Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.336.2023.1.JMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-07-27
Teza: 1. Czy wydatki poniesione na zakup części zamiennych, Spółka może, zgodnie z art. 15 ust. 4d zd. 1 ustawy o CIT, zaliczać do kosztów jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, tj. w dniu poniesienia kosztu, określonego zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT? 2. Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 będzie twierdząca, czy za dzień poniesienia kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, Spółka ma prawo uznać dzień, w którym zaliczyła ona wydatek do kosztów księgowych zgodnie z zasadami rachunkowymi? 3. Jeśli odpowiedz na pytanie nr 2 będzie twierdząca, czy prawidłowe będzie zaliczanie do kosztów podatkowych części zamiennych o wartości powyżej 5.000 zł kwartalnie, na podstawie inwentury?
Słowa kluczowe: części-części zapasowe; koszt-koszt poniesiony; maszyny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4e

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe a w części nieprawidłowe
====================================================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

7 czerwca 2023 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,

dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

\- czy wydatki poniesione na zakup części zamiennych, Spółka może, zgodnie z art. 15 ust. 4d zd. 1 ustawy o CIT, zaliczać do kosztów jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, tj. w dniu poniesienia kosztu, określonego zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT,

\- jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 będzie twierdząca, czy za dzień poniesienia kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, Spółka ma prawo uznać dzień, w którym zaliczyła ona wydatek do kosztów księgowych zgodnie z zasadami rachunkowymi,

\- jeśli odpowiedz na pytanie nr 2 będzie twierdząca, czy prawidłowe będzie zaliczanie do kosztów podatkowych części zamiennych o wartości powyżej 5.000 zł kwartalnie, na podstawie inwentury.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego**

X Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji oraz sprzedaży kleju termotopliwego wykorzystywanego w przemyśle higienicznym.

W związku z rozpoczęciem działalności fabryki w czwartym kwartale (…) roku, Wnioskodawca nabył maszyny produkcyjne i urządzenia. Zakres kontraktów na wytworzenie maszyn i urządzeń zawierał również listę dodatkowych części zamiennych do maszyn. W zależności od kontrahenta, lista części zamiennych była w mniej lub bardziej precyzyjny sposób wyodrębniona w kontrakcie, czasami części zamienne były sprzedane na osobnej FV, a czasami wchodziły w wartość kontraktu (łącznie z maszyną). W oparciu o dodatkową dokumentację Spółka wyodrębniła rodzaj, ilość i wartość części zamiennych.

Na koniec roku (…) wartość ta została ujęta bilansowo jako zapas części zamiennych (na potrzeby rachunkowe). Łączna wartość części zamiennych na dzień (…) r. to ok. (…) zł. Spółka w przyszłości będzie kupować części zamienne na bieżąco celem zachowania ciągłości produkcji, tak by zawsze był odpowiedni zapas części zamiennych na wypadek awarii (a nie jedynie w momencie wystąpienia awarii). Części zamienne, o których mowa we wniosku, w momencie ich użycia nie powiększą wartości maszyn (środków trwałych), ale przywrócą ich funkcjonalność. Spółka będzie kwalifikować wydatek poniesiony na części zamienne jako koszt inny niż koszt bezpośrednio związany z przychodami w rozumieniu art. 15d ust. 4d ustawy o CIT. Wnioskodawca chciałby wdrożyć zasadę, zgodnie z którą - celem ujednolicenia podejścia rachunkowego i podatkowego:

1) dla części zamiennych o jednostkowej wartości netto powyżej (…) zł Spółka będzie prowadzić ewidencję ilościowo-wartościową i ujmować w kosztach rachunkowych oraz podatkowych w momencie ich zużycia, na podstawie okresowo przeprowadzonej inwentaryzacji,

2) dla części zamiennych o jednostkowej wartości netto do (…) zł Spółka będzie ujmować je w kosztach księgowych oraz podatkowych w momencie zakupu, na podstawie otrzymanej faktury VAT.

Z praktycznego punktu widzenia, Spółka chciałaby pierwszy z ww. punktów realizować kwartalnie, na podstawie dokonanej inwentury. W efekcie części zamienne o jednostkowej wartości netto powyżej (…) zł zużyte w danym kwartale, byłyby odpisywane w koszty bilansowo oraz podatkowo na koniec kwartału. Zasady te Spółka chciałaby stosować również do części zamiennych zakupionych pod koniec roku (…). W związku z tym, że maszyny są nowe, dotychczasowe zużycie części zamiennych było sporadyczne i nosiło charakter incydentalny. W związku z zakupami dokonanymi w roku (…) oraz powyższymi planami, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy planowany sposób ujmowania części zamiennych w koszty uzyskania przychodu jest prawidłowy.

**Pytania**

1\. Czy wydatki poniesione na zakup części zamiennych, Spółka może, zgodnie z art. 15 ust. 4d zd. 1 ustawy o CIT, zaliczać do kosztów jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, tj. w dniu poniesienia kosztu, określonego zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT?

2\. Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 będzie twierdząca, czy za dzień poniesienia kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, Spółka ma prawo uznać dzień, w którym zaliczyła ona wydatek do kosztów księgowych zgodnie z zasadami rachunkowymi?

3\. Jeśli odpowiedz na pytanie nr 2 będzie twierdząca, czy prawidłowe będzie zaliczanie do kosztów podatkowych części zamiennych o wartości powyżej (…) zł kwartalnie, na podstawie inwentury?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Ad. 1

Wydatki poniesione na nabycie części zamiennych do maszyn produkcyjnych w opinii Wnioskodawcy stanowią i będą stanowić koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie). Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT „Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą”.

Ustawodawca nie sformułował legalnej definicji kosztów bezpośrednio związanych z przychodami i kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami. Jednak zarówno doktryna, jak i orzecznictwo nie mają problemu z rozróżnieniem tych kategorii. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 2015 r. sygn. II FSK 338/13 stwierdził: „o zaliczeniu podatkowych kosztów uzyskania przychodów do kategorii kosztów bezpośrednich albo innych niż bezpośrednie decyduje ich relacja do przychodu, jaki mają one obiektywnie zapewnić. Powyższe prowadzi do wniosku, że jeżeli dany wydatek odnosi się do konkretnego przychodu, należy zaliczyć go do bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów. W przypadku natomiast, gdy dany wydatek dotyczy szerszego spektrum aktywności gospodarczej podatnika i nie można go powiązać ze skonkretyzowanym przychodem, zasadna jest jego kwalifikacja do kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodem. Inaczej mówiąc, bezpośrednio związane z przychodami są takie koszty, gdy można wskazać konkretny przychód, do którego odnoszą się koszty mające na celu jego generowanie albo zabezpieczenie bądź zachowanie źródła przychodów”.

Wydatki na zakup części zamiennych do maszyn nie przyczyniają się bezpośrednio do wygenerowania określonego przychodu (Wnioskodawca nie ma możliwości jednoznacznego przypisania tych wydatków do konkretnego przychodu) - a jedynie pośrednio wpływają na możliwość uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów Spółki. Zatem powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT w dniu ich poniesienia.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, za dzień poniesienia kosztu w postaci wydatku na zakup części zamiennych w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT Spółka ma prawo uznać dzień, w którym zaliczy ona wydatek do kosztów księgowych zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości. Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT „Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów”. Z literalnego brzmienia powołanego przepisu wynika, że ustawodawca uzależnia moment, w którym koszt staje się kosztem uzyskania przychodów od momentu ujęcia go w księgach zgodnie z zasadami ustawy o rachunkowości.

Moment poniesienia kosztu powiązano zatem z dniem, na który ujęto go jako koszt w księgach rachunkowych. Powyższe nie narusza autonomii prawa podatkowego. Ustawa o CIT zawiera odesłania do innych przepisów, np. w art. 9 ust. 1 wskazuje się, że podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami. Odrębne przepisy w rozumieniu powołanego artykułu są zamieszczone w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: „ustawa o rachunkowości”). Taką argumentację możemy znaleźć w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2012 r. II FSK 253/11, który następnie wyciąga wniosek: „Skoro tak, to użyte w art. 15 ust. 4e u.p.d.o.p. sformułowanie „dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych”, należy odnosić do ksiąg prowadzonych według zasad określonych w ustawie o rachunkowości.

W związku z poczynionymi uwagami należy stwierdzić, że ujęcie (zaksięgowanie) wydatku w księgach rachunkowych określa datę powstania kosztu podatkowego. Przepisy o rachunkowości decydują, na który dzień ujmuje się w księgach rachunkowych koszt, a tym samym przesądzają o dacie poniesienia kosztu podatkowego, z zastrzeżeniem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Wydatek dla zakwalifikowania go do kosztów uzyskania przychodu musi zatem spełniać wymogi określone ustawą podatkową, ale w czasie koszt ten ujawniony jest w dniu jego zaksięgowania w księgach rachunkowych.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji rozstrzygającej stan podobny do wskazanego w niniejszym wniosku, tj. z dnia 18 września 2018 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.381.2018.1.MST. Organ zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że prawidłowe będzie uznanie za dzień poniesienia kosztu dnia, w którym wnioskodawca zaliczył wydatek do kosztów księgowych zgodnie z przyjętymi zasadami. Zasady te polegały na zaliczeniu części zamiennych o wartości nieprzekraczającej 400 EUR do kosztów księgowych w dacie zaksięgowania faktury lub innego dokumentu dokumentującego poniesienie kosztu części, bez względu na moment ich wydania z magazynu do montażu, natomiast części zamiennych o wartości przekraczającej 400 EUR z chwilą wydania z magazynu w celu użycia w procesie produkcji.

Organ przy tym zaznaczył, że ujęcie wydatku w księgach nie oznacza jakiegokolwiek ujęcia wydatku w księgach, ale jego „ujęcie jako kosztu”, tzn. uznanie przez podatnika za taki koszt przy zachowaniu zasad rachunkowości: współmierności przychodów i kosztów (art. 6 ustawy o rachunkowości), istotności (art. 8 ust. 1 ww. ustawy) i ostrożności (art. 7 cytowanej ustawy). „Dzień, na który ujęto koszt w księgach, to dzień, w którym w księgach pojawił się koszt na koncie kosztowym. Dopiero moment odpisu kosztów w ewidencji rachunkowej w ciężar kont o charakterze wynikowym mający wpływ na ustalenie prawidłowego wyniku finansowego firmy, jest momentem mającym określone konsekwencje na gruncie podatku dochodowego. Wynik finansowy bowiem obliczony na podstawie rachunku zysków i strat, tworzonego zgodnie z ustawą o rachunkowości, z uwzględnieniem ustaw podatkowych stanowi podstawę naliczenia podatku dochodowego. W związku z powyższym, nie jest obojętne, kiedy koszt bilansowy może być uznany za koszt podatkowy”. Podobne stanowisko znajdujemy w orzecznictwie m.in. Naczelnego Sądu Administracyjnego: w wyroku z dnia 18 października 2017 r., sygn. II FSK 2539/15, w wyroku z dnia 18 grudnia 2014 r., sygn. II FSK 2924/12, w wyroku z dnia 9 maja 2014 r., sygn. II FSK 1410/12 czy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w wyroku z dnia 19 października 2016 r., sygn. I SA/Gd 824/16.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na pytanie nr 3 wynika bezpośrednio z odpowiedzi na pytanie nr 2. Jeśli za dzień poniesienia kosztu w postaci wydatku na zakup części zamiennych w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT Spółka ma prawo uznać dzień, w którym zaliczy ona wydatek do kosztów księgowych zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości, wówczas wskazany w opisie zdarzenia przyszłego sposób będzie prawidłowy.

Spółka ma prawo i obowiązek ustalić metodę zaliczania w koszty bilansowe części zamiennych zgodnie z zasadami rachunkowości: współmierności przychodów i kosztów (art. 6 ustawy o rachunkowości), ostrożności (art. 7 ustawy o rachunkowości) i istotności (art. 8 ustawy o rachunkowości). Zasady te wyraża opisana metoda, tj. prowadzenie dla części zamiennych o jednostkowej wartości netto powyżej (…) zł ewidencji ilościowo-wartościowej i ujmowanie ich w kosztach księgowych w momencie zużycia kwartalnie, na podstawie przeprowadzonej inwentaryzacji, natomiast co do części zamiennych o jednostkowej wartości netto (…) zł - ujmowanie ich w kosztach księgowych w momencie zakupu, na podstawie otrzymanej faktury VAT lub tożsamego dokumentu księgowego (np. w przypadku importu części zamiennych). Moment ujęcia w koszty podatkowe powiązany jest natomiast z momentem ujęcia kosztu dla celów bilansowych. Zatem prawidłowe będzie zaliczanie do kosztów podatkowych części zamiennych o jednostkowej wartości netto powyżej (…) zł kwartalnie, na podstawie okresowo przeprowadzanej inwentury.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Ad. 1

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z niniejszej regulacji wynika, że zasadniczo wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

\- został poniesiony przez podatnika,

\- jest definitywny, a więc bezzwrotny,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

\- nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,

\- został właściwie udokumentowany.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje dwie kategorie kosztów:

\- bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód),

\- inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Mając na uwadze zróżnicowany charakter ww. kategorii kosztów ustawodawca zróżnicował zasady ich potrącalności.

Stosownie do art. 15 ust. 4 ustawy o CIT,

koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Zatem z art. 15 ust. 4 i 4b-c ustawy o CIT, wynika, że koszty bezpośrednie potrącalne są, co do zasady w momencie uzyskania przychodu, z którymi ich poniesienie jest związane, tzn. pomniejszają one podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym dopiero w momencie, w którym zostanie uznany przychód, w celu uzyskania którego zostały poniesione, chyba że zostaną one poniesione po dniu, w którym mija termin złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym osiągnięto przychód. W takim przypadku, stanowią koszty uzyskania przychodu w roku następnym.

Natomiast koszty pośrednie to takie koszty, których nie można powiązać bezpośrednio z uzyskaniem konkretnego przychodu, lecz ich poniesienie służy całokształtowi prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,

koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Koszty pośrednie potrąca się, co do zasady, w roku poniesienia. Jeżeli jednak dotyczą one okresu dłuższego niż 1 rok, rozlicza się je proporcjonalnie (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT).

O tym jednak, czy w istocie dany wydatek z uwagi na swój charakter nie może zostać przyporządkowany do długości okresu, którego dotyczy, decydować będą przepisy prawa podatkowego, a nie sposób jego księgowania na potrzeby prawa bilansowego.

Jak stanowi art. 15 ust. 4e ustawy o CIT,

za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W świetle przedstawionego we wniosku opisu sprawy i przywołanych przepisów należy stwierdzić, że wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup części zamiennych mają związek z przychodami Spółki, ale z uwagi na brak możliwości ustalenia ich bezpośredniego powiązania z konkretnym przychodem będą stanowić koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami i w myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, będą potrącalne w dacie ich poniesienia, tj. ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie faktury lub innego dowodu.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, należy uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do pytania oznaczonego nr 2 ponownie wskazać należy, że koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami potrąca się, co do zasady, w roku poniesienia.

Ponadto:

1\. art. 15 ust. 4e odnosi się do pojęcia kosztu, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1, a więc kosztu w znaczeniu ustawy podatkowej. Według jednolitych i utrwalonych poglądów orzecznictwa, o uznaniu danego przysporzenia czy wydatku (zobowiązania do jego poniesienia) za przychód, dochód czy koszt podatkowy decydują wyłącznie przepisy prawa podatkowego (zob. wyroki NSA z: 9 czerwca 2016 r. II FSK 1237/13, 24 czerwca 2016 r. II FSK 1555/14; z 6 maja 2015 r., II FSK 1071/13; z 20 lipca 2011 r., II FSK 414/10). Kosztami mającymi wpływ na ustalenie wysokości podstawy opodatkowania w CIT są tylko te, które zostały wyraźnie określone w updop;

2\. zapisy dokonywane w księgach nie mogą tworzyć, ani też modyfikować materialnego prawa podatkowego. Przepisy ustawy o rachunkowości określają jedynie sposób prowadzenia ksiąg i jako takie nie mogą rozstrzygać o tym, co jest, a co nie jest kosztem uzyskania przychodów, a także służą one ustaleniu wysokości dochodu (straty) podatkowego, nie mają zaś charakteru podatkotwórczego (wyrok TK z dnia 4 lutego 1994 r., sygn. akt U 2/90);

3\. ustawodawca w art. 15 ust. 4e updop, definiując termin poniesienia kosztu odwołał się do pewnych pojęć, znanych przepisom o rachunkowości i niezdefiniowanych w updop jak rezerwy czy bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów. W odniesieniu do tych wyrażeń niezbędne jest odwołanie się przy ich wykładni do przepisów ustawy o rachunkowości. Nie ma natomiast podstaw, aby dokonywać takiego zabiegu w stosunku do pojęcia kosztu jako kosztu ujętego w księgach rachunkowości.

W świetle powyższego należy uznać, że faktyczna data dokonania zapisu w księgach rachunkowych nie może zmieniać kwalifikacji danego wydatku i wpływać na moment zaliczenia go jako kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT. Nie jest ona bowiem datą ujęcia kosztu, a jedynie datą technicznego wprowadzenia informacji do systemu (wyroki NSA z dnia 9 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 1236/13, z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt II FSK 1071/13, z dnia 1 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 1604/13, 20 maja 2014 r. sygn. akt II FSK 1443/12, 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1112/12, z dnia 2 grudnia 2014 r. sygn. akt II FSK 188/13, 31 października 2012 r., sygn. akt II FSK 480/11, z dnia 9 grudnia 2011 r. sygn. akt II FSK 1091/10, z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt II FSK 717/13, z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt II FSK 414/10,wszystkie publ. CBOSA).

Odnosząc się do momentu ujęcia wydatków poniesionych na zakup części zamiennych w kosztach uzyskania przychodu wskazać należy, że Spółka będzie uprawniona do rozpoznania ich w kosztach podatkowych w dacie, pod którą dany wydatek zostanie ujęty w księgach rachunkowych bez względu na rodzaj konta, na jakim zostanie dokonany zapis księgowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Tym samym uznać należy, że ww. wydatki powinny zostać potrącone w dacie ich poniesienia, którą wyznacza art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, czyli w dniu w którym ujęto koszt na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku) w księgach rachunkowych.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczanego nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

W związku z powyższym, tj. uznaniem stanowiska w zakresie pytania oznaczonego nr 2 za nieprawidłowe, bezprzedmiotowe stało się rozstrzyganie kwestii zawartej w pytaniu oznaczonym nr 3 które jest pytaniem warunkowym i oceny stanowiska Wnioskodawca oczekuje w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 2.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA),

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).