Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.187.2025.3.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-15
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: majątek-majątek odrębny
nabycie
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
spadek-dział spadku
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 12 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 14 kwietnia 2025 r. (wpływ 16 kwietnia 2025
    r.) oraz pismem z 14 maja 2025 r. (wpływ 19 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A (Pani mąż) nabył 1/2 części działki nr 7 położonej w miejscowości (...) w 1992 r. oraz 1/4
    części działki 1 (zmieniona na nr 5) położonej w miejscowości (...) w 1992 r. A zmarł 1
    stycznia 2022 r. W dniu 9 lutego 2022 r. został sporządzony akt poświadczenia
    dziedziczenia wskazujący, że spadkobiercami ustawowymi zostali B (żona/Pani), C (córka) i
    D (syn), nabywając po 1/3 części spadku każde z nich.
    W dniu 30 marca 2022 r. został sporządzony akt notarialny umowa o dział spadku, na
    podstawie którego B, C, D dokonali częściowego działu spadku po zmarłym A w ten
    sposób, że 1/2 działki nr 7 oraz 1/4 części działki nr 1 (zmieniona na nr 5) nabyła B.
    W dniu 28 lutego 2024 r. B sprzedała 1/2 części działki nr 7 oraz 1/4 części działki nr 1
    (zmieniona na nr 5) na podstawie aktu notarialnego Repertorium A nr (...). B nie dokonała
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych związanego z dokonaną transakcją
    sprzedaży (brak obowiązku podatkowego) i nie złożyła PIT-39, ani żadnej innej deklaracji
    podatkowej.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W piśmie z 14 kwietnia 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazała Pani, że A
    nabył w drodze kupna 1/2 części działki nr 7 położonej w miejscowości (...) w 1992 r. oraz
    nabył wraz z żoną B (Panią) w drodze darowizny do majątku wspólnego objętego
    wspólnością ustawową małżeńską 1/2 części działki nr 1 (zmieniona na nr 5) położonej w
    miejscowości (...) w 1992 r. Nabycie obu ww. części działek nastąpiło do majątku
    wspólnego objętego wspólnością ustawową małżeńską.
    A zmarł 1 stycznia 2022 r. A posiadał udział wynoszący 1/2 części nieruchomości
    oznaczonej jako działka gruntu nr 7 oraz udział wynoszący 1/4 części nieruchomości
    oznaczonej jako działka gruntu nr 1 (zmieniona na nr 5). W dniu 9 lutego 2022 r. został
    sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia po zmarłym A. Zgodnie z tym aktem, na
    podstawie dziedziczenia ustawowego spadek po zmarłym A przysługiwał w 1/3 B (żonie
    /Pani), w 1/3 C (córce), w 1/3 D (synowi).
    W skład masy spadkowej po zmarłym A wchodziło:
    - udział wynoszący 1/2 działki nr 7,
    - udział wynoszący 1/4 części działki nr 1,
    - udział wynoszący połowę własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu nr (...) przy ul.
      (...) w (...).
    W dniu 30 marca 2022 r. został sporządzony akt notarialny umowa o dział spadku.
    Przedmiotem działu spadku po zmarłym A były: udział wynoszący 1/2 działki nr 7, udział

    wynoszący 1/4 części działki nr 1, udział wynoszący połowę własnościowego
    spółdzielczego prawa do lokalu nr (...) przy ul. (...) w (...) oraz przysługujące w połowie
    roszczenia wobec (...) z siedzibą w (...) o zwrot kosztów naniesień w postaci (...) na
    dzierżawionym od (...) gruncie. W drodze działu spadku B (żona) nabyła udział wynoszący 1
    /2 działki nr 7, udział wynoszący 1/4 części działki nr 1 oraz udział wynoszący połowę
    własnościowego prawa do lokalu nr (...) przy ul. (...) w (...). B (żona/Pani) nie dokonywała
    żadnych spłat ani dopłat na rzecz D (syna), C (córki), co zostało poświadczone zgodnym
    oświadczeniem wszystkich spadkobierców w akcie notarialnym umowa o dział spadku, a
    umowa ta wyczerpała w całości ich wzajemne roszczenia w tym zakresie. Dodatkowo D i C
    oświadczyli w akcie notarialnym umowa o dział spadku, że zrzekają się na rzecz B
    wszelkich przysługujących im roszczeń wobec spółdzielni mieszkaniowej o zwrot kosztów
    naniesień w postaci (...). Z powyższego wynika, że B (Pani) nabyła wskutek działu spadku
    wszystkie składniki majątkowe, w związku z tym wartość nabytych przez B (Panią)
    składników majątkowych przekroczyła wartość 1/3 udziału w spadku. Wartość przedmiotu
    spadku określona została następująco w akcie notarialnym umowa o dział spadku: udział
    wynoszący 1/2 działki nr 7 – 120 000 zł, udział wynoszący 1//4 części działki 1 – 105 000 zł,
    udział wynoszący połowę prawa do lokalu - 210 000 zł, udział wynoszący połowę
    roszczenia o nakłady związane z (...) – 30 000 zł. W dniu 28 lutego 2024 r. B (Pani)
    sprzedała udział wynoszący 1/2 części działki nr 7 za kwotę 10 000 zł (pochodzący ze
    spadku), udział 1/4 części działki nr 1 za kwotę 20 000 zł (pochodzący ze spadku) i udział 1
    /4 części działki nr 1 za kwotę 20 000 zł (stanowiący jej własność od 1992 r.).
    Natomiast, w piśmie z 19 maja 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazała Pani,
    że nabycie 1/2 części działki nr 7 przez A nastąpiło w drodze darowizny, czyli do majątku
    osobistego. W skład masy spadkowej po zmarłym A wchodziły:
    - udział wynoszący 1/2 działki nr 7,
    - udział wynoszący 1/4 części działki nr 1,
    - udział wynoszący połowę własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu nr (...) przy ul.
      (...) w (...),
    - przysługujące w połowie roszczenia wobec (...) z siedzibą w (...) o zwrot kosztów
      naniesień w postaci (...) na dzierżawionym od (...) gruncie.
    Przedmiotem działu spadku po zmarłym A były wszystkie składniki wchodzące w skład
    masy spadkowej, tj.:
    - udział wynoszący 1/2 działki nr 7,
    - udział wynoszący 1/4 części działki nr 1,
    - udział wynoszący połowę własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu nr (...) przy ul.
      (...) w (...),
    - przysługujące w połowie roszczenia wobec (...) z siedzibą w (...) o zwrot kosztów
      naniesień w postaci (...) na dzierżawionym od (...) gruncie.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym nie powstaje obowiązek podatkowy związany ze
    sprzedażą nieruchomości oraz obowiązek złożenia zeznania PIT-39?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym nie ma Pani obowiązku zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych, a co za tym idzie, nie ma Pani obowiązku
    złożenia zeznania PIT-39. Obie nieruchomości zostały nabyte przez spadkodawcę ponad 5
    lat temu, a sprzedane przez Panią (spadkobiercę), która nabyła je w drodze spadku, po
    upływie 5 lat od momentu nabycia ich przez spadkodawcę zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy
    z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowego od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r.
    poz. 2647 ze zm.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem
    przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.
    Art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Stosownie do art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, do wysokości przysługującego
      podatnikowi udziału w spadku.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Umowa darowizny uregulowana w art. 888 - 902 Kodeksu cywilnego jest umową
    jednostronnie zobowiązującą, konsensualną, nieodpłatną i kazualną (tzn. jest podstawą
    przysporzenia, która jest konieczna do przejścia własności rzeczy). Jak wynika z art. 888 § 1
    Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku, zatem jeśli świadczenie
    będzie polegać na przekazaniu rzeczy (np. nieruchomości) dochodzi do przeniesienia
    prawa własności rzeczy z darczyńcy na obdarowanego. Z zacytowanego ww. przepisu
    wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na
    rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których
    celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Umowa
    darowizny dochodzi do skutku z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o
    przyjęciu darowizny.
    W myśl art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa
      spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Wedle art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.

    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie)
    nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem
    spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno
    zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan
    jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie
    nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości
    lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub
    dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie
    nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku.
    Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w
    kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego
    władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie
    otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku
    o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych
    spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu
    spadku.
    Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych
    spadkobierców (współwłaścicieli), należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc co
    do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tej
    czynności prawnej podatnik otrzymuje rzecz lub prawo, którego wartość po dokonanym
    podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał w dzielonej
    masie spadkowej.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności nieruchomości lub
    prawa, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez
    daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu lub zniesienia współwłasności
    mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz
    dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.
    Organ podkreśla, że dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między samymi
    spadkobiercami dziedziczącymi po tym samym spadkodawcy. Dział spadku jest czynnością
    wtórną, wynikającą z podziału majątku spadkowego, a zatem nie jest tą samą czynnością
    co zniesienie współwłasności.
    Ponadto, wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały
    uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    W myśl art. 33 pkt 1 i pkt 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba
          że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Zgodnie natomiast z art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    W doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego
    małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co
    oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu powyższych przepisów są wszelkie prawa
    majątkowe – zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe),
    jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa
    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako
    wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie
    mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami,
    a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak
    ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne
    nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków
    tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku
    sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym
    udziale.
    Z opisu zdarzenia wynika, że Pani mąż nabył w 1992 r. w drodze darowizny, do majątku
    osobistego 1/2 części działki nr 7 oraz nabył wraz z Panią w 1992 r. w drodze darowizny do
    majątku wspólnego objętego wspólnością ustawową małżeńską 1/2 części działki nr 1
    (zmieniona na nr 5).
    Pani mąż zmarł 1 stycznia 2022 r. W dniu 9 lutego 2022 r. został sporządzony akt
    poświadczenia dziedziczenia po zmarłym Pani mężu, wskazujący, że spadkobiercami
    ustawowymi zostali: Pani (żona), córka i syn, nabywając po 1/3 części spadku każde z nich.
    W skład masy spadkowej po zmarłym Pani mężu wchodziły:
    - udział wynoszący 1/2 działki nr 7,

    - udział wynoszący 1/4 części działki nr 1,
    - udział wynoszący połowę własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu nr (...) przy ul.
      (...) w (...),
    - przysługujące w połowie roszczenia wobec (...) z siedzibą w (...) o zwrot kosztów
      naniesień w postaci (...) na dzierżawionym od (...) gruncie.
    W dniu 30 marca 2022 r. został sporządzony akt notarialny umowa o dział spadku, na
    podstawie którego Pani, Pani córka, i Pani syn dokonali częściowego działu spadku po
    zmarłym Pani mężu. Przedmiotem działu spadku po zmarłym Pani mężu były wszystkie
    składniki wchodzące w skład masy spadkowej, tj.:
    - udział wynoszący 1/2 działki nr 7,
    - udział wynoszący 1/4 części działki nr 1,
    - udział wynoszący połowę własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu nr (...) przy ul.
      (...) w (...),
    - przysługujące w połowie roszczenia wobec (...) z siedzibą w (...) o zwrot kosztów
      naniesień w postaci (...) na dzierżawionym od (...) gruncie.
    W drodze działu spadku nabyła Pani udział wynoszący 1/2 działki nr 7, udział wynoszący 1
    /4 części działki nr 1 oraz udział wynoszący połowę własnościowego prawa do lokalu nr (...)
    przy ul. (...) w (...). Nie dokonywała Pani żadnych spłat ani dopłat na rzecz Pani syna, Pani
    córki, co zostało poświadczone zgodnym oświadczeniem wszystkich spadkobierców w
    akcie notarialnym umowa o dział spadku, a umowa ta wyczerpała w całości ich wzajemne
    roszczenia w tym zakresie. Dodatkowo Pani syn i Pani córka oświadczyli w akcie
    notarialnym umowa o dział spadku, że zrzekają się na Pani rzecz wszelkich
    przysługujących im roszczeń wobec spółdzielni mieszkaniowej o zwrot kosztów naniesień
    w postaci (...). Z powyższego wynika, że nabyła Pani wskutek działu spadku wszystkie
    składniki majątkowe, w związku z tym, wartość nabytych przez Panią składników
    majątkowych przekroczyła wartość 1/3 udziału w spadku. W dniu 28 lutego 2024 r.
    sprzedała Pani na podstawie aktu notarialnego udział wynoszący 1/2 części działki nr 7
    (pochodzący ze spadku), udział 1/4 części działki nr 1 (pochodzący ze spadku) i udział 1/4
    części działki nr 1 (stanowiący Pani własność od 1992 r.).
    Odnosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, z uwagi na
    fakt, że udział 1/2 części w działce nr 1 (zmieniona na nr 5) został nabyty (w drodze
    darowizny) przez Panią i Pani męża w 1992 r. do majątku objętego wspólnością
    majątkową małżeńską, nie można wyodrębnić udziałów, które Pani oraz Pani mężowi
    przysługiwały w chwili nabycia tej nieruchomości (działki nr 1 (zmieniona na nr 5)). Z tego
    względu nie mogła Pani ponownie nabyć udziału w ww. nieruchomości (działce nr 1,
    zmieniona na nr 5) ani w drodze dziedziczenia, ani w wyniku działu spadku.
    W związku z powyższym, nabycie przez Panią udziału w działce nr 1 (zmieniona na nr 5),
    stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nastąpiło
    w momencie nabycia do majątku wspólnego małżonków Pani i męża (jak wskazano we
    wniosku w 1992 r.).
    W konsekwencji, sprzedaż przez Panią w 2024 r. udziału 1/2 części w działce nr 1
    (zmieniona na nr 5), nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a) w związku z ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym
    samym nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
    oraz złożenia zeznania PIT-39 do urzędu skarbowego z tytułu uzyskanego przychodu w
    odniesieniu do ww. udziału w działce nr 1.
    Ponadto, według uzupełnienia wniosku z 19 maja 2025 r., nabycie 1/2 części działki nr 7
    przez A nastąpiło w drodze darowizny, czyli do majątku osobistego.

    Jak wskazała Pani w uzupełnieniu wniosku, nabyła Pani wskutek działu spadku wszystkie
    składniki majątkowe (w tym udział wynoszący 1/2 części działki nr 7), w związku z tym,
    wartość nabytych przez Panią składników majątkowych przekroczyła wartość 1/3 udziału
    w spadku. Nie dokonywała Pani żadnych spłat ani dopłat na rzecz syna, córki, co zostało
    poświadczone zgodnym oświadczeniem wszystkich spadkobierców w akcie notarialnym
    umowa o dział spadku, a umowa ta wyczerpała w całości ich wzajemne roszczenia w tym
    zakresie.
    Jeżeli w wyniku dokonanego działu spadku, przedmiotem którego były nieruchomości lub
    prawa majątkowe, udział w nich zwiększa się, tj. przekracza wartość udziału dotychczas
    posiadanego, to data działu spadku będzie również datą nabycia tego udziału, o który
    uległ powiększeniu udział w nich po dokonaniu tej czynności. Wobec tego nabycie w
    wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców
    (współwłaścicieli), należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział
    w spadku, należy przyjąć datę dokonania działu spadku (tj. dzień zawarcia umowy bądź
    uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku dokonany był na drodze
    postępowania sądowego).
    W świetle powyższego, w przypadku dokonanej w 2024 r. sprzedaży udziału 1/2 części
    działki nr 7, przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych okres pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie, należy liczyć od końca:
    § 1992 r., w odniesieniu do udziału w nieruchomości (działce nr 7) nabytego przez Panią
      w drodze spadku po zmarłym Pani mężu, gdyż w tym roku nastąpiło nabycie udziału w
      nieruchomości (działce nr 7) przez spadkodawcę (Pani męża), tj. w drodze darowizny,
      do majątku osobistego, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych,
    § 2022 r., w odniesieniu do udziału w nieruchomości (działce nr 7) nabytego przez Panią
      w drodze działu spadku, gdyż w drodze działu spadku, w myśl art. 10 ust. 7 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych nastąpiło nabycie udziału w nieruchomości
      (działce nr 7) ponad udział spadkowy nabyty przez Panią.
    Wskazać należy, że w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (lokalu mieszkalnego)
    lub prawa określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną
    o koszty odpłatnego zbycia) a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22
    ust. 6c lub art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak
    obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem
      z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a
      kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
      nieruchomości lub praw.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    W myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Zatem, dokonując oceny skutków podatkowych sprzedaży w 2024 r. udziału 1/2 części
    działki nr 7, należy stwierdzić, że sprzedaż nabytego w spadku udziału 1/2 części działki nr
    7, w części odpowiadającej udziałowi nabytemu przez spadkodawcę (Pani męża) w drodze
    darowizny do majątku osobistego (1992 r.), nie stanowi źródła przychodu, ponieważ ww.
    sprzedaż nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie tej części nieruchomości (działki nr 7) przez spadkodawcę. Tym samym
    nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych oraz
    złożenia zeznania PIT-39 do urzędu skarbowego z tytułu uzyskanego przychodu w
    odniesieniu do tej części udziału w działce nr 7.
    Natomiast, sprzedaż w 2024 r. udziału 1/2 części działki nr 7, w części odpowiadającej
    udziałowi nabytemu przez Panią w drodze działu spadku (2022 r.), ponad pierwotny udział
    w spadku, stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający
    opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ust. 1
    ww. ustawy, ponieważ sprzedaż udziału nabytego ponad udział spadkowy nastąpił przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego
    nabycie. Tym samym jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych oraz złożenia zeznania PIT-39 do urzędu skarbowego z tytułu uzyskanego
    przychodu w odniesieniu do tej części udziału w działce nr 7.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego

    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ
    nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.