Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.221.2025.2.IS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-25
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia na własne cele
mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: darowizna
majątek-rozdzielność majątkowa
nieruchomości-zbycie nieruchomości
ulga-ulga podatkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem złożonym 8 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wraz z żoną, ... planuje Pan wspólnie złożyć wniosek o rozwód. Państwa małżeństwo
    zostało zawarte ... 2016 r. Przed ślubem zawarli Państwo umowę majątkową małżeńską,
    na mocy której obowiązuje Państwa ustrój rozdzielności majątkowej.
    W ramach planowanych rozliczeń majątkowych między Państwem, po złożeniu pozwu
    rozwodowego, żona ma przekazać Panu w drodze darowizny lokal mieszkalny w
    zabudowie segmentowej, położony w ..., w powiecie .... Mieszkanie to zostało przez nią
    nabyte 8 lutego 2022 r. z rynku pierwotnego do majątku osobistego.
    Darowizna zostanie dokonana w formie aktu notarialnego. W przeciągu najbliższych
    dwóch lat od otrzymania mieszkania planuje Pan jego sprzedaż. Całość środków
    uzyskanych ze sprzedaży zamierza Pan przeznaczyć na realizację własnych celów
    mieszkaniowych. Planuje Pan zakup działki budowlanej położonej w tym samym powiecie,
    a następnie - w terminie do 9 miesięcy od dnia jej nabycia - wybudowanie na niej domu
    jednorodzinnego przez wyspecjalizowaną firmę wykonawczą. Dom ten będzie służył
    zaspokojeniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych – zamierza Pan w nim zamieszkać
    wraz z dziećmi. Informuje Pan również, że posiada w swoim majątku osobistym lokal
    nabyty w grudniu 2023 r., który wykorzystywany jest wyłącznie do prowadzenia
    działalności gospodarczej (...) i nie pełni funkcji mieszkalnej.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    8 września 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    Pytanie 1) Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Tak. Jest Pan osobą, która ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski,
    podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu - tj. rozlicza Pan w
    Polsce cały swój dochód.
    Pytanie 2) Czy odpłatne zbycie przez Pana lokalu mieszkalnego w zabudowie segmentowej
    nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6
    ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Odpowiedź: Nie. Odpłatne zbycie przez Pana lokalu mieszkalnego w zabudowie
    segmentowej nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, w rozumieniu
    przepisu art. 5a pkt 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie to
    odpłatne zbycie prywatnego majątku.
    Pytanie 3) Czy przychód uzyskany przez Pana z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego w
    zabudowie segmentowej, będzie w całości/ w części wydatkowany po dniu tej sprzedaży,
    ale w okresie nie później niż trzech lat licząc od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiła sprzedaż ww. lokalu, na Pana własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych?

    Odpowiedź: Tak. Przychód uzyskany przez Pana z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego
    w zabudowie segmentowej, będzie w całości wydatkowany po dniu tej sprzedaży, ale w
    okresie nie później niż trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła
    sprzedaż ww. lokalu, na Pana własne cele mieszkaniowe.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż mieszkania nabytego w drodze darowizny od
    żony w ramach rozliczenia majątku osobistego, przy przeznaczeniu całego przychodu na
    zakup domu jednorodzinnego w ciągu 3 lat, korzysta ze zwolnienia podatkowego z PIT
    zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w zabudowie
    segmentowej, położonego w ..., otrzymanego od żony w drodze darowizny, będzie
    korzystał ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile środki uzyskane ze sprzedaży zostaną
    przeznaczone na realizację własnych celów mieszkaniowych. W szczególności, zwolnienie
    powinno mieć zastosowanie, mimo że sprzedaż nastąpi przed upływem 5 lat od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (w drodze darowizny), ponieważ: środki
    uzyskane ze sprzedaży zostaną w pełni przeznaczone na zakup działki budowlanej
    położonej w tym samym powiecie (...), a następnie, w terminie do 9 miesięcy od zakupu
    działki, planuje Pan budowę na niej domu jednorodzinnego przez wyspecjalizowaną firmę
    wykonawczą. Dom ten będzie służył zaspokojeniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych
    – zamieszka Pan w nim wraz z dziećmi.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 ustawy o PIT, za cel mieszkaniowy uznaje się
    zarówno zakup działki budowlanej, jak i budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
    Spełnienie obu tych warunków w ustawowych terminach uprawnia do skorzystania ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Dodatkowo wskazuje Pan, że posiadany przez Pana inny lokal (nabyty w grudniu 2023 r.)
    jest wykorzystywany wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (...), nie
    służy celom mieszkalnym i nie wyklucza możliwości realizacji nowych celów
    mieszkaniowych w rozumieniu ustawy o PIT. W związku z powyższym uważa Pan, że
    sprzedaż lokalu mieszkalnego otrzymanego w drodze darowizny, a następnie
    przeznaczenie uzyskanych środków na zakup działki budowlanej oraz budowę domu
    jednorodzinnego w terminie określonym ustawą, będzie korzystać ze zwolnienia z
    opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.

    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest m.in. odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane
      w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
      lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich
    części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie
    jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że przed ślubem zawarli Państwo umowę majątkową małżeńską,
    na mocy której obowiązuje Państwa ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej. W
    ramach planowanych rozliczeń majątkowych między Państwem, po złożeniu pozwu
    rozwodowego, żona ma przekazać Panu w drodze darowizny lokal mieszkalny w
    zabudowie segmentowej, położony w ..., w powiecie .... Mieszkanie to zostało przez nią
    nabyte 8 lutego 2022 r. z rynku pierwotnego do majątku osobistego. Darowizna zostanie
    dokonana w formie aktu notarialnego. W przeciągu najbliższych dwóch lat od otrzymania
    mieszkania planuje Pan jego sprzedaż.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Pana lokalu mieszkalnego w
    zabudowie segmentowej podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    W szczególności art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn., że nabycie nieruchomości lub
    praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na
    charakter czynności prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego.
    Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ww. Kodeksu:

      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Umowa darowizny uregulowana w art. 888 - 902 Kodeksu cywilnego jest umową
    jednostronnie zobowiązującą, konsensualną, nieodpłatną i kazualną (tzn. jest podstawą
    przysporzenia, która jest konieczna do przejścia własności rzeczy). Jak wynika z art. 888 § 1
    Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku, zatem jeśli świadczenie
    będzie polegać na przekazaniu rzeczy (np. nieruchomości) dochodzi do przeniesienia
    prawa własności rzeczy z darczyńcy na obdarowanego. Z zacytowanego ww. przepisu
    wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na
    rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których
    celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Umowa
    darowizny dochodzi do skutku z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o
    przyjęciu darowizny.
    Konieczne jest także powołanie przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), normujących stosunki
    majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 powołanego wyżej Kodeksu:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    W myśl art. 33 pkt 1 i pkt 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
      1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
      2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
        spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 przywołanego Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Co do zasady wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.
    Stosownie do art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    W doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego
    małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co
    oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu powyższych przepisów są wszelkie prawa
    majątkowe – zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe),
    jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności).

    Darowizna dokonana między małżonkami pozostającymi w rozdzielności majątkowej
    małżeńskiej, przenosząca składniki majątkowe z majątku osobistego (odrębnego) jednego
    z małżonków do majątku osobistego (odrębnego) drugiego z małżonków, stanowi dla
    drugiego małżonka nowe nabycie.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis
    zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że nabycie przez Pana nieruchomości (lokalu
    mieszkalnego w zabudowie segmentowej) nastąpi w dacie dokonania przez żonę
    darowizny na Pana rzecz.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w przeciągu najbliższych dwóch lat od otrzymania w
    darowiźnie nieruchomości planuje Pan jej sprzedaż, a więc przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym będzie miało miejsce jej nabycie.
    Wobec powyższego, sprzedaż ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym według zasad określonych art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i

      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa określonym
    zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością
    wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego
    zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub – w
    przedmiotowej sprawie – art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
          a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
            lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
            takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
            użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z
            tym budynkiem lub lokalem,
          b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
            udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
            mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
          c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
            gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w
            takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
            oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania
            wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym
            mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
            budowę budynku mieszkalnego,
          d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego
            budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
          e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
            własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
            niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
          - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
          państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w
          Konfederacji Szwajcarskiej;
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Z kolei, jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W konsekwencji, korzystanie ze zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji,
    gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę
    prawną danej preferencji.
    W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik traci prawo do ulgi i jest
    zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.
    Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwami od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem, oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi, czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.
    Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień
    podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z
    cytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, jest zatem fakt wydatkowania
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele
    mieszkaniowe. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”
    świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art.
    21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem
    nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie
    „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować
    ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.

    Zatem, przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną
    na „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele
    mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie
    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego
    zbywającego. Powyższy warunek wynika wprost z brzmienia przepisu normującego
    zwolnienie. Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wykazanie przez podatnika, że
    wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie
    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie
    czasu.
    Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter
    mieszany, podmiotowo-przedmiotowy: wydatkowanie środków na określony przedmiot w
    połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego
    celów mieszkaniowych.
    W przypadku nabywania gruntu, w ramach realizacji własnych celów mieszkaniowych,
    ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że musi to być określony
    grunt nabyty w określonym celu. O charakterze nabytego gruntu nie rozstrzyga jednak
    jedynie zamiar podatnika wybudowania na nim budynku mieszkalnego, ale charakter
    gruntu musi być oceniony w kontekście rzeczywistej i realnej możliwości jego zabudowy.
    Ponadto, w przypadku nabycia gruntu ustawodawcy nie chodziło o to, aby ze zwolnienia
    korzystał podatnik, który środki inwestuje w nieruchomość (grunt), lecz o to, aby ze
    zwolnienia korzystał ten podatnik, dla którego zakup gruntu jest pierwszym krokiem do
    realizacji budowy budynku mieszkalnego, w którym podatnik ma zamiar realizować
    własne cele mieszkaniowe. Zatem, samo poniesienie wydatku na nabycie gruntu nie
    świadczy jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania.
    W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia
    w związku z zakupem gruntu (działki) na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy nabył ten
    grunt w celu wybudowania na nim budynku mieszkalnego, w którym faktycznie będzie
    realizował własne cele mieszkaniowe.
    Należy podkreślić, że aby skorzystać z omawianego zwolnienia nie wystarczy tylko sam
    fakt zakupu działki budowlanej, ale także jej zakup musi być związany z chęcią realizacji
    na danej działce własnych celów mieszkaniowych (poprzez zamiar budowy na działce
    budynku mieszkalnego).
    Ponadto, jednym z celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze
    zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży –zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ww. ustawy – jest poniesienie wydatków na budowę, rozbudowę, nadbudowę,
    przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego
    lokalu mieszkalnego.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym nie definiują pojęcia „budowa”, nie określają
    również jakiego rodzaju wydatki wchodzą w zakres tego zwolnienia.
    W tym miejscu należy więc odnieść się do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    Stosownie do art. 3 pkt 6 ustawy Prawo Budowlane:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie
      obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę,
      nadbudowę obiektu budowlanego.
    Budowa realizowana jest na podstawie pozwolenia na budowę, a kończy się z chwilą
    zakończenia robót budowlanych (budowy) i uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu
    budowlanego.
    Zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o robotach budowlanych – należy przez to rozumieć
      budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub
      rozbiórce obiektu budowlanego.
    Przez budowę budynku mieszkalnego w rozumieniu przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zatem uznać wykonanie robót
    budowlanych, w tym prac przygotowawczych, dotyczących elementów budynku, które
    stanowią jego substancję lub są trwale z tym budynkiem związane, np. wykonanie
    wszystkich przyłączy i uzbrojeń działki w media (gaz, woda, kanalizacja, energetyka,
    instalacja grzewcza), prowadzonych na podstawie pozwolenia na budowę zgodnie z
    przedłożonym projektem budowlanym lub na podstawie zgłoszenia organowi zamiaru
    prowadzenia prac budowlanych – gdy organ administracji architektoniczno-budowlanej
    nie wniesie sprzeciwu. W sytuacji, gdy wymogi formalnoprawne zostały spełnione i na ich
    podstawie został rozpoczęty proces budowy, można mówić o budowie budynku
    mieszkalnego.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że przychód uzyskany przez Pana z odpłatnego zbycia lokalu
    mieszkalnego w zabudowie segmentowej, będzie w całości wydatkowany po dniu tej
    sprzedaży, ale w okresie nie później niż trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiła sprzedaż ww. lokalu, na Pana własne cele mieszkaniowe. Planuje Pan
    zakup działki budowlanej położonej w tym samym powiecie, a następnie - w terminie do 9
    miesięcy od dnia jej nabycia - wybudowanie na niej domu jednorodzinnego przez
    wyspecjalizowaną firmę wykonawczą. Dom ten będzie służył zaspokojeniu Pana własnych
    potrzeb mieszkaniowych – zamierza Pan w nim zamieszkać wraz z dziećmi.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis
    okoliczności sprawy, stwierdzić należy, że wydatkowanie przez Pana w całości przychodu z
    odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego w zabudowie segmentowej, w okresie począwszy
    od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, na nabycie działki budowlanej a
    następnie wybudowanie na niej domu, w którym zamierza Pan zamieszkać wraz z dziećmi,
    będzie uprawniało Pana do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego
    zbycia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 1 lit. c)-d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997

    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) jest sam przepis prawa.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło
    się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana
    chroniła w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.