Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.151.2020.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-15
Teza: Czy wypłata dywidendy przez OITS na rzecz OB UK w sposób określony w Porozumieniu (tj. poprzez polecenie przez OB UK wypłaty środków wynikających z Zobowiązania 1 bezpośrednio na rzecz OBSS PL i potrącenie wzajemnych należności), będzie mogła skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 Ustawy o CIT, a w konsekwencji OITS jako płatnik będzie uprawniony do niepobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od tej dywidendy na podstawie art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: dywidendy; konwersja; Wielka Brytania; wierzytelność-wierzytelności wzajemne; wypłata; zobowiązanie; zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 kwietnia 2020 r. (data wpływu 10 kwietnia 2020 r.), uzupełnionym 8 czerwca 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wypłata dywidendy w sposób określony w Porozumieniu, będzie mogła skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 Ustawy o CIT, a w konsekwencji Wnioskodawca jako płatnik będzie uprawniony do niepobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od tej dywidendy na podstawie art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2020 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wypłata dywidendy w sposób określony w Porozumieniu, będzie mogła skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 Ustawy o CIT, a w konsekwencji Wnioskodawca jako płatnik będzie uprawniony do niepobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od tej dywidendy na podstawie art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 28 maja 2020 r. Znak: 0111-KDIB1-2.4010.151.2020.1.AK wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 8 czerwca 2020 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka (dalej: „Wnioskodawca” lub „O.”), jest podmiotem z siedzibą na terytorium Polski podlegającym w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów.

Wspólnikiem posiadającym 100% udziałów w O. jest Spółka OB UK z siedzibą na terytorium Wielkiej Brytanii, która podlega w Wielkiej Brytanii opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów. OB UK nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na źródło ich osiągania.

Zarówno O. jak i OB UK są członkami międzynarodowej grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”). W skład Grupy wchodzi jeszcze Spółka z o.o. OBSS PL, która ma siedzibę na terytorium Polski i podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów.

OB UK jako wspólnik w O. planuje podjęcie uchwały o wypłacie dywidendy przez O. OB UK przysługuje prawo własności do 100% udziałów O. od ponad 2 lat. Tym samym, OB. UK posiada bezsporny tytuł prawny do otrzymania dywidendy od O. dla własnej korzyści i nie jest zobowiązany do bezpośredniego przekazania całości lub części należnej mu dywidendy innemu podmiotowi. OB UK będzie się legitymował również ważnym certyfikatem rezydencji wydanym przez władze Wielkiej Brytanii.

Wysokość dywidendy i podstawa do jej wypłaty zostaną ustalone w uchwale O., podjętej zgodnie z przepisami polskiej ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 505; dalej: „KSH”). Kwota dywidendy będzie stanowiła przychód OB UK. Dla uproszczenia opisu, zobowiązanie do wypłaty dywidendy na podstawie ww. uchwały, będzie w dalszej części nazywane „Zobowiązanie 1”.

OBSS PL świadczy (od wielu lat) na rzecz OB UK usługi informatyczne, za które OB UK zobowiązany jest wypłacić wynagrodzenie do OBSS PL. Usługi te świadczone są na podstawie zawartej umowy. Usługi te są regularnie rozliczane i obecnie OB UK również posiada zobowiązanie do zapłaty OBSS PL za wyświadczone usługi. Dla uproszczenia opisu, zobowiązanie to będzie w dalszej części nazywane „Zobowiązanie 2”.

O. świadczyło na rzecz OBSS PL usługi informatyczne, a także usługi w zakresie doradztwa personalnego, za które OBSS PL jest zobowiązany wypłacić wynagrodzenie na rzecz O. Usługi te również wykonywane były na podstawie zawartej umowy. Dla uproszczenia opisu, zobowiązanie to będzie w dalszej części nazywane „Zobowiązanie 3”.

Zobowiązanie 1, Zobowiązanie 2 i Zobowiązanie 3 są w podobnej (choć nie identycznej) wysokości tj. około (…) złotych.

Biorąc pod uwagę, że zgodnie z powyższym opisem, O., OB UK i OBSS PL są względem siebie jednocześnie wierzycielami i zobowiązanymi, chcą zawrzeć wzajemne, trójstronne porozumienie (dalej: „Porozumienie”), w ramach którego, OB UK po uchwaleniu wypłaty dywidendy z O., jako podmiot uprawniony do jej otrzymania, poleci O. wypłatę środków wynikających z Zobowiązania 1 bezpośrednio do OBSS PL, co spowoduje wykonanie (zapłatę) Zobowiązania nr 2. W wyniku ww. polecenia, O. stanie się zobowiązanym względem OBSS PL, natomiast OBSS PL już wcześniej posiadał zobowiązanie względem O. (Zobowiązanie nr 3), w związku z czym będą one mogły potrącić wzajemne należności do wysokości niższej z nich.

Końcowym skutkiem wzajemnych potrąceń dokonanych zgodnie z postanowieniami Porozumienia będzie to, że wszystkie trzy spółki wypełnią swoje zobowiązania bez konieczności dokonywania przelewów pieniężnych.

Wspólną (wyłączną) intencją wymienionych spółek (w tym Wnioskodawcy) w ramach Porozumienia jest to, aby:

1.  wykonać Zobowiązania 1, 2, 3 zgodnie z ich treścią, a jednocześnie:
2.  uniknąć dokonywania zbędnych czynności tj. wykonywania międzynarodowych przelewów, które same w sobie są kosztowne (opłaty bankowe),
3.  uniknąć niepotrzebnego i kosztownego zaangażowania pracowników w dokonywanie przelewów i czynności administracyjnych z tym związanych.

W związku z obecnym czasowym wyłączeniem stosowania art. 26 ust. 2e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), Wnioskodawca wskazuje, że w przypadku, w którym zdarzenie przyszłe będzie miało miejsce po 30 czerwca 2020 r. (a przepis art. 26 ust. 2e ustawy o CIT będzie obowiązywał), w celu niepobrania podatku Wnioskodawca dochowa dodatkowo wymogów określonych w art. 26 ust. 7a lub art. 26b ustawy o CIT.

O. dochowa zgodnie z art. 26 ust. 1 należytej staranności przy weryfikacji spełnienia warunków do zwolnienia wypłacanej dywidendy z podatku u źródła.

W uzupełnieniu wniosku z 3 czerwca 2020 r. (data wpływu 8 czerwca 2020 r.) Wnioskodawca uzupełnił opis zdarzenia przyszłego poprzez podanie danych niezbędnych w zakresie realizacji wymiany informacji podatkowych z innymi państwami, Udziałowca – OB UK z siedzibą w Wielkiej Brytanii.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, wypłata dywidendy przez O. na rzecz OB UK w sposób określony w Porozumieniu (tj. poprzez polecenie przez OB UK wypłaty środków wynikających z Zobowiązania 1 bezpośrednio na rzecz OBSS PL i potrącenie wzajemnych należności), będzie mogła skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 Ustawy o CIT, a w konsekwencji O. jako płatnik będzie uprawniony do niepobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od tej dywidendy na podstawie art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata dywidendy przez O. na rzecz OB UK w sposób określony w Porozumieniu, będzie mogła skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 Ustawy o CIT, a w konsekwencji O. jako płatnik będzie uprawniony do niepobrania podatku u źródła od tej dywidendy na podstawie art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT.

Uzasadnienie:

Ramy prawne

W ocenie Wnioskodawcy, dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, pod uwagę należy wziąć poniższe przepisy prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a) Ustawy o CIT, za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym dywidendy \[\`(...)\`\].

Zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy o CIT, podatek dochodowy od określonych wyżej przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).

Zgodnie z art. 22 ust. 4 Ustawy o CIT, zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a (dywidendy), jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
3.  spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
4.  spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Zgodnie z art. 22 ust. 4a Ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa powyżej, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3 (nie mnie niż 10% udziałów), nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 22 ust. 1, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika.

Zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę, o której mowa w ust. 1:

1.  z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
2.  bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zauważyć także należy, że na podstawie delegacji ustawowej Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o CIT (Dz.U. z 2019 r. poz. 1203; dalej: „Rozporządzenie”). Zgodnie z § 4 Rozporządzenia, wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w przypadku

dokonywanych do dnia 31 grudnia 2019 r. wypłat należności:

1.  innych niż określone w § 2 ust. 1 pkt 7-9 na rzecz podatników, o których mowa w § 2 ust. 2, jeżeli istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu tych podatników;
2.  z tytułu dywidend i innych przychodów (dochodów) z udziału w zyskach osób prawnych na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy.

Minister Finansów wydał w dniu 30 grudnia 2019 r. rozporządzenie z dnia 23 grudnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2019 poz. 2528), przesuwające odroczenie stosowania art. 26 ust. 2e do 30 czerwca 2020 r.

W związku z powyższym, jeżeli opisane zdarzenie przyszłe będzie miało miejsce do 30 czerwca 2020 r. albo wyłączenie stosowania przepisu art. 26 ust. 2e ustawy o CIT zostanie przedłużone o kolejny okres (na tyle odległy, że zdarzenie przyszłe wciąż będzie miało miejsce przed upływem terminu ograniczenia stosowania), wówczas art. 26 ust. 2e ustawy o CIT nie będzie miał zastosowania. W przypadku, w którym zdarzenie przyszłe będzie miało miejsce po dacie 30 czerwca 2020 r. i jednocześnie ograniczenie stosowania nie zostanie przedłużone na kolejny okres (tj. przepis art. 26 ust. 2e będzie obowiązywał), w celu niepobrania podatku wnioskodawca dochowa wymogów określonych w art. 26 ust. 7a lub art. 26b ustawy o CIT.

Podsumowując, przesłankami zrekonstruowanymi na podstawie ww. przepisów do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku zapłaty podatku u źródła od dywidendy, a co za tym idzie uzyskania uprawnienia do niepobrania przez płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego od tej dywidendy, jest to, aby:

1.  wypłacający dywidendę miał siedzibę na terytorium Polski,
2.  uzyskujący przychody z dywidendy był podatnikiem od całości swoich dochodów w Wielkiej Brytanii (w tym przypadku), co powinno zostać wykazane certyfikatem rezydencji,
3.  uzyskujący przychody z dywidendy posiadał co najmniej 10% udziałów wypłacającego przez minimum 2 lata,
4.  uzyskujący przychody z dywidendy nie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania,
5.  przy weryfikacji warunków określonych w punktach 1-4 powyżej, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności.

Co więcej, po dniu 30 czerwca 2020 r. dodatkowym wymogiem dla niepobrania podatku może być dochowanie wymogów z art. 26 ust. 7a (złożenie określonych oświadczeń przez członków zarządu Wnioskodawcy) lub art. 26b ustawy o CIT (uzyskanie opinii o stosowaniu przez płatnika zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego).

Analiza spełnienia przez Wnioskodawcę przesłanek do zwolnienia

W ocenie Wnioskodawcy, opisane we wniosku zdarzenie przyszłe wypełnia przesłanki do zwolnienia wypłaty dywidendy z podatku u źródła na podstawie art. 22 ust. 4 Ustawy o CIT, a w konsekwencji, O. jako płatnik będzie uprawniony do niepobrania podatku u źródła od tej dywidendy na podstawie art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT.

Przede wszystkim, O. jest podmiotem z siedzibą na terytorium Polski podlegającym w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów i jednocześnie będzie podmiotem wypłacającym dywidendę (spełnienie przesłanki z pkt 1).

OB UK, czyli uzyskujący przychód z dywidendy wypłacanej przez O. , jest podatnikiem od całości swoich dochodów w Wielkiej Brytanii i jednocześnie jest w stanie wykazać tę okoliczność za pośrednictwem certyfikatu rezydencji wydanego przez odpowiednie władze Wielkiej Brytanii (spełnienie przesłanki z pkt 2). Jednocześnie, OB UK nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania (spełnienie przesłanki z pkt 4).

OB UK jako uzyskujący przychód z dywidendy posiada 100% udziałów wypłacającego tj. O. i udziały te posiada przez ponad 2 lata (spełnienie przesłanki z pkt 3).

Jeśli chodzi o spełnienie przesłanki należytej staranności (pkt 4), to wskazać należy, że nie istnieje ustawowa definicja tego pojęcia. Nie definiują go również żadne akty prawa międzynarodowego.

Wnioskodawca w ramach opisu zdarzenia przyszłego wskazał, że dochowa należytej staranności przy weryfikacji spełnienia warunków do zwolnienia wypłacanej dywidendy z podatku u źródła.

Kwestia sposobu zapłaty dywidendy i wzajemnych rozliczeń stron a spełnienie warunków zwolnienia dywidendy z podatku u źródła

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, w ocenie Wnioskodawcy, nawet jeśli OB UK poleci, aby środki należne mu tytułem wypłaty dywidendy od O. zostały wypłacone OBSS PL, to nie spowoduje to, że nie będzie możliwe zwolnienie dywidendy z podatku u źródła. Środki należne OB UK tytułem dywidendy, które zostaną przekazane przez O. bezpośrednio do OBSS PL, są z perspektywy OB UK uregulowaniem własnego zobowiązania (które nie jest zobowiązaniem do przekazania komuś innemu dywidendy, a zapłatą za usługi).

Mimo tego, że OB UK nominalnie nie otrzyma bezpośrednio środków pieniężnych z tytułu dywidendy od O., wciąż będzie do niej w pełni uprawniony i będzie miał pełne władztwo dysponowania tą dywidendą wedle własnej woli. Wyrazem tej woli będzie dyspozycja zawarta w treści Porozumienia, przelania określonej kwoty bezpośrednio na rachunek OBSS PL, w celu uregulowania przez OB UK swojego zobowiązania. Tego rodzaju okoliczność powoduje, że OB UK powinien być uznany za uzyskującego przychód z dywidendy, nawet mimo tego, że nie będzie mógł się on wylegitymować potwierdzeniem otrzymania tych środków na swoich kontach bankowych.

OB UK polecając, aby środki należnej mu dywidendy zostały wypłacone bezpośrednio OBSS PL, wobec którego ma zobowiązanie do zapłaty za usługi nie będzie działał w charakterze pośrednika czy podmiotu, który z innej przyczyny jest zobowiązany do przekazania dywidendy innemu podmiotowi. Zapłata na rzecz OBSS PL wynika bowiem z zupełnie odrębnego tytułu: zapłaty na rzecz OBSS PL za usługi informatyczne.

Potwierdzeniem prawidłowości takiej kwalifikacji prawnej jest wyrok WSA w Warszawie z dnia 07 października 2015 r. sygn. III SA/Wa 4019/14, którego tezy zostały potwierdzone przez wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2018 r. sygn. II FSK 386/16, w których wskazano, że cesja wierzytelności w postaci uprawnień do dywidendy na rzecz osoby trzeciej, połączone z wypłatą tej dywidendy na rzecz tego podmiotu trzeciego, nie pozbawia uprawnionego do dywidendy statusu podatnika z tytułu podatku u źródła (nie modyfikuje również jego obowiązku podatkowego z tego tytułu).

Odnosząc te tezy do zdarzenia przyszłego zaprezentowanego we wniosku (gdzie jednak nie dojdzie do cesji praw z tytułu dywidendy) należy wskazać, że nawet jeśli dywidenda nie będzie wypłacana bezpośrednio z O. na rzecz OB UK, to nie pozbawi OB UK statusu podmiotu uzyskującego przychody z dywidendy, a co za tym idzie, wciąż będzie on uprawniony do skorzystania ze zwolnienia.

Wreszcie, wskazać należy, że wszakże wszystkie trzy podmioty działające w ramach Grupy mogłyby dokonać wzajemnych rozliczeń z tytułu - odpowiednio - Zobowiązań 1,2,3, za pośrednictwem dokonywania na swoją rzecz gotówkowych przelewów bankowych.

Konsekwencje podatkowe takiego pieniężnego rozliczenia wzajemnych zobowiązań byłyby dokładnie takie same jak konsekwencje zastosowania modelu wzajemnych potrąceń (zgodnie z treścią planowanego Porozumienia). Potwierdza to zatem - co Wnioskodawca podkreśla, że opisany w zdarzeniu przyszłym sposób rozliczenia dywidendy ma na celu jedynie obniżenie finansowych kosztów transferów pieniężnych. Z punktu widzenia (innych niż podatkowe) kosztów transakcji efektywniej jest doprowadzić do potrącenia wzajemnych należności przez Spółki niż realizować przelew środków z O. do OB UK, tylko w tym celu, aby OB UK przelało je powrotnie do Polski do OBSS PL.

Uzasadnieniem dla takiego sposobu rozliczenia jest motyw stricte ekonomiczno - finansowo - administracyjny tj. chęć uniknięcia niepotrzebnych kosztów związanych z wykonywaniem przelewów bankowych, które obejmują między innymi takie elementy jak koszty pracy związane z koniecznością zaangażowania określonych pracowników do wykonywania czynności związanych z przepływem środków, czy też tzw. „koszty alternatywne” związane z niemożnością skierowania pracowników do innych - bardziej produktywnych zadań.

Biorąc pod uwagę powyższą argumentację prawną oraz przedstawione okoliczności zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości jego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.