Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-847/08-2/EC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-10-01
Teza: Cena zakupu usług medycznych jaką musiałby zapłacić pracownik oraz członek rodziny (tj. współmałżonek lub partner życiowy, dzieci), a które otrzymał nieodpłatnie od Spółki, stanowić będzie dla nich przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym w przypadku zakupu przez pracodawcę usług medycznych uprawniających poszczególnych pracowników do skorzystania ze świadczeń nie wchodzących z zakres medycyny pracy ich wartość stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; przychód-przychód ze stosunku pracy; usługi-usługi medyczne; świadczenie-świadczenie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie zdrowotne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21.07.2008 r. (data wpływu 25.07.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodu pracowników z tytułu przyznanego pakietu usług medycznych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.02.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodu pracowników z tytułu przyznanego pakietu usług medycznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka w dniu 28 stycznia 2004 r. zawarła z Centrum Medycznym umowę o świadczenie usług medycznych na rzecz pracowników Spółki i innych osób upoważnionych do korzystania ze świadczeń medycznych. Szczegółowy zakres i standard usług został określony w załącznikach nr 1 i 2 umowy. Załącznik nr 1 określa zakres usług opieki medycznej świadczonej w ramach kompleksowego pakietu opieki medycznej. Natomiast załącznik nr 2 określa zakres usług opieki medycznej oferowanej w pakietach rodzinnych dla dzieci w wieku od 0 do ukończenia 15 roku życia. Zakres świadczonych usług określony w załącznikach nr 1 i 2 został rozszerzony poprzez podpisanie aneksów do umowy.

Zgodnie z uchwałą Zarządu Spółki z 10 października 2006 r. do korzystania z opieki medycznej uprawnieni są:

1.  wszyscy pracownicy Spółki na podstawie umowy o pracę, małżonek pracownika albo osoba pozostająca z pracownikiem Spółki w związku stałym i prowadząca wspólnie z nim gospodarstwo domowe, a także dzieci pracownika pozostające na jego utrzymaniu do ukończenia 26 roku życia pod warunkiem pobierania nauki w szkole dziennej.
2.  były pracownik Spółki, który w związku z pracą w Spółce i bezpośrednio po jej zakończeniu przeszedł na emeryturę lub rentę oraz jego małżonek albo osoba pozostająca z nim w związku stałym i prowadząca wspólnie z nim gospodarstwo domowe, jak również dzieci spełniające warunki, o których mowa w pkt 1.
3.  pozostający bez zatrudnienia były pracownik Spółki (o ile umowa o pracę z takim pracownikiem została rozwiązana z przyczyn niedotyczących pracownika lub za porozumieniem stron albo uległa rozwiązaniu z upływem czasu na jaki była zawarta) jego małżonek albo osoba pozostająca z nim w związku stałym i prowadząca wspólnie z nim gospodarstwo domowe jak również dzieci, o których mowa w pkt 1 przez okres:
    1.  po trzech latach pracy w Spółce — nie dłużej niż trzy miesiące od daty rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem,
    2.  po sześciu latach pracy w Spółce — nie dłużej niż sześć miesięcy od daty rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem,
    3.  po dziewięciu latach pracy w Spółce — nie dłużej niż dziewięć miesięcy od daty rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem
    4.  powyżej dwunastu lat pracy w Spółce — nie dłużej niż dwanaście miesięcy od daty rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem
4.  małżonek po zmarłym pracowniku Spółki albo osoba która pozostawała z nim w związku stałym i prowadziła wspólnie z nim gospodarstwo domowe — nie dłużej jednak niż sześć miesięcy po wygaśnięciu umowy o pracę zmarłego pracownika jak również dzieci po zmarłym pracowniku spełniające warunki o których mowa w pkt 1.

Z tytułu świadczonych usług medycznych na rzecz pracowników, członków rodzin pracowników i innych uprawnionych osób zostało ustalone miesięczne wynagrodzenie zryczałtowane w łącznej kwocie 28 700 zł. Wynagrodzenie jest płatne z góry w terminie 7 dni od daty otrzymania faktury.

Zgodne z postanowieniami umowy Centrum Medyczne nie będzie sporządzać raportu dotyczącego ilości wartości wykonywanych świadczeń zdrowotnych z uwagi na treść ustawy o ochronie danych osobowych oraz przepisy obowiązujące w służbie zdrowia związane z prowadzeniem i udostępnianiem dokumentacji medycznej. Na mocy umowy Spółka okresowo przekazuje i aktualizuje listę osób objętych świadczeniami. Należy jednak podkreślić, iż przekazywanie listy osób objętej świadczeniami medycznymi pozostaje bez wpływu na ustalone wynagrodzenie. Jest to jedynie informacja wykorzystywana w wewnętrznych rozliczeniach Centrum Medycznego, które świadczy usługi dla różnych osób w tym także tych którzy korzystają z usług prywatnie.

Istotne jest, iż wynagrodzenie zostało ustalone ryczałtowo co oznacza ze jest to kwota stała płacona przez Spółkę bez względu na liczbę pracowników i członków ich rodzin oraz innych uprawnionych osób korzystających z opieki medycznej. W konsekwencji Spółka uiszcza wynagrodzenie z góry w stałej kwocie bez względu na fakt czy liczba zatrudnionych pracowników (osób uprawnionych do opieki medycznej) uległa zmniejszeniu czy też zwiększeniu. Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z uchwałą Zarządu Spółki uprawnieni do opieki medycznej są także byli pracownicy Spółki oraz członkowie ich rodzin. Uprawnienie to obowiązuje przez okres, który został uzależniony od ilości lat przepracowanych w Spółce Oznacza to, iż w każdym okresie rozliczeniowym liczba osób uprawnionych do świadczeń może być inna.

Mając na uwadze aktualne stanowiska dotyczące opodatkowania świadczeń medycznych Spółka jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych składa niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy z uwagi na fakt realizacji zawartej w dniu 28 stycznia 2004 r. z Centrum Medyczne umowy o objęcie opieką medyczną pracowników i członków rodzin pracowników S jako płatnik w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych pracowników, winna uwzględniać płacony ryczałt przy ustalaniu podstawy opodatkowania pracowników?

Zdaniem wnioskodawcy, ze względu na specyficzną konstrukcję ryczałtu przewidzianą w umowie z dnia 28 stycznia 2004 r. na GPW, jako na płatniku podatku, nie spoczywa obowiązek uwzględniania zapłaconego ryczałtu przy ustalaniu podstawy opodatkowania pracowników.

Stosownie do art. 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.), przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W zakresie przychodów ze stosunku pracy uzupełnieniem powyższej regulacji jest art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidujący szeroką definicję przychodów ze stosunku pracy. W myśl tego przepisu do przychodów ze stosunku pracy zalicza się: wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Niektóre ze świadczeń pracowniczych podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umowa zawarta przez Spółkę z Centrum Medycznym wskazuje, że Spółka zapewnia swoim pracownikom oraz członkom ich rodzin możliwość skorzystania z opieki medycznej w zakresie określonym umową. A zatem Spółka przyznaje wskazanym osobom uprawnienie do otrzymania świadczeń medycznych. Uprawnienie to konkretyzuje się dopiero w momencie skorzystania przez te osoby z usług przychodni lekarskiej.

Mając na uwadze stan faktyczny oraz literalne brzmienie art. 11 i art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidujące możliwość opodatkowania nieodpłatnego świadczenia dopiero w momencie otrzymania go przez uprawnionego nie można mówić o przekazywaniu przez Spółkę pracownikom i członkom ich rodzin nieodpłatnych świadczeń. Spółka bowiem de facto zapewnia tym osobom możliwość (prawo) skorzystania ze świadczenia. Do dyspozycji pracownika postawione jest uprawnienie skorzystania z usług medycznych. Natomiast z otrzymaniem nieodpłatnego świadczenia, a nie z postawieniem go do dyspozycji, ustawodawca w art. 11 w/w ustawy wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Gdyby ustawodawca chciał w miejsce opodatkowania świadczenia faktycznie otrzymanego opodatkować samo postawienie do dyspozycji możliwości skorzystania ze świadczenia medycznego, to by to wyraźnie przewidział.

Z zestawienia regulacji art. 11 i art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich literalnej interpretacji wynika, że w przypadku świadczeń nieodpłatnych, aby mogły one stanowić przychód do opodatkowania winny być otrzymane przez podatnika. W tym świetle należy wskazać, że opodatkowanie samej możliwości skorzystania z usługi byłoby sprzeczne nie tylko ze wskazaną powyżej wykładnią art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ale także z zasadami współżycia społecznego, gdyż nawet bierna postawa pracownika lub innej uprawnionej osoby wiązałaby się z powstaniem obowiązku podatkowego. Byłoby to podejście nieracjonalne.

W odniesieniu do obowiązującej w Spółce umowy istotne jest, iż wynagrodzenie za usługi medyczne zostało ustalone w formie ryczałtu. Wysokość ryczałtu nie jest uzależniona od aktualnie zatrudnionej liczby pracowników. Jest to kwota stała ustalona przez strony umowy. Dodatkowo wynagrodzenie jest płatne z góry, a Centrum Medyczne z uwagi na obowiązujące przepisy nie udostępnia informacji o ilości i wartości świadczeń. Mając powyższe na uwadze zwiększenie lub zmniejszenie ilości i wartości świadczeń medycznych w danym okresie rozliczeniowym pozostaje bez wpływu na wysokość wynagrodzenia. Brak informacji o ilości i wartości świadczeń uniemożliwia przypisanie poszczególnemu pracownikowi wartości świadczenia.

Konstrukcja cywilnoprawna umowy w zakresie zasad ustalania wynagrodzenia uniemożliwia ustalenie wartości pieniężnej pakietu medycznego przypadającego poszczególnemu pracownikowi. Nie istnieje racjonalna do oszacowania baza dla dokonania przypisania kwot przysporzenia pracownikom. Należy podkreślić, iż opieką medyczną objęci są zarówno pracownicy jak i członkowie ich rodzin, a także byli pracownicy i ich rodziny, przy czym byli pracownicy objęci są opieką medyczną przez okres uzależniony od ilości lat przepracowanych w Spółce, tj. od trzech do dwunastu miesięcy, co dodatkowo wskazuje, że wartość ryczałtu nie jest powiązana z ilością uprawnionych. Jedyną realną bazą mogłaby więc być ilość i wartość świadczenia, a tej nie można aktualnie ustalić z przyczyn obiektywnych nieleżących po stronie Spółki.

Istotne jest, iż przypisanie wartości świadczenia do wynagrodzenia pracownika wymaga aby osoba otrzymująca świadczenie wyraziła zgodę (wolę, chęć otrzymywania) świadczenia. Oznacza to, iż w momencie wyrażania takiej zgody pracownik musi znać wartość świadczenia, która będzie zwiększać jego przychody a w konsekwencji zwiększać obciążenia podatkowe. Z uwagi na fakt, iż opieką medyczną objęto także byłych pracowników i inne osoby uprawnione przez limitowany okres, ustalenie wartości świadczenia nie jest możliwe. Spółka nie może przewidzieć jaka będzie rotacja zatrudnienia, co więcej bez względu na to czy liczba osób uprawnionych zwiększa się czy też zmniejsza istota świadczenia nie zmienia się, nie zmienia się też wysokość wynagrodzenia uiszczanego przez Spółkę na rzecz Centrum Medycznego . Obciążenia pracownika kosztami świadczeń, których wartość nie jest mu znana (Spółka z przyczyn faktycznych nie może określić wartości świadczenia w okresie, w którym pracownika objęto opieką medyczną) stanowi naruszenie podstawowych zasad konstytucyjnych co jest niedopuszczalne i w żadnych okolicznościach nie może być akceptowane.

Z istoty opodatkowania wynika, że świadczenia ponoszone przez pracodawców na rzecz pracowników podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdy łącznie spełnione są następujące warunki: (i) możliwa jest identyfikacja osoby otrzymującej świadczenie, (ii) możliwe jest ustalenie wartości świadczenia. Brak którejkolwiek z tych przesłanek uniemożliwia określenie podatku.

W opisanym stanie faktycznym nie jest możliwe ustalenie wartości świadczenia przypadającego na konkretnego pracownika, w związku z tym ponoszone przez Spółkę świadczenia związane z opieką medyczną pracowników, emerytów, byłych pracowników i ich rodzin nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowo na poparcie prawidłowości stanowiska Spółki pragniemy wskazać na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1302/07, w którym Sąd stwierdził: (\`(...)\`) ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje doliczania do dochodu pracownika wartości świadczeń ponoszonych przez pracodawcę na rzecz pracownika w sytuacji, gdy nie można określić wartości świadczenia z przyczyn faktycznych i prawnych. (\`(...)\`)

Stanowisko Spółki w tym zakresie jest zgodne z interpretacją przepisów dokonanych przez Ministra Finansów w odpowiedzi na interpelacje poselską nr 927 z 2008 r., iż: przychód po stronie pracownika nie powstaje w sytuacji, gdy nie ma możliwości jego zindywidualizowania, a co za tym idzie nie jest możliwe ustalenie wartości świadczenia przypadającego na poszczególnych pracowników.

W przypadku Spółki mamy właśnie do czynienia z identyczną sytuacją dokonywania opłaty w sposób zryczałtowany, tak więc nasze stanowisko, iż nie można przypisać pracownikom przychodów z przyczyn tak faktycznych jak też braku regulacji w tym zakresie zostało potwierdzone przez Sąd Administracyjny i Ministerstwo Finansów.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam , co następuje:

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkowstwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 – 16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przy czym art. 11 ust. 2a pkt 2 ww. ustawy stanowi, iż wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się – jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi zakupione –według cen zakupu.

Z powołanych przepisów wynika zatem, że wartość otrzymanych od pracodawcy nieodpłatnych świadczeń w zakresie opieki medycznej – co do zasady – stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ww. ustawy. Przy czym należy wskazać, że świadczenia medyczne związane z obowiązkowymi badaniami, do których ponoszenia pracodawca jest zobowiązany przepisami Kodeksu pracy lub innych ustaw, są przychodem zwolnionym z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka zawarła umowę o świadczenie odpłatnych usług lekarskich. Do korzystania z opieki medycznej uprawnieni są m. in. pracownicy i członkowie rodzin pracowników. Zgodnie z umową Wnioskodawca ma obowiązek opłacania miesięcznej opłaty ryczałtowej zarówno za pracownika jak też członka rodziny pracownika.

Jeżeli pracodawca oprócz kosztów opieki medycznej nad pracownikiem opłaca również abonament medyczny za członków jego rodziny, wówczas łączna wartość kosztów poniesionych przez zakład pracy przypadająca na pracownika i członków jego rodziny stanowi przychód ze stosunku pracy dla pracownika. Abonament medyczny dla członków rodziny jest nieodpłatnym świadczeniem otrzymywanym przez pracownika. Należy zwrócić uwagę, iż gdyby nie łączący pracownika z pracodawcą stosunek pracy członek rodziny nie otrzymałby tego świadczenia. Nie ma zatem uzasadnienia, aby w tym przypadku przychód przypisywać osobie trzeciej.

Podkreślenia wymaga, iż o powstaniu przychodu ze stosunku pracy nie przesądza fakt skorzystania przez pracownika czy też członka rodziny, z konkretnej usługi medycznej, lecz samo otrzymanie przez pracownika i jego rodzinę abonamentu medycznego (o określonej wartości pieniężnej). Objęcie pracownika nieobowiązkową opieką medyczną stanowi nieodpłatne świadczenie, którego wartość ustala się według cen jego zakupu. Ryczałtowy sposób opłacania przez pracodawcę kosztów związanych z otoczeniem pracowników i członków ich rodzin nieobowiązkową opieką medyczną w ramach pakietu rodzinnego, nie stanowi przeszkody w ustaleniu wartości świadczenia przypadającego na każdego uprawnionego pracownika. Wartość świadczenia medycznego opłaconego za pracownika i członka rodziny, pracodawca ma obowiązek doliczyć do wynagrodzenia wypłaconego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z przepisami art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, tutejszy organ podatkowy wskazuje, iż nie może zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że w ramach opłacanego ryczałtu nie ma możliwości określenia wartości świadczenia, z jakiego skorzystał pracownik (bądź członek jego rodziny). Możliwość taka bowiem istnieje w oparciu o listę osób uprawnionych do korzystania ze świadczeń medycznych, przekazanych Zleceniobiorcy przez pracodawcę. Należy przy tym także stwierdzić, iż o powstaniu przychodu nie przesądza fakt skorzystania przez uprawnione osoby z konkretnej usługi medycznej, lecz samo otrzymanie pakietu medycznego o określonej wartości pieniężnej, dającego prawo do usług medycznych w ramach wykupionego pakietu. Podkreślenia wymaga, iż w przypadku ryczałtowej formy dokonywania rozliczeń z firmą świadczącą usługi medyczne, fakt skorzystania lub nie skorzystania przez uprawnioną osobę w danym miesiącu z usługi, pozostaje bez wpływu na sposób opodatkowania przedmiotowych świadczeń.

Będąc osobą uprawnioną do świadczeń medycznych objętych pakietem, pracownik (bądź członek rodziny) w danym miesiącu może np. nie skorzystać z żadnych usług lub też skorzystać z usług o faktycznej wartości daleko wykraczających poza odpłatność ryczałtową. Ilość faktycznie wykorzystanych usług przez pracownika i członków jego rodziny, nie wpływa na wysokość odpłatności ustalonej w sposób ryczałtowy. Wartość ta jest stała i jest ponoszona za gotowość świadczenia usług objętych pakietem na rzecz konkretnego pracownika (członka jego rodziny), w okresie za który została zapłacona.

Należy również zauważyć, iż nieodpłatnym świadczeniem Spółki na rzecz jej pracowników nie jest korzystanie przez tych pracowników i członków ich rodzin, z konkretnych usług medycznych, lecz fakt objęcia pracowników i członków ich rodzin opieką medyczną. W związku z tym, przychodem nie będzie wartość rzeczywiście skonsumowanych usług medycznych, lecz wartość świadczenia uzyskiwanego przez pracownika, jakim jest możliwość skorzystania z takich usług.

Jednocześnie należy podkreślić, iż usługa objęcia opieką medyczną, finansowana pracownikom przez pracodawcę jest powszechna na polskim rynku i odpłatność z tego tytułu wynika z faktu objęcia opieką medyczną, a nie z faktu korzystania z konkretnych świadczeń. Tego typu umowy polegają z jednej strony na przekazaniu świadczenia pieniężnego, a z drugiej na przyrzeczeniu zapewnienia opieki medycznej w razie takiej potrzeby. W związku z tym pracownik, gdyby nie otrzymał przedmiotowego świadczenia od Spółki, mógłby indywidualnie zawrzeć taką umowę ponosząc z tego tytułu wydatek.

Konieczne jest dodanie stwierdzenia, iż w przypadku pakietów medycznych oferowanych przez pracodawców pracownikom nie ma trudności z indywidualizacją świadczenia. W momencie wykupu ww. usług znana jest zarówno globalna kwota przypadająca do zapłaty, jak i liczba pracowników, dla których wykupiono świadczenie. W tej sytuacji ustalenie przychodu u poszczególnych pracowników jest sprawą oczywistą, nawet, jeżeli umowa nie określa jednostkowej ceny pakietu medycznego. W opisanym stanie faktycznym niezmienność kwoty opłacanej przez pracodawcę za objęcie pracowników i członków ich rodzin opieką medyczną może powodować, że przy zmianach w stanie zatrudnienia w poszczególnych miesiącach, przychód z tego tytułu u pracowników może się różnić.

Reasumując należy stwierdzić, iż cena zakupu usług medycznych jaką musiałby zapłacić pracownik oraz członek rodziny (tj. współmałżonek lub partner życiowy, dzieci), a które otrzymał nieodpłatnie od Spółki, stanowić będzie dla nich przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym w przypadku zakupu przez pracodawcę usług medycznych uprawniających poszczególnych pracowników do skorzystania ze świadczeń nie wchodzących z zakres medycyny pracy ich wartość stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę wyżej wskazane przepisy oraz stan faktyczny przedstawiony we wniosku należ uznać stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę we wniosku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1302/07 stwierdzić należy, że został wydany w indywidualnej sprawie i nie jest wiążący dla organu wydającego interpretację.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.