Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-56/12-3/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-04-13
Teza: Nabywane przez Bank usługi, które Wnioskodawca rozpoznaje jako import usług, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z pozycją 3 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: karta-karta płatnicza; usługi-usługi finansowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 09 stycznia 2012 r. (data wpływu 18 stycznia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT nabywanych usług w stanie prawnych w okresie 2006-2010 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT nabywanych usług w stanie prawnym w okresie 2006-2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka SA (dalej także „Bank”) jest bankiem uniwersalnym oferującym swoje usługi zarówno klientom indywidualnym jak i instytucjonalnym. W ramach świadczonych usług finansowych Bank wydaje klientom karty płatnicze (m. in. debetowe kredytowe karty typu charge) oraz umożliwia przeprowadzanie transakcji za pośrednictwem w/w kart w bankomatach, punktach detalicznych realizację płatności bezgotówkowych z wykorzystaniem kart kredytowych, etc. W celu realizacji powyższych usług Bank, podobnie jak inne instytucje finansowe, współpracuje i korzysta z kompleksowych usług świadczonych przez wiodące systemy kart płatniczych, m. in. V. V. jest międzynarodową organizacją zarządzającą systemem płatniczym zrzeszającą szereg instytucji finansowych. System płatniczy V. (dalej także System) umożliwia przeprowadzanie rozliczenia finansowego transakcji dokonywanych przy pomocy kart płatniczych pomiędzy poszczególnymi grupami uczestników, tj.;

1.  wydawcami kart (głównie bankami),
2.  agentami rozliczeniowymi / akceptantami którzy zawierają umowy z detalistami, przyjmującymi płatności kartą bądź rozliczają transakcje bankomatowe,
3.  użytkownikami kart,
4.  detalistami (wszelkimi podmiotami przyjmującymi płatności kartami).

Głównym elementem Systemu pozostaje V.NET, globalny system IT, który pełni centralną rolę w procesowaniu krajowych i międzynarodowych transakcji z użyciem kart V. Dzięki uczestnictwie w Systemie Bank, działając jako wystawca kart płatniczych oraz jako akceptant rozliczeń dokonanych przy użyciu kart wystawionych przez inne instytucje finansowe, może świadczyć usługi płatnicze o konkurencyjnym standardzie i funkcjonalności. Uczestnictwo we wspomnianym systemie V. jest w praktyce niezbędnym wymogiem dla realizacji opisanych powyżej usług obsługi płatności i kart.

W celu odpowiedniego rozliczenia finansowego transakcji wykonywanych przy użyciu karty płatniczej wystawionej lub akceptowanej przez Bank niezbędnych jest wykonanie szeregu operacji. System V., umożliwia m.in.:

*   automatyczne przesyłanie zapytań i akceptacji autoryzacyjnych,

*   przeprowadzanie automatycznych rozliczeń pomiędzy bankami i uczestnikami systemu V. rozliczanie polega na codziennym wyliczaniu kwoty, którą Bank jest winien/jest mu należna w związku z uczestnictwem w Systemie oraz, w konsekwencji, na realizacji wynikających z tego tytułu płatności;

*   podejmowanie decyzji autoryzacyjnych w imieniu wystawcy karty płatniczej na podstawie ustalonych parametrów autoryzacyjnych.

Czynności powyższe stanowią integralną część usługi świadczonej przez V. zaś z perspektywy Banku pozostają niezbędne dla efektywnego świadczenia na rzecz jego klientów usług finansowych rozliczaniu transakcji dokonanych z wykorzystaniem kart płatniczych.

Bezpośrednie przypisanie usług świadczonych przez V. (i płaconych w związku z tym na jej rzecz przez Bank opłat) do usług świadczonych przez Bank poszczególnym klientom pozostaje utrudnione. Dzieje się tak m. in. w związku z oferowaniem przez V. różnego rodzaju wsparcia dla poszczególnych uczestników procesu obsługi płatności (jest ono przykładowo odmienne w zależności od tego, czy dana instytucja jest tylko wystawcą kart tylko akceptantem kart, czy zarówno wystawcą jak i akceptantem). Tym niemniej, całość usług ze strony VISY na rzecz Banku służy i polega na umożliwieniu procesowania i rozliczania finansowego transakcji gotówkowych i bezgotówkowych, realizowanych przy użyciu kart płatniczych wydawanych lub akceptowanych przez Bank.

W ramach kompleksowej usługi V. wykonuje czynności za które pobiera opłaty. Sposób ich określenia pozostaje zasadniczo wspólny dla instytucji finansowych korzystających z jej usług (składa się z szeregu szczegółowych opłat/elementów). Są to w szczególności następujące pozycje:

1.  Obsługa kart, za którą V. nalicza opłaty na podstawie wolumenu transakcji przy użyciu kart płatniczych oraz liczby wydanych kart płatniczych, w oparciu o kwartalne raporty przesyłane przez Bank do V. w tym zakresie (stawki zróżnicowane w zależności od rodzaju transakcji / typu karty płatniczej);
2.  Autoryzacja transakcji / automatyczne przesyłanie zapytań autoryzacyjnych w ramach systemu V.; w tym przypadku system V. przesyła zapytanie, natomiast autoryzacja dokonywana jest przez wystawcę karty / Bank (opłaty są naliczane na podstawie wolumenu transakcji przy użyciu kart płatniczych; stawki są zróżnicowane w oparciu o miejsce transakcji i typ karty);
3.  Procesowanie autoryzacji w imieniu wystawcy karty / Banku w przypadku, gdy po stronie Banku autoryzacja nie jest możliwa, tj. system Banku jest niedostępny lub z różnych powodów system Banku nie odpowiada; usługi w tym zakresie obejmują m. in. weryfikację czy dana karta płatnicza nie należy do zbioru kart zastrzeżonych zdefiniowanego przez Bank generowanie zbiorczych informacji o aprobowanych transakcjach oraz indywidualnych zawiadomień o autoryzacjach dokonanych w imieniu Banku; jak również autoryzację w oparciu o określone parametry autoryzacyjne;
4.  Przeprowadzanie codziennych, wzajemnych rozliczeń pomiędzy bankami / członkami systemu V.; w szczególności pomiędzy bankami, które wystawiły daną kartę płatniczą, a bankami, przy udziale których przeprowadzono daną transakcję w bankomacie lub w punkcie handlowym (dalej: „POS” / ang. point of sales); rozliczenia obejmują również procesowanie reklamacji pomiędzy wystawcami kart a akceptantami; w ramach powyższych czynności, V. oferuje stały dostęp do systemu V.Net, (co wiąże się z koniecznością uiszczania zapłaty rocznej).
5.  Z perspektywy użytkownika Systemu do obligatoryjnych elementów usługi świadczonej przez V. zaliczyć należy:
    *   przypisanie i udostępnienie numeru BIN, czyli Bank Identification Number (6-cyfrowego numeru przyporządkowanego do danej instytucji w systemie);
    *   dostęp on-line do serwisu związanego z przeciwdziałaniem oszustwom (Global Fraud Information Service) za pomocą serwisu przekazywane są informacje o ryzyku, możliwościach zapobiegania oszustwom wspomagając zarządzanie ryzykiem;
    *   obsługę transakcji, w odniesieniu do których Bank / członek systemu V. zaakceptował transakcję przy użyciu karty V. wystawionej poza system V.;
    *   obsługę transakcji, w tym transakcji bankomatowych, w innym kraju niż kraj, w którym wystawiono kartę płatniczą; dostęp do serwisu IARS (wsparcie w zakresie autoryzacji);
    *   dostęp do informacji o danych detalistów z którymi zakończono współpracę;
    *   dostęp do serwisu internetowego V. R Online (narzędzie pomocnicze do prowadzania procesów reklamacyjnych komunikacji z tym związanej).
6.  Do pozostałych elementów usługi zaliczyć należy m. in. umieszczenie karty na liście kart zastrzeżonych, arbitraż między członkami/uczestnikami Systemu, aprobaty na projekt karty płatniczej, szkolenia z zakresu różnorodnych aspektów działania Systemu V.

Standardem i wymogiem działalności w systemie V. jest nabycie licencji na znaki firmowe (takie jak np. V. Classic, V. Gold, V. Platinium, etc.) jak również licencji do korzystania z praw autorskich know how, infrastruktury systemowej oraz informatycznej. Nabycie w/w pozostaje niezbędne do przystąpienia / korzystania z Systemu i jest standardem na rynku finansowym.

Ponadto, w przypadkach, gdy z winy użytkownika systemu i Banku dojdzie do określonych zdarzeń niezgodnych z regulaminem V. (np. wprowadzenie niewłaściwego kodu przekroczenie ustalonych terminów w zakresie rozliczeń) zdarzenia te mogą wymagać dodatkowych czynności ze strony V., które są także traktowane jako integralny element usługi świadczonej przez V.. Stąd, w takich przypadkach cena usług V. może być podwyższana (dolicza się dodatkowe opłaty).

Powyższe zestawienie poszczególnych czynności wykonywanych w ramach usługi świadczonej na rzecz Banku (I przyporządkowanych im opłat) należy traktować jako katalog otwarty. V. może bowiem wprowadzać dodatkowe typy czynności lub operacji w zależności od potrzeb rynkowych oraz rozwoju technologii lub też może wykonywać w danym okresie rozliczeniowym jedynie niektóre z przedstawionych czynności.

Opłaty za poszczególne czynności, są naliczane - w zależności od typu i znaczenia danej czynności w okresach rocznych lub miesięcznych, jednorazowo lub w sposób mieszany (np. opłata jednorazowa za inicjację usługi plus opłata kwartalna). Tym niemniej wszystkie wspomniane czynności ( i związane z nimi opłaty) dotyczą jednej kompleksowej usługi i mają za zadanie umożliwienie i wspomaganie sprawnej, efektywnej i bezpiecznej obsługi transakcji finansowych, wykonywanych przy użyciu kart płatniczych. Wyodrębnienie szeregu poszczególnych kategorii opłat referujących do określonych czynności ma jedynie znaczenie biznesowe i stanowi jedynie techniczny sposób kalkulacji wynagrodzenia z tytułu świadczenia całościowej usługi przez V.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedmiotowym stanie faktycznym usługa nabywana przez Bank od V. korzystała ze zwolnienia z podatku VAT w okresie poprzedzającym zmianę przepisów dokonaną z dniem 1 stycznia 2011 roku, tj. w latach 2006-2010?

Nabywana od V. usługa mieści się w katalogu zwolnień załącznika 4 do Ustawy o VAT w jej brzmieniu sprzed 1 stycznia 2011. W konsekwencji zakup opisanej usługi podlega zwolnieniu z podatku VAT zarówno w roku 2011 jaki latach 2006-2010.

W okresie poprzedzającym rok 2011 zastosowanie stawki zwolnionej dla usługi nabywanej od V. uzależnione pozostawało od dokonania odpowiedniej klasyfikacji statystycznej. Art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT w jej brzmieniu sprzed 1 stycznia 2011 r. wprowadzał zwolnienie dla usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy.

Natomiast we wspomnianym załączniku, w pozycji 3, wskazano usługi pośrednictwa finansowego zawarte w sekcji J, działach 65-67 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z roku 1997 (PKWiU). Innymi słowy, uznanie, iż nabywane usługi stanowią usługę zwolnioną z opodatkowania VAT w bezpośredni sposób zależało od tego, czy nabywane usługi mieszczą się w podanym grupowaniu.

W ocenie Banku, najbardziej prawidłowym jest przypisanie usług nabywanych od V. do grupowania 67.13.10-00.90 - „Usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym, pozostałe, gdzie indziej niewymienione”. Tym niemniej, nawet gdyby uznać podane przypisanie za niewłaściwe, nie ulega wątpliwości, że przedmiotowe usług mieszczą się w którymś z grupowań sekcji J ex 65-67 PKWiU, a w konsekwencji korzystały ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.

O pomocniczym charakterze (w rozumieniu PKWiU) usług świadczy m.in. fakt że usługi te są ściśle związane ze sprzedawanymi przez Bank usługami pośrednictwa finansowego, tj. usługą prowadzenia rachunku bankowego oraz usługą udostępniania karty płatniczej/kredytowej.

Prawidłowe rozliczenie transakcji dokonywanych przez klientów za pomocą kart płatniczych/kredytowych, a także rozliczenia pomiędzy Bankiem a systemem płatniczym lub rozliczenia międzybankowe, wymagają posługiwania się odpowiednimi aplikacjami komputerowymi licencjami urządzeniami jak również określonymi danymi pozyskiwanymi w formie elektronicznych publikacji ogłoszonych przez organizację płatniczą (V.). Wymagają również dostępu do systemu umożliwiającego monitorowanie lub wykrywanie transakcji zagrożonych oszustwem dokonywanych przez osoby nieuprawnione do korzystania z karty płatniczej dostępu do zapasowych łącz teleinformatycznych służących do przesyłania danych autoryzacyjnych i rozliczeniowych transakcji.

Należy podkreślić, iż rezygnacja z importu usługi przez Bank co do zasady, uniemożliwiłaby oferowanie elementu usługi pośrednictwa finansowego związanego z kartami płatniczymi/kredytowymi.

Powyższe powoduje, iż w ocenie Banku nabywane usługi pozostawały zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy powołanego art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w jej brzmieniu sprzed 1 stycznia 2011. Analogiczne stanowisko odnaleźć można w interpretacjach dokonanych przez organy podatkowe patrz m.in. interpretacja z 23 marca 2010 roku nr IPPP3/443-77/10-2/LK, z dnia 26 maja 2010 r. lPPP3/443-294/10-2/IB oraz 14 września 2010 r. IPPP3/443-539/10 4/KT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów – stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 cyt. ustawy – należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Dla szczegółowego określenia zakresu przedmiotowego stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w tym stawek podatkowych dla świadczonych usług, ustawodawca posłużył się odesłaniem do klasyfikacji statystycznych poprzez zapis art. 8 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy:

*   w okresie od 01.01.2006r. do dnia 31.12.2007r., usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych,
*   w okresie od 01.01.2008r. do 30.11.2008r., usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119,
*   w okresie 01.12.2008 do 31.12.2010 r., usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

W myśl § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2008 r. Natomiast w myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. 2008 Nr 207, poz. 1293 ze zm.) do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.).

Z powyższego wynika, iż do celów podatku od towarów i usługi w latach 2006-2010 zastosowanie znajduje PKWiU z 1997r.

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym w okresie 01.01.2006 -31.12.2007r., wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z dniem 01.01.2008r. art. 41 ust. 1 ustawy otrzymał brzmienie: Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust.1.

Jednakże zarówno w treści ustawy jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Pod pozycją 3 ww. załącznika wymienione zostały usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU Sekcja J ex (65-67), tj. usługi pośrednictwa finansowego, z wyłączeniem:

1.  działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2.  usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3.  usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4.  usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5.  usług ściągania długów oraz faktoringu,
6.  usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7.  usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8.  transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9.  transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.

Użycie przez ustawodawcę oznaczenia „ex” przy grupowaniu PKWiU, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, oznacza, że zwolnienie dotyczy tylko danego wyrobu lub usługi z danego grupowania.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Bank korzysta z usług świadczonych przez system płatniczy V., które Bank klasyfikuje w grupowaniu PKWiU 67.13.10-00.90 -jako „Usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym pozostałe, gdzie indziej niewymienione”.

Mając zatem na uwadze powołane wyżej przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że nabywane przez Bank przedmiotowe usługi, opisane w stanie faktycznym, które Wnioskodawca klasyfikuje do grupowania PKWiU 67.13.10-00.90, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z pozycją 3 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług gdyż mieszczą się w grupowaniu tam wymienionym i nie są usługami wyłączonymi ze zwolnienia.

W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że najistotniejszym elementem pozwalającym stwierdzić, czy nabywane przez Bank usługi korzystają ze zwolnienia od podatku w okresie 2006-2010 jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji usług wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do klasyfikowania danych usług lub towarów do odpowiednich symboli PKWiU. W świetle zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, zaliczenie danego towaru lub usługi do odpowiedniego grupowania tej klasyfikacji należy do obowiązków zainteresowanego podmiotu (producenta, importera, usługodawcy).

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o grupowanie statystyczne wskazane przez Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego i traci ona swą aktualność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu zaistniałego stanu faktycznego.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Jednocześnie tut Organ informuje, iż przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie pytania nr 2 wniosku, odpowiedź na pytanie nr 1 została udzielona w odrębnym roztrzygnięciu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.