Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.393.2022.2.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-10-31
Teza: Zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia oraz korekty i zwrotu podatku.
Słowa kluczowe: faktura-korekta faktury; obciążenia-odwrotne obciążenie; podatek-zwrot podatku; podwykonawstwo; usługi-usługi budowlano-montażowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy - nabywający usługi wymienione w zał. 14 (odwrotne obciążenie); Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 8 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

3 sierpnia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 sierpnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia oraz korekty i zwrotu podatku (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 i 3). Uzupełniliście go Państwo na wezwanie Organu pismem z 19 października 2022 r. (data wpływu 21 października 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (A) zawarł w dniu 17 grudnia 2015 r. z B sp. z o.o. (B) umowę w sprawie utrzymania i konserwacji elementów oświetleniowych Przedmiotem umowy było utrzymanie i konserwacja przez Wnioskodawcę infrastruktury oświetleniowej zarządzanej przez B. w szczególności powierzonej jej do zarządzania w poszczególnych gminach. Na mocy zawartej umowy Wnioskodawca zobowiązany był do wykonywania następujących czynności

1) czynności nakazane prawem i zabiegi obligatoryjne oraz uzgodnione przez strony pakiety prac i zabiegi eksploatacyjne określone w załącznikach do umowy (oględziny punktów świetlnych/linii oświetleniowych/szafek, pomiary napięć i obciążeń, pomiary uziemień, pomiary ochrony przeciwpożarowej);

2) prace zlecane każdorazowo na podstawie zleceń przekazywanych Wnioskodawcy przez B.

B w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, świadczy m.in. usługi na rzecz gmin i innych podmiotów polegające na: wykonywaniu poprawy jakości i efektywności energetycznej oświetlenia ulicznego, remoncie oświetlenia ulicznego, bieżącego utrzymania urządzeń oświetleniowych, konserwacji elementów oświetlenia miejsc publicznych. W ramach zawieranych umów B wykonuje stałe czynności nakazane prawem i zabiegi obligatoryjne (opisane szczegółowo w umowach i stanowiących ich części załącznikach), a także działania uruchamiane każdorazowo na podstawie zleceń doraźnych ze strony gmin i innych podmiotów. Dodatkowo B wykonuje na rzecz gmin i innych podmiotów usługi montażu i demontażu iluminacji świątecznej.

W okresie od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r. B . wykonywała opisane wyżej usługi m.in. na rzecz następujących gmin (…), a także Spółdzielni Mieszkaniowej (…), o czym Wnioskodawca dowiedział się dopiero po wystawieniu faktur za okres od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r.

W trakcie zawierania umowy z dnia 17 grudnia 2015 r., jak również w trakcie jej realizacji Wnioskodawca nie wiedział, że będzie wykonywał roboty jako podwykonawca, na infrastrukturze, która nie należy do B , a stanowiącej własność poszczególnych gmin. Wiedzę o statusie podwykonawcy Wnioskodawca pozyskał dopiero po zakończeniu umowy oraz po wystawieniu wszystkich faktur za wykonane usługi.

W toku realizacji umowy, od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r. Wnioskodawca wykonywał na rzecz B . szereg prac które oznaczył na wystawionych przez siebie fakturach symbolem PKWiU 43.21.10.2 oraz PKWiU 33.14.11.0.

Wnioskodawca wystawił łącznie 30 faktur VAT z symbolem PKWiU 43.21.10.2, na łączną kwotę netto (…) zł wraz z podatkiem VAT w kwocie (…) zł. Kwoty należności netto wraz z podatkiem VAT zostały uiszczone przez B. na rzecz Wnioskodawcy. Podstawą do wystawienia faktur z symbolem PKWiU 43.21.10.2 stanowił każdorazowo protokół technicznego - końcowego odbioru usługi, w którym wskazywano, że zakres odebranych prac obejmował montaż opraw lub montaż szafek w ramach infrastruktury należącej do B lub stanowiącej własność poszczególnych gmin.

Ponadto Wnioskodawca wystawił łącznie 12 faktur VAT z symbolem PKWiU 33.14.11.0 na łączną kwotę netto (….)zł wraz z podatkiem VAT w kwocie (…) zł. Kwoty należności netto wraz z podatkiem VAT zostały uiszczone przez B na rzecz Wnioskodawcy.

Faktury VAT oznaczone symbolem PKWiU 33.14.11.0 obejmowały każdorazowo następujące rodzaje prac: wymiana przepalonych bezpieczników, wymiana uszkodzonych elementów opraw świetlnych, wymiana podstawy bezpiecznikowej, awaryjna wymiana przepalonych źródeł światła, zmiana nastaw czasowych zegarów sterujących na życzenie zleceniodawcy, naprawa zamknięć wnęk latarni, czy naprawa osprzętu liniowego napowietrznej sieci oświetleniowej.

Na mocy porozumienia stron z dnia 19 grudnia 2017 r. strony umówiły się, że Wnioskodawca będzie wykonywał usługi objęte umową dla potrzeb Miasta (…) do dnia 31 grudnia 2017 r., zaś na potrzeby pozostałych gmin - do końca stycznia 2018 r.

B, po otrzymaniu każdej z faktur wystawionych przez Wnioskodawcę wskazywała je w deklaracjach VAT-7 i na tej podstawie pomniejszała należny podatek VAT. Następnie, B . złożyła korekty za okres od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r. i uiściła podatek VAT wynikający z faktur wystawionych w tym okresie przez Wnioskodawcę. Powodem złożenia korekt deklaracji było powołanie się na zmianę przepisów ustawy o VAT, która weszła w życie 1 stycznia 2017 r. i na podstawie której wprowadzono mechanizm tzw. „odwrotnego obciążenia”.

**Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego**

A jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Sprzedaż realizowana przez Spółkę nie jest zwolniona od podatku.

B. jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy i jest on zarejestrowany jako podatnik czynny na dzień dzisiejszy tj. 14 października 2022 r..

Można przyjąć, że B nabywała od A usługi oznaczone symbolem PKWiU 43.21.10.2 w celu realizacji na rzecz innych podmiotów - gmin usług wymienionych w poz. 2-48 obowiązującego do 31 października 2019 r. załącznika nr 14 do ustawy o VAT, tj. świadczenia nabyte od A. służyły B do wykonania na rzecz innych podmiotów - gmin usług wymienionych w poz. 2-48 obowiązującego do 31 października 2019 r. załącznika nr 14 do ustawy o VAT, jedynie w takim zakresie, w jakim A wystawiła faktury VAT oznaczone symbolem PKWiU 43.21.10.2, obejmujące podatek VAT w wysokości 99 032,55 zł i w tej części realizowanych usług A stał się podwykonawcą. Natomiast pozostałe usługi fakturowane zgodnie z symbolem PKWiU 33.14.11.0 Spółka uznała za realizowane zgodnie z ogólną zasadą obowiązującą w podatku VAT, tj. opodatkowanie przez dostawcę usługi stawką podstawową 23%.

**Pytania**

1) Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca powinien być uznany za podwykonawcę robót branży elektrycznej skoro wykonywał roboty na podstawie umowy zawartej z B na infrastrukturze stanowiącej własność poszczególnych gmin, która to B . zarządzała na podstawie umów z poszczególnymi gminami i czy w konsekwencji do zafakturowania tych czynności powinien mieć zastosowanie mechanizm tzw. „odwrotnego obciążenia” podatkiem od towarów i usług w związku ze świadczeniem usług określonych w załączniku nr 14 do ustawy w okresie od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r. na rzecz B w charakterze podwykonawcy?

2) Czy Wnioskodawcy przysługuje zwrot kwot podatku od towarów i usług wynikających z faktur VAT wystawionych na rzecz B za świadczenie usług określonych w załączniku nr 14 do ustawy w okresie od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r.?(pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to - co do zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za usługę).

Na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Jednocześnie zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wskazuje, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a) usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,

b) usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego (art. 17 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 17 ust. 1h ustawy w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Ww. załącznik nr 14 do ustawy, obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. do 31 października 2019 r., zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług budowlanych identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), podlegających mechanizmowi odwróconego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa budowlana wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy w poz. 2-48, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym - zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy - mechanizm ten ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Przy identyfikacji zarówno towarów, jak i usług podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia trzeba mieć na uwadze, że dla celów podatku VAT, do końca 2018 r. należało posługiwać się PKWiU z 2008 r. oraz wytycznymi metodologicznymi do tej klasyfikacji. Przy każdej z usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy podano również symbol klasyfikacji statystycznej PKWiU, co wskazuje, że tylko te konkretne towary i usługi, sklasyfikowane pod danym symbolem PKWiU, wymagają rozliczenia podatku na zasadzie odwrotnego obciążenia. Natomiast transakcje, których przedmiotem jest świadczenie wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy usług, realizowane przez wykonawcę (generalnego wykonawcę) na rzecz inwestora, podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych, tj. podatek VAT rozliczany jest przez wykonawcę (generalnego wykonawcę), natomiast inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane usługi zawierającą podatek VAT.

W przypadku, wystąpienia dalszych "podzleceń" podwykonawca zlecający staje się głównym wykonawcą swojego zakresu prac w stosunku do swojego podwykonawcy i jest on wówczas zobowiązany do rozliczenia "podzleconych" usług budowlanych na zasadzie odwróconego obciążenia.

Należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego PWN podwykonawca to „firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy”, (http://sjp.pwn.pl/sjp/podwykonawca; 2503008).

W konsekwencji należy stwierdzić, że powyższe uregulowania prawne dowodzą, że aby zaistniał mechanizm odwrotnego obciążenia dla transakcji w zakresie usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, to ich przedmiotem muszą być wyłącznie ww. usługi budowlane, które są wykonywane w następującej relacji: podwykonawca - główny wykonawca.

Zatem, biorąc pod uwagę powyższe rozważania na temat cytowanych przepisów należy stwierdzić, że ustalenie czy dana usługa podlega rozliczeniu zgodnie z mechanizmem odwróconego obciążenia, czy też zastosowanie będzie miała ogólna zasada rozliczenia podatku - ma charakter indywidualny.

W związku z ww. przedstawionym schematem podmiotów występujących przy świadczeniu usługi, należy wskazać, że podwykonawca to dalszy wykonawca prac (częściowych lub całościowych) w ramach zleconej przez inwestora na rzecz głównego wykonawcy inwestycji. Zatem podwykonawca jest podatnikiem działającym na zlecenie głównego wykonawcy.

Ustalenie, czy dana usługa podlega rozliczeniu zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, czy też zastosowanie ma ogólna zasada rozliczenia podatku - ma charakter indywidualny. Oznacza to, że w każdym konkretnym przypadku należy zbadać, czy:

1\. dana usługa jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48);

2\. jest świadczona przez podwykonawcę,

3\. usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 bądź ust. 9 ustawy,

4\. usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Przy czym podkreślić należy, że dla zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia konieczne jest spełnienie ww. przesłanek łącznie. W konsekwencji niespełnienie chociażby jednego z tych warunków eliminuje zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Stosownie do przepisu art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 października 2019 r. faktura powinna zawierać w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”. Jak stanowi art. 106e ust. 4 pkt 1 ustawy, obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 października 2019 r., faktura nie zawiera w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8, jest nabywca towaru lub usługobiorca - danych określonych w ust. 1 pkt 12-14.

Stosownie do art. 108 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

W myśl art. 108 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy w ramach zawartej umowy były roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych - PKWiU 43.21.10.2, ale także prace konserwacyjne oznaczone symbolem PKWiU 33.14.11.0. Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonał w okresie od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r. roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych oraz prace konserwacyjne na infrastrukturze należącej do poszczególnych gmin oraz do B Wykonane przez niego roboty oznaczone symbolem PKWiU 43.21.10.02 zostały wymienione w załączniku nr 14 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. Poz. 710) pod pozycją 119. Przedmiotowe roboty wykonywane były przez Wnioskodawcę jako podwykonawcę, w zakresie w jakim dotyczyły infrastruktury nie należącej do B ., albowiem właścicielami infrastruktury były podmioty trzecie, tj. poszczególne gminy, z którymi B zawierała stosowne umowy. Zarówno Wnioskodawca jak i B byli zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, spełnione zostały wszystkie przesłanki do zastosowania mechanizmu tzw. „odwrotnego obciążenia” w zakresie robót zafakturowanych z symbolem PKWiU 43.21.10.2. W ocenie Wnioskodawcy faktury oznaczone symbolem PKWiU 33.14.11.0, jako dokumentujące wykonywanie prac konserwacyjnych, nie mogą korzystać z mechanizmu tzw. "odwrotnego obciążenia", albowiem prace konserwacyjne nie zostały ujęte w załączniku nr 14 do ustawy. Ponadto, prace konserwacyjne, nie stanowią pozostałych robót związanych z wykonywaniem instalacji elektrycznych. Nie ulega bowiem wątpliwości, że prace polegające na wymianie: przepalonych bezpieczników, uszkodzonych elementów opraw świetlnych, podstawy bezpiecznikowej, przepalonych źródeł światła, zmianie nastaw czasowych zegarów sterujących na życzenie zleceniodawcy, naprawie zamknięć wnęk latarni, czy naprawie osprzętu liniowego napowietrznej sieci oświetleniowej, nie stanowią wykonywania (nowych) instalacji elektrycznych, lecz są robotami zmierzającymi do przywrócenia istniejących instalacji do należytego stanu. Ponadto, należy zwrócić uwagę, że jeżeli faktura dokumentująca zdarzenie gospodarcze zawiera pomyłki lub zdarzenie, które faktura ta dokumentowała, uległo zmianie, to powinna zostać skorygowana w taki sposób, aby odzwierciedlała rzeczywisty przebieg zdarzenia gospodarczego między określonymi podmiotami. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym. Tak więc w systemie odwrotnego obciążenia na podatniku świadczącym usługę ciąży obowiązek wystawienia faktury zawierającej dane określone w art. 106e.

W związku z powyższym Wnioskodawca powinien wystawić faktury dokumentujące wykonane czynności mieszczące się pod poz. 119 załącznika nr 14 do ustawy o VAT z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia. Z treści przytoczonego powyżej przepisu art. 106e ust. 4 pkt 1 ustawy, wynika, że w fakturze wystawionej w systemie odwróconego obciążenia nie wykazuje się danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 12-14 (czyli kolejno: stawki podatku; sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku). Dodatkowo powinna ona zawierać adnotację „odwrotne obciążenie”.

W związku z powyższym powstaje pytanie, czy po skorygowaniu błędnie wystawionych faktur VAT, Wnioskodawca będzie mógł wystąpić o zwrot nadpłaconego podatku VAT. Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1\. nabycia towarów i usług,

2\. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. W myśl art. 87 ust. 2 ustawy, zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6 i 6a, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. W ocenie Wnioskodawcy, wystawienie korekt do faktur VAT za roboty wykonane na rzecz B w okresie od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r. w ramach umowy z dnia 17 grudnia 2015 r. spowoduje powstanie nadwyżki w podatku VAT, o zwrot której Wnioskodawca będzie mógł wystąpić.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan prawny obowiązujący w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Przy określaniu, czy opodatkowanie danej czynności powinno nastąpić z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia, istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Jak bowiem wynika z art. 5a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.), zwanej dalej ustawą, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”,

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy,

towarami zaś są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy,

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy,

przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy,

w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Należy zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy,

podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy,

działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wskazuje, że,

podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a) usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,

b) usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Przy tym, w myśl art. 17 ust. 1h ustawy,

w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy,

w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Ponadto zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 2024),

przepisy art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które zostały wykonane od dnia 1 stycznia 2017 r. W celu ustalenia momentu wykonania usług stosuje się przepisy art. 19a ust. 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy.

Należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl/sjp/podwykonawca;2503008) podwykonawca to „firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy”.

W przypadku, wystąpienia dalszych „podzleceń” podwykonawca zlecający staje się głównym wykonawcą swojego zakresu prac w stosunku do swojego podwykonawcy i jest on wówczas zobowiązany do rozliczenia „podzleconych” usług budowlanych na zasadzie odwróconego obciążenia.

Przy tym zgodnie z art. 1 pkt 3 lit. a, b i c ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1751), z dniem 1 listopada 2019 r. w art. 17 ustawy o VAT w ust. 1 uchyla się pkt 7 i 8 oraz uchyla się ust. 1c-1h oraz w ust. 2 wyrazy „ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8” zastępuje się wyrazami „ust. 1 pkt 4 i 5”. Jednocześnie w myśl art. 1 pkt 31 ww. ustawy zmieniającej uchyla się załączniki nr 13 i 14 do ustawy. Ponadto w myśl art. 1 pkt 18 lit. b ww. ustawy zmieniającej w art. 106e w ust. 4 uchyla się pkt 1. Zaś w myśl art. 1 pkt 18 lit. a tiret pierwszy ww. ustawy zmieniającej w art. 106e w ust. 1 pkt 18 otrzymuje brzmienie "w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”".

Niemniej jednak, jak stanowi art. 10 ww. ustawy zmieniającej,

w przypadku dostaw towarów lub świadczenia usług, wymienionych w załączniku nr 11 lub załączniku nr 14 do ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, dokonanych:

1\. przed dniem 1 listopada 2019 r., dla których obowiązek podatkowy powstał lub faktura została wystawiona po dniu 31 października 2019 r.,

2\. po dniu 31 października 2019 r., dla których faktura została wystawiona przed dniem 1 listopada 2019 r.

– stosuje się przepisy art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8, ust. 1c-1h i 2-2b, art. 18c ust. 1 pkt 1, art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a i b, art. 99 ust. 9, art. 101a, art. 102 ust. 3, art. 106e ust. 1 pkt 18 i ust. 4 pkt 1 oraz art. 108 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym na dzień 1 stycznia 2017 r. faktura zawiera m.in.:

w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy "odwrotne obciążenie".

Ponadto jak wynika z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.),

podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT,

faktura powinna zawierać m.in.:

1) datę wystawienia;

2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;

5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15) kwotę należności ogółem;

16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:

a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub

b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty

\- wyrazy "metoda kasowa";

17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz "samofakturowanie";

18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy "odwrotne obciążenie" (…).

Zgodnie z art. 106j ustawy o VAT,

1\. w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2) (uchylony)

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury

\- podatnik wystawia fakturę korygującą.

2\. Faktura korygująca powinna zawierać:

1) (uchylony)

2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;

2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca - w przypadku faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej;

3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,

b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

4) (uchylony)

5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;

6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.

2a. Faktura korygująca może zawierać:

1) wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA" albo "KOREKTA";

2) przyczynę korekty.

3\. W przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny, może wystawić fakturę korygującą dotyczącą dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, która:

1) zawiera dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnoszą się udzielany opust lub udzielana obniżka;

2) może nie zawierać nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą - w przypadku gdy korekta dotyczy wszystkich dostaw towarów i świadczonych usług.

4\. Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej.

W myśl art. 108 ust. 1 ustawy o VAT,

w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Zgodnie z art. 108 ust. 2 ustawy o VAT,

przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego.

Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Zakres i sposób, w jaki czynności dokonywane są przez podmioty winny być udokumentowane za pomocą faktur, zawarty jest w ustawie. Katalog czynności dokumentowanych fakturami obejmuje m.in. dokonanie sprzedaży.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT,

przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Podkreślić należy, że w systemie podatku od towarów i usług faktury są dokumentami sformalizowanymi, potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Podatnik wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi oraz w przypadku otrzymania zaliczki przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Zatem celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Z treści przedstawionych regulacji prawnych wynika również, że jeżeli faktura dokumentująca zdarzenie gospodarcze zawiera pomyłki lub zdarzenie, które faktura ta dokumentowała, uległo zmianie, to powinna zostać skorygowana w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję między określonymi podmiotami.

Ze wskazanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy,

w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy,

kwotę podatku naliczonego stanowi:

1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy,

w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-10a ustawy o VAT.

Z powołanych przepisów ustawy wynika, że podatnik wykazujący nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym ma możliwość wykazania tej nadwyżki jako kwoty do zwrotu.

Z treści wniosku wynika, że Państwa Spółka zawarła 2015 r. z B umowę w sprawie utrzymania i konserwacji elementów oświetleniowych nr (…). Przedmiotem umowy było utrzymanie i konserwacja przez Wnioskodawcę infrastruktury oświetleniowej zarządzanej przez B., w szczególności powierzonej jej do zarządzania w poszczególnych gminach. Na mocy zawartej umowy Wnioskodawca zobowiązany był do wykonywania następujących czynności: czynności nakazane prawem i zabiegi obligatoryjne oraz uzgodnione przez strony pakiety prac i zabiegi eksploatacyjne określone w załącznikach do umowy (oględziny punktów świetlnych/linii oświetleniowych/szafek, pomiary napięć i obciążeń, pomiary uziemień, pomiary ochrony przeciwpożarowej); prace zlecane każdorazowo na podstawie zleceń przekazywanych Wnioskodawcy przez B. B w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, świadczy m.in. usługi na rzecz gmin i innych podmiotów polegające na: wykonywaniu poprawy jakości i efektywności energetycznej oświetlenia ulicznego, remoncie oświetlenia ulicznego, bieżącego utrzymania urządzeń oświetleniowych, konserwacji elementów oświetlenia miejsc publicznych. W ramach zawieranych umów B wykonuje stałe czynności nakazane prawem i zabiegi obligatoryjne (opisane szczegółowo w umowach i stanowiących ich części załącznikach), a także działania uruchamiane każdorazowo na podstawie zleceń doraźnych ze strony gmin i innych podmiotów. Dodatkowo B wykonuje na rzecz gmin i innych podmiotów usługi montażu i demontażu iluminacji świątecznej. W okresie od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r. B wykonywała opisane wyżej usługi m.in. na rzecz następujących gmin (…), a także Spółdzielni Mieszkaniowej (…), o czym Wnioskodawca dowiedział się dopiero po wystawieniu faktur za okres od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r. W trakcie zawierania umowy z dnia 17 grudnia 2015 r., jak również w trakcie jej realizacji Wnioskodawca nie wiedział, że będzie wykonywał roboty jako podwykonawca, na infrastrukturze, która nie należy do B ., a stanowiącej własność poszczególnych gmin. Wiedzę o statusie podwykonawcy Wnioskodawca pozyskał dopiero po zakończeniu umowy oraz po wystawieniu wszystkich faktur za wykonane usługi.

W toku realizacji umowy, od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r. Wnioskodawca wykonywał na rzecz B szereg prac które oznaczył na wystawionych przez siebie fakturach symbolem PKWiU 43.21.10.2 oraz PKWiU 33.14.11.0. Wnioskodawca wystawił łącznie 30 faktur VAT z symbolem PKWiU 43.21.10.2, na łączną kwotę netto (…) zł wraz z podatkiem VAT w kwocie (…) zł. Kwoty należności netto wraz z podatkiem VAT zostały uiszczone przez B na rzecz Wnioskodawcy. Podstawą do wystawienia faktur z symbolem PKWiU 43.21.10.2 stanowił każdorazowo protokół technicznego - końcowego odbioru usługi, w którym wskazywano, że zakres odebranych prac obejmował montaż opraw lub montaż szafek w ramach infrastruktury należącej do B lub stanowiącej własność poszczególnych gmin. Ponadto Wnioskodawca wystawił łącznie 12 faktur VAT z symbolem PKWiU 33.14.11.0 na łączną kwotę netto (…) zł wraz z podatkiem VAT w kwocie (\`(...)\`). Kwoty należności netto wraz z podatkiem VAT zostały uiszczone przez B na rzecz Wnioskodawcy. Faktury VAT oznaczone symbolem PKWiU 33.14.11.0 obejmowały każdorazowo następujące rodzaje prac: wymiana przepalonych bezpieczników, wymiana uszkodzonych elementów opraw świetlnych, wymiana podstawy bezpiecznikowej, awaryjna wymiana przepalonych źródeł światła, zmiana nastaw czasowych zegarów sterujących na życzenie zleceniodawcy, naprawa zamknięć wnęk latarni, czy naprawa osprzętu liniowego napowietrznej sieci oświetleniowej. Państwa Spółka jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy z 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług. Sprzedaż realizowana przez spółkę nie jest zwolniona od podatku. B jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy i jest on zarejestrowany jako podatnik czynny na dzień dzisiejszy tj. 14 października 2022. Jak wskazaliście Państwo w uzupełnieniu wniosku B nabywała od A. usługi oznaczone symbolem PKWiU 43.21.10.2 w celu realizacji na rzecz innych podmiotów - gmin usług wymienionych w poz. 2-48 obowiązującego do 31 października 2019 r. załącznika nr 14 do ustawy o VAT, tj. świadczenia nabyte od A. służyły B do wykonania na rzecz innych podmiotów - gmin usług wymienionych w poz. 2-48 obowiązującego do 31 października 2019 r. załącznika nr 14 do ustawy o VAT, jedynie w takim zakresie, w jakim A . wystawiła faktury VAT oznaczone symbolem PKWiU 43.21.10.2, obejmujące podatek VAT w wysokości (…) i w tej części realizowanych usług A stał się podwykonawcą. Natomiast pozostałe usługi fakturowane zgodnie z symbolem PKWiU 33.14.11.0 Spółka uznała za realizowane zgodnie z ogólną zasadą obowiązującą w podatku VAT, tj. opodatkowanie przez dostawcę usługi stawką podstawową 23%.

Wątpliwości dotyczą ustalenia czy usługi świadczone przez Państwa Spółkę na podstawie umowy zawartej z B na infrastrukturze stanowiącej własność poszczególnych gmin podlegają mechanizmowi odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy oraz czy Państwa Spółce przysługuje zwrot kwot podatku od towarów i usług wynikających z faktur VAT wystawionych na rzecz B.

Przechodząc do istoty Państwa wątpliwości wskazać należy, że z powołanych przepisów ustawy wynika, że mechanizm odwrotnego obciążenia znajduje zastosowanie wówczas gdy spełnione są następujące warunki:

1\. usługodawcą usługi jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,

2\. usługobiorcą usługi jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,

3\. dane świadczenie jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy oraz

4\. usługa ta jest świadczona przez podwykonawcę, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy.

Przy czym dla zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia wszystkie wymienione powyżej warunki muszą być spełnione łącznie. W konsekwencji niespełnienie chociażby jednego z tych warunków eliminuje zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia.

W analizowanym przypadku Państwa Spółka oraz B są czynnymi podatnikami VAT. Ponadto usługi sklasyfikowane pod PKWiU 43.21.10.2 – Roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych, ustawodawca wymienił pod poz. 23 załącznika nr 14 do ustawy o VAT jako podlegające mechanizmowi odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Jednocześnie w przypadku gdy Państwa Spółka świadczyła przedmiotowe usługi wymienione pod poz. 23 załącznika nr 14 do ustawy na rzecz B działała w charakterze podwykonawcy, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy. Jak wskazaliście Państwo bowiem B nabywała od Wnioskodawcy wskazane świadczenia celem realizacji na rzecz innych podmiotów – Gmin – usługi wymienione w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy.

Zatem w przypadku gdy Państwa Spółka, będąca czynnym podatnikiem VAT, wykonywała usługi wskazane pod poz. 23 załącznika nr 14 do ustawy na rzecz B która również jest czynnym podatnikiem VAT i która następnie realizowała świadczenia wymienione w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy na rzecz innych podmiotów – Gmin –spełnione były przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy. Tym samym w takim przypadku świadczone przez Państwa Spółkę usługi podlegają opodatkowaniu z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy. W konsekwencji zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT od przedmiotowych usług jest B jako nabywca usług. Natomiast Wnioskodawca wystawiając fakturę dokumentują wykonanie tych usług na rzecz B winien w niej zawrzeć adnotację odwrotne obciążenie.

Natomiast w przypadku gdy Państwa Spółka świadczyła usługi sklasyfikowane do PKWiU 33.14.11.0 na rzecz B nie działała w charakterze podwykonawcy, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy. Należy zauważyć, że usługi sklasyfikowane do PKWiU 33.14.11.0 – Usługi naprawy i konserwacji silników elektrycznych, prądnic, transformatorów oraz aparatury rozdzielczej i sterownic, nie zostały wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jako usługi w stosunku do których zastosowanie ma mechanizm odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy. Zatem rozliczenie podatku dla przedmiotowego świadczenia powinno nastąpić na zasadach ogólnych, tj. Państwa Spółka realizując świadczenie na rzecz B powinna opodatkować je z zastosowaniem właściwej dla tego świadczenia stawki podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis sprawy należy wskazać, że w analizowanym przypadku w odniesieniu do usług sklasyfikowanych pod PKWiU 43.21.10.2 – Roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych, zostaną spełnione przesłanki warunkujące zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy w ramach umowy zawartej przez Państwa Spółkę z B Zatem, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 17 ust. 1h ustawy o VAT Państwa Spółka - świadcząc na rzecz B usługi budowlane o symbolu PKWiU 43.21.10.2 była zobowiązana do wystawienia na rzecz B faktury bez podatku VAT, tj. z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia, jako podwykonawca robót budowlanych. Natomiast do rozliczenia podatku należnego z tytułu tej transakcji zobowiązana była B jako nabywca usług budowalnych.

Tym samym z uwagi na fakt, że pierwotne faktury są wystawione w sposób nieprawidłowy, to w odniesieniu do usług sklasyfikowanych pod PKWiU 43.21.10.2 Wnioskodawca ma obowiązek ich skorygowania i wystawiania faktur korygujących bez podatku VAT, tj. z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Wobec uznania, iż w zaistniałym stanie faktycznym zachodzą przesłanki do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla usług sklasyfikowanych pod PKWiU 43.21.10.2 realizowanych w ramach umowy z B Państwa Spółka po spełnieniu warunków wynikających z art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, może wystąpić do urzędu skarbowego o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym, na zasadach wskazanych w ww. przepisie.

W związku z powyższym Państwa stanowisko należało uznać za **prawidłowe.**

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

### Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia oraz korekty i zwrotu podatku (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 i 3), natomiast w zakresie klasyfikacji PKWiU świadczonych przez Państwa usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).