Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-529/11-2/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-22
Teza: Czy Gminie, jako płatnikowi podatku VAT, przysługiwać będzie prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku przeprowadzenia prac związanych z rewaloryzacja parku dworskiego?
Słowa kluczowe: gmina; podatek-podatek należny; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2011 r. (data wpływu 28 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu realizacji projektu „Koncepcja rewaloryzacji parku dworskiego” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu realizacji projektu „Koncepcja rewaloryzacji parku dworskiego”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina zamierza przeprowadzić rewaloryzację parku dworskiego w oparciu o „Koncepcję rewaloryzacji parku dworskiego”. W opracowaniu tym proponuje się przedstawienie obiektu jako parku historycznego, spełniającego funkcje rekreacyjne, edukacyjne oraz poznawcze w zakresie historii lokalnej i dawnej sztuki ogrodowej. Park jest ujęty jako park zabytkowy w spisie „Parki i ogrody zabytkowe w Polsce" wydanym przez Zarząd Ochrony i Konserwacji Zespołów Pałacowo – Ogrodowych”. Poprzez swoje położenie i walory estetyczne jest miejscem chętnie odwiedzanym przez członków lokalnej społeczności i posiada charakter rekreacyjny. Wiąże się to z dodatkowymi korzyściami dla miejscowej społeczności, ponieważ poprzez wzrost integracji społecznej projekt zapewni korzyści także w aspekcie społecznym.

Opracowanie tej koncepcji umożliwia Wnioskodawcy skorzystanie z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 9, i 12 Ustawy o samorządzie gminnym zadania własne gminy obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej. Do zadań własnych gminy należy również sprawa kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, oraz sprawy zieleni gminnej i zadrzewień. Zgodnie z powyższym aby zapewnić odpowiednią gospodarkę ochrony środowiska, gmina chce nasadzić ponad 1000 szt. drzew i krzewów w celu przywrócenia naturalistycznego charakteru parku. Projekt „Koncepcja rewaloryzacji parku dworskiego” zakłada również odtworzenie alejek w parku, usunięcie drzew starych i zagrażających życiu mieszkańców oraz odtworzenie ogrodzenia. Jednak z uwagi na ograniczone środki finansowe w bieżącym roku Wnioskodawca zamierza jedynie dokonać nowych zasadzeń drzew i krzewów. Park jest miejscem ogólnie dostępnym dla mieszkańców jak również turystów lokalnych ścieżek rowerowych.

Park jest miejscem odpoczynku i rekreacji dla mieszkańców. Jest największym skupiskiem zadrzewień w wiosce. W związku z tym, że park jest wpisany do rejestru „Parki i ogrody zabytkowe w Polsce”, rewaloryzacja ma na celu ochronę tego zabytkowego miejsca.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gminie, jako płatnikowi podatku VAT, przysługiwać będzie prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku przeprowadzenia prac związanych z rewaloryzacją parku dworskiego?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku opracowania „Koncepcji rewaloryzacji parku dworskiego” Gmina nie nabędzie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o naliczony. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W przypadku opracowania „Koncepcji rewaloryzacji parku dworskiego” czynności opodatkowane nie wystąpią, bowiem nie wystąpi żaden podatek należny związany bezpośrednio z przeprowadzeniem tej rewaloryzacji.

Mieszkańcy gminy nie będą obciążani za przeprowadzenie tej rewaloryzacji.

Ponadto, mimo iż Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, wykonując określone w Ustawie o samorządzie gminnym zadania własne jest objęta zwolnieniami od podatku.

Jednostki samorządu terytorialnego, w tym również gminy, są objęte zwolnieniem od podatku, wskazanym w § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z przytoczonym przepisem zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do postanowień art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy, natomiast wyłączenia w art. 88.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika z ust. 6 art. 15 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych. Z tego względu nie korzystają one z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, lecz są objęte zwolnieniem wskazanym w § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392). Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust.1 cytowanej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust.1 ww. przepisów, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W myśl pkt 1, 2, 3, 6, 9, 12 i 14 zadania własne obejmują sprawy:

*   ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej,
*   gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego,
*   wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz,
*   kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,
*   kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych,
*   zieleni gminnej i zadrzewień,
*   porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Gmina będąca podatnikiem podatku od towarów i usług w oparciu o „Koncepcję rewaloryzacji parku dworskiego” zamierza przeprowadzić rewaloryzację parku dworskiego w wpisanego do rejestru Parków i ogrodów zabytkowych w Polsce. Opracowanie tej koncepcji umożliwi Gminie skorzystanie z dofinansowania z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska. W oparciu o powstały projekt Gmina będzie realizowała zadanie własne nałożone ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

Skoro zatem przedmiotowy projekt jest inwestycją należącą do zadań własnych gminy uregulowanych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i efekty jego realizacji nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu nie zostaje spełniona przesłanka określona w art. 86 ust. 1 ustawy. Tym samym ponosząc wydatki związane z rewaloryzacją parku w Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu realizacji projektu.

W zakresie ww. wydatków Gmina nie będzie miała również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów przysługuje zarejestrowanym podatnikom podatku od towarów i usług oraz obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i ust. 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r.

Reasumując, Gmina w związku z realizacją zadania własnego pn. „Koncepcja rewaloryzacji parku dworskiego” nie będzie miała możliwości odzyskania podatku należnego. Wnioskodawca również nie będzie miał prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu realizacji powyższego projektu.

Końcowo nadmienić należy, że powołane we wniosku rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212 poz. 1336), utraciło moc obowiązującą. Od dnia 6 kwietnia 2011 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392). Zwolnienie, o którym mowa w cytowanym § 13 ust. 1 pkt 11 reguluje obecnie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.