Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.476.2025.1.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-26
Teza: Z tytułu sprzedaży Nieruchomości, nie będą Państwo działać w
charakterze podatnika podatku VAT, prowadzącego
działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Zatem, transakcja sprzedaży Nieruchomości nie będzie
podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
teren-teren niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    30 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 25 lipca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Państwa
    za podatników podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży Nieruchomości.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        (...)
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        (...)
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Pan (...) oraz (...) (dalej także jako: „Wnioskodawcy”) są właścicielami niezabudowanej
    działki w (...), przy ul. (...), działka o nr (...) (dalej także jako: „Nieruchomość”).
    Nieruchomość objęta jest wspólnością majątkową małżeńską.
    Wnioskodawcy zakupili działkę w roku 2005 od (...) do majątku prywatnego.
    Wnioskodawcy niemal co roku jeżdżą z dziećmi do (...) i z tego względu rozważali
    wybudowanie na tej działce domu jednorodzinnego. Niestety nie posiadali planu
    zabudowy, a na podstawie istniejącego studium właściwy urząd nie mógł wydać
    warunków zabudowy ani pozwolenia na budowę, w związku z czym ww. pomysł dot.
    budowy domu nie został zrealizowany. Obecnie ze względu na sytuację rodzinną − starsi
    rodzice i dzieci kończący studia − opcja budowy domu nie jest już ani celowa, ani aktualna.
    Ww. Nieruchomość należy do majątku prywatnego Wnioskodawców. Nigdy nie została
    włączona do działalności gospodarczej. Pan (...) w dniu (...) czerwca 2025 r. zarejestrował
    jednoosobową działalność gospodarczą w Centralnej Ewidencji i Informacji Gospodarczej
    (nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług), której
    przeważającym przedmiotem działalności jest pozostała działalność w zakresie
    programowania, ale nigdy nie wykorzystywał ani nie będzie wykorzystywał Nieruchomości
    do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Należy zauważyć, że Wnioskodawcy nie prowadzą ani nie będą prowadzili działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Nieruchomość nie stanowiła ani nie będzie stanowiła środka trwałego
    /towaru handlowego w działalności gospodarczej.
    Nieruchomość nie była ani nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT ani zwolnionych od podatku VAT. Nieruchomość była i jest
    wykorzystywana tylko i wyłącznie do czynność niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT (majątek prywatny). Nieruchomość nie była i nie jest udostępniana
    osobom trzecim.
    Ww. transakcja sprzedaży Nieruchomości ma charakter jednorazowy.
    Wnioskodawcy:
    § nie prowadzili/nie prowadzą działalności w zakresie obrotu/wynajmu/dzierżawy
      nieruchomości;

    § w 2006 r. sprzedali mieszkanie w (...), aby przenieść się do nowszego budownictwa w
      sąsiedztwie w 2012 r. W 2007 sprzedali dom pod (...), aby przenieść się do domu z
      powrotem do (...), działkę pod ten dom kupili w 2008 r. i wprowadzili się w 2011 r. Ww.
      sprzedaże były realizowane w ramach majątku prywatnego i ich celem była chęć
      zmiany miejsca zamieszania. Wnioskodawcy na ten moment nie zamierzają
      sprzedawać innych nieruchomości;
    § nie wynajmowali/nie dzierżawili przedmiotowej Nieruchomości;
    § nie dokonywali/nie będą dokonywali podziału Nieruchomości/jej uzbrojenia/innych
      czynności w celu jej sprzedaży;
    § przed sprzedażą Nieruchomości nie udzielą Nabywcy pełnomocnictwa dot.
      przedmiotowej nieruchomości ani nie będą działać za pośrednictwem profesjonalnego
      pełnomocnika w zw. ze sprzedażą nieruchomości;
    § nie podejmują/nie będą podejmowali działań marketingowych w celu sprzedaży ww.
      Nieruchomości, wykraczających poza zwykłe ogłoszenia. Zamierzają jedynie skorzystać
      z usług pośrednika w sprzedaży nieruchomości, aby w sposób selektywny znaleźć
      Klienta i doprowadzić do udanej transakcji sprzedaży;
    § z uwagi na to, że w (...) obowiązuje nakaz uzgadniania każdej zabudowy z właściwym
      konserwatorem zabytków z siedzibą w (...) i praktycznie bez wstępnej zgody
      konserwatora trudno sprzedać nieruchomość niezabudowaną, została w tym roku
      zrobiona koncepcja zabudowy, która jak się okazało w ramach istniejącego planu
      zagospodarowania umożliwia wybudowanie (...);
    § dokonali wyceny Nieruchomości przez rzeczoznawcę, aby mieć ogląd, za jaką cenę
      mogą tę działkę potencjalnie sprzedać.
    Dla przedmiotowej Nieruchomości został wydany miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego − uchwała nr (...) z dnia (...), która podtrzymała wcześniejsze studium
    zagospodarowania (przeznaczenie: ...). W momencie, gdy wydano miejscowy plan
    zagospodarowania Wnioskodawcy już nie byli zainteresowani budową domu, gdyż ze
    względu na sytuację rodzinną − starsi rodzice i dzieci kończące studia − opcja budowy
    domu nie była już ani celowa ani aktualna.
    Przed sprzedażą Nieruchomości nie zostały ani nie zostaną (poczynione działania
    dotyczące zwiększenia wartości Nieruchomości (np. uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg
    wewnętrznych).

## Pytanie

Czy Wnioskodawcy przy sprzedaży opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    Nieruchomości działają/będą działać jako podatnik VAT a przedmiotowa sprzedaż
    Nieruchomości podlega/będzie podlegała przepisom ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawców: Wnioskodawcy przy sprzedaży opisanej w stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym Nieruchomości nie działają/nie będą działali jako podatnicy VAT a
    przedmiotowa sprzedaż Nieruchomości nie podlega/nie będzie podlegała przepisom
    ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych − art. 15 ust. 2 ustawy
    o VAT.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna
    dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata
    oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych
    czynności.
    Jednocześnie, wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów
    (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej
    w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za
    objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczeń C-180/10 i C-181/10 wynika również, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast − wyjaśnił Trybunał − w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną.
    Na aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich. Zdaniem
    sądów administracyjnych i organów podatkowych (wyrażonym np. w wyroku Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2017 r., I FSK 1643/15 oraz w interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 lipca 2021 r., 0112-KDIL3.
    4012.109.2021.2.AW), przejawem działania w sposób profesjonalny może być na przykład:
    uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w
    celu sprzedaży działek (wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia), uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu lub prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie
    obrotu nieruchomościami.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z dnia 16 czerwca 2023 r. nr 0112-KDIL1-
    3.4012.174.2023.2.JŚ wskazał, że: „W kontekście powyższych rozważań nie jest

    podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie,
    że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego
    handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś
    takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może
    wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność «handlową»
    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich. (...) W związku z tym, zorganizowała Pani w taki sposób
    sprzedaż opisanej działki, że niejako Pani działania łącznie z działaniami przyszłego
    nabywcy stanowią pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie. Wszystkie te czynności z
    punktu widzenia podatku VAT zostaną «wykonane» w Pani sferze prawnopodatkowej. W
    tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez
    nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności dostawie podlegać będzie nieruchomość o
    zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia umowy przedwstępnej”.
    Nieruchomość opisana w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym należy do majątku
    prywatnego Wnioskodawców (jest objęta wspólnością majątkową małżeńską).
    Wnioskodawcy zakupili działkę w roku 2005 od (...) do majątku prywatnego.
    Wnioskodawcy niemal co roku jeżdżą z dziećmi do (...) i z tego względu rozważali
    wybudowanie na tej działce domu jednorodzinnego. Niestety nie posiadali planu
    zabudowy, a na podstawie istniejącego studium właściwy urząd nie mógł wydać
    warunków zabudowy ani pozwolenia na budowę, w związku z czym ww. pomysł dot.
    budowy domu nie został zrealizowany. Obecnie ze względu na sytuację rodzinną − starsi
    rodzice i dzieci kończący studia − opcja budowy domu nie jest już ani celowa ani aktualna.
    Powyższe potwierdza, że Nieruchomość była przeznaczona tylko i wyłącznie do celów
    osobistych.
    Ww. Nieruchomość nigdy nie została włączona do działalności gospodarczej ani nie będzie
    wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Należy zauważyć, że
    Wnioskodawcy nie prowadzą ani nie będą prowadzili działalności gospodarczej w zakresie
    usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Nieruchomość nie stanowiła ani nie będzie stanowiła środka trwałego/towaru
    handlowego w działalności gospodarczej.
    Nieruchomość nie była ani nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT ani zwolnionych od podatku VAT. Nieruchomość była i jest
    wykorzystywana tylko i wyłącznie do czynność niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT (majątek prywatny). Nieruchomość nie była i nie jest udostępniana
    osobom trzecim.
    Ww. transakcja sprzedaży Nieruchomości ma charakter jednorazowy.
    Wnioskodawcy:
    § nie prowadzili/nie prowadzą działalności w zakresie obrotu/wynajmu/dzierżawy
      nieruchomości;

    § w 2006 r. sprzedali mieszkanie w (...), aby przenieść się do nowszego budownictwa w
      sąsiedztwie w 2012 r. W 2007 r. sprzedali dom pod (...), aby przenieść się do domu z
      powrotem do (...), działkę pod ten dom kupili w 2008 r. i wprowadzili się w 2011 r. Ww.
      sprzedaże były realizowane w ramach majątku prywatnego i ich celem była chęć
      zmiany miejsca zamieszania. Wnioskodawcy na ten moment nie zamierzają
      sprzedawać innych nieruchomości;
    § nie wynajmowali/nie dzierżawili przedmiotowej Nieruchomości;
    § nie dokonywali/nie będą dokonywali podziału Nieruchomości/jej uzbrojenia/innych
      czynności w celu jej sprzedaży;
    § przed sprzedażą Nieruchomości nie udzielą Nabywcy pełnomocnictwa dot.
      przedmiotowej nieruchomości ani nie będą działać za pośrednictwem profesjonalnego
      pełnomocnika w zw. ze sprzedażą nieruchomości;
    § nie podejmują/nie będą podejmowali działań marketingowych w celu sprzedaży ww.
      Nieruchomości, wykraczających poza zwykłe ogłoszenia. Zamierzają jedynie skorzystać
      z usług pośrednika w sprzedaży nieruchomości, aby w sposób selektywny znaleźć
      Klienta i doprowadzić do udanej transakcji sprzedaży;
    § z uwagi na to, że w całej (...) obowiązuje nakaz uzgadniania każdej zabudowy z
      właściwym konserwatorem zabytków z siedzibą w (...) i praktycznie bez wstępnej zgody
      konserwatora trudno sprzedać nieruchomość niezabudowaną, została w tym roku
      zrobiona koncepcja zabudowy, która jak się okazało w ramach istniejącego planu
      zagospodarowania umożliwia wybudowanie (...);
    § dokonali wyceny Nieruchomości przez rzeczoznawcę, aby mieć ogląd, za jaką cenę
      mogą tę działkę potencjalnie sprzedać.
    Dla przedmiotowej Nieruchomości został wydany miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego − uchwała nr (...) z dnia (...), która podtrzymała wcześniejsze studium
    zagospodarowania (przeznaczenie: ...).
    W momencie, gdy wydano miejscowy plan zagospodarowania Wnioskodawcy już nie byli
    zainteresowani budową domu, gdyż ze względu na sytuację rodzinną − starsi rodzice i
    dzieci kończący studia − opcja budowy domu nie była już ani celowa ani aktualna.
    Przed sprzedażą Nieruchomości nie zostały ani nie zostaną poczynione działania
    dotyczące zwiększenia wartości Nieruchomości (np. uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg
    wewnętrznych).
    Ww. okoliczności wskazują na to, że nie mamy do czynienia z działalnością w zakresie
    obrotu nieruchomościami przybierającą formę zawodową (profesjonalną).
    Wnioskodawcy nie podejmują ani nie będą podejmowali działań, które mogą wskazywać
    na to, że w niniejszej transakcji działają jako podatnicy VAT.
    Podsumowując, Wnioskodawcy przy sprzedaży opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym Nieruchomości nie działają/nie będą działać jako podatnicy VAT a
    przedmiotowa sprzedaż Nieruchomości nie podlega/nie będzie podlegała przepisom
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    Według art. 195 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego.
    Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną

    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży działki/działek podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży
    działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że
    podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek

    przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że: „osoby
    fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z
    podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania
    przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie
    można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy
    dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym tej osoby.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem, za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu
    przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do opisanej czynności
    sprzedaży działek, będą Państwo spełniać przesłanki do uznania Państwa za podatników
    podatku od towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został

    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowali Państwo działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z treści złożonego wniosku wynika, są Państwo właścicielami niezabudowanej działki nr
    (...). Nieruchomość objęta jest wspólnością majątkową małżeńską. Zakupili Państwo
    działkę nr (...) w 2005 r. od (...) do majątku prywatnego w celu wybudowania na tej działce
    domu jednorodzinnego. Niestety nie posiadali Państwo planu zabudowy, a na podstawie
    istniejącego studium właściwy urząd nie mógł wydać warunków zabudowy ani pozwolenia
    na budowę, w związku z czym pomysł dotyczący budowy domu nie został zrealizowany.
    Obecnie ze względu na sytuację rodzinną − starsi rodzice i dzieci kończący studia − opcja
    budowy domu nie jest już ani celowa ani aktualna.
    Ww. Nieruchomość należy do Państwa majątku prywatnego. Nigdy nie została włączona
    do działalności gospodarczej. W czerwcu 2025 r., zarejestrował Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą w Centralnej Ewidencji i Informacji Gospodarczej (nie jest Pan
    zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług), której
    przeważającym przedmiotem działalności jest pozostała działalność w zakresie
    programowania, ale nigdy nie wykorzystywał Pan ani nie będzie wykorzystywał
    Nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Nie prowadzą Państwo ani nie będą Państwo prowadzili działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Nie
    prowadzili/nie prowadzą Państwo działalności w zakresie obrotu/wynajmu/dzierżawy
    nieruchomości. Nieruchomość nie stanowiła ani nie będzie stanowiła środka trwałego
    /towaru handlowego w działalności gospodarczej.
    Nieruchomość nie była ani nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT ani zwolnionych od podatku VAT. Nieruchomość była i jest
    wykorzystywana tylko i wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT (majątek prywatny). Nieruchomość nie była i nie jest udostępniana
    osobom trzecim. Nie wynajmowali/nie dzierżawili Państwo przedmiotowej Nieruchomości.
    Nie dokonywali/nie będą dokonywali Państwo podziału Nieruchomości, jej uzbrojenia oraz
    innych czynności w celu jej sprzedaży. Przed sprzedażą Nieruchomości nie zostały ani nie
    zostaną (poczynione działania dotyczące zwiększenia wartości Nieruchomości (np.
    uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych). Z uwagi na to, że w całej (...)
    obowiązuje nakaz uzgadniania każdej zabudowy z właściwym konserwatorem zabytków z

    siedzibą w (...), i praktycznie bez wstępnej zgody konserwatora trudno sprzedać
    nieruchomość niezabudowaną, została w tym roku zrobiona koncepcja zabudowy, która
    jak się okazało w ramach istniejącego planu zagospodarowania umożliwia wybudowanie
    (...). Dokonali Państwo wyceny Nieruchomości przez rzeczoznawcę, aby mieć pogląd, za
    jaką cenę mogą Państwo działkę potencjalnie sprzedać. Przed sprzedażą Nieruchomości
    nie udzielą Państwo nabywcy pełnomocnictwa dot. przedmiotowej nieruchomości ani nie
    będą Państwo działać za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika w zw. ze
    sprzedażą nieruchomości. Nie podejmują/nie będą podejmowali Państwo działań
    marketingowych w celu sprzedaży ww. Nieruchomości, wykraczających poza zwykłe
    ogłoszenia. Zamierzają Państwo jedynie skorzystać z usług pośrednika w sprzedaży
    nieruchomości, aby w sposób selektywny znaleźć klienta i doprowadzić do udanej
    transakcji sprzedaży.
    Ww. transakcja sprzedaży Nieruchomości ma charakter jednorazowy.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w
    związku ze sprzedażą Nieruchomości będą Państwo podatnikami podatku od towarów i
    usług.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej niezabudowanej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać
    znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
    przez niego statusu podatnika.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowali Państwo działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy
    wskazać należy, że w odniesieniu do sprzedaży działki nr (...) brak jest przesłanek
    pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpią Państwo w charakterze
    podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, brak jest przesłanek świadczących o takiej
    aktywności Państwa w przedmiocie planowanej sprzedaży Nieruchomości, która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż działki nr (...) wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo
    takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Działania podejmowane przez Państwa należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Sprzedając ww. działkę skorzystają Państwo z przysługującego Państwu
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełnią Państwo
    przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpią Państwo w roli
    podatników podatku od towarów i usług prowadzących działalność gospodarczą – w
    stosunku do tej transakcji. W konsekwencji, sprzedaż działki nr (...) nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, dokonując sprzedaży Nieruchomości będą Państwo korzystać z przysługującego
    Państwu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia
    Państwa cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w

    zakresie sprzedaży działki a jej dostawy cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane
    regulacje ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzam, że z tytułu sprzedaży
    Nieruchomości, nie będą Państwo działać w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1
    ustawy – podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, transakcja sprzedaży Nieruchomości nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    § stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    § zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Ponadto, zauważyć należy, że w myśl art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając
    przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określone odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Podkreślam jednocześnie, że przy sprzedaży działki, objętej przedmiotem wniosku, nie
    będą Państwo działali w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a ww. sprzedaż nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy pod warunkiem, że nie podejmą Państwo dodatkowych działań w stosunku
    do tej działki, mogących zmienić ten stan rzeczy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.