Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-710/10-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-09-13
Teza: Czy opłaty za studia ponoszone przez Wnioskodawcę w latach 2007 i dalej w celu spełnienia wymogów kwalifikacyjnych dla służby BHP – stanowią koszt uzyskania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: BHP (bezpieczeństwo i higiena pracy); kwalifikacje-podnoszenie kwalifikacji; studia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 11 czerwca 2010 r. (data wpływu 17 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów **– jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 17 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od lutego 1998 roku Wnioskodawca rozszerzył prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą o usługi z zakresu szkoleń BHP i doradztwa BHP. Posiadał wykształcenie oraz doświadczenie zawodowe i spełniał ówczesne wymogi kwalifikacyjne dla specjalisty BHP określone w § 4.3 rozporządzenia Rady Ministrów z 2 września 1997 r. w sprawie służb BHP (Dz. U. z 1997 r. Nr 109, poz. 704). Od 1 lipca 2005 r. nastąpiła zmiana ww. przepisów. Aby móc kontynuować dotychczasową działalność w zakresie BHP, Zainteresowany jest zobowiązany przepisem § 4.3 ww. ustawy z 2 listopada 2004 r. ( Dz. U. Nr 246, poz. 2468 ze zm.) od 1 lipca 2013 r. posiadać wykształcenie wyższe o kierunku lub specjalności BHP (imienna interpretacja Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z dnia xx.xx.2009 r. – załącznik nr 1.

W celu spełnienia wymogów i możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie BHP, Wnioskodawca rozpoczął studia w Szkole Wyższej na specjalności: Edukacja zdrowotna, bezpieczeństwo i higiena pracy. Uzyskanie dyplomu ukończenia, potwierdzi zdobycie nowych wymaganych kwalifikacji. W związku z tym, że podjęcie edukacji wyższej jest warunkiem wykonywania zawodu Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ponoszone koszty opłat do x Zainteresowany chce wliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opłaty za studia w x ponoszone przez Wnioskodawcę w latach 2007 i dalej w celu spełnienia wymogów kwalifikacyjnych dla służby BHP – stanowią koszt uzyskania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty związane ze zdobyciem kwalifikacji zawodowych, które zostały podwyższone zmianą rozporządzenia w sprawie służby BHP, w celu uzyskania możliwości dalszej pracy zawodowej na dotychczas zajmowanych kompetencjach zawodowych, stanowią koszt uzyskania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej określony w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych osoby prowadzącej działalność gospodarczą, których dotyczy rozpatrywany wniosek, nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do obciążenia ich wartością kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazano dla uzyskania takiego uprawnienia konieczne jest by wydatek mógł przyczynić się do osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz by był prawidłowo udokumentowany. Aby wydatki na podnoszenie kwalifikacji w postaci opłacenia wydatków związanych z podjętymi studiami z zakresu BHP przez osobę prowadzącą działalność w tym zakresie mogły stanowić koszt uzyskania przychodu – muszą mieć ścisły związek z zakresem prowadzonej działalności gospodarczej.

We wniosku wskazano, że w celu spełnienia wymogów i możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie BHP Wnioskodawca rozpoczął studia na specjalności: Edukacja zdrowotna, bezpieczeństwo i higiena pracy. Uzyskanie dyplomu ukończenia potwierdzi zdobycie nowych wymaganych kwalifikacji. W związku z tym, że podjęcie edukacji wyższej jest warunkiem wykonywania zawodu Wnioskodawca ponosi wydatki w celu zabezpieczenia źródła przychodów.

Reasumując, mając na uwadze stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz przytoczone przepisy prawa, wydatki związane z podjętymi przez Wnioskodawcę studiami mogą – zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

**