Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-977/14-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-18
Teza: W zakresie możliwości odliczenia kwot wydatkowanych na zakup nowych kas rejestrujących przez Spółkę przejmującą podmiot zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży z zastosowaniem kas rejestrujących.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; następstwo prawne; sukcesja; zwrot-zwrot wydatków na zakup kasy rejestrującej
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 93; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 93a; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 93b; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 93d; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 93e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy -przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2014 r. (data wpływu 6 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia kwot wydatkowanych na zakup nowych kas rejestrujących przez Spółkę przejmującą podmiot zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży z zastosowaniem kas rejestrujących **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2014 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia kwot wydatkowanych na zakup nowych kas rejestrujących przez Spółkę przejmującą podmiot zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży z zastosowaniem kas rejestrujących.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Na dzień składania wniosku o udzielenie interpretacji podatkowej, Spółka jest podmiotem holdingowym w grupie B. w Polsce i świadczy usługi na rzecz A. Sp. z o.o. - spółki zależnej. Spółka na dzień składania wniosku o udzielenie interpretacji nie jest zobowiązana do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku przy zastosowaniu kas rejestrujących. Obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku przy zastosowaniu kas rejestrujących powstanie w Spółce dopiero z dniem połączenia Spółki ze spółką A. Sp. o.o. (spółka przejmowana) w trybie art. 491 § 1 pkt 1 Kodeksu Spółek Handlowych, bo w tym dniu Spółka rozpocznie świadczenie usług regularnego przewozu osób w publicznym transporcie drogowym. Spółka będzie musiała w związku z tym dokonać zakupu kas fiskalnych.

W rezultacie połączenia Spółka zostanie następcą prawnym zgodnie z art. 494 KSH.

Na gruncie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa Spółka jako przejmujący, wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej.

A. Sp. z o.o. przed przejęciem przez Spółkę prowadzi ewidencję sprzedaży swoich usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej przy pomocy kas rejestrujących.

Spółka spełni warunki określone w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2010 r. w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących, w tym:

*   złożenie przez podatnika do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, pisemnego zgłoszenia o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania, które podatnik zamierza stosować do tego ewidencjonowania;
*   rozpoczęcie ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego nie później niż w obowiązujących terminach, przy użyciu kas rejestrujących nabytych w okresie, kiedy kasy te były objęte ważnym potwierdzeniem ministra właściwego do spraw finansów publicznych, że kasy te spełniają funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług oraz kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać;
*   posiadanie przez podatnika dowodu zapłaty całej należności za kasę rejestrującą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym Spółka będzie mogła skorzystać zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług z odliczenia kwoty wydatkowanej na zakup każdej kasy zgłoszonej na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku VAT), nie więcej jednak niż 700 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki - Spółka będzie mogła skorzystać zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług z odliczenia kwoty wydatkowanych na zakup każdej kasy zgłoszonej na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku VAT), nie więcej jednak niż 700 zł, a okoliczność następstwa prawnego wobec podmiotu, który wcześniej prowadził ewidencję za pomocą takich urządzeń.

Stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Z mocy art. 111 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących terminach, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł.

Z treści powyższego przepisu wynika, że prawo do zastosowania odliczenia z tytułu nabycia kas fiskalnych dotyczy podatników, którzy rozpoczynają ewidencjonowanie towaru w obowiązujących terminach, a taka sytuacja faktyczna będzie miała miejsce w odniesieniu do Spółki.

Wprawdzie spółka przejmowana (A. Sp. z o.o. w T.) przed połączeniem za Spółką dokonuje sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych i jest zobowiązana prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, jednak ta okoliczność faktyczna nie zachodzi w przypadku Spółki.

Przepis art. 111 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług uzależnia natomiast uprawnienie do odliczenia kwoty wydatkowanej na zakup kas fiskalnych od wystąpienia po stronie podatnika określonego stanu faktycznego (rozpoczęcie sprzedaży towarów lub usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych) oraz spełnienia przez podatnika dodatkowych wymogów związanych ze zgłoszeniem i udokumentowaniem wydatkowania środków na zakup kasy fiskalnej. Okoliczność, że Spółka będzie następcą prawnym spółki przejmowanej, która przed połączeniem za spółką prowadziła sprzedaż towarów i usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i była zobowiązana do ewidencji sprzedaży przy pomocy kasy rejestrującej, nie pozbawi Spółki prawa do skorzystania z odliczenia na podstawie art. 111 ust 4 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy pomocy kasy rejestrującej, który wystąpi w Spółce będzie wynikać nie z faktu przejścia tego obowiązku ze spółki przejmowanej na Spółkę, lecz z faktu, że Spółka z dniem przejęcia rozpocznie sprzedaż towarów i usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, a więc zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług będzie zobowiązana do rejestracji sprzedaży przy użyciu kas rejestrujących.

Z istoty sukcesji uniwersalnej wynika, że ma ona charakter pochodny i polega na przeniesieniu uprawnień i obowiązków z jednego podmiotu na drugi. Spółka zostanie uznana za podmiot, który z mocy art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jest zobowiązany do ewidencjonowania całej ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, nie z uwagi na przejęcie spółki przejmowanej lecz z uwagi na fakt, że w dacie, w której nastąpi połączenie ze spółką przejmowaną.

Źródłem obowiązku Spółki do rejestrowania sprzedaży przy pomocy kas rejestrujących będzie zaś konkretny przepis prawa (art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług) a obowiązek nie zostanie „przeniesiony” na Spółkę ze spółki przejmowanej i nie będzie miał charakteru pochodnego, lecz będzie obowiązkiem pierwotnym, wynikającym z faktu, że w dacie przejęcia spółki przejmowanej, Spółka rozpocznie prowadzenie sprzedaży na rzecz określonej kategorii podmiotów. Niemożność odliczenia kwoty wydatkowanej na zakup kas rejestrujących nie mieści ani w zakresie praw, ani w zakresie obowiązków, o których mowa w art. 93 ustawy Ordynacja podatkowa. Przepisy prawa podatkowego w żadnym przypadku nie uprawniają organów podatkowych do ograniczenia praw przysługujących Spółce (jako spółce przejmującej) w związku z dokonaniem połączenia spółek. Innymi słowy, w wyniku połączenia, Spółka może uzyskać dodatkowe prawa lub zostać obarczona dodatkowymi obowiązkami tj. tymi, które odpowiednio przysługiwały spółce przejmowanej lub ją obciążały, ale brak jest podstaw prawnych do pozbawienia Spółki jakiegokolwiek prawa przysługującego jej jako odrębnemu podatnikowi.

Ponadto połączenie poprzez przejęcie spółki przejmowanej wiąże się z zakończeniem bytu prawnopodatkowego spółki przejmowanej. Spółka jaka powstanie po połączeniu nie może być uznana za tego samego podatnika, co spółka przejmowana, co potwierdza art. 12 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Spółka przejmowana zakończy swój byt, co dla celów podatkowych znajdzie swój wyraz w wykreśleniu jej z ewidencji podatników.

Z uwagi na powyższe w opinii Spółki, to że spółka przejmowana była zobowiązana do ewidencjonowania sprzedaży przy pomocy kas rejestrujących, okoliczność ta pozostaje bez wpływu na zwrot na podstawie art. 111 ust 4 ustawy o podatku od towarów i usług przysługujący odrębnemu podatnikowi, jakim jest Spółka zarejestrowana pod odrębnym numerem identyfikacji podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z tego wynika, że definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

W tym miejscu wskazać należy że instytucja łączenia spółek została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030).

Zgodnie z art. 491 § 1 ww. ustawy, Spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka osobowa nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

W myśl art. 492 § 1 pkt 1 tej ustawy, połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie).

Na podstawie art. 515 § 1 Kodeksu spółek handlowych, połączenie może być przeprowadzone bez podwyższenia kapitału zakładowego, jeżeli spółka przejmująca ma udziały lub akcje spółki przejmowanej albo udziały lub akcje nabyte lub objęte, zgodnie z przepisami art. 200 lub art. 362 oraz w przypadkach, o których mowa w art. 366.

Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie podatkowym regulują m.in. przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.).

W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

Zgodnie z art. 93 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1.  osób prawnych,
2.  osobowych spółek handlowych,
3.  osobowych i kapitałowych spółek handlowych - wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

W myśl art. 93 § 2 cyt. ustawy, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1.  innej osoby prawnej (osób prawnych);
2.  osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku przejęcia osoby prawnej przez inną osobę prawną następuje sukcesja jej praw i obowiązków.

Następstwo prawne (sukcesja podatkowa) polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa jak i w obowiązki swego poprzednika prawnego. Przedmiotem następstwa podatkowego są prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego, przy czym zgodnie z art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, rozumie się przez to prawa i obowiązki zawarte we wszelkich aktach normatywnych prawa podatkowego, a więc także tych określonych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz jej przepisach wykonawczych.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z ust. 1 art. 111 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Przez sprzedaż, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 111 ust. 3a pkt 7 ustawy o VAT podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani, stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b.

Zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy, podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących terminach, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł.

Jak wynika z powyższego przepisu, odliczenie (ulga) przysługuje tylko przy zakupie kas w związku z wypełnieniem powstającego po raz pierwszy u danego podatnika obowiązku ewidencjonowania. Przepis ten stanowi o ulgach przysługujących przy zakupie kas rejestrujących zgłoszonych na dzień powstania obowiązku ewidencjonowania.

Zatem, ustawodawca utożsamia dzień rozpoczęcia ewidencjonowania z dniem powstania obowiązku ewidencjonowania. Art. 111 ust. 4 ustawy, stosuje tryb warunkowy i odnosi się do podatników, którzy wcześniej nie byli obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotów i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących.

Powyższe unormowanie również potwierdza, że ulga ta przysługuje tylko przy zakupie kas w związku z wypełnieniem powstającego po raz pierwszy u danego podatnika obowiązkiem ewidencjonowania. Oznacza to, że kolejne kasy, nabyte po dacie powstania obowiązku ewidencjonowania, nie uprawniają podatnika do skorzystania z ustanowionej ulgi. Odnosi się to także do sytuacji, w której podatnik dokonuje rozszerzenia działalności, w związku z czym instalowane są nowe kasy, a także w sytuacji wymiany starych modeli kas na nowe.

W tym miejscu należy podkreślić, że kwestia odliczenia kwoty wydatkowanej na zakup kasy rejestrującej została szczegółowo uregulowana przepisami aktów wykonawczych do ustawy.

I tak, na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 7 pkt 1 ustawy Minister Finansów wydał 27 grudnia 2010 r. rozporządzenie w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących (Dz.U. z 2013 r. poz. 163).

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, odliczenia kwoty, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy, zwanego dalej „odliczeniem”, lub jej zwrotu można dokonać pod warunkiem:

1.  złożenia przez podatnika do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, pisemnego zgłoszenia o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania, które podatnik zamierza stosować do tego ewidencjonowania;
2.  rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego nie później niż w obowiązujących terminach, przy użyciu kas rejestrujących nabytych w okresie, kiedy kasy te były objęte ważnym potwierdzeniem, że kasy te spełniają funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać, zwanym dalej „potwierdzeniem”;
3.  posiadania przez podatnika dowodu zapłaty całej należności za kasę rejestrującą.

Stosownie do § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, odliczenie może być dokonane w deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług za okres rozliczeniowy, w którym rozpoczęto ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego, lub za okresy następujące po tym okresie rozliczeniowym.

Cytowane wyżej przepisy wskazują, że ulga z tytułu zakupu kasy rejestrującej, przysługuje podatnikowi w sytuacji, gdy m.in. złoży on naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania, pisemne zgłoszenie o liczbie przewidywanych stanowisk kasowych wraz z podaniem miejsca instalacji kasy.

Z powołanych przepisów wynika, że ulga przysługuje tylko przy zakupie kas w związku z wypełnieniem powstającego po raz pierwszy u danego podatnika obowiązku ewidencjonowania.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem holdingowym w grupie i świadczy usługi na rzecz spółki zależnej. Wnioskodawca na dzień składania wniosku o udzielenie interpretacji nie jest zobowiązany do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku przy zastosowaniu kas rejestrujących. Obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku przy zastosowaniu kas rejestrujących powstanie w Spółce dopiero z dniem połączenia Spółki ze spółką zależną w trybie art. 491 1 pkt 1 Kodeksu Spółek Handlowych, gdyż w tym dniu Spółka rozpocznie świadczenie usług regularnego przewozu osób w publicznym transporcie drogowym. Spółka będzie musiała w związku z tym dokonać zakupu kas fiskalnych.

W rezultacie połączenia Spółka zostanie następcą prawnym zgodnie z art. 494 KSH. Na gruncie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa Spółka jako przejmujący, wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej.

Spółka przejmowana prowadzi ewidencję sprzedaży swoich usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej przy pomocy kas rejestrujących.

Wnioskodawca spełni warunki określone w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2010 r., a mianowicie:

*   złoży do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania, pisemne zgłoszenie o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania;
*   rozpocznie ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego nie później niż w obowiązujących terminach, przy użyciu kas rejestrujących;
*   będzie posiadał dowód zapłaty całej należności za kasę rejestrującą.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do skorzystania z ulgi z tytułu zakupu nowych kas.

W tym miejscu należy wskazać, że art. 19 dyrektywy obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz.Urz. UE.L. Nr 347 s. 1, ze zm.) stanowi, że w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Regulacja ta przewiduje, że w przypadku, gdy państwa członkowskie uznają za nieopodatkowane przeniesienie całości lub części majątku podatnika, wówczas są obowiązane do uznania, że nabywca tego majątku będzie traktowany na potrzeby podatku VAT jako następca prawny zbywającego ten majątek.

Wyjaśnić należy, że ustawodawca na gruncie podatku od towarów i usług wprowadził regulacje szczególne związane z przypadkiem zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ze zbyciem niewątpliwie mamy do czynienia w przypadku przejęcia spółki prawa handlowego przez inną spółkę prawa handlowego. W stosunku do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa przepisów ustawy nie stosuje się na podstawie art. 6 pkt 1, natomiast korekta podatku naliczonego określona w art. 91 ust. 1-8 jest dokonywana odpowiednio przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Konsekwencją takiej konstrukcji jest realizacja możliwości stworzonej przez ww. art. 19 dyrektywy 2006/112, stanowiącej, że nabywca przedsiębiorca jest następcą prawnym (w odniesieniu do rozliczeń podatku VAT) zbywcy. Konstrukcja ta wprowadza zasadę sukcesji nabywcy przedsiębiorstwa w zakresie podatku VAT po podmiocie, który wcześniej zbył przedsiębiorstwo. Skutkiem tego następstwa jest przeniesienie na nabywcę przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa zasad dotyczących opodatkowania VAT, na warunkach identycznych, jakie obowiązywały zbywcę przedsiębiorstwa.

Określone wyżej następstwo prawne (sukcesja podatkowa na gruncie podatku VAT) polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i obowiązków. W przypadku przejęcia przedsiębiorstwa spółki przez inną spółkę mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio już istniejących. Podsumowując przejęcie przedsiębiorstwa spółki przez spółkę prawa handlowego powoduje sukcesję praw i obowiązków określonych w ustawie o podatku od towarów i usług oraz jej przepisach wykonawczych.

W rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że Wnioskodawca, który przejmie przedsiębiorstwo innej spółki wraz z całością majątku wykorzystywanego przez spółkę przejmowaną w prowadzonej przez nią działalności polegającej na świadczeniu usług przewozu osób w publicznym transporcie drogowym, przejmie wszystkie prawa i obowiązki wynikające z przepisów ustawy o VAT, jakie przysługiwały i ciążyły na zbywcy z tytułu prowadzonego przedsiębiorstwa, w tym również obowiązek ewidencji sprzedaży za pomocą kas rejestrujących.

Kwestią do rozstrzygnięcia pozostaje czy Wnioskodawca jako podmiot przejmujący przedsiębiorstwo innej spółki i tym samym przejmujący działalność w zakresie przewozu osób prowadzoną wcześniej przez sp. z o.o., ma prawo do odliczenia kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących.

Jak już wcześniej wspomniano ulga z tytułu zakupu kas rejestrujących dotyczy tylko kas zgłoszonych na dzień rozpoczęcia ewidencjonowania, należy zatem stwierdzić, że prawo do skorzystania z ww. ulgi jest prawem przysługującym podatnikowi jednorazowo w trakcie jego działalności gospodarczej, a co za tym idzie, w sytuacji przejęcia przedsiębiorstwa innej spółki, spółka przejmująca – jako następca prawny nie nabywa ponownie prawa do ulgi z tytułu zakupu kas rejestrujących. Bez znaczenia pozostaje, że Wnioskodawca przejmujący działalność w zakresie przewozu osób prowadzoną przez spółkę przejmowaną, do dnia przejęcia przedsiębiorstwa spółki, nie miał obowiązku i nie prowadził sprzedaży wymagającej instalacji i ewidencji na kasach rejestrujących. Jak już wcześniej stwierdzono sukcesja prawna polega na przeniesieniu wszelkich praw i obowiązków z jednego podmiotu na inny podmiot.

Wobec tego Wnioskodawca – przejmujący przedsiębiorstwo innej spółki z o.o. (które prowadzi działalność usługową w zakresie przewozu osób w publicznym transporcie drogowym) i tym samym przejmujący tę działalność, w stosunku do której powstał już obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących – nie będzie miał prawa do odliczenia kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących. Jest on bowiem na gruncie przepisów o VAT traktowany jako następca prawny. Oznacza to, że Wnioskodawca „przejmie” istniejący już obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, realizowany przez przejmowane przedsiębiorstwo spółki.

W konsekwencji, w stosunku do Wnioskodawcy nie można mówić o powstającym po raz pierwszy obowiązku ewidencjonowania, a do tego właśnie obowiązku odnosi się unormowanie art. 111 ust. 4 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w myśl którego na gruncie art. 111 ust. 4 ustawy VAT oraz § 2 pkt 1 rozporządzenia, spełnione będą przesłanki do skorzystania z prawa do odliczenia od podatku należnego kwoty wydatkowanej przez Spółkę na zakup kas rejestrujących, jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.