Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP2.4512.163.2017.1.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-18
Teza: Prawa do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, prawa do złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R oraz korekty faktur wystawionych w 2016 r.
Słowa kluczowe: faktura; faktura-faktura korygująca; podatnik-podatnik czynny; podatnik-podatnik zwolniony; rejestracja; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2017 r. (data wpływu 21 lutego 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, prawa do złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R oraz korekty faktur wystawionych w 2016 r.– **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, prawa do złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT- R oraz korekty faktur wystawionych w 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Na chwilę obecną jest Pan czynnym podatnikiem VAT. Na prośbę biura rachunkowego złożył rezygnację ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy od dnia 9 czerwca 2016 r. Konieczność zgłoszenia firmy do podatku VAT biuro rachunkowe uzasadniało wpisem do CEIDG (PKD 71.12.Z. - działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne). Powołany został również art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, który mówi, że podatnik, który świadczy usługi doradztwa nie może skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy. Usługi wykonywane przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegają na wykonywaniu dokumentacji projektowej zgodnie z obowiązującym prawem budowlanym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy zakładając działalność gospodarczą miał Pan prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9?
2.  Czy ma Pan prawo do wycofania zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i skorygowania faktur wystawianych w roku 2016?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone usługi wykonywania dokumentacji projektowej w branży drogowej nie mają charakteru doradztwa, dlatego rozpoczynając działalność gospodarczą dnia 5 maja 2016 r. miał prawo skorzystać ze zwolnienia podmiotowego VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 9. Limit obrotów w roku 2016 nie został przez Pana przekroczony, dlatego uważa Pan, że ma prawo do wycofania zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i skorygowania faktur wystawianych w roku 2016.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Do dnia 31 grudnia 2016 r. art. 113 ust. 1 ustawy, miał następujące brzmienie: „Zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.”

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności (art. 113 ust. 4 ustawy).

Artykuł 113 ust. 5 ustawy stanowi, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1 (art. 113 ust. 9 ustawy).

.

Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Stosownie do treści art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

W świetle powyższych przepisów, co do zasady, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia może ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki:

*   od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub rezygnacja z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok,
*   wartość sprzedaży u podatnika w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT,
*   podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto, w myśl art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne (art. 96 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 96 ust. 5 ww. ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1.  przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2.  przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3.  przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia;
4.  przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy, jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm.). Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Podatnik nie jest zobowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 33 (art. 106b ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118 – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc wystawienia

Zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, np. podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Na podobny kierunek wskazuje również potoczne rozumienie tego terminu, zgodnie z którym „doradztwo” to udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych opinii, porad, np. ekonomicznych, finansowych, a przez doradcę rozumie się osobę, która udziela porad, doradza.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego prowadzi do stwierdzenia, że zakładając działalność gospodarczą miał Pan prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan usługi, które polegają wyłącznie na wykonywaniu dokumentacji projektowej i nie stanowią one usług w zakresie doradztwa. Oznacza to, że w odniesieniu do świadczonych usług zastosowania nie znajduje art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, który wyłącza ze zwolnienia podmiotowego usługi w zakresie doradztwa. Jednakże złożenie zgłoszenia rejestracyjnego w podatku od towarów i usług, jest wyrazem woli podatnika, które pociąga za sobą określone skutki prawnopodatkowe. Rezygnacja (a nie utrata prawa do zwolnienia) – tak jak w Pana przypadku – ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy, skutkuje tym, że od miesiąca następującego po miesiącu w którym zrezygnowano ze zwolnienia mają do Pana zastosowanie przepisy regulujące prawa i obowiązki podatnika wynikające z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Należy podkreślić, że przepisy ustawy w zakresie powrotu do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 nie przewidują możliwości wycofania zgłoszenia rejestracyjnego. Ma Pan możliwość do złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego, w którym wyrazi wolę powrotu do zwolnienia od podatku. Ponowne skorzystanie ze zwolnienia podmiotowego będzie możliwe jednak – zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy – od dnia 1 stycznia 2018 r., ponieważ przepisy ustawy nie przewidują by zgłoszenie rejestracyjne oraz zgłoszenie aktualizacyjne miały moc wsteczną. Podkreślić jednak należy, że ponowne skorzystanie ze zwolnienia od podatku będzie możliwe jedynie wówczas, gdy wartość sprzedaży w 2017 r. nie przekroczy ustalonego przez ustawodawcę limitu uprawniającego do zastosowania zwolnienia oraz wówczas, gdy w ramach prowadzonej działalności nie będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Konsekwencją powyższego jest brak obowiązku wystawienia faktur korygujących do faktur wystawionych w 2016 r., ponieważ przez cały ten okres był Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zobowiązanym do wystawienia faktur i nie zaszły okoliczności, o których mowa w art. 106j ust. 1 ustawy skutkujące obowiązkiem wystawienia faktur korygujących do uprzednio wystawionych faktur.

Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.