Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1170/11/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-01-25
Teza: Czy podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży i odpłatnego najmu samochodów w przypadku zmiany przeznaczenia samochodu przysługuje prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego określonej w fakturze przy jego zakupie?
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; wynajem-wynajem samochodów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2011r. (data wpływu do tut. organu 25 października 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży i odpłatnego najmu samochodów w przypadku zmiany przeznaczenia samochodu przysługuje prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego określonej w fakturze przy jego zakupie - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2011r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży i odpłatnego najmu samochodów w przypadku zmiany przeznaczenia samochodu przysługuje prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego określonej w fakturze przy jego zakupie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca jest dealerem samochodowym - przedmiotem działalności jest sprzedaż pojazdów oraz odpłatny wynajem samochodów. Wnioskodawca ma zarejestrowaną działalność w KRS w zakresie sprzedaży samochodów pod symbolem 45.11 Z i w zakresie wynajmu 77.11 Z.

Wnioskodawca dokonał zakupu samochodu osobowego Renault Scenic w kwietniu 2010r. z przeznaczeniem do odsprzedaży. Samochód był przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego. Przy jego zakupie zgodnie z art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług skorzystał z prawa odliczenia całej kwoty podatku VAT. W związku z tym, że przez okres roku nie znalazł nabywcy na ten samochód, zmienił pierwotne przeznaczenie tego samochodu i w maju 2011r. wprowadził go do środków trwałych spółki z przeznaczeniem do wynajmu powyżej 6-ciu miesięcy. Samochód był wynajmowany w okresie od maja do lipca 2011r. Po upływie około 3 miesięcy Wnioskodawca znalazł nabywcę i sprzedał go w sierpniu 2011r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży i odpłatnego najmu samochodów w przypadku zmiany przeznaczenia samochodu tj. najmu 6 miesięcznego skróconego do 3 miesięcy (w terminie krótszym niż 6 miesięcy) przysługuje prawo do odliczenia całej kwoty podatku przy jego zakupie?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.) -obowiązującej od 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2012r., a do 31 grudnia 2010r. z art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054) - w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000zł.

Nie dotyczy to jednak przypadków gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

*   odsprzedaż tych samochodów (zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 7a ustawy z dnia 16 grudnia 2010r.)
*   oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy (zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 7b ustawy z dnia 16 grudnia 2010r.).

W takich przypadkach kwotę podatku stanowi cała kwota podatku naliczonego wykazana na fakturze zakupu.

Wnioskodawca uważa, że skoro jego przedmiotem działalności jest zarówno odsprzedaż samochodów i najem, to zakup samochodu upoważnia go do odliczenia całej kwoty podatku VAT, naliczonego przy jego zakupie (zgodnie z art. 86 ust. 4 pkt 7a i odpowiednio zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 7b). Jednocześnie przeznaczenie tego samochodu do najmu na okres powyżej 6 miesięcy pozwala na zachowanie tego prawa. Fakt, że najem został skrócony przez najemcę do okresu krótszego niż 6 miesięcy nie powoduje utraty tego prawa, gdyż po zakończeniu okresu wynajmu, zmiana przeznaczenia samochodu osobowego nastąpiła na cel uprawniający do odliczenia całej kwoty przy jego zakupie tj. na samochód do odsprzedaży. Podatnik uważa, że o zachowaniu prawa do odliczenia decyduje kryterium przeznaczenia samochodu do wynajmu na okres nie krótszy niż 6 miesięcy, a dodatkowo fakt że przy odwrotnej zmianie przeznaczenia, prawo do odliczenia podatku naliczonego zostaje zachowane, ponieważ samochód zostaje sprzedany w ramach działalności podatnika. Wnioskodawca stoi więc na stanowisku, że w przypadku przeznaczenia samochodu osobowego do najmu na okres 6-ciu miesięcy i nie planowanego skrócenia tego okresu przez sprzedaż, przysługuje mu prawo do odliczenia całej kwoty podatku przy zakupie przedmiotowego samochodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej również ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Do dnia 31 grudnia 2010r. zasady odliczania podatku od nabycia samochodów regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o VAT.

Na mocy ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), zwanej dalej ustawą nowelizującą, z dniem 1 stycznia 2011r., ww. przepisy art. 86 ust. 3-7a zostały uchylone. Natomiast dodano w ustawie o VAT m.in. przepis art. 86a ust. 1-10, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej z dnia 16 grudnia 2010r., dodane w ustawie o VAT przepisy art. 86a ust. 1-10 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013r.

Natomiast w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2012r., kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów oraz regulują przepisy art. 3 ww. ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym.

I tak, w myśl przepisu art. 3 ust. 1 ww. ustawy, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011r.) do dnia 31 grudnia 2012r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei, ust. 2 tegoż przepisu stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym wpionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (art. 3 ust. 3 ww. ustawy o VAT).

Jak wynika z powołanych uregulowań zasadą jest, że w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczajacej 3,5 tony wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości.

Natomiast to ograniczone prawo nie ma zastosowania w przypadkach, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a i b ustawy nowelizującej, tj. w przypadkach gdy nabywane ww. samochody i pojazdy są odsprzedawane jako przedmiot działalności podatnika lub oddane w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, przy czym jest to przedmiotem działalności podatnika a ponadto samochody te są przeznaczone wyłącznie na te cele przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Użyte w zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a i b ustawy nowelizującej, sformułowanie „przedmiotem działalności podatnika” w zestawieniu z dalszą częścią zdania w brzmieniu „jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów)” lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w kontekście zadysponowania konkretnym samochodem w ściśle określony sposób.

Mówiąc o przedmiocie działalności podatnika, przepis ten wiąże go jednocześnie z odprzedażą bądź wynajmem konkretnych samochodów poprzez użycie wyrazu „tych”, przy czym ich odprzedaż lub najem jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie.

Zatem sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu samochodami lub wynajmu tych samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, nie jest wystarczającą przesłanką, pozwalającą na odliczenie pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. samochodów i pojazdów. Do nabycia takiego uprawnienia konieczne jest równoczesne przeznaczenie danego, konkretnego samochodu do odprzedaży lub do najmu.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż z przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a i b ww. ustawy nowelizującej wynika, że od nabycia samochodu osobowego przysługuje 100% odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej jego nabycie, pod warunkiem przeznaczenia przez podatnika tego samochodu wyłącznie na cele wynajmu przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy lub przeznaczenie go do odsprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest dealerem samochodowym - przedmiotem działalności jest sprzedaż pojazdów oraz odpłatny wynajem samochodów.

Wnioskodawca dokonał zakupu samochodu osobowego Renault Scenie w kwietniu 2010r. z przeznaczeniem do odsprzedaży. Samochód był przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego. Przy jego zakupie zgodnie z art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług skorzystał z prawa odliczenia całej kwoty podatku VAT. W związku z tym, że przez okres roku nie znalazł nabywcy na ten samochód, zmienił pierwotne przeznaczenie tego samochodu i w maju 2011r. wprowadził go do środków trwałych spółki z przeznaczeniem do wynajmu powyżej 6-ciu miesięcy. Samochód był wynajmowany w okresie od maja do lipca 2011r. Po upływie około 3 miesięcy Wnioskodawca znalazł nabywcę i sprzedał go w sierpniu 2011r.

Mając zatem na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis sprawy należy stwierdzić, iż w sytuacji gdy Wnioskodawca zmieni przeznaczenie samochodu osobowego zakupionego wyłącznie na cel do odsprzedaży, na cel wynajmu przez okres co najmniej sześć miesięcy, a następnie powróci ponownie do celu sprzedaży, Wnioskodawca zachowa prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie tego samochodu, bowiem oba cele przeznaczenia tego samochodu dają uprawnienie Wnioskodawcy do odliczenia kwoty podatku naliczonego w pełnej wysokości przy jego zakupie.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.