Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.226.2022.2.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-10-06
Teza: W zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.
Słowa kluczowe: nadpłata; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Wyłączenia z opodatkowania-Czynności cywilnoprawne w zakresie w jakim są opodatkowane bądź zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2-pkt 4-lit. b

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej**

6 sierpnia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 2 sierpnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki. Uzupełnili go Państwo pismami z 6 sierpnia 2022 r. (wpływ 6 sierpnia 2022 r.) oraz z 2 września 2022 r. (wpływ 2 września 2022 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

**Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem**

1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:

Pani \`(...)\`

(…);

2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

(\`(...)\`);

**Opis stanu faktycznego**

W niniejszym wniosku przez „Wnioskodawczynię” lub „Wnioskodawcę” rozumie się Panią \`(...)\` (Zainteresowana będąca stroną postępowania).

W niniejszym wniosku przez „Spółkę A” rozumie się A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany niebędący stroną postępowania).

W niniejszym wniosku przez „Spółkę B” rozumie się B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Przez „ustawę o VAT” rozumie się ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.).

Przez „ustawę o PCC” rozumie się ustawę z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. t.j. z 2020 r., poz. 815 ze zm.).

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest między innymi:

\- świadczenie usług w zakresie pielęgnacji zieleni,

\- świadczenie usług w zakresie sprzątania obiektów handlowo - biurowych,

\- dzierżawa stacji paliw na rzecz innego podmiotu.

Stację, o której mowa wyżej, Wnioskodawczyni nabyła częściowo ze środków własnych, zaś częściowo z następujących pożyczek:

1) W dniu \`(...)\` czerwca 2021 r. Wnioskodawczyni jako Pożyczkobiorca zawarła umowę pożyczki ze Spółką B na kwotę 1.000.000 zł. Pożyczkę udzielono na pięć lat. Spłatę rozpoczęto od \`(...)\` lipca 2021 r. w kwocie raty miesięcznej 16.500 zł plus naliczone oprocentowanie od zadłużenia. Od udzielonej pożyczki uiszczono należny podatek PCC.

2) W dniu \`(...)\` czerwca 2021 r. Wnioskodawczyni jako Pożyczkobiorca zawarła umowę pożyczki ze Spółką A na kwotę 460.000 zł. Pożyczkę spłacono we wrześniu 2021 r. oraz uiszczono należny podatek PCC. Pożyczka została spłacona wraz z odsetkami \`(...)\` września 2021 r.

Spółka A udzielała już wcześniej pożyczek innym spółkom oraz osobom fizycznym (w 2005 r. udzieliła pożyczki, która została spłacona; w 2006 r. udzieliła pożyczki, która została spłacona; w 2014 r. udzieliła pożyczki, która została spłacona; w 2018 r. udzieliła pożyczki – ta pożyczka jest jeszcze aktywna i nie została spłacona; w 2021 r. udzieliła trzech pożyczek, z czego jedną z nich na rzecz Wnioskodawczyni (jest to pożyczka opisana wyżej, która została spłacona) oraz na rzecz dwóch innych pożyczkobiorców. Również w 2022 r. Spółka A udzieliła pożyczek różnym podmiotom.

Spółka A każdorazowo w każdej zawieranej umowie pożyczki określała należne jej wynagrodzenie z tytułu udzielonej pożyczki w postaci określonego oprocentowania.

Pożyczka udzielona przez Spółkę B jest z kolei jednorazową pożyczką w przypadku tej Spółki.

Zarówno Spółka A, jak i Spółka B określały w ww. umowach pożyczek udzielonych Wnioskodawczyni należne im wynagrodzenie w postaci odsetek. W pożyczkach zastosowano oprocentowanie w wysokości: WIBOR 3M plus 2,50% w stosunku rocznym.

Wnioskodawczyni składa niniejszy wniosek wspólny ze spółką A.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni skorygowała opis stanu faktycznego wskazując, że: We wniosku, w opisie stanu faktycznego napisano: „Również w 2022 r. Spółka A udzieliła pożyczek różnym podmiotom”. Tymczasem w 2022 r. spółka A udzieliła trzech pożyczek na rzecz jednego podmiotu.

**Pytanie**

Czy usługa udzielenia pożyczki przez Spółkę A na rzecz Wnioskodawczyni podlegała zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT oraz czy otrzymanie pożyczki od Spółki A podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych przez Wnioskodawczynię?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Zainteresowanych, usługa udzielenia pożyczki przez Spółkę A na rzecz Wnioskodawczyni podlegała zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zaś otrzymanie pożyczki od tej Spółki nie podlegało podatkowi PCC i tym samym Wnioskodawczyni go nadpłaciła.

Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany,

w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług (lit. a) lub jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkami, które nie mają znaczenia dla sprawy (lit.b).

Powyżej przywołano tylko tę część stanowiska Zainteresowanych, która odnosi się do podatku od czynności cywilnoprawnych.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od towarów i usług, została wydana odrębna interpretacja z \`(...)\` r. Znak: \`(...)\` .

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 111 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy:

Podatkowi podlegają: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Stawki podatku wynoszą od umowy pożyczki oraz depozytu nieprawidłowego - 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ww. ustawy:

Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika, oraz przypadków, o których mowa w ust. 1a.

W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ww. ustawy:

Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,

b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:

– umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,

– umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

W przypadku umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Użyte w ustawie określenie oznaczają: podatek od towarów i usług – podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że \`(...)\` czerwca 2021 r. Zainteresowana będąca stroną postępowania jako Pożyczkobiorca zawarła umowę pożyczki z Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania na kwotę 460.000 zł. Pożyczkę spłacono we wrześniu 2021 r. oraz uiszczono należny podatek PCC. Pożyczka została spłacona wraz z odsetkami \`(...)\` września 2021 r.

W związku z tym podkreślić należy, że jakkolwiek zapytanie Zainteresowanych dotyczy opodatkowania zawartej umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności ustalenia wymaga kwestia czy transakcja ta podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami w zakresie ustawy o podatku od towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z \`(...)\` r. Znak: \`(...)\` wydanej dla Państwa w zakresie podatku od towarów i usług Organ wskazał, że „(…) czynność udzielenia odpłatnej pożyczki przez Pożyczkodawcę na Pani rzecz stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w tym przepisie – usługa udzielenia pożyczki przez Pożyczkodawcę na Pani rzecz, korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.” A zatem, skoro otrzymana przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania pożyczka jest zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to w analizowanej sprawie ma zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie na Zainteresowanej będącej stroną postępowania, z tytułu zawarcia ww. umowy pożyczki, nie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym Zainteresowana będąca stroną postępowania nie była zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu tej umowy.

Zatem, skoro omawiana czynność (zawarcie umowy pożyczki) nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to Zainteresowana będąca stroną postępowania może wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatku wpłaconego do urzędu skarbowego, gdyż został on zadeklarowany i wpłacony nienależnie.

Stosownie do art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:

Za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku.

W myśl art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:

Nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej.

Zgodnie z art. 75 § 1 ww. ustawy:

**J**eżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Natomiast na podstawie art. 75 § 2 zdanie pierwsze ww. ustawy :

Uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje podatnikom, płatnikom i inkasentom oraz osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej w momencie rozwiązania spółki w zakresie zobowiązań spółki.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że skoro Zainteresowana będąca stroną postępowania nie była zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu opisanej we wniosku czynności, to w analizowanej sprawie kwota podatku uiszczona została nienależnie, a zatem w sprawie – zgodnie z brzmieniem art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej – wystąpiła nadpłata, o której stwierdzenie a w konsekwencji zwrot podatku Zainteresowana będąca stroną postępowania może się ubiegać.

W myśl art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania**

Pani \`(...)\` (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\`. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).