Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-391/16-2/ISK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-07-28
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu 9 turbin wraz z masztami.
Słowa kluczowe: nabycie; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2016 r. (data wpływu 30 maja 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu 9 turbin wraz z masztami – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu 9 turbin wraz z masztami.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – E. Sp. o.o. (dalej „Spółka”) planuje zakup 9 turbin wiatrowych wraz z masztami od innej spółki („Sprzedawca”). Spółka została założona w 2009 r. w celu wybudowania i eksploatacji sieci elektroenergetycznej najwyższych napięć łączącej Polskę z Niemcami, ale ze względu na odmowę uzyskania warunków przyłączenia od P. S. A. musiała zrezygnować z planowanej inwestycji.

Wnioskodawca planuje sfinansować zakup przedmiotowych 9 szt. turbin wiatrowych kredytem bankowym. Sprzedawca prowadzi działalność w zakresie produkcji i sprzedaży energii elektrycznej wytwarzanej w turbinach wiatrowych, spółka posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

Obecnie Sprzedawca jest właścicielem parku elektrowni wiatrowych składającego się z 10 elektrowni wiatrowych (turbin) posadowionych na masztach, z czego 9 elektrowni wiatrowych wybudował w latach 2001 - 2002, natomiast dziesiątą na początku 2009 r.

Sprzedawca jest również właścicielem sieci energetycznej służącej do odprowadzenia mocy z ww. elektrowni wiatrowych oraz jest współwłaścicielem stacji transformatorowej, która jest przyłączona do sieci dystrybucyjnej innej spółki (operatora), poprzez którą energia elektryczna z elektrowni wiatrowych jest wprowadzana do Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Całość produkowanej energii elektrycznej z parku wiatrowego jest sprzedawana na rynku hurtowym energii elektrycznej.

Ze względu na potrzebę pozyskania środków do inwestowania w innych rodzajach działalności Sprzedawca postanowił sprzedać część majątku. W pierwszej kolejności, w kwietniu 2016 r. Sprzedawca sprzedał, na rzecz innego podmiotu niż Spółka, nieruchomości - 11 szt. działek wraz z 10 fundamentami pod opisane na wstępie elektrownie wiatrowe - które następnie (zwrotnie) wydzierżawił od nabywcy nieruchomości.

Obecnie Sprzedawca planuje sprzedać na rzecz Spółki 9 szt. turbin wiatrowych wraz z masztami (dalej „turbiny” lub „siłownie wiatrowe”), postawionych w okresie 2001-2002, pod warunkiem zawarcia umowy ich zwrotnej dzierżawy w celu możliwości kontynuacji przez Sprzedawcę produkcji energii elektrycznej, zgodnie z posiadaną koncesją.

Podsumowując, po dokonaniu planowanej sprzedaży 9 turbin wraz z masztami na rzecz Spółki, Sprzedawca:

*   będzie dalej właścicielem jednej elektrowni wiatrowej, na której ustanowiony jest zastaw na B. S.A. oraz linii energetycznej odprowadzającej energię elektryczną produkowaną przez wszystkie 10 siłowni wiatrowych, a także współwłaścicielem stacji transformatorowej, z prawem dostępu do sieci elektroenergetycznej Krajowego Systemu Elektroenergetycznego, niezbędnym do realizacji umowy sprzedaży energii elektrycznej,

*   będzie nadal dzierżawcą nieruchomości, na których zlokalizowane są wszystkie (10) siłownie wiatrowe,

*   stanie się, na podstawie odrębnie zawartej ze Spółką umowy, dzierżawcą 9 turbin wraz z masztami, które sprzeda Spółce,

\- i w konsekwencji będzie dysponował na podstawie ww. tytułów całą infrastrukturą umożliwiającą mu dalsze prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży i produkcji energii elektrycznej w ww. parkach wiatrowych. W konsekwencji Sprzedawca w dalszym ciągu będzie produkować i sprzedawać energię elektryczną wytwarzaną we wszystkich 10 turbinach wiatrowych (w jednej własnej i w dziewięciu dzierżawionych).

Natomiast Wnioskodawca po zakupieniu 9 turbin wraz z masztami będzie uzyskiwał przychody z tytułu ich dzierżawy na rzecz Sprzedawcy.

Wnioskodawca nie posiada dostępu do sieci elektroenergetycznej Krajowego Systemu Elektroenergetycznego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy zakupie 9 turbin wraz z masztami od Sprzedawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, warunkiem odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług jest również m.in. to, by sama czynność ich zakupu w ogóle podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Czynność podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli:

*   jest objęta przedmiotowym zakresem ustawy o VAT, określonym w art. 5 oraz

*   jest dokonywana przez podatnika tego podatku.

Ten drugi warunek jest spełniony w analizowanej sytuacji, gdyż Sprzedawca prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmującą m.in. działalność producentów.

Zdaniem Wnioskodawcy, spełniony jest również pierwszy z ww. warunków opodatkowania VAT transakcji zakupu turbin. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów. Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są „rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii” - co oznacza, że są nimi m.in. turbiny wraz z masztami - których odpłatna dostawa tym samym podlega opodatkowaniu VAT. Jednocześnie planowana transakcja nie jest objęta żadnym z przewidzianych w art. 6 ustawy o VAT wyłączeń z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 6 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do:

1.  transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa;
2.  czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Bezspornym jest, że sprzedaż turbin nie jest „czynnością, która nie może być przedmiotem prawnie skutecznej umowy”. Analizowana transakcja nie stanowi również transakcji zbycia przedsiębiorstwa, ani jego zorganizowanej części.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” rozumie się „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.

Z kolei samo pojęcie „przedsiębiorstwa” nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o VAT, w związku z czym należy przyjąć, że posługuje się ona nim w znaczeniu, jakie nadaje mu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym: „Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.”

Planowana przez Wnioskodawcę transakcja nie może być kwalifikowana jako sprzedaż przedsiębiorstwa, ani jako sprzedaż jego zorganizowanej części. Jej przedmiotem jest bowiem wyłącznie zakup turbin wiatrowych wraz z masztami. Przedmiotem zbycia nie będą natomiast pozostałe składniki majątku Sprzedawcy wymienione w art. 55¹ k.c., a w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa), środki pieniężne, czy też księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Nabywane przez Spółkę turbiny wraz z masztami nie mogą być również zakwalifikowane jako zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, czyli „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.

Z powyższego wynika zatem, że za zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa mamy do czynienia w przypadku, gdy łącznie spełnione są następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

W sytuacji przedstawionej we wniosku nie dojdzie do spełnienia wszystkich przedstawionych powyżej przesłanek. Po pierwsze, zbywane aktywa obejmują wyłącznie ściśle określone materialne składniki majątku (turbiny wraz z masztami), natomiast nie obejmują składników niematerialnych, w szczególności zaś nie obejmują zobowiązań. W szczególności należy podkreślić, że przedmiotem planowanej transakcji nie są prawa i obowiązki wynikające z jakichkolwiek zawartych przez Sprzedawcę umów niezbędnych do produkcji i sprzedaży energii elektrycznej.

Tym samym przedmiotem planowanej sprzedaży nie będą składniki niematerialne, a w szczególności zobowiązania - co uniemożliwia zakwalifikowanie jej przedmiotu jako przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Po trzecie, w analizowanym przypadku nie zachodzi przesłanka wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego zbywanego „zespołu” składników majątkowych. Zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nr IPPP1/443-1237/10-2/ISZ): „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że:

*   zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w istniejącej strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, zakład (potwierdzone w zatwierdzonej strukturze organizacyjnej w formie wewnętrznego aktu prawnego),

*   wzajemne powiązanie składników wskazuje na istnienie zależności pomiędzy tymi składnikami (dopiero ich wspólne działanie prowadzi do realizacji określonej kategorii zadań gospodarczych),

*   wyodrębnioną strukturą organizacyjną kieruje: kierownik, dyrektor, któremu podlegają pracownicy zatrudnieni w tej komórce organizacyjnej.”

Zbywane składniki majątku nie są wyodrębnione w powyższy sposób w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa Spółki, co uniemożliwia zakwalifikowanie ich jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Przede wszystkim jednak przedmiotowe turbiny wraz z masztami nie stanowią zespołu składników, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze - nie są bowiem samodzielnie wystarczające do prowadzenia działalności w zakresie produkcji i sprzedaży energii.

Do prowadzenia tej działalności potrzebne jest bowiem, po pierwsze, dysponowanie nieruchomościami, na których turbiny i maszty są posadowione - a jak wspomniano, nieruchomości takie, ani prawo do korzystania z nich nie są przedmiotem transakcji sprzedaży na rzecz Spółki. Po drugie, konieczny jest również dostęp do sieci elektroenergetycznej. Tymczasem na podstawie przedmiotowej umowy sprzedaży Spółka nie uzyska dostępu do sieci elektroenergetycznej Krajowego Systemu Elektroenergetycznego - ani w sensie technicznym, ani prawnym (nie dojdzie do transferu żadnych praw z umów umożliwiających ten dostęp).

Także i z tego względu nie jest możliwe uznanie, że nabywane przez Spółkę 9 turbin wraz z masztami stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Reasumując, przedmiotem planowanej transakcji będą jedynie określone materialne składniki majątkowe: 9 turbin wraz z masztami. Natomiast przedmiot transakcji nie będzie obejmował pozostałych składników majątku Sprzedawcy, a w szczególności jej firmy, ksiąg, należności i zobowiązań z tytułu zawartych przez Spółkę umów. Powyższe składniki pozostaną w majątku Sprzedawcy, która po zrealizowaniu transakcji zachowa zdolność prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto, nabywca turbiny i maszty nie są wyodrębnione organizacyjnie, ani finansowo w przedsiębiorstwie Sprzedawcy, jak również nie mogłyby stanowić samodzielnego przedsiębiorstwa - nie są bowiem samodzielnie wystarczające do prowadzenia działalności w zakresie produkcji i sprzedaży energii.

Całokształt przedstawionych powyżej okoliczności świadczy więc o tym, że planowana transakcja nie będzie stanowiła zbycia przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, a zatem będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Jednocześnie nabywane przez Spółkę towary - turbiny wraz z masztami - będą wykorzystywane przez nią do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, tj. do świadczenia usług dzierżawy tych turbin na rzecz Sprzedawcy. Oznacza to, że w związku z ich nabyciem przez Spółkę spełnione będą przesłanki odliczenia podatku naliczonego przewidziane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Całokształt przedstawionych okoliczności przemawia zatem za uznaniem za prawidłowe stanowiska Wnioskodawcy, iż będzie on uprawniony do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy zakupie 9 turbin wraz z masztami od Sprzedawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy.

Z powyższego uregulowania wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione jednocześnie warunki: odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Powołany wyżej przepis wyklucza jednocześnie możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czynności zwolnione od podatku VAT, czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT).

Ustawodawca stworzył tym samym podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych (wskazanych powyżej, tj. m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych), oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką, która została założona w 2009 r. w celu wybudowania i eksploatacji sieci elektroenergetycznej najwyższych napięć łączącej Polskę z Niemcami, ale ze względu na odmowę uzyskania warunków przyłączenia od P. S. A. musiała zrezygnować z planowanej inwestycji. Obecnie Wnioskodawca planuje zakup 9 turbin wiatrowych wraz z masztami od innej spółki. Sprzedawca jest właścicielem parku elektrowni wiatrowych składającego się z 10 elektrowni wiatrowych (turbin) posadowionych na masztach. Sprzedawca jest również właścicielem sieci energetycznej służącej do odprowadzenia mocy z ww. elektrowni wiatrowych oraz jest współwłaścicielem stacji transformatorowej, która jest przyłączona do sieci dystrybucyjnej innej spółki. Po dokonaniu planowanej transakcji Wnioskodawca będzie wykorzystywał przedmiotowe towary do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, tj. do świadczenia usług ich dzierżawy na rzecz Sprzedawcy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu 9 turbin wraz z masztami od Sprzedawcy.

Aby stwierdzić, czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej przedmiotową transakcję, należy zbadać, czy nie zaistnieją przesłanki określone w art. 88 ustawy o VAT, a w szczególności czy ww. transakcja będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT oraz czy nie będzie z tego podatku zwolniona.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Na mocy art. 6 pkt 1 powołanej ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa – czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Należy wskazać również na art. 552 Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadził zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT wynika, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).

Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Wnioskodawca wskazał w treści wniosku, iż przedmiotem sprzedaży będą jedynie określone materialne składniki majątku, tj. turbiny wraz z masztami. Przedmiotem transakcji nie będą natomiast składniki majątku Sprzedawcy wymienione w art. 55¹ k.c., a w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa), środki pieniężne, czy też księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przedmiotem transakcji nie będą również zobowiązania ani prawa i obowiązki wynikające z jakichkolwiek zawartych przez Sprzedawcę umów niezbędnych do produkcji i sprzedaży energii elektrycznej.

W odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że do opisanej transakcji nie będzie mieć zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Przedmiot Transakcji nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55¹ Kodeksu cywilnego. Powyższej transakcji nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedawcy.

Opisana transakcja nie będzie również stanowić zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedawcy, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Przedmiotu transakcji nie można uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Sprzedawcy, gdyż 9 turbin wiatrowych wraz z masztami nie spełnia ustawowych przesłanek zawartych w definicji tego pojęcia, tj. nie stanowi masy majątkowej wydzielonej finansowo, organizacyjnie i funkcjonalnie, która umożliwiłaby funkcjonowanie jako oddzielne przedsiębiorstwo. Ponadto transakcja nie obejmie zobowiązań Sprzedawcy.

Zatem w analizowanej sprawie przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie będzie miał zastosowania i planowana transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając powyższe na uwadze należy w dalszej kolejności zbadać, czy planowana transakcja będzie podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, iż zarówno w treści ustawy jak i przepisów wykonawczych do niej nie zostały przewidziane zwolnienia, które można zastosować w przypadku nabycia przez Wnioskodawcę towarów, o których mowa we wniosku. Tym samym nabycie przez Wnioskodawcę 9 turbin wiatrowych wraz z masztami należy opodatkować według właściwej stawki podatku VAT.

Zatem mając powyższe na uwadze tut. Organ wskazuje, iż skoro Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, a po nabyciu 9 turbin wiatrowych wraz z masztami, będzie je wykorzystywał do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, tj. do świadczenia usług dzierżawy tych towarów na rzecz Sprzedawcy, to w myśl art. 86 ust. 1 ustawy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze zakupu przedmiotowych towarów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.