Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.512.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Kwota zapłaconych lub skapitalizowanych odsetek od Pożyczki
stanowi dla Spółki koszt pośredni uzyskania przychodu, wobec
czego zapłacone/skapitalizowane odsetki mogą zostać
zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich
kapitalizacji lub zapłaty.
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie
koszt-moment zarachowania kosztów
odsetki-odsetki skapitalizowane
pożyczka-odsetki od pożyczki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 10-lit. a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 11

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych
    w zakresie ustalenia, czy kwota zapłaconych lub skapitalizowanych odsetek od Pożyczki
    stanowi dla Spółki koszt pośredni uzyskania przychodu, a tym samym czy zapłacone
    /skapitalizowane odsetki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w dacie
    ich zapłaty lub kapitalizacji - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca.
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”; „Spółka”; „Pożyczkobiorca”) jest polskim rezydentem
    podatkowym, działającym w branży deweloperskiej.
    Jedynym wspólnikiem Spółki jest B. sp. z o.o. (dalej: „Pożyczkodawca”). Pożyczkodawca jest
    podmiotem należącym do grupy C. (dalej: „Grupa”), którego funkcją jest finansowanie
    segmentu deweloperskiego Grupy oraz działalność holdingowa.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca realizuje obecnie inwestycję
    deweloperską przy ul. (...) w (...), polegającą na wzniesieniu na gruncie należącym do
    Wnioskodawcy budynku mieszkalnego wielorodzinnego w celu sprzedaży znajdujących się
    w nim lokali mieszkalnych wraz z miejscami postojowymi (dalej: „Inwestycja”), przy czym
    Inwestycja na moment składania niniejszego wniosku znajduje się w fazie realizacji (tj.
    budowy).
    Spółka wskazuje, że budynek wznoszony w ramach opisywanej Inwestycji oraz znajdujące
    się w nim lokale nie stanowią środków trwałych Spółki (zarówno w ujęciu rachunkowym,
    jak podatkowym), gdyż aktywa te nie są przeznaczone na potrzeby własne Spółki, lecz
    stanowią aktywa obrotowe (wyroby gotowe) przeznaczone na sprzedaż. Z tego też
    względu Wnioskodawca wskazuje, że ww. aktywa będące w trakcie budowy nie stanowią
    "inwestycji" w rozumieniu art. 4a pkt 1 ustawy o CIT, podobnie zresztą jak grunt, na
    którym wznoszony jest budynek.
    W związku z prowadzoną Inwestycją, Spółka ponosi szereg wydatków związanych z jej
    realizacją, dotyczących np. koordynacji i zarządzania Inwestycją, usług marketingowych i
    reklamowych, jak również inne wydatki związane z Inwestycją, takie jak, koszty zakupu
    gruntu, koszty wynagrodzenia generalnego wykonawcy, nadzór nad przebiegiem
    Inwestycji, koszty usług w zakresie prowadzenia procesu sprzedaży lokali, koszty
    wynikające z prowadzenia Mieszkaniowego Rachunku Powierniczego (MRP).
    Ponadto w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca ponosi wydatki
    o charakterze ogólnym, tj. wydatki ponoszone niezależnie od tego czy Inwestycja jest
    realizowana, takie jak:
        koszty ogólnoadministracyjne, np.:
      - opłaty za usługi doradztwa podatkowego,
      - opłaty za usługi księgowe,
      - koszty wynikające z zawartej umowy najmu biura,

        obciążenia podatkowe oraz inne opłaty, w szczególności podatek od nieruchomości.
    W celu sfinansowania wydatków związanych z działalnością Spółki w dniu (...) 2024 r.
    pomiędzy Spółką a Pożyczkodawcą doszło do zawarcia umowy pożyczki (dalej: „Umowa
    Pożyczki” lub „Pożyczka”) na okres 3 lat i 6 miesięcy. Zgodnie z preambułą Umowy,
    Pożyczkobiorca potrzebuje finansowania na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Ponadto zgodnie z treścią Umowy Pożyczkobiorca oświadczył, iż Pożyczkę przeznaczy w
    całości na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Tym samym, Pożyczka została udzielona zarówno na sfinansowanie wydatków związanych
    z Inwestycją, jak również wszelkich innych wydatków niezbędnych z punktu widzenia
    bieżącej działalności Spółki (jak np. koszty obsługi prawnej Spółki, koszty obsługi księgowej
    Spółki, koszty biurowe), a zatem na szeroko pojętą działalność gospodarczą Spółki (dalej:
    „Działalność”).
    Wnioskodawca zaznacza, że oprócz Pożyczki dodatkowym źródłem finansowania Spółki
    jest również kredyt bankowy - jednakże koszty z nim związane nie są przedmiotem
    niniejszego wniosku.
    Nadto, zgodnie z Umową:
        Pożyczkodawca zobowiązał się udzielić Pożyczkobiorcy pożyczki do określonej w
        umowie kwoty, która to kwota mogła być wypłacona w jednej lub w kilku transzach;
        oprocentowanie zostanie naliczane od daty faktycznej wypłaty Pożyczki;
        odsetki są naliczane w okresach miesięcznych według wskaźnika WIBOR 1
        obowiązującego w ostatnim dniu roboczym miesiąca, za które były naliczane
        odsetki;
        odsetki mogą zostać skapitalizowane w każdym czasie na pisemne żądanie każdej
        ze stron Umowy.
    Spółka zamierza rozliczać naliczone odsetki od Pożyczki albo poprzez ich kapitalizację,
    albo poprzez ich zapłatę na rzecz Pożyczkodawcy.
    Wnioskodawca wskazuje, że przychód z Działalności będzie stanowił jedyne źródło
    przychodów Spółki, przy czym przychody te zostaną wygenerowane w dłuższym okresie,
    tj. po wybudowaniu budynku, wydzieleniu lokali, uzyskaniu pozwolenia na ich
    użytkowanie.

## Pytanie

Czy kwota zapłaconych lub skapitalizowanych odsetek od Pożyczki stanowi dla Spółki
    koszt pośredni uzyskania przychodu, a tym samym czy zapłacone/ skapitalizowane odsetki
    mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich zapłaty lub
    kapitalizacji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawcy, kwota zapłaconych lub skapitalizowanych odsetek od Pożyczki
    stanowi dla Spółki koszt pośredni uzyskania przychodu, wobec czego zapłacone
    /skapitalizowane odsetki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w dacie
    ich kapitalizacji lub zapłaty.
    Uzasadnienie stanowiska
    1. Przesłanki uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów (dalej: „KUP”) są
    koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, do którego odsyła ww. przepis zawiera enumeratywną listę
    wyłączeń z KUP, co oznacza, iż każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z
    pozycji wymienionej w tym przepisie nie może być zaliczony do KUP, nawet jeśli został
    poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów.
    Definicja KUP sformułowana przez ustawodawcę ma zatem charakter ogólny. Z tego też
    względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika winien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej za wyjątkiem sytuacji, gdy ustawa albo
    wyraźnie wskazuje przynależność wydatku do określonej kategorii KUP, albo w ogóle
    wyłącza możliwość zaliczenia wydatku do KUP.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10a ustawy o CIT, nie uważa
    się za KUP wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych
    odsetek od tych pożyczek (kredytów). A contrario KUP będą stanowiły skapitalizowane
    odsetki od pożyczek (kredytów). Tym samym skapitalizowane odsetki mogą stanowić KUP
    podatnika, a okoliczność ta wynika wprost z ustawy o CIT.
    Podobna konstatacja dotyczy odsetek zapłaconych. Jak bowiem stanowi art. 16 ust. 1 pkt
    11 ustawy o CIT, nie uważa się za KUP naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych
    odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Tym samym, wnioskując
    a contrario z powyższego przepisu, zapłacone odsetki są w świetle ustawy o CIT uznawane
    za KUP.
    W świetle powyższego, wydatek w postaci zapłaconych/skapitalizowanych odsetek nie
    znajduje się w grupie wydatków, które zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się
    za KUP (w tym katalogu bowiem nie wymieniono bowiem odsetek zapłaconych lub
    skapitalizowanych).
    Powyższe znajduje potwierdzenie w stanowisku organów podatkowych, przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 28 czerwca 2022 r. (0111-KDIB1-
        1.4010.191.2022.1.AND), w której organ podatkowy wskazał, iż: „Biorąc zatem pod
        uwagę specyficzny charakter kapitalizacji odsetek, w wyniku której dochodzi do
        uregulowania zobowiązania pożyczkobiorcy z tytułu ich zapłaty, ustawodawca
        dopuścił możliwość zaliczenia w takim przypadku odsetek do kosztów uzyskania
        przychodów. W rezultacie poprzez wprowadzenie art. 16 ust. 1 pkt 10a ustawy o
        CIT ustawodawca zrównał kapitalizację odsetek z ich zapłatą, a tym samym uznał,
        że skapitalizowane odsetki stanowią koszt podatkowy (...)”;
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 28 czerwca 2022 r. (0111-KDIB1-
        1.4010.191.2022.1.AND), w której organ podatkowy wskazał, iż: „(...) nie uważa się
        za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych
        odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). (...) Zatem,
        kosztami podatkowymi w zakresie odsetek od różnych zobowiązań są odsetki
        zapłacone (...)”.
    Idąc dalej, w celu określenia, czy zapłacone/skapitalizowane odsetki stanowią KUP należy
    zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem
    przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem

    albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany
    wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania
    albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik
    mógł - obiektywnie oceniając - oczekiwać takiego efektu.
    Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do KUP, winien on spełnić łącznie
    następujące przesłanki, tj.:
        zostać poniesiony przez podatnika, czyli w ostatecznym rozrachunku musi on
        zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (a contrario nie będą stanowiły
        KUP wydatki poniesione na działalność podatnika przez osoby inne aniżeli
        podatnik);
        być definitywny (rzeczywisty), co oznacza, iż wydatek nie może zostać podatnikowi
        jakkolwiek zwrócony;
        zostać poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów
        podatnika tudzież mieć wpływ na wielkość osiągniętych przez niego przychodów;
        być właściwie udokumentowany;
        nie znajdować się w grupie wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w stanowisku organów podatkowych, przykładowo w
    interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 22 sierpnia 2023 r. (0111-KDIB1-
    3.4010.340.2023.2.JMS) organ podatkowy wskazał, iż: „(...) aby wydatek poniesiony przez
    podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione
    następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, (...) jest definitywny (rzeczywisty),
    pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony
    został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć
    wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może
    znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa
    się za koszty uzyskania przychodów”.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy, Wnioskodawca jest zdania, że kwota
    skapitalizowanych w dniu 31 grudnia 2024 r. odsetek, jak również kwota przyszłych
    skapitalizowanych bądź zapłaconych odsetek będzie stanowiła dla Spółki KUP, gdyż:
        wydatek w kwocie skapitalizowanych/zapłaconych odsetek zostanie poniesiony
        przez Spółkę, tj. zostanie pokryty z zasobów majątkowych Spółki albowiem w
        wyniku kapitalizacji doszło (lub dojdzie) do podwyższenia należności głównej, którą
        Spółka obowiązana jest zwrócić Pożyczkodawcy, z kolei w razie zapłaty odsetek
        dojdzie do spłaty zobowiązania ubocznego stanowiącego formę wynagrodzenia za
        możność dysponowania kapitałem głównym Pożyczki - dojdzie więc do
        uszczuplenia aktywów Spółki lub wzrostu jej zobowiązań;
        wydatek jest definitywny, bowiem kwota skapitalizowanych/zapłaconych odsetek
        nie zostanie Spółce nigdy zwrócona;
        wydatek został poniesiony w celu uzyskania/zabezpieczenia źródła przychodów z
        Działalności rozumianej jako całość działalności Spółki (tj. na Inwestycję oraz
        bieżącą działalność Spółki), albowiem bez Pożyczki, od której naliczane są odsetki i
        która stanowi jedyne źródło finansowania Spółki - Wnioskodawca nie mógłby
        zarówno realizować Inwestycji, jak również prowadzić bieżącej działalności i
        pokrywać kosztów ogólnych z tym związanych, np. opłat za usługi doradztwa

        podatkowego, kosztów obsługi księgowej Spółki, kosztów najmu biura, obciążeń
        podatkowych oraz innych opłat, etc.;
        wydatek w postaci skapitalizowanych/ zapłaconych odsetek został właściwie
        udokumentowany - w tym zakresie podstawę udokumentowania skapitalizowanych
        /zapłaconych odsetek stanowi Umowa Pożyczki i w przypadku kapitalizacji odsetek
        - porozumienia zawarte w tym zakresie, wyciągi z konta bankowego, polecenia
        księgowania stanowiące podstawę do ujęcia w księgach zapłaconych
        /skapitalizowanych odsetek.
    Podsumowując, w świetle ustawy o CIT skapitalizowane/zapłacone odsetki stanowią KUP,
    a zatem należy określić moment, w jakim Spółka będzie uprawniona rozpoznać w/w KUP.
    2. Skapitalizowane/zapłacone odsetki jako KUP pośrednie
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, KUP bezpośrednio związane z przychodami,
    poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są
    potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
    przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c. Natomiast treść art. 15 ust. 4d ustawy o CIT
    wskazuje, iż KUP, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w
    dacie ich poniesienia.
    Ustawodawca wyróżnia:
        KUP bezpośrednio związane z przychodami (dalej: „KUP bezpośrednie”); oraz
        KUP inne niż bezpośrednio związane z przychodami (dalej: „KUP pośrednie”).
    Przepisy ustawy o CIT nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem KUP bezpośrednich.
    Na gruncie Nowego słownika języka polskiego „bezpośredni” oznacza taki, który dotyczy
    czegoś wprost, bez pośrednictwa kogokolwiek, a zatem kwalifikacja danego wydatku jako
    KUP bezpośredniego będzie uzależniona od tego czy:
        możliwe jest ustalenie okresu bądź roku podatkowego, w którym poniesiony koszt
        przełoży się wprost na osiągnięcie przez podatnika przychodu; oraz czy
        istnieje związek tego kosztu z konkretnym ściśle zdefiniowanym przychodem.
    Zatem w ocenie Wnioskodawcy, koszty bezpośrednie to takie, których poniesienie
    przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych i ściśle
    zdefiniowanych przychodów.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych organów
    podatkowych, przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 25 stycznia 2022 r. (0113-KDIPT2-
        1.4011.1052.2021.2.AP), w której organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko
        wnioskodawcy, że: „Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania
        przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których
        poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie
        konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku
        kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub
        wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru”;

        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 8 czerwca 2022 r. (0113-KDIPT2-
        3.4011.249.2022.1.SJ), w której za prawidłowe uznane zostało stanowisko
        wnioskodawcy, iż: „Koszty bezpośrednie to te, które łatwo można na podstawie
        pomiaru lub dokumentów źródłowych zaliczyć wprost na określony produkt”.
    Ustawodawca nie określił także, co należy rozumieć przez KUP pośrednie, niemniej
    jednak, skoro zgodnie z ustawą o CIT, KUP pośrednie stanowią koszty inne niż KUP
    bezpośrednie, to wnioskując a contrario wskazać należy, iż są to wydatki:
        względem których nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku
        podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów;
        którym nie można przypisać konkretnego, ściśle określonego przychodu z racji
        braku uchwytnego związku z takim przychodem, ale które związane są z
        całokształtem działalności danego podatnika i stanowią racjonalne i uzasadnione
        wydatki, które wpływają na wypracowanie przez niego przychodu.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w stanowisku organów podatkowych, przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 10 listopada 2022 r. (0111-KDIB1-
        2.4010.549.2022.2.MZA), w której organ uznał za prawidłowe stanowisko
        wnioskodawcy, iż: „(...) do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają
        bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym
        nie można przypisać konkretnego przychodu”;
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 9 czerwca 2022 r. (0111-KDIB1-
        1.4010.136.2022.1.AND), w której organ podatkowy wskazał, iż: „(...) pośrednie
        koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost
        do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do
        ich osiągnięcia”.
    W ocenie Wnioskodawcy ocena uznania danego KUP za bezpośredni lub pośredni winna
    być dokonywana in concreto, w każdym indywidualnym przypadku, gdyż ten sam rodzaj
    kosztu u różnych podatników może zostać odmiennie zakwalifikowany. Przykładem w tym
    zakresie mogą być usługi ubezpieczeniowe - jeżeli bowiem podatnik ubezpiecza
    nieruchomość, w której posiada siedzibę, wówczas wydatek ten będzie stanowił KUP
    pośredni, w przypadku zaś gdy podatnik ubezpiecza swój towar handlowy, wówczas
    należy uznać, iż jest to KUP bezpośredni. Wobec tego każda sytuacja wymaga odrębnego
    zbadania, czy wydatki zostały poniesione w jasno sprecyzowanym, konkretnym celu
    (stanowiąc KUP bezpośrednie), czy też dotyczyły szerszego spektrum aktywności
    gospodarczej podatnika, przez co nie jest możliwe powiązanie ich ze skonkretyzowanym
    przychodem (wówczas zasadna jest ich kwalifikacja do KUP pośrednich).
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, przykładowo w:
        wyroku NSA z dnia 21 stycznia 2015 r. (sygn. II FSK 338/13), w którym orzeczono, że:
        „(...) jeżeli dany wydatek odnosi się do konkretnego przychodu, należy zaliczyć go
        do bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów. W przypadku natomiast, gdy

        dany wydatek dotyczy szerszego spektrum aktywności gospodarczej podatnika i nie
        można go powiązać ze skonkretyzowanym przychodem, zasadna jest jego
        kwalifikacja do kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodem”;
        wyroku WSA w Poznaniu z dnia 12 maja 2016 r. (sygn. I SA/Po 264/16), w którym
        sąd orzekł, iż: „W przypadku natomiast, gdy dany wydatek dotyczy szerszego
        spektrum aktywności gospodarczej podatnika i nie można go powiązać ze
        skonkretyzowanym przychodem, zasadna jest jego kwalifikacja do kosztów innych
        niż bezpośrednio związane z przychodem”.
    Analizując zatem, czy KUP w postaci skapitalizowanych/ zapłaconych odsetek od Pożyczki
    stanowią KUP pośrednie czy KUP bezpośrednie, należy określić jakie przysporzenie wiąże
    się z kosztem odsetkowym, tj. czy da się określić przychód sfinansowany środkami
    uzyskanymi z Pożyczki.
    Przekładając powyższe na przedstawiony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) należy uznać,
    iż wydatki z tytułu skapitalizowanych/zapłaconych odsetek od Pożyczki stanowią dla Spółki
    KUP pośrednie, gdyż:
    a) stanowią formę zapłaty za udostępnienie kapitału w postaci Pożyczki;
    b) ich poniesienie nie pozostaje w uchwytnym związku z konkretnym przychodem,
      bowiem Pożyczka została udzielona na Działalność (tu: ogólną działalność
      Wnioskodawcy).
    Ad a) Skapitalizowane/zapłacone odsetki jako zapłata za udzielenie Pożyczki
    W opinii Wnioskodawcy, uzyskanie finansowania w postaci pożyczki implikuje - co do
    zasady - konieczność zapłaty odsetek związanych z zawarciem przedmiotowej umowy.
    Wydatki te więc stanowią nieodłączny element umów pożyczek, które stanowią formę
    zapłaty za udostępnienie kapitału. W związku z tym, w opinii Wnioskodawcy, odsetki
    stanowią wynagrodzenie za otrzymaną Pożyczkę, więc stanowią KUP związany ze
    świadczeniem finansowym w postaci Pożyczki.
    Spółka jest zatem zdania, że zarówno skapitalizowane, jak i zapłacone odsetki nie mogą
    zostać uznane za bezpośrednie źródło finansowania przychodu, gdyż stanowią formę
    wynagrodzenia (zapłaty) za udzielenie pożyczki.
    Powyższe stanowisko potwierdza stanowisko organów podatkowych, przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 24 grudnia 2024 r. (0114-KDIP2-
        2.4010.592.2024.2.IN), w której organ zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, iż:
        „Rozważając kwestię kwalifikacji kosztów finansowania konkretnej inwestycji
        (koszty odsetek od pożyczek udzielonych w celu realizacji inwestycji), ważny jest cel,
        na jaki podmiot otrzymujący pożyczki wydatkuje uzyskane w ten sposób środki
        pieniężne. Zapłata odsetek od pożyczki otrzymanej przez Wnioskodawcę (czy tez
        kapitalizacja tych odsetek) stanowi wynagrodzenie za pozyskanie środków na
        sfinansowanie jej zakupu. Wobec powyższego należy stwierdzić, że odsetki od
        pożyczek zaciągniętych (czy też odsetki skapitalizowane) w celu realizacji inwestycji
        należy uznać za koszty uzyskania przychodu w momencie ich poniesienia, zgodnie z
        art. 15 ust. 4d ustawy o CIT”;
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 15 lutego 2023 r. (0111-KDIB1-
        3.4010.896.2022.1.AN), w której organ stwierdził: „wydatki te powinny być
        traktowane dla celów podatkowych - co do zasady - jako tzw. koszty pośrednie,

        bowiem w sposób ogólny wpływają na przychody. Z przedstawionego zdarzenia
        przyszłego nie wynika, aby odsetki od pożyczek można było powiązać bezpośrednio
        z przychodem ze sprzedaży Nieruchomości gruntowej. Zapłata odsetek nie jest
        warunkiem nabycia Nieruchomości lecz stanowi wynagrodzenie za pozyskanie
        środków na sfinansowanie jej zakupu. Wobec tego, zasadnym jest uznanie, że
        przedmiotowe wydatki stanowić będą tzw. pośredni koszt uzyskania przychodów i
        w myśl postanowień art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, powinny być potrącone w dacie
        poniesienia”.
    Reasumując, zdaniem Spółki, skapitalizowane/zapłacone odsetki stanowią dla niej KUP
    pośrednie bowiem stanowią wydatki poniesione w związku z wykorzystaniem
    finansowania uzyskanego w drodze Pożyczki.
    Ad b) Brak uchwytnego związku z przychodem z uwagi na przeznaczenie Pożyczki na
    ogólną działalność Wnioskodawcy
    Dodatkowo, niezależnie od argumentacji zaprezentowanej w punkcie a) powyżej, należy
    wskazać na brak istnienia uchwytnego związku pomiędzy wydatkami na zapłatę
    /kapitalizację odsetek a konkretnym przychodem Spółki, bowiem Pożyczka została
    udzielona sfinansowanie szeroko pojętej Działalności Wnioskodawcy.
    Jak wyżej wskazano, w odniesieniu do otrzymywanej przez podatnika pożyczki, ocena
    związku wydatków związanych z tą pożyczką (w tym odsetek) z przychodami podatnika
    wymaga uwzględnienia:
        celu, na jaki podatnik otrzymał pożyczkę; oraz
        na co faktycznie wydatkuje uzyskane w ten sposób środki pieniężne.
    Jeżeli więc pożyczka została udzielona na ogólną działalność podatnika, tak że nie jest
    możliwie skonkretyzowanie celu, na jaki zostały wydatkowane środki (np. na wytworzenie
    określonego towaru) - wówczas przypisanie wydatków związanych z tą pożyczką (w tym
    odsetek) do określonych przychodów (niezależnie od tego czy zostaną osiągnięte w
    krótszej bądź w dłuższej perspektywie czasowej) nie będzie w ogóle możliwe. Powyższa
    okoliczność determinuje uznanie, iż w tej sytuacji wydatki związane z pożyczką powinny
    stanowić KUP pośrednie.
    Powyższe stanowisko potwierdzają organy podatkowe w wydawanych interpretacjach,
    przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 15 lutego 2023 r. (0111-KDIB1-
        3.4010.896.2022.1.AN) organ podatkowy wskazał, że: „Z przedstawionego zdarzenia
        przyszłego nie wynika, aby odsetki od pożyczek można było powiązać bezpośrednio
        z przychodem ze sprzedaży Nieruchomości gruntowej. Zapłata odsetek nie jest
        warunkiem nabycia Nieruchomości lecz stanowi wynagrodzenie za pozyskanie
        środków na sfinansowanie jej zakupu. Wobec tego, zasadnym jest uznanie, że
        przedmiotowe wydatki stanowić będą tzw. pośredni koszt uzyskania przychodów
        (...)”;
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 24 grudnia 2024 r. (0114-KDIP2-
        2.4010.592.2024.2.IN), w której organ podatkowy wskazał: „(...) wypłaty z tytułu
        odsetek od pożyczek ponoszone przez Wnioskodawcę, a także kapitalizacja tych
        odsetek do kwoty głównej pożyczki, w przypadku kiedy Wnioskodawca nie jest już

        właścicielem nieruchomości powinny być traktowane dla celów podatkowych jako
        koszty pośrednie, ponieważ koszty te w sposób ogólny wpływają na przychody i nie
        są związane bezpośrednio z przychodami powstałymi w ramach działalności Spółki.
        Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika, aby odsetki od pożyczek były
        powiązane bezpośrednio z przychodem ze sprzedaży nieruchomości. Zapłata czy
        kapitalizacja odsetek nie stanowi warunku nabycia nieruchomości, lecz stanowi
        wynagrodzenie za pozyskanie środków na sfinansowanie jej zakupu.”
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy, należy wskazać, że skoro zgodnie z
    treścią Umowy Pożyczki, środki z Pożyczki miały zostać przeznaczone w całości na
    prowadzoną przez Spółkę działalność gospodarczą (a więc nie na skonkretyzowane
    przedsięwzięcie inwestycyjne), to uznać należy, iż cel ten został przez Spółkę osiągnięty.
    Pożyczka umożliwiła bowiem Spółce zabezpieczyć jej źródło przychodów, gdyż pozwoliła
    jej:
    a) zachować ciągłość w funkcjonowaniu umożliwiając ponoszenie wydatków na ogólną
      działalność Spółki, m.in. na:
        koszty ogólnoadministracyjne, np.:
        - opłaty za usługi doradztwa podatkowego;
        - opłaty za usługi księgowe;
        - koszty wynikające z zawartej umowy najmu biura;
        obciążenia podatkowe, w szczególności podatek od nieruchomości.
    b) realizować Inwestycję, finansując m.in.:
        koordynację i zarządzanie Inwestycją;
        zakup gruntu;
        koszty wynagrodzenia generalnego wykonawcy;
        nadzór nad przebiegiem Inwestycji;
        usługi marketingowe i reklamowe;
        koszty wynikające z prowadzenia Mieszkaniowego Rachunku Powierniczego
        (MRP);
        koszty usług w zakresie prowadzenia procesu sprzedaży lokali.
    Zatem skoro Pożyczka finansuje całą działalność operacyjną Spółki (tu: Działalność), przez
    co nie jest możliwe powiązanie konkretnego wydatku z określonym przychodem, to tym
    bardziej uznać należy, iż skapitalizowane w dniu (...) 2024 r. odsetki od Pożyczki, jak
    również przyszłe skapitalizowane/zapłacone odsetki nie powinny zostać uznane za KUP
    bezpośrednie z uwagi na brak uchwytnego związku tychże odsetek z konkretnym, ściśle
    określonym przychodem Spółki.
    Podsumowując powyższe stwierdzić należy, że wydatki na skapitalizowane/ zapłacone
    odsetki powinny być traktowane dla celów podatkowych jako KUP pośrednie, bowiem:

        kapitalizacja/zapłata odsetek stanowi wynagrodzenie Pożyczkodawcy za uzyskanie
        finansowania w postaci Pożyczki i jako takie nie wykazuje ścisłego związku z
        konkretnym i ściśle określonym przychodem; a ponadto
        Pożyczka służy finansowaniu ogólnie pojętej działalności gospodarczej Spółki, więc
        trudno jest określić z jakim przychodem i w jakim stopniu związana jest zapłata
        /kapitalizacja odsetek przez Spółkę, bowiem część Pożyczki służy finansowaniu
        Inwestycji, część zaś bieżącym wydatkom ponoszonym przez Spółkę.
    3. Moment rozpoznania KUP z tytułu kapitalizacji/ zapłaty odsetek
    Uznając że skapitalizowane/zapłacone odsetki stanowią KUP pośrednie należy wskazać, iż
    zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, KUP pośrednie są potrącalne jednorazowo w dacie
    ich poniesienia. Tym niemniej, zdaniem Wnioskodawcy, kluczowym przepisem
    decydującym o momencie zaliczenia do KUP:
        odsetek skapitalizowanych jest art. 16 ust. 1 pkt 10a ustawy o CIT, zgodnie z którym
        do KUP nie zalicza się wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem
        skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów) - zatem a contrario odsetki
        skapitalizowane stanowią KUP;
        odsetek zapłaconych jest art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT, zgodnie z którym do
        KUP nie zalicza się naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od
        zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów) - zatem a contrario odsetki
        zapłacone stanowią KUP.
    Zdaniem Wnioskodawcy w odniesieniu do skapitalizowanych oraz zapłaconych odsetek
    przepisy art. 16 ust. 1 pkt 10a i 11 ustawy o CIT modyfikują ogólną zasadę momentu
    rozpoznania KUP pośrednich, wynikającą z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Tym samym
    relacje pomiędzy tymi przepisami należy oceniać z uwzględnieniem reguły lex specialis
    derogat legi generali, która nakazuje nadanie pierwszeństwa przepisowi szczegółowemu.
    Jako że przepisy art. 16 ust. 1 pkt 10a i 11 ustawy o CIT odnoszą się do odsetek
    skapitalizowanych/zapłaconych (a zatem węższego zakresu kosztów niż przepis art. 15 ust.
    4d ustawy o CIT, odnoszący się do kosztów pośrednich w ogóle), tym samym stanowi on
    lex specialis określający moment rozpoznania KUP pośrednich od odsetek
    skapitalizowanych oraz zapłaconych.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w stanowisku organów podatkowych, przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 22 sierpnia 2023 r. (0111-KDIB1-
        3.4010.339.2023.1.JMS), w której organ zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy,
        który stwierdził, że: „(...) ustawodawca wprowadził odrębne unormowanie
        dotyczące skapitalizowanych odsetek w art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o podatku
        dochodowym od osób prawnych. Można zatem uznać, że jego intencją było
        poddanie skapitalizowanych odsetek regułom odrębnym od tych, które dotyczą
        pozostałych kategorii odsetek (tj. szczególny moment zaliczenia ich do kosztów
        podatkowych już z chwilą kapitalizacji";
        interpretacji indywidualnej Dyrektora IS w Katowicach z dnia 5 września 2016 r.
        (IBPB-1-2/4510-658/16-1/AK), w której organ zgodził się ze stanowiskiem
        wnioskodawcy, iż: „Przepis art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT modyfikuje (...) w

        odniesieniu do odsetek ogólną zasadę w zakresie momentu zaliczenia do kosztów
        podatkowych kosztów pośrednich wynikającą z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. (...)
        Zatem, należy uznać, że odsetki są zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT
        zaliczane do kosztów podatkowych na moment ich zapłaty”.
    W tym miejscu wskazać należy, iż kapitalizacja odsetek polega na przekształceniu
    świadczenia ubocznego (odsetek) w świadczenie główne (część kapitałową pożyczki), w ten
    sposób, że należność z tytułu odsetek zostaje dopisane do należności głównej, zaś po
    dokonaniu kapitalizacji oprocentowanie liczone jest od nowej, wyższej podstawy, na którą
    składa się pożyczony kapitał oraz doliczone do tego kapitału odsetki. Pomimo zatem
    braku realnego przepływu naliczonych odsetek na rachunek pożyczkodawcy, z dniem
    kapitalizacji odsetek następuje postawienie tychże odsetek do dyspozycji pożyczkodawcy,
    a to, co później czyni on z uzyskanymi odsetkami (ponownie je pożycza) nie ma znaczenia
    dla faktu, że odsetki zostały postawione do dyspozycji pożyczkodawcy, ergo spowodowały
    powstanie przychodu i kosztu odsetkowego. Innymi słowy nie ma znaczenia, jak prawem
    do odsetek zadysponował pożyczkodawca, istotne jest, że mógł tym prawem swobodnie
    dysponować, co jest kluczowe dla powstania przychodu/kosztu.
    Tym samym, w opinii Wnioskodawcy, kapitalizacja odsetek powinna być traktowana na
    równi z zapłatą odsetek, gdyż wywiera taki sam skutek, albowiem po stronie
    pożyczkobiorcy (dłużnika) zmniejsza kwotę zobowiązania odsetkowego (tu: odsetek do
    zapłaty), po stronie zaś pożyczkodawcy (wierzyciela) powoduje powstanie świadczenia
    mającego charakter trwały, definitywny oraz bezwarunkowy (zapłaty odsetek).
    Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, przykładowo
    w wyroku NSA z dnia 12 lipca 2016 r. (sygn. akt II FSK 1689/14) orzeczono, iż: „(...)
    kapitalizacja odsetek powinna być traktowana na równi z zapłatą, ponieważ wywiera ten
    sam skutek, a mianowicie zmniejsza kwotę odsetek do zapłaty, zaś powstałe
    przysporzenie dla pożyczkodawcy ma charakter trwały, definitywny i bezwarunkowy”.
    Zważywszy na powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zapłacone, jak również
    skapitalizowane odsetki winny być - zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10a i 11 ustawy o CIT -
    zaliczone do KUP odpowiednio w momencie ich kapitalizacji bądź zapłaty.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w stanowisku organów podatkowych oraz NSA,
    przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 24 stycznia 2020 r. (0111-KDIB1-
        1.4010.525.2019.1.SG) w której organ stwierdził, że: „(...) w odniesieniu do
        naliczonych odsetek od ww. pożyczek, które zostały/zostaną przez Wnioskodawcę
        zapłacone, momentem zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów będzie
        data ich faktycznej zapłaty. Natomiast odnośnie odsetek skapitalizowanych
        momentem zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów będzie data ich
        kapitalizacji";
        interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 1 września 2017 r. (0111-KDIB1-
        2.4010.184.2017.1.MS), w której DKIS zaznaczył, że: "Już od dnia kapitalizacji
        wierzyciel uzyskuje korzyść ekonomiczną w postaci zwiększenia kwoty, od której
        naliczane są dalsze odsetki. W rezultacie, w momencie ostatecznego rozliczenia nie
        mamy już do czynienia ze spłaconymi odsetkami, a jedynie ze spłatą powiększonej
        kwoty głównej pożyczki. Wynika z tego, że kapitalizacja odsetek wywiera ten sam
        skutek prawny, co ich zapłata - zmniejsza kwotę odsetek do zapłaty. W świetle
        powyższego, stanowisko Spółki, że miała ona prawo zaliczenia skapitalizowanych

        odsetek od pożyczek udzielonych przez podmiot szwedzki, do kosztów uzyskania
        przychodów w dacie kapitalizacji (...) - należy uznać za prawidłowe";
        wyroku NSA z dnia 31 października 2012 (sygn. akt II FSK 484/11), w którym NSA
        wyraził pogląd, iż: „(...) swobodne przeniesienie prawa do dysponowania
        przychodem, to jest odsetkami z tytułu korzystania z pożyczonego kapitału należy
        traktować jako formę zapłaty odsetek w momencie ich kapitalizacji. Dla
        zastosowania normy art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT nie ma znaczenia, jak
        prawem do odsetek zadysponował pożyczkodawca. Istotne jest, że mógł nimi
        swobodnie dysponować w wyniku dojścia do skutku kapitalizacji odsetek w
        ustalonych terminach. Tym samym, w momencie kapitalizacji odsetek, dokonanej
        zgodnie z zawartą umową pożyczki, pożyczkodawca uzyskał przychód podatkowy o
        takiej wartości, natomiast pożyczkobiorca - prawo do zaliczenia jej do kosztów
        uzyskania przychodów”.
    Reasumując, kwota zapłaconych lub skapitalizowanych odsetek od Pożyczki stanowi dla
    Spółki koszt pośredni uzyskania przychodu, wobec czego zapłacone/skapitalizowane
    odsetki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich kapitalizacji
    lub zapłaty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądów należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące
    dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje oraz wyroki
    nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc
    zawartych w nich stanowisk nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą
    sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym oraz zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.