Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-785/08-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-12-19
Teza: Czy przychód z tytułu dzierżawy gruntu Wnioskodawca powinien traktować jako przychód z działalności gospodarczej, czy jako przychód z tytułu dzierżawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; dzierżawa; grunty; najem; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2008 r. (data wpływu 1 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu dzierżawy gruntu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu dzierżawy gruntu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – osoba fizyczna – prowadzi działalność gospodarczą. Posiada udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu wynoszący 3/8. Udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu nie jest składnikiem majątku wykorzystywanym w działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, a opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu, podatek od nieruchomości oraz inne wydatki związane z tym gruntem nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej.

Obecnie Wnioskodawca rozważa oddanie tego gruntu w dzierżawę spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Najem lub dzierżawa nieruchomości nie jest przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Zgodnie z postanowieniami projektu umowy, dzierżawca zobowiązany byłby do ponoszenia opłat związanych z nieruchomością (podatek od nieruchomości, opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu itp.) oraz płaciłby Wnioskodawcy jako wydzierżawiającemu czynsz dzierżawny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie opodatkowania przychodów z tytułu dzierżawy gruntu.

Czy przychód z tytułu dzierżawy gruntu Wnioskodawca powinien traktować jako przychód z działalności gospodarczej, czy jako przychód z tytułu dzierżawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionej sytuacji uzyskany przychód należy zaliczyć do przychodu z tytułu dzierżawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca podał, że zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), dzierżawa składników majątku niezwiązanych z działalnością gospodarczą stanowi odrębne źródło przychodów.

Udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu nie jest składnikiem majątku wykorzystywanym przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, a ponoszone opłaty związane z tym gruntem (podatek od nieruchomości, opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu) nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z tego tytułu. Dodatkowo w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nie zajmuje się usługami najmu lub dzierżawy nieruchomości (nie ma też takiego przedmiotu działalności wpisanego w ewidencji działalności gospodarczej).

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, można tego typu przychód zakwalifikować do źródła przychody z dzierżawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy i opodatkować wg zasad ogólnych (skala podatkowa) lub ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 9a ust. 6 cyt. ustawy.

Wnioskodawca podał, że stanowisko powyższe potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w indywidualnej interpretacji z dnia 31 stycznia 2008 r., ITPB1/415-590/07/MM, tu cyt.:

„Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, iż obecnie prowadzi Pan działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych (podatek opłacany jest w formie podatku liniowego) oraz zamierza Pan wynajmować lokal mieszkalny, który nie jest składnikiem działalności gospodarczej, a zakres działalności gospodarczej, którą Pan prowadzi nie obejmuje usług najmu. Wobec powyższego należy stwierdzić, że osiągane z tego tytułu przychody nie będą zaliczane do przychodów z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowić będą natomiast odrębne źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę pisma urzędowego, tut. Organ informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Tut. Organ ponadto informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. powstania przychodu u wynajmującego) wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 19 grudnia 2008 r. nr ILPB1/415-785/08-3/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.