Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-26/13/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-04-26
Teza: Nadanie odrębnego numeru NIP dla celów podatkowych
Słowa kluczowe: numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); obowiązek-obowiązek ewidencyjny; podatnik; przedsiębiorstwa; zgłoszenie-zgłoszenie aktualizacyjne; zgłoszenie-zgłoszenie identyfikacyjne
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 1-art. 2; [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 2-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2013r. (data wpływu 14 stycznia 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 kwietnia 2013r. (data wpływu 11 kwietnia 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie nadania odrębnego numeru NIP dla celów podatkowych - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2013r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek z dnia 9 stycznia 2013r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej nadania odrębnego numeru NIP dla celów podatkowych.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 kwietnia 2013r. (data wpływu 11 kwietnia 2013r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-26/13/MS z dnia 26 marca 2013r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W związku z ustawą o działalności leczniczej z dnia 15 kwietnia 2011r. (Dz. U. z 2011r. Nr 112, poz. 654), organ założycielski przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego Zakładu Opiekuńczo - Leczniczego w K. przy ul. K. 7 w dniu 1 grudnia 2012 r. dokonał zmian w księdze rejestrowej. Powyższe zmiany dotyczą: nazwy, regonu oraz numeru identyfikacji podatkowej na NIP Zgromadzenia.

Poprzednia nazwa i dane: Zakład Opiekuńczo – Leczniczy prowadzony przez Z. S. F., Obecna nazwa i dane: Z. S. św. F. z K.,

Zgromadzenie S. Św. F. nie jest płatnikiem podatku VAT. Zakład Opiekuńczo - Leczniczy jest podatnikiem podatku VAT zwolnionym na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o VAT.

Przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego: Zakład Opiekuńczo-Leczniczy prowadzony przez Z. S. jest podmiotem leczniczym o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 ze zm.).

Przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego: Zakład Opiekuńczo-Leczniczy prowadzony przez Z. S. jest przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 551 K.c. Zgromadzenie S. św. F. z K.

Dla przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego: Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego prowadzonego przez Z. S. F. NIP: został nadany dla Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego prowadzonego przez Z. S. F., Zakład został uznany za odrębny podmiot podatkowy.

NIP: został nadany Z. S. św. F. z K. decyzją w sprawie nadania Numeru Identyfikacji Podatkowej z dnia 2 grudnia 1997r.

Z. S. F. prowadzi działalność leczniczą od 1886r., z dniem 1 lipca 1990r. działalność lecznicza S. F. przyjęła nazwę Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego prowadzonego przez Z. S. F., natomiast w dniu 1 października 2012 r. zgodnie z wymogami ustawy o działalności leczniczej z dnia 15 listopada 2011r. Zakład był zmuszony zmienić nazwę na przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego: Zakład Opiekuńczo-Leczniczy prowadzony przez Z. S. F. Z. S. F. to skrócona nazwa Zgromadzenia Zakonnego o pełnej nazwie: Z. S. św. F. z K.

Przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego: Zakład Opiekuńczo-Leczniczy jest własnością Zgromadzenia, w żaden sposób nie był nabyty, czy przejęty. Zakład został utworzony w 1886r. przez Z. S. św. F. z K. w celu opieki nad osobami starszymi, samotnymi, chorymi. Od dnia 11 lutego 1886r. Zgromadzenie podjęło się prowadzenia domu j.w. w celu zapewnienia opieki ludziom chorym. Na przestrzeni lat zmieniała się nazwa placówki. Od 1 lipca 1990r. została przekształcona na Zakład Opiekuńczo-Leczniczy prowadzony przez Z. S. F.. Obecnie zgodnie z ustawą o działalności leczniczej istnieje pod nazwą Przedsiębiorstwo Podmiotu Leczniczego: Zakład Opiekuńczo-Leczniczy prowadzony przez Z. S. F.

Przez cały okres prowadzenia działalności placówka działała i nadal działa non profit czyli bez zysku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Wnioskodawca zwraca się z uprzejmą prośbą o udzielenie pisemnej odpowiedzi, czy Przedsiębiorstwo Podmiotu Leczniczego Zakład Opiekuńczo-Leczniczy prowadzony przez Z. S. F., może starać się o wyodrębnienie i nadanie nowego numeru NIP dla celów podatkowych lub o pozostawanie aktualnego numeru NIP Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego

Zdaniem Wnioskodawcy, wyodrębnienie i nadanie nowego numeru NIP dla celów podatkowych lub o pozostawienie aktualnego numeru NIP Zakładu Opiekuńczo - Leczniczego który jest niezbędny do rozliczeń finansowych z Urzędami Państwowymi takimi jak: Urząd Skarbowy i Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Zdaniem Wnioskodawcy nie ma przeszkód, aby przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego zostało wyodrębnione dla celów podatkowych. Prośbę swą Wnioskodawca opiera na ustawie o stosunku Państwa do Kościoła z dnia 17 maja 1989r. (Dz. U. z 1989r. Nr 29, poz. 154 z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 1314 ze zm.), zwana dalej ustawą, określa między innymi zasady ewidencji podatników, płatników, płatników składek na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne, zwanych „płatnikami składek ubezpieczeniowych”.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

Stosownie do ust. 2. wyżej wymienionego przepisu, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków. W myśl ust. 3 art. 2 ustawy obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące na podstawie odrębnych ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.

Zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy identyfikatorem podatkowym jest:

1.  numer PESEL - w przypadku podmiotów będących osobami fizycznymi objętymi rejestrami PESEL, nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług,
2.  NIP - w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy, podatnicy z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.

Należy podkreślić również, że nie jest prawnie dopuszczalna sytuacja nadania jednego NIP dwóm podmiotom (z których jeden jest podatnikiem np. podatku od towarów i usług, a drugi płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych), jak również posługiwania się do identyfikacji NIP nadanym innemu podmiotowi.

Na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy, zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, a ponadto:

1.  w przypadku zakładów (oddziałów) osób prawnych oraz innych wyodrębnionych jednostek wewnętrznych będących podatnikami - NIP oraz inne dane dotyczące jednostki macierzystej;
2.  w przypadku spółek cywilnych, osobowych spółek handlowych i podmiotów podlegających wpisowi do rejestru przedsiębiorców na zasadach określonych dla spółek osobowych - dane dotyczące wspólników, w tym również identyfikator podatkowy poszczególnych wspólników;
3.  w przypadku podatkowych grup kapitałowych - dane dotyczące spółek wchodzących w skład grupy, w tym również NIP nadane tym spółkom.

Z analizy wyżej powołanego art. 2 ust. 1 ustawy wynika, że obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego dotyczy podmiotów, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami lub płatnikami podatków bądź płatnikami składek ubezpieczeniowych.

Mocą art. 7 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.), podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawa lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca tj. Zgromadzenie S. św. F. z K, prowadzi działalność leczniczą od 1886r. Z dniem 1 lipca 1990r. działalność lecznicza Wnioskodawcy była świadczona w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczego prowadzonym przez Z. S. F.

Dla Wnioskodawcy decyzją z dnia 2 grudnia 1997r. wydaną przez Urząd Skarbowy nadany został numer identyfikacji podatkowej.

Natomiast dla Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego prowadzonego przez Z. S. F. decyzją z dnia 13 czerwca 1998r. wydaną przez Urząd Skarbowy nadany został numer identyfikacji podatkowej

Jednocześnie decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w dnia 8 kwietnia 2004r. Zakład Opiekuńczo-Leczniczy prowadzony przez Z. S. F. został uznany za odrębny podmiot podatkowy.

Obecnie w związku z postanowieniami ustawy o działalności leczniczej z dnia 15 kwietnia 2011r. (Dz. U. z 2011r. Nr 112, poz. 654) organem założycielskim dla przedmiotowego Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego prowadzonego przez Z. S. F. jest Wnioskodawca

Wnioskodawca dokonał rejestracji przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego: Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego prowadzonego przez Z. S. F. zgodnie z działem IV ustawy o działalności leczniczej pod nr księgi:

W konsekwencji powyższego obecnie Zakład Opiekuńczo-Leczniczy prowadzony przez Z. S. F. jest Przedsiębiorstwem Podmiotu Leczniczego (Wnioskodawcy Z. S. św. F. z K.) Zakładem Opiekuńczo – Leczniczym prowadzonym przez Z. S. F..

Przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego: Zakład Opiekuńczo-Leczniczy jest własnością Wnioskodawcy, w żaden sposób nie był nabyty, czy przejęty. Zakład został utworzony w 1886r. przez Wnioskodawcę w celu opieki nad osobami starszymi, samotnymi, chorymi.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 ze zm. obecnie t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 217) przez podmiot wykonujący działalność leczniczą należy rozumieć podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4, oraz lekarza lub pielęgniarkę wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o działalności leczniczej przedsiębiorstwo to zespół składników majątkowych za pomocą którego podmiot leczniczy wykonuje określony rodzaj działalności leczniczej.

W myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego jest jednostką lokalną w rozumieniu przepisów o statystyce publicznej, dla której nie sporządza się odrębnego bilansu, chyba że podmiot leczniczy postanowi inaczej w regulaminie organizacyjnym, o którym mowa w art. 24.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej działalność lecznicza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 przedmiotowej ustawy, podmiotami leczniczymi są:

1.  przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010r. Nr 220, poz. 1447 z późn. zm.) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej,
2.  samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,
3.  jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,
4.  instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010r. o instytutach badawczych (Dz. U. Nr 96, poz. 618 oraz z 2011r. Nr 112, poz. 654 i Nr 185, poz. 1092),
5.  fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej, 5a) posiadające osobowość prawną jednostki organizacyjne stowarzyszeń, o których mowa w pkt 5,
6.  osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania

\-w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.

Zgodnie z art. 4 ust. 2. ww. ustawy określone ustawą prawa i obowiązki podmiotu leczniczego dotyczą wyłącznie wykonywanej przez ten podmiot działalności leczniczej i są wykonywane przez kierownika tego podmiotu, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Artykuł 24 ust. 1 ww. ustawy określa zakres uregulowań, które powinny być zawarte regulaminie organizacyjnym podmiotu wykonującego działalność leczniczą.

Zgodnie z tym przepisem w regulaminie organizacyjnym podmiotu wykonującego działalność leczniczą określa się w szczególności:

1.  firmę albo nazwę podmiotu;
2.  cele i zadania podmiotu;
3.  strukturę organizacyjną przedsiębiorstwa podmiotu;
4.  rodzaj działalności leczniczej oraz zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych;
5.  miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych;
6.  przebieg procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, z zapewnieniem właściwej dostępności i jakości tych świadczeń w jednostkach lub komórkach organizacyjnych przedsiębiorstwa podmiotu;
7.  organizację i zadania poszczególnych jednostek lub komórek organizacyjnych przedsiębiorstwa podmiotu oraz warunki współdziałania tych jednostek lub komórek dla zapewnienia sprawnego i efektywnego funkcjonowania podmiotu pod względem diagnostyczno-leczniczym, pielęgnacyjnym, rehabilitacyjnym i administracyjno-gospodarczym;
8.  warunki współdziałania z innymi podmiotami wykonującymi działalność leczniczą w zakresie zapewnienia prawidłowości diagnostyki, leczenia, pielęgnacji i rehabilitacji pacjentów oraz ciągłości przebiegu procesu udzielania świadczeń zdrowotnych;
9.  wysokość opłaty za udostępnienie dokumentacji medycznej ustalonej w sposób określony w art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta;
10.  organizację procesu udzielania świadczeń zdrowotnych w przypadku pobierania opłat;
11.  wysokość opłaty za przechowywanie zwłok pacjenta przez okres dłuższy niż 72 godziny od osób lub instytucji uprawnionych do pochowania zwłok na podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 2011 r. Nr 118, poz. 687 i Nr 144, poz. 853 oraz z 2012 r. poz. 951) oraz od podmiotów, na zlecenie których przechowuje się zwłoki w związku z toczącym się postępowaniem karnym;
12.  wysokość opłat za świadczenia zdrowotne, które mogą być, zgodnie z przepisami ustawy lub przepisami odrębnymi, udzielane za częściową albo całkowitą odpłatnością;
13.  sposób kierowania jednostkami lub komórkami organizacyjnymi przedsiębiorstwa podmiotu.

Natomiast art. 25 ww. ustawy określa zasady ubezpieczenia świadczonych przez podmiot leczniczy świadczeń zdrowotnych.

Z powyższych przepisów wynika, że z dniem wejścia w życie ustawy o działalności leczniczej dotychczasowe podmioty lecznicze tracą przypisywaną im odrębność organizacyjną od podmiotów je tworzących, bowiem z mocy prawa stają się przedsiębiorstwami podmiotów leczniczych. Firmę podmiotu wykonującego działalność leczniczą (podmiotu leczniczego), jak i strukturę organizacyjną jego przedsiębiorstwa określa regulamin organizacyjny, co wynika z art. 24 ustawy o działalności leczniczej. Jednocześnie określone w ustawie o działalności gospodarczej prawa i obowiązki podmiotu leczniczego dotyczą wyłącznie wykonywanej przez ten podmiot działalności leczniczej i są wykonywane przez kierownika tego podmiotu (art. 4 ust. 2. ww. ustawy).

Z powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że w przedmiotowej sprawie podmiotem leczniczym jest Wnioskodawca, tj. Z. S. św. F. z K. Podmiot ten wykonując działalność leczniczą prowadzi przedsiębiorstwo (Zakład Opiekuńczo – Leczniczy), które jest zespołem składników majątkowych służących do udzielania świadczeń zdrowotnych. W konsekwencji w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r. działalność lecznicza w przedmiotowej sprawie będzie prowadzona przez Wnioskodawcę, a nie przez Zakład Opiekuńczo-Leczniczy prowadzony przez Z. S. F.

W przedmiotowej sprawie w świetle powołanych przepisów ustawy o działalności leczniczej Zakład Opiekuńczo-Leczniczy prowadzony przez Z. S. F. stanowiący w myśl tych przepisów przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego funkcjonujące w strukturze Z. S. św. F. z K. tj. podmiotu, który posiada status przedsiębiorcy, nie może być uznany za jednostkę odrębną od tego podmiotu, czyli jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą.

Analiza stanu faktycznego przedstawionego we wniosku w kontekście wyżej powołanych przepisów pozwala na stwierdzenie, że utworzone przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego: Zakład Opiekuńczo-Leczniczy prowadzony przez Z. S. F. stanowi jedynie jednostkę organizacyjną w strukturze działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że przedmiotowe przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego: Zakład Opiekuńczo-Leczniczy działający w ramach struktury organizacyjnej Wnioskodawcy, nie jest zobligowane do posiadania odrębnego własnego numeru identyfikacji podatkowej. W konsekwencji nie może starać się o wyodrębnienie i nadanie nowego numeru NIP dla celów podatkowych nie może się również posługiwać dotychczasowym numerem NIP Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego.

Zakład winien posługiwać się NIP-em Wnioskodawcy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że nie ma przeszkód, aby przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego zostało wyodrębnione dla celów podatkowych poprzez nadanie nowego numeru NIP dla celów podatkowych lub poprzez pozostawienie aktualnego numeru NIP Zakładu Opiekuńczo - Leczniczego, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.