Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-15/07/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-10-22
Teza: Czy wpłata stanowi nieodpłatne świadczenie?
Słowa kluczowe: wpłata; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2007 r. (data wpływu do tut. Biura 24 lipca 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie nieodpłatnego świadczenia - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2007 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie nieodpłatnego świadczenia. **W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:**

Wnioskodawca sprzedaje wyroby medyczne osobom fizycznym. W części osoby te kupują produkty Wnioskodawcy dzięki kredytowi zaciągniętemu m. in. w spółce akcyjnej zajmującej się udzielaniem kredytów ( w dalszej części „Spółka B”), która to „Spółka B” w całości przekazuje Wnioskodawcy należności za sprzedane wyroby. W dniu 19 czerwca br. Wnioskodawca podpisał porozumienie ze „Spółką B” określone jako „porozumienie w sprawie przedpłat”. Zgodnie z § 1 tego porozumienia „Spółka B” przekazała kwotę 490.000 zł „(…) w celu pokrycia przyszłych zobowiązań „Spółki B” w stosunku do Wnioskodawcy wynikających z (…) umowy o współpracy w zakresie sprzedaży ratalnej towarów i usług.” Ww. kwotę Wnioskodawca otrzymał. Zakładając, że do grudnia br dokona na rzecz osób fizycznych sprzedaży na kredyt zaciągany przez te osoby w „Spółce B” w kwocie co najmniej 490.000 zł, „Spółka B” zamiast przekazywać Wnioskodawcy (jak było przed podpisaniem porozumienia) w kolejnych okresach kwoty należne Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży na rzecz tych osób, przekazała Wnioskodawcy całą uzgodnioną kwotę z góry. Zgodnie z § 2 ust. 3 porozumienia ”Wnioskodawca zobowiązuje się dokonać ostatecznej spłaty przedpłaty nie później niż do dnia 19.12.2007 r.,” przy tym z § 4 wynika, że rozliczenie dokonywane będzie w równych kwotach po 81.600 zł co miesiąc ( za wyjątkiem pierwszego miesiąca, w którym kwota ta wynosi 82.000 zł) poprzez potrącenie ze środków należnych Wnioskodawcy od „Spółki B” z tytułu skredytowanej przez tę spółkę sprzedaży wnioskodawcy na rzecz osób fizycznych. Czyli jeżeli dokona sprzedaży na rzecz osób fizycznych, które zaciągną w tym celu kredyt na kwotę 81.600 zł, to nie otrzyma tej kwoty od „Spółki B”, lecz zostanie zmniejszone zadłużenie Wnioskodawcy z tytułu „przedpłaty”. „Spółka B” może żądać zwrotu wpłaconej kwoty ( określanej jako „przedpłata”) np w przypadku niewłaściwej realizacji umowy o współpracy ze strony Wnioskodawcy czy też „zagrożenia terminowej spłaty” z powodu pogorszenia się sytuacji finansowej Wnioskodawcy. Gdyby okazało się, że w poszczególnych miesiącach sprzedaż Wnioskodawcy na kredyt udzielany osobom fizycznym przez „Spółkę B” była niższa niż 81.600 zł (w pierwszym miesiącu niższa niż 82.000 zł), Wnioskodawca zobowiązany jest do zwrotu wpłaconej kwoty w odpowiedniej części. Jeżeli np sprzedaż za pośrednictwem „Spółki B” (sprzedaż na rzecz osób fizycznych, które w tym celu zaciągają kredyt w tej firmie) w którymś miesiącu wyniosłaby 60.000 zamiast 81.600 zł, kwota 60.000 zł zostałaby uznana za spłatę „przedpłaty” a ponadto Wnioskodawca musiałby zwrócić w gotówce różnicę, tj. 21.600 zł wraz z odsetkami), jeżeli natomiast kwota sprzedaży była wyższa, to Wnioskodawca otrzymałby zapłatę nadwyżki ( np przy sprzedaży za pośrednictwem „Spółka B” na poziomie 100.000 zł, otrzyma wpłatę w kwocie 18.400 zł), natomiast w pozostałej części, tj. 81.600 zł strony zostałyby uznane, że spółka dokonała spłaty „przedpłaty”. **W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy w opisanym stanie faktycznym otrzymana wpłata stanowi nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy mimo posługiwania się określeniem „przedpłata”, porozumienie faktycznie reguluje kwestię udzielenia pożyczki, której spłata następuje poprzez kompensatę z należnościami Wnioskodawcy od „Spółka B” z tytułu sprzedaży kredytowanej. Za tym, iż nie jest to przedpłata przemawiają w przekonaniu Wnioskodawcy następujące okoliczności:

1.  Spółka B” nie nabywa od Wnioskodawcy żadnych towarów, nabywa natomiast usługi pośrednictwa finansowego (obsługę administracyjną związaną z przygotowaniem umów kredytowych), jednak faktury za te usługi będą przez Wnioskodawcę wystawiane i płacone przez „Spółkę B” na niezmienionych zasadach, czyli wypłacona kwota 490.000 zł w żadnej części nie zostanie zaliczona na poczet należności Wnioskodawcy z tytułu tych usług w okresie obowiązywania porozumienia,
2.  w momencie otrzymania ww. kwoty nie wiadomo jaka będzie faktyczna skala sprzedaży na rzecz osób fizycznych, które korzystać będą z kredytu zaciągniętego w „Spółce B” i jej struktura asortymentowa oraz kiedy ta sprzedaż będzie miała miejsce,
3.  gdyby uznać, iż chodzi o przedpłatę, należałoby przyjąć iż „Spółka B” dokonuje jej w imieniu ostatecznego nabywcy, nie wiadomo kto i w jakim zakresie będzie nabywcą, nie może być więc mowy, iż „Spółka B” działa w czyimś imieniu,
4.  porozumienie mówi o ratalnym i końcowym spłaceniu „przedpłaty”, a przedpłat nie dokonuje się z zamiarem ich późniejszego spłacenia, lecz uzyskania towaru lub usługi, za które w momencie ich uzyskania nie będzie się dokonywało płatności; w tym przypadku usługi Wnioskodawcy na rzecz „Spółki B” będą fakturowane i opłacone bieżąco w normalnym trybie,
5.  przy osiągnięciu wyższego poziomu sprzedaży niż przewidywany miesięczny w porozumieniu, kwota 490.000 zł będzie zaliczona a konto tej sprzedaży jedynie do kwoty 81.600 zł, co oznacza, że intencją stron było zasilenie Wnioskodawcy, oczywiście w celu zintensyfikowania współpracy ( co z punktu widzenia „Spółka B” jest działaniem racjonalnym ekonomicznie), bowiem standardowym rozwiązaniem, gdyby chodziło o przedpłatę, byłoby zaliczenie całości dokonanej przedpłaty na zrealizowaną sprzedaż a nie pozostawienie przedpłaty a konto przyszłych dostaw i równocześnie regulowanie bieżących zobowiązań.

Reasumując Wnioskodawca uważa, iż umowa w istocie dotyczy udzielenia nieoprocentowanej pożyczki (oprocentowanie przewidziano jedynie w przypadku niespłacenia kolejnych rat w wyniku nieosiągnięcia wymaganego poziomu sprzedaży kredytowej przez „Spółkę B” ). Zatem po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód z nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy. Podobnie sprawę interpretują niektóre inne podmioty, z którymi „Spółka B” podpisała podobne umowy. **W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała