Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1022/11/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-10-21
Teza: Zastosowanie sankcji z tytułu niedopełnienia obowiązku rozpoczęcia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej w terminie.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; kasa-kasa rejestrująca-obowiązek instalacji kasy rejestrującej; obowiązek-obowiązek ewidencyjny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 lipca 2011 r. (data wpływu 22 lipca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania sankcji z tytułu niedopełnienia obowiązku rozpoczęcia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej w terminie – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania sankcji z tytułu niedopełnienia obowiązku rozpoczęcia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej w terminie.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan od dnia 1 września 2008 r. działalność gospodarczą związaną z prowadzeniem placówki gastronomicznej pod nazwą „P.”. Nie zatrudnia Pan pracowników, wszystkie czynności wykonuje samodzielnie: sam prowadzi działalność oraz rozlicza dokumenty firmy. Dotychczas prowadził Pan ewidencję sprzedaży nieudokumentowanej – nie posiadał Pan kasy fiskalnej, zaś wartość sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła 40.000 zł. Działalność rozlicza Pan na zasadach ogólnych, jest Pan podatnikiem podatku VAT (składa Pan deklaracje kwartalne VAT-7K). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedaje Pan również wyroby tytoniowe oraz napoje alkoholowe. Kiedy zlecił Pan prowadzenie dokumentacji firmy biuru rachunkowemu, poinformowano Pana, że od listopada 2008 r. powinien prowadzić ewidencję obrotu oraz kwoty podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Gdy tylko sam potwierdził Pan te informacje w urzędzie skarbowym, zdecydował Pan zgłosić się do urzędu w celu poinformowania o dokonaniu czynu zabronionego oraz złożenia korekt deklaracji VAT-7K. Odliczył Pan 30% podatku naliczonego od tych towarów, które powiązane są z obrotem, który powinien być ewidencjonowany przy użyciu kasy fiskalnej (papierosy, napoje alkoholowe). Korekty deklaracji złożył Pan w urzędzie skarbowym i zostały one przyjęte. Różnice w podatku VAT, która wynikła ze złożonych korekt, została przez Pana wpłacona wraz z odsetkami wyliczonymi przez urząd. Po kilku dniach okazało się, że korekty zostały złożone niesłusznie i urząd zaapelował o ich wycofanie oraz poinformował Pana, że odliczyć należy, zgodnie z art. 111 ustawy o podatku od towarów i usług, 30% podatku naliczonego, lecz od wszystkich towarów handlowych, które w tym okresie zostały zakupione.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy podatnik, który nie ewidencjonował sprzedaży napojów alkoholowych oraz papierosów przy zastosowaniu kasy rejestrującej, a sam zorientował się, że jest to czyn zabroniony, ma prawo samodzielnie dokonać korekt deklaracji? Pomniejszyć podatek naliczony o 30%? Czy w takiej sytuacji należy pomniejszyć o 30% podatek naliczony wszystkich towarów handlowych czy tylko tych powiązanych z tą częścią obrotu, która powinna być ewidencjonowana za pomocą kasy fiskalnej?
2.  Czy złożone korekty są prawidłowe i mogą pozostać w urzędzie skarbowym? Czy te korekty są sankcją w związku z nieterminowym zainstalowaniem kasy rejestrującej? Czy korekty musi Pan wycofać z urzędu skarbowego i zaczekać na decyzję organu podatkowego w sprawie sankcji?

Uważa Pan, że jeżeli sam przyznał się do błędu w rozliczeniach i zgłosił do urzędu skarbowego, ma Pan prawo dokonać korekt deklaracji VAT-7K, odliczając w nich 30% podatku naliczonego od towarów związanych z obrotem, który powinien być ewidencjonowany przy zastosowaniu kasy fiskalnej (alkohol oraz papierosy).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, t.j. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w zakresie kas rejestrujących.

Do dnia 31 grudnia 2008 r. obowiązywało w tym zakresie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 czerwca 2008 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. Nr 113, poz. 720).

Zgodnie z zapisami § 3 ust. 5 tego rozporządzenia, do dnia 31 grudnia 2008 r. z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących zwolnieni byli podatnicy rozpoczynający sprzedaż w 2008 r., z tym że w przypadku przekroczenia kwoty obrotów w wysokości 20.000 zł, z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, zwolnienie obowiązuje do dnia przekroczenia tej kwoty.

Jak wynikało z § 4 ust. 1 pkt 9 powyższego rozporządzenia zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i 3, nie stosuje się bez względu na wysokość osiąganych obrotów przy dostawie wyrobów tytoniowych (PKWiU 16.00), napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, bez względu na symbol PKWiU, z wyjątkiem dostaw towarów, o których mowa w poz. 43 załącznika do rozporządzenia.

Wyłączenie ze zwolnienia od obowiązku rejestrowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, wskazane w powyższym § 4 ust. 1 pkt 9 ww. rozporządzenia, zostało utrzymane przez prawodawcę w kolejno wydawanych rozporządzeniach dotyczących między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji.

Wyłączenie to zawarte zostało również w aktualnie obowiązującym (od dnia 1 stycznia 2011 r.) rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 138, poz. 930). W myśl § 4 ust. 1 pkt 9 zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i 3, nie stosuje się, bez względu na wysokość osiąganych obrotów, przy dostawie wyrobów tytoniowych (PKWiU 12.00), napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, bez względu na symbol PKWiU, z wyjątkiem dostaw towarów, o których mowa w poz. 42 załącznika do rozporządzenia.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego od dnia 1 września 2008 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie gastronomii, w ramach której sprzedaje również wyroby tytoniowe oraz napoje alkoholowe. Nie prowadził Pan ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, bowiem wartość sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40.000 zł. Kiedy jednak zlecił Pan prowadzenie dokumentacji firmy biuru rachunkowemu, okazało się, że od listopada 2008 r. powinien Pan prowadzić ewidencję obrotu oraz kwoty podatku należnego przy zastosowaniu kasy. Zgłosił się Pan tym samym do urzędu skarbowego w celu poinformowania o dokonaniu czynu zabronionego oraz złożenia korekt deklaracji VAT-7K. Pomniejszył Pan o 30% kwotę podatku naliczonego od towarów powiązanych z obrotem, który powinien być ewidencjonowany przy użyciu kasy fiskalnej (papierosy, napoje alkoholowe). Okazało się jednak, iż urząd nakazał wycofać złożone korekty i poinformował Pana, iż należy odliczyć podatek naliczony od wszystkich zakupionych towarów.

Zgodnie z treścią art. 111 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r., podatnicy naruszający obowiązek określony w ust. 1 do czasu rozpoczęcia prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących tracą prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę stanowiącą równowartość 30% kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług.

Z dniem 1 grudnia 2008 r. powyższy przepis został zmieniony w swej treści mocą przepisów ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320).

Jak wynika z obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008 r. brzmienia art. 111 ust. 2 powołanej ustawy, w przypadku stwierdzenia, że podatnik narusza obowiązek określony w ust. 1, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej ustala za okres do momentu rozpoczęcia prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się.

Mając na uwadze cytowane normy należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że podatnicy rozpoczynający sprzedaż w 2008 r. byli zwolnieni z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej do dnia przekroczenia kwoty obrotu w wysokości 20.000 zł z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy. Zwolnienia tego jednak nie stosowało się – i to bez względu na wysokość osiąganych obrotów – przy dostawie towarów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 9 obowiązującego do końca 2008 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 czerwca 2008 r. w sprawie kas rejestrujących.

Mając powyższe na uwadze, w przypadku stwierdzenia, że nie dopełnił Pan obowiązku w zakresie ewidencjonowania obrotu za pomocą kas rejestrujących przy sprzedaży wyrobów tytoniowych i napojów alkoholowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, podlega Pan sankcji określonej w art. 111 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Sankcja za naruszenie ww. obowiązku może obejmować jedynie podatek naliczony w tej części, w jakiej odnosi się on do sprzedaży, która winna zostać zarejestrowana przy użyciu kasy fiskalnej.

Przepis art. 111 ust. 2 w brzmieniu obowiązującym przed 1 grudnia 2008 r. stanowił o utracie przez podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego w wysokości równej 30% podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług. Dokonana z dniem 1 grudnia 2008 r. zmiana tej regulacji wprowadziła formę „dodatkowego zobowiązania podatkowego”, które ustala wyłącznie właściwy organ podatkowy. Zdanie drugie znowelizowanego art. 111 ust. 2 odnosi się natomiast do sytuacji postępowania w przypadku osób fizycznych naruszających obowiązek określony w ust. 1.

Należy wskazać, iż stosownie do treści art. 13 powołanej ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, do postępowań wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 109-111 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Mając powyższe na uwadze oraz to, że w zakresie będącym przedmiotem niniejszej sprawy brak jest przepisów przejściowych, zdaniem tut. organu właściwym będzie zastosowanie art. 111 ust. 2 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008 r.

Zatem z uwagi na fakt, iż przepisy ww. ustawy zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług od dnia 1 grudnia 2008 r. nie wprowadziły w przedmiotowym zakresie przepisów przejściowych, zgodnie z treścią znowelizowanego zapisu art. 111 ust. 2, w Pana przypadku, jako osoby fizycznej ponoszącej ewentualną odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe lub za przestępstwo skarbowe, nie ustala się dodatkowego zobowiązania, o którym mowa w powołanym przepisie. Tym samym brak było podstaw do składania przez Pana korekt deklaracji z wyliczoną kwotą „sankcji”, dotyczącej utraty prawa do odliczenia 30% kwoty podatku naliczonego związanego z papierosami i alkoholem.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.