Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.766.2025.4.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-23
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i
usług sprzedaży udziałów w wydzielonych działkach gruntu.
Słowa kluczowe: grunty-podział gruntu
grunty-sprzedaż gruntów
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług sprzedaży udziałów w wydzielonych działkach gruntu. Uzupełnił go Pan
    pismem z 12 listopada 2025 r. (wpływ 21 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na dzień złożenia wniosku, Wnioskodawca Pan (...) (dalej zwany także Wnioskodawcą) jest
    osobą prowadzącą jednoosobową działalność pod firmą (...), NIP: (...), której przedmiotem
    są:
    1) 66.22.Z Działalność agentów i brokerów ubezpieczeniowych,
    2) 46.90.Z Sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana,
    3) 47.69.C Sprzedaż detaliczna pozostałych wyrobów związanych z kulturą i rekreacją,
      gdzie indziej niesklasyfikowana,
    4) 66.19.Z Pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem
      ubezpieczeń i funduszy emerytalnych,
    5) 66.29.Z Działalność wspomagająca ubezpieczenia i fundusze emerytalne, gdzie indziej
      niesklasyfikowana,
    6) 68.12.C Realizacja pozostałych projektów budowlanych,
    7) 85.59.D Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane,
    i nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim z A. i pozostaje w ustroju ustawowej
    wspólności małżeńskiej. (...) wraz z A. pozostają współwłaścicielami nieruchomości rolnej
    niezabudowanej, działki ewidencyjnej gruntu nr (...), położonej w (...), o powierzchni 0,8834
    ha, dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą nr
    (...). Na ww. opisaną nieruchomość rolną składają się następujące rodzaje gruntu:
    pastwisko o klasie bonitacyjnej V – 0,3952 ha, rola o klasie bonitacyjnej IVb – 0,0217 ha
    oraz łąka o klasie bonitacyjnej IV – 0,466 ha (dalej: „Nieruchomość”). Nieruchomość ta
    została nabyta przez Wnioskodawcę oraz Jego małżonkę w dniu 28 listopada 2007 r. na
    podstawie umowy sprzedaży Repertorium A nr (...), zawartej w (...). Do Nieruchomości nie
    są doprowadzone przyłącza mediów takich jak woda, prąd, gaz i kanalizacja.
    Nieruchomość na dzień składania wniosku nie jest objęta decyzją o warunkach zabudowy
    czy pozwoleniem na budowę.
    Od momentu nabycia, na opisanej Nieruchomości Wnioskodawca wraz z małżonką nie
    prowadzili uprawy rolnej. Nieruchomość nie jest w żaden sposób wykorzystywana przez
    Wnioskodawcę.
    Matka A. – żony Wnioskodawcy jest (...). W związku z powyższym Wnioskodawca wraz z
    małżonką planują dokonać sprzedaży Nieruchomości, a środki w ten sposób pozyskane,
    przeznaczyć na utrzymanie chorej matki A.
    Wnioskodawca wraz z małżonką nie podejmowali żadnych aktywnych działań w związku
    posiadanym prawem własności Nieruchomości, w tym:

    1) nie wykorzystywali Nieruchomości na cele prowadzonej przez siebie działalności
      gospodarczej;
    2) nie podejmowali żadnych działań zmierzających do uatrakcyjnienia posiadanej
      Nieruchomości, w tym jej uzbrojenia w przyłącza wodno-kanalizacyjne, gazowe,
      energetyczne czy budowy dróg;
    3) nie podejmowali żadnych działań marketingowych lub reklamowych w celu sprzedaży
      Nieruchomości;
    4) nie udzielali żadnych pełnomocnictw związanych z Nieruchomością osobom trzecim,
      pośrednikom sprzedaży, brokerom itp.
    W celu podniesienia atrakcyjności Nieruchomości oraz ceny sprzedaży, Wnioskodawca
    wraz ze swoją małżonką planuje dokonać podziału gruntu rolnego (Nieruchomości) i
    wyodrębnić 4 (słownie: cztery) osobne parcele z własnymi numerami ewidencyjnymi.
    Na moment sprzedaży Nieruchomości po dokonanym podziale działek, status podatkowy
    w podatku od towarów i usług Wnioskodawcy nie ulegnie zmianie.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    W piśmie z 12 listopada 2025 r. w odpowiedzi na pytania Organu zawarte w wezwaniu
    wskazał Pan następujące informacje:
    W zakresie podatku od towarów i usług:
    1. Czy nabycie działki nr (...) przez Pana/Pana żonę zostało wykonane w ramach czynności
      podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę jednoznacznie
      określić, czy była to czynność opodatkowana, tj. czy został naliczony podatek VAT, czy
      zwolniona)?
      Nabycie działki nr (...) przez Wnioskodawcę oraz jego żonę było czynnością zwolnioną
      i nie został naliczony podatek VAT.
    2. Czy w związku z nabyciem działki nr (...) przysługiwało Panu i/lub Pana żonie prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Informacji proszę
      udzielić oddzielnie dla Pana i Pana żony.
      W związku z nabyciem działki nr (...) Wnioskodawcy oraz jego żonie nie przysługiwało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych:
    1. Czy znane są numery ewidencyjne działek mających być przedmiotem sprzedaży? Jeżeli
      tak, to proszę o ich wskazanie.
      Nie są znane numery ewidencyjne działek mających być przedmiotem sprzedaży.
    2. W jakim celu działka nr (...) została przez Pana/Pana żonę nabyta?
      Działka nr (...) została nabyta przez Wnioskodawcę oraz jego żonę z intencją
      zachowania tego składnika majątku dla wstępnych – córek, które potencjalnie
      mogłyby chcieć tamże mieć swoje miejsce zamieszkania.
    3. W jaki sposób działka nr (...) była wykorzystywana przez Pana i/lub Pana żonę (proszę
      szczegółowo opisać w jaki sposób i przez jaki okres faktycznie wykorzystywał Pan i/lub
      Pana żona ww. działkę przez cały okres jej posiadania i do jakich czynności:
      zwolnionych, opodatkowanych, czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT)?
      Informacji proszę udzielić oddzielnie dla Pana i Pana żony.
      Działka nr (...) nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę oraz jego żonę w żaden
      sposób.
    4. Czy udostępniał Pan i/lub Pana żona działkę nr (...) osobom trzecim? Jeżeli tak, to
      proszę wskazać:

      a) przez kogo – Pana i/lub Pana żonę oraz w jakim okresie (kiedy) działka była
        udostępniana osobom trzecim?
      b) na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka)
        działka była udostępniana osobom trzecim?
      c) czy udostępnienie działki było czynnością odpłatną czy nieodpłatną?
      Informacji proszę udzielić oddzielnie dla Pana i Pana żony.
      Wnioskodawca oraz jego żona nie udostępniali działki nr (...) osobom trzecim.
    5. Czy ww. działka była wykorzystywana przez Pana (przez cały okres jej posiadania, tj. od
      momentu jej nabycia do momentu planowanej dostawy) na cele prywatne (osobiste)?
      Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie Pana cele prywatne zaspokajała i w
      jakim okresie?
      Działka nr (...) została nabyta przez Wnioskodawcę a także jego żonę na cele
      prywatne (osobiste) – z intencją zachowania tego składnika majątku dla wstępnych –
      córek, które potencjalnie mogłyby chcieć tamże mieć swoje miejsce zamieszkania.
      Ponadto Wnioskodawca oraz jego żona nie wykorzystywali Nieruchomości w żaden
      inny sposób.
    6. Czy z potencjalnym nabywcą działek mających powstać z działki nr (...) została/zostanie
      przez Pana zawarta przedwstępna umowa kupna/sprzedaży? Jeśli tak, to proszę
      wskazać:
      a) jakie warunki zawiera/będzie zawierała umowa przedwstępna sprzedaży, zawarta z
        nabywcą, które należy spełnić, aby doszło do zawarcia ostatecznej umowy
        sprzedaży? Proszę o szczegółowe opisanie, jakie postanowienia dotyczące
        planowanej transakcji sprzedaży ww. działek wynikają/wynikać będą z zawartej
        umowy przedwstępnej (np. uzyskanie zgód, pozwoleń, opinii, decyzji itp.)?
      b) jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej ciążą
        /ciążyć będą na Panu, a jakie na stronie kupującej? Proszę o szczegółowe opisanie;
      c) czy po zawarciu umowy przedwstępnej strona kupująca, na działkach będących
        przedmiotem wniosku, dokonywać będzie inwestycji infrastrukturalnych, które
        zwiększą ich atrakcyjność, jak np. uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie itp.? Jeżeli
        tak, to proszę o podanie jakich?
      d) czy nabywca poniesie jakiekolwiek nakłady finansowe związane z ww. działkami od
        momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej?
      Tak, z potencjalnym nabywcą zostanie zawarta umowa przedwstępna sprzedaży
      Nieruchomości.
      W umowie przedwstępnej zostaną ustalone warunki dotyczące ceny sprzedaży oraz
      terminu zawarcia umowy przyrzeczonej i nie będzie przewidzianych innych
      warunków, które będą musiały być spełnione.
      Obowiązkiem kupującego będzie wpłacenie zadatku. Uprawnieniem kupującego
      będzie prawo odstąpienia od umowy. Obowiązkiem sprzedającego będzie
      dostarczenie dokumentów dotyczących działki oraz zwrot dwukrotności kwoty
      zadatku w sytuacji, w której nie doszłoby do zawarcia umowy przyrzeczonej z winy
      sprzedającego. Ponadto obowiązkiem sprzedającego będzie zawarcie umowy
      przyrzeczonej na uzgodnionych w umowie przedwstępnej warunkach.
      Uprawnieniem sprzedającego będzie możliwość zatrzymania kwoty zadatku w
      sytuacji, w której nie dojdzie do zawarcia umowy przyrzeczonej z winy kupującego.
      Po zawarciu umowy przedwstępnej strona kupująca nie będzie dokonywać na
      działkach inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększą ich atrakcyjność.

      Nabywca nie poniesie nakładów finansowych związanych z działkami od momentu
      podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej.
    7. Czy przed dokonaniem sprzedaży działek udzieli Pan innej osobie/innemu podmiotowi
      pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) w celu występowania w Pana imieniu w
      sprawach dotyczących ww. działek? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
      a) do uzyskania jakich konkretnie decyzji i pozwoleń udzieli Pan pełnomocnictwa do
        występowania w Pana imieniu?
      b) jakich czynności dokona pełnomocnik do momentu sprzedaży przez Pana działek w
        związku z udzielonym pełnomocnictwem?
      Wnioskodawca nie udzieli przyszłemu nabywcy pełnomocnictwa w celu
      występowania w jego imieniu w sprawach dotyczących sprzedawanych działek.
    8. Czy w odniesieniu do 4 działek wydzielonych z działki nr (...), do momentu ich
      sprzedaży, będzie Pan ponosił jakiekolwiek nakłady w celu ich uatrakcyjnienia (np.:
      uzbrojenie działek w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej,
      elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie;
      inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności danej działki)?
      Jeśli tak, to proszę wskazać jakie to będą nakłady? Informacji proszę udzielić odrębnie
      dla każdej działki.
      Wnioskodawca nie wyklucza, iż wystąpi z wnioskiem o przyłączenie działek do sieci –
      prąd, woda lub gaz. Na dzień sporządzenia niniejszego pisma nie planuje jednakże
      takich czynności i dokonywania innych nakładów.
    9. Czy przed sprzedażą wystąpi Pan lub Pana żona o decyzje o warunkach zabudowy lub
      o pozwolenie na budowę dla działek mających być przedmiotem wniosku?
      Wnioskodawca na dzień sporządzenia niniejszego pisma wystąpił do Gminy (...) o
      wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Dla działki nr (...) nie ma wydanej decyzji w
      tym zakresie.
    10. Czy dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości (poza opisanymi we wniosku)?
      Jeśli tak, proszę podać odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości:
      a) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości?
      b) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte?
      c) w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane od momentu wejścia w ich
      posiadanie do chwili sprzedaży?
      d) kiedy dokonywał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
      e) ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy
      zabudowanych, a jeśli zabudowanych – to czy były to nieruchomości mieszkalne czy
      użytkowe)?
      f) czy sprzedaż tych nieruchomości podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług?
      Wnioskodawca do momentu sporządzenia niniejszego pisma nie dokonywał
      wcześniej sprzedaży nieruchomości – działek.
    11. Czy posiada Pan inne nieruchomości, które zamierza Pan sprzedać? Jeśli tak, proszę
      wskazać:
      a) jakie to nieruchomości (zabudowane, niezabudowane)?
      b) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości?
      c) w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte?

      d) w jaki sposób nieruchomości są wykorzystywane od momentu wejścia w ich
        posiadanie?
      Wnioskodawca posiada inne działki, które w przyszłości zamierza sprzedać.
    Pytanie (oznaczone we wniosku nr 1)
    Czy sprzedaż wydzielonych z Nieruchomości działek gruntu podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie (w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1)
    Pana zdaniem, zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6) ustawy o podatku od towarów i usług, rozumie się
    rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa
    członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub
      faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności (art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6) ustawy o podatku od
    towarów i usług, zbycie nieruchomości gruntowej traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Należy podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy
    o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – są
    osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, działalność gospodarcza
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Dodatkowo należy wskazać, że
    działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością
    jej wykonywania, gdyż związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

    Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w
    sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana
    czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy,
    pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód, to w świetle
    cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie można
    podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej
    czynności.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również, czy podmiot dokonujący
    sprzedaży gruntu podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż
    rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania
    z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być
    ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich
    czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed
    sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami,
    które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową
    (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r.
    TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Z tezy ww. orzeczenia wynika m.in., że
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać
    również jako czynności osobistych.
    Zatem jak wynika z powyższego, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży
    nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie
    aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji powyższego, dostawę
    gruntu należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że
    transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy
    w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie działki nie stanowi
    działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o podatku od towarów i usług, w której zasadnym jest odwołanie się do treści
    orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika

    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Pana zdaniem, sprzedaż nieruchomości, tzn. wydzielonych z Nieruchomości działek
    gruntu stanowi sprzedaż majątku osobistego niepodlegającego podatkowi od towarów i
    usług. Ponadto, gdyby przyjąć, że powyższa sprzedaż jest objęta podatkiem VAT, to
    sprzedaż nieruchomości niezabudowanej korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 9) ustawy o podatku od towarów i usług. Jak wskazano w stanie sprawy, nabył Pan
    wraz z małżonką Nieruchomość w roku 2007. Nie podejmował Pan żadnych działań w celu
    podniesienia wartości, ani sprzedaży przedmiotowych Nieruchomości. Jedyną aktywnością
    dotyczącą Nieruchomości byłoby wydzielenie 16 działek z Nieruchomości. Nie podejmował
    Pan również żadnych działań o charakterze ogłoszeniowym, a tym bardziej
    marketingowym, w celu sprzedaży Nieruchomości.
    Organ podatkowy w tożsamym problemie odwołuje się do orzecznictwa na szczeblu
    europejskim – orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września
    2011 r., w sprawach C-180/10 i C-181/10. I tak, z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest
    natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy
    czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów

    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży ww. gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Mając na uwadze wszystkie przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że
    dokonując sprzedaży wydzielonych z Nieruchomości działek gruntu, nie będzie Pan działał
    w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a dokonywana transakcja nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom.
    Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych
    specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.

    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego
    wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki
    majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od
    towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik podatku
    VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana

    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziałów w przedmiotowych
    działkach, istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.

    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do opisanej czynności
    sprzedaży udziałów w wydzielonych z Nieruchomości działkach, będzie Pan spełniać
    przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291

    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność pod firmą (...) i nie jest
    czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Pozostaje Pan w związku małżeńskim z A. i pozostaje w ustroju ustawowej wspólności
    małżeńskiej. Wraz z A. pozostaje Pan współwłaścicielem nieruchomości rolnej
    niezabudowanej, działki ewidencyjnej gruntu nr (...), położonej w (...), o powierzchni 0,8834
    ha. Na ww. opisaną nieruchomość rolną składają się następujące rodzaje gruntu:
    pastwisko o klasie bonitacyjnej V – 0,3952 ha, rola o klasie bonitacyjnej IVb – 0,0217 ha
    oraz łąka o klasie bonitacyjnej IV – 0,466 ha (dalej: „Nieruchomość”). Nieruchomość ta
    została nabyta przez Pana oraz Pana małżonkę w dniu 28 listopada 2007 r. na podstawie
    umowy sprzedaży Repertorium A nr (...), zawartej w (...). Do Nieruchomości nie są
    doprowadzone przyłącza mediów takich jak woda, prąd, gaz i kanalizacja. Nieruchomość
    na dzień składania wniosku nie jest objęta decyzją o warunkach zabudowy czy
    pozwoleniem na budowę.
    Od momentu nabycia, na opisanej Nieruchomości Pan wraz z małżonką nie prowadzili
    uprawy rolnej. Nieruchomość nie jest w żaden sposób wykorzystywana przez Pana.
    Wraz z małżonką planuje Pan dokonać sprzedaży Nieruchomości, a środki w ten sposób
    pozyskane, przeznaczyć na utrzymanie chorej matki A.
    Wraz z małżonką nie podejmował Pan żadnych aktywnych działań w związku posiadanym
    prawem własności Nieruchomości, w tym:
    1) nie wykorzystywali Państwo Nieruchomości na cele prowadzonej przez siebie
      działalności gospodarczej;
    2) nie podejmowali Państwo żadnych działań zmierzających do uatrakcyjnienia
      posiadanej Nieruchomości, w tym jej uzbrojenia w przyłącza wodno-kanalizacyjne,
      gazowe, energetyczne czy budowy dróg;
    3) nie podejmowali Państwo żadnych działań marketingowych lub reklamowych w celu
      sprzedaży Nieruchomości;
    4) nie udzielali Państwo żadnych pełnomocnictw związanych z Nieruchomością osobom
      trzecim, pośrednikom sprzedaży, brokerom itp.

    W celu podniesienia atrakcyjności Nieruchomości oraz ceny sprzedaży, wraz ze swoją
    małżonką planuje Pan dokonać podziału gruntu rolnego (Nieruchomości) i wyodrębnić 4
    osobne parcele z własnymi numerami ewidencyjnymi.
    Na moment sprzedaży Nieruchomości po dokonanym podziale działek, Pana status
    podatkowy w podatku od towarów i usług nie ulegnie zmianie.
    Nabycie działki nr (...) przez Pana oraz Pana żonę było czynnością zwolnioną i nie został
    naliczony podatek VAT. W związku z nabyciem działki nr (...) Panu oraz Pana żonie nie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Nie są znane numery ewidencyjne działek mających być przedmiotem sprzedaży.
    Działka nr (...) nie była wykorzystywana przez Pana oraz Pana żonę w żaden sposób.
    Nie udostępniali Państwo działki nr (...) osobom trzecim. Działka nr (...) została nabyta
    przez Pana a także Pana żonę na cele prywatne (osobiste) – z intencją zachowania tego
    składnika majątku dla wstępnych – córek, które potencjalnie mogłyby chcieć tamże mieć
    swoje miejsce zamieszkania. Ponadto Pan oraz Pana żona nie wykorzystywali
    Nieruchomości w żaden inny sposób.
    Z potencjalnym nabywcą zostanie zawarta umowa przedwstępna sprzedaży
    Nieruchomości.
    W umowie przedwstępnej zostaną ustalone warunki dotyczące ceny sprzedaży oraz
    terminu zawarcia umowy przyrzeczonej i nie będzie przewidzianych innych warunków,
    które będą musiały być spełnione.
    Obowiązkiem kupującego będzie wpłacenie zadatku. Uprawnieniem kupującego będzie
    prawo odstąpienia od umowy. Obowiązkiem sprzedającego będzie dostarczenie
    dokumentów dotyczących działki oraz zwrot dwukrotności kwoty zadatku w sytuacji, w
    której nie doszłoby do zawarcia umowy przyrzeczonej z winy sprzedającego. Ponadto
    obowiązkiem sprzedającego będzie zawarcie umowy przyrzeczonej na uzgodnionych w
    umowie przedwstępnej warunkach. Uprawnieniem sprzedającego będzie możliwość
    zatrzymania kwoty zadatku w sytuacji, w której nie dojdzie do zawarcia umowy
    przyrzeczonej z winy kupującego.
    Po zawarciu umowy przedwstępnej strona kupująca nie będzie dokonywać na działkach
    inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększą ich atrakcyjność. Nabywca nie poniesie
    nakładów finansowych związanych z działkami od momentu podpisania umowy
    przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej.
    Nie udzieli Pan przyszłemu nabywcy pełnomocnictwa w celu występowania w Pana
    imieniu w sprawach dotyczących sprzedawanych działek.
    Nie wyklucza Pan, iż wystąpi z wnioskiem o przyłączenie działek do sieci – prąd, woda lub
    gaz. Na dzień uzupełnienia wniosku nie planuje Pan jednakże takich czynności i
    dokonywania innych nakładów.
    Wystąpił Pan do Gminy (...) o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Dla działki nr (...) nie
    ma wydanej decyzji w tym zakresie.
    Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości – działek.
    Posiada Pan inne działki, które w przyszłości zamierza sprzedać.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż udziałów w wydzielonych z
    Nieruchomości działkach gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy
    wskazać należy, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży udziałów w wydzielonych z
    Nieruchomości działkach gruntu, brak jest na ten moment przesłanek pozwalających
    uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

    Jak wynika bowiem z przedstawionych okoliczności sprawy, działka nr (...), z której
    wyodrębnione zostaną działki mające być przedmiotem sprzedaży, nie była
    wykorzystywana w działalności gospodarczej ani rolniczej, nie podejmował Pan żadnych
    działań zmierzających do jej uatrakcyjnienia, ani żadnych działań marketingowych lub
    reklamowych w celu jej sprzedaży. W celu podniesienia atrakcyjności Nieruchomości oraz
    ceny sprzedaży, wraz ze swoją małżonką planuje Pan jedynie dokonać podziału gruntu
    rolnego (Nieruchomości) i wyodrębnić 4 osobne parcele z własnymi numerami
    ewidencyjnymi.
    W analizowanej sprawie brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności
    w przedmiocie sprzedaży działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg
    zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że planowana sprzedaż udziałów w
    przedmiotowych działkach będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej. Nie
    podejmie Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Działania podejmowane przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Sprzedając udziały w działkach będzie Pan korzystał z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie
    wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpi w roli
    podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą – w
    stosunku do tych transakcji.
    Wobec powyższego, dokonując sprzedaży udziałów w działkach wydzielonych z ww.
    Nieruchomości, będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania
    majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a ich dostawę
    cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż udziałów w działkach wydzielonych z działki nr (...) nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując, sprzedaż udziałów w wydzielonych z Nieruchomości działkach gruntu nie
    będzie podległa opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od
    towarów i usług. Natomiast wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,

    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pana,
    należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Pana, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.