Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.381.2025.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Mając na uwadze uregulowania zawarte w art. 6 ustawy o
podatku od spadków i darowizn, z chwilą uprawomocnienia
się orzeczenia sądu, w którym przysądzono przeniesienie
nieruchomości tytułem zachowku, powstał obowiązek
podatkowy w podatku od spadków i darowizn i od tego
momentu obowiązywał 6; miesięczny termin na zgłoszenie ww.
nabycia na druku SD; Z2 celem skorzystania ze zwolnienia.
Słowa kluczowe: nabycie-nabycie własności rzeczy
obowiązek-obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
orzeczenia-moc wiążąca orzeczenia
orzeczenia-prawomocność orzeczenia
prawa-prawo własności
prawa-przeniesienie prawa-przeniesienie prawa
własności
zachowek
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek
podatkowy-Moment powstania obowiązku podatkowego-
Nabycie niezgłoszone do opodatkowania
1

Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek
podatkowy-Moment powstania obowiązku podatkowego-
Powstanie obowiązku podatkowego-Zachowek
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 1-pkt 2a
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia
    zachowku. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - 23 listopada 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniu)
    Pani ojciec, (...), zmarł (...) r. Po jego śmierci otwarto i ogłoszono testament, w którym
    całość spadku została przeznaczona dla jego najmłodszej córki, (...). W związku z tym
    wystąpiła Pani przeciwko niej z powództwem o zachowek.
    W toku postępowania przed Sądem Rejonowym w (...), strony zawarły ugodę sądową. Sąd
    zatwierdził ugodę postanowieniem z (...) r., sygn. akt (...), a postanowienie to uprawomoc
    niło się (...) r. Na podstawie tej ugody (...) zobowiązała się do zapłaty na Pani rzecz kwoty
    (...) zł tytułem częściowej spłaty zachowku oraz do przeniesienia na Pani wyłączną
    własność dwóch niezabudowanych działek położonych w gminie (...), dla których
    prowadzone są księgi wieczyste:
    - (...),
    - (...).
    W sentencji wyroku wskazano, że (...) przenosi na Pani wyłączną własność wymienione
    nieruchomości tytułem spłaty zachowku.
    Ugoda sądowa, jako orzeczenie zatwierdzone przez sąd, wywołuje skutki przewidziane w
    art. 64 Kodeksu cywilnego oraz art. 1047 Kodeksu postępowania cywilnego, co oznacza, że
    zastępuje oświadczenie woli i przenosi własność nieruchomości bez konieczności
    zawierania dodatkowego aktu notarialnego. Uprawomocnienie postanowienia sądu
    oznacza więc datę nabycia przez Panią własności obu działek.
    (...) r. złożyła Pani zgłoszenie SD-Z2 w związku z nabyciem majątku tytułem zachowku. W
    pierwotnej wersji deklaracji zamierzała Pani ująć zarówno środki pieniężne, jak i obie
    nieruchomości. Ostatecznie zgłosiła Pani jedynie środki pieniężne, ponieważ pracownik
    urzędu skarbowego poinformował Panią, że nieruchomości nie należy wykazywać bez
    aktu notarialnego.
    Działała Pani w zaufaniu do tej informacji i nie miała zamiaru pomijać jakichkolwiek
    składników nabytego majątku. Chcąc upewnić się co do prawidłowości zgłoszenia,

    skontaktowała się Pani z infolinią Krajowej Administracji Skarbowej. Otrzymała Pani
    informację, że prawomocna ugoda sądowa stanowi samodzielną podstawę nabycia
    własności nieruchomości oraz że - działając zapobiegawczo - powinna Pani złożyć korektę
    SD-Z2 i wykazać w niej również nabyte działki. Wskazano Pani także możliwość
    wystąpienia o interpretację indywidualną, aby potwierdzić prawidłowy sposób wykonania
    obowiązku zgłoszeniowego i uniknąć ryzyka powstania zobowiązania podatkowego w
    wyniku różnic interpretacyjnych.
    Zgodnie z tymi zaleceniami, (...) r. złożyła Pani korektę SD-Z2, ujawniając zarówno środki
    pieniężne, jak i obie nieruchomości. Korekta została złożona przed upływem
    sześciomiesięcznego terminu przewidzianego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i
    darowizn.
    Pani wątpliwość dotyczy tego, czy prawomocna ugoda sądowa stanowi wystarczającą
    podstawę nabycia własności nieruchomości, umożliwiając zgłoszenie tego nabycia w SD-
    Z2 bez aktu notarialnego oraz czy korekta SD-Z2 z (...) r. oznacza prawidłowe i terminowe
    wykonanie obowiązku zgłoszeniowego.
    Pytania (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy prawomocna ugoda sądowa zawarta przed Sądem Rejonowym w (...) (...) r., sygn.
      akt (...), zatwierdzona i uprawomocniona (...) r., stanowi samodzielną podstawę
      nabycia własności dwóch nieruchomości tytułem zachowku - w rozumieniu art. 64
      Kodeksu cywilnego oraz art. 1047 Kodeksu postępowania cywilnego - umożliwiając ich
      zgłoszenie w deklaracji SD-Z2 bez konieczności sporządzania aktu notarialnego?
    2. Czy złożona przez Panią (...) r. korekta SD-Z2, ujawniająca zarówno środki pieniężne, jak
      i obie nabyte nieruchomości, stanowi prawidłowe i terminowe wykonanie obowiązku
      zgłoszeniowego z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    Pani stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    W Pani ocenie, prawomocna ugoda sądowa zawarta (...) r. (sygn. akt (...)) i zatwierdzona
    przez sąd, która uprawomocniła się (...) r., stanowi samodzielną podstawę nabycia
    własności nieruchomości w rozumieniu art. 64 Kodeksu cywilnego oraz art. 1047 Kodeksu
    postępowania cywilnego.
    Zatwierdzona przez sąd ugoda ma skutki orzeczenia sądowego i zastępuje oświadczenie
    woli zobowiązanego do przeniesienia własności, umożliwiając dokonanie wpisu do księgi
    wieczystej bez konieczności sporządzania dodatkowego aktu notarialnego.
    W konsekwencji uważa Pani, że nabyte w ten sposób nieruchomości podlegają zgłoszeniu
    w SD-Z2 na podstawie prawomocnej ugody, bez potrzeby sporządzania odrębnego aktu
    notarialnego.

    W Pani ocenie, korekta deklaracji SD-Z2 złożona (...) r., w której wykazała Pani zarówno
    środki pieniężne, jak i dwie nieruchomości nabyte tytułem zachowku, stanowi prawidłowe
    oraz skuteczne wykonanie obowiązku zgłoszeniowego, o którym mowa w art. 4a ustawy o
    podatku od spadków i darowizn.
    Zgłoszenie nastąpiło w oparciu o prawomocną ugodę sądową - dokument stwierdzający
    nabycie prawa własności - więc w Pani ocenie zostało dokonane we właściwej formie i w
    terminie, przy jednoczesnym dochowaniu należytej staranności po Pani stronie, w tym
    weryfikacji uzyskanych informacji i dokonaniu korekty niezwłocznie po ich uzyskaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w
      postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w
      postaci zapisu.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia spadku ani zachowku, z
    tego względu należy sięgnąć do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    Stosownie do art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Jak wynika z art. 924 cyt. Kodeksu:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    W myśl art. 925 tej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Z art. 926 § 1 ww. Kodeksu wynika, że:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Natomiast art. 991 § 1 i § 2 tegoż Kodeksu stanowi, że:
      Zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do
      spadku z ustawy, należą się, jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo
      jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni - dwie trzecie wartości udziału spadkowego,
      który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym, w innych zaś wypadkach -
      połowa wartości tego udziału (zachowek).
      Jeżeli uprawniony nie otrzymał należnego mu zachowku bądź w postaci uczynionej
      przez spadkodawcę darowizny, bądź w postaci powołania do spadku, bądź w postaci
      zapisu, bądź w postaci świadczenia od fundacji rodzinnej lub mienia w związku z
      rozwiązaniem fundacji rodzinnej, przysługuje mu przeciwko spadkobiercy roszczenie
      o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia zachowku albo do jego
      uzupełnienia.

    Przechodząc ponownie do ustawy o podatku od spadków i darowizn, art. 5 tej ustawy
    stanowi, że:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 2a i ust. 4 tej ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu tytułem zachowku - z chwilą
      zaspokojenia roszczenia.
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 omawianej ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Art. 8 ust. 1 tej ustawy stanowi, że:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
      Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    W myśl art. 14 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
      Do I grupy podatkowej zalicza się - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia,
      synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

    Aktualne skale podatkowe określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 czerwca
    2023 r. w sprawie ustalenia kwot wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnionych od
    podatku od spadków i darowizn i niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem oraz
    skal podatkowych, według których oblicza się ten podatek (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1226).
    Art. 4a ust. 1 tej ustawy stanowi natomiast, że:
    Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka,
    zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
    1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
        podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2 , a w
        przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
        uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
    2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy
        są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
        okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt
        1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy
        nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie
        oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    W myśl art. 4a ust. 3 tej ustawy:
      W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności
      rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla
      nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
    Zgodnie natomiast z art. 4a ust. 4 ww. ustawy:
    Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
    1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło
        ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty
        określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1, lub
    2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w
        tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że Pani ojciec zmarł (...) r. Po jego śmierci otwarto i
    ogłoszono testament, w którym całość spadku została przeznaczona dla jego najmłodszej
    córki. W związku z tym wystąpiła Pani przeciwko niej z powództwem o zachowek. W toku
    postępowania przed Sądem, strony zawarły ugodę sądową. Sąd zatwierdził ugodę
    postanowieniem z (...) r., które uprawomocniło się (...) r. Na podstawie tej ugody siostra
    zobowiązała się do zapłaty na Pani rzecz kwoty (...) zł tytułem częściowej spłaty zachowku
    oraz do przeniesienia na Pani wyłączną własność dwóch niezabudowanych działek. W
    sentencji wyroku wskazano, że siostra przenosi na Pani wyłączną własność wymienione
    nieruchomości tytułem spłaty zachowku.
    Pani wątpliwość dotyczy tego, czy prawomocna ugoda sądowa stanowi wystarczającą
    podstawę nabycia własności nieruchomości, umożliwiając zgłoszenie tego nabycia w SD-
    Z2 bez aktu notarialnego oraz czy korekta SD-Z2 z (...) r. oznacza prawidłowe i terminowe
    wykonanie obowiązku zgłoszeniowego.

    Jak wynika z art. 64 Kodeksu cywilnego:
      Prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające obowiązek danej osoby do złożenia
      oznaczonego oświadczenia woli, zastępuje to oświadczenie.
    W myśl art. 1047 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Jeżeli dłużnik jest obowiązany do złożenia oznaczonego oświadczenia woli,
      prawomocne orzeczenie sądu zobowiązujące do złożenia oświadczenia zastępuje
      oświadczenie dłużnika.
    Z cytowanego wyżej przepisu art. 6 ust. 1 pkt 2a, ust. 2 i ust 4 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn wynika, że obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu tytułem
    zachowku - z chwilą zaspokojenia roszczenia. Jeżeli nabycie niezgłoszone do
    opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.
    Jak wynika z powyższych przepisów i opisu stanu faktycznego, orzeczenie sądu stanowiło
    samodzielną podstawę przeniesienia nieruchomości na Pani rzecz. W wyroku wskazano
    bowiem, że siostra przenosi na Pani wyłączną własność wymienione nieruchomości
    tytułem spłaty zachowku. Mając na uwadze ww. uregulowania zawarte w art. 6 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn, z chwilą zatem uprawomocnienia się ww. orzeczenia
    sądu powstał dla Pani obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn i od tego
    momentu obowiązywał 6-miesięczny termin na zgłoszenie ww. nabycia na druku SD-Z2
    celem skorzystania ze zwolnienia.
    W odniesieniu natomiast do złożenia korekty należy wskazać, że zgłoszenie o nabyciu
    własności rzeczy i praw majątkowych winno być dokonane na formularzu SD-Z2 w
    terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.
    W myśl art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Przepis art. 81 § 2 ww. ustawy stanowi, iż:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Stosownie do art. 3 pkt 5 cyt. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na
      podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Korekta deklaracji (zgłoszenie mające charakter informacyjny jest uznawane za deklarację
    w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa) ma na celu poprawienie błędu,
    który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu. Skorygowanie deklaracji
    polega więc na ponownym - poprawnym już - wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że
    w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.
    Skorygowane zeznanie (deklaracja) zastępuje zeznanie (deklarację) złożone uprzednio.
    Jeśli więc w złożonym (...) r. druku zgłoszenia SD-Z2 zawarła Pani prawidłowo wszystkie
    nabyte przedmioty, to zachowuje Pani prawo do skorzystania z omawianego zwolnienia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy -
    Ordynacja podatkowa.