Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.598.2025.4.HJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-06
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości otrzymanych w
drodze spadku i darowizny po zniesieniu współwłasności.
Słowa kluczowe: darowizna
nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    12 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    skutków podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności oraz sprzedaży
    nieruchomości. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 lipca
    2025 r. (wpływ 7 sierpnia 2025 r.) Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.B.
      2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.B.
      3. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        C.C.
      4. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        D.C.
    Opis stanu faktycznego
    Zainteresowani są osobami fizycznymi podlegającymi nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.
    W 2007 r. zmarła E.E., będąca członkiem rodziny Zainteresowanych. W 2013 r. ustalono, że
    spadek po zmarłej E.E. nabyli:
      · mąż F.E. (w 1/2 części),
      · siostra C.B. (1/6),
      · zstępny rodzeństwa D.C. (1/12),
      · zstępny rodzeństwa C.C. (1/12),
      · zstępna rodzeństwa G.G. (1/12),
      · zstępny rodzeństwa H.H. (1/12).
    W 2013 r. G.G. notarialnie sprzedała swój udział 1/12 C.B. Wszystkie opłaty oraz
    zobowiązania podatkowe z tytułu tej transakcji zostały uregulowane.
    W 2013 r. H.H. notarialnie sprzedał swój udział 1/24 C.B, a drugą 1/24 D.C. Wszystkie
    opłaty oraz zobowiązania podatkowe z tytułu tej transakcji zostały uregulowane.
    W 2020 r. zmarł mąż E.E. – F.E. Wszystkie opłaty oraz podatek od spadków i darowizn
    zostały uregulowane przez spadkobierców zmarłego.
    Następnie aktem notarialnym z dnia 24 sierpnia 2022 r. C.B. dokonała darowizny na rzecz
    A.B. 3/5 swojego udziału w spadku po zmarłej E.E. oraz 2/5 swego udziału w spadku na
    rzecz B.B. (wnuczki C.B.). Wszystkie opłaty zobowiązania podatkowe z tego tytułu zostały
    uregulowane.
    Zainicjowana w okresie wcześniejszym sprawa o dział spadku po zmarłej E.E. została
    umorzona z powodu zawarcia przed Sądem Rejonowym (...), II Wydział Cywilny, sygn. akt
    (...), w dniu 7 października 2024 r. umowy ugody pomiędzy osobami posiadającymi prawa
    do udziału w spadku po zmarłych E.E. oraz F.E. w skład, których wchodzili Zainteresowani,
    a także inne osoby (pozostali spadkobiercy).
      a) Strony ugody zgodnie oświadczyły, że w skład majątku wspólnego E.E. oraz F.E.
        wchodziły:
        · nieruchomość położona w (...),
        · nieruchomość położona w (...),

        · nieruchomość położona w (...),
        · nieruchomość położona w (...),
        · nieruchomość położona w miejscowości (...),
        · nieruchomość położona w miejscowości (...),
        · nieruchomość położona w miejscowości (...),
        · nieruchomość położona w miejscowości (...),
        · nieruchomość położona w ... (...) w obrębie (...).
      b) Strony ugody zgodnie oświadczyły, że w skład spadku po E.E. wchodził udział
        wynoszący 1/2 nieruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego E.E. oraz F.
        E.
      c) Dokonany został zgodny podział majątku wspólnego E.E. oraz F.E. oraz dział spadku
        po E.E. i zniesienie współwłasności poprzez wydzielenie przedmiotów należących do
        spadku w częściach ułamkowych.
      d) Strony ugody zgodnie oświadczyły, że dokonują podziału majątku wspólnego E.E.
        oraz F.E. oraz działu spadku po E.E. i zniesienia współwłasności w ten sposób, że
        poszczególnym osobom nie będzie przysługiwał udział w niektórych
        nieruchomościach (pierwszej części nieruchomości spośród wskazanych powyżej
        nieruchomości) natomiast osobom tym będzie przysługiwał większy niż pierwotnie
        udział w innych nieruchomościach (drugiej części nieruchomości spośród
        wskazanych powyżej nieruchomości).
      e) Strony ugody zgodnie oświadczyły, że wskazane powyżej czynności stanowiące
        przedmiot ugody następują bez żadnych spłat lub dopłat.
      f) Strony ugody zgodnie oświadczyły, że zawarta ugoda wyczerpuje wszelkie ich
        roszczenia wynikające z postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym.
    Przed zawarciem ugody Zainteresowani rozliczyli się z urzędem skarbowym z tytułu
    podatku od spadków i darowizn.
    Ponadto w treści ugody wskazana została wartość poszczególnych nieruchomości.
    Wartości te odpowiadają wartościom rynkowym tych nieruchomości.
    Wskutek realizacji postanowień ugody (zmiany udziałów przysługujących
    Zainteresowanym w poszczególnych nieruchomościach) łączna wartość nieruchomości
    przysługująca poszczególnym Zainteresowanym uległa powiększeniu. Jednocześnie jak
    zostało już powyżej wskazane Zainteresowani nie dokonali oraz nie dokonają w
    przyszłości żadnych spłat lub dopłat na rzecz, którejkolwiek ze Stron ugody.
    Zainteresowani planują dokonać sprzedaży udziałów w nieruchomościach, których są
    właścicielami wskutek realizacji postanowień wynikających z ugody (zniesienia
    współwłasności). Zainteresowani nie są w stanie obecnie stwierdzić czy zamierzają
    dokonać zbycia wszystkich udziałów w nieruchomościach, które posiadają, czy też jedynie
    części z nich.
    W uzupełnieniu wniosku, Zainteresowany będący stroną postępowania, wskazał że
    przedmiotowe nieruchomości zostały zakupione przez spadkodawców w okresie ostatnich
    kilkudziesięciu lat. Nieruchomości będące przedmiotem wniosku zostały przez
    spadkodawców nabyte w następujący sposób:
    I. Dom znajdujący się (...), księga wieczysta nr (...) stanowi obecnie nieruchomość rolną, w
    chwili nabycia niezabudowaną. Nieruchomość została zakupiona przez E.E. pozostającą w
    chwili nabycia w stanie wolnym (...). Nieruchomość została kupiona przez E.E. 26 Iutego
    1974 r. (co wynika z treści księgi wieczystej nr (...)). Na tej nieruchomości E.E. urządziła
    gospodarstwo rolne budując najpierw budynek gospodarczy, a potem dom. Kiedy wyszła
    za mąż za F.E. w 1978 r. dom i budynek gospodarczy były już ukończone. Na początku lat
    osiemdziesiątych będąca już w związku małżeńskim E.E. przedmiotową nieruchomość
    podzieliła na działki budowlane i sprzedała je wszystkie, pozostawiając sobie dom i

    budynek gospodarczy na jednej z działek działce (taki stan został zachowany do chwili
    obecnej). Za uzyskane środki, wspierając się kredytem, już wspólnie małżonkowie, w celu
    otworzenia gospodarstwa rolnego dokonali zakupów ziemi rolnej do ustawowej
    małżeńskiej wspólności majątkowej.
    II. Wymienione poniżej trzy nieruchomości zostały zakupione do majątku wspólnego E.E. i
    F.E. pomiędzy 1983-1994:
      1. Działki nr (...) przy ul. (...) (w treści stanu faktycznego wniosku o wydanie interpretacji
        nieruchomość ta została wskazana jako nieruchomość położona w miejscowości
        (...)) to pozostałość z zabudowanej budynkiem gospodarczym parohektarowej
        nieruchomości zakupionej przez małżonków w celu powiększenia gospodarstwa
        rolnego 8 czerwca 1983 r. (zgodnie z księgą wieczystą nr (...)).
      2. Działki nr (...) położone w (...) oraz udział w drodze, działka nr (...) to obecnie również
        pozostałości po parohektarowej nieruchomości zakupionej przez małżonków dnia
        29 grudnia 1994 r. (zgodnie z księgą wieczystą nr (...) oraz zgodnie z księgą
        wieczystą nr (...)) w celu powiększenia gospodarstwa rolnego.
      3. Działki (...) stanowią nieruchomości zakupione 9 września 1991 r. w celu
        powiększenia gospodarstwa rolnego.
    III.Trzy wymienione poniżej nieruchomości zostały zakupione przez E.E. za fundusze
    własne do majątku odrębnego, co potwierdzał własnym podpisem F.E., przy każdym akcie
    notarialnym jako małżonek. Przy czym należy zauważyć, że przez cały okres trwania
    małżeństwa małżonkowie pozostawali w stałym nieprzerwanym związku oraz nie została
    zawarta pomiędzy nimi intercyza.
      1. Nieruchomość przy (...) stanowi nieruchomość rolną nabytą dnia 7 lutego 2002 r.
        (zgodnie z księgą wieczystą nr (...)) przez E.E w celu powiększenia gospodarstwa
        rolnego.
      2. Nieruchomość przy (...) stanowi nieruchomość rolną nabytą dnia 21 kwietnia 2005 r.
        (zgodnie z księgą wieczystą nr (...)) przez E.E. w celu powiększenia gospodarstwa
        rolnego.
      3. Nieruchomość przy (...) stanowi nieruchomość rolną nabytą dnia 28 lipca 1997 r.
        (zgodnie z księgą wieczystą nr (...)) przez E.E. w celu powiększenia gospodarstwa
        rolnego.
    Pozostałe działki będące przedmiotem ugody (między innymi część działek położonych w
    miejscowości (...)) nie są przedmiotem wniosku, bowiem zgodnie z postanowieniami
    zawartej ugody przypadły one drugiej stronie postępowania sądowego, którego
    zwieńczeniem była zawarta ugoda.
    Po F.E. dziedziczyli:
      · córka (...) (1/3 udziału w spadku),
      · córka (...) (1/3 udziału w spadku),
      · wnuk (...) (1/6 udziału w spadku),
      · wnuk (...) (1/6 udziału w spadku).
    Stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej E.E. nastąpiło w wyniku wydania postanowienia
    sądu z dnia 9 lipca 2010 r. (sygn. akt (...)) oraz postanowienia sądu z dnia 31 marca 2011 r.
    (sygn. akt (...)). Orzeczenie z zakresie prawomocności wskazanych powyżej orzeczeń
    zostało wydanie 19 maja 2011 r.
    Stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym F.E. nastąpiło w wyniku zawarcia aktu
    notarialnego z dnia 4 marca 2020 r. (Rep. nr (...)).
    Dział spadku przez Sąd Rejonowy (...) Wydział Cywilny, sygn. akt (...), został wydany dnia 7
    października 2024 r., przeprowadzony pomiędzy dziedziczącymi po F.E., a dziedziczącymi
    po E.E.. Skutkiem prawnym wydania aktu dziedziczenia. Skutkiem prawnym wskazanego
    powyżej działu spadku jest zniesienie współwłasności i rozdzielenie składników majątku w
    sposób satysfakcjonujący dla każdej ze stron postępowania sądowego. Strony te podzieliły

    się składnikami spadku po E.E. i F.E. w ten sposób, że najbliższa (względnie bliższa) rodzina
    F.E. otrzymała spadek po F.E. bez jednoczesnego (po zawarciu ugody) po składniki majątku
    E.E. Z kolei najbliższa (względnie bliższa) rodzina E.E. otrzymała spadek po E.E. bez
    jednoczesnego (po zawarciu ugody) po składniki majątku F.E.. Powodem takiego sposobu
    działania było nieprawidłowe zadeklarowanie do opodatkowania przez F.E. po śmierci
    żony. F.E. w chwili śmierci E.E. posiadał podobnie jak E.E. majątek odrębny, który
    zgromadził w czasie trwania małżeństwa. Małżonkowie nie posiadali intercyzy, zatem
    dziedziczący po E.E. mieli prawo do dziedziczenia tej części spadku, która była zawarta w
    majątku, którą F.E. uważał za swój odrębny. Dziedziczący po E.E. dowiedzieli się o tej
    nieprawidłowości dopiero w trakcie trwania sprawy o dział spadku około 2015 r. Z tego też
    powodu rozliczyli w 2013 r. podatek od spadków i darowizn od tych nieruchomości, dla
    których w aktach notarialnych figurowała jako właścicielka lub współwłaścicielka E.E..
    Zniesienie współwłasności i zawarcie umowy ugody satysfakcjonującej dla stron tych
    czynności, bez spłat i dopłat, pozwoliło na właściwy podział spadku po E.E. i F.E. oraz
    związane z tym prawidłowe wypełnienie wszelkich obowiązków.
    Jak zostało wskazane we wniosku, z treści ugody zawartej przed Sądem Rejonowym (...)
    Wydział Cywilny, sygn. akt (...), w dniu 7 października 2024 r. umowy ugody pomiędzy
    osobami posiadającymi prawa do udziału w spadku po zmarłych E.E. oraz F.E. We wniosku
    o wydanie interpretacji zostało wskazane również, że w treści ugody została wskazana
    wartość poszczególnych nieruchomości. Wartości te odpowiadają wartościom rynkowym
    tych nieruchomości. Ponadto, jak zostało wskazane w treści wniosku, wskutek realizacji
    postanowień ugody (zmiany udziałów przysługujących Zainteresowanym w
    poszczególnych nieruchomościach) łączna wartość nieruchomości przysługująca
    poszczególnym Zainteresowanym uległa powiększeniu. Jednocześnie, jak zostało już
    powyżej wskazane Zainteresowani nie dokonali oraz nie dokonają w przyszłości żadnych
    spłat lub dopłat na rzecz którejkolwiek ze Stron ugody.
    Od momentu nabycia, przedmiotowe nieruchomości nie były użytkowane w żaden
    sposób, w tym również w ramach prowadzonej (prowadzonych) działalności
    gospodarczych. Od momentu nabycia z przedmiotowych nieruchomości nie były czerpane
    żadne korzyści. Nieruchomości te nie były również udostępniane osobom trzecim.
    Strony postępowania w sposób satysfakcjonujący dla każdej z nich podzieliły się
    składnikami spadku po E.E. i F.E. w ten sposób, że najbliższa (względnie bliższa) rodzina F.
    E. otrzymała spadek po F.E. bez jednoczesnego (po zawarciu ugody) po składniki majątku
    E.E.. Z kolei najbliższa (względnie bliższa) rodzina E.E. otrzymała spadek po E.E. bez
    jednoczesnego (po zawarciu ugody) po składniki majątku F.E.
    Zgodnie z treścią zawartej ugody:
      a) nieruchomość położona przy (...),
      b) nieruchomość położona przy (...),
      c) nieruchomość położona przy (...),
      d) nieruchomość położona przy (...),
      e) nieruchomość położona w miejscowości (...),
      f) nieruchomość położona w miejscowości (...),
      g) nieruchomość położona w miejscowości (...),
      h) nieruchomość położona w miejscowości (...),
    - zostaną (zostają) przyznane na współwłasność Zainteresowanym w następujący sposób:
      a) A.B. w udziale w wysokości 21/60,
      b) B.B. w udziale w wysokości 14/60,
      c) D.C. w udziale w wysokości 15/60,

      d) C.C. w udziale w wysokości 10/60.
    Pozostałe nieruchomości będące przedmiotem ugody, zgodnie z treścią tej ugody zostaną
    (zostają) przydzielone drugiej strony postępowanie przed sądem (czterem osobom) we
    wskazanych w treści ugody udziałach.
    Część nieruchomości ma zostać sprzedana jeszcze w obecnym roku kalendarzowym (tj.
    2025 r.). Kolejna część nieruchomości (względnie wszystkie pozostałe nieruchomości)
    zostaną sprzedane w 2026 r. lub w kolejnych latach. C.C. zamierza dokonać sprzedaży
    nieruchomości do końca 2025 r.
    Przedmiotowe nieruchomości poszczególni Zainteresowani będą sprzedawać jako osoby
    fizyczne rozporządzając swoim własnym majątkiem. W związku z powyższym sprzedaż
    nieruchomości nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a
    pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Żaden z Zainteresowanych (w tym Wnioskodawca) nie prowadzą działalności gospodarczej.
    I. A.B. (Zainteresowany będący stroną postępowania) i żona jako małżonkowie dokonali
    sprzedaży następujących nieruchomości (małżonkowie posiadający wspólność majątkową):
      1) działka przy (...), zbyta w 2022 r. (przychód nieopodatkowany),
      2) mieszkanie, (...), zbyte w 2011 r. (przychód nieopodatkowany),
      3) działka w miejscowości (...), zbyta w 2010 r. (przychód nieopodatkowany).
    II. A.B. (Zainteresowany będący stroną postępowania) dokonał sprzedaży następujących
    nieruchomości z majątku prywatnego:
      1) działka przy ul. (...), zbyta w 2010 r. (przychód nieopodatkowany),
      2) działka przy ul. (...), zbyta około 2002 r. (przychód nieopodatkowany).
    III. B.B. (Zainteresowana) dokonała sprzedaży mieszkania przy ul. (...) około 2015 r.
    (przychód nieopodatkowany).
    IV. D.C. (Zainteresowany) dokonał sprzedaży następujących nieruchomości:
      1) 1/6 udziału w spadku po ojcu Zainteresowanego, tj. pięć działek budowlanych przy
        ul. (...), sprzedaż dokonana w 1996 r. (przychód nieopodatkowany),
      2) 1/2 mieszkania spółdzielczego w (...), sprzedaż dokonana w 2002 r. (przychód
        nieopodatkowany),
      3) 1/2 działki rolnej położonej w (...), sprzedaż dokonana w 2010 r. (przychód
        nieopodatkowany),
      4) działka rolna we wsi (...), sprzedaż dokonana w 2012 r. (przychód nieopodatkowany).
    V. C.C. (Zainteresowany) dokonał sprzedaży następujących nieruchomości:
      1) niezabudowaną działkę rolną w 2006 r. (przychód nieopodatkowany),
      2) niezabudowaną działkę budowlaną w 2003 r. (przychód nieopodatkowany),
      3) 1/2 udziału w mieszkaniu po zmarłej matce w 2000 r. (przychód nieopodatkowany),
      4) 1/6 udziału w 5 działkach budowlanych po zmarłym ojcu w latach 1995-1998
        (przychód nieopodatkowany),
      5) niezabudowaną działkę budowlaną w 1993 r. lub 1994 r. (przychód
        nieopodatkowany).
    W opinii Zainteresowanych, ze względu na okoliczność, zgodnie z którą dany
    Zainteresowany nabył udziały w nieruchomościach ponad udział w spadku jaki przypadł
    Mu przed zrealizowaniem postanowień zawartej ugody, tj. przed zniesieniem
    współwłasności, dany Zainteresowany jako nabywca w rozumieniu art. 4 pkt 5 ustawy o

    PCC jest zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Podstawę
    opodatkowania będzie stanowiła wartość nieruchomości określona w treści ugody ponad
    wartość udziału w spadku jaki przypadał danemu Zainteresowanemu przed zawarciem
    ugody. W wyniku zniesienia współwłasności dany Zainteresowany uzyskał przyrost
    majątkowy względem odziedziczonej pierwotnie (przed zawarciem ugody) masy
    spadkowej. Takie stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Izby
    Skarbowej w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2010 r. nr ILPB2/436-213/10-2/AJ.
    Pytania
    1. Czy w związku ze zwiększeniem łącznej wartości nieruchomości jakie posiadają
      poszczególni Zainteresowani w związku z realizacją postanowień zawartej ugody
      (zniesieniem współwłasności), po stronie poszczególnych Zainteresowanych powstanie
      obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn?
    2. Czy oraz w jakiej wysokości (części) poszczególni Zainteresowani będą zobowiązani do
      dokonania zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zwiększenia
      łącznej wartości nieruchomości jaki posiadają poszczególni Zainteresowani w związku
      z realizacją postanowień zawartej ugody (zniesieniem współwłasności)?
    3. Czy oraz w jakiej wysokości (części) poszczególni Zainteresowani będą zobowiązani do
      dokonania zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku zbycia
      udziałów w przedmiotowych nieruchomościach?
    4. Czy w związku ze zwiększeniem łącznej wartości nieruchomości jakie posiadają
      poszczególni Zainteresowani w związku z realizacją postanowień zawartej ugody
      (zniesieniem współwłasności), po stronie poszczególnych Zainteresowanych powstanie
      obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytania nr 2 i nr 3
    dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytań nr 1 i nr
    4 dotyczących podatku od spadków i darowizn oraz podatku od czynności
    cywilnoprawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie pytań nr 2 i nr 3)
    Ad 2.
    W opinii Zainteresowanych, nie będą Oni zobowiązani do dokonania zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu zwiększenia łącznej wartości nieruchomości jaki
    posiadają poszczególni Zainteresowani w związku z realizacją postanowień zawartej
    ugody.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
    realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art.
    25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
    roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń
    w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przenosząc treść wskazanego powyżej przepisu na grunt sprawy Zainteresowanych, w
    związku z realizacją postanowień ugody wartość nieruchomości przysługująca
    poszczególnym Zainteresowanym uległa powiększeniu. Tym samym uzyskał On przyrost
    wartości majątku jaki należy uznać za przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tymczasem zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
    podatku od spadków i darowizn.

    Jak już zostało wskazane w treści odpowiedzi na pytanie nr 1 realizacja postanowień
    umowy (zniesienie współwłasności) podlega podatkowi od spadków i darowizn, bowiem
    Zainteresowani nabyli prawo do nieruchomości ponad posiadany udział przed
    zniesieniem współwłasności. W związku z powyższym, stosownie do wskazanego powyżej
    art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy ta sama czynność, czyli zwiększenie wartości nieruchomości
    przysługującej danemu Zainteresowanemu na skutek realizacji postanowień umowy, nie
    może skutkować powstaniem obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Ad 3.
    W opinii Zainteresowanych, zbycie przez Nich udziałów w nieruchomościach:
      a) przed 1 stycznia 2028 r. będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym
        od osób fizycznych, jednak tylko w odniesieniu do Zainteresowanych, którzy
        otrzymali w 2022 r. darowiznę spadku. Natomiast od wartości nieruchomości, do
        których prawa obdarowani posiadali przed zawarciem umowy darowizny,
        Zainteresowani Ci nie będą zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tytułu
        sprzedaży udziałów w nieruchomościach;
      b) przed 1 stycznia 2030 r. będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym
        od osób fizycznych, jednak tylko w zakresie, w jakim wartość nieruchomości uległa
        zwiększeniu wskutek zawarcia ugody w ramach, której doszło do zniesienia
        współwłasności. W pozostałej części, tj. od wartości nieruchomości, do których
        prawa dany Zainteresowany posiadał przed zawarciem ugody (zniesieniem
        współwłasności), Zainteresowany ten nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku
        dochodowego z tytułu sprzedaży udziałów w nieruchomościach. Innymi słowy
        wartość nieruchomości, do których prawa Zainteresowany posiadał przed
        zawarciem ugody, nie będą stanowiły dla tego Zainteresowanego dochodu w
        rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (dalej: „u.p.d.o.f.”) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. a)-c) u.p.d.o.f. źródłami przychodów jest odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się
    do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Stosownie do art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f., w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze
    spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o
    którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego
    przez spadkodawcę.
    Jak stanowi art. 30e ust. 1 u.p.d.o.f., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i
    praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy
    obliczenia podatku.

    Zgodnie z art. 30e ust. 2 u.p.d.o.f., podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1,
    jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości
    lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i
    6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
    1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
    majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość
    wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli
    jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych
    rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
    Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Jak stwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia
    4 lutego 2025 r. Nr 0112-KDSL1-2.4011.635.2024.2.AP: „Zniesienie współwłasności nie
    stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym
    współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia
    nieruchomości lub prawa - w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w
    wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia,
    jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia
    współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym
    współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Gdy
    w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do
    czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Ponadto, należy wyjaśnić, że o tym, czy w wyniku zniesienia współwłasności doszło do
    nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział decyduje porównanie wartości tych
    nieruchomości, a nie ich powierzchni. Może się zdarzyć, że większą wartość będzie miała
    nieruchomość o mniejszej powierzchni. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności
    jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia współwłasności
    podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza
    wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku
    ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części
    udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia
    będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w wyniku zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast mając na
    uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest
    przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia
    współwłasności, jeżeli:
      a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
      b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści
        się w wartości udziału, jaki przysługiwał tej osobie.
    Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, zniesienie współwłasności
    nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za
    datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału we współwłasności
    nieruchomości. Jeżeli jednak na skutek dokonanego podziału nieruchomości lub zniesienia
    współwłasności przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą
    mu spłaty i dopłaty wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany
    udział”.
    Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 11 kwietnia 2025 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.964.2024.3.MJ. Dodatkowo
    organ interpretacyjny wskazał w jaki sposób powinien być liczony 5-letni termin, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. a)-c) u.p.d.o.f.: „Z wniosku wynika, że 11 czerwca 2021 r.
    dokonano częściowego zniesienia współwłasności działki o nr 1 na Pani rzecz. Zniesienie

    współwłasności nastąpiło odpłatnie na rzecz spadkobierców po Pani bracie. Dokonała Pani
    spłaty współwłaścicieli działki (spadkobierców po Pani bracie) w kwocie po 25 tys. zł dla
    uprawnionych (w sumie 50 tys. zł).
    W rezultacie, w wyniku takiego podziału (częściowego zniesienia współwłasności) uzyskała
    Pani przysporzenie majątku kosztem jego poprzednich współwłaścicieli. Zatem w tej części
    mamy do czynienia z nabyciem, gdyż 11 czerwca 2021 r. doszło do zwiększenia Pani stanu
    majątku osobistego.
    Wobec tego, dla celów podatku dochodowego, bieg terminu pięcioletniego dla udziału w
    wyodrębnionych działkach z działki nr 1, w części odpowiadającej udziałowi, który nabyła
    Pani, w wyniku częściowego zniesienia współwłasności należy liczyć od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie w drodze częściowego zniesienia
    współwłasności. W Pani przypadku jest to 2021 r.
    Tym samym odpłatne zbycie w 2023 r. udziału w wyodrębnionych działkach z działki nr 1,
    w części odpowiadającej udziałowi, który nabyła Pani w wyniku częściowego zniesienia
    współwłasności, stanowi dla Pani źródło przychodu, w rozumieniu powołanego wyżej art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych”.
    Odnosząc powyższe na grunt sprawy Zainteresowanych zbycie przez Nich udziałów w
    nieruchomościach:
      a) przed 1 stycznia 2028 r. będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym
        od osób fizycznych, jednak tylko w odniesieniu do Zainteresowanych, którzy
        otrzymali w 2022 r. darowiznę spadku. Natomiast od wartości nieruchomości, do
        których prawa obdarowani posiadali przed zawarciem umowy darowizny,
        Zainteresowani Ci nie będą zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tytułu
        sprzedaży udziałów w nieruchomościach;
      b) przed 1 stycznia 2030 r. będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym
        od osób fizycznych, jednak tylko w zakresie w jakim wartość nieruchomości uległa
        zwiększeniu wskutek zawarcia ugody w ramach, której doszło do zniesienia
        współwłasności. W pozostałej części, tj. od wartości nieruchomości, do których
        prawa dany Zainteresowany posiadał przed zawarciem ugody (zniesieniem
        współwłasności), Zainteresowany ten nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku
        dochodowego z tytułu sprzedaży udziałów w nieruchomościach. Innymi słowy
        wartość nieruchomości, do których prawa Zainteresowany posiadał przed
        zawarciem ugody, nie będą stanowiły dla tego Zainteresowanego dochodu w
        rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w następujących interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
      · z dnia 8 listopada 2023 r. Nr 0113-KDIPT2-2.4011.591.2023.3.AKR,
      · z dnia 6 maja 2024 r. Nr 0113-KDIPT2-2.4011.100.2024.2.AKR,
      · z dnia 13 marca 2019 r. Nr 0115-KDIT2-1.4011.8.2019.2.DW,
      · z dnia 23 października 2019 r. Nr 0113-KDIPT2-2.4011.502.2019.1.DA.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Państwa wątpliwości budzi kwestia czy w wyniku przeprowadzenia przez Państwa
    czynności nieodpłatnego (bez spłat i dopłat) działu spadku i zniesienia współwłasności
    nieruchomość, będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi zaś art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    W związku z tym należy wskazać, że obok pieniędzy i wartości pieniężnych, ustawodawca
    za przychody uważa również wartość otrzymanych świadczeń w naturze. Świadczenia w
    naturze to takie świadczenia, w przypadku których przedmiot świadczenia jest inny niż
    pieniądz lub wartość pieniężna. Będą to w szczególności różnego rodzaju świadczenia
    rzeczowe, chociaż przedmiotem świadczenia mogą być również prawa.
    Powyższe związane jest z przyjętą zasadą kompletności opodatkowania, w myśl której
    opodatkowaniu powinny podlegać niemal wszelkie przysporzenia majątkowe, a nie tylko
    te o charakterze pieniężnym. W przypadku świadczeń w naturze przychody powstają
    dopiero z chwilą ich otrzymania.
    Zgodnie zaś z art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki

      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma
    charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne
    niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w 2007 r. zmarła E.E. Spadek po
    ww. zmarłej nabyli m.in. D.C. i C.C. (Zainteresowani niebędący stroną postępowania) w
    udziale po 1/12. Dodatkowo D.C. kupił od innego spadkobiercy udział 1/24. Spadkobiercą
    E.E. była również w udziale 1/6 C.B., która tytułem darowizny przekazała na rzecz B.B.
    (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania) 2/5 swojego udziału oraz na rzecz A.B.
    (Zainteresowany będący stroną postępowania) 3/5 swojego udziału.
    W 2020 r. zmarł mąż E.E.. W skład majątku wspólnego E.E. i F.E. wchodziły nieruchomości
    położone w (...), przy ul. (...), przy ul. (...), przy ul. (...), w miejscowości (...), w miejscowości
    (...), w miejscowości (...) oraz w (...) w obrębie (...).
    Na mocy ugody sądowej zawartej 7 października 2024 r. ze spadkobiercami F.E.,
    Zainteresowani znieśli współwłasność bez spłat i dopłat w ten sposób, że poszczególnym
    osobom nie będzie przysługiwał udział w niektórych nieruchomościach (pierwszej części
    nieruchomości sposób wskazanych powyżej nieruchomości) natomiast osobom tym
    będzie przysługiwał większy niż pierwotnie udział w innych nieruchomościach (drugiej
    części nieruchomości spośród wskazanych powyżej nieruchomości). W treści ugody
    wskazano wartości rynkowe nieruchomości. Wskutek realizacji postanowień ugody
    (zmiany udziałów przysługujących Zainteresowanym w poszczególnych nieruchomościach)
    łączna wartość nieruchomości przysługująca poszczególnym Zainteresowanym uległa
    powiększeniu. Jednocześnie Zainteresowani nie dokonali oraz nie dokonają w przyszłości
    żadnych spłat lub dopłat na rzecz, którejkolwiek ze stron ugody.
    W świetle takiego opisu sprawy należy stwierdzić, że w wyniku nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności nabyli Państwo udział w poszczególnych nieruchomościach o wartości
    większej niż wartość udziału jaki pierwotnie posiadali Państwo we wszystkich
    nieruchomościach.
    W związku z opisanym zdarzeniem wskazać należy, że z art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) wynika, że:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 210 ww. ustawy:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Stosownie do art. 211 ww. ustawy:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    W świetle zacytowanych powyżej przepisów prawa należy stwierdzić, że skoro dokonana
    została czynność prawna dotycząca zniesienia współwłasności nieruchomości, bez spłat i
    dopłat, to na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn taka czynność traktowana

    jest jako nieodpłatne zniesienie współwłasności, podlegające opodatkowaniu podatkiem
    od spadków i darowizn zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
    podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.).
    W świetle powyższego przepisu, skoro nieodpłatne zniesienie współwłasności
    nieruchomości, z uwagi na treść art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn, podlega przepisom tej ustawy, to uznać należy, że do przysporzenia
    majątkowego powstałego w drodze ww. zniesienia współwłasności, znajdzie zastosowanie
    przytoczony wcześniej art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Uzyskane w ten sposób przysporzenie wyłączone jest zatem z regulacji ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko odnośnie braku postania przychodu w podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu zniesienia współwłasności jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości budzi także kwestia czy oraz w jakiej wysokości (części) poszczególni
    Zainteresowani będą zobowiązani do dokonania zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych w przypadku zbycia udziałów w przedmiotowych nieruchomościach.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy,
    decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment ich nabycia.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.
    Natomiast w myśl art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia lub odpłatnego zbycia, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do
    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r. sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu,
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.
    Według Kodeksu cywilnego, nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem,
    aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde
    zwiększenie aktywów majątku podatnika.
    Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest więc każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę,
    przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób
    odpłatny czy nieodpłatny.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje także pojęcia „nabycie w
    drodze spadku”.
    Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w
    drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy

    rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia
    testamentowego (np. wyroki NSA z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1437/09, z dnia
    28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2983/11, z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1120
    /11, z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11, z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt II
    FSK 625/13, z dnia 29 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 3281/15).
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte
    w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje zarówno
    nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i
    nabycie nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez
    przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz
    nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu
    zwykłego i windykacyjnego.
    Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny stanowi, że:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na mocy art. 925 powołanej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Z kolei w świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:
      Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
      dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy
      do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się
    spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Według treści art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Art. 1037 § 1 ww. Kodeksu stanowi natomiast, że:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
    Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada
    kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się
    podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych,
    stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku
    jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku
    następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym
    spadkobiercom.
    Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie)
    nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem

    spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno
    zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan
    jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie
    nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. W takiej sytuacji, oceniając skutki
    podatkowe sprzedaży nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku
    działu spadku, za datę nabycia należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia.
    Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w drodze działu spadku (nawet
    jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział
    spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w tym udziale, który
    przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega
    powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega
    powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub
    prawem majątkowym. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu
    spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych
    spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, co do zasady, za datę nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego – w
    przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku, należy
    przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę
    nieruchomości lub prawa majątkowego w wyniku działu mieści się w udziale, jaki
    przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku został
    dokonany bez spłat i dopłat. Natomiast, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby
    ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku
    osobistego.
    Z kolei zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Darowizna zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, jest zatem umową, której istotą jest
    bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swego majątku na rzecz innej osoby.
    Umowa darowizny prowadzi do przesunięcia określonego dobra majątkowego z majątku
    darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Samo zaś przesunięcie następuje zawsze pod
    tytułem darmym i podyktowane jest chęcią wzbogacenia obdarowanego.
    Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności
    na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Zatem za datę nabycia nieruchomości należy przyjąć dzień, w którym nastąpiła darowizna.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje, co
    należy rozumieć pod pojęciem nabycia w drodze spadku, dlatego w tym wypadku należy
    posiłkować się normami prawa cywilnego.
    Odnosząc się do nabycia udziału w spadku w drodze umowy sprzedaży i umowy
    darowizny wyjaśnienia wymaga, że treść art. 925 Kodeksu cywilnego jednoznacznie
    wskazuje, że z chwilą śmierci spadek nabywa wyłącznie spadkobierca. Nabyciem w drodze
    spadku jest zatem nabycie spadku przez spadkobiercę, co wynika bezpośrednio z treści
    art. 925 Kodeksu cywilnego.

    Zgodnie z art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z
    testamentu, jednakże dniem nabycia spadku przez spadkobiercę jest data śmierci
    spadkodawcy.
    Postanowienie sądu o nabyciu spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają
    jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1
    Kodeksu cywilnego).
    Stosownie do art. 1051 ww. Kodeksu:
      Spadkobierca, który spadek przyjął, może spadek ten zbyć w całości lub w części. To
      samo dotyczy zbycia udziału spadkowego.
    Natomiast zgodnie z art. 1052 ww. Kodeksu
      § 1. Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      zbycia spadku przenosi spadek na nabywcę, chyba że strony inaczej postanowiły.
      § 2. Jeżeli zawarcie umowy przenoszącej spadek następuje w wykonaniu
      zobowiązania wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do zbycia
      spadku, ważność umowy przenoszącej spadek zależy od istnienia tego zobowiązania.
      § 3. Umowa zobowiązująca do zbycia spadku powinna być zawarta w formie aktu
      notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej spadek, która zostaje zawarta w
      celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do zbycia spadku.
    Umowa zbycia spadku jest umową, na podstawie której spadek w całości lub w części
    bądź też udział w spadku w całości lub w części przechodzi na nabywcę. Umową
    prowadzącą do zbycia spadku może być np. umowa sprzedaży, zamiany lub darowizny.
    Przepisy prawa wskazują, iż umowa o zbycie spadku powinna być zawarta w formie aktu
    notarialnego.
    W myśl art. 1053 Kodeksu cywilnego:
      Nabywca spadku wstępuje w prawa i obowiązki spadkobiercy.
    Z powyższych przepisów wynika, że jakkolwiek na skutek nabycia udziału w spadku od
    spadkobiercy nabywca wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki tego spadkobiercy – to
    jednak nie można uznać, że wobec nabytej masy spadkowej nabywca taki staje się
    spadkobiercą. Jest on bowiem następcą prawnym nie spadkodawcy, a spadkobiercy i to
    nie w spadkobraniu, a w tytule prawnym, na podstawie którego dochodzi do przeniesienia
    udziału w spadku, jest źródło jego uprawnień.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że nabywając udział w spadku wstępuje się
    w prawa i obowiązki spadkobiercy, jednakże źródłem nabycia nie jest dziedziczenie lecz
    umowa cywilnoprawna. Oznacza to, że - w odniesieniu do nabycia przez udziałów na
    podstawie art. 1051 Kodeksu cywilnego - przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie znajduje zastosowania, bowiem odnosi się on do
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych w wyniku spadku, a nie
    jak to ma miejsce w tym przypadku nabytych na podstawie umowy cywilnoprawnej.
    Wskazać należy, że celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu
    przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która
    stanowi przedmiot współwłasności.
    Zgodnie ze wskazanym już art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością
    łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
    wynika.

    W myśl art. 196 Kodeksu cywilnego:
      § 1.Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2.Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Zatem do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi
    drugiej Kodeksu cywilnego.
    Natomiast w myśl art. 210 §1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1.Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2.Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez
    podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny,
    polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości
    udziałów współwłaścicieli.
    Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady
    dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości
    udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy
    wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych
    udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Punktem wyjścia do obliczenia
    podstawy opodatkowania jest wartość rynkowa zbywanych udziałów w składnikach
    majątkowych.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest
    nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa
    Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:
      · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
      · wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści
        się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.

    Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być
    rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości
    uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.
    Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to
    traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno
    zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego.
    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas,
    gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej
    przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w
    wyniku zniesienia współwłasności.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że:
      1. Spadek po zmarłej w 2007 r E.E. nabyli:
          · F.E. – 1/2,
          · C.B. – 1/6,
          · D.C. – 1/12 (Zainteresowany niebędący stroną postępowania),
          · C.C. – 1/12 (Zainteresowany niebędący stroną postępowania),
          · G.G. – 1/12,
          · H.H. – 1/12.
      2. W 2013 r. G.G. notarialnie sprzedała swój udział 1/12 C.B.
      3. W 2013 r. H.H. notarialnie sprzedał swój udział 1/24 C.B., a drugą 1/24 D.C.
      4. W 2020 r. zmarł mąż E.E. – F.E.
      5. 24 sierpnia 2022 r. C.B. dokonała darowizny na rzecz A.B. (Zainteresowanego
        będącego stroną postępowania) 3/5 swojego udziału w spadku po zmarłej E.E. oraz
        2/5 swego udziału w spadku na rzecz B.B. (Zainteresowanej niebędącej stroną
        postępowania).
      6. Wskutek realizacji postanowień ugody z 7 października 2024 r. (zmiany udziałów
        przysługujących Zainteresowanym w poszczególnych nieruchomościach) łączna
        wartość nieruchomości przysługująca poszczególnym Zainteresowanym uległa
        powiększeniu. Jednocześnie Zainteresowani nie dokonali oraz nie dokonają w
        przyszłości żadnych spłat lub dopłat na rzecz, którejkolwiek ze Stron ugody.
        Zgodnie z treścią zawartej ugody, Nieruchomości (położone przy ul. (...), przy ul. (...),
        przy ul. (...), przy ul. (...), w miejscowości (...), w miejscowości (...), w miejscowości
        (...), w miejscowości (...), zostały przyznane Zainteresowanym na współwłasność w
        udziale:
          · A.B. w wysokości 21/60,
          · B.B. w wysokości 14/60,
          · D.C. w wysokości 15/60,
          · C.C. w wysokości 10/60.
    Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że Zainteresowani nabyli poszczególne
    udziały w Nieruchomościach w następujący sposób:
      · A.B.:
        - w 2022 r. w drodze darowizny,
        - w 2024 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności,
      · B.B.:
        - w 2022 r. w drodze darowizny,
        - w 2024 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności,

      · D.C.:
        - w drodze spadku po zmarłej E.E.,
        - w 2013 r. na podstawie umowy sprzedaży,
        - w 2024 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności,
      · C.C.:
        - w drodze spadku po zmarłej E.E.,
        - w 2024 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności,
    Dokonując więc oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego stwierdzić
    należy, że planowana sprzedaż przez D.C. i C.C., Nieruchomości w części nabytych w
    drodze spadku po E.E. nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, bowiem okres, o którym mowa w tym przepisie niewątpliwie minął.
    Także planowana sprzedaż przez D.C. Nieruchomości w części nabytych na postawie
    umowy sprzedaży w 2013 r. nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem okres, o
    którym mowa w tym przepisie minął z dniem 31 grudnia 2018 r.
    Natomiast stwierdzić należy, że planowana sprzedaż przez A.B. i B.B. Nieruchomości w
    części nabytych w drodze darowizny w 2022 r. przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. przed 1 stycznia 2028 r.), będzie
    stanowić źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Także planowana sprzedaż przez A.B., B.B., D.C. i C.C. Nieruchomości w części nabytych w
    2024 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności przed upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. przed 1 stycznia
    2030 r.), będzie stanowić źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki

    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w
    rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających
    poniesienie opłat administracyjnych.
    W opisanej sprawie, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę
    pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu
    ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego

      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Wobec powyższego wskazać należy, że Państwa stanowisko, zgodnie z którym:
      · sprzedaż nieruchomości przed 1 stycznia 2028 r. będzie podlegała opodatkowaniu
        podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jednak tylko w odniesieniu do
        Zainteresowanych, którzy otrzymali w 2022 r. darowiznę udziału w spadku.
        Natomiast od wartości nieruchomości do których prawa obdarowani posiadali
        przed zawarciem umowy darowizny, Zainteresowani Ci nie będą zobowiązani do
        zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży udziałów w nieruchomościach
        oraz
      · sprzedaż nieruchomości przed 1 stycznia 2030 r. będzie podlegała opodatkowaniu
        podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jednak tylko w zakresie w jakim
        wartość nieruchomości uległa zwiększeniu wskutek zawarcia ugody w ramach,
        której doszło do zniesienia współwłasności. W pozostałej części, tj. od wartości
        nieruchomości, do których prawa dany Zainteresowany posiadał przed zawarciem
        ugody (zniesieniem współwłasności), Zainteresowany ten nie będzie zobowiązany
        do zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży udziałów w nieruchomościach.
        Innymi słowy wartość nieruchomości, do których prawa, Zainteresowany posiadał
        przed zawarciem ugody nie będą stanowiły dla tego Zainteresowanego dochodu w
        rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej, ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14 r
    Ordynacji podatkowej.