Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.906.2024.3.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2022 r.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne; ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
Zagadnienia: stawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby samotnie wychowującej dzieci.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Opodatkowanie małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 27 grudnia 2024 r. oraz pismem z 9 stycznia 2025 r. - w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie
    W okresie będącym przedmiotem zapytania podlegała/podlega Pani na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Data wyroku
    rozwodowego - 11 października 2023 r., data uprawomocnienia się wyroku - 19
    października 2023 r. W trakcie małżeństwa sąd nie orzekł o separacji. Pani były mąż, nie
    był biologicznym ojcem dziecka (w 2022 r. wyrokiem sądu doszło do zaprzeczenia
    ojcostwa i wydanie nowego aktu urodzenia), postanowienie sądu o zaprzeczeniu ojcostwa
    - 18 marca 2022 r. (pozew został złożony w 2021 r.) Uprawomocnienie się postanowienia
    sądu - 26 marca 2022 r. W okresie podatkowym mieszkali Państwo pod jednym adresem,
    byliście w nieformalnej separacji, nie prowadziliście wspólnego gospodarstwa domowego,
    mąż nie brał czynnej opieki nad dzieckiem. Biologiczny ojciec zamieszkuje gminę (...), tj.
    600 km od miejsca pobytu Pani z dzieckiem. Od urodzenia dziecka otrzymywała Pani tylko
    alimenty, ojciec dziecka bardzo rzadko odwiedzał syna. W okresie będącym przedmiotem
    zapytania posiadała Pani pełną władzę rodzicielską. Mąż nie miał władzy rodzicielskiej,
    ponieważ nie był on ojcem dziecka. W roku podatkowym 2022 otrzymywała Pani zasiłek
    macierzyński, a później wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę. W roku podatkowym 2022
    łączny dochód wyniósł 52.437,86 zł. Rozliczyła się Pani indywidualnie, nie mniej jednak nie
    wie Pani, czy w tym przypadku mogła się Pani rozliczyć jako samotna matka, pomimo
    braku formalnego rozwodu. Syn nie posiadał dochodów, urodził się 27 lutego 2021 roku.
    Syn w chwili rozliczania się z podatku za rok 2022 miał 2 latka. W okresie, którego dotyczy
    wniosek Pani dziecko nie otrzymywało zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego lub renty
    socjalnej.
    W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania w stosunku do Pani i Pani
    dziecka nie miały zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych
    produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie osiągniętych w roku
    podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania
    lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo
    przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub
    odliczeń). Pani lub Pani dziecko nie podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z
    ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o
    aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Reasumując, w związku z zaprzeczeniem Pani już byłego męża ojcostwa w roku 2022, nie
    prowadzenie wspólnie gospodarstwa domowego, jak i również nie opiekowanie się Pani
    dzieckiem, Zwróciła się Pani z prośbą o informację, czy w tym przypadku poprawnie
    rozliczyła się Pani za rok podatkowy 2022 z podatku dochodowego w sposób
    indywidualnie, czy może powinna Pani złożyć korektę i zastosować sposób opodatkowania
    przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.
    Indywidualna interpretacja jest potrzebna, by mieć możliwość złożyć korektę za rok 2022 i
    przedłożyć ją w Urzędzie Skarbowym w (...), bo w świetle prawa w roku podatkowym 2022
    nie doszło prawnie do rozwodu. Uprawomocnienie postanowienia sądu odbyło się w
    październiku 2023 r.

## Pytanie

Czy rozliczając PIT za rok 2022 mogła Pani rozliczyć się jako samotna matka?
    Pani stanowisko w sprawie

    Uważa Pani, że pomimo braku jeszcze rozwodu, wszystkie przesłanki świadczyły o tym, że
    samotnie wychowuje Pani syna.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek
          (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których
          mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
          obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Na podstawie art. 6 ust. 4d wskazanej ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e ww. ustawy stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
          określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    W myśl art. 6 ust. 4f ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2023 r. poz. 810 i 1565).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
          ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych za 2022 r. w sposób przewidziany dla osoby
    samotnie wychowującej dziecko, podkreślić należy, że wszelkie ulgi i zwolnienia
    podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art.
    84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze
    zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepisy art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią odstępstwo od generalnej zasady
    indywidualnego opodatkowania. Możliwość ich zastosowania obwarowana jest szeregiem
    warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować ściśle, co
    oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.
    W konsekwencji, aby korzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów na zasadach
    w nich przewidzianych należy posiadać ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać
    samotnie dziecko/dzieci.
    Brzmienie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje
    pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości,
    że prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim
    osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa
    w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który
    samotnie wychowuje dziecko/dzieci.
    Z uwagi na to, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.

    Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do „jego utrzymania” czy też czasowego
    (doraźnego) przebywania z nim, lecz obejmuje ogół czynności zmierzających do
    należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej i psychicznej oraz zapewnienia
    mu materialnych podstaw rozwoju.
    Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest więc samo legitymowanie się
    określonym stanem cywilnym. Równie istotne jest samotne troszczenie się o byt
    materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca
    lub matki dziecka.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, sama (bez udziału
    drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Przepis ten wymienia
    enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci,
    odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak
    również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci
    samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic, który
    faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę,
    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do
    przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą,
    codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów
    oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (np. według postanowień porozumienia
    rodzicielskiego), status samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki,
    dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy
    rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie
    pozbawia pierwszego rodzica - przy którym dziecko mieszka - prawa do opodatkowania
    swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Rodzic, który jest stanu cywilnego, o którym mowa w
    art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w pojedynkę troszczy
    się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby samotnie
    wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez
    drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.
    Dodatkowo podkreślenia wymaga, że dla preferencyjnego opodatkowania dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. istotne znaczenie ma regulacja zawarta w
    treści art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego wynika,
    że nie ma ono zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo
    opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod
    opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone
    świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Zatem od 2022 r. osoba, która wspólnie z drugim rodzicem wychowuje co najmniej jedno
    dziecko, co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami
    związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo, pod czyją w
    danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa nie może skorzystać z
    rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
    Należy zauważyć, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych
    zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku
    posiadania określonego statusu cywilnoprawnego wymienionego w art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Przepisy art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają
    enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci,
    odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna,
    kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik, osoba, w stosunku do której orzeczono
    separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osoba, której małżonek został
    pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), jak również do
    tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z
    rodziców, którym przysługuje preferencyjne rozliczenie podatku.
    Przy czym, status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne
    orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa.
    Natomiast za osobę samotnie wychowującą dzieci ustawodawca uznał również osobę
    pozostającą w związku małżeńskim pod warunkiem, że drugi małżonek został pozbawiony
    praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Jak wynika z art. 93 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      § 1. Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
      § 2. Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie
      dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy
      rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109-111 stosuje się
      odpowiednio.
    Art. 62 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Jeżeli dziecko urodziło się w czasie trwania małżeństwa albo przed upływem trzystu
      dni od jego ustania lub unieważnienia, domniemywa się, że pochodzi ono od męża
      matki. Domniemania tego nie stosuje się, jeżeli dziecko urodziło się po upływie
      trzystu dni od orzeczenia separacji.
    W myśl art. 62 § 3 ww. Kodeksu:
      Domniemania powyższe mogą być obalone tylko na skutek powództwa o
      zaprzeczenie ojcostwa.
    Zgodnie z art. 63 ww. Kodeksu:
      Mąż matki może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa w ciągu roku od dnia,
      w którym dowiedział się, że dziecko od niego nie pochodzi, nie później jednak niż do
      dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności.
    Stosownie natomiast do art. 69 § 1 ww. Kodeksu:
      Matka może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa swego męża w ciągu roku
      od dnia, w którym dowiedziała się, że dziecko od niego nie pochodzi, nie później
      jednak niż do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności.
    W świetle powyższych regulacji należy stwierdzić, że prawne ojcostwo względem dziecka
    urodzonego w czasie trwania małżeństwa i przed upływem trzystu dni po jego ustaniu lub
    unieważnieniu przypisuje się mężowi matki dziecka. Jednakże domniemanie to jest
    wzruszalne w drodze powództw o zaprzeczenie ojcostwa. Skutkiem prawomocnego
    wyroku zaprzeczającego ojcostwo męża matki jest ustalenie, że nie jest on ojcem dziecka.
    W konsekwencji wyrok zaprzeczający ojcostwo męża matki, po uzyskaniu prawomocności,
    rodzi m.in. skutki w postaci ustania władzy rodzicielskiej nad dzieckiem, utraty prawa do
    dziedziczenia po mężu matki i jego krewnych oraz ustania obowiązku alimentacyjnego
    męża matki dziecka.
    Uwzględniając powyższe skutki orzeczenia o zaprzeczeniu ojcostwa należy uznać, że po
    uprawomocnieniu się takiego wyroku mamy do czynienia z pozbawieniem praw
    rodzicielskich małżonka matki dziecka.

    W świetle powyższego należy stwierdzić, że Pani, pozostając w związku małżeńskim, od
    momentu uprawomocnienia się wyroku stwierdzającego, że Pani małżonek nie jest ojcem
    dziecka urodzonego w trakcie trwania małżeństwa, może zostać uznana za osobę
    samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jeżeli w roku podatkowym samotnie wychowuje to
    dziecko i jednocześnie spełnione zostały wszystkie pozostałe warunki uprawniające do
    zastosowania omawianego rozliczenia określone w art. 6 tej ustawy.
    Reasumując, mając na uwadze powołane przepisy prawa określające warunki
    zastosowania preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko,
    stwierdzić należy, że będzie przysługiwało Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego
    rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2022 r. (wyrok stwierdzający
    zaprzeczenie ojcostwa uprawomocnił się 26 marca 2022 r.), na podstawie art. 6 ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.