Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-563a/13/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-08-02
Teza: Czy prawidłowe jest uznanie przychodów ze sprzedaży towarów promocyjnych, tj. sprzętu RTV lub „własnych wyrobów i towarów” po cenie netto 1 zł, jeśli sprzedaż ta jest elementem strategii marketingowej i wynika z regulaminu akcji promocyjnej, która ma na celu zwiększenie sprzedaży własnych wyrobów lub towarów?
Słowa kluczowe: bonifikaty; przychód; upust
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2013 r. (data wpływu 15 maja 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 lipca 2013 r. (data wpływu 15 lipca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 11 lipca 2013 r. (data wpływu 15 lipca 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem firmy, która między innymi zajmuje się sprzedażą wyrobów gotowych, tj. nawozów ogrodniczych.

W celu zwiększenia obrotów ze sprzedaży, poprawy konkurencyjności oraz pozyskania nowych klientów prowadzona jest sprzedaż promocyjna za symboliczną złotówkę.

Sprzedaż towarów promocyjnych odbywa się przy spełnieniu przez klientów określonego poziomu zakupu nawozów ogrodniczych oferowanych przez firmę Wnioskodawcy.

Założenia promocji umożliwiają dodatkowy zakup sprzętu RTV za symboliczną złotówkę. Regulamin Promocji udostępniony jest na stronie internetowej firmy. Towar przeznaczony do realizacji sprzedaży premiowej, Wnioskodawca kupuje na podstawie faktury zakupu od zewnętrznego dostawcy, z wyliczoną obowiązującą stawkę VAT 23%.

Sprzedaż natomiast odbywa się w ramach sprzedaży promocyjnej za obniżoną cenę, tj. netto 1 zł czyli finalny podatek VAT u końcowego odbiorcy wynosi 0,23 zł.

Wnioskodawca nadmienia, że sprzedaż sprzętu RTV nie jest przedmiotem działalności firmy.

Sprzedaż promocyjna obejmuje;

*   podmioty niepowiązane z osobą fizyczną,
*   wszystkich dotychczasowych i potencjalnych klientów.

Firma stosuje następujące rozliczenia podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych:

*   przychody ze sprzedaży towarów promocyjnych, tj. sprzętu RTV rozpoznaje jako przychody do opodatkowania, ( art. 19 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), po cenie netto 1 zł umieszczonej na fakturze (art. 14 ust. 1 ww. ustawy).
Moment powstania przychodu z tytułu sprzedaży towarów promocyjnych ustalony jest na zasadach ogólnych, powstaje w dniu wydania towarów, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności (art. 14 ust. lc ww. ustawy),*   wydatki na zakup sprzętu RTV sprzedawanego po promocyjnej cenie za złotówkę, rozpoznaje jako koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu i są one potrącane z chwilą osiągnięcia przychodu za sprzedaż promocyjną towarów (art. 22 i art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych:

Czy prawidłowe jest uznanie przychodów ze sprzedaży towarów promocyjnych, tj. sprzętu RTV lub „własnych wyrobów i towarów” po cenie netto 1 zł, jeśli sprzedaż ta jest elementem strategii marketingowej i wynika z regulaminu akcji promocyjnej, która ma na celu zwiększenie sprzedaży własnych wyrobów lub towarów? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Zdaniem Wnioskodawcy, za przychody związane z działalnością gospodarczą uważa się m.in. przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów udzielonych bonifikat i skont.

Przychodem ze sprzedaży rzeczy jest cena określona w umowie (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zatem, gdy w ramach akcji promocyjnej towar sprzedawany jest po cenie obniżonej, to cenę tę należy uznać za „cenę określoną w umowie”.

Wnioskodawca uważa, że przyjęcie ceny obniżonej jest uzasadnione, ponieważ jest elementem szerszej strategii promocyjnej i wynika z regulaminu akcji promocyjnej.

W regulaminie akcji promocyjnej wskazano warunki jakie muszą spełnić nabywcy towarów, aby nabyć prawo do zakupu sprzętu RTV po cenie promocyjnej, tj. za cenę 1 zł netto.

Moment powstania przychodu z tytułu towarów promocyjnych ustalony jest na zasadach ogólnych. Przychód ten powstaje w dniu wydania towarów, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności, zgodnie z art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca uważa za zgodne z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, że sprzedany nabywcy towar za cenę 1 zł netto, w tej samej wartości stanowi przychód podatkowy z działalności operacyjnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodami z działalności gospodarczej są przede wszystkim kwoty należne z tytułu tej działalności. Kwoty te uwidocznione są w umowach sprzedaży, fakturach itp. zazwyczaj w formie cen sprzedaży. Strony umów cywilnoprawnych mają swobodę w zakresie układania swoich wzajemnych praw i obowiązków. Mogą one również ustalić cenę sprzedaży danego towaru lub usługi na poziomie niższym niż rynkowy.

Zatem za przychody należne uznaje się kwoty należne podatnikowi, których wydania może on zażądać, a których jeszcze nie otrzymał. W przypadku zastosowania ceny promocyjnej podatnik może zażądać wydania kwoty w wysokości tej ceny. Konsekwentnie, cena ta stanowi przychód dla podatku dochodowego od osób fizycznych.

Niezależnie od powyższego, zgodnie z analizowanym przepisem wysokość przychodu ustala się z uwzględnieniem udzielonych bonifikat i skont. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zawiera definicji bonifikaty i skonta. W efekcie, należy odwołać się do definicji słownikowej tych pojęć. Zgodnie z definicją Słownika Języka Polskiego wydawnictwa PWN bonifikata to: „zmniejszenie ustalonej ceny towaru lub usługi”. W konsekwencji, promocyjne ceny sprzedaży oferowane przez Wnioskodawcę w ramach organizowanych akcji promocyjnych i wsparcia sprzedaży spełniają definicję bonifikaty. Jednocześnie, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera ograniczeń co do możliwości stosowania przez podatników bonifikat oraz ich wielkości.

Podkreślić należy, że ciężar udowodnienia, iż przyjęcie przez podatnika niższej ceny towaru jest uzasadnione oraz, że jest elementem strategii promocyjnej (marketingowej) spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne (podatniku).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w celu zwiększenia obrotów ze sprzedaży, poprawy konkurencyjności oraz pozyskania nowych klientów prowadzi sprzedaż promocyjną. Sprzedaż towarów promocyjnych odbywa się przy spełnieniu przez klientów określonego poziomu zakupu nawozów ogrodniczych oferowanych przez firmę Wnioskodawcy. Założenia promocji umożliwiają dodatkowy zakup sprzętu RTV za symboliczną złotówkę. Regulamin Promocji udostępniony jest na stronie internetowej firmy. Towar przeznaczony do realizacji sprzedaży premiowej, Wnioskodawca kupuje na podstawie faktury zakupu od zewnętrznego dostawcy. Sprzedaż natomiast odbywa się w ramach sprzedaży promocyjnej za obniżoną cenę, tj. netto 1 zł. Sprzedaż promocyjna obejmuje; podmioty niepowiązane z osobą fizyczną oraz wszystkich dotychczasowych i potencjalnych klientów.

Zatem, jeżeli zgodnie z regulaminem akcji promocyjnej Wnioskodawca ustalił cenę sprzedaży towaru na poziomie 1 zł netto, to przychodem ze sprzedaży będzie właśnie ta cena netto, wykazana na fakturze sprzedaży.

Moment powstania przychodu z tytułu towarów promocyjnych ustalany jest na zasadach ogólnych. Przychód ten powstaje więc w dniu wydania towarów, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności – art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nieprawidłowość stanowiska przedstawionego we wniosku polega na podaniu błędnej podstawy prawnej, tj. art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem ww. przepis nie ma odniesienia do przychodów o których mowa w art. 14 ust. 1 omawianej ustawy. Z treści art. 14 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika iż art. 19 stosuje się tylko przy określaniu wysokości przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 17 tej ustawy (przychody z odpłatnego zbycia składników majątku).

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dniod dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.