Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1267/09/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-03-18
Teza: Zastosowania zwolnienia podmiotowego dla osób prowadzących usługi rachunkowe.
Słowa kluczowe: rachunkowość; usługi; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2009 r. (data wpływu 31 grudnia 2009 r.), uzupełnionym w dniu 12 i 16 marca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia podmiotowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2009 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia podmiotowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Posiada Pani certyfikat księgowy uprawniający do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Nie posiada Pani uprawnień do wykonywania doradztwa podatkowego. Od dnia 14 czerwca 2007 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą sklasyfikowaną pod numerem PKD 7485Z., w ramach której świadczy Pani usługi księgowe, polegające na sporządzaniu list płac, kartotek wynagrodzeń, dokumentacji ZUS, kompletowaniu akt osobowych oraz usługi, polegające na wpisywaniu dokumentów do ksiąg podatkowych, bez sporządzania deklaracji podatkowych. W dniu 29 grudnia 2009 r., w związku z nowymi przepisami statystycznymi zmieniła Pani numer klasyfikacji na PKD 69.20.Z jako: „działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe”. W związku z powyższym planuje Pani rozszerzyć prowadzoną działalność gospodarczą o czynności:.

*   prowadzenia w imieniu i na rzecz podatników ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych,

*   sporządzania w imieniu i na rzecz podatników zeznań i deklaracji podatkowych.

W uzupełnieniu do wniosku poinformowała Pani, iż nie będzie podpisywać deklaracji w imieniu podatników. Wartość sprzedaży opodatkowanej w roku podatkowych nie przekroczy kwoty 50.000 zł.

Ponadto w piśmie uzupełniającym z dnia 16 kwietnia 2010 r. wskazała Pani, że w związku z wykonywaniem dotychczasowej działalności pod numerem PKD 7485Z korzystała Pani ze zwolnienie od podatku od towarów i usług. W ubiegłym roku podatkowym wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie kwoty 50.000 zł.

W związku z powyższym w uzupełnieniu przedstawiono następujące pytanie.

Czy w związku z rozszerzeniem działalności sklasyfikowanej pod numerem PKD 69.20.Z może Pani nadal korzystać ze zwolnienia od podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, może Pani skorzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, z uwagi na to, iż nie przekroczy w roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Znana jest Pani treść art. 113 ust. 13 pkt 2, który mówi, iż do usług w zakresie doradztwa nie stosuje się zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1. Jednak pomimo występowania określenia „doradztwo podatkowe” w PKD 2007 dla świadczonych usług, to Pani takich czynności wykonywać nie będzie, ponieważ nie posiada uprawnień do wykonywania doradztwa podatkowego. Na sklasyfikowanie działalności rachunkowo-księgowej i doradztwa podatkowego w jednej kategorii PKD 2007 nie ma Pani wpływu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666), kwotę o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, dla 2010 r. przyjmuje się w wysokości 100.000 zł. Natomiast stosownie do zapisu art. 2 ust. 2 ww. ustawy, w 2010 r. podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży opodatkowanej w 2009 r. była wyższa niż 50.000 zł. i nie przekroczyła 100.000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego w terminie do 15 stycznia 2010 r., z zastrzeżeniem ust. 3.

Zauważyć należy, iż na mocy art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

Minister Finansów w § 26 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia. Pod pozycją 37 tego załącznika wskazano, że wyłączenie ze zwolnienia od podatku dotyczy „doradztwa, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego”.

Z powyższego wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Czynności doradztwa podatkowego, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 73, poz. 443) obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych; 2a) prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
2.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie.

Z kolei ust. 2 tego artykułu stanowi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 3 ww. ustawy, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są:

1.  osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci.

Treść przytoczonego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym wskazuje, że aby zaliczyć określone czynności do wykonywanych w ramach doradztwa podatkowego, muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych w tym artykule, a składające się na nie elementy muszą wystąpić łącznie. Oznacza to, że w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych, musi się to odbywać w imieniu i na rzecz podatników wraz z udzielaniem pomocy w tym zakresie. Podobnie rzecz się ma przy sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych.

Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.). W myśl art. 76a ust. 2 ww. ustawy, przedsiębiorcy wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności obejmującej:

1.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
2.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie

*   w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Zgodnie z przepisem art. 76a ust. 4 ww. ustawy, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

Mając na uwadze wskazane przepisy należy zauważyć, że o wyłączeniu, o którym mowa w poz. 37 załącznika do ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r., ze zwolnienia podmiotowego, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności. A zatem jedynie w sytuacji świadczenia usług rachunkowo-księgowych (przy założeniu, że nie są to usługi w zakresie doradztwa), podatnikowi przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług regulowanego przepisem art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż posiada Pani certyfikat księgowy uprawniający do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Od 14 czerwca 2007 r. prowadzi działalność gospodarczą sklasyfikowaną w PKD pod numerem 7485Z. Obecnie w związku ze zmianą numeru klasyfikacji na numer 69.20.Z w PKD 2007 jako: „działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe”, planuje Pani rozszerzyć prowadzoną działalność o czynności prowadzenia ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz sporządzania zeznań i deklaracji podatkowych. Jednocześnie poinformowała Pani, iż nie będzie podpisywać w imieniu podatników sporządzanych deklaracji podatkowych. Ponadto z uwagi na to, iż nie posiada Pani stosownych uprawnień doradcy podatkowego, nie będzie prowadzić usług w zakresie doradztwa podatkowego. Zaznaczyła Pani, iż korzysta ze zwolnienia od podatku a wartość sprzedaży opodatkowanej w poprzednim roku podatkowych nie przekroczyła łącznie kwoty 50.000 zł.

W świetle powyższego oraz wskazanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy nie świadczy Pani usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a w szczególności, o ile wykonywane czynności nie są klasyfikowane jako doradztwo podatkowe, to prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług rachunkowych, korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług przewidzianego w cytowanym art. 113 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Pani należało uznać za prawidłowe, przy zastrzeżeniu, że czynności wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie będą w żadnym zakresie obejmować „porad, opinii, wyjaśnień” świadczonych przez podmioty do tego uprawnione, w tym przypadku doradców podatkowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.