Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.674.2022.2.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-11-17
Teza: W zakresie wystawiania przez Wnioskodawcę faktur w ramach procedury samofakturowania.
Słowa kluczowe: faktura; faktura-faktura korygująca; umowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

8 września 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 września 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania przez Wnioskodawcę faktur w ramach procedury samofakturowania.

Uzupełnili Państwo wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 października 2022 r.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polską spółką kapitałową, zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako: „VAT”), a także podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce, jako podatnik VAT-UE. Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest handel w formie sieci sklepów detalicznych. Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nabywa towary i usługi m.in.:

1\. od dostawców posiadających siedzibę na terytorium Polski, będących czynnymi lub zwolnionymi podatnikami VAT (dalej: Kontrahenci krajowi),

2\. od dostawców posiadających siedzibę na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zarejestrowanych dla celów podatku od wartości dodanej w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej oraz od dostawców posiadających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej (dalej: Kontrahenci zagraniczni).

W przypadku nabywania towarów od Kontrahentów krajowych, które to towary są wysyłane do Spółki z terytorium Polski, transakcje te Spółka rozlicza dla celów VAT jako zakup towarów na terytorium kraju, natomiast w przypadku nabycia towarów od Kontrahentów zagranicznych, które to towary są wysyłane z terytorium innego państwa członkowskiego UE, Spółka transakcje rozlicza dla celów VAT jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. A w przypadku dostawy towarów wysyłanych spoza terytorium UE, Spółka rozlicza te dostawy dla celów VAT jako import towarów.

W ramach współpracy z Kontrahentami krajowymi oraz Kontrahentami zagranicznymi wartość sprzedaży w powyższych transakcjach może ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu (np. na skutek zmiany ceny, w tym otrzymanych przez Spółkę rabatów potransakcyjnych, czy stwierdzonych wad produktowych), co skutkować będzie odpowiednio zwiększeniem lub obniżeniem podstawy opodatkowania oraz kwoty VAT. W celu usprawnienia współpracy z Kontrahentami krajowymi oraz Kontrahentami zagranicznymi i w porozumieniu z nimi, Spółka zamierza wprowadzić system tzw. samofakturowania, rozumianego jako możliwość wystawiania faktur korygujących (dalej: Faktury), w imieniu i na rzecz Kontrahentów krajowych oraz Kontrahentów zagranicznych, a dokumentujących dokonanie przez tych Kontrahentów sprzedaży na rzecz Spółki, zgodnie z art. 106d ust. 1 ustawy VAT.

Przed wystawieniem przez Spółkę Faktur w imieniu i na rzecz Kontrahentów krajowych/Kontrahentów zagranicznych, strony zawrą stosowne umowy przewidujące możliwość samofakturowania i określające procedurę zatwierdzania Faktur przez kontrahentów.

W ramach uzgodnionej procedury samofakturowania Spółka, w terminie ustalonym z Kontrahentami krajowymi/Kontrahentami zagranicznymi, wystawi w ich imieniu i na ich rzecz Faktury oraz przekaże je do ich akceptacji.

Przekazanie Faktur do akceptacji Kontrahentom krajowym/Kontrahentom zagranicznym nastąpi w formie uzgodnionej w umowie, np. poprzez przesłanie ich na wskazany przez kontrahenta adres e-mail.

Akceptacja Faktur przez kontrahentów nastąpi w jeden z poniższych sposobów:

• akceptacja aktywna - poprzez przesłanie przez Kontrahenta krajowego/Kontrahenta zagranicznego, w określonym umownie terminie od momentu otrzymania Faktury, informacji zwrotnej o akceptacji Faktury (bądź grupy Faktur) lub o sprzeciwie lub zastrzeżeniach, co do jej (ich) treści. W przypadku wniesienia sprzeciwu lub zastrzeżeń, co do treści danej Faktury, Kontrahent będzie zobowiązany do wskazania błędów, którymi według niego obarczona jest Faktura w określonym umownie terminie,

• akceptacja pasywna („milcząca”) - w przypadku, gdy Kontrahent krajowy/Kontrahent zagraniczny w określonym umownie terminie od otrzymania Faktury nie zgłosi żadnych zastrzeżeń co do jej treści, Strony (Spółka i Kontrahent, zgodnie z poczynionymi wcześniej ustaleniami w tej materii) uznają, że kontrahent ten akceptuje Fakturę wystawioną przez Spółkę.

### Pytania

1\. Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, w szczególności wskazanego sposobu akceptacji (tj. także w drodze milczącej akceptacji) Faktur przez Kontrahentów krajowych, Spółka będzie mieć prawo do stosowania systemu tzw. samofakturowania, tzn. czy będzie mieć prawo do wystawiania Faktur w imieniu i na rzecz Kontrahentów krajowych?

2\. Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, w szczególności wskazanego sposobu akceptacji (tj. także w drodze milczącej akceptacji) Faktur przez Kontrahentów zagranicznych, Spółka będzie mieć prawo do stosowania systemu tzw. samofakturowania, tzn. czy będzie mieć prawo do wystawiania Faktur w imieniu i na rzecz Kontrahentów zagranicznych?

### Państwa stanowisko w sprawie

Ad.1

Zdaniem Spółki, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, w szczególności wskazanego sposobu akceptacji (tj. także w drodze milczącej akceptacji) Faktur przez Kontrahentów krajowych, Spółka będzie mieć prawo do stosowania systemu tzw. samofakturowania, tzn. będzie mieć prawo do wystawiania Faktur w imieniu i na rzecz Kontrahentów krajowych.

W ocenie wnioskodawcy polskie przepisy podatkowe nie powodują ograniczeń pośrednich ani bezpośrednich w stosowaniu procedury samofakturowania. Tym samym Wnioskodawca będzie miał prawo do stosowania procedury samofakturowania w oparciu o indywidualne ustalenia z Kontrahentami krajowymi.

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy o VAT, ilekroć mowa o fakturze, rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Zgodnie z art. 106a pkt 1 ustawy o VAT przepisy Działu XI Rozdziału 1 zatytułowanego „Faktury” stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem:

a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a ustawy o VAT, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,

b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;

Dodatkowo, stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 ustawy o VAT, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zaplata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b ustawy o VAT.

Jak natomiast wynika z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Spółka wskazuje także, że uregulowania dotyczące faktur znajdujące się w Dziale XI rozdziale 1 ustawy o VAT, obejmują zarówno zasady wystawiania faktur pierwotnych jak i korespondujących do nich faktur korygujących.

W myśl art. 106j ust 1. ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2) (uchylony),

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT,

5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,

\- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Zgodnie natomiast z art. 106d ust. 1 pkt 1-3 ustawy o VAT, podmiot, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1, nabywający towary lub usługi od podatnika może wystawiać w imieniu i na rzecz tego podatnika faktury:

1\. dokumentujące dokonanie przez podatnika sprzedaży na rzecz tego podmiotu, o których mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT,

2\. dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 lit. b ustawy o VAT,

\- jeżeli ten podmiot i ten podatnik wcześniej zawarli umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na rzecz tego podatnika, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności.

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, na następujące okoliczności:

1\. forma umowy pomiędzy sprzedawcą a podmiotem wystawiającym fakturę w imieniu i na rzecz tego sprzedawcy - przepisy ustawy VAT nie wskazują żadnej konkretnej formy, w jakiej powinna zostać zawarta umowa między stronami w przedmiotowym zakresie. Z tego względu, zdaniem Spółki należy uznać, że każde zgodne oświadczenie woli stron, dotyczące stosowania systemu samofakturowania, wypełnia dyspozycję art. 106d ust. 1 ustawy VAT.

2\. sposób akceptacji wystawianych w imieniu i na rzecz danego sprzedawcy faktur - w tym zakresie także przepisy ustawy o VAT nie odnoszą się do formy i sposobu, w jaki sprzedawca ma wyrazić swoją akceptację. Obecnie powszechnie przyjmuje się, iż podmiot ten może wyrazić akceptację zarówno w sposób czynny (np. poprzez przesianie e-mail zatwierdzającego daną fakturę) jak również dorozumiany (tzw. milcząca akceptacja).

Powyższe potwierdzają przykładowo Interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

\- z dnia 3 marca 2020 r. nr 0112-KDIL1-1.4012.537.2019.2.HW:

„(\`(...)\`) przepisy ustawy nie przewidują jakichkolwiek wymagań co do formy i sposobu akceptacji faktur wystawionych w ramach tzw. samofakturowania. Tym samym, podmioty mogą swobodnie określać sposób i formę akceptacji poszczególnych faktur. Istotne jest wyłącznie, by przyjęta procedura akceptacji poszczególnych faktur została określona w umowie zawartej pomiędzy nabywcą a sprzedawcą towaru lub usługi. Skoro zatem, żaden przepis w zakresie podatku VAT nie określa, w jakiej konkretnie formie ma być dokonane zatwierdzenie faktur wystawionych w systemie samofakturowania, ani nie wskazuje żadnych niedopuszczalnych form zatwierdzania, należy przyjąć, że każda określona przez strony umowy o samofakturowaniu forma zatwierdzania faktur jest dopuszczalna.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że faktury wystawione przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz Podwykonawców/Podwykonawców zagranicznych, gdy ich zatwierdzenie następuje zgodnie z procedurami wskazanymi w opisie sprawy – w tym w sposób milczący - a nabywane usługi będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, upoważniają Wnioskodawcę do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z tych Faktur.”

\- z dnia 3 stycznia 2020 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.648.2019.1.ICz

„Jak wyjaśnia Wnioskodawca - zgodnie z Umową o samofakturowanie - Współpracownik ma 3 dni od dnia otrzymania Faktury wystawionej przez Wnioskodawcę na akceptację albo odmowę akceptacji Faktury. Zarówno akceptacja, jak i odmowa akceptacji Faktury winna być zgłaszana przez Współpracownika przy użyciu poczty elektronicznej na adres Wnioskodawcy podany w Umowie o samofakturowanie. Dokonując odmowy akceptacji Faktury Współpracownik zobowiązany jest do podania zastrzeżeń zgłaszanych do treści Faktury. Nieotrzymanie przez Wnioskodawcę - w wyznaczonym 3 dniowym terminie – oświadczenia Współpracownika o akceptacji albo odmowie akceptacji Faktury równoznaczne jest z akceptacją Faktury przez Współpracownika w drodze tzw. „akceptu milczącego”, na co zarówno Wnioskodawca oraz Współpracownik wyrazili zgodę w treści Umowy o samofakturowanie.

Zatem zdaniem tut. Organu, powyższe działanie będzie oznaczać spełnienie warunku istnienia określonej procedury zatwierdzania poszczególnych faktur przez kontrahenta, o którym mowa w art. 106d ust. 1 ustawy.

Reasumując, należy stwierdzić, że akceptacja faktur w sposób milczący, tj. gdy w terminie określonym w umowie dostawca nie zgłosi niezgodności w stosunku do faktury wystawionej przez Wnioskodawcę, wypełnia dyspozycje art. 106d ustawy.”

\- z dnia 7 listopada 2018 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.585.2018.1.PR:

„(\`(...)\`) przepisy ustawy wymagają istnienia procedury zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego dostawy towarów, nie wskazują natomiast, jak procedura ta ma być określona. Jednocześnie należy wskazać, że przepisy w zakresie podatku VAT nie przewidują jakichkolwiek ograniczeń lub wymogów odnośnie sposobu zatwierdzania przez podatnika faktur, wystawionych w jego imieniu i na jego rzecz przez nabywcę, w procedurze samofakturowania. Strony umowy o samofakturowaniu mogą zatem w dowolny sposób kształtować formę zatwierdzania poszczególnych faktur wystawianych przez nabywcę w imieniu i na rzecz podatnika – sprzedawcy towarów.”

\- z dnia 3 października 2018 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.473.2018.2.KB:

„Z przedstawionej procedury zatwierdzania poszczególnych faktur wynika, że zatwierdzenie danej faktury nastąpi przez danego Kierowcę wówczas, gdy w terminie określonym w umowie o samofakturowaniu nie zgłosi on zastrzeżeń lub sprzeciwu do przesianych drogą mailową faktur - tzw. milcząca akceptacja. Zdaniem tutejszego organu, powyższe działanie będzie oznaczać spełnienie warunku istnienia określonej procedury zatwierdzania poszczególnych faktur przez kontrahenta, o którym mowa w art. 106d ust. 1 ustawy.

Podsumowując, zawarta przez Wnioskodawcę z danym Kierowcą umowa o samofakturowaniu przewidująca, że zatwierdzenie przez Kierowcę faktury nastąpi w sposób milczący – w ramach tzw. milczącej akceptacji faktury (opisanej powyżej) - spełnia warunek, o którym mowa w art. 106d ust. 1 ustawy.”

3\. rodzaj faktur objętych zakresem samofakturowania- przepisy ustawy VAT nie wskazują zakresu faktur objętych zakresem przedmiotowym samofakturowania - treść art. 106d ust. 1 ustawy o VAT, odnosi się do faktur dokumentujących dokonanie przez podatnika sprzedaży. W opinii Spółki takimi fakturami są zarówno faktury pierwotne określone wart. 106b ustawy o VAT, jak i określone w art. 106j tej ustawy faktury korygujące. Zasadniczym celem wystawienia faktury korygującej jest bowiem doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Faktura korygująca ma zatem taką samą wartość dowodową jak faktura wystawiona pierwotnie. Zarówno jedne, jak i drugie, dotyczą sprzedaży dokonywanej przez sprzedawcę na rzecz Spółki. Stąd, przy braku jakiegokolwiek ustawowego kryterium wyboru (podmiotowego czy przedmiotowego) zakresu samofakturowania, należy przyjąć, że przepisy art. 106d ustawy o VAT dotyczą również możliwości wystawienia faktur korygujących.

Powyższe stanowisko znajduje również odzwierciedlenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, przykładowo:

\- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 marca 2018 r. 0112-KDIL1-3.4012.41.2018.1.KM, w której organ za prawidłowe uznał stanowisko wnioskodawcy:

„W ocenie Wnioskodawcy, cytowane na wstępie przepisy dotyczące samofakturowania nie wskazują na jakiekolwiek kryterium doboru podmiotów, z którymi zawarta ma być umowa o zastosowanie powyższego mechanizmu. Co więcej, przepisy nie wskazują także, czy tym procesem muszą być objęte wszystkie faktury wystawiane w ramach współpracy handlowej z danym dostawcą, a jeśli nie to jaki rodzaj faktur może być nim objęty.

W ocenie Spółki, brak jakiegokolwiek kryterium wyboru (podmiotowego czy przedmiotowego) pozwalającego na wyodrębnienie faktur lub podmiotów podlegających temu mechanizmowi pozwala na pewną dowolność w ustalaniu poszczególnych modeli samofakturowania. Zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu jedyne ograniczenia w zakresie faktur dotyczą tego, że muszą to być szeroko pojęte faktury sprzedaży.(\`(...)\`).

W świetle powyższego Wnioskodawca jest zdania, iż w przypadku dostaw towarów lub świadczenia usług dokonanych na rzecz Spółki na terytorium Polski przez Dostawców PL, na podstawie ustaleń zawartych w umowie pomiędzy Spółką a Dostawcą PL, Spółka prawidłowo zastosuje mechanizm samofakturowania w zakresie wystawiania w imieniu i na rzecz Dostawcy PL jedynie faktur korygujących, podczas gdy faktury pierwotne będą nadal wystawiane przez Dostawcę PL.”

\- interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 września 2015 r., nr IBPP2/4512-508/15/WN):

„Odnosząc się do opisu sprawy stwierdzić należy, w świetle braku ustawowych ograniczeń, czy też dodatkowych wymogów w zakresie sposobu akceptacji faktur korygujących, opisana we wniosku procedura samofakturowania może zostać wprowadzona i może dotyczyć tylko wystawienia faktur korygujących. Ważne jest aby procedura ta była wynikiem obustronnej zgody wyrażonej w zawartej wcześniej umowie.

(.)

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że opisana we wniosku procedura samofakturowania, zgodnie z którą faktury pierwotne będą wystawiane przez danego dostawcę, a faktury korygujące będą wystawiane przez Wnioskodawcę, a zatwierdzanie poszczególnych faktur odbywać się będzie w oparciu o mechanizm milczącego zatwierdzania faktur, tj. zatwierdzenie faktury nastąpi przez kontrahenta Spółki wówczas, gdy w terminie określonym w umowie nie zgłosi on sprzeciwu lub uwag w stosunku do faktury korygującej wystawionej przez Spółkę - będzie oznaczać spełnienie warunku istnienia określonej procedury zatwierdzania poszczególnych faktur przez kontrahenta, o którym mowa w art. 106d ust. 1 ustawy.”

Ad.2.

Zdaniem Spółki, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, w szczególności wskazanego sposobu akceptacji (tj. także w drodze milczącej akceptacji) faktur przez kontrahentów zagranicznych, Spółka będzie mieć prawo do stosowania systemu tzw. samofakturowania tzn. będzie mieć prawo do wystawiania Faktur w imieniu i na rzecz Kontrahentów zagranicznych.

W ocenie Spółki polskie przepisy podatkowe nie przewidują żadnego ograniczenia, które pośrednio lub bezpośrednio zabraniałoby Spółce stosować procedurę samofakturowania na podstawie indywidulanych ustaleń umownych z danym Kontrahentem zagranicznym, a w odniesieniu do faktur korygujących, o ile wystawiane w ten sposób faktury będą zgodne z przepisami lokalnymi obowiązującymi w państwie siedziby tego Kontrahenta zagranicznego.

Spółka wskazuje, że katalog transakcji wskazanych w art. 106d ust. 1 ustawy o VAT nie odnosi się do sytuacji, gdy polski podatnik dokonuje:

1) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów od dostawcy z innego niż Polska państwa Unii Europejskiej,

2) importu towarów od dostawcy spoza UE

oraz w ramach tych Kontrahentów zagranicznych.

Niemniej jednak, w ocenie Spółki, brak regulacji w polskich przepisach ustawy o VAT w tym zakresie nie może być interpretowany jako niemożność zastosowania w takich przypadkach procedury samofakturowania.

W ocenie Spółki, brak wyrażenia przedmiotowej możliwości wprost w przepisach ustawy o VAT wynika z tego, że - z uwagi na fakt, iż sprzedawcą jest Kontrahent zagraniczny - kwestia ta powinna być rozstrzygana z uwzględnieniem odpowiednich regulacji obowiązujących w kraju Kontrahenta zagranicznego. Jeżeli zatem przepisy obowiązujące w kraju, w którym dany Kontrahent zagraniczny ma siedzibę przewidują możliwość stosowania samofakturowania, to nie ma przeszkód, aby taką procedurę stosować także do transakcji z takim podmiotem.

Dla potwierdzenia powyższego Spółka przykładowo wskazuje, że przepisy ustawy o VAT w zakresie samofakturowania stanowią wyraz zaimplementowania do polskiego porządku prawnego przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz .UE. L z 2006 r. nr 347/1 z późn. zm.: dalej: „Dyrektywa VAT”).

Zgodnie z art. 219a ust. 1-3 Dyrektywy VAT:

„1. Fakturowanie podlega przepisom mającym zastosowanie w państwie członkowskim uznawanym za państwo dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z przepisami tytułu V.

2\. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 fakturowanie podlega następującym przepisom:

a) przepisom mającym zastosowanie w państwie członkowskim, w którym dostawca lub usługodawca ma siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywana jest dostawa towaru lub świadczona jest usługa, lub, w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w państwie członkowskim, w którym dostawca lub usługodawca ma stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, w przypadku gdy:

(i) dostawca lub usługodawca nie ma siedziby w państwie członkowskim uznawanym za państwo dostawy towarów lub świadczenia usług, zgodnie z przepisami tytułu V, lub gdy jego przedsiębiorstwo w tym państwie członkowskim nie uczestniczy w danej dostawie towarów lub świadczeniu usług w rozumieniu art. 192a lit. b), a osobą zobowiązaną do zapłaty VAT jest osoba, na rzecz której dokonywana jest dostawa towarów lub świadczone są usługi, chyba że nabywca lub usługobiorca wystawiają fakturę (samofakturowanie);

(ii) uznaje się, że dostawa towarów lub świadczenie usług nie odbywają się na terytorium Wspólnoty, zgodnie z przepisami tytułu V;

b) przepisom mającym zastosowanie w państwie członkowskim, w którym dostawca lub usługodawca korzystający z jednej z procedur szczególnych, o których mowa w tytule XII rozdział 6, jest zidentyfikowany.

3\. Ust. 1 i 2 niniejszego artykułu mają zastosowanie bez uszczerbku dla art. 244-248.”

Mając powyższe na uwadze, w opinii Spółki przepisy ustawy o VAT nie stoją na przeszkodzie wdrożeniu procedury samofakturowania dla Faktur w odniesieniu do transakcji z Kontrahentami zagranicznymi, które dla Spółki stanowić będą wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów lub import spoza UE. Przy czym w takich przypadkach wystawianie Faktur w imieniu Kontrahenta zagranicznego jest możliwe pod warunkiem, że takie rozwiązanie przewidują regulacje obowiązujące w kraju tego Kontrahenta zagranicznego, zaś faktura wystawiana w ramach samofakturowania jest wystawiona zgodnie z zasadami obowiązującymi w kraju Kontrahenta zagranicznego. W konsekwencji dla oceny czy możliwa będzie implementacja procedury samofakturowania niezbędna będzie analiza przepisów danego państwa członkowskiego, jeżeli mamy do czynienia z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów (stanowiącą dla Wnioskodawcy wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów) lub państwa trzeciego w przypadku eksportu towarów (stanowiącego dla Wnioskodawcy import towarów).

Powyższe potwierdzają przykładowo Interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

\- z dnia 13 marca 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.41.2018.1.KM, w której Organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, iż:

„(\`(...)\`) w przypadku wystawiania faktur w imieniu i na rzecz zagranicznych kontrahentów, niezbędne będzie postępowanie zgodnie z przepisami obowiązującymi w ich kraju. Przykładowo, jeśli przewidziany między stronami mechanizm samofakturowania spełniałby wymogi przewidziane w polskich przepisach, ale byłby niezgodny z przepisami obowiązującymi w państwie dostawcy kontrahenci nie mieliby prawa do jego stosowania. (\`(...)\`) W świetle powyższego, zdaniem Spółki należy uznać, że polskie przepisy o VAT nie zabraniają wystawiania przez Spółkę faktur w imieniu i na rachunek Dostawców z tytułu dokonywania przez nich transakcji, stanowiących wewnątrzwspólnotową dostawę, import towarów bądź dostawę towarów i/lub świadczenie usług, dla których podatnikiem jest Spółka jako nabywca.

(\`(...)\`) Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że polskie przepisy o podatku VAT nie stoją na przeszkodzie, aby w przypadku zakupu towarów lub usług od Dostawcy Zagranicznego, na podstawie ustaleń zawartych w umowie pomiędzy Spółką a Dostawcą Zagranicznym, Spółka zastosowała mechanizm samofakturowania w zakresie wystawiania w imieniu i na rzecz Dostawcy Zagranicznego faktur pierwotnych (i/lub faktur korygujących), a przedmiotowe faktury pierwotne (i/lub faktur korygujących) będą wystawiane zgodnie z przepisami obowiązującymi w kraju Dostawcy Zagranicznego.”

\- z dnia 27 marca 2020 r. nr 0114-KDIP1-2.4012.16.2020.2.RM, w której Organ uznał za prawidłowe następujące stanowisko wnioskodawcy: „Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, dla oceny czy możliwe jest zastosowanie samofakturowania w rozpatrywanych sytuacjach niezbędna będzie analiza przepisów państwa „dostawy towarów” w rozumieniu Dyrektywy VAT. W konsekwencji, brak uregulowania kwestii samofakturowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w Ustawie VAT wynika z tego, że faktura wystawiana przez nabywcę musi być w takiej sytuacji zgodna z przepisami obowiązującymi w kraju dostawcy.

Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że polskie przepisy Ustawy VAT nie stoją na przeszkodzie, aby w przypadku transakcji z Partnerami na podstawie ustaleń zawartych w umowach pomiędzy Spółką a Partnerami, Spółka zastosowała mechanizm samofakturowania w zakresie wystawiania w imieniu i na rzecz Partnerów faktur dokumentujących WDT.”

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy należy stwierdzić, że polskie przepisy o VAT nie wykluczają możliwości samofakturowania w imieniu i na rzecz Kontrahentów zagranicznych z tytułu dokonywania przez nich transakcji, stanowiących wewnątrzwspólnotową dostawę lub import towarów. Tym samym polskie przepisy podatkowe nie przewidują żadnego ograniczenia, które pośrednio lub bezpośrednio zabraniałoby Spółce stosować procedurę samofakturowania na podstawie indywidulanych ustaleń umownych z danym Kontrahentem zagranicznym, a w odniesieniu do faktur korygujących, o ile wystawiane w ten sposób faktury będą zgodne z przepisami lokalnymi obowiązującymi w państwie siedziby tego Kontrahenta zagranicznego.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiliście Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:

ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze, rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

W myśl art. 2 pkt 32 ustawy o VAT:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze elektronicznej rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Stosownie do art. 2 pkt 32a ustawy:

ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Zgodnie z art. 106a ustawy o VAT \[Zakres zastosowania przepisów\],

przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

1) sprzedaży, z wyjątkiem:

a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,

b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;

2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:

a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,

b) państwa trzeciego;

3) dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tych procedur, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest Rzeczpospolita Polska;

4) sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:

podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Według art. 106b ust. 3 ustawy:

na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,

b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

\- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Zgodnie z art. 106d ust. 1 ustawy:

podmiot, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1, nabywający towary lub usługi od podatnika może wystawiać w imieniu i na rzecz tego podatnika faktury:

1) dokumentujące dokonanie przez podatnika sprzedaży na rzecz tego podmiotu,

2) o których mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

3) dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 lit. b

\- jeżeli ten podmiot i ten podatnik wcześniej zawarli umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na rzecz tego podatnika, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności.

W myśl art. 106n ust. 1 ustawy:

stosowanie faktur elektronicznych wymaga akceptacji odbiorcy faktury.

Na mocy art. 106e ust. 1 pkt 17 ustawy:

faktura powinna zawierać w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 – wyraz „samofakturowanie”.

W tym miejscu należy wskazać, że art. 106d ustawy dotyczy instytucji tzw. „samofakturowania”. Przepis ten określa przypadki i warunki, których spełnienie pozwala na wystawianie faktur dokumentujących dostawy towarów i świadczenie usług przez podmioty inne niż wykonujące sprzedaż. Takim podmiotem może być przykładowo nabywca towarów lub usług. Pomimo więc, że zgodnie z ogólną regułą, to podatnik dokonujący dostawy towarów lub świadczących usługę wystawia fakturę dokumentującą daną transakcję, to jednak w myśl ww. przepisu ustawy, funkcja ta może zostać powierzona także nabywcy towarów lub usług.

W przypadku natomiast samofakturowania dokonywanego przez nabywcę towarów i usług – których to miejscem opodatkowania będzie inne niż Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej – należy mieć na względzie regulacje dotyczące fakturowania obowiązujące w tym państwie członkowskim, co znajduje potwierdzenie w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L. z 2006 r., nr 347, str. 1 ze zm.) – dalej zwanej Dyrektywą.

Z przepisu art. 219a Dyrektywy wynika, że

1\. Fakturowanie podlega przepisom mającym zastosowanie w państwie członkowskim uznawanym za państwo dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z przepisami tytułu V.

2\. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 fakturowanie podlega następującym przepisom:

a) przepisom mającym zastosowanie w państwie członkowskim, w którym dostawca lub usługodawca ma siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywana jest dostawa towaru lub świadczona jest usługa, lub, w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w państwie członkowskim, w którym dostawca lub usługodawca ma stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, w przypadku gdy:

(i) dostawca lub usługodawca nie ma siedziby w państwie członkowskim uznawanym za państwo dostawy towarów lub świadczenia usług, zgodnie z przepisami tytułu V, lub gdy jego przedsiębiorstwo w tym państwie członkowskim nie uczestniczy w danej dostawie towarów lub świadczeniu usług w rozumieniu art. 192a lit. b), a osobą zobowiązaną do zapłaty VAT jest osoba, na rzecz której dokonywana jest dostawa towarów lub świadczone są usługi, chyba że nabywca lub usługobiorca wystawiają fakturę (samofakturowanie);

(ii) uznaje się, że dostawa towarów lub świadczenie usług nie odbywają się na terytorium Wspólnoty, zgodnie z przepisami tytułu V;

b) przepisom mającym zastosowanie w państwie członkowskim, w którym dostawca lub usługodawca korzystający z jednej z procedur szczególnych, o których mowa w tytule XII rozdział 6, jest zidentyfikowany.

3\. Ust. 1 i 2 niniejszego artykułu mają zastosowanie bez uszczerbku dla art. 244–248.

Na mocy art. 220 ust. 1 pkt 1 Dyrektywy,

każdy podatnik upewnia się, że faktura została wystawiona przez niego, nabywcę lub usługobiorcę, lub w jego imieniu i na jego rzecz, przez osobę trzecią w przypadku dostaw towarów lub świadczenia usług dokonywanych przez niego na rzecz innego podatnika lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 224 Dyrektywy,

faktury mogą być wystawiane przez nabywcę lub usługobiorcę w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług dokonywanych na ich rzecz przez podatnika, w przypadku gdy istnieje wcześniejsze porozumienie między tymi dwiema stronami i pod warunkiem, że istnieje określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługi. Państwo członkowskie może wymagać, aby takie faktury były wystawiane w imieniu i na rzecz podatnika.

W myśl art. 226 pkt 10a Dyrektywy,

bez uszczerbku dla przepisów szczególnych przewidzianych w niniejszej dyrektywie, faktury wystawione zgodnie z przepisami art. 220 i 221, do celów VAT, zawierają wyłącznie następujące dane; w przypadku gdy zamiast dostawcy lub usługodawcy fakturę wystawia nabywca lub usługobiorca - wyraz „samofakturowanie”.

Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo jest polską spółką kapitałową, zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a także podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce, jako podatnik VAT-UE. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nabywacie towary i usługi m.in.:

1\. od dostawców posiadających siedzibę na terytorium Polski, będących czynnymi lub zwolnionymi podatnikami VAT (dalej: Kontrahenci krajowi)

2\. od dostawców posiadających siedzibę na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zarejestrowanych dla celów podatku od wartości dodanej w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej oraz od dostawców posiadających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej (dalej: Kontrahenci zagraniczni).

W celu usprawnienia współpracy z Kontrahentami krajowymi oraz Kontrahentami zagranicznymi i w porozumieniu z nimi, zamierzacie Państwo wprowadzić system tzw. samofakturowania, rozumianego jako możliwość wystawiania faktur korygujących (dalej: Faktury), w imieniu i na rzecz Kontrahentów krajowych oraz Kontrahentów zagranicznych, a dokumentujących dokonanie przez tych Kontrahentów sprzedaży na Państwa rzecz, zgodnie z art. 106d ust. 1 ustawy VAT.

Przed wystawieniem przez Spółkę Faktur w imieniu i na rzecz Kontrahentów krajowych/Kontrahentów zagranicznych, strony zawrą stosowne umowy przewidujące możliwość samofakturowania i określające procedurę zatwierdzania Faktur przez kontrahentów.

W ramach uzgodnionej procedury samofakturowania Spółka, w terminie ustalonym z Kontrahentami krajowymi/Kontrahentami zagranicznymi, wystawi w ich imieniu i na ich rzecz Faktury oraz przekaże je do ich akceptacji.

Przekazanie Faktur do akceptacji Kontrahentom krajowym/Kontrahentom zagranicznym nastąpi w formie uzgodnionej w umowie, np. poprzez przesłanie ich na wskazany przez kontrahenta adres e-mail.

Akceptacja Faktur przez kontrahentów nastąpi w jeden z poniższych sposobów:

• akceptacja aktywna - poprzez przesłanie przez Kontrahenta krajowego/Kontrahenta zagranicznego, w określonym umownie terminie od momentu otrzymania Faktury, informacji zwrotnej o akceptacji Faktury (bądź grupy Faktur) lub o sprzeciwie lub zastrzeżeniach, co do jej (ich) treści. W przypadku wniesienia sprzeciwu lub zastrzeżeń, co do treści danej Faktury, Kontrahent będzie zobowiązany do wskazania błędów, którymi według niego obarczona jest Faktura w określonym umownie terminie,

• akceptacja pasywna („milcząca”) - w przypadku, gdy Kontrahent krajowy/Kontrahent zagraniczny w określonym umownie terminie od otrzymania Faktury nie zgłosi żadnych zastrzeżeń co do jej treści, Strony (Spółka i Kontrahent, zgodnie z poczynionymi wcześniej ustaleniami w tej materii) uznają, że kontrahent ten akceptuje Fakturę wystawioną przez Spółkę.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, w szczególności wskazanego sposobu akceptacji (tj. także w drodze milczącej akceptacji) Faktur przez Kontrahentów krajowych, będą mieć Państwo prawo do stosowania systemu tzw. samofakturowania, tzn. czy będą mieć Państwo prawo do wystawiania Faktur w imieniu i na rzecz Kontrahentów krajowych i zagranicznych.

Wystawianie faktur w procesie „samofakturowania” może zostać zastosowane pod warunkiem istnienia wcześniej zawartej umowy. Ustawodawca nie określa żadnych – poza jednym – elementów, które umowa ta powinna zawierać. Ww. elementem, który powinien zostać ujęty w przedmiotowej umowie jest określenie procedury zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę, w imieniu i na rzecz którego faktury są wystawiane.

Należy wskazać, że przepisy ustawy wymagają istnienia procedury zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę, nie wskazują natomiast, jak procedura ta ma być określona. Jednocześnie należy wskazać, że przepisy w zakresie podatku VAT nie przewidują jakichkolwiek ograniczeń lub wymogów odnośnie sposobu zatwierdzania przez podatnika faktur, wystawionych w jego imieniu i na jego rzecz przez nabywcę, w procedurze samofakturowania. Strony umowy o samofakturowaniu mogą zatem w dowolny sposób kształtować formę zatwierdzania poszczególnych faktur wystawianych przez nabywcę w imieniu i na rzecz podatnika ‒ sprzedawcy towarów lub usług.

Jednakże, w najlepszym interesie podatnika dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę jest to, aby procedura ta była właściwie określona i przestrzegana, albowiem wystawienie faktury przez nabywcę towaru lub usługi oznacza określenie kwoty podatku należnego po stronie podatnika, który dokonał dostawy towarów lub wyświadczył usługę. W sytuacji, gdy nabywca nie przedstawi faktury do akceptacji sprzedawcy, to i tak sprzedawca nie będzie zwolniony z obowiązku odprowadzenia podatku należnego z tytułu dokonanej dostawy lub wyświadczonej usługi.

W tym miejscu należy wskazać, że umowa jest czynnością prawną, którą zawiera się poprzez zgodne oświadczenia woli dwóch stron. Oświadczenie woli może być złożone w dowolnej formie, przez każde zachowanie się składającego oświadczenie woli, które ujawnia jego wolę w sposób dostateczny. Zatem umowy zawierane w formie elektronicznej, stanowią także prawnie skuteczne umowy.

W analizowanej sprawie przed wystawieniem Faktur w imieniu i na rzecz Kontrahentów krajowych/Kontrahentów zagranicznych, strony zawrą stosowne umowy przewidujące możliwość samofakturowania i określające procedurę zatwierdzania Faktur przez kontrahentów.

W ramach uzgodnionej procedury samofakturowania, w terminie ustalonym z Kontrahentami krajowymi/Kontrahentami zagranicznymi, wystawicie Państwo w ich imieniu i na ich rzecz Faktury oraz przekażecie je do ich akceptacji.

Przekazanie Faktur do akceptacji Kontrahentom krajowym/Kontrahentom zagranicznym nastąpi w formie uzgodnionej w umowie, np. poprzez przesłanie ich na wskazany przez kontrahenta adres e-mail.

Akceptacja Faktur przez kontrahentów nastąpi w jeden z poniższych sposobów:

• akceptacja aktywna - poprzez przesłanie przez Kontrahenta krajowego/Kontrahenta zagranicznego, w określonym umownie terminie od momentu otrzymania Faktury, informacji zwrotnej o akceptacji Faktury (bądź grupy Faktur) lub o sprzeciwie lub zastrzeżeniach, co do jej (ich) treści. W przypadku wniesienia sprzeciwu lub zastrzeżeń, co do treści danej Faktury, Kontrahent będzie zobowiązany do wskazania błędów, którymi według niego obarczona jest Faktura w określonym umownie terminie,

• akceptacja pasywna („milcząca”) - w przypadku, gdy Kontrahent krajowy/Kontrahent zagraniczny w określonym umownie terminie od otrzymania Faktury nie zgłosi żadnych zastrzeżeń co do jej treści, Strony (Spółka i Kontrahent, zgodnie z poczynionymi wcześniej ustaleniami w tej materii) uznają, że kontrahent ten akceptuje Fakturę wystawioną przez Spółkę.

Odnosząc się do opisu sprawy stwierdzić należy, że w świetle braku ustawowych ograniczeń, czy też dodatkowych wymogów w zakresie sposobu akceptacji faktur korygujących, opisana we wniosku procedura samofakturowania może zostać wprowadzona i może dotyczyć tylko wystawienia faktur korygujących. Ważne jest aby procedura ta była wynikiem obustronnej zgody wyrażonej w zawartej wcześniej umowie.

W konsekwencji należy wskazać, że działając na podstawie art. 106d ustawy możecie Państwo wystawiać faktury korygujące VAT jako nabywca w imieniu i na rzecz podatników. Skoro intencją stron będzie, aby przedmiotowa procedura dotyczyła wyłącznie faktur korygujących, co oznacza, że faktura na towar będzie wystawiana standardowo przez dostawcę, natomiast w razie zidentyfikowania okoliczności skutkujących koniecznością korekty pierwotnej faktury, to Państwo w imieniu dostawcy będziecie wystawiali odpowiednią fakturę korygująca. Taka faktura korygująca będzie wysyłana do dostawcy w celu akceptacji. Faktura korygująca będzie uznawana za zaakceptowaną, jeżeli w terminie ustalonym przez strony w umowie dostawca nie wniesie sprzeciwu, bądź w informacji zwrotnej do Państwa taką fakturę zaakceptuje.

Podkreślić należy, że akceptacja jest zachowaniem aktywnym odbiorcy faktury. Polega na wyrażeniu przez niego w sposób jednoznaczny i niewątpliwy zgody na treść otrzymanej faktury. Akceptacją w tej sytuacji jest także brak sprzeciwu, gdy zostanie ona jasno wyrażona w umowie, którą zamierzacie Państwo zawrzeć z kontrahentami, z której wynikać będzie, że zastosowanie znajdzie tzw. procedura milczącej akceptacji.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że opisana we wniosku procedura samofakturowania, zgodnie z którą faktury pierwotne będą wystawiane przez danego dostawcę, a faktury korygujące będą wystawiane przez Państwa, a zatwierdzanie poszczególnych faktur odbywać się będzie w oparciu o akceptacje aktywną tj. informację zwrotną o akceptacji faktury przez Kontrahenta bądź w oparciu o mechanizm milczącego zatwierdzania faktur, tj. zatwierdzenie faktury nastąpi przez Kontrahenta Krajowego lub Zagranicznego wówczas, gdy w terminie określonym w umowie nie zgłosi on sprzeciwu lub uwag w stosunku do faktury korygującej wystawionej przez Państwa – będzie oznaczać spełnienie warunku istnienia określonej procedury zatwierdzania poszczególnych faktur przez Kontrahenta, o którym mowa w art. 106d ust. 1 ustawy.

Dodatkowo zaznaczyć trzeba, że w przypadku Kontrahentów Zagranicznych faktury korygujące powinny być wystawiane zgodnie z przepisami obowiązującymi w krajach Kontrahentów.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).