Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-438/07-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-25
Teza: podatek dochodowy od osób fizycznych – koszty uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; poczęstunki; reprezentacja; szkolenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 19.11.2007 r. (data wpływu 29.11.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.11.2007 r. został złożony w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (firma X) w zakresie przeprowadzania szkoleń. Organizuje wielogodzinne – odpłatne szkolenia, na które przyjeżdżają osoby z całego kraju. W trakcie szkoleń serwowane są: napoje (kawa, herbata), ciastka, obiad, a w razie potrzeby kolacja (jeżeli szkolenie trwa dłużej).

Powyższy poczęstunek nie wynika z chęci zaprezentowania czy reklamy firmy X, ale ze zwykłych standardów szkoleń, podczas których zapewnia się uczestnikom posiłki.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy powyższe wydatki są kosztami uzyskania przychodów?

Zdaniem wnioskodawcy opisane we wniosku wydatki są kosztami uzyskania przychodów firmy. Są to koszty prowadzonej działalności gospodarczej. Zaliczanie kosztów szkoleń do kosztów podatkowych znajduje liczne potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych. Na przykład Drugi Urząd Skarbowy w Lublinie uznał, iż wydatki ponoszone na szkolenia nabywców, na wynagrodzenia wykładowców, materiały szkoleniowe, wynajem pomieszczeń i wyżywienie uczestników mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów (pismo z dnia 26 lutego 2007 r. znak P-1/415-18/07).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2000 r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego wyżej przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

1.  pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zarachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
2.  nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust.1 ustawy.

Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 23 w/w ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zdefiniowano jednak pojęcia reprezentacji, wobec czego należy posłużyć się definicją słownikową. Na gruncie języka polskiego słowo „reprezentacja” należy rozumieć jako „działanie zmierzające do wywołania jak najlepszego wrażenia przez okazałość, wytworność, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem i pozycją społeczną, których celem jest kształtowanie pozytywnego obrazu firmy” (Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 1989 r.). Obejmuje ona zarówno działania zmierzające do:

*   stworzenia oczekiwanego wizerunku, pozycji podatnika jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jak i

*   stworzenie korzystnych warunków w celu nawiązania nowych lub też podtrzymania (rozszerzenia) dotychczasowych kontaktów.

Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej należy przyjąć, że reprezentacja to działalnie polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, związane w szczególności z przyjmowaniem i utrzymywaniem delegacji i kontrahentów, uczestniczeniem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów wiążące się z okazałością i wytwornością, w celu wywołania jak najlepszego wrażenia.

Odnosząc powyższe do stanu przedstawionego we wniosku, należy stwierdzić, iż poniesione wydatki na zakup artykułów spożywczych takich jak: napoje (kawa, herbata), ciastka, obiad, a w razie potrzeby także kolacja (jeżeli szkolenie trwa dłużej), serwowane podczas przeprowadzanego szkolenia nie mają charakteru wydatków reprezentacyjnych, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy uznać, iż wydatki te są elementem standardowej obsługi szkoleń.

Reasumując – wydatki na poczęstunek dla uczestników szkolenia nie będą kosztami reprezentacji, o ile są wkalkulowane w cenę szkolenia oraz spełniają warunek określony w art. 22 ust.1 cyt. ustawy tj. pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.