Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-113/13-4/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-05-21
Teza: 1. Czy w sytuacji, gdy towar w początkowej fazie nie został wywieziony z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego (Niemcy) lecz do magazynu nabywcy w Polsce, można uznać, że doszło do dostawy towarów i jak zakwalifikować taką dostawę? 2. Czy opisana transakcja, pomiędzy polską Spółką a spółką niemiecką stanowi WDT, o której mowa w art. 13 ustawy o podatku od towarów i usług i czy można opodatkować ją stawką podatku w wysokości 0%?
Słowa kluczowe: odliczenia; odzyskanie; podatek-zwrot podatku; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki X, przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2013 r. (data wpływu 15 marca 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 kwietnia 2013 r. (data wpływu 22 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów oraz stawki podatku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów oraz stawki podatku. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 19 kwietnia 2013 r. (data wpływu 22 kwietnia 2013 r.) o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej WDT) do Niemiec. Dostawa odbywa się na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla WDT nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy (spółka niemiecka).

Odbiorca niemiecki wynajął na terenie Polski magazyn i wskazał, że sprzedawany towar, od miesiąca kwietnia 2013 r. ma być transportowany do tego magazynu w Polsce.

Kontrahent dokona zapłaty za towar. Wywóz tego towaru nastąpi w różnym czasie od jego nabycia. W chwili obecnej trudno jest określić, jaki będzie to czas. Nie można także stwierdzić, czy całość towaru zostanie wywieziona do Niemiec.

Transportu dokonywać będzie firma spedycyjna wynajęta przez niemieckiego kontrahenta. Spółka będzie wystawiać fakturę dokumentującą WDT ze stawką 0% - dla tej części dostawy, która została wywieziona i dla której posiadać będzie w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem WDT zostały dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego (Niemcy).

Pozostałą część dostawy, na którą Zainteresowany nie będzie posiadać dokumentów potwierdzających dostarczenie towarów do nabywcy do dnia złożenia deklaracji za okres miesięczny, w którym miała miejsce dostawa oraz za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy, wykaże ze stawką właściwą dla danego towaru w kraju.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca poinformował, iż jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE. Nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wskazał on, że przeniesienie prawa na nabywcę niemieckiego do dysponowania towarem jak właściciel nastąpi w momencie wydania towaru z jego magazynu i wystawienia faktury.

Spółka poinformowała, iż z informacji przekazanych przez odbiorcę wynika, że towar zostanie wywieziony z terytorium kraju dopiero w momencie, gdy niemiecki odbiorca znajdzie na niego nabywcę. Towar jest kompletny i nie wymaga wykonywania żadnych czynności. Nie posiada ona wiedzy, że będą na nim wykonywane jakiekolwiek czynności.

Zainteresowany będzie występował do nabywcy o dostarczenie dowodów, które będą dokumentowały wywóz towaru z terytorium kraju i dostarczenie go do Niemiec. Dowodami tymi będą: podpisany dokument potwierdzający przyjęcie towaru przez nabywcę na terytorium Niemiec oraz potwierdzony list przewozowy CMR. Jeżeli nie otrzyma on tych dokumentów w wymaganym terminie, transakcja zostanie opodatkowana stawką krajową podatku w wysokości 23%.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w sytuacji, gdy towar w początkowej fazie nie został wywieziony z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego (Niemcy) lecz do magazynu nabywcy w Polsce, można uznać, że doszło do dostawy towarów i jak zakwalifikować taką dostawę?
2.  Czy opisana transakcja, pomiędzy polską Spółką a spółką niemiecką stanowi WDT, o której mowa w art. 13 ustawy o podatku od towarów i usług i czy można opodatkować ją stawką podatku w wysokości 0%?

Zdaniem Wnioskodawcy, transakcja na rzecz kontrahenta niemieckiego realizowana jest jako WDT opodatkowana podatkiem VAT 0%. Przedmiotowa transakcja spełnia jeden z warunków uznania jej za WDT, w postaci przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług). Sprzedający w sensie ekonomicznym oddaje towar do swobodnego rozporządzania (dysponowania) odbiorcy i sam przestaje faktycznie władać tym towarem.

Inną przesłanką warunkującą, że opisywana transakcja stanowi WDT jest fakt wywozu towarów z terytorium Polski na terytorium Niemiec.

WDT ma miejsce wówczas, gdy nastąpi wywóz towarów, ale nie musi być on dokonany bezpośrednio (zaraz) po dostawie. Musi być dokonany w wykonaniu dostawy. Fakt nabycia przez kontrahenta niemieckiego i wywóz tego towaru po jakimś czasie od jego nabycia, nie oznacza, że wywóz ten nie następuje w wykonaniu dostawy. Wywóz taki jest bezpośrednią konsekwencją nabycia towaru z tytułu dostawy. Nie ma określonych granic, w jakim czasie od dokonania dostawy towar musi zostać wywieziony z terytorium Polski, aby wywóz ten uznać za WDT. Jedyne ograniczenia czasowe dotyczą okresu, w jakim podatnik opodatkuje dostawę w ramach WDT stawką VAT 0%.

Zdaniem Spółki, nie jest konieczne, aby to ona dokonywała wywozu, bowiem wywozu może dokonać zarówno dostawca jak i nabywca.

Zainteresowany posiadać będzie list przewozowy CMR dokumentujący sam fakt wywozu towaru do magazynu w Polsce. Stoi on na stanowisku, iż z takiego listu przewozowego CMR, jakim będzie dysponować nie wynika jednoznacznie, że miejscem przeznaczenia towarów jest terytorium innego państwa. Z uwagi, że taki dokument nie potwierdza wiarygodnie dostarczenia towarów do nabywcy w innym państwie członkowskim, Wnioskodawca zgromadzi dokumenty dodatkowe, np. listy przewozowe CMR potwierdzające wywóz towaru z magazynu w Polsce do Niemiec (CMR zostaną wystawione przez magazyn w Polsce, a nie przez Spółkę dokonującą transakcji sprzedaży) oraz dokument potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium Niemiec.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a (art. 2 pkt 1 ustawy).

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) - art. 7 ust. 1 ustawy.

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 13 ust. 1 ustawy wskazuje, iż przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

W myśl art. 13 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Powyższe przepisy wskazują, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu przeniesienia na konkrety podmiot prawa do dysponowania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. W przeciwieństwie do wewnątrzwspólnotowego nabycia, w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej (opodatkowanej w Polsce) musi się ona odbywać z terytorium kraju (tzn. z Polski) i ma być dokonywana przez polskiego (tj. zarejestrowanego w Polsce) podatnika.

Dla potraktowania danej czynności jako wewnątrzwspólnotowej dostawy muszą zaistnieć dwa konieczne elementy. Pierwszym elementem, który musi wystąpić, aby uznać daną czynność za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, jest wywóz towaru z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego. Przez wywóz należy rozumieć faktyczne przemieszczenie towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Dostawą wewnątrzwspólnotową nie jest sama czynność faktyczna, jaką jest wywóz towarów, ale wywóz musi nastąpić w wyniku dokonania dostawy – jest to warunek konieczny i jest to odbiciem warunków dotyczących nabycia, gdzie wymaga się, aby miało miejsce nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, co następuje w wyniku dokonanej dostawy. Każdy rodzaj dostawy, w wykonaniu której następuje wywóz towarów, konstytuować będzie wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do treści art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca dokonuje dostaw towarów do Niemiec. Jest on zarejestrowany jako podatnik VAT UE i nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy. Dostawa towarów odbywa się na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy (spółki niemieckiej). Podmiot ten wynajął na terenie Polski magazyn i wskazał, że sprzedawany towar, od miesiąca kwietnia 2013 r. ma być transportowany do tego magazynu w Polsce. Kontrahent dokona zapłaty za towar. Przeniesienie prawa na nabywcę niemieckiego do dysponowania towarami jak właściciel nastąpi w momencie wydania towarów z magazynu Zainteresowanego i wystawienia faktury. Od tego momentu w sensie ekonomicznym odda on towary do swobodnego rozporządzania (dysponowania) nabywcy i sam przestanie faktycznie nimi władać. Spółka poinformowała, iż wywóz towarów nastąpi w różnym czasie od jego nabycia i uzależniony będzie od tego, kiedy nabywca niemiecki znajdzie na nie kolejnego odbiorcę. Nie można także stwierdzić, czy całość towaru zostanie wywieziona do Niemiec.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wydanie przez Wnioskodawcę towarów z jego magazynu kontrahentowi niemieckiemu prowadzić będzie do przeniesienia na niego prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, tj. przejdzie na nabywcę ekonomiczne władztwo nad tymi towarami. Przejawi się ono poprzez swobodne dysponowanie przedmiotowymi towarami zarówno co do miejsca przewozu (składowania w wynajętym magazynie), dalszej sprzedaży, jak i terminu i miejsca wywozu. Zatem, z chwilą wydania towarów z magazynu Zainteresowanego (moment przekazania nabywcy ekonomicznego władztwa nad towarami) dojdzie do ich dostawy, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.

Z powołanych przepisów wynika, iż warunkiem uznania czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę jest, aby wywóz towarów nastąpił na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej z terytorium kraju oraz był wynikiem dostawy towarów, rozumianej zgodnie z art. 7 jako przeniesienie prawa do rozporządzania nimi jak właściciel.

Mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę opis sprawy stwierdzić należy, że planowane przez niego dostawy towarów nie będą spełniać definicji wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, gdyż w wyniku dokonanych przez niego dostaw nie nastąpi wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

Jak poinformował Zainteresowany, po dokonaniu dostawy towarów i przeniesieniu na podatnika niemieckiego prawa do dysponowania towarami jak właściciel, towary te pozostaną na terytorium kraju (w magazynie spółki niemieckiej) przez pewien nieokreślony czas, aż do momentu, gdy spółka ta znajdzie na nie nabywcę.

W chwili dokonywania przez Spółkę dostaw towarów nie będzie także znany termin ich wywozu z Polski, co więcej – jak wskazano – nie można stwierdzić, czy całość tego towaru zostanie wywieziona z terytorium kraju. A zatem, w przedmiotowej sprawie ewentualny wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego nastąpi już w wyniku dokonania danej dostawy przez spółkę niemiecką na rzecz jej kontrahenta, a nie w wyniku dostawy towarów dokonanej przez Wnioskodawcę.

Tym samym, opisanych przez Zainteresowanego transakcji nie będzie można uznać za wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%. Transakcje te należy zakwalifikować natomiast jako dostawy dokonane przez niego na terytorium kraju na rzecz spółki niemieckiej.

W odniesieniu do powyższych dostaw zastosowanie znajdzie przepis art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Zatem w niniejszej sprawie, gdy towary po ich nabyciu przez spółkę niemiecką nie będą przemieszczane z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, wówczas miejscem dokonania tych dostaw będzie miejsce, w którym znajdować się one będą w momencie dostawy. W związku z tym, miejscem świadczenia dla przedmiotowych dostaw towarów będzie terytorium Polski.

Reasumując, z uwagi na to, iż towary będące przedmiotem dostaw opuszczą terytorium Polski jako towary należące już do kontrahenta mającego siedzibę na terytorium Niemiec, nie zostanie spełniony warunek konieczny do uznania dostaw, które dokonywane będą przez Spółkę, za wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów. W związku z powyższym, dostawy te należy potraktować jako dostawy krajowe i opodatkować według stawki podatku VAT właściwej dla dostaw tych towarów na terytorium kraju.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wskazać należy, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Spółki. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności terminu wystawiania przez Wnioskodawcę faktur dokumentujących dokonanie dostaw towarów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.