Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.172.2025.1.AZE
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenie czy
Wnioskodawca może zastosować preferencyjną stawkę
Podatku u źródła jeżeli w chwili zapłaty nie posiada certyfikatu
rezydencji a będzie go miał później.
Słowa kluczowe: rezydencja-certyfikat rezydencji
zapłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1i
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1j
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1k
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1n

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    (...) Sp. z o.o. (dalej jako „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową prawa polskiego i podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Wnioskodawca zawarł umowę ze spółką (...). z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki
    (dalej jako „Kontrahent”). W ramach zawartej umowy Wnioskodawca dokonuje oraz będzie
    dokonywał na rzecz Kontrahenta płatności, które mogą podlegać zryczałtowanemu
    podatkowi dochodowemu od osób prawnych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a updop (dalej
    jako „Podatek u źródła”).
    Poniżej Wnioskodawca przedstawia dane identyfikacyjne Kontrahenta:
    (...)
    Adres: (...)
    Numer identyfikacji podatkowej: (...)
    Kraj jurysdykcji podatkowej: (...)
    Kontrahent oraz Wnioskodawca są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1
    pkt 3 updop.
    Wnioskodawca posiada 100% udziałów w Kontrahencie.
    W celu zastosowania odpowiednich postanowień umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (dalej jako
    „Umowa PL-US”) oraz zaniechania poboru Podatku u źródła bądź zastosowania
    preferencyjnej stawki Podatku u źródła przez Wnioskodawcę - Kontrahent zobowiązał się
    do uzyskania certyfikatu rezydencji ważnego na dzień dokonywania płatności lub kopii
    takiego certyfikatu (dalej jako „Certyfikat rezydencji Kontrahenta”) i przekazania go
    Wnioskodawcy.
    Z uwagi na czynniki niezależne od Wnioskodawcy, takie jak czas potrzebny na wydanie
    Certyfikatu rezydencji Kontrahenta przez uprawniony podmiot, występują/mogą
    występować sytuacje, w których Wnioskodawca uzyska Certyfikat rezydencji Kontrahenta -
    obejmujący swoim okresem ważności datę płatności - już po dokonaniu tej płatności.
    Wnioskodawca zaznacza, że przedmiotem Wniosku jest jedynie kwestia związana z
    brakiem posiadania Certyfikatu rezydencji Kontrahenta w momencie dokonywania
    płatności i uzyskania już po dokonaniu płatności Certyfikatu rezydencji Kontrahenta
    (obejmującego swoim okresem ważności datę płatności), nie zaś pozostałych warunków
    zastosowania postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca może/będzie mógł zastosować postanowienia Umowy PL-US i
    zaniechać poboru Podatku u źródła bądź zastosować preferencyjną stawkę Podatku u
    źródła do płatności na rzecz Kontrahenta w sytuacji, gdy w momencie realizacji danej
    płatności nie posiada/nie będzie posiadać Certyfikatu rezydencji Kontrahenta, niemniej po
    dokonaniu płatności na rzecz Kontrahenta uzyska Certyfikat rezydencji Kontrahenta
    (obejmujący swoim okresem ważności datę płatności)?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca może/będzie mógł zastosować postanowienia Umowy PL-US i zaniechać
    poboru Podatku u źródła bądź zastosować preferencyjną stawkę Podatku u źródła do
    płatności na rzecz Kontrahenta w sytuacji, gdy w momencie realizacji danej płatności nie
    posiada/nie będzie posiadać Certyfikatu rezydencji Kontrahenta, niemniej po dokonaniu
    płatności na rzecz Kontrahenta uzyska Certyfikat rezydencji Kontrahenta (obejmujący
    swoim okresem ważności datę płatności).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zakres podmiotowy updop jest ściśle związany z instytucją ograniczonego i
    nieograniczonego obowiązku podatkowego. Powstanie obowiązku podatkowego
    wyznacza bądź siedziba lub zarząd usytuowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na tym terytorium (zasada źródła).
    Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z
    opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na
    miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę lub zarząd, co oznacza
    opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.
    W myśl art. 3 ust. 2 updop podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów,
    które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 updop za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w
    szczególności dochody (przychody) z:
    1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
    2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej
      nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek
      praw do takiej nieruchomości;
    3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących
      papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym
      uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich
      wynikających;
    4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w
      spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
    4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
    5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;

    6) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.
    W świetle art. 3 ust. 5 updop za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5,
    uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią
    dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W przepisie tym wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl
    której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma
    suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami
    podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.
    W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej przez podmioty zagraniczne obowiązek potrącenia podatku spoczywa na
    podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu.
    Katalog takich przychodów został określony w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 updop.
    Na podstawie art. 21 ust. 1 updop podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
    1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów
      wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
      sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu
      produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
      naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
      przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
    2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
      sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
      reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze
        - ustala się w wysokości 20% przychodów.
    Regulacja art. 21 ust. 2 updop stanowi, że przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Na podstawie art. 22b updop zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22
    stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej,
    której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji
    podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w
    którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.
    Z treści ww. przepisów wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium
    Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest
    podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany
    jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie
    i na zasadach wymienionych w art. 26 updop.
    W myśl art. 26 ust. 1 updop osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z

    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
    pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany
    podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22
    ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest
    możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych
    uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków
    zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1,
    zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych
    lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do
    dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności
    uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania
    w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Warto mieć także na uwadze postanowienia art. 26 ust. 2e updop, który stanowi: jeżeli
    łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz
    art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym
    obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego
    samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z
    zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od
    tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od
    nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
    1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-le;
    2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Jednakże, w ramach umowy między Wnioskodawcą a Kontrahentem nie przewiduje się
    wypłat z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 updop na rzecz
    Kontrahenta. W związku z tym przepis ust. 2e updop nie będzie miał zastosowania w
    przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym.
    Odnosząc się w sposób bezpośredni do pytania będącego przedmiotem Wniosku,
    Wnioskodawca wskazuje, że ustawodawca nie wskazał, w jakim terminie płatnik powinien
    wejść w posiadanie certyfikatu rezydencji.
    W myśl art. 4a pkt 12 updop ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji, oznacza
    to zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez
    właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.
    Jak wynika z powołanych przepisów updop, certyfikat rezydencji jest dokumentem
    wydawanym przez właściwą administrację podatkową, potwierdzającym określony stan
    faktyczny - miejsce rezydencji podatnika dla celów podatkowych, którym w przypadku
    podatników podatku dochodowego od osób prawnych jest miejsce siedziby. Wydając takie
    zaświadczenie właściwy organ potwierdza, że - na moment wydania tego dokumentu bądź
    na moment w nim określony - stan faktyczny wskazany w jego treści jest zgodny ze
    stanem faktycznym, wynikającym z ewidencji, rejestrów prowadzonych przez ten organ
    bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Certyfikat może zatem dotyczyć
    wyłącznie zaistniałych, tj. teraźniejszych lub przeszłych stanów faktycznych, nigdy
    przyszłych okoliczności faktycznych.
    Jednocześnie, certyfikat rezydencji stanowi dokument, w oparciu o który możliwe jest
    ustalenie, czy od należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1
    updop, dokonywanych na rzecz danego podatnika, powinien zostać pobrany przez

    płatnika podatek, a jeśli tak, jaka stawka podatku (tj. wynikająca z przepisów updop czy
    postanowień stosownej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania) powinna zostać
    zastosowana.
    Zauważyć należy również, że nie ma ujednoliconej formy certyfikatów rezydencji. Nie
    rozstrzyga o tym także definicja certyfikatu rezydencji określona w art. 4a pkt 12 updop.
    Każde państwo stosuje własny wzór takiego zaświadczenia i ma własne wymogi formalne
    związane z jego wydaniem. Z punktu widzenia właściwej kwalifikacji dokumentu, który ma
    stanowić podstawę uwzględnienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, istotne
    będą zatem pewne istotne składniki tego dokumentu.
    Należy przy tym podkreślić, że updop nie wymaga od płatnika posiadania certyfikatu
    rezydencji potwierdzającego siedzibę podatnika na dzień wypłaty należności z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1 tej ustawy w momencie dokonywania
    tej wypłaty. W wielu przypadkach nie ma możliwości uzyskania takiego dokumentu w dniu
    wypłaty tych należności. Natomiast jeżeli w certyfikacie wskazano okres jego ważności, dla
    płatnika istotne jest, czy w dacie wypłaty świadczenia okres ten nie upłynął.
    Certyfikat rezydencji musi potwierdzać fakt rezydencji podatkowej w dacie uzyskania
    dochodu. Kwestie związane z datą obowiązywania certyfikatu rezydencji niezawierającego
    okresu ważności zostały uregulowane w art. 26 ust. 1i-1l updop.
    I tak, zgodnie z art. 26 ust. 1i updop, jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów
    podatkowych zostało udokumentowane certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu
    jego ważności, płatnik przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres
    kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania.
    Jeżeli w okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, o którym mowa w ust. 1i,
    miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie, podatnik jest
    obowiązany do niezwłocznego udokumentowania miejsca siedziby dla celów
    podatkowych nowym certyfikatem rezydencji. Przepis ust. 1i stosuje się odpowiednio - art.
    26 ust. 1j updop.
    Z kolei art. 26 ust. 1k updop stanowi, że jeżeli podatnik nie dopełnił obowiązku
    określonego w ust. 1j, odpowiedzialność za niepobranie podatku przez płatnika lub
    pobranie podatku w wysokości niższej od należnej ponosi podatnik.
    Jeżeli z dokumentu posiadanego przez płatnika, w szczególności faktury lub umowy,
    wynika, że miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie w okresie
    dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, a podatnik nie dopełnił obowiązku, o
    którym mowa w ust. 1j, przepisy ust. 1i i 1k nie mają zastosowania od dnia, w którym
    płatnik uzyskał ten dokument - art. 26 ust. 1l updop.
    O certyfikacie rezydencji stanowi także art. 26 ust. 1n updop, zgodnie z którym miejsce
    siedziby podatnika dla celów podatkowych może zostać potwierdzone kopią certyfikatu
    rezydencji, jeżeli informacje wynikające z przedłożonej kopii certyfikatu rezydencji nie
    budzą uzasadnionych wątpliwości co do zgodności ze stanem faktycznym.
    Zatem prawidłowa realizacja obowiązków przez płatnika wymaga uzyskania przez niego
    certyfikatu rezydencji (lub jego kopii) aktualnego na moment dokonywania wypłat.
    Warunek udokumentowania miejsca siedziby podatnika za pomocą certyfikatu rezydencji
    nie przesądza jednak o tym, że Wnioskodawca, jako płatnik, w dniu dokonania wypłaty jest
    zobowiązany posiadać aktualny certyfikat rezydencji. Płatnik może, w dniu dokonania
    wypłaty, zastosować stawkę podatku wynikającą z właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania lub zastosować zwolnienie zgodnie z taką umową.
    Udokumentowanie rezydencji podatkowej może nastąpić zarówno przed, jak i po
    dokonaniu płatności. Jednakże w razie uzyskania certyfikatu po dokonaniu płatności, taki
    certyfikat powinien potwierdzać rezydencję podatkową za okres, w którym została do

    konana płatność. Updop nie wymaga od płatnika posiadania certyfikatu rezydencji
    potwierdzającego siedzibę podatnika w momencie dokonywania wypłaty należności z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 updop.
    Wnioskodawca wskazuje, że powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje
    indywidualne wydane w analogicznych sprawach, w tym m.in.:
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 kwietnia
      2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.116.2023.2.JC,
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 marca
      2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.52.2023.2.PC,
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 lutego
      2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.22.2023.1.JC,
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 grudnia
      2021 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.543.2021.2.BD,
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 czerwca
      2021 r., sygn. 0112-KDIL3-1.4011.129.2019.1.AMN.
    Podsumowując, stanowisko, zgodnie z którym Wnioskodawca może/będzie mógł
    zastosować postanowienia Umowy PL-US i zaniechać poboru Podatku u źródła bądź
    zastosować preferencyjną stawkę Podatku u źródła od płatności na rzecz Kontrahenta w
    sytuacji, gdy w momencie realizacji danej płatności nie posiada/nie będzie posiadać
    Certyfikatu rezydencji Kontrahenta, niemniej po dokonaniu płatności na rzecz
    Kontrahenta uzyska Certyfikat rezydencji Kontrahenta (obejmujący swoim okresem
    ważności datę płatności) należy uznać za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Na mocy art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art.

      21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku,
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy
      ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
      prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5
      płatnika z podatnikiem.
    Weryfikacja zastosowania stawki podatku lub zwolnienia, wynikające z przepisów
    szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, jak już wcześniej
    wskazano, powinna się odbywać z należytą starannością. Obowiązek dochowania
    należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT spoczywa na płatniku,
    który dokonując wypłaty nie pobiera podatku u źródła na podstawie umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, stosuje zwolnienie lub obniżoną stawkę.
    Dokonując weryfikacji należytej staranności należy odnosić się do aspektów istotnych z
    punktu widzenia stosowania danej preferencji podatkowej. W szczególności dotyczy to:
    1. weryfikacji statusu kontrahenta jako podatnika (rzeczywistego właściciela) w stosunku
      do otrzymanej należności, w tym poprzez pryzmat prowadzenia rzeczywistej
      działalności gospodarczej przez ten podmiot;
    2. weryfikacji rezydencji podatkowej odbiorcy należności;
    3. weryfikacji otrzymanych dokumentów pod kątem ich zgodności ze stanem
      faktycznym (w tym na podstawie informacji dostępnych publicznie).
    W myśl natomiast art. 4a pkt 12 ustawy o CIT:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o - certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ
      administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.
    Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    certyfikat rezydencji jest dokumentem wydawanym przez właściwą administrację
    podatkową, potwierdzającym określony stan faktyczny - miejsce rezydencji podatnika dla
    celów podatkowych, którym w przypadku podatników podatku dochodowego od osób
    prawnych jest miejsce siedziby. Wydając takie zaświadczenie właściwy organ potwierdza,
    że - na moment wydania tego dokumentu bądź na moment w nim określony - stan
    faktyczny wskazany w jego treści jest zgodny ze stanem faktycznym, wynikającym z
    ewidencji, rejestrów prowadzonych przez ten organ bądź z innych danych znajdujących się
    w jego posiadaniu. Certyfikat może zatem dotyczyć wyłącznie zaistniałych, tj.
    teraźniejszych lub przeszłych stanów faktycznych, nigdy przyszłych okoliczności
    faktycznych.
    Jednocześnie, certyfikat rezydencji stanowi dokument, w oparciu o który możliwe jest
    ustalenie, czy od należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1
    ustawy o CIT, dokonywanych na rzecz danego podatnika, powinien zostać pobrany przez
    płatnika podatek, a jeśli tak, jaka stawka podatku (tj. wynikająca z przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, czy postanowień stosownej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania) powinna zostać zastosowana.
    Wskazać w tym miejscu należy, że to na płatniku spoczywa ciężar udowodnienia, iż
    prawidłowo zrealizował ciążące na nim obowiązki. Zgodnie bowiem z art. 30 § 1 Ordynacji
    podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Uwzględniając treść powołanego art. 4a pkt 12 ustawy o CIT oraz uregulowania wynikające
    z art. 26 ustawy o CIT, certyfikat rezydencji to dokument:

    - wystawiony przez właściwe dla podatnika organy administracji podatkowej,
    - wskazujący dane identyfikujące podatnika, w tym jego nazwę i siedzibę, datę
      wystawienia oraz ewentualnie okres ważności dokumentu,
    - zawierający stwierdzenie, że podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi
      podatkowemu w państwie jego siedziby.
    Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z przytoczonym powyżej art. 26 ust. 1
    zdanie drugie ustawy o CIT, dla zastosowania korzystniejszych dla podatnika stawek
    wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie jest wystarczający sam
    fakt posiadania przez niego rezydencji podatkowej w kraju, z którym Polskę łączy taka
    umowa, ale dodatkowo musi to zostać potwierdzone wydaniem specjalnego dokumentu,
    jakim jest certyfikat rezydencji. Certyfikatu rezydencji nie może zastąpić inny dowód (np.
    dokument potwierdzający prowadzenie przez określony podmiot działalności
    gospodarczej na terytorium danego kraju, a nawet informacja o nadaniu numeru
    identyfikacji podatkowej, czy też decyzja podatkowa). Zatem, warunkiem zastosowania
    stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
    albo niepobrania podatku zgodnie z taką umową jest udokumentowanie miejsca siedziby
    podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
    Tym samym, prawidłowa realizacja obowiązków przez płatnika wymaga uzyskania przez
    niego od podatnika certyfikatu rezydencji aktualnego na moment dokonywania wypłat na
    rzecz podatnika.
    W tym miejscu wskazać należy, że na podstawie art. 26 ust. 1i ustawy o CIT:
      Jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostało udokumentowane
      certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu jego ważności, płatnik przy poborze
      podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia
      jego wydania.
    Jednocześnie w myśl art. 26 ust. 1j ustawy o CIT:
      Jeżeli w okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, o którym mowa w
      ust. 1i, miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie, podatnik
      jest obowiązany do niezwłocznego udokumentowania miejsca siedziby dla celów
      podatkowych nowym certyfikatem rezydencji. Przepis ust. 1i stosuje się
      odpowiednio.
    Stosownie do art. 26 ust. 1k ustawy o CIT:
      Jeżeli podatnik nie dopełnił obowiązku określonego w ust. 1j, odpowiedzialność za
      niepobranie podatku przez płatnika lub pobranie podatku w wysokości niższej od
      należnej ponosi podatnik.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1l ustawy o CIT:
      Jeżeli z dokumentu posiadanego przez płatnika, w szczególności faktury lub umowy,
      wynika, że miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie w
      okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, a podatnik nie dopełnił
      obowiązku, o którym mowa w ust. 1j, przepisy ust. 1i i 1k nie mają zastosowania od
      dnia, w którym płatnik uzyskał ten dokument.
    W myśl art. 26 ust. 1n ustawy o CIT:
      Miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych może zostać potwierdzone kopią
      certyfikatu rezydencji, jeżeli informacje wynikające z przedłożonej kopii certyfikatu
      rezydencji nie budzą uzasadnionych wątpliwości co do zgodności ze stanem
      faktycznym.
    Warunek udokumentowania miejsca siedziby podatnika za pomocą certyfikatu rezydencji
    nie przesądza jednak o tym, że Wnioskodawca, jako płatnik, w dniu dokonania wypłaty jest
    zobowiązany posiadać aktualny certyfikat rezydencji. Płatnik może, w dniu dokonania

    wypłaty, zastosować stawkę podatku wynikającą z właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania lub zastosować zwolnienie zgodnie z taką umową.
    Udokumentowanie rezydencji podatkowej może nastąpić zarówno przed, jak i po
    dokonaniu płatności. Jednakże w razie uzyskania certyfikatu po dokonaniu płatności, taki
    certyfikat powinien potwierdzać rezydencję podatkową za okres, w którym została
    dokonana płatność. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie wymaga od
    płatnika posiadania certyfikatu rezydencji potwierdzającego siedzibę podatnika w
    momencie dokonywania wypłaty należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 i art.
    22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zatem, stanowisko Państwa, zgodnie z którym Spółka może/będzie mogła zastosować
    postanowienia Umowy PL-US i zaniechać poboru Podatku u źródła bądź zastosować
    preferencyjną stawkę Podatku u źródła do płatności na rzecz Kontrahenta w sytuacji, gdy
    w momencie realizacji danej płatności nie posiada/nie będzie posiadać Certyfikatu
    rezydencji Kontrahenta, niemniej po dokonaniu płatności na rzecz Kontrahenta uzyska
    Certyfikat rezydencji Kontrahenta (obejmujący swoim okresem ważności datę płatności),
    jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.