Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.882.2024.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-25
Teza: Opodatkowanie sprzedaży samochodu sfinansowanego ze środków ARiMR.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; przychód; samochód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 11 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 9 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Otrzymała Pani w 2021 r. pomoc finansową de minimis z ARiMR w kwocie 160 tys. zł,
    przeznaczoną na rozpoczęcie działalności gospodarczej i jej utrzymanie przez co najmniej
    5 lat.
    Działalność rozpoczęła Pani w grudniu 2021 r., nabyła Pani środek trwały zgodnie z
    biznesplanem tej pomocy: auto za kwotę około (...). zł. Amortyzacja nie była dokonywana,
    bo auto było 100% nabyte ze środków pomocy de minimis.
    Ze względu na duże problemy (...) nagle zmuszona została Pani do wyrejestrowania z
    CEIDG działalności, co wiązało się ze zwrotem pomocy de minimis w pełnej kwocie, tj. 160
    tys. zł.
    Auto sprzedała Pani jako uszkodzone za kwotę (...) zł. Środki ze sprzedaży oraz te
    pozostałe jeszcze niewydatkowane zwróciła Pani w całości do ARiMR. Niestety ARiMR
    doliczyło Pani karę (odsetki) za niedotrzymanie owych 5 lat trwałości projektu.
    Jednak Biuro rachunkowe, które obsługiwało Pani jednoosobową działalność gospodarczą,
    wyliczyło podatek od dochodu za sprzedaż auta (3%).
    W dniu (...) grudnia 2022 r. opłaciła Pani do Urzędu Skarbowego kwotę (...) zł: (...).
    Biuro rachunkowe także wyliczyło Pani dopłatę do składki zdrowotnej dla ZUS za rok 2022.
    Miała Pani formę opodatkowania – ryczałt, a sprzedaż auta na koniec 2022 r.
    spowodowała, wg ówczesnych przepisów, dopłatę do już całkowicie opłaconego ZUS za
    2022 r. – dopłatę (powyżej 60 tys. przychód).
    Dopłaciła Pani (...) maja 2023 r. kwotę (...) zł. Tytułem składki zdrowotnej za 2022 r.
    Pytania
    1. Czy środki ze sprzedaży w 2022 r. auta zakupionego w całości z pomocy de minimis
      były Pani dochodem?
      Środki te Pani zwróciła zgodnie z umową do ARiMR.
    2. Czy zatem zasadnie opłaciła Pani podatek dochodowy ((...) grudnia 2022 r., (...) zł) do
      Urzędu Skarbowego tytułem (...) od dochodu za sprzedaży auta i czy zasadnie
      dopłaciła Pani (...) maja 2023 r. kwotę (...) zł do ZUS tytułem dopłaty składki zdrowotnej
      za 2022 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    Na podstawie art. 3 ust. 2b, art. 14 ust. 2 i ust. 3a) 13) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r o
    podatku dochodowym stanowi, że nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy m.in.
    kwota otrzymana przez podatnika z tytułu pomocy publicznej. Pomoc de minimis
    udzielana jest na wskazane cele i ustalone zasady jej wykorzystania.
    Z powodów niezależnych od Pani i nie przewidzianych, a nawet jako „siła wyższa”,
    zmuszona została Pani do nagłego zaprzestania jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Zdała sobie Pani sprawę z konieczności natychmiastowego zwrotu środków publicznych –
    pomocy de minimis. Zatem, w Pani ocenie, nie zasadnie dokonała Pani opłaty podatku od
    sprzedaży auta, bowiem nie był to dochód dla Pani. Środki te należały do ARiMR (skąd
    otrzymała Pani tę pomoc de minimis i gdzie została zwrócona).
    W Pani ocenie także niezasadnie dokonała Pani dopłaty składki na ubezpieczenie
    zdrowotne, co wg biura rachunkowego należało zrobić, bowiem rzekomy „dochód” ze
    sprzedaży auta spowodował przekroczenie progu ryczałtowego powyżej 60 tys. zł. Nie był
    to Pani dochód, a były to środki należące do ARiMR zgodnie z umową i do ARiMR zostały
    przez Panią zwrócone przelewem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w części dotyczącej opodatkowania
    sprzedaży samochodu, którego zakup został sfinansowany ze środków otrzymanych z
    ARiMR, a następnie środki te zostały zwrócone do ARiMR, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące
      pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Przy czym w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w brzmieniu obowiązującym do
    31 grudnia 2024 r.:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych
      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej
      „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12
      ust. 10a.
    W myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Użyte w ustawie określenie pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza
      pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      – pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
      – odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 8):
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

    Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód ze
    sprzedaży rzeczy ruchomej kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa w
    cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli do
    odpłatnego zbycia rzeczy, chyba że sprzedaż następuje w wykonywaniu działalności
    gospodarczej.
    Stosownie natomiast do art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Jeżeli rzecz ruchoma stanowi składnik majątku wymieniony w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, to przychód ze sprzedaży tej rzeczy będzie
    zaliczony do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, czyli do
    przychodów z działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku.
    Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Przychody z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z zastrzeżeniem ust. 3), podlegają
    opodatkowaniu w ramach źródła działalność gospodarcza, nawet jeżeli przed zbyciem
    zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i
    dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w 2021 r. otrzymała Pani pomoc
    finansową de minimis z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR)
    przeznaczoną na rozpoczęcie działalności gospodarczej, pod warunkiem jej utrzymania
    przez co najmniej 5 lat. Po rozpoczęciu działalności gospodarczej w grudniu 2021 r. nabyła
    Pani środek trwały – samochód, który w całości został sfinansowany z tych środków.
    Działalność opodatkowana była ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W 2022 r.
    wyrejestrowała Pani działalność gospodarczą i zwróciła środki otrzymane z ARiMR. W 2022
    r. sprzedała Pani ww. samochód i opodatkowała 3% stawką zryczałtowanego podatku
    dochodowego od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 3,0% przychodów z odpłatnego
      zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej
      działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z tej
      działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego
      zbycia nie upłynęło sześć lat, będących:
      − środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych,
      − składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku
        dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona
        zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1 500 zł,
      − składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych.
    Stosownie do art. 12 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatek zryczałtowany, o którym mowa w ust. 1, pobiera się bez pomniejszania
      przychodu o koszty uzyskania.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy przychód ze sprzedaży samochodu właściwie został
    opodatkowany, skoro była Pani zobowiązana zwrócić środki na zakup samochodu do
    ARiMR.
    Na podstawie powołanych przepisów stwierdzam, że bez względu na źródło finansowania
    zakupu samochodu jego sprzedaż – w związku z jego wykorzystywaniem w działalności
    gospodarczej – stanowi przychód z działalności gospodarczej na podstawie art. 6 ust. 1
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Reasumując: przychód ze sprzedaży przez Panią w 2022 r. samochodu zakupionego w
    całości z pomocy de minimis stanowił Pani przychód opodatkowany ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych. Zatem zasadnie opłaciła Pani w 2022 r. podatek z tego
    tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do przykładów liczbowych przedstawionych we wniosku wskazuję, że nie
    mam obowiązku odnosić się do nich, ponieważ interpretacji indywidualnej, w myśl art.
    14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, podlegają przepisy prawa podatkowego. Stąd nie

    mogę potwierdzić prawidłowości dokonanych przez Panią obliczeń, gdyż nie podlegają
    one interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.