Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.187.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług wprowadzenia
do sieci energetycznej wyprodukowanego prądu, określenie
podstawy opodatkowania dla tej czynności oraz momentu
powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży energii
elektrycznej.
Słowa kluczowe: energia-źródło energii
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
opodatkowanie
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 3-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · opodatkowania podatkiem od towarów i usług wprowadzenia do sieci energetycznej
      wyprodukowanego prądu;
    · określenia podstawy opodatkowania dla tej czynności oraz
    · momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży energii elektrycznej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 czerwca 2025 r. (wpływ
    5 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina” lub „JST”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Na należącym do Gminy budynku aktywności lokalnej w (...) (dalej: „Budynek” lub „Obiekt”)
    została zamontowana instalacja fotowoltaiczna (dalej: „Instalacja”).
    W związku z uruchomieniem Instalacji na Obiekcie i wytwarzaniem z jej udziałem energii
    elektrycznej, która jest/będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej,
    Gmina jest/będzie w jej ocenie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 1361 ze zm., dalej: „ustawa o OZE”). Okoliczność ta znajduje odzwierciedlenie
    w umowie kompleksowej na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej zawartej z
    przedsiębiorstwem energetycznym (dalej: „Przedsiębiorstwo energetyczne”). W
    przedmiotowej umowie brak jest zapisów dotyczących dokumentowania przez Gminę za
    pomocą faktur VAT dostaw wytworzonej z udziałem Instalacji energii elektrycznej oraz
    kwestii ewentualnych terminów płatności potencjalnych należności z tego tytułu.
    Wytworzona w Instalacji energia elektryczna, która następnie jest/będzie odprowadzona
    do sieci Przedsiębiorstwa energetycznego, jest/będzie rozliczana w ramach tzw. „net-
    billingu”. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia
    elektryczna jest/będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na
    indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie)
    zapłacie przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
    rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez Obiekt (Gminę). W konsekwencji koszty
    zakupu przez Gminę energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Obiektu stają się
    niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez Gminę od Przedsiębiorstwa energetycznego
    energii elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacji).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii,
    której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii
    elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31
    marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
    pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne. Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1
    ustawy o OZE rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta
    energii odnawialnej dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,

    na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
    energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii
    sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną
    w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci,
    ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, w przypadku prosumenta energii odnawialnej lub
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię
    elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której
    mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
    stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art.
      4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6, wyznaczonej
      dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE, w przypadku prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
    odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2,
    jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących
    iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w
    tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
      symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej
      ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Instalacja zamontowana na Obiekcie jest/ będzie wykorzystywana tylko przez Obiekt.
    Wytwarzanie prądu w Instalacji odbywa się/będzie odbywać się w sposób ciągły. Gmina
    pragnie wskazać, iż wytworzony w Instalacji prąd nie podlega/nie będzie podlegał
    sprzedaży na rzecz podmiotów trzecich.
    W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej
    przez Instalację umieszczoną na Budynku nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej
    w Budynku, niewykorzystane środki pochodzące z depozytu prosumenckiego stanowią/
    będą stanowiły nadpłatę zwracaną Gminie przez Przedsiębiorstwo energetyczne.
    Stosownie bowiem do treści art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o OZE jeśli prosument energii nie
    wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków
    odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to

    niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii
    przez sprzedawcę w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po
    danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty, zgodnie z art. 4 ust. 11a ustawy o OZE nie
    może przekroczyć:
    1) 20 % wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym,
      którego dotyczy zwrot nadpłaty - w przypadku gdy wartość energii elektrycznej
      wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
      energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b ust. 1;
    2) 30 % wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym,
      którego dotyczy zwrot nadpłaty - w przypadku gdy wartość energii elektrycznej
      wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie
      z art. 4b ust. 2.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Instalacja fotowoltaiczna zainstalowana na budynku świetlicy wiejskiej w (...) stanowi
    mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Gmina zawarła z przedsiębiorstwem energetycznym umowę kompleksową, której
    przedmiotem jest świadczenie przez przedsiębiorstwo energetyczne na rzecz Gminy
    usługi kompleksowej, polegającej na:
    a) sprzedaży energii elektrycznej wraz z zapewnieniem świadczenia usługi jej dystrybucji,
    b) rozliczaniu energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta (tj. Gminę) do sieci
      OSD, wytworzonej w ww. mikroinstalacji wraz z zapewnieniem usługi odbioru i
      przesyłania tej energii elektrycznej
    (dalej: „Umowa kompleksowa”).
    Wzajemne zobowiązania stron Umowy kompleksowej
    W ramach zawartej Umowy kompleksowej przedsiębiorstwo energetyczne zobowiązane
    jest do sprzedaży na rzecz Gminy energii elektrycznej wraz z zapewnieniem świadczenia
    usługi jej dystrybucji, a także rozliczania energii elektrycznej wprowadzanej do sieci przez
    Gminę, wytwarzanej w instalacji fotowoltaicznej zainstalowanej na budynku świetlicy
    wiejskiej w (...).
    Jednocześnie, na mocy postanowień Umowy kompleksowej, Gmina zobowiązana jest do
    płatności za ww. świadczenia przedsiębiorstwa energetycznego. Dodatkowo, Gmina
    dostarcza energię do sieci z ww. instalacji fotowoltaicznej, której wartość zostaje
    następnie przypisana na depozycie prosumenckim Gminy.
    Rozliczenia w ramach Umowy kompleksowej
    Zgodnie z postanowieniami Umowy kompleksowej, podmiotem odpowiedzialnym za
    bilansowanie handlowe Gminy jest przedsiębiorstwo energetyczne. W celu dokonywania
    rozliczeń przedsiębiorstwo energetyczne prowadzi dla Gminy konto, na którym
    ewidencjuje ilość energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej oraz wynikającą z nich
    wartość środków za energię elektryczną należną Gminie za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci (zwaną depozytem prosumenckim).
    Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
    ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w danym miesiącu
    kalendarzowym. Kwota środków stanowiąca ww. depozyt prosumencki może być
    rozliczana na koncie prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisana tej kwoty jako
    depozyt prosumencki na koncie prosumenta. Zgodnie z Umową kompleksową na
    rozliczenie z przedsiębiorstwem energetycznym w pierwszej kolejności przeznacza się
    środki o najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.

    Jak Gmina wskazała we Wniosku, wartość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci z
    instalacji fotowoltaicznej zainstalowanej na budynku świetlicy wiejskiej w (...) zostaje
    ustalona w oparciu o obowiązujące przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.).
    Jednocześnie, zgodnie z postanowieniami Umowy kompleksowej, Gmina realizuje
    płatności na rachunek bankowy wskazany na fakturze otrzymanej od przedsiębiorstwa
    energetycznego. Płatności obejmują jednomiesięczny okres rozliczeniowy. Jednocześnie
    Gmina pragnie wskazać, że Umowa nie precyzuje obowiązku wystawiania faktur przez
    Gminę z tytułu energii wprowadzonej do sieci.
    Przykładowe rozliczenie liczbowe
    Gmina otrzymała fakturę dot. rozliczenia energii elektrycznej za październik 2024 r. na
    kwotę (...) zł brutto, z czego wartość zakupionej energii elektrycznej wyniosła (...) zł brutto
    (tj. bez opłat, np. opłaty handlowej, sieciowej stałej, sieciowej zmiennej całodobowej itp.) –
    wartość ta stanowi maksymalną kwotę możliwą do wzajemnego potrącenia ze środkami
    zgromadzonymi w przeszłych okresach na depozycie prosumenckim.
    Na depozycie prosumenckim do września 2024 r. włącznie zgromadzone i nierozliczone
    zostały środki w łącznej kwocie (...) zł brutto.
    Tym samym, z tytułu wzajemnych rozliczeń w tym zakresie Gmina zobowiązana była do
    zapłaty na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego kwoty (...) zł brutto, pomniejszonej o
    kwotę rozliczonego depozytu prosumenckiego w wysokości (...) zł.
    Jednocześnie, Gmina w październiku 2024 r. – z wykorzystaniem ww. mikroinstalacji –
    wprowadziła do sieci energię elektryczną o wartości (...) zł. Kwota ta została przypisana na
    depozycie prosumenckim i będzie możliwa do wzajemnego potrącenia ze zobowiązaniami
    Gminy z tytułu zakupu energii elektrycznej w następnych okresach rozliczeniowych.
    Pytania
    1. Czy wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który jest/będzie produkowany w
      Instalacji zamontowanej na Obiekcie, stanowi/będzie stanowić po stronie Gminy
      działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
      VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku?
    2. W przypadku uzyskania twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy podstawę
      opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest/będzie
      produkowany za pomocą Instalacji, będzie stanowić wartość ustaloną jako iloczyn
      ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej
      wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę – po zbilansowaniu
      międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej, pomniejszona o kwotę podatku
      należnego, tj. czy kwota stanowiąca iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z
      salda ujemnego i rynkowej ceny energii elektrycznej stanowi wartość brutto
      (zawierającą w sobie VAT należny)?
    3. W przypadku uzyskania twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy obowiązek
      podatkowy na gruncie VAT z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który
      jest/będzie produkowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie powstaje/powstanie
      z chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który jest/będzie produkowany w
      Instalacji zamontowanej na Obiekcie, stanowi/będzie stanowić po stronie Gminy
      działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
      VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    2. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, podstawę opodatkowania dla
      wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest/będzie produkowany za

      pomocą Instalacji, stanowi/będzie stanowić wartość ustaloną jako iloczyn ilości energii
      elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej
      w poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę – po zbilansowaniu
      międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej, pomniejszona o kwotę podatku
      należnego. Kwota stanowiąca iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda
      ujemnego i rynkowej ceny energii elektrycznej stanowi wartość brutto, tj. zawiera w
      sobie VAT należny. Podatek z tytułu tak ustalonej podstawy opodatkowania należy
      przy tym liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej i ceny
      rynkowej), tj. metodą „w stu”.
    3. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, w ocenie Gminy, obowiązek
      podatkowy na gruncie VAT z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który
      jest/będzie produkowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie powstaje/powstanie
      z chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że JST są wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują
    samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy
    uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika VAT. Oznacza to, że w
    zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez JST, nawet gdy dotyczą one
    zadań własnych gmin, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą – powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W świetle tego zapisu działalność Gminy polegająca na wprowadzeniu do
    sieci wyprodukowanego z pomocą Instalacji prądu stanowi/będzie stanowić działalność
    gospodarczą („wszelka działalność producentów”).
    Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT,
    towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Mając na uwadze powyższe, – w ocenie Wnioskodawcy – należy uznać, iż wprowadzanie
    przez Gminę energii elektrycznej wyprodukowanej w Instalacji do sieci stanowi/będzie
    stanowić sprzedaż energii elektrycznej na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego, co

    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu VAT jako
    odpłatna dostawa towarów.
    Wnioskodawca wskazuje, iż zaprezentowane stanowisko znajduje oparcie m.in. w
    interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, wydanej przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub „Organ”) w sprawie o podobnym stanie faktycznym
    z 12 sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.425.2024.1.JK, w której Organ stwierdził, iż
    „W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z
    odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych”.
    Zważywszy natomiast – jak wskazuje Wnioskodawca – że ani ustawa o VAT ani też wydane
    na jej podstawie rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla czynności
    wprowadzania energii elektrycznej do sieci, czynności powyższe nie podlegają/nie będą
    podlegać takiemu zwolnieniu.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane czynności wprowadzania do sieci
    energetycznej prądu, który jest/będzie produkowany w Instalacji zamontowanej na
    Obiekcie stanowi/będzie stanowić po stronie Gminy działalność gospodarczą oraz
    odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze
    zwolnienia z tego podatku.
    Ad 2.
    Zgodnie z przytoczonym art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE Przedsiębiorstwo energetyczne
    dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, wobec wartości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne prosumenta.
    Stosownie do treści przywołanego art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE wspomnianego w
    powyższym akapicie rozliczenia, dokonuje się na podstawie wskazań układu pomiarowo-
    rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru
    energii prosumenta energii odnawialnej.
    Jak wynika ze wspomnianego art. 4 ust. 3a ustawy o OZE Przedsiębiorstwo energetyczne
    dokonuje powyższego rozliczenia, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych
    zgodnie ze stosownymi przepisami ustawy o OZE, w zakresie różnicy pomiędzy wartością
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej oraz
    wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci.
    Stosownie do treści art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, do 30 czerwca 2024 r., w przypadku, gdy
    prosument energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle
    energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wartość energii
    elektrycznej jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
        1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
        w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
        2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE, w przypadku prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
    odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest

    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących
    iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w
    tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
      symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej
      ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Wskazane przepisy w opinii Gminy określają podstawę opodatkowania VAT z tytułu
    wprowadzenia do sieci energii elektrycznej wyprodukowanej w Instalacji. Zdaniem Gminy
    podstawę tę stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z
    salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach
    do sieci przez Gminę – po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii
    elektrycznej. Kwotę tę należy uznać za wynagrodzenie należne Gminie za dostawę energii
    elektrycznej wytworzonej w Instalacji.
    Jak wskazuje Wnioskodawca zaprezentowany pogląd znalazł aprobatę DKIS w interpretacji
    indywidualnej wydanej przez DKIS 24 kwietnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.21.2023.2.
    HW, w której stwierdzono, iż: „Z powyższych wyjaśnień wynika, że jeżeli w danym okresie
    rozliczeniowym Państwo jako Prosument wprowadzicie do sieci mniej energii elektrycznej
    niż z tej sieci pobierzecie, nie oznacza to, że po Państwa stronie w danym okresie
    rozliczeniowym nie wystąpi podstawa opodatkowania, a w związku z tym nie powstanie
    obowiązek podatkowy. Jeżeli z saldowania ilościowego dokonywanego w każdej godzinie
    doby będzie wynikało, że Prosument wprowadził więcej energii niż pobrał z sieci, w
    odniesieniu do tak wprowadzonej do sieci przez Państwa energii elektrycznej, wystąpi u
    Państwa podstawa opodatkowania, a w związku z tym powstanie również obowiązek
    podatkowy (pomimo, że w skali całego okresu rozliczeniowego pobraliście Państwo więcej
    energii niż wprowadziliście do sieci). Zatem podstawę opodatkowania u Państwa jako
    prosumenta z tytułu rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej w instalacji OZE stanowi
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez Państwa jako
    prosumenta do sieci – po zbilansowaniu godzinowym (czyli z uwzględnieniem
    bilansowania międzyfazowego) i rynkowej ceny energii elektrycznej. (...) W efekcie środki
    zgromadzone w depozycie prosumenckim nie stanowią wynagrodzenia należnego
    Państwu jako prosumentowi, a tym samym nie stanowią podstawy opodatkowania VAT u
    Państwa jako prosumenta – tak jak wskazano wyżej podstawa opodatkowania będzie
    stanowić wartość ustaloną jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    przez Prosumenta – po zbilansowaniu godzinowym i rynkowej ceny energii elektrycznej”.
    Powyższe zostało potwierdzone również w innej interpretacji indywidualnej, wydanej
    przez DKIS 18 października 2022 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.156.2022.1.MS, w której
    przyjęto, że: „Analogicznie podstawę opodatkowania u Prosumenta będzie stanowić
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj.
    ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez
    Prosumenta - po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej”.
    Ponadto w ocenie Gminy wartość wskazana powyżej jako podstawa opodatkowania z
    tytułu wprowadzenia energii elektrycznej do sieci wyprodukowanej w Instalacji stanowi
    kwotę zawierającą w sobie podatek. Podatek z tytułu tej dostawy należy zatem liczyć od
    sumy wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w
    stu”.

    Wnioskodawca wskazuje, iż pogląd taki potwierdza chociażby przywołana wcześniej
    interpretacja DKIS z 24 kwietnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.21.2023.2.HW, w której
    stwierdzono, że: „Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej i ceny rynkowej) – jak
    wskazano powyżej – jest wartością należną Prosumentowi z tytułu rozliczenia
    wytworzonej energii elektrycznej w instalacji OZE, obejmującą całość świadczenia
    należnego od przedsiębiorstwa energetycznego Prosumentowi, którą – w celu określenia
    podstawy opodatkowania - należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy
    podatku należnego. Wskazuje to, że wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej i
    ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej
    przez Prosumenta w instalacji OZE, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek. Podatek
    z tytułu tej czynności należy więc liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii
    wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w stu”.
    Analogiczne stanowisko DKIS przedstawił również w interpretacji indywidualnej z 12
    sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.425.2024.1.JK, w której wskazał, że „kwotę
    należną dla Państwa (prosumenta) z tytułu dostawy energii elektrycznej, wyprodukowanej
    w Instalacji zamontowanej na Obiekcie, stanowi/będzie stanowiła wartość ustalona jako
    iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Państwa po zbilansowaniu
    międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej. Wskazana wartość (iloczyn energii
    wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) – jak stwierdzono
    powyżej – jest wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia wprowadzonej do sieci
    energetycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej, obejmującą całość należnego
    Państwu świadczenia od zakładu energetycznego, którą – w celu określenia podstawy
    opodatkowania – należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi/będzie stanowiła kwotę brutto z
    tytułu dostawy wprowadzonej przez Państwa energii elektrycznej wyprodukowanej w
    instalacji fotowoltaicznej, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT”.
    Podobne stanowisko prezentuje również DKIS w interpretacji indywidualnej z 7 listopada
    2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.435.2024.1.BS.
    Reasumując – w ocenie Wnioskodawcy – podstawę opodatkowania dla wprowadzenia do
    sieci energetycznej prądu, który został/zostanie wyprodukowany za pomocą Instalacji,
    stanowi/będzie stanowić po stronie Gminy wartość ustalona jako iloczyn ilości energii
    elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w
    poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę) i rynkowej ceny energii elektrycznej,
    pomniejszona o kwotę podatku należnego. Podatek z tytułu tak ustalonej podstawy
    opodatkowania należy zatem liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii
    wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w stu”.
    Ad 3.
    W myśl generalnej reguły sformułowanej w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi. Z
    przytoczonego przepisu wynika, że obowiązek podatkowy w przypadku świadczenia usług,
    co do zasady, powstaje z chwilą ich wykonania.
    Tym niemniej od powyższej zasady są również przewidziane wyjątki i tak stosownie do
    treści art. 19 a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy o VAT ww. obowiązek podatkowy z tytułu dostaw
    energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego powstaje z chwilą
    wystawienia faktury. Jednocześnie, zgodnie z treścią ust. 7 ww. art. w przypadkach, o
    których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z
    opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia
    faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku, gdy nie określono takiego
    terminu – z chwilą upływu terminu płatności.

    Mając na uwadze powyższe – w ocenie Wnioskodawcy – należałoby uznać, że obowiązek
    podatkowy na gruncie VAT w stosunku do dostawy energii elektrycznej powstanie z chwilą
    wystawienia faktury, lecz nie później niż z chwilą upływu terminu płatności.
    Wnioskodawca wskazuje, iż tożsame stanowisko potwierdził również DKIS w interpretacji
    indywidualnej z 7 grudnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.532.2023.2.DP, w której
    potwierdził, że: „Z powyższych przepisów wynika, że obowiązek podatkowy dla transakcji
    dostawy m.in. energii elektrycznej powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast w
    sytuacji, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek
    podatkowy powstaje nie późnej niż z chwilą upływu terminu płatności. Innymi słowy,
    moment rozliczenia podatku należnego w związku z dostawami energii elektrycznej jest
    uzależniony od momentu wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym momentem jest
    termin płatności ustalony pomiędzy stronami”.
    Podobne stanowisko prezentuje również DKIS w interpretacji indywidualnej z 7 listopada
    2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.435.2024.1.BS., zgodnie z którym „skoro zatem taki
    termin nie został/nie zostanie przez strony umowy określony, obowiązek podatkowy z
    tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie
    wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie, powstaje/będzie powstawać
    zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy, tj. z chwilą wystawienia
    faktury, natomiast gdy nie wystawią Państwo faktury lub wystawią ją Państwo z
    opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej
    wystawianie, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu
    płatności”.
    Gmina w zawartej z Przedsiębiorstwem energetycznym Umowie nie określiła terminu
    płatności w stosunku do dostawy prądu wyprodukowanego w Instalacji zamontowanej na
    Obiekcie. Skoro zatem taki termin nie został przez strony Umowy określony – w ocenie
    Wnioskodawcy – należałoby uznać, że obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia do
    sieci energetycznej prądu, który jest/będzie produkowany w Instalacji zamontowanej na
    Obiekcie powstaje/powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu.
    W konsekwencji, w ocenie Gminy, obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia do sieci
    energetycznej prądu, który jest/będzie produkowany w Instalacji zamontowanej na
    Obiekcie powstaje/powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zauważyć należy, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś
    na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć
    również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    Zatem czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Treść powyższych przepisów znajduje odzwierciedlenie w art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady
    2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. U. UE z 11 grudnia 2006 r. L 347/1), zgodnie z którym:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status,
    wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy, na mocy którego:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań, oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych
    czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii
    podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych
    podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne
    dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność. Gmina posiada osobowość prawną.
    Według art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...).
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773);
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;

      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
      ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Według art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Stosownie do art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości
      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
      Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla

      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Na podstawie art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
      odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
      zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w
      art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w
      ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
      ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
      środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana
      prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej
      lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym
      mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
      następującego po danym miesiącu.
    Przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2 ustawy o OZE stanowi, że:
      1. W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
      art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
      wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
      2. W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla

      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
      oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
      wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w
      celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t
      przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Przepisy art. 4c ust. 1-5 ustawy o OZE definiują tzw. „depozyt prosumencki”:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
      których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej "kontem prosumenta", na którym
      ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
      elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
      zwaną dalej "depozytem prosumenckim".
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
      wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości
      energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
      prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem
      Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
      jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
      prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    W myśl art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1
      , art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:

      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że posiadają Państwo status podatnika VAT czynnego. Na
    należącym do Państwa budynku aktywności lokalnej w (...) została zamontowana instalacja
    fotowoltaiczna, stanowiąca mikroinstalację w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach
    energii. W związku z uruchomieniem Instalacji na Obiekcie i wytwarzaniem z jej udziałem
    energii elektrycznej, która jest/będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, są/będą Państwo prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu
    przepisów ustawy o odnawialnych źródłach energii. Zawarli Państwo z przedsiębiorstwem
    energetycznym umowę kompleksową, której przedmiotem jest świadczenie przez
    Przedsiębiorstwo energetyczne na rzecz Gminy usługi kompleksowej, polegającej na
    sprzedaży energii elektrycznej wraz z zapewnieniem świadczenia usługi jej dystrybucji oraz
    rozliczaniu energii elektrycznej wprowadzonej przez Gminę do sieci OSD, wytworzonej w
    ww. mikroinstalacji. Wytworzona w Instalacji energia elektryczna, która następnie jest
    /będzie odprowadzona do sieci Przedsiębiorstwa energetycznego, jest/będzie rozliczana w
    ramach tzw. „net-billingu”. Na mocy postanowień Umowy kompleksowej, zobowiązali się
    Państwo jest do płatności za świadczenia przedsiębiorstwa energetycznego.
    Wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna jest/będzie zapisywana
    wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na Państwa indywidualnym koncie i będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez Państwa na rzecz
    Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu
    przez Obiekt. W konsekwencji koszty zakupu przez Państwa energii elektrycznej
    niezbędnej do korzystania z Obiektu stają się niższe. Zgodnie z postanowieniami Umowy
    kompleksowej, podmiotem odpowiedzialnym za bilansowanie handlowe Gminy jest
    Przedsiębiorstwo energetyczne. W celu dokonywania rozliczeń Przedsiębiorstwo
    energetyczne prowadzi dla Państwa konto, na którym ewidencjuje ilość energii
    elektrycznej i wartości energii elektrycznej oraz wynikającą z nich wartość środków za
    energię elektryczną należną Gminie za energię elektryczną wprowadzoną do sieci (zwaną
    depozytem prosumenckim). Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego
    miesiąca kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego
    w danym miesiącu kalendarzowym. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki
    może być rozliczana przez 12 miesięcy od dnia przypisana tej kwoty jako depozyt
    prosumencki na koncie prosumenta. Zgodnie z Umową kompleksową na rozliczenie z
    Przedsiębiorstwem energetycznym w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
    najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą uznania wprowadzania do sieci
    energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie wyprodukowany w Instalacji
    zamontowanej na Obiekcie za działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od tego
    podatku.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z
    odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych.
    Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od
    towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest
    szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo
    przedsiębiorców.

    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C-219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz
    świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    Wskazane powyżej przepisy art. 4b ust. 1 i 2 ustawy o OZE wyznaczają wartość kwoty
    należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej.
    Kwotę tą należy uznać za wynagrodzenie należne Państwu, tj. prosumentowi, za dostawę
    energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
    elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a ustawy o OZE, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy prosument wirtualny wytworzył energię
    elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii

    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn
    sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t)
    składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca
    kalendarzowego.
    Z kolei w przypadku, gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi
    sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania
    (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4
    ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej ceny energii
    elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla
    danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej
    niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej wg ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej z odnawialnych
    źródeł energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej, dokonują Państwo dostawy tej
    energii, za którą będzie Państwu przysługiwało wynagrodzenie. Depozyt prosumencki,
    który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w
    art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków należną prosumentowi za energię
    elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć
    kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu
    tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W okolicznościach niniejszej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać więc
    jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy
    za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W tym
    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT – bowiem dokonują/będą
    dokonywali Państwo dostawy energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej
    nie jako organ władzy publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z
    przedsiębiorstwem energetycznym.

    W konsekwencji jako zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług,
    poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej dokonują/będą Państwo dokonywali
    (będąc prosumentem energii odnawialnej) na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Dostawa energii elektrycznej nie została przez ustawodawcę wymieniona jako zwolniona
    od podatku, w konsekwencji jest/będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług
    według właściwej stawki.
    Podsumowując stwierdzam, że wprowadzenie przez Państwa do sieci energetycznej
    prądu, który jest/będzie produkowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie, stanowi
    /będzie stanowiło po Państwa stronie działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę
    towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od
    tego podatku.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą określenia podstawy opodatkowania dla
    wprowadzania do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie
    wyprodukowany za pomocą Instalacji.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy
      lub usługobiorcy.
    Jak stanowi art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku
    Z przytoczonego powyżej przepisu art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą
    opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania

    jest analiza pojęcia wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę
    otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów
    lub świadczenie usług.
    Z kolei z przytoczonych powyżej przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy
    prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy
    prosument wirtualny wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do
    30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2
    ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b
    ust. 1 ustawy o OZE, natomiast w sytuacji gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej wg ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika również, że depozyt prosumencki pokazujący wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię wprowadzoną do sieci
    (ilość energii i wartość tej energii), jak wynika z przepisów ustawy o OZE, przeznaczony jest
    na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii
    elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta. Jak wynika z treści art. 4c
    ust. 4 ustawy o OZE, wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca
    kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w
    kolejnym miesiącu kalendarzowym. Depozyt zapisany na koncie prosumenckim służy więc
    do regulowania zobowiązań, natomiast nie wpływa na kwestię ustalania podstawy
    opodatkowania.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta, pozostaje bez wpływu na
    określenie wysokości podstawy opodatkowania.
    Zatem kwotę należną dla Państwa (prosumenta) z tytułu dostawy energii elektrycznej,
    wyprodukowanej w Instalacji zamontowanej na Obiekcie, stanowi/będzie stanowiła
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez
    Państwa po zbilansowaniu międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej. Wskazana
    wartość (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej)
    – jak stwierdzono powyżej – jest wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia
    wprowadzonej do sieci energetycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej,
    obejmującą całość należnego Państwu świadczenia od zakładu energetycznego, którą – w
    celu określenia podstawy opodatkowania – należy pomniejszyć o kwotę występującego
    dla tej dostawy podatku należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii
    wprowadzonej do sieci po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi/będzie
    stanowiła kwotę brutto z tytułu dostawy wprowadzonej przez Państwa energii elektrycznej
    wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej, to znaczy kwotę zawierającą w sobie
    podatek VAT.
    Podstawę opodatkowania, jaką powinni Państwo określić z tytułu sprzedaży energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie rozliczeniowym, stanowi/będzie stanowiła
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez Państwa jako
    prosumenta do sieci z uwzględnieniem bilansowania międzyfazowego i ceny stosowanej
    dla danego okresu rozliczenia, pomniejszona o kwotę należnego podatku od towarów i
    usług.

    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu
    wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie
    wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę
    ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu
    za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien
    być rozliczony za ten okres.
    Zgodnie z treścią art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
      elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Jak stanowi art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Według art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze, rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Art. 106b ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,

      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Na mocy art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności – w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Z powyższych regulacji wynika, że w przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz
    innego podatnika podatku VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia
    faktury, zaś faktura powinna być wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu
    płatności. W sytuacji, gdy podatnik nie wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z
    opóźnieniem – obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej
    wystawianie, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu
    płatności.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że w tym przypadku przez „termin płatności” rozumie się
    termin płatności za dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zobowiązani do płatności za świadczenia
    przedsiębiorstwa energetycznego, które realizują Państwo na rachunek bankowy
    wskazany na fakturze otrzymanej od przedsiębiorstwa energetycznego. Płatności
    obejmują jednomiesięczny okres rozliczeniowy. Jednocześnie Umowa nie precyzuje
    obowiązku wystawiania faktur przez Państwa z tytułu energii wprowadzonej do sieci. W
    celu dokonywania rozliczeń Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzi dla Państwa konto,
    na którym ewidencjuje ilość energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną Państwu za energię
    elektryczną wprowadzoną do sieci (zwaną depozytem prosumenckim). Wartość depozytu
    prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana i
    przyporządkowywana do konta prosumenckiego w danym miesiącu kalendarzowym.
    Kwota środków stanowiąca ww. depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
    prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisana tej kwoty jako depozyt prosumencki
    na koncie prosumenta.
    Tak więc przedstawiony model rozliczeń między stronami wskazuje na zastosowanie
    kompensaty należności wzajemnych, gdyż kwota należna do zapłaty przez Państwa z
    tytułu pobranej przez Państwa energii jest pomniejszana o kwotę należną Państwu od
    Sprzedawcy, w związku z energią wprowadzoną do sieci. Nie można zatem przyjąć, że nie
    występuje żaden termin płatności należności (rozliczeń) ze Sprzedawcą na Państwa rzecz
    za energię wprowadzoną do sieci, a w konsekwencji, że termin ten nie determinuje
    momentu powstania obowiązku podatkowego. Jest bowiem mowa o okresach
    rozliczeniowych i kompensatach należności.
    Podsumowując, stwierdzam, że po Państwa stronie obowiązek podatkowy z tytułu
    wprowadzenia do sieci energetycznej prądu powstaje – co do zasady – z chwilą
    wystawienia faktury, zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit a ustawy, jednak nie później niż z
    upływem terminu płatności.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.

    W myśl art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem
    przyszłym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym ich przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację
    oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła
    w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Moją rolą jest wyłącznie interpretacja przepisów prawa podatkowego, a nie badanie
    poprawności dokonanych wyliczeń i podanych kwot, zatem w niniejszej interpretacji nie
    dokonywałem oceny poprawności przedstawionych przez Państwa przykładowych
    rozliczeń liczbowych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.