Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.733.2025.2.PRP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
szkoły
termomodernizacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
1

Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    realizacją projektu pn. „...”. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    (dalej: VAT) zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym) Gmina jest wyposażona w osobowość
    prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność.
    Na mocy art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy do zakresu działania Gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o samorządzie gminnym do zadań
    własnych Gminy należą m.in. sprawy z zakresu ładu przestrzennego, gospodarki
    nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej oraz
    utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
    administracyjnych.
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się jednostki budżetowe (dalej: Jednostki).
    Wnioskodawca zwraca uwagę, iż w świetle ustawy z dnia 5 września 2016 r. o
    szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu
    środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem
    środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich
    Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego
    (Dz. U. z 2016 r. poz. 1454), w dniu 1 stycznia 2017 r. doszło do scentralizowania rozliczeń
    VAT Gminy i Jednostek. W związku z tym, od tego dnia Jednostki nie funkcjonują jako
    odrębni od Gminy podatnicy VAT.

    Gmina jest w trakcie realizacji inwestycji pn. „...” (dalej: Projekt, Inwestycja). Planowany
    termin zakończenia Inwestycji to ...
    Celem Inwestycji jest podniesienie wydajności energetycznej budynku gminnej Jednostki -
    Zespołu Szkół w ... (dalej: Szkoła). Ekonomicznym skutkiem Inwestycji będzie zmniejszenie
    bieżących wydatków Gminy związanych z ogrzaniem ww. budynku przy ograniczeniu
    zużycia energii cieplnej i niskiej emisji gazów do atmosfery co stanowi korzyść ekologiczną.
    W ramach Projektu wykonane zostaną następujące prace w zakresie budynku Szkoły:
      · (...).
    Inwestycja zostanie zrealizowana przy udziale dofinansowania:
    1. w formie pożyczki ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i
      Gospodarki Wodnej w ... (dalej: WFOŚiGW). Do wniosku o dofinansowanie w ramach
      WFOŚiGW Gmina zobowiązana jest załączyć interpretację indywidualną określającą
      zakres prawa Gminy do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych
      z realizacją Inwestycji. Otrzymana pożyczka z WFOŚiGW będzie stanowiła uzupełnienie
      wkładu własnego Gminy w celu realizacji Projektu.
    2. w ramach podpisanej umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem bezzwrotnym z (...)
      i zwiększenia odporności, (...)).
    3. w ramach podpisanej umowy współfinansowanej ze środków Funduszu ... dla ...
      dofinansowanie stanowi (...) wydatków ogółem brutto.
    Całkowity koszt realizacji Inwestycji wyniesie ok. ...zł.
    Ponoszone przez Gminę wydatki związane z realizacją Inwestycji są/będą
    udokumentowane wystawionymi na Wnioskodawcę przez wykonawców fakturami VAT, z
    wykazanymi na nich kwotami VAT naliczonego – na fakturach są/będą wskazane dane
    Gminy, w tym numer NIP Gminy.
    Budynek Szkoły, który zostanie zmodernizowany w ramach Inwestycji, jest/będzie przez
    Gminę wykorzystywany wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie edukacji
    publicznej. Gmina nie udostępnia/nie będzie udostępniać budynku Szkoły (ani
    znajdujących się w nim pomieszczeń) odpłatnie w ramach umowy najmu lub dzierżawy.
    Mają na uwadze powyższe budynek Szkoły nie jest/nie będzie wykorzystywany przez
    Gminę do wykonywania jakichkolwiek czynności odpłatnych, z tytułu których Gmina
    poprzez Szkołę zobowiązana byłaby rozliczać VAT należny.
    W związku z brakiem wykorzystania przedmiotowego budynku Szkoły (nawet częściowo)
    do odpłatnych czynności podlegających opodatkowaniu VAT, Gmina nie dokonuje odliczeń
    VAT naliczonego od wydatków związanych z jego utrzymaniem i funkcjonowaniem. Gmina
    nie przewiduje zmiany sposobu użytkowania budynku Szkoły po zakończeniu realizacji
    Inwestycji.
    Ponadto Gmina wskazuje, że po zakupie i montażu instalacji fotowoltaicznej w ramach
    realizacji Inwestycji, Gmina zawrze z przedsiębiorstwem energetycznym stosowną umowę,
    która określać będzie zasady funkcjonowania instalacji. W związku z montażem instalacji
    fotowoltaicznej w ramach Projektu Gmina będzie prosumentem energii odnawialnej, w
    rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1361; dalej: ustawa o OZE).
    Instalacja fotowoltaiczna będzie stanowić mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19
    ustawy o OZE.
    Gmina wyjaśnia, iż będzie rozliczała się z przedsiębiorstwem energetycznym z energii
    elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej na zasadzie net-billingu.
    Oznacza to odrębne rozliczenie wartości (nie ilości) energii elektrycznej wprowadzonej do
    sieci elektroenergetycznej z instalacji fotowoltaicznej i energii elektrycznej pobranej z sieci
    elektroenergetycznej – w oparciu o rynkową cenę energii elektrycznej cenę giełdową
    godzinową z Rynku Dnia Następnego (RDN). Wartość środków zgromadzonych przez

    Gminę za energię elektryczną wprowadzoną do sieci elektroenergetycznej będzie
    stanowić tzw. depozyt prosumencki, przeznaczony na rozliczenie zobowiązań Gminy z
    tytułu zakupu energii elektrycznej od przedsiębiorstwa energetycznego. Kwota depozytu
    prosumenckiego może być rozliczana na koncie Gminy przez 12 miesięcy od dnia jej
    przypisania. Wysokość ewentualnej nadpłaty (niewykorzystanej w ciągu 12 miesięcy),
    zwracanej przez przedsiębiorstwo energetyczne, nie może przekroczyć 20% wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy
    zwrot nadpłaty.
    Umowa, która zostanie zawarta przez Gminę z przedsiębiorstwem energetycznym, nie
    będzie przewidywać odrębnego wynagrodzenia dla Gminy za energię elektryczną
    wyprodukowaną w instalacji fotowoltaicznej. Tym niemniej jak Gmina wskazała powyżej,
    Gmina będzie rozliczała się z przedsiębiorstwem energetycznym na zasadach net-billingu,
    zatem wartość energii elektrycznej odprowadzona do sieci z instalacji fotowoltaicznej
    będzie kompensowana z wartością energii elektrycznej pobranej z sieci
    elektroenergetycznej. Czyli zobowiązanie Gminy z tytułu zakupu energii elektrycznej za
    dany miesiąc będzie pomniejszane o występujący po stronie Gminy depozyt prosumencki.
    Gmina wskazuje, że instalacja fotowoltaiczna, która zostanie zakupiona i zamontowana w
    ramach Projektu będzie służyć produkcji energii elektrycznej wykorzystywanej przez
    Gminę na rzecz tejże Szkoły.
    Gmina wyjaśnia, że sposób rozliczenia energii elektrycznej wyprodukowanej przez
    instalację fotowoltaiczną zasadniczo polegać będzie na pomniejszeniu należności za
    energię pobraną w celu zasilenia Szkoły. Energia elektryczna nie będzie mogła być
    wykorzystana w żaden inny sposób, tj. środki należne z tytułu jej dostawy trafią na tzw.
    depozyt prosumencki, który następnie pomniejszy koszt energii pobranej z konkretnego
    punktu poboru (Szkoły). Jednocześnie Gmina jest świadoma, że może być zobowiązana do
    dokumentowania przedmiotowej czynności za pomocą faktur VAT wystawionych przez
    Gminę na przedsiębiorstwo energetyczne (ze stawką VAT 23%).
    W efekcie wystawiania ww. faktur VAT przez Gminę na przedsiębiorstwo energetyczne, po
    stronie Gminy (w Szkole) pojawi się sprzedaż opodatkowana VAT, co zasadniczo
    skutkować będzie możliwością wyliczenia tzw. prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86
    ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Z uwagi na powyższe może okazać się, że Gmina poprzez Szkołę będzie wykorzystywać
    instalacje fotowoltaiczną, która zostanie zakupiona i zamontowana w ramach Projektu
    zarówno – w marginalnym zakresie - do działalności gospodarczej podlegającej
    opodatkowaniu VAT jak również do działalności pozostającej poza zakresem ustawy o VAT,
    tj. do działalności statutowej Gminy. Jednocześnie instalacja ta nie będzie wykorzystywana
    do działalności podlegającej zwolnieniu z VAT.
    Gmina nie jest/nie będzie w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przypisania
    poniesionych w ramach Projektu wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną
    wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Gmina pragnie zaznaczyć, iż na części budynku Szkoły w przeszłości została zamontowana
    instalacja fotowoltaiczna i w związku z jej funkcjonowaniem Gmina zobowiązana jest do
    dokonywania rozliczenia z przedsiębiorstwem energetycznym na zasadach net-billingu.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina dokonała kalkulacji proporcji, o której mowa w art. 86
    ust. 2a ustawy o VAT, tj. tzw. pre-współczynnika VAT w oparciu o dane Jednostki, która
    będzie administrować majątkiem Inwestycji, tj. Szkoły na podstawie przepisów
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności

    gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz.U. z 2021 r. poz. 999; dalej:
    Rozporządzenie).
    Wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane dotyczące obrotu Szkoły za ..., proporcja
    wstępna na ... (po zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT) wyniosła dla Szkoły
    – .... Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. art. 86 ust. 2g ustawy o VAT w przypadku, gdy
    proporcja określona zgodnie z ust. 2-8 nie przekroczyła 2% podatnik ma prawo uznać, że
    proporcja ta wynosi 0%.

## Pytanie

Czy Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją Inwestycji, w sytuacji, w której wyliczony pre-
    współczynnik (dla Jednostki administrującej majątkiem, tj. Szkoły), o którym mowa w art.
    86 ust. 2a ustawy o VAT wyniesie mniej niż 2% i Gmina uzna, na podstawie art. 90 ust. 10
    pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, że pre-współczynnik Szkoły wynosi 0%?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją Inwestycji, w sytuacji, w której wyliczony pre-
    współczynnik (dla Jednostki administrującej majątkiem, tj. Szkoły), o którym mowa w art.
    86 ust. 2a ustawy o VAT wyniesie mniej niż 2% i Gmina uzna, na podstawie art. 90 ust. 10
    pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, że pre-współczynnik Szkoły wynosi 0%.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w
    przedmiotowej sprawie.
    Z treści powyższej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    - zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
    - pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
      opodatkowanymi VAT.
    Stosownie do cytowanych powyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich,
    których następstwem jest określenie podatku należnego. Warunkiem umożliwiającym
    podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku

    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, należy wskazać, iż
    definicja podatnika została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego
    przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (niepodlegającej opodatkowaniu, opodatkowanej
    podatkiem VAT, zwolnionej z opodatkowania). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT, odlicza podatek naliczony w całości, natomiast w przypadku wydatków związanych
    wyłącznie z czynnościami niepodlegającymi ustawie o VAT lub zwolnionymi od podatku
    VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje. W przypadku natomiast,
    gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a przyporządkowanie ich
    do działalności gospodarczej nie jest możliwe, podatnik winien ustalić proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i odliczać podatek częściowo według ustalonego pre-
    współczynnika VAT.
    Zgodnie bowiem z treścią art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w przypadku nabycia towarów i
    usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Jednocześnie ustawodawca dopuścił możliwość uregulowania w przypadku niektórych
    podatników sposobu określenia proporcji uznawanego za najbardziej odpowiadający
    specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich
    nabyć w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych (art.
    86 ust. 22 ustawy o VAT).
    Na podstawie ww. upoważnienia ustawowego zostało wydane Rozporządzenie, w którym
    określone zostały wzory do obliczania pre-współczynnika (sposobu określania proporcji)
    dla urzędów gminy, jednostek budżetowych, zakładów budżetowych, instytucji kultury i
    uczelni publicznych.
    Postanowienia Rozporządzenia wskazują wyraźnie, iż intencją ustawodawcy jest
    stosowanie przez jednostki samorządu terytorialnego odmiennych sposobów określania
    proporcji w odniesieniu do wydatków ponoszonych w związku z działalnością realizowaną

    poprzez poszczególne jednostki organizacyjne jednostek samorządu terytorialnego, tak
    aby spełnione zostały warunki określone w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    Tym samym do poszczególnych kategorii wydatków ponoszonych przez Gminę w związku
    z jej działalnością wykonywaną samodzielnie lub poprzez Jednostki należy zastosować
    sposób określenia proporcji właściwy dla podmiotu, który wykorzystuje nabyte towary i
    usługi w prowadzonej w imieniu i na rzecz Gminy działalności.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w broszurze informacyjnej wydanej przez
    Ministerstwo Finansów w dniu 24 listopada 2016 r., w której stwierdzono, że „Wyliczony
    dla jednostki organizacyjnej prewspółczynnik znajdzie zasadniczo zastosowanie do
    zakupów towarów i usług zarówno dokonywanych przez tą jednostkę organizacyjną, jak i
    JST, wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww. celów, tj. celów
    „mieszanych””
    Również w interpretacji indywidualnej z dnia 21 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
    3.4012.423.2023.1.KŁ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że „Zauważyć
    również należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą przepisy
    nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy swoich
    jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest - pomimo, że podatnikiem podatku VAT jest
    Gmina – wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez jednostkę
    samorządu terytorialnego w oparciu o sposoby określania proporcji ustalone odrębnie dla
    każdej jednostki organizacyjnej.”
    Powyższe prowadzi do stwierdzenia, iż w odniesieniu do towarów i usług nabywanych w
    celu wykonywania przez jednostkę budżetową danej jednostki samorządu terytorialnego
    powierzonej jej działalności zasadne wydaje się uwzględnianie przy wyborze sposobu
    określenia proporcji, charakterystyki działalności wykonywanej poprzez daną jednostkę
    /zakład przy wykorzystaniu tych zakupów.
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym budynek Szkoły, który
    zostanie zmodernizowany w ramach Inwestycji, jest/będzie przez Gminę wykorzystywany
    wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie edukacji publicznej. Gmina nie
    udostępnia budynku Szkoły (ani znajdujących się w nim pomieszczeń) odpłatnie w ramach
    umowy najmu lub dzierżawy. W budynku tym mieści się sala gimnastyczna, z której poza
    godzinami lekcyjnymi nieodpłatnie korzystają również kluby sportowe na cele organizacji
    treningów i turniejów sportowych. Mając na uwadze powyższe budynek Szkoły nie jest
    wykorzystywany przez Gminę do wykonywania jakichkolwiek czynności odpłatnych, z
    tytułu których Gmina poprzez Szkołę zobowiązana byłaby rozliczać VAT należny. W
    związku z brakiem wykorzystania przedmiotowego budynku Szkoły (nawet częściowo) do
    czynności opodatkowanych VAT, Gmina nie dokonuje odliczeń VAT naliczonego od
    wydatków związanych z jego utrzymaniem i funkcjonowaniem. Gmina nie przewiduje
    zmiany sposobu użytkowania budynku Szkoły po zakończeniu realizacji Inwestycji.
    Ponadto, jak Gmina wskazała, instalacja fotowoltaiczna, która zostanie zakupiona i
    zamontowana w ramach Projektu będzie służyć produkcji energii elektrycznej
    wykorzystywanej przez Gminę na rzecz Szkoły. Gmina wyjaśnia, że sposób rozliczenia
    energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalacje fotowoltaiczne zasadniczo polegać
    będzie na pomniejszeniu należności za energię pobraną w celu zasilenia Szkoły. Energia
    elektryczna nie będzie mogła być wykorzystana w żaden inny sposób tj. środki należne z
    tytułu jej dostawy trafią na tzw. depozyt prosumencki, który następnie pomniejszy koszt
    energii pobranej z konkretnego punktu poboru (Szkoły). Jednocześnie Gmina jest
    świadoma, że może być zobowiązana do dokumentowania przedmiotowej czynności za
    pomocą faktur VAT wystawionych przez Gminę na przedsiębiorstwo energetyczne (ze
    stawką VAT 23%).
    W efekcie wystawiania ww. faktur przez Gminę na przedsiębiorstwo energetyczne, po
    stronie Gminy (w Szkole) pojawić się może sprzedaż opodatkowana VAT, co zasadniczo
    skutkować będzie możliwością wyliczenia tzw. prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86

    ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Z uwagi na powyższe może okazać się, że Gmina poprzez Szkołę będzie wykorzystywać
    instalację fotowoltaiczną, która zostanie zakupiona i zamontowana w ramach Projektu
    zarówno – w marginalnym zakresie - do działalności gospodarczej podlegającej
    opodatkowaniu VAT, jak również do działalności pozostającej poza zakresem ustawy o
    VAT, tj. do działalności statutowej Gminy. Jednocześnie przedmiotowa instalacja nie będzie
    wykorzystywana do działalności podlegającej zwolnieniu z VAT. Gmina nie jest/nie będzie
    w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przypisania poniesionych w ramach
    Projektu wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną wyłącznie do czynności
    opodatkowanych VAT lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, skoro instalacją fotowoltaiczną, która
    zostanie zakupiona i zamontowana w ramach Projektu, będzie administrować Szkoła to w
    celu określenia zakresu ewentualnego prawa do odliczenia VAT naliczonego należy
    zastosować pre-współczynnik skalkulowany w oparciu o jej dane. Wyliczona w oparciu o
    ww. przepisy oraz dane dotyczące obrotu Szkoły za 2023 r., proporcja ta (po zaokrągleniu
    zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT) wyniosła dla Szkoły 1%.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2g ustawy o VAT proporcję określa się procentowo w
    stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
    Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.
    Jednocześnie, stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy o VAT w przypadku, gdy proporcja
    określona zgodnie z ust. 2-8:
    - przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
    - nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W konsekwencji, w ocenie Gminy, w sytuacji, w której pre-współczynnik Szkoły, o którym
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT wyliczony na podstawie przepisów Rozporządzenia
    wyniesie mniej niż 2% i Gmina uzna na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art 86 ust.
    2g, iż wynosi on 0% to nie przysługuje/nie będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia
    VAT naliczonego od wydatków ponoszonych przez Gminę na realizacją Inwestycji.
    Tożsame stanowisko potwierdził również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w m.in.:
    - interpretacji indywidualnej z dnia 5 października 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-
      1.4012.417.2023.2.RMA, w której wskazał, że: „Zatem w świetle przytoczonych
      przepisów, jeżeli wyliczony prewspółczynnik nie przekracza 2%, a Państwo uznają, że
      wynosi on 0%, to nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług
      służących równocześnie działalności opodatkowanej VAT i działalności niestanowiącej
      działalności gospodarczej prowadzonej przez SP1. Jednocześnie należy mieć na
      uwadze, że na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję (prewspółczynnik) określa
      się procentowo w stosunku rocznym.”;
    - interpretacji indywidualnej z dnia 2 sierpnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-
      2.4012.303.2023.2.AA, w której stwierdził, że: „W rozpatrywanej sprawie wskazali
      Państwo, że obliczony dla Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w (...) prewspółczynnik
      uwzględniający dane za rok 2022 wyniósł w powyższym przypadku ok. 0,05% (po

      zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT wyniósł on 1%). Podsumowując,
      należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów
      rozporządzenia - co do zasady - przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia
      podatku naliczonego od wydatków na realizację inwestycji, w części w jakiej zakupione
      towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Należy jednak
      zauważyć, że z uwagi na fakt, że czynności opodatkowane VAT stanowią w
      analizowanym przypadku znikomą część działalności jednostki budżetowej (Szkoły),
      której dotyczy ww. inwestycja i wyliczona dla niej proporcja - jak Państwo wskazali – po
      zaokrągleniu wyniosła 1%, to na podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2
      ustawy, mogą Państwo przyjąć, że proporcja wynosi 0%. Ponadto wskazali Państwo, że
      w kolejnych latach przedmiotowy prewspółczynnik będzie kształtował się na
      podobnym poziomie (najprawdopodobniej nie przekroczy wartości 2%). W
      konsekwencji należy stwierdzić, że nie przysługuje/nie będzie przysługiwało Państwu
      prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację
      ww. inwestycji.”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
    W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
    okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy
    na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
    Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
    podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z
    wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić czy
    realizacja przez Państwa projektu pn. ...” ma/będzie miała związek z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
    Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są
    uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami,
    których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty,
    składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
    związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań
    sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
    Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (...).
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
    elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu
    znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie
    większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50
    kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
    elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji,
    pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii
    elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej
    działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40
    ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
    Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
    elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
    warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
    energii elektrycznej:
    1) w mikroinstalacji;
    2) w małej instalacji;
    3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy
      - Prawo energetyczne;
    4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości

    energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
    prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o
    łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
    1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
    2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r.
    przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w
    instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i
    wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po
    raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
    Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
    1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
      mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
      dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
      prosumenta energii odnawialnej;
    2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
      których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
      rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
        a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
        b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
    3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad,
      o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
        a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
        b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
          - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
            odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w
            umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
          - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
            niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej

            instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
          - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
            instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi
            zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w
            instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust.
    1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a–2d, w
    zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz
    wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art. 4c
    ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
    Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
    elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie - Prawo
    przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
    Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest
    zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej i nie stanowi:
    1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
    2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
    zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
    sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
    - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z
    2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
    W przypadku gdy:
    1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
      odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci zgodnie
      z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust.
      1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 4;
    2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust.
      1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
      środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana
      prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej

      lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym
      mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
      następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może
      przekroczyć dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
    W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
    odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
    wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do
    sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla
    poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
      symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej
      ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Według art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej, zwane dalej "kontem prosumenta", na którym ewidencjonuje ilości
      energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a,
      oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi
      za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej "depozytem
      prosumenckim".
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich
      okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii
      elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t)
      przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
      kalendarzowym.

    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
      najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego niż
      sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany tego
      sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i
      korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
    9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość
      energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej
      lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o
      którym mowa w art. 4:
        1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
        2) ust. 1a pkt 1.
      Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
        1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
        obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec
        sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
        2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        dla czerwca 2022 r.
        - ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
    Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
    którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej:
    1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                  4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez tego
      prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem ust.
      3;
    2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło po
      raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
    3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                  4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31
      grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r.
      zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką
      samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym
      mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w
      zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.
      U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego programu
      operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:

    Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1, art.
    70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca energii
    elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na podstawie umowy, o której
    mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
    Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać rozliczenia, o
    którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że rozliczenia dokonuje
    sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub spółdzielnię
    energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz.U. 2018 r., poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Państwo będąc zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług są w trakcie realizacji inwestycji pn. „...” (dalej: Projekt,
    Inwestycja). W ramach Projektu wykonane zostaną następujące prace w zakresie budynku
    Szkoły:
      (...).
    Ponoszone przez Państwa wydatki związane z realizacją Inwestycji są/będą
    udokumentowane wystawionymi na Państwa przez wykonawców fakturami VAT.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie
    działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej
    wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
    „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
    obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze
    ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej
    ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta
    jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność
    gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym
    przypadku nie występuje/nie będzie występować wyłączenie jednostki samorządu
    terytorialnego z grona podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – bowiem dokonują
    /będą dokonywać Państwo dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie
    jako organ władzy publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie
    zawarta z dostawcą energii elektrycznej.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
    ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
    wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
    wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
    prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym
    energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę
    równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacjach.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnych
    źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, są/będą
    Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą przysługuje/będzie przysługiwało
    Państwu wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i
    wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich

    wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany czynny podatnik VAT, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej, dokonują/będziecie dokonywali na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zostanie zawarta umowa, dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w ww. instalacjach wytworzonych w ramach projektu pn. „...”, stanowi
    /stanowić będzie odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w ramach ww. projektu,
    wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86
    ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
    W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art.
    8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym
    przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej
    podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza
    się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy:
    Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Według art. 86 ust. 2c ustawy:
    Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
    następujące dane:

    1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związana z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej licznie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością,
    2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością i poza tą działalnością,
    3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze na sfinansowanie
      wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza, średnioroczną
      powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej
      powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej poza tą działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
    W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
    przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:
    Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
    gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
    podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone
    szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o
    przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji został zastosowany
    po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art.
    109 ust. 3.
    W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:
    Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej
    przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok
    podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Jak stanowi art. 86 ust 2g ustawy:
    Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę
    do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się
    odpowiednio.
    Według art. 90 ust. 10 ustawy:
    W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
    1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
    2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
    Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
    określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
    najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i
    dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana
    kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji,
    uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i
    uwarunkowania obrotu gospodarczego.

    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
    Rozporządzenie:
    1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji” oraz
    2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane.
    Podatnik jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie
    jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy
    jednoczesnym braku takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych
    do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub
    zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego czynnego podatnika
    VAT, jest/będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją
    projektu do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem
    podatku VAT), z którymi wydatki te są/będą związane. Zatem mają/będą mieli Państwo
    obowiązek dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków
    jest/będzie możliwe, przysługuje/będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT. Brak jest/będzie natomiast takiego prawa w stosunku
    do wydatków poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi. Natomiast, jeżeli nie mają/nie będą mieli Państwo
    możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na realizację projektu do
    działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i następne ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że budynek szkoły, który zostanie zmodernizowany w ramach
    Inwestycji, jest/będzie przez Państwa wykorzystywany wyłącznie do realizacji zadań
    własnych w zakresie edukacji publicznej. Nie udostępniają/nie będą udostępniać Państwo
    budynku szkoły (ani znajdujących się w nim pomieszczeń) odpłatnie w ramach umowy
    najmu lub dzierżawy. Budynek szkoły nie jest/nie będzie wykorzystywany przez Państwa
    do wykonywania jakichkolwiek czynności odpłatnych, z tytułu których Państwo poprzez
    Szkołę zobowiązani byliby rozliczać VAT należny. W związku z brakiem wykorzystania
    przedmiotowego budynku szkoły (nawet częściowo) do odpłatnych czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT, nie dokonują Państwo odliczeń VAT naliczonego od
    wydatków związanych z jego utrzymaniem i funkcjonowaniem. Nie przewidują Państwo
    zmiany sposobu użytkowania budynku szkoły po zakończeniu realizacji Inwestycji.
    Instalacja fotowoltaiczna, która zostanie zakupiona i zamontowana w ramach Projektu
    będzie służyć produkcji energii elektrycznej wykorzystywanej przez Państwa na rzecz tejże
    szkoły. Będą się Państwo rozliczali się z przedsiębiorstwem energetycznym z energii
    elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej na zasadzie net-billingu

    Odnosząc się do wydatków poniesionych w ramach Inwestycji na wykonanie instalacji
    fotowoltaicznej, zauważam, że instalacja ta służy/będzie służyła do produkcji prądu,
    którego dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie wskazuję, że
    ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla dostawy prądu.
    Wskazali Państwo, że budynek szkoły wykorzystywany jest/będzie do czynności
    niepodlegających podatkowi od towarów i usług. Tak więc część projektu, dotycząca
    wykonania instalacji fotowoltaicznej, ma/będzie miała związek z działaniami Gminy, które
    pozostają w sferze imperium, czyli zadań własnych, a zatem ma/będzie miała związek z
    czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT (wykonywanymi poza działalnością
    gospodarczą).
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją wytworzenia instalacji fotowoltaicznej Państwa działania w
    charakterze prosumenta, stanowią/będą stanowiły działalność gospodarczą w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem,
    niekorzystającą ze zwolnienia należy uznać, że wydatki poniesione na wytworzenie
    instalacji fotowoltaicznej w ramach ww. projektu mają/będą miały związek zarówno z
    działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z
    działalnością inną niż działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Natomiast pozostałe wydatki poniesione w ramach realizacji projektu, tj. oprócz wydatków
    na instalację fotowoltaiczną – jak wynika z wniosku – są/będą wykorzystywane do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem w związku z ponoszeniem nakładów na wykonanie instalacji fotowoltaicznej w
    ramach ww. projektu dotyczącego termomodernizacji budynku szkoły w ... w sytuacji, gdy
    nie mają/nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych wydatków na
    wytworzenie instalacji fotowoltaicznej w ramach ww. projektu w całości do działalności
    gospodarczej, to przysługuje/będzie przysługiwało Państwu na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia. Tak obliczony podatek naliczony
    podlega/będzie podlegał odliczeniu w całości, ponieważ z opisu sprawy wynika, że
    ponoszone wydatki związane z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej nie będą
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku.
    Należy jednak zauważyć, że jak wskazano wyżej, w myśl art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli
    proporcja nie przekracza 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie
    dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g
    ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem
    podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję,
    czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy podatku naliczonego.
    Jak wynika z wniosku, wyliczona dla Szkoły proporcja wyniosła 1% i uznają Państwo na
    podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, że proporcja ta wynosi 0%.
    Zatem, jeśli w analizowanym przypadku proporcja ta nie przekroczy 2% i uznają Państwo,
    że wynosi 0%, to w takiej sytuacji nie mają/nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia

    podatku naliczonego od wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej w
    ramach ww. projektu.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów
    rozporządzenia – co do zasady – przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do
    częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z wykonaniem
    instalacji fotowoltaicznej w ramach ww. projektu pn. „...” w części w jakiej zakupione
    towary i usługi są/będą związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Należy jednak
    zauważyć, że jeśli w analizowanym przypadku proporcja wyliczona dla szkoły nie
    przekroczy 2% i uznają Państwo, że wynosi 0% to nie przysługuje/nie będzie przysługiwało
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku
    z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej w ramach ww. projektu.
    W odniesieniu do pozostałych wydatków poniesionych w ramach realizacji ww. projektu
    pn. „...” – oprócz wydatków na instalacje fotowoltaiczną – wskazuję, że podstawowe
    warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie są/nie będą spełnione,
    bowiem ww. pozostałe wydatki nie są/nie będą wykorzystywane przez Państwa do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym, w odniesieniu do ww.
    pozostałych wydatków poniesionych w ramach ww. projektu (poza wydatkami na
    instalacje fotowoltaiczną) – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – nie mają/nie będą mieli
    Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Wobec powyższego, oceniając całościowo Państwa stanowisko uznaję je za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że
    wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie
    sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.