Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-214/11-4/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-07
Teza: Czy działalność OIPiP w G. w zakresie organizowania kursów kwalifikacyjnych, kursów specjalistycznych, kursów dokształcających, które są finansowane z jej budżetu z części pochodzącej ze składek opłacanych przez członków samorządu, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w G., przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2011 r. (data wpływu 9 marca 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 25 maja 2011 r. (data wpływu 30 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla organizowania kursów kwalifikacyjnych, kursów specjalistycznych i kursów dokształcających – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla organizowania kursów kwalifikacyjnych, kursów specjalistycznych i kursów dokształcających. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25 maja 2011 r. (data wpływu 30 maja 2011 r.) o wskazanie, iż intencją Wnioskodawcy było złożenie jednego wniosku nr ILPP4/443-214/11-2/ISN, informacje doprecyzowujące opis sprawy oraz o dokument, z którego wynika prawo osoby podpisanej do samodzielnego występowania w imieniu Zainteresowanego z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych (zwana dalej OIPiP) działa na podstawie ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek położnych (Dz. U. Nr 41, poz. 178 z późn. zm.). Zgodnie z art. 56 ww. ustawy, OlPiP w G. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych. OIPiP w G. na podstawie art. 10d ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodzie pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 602 z późn. zm.) jest organizatorem kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych.

Obowiązek kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych wynika z art. 10b cyt. ustawy.

Zasady i tryb przeprowadzania szkoleń po części uregulowane są w rozdziale 2a tej ustawy oraz w aktach wykonawczych wydanych zgodnie z delegacjami zawartymi w rozdziale nr 2 ww. ustawy - tj.:

*   w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2003 r. w sprawie wykazu dziedzin pielęgniarstwa oraz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być prowadzona specjalizacja i kursy kwalifikacyjne, oraz ramowych programów specjalizacji dla pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 197, poz. 1922 z późn. zm.),
*   w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 12 października 2004 r. w sprawie wysokości opłaty wnoszonej za wpis do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 229, poz. 2314),
*   w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 21 października 2003 r. w sprawie wysokości opłaty wnoszonej przez pielęgniarkę, położną za egzamin państwowy (Dz. U. Nr 189, poz. 1863),
*   w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2003 r. w sprawie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 197, poz. 1923),
*   a po części w uchwałach podejmowanych przez Okręgową Radę Pielęgniarek i Położnych OlPiP w G.

Dochody uzyskane w związku z prowadzeniem działalności w zakresie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych przeznacza się w całości na działalność statutową OlPiP w G. (§ 4 uchwały OIPiP w G. z dnia 27 marca 2008 r.). OlPiP prowadzi szkolenie specjalizacyjne, kursy kwalifikacyjne, kursy specjalistyczne, kursy dokształcające. Zgodnie z uchwałą, OIPiP w G. z dnia 22 września 2009 r. członkowie samorządu OlPiP w G. ponoszą 50% kosztów danego szkolenia. Pozostałe koszty ponosi OlPiP w G. - dofinansowanie przez OlPiP ze składek członkowskich odnośnie kursów kwalifikacyjnych, kursów specjalistycznych, kursów dokształcających. Natomiast szkolenia specjalizacyjne dofinansowane są z budżetu Państwa.

W uzupełnieniu do wniosku OIPiP oświadczyła, że:

*   nie jest jednostką objętą systemem oświaty;
*   usług świadczonych przez nią nie można zakwalifikować do usług w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.);
*   nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.

Ponadto OIPiP poinformowała, że na podstawie art. 10d ust. 1 pkt 2 w związku z art. 10i ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1217), jest wpisana do rejestru organizatorów kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych w Naczelnej Izbie Pielęgniarek i Położnych.

OIPiP jest samorządem zawodowym pielęgniarek i położnych, działa na podstawie ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 41, poz. 178 z późn. zm.).

Przewodnicząca OIPiP jest wybierana przez Okręgowy Zjazd Pielęgniarek i Położnych na X letnią kadencję i zgodnie z Uchwałą reprezentuje OIPiP, kieruje pracami Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych i odpowiada za jej prawidłowe funkcjonowanie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy działalność OIPiP w G. w zakresie organizowania kursów kwalifikacyjnych, kursów specjalistycznych, kursów dokształcających, które są finansowane z jej budżetu z części pochodzącej ze składek opłacanych przez członków samorządu, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższa działalność podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535), albowiem usługi kształcenia podyplomowego, o których mowa w art. 10c ust. 1 ustawy o zawodzie pielęgniarki i położnej, stanowią kształcenie zawodowe i nie są wymienione w pkt 26.

Ponadto regulacje zawarte w rozdziale 2 ustawy o zawodzie pielęgniarki i położnej oraz w aktach wykonawczych wydanych na podstawie tego rozdziału ustawy pozwalają uznać, iż formy i zasady o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług są uregulowane we wskazanych aktach prawnych.

Niewątpliwie to ustawodawca określił przede wszystkim formy kształcenia pielęgniarek i położnych (szkolenia specjalizacyjne, kursy kwalifikacyjne, kursy specjalistyczne, kursy dokształcające), kto może być organizatorem kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych (warunki rejestracji podmiotów prowadzących kształcenie zawodowe), warunki prowadzenia tego kształcenia (wymogi programowe kształcenia, zasady zatwierdzania programów), obowiązki organizatora kształcenia oraz dziedziny w jakich mogą być prowadzone kształcenia, jak również w pewnym zakresie kwestie opłat - a tym samym, została wypełniona dyspozycja art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ww. ustawy.

OlPiP prowadzi szkolenia tylko dla swoich członków pielęgniarek i położnych, które na mocy ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 41, poz. 178 z późn. zm.) posiadają prawo wykonywania zawodu, zamierzają lub wykonują zawód na obszarze działania izby. Szkolenia prowadzone są po kosztach własnych, z tego tytułu OIPiP nie osiąga zysków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Ponadto, zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. przepisem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie, oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w poz. 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ustawy pkt 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów. Powyższe jest konsekwencją wprowadzenia do ustawy cyt. art. 5a, zgodnie z którym od dnia 1 stycznia 2011 r., jeżeli przepisy ustawy nie powołują symbolu statystycznego dla danego towaru bądź usługi, nie identyfikuje się ich za pomocą klasyfikacji statystycznych.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze zm.).

Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) ww. Dyrektywy, zwolnione jest kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zainteresowany wskazał, iż nie jest jednostką objętą systemem oświaty, usług świadczonych przez niego nie można zakwalifikować do usług w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. W związku z powyższym, wykonywane przez niego usługi organizowania kursów kwalifikacyjnych, kursów specjalistycznych, kursów dokształcających, nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

– oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanych przepisach wynika, iż dla oceny tego, czy usługi wykonywane przez Wnioskodawcę, tj. organizowanie kursów kwalifikacyjnych, kursów specjalistycznych i kursów dokształcających dla pielęgniarek i położnych, są zwolnione od podatku od towarów i usług, konieczne jest stwierdzenie:

1.  czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz
2.  czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
3.  czy usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, są świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty lub
4.  szkolenia finansowane są w całości lub w części ze środków publicznych.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 288 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu, usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i) obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego, bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Zainteresowany działa na podstawie ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek położnych (Dz. U. Nr 41, poz. 178 z późn. zm.). Zgodnie z art. 56 ww. ustawy, OlPiP w G. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych. W ramach tej działalności, na podstawie art. 10d ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodzie pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2001 r., Nr 57, poz. 602 z późn. zm.) jest organizatorem kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych, tj. organizuje kursy kwalifikacyjne, kursy specjalistyczne i kursy dokształcające dla pielęgniarek i położnych. Obowiązek kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych wynika z art. 10b cyt. ustawy.

Wnioskodawca na podstawie art. 10d ust. 1 pkt 2 w związku z art. 10i ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1217) jest wpisany do rejestru organizatorów kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych w Naczelnej Izbie Pielęgniarek i Położnych.

Kursy prowadzone przez niego prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, tzn. w:

*   ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1217),
*   rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2003 r. w sprawie wykazu dziedzin pielęgniarstwa oraz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być prowadzona specjalizacja i kursy kwalifikacyjne oraz ramowych programów specjalizacji dla pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 197, poz. 1922 ze zm.),
*   rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2003 r. w sprawie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 197, poz. 1923).

Przepis art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1217) wskazuje, że wykonywanie zawodu pielęgniarki polega na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń zdrowotnych, a w szczególności świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych oraz z zakresu promocji zdrowia. Z kolei wykonywanie zawodu położnej polega na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń zdrowotnych, a w szczególności świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych oraz promocji zdrowia, w zakresie opieki nad kobietą, kobietą ciężarną, rodzącą i położnicą oraz noworodkiem (art. 5 ust. 1).

Obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności zawodowych oraz prawo do doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych wynika z art. 10b ust. 1 ww. ustawy. Ustala się następujące rodzaje kształcenia podyplomowego (art. 10c ust. 1-5):

1.  szkolenie specjalizacyjne, zwane dalej „specjalizacją”, mające na celu uzyskanie przez pielęgniarkę, położną specjalistycznych kwalifikacji w określonej dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia oraz tytułu specjalisty w tej dziedzinie;
2.  kursy kwalifikacyjne, mające na celu uzyskanie przez pielęgniarkę, położną specjalistycznych kwalifikacji do udzielania określonych świadczeń zdrowotnych wchodzących w zakres danej dziedziny pielęgniarstwa lub dziedziny mającej zastosowanie w ochronie zdrowia;
3.  kursy specjalistyczne, mające na celu uzyskanie przez pielęgniarkę, położną kwalifikacji do wykonywania określonych czynności zawodowych przy udzielaniu świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych lub rehabilitacyjnych;
4.  kursy dokształcające, mające na celu pogłębienie i aktualizację wiedzy i umiejętności zawodowych pielęgniarki, położnej.

W myśl art. 10d ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, organizatorami kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych, zwanymi dalej „organizatorami kształcenia”, mogą być:

1.  jednostki organizacyjne uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia kształcenia podyplomowego, w szczególności: medyczne szkoły wyższe, szkoły prowadzące działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, medyczne jednostki badawczo-rozwojowe;
2.  inne podmioty po uzyskaniu wpisu do właściwego rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe, zwanego dalej „rejestrem”.

Szczegółowe warunki i tryb odbywania kształcenia podyplomowego przez pielęgniarki i położne reguluje rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2003 r. w sprawie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 197, poz. 1923). Stosownie do § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, pielęgniarka, położna zatrudniona na podstawie umowy o pracę odbywa kształcenie podyplomowe na swój wniosek, na podstawie skierowania wydanego przez pracodawcę do organizatora kształcenia podyplomowego. Pielęgniarka, położna może odbywać kształcenie podyplomowe również bez skierowania, o którym mowa w ust. 1, na podstawie umowy zawartej z organizatorem kształcenia (§ 2 ust. 2).

Natomiast w § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2003 r. w sprawie wykazu dziedzin pielęgniarstwa oraz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być prowadzona specjalizacja i kursy kwalifikacyjne oraz ramowych programów specjalizacji dla pielęgniarek i położnych (Dz. U. Nr 197, poz. 1922 ze zm.), zawarto wykaz dziedzin pielęgniarstwa, dla których mogą być prowadzone specjalizacje i kursy kwalifikacyjne dla pielęgniarek.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż organizowane kursy kwalifikacyjne, kursy specjalistyczne i kursy dokształcające dla pielęgniarek i położnych spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Dla wykonywania zawodu pielęgniarki i położnej wymagane jest posiadanie odpowiednich kwalifikacji, potwierdzonych odpowiednimi dokumentami. Ponadto, pielęgniarka i położna ma obowiązek ciągłego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności zawodowych oraz prawo do doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach kształcenia podyplomowego. Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, iż jest wpisany do rejestru organizatorów kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych w Naczelnej Izbie Pielęgniarek i Położnych. Zatem przedmiotowe kursy pozostają w bezpośrednim związku z zawodem pielęgniarki i położnej oraz mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Zasady organizowania i przeprowadzania przedmiotowych kursów specjalistycznych, kwalifikacyjnych i dokształcających zostały ściśle uregulowane w przepisach ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2003 r. w sprawie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2003 r. w sprawie wykazu dziedzin pielęgniarstwa oraz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być prowadzona specjalizacja i kursy kwalifikacyjne, oraz ramowych programów specjalizacji dla pielęgniarek i położnych. Oznacza to, że spełniona jest też druga - wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy - przesłanka umożliwiająca korzystanie ze zwolnienia od podatku, tzn. ww. kursy prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Zatem, działalność OIPiP w G. w zakresie organizowania kursów kwalifikacyjnych, kursów specjalistycznych, kursów dokształcających, które są finansowane z jej budżetu z części pochodzącej ze składek opłacanych przez członków samorządu, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.