Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.76.2021.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-13
Teza: Czy, aby spadek po zmarłym ojcu Wnioskodawcy, w części dziedziczonej przez jego zmarłą matkę (1/3) podlegał zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, Wnioskodawca, jako spadkobierca, powinien zgłosić jego nabycie przez zmarłą matkę w przeciągu 6 miesięcy od dnia 1 marca 2021 r. do właściwego urzędu skarbowego? Czy, aby uzyskać zwolnienie od podatku od spadków i darowizn, w stosunku do tej części spadku po matce, która stanowi jej udział 1/3 części w spadku po ojcu, wystarczającym będzie, że Wnioskodawca oraz drugi ze spadkobierców zgłoszą, każdy we własnym imieniu, nabycie części spadku po niej w wysokości 1/2 części w przeciągu 6 miesięcy od dnia 9 kwietnia 2021 r. i nabycie to będzie wolne od podatku, pomimo iż matka nie zgłosiła nabycia spadku po mężu?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od spadków i darowizn; rodzice; spadek; spadek-nabycie spadku
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 czerwca 2021 r. r. (data wpływu 15 czerwca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 czerwca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 11 listopada 2020 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy. W dniu 1 marca 2021 r. sporządzony został akt poświadczenia dziedziczenia Rep. A nr xxx. Akt ten sporządzony został przez notariusza. Akt ten został sporządzony na podstawie zeznań żony zmarłego, a matki Wnioskodawcy oraz synów zmarłego - Wnioskodawcy i P.W., które to zeznania zostały złożone przed notariuszem w dniu 1 marca 2021 r., gdzie zamieszkiwała żona zmarłego – matka Wnioskodawcy. Taka forma złożenia zeznań wynikała z faktu, iż żona zmarłego chorowała wówczas na nowotwór, była pod domową opieką hospicyjną i praktycznie nie wstawała z łóżka. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia Rep. A nr xxx z dnia 1 marca 2021 r. spadek po zmarłym ojcu Wnioskodawcy nabyli w całości: matka Wnioskodawcy w 1/3 (jednej trzeciej) części, Wnioskodawca w 1/3 (jednej trzeciej) części i P.W. w 1/3 (jednej trzeciej) części. W dniu 13 marca 2021 zmarła matka Wnioskodawcy. Z uwagi na swój stan nie miała ona możliwości zgłoszenia nabycia spadku po zmarłym ojcu Wnioskodawcy do właściwego urzędu skarbowego pomiędzy 1 a 13 marca 2021 r. W dniu 9 kwietnia 2021 r. sporządzony został akt poświadczenia dziedziczenia Rep. A nr yyy. Akt ten sporządzony został przez notariusza. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia Rep. A nr yyy z 9 kwietnia 2021 r. spadek po zmarłej matce Wnioskodawcy nabyli w całości: Wnioskodawca w 1/2 (jednej drugiej) części i P.W. w 1/2 (jednej drugiej) części.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy, aby spadek po zmarłym ojcu Wnioskodawcy, w części dziedziczonej przez jego zmarłą matkę (1/3) podlegał zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, Wnioskodawca, jako spadkobierca, powinien zgłosić jego nabycie przez zmarłą matkę w przeciągu 6 miesięcy od dnia 1 marca 2021 r. do właściwego urzędu skarbowego?
2.  Czy, aby uzyskać zwolnienie od podatku od spadków i darowizn, w stosunku do tej części spadku po matce, która stanowi jej udział 1/3 części w spadku po ojcu, wystarczającym będzie, że Wnioskodawca oraz drugi ze spadkobierców zgłoszą, każdy we własnym imieniu, nabycie części spadku po niej w wysokości 1/2 części w przeciągu 6 miesięcy od dnia 9 kwietnia 2021 r. i nabycie to będzie wolne od podatku, pomimo iż matka nie zgłosiła nabycia spadku po mężu?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłową formą zgłoszenia nabycia spadku - celem skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2019 r., poz. 1813) - jest złożenie we właściwym urzędzie skarbowym formularza SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku (lub - jeśli dokumentem potwierdzającym nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych jest akt poświadczenia dziedziczenia lub europejskie poświadczenie spadkowe - w terminie 6 miesięcy od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego). Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym Wnioskodawca jako spadkobierca nie ma możliwości złożenia formularza SD-Z2 w imieniu zmarłej matki. Zatem Wnioskodawca nie ma możliwości prawnie skutecznego poinformowania urzędu skarbowego o fakcie nabycia przez zmarłą matkę spadku po mężu w wysokości 1/3 części w przeciągu 6 miesięcy od dnia 1 marca 2021 r.

Jednocześnie Wnioskodawca - chcąc skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn spadków otrzymanych po zmarłym ojcu i zmarłej matce - ma obowiązek zgłosić we własnym imieniu nabycie spadku po ojcu w wysokości 1/3 części do właściwego urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia 1 marca 2021 r. oraz nabycie spadku po matce w wysokości 1/2 części do właściwego urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia 9 kwietnia 2021 r. Wnioskodawca ma również możliwość wykazania w zgłoszeniu nabycia spadku po matce części majątku jaki nabyła ona w drodze spadku po mężu (np. w części J formularza SD-Z2). W przypadku, gdy terminy 6 miesięczne obydwu zgłoszeń zostaną zachowane, w ocenie Wnioskodawcy, spadek po matce będzie wolny od podatku od spadków i darowizn i w jego skład nie będzie wchodził dług z tytułu podatku od spadków i darowizn od części spadku nabytego przez matkę po ojcu.

Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w indywidualnej interpretacji podatkowej z 25 listopada 2009 r. (sygn. ILPB2/436-166/09-4/MK), wydanej w odniesieniu do bardzo zbliżonego stanu faktycznego: Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w maju 2009 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy, po którym oprócz Zainteresowanego dziedziczyli Jego dwaj bracia oraz ich matka, każdy z nich w udziałach po 1/4. W dniu 30 czerwca 2009 r. sporządzono u notariusza akt poświadczenia dziedziczenia. Natomiast w dniu 6 sierpnia 2009 r. zmarła matka Wnioskodawcy po której na podstawie ustawy dziedziczy Zainteresowany wraz z rodzeństwem. (…) Reasumując, obowiązek złożenia zgłoszenia z tytułu nabycia spadku ciąży na nabywcy - spadkobiercy, to on jest obowiązany do potwierdzenia własnoręcznym podpisem danych wykazanych w zgłoszeniu SD-Z2. Odzwierciedleniem powyższego jest również sama konstrukcja formularza zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych. Tym samym złożenia ww. formularza w imieniu osoby zmarłej nie mogą dokonać spadkobiercy. (…) Zatem na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek złożenia formularza SD-Z2 w imieniu matki. (…) Jednocześnie tut. Organ wskazuje, iż Wnioskodawca składając zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych z tytułu spadku po matce powinien wykazać w nim również majątek jaki nabyła ona w drodze dziedziczenia po mężu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2021 r. poz. 1043 ze zm.) – podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „spadek” należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2019 r., poz. 1145, ze zm.).

Na podstawie art. 922 Kodeksu cywilnego – spadek stanowią prawa i obowiązki zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy. Natomiast, zgodnie z art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego – sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Zgodnie z art. 95a ustawy z 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz.U. z 2020 r., poz. 1192) Notariusz sporządza akt poświadczenia dziedziczenia ustawowego lub testamentowego, z wyłączeniem dziedziczenia na podstawie testamentów szczególnych.

W myśl art. 95j tejże ustawy – zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia ma skutki prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że – obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia spadku.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn – jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.

Zatem datą nabycia majątku w drodze dziedziczenia jest data otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy, natomiast obowiązek podatkowy powstaje – co do zasady – z datą uprawomocnienia się postanowienia o nabyciu spadku lub z datą wpisu do notarialnego rejestru poświadczenia dziedziczenia.

Stosownie do treści art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1.  zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2.  w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

Na podstawie art. 4a ust. 1a ww. ustawy – jeżeli dokumentem potwierdzającym nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych jest akt poświadczenia dziedziczenia lub europejskie poświadczenie spadkowe, termin 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, do zgłoszenia tego nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego liczy się od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn).

Stosownie do art. 4a ust. 4 ww. ustawy obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1.  wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2.  nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

Zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych dokonuje się na formularzu SD-Z2, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych (Dz.U. z 2015 r., poz. 2060).

Wyżej wymienione zwolnienie stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa (art. 4 ust. 4 cyt. ustawy).

Jak wynika zatem z wyżej powołanych przepisów prawa nabycie w drodze dziedziczenia rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonane przez osoby wymienione w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jest zwolnione z podatku od spadku, jeżeli zostaną spełnione warunki wymienione w art. 4a ust. 1 pkt 1 i art. 4a ust. 1a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Z opisu sprawy wynika, że na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z 1 marca 2021 r. Wnioskodawca i jego matka nabyli po 1/3 części spadku po zmarłym ojcu Wnioskodawcy. Matka Wnioskodawcy zmarła 13 marca 2021 r. i ze względu na stan zdrowia nie zdążyła złożyć zgłoszenia nabycia spadku po zmarłym mężu (ojcu Wnioskodawcy). Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z 9 kwietnia 2021 r. Wnioskodawca nabył 1/2 części spadku po zmarłej matce.

Zdaniem Wnioskodawcy, chcąc skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn spadków otrzymanych po zmarłym ojcu i zmarłej matce - ma obowiązek zgłosić we własnym imieniu nabycie spadku po ojcu w wysokości 1/3 części do właściwego urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia 1 marca 2021 r. oraz nabycie spadku po matce w wysokości 1/2 części do właściwego urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia 9 kwietnia 2021 r.

Dokonując oceny tak przedstawionego stanu faktycznego w kontekście wskazanych wyżej przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, Organ interpretacyjny potwierdza, że aby Wnioskodawca mógł skorzystać ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w treści art. 4a powołanej ustawy – w stosunku do spadku nabytego po ojcu i po matce - zobowiązany jest dokonać zgłoszenia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego nabycia spadku po każdym z rodziców na druku SD-Z2 w terminie określonym w art. 4a ust. 1a analizowanej ustawy, tj. w termin 6 miesięcy od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia po ojcu i po matce.

Jednakże dokonując zgłoszenia nabycia spadku po matce, Wnioskodawca winien wykazać majątek jaki nabył po matce w części G formularza SD-Z2. W zgłoszeniu SD-Z2 nabycia spadku po matce, Wnioskodawca winien wykazać majątek jaki nabył po matce (1/2 majątku matki, ponieważ Wnioskodawca nabył 1/2 część spadku po matce). W majątku tym zawierał się będzie także majątek jaki matka nabyła w wyniku spadkobrania po swoim mężu. Nie będzie to już bowiem majątek po ojcu Wnioskodawcy ale po matce Wnioskodawcy.

W sytuacji, gdy w istocie zostaną spełnione wszystkie przesłanki określone w powyższych przepisach, nabycie przez Wnioskodawcę spadku po rodzicach skorzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Przy czym podkreślić należy że 6 miesięczny termin, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy liczony jest zgodnie z art. 4a ust. 1a ww. ustawy od daty zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia a nie jego sporządzenia.

Odnosząc się natomiast do konsekwencji nie zgłoszenia przez matkę Wnioskodawcy nabycia spadku po mężu, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że jako spadkobierca nie ma możliwości złożenia formularza SD-Z2 w imieniu zmarłej matki. Obowiązek złożenia zgłoszenia z tytułu nabycia spadku ciąży na nabywcy – spadkobiercy, to on jest obowiązany do potwierdzenia własnoręcznym podpisem danych wykazanych w zgłoszeniu SD-Z2. Odzwierciedleniem powyższego jest również sama konstrukcja formularza zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych. Złożenie ww. formularza w imieniu osoby zmarłej nie mogą dokonać inne osoby. Tym samym na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek złożenia formularza SD-Z2 w imieniu matki.

We własnym stanowisku Wnioskodawca wskazał, że w skład spadku po matce nie będzie wchodził dług z tytułu podatku od spadków i darowizn od części spadek nabytego przez matkę po ojcu Wnioskodawcy.

W związku z powyższym należy także wyjaśnić, że jak stanowi art. 5 ustawy Ordynacja podatkowa – zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej – zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

1.  zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania;
2.  doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.

Art. 21 § 2 ww. ustawy stanowi, że – jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym (art. 21 § 5 Ordynacji podatkowej).

Jak stanowi art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 1a, 2 i 2a, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.

Zgodnie z art. 98 § 1 tej ustawy do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe.

Stosownie do art. 98 § 2 pkt 1 ww. ustawy przepis § 1 stosuje się również do odpowiedzialności spadkobierców za zaległości podatkowe, w tym również za zaległości, o których mowa w art. 52 § 1 oraz art. 52a.

Art. 100 § 1 tejże ustawy stanowi, że organ podatkowy orzeka w jednej decyzji o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień poszczególnych spadkobierców na podstawie decyzji ostatecznych wydanych wobec spadkodawcy oraz jego zobowiązań wynikających z prawidłowych deklaracji.

Stosownie do art. 100 § 2 cyt. ustawy jeżeli deklaracja złożona przez spadkodawcę jest nieprawidłowa lub deklaracji nie złożono, orzekając o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień spadkobierców, organ podatkowy jednocześnie ustala lub określa kwoty, o których mowa w art. 21 § 3 i 3a, art. 24 lub art. 74a.

Zgodnie z art. 102 § 2 Ordynacji podatkowej w miejsce strony zmarłej w toku postępowania w sprawach dotyczących praw i obowiązków wymienionych w art. 97 wstępują jej spadkobiercy.

Z powyżej przywołanych przepisów wynika, że spadkobierca przejmuje zobowiązania podatkowe spadkodawcy. Jednak aby taka sytuacja mogła mieć miejsce musi zostać ustalone zobowiązanie podatkowe dla spadkodawcy.

Decyzja, o której mowa w art. 100 § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, o odpowiedzialności spadkobierców, przenosi w sensie prawnym już istniejące zobowiązanie podatkowe spadkodawcy, w obowiązek zapłaty, w który wstąpił spadkobierca. Decyzja ta tylko potwierdza zobowiązanie po stronie spadkobiercy. Wydanie tej decyzji jest jednak możliwe jedynie wówczas, gdy zobowiązanie podatkowe zostało ukształtowane decyzją z art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wydaną za życia spadkodawcy.

Odpowiedzialność podatkowa spadkobiercy, czyli obowiązek uiszczenia należnego podatku w podatku od spadków i darowizn, dotyczy jedynie takiego zobowiązania spadkodawcy w tymże podatku, które zostało ustalone stosowną decyzją.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że z wniosku nie wynika aby za życia matki Wnioskodawcy została wydana decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku przez matkę Wnioskodawcy. Akt poświadczenia dziedziczenia po mężu (ojcu Wnioskodawcy) został notarialnie potwierdzony 1 marca 2021 r. i matka Wnioskodawcy miała 6 miesięczny termin na złożenie zgłoszenia nabycia spadku po mężu. Matka Wnioskodawcy zmarła 13 marca 2021 r. Nie mogło więc toczyć się postępowanie podatkowe i zostać wydana przez naczelnika urzędu skarbowego decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku przez matkę Wnioskodawczyni, za jej życia. Takie postępowanie nie może się toczyć także po jej śmierci. Zatem skoro dla matki Wnioskodawcy nie została wydana i nie może zostać wydana decyzja dotycząca zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po mężu, to na Wnioskodawcy nie będzie ciążyć odpowiedzialność podatkowa z tytułu podatku jaki ewentualnie musiała by uiścić matka Wnioskodawcy w związku z nabyciem spadku po mężu.

Odpowiedzialność podatkowa Wnioskodawczyni może jedynie dotyczyć zobowiązań podatkowych spadkodawcy czyli jego matki, ustalonych za jej życia.

Reasumując, aby z tytułu nabycia spadku po matce Wnioskodawca skorzystał ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn w terminie 6 miesięcy od zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia z 9 kwietnia 2021 r. Wnioskodawca winien złożyć zgłoszenie SD-Z2 do właściwego naczelnika urzędu skarbowego. W składanym zgłoszeniu należy wykazać cały majątek jaki nabył Wnioskodawca w wyniku spadkobrania po matce, tj. 1/2 majątku jaki posiadała na dzień śmierci matka Wnioskodawcy. Na możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ust. 1 ww. ustawy nie ma wpływu, iż w skład majątku po matce Wnioskodawcy wchodzi spadek, od którego nie zdążyła ona złożyć zgłoszenia nabycia spadku.

Stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja została wydana dla Wnioskodawcy w jego indywidualnej sprawie zgodnie z dyspozycją art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Drugi spadkobierca chcąc uzyskać interpretację indywidualną winien wystąpić z odrębnym wnioskiem i uiścić stosowną opłatę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania

opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.