Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP1.4512.204.2017.1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-24
Teza: Uznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem usług zarządzania.
Słowa kluczowe: kontrakt-kontrakt menedżerski; usługi-usługi zarządzania; wynagrodzenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2017 r. (data wpływu 27 lutego 2017 r.), uzupełnionym w dniu 18 kwietnia 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem usług zarządzania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 18 kwietnia 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem usług zarządzania.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca pełni funkcję prezesa zarządu Przedsiębiorstwa … K. sp. z o.o. w na podstawie umowy o pracę. Przedsiębiorstwo to w 100% stanowi własność Gminy Miasta. W związku z wejściem w życie ustawy o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz.U. z 2016 poz., 1202) w przypadku Wnioskodawcy z dniem 1 marca 2017 r. ulegnie zmianie forma zatrudnienia na umowę o świadczenie usług w zakresie zarządzania. Będą to usługi świadczone osobiście przez Wnioskodawcę, jednocześnie jak wskazano – Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Ministerstwo Skarbu Państwa w związku z wejściem w życie ww. ustawy opublikowało w listopadzie 2016 katalog dobrych praktyk w zakresie stosowania przedmiotowej ustawy. Jednym ze wskazań tego katalogu jest: „W celu zabezpieczenia Spółki jako i płatnika zobowiązań publicznoprawnych, Zarządzający powinien zostać zobowiązany do wystąpienia do właściwego organu administracji podatkowej czy jest/nie jest „płatnikiem” podatku od towarów i usług VAT” z tytułu świadczenia usług określonych w Umowie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca jako osoba świadcząca usługi w zakresie zarządzania spółką komunalną na podstawie zawartej umowy będzie „płatnikiem” podatku od towarów i usług czy nie?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z ponoszeniem odpowiedzialności wobec osób trzecich, czynności wynikające z umowy o świadczenie usług zarządczych uznaje się za wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust .2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ja wskazał Wnioskodawca, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowanie tym podatkiem podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terenie RP, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, prawnej które nie stanowi dostawy towarów. Zgodnie z powyższymi definicjami świadczenie usług na podstawie kontraktu menadżerskiego jest uznawane za świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT. Nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu VAT działalność zarządzającego jeżeli posiada on zawartą umowę, w której określono odpowiedzialność zlecającego wykonywanie tych czynności wobec osób trzecich. W świetle umowy o świadczenie usług Wnioskodawca jako zarządzający ponosił będzie odpowiedzialność za szkody wobec osób trzecich.

Zatem – zdaniem Wnioskodawcy – usługa świadczona osobiście przez zarządzającego jest działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że w związku z zawartą umową będzie Pan ponosił odpowiedzialność wobec osób trzecich. Oznacza to, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.