Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.666.2025.2.MAP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-12
Teza: Opodatkowanie wynagrodzenia z tytułu kontraktu
realizowanego we Francji.
Słowa kluczowe: Francja
kontrakt
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Działalność artystyczna, literacka, naukowa,
trenerska, oświatowa, publicystyczna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania wynagrodzenia z tytułu kontraktu realizowanego we Francji.

    Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 9 października 2025 r. (wpływ
    9 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pani ... (dalej jako: „Wnioskodawczyni”) jest obywatelką Polski i polską rezydentką
    podatkową. Z zawodu jest aktorką i działalność w tym zakresie jest Jej głównym źródłem
    przychodów. Wnioskodawczyni uzyskuje przychody w ramach wykonywania
    jednoosobowej działalności gospodarczej, zarejestrowanej w Centralnej Ewidencji
    Działalności Gospodarczej pod nazwą „...”. Przeważającą działalnością gospodarczą
    wskazaną przez Wnioskodawczynię i faktycznie przez Nią wykonywaną jest (zgodnie z
    klasyfikacją PKD 2007): 90.01.Z - Działalność związana z wystawianiem przedstawień
    artystycznych. Działalność ta jest prowadzona od lutego 2023 r.
    Od urodzenia Wnioskodawczyni mieszka w Polsce (gdzie również od pokoleń mieszka Jej
    rodzina, a obecnie także mąż), tutaj uczęszczała do szkół, wykonywała swoje pierwsze
    zlecenia oraz prowadzi zarejestrowaną działalność gospodarczą (o czym mowa powyżej).
    W Polsce Wnioskodawczyni posiada podstawową sieć kontaktów towarzyskich,
    branżowych i biznesowych. Traktuje Polskę jako miejsce swojego stałego pobytu. W
    każdym z lat podatkowych wykonywania przez Wnioskodawczynię działalności
    gospodarczej w Polsce (tj., w latach: 2023, 2024 oraz 2025), przebywała/będzie przebywać
    w Polsce przez okres dłuższy niż 183 dni.
    Jako aktorka filmowa i serialowa Wnioskodawczyni podejmuje zlecenia zarówno na
    polskich, jak i na zagranicznych kontraktach. W 2023 r. pracowała nad rolą w serialu
    kręconym we Francji. W latach: 2022 - 2025, kilkukrotnie realizowała zlecenia w Wielkiej
    Brytanii (w marcu 2025 r. zakończyła się realizacja zlecenia na terytorium Szkocji).
    Aktualnie, Wnioskodawczyni wykonuje zlecenie we Francji. Dodatkowo, zarówno w
    poprzednich latach, jak i w roku bieżącym, uzyskiwała/będzie uzyskiwać, w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, przychody związane z wykonywaniem zleceń w
    Polsce.
    Działalność wykonywana przez Wnioskodawczynię w ramach ww. zleceń każdorazowo
    mieściła się/mieści się w grupowaniu: PKWiU 90.01.10.0 - Usługi artystów wykonawców.
    Ponadto, Wnioskodawczyni informuje, że:
      a) nie opłacała i nie opłaca podatku w formie karty podatkowej na zasadach
        określonych w rozdziale 3 ustawy o Ryczałcie;
      b) nie korzystała i nie korzysta na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego
        zwolnienia od podatku dochodowego;
      c) nie osiągała i nie osiąga przychodów z działalności, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt
        3 i pkt 4 ustawy o Ryczałcie;
      d) ani w 2025 r., ani w latach poprzedzających, nie podjęła wykonywania działalności po
        zmianie działalności wykonywanej:
        · samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
        · w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez
          jednego lub każdego z małżonków,

        · samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez
          drugiego małżonka;
      e) ani w 2025 r., ani w latach poprzedzających, nie uzyskała w ramach prowadzonej
        działalności przychodów ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze
        świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy;
      f) działalność Wnioskodawczyni nie mieści się w definicji tzw. wolnego zawodu, zawartej
        w art. 4 ust. 1 pkt 11 ustawy o Ryczałcie;
      g) przychody z prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej w
        żadnym z lat podatkowych nie przekroczyły oraz nie przekroczą w 2025 r. - kwoty
        równowartości kwoty 2 000 000 euro,
      h) Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działalności w formie spółki cywilnej
        osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych, przedsiębiorstwa w spadku lub
        spółki jawnej osób fizycznych.
    Wnioskodawczyni nie posiada na terytorium Francji zakładu w rozumieniu art. 5 UPO
    Polska-Francja, ani też stałej placówki położonej we Francji.
    Podatek z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej polegającej na
    świadczeniu Usług artystów wykonawców (PKWiU 90.01.10.0) za lata 2023 i 2024
    rozliczała, jak również aktualnie rozlicza w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, zgodnie z art. 2 ust. 1 i nast. ustawy o Ryczałcie. Wnioskodawczyni
    złożyła oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności
    gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, o którym mowa w
    art. 9 ust. 1 ustawy o Ryczałcie i we wskazanym w nim terminie (oświadczenie o wyborze
    formy opodatkowania Wnioskodawczyni złożyła zakładając działalność gospodarczą).
    Przedmiotem wniosku jest zagadnienie dotyczące sposobu rozliczenia, w ramach zeznania
    podatkowego za 2025 r., jakie zostanie złożone przez Wnioskodawczynię po zakończaniu
    tego roku, wynagrodzenia, które uzyska z tytułu kontraktu realizowanego w 2025 r. we
    Francji.
    Przedmiotowy kontakt (dalej: „Kontrakt”) realizowany był przez Wnioskodawczynię na
    terytorium Francji w okresie od marca do lipca 2025 r. Zgodnie z postanowieniami
    Kontraktu, usługi świadczone przez Wnioskodawczynię, zdefiniowane w komparycji
    Kontraktu jako: „...” (w angielskojęzycznym oryginale Kontraktu: ... dotyczą odtworzenia
    przez Nią roli w filmie wskazanym w Kontrakcie, w tym wykonania czynności zwyczajowo
    towarzyszących odtworzeniu roli w filmie, takich jak: usługi preprodukcyjne (w tym próby
    /charakteryzacja/spotkania preprodukcyjne) oraz usługi postprodukcyjne (w tym dubbing
    /pętlowanie/nagrania głosowe).
    Uzgodniono, że z tytułu wykonywania Kontraktu, Wnioskodawczyni ma otrzymać
    wynagrodzenie („Wynagrodzenie”) ustalone i wypłacane zgodnie z warunkami Kontraktu,
    tj. w trzech ratach płatnych w trakcie 2025 r.:
      · pierwsza rata - po podpisaniu umowy (płatność ta miała miejsce w maju 2025 r.);
      · druga rata - przed ostatnim dniem na planie (płatność ta miała miejsce na początku
        lipca 2025 r.);
      · trzecia rata - do dnia 31 lipca 2025 r.

    Płatności są dokonywane na rachunek Wnioskodawczyni w polskim banku (na rachunek
    ten wpłynęły już dwie pierwsze raty).
    Przed dokonaniem wypłat, francuski kontrahent Wnioskodawczyni (dalej: „Kontrahent”)
    dokonał klasyfikacji Wynagrodzeń, a zgodnie z prawem francuskim uznając je za dochód,
    o którym mowa w art. 17 UPO Polska-Francja oraz pobrał od kwoty Wynagrodzenia
    podatek u źródła z zastosowaniem 15% stawki tego podatku. Należny podatek został
    obliczony od podstawy stanowiącej 90% kwoty Wynagrodzenia.
    Zatem francuski Kontrahent uznał, że pomimo prowadzenia przez Wnioskodawczynię
    zarejestrowanej działalności gospodarczej w Polsce, obejmującej wykonywanie
    działalności aktorskiej (Działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych),
    przychód uzyskany przez Nią z tytułu Wynagrodzenia za zlecenie realizowane na terenie
    Francji podlega tam opodatkowaniu.
    Wnioskodawczyni zakłada, że Kontrahent kierował się przy tym treścią art. 3 ust. 2 UPO
    Polska-Francja, który wskazuje, że „Przy stosowaniu umowy przez Umawiające się
    Państwo, jeżeli z jej treści nie wynika inaczej, każde inaczej niezdefiniowane określenie ma
    takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa danego Państwa w zakresie podatków,
    które są przedmiotem niniejszej umowy”.
    Z kolei w treści Kontraktu wskazano, że został on zakwalifikowany pod prawem
    francuskim jako umowa o zatrudnienie zawarta przez Kontrahenta z firmą
    Wnioskodawczyni w zakresie świadczonych przez Nią usług (w oryginalnej
    angielskojęzycznej wersji Kontraktu: ... .
    Wnioskodawczyni nie wchodziła i nie zamierza wchodzić w spór z francuskim
    Kontrahentem lub francuskim organem podatkowym odnośnie do zastosowanej formy
    opodatkowania. Celem Wnioskodawczyni jest natomiast dokonanie rozliczenia
    podatkowego w Polsce w sposób, który będzie uwzględniać fakt świadczenia przez Nią
    przedmiotowych usług w ramach prowadzonej w Polsce w tym zakresie działalności
    gospodarczej (PKD 2007: 90.01.Z - „Działalność związana z wystawianiem przedstawień
    artystycznych”), jak również zapobiegnie podwójnemu opodatkowaniu Wynagrodzenia
    (we Francji i w Polsce), zgodnie z postanowieniami UPO Polska-Francja.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni doprecyzowała, że Jej działalność na terenie
    Francji nie była wykonywana w ramach programu wymiany kulturalnej uzgodnionego
    między rządami Polski i Francji. W okresie realizacji zlecenia we Francji, Wnioskodawczyni
    nie zatrudniała pracowników, którzy pracowali dla Niej na terytorium Francji.
    Wnioskodawczyni nie dysponowała na terenie Francji przestrzenią biurową, która służyła
    do prowadzenia przez Nią działalności gospodarczej.
    Pytania
      1. Czy Wnioskodawczyni postąpi prawidłowo dokonując rozliczenia podatkowego za
        2025 r. z uwzględnieniem metody o unikaniu podwójnego opodatkowania
        wskazanej w art. 23 ust. 1 lit. b) UPO Polska-Francja (metoda proporcjonalnego
        odliczenia)?
      2. Czy Wnioskodawczyni będzie uprawniona do zastosowania w związku z uzyskaniem
        w 2025 r. przychodu (Wynagrodzenia) z tytułu usług świadczonych na podstawie
        Kontraktu, art. 27 ust. 9 ustawy o PIT w związku z art. 12 ust. 12 ustawy o Ryczałcie
        oraz art. 27g ustawy o PIT w związku z art. 13a ustawy o Ryczałcie?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni uważa, że będzie uprawniona do dokonania rozliczenia podatkowego za
    2025 r. z uwzględnieniem metody o unikaniu podwójnego opodatkowania, o której mowa
    w art. 23 ust. 1 lit. b) Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem

    Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie
    podatków od dochodu i majątku (dalej: „UPO Polska-Francja”) - metoda proporcjonalnego
    odliczenia.
    Wnioskodawczyni będzie także uprawniona do zastosowania, względem przychodu z
    tytułu Wynagrodzenia, art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (dalej: „ustawy o PIT”) w związku z art. 12 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (dalej: „ustawy
    o Ryczałcie”), jak również art. 27g ustawy o PIT w związku z art. 13a ustawy o Ryczałcie.
    Oznacza to uprawnienie do odliczenia od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
    (tj. dochodów z tytułu działalności wykonywanej poza Polską lub ze źródeł przychodów
    znajdujących się poza Polską oraz dochodów ze źródeł przychodów położonych na
    terytorium Polski):
      · kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu we Francji, która
        proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany we Francji oraz dodatkowo
      · kwoty stanowiącej różnicę między podatkiem obliczonym zgodnie z art. 27 ust. 9
        ustawy o PIT a kwotą podatku obliczonego od przychodów z działalności
        gospodarczej (art. 14 ustawy o PIT), przy zastosowaniu do tych dochodów zasad
        określonych w art. 27 ust. 8 ustawy o PIT - z zastrzeżeniem, że odliczenie to (ulga
        abolicyjna) nie może przekroczyć kwoty 1 360 zł.
    Odliczenie to zostanie dokonane w ramach zeznania rocznego PIT-28 za 2025 r.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni:
    I.
    Artykuł 1 pkt 1 ustawy o Ryczałcie wskazuje, że ustawa ta reguluje opodatkowanie
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych
    przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Pozarolnicza działalność gospodarcza została zdefiniowana w art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o
    Ryczałcie, jako pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o PIT. Ustawa o
    PIT definiuje to pojęcie w art. 5a pkt 6, wskazując, że pozarolnicza działalność gospodarcza
    oznacza działalność zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Ryczałcie, pod pojęciem „działalności
    usługowej”, należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są
    czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU)
    wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie
    Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018
    r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.
    Z art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wynika, że osoby fizyczne osiągające przychody z
    pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy
    w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o Ryczałcie, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych podlegają w szczególności przychody osób fizycznych z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o PIT, z zastrzeżeniem ust. 1e

    i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób
    fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej
    osób fizycznych (łącznie jako: „spółka”).
    Dodatkowo, u osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, możliwość
    opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest od
    niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 8 ustawy o Ryczałcie. Zgodnie
    z ust. 1 tego artykułu, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:
      1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w
        rozdziale 3;
      2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od
        podatku dochodowego;
      3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
        a) prowadzenia aptek,
        c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
        f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów
        mechanicznych;
      4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie
        odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych
        źródeł energii;
      5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie
        działalności wykonywanej:
        a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
        b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez
          jednego lub każdego z małżonków,
        c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez
          drugiego małżonka
        - jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej
        działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    Artykuł 9 ust. 1 ustawy o Ryczałcie wskazuje, że sporządzone na piśmie oświadczenie o
    wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie
    ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa
    naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika
    [...], do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód
    z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki
    przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
    Na podstawie ust. 1b, dokonany wybór formy opodatkowania, o którym mowa w ust. 1,
    dotyczy również lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie
    określonym w ust. 1 złoży oświadczenie w formie pisemnej właściwemu naczelnikowi

    urzędu skarbowego o rezygnacji z tej formy opodatkowania albo w terminie określonym w
    art. 29 ust. 1 złoży pisemny wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty
    podatkowej albo oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej
    działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT, w terminie
    określonym w art. 9a ust. 2 tej ustawy.
    Artykuł 12 ustawy o Ryczałcie definiuje stawki ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych. W szczególności, z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. y) wynika, że w przypadku
    przychodów ze świadczenia usług kulturalnych i rozrywkowych (PKWiU dział 90), stawka
    ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wynosi 15%.
    Należy przy tym zaznaczyć, że możliwość opłacania podatku w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych oraz wysokość stawki ryczałtu od przychodów
    uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zależy wyłącznie od
    faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej działalności usług.
    II.
    Odnosząc zatem powyższe przepisy do okoliczności zdarzenia przyszłego opisanego we
    wniosku, wskazać należy, że skoro - jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego - nie zaistniały
    przesłanki negatywne (określone w art. 8 ust. 1 ustawy o Ryczałcie) wykluczające
    możliwość zastosowania przez Wnioskodawczynię opodatkowania w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych, to przychody osiągane przez Wnioskodawczynię w
    ramach działalności gospodarczej z tytułu świadczenia usług mieszczących się w zakresie
    grupowania PKWiU 90.01.10.0 – „Usługi artystów wykonawców” – mogą być
    opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt
    2 lit. y) ustawy o Ryczałcie, tj. z zastosowaniem stawki ryczałtu od przychodów wynoszącej
    15%.
    III.
    Jednocześnie, jak stanowi art. 12 ust. 12 ustawy o Ryczałcie, przepisy art. 27 ust. 8-9a
    ustawy o PIT stosuje się odpowiednio. Natomiast art. 13a ustawy o Ryczałcie wskazuje, że
    do ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stosuje się odpowiednio art. 27g ustawy o
    PIT. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje, należy przeanalizować przepisy ustawy o PIT w
    podanym zakresie.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Cytowany przepis art. 3 ust. 1a wymienia dwie przesłanki, od spełnienia których uzależnia
    się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Warunki te są
    rozdzielone spójnikiem „lub” oznaczającym alternatywę łączną (nierozłączną), co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z przedmiotowych przesłanek,
    aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w
    Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

    Kryterium przebywania w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym jest jasne i nie
    budzi wątpliwości – jeżeli pobyt podatnika przekroczy 183 dni w roku podatkowych
    (kalendarzowym), to zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy o PIT będzie podlegać w
    Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów). Jak wskazano w opisie
    zdarzenia przyszłego, w 2025 r. Wnioskodawczyni będzie przebywać w Polsce ponad 183
    dni, a zatem przesłanka ta zostanie spełniona.
    Odrębną kwestią jest rozstrzygnięcie, czy dana osoba ma na terytorium Polski centrum
    interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przepisy ustawy
    o PIT nie dostarczają konkretnych wskazówek, jak sformułowanie to należy rozumieć.
    Pomocne w tym zakresie są natomiast Objaśnienia podatkowe z 29 kwietnia 2021 r.
    „Rezydencja podatkowa oraz zakres obowiązku podatkowego osób fizycznych w Polsce”
    („Objaśnienia”), a także stanowiska prezentowane w indywidualnych interpretacjach
    wydawanych przez organy podatkowe i wyrokach sądów administracyjnych.
    Z analizy tych źródeł wynika, że istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza
    posiadanie ścisłych powiązań osobistych lub gospodarczych z Polską. Przy czym każda z
    tych przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy
    spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów
    życiowych w Polsce. Przy ocenie przesłanki posiadania centrum interesów osobistych
    należy wziąć pod uwagę przede wszystkim takie czynniki, jak: to gdzie znajduje się ognisko
    domowe, gdzie zlokalizowane są powiązania rodzinne i towarzyskie, aktywność społeczna,
    polityczna, kulturalna, obywatelska, miejsce uprawiania hobby. Z kolei przy ustalaniu
    centrum interesów gospodarczych należy uwzględnić w szczególności miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej, źródła dochodów, miejsca posiadanych inwestycji,
    zaciągniętych kredytów, itp.
    Odnosząc się do tego zagadnienia, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 czerwca
    2022 r. sygn. akt II FSK 2692/19 wyjaśnił, że: „Dokonując oceny, w którym z państw
    znajduje się centrum interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, należy wziąć
    pod uwagę przede wszystkim związki osobiste i ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są więzi rodzinne, towarzyskie, zatrudnienie, działalność
    polityczna, kulturalna i wszelka inna działalność, miejsce wykonywania działalności
    zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy,
    zaciągnięte kredyty, konta bankowe, a także miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem, itd.”
    W ocenie Wnioskodawczyni, analiza powyższych przesłanek prowadzi do wniosku, że to
    Polska jest krajem, w którym Wnioskodawczyni posiada ośrodek interesów życiowych,
    Konstatacji tej nie zmienia czasowe wykonywanie przez Wnioskodawczynię zleceń w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej w innych krajach, gdyż okoliczność ta jest
    elementem prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej wynikającym ze specyfiki tej
    działalności ma charakter wtórny, a także drugorzędny wobec pozostałych czynników
    wskazujących na Polskę, jako centrum interesów osobistych i gospodarczych
    Wnioskodawczyni, co wyjaśniono w opisie zdarzenia przyszłego.
    IV.
    Zgodnie z art. 4a ustawy o PIT, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b ustawy o PIT stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których
    stroną jest Rzeczpospolita Polska. W odniesieniu do przedstawionego we wniosku
    zdarzenia przyszłego zastosowanie znajdą więc uregulowania UPO Polska-Francja,
    zmodyfikowanej przez Konwencję MLI.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 UPO Polska-Francja, określenie „osoba mająca miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według
    prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce
    zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne podobne znamiona,
    nie włączając jednak osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie tylko w

    zakresie dochodu, jaki osiągają ze źródeł położonych w wyżej wymienionym Państwie albo
    z tytułu majątku, jaki posiadają w tym Państwie.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 UPO Polska-Francja, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1
    osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas
    stosuje się następujące zasady:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie,
        w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stale miejsce
        zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas uważa się ją za mającą
        miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze
        powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ściślejsze
        powiązania osobiste i gospodarcze albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca
        zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, wówczas uważa się ją za
        mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle
        przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie
        przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, wówczas będzie ona uważana za mającą
        miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
      d) jeśli sytuacji tej osoby nie można uregulować zgodnie z postanowieniami liter a), b) i
        c), właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze
        wzajemnego porozumienia.
    Powyższe zasady stosuje s ę zgodnie z kolejnością, czyli jeśli można ustalić miejsce
    zamieszkania na podstawie lit a), nie należy prowadzić dalszej weryfikacji,
    Z uwagi na fakt przebywania w Polsce przez okres przekraczający w trakcie roku 183 dni
    oraz na sytuację życiową Wnioskodawczyni, tj. posiadanie w Polsce centrum interesów
    osobistych (rodzina, znajomi) i centrum interesów gospodarczych (prowadzenie
    działalności gospodarczej, sieć kontaktów zawodowych i branżowych), Wnioskodawczyni
    posiada miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dlatego też należy
    stwierdzić, że Wnioskodawczyni podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    V.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, przed dokonaniem wypłat z tytułu
    Wynagrodzenia, francuski Kontrahent dokonał klasyfikacji Wynagrodzenia należnego
    Wnioskodawczyni zgodnie z prawem francuskim oraz pobrał podatek u źródła z
    zastosowaniem 15% stawki tego podatku, obliczony od podstawy stanowiącej 90% kwoty
    Wynagrodzenia. Wskazuje to, że Kontrahent – a za nim francuskie organy podatkowe -
    uznały, że pomimo powadzenia przez Wnioskodawczynię zarejestrowanej działalności
    gospodarczej w Polsce, która w głównej mierze obejmuje wykonywanie działalności
    aktorskiej (Działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych), przychód
    uzyskany z tytułu Wynagrodzenia za zlecenie zrealizowane we Francji podlega tam
    opodatkowaniu, zgodnie z art. 17 ust. 1 UPO Polska-Francja. Przepis ten stanowi, że bez
    względu na postanowienia artykułów 14 i 15, dochody zawodowych artystów, jak na
    przykład artystów scenicznych, filmowych, radiowych oraz telewizyjnych, jak też muzyków
    i sportowców z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności, podlegają
    opodatkowaniu w tym z Umawiających się Państw, w którym wykonują oni te czynności. W
    związku z tym, Wynagrodzenie uzyskane przez Wnioskodawczynię we Francji zostało tam
    opodatkowane (z zastosowaniem 15% stawki podatku u źródła).
    Jak wyjaśniono, Wnioskodawczyni nie wchodziła i nie zamierza wchodzić w spór z
    francuskim organem podatkowym. Natomiast w celu zapobieżenia podwójnemu

    opodatkowaniu Wynagrodzenia (we Francji i w Polsce), w ramach rozliczenia rocznego za
    2025 r. Wnioskodawczyni zamierza zastosować metodę zapobiegania podwójnemu
    opodatkowaniu wynikającą z art. 23 UPO Polska-Francja.
    VI.
    No podstawie art. 23 ust. 1 UPO Polska-Francja, w przypadku Polski, podwójnego
    opodatkowania unika się w następujący sposób:
      a) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga przychody
        lub posiada majątek, które stosownie do postanowień UPO Polska-Francja
        podlegają opodatkowaniu we Francji, wówczas Polska - z zastrzeżeniem
        postanowień punktu b), wyłączy te przychody albo ten majątek spod
        opodatkowania, może jednak przy ustalaniu podatku od pozostałego dochodu albo
        pozostałego majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która zostałaby
        zastosowana, gdyby te przychody albo ten majątek nie zostały wyłączone spod
        opodatkowania.
      b) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga przychody,
        które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 12, 14, 16 i 17 podlegają
        opodatkowaniu we Francji, wówczas Polska zaliczy na poczet podatku należnego od
        dochodu tej osoby kwotę, która odpowiada podatkowi zapłaconemu we Francji.
        Podlegająca zaliczeniu kwota nie może jednak przekraczać części podatku
        obliczonego przed zaliczeniem, która przypada na przychody osiągane we Francji.
    Jak wynika z przywołanych przepisów, podstawową zasadą obowiązującą w ramach UPO
    Polska-Francja w zakresie unikania podwójnego opodatkowania, jest metoda wyłączenia z
    progresją wskazana pod lit. a) powyżej. Natomiast wyjątkowo, do przychodów, które
    zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 12, 14, 16 i 17 podlegają opodatkowaniu we
    Francji, stosuje się metodę proporcjonalnego odliczenia wskazaną pod lit. b) powyżej.
    Z kolei pojęcie „przychodów, które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 12, 14, 16 i
    17 podlegają opodatkowaniu we Francji”, należy rozumieć z uwzględnieniem art. 3 ust. 2
    UPO Polska-Francja, a zatem wedle zasady, że jeżeli z treści tej umowy nie wynika inaczej,
    każde inaczej niezdefiniowane określenie ma takie znaczenie, jakie przyjmuje się według
    prawa danego Państwa (tu: Francja) w zakresie podatków, które są przedmiotem umowy.
    Zważywszy, że według prawa francuskiego, przychód Wnioskodawczyni w postaci
    Wynagrodzenia za wykonywanie Kontraktu zakwalifikowany został jako dochód, o którym
    mowa w art. 17 UPO Polska-Francja, właściwe jest zastosowanie względem tego
    przychodu metody proporcjonalnego odliczenia opisanej w art. 23 ust. 1 lit. b) UPO Polska-
    Francja.
    Podsumowując, ze względu na fakt zakwalifikowania Wynagrodzenia, pod prawem
    francuskim, do dochodów objętych art. 17 ust. 1 UPO Polska-Francja, uniknięcie
    podwójnego opodatkowania Wynagrodzenia nastąpi poprzez zastosowanie metody
    opisanej w art. 23 ust. 1 lit. b) tej umowy (metoda proporcjonalnego odliczenia).
    Zastosowanie metody proporcjonalnego odliczenia oznacza, że Polska zaliczy na poczet
    podatku należnego od dochodu Wnioskodawczyni kwotę, która odpowiada podatkowi
    zapłaconemu we Francji (maksymalnie do wysokości tej części podatku obliczonego przed
    zaliczeniem, która przypada na dochody uzyskane we Francji).
    VII.
    W świetle art. 12 ust. 12 ustawy o Ryczałcie, przepisy art. 27 ust. 8-9a ustawy o PIT stosuje
    się odpowiednio. Ponadto, zgodnie z art. 13a ustawy o Ryczałcie, do ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych stosuje się odpowiednio art. 27g ustawy o PIT.
    Przepis art. 27 ust. 8 ustawy o PIT dotyczy sytuacji, w której podatnik, o którym mowa w
    art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu zgodnie z ust.
    1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium

    Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    Z kolei w myśl art. 27 ust. 9 ustawy o PIT, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 tej
    ustawy, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o
    zastosowaniu metody określonej w ust. 8 lub z państwem, w którym dochody są osiągane,
    Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
    dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę
    równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może
    jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która
    proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
    Zgodnie z metodą wskazaną w art. 27 ust. 9 ustawy o PIT, podatnik, który osiąga dochody
    z zagranicy, jest zobowiązany do wykazania w swoim zeznaniu podatkowym łącznych
    dochodów (zarówno krajowych, jak i zagranicznych), a od podatku (obliczonego według
    skali podatkowej wskazanej w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT lub obliczonego zgodnie z art. 12
    ustawy o Ryczałcie – w przypadku odpowiedniego zastosowania tego przepisu na
    podstawie art. 12 ust. 12 ustawy o Ryczałcie) odlicza podatek zapłacony za granicą.
    Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na
    dochód uzyskany w obcym państwie.
    Zgodnie z przepisem art. 27 ust. 9a ustawy o PIT, metodologię tę stosuje się odpowiednio
    w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody z
    tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
    przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są
    zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub z
    państwem, w którym dochody są osiągane Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Zarazem, art. 27g ustawy o PIT (do którego referuje art. 13a ustawy o Ryczałcie)
    przewiduje możliwość zastosowania tzw. ulgi abolicyjnej. Z ust. 1 tego przepisu wynika, że
    podatnik podlegający obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1, rozliczający
    na zasadach określonych w art. 27 ust. 9 albo 9a ustawy o PIT, uzyskane w roku
    podatkowym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dochody:
      1) ze źródeł, o których mowa w art. 12 ust. 1, art. 13, art. 14, lub
      2) z praw majątkowych w zakresie praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu
        odrębnych przepisów, z wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        działalności artystycznej, literackiej, naukowej, oświatowej i publicystycznej, z
        wyjątkiem dochodów (przychodów) uzyskanych z tytułu korzystania z tych praw lub
        rozporządzania nimi
    - ma prawo odliczyć od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27 ustawy o
    PIT, kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2.
    Z kolei ust. 2 stanowi, że odliczeniu podlega kwota stanowiąca różnicę między podatkiem
    obliczonym zgodnie z art. 27 ust. 9 albo 9a a kwotą podatku obliczonego od dochodów ze
    źródeł, o których mowa w ust. 1, przy zastosowaniu do tych dochodów zasad określonych
    w art. 27 ust. 8. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć kwoty 1 360 zł.
    Wobec powyższego, z uwagi na rozciągnięcie obowiązywania rozwiązań w zakresie
    unikania podwójnego opodatkowania w podatku dochodowym z przepisów ustawy o PIT
    na przepisy ustawy o Ryczałcie, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że będzie mieć

    prawo do zastosowania art. 27 ust. 9 ustawy o PIT w związku z art. 12 ust. 12 ustawy o
    Ryczałcie, a także do zastosowania ulgi abolicyjnej na podstawie art. 27g ustawy o PIT w
    związku z art. 13a ustawy o Ryczałcie.
    Oznacza to, że Wnioskodawczyni będzie mieć prawo do odliczenia podatku pobranego w
    trakcie 2025 r. i zapłaconego we Francji od podatku należnego za 2025 r. w Polsce w ten
    sposób, że w ramach zeznania rocznego PIT-28 za 2025 r.:
      w pozycji „Podatek zapłacony za granicą - zgodnie z art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o
      podatku dochodowym w związku z art. 12 ust. 12 ustawy”, Wnioskodawczyni wykaże
      kwotę podatku zapłaconego we Francji, w wysokości nieprzekraczającej tej części
      podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada
      na dochód uzyskany we Francji;
      kwotę odliczenia z tytułu ulgi abolicyjnej (nie wyższą, niż 1 360 zł) Wnioskodawczyni
      wykaże w załączniku PIT/O, w części C zawierającej odliczenia od podatku, w pozycji
      „Ulga abolicyjna (art. 27g ustawy)”;
      wykazaną w załączniku PIT/O kwotę ulgi abolicyjnej Wnioskodawczyni przeniesie do
      zeznania PlT-28, do pozycji „Odliczenia - wykazane w części C załącznika PIT/O”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące
      pozarolniczą działalność gospodarczą.
    W myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Użyte w ustawie określenie pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza
      pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:

      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Działalność usługowa to pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem
      są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług
      (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w
      sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r.
      poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z
      zastrzeżeniem pkt 2 i 3.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e - 1g, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych
      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej
      „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12
      ust. 10a.
    W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
      z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli:
      1) w roku poprzedzającym rok podatkowy:
      a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w
        wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub
      b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma
        przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000
        euro.
      2) rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z
        opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość
        przychodów.
    Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.
    Zgodnie z ww. art. 8 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z
      zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:
      1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w
        rozdziale 3;
      2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od
        podatku dochodowego;
      3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
      a) prowadzenia aptek,
      c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

      f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów
      mechanicznych;
      4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie
      odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych
      źródeł energii;
      5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie
      działalności wykonywanej:
      a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
      b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez
      jednego lub każdego z małżonków,
      c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez
      drugiego małżonka
      - jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej
      działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    W myśl art. 8 ust. 2 ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który
      wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
      uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów
      lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy,
      odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
      1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
      2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
      - w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w
      roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku
      podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy
    opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu
      skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku
      przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego
      przedsiębiorcy, do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął
      pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
    Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z 4
    września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r.
    poz. 1676 ze zm.), pod pojęciem usług rozumie:
      wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących
      działalność o charakterze produkcyjnym, nietworzące bezpośrednio nowych dóbr
      materialnych - usługi na rzecz produkcji;
      wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na
      rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i
      ogólnospołecznej.
    Pojęcie usług nie obejmuje czynności związanych z wytwarzaniem wyrobów (włączając
    półfabrykaty). Zauważyć należy, że wysokość stawki ryczałtu od przychodów

    ewidencjonowanych, uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej działalności usług.
    Wobec tego, dla zastosowania właściwej stawki ryczałtu do przychodów uzyskanych z
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej konieczne jest każdorazowe
    przypisanie rodzaju wykonywanych czynności do określonego grupowania PKWiU.
    Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, każdą usługę
    należy zaliczyć do odpowiedniego grupowania, zgodnie z jej charakterem, niezależnie od
    symbolu, pod którym został zakwalifikowany wykonujący usługę podmiot gospodarczy w
    Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej.
    Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ust. 1
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. y) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 15% przychodów ze świadczenia
      usług kulturalnych i rozrywkowych (PKWiU dział 90).
    Dla przychodów ze świadczenia usług kulturalnych i rozrywkowych (PKWiU dział 90)
    ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne przewiduje szczególną stawkę ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych – 15%, wynikającą z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. y).
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pani działalność
    gospodarczą w zakresie wystawiania przedstawień artystycznych. Wskazała Pani, że ww.
    usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 90.01.10.0 „Usługi artystów wykonawców”.
    Wskazała Pani, że w 2025 r. otrzymała Pani wynagrodzenie płatne w trzech ratach, z tytułu
    kontraktu realizowanego we Francji po uprzednim pomniejszeniu przez francuskiego
    kontrahenta o podatek „u źródła” w wysokości 15%. Chciałaby Pani dokonać odliczenia w
    całości tego podatku „u źródła” od kwoty zryczałtowanego podatku od przychodów
    ewidencjonowanych należnego w Polsce za 2025 r.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich

    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że uzyskała Pani dochody z tytułu kontraktu
    realizowanego we Francji. Mając na uwadze powyższe w przedmiotowej sprawie należy się
    odnieść do postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w
    zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1977 r. Nr 1 poz. 5, dalej „umowa
    polsko – francuska”) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą
    środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
    opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Francję 7
    czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 252; dalej „Konwencja MLI”).
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 umowy polsko – francuskiej:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, w której
      całkowicie albo częściowo wykonuje się działalność przedsiębiorstwa.
    W myśl art. 7 ust. 1 umowy polsko – francuskiej:
      Zyski z przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko
      w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim
      Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
      wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa podlegają
      opodatkowaniu w drugim Umawiającym się Państwie jednak tylko w takiej mierze, w
      jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
    Zauważam, że zgodnie z treścią art. 5a pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie - oznacza to:
      a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający miejsce zamieszkania na
      terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na
      terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro,
      fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
      b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
      państwa przez podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium innego państwa,
      c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania na
      terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma
      pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie
      wykonuje
      - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
    We wniosku wskazała Pani, że nie posiada na terytorium Francji zakładu w rozumieniu art.
    5 umowy polsko – francuskiej ani też stałej placówki położonej we Francji.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 umowy polsko – francuskiej:
      Bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15 dochody zawodowych artystów, jak
      na przykład artystów scenicznych, filmowych, radiowych oraz telewizyjnych, jak też
      muzyków i sportowców z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności,
      podlegają opodatkowaniu w tym z Umawiających się Państw, w którym wykonują oni
      te czynności.
    Jak wynika z art. 17 ust. 2 tej Umowy:
      Jeżeli dochody z działalności wykonywanej osobiście przez artystę scenicznego lub
      sportowca są przyznawane innej osobie niż sam artysta lub sportowiec, mogą być
      one ze względu na postanowienia artykułów 7, 14 i 15 opodatkowane w tym

      Umawiającym się Państwie, w którym dana działalność artystyczna lub sportowa jest
      wykonywana.
    W świetle art. 17 ust. 3 Umowy:
      Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 dochody z rodzajów działalności
      określonych w ustępie 1 wykonywanej w ramach wymiany kulturalnej aprobowanej
      przez Państwo, w którym artyści lub sportowcy mają miejsce zamieszkania,
      podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
    Zatem z powołanych powyżej przepisów wynika, że skoro - jaka sama Pani wskazała - Pani
    działalność na terenie Francji nie była wykonywana w ramach programu wymiany
    kulturalnej uzgodnionego między rządami Polski i Francji, to dochód uzyskany z tytułu
    działalności osobiście wykonywanej przez artystę scenicznego podlega opodatkowaniu w
    Państwie źródła i w Państwie zamieszkania.
    Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce
    (w państwie zamieszkania), należy zastosować określoną w Umowie metodę unikania
    podwójnego opodatkowania.
    W takiej sytuacji należy zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania
    wynikającą z umowy polsko-francuskiej.
    Na podstawie art. 23 ust. 1 umowy polsko-francuskiej, podwójnego opodatkowania unika
    się w następujący sposób:
      W przypadku Polski
      a) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga przychody
      lub posiada majątek, które stosownie do postanowień niniejszej umowy podlegają
      opodatkowaniu we Francji, wówczas Polska - z zastrzeżeniem postanowień punktu
      b), wyłączy te przychody albo ten majątek spod opodatkowania; może jednak przy
      ustalaniu podatku od pozostałego dochodu albo pozostałego majątku tej osoby
      zastosować stawkę podatkową, która zostałaby zastosowana, gdyby te przychody
      albo ten majątek nie zostały wyłączone spod opodatkowania;
      b) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga przychody,
      które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 12, 14, 16 i 17 podlegają
      opodatkowaniu we Francji, wówczas Polska zaliczy na poczet podatku należnego od
      dochodu tej osoby kwotę, która odpowiada podatkowi zapłaconemu we Francji.
      Podlegająca zaliczeniu kwota nie może jednak przekraczać części podatku
      obliczonego przed zaliczeniem, która przypada na przychody osiągane we Francji.
    Wobec powyższego, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce
    osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania może być opodatkowany we Francji, to Polska zwolni taki dochód z
    opodatkowania, ale może przy obliczaniu podatku od pozostałej części dochodu lub
    majątku takiej osoby stosować stopę podatkową, która byłaby zastosowana w razie, gdyby
    zwolniona część dochodu lub majątku nie podlegała takiemu zwolnieniu.
    W myśl art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających
      opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności
      wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów
      znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na
      podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów
      międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:
      1) do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się
      dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek
      według skali określonej w ust. 1;
      2) ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;

      3) ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W konsekwencji do dochodów uzyskanych przez Panią w 2025 r. z tytułu kontraktu
    realizowanego we Francji zastosowanie znajduje art. 23 ust. 1 pkt a) ww. umowy polsko -
    francuskiej, w związku z czym podlegają one rozliczeniu z zastosowaniem metody
    wyłączenia z progresją, o której mowa w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Oznacza to, że dochody te powinny zostać uwzględnione na potrzeby ustalenia stopy
    procentowej mającej zastosowanie do dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.
    Zgodnie z art. 12 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przepisy art. 27 ust. 8-9a ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio.
      Przepisy te dotyczą zasad uwzględniania w rozliczeniach podatkowych dochodów
      zagranicznych.
    Przechodząc do możliwości skorzystania przez Panią z ulgi abolicyjnej w odniesieniu do
    dochodów uzyskanych w 2025 r. z tytułu kontraktu realizowanego we Francji wyjaśnić
    należy, że zgodnie z art. 27g ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      Podatnik podlegający obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1,
      rozliczający na zasadach określonych w art. 27 ust. 9 albo 9a uzyskane w roku
      podatkowym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dochody:
      1) ze źródeł, o których mowa w art. 12 ust. 1, art. 13, art. 14, lub
      2) z praw majątkowych w zakresie praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu
      odrębnych przepisów, z wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      działalności artystycznej, literackiej, naukowej, oświatowej i publicystycznej, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) uzyskanych z tytułu korzystania z tych praw lub
      rozporządzania nimi
      – ma prawo odliczyć od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27, kwotę
      obliczoną zgodnie z ust. 2.
    Na podstawie art. 27g ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega kwota stanowiąca różnicę między podatkiem obliczonym
      zgodnie z art. 27 ust. 9 albo 9a a kwotą podatku obliczonego od dochodów ze źródeł,
      o których mowa w ust. 1, przy zastosowaniu do tych dochodów zasad określonych w
      art. 27 ust. 8. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć kwoty 1 360 zł.
    Natomiast w myśl art. 27g ust. 3 ustawy:
      Odliczenia nie stosuje się, gdy dochody ze źródeł, o których mowa w ust. 1, uzyskane
      zostały w krajach i na terytoriach wymienionych w rozporządzeniu wydanym na
      podstawie art. 23v ust. 2.
    W myśl art. 27g ust. 4 ustawy:
      Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do podatku obliczanego zgodnie z art. 30c.
    Stosownie do art. 27g ust. 5 ustawy:
      Przepisu ust. 2 zdanie drugie nie stosuje się do dochodów osiąganych w roku
      podatkowym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze źródeł, o których mowa w
      art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a) i pkt 9, jeżeli dochody te są osiągane z tytułu
      pracy lub usług wykonywanych poza terytorium lądowym państw.

    Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że prawo do odliczenia na podstawie art. 27g
    ustawy przysługuje w sytuacji, kiedy do dochodów uzyskanych za granicą ma
    zastosowanie metoda odliczenia proporcjonalnego, o której mowa w art. 27 ust. 9 albo 9a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wyjaśniono powyżej do dochodów, które uzyskała Pani w 2025 r. z tytułu kontraktu
    realizowanego we Francji miała zastosowanie metoda unikania podwójnego
    opodatkowania w postaci wyłączenia z progresją.
    Zatem, skoro do uzyskiwanych przez Panią dochodów nie ma zastosowania metoda
    unikania podwójnego opodatkowania w postaci proporcjonalnego zaliczenia, tj. metoda
    wskazana w art. 27 ust. 9 lub 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to w
    odniesieniu do tych dochodów nie przysługuje Pani prawo skorzystania z ulgi abolicyjnej,
    o której mowa w art. 27g ustawy.
    Tym samym, Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym.
    W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu
    przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Interpretacja dotyczy sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie wynikające
    z opisu sprawy oraz przedstawionego stanowiska nie podlegały ocenie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.