Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-980/10-2/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-07
Teza: Czy odpłatna usługa gastronomiczna/stołówkowa wykonywana w ramach jednostki wojskowej w punkcie żywienia kadry lub w stołówce wojskowej dla kadry świadczona dla osób uprawnionych, mieszcząca się w grupowaniu PKWiU 75.22.1 „Usługi w dziedzinie obrony narodowej” podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi stołówkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20.09.2010 r. (data wpływu do tut. Organu 27.09.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych przez jednostkę usług stołówkowych dla osób uprawnionych– **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.09.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych przez jednostkę usług stołówkowych dla osób uprawnionych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie pkt 16-21 Decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie organizacji żywienia (Dz. Urz. Mon Nr 24, poz. 249 z późn. zm.) osoby uprawnione tj. żołnierze wojska polskiego oraz pracownicy wojska korzystający z wyżywienia na podstawie odrębnych przepisów i porozumień mogą korzystać z wyżywienia odpłatnego w stołówce wojskowej dla kadry lub w punkcie żywienia kadry.

Za takie żywienie osoby uprawnione ponoszą opłaty w wysokości faktycznie wykorzystanych norm wyżywienia.

Świadczone usługi, polegające na prowadzeniu stołówki (pżk) w jednostce wojskowej, przez personel jednostki dla żołnierzy zawodowych oraz pracowników wojska (stołówka nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym), mieszczą się w grupowaniu PKWiU 75.22.1 „Usługi w dziedzinie obrony narodowej”.

W uzasadnionych przypadkach z ww. form wyżywienia mogą skorzystać osoby nieuprawnione które wnoszą opłatę jak osoby uprawnione powiększoną o 50 % i dodatkowo stosuje się w takim przypadku przepisy o podatku od towarów i usług.

Świadczone usługi, polegające na prowadzeniu stołówki (pżk) w jednostce wojskowej w przypadku, gdy posiłki przygotowywane są i odsprzedawane osobom nieuprawnionym mieszczą się w grupowaniu PKWiU 55.51.10- 00.00 „Usługi stołówkowe”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy odpłatna usługa gastronomiczna/stołówkowa wykonywana w ramach jednostki wojskowej w punkcie żywienia kadry lub w stołówce wojskowej dla kadry świadczona dla osób uprawnionych, mieszcząca się w grupowaniu PKWiU 75.22.1 „Usługi w dziedzinie obrony narodowej” podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.

W załączniku nr 4 do ustawy w pozycji 6 (symbol PKWiU 75) wyszczególniona jest usługa: „Usługi w zakresie administracji publicznej, obrony narodowej, obowiązkowych ubezpieczeń społecznych - wyłącznie usługi w zakresie obowiązkowych ubezpieczeń społecznych”

Świadczone usługi, polegające na prowadzeniu stołówki (pżk) w jednostce wojskowej, przez personel jednostki dla żołnierzy zawodowych oraz pracowników wojska (stołówka nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym), mieszczą się w grupowaniu PKWiU 75.22.1 „Usługi w dziedzinie obrony narodowej”. W związku z powyższym taka usługa jest zwolniona z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosowanie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy – o którym mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Stosownie do art. 8 ust. 3 cyt. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Należy wskazać, iż w myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.) – dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 42 poz. 264 ze. zm).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W przedmiotowej sprawie, jako wnioskodawca występuje Jednostka Wojskowa.

Zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416 z poźn. zm.) przez jednostkę wojskową rozumie się jednostkę organizacyjną Sił Zbrojnych, funkcjonującą na podstawie nadanego przez Ministra Obrony Narodowej etatu określającego jej strukturę wewnętrzną, liczbę, rodzaje i rangę wszystkich stanowisk służbowych występujących w tej jednostce, jak również liczbę i rodzaje uzbrojenia, środków transportu i innego wyposażenia należnego jednostce, oraz posługującą się pieczęcią urzędową z godłem Rzeczypospolitej Polskiej i nazwą (numerem) jednostki.

Wykonując działania, do których Wnioskodawca jako jednostka organizacyjna Sił Zbrojnych została powołana, mieszczące się w grupowaniu PKWiU 75.22.1 tj. usługi w dziedzinie obrony narodowej, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, na podstawie wyżej cyt. art. 15 ust. 6 ustawy.

Jednakże z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca na mocy Decyzji Nr 561/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie organizacji żywienia (Dz. Urz. Mon Nr 24, poz. 249 z późn. zm.) może ponadto za odpłatnością wydawać posiłki dla osób uprawnionych tj. żołnierzy wojska polskiego oraz pracowników wojska w stołówce wojskowej dla kadry lub w punkcie żywienia kadry. Zdaniem tut. Organu czynności te nie mieszczą się w usługach w dziedzinie obrony narodowej. Należy zauważyć, że Jednostka nie musi lecz może takie usługi dodatkowo świadczyć i są to usługi świadczone za odpłatnością. Ponadto stwierdzić trzeba, że usługi te nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy ponieważ nie mieszczą się w załączniku nr 4 do ustawy. Wskazana przez Wnioskodawcę pozycja nr 6 tego załącznika zawiera usługi ex 75 tj. usługi w zakresie administracji publicznej, obrony narodowej, obowiązkowych ubezpieczeń społecznych – wyłącznie w zakresie obowiązkowych ubezpieczeń społecznych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tej kwestii należy uznać za nieprawidłowe.

Z uwagi na to, że usługi wydawania posiłków w tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie można uznać za usługi zwolnione z podatku VAT, zastosowanie więc znajdą zasady ogólne dotyczące opodatkowania tego rodzaju usług.

Jak stanowi art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 16 ustawy o VAT, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 3% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając:

1.  specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;
2.  przebieg realizacji budżetu państwa;
3.  przepisy Wspólnoty Europejskiej.

Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w ust. 16 ww. artykułu Minister Finansów w drodze rozporządzenia określił stawki obniżone m.in. w wysokości 7% na dostawy niektórych towarów i świadczenia niektórych usług. I tak w myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

I tak pod. poz. 20 załącznika nr 1 mieszczą się usługi gastronomiczne, z wyłączeniem: sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5% oraz sprzedaży kawy i herbaty (wraz z dodatkami), napojów bezalkoholowych gazowanych, wód mineralnych, a także sprzedaży w stanie nieprzetworzonym innych towarów opodatkowanych stawką 22%.

Z kolei pod. poz. 21 załącznika nr 1 widnieją usługi związane z podawaniem napojów (PKWiU ex 55.4) oraz usługi stołówkowe i usługi dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych (PKWiU ex 55.5), z wyłączeniem: sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5% oraz sprzedaży kawy i herbaty (wraz z dodatkami), napojów bezalkoholowych gazowanych, wód mineralnych, a także sprzedaży w stanie nieprzetworzonym innych towarów opodatkowanych stawką 22%.

Biorąc pod uwagę powyższe odpłatna usługa gastronomiczna/stołówkowa wykonywana w ramach Jednostki Wojskowej w punkcie żywienia kadry lub w stołówce wojskowej dla kadry świadczona dla osób uprawnionych, nie może być traktowana jako usługa zwolniona z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy. A zatem Jednostka świadcząc tę usługę winna ją opodatkować na zasadach ogólnych z uwzględnieniem przepisu § 6 ust. 1 rozporządzenia, w związku z poz. 20 lub 21 załącznika nr 1 do rozporządzenia, w taki sam sposób jak dla osób nieuprawnionych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, iż świadczona przez Niego usługa winna być zwolniona z podatku od towarów i usług należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.