Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.295.2025.2.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek rolnych.
Słowa kluczowe: działki
grunty-sprzedaż gruntów
opodatkowanie-zakres opodatkowania
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Opis zdarzenia przyszłego

A.A. dalej: „Wnioskodawca 1”) jest osobą fizyczną, prowadzącą działalność rolniczą w
    miejscowości (...) w gminie (...).
    W 1983 r. Wnioskodawca 1, w ramach umowy przekazania gospodarstwa rolnego nabył
    od rodziców nieruchomość gruntową/grunty rolne oznaczone odpowiednio jako:
        działka 1,
        działka 2,
        działka 3,
        działka 4,
        działka 5,
    o łącznej powierzchni 13 ha dla której prowadzona jest księga wieczysta numer (...) (dalej:
    Grunty), przy czym tylko jedna z tych działek (działka 1) była częściowo zabudowana
    budynkiem mieszkalnym, budynkiem inwentarsko-składowym, budynkiem gospodarczym
    i garażem.
    W ww. umowie przekazania gospodarstwa rolnego przewidziano służebność osobistą na
    rzecz rodziców.
    Mając na uwadze stan cywilny Wnioskodawcy 1, ww. działki weszły do majątku osobistego
    Wnioskodawcy 1.
    W 1997 r. Wnioskodawca 1 zawarł ze swoją małżonką – B.B. (dalej: „Wnioskodawca 2” -
    gdzie Wnioskodawca 1 i Wnioskodawca 2 dalej będą określani łącznie jako
    „Wnioskodawcy”) umowę małżeńską majątkową rozszerzającą łączącą ich wspólność
    ustawową na wszelkie przedmioty i prawa majątkowe nabyte przez każde z nich przed
    zawarciem związku małżeńskiego jak i w czasie jego trwania z jakiegokolwiek tytułu. W
    konsekwencji, Wnioskodawcy stali się łącznie właścicielami Gruntów o łącznej powierzchni
    13 ha, które uprzednio wykorzystywali rodzice Wnioskodawcy 1 dla celów prowadzenia
    działalności rolniczej.
    Po nabyciu prawa własności gospodarstwa rolnego, Wnioskodawcy prowadzili i nadal
    prowadzą działalność rolniczą. Wnioskodawcy nigdy wcześniej nie rozważali sprzedaży
    działek ani nie podejmowali żadnych kroków w tym zakresie.

    Mając na uwadze wiek Wnioskodawców oraz dogodną lokalizację gruntów jak również
    mając na uwadze atrakcyjność posiadanych działek, w celu poprawy warunków bytowych,
    podjęli decyzję odpowiednio o:
        uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (Decyzja z 14
        listopada 2019 r. nr (...) wydana przez Wójta Gminy (...)) dla działek o numerach 4 i 5
        (dalej: Działki);
        dokonaniu podziału tych Działek (decyzja nr (...) wydana przez Wójta Gminy (...) z 9
        grudnia 2024 r.) na 19 działek spośród których jedna (o numerze 10) o powierzchni
        0,4052 ha została przekazana w dniu 9 stycznia 2025 r. umową darowizny na rzecz
        Wójta Gminy (...) na poczet budowy drogi dojazdowej.
    Wnioskodawcy dokonali ww. podziału geodezyjnego posiadanych działek ornych mając na
    uwadze, iż z jednej strony Wnioskodawcy nie byli zainteresowani zbywaniu wszystkich
    gruntów wykorzystywanych przez nich nadal na cele rolnicze zaś chcieli zabezpieczyć się
    na okoliczność pojawienia się atrakcyjnej oferty kupna. Wnioskodawcy pragną podkreślić,
    iż dokonany podział gruntów determinowany był wyłącznie potencjalną możliwością
    otrzymaną atrakcyjnej oferty kupna. Podział nigdy wcześniej nie był rozważany przez
    Wnioskodawców jako rolników niezainteresowanych zbywaniem swoich nieruchomości.
    Grunty będące przedmiotem podziału nie były zabudowane budynkami ani nie posiadały
    żadnych naniesień czy ogrodzenia (elementy zabudowy stanowiącej część gospodarstwa
    rolnego Wnioskodawców zlokalizowane były na innej działce). Ponadto, przedmiotowe
    Grunty nie posiadają elementów uzbrojenia terenu, w szczególności nie posiadają
    przyłączy kanalizacji sanitarnej, wodnej, gazowej, opadowej czy też przyłączy
    energetycznych.
    Poza ww. podziałem, Wnioskodawcy nie podejmowali oraz nie zamierzali podejmować
    żadnych działań mających na celu zwiększenie ich atrakcyjności dla potencjalnych
    nabywców. W szczególności, Wnioskodawcy:
        nie zamierzali/nie dokonali grodzenia czy uzbrojenia tego terenu;
        nie występowali również o pozwolenie na budowę na przedmiotowych działkach;
        nie występowali w opracowanie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania
        terenu.
    Co więcej, Wnioskodawcy:
        nie podejmowali aktywnych działań o charakterze marketingowym w zakresie
        sprzedaży nieruchomości;
        nie korzystali (i nie będą angażować w przyszłości) także z usług biura pośrednictwa
        w obrocie nieruchomościami celem zbycia nieruchomości będących przedmiotem
        niniejszego wniosku;
        nie udzielali żadnych pełnomocnictw.
    Grunty (w tym Działki):
        nie były wykorzystywane przez Wnioskodawców w celu realizowania innej
        działalności niż działalność rolnicza, w szczególności nie były one przedmiotem
        najmu, leasingu, użyczenia, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze.

        jako grunty rolne - wykorzystywane są przez Wnioskodawców w ramach
        prowadzonej działalności rolniczej.
    Końcowo, Wnioskodawcy pragną nadmienić, iż:
        potencjalna sprzedaż Działek nie wpłynie na sposób wykorzystywania pozostałych
        gruntów. Grunty, które pozostają/pozostaną własnością Wnioskodawców nadal
        wykorzystywane będą w ramach prowadzonej działalności rolniczej,
        środki pieniężne uzyskane z przyszłej sprzedaży Działek opisanych powyżej mogą
        sprawić, iż Wnioskodawcy poprawią jedynie swoje (i swojej rodziny) warunki bytowe
        umożliwiając jednocześnie kontynuowanie działalności rolniczej,
        dotychczas Wnioskodawcy nie dokonywali sprzedaży nieruchomości będących ich
        własnością,
        sprzedaż płodów rolnych dokonywana jest pod numerem NIP: (...).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    Ani Wnioskodawca ani Wnioskodawczyni nie są rolnikiem ryczałtowym korzystającym ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o
    VAT.
    Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT (od stycznia 2014 r.)
    pod numerem NIP: (...) wykorzystywanym w związku ze sprzedażą płodów rolnych.
    Grunty (w tym Działki):
        nie były wykorzystywane przez Wnioskodawców w celu realizowania innej
        działalności niż działalność rolnicza, w szczególności nie były one przedmiotem
        najmu, leasingu, użyczenia, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze,
        jako grunty rolne - wykorzystywane są przez Wnioskodawców w ramach
        prowadzonej działalności rolniczej.
    Tym samym, Działki mające być przedmiotem sprzedaży wykorzystywane były wyłącznie w
    ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego i nie były dodatkowo wykorzystywane do
    innych czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT), w szczególności nie były dzierżawione ani wynajmowane.
    Wnioskodawcy nie podpisali umowy przedwstępnej z żadnym nabywcą. Dotychczas
    bowiem nie podejmowali realnych działań w zakresie sprzedaży Działek. Zdarzenie
    przyszłe będące przedmiotem wniosku wskazuje jedynie na potencjalną przyszłą
    sprzedaż, która mogłaby się zdarzyć. Wnioskodawcy chcąc mieć jedynie pewność
    dotyczącą skutków podatkowych takiej potencjalnej sprzedaży wystąpili z wnioskiem o
    interpretację podatkową.
    Zapewne, jeżeli do Wnioskodawców zgłosi się zainteresowany nabyciem konkretnej działki
    sporządzona zostanie umowa przedwstępna (albo od razu właściwa umowa sprzedaży),
    niemniej na ten moment nie są znane postanowienia takiej umowy.

## Pytanie

Czy dostawa Działek powinna podlegać opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie,

    stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, „przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”.
    Pomimo tego, że warunek występowania przez osobę dokonującą dostawy towarów w
    charakterze podatnika VAT nie został sformułowany w treści przepisów ustawy o VAT
    określających zakres opodatkowania tym podatkiem, warunek ten uznaje się za
    dorozumiany, co wynika z praktyki organów podatkowych i orzecznictwa sądowo-
    administracyjnego. W konsekwencji, opodatkowaniu VAT nie podlega każda odpłatna
    dostawa towarów na terytorium kraju, ale tylko taka, która dokonywana jest przez
    podatnika działającego w takim charakterze.
    W konsekwencji, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest łączne
    spełnienie dwóch przesłanek:
        czynność powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
        VAT oraz
        czynność powinna być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem VAT bądź działa w takim charakterze.
    Dostawa nieruchomości jako dostawa towarów
    Mając powyższe na uwadze, ewentualna, przyszła dostawa Działek opisanych w zdarzeniu
    przyszłym należałoby zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5
    ust. 1 ustawy o VAT. Przedmiotem sprzedaży byłaby bowiem nieruchomość, która spełnia
    definicję towarów, zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którą, towary to „rzeczy
    oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”. Ponadto, w wyniku planowanej
    /planowanych transakcji prawo do rozporządzania tymi towarami jak właściciel ma zostać
    przeniesione z Wnioskodawców na nabywcę/nabywców w zamian za uzgodnione
    wynagrodzenie.
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawców, w celu określenia czy czynności
    wskazane w opisie zdarzenia przyszłego powinny podlegać opodatkowaniu VAT, kluczowe
    jest określenie czy dokonując tych transakcji Wnioskodawcy będą działali w charakterze
    podatnika VAT.
    Wnioskodawcy jako osoby fizyczne niebędące podatnikiem VAT
    Zgodnie z art. 15 ustawy o VAT „podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalność”,
    przy czym działalność gospodarcza obejmuje „wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.
    Wskazane powyżej definicje podatnika oraz działalności gospodarczej przewidują, iż dla
    uznania określonych działań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Dodatkowo, definicje te wskazują, że
    działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT wystąpi w szczególności w przypadku
    wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że aby dana czynność podlega
    opodatkowaniu VAT powinna być ona dokonana przez podmiot posiadający status
    podatnika VAT, który to w ramach danej transakcji działa w charakterze podatnika VAT.
    Zgodnie z utrwaloną praktyką znajdującą odzwierciedlenie w bogatym orzecznictwie
    sądów administracyjnych oraz w stanowiskach organów podatkowych odzwierciedlonych

    w interpretacjach podatkowych, o działaniu w charakterze podatnika VAT, w przypadku
    sprzedawcy gruntu, można mówić wtedy, gdy aktywnie i w sposób ciągły angażuje się on
    w transakcje poprzez podejmowanie działań takich jak: (i) angażowanie środków
    finansowych i ponoszenie wydatków mających na celu zachęcenie potencjalnych
    nabywców do zakupu posiadanych nieruchomości czy podejmowanie wysiłków i
    ponoszenie wydatków o charakterze inwestycyjnym mających na celu zwiększenie
    atrakcyjności danego gruntu.
    Wnioskodawcy pragną podkreślić, iż kwestia występowania w charakterze podatnika VAT
    przez osobę fizyczną, mającą status rolnika ryczałtowego i dokonującą dostawy działek
    była przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE).
    Przykładowo, w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10
    Jarosław Słaby i C-181/10 Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć, TSUE orzekł, iż czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Jednocześnie, TSUE wskazał na
    różnicę między sytuacją, w której dochodzi do zwykłego rozporządzania prawem
    własności a sytuacją w której „gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    Dyrektywy. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo
    na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego
    nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności”.
    Z kolei w wyroku z 4 października 1995 r. w sprawie C-291/92 Finanzamt Uelzen V. Dieter
    Armbrecht, TSUE stanął na stanowisku, iż „majątek prywatny” – to taka część majątku
    danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla
    potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Z orzeczenia tego wynika, że dla uznania,
    iż nieruchomość stanowi dla podatnika majątek osobisty, musi on w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania chociażby części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego (przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych).
    Mając na uwadze powyższe orzeczenia, w ocenie Wnioskodawców, w celu ustalenia czy
    Wnioskodawcy dokonując w przyszłości dostaw Działek opisanych w zdarzeniu przyszłym
    będą występowali w charakterze podatnika VAT, należy przede wszystkim zbadać, czy w
    związku z dokonaniem sprzedaży gruntów podejmowali lub będą podejmować aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do tych
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców oraz usługodawców, czy też sprzedaż
    ta nastąpiła wyłącznie w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Działania Wnioskodawców jako czynności mieszczące się w zakresie zarządzania
    majątkiem prywatnym
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, sprzedaż Działek przez
    Wnioskodawców ma nastąpić wyłącznie w ramach zarządu majątkiem prywatnym
    Wnioskodawców. Działki te nabyte zostały bowiem w ramach umowy przekazania
    gospodarstwa rolnego w celu prowadzenia przez Wnioskodawców gospodarstwa rolnego
    (nie podatnika VAT). Od samego początku Wnioskodawcy faktycznie wykorzystywali
    wskazane grunty w ramach działalności rolniczej jednocześnie nie podejmując żadnych
    działań o charakterze inwestycyjnym, których celem miałaby być ich sprzedaż z zyskiem.
    W szczególności, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, Wnioskodawcy nie podejmowali
    żadnych działań w stosunku do Działek, które mogłyby świadczyć o ich wykorzystaniu w
    celach innych niż działalność rolnicza.

    W świetle powyższego oraz okoliczności przedstawionych w stanie faktycznym, zdaniem
    Wnioskodawców należy uznać, iż w niniejszej sprawie brak jest przesłanek wskazujących,
    by działania podejmowane przez Wnioskodawców w odniesieniu do gruntów mających
    być przedmiotem sprzedaży wykraczały poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.
    Działania Wnioskodawców jako czynności o niezorganizowanym charakterze.
    Wnioskodawcy pragną wskazać, iż w stosunku do mających być przedmiotem zbycia
    Działek nie były (i nie będą) podejmowane żadne dodatkowe działania poza czynnościami
    niezbędnymi z punktu widzenia prowadzonego na tych gruntach gospodarstwa rolnego.
    Działki te nie były nabyte w celu ich dalszej odsprzedaży, Wnioskodawcy nie ponosili
    nakładów inwestycyjnych mających na celu zwiększenie ich wartości rynkowej. Ponadto
    grunty te nie były ani przedmiotem najmu, leasingu, użyczenia, dzierżawy ani żadnej
    umowy o podobnym charakterze. Podział działek jaki został dokonany nie miał na celu
    optymalizacji zysków ze sprzedaży a jedynie dopasowanie się wielkości gruntów jakie
    standardowo są przedmiotem obrotu.
    Podkreślenia wymaga fakt, iż Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych czynności, które
    miałyby na celu zwiększenie atrakcyjności omawianych gruntów u potencjalnych
    nabywców lub inwestorów. Wnioskodawcy nie dokonywali działań w zakresie uzbrojenia
    terenu ani czynności o charakterze promocyjnym czy marketingowym w postaci
    zamieszczania ogłoszeń oraz nie korzystali z pomocy podmiotów zajmujących się
    pośrednictwem w obrocie nieruchomościami.
    Powyższe wskazuje, iż Wnioskodawcy na żadnym etapie dysponowania opisanymi
    Działkami nie mieli zamiaru ich wykorzystania do celów prowadzenia działalności w
    zakresie obrotu nieruchomościami. Przez cały okres posiadania gruntów (ponad 40 lat)
    Wnioskodawcy wykorzystywali te grunty wyłącznie w działalności rolniczej.
    Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawców, nie można im przypisać
    jakichkolwiek działań w zakresie sprzedaży gruntów o charakterze zorganizowanym, które
    mogłyby wskazywać na podejmowane w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej
    w art. 15 ustawy o VAT. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawców, ewentualna, przyszła
    sprzedaż przedmiotowych Działek nie powinna podlegać regulacjom ustawy o VAT i tym
    samym nie powinna podlegać opodatkowaniu VAT.
    Stanowiska organów podatkowych i sądów administracyjnych
    Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych w
    zbliżonych stanach faktycznych, przykładowo w:
        interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 marca 2025 r. (sygn.
        0114-KDIP1-2.4012.661.2024.2.MW).
    „Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że (...) nie wykracza poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak
    jest przesłanek świadczących o takiej aktywności, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Nie wystąpił
    bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż opisanych przez
    Pana udziałów w ww. działkach wypełni przesłanki działalności gospodarczej. (...)
    W okolicznościach wskazanych w opisie stanu faktycznego, dokonując omawianej
    transakcji, korzystał Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi
    wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a opisaną dostawę cech czynności
    podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy”.

        interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 marca 2025 r. (sygn.
        0114-KDIP1-2.4012.654.2024.2.AP).
    „W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie podjęła
    Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Działania przez Panią podjęte należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż udziału w
    niezabudowanych działkach nr 15/1, 15/2, 15/3, 15/4, 15/5, 15/6, 15/7, 15/8 (powstałych z
    podziału działek 5 i 7) oraz udziału w działkach nr 16, 17, 18, 19, 21, 22, 23, 24 (powstałych
    z podziału działek 1, 2, 3, 4), nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika
    tego podatku”.
        interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 października 2023 r.
        (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.468.2024.2.MW).
    „Tym samym planowaną przez Panią sprzedaż działek powstałych z podziału działki nr 1
    uznać należy za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Sprzedając działki będzie Pani korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania
    własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie
    będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług”.
        interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 kwietnia 2023 r. (sygn.
        0114-KDIP1-3.4012.24.2023.2.KP).
    „Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż działek po
    podziale działki nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika tego
    podatku”.
        interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 maja 2019 r. (sygn. 0115-
        KDIT1-3.4012.255.2019.1.MD).
    „Reasumując, analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treść powołanych regulacji
    ustawy o VAT i interpretacji indywidualnych prawa podatkowego, a także wnioski płynące
    z orzeczeń TSUE, prowadzą do wniosku, że sprzedaż działek, o których mowa we wniosku,
    nie powinna podlegać opodatkowaniu VAT. Nie została bowiem spełniona przesłanka
    determinująca opodatkowanie VAT, mianowicie dostawa nie była zrealizowana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem działał w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ustawy o VAT”.
        interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 czerwca 2018 r. (sygn.
        0115-KDIT1-3.4012.1.2018.4.DM).
    „Okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują, że sprzedając ww. nieruchomość,
    Wnioskodawca będzie działał w charakterze handlowca. Nie można stwierdzić, że
    przedmiotowe grunty zostały nabyte w celu dalszej odprzedaży. Ponadto od 2007 roku do
    chwili obecnej są wykorzystywane do celów rolniczych (...). Wnioskodawca nie jest też
    czynnym, podatnikiem podatku od towarów i usług. Zainteresowany wskazał, że

    przedmiotowe działki nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie były
    udostępniane odpłatnie osobom trzecim na podstawie umów najmu, dzierżawy.
    Wnioskodawca nie podejmował/nie będzie podejmował profesjonalnych czynności
    marketingowych oraz nie działał/nie będzie działał tak jak profesjonalni pośrednicy obrotu
    nieruchomościami (nie zamieszczał ogłoszeń o sprzedaży w prasie, w telewizji czy w radiu,
    zamieścił tylko jedno ogłoszenie na stronie internetowej, nie będzie uatrakcyjniał również
    przedmiotowej nieruchomości dla celów sprzedaży, tj. nie będzie uzbrajał terenu,
    wydzielał dróg czy dzielił nieruchomości na mniejsze działki). W konsekwencji, dokonując
    sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, Wnioskodawca będzie korzystał z
    przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem planowana
    sprzedaż stanowić będzie działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
    podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania”.
        interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 listopada 2017 r. (sygn.
        0115-KDIT1-3.4012.638.2017.1.AT).
    „Zaznaczenia wymaga bowiem, że Wnioskodawca – jak wskazano we wniosku –
    wykorzystywał wskazane grunty w celach rolnych na własne potrzeby i nie zostały one
    nabyte w celu odsprzedaży, dzierżawy, ani wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej. Powyższe przesądza zatem o tym, że Wnioskodawcy nie można
    uznać za podatnika podatku od towarów i usług w związku z planowaną sprzedażą, gdyż
    czynność ta nie będzie wyczerpywała znamion działalności gospodarczej, o której mowa w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Okoliczności tej nie zmienia to, że Wnioskodawca zamierza
    przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży m.in. na modernizację gospodarstwa rolnego.
    Stąd potwierdzić należy pogląd Wnioskodawcy sprowadzający się do twierdzenia, że
    sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT”.
        interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 kwietnia 2017 r. (sygn.
        0114-KDIP1-3.4012.63.2017.1.JG).
    „Z opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zainteresowany nie
    podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Z udzielonych informacji wynika, że Wnioskodawca nie podjął żadnych
    czynności o charakterze marketingowym w stosunku do sprzedaży Nieruchomości,
    nabywając Działkę planował, że posłuży ona powiększeniu gospodarstwa rolnego. W
    konsekwencji brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarcza, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby
    uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić
    jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego
    dostawy występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i
    usług. W związku z tym, Zainteresowany będzie korzystał z przysługującego mu prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej sprawy należy
    stwierdzić, że sprzedaż Działki będącej przedmiotem wniosku nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem Wnioskodawca zbywając
    nieruchomość stanowiącą majątek prywatny, korzysta z przysługującego prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem”.

        interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 11 stycznia 2017 r. (sygn. 3063-
        ILPP2-3.4512.122.2016.3.AK).
    „Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że działania podejmowane przez
    Wnioskodawcę należały do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zainteresowany sprzedając przedmiotową działkę korzystał z przysługującego mu prawa
    do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług. Wobec powyższego należy uznać, że Wnioskodawca dokonując sprzedaży ww.
    nieruchomości, korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem
    osobistym, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Zainteresowanego cech podatnika podatku
    VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży wskazanej działki, a jej
    dostawę, cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy”.
        interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 12 grudnia 2016 r. (sygn. 3063-
        ILPP2-1.4512.132.2016.2.AWa).
    „Wobec powyższego należy uznać, że Wnioskodawca dokonując sprzedaży ww. Działek,
    będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie
    jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak
    tego statusu pozbawia Zainteresowanego cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w
    art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży wskazanych Działek, a ich dostawę, cech
    czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej sprawy należy
    stwierdzić, że Wnioskodawca nie ma obowiązku uiszczenia podatku VAT z tytułu
    odpłatnego zbycia wydzielonych Działek, gdyż wskazana transakcja nie będzie stanowiła
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym
    Zainteresowany z tego tytułu, nie wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług”.
        interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 18 lutego 2015 r. (sygn. ITPP1
        /443-1494/14/MN).
    „Grunty były wykorzystywane wyłącznie do działalności rolniczej i nigdy nie były
    udostępniane odpłatnie innym osobom (nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy). W
    konsekwencji, sprzedając nieruchomości gruntowe, korzysta Pan/będzie korzystać z
    przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem sprzedaż
    nieruchomości gruntowych należących do majątku prywatnego, oznacza działanie w
    sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania, bowiem dokonał/dokonywać będzie Pan zbycia gruntu należącego do
    majątku prywatnego”.
        interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 6 lutego 2015 r. (sygn. IPPP2
        /443-1158/14-2/MM).
    „Nie można uznać Zainteresowanej za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu
    planowanej sprzedaży opisanych we wniosku nieruchomości. Pomimo, że grunty spełniają
    definicję towarów zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, okoliczności niniejszej sprawy nie
    wskazują, że sprzedając nieruchomość oraz prawo udziału w nieruchomości
    Wnioskodawczyni będzie działać w charakterze handlowca (...). W konsekwencji, z tytułu

    dostawy nieruchomości oraz udziału w nieruchomości Zainteresowana będzie korzystać z
    przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem czynność
    sprzedaży będzie stanowić działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
    podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania. W efekcie, planowana dostawa
    nieruchomości oraz udziału w nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług”.
        interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 12 stycznia 2015 r. (sygn.
        ITPP2/443-1351/14/AD z dnia 12 stycznia 2015 r.).
    „Podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki,
    uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o
    warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że
    czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ z opisanego
    zdarzenia przyszłego nie wynika, że mamy do czynienia ze zbiorem takich
    zorganizowanych działań - sprzedaż działki gruntu należącej do majątku prywatnego Pani,
    o ile przed sprzedażą nie będą występować ww. działania - nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług”.
    Wnioskodawcy pragną wskazać również na wyrok z 27 maja 2014 r. (sygn. akt I FSK 774
    /13), w którym Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął, iż „Nie jest działalnością
    handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach
    odsprzedaży (w celach handlowych), lecz dla spożytkowania w celach prywatnych. Liczba i
    zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie
    okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego
    charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość
    osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Fakt podjęcia takich czynności,
    jak np. uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o
    takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że
    czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji
    zorganizowaną”.
    Reasumując, analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treść powołanych
    regulacji ustawy o VAT i interpretacji indywidualnych prawa podatkowego, a także wnioski
    płynące z orzeczeń TSUE, prowadzą do wniosku, iż ewentualna, przyszła sprzedaż Działek,
    o których mowa w niniejszym wniosku, nie powinna podlegać opodatkowaniu VAT. Nie
    zostanie bowiem spełniona przesłanka determinująca opodatkowanie VAT, mianowicie
    dostawa nie będzie zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działał
    w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy także zauważyć, że kwestie dotyczące stosunków majątkowych
    pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i
    Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809), zwanej dalej Kodeksem rodzinnym i
    opiekuńczym.
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 15 ust. 1
    ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim

    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą
    2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy sprzedaż Działek będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje
    podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga jednak oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjęli i podejmą Wnioskodawcy w
    odniesieniu do ww. Działek przed ich sprzedażą i ustalić czy spełnią przesłanki do uznania
    Wnioskodawców za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży.
    Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawcy uzyskali decyzję o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu dla działek będących przedmiotem sprzedaży. W celu
    podniesienia atrakcyjności nieruchomości, Wnioskodawcy dokonali również podziału tych
    działek na 19 działek. Dodatkowo, należy wskazać, że ww. działki wykorzystywane są przez
    Wnioskodawców w ramach prowadzonej działalności rolniczej. Z tytułu prowadzonej
    działalności rolniczej Wnioskodawczyni jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku
    VAT, w związku ze sprzedażą płodów rolnych.
    Należy wskazać, że fakt iż Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych czynności, które
    zwiększyłyby atrakcyjność nieruchomości jest w tym przypadku nieistotny, z tego powodu,
    iż od dnia nabycia prawa własności gospodarstwa wykorzystywali Państwo grunt do
    prowadzenia działalności rolniczej opodatkowanej. Tym samym, w opisanej sytuacji grunt
    nie stanowi majątku osobistego, tylko jest to nieruchomość wykorzystywana w
    prowadzonej opodatkowanej podatkiem VAT działalności gospodarczej.
    Biorąc zatem pod uwagę fakt, że wykorzystywali Państwo nieruchomość do prowadzenia
    działalności rolniczej opodatkowanej, stwierdzić należy, że planowana przez
    Wnioskodawców sprzedaż Działek, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, będzie stanowiła
    dostawę dokonywaną przez nich jako podatnika podatku VAT w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, gdyż, jak wyżej wskazano, na podstawie przepisów ustawy,
    grunt nie stanowi majątku osobistego.

    Zatem, skoro w analizowanej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę do
    uznania Wnioskodawców za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzących
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż Działek powinna
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zapadły
    one w indywidualnych sprawach osadzonych w innych stanach faktycznych i nie są
    wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację. Interpretacje organów
    podatkowych wydawane są w indywidualnych sprawach podatników na podstawie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez podatnika. Każdą sprawę
    tutejszy Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie w odniesieniu do
    przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Powołane przez Państwa
    interpretacje dotyczą sytuacji, gdzie Wnioskodawcy nie byli czynnymi podatnikami
    podatku VAT. Tym samym, nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej
    sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji
        ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego

    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.