Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/4515-153/15-4/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-03-01
Teza: Wnioskodawczyni, której przysługuje udział w innym lokalu mieszkalnym – w sytuacji, w której spełni również wszystkie pozostałe warunki o których mowa w przepisie art. 16 ust. 2 przytoczonej ustawy – będzie mogła skorzystać z ulgi, o której mowa w art. 16 ust. 1 tej ustawy, w związku z nabyciem w spadku po zmarłej w dniu 22 grudnia 2011 r. siostrze babci, lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; podatek-podatek od spadków i darowizn; spadek-nabycie spadku; ulga-ulga mieszkaniowa
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 4-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 1 grudnia 2015 r. (data wpływu 3 grudnia 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 23 lutego 2016 r. (data nadania 23 lutego 2016 r., data wpływu 25 lutego 2016 r.) na wezwanie z dnia 9 lutego 2016 r. Nr IPPB2/4515-153/15-2/AF (data doręczenia 22 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie ulgi mieszkaniowej zawartej w art. 16 ustawy – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie ulgi mieszkaniowej zawartej w art. 16 ustawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą nieletnią, ma 14 lat. Opiekunem prawnym Wnioskodawczyni jest jej matka Alicja T. Od 2003 r. Wnioskodawczyni razem ze swoją matką jest współwłaścicielem w części 1/4 lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość nr 3, o powierzchni 61,81 m2, który Wnioskodawczyni odziedziczyła po śmierci swojego ojca Jakuba T. Obecnie w tym lokalu Wnioskodawczyni jest zameldowana na stałe i wraz z matką w nim mieszka. Wnioskodawczyni nie jest właścicielem budynku mieszkalnego ani innego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Wnioskodawczyni nie przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego i wynikające z przydziału spółdzielni mieszkaniowej; prawo do domu jednorodzinnego lub prawo do lokalu w małym domu mieszkalnym. Wnioskodawczyni nie jest też najemcą innego lokalu lub budynku. W dniu 22 grudnia 2011 r. zmarła krewna Wnioskodawczyni Liliana G., która była siostrą babci Wnioskodawczyni Krystyny G.-T. Na mocy testamentu sporządzonego u notariusza, zmarła siostra babci Wnioskodawczyni zapisała Wnioskodawczyni w spadku cały swój majątek, w tym lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość o powierzchni 63 m2.

Matka Wnioskodawczyni jako opiekun prawny w dniu 28 października 2015 r. złożyła w Sądzie Rejonowym wniosek o nabycie spadku, przy czym Sąd nie wydał jeszcze w sprawie Wnioskodawczyni postanowienia o nabyciu spadku. Mieszkanie, które po przyjęciu spadku stanie się wyłączną własnością Wnioskodawczyni nie zostanie sprzedane, darowane czy zbyte w inny sposób. Matka Wnioskodawczyni jako opiekun prawny wyraża gotowość na zameldowanie siebie i Wnioskodawczyni na pobyt stały w odziedziczonym mieszkaniu oraz na zamieszkiwanie w nim razem z Wnioskodawczynią przez okres 5 lat, licząc od daty złożenia zeznania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, tak by Wnioskodawczyni mogła skorzystać z ulgi mieszkaniowej, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 86). Wątpliwości Wnioskodawczyni co do skorzystania z ulgi mieszkaniowej budzi fakt bycia już współwłaścicielem lokalu mieszkalnego, który Wnioskodawczyni nabyła w drodze dziedziczenia po ojcu.

Wnioskodawczyni oświadcza, że w sprawie objętej niniejszym wnioskiem nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa lub postępowanie kontrolne, oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta, co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu.

Pismem z dnia 9 lutego 2016 r. Nr IPPB2/4515-153/15-2/AF wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez dostarczenie aktu urodzenia Wnioskodawczyni - oryginału lub urzędowo poświadczonej kopii za zgodność z oryginałem, ze względu na fakt, że wniosek o interpretację dotyczy osoby niepełnoletniej, która nie posiada jeszcze zdolności do czynności prawnych.

Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu dziedziczenia lokalu mieszkalnego o powierzchni 63 m2 po Lilianie G., siostrze babci Wnioskodawczyni, Wnioskodawczyni przysługuje uprawnienie do korzystania z ulgi mieszkaniowej przewidzianej w przepisach art. 16 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 86), w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem razem ze swoją matką innego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość?

Zdaniem Wnioskodawcy, fakt bycia współwłaścicielem lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość nie jest przeszkodą do zastosowania przepisów art. 16 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, o ile zostaną spełnione pozostałe warunki do ulgi. Bowiem przepisy art. 16 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy, wykluczają z prawa do ulgi właścicieli, a nie współwłaścicieli mających gdzie mieszkać. Tak więc, jeżeli przez okres 5 lat Wnioskodawczyni będzie mieszkała w odziedziczonym mieszkaniu Wnioskodawczyni ma prawo do ulgi mieszkaniowej, o której stanowią przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą nieletnią, ma 14 lat. Opiekunem prawnym Wnioskodawczyni jest jej matka. Od 2003 r. Wnioskodawczyni razem ze swoją matką jest współwłaścicielem w części 1/4 lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość o powierzchni 61,81 m2, który Wnioskodawczyni odziedziczyła po śmierci swojego ojca. Obecnie w tym lokalu Wnioskodawczyni jest zameldowana na stałe i wraz z matką w nim mieszka. Wnioskodawczyni nie jest właścicielem budynku mieszkalnego ani innego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Wnioskodawczyni nie przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego i wynikające z przydziału spółdzielni mieszkaniowej prawo do domu jednorodzinnego lub prawo do lokalu w małym domu mieszkalnym. Wnioskodawczyni nie jest też najemcą innego lokalu lub budynku. W dniu 22 grudnia 2011 r. zmarła krewna Wnioskodawczyni, która była siostrą babci Wnioskodawczyni. Na mocy testamentu sporządzonego u notariusza, zmarła siostra babci Wnioskodawczyni zapisała Wnioskodawczyni w spadku cały swój majątek, w tym lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość o powierzchni 63 m2.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny Dz. U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.). W myśl przepisu art. 922 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Zgodnie z poglądami doktryny przedmiotu, nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami. Określenie spadku następuje w drodze zastosowania czterech kryteriów: prawa i obowiązki mają charakter cywilnoprawny, majątkowy, nie są ściśle związane z osobą zmarłego, nie przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy osoby te są spadkobiercami.

Zgodnie z treścią art. 922 Kodeksu cywilnego spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem podlegającym przepisom prawa spadkowego.

W związku z powyższym należy wskazać, że w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym na dzień śmierci spadkodawczyni, tj. 22 grudnia 2011 r.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 z późn. zm.) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

Stosownie do art. 5 ww. ustawy, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Przepis art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia z chwilą przyjęcia spadku. Na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn wysokość podatku uzależniona jest od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. Z przepisu art. 14 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy wynika, że do grupy II zalicza się – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych.

Stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy w przypadku nabycia własności (współwłasności) budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, spółdzielczego prawa do domu jednorodzinnego albo udziału w takim prawie w drodze dziedziczenia, zapisu zwykłego, zapisu windykacyjnego, dalszego zapisu lub polecenia testamentowego przez osoby zaliczane do II grupy podatkowej, nie wlicza się do podstawy opodatkowania ich czystej wartości do łącznej wysokości nieprzekraczającej 110 m2 powierzchni użytkowej budynku lub lokalu. W przypadku nabycia części (udziału) budynku mieszkalnego lub lokalu albo udziału w spółdzielczym prawie do budynku mieszkalnego lub lokalu ulga przysługuje stosownie do wielkości udziału.

W myśl art. 16 ust. 2 tej ustawy z omawianej ulgi mogą skorzystać nabywcy, którzy łącznie spełniają następujące warunki:

1.  spełniają wymogi określone w art. 4 ust. 4;
2.  nie są właścicielami innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość bądź będąc nimi przeniosą własność budynku lub lokalu na rzecz zstępnych, Skarbu Państwa lub gminy w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego;
3.  nie przysługuje im spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub wynikające z przydziału spółdzielni mieszkaniowej: prawo do domu jednorodzinnego lub prawo do lokalu w małym domu mieszkalnym, a w razie dysponowania tymi prawami przekażą je zstępnym lub przekażą do dyspozycji spółdzielni, w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego;
4.  nie są najemcami lokalu lub budynku lub będąc nimi rozwiążą umowę najmu w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego;
5.  będą zamieszkiwać będąc zameldowanymi na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku i nie dokonają jego zbycia przez okres 5 lat:
    1.  od dnia złożenia zeznania podatkowego lub zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego - jeżeli w chwili złożenia zeznania lub zawarcia umowy darowizny nabywca mieszka i jest zameldowany na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku,
    2.  od dnia zamieszkania potwierdzonego zameldowaniem na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku - jeżeli nabywca zamieszka i dokona zameldowania na pobyt stały w ciągu roku od dnia złożenia zeznania podatkowego lub zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego.

Przepisy art. 16 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn wymagają od spadkobiercy chcącego skorzystać z ww. ulgi podatkowej, by ten spełniał wymienione w tym przepisie warunki. To oznacza, że w chwili nabycia spadkobierca nie może być zarówno właścicielem nieruchomości wymienionej w art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy, jak i nie może mu przysługiwać żadne z praw wskazanych w art. 16 ust. 2 pkt 3 oraz nie może być najemcą lokalu lub budynku, o którym mowa w art. 16 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy. Natomiast, jeżeli spadkobierca jest jednak właścicielem nieruchomości lub przysługuje mu prawo majątkowe czy też jest najemcą mieszkania lub budynku, to będąc nim winien przenieść jego własność, przekazać prawo lub rozwiązywać umowę najmu na warunkach i w terminie wskazanym w art. 16 ust. 2 ustawy.

Skoro zatem w art. 16 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy ustawodawca wymienia spadkobierców będących właścicielami nieruchomości czy też posiadających ww. prawo i nie wymienia w tych przepisach współwłaścicieli nieruchomości i osób, którym przysługuje prawo we współwłasności, to status prawny współwłaściciela budynku lub lokalu mieszkalnego lub też osoby, której przysługuje udział w prawach, o których mowa powyżej (przy spełnieniu łącznie wszystkich pozostałych warunków wymienionych w art. 16 ust. 2 ustawy) pozwala na zastosowanie ulgi z art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Mając zatem na uwadze zacytowane przepisy prawa, jak również przedstawiony w niniejszej sprawie opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że fakt przysługiwania udziału w innym lokalu mieszkalnym nie stanowi przeszkody uniemożliwiającej Wnioskodawczyni skorzystanie z preferencji podatkowej określonej w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Jednakże, tutejszy organ pragnie zwrócić uwagę na fakt, że do skorzystania z omawianej ulgi niezbędnym jest łączne spełnienie wszystkich warunków zawartych w art. 16 ust. 2 ww. ustawy. Niespełnienie chociażby jednego z nich skutkować będzie bowiem utratą prawa do skorzystania z niej, wówczas nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Tym samym należy uznać, że Wnioskodawczyni, której przysługuje udział w innym lokalu mieszkalnym – w sytuacji, w której spełni również wszystkie pozostałe warunki o których mowa w przepisie art. 16 ust. 2 przytoczonej ustawy – będzie mogła skorzystać z ulgi, o której mowa w art. 16 ust. 1 tej ustawy, w związku z nabyciem w spadku po zmarłej w dniu 22 grudnia 2011 r. siostrze babci, lokalu mieszkalnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.