Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP1.4512.31.2017.1.RG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2017-02-10
Teza: prawo do obniżenia w całości lub w części kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 stycznia 2017 r. (data wpływu 16 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia w całości lub w części kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „…” **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia w całości lub w części kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „…”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Uniwersytet w … (dalej: Uniwersytet lub Wnioskodawca) jest państwową szkołą wyższą. Jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, posiada również rejestrację jako podatnik VAT UE.

Wnioskodawca wykonuje czynności niepodlegające opodatkowaniu, czynności zwolnione od podatku oraz czynności opodatkowane, w związku z tym składa deklaracje VAT, gdzie wykazuje także kwoty podatku naliczonego pomniejszające kwoty podatku należnego.

Zgodnie z przepisami obowiązującymi od 1 stycznia 2016 roku Uniwersytet w zakresie zakupów towarów i usług, które nie są bezpośrednio związane z czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi i niepodlegającymi opodatkowaniu, jednakże w jakiejś części są związane z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu (opodatkowanymi i zwolnionymi od podatku) stosuje rozliczenie podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 2a i dalsze ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą VAT” lub „ustawą”, tzw. prewspółczynnik.

Wnioskodawca rozlicza podatek VAT również tzw. wskaźnikiem proporcjonalnego odliczenia podatku, o którym mowa w art. 90 i art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług. Rozliczenie metodą określoną w art. 90 i art. 91 obejmuje te zakupy towarów i usług, które nie poddają się bezpośredniemu alokowaniu do działalności zwolnionej i opodatkowanej i jednocześnie nie są w żaden sposób związane z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu.

W przypadku zakupów związanych bezpośrednio z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu lub zwolnionymi od podatku podatek naliczony nie pomniejsza kwot podatku należnego.

W dniu 23 lipca 2015 roku została podpisana umowa Konsorcjum o nazwie Konsorcjum … (dalej: Umowa konsorcjum) między:

1.  Politechniką … - Liderem Konsorcjum,
2.  Uniwersytetem …. - partnerem Konsorcjum,
3.  Instytutem …. w … - partnerem Konsorcjum,
4.  Przedsiębiorstwem … Sp. z o.o. z siedzibą w … - partnerem przemysłowym Konsorcjum.
5.  … Sp. z o.o. i Wspólnicy Spółka Komandytowa z siedzibą w … - partnerem przemysłowym,

celem wspólnej realizacji projektu pt. „…”, w ramach strategicznego programu badań naukowych i prac rozwojowych „….”.

Umowa o wykonanie oraz finansowanie ww. projektu (dalej: Umowa o wykonanie projektu) została podpisana w dniu 18 maja 2015 roku pomiędzy Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (dalej: NCBiR) a Politechniką … - Lidera, reprezentującego Konsorcjum w ramach upoważnienia udzielonego przez pozostałych partnerów Konsorcjum. Zgodnie z jej treścią, projekt zostanie sfinansowany w 80% przez NCBiR, a w pozostałej części (20%) przez partnerów przemysłowych Konsorcjum, tj. P-stwa: … i ….

Zaznaczyć jednak należy, że środki finansowe ponoszone przez partnerów przemysłowych nie są przekazywane pozostałym partnerom, ale służą sfinansowaniu zadań przypisanych do wykonania przez tych partnerów przemysłowych. Nie następuje zatem przepływ środków pomiędzy partnerami przemysłowymi a pozostałymi członkami konsorcjum.

Celem projektu jest zmniejszenie negatywnych skutków prowadzenia intensywnej produkcji trzody chlewnej na środowisko poprzez opracowanie i wdrożenie innowacyjnych technologii obniżających emisję szkodliwych odchodów. Cel zostanie osiągnięty w wyniku opracowania innowacyjnych technologii przetwarzania odchodów powstających w trakcie intensywnej hodowli trzody chlewnej na nawóz z jednoczesnym wykorzystaniem energetycznym powstałych gazów i zanieczyszczeń zawartych w powietrzu pomieszczeń hodowlanych lub obniżenia gazowej emisji za pomocą dodatków paszowych.

W wyniku realizacji projektu zostaną opracowane i przygotowane do wdrożenia trzy technologie innowacyjnych rozwiązań dla producentów trzody chlewnej. Wymiernym efektem będą pilotażowe instalacje demonstracyjne w modelowym gospodarstwie hodowlanym o dużym środowiskowym potencjale opiniotwórczym. Będzie to możliwe dzięki efektywnej współpracy jednostek badawczych, tj. Politechniki …, Uniwersytetu … w … i Instytutu …. z partnerami przemysłowymi Konsorcjum. Współpraca ta nie tylko pozwoli na opracowanie innowacyjnych technologii, ale również pobudzi aktywność badawczą podmiotów gospodarczych. Nowością projektu jest zaproponowanie kompleksowego rozwiązania problemu odchodów, uwalnianych gazowych zanieczyszczeń w trakcie hodowli trzody chlewnej, które dzięki modułowym rozwiązaniom dadzą dużą możliwość dopasowania wielkości instalacji do ilości odchodów w gospodarstwie hodowlanym.

W wyniku realizacji projektu zostaną opracowane następujące zagadnienia:

1.  Dokonanie pomiaru parametrów rzeczywistej ilości odchodów i wielkości uwalnianych gazowych zanieczyszczeń powstających w trakcie hodowli trzody chlewnej dla modelowego podmiotu hodowlanego - zadanie realizuje Wnioskodawca,
2.  Dopracowanie modułowego rozwiązania umożliwiającego fermentację odchodów stałych i ciekłych z regulowaną produkcją biogazu,
3.  Opracowanie technologii katalicznego utlenienia amoniaku i metanu z powietrza pomieszczeń hodowlanych i ich energetycznym wykorzystaniem - zadanie realizuje Wnioskodawca,
4.  Opracowanie technologii przetwarzania pofermentu z fermentacji dochodów w bezpieczny nieemisyjny nawóz,
5.  Opracowanie doboru i sposobu suplementacji dodatków paszowych obniżających emisję amoniaku i innych gazowych zanieczyszczeń podczas hodowli trzody chlewnej - zadanie realizuje Wnioskodawca.

Przewiduje się ewentualność zgłoszenia powstałych w trakcie projektu patentów do Urzędu Patentowego RP.

Zaproponowane zagadnienia powinny dotyczyć kompleksowej wiedzy dla hodowców i projektantów – wykonawców pomieszczeń hodowlanych jak prowadzić zrównoważone intensywne hodowle różnych gatunków trzody chlewnej, minimalizując obecną emisję metanu i amoniaku oraz wskazać sposób zagospodarowania energetycznego odchodów i gazów z pomieszczeń hodowlanych.

Partnerzy w projekcie zachowują prawo własności aparatury, sprzętu, materiałów i innych dóbr materialnych zakupionych lub wytworzonych przez nich dla realizacji zadań projektu. Wyniki prac prowadzonych w ramach konsorcjum, które mogą być objęte ochroną prawną własności przemysłowej przysługują wszystkim partnerom projektu proporcjonalnie do ich udziałów w projekcie.

Zgodnie z założeniami projektu wyniki powstałe w trackie realizacji projektu będą wykorzystywane w działalności gospodarczej. Zakłada się również, iż aparatura naukowo-badawcza zakupiona w ramach projektu będzie wykorzystywana m.in. do odpłatnych zleceń dla przedsiębiorców w trakcie lub po zakończeniu projektu.

Zgodnie z załącznikiem nr 2 do umowy o wykonanie i finansowanie projektu, wykonawca zobowiązuje się zastosować wyniki projektu w działalności gospodarczej w szczególności poprzez wprowadzenie wyników projektu do własnej działalności gospodarczej wykonawcy lub współwykonawcy i rozpoczęcie produkcji lub świadczenia usług na podstawie uzyskanych wyników projektu poprzez udzielanie licencji na korzystanie z praw do wyników projektu w działalności gospodarczej prowadzonej przez podmiot trzeci lub poprzez sprzedaż praw do wyników projektu w celu wprowadzenia ich do działalności gospodarczej innego przedsiębiorcy (czynności opodatkowane VAT).

Ponadto wykonawca zobowiązany jest do dokonania podziału lub rozpowszechniania wyników projektu zgodnie z przepisami dotyczącymi pomocy publicznej i na warunkach rynkowych oraz zgodnie z Umową konsorcjum.

Wykonawca zobowiązany jest również do złożenia w NCBiR raportu z wdrożenia w terminie dwa lata od zakończenia realizacji projektu.

Zasady podziału zysków wynikających z wdrożenia wyników w działalności gospodarczej konsorcjantów biznesowych zostaną uregulowane odrębnymi umowami zgodnie z Umową konsorcjum.

W ramach realizowanego projektu finasowaniu podlegają koszty związane z wynagrodzeniami pracowników lub zleceniobiorców, zakupem aparatury naukowo-badawczej i innych urządzeń służącym celom badawczym, koszty usług badawczych, koszty związane z nabyciem materiałów i usług, koszty szkoleń i delegacji.

Przewidywany okres realizacji projektu wynosi 36 miesięcy w latach 2016-2019.

Podsumowując:

1.  Planowane jest, w przypadku pozytywnego wyniku badań, sprzedaż licencji i wiedzy zainteresowanym podmiotom gospodarczym. Czynności te będą opodatkowane.
2.  Efektem towarzyszącym projektu będą publikacje naukowe i zgłoszenia patentowe. Otrzymane w projekcie wyniki przedstawiane będą w formie publikacji, patentów, raportów i referatów konferencyjnych co pozwoli zapoznać się z otrzymanym rozwiązaniem zainteresowanym odbiorcom, głównie prowadzącym hodowle tuczników. W tym miejscu należy wyjaśnić, że Wnioskodawca nie planuje organizacji za odpłatnością konferencji, na których byłyby prezentowane wyniki badań. Naukowcy biorący udział w projekcie będą przedstawiali te wyniki na konferencjach i seminariach organizowanych przez inne uczelnie wyższe lub instytuty naukowe.
3.  Wnioskodawca nie przewiduje bezpośredniego wykorzystania wyników prac badawczych w prowadzonej działalności dydaktycznej rozumianej jako kształcenie studentów i doktorantów. Potencjalnymi odbiorcami wyników końcowych projektu będą przede wszystkim producenci tuczników. W przypadku otrzymania pozytywnych wyników podjęte zostaną prace przygotowujące do ich wdrożenia u zainteresowanych producentów trzody chlewnej.

A zatem zamiarem Wnioskodawcy jest, aby efekty przeprowadzonych w ramach projektu badań zostały w przyszłości wykorzystane dla celów ich komercjalizacji, tj. sprzedaży know-how, udzielenia lub sprzedaży licencji praw przemysłowych nowopowstałej technologii itp. na rzecz zainteresowanych przedsiębiorców i rolników, w ramach czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Z uwagi na to, że z przyczyn obiektywnych nie jest możliwe przewidzenie końcowych rezultatów podjętych działań, jest to tylko potencjalna możliwość wykorzystania.

Wnioskodawca, w celu realizacji projektu nabywa różnego rodzaju towary i usługi na udokumentowanie czego otrzymuje także faktury zawierające kwoty podatku od towarów i usług. Wnioskodawca wszystkie zakupione towary i usługi w ramach projektu wykorzystuje wyłącznie do celów związanych z jego realizacją.

Dofinansowanie otrzymywane przez Wnioskodawcę ze środków NCBiR za pośrednictwem Lidera (Politechniki …) stanowić będzie wyłącznie pokrycie kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę związanych z realizacją projektu. Wnioskodawca nie dokonuje sprzedaży towarów i nie świadczy usług na rzecz NCBiR, ani też na rzecz pozostałych członków konsorcjum, a otrzymane środki nie stanowią zapłaty za jakiekolwiek świadczenia wykonane na rzecz NCBiR, ani też pozostałych partnerów Umowy konsorcjum.

Faktury dokumentujące poniesione wydatki w związku z realizacją zadań projektu przypisanych do Wnioskodawcy są lub będą wystawione na Wnioskodawcę, a same wydatki są bezpośrednio przypisywane do wydatków związanych z realizacją projektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przy nabyciu towarów i usług koniecznych dla realizacji opisanego w stanie faktycznym projektu …. „…”, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu towarów i usług wykorzystywanych do realizacji tego projektu w całości czy też tylko w części, tj. przy zastosowaniu prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a - 2h ustawy VAT lub współczynnika, o którym mowa w art. 90 ust. 2 do 10 ustawy VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy nabyciu towarów i usług koniecznych dla realizacji …. „…” Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu towarów i usług wykorzystywanych do realizacji tego projektu w całości.

W stosunku do przedmiotowego podatku naliczonego nie będą miały zastosowania przepisy art. 86 ust. 2a do 2h i art. 90 ust. 2 do 10 ustawy VAT.

Za takim stanowiskiem przemawia następująca argumentacja: Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114. art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z treści cyt. art. 86 ust. 1 wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia.

*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Podstawowe znaczenie dla kształtu i funkcjonowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług) mają fundamentalne cechy tego podatku, tj.;

1.  powszechność opodatkowania,
2.  faktyczne opodatkowanie konsumpcji.
3.  Stosowanie podatku od wartości dodanej na wszystkich etapach obrotu towarami i usługami.

Realizację powyższych fundamentalnych cech podatku od towarów i usług, o których mowa wyżej, gwarantują nie tylko przepisy określające zakres przedmiotowy podatku VAT, tj. cyt. wyżej art. 5, 7 i 8 ustawy, lecz również przepisy regulujące zakres podmiotowy podatku od towarów i usług, czyli przepisy art. 15 ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust 2 ustawy).

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika ponadto, iż dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży.

Wnioskodawca zawarł umowę o wykonanie i finansowanie projektu pt. „…”, w ramach strategicznego programu badań naukowych i prac rozwojowych „….” z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju. NCBiR zobowiązał się udzielić dofinansowania na realizację projektu.

Wszelkie pozytywne rezultaty prac badawczych powstałe w wyniku realizacji projektu, w tym prawa własności przemysłowej będą przysługiwały wszystkim partnerom projektu proporcjonalnie do ich udziałów w projekcie. Celem prac badawczych będzie oszacowanie możliwości i opłacalności wdrożenia nowej technologii. Planowane jest w przypadku pozytywnego wyniku badań, sprzedaż licencji i wiedzy zainteresowanym podmiotom gospodarczym. Efektem towarzyszącym projektu będą publikacje naukowe i zgłoszenia patentowe. Otrzymane w projekcie wyniki przedstawiane będą w formie publikacji, patentów, raportów i referatów konferencyjnych co pozwoli zapoznać się z otrzymanym rozwiązaniem zainteresowanym odbiorcom prowadzącym hodowlę trzody chlewnej.

Wnioskodawca nie przewiduje bezpośredniego wykorzystania wyników prac badawczych w prowadzonej działalności dydaktycznej rozumianej jako kształcenie studentów i doktorantów. Potencjalnymi odbiorcami wyników końcowych projektu będą przede wszystkim podmioty gospodarcze prowadzące hodowlę trzody chlewnej. W przypadku pozytywnie otrzymanych wyników podjęte zostaną prace przygotowujące do ich wdrożenia.

Zamiarem Wnioskodawcy jest, aby efekty przeprowadzonych w ramach projektu badań zostały w przyszłości wykorzystane dla celów ich komercjalizacji, tj. sprzedaży know-how, udzielenia lub sprzedaży licencji praw przemysłowych, nowopowstałej technologii itp. na rzecz zainteresowanych przedsiębiorców, w ramach czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Z uwagi na to, że z przyczyn obiektywnych nie jest możliwe przewidzenie końcowych rezultatów podjętych działań, jest to tylko potencjalna możliwość wykorzystania.

Jak wskazano wyżej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi

Ponadto w systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że istotna jest intencja nabycia. Jeżeli dany towar lub usługa ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych - odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście, jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych Jeżeli natomiast ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku od towarów i usług (niepodlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym od podatku) w momencie dokonywania zakupu podatnik nie ma prawa do odliczenia tego podatku.

W ocenie Uniwersytetu będzie miał on prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupów dokonanych w ramach przedmiotowego projektu. Zamiarem Wnioskodawcy jest, aby efekty przeprowadzonych w ramach projektu badań zostały w przyszłości wykorzystane dla celów ich komercjalizacji, tj. sprzedaży know-how, udzielenia lub sprzedaży licencji praw przemysłowych, nowopowstałej technologii itp. na rzecz zainteresowanych podmiotów gospodarczych, w ramach czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem nabyte w celu realizacji projektu towary i usługi będą służyły czynnościom opodatkowanym. Przy czym, co należy podkreślić Wnioskodawca nie przewiduje bezpośredniego wykorzystania wyników prac badawczych w prowadzonej działalności dydaktycznej rozumianej jako kształcenie studentów i doktorantów.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w świetle art. 86 ust. 1 ustawy Wnioskodawcy będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Należy zatem stwierdzić, że każde nabycie towarów i usług przeznaczonych do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności należy uznać za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zatem zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W tym miejscu należy wskazać, że co do zasady, konsorcjum jest organizacją zrzeszającą kilka podmiotów gospodarczych na określony czas, w konkretnym celu. Jakkolwiek ani w prawie cywilnym, ani w prawie podatkowym nie występuje legalna definicja konsorcjum, przyjmuje się, że zawarcie umowy konsorcjum możliwe jest na podstawie art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.), w ramach tzw. swobody umów.

W konsekwencji strony zawierające umowę konsorcjum mogą ją ukształtować w sposób dowolny, byleby jej treść lub cel nie sprzeciwiały się ustawie, zasadom współżycia społecznego oraz właściwości takiego stosunku. Konsorcjum nie jest jednak podmiotem gospodarczym, nie posiada osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej, nie musi być rejestrowane, ani mieć odrębnej nazwy czy też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum są, co do zasady, niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli w działaniach niezwiązanych z konsorcjum), a w działaniach związanych z konsorcjum realizują wspólne przedsięwzięcie objęte porozumieniem. Zawierając umowę konsorcjum podmioty mogą określić, kto będzie reprezentował konsorcjum na zewnątrz (może to być także osoba trzecia). Co do zasady, konsorcja nie mają też wspólnego majątku (chociaż mogą mieć wspólne konto rozliczeniowe), a wszelkie formy płatności regulowane są przez firmę lub osobę reprezentującą konsorcjum.

Przechodząc zatem na grunt prawa podatkowego należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Konsorcjum – w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego – nie może być zatem uznane za podatnika VAT. Oznacza to, że relacji zachodzących pomiędzy stronami umowy konsorcjum (podatnikami VAT), dla potrzeb podatku od towarów i usług, nie należy oceniać na zasadach wewnętrznych rozliczeń konsorcjum. Zatem przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum są odrębnymi podatnikami VAT.

W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Ponadto w art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazano, że podstawą opodatkowania z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Przepis ten oznacza, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Z treści powołanych przepisów wynika, że w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Nie ma przy tym znaczenia od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest aby było to wynagrodzenie za daną konkretną usługę lub za daną konkretną dostawę.

W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do podstawy opodatkowania podatkiem VAT zalicza się, w przypadkach które określa art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE, m.in. przyznane podatnikom subwencje bezpośrednio związane z ceną dostawy lub świadczenia. Przepis ten zmierza do obciążenia podatkiem VAT całej wartości towarów lub usług, a przez to do uniknięcia zmniejszenia przychodu z podatku na skutek przyznania subwencji (zob. np. pkt 26 wyroku w sprawie C-144/02). TSUE wskazywał wielokrotnie, że aby subwencja była uznana za bezpośrednio związaną z ceną danej transakcji, powinna ona być przyznawana konkretnie podmiotowi subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określony towar lub wykonywał określoną usługę. Jedynie w tym przypadku subwencja może być uznana za świadczenie wzajemne względem dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym podlegać opodatkowaniu (zob. np. pkt 28 ww. wyroku C-144/02).

Ponadto, subwencje związane bezpośrednio z ceną interpretuje się jako obejmujące jedynie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług i które są płacone przez stronę trzecią sprzedawcy lub dostawcy (zob. np. wyrok w sprawie C-184/00 pkt 18). Niezbędne jest, by cena, którą ma zapłacić nabywca lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, która stanowiłaby zatem element determinujący cenę, jakiej ten ostatni żąda (zob. pkt 29 wyroku C-144/02).

Wskazać należy, że zgodnie z art. 29 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (Dz.U. z 2016 r. poz. 900 z późn. zm.), do zadań Centrum należy pobudzanie inwestowania przez przedsiębiorców w działalność badawczo-rozwojową, w szczególności przez współfinansowanie przedsięwzięć prowadzonych przez podmiot posiadający zdolność do zastosowania wyników projektu w praktyce.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Uniwersytet jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Wnioskodawca wykonuje czynności niepodlegające opodatkowaniu, czynności zwolnione od podatku oraz czynności opodatkowane, w związku z tym składa deklaracje VAT, gdzie wykazuje także kwoty podatku naliczonego pomniejszające kwoty podatku należnego. Wnioskodawca jest jednym z Partnerów Konsorcjum …, finansowanego ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Lider Konsorcjum zawarł w imieniu Konsorcjum umowę z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju o wykonanie i finansowanie projektu. Zgodnie z założeniami projektu wyniki powstałe w trakcie realizacji projektu będą wykorzystywane w działalności gospodarczej. Zakłada się również, iż aparatura naukowo-badawcza zakupiona w ramach projektu będzie wykorzystywana m.in. do odpłatnych zleceń dla przedsiębiorców w trakcie lub po zakończeniu projektu. Zamiarem Wnioskodawcy jest, aby efekty przeprowadzonych w ramach projektu badań zostały w przyszłości wykorzystane dla celów ich komercjalizacji, tj. sprzedaży know-how, udzielenia lub sprzedaży licencji praw przemysłowych nowopowstałej technologii itp. na rzecz zainteresowanych przedsiębiorców i rolników, w ramach czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca nie przewiduje bezpośredniego wykorzystania wyników prac badawczych w prowadzonej działalności dydaktycznej rozumianej jako kształcenie studentów i doktorantów. Potencjalnymi odbiorcami wyników końcowych projektu będą przede wszystkim producenci tuczników.

Odnosząc przedstawiony stan prawny do opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z umową, w ramach której następuje wykonanie przez Wnioskodawcę skonkretyzowanego świadczenia w postaci dokonania pomiaru parametrów rzeczywistej ilości odchodów i wielkości uwalnianych gazowych zanieczyszczeń powstających w trakcie hodowli trzody chlewnej dla modelowego podmiotu hodowlanego oraz opracowania doboru i sposobu suplementacji dodatków paszowych obniżających emisję amoniaku i innych gazowych zanieczyszczeń podczas hodowli trzody chlewnej. Środki finansowe otrzymane z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju przekazywane za pośrednictwem Lidera Konsorcjum na realizację ww. zadań stanowią w istocie wynagrodzenie za świadczone przez Wnioskodawcę usługi, gdyż treść wniosku wskazuje, że środki te nie są przeznaczone na ogólną działalność Wnioskodawcy, lecz na określone działanie – realizację konkretnych zadań w ramach projektu, powinny zatem być uznane za zapłatę (dotację, subwencję lub inną dopłatę o podobnym charakterze) otrzymaną od osoby trzeciej (NCBiR), mającą bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług.

Zatem wykonane przez Wnioskodawcę w ramach projektu ww. usługi, do których wykonania Wnioskodawca jako partner został zobowiązany należy uznać za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przy czym należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych nie przewidują zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dla usług badawczych świadczonych przez Wnioskodawcę. Tym samym, z uwagi na związek wydatków poniesionych na realizację zadań w ramach przedmiotowego projektu z czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zapłaconego przy nabyciu tych towarów i usług.

W konsekwencji, z uwagi na związek z czynnościami opodatkowanymi wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu „…”, należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabywaniem towarów i usług na potrzeby przedmiotowego Projektu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że postępowanie w przedmiocie wydawania interpretacji indywidualnej opiera się wyłącznie na ściśle określonym stanie przedstawionym przez Wnioskodawcę, czyli takim zdarzeniu, którego wszelkie elementy istotne dla wyrażenia własnego stanowiska w zakresie i sposobie zastosowania prawa podatkowego podatnik przedstawił we wniosku. Należy zaznaczyć, że w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji, nie może być prowadzone postępowanie dowodowe zmierzające do jednoznacznego określenia przedstawionego zdarzenia, jak również toczyć się spór, co do przedstawionego stanu sprawy.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Niniejsza interpretacja skierowana jest tylko do Wnioskodawcy i nie odnosi się do pozostałych partnerów projektu, bowiem każdą czynność, z którą mogą być związane skutki podatkowo-prawne należy rozstrzygać indywidualnie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.