Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1196/14-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-03-11
Teza: Skutki udziału w programie motywacyjnym.
Słowa kluczowe: kapitał-kapitały pieniężne; programy-program motywacyjny
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony); [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 8-art. 45

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2014 r. (data wpływu 3 grudnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 lutego 2015 r. (data wpływu 26 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w programie motywacyjnym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w programie motywacyjnym.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 17 lutego 2015 r. nr ILPB2/415-1196/14-2/JK wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Ponadto, pouczono Wnioskodawcę, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłane w dniu 17 lutego 2015 r., zostało skutecznie doręczone w dniu 19 lutego 2015 r. Natomiast w dniu 26 lutego 2015 r. (data nadania 24 lutego 2015 r.) wpłynęło pismo stanowiące uzupełnienie wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca dążąc do zwiększenia efektywności swoich kluczowych pracowników (dalej: „Uprawnieni”) oraz motywowania ich do osiągania lepszych wyników przewiduje funkcjonowanie programu motywacyjnego (dalej: „Program”).

Celem Programu jest zapewnienie możliwości uzyskania przez Uprawnionych świadczenia pieniężnego. Wysokość świadczenia pieniężnego jest powiązana ze wskaźnikami wyrażonymi zyskami netto określonych spółek (dalej: „Wskaźniki”).

Spółki te pozostają podmiotami zarządzanymi przez Wnioskodawcę m.in. są to spółki, w których Wnioskodawca pełni funkcję komplementariusza.

Zasady Programu określa „Umowa o przyznanie instrumentu finansowego” (dalej: „Umowa”) zawierana z każdym z Uprawnionych.

Na mocy Umowy Spółka przyznaje Uprawnionym warunkowe prawo (dalej: „Prawo”) do otrzymania od Spółki w przyszłości rozliczeń pieniężnych (dalej: „Rozliczenie pieniężne”) uzależnionych od wartości Wskaźników. Wykonanie Prawa przyjmuje formę Rozliczenia Pieniężnego, które odbywa się poprzez przelanie na rachunek Uprawnionego kwoty zależnej od wysokości Wskaźników.

Rozliczenie pieniężne może nastąpić dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i po spełnieniu określonych w Umowie warunków.

Prawo do otrzymania Rozliczenia pieniężnego jest niezależne od prawa do otrzymania świadczeń wynikających z innych umów zawartych z Uprawnionymi, w szczególności wynikających ze stosunku pracy, w tym premii i nagród przewidzianych regulaminem pracy. Prawo do otrzymania kwot Rozliczenia Pieniężnego jest przyznawane Uprawnionym bez konieczności uiszczenia dodatkowej odpłatności.

Prawo jest przyznawane za każdy okres rozliczeniowy oddzielnie, upoważniając Uprawnionego do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego pod warunkiem osiągnięcia przez Wskaźnik określonej w Umowie wysokości.

Zgodnie z Umową, wypłata Rozliczenia Pieniężnego następuje po zakończeniu okresu rozliczeniowego i ustaleniu wysokości Wskaźników. Wypłata odbywa się w kolejnym okresie rozliczeniowym za poprzedni okres, w terminach ustalonych w Umowie.

Umowa ulega rozwiązaniu, a przyznane Prawo wygasa, w przypadku rozwiązania stosunku pracy pomiędzy Spółką a Uprawnionym przed ostatnim dniem okresu rozliczeniowego, za który przyznano Prawo. W takim przypadku Prawo nie podlega wykonaniu i nie dochodzi do Rozliczenia Pieniężnego.

Prawo nie może być przenoszone przez Uprawnionego na osoby trzecie do momentu zakończenia okresu rozliczeniowego i ustalenia wysokości Rozliczenia Pieniężnego. Po tym terminie przeniesienie jakichkolwiek uprawnień wynikających z uczestnictwa w Programie wymaga zgody Spółki wyrażonej w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Jednocześnie Wnioskodawca nie zamierza oferować instrumentów podobnych do Prawa innym osobom niż Uprawnieni.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że:

Zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o PIT, wartością rynkową rzeczy lub praw majątkowych jest wartość określona na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

W kontekście przytoczonej definicji Wnioskodawca zwraca uwagę, że w analizowanej sprawie z jednej strony obrót Prawami przyznanymi na podstawie Umowy jest ograniczony (w praktyce najprawdopodobniej nie wystąpi), a z drugiej, w ocenie Spółki, trudno jest porównywać z Prawami inne instrumenty występujące na rynku. W efekcie trudno jest wskazać prawa tego samego rodzaju i gatunku, do których można by przyrównać przyznane Prawo.

Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji, Umowa zawierana z Uprawnionym przewiduje ograniczenia w możliwości rozporządzania Prawem.

W szczególności, ewentualne przeniesienie na osobę trzecią wierzytelności lub uprawnień przysługujących w związku z uczestnictwem w Programie może nastąpić dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego oraz ustaleniu wysokości Rozliczenia Pieniężnego.

Transfer taki wymaga wyraźnej zgody Spółki wskazującej osobę cesjonariusza, wyrażonej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

Powyższe ograniczenia oraz fakt, że Prawo jest instrumentem oferowanym przez Spółkę wyłącznie Uprawnionym sprawiają, że nie będzie występował obrót Prawami w okresie, w którym wartość Rozliczenia Pieniężnego będzie nieznana. Do ewentualnego obrotu może dojść potencjalnie jedynie w odniesieniu do wierzytelności lub uprawnień wynikających z uczestnictwa w Programie już po ustaleniu wartości Rozliczenia Pieniężnego. Z oczywistych względów jednak wartość uprawnień związanych z uczestnictwem w Programie na ten moment będzie zupełnie inna niż ta, którą Prawo będzie miało w momencie, gdy nie będzie wiadomo jeszcze, czy w ogóle dojdzie do Rozliczenia Pieniężnego (a także jaka będzie jego wartość).

Spółka jest świadoma, że również inne podmioty oferują swoim pracownikom prawa, które pozornie mogą wydawać się zbliżone do Praw przyznanych w ramach Programu. W tym kontekście należy zwrócić jednak uwagę, że prawa przyznawane przez inne podmioty różnią się znacząco od Praw będących przedmiotem wniosku.

Do istotnych różnic można zaliczyć m.in.: zestaw wskaźników (w szczególności w przypadku innych praw wskaźniki te dotyczyć będą innego podmiotu), inne poziomy wskaźników, których osiągnięcie daje prawo do rozliczenia pieniężnego oraz inne wysokości rozliczenia pieniężnego należnego przy określonych poziomach wskaźników.

Powyższe sprawia, że w ocenie Spółki brak jest możliwości porównania poszczególnych praw między sobą, ze względu na ich odmienne parametry finansowe. W szczególności, ze względu na wskazane różnice, dla każdego prawa, w momencie jego przyznania, inne jest prawdopodobieństwo uzyskania przez poszczególnych uprawnionych konkretnej wysokości rozliczenia pieniężnego.

Na marginesie Spółka zwraca uwagę, że informacje o cenie praw przyznanych przez inne podmioty (nawet jeżeli taka cena występowałaby w ogóle w obrocie) nie są dostępne, a zatem nie ma możliwości, by stanowiły one podstawę ustalenia wartości rynkowej Praw przyznawanych przez Spółkę.

Analizując możliwość porównania Praw do innych praw funkcjonujących na rynku należy wskazać także na specyficzną relację wiążącą Spółkę z uczestnikami programu, a także na cel programu, którym jest motywacja kluczowych pracowników.

Z tego powodu, zdaniem Spółki, nie można przyrównywać Prawa do instrumentów o innym niż motywacyjny charakterze, które mogą występować na rynku.

Mając na uwadze powyższe, Spółka zajmuje stanowisko, że w momencie przyznania Prawa nie istnieje możliwość ustalenia wartości rynkowej Praw przyznawanych Uprawnionym.

W tym kontekście Spółka podkreśla też, że wysokość przysługującego Uprawnionemu Rozliczenia Pieniężnego będzie znana dopiero w momencie realizacji Prawa.

Z tego powodu za wartość rynkową Prawa nie można przyjąć potencjalnej wartości Rozliczenia Pieniężnego gdyż ta pozostaje niepewna (w szczególności, na dzień przyznania Prawa nie wiadomo czy dojdzie w ogóle do jego realizacji).

W związku z tym Spółka podtrzymuje przedstawione w pierwotnym wniosku stanowisko, że wartość przysporzenia uzyskanego przez Uprawnionych można ustalić dopiero w momencie realizacji Prawa.

Artykuł 5a pkt 13 ustawy o PIT znajduje się wśród przepisów, o których interpretację Wnioskodawca zwrócił się w złożonym wniosku.

Zdaniem Spółki, w celu zajęcia stanowiska co do możliwości zakwalifikowania Prawa jako instrumentu finansowego w rozumieniu powyższego przepisu istnieje konieczność kompleksowego przeanalizowania przepisów ustawy o OIF, w celu ustalenia czy Prawo stanowi jeden z instrumentów wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy.

Zgodnie z art. 2 ust 1 pkt 2 ustawy o OIF instrumentami finansowymi są:

1.  papiery wartościowe;
2.  niebędące papierami wartościowymi:
    1.  tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
    2.  instrumenty rynku pieniężnego,
    3.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne,
    4.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
    5.  opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez dostawę, pod warunkiem, że są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu,
    6.  niedopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani w alternatywnym systemie obrotu opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar, które mogą być wykonane przez dostawę, które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
    7.  instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
    8.  kontrakty na różnicę,
    9.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych, uprawnień do emisji oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, ci także wszelkiego rodzaju inne instrumenty pochodne odnoszące się do aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz innych wskaźników, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.

Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o OIF, przez „wykazywanie właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych” rozumie się spełnianie warunków określonych w art. 38 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającego środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zobowiązań przedsiębiorstw inwestycyjnych w zakresie prowadzenia rejestrów, sprawozdań z transakcji, przejrzystości rynkowej, dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.Urz. UE L 241 z 02.09.2006, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem 1287/2006”.

Zgodnie z art. 38 ust. 3 tego rozporządzenia kontrakt wykazuje właściwości innych instrumentów finansowych jeżeli jest on rozliczany w gotówce lub może być rozliczany w gotówce na wniosek jednej lub kilku stron, inaczej niż w przypadku niewywiązania się ze zobowiązań lub innego zdarzenia prowadzącego do rozwiązania kontraktu.

Równocześnie, zgodnie z art. 3 pkt 28a ustawy o OIF, pod pojęciem instrumentu pochodnego rozumie się opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości instrumentów finansowych, walut, stóp procentowych, rentowności, indeksów finansowych, wskaźników finansowych, towarów, zmian klimatycznych, stawek frachtowych, poziomów emisji, stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, a także innych aktywów, praw, zobowiązań, indeksów lub wskaźników (instrumentów bazowych) oraz instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego.

W ocenie Spółki, na gruncie przytoczonych przepisów, wskazane we wniosku Prawo wykazuje następujące cechy instrumentu pochodnego:

*   Uprawnieni przystępując do Programu nabywają uprawnienie do żądania otrzymania od Spółki w przyszłości, po zakończeniu okresu rozliczeniowego i po spełnieniu określonych w Umowie warunków rozliczeń pieniężnych uzależnionych od wartości określonego wskaźnika lub kombinacji wskaźników (tzn. Prawo jest wykonywane poprzez Rozliczenie Pieniężne);
*   Rozliczenie transakcji następuje dopiero po pewnym okresie czasu od zawarcia umowy. Ustalenie wysokości przysługującego uczestnikowi Programu Rozliczenia Pieniężnego następuje na podstawie porównania wysokości wskaźnika lub kombinacji wskaźników z wysokościami progowymi wskazanymi w Umowie (tzn. wartość Rozliczenia Pieniężnego nie jest znana w momencie przyznania Prawa);
*   Wartość Rozliczenia Pieniężnego zależy od wskaźników, które w ocenie Spółki stanowią dopuszczalne instrumenty bazowe, a mianowicie od wyników netto określonych spółek (tzn. zdaniem Spółki, wartość Rozliczenia Pieniężnego zależy od instrumentów bazowych wymienionych w ustawie o OIF).

Zdaniem Spółki, powyższe argumenty przemawiają za uznaniem, że Prawo stanowi instrument finansowy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o OIF, a tym samym pochodny instrument finansowy w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy ewentualne przysporzenie majątkowe po stronie Uprawnionych z tytułu przyznania i realizacji Prawa powinno, na gruncie przepisów ustawy o PIT, być traktowane jako przychód z kapitałów pieniężnych, który powinien podlegać opodatkowaniu dopiero w momencie realizacji Prawa, tj. wypłaty Uprawnionemu Rozliczenia Pieniężnego?
2.  Czy w związku z przyznaniem i realizacją Prawa na Spółce ciążą jakiekolwiek obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, ewentualne przysporzenie majątkowe po stronie Uprawnionych z tytułu przyznania i realizacji Prawa powinno, na gruncie przepisów ustawy o PIT, być traktowane jako przychód z kapitałów pieniężnych, który powinien podlegać opodatkowaniu dopiero w momencie realizacji Prawa, tj. wypłaty Uprawnionemu Rozliczenia Pieniężnego.

W opinii Wnioskodawcy, w związku z przyznaniem i realizacją Prawa na Spółce nie ciążą jakiekolwiek obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o PIT.

Zdaniem Spółki przyznanie Uprawnionemu Prawa nie będzie prowadziło do powstania przychodu na gruncie ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15 oraz art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 10, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle powyższego przepisu, przychód po stronie Uprawnionych nie powstanie w momencie przyznania Praw, gdyż na tym etapie nie otrzymują oni jeszcze środków pieniężnych ani jakichkolwiek nieodpłatnych świadczeń.

Przyznanie Prawa stanowi jedynie zobowiązanie Spółki do wypłaty określonego świadczenia pieniężnego w przyszłości, wyłącznie po zaistnieniu określonych warunków.

Inaczej mówiąc Prawo ma charakter warunkowy, a Rozliczenie Pieniężne wynikające z jego przyznania pozostaje wyłącznie potencjalne.

W szczególności, otrzymane Prawo nie stanowi nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, nie jest bowiem związane z jakimkolwiek przysporzeniem w majątku osoby otrzymującej Prawo.

W momencie przyznania Prawa nie można stwierdzić czy jego realizacja przyniesie Uprawnionemu wymierne korzyści ekonomiczne, a tym bardziej oszacować wartości tej korzyści. Nabycie Prawa przez Uprawnionego stanowi jedynie uzyskanie uprawnienia do otrzymania potencjalnej wypłaty w formie Rozliczenia Pieniężnego w przyszłości i to tylko po spełnieniu określonych warunków.

Na moment przyznania Prawa nie jest możliwe także ustalenie konkretnej wielkości przysporzenia.

Wysokość przysługujących Uprawnionemu w ramach Rozliczenia Pieniężnego środków będzie znana dopiero w momencie realizacji Prawa.

W szczególności, jeżeli nie zostanie osiągnięty zakładany poziom Wskaźników, wysokość rozliczenia pieniężnego wyniesie „0” (Uprawniony nie otrzyma żadnego przysporzenia).

Prawa nie będą przed wdrożeniem Programu przedmiotem obrotu. Ze względu na ograniczenia umowne wątpliwe jest również by stały się przedmiotem obrotu już po wprowadzeniu Programu.

Oferowane przez inne podmioty prawa o podobnym charakterze, różnią się znacząco od Praw będących przedmiotem wniosku. Do istotnych różnic można zaliczyć m.in.: zestaw wskaźników (w szczególności w przypadku innych praw wskaźniki te dotyczyć będą innego podmiotu), inne poziomy wskaźników, których osiągnięcie daje prawo do rozliczenia pieniężnego oraz inne wysokości rozliczenia pieniężnego należnego przy określonych poziomach wskaźników.

Powyższe sprawia, że brak jest możliwości porównania poszczególnych praw występujących na rynku między sobą, ze względu na ich odmienne parametry finansowe.

W szczególności, ze względu na wskazane różnice dla każdego prawa w momencie jego przyznania inne jest prawdopodobieństwo uzyskania przez poszczególnych uprawnionych konkretnej wysokości rozliczenia pieniężnego.

Ponadto, relacja wiążąca Spółkę z Uprawnionymi, a także cel Programu, którym jest motywacja kluczowych pracowników, są specyficzne. Nie można wiec przyrównywać Prawa do instrumentów o innym niż motywacyjny charakterze, które mogą występować na rynku.

Dodatkowo należy podkreślić, że możliwość dysponowania Prawem przez Uprawnionego jest ograniczona. Do dnia zakończenia roku budżetowego oraz ustalenia wysokości Rozliczenia Pieniężnego Uprawniony nie może przenieść na osobę trzecią wierzytelności lub uprawnień przysługujących w związku z uczestnictwem w Programie.

Ze względu na powyższe, na moment nabycia Prawa, uprawnienie do otrzymania w przyszłości Rozliczenia Pieniężnego ma charakter wyłącznie potencjalny. Brak jest zatem podstaw do rozpoznania w momencie nabycia Prawa przychodu po stronie Uprawnionego.

Reasumując należy stwierdzić, że przyznanie Prawa nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego po stronie Uprawnionego.

Stanowisko Spółki w tym zakresie znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych, w tym m.in. w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 24 marca 2014 r. (ILPB2/415-14/14-2/JK) i z 20 czerwca 2013 r. (ILPB2/415-274/13-2/TR) oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 20 marca 2014 r. (IPPB2/415-892/13-4/MK), które zostały wydane w analogicznym do niniejszego stanie faktycznym.

W odniesieniu do praw o charakterze zbliżonym do Prawa analogiczne stanowisko zostało zajęte również m.in. przez: Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacjach z 23 kwietnia 2014 (IPPB2/415-88/14-2/MG), z 20 marca 2014 r. (IPPB2/415-883/13-4/MK), z 19 kwietnia 2012 r. (IPPB2/415-87/12-2/MK), z 23 listopada 2011 r. (IPPB2/415-698/11-7/MG) i z 19 kwietnia 2011 r. (IPPB1/415-223/11-4/EC) oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 16 października 2013 r. (IBPBII/2/415-768/13/HS).

W ocenie Spółki, przychód po stronie Uprawnionego powstanie dopiero w momencie realizacji Prawa.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT, źródłem przychodów są m.in. kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż: nieruchomości lub ich części oraz udział w nieruchomości, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, a także prawo wieczystego użyłkowania gruntów.

Z kolei, według art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PIT, będącego przepisem szczególnym w odniesieniu do powołanego art. 10, przychodami z kapitałów pieniężnych są m.in. przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Pochodne instrumenty finansowe zostały zdefiniowane w art. 5a pkt 13 ustawy o PIT.

Zgodnie z jego treścią, pochodnymi instrumentami finansowymi są instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 ze zm., dalej: „ustawa o OIF”).

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o OIF, instrumentami finansowymi są niebędące papierami wartościowymi:

*   tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
*   instrumenty rynku pieniężnego,
*   opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne,
*   opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
*   opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez dostawę, pod warunkiem, że są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu,
*   niedopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani w alternatywnym systemie obrotu opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar, które mogą być wykonane przez dostawę, które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
*   instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
*   kontrakty na różnicę,
*   opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych, uprawnień do emisji oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także wszelkiego rodzaju inne instrumenty pochodne odnoszące się do aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz innych wskaźników, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.

Zgodnie natomiast z § 3 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 149, poz. 1674) instrument pochodny to taki instrument finansowy, którego:

*   wartość jest zależna od zmiany wartości instrumentu bazowego, to jest określonej stopy procentowej, ceny papieru wartościowego lub towaru, kursu wymiany walut, indeksu cen lub stóp, oceny wiarygodności kredytowej lub indeksu kredytowego albo innej podobnej wielkości i
*   nabycie nie powoduje poniesienia żadnych wydatków początkowych albo wartość netto tych wydatków jest niska w porównaniu do wartości innych rodzajów kontraktów, których cena podobnie zależy od zmiany warunków rynkowych, i
*   rozliczenie nastąpi w przyszłości.

Dodatkowo, zgodnie z art. 3 pkt 28a Ustawy o OIF, przez instrumenty pochodne należy rozumieć opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości instrumentów finansowych, walut stóp procentowych, rentowności, indeksów finansowych, wskaźników finansowych, towarów, zmian klimatycznych, stawek frachtowych, poziomów emisji, stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, a także innych aktywów, praw, zobowiązań, indeksów lub wskaźników (instrumentów bazowych) oraz instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego.

Z powyższych przepisów wynika, że instrumentem bazowym dla instrumentów pochodnych mogą być w szczególności wskaźniki finansowe.

Zdaniem Wnioskodawcy za wskaźniki takie można uznać w szczególności wyniki netto określonych spółek.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, uwzględniając, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym:

*   wysokość ewentualnego Rozliczenia Pieniężnego należnego na skutek przyznania Prawa jest kalkulowana w oparciu o instrumenty bazowe wymienione w ustawie o OIF (wyniki netto określonych spółek);
*   Prawo jest przyznane Uprawnionym nieodpłatnie, a wartość wynikającego z niego Rozliczenia Pieniężnego zależy bezpośrednio od warunków rynkowych, których wpływ jest bezpośrednio uwzględniony w zmiennych będących podstawą do ustalenia wartości Rozliczenia Pieniężnego;
*   Realizacja uprawnień wynikających z Prawa następuje po jego przyznaniu i przyjmuje formę pieniężną.

Prawo stanowi instrument pochodny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2, jak i art. 3 pkt 28a ustawy o OIF.

W konsekwencji, jak wskazano powyżej, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PIT, przychód z realizacji Prawa, jako przychód z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, będzie stanowił przychód z kapitałów pieniężnych.

W tym kontekście, Wnioskodawca zwraca uwagę, że podstawą i powodem potencjalnego przysporzenia dla Uprawnionych jest realizacja uprawnień wynikających z Prawa.

Wysokość Rozliczenia Pieniężnego jest ściśle zależna od wysokości Wskaźników. Jednocześnie umowy o pracę z Uprawnionymi jasno określają zakres ich obowiązków, za które są wynagradzani na podstawie takiej umowy. Tymczasem na wysokość instrumentu bazowego wpływ mają zmienne warunki rynkowe i ogólna kondycja ekonomiczna wybranych spółek. Osiągnięcie Wskaźników jest wypadkową wielu czynników, a nie wynikiem jednostkowego działania konkretnego Uprawnionego.

Nie ma zatem możliwości zaliczenia przysporzenia z tytułu Prawa do innych (niż kapitały pieniężne) źródeł przychodów, w szczególności do takich, które bezpośrednio wynikają z relacji Uprawnionych ze Spółką.

Stosownie natomiast do art. 30b ust. 1 ustawy o PIT, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przyznanie Uprawnionym Prawa skutkuje powstaniem po ich stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu dopiero w momencie realizacji Prawa, tj. wypłaty Uprawnionemu Rozliczenia Pieniężnego. Środki otrzymane w wyniku Rozliczenia Pieniężnego stanowić będą dla Uprawnionych przychód z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PIT, tj. przychód z kapitałów pieniężnych, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki PIT, zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o PIT.

Wnioskodawca wskazuje, że stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, w tym w interpretacjach przytoczonych już wcześniej w treści wniosku.

Kwalifikacja przychodu z tytułu realizacji uprawnień wynikających z Prawa do źródła przychodów, jakim są kapitały pieniężne, oznacza, że na Spółce nie będą ciążyły jakiekolwiek obowiązki płatnika w zakresie deklarowania oraz rozliczania dla potrzeb podatku PIT dochodów wynikających z przyznania i realizacji Prawa, tj. z Rozliczenia Pieniężnego.

Jak już wcześniej wskazano, na moment przyznania Prawa po stronie Uprawnionego nie powstaje przysporzenie. W związku z tym samo przyznanie Prawa jest zdarzeniem neutralnym podatkowo, a co za tym idzie w związku z nim na Wnioskodawcy nie ciążą żadne obowiązki podatkowe.

Natomiast na moment realizacji Prawa, dochód z realizacji Prawa będzie podlegał rozliczeniu przez samego Uprawnionego.

Powyższe wynika z faktu, że zgodnie z treścią art. 30b ust. 6 ustawy o PIT, podatnik obowiązany jest wykazać uzyskane w roku podatkowym dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT i obliczyć należny podatek dochodowy.

Obowiązek ten powstaje po zakończeniu roku podatkowego, tj. do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym powstał przychód podatkowy.

Zgodnie jednak z art. 39 ust. 3 ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy o PIT, sporządzone według ustalonego wzoru (informacje PIT-8C). Obowiązek sporządzenia ww. informacji spoczywa na podmiotach, które dokonują wypłaty świadczeń stanowiących dla podatnika dochody kapitałowe lub podmiotów, za pośrednictwem których podatnik uzyskuje omawiane dochody.

W rezultacie, z tytułu przyznania i realizacji Prawa Wnioskodawca zobowiązany będzie jedynie do sporządzenia i przesłania informacji PIT-8C Uprawnionym i właściwym urzędom skarbowym.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o PIT, natomiast będzie na niej ciążył obowiązek wystawienia informacji o wysokości dochodu z kapitałów pieniężnych (PIT-8C).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że przychodem podatkowym będzie również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W tym kontekście rozważenia wymagają skutki przyznania Uprawnionym prawa („Prawo”) do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego uzależnionego od wartości wskaźników.

Z wniosku wynika, że wykonanie Prawa przyjmuje formę Rozliczenia Pieniężnego, które odbywa się poprzez przelanie na rachunek Uprawnionego kwoty zależnej od wysokości Wskaźników. Rozliczenie pieniężne może nastąpić dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i po spełnieniu określonych w Umowie warunków. Prawo do otrzymania Rozliczenia pieniężnego jest niezależne od prawa do otrzymania świadczeń wynikających z innych umów zawartych z Uprawnionymi, w szczególności wynikających ze stosunku pracy, w tym premii i nagród przewidzianych regulaminem pracy. Prawo do otrzymania kwot Rozliczenia Pieniężnego jest przyznawane Uprawnionym bez konieczności uiszczenia dodatkowej odpłatności. Prawo nie może być przenoszone przez Uprawnionego na osoby trzecie do momentu zakończenia okresu rozliczeniowego i ustalenia wysokości Rozliczenia Pieniężnego. Po tym terminie przeniesienie jakichkolwiek uprawnień wynikających z uczestnictwa w Programie wymaga zgody Spółki wyrażonej w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Jednocześnie Wnioskodawca nie zamierza oferować instrumentów podobnych do Prawa innym osobom niż Uprawnieni.

Uzupełniając opis zdarzeń przyszłych Wnioskodawca wskazał, że:

*   w momencie przyznania Prawa nie istnieje możliwość ustalenia wartości rynkowej Praw przyznawanych Uprawnionym,
*   Prawo stanowi instrument finansowy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o OIF, a tym samym pochodny instrument finansowy w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że samo przyznanie Uprawnionym pochodnych instrumentów finansowych – po spełnieniu warunków programu – nie rodzi skutku w postaci powstania przychodu. Otrzymanie w ramach Umowy Prawa stanowiącego pochodny instrument finansowy nie stanowi więc nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest bowiem związane z jakimkolwiek przysporzeniem w majątku osoby otrzymującej instrument finansowy. Otrzymanie Prawa stwarza Uprawnionym, potencjalną tylko możliwość uzyskania w przyszłości korzyści majątkowych w postaci otrzymania Rozliczenia Pieniężnego, uzależnionego od wartości Wskaźników. Prawo do otrzymania kwot Rozliczenia Pieniężnego jest przyznawane Uprawnionym nieodpłatnie. W momencie przyznania Prawa nie istnieje możliwości ustalenia jego wartości rynkowej.

Natomiast w odniesieniu do skutków podatkowych związanych z realizacją praw wynikających z otrzymanego w ramach programu pochodnego instrumentu finansowego wyjaśnić należy, że w myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów są m.in. kapitały pieniężne.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Stosownie do treści art. 17 ust. 1b ww. ustawy, przychód określony w ust. 1 pkt 10 powstaje w momencie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych.

Z kolei, w myśl art. 5a pkt 13 ww. ustawy podatkowej, za pochodne instrumenty finansowe rozumie się, instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, z wyłączeniem tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania oraz instrumentów rynku pieniężnego.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 94) – instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami wartościowymi:

1.  tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
2.  instrumenty rynku pieniężnego,
3.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne,
4.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
5.  opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez dostawę, pod warunkiem, że są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu,
6.  niedopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani w alternatywnym systemie obrotu opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar, które mogą być wykonane przez dostawę, które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
7.  instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
8.  kontrakty na różnicę,
9.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych, uprawnień do emisji oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także wszelkiego rodzaju inne instrumenty pochodne odnoszące się do aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz innych wskaźników, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.

Z kolei, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 149, poz. 1674, z późn. zm.) instrument pochodny to instrument finansowy, którego:

1.  wartość jest zależna od zmiany wartości instrumentu bazowego, to jest określonej stopy procentowej, ceny papieru wartościowego lub towaru, kursu wymiany walut, indeksu cen lub stóp, oceny wiarygodności kredytowej lub indeksu kredytowego albo innej podobnej wielkości i
2.  nabycie nie powoduje poniesienia żadnych wydatków początkowych albo wartość netto tych wydatków jest niska w porównaniu do wartości innych rodzajów kontraktów, których cena podobnie zależy od zmiany warunków rynkowych, i
3.  rozliczenie nastąpi w przyszłości.

Cechą pochodnych instrumentów finansowych jest fakt, że ich wartość uzależniona jest od wartości instrumentów bazowych, czyli np. wartości akcji, obligacji, wskaźnika rentowności, wskaźnika finansowego, itp.

Z analizy wniosku wynika, że Uprawnionym przyznawane zostaje Prawo do otrzymania w przyszłości Rozliczenia Pieniężnego uzależnionego od wartości Wskaźników. Po spełnieniu szeregu warunków może dojść do wykonania Prawa poprzez przelanie na rachunek Uprawnionego kwoty zależnej od wysokości Wskaźników.

Przedstawiając opis zdarzeń przyszłych Wnioskodawca wskazał, że przyznane Prawo do otrzymania kwot Rozliczenia Pieniężnego stanowi pochodny instrument finansowy.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Uprawnieni osiągną przychód z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30b ust. 1 ww. ustawy, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Stosownie natomiast do art. 30b ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a.

Na podatniku, który uzyskał dochód, (poniósł stratę) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b ciąży obowiązek złożenia we właściwym urzędzie skarbowym zeznania według ustalonego wzoru (formularz PIT-38), w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 1a pkt 1 w związku z art. 30b ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W tym samym terminie jest obowiązany do wpłaty należnego podatku wynikającego z zeznania (art. 45 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie jednak z art. 39 ust. 3 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2, sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-8C).

Obowiązek sporządzenia ww. informacji spoczywa na podmiotach, które dokonują wypłaty świadczeń stanowiących dla podatnika dochody kapitałowe lub podmiotów za pośrednictwem, których podatnik uzyskuje dochody, o których mowa powyżej.

Reasumując, stwierdzić należy, że przyznanie w ramach Umowy pochodnych instrumentów finansowych (Prawa) spowoduje powstanie po stronie Uprawnionych przychodu podlegającego opodatkowaniu dopiero w momencie realizacji Prawa. W konsekwencji przychód ten należy zakwalifikować jako przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że na Spółce nie ciążą obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zarówno na moment przyznania Prawa do otrzymania Kwoty Realizacji, jak również w chwili realizacji Prawa. Zastrzec jednakże należy, że na Spółce będą jednak ciążyć obowiązki informacyjne w rozumieniu art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako podmiocie wypłacającym świadczenie z tytułu realizacji przez Uczestników Prawa do otrzymania Kwoty Rozliczenia.

Końcowo, należy wskazać, że interpretacje powołane we wniosku wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.