Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.332.2025.2.SP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-01
Teza: Ustalenie momentu powstania przychodu oraz kosztu
uzyskania przychodów z tytułu udostępnienia kontrahentowi
waluty wirtualnej, w wyniku której kontrahent zobowiązuje się
do zwrotu waluty wirtualnej wraz z nadpłatą.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
kryptowaluty
przychód-powstanie przychodu
udostępnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne -Powstanie świadczeń w naturze i świadczeń
nieodpłatnych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b-ust. 1-pkt 6-lit. f
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 11
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22d-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przychody z zysków kapitałowych-Wymiana waluty
wirtualnej
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu
    powstania przychodu oraz kosztu uzyskania przychodów z tytułu udostępnienia
    kontrahentowi waluty wirtualnej, w wyniku której kontrahent zobowiązuje się do zwrotu
    waluty wirtualnej wraz z nadpłatą. Wniosek został uzupełniony pismem z 1 sierpnia 2025
    r. (data wpływu 1 sierpnia 2025 r.) w odpowiedzi na wezwanie nr 0114-KDIP2-
    2.4010.332.2025.1.SP z 15 lipca 2025 r. (data nadania 15 lipca 2025 r., data doręczenia 28
    lipca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako:
    „Wnioskodawca”), z siedzibą na terytorium Polski, a w związku z tym podlega obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania zgodnie
    z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (dalej jako: „ustawa o CIT”).
    Wnioskodawca planuje zawarcie umowy, zgodnie z którą Wnioskodawca udostępni, a
    kontrahent przyjmie od Wnioskodawcy kryptowaluty do korzystania na własne potrzeby z
    jednoczesnym zobowiązaniem się kontrahenta do zwrotu Wnioskodawcy tej samej
    kryptowaluty (tego samego rodzaju) w tej samej ilości wraz z góry określoną nadpłatą
    wyrażoną również w kryptowalucie za korzystanie przez kontrahenta z kryptowalut
    Wnioskodawcy. Za udostępnienie walut wirtualnych do korzystania, Wnioskodawca
    oczekuje od kontrahenta z góry określonej nadpłaty wyrażonej w walutach wirtualnych.
    Wysokość nadpłaty w walutach wirtualnych będzie zależała od ilości udostępnionych
    kontrahentowi walut wirtualnych oraz czasu korzystania przez kontrahenta z
    udostępnionych Wnioskodawcą walut wirtualnych, a dokładnie - zostanie ustalona stawka
    procentowa nadpłaty od ogólnej ilości udostępnionych kryptowalut za korzystanie z tych
    kryptowalut w określonym czasie (np. 9% w okresie rocznym).
    Jest to zbliżone do występującej w obrocie gospodarczym odpłatnej umowy pożyczki,
    gdzie nadpłata w kryptowalutach przypomina odsetki z umowy pożyczki, z tą jednak
    różnicą, że zgodnie z art. 720 Kodeksu cywilnego: „Przez umowę pożyczki dający pożyczkę
    zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy
    oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość
    pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.”
    „Przedmiotem umowy pożyczki mogą być albo pieniądze, albo rzeczy oznaczone tylko co
    do gatunku. Termin „pieniądze”, o których mowa w komentowanym przepisie, odnosi się
    do znaków pieniężnych, za jakie stosownie do art. 31 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o
    Narodowym Banku Polskim (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 908 z późn. zm.) uważa się
    banknoty i monety opiewające na złote i grosze (zob. jednak A. Janiak, Bankowe umowy
    kredytowe. Część II. Umowa pożyczki bankowej, Pr. Bank. 2002, nr 5, s. 31 i n.; J.
    Gołaczyński (w:) E. Gniewek, P. Machnikowski, Komentarz, 2013, s. 1251; W. Popiołek (w:)
    K. Pietrzykowski, Komentarz, t. II, 2011, s. 614).” Z. Gawlik, Kodeks cywilny. Komentarz.
    Tom III. Zobowiązania - część szczególna, wyd. II, red. A. Kidyba, Warszawa 2014, art. 720.
    Natomiast waluty wirtualne nie są rzeczą ani pieniądzem w rozumieniu powyższego
    przepisu.
    Kwalifikowanie tego typu stosunków prawnych jako jedynie zbliżonych swoim
    charakterem do umowy pożyczki w doktrynie było rozważane na przykładzie kryptowaluty

    Bitcoin: „Bitcoin nie jest pieniądzem ani rzeczą, dlatego też umowa, w której jedna ze
    stron zobowiązuje się przenieść na rzecz drugiej określoną liczbę bitcoinów, z
    jednoczesnym zobowiązaniem się drugiej strony do ich zwrotu, nie stanowi umowy
    pożyczki.” M. Michna, Bitcoin jako przedmiot stosunków cywilnoprawnych, Warszawa
    2018, s. 82.
    Powyższe stanowisko zostaje również potwierdzone w interpretacjach indywidualnych
    organów podatkowych, w szczególności w zakresie podatku od czynności
    cywilnoprawnych: „Z powołanego powyżej art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych jasno wynika, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych
    podlegają wyłącznie umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do
    gatunku. Kryptowaluty nie są natomiast pieniędzmi ani rzeczami oznaczonymi co do
    gatunku. W związku z tym, stwierdzić należy, że skoro wskazana we wniosku umowa
    pożyczki nie została wymieniona w ustawowym katalogu czynności, określonym w art. 1
    ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to nie podlega opodatkowaniu
    wymienionym podatkiem.” (Pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 maja
    2019 roku o sygn. 0111-KDIB4.4014.63.2019.1.ASZ oraz pismo Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 26 lipca 2022 roku o sygn. 0111-KDIB2-2.4014.112.2022.4.MZ).
    Zatem Wnioskodawca, planuje zawrzeć z kontrahentem umowę której przedmiotem
    będzie udostępnienie przez Wnioskodawcę określonej ilości kryptowalut do korzystania z
    jednoczesnym zobowiązaniem się kontrahenta do zwrotu tej samej kryptowaluty (mowa o
    rodzaju kryptowaluty np. Bitcoin, Ethereum) w tej samej ilości wraz z góry określoną
    nadpłatą wyrażoną również w kryptowalucie za korzystanie przez kontrahenta z
    kryptowalut Wnioskodawcy.
    Kryptowaluty, który będą przedmiotem powyższych czynności spełniają definicję „waluty
    wirtualnej” zawartej w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu
    praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
    Wnioskodawca nie będzie świadczyć usług, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z
    dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
    W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, iż oczekuje zajęcia stanowiska przez tut. Organ m.
    in. ze względu na wskazaną przez ustawodawcę kompleksowość regulacji w zakresie
    skutków podatkowych obrotu walutami wirtualnymi w ustawach o podatku dochodowym,
    czyli każde zdarzenie związane z obrotem walutami wirtualnymi musi być przewidywalne z
    perspektywy przedmiotowych przepisów. Bowiem, jak wynika z uzasadnienia do zmiany
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, druk
    Sejmowy Nr 2860 z 25 września 2018 r.: „W ostatnich latach można zaobserwować
    dynamiczny rozwój rynku walut wirtualnych. Obowiązujące przepisy, które regulują
    opodatkowanie dochodów osób fizycznych oraz osób prawnych, nie uwzględniają
    specyfiki transakcji z użyciem tych walut. Powoduje to, szczególnie w zakresie podatku PIT,
    wiele wątpliwości interpretacyjnych przy opodatkowaniu dochodów z obrotu
    kryptowalutami. Projekt ustawy wprowadza zmiany do ustawy PIT oraz ustawy CIT, które
    kompleksowo regulują kwestie opodatkowania dochodów uzyskanych z obrotu walutami
    wirtualnymi.”
    Dlatego każdą czynność związaną z obrotem walutami wirtualnym, w tym opisaną w
    niniejszym wniosku, jest możliwość (należy) ocenić z perspektywy regulacji o podatku
    dochodowym, co czyni możliwym także wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w
    niniejszej sprawie.
    Wnioskodawcę interesują jedynie skutki podatkowe wyżej opisanych transakcji, w zakresie
    tego czy w związku z przeniesieniem kryptowalut od Wnioskodawcy do kontrahenta i
    odwrotnie w ramach opisanej umowy, należy rozpoznawać przychód ze zbycia walut

    wirtualnych lub koszt uzyskania przychodu dotyczący nabycia kryptowalut, czy takie
    transakcje (w ramach wspomnianej umowy) pozostają neutralne podatkowo. Jest to
    niezbędne do podatkowych rozliczeń opisanych w tym wniosku zdarzeń gospodarczych.
    Zbliżona sytuacja do niniejszej, została opisana również w Raporcie Organizacji
    Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) z dnia 12 października 2020 r., który został
    przygotowany w celu prezentacji na posiedzeniu ministrów finansów i prezesów banków
    centralnych grupy G20 w październiku 2020 r. (Taxing Virtual Currencies: An Overview of
    Tax Treatments and Emerging Tax Policy Issues (link do raportu: https://www.oecd.org/tax
    /tax-policy/taxing-virtual-currencies-an- overview-of-tax-treatments-and-emerging-tax-
    policy-issues.htm data dostępu: 13 czerwca 2025 r.). Dlatego możliwym jest dokonanie
    oceny opisanej w zdarzeniu przyszłym czynności także z perspektywy polskiego
    ustawodawstwa podatkowego, co miałoby znaczenie ogólnorynkowe wobec
    procedowania obecnie ustawy o rynku kryptoaktywów oraz potrzeby wypracowania
    mechanizmów podatkowych na potrzeby regulowanego już rynku obrotu kryptoaktywami.
    Pismem z 1 sierpnia 2025 r. uzupełnili Państwo opis sprawy w następujący sposób:
    Na ten moment planowane jest jednorazowe udostępnienie walut wirtualnych
    Wnioskodawcy w nawiązaniu do zawartej umowy między stronami, jednak wobec faktu,
    że wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca nie wyklucza sytuacji, że w
    przyszłości dojdzie także do zawarcia kolejnych umów i będzie to czynnością powtarzającą
    się. Na moment złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest jeden
    kontrahent z którym planowane jest zawarcie umowy, jednak Wnioskodawca nie
    wyklucza, że w przyszłości będą zawierane kolejne umowy, gdzie będą występować różni
    kontrahenci.
    Kontrahent (lub Kontrahenci) nie będą podmiotami powiązanymi z Wnioskodawcą, w myśl
    art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.).
    Opisane we wniosku przekazanie walut wirtualnych Kontrahentowi nie spełnia cech
    stakingu jako mechanizmu konsensusu polegającego na wpłaceniu kryptowalut (walut
    wirtualnych) do tzw. puli stakingowej celem walidacji transakcji lub bloku (w zależności od
    rodzaju projektu) w zamian za otrzymanie nagrody w formie określonej ilości jednostek
    walut wirtualnych, które są stakowane, czyli blokowania walut wirtualnych w zamian za
    otrzymanie nagrody w walutach wirtualnych.
    Udostępnianie walut wirtualnych i otrzymywanie w ich wyniku dodatkowych walut
    wirtualnych w sposób opisany w treści wniosku nie stanowi podstawowej działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy.
    Otrzymane wynagrodzenie za udostępnienie walut wirtualnych będzie uwzględniało
    warunki rynkowe przeprowadzania podobnych transakcji w szczególności w odniesieniu
    do konkretnych rynków (giełd lub platform internetowych na których oferowane jest
    udostępnienie walut wirtualnych w sposób zbliżony do opisanego w złożonym wniosku o
    interpretację indywidualną).
    Pytania
    1) Czy w momencie udostępnienia przez Wnioskodawcę kryptowaluty do korzystania z
      jednoczesnym zobowiązaniem się kontrahenta do zwrotu wraz z nadpłatą w
      kryptowalucie, zgodnie z opisanym w zdarzeniu przyszłym modelem wraz z
      momentem przekazania kryptowalut do kontrahenta, Wnioskodawca reguluje
      zobowiązania walutą wirtualną lub w inny sposób odpłatnie zbywa (wymienia) waluty
      wirtualne w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT, w związku z czym
      powstanie po jego stronie przychód z zysków kapitałowych o którym mowa w tym
      przepisie o wartości rynkowej udostępnionych przez Wnioskodawcę kryptowalut oraz
      nie powstanie w tym momencie żaden inny przychód (na innej podstawie) lub koszt
      uzyskania przychodu?

    2) Czy w momencie zwrotu przez kontrahenta do Wnioskodawcy tej samej kryptowaluty
      (tego samego rodzaju) w tej samej ilości co została udostępniona kontrahentowi,
      zgodnie z opisem, w momencie zwrotu Wnioskodawca będzie mógł rozpoznać koszt
      uzyskania przychodu o którym mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT o wartości
      rynkowej zwracanych przez kontrahenta kryptowalut, jako że dojdzie do nabycia
      kryptowalut od kontrahenta w rozumieniu ww. przepisu oraz nie powstanie w tym
      momencie żaden inny koszt uzyskania przychodu (na innej podstawie) oraz nie dojdzie
      do powstania przychodu?
    3) Czy nadpłata w kryptowalucie za korzystanie przez kontrahenta z kryptowalut
      Wnioskodawcy, w momencie jej pozyskania przez Wnioskodawcę od kontrahenta,
      będzie stanowić przychód Wnioskodawcy o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy
      o CIT o wartości rynkowej nadpłaconych przez kontrahenta kryptowalut (jako wartość
      otrzymanych praw), a jednocześnie Wnioskodawca poniesie koszt uzyskania
      przychodu o którym mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT o równowartości ww.
      przychodu, jako że dojdzie do nabycia walut wirtualnych od kontrahenta w rozumieniu
      tego przepisu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W ocenie Wnioskodawcy, w momencie udostępnienia przez Wnioskodawcę kryptowaluty
    do korzystania z jednoczesnym zobowiązaniem się kontrahenta do zwrotu wraz z
    nadpłatą w kryptowalucie, zgodnie z opisanym w zdarzeniu przyszłym modelem, wraz z
    momentem przekazania kryptowalut do kontrahenta, Wnioskodawca reguluje
    zobowiązania walutą wirtualną lub w inny sposób odpłatnie zbywa (wymienia) waluty
    wirtualne w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT, w związku z czym powstanie
    po jego stronie przychód z zysków kapitałowych o którym mowa w tym przepisie o
    wartości rynkowej udostępnionych przez Wnioskodawcę kryptowalut oraz nie powstanie
    w tym momencie żaden inny przychód (na innej podstawie) lub koszt uzyskania przychodu.
    W nawiązaniu do uzasadnienia ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, druk Sejmowy Nr
    2860 z 25 września 2018 r.: „Projekt ustawy wprowadza zmiany do ustawy PIT oraz ustawy
    CIT, które kompleksowo regulują kwestie opodatkowania dochodów uzyskanych z obrotu
    walutami wirtualnymi... Na równi ze sprzedażą walut wirtualnych traktowana będzie
    zapłata takimi walutami za towar, usługę lub prawo majątkowe niebędące walutą
    wirtualną oraz regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną. W tym przypadku,
    przychód z kapitałów pieniężnych będzie odpowiadał cenie zakupionego towaru lub
    usługi.” Z powyższego uzasadnienia do ustawy wprowadzającej regulacje podatkowe w
    zakresie walut wirtualnych wynika, iż przedmiotowa regulacja ma na celu kompleksowe
    ujęcie skutków podatkowych transakcji przeprowadzanych z udziałem walut wirtualnych.
    Zatem każdą transakcję z wykorzystaniem walut wirtualnych należy oceniać z perspektywy
    jej skutków podatkowych zawartych w ustawach o podatku dochodowym, a w niniejszym
    przypadku - ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Dodatkowo, z powyższego uzasadnienia do ustawy wynika, iż na równi ze sprzedażą walut
    wirtualnych traktowane będzie regulowanie zobowiązań walutą wirtualną.
    W ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji gdy udostępni on kontrahentowi kryptowaluty do
    korzystania, będzie w tym przypadku regulować zobowiązanie wynikające z zawartej
    między stronami umowy. Bowiem dojdzie do przekazania wcześniej nabytych kryptowalut
    do kontrahenta celem wypełnienia zobowiązania Wnioskodawcy przed kontrahentem,
    polegające na udostępnieniu walut wirtualnych do korzystania na gruncie zawartej między
    stronami umowy. Dodatkowo, Wnioskodawca w tym przypadku traci kontrolę nad
    kryptowalutami przekazanymi do kontrahenta, a więc to kontrahent może nimi
    rozporządzać zgodnie ze swoją wolą, inwestować przedmiotowymi kryptowalutami oraz

    uzyskiwać z tego przychody, które winien uwzględnić w rozliczeniach fiskalnych. Brak
    rozpoznania przychodu w tym przypadku przez Wnioskodawcę oznaczałby, że
    kryptowaluty, które Wnioskodawca wcześniej nabył dalej znajdują się w jego posiadaniu,
    podczas gdy faktycznie zostały przekazane do kontrahenta Wnioskodawcy. Przekazanie
    kryptowalut nie będzie się odbywać nieodpłatnie, a wobec udostępnienia kryptowalut
    kontrahent dokona ich zwrotu po określonym czasie wraz z nadpłatą.
    W ocenie Wnioskodawcy winien on rozpoznać ponownie koszt uzyskania przychodu z
    nabycia walut wirtualnych w momencie późniejszego zwrotu przez kontrahenta
    kryptowalut do Wnioskodawcy (dojdzie do nabycia kryptowalut od kontrahenta).
    Natomiast gdy po zawarciu umowy, w związku z jej wykonaniem Wnioskodawca będzie
    udostępniać kryptowaluty kontrahentowi do korzystania, w ocenie Wnioskodawcy dojdzie
    do regulowania zobowiązania walutą wirtualną w związku z czym po stronie
    Wnioskodawcy powstanie przychód z zysków kapitałowych z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f
    ustawy o CIT, o wartości rynkowej udostępnionych przez Wnioskodawcę kryptowalut oraz
    nie powstanie w tym momencie żaden inny przychód (na innej podstawie) lub koszt
    uzyskania przychodu.
    Bowiem, zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z
    dnia 6 grudnia 2023r. o sygn. I SA/Wr 413/23: „Przychód powstanie również wtedy, gdy
    podatnik w celu uregulowania zobowiązania spełni dane świadczenie za pomocą
    kryptowaluty. Należy uznać, że w takim przypadku przychód powstaje w wysokości
    uregulowanego zobowiązania.” Co prawda, orzeczenie to dotyczy podatku dochodowego
    od osób fizycznych, jednak ze względu na zbliżone regulacje w tym zakresie, podejście w
    nim zawarte znajduje zastosowanie także w niniejszej sprawie.
    Co też ważne, przekazanie walut wirtualnych na rzecz kontrahenta, w ocenie
    Wnioskodawcy, ma charakter definitywny, gdyż Wnioskodawca w tym przypadku traci
    kontrolę nad kryptowalutami przekazanymi do kontrahenta, a więc to kontrahent może
    nimi rozporządzać zgodnie ze swoją wolą, inwestować przedmiotowymi kryptowalutami
    oraz uzyskiwać z tego przychody, które winien uwzględnić w rozliczeniach fiskalnych.
    Definitywny charakter spełnianego świadczenia był już przedmiotem orzecznictwa
    sądowoadministracyjnego. Przykładowo w wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2023r. o sygn. III SA/Wa 2217/22: „Należy
    stwierdzić jednoznacznie, że z chwilą zapłaty za wyemitowaną przez Skarżącą walutę
    wirtualną, potencjalny nabywca utraci własność pieniędzy wpłaconych na rachunek
    Banku. Ich właścicielem jako rzeczy oznaczonych co do gatunku, z chwilą wpłaty na
    rachunek Banku staje się zaś ten Bank, czyli w rozpoznawanej sprawie Skarżąca. Nie ma
    przy tym znaczenie, że Skarżąca umożliwia mu przeprowadzenie transakcji odwrotnej,
    czyli wymianę kryptowaluty na pieniądze. Klient w ten sposób nie odzyskuje bowiem - jak
    zdaje się sugerować Skarżąca - tych samych pieniędzy, które uprzednio wpłacił nabywając
    walutę wirtualną. Z tych względów nie można zgodzić się z twierdzeniami Skarżącej o
    braku definitywnego charakteru przysporzenia, jakie uzyskać ma w zamian za walutę
    wirtualną.”
    W ocenie Wnioskodawcy w momencie udostępnienia przez Wnioskodawcę kryptowaluty
    do korzystania kontrahentowi, po stronie Wnioskodawcy poza przychodem opisanym
    wyżej, nie powstanie żadne inne definitywne przysporzenie majątku Wnioskodawcy, które
    należy rozpoznać jako przychód, ani nie ponosi on jakichkolwiek kosztów uzyskania
    przychodu z art. 15 ustawy o CIT o wartości udostępnionych walut wirtualnych (na wzór
    transakcji barterowej), a zatem Wnioskodawca traktuje ww. rozpoznanie przychodu z art.
    7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT jako kompleksowe uregulowanie skutków podatkowych
    czynności przekazania przez Wnioskodawcę kryptowaluty do korzystania kontrahentowi.
    Przykładowe zdarzenie przyszłe:
    Wnioskodawca zakupił dwie jednostki waluty wirtualnej Ethereum (ETH). Cena za którą
    nabył walutę wirtualną wyniosła 13 810,00 zł. Następnie Wnioskodawca zawarł umowę z
    kontrahentem na podstawie której zobowiązał się udostępnić kontrahentowi powyższe

    dwie jednostki waluty wirtualnej ETH do korzystania z jednoczesnym zobowiązaniem się
    kontrahenta do zwrotu tej samej kryptowaluty (mowa o rodzaju kryptowaluty, czyli w tym
    przypadku Ethereum) w tej samej ilości wraz z góry określoną nadpłatą w postaci 0,2
    jednostek Ethereum za korzystanie przez kontrahenta z kryptowalut Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca, zgodnie z umową przekazał kontrahentowi dwie jednostki waluty
    wirtualnej Ethereum do korzystania. Wartość rynkowa przekazywanych walut wirtualnych
    w momencie ich udostępnienia kontrahentowi wyniosła 14 110,00 zł. Zatem w ocenie
    Wnioskodawcy, w związku z przekazaniem walut wirtualnych do kontrahenta,
    Wnioskodawca powinien rozpoznać przychód z zysków kapitałowych z art. 7b ust. 1 pkt 6
    lit. f ustawy o CIT o równowartości 14 110,00 zł., jako że doszło do regulowania
    zobowiązań walutami wirtualnymi Wnioskodawcy.
    Co też ważne, powyższy problem został podniesiony w Raporcie Organizacji Współpracy
    Gospodarczej i Rozwoju (OECD) z dnia 12 października 2020 r., który został przygotowany
    w celu prezentacji na posiedzeniu ministrów finansów i prezesów banków centralnych
    grupy G20 w październiku 2020 r. (Taxing Virtual Currencies: An Overview of Tax
    Treatments and Emerging Tax Policy Issues (link do raportu: https://www.oecd.org/tax/tax-
    policy/taxing-virtual-currencies-an- overview-of-tax-treatments-and-emerging-tax-policy-
    issues.htm data dostępu: 13 czerwca 2025 r.), który dostarcza kluczowych spostrzeżeń i
    szeregu uwag, które mogą pomóc decydentom pragnącym ulepszyć ramy polityki
    podatkowej dla walut wirtualnych, w pkt 3.2.3. na s. 50 raportu, wskazuje się, iż (tłum. z
    angielskiego):
        „Wiele giełd zezwoliło ostatnio na pożyczanie i sprzedawanie wirtualnych walut za
        zwrotem, powszechnie nazywanym "odsetkami" (chociaż definicja odsetek odnosi
        się ściśle do zwrotu z wykorzystania pieniędzy) - patrz na przykład (Finextra, 2020).
        Zgodnie z tymi ustaleniami zwrot lub "stopa procentowa" dla określonego typu
        tokena jest ustalana na podstawie algorytmu, który równoważy popyt na
        pożyczanie i pożyczanie tego tokena. Tak jest w przypadku tokenów USDC, które
        pozwalają uprawnionym właścicielom zarabiać odsetki (zwane „nagrodami”) za
        posiadanie USDC na platformie wymiany Coinbase, co miesiąc i ze zmienną stopą
        procentową, którą Coinbase zauważa, że należy zgłosić do celów podatkowych w
        USA (Coinbase, 2020). Z wyjątkiem Austrii (Bundesministerium, 2020) nie jest jasne,
        w jaki sposób kraje traktowałyby ten zwrot do celów podatkowych, czy to jako
        przychód w momencie otrzymania, czy jako koszt w momencie poniesienia. Jeśli
        dochód miałby zostać uznany za dochód z aktywów kapitałowych i w zależności od
        przepisów podatkowych każdego kraju, można by go traktować w taki sam sposób
        jak tradycyjne odsetki, powodując opodatkowanie jako dochód kapitałowy w
        momencie otrzymania i stratę podlegającą odliczeniu w momencie zapłaty.”
        „Na przykład w Australii ATO publicznie odpowiedziało na pytania podatników
        dotyczące traktowania podatkowego wniosków o pożyczkę DeFi, stwierdzając, że
        każda wirtualna waluta jest traktowana jako odrębny składnik aktywów, a zdarzenie
        podatkowe dotyczące zysków kapitałowych ma miejsce w przypadku zbycia „w
        jakikolwiek sposób” całości lub części udziału w wirtualnej walucie. ATO wskazało
        również, że wartość każdego tokena otrzymanego jako "odsetki" musi zostać
        zadeklarowana w zeznaniach podatkowych (Australian Taxation Office - ATO
        Community, 2020).”

    Problem z rozliczeniem podatkowym danego typu transakcji pozostaje również w Polsce,
    dlatego Wnioskodawca w jego konkretnej sytuacji wystąpił z wnioskiem o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej, aby rozliczyć podatkowo planowane transakcje.
    Ad 2
    W ocenie Wnioskodawcy, w momencie zwrotu przez kontrahenta do Wnioskodawcy tej
    samej kryptowaluty (tego samego rodzaju) w tej samej ilości co została udostępniona
    kontrahentowi, zgodnie z opisem, w momencie zwrotu Wnioskodawca będzie mógł
    rozpoznać koszt uzyskania przychodu o którym mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT o
    wartości rynkowej zwracanych przez kontrahenta kryptowalut, jako że dojdzie do nabycia
    kryptowalut od kontrahenta w rozumieniu ww. przepisu oraz nie powstanie w tym
    momencie żaden inny koszt uzyskania przychodu (na innej podstawie) oraz nie dojdzie do
    powstania przychodu na wzór transakcji barterowej.
    Skoro zdaniem Wnioskodawcy, winien on rozpoznać przychód związany ze zbyciem walut
    wirtualnych w momencie gdy dojdzie do przekazania kryptowalut kontrahentowi, to celem
    przywrócenia równowagi ekonomicznej między poniesionymi kosztami a uzyskanym
    przychodem, będzie on uprawniony rozpoznać koszt uzyskania przychodu o którym
    mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, w momencie odzyskania kryptowalut tj. w momencie
    gdy kontrahent zwróci kryptowaluty zgodnie z zawartą umową. Bowiem w tym przypadku
    dojdzie do nabycia od kontrahenta kryptowalut. Nabycie walut wirtualnych o którym
    mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT nie musi być nabyciem za pieniądze. Aby istniała
    możliwość rozpoznania kosztu uzyskania przychodu o którym mowa w art. 15 ust. 11
    ustawy o CIT nabywca walut wirtualnych ma możliwość dokonania ekwiwalentnego
    świadczenia, które będzie pokrywać wartość walut wirtualnych, którą musiałby zapłacić
    zbywcy waluty wirtualnej w pieniądzu. Przykładowo w przypadku zapłaty kryptowalutami
    za towary lub usługi, sprzedawca zgodnie z konstrukcją transakcji barterowej rozpoznaje
    koszt nabycia walut wirtualnych o wartości zbywanego towaru lub usługi. W nawiązaniu
    do pisma Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 maja 2023 r. o sygn. 0114-
    KDIP2-2.4010.145.2023.1.IN: „W świetle wyżej wymienionych przepisów prawa
    podatkowego oraz przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że
    świadczenie usługi udostępnienia mocy obliczeniowej w zamian za walutę wirtualną tj.
    otrzymania w kryptowalucie zapłaty za usługę należy kwalifikować jako transakcję
    barterową, dzięki której uzyskają Państwo przychód z prowadzonej działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT. Również należy zgodzić z
    Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym będą Państwo uprawnieni do rozpoznania
    kosztów poniesionych na nabycie „waluty wirtualnej” zgodnie z art. 15 ust. 11 ustawy o
    CIT, o równowartości uzyskanego przychodu... Odnosząc się do ww. wątpliwości stwierdzić
    należy, że w sytuacji, gdy strony dwóch umów są względem siebie zobowiązane oraz
    posiadają wzajemne wierzytelności, to skutkuje to możliwością zaliczenia w koszty
    uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, tj. koszty uzyskania
    przychodów stanowiące wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy
    stwierdzić należy, że Spółka będzie upoważniona do zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania
    przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych całą wartość transakcji, tj. kwotę wskazaną na fakturze za produkty.”
    Także w nawiązaniu do pisma Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 listopada
    2023 r. o sygn. 0112-KDIL2-2.4011.651.2023.1.WS: „Uzyskanie przez Pana waluty
    wirtualnej będzie miało charakter jej odpłatnego nabycia. Pana wydatkiem bezpośrednio
    poniesionym na nabycie waluty wirtualnej będzie wartość wierzytelności, którą uznał Pan
    za uregulowaną w wyniku uzyskania waluty wirtualnej, a więc - wartość Pana
    wynagrodzenia należnego z tytułu zrealizowanych usług. Wartość ta będzie Pana kosztem
    uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.”
    Również w opisanej w zdarzeniu przyszłym sytuacji dojdzie do uregulowania
    wierzytelności przez kontrahenta w wyniku uzyskania waluty wirtualnej przez

    Wnioskodawcę. Wnioskodawca w tym przypadku uzyska kontrolę nad kryptowalutami
    przekazanymi do kontrahenta, a więc będzie mógł rozporządzać nimi zgodnie ze swoją
    wolą, inwestować przedmiotowymi kryptowalutami oraz uzyskiwać z tego przychody,
    które winien uwzględnić w rozliczeniach fiskalnych.
    W ocenie Wnioskodawcy nie dojdzie w tym przypadku do nieodpłatnego świadczenia ze
    strony kontrahenta, gdyż będzie on dokonywał zwrotu walut wirtualnych o równowartości
    wcześniej otrzymanej od Wnioskodawcy, a zatem Wnioskodawca będzie uprawniony do
    rozpoznania kosztów nabycia walut wirtualnych od kontrahenta o wartości rynkowej
    zwracanych przez kontrahenta kryptowalut, ze względu na wcześniejsze przekazanie
    kryptowalut do kontrahenta oraz rozpoznanie w związku z tym przychodu ze zbycia walut
    wirtualnych Wnioskodawcą. Ekwiwalentem ze strony Wnioskodawcy (zastępującym
    płatność) będzie w tym przypadku jego wierzytelność względem kontrahenta do zwrotu
    określonej ilości kryptowalut, którą poprzez dokonanie zwrotu kontrahent będzie
    zaspokajać, a Wnioskodawca wraz ze zwrotem kryptowalut uzna za uregulowaną.
    W przeciwnym razie Wnioskodawca w momencie dalszego zbycia pozyskanych od
    kontrahenta (zwróconych) kryptowalut byłby zobowiązany do rozpoznania dochodu co do
    całości zwróconych kryptowalut (bez uwzględnienia kosztów nabycia) oraz zapłacić
    podatek od przychodu, a nie od dochodu, co przeczy art. 22d ust. 1 oraz ust. 2 ustawy o
    CIT. Bowiem Wnioskodawca nie otrzymał kryptowalut, które zostały następnie
    udostępnione kontrahentowi nieodpłatnie, ani w wyniku ich pierwotnego nabycia (np.
    wykopania), a sam fakt ich udostępnienia kontrahentowi do korzystania nie powinien
    pozbawiać Wnioskodawcy możliwości zapłaty podatku od dochodu tj. od osiągniętej w
    roku podatkowym różnicy między sumą przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt
    6 lit. f ustawy o CIT, a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 15
    ust. 11-13 ustawy o CIT, zgodnie z art. 22d ust. 2 ustawy o CIT.
    W ocenie Wnioskodawcy w momencie zwrotu przez kontrahenta do Wnioskodawcy
    udostępnionych kontrahentowi wcześniej walut wirtualnych do korzystania, po stronie
    Wnioskodawcy poza kosztem uzyskania przychodu o którym mowa w art. 15 ust. 11
    ustawy o CIT opisanym wyżej, nie powstaje żadne definitywne przysporzenie majątku
    Wnioskodawcy, które należy rozpoznać jako przychód (na wzór transakcji barterowej), ani
    nie ponosi on jakichkolwiek innych kosztów uzyskania przychodu z art. 15 ustawy o CIT o
    wartości nabytych walut wirtualnych, a zatem Wnioskodawca traktuje ww. rozpoznanie
    kosztu uzyskania przychodu z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT jako kompleksowe
    uregulowanie skutków podatkowych czynności zwrotu przez kontrahenta do
    Wnioskodawcy udostępnionych kontrahentowi wcześniej walut wirtualnych do
    korzystania.
    Przykładowe zdarzenie przyszłe:
    Wnioskodawca zakupił dwie jednostki waluty wirtualnej Ethereum (ETH). Cena za którą
    nabył walutę wirtualną wyniosła 13 810,00 zł. Następnie Wnioskodawca zawarł umowę z
    kontrahentem na podstawie której zobowiązał się udostępnić kontrahentowi powyższe
    dwie jednostki waluty wirtualnej ETH do korzystania z jednoczesnym zobowiązaniem się
    kontrahenta do zwrotu tej samej kryptowaluty (mowa o rodzaju kryptowaluty, czyli w tym
    przypadku Ethereum) w tej samej ilości wraz z góry określoną nadpłatą w postaci 0,2
    jednostek Ethereum za korzystanie przez kontrahenta z kryptowalut Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca, zgodnie z umową przekazał kontrahentowi dwie jednostki waluty
    wirtualnej Ethereum do korzystania. Wartość rynkowa przekazywanych walut wirtualnych
    w momencie ich udostępnienia kontrahentowi wyniosła 14 110,00 zł. Zatem w ocenie
    Wnioskodawcy, w związku z przekazaniem walut wirtualnych do kontrahenta,
    Wnioskodawca powinien rozpoznać przychód z zysków kapitałowych o równowartości 14
    110,00 zł., jako że doszło do regulowania zobowiązań walutami wirtualnymi
    Wnioskodawcy.

    Następnie w umówionym terminie kontrahent zwrócił Wnioskodawcy, a Wnioskodawca
    nabył od niego dwie jednostki waluty wirtualnej Ethereum (ETH), zgodnie z zawartą
    między stronami umową. W momencie zwrotu przez kontrahenta kryptowalut do
    Wnioskodawcy ich wartość rynkowa stanowiła 14 200,00 zł. Zatem w ocenie
    Wnioskodawcy w momencie zwrotu przez kontrahenta kryptowalut, Wnioskodawca
    winien rozpoznać koszt uzyskania przychodu o którym mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o
    CIT o wartości 14 200, 00 zł, jako że doszło do nabycia od kontrahenta kryptowalut o
    równowartości tej kwoty.
    Ad 3
    W ocenie Wnioskodawcy nadpłata w kryptowalucie za korzystanie przez kontrahenta z
    kryptowalut Wnioskodawcy, w momencie jej pozyskania przez Wnioskodawcę od
    kontrahenta, będzie stanowić przychód Wnioskodawcy o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt
    2 ustawy o CIT o wartości rynkowej nadpłaconych przez kontrahenta kryptowalut (jako
    wartość otrzymanych praw), a jednocześnie Wnioskodawca poniesie koszt uzyskania
    przychodu o którym mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT o równowartości ww. przychodu,
    jako że dojdzie do nabycia walut wirtualnych od kontrahenta w rozumieniu tego przepisu
    w ramach transakcji barterowej.
    Powyższą nadpłatę za korzystanie z kryptowalut Wnioskodawcy, w jego ocenie nie należy
    utożsamiać z odsetkami z umowy pożyczki.
    Po pierwsze, jak już zostało wcześniej zasygnalizowane umowa udostępnienia walut
    wirtualnych wraz z obowiązkiem ich zwrotu z nadpłatą w postaci kryptowalut, nie jest
    traktowane w piśmiennictwie jako umowa pożyczki w rozumieniu Kodeksu cywilnego, a
    zatem nadpłaty w kryptowalucie za korzystanie z kryptowalut Wnioskodawcy nie powinno
    się rozpatrywać z perspektywy zapłaty odsetek. Przemawia za tym także ten fakt, iż od
    umowy takiej nie pobiera się podatku od czynności cywilnoprawnych, w odróżnieniu od
    „tradycyjnej” umowy pożyczki.
    Po drugie, zgodnie z pismem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 maja
    2023 r. o sygn. 0114-KDIP2-2.4010.145.2023.1.IN: „W odniesieniu do analizowanej sprawy
    zaznaczyć należy, że na gruncie polskiego prawa, waluty wirtualnej (kryptowaluty) nie
    można traktować na równi z prawnym środkiem płatniczym, bowiem nie funkcjonuje ona
    jako instrument rynku pieniężnego w rozumieniu odrębnych przepisów. W konsekwencji,
    w zakresie zagadnień dotyczących obrotu kryptowalutami nie można automatycznie
    stosować rozwiązań, jakie mają zastosowanie do tzw. waluty tradycyjnej. Operacje
    dokonywane za pośrednictwem kryptowalut polegają na dokonywaniu odpowiednich
    zapisów jedynie w systemach informatycznych. Pomimo, że obrót walutami wirtualnymi
    nie narusza prawa krajowego ani unijnego, to ich posiadanie wiąże się jednak z wieloma
    rodzajami ryzyka.”
    Po trzecie warto wskazać, iż Wnioskodawca nie otrzymuje w tym przypadku nadpłaty w
    kryptowalutach nieodpłatnie, a jest to świadczenie kontrahenta za udostępnienie mu
    kryptowalut Wnioskodawcy do korzystania. Kontrahent Wnioskodawcy będzie w tym
    przypadku regulował zobowiązanie (uregulowanie nadpłaty) walutą wirtualną w
    rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT, w związku z czym po jego stronie
    powstanie przychód ze zbycia walut wirtualnych. U Wnioskodawcy w tym momencie
    powstanie przychód o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT o wartości
    rynkowej nadpłaconych przez kontrahenta kryptowalut (jako wartość otrzymanych od
    kontrahenta praw), a jednocześnie Wnioskodawca poniesie koszt uzyskania przychodu o
    którym mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT o równowartości ww. przychodu, jako że
    dojdzie do nabycia walut wirtualnych od kontrahenta. Kosztem nabycia walut wirtualnych
    w tym przypadku, będzie wartość wcześniej rozpoznanego przychodu z otrzymanych od
    kontrahenta praw (nadpłaty w postaci walut wirtualnych).
    Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, nadpłaconych kryptowaut nie należy traktować jako
    odsetek z umowy pożyczki, w związku z czym w momencie ich pozyskania przez

    Wnioskodawcę od kontrahenta, nadpłata w kryptowalucie będzie stanowić przychód o
    którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT o wartości rynkowej nadpłaconych przez
    kontrahenta kryptowalut (jako wartość otrzymanych od kontrahenta praw), a
    jednocześnie Wnioskodawca poniesie koszt uzyskania przychodu o którym mowa w art.
    15 ust. 11 ustawy o CIT o równowartości ww. przychodu, jako że dojdzie do nabycia walut
    wirtualnych od kontrahenta w rozumieniu tego przepisu. Następnie w momencie dalszego
    zbycia przedmiotowych kryptowalut Wnioskodawca uzyska przychód o którym mowa w
    art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT i od różnicy pomiędzy przychodem i kosztem
    rozpoznanym zgodnie z powyższym opisem (w razie gdy powstanie dochód), zapłaci
    podatek o którym mowa w ust. 22d ust. 1 ustawy o CIT.
    Przedmiotową nadpłatę można także potraktować jako wynagrodzenie za udostępnienie
    kontrahentowi walut wirtualnych do korzystania, regulowane w walutach wirtualnych.
    Przykładowo, w nawiązaniu do pisma Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9
    listopada 2023r. o sygn. 0112-KDIL2-2.4011.651.2023.1.WS: „Uzyskanie przez Pana waluty
    wirtualnej będzie miało charakter jej odpłatnego nabycia. Pana wydatkiem bezpośrednio
    poniesionym na nabycie waluty wirtualnej będzie wartość wierzytelności, którą uznał Pan
    za uregulowaną w wyniku uzyskania waluty wirtualnej, a więc - wartość Pana
    wynagrodzenia należnego z tytułu zrealizowanych usług. Wartość ta będzie Pana kosztem
    uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej...” W przedstawionej
    sytuacji, Wnioskodawca uzna za uregulowaną wierzytelność w zakresie nadpłaty w wyniku
    uzyskania walut wirtualnych od kontrahenta, a zatem wartość wierzytelności, którą
    uznano za uregulowaną będzie kosztem uzyskania przychodu w zakresie nabycia walut
    wirtualnych.
    W ocenie Wnioskodawcy, w momencie pozyskania przez Wnioskodawcę nadpłaty w
    kryptowalucie za korzystanie przez kontrahenta z kryptowalut Wnioskodawcy, poza
    rozpoznaniem przychodu o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT o wartości
    rynkowej nadpłaconych przez kontrahenta kryptowalut (jako wartość otrzymanych praw),
    a jednocześnie poniesieniem kosztu uzyskania przychodu o którym mowa w art. 15 ust. 11
    ustawy o CIT o równowartości ww. przychodu, u Wnioskodawcy nie powstaje żadne inne
    definitywne przysporzenie majątku, które należy rozpoznać jako przychód, ani nie ponosi
    on jakichkolwiek innych kosztów uzyskania przychodu z art. 15 ustawy o CIT o wartości
    nabytych walut wirtualnych, a zatem Wnioskodawca traktuje ww. rozpoznanie przychodu
    o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT oraz poniesienie kosztu uzyskania
    przychodu o którym mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT o równowartości ww. przychodu
    jako kompleksowe uregulowanie skutków podatkowych czynności pozyskania przez
    Wnioskodawcę nadpłaty w kryptowalucie za korzystanie przez kontrahenta z kryptowalut
    Wnioskodawcy.
    Przykładowe zdarzenie przyszłe:
    Wnioskodawca zakupił dwie jednostki waluty wirtualnej Ethereum (ETH). Cena za którą
    nabył walutę wirtualną wyniosła 13 810,00 zł. Następnie Wnioskodawca zawarł umowę z
    kontrahentem na podstawie której zobowiązał się udostępnić kontrahentowi powyższe
    dwie jednostki waluty wirtualnej ETH do korzystania z jednoczesnym zobowiązaniem się
    kontrahenta do zwrotu tej samej kryptowaluty (mowa o rodzaju kryptowaluty, czyli w tym
    przypadku Ethereum) w tej samej ilości wraz z góry określoną nadpłatą w postaci 0,2
    jednostek Ethereum za korzystanie przez kontrahenta z kryptowalut Wnioskodawcy.
    W umówionym terminie kontrahent zwrócił Wnioskodawcy, a Wnioskodawca nabył od
    niego dwie jednostki waluty wirtualnej Ethereum (ETH), zgodnie z zawartą między
    stronami umową. Jednocześnie kontrahent dokonał nadpłaty w postaci 0,2 jednostek
    Ethereum za korzystanie przez kontrahenta z kryptowalut Wnioskodawcy. Wartość
    rynkowa 0,2 jednostek Ethereum w dniu ich otrzymania wyniosła 1411,00 zł.
    Zatem w ocenie Wnioskodawcy w momencie dokonana nadpłaty, Wnioskodawca winien
    rozpoznać przychód o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT o wartości 1411,00
    zł., a jednocześnie Wnioskodawca poniesie koszt uzyskania przychodu o którym mowa w

    art. 15 ust. 11 ustawy o CIT o równowartości ww. przychodu tj. 1411,00 zł., jako że dojdzie
    do nabycia walut wirtualnych od kontrahenta, za ww. kwotę.
    Następnie Wnioskodawca postanawia sprzedać 0,2 jednostki ETH uzyskanych w ramach
    nadpłaty. Wartość rynkowa 0,2 jednostek Ethereum na dzień sprzedaży wynosi 1495,00 zł.
    Zatem dochód Wnioskodawcy od którego ten zapłaci podatek wyniesie 84,00 zł. [1495,00
    zł. (przychód w momencie zbycia walut wirtualnych) - 1411,00 zł. (koszt nabycia walut
    wirtualnych) = 84,00 zł].
    Co też ważne, powyższy problem został podniesiony w Raporcie Organizacji Współpracy
    Gospodarczej i Rozwoju (OECD) z dnia 12 października 2020r., który został przygotowany
    w celu prezentacji na posiedzeniu ministrów finansów i prezesów banków centralnych
    grupy G20 w październiku 2020 r. (Taxing Virtual Currencies: An Overview of Tax
    Treatments and Emerging Tax Policy Issues (link do raportu: https://www.oecd.org/tax/tax-
    policy/taxing-virtual-currencies-an- overview-of-tax-treatments-and-emerging-tax-policy-
    issues.htm data dostępu: 13 czerwca 2025 r.), który dostarcza kluczowych spostrzeżeń i
    szeregu uwag, które mogą pomóc decydentom pragnącym ulepszyć ramy polityki
    podatkowej dla walut wirtualnych, w pkt 3.2.3. na s. 50 raportu, wskazuje się, iż (tłum. z
    angielskiego): „Na przykład w Australii ATO publicznie odpowiedziało na pytania
    podatników dotyczące traktowania podatkowego wniosków o pożyczkę DeFi, stwierdzając,
    że każda wirtualna waluta jest traktowana jako odrębny składnik aktywów, a zdarzenie
    podatkowe dotyczące zysków kapitałowych ma miejsce w przypadku zbycia "w jakikolwiek
    sposób" całości lub części udziału w wirtualnej walucie. ATO wskazało również, że wartość
    każdego tokena otrzymanego jako "odsetki" musi zostać zadeklarowana w zeznaniach
    podatkowych (Australian Taxation Office - ATO Community, 2020).”
    Problem z rozliczeniem podatkowym danego typu nadpłaty pozostaje aktualny również w
    Polsce, dlatego Wnioskodawca w jego konkretnej sytuacji wystąpił z wnioskiem o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej, aby rozliczyć podatkowo planowane transakcje.
    Pismem z 1 sierpnia 2025 r. odnosząc się do ewentualnej zmiany zajętego stanowiska
    stwierdzili Państwo, że:
    Wnioskodawca wskazuje, iż poza doprecyzowaniem zdarzenia przyszłego w związku z
    udzieleniem odpowiedzi na pytania z wezwania, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie
    sformułowanych we wniosku pytań nie uległo zmianie tj. Wnioskodawca odpowiednio do
    zadanych pytań stoi na stanowisku iż:
        W ocenie Wnioskodawcy, w momencie udostępnienia przez Wnioskodawcę
        kryptowaluty do korzystania z jednoczesnym zobowiązaniem się kontrahenta do
        zwrotu wraz z nadpłatą w kryptowalucie, zgodnie z opisanym w zdarzeniu
        przyszłym modelem, wraz z momentem przekazania kryptowalut do kontrahenta,
        Wnioskodawca reguluje zobowiązania walutą wirtualną lub w inny sposób
        odpłatnie zbywa (wymienia) waluty wirtualne w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f
        ustawy o CIT, w związku z czym powstanie po jego stronie przychód z zysków
        kapitałowych o którym mowa w tym przepisie o wartości rynkowej udostępnionych
        przez Wnioskodawcę kryptowalut oraz nie powstanie w tym momencie żaden inny
        przychód (na innej podstawie) lub koszt uzyskania przychodu.
        W ocenie Wnioskodawcy, w momencie zwrotu przez kontrahenta do
        Wnioskodawcy tej samej kryptowaluty (tego samego rodzaju) w tej samej ilości co
        została udostępniona kontrahentowi, zgodnie z opisem, w momencie zwrotu
        Wnioskodawca będzie mógł rozpoznać koszt uzyskania przychodu o którym mowa
        w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT o wartości rynkowej zwracanych przez kontrahenta

        kryptowalut, jako że dojdzie do nabycia kryptowalut od kontrahenta w rozumieniu
        ww. przepisu oraz nie powstanie w tym momencie żaden inny koszt uzyskania
        przychodu (na innej podstawie) oraz nie dojdzie do powstania przychodu na wzór
        transakcji barterowej.
        W ocenie Wnioskodawcy nadpłata w kryptowalucie za korzystanie przez
        kontrahenta z kryptowalut Wnioskodawcy, w momencie jej pozyskania przez
        Wnioskodawcę od kontrahenta, będzie stanowić przychód Wnioskodawcy o którym
        mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT o wartości rynkowej nadpłaconych przez
        kontrahenta kryptowalut (jako wartość otrzymanych praw), a jednocześnie
        Wnioskodawca poniesie koszt uzyskania przychodu o którym mowa w art. 15 ust.
        11 ustawy o CIT o równowartości ww. przychodu, jako że dojdzie do nabycia walut
        wirtualnych od kontrahenta w rozumieniu tego przepisu w ramach transakcji
        barterowej.
    Jeśli chodzi o zapytanie czy opisane we wniosku przekazanie walut wirtualnych
    Kontrahentowi spełnia cechy stakingu, w nawiązaniu do udzielonej odpowiedzi na pytanie,
    Wnioskodawca wskazuje, iż w jego ocenie pomimo występujących podobieństw między
    stakingiem, a udostępnieniem walut wirtualnych w sposób opisany we wniosku jak np.
    użycie posiadanych walut wirtualnych celem wypracowania dodatkowych walut
    wirtualnych w ramach wynagrodzenia, cel gospodarczy i sposób dysponowania walutami
    wirtualnymi jest odmienny, gdyż w przypadku stakingu dokonuje się wpłacenia
    kryptowalut (walut wirtualnych) do tzw. puli stakingowej celem walidacji transakcji lub
    bloku (w zależności od rodzaju projektu) w zamian za otrzymanie nagrody w formie
    określonej ilości jednostek walut wirtualnych, które są stakowane, czyli blokowania walut
    wirtualnych w zamian za otrzymania nagrody w walutach wirtualnych, podczas gdy
    udostępnienie walut wirtualnych w sposób opisany w treści wniosku polega na
    przekazaniu waluty wirtualnej kontrahentowi do korzystania na własne potrzeby
    kontrahenta z obowiązkiem zwrotu tej samej waluty wirtualnej w ustalonym terminie wraz
    z nadpłatą wyrażoną również w walutach wirtualnych. Staking jest bardziej mechanizmem
    giełdowym służącym zapewnieniu płynności transakcyjnej, podczas gdy udostępnienie
    walut wirtualnych w sposób opisany w treści wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej ma na celu transfer wartości ekonomicznej do dysponowania drugiej
    stronie według jej uznania i zgodnie z jej potrzebami z obowiązkiem zwrotu do
    Wnioskodawcy wraz z nadpłatą za korzystanie z walut wirtualnych.
    Dodatkowo, w zakresie własnego stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 oraz
    pytania nr 2, w ocenie Wnioskodawcy przekazywanie walut wirtualnych do Kontrahenta
    oraz otrzymanie walut wirtualnych od Kontrahenta w sposób opisany w treści wniosku ma
    definitywny charakter, gdyż wiąże się z przekazaniem walut wirtualnych drugiej stronie do
    dysponowania zgodnie z jej uznaniem oraz druga strona ponosi pełną odpowiedzialność
    za własne działania lub zaniechania w dysponowaniu przedmiotowymi walutami
    wirtualnymi. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na tezy orzeczenia Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2023 r. o sygn. III SA/Wa 2217/22: „Sąd
    analizując stan faktyczny opisany we wniosku dostrzegł, że scharakteryzowana w nim - w
    sposób obszerny - wymiana emitowanej waluty wirtualnej za środki płatnicze, które będą
    przechowane na rachunku bankowym Skarżącej stanowi umowę zbliżoną w pewnym
    sensie do umowy rachunku bankowego. Ta z kolei, jak przyjmuje się w orzecznictwie
    sądów powszechnych zawiera elementy umowy depozytu nieprawidłowego (art. 845 k.c.),
    które zazwyczaj łączy z elementami umowy zlecenia (art. 734 k.c.) oraz umowy
    świadczenia usług (art. 750 k.c.). Wskazuje się także, że poprzez art. 845 k.c. do umowy tej
    będą miały zastosowanie przepisy o pożyczce (art. 720 k.c.), z tym zastrzeżeniem, że dług
    banku ma charakter oddawczy, przez co posiadacz rachunku bankowego z chwilą wpłaty

    pieniędzy do banku traci ich własność na rzecz banku, a nabywa roszczenie o zwrot takiej
    samej ich ilości. Konsekwencją takiej konstrukcji jest w każdym przypadku nabycie
    własności środków pieniężnych przez bank oraz nabycie przez posiadacza rachunku
    roszczenia o zwrot wpłaconych środków. Nie ulega również wątpliwości, że bank ponosi
    pełną odpowiedzialność za własne działania i zaniechania, jak też za działania i
    zaniechania osób, z których pomocą zobowiązanie wykonuje, jak też osób, którym
    wykonanie zobowiązania powierza (art. 474 k.c.) (tak Sąd Apelacyjny w B. w wyroku z dnia
    [...] września 2021 r. [...], podobnie Sąd Apelacyjny w W. w wyroku z dnia [...] grudnia 2020
    r., [...], Sąd Apelacyjny w G. w wyroku z dnia [...] kwietnia 2018 r., [...], czy Sąd Apelacyjny w
    K. w wyroku z dnia [...] lutego 2014 r., [...]). Należy stwierdzić jednoznacznie, że z chwilą
    zapłaty za wyemitowaną przez Skarżącą walutę wirtualną, potencjalny nabywca utraci
    własność pieniędzy wpłaconych na rachunek Banku. Ich właścicielem jako rzeczy
    oznaczonych co do gatunku, z chwilą wpłaty na rachunek Banku staje się zaś ten Bank,
    czyli w rozpoznawanej sprawie Skarżąca. Nie ma przy tym znaczenie, że Skarżąca
    umożliwia mu przeprowadzenie transakcji odwrotnej, czyli wymianę kryptowaluty na
    pieniądze. Klient w ten sposób nie odzyskuje bowiem - jak zdaje się sugerować Skarżąca -
    tych samych pieniędzy, które uprzednio wpłacił nabywając walutę wirtualną. Z tych
    względów nie można zgodzić się z twierdzeniami Skarżącej o braku definitywnego
    charakteru przysporzenia, jakie uzyskać ma w zamian za walutę wirtualną.”
    Powyższy sposób rozumowania, może mieć znaczenie również na potrzeby wydania
    interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie, w zakresie analizy definitywności
    przysporzenia wobec przekazania walut wirtualnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 4a pkt 22a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r., o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT” lub „updop”):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej - oznacza to walutę wirtualną w
      rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz
      finansowaniu terroryzmu.
    W myśl art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu
    pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 644),
      Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej - rozumie się przez to cyfrowe
      odwzorowanie wartości, które nie jest:
      a) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne
        lub inne organy administracji publicznej,
      b) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację
        międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej
        organizacji lub z nią współpracujące,
      c) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o
        usługach płatniczych,
      d) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
        instrumentami finansowymi,
      e) wekslem lub czekiem
      - oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i
      akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane
      lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT,

      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
      dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
      źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b,
      przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
      przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
      uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Od 2018 r. w ustawie o CIT, przychody podatników tego podatku zostały rozdzielone na
    źródła:
        z zysków kapitałowych oraz
        z pozostałych źródeł, tzw. „działalności operacyjnej”.
    Wydzielając źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT,
    ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów
    alokowanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT,
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody:
      a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
        przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
        niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,
      b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem
        pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo
        kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
      c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
        inwestowania,
      d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
        których mowa w lit. a-c,
      e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
      f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe
        inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
      1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
      2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze,
        w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a
        także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z
        wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych
        przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia
        2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym
        udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa,
        jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub
        używanie;

    Jak wskazuje art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT, przychodem jest - co do zasady - każda
    wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny
    charakter, którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została wyłączona z
    przychodów podatkowych mocą art. 12 ust. 4 ww. ustawy. Użycie w powyższym przepisie
    sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego
    jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika (względnie na
    jego rachunek) wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika
    możliwości dysponowania tymi środkami.
    Regulacja art. 12 ust. 1 ustawy o CIT nie zawiera legalnej definicji przychodu, a jedynie
    precyzuje - przez przykładowe wyliczenie - rodzaje przychodów. Należy zauważyć, że
    podatek dochodowy od osób prawnych posiada cechy podatku powszechnego, tj.
    podatku, który jest ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a
    zatem przychodem - jako źródłem dochodu - jest tylko ta wartość, która wchodząc do
    majątku podatnika może powiększyć jego aktywa. Poza tym musi mieć charakter
    definitywny (dokonany) i mierzalny. Ponadto użyty w tym przepisie zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wykaz przychodów stanowi katalog otwarty, natomiast zawarte
    w tym przepisie okoliczności określające przychody mają charakter przykładowy.
    Zgodnie z treścią art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
      rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
      kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1,
      uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane,
      po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Na podstawie art. 12 ust. 3a ustawy o CIT:
      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania
      usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    W myśl art. 12 ust. 3e ww. ustawy:
      W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje
      się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania
      zapłaty.
    Jak stanowi art. 12 ust. 5 ustawy o CIT:
      Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na
      podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego
      rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
      czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.
    Jak wynika z treści wniosku, planują Państwo zawarcie umowy z Kontrahentem, zgodnie z
    którą Kontrahent przyjmie od Państwa waluty wirtualne do korzystania na własne
    potrzeby, z jednoczesnym zobowiązaniem się Kontrahenta do zwrotu tej samej waluty
    wirtualnej (tego samego rodzaju), w tej samej ilości, wraz z określoną z góry nadpłatą
    wyrażoną w walucie wirtualnej. Wysokość nadpłaty będzie zależała od ilości
    udostępnionych Kontrahentowi walut wirtualnych oraz czasu korzystania z nich - zostanie
    ustalona stawka procentowa nadpłaty od ogólnej ilości udostępnionych walut wirtualnych
    za korzystanie z nich w określonym czasie (np. 9% w okresie rocznym). Waluty wirtualne,
    które będą przedmiotem powyższych czynności spełniają definicję „waluty wirtualnej”
    zawartej w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu
    pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Nie będą Państwo świadczyć usług, o których
    mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy. Wskazują Państwo, że zaprezentowana

    konstrukcja jest zbliżona w swym kształcie do występującej w obrocie gospodarczym
    odpłatnej umowy pożyczki, jednak nie można zastosować do niej wprost przepisu art. 720
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej
    „KC”) ponieważ przedmiotem umowy nie będą pieniądze ani rzeczy oznaczone co do
    gatunku. Kontrahent (lub Kontrahenci) nie będą podmiotami powiązanymi z
    Wnioskodawcą, w myśl art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. ustawy o CIT.
    Udostępnianie walut wirtualnych i otrzymywanie w ich wyniku dodatkowych walut
    wirtualnych w sposób opisany w treści wniosku nie stanowi podstawowej działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy. Otrzymane wynagrodzenie za udostępnienie walut
    wirtualnych będzie uwzględniało warunki rynkowe przeprowadzania podobnych transakcji
    w szczególności w odniesieniu do konkretnych rynków.
    Powzięli Państwo wątpliwości co do skutków podatkowych opisanych we wniosku
    transakcji - tj. czy w związku z udostępnieniem walut wirtualnych Kontrahentowi, a
    następnie ich zwrotu wraz z nadpłatą, powstanie po Państwa stronie przychód oraz koszt i
    jeśli tak, to jak ustalić moment oraz wysokość ich powstania.
    Odnosząc się do pytań nr 1 oraz 2 należy stwierdzić, że przedstawione przez Państwa
    stanowisko jest nieprawidłowe.
    Należy podkreślić, że zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT, przychodem jest - co
    do zasady - każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa,
    mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została
    wyłączona z przychodów podatkowych mocą art. 12 ust. 4 ww. ustawy. Jak wskazano w
    treści wniosku, w wyniku zawartej z Kontrahentem umowy udostępnią Państwo określoną
    ilość waluty wirtualnej, na określony czas, po upływie którego Kontrahent będzie
    zobowiązany do zwrotu tego samego rodzaju waluty wirtualnej, w tej samej ilości, jednak
    dodatkowo fakt udostępnienia waluty wirtualnej do korzystania będzie wiązał się po
    stronie Kontrahenta z obowiązkiem uiszczenia nadpłaty wyrażonej w walutach
    wirtualnych. Słusznie wskazują Państwo, że transakcja ta przypomina do występującej w
    obrocie gospodarczym umowę pożyczki, jednak treść art. 720 KC uniemożliwia
    traktowanie opisanej umowy wprost jako pożyczki. Należy zatem zauważyć, że planowana
    transakcja ma cechy quasi pożyczkowe. Kluczowym aspektem w sprawie jest fakt, że
    umowa udostępnienia waluty wirtualnej będzie zawierać zapis o obowiązku jej zwrotu na
    Państwa rzecz (czyli przekazanie waluty wirtualnej nie jest definitywne). Zatem fakt
    udostępnienia Kontrahentowi waluty wirtualnej w określonej ilości oraz jej transfer
    zwrotny w tej samej ilości waluty wirtualnej nie spowoduje po Państwa stronie powstania
    przychodu.
    Należy zauważyć, że ewentualny przychód powstanie w przypadku definitywnego zbycia
    waluty wirtualnej, mając przy tym na uwadze, że zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 27 ustawy o
    CIT,
      Do przychodów nie zalicza się wartości waluty wirtualnej otrzymanej w zamian za inną
      walutę wirtualną.
    Kwestię kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej
    uregulowano w art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Jak wynika z art. 15 ust. 1i ustawy o CIT:
      W przypadku odpłatnego zbycia rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie lub
      częściowo odpłatnie, a także innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
      świadczeń, w związku z którymi, zgodnie z art. 12 ust. 5-6a, został określony przychód,
      a także w przypadku odpłatnego zbycia rzeczy, praw lub innych świadczeń będących

      przedmiotem wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w art. 14a,
      kosztem uzyskania przychodów z ich odpłatnego zbycia, z uwzględnieniem aktualizacji
      dokonanej zgodnie z odrębnymi przepisami, jest odpowiednio:
      1) wartość przychodu określonego na podstawie art. 12 ust. 5 i 6 albo
      2) wartość przychodu określonego na podstawie art. 12 ust. 5a i 6a powiększona o
        wydatki na nabycie częściowo odpłatnych rzeczy lub praw albo innych świadczeń,
        albo
      3) równowartość wierzytelności (należności) uregulowanej przez wykonanie
        świadczenia niepieniężnego (w naturze), o którym mowa w art. 14a, pomniejszonej
        o naliczony w związku z przekazaniem tego świadczenia niepieniężnego podatek od
        towarów i usług
      - pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1
      pkt 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT,
      Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f, stanowią
      udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz
      koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki
      poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o
      przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 75 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków związanych z
      zamianą waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną.
    Wskazać przy tym należy, że z uzasadnienia do zmiany ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja
    podatkowa oraz niektórych innych ustaw, druk Sejmowy Nr 2860 z 25 września 2018 r. w
    zakresie określenia kosztów uzyskania przychodów związanych z walutą wirtualną
    wskazano, „że kosztami podatkowymi będą udokumentowane wydatki na nabycie walut
    wirtualnych, poniesione w danym roku podatkowym, ale wyłącznie bezpośrednio
    związane z nabyciem i sprzedażą walut wirtualnych. Kosztami uzyskania przychodów nie
    będą więc w szczególności koszty finansowania zakupu walut wirtualnych (koszty
    pożyczek, kredytów itp.)”.
    Z powyższego wynika zatem, że ustawodawca wprowadzając do ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych przepisy dotyczące wirtualnych walut, w art. 7b ust. 1 pkt
    6 lit. f ww. ustawy, jako źródło przychodów z zysków kapitałowych, wskazał przychody z
    wymiany wirtualnych walut i odpowiednio w art. 15 ust. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych określił jakie wydatki mogą stanowić koszty uzyskania
    przychodów związane z wirtualną walutą. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że
    kosztami uzyskania przychodów związanych z walutą wirtualną są udokumentowane
    wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej, w tym udokumentowane
    wydatki poniesione na rzecz podmiotów, które pośredniczą w wymianie lub sprzedaży
    tych walut.
    Jak wskazano powyżej - fakt udostępnienia Kontrahentowi waluty wirtualnej (kwoty
    głównej) nie powoduje po Państwa stronie powstania przychodu podatkowego, zatem
    zwrot tej samej ilości waluty wirtualnej nie pozwoli na rozpoznanie kosztów uzyskania
    przychodów.
    Udostępnienie waluty wirtualnej w określonej w umowie wysokości oraz zwrot waluty
    wirtualnej w tej samej wysokości będzie neutralny podatkowo.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest nieprawidłowe.

    W niniejszej sprawie powzięli Państwo również wątpliwość w zakresie skutków
    podatkowych związanych z otrzymaniem nadpłaty w walucie wirtualnej za korzystania
    przez Kontrahenta z Państwa walut wirtualnych.
    Biorąc pod uwagę przywołane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy należy wskazać,
    że w związku z udostępnieniem walut wirtualnych i otrzymaniem przez Państwa nadpłaty
    w postaci walut wirtualnych, to w momencie ich otrzymania powstanie po Państwa stronie
    przychód na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT w wysokości określonej w art. 12
    ust. 5 ustawy o CIT. W tej chwili uzyskują Państwo bowiem konkretne przysporzenie
    majątkowe o określonej wysokości.
    Wysokość tego przychodu powinna zostać ustalona na podstawie cen rynkowych
    stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z
    uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
    uzyskania. Wynika to z literalnego brzmienia przepisu art. 12 ust. 5 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, w części dotyczącej uznania
    nadpłaty otrzymanej w kryptowalucie za korzystanie przez kontrahenta z Państwa
    kryptowalut, w momencie jej pozyskania przez Państwa od Kontrahenta za przychód, o
    którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT o wartości rynkowej nadpłaconych przez
    Kontrahenta kryptowalut jest prawidłowe.
    Natomiast nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że uzyskując powyższy
    przychód mają Państwo jednocześnie prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu,
    o którym mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT o równowartości ww. przychodu. Jak wynika
    wprost z powyższego przepisu, odnosi się on do przychodów, o których mowa w art. 7b
    ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT i pozwala on na rozliczenie udokumentowanych wydatków
    bezpośrednio poniesionych na nabycie waluty wirtualnej, w tym udokumentowane
    wydatki na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o
    przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Natomiast jak wskazano
    powyżej, zgadzając się z Państwa stanowiskiem - przychód jaki uzyskają Państwo w wyniku
    otrzymania nadpłaty od udostępnionych walut wirtualnych powstanie na podstawie 12
    ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT i w wysokości określonej na podstawie art. 12 ust. 5 updop.
    W związku z powyższym, przychód rozpoznany w wyniku otrzymania nadpłaty stanowić
    będzie wydatek z tytułu nabycia waluty wirtualnej, możliwy do rozliczenia jako koszt
    uzyskania przychodu z tytułu jej zbycia w myśl art. 15 ust. 1i ustawy o CIT. Wtedy też będą
    mogli Państwo rozpoznać koszt uzyskania przychodu w wysokości przychodu określonego
    na podstawie art. 12 ust. 5 ustawy o CIT
    W związku z powyższym, stwierdzić należy, że Państwa stanowisko w zakresie pytania nr
    3, w części dotyczącej uznania, że jednocześnie z momentem uzyskania przychodu z tytułu
    nadpłaty w formie kryptowaluty, Wnioskodawca poniesie koszt uzyskania przychodu, o
    którym mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT o równowartości ww. przychodu - jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.