Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-3.4010.41.2017.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-30
Teza: Czy w wyniku umów agencyjnych i dokonywania wypłat należnej prowizji na rzecz agentów, po stronie Wnioskodawcy istnieje obowiązek potrącenia od dokonanych i dokonywanych w przyszłości wypłat prowizji, podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a) w związku z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku gdy agenci mają siedzibę w kraju, z którym Polska nie podpisała umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania?
Słowa kluczowe: pośrednictwo; prowizje; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2017 r. (data wpływu 14 kwietnia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w wyniku umów agencyjnych i dokonywania wypłat należnej prowizji na rzecz agentów, po stronie Wnioskodawcy istnieje obowiązek potrącenia od dokonanych i dokonywanych w przyszłości wypłat prowizji, podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a) w związku z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku gdy agenci mają siedzibę w kraju, z którym Polska nie podpisała umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – **jest prawidłowe** (pytanie nr 1 wniosku).

UZASADNIENIE

W dniu 14 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawidłowości stosowania art. 21 ust. 1 pkt 2a) w związku z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

(X) Spółka Akcyjna („Wnioskodawca") prowadzi działalność gospodarczą polegającą na dokonywaniu remontów oraz przebudów pełnomorskich jednostek pływających.

Średnio w każdym roku podatkowym Wnioskodawca przeprowadza remonty lub przebudowy jednostek pełnomorskich. W celu zapewnienia corocznych obrotów wynikających z wykonania remontów lub przebudów takiej liczby jednostek Wnioskodawca zawiera z wyspecjalizowanymi podmiotami umowy agencyjne. Wnioskodawca zawierać będzie umowy agencyjne również w przyszłości.

Podmioty, z którymi Wnioskodawca zawiera oraz zawierać będzie umowy agencyjne, są osobami prawnymi mającymi siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Polski, w krajach które zawarły z Polską umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania (są to lub będą to osoby prawne z siedzibą w Niemczech, Holandii, Szwecji, USA, Singapurze, Kanadzie, Norwegii, Francji oraz Grecji) oraz w krajach, które tego rodzaju umów z Polską nie zawarły. Podmioty te działają wyłącznie poza terytorium Polski, a w Polsce nie posiadają żadnej stałej placówki, przedstawicielstwa, biura, pełnomocnika itp.

Przedmiotem umów agencyjnych zawartych i tych, które będą zawierane przez Wnioskodawcę jest znalezienie przez agenta dla Wnioskodawcy armatora, który zamówi u Wnioskodawcy usługę remontu lub przebudowy jednostki pływającej. Agent pełni na podstawie umowy zawartej z Wnioskodawcą rolę pośrednika pomiędzy armatorem poszukującym wykonawcy remontu lub przebudowy jednostki pływającej a Wnioskodawcą, który taki remont lub przebudowę może na rzecz armatora wykonać. Jeśli w wyniku starań agenta zostanie zawarty kontrakt pomiędzy armatorem a Wnioskodawcą na remont lub przebudowę jednostki morskiej, agent uprawniony jest do otrzymania od Wnioskodawcy wynagrodzenia prowizyjnego. Zgodnie z warunkami umowy agencyjnej, wynagrodzenie agenta jest wypłacane przez Wnioskodawcę tylko i wyłącznie wtedy, gdy Wnioskodawca uzyska od armatora należne mu wynagrodzenie za wykonanie remontu lub przebudowy jednostki pływającej.

Podsumowując, dzięki usługom pośrednictwa wykonywanym przez agentów Wnioskodawca uzyskuje oraz będzie uzyskiwać kontrakty na wykonywanie remontów lub przebudów jednostek morskich, co stanowi przedmiot działalności Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano min. następujące pytanie (znaczone nr 1 wniosku):

Czy w wyniku zawierania opisanych umów agencyjnych i dokonywania wypłat należnej prowizji na rzecz agentów, po stronie Wnioskodawcy istnieje obowiązek potrącenia od dokonanych i dokonywanych w przyszłości wypłat prowizji, podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a) w związku z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku gdy agenci mają siedzibę w kraju, z którym Polska nie podpisała umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania ?

(Niniejsza interpretacja dotyczy pytania nr 1 wniosku, w pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie).

Wnioskodawca przedstawił następujące stanowisko:

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych („Ustawa CIT”) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a Ustawy CIT, podatek dochodowy od osób prawnych z tytułu uzyskanych na terytorium Polski przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 Ustawy CIT, przychodów z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwaniu personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - wynosi 20% przychodów.

Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 1 Ustawy CIT, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 są obowiązane, jako płatnicy, pobierać w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych od tych wypłat.

Zatem w art. 21 ust. 1 pkt 2a Ustawy CIT zostały wymienione określone rodzaje działalności, za wykonanie których należności wypłacane przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 tej ustawy.

Pomimo, że katalog usług określonych w art. 21 ust. 1 pkt 2a Ustawy CIT jest katalogiem otwartym, wskutek użycia w nim zwrotu „(\`(...)\`) oraz świadczeń o podobnym charakterze”, jednak w ramach tego katalogu za świadczenia o podobnym charakterze należy uznać świadczenia równorzędne pod względem prawnym do wymienionych w tym przepisie Ustawy CIT. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu „świadczeń o podobnym charakterze”, należy spełnić takie same przesłanki aby daną usługę uzyskać, albo wynikają z niej takie same prawa i obowiązki dla stron. Zatem decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że usługi, jakie są i będą wykonywane przez agentów na rzecz Wnioskodawcy mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych ma treść postanowień umowy łączącej Wnioskodawcę z agentem.

Kluczowy jest tu charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń przez agenta na rzecz Wnioskodawcy.

Wśród wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a Ustawy CIT świadczeń brak jest usług agencyjnych (pośrednictwa) prowadzącego do znalezienia armatora i zawarcia przez Wnioskodawcę umowy z armatorem znalezionym przez agenta, na remont i przebudowę jednostki morskiej.

Zgodnie z art. 758 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny umowa agencyjna polega na pośredniczeniu, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu. I na tym właśnie polegają umowy, które są i będą zawierane przez Wnioskodawcę z agentami. Agent pełni na podstawie umowy zawartej z Wnioskodawcą rolę pośrednika pomiędzy armatorem poszukującym wykonawcy remontu lub przebudowy jednostki pływającej a Wnioskodawcą, który taki remont lub przebudowę może na rzecz armatora wykonać. Jeśli w wyniku starań agenta zostanie zawarty kontrakt pomiędzy armatorem a Wnioskodawcą na remont lub przebudowę jednostki morskiej, agent uprawniony jest do otrzymania od Wnioskodawcy wynagrodzenia prowizyjnego.

Na podstawie umów zawieranych i które będą zawierane przez Wnioskodawcę z agentami ich przedmiotem będą wyłącznie wskazane powyżej świadczenia ze strony agenta na rzecz Wnioskodawcy, natomiast ich przedmiotem nie jest i nie będzie świadczenie usług doradczych, księgowych, badania rynku, prawnych, reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji oraz poręczeń.

Usług agentów nie można zaliczyć do „świadczeń o podobnym charakterze” wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a) Ustawy CIT. W przeciwieństwie bowiem do wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a Ustawy CIT usług, tj. doradczych, księgowych, badania rynku, prawnych, reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji oraz poręczeń, usługa pośrednictwa wykonywana przez agenta polega na doprowadzeniu do zawarcia umowy przez armatora, zlecającego wykonanie usługi remontu lub przebudowy jednostki morskiej, z Wnioskodawcą, wykonującym usługę remontu lub przebudowy jednostki morskiej.

W związku z powyższym, ponieważ świadczenia jakie są i będą wykonywane przez agentów na rzecz Wnioskodawcy nie mieszczą się w katalogu świadczeń określonym w art. 21 ust. 1 pkt 2a Ustawy CIT, w stosunku do Wnioskodawcy brak jest obowiązku pobrania od wynagrodzenia czyli prowizji agenta, zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych w trybie i na zasadach wynikających z art. 26 ust. 1 Ustawy CIT.

Ponieważ agenci wykonują swoje usługi wyłącznie poza terytorium Polski, w Polsce nie posiadają żadnej stałej placówki, przedstawicielstwa, biura, pełnomocnika itp., to w przypadku agentów mających siedzibę w krajach z którymi Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, z uwagi na to, że usługi te nie mieszczą się w katalogu świadczeń określonym w art. 21 ust. 1 pkt 2a Ustawy CIT, w stosunku do Wnioskodawcy brak jest obowiązku pobrania od wynagrodzenia czyli prowizji agenta, zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych w trybie i na zasadach wynikających z art. 26 ust. 1 Ustawy CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego oraz stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.