Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-3.4510.77.2017.1.KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-02-22
Teza: W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 2, w którym momencie Spółka będzie uprawniona do ujęcia poniesionych w związku z realizacją Inwestycji wydatków wskazanych w puntach a - p, jako koszt uzyskania przychodów w związku z podjęciem decyzji o zaprzestaniu prowadzenia Inwestycji na skutek zbycia praw do nakładów poniesionych w ramach Inwestycji lub jej zaniechania niepowiązanego ze sprzedażą Inwestycji? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
Słowa kluczowe: inwestycje-inwestycje zaniechane; koszt-koszty uzyskania przychodów; moment
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 15 stycznia 2017 r. (data wpływu do tut. Biura 10 stycznia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie momentu uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków na zaniechaną inwestycję:

*   dotyczących kosztów poniesionych tytułem opłaty za przyłączenie do sieci energetycznej, opłaty jednorazowej za usługę świadczoną przez dostawców usług telekomunikacyjnych oraz kosztów usług gastronomicznych związanych z organizacją spotkań projektowych – **jest nieprawidłowe,**
*   w pozostałych wskazanych we wniosku kosztach – **jest prawidłowe.**

(pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2017 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie momentu uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków na zaniechaną inwestycję.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, „X” Sp. z o.o. (dalej „Wnioskodawca” lub „Spółka”) świadczy usługi z zakresu kompleksowej obsługi infolinii oraz naprawy urządzeń telekomunikacyjnych i IT.

W latach ubiegłych Spółka rozpoczęła realizację inwestycji, zakładającej budowę centrum logistyczno-serwisowego z budynkiem biurowym (dalej: „Inwestycja”). Celem prowadzenia Inwestycji Spółka nabyła niezabudowaną nieruchomość, stanowiącą teren budowlany (dalej: „Nieruchomość”).

W związku z nabyciem Nieruchomości Spółka poniosła określone koszty w szczególności w postaci ceny nabycia oraz kosztów notarialnych związanych, z zakupem Nieruchomości pod inwestycję.

W latach ubiegłych Spółka ponosiła ponadto następujące rodzaje kosztów związanych z realizacją Inwestycji:

1.  koszty prac projektowych, do których zalicza się sporządzenie projektu budowlanego, wykonanie technicznego studium wykonalności inwestycji, wykonanie koncepcji architektonicznej inwestycji oraz analizy zagospodarowania terenu,
2.  koszty uzyskania pozwolenia na budowę, w tym koszty związane ze sporządzeniem dokumentacji budowlanej,
3.  koszty usług doradczych, w tym doradztwa technicznego, koncepcyjnego oraz warsztatów związanych z projektem dla inwestycji, doradztwa prawnego w tym w zakresie analizy zapisów umów z podmiotami zaangażowanymi w proces inwestycyjny, konsultacji architektonicznych,
4.  koszty podróży służbowych odbytych w związku z realizowaną inwestycją, w tym koszty noclegów, diet, przejazdów,
5.  koszty uzyskania atestów higienicznych gruntowego wymiennika ciepła,
6.  koszty opłaty za przyłączenie do sieci energetycznej - zgodnie z treścią umowy o przyłączenie do sieci energetycznej usługodawca był zobowiązany między innymi do wybudowania złącz kablowych oraz linii dla zasilania przedmiotowych złącz,
7.  koszty opłaty jednorazowej za usługę świadczoną przez dostawcę usług telekomunikacyjnych - na gruncie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, Spółka była zobowiązana do zapłaty opłaty jednorazowej, w ramach której (zgodnie z otrzymaną fakturą) kontrahent wykonał i przygotował łącze światłowodowe. Należy wskazać, że wykonanie łącza światłowodowego nastąpiło na terenie Nieruchomości, na której prowadzona jest Inwestycja. Mając jednak na uwadze fakt, że proces inwestycyjny nie został zakończony, usługi telekomunikacyjne świadczone są w obecnej lokalizacji biura w oparciu o istniejącą w tej lokalizacji infrastrukturę telekomunikacyjną.

W dniu 21 października 2011 r., Wnioskodawca otrzymał stosowne pozwolenie na budowę.

W latach 2013-2014 proces inwestycyjny został wstrzymany.

W 2015 r., Spółka podjęła decyzję o realizacji inwestycji polegającej na budowie centrum logistyczno-serwisowego z budynkiem biurowym, która miała jednak zostać przeprowadzona na podstawie zmienionego projektu budowlanego. Inwestycja miała w pewnym zakresie bazować na rozwiązaniach pierwotnego projektu, jednak, zgodnie z założeniami Spółki na moment podjęcia prac, odstępstwa od pierwotnego projektu miały być na tyle znaczące, że niezbędnym byłoby uzyskanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

W związku z podjęciem prac dotyczących Inwestycji od 2015 r., Spółka poniosła następujące rodzaje kosztów:

1.  koszty prac projektowych, w tym związane z opracowaniem i realizacją koncepcji logistycznej nowej centrali, przygotowania mapy działki dla celów projektowych, opracowaniem koncepcji i sporządzeniem projektu budowlanego, dokumentacji przetargowej i nadzoru autorskiego, dokumentacji geologiczno-inżynierskiej,
2.  koszty usług doradczych, w tym doradztwa prawnego (przykładowo w odniesieniu do analizy prawnej podpisywanych umów z kontrahentami świadczącymi usługi dotyczące Inwestycji), budowlanego, koncepcyjnego związanego z prowadzoną Inwestycją,
3.  koszty nadzoru i kierowania projektem inwestycyjnym,
4.  koszty opłat administracyjnych, w tym za mapę, wypisy, wyrysy z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
5.  koszty podróży służbowych odbytych w związku z realizowaną inwestycją, w tym koszty noclegów, posiłków, przejazdów, opłat parkingowych, diet,
6.  koszty usług gastronomicznych związanych z organizacją spotkań projektowych mających na celu przeprowadzenie konsultacji z kontrahentami zaangażowanymi w proces inwestycyjny,
7.  zwrot kosztów noclegów i podróży kontrahentów Wnioskodawcy, świadczących usługi dotyczące realizacji Inwestycji,
8.  koszty związane z wynagrodzeniem pracowników albo zleceniobiorców Spółki, którzy byli zaangażowani w sposób bezpośredni w proces inwestycyjny (w pełnym lub niepełnym wymiarze godzin),
9.  koszt odsetek od pożyczki przeznaczonej na finansowanie Inwestycji udzielonej przez podmiot powiązany.

Na moment złożenia niniejszego wniosku, prace nad projektem nie zostały sfinalizowane a Wnioskodawca nie wystąpił o wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

Należy wskazać, że poszczególne umowy dotyczące nabycia usług w zakresie wykonania dokumentacji technicznej oraz projektów koncepcyjnych w odniesieniu do Inwestycji przewidują przejście na rzecz Spółki autorskich praw majątkowych oraz praw zależnych do wytworzonych dzieł (np. dokumentacji projektowej).

Celem dalszego przeprowadzenia inwestycji na Nieruchomości Spółka rozważa zaangażowanie podmiotu trzeciego - inwestora. W konsekwencji rozważane są następujące scenariusze:

*   sprzedaż Nieruchomości inwestorowi, który prowadzić będzie inwestycję w postaci budowy budynku na podstawie nowych projektów oraz nowego pozwolenia na budowę — w takim przypadku w dacie sprzedaży Nieruchomości Spółka podjęłaby decyzję o zaniechaniu Inwestycji. W momencie zakończenia inwestycji przez inwestora, Spółce przysługiwałoby wyłączne prawo najmu powstałego budynku;
*   sprzedaż Nieruchomości Inwestorowi oraz zbycie na rzecz Inwestora praw do nakładów dokonanych dotychczas w ramach Inwestycji. W takim scenariuszu Inwestor może kontynuować czynności dotyczące wystąpienia o pozwolenie zmieniające. Po ukończeniu inwestycji przez inwestora Spółka posiadałaby wyłączne prawo najmu powstałego budynku;
*   inwestor będzie kontynuował prowadzenie Inwestycji na Nieruchomości należącej do Spółki w oparciu o opracowany na rzecz Spółki projekt, przy czym Spółka zbędzie na rzecz inwestora prawa do nakładów dokonanych dotychczas w ramach Inwestycji. W takim scenariuszu inwestor może kontynuować czynności dotyczące wystąpienia o pozwolenie zmieniające;
*   inwestor prowadzić będzie inwestycję na Nieruchomości należącej do Spółki jednak na podstawie nowych projektów i nowego pozwolenia na budowę - w takim przypadku Spółka podejmie decyzję o zaniechaniu Inwestycji.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 2, w którym momencie Spółka będzie uprawniona do ujęcia poniesionych w związku z realizacją Inwestycji wydatków wskazanych w puntach a - p, jako koszt uzyskania przychodów w związku z podjęciem decyzji o zaprzestaniu prowadzenia Inwestycji na skutek zbycia praw do nakładów poniesionych w ramach Inwestycji lub jej zaniechania niepowiązanego ze sprzedażą Inwestycji? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, momentem rozpoznania wydatków wskazanych w pkt a-p jako koszt uzyskania przychodów będzie odpowiednio data sprzedaży praw do nakładów poniesionych w związku z Inwestycja lub — w przypadku braku sprzedaży Inwestycji - podjęcie uchwały o trwałym zaniechaniu prowadzenia Inwestycji.

Powoływany w niniejszym wniosku przepis art. 15 ust. 4f ustawy o CIT, precyzuje sposób określenia momentu ujęcia jako koszt podatkowy wydatków poniesionych na zaniechaną inwestycję. W zależności od okoliczności danej spawy wydatki te potrącalne zatem będą w dacie zbycia lub likwidacji inwestycji.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, analizowane są następujące scenariusze mające na celu zaangażowanie podmiotu trzeciego - inwestora do dalszego przeprowadzenia inwestycji na Nieruchomości:

*   Sprzedaż Nieruchomości inwestorowi, który prowadzić będzie inwestycję w postaci budowy budynku na podstawie nowych projektów oraz nowego pozwolenia na budowę — w takim przypadku w dacie sprzedaży Nieruchomości Spółka podjęłaby decyzję o zaniechaniu Inwestycji; W momencie zakończenia inwestycji przez inwestora, Spółce przysługiwałoby wyłączne prawo najmu powstałego budynku;
*   Sprzedaż Nieruchomości Inwestorowi oraz zbycie na rzecz Inwestora praw do nakładów dokonanych dotychczas w ramach Inwestycji. W takim scenariuszu Inwestor może kontynuować czynności dotyczące wystąpienia o pozwolenie zmieniające. Po ukończeniu inwestycji przez inwestora Spółka posiadałaby wyłączne prawo najmu powstałego budynku;
*   Inwestor kontynuował będzie prowadzenie Inwestycji na Nieruchomości należącej do Spółki w oparciu o opracowany na rzecz Spółki projekt, przy czym Spółka zbędzie na rzecz inwestora prawa do nakładów dokonanych dotychczas w ramach Inwestycji. W takim scenariuszu inwestor może kontynuować czynności dotyczące wystąpienia o pozwolenie zmieniające;
*   Inwestor prowadzić będzie inwestycję na Nieruchomości należącej do Spółki jednak na podstawie nowych projektów i nowego pozwolenia na budowę - w takim przypadku Spółka podejmie decyzję o zaniechaniu Inwestycji.

W konsekwencji, zgodnie z uzasadnieniem stanowiska Spółki w odniesieniu do pytania nr 2, w przypadku podjęcia decyzji o wdrożeniu jednego z rozważanych scenariuszy spełnione zostaną wszelkie przesłanki wskazane w art. 15 ust. l oraz 15 ust. 4f ustawy o CIT, do ujęcia wydatków poniesionych w ramach Inwestycji, wskazanych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w punktach a - p, jako koszt uzyskania przychodów.

Momentem rozpoznania przedmiotowych wydatków jako koszt uzyskania przychodu będzie odpowiednio:

*   data sprzedaży praw do nakładów poniesionych w związku z Inwestycja lub
*   podjęcie uchwały o trwałym zaniechaniu prowadzenia Inwestycji - w przypadku zaniechania inwestycji niepowiązanego z jej sprzedażą.

Jak bowiem wskazuje się w praktyce organów podatkowych w przypadku nakładów na inwestycje o charakterze niematerialnym, celem likwidacji inwestycji nie jest konieczne przeprowadzenie jej fizycznej likwidacji, przykładowo poprzez zniszczenie nośników aktywów intelektualnych, a jedynie podjęcie trwałej, definitywnej decyzji o zaprzestaniu dalszego prowadzenia inwestycji (przykładowo interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 13 kwietnia 2015 r., o sygn. IBPBI/2/4510-56/15/SD).

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że momentem rozpoznania wydatków poniesionych w ramach Inwestycji, wskazanych w pkt a - p opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, jako koszt uzyskania przychodu będzie odpowiednio data sprzedaży praw do nakładów poniesionych w związku z Inwestycją lub - w przypadku braku sprzedaży Inwestycji - podjęcie uchwały o trwałym zaniechaniu prowadzenia Inwestycji.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

W świetle art. 4a pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), pod pojęciem inwestycji rozumie się środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy o rachunkowości czyli zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnicy podejmują zadania inwestycyjne związane w szczególności z wytworzeniem lub ulepszeniem środków trwałych.

W toku prowadzonej inwestycji może również dojść do jej zaniechania, z którym mamy do czynienia wówczas, gdy podatnik nie podejmuje kolejnych czynności związanych z prowadzonym procesem inwestycyjnym, pomimo że nie został on zakończony. Innymi słowy jest to brak działania, zaprzestanie dokonywania następnych czynności, a w konsekwencji rezygnacja z podjętych wcześniej zamierzeń i odstąpienie od inwestycji. Przy czym zaniechanie inwestycji dotyczy także rezygnacji z inwestycji na etapie wstępnych czynności związanych z planowaną budową.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, analizowane są następujące scenariusze mające na celu zaangażowanie podmiotu trzeciego - inwestora do dalszego przeprowadzenia inwestycji na Nieruchomości:

*   Sprzedaż Nieruchomości inwestorowi, który prowadzić będzie inwestycję w postaci budowy budynku na podstawie nowych projektów oraz nowego pozwolenia na budowę — w takim przypadku w dacie sprzedaży Nieruchomości Spółka podjęłaby decyzję o zaniechaniu Inwestycji; W momencie zakończenia inwestycji przez inwestora, Spółce przysługiwałoby wyłączne prawo najmu powstałego budynku;
*   Sprzedaż Nieruchomości Inwestorowi oraz zbycie na rzecz Inwestora praw do nakładów dokonanych dotychczas w ramach Inwestycji. W takim scenariuszu Inwestor może kontynuować czynności dotyczące wystąpienia o pozwolenie zmieniające. Po ukończeniu inwestycji przez inwestora Spółka posiadałaby wyłączne prawo najmu powstałego budynku;
*   Inwestor kontynuował będzie prowadzenie Inwestycji na Nieruchomości należącej do Spółki w oparciu o opracowany na rzecz Spółki projekt, przy czym Spółka zbędzie na rzecz inwestora prawa do nakładów dokonanych dotychczas w ramach Inwestycji. W takim scenariuszu inwestor może kontynuować czynności dotyczące wystąpienia o pozwolenie zmieniające;
*   Inwestor prowadzić będzie inwestycję na Nieruchomości należącej do Spółki jednak na podstawie nowych projektów i nowego pozwolenia na budowę - w takim przypadku Spółka podejmie decyzję o zaniechaniu Inwestycji.

W przedmiotowym opisie zaniechaniu podlega inwestycja, na którą poniesiono następujące wydatki: nakłady na stworzenie planów, projektów technicznych i budowlanych oraz pozostałej dokumentacji niezbędnej do rozpoczęcia i prowadzenia inwestycji, nakłady na zakup wszelkiego rodzaju usług związanych z przygotowaniami do rozpoczęcia inwestycji oraz jej prowadzenia, w szczególności usług od podmiotów posiadających odpowiednie uprawnienia i kompetencje do instalacji urządzeń telekomunikacyjnych oraz wykonywania usług budowlanych, a także niezbędnych licencji, nakłady związane z pozyskaniem niezbędnych pozwoleń, nakłady na usługi doradcze, koszty podróży służbowych odbytych w związku z realizowaną inwestycja. Wydatki ponoszone w związku z inwestycją są kosztem uzyskania przychodu. Gdy powiększają wartość inwestycji, wpływają na przyszłą wartość początkową środka trwałego, który powstanie po zakończeniu inwestycji. Wydatki poniesione na zakończone inwestycje, staną się, co do zasady, kosztami uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Ustawodawca dozwala także rozliczyć w kosztach podatkowych koszty inwestycji, która nie została przez podatnika dokończona, nie żądając spełnienia jakiś dodatkowych warunków np. zaniechania z określonych powodów. Niewątpliwie jednak podatnik rozliczający w kosztach podatkowych wydatki poniesione na taką inwestycję powinien być w stanie wykazać, że podejmując ją zakładał jej związek z uzyskiwaniem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. Warunek ten jest podstawowy w zaliczeniu wydatku do kosztu uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 4f ustawy o CIT, koszty zaniechanych inwestycji są potrącalne w dacie zbycia inwestycji lub ich likwidacji. Ustawodawca jednakże nie wprowadził do przepisów podatkowych definicji legalnej pojęcia likwidacja inwestycji. Dlatego też dokonując interpretacji przepisów dotyczących likwidacji należy posłużyć się wykładnią językową tego pojęcia. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) zlikwidować to powodować, że coś przestaje istnieć lub traci ważność, usuwać, pozbywać się czegoś. Zatem, na podstawie art. 15 ust. 4f ustawy o CIT, wydatki poniesione na niedokończoną inwestycję, mogą być kosztami uzyskania przychodów w dwóch sytuacjach: sprzedaży niedokończonej inwestycji, najlepiej wraz z całą dokumentacją, analizami itp., aby nie było wątpliwości co do rezygnacji z niej. W takim bowiem przypadku poniesione koszty posłużą osiągnięciu przychodu ze sprzedaży inwestycji, a zatem wystąpi bezpośredni związek przyczynowo - skutkowy, zlikwidowania zaniechanej inwestycji, przy czym zlikwidowanie inwestycji należy traktować dosłownie, tzn. fizyczna likwidacja inwestycji umożliwi uznanie poniesionych na nią wydatków za koszty uzyskania przychodów. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy należy rozgraniczyć i odpowiednio sklasyfikować poniesione przez podatnika kategorie wydatków.

Wydatki poniesione na dokumentację niezbędną do rozpoczęcia i prowadzenia inwestycji, zakup usług oraz licencji, uzyskanie pozwoleń, związane są z nakładami mającymi formę intelektualną i niematerialną. Dane zawarte w dokumentacjach, analizach, ekspertyzach i opiniach podlegają określonym obowiązkom wynikającym z innych przepisów. W odniesieniu do dokumentacji będą to przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1047 ze zm.), określające terminy jej przechowywania (art. 74).

Systemowa wykładnia przepisu art. 15 ust. 4f ustawy o CIT, daje podstawę do oceny, że w ramach likwidacji zaniechanej inwestycji, wystarczające do uznania kosztów wytworzenia czy nabycia dokumentacji inwestycyjnej jako kosztów uzyskania przychodów, jest podjęcie decyzji o trwałym i definitywnym odstąpieniu od dalszego prowadzenia zadania inwestycyjnego. W odniesieniu do tych nakładów, nie jest racjonalna ich fizyczna likwidacja, również ze względów dowodowych, bowiem zniszczenie nośników tych wartości pozbawiłoby podatnika możliwości udowodnienia rzeczywistego poniesienia kosztu w celu osiągnięcia przychodów. W takim przypadku wystarczające do uznania kosztów zaniechanej inwestycji jest podjęcie decyzji o zaniechaniu inwestycji, wykreślenie inwestycji z ewidencji rachunkowej i sporządzenie protokołu likwidacyjnego, dokumentującego skutki decyzji o zaniechaniu inwestycji. Warunkiem uznania tych wydatków za koszty podatkowe jest, aby efekt nakładów poniesionych na zaniechaną inwestycję nie był wykorzystywany w przyszłości. W odniesieniu do pozostałych wartości mających fizyczną postać, tj. zakup materiałów i urządzeń, nadających się do zbycia lub fizycznej likwidacji, koszty podatkowe w związku z zaniechaniem inwestycji powstają w dacie ich fizycznej likwidacji lub ich zbycia.

W odniesieniu do tych elementów inwestycji dopiero w momencie ich fizycznej likwidacji (np. komisyjnego zniszczenia) lub zbycia (np. na podstawie umowy sprzedaży) Spółka może dokonać ostatecznego rozliczenia i kwalifikacji nakładów związanych z ich nabyciem. W konsekwencji, z tymże momentem (fizycznej likwidacji lub zbycia) Spółka nabędzie uprawnienie do podatkowego odliczenia nakładów poniesionych w związku z ich nabyciem.

Zatem, aby uznać powyższe wydatki za koszty zaniechanych inwestycji na podstawie art. 15 ust. 4f ustawy o CIT, musi dojść do zbycia inwestycji lub jej likwidacji. Przy czym zlikwidowanie inwestycji należy traktować dosłownie, tzn. tylko fizyczna likwidacja inwestycji (np. jej rozbiórka, złomowanie, zniszczenie) umożliwi uznanie poniesionych na nią wydatków za koszty uzyskania przychodów. Z czynności tej sporządza się protokół fizycznej likwidacji, który oznacza zakończenie procesu likwidacji środka trwałego.

W interpretacji indywidulanej z 22 lutego 2017 r., znak: 2461-IBPB-1-3.4510.21.2017.1.KB (będącej odpowiedzią na pytanie oznaczone we wniosku nr 1), Organ dokonał kwalifikacji podatkowej wydatków inwestycyjnych wymienionych w pkt a-p, w których uznał, że:

*   wydatki wymienione w pkt a-e, h-l i n-p winny zwiększać wartość początkową środka trwałego (t.j. prowadzonej inwestycji), natomiast
*   wydatki wymienione w pkt f, g i m, dotyczące opłaty za przyłączenie do sieci energetycznej, opłaty jednorazowej za usługę świadczoną przez dostawców usług telekomunikacyjnych oraz koszty usług gastronomicznych związanych z organizacją spotkań projektowych, nie zwiększają wartości początkowej środka trwałego.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz treść ww. interpretacji za słuszne należy uznać stanowisko Spółki odnośnie wydatków, o których mowa w pkt a-e, h-l i n-p. Natomiast, odnośnie pozostałych wydatków, Organ zauważa, że opłaty za przyłączenie do sieci energetycznej, opłaty jednorazowej za usługę świadczoną przez dostawców usług telekomunikacyjnych oraz koszty usług gastronomicznych związanych z organizacją spotkań projektowych, Spółka miała prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, gdyż wydatek ten stanowi pośrednie koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, potrącalne w momencie ich poniesienia, tj. ujęcia w księgach (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT).

Reasumując, w świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie momentu zaliczenia do kosztów podatkowych:

*   wydatków poniesionych tytułem opłaty za przyłączenie do sieci energetycznej, opłaty jednorazowej za usługę świadczoną przez dostawców usług telekomunikacyjnych oraz kosztów usług gastronomicznych związanych z organizacją spotkań projektowych – jest nieprawidłowe,
*   pozostałych wskazanych we wniosku kosztach – jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie pytań oznaczonych w wniosku nr 1 i 2 zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 10 maja 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.