Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-870/15/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-01-19
Teza: zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji za pomocą kas rejestrujących sprzedaży dokonywanej przy użyciu biletomatów (poz. 41 załącznika do rozporządzenia)
Słowa kluczowe: bilety; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; obrót
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 listopada 2015 r. (data wpływu 23 listopada 2015 r.) uzupełnionym pismem z 13 stycznia 2016 r. (data wpływu 15 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji za pomocą kas rejestrujących sprzedaży dokonywanej przy użyciu biletomatów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji za pomocą kas rejestrujących sprzedaży dokonywanej przy użyciu biletomatów. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 13 stycznia 2016 r. (data wpływu 15 stycznia 2016 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Z dniem 30 czerwca 2015 r. doszło do połączenia spółki P. S.A. (spółka przejmująca), dalej „Wnioskodawca” lub „spółka” ze spółką PK. S.A. (spółka przejmowana).

W analogicznym stanie faktycznym w dniu 15 grudnia 2014 r. wydana została interpretacja przepisów prawa podatkowego o sygn. IBPP3/443-1413/14/ASz, jednak w związku ze zmianą Wnioskodawcy Spółka zwraca się o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego na jej rzecz.

Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem VAT prowadzi działalność gospodarczą w zakresie linowych i linowo – terenowych przewozów osobowych w rejonach górskich. Przewozy realizowane przez Spółkę odbywają się po ustalonej trasie (trasie kolei linowej, linowo – terenowej, wyciągu), zaś wsiadanie i wysiadanie pasażerów odbywa się na z góry wyznaczonych przystankach. Przewozy są realizowane na podstawie ustalonych i podanych do publicznej wiadomości rozkładów jazdy, które wskazują godzinę otwarcia i godzinę zamknięcia kolei lub wyciągu, bądź wskazują godziny otwarcia i zamknięcia kolei lub wyciągu i częstotliwość z którą odbywają one kursy.

Wnioskodawca sprzedając bilety na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych (dalej: „Klient”) za pomocą automatów biletowych (dalej „Biletomat”) nie ewidencjonuje sprzedaży biletów na kasach rejestrujących.

Klient dokonując zakupu biletu będzie obsługiwał Biletomat samodzielnie (wybiera rodzaj biletu tj. normalny lub ulgowy, trasę przejazdu). Płatność za otrzymany bilet będzie dokonywana wyłącznie bezgotówkowo przy pomocy karty płatniczej (nie będzie możliwości dokonywania płatności w formie gotówkowej).

Transakcja sprzedaży jest obsługiwana przez agenta rozliczeniowego w rozumieniu ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych (Dz.U. z dnia 11 października 2002 r., Nr 169, poz. 1385 ze zm.), dalej: „Pośrednik”.

W momencie, gdy Klient zamawia bilet przy użyciu Biletomatu, Pośrednik nadaje transakcji indywidualny numer identyfikacyjny transakcji (ID). Informacje o transakcji przekazywane są automatycznie do systemu księgowego Wnioskodawcy, w którym weryfikowana jest dostępność biletu na wybraną przez Klienta relację przejazdu koleją. Jednocześnie Pośrednik pozyskuje informacje, czy na rachunku bankowym do którego przyporządkowana jest karta płatnicza, znajdują się środki wystarczające do zrealizowania transakcji zakupu biletu. Po zarezerwowaniu w systemie księgowym Wnioskodawcy biletu na wybraną przez Klienta relację przejazdu, Pośrednik zleca bankowi wypłatę kwoty należności za bilet z rachunku Klienta, natomiast Biletomat drukuje i wydaje bilet Klientowi.

Kwoty płatności otrzymywanych od Klienta będą w pierwszej kolejności gromadzone na rachunku rozliczeniowym Pośrednika w banku. Po zakończeniu okresu rozliczeniowego określonego w umowie z Pośrednikiem, Pośrednik dokonuje przelewu środków zgromadzonych na rachunku rozliczeniowym Pośrednika na rachunek Wnioskodawcy w banku. Co do zasady, Pośrednik przekazuje Wnioskodawcy pełną kwotę należnego wynagrodzenia, może jednak w przypadkach określonych w umowie dokonywać stosowanych potrąceń należności przysługujących mu względem Spółki poprzez umniejszenie kwot wypłacanych środków. Dodatkowo Wnioskodawca otrzymuje od Pośrednika do każdej zbiorczej płatności zestawienie, zawierające rozbicie przelanej kwoty wynagrodzenia podzielone wg ID transakcji (dalej: „Zestawienie”).

Na podstawie poszczególnych zestawień przekazywanych przez Pośrednika można zidentyfikować numer identyfikacyjny (ID) transakcji i przypisane do tego numeru identyfikacyjnego dane takie jak m.in.:

*   data transakcji;
*   kwota transakcji;
*   rodzaj transakcji (np. sprzedaż, zwrot);
*   sześć pierwszych cyfr oraz cztery ostatnie cyfry widniejące na karcie płatniczej nabywcy (jako dane przypisane do karty danej osoby, pozwalające na podstawie danych posiadanych przez bank jednoznacznie zidentyfikować nabywcę).

Numer identyfikacyjny (ID) transakcji ma charakter unikalny i pozwoli na jednoznaczne zidentyfikowanie transakcji i przypisanej do niej kwoty wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy. Dane dotyczące płatności, otrzymywane od Pośrednika, są importowane do systemu księgowego Wnioskodawcy.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję otrzymywanych płatności z tytułu sprzedaży Biletomatów w formie elektronicznej np. w formie raportu z systemu księgowego, zawierającą dane z zestawienia przekazanego przez Pośrednika.

W piśmie z 13 stycznia 2016 r. wskazano dodatkowo, że Wnioskodawca nie ewidencjonował przed 1 stycznia 2015 r. ani nie ewidencjonuje obecnie na kasach rejestrujących sprzedaży biletów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych („Klientów”) dokonywanej za pomocą automatów biletowych („Biletomatów”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, który dokonuje sprzedaży biletów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych za pomocą biletomatów, jest zwolniony z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży dokonywanej za pomocą Biletomatów na kasie rejestrującej w związku ze zwolnieniem przewidzianym w poz. 41 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. jest zwolniony z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży realizowanej przy użyciu biletomatów zgodnie z poz. 38 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (FiskR)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on zwolniony z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży biletów za pomocą biletomatów, gdyż spełnia on warunki zwolnienia z tego obowiązku, o którym mowa w poz. 41 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (FiskR).

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Z powyższej regulacji wynika, że zasadniczo każda sprzedaż dokonywana przez czynnych podatników VAT na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych wiąże się z obowiązkiem prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Równocześnie, na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy o VAT minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej, o którym mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o VAT.

Na podstawie ww. delegacji ustawowej wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (FiskR). Zgodnie z § 2 ust. 1 FiskR zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r, czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia (dalej Załącznik).

W związku z tym Wnioskodawca poniżej przedstawia szczegółowe uzasadnienie do poszczególnych pytań zadanych we wniosku.

W zwolnieniu zawartym w poz. 41 załącznika do FiskR wymieniono:

„Usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność:

1.  w bilonie lub banknotach, lub
2.  innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.”

Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z § 8 ust. 3 FiskR „W przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2015 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 35, 40 lub 41 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w § 2 ust. 1, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych, nie stosuje się”.

Zgodnie z powyższym istnieją cztery podstawowe warunki uprawniające podatnika do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w poz. 41 załącznika no FiskR.

Warunek nr 1: okoliczności transakcji

Pozycja 41 załącznika do FiskR dla zastosowania zwolnienia z ewidencjonowania na kasie rejestrującej ustanawia warunek, by usługi były świadczone „przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność”.

Oznacza to, że możliwość zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej dają jedynie transakcje dokonane przy pomocy automatu obsługiwanego samodzielnie przez usługobiorcę, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność.

W przedstawionym stanie faktycznym Biletomaty, obsługiwane przez Klienta, bezobsługowo przyjmują również należność (zapłata dokonywana jest karta płatniczą przez nabywcę biletu). Po przyjęciu płatności wydają Klientowi bilet, w związku z tym Wnioskodawca uważa, że wypełnia ww. warunek.

Warunek nr 2: forma dokonywanych płatności.

Pozycja 41 załącznika do FiskR przewiduje, że płatność może być dokonana w „bilonie” lub „banknotach” lub „innej formie (bezgotówkowej)”.

Klienci dokonują płatności bezgotówkowych w Biletomatach (przy użyciu kart płatniczych). Płatności Klientów są przekazywane z ich rachunku w banku na rachunek Pośrednika w banku. W dalszej kolejności Pośrednik przekazuje Wnioskodawcy należne jej środki z tytułu sprzedaży biletów (po potraceniu ewentualnych wierzytelności przysługujących Pośrednikowi wobec Wnioskodawcy) na rachunek Wnioskodawcy w banku.

Płatności wynagrodzenia dokonywane przez Klienta mają charakter płatności elektronicznych, bezgotówkowych, realizowanych za pośrednictwem banków, zatem wypełniają przesłankę formy płatności „bezgotówkowej” wskazanej w poz. 41 załącznika.

Ww. warunek zastosowania zwolnienia będzie spełniony niezależnie od tego, czy Pośrednik będzie przekazywał pełną kwotę wynagrodzenia czy też będzie wcześniej dokonywał potraceń należności przysługujących mu względem Wnioskodawcy.

Warunek nr 3: ewidencja płatności.

Warunkiem do zwolnienia na podstawie pozycji 41 załącznika jest to, aby „z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynikało, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła”.

Chodzi więc o to, aby podatnik był w stanie udokumentować (zaewidencjonować) transakcję sprzedaży w taki sposób, by dana płatność była przyporządkowana do konkretnej sprzedaży. Przykładowo zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 12 czerwca 2013 r. o sygn.. IBPP3/443-495/13/KG (która dotyczyła zwolnienia w poprzednim stanie prawnym, w związku z czym wnioski z niej płynące można odnieść również do zwolnienia zawartego w poz. 41 załącznika), organ podatkowy stwierdził, że jeżeli podatnik ma do dyspozycji informacje dotyczące transakcji, takie jak data transakcji, typ operacji (wpłata od klienta, wypłata na własne konto), ID transakcji, kwota operacji, pobrana prowizja, saldo po operacji, opis transakcji (co zakupiono i kto zakupił), wówczas prowadzona przez niego ewidencja spełnia warunki do skorzystania ze zwolnienia.

Wnioskodawca dysponuje m.in. następującymi danymi: numer identyfikacyjny (ID) transakcji, data transakcji, kwota transakcji, tytuł operacji oraz inne dane pozwalające w sposób jednoznaczny zidentyfikować nabywcę/posiadacza karty płatniczej. Dodatkowo, „numer identyfikacyjny (ID) transakcji” wskazuje, jakiej konkretnie transakcji zakupu biletów dotyczy dana sprzedaż.

W oparciu o zestawienie transakcji przekazywane przez Pośrednika Wnioskodawca jest w stanie rozbić zbiorczą płatność otrzymywaną od Pośrednika na poszczególne transakcje zrealizowane w okresie rozliczeniowym i wykazać jednostkowe transakcje sprzedaży dokonywane na rzecz zindywidualizowanego Klienta.

Ww. dane, które wynikają z zestawienia przesłanego przez Pośrednika, są wystarczające dla powiązania transakcji przez unikalne ID z płatnością i opisem, z którego będą wynikały dane Klienta tj. posiadacza karty płatniczej.

Ww. zwolnienie nie precyzuje formy, w jakiej ma być prowadzona ewidencja sprzedaży niezbędna dla zastosowania omawianego zwolnienia, dlatego też w ocenie Wnioskodawcy każda wiarygodna forma ewidencji będzie wystarczająca pod warunkiem, że będzie zawierała informacje, o których mowa powyżej. W ocenie Wnioskodawcy może on w szczególności prowadzić ewidencję w formie elektronicznej, np. w formie raportu z systemu księgowego, zawierającego dane z zestawienia przekazanego przez Pośrednika (które pozwalają na powiązanie danej sprzedaży z kwotą otrzymanej płatności), w związku z czym spełniony jest warunek prowadzenia ewidencji, o której mowa w poz. 41 załącznika.

Reasumując Wnioskodawca uważa, że prowadzi ewidencję, o której mowa w poz. 41 załącznika.

W ocenie Wnioskodawcy w jego przypadku nie znajdzie zastosowania ograniczenie, o którym mowa w § 8 ust. 3 FiskR, który stanowi, że „W przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2015 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 35, 40 lub 41 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w § 2 ust. 1, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych nie stosuje się”. Wnioskodawca przed 1 stycznia 2015 r. nie dokonywał sprzedaży biletów ewidencjonowanej na kasie rejestrującej.

Należy jednak zauważyć, że ww. regulacja uniemożliwia skorzystanie ze zwolnienia z ewidencjonowania na kasie rejestrującej jedynie, jeśli podatnik ewidencjonował przed 1 stycznia 2015 r. czynności wymienione w poz. 41 załącznika, tj. sprzedaż dokonywaną za pośrednictwem bezobsługowych automatów.

W przypadku Wnioskodawcy sprzedaż biletów przy użyciu Biletomatów nigdy nie była ewidencjonowana na kasie rejestrującej, zatem ww. ograniczenie nie znajduje zastosowania do Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że spełnia wszystkie warunki uprawniające go do skorzystania ze zwolnienia na podstawie poz. 41 załącznika do FiskR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT. W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w zakresie kas rejestrujących.

Zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących określone zostało w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2014 r. poz. 1544 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 41 załącznika do ww. rozporządzenia ustawodawca wymienił „usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność:

1.  w bilonie lub banknotach, lub
2.  innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła”.

Stosownie do § 8 ust. 3 ww. rozporządzenia w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2015 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 35, 40 lub 41 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2 ust. 1, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych nie stosuje się.

Aby zatem Wnioskodawca miał prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej muszą zostać spełnione następujące warunki:

*   usługa świadczona jest przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, w banknotach lub w innej formie (bezgotówkowej),
*   z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

Niewystąpienie jednego z nich oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca sprzedaje bilety na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych za pomocą automatów biletowych („Biletomat”). Płatność za otrzymany bilet dokonywana jest wyłącznie bezgotówkowo przy pomocy karty płatniczej (nie ma możliwości dokonywania płatności w formie gotówkowej). Transakcja sprzedaży jest obsługiwana przez agenta rozliczeniowego w rozumieniu ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych. W momencie, gdy Klient zamawia bilet przy użyciu biletomatu, pośrednik nadaje transakcji indywidualny numer identyfikacyjny transakcji (ID).

Na podstawie poszczególnych zestawień przekazywanych przez Pośrednika można zidentyfikować numer identyfikacyjny (ID) transakcji i przypisane do tego numeru identyfikacyjnego dane takie jak m.in.:

*   data transakcji;
*   kwota transakcji;
*   rodzaj transakcji (np. sprzedaż, zwrot);
*   sześć pierwszych cyfr oraz cztery ostatnie cyfry widniejące na karcie płatniczej nabywcy (jako dane przypisane do karty danej osoby, pozwalające na podstawie danych posiadanych przez bank jednoznacznie zidentyfikować nabywcę).

Numer identyfikacyjny (ID) transakcji ma charakter unikalny i pozwala na jednoznaczne zidentyfikowanie transakcji i przypisanej do niej kwoty wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy.

Kwoty płatności otrzymywanych od klienta są w pierwszej kolejności gromadzone na rachunku rozliczeniowym pośrednika w banku. Po zakończeniu okresu rozliczeniowego określonego w umowie z pośrednikiem, pośrednik dokonuje przelewu środków zgromadzonych na rachunku rozliczeniowym pośrednika na rachunek Wnioskodawcy w banku.

Wnioskodawca nie ewidencjonował przed 1 stycznia 2015 r. ani nie ewidencjonuje obecnie na kasach rejestrujących sprzedaży biletów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych („Klientów”) dokonywanej za pomocą automatów biletowych („Biletomatów”).

Opis sprawy pozwala zatem uznać, że Wnioskodawca spełnia warunki do skorzystania do 31 grudnia 2016 r. ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania tych transakcji za pomocą kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 41 rozporządzenia Ministra Finansów z 4 listopada 2014 r.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.