Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-868/14-2/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-01-22
Teza: prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy os 1.01.2013r.
Słowa kluczowe: doradztwo; usługi-usługi rachunkowe; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2014 r. (data wpływu 11 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy od 1 stycznia 2013r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy od 1 stycznia 2013r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od stycznia 2013 r. wspólnicy Spółki Cywilnej ….. Biuro Rachunkowe prowadzą działalność gospodarczą, jaką jest biuro rachunkowe. Przedmiotem tej działalności są usługi księgowe, które zostały sklasyfikowane wg PKD (2007) pod symbolem 69.20Z ("działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe").

Jeden ze wspólników Spółki posiada Certyfikat Księgowy wydany przez Ministra Finansów, który na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej uprawniał do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych na podstawie art. 76a ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. nr 152 poz. 1223).

Spółka cywilna nigdy nie była czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka nigdy nie przekroczyła obrotów uprawniających do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W 2013 r. obrót Spółki wyniósł 9.350,00 zł netto, a na dzień 30.11.2014 r. obrót Spółki wyniósł 25.665,00 zł netto.

W ramach prowadzonej przez wspólników działalności gospodarczej nie wykonują oni usług o charakterze doradczym. Nie udzielają także jakichkolwiek porad prawnych. Ponadto wspólnicy spółki cywilnej nie obsługują podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej, a także podmiotów prowadzących działalność bez umowy. Usługi wykonywane są wyłącznie na podstawie zawartych umów ze zleceniodawcami (klientami).

W ramach podpisanych umów wspólnicy świadczą kompleksowe usługi księgowe, na które składają się:

1.  prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, księgi handlowej oraz ewidencji przychodów dla celów zryczałtowanego podatku dochodowego,
2.  prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów dla celów podatku od towarów i usług oraz przygotowanie na ich podstawie deklaracji VAT miesięcznych/kwartalnych,
3.  prowadzenie ewidencji środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz wyposażenia,
4.  obliczanie na podstawie otrzymanych dowodów księgowych zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców,
5.  posiadanie pełnomocnictw do podpisywania i składania deklaracji podatkowych/informacji w Urzędach Skarbowych w imieniu przedsiębiorców,
6.  posiadanie pełnomocnictw do podpisywania i składania deklaracji/raportów w Zakładach Ubezpieczeń Społecznych w imieniu przedsiębiorców,
7.  sporządzanie na podstawie dowodów księgowych sprawozdań finansowych,
8.  sporządzanie sprawozdań do GUS,
9.  sporządzanie list płac, kart przychodów pracowników oraz sporządzanie PIT 11, PIT 4R, prowadzenie akt osobowych dla pracowników przedsiębiorców,
10.  obliczanie/rozliczanie składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników oraz wysyłanie drogą elektroniczną do ZUS-u stosownych raportów/deklaracji,
11.  branie udziału w postępowaniach kontrolnych prowadzonych przez organy kontroli w siedzibie biura rachunkowego, dotyczących prowadzenia przez biuro obsługi księgowej zleceniodawców (przedsiębiorców), odnoszących się wyłącznie do zakresu czynności zawartych w umowie z biurem.

Wspólnicy spółki cywilnej nie wykonują żadnych czynności wykraczających poza zakres podpisanych z klientami umów. Każda usługa księgowa jest dokumentowana rachunkiem wystawianym dla klienta spółki. Dokumentacja księgowa zleceniodawców (klientów) znajduje się w siedzibie spółki. Dotychczas jeden ze wspólników spółki uczestniczył tylko w jednej kontroli z ZUS, na podstawie udzielonego przez klienta imiennego upoważnienia. Wspólnicy spółki cywilnej posiadają wymagane przepisami prawa ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. W związku z przedstawionym stanem faktycznym, wspólnicy spółki cywilnej świadczący kompleksowe usługi księgowe na podstawie zawartych ze zleceniodawcami umowami (wyłącznie z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą), nie świadcząc usług doradztwa podatkowego ani nie udzielającymi jakichkolwiek porad prawnych, a także nie wykonując zleceń dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej oraz innych wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie przekraczając limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT spółka cywilna może skorzystać ze zwolnienia z VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka Cywilna słusznie przyjęła, że od 01 stycznia 2013 r. może korzystać ze zwolnienia podmiotowego w zakresie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 dla sprzedaży usług księgowych w ramach prowadzonej przez wspólników spółki cywilnej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle zaistniałego stanu faktycznego wspólnicy spółki cywilnej nie wykonują usług doradztwa podatkowego, ponieważ żaden ze wspólników nie jest wpisany na listę doradców podatkowych (w związku z czym nie posiada uprawnień do wykonywania czynności doradztwa podatkowego), ani czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z tym, spółka cywilna, w której wspólnicy świadczą kompleksowe usługi księgowo-rachunkowe, może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W związku z tym, że stan faktyczny sprawy dotyczy okresu od 1 stycznia 2013r., tut. Organ podjął przedmiotowe rozstrzygnięcie na podstawie stanu prawnego obowiązującego w 2013r.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jedną z generalnych zasad na gruncie podatku od towarów i usług jest to, że czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy wykonane są przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, w brzmieniu do 31 marca 2013r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, w brzmieniu od 1 kwietnia 2013r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013r., zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji (art. 113 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013r.)

Z art. 113 ust. 5 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013r., wynika, że jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z dokumentów celnych oraz o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem:

1.  sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, oraz
2.  przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, w terminie 14 dni, licząc od dnia utraty zwolnienia.

W myśl art. 113 ust. 9 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013r., podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Na podstawie art. 113 ust. 10 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013r., jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 10 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013r.).

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013r., zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
    3.  nowych środków transportu,
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy.

Podkreślić należy, iż ani ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Skoro jednak ustawa o podatku od towarów i usług w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy zastrzega, że do podatników świadczących usługi doradztwa nie stosuje się zwolnienia, określonego w ust. 1 i 9 należy – wobec braku w ustawie definicji doradztwa – posłużyć się znaczeniem językowym.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia z podatku VAT, należy stwierdzić, iż termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzić”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że przedmiotem prowadzonej działalności Wnioskodawcy jest działalność sklasyfikowana pod kodem PKD 69.20.Z ("działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe"). Jeden ze wspólników Spółki posiada Certyfikat Księgowy wydany przez Ministra Finansów, który na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej uprawniał do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Spółka cywilna nigdy nie była czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka nigdy nie przekroczyła obrotów uprawniających do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W 2013 r. obrót Spółki wyniósł 9.350,00 zł netto, a na dzień 30.11.2014 r. obrót Spółki wyniósł 25.665,00 zł netto. W ramach prowadzonej przez wspólników działalności gospodarczej nie wykonują oni usług o charakterze doradczym. Nie udzielają także jakichkolwiek porad prawnych. Ponadto wspólnicy spółki cywilnej nie obsługują podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej, a także podmiotów prowadzących działalność bez umowy. Usługi wykonywane są wyłącznie na podstawie zawartych umów ze zleceniodawcami (klientami).

W ramach podpisanych umów wspólnicy świadczą kompleksowe usługi księgowe, na które składają się:

1.  prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, księgi handlowej oraz ewidencji przychodów dla celów zryczałtowanego podatku dochodowego,
2.  prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów dla celów podatku od towarów i usług oraz przygotowanie na ich podstawie deklaracji VAT miesięcznych/kwartalnych,
3.  prowadzenie ewidencji środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz wyposażenia,
4.  obliczanie na podstawie otrzymanych dowodów księgowych zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców,
5.  posiadanie pełnomocnictw do podpisywania i składania deklaracji podatkowych/informacji w Urzędach Skarbowych w imieniu przedsiębiorców,
6.  posiadanie pełnomocnictw do podpisywania i składania deklaracji/raportów w Zakładach Ubezpieczeń Społecznych w imieniu przedsiębiorców,
7.  sporządzanie na podstawie dowodów księgowych sprawozdań finansowych,
8.  sporządzanie sprawozdań do GUS,
9.  sporządzanie list płac, kart przychodów pracowników oraz sporządzanie PIT-11, PIT-4R, prowadzenie akt osobowych dla pracowników przedsiębiorców,
10.  obliczanie/rozliczanie składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników oraz wysyłanie drogą elektroniczną do ZUS-u stosownych raportów/deklaracji,
11.  branie udziału w postępowaniach kontrolnych prowadzonych przez organy kontroli w siedzibie biura rachunkowego, dotyczących prowadzenia przez biuro obsługi księgowej zleceniodawców (przedsiębiorców), odnoszących się wyłącznie do zakresu czynności zawartych w umowie z biurem.

Wspólnicy Spółki Cywilnej nie wykonują żadnych czynności wykraczających poza zakres podpisanych z klientami umów. Każda usługa księgowa jest dokumentowana rachunkiem wystawianym dla klienta. Dokumentacja księgowa zleceniodawców (klientów) znajduje się w siedzibie Spółki. Dotychczas jeden ze wspólników Spółki uczestniczył tylko w jednej kontroli z ZUS, na podstawie udzielonego przez klienta imiennego upoważnienia.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwość odnośnie prawa do skorzystania ze zwolnienia, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z wątpliwościami Zainteresowanego dotyczącymi możliwości skorzystania z ww. zwolnienia należy rozstrzygnąć, czy wykonywane czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mają charakter usług doradczych, które z ww. zwolnienia od podatku VAT nie korzystają.

W tym celu należy odwołać się do ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 9 sierpnia 2014r., czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 9 sierpnia 2014r., Zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 3 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 9 sierpnia 2014r., podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są:

1.  osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.

Treść przytoczonego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym wskazuje, że aby zaliczyć określone czynności do wykonywanych w ramach doradztwa podatkowego, muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych w tym artykule.

Mając na uwadze wskazane przepisy należy zauważyć, że o wyłączeniu ze zwolnienia podmiotowego, zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności. Wobec tego świadczenie przez podatnika jedynie usług rachunkowych lub rachunkowo-księgowych (w sytuacji gdy nie są to usługi w zakresie doradztwa), uprawnia do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług regulowanego przepisem art. 113 ust. 1 ustawy.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż nie świadczy doradztwa oraz nie udziela porad prawnych.

Zatem Wnioskodawca świadcząc ww. usługi księgowe, bez doradztwa, nie musiał obligatoryjnie zarejestrować się jako czynny podatnik podatku VAT od 1 stycznia 2013r. i mógł korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy, do momentu przekroczenia kwoty określonej w ust. 1, tj. kwoty 150.000 zł.

Wobec tego w świetle powołanych przepisów prawa podatkowego oraz mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca od 1 stycznia 2013r. mógł korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie cytowanego art. 113 ust. 1 ustawy, w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie usług księgowych, w przypadku gdy Wnioskodawca nie wykonywał żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, w szczególności nie wykonywał usług o charakterze doradczym, ani nie udzielał porad prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego w zaistniałym stanie faktycznym. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Tut. Organ nie rozstrzyga zatem kwestii zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, od 1 stycznia 2015r.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że z dniem 1 stycznia 2014r. ww. art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług został zmieniony przez art. 1 pkt 55 lit. a) ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. (Dz.U. z 2013r., poz. 35) zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług i otrzymał brzmienie:

*   art. 113 ust. 1 - zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

*   art. 113 ust. 2 - do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
    1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
    2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
        1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
        2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
        3.  usług ubezpieczeniowych -jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
    3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

*   art. 113 ust. 5 - jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

*   art. 113 ust. 9 - zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

*   art. 113 ust. 10 - jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

*   art. 113 ust. 9 - podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

*   art. 113 ust. 13 - zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
    1.  dokonujących dostaw:
        1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
        2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
            *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
            *   wyrobów tytoniowych,
            *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
        3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
        4.  terenów budowlanych,
        5.  nowych środków transportu;

1.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;

1.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Z dniem 10 sierpnia 2014r., na podstawie art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 maja 2014r. (Dz. U. z 2014r., poz. 768) zmieniającej ustawę o doradztwie podatkowym, niżej wymienione przepisy tej ustawy otrzymały brzmienie:

*   art. 2 ust. 1 - czynności doradztwa podatkowego obejmują:
    1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
    2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
    3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
    4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

*   art. 2 ust. 2 - zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

*   art. 3 ust. 1 - podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, są:
    1.  osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
    2.  adwokaci i radcowie prawni;
    3.  biegli rewidenci.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.