Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/4510-1-124/15-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-06-30
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie uznania określonych przychodów za przychody z działalności polegającej na udostępnianiu składników majątku na podstawie umowy leasingu.
Słowa kluczowe: kapitalizacja-cienka kapitalizacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing; leasing-leasing operacyjny; metoda; odsetki; opłata; pożyczka; przychód; składnik-składnik majątkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2015 r. (data wpływu 30 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania określonych przychodów za przychody z działalności polegającej na udostępnianiu składników majątku na podstawie umowy leasingu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   uznania określonych przychodów za przychody z działalności polegającej na udostępnianiu składników majątku na podstawie umowy leasingu,
*   możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczek.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką kapitałową prawa polskiego należącą do Grupy X. Spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Podstawowy przedmiot działalności gospodarczej Spółki stanowi udostępnianie składników majątkowych − w szczególności samochodów osobowych − na podstawie umów leasingu, o których mowa w art. 17a pkt 1 ustawy o CIT. Umowy leasingu zawierane przez Spółkę stanowią co do zasady umowy leasingu operacyjnego w rozumieniu art. 17b ustawy o CIT („umowy leasingu”). Dodatkowo, w uzupełnieniu do zawieranych umów leasingu, Wnioskodawca oferuje leasingobiorcom usługi serwisowe leasingowanych pojazdów.

Spółka obsługuje zarówno klientów z sektora małych i średnich przedsiębiorstw, jak i finansuje wysokobudżetowe transakcje dla klientów korporacyjnych i instytucjonalnych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka korzysta z finansowania m.in. w oparciu o pożyczki zaciągane zarówno od podmiotów powiązanych, jak i niepowiązanych.

W związku z zawieranymi umowami leasingu Spółka jako leasingodawca uzyskuje różne rodzaje przysporzeń majątkowych, zarówno od leasingobiorcy, jak i od podmiotów trzecich. Przedmiotem niniejszego wniosku są cztery kategorie przysporzeń majątkowych, które zostały opisane poniżej.

Pierwsza kategoria („kategoria A”).

Pierwszą kategorią przysporzeń majątkowych, uzyskiwanych przez Spółkę od leasingobiorcy w związku z prowadzoną działalnością leasingową, są opłaty i prowizje pobierane przez Spółkę zgodnie z postanowieniami umów leasingu. Do opłat i prowizji pobieranych od leasingobiorcy najczęściej należą:

*   czynsz inicjalny płatny w dniu zawarcia umowy leasingu;
*   czynsz miesięczny stanowiący opłatę z tytułu używania pojazdu, przy czym w przypadku gdy umowa ubezpieczenia przedmiotu leasingu została zawarta przez Spółkę, czynsz leasingowy zawiera komponent składki ubezpieczeniowej;
*   opłaty manipulacyjne, np. z tytułu przedterminowego rozwiązania umowy leasingu, z tytułu obsługi płatności wszelkich opłat, podatków, mandatów karnych i innych należności pozostających w bezpośrednim związku z przedmiotem leasingu oraz jego użytkowaniem, z tytułu obsługi zapytań kierowanych przez właściwe organy w związku z przedmiotem leasingu;
*   jednorazowe opłaty pobierane w przypadku utraty lub szkody całkowitej przedmiotu leasingu;
*   odsetki z tytułu opóźnień w zapłacie którejkolwiek z należności przewidzianych w umowie leasingu;
*   opłaty dodatkowe pobierane w związku z zakończeniem umowy leasingu, np. za przekroczenie maksymalnego przebiegu pojazdu ustalonego w umowie leasingu lub z tytułu opóźnienia w zwrocie pojazdu po zakończeniu okresu leasingu;
*   ryczałtowa opłata windykacyjna w przypadku niezwrócenia przedmiotu leasingu w przewidzianym w umowie leasingu terminie w sytuacji przedterminowego rozwiązania umowy leasingu;
*   opłaty i prowizje dodatkowe pobierane zgodnie z umową leasingu w wysokości ustalonej w tabeli opłat i prowizji;
*   zwrot dodatkowych kosztów poniesionych przez Spółkę w związku z przedmiotem leasingu, które zgodnie z umową leasingu są przenoszone na leasingobiorcę w drodze refaktury, np. zwrot kosztów przywrócenia przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy leasingu do stanu normatywnego, zwrot kosztów mycia i czyszczenia przedmiotu leasingu itp.

Druga kategoria („kategoria B”).

Drugą kategorią przysporzeń majątkowych osiąganych przez Spółkę w związku z zawieranymi umowami leasingu są świadczenia wypłacane przez ubezpieczyciela w związku z ubezpieczeniem przedmiotu leasingu.

Trzecia kategoria („kategoria C”).

Trzecią kategorią przysporzeń majątkowych mających swoje źródło w prowadzonej przez Spółkę działalności leasingowej są przychody ze sprzedaży przedmiotu leasingu. Zgodnie z zawieranymi umowami leasingu, leasingobiorcy przysługuje prawo wykupu przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy leasingu. W przypadku rezygnacji z tego prawa przez leasingobiorcę Spółka osiąga przychody z tytułu sprzedaży przedmiotu leasingu na rzecz osoby trzeciej. Analogiczne przychody ze sprzedaży Spółka osiąga również z tytułu sprzedaży przedmiotu leasingu na rzecz osoby trzeciej np. w przypadku przedterminowego rozwiązania umowy leasingu lub z tytułu sprzedaży wraku, w sytuacji, gdy umowa leasingu została zakończona przedwcześnie z uwagi na szkodę całkowitą przedmiotu leasingu.

Czwarta kategoria („kategoria D”).

Ostatnia, czwarta kategoria przychodów, jakie Spółka osiąga w związku z działalnością leasingową dotyczy usługi obsługi serwisowej, z której na podstawie dodatkowej umowy mogą korzystać leasingobiorcy w związku z zawartymi umowami leasingu. Obsługa serwisowa stanowi uzupełnienie usługi leasingu oraz jest oferowana jedynie klientom Wnioskodawcy zawierającym umowy leasingu oraz jedynie w okresie trwania tych umów leasingu.

Leasingobiorca może dokonać wyboru zakresu obsługi serwisowej w szczególności spośród następujących usług:

*   obsługa techniczna − związana z dokonywaniem przeglądów, konserwacji oraz napraw samochodów będących przedmiotem leasingu;
*   serwis ogumienia − pełen serwis ogumienia, obejmujący w szczególności wulkanizację oraz wymianę odpowiednich do pory roku opon do samochodu będącego przedmiotem leasingu;
*   zarządzanie procesem likwidacji szkód komunikacyjnych − zapewnienie pełnej obsługi w zakresie likwidacji szkód komunikacyjnych oraz kierowanie procesem likwidacji tych szkód wynikłych w odniesieniu do samochodu będącego przedmiotem leasingu;
*   assistance − pomoc assistance dla użytkowania samochodu będącego przedmiotem leasingu w szczególności w sytuacji wypadków komunikacyjnych;
*   samochód zastępczy − zapewnienie samochodu zastępczego w przypadku czasowej niesprawności samochodu będącego przedmiotem leasingu;
*   obsługa GPS − objęcie samochodu będącego przedmiotem leasingu ochroną poprzez systemem GPS;
*   pakiet usług dodatkowych − pakiet usług związanych z ubezpieczeniem samochodu będącego przedmiotem leasingu, obejmujący w szczególności zawarcie oraz kompleksową obsługę umów ubezpieczenia, usługi telefonicznego Centrum Obsługi Kierowców oraz organizację przeprowadzenia badania technicznego wymaganego przez przepisy prawa;
*   karta paliwowa − zapewnienie leasingobiorcy możliwości bezgotówkowych rozliczeń za paliwo nabywane do samochodu będącego przedmiotem leasingu z użyciem indywidualnej karty przypisanej do danego pojazdu.

Usługi obsługi serwisowej są rozliczane pomiędzy Spółką a leasingobiorcą:

*   w wariancie kosztów zryczałtowanych − wówczas leasingobiorca uiszcza na rzecz Spółki zryczałtowane, miesięczne opłaty serwisowe lub
*   w wariancie kosztów rzeczywistych − wówczas leasingobiorca uiszcza na rzecz Spółki w szczególności − w zależności od wybranego zakresu usług obsługi serwisowej − miesięczne opiaty administracyjne, opłaty za usługi dodatkowe oraz pakiet assistance, opłaty z tytułu kosztów administracyjnych związanych z wydaniem i obsługą karty paliwowej a także − w drodze refaktury − rzeczywiste koszty zakupu towarów i usług poniesione przez Spółkę w wykonaniu usługi obsługi serwisowej.

Dodatkowo w każdym z powyższych wariantów Spółka może pobierać od leasingobiorcy ewentualne dodatkowe opłaty manipulacyjne przewidziane w umowie o obsługę serwisową oraz odsetki z tytułu nieterminowych płatności należności umownych. W przypadku korzystania przez leasingobiorcę z karty paliwowej, Spółka osiąga również przychody z tytułu odsprzedaży na rzecz leasingobiorcy paliw, nabywanych przez niego przy użyciu tej karty do pojazdu będącego przedmiotem leasingu.

Spółka finansuje prowadzoną działalność gospodarczą m.in. poprzez zaciągane pożyczki. Obecnie Spółka dokonuje spłaty kapitału oraz odsetek od pożyczek zaciągniętych w oparciu o umowy zawarte zarówno przed 1 stycznia 2015 r., jak i po 31 grudnia 2014 r.

W przypadku umów pożyczek zawartych przed 1 stycznia 2015 r. kwot tych pożyczek zostały Spółce przekazane przed tym dniem. Pożyczki te były udzielane Spółce zarówno przez 100% udziałowca Spółki (tj. przez spółkę-matkę), jak również przez podmioty inne niż wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2015 r.

Spółka dokonała wyboru metody zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczek przewidzianej w art. 15c ustawy o CIT, wprowadzonym ustawą zmieniającą ustawę o CIT, o czym Spółka zawiadomiła w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Spółka powzięła jednak wątpliwość w zakresie sposobu obliczenia wskazanej w ust. 5 pkt 2 lit. a) artykułu 15c ustawy o CIT kwoty 80% przychodów uzyskanych w roku podatkowym przez podatników udostępniających składniki majątku na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1, stanowiących przychody z tej działalności, a także w zakresie określenia kręgu pożyczek, od których odsetki podlegają ograniczeniom w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15c ustawy o CIT.

Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wszelkie przychody podatkowe osiągane przez Spółkę w związku z zawieranymi umowami leasingu należące do wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego kategorii A, B, C i D należy uznać za przychody z działalności polegającej na udostępnianiu składników majątku na podstawie umowy leasingu, o których mowa w ust. 5 pkt 2 lit. a) artykułu 15c ustawy o CIT?
2.  Czy w związku z dokonanym przez Spółkę, na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy zmieniającej ustawę o CIT, wyborem stosowania zasad określonych w art. 15c ustawy o CIT, począwszy od 1 stycznia 2015 r. zaliczanie odsetek od pożyczek do kosztów uzyskania przychodów w oparciu o te zasady dotyczyć będzie odsetek od wszystkich pożyczek udzielonych Spółce po dniu 31 grudnia 2014 r. (bez względu na to, kim jest podmiot udzielający pożyczki) oraz odsetek od pożyczek udzielonych i faktycznie przekazanych (wypłaconych) Spółce przed dniem 1 stycznia 2015 r. jedynie przez podmioty, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2014 r.?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie pierwsze. Jednocześnie wniosek Spółki w zakresie pytania nr 2 został rozpatrzony odrębną interpretacją z 30 czerwca 2015 r. nr ILPB4/4510-1-124/15-3/ŁM.

Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wszelkie przychody podatkowe osiągane przez Spółkę w związku z zawieranymi umowami leasingu należące do wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego kategorii A, B, C i D należy uznać za przychody z działalności polegającej na udostępnianiu składników majątku na podstawie umowy leasingu, o których mowa w ust. 5 pkt 2 lit. a) artykułu 15c ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Pojęcie przychodów z działalności leasingowej.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, będącego przedmiotem niniejszego wniosku, podstawowy przedmiot działalności gospodarczej Spółki stanowi udostępnianie składników majątkowych na podstawie umów leasingu. Wobec tego dla potrzeb ustalenia zasad zastosowania art. 15c ustawy o CIT ważne znaczenie ma określenie, które z uzyskiwanych przez Spółkę przychodów podatkowych stanowią przychody z działalności polegającej na udostępnianiu składników majątkowych na podstawie umów leasingu, w tym ze sprzedaży przedmiotu umowy leasingu („przychody z działalności leasingowej”).

Mając na uwadze brzmienie art. 15c Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż przez przychody z działalności leasingowej należy rozumieć wszelkie przychody podatkowe, których źródłem jest działalność w zakresie udostępniania składników majątku na podstawie umów leasingu. Są to zatem wszelkie przychody osiągane w związku z zawieranymi umowami leasingu oraz w związku ze składnikami majątku, będącymi przedmiotem tych umów, czyli wszystkie przychody, które nie zostałyby przez Spółkę osiągnięte, gdyby nie zawierała ona umów leasingu.

Spółka zwraca uwagę, iż w treści art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o CIT ustawodawca dookreślił, iż przychody z działalności leasingowej obejmują przychody ze sprzedaży przedmiotu umowy leasingu. W ocenie Spółki taka konstrukcja przepisu dowodzi, iż w ocenie ustawodawcy przychody ze sprzedaży przedmiotu leasingu − jako jedyne spośród przychodów uzyskiwanych w związku z prowadzoną działalnością leasingową − stanowią niejako odrębną kategorię przychodów, która jednak na potrzeby stosowania art. 15c ustawy o CIT została zrównana z przychodami z działalności leasingowej.

Potrzeby takiego dookreślenia nie było, zdaniem Spółki, w przypadku takich przychodów, które w sposób oczywisty są wynikiem zawartych umów leasingu i których uzyskiwanie byłoby w innych okolicznościach niemożliwe (w sytuacji Spółki są to przychody z kategorii A, B i D). Wobec powyższego, jako przychody z działalności leasingowej należy traktować wszelkie przychody − w tym ze sprzedaży przedmiotu leasingu − które są osiągane w związku z zawieranymi umowami leasingu oraz w związku ze składnikami majątku, będącymi przedmiotem tych umów.

Klasyfikacja przychodów osiąganych przez Spółkę jako przychodów z działalności leasingowej.

Do przychodów z działalności leasingowej bezsprzecznie zaliczyć należy − w ocenie Spółki − przychody należące do kategorii A, tj. wszelkie opłaty i prowizje pobierane przez Spółkę od leasingobiorcy zgodnie z postanowieniami umów leasingu, o ile skutkują one rozpoznaniem po stronie Spółki przychodu podatkowego. Specyfika umów leasingu skutkuje bowiem tym, iż leasingodawca jest uprawniony − zgodnie z postanowieniami umowy leasingu − do pobierania od leasingobiorcy oprócz czynszu leasingowego, tj. opłaty z tytułu używania pojazdu stanowiącego przedmiot leasingu także innych opłat i prowizji. Wszystkie te opłaty i prowizje, pobierane w oparciu o zapisy umów leasingu, stanowią przychody z działalności leasingowej.

Także świadczenia wypłacane Spółce przez ubezpieczyciela w związku z ubezpieczeniem przedmiotu leasingu (kategoria B) powinny stanowić przychody z działalności leasingowej. Wnioskodawca uzyskuje tego typu świadczenia wyłącznie z uwagi na zawierane umowy leasingu i ich specyficzny charakter, tj. oddawanie składnika własnego majątku do korzystania przez podmiot trzeci. W przypadku umów leasingu, mimo zobowiązania leasingobiorcy do należytej dbałości o przedmiot leasingu, z uwagi na ograniczony wpływ na sposób użytkowania przedmiotu leasingu zachodzi szczególna konieczność ekonomicznego zabezpieczenia leasingodawcy przed ewentualną szkodą w majątku Spółki oddanym do używania leasingobiorcy. Przysporzenia majątkowe uzyskiwane przez Spółkę z tytułu ubezpieczenia przedmiotu leasingu pozostają zatem w nierozerwalnym i bezpośrednim związku z zawieranymi przez Spółkę umowami leasingu i − o ile stanowią one przychód podatkowy − należy je zakwalifikować jako przychody z działalności leasingowej.

Również przychody zakwalifikowane przez Spółkę do kategorii C, tj. przychody ze sprzedaży samochodów poleasingowych lub wraków samochodów, stanowią − w ocenie Spółki − przychody z działalności leasingowej. Ustawodawca wskazał bowiem wprost w art. 15c ust. 5 pkt 2 lit. a) ustawy o CIT, iż przychody z działalności leasingowej obejmują swoim zakresem przychody ze sprzedaży przedmiotu leasingu. Przepis − w ocenie Spółki − odnosi się do przychodów uzyskiwanych z każdej sprzedaży przedmiotu leasingu. Dlatego też wszelkie przychody jakie Spółka osiąga ze sprzedaży przedmiotu leasingu, tj. przychody osiągane:

*   zarówno w związku ze sprzedażą na rzecz leasingobiorcy korzystającego z opcji wykupu przedmiotu leasingu, jak i ze sprzedaży na rzecz osoby trzeciej;
*   ze sprzedaży przedmiotu leasingu zarówno po zakończeniu umowy leasingu (tj. po upływie okresu, na jaki umowa ta została zawarta), jak i po jej przedterminowym rozwiązaniu;
*   ze sprzedaży w pełni sprawnego przedmiotu leasingu, jak i jego wraku,

stanowią przychody z działalności leasingowej.

Kategoria D − tj. przychody osiągane przez Spółkę z tytułu świadczenia na rzecz leasingobiorców usług obsługi serwisowej w odniesieniu do pojazdów będących przedmiotem leasingu − stanowi ostatnią kategorią przychodów, jakie Wnioskodawca osiąga w związku z zawieranymi umowami leasingu, a które w ocenie Wnioskodawcy stanowią przychody z działalności leasingowej. Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, będącego przedmiotem niniejszego wniosku, obsługa serwisowa stanowi dodatkowe świadczenie oferowane leasingobiorcom w związku z zawartymi umowami leasingu. Przychody, jakie Spółka osiąga z tytułu świadczenia usług obsługi serwisowej są nierozerwalnie związane z zawartymi umowami leasingu, gdyż obsługa serwisowa dostępna jest wyłącznie dla klientów Wnioskodawcy zawierających umowy leasingu samochodów oraz jedynie w okresie trwania tych umów leasingu. Spółka nie świadczy usług obsługi serwisowej w oderwaniu od zawieranych umów leasingu, tj. osobom innym niż leasingobiorcy. Celem przedmiotowych usług − oprócz generowania dodatkowych przychodów − jest z jednej strony zwiększenie satysfakcji użytkowników leasingu, a tym samym uatrakcyjnienie oferty leasingowej Spółki oraz, co za tym idzie, wzrost przychodów z działalności leasingowej. Z drugiej strony, świadczone przez Spółkę usługi obsługi serwisowej przekładają się na lepszy stan techniczny pojazdów będących przedmiotem umowy leasingu. Mając na uwadze, iż po zakończeniu okresu umowy leasingu pojazdy te przeznaczane są do odsprzedaży, obsługa serwisowa wpływa na zwiększenie również przychodów ze sprzedaży samochodów poleasingowych, które w myśl przepisów ustawy o CIT traktowane są jako przychody z działalności leasingowej. Wobec powyższego, w ocenie Spółki, przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę w związku ze świadczoną obsługą serwisową stanowią przychody z działalności leasingowej.

Mając na uwadze powyższe Spółka stoi na stanowisku, iż przychody podatkowe osiągane przez Spółkę w odniesieniu do wszystkich wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego kategorii przysporzeń majątkowych stanowią przychody z działalności leasingowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.