Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-861/08/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-04
Teza: częściowego odliczenia podatku naliczonego z faktury za energię elektryczną, refakturowania kosztów oraz wystawiania faktur korygujących
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; odliczenia; podatek-podatek naliczony; refakturowanie; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w X., przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2008r. (data wpływu 17 września 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 października 2008r. (data wpływu 21 października 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie częściowego odliczenia podatku naliczonego z faktury za energię elektryczną, refakturowania kosztów oraz wystawiania faktur korygujących – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie częściowego odliczenia podatku naliczonego z faktury za energię elektryczną, refakturowania kosztów oraz wystawiania faktur korygujących.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 października 2008r. (data wpływu 21 października 2008r).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jako jednostka budżetowa działa od dnia 1 lipca 2007r. na podstawie uchwały Rady Miejskiej w X. i uchwalonego statutu.

Wnioskodawca świadczy głównie usługi związane z rekreacją i sportem. W PKD jego działalność została sklasyfikowana jako 9261Z – działalność stadionów i pozostałych obiektów sportowych. Na podstawie art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług kwotę podatku należnego pomniejsza on o część podatku naliczonego, tj. według współczynnika struktury sprzedaży, która w obecnym roku wynosi 62%. Dyrektor Ośrodka zawarł z Zakładem Energetycznym S.A. umowę kompleksową sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji, która obowiązuje od dnia 20 lutego 2008r. na czas nieokreślony. Przedmiotem umowy jest usługa kompleksowa polegająca na sprzedaży energii elektrycznej wraz z usługą dystrybucji energii elektrycznej do obiektu znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego, gdzie znajduje się stacja trafo. Właścicielem stacji jest MOSiR.

Dodatkowo zawarta została w dniu 20 lutego 2008r. umowa – porozumienie pomiędzy MOSiR a Gimnazjum Miejskim oraz Starostwem Powiatowym, dotycząca dostawy energii elektrycznej do budynków Starostwa i Gimnazjum. Warunki umowy - porozumienia określają iż:

*   odpłatność za dostawę energii elektrycznej będzie się odbywała na podstawie faktury wystawionej przez MOSiR do końca każdego miesiąca,
*   Starostwo rozliczać będzie dostarczoną energię zgodnie ze wskazaniami podlicznika dla Starostwa,
*   koszt dostarczonej energii elektrycznej dla Gimnazjum obliczany będzie jako różnica pomiędzy całkowitym zużyciem energii, wykazanym na fakturze Zakładu Energetycznego a wskazaniami podliczników energii elektrycznej Pływalni Miejskiej (MOSiR) i budynku Starostwa Powiatowego,
*   cena jednego Kwh będzie liczona według stawki określonej na fakturze Zakładu Energetycznego jako średnia cena Kwh.

Ze względu na trwające procedury podpisywania umów pierwsze fakturowanie nastąpiło 31 marca 2008r. z terminami płatności w miesiącu kwietniu.

Dnia 11 kwietnia 2008r. został zawarty aneks do umowy – porozumienia, w którym stronę – Starostwo Powiatowe zmienia się na Powiat X reprezentowany przez Zarząd Powiatu, jak również dodaje się iż refakturowanie odbywać się będzie na Starostwo Powiatowe w X (tak jak dotychczas). Aneks obowiązuje od dnia podpisania, czyli 11 września 2008r.

MOSiR na podstawie otrzymanej z RZE faktury dokonuje refakturowania dla Gimnazjum i Starostwa ze stawką 22%, dla EE jak dla usługi dystrybucyjnej zgodnie z zasadą, że podmiot, który dokonuje refakturowania wystawia na rzecz nabywcy fakturę (refakturę) z uwzględnieniem tej samej stawki podatku VAT, która widnieje na fakturze pierwotnej wystawionej przez usługodawcę.

PKWiU energii elektrycznej – 40.11.10.

PKWiU usługi w zakresie przesyłania energii elektrycznej – 40.12.10.

Gimnazjum Miejskie w X jest jednostką budżetową podległą tak jak MOSiR pod Urząd Miejski w X.

Starostwo Powiatowe jest jednostką budżetową, przy pomocy której Zarząd wykonuje zadania Powiatu. Natomiast Powiat jest wspólnotą samorządową obejmującą wszystkich jej mieszkańców (taki jest zapis w statucie Powiatu).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo odliczając podatek naliczony od faktury za energię elektryczną w wysokości 62% łącznej kwoty podatku, czy odliczenie powinno obejmować tylko część dotyczącą Wnioskodawcy? A jeśli Wnioskodawcy przysługuje odliczenie podatku naliczonego tylko w części podatku dotyczącego MOSiR, to jak to należy uwzględnić w rejestrze zakupów?
2.  Czy Wnioskodawca prawidłowo postąpił w przypadku refakturowania ujmując w tych fakturach stawkę VAT w wysokości 22%, czy powinien na podstawie paragrafu 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 27 kwietnia 2004r. zastosować zwolnienie od podatku jako usługi świadczone pomiędzy jednostkami budżetowymi?
3.  Czy podatek naliczony dotyczący zakupu energii w części podlegającej refakturowaniu Wnioskodawca może odliczyć w pełnej wysokości od podatku należnego?
4.  Jeśli refakturowanie powinno być zwolnione z VAT to jaka część podatku naliczonego podlega odliczeniu od podatku należnego?
5.  Czy w przypadku błędnego postępowania Wnioskodawca powinien wystawić faktury korygujące do wystawionych już faktur?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Podatek naliczony z faktury otrzymywanej od Zakładów Energetycznych odliczać według współczynnika 62% z całej faktury.
2.  Stawkę VAT 22% w fakturach wystawianych dla Starostwa i Gimnazjum zastosowano ponieważ jednostka w zakresie prowadzenia działalności PKD ma działalność stadionów i pozostałych obiektów sportowych, czyli nie świadczy usług związanych z dostawą energii i przesyłem energii.
3.  W przypadku nieprawidłowego postępowania Wnioskodawca powinien wystawić faktury korygujące do wcześniej wystawianych faktur (refaktur).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez dostawę towarów - w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy.

Stawka podatku od towarów i usług dla dostawy towarów i świadczenia usług – poza wyjątkami wyszczególnionymi w ustawie o VAT oraz rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22%.

Stosownie natomiast do § 8 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione są od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej.

Z powyższego przepisu wynika, iż:

*   zwolnienie o którym mowa, dotyczy wyłącznie usług świadczonych pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, (bez ograniczeń dotyczących terytorialnego zakresu działania tych jednostek),
*   zwolnienie to nie obejmuje usług w zakresie rozprowadzania wody (PKWiU - 41.00.2) oraz usług w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, a także usług sanitarnych i pokrewnych (PKWiU - 90.0) oraz usług komunikacji miejskiej.

Z wniosku wynika, iż MOSiR – będący jednostką budżetową dokonuje refakturowania dla Gimnazjum oraz Starostwa Powiatowego kosztów dotyczących sprzedaży energii elektrycznej. Wnioskodawca wystawia faktury z uwzględnieniem tej samej stawki podatku VAT, która widnieje na fakturze pierwotnej wystawionej przez Zakład Energetyczny.

W tym miejscu wskazać należy na przepis art. 7 ust. 8 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach. A zatem w sytuacji, w której podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w dostawie towaru, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i dokonał dostawy towaru. Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje towar, a następnie w stanie „nieprzetworzonym” odsprzedaje go swojemu kontrahentowi. Zarówno przepisy cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie regulują zagadnienia odsprzedaży, tzw. refakturowania. Uznaje się jednak, iż z refakturowaniem mamy do czynienia przede wszystkim wówczas, gdy umowa łącząca strony przewiduje tego rodzaju sposób wzajemnych rozliczeń oraz do refakturowania dostaw towarów lub usług podmiot, który je refakturuje nie dolicza żadnej marży. W rezultacie więc ostateczne obciążenie spoczywa nie na pierwotnym nabywcy towaru czy usługi, lecz na ich rzeczywistym użytkowniku.

W praktyce przyjmuje się, że z refakturowaniem mamy do czynienia, gdy występują następujące okoliczności:

*   z towarów (usług) nie korzysta podmiot (albo korzysta tylko w części), na którego wystawiona jest pierwotna faktura,
*   sprzedaż (odsprzedaż) musi być dokonana po cenie zakupu, bez marży narzuconej przez odsprzedającego,
*   podmiot, który dokonuje refakturowania wystawia na rzecz nabywcy fakturę VAT z uwzględnieniem tej samej stawki VAT, która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez odsprzedającego,
*   w umowie między kontrahentami powinno być zastrzeżenie o odrębnym rozliczeniu danego rodzaju czynności.

Jak twierdzi Wnioskodawca, na podstawie otrzymanej z zakładu energetycznego faktury, dokonuje on refakturowania na rzecz innych jednostek budżetowych energii elektrycznej, przy czym przy odsprzedaży energii zarówno samą energię jak i koszty jej dystrybucji traktuje jako świadczenie usługi, stosując stawkę VAT 22%.

Biorąc natomiast pod uwagę zapis § 8 ust. 1 pkt 14 cyt. rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ze zwolnienia z opodatkowania VAT mogą korzystać wyłącznie usługi świadczone m.in. pomiędzy jednostkami budżetowymi.

Należy w tym miejscu zauważyć, że w ustawie o podatku od towarów i usług nie zdefiniowano pojęć: gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych, jednostek budżetowych i zakładów budżetowych. Definicje ww. podmiotów zawarte zostały w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1-3 ww. ustawy sektor finansów publicznych tworzą:

1.  organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa, sądy i trybunały,
2.  gminy, powiaty i samorząd województwa, zwane dalej „jednostkami samorządu terytorialnego”, oraz ich związki,
3.  jednostki budżetowe, zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych.

W art. 19 i 20 ww. ustawy o finansach publicznych określone zostały kryteria, jakim odpowiadać powinna dana jednostka, aby była uznawana za jednostkę budżetową albo zakład budżetowy. Zgodnie z tą ustawą pod pojęciem jednostek budżetowych należy rozumieć takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Państwowe jednostki budżetowe tworzą, łączą i likwidują ministrowie, kierownicy urzędów centralnych i wojewodowie oraz inne organy działające na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast gminne, powiatowe lub wojewódzkie jednostki budżetowe tworzą, łączą i likwidują organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego (art. 21 ust. 1 cyt. ustawy).

Zakładami budżetowymi natomiast są zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 1 i 2 cyt. ustawy takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które odpłatnie wykonują wyodrębnione zadania, pokrywają koszty swojej działalności z przychodów własnych. Państwowe zakłady budżetowe tworzą, łączą i likwidują ministrowie, kierownicy urzędów centralnych i wojewodowie. Natomiast gminne, powiatowe lub wojewódzkie zakłady budżetowe tworzą, łączą i likwidują organy stanowiące samorządu terytorialnego – art. 25 ust. 1.

Analizując treść powyższych przepisów, należy stwierdzić, że samorządowe jednostki budżetowe powinny posiadać, m.in. osobowość prawną (art. 19) oraz powinny działać na podstawie statutu (art. 20 ust. 2), a swoje wydatki pokrywają bezpośrednio z budżetu, natomiast pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu gminy (art. 20 ust. 1).

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Powiat ma osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu (art. 2 ust. 2 ww. ustawy).

O ustroju powiatu stanowi jego statut (art. 2 ust. 4 ww. ustawy).

W celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami (art. 6 ust. 1 ww. ustawy).

W myśl art. 8 ust. 2 ww. ustawy organami powiatu są rada powiatu i zarząd powiatu.

Jednostki organizacyjne powiatu, m.in. zakłady budżetowe powołane przez powiat, mają status odrębnego od powiatu podatnika podatku od towarów i usług.

Na mocy cytowanej wyżej ustawy o finansach publicznych stwierdzić należy, że Powiat nie jest jednostką budżetową, zakładem budżetowym ani gospodarstwem pomocniczym jednostki budżetowej. Jak bowiem wskazano powyżej jest samorządową osobą prawną wykonującą zadania własne, a jednostką pomocniczą służącą jej do tego celu jest Starostwo Powiatowe, które również zajmuje się obsługą techniczno-organizacyjną Powiatu. Powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami.

W konsekwencji powyższego do usług świadczonych pomiędzy Wnioskodawcą (jednostką budżetową), a Powiatem, tj. jednostką samorządu terytorialnego, nie znajdzie zastosowania zwolnienie określone w § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż Powiat nie jest gospodarstwem pomocniczym jednostki budżetowej, jednostką budżetową ani też zakładem budżetowym. Powyższego nie zmienia fakt, iż zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym faktury będą wystawiane na Starostwo Powiatowe, obsługujące Powiat.

Zatem Wnioskodawca dokona refakturowania poniesionych kosztów zakupu usługi przesyłu energii elektrycznej poprzez wystawienie na rzecz nabywcy (Powiatu) faktury VAT z uwzględnieniem tej samej stawki VAT, która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez Zakład Energetyczny.

Natomiast, w oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż w przypadku świadczenia przez Wnioskodawcę - będącego jednostką budżetową - wymienionej we wniosku usługi przesyłu energii elektrycznej na rzecz innej jednostki budżetowej tj.: Gimnazjum Miejskiego, usługa ta zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 14 cyt. rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika ze stanu faktycznego Wnioskodawca obciąża poszczególne jednostki budżetowe kosztami zarówno samej energii elektrycznej jak i kosztami jej dystrybucji.

Z zacytowanego wyżej przepisu art. 2 pkt 6 ww. ustawy o VAT bezspornie wynika, iż energia elektryczna jest towarem. A zatem przepis § 8 ust. 1 pkt 14 cyt. rozporządzenia nie znajduje tutaj zastosowania bowiem dotyczy on wyłącznie sytuacji świadczenia usług pomiędzy jednostkami budżetowymi nie zaś dostawy towaru pomiędzy tymi jednostkami. W sytuacji zatem otrzymania z zakładu energetycznego faktury z wykazaną na niej stawką podatku VAT w wysokości 22% - dotyczącą dostawy towaru - energii elektrycznej (jak wskazano we wniosku zaklasyfikowanej do grupowania PKWiU 40.11.10), Wnioskodawca, jako czynny podatnik VAT, winien dokonać refakturowania dostawy towaru (jeśli taki sposób rozliczeń wynika z zawartej umowy), poprzez wystawienie na rzecz nabywców (Gimnazjum oraz Powiatu) faktury VAT z uwzględnieniem tej samej stawki VAT, która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez Zakład Energetyczny.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za **nieprawidłowe**.

Ponadto z wniosku wynika, iż MOSiR korzysta z zasady proporcjonalnego odliczenia podatku, wynikającej z art. 90 ustawy o VAT oraz że proporcja ustalona na 2008r. wynosi 62%.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3–7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy o VAT w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Stosownie do art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Jak wynika z powyższego, Wnioskodawcy będzie przysługiwało odliczenie 62% wartości podatku naliczonego wynikającego z faktury za energię elektryczną ale tylko w części przypadającej na Wnioskodawcę.

W sytuacji refakturowania części wartości energii elektrycznej dla Gimnazjum Miejskiego i Powiatu, oraz usługi przesyłu energii elektrycznej dla Powiatu znajdzie zastosowanie stawka podatku VAT 22%. W tym przypadku Wnioskodawcy przysługuje odliczenie całej kwoty podatku naliczonego z faktury otrzymanej z Zakładu Energetycznego ale dotyczącej tylko tej części wartości faktury, która jest refakturowana na ww. podmioty ze stawką 22%, ponieważ jest ona w tej części związana wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną.

Natomiast, w przypadku usługi przesyłu energii elektrycznej korzystającej w tym przypadku ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (refakturowanej na Gimnazjum Miejskie), Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury Zakładu Energetycznego ale dotyczącej tylko tej części, która jest refakturowana na Gimnazjum Miejskie, ponieważ należy uznać, iż usługa ta w tej części nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za **nieprawidłowe**.

Odnosząc się do pytania Wnioskodawcy dotyczącego uwzględnienia w rejestrze zakupów podatku naliczonego, w sytuacji gdy odliczenie podatku obejmuje tylko część dotyczącą Wnioskodawcy, należy wskazać, iż zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Zatem Wnioskodawca winien tak prowadzić rejestr zakupu, aby wynikały z niego dane niezbędne do określenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu. Rejestr ten winien uwzględniać specyfikę rozliczeń z odbiorcami energii elektrycznej oraz usługi przesyłu energii elektrycznej.

W myśl § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95 poz. 798 ze zm.) w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Zgodnie z § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Jak wynika z powyższego, w sytuacji, gdy Wnioskodawca wystawił fakturę, która zawiera błędną stawkę podatku lub pomyłkę w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, winien wystawić fakturę korygującą.

W tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **prawidłowe**.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy całościowo należało uznać za **nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.