Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.732.2019.1.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-02
Teza: Uzyskanie zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy on-line.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; kasa-kasa rejestrująca-odliczenie wydatków na zakup kasy rejestrującej; wydatek-wydatek na zakup kasy rejestrującej; zwrot-zwrot wydatków na zakup kasy rejestrującej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2019 r. (data wpływu 19 listopada 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do uzyskania zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy on-line – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do uzyskania zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy on-line.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzenie działalności gospodarczej rozpoczął 01 października 2000 roku. Przeważającym rodzajem działalności Wnioskodawcy jest: „Działalność w zakresie architektury” (PKD 71.11.Z), polegająca na opracowywaniu projektów architektoniczno-budowlanych. Oprócz tego Wnioskodawca świadczy jeszcze usługi polegające na stałym pośredniczeniu w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na rzecz organizatorów turystyki oraz usługi kserograficzne. Sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych Wnioskodawca ewidencjonuje za pomocą kasy rejestrującej. Pamięć tej kasy za 1 – 1,5 miesiąca zostanie zapełniona, w związku z czym Wnioskodawca musi zakupić nową. Ponieważ ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w przypadku usług budowlanych można prowadzić tylko do dnia 31 grudnia 2020 roku, Wnioskodawca zakupi kasę on-line.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z zakupem kasy on-line Wnioskodawca będzie mógł uzyskać zwrot kwoty wydatkowanej na jej zakup w wysokości 90% ceny netto, nie więcej niż 700 zł (ulga na zakup kas)?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mógł skorzystać z ulgi na zakup kasy on-line, ponieważ świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na opracowywaniu projektów architektoniczno-budowlanych są ściśle związane z usługami budowlanymi, które zostały objęte obowiązkiem ewidencjonowania od 1 stycznia 2021 roku przy zastosowaniu kas on-line a także w związku z tym, że ewidencjonowanie Wnioskodawca rozpocznie jeszcze w tym roku, czyli w obowiązującym terminie (przed 1 stycznia 2021 roku).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”.

Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Przez sprzedaż, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Należy wskazać, że z dniem 1 maja 2019 r. weszła w życie ustawa z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U., poz. 675), zwana dalej „ustawą zmieniającą”. Ustawa zmieniająca wprowadza do ustawy zmiany w zakresie przepisów dotyczących kas rejestrujących.

W myśl art. 111 ust. 6a ustawy, kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej musi posiadać numer unikatowy nadawany w drodze czynności materialno-technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Pojęcie „kasa fiskalna online” zdefiniowane zostało w § 2 pkt 6 rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U., poz. 816), który odwołuje się do treści znowelizowanej ustawy, wskazując, że przez kasę online rozumie się kasę o której mowa w art. 111 ust. 6a ustawy.

Znowelizowana ustawa wskazuje terminy i grupy podatników, których obejmie obowiązek posiadania kasy online. Natomiast podatnicy, prowadzący działalność w innych obszarach niż określone w ustawie, mogą prowadzić ewidencję sprzedaży z wykorzystaniem dotychczas stosowanych „tradycyjnych” kas fiskalnych.

Ponadto wskazać należy, że art. 1 pkt 7 ustawy zmieniającej z dniem 1 maja 2019 r. wprowadził do ustawy nowy rozdział 1a „Przepisy epizodyczne dotyczące kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii”.

Zgodnie z art. 145b ust. 1 ustawy, podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w terminie:

1.  do dnia 31 grudnia 2019 r. – do:
    1.  świadczenia usług naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania, oraz w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
    2.  sprzedaży benzyny silnikowej, oleju napędowego, gazu przeznaczonego do napędu silników spalinowych;
2.  do dnia 30 czerwca 2020 r. – do:
    1.  świadczenia usług związanych z wyżywieniem wyłącznie świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usług w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania,
    2.  sprzedaży węgla, brykietu i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla brunatnego, koksu i półkoksu przeznaczonych do celów opałowych;
3.  do dnia 31 grudnia 2020 r. – do świadczenia usług:
    1.  fryzjerskich,
    2.  kosmetycznych i kosmetologicznych,
    3.  budowlanych,
    4.  w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów,
    5.  prawniczych,
    6.  związanych z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej – wyłącznie w zakresie wstępu.

Przepis ust. 1 stosuje się tylko do kas rejestrujących, przy zastosowaniu których jest prowadzona ewidencja sprzedaży w zakresie sprzedaży towarów lub świadczenia usług wymienionych w ust. 1 (art. 145b ust. 2 ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych Wnioskodawca ewidencjonuje za pomocą kasy rejestrującej. Pamięć tej kasy za 1 – 1,5 miesiąca zostanie zapełniona, w związku z czym Wnioskodawca musi zakupić nową. Wnioskodawca wskazał, że ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w przypadku usług budowlanych można prowadzić tylko do dnia 31 grudnia 2020 roku, Wnioskodawca zakupi kasę on-line.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy, podatnicy, u których:

1.  powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy w obowiązujących terminach rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a,
2.  nie powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a, oraz dotychczas nie używali kas rejestrujących lub kas, o których mowa w art. 145a ust. 1, do prowadzenia ewidencji sprzedaży

– mają prawo do odliczenia od podatku należnego kwoty wydanej na zakup każdej z kas rejestrujących, w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł, a w przypadku gdy kwota ta jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, mają prawo do zwrotu ich różnicy na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, lub do odliczenia od podatku należnego tej różnicy za następne okresy rozliczeniowe, pod warunkiem że zakup kas rejestrujących nastąpił nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji.

W myśl art. 145b ust. 3 ustawy podatnicy, o których mowa w ust. 1, mogą dokonać odliczenia lub otrzymać zwrot, o których mowa w art. 111 ust. 4 i 5, na zakup kas rejestrujących, o których mowa w art. 111 ust. 6a, przy czym za dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przyjmuje się dzień:

1.  1 stycznia 2020 r. – dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 1;
2.  1 lipca 2020 r. – dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
3.  1 stycznia 2021 r. – dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

Na podstawie art. 111 ust. 7 pkt 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia określi warunki, sposób i tryb odliczania od podatku należnego lub zwrotu kwot, o których mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając obowiązki podatników związane ze składaniem deklaracji podatkowej oraz przeciwdziałanie nadużyciom związanym z odliczeniem albo zwrotem tych kwot.

Od 1 maja 2019 r. obowiązuje w tym zakresie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika (Dz. U., poz. 820).

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, odliczenie kwoty wydanej na zakup kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy, zwanej dalej „kwotą wydaną na zakup”, lub jej zwrot następuje pod warunkiem:

1.  rozpoczęcia prowadzenia ewidencji sprzedaży przez podatnika przy użyciu kasy rejestrującej zakupionej w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w art. 111 ust. 6b ustawy;
2.  posiadania przez podatnika faktury potwierdzającej zakup kasy rejestrującej oraz dowodu zapłaty całej należności za jej zakup.

W przypadku podatników prowadzących ewidencję sprzedaży przy użyciu więcej niż jednej kasy rejestrującej odliczenie lub zwrot, o którym mowa w ust. 1, na zakup każdej z tych kas następuje dodatkowo pod warunkiem rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przy użyciu każdej kasy rejestrującej w każdym punkcie sprzedaży nie później niż w okresie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia prowadzenia ewidencji sprzedaży przez podatnika (§ 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia).

Z powołanych przepisów wynika zatem, że prawo do odliczenia od podatku należnego kwot wydanych na zakup kas rejestrujących mają podatnicy:

*   wobec których powstał obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących,

*   którzy w obowiązujących terminach rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas online,

*   wobec których nie powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży, dotychczas nie używali kas online lub kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, i którzy rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas online,

*   którzy prowadzą działalność gospodarczą w branżach określonych w art. 145b ust. 1 ustawy i na podstawie tego przepisu są obowiązani do wymiany kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii na kasy online i dokonali tej wymiany w terminach określonych w tym przepisie.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zarówno przepisy art. 111 ustawy, jak i przepisy rozporządzenia w sprawie odliczenia lub zwrotu kwot wydanych za zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika, są przepisami ogólnymi dotyczącymi podatników zobowiązanych do prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jednakże okres 6 miesięcy wskazany w art. 111 ust. 4 oraz w § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczenia lub zwrotu kwot wydanych za zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika, nie dotyczy podatników zobowiązanych do wymiany kas starego typu na kasy on-line, gdyż sprzeczne byłoby to z obowiązkiem wynikającym z art. 145b ust. 1 pkt 3 lit. c) ustawy, z którego wynika, że podatnicy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług budowlanych mogą ewidencjonować sprzedaż na kasach starego typu wyłącznie do 31 grudnia 2020 r.

Ponadto przyznanie tzw. „ulgi” podatnikom zobowiązanym do wymiany kas stanowi wyjątek od zasady, a każdy wyjątek należy traktować bardzo ściśle i wąsko. Ustawodawca przyznał bowiem prawo do odliczenia podatnikom, którzy już raz skorzystali z tzw. „ulgi” przy nabyciu pierwotnych kas, jak również nie mają obowiązku zwrotu ewentualnej wcześniejszej ulgi, gdy wymiana dotyczy kasy, która zakończy użytkowanie w terminie, który co do zasady obligowałby do zwrotu wykorzystanej ulgi.

Z powyższego zatem wynika, że z ulgi za zakup kas rejestrujących nie mogą skorzystać podatnicy dobrowolnie wymieniający kasy z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, jeżeli nie są podatnikami z branż objętych obowiązkiem stosowania kas online na mocy przepisu art. 145b ust. 1 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że przeważającym rodzajem działalności Wnioskodawcy jest: „Działalność w zakresie architektury” (PKD 71.11.Z), polegająca na opracowywaniu projektów architektoniczno-budowlanych. Oprócz tego Wnioskodawca świadczy jeszcze usługi polegające na stałym pośredniczeniu w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na rzecz organizatorów turystyki oraz usługi kserograficzne.

Odnosząc się do przedstawionego opisu sprawy należy zauważyć, że okoliczności sprawy wskazują, że Wnioskodawca świadczy usługi opracowywania projektów architektoniczno-budowlanych oraz usługi polegające na stałym pośredniczeniu w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na rzecz organizatorów turystyki oraz usługi kserograficzne. W świetle tak przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie świadczy usług budowlanych, których wykonywanie obligowałoby Wnioskodawcę do stosowania kas online na mocy przepisu art. 145b ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że w związku z okolicznością, iż Wnioskodawca nie jest podatnikiem z branży objętej obowiązkiem stosowania kas online na mocy przepisu art. 145b ust. 1 ustawy, lecz podatnikiem mającym możliwość dobrowolnej wymiany kasy rejestrującej na kasę online, to Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia kwot wydanych na zakup kasy online. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał prawa do uzyskania zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy on-line.

Tym samym oceniając stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.