Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-1685/15-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-03-14
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych dotyczący opracowania przez mieszkańców zaległości z tytułu dostarczania wody i odprowadzania ścieków.
Słowa kluczowe: dłużnik; przychód; płatnik; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2015 r. (data wpływu 16 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego, która działa na podstawie ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 7 ustawy o samorządzie gminnym jednym z zadań własnych gminy są sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Gmina reprezentowana przez Wójta podpisuje z mieszkańcami indywidualne umowy na zaopatrywanie w wodę i odprowadzanie ścieków. Należności za dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków pobierane są na podstawie wystawionych przez Gminę rachunków, wynikających ze wskazań wodomierzy w zakresie poboru wody i odprowadzania ścieków. Niewystarczająca jest w tym zakresie stosowana procedura windykacji należności cywilnoprawnych. W celu zwiększenia efektywności prowadzonych działań windykacyjnych w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków Gmina planuje wdrożenie procedur umożliwiających spłatę zadłużenia, poprzez wprowadzenie możliwości odpracowania zaległych należności. Dłużnicy będą mogli regulować zaległe należności w formie świadczenia rzeczowego, które polegać będzie na wykonywaniu różnych czynności w oparciu o aneksy do umów o dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków. Po ustaleniu świadczenia, o wartość tę będzie pomniejszone zadłużenie danej osoby. Wartość świadczenia nie powinna być wyższa niż porównywalna wartość prac wynikająca z zawartych umów na odpracowanie zaległości. Aneksy sporządzane będą z poszczególnymi mieszkańcami, którzy złożą wniosek o uregulowanie zaległych opłat. Należności zostaną uregulowane jako świadczenie rzeczowe, zgodnie z art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, na mocy którego płatność pieniężna może być spełniona przez inne świadczenie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z odpracowaniem przez mieszkańców zaległości z tytułu dostarczania wody i odprowadzania ścieków powstanie u nich przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia będą formą zapłaty zaległości z tytułu dostarczania wody i odprowadzania ścieków i nie podlegają obowiązkowi naliczania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Zgodnie z art. 453 Kodeksu cywilnego, jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Celem niniejszego jest wygaśnięcie istniejącego, pomiędzy stronami, zobowiązania poprzez spełnienie przez dłużnika świadczenia innego niż określone w treści pierwotnej umowy. Zobowiązanie wówczas wygasa tak, jak by wygasło przez wykonanie (zapłatę określonej kwoty) przy czym konieczną przesłanką wygaśnięcia zobowiązania jest rzeczywiste dokonanie świadczenia przez dłużnika. W ocenie Gminy na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dłużnik nie uzyska przychodów podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy. Wobec powyższego dłużnik, który uiszcza opłaty wynikające z umów cywilnoprawnych w postaci rzeczowej nie powstanie dla niego przychód podlegający opodatkowaniu, a w związku z tym gmina nie ma obowiązku poboru z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów są inne źródła.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515, z późn. zm.), zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

W myśl art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121, z późn. zm.), jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa.

Jest to instytucja prawna datio in solutum (świadczenie zamiast wykonania). Celem jej jest wygaśnięcie istniejącego pomiędzy stronami zobowiązania (w tym przypadku zaległości za wodę) poprzez spełnienie przez dłużnika świadczenia innego niż określone w treści pierwotnej umowy. Zobowiązanie wówczas wygasa tak, jakby wygasło przez zwykłe wykonanie (np. zapłatę uzgodnionej kwoty), przy czym konieczną przesłanką wygaśnięcia wygaśnięcia zobowiązania – poza umową stron – jest rzeczywiste dokonanie świadczenia dłużnika.

Przechodząc do aspektów podatkowych opisanych czynności stwierdzić należy, że co do zasady wszelkie spłaty długów są dla dłużnika obojętne podatkowo, nie można bowiem z faktu świadczenia pracy w zamian za wygaśnięcie ciążącego na dłużniku zobowiązania wywieść, że dłużnik uzyskuje przychody, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje wdrożenie procedur umożliwiających spłatę zadłużenia, poprzez wprowadzenie możliwości odpracowania zaległych należności. Dłużnicy będą mogli regulować zaległe należności w formie świadczenia rzeczowego, które polegać będzie na wykonywaniu różnych czynności w oparciu o aneksy do umów o dostarczanie wody i odprowadzenie ścieków. Aneksy sporządzane będą z poszczególnymi mieszkańcami, który złożą wniosek o uregulowanie zaległych opłat. Po ustaleniu świadczenia, o ich wartość będzie pomniejszone zadłużenie danej osoby.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że po stronie mieszkańców Gminy, który podpisali aneks do umowy o dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków, nie powstanie przychód w związku z odpracowaniem przez nich zaległości za wodę, natomiast Wnioskodawca – Gmina, jako płatnik, nie będzie zobowiązany do odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.