Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-228/08-3/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-07-11
Teza: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego (w tym w szczególności przyjętej przez Spółkę strategii marketingowej na kolejne lata) oraz brzmienia wydanej przez Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w P., należy przyjąć, że dla potrzeb rozliczeń podatku dochodowego od osób prawnych można uznać za koszty uzyskania przychodów wydatki na zakup upominków zawierających logo Spółki, których przekazywanie przez Spółkę ma na celu promocję marki oraz utrwalenia oznaczenia firmy w pamięci aktualnych oraz przyszłych nabywców, zachęcając ich w konsekwencji do nabywania produktów Spółki?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; logo; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy; reklama; reprezentacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz.770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej Ax Wx przedstawione we wniosku z dnia 07.04.2008 r. (data wpływu 15.04.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółka, będąca producentem sprzętu AGD, w ramach działalności gospodarczej prowadzi różnego rodzaju działania marketingowe. Zgodnie z realizowaną obecnie strategią marketingową Spółki, działania te mają na celu promocję marki, utrwalenie oznaczenia firmy w pamięci aktualnych oraz przyszłych nabywców, a w konsekwencji pozyskiwanie nowych i utrzymanie dotychczasowych klientów. W ramach wspomnianych akcji marketingowych, Spółka m.in. dokonuje prezentacji oferowanych przez nią poszczególnych rodzajów wyrobów (ich cech technicznych, walorów użytkowych, cen, itp.), a także w celu promowania marki oraz utrwalania oznaczenia firmy (kojarzenia tego oznaczenia z oferowanymi wyrobami Spółki) przekazuje swoim dotychczasowym jak i przyszłym klientom oraz kontrahentom drobne produkty (gadżety), opatrzone logo firmy, m.in. kalendarze, ołówki drewniane, podkładki pod mysz, mazaki, zawieszki, breloczki, znaczki, kubki, koszulki T-shirt, magnesy na lodówki, itp. W celu zapewnienia realizacji podstawowego celu przyświecającego wydaniu omawianych produktów (stanowiących towary o niewielkiej wartości), wszystkie tego typu produkty (upominki) posiadają logo firmy. Co więcej, wręczane upominki opatrzone logo firmy nie posiadają znamion wytworności i okazałości, które wskazywałyby na zakwalifikowanie wydatków na ich nabycie do kosztów reprezentacji, są to przedmioty o niewielkiej wartości jednostkowej, wydawane masowo bliżej nieokreślonym klientom/przyszłym klientom.

W dniu 16 sierpnia 2007 r. Spółka otrzymała interpretację wydaną przez Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w P. nr ZD/4061-151/07 w związku z wnioskiem Spółki z dnia 27 czerwca 2007 r., w którym Spółka prosiła o wyjaśnienie następującej kwestii: „Do jakich kosztów: reprezentacji czy reklamy zaliczamy wydatki na gadżety/pióra, kalendarze, długopisy, koszulki, kubki, itp. oznakowane logo firmy?”

Składając wspomniane zapytanie Spółka wskazała, iż wspomniane gadżety przekazywane były wówczas przedstawicielom handlowym, których zadaniem było m.in. zachęcanie handlowców ze sklepów detalicznych do obrotu produktami Spółki, a także służyły one jako zachęta w nawiązywaniu kontaktów z dostawcami podzespołów i detali oraz w nawiązywaniu przyjaznych, pozytywnych relacji z kooperantami.

Mając na uwadze powyższe, Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w P. uznał w wydanej interpretacji, iż wydatki na zakup omawianych gadżetów służą jedynie tworzeniu lub utrzymaniu odpowiedniego wizerunku przedsiębiorcy, a więc mają charakter reprezentacji (tym samym nie stanowią kosztów uzyskania przychodów dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych).

W związku z przyjętą strategią marketingową Spółki na kolejne lata, zakładającą m.in. przekazywanie, w ramach organizowanych działań marketingowych, produktów/upominków z logo Spółki w celu promocji marki oraz utrwalenia oznaczenia firmy w pamięci aktualnych oraz przyszłych nabywców, zachęcając ich w konsekwencji do nabywania jej wyrobów, Spółka pragnie potwierdzić jej rozumienie analizowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z perspektywy wskazanego powyżej brzmienia postanowienia Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w P. z dnia 16 sierpnia 2007 r. oraz zasadność stosowania interpretacji omawianych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedstawionej przez Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w P. w przedstawionym stanie faktycznym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego oraz brzmienia interpretacji wydanej Spółce przez Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu, należy przyjąć, że dla potrzeb rozliczeń podatku dochodowego od osób prawnych można uznać za koszty uzyskania przychodów wydatki na zakup upominków zawierających logo Spółki, których przekazywanie ma na celu promocję marki oraz utrwalenie oznaczenia firmy w pamięci aktualnych oraz przyszłych nabywców, zachęcając ich w konsekwencji do nabywania wyrobów Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Z powyższego wynika, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub służą zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są natomiast, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

W „katalogu negatywnym” nie wymieniono jednak wydatków związanych z reklamą produktów, usług lub reklamą marki.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji reprezentacji ani reklamy. Niemniej jednak, w orzecznictwie i w praktyce zwykło się definiować reprezentację jako okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną.

Z kolei reklama jest w praktyce definiowana jako:

*   działanie polegające na zachęceniu potencjalnych klientów do zakupu określonych towarów lub usług,
*   napis, rysunek, film, plakat, itp., służące temu celowi,
*   efekt czyjejś celowej działalności, dotyczący własnego wizerunku w środowiskach opiniotwórczych (opinia).

Reklamą jest więc, w ocenie Spółki, działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zawarcia umowy, nabywania towarów, korzystania z oferowanych usług. Reklama może być prowadzona poprzez rozpowszechnianie informacji o towarach, miejscach nabycia, chwalenie kogoś i zalecanie czegoś. Pojęcie „reklama” oznacza więc wszelkie działania podmiotu gospodarczego, mające kształtować popyt poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o towarach, w celu zachęcenia ich do nabywania towarów właśnie od tego, a nie innego podmiotu gospodarczego. W konsekwencji, reklama może dotyczyć nie tylko oferowanych towarów, ale również samej firmy i jej znaku.

Spółka powołuje się jednocześnie na znane jej definicje reklamy, wypracowane w doktrynie i orzecznictwie, według których pojęcie reklamy może dotyczyć nie tylko oferowanych towarów, ale także samej firmy (marki):

*   W wyroku z dnia 14 listopada 2002 r. (sygn. akt I SA/Wr 4097/01) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: „Celem reklamy jest przekazywanie informacji o towarach (usługach) i nakłanianie potencjalnych klientów do ich nabycia. Polega ona głównie na prezentowaniu danego towaru, danej usługi, ewentualnie marki (oznakowania produktu lub producenta), cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych, modnych czy nawet prowokujących, aby skłonić jak największą liczbę potencjalnych nabywców do zakupu (do korzystania z usługi).”
*   W wyroku z dnia 16 stycznia 1998 r. (sygn. akt I SA/Gd 326/96) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: „Reklama może dotyczyć nie tylko oferowanych towarów, ale także samej firmy i jej znaku. Wydatki zatem poniesione w związku z umieszczaniem ogłoszeń prasowych, reklam na stadionie piłkarskim, wydatki na napisy informacyjne, kasetony i wizytówki bezpodstawnie zostały zakwestionowane jako koszty uzyskania przychodów.”
*   W decyzji Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23 sierpnia 2007 r., nr PF-II/41171-0012/07/SK, wskazano: „Pojęcie reklamy oznacza zatem wszelkie działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, a także działania mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych nabywców do nabywania towarów i usług od właśnie tego, a nie innego podmiotu gospodarczego. Może to być realizowane za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu. Od strony podmiotowej można rozróżniać: reklamę towaru, usługi, reklamę marki, a także reklamę samej firmy (przedsiębiorcy). Reklama może dotyczyć nie tylko oferowanych towarów i usług, ale również samej firmy i jej znaku. (\`(...)\`) Jeżeli wręczane przez Spółkę gadżety są opatrzone na trwale logo firmy i spełniają wyżej opisane znamiona reklamy, to wydatki poniesione na ich nabycie stanowią koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, że zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
*   Podobny pogląd podzielił również m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 29 stycznia 2008 r. (nr ILPB3/423-192/07-2/MC).

W ocenie Spółki, należy również wskazać na stanowisko wyrażone na stronie internetowej Krajowej Informacji Podatkowej w katalogu „Najczęściej zadawane pytania”, stwierdzające, iż „oznakowanie prezentu logo firmy przesądza o tym, że prezent ma charakter reklamowy i wydatek na jego zakup może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów (\`(...)\`)”.

W konsekwencji powyższych uwag Spółka stoi na stanowisku, iż nieodpłatne przekazywanie klientom/kontrahentom upominków opatrzonych logo Spółki służy zachęceniu klientów do nabywania towarów Spółki. Poprzez eksponowanie swego logo Spółka dąży bowiem do zwiększenia poziomu rozpoznawalności swojej marki (a tym samym również asortymentu) na rynku i w konsekwencji do zachęcania klientów do nabywania oferowanych przez nią towarów. Zamiarem Spółki w przypadku przedmiotowych upominków nie jest przy tym przekazywanie klientom upominków symbolizujących okazałość, wystawność, mających za cel stworzenie i utrwalenie pozytywnego wizerunku Spółki.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, wydatki ponoszone na zakup upominków opatrzonych logo firmy, których przekazywanie przez Spółkę ma na celu (zgodnie z obraną przez Spółkę strategią marketingową) promocję marki oraz utrwalenie oznaczenia firmy w pamięci aktualnych oraz przyszłych nabywców, zachęcając ich w konsekwencji do nabywania wyrobów Spółki, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, gdyż stanowią wydatki na reklamę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie dodaje się, że w zakresie stanu faktycznego została wydana odrębna interpretacja w dniu 11.07.2008 r. nr ILPB3/423-228/08-2/MC.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.