Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.57.2021.7.DR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-08
Teza: Czy zmiana umowy spółki komandytowej, mająca na celu jedynie zmianę statusu wspólników, generuje podatek od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; komplementariusz; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; spółki-spółka komandytowa; umowa-umowa spółki; umowa-zmiana umowy
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 2 marca 2021 r. (data wpływu – 8 marca 2021 r.), uzupełnionym 22 czerwca 2021 r. i 14 lipca 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zmiany umowy spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 marca 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zmiany umowy spółki. Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 2 czerwca 2021 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.96.2021.2.BKD, 0115-KDIT1.4011.243.2021.3.MT, 0111-KDIB2-2.4014.57.2021.3.DR, a następnie pismem z 25 czerwca 2021 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.96.2021.3.BKD, 0115-KDIT1.4011.243.2021.5.MT, 0111-KDIB2-2.4014.57.2021.5.DR wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 22 czerwca 2021 r. oraz 14 lipca 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Z dniem 1 stycznia 2021 r. spółki komandytowe stały się podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych („CIT”) i będą podlegać przepisom ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z wejściem w życie regulacji ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw („ustawa zmieniająca”). Zgodnie z zapisami powyższej ustawy spółki mogły przesunąć obowiązek objęcia CIT na 1 maja 2021 r, zgodnie z art. 12 ust. 2 Ustawy Zmieniającej i w przypadku Spółki X (Wnioskodawcy) też tak się stało. Dochody Spółki komandytowej uzyskane po 1 maja 2021 r. zostaną opodatkowane zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Obecnie Spółka komandytowa (dalej zwana Spółką) składa się z komplementariusza, którym jest Spółka X Sp. z o.o. (zwana dalej Sp. z o.o.) i dwóch komandytariuszy będących osobami fizycznymi, które jednocześnie są wspólnikami Sp. z o.o. – obecnego komplementariusza. Spółka komandytowa planuje dokonać zmiany umowy spółki poprzez zmianę statusu komandytariusza na komplementariusza i odwrotnie. Po zmianie komplementariuszami zostaną 2 osoby fizyczne zaś komandytariuszem będzie Sp. z o.o. Przeprowadzona zmiana pozwoli unormować zapisy Spółki komandytowej i dotychczasowi komandytariusze, którzy posiadają większość udziałów staną się komplementariuszami z prawem do udziałów w zyskach zgodnie z posiadanymi obecnie udziałami i odpowiedzialnością z tytułu pełnienia danej funkcji. Zmiana ta pozwoli też komandytariuszowi, tj. Spółce z o. o. korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 22 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że przeprowadzona zmiana nie spowoduje zmiany kapitału, tj. kapitał Spółki pozostanie na poziomie 205.000,00 zł (5.000 zł wniesione przez Spółkę z o.o. i 200.000,00 zł wniesione przez 2 osoby fizyczne) i udział w zysku pozostanie na tym samym poziomie, tj. 2 osoby fizyczne nadal będą miały po 49,5% udziału a 1% przypadał będzie Spółce z o.o.

Pozostały opis zdarzenia przyszłego, który został przedstawiony przez Wnioskodawcę w treści uzupełnień wniosku (data wpływu 22 czerwca 2021 r. oraz 14 lipca 2021 r.) jako, że dotyczy zagadnień objętych podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz podatkiem dochodowym od osób prawnych przedstawiony zostanie w interpretacjach, obejmujących swym zakresem ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy zmiana umowy spółki generuje podatek od czynności cywilnoprawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, zmiana umowy polegająca wyłącznie na zamianie komplementariusza na komandytariusza i odwrotnie bez dokonywania dopłat do Spółki nie wywoła obowiązku w podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o PCC (Dz. U. z 2020 r. poz. 815) za zmianę umowy uważa się przy spółce osobowej – wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania. W omawianym przypadku nie dochodzi do zwiększenia majątku Spółki, zmiana polega wyłącznie na zamianie ról zgodnie z wniesionymi już wkładami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) i pkt 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 815 ze zm.) – podatkowi temu podlegają umowy spółki oraz zmiany tych umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.

Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy – w przypadku umowy spółki, za zmianę umowy przy spółce osobowej uważa się wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Stosownie do art. 1a pkt 1 ww. ustawy – użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub komandytowo-akcyjną.

Z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej, czyli z chwilą zawarcia umowy spółki lub zmiany tej umowy.

W myśl art. 4 pkt 9 ww. ustawy – obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie spółki cywilnej – na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki – na spółce.

Podstawę opodatkowania w myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy przy umowie spółki stanowi:

1.  przy zawarciu umowy – wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego,
2.  przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego – wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy,
3.  przy dopłatach – kwota dopłat,
4.  przy pożyczce udzielonej spółce przez wspólnika – kwota lub wartość pożyczki,
5.  przy oddaniu spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania – roczna wartość nieodpłatnego używania, którą przyjmuje się w wysokości 4% wartości rynkowej rzeczy lub prawa majątkowego oddanego do nieodpłatnego używania,
6.  przy przekształceniu lub łączeniu spółek – wartość wkładów do spółki osobowej powstałej w wyniku przekształcenia albo wartość kapitału zakładowego spółki kapitałowej powstałej w wyniku przekształcenia lub połączenia,
7.  przy przeniesieniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rzeczywistego ośrodka zarządzania spółki kapitałowej lub jej siedziby – wartość kapitału zakładowego.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – stawka podatku od umowy spółki wynosi 0,5%. Taką samą stawkę stosuje się również przy zmianach umowy spółki.

W związku z powyższym zmiany umowy spółki, jeżeli powodują podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, podlegają co do zasady opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka komandytowa (Wnioskodawca) składa się z komplementariusza, którym jest Spółka X Sp. z o.o. i dwóch komandytariuszy będących osobami fizycznymi, które jednocześnie są wspólnikami Sp. z o.o. – obecnego komplementariusza. Spółka komandytowa planuje dokonać zmiany umowy spółki poprzez zmianę statusu komandytariusza na komplementariusza i odwrotnie. Po zmianie komplementariuszami zostaną 2 osoby fizyczne zaś komandytariuszem będzie Sp. z o.o. Przeprowadzona zmiana nie spowoduje zmiany kapitału, tj. kapitał Spółki pozostanie na poziomie 205.000,00 zł (5.000 zł wniesione przez Spółkę z o.o. i 200.000,00 zł wniesione przez 2 osoby fizyczne) i udział w zysku pozostanie na tym samym poziomie, tj. 2 osoby fizyczne nadal będą miały po 49,5% udziału a 1% przypadał będzie Spółce z o.o.

Skoro zatem – jak wynika z treści wniosku – zmiana umowy spółki komandytowej miała na celu jedynie zmianę statusu wspólników, tj. komandytariusza na komplementariusza i odwrotnie i nie wiązała się z wniesieniem lub podwyższeniem wkładu wspólników powodującego zwiększenie majątku spółki ani z żadną inną z czynności kwalifikowanych na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jako zmiana umowy spółki osobowej, to należy stwierdzić, iż opisana we wniosku zmiana umowy spółki komandytowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Na Wnioskodawcy nie ciąży zatem z tego tytułu obowiązek podatkowy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.