Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-121/11-2/KJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-09-02
Teza: 1) Czy prowadzenie działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej zwolnionej z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w oparciu o trzy zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Strefy rodzi obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z art. 9 ust. 1 powołanej wcześniej ustawy odrębnie dla każdego z tych zezwoleń? 2) Na jaki dzień zgodnie z § 9 ust 1 Rozporządzenia Spółka powinna dyskontować wydatki i otrzymaną pomoc publiczną?
Słowa kluczowe: dochód-ustalanie dochodu; działalność-zezwolenie na prowadzenie działalności; inwestycje-wydatki inwestycyjne; pomoc-pomoc publiczna; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością …, przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2011 r. (data wpływu 4 lipca 2011 r.), , o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. produkcja sprzętu gospodarstwa domowego i elektrycznych artykułów użytku domowego oraz części do nich. Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie dwóch zezwoleń: z dnia 28 października 2004 r. (dalej zezwolenie nr 55) i z dnia 23 sierpnia 2006 r. (dalej zezwolenie nr 88).

Zakres przedmiotowy obu zezwoleń jest zbieżny. W przyszłości spółka zamierza wystąpić o kolejne zezwolenie na prowadzenie działalności (w zakresie zbieżnym do posiadanych już zezwoleń) gospodarczej na terenie Strefy.

Spółka prowadzi również działalność gospodarczą poza terenem Strefy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy prowadzenie działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej zwolnionej z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w oparciu o trzy zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Strefy rodzi obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z art. 9 ust. 1 powołanej wcześniej ustawy odrębnie dla każdego z tych zezwoleń?
2.  Na jaki dzień zgodnie z § 9 ust 1 Rozporządzenia Spółka powinna dyskontować wydatki i otrzymaną pomoc publiczną?

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, niezależnie od liczby posiadanych zezwoleń strefowych, Spółka w celu ustalenia przychodu (dochodu) na działalności zwolnionej jest zobowiązana do prowadzenia jednej ewidencji spełniającej wymogi art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm., dalej: „ustawa o SSE”) dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE w ramach otrzymanego zezwolenia są zwolnione z podatku dochodowego na zasadach określonych w ustawie o CIT. Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w ustawie o SSE, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Jednocześnie, zgodnie z ust. 4 powyższej regulacji zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Zatem warunkiem skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania jest posiadanie zezwolenia na prowadzenie określonego rodzaju działalności na terenie strefy oraz uzyskanie dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy (działalności objętej zezwoleniem).

Na gruncie § 5 ust. 3 rozporządzenia „w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy”. W ocenie Spółki, powołane przepisy nakazują wydzielenie organizacyjne i prowadzenie ewidencji rachunkowych mających na celu prawidłowe ustalenie dochodu opodatkowanego oraz dochodu zwolnionego, w przypadku prowadzenia działalności na terenie SSE i poza terenem SSE, co też Spółka uczyniła. Natomiast, w celu ustalania dochodu zwolnionego osiągniętego na podstawie dwóch lub więcej zezwoleń nie ma obowiązku dalszego wydzielenia organizacyjnego działalności strefowych, a tym samym wyodrębniania przychodów i kosztów przypadających na każde z tych zezwoleń odrębnie. Oznacza to, że prowadząc działalność na terenie SSE na podstawie dwóch lub więcej zezwoleń podatnik zobowiązany jest prowadzić jedną, wyodrębnioną ewidencję rachunkową, na podstawie której będzie możliwe ustalenie dochodu zwolnionego uzyskanego z tej (zwolnionej z CIT) działalności.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, niezależnie od liczby posiadanych zezwoleń strefowych (w przypadku Spółki będą to trzy zezwolenia) będzie ona zobowiązana do prowadzenia dwóch odrębnych ewidencji - jednej ewidencji dla działalności prowadzonej na terenie SSE (zwolnionej z CIT) i drugiej ewidencji na potrzeby działalności prowadzonej poza SSE (podatkowanej), z których każda będzie spełniała wymogi art. 9 ust. 1 ustawy o CIT.

Stanowisko Spółki potwierdza m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 2 marca 2011 r. (sygn..), który uznał za prawidłowe stanowisko Spółki mówiące, że „brak jest podstawy prawnej, która nakładałaby na podatnika obowiązek prowadzenia odrębnej ewidencji celem ustalenia dochodu zwolnionego spod opodatkowania, przypadającego na każde z zezwoleń na prowadzenie działalności na terenie strefy” oraz Dyrektor Katowickiej Izby Skarbowej w interpretacji z 21 lutego 2011 r. (sygn.), w której stwierdził, że w przypadku prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie dwóch zezwoleń, Spółka będzie zobowiązana do prowadzenia jednej ewidencji rachunkowej dla celów obliczenia dochodu (straty) z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w zakresie objętym posiadanymi zezwoleniami”.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna dokonywać dyskontowania całej uzyskanej pomocy publicznej najpierw na dzień uzyskania zezwolenia nr 55 z dnia 28 października 2004 r.; następnie po wyczerpaniu przysługującego w ramach tego zezwolenia limitu pomocy publicznej, pozostałą kwotę zwolnienia na dzień uzyskania zezwolenia nr 88 z dnia 23 sierpnia 2006 r.; a po wyczerpaniu przysługującego w ramach tego zezwolenia limitu pomocy publicznej, pozostałą kwotę na dzień uzyskania nowego zezwolenia.

Spółka powinna prowadzić ewidencję kosztów inwestycji – wydatków, o których mowa w § 6 rozporządzenia oraz utworzonych nowych miejsc pracy związanych z działalnością objętą odpowiednim zezwoleniem. Jest to niezbędne w zakresie ustalenia kosztów inwestycji poniesionych na podstawie każdego z zezwoleń dla celów kalkulacji przysługującego Spółce limitu pomocy publicznej.

Wyodrębnienie kosztów inwestycji na potrzeby każdego zezwolenia pozwoli Spółce zdyskontować wydatki zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia.

Zgodnie z powyższą regulacją koszty inwestycji oraz wielkość pomocy mają być dyskontowane na dzień uzyskania zezwolenia.

Zatem wartość dostępnej pomocy Spółka obliczy jako:

*   sumę wydatków poniesionych na podstawie zezwolenia nr 1 zdyskontowanych na dzień uzyskania zezwolenia z października 2004 r., powiększoną o

*   sumę wydatków poniesionych na podstawie zezwolenia nr 2 zdyskontowanych na dzień uzyskania zezwolenia z sierpnia 2006 r., powiększoną o

*   sumę wydatków poniesionych na podstawie nowego zezwolenia zdyskontowanych na dzień uzyskania nowego zezwolenia,

z uwzględnieniem, w każdym przypadku wskaźnika maksymalnej intensywności pomocy dla danego regionu.

Jednocześnie, w związku z brakiem obowiązku wyodrębnienia dla każdego zezwolenia strefowego przychodów i kosztów osiągniętych na działalności strefowej prowadzonej na podstawie poszczególnych zezwoleń, Spółka wykaże jeden strumień przychodów (dochodów) zwolnionych.

W związku z powyższym Spółka obejmie zezwoleniem dochód z całej działalności prowadzonej na terenie SSE na podstawie trzech zezwoleń, a rozliczenie limitu dostępnej pomocy publicznej zostanie dokonane jak poniżej.

Do dnia wykorzystania pomocy publicznej przysługującej w ramach zezwolenia nr 55, całą pomoc publiczną uzyskaną na dzień 31 marca kolejnego roku podatkowego, Spółka dyskontowała będzie wyłącznie na dzień uzyskania zezwolenia nr 55. Jako pomoc publiczną uzna niezapłacony podatek od sumy dochodów strefowych. W roku podatkowym, w którym suma otrzymanej pomocy publicznej zdyskontowanej na dzień uzyskania zezwolenia nr 55 przekroczy koszty kwalifikowane zdyskontowane na dzień uzyskania zezwolenia nr 55 (uwzględniając maksymalną intensywność pomocy publicznej dla tego zezwolenia), Spółka rozpocznie rozliczanie pomocy publicznej w ramach zezwolenia nr 88. Następnie, w roku podatkowym, w którym suma otrzymanej pomocy publicznej zdyskontowanej na dzień uzyskania zezwolenia nr 88 przekroczy koszty kwalifikowane zdyskontowane na dzień uzyskania zezwolenia nr 88 (uwzględniając maksymalną intensywność pomocy publicznej dla drugiego zezwolenia), Spółka rozpocznie rozliczanie pomocy publicznej w ramach nowego zezwolenia. Spółka będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego, do dnia, kiedy suma udzielonej pomocy publicznej dyskontowanej na dzień uzyskania nowego zezwolenia, przekroczy koszty kwalifikowane zdyskontowane na dzień uzyskania nowego zezwolenia (uwzględniając maksymalną intensywność pomocy dla nowego zezwolenia).

Stanowisko Spółki potwierdza m.in. Dyrektor Katowickiej Izby Skarbowej w interpretacji z 21 lutego 2011 r. (sygn. IBPBI/2/423-1S9/11/SD), w której stwierdził, że „Spółka może (\`(...)\`) objąć zwolnieniem dochód z całej działalności prowadzonej na terenie SSE, wykorzystując limit pomocy publicznej dostępnej w ramach zezwolenia z 2000 r., a po jego wyczerpaniu limit wynikający z zezwolenia z 2008 r.”.

Podsumowując, zdaniem Spółki, niezależnie od liczby posiadanych zezwoleń strefowych, Spółka w celu ustalenia dochodu na działalności zwolnionej jest zobowiązana do prowadzenia dwóch ewidencji – jednej ewidencji spełniającej wymogi art. 9 ust. 1 ustawy o CIT dla działalności prowadzonej na podstawie trzech zezwoleń na terenie SSE oraz drugiej dla działalności opodatkowanej prowadzonej poza SSE.

Ponadto, Spółka powinna dokonywać dyskontowania całej uzyskanej pomocy publicznej najpierw na dzień uzyskania zezwolenia nr 55 z dnia 28 października 2004 r,, po wyczerpaniu przysługującego w ramach tego zezwolenia limitu pomocy, na dzień uzyskania zezwolenia nr 88 z dnia 23 sierpnia 2006 r., a po wyczerpaniu przysługującego w ramach tego zezwolenia limitu pomocy, na dzień uzyskania nowego zezwolenia.

Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska w opisanej powyżej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.