Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.104.2025.2.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: W zakresie skutków podatkowych cesji praw i obowiązków z
umowy deweloperskiej.
Słowa kluczowe: cesja
lokal-lokal mieszkalny
podatek-podatek od spadków i darowizn
umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
darowizny, polecenia darczyńcy
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Brak
obowiązku dokonania zgłoszenia
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Warunki
zwolnienia
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 2
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 4-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych cesji praw i obowiązków z umowy deweloperskiej. Uzupełniła go Pani
    pismem z 11 sierpnia 2025 r. (wpływ 11 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Rodzice Mandantki (Wnioskodawczyni), (...), posiadający oboje zezwolenie na pobyt
    rezydenta długoterminowego UE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadający
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, zawarli (...) 2023 r. umowę deweloperską,
    rep. A nr (...). Owa umowa wprowadza harmonogram płatności za lokal mieszkaniowy
    położony w (...). Rodzice Mandantki dokonali pełnej płatności za ww. lokal mieszkaniowy.
    Rodzice ponadto uzyskali promesę udzielenia zezwolenia na nabycie nieruchomości przez
    ministra spraw wewnętrznych i administracji. W dniu (...) 2025 r. rodzice Mandantki
    zawarli z nią umowę (w formie aktu notarialnego, rep. A nr (...)) w przedmiocie
    nieodpłatnego
    przelewu praw i obowiązków z ww. umowy deweloperskiej (umowa darowizny).
    Mandantka, posiada również zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce,
    jest studentką. Na podstawie ww. umowy, rodzice przelali wierzytelność na rzecz
    Mandantki w zakresie zawarcia umowy końcowej (sprzedaży). Mandantka nie jest
    zobowiązana do uiszczenia deweloperowi żadnej ceny za mieszkanie, która to cena
    została uiszczona przez rodziców (w ramach umowy przelewu zmieniła się strona
    kupująca z rodziców na Mandantkę). W dniu (...) 2025 r., Mandantka złożyła do właściwego
    urzędu skarbowego formularz SD-Z2, w którym wskazała fakt darowizny od rodziców.

## Pytanie

Czy Mandantka, w związku ze zgłoszeniem darowizny do właściwego organu podatkowego
    podlega pod zwolnienie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, przed umówieniem zagadnienia podatkowego, należy
    wskazać, iż stosownie do treści art. 509 § 1 k.c., wierzyciel może bez zgody dłużnika
    przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie,
    zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Innymi słowy, w razie braku
    spełnienia przesłanek negatywnych lub wskutek wyraźnej zgody aktualnych stron
    czynności prawnej, można dokonać przelewu wierzytelności na osobę trzecią. Skutek
    przelewu wierzytelności wskazany jest art. 509 § 2 k.c., wraz z wierzytelnością przechodzą
    na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
    Umowa deweloperska per se jest umową zobowiązującą strony do zawarcia umowy
    przyrzeczonej, przewłaszczającej nieruchomość na rzecz nabywcy. W umowie tej
    deweloper w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zobowiązuje się
    do wybudowania budynku oraz wykonania wszystkich czynności niezbędnych w procesie
    budowlanym, a po wybudowaniu tego budynku do przeniesienia własności nieruchomości
    na nabywcę. Natomiast umowa deweloperska nie wywołuje skutków rozporządzających,
    polegających na przeniesieniu własności nieruchomości na nabywcę. Generalnie, w
    wyniku przeniesienia (przelewu, cesji) wierzytelności wygasa u dotychczasowego

    wierzyciela (cedenta) stosunek zobowiązaniowy z dłużnikiem, powstają natomiast nowe
    stosunki zobowiązaniowe w rozumieniu cywilnoprawnym pomiędzy nabywcą
    wierzytelności (cesjonariuszem) a dłużnikiem oraz pomiędzy zbywcą a nabywcą
    wierzytelności, jeżeli przeniesie nieopodatkowanie cesji umowy deweloperskiej
    wierzytelności jest odpłatne. Stosownie do treści art. 888 § 1 k.c., przez umowę darowizny
    darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem
    swego majątku. Świadczenie (z umowy darowizny) ma charakter nieodpłatny, gdy druga
    strona umowy nie zobowiązuje się do żadnego świadczenia w zamian za uczynioną
    darowiznę. Przedmiotem darowizny mogą być zarówno rzeczy, jak i prawa majątkowe.
    Pod pojęciem praw majątkowych, o których mowa w ustawie o podatku od spadków i
    darowizn, ustawodawca rozumie m.in. prawa majątkowe wynikające ze stosunków
    zobowiązaniowych. W konsekwencji osoba nabywająca prawa (roszczenia) w stosunku do
    dewelopera, Mandantka, z umowy deweloperskiej na podstawie nieodpłatnej cesji jest
    podatnikiem podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn, obowiązek podatkowy spoczywa w takim przypadku na nabywcy
    rzeczy lub praw majątkowych.
    Pomimo że cesja umowy deweloperskiej w formie darowizny podlega pod podatek od
    spadków i darowizn, to jednak w przypadku dokonania tego rodzaju transakcji pomiędzy
    członkami najbliższej rodziny możliwe jest zastosowanie całkowitego zwolnienia od
    podatku. Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy SD zwalnia się od podatku nabycie własności
    rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba,
    rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw
    majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia
    dokonania darowizny poprzez formularz SD-Z2.
    Prawa wynikające z umowy deweloperskiej mogą zostać przeniesione na inną osobę. W
    sytuacji, gdy prawa są przekazywane nieodpłatnie, pojawia się pytanie, czy konieczne jest
    opodatkowanie cesji umowy deweloperskiej podatkiem od spadków i darowizn przez
    nabywcę. W wyniku przeniesienia (przelewu, cesji) wierzytelności wygasa u
    dotychczasowego wierzyciela (cedenta) stosunek zobowiązaniowy z dłużnikiem, powstają
    natomiast nowe stosunki zobowiązaniowe w rozumieniu cywilnoprawnym pomiędzy
    nabywcą wierzytelności (cesjonariuszem) a dłużnikiem oraz pomiędzy zbywcą a nabywcą
    wierzytelności, jeżeli przeniesienie nieopodatkowanej cesji umowy deweloperskiej
    wierzytelności jest odpłatne. Prawa wynikające z umowy deweloperskiej mogą być
    przenoszone w drodze umowy cesji na inną osobę. Cesja ta może mieć postać zarówno
    umowy odpłatnej, jak i nieodpłatnej. Z treści art. 510 k.c. wynika, że cesja może zostać
    przeprowadzona w formie umowy darowizny. Jak wynika z powyższych przepisów, umowa
    cesji może przyjąć formę darowizny, jeżeli ma cechy darowizny, tzn. oświadczenie
    darczyńcy (darczyńców) o przekazaniu darowizny i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny oraz cesja dokonywana jest bezpłatnie, tzn. kosztem majątku cedenta
    (darczyńcy). W konsekwencji osoba nabywająca prawa (roszczenia) z umowy
    deweloperskiej na podstawie nieodpłatnej cesji jest podatnikiem podatku od spadków i
    darowizn. Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek
    podatkowy spoczywa w takim przypadku na nabywcy rzeczy lub praw majątkowych.
    Nabycie wierzytelności wynikających z umowy deweloperskiej w drodze nieodpłatnej
    podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jedynie wówczas, gdy przyjmie
    formę darowizny. Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn
    zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka,
    zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie
    własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w
    terminie 6 miesięcy od dnia dokonania darowizny poprzez formularz SD-Z2. Z art. 4a
    ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że jednym z warunków skorzystania ze
    zwolnienia jest zgłoszenie przez osoby objęte zwolnieniem właściwemu naczelnikowi
    urzędu skarbowego nabycia rzeczy lub praw majątkowych w terminie 6 miesięcy od dnia
    powstania obowiązku podatkowego. Obowiązek nie obejmuje przypadków, gdy nabycie

    następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie
    zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron (art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn). Biorąc zatem pod uwagę fakt, że cesja umowy deweloperskiej ma
    postać aktu notarialnego, nabywca z grupy „zerowej” (określonej w art. 4a ust. 1 ustawy)
    nie ma żadnych obowiązków względem organów podatkowych i omawiane zwolnienie
    przysługuje mu z urzędu. Identyczne stanowisko zaprezentował Dyrektor KIS w
    interpretacji z 25 stycznia 2023 r. (Znak: 0111-KDIB2-2.4015.157.2022.1.DR). Biorąc pod
    uwagę powyższe, w związku z okolicznością, iż Mandantka: 1) znajduje się w tzw. grupie
    „zerowej” w myśl ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz 2) dokonała zgłoszenia
    darowizny w okresie 6 miesięcy od dnia nabycia przedmiotu darowizny podlega ona
    zwolnieniu z obowiązku uiszczenia zobowiązania podatkowego w powyższym zakresie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
        darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
        Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem” podlega nabycie
        przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej tytułem:
          1. dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego,
            polecenia testamentowego;
          2. darowizny, polecenia darczyńcy;
          3. zasiedzenia;
          4. nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
          5. zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
            spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
          6. nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Podatkowi temu podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.
    Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn
    określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest katalogiem
    zamkniętym. Wobec tego jedynie wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub
    praw majątkowych stanowią przypadki podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego
    względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra

    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę.
    Darowizna może polegać zarówno na przesunięciach do majątku obdarowanego
    określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych postaciach dyspozycji
    majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie
    majątku obdarowanego do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny.
    Przedmiotem darowizny mogą być zarówno rzeczy, jak również prawa majątkowe. Pod
    pojęciem praw majątkowych, o których mowa w ustawie o podatku od spadków i
    darowizn ustawodawca rozumie m.in. prawa majątkowe wynikające ze stosunków
    zobowiązaniowych.
    Z kolei instytucję przeniesienia (cesji) wierzytelności regulują przepisy art. 509-518
    Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    Stosownie do art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Przeniesienie wierzytelności jest swoistą konstrukcją prawną, przewidzianą w ogólnych
    zasadach zobowiązań prowadzącą do zmiany osoby wierzyciela podczas, gdy przedmiot
    zobowiązania pozostaje ten sam. Umowy cesji wierzytelności należą do czynności
    prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umowy przenoszącej własność.
    Z treści ww. art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że czynnością stanowiącą podstawę
    cesji może być umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inne umowy zobowiązujące do
    przeniesienia wierzytelności.
    Jak wynika z powyższych przepisów, umowa cesji może przyjąć formę darowizny, jeżeli
    posiada cechy darowizny, tzn. oświadczenie darczyńcy (darczyńców) o przekazaniu
    darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny oraz cesja
    dokonywana jest bezpłatnie, tzn. kosztem majątku cedenta (darczyńcy), a cesjonariusz
    (obdarowany) nie jest zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za dokonaną
    cesję.
    Mając zatem na uwadze, że wymienione w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn
    tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią jedyne przypadki
    podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, to nabycie wierzytelności podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jedynie wówczas gdy przyjmie formę
    darowizny.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że (...) 2025 r. Pani rodzice (
    posiadający oboje zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej) zawarli z Panią umowę (w formie aktu notarialnego) w
    przedmiocie nieodpłatnego przelewu praw i obowiązków z umowy deweloperskiej
    (umowa darowizny). Posiada Pani również zezwolenie na pobyt rezydenta
    długoterminowego UE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie ww. umowy,

    rodzice przelali wierzytelność na Pani rzecz w zakresie zawarcia umowy końcowej
    (sprzedaży). W dniu (...) 2025 r. złożyła Pani do właściwego urzędu skarbowego formularz
    SD-Z2, w którym wskazała fakt darowizny od rodziców.
    Wobec tego, biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony
    powyżej stan prawny, należy stwierdzić, że skoro zawarła Pani umowę cesji praw i
    obowiązków z umowy deweloperskiej, która przybrała formę umowy darowizny, to
    podlega ona opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt
    2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej: 36 120 zł − jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
    Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    Zgodnie z treścią art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy:
      Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się: do grupy I - małżonka, zstępnych,
      wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy :
      Notariusze są płatnikami podatku od dokonanej w formie aktu notarialnego
      darowizny.
    Natomiast zgodnie z art. 4a ust. 1 ww. ustawy:
    Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka,
    zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
    1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
        podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w
        przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
        uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
    2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są
        środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
        okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1
        pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek

        płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej
        kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Stosownie do art. 4a ust. 4 ww. ustawy:
    Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
      1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym
        nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie
        przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
      2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w
        tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
    Jak wynika z art. 4 ust. 4 cyt. ustawy:
      Zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia
      nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw
      członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego
      Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
      Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub terytorium takiego państwa.
    Jak wynika z powołanego powyżej art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    dla skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 4a tej ustawy przy zawarciu umowy
    darowizny, koniecznym jest, aby obdarowany:
      a) posiadał obywatelstwo Polskie, lub
      b) posiadał obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw
      członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy
      o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub
      c) miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
      d) miał miejsce zamieszkania na terytorium jednego z państw członkowskich Unii
      Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym
      Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
    W przepisach polskiego prawa podatkowego pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało
    zdefiniowane.
    Jak stanowi art. 25 Kodeksu cywilnego:
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów
    dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar
    stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ
    odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące
    zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego
    pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego
    życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.
    Zgodnie z art. 211 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 1079):

    Zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udziela się cudzoziemcowi na
    czas nieoznaczony, na jego wniosek, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej legalnie i nieprzerwanie co najmniej przez 5 lat bezpośrednio przed złożeniem
    wniosku i spełnia łącznie następujące warunki:
    1) posiada źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie
        kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;
    2) posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o
        świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub
        potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej;
    3) posiada potwierdzoną znajomość języka polskiego.
    Zgodnie z art. 240 ustawy o cudzoziemcach:
    Kartę pobytu wydaje się cudzoziemcowi, któremu udzielono:
      1) zezwolenia na pobyt czasowy;
      2) zezwolenia na pobyt stały;
      3) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE;
      4) zgody na pobyt ze względów humanitarnych.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis stanu
    faktycznego, a szczególności fakt, że posiada Pani zezwolenie na pobyt rezydenta
    długoterminowego UE, uznać należy, że posiada Pani miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Należy zauważyć, że zwolnienie przewidziane w art. 4a ww. ustawy dotyczy nabycia przez
    konkretnie wskazane w tym przepisie osoby. Zwolnienie obejmuje nabycie m.in. przez zs
    tępnych (córkę w stosunku do rodziców), przy spełnieniu pozostałych warunków
    zwolnienia.
    Z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, iż jednym z warunków
    skorzystania ze zwolnienia, jest zgłoszenie przez osoby objęte zwolnieniem właściwemu
    naczelnikowi urzędu skarbowego nabycia rzeczy lub praw majątkowych w terminie 6
    miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego. Obowiązek nie obejmuje
    przypadków, gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu
    notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron (art. 4a
    ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn).
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że zawarcie umowy cesji praw i
    obowiązków z umowy deweloperskiej - skoro przybrało formę umowy darowizny praw
    majątkowych od Pani rodziców na Pani rzecz, tj. osoby wymienionej w zamkniętym
    katalogu określonym w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, korzysta
    ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a powołanej ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 4a ust. 4 pkt 2 ww. ustawy, nie ciążył na Pani obowiązek zgłoszenia
    nabycia ww. prawa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy
    od dnia powstania obowiązku podatkowego, ponieważ darowizna została dokonana w
    formie aktu notarialnego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.