Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.880.2025.2.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-02
Teza: Ulga mieszkaniowa; zakup domku letniskowego.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
dom-dom letniskowy
nieruchomości-nabycie nieruchomości
ulga-ulga mieszkaniowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 22 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 29 października 2025 r. (data wpływu 4
    listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni umową darowizny z (...) 2021 r., Rep. A Nr (...), nabyła od swojej matki
    do majątku osobistego zabudowaną nieruchomość składającą się z działek gruntu
    oznaczonych nr A i nr B/4, o łącznym obszarze 0,2210 ha, położonej w miejscowości (...),
    gmina (...), powiat (...), województwo (...) (KW Nr (...)).
    Umową sprzedaży z (...) 2023 r., Rep A Nr (...), Wnioskodawczyni zbyła przedmiotową
    nieruchomość za cenę w kwocie 320 000 zł. Przedmiotowa kwota została w całości
    wypłacona na rzecz Wnioskodawczyni (5 000 zł gotówką, pozostała część przelewem na
    rachunek bankowy należący do Wnioskodawczyni).
    (...) 2023 r. umową sprzedaży, Rep. A Nr (...), Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła do
    majątku objętego wspólnością ustawową majątkową małżeńską:
    zabudowaną nieruchomość gruntową, stanowiącą działkę ewidencyjną nr C/30, położoną
    w miejscowości (...), w gminie (...), o powierzchni wynoszącej 0,0517 ha (KW Nr (...)) –
    sposób korzystania: Bi – inne tereny zabudowane;
    udział 2/74 części we współwłasności niezabudowanej nieruchomości gruntowej
    stanowiącej działkę ewidencyjną nr D/41, położonej w miejscowości (...), w gminie (...), o
    powierzchni wynoszącej 0,0686 ha (KW Nr (...)) – sposób korzystania: dr – drogi;
    udział 2/74 części we współwłasności niezabudowanej nieruchomości gruntowej
    stanowiącej działkę ewidencyjną nr E/39, położonej w miejscowości (...), w gminie (...), o
    powierzchni wynoszącej 0,1875 ha (KW Nr (...)) – sposób korzystania: dr – drogi;
    udział 2/50 części we współwłasności zabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej
    działkę ewidencyjną nr F/6, położonej w miejscowości (...), w gminie (...), o powierzchni
    wynoszącej 0,0355 ha (KW Nr (...)) – sposób korzystania: działka zabudowana, działka
    oznaczona jest symbolem Ba – inne tereny przemysłowe;
    za łączną cenę 750 000 zł, pochodzącą ze środków własnych Wnioskodawczyni i Jej męża.
    Z treści aktu notarialnego wynika, że działka ewidencyjna nr C/30 zabudowana jest
    budynkiem niemieszkalnym, przeznaczonym do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w
    roku, posiadającym 1,5 kondygnacji nadziemnej, o powierzchni zabudowy wynoszącej 43
    2m (domek letniskowy). Wszystkie nabyte działki nie są objęte miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego.
    W rzeczywistości jednak stan faktyczny przedstawia się inaczej. W ewidencji nie został
    przez poprzednich właścicieli zaktualizowany status przedmiotowego budynku. Sporny
                                            2budynek jest to dom murowany całoroczny o powierzchni ponad 100 m. Składa się z
    piwnicy, 3 kondygnacji nadziemnych i 3 tarasów. Na parterze znajduje się duży salon z
    kominkiem (który ogrzewa cały dom) i pomieszczenie gospodarcze. Na pierwszym piętrze
    znajduje się kuchnia, jadalnia, łazienka i wyjście na taras. Na poddaszu mieszczą się 2
    sypialnie z łazienką oraz balkon. Dom posiada instalację elektryczną w całym budynku,
    doprowadzona jest kanalizacja, woda, szambo. Dom nadaje się do całorocznego
    zamieszkiwania.
    Wnioskodawczyni korzysta z przedmiotowego budynku nie tylko w celach rekreacyjnych.
    Głównym miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni oraz Jej męża jest dom jednorodzinny
    położony w (...), przy ul. (...). Jednakże zakupiona nieruchomość również jest
    wykorzystywana przez Wnioskodawczynię oraz Jej rodzinę w celach mieszkalnych.
    Wnioskodawczyni wraz z rodziną wyjeżdżają do miejscowości (...) w celu pomieszkania w
    innym, spokojniejszym otoczeniu, czasami na krótki okres wynoszący kilka dni, czasami na

    dłuższy, nawet kilkutygodniowy, niezależnie od pory roku. Wnioskodawczyni mieszka
    zatem i zamierza w przyszłości mieszkać w obydwu miejscach, tj. zarówno w domu
    jednorodzinnym w (...), jak i w domu położonym w miejscowości (...) – w zależności od
    potrzeb życiowych.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że sprzedaż przez
    Wnioskodawczynię w 2023 r. nieruchomości zabudowanej stanowiącej działki nr A i nr B/4,
    nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy
    z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawczyni pozostawała i pozostaje we wspólności ustawowej małżeńskiej ze
    swoim mężem w momencie dokonywania wszystkich czynności, o których mowa we
    wniosku.
    Do nieruchomości – działki gruntu nr C/30 przysługuje Wnioskodawczyni prawo własności.
    Działka gruntu nr C/30 jest działką rekreacyjną.
    Zakupiony przez Wnioskodawczynię dom jest trwale związany z gruntem.
    Opisany we wniosku dom mieści się w definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
    zawartej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
    Dom jest w całości wykorzystywany do celów mieszkalnych.
    Zakupiony dom spełnia warunki techniczne przewidziane w odrębnych przepisach
    budowlanych dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych, związane z przeznaczeniem
    pomieszczeń na stały pobyt ludzi, bezpieczeństwem użytkowania, wyposażeniem w
    niezbędną infrastrukturę i urządzenia techniczne.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Kiedy zmienił się „status” przedmiotowego domu, tj.
                                                2kiedy doszło do zmiany budynku niemieszkalnego o powierzchni zabudowy 43 m na dom
                          2całoroczny o powierzchni ponad 100 m? Czy do ww. przekształcenia doszło jeszcze przed
    zakupem ww. działki gruntu nr C/30?”, Wnioskodawczyni wskazała, że do przekształcenia
    doszło jeszcze przed zakupem przez Wnioskodawczynię domu. Zmiany warunków
    zabudowy pozwalające na przebudowę, rozbudowę, nadbudowę domku miały miejsce w
    latach 1999-2009.
    Dom został wzniesiony na podstawie warunków zabudowy jako domek letniskowy.
    Zmiana statusu przedmiotowego domu następowała sukcesywnie w latach 1999-2009 na
    podstawie wydawanych decyzji o warunkach zabudowy. W przedmiotowych decyzjach
    warunki określały przedmiot zabudowy jako domek letniskowy/rekreacyjny.

## Pytanie

Czy zakup spornej nieruchomości położonej w miejscowości (...), można uznać za wydatek
    na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze
    zm.; zwanej dalej „ustawą”), co w konsekwencji umożliwi zastosowanie zwolnienia, o
    którym mowa w tym przepisie, w stosunku do dochodu uzyskanego ze zbycia
    nieruchomości sprzedanej 26 kwietnia 2023 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłami przychodów jest odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2:

      nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      innych rzeczy,
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-
    c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni w 2023 r. sprzedała
    nieruchomość przed upływem 5 lat od jej nabycia w drodze darowizny.
    Należy zatem stwierdzić, że sprzedaż mieszkania stanowiła dla Wnioskodawczyni źródło
    przychodu podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpiła przed upływem 5 lat
    liczonych od końca roku, w którym nabyto nieruchomość.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może zostać
    objęty zwolnieniem z opodatkowania, przy spełnieniu warunków określonych w tym
    przepisie. Przepis ten stanowi, że wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która
    odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
    mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
    jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca
    roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
    nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
    mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
    wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje więc taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada
    udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych
    przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w
    całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód
    będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

    Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21
    ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca
    w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na
    zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
    Przepis stanowi, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa
    się wydatki poniesione na:
      nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
    – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa
    się wydatków poniesionych na:
      nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo
      jego części
    – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    W tym miejscu wskazać należy, że z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową
    okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest
    przeznaczenie w wyznaczonym terminie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele
    mieszkaniowe.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2023 r. Wnioskodawczyni sprzedała nieruchomość przed
    upływem 5 lat od jej zakupu. Następnie w 2023 r. ze środków ze sprzedaży ww.
    nieruchomości Wnioskodawczyni kupiła działkę zabudowaną domkiem letniskowym.
    Nieruchomość tę Wnioskodawczyni wykorzystuje na własne cele mieszkaniowe.

    Odnosząc się do przedstawionego opisu sprawy należy zauważyć, że do celów
    mieszkaniowych – wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy – których
    sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych
    uprawnia do skorzystania z omawianego zwolnienia, ustawodawca zakwalifikował m.in.
    wydatki poniesione na nabycie budynku mieszkalnego oraz nieruchomości gruntowej pod
    budynek mieszkalny.
    Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie zawierają definicji legalnej pojęcia budynku mieszkalnego. Z wykładni
    systemowej można wywieść, że w pojęciu tym mieści się także pojęcie domu rekreacji
    indywidualnej, tj. tak zwanego domu letniskowego. Ani ustawa dotycząca prawa
    budowlanego ani ustawa podatkowa nie zawiera definicji „domu letniskowego”. Co do
    zasady, o tym czy dom można uznać za letniskowy czy za budynek mieszkalny, decyduje
    jego przeznaczenie.
    Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej
    Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.), dom
    letniskowy należy do klasy budynków mieszkalnych, jednakże dla oceny możliwości
    skorzystania z ulgi istotne jest ustalenie, czy w danym budynku podatnik będzie realizował
    swoje cele mieszkaniowe, czy jedynie potrzeby związane z rekreacją i wypoczynkiem.
    Dom letniskowy może być zaliczony do kategorii budynków mieszkalnych tylko wtedy, gdy
    będzie użytkowany faktycznie przez właściciela i jego bliskich, służąc tym samym
    zaspokojeniu podstawowych potrzeb mieszkaniowych. Jeżeli podatnik korzysta z domu
    jedynie w celach wypoczynkowych, sezonowo, wówczas dom taki uznać należy za
    letniskowy, rekreacyjny. Zatem budynek mieszkalny ma stanowić ośrodek zaspokajania
    codziennych potrzeb związanych z zamieszkiwaniem i typowymi funkcjami mieszkania.
    Taka sytuacja ma miejsce w opisanym stanie faktycznym sprawy.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne sprawy oraz stan prawny, w ocenie
    Wnioskodawczyni, wydatkowanie przez Nią przychodu uzyskanego z dokonanej w 2023 r.
    sprzedaży nieruchomości na zakup opisanej we wniosku działki zabudowanej domkiem
    letniskowym, uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,

      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Biorąc pod uwagę powyższe, sprzedaż w 2023 r. zabudowanej nieruchomości składającej
    się z działek nr A i nr B/4, nabytej przez Panią w 2021 r. w drodze umowy darowizny,
    stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości.
    Odpłatne zbycie nieruchomości
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie

      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o
    ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Zwolnienie podatkowe
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód (jego równowartość) z odpłatnego zbycia
    zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu
    dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    1) wydatki poniesione na:

    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Z kolei, jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Ustawodawca uzależnia prawo do skorzystania ze zwolnienia od wydatkowania przez
    podatnika w ściśle określonym czasie, przychodu (jego równowartości) z odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na realizację własnego celu
    mieszkaniowego. Omawiane zwolnienie jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie
    wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko
    wydatkowanie przychodu (jego równowartości) z odpłatnego zbycia – w terminie i na cele

    wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego
    zwolnienia.
    Możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego
    Odnosząc się do Pani wątpliwości wyjaśniam, że przepisy art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji legalnej
    pojęcia budynku mieszkalnego. Z wykładni systemowej można wywieść, że w pojęciu tym
    mieści się także pojęcie domu rekreacji indywidualnej, tj. tak zwanego domu letniskowego.
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 418 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Stosownie natomiast do art. 3 pkt 2a ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym – należy przez
      to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej,
      szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący
      konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej
      niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego
      o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
    Ani ustawa dotycząca prawa budowlanego ani ustawa podatkowa nie zawiera definicji
    „domu letniskowego”. Co do zasady, o tym czy dom można uznać za letniskowy czy za
    budynek mieszkalny, decyduje jego przeznaczenie.
    Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej
    Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.), dom
    letniskowy należy do klasy budynków mieszkalnych.
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego utrwaliło się
    stanowisko, że dom letniskowy może być zaliczony do kategorii budynków mieszkalnych
    tylko wtedy, gdy będzie użytkowany faktycznie przez właściciela i jego bliskich, służąc tym
    samym zaspokojeniu podstawowych potrzeb mieszkaniowych. Jeżeli podatnik korzysta z
    domu jedynie w celach wypoczynkowych, sezonowo, wówczas dom taki uznać należy za
    letniskowy, rekreacyjny.
    Jak wynika z opisu sprawy, posadowiony na działce nr C/30 domek letniskowy mieści się w
    definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego zawartej w ustawie – Prawo budowlane.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzam, że wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży w kwietniu 2023 r.
    zabudowanej nieruchomości składającej się z działek nr A i nr B/4, nabytej przez Panią w
    2021 r. w drodze umowy darowizny, na zakup w sierpniu 2023 r. działki nr C/30
    zabudowanej domkiem letniskowym, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe, o
    którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przy czym, zwolnieniem objęty będzie dochód w wysokości, która odpowiada iloczynowi
    tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na ww. cele mieszkaniowe – zakup działki
    nr C/30 zabudowanej domkiem letniskowym – w przychodzie z odpłatnego zbycia
    nieruchomości składającej się z działek nr A i nr B/4.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zastrzec należy, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie w zakresie
    postawionego przez Panią pytania dotyczącego możliwości skorzystania ze zwolnienia od
    podatku dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości składającej się z działek nr A i nr B/4
    w części wydatkowanego przychodu na zakup nieruchomości, tj. działki nr C/30
    zabudowanej domkiem letniskowym. Natomiast interpretacja nie odnosi się do
    możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości składającej się z działek nr A i nr B/4 w części wydatkowanego przychodu
    na zakup: udziału 2/74 we współwłasności niezabudowanej nieruchomości gruntowej
    stanowiącej działkę nr D/41, udziału 2/74 we współwłasności niezabudowanej
    nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr E/39, udziału 2/50 we współwłasności
    zabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr F/6, ponieważ kwestia ta
    nie była objęta sformułowanym przez Panią pytaniem i własnym stanowiskiem w sprawie
    oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.