Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1064/08/UH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-02-12
Teza: Sprzedaż samochodu osobie fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej, firmie bądź osobie prowadzącej działalność?
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; faktura-wystawienie faktury; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; samochód-samochód osobowy; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 3 listopada 2008r. (data wpływu 14 listopada 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 lutego 2009r. (data wpływu 4 lutego 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wystawienia faktury VAT w związku ze sprzedażą samochodu **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2008r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wystawienia faktury VAT w związku ze sprzedażą samochodu.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 lutego 2009r. (data wpływu 4 lutego 2009r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 19 stycznia 2009r. znak: IBPB1/415-907/08/AP, IBPP2/443-1064/08/UH.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 czerwca 2007r. Od rozpoczęcia działalności Wnioskodawczyni wykorzystuje samochód osobowy, który nie jest środkiem trwałym. W związku z jego użytkowaniem Wnioskodawczyni prowadzi ewidencję przebiegu pojazdu, i na tej podstawie zalicza wydatki w koszty uzyskania przychodu. W najbliższym czasie zamierza sprzedać ten samochód.

W uzupełnieniu dodano, iż Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. Przy nabyciu samochodu Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

(w zakresie podatku od towarów i usług)

Czy dla celów podatkowych ma znaczenie fakt sprzedaży samochodu osobie fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej, czy firmie bądź osobie prowadzącej działalność?

Czy Wnioskodawczyni ma wystawić fakturę VAT i z jaką stawką?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie ma znaczenia komu sprzedaje samochód oraz ma ona obowiązku wystawienia faktury VAT, ponieważ dowodem zawartej transakcji będzie umowa kupna - sprzedaży (z czym związana jest opłata PCC).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem VAT podlega dostawa towarów dokonana przez podmiot posiadający status podatnika i to działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Zakres opodatkowania podatkiem VAT jest zatem ograniczony przez dwa czynniki – przedmiotowy (opodatkowaniu podlega dostawa towarów i świadczenie usług) oraz podmiotowy (dostawy muszą być dokonane przez podatnika działającego w takim charakterze).

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego, wynika iż Wnioskodawczyni do prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje samochód osobowy, który nie jest środkiem trwałym firmy. W związku z jego użytkowaniem prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdu. Przy nabyciu tego samochodu Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wnioskodawczyni zamierza sprzedać ten samochód.

Zatem w przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z dostawą towarów, jednakże w odniesieniu do tej dostawy Wnioskodawczyni nie działa jako podatnik. Samochód osobowy, który Wnioskodawczyni zamierza w przyszłości sprzedać nie jest składnikiem majątku firmy, brak też jest częstotliwości dokonywania transakcji. Ww. samochód osobowy wykorzystywany w działalności gospodarczej jest „samochodem prywatnym”. W świetle powyższego transakcja sprzedaży przedmiotowego samochodu nie będzie mogła być uznana za dokonaną w wykonywaniu działalności gospodarczej. Nie podlega ona więc opodatkowaniu podatkiem VAT. Dlatego też sprzedaż tego samochodu nie może być dokumentowana fakturą VAT.

Zauważa się, iż w interpretacji indywidualnej z dnia 9 lutego 2009r. znak: IBPBI/1/415-907/08/AP wydanej w przedmiocie podatku dochodowego, stwierdzono iż w opisanym przez Wnioskodawczynię zdarzeniu przyszłym, w przypadku zbycia przedmiotowego samochodu osobowego, nie będziemy mieli jednak do czynienia z uzyskaniem przychodu z działalności gospodarczej. Przedmiotowy samochód nie stanowi składnika majątku prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, nie został on również ujęty w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jest on wprawdzie wykorzystywany w działalności gospodarczej, jednak wydatki związane z jego eksploatacją zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu. Specyfika prowadzenia tej ewidencji pozwala osobom prowadzącym działalność gospodarczą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tej działalności wyłącznie te wydatki, które z tą działalnością są ściśle związane, w wysokości nie przekraczającej limitu wynikającego z pomnożenia liczby przejechanych kilometrów i stawki za 1 km przebiegu określonej w odrębnych przepisach.

W konsekwencji więc należy uznać, iż bez znaczenia pozostaje fakt na rzecz kogo nastąpi zbycie przedmiotowego samochodu: osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, czy też osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą bądź też osobie prawnej.

Należy jednak wyjaśnić, iż w przypadku gdy sprzedawca towaru występuje w charakterze podatnika zastosowanie znajdują przepisy art. 106 ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Natomiast ust. 4 tegoż artykułu stanowi iż podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się ponadto, iż z dniem 1 grudnia 2008r., na podstawie ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320), nastąpiła zmiana niektórych przepisów ww. ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Zmiana przepisów nie ma jednakże wpływu na niniejszą interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.