Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-107/12/PH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-05-31
Teza: w zakresie sprzedaży oleju opałowego z wykorzystaniem instalacji pomiarowej nie będącej odmierzaczem
Słowa kluczowe: akcyza; akcyza-wyroby akcyzowe; instalacja; paliwo; podatek-podatek akcyzowy; sprzedaż; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana; stawka-stawki podatku; wyroby-wyroby energetyczne-olej opałowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 88

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2012r. (data wpływu 28 lutego 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 maja 2012r. (data wpływu 28 maja 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie sprzedaży oleju opałowego z wykorzystaniem instalacji pomiarowej nie będącej odmierzaczem – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie sprzedaży oleju opałowego z wykorzystaniem instalacji pomiarowej nie będącej odmierzaczem.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 maja 2012r. (data wpływu 28 maja 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 22 maja., znak: IBPP4/443-107/12/PH.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W oparciu o udzieloną Koncesję na obrót paliwami ciekłymi (\`(...)\`) wydaną przez Urząd Regulacji Energetyki jako zarejestrowany podmiot gospodarczy (KRS) firma Wnioskodawcy prowadzi sprzedaż paliw płynnych w tym oleju opałowego wyłącznie dla celów opałowych. Zasady obrotem olejem opałowym dla celów opałowych a tym samym uzyskaniem prawa do zastosowania ulgi obwarowane są zapisami ustawy z dnia 6 grudnia 2008 o podatku akcyzowym. Realizując sprzedaż oleju opałowego Wnioskodawca stosuje się do wszystkich wymienionych zapisów ustawy. (\`(...)\`) Wnioskodawca planuje rozpocząć magazynowanie i sprzedaż oleju opałowego z wolnych zbiorników paliwowych zlokalizowanych w czynnej stacji paliw z zastosowaniem legalizowanej instalacji pomiarowej do paliw ciekłych produkcji (\`(...)\`) która posiada m.in. zatwierdzenia instalacji pomiarowych typu z dnia (\`(...)\`) nr (\`(...)\`) i (\`(...)\`) wydane przez Główny Urząd Miar z terminem ważności decyzji zatwierdzenia typu do (\`(...)\`).

Do zbiorników w których będzie magazynowany olej opałowy nie będą podłączone inne urządzenia pomiarowe. Legalizacja instalacji pomiarowej zostanie przeprowadzona przez Obwodowy Urząd Miar w (\`(...)\`).

Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku z dnia 28 maja 2012r. Wnioskodawca poinformował, że planowana do zamontowania „instalacja pomiarowa do paliw ciekłych” w myśl zatwierdzeń o nr (\`(...)\`) lub (\`(...)\`) Głównego Urzędu Miar z dnia (\`(...)\`) opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Głównego Urzędu Miar z dnia (\`(...)\`) nie jest odmierzaczem paliw, o którym mowa w art. 88 ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011r. nr 108, poz. 626 ze zm.)

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  czy Wnioskodawca może sprzedawać olej opałowy z instalacji pomiarowej opisanej jw. bez utraty prawa do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego?
2.  czy Wnioskodawca może sprzedawać olej opałowy na czynnej stacji paliw z zachowaniem ustawowych zasad sprzedaży bez utraty prawa do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Pracy i polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r.(Dz. U. Nr 77 poz. 731) w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać przyrządy pomiarowe do dynamicznego pomiaru objętości lub masy cieczy innych niż woda odmierzaczem jest instalacja pomiarowa przeznaczona do pomiaru wydawanych paliw ciekłych innych niż gazy ciekłe lub gazu ciekłego propan-butan do pojazdów mechanicznych, małych samolotów lub łodzi natomiast instalacja pomiarowa to przyrząd pomiarowy składający się z licznika oraz urządzeń dodatkowych, przeznaczony do pomiaru objętości lub masy przepływających cieczy innych niż woda, w szczególności ropy naftowej, produktów naftowych, cieczy spożywczych, alkoholi, cieczy chemicznych, gazów ciekłych, cieczy używanych do wzorcowania zbiorników. W okresie obowiązywania tego rozporządzenia w dniu 16 listopada 2005r. zostały wydane zatwierdzenia instalacji pomiarowych do paliw ciekłych m.in. nr (\`(...)\`) i (\`(...)\`) zatem ma ono zastosowanie do planowanej do zainstalowania instalacji. Cytowane rozporządzenie wyraźnie odróżnia instalacje paliwowe od odmierzaczy. Powyższe rozporządzenie straciło moc prawną z dniem 1 stycznia 2008 r., ale wymagania z niego wynikające mają nadal zastosowanie do legalizacji przyrządów pomiarowych, których typ został zatwierdzony lub w stosunku do których stosuje się art. 29a ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441, z późn. zm.) Termin ważności wydanych decyzji przez GUM upływa (\`(...)\`).

Ustawa o podatku akcyzowym jak i wydane na jej podstawie akty wykonawcze nie definiują pojęcia „odmierzacza paliw ciekłych”. Przedmiotowe pojęcie zastało określone w przepisach pozapodatkowych zgodnie z definicją zawartą w załączniku MI-005 (Instalacje pomiarowe do ciągłego i dynamicznego pomiaru cieczy innych niż woda) do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/22/WE z dnia 31 marca 2004 w sprawie przyrządów pomiarowych (Dz. Urz. UE Nr L 135/1 z 30 kwietnia 2004) zgodnie z którą odmierzacz paliwa to instalacja pomiarowa przeznaczona do tankowania pojazdów silnikowych, małych łodzi i małych samolotów a także definicją zawartą w załączniku nr 5 do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla przyrządów pomiarowych (Dz. U z 2007r. wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - o systemie zgodności (Dz. U. z 2004 r. nr 204, poz. 2087 ze zm.), która stanowi, że odmierzacz to instalacja pomiarowa przeznaczona do tankowania pojazdów silnikowych, małych łodzi i małych samolotów.

Art. 65 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że sprzedaż oleju opałowego za pomocą odmierzacza paliw ciekłych powoduje utratę prawa do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego. Natomiast nie zabrania sprzedaży oleju opałowego z zalegalizowanej instalacji pomiarowej, która odmierzaczem nie jest i która zdaniem Wnioskodawcy może być stosowana przy objętościowym odmierzaniu oleju opałowego dla celów opałowych bez utraty prawa do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego.

Ocena jakie urządzenie zastosowano do odmierzania oleju opałowego może polegać wyłącznie na podstawie odczytu z tabliczek znamionowych zainstalowanych na obudowie, opieczętowanych przez Obwodowy Urząd Miar i nie może podlegać własnej ocenie inspektorów organów kontrolujących na podstawie cech zewnętrznych. Kolejne Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. 2005 nr 243 poz. 2063) określa definicję stacji paliw i mówi:

§ 1 p 2 - stacja paliw płynnych - obiekt budowlany, w skład którego mogą wchodzić, budynek, podziemne zbiorniki magazynowe paliw płynnych, podziemne lub nadziemne zbiorniki gazu płynnego, odmierzacze paliw płynnych i gazu płynnego, instalacje technologiczne, w tym urządzenia do magazynowania i załadunku paliw płynnych oraz gazu płynnego, instalacje wodno-kanalizacyjne i energetyczne, podjazdy i zadaszenia oraz inne urządzenia usługowe i pomieszczenia pomocnicze.

Wyraźnie w tej definicji stwierdzono, że w skład „mogą wchodzić” nie jest natomiast stwierdzone „tylko i wyłącznie” dlatego zdaniem Wnioskodawcy nie wyklucza to możliwości istnienia w obiekcie stacji zbiorników do magazynowania oleju opałowego.

W ustawie o podatku akcyzowym jak i żadnych innych przepisach nie określono gdzie powinien być przechowywany olej opałowy i z jakich obiektów sprzedawany który jako paliwo płynne zaliczany jest do grupy produktów niebezpiecznych i winien być przechowywany w obiektach i zbiornikach do tego dostosowanych. Dlatego zdaniem Wnioskodawcy spełnienie nw. warunków:

*   sprzedaż oleju opałowego prawidłowo zabarwionego na czerwono i oznaczonego znacznikiem -przeznaczenie tego oleju na cele opałowe
*   uzyskanie od nabywców kompletnych oświadczeń stwierdzających, iż nabywane oleje przeznaczone są na cele opałowe
*   sprzedaż oleju opałowego z zalegalizowanej instalacji pomiarowej na stacji paliw- jest wystarczające do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego, zgodnie ze wszystkimi obowiązującymi przepisami prawa.

W identycznej sprawie została wydana interpretacja indywidualna ILPP/443-32/08-2/TK przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 3 lipca 2008r., która w załączeniu Wnioskodawca przesłał.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 i pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011r. nr 108, poz. 626 ze zm.), przedmiotem opodatkowania akcyzą jest (\`(...)\`):

*   użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:
    1.  było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub
    2.  nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;
*   sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;

Stosownie zaś do art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy, w przypadku użycia wyrobów, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 10 i 15, do napędu silników spalinowych, użycia ich, gdy nie spełniają warunków określonych w szczególnych przepisach w zakresie prawidłowego znakowania i barwienia, a także ich posiadania w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw lub sprzedaży z takiego zbiornika, stosuje się odpowiednio stawkę 1822,00 zł/1000 litrów, a w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15○C jest równa lub wyższa od 890 kilogramów/metr sześcienny - 2047,00 zł/1000 kilogramów.

W tym miejscu tut. organ pragnie zauważyć, iż przepis art. 65 ustawy, w brzmieniu przywołanym przez Wnioskodawcę pochodzi z ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 poz. 257 ze zm.) i przestał obowiązywać z dniem 1 marca 2009r.

Zgodnie z art. 88 ust. 3 ustawy, podstawą opodatkowania w przypadku użycia do celów napędowych, z wyłączeniem celów żeglugi:

1.  paliw opałowych,
2.  olejów napędowych przeznaczonych do celów żeglugi

\-jest ich ilość, wyrażona w litrach, która może być przechowywana w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw lub w zbiorniku pojazdu bądź innego środka przewozowego.

Przy czym stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, za użycie paliw opałowych lub olejów napędowych, o których mowa w ust. 3, niezgodnie z przeznaczeniem uznaje się również ich posiadanie lub sprzedaż ze zbiornika podłączonego do odmierzacza paliw.

Powyższe regulacje należy traktować jako przepisy szczególne, z treści których wynika, iż sam fakt posiadania olejów opałowych w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw jest warunkiem wystarczającym, aby wyroby takie uznać za użyte niezgodnie z przeznaczeniem.

Kluczowym zatem zagadnieniem jest wyjaśnienie pojęcia odmierzacza paliw, gdyż w stosunku do oleju opałowego, przechowywanego w zbiorniku podłączonym do takiego urządzenia lub w przypadku sprzedaży oleju opałowego z takiego zbiornika powstaje obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 88 ust. 5 ustawy, za odmierzacz paliw określony w odrębnych przepisach uznaje się instalację pomiarową przeznaczoną do tankowania pojazdów silnikowych, małych łodzi i małych samolotów.

Równocześnie zgodnie z załącznikiem Nr 5 ust. 1.1 pkt 6 do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 grudnia 2006r. w sprawie zasadniczych wymagań dla przyrządów pomiarowych (Dz. U. z 2007r. Nr 3, poz. 27 ze zm.) odmierzaczem paliwa jest instalacja pomiarowa przeznaczona do tankowania pojazdów silnikowych, małych łodzi i małych samolotów.

Natomiast zgodnie z § 3 pkt 18 ww. rozporządzenia, instalacja pomiarowa to przyrząd pomiarowy przeznaczony do ciągłego i dynamicznego pomiaru ilości (objętości lub masy) cieczy innych niż woda, składający się z licznika oraz innych urządzeń niezbędnych do zapewnienia poprawnego pomiaru lub ułatwiających przeprowadzanie czynności pomiarowych.

Zatem w świetle przedstawionych definicji każdy odmierzacz paliw jest instalacją pomiarową, natomiast nie każda instalacja pomiarowa jest odmierzaczem paliw.

Ponadto zgodnie z ust. 9 ww. załącznika Nr 5, odmierzacz paliw powinien spełniać następujące warunki:

1.  jego wskazania nie powinny być możliwe do skasowania podczas pomiaru;
2.  rozpoczęcie nowego pomiaru powinno być wstrzymane do czasu skasowania ostatniego wskazania;
3.  jeżeli instalacja pomiarowa wyposażona jest w liczydło należności, to różnica między należnością wskazaną a należnością obliczoną na podstawie ceny jednostkowej i wskazanej ilości nie powinna być większa niż należność odpowiadająca Emin; różnica ta nie może być jednak mniejsza niż wartość najmniejszej jednostki monetarnej używanej do rozliczeń.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że aby uznać instalację pomiarową za odmierzacz paliw należy wziąć pod uwagę szereg czynników.

Należy także zwrócić uwagę, iż w myśl definicji zawartej w załączniku MI-005 (Instalacje pomiarowe do ciągłego i dynamicznego pomiaru cieczy innych niż woda) do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/22/WE z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie przyrządów pomiarowych (Dz. Urz. UE L nr 135, str. 1 ze zm.), odmierzacz do paliw – to instalacja pomiarowa przeznaczona do tankowania pojazdów silnikowych, małych łodzi i małych samolotów.

Zgodnie z art. 1 Dyrektywy 2004/22/WE dyrektywę tę stosuje się do urządzeń i systemów z funkcjami pomiarowymi, zdefiniowanymi w załącznikach zawierających wymagania szczególne dla przyrządów: wodomierzy (MI-001), gazomierzy i przeliczników do gazomierzy (MI-002), liczników energii elektrycznej czynnej (MI-003), ciepłomierzy (MI-004), systemów pomiarowych do ciągłych i dynamicznych pomiarów wielkości cieczy innych niż woda (MI-005), wag automatycznych (MI-006), taksometrów (MI-007), miar materialnych (MI-008), przyrządów do pomiaru wymiarów (MI-009), analizatorów spalin samochodowych (MI-010).

Dyrektywa 2004/22/WE, w myśl art. 3 zdanie pierwsze, ustanawia wymagania, które powinny spełniać urządzenia i systemy, o których mowa w art. 1, w związku z ich wprowadzaniem na rynek lub do zastosowań, o których mowa w art. 2 ust. 1.

Z opisu przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że Wnioskodawca planuje rozpocząć magazynowanie i sprzedaż oleju opałowego z wolnych zbiorników paliwowych zlokalizowanych w czynnej stacji paliw z zastosowaniem legalizowanej instalacji pomiarowej do paliw ciekłych, która posiada m.in. zatwierdzenia instalacji pomiarowych typu z dnia (\`(...)\`) nr (\`(...)\`) i (\`(...)\`)wydane przez Główny Urząd Miar z terminem ważności decyzji zatwierdzenia typu do (\`(...)\`).

Do zbiorników w których będzie magazynowany olej opałowy nie będą podłączone inne urządzenia pomiarowe. Legalizacja instalacji pomiarowej zostanie przeprowadzona przez Obwodowy Urząd Miar w (\`(...)\`). Planowana do zamontowania „instalacja pomiarowa do paliw ciekłych” w myśl zatwierdzeń o nr (\`(...)\`) lub (\`(...)\`) Głównego Urzędu Miar z dnia (\`(...)\`) opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Głównego Urzędu Miar z dnia 6 marca 2006r. nr 1 nie jest odmierzaczem paliw, o którym mowa w art. 88 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym.

Mając zatem na uwadze przedstawione wyżej przepisy, uznać należy, iż już samo posiadanie oleju opałowego podłączonego do odmierzacza paliw podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Natomiast posiadanie oleju opałowego w zbiorniku naziemnym podłączonym do instalacji pomiarowej nie spełniającej wymogów dla odmierzacza paliw nie może być uznane za użycie oleju opałowego niezgodnie z przeznaczeniem.

Zatem posiadanie oleju opałowego w zbiorniku podłączonym do legalizowanej instalacji pomiarowej do paliw ciekłych, nie będącej odmierzaczem do paliw, jak i sprzedaż oleju opałowego do celów opałowych z tej instalacji nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym.

Dodatkowo w tym miejscu tut. organ zauważa - w odniesieniu do drugiego z pytań przedstawionych we wniosku - iż w świetle obecnie obowiązujących przepisów dotyczących opodatkowania podatkiem akcyzowym olejów opałowych, nie jest istotne miejsce, z którego określony podmiot dokonuje sprzedaży oleju opałowego. W świetle powyższego, na rozstrzygnięcie w sprawie nie ma wpływu kwestia, czy będzie to np. wskazana przez Wnioskodawcę „czynna stacja paliw”.

Tym samym nie będą miały zastosowania cyt. wyżej przepisy art. 88 ust. 3 i 4 oraz art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy do sytuacji będącej przedmiotem sprawy, w której Wnioskodawca będzie posiadać oraz dokonywać sprzedaży oleju opałowego na cele opałowe za pomocą legalizowanej instalacji pomiarowej do paliw ciekłych - która jak wskazał Wnioskodawca - nie jest odmierzaczem paliw.

Uwzględniając powyższe zdaniem tut. organu w sytuacji posiadania i sprzedaży oleju opałowego wyłącznie do celów opałowych, za pomocą legalizowanej instalacji pomiarowej do paliw ciekłych (nie będącej, jak wskazuje Wnioskodawca, odmierzaczem paliw) dokonywanych na czynnej stacji paliw, czynność ta nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w akcyzie, oczywiście pod warunkiem, że zostaną przez Wnioskodawcę spełnione pozostałe wymogi określone w art. 89 ust. 5-15 ustawy o podatku akcyzowym oraz inne wymogi określone przepisami regulującymi kwestię opodatkowania akcyzą.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Należy jednak podkreślić, iż zadaniem tut. organu w postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji jest ocena prawna wyłącznie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i stanowiska strony zaprezentowanego we wniosku, a nie dokonywanie jakichkolwiek własnych ustaleń faktycznych związanych z postępowaniem podatkowym, o którym mowa w Dziale IV Ordynacji podatkowej. Bowiem wniosek strony o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza wobec tego granice rozpoznawania danej sprawy i jest rozpatrywany zgodnie z Rozdziałem 1a Działu II Ordynacji podatkowej, który nie przewiduje w tym trybie prowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego.

Nie oznacza to zatem, iż w toku kontroli podatkowej lub w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez właściwy organ podatkowy w celu zweryfikowania prawdziwości okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji nie mogą zostać poczynione ustalenia faktyczne odmienne od przedstawionych przez podatnika we wniosku. W takiej sytuacji stwierdzenie odmiennego stanu faktycznego może stanowić podstawę do dokonania wobec podatnika wymiaru podatku akcyzowego. Przeszkodą tego wymiaru nie będzie wtedy interpretacja stwierdzająca, iż stanowisko strony jest prawidłowe, gdyż stanowisko to będzie się odnosić w istocie do innego stanu faktycznego, niż tego ustalonego przez organ podatkowy w postępowaniu wymiarowym (zob. m. in. wyrok WSA w Poznaniu z 10 listopada 2009 r., sygn. akt I S.A./Po 869/09, lex nr 541931).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.