Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-651/09/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-02
Teza: Czy zasiłek z tytułu śmierci wypłacony przez Fundusz Emerytalny Pracowników Budowlanych (CWPS) z Irlandii jest zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: pogrzeb-zasiłek pogrzebowy; programy-programy emerytalne; składki; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2009r. (data wpływu do tut. Biura - 07 sierpnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego m.in. w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania zasiłku z tytułu śmierci wypłacanego przez Fundusz Emerytalny Pracowników Budowlanych z Irlandii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 sierpnia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego m.in. w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania zasiłku z tytułu śmierci wypłacanego przez Fundusz Emerytalny Pracowników Budowlanych z Irlandii.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 28 października 2008r. będąc na kontrakcie w Irlandii zmarł mąż wnioskodawczyni. W kwietniu 2009r. wnioskodawczyni otrzymała czek z Funduszu Emerytalnego Pracowników Budowlanych (CWPS) z Irlandii. Na kwotę czeku składały się:

*   zasiłek z tytułu śmierci męża,
*   składki emerytalne zgromadzone na koncie męża wnioskodawczyni.

Mąż wnioskodawczyni pracując na kontrakcie odprowadzał składki w Irlandii do odpowiednika polskiego ZUS-u.

Wnioskodawczyni zaznaczyła, iż po śmierci męża nie otrzymała zasiłku pogrzebowego z polskiego ZUS-u, tylko z ww. funduszu z Irlandii.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy zasiłek z tytułu śmierci wypłacony przez Fundusz Emerytalny Pracowników Budowlanych (CWPS) z Irlandii jest zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawczyni zasiłek z tytułu śmierci wypłacony przez tamtejsze towarzystwo winien korzystać ze zwolnienia w myśl art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż niniejsza interpretacja indywidualna stanowi pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania zasiłku z tytułu śmierci wypłacanego przez Fundusz Emerytalny Pracowników Budowlanych z Irlandii.

W zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania wypłaconych składek emerytalnych z Funduszu Emerytalnego Pracowników Budowlanych z Irlandii wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną Znak: IBPB II/1/415-652/09/ASz.

Stosownie do przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 4a ustawy, przepis art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W myśl art. 18 ust. 1 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Madrycie dnia 13 listopada 1995r. (Dz. U. z dnia 13 marca 1996r. Nr 29, poz. 129) emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu jej wcześniejszego zatrudnienia oraz każda renta wypłacana takiej osobie podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Natomiast z wersji angielskiej tego przepisu wynika, że reguluje on opodatkowanie emerytur i podobnych świadczeń z tytułu wcześniejszego zatrudnienia (a nie „\`(...)\`jej wcześniejszego zatrudnienia\`(...)\`” jak brzmi to w wersji polskiej).

Należy zauważyć, że w polskiej wersji językowej znajduje się błąd wynikający z niewłaściwego przetłumaczenia z języka angielskiego na język polski przepisu art. 18 ust. 1 umowy.

Prawidłowo zatem przepis ten powinien brzmieć: emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu wcześniejszego zatrudnienia oraz każda renta wypłacana takiej osobie podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Z powyższego zapisu wynika, że świadczenia (emerytury i inne podobne świadczenia) związane z wcześniejszą pracą najemną – z uwzględnieniem art. 19 ust. 2 umowy, otrzymywane z Irlandii, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.

Dla określenia skutków podatkowych świadczenia wypłacanego z irlandzkiej instytucji, bardzo istotnym jest ścisłe zdefiniowanie użytego w ww. przepisie określenia „inne podobne świadczenia”.

Należy przy tym mieć na uwadze postanowienia Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, stanowiącej w zamyśle państw – członków Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) wzorzec dla umów o zapobieganiu podwójnemu opodatkowaniu z zachowaniem możliwości negocjacji w przypadku znacznych różnic w systemach podatkowych.

Art. 18 Konwencji Modelowej stanowi, że emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu jej wcześniejszej pracy najemnej podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym odbiorca emerytury ma miejsce zamieszkania.

Zgodnie z tym przepisem, opierając się jednocześnie na Komentarzu do artykułu 18 Konwencji, należy stwierdzić – mając na uwadze uprawnienia do wypłaty innych niż pracownik beneficjentów (np. żyjący współmałżonek) – że kwestia tego, czy konkretną wypłatę uważa się za „inne podobne świadczenie” zależy m.in. od źródła jej pochodzenia (tzn. musi ona pochodzić z systemu emerytalnego obowiązującego w państwie zatrudnienia) oraz w związku z jej zatrudnieniem w przeszłości.

Tym samym, ww. świadczenia można zakwalifikować jako „inne podobne świadczenie” z art. 18 ust. 1 umowy polsko-irlandzkiej.

Na podstawie powołanej regulacji, świadczenia otrzymane przez świadczeniobiorcę podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce. Oznacza to, że do ich opodatkowania w Polsce stosuje się przepisy polskiego prawa podatkowego.

Jednakże na mocy art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są odprawy pośmiertne i zasiłki pogrzebowe.

Od dnia 1 maja 2004 r. (tj. dnia przystąpienia Polski do struktur Unii Europejskiej) stosuje się - w zakresie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego – przepisy następujących rozporządzeń Rady (EWG):

*   Nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego w stosunku do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. Urz. WE L 149 z 5 lipca 1971r.), oraz
*   Nr 574/72 z dnia 21 marca 1972r. (Dz. Urz. WE L 74 z 21 marca 1972r.) w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, które zgodnie z art. 249 zd. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/2 ze zm.) mają zasięg ogólny, wiążą w całości i są bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Wspomniana wyżej koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego pozwala na wyeliminowanie skutków podlegania różnym systemom zabezpieczenia społecznego różnych państw, przede wszystkim w związku ze zmianami miejsca pobytu lub zamieszkania. Dotyczy zatem osób, które pracowały kolejno w kilku państwach i w tych państwach podlegały ubezpieczeniu. Artykuł 2 ust. 2 rozporządzenia Nr 1408/71 stanowi, iż przepisy tego aktu prawnego stosuje się do osób pozostałych przy życiu po śmierci pracowników najemnych lub osób prowadzących działalność na własny rachunek, lub studentów, którzy podlegali ustawodawstwu jednego lub kilku Państw Członkowskich, niezależnie od obywatelstwa tych osób, o ile osoby pozostałe przy życiu są obywatelami jednego z Państw Członkowskich lub bezpaństwowcami, lub uchodźcami, zamieszkałymi na terytorium jednego z Państw Członkowskich. Natomiast przepis art. 3 ust. 1 ww. rozporządzenia stanowi, że osoby, do których stosuje się przepisy tegoż rozporządzenia, podlegają obowiązkom i korzystają z praw wynikających z ustawodawstwa każdego Państwa Członkowskiego na tych samych warunkach co obywatele tego Państwa, z zastrzeżeniem przepisów szczególnych zawartych w niniejszym rozporządzeniu.

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia Nr 1408/71 rozporządzenie to stosuje się do wszystkich ustawodawstw odnoszących się do działów zabezpieczenia społecznego, które dotyczą m.in. świadczeń dla osób pozostałych przy życiu (art. 4 lit. d), świadczeń z tytułu śmierci (lit. f) i świadczeń rodzinnych (lit. h).

Konkludując, wyżej przytoczone przepisy w zakresie świadczeń z tytułu śmierci, stosuje się w odniesieniu do obywateli Państw Członkowskich UE (niezależnie od miejsca zamieszkania, które winno znajdować się na terytorium jednego z państw UE) na zasadzie równego traktowania, tzn. obywatel Polski, mieszkający na terytorium Irlandii, traktowany jest jak obywatel tegoż państwa.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego w kwietniu 2009r. wnioskodawczyni otrzymała zasiłek z tytułu śmierci męża z Funduszu Emerytalnego Pracowników Budowlanych (CWPS) z Irlandii.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, z uwagi na fakt, iż cyt. przepis art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia zastosowania zwolnienia od przyznania odpraw pośmiertnych czy zasiłków pogrzebowych na podstawie konkretnych przepisów, należy stwierdzić, że jeśli wypłacone wnioskodawczyni świadczenie z tytułu śmierci męża jest odprawą pośmiertną bądź zasiłkiem pogrzebowym, to wówczas korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie powołanego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.