Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.694.2018.1.EWW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-14
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu polegającego na zagospodarowaniu turystycznym brzegów rzeki.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; odliczenia-odliczenie od podatku; podatek-podatek naliczony; podatnik; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 listopada 2018 r. (data wpływu 13 listopada 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22 listopada 2018 r. (data wpływu 27 listopada 2018 r.) oraz pismem z dnia 3 grudnia 2018 r. (data wpływu 7 grudnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Zagospodarowanie turystyczne brzegów rzeki (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Zagospodarowanie turystyczne brzegów rzeki (…)”. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 22 listopada 2018 r. (data wpływu 27 listopada 2018 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz wskazanie adresu elektronicznego do doręczeń oraz pismem z dnia 3 grudnia 2018 r. (data wpływu 7 grudnia 2018 r.) o doprecyzowanie zadanego pytania oraz własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina zrealizowała projekt pn. „Zagospodarowanie turystyczne brzegów rzeki (…)”. Przedsięwzięcie zostało dofinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa W. na lata 2014-2020, w ramach osi priorytetowej 6 – Kultura i dziedzictwo; Priorytetu inwestycyjnego – Zachowanie, ochrona, promowanie i rozwój dziedzictwa naturalnego i kulturowego; działanie 2 – Dziedzictwo naturalne; poddziałanie 3 – Efektywne wykorzystanie zasobów. Dofinansowanie na podstawie umowy z dnia xx xxxxxx 2017 r. Data rozpoczęcia realizacji projektu: 7 października 2015 r., data rozpoczęcia rzeczowej realizacji projektu: 3 lipca 2017 r., data finansowego zakończenia realizacji projektu (dokonanie ostatecznej płatności): 28 września 2018 r.

W ramach realizacji projektu Gmina poniosła następujące rodzaje wydatków objętych podatkiem od towarów i usług:

1.  prace przygotowawcze – dokumentacja projektowa;
2.  roboty rozbiórkowe, budowlane, drogowe, zieleń, sanitarne, elektryczne, telekomunikacyjne;
3.  usługa nadzoru inwestorskiego i nadzoru autorskiego nad dokumentacją projektową;
4.  usługi w zakresie promocji projektu – tablica informacyjna i pamiątkowa, artykuł promocyjny w prasie lokalnej.

Opisane wydatki, w części kwalifikowalnej zostały dofinansowane w 80,99% ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i wkładu własnego Gminy w 19,01%. Środki EFRR w rozumieniu § 12 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatków od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. 2018.701) nie są środkami bezzwrotnej pomocy zagranicznej, a zatem nie jest możliwe ubieganie się o zwrot podatku od towarów i usług w oparciu o przepisy zawarte w tym rozporządzeniu.

Gmina w ramach projektu pn. „Zagospodarowanie turystyczne brzegów rzeki (…)”, zagospodarowuje teren Wyspy M. w I. na cele turystyczno-rekreacyjne z uwzględnieniem obsługi turystyki kajakowej w formie otwartego publicznie dostępnego parku.

Zakres prac:

*   Likwidacja ogródków działkowych, dróg asfaltowych i betonowych, zabudowy i ogrodzeń,
*   Trakty piesze,
*   Kładka przez rz. M.,
*   Strefa turystyczno-rekreacyjna – w formie parku, obejmująca m.in.:
    *   Wyposażenie w urządzenia umożliwiające aktywny pobyt: urządzenia do zabaw i siłownie terenowe; elementy edukacyjne promujące turystykę aktywną (tablica z kodami QR);
    *   Obiekty architektoniczne: A1: stanowiący pergolę z fontanną (z reflektorami LED), akcentującą wejście do parku, umożliwiającą organizowanie imprez okolicznościowych; A2: budynek o funkcji zaplecza sanitarnego i technicznego, akcentujący wejście na plażę trawiastą (sanitariaty, przebieralnie, sezonowe natryski, ochrona i dozór parku) z panelami fotowoltaicznymi (produkcja energii wyłącznie na potrzeby obiektu);
    *   Zagospodarowanie cypla przy M. na plażę trawiastą i na potrzeby kajakarzy;
    *   Ławki, kosze na śmieci;
    *   Nasadzenia zieleni;
    *   System nawadniania zieleni;
    *   Oświetlenie;
    *   Przyłącza wod.-kan. do fontanny (obiekt A1) i sanitariatów (obiekt A2).

Cała infrastruktura będzie dostępna dla osób niepełnosprawnych. Projekt wpisuje się w założenia xxxxx xxx xxx 2014-2020, realizuje 6 cel, temat.: Zachowanie i ochrona środowiska oraz promowanie efektywnego gospodarowania zasobami, priorytet inwest. 6c: Zachowanie, ochrona, promowanie i rozwój dziedzictwa naturalnego i kulturowego, cel szczegółowy: utrzymanie przewagi konkurencyjnej W. nad innymi regionami w oparciu o zasoby dziedzictwa naturalnego. Wyspa z zagospodarowaniem będzie atrakcyjnym i bezpiecznym punktem na trasie szlaku rowerowego i kajakowego w OChK Doliny.

CEL SZCZEGÓŁOWY PROJEKTU NR 1: Wykorzystanie naturalnych walorów Wyspy M. dla potrzeb rozbudowy oferty turystyki aktywnej na terenie województwa.

Korzyści społeczno-gospodarcze:

*   Umiejętne wykorzystanie zasobów środowiska przyrodniczego miasta na potrzeby zwiększenia atrakcyjności turystycznej I. oraz regionu, bez ich nadmiernej eksploatacji, tj. w sposób gwarantujący ochronę i zachowanie dla przyszłych pokoleń;
*   Odpowiednia kanalizacja ruchu turystycznego mająca na celu ograniczenie dostępu do miejsc szczególnie cennych. Rzeka I. leży w obszarze chronionego krajobrazu, wydzielanie trasy dla ruchu rowerowego ograniczy dowolną eksploatację tej przestrzeni, niszczenie siedlisk, płoszenie bytującej fauny;
*   Rozbudowanie oferty turystycznej w oparciu o znane i wykorzystywane już obiekty przyrodnicze (rzeka I.), zgodnie ze współczesnymi trendami. Oferta turystyczna miasta jest systematycznie rozbudowywana, wprowadzane są nowe elementy, które łącznie stworzyć mogą ciekawą ofertę. Wykonanie planowanej infrastruktury w obrębie Wyspy M. wzdłuż rzeki I. jest potrzebnym i oczekiwanym uzupełnieniem, które pozwoli na rozszerzenie oferty turystycznej miasta, wykorzystującej posiadany potencjał przyrodniczy;
*   Budowanie przewagi konkurencyjnej województwa nad innymi regionami w zakresie tworzenia produktów turystycznych. Wykorzystanie potencjału przyrodniczego województwa, posiadającego znaczne powierzchnie obszarów chronionych, cennych przyrodniczo, o ciekawym krajobrazie – systematyczna rozbudowa tras rowerowych jest szansą na stworzenie konkurencyjnego produktu turystycznego.

CEL SZCZEGÓŁOWY PROJEKTU NR 2: Zwiększenie potencjału turystycznego I. poprzez budowę wielokierunkowej infrastruktury turystyczno-rekreacyjnej w obszarze Wyspy M. Korzyści społeczno-gospodarcze:

*   Umiejętne wykorzystanie zasobów środowiska przyrodniczego miasta na potrzeby zwiększenia atrakcyjności turystycznej I. oraz regionu, bez ich nadmiernej eksploatacji, tj. w sposób gwarantujący ochronę i zachowanie dla przyszłych pokoleń. Zróżnicowanie oferty turystycznej i nadanie jej wielokierunkowego charakteru w tym wprowadzenie elementów, pozwalających na wydłużenie sezonu turystycznego;
*   Tworzenie ogólnodostępnych miejsc aktywnego spędzania czasu, służących przez cały rok. Propagowanie ich wykorzystania;
*   Integracja społeczna, budowanie tożsamości i zwiększenie aktywności społecznej.

Wskaźniki rezultatu: 1. Liczba osób korzystających z infrastruktury powstałej w wyniku realizacji projektu: 15 232 osoby/rok (2019 r.) Wskaźniki produktu: 1. Wzrost oczekiwanej liczby odwiedzin w objętych wsparciem miejscach należących do dziedzictwa kulturowego i naturalnego oraz stanowiących atrakcje turystyczne: 15 232 osoby/rok (2018 r.), 2. liczba obiektów dostosowanych do potrzeb osób z niepełnosprawnościami: 1 szt. (2018 r.), 3. Długość utworzonych ciągów pieszych (2018 r.): 0,34 km. Wskaźniki kluczowe horyzontalne (informacyjne): 1. Liczba obiektów dostosowanych do potrzeb osób z niepełnosprawnościami (2018 r.): 1 szt.

Porealizacyjnie właścicielem powstałego majątku jest Gmina. Przedmiotowy projekt dotyczy budowy publicznej infrastruktury w celu zaspokojenia potrzeb wspólnoty, nie zalicza się do generujących dochód z tytułu jej użytkowania, w związku z czym wydatek poniesiony na przebudowę infrastruktury objętej projektem nie służy czynnościom opodatkowanym.

Gmina zrealizowała również przedmiotowe zadanie w celu realizacji zadań własnych, w tym zaspakajania zbiorowych potrzeb wspólnoty z zakresu: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej; zieleni gminnej i zadrzewień; kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych; utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych; promocji gminy (art. 7 ust. 1 pkt 1, 10, 12, 15, 18 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994).

Gmina nie zwracała się nigdy o zwrot podatku od towarów i usług zapłaconego w ramach realizacji zadania uznając za prawidłowe, że nie ma możliwości do jego odliczenia, ze względu na brak bezpośredniego i bezspornego związku zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi przez tego samego podatnika.

W uzupełnieniu wniosku Gmina wskazała, że jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z opisaną sytuacją, Gmina ma możliwość odliczenia podatku od towarów i usług zapłaconego przy ponoszonych wydatkach, związanych z realizacją zadania polegającego na budowie i zagospodarowaniu turystycznym brzegów rzeki I. w I. na cele turystyczno-rekreacyjne?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017.1221 t. j. z 2017.06.24), podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego podatku dokonuje podatnik podatku VAT oraz gdy towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego, związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Sytuacja taka ma właśnie miejsce w opisanym zdarzeniu, w związku z tym Gminie na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie tej ustawy. Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu, podatkiem od towarów i usług, podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju: 2) eksport towarów: 3) import towarów na terytorium kraju: 4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 15 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności, przy czym w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Natomiast stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2018.994 t. j. z dnia 2018.05.24), gmina posiada osobowość prawną, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Katalog zadań własnych gminy zawarty został w cytowanej wyżej ustawie o samorządzie gminnym. Art. 7 ust. 1 przedmiotowej ustawy mówi, iż zaspakajanie potrzeb wspólnoty, należy do zadań własnych gminy. Zadania własne obejmują w szczególności sprawy:

1.  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
2.  zieleni gminnej i zadrzewień;
3.  kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;
4.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;
5.  promocji gminy.

Z przedstawionych zadań wynika, że realizacja projektu pn. „Zagospodarowanie turystyczne brzegów rzeki (…)”, należy w całości do zadań własnych Gminy. Należy tu zauważyć, że ustawa nie wylicza szczegółowo zakresu zadań w sprawach: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej; zieleni gminnej i zadrzewień, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych; utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, promocji gminy. Wszystkie te sprawy związane z realizacją przedmiotowego zadania są zadaniami własnymi Gminy. Wybudowana infrastruktura została udostępniona nieodpłatnie. Z opisanego zdarzenia wynika, że z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Gmina nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją projektu. Gminie nie przysługuje też prawo do odzyskania tego podatku, gdyż środki otrzymane na realizację projektu nie są środkami, o których mowa w § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. 2018.701 t. j. z dnia 2018.04.10).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 944, z późn. zm.) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1, 10, 12, 15 i 18 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy; w szczególności zadania własne obejmują sprawy:

*   1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
*   10) kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;
*   12) zieleni gminnej i zadrzewień;
*   15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;
*   18) promocji gminy.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie zostały spełnione, gdyż Gmina realizując przedmiotowy projekt nie działa w charakterze podatnika VAT, ponieważ projekt ten wykonywany jest przez organ władzy publicznej w zakresie realizowania zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, a efekty jego realizacji nie będą wykorzystywane do działalności generującej opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, Gmina nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług zapłaconego przy ponoszonych wydatkach, związanych z realizacją projektu pn. „Zagospodarowanie turystyczne brzegów rzeki (…)”. Powyższe wynika z tego, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Gmina nie działała jako podatnik VAT, a towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.