Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-180/12-2/ASZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-05-31
Teza: 1) Czy kwota umorzenia stanowi przychód podatnika podatku rolnego lub podatku od nieruchomości w postaci nieodpłatnego świadczenia, od którego należy uiścić podatek dochodowy? 2) Czy w związku z tym Gmina, jako płatnik, powinna wystawiać druki PIT-8C i przekazywać je do właściwego Urzędu Skarbowego?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; przychód-przychody z innych źródeł; płatnik; umorzenie-umorzenie zaległości podatkowej; zobowiązanie-umorzenie zobowiązania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 2 marca 2012 r. (data wpływu 9 marca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku sporządzenia informacji PIT-8C – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku sporządzenia informacji PIT-8C.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Osoby będące podatnikami podatku rolnego lub podatku od nieruchomości składają wnioski o umorzenie zaległości w podatku rolnym lub w podatku od nieruchomości.

W przypadku spełnienia przesłanek do umorzenia zaległości podatkowej, przewidzianych w Ordynacji podatkowej, rodzi się zagadnienie, czy tego rodzaju umorzenie zaległości podatkowej lub zobowiązania podatkowego, tworzy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po stronie podatnika, przychód, który podlega opodatkowaniu w związku z tym, że podatnik zostaje z długu podatkowego zwolniony.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy kwota umorzenia stanowi przychód podatnika podatku rolnego lub podatku od nieruchomości w postaci nieodpłatnego świadczenia, od którego należy uiścić podatek dochodowy?
2.  Czy w związku z tym Gmina, jako płatnik, powinna wystawiać druki PIT-8C i przekazywać je do właściwego Urzędu Skarbowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, po stronie podatnika podatku rolnego lub podatku od nieruchomości nie powstaje ani przychód, ani dochód. Umorzenie zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej nie jest nieodpłatnym świadczeniem, bowiem podatek nie jest świadczeniem. Nieodpłatność świadczenia dotyczy tymczasem wyłącznie świadczeń cywilnoprawnych, w przypadku których obie strony spełniają wzajemnie świadczenia. W takim bowiem przypadku, w zamian za świadczenie jednej strony, druga strona nie jest zobowiązana do spełnienia własnego świadczenia i powstaje po jej stronie dochód.

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku podatku nie istnieje z zasady przypadek świadczeń wzajemnych, wobec czego nie może powstać nieodpłatny przychód. Podatek jest daniną publiczną, a nie świadczeniem cywilnoprawnym. Skoro w zamian za podatek podatnik nie uzyskuje żadnego ekwiwalentu, nie można twierdzić by podatek był świadczeniem. Stąd jego umorzenie nie rodzi przychodu, ani dochodu, ani obciążenia podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W efekcie - Gmina nie może wystawiać formularzy PIT-8C i wskazywać w nim dochodu podatnika obciążonego podatkiem dochodowym.

Wnioskodawca wskazuje, iż podobne stanowisko zostało zajęte w orzecznictwie sadowym w sprawach o sygn. akt:

*   II FSK 534/10 - wyrok NSA z 21 listopada 2011 r.,

*   II FSK 1184/07 - wyrok NSA z 27 listopada 2008 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 cytowanej ustawy zawiera katalog źródeł przychodów, z których dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy, źródłem przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Stosownie do przepisu art. 42a ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej.

W myśl art. 13 § 1 pkt 1 ww. ustawy, organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego, wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa - jako organ pierwszej instancji.

W Dziale III Ordynacji podatkowej, w Rozdziale 7a – Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych zawarty jest art. 67a § 1, z którego wynika, iż organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może:

1.  odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;
2.  odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, o której mowa w art. 53a;
3.  umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Zobowiązania publicznoprawne z tytułu podatków i opłat ze swej istoty, w odróżnieniu od zobowiązań wynikających ze stosunków cywilnoprawnych, są świadczeniami nieekwiwalentnymi. Nie sposób zatem rozpatrywać umorzenia zaległości podatkowej w kategoriach przysporzenia majątkowego i traktować je jako otrzymanie nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawne stwierdzić należy, iż umorzenie przez Wnioskodawcę zaległości podatkowej w podatku rolnym lub w podatku od nieruchomości nie skutkuje powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem, Wnioskodawca, jako płatnik nie jest zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-8C.

Końcowo tut. Organ zauważa, iż na gruncie ustawy Ordynacja podatkowa, przedmiotem umorzenia mogą być zaległości podatkowe oraz odsetki za zwłokę, nie może być natomiast umorzone zobowiązanie podatkowe, jak podniesiono we wniosku. W związku z tym kwestia ta nie była przedmiotem rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.