Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-757/14-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-24
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; księgi-księgi podatkowe; księgi-księgi przychodów i rozchodów; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; remonty
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2014 r. (data wpływu 25 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest:**

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej kosztów nabycia nieruchomości, materiałów użytych do remontu oraz kosztów usług obcych,
*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej pozostałych kosztów.

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi, jako osoba fizyczna, działalność gospodarczą polegającą na sprawowaniu nadzorów inwestorskich oraz budową i remontem lokali na sprzedaż.

Z podatku dochodowego Wnioskodawca rozlicza się jako mały podatnik, kwartalnie, prowadząc Księgę Przychodów i Rozchodów, stosując metodę memoriałową rozliczania kosztów. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, z którego rozlicza się, jako mały podatnik, kwartalnie stosując metodę kasową. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabył nieruchomość zabudowaną, budynek z lokalami mieszkalnymi. Wnioskodawca zamierza ją wyremontować, zmodernizować i sprzedawać poszczególne lokale mieszkalne znajdujące się w tej nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy ponoszone wydatki związane bezpośrednio z nieruchomością, to znaczy: koszt nabycia nieruchomości, opłat notarialnych, koszty usług projektowych i uzyskania pozwolenia na przebudowę, odsetki od kredytu, pożyczki, koszty materiałów użytych do remontu, koszt usług obcych (prace zlecone firmom wykonawczym) oraz wynagrodzenie wraz ze składkami ZUS pracowników itp. uznane jako koszty bezpośrednio dotyczące inwestycji, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i wpisane do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, na podstawie prowadzonej odrębnej, szczegółowej ewidencji, w momencie sprzedaży poszczególnych mieszkań?

Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów rozliczenia inwestycji Wnioskodawca prowadzi ewidencję kosztów bezpośrednio związanych z nieruchomością ze szczegółowym podziałem na poszczególne lokale mieszkalne. Do kosztów tych Wnioskodawca zalicza: koszt nabycia nieruchomości, opłat notarialnych, koszty usług projektowych i uzyskania pozwolenia na przebudowę, odsetki od kredytu, pożyczki, koszty materiałów użytych do remontu, koszt usług obcych (prace zlecone firmom wykonawczym) oraz wynagrodzenie wraz ze składkami ZUS pracowników itp. uznane jako koszty bezpośrednio dotyczące inwestycji. Nie są one wpisywane w dacie poniesienia do księgi przychodów i rozchodów, będą w niej zapisane w wielkości dotyczącej danego mieszkania w momencie jego sprzedaży (podpisania aktu notarialnego z właścicielem), czyli w momencie uzyskania przychodu. Koszty pośrednie Wnioskodawca ewidencjonuje w dacie poniesienia.

Wnioskodawca uważa, że powyższych wydatków nie można traktować jako koszt, ujmując je w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, w dacie poniesienia, gdyż przychód z nimi związany może wystąpić dopiero za kilka miesięcy, a nawet lat. Zgodnie z zasadą współmierności kosztów i przychodów, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami poniesione w latach poprzedzający rok podatkowy oraz w roku podatkowym są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte są przychody związane z nimi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej kosztów nabycia nieruchomości, materiałów użytych do remontu oraz kosztów usług obcych,
*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej pozostałych kosztów.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Jak stanowi art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą (art. 22 ust. 5c ww. ustawy).

W myśl art. 22 ust. 5d cyt. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Stosownie natomiast do treści art. 22 ust. 6 powoływanej ustawy, zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.

Zgodnie z dyspozycją art. 22 ust. 6b cyt. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprawowaniu nadzorów inwestorskich oraz nad budową i remontem lokali na sprzedaż. Zainteresowany prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, stosując metodę memoriałową rozliczania kosztów. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabył nieruchomość zabudowaną, budynek z lokalami mieszkalnymi. Wnioskodawca zamierza ją wyremontować, zmodernizować i sprzedawać poszczególne lokale mieszkalne znajdujące się w tej nieruchomości.

W związku z tym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy ponoszone wydatki związane bezpośrednio z nieruchomością, to znaczy: koszt nabycia nieruchomości, opłat notarialnych, koszty usług projektowych i uzyskania pozwolenia na przebudowę, odsetki od kredytu, pożyczki, koszty materiałów użytych do remontu, koszt usług obcych (prace zlecone firmom wykonawczym) oraz wynagrodzenie wraz ze składkami ZUS pracowników itp. uznane jako koszty bezpośrednio dotyczące inwestycji, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i wpisane do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, na podstawie prowadzonej odrębnej, szczegółowej ewidencji, w momencie sprzedaży poszczególnych mieszkań.

W odniesieniu do powyższej kwestii tut. Organ zauważa, że stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

− wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

W niniejszej sprawie należy wskazać, że koszty uzyskania przychodu można podzielić na:

*   koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu oraz
*   koszty inne niż bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu, tzw. koszty pośrednie.

Za koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu uznaje się te koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie konkretnego, zindywidualizowanego przychodu. Natomiast koszty pośrednie to takie koszty, których poniesienie jest niezbędne w celu uzyskiwania przychodu, nie można ich jednak przypisać konkretnemu przychodowi.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że skoro w wyniku prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności Zainteresowany nabył budynek z lokalami mieszkalnymi, który zamierza wyremontować, zmodernizować, a następnie sprzedawać poszczególne lokale mieszkalne znajdujące się w tej nieruchomości, to zasadne jest zaliczenie wydatków na zakup tego budynku oraz wydatków związanych z zakupem materiałów na jego remont do tzw. bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Dotyczy to również kosztów usług obcych (prac zleconych firmom wykonawczym).

Poniesienie tych wydatków ma bowiem bezpośredni związek z uzyskaniem konkretnych przychodów ze sprzedaży poszczególnych mieszkań. Przedmiotowe wydatki podlegają zatem faktycznemu zaliczeniu do kosztów podatkowych w dniu sprzedaży poszczególnych mieszkań, wyodrębnionych z tej nieruchomości.

W odniesieniu do kosztów z tytułu wynagrodzenia wraz ze składkami ZUS pracowników, tut. Organ zauważa, co następuje.

Zgodnie z art. 22 ust. 6ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6, oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 23 ust. 1 pkt 55.

Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 55 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. Nr 127, poz. 1052), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 6ba.

Co więcej, jak stanowi art. 22 ust. 6bb cyt. ustawy, składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 6ba, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.), w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 37, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone:

1.  z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne − w terminie wynikającym z odrębnych przepisów;
2.  z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony − nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.

W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 23 ust. 1 pkt 55a i ust. 3d.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 55a cyt. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 37 oraz art. 22 ust. 6bb, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek.

Zatem koszty wynagrodzenia wraz ze składkami ZUS pracowników stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, jeśli zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony (w przypadku wynagrodzeń) oraz odpowiednio opłacone na zasadach wskazanych w art. 22 ust. 6bb cyt. ustawy (w przypadku składek ZUS).

W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 23 ust. 1 pkt 55 oraz 55a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:

*   pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
*   pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.

Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 32 cyt. ustawy, nie stanowią również kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz niezapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

W świetle powyższego należy uznać, że dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Tut. Organ zauważa, że warunkiem uznania za koszt uzyskania przychodów w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej odsetek od kredytu czy pożyczki jest istnienie związku przyczynowo-skutkowego między zaciągniętym kredytem/pożyczką, a przychodem z działalności gospodarczej, a także ich zapłacenie.

W rozpatrywanej sprawie wydatki z tytułu odsetek od kredytu czy pożyczki stanowią koszty pośrednio związane z przychodami z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Poniesienie tych wydatków było wprawdzie niezbędne w celu uzyskiwania przychodów ze sprzedaży wskazanych we wniosku mieszkań, jednakże wydatków z tego tytułu nie można bezpośrednio powiązać z konkretnymi przychodami, ponieważ wydatki te poniesione zostały na pozyskanie kapitału niezbędnego do zakupu nieruchomości. Zasady potrącalności powyższych kosztów określone zatem zostały w cyt. wyżej art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co oznacza, że co do zasady podlegają one zaliczeniu do kosztów podatkowych w dacie poniesienia w rozumieniu art. 22 ust. 5d tej ustawy.

Do kosztów pośrednich należy także zaliczyć koszty opłat notarialnych oraz koszty usług projektowych i uzyskania pozwolenia na przebudowę. Dotyczą one całokształtu działalności Wnioskodawcy oraz związane są z jego funkcjonowaniem. Wydatki te maja zatem związek pośredni z uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę przychodami, ponieważ służą zabezpieczeniu i zachowaniu źródła przychodów.

Podsumowując, wskazane w treści wniosku wydatki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

W przypadku kosztów dotyczących nabycia nieruchomości, nabycia materiałów użytych do remontu oraz kosztu usług obcych (prac zleconych firmom wykonawczym) należy wskazać, że jako koszty bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami z działalności gospodarczej stanowią one w prowadzonej przez Wnioskodawcę podatkowej księdze przychodów i rozchodów koszty uzyskania przychodów w momencie, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

W przypadku kosztów wynagrodzeń pracowników oraz składek ZUS należy wskazać, że stanowią one koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, jeśli zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony (w przypadku wynagrodzeń) oraz odpowiednio opłacone na zasadach wskazanych w art. 22 ust. 6bb cyt. ustawy (w przypadku składek ZUS). Jeżeli jednak uchybiono wskazanym terminom, stanowią koszty uzyskania przychodów dopiero w momencie wypłaty (postawienia do dyspozycji) oraz opłaty.

Natomiast w odniesieniu do odsetek od kredytu/pożyczki, które zostały zapłacone, należy zastrzec, że – jako koszty pośrednie – stanowią koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia.

Podobnie, koszty opłat notarialnych oraz koszty usług projektowych i uzyskania pozwolenia na przebudowę, jako koszty pośrednie, stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej kosztów nabycia nieruchomości, materiałów użytych do remontu oraz kosztów usług obcych jest prawidłowe, natomiast w części dotyczącej pozostałych kosztów – nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.