Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.71.2021.2.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-19
Teza: Odliczenie podatku naliczonego z tytułu zakupu środka trwałego przez rejestracją.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług; środek-środek trwały
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku złożonym w dniu 5 lutego 2021 r. (data wpływu 10 lutego 2021 r.), uzupełnionym w dniu 4 marca 2021 r. (data wpływu 8 marca 2021 r.) w odpowiedzi na wezwanie nr 0114-KDIP4-1.4012.71.2021.1.RMA z dnia 25 lutego 2021 r. (skutecznie doręczone w dniu 1 marca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu środka trwałego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu środka trwałego.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 marca 2021 r. (data wpływu 8 marca 2021 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 3 października 2019 r. Wnioskodawca zakupił minikoparkę gąsienicową. Była ona zakupiona w celu późniejszego wykorzystania jej w działalności gospodarczej. Wnioskodawca ubiegał się w tamtym czasie o otrzymanie dotacji na rozpoczęcie działalności, niestety nie otrzymał jej.

W wyniku wielu dodatkowych spraw, takich jak niespodziewana zmiana sytuacji rodzinnej, a w późniejszym czasie również przestój w pracach budowlanych spowodowane pandemią, działalność gospodarczą Wnioskodawca otworzył dopiero w dniu 2 lipca 2020 r. i z tym samym dniem zgłosił się jako czynny podatnik VAT. Niestety termin na odliczenie podatku VAT od zakupu minikoparki upłynął (ostatecznie rozliczenia mógł dokonać w deklaracji za grudzień 2019 r., a w tamtym momencie nie miał takiej możliwości).

Wartość samego podatku VAT od powyższego zakupu jest niemała (kwota 9.200 zł), mógłby ją przeznaczyć na rozwój firmy.

W uzupełnieniu z dnia 3 marca 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że zakupiona minikoparka gąsienicowa będzie wykorzystywana wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Koparka została zakupiona tylko na potrzeby związane z założeniem firmy. Firma zajmuje się budową polbruków i innych prac ziemnych, np.:

*   wykopy pod fundamenty,

*   niwelacje terenu,

*   montaż oczyszczalni przydomowych,

*   montaż odwodnienia drenażowego,

*   wykonywanie wykopu pod kable energetyczne,

*   montaż kanalizacji.

Maszyna służy Wnioskodawcy w firmie i tylko firmie. Za każde wykonane prace zostaje wystawiona faktura bądź paragon. Wnioskodawca nie korzysta z koparki w celach prywatnych. Jest to zbyt drogi sprzęt, by służył do zabawy. Przy każdej budowie Wnioskodawca pracuje koparką, ponieważ jest to konieczne, np. do przygotowania terenu pod kostkę. Jak Wnioskodawca napisał już wcześniej, koparka jest rozliczana za prace w całokształcie z innymi pracami na budowie lub za prace wszystkie wymienione jako ziemne, np. wykopy lub niwelacje.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy możliwe jest rozliczenie podatku VAT naliczonego od faktury zakupu środka trwałego (zakupionego przed rozpoczęciem działalności gospodarczej) w najbliższej deklaracji VAT-7?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Odliczenie VAT naliczonego w bieżącej deklaracji będzie prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz gdy podatek naliczony związany jest z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Jak wynika z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Według art. 86 ust. 11 ustawy – jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Podkreślić należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi odliczenie podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w dniu 3 października 2019 r. zakupił minikoparkę gąsienicową. Była ona zakupiona w celu późniejszego wykorzystania jej w działalności gospodarczej.

W wyniku wielu dodatkowych spraw, działalność gospodarczą Wnioskodawca otworzył dopiero w dniu 2 lipca 2020 r. i z tym samym dniem zgłosił się jako czynny podatnik VAT.

Zakupiona minikoparka gąsienicowa będzie wykorzystywana wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Koparka została zakupiona tylko na potrzeby związane z założeniem firmy. Firma zajmuje się budową polbruków i innych prac ziemnych, np.:

*   wykopy pod fundamenty,

*   niwelacje terenu,

*   montaż oczyszczalni przydomowych,

*   montaż odwodnienia drenażowego,

*   wykonywanie wykopu pod kable energetyczne,

*   montaż kanalizacji.

Maszyna służy Wnioskodawcy w firmie i tylko firmie. Za każde wykonane prace zostaje wystawiona faktura bądź paragon. Wnioskodawca nie korzysta z koparki w celach prywatnych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupionego przez rozpoczęciem działalności gospodarczej środka trwałego w najbliższej – bieżącej deklaracji VAT-7.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną. Trzeba rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Realizacja prawa do odliczenia następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.

Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy) kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym. Przy czym warunkiem uprawniającym do obniżenia podatku należnego w danym okresie jest powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do nabytych towarów oraz otrzymanie faktury lub dokumentu celnego i dopiero wówczas podatnik nabywa prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Tym samym każde ewentualne rozliczenie podatku w innych terminach niż określone we wskazanych przepisach (np. poprzez złożenie zaległych deklaracji czy ich korekt) jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

Odnosząc ww. przepisy do sytuacji przedstawionej we wniosku należy zauważyć, że Wnioskodawca wypełnia kryterium pozytywne dla skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Jak bowiem wskazał Wnioskodawca, zakupiona minikoparka gąsienicowa będzie wykorzystywana wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tym samym zachodzi przesłanka pozytywna, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy – związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w celu późniejszego wykorzystania w działalności gospodarczej zakupił minikoparkę gąsienicową w dniu 3 października 2019 r. Szereg okoliczności spowodował jednak, że działalność gospodarczą otworzył dopiero w dniu 2 lipca 2020 r. i z tym samym dniem zgłosił się jako czynny podatnik VAT.

Należy stwierdzić, że ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych w czasie, gdy nie widniał on w rejestrze podatników podatku od towarów i usług, o ile występują przesłanki, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej (oraz spełniają inne warunki określone w przepisach ustawy). Niemniej, ustawodawca narzucił podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć, obowiązek rejestracji jako podatnika VAT czynnego.

Rejestracja następuje w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do odliczania podatku naliczonego od dokonywanych zakupów.

W celu skorzystania z ww. prawa do odliczenia podatku naliczonego konieczne jest zatem dokonanie przez Wnioskodawcę aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, w którym wskaże datę faktycznego rozpoczęcia działalności gospodarczej i okres rozliczeniowy, od którego jako podatnik VAT czynny będzie rozliczać podatek od towarów i usług oraz składać deklaracje dla potrzeb tego podatku - okres poniesienia pierwszych wydatków na potrzeby tej działalności, tj. październik 2019 r.

W tej sytuacji nie wystąpi negatywne wyłączenie, wymienione w ww. art. 88 ust. 4 ustawy, tj. brak rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Końcowo należy mieć na uwadze, że na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

*   sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem (pkt 1),

*   otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 (pkt 4).

Jak stanowi art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać:

1.  datę wystawienia;
2.  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

(…).

Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy, ich adresy oraz numery identyfikacji podatkowej. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. O prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi (np. brak numeru identyfikacji podatkowej nabywcy) należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu tych braków.

Reasumując, w opisanej sytuacji Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej zakupiony przed rozpoczęciem działalności gospodarczej środek trwały - minikoparkę gąsienicową. Dokonać tego może jednak nie w najbliższej (bieżącej) deklaracji podatkowej, lecz poprzez złożenie deklaracji, stosownie do uregulowań art. 86 ust. 13 ustawy, tj. za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Zatem w przypadku otrzymania faktury w miesiącu październiku 2019 r., prawo do odliczenia podatku naliczonego powstało również w tym miesiącu (w myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy) i Wnioskodawca będzie mieć prawo (po aktualizacji zgłoszenia VAT-R) do obniżenia kwoty podatku należnego przez złożenie deklaracji za miesiąc październik 2019 r.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem (w szczególności wysokość przysługującego Wnioskodawcy odliczenia) nie mogą być –zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.