Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-283/11/CJS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-06-02
Teza: Czy spłata kredytu jest dla wnioskodawcy wydatkiem na cele mieszkaniowe?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; darowizna; kredyt; obowiązek-obowiązek podatkowy; sprzedaż; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pan stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2011r. (data wpływu do tut. Biura 28 lutego 2011r.), uzupełnionym w dniu 27 kwietnia 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2011r. wpłynął do Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym.

W związku z brakami formalnymi wniosku, pismem z dnia 20 kwietnia 2011r. Znak: IBPBII/2/415-283/10/CJS wezwano wnioskodawcę do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 27 kwietnia 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 20 maja 2005r. został zaciągnięty kredyt hipoteczny w wysokości 22.770 CHF przez trzech solidarnych współkredytobiorców tj. wnioskodawcę, jego żonę i córkę, na budowę domu jednorodzinnego na działce stanowiącej własność córki wnioskodawcy.

Sposób wyboru kredytu oraz prowadzenia budowy na rzecz córki wynikał z bankowych ograniczeń wiekowych w stosunku do wnioskodawcy (ukończone 65 lat w momencie starania się o kredyt).

W dniu 26 maja 2006r. został podpisany aneks do umowy o kredyt hipoteczny zwiększający jego wartość o kwotę 9.672.35 CHF tj. do łącznej wysokości 32.442,35 CHF obciążającej hipotekę nieruchomości.

W dniu 23 listopada 2006r. nastąpił odbiór częściowo zakończonej budowy domu (parter domu) pozwalający na użytkowanie nieruchomości. Natomiast z dniem 01 stycznia 2009r. nastąpiło faktyczne przejęcie użytkowania ww. domu przez wnioskodawcę i jego żonę w zamian za przekazanie do użytkowania córce mieszkania położonego w K.

W dniu 07 marca 2009r. wnioskodawca nabył w spadku po siostrze udział wynoszący 1/2 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego. Z kolei w dniu 29 stycznia 2010r. mieszkanie nabyte w spadku zostało sprzedane za kwotę 210.000 zł.

Formalna regulacja spraw mieszkaniowych zgodnie ze stanem faktycznym została przeprowadzona poprzez zawarcie w dniu 19 lipca 2010r. aktu notarialnego, na mocy którego córka wnioskodawcy otrzymała w drodze darowizny mieszkanie położone w K. (do remontu – mieszkanie ma 30 lat) a wnioskodawca przejął na własność nieruchomość zbudowaną domem z hipoteką obciążoną kredytem, którego wnioskodawca jest współkredytobiorcą od 2005r.

Wnioskodawca wskazał, że środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania nabytego w drodze spadku przeznacza na spłatę tego kredytu, obciążającego hipotekę nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy środki finansowe uzyskane ze sprzedaży mieszkania nabytego w drodze spadku (105.000zł), które wnioskodawca przeznaczył na spłatę kredytu hipotecznego są środkami zwolnionymi od podatku w świetle art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, biorąc pod uwagę literalne i intencyjne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomimo niejasności wynikających z literalnego brzmienia art. 21 pkt 25 ustawy, szczególnie terminu „nabycie” oraz „każdego kolejnego kredytu” ma on prawo od momentu formalnego stania się właścicielem nieruchomości – do potraktowania środków finansowych na spłatę kredytu hipotecznego, którego był współkredytobiorcą przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży mieszkania, jako przychodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie wyżej cytowanego przepisu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości (w tym lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość),
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z powyższego wynika, iż w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia. Zatem sprzedaż nieruchomości stanowi zawsze źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli ma miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W przypadku nabycia nieruchomości w drodze darowizny pięcioletni termin, o którym mowa powyżej winien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiła darowizna.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca był współkredytobiorą kredytu, który w 2005r. został przeznaczony na budowę domu. Właścicielem nieruchomości, na której rozpoczęto budowę domu była wyłącznie córka wnioskodawcy. W 2010r. córka dokonała darowizny przedmiotowej nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym na rzecz wnioskodawcy wraz z istniejącym kredytem hipotecznym obciążającym tę nieruchomość. Natomiast w dniu 07 marca 2009r. wnioskodawca w drodze spadku po siostrze otrzymał udział wynoszący ½ w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, który to udział sprzedał w dniu 29 stycznia 2010r., a środki tak uzyskane przeznaczył na spłatę kredytu ciążącego na nieruchomości nabytej w drodze darowizny od córki.

Z uwagi na fakt, iż nabycie przez wnioskodawcę udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nastąpiło w 2009r. a jego sprzedaży dokonano w 2010r. tj. przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, dokonując oceny skutków podatkowych sprzedaży przedmiotowego mieszkania należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009r.

Ustawą bowiem z dnia 06 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Natomiast za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (art. 22 ust. 6d ww. ustawy).

Nadto, zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Jednakże stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,

2.wydatki poniesione na:

1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)

\-w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

W przedmiotowym stanie faktycznym wątpliwość wnioskodawcy budzi fakt, czy przychód uzyskany w 2010r. ze sprzedaży udziału w mieszkaniu nabytego w spadku, który został przeznaczony na spłatę zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego obciążającego nieruchomość nabytą w drodze darowizny od córki w 2009r. będzie wydatkiem na własne cele mieszkaniowe.

Przenosząc zatem powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy w kontekście zapytania ujętego we wniosku stwierdzić należy, iż spłata kredytu obciążającego nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym nie będzie stanowić dla wnioskodawcy wydatku na własne cele mieszkaniowe.

Zauważyć należy, iż cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia - w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Z treści 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy jasno wynika, iż kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym musi być kredytem zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika.

Wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym na spłatę kredytu wraz z odsetkami zaciągniętego przed dniem uzyskania przychodu może być uznane za wydatkowanie tego przychodu na własne cele mieszkaniowe jednakże pod pewnym warunkiem. Spłacony kredyt nie ma być jakimkolwiek kredytem, lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1 czyli m.in. na budowę własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego. Innymi słowy jeśli podatnik zaciągnął kredyt po to, żeby wybudować własny budynek mieszkalny a więc zaspokoić własne cele mieszkaniowe, to spłata takiego kredytu jest wydatkowaniem o jakim mowa w rzeczonym przepisie. Zaciągnięty kredyt ma bowiem realizować własne cele mieszkaniowe podatnika a nie cele mieszkaniowe innych osób czyli cudze.

W niniejszej sprawie wnioskodawca zaciągnął wprawdzie kredyt, jednakże nie był to dla niego kredyt na budowę własnego domu jednorodzinnego. Kredyt ten służył wybudowaniu budynku mieszkalnego na rzecz córki, dodać należy, że budowa ta odbywała się na gruncie stanowiącym wyłączną własność córki wnioskodawcy. Nie ma tu znaczenia, że wnioskodawca ponosił jako współkredytobiorca ryzyko kredytowe. Istotny jest bowiem fakt, że kredyt nie został zaciągnięty przez wnioskodawcę na budowę własnego budynku mieszkalnego, a tym samym zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych skoro budowa odbywała się na cudzym gruncie, do którego wnioskodawcy nie przysługiwało prawo własności. Wnioskodawca współuczestniczył w zaciąganiu zobowiązania celem zaspokojenia cudzych potrzeb mieszkaniowych. W momencie dokonania darowizny nie uległ zmianie cel zaciągnięcia kredytu. Nadal kredyt ten pozostał kredytem zaciągniętym na budowę budynku mieszkalnego dla córki. Na nabycie przez siebie budynku mieszkalnego wnioskodawca kredytu nie zaciągnął, bo nieruchomość tę otrzymał pod tytułem darmym, w drodze darowizny.

Zatem fakt wydatkowania przez wnioskodawcę środków pieniężnych otrzymanych z tytułu odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym nabytym w spadku po siostrze na spłatę kredytu nie daje podstaw prawnych do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, jako że kredyt nie został zaciągnięty na własne cele mieszkaniowe wnioskodawcy, lecz na cele mieszkaniowe jego córki.

Organ podatkowy informuje, że zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wszelkie ulgi i zwolnienia są też wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania - skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Reasumując, za nieprawidłowe należy uznać stanowisko wnioskodawcy, w którym wywodzi, że spłata kredytu jest jego celem mieszkaniowym. Spłata kredytu zaciągniętego na budowę domu dla córki wnioskodawcy nie jest własnym celem mieszkaniowym wnioskodawcy w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy. Przepis ten literalnie, dzięki odesłaniu do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy, wbrew twierdzeniom wnioskodawcy o rzekomej niejasności przepisu, nie pozostawia wątpliwości, że spłacany kredyt miał być zaciągnięty na budowę własnego budynku mieszkalnego. Tymczasem wnioskodawca nie zaciągnął kredytu na budowę własnego budynku mieszkalnego, a tym samym jego spłata nie uprawnia do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust.1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie zmienia tego okoliczność późniejszej darowizny nieruchomości zabudowanej domem przez córkę, istotne jest bowiem w świetle art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy, że kredyt ma być zaciągnięty przez podatnika na realizację jego własnego celu mieszkaniowego. Tymczasem kredyt zaciągnięty przez wnioskodawcę służył realizacji cudzego celu mieszkaniowego, budowie cudzego budynku mieszkalnego. Wnioskodawca stał się wprawdzie później właścicielem tej nieruchomości nie zmienia to jednak faktu, że nie zaciągnął kredytu aby wybudować własny budynek mieszkalny. Budynek ten wraz z gruntem bowiem nabył sam w drodze darowizny, a kredyt zaciągnął aby córka mogła wybudować dom. Ponadto dodać należy, że budowa była prowadzona na gruncie należącym do córki wnioskodawcy, więc już sam fakt budowania budynku na cudzym gruncie nie daje podstaw do wywodzenia, iż kredyt był zaciągnięty na budowę własnego budynku mieszkalnego. Bez znaczenia jest również tłumaczenie wnioskodawcy, że stał się współkredytobiorcą z uwagi na wiek, który stanowił przeszkodę w otrzymaniu kredytu na budowę własnego domu. Raz jeszcze należy podkreślić, że już w momencie starania się o kredyt wnioskodawca miał świadomość, iż budowa rozpocznie się na gruncie, co do którego nie posiada prawa własności. Z faktu tego należy wnioskować, iż wnioskodawca nie zaciągnął a następnie nie spłacił kredytu, o jakim mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Późniejsze czynności prawne w postaci uczynionej darowizny nie prowadzą do konwalidacji uchybień, jakie wobec brzmienia ustawy posiadał zaciągnięty kredyt. Darowizna nie może bowiem sprawić, że kredyt był zaciągnięty na budowę własnego budynku mieszkalnego. Taki sposób przeznaczenia kredytu miał istnieć już w momencie jego zaciągania.

Mając na uwadze powyższe stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.