Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-245/07/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-03-25
Teza: Czy od lokali użytkowych będących własnością Spółdzielni lub lokali użytkowych, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, Spółdzielnia może naliczać amortyzację, która będzie stanowić koszty uzyskania przychodów pomniejszające przychód Spółdzielni uzyskiwany z najmu lokali użytkowych lub eksploatacji lokali użytkowych, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu?
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-lokal użytkowy; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; zasób-gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi; zasób-zasoby mieszkaniowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2007 roku (data wpływu 24 grudnia 2007 roku) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od lokali użytkowych będących własnością Spółdzielni oraz lokali użytkowych, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2007 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od lokali użytkowych będących własnością Spółdzielni oraz lokali użytkowych, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Zgodnie z przyjętą powszechnie interpretacją, organów skarbowych, w pojęciu zasobów mieszkaniowych nie mieszczą się, lokale użytkowe, których właścicielem jest Spółdzielnia lub do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu lub gdy lokal taki stanowi własność odrębną.

Ma to istotne znaczenie dla ustalenia dochodu spółdzielni mieszkaniowych, ponieważ zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwolniony od podatku dochodowego jest tylko dochód spółdzielni uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Tak więc opodatkowaniu podlega między innymi dochód uzyskany przez Spółdzielnię z najmu lokali użytkowych lub eksploatacji lokali użytkowych, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu lub gdy lokal taki stanowi własność odrębną.

Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielnia ma obowiązek tworzyć fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych, a odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika, chyba, że obowiązek ich tworzenia określa odrębna ustawa. W przypadku Spółdzielni ustawą taką jest ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych, stąd kosztem uzyskania przychodu będą odpisy na fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych.

Skoro jednak zgodnie z przyjętą definicją, zasobem mieszkaniowym nie są lokale użytkowe, stąd ewentualne odpisy na fundusz remontowy od lokali użytkowych nie będą stanowiły dla Spółdzielni kosztów uzyskania przychodów.

Art. 16c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych określa, że amortyzacji nie podlegają między innymi budynki i urządzenia zaliczone do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe.

Jednakże, z uwagi na fakt, iż zgodnie z przyjętą wykładnią lokale użytkowe nie stanowią zasobów mieszkaniowych, Spółdzielnia może naliczać amortyzację od lokali użytkowych, a naliczona amortyzacja będzie stanowić koszty uzyskania przychodów pomniejszające przychód Spółdzielni uzyskiwany z najmu lokali użytkowych lub eksploatacji lokali użytkowych, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

**W związku z powyższym, zadano następujące pytanie.**

Czy od lokali użytkowych będących własnością Spółdzielni lub lokali użytkowych, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, Spółdzielnia może naliczać amortyzację, która będzie stanowić koszty uzyskania przychodów pomniejszające przychód Spółdzielni uzyskiwany z najmu lokali użytkowych lub eksploatacji lokali użytkowych, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu?

Zdaniem Wnioskodawcy amortyzacja naliczona od lokali użytkowych będących własnością Spółdzielni lub lokali użytkowych, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu będzie stanowić dla Spółdzielni koszty uzyskania przychodów pomniejszające przychód Spółdzielni uzyskiwany z najmu lokali użytkowych lub eksploatacji lokali użytkowych, do których przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu ponieważ:

*   zgodnie z przyjętą wykładnią pojęcia „zasoby mieszkaniowe”, lokale użytkowe nie stanowią zasobów mieszkaniowych,
*   skoro lokale użytkowe nie stanowią zasobów mieszkaniowych, Spółdzielnia nie może dokonywać od nich odpisów na fundusz remontowy, które stanowiłyby koszty uzyskania przychodu,
*   lokale użytkowe nie mieszczą się w definicji zasobów mieszkaniowych, stąd nie ma w stosunku do nich zastosowania przepis art. 16c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Stosownie do art. 15 ust. 6 powołanej ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zgodnie natomiast z art. 16c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji nie podlegają: budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe.

Zasady gospodarki finansowej danej spółdzielni mieszkaniowej powinny rozstrzygać, czy w odniesieniu do lokali użytkowych finansowanych z funduszu zasobowego stosowane będzie umorzenie wartości tych lokali pomniejszające fundusz zasobowy spółdzielni, czy też będą naliczane odpisy amortyzacyjne w ciężar kosztów działalności, którym te lokale służą. A zatem to sama Spółdzielnia decyduje o umorzeniu lub amortyzacji lokali użytkowych finansowanych z funduszu zasobowego.

Lokale użytkowe (niemieszkalne), co do zasady, są odrębnymi środkami trwałymi podlegającymi amortyzacji. W odniesieniu do lokali użytkowych finansowanych z funduszu zasobowego należy wskazać, iż taki środek trwały podlegać będzie odpisom amortyzacyjnym na podstawie przepisów podatkowych, pod warunkiem że nie zostanie zaliczony do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub nie służy działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe, o ile Spółdzielnia podejmie decyzję o naliczaniu odpisów amortyzacyjnych od określonego lokalu użytkowego.

Z kolei przez pojęcie „spółdzielczych zasobów mieszkaniowych” należy rozumieć:

*   znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami, oraz wyposażenie techniczne jak: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,
*   pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,
*   urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak: zbiorniki – doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telefoniczne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

Z powyższego wynika, iż lokale użytkowe nie wchodzą w skład spółdzielczych zasobów mieszkaniowych, tym samym jeżeli Spółdzielnia wykazuje niepodlegające zwolnieniu dochody uzyskane z wykorzystania (wynajmu) lokali użytkowych, to uzasadnione jest podjęcie przez Spółdzielnię decyzji o amortyzacji podatkowej tych lokali i obciążeniu odpisami amortyzacyjnymi kosztów uzyskania przychodów, wpływających na zmniejszenie dochodu do opodatkowania.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, powoduje iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.