Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.301.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-02
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery
oprogramowanie
prace-prace rozwojowe
programista
programy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23
    kwietnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju. Prowadzi On działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność od
    ... 2008 r. Zawarł On umowy o świadczenie usług ze zleceniodawcami: Spółką X... w okresie
    ... 2015 r. ... 2021 r., a także Spółką Y: w okresie ... 2022 r. ... 2024 r., zwani w dalszej części
    Zleceniodawcami. Wnioskodawca dodatkowo prowadzi działalność polegającą na
    tworzeniu i obsłudze .... Wnioskodawca nie zamierza opodatkowywać stawką
    preferencyjną dochodu powstałego z tej części działalności.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje prace
    programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych,
    indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności
    Zleceniodawcy. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane na potrzeby indywidualne
    zleceniodawcy (zwane dalej: „oprogramowaniem”).
    Wnioskodawca za przykład tworzonego oprogramowania wskazuje:
      1. stworzenie panelu ...
      2. rozwinięcia ....
    Wnioskodawca tworząc i rozwijając oprogramowanie korzysta z języków programowania
    takich jak .... Podkreślenia wymaga fakt, że praca Wnioskodawcy, która polega na
    tworzeniu i okazjonalnie modyfikowaniu przez Wnioskodawcę oprogramowaniu, są
    chronione na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Wskazać należy,
    że w zakresie rozwoju oprogramowania, Wnioskodawca staje się użytkownikiem takiego
    na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze Zleceniodawcami.
    Zobowiązuje on Wnioskodawcę do rozwoju oprogramowania, które stanowi po
    implementacji rozwijanych funkcjonalności osobny program komputerowy chroniony
    nadmienionym art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, a jej
    efektem jest tworzenie oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb
    klientów. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Na zakończenie uznać należy, iż projekty
    polegające na tworzeniu i rozwoju oprogramowania mają skomplikowany charakter i
    każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym.
    Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter.
    Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Zleceniodawców czy na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawców na mocy umowy
    o świadczenie usług. Przenosi On prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawców.
    Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej jest uwzględniony w cenie usługi.
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP BOX), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2019-2022.

    W pierwszej kolejności, Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wyodrębnionymi prawami
    IP BOX będą majątkowe prawa autorskie do oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi szereg kosztów bezpośrednio związanych z tworzeniem i rozwojem
    oprogramowania takich jak:
      1) zakup sprzętu komputerowego niezbędny bezpośrednio do pisania kodu
        źródłowego, testowania prototypów;
      2) usługi księgowe niezbędne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
        przychodów i rozchodów oraz dodatkowej ewidencji IP BOX.
    Z punktu widzenia prawnego, umowy zawierane przez Wnioskodawcę z klientami, w
    ramach których zobowiązuje się wytworzyć i przenieść na klientów prawa do
    oprogramowania (umowy) kwalifikowane są jako umowy o świadczenie usług. Efektem, do
    stworzenia którego zobowiązuje się Wnioskodawca na podstawie zawieranych umów, jest
    dedykowane oprogramowanie. Celem umożliwienia korzystania klientowi z wytworzonego
    oprogramowania, Wnioskodawca przenosi na klienta całość autorskich praw majątkowych
    do tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze
    prowadzonej działalności gospodarczej. Umowy łączące Wnioskodawcę ze
    Zleceniodawcami nie noszą znamion umowy o pracę. Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem, w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawców. Zleceniodawcy
    ograniczają się do wskazania ogólnych kierunków działań, oczekiwań oraz ram czasowych,
    w których Wnioskodawca zobowiązany jest skończyć dany projekt. Różnica pomiędzy
    ustalonymi w powyższy sposób przychodami oraz kosztami stanowić będzie dochód
    przypadający na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Pozostały dochód
    osiągany przez Wnioskodawcę, niezwiązany z ulgą IP BOX, podlegał będzie
    opodatkowaniu według formy opodatkowania Wnioskodawcy, w danym roku
    podatkowym. W latach 2019-2022 Wnioskodawca rozliczał podatek liniowo.
    Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej ewidencji pozarachunkowej, prawa IP BOX
    (prawa autorskie do oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art.
    30cb ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również
    wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Rozwiązanie
    ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od momentu wprowadzenia
    ulgi IP BOX, to jest od 1 stycznia 2019 r.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski, w
    myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    W ramach współpracy ze Zleceniodawcą ...Wnioskodawca projektował..., która składała się
    z dwóch głównych komponentów. Pierwszym z nich jest ...aplikacja..., która ...
    Podczas współpracy ze Zleceniodawcą ... Wnioskodawca był odpowiedzialny za tworzenie
    oraz rozwijanie aplikacji ..., czyli oprogramowania .... Cały produkt składał się z
    następujących, współpracujących ze sobą części - ...
    W związku z rosnącymi potrzebami klientów i nowymi funkcjonalnościami, charakter
    pracy jest wysoce twórczy i innowacyjny. Dzieje się tak dlatego, ponieważ stosowane
    rozwiązania są unikatowymi w branży, a co za tym idzie nie ma możliwości wykorzystania
    rozwiązań już istniejących. Oprogramowanie, które powstaje w wyniku świadczenia przez
    Wnioskodawcę usług, jest rezultatem własnej, indywidualnej i twórczej działalności
    intelektualnej.

    Podejmowane przez Wnioskodawcę działania nie są wykonywane automatycznie, nie mają
    charakteru rutynowego. Działalność Wnioskodawcy jest działalnością twórczą. Za każdym
    razem kiedy ma On do rozwiązania dane zagadnienie, musi stworzyć rozwiązanie
    indywidualne, czasami bazujące na konkretnym kodzie, natomiast w całości twórcze i
    indywidualne.
    Praca Wnioskodawcy nie ma charakteru okresowego powtarzania pewnych czynności.
    Twórczy charakter działalności wskazanej we wniosku w zakresie prac, które są
    przedmiotem wniosku, polegał przede wszystkim na tym, że każdorazowo Wnioskodawca
    tworzył nowe rozwiązania, które nie występują w obrocie gospodarczym. Gdyby można
    było zastosować do danej sytuacji rozwiązanie już istniejące, to takie rozwiązanie
    zostałoby znalezione na rynku programów komputerowych. Wiele rozwiązań jest
    oczywiście chronionych prawem autorskim, zatem nie można z nich skorzystać. Przy
    każdym z projektów, w których pracował Wnioskodawca należało rozwiązać dany
    problem, przygotować oprogramowanie, które będzie miało na celu osiągnięcie danych
    założeń. Za każdym razem przy projekcie, nad którym pracował Wnioskodawca, na
    wstępie prac był ustalany problem do rozwiązania oraz cele do osiągnięcia. Ponadto, jeśli
    dana firma zgłasza się do Jego Zleceniodawców z danym problemem, to jest poszukiwane
    rozwiązanie, z programów komputerowych, które są dostępne na rynku. Jeśli nie można
    takiego gotowego rozwiązania wykorzystać to tworzone jest całkowicie nowe, za które
    Wnioskodawca w swoich projektach był odpowiedzialny. Praca Wnioskodawcy i
    działalność właśnie polega na tworzeniu nowych rozwiązań. Za każdym razem tworzył
    nowe oprogramowanie, które spełniało wytyczne założone przy rozpoczynaniu danego
    projektu. Wnioskodawca nie korzystał z gotowych rozwiązań. Stworzył rozwiązania,
    których do tej pory w danych branżach nie było spotykanych. Rozwiązania były
    innowacyjne.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy lub rozwija programy komputerowe
    podejmowana jest przez Niego w sposób uporządkowany i zaplanowany. Wnioskodawca
    wskazuje, że nie ma tutaj miejsca na chaos, ponieważ prace wykonywane są według
    pewnego harmonogramu, przyjętego wcześniej przy pracach początkowych przy danym
    rozwiązaniu. Na wczesnym etapie prac nad danym rozwiązaniem ustalane są różne cele,
    do których jako programista potem dąży. Rozwiązania, które tworzy są często
    skomplikowanymi programami komputerowymi, które wymagają wielu etapów prac.
    Składają się z wielu warstw i etapów, bez których niemożliwe byłoby osiągnięcie celu
    końcowego. Systematyczność polega na ciągłym dążeniu do osiągania poszczególnych
    celów, które w całym procesie tworzenia danego programu komputerowego są
    niezbędne, żeby osiągnąć cel końcowy, to jest przygotowaną aplikację/program
    komputerowy, który jest gotowy do użytku. Rozpoczynając dany proces tworzenia
    programu komputerowego, w zależności od projektu, nad którym rozpoczyna pracę,
    zakłada dane rozwiązania, które musi stworzyć, żeby dany program, który ma założone
    pewne funkcjonalności, mógł odpowiednio funkcjonować. Zarówno od strony technicznej,
    to jest odpowiednich kodów i algorytmów, ale także od strony funkcjonalnej, dla
    użytkownika końcowego.
    Działalność w zakresie tworzenia, rozwijania i ulepszania oprogramowania obejmuje:
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług. Wnioskodawca nie prowadzi działalności, która
    obejmuje rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do programów komputerowych.
    Działania Wnioskodawcy podejmowane są w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Jako programista
    dysponuje On powszechną wiedzą z dziedzin takich nauk jak: informatyka, elektronika,
    fizyka, matematyka czy statystyka. Ponadto, posiada wiedzę na temat języków
    programowania, w których to tworzył dane rozwiązania, takich jak.... Podczas tworzenia

    danych rozwiązań musi On wykorzystywać wiedzę, którą posiada ze wskazanych dziedzin,
    a także umiejętności programowania we wskazanych językach, żeby stworzyć dane
    rozwiązanie. Programowanie jest czynnością, która ma na celu uzyskanie pewnych
    wyników. Jak te wyniki osiągnąć to sprawa bardzo indywidualna i możliwa do uzyskania na
    wiele różnych sposobów. Dlatego praca programisty jest twórcza i chroniona prawem
    autorskim. Podczas tworzenia danego rozwiązania musi On wybrać środowisko czy język
    programowania, który wykorzysta podczas tworzenia danej funkcjonalności. Zatem, na
    początku prac musi wykorzystać wiedzę oraz umiejętności, które posiada, żeby na koniec
    osiągnąć odpowiedni rezultat. Przy tworzeniu harmonogramu prac, łączy wiedzę i
    posiadane umiejętności, w sposób jak najlepszy dla końcowego efektu. Prace, które
    wykonuje nie mają na celu głównie zdobywanie nowej wiedzy i umiejętności. To przy
    pracach, w trakcie projektu, może takie umiejętności zdobywać. Natomiast nigdy to nie
    jest celem samym w sobie. Jego wiedza i umiejętności zdobyte podczas wielu projektów
    służą opracowaniu nowych funkcjonalności, z którymi zgłasza się do Niego Zleceniodawca.
    W Jego pracy nie odkrywa nowych rzeczy, nie znajduje produktów, o których wcześniej nie
    było wiadomo. Tworzy jednak nowe funkcjonalności – oprogramowanie, które do tej pory
    nie występowało w obrocie gospodarczym. Nie tworzy idei. Tworzy nowe programy
    komputerowe.
    Każdy z programistów jest specjalistą w danej dziedzinie, języku programowania. W
    zależności od wstępnych założeń przy tworzeniu danego rozwiązania, do zespołu
    wybierane są osoby, które wcześniej pracowały w odpowiednich środowiskach
    programistycznych. Zatem na początku, zanim rozpocznie się tworzenie danego programu
    komputerowego, należy dokonać selekcji osób, które posiadają wiedzę w danej dziedzinie.
    W swojej działalności Wnioskodawca nie oferuje produktów. W swojej działalności
    wykonuje usługi programowania, to jest tworzenia danych rozwiązań, na podstawie
    wstępnie założonych celów. W zależności od rozwiązania, które należy stworzyć korzysta z
    wiedzy, języka programowania czy środowiska, w którym dane rozwiązanie najlepiej
    będzie stworzyć. Cele, jakie stawiane są przy tworzeniu danego oprogramowania, za
    każdym razem są inne, dopasowane do planowanego rozwiązania. Dane przedsięwzięcie
    realizowane jest w sposób zaplanowany, etap po etapie, tworząc dane rozwiązane punkt
    po punkcie. Żeby przejść do bardziej zaawansowanych prac należy zacząć od podstaw.
    Tak, żeby rozbudowywać, dzień po dniu, dany program komputerowy, który potem
    stworzy całość. Wnioskodawca posiada wiedzę na temat języków programowania, w
    których to tworzył dane rozwiązania, takich jak ...i to są Jego narzędzia, które wykorzystuje
    przy tworzeniu danego oprogramowania. Zawsze działania polegające na rozwijaniu
    /ulepszaniu danego oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności albo
    funkcjonalności tych programów komputerowych. Wnioskodawca stworzył rozwiązania,
    których do tej pory w danych branżach nie było spotykanych. Rozwiązania były
    innowacyjne. Wnioskodawca wykonując opisane we wniosku usługi, ponosił ryzyko
    gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
    Kwestię praw autorskich regulowała umowa z danym Zleceniodawcą, w której był zapis, że
    za wynagrodzeniem przenoszone są wszystkie prawa autorskie do stworzonego przez
    Wnioskodawcę kodu. Na podstawie comiesięcznych raportów, w których wyodrębniony
    był czas pracy nad danym oprogramowaniem, rozliczał się On ze Zleceniodawcami.
    Wyodrębnienie danego oprogramowania odbywało się w ramach różnych projektów, nad
    którymi pracował. W obrębie danego projektu, rozliczane było dane oprogramowanie, do
    którego prawa autorskie Wnioskodawca zbywał za wynagrodzeniem.
    Sposób przenoszenia na Zleceniodawcę praw do oprogramowania każdorazowo spełniał
    warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności następowało z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.
    Efekty Jego pracy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania), które nazywa
    oprogramowaniem zawsze były utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym

    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny, nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez klientów.
    Wnioskodawca nie jest w żadnym przypadku właścicielem lub współwłaścicielem
    programu komputerowego. Nie jest również użytkownikiem posiadającym prawo do jego
    użytkowania na podstawie licencji wyłącznej. Działa na zlecenie Zleceniodawcy, który, jak
    zakłada Wnioskodawca, posiada odpowiednie umowy z właścicielem oprogramowania,
    które jest modyfikowane lub ulepszane. Zmiany wprowadzane przez Niego do rozwijanego
    /ulepszanego oprogramowania nie miały charakteru rutynowych/okresowych zmian. W
    wyniku podjętych przez Niego czynności powstał odrębny od tego oprogramowania utwór
    (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa
    do „programu komputerowego”), podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw
    majątkowych, otrzymując w zamian wynagrodzenie za sprzedaż tego prawa. W przypadku
    gdy ulepszał/rozwijał oprogramowanie tworzone były nowe kody, algorytmy w językach
    programowania i powstało nowe prawo własności intelektualne.
    Przy rozwijaniu/ulepszaniu, Jego praca była twórcza i do stworzonych rozwiązań
    przysługiwała Mu ochrona na podstawie ustawy o prawie autorskim. Zatem, powstawało
    nowe prawo własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, dochodem z kwalifikowanego IP będzie
    dochód z odpłatnego zbycia (przeniesienia) kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (części
    oprogramowania), które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w
    ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. To z tego tytułu Wnioskodawca
    uzyskuje dochody.
    W umowie ze Zleceniodawcami Wnioskodawca miał zapisy, które dotyczą praw autorskich
    i stawki wynagrodzenia za ich przeniesienie, w powiązaniu ze stawką godzinową.
    Rozliczenie danych prac odbywało się na podstawie raportów generowanych dla
    Zleceniodawcy, na podstawie których wspólnie informowano się o kwocie do rozliczenia.
    Istnieją dokumenty pomiędzy Wnioskodawcą a Zleceniodawcami, z których jasno wynika,
    z czego wynikają dane wynagrodzenia i czego dotyczyły.
    Wnioskodawca nie wykorzystuje stworzonych w danym projekcie praw autorskich do
    programów komputerowych dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej
    działalności gospodarczej. Każdorazowo prawa autorskie przenoszone były na
    Zleceniodawców.
    Wnioskodawca nie świadczył innych usług dla Zleceniodawców, dla których wykonywał
    projekty. Zatem, nie należało również wyodrębniać takich usług. Wynagrodzenie dotyczyły
    jedynie praw autorskich, jak pisał powyżej.
    Przeniesienie praw autorskich, wyodrębnienie poszczególnych zadań, oddzielenie
    stworzonych funkcjonalności od innych zadań, odbywało się na podstawie comiesięcznych
    raportów, które były obustronnie zatwierdzane, po skończeniu danego okresu
    rozliczeniowego. Po zatwierdzeniu takiego raportu, Wnioskodawca wystawia fakturę z
    terminem płatności i wtedy Zleceniodawcy regulowali dokumentu za pomocą płatności na
    konto bankowe. Zazwyczaj rozliczenie odbywało się w miesiącu następnym niż stworzenie
    raportu i dane czynności.
    Wnioskodawca wystawiał faktury dla klientów, które wyodrębniały różne usługi, które w
    danym okresie wykonywał. Faktury nie wyodrębniały wynagrodzenia za przeniesienie
    praw autorskich, ponieważ to było zawarte w umowie.

    Kwestię praw autorskich regulowała umowa z danym Zleceniodawcą, w której był zapis, że
    za wynagrodzeniem przenoszone są wszystkie prawa autorskie do stworzonego przez
    Niego kodu. Na podstawie comiesięcznych raportów, w których wyodrębniony był czas
    pracy nad danym oprogramowaniem, Wnioskodawca rozliczał się ze Zleceniodawcami.
    Wyodrębnienie danego oprogramowania odbywało się w ramach różnych projektów, nad
    którymi pracował. W obrębie danego projektu, rozliczane było dane oprogramowanie, do
    którego prawa autorskie zbywał za wynagrodzeniem.
    Konkretne wydatki, o które pyta Wnioskodawca to: sprzęt komputerowy (laptop lub
    jednostka stacjonarna), a także usługi księgowe, które polegały na prowadzeniu księgi
    przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX. Wydatki, o których mowa we wniosku
    zostały poniesione dla potrzeb konkretnych prac rozwojowych. Wnioskodawca nie
    prowadzi badań naukowych.
    Opisane przez Wnioskodawcę we wniosku wydatki, których dotyczy Jego czwarte pytanie,
    nie były ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przeze Niego działań polegających na
    tworzeniu i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania.
    W odniesieniu do kosztów, których dotyczy pytanie postawione przez Niego jako czwarte,
    tj. kosztów, które chciałby uwzględnić we wskaźniku nexus, koszty prowadzenia ewidencji
    IP BOX są kosztami bezpośrednimi, określonymi literką a, we wzorze na obliczenie
    wskaźnika. Dodatkowo, sprzęt kupowany również służył pracy, tworzeniu kodu i
    oprogramowania.
    Jak już wskazano wyżej, zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, dochodem z
    kwalifikowanego IP będzie dochód z odpłatnego zbycia (przeniesienia) kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego
    (części oprogramowania), które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w
    ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. To z tego tytułu Wnioskodawca
    osiąga dochód. Jako, że w Jego przypadku dochodzi do przeniesienia kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej na Zleceniodawców, z tytułu zbycia praw autorskich do
    stworzonego przez Niego oprogramowania.
    Pytania
      1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu
        oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której
        mowa w przepisach ustawy o PIT?
      2. Czy prawa IP BOX, tj. autorskie prawo do programów komputerowych wskazane we
        wniosku spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o
        których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
      3. Czy osiągany przez Wnioskodawcę dochód zgodnie z art. 30ca ust. 7 będzie mógł
        podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%? (pytanie sformułowane w
        uzupełnieniu wniosku)
      4. Czy ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania
        kosztów, opisanych we wniosku?
    Pana stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu)
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Niego spełniają ustawową definicję
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    Ustawodawca definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT, termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z
    dnia 20 lipca 2018 r. - prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze
    zm.).
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 UPSWN,
    rozumie się:
      - badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
        umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
        usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest dostawcą usług
    programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca
    wykonuje prace programistyczne zlecane przez klientów, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny.
    W celu realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępną
    aktualnie wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii.
    Należy przy tym podkreślić, iż opisane w stanie faktycznym podejmowane prace
    zmierzające do stworzenia oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a
    zadania i problemy, przed którymi stawiany jest Wnioskodawca wymagają zawsze
    indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawa IP BOX, tj. autorskie prawa do programów
    komputerowych, powstające w ramach prowadzonej przez Niego działalności
    gospodarczej, spełniają wszystkie przesłanki, aby uznać je za kwalifikowane prawa
    własności intelektualnej. Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT traktuje m.
    in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna
    na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest RP, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE,
    których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika
    w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W przedmiotowym wniosku, Wnioskodawca wskazał, że przejaw Jego działań
    prowadzonych w ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 5a ust 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicje
    prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.), Wnioskodawca
    wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” oprogramowanie, co
    ustawodawca wymaga, aby uznać je za prace rozwojowe. Prawa autorskie realizowane
    przez Wnioskodawcę, są programami komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie,
    o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX (pkt. 80), program komputerowy to
    w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub
    pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdzono
    ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko. Wnioskodawca w takim przypadku
    wytwarza program komputerowy. Nadto, jak zostało wyżej podkreślone, podlega ono
    ochronie prawnej.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, może On opodatkować dochód uzyskiwany z art. 30ca ust. 7
    ustawy o PIT, według preferencyjnej stawki 5%. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która
    prowadzi działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów
    komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi prawa autorskiego do programów
    wytworzonych na zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi koszty,
    które mogą być uznane za bezpośrednie bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem
    i rozwojem oprogramowania. Wobec czego Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik
    nexus dla tworzonych IP. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej
    działalności oraz nie działa pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez
    Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane (tworzone funkcjonalności implementowane w kod
    źródłowy) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają
    one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do ustawy
    z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz.
    1231 ze zm.). W art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnik zobowiązany jest zaprowadzić ewidencję,
    która umożliwia wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach tu podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w sposób
    zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty),
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, wyodrębnić
    koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z uwagi na
    to, że Wnioskodawca spełnia te wszystkie przesłanki ma prawo do opodatkowania
    dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie On miał możliwość zaliczyć wskazane koszty do
    wskaźnika nexus. Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wskazuje, ze podatnik
    chcący skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw.
    wskaźnik nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym
    wskaźników, są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie
    koszty uznać można za kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednak, wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.

    Głównymi kosztami Wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio
    związane z działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w
    stanie faktycznym, tj.:
      1) zakup sprzętu komputerowego potrzebny bezpośrednio do pisania kodu
        źródłowego, testowania prototypów;
      2) usługi księgowe potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
        przychodów i rozchodów i ewidencji IP BOX.
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Preferencyjna stawka opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze
    zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-
    Box) jest dochód, który łącznie spełnia następujące warunki:
      · został osiągnięty w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc
        działalności, która spełnia warunki określone w art. 5a pkt 6 w zw. z art. 5b ustawy;
      · jest „kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej”.
    Aby wyjaśnić znaczenie pojęcia „kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej” należy odnieść się do:
      · art. 30ca ust. 2 ustawy, który określa, czym jest kwalifikowane prawo własności
        intelektualnej,
      · art. 30ca ust. 7 ustawy, który wyjaśnia, jakie kategorie dochodów mogą być uznane
        za dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, oraz
      · art. 30ca ust. 4 ustawy, który określa, w jaki sposób ustala się kwalifikowany dochód
        z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    I tak, zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,

      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432; Dz. U. z 2020 r. poz. 288; Dz. U. z
        2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tzw. kwalifikowanym IP) jest więc
    prawo własności intelektualnej, które spełnia wszystkie następujące warunki:
      · jest jednym z rodzajów praw własności intelektualnej, które ustawodawca wymienił
        w art. 30ca ust. 2;
      · podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów;
      · jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
        podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego jako kwalifikowane IP
    Jednym z rodzajów praw własności intelektualnej wymienionych w art. 30ca ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest autorskie prawo do programu
    komputerowego.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „programu komputerowego”, ani
    też nie odsyła w tym zakresie do żadnych konkretnych regulacji. W języku
    powszechnym program komputerowy to zestaw instrukcji, zaimplementowanych
    interfejsów i zintegrowanych danych, przeznaczonych dla komputera do realizacji
    wyznaczonych celów. Program komputerowy jest więc pewną odrębną całością, która
    pozwala użytkownikowi komputera na realizację określonych działań.
    Co istotne, tak rozumiany program komputerowy jest przedmiotem prawa autorskiego,
    jeśli spełnia definicję „utworu” będącego przedmiotem prawa autorskiego z art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019
    r. poz. 1231; Dz. U. z 2021 r. poz. 1062; Dz. U. z 2022 r. poz. 2509).
    Stosownie do tego przepisu:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie definiuje „programu
    komputerowego”. Wymienia „programy komputerowe” jako rodzaj utworów będących
    przedmiotem prawa autorskiego wyrażanych słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi (art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, p
    rogramy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy Rozdziału
    7 ustawy nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Ochronie nie podlegają natomiast idee i
    zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego (art. 74
    ust. 2 ww. ustawy).

    A zatem, program komputerowy zawsze jest funkcjonalną całością. Jednak, nie każdy
    tak rozumiany program polega ochronie prawno-autorskiej. Program, który jest
    napisany z wykorzystaniem powtarzalnych schematów, którego wytworzenie wymagało
    wiedzy i umiejętności programistycznych, ale nie wiązało się z prowadzeniem działań
    twórczych o indywidualnym charakterze, nie będzie przedmiotem praw autorskich.
    Autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej może
    być uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca
    ust. 2 pkt 8 ustawy wyłącznie wówczas, gdy przedmiot ochrony został wytworzony,
    rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem, warunkiem skorzystania z omawianej preferencji IP Box jest:
      · prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika, który chce
        skorzystać z tej preferencji;
      · wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie przez podatnika przedmiotu ochrony
        autorskim prawem do programu komputerowego w ramach tej działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Znaczenie pojęcia „działalność badawczo-rozwojowa” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt
    38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest to:
      Działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Przy czym, znaczenia pojęć „badania naukowe” i „prace rozwojowe” zostały określone
    odpowiednio w art. 5a pkt 39 i 40 ww. ustawy.
    I tak, stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668; Dz. U. z 2020 r. poz.
        85, 374, 695, 875 i 1086; Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619; Dz. U. z 2022 r. poz. 574
        ze zm.), a więc:
      Prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie
      nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
      bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
      Prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
      opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
      znaczących ulepszeń.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668; Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.; Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze
    zm.; Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.), czyli:
      Działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi

      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
      i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
      · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
        zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
        nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne lub
      · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
        nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
        wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń lub
      · prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
        czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
        dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
        informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
        i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
        z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane
        do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, podejmowana w
        sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
        zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” – określające czynność, której istotą jest element kreacyjny
    i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do
    powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego –
    jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu,
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym
    użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe
    konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;

      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie, ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
      · w sposób systematyczny,
      · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
        nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Punktem wyjściowym
    dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu
    (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte
    działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy
    „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu
    jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-
    rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.

    Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    Ustawodawca określił, jakie rodzaje dochodów, które podatnik uzyskuje w ramach
    działalności gospodarczej, mogą być uznane za dochody z kwalifikowanych IP.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z
    kwalifikowanego IP, jest zamknięty.
    Co istotne, użyte przez ustawodawcę pojęcie dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej odnosi się do dochodu (straty) z konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym, w celu skorzystania z ulgi IP Box podatnik
    nie ustala łącznego dochodu (straty) ze wszystkich posiadanych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, ale odrębne dochody (straty) z poszczególnych praw.
    Dochód ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy. Przy ustalaniu przychodów należy
    mieć na względzie przepisy o momentach rozpoznawania przychodów. Jako koszty
    uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy
    rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika, które w sposób
    bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego przychodu. Należy
    mieć również na względzie obowiązujące podatnika zasady potrącalności kosztów.
    Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP
    Dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy jest jednym z elementów, które służą
    ustaleniu przedmiotu opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%, tj.
    ustaleniu kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zasadę obliczania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej określa art. 30ca ust. 4 ustawy. Kwalifikowanym dochodem z
    kwalifikowanego IP jest iloczyn:
      · dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
        podatkowym i
      · wskaźnika obliczonego według wzoru podanego w przepisie (tzw. wskaźnika nexus).
    Dopiero tak ustalony dochód jest przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką
    5%.
    Celem wskaźnika nexus nie jest „podatkowe rozliczenie” wydatków ponoszonych przez
    podatników (kwestia możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu
    z kwalifikowanego IP jest rozstrzygana na etapie ustalania dochodu z kwalifikowanego
    IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy). Wskaźnik nexus służy określeniu, czy za

    kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP można uznać całość dochodu z
    kwalifikowanego IP, czy tylko jego część. Istotna jest tu proporcja wykazywanych przez
    podatnika wartości.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy, wskaźnik nexus oblicza się według wzoru:
    (a + b) x 1,3
    a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,
    opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww.
    ustawy). Jeśli wartość wskaźnika jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1
    (art. 30ca ust. 6).
    Wskaźnik nexus ustala się dla każdego konkretnego kwalifikowanego IP. Iloczyn wskaźnika
    nexus ustalonego dla konkretnego kwalifikowanego IP i dochodu uzyskanego z tego
    kwalifikowanego IP to kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 4 ustawy).
    Podstawa opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%
    Suma ustalonych we wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym jest podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (art. 30ca ust. 3 ustawy).
    Co istotne, podatnik, który chce skorzystać z ulgi IP Box musi również spełnić obowiązki
    ewidencyjne, o których mowa w art. 30cb ustawy.
    Ocena charakteru Pana działalności
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi działalność, której przedmiotem jest tworzenie
    i rozwój oprogramowania. Opisując tę działalność zaznaczył Pan, że:
      Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, a
      jej efektem jest tworzenie oprogramowania dopasowanego do indywidualnych
      potrzeb klientów. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Na zakończenie
      uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwoju oprogramowania mają
      skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o
      charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności
      oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone
      produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
      funkcjonujących u Zleceniodawców czy na rynku.
      Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawców na mocy
      umowy o świadczenie usług. Przenosi On prawa autorskie odpłatnie na rzecz
      Zleceniodawców.

      Działalność w zakresie tworzenia, rozwijania i ulepszania oprogramowania obejmuje:
      nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
      umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
      planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
      nowych produktów, procesów lub usług. Wnioskodawca nie prowadzi działalności,
      która obejmuje rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do programów
      komputerowych.
    A zatem wskazał Pan, że wyodrębnione zadania w ramach działalności, której dotyczy
    Pana pierwsze pytanie:
      · polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
        aktualnie wiedzy i umiejętności,
      służą tworzeniu nowych produktów,
      mają twórczy charakter,
      są podejmowane systematycznie,
      nie obejmują wprowadzania okresowych i rutynowych zmian do tworzonych
      produktów.
    Opisał więc Pan działania o cechach właściwych pracom rozwojowym, o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tak opisanych okolicznościach faktycznych Pana poszczególne wyodrębnione zadania
    można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak Pan zaznaczył w opisie sprawy:
      (...) praca Wnioskodawcy, która polega na tworzeniu i okazjonalnie modyfikowaniu
      przez Wnioskodawcę oprogramowaniu, są chronione na podstawie art. 74 ust. 1 i 2
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U.
      z 2019 r. poz. 1231 ze zm.).
    Dodatkowo, z opisu tego wynika, że:
      Sposób przenoszenia na Zleceniodawcę praw do oprogramowania każdorazowo
      spełniał warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych, w szczególności następowało z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
      ustawy.
    Wobec powyższego, przysługujące Panu majątkowe prawa autorskie do danego programu
    komputerowego, które zostały wytworzone w efekcie prowadzenia konkretnych prac
    rozwojowych, są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwane także:
    „kwalifikowanym IP”).
    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Podsumowując, Pana dochód w zakresie, w jakim został osiągnięty z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich do kwalifikowanego IP na kontrahenta jest dochodem z
    kwalifikowanego IP, który przy zachowaniu zasad ustalenia podstawy opodatkowania
    określonych w art. 30ca ust. 3-5 ustawy oraz dopełnieniu obowiązków ewidencyjnych z
    art. 30cb – może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku 5% (art. 30ca
    ust. 1 ustawy).

    Dochód ten ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jako koszty uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej należy rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika,
    które w sposób bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego
    przychodu.
    Odnosząc się do Pana dalszych wątpliwości należy wskazać, że celem ustalenia podstawy
    opodatkowania musi Pan m.in. ustalić wskaźniki nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP. Przy ustalaniu wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze
    swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem konkretnego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Jak Pan zaznaczył w opisie okoliczności faktycznych sprawy w odniesieniu do wydatków
    wskazanych we wniosku:
      Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej ewidencji pozarachunkowej, prawa IP
      BOX (prawa autorskie do oprogramowania), spełniając tym samym wymóg
      wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji
      dokonuje wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
      (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
      Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art.
      30ca ust. 4 ustawy o PIT. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego
      dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka
      prowadzona jest na bieżąco od momentu wprowadzenia ulgi IP BOX, to jest od 1
      stycznia 2019 r.
    Wobec tego, wskazane we wniosku wydatki, w zakresie w jakim są przeznaczone na Pana
    poszczególne prace rozwojowe – ustalone z zachowaniem metody przyporządkowania,
    która najlepiej odzwierciedla związek poszczególnych wydatków z danymi pracami
    rozwojowymi i wytworzonym kwalifikowanym IP – można uwzględnić przy ustalaniu
    poszczególnych wskaźników nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy). Suma ustalonych we
    wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP będzie podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką podatku – 5%.
    W konsekwencji, poniesione przez Pana wydatki, do których odnosi się pytanie czwarte,
    które są związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP, należy
    uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z
    zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 powołanej ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze

    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.