Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-751/13-2/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-11-20
Teza: CIT - w zakresie istnienia zakładu na terytorium Polski w myśl przepisów Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych
Słowa kluczowe: dochód; Irlandia Północna; opodatkowanie; sprzedaż; towar; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; Wielka Brytania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 749) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 20.09.2013 r. (data wpływu 23.09.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie istnienia zakładu na terytorium Polski w myśl przepisów Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840, określanej w dalszej części skrótem „umowa polsko-brytyjska” **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dnu 23.09.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie istnienia zakładu na terytorium Polski w myśl przepisów umowy polsko - brytyjskiej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką z siedzibą w Wielkiej Brytanii i podlega tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka w ramach prowadzenia działalności biznesowej z polskimi klientami przeprowadza dwa rodzaje transakcji: „sprzedaż towarów” oraz „działalność PoD”.

Sprzedaż towarów

W ramach swojej działalności Wnioskodawca sprzedaje towary na rzecz kontrahenta znajdującego się w Polsce. Sprzedaż ta odbywa się w ten sposób, iż towary Spółki będące gotowymi produktami, całkowicie wytworzonymi poza Polską przemieszczane są z terytorium Wielkiej Brytanii do magazynu w Polsce (nienależącego do Spółki). Ze względu na specyfikę procesu produkcyjnego klienta Spółki, zgodnie ze swoim zapotrzebowaniem pobiera on towary z magazynu i w tym momencie ich własność przechodzi z Wnioskodawcy na rzecz klienta. Do momentu przejścia własności towarów, są one składowane w magazynie będącym we władaniu klienta Wnioskodawcy. Spółka nie jest właścicielem ani też nie wynajmuje przedmiotowego magazynu na potrzeby Sprzedaży towarów (jednocześnie planowanym jest, iż zostanie zawarta umowa podnajmu na potrzeby utworzenia Oddziału Spółki w Polsce, wykorzystywanego do innego rodzaju działalności gospodarczej — szczegóły poniżej).

W związku z faktem, iż z tytułu powyższych transakcji Spółka była zobowiązana do rozliczenia w Polsce podatku VAT, wynikającego miedzy innymi z wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (dalej „WNT”), zarejestrowała się w Polsce dla celów VAT. W konsekwencji w składanych przez Spółkę deklaracjach VAT-7 Wnioskująca raportuje WNT oraz sprzedaż krajową.

W związku z opisaną działalnością, Spółka nie posiada w Polsce żadnych składników majątkowych (działalność ta dalej jako: „Sprzedaż towarów”). Również negocjowanie oraz zawieranie przedmiotowych umów sprzedaży odbywa się poza granicami Polski.

Dla celów prowadzenia działalności w zakresie Sprzedaży towarów, Spółka posiada w Polsce jedną osobę, która jest odpowiedzialna wyłącznie za utrzymywanie relacji z klientami Spółki oraz nadzorowanie stanu towaru w magazynie klienta. Osoba ta jest zatrudniona przez Spółkę i do jej obowiązków należy asystowanie i podtrzymywanie relacji z klientami. Obowiązkami tej osoby są:

1.  Weryfikacja, czy ilość towarów dostarczonych do magazynu odpowiada zapotrzebowaniu klienta Spółki,
2.  Bieżące nadzorowanie procesu dostaw towarów do magazynu,
3.  Przesyłanie zamówień od polskiego klienta do zespołu obsługi klienta Wnioskodawcy w Wielkiej Brytanii.

Osoba ta nie posiada żadnych uprawnień do negocjowania ani zawierania umów, negocjowania cen, ani żadnego działania w tym zakresie. Wszystkie obowiązki tej osoby ograniczają się do utrzymywania relacji z klientem w zakresie towarów dostarczanych do magazynu. Osoba ta jest zatrudniona przez Spółkę i oddelegowana do Polski.

Działalność PoP

Spółka rozpoczęła dodatkową działalność gospodarczą, tzw. Print on Demand (dalej jako: „PoD” lub „działalność „PoD”) — po polsku „drukowanie na żądanie”. Spółka, na podstawie porozumienia z jej kontrahentem, dysponuje w Polsce miejscem na terenie jednego z przedsiębiorstw kontrahenta, w którym zostały umieszczone składniki majątkowe, pozwalające na prowadzenie tej działalności (w szczególności jest to drukarka do procesu PoD). W celu prowadzenia tej działalności w Polsce obecni są również pracownicy Spółki.

Dodatkowo, osoba o której mowa w przedstawionym opisie działalności w zakresie Sprzedaży towarów, nadzorująca magazyn wraz z towarami i utrzymująca relację z klientem, może również przekazywać do brytyjskiego zespołu obsługi klienta Spółki informacje dotyczące zapotrzebowania na materiały i półprodukty niezbędne do procesu PoD odbywającego się w Polsce.

Działalność PoD wygląda w ten sposób, iż do magazynu znajdującego się w Polsce są dostarczane materiały i półprodukty, które kolejno podlegają procesowi drukowania (obsługiwanemu przez pracowników Spółki na jej drukarce znajdującej się w Polsce) na podstawie instrukcji dostarczonych w tym celu z Wielkiej Brytanii. Ostatecznie produkt jest sprzedawany do klienta.

W celu prowadzenia działalności PoD Spółka zarejestrowała w Polsce oddział, o którym mowa w przepisie art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2013, poz. 672 ze zm.) (dalej jako: „Oddział”). Oddział nie będzie wykorzystywany w celu prowadzenia opisanej działalności w zakresie Sprzedaży towarów (będzie on wykorzystywany dla działalności PoD). W związku z faktem, iż Oddział zobligowany jest do posiadania polskiego adresu, Spółka zawarła umowę podnajmu ze swoim polskim klientem. Zgodnie z postanowieniami tej umowy, klient (wynajmujący) oddaje w podnajem Spółce określoną powierzchnię, aby Spółka (Oddział) posiadała polski adres. Klient podnajmujący powierzchnie w celu uzyskania przez Oddział polskiego adresu jest tym samym klientem, który nabywa od Spółki towary w ramach opisanej Sprzedaży towarów. Umowa podnajmu zawarta jest wyłącznie na rzecz Oddziału (nie na cele opisanej Sprzedaży towarów).

Podsumowując:

1.  Działalność w zakresie Sprzedaży towarów:
    1.  brak procesu produkcyjnego w Polsce,
    2.  brak maszyn w Polsce,
    3.  brak oddziału w Polsce,
    4.  brak personelu w Polsce, za wyjątkiem jednej osoby odpowiedzialnej za utrzymywanie relacji z klientem (brak upoważnienia do negocjowania i zawierania umów),
    5.  brak wynajmu powierzchni w Polsce,
    6.  towary sprzedawane na rzecz polskiego klienta Spółki są produkowane poza granicami Polski,
    7.  umowy sprzedaży są negocjowane i podpisywane poza terytorium Polski.
2.  Działalność PoD
    1.  proces produkcji odbywający się w Polsce,
    2.  maszyny (drukarki) ulokowane w Polsce,
    3.  personel znajdujący się w Polsce,
    4.  Oddział zarejestrowany w Polsce,
    5.  zawarcie umowy podnajmu powierzchni w celach uzyskania adresu w Polsce,
    6.  towary są wyprodukowane w Polsce.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z działalnością PoD Spółka jest zobowiązana do opodatkowania w Polsce podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodów osiągniętych z tej działalności?
2.  Czy po rozpoczęciu działalności PoD, Spółka jest zobowiązana do opodatkowania w Polsce podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodów osiąganych z tytułu prowadzenia dotychczasowej działalności w zakresie Sprzedaży towarów?

Stanowisko Wnioskodawcy

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z działalnością PoD, Spółka jest zobowiązana do opodatkowania w Polsce podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodów osiągniętych z tytułu prowadzenia tej działalności.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 74, poz. 397 ze zm., dalej jako: „ustawa o CIT”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie art. 7 ust. 1 konwencji polsko-brytyjskiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie chyba, że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu zakładowi.

Definicja zakładu została zamieszczona w art. 5 ust. 1 konwencji polsko-brytyjskiej. Zgodnie z tym przepisem, zakład oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

Jednocześnie zgodnie z pkt 2 Komentarza do art. 5 ust. 1 Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku (lipiec 2010, dalej jako: „Komentarz”) definicja ta dla powstania zakładu wymaga spełnienia łącznie następujących warunków:

*   istnienia w danym państwie (stałej) placówki, takiej jak np. pomieszczeń czy w pewnych okolicznościach maszyn czy oprzyrządowania,
*   istnienia miejsca prowadzenia działalności, które ma stały charakter, tj., które jest ustanowione w określonym miejscu z określonym poziomem stałości,
*   prowadzenia działalności gospodarczej przedsiębiorstwa przez tą stałą placówkę. Ma to oznaczać, aby osoby, które są zależne od przedsiębiorstwa (personel) prowadziły działalność przedsiębiorstwa w Państwie, w którym stała placówka jest położona.

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego, należy stwierdzić, iż wszystkie te warunki zostaną spełnione w odniesieniu do prowadzenia działalności PoD:

*   Wnioskodawca posiada w Polsce stałą placówkę w postaci pomieszczeń, w których znajduje się sprzęt i personel do prowadzenia działalności PoD,
*   miejsce prowadzenia działalności ma stały charakter jest ono ustanowione na podstawie porozumienia w jednym z przedsiębiorstw na terytorium Polski,
*   działalność gospodarcza Spółki w zakresie PoD jest powadzona przez tą stała p1acówkę tj. działalność ta jest wykonywana na maszynach Spółki i przy udziale ej pracowników na terenie udostępnionym Spółce w przedsiębiorstwie znajdującym się w Polsce.

W związku ze spełnieniem wszystkich powyższych warunków należy stwierdzić, iż działalność w zakresie PoD powoduje powstanie zakładu Wnioskodawcy w Polsce w rozumieniu przepisów konwencji polsko – brytyjskiej.

Konsekwencją powstania zakładu Spółki w Polsce jest fakt, iż dochód Spółki osiągnięty w ramach działalności w zakresie PoD podlega opodatkowaniu CIT w Polsce.

Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, iż w związku z działalnością PoD, jest ona zobowiązana do opodatkowania w Polsce podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodów osiągniętych z tytułu prowadzenia działalności w zakresie PoD.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, po rozpoczęciu działalności PoD, Spółka nie jest zobowiązana do opodatkowania w Polsce podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodów osiąganych z tytułu prowadzenia dotychczasowej działalności w zakresie Sprzedaży towarów.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie art. 7 ust. 1 konwencji polsko-brytyjskiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie chyba, że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu zakładowi.

Konwencja polsko-brytyjska w art. 5 ust. 1 definiuje zakład jako stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Art. 5 ust. 2 konwencji polsko-brytyjskiej wskazuje, iż określenie „zakład” obejmuje w szczególności:

1.  siedzibę zarządu,
2.  filię,
3.  biuro,
4.  fabrykę,
5.  warsztat,
6.  kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom, albo każde inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

Dodatkowo należy wskazać na przepis art. 5 ust. 4 konwencji polsko-brytyjskiej, według którego bez względu na poprzednie postanowienia art. 5, określenie „zakład” nie obejmuje:

1.  użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostawy dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
2.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania tub wydawania:
3.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
4.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
5.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
6.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia którychkolwiek rodzajów działalności, o których mowa w punktach od a) do e) niniejszego ustępu, pod warunkiem jednak, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.

Jak wskazuje przepis art. 5 ust. 5 konwencji polsko-brytyjskiej, jeżeli osoba — z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela, o którym mowa w ustępie 6 niniejszego artykułu - działa w imieniu przedsiębiorstwa, oraz posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu przedsiębiorstwa w Umawiającym się Państwie, to uważa się, że przedsiębiorstwo to posiada w tym Państwie zakład w zakresie każdego rodzaju działalności, którą osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa.

Z przytoczonych przepisów wynika, iż działalność brytyjskiego przedsiębiorcy w Polsce będzie mogła podlegać opodatkowaniu CIT w Polsce jedynie w przypadku, gdy będzie ona powodowała powstanie zakładu w rozumieniu art. 5 ust. 1 konwencji polsko-brytyjskiej. Wobec tego, w pierwszej kolejności konieczne jest ustalenie, czy dotychczasowa działalność sprzedażowa Spółki powoduje powstanie zakładu Wnioskodawcy w Polsce.

Zgodnie z pkt 2 Komentarza do art. 5 ust. 1 Modelowej Konwencji, dla powstania zakładu muszą być łącznie spełnione następujące warunki:

*   istnienie w danym państwie (stałej) placówki, takiej jak np. pomieszczeń czy w pewnych okolicznościach maszyn czy oprzyrządowania,
*   istnienie miejsca prowadzenia działalności, które ma stały charakter, tj. które jest ustanowione w określonym miejscu z określonym poziomem stałości,
*   prowadzenie działalności gospodarczej przedsiębiorstwa przez tą stałą placówkę. Ma to oznaczać, aby osoby, które są zależne od przedsiębiorstwa (personel) prowadziły działalność przedsiębiorstwa w Państwie, w którym stała placówka jest położona.

Odnosząc powyższe do dotychczasowej działalności w zakresie Sprzedaży towarów Spółki, w kolejności:

*   w Polsce nie istnieje stała placówka Spółki. Wynika to z faktu, iż Spółka nie posiada na terenie Polski żadnych urządzeń i maszyn związanych z prowadzoną działalnością w zakresie Sprzedaży towarów. Spółka pragnie podkreślić, iż wynajem powierzchni dla posiadania adresu przez Oddział dotyczy wyłącznie działalności PoD.
*   w Polsce nie istnieje miejsce prowadzenia działalności w zakresie Sprzedaży towarów Spółki, które ma stały charakter. Wniosek taki jest logiczną konsekwencją poprzedniego punktu - tj. w przypadku, w którym w ogóle nie występuje stała placówka, to nie można badać, czy ma ona stały charakter,
*   Spółka posiada w Polsce pracownika, którego obowiązki ograniczają się do utrzymywania kontaktów z klientem, bez żadnych uprawnień w zakresie negocjowania umów, cen itp. Zakres obowiązków tego pracownika ograniczony jest do utrzymywania odpowiednich stosunków z klientem poprzez nadzór nad ilością towarów w magazynie należącym do klienta i przekazywaniu informacji do zespołu obsługi klienta, który Spółka posiada w Wielkiej Brytanii. Taka działalność ma charakter przygotowawczy i pomocniczy, o którym. mowa w art. 5 ust. 4 konwencji polsko-brytyjskiej,
*   konsekwentnie, Spółka nie prowadzi również działalności w zakresie Sprzedaży towarów w Polsce przez stałą placówkę, ponieważ ta nie istnieje.

Jak już Spółka wskazywała, do powstania zakładu w rozumieniu art. 5 ust. 1 konwencji polsko brytyjskiej, koniecznym jest łączne spełnienie wszystkich wymienionych powyżej przesłanek. W odniesieniu do dotychczasowej działalności w zakresie Sprzedaży towarów Spółki warunek ten nie jest spełniony, w związku z czym należy stwierdzić, iż działalność ta nie powoduje powstania zakładu Spółki w Polsce w rozumieniu przepisów konwencji polsko-brytyjskiej.

Powyższego nie zmienia fakt, iż Spółka dostarcza towary do magazynu na terytorium RP a własność towarów przechodzi na Klienta już na terytorium Polski. Jak wskazano, magazyn ten nie jest magazynem należącym do Spółki.

Dodatkowo, należy również zwrócić uwagę na przepis art. 5 ust. 4 konwencji polsko-brytyjskiej, zgodnie z którym, bez względu na poprzednie postanowienia art. 5, za zakład nie uważa się użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostawy dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa.

Na powyższe żadnego wpływu nie może mieć fakt, iż adres, pod którym znajduje się magazyn, jest wykorzystywany do innego rodzaju działalności (działalności PoD), która to działalność powinna być opodatkowana CIT w Polsce. Jak Wnioskodawca wskazuje w dalszej części niniejszego wniosku o wydanie interpretacji, nie można w takim przypadku stosować tezy o tak zwanej przyciągającej mocy zakładu, ponieważ teza jest ona niezgodna z wytycznymi OECD.

Należy mieć również na uwadze, iż regulacja przepisu art. 5 ust. 4 konwencji polsko-brytyjskiej wyklucza z definicji zakładu wszelką działalność, mającą charakter przygotowawczy lub pomocniczy, taką jak działalność pracownika Spółki znajdującego się w Polsce.

Nie można również twierdzić, iż zakład przedsiębiorstwa zagranicznego w tym przypadku powstaje na podstawie przepisu art. 5 ust. 5 konwencji polsko-brytyjskiej, dotyczącego działalności tzw. agenta zależnego. Wniosek ten wynika z faktu, iż w związku z działalnością w zakresie Sprzedaży towarów Spółki w Polsce przebywa pracownik Spółki jednak nie jest on upoważniony ani do negocjowania ani do zawierania umów w imieniu i na rzecz Spółki. Zadania tego pracownika są głównie związane z przekazywaniem towarów do magazynu i nadzorowaniem tego procesu. Dodatkowo, brak jest również jakiejkolwiek innej osoby, posiadającej i wykonującej pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu Spółki. Brak osób działających w tym zakresie w Polsce automatycznie wyklucza możliwość powstania zakładu na podstawie art. 5 ust. 5 konwencji polsko-brytyjskiej.

Podsumowując, działalność Spółki w zakresie Sprzedaży towarów nie prowadzi do powstania zakładu Wnioskodawcy na terytorium Polski, konsekwencją czego jest brak możliwości opodatkowania CIT dochodów osiągniętych z tej działalności w Polsce.

Na prawdziwość powyższego wniosku nie wpłynie również fakt, iż Spółka rozpoczęła w Polsce działalność w zakresie PoD. Zgodnie z art. 5 ust. 1 konwencji polsko-brytyjskiej, zakład powstaje tytko w zakresie tej działalności, która prowadzona jest przez stałą placówkę. Dodatkowo, zgodnie z art. 7 ust. 1 konwencji polsko brytyjskiej, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie tylko w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu zakładowi.

Interpretacja tych przepisów prowadzi do wniosku, iż opodatkowaniu w Polsce mogą podlegać tylko zyski pochodzące z tego rodzaju działalności, który na gruncie konwencji polsko-brytyjskiej będzie powodował powstanie zakładu. Innymi słowy, w przypadku, jeśli jeden rodzaj działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę zagranicznego będzie konstytuował zakład w Polsce, natomiast pozostała jego działalność w Polsce nie będzie powodowała powstania zakładu, to opodatkowaniu CIT w Polsce będą podlegały tylko dochody osiągnięte z tej działalności, która powoduje powstanie zakładu (tj. ten dochód, który osiągany jest przez zakład, który można temu zakładowi przypisać).

Opodatkowanie również dochodów pochodzących z działalności, które nie powodują powstania zakładu przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce byłoby sprzeczne z przepisami konwencji polsko – brytyjskiej. Takie opodatkowanie stanowiłoby realizację zasady tzw. siły przyciągania zakładu, której wprost sprzeciwia się OECD w pkt 12 Komentarza do art. 7 Modelowej Konwencji:

(….) metoda powszechnej siły przyciągania została obecnie odrzucona w praktyce międzynarodowych konwencji podatkowych. Zasada obecnie powszechnie przyjęta w konwencjach w sprawie podwójnego opodatkowania oparta jest na poglądzie, że przy opodatkowaniu zysków, jakie przedsiębiorstwo osiąga z konkretnego państwa, organy podatkowe tego państwa powinny zwracać uwagę na poszczególne źródła zysków, które przedsiębiorstwo osiąga z ich państw, i powinny stosować do każdego źródła kryterium zakładu (\`(...)\`)”.

Wobec powyższego, w związku z faktem, iż dotychczasowa działalność handlowa Spółki nie powoduje powstania zakładu Wnioskodawcy w tym zakresie w Polsce, a co za tym idzie, nie jest ona opodatkowana CIT w Polsce, to powstanie zakładu w zakresie prowadzenia działalności PoD Wnioskodawcy w żaden sposób nie wpłynie na fakt braku opodatkowania CIT dotychczasowej działalności handlowej Spółki w Polsce. Wynika to z faktu, iż dotychczasowa działalność handlowa stanowi działalność odrębną od tej w zakresie PoD i nie powoduje ona powstania zakładu Spółki w Polsce.

Przedstawione przez Spółkę stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w doktrynie. W „Ustalanie zysków zakładów położonych za granicą, cz. 1” \[w: „Monitor Podatkowy”, nr. 8/1 998\] Krzysztof J. Musiał pisał:

„ Zdanie 3 art. 7 (1) pozwala państwu, w którym położony jest zakład, opodatkować wyłącznie zyski, które są ekonomicznie przypisane do zakładu. A contrario należało by przyjąć, iż jeżeli przedsiębiorstwo uzyskuje na terenie państwa położenia zakładu inne dochody, należy zawsze wydzielić je od zysków uzyskiwanych za pośrednictwem zakładu i podlegają one opodatkowaniu w miejscu położenia przedsiębiorstwa. Tylko w przypadku, gdy zyski osiągane przez przedsiębiorstwo mają związek z działalnością (aktywnością) gospodarczą zakładu, państwo, na terenie którego są one uzyskiwane, może wprowadzić ich opodatkowanie.”

Podobnie też M. Zasiewska, A. Oktawiec, J. Chorążka w „Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Komentarz”, Warszawa 2011 r.: „Zasad łączenia dochodów uzyskiwanych w danym państwie położonym tam zakładem określana jest jako tzw. zasada przyciągającej mocy zakładu. OECD jest przeciwne stosowaniu tej zasady (\`(...)\`) Państwo, w którym położony jest zakład, nie może opodatkować przychodów uzyskiwanych z jego terytorium przez przedsiębiorcę, jeżeli nie są one uzyskiwane za pośrednictwem tego zakładu. Zasada, że opodatkowanie może dotyczyć tylko zysków, jakie można przypisać do zakładu, wynika z faktu, że historycznie niektóre z państwa (np. Włochy) opowiadały się za stosowaniem tzw. zasady przyciągającej mocy zakładu, tj. zasady łączenia wszelkich dochodów uzyskiwanych w danym państwie z położonym tam zakładem”.

Stanowisko to znajduje również potwierdzenie na gruncie wydawanych indywidualnych interpretacji prawa podatkowego:

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. IBPBI/423-1055/12/PP: „Należy zauważyć, że powyższe regulacje (w tym art. 7 ust. 1 umowy polsko-belgijskiej) normują zasadę opodatkowania w państwie, w którym położony jest zakład jedynie takich zysków, które mogą być przypisane temu zakładowi. Natomiast zyski związane z pozostałymi czynnościami zmierzającymi do realizacji danego projektu, które nie są jednak bezpośrednio związane z polskim zakładem, nie powinny być do tego zakładu alokowane (a więc zyski te nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce). Należy zatem każdorazowo oceniać, czy zyski przedsiębiorstwa pozostają w związku z działalnością wykonywaną przez zakład.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono w tym zakresie od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –– tekst jednolity Dz.U.2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.