Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.758.2025.5.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: W przypadku wykonania umowy powierniczej podatnikiem z
tytułu zbycia rzeczy nie jest powiernik tylko zleceniodawca.
Słowa kluczowe: internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu
majątek-majątek osobisty
powiernictwo
sprzedaż-sprzedaż rzeczy
umowa-umowa powiernictwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 7 października 2025 r. (wpływ 7 października 2025 r.) oraz pismami z 3 i
    6 listopada 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2024 roku za pośrednictwem serwisu (...) sprzedawała Pani różne przedmioty
    pochodzące z Pani majątku prywatnego oraz rzeczy otrzymane od rodziny. Sprzedaż ta nie
    miała charakteru działalności gospodarczej, lecz wynikała z konieczności uporządkowania
    majątku prywatnego, w tym pokoju dziecka, przed rozpoczęciem roku szkolnego oraz
    częściowo z planowanej separacji od męża (separacja formalnie nastąpi w 2025 roku). W
    rozliczeniach podatkowych za 2024 rok nadal uwzględniała Pani wspólne rozliczenie z
    mężem.
    1. Figurki (...) - kolekcja była gromadzona przez Panią od 2016 r. w ramach hobby; do
    chwili obecnej większość figurek nadal pozostaje w Pani kolekcji i jest wyeksponowana.
    Sprzedaż rozpoczęta w sierpniu 2024 roku i kontynuowana w kolejnych miesiącach w celu
    uporządkowania miejsca w domu. Sprzedaż obejmowała głównie nadwyżki, egzemplarze
    uszkodzone lub mniej atrakcyjne, które nie pasowały do kolekcji, oraz pojedyncze starsze
    figurki o większej wartości, co potwierdza ich wiek. Figurki były nabywane na giełdach,
    festiwalach kolekcjonerskich, w grupach internetowych oraz w drodze wymian z innymi
    kolekcjonerami. Część figurek pochodziła od członków rodziny - posiada Pani ich
    oświadczenia potwierdzające własność i okres posiadania. Około 90% wartości figurki (...)
    dla kolekcjonera stanowi oryginalne pudełko, dlatego egzemplarze z uszkodzonymi
    opakowaniami tracą nawet 90% wartości. Z tego względu sprzedaż takich figurek nie miała
    charakteru zarobkowego, a jedynie porządkowy. Działalność polegająca na sprzedaży
    figurek w uszkodzonych pudełkach nie miałaby sensu gospodarczego - w profesjonalnym
    obrocie takie egzemplarze nie znalazłyby nabywców lub ich cena byłaby symboliczna.
    Sprzedaż większej liczby sztuk jednocześnie od sierpnia 2024 roku wynikała wyłącznie z
    decyzji o uporządkowaniu kolekcji, a nie z prowadzenia działalności handlowej.
    2. Ubrania i sukienki (sprzedaż tylko w styczniu) - zakupy prywatne online w 2023-2024 r.,
    część nieużywana (planowana na wesele ,sesję zdjęciową, które się nie odbyły).
    3. Rękodzieło - przedmioty wykonane przez Pani siostrę sporadycznie (osoba bezrobotna),
    które przekazała Pani do sprzedaży. Sama nie korzysta z internetu, a sprzedaż miała
    charakter pomocniczy.
    4. Rzeczy od rodziny - bielizna, figurki oraz inne przedmioty codziennego użytku
    otrzymane od mamy i innych członków rodziny, w dużej części posiadane ponad 6
    miesięcy - posiada Pani oświadczenia potwierdzające ich własność i okres używania.
    5. Inne przedmioty domowe - drobiazgi zakupione prywatnie lub otrzymane w formie
    prezentów, używane lub nieużywane; część dokumentowana wyciągami bankowymi.
    6. Charakter sprzedaży - sprzedaż była incydentalna i nieregularna - przez wiele miesięcy
    ilość transakcji była zerowa lub minimalna, a większa wyprzedaż nastąpiła dopiero w
    sierpniu w celu uporządkowania przestrzeni i pozbycia się nadmiaru przedmiotów, w tym
    kolekcji (...). Nie były to przedmioty nabywane w celu odsprzedaży ani profesjonalnie
    reklamowane; nie osiągnięto zysku znaczącego, a wiele transakcji miało charakter
    symboliczny lub stratny. Sprzedaż przedmiotów starszych niż pół roku lub pochodzących
    od członków rodziny, potwierdzona oświadczeniami, nie powinna być wliczana do

    dochodu z działalności nieewidencjonowanej ani uznawana za działalność gospodarczą,
    gdyż przedmioty te były w posiadaniu rodziny i nie były nabywane przez Panią w celu
    osiągania zysku.
    Uzupełnienie
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani opis stanu faktycznego wskazując, że:
    1. W chwili składania wniosku o interpretację (9 września 2025 r.) nie prowadziła Pani
      działalności gospodarczej ani działalności nierejestrowanej. Na późniejszym etapie -
      po rozmowie z urzędem skarbowym - zgodnie z sugestią pracownika złożyła Pani
      korektę rozliczenia podatkowego za 2024 rok. Korekta ta miała charakter wyłącznie
      ostrożnościowy, zgodnie z zaleceniem urzędu, aby uniknąć wszczynania postępowania
      wyjaśniającego. Celem Pani wniosku o interpretację jest uzyskanie potwierdzenia, czy
      sprzedaż rzeczy prywatnych powinna być kwalifikowana jako sprzedaż majątku
      prywatnego, a nie działalność gospodarcza.
    2. Zakres sprzedawanych rzeczy.
      Sprzedawane były głównie:
        Figurki kolekcjonerskie (...) - stanowiące część Pani prywatnej kolekcji
        gromadzonej od 2016 roku; kolekcja była duża, a sprzedaż dotyczyła
        egzemplarzy zniszczonych, bez oryginalnych pudełek lub mniej atrakcyjnych,
        które utraciły wartość kolekcjonerską.
        Sukienki i ubrania - około 12 sztuk zakupionych pierwotnie z myślą o sesji
        ślubnej i uroczystościach rodzinnych, które się nie odbyły; sprzedane po cenie
        zakupu lub ze stratą.
        Pojedyncze używane elementy garderoby (np. bluzy, torebki), sprzedane po
        symbolicznych kwotach.
        Używane zabawki po dziecku - w części zniszczone, sprzedane po cenie niższej
        od pierwotnej lub symbolicznej.
        Figurki i ozdoby świąteczne - znajdujące się w domu od kilku lat, sprzedane w
        ramach porządków domowych.
        Rękodzieło wykonane przez siostrę - wystawione sporadycznie w jej imieniu,
        ponieważ sama nie korzysta z internetu.
      Wszystkie te rzeczy pochodziły z Pani majątku prywatnego lub członków Pani rodziny.
    3. Charakter sprzedaży rękodzieła siostry.
      Sprzedaż rękodzieła miała charakter pomocniczy i rodzinny. Pomagała Pani siostrze w
      sprzedaży jej prac, ponieważ sama nie korzysta z internetu. Łączyła Panią z siostrą
      ustna umowa powiernicza, a pieniądze ze sprzedaży trafiały w całości do siostry. Nie
      pobierała Pani żadnej prowizji ani zapłaty.
    4. Sprzedaż rzeczy należących do rodziny.
      W przypadku rzeczy należących do Pani mamy i siostry obowiązywała ustna umowa.
      Sprzedaż odbywała się wyłącznie w ich imieniu, a środki były im przekazywane w
      całości. Posiada Pani ich oświadczenia potwierdzające własność przedmiotów.
    5. Charakter sprzedaży.

      Sprzedaż miała charakter incydentalny, nieregularny i porządkowy. Nie była
      prowadzona w sposób zorganizowany ani zarobkowy. Nie reklamowała się Pani, nie
      prowadziła sklepu, nie nabywała rzeczy w celu dalszej odsprzedaży. W wielu
      przypadkach sprzedaż była nierentowna.
    6. Odpowiedzialność, ryzyko, sposób działania.
      Nie działała Pani na zlecenie żadnego podmiotu, nie wykonywała czynności pod
      kierownictwem innych osób i nie ponosiła Pani ryzyka gospodarczego.
      Odpowiedzialność wobec kupujących wynikała wyłącznie z ogólnych zasad sprzedaży
      między osobami prywatnymi.
    7. Wykorzystanie przedmiotów.
      Sprzedawane rzeczy nie były wykorzystywane w żadnej działalności gospodarczej.
    8. Cele osobiste sprzedaży.
      Sprzedaż wynikała z porządków domowych, chęci uporządkowania kolekcji i
      przygotowania miejsca dla dziecka. Celem nie było osiąganie zysku, lecz pozbycie się
      nadmiaru rzeczy.
    Podsumowanie
    Sprzedaż rzeczy opisanych we wniosku powinna być traktowana jako sprzedaż majątku
    prywatnego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Nie spełnia ona przesłanek
    działalności gospodarczej określonych w art. 5a pkt 6 i art. 14 ust. 1.
    Ponadto wskazała Pani, że większość rzeczy będących przedmiotem sprzedaży została
    przez Panią nabyta ponad 6 miesięcy przed sprzedażą, a wiele z nich nawet kilka lat
    wcześniej (część kolekcji figurkowej pochodzi z lat 2016-2022). Niektóre pojedyncze rzeczy,
    takie jak sukienki zakupione z myślą o sesji ślubnej i uroczystościach rodzinnych, zostały
    sprzedane wcześniej niż po 6 miesiącach, jednak sprzedaż ta miała charakter okazjonalny,
    prywatny i nierentowny - rzeczy te nie były nabywane z zamiarem odsprzedaży, a ich
    sprzedaż odbyła się ze stratą. Sprzedaż figurek i innych rzeczy nie miała charakteru
    działalności gospodarczej. Nie kupowała Pani nowych przedmiotów w celu dalszej
    sprzedaży, nie prowadziła sklepu ani reklamy, a wystawienie większej liczby ogłoszeń
    jednego dnia wynikało wyłącznie z porządków w domu i chęci uporządkowania kolekcji,
    nie z zamiaru handlowego. Wszystkie sprzedane przedmioty pochodziły z Pani majątku
    prywatnego lub z majątku członków rodziny.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż przedmiotów prywatnych, takich jak figurki (...) (gromadzone od 2016 r. w
      ramach hobby, częściowo uszkodzone lub mniej atrakcyjne), ubrania, rzeczy
      otrzymane od rodziny oraz rękodzieło wykonane przez siostrę, powinna być
      traktowana jako sprzedaż majątku prywatnego, a nie jako działalność gospodarcza w
      rozumieniu ustawy o PIT?
    2. Czy fakt, że sprzedaż w niektórych miesiącach obejmowała większą liczbę figurek (np.
      w sierpniu 2024 r.), wynikający wyłącznie z decyzji o uporządkowaniu kolekcji, wpływa
      na uznanie takiej sprzedaży za działalność gospodarczą, czy nadal pozostaje ona
      sprzedażą majątku prywatnego?
    3. Czy sprzedaż przedmiotów pochodzących od rodziny (potwierdzona ich
      oświadczeniami o własności i okresie posiadania) powinna być uwzględniana przy
      ocenie limitu działalności nierejestrowanej lub przy ustalaniu obowiązków
      podatkowych po Pani stronie?
    4. Czy sprzedaż figurek (...) w uszkodzonych opakowaniach (które tracą nawet 90%
      wartości i nie przedstawiają realnej wartości handlowej w obrocie profesjonalnym)
      może zostać uznana za działalność gospodarczą, skoro ich zbycie miało charakter
      wyłącznie porządkowy i nie miało ekonomicznego sensu jako działalność zarobkowa?

    5. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego po Pani stronie powstaje obowiązek
      rejestracji działalności gospodarczej lub obowiązek korygowania zeznania
      podatkowego za 2024 rok?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1 Sprzedaż przedmiotów prywatnych, takich jak figurki (...), ubrania, rękodzieło czy
    rzeczy otrzymane od rodziny, powinna być traktowana jako sprzedaż majątku
    prywatnego. Przedmioty te nie były nabywane w celu dalszej odsprzedaży, lecz do użytku
    własnego lub zostały otrzymane od bliskich. Sprzedaż ma charakter incydentalny i nie
    spełnia przesłanek działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT.
    Ad. 2 Większa liczba transakcji od sierpnia 2024 r. wynikała wyłącznie z decyzji o
    uporządkowaniu kolekcji figurkowej gromadzonej od 2016 roku. Fakt, że w jednych
    miesiącach sprzedano więcej egzemplarzy, nie zmienia charakteru sprzedaży, która nadal
    dotyczy majątku prywatnego i nie nosi cech działalności gospodarczej.
    Ad. 3 Przedmioty pochodzące od rodziny, sprzedawane na podstawie ich oświadczeń o
    własności i okresie posiadania, nie stanowią Pani dochodu i nie powinny być
    uwzględniane przy ocenie limitu działalności nierejestrowanej ani przy ustalaniu
    obowiązków podatkowych po Pani stronie.
    Ad. 4 Sprzedaż figurek (...) w uszkodzonych opakowaniach nie ma charakteru działalności
    zarobkowej, ponieważ każda wada (np. brak lub uszkodzenie pudełka) obniża ich wartość
    nawet o 90%. W profesjonalnym obrocie takie egzemplarze nie przedstawiają realnej
    wartości handlowej. Ich sprzedaż miała charakter porządkowy, a nie gospodarczy.
    Ad. 5 W przedstawionym stanie faktycznym po Pani stronie nie powstaje obowiązek
    rejestracji działalności gospodarczej ani obowiązek korygowania zeznania podatkowego
    za 2024 rok. Sprzedaż powinna być kwalifikowana jako zbywanie majątku prywatnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1, 2 i 4-9.

    Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu omawianej ustawy to działalność,
    która ma następujące cechy:
        jest działalnością zarobkową;
        jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły;
        jest prowadzona we własnym imieniu.
    Działalność „zarobkowa” to działalność, której celem jest „zarabianie”, generowanie zysku,
    zapewnienie określonego dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu,
    aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Jednocześnie brak osiągnięcia celu, jakim
    jest realny zysk, nie oznacza, że prowadzona działalność nie miała charakteru
    zarobkowego. Istotny jest bowiem cel jej prowadzenia, a nie ostateczne efekty.
    Jednocześnie nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z
    jakimkolwiek działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem
    o „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań
    podejmowanych w określonym celu.
    Cecha „prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły” nie oznacza
    konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji
    urzędowej). Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu jej prowadzenia. I tak:
        „zorganizowany” to będący efektem „organizowania”; „organizować” natomiast to
        „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, albo „nadawać czemuś reguły,
        wprowadzać porządek” (Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo
        Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000);
        „ciągłość” w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względną stałość jej
        wykonywania; kryterium „ciągłości” służy wyeliminowaniu z pojęcia działalności
        gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015
    r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest
    niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np.
    sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją
    czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
    spełnione są następujące warunki:
    1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
    2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności;
    3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.

    W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika -
    mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych - nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby
    dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne
    spełnienie tych przesłanek.
    Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania - na gruncie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych - działań podjętych przez Panią do właściwego źródła przychodu należy
    ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem niepotrzebnych
    składników majątku osobistego, o których mowa we wniosku, bowiem sprzedaż, nawet
    wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z
    działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W przedstawionym opisie sprawy wskazała Pani, że:
        w 2024 roku za pośrednictwem serwisu (...) sprzedawała Pani różne przedmioty
        pochodzące z Pani majątku prywatnego oraz rzeczy otrzymane od rodziny;
        sprzedaż ta nie miała charakteru działalności gospodarczej, lecz wynikała z
        konieczności uporządkowania majątku prywatnego;
        większość rzeczy będących przedmiotem sprzedaży została nabyta ponad 6
        miesięcy przed sprzedażą, a wiele z nich nawet kilka lat wcześniej (część kolekcji
        figurkowej pochodzi z lat 2016-2022);
        pojedyncze rzeczy, takie jak sukienki zakupione z myślą o sesji ślubnej i
        uroczystościach rodzinnych, zostały sprzedane wcześniej niż po 6 miesiącach,
        jednak sprzedaż ta miała charakter okazjonalny, prywatny i nierentowny - rzeczy te
        nie były nabywane z zamiarem odsprzedaży, a ich sprzedaż odbyła się ze stratą;
        sprzedaż figurek i innych rzeczy nie miała charakteru działalności gospodarczej;
        nie kupowała Pani nowych przedmiotów w celu dalszej sprzedaży;
        nie prowadziła sklepu ani reklamy;
        wystawienie większej liczby ogłoszeń jednego dnia wynikało wyłącznie z porządków
        w domu i chęci uporządkowania kolekcji, nie z zamiaru handlowego;
        nie działała Pani na zlecenie żadnego podmiotu;
        nie wykonywała czynności pod kierownictwem innych osób i nie ponosiła Pani
        ryzyka gospodarczego;
        odpowiedzialność wobec kupujących wynikała wyłącznie z ogólnych zasad
        sprzedaży między osobami prywatnymi;
        sprzedawane rzeczy nie były wykorzystywane w żadnej działalności gospodarczej.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby przychody ze sprzedaży ww.
    własnych, używanych składników majątku osobistego można było zakwalifikować jako
    uzyskiwane ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani zachowanie w stosunku do
    sprzedaży ww. rzeczy, które kupowała Pan w celach osobistych, wskazuje bowiem na
    czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu
    prawidłowe racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Nie są to działania o charakterze
    inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu
    prowadzącego działalność gospodarczą.

    Tym samym, w wyniku sprzedaży wymienionych we wniosku własnych, używanych
    składników majątku, nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, skutki podatkowe sprzedaży opisanych we wniosku własnych, używanych
    składników majątku, należy rozpatrywać w kontekście źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie natomiast do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są: odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Z tego przepisu wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w wykonywaniu działalności
    gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w
    którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei kwota
    uzyskana ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w tej regulacji nie generuje
    przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ sprzedaż rzeczy ruchomych po upływie 6 miesięcy, licząc od końca
    miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie stanowi źródła przychodu.
    W myśl art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), jeżeli
      przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej,
      jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem
      ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania
      rzeczy.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w
    wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc
    od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam
    że, skoro przedmioty, o których mowa we wniosku, były przez Panią nabywane z majątku
    prywatnego, a nie w ramach działalności gospodarczej, to ich zbycie nie będzie stanowić
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Oznacza to, że sprzedaż przedmiotów, wskazanych w opisie sprawy stanowiących Pani
    majątek prywatny nie będzie spełniać znamion źródła przychodów określonych w art. 10
    ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Odnosząc się natomiast do kwestii sprzedaży przez Panią rzeczy należących do Pani
    mamy i siostry, których sprzedaż odbywała się na podstawie ustnej umowy powierniczej, a
    środki były im przekazywane w całości wyjaśniam jak niżej.
    W obrocie gospodarczym zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej nie muszą działać osobiście. Jednym ze
    sposobów działania poprzez inny podmiot jest umowa powiernictwa. Powiernik na
    zewnątrz działa jako samodzielny podmiot, jednak z mocy wewnętrznego porozumienia z
    powierzającym, działa na jego rzecz, a nie występuje we własnym interesie.
    Powiernictwo nie jest uregulowane w prawie polskim jako odrębna instytucja prawna.
                                                    1Podstawą do konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona w przepisie art. 353
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071) zasada
    swobody kontraktowej.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Najczęściej podstawą do skonstruowania umowy powierniczej jest umowa zlecenia. Prawa
    i obowiązki stron tej umowy należy zatem zasadniczo oceniać według przepisów o
    zleceniu.
    Jak wynika z treści art. 734 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania
      określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
      § 2. W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania
      czynności w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie
      pełnomocnictwa.
    W myśl art. 735 Kodeksu cywilnego, istotą umowy zlecenia jest:
      § 1. Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie
      zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się
      wynagrodzenie.
      § 2. Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość
      wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy.
    Stosownie do art. 740 Kodeksu cywilnego:
      Przyjmujący zlecenie powinien udzielać dającemu zlecenie potrzebnych wiadomości
      o przebiegu sprawy, a po wykonaniu zlecenia lub po wcześniejszym rozwiązaniu
      umowy złożyć mu sprawozdanie. Powinien mu wydać wszystko, co przy wykonaniu
      zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym.
    Istotą umowy zlecenia jest odpłatne lub nieodpłatne dokonanie określonej czynności
    prawnej w imieniu dającego zlecenie lub (jeżeli tak stanowi umowa) w imieniu własnym,
    lecz na rachunek zlecającego. W tym ostatnim wypadku wszelkie nabycie praw lub rzeczy
    ma charakter powierniczy (fiducjarny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać
    zlecającemu wszystko, co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu
    własnym.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis stanu faktycznego, a także powołane powyżej
    przepisy, wskazać należy, że przychodu ze sprzedaży rzeczy należących do Pani mamy i
    siostry w wykonaniu umowy powiernictwa, nie można traktować jako przysporzenia
    zleceniobiorcy - powiernika. Umowa ta będzie bowiem dla tej osoby neutralna
    podatkowo. Czynność sprzedaży rzeczy przez osobę, która nie występuje we własnym
    interesie, lecz na rzecz zlecającego, jako wykonana w ramach realizacji umowy zlecenia

    powierniczego, nie wywoła zatem skutków prawnych w podatku dochodowym od osób
    fizycznych u powiernika. W przypadku wykonania umowy powierniczej podatnikiem z
    tytułu zbycia rzeczy nie jest powiernik tylko zleceniodawca.
    Reasumując, u Powiernika (Pani) nie wystąpi obowiązek podatkowy w podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy, dokonanego w
    oparciu o ustną umowę powierniczą. W związku z powyższym, Powiernik nie ma
    obowiązku rozliczać się z podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego
    zbycia rzeczy dokonanego w oparciu o umowę powierniczą.
    Wobec tego, po Pani stronie (Powiernika) realizacja umowy powiernictwa z tytułu zbycia
    rzeczy należących do Pani mamy i siostry, nie wywoła skutków prawnych w podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, skutki podatkowe sprzedaży opisanych we wniosku Pani własnych,
    używanych składników majątku, należy rozpatrywać w kontekście źródła, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w
    wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc
    od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z kolei, przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. d) ww. ustawy, nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż rzeczy po upływie pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie stanowi źródła przychodu.
    Stanowisko Pani jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku - nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji
    indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów
    prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku
    ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z
    których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w
    zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem
    Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.