Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.537.2020.12.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Zaliczenie do kosztów podatkowych wydatków dokumentowanych pierwotnie fakturami otrzymanymi w formie papierowej, w przypadku zniszczenia ich wersji papierowej, jeśli przechowywane będą w dalszym ciągu w archiwum elektronicznym.
Słowa kluczowe: dokumentacja; dokumenty-dokumenty elektroniczne; dokumenty-przechowywanie dokumentów; koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Ewidencja rachunkowa; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 grudnia 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

S.A. („Spółka”) jest czynnym podatnikiem VAT, posiadającym siedzibę i miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywa towary i usługi od
    polskich kontrahentów, jak również od podmiotów posiadających siedzibę na terytorium
    krajów Unii Europejskiej oraz krajów trzecich (poza Unią Europejską). Z uwagi na dużą
    skalę prowadzonej działalności, Spółka, w każdym miesiącu, otrzymuje znaczną ilość
    faktur dokumentujących nabycia towarów i usług, jak również faktur korygujących
    („Faktury”).
    Spółka otrzymuje Faktury w formie papierowej albo w formie elektronicznej. Faktury w
    formie papierowej Spółka otrzymuje na adres korespondencyjny dla Faktur, a Faktury w
    formie elektronicznej wpływają na dedykowany adres e-mail Spółki.
    Faktury wprowadzane są do aplikacji typu workflow, w której podlegają akceptacji
    merytorycznej. Akceptacja merytoryczna polega między innymi na weryfikacji formalnej,
    rachunkowej, sprawdzeniu zasadności wystawienia Faktur, ich zgodności z zamówieniem
    lub umową oraz na opisaniu zdarzenia gospodarczego oraz akceptacji do zapłaty przez
    upoważnione do tego osoby w ustalonym w tym celu procesie (kontrola biznesowa).
    Akceptacja podlega w systemie dokumentowaniu, a stosowny dowód tej akceptacji
    przechowywany jest w aplikacji typu workflow.
    Wprowadzenie Faktur do aplikacji typu workflow wygląda następująco: otrzymane przez
    Spółkę w formie papierowej Faktury wraz załącznikami są skanowane i zapisane w
    nieedytowalnym formacie w szczególności *.PDF, *.TIFF, *.JPG – dalej: „Skany”. Faktury
    dostarczone w formie elektronicznej (w szczególności w nieedytowalnych formatach *.
    PDF, *.TIFF, *.JPG) pobierane są z dedykowanego adresu e-mail Spółki. Tym samym
    Faktury dostarczone w formie elektronicznej oraz Skany zarchiwizowane są w
    repozytorium bazy danych aplikacji typu workflow, stanowiącym archiwum elektroniczne
    (dalej: „Aplikacja workflow”).
    Aplikacja workflow umożliwia przechowywanie dokumentów księgowych w podziale na
    okresy rozliczeniowe oraz ich sprawne wyszukiwanie według poszczególnych danych
    identyfikujących przez okres nie krótszy od wymaganego przez przepisy prawa
    podatkowego, tj. co najmniej do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania
    podatkowego.
    Nadto, Faktury w formie elektronicznej przechowywane są w takiej formie w jakiej zostały
    otrzymane i są drukowane wyłącznie dla celów operacyjnych/roboczych. Wydruki faktur
    elektronicznych oraz Faktury otrzymane w wersji papierowej są archiwizowane zgodnie z
    warunkami przewidzianymi w Ustawie o VAT.
    Spółka zamierza zmienić dotychczasowy sposób archiwizacji Faktur w formie papierowej,
    na zasadach opisanych poniżej (dalej: „Nowy proces archiwizacji”).

    Bez zmian pozostanie wprowadzenie Faktur do Aplikacji workflow tzn. następować będzie
    odpowiednio: otrzymane przez Spółkę w formie papierowej oryginały Faktur wraz z
    załącznikami do faktur zostaną zeskanowane i zapisane w nieedytowalnym formacie
    (Skany). Skany będą archiwizowane w Aplikacji worflow lub w dedykowanych dla Aplikacji
    worflow systemach/aplikacjach do przechowywania obrazów, co będzie stanowić
    archiwum elektroniczne.
    Skany wprowadzane do Aplikacji workflow nadal będą podlegały akceptacji merytorycznej
    (polegającej między innymi na weryfikacji formalnej, rachunkowej oraz sprawdzeniu
    zasadności wystawienia Faktur, ich zgodności z zamówieniem lub umową i na opisaniu
    zdarzenia gospodarczego), oraz akceptacji do zapłaty przez upoważnione do tego osoby w
    ustalonym w tym celu procesie (kontrola biznesowa). Akceptacja nadal będzie podlegać w
    systemie dokumentowaniu, a stosowny dowód tej akceptacji będzie przechowywany w
    Aplikacji workflow.
    Archiwum będzie przechowywane na serwerze na terytorium kraju. Regularnie będą
    sporządzane kopie zapasowe danych z serwera.
    Bezzmiennie Aplikacja workflow lub wraz z dedykowanymi dla niej systemami/aplikacjami
    do przechowywania obrazów umożliwiać będzie przechowywanie Skanów w podziale na
    okresy rozliczeniowe oraz ich sprawne wyszukiwanie według poszczególnych danych
    identyfikujących Faktury. Skany będą przechowywane przez okres nie krótszy od
    wymaganego przez przepisy prawa podatkowego, tj. co najmniej do czasu upływu terminu
    przedawnienia zobowiązania podatkowego.
    Po stworzeniu i zapisaniu Skanów w archiwum elektronicznym nie będzie możliwości
    jakiejkolwiek ich modyfikacji, rozumianej jako zmiana jakichkolwiek danych zawartych na
    Fakturze papierowej. Jakość Skanu nie będzie zakłócała czytelności dokumentów.
    Przechowywane w archiwum elektronicznym Skany będą odzwierciedleniem treści
    Faktury w wersji papierowej, przez co, istnieć będzie pewność co do tożsamości
    dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy Faktury (autentyczność
    pochodzenia) oraz zagwarantowane zostanie, że w Fakturze nie zmieniono danych, które
    powinna one zawierać (integralność treści). Odpowiednia jakość Skanów zapewni, że
    dokumenty będą łatwe do odczytania (czytelność).
    W nowym procesie archiwizacji otrzymywane Faktury papierowe będą niszczone, za
    zastrzeżeniem, że niszczenie będzie odbywać się dopiero po zastosowaniu kontroli
    biznesowych, sprawdzeniu ich poprawności, autentyczności pochodzenia, integralności
    treści i czytelności oraz po ich ujęciu w księgach. Tym samym Faktury papierowe będą
    przechowywane wyłącznie w formie Skanów.
    Faktury otrzymywane elektronicznie na adres mailowy Spółki nie będą drukowane.
    Na żądanie uprawnionych organów podatkowych, Spółka będzie w stanie udostępnić
    Skany, które będą czytelne. Na żądanie organów podatkowych Skany będą mogły zostać
    również wydrukowane.
    Jednocześnie Spółka wskazuje, że w latach poprzedzających złożenie wniosku Spółka w
    związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zasadniczo osiągała dochód podatkowy,
    niemniej wystąpił rok podatkowy w którym Spółka wykazała stratę podatkową. Strata
    została rozliczona zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm., dalej: „Ustawa o
    CIT”).
    Pytania
    1. Czy zgodnie z opisaną w stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym – przyp.
    organu) procedurą w świetle (...) Ustawy o CIT w zakresie, w jakim przepisy nakładają na
    podatnika obowiązek przechowywania dokumentacji podatkowej przez okres do upływu
    przedawnienia zobowiązań podatkowych dopuszczalne będzie w Nowym procesie

    archiwizacji przechowywanie Faktur otrzymywanych przez Spółkę w wersji papierowej
    wyłącznie w archiwum elektronicznym (Aplikacji workflow) w formie Skanu bez
    konieczności przechowywania ich w wersji papierowej? (część pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1)
    2. Czy w przypadku, gdy Spółka będzie dysponowała tylko elektronicznymi obrazami
    dokumentów (Skanami), to zachowa ona prawo zaliczenia do kosztów podatkowych
    wydatków dokumentowanych pierwotnie fakturami otrzymanymi w formie papierowej, w
    przypadku zniszczenia ich wersji papierowej, jeśli przechowywane będą w dalszym ciągu
    w archiwum elektronicznym (Aplikacji workflow) w formie Skanu w Nowym procesie
    archiwizacji? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    W ocenie Spółki, zgodnie z opisaną w stanie faktycznym procedurą, w świetle przepisów
    podatkowych (...) Ustawy o CIT w zakresie, w jakim przepisy nakładają na podatnika
    obowiązek przechowywania dokumentacji podatkowej przez okres do upływu
    przedawnienia zobowiązań podatkowych dopuszczalne będzie w Nowym procesie
    archiwizacji przechowywanie Faktur otrzymywanych przez Spółkę w wersji papierowej
    wyłącznie w archiwum elektronicznym w formie Skanu bez konieczności przechowywania
    ich w wersji papierowej.
    Zgodnie z art. 86 § 1 Ordynacji podatkowej, podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg
    podatkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu
    upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego, chyba że ustawy podatkowe
    stanowią inaczej.
    Zatem zgodnie z treścią powyższego przepisu, przechowywanie ksiąg i związanych z ich
    prowadzeniem dokumentów stanowi bezwzględny obowiązek Spółki. Niemniej przepisy
    Ordynacji podatkowej nie określają sposobu przechowywania dokumentacji, w
    szczególności nie wskazują, aby dokumentacja miała być przechowywana w formie
    papierowej.
    Zgodnie z art. 9 Ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji
    rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie
    wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za
    rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów
    amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m tej ustawy. Wskazana regulacja
    nakłada na podatników obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z
    odrębnymi przepisami, tj. w szczególności z uwzględnieniem zasad wyznaczonych przez
    Ustawę o rachunkowości oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie.
    (...)
    Ad 2.
    W ocenie Spółki w przypadku, gdy Spółka będzie dysponowała tylko elektronicznymi
    obrazami dokumentów (Skanami), to zachowa ona prawo zaliczenia do kosztów
    podatkowych wydatków dokumentowanych pierwotnie fakturami otrzymanymi w formie
    papierowej, w przypadku zniszczenia ich wersji papierowej, jeśli przechowywane będą w
    dalszym ciągu w archiwum elektronicznym (Aplikacji workflow) w formie Skanu w Nowym
    procesie archiwizacji.
    Zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są
    koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych

    w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote
    według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia
    roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Powyższe oznacza, że zasadniczo wszystkie wydatki poniesione przez Spółkę, a więc
    bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków
    wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o
    ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą
    zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.
    Ustawodawca nie określił przy tym wymogów formalnych odnośnie dokumentacji
    poniesionych kosztów. W związku z tym każdy wydatek, który został udokumentowany w
    taki sposób, że możliwe jest zweryfikowanie przesłanek z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, może
    być przez podatnika zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Bez znaczenia w świetle
    przywołanej regulacji art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, pozostaje więc forma dowodu
    uzasadniającego poniesienie danego wydatku. Wskazany przepis prawa nie określa
    również sposobu w jaki powinna być przechowywana dokumentacja podatkowa.
    Natomiast art. 9 Ustawy o CIT, nakłada na podatników obowiązek do prowadzenia
    ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający
    określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego
    podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
    odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m Ustawy o CIT.
    Powyższy przepis wskazuje, że wydatki, które stanowić mają koszty uzyskania przychodów
    spełniać powinny wymogi, jakie stawia dowodom księgowym ustawa z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351, ze zm. dalej: „UR”).
    Przepisy UR nie uznają za niedopuszczalne przechowywania faktur oraz innych
    podobnych dokumentów w formie elektronicznej. Art. 20, art. 21 oraz art. 22 UR, ustalają
    zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim
    powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach
    rachunkowych.
    Zgodnie z brzmieniem art. 20 ust. 1 UR do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego
    należy wprowadzić, w postaci zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie
    sprawozdawczym.
    Z kolei przepis art. 20 ust. 2 UR stanowi, że podstawą zapisów w księgach rachunkowych
    są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej
    „dowodami źródłowymi”:
    1) zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;
    2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;
    3) wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.
    Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 UR dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:
    1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;
    2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;
    3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach
    naturalnych;
    4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę
    sporządzenia dowodu;
    5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki
    aktywów;

    6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach
    rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach
    rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.
    W świetle art. 22 ust. 1 UR dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z
    rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne,
    zawierające co najmniej dane określone w art. 21, oraz wolne od błędów rachunkowych.
    Niedopuszczalne jest dokonywanie w dowodach księgowych wymazywania i przeróbek.
    Biorąc pod uwagę powołane powyżej przepisy należy uznać, że forma przechowywania
    faktur, rachunków i innych podobnych dowodów księgowych nie jest ograniczana ani
    sankcjonowana przez przepisy UR. Zatem dowód księgowy, który będzie właściwy do
    wprowadzenia kosztu do ksiąg rachunkowych, będzie również stosownym dokumentem
    do celów podatkowych.
    Należy zatem uznać, że każdy wydatek poniesiony przez Spółkę, spełniający łącznie
    następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
    pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
    podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne
    niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
    w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie został wymieniony w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
    nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    będzie stanowił podstawę do zaliczenia w koszty uzyskania osiągniętych przez Spółkę
    przychodów.
    Reasumując należy zatem uznać, że jeżeli Spółka będzie dysponować wyłącznie
    elektronicznymi obrazami dokumentów (Skanami), to zachowa ona prawo zaliczenia do
    kosztów podatkowych wydatków dokumentowanych pierwotnie fakturami otrzymanymi w
    formie papierowej, w przypadku zniszczenia ich wersji papierowej, jeśli przechowywane
    będą w dalszym ciągu w archiwum elektronicznym (Aplikacji workflow) w formie Skanu w
    Nowym procesie archiwizacji, o ile przedmiotowe wydatki spełniać będą łącznie wskazane
    powyżej warunki.
    Powyższe stanowisko potwierdza DKIS w interpretacji indywidualnej: z dnia 12 maja 2020
    r. nr 0111-KDIB1-2.4010.103.2018.11.BG oraz Izba Skarbowa w Katowicach w interpretacji
    indywidualnej z dnia 6 października 2016 r., nr 2461-IBPB-1-3.4510.838.2016.1.KB.
    Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek w zakresie części pytania nr 1 oraz pytania nr 3 – 8 lutego
    2021 r. wydałem postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania znak 0111-KDIB1-
    2.4010.537.2020.2.DP. Postanowienie doręczono Państwu 23 lutego 2021 r.
    Pismem z 1 marca 2021 r. złożyli Państwo w wymaganym przepisami prawa terminie –
    zażalenie na ww. postanowienie.
    W dniu 20 kwietnia 2021 r. wydałem postanowienie znak: 0111-KDIB1-2.4010.537.2020.3.
    AW, którym utrzymałem w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Postanowienie
    doręczono 5 maja 2021 r.

    Skarga na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie odmawiające wszczęcia
    postępowania
    2 czerwca 2021 r. wnieśli Państwo skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego
    postanowienia z dnia 20 kwietnia 2021 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.537.2020.3.AW UNP:
    (...) oraz uchylenie w całości postanowienia z dnia 8 lutego 2021 r. znak: 0111-KDIB1-
    2.4010.537.2020.2.DP UNP: (...), oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów
    postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem
    przepisanych.
    Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 30 czerwca 2021 r., Znak 0111-KDIB1-
    2.4010.537.2020.4.DP.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie oraz
    poprzedzające je postanowienie z 8 lutego 2021 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.537.2020.2.DP
    – wyrokiem z 9 lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1525/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Po ponownej analizie sprawy wycofałem swoją skargę kasacyjną. Naczelny Sąd
    Administracyjny w Warszawie – postanowieniem z 11 października 2024 r. sygn. akt II FSK
    507/22 umorzył postępowanie kasacyjne.
    Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął do
    mnie 29 listopada 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
    Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
    wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
    postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
    uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
    stwierdzam, że stanowisko w zakresie części pytania nr 1 oraz pytania nr 3, które
    przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku.
    Nadmienić należy, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od
    osób prawnych, a w zakresie dotyczącym podatku od towarów i usług oraz Ordynacji
    podatkowej wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.