Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1018/09/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-01-07
Teza: Czy wnioskodawczyni ma obowiązek zapłaty podatku dochodowego ze sprzedaży nieruchomości, której współwłaścicielem stała się na podstawie umowy rozszerzającej wspólność ustawową małżeńską?
Słowa kluczowe: darowizna; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; wspólność-wspólność majątkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 października 2009r. (data wpływu do tut. Biura 19 października 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze umowy rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze umowy rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Mąż wnioskodawczyni będąc kawalerem, na podstawie umowy darowizny z dnia 06 grudnia 1999r. nabył nieruchomość o obszarze 0,7861 ha stanowiącą działkę nr 518/29. W grudniu 2006r. wnioskodawczyni wyszła za mąż, a 04 listopada 2008r. mąż wnioskodawczyni zawarł umowę majątkową małżeńską rozszerzającą wspólność ustawową. W dniu 17 sierpnia 2009r. małżonkowie dokonali podziału ww. nieruchomości. W dniu 09 października 2009r. została sprzedana jedna działka, a dwie kolejne działki małżonkowie zamierzają sprzedać w niedalekiej przyszłości.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy wnioskodawczyni ma obowiązek odprowadzić podatek dochodowy od sprzedanej działki i planowanej sprzedaży kolejnych dwóch działek?

Zdaniem wnioskodawczyni, włączenie jej do majątku męża w drodze umowy rozszerzającej wspólność majątkową, a tym samym do nieruchomości stanowiącej majątek odrębny męża nie jest nabyciem tej nieruchomości przez nią w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe oznacza, że za datę nabycia nieruchomości (działki) przez wnioskodawczynię, która stanowiła wcześniej majątek odrębny męża należy przyjąć dzień, w którym mąż nabył tę nieruchomość do majątku odrębnego czyli 06 grudnia 1999r. Wspólność małżeńską, która jest współwłasnością łączną cechuje bezudziałowy charakter. Oznacza to, że w przypadku sprzedaży tej nieruchomości każdy z małżonków zbywa całą nieruchomość a nie udziały w tej nieruchomości, zaś cały przychód ze sprzedaży wchodzi niepodzielnie do majątku wspólnego. W konsekwencji powyższych regulacji prawnych u wnioskodawczyni w wyniku zawarcia umowy rozszerzającej wspólność ustawową, gdzie stała się współwłaścicielem nieruchomości nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu odpłatnego zbycia (wspólnie z mężem) przedmiotowej nieruchomości stanowiącej majątek wspólny, jeżeli od końca roku, w którym nabyto tę działkę (do majątku odrębnego) upłynęło 5 lat. Zatem uważa, że odpłatne zbycie tej działki nie będzie stanowiło dla niej źródła przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaży dokonano w dniu 09 października 2009r. czyli po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Na poparcie własnego stanowiska wnioskodawczyni przytacza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt III SA 2717/00 z 09 kwietnia 2002r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z powyższego wynika, że aby sprzedaż nieruchomości nie stanowiła w ogóle źródła przychodu, to sprzedaż ta winna nastąpić po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Aby zatem ustalić czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż w dniu 09 października 2009r. działki oraz planowana sprzedaż kolejnych dwóch działek powstałych w wyniku podzielenia działki nr 518/29 stanowić będzie źródło przychodu, należy ustalić datę nabycia udziału w ww. nieruchomości tj. działce nr 518/29 przez wnioskodawczynię, bowiem późniejszy podział działki na kilka działek w niniejszej sprawie jest bez znaczenia.

Dla rozstrzygnięcia powyższego istotna będzie kwestia ustalenia czy włączenie działki nr 518/29, którą następnie podzielono na trzy działki, stanowiącej dotąd przedmiot majątku odrębnego jednego z małżonków (męża wnioskodawczyni), do majątku wspólnego małżonków stanowi jej nabycie dla wnioskodawczyni (drugiego małżonka) w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Co więcej, wspólność ustawowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania udziały małżonków w majątku wspólnym nie są określone, a zatem jest to typ współwłasności łącznej.

Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. I tak w myśl art. 33 pkt 2 Kodeksu, odrębny majątek każdego z małżonków stanowią przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. Jednakże małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa (art. 47 § 1 ww. ustawy). Jest to zatem umowa, której celem jest ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowa ta jest czynnością prawną organizacyjną, która reguluje stosunki majątkowe małżonków przez czas trwania ich związku małżeńskiego.

Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską ma charakter czynności prawnej rozporządzającej o charakterze nieodpłatnym. Wspólność małżeńską, która jest współwłasnością łączną cechuje bezudziałowy charakter. Włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową nieruchomości stanowiącej majątek odrębny jednego małżonka, nie jest nabyciem tej nieruchomości przez drugiego małżonka w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym stwierdzić należy, iż fakt włączenia przez męża wnioskodawczyni do majątku wspólnego małżonków nabytej przez niego w dniu 06 grudnia 1999r. w drodze darowizny działki nr 518/29 przemawia za tym, że przedmiotowa działka stała się majątkiem wspólnym obojga małżonków. Fakt dokonania późniejszego podziału ww. działki na trzy działki nie ma wpływu na ustalenie sposobu nabycia, gdyż istotnym jest pierwotne nabycie ww. działki przez męża wnioskodawczyni.

Powyższe oznacza, że za datę nabycia przez małżonków na skutek zawarcia umowy rozszerzającej wspólność ustawową udziału w przedmiotowej nieruchomości stanowiącej działkę oznaczoną nr 518/29 należy przyjąć dzień, w którym małżonek nabył tę nieruchomość do majątku odrębnego. W konsekwencji u małżonka, który stał się współwłaścicielem zbytej nieruchomości w drodze rozszerzenia ustawowej wspólności majątkowej, nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu uzyskania przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości stanowiącej majątek wspólny, jeżeli od końca roku, w którym nabyto tę nieruchomość (do majątku odrębnego) upłynęło pięć lat. W przypadku wnioskodawczyni za datę nabycia udziału w działce nr 518/29 należy uznać datę jej nabycia przez jej męża tj. 06 grudnia 1999r.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż u wnioskodawczyni, która w dniu 09 października 2009r. (wspólnie z małżonkiem) dokonała zbycia jednej z działek powstałej z podziału działki 518/29 stanowiącej majątek wspólny, uzyskany przychód nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto tę nieruchomość (do majątku odrębnego) upłynęło pięć lat. Oznacza to, że na wnioskodawczyni, nie ciąży obowiązek odprowadzenia podatku dochodowego od sprzedanej już działki w dniu 09 października 2009r. jak również od planowanej sprzedaży kolejnych dwóch działek powstałych z podziału działki nr 518/29.

Reasumując, przychód ze sprzedaży w dniu 09 października 2009r. jednej z działek oraz z ewentualnej sprzedaży kolejnych dwóch działek powstałych w efekcie w wyniku podziału działki nr 518/29 w ogóle nie podlega i nie będzie podlegać opodatkowaniu, ponieważ od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto działkę 518/29 do majątku odrębnego tj. 06 grudnia 1999r. upłynęło 5 lat.

Stanowisko wnioskodawczyni należało zatem uznać za prawidłowe.

Podkreślenia wymaga jednak fakt, że uznanie przez tut. organ stanowiska wnioskodawczyni za prawidłowe nie oznacza, iż dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy znaczenie miał powołany przez wnioskodawczynię wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe rozstrzygnięcie prawne zostało wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Orzeczenia Sądu, choć kształtują pewną linię wykładni prawa to w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły, stąd też wskazany przez wnioskodawczynię wyrok NSA nie był podstawą rozstrzygnięcia w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.