Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-765/08/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-10-29
Teza: Czy w przypadku odzyskania mieszkania w 2005 roku i sprzedaży w 2007 wystąpi obowiązek podatkowy?
Słowa kluczowe: dożywocie; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; umowa-rozwiązanie umowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami ) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2008 roku (data wpływu 29 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2008 roku został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 11 września 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

W dniu 24 września 2001 r. zawarła Pani - w formie aktu notarialnego - umowę renty, w wyniku której nastąpiło przeniesienie własności Pani mieszkania na koleżanki córkę i zięcia w zamian za dożywotnią rentę w kwocie 200 zł miesięcznie. Po pewnym czasie zorientowała się Pani, że nie została ujęta w tej umowie do dożywotniego zamieszkiwania i po roku spisała umowę notarialną dożywotniego zamieszkiwania, jednak tylko z córką koleżanki, gdyż zięć koleżanki nie podpisał tej umowy.

W związku z tym wniosła Pani pozew do sądu o uznanie umowy renty za bezskuteczną. W wyniku ugody z dnia 30 maja 2005 r. odzyskała Pani mieszkanie i w dniu 7 kwietnia 2006 r. została ponownie wpisana jako właścicielka.

Nadmienia Pani, iż w mieszkaniu tym zamieszkiwała od 1959 r. a w 1991 r. umową darowizny po ojcu została wpisana jako właścicielka i była zameldowana tam do 2007 r.

W dniu 22 lipca 2007 r. sprzedała Pani ten lokal mieszkalny a w dniu 24 lipca 2007 r. zakupiła inną nieruchomość.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy wystąpi obowiązek zapłaty podatku od różnicy między sprzedażą a kupnem mieszkania?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż z tytułu umowy renty nie uzyskała przychodu. Zaznacza Pani, iż umowa renty została uznana za bezskuteczną z powodu wyzysku ze strony pozwanych, wykorzystania Pani dobrej woli i braku znajomości prawa. W umowie renty nie było precyzyjnego stwierdzenia czy przekazanie byłoby sprzedażą, zawarciem umowy najmu czy użytkowaniem lokalu.

Stwierdza Pani, iż te okoliczności umowy renty, według wniosku adwokata, wskazują, że nie mogła być uznana za umowę przenoszącą własność lokalu.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-d) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zmianami), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie a w przypadku innych rzeczy pół roku licząc od końca miesiąca w którym nastąpiło nabycie.

Z analizy wniosku wynika, że lokal mieszkalny, który stanowił - obok dożywotniej renty w wysokości 200 zł miesięcznie - przedmiot umowy podpisanej w dniu 24 września 2001 r., nabyła Pani w 1991 r. w drodze darowizny po ojcu. W wyniku wniesionego pozwu umowa ta została uznana za bezskuteczną, z powodu wyzysku ze strony pozwanych, wykorzystania Pani dobrej woli i braku znajomości prawa.

Skoro umowa z dnia 24 września 2001 r. została uznana za bezskuteczną to czynność ta nie wywołała skutków prawnych w postaci przeniesienia własności przedmiotowego lokalu. Zatem pomimo wpisania do księgi wieczystej jako właścicieli córki i zięcia koleżanki, własność nieruchomości nie przeszła na pozwanych małżonków. W związku z tym ponowne wpisanie Pani w dniu 7 kwietnia 2006 r., jako właścicielki lokalu mieszkalnego, nie jest tożsame z ponownym jego nabyciem.

Reasumując należy stwierdzić, iż dokonane w 2007 roku odpłatne zbycie nieruchomości nabytej przez Panią w 1991 roku nie będzie stanowiło źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie będzie skutkowało obowiązkiem uiszczenia 10% zryczałtowanego podatku dochodowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.