Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-116/14-4/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-06-05
Teza: Czy odsetki bankowe od lokat bankowych na środkach otrzymanego dofinansowania przez Fundusz lub opłaty i prowizje pobrane z tytułu udzielonych poręczeń w ramach projektów, stanowią przychód Funduszu, od którego Fundusz jest zobowiązany do naliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych?
Słowa kluczowe: dochód; dofinansowanie; lokaty; projekt; prowizje-prowizje bankowe; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z 20 lutego 2014 r. (data wpływu 5 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia środków z tytułu odsetek bankowych od lokat bankowych na rachunku bankowym od środków otrzymanych w formie dofinansowania projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego, opłat i prowizji pobranych z tytułu udzielonych poręczeń do przychodów podatkowych - **jest:**

*   **prawidłowe** \- w części odpowiadającej zwróconej kwocie środków z ww. tytułów,
*   **nieprawidłowe** - w części odpowiadającej niezwróconej kwocie tych środków.

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek - uzupełniony pismem z 16 maja 2014 r. (data wpływu 21 maja 2014 r.) - o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia środków z tytułu odsetek bankowych od lokat bankowych na rachunku bankowym od środków otrzymanych w formie dofinansowania projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego, opłat i prowizji pobranych z tytułu udzielonych poręczeń do przychodów podatkowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Fundusz (…) Sp. z o.o. (dalej: Fundusz) jest instytucją finansową powołaną z inicjatywy Sejmiku Województwa, której celem jest wspieranie mikro, małych i średnich przedsiębiorstw z terenu województwa poprzez udzielanie im poręczeń na zabezpieczenie kredytów i pożyczek udzielanych im przez instytucje finansowe np. banki, współpracujące z Funduszem.

Od każdego udzielonego poręczenia Fundusz pobiera wynagrodzenie w formie prowizji od wartości poręczenia.

Środki Funduszu pochodzą z kapitału założycielskiego wniesionego przez udziałowców Funduszu (kapitał publiczny), z wypracowanego zysku z inwestycji posiadanych środków oraz uzyskiwanych prowizji.

Fundusz otrzymał dwukrotnie dofinansowanie ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, pierwszy raz w wysokości 10.000.000 zł w lipcu 2009 r., drugi raz w wysokości 2.000.000 zł w listopadzie 2013 r.

Dofinansowanie przekazano na podstawie umów podpisanych przez Fundusz z Zarządem Województwa (Instytucją Zarządzającą), odpowiedzialnym za realizację Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Podpisane umowy zobowiązują Fundusz do realizacji projektów o nazwie „A” oraz „B”.

Zgodnie z umowami, projekty stanowią realizację Działania 2.5 „Rozwój regionalnych i lokalnych instytucji otoczenia biznesu” w ramach Priorytetu II „Stymulowanie wzrostu inwestycji w przedsiębiorstwach i wzmocnienie potencjału innowacyjnego” w ramach RPO na lata 2007-2013.

Okres realizacji obu projektów został określony do dnia 30 czerwca 2015 r. Po zakończeniu finansowej realizacji projektów, Fundusz jako beneficjent zobowiązuje się do zachowania trwałości projektów przez okres 5 lat. Przyznana dotacja stanowi fundusz gwarancyjny dla poręczeń udzielanych przez Fundusz w ramach projektu, na zabezpieczenie kredytów i pożyczek udzielanych mikro, małym i średnim przedsiębiorstwom z terenu województwa.

Zgodnie z zawartymi umowami, Fundusz zobowiązany jest do przechowywania otrzymanego dofinansowania na rachunku bankowym. Środki na rachunku mogą być lokowane na lokatach bankowych lub/i inwestowane w bezpieczne instrumenty finansowe, np. w papiery wartościowe Skarbu Państwa.

Przychody osiągnięte dzięki tym inwestycjom powiększają pierwotny kapitał dofinansowania.

Fundusz w trakcie realizacji umowy ograniczył się do bezpiecznego inwestowania otrzymanego dofinansowania w lokaty terminowe, z tytułu których osiągał przychody w formie odsetek bankowych. Do przychodów osiągniętych dzięki gospodarowaniu środkami dofinansowania zalicza się również prowizje i opłaty pobierane przez Fundusz od udzielonych poręczeń w ramach realizacji projektów. Przychody z prowizji i opłat również powiększają pierwotny kapitał dofinansowania.

W trakcie realizacji projektów Fundusz ponosi zwiększone koszty zarządzania i administracji wniesionym funduszem poręczeniowym. Koszty te stanowią tzw. wydatki kwalifikowane, które do określonego w umowie limitu podlegają refundacji.

Pozostała część dofinansowania, po upływie okresu trwałości projektu, podlega zwrotowi do Instytucji Zarządzającej RPO.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca doprecyzował, że:

1.  Umowa z Zarządem Województwa nie pozwala na czerpanie przez Spółkę jakichkolwiek pożytków z gospodarowania otrzymanymi środkami. Sposób zarządzania środkami i możliwości ich lokowania w bankach również określają zapisy umowy o dofinansowanie. Paragraf 4 ust. 2 umowy wskazuje, iż: „Beneficjent jest zobowiązany do przechowywania wolnych środków otrzymanych w ramach dofinansowania na rachunku bankowym Beneficjenta. Beneficjent jest uprawniony do zarządzania środkami z funduszu poręczeniowego zaangażowanymi w poręczenia oraz wolnymi środkami Funduszu poprzez ich lokowanie w lokatach bankowych, w papierach wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski i jednostki samorządu terytorialnego, bądź inwestowanie w jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego”.
2.  Otrzymane dofinansowanie oraz wszelkie uzyskane korzyści podczas realizacji projektu (odsetki, opłaty i prowizje) mają charakter zwrotny. Zasady zwrotu określa Paragraf 14 Umowy o brzmieniu:
    1.  ”Po zakończeniu realizacji Projektu Beneficjent zobowiązuje się do umożliwienia przeprowadzenia oceny efektywności realizowanych zadań, w zakresie wymaganym przez Instytucję Zarządzającą RPO.
    2.  W wyniku oceny Instytucja Zarządzająca RPO podejmie decyzje o dalszym wykorzystaniu przez Beneficjenta otrzymanego dofinansowania lub o wycofaniu dofinansowania.
    3.  W celu dalszego wykorzystania środków zostanie podpisana pomiędzy Instytucją Zarządzającą RPO a Beneficjentem stosowna umowa.
    4.  W sytuacji podjęcia decyzji o wycofaniu dofinansowania Beneficjent jest zobligowany do zwrotu dofinansowania w terminie wskazanym przez Instytucję Zarządzającą RPO.
    5.  Kwota dofinansowania podlegająca zwrotowi może być pomniejszona przez Beneficjenta o wierzytelności stracone, których nieściągalność została udokumentowana:
        1.  postanowieniem o nieściągalności, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo
        2.  postanowieniem sądu o:
            1.  oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postepowania, lub
            2.  umorzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, gdy zachodzi okoliczność wymieniona pod lit. a), lub
            3.  ukończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, albo
        3.  protokołem sporządzonym przez Beneficjenta, stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od jej kwoty, jednak nie więcej niż 10% otrzymanego dofinansowania”.
3.  Przeznaczenie i sposób wykorzystania odsetek, opłat i prowizji określa Paragraf 4 ust. 4-6 Umowy o dofinansowanie, który stanowi:
    1.  „Beneficjent jest zobowiązany do przeznaczenia wszelkich przychodów związanych z otrzymanym dofinansowaniem na powiększenie kapitału i dalszą działalność.
    2.  Beneficjent ma prawo przeznaczać na pokrycie kosztów administracji i zarządzania dochody uzyskane z prowizji, odsetek i innych przychodów uzyskiwanych z tytułu udzielonych poręczeń oraz odsetek od lokat okresowo wolnych środków niezaangażowanych w poręczenia i odsetek od lokat środków zaangażowanych w poręczenia. Na pokrycie kosztów administracji i zarządzania Beneficjent nie może pobrać żadnej części dofinansowania otrzymanego od Instytucji Zarządzającej RPO.
    3.  Wartość dochodu uzyskanego z prowizji, odsetek i innych przychodów uzyskiwanych z tytułu udzielonych poręczeń oraz odsetek od lokat okresowo wolnych środków niezaangażowanych w poręczenia i odsetek od lokat środków zaangażowanych w poręczenia, przeznaczona na pokrywanie kosztów administracji i zarządzania Funduszem nie może przekroczyć dla funduszy poręczeniowych średniorocznie równowartości 2% kwoty dofinansowania otrzymanego od Instytucji Zarządzającej RPO”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy odsetki bankowe od lokat bankowych na środkach otrzymanego dofinansowania przez Fundusz lub opłaty i prowizje pobrane z tytułu udzielonych poręczeń w ramach projektów, stanowią przychód Funduszu, od którego Fundusz jest zobowiązany do naliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy opłaty, prowizje oraz odsetki bankowe, o których mowa w pytaniu nie stanowią dla niego przychodu i w związku z tym, środki te są neutralne podatkowo.

Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawca zauważa, że jako Spółka z o.o. posiada osobowość prawną i jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty, rozumiany jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym (art. 7 ust. 1 i 2).

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W art. 12 ust. 4 powołanej ustawy enumeratywnie określono rodzaje przychodów niezaliczanych do przychodów podatkowych, co oznacza, że wszystkie inne przychody, poza określonymi w tym przepisie, stanowią przedmiot opodatkowania.

Ustawa o podatku dochodowym nie określa dokładnie definicji przychodu podatkowego, ale w licznych interpretacjach przyjmuje się, że przychód podatkowy stanowi każde przysporzenie majątkowe mające charakter definitywny, rozumiany jako prawo do rozporządzania środkami pochodzącymi z tego przysporzenia jako własnymi i czerpania z nich korzyści majątkowych, o ile oczywiście nie zostały one wyłączone z opodatkowania na mocy art. 12 ust. 4 ww. ustawy.

Otrzymane dofinansowanie w ramach wnioskowanego projektu, zdaniem Wnioskodawcy, nie stanowi takiego przysporzenia, gdyż środki pierwotnie otrzymanego dofinansowania oraz wszelkie korzyści uzyskane dzięki gospodarowaniu otrzymanymi środkami, w tym: odsetki bankowe od lokat na środkach dofinansowania, opłaty i prowizje pobrane za poręczenia ze środków dofinansowania, podlegają zgodnie z zawartą umową zwrotowi. Tak więc, w ocenie Wnioskodawcy, pomimo faktu dysponowania środkami dotacji, polegającym m.in. na lokowaniu ich na rachunkach terminowych w bankach, Fundusz nie czerpie z nich żadnych korzyści majątkowych, co ma swoje odzwierciedlenie w księgach rachunkowych Wnioskodawcy, w których omawiane środki powiększają zobowiązanie finansowe wobec Instytucji Zarządzającej RPO.

Podsumowując można stwierdzić, że omawiana dotacja poprzez swój zwrotny charakter stanowi swego rodzaju „pożyczkę” udzieloną przez budżet państwa na określony czas, aby realizować określone cele gospodarcze regionu.

Należy dodać, iż podobne stanowisko w sprawie zajął WSA w Opolu w wyroku z 17 października 2012 r. (I SA/Op 292/12). W uzasadnieniu stwierdził, iż w pierwszej kolejności należy odnieść się do brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), iż przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Na podstawie przytoczonego przepisu, należy rozważyć, co należy rozumieć pod pojęciem samego przychodu, które nie zostało w ustawie zdefiniowane. Co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych mocą art. 12 ust. 4 tej ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego sprawy wynikało, że skarżąca nie była uprawniona do czerpania na własny rachunek pożytków z gospodarowania środkami pieniężnymi stanowiącymi dofinansowanie ani też do rozporządzania nimi w jakikolwiek sposób, lecz tylko w sposób oznaczony umową. Prawa do środków pieniężnych otrzymanych z tytułu dofinansowania, w tym z tytułu odsetek i prowizji, nie nabywała zatem definitywnie, lecz miała obowiązek ich zwrotu. Użycie w przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika względnie na jego rachunek wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, którymi może on rozporządzać. Z umowy zawartej pomiędzy skarżącą a instytucją pośredniczącą wynikało, że po zakończeniu okresu trwałości projektu skarżąca zobowiązana jest do zwrotu środków dotacji wraz ze środkami uzyskanymi w ramach inwestowania tej dotacji zgodnie z przyjętą strategią. Pozwala to na stwierdzenie, że otrzymane środki miały charakter zwrotny a więc nie stanowiły definitywnego przysporzenia skarżącej. Błędne było zatem stanowisko organu, iż kwoty uzyskane przez skarżącą tytułem prowizji od udzielonych poręczeń oraz odsetek od lokat bankowych stanowią przychód podatkowy w dacie otrzymania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:

*   **prawidłowe** - w części odpowiadającej zwróconej kwocie środków z ww. tytułów,
*   **nieprawidłowe** - w części odpowiadającej niezwróconej kwocie tych środków.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) - nie zawiera definicji przychodu podatkowego.

Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie jedynie do wskazania w art. 12 ust. 1 ww. ustawy przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii, a także enumeratywnie wyliczył, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy można stwierdzić, że przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych mocą art. 12 ust. 4 tej ustawy.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika - względnie na jego rachunek - wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca (Fundusz) jest instytucją finansową, której celem jest wspieranie mikro, małych i średnich przedsiębiorstw z terenu województwa, poprzez udzielanie im poręczeń na zabezpieczenie kredytów i pożyczek udzielanych im przez instytucje finansowe np. banki. Od każdego udzielonego poręczenia, Fundusz pobiera wynagrodzenie w formie prowizji od wartości poręczenia.

W 2009 r. Fundusz otrzymał dofinansowanie w wysokości 10.000.000 zł, w 2013 r. w wysokości 2.000.000 zł ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Dofinansowanie przekazano na podstawie umowy podpisanej przez Fundusz z Instytucją Zarządzającą RPO na lata 2007-2013. Podpisane umowy zobowiązują Fundusz do realizacji wskazanych projektów.

Zgodnie z umową, Fundusz zobowiązany jest do przechowywania otrzymanego dofinansowania na rachunku bankowym. Środki na rachunku mogą być lokowane na lokatach bankowych lub/i inwestowane w instrumenty finansowe np. w papiery wartościowe Skarbu Państwa. Przychody osiągnięte dzięki tym inwestycjom powiększają pierwotny kapitał dofinansowania. Do przychodów osiągniętych dzięki gospodarowaniu środkami dofinansowania zalicza się również prowizje i opłaty pobierane przez Fundusz od udzielonych poręczeń w ramach realizacji projektów. Przychody z prowizji i opłat również powiększają pierwotny kapitał dofinansowania.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że otrzymane dofinansowanie oraz wszelkie uzyskane korzyści podczas realizacji projektu (odsetki, opłaty i prowizje) mają charakter zwrotny. Umowa z Zarządem Województwa nie pozwala na czerpanie przez Spółkę jakichkolwiek pożytków z gospodarowania otrzymanymi środkami. Sposób zarządzania środkami i możliwości ich lokowania w bankach również określają zapisy umowy o dofinansowanie.

W trakcie realizacji projektu Fundusz ponosi zwiększone koszty zarządzania i administracji funduszem poręczeniowym. Koszty te stanowią tzw. koszty kwalifikowane, które do określonego w umowie limitu podlegają refundacji. Natomiast pozostała część dofinansowania stanowi fundusz poręczeniowy, który po upływie okresu trwałości projektu podlega zwrotowi do Instytucji Zarządzającej. Zwrot dotacji obejmuje również zwrot wszelkich przychodów uzyskanych z gospodarowania tymi środkami np. zysków z odsetek.

Kwestią będącą przedmiotem zapytania jest ustalenie, czy odsetki bankowe od lokat bankowych na środkach otrzymanego dofinansowania przez Fundusz lub opłaty i prowizje pobrane z tytułu udzielonych poręczeń w ramach projektów, stanowią przychód Funduszu, od którego Fundusz jest zobowiązany do naliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych.

Odpowiadając na zadane pytanie, w pierwszej kolejności należy wskazać, że przychodem jest przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby prawnej. Co do zasady bowiem o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny powiększa ono aktywa podatnika, którym może on rozporządzać.

W zakresie przychodu z tytułu odsetek w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przewidziano szczególny tryb opodatkowania. Przy czym brak jest w tych przepisach podziału na odsetki, które są bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika oraz inną działalnością wynikającą z umów zawieranych przez przedsiębiorców.

Tak więc do przychodu z tytułu odsetek (w tym z tytułu odsetek od lokat bankowych na środkach otrzymanego dofinansowania na rachunku bankowym) ma zastosowanie przepis art. 12 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów).

Ponadto żaden przepis ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wyłącza tego rodzaju przychodów z kategorii przychodów podatkowych.

W związku z takim uregulowaniem odsetki od lokat bankowych, naliczone, lecz nieotrzymane nie stanowią u wierzyciela przychodów - odsetki takie są przychodem w dacie faktycznego otrzymania.

Wobec powyższego, należy uznać, że odsetki od lokat bankowych na środkach otrzymanego dofinansowania przez Fundusz oraz opłaty i prowizje pobrane z tytułu udzielonych poręczeń w ramach projektu, w części w której Wnioskodawca ma obowiązek ich zwrotu po upływie okresu trwałości projektu - nie stanowią przychodu podatkowego (nie stanowią one definitywnego przysporzenia).

Natomiast odsetki bankowe od lokat bankowych na środkach otrzymanego dofinansowania przez Fundusz, które zostały przeznaczone na pokrycie kosztów kwalifikowanych (w części, która nie podlega zwrotowi) stanowią przychód podatkowy w dacie ich otrzymania zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Również opłaty i prowizje pobrane z tytułu udzielonych poręczeń w ramach projektów, które nie podlegają zwrotowi stanowią przychód podatkowy w dacie otrzymania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

Podsumowując, kwoty uzyskane przez Wnioskodawcę tytułem odsetek od lokat bankowych na środkach otrzymanego dofinansowania, opłaty i prowizje:

*   w części, która podlega zwrotowi - nie stanowią przychodu podatkowego; natomiast
*   w części, która została przeznaczona na pokrycie kosztów kwalifikowanych, tj. w części, która nie podlega zwrotowi, stanowi przychód podatkowy od którego Fundusz jest zobowiązany do naliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy nadmienić, że błędne jest stanowisko Wnioskodawcy, który przywołując wyrok WSA o sygn. I SA/Op akt 292/12 uważa, że całość odsetek bankowych oraz opłat i prowizji z tytułu udzielonych poręczeń w ramach projektu nie stanowią przychodu i tym samym przychód ten nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. W wyroku tym Sąd zajął stanowisko w odniesieniu do innego stanu faktycznego, gdzie źródłem przychodu było świadczenie w całości podlegające zwrotowi, a więc niestanowiące przysporzenia po stronie podatnika.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.