Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1130/14/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-02
Teza: Czy VAT nie podlegający odliczeniu może stanowić koszt uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; samochód-samochód osobowy; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 czerwca 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 3 lipca 2014 r.), uzupełnionym 30 września 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych podatku od towarów i usług naliczonego od wskazanych we wniosku wydatków związanych z wykorzystaniem na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej samochodów, o których mowa we wniosku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2014 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych podatku od towarów i usług naliczonego od wskazanych we wniosku wydatków związanych z wykorzystaniem na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej samochodów, o których mowa we wniosku. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 12 września 2014 r. Znak: IBPBI/1/415-791/14/ZK, IBPP2/443-672/14/ICz wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 30 września 2014 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie usług projektowych. Jest czynnym podatnikiem VAT, a dla celów podatku dochodowego prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz wybrał „podatek liniowy”.

W ewidencji środków trwałych Wnioskodawca posiada samochody osobowe nabyte przed 1 kwietnia 2014 r., od których na podstawie obecnie obowiązujących przepisów ustawy VAT, podatek VAT naliczony od zakupu paliw do 30 czerwca 2015 r. nie podlega odliczeniu, a od pozostałych kosztów dotyczących tych pojazdów VAT podlega odliczeniu w 50% jako podatek naliczony, a w 50% VAT nie podlega odliczeniu na gruncie ustawy VAT. Do żadnego

z pojazdów Wnioskodawca nie złożył VAT-26, tj. „Informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej”.

Zgodnie z przepisem art. 86a ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r., w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika. Art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, że kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony - w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - mam prawo do zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów i ujęcia w podatkowej księdze przychodów i rozchodów:

*   50% podatku VAT od kosztów związanych z samochodem (np. części, przeglądy, naprawy itp.) z wyjątkiem paliwa - który to podatek w wysokości 50% nie podlega odliczeniu w VAT?
*   100% podatku VAT od kosztów związanych z zakupem do tychże samochodów osobowych paliw, który to podatek VAT od paliw nie podlega odliczeniu w całości do 30 czerwca 2015 r.?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów i ujęcia w podatkowej księdze przychodów i rozchodów:

*   50% podatku VAT od kosztów związanych z samochodem (np. części, przeglądy, naprawy itp.) z wyjątkiem paliwa, który to podatek w wysokości 50% nie podlega odliczeniu w VAT oraz
*   100% podatku VAT od kosztów związanych z zakupem do tychże samochodów osobowych paliw, który to podatek VAT od paliw nie podlega odliczeniu w całości do 30 czerwca 2015 r.

Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego, gazu, wykorzystywanych m.in. do napędu samochodów osobowych. Ograniczenie odliczenia podatku VAT naliczonego regulują natomiast przepisy art. 86a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 w związku z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych stanowi, że kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony - w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej. Skoro na podstawie przywołanych przepisów VAT - podatek ten w 50% lub w 100% nie podlega odliczeniu w podatku VAT - to Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym osób fizycznych (w księdze przychodów i rozchodów) kwot podatku, który w VAT nie podlega odliczeniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia określonego wydatku nie może wynikać z zaniedbań, braku nadzoru lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Zauważyć także należy, że (co do zasady) naliczony podatek od towarów i usług, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów. Jednakże ustawodawca przewidział pewne wyjątki od tej zasady.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Z cytowanego przepisu wynika więc, że kosztem podatkowym może być podatek od towarów i usług w sytuacji, gdy zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, podatek naliczony nie może zostać odliczony od podatku należnego lub zwrócony. Zasada ta, w zakresie podatku dochodowego obowiązuje również podatników, którzy w związku ze zmianą przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, jaka nastąpiła od 1 kwietnia 2014 r., nie będą korzystać ze 100% odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego, o ile samochód ten będzie w całości wykorzystywany przez podatnika w prowadzonej działalności gospodarczej (nie będzie wykorzystywany na cele niezwiązane z tą działalnością).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług projektowych. Jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca posiada samochody osobowe nabyte przed 1 kwietnia 2014 r., ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, podatek VAT naliczony od zakupu paliw do 30 czerwca 2015 r. nie podlega odliczeniu, a od pozostałych kosztów dotyczących tych pojazdów VAT (zakup części zamiennych, koszty przeglądów, napraw, itp.) podlega odliczeniu w 50% jako podatek naliczony, a w 50% VAT nie podlega odliczeniu. Do żadnego z pojazdów Wnioskodawca nie złożył VAT-26, tj. Informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że jeżeli wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w związku z wykorzystywaniem w prowadzonej działalności gospodarczej środków trwałych (samochodów osobowych), o których mowa we wniosku, tj. wydatki na zakup paliwa oraz pozostałe wydatki związane z eksploatacją ww. samochodów spełniają przesłanki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a samochody, nie są wykorzystywane na cele prywatne, to mimo nie prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu na potrzeby podatku VAT, kwota podatku VAT naliczonego dot. ww. wydatków, tj. ta część tego podatku, która zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, nie będących przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej, nie została rozliczona jako podatek naliczony, stanowi koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej wskazanego we wniosku samochodu osobowego marki Ford oraz podatku od towarów i usług, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.