Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-773/09/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-11-03
Teza: W jakim najwcześniejszym terminie, można wystawić fakturę z tytułu usług budowlanych – 30. dni przed powstaniem obowiązku, czy 30. dnia po wykonaniu usługi (w przypadku braku wcześniejszej zapłaty za usługę budowlaną)?
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura-faktura VAT; obowiązek-obowiązek podatkowy; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2009 r. (data wpływu 19 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie terminu wystawienia faktury przy świadczeniu usług budowlanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie terminu wystawienia faktury przy świadczeniu usług budowlanych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pani usługi remontowo-budowlane. Fakturę wystawia Pani niezwłocznie po wykonaniu usługi, przed dokonaniem zapłaty, nie później niż 30. dnia – licząc od dnia wykonania usługi. Dla przykładu wskazuje Pani, iż usługa została wykonana do dnia 30 stycznia 2009 r., fakturę wystawiono w dniu 31 stycznia 2009 r., a zapłata za usługę została dokonana w marcu 2009 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jakim najwcześniejszym terminie, można wystawić fakturę z tytułu usług budowlanych – 30. dni przed powstaniem obowiązku, czy 30. dnia po wykonaniu usługi (w przypadku braku wcześniejszej zapłaty za usługę budowlaną)?

Pani zdaniem, zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług budowlano montażowych obowiązek w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia od wykonania usługi. Termin wystawienia faktury, w przypadku usług budowlanych i budowlano montażowych uregulowany został w trybie szczególnym przez § 11 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337). Zgodnie ze wskazanym przepisem, fakturę za wskazane usługi należy wystawić nie wcześniej niż 30 dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego. W Pani ocenie, najwcześniejszym terminem, w jakim można było wystawić fakturę jest dzień, w którym usługa została wykonana lub odebrana na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że wystawienie faktury w dniu następnym, po wykonaniu usługi budowlanej, jest zgodne z obowiązującymi przepisami. W konkretnie wskazanym przez Wnioskodawcę przypadku obowiązek podatkowy powstanie w marcu 2009 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2–21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Od powyższej ogólnej zasady, ustawodawca określił w sposób odmienny - między innymi dla usług budowlanych - szczególny moment powstania obowiązku podatkowego.

W myśl art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d) ww. ustawy, obowiązek podatkowy w przypadku usług budowlanych lub budowlano–montażowych powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania tych usług.

Oznacza to, że z tytułu wykonania usługi budowlanej dla powstania obowiązku podatkowego znaczenie ma termin zapłaty, ale tylko wówczas, gdy kontrahent dokona płatności za wykonaną na jego rzecz usługę przed upływem 30 dni od dnia jej wykonania, gdyż 30. dnia obowiązek podatkowy powstaje niezależnie od tego, czy zapłaty dokonano, czy nie.

Poza terminem zapłaty istotne jest także zidentyfikowanie momentu, w którym usługi zostały wykonane.

Na mocy art. 19 ust. 14 cyt. ustawy, zasady, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d) mają zastosowanie do usług przyjmowanych częściowo, których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczo–odbiorczych.

Pojęcie „protokoły odbiorów częściowych i końcowych” występuje w art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), jako jeden z elementów „dokumentacji budowy”. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji „wykonania usługi”, dlatego w przypadku usług budowlanych za datę „wykonania usługi” powszechnie przyjmuje się dzień odbioru technicznego robót, potwierdzony stosownym protokołem zdawczo–odbiorczym lub innym dokumentem stwierdzającym przyjęcie wykonanej usługi. Zatem, dzień wykonania usługi - to dzień podpisania protokołu.

Ustawodawca określił, kiedy w przypadku świadczenia usług budowlanych należy wystawić fakturę. Zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10, ust. 13 pkt 1-5 i 7-11, ust. 16a oraz ust. 16b ustawy, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. Jednakże faktury, o których mowa powyżej nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego (§ 11 ust. 2 rozporządzenia).

Z powyższego wynika, iż faktura może być wystawiona nie wcześniej, niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego i nie później, niż w dniu jego powstania.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż wystawia Pani faktury dokumentujące sprzedaż usług budowlano-montażowych po ich wykonaniu, ale przed otrzymaniem zapłaty i przed upływem 30. dnia licząc od dnia sporządzenia protokołu zdawczo-odbiorczego, zatem w terminie określonym w § 11 powołanego rozporządzenia. W konkretnie wskazanym przez Panią przykładzie usługę, wykonaną do dnia 30 stycznia 2009 r., udokumentowała Pani fakturą wystawioną w dniu 31 stycznia 2009 r. Zapłatę za usługę otrzymała Pani w marcu 2009 r. i w tym miesiącu rozpoznaje Pani obowiązek podatkowy dla celów podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, przy usługach budowlanych wystawienie faktury nie wpływa na zmianę momentu powstania obowiązku podatkowego, gdyż obowiązek podatkowy powstaje w chwili otrzymania całości lub części zapłaty, a w przypadku ich braku w 30. dniu liczonym od dnia wykonania usługi. Zgodzić się zatem należy, ze stanowiskiem Pani, iż we wskazanym przykładzie wystawienie faktury po dniu wykonania usługi, tj. w dniu 31 stycznia 2009 r. jest prawidłowe, a obowiązek podatkowy – w związku z brakiem wcześniejszej zapłaty (przy uwzględnieniu, iż m-c luty 2009 roku miał 28 dni) – powstał w dniu 1 marca 2009 r., a zatem winien być rozliczony w deklaracji VAT-7 za ten miesiąc.

Interpretacja ta dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.