Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-667/14-4/JSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-11-24
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT od faktur zapłaconych w części.
Słowa kluczowe: metoda-metoda kasowa; odliczenia-prawo do odliczenia; podatnik-mały podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2014 r. (data wpływu 3 września 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 listopada 2014 r. (data wpływu 17 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od faktur zapłaconych w części – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od faktur zapłaconych w części.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 12 listopada 2014 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Mały podatnik rozliczający się metodą kasową do końca 2013 r. odliczając podatek naliczony stosował art. 86 ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przepis stanowił, że podatnicy, o których mowa w art. 21 ust. 1 , w odniesieniu do nabytych na terytorium kraju towarów i usług, mogą obniżyć kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za kwartał, w którym uregulowali całość lub część zapłaty należności wynikającej z otrzymanej od kontrahenta faktury nie wcześniej niż z dniem otrzymania faktury. Uregulowanie należność w części dawało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego odpowiadającej części uregulowanej należności.

Z początkiem 2014 r. przepisy ustawy o podatku od towarów i usług uległy zmianie. Zgodnie z art. 83 ust.10 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego od nabytych lub importowanych przez podatnika towarów lub usług powstaje w okresie gdy powstał obowiązek podatkowy u sprzedawcy transakcji.

Zgodnie z art. 86 ust. 10e ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego u małego podatnika stosującego metodę kasową powstaje po spełnieniu warunku zapłaty za te towary i usługi.

Małego podatnika rozliczającego się metodą kasową obejmują dwa przepisy. Art. 86 ust. 10, który dotyczy wszystkich podatników oraz art. 86 ust. 10e dotyczy tylko małych podatników rozliczających się metodą kasową.

W związku z powyższym ustalając zobowiązanie podatkowe VAT w deklaracji VAT-7k w 2014 r. Wnioskodawca odlicza podatek naliczony od faktur zakupu towarów i usług, gdy spełnione zostały dwa warunki:

1.  gdy powstał obowiązek podatkowy,
2.  zostały przez Wnioskodawcę zapłacone w całości lub w części.

W piśmie z dnia 12 listopada 2014 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawową działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę są roboty budowlane. Pytanie dotyczy zakupów materiałów budowlanych (beton, stal), usług wynajmu sprzętu, wynajmu rusztowań, zakupu narzędzi i wyposażenia, części zamiennych, odzieży ochronnej. Nabywane towary i usługi dokumentowane fakturami są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo odliczając VAT naliczony od faktur zapłaconych w części?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 12 listopada 2014 r.), zgodnie z art. 86 ust.10e ustawy VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do nabytych przez małego podatnika towarów i usług, w zakresie stosowania przez niego metody kasowej, powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonał zapłaty za te towary i usługi.

Dokonując zapłaty za fakturę Wnioskodawca odlicza podatek naliczony, który dotyczy zapłaconej kwoty również wówczas gdy kwota stanowi częściową zapłatę za fakturę i uważa, że jest to zgodne z przepisami znowelizowanej ustawy VAT.

Uzasadnienie

Do końca 2013 r. mały podatnik rozliczający się metodą kasową miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, gdy spełniał łącznie dwa warunki:

1.  posiadał fakturę zakupową,
2.  zapłacił część lub całość zobowiązania wynikającego z otrzymanej faktury.

Odliczenie podatku naliczonego od faktury zapłaconej w części dawało prawo do obniżenia podatku w części związanej z zapłatą.

W zmienionych w 2014 r. przepisach prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony u małych podatników rozliczających się metodą kasową powstaje zgodnie z art. 86 ust. 10 i ust. 10e ustawy VAT to jest gdy:

1.  u sprzedawcy towaru lub usługi powstał obowiązek podatkowy,
2.  w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonał zapłaty za te towary i usługi.

Ustawa o VAT nie wyjaśnia co należy rozumieć przez zapłatę. Dlatego każda zapłata czy dotyczy całości czy części wartości faktury jest zapłatą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie natomiast do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Jak stanowi art. 86 ust. 10e ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do nabytych przez małego podatnika towarów i usług, w okresie stosowania przez niego metody kasowej, powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonał zapłaty za te towary i usługi.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (ust. 11 analizowanego artykułu).

Wskazać również należy, że w świetle art. 2 pkt 25 lit a ustawy, przez małego podatnika rozumie się podatnika podatku od towarów i usług, u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy, mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym, że obowiązek podatkowy w odniesieniu do dokonywanych przez niego dostaw towarów i świadczenia usług powstaje:

1.  z dniem otrzymania całości lub części zapłaty – w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny,
2.  z dniem otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 180. dnia, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi – w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1

\- po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę metodę, zwaną dalej „metodą kasową”; otrzymanie zapłaty w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

Przepis ust. 1 stosuje się do czynności wykonanych w okresie, w którym podatnik stosuje metodę kasową (ust. 2 ww. artykułu).

W myśl art. 21 ust. 4 ustawy, mały podatnik traci prawo do rozliczania podatku metodą kasową, począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym przekroczył kwotę określoną w art. 2 pkt 25.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawową działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę są roboty budowlane. Mały podatnik rozliczający się metodą kasową do końca 2013 r. odliczając podatek naliczony stosował art. 86 ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług. Z początkiem 2014 r. przepisy ustawy o podatku od towarów i usług uległy zmianie. Małego podatnika rozliczającego się metodą kasową obejmują dwa przepisy. Art. 86 ust. 10, który dotyczy wszystkich podatników oraz art. 86 ust. 10e dotyczy tylko małych podatników rozliczających się metodą kasową. W związku z powyższym ustalając zobowiązanie podatkowe VAT w deklaracji VAT-7k w 2014 r. Wnioskodawca odlicza podatek naliczony od faktur zakupu towarów i usług, gdy spełnione zostały dwa warunki: gdy powstał obowiązek podatkowy oraz zostały przez Wnioskodawcę zapłacone w całości lub w części.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że pytanie dotyczy zakupów materiałów budowlanych (beton, stal), usług wynajmu sprzętu, wynajmu rusztowań, zakupu narzędzi i wyposażenia, części zamiennych, odzieży ochronnej. Nabywane towary i usługi dokumentowane fakturami są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca stosujący metodę kasową rozliczania podatku uprawniony jest do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabytych towarów i usług w rozliczeniu za kwartał, w którym dokonał za nie zapłaty, przez którą należy rozumieć całkowite lub częściowe uregulowanie należności. Zatem, po spełnieniu pozostałych warunków uprawniających do odliczenia podatku naliczonego wynikających z art. 86 ust. 1 i ust. 10 ustawy, w przypadku uregulowania części należności wynikającej z otrzymanych faktur, Wnioskodawca może odliczać podatek naliczony odpowiadający tej części.

Wobec powyższego, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wskazać należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zasadności korzystania przez Wnioskodawcę z metody kasowej rozliczeń podatku, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy, gdyż nie postawiono w tym zakresie pytania i nie przedstawiono stanowiska, a fakt ten przyjęto jako element przedstawionego stanu faktycznego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).