Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-264/14/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-06-09
Teza: Sprzedaż nieruchomości po podziale majątku wspólnego.
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-źródła przychodu; rozwód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku złożonym w dniu 10 marca 2014 r., uzupełnionym w dniu 2 czerwca 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 2 czerwca 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny:

Od października 1988 r. do lipca 2012 r. Wnioskodawczyni była w związku małżeńskim. W skład dorobkowego majątku wspólnego wchodziły m.in: dom w N.M.L. oraz działka letniskowa o powierzchni 0,3017 ha. Rozwód orzeczono w lipcu 2012 r. W czerwcu 2012 r. odbył się przed notariuszem częściowy podział majątku wspólnego. W wyniku tego podziału, prawo własności zabudowanej nieruchomości (dom + działka w N.M.L.) i samochód osobowy Opel Astra przysługuje byłemu mężowi Wnioskodawczyni, zaś prawo własności samochodu osobowego Fiat Panda przysługuje Wnioskodawczyni. Ustalono również, że podział pozostałych składników majątku wspólnego tj.: zabudowanej nieruchomości o powierzchni 0,3017 ha dokonany będzie w odrębnym trybie. Podziału tego dokonano 29 maja 2013 r. W wyniku tego podziału Wnioskodawczyni przyznano na wyłączną własność zabudowaną działkę (dom letniskowy) o powierzchni 0,1114 ha oraz niezabudowaną o powierzchni 0,0347 ha. Razem 0,1461 ha. Pozostałą część - niezabudowaną działkę o powierzchni 0,1526 ha przyznano byłemu mężowi. Działkę tę, Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli w dniu 13 czerwca 2003 r. Podział majątku wspólnego dokonany w 2013 r. był ekwiwalentny w naturze. W wyniku tego podziału Wnioskodawczyni otrzymała majątek o mniejszej wartości niż były mąż. Podziałowi temu nie towarzyszyły spłaty i dopłaty.

W dniu 18 września 2013 r. Wnioskodawczyni sprzedała swoją część za 235.000 zł. W dniu 1 października 2013 r. kupiła mieszkanie za 210.000 zł (+ koszty opłat sądowych 5.660 zł).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy od sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w 2013 r. wystąpi obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku, ponieważ sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nastąpiła po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Jako datę nabycia należy w ocenie Wnioskodawczyni przyjąć dzień 13 czerwca 2003 r. Ponadto Wnioskodawczyni wskazuje, że pieniądze ze sprzedaży przeznaczyła na zakup mieszkania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest zatem ustalenie daty nabycia, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że od października 1988 r. do lipca 2012 r. Wnioskodawczyni była w związku małżeńskim. W skład dorobkowego majątku wspólnego wchodziły m.in: dom w N.M.L. oraz działka letniskowa o powierzchni 0,3017 ha. Rozwód orzeczono w lipcu 2012 r. W czerwcu 2012 r. odbył się przed notariuszem częściowy podział majątku wspólnego. W wyniku tego podziału, prawo własności zabudowanej nieruchomości (dom + działka w N.M.L.) i samochód osobowy Opel Astra przysługuje byłemu mężowi Wnioskodawczyni, zaś prawo własności samochodu osobowego Fiat Panda przysługuje Wnioskodawczyni. Ustalono również, że podział pozostałych składników majątku wspólnego tj.: zabudowanej nieruchomości o powierzchni 0,3017 ha dokonany będzie w odrębnym trybie. Podziału tego dokonano 29 maja 2013 r. W wyniku tego podziału Wnioskodawczyni przyznano na wyłączną własność zabudowaną działkę (dom letniskowy) o powierzchni 0,1114 ha oraz niezabudowaną o powierzchni 0,0347 ha. Razem 0,1461 ha. Pozostałą część - niezabudowaną działkę o powierzchni 0,1526 ha przyznano byłemu mężowi. Działkę tę, Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli w dniu 13 czerwca 2003 r. Podział majątku wspólnego dokonany w 2013 r. był ekwiwalentny w naturze. W wyniku tego podziału Wnioskodawczyni otrzymała majątek o mniejszej wartości niż były mąż. Podziałowi temu nie towarzyszyły spłaty i dopłaty.

W dniu 18 września 2013 r. Wnioskodawczyni sprzedała swoją część za 235.000 zł. W dniu 1 października 2013 r. kupiła mieszkanie za 210.000 zł (+ koszty opłat sądowych 5.660 zł).

Wobec powyższego wyjaśnić należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788 z późn. zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: 1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, 2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności, 3) wspólność ustała z mocy prawa na skutek ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

W myśl art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w sprawach nieunormowanych w artykułach poprzedzających od chwili ustania wspólności ustawowej do majątku, który był nią objęty, jak również do podziału tego majątku, stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności majątku spadkowego i o dziale spadku.

Zniesienie wspólności ustawowej kreuje zatem prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału majątku.

Stosownie do art. 1037 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. 2014 r. poz. 121) w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego, działu spadku czy też zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy. Mając jednak na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wówczas jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Zatem, za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej pod warunkiem, że wartość otrzymanej nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki tej osobie przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez małżonka nieruchomości przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału takiego majątku.

Nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest bowiem każde kolejne uzyskanie prawa własności (współwłasności), skutkujące wzrostem aktywów w majątku danego podmiotu.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawione we wniosku okoliczności, w szczególności fakt, że wartość majątku (w tym opisanej nieruchomości) jaki przypadł Wnioskodawczyni w wyniku dokonanego w 2013 r. podziału majątku wspólnego była niższa od wartości udziału dotychczas przysługującego Jej w tym majątku, za datę nabycia przez Nią działki zabudowanej domem letniskowym należy przyjąć rok 2003, tj. rok jej nabycia przez Wnioskodawczynię i Jej męża do majątku wspólnego. Sprzedaż tej działki w dniu 18 września 2013 r. nie stanowi zatem źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło jej nabycie upłynął już okres pięciu lat, o którym mowa w tym przepisie. Tym samym przychód uzyskany z tej transakcji, w sytuacji gdy nie została dokonana w wykonywaniu działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym – wobec braku źródła przychodu – bez znaczenia pozostaje dyspozycja art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulującego kwestię zwolnienia przedmiotowego, związanego z przeznaczeniem części środków uzyskanych ze zbycia opisanej we wniosku nieruchomości na zakup mieszkania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.