Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-503/16-4/JŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-08-30
Teza: Moment powstania obowiązku podatkowego oraz moment odliczenia podatku naliczonego przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów
Słowa kluczowe: nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 2-art. 20; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 8 lipca 2016 r. (data wpływu 11 lipca 2016 r.), uzupełnionym w dniu 8 sierpnia 2016 r. (data wpływu 9 sierpnia 2016 r.), na wezwanie tut. Organu z dnia 1 sierpnia 2016 r. (skutecznie doręczone dnia 3 sierpnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego oraz momentu odliczenia podatku naliczonego przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego oraz momentu odliczenia podatku naliczonego przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów. Wniosek został uzupełniony w dniu 8 sierpnia 2016 r. (data wpływu 9 sierpnia 2016 r.), na wezwanie tut. Organu z dnia 1 sierpnia 2016 r. (skutecznie doręczone dnia 3 sierpnia 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Spółka jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym w Polsce na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych oraz prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem VAT. Spółka kupuje i będzie kupowała w przyszłości surowce i urządzenia od kontrahentów z innych krajów unijnych.

Nr 1. Stan faktyczny i zdarzenie przyszłe

Dostawcy z innego kraju UE wystawiają i będą wystawiali faktury w chwili wysyłki towaru jednocześnie wysyłając je do Spółki razem z towarem. Ze względu na odległości Spółka otrzymuje i będzie otrzymywała towar po kilku dniach od daty wysyłki, wtedy data wystawienia faktury przez dostawcę z innego kraju unijnego jest i będzie zawsze kilka dni wcześniejsza, aniżeli data otrzymania towaru przez Spółkę.

Nr 2. Stan faktyczny i zdarzenie przyszłe

Dostawcy z innego kraju UE wystawiają i będą wystawiali faktury pare dni przed dokonaniem wysyłki towarów do Spółki. W takich przypadkach data wystawienia faktury przez dostawcę z innego kraju UE jest i będzie zawsze wcześniejsza, aniżeli data otrzymania towaru przez Spółkę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w zaistniałym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym - /nr 1/, tj. w przypadku kiedy faktura wystawiana jest oraz będzie wystawiana przez dostawcę z innego kraju UE w chwili jego wysyłki towaru, a przed datą odbioru towaru przez Spółkę w Polsce, czy Spółka postępuje i będzie postępowała prawidłowo wykazując obowiązek podatkowy w WNT w dacie wystawienia faktury przez dostawcę z innego kraju unijnego, a nie 15. dnia miesiąca następnego po miesiącu otrzymania przez Spółkę towaru będącego przedmiotem WNT i odpowiednio odliczając VAT z tytułu WNT za okres w którym wykaże powyższy obowiązek podatkowy w WNT?
2.  Czy w zaistniałym stanie faktyczny i zdarzeniu przyszłym - /nr 2/, tj. w przypadku kiedy faktura wystawiana jest oraz będzie wystawiana przez dostawcę z innego kraju UE przed wysyłką przez niego towaru, a przed datą odbioru towaru przez Spółkę w Polsce, czy Spółka postępuje i będzie postępowała prawidłowo wykazując obowiązek podatkowy w WNT w dacie wystawienia faktury przez dostawcę z innego kraju unijnego, a nie 15. dnia miesiąca następnego po miesiącu otrzymania przez Spółkę towaru będącego przedmiotem WNT i odpowiednio odliczając VAT z tytułu WNT za okres w którym wykaże powyższy obowiązek podatkowy w WNT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. pytania nr 1

Spółka uważa, że decydującą datą w obowiązku podatkowym z tytułu WNT jest data wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej. Faktura jest dokumentem potwierdzającym sprzedaż, tj. w tym przypadku dokumentem potwierdzającym konkretną dostawę wewnątrzwspólnotową, zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym państwie UE dokumentem potwierdzającym w tym momencie WDT u dostawcy. Faktura wystawiana jest na całą kwotę należności /nie jest fakturą zaliczkową/, wiadomo co jest przedmiotem tej dostawy tzn. potwierdza również konkretną transakcję WNT u odbiorcy. Jest wystawiana nie później niż 15. dnia miesiąca następnego po miesiącu w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem WNT.

Wobec powyższego Spółka uważa, że postępuje i będzie postępowała prawidłowo wykazując obowiązek podatkowy w WNT w dacie wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej i to jest zgodne z art. 20 ust. 5 ustawy VAT oraz za ten sam okres zgodnie z art. 86. ust. 2 pkt 4c ustawy VAT odliczając VAT naliczony wynikający z tej transakcji wewnątrzwspólnotowej.

Ad. pytania nr 2

Również w przypadku wystawiania faktur przez dostawców z innego kraju unijnego kilka dni przed dokonaniem wysyłki do Spółki w Polsce, Spółka uważa, że decydującą datą w obowiązku podatkowym z tytułu WNT jest data wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej. Jeśli faktura wystawiona jest na całą kwotę należności, a w momencie jej wystawienia wiadomo co jest przedmiotem sprzedaży i jest wystawiona nie później niż 15. dnia miesiąca następnego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem WNT, to do powstania obowiązku podatkowego może dojść już w momencie jej wystawienia. Jeśli faktury wystawiane są przez unijnych kontrahentów zgodnie z ich przepisami, a przepisy te dopuszczają możliwość wystawiania faktur z tytułu WDT zanim dojdzie do dostawy, co powoduje powstanie obowiązku podatkowego i wykazanie WDT po stronie dostawcy z innego kraju unijnego, to po stronie Spółki jako nabywcy taka faktura winna potwierdzać transakcję WNT.

Jeśli przyjąć, że w Polsce wystawienie faktury dokumentującej WDT nawet 30 dni przed dostawą rodzi obowiązek podatkowy z tytułu WDT, to analogicznie otrzymanie takiej faktury /wystawionej przed dostawą/ od kontrahenta z innego kraju unijnego powinno generować obowiązek podatkowy w WNT po stronie nabywcy w tym przypadku Spółki, wtedy obowiązek WNT u nabywcy byłby w tym samym okresie co obowiązek WDT u dostawcy tzn. transakcja wewnątrzwspólnotowa będzie w tym samym okresie.

Wobec powyższego Spółka uważa, że postępuje i będzie postępowała prawidłowo wykazując obowiązek podatkowy w WNT w dacie wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej i to jest zgodne z art. 20 ust. 5 ustawy VAT oraz w tym samym okresie zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4c ustawy VAT odliczając VAT naliczony wynikający z tej transakcji wewnątrzwspólnotowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy – przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W świetle art. 9 ust. 2 ustawy – przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a– z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy należy stwierdzić, że potraktowanie danej czynności jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zawsze wymaga spełnienia dwóch podstawowych warunków:

*   po pierwsze, podmiot z jednego państwa członkowskiego musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel; zatem na rzecz tego podmiotu musi być dokonana dostawa,

*   po drugie, towary są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki, przy czym pozostaje bez znaczenia, kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Zatem transakcja może zostać uznana za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów pod warunkiem, że nabywcą towarów transportowanych z terytorium jednego państwa członkowskiego na inne jest podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa powyżej, natomiast dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub podatnikiem podatku od wartości dodanej. W sytuacji, gdy spełnione zostaną powyższe warunki – transakcję uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, czynny podatnik VAT, zarejestrowany w Polsce na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem VAT. Spółka kupuje i będzie kupowała w przyszłości surowce i urządzenia od kontrahentów z innych krajów unijnych.

Dostawcy z innego kraju UE wystawiają i będą wystawiali faktury w chwili wysyłki towaru jednocześnie wysyłając je do Spółki razem z towarem. Ze względu na odległości Spółka otrzymuje i będzie otrzymywała towar po kilku dniach od daty wysyłki, wtedy data wystawienia faktury przez dostawcę z innego kraju unijnego jest i będzie zawsze kilka dni wcześniejsza, aniżeli data otrzymania towaru przez Spółkę.

Dostawcy z innego kraju UE wystawiają i będą wystawiali faktury parę dni przed dokonaniem wysyłki towarów do Spółki. W takich przypadkach data wystawienia faktury przez dostawcę z innego kraju UE jest i będzie zawsze wcześniejsza, aniżeli data otrzymania towaru przez Spółkę.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia momentu powstania obowiązku podatkowego w WNT i odpowiednio momentu odliczenia VAT z tytułu WNT:

*   w przypadku kiedy faktura wystawiana jest oraz będzie wystawiana przez dostawcę z innego kraju UE w chwili wysyłki towaru, a przed datą odbioru towaru przez Spółkę w Polsce,

*   w przypadku kiedy faktura wystawiana jest oraz będzie wystawiana przez dostawcę z innego kraju UE przed wysyłką towaru, a przed datą odbioru towaru przez Spółkę w Polsce.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy – podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. (…) – art. 20 ust. 5 ustawy.

Powyższe przepisy zobowiązują podatnika dokonującego rozliczenia podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia do rozpoznania obowiązku podatkowego 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, chyba że przed tym dniem podatnik podatku od wartości dodanej, będący dostawcą nabywanych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wystawił fakturę, gdyż wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Tym samym obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia. Zatem, w przypadku wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Zatem, odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy, w przypadku kiedy faktura wystawiana jest oraz będzie wystawiana przez dostawcę z innego kraju UE w chwili jego wysyłki towaru, a przed datą odbioru towaru przez Spółkę w Polsce – obowiązek podatkowy powstaje/powstanie z chwilą wystawienia tej faktury. W konsekwencji, Spółka postępuje i będzie postępowała prawidłowo wykazując obowiązek podatkowy w WNT w dacie wystawienia faktury przez dostawcę z innego kraju unijnego, a nie 15. dnia miesiąca następnego po miesiącu otrzymania przez Spółkę towaru będącego przedmiotem WNT.

Również, w przypadku kiedy faktura wystawiana jest oraz będzie wystawiana przez dostawcę z innego kraju UE przed wysyłką przez niego towaru, a przed datą odbioru towaru przez Spółkę w Polsce – obowiązek podatkowy powstaje/powstanie z chwilą wystawienia tej faktury. W konsekwencji, Spółka postępuje i będzie postępowała prawidłowo wykazując obowiązek podatkowy w WNT w dacie wystawienia faktury przez dostawcę z innego kraju unijnego, a nie 15. dnia miesiąca następnego po miesiącu otrzymania przez Spółkę towaru będącego przedmiotem WNT.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9.

W myśl art. 86 ust. 10b pkt 2 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem, że podatnik:

1.  otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,
2.  uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Z niniejszych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy pod warunkiem spełnienia przez podatnika określonych przesłanek. Po pierwsze, warunkiem odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania obowiązku podatkowego jest otrzymanie przez podatnika faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy. Po drugie, warunkiem odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania obowiązku podatkowego jest uwzględnienie przez podatnika kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Odnosząc powyższe wyjaśnienia do przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powstanie w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy pod warunkiem spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanek, o których mowa w art. 86 ust. 10b pkt 2 ustawy. Przy czym należy wskazać, że jak ustalono powyżej, obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury przez zagranicznego kontrahenta (w przypadku kiedy faktura wystawiana jest oraz będzie wystawiana przez dostawcę z innego kraju UE w chwili jego wysyłki towaru, a przed datą odbioru towaru przez Spółkę w Polsce oraz kiedy faktura wystawiana jest oraz będzie wystawiana przez dostawcę z innego kraju UE przed wysyłką towaru, a przed datą odbioru towaru przez Spółkę w Polsce).

W konsekwencji, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy na podstawie art. 86 ust. 10b pkt 2 ustawy w zw. z art. 86 ust. 10 ustawy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.