Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-997/09-5/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-11-18
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt; media; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2009 r. (data wpływu 21 września 2009 r.), uzupełnionym w dniu 20 października 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 6 października 2009 r. znak ILPB1/415-997/09-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 9 października 2009 r., a w dniu 20 października 2009 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 16 października 2009 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni – właścicielka firmy – posiada budynek zakupiony w dniu xx czerwca 2009 r., który przeznaczono na wynajem pokoi. Budynek nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i nie są od niego naliczane odpisy amortyzacyjne.

Przychody oraz koszty uzyskania przychodów z wynajmu kwalifikowane są do przychodów i kosztów firmy. Właścicielka rozważa sprzedaż tej nieruchomości i transakcję tę opodatkować jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku podano, iż przedmiotowy budynek jest budynkiem mieszkalnym (wg aktu notarialnego), wykorzystywanym w działalności gospodarczej w charakterze domu wczasowego, przeznaczonym na wynajem pokoi krótkotrwałego zakwaterowania (wczasy, weekend).

Wynajem pokoi odbywa się na podstawie umowy ustnej na okres kilku dni. Opłaty za media, energię elektryczną i ogrzewanie ponosi właścicielka.

Przychód osiągnięty z wynajmu pokoi stanowi źródło przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej – art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Bieżące koszty ponoszone w celu osiągnięcia przychodu z wynajmu pokoi w domu wczasowym (wynagrodzenie i ZUS pracownika, środki czystości, wyposażenie o wartości poniżej 1.500 zł) zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów – art. 22 ust. 1 ww. ustawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Czy koszty utrzymania tego budynku (media, energia elektryczna, ogrzewanie) są kosztami uzyskania przychodów w świetle ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, jeżeli nie został on ujęty w ewidencji środków trwałych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, koszty te nie są zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ budynek nie jest ujęty w ewidencji środków trwałych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu. Ponadto wydatek musi być prawidłowo udokumentowany, w sposób nie budzący wątpliwości.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodu lub zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Jak wynika z powyższego, zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów określonego wydatku wymaga łącznego spełnienia trzech podstawowych przesłanek, które zakładają, że:

*   wydatek musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   wydatek ten nie został wyłączony z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 23 ustawy,
*   powinien być właściwie udokumentowany

Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni posiada budynek mieszkalny, który przeznaczono na wynajem pokoi. Budynek nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i nie są od niego naliczane odpisy amortyzacyjne, a przychody oraz koszty uzyskania przychodów z wynajmu kwalifikowane są do przychodów i kosztów ich uzyskania firmy.

Zainteresowana uważa, że opłaty za media, energię elektryczną i ogrzewanie jakie ponosi nie mogą przez Nią zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności, ponieważ przedmiotowy budynek nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Jednakże mając na uwadze przytoczone przepisy prawa podatkowego oraz fakt, iż użytkowanie lokalu jest związane z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością, należy uznać, iż ponoszone przez Zainteresowaną wydatki na opłaty za media, energię elektryczną i ogrzewanie są kosztami związanymi z tą działalnością i jako takie mogą zostać zaliczone do kosztów działalności. Bez znaczenia pozostaje tutaj fakt, iż przedmiotowy budynek nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. obowiązku wprowadzenia środka trwałego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz określenia źródła przychodu) wniosek rozstrzygnięto interpretacjami indywidualnymi z dnia 18 listopada 2009 r. nr ILPB1/415-997/09-4/AG oraz ILPB1/415-997/09-6/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.