Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.154.2017.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-21
Teza: Opodatkowanie czynności przekazania nieodpłatnie publikacji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2017 r. (data wpływu 5 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   opodatkowania czynności przekazania nieodpłatnie autorowi, w wykonaniu i na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej kilku egzemplarzy wydanej publikacji – **jest prawidłowe**,
*   opodatkowania czynności przekazania nieodpłatnie – z Wydawnictwa do Biura Szkoleń, jednostek organizacyjnych Wnioskodawcy – publikacji przeznaczonych dla uczestników szkoleń organizowanych przez Instytut – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności przekazania nieodpłatnie autorowi, w wykonaniu i na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej kilku egzemplarzy wydanej publikacji oraz opodatkowania czynności przekazania nieodpłatnie z Wydawnictwa do Biura Szkoleń, będących jednostkami organizacyjnymi Wnioskodawcy, publikacji przeznaczonych dla uczestników szkoleń organizowanych przez Instytut.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Instytut jest państwową jednostką organizacyjną, posiadającą osobowość prawną, działającą na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o P. (dalej: „Ustawa o P.”). P. jest czynnym podatnikiem VAT. Do zadań P., wedle art. 2 ustawy o P., należy:

1.  prowadzenie badań naukowych w zakresie spraw międzynarodowych,
2.  przygotowywania analiz, ekspertyz i studiów prognostycznych z zakresu spraw międzynarodowych,
3.  doskonalenie zawodowe kadr wykonujących zadania w zakresie stosunków międzynarodowych i polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  upowszechnianie w społeczeństwie polskim wiedzy z dziedziny współczesnych stosunków międzynarodowych,
5.  utrzymywanie kontaktów z ośrodkami szkoleniowymi, naukowymi i politycznymi w Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą,
6.  gromadzenie specjalistycznego księgozbioru i dokumentacji naukowej, a także prowadzenie otwartej działalności bibliotecznej,
7.  działalność wydawnicza.

Szczegółowy zakres działania i organizację Instytutu określa statut Instytutu nadany, w drodze rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów (rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 października 2009 r. Zgodnie z § 1 Statutu, do szczegółowego zakresu działań należy:

1.  prowadzenie interdyscyplinarnych i porównawczych badań naukowych w zakresie stosunków wielostronnych i dwustronnych Rzeczypospolitej Polskiej z podmiotami prawa międzynarodowego, w tym w szczególności z Organizacją Traktatu Północnoatlantyckiego i państwami sąsiednimi, a także z Unią Europejską, oraz w zakresie polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej i zagadnień globalizacji;
2.  sporządzanie analiz, ekspertyz i studiów prognostycznych w zakresie spraw międzynarodowych z inicjatywy własnej albo z inicjatywy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesa Rady Ministrów, ministra właściwego do spraw gospodarki, Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw zagranicznych oraz - w miarę możliwości - innych ministrów, komisji sejmowych i senackich oraz klubów poselskich i senackich;
3.  upowszechnianie wiedzy z dziedziny stosunków międzynarodowych oraz polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej, w tym problematyki integracji europejskiej - w szczególności za pośrednictwem Internetu i innych środków masowego przekazu oraz w formie seminariów, konwersatoriów, odczytów, wykładów i publikacji, w tym czasopism;
4.  gromadzenie specjalistycznego księgozbioru i dokumentacji naukowej, w szczególności w zakresie, o którym mowa w pkt 1, a także prowadzenie otwartej działalności bibliotecznej w zakresie objętym działalnością Instytutu;
5.  doskonalenie zawodowe pracowników administracji publicznej wykonujących zadania w zakresie stosunków międzynarodowych i polityki zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności pracowników urzędów obsługujących ministra właściwego do spraw gospodarki, ministra właściwego do spraw zagranicznych, Ministra Obrony Narodowej;
6.  utrzymywanie kontaktów z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami szkoleniowymi, naukowymi i politycznymi w zakresie objętym działalnością Instytutu;
7.  prowadzenie działalności wydawniczej.

Częścią Instytutu jest Wydawnictwo, które prowadzi działalność wydawniczą, w zakresie książek oraz periodyków dotyczących stosunków międzynarodowych. W ten sposób realizowane są zadania, o których mowa jest w art. 2 ust. 7 ustawy o (prowadzenie działalności wydawniczej). Instytut jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podatek należny jest pomniejszany o podatek naliczony z faktur zakupu dotyczących kosztów wytworzenia publikacji. W przypadku każdej nowo wydanej pozycji Wydawnictwo rozdysponowuje egzemplarze w następujący sposób:

1.  kilka egzemplarzy przekazuje nieodpłatnie do Biblioteki P (będącej wewnętrzną jednostką w ramach P.);
2.  kilka egzemplarzy przekazuje nieodpłatnie do bibliotek, realizując postanowienia ustawy z dnia 7 listopada 1996 r. o obowiązkowych egzemplarzach bibliotecznych (Dz. U. Nr 152, poz. 722);
3.  kilka egzemplarzy przekazuje nieodpłatnie autorowi (autorom - w razie opracowania zbiorowego) oraz recenzentom;
4.  część egzemplarzy przekazuje uczestnikom w ramach organizowanych przez P. szkoleń;
5.  pozostałe egzemplarze, tj. zasadniczą ich część, sprzedaje za pośrednictwem prowadzonej w siedzibie P. księgarni oraz księgarni na stronie internetowej.

Niniejszy wniosek dotyczy publikacji określonych w pkt 3 i 4.

Ad 3

P. jest bezpośrednim wydawcą publikacji. Wydawaniem publikacji zajmuje się Wydawnictwo, stanowiące wewnętrzną komórkę organizacyjną P. P. zawiera z autorami umowy cywilnoprawne, które przewidują spełnienie przez autora na rzecz P. świadczenia w postaci stworzenia dzieła i przeniesienia praw autorskich. Zawierane z autorami umowy cywilnoprawne przewidują spełnienie przez P. na rzecz autora świadczenia w postaci zapłaty wynagrodzenia, wydania publikacji oraz przekazania (bez uiszczenia przez autora jakiejkolwiek zapłaty) autorowi kilku egzemplarzy wydanej publikacji. Niektóre umowy zawierane z autorami nie przewidują zapłaty wynagrodzenia, a jedynie wydanie publikacji i przekazanie kilku ich egzemplarzy autorowi. Przekazanie egzemplarzy autorowi ma charakter dowodowy - jest potwierdzeniem, że dzieło zostało wykonane przez P. zgodnie z umową i zawiera w części informacyjnej prawidłowe dane autora. Wykonanie i dostarczenie twórcom tych egzemplarzy jest wykonaniem przez P. zobowiązania wynikającego z umowy cywilnoprawnej zawartej z twórcą.

Ad 4

P. jest bezpośrednim wydawcą publikacji. Wydawaniem publikacji zajmuje się Wydawnictwo, a organizacją szkoleń Biuro Szkoleń - obie stanowiące wewnętrzne komórki organizacyjne P. Szkolenia prowadzone są przez P. w ramach działalności statutowej i są zwolnione z podatku VAT (P. posiada interpretacje podatkowe potwierdzające zwolnienie). Podczas szkoleń, ich uczestnicy otrzymują wydawane przez P. publikacje. Przekazanie publikacji uczestnikom szkoleń stanowi element usługi świadczonej na ich rzecz przez P. i - w konsekwencji - nie podlega podatkowi VAT (P. posiada interpretacje podatkowe potwierdzające przedmiotowe stanowisko). Z tytułu przekazania publikacji z Wydawnictwa do Biura Szkoleń, P. wystawia fakturę wewnętrzną, ze stawką VAT obowiązującą dla sprzedaży tych towarów (5%). Przedmiotem niniejszego wniosku, budzącym wątpliwości po stronie P., jest zasadność opodatkowania czynności przekazania publikacji z Wydawnictwa do Biura Szkoleń i, ewentualnie, sposób jego udokumentowania i rozliczenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy przekazanie autorowi – w wykonaniu i na podstawie postanowień zawartej z nim umowy cywilnoprawnej – kilku egzemplarzy wydawanej przez P. publikacji, bez jakiejkolwiek opłaty ze strony autora, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy przekazanie – z Wydawnictwa P. do Biura Szkoleń P. – publikacji przeznaczonych dla uczestników szkoleń organizowanych przez P., powinno być opodatkowane według stawki VAT stosowanej przy sprzedaży (5%, 8%), czy też nie powinno podlegać podatkowi VAT z tego powodu, że otrzymane przez uczestników publikacje stanowią element świadczonej usługi, która jest zwolniona z podatku VAT ?
3.  W razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1 lub 2 – czy P. powinien wystawić „fakturę wewnętrzną” z tytułu przekazania autorowi egzemplarzy wydawanej publikacji i/lub przekazania publikacji z Wydawnictwa P. do Biura Szkoleń P. ?
4.  W razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie 3 – czy podstawę opodatkowania „fakturą wewnętrzną” z tytułu przekazania autorowi egzemplarzy wydawanej publikacji i/lub przekazania publikacji z Wydawnictwa P. do Biura Szkoleń P. powinien stanowić koszt wytworzenia (koszt magazynowy)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z kolei, zgodnie z art. 29a ust. 2 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów. Zdaniem P., przekazanie autorowi – w wykonaniu i na podstawie postanowień zawartej z nim umowy cywilnoprawnej – kilku egzemplarzy wydawanej przez P. publikacji, bez jakiejkolwiek opłaty ze strony autora, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przekazanie egzemplarzy autorowi ma charakter dowodowy – jest potwierdzeniem, że dzieło zostało wykonane przez P. zgodnie z umową i zawiera w części informacyjnej prawidłowe dane autora. Wykonanie i dostarczenie twórcom tych egzemplarzy jest wykonaniem przez P. zobowiązania wynikającego z umowy cywilnoprawnej zawartej z twórcą.

Przekazanie publikacji uczestnikom szkoleń stanowi element świadczonej przez Instytut usługi szkoleniowej i – zgodnie z uzyskaną przez P. interpretacją, sygn. 1462-IPPP2.4512.833.2016.2.BH – przekazanie tych publikacji uczestnikom szkoleń nie podlega podatkowi VAT. Jednakże, z chwilą przekazania przez Wydawnictwo publikacji do Biura Szkoleń, następuje zmiana przeznaczenia tych publikacji - wówczas nie służą one bowiem sprzedaży opodatkowanej, lecz sprzedaży zwolnionej. Zdaniem Instytutu, w zarysowanym zdarzeniu przyszłym, przekazanie wzmiankowanych wyżej publikacji z Wydawnictwa do Biura Szkoleń powinno być opodatkowane podatkiem VAT, udokumentowane „fakturą wewnętrzną”, ze stawką VAT obowiązującą dla sprzedaży tych towarów (5%). Zdaniem P., podstawę opodatkowania powinien stanowić koszt wytworzenia (koszt magazynowy).

Co do zasady publikacje wydawane przez P. są przeznaczone do sprzedaży z właściwą stawką podatku VAT (od kosztów zakupu P. odlicza podatek VAT). Ponieważ jednak w przypadku publikacji przeznaczonych dla uczestników szkoleń dochodzi do zmiany przeznaczenia publikacji i publikacje te służą wówczas sprzedaży zwolnionej (w ramach szkoleń), to w konsekwencji przekazanie publikacji z Wydawnictwa do Biura Szkoleń (czyli rozchód wewnętrzny z magazynu) powinno być opodatkowane podatkiem VAT, a podstawę opodatkowania powinien stanowić koszt wytworzenia (koszt magazynowy).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **prawidłowe** w zakresie opodatkowania czynności przekazania nieodpłatnie autorowi, w wykonaniu i na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej kilku egzemplarzy wydanej publikacji,
*   **nieprawidłowe** w zakresie opodatkowania czynności przekazania nieodpłatnie – z Wydawnictwa do Biura Szkoleń, jednostek organizacyjnych Wnioskodawcy – publikacji przeznaczonych dla uczestników szkoleń organizowanych przez Instytut.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z kolei, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Ad. 1

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności wydawniczej w przypadku każdej nowo wydanej pozycji, przekazuje kilka egzemplarzy nieodpłatnie autorowi (autorom – w razie opracowania zbiorowego) oraz recenzentom. Wydawaniem publikacji zajmuje się Wydawnictwo, stanowiące wewnętrzną komórkę organizacyjną Instytutu. Zawierane z autorami umowy cywilnoprawne nie przewidują uiszczenia dodatkowej zapłaty za przekazanie kilku egzemplarzy wydanej publikacji.

Przekazanie egzemplarzy autorowi ma charakter dowodowy – jest potwierdzeniem, że dzieło zostało wykonane przez Wnioskodawcę zgodnie z umową i zawiera w części informacyjnej prawidłowe dane autora. Wykonanie i dostarczenie twórcom tych egzemplarzy jest wykonaniem przez Instytut zobowiązania wynikającego z umowy cywilnoprawnej zawartej z twórcą.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku opodatkowania podatkiem VAT wydanych twórcom nieodpłatnie egzemplarzy.

W ocenie tut. organu w opisanym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym. W tym miejscu zastrzec należy, że ani przepisy krajowe ani też dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE), przy czym zastrzec należy, że aczkolwiek TSUE w wielu orzeczeniach w sposób pomocny przy interpretacji przepisów wypowiadał się w kwestii świadczeń złożonych, to i tak każdorazowo rozstrzygnięcie w tym przedmiocie musi uwzględniać specyfikę konkretnego stanu faktycznego w danej sprawie.

W odniesieniu do kwalifikacji świadczeń jako złożonych Trybunał wypowiedział się m.in. w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd v. Commissioners of Custom and Excise, w którym stwierdził: „W celu ustalenia, dla celów VAT, czy świadczenie usług obejmujące kilka części składowych należy traktować jako jedno świadczenie, czy też jako dwa lub więcej świadczeń wycenianych odrębnie, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę treść przepisu art. 2 (1) VI Dyrektywy, zgodnie z którym każde świadczenie usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne oraz fakt, iż świadczenie obejmujące z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę nie powinno być sztucznie dzielone, co mogłoby prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu podatku VAT”. Trybunał wskazał również, że: „(\`(...)\`) pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas, gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

W wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV v. Staatssecretaris van Financien, TSUE wskazał, że art. 2 (1) VI Dyrektywy „należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej”.

Zgodnie natomiast z orzeczeniem TSUE w sprawie C-321/94 pomiędzy Faaborg-Gelting Linien A/S a Finanzamt Flensburg, o tym, czy dana transakcja stanowi dostawę towarów czy świadczenie usług powinny decydować wszystkie okoliczności zawarcia tejże transakcji.

Analiza wyżej przywołanych wyroków TSUE prowadzi do wniosku, że podstawowym kryterium uznania danego świadczenia za świadczenie pomocnicze w świetle tego orzecznictwa ma jego funkcjonalny (ekonomiczny) związek ze świadczeniem głównym. Oznacza to, że jeżeli podatnik dokonuje kilku świadczeń na rzecz klienta i są one ze sobą powiązane tak, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić, to te elementy lub świadczenia – dla celów podatku od towarów i usług – stanowią jedną całość.

Stosownie do opisanego we wniosku zdarzenia przekazanie autorowi, w wykonaniu i na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej kilku egzemplarzy wydanej publikacji, bez dodatkowej opłaty ze strony autora jako dowód, że dzieło zostało wykonane zgodnie z umową, nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy.

Czynności nieodpłatnego przekazania publikacji autorom są elementem świadczenia złożonego, tj. wydania publikacji i są z nim ściśle związane. W takiej sytuacji, czynność przekazania towarów będzie związana ze świadczeniem głównym w ten sposób, że obie te czynności będą tworzyć dla celów opodatkowania podatkiem VAT jedną całość, opodatkowaną stawką właściwą dla czynności polegającej na wydaniu publikacji.

A zatem rozpatrywanie nieodpłatnego przekazania egzemplarzy autorom jako transakcji odrębnej od realizowanego na ich rzecz świadczenia głównego nie byłoby zasadne.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w ww. zakresie jest prawidłowe.

Ad. 2

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika także, że Wnioskodawca jest bezpośrednim wydawcą publikacji. Wydawaniem publikacji zajmuje się Wydawnictwo, a organizacją szkoleń Biuro Szkoleń – obie stanowiące wewnętrzne komórki organizacyjne Instytutu. Szkolenia prowadzone są przez Instytut w ramach działalności statutowej i są zwolnione z podatku VAT. Podczas szkoleń, ich uczestnicy otrzymują wydawane przez Instytut publikacje. Przekazanie publikacji uczestnikom szkoleń stanowi element świadczonej usługi na ich rzecz przez Instytut – i w konsekwencji – nie podlega podatkowi VAT (Wnioskodawca posiada interpretacje podatkowe potwierdzające przedmiotowe stanowisko). Z tytułu przekazania publikacji z Wydawnictwa do Biura Szkoleń, Instytut wystawia fakturę wewnętrzną, ze stawką VAT obowiązującą dla sprzedaży tych towarów (5%).

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest zasadność opodatkowania czynności przekazania publikacji z Wydawnictwa do Biura Szkoleń i ewentualnie jego sposób udokumentowania i rozliczenia.

Jak wynika z cyt. wyżej przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. art. 7 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z ustawy podlega wyłącznie odpłatna dostawa towarów, przez którą należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania tym towarem jak właściciel. Przy czym, ustawodawca na równi z odpłatną dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy traktuje czynność nieodpłatnego ich przekazania, ale tylko w warunkach opisanych w art. 7 ust. 2 ustawy.

Na mocy tego przepisu, aby doszło do uznania czynności nieodpłatnego przekazania towarów za czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

*   następuje przekazanie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
*   dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług, przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
*   przekazanie lub zużycie towarów następuje na cele osobiste podmiotów wskazanych w przepisie, tj. na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
*   przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego nabyciu.

W okolicznościach opisanych we wniosku przekazanie nieodpłatnie publikacji przeznaczonych dla uczestników szkoleń organizowanych przez Instytut z Wydawnictwa do Biura Szkoleń, będących jednostkami organizacyjnymi Wnioskodawcy, nie może być uznane za nieodpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy, ponieważ pomimo prawa Wnioskodawcy do odliczenia podatku VAT w związku z ich wytworzeniem, to przekazanie nie następuje na cele osobiste podmiotów wymienionych w tych przepisach. Nie można także uznać tego przekazania za darowiznę. Dla zaistnienia instytucji darowizny wymagane jest, aby czynność ta odbyła się na rzecz innego niż darczyńca podmiotu, co w tym przypadku nie ma miejsca. Ponadto, przekazanie egzemplarzy publikacji nie będzie spełniać definicji przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, z tego względu, że Biuro Szkoleń stanowi jednostkę organizacyjną Wnioskodawcy a nie odrębny podmiot, i przekazanie publikacji odbywać się będzie na cele związane z działalnością Wnioskodawcy.

Zatem nieodpłatne przekazanie własnych publikacji stanowiących element usługi szkoleniowej z Wydawnictwa do Biura Szkoleń, jednostek organizacyjnych Instytutu, nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Dodać należy, że jeżeli z chwilą przekazania przez Wydawnictwo publikacji następuje ich zmiana przeznaczenia, tj. będą służyły sprzedaży zwolnionej, a podatek naliczony z faktur zakupu dotyczących działalności wydawniczej był odliczany w całości, należy rozważyć obowiązek korekty odliczonego wcześniej podatku VAT związanego z wytworzeniem egzemplarzy publikacji przekazanych następnie nabywcom usługi szkoleniowej zwolnionej z podatku.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w ww. zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Z uwagi na fakt, że czynności objęte pytaniem nr 1 i nr 2 nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT, odpowiedź na warunkowe pytania nr 3 i 4 jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.