Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.615.2025.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-22
Teza: Wynajem nieruchomości wycofanej z działalności.
Słowa kluczowe: najem
nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 1 Przepisy ogólne-Przedmiot opodatkowania-
Osiągający przychody z tytułu najmu, dzierżawy
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art. 2-ust. 1a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych/zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Nowy wniosek jest związany z korektą stanu przyszłego Pana wcześniejszej interpretacji
    (...) oraz aktualizacją w związku z upływem lat interpretacji (...). Jest Pan osobą fizyczną
    prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, czynnym podatnikiem VAT. Nie
    zatrudnia Pan pracowników. Głównym źródłem przychodów jest wynajem
    długoterminowy własnych lokali użytkowych sieciom (...). Działalność została założona,
    żeby inwestować nadwyżki finansowe w nieruchomości w celu zabezpieczenia bytu i
    przyszłości rodziny. W ramach działalności gospodarczej posiada Pan obecnie 3 takie
    lokale. Jest Pan ich właścicielem razem z małżonką, z którą posiada Pan wspólnotę
    majątkową. Dochody z działalności są opodatkowane podatkiem liniowym. Jest Pan
    również wspólnikiem spółki jawnej wraz z Pana bratem. Spółka zajmuje się tym samym co
    Pana działalność.
    Posiadają Państwo w niej jeden lokal, a przychody z tego tytułu są opodatkowane
    ryczałtem. Spółka nie będzie już prowadziła dalszego rozwoju. Jeden z lokali posiadanych
    przez Pana (zwany dalej Lokalem) w ramach działalności gospodarczej został wybudowany
    w roku 2018 na gruncie zakupionym w roku 2017. Z tytułu nabycia ww. gruntu oraz
    nakładów poniesionych na budowę lokalu przysługiwało Panu całkowite odliczenie
    podatku od towarów i usług, z którego Pan skorzystał. Lokal ten od 2018 roku jest
    wynajmowany sieci (...), z tytułu wynajmu otrzymuje Pan czynsz, od którego odprowadza
    Pan podatek od towarów i usług.
    W najbliższym czasie zamierza Pan przenieść ww. lokal z działalności gospodarczej do
    majątku prywatnego (wspólnie z małżonką), tj. wycofać go ze środków trwałych i przestać
    amortyzować w ramach działalności gospodarczej. Lokal ten dalej będzie wynajmowany
    sieci (...), a Pan dalej jako czynny podatnik podatku od towarów i usług będę rozliczał ten
    podatek od uzyskiwanego czynszu najmu. Pana działalność w przypadku wynajmu takiego
    lokalu ogranicza się praktycznie do wystawiania raz w miesiącu faktur za czynsz i płacenie
    rachunków, które nie ciążą na najemcy.

## Pytanie

Czy może Pan opodatkować przychody z najmu Lokalu przeniesionego z działalności
    gospodarczej do majątku prywatnego (najmu prywatnego) ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem – wycofanie lokalu z działalności gospodarczej, tj. ze środków trwałych,
    zaprzestanie amortyzowania i wynajmowanie go jako osoba fizyczna spowoduje
    możliwość zaliczenia przychodów z najmu tego Lokalu do źródła określonego w art. 10
    ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkować w całości w
    ramach najmu prywatnego ryczałtem od przychodów.
    Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r.
    poz. 1360 z późn. zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy
    rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się
    płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
    Natomiast art. 693 § 1 powołanej ustawy stanowi, że przez umowę dzierżawy
    wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania
    pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić
    wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Ustawa z 26 lipca 1991 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm.) o podatku dochodowym
    od osób fizycznych wskazuje źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z
    poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 odrębnymi źródłami przychodów są:
    · pozarolnicza działalność gospodarcza,

    · najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze,
      w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz
      gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie
      działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z
      działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez
    działalność gospodarczą lub pozarolniczą działalność gospodarczą rozumie się działalność
    zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za
    pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są
    następujące warunki:
    1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
    2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności;
    3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, że aby przychody zostały zaliczone do
    źródła pozarolniczej działalności gospodarczej muszą zaistnieć przesłanki pozytywne
    pozwalające jednoznacznie stwierdzić, że wykonywane czynności należy uznać na
    działalność gospodarczą oraz zostać wykluczone przesłanki negatywne zaistnienia
    działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
    dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
    majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Przywołany powyżej przepis koresponduje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym źródła przychodu, jakim jest
    najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością
    gospodarczą.
    Z przywołanych przepisów wynika, że najem dla celów podatkowych może być traktowany
    jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło przychodów,
    określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 powołanej ustawy. Wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia
    przychodów z najmu ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzeczy w najem.
    Dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą niezbędne jest spełnienie
    łącznie trzech warunków:
    · dana działalność musi być działalnością zarobkową,
    · działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz
    · działalnością wykonywaną w sposób ciągły.

    Zarobkowy i ciągły charakter jest z reguły spełniony zawsze, gdyż każdy najemca w ramach
    najmu prywatnego robi to w celu zarobkowym i chce wynajmować te lokale w sposób
    ciągły. Nie mają natomiast charakteru zarobkowego działania, których celem jest
    zaspokajanie potrzeb własnych najemcy lub jego rodziny. Kluczowe znaczenie dla
    określenia źródła przychodów ma zorganizowany charakter podejmowanych czynności.
    Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z 17 kwietnia 2019 r. sygn. I
    SA/GD 170/19 na „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności
    o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej
    struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z
    uruchomieniem określonej działalności, jak i w fazie realizacyjnej. Może dotyczyć to
    również działań podejmowanych w odniesieniu do przedmiotów sprzedaży (np.
    samodzielne podejmowanie szeroko zakrojonej akcji marketingowej). Do zakwalifikowania
    aktywności podatnika jako działalności gospodarczej niezbędne jest również wykazanie
    profesjonalnego charakteru podejmowanych przez niego działań. Odróżnić od nich należy
    działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym mieniem, których cechą jest
    kierowanie się zasadami gospodarności. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że
    spełnienie jedynie dwóch warunków kwalifikujących przychody do źródła działalność
    gospodarcza, nie pozwala przyjąć, że w przedmiotowej sprawie przychody, które będzie
    osiągać Wnioskodawca z najmu prywatnego, można zaliczyć do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z Interpretacją wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20
    sierpnia 2019 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.307.2019.2.KS: (...) nie ma podstaw w zakresie
    kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    powoływanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podejmowanych przez
    podatnika czynności, które mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn.
    mają na celu zwyczajowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb
    osobistych podatnika lub jego rodziny. Działań z zachowaniem normalnych, zwyczajowo
    przyjętych w takich przypadkach reguł gospodarności nie należy utożsamiać z
    działalnością gospodarczą.
    WSA w wyroku z 17 kwietnia 2019 r. sygn. I SA/GD 170/19 podzielił stanowisko wyrażone
    przez NSA w wyroku z 9 marca 2016 (II FSK 1423/14), że: (...) zwłaszcza w warunkach
    rozregulowanej sytuacji na rynku pracy, niepewności co do sposobu zaspokojenia w
    przyszłości potrzeb własnych i rodziny, do naturalnych zachowań należy lokowanie
    wolnych środków finansowych w różne dobra m.in. w nieruchomości. Jak podkreślił WSA
    w powyższym wyroku sygn. I SA/GD 170/19, gospodarowanie osobistym majątkiem nie
    może być zarezerwowane wyłącznie dla czynności jednorazowych.
    Na sposób kwalifikacji przychodów nie powinna mieć wpływu ilość wynajmowanych lokali,
    co potwierdza stanowisko Ministra Finansów na Interpelację nr 29145 z 17 kwietnia 2019
    r., w którym czytamy: (...) wysokość płaconego podatku nie jest czynnikiem, który określa,
    że dane przychody są zaliczane do określonego źródła przychodów. Tak samo takim
    czynnikiem nie powinna być ilość lokali wynajmowanych, czy okres, na jaki te lokale są
    wynajmowane (najem długoterminowy, czy najem krótkoterminowy). Zryczałtowana
    forma opodatkowania przychodów z najmu pozwala podatnikom na płacenie podatków w
    sposób uproszczony, a jednocześnie stanowi źródło dochodów budżetu Państwa.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 12
    września 2018 r. nr 0112-KDIL3-1.4011.345.2018.2.KF potwierdził, że ilość
    wynajmowanych lokali nie może być przesłanką determinującą o kwalifikacji uzyskanych
    przychodów do określonego źródła przychodu.

    Obecnie skala opodatkowania wynosi zatem 8,5% do kwoty 100.000 zł, a od nadwyżki
    ponad tę kwotę ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 12,5% przychodów.
    Ustawodawca zatem zakłada osiąganie przychodów z tego tytułu w większych rozmiarach,
    czyli z więcej niż tylko z pojedynczych, czy nawet kilku lokali.
    Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 24 maja 2021 sygn. FPS 1/21
    rozstrzyga wątpliwości w tej kwestii, gdyż w myśl uchwały przychody z najmu należy
    kwalifikować bez ograniczeń do źródła „najem, podnajem...”, chyba że wynajmowany
    składnik majątku został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w ramach
    działalności gospodarczej. Oznacza to, że kwalifikacja najmu jako tzw. najmu prywatnego
    jest zależna wyłącznie od decyzji podatnika. Jeżeli bowiem wprowadzi on określony
    składnik majątku do ewidencji środków trwałych w ramach działalności gospodarczej, to
    najem takiego składnika będzie podlegał rozliczeniom w ramach działalności
    gospodarczej. A jeżeli tego nie zrobi, to taki najem będzie mógł być opodatkowany na
    zasadach właściwych dla najmu prywatnego.
    Artykuł 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że dochody
    osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są
    opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
    określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Zasady opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne reguluje ustawa dnia 20 listopada 1998 r. o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 2540 z późn. zm.).
    Zgodnie z art. 1 pkt 1 i 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne reguluje opodatkowanie zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby
    fizyczne:
    · prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 1),
    · osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub
      innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach
      prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej (pkt 2).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1a powołanej ustawy osoby fizyczne osiągające przychody, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 12 wyżej wskazanej ustawy użyte w ustawie określenie
    pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
    W myśl art. 6 ust. 1a powołanej ustawy opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy,
    poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów
    stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    W kontekście analizowanego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że wycofanie Lokalu z
    działalności gospodarczej, tj. ze środków trwałych, zaprzestanie amortyzowania i
    wynajmowanie go jako osoba fizyczna spowoduje możliwość zaliczenia przychodów z
    najmu tego Lokalu do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i opodatkować w całości w ramach najmu prywatnego
    ryczałtem od przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są :
      − pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
      − najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
        składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe
    warunki, tj.:
    - zaistnienie przesłanek pozytywnych, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, pozwalających na stwierdzenie, że mamy do
      czynienia z działalnością gospodarczą,
    - brak wystąpienia przesłanek negatywnych z art. 5b ust. 1 tej ustawy, oraz

    - wykluczenie, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
      przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Przepis ten koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem, wykluczając z tego
    katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może
    być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło
    przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu
    dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot
    najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej
    rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od
    działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest
    w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy
    przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą bądź
    najem stanowi przedmiot tej działalności, wynajmowanie tego składnika zaliczane jest do
    źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W tym miejscu wskazuję na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem
      sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
      kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z
      działalności gospodarczej.

    Przychody z najmu zaliczane są zatem bez ograniczeń do źródła przychodów
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    chyba że przedmiot najmu stanowi składnik majątkowy związany z wykonywaną
    działalnością gospodarczą lub najem jest przedmiotem tej działalności.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    W myśl art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające
      przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 i 232), zwanej
      dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne :
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się
      proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.
    W myśl art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne
      Zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między
      którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w
      art. 6 ust. 1a, chyba że złożą sporządzone na piśmie oświadczenie o opodatkowaniu
      całości przychodu przez jednego z nich.
    Stosownie do art. 12 ust. 7 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymany
      został pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnięty został w grudniu roku
      podatkowego.
    Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 8a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Wybór zasady opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków,
      wyrażony w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 6, dotyczy również lat następnych,
      chyba że w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym

      został otrzymany pierwszy w roku podatkowym przychód, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód otrzymany został w grudniu roku
      podatkowego, małżonkowie zawiadomią na piśmie właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego o rezygnacji z opodatkowania całości przychodu przez jednego z
      małżonków.
    W myśl art. 12 ust. 13 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      W przypadku małżonków, którzy złożyli oświadczenie określone w ust. 6, kwota
      przychodów, o której mowa w ust. 1 pkt 4, wynosi 200 000 zł.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan osobą fizyczną prowadzącą
    jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie wynajmu długoterminowego własnych
    lokali użytkowych sieciom (...). W ramach działalności gospodarczej posiada Pan obecnie
    trzy takie lokale. Jest Pan ich właścicielem razem z małżonką, z którą posiada Pan
    wspólnotę majątkową. Jest Pan również wspólnikiem spółki jawnej wraz z Pana bratem.
    Spółka zajmuje się tym samym co Pana działalność. W spółce jawnej jest jeden lokal, a
    przychody z tego tytułu są opodatkowane ryczałtem. Spółka jawna nie będzie już
    prowadzić dalszego rozwoju. Jeden z lokali posiadanych przez Pana (dalej: Lokal) w
    ramach działalności gospodarczej został wybudowany w roku 2018 na gruncie
    zakupionym w roku 2017. Lokal od 2018 roku jest wynajmowany sieci (...). Zamierza Pan
    przenieść Lokal z działalności gospodarczej do majątku prywatnego (wspólnie z
    małżonką), tj. wycofać go ze środków trwałych i przestać amortyzować w ramach
    działalności gospodarczej. Lokal dalej będzie wynajmowany sieci (...).
    Skoro Lokal nie będzie przez Pana wynajmowany w ramach działalności gospodarczej, to
    najem ten stanowić będzie źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody osiągnięte z tytułu
    wynajmu Lokalu na zasadach najmu prywatnego należy opodatkować ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych, stosownie do art. 2 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a ustawy
    o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Podsumowanie: przychody z najmu Lokalu przeniesionego z działalności gospodarczej do
    majątku prywatnego (najmu prywatnego) podlegają opodatkowaniu ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto wskazuję, że Pana wniosek w zakresie podatku od towarów i usług jest
    przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.