu. Na mocy ugody saldo zadłużenia zostanie umorzone, a Bank
    dokona zwrotu kwoty wynikającej z rozliczenia kredytu/pożyczki. Otrzymanie kwoty (...)
    zł nie stanowi dla Wnioskodawców faktycznie żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie
    prowadzi do stanu rozliczeń, który jest zgodny z prawem.
    Wnioskodawcy uważają, że zwrot przez Bank środków pieniężnych, które wcześniej na
    mocy umowy kredytu mieszkaniowego przekazali na rzecz Banku w ramach spłaty rat
    udzielonego kredytu mieszkaniowego nie będzie stanowił dla nich przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.

    Wnioskodawcy uważają, że nie będą mieli obowiązku zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych od zwróconej przez Bank kwoty, będącej przedmiotem zapytania.
    Wnioskodawcy w pełni popierają uzasadnienie prawne wskazane w uzasadnieniu
    interpretacji indywidualnej wydanej w sprawie 0112-KDIL2-1.401.514.2024.2.DJ:
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2324 z późn. zm.): Przez umowę kredytu bank zobowiązuje
    się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków
    pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do
    korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej: „u.p.d.o.f.”):
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których
    na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy
    art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie
    stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15,
    art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie
    podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.
    Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem
    przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego
    otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie
    podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.
    Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem
    przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego
    otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Nienależne świadczenie (art. 410 w zw. z art.
    405 k.c.), nie zostało wymienione jako odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8 u.p.d.o.f.
    Z uwagi na to, że nie ma możliwości przyporządkowania danego świadczenia do
    jakiegokolwiek źródła przychodu (w tym również do „innych źródeł przychodu”, o
    których mowa w art. 20 u.p.d.o.f.), to nie można go uznać za przychód podatkowy,
    choćby nawet odpowiadał ogólnej definicji przychodu zawartego w przepisach art. 11 u.

    p.d.o.f. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt II
    FSK 164/15).
    Ponadto, u.p.d.o.f. określa dochód jako nadwyżkę przychodów nad kosztami ich
    uzyskania (art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.). Przychód podatkowy warunkuje możliwość powstania
    dochodu podatkowego w tym znaczeniu, że dopóki nie mamy do czynienia z
    przychodem w sensie podatkowym, dopóty nie może powstać dochód podatkowy.
    Otrzymanego zwrotu nie można traktować w kategorii przychodu podatkowego w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami
    wynikającymi z art. 11 u.p.d.o.f., ponieważ w tej sytuacji nie następuje po stronie
    Kredytobiorców żadne przysporzenie majątkowe.
    Na takim stanowisku stoi również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. W
    interpretacjach podatkowych wskazuje, że przy nienależnie pobranych świadczeniach,
    po stronie kredytobiorców nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego z
    tytułu otrzymanego zwrotu (interpretacje indywidualne: z 28 kwietnia 2023 r. nr 0114-
    KDIP3-2.4011.243.2023.1.MN ze wskazanymi tam interpretacjami indywidualnymi oraz
    z 28 sierpnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.607.2023.2.MN).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych

    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w
    przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota którą Państwo otrzymają od banku w wyniku zawartej
    ugody, stanowi zwrot nienależnego świadczenia i w wyniku nowego przeliczenia kredytu,
    strony przyjmują, że spłacili Państwo o (...) zł za dużo i kwota ta ma być na mocy ugody
    zwrócona to jej otrzymanie nie spowoduje po Państwa stronie dodatkowego
    przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Państwa przychodem
    w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich
    uzyskanie nie będzie skutkowało po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty podatku
    dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu natomiast do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że
    zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą
    interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan X (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.