Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4012.303.2019.1.MŁ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-15
Teza: Prawo do ulgi z tytułu zakupu kasy fiskalnej.
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; ulga
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 czerwca 2019 r. (data wpływu 5 czerwca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania z ulgi na zakup kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w ww. zakresie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobowo pozarolniczą działalność w oparciu o wpis do CEIDG począwszy od dnia 17 października 2011 r. Przedmiotem działalności jest świadczenie usług ogólnobudowlanych na rzecz firm i osób fizycznych w ramach PKD 4333Z (działalność podstawowa). Wnioskodawca jest podmiotowo zwolniony z podatku VAT w trybie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku VAT. W okresie od I-IX 2018 r przekroczył limit obrotu uprawniającego do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania w kasie fiskalnej, tj. 20.000 zł.

W związku z powyższym od dnia 1 grudnia 2018 r. sprzedaż na rzecz osób fizycznych i rolników ryczałtowych powinna być rejestrowana za pośrednictwem kasy fiskalnej. W tym miejscu Zainteresowany chce wyjaśnić, że w okresie od dnia 1 grudnia 2018 r. do momentu fiskalizacji kasy fiskalnej, tj. do dnia 31 grudnia 2018 r. nie świadczył usług ogólnobudowlanych zarówno na rzecz osób fizycznych i rolników ryczałtowych z uwagi na sezon zimowy jak i nadchodzący okres bożonarodzeniowy i noworoczny. Z uwagi na konieczność stosowania kasy fiskalnej od dnia 1 grudnia 2018 r. Wnioskodawca dokonał następujących czynności:

*   pismem z dnia 13 grudnia 2018 r. powiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego (wpływ do US dnia 17 grudnia 2018 r) o prowadzeniu sprzedaży przy zastosowaniu kasy fiskalnej;
*   w piśmie z dnia 13 grudnia 2018 r. Zainteresowany powiadomił, że począwszy od dnia 2 stycznia 2019 r. będzie prowadził sprzedaż za pomocą kasy fiskalnej;
*   w dniu 31 grudnia 2018 r. dokonana została fiskalizacja kasy rejestrującej o czym Wnioskodawca powiadomił Naczelnika US– zgłoszenie z dnia 4 stycznia 2019 r.

Z informacji uzyskanych z US wynika, że warunkiem uzyskania ulgi na zakup kasy jest złożenie zawiadomienia do Naczelnika Urzędu Skarbowego o prowadzeniu ewidencji przy zastosowaniu kasy fiskalnej, dokonania jej fiskalizacji w terminie umożliwiającym użytkowanie tej kasy począwszy od 1 grudnia 2018 r. Z uwagi na to, że zawiadomienie o kasie fiskalnej złożone w dniu 17 grudnia 2018 r. i jej późniejsza fiskalizacja (31 grudnia 2018 r.) nastąpiły po terminie – zdaniem US ulga na zakup kasy się nie przysługuje.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma prawo do ulgi z tytułu zakupu kasy fiskalnej przy założeniu, że dokonane zostały następujące czynności:

*   nabycie kasy fiskalnej zostało potwierdzone fakturą i Wnioskodawca posiada dowód zapłaty całej należności z tytułu jej zakupu;
*   termin rozpoczęcia ewidencjonowania to 1 grudnia 2018 r.;
*   zawiadomienie o prowadzeniu ewidencji przy zastosowaniu kasy fiskalnej z dnia 13 grudnia 2018 r., wpłynęło od US dnia 17 grudnia 2018 r. – gdzie określono termin stosowania kasy od dnia 2 stycznia 2019 r.;
*   kasa rejestrująca została sfiskalizowana dnia 31 grudnia 2018 r. – zgłoszenie do US z dnia 4 stycznia 2019 r.;
*   brak sprzedaży usług ogólnobudowlanych z uwagi na sezon zimowy (okres bożonarodzeniowy i noworoczny) w okresie od 1 grudnia 2018. do 27 stycznia 2019 r.;
*   pierwsza sprzedaż po fiskalizacji została zarejestrowania w kasie fiskalnej w dniu 28 stycznia 2019 r.

**Zdaniem Wnioskodawcy**, wprowadzenie kasy rejestrującej po obowiązującym terminie w tym przypadku nie skutkuje utratą prawa do ulgi na zakup tego urządzenia. Wnioskodawca uważa, że w związku z utratą prawa do zwolnienia z kasy ze względu na przekroczenie limitu obrotu – nie kontynuując przy tym sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych nie zaistniały przesłanki, a tym samym obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej, ponieważ sprzedaż ta nie wystąpiła i nie będzie miała miejsca.

Podobne stanowisko potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 25 listopada 2011 r., nr IBPP4/443-1384111/KG cyt. „Należy jednak zwrócić uwagę, że obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących uzależniony jest od wystąpienia sprzedaży, która podlegać będzie obowiązkowi ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.

Zatem jeżeli nie wystąpi sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub na rzecz rolników ryczałtowych, nie wystąpi również obowiązek ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.

Z opisu sprawy wynika, że pierwszej sprzedaży (po przekroczeniu kwoty limitu) na rzecz osoby fizycznej Wnioskodawca dokonał 21 lipca 2011 r.

Skoro do dnia 21 lipca 2011 r. Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, to nie wystąpił wobec niego obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Wnioskodawca przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu złożył pisemne zgłoszenie o liczbie kas rejestrujących i miejscu ich używania, rozpoczął ewidencjonowanie nie później niż w obowiązujących terminach i posiada dowód zapłaty całej należności za kasę rejestrującą.

Reasumując Wnioskodawca wypełnił przesłanki określone przepisami prawa, uprawniające go do skorzystania z ulgi na zakup urządzeń fiskalnych”.

Z uwagi na to, że cytowana interpretacją dotyczy 2011 r. i może być w stosowanej praktyce jak i orzecznictwie już nieaktualna – w celu rozwiania wszelkich wątpliwości Wnioskodawca uważa za zasadne wystąpić z wnioskiem jak wyżej o wydanie indywidualnej interpretacji w przedmiotowej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą.

Nadmienia się, że od dnia 1 maja 2019 r. obowiązuje ustawa z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. z 2019 r., poz. 675) wprowadzająca zmiany m.in. w przepisach art. 111 ustawy o VAT.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o przepisy prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług obowiązujące w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

I tak, zgodnie art. 111 ust. 1 ustawy, w brzmieniu do dnia 30 kwietnia 2019 r., podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

W stanie prawnym do 31 grudnia 2018 r. obowiązywały przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2017 r., poz. 2454, z póź. zm.), zwane dalej rozporządzeniem z dnia 20 grudnia 2017 r.

Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidywały zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe – § 2) oraz wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe – § 3).

Według § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2017 r., zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2017 r. – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r., podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2017 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania (§ 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2017 r.).

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20 000 zł (§ 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2017 r.).

Z kolei stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2017 r., w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20 000 zł.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem podmiotowym, tj. dotyczy podmiotu.

Zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2018 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2017 r.).

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku (§ 2 ust. 2 rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2017 r.).

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczy przedmiotu działalności.

Z kolei w obecnie obowiązującym stanie prawnym (od 1 stycznia 2019 r.) obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2018 r., poz. 2519).

Według § 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2018 r., zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r.:

1.  podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.
2.  podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2018 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2018 r., zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania.

Jak stanowi § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2018 r., w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł.

Z kolei stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2018 r., w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20.000 zł.

Z kolei, stosownie do zapisu § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2018 r., zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2018 r., w odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

Jak już wcześniej wspomniano – w kwestii prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – ustawodawca przewidział zwolnienia podmiotowe (§ 3 rozporządzenia), jak i przedmiotowe (§ 2 rozporządzenia) z tego obowiązku. Należy jednak zauważyć, że wykonywanie przez podatnika czynności wymienionych w § 4 rozporządzenia wyklucza możliwość zastosowania przez niego zwolnień określonych w § 2 i § 3 rozporządzenia. Zatem bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku na podstawie § 2 i § 3 powołanego rozporządzenia, podlegają czynności wymienione w § 4 rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobowo pozarolniczą działalność w oparciu o wpis do CEIDG począwszy od dnia 17 października 2011 r. Przedmiotem działalności jest świadczenie usług ogólnobudowlanych na rzecz firm i osób fizycznych w ramach PKD 4333Z (działalność podstawowa). Wnioskodawca jest podmiotowo zwolniony z podatku VAT w trybie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku VAT. W okresie od I-IX 2018 r przekroczył limit obrotu uprawniającego do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania w kasie fiskalnej, tj. 20.000 zł. W związku z powyższym od dnia 1 grudnia 2018 r. sprzedaż na rzecz osób fizycznych i rolników ryczałtowych powinna być rejestrowana za pośrednictwem kasy fiskalnej. W tym miejscu Zainteresowany chce wyjaśnić, że w okresie od dnia 1 grudnia 2018 r. do momentu fiskalizacji kasy fiskalnej, tj. do dnia 31 grudnia 2018 r. nie świadczył usług ogólnobudowlanych zarówno na rzecz osób fizycznych i rolników ryczałtowych z uwagi na sezon zimowy jak i nadchodzący okres bożonarodzeniowy i noworoczny. Z uwagi na konieczność stosowania kasy fiskalnej od dnia 1 grudnia 2019 r. Wnioskodawca dokonał następujących czynności:

*   pismem z dnia 13 grudnia 2018 r. powiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego (wpływ do US dnia 17 grudnia 2018 r) o prowadzeniu sprzedaży przy zastosowaniu kasy fiskalnej;
*   w piśmie z dnia 13 grudnia 2018 r. Zainteresowany powiadomił, że począwszy od dnia 2 stycznia 2019 r. będzie prowadził sprzedaż za pomocą kasy fiskalnej;
*   w dniu 31 grudnia 2018 r. dokonana została fiskalizacja kasy rejestrującej o czym Wnioskodawca powiadomił Naczelnika US– zgłoszenie z dnia 4 stycznia 2019 r.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do ulgi z tytułu zakupu kasy rejestrującej przy założeniu, że pierwsza sprzedaż po fiskalizacji została zarejestrowania na kasie rejestrującej w dniu 28 stycznia 2019 r.

Jak wspomniano wyżej – obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy.

Powyższy przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Biorąc pod uwagę treść powyżej powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że obowiązek sprzedaży za pomocą kas rejestrujących uzależniony jest od wystąpienia sprzedaży, która podlegać będzie obowiązkowi ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.

Nie ulega wątpliwości, że przepisy ustawy o podatku VAT nakładają na Wnioskodawcę obowiązek ewidencjonowania sprzedaży, a nie obowiązek zainstalowania kasy. Bezsprzecznie obowiązek ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej wiąże się z koniecznością zainstalowania kasy rejestrującej.

Odnosząc się do kwestii prawa do skorzystania z ulgi na zakup kasy rejestrującej wskazać należy, że zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy, podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących terminach, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł.

Jak wynika z powyższego przepisu, odliczenie (ulga) przysługuje tylko przy zakupie kas w związku z wypełnieniem powstającego po raz pierwszy u danego podatnika obowiązku ewidencjonowania. Przepis ten stanowi bowiem o ulgach przysługujących przy zakupie kas rejestrujących zgłoszonych na dzień powstania obowiązku ewidencjonowania.

Zatem, ustawodawca utożsamia dzień rozpoczęcia ewidencjonowania z dniem powstania obowiązku ewidencjonowania. Art. 111 ust. 4 ustawy, stosuje tryb warunkowy i odnosi się do podatników, którzy wcześniej nie byli obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotów i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących.

Na podstawie art. 111 ust. 7 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1.  określi sposób, warunki i tryb odliczania od kwoty podatku należnego (zwrotu) kwoty, o której mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając obowiązki podatników związane ze składaniem deklaracji podatkowej oraz przeciwdziałanie nadużyciom związanym z wypłatą (zwrotem) tych kwot;
2.  określi przypadki, warunki i tryb zwrotu przez podatnika kwot, o których mowa w ust. 6, oraz inne przypadki naruszenia warunków związanych z ich odliczeniem (zwrotem), powodujące konieczność dokonania przez podatnika zwrotu, mając na uwadze okres wykorzystywania kas rejestrujących, przestrzeganie przez podatników warunków technicznych związanych z wykorzystywaniem tych kas oraz konieczność zapewnienia kontroli realizacji nałożonego na podatników obowiązku zwrotu odliczonych lub zwróconych im kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących w przypadku naruszenia warunków związanych z odliczeniem (zwrotem) tych kwot;
3.  może określić inny, niż wymieniony w ust. 4, limit odliczeń dla kas o zastosowaniu specjalnym, które programowo, funkcjonalnie i konstrukcyjnie są zintegrowane z innymi urządzeniami, mając na uwadze koszty związane z ich nabyciem.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2010 r. w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r. poz. 163) obowiązującym do 30 kwietnia 2019 r., odliczenia kwoty, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy, zwanego dalej „odliczeniem”, lub jej zwrotu można dokonać pod warunkiem:

1.  złożenia przez podatnika do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, pisemnego zgłoszenia o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania, które podatnik zamierza stosować do tego ewidencjonowania;
2.  rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego nie później niż w obowiązujących terminach, przy użyciu kas rejestrujących nabytych w okresie, kiedy kasy te były objęte ważnym potwierdzeniem, że kasy te spełniają funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać, zwanym dalej „potwierdzeniem”;
3.  posiadania przez podatnika dowodu zapłaty całej należności za kasę rejestrującą.

W przypadku podatników, którzy zamierzają stosować do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego jedną kasę rejestrującą, zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może być dokonane na formularzu zgłoszenia o miejscu instalacji kasy rejestrującej, zgodnie z przepisami dotyczącymi kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków ich stosowania, jeżeli zgłoszenie to zostało złożone przed terminem obowiązkowego rozpoczęcia ewidencjonowania tych kwot – tak stanowi § 2 ust. 2| ww. rozporządzenia.

W tym miejscu należy wskazać, że od dnia 1 maja 2019 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika (Dz. U. z 2019 r., poz. 820).

Według § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. 2013 r., poz. 363), obowiązującego do dnia 30 kwietnia 2019 r. – rozpoczęcie prowadzenia ewidencji przez podatnika poprzedzone jest:

1.  złożeniem zawiadomienia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, że będzie przez niego prowadzona ewidencja przy zastosowaniu kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia – w celu odliczenia lub zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy; zawiadomienie zawiera informację o liczbie kas i miejscu (adresie) ich używania;
2.  dokonaniem fiskalizacji kasy.

Natomiast zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących – w przypadku podatnika, który zamierza stosować do prowadzenia ewidencji jedną kasę, zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może być dokonane na formularzu zgłoszenia przez podatnika danych dotyczących kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Wskazać również należy, że w terminie 7 dni od dnia fiskalizacji kasy podatnik składa do właściwego naczelnika urzędu skarbowego zgłoszenie danych dotyczących kasy, w celu otrzymania numeru ewidencyjnego. Wzór zgłoszenia, o którym mowa w ust. 5, stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia (§ 13 ust. 5 i 6 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących).

Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących – odliczenie może być dokonane w deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług za okres rozliczeniowy, w którym rozpoczęto ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego, lub za okresy następujące po tym okresie rozliczeniowym.

W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących sprawie ulgi na zakup kas – w przypadku podatników, o których mowa w art. 111 ust. 5 ustawy, zwrot kwoty, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy, jest dokonywany na wniosek podatnika składany do właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Cytowane wyżej przepisy wskazują, że ulga z tytułu zakupu kasy rejestrującej przysługuje podatnikowi w sytuacji, gdy złoży on naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania, pisemne zgłoszenie o liczbie przewidywanych stanowisk kasowych wraz z podaniem miejsca instalacji kasy.

W przedmiotowej sprawie obowiązek ewidencjonowania na kasie rejestrującej powstał od dnia 1 grudnia 2018 r. Jednakże z uwagi na fakt, że w okresie od 1 grudnia 2018 r. do 27 stycznia 2019 r. Wnioskodawca z uwagi na sezon zimowy jak i nadchodzący okres bożonarodzeniowy i noworoczny nie dokonywał sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub rolników ryczałtowych nie był on zobowiązany do zakupu kasy rejestrującej. Nabycie kasy fiskalnej zostało potwierdzone fakturą i Wnioskodawca posiada dowód zapłaty całej należności z tytułu jej zakupu. Wnioskodawca pismem z dnia 13 grudnia 2018 r. (data wpływu do US 17 grudnia 2018 r.) zawiadomił Urząd Skarbowy o prowadzeniu ewidencji przy zastosowaniu kasy fiskalnej, gdzie określono termin stosowania kasy od dnia 2 stycznia 2019 r. W dniu 31 grudnia 2018 r. dokonana została fiskalizacja kasy rejestrującej o czym Wnioskodawca powiadomił Naczelnika US – zgłoszenie z dnia 4 stycznia 2019 r. Pierwsza sprzedaż po fiskalizacji została zarejestrowania w kasie fiskalnej w dniu 28 stycznia 2019 r.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca ma prawo do ulgi na zakup kasy rejestrującej, gdyż pierwsza dokonana sprzedaż, która została zarejestrowana u Wnioskodawcy na kasie rejestrującej nastąpiła w dniu 28 stycznia 2019 r., a w okresie od momentu utraty zwolnienia podmiotowego z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy pomocy kasy rejestrującej (tj. od 1 grudnia 2018 r.) do jej zainstalowania Strona nie dokonała żadnych czynności wpływających na konieczność posiadania kasy. Tym samym w świetle przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że Wnioskodawca spełnił wszystkie warunki i przysługuje mu prawo do skorzystania z ulgi na zakup kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna przynosi skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swa aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.