Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-247b/07/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-02-25
Teza: 1. Czy modernizacja budynków mieszkalnych, w tym modernizacja wind (wymiana kabin) może być finansowana z funduszu remontowego spółdzielni (fundusz remontowy dźwigów)? 2. Czy odpisy na fundusz remontowy, w przypadku przeznaczenia go na modernizację budynków mieszkalnych (wymiana wind) będą stanowiły koszty uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz remontowy; koszt-koszty uzyskania przychodów; modernizacja; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; ulepszenie; środek-środek trwały; środek-środek trwały-remont środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2007 r. (data wpływu 24 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów odpisów na fundusz remontowy

stwierdzam, co następuje:

W dniu 24 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów odpisów na fundusz remontowy.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Spółdzielnia realizuje program remontów wind obejmujący lata 2005-2009, w którego zakres wchodzą również roboty modernizacyjne, polegające na wymianie kabin.

Prace remontowe finansowane są ze środków funduszu remontowego, natomiast prace modernizacyjne miały być sfinansowane poprzez uzupełnienie wkładów (mieszkania spółdzielcze) lub poprzez wpłaty właścicieli lokali (lokale wyodrębnione). Decyzje powyższe podejmowane były w momencie obowiązywania art. 61 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, który określał, że za modernizację uważa się trwałe ulepszenie (unowocześnienie) istniejącego budynku lub lokalu, przez co zwiększa się wartość użytkowa budynku lub lokalu, powodująca wzrost jego wartości początkowej.

Powyższy przepis aktualnie nie obowiązuje, ponieważ został uchylony nowelizacją ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (ustawa z dnia 14 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy). Oznacza to, że aktualnie koszty modernizacji budynków mieszkalnych (w tym modernizacja wind), zaliczanych do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych, dotychczas traktowane jako ich ulepszenie, będą zaliczane do remontów nie zwiększających wartości początkowej budynków, stąd źródłem ich finansowania będzie fundusz remontowy spółdzielni – tworzony na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Wobec powyższej zmiany planujemy skorygować zasady finansowania wymiany wind, tzn. zaniechać pobierania wkładów na modernizowane budynki i finansować modernizację dźwigów z funduszu remontowego.

**W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:**

1.  Czy modernizacja budynków mieszkalnych, w tym modernizacja wind (wymiana kabin) może być finansowana z funduszu remontowego spółdzielni (fundusz remontowy dźwigów)?
2.  Czy odpisy na fundusz remontowy, w przypadku przeznaczenia go na modernizację budynków mieszkalnych (wymiana wind) będą stanowiły koszty uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Wobec uchylenia art. 61 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, źródłem finansowania modernizacji budynków mieszkalnych, w tym również modernizacji wind, będzie fundusz remontowy spółdzielni. Modernizacja taka nie zwiększa wartości budynku (wartości lokalu).
2.  Odpisy na fundusz remontowy, wobec delegacji rangi ustawowej (ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych) co do tworzenia funduszu remontowego, pozwalają na uznanie ich za koszty uzyskania przychodów, także w przypadku finansowania z funduszu remontowego zarówno kosztów remontu budynków, jak i kosztów modernizacji budynków mieszkalnych (w tym modernizacji wind).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wskazuje, że:**

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.) – dalej: ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy (…).

Zasady tworzenia funduszu remontowego określa art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116, ze zm.), w myśl którego spółdzielnia tworzy fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych. Odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Obowiązek świadczenia na fundusz dotyczy członków spółdzielni, właścicieli lokali niebędących członkami spółdzielni oraz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali.

Z kolei art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych (\`(...)\`).

W myśl art. 16g ust. 13 ustawy, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Amortyzacji nie podlegają jednakże budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe – zwane środkami trwałymi (por. art. 16c pkt 2 ustawy).

W doktrynie przyjmuje się, że istotą remontu jest przywrócenie pierwotnego stanu technicznego użytkowania środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, niezmieniające jego charakteru i funkcji, następujące w trakcie eksploatacji środka trwałego i wynikające z tej eksploatacji. W jego skład można zaliczyć wszystkie zmiany trwałe, przywracające pierwotny poziom techniczny danego środka trwałego, jego pierwotną zdolność użytkową, utraconą na skutek upływu czasu i eksploatacji.

Zatem remont środka trwałego to działania zmierzające do przywrócenia pierwotnych cech użytkowych rzeczy i nieruchomości, utraconych na skutek ich użytkowania.

Modernizacją, czy też ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest:

*   przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,

*   rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,

*   rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,

*   adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany.

Tak więc, modernizacja (ulepszenie) to działania związane ze środkami trwałymi, które powodują wzrost ich wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami eksploatacji.

Zatem kosztem podatkowym nie będą odpisy na fundusz remontowy w części dotyczącej modernizacji.

Jednocześnie podkreślić należy, iż w celu rozstrzygnięcia kwestii, czy określone wydatki są kosztami bieżącymi (kosztami konserwacji, napraw, remontów) czy kosztami inwestycji (przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji), konieczne jest posługiwanie się kategoriami technicznymi. Z tego też względu często niezbędne stają się rozstrzygnięcia na płaszczyźnie technicznej, przesądzające ostatecznie o tym, czy określony rodzaj nakładów na środki trwałe prowadzi do ich ulepszenia, czy też nie. W większości przypadków jednoznaczne rozstrzygnięcie o charakterze dokonanych prac nie może się obyć bez zasięgnięcia specjalistycznej opinii biegłych.

Reasumując, rozstrzygnięcie zagadnienia przedstawionego w pytaniu nr 2 wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest niemożliwe bez uprzedniego stwierdzenia faktu, czy wymiana dźwigów (wind) stanowi remont, czy modernizację środka trwałego.

Zagadnienie zawarte w pytaniu nr 1 zostało rozpatrzone odrębnym postanowieniem, odmawiającym wszczęcia postępowania w tym zakresie, gdyż nie dotyczy ono przepisów prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.