Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.500.2025.4.MPA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Opodatkowanie podatkiem sprzedaży nieruchomości oraz
lokali mieszkalnych.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
lokal-sprzedaż lokalu
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 5 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    sprzedaży Nieruchomości 1, 2, 4, 5 i 6 oraz lokali mieszkalnych. W odpowiedzi na
    wezwanie uzupełnił Pan wniosek pismem z 17 lipca 2025 r. (data wpływu 23 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2005 r. A.A. (dalej: „Wnioskodawca”) i B.A. (dalej: „Żona Wnioskodawcy”) nabyli w
    ramach wspólności majątkowej małżeńskiej (wszelkie nieruchomości poniżej opisywane
    były nabywane i zbywane do przedmiotowej wspólności) nieruchomość gruntową
    niezabudowaną znajdującą się w (...) ul. (...) (dalej: „Nieruchomość 1”) za około (...) zł,
    następnie został na nim wybudowany dom, który miał w przyszłości zaspokajać potrzeby
    rodzinne Wnioskodawcy.
    Na przełomie 2017/2018 r. z uwagi na przewidywane wysokie koszty remontu,
    Wnioskodawca zadecydował podjąć się budowy nowego domu. Koszty remontu zostały
    wycenione na około (...) zł. Przedmiotowe koszty obejmowały m.in. zmianę systemu
    ogrzewania z kominkowego na pompę ciepła z ogrzewaniem podłogowym, montaż
    fotowoltaiki, remont dwóch łazienek, docieplenie całego domu, odświeżenie lub wymianę
    wszystkich okien, wymianę podłóg na parterze oraz wymianę mebli kuchennych.
    W 2018 r. Wnioskodawca nabył nieruchomość gruntową, za cenę (...) zł, znajdującą się w
    (...) działka nr (...), ul. (...) (dalej: „Nieruchomość 2”).
    Jego zamierzeniem była budowa nowego domu. Początkowo, projekt domu wydawał się
    spełniać Jego oczekiwania i rodziny, niemniej po wybudowaniu domu okazało się, że tzw.
    skosy na piętrze domu są na tyle duże, iż nie można wstawić w tamtym miejscu żadnych
    mebli.
    Z uwagi na to, że wybudowany budynek nie spełniał oczekiwań Wnioskodawcy i Jego
    rodziny - został zbyty w marcu 2020 r. Ze zbycia otrzymano przychód w wysokości (...) zł.
    Także ta nieruchomość w założeniu miała zaspokajać potrzeby rodzinne Wnioskodawcy.
    Cały przychód ze sprzedaży nieruchomości został przeznaczony na nabycie kolejnej
    nieruchomości na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy.
    W 2020 r. po sprzedaży powyższej nieruchomości Wnioskodawca zakupił nieruchomość
    gruntową w (...) przy ulicy (...), działka nr (...) (dalej: „Nieruchomość 3”), za cenę (...) zł i
    rozpoczął budowę domu jednorodzinnego dwulokalowego, co było podyktowane
    potrzebami rodzinnymi (córka wraz z narzeczonym zamierzała wprowadzić się do
    Wnioskodawcy). Pod koniec finalizacji procesu budowy, córka wraz z narzeczonym zmienili
    jednak zdanie, i zadecydowali o oddzielnym zamieszkaniu. Z uwagi na to, iż
    Wnioskodawca wraz z Żoną nie potrzebowali nieruchomości dwulokalowej postanowili ją
    zbyć.
    Zgodnie z zaleceniami notariusza, nieruchomość została podzielona na dwie oddzielne
    (dwa lokale), a Wnioskodawca sprzedał ją jako dwie oddzielne nieruchomości (dalej:
    „Nieruchomość 4” i „Nieruchomość 5”). Przychód ze sprzedaży tych dwóch nieruchomości,
    o wysokości: (...) zł został przeznaczony na wybudowanie kolejnego domu na własne cele
    mieszkaniowe.

    Za powyższy przychód Wnioskodawca nabył w 2021 r. nieruchomość gruntową w (...), ul.
    (...) działka nr (...) gdzie zbudowano nowy dom, gdzie Wnioskodawca obecnie mieszka z
    Żoną.
    W 2023 r. została także sprzedana Nieruchomość nr 1 za cenę (...) zł.
    Także w 2021 r. Wnioskodawca wraz Żoną (za namową rodziców i teściów, którzy
    zaplanowali wspólnie zamieszkać bliżej Wnioskodawcy i jego Żony) zakupili nieruchomość
    gruntową w (...) działka nr (...) (dalej: „Nieruchomość 6”), za cenę (...) zł, i wybudowali na
    niej dom jednorodzinny dwulokalowy. W założeniu miał on być przystosowany dla potrzeb
    osób starszych w lepszym stopniu niż mieszkanie znajdujące się w blokach. W przyszłości
    miało dojść do zamiany (Wnioskodawca wraz Żoną mieli uzyskać własność lokali
    mieszkalnych rodziców i teściów ich mieszkania, a w zamian na rodziców i teściów
    przenieść własność powyższej nieruchomości. Przed końcem finalizacji procesu budowy,
    rodzice Wnioskodawcy zaczęli chorować (z tego powodu konieczne są wizyty u lekarzy
    oraz czasem w szpitalu). Identyczna sytuacja wystąpiła u teściów Wnioskodawcy. Z tego
    powodu uznali Oni, że rezygnują z przeprowadzki na wieś. Zabudowana domem
    jednorodzinnym dwulokalowym nieruchomość nie była Wnioskodawcy oraz Jego Żonie
    potrzebna, więc dokonali jej zbycia. Uzyskali z tego tytułu przychód o wysokości (...) zł.
    W międzyczasie aby spłacić kredyt i mieć środki pieniężne na wydatki związane z wyżej
    opisywanymi budowami Wnioskodawca wraz z Żoną sprzedali dwa lokale mieszkalne
    (jedno zakupione w 2010 r. za cenę (...) zł i sprzedane w 2021 r. za cenę (...) zł, i drugie
    zakupione w 2014 r. za cenę (...) zł i sprzedane w 2024 r. za cenę (...) zł (dalej: „Lokale
    mieszkalne”).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
    Wnioskodawca nigdy nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Sprzedaży
    nieruchomości Wnioskodawca wraz z Żoną dokonywali, sami - osobiście bez pośredników
    i agentów.
    Poniżej Wnioskodawca przedstawia dokładne wyjaśnienia odnośnie każdej z
    nieruchomości opisanej we wniosku:
        Nieruchomość 1 - Wnioskodawca osobiście zamieszczał ogłoszenia w portalu (...) i
        (...). Nie było żadnych innych działań marketingowych, ani pomocy agencji
        nieruchomości,
        Nieruchomość 2 - Wnioskodawca osobiście zamieszczał ogłoszenia w portalu (...) i
        (...). Nie było żadnych innych działań marketingowych, ani pomocy agencji
        nieruchomości,
        Nieruchomość 4 - Wnioskodawca osobiście zamieszczał ogłoszenia w portalu (...) i
        (...). Nie było żadnych innych działań marketingowych, ani pomocy agencji
        nieruchomości,
        Nieruchomość 5 - Wnioskodawca osobiście zamieszczał ogłoszenia w portalu (...) i
        (...). Nie było żadnych innych działań marketingowych, ani pomocy agencji
        nieruchomości.
        Nieruchomość 6 - Wnioskodawca osobiście zamieszczał ogłoszenia w portalu (...) i
        (...). Nie było żadnych innych działań marketingowych, ani pomocy agencji
        nieruchomości.
    Poniżej Wnioskodawca doprecyzowuje informacje odnośnie lokali oznaczonych we
    wniosku jako lokale mieszkalne:

        lokal mieszkalny sprzedany w 2024 roku - Wnioskodawca osobiście zamieszczał
        ogłoszenia w portalu (...) i (...). Nie było żadnych innych działań marketingowych, ani
        pomocy agencji nieruchomości,
        lokal mieszkalny sprzedany w 2021 roku - Wnioskodawca osobiście zamieszczał
        ogłoszenia w portalu (...) i (...). Nie było żadnych innych działań marketingowych, ani
        pomocy agencji nieruchomości.
    Poniżej (z ostrożności), Wnioskodawca udziela także wyjaśnień odnośnie sprzedawanych
    we wcześniejszym okresie nieruchomości, co do których udzielał odpowiedzi poniżej:
        działka rolna w miejscowości (...) - Wnioskodawca sprzedał niezabudowaną
        nieruchomość znajomemu, który w ramach relacji osobistych poinformował go o
        zainteresowaniu kupnem nieruchomości gruntowej. Nie było prowadzonych
        żadnych działań marketingowych, ani pomocy żadnej agencji nieruchomości,
        lokal mieszkalny w (...) - Wnioskodawca znalazł klienta na portalu (...). Ze względu na
        odległość ponad 500 km od domu Wnioskodawca miał zawartą umowę z agencją
        nieruchomości, która wygasła przed rozpoczęciem poszukiwania nabywcy,
        aczkolwiek Wnioskodawca był zobowiązany do zapłaty prowizji. Nie było żadnych
        innych działań marketingowych,
        mieszkanie w (...) na (...) - Wnioskodawca osobiście zamieszczał ogłoszenia w
        portalu (...). Nie było żadnych innych działań marketingowych, ani pomocy agencji
        nieruchomości,
        mieszkanie w (...) na (...) - Wnioskodawca sprzedał mieszkanie sąsiadom. Nie było
        żadnych innych działań marketingowych, ani pomocy agencji nieruchomości.
    Wnioskodawca poniżej przedstawia odpowiedzi w odniesieniu do konkretnych
    nieruchomości opisanych we wniosku:
        Nieruchomość 1 - był to dom w którym Wnioskodawca wraz z Żoną mieszkali 16 lat.
        Nie wymagał budowania drogi gdyż był bezpośrednio przy drodze asfaltowej. Ze
        względu na 16 letni okres zamieszkiwania ogrodzono dom drewnianym płotem i
        posadowiono na nim ogród (trawnik i rośliny). Wnioskodawca wskazuje, iż jego
        zamierzeniem było dostosowanie nieruchomości do potrzeb mieszkaniowych
        rodziny, a nie „zwiększanie” ceny rynkowej nieruchomości.
        Nieruchomość 2 - Wnioskodawca nie dokonał uatrakcyjnienia terenu.
        Wnioskodawca wskazuje, wówczas stosownie (do Jego zdaniem - przepisów prawa
        budowlanego) przed rozpoczęciem budowy ogrodził teren najtańszym
        ogrodzeniem panelowym, a drogę dojazdową utwardził kruszywem i tłuczniem aby
        dało się podjechać autem z materiałami budowlanymi. Na działce nie było żadnej
        zieleni ani drzew, ani trawy, ani krzaków. Część terenu (niezabudowana)
        obejmowała jedynie ziemię po budowlaną i glinę - w takim stanie nieruchomość
        została sprzedana. Nie dokonywano zatem żadnych uatrakcyjnień w celu
        pozyskania klientów.

        Nieruchomość 3 (podzielona na nieruchomość 4 i 5) - nie dokonano uatrakcyjnienia
        terenu. Przed rozpoczęciem budowy (zgodnie z prawem budowlanym) ogrodzono
        działkę najtańszym ogrodzeniem panelowym, a drogę dojazdową wysypano
        gruzem i kruszywem, aby dało się podjechać autem z materiałami budowlanymi.
        Na działce nie było żadnej zieleni ani drzew ani krzewów. Wokół domu leżała glina z
        wykopu pod fundament - w takim stanie nieruchomość została sprzedana. Nie
        dokonywano zatem żadnych uatrakcyjnień w celu pozyskania klientów.
        Nieruchomość 6 - nie dokonano uatrakcyjnienia terenu. Wnioskodawca wskazuje,
        wówczas stosownie (do Jego zdaniem - przepisów prawa budowlanego) przed
        rozpoczęciem budowy ogrodził teren najtańszym ogrodzeniem panelowym, oraz
        wysypał gruzem i tłuczniem drogę dojazdową, aby auta z materiałami budowlanymi
        mogły podjechać na budowę. Na działce nie było żadnej zieleni, ani drzew, ani
        trawy, ani krzewów. Była tam jedynie ziemia po budowlana i glina - w takim stanie
        sprzedano nieruchomość. Nie dokonywano zatem żadnych uatrakcyjnień w celu
        pozyskania klientów.
    Wnioskodawca, aktualnie (wraz z Żoną) posiada następujące nieruchomości:
    - Działka w miejscowości (...), została ona nabyta w grudniu 2024 r.
    Jest ona wykorzystywana na prywatne cele Wnioskodawcy, i Jego rodziny (i w takim celu
    została też nabyta, i przez cały okres wykorzystywana, tak jak cele prywatne).
    Wnioskodawca zamierza w przyszłości przekazać ją swoim dzieciom. Jest ona
    niezabudowana. Wnioskodawca nie ma zamiaru jej zbywać.
    - Dom jednorodzinny, w którym aktualnie mieszka (wraz z Żoną) w (...).
    Działkę pod budowę kupiono w październiku 2021 roku. Do domu Wnioskodawca (wraz z
    Żoną) wprowadził się w październiku 2023 roku. Nieruchomość jest wykorzystywana na
    własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy, oraz Jego Żony (w takim celu została również
    nabyta, i przez cały czas była wykorzystywana na cele mieszkaniowe). Wnioskodawca nie
    zamierza sprzedawać tego domu. Budynek ma charakter mieszkalny.
    - Mieszkanie wakacyjne w (...) nad morzem.
    Mieszkanie jest wykorzystywane wyłącznie na prywatne cele wakacyjne, weekendowe,
    świąteczne oraz rodzinne (w celu takiego wykorzystania zostało również nabyte, i w taki
    sposób przez cały okres posiadania użytkowane - tj. w celach prywatnych). Nabycie miało
    miejsce w 2014 roku. Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać tej nieruchomości.
    Budynek ma charakter mieszkalny.
    - Budynek usługowy w miejscowości (...) gmina (...).
    Działka pod budowę została kupiona w grudniu 2014 roku. Budynek aktualnie jest
    wynajmowany (w takim celu został też nabyty, i przez cały okres był w takim celu
    użytkowany tak jak na wynajem). Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać tej
    nieruchomości. Budynek ma charakter użytkowy.
    - Budynek usługowy w miejscowości (...) gmina (...).
    Działka pod budowę została kupiona w lipcu 2018 roku. Budynek jest aktualnie
    wynajmowany (w takim celu został również nabyty, i cały czas był wykorzystywany w taki
    sposób tj. wynajmowany). Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać tej nieruchomości.
    Budynek ma charakter użytkowy.
    Wnioskodawca sprzedał jeszcze następujące nieruchomości:

    - Działka rolna w miejscowości (...) gmina (...) kupiona około 2010 roku. Wnioskodawca
    zamierzał zbudować tam dom, ale nie udało się przez wiele lat odrolnić terenu. Z tego
    powodu w 2018 roku dokonał jej sprzedaży. Działkę kupił znajomy. Nie były prowadzone
    żadne działania marketingowe, ani nie było pomocy agencji nieruchomości w celu jej
    zbycia.
    - Mieszkanie w (...) nad morzem, z którego Wnioskodawca wraz z rodziną korzystał w
    celach wypoczynku wakacyjnego, świątecznego i weekendowego. Kupione w 2008 roku,
    zostało ono sprzedane w 2018 roku. Mieszkanie zostało zakupione, gdyż córka
    Wnioskodawcy miała zdiagnozowane alergie i atopowe zapalenie skóry. Lekarz zalecił jak
    najczęstsze przebywanie nad morzem. Mieszkanie sprzedano, gdyż znajdowało się w
    odległości 3 kilometrów od morza, Wnioskodawca w międzyczasie kupił, nowe mieszkanie.
    Znajduje się ono przy samym morzu, co miało pozytywny wpływ na zdrowie córki.
    Mieszkanie w (...) Wnioskodawca sprzedał sam (bez pomocy pośredników). Ze względu na
    odległość od miejsca zamieszkania (ponad 500 kilometrów) podpisał umowę z agencją
    nieruchomości. Wnioskodawca wyjaśnia, iż w umowie znajdował się ukryty zapis, który
    spowodował zażądanie prowizji, pomimo braku dokonania żadnych czynności przez
    agencje w celu sprzedaży. Nie prowadzono żadnych innych form marketingu.
    - Mieszkanie w (...) na (...) kupione w 2001 roku, a sprzedane w 2006 roku. Wnioskodawca
    sprzedał mieszkanie, gdyż urodziło mu się drugie dziecko, co skutkowało koniecznością
    posiadania większej przestrzeni mieszkaniowej przez rodzinę. Zakupiono z tego powodu
    dom w (...) (oznaczony we wniosku - nieruchomość 1).
    Mieszkanie sprzedano dając ogłoszenie w (...). Nie prowadzono żadnych form marketingu.
    Sprzedano je osobiście, bez udziału agencji.
    - Mieszkanie w (...) na (...) kupione w 1998 roku, a sprzedane w 2001 roku.
    Wnioskodawca sprzedał je ponieważ urodziło mu się pierwsze dziecko. Mieszkanie było
    jednopokojowe, więc nie było możliwości, aby funkcjonowała w nim 3-osobowa rodzina.
    Zakupiono 3-pokojowe mieszkanie na (...) (powyżej opisane). Nie prowadzono żadnych
    form marketingu. Mieszkanie zostało zakupione przez sąsiadów.
    Wnioskodawca nie zamierza nabywać innych nieruchomości w celu sprzedaży.

## Pytanie

Czy odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę Nieruchomości 1, Nieruchomości 2,
    Nieruchomości 4, Nieruchomości 5, Nieruchomości 6 oraz Lokali mieszkalnych należy
    uznać za dokonane poza wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, przychód uzyskany z tytułu sprzedaży wskazanych we wniosku
    oraz pytaniu nieruchomości, powinien być uznany za osiągnięty w ramach dysponowania
    majątkiem własnym, a nie za osiągnięty z tego tytułu, - czy wykonywał samodzielną
    działalność gospodarczą w myśl ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl zaś ust. 2 przedmiotowej regulacji, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.

    Na podstawie powyższej regulacji, orzecznictwo prezentuje następujące poglądy: „(...) w
    orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się jednolity pogląd, że do uznania, iż
    dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, konieczne jest
    każdorazowo zbadanie, czy dana dostawa towarów (usług), została wykonana w związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej w tym konkretnym zakresie. Przyjęcie więc, że
    osoba fizyczna sprzedając grunty działa w charakterze podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność
    tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę,
    jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie pojedynczych z tych
    okoliczności (por. wyroki NSA: z 27 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1043/08, 7
    października 2011 r. sygn. akt I FSK 1289/10 z 16 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 1654/11
    z 30 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 1734/11 z 3 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 48/20)”.
    Identycznie więc działania Wnioskodawcy nie mogą być uznane za prowadzenie
    działalności gospodarczej w myśl art. 15 ustawy o VAT, albowiem Wnioskodawca nie
    działał jak podmiot profesjonalny.
    Przenosząc powyższe na grunt omówionego stanu faktycznego, należy pokrótce omówić
    przyczyny sprzedaży każdej nieruchomości.
    Nieruchomość 1 została zbyta tylko wyłącznie z tego powodu, że z perspektywy
    Wnioskodawcy oraz jego rodziny nie były opłacalne dokonywanie jej remontu i uczynienie
    z niej sobie domu rodzinnego.
    Nieruchomość 2 została zbyta z uwagi na brak zaspokojenia oczekiwań Wnioskodawcy i
    Jego rodziny.
    Przy sprzedaży Nieruchomości 4 oraz Nieruchomości 5 także widoczna jest wyłącznie
    przyczyna rodzinna (tj. początkowo chęć córki do zamieszkania wspólnie z rodzicami, a
    następnie zmiana zdania).
    Przy sprzedaży Nieruchomości 4 oraz Nieruchomości 5 także widoczna jest wyłącznie
    przyczyna rodzinna (tj. początkowo chęć córki do zamieszkania wspólnie z rodzicami, a
    następnie zmiana zdania).
    Nieruchomość 6 także została nabyta wyłącznie z przyczyn rodzinnych (chęć zamiany się
    nieruchomościami z rodzicami). Tak samo zbycie lokali mieszkalnych było podyktowane
    koniecznością pozyskania finansowania na budowę budynków, które w założeniu miały
    spełniać dla Wnioskodawcy oraz Jego rodziny cele mieszkalne.
    Zatem, wszystkie zbycia i nabycia nieruchomości były w istocie następstwem potrzeb
    rodzinnych Wnioskodawcy i Jego Żony. Nie jest tu dostrzegalne, aby działania
    Wnioskodawcy wypełniały znamiona działalności gospodarczej w myśl ustawy o VAT, czyli
    cechowały się ciągłością, zorganizowaniem oraz celem zarobkowym. Bardziej miały one
    charakter przypadkowy, podyktowany wyłącznie potrzebami rodzinnymi. Wnioskodawca z
    pewnością nie działał jako podmiot profesjonalnie działający na rynku
    nieruchomościowym. Nie sposób bowiem uznać, że nabywanie nieruchomości w celach
    prywatnych, a następnie ich zbywanie również z uwagi na takie oto okoliczności (przy
    braku jakichkolwiek okoliczności zewnętrznych świadczących o tym, że Wnioskodawca
    zamierzał z przychodu uzyskanego ich sprzedaży zapewnić sobie stałe źródło
    zarobkowania) może stanowić prowadzenie działalności gospodarczej. Chociażby w
    powyżej zacytowanym wyroku NSA o sygn. II FSK 823/22 - widoczny był zamiar zarobkowy

    działania podatnika poprzez zaplanowane działania polegające na nabywaniu
    nieruchomości o złym stanie technicznym, remoncie ich (przez to podwyższaniu ich ceny
    rynkowej) i następnie ich zbywaniu z marżą. A więc owo nastawienie na zysk musi wynikać
    z obiektywnych przesłanek przed nabyciem i w dalszej kolejności po tej czynności, czyli
    dostrzegalne jest - podatnik działa po to aby zysk osiągnąć.
    W realiach tej sprawy jest całkiem odmienne, z opisem stanu faktycznego wynika, iż takich
    zaplanowanych działań podatnik nie podejmował, a jedynie zbywał nieruchomości bez
    żadnego planu finansowego, wyłącznie z uwagi na coraz to nowsze „wydarzenia rodzinne”.
    Sama zaś znaczna ilość tych transakcji, jak wynika z powyżej zacytowanych wyroków NSA,
    nie może samodzielnie przemawiać za uznaniem zbycia nieruchomości za dokonywanych
    w obrębie pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, nie można uznać by Wnioskodawca zbywał przedmiotowe
    nieruchomości w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, ani z tego tytułu
    wykonywał samodzielną działalność gospodarczą w myśl ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych oraz nieruchomości zabudowanych, traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta, wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność

    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną.
    Przez ciągłe wykorzystywanie majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Co
    do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie
    przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej
    przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu
    działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza
    on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
    osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym
    cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z
    całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu
    konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności,
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie
    osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności
    gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona.
    Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem
    nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym
    celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z
    działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego
    określone prawa i obowiązki.
    W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą,
    musi ona mieć charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do
    potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego
    dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest
    zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Czynności wykonywane powinny być w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe
    jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie” składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o
    charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej
    struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z
    uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności,
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży angażuje
    podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wątpliwości Pana budzi m.in. kwestia, czy przy sprzedaży Nieruchomości 1, 2, 4, 5 i 6
    wykonywał Pan samodzielnie działalność gospodarczą w myśl ustawy o VAT.
    Z opisanych czynności faktycznych, wynika, że podejmował Pan je w określonym celu, tj. w
    celu sprzedaży. Nabywał Pan w określonym czasie grunty, przygotowywał je do
    wybudowania na nich domów (również dla dzieci, bądź rodziców), następnie dokonywał
    Pan budowy tych domów i je sprzedawał z zyskiem. Oprócz domów sprzedawał Pan
    również lokale. Tym samym, Pana aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, może
    wskazywać, że podjęte czynności przybierają formę zorganizowaną, w określonym celu
    gospodarczym.
    Nieruchomość 1 nabył Pan w celu wybudowania na nim domu, który miał zaspokajać Pana
    potrzeby rodzinne. Z uwagi na przewidywane wysokie koszty remontu, zdecydował Pan o
    budowie nowego domu. Nieruchomość 2 nabył Pan w 2018 r. i wybudował na niej dom.
    Jednakże nie spełniał on oczekiwań Pana i Pana rodziny i w krótkim czasie tj. w 2020 roku
    Nieruchomość 2 została sprzedana. Również w tym samym roku zakupił Pan
    Nieruchomość 3 i rozpoczął budowę domu jednorodzinnego dwulokalowego. Następnie
    dokonał Pan podziału Nieruchomości 3 w czerwcu 2021 r., w wyniku którego doszło do
    wyodrębnienia 2 samodzielnie funkcjonujących lokali i przystosowania ich do
    zamieszkania (Nieruchomość 4 i Nieruchomość 5). Po wybudowaniu tych nieruchomości w
    bardzo krótkim czasie, bo w lipcu i sierpniu 2021 r. dokonał Pan sprzedaży w/w
    nieruchomości. Również w 2021 roku zakupił Pan Nieruchomość 6 i wybudował na niej
    dom jednorodzinny dwulokalowy. Po wybudowaniu domu w roku 2022 dokonał Pan
    sprzedaży tej nieruchomości. W międzyczasie w 2021 roku sprzedał Pan również
    mieszkanie na (...), a w 2024 roku mieszkanie na (...).
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 13 marca 2024 r.
    sygn. akt I SA/Gd 20/24:
      „Sytuacja, w której właściciel czyni określone starania w celu podniesienia
      atrakcyjności handlowej nieruchomości musi być postrzegana jako gospodarowanie
      mieniem niemieszczące się w pojęciu zwykłego zarządu majątkiem.”
    Z wniosku wyraźnie wynika, że przed sprzedażą podejmował Pan czynności wymagające
    zaangażowania środków finansowych w celu podniesienia wartości nieruchomości. W
    analizowanej sprawie bowiem organizował Pan cały proces związany ze sprzedażą
    nieruchomości (kupno gruntu, działania przygotowawcze do wybudowania domów, ich

    budowa, czy też wyodrębnienie samodzielnych lokali w celu ich sprzedaży). Całokształt
    działań wskazuje na działanie w sposób zorganizowany i planowany a poniesione nakłady
    zwiększyły wartość nieruchomości i jej atrakcyjność rynkową.
    W niniejszej sprawie zatem znaczący jest fakt podjęcia działań mających charakter ciągły,
    zorganizowany, nakierowany na uzyskanie zysku ze sprzedaży nieruchomości (wyroki
    NSA: z dnia 1 kwietnia 2010 r., sygn. akt II 1933/08 oraz 3 lipca 2013 r., sygn. akt II FSK 2110
    /11).
    Sprzedaż Nieruchomości 1, 2, 4, 5, 6 oraz Lokali mieszkalnych, o których mowa we
    wniosku, nie była jednorazowa - dokonywał Pan już w przeszłości sprzedaży
    nieruchomości - działki położonej w miejscowości (...) i 2 mieszkań położonych w (...).
    Przedstawiony w opisie stanu faktycznego przebieg czynności i ich następstwo świadczą o
    tym, że działania podejmowane przez Pana są planowane i stanowią proces, który jest
    nastawiony na osiągnięcie zysku. Są więc trwałym, planowym i zorganizowanym
    procesem, który ma charakter zarobkowy.
    Podjęte przez Pana działania wskazują, że czynności te wyrażają Pana wolę i zamiar
    wykorzystania posiadanych nieruchomości w celu odniesienia korzyści finansowej.
    Działania te cechują się dążeniem do uzyskania jak największego zysku z planowanej
    sprzedaży. Czynności te, oceniane łącznie, mają zatem wszystkie wymienione wcześniej
    cechy działalności gospodarczej. Nie sposób tutaj mówić o przypadkowym i okazjonalnym
    charakterze czynności, którym nie można przypisać cech osiągnięcia korzyści finansowej,
    w sytuacji, gdy podjęte są/będą czynności przygotowujące do sprzedaży Nieruchomości i
    przystosowania ich do zamieszkania, a następnie sprzedaży. Stwierdzić należy, że
    czynności takie nie mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, związanym ze
    zwykłym gospodarowaniem majątkiem osobistym, natomiast noszą znamiona działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    W związku z powyższym, dokonując sprzedaży Nieruchomości 1, 2, 4, 5 i 6 oraz Lokali
    mieszkalnych będzie Pan działał jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Odnosząc się do przywołanych przez Pana w uzasadnieniu własnego stanowiska wyroków
    sądów należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na gruncie unikalnego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego, i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza. Ocena
    omawianej kwestii, tj. skutków sprzedaży nieruchomości nie jest kwestią uniwersalną,
    dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na
    wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być
    dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, przedstawionego przez Pana i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...), ul. (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.