Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.285.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-28
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od
towarów i usług dotyczącej braku prawa do odliczenia
podatku VAT w związku z realizacją projektu oraz częściowego
prawa do odliczenia podatku VAT.
Słowa kluczowe: energia-źródło energii
gmina
inwestycje
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
źródło-źródło odnawialne
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie:
    · braku prawa do odliczenia podatku VAT, w związku z realizacją Inwestycji, w części
      dotyczącej rozbudowy istniejącej Instalacji PV, mieszczącej się na dachu budynku
      współdzielonego przez GOK oraz OSP;
    · prawa do odliczenia podatku VAT, w związku z realizacją Inwestycji, w części dotyczącej
      budowy Instalacji PV, na dachach budynków współdzielonych przez świetlice oraz OSP;
    · prawa do odliczenia podatku VAT, w związku z realizacją Inwestycji, w części dotyczącej
      budowy Instalacji PV, na dachach budynków zajętych w całości przez OSP.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest jednostką samorządu terytorialnego, która na podstawie art. 2 ustawy
    z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm.,
    dalej: „USG”) posiada osobowość prawną oraz wykonuje zadania publiczne we własnym
    imieniu i na własną odpowiedzialność.
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca w ramach wykonywanej działalności dokonuje zarówno czynności
    opodatkowanych, zwolnionych, jak i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Gmina, zgodnie z przepisami zawartymi w USG jest organem wykonującym zadania
    publiczne własne i zlecone z zakresu administracji rządowej nałożone ustawami.
    Zdecydowana większość zadań wykonywana jest w ramach reżimu publicznoprawnego,
    jednak niektóre z dokonywanych czynności Gmina wykonuje na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1, 3 i 14 USG do zadań Gminy należy zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty, są to m.in. sprawy ładu przestrzennego, gospodarki
    nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, zaopatrzenia
    w energię elektryczną, a także porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz
    ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania
    gminnego magazynu przeciwpowodziowego.
    Gmina planuje realizację przedsięwzięcia pn.: „(...) ” (zwany dalej: „Projekt”, „Inwestycja”,
    „Operacja”). Pod hasłem „Modernizacja energetyczna” Wnioskodawca rozumie montaż
    instalacji fotowoltaicznej (dalej: „Instalacja PV”) na budynkach zajętych w całości lub w
    części przez jednostki ochotniczych straży pożarnych (dalej: „OSP”).
    W ramach Inwestycji zostaną zrealizowane następujące zadania:
    I. Rozbudowa istniejącej już Instalacji PV zlokalizowanej na dachu budynku
      współdzielonym przez Gminny Ośrodek Kultury (dalej: „GOK”) oraz OSP w
      miejscowości (...).
    Rozbudowa istniejącej Instalacji PV, zlokalizowanej na dachu budynku zajmowanego przez
    GOK oraz OSP, spowoduje zwiększenie produkcji energii elektrycznej generowanej za jej
    pomocą. Instalacja PV podłączona jest do licznika wspólnego dla obu jednostek, nie
    istnieje możliwość wyodrębnienia tego ile energii elektrycznej zostało wyprodukowane
    przez każdą z nich osobno.
    W związku z tym, całość wyprodukowanej energii oraz związane z nią rozliczenia będą
    dotyczyć zarówno GOK, jak i OSP.
    Rozliczenie nadwyżek wyprodukowanej energii elektrycznej w instalacji odbywać się
    będzie według dotychczas stosowanych zasad (Net-metering). Wnioskodawca za
    wprowadzone w ten sposób do sieci nadwyżki energii elektrycznej nie otrzyma

    jakiegokolwiek wynagrodzenia, a co za tym idzie nie zostanie wystawiony jakikolwiek
    dokument sprzedaży.
    Koszty zużytej energii w całości pokrywa GOK, jest i będzie on przy tym nabywcą
    wskazanym na fakturach wystawianych przez przedsiębiorstwo energetyczne,
    dotyczących zakupu energii elektrycznej.
    Budynek jest własnością Wnioskodawcy, został on udostępniony na potrzeby działalności
    GOK na podstawie umowy użyczenia. Umowa ta ma charakter nieodpłatny i została
    zawarta pomiędzy Gminą jako właścicielem budynku a GOK.
    II. Budowa nowych Instalacji PV na dachach budynków współdzielonych przez świetlice
      oraz OSP w miejscowościach: (...).
    Budowa nowych Instalacji PV, które zlokalizowane zostaną na dachach budynków
    współdzielonych przez świetlice, nad którymi zarząd sprawuje GOK wraz z jednostkami
    OSP, pozwoli na zwiększenie samowystarczalności energetycznej tych obiektów oraz
    obniżenie kosztów związanych ze zużyciem energii elektrycznej. Instalacje zostaną
    podłączone do liczników wspólnych dla obu jednostek.
    W efekcie cała wyprodukowana energia oraz związane z nią rozliczenia obejmą zarówno
    świetlice, jak i jednostki OSP znajdujące się w budynkach. Nie będzie możliwe
    wyodrębnienie tego, ile energii elektrycznej zostało wyprodukowane przez każdą z nich. W
    związku z tym, całość wyprodukowanej energii oraz związane z nią rozliczenia będą
    dotyczyć zarówno świetlic gospodarowanych przez GOK, jak i OSP.
    Nowo wybudowane Instalacje PV rozliczane będą na zasadach Net-billing. Oznacza to, że
    wyprodukowane nadwyżki energii elektrycznej, które zostaną oddane do sieci, wycenione
    zostaną według aktualnych stawek giełdowych. W praktyce oznacza to, że Wnioskodawca
    niejako dokona sprzedaży nadwyżki energii dostawcy usług energetycznych, a uzyskane w
    ten sposób środki mogą być następnie wykorzystane na pokrycie kosztów energii
    pobranej z sieci w okresach, gdy własna produkcja jest niewystarczająca. Model ten
    przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie
    zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Gminy.
    W zakresie rozliczeń nadwyżek wyprodukowanej energii z Instalacji PV, faktury
    sprzedażowe wystawiane będą przez GOK jako podmiot faktycznie gospodarujący
    budynkiem, w części zajętej przez świetlice. Analogicznie, w przypadku zakupu energii
    elektrycznej, to GOK zostanie wskazany jako jej nabywca.
    Wszystkie budynki, na których zostaną zamontowane Instalacje PV stanowią własność
    Gminy. W związku z tym wszelkie umowy dotyczące dostawy energii elektrycznej lub
    ewentualnego jej odprowadzania do sieci, będą zawierane bezpośrednio pomiędzy Gminą
    a przedsiębiorstwem energetycznym. Z umowy kompleksowej zawartej pomiędzy
    Wnioskodawcą a przedsiębiorstwem energetycznym wynika, że to GOK będzie stroną
    rozliczeń w zakresie zużycia i sprzedaży energii dla danego obiektu, którego częścią
    gospodaruje.
    III. Budowa nowych Instalacji PV na dachach budynków zajętych w całości przez jednostki
      OSP w miejscowościach: (...).
    Nowo wybudowane Instalacje PV zlokalizowane na dachach budynków użytkowanych
    wyłącznie przez jednostki OSP zostaną podłączone do indywidualnych, odrębnych
    liczników przypisanych do każdego z tych budynków. Umożliwi to precyzyjne rozliczanie
    zużycia energii elektrycznej przez każdą jednostkę OSP z osobna, a tym samym pozwoli na
    bieżące monitorowanie i kontrolowanie bilansu energetycznego przez poszczególne OSP.
    Rozliczanie nadwyżek energii elektrycznej wprowadzanych do sieci będzie odbywać się w
    systemie net-billingu. Gmina, jako właściciel Instalacji, będzie wystawiała faktury
    sprzedaży nadwyżek energii elektrycznej operatorowi, koszty zużycia energii elektrycznej
    będą pokrywane z budżetu Gminy. Faktury zakupu energii będą wystawiane bezpośrednio

    na Gminę, która pełni rolę nabywcy energii zarówno w odniesieniu do zużycia bieżącego,
    jak i do rozliczeń z tytułu bilansu energii w systemie net-billingowym.
    Budynki OSP, na których planowana jest instalacja systemów fotowoltaicznych, są
    wyłączną własnością Gminy. W konsekwencji, wszelkie umowy dotyczące dostawy energii
    elektrycznej, jak również jej ewentualnego wprowadzania do sieci elektroenergetycznej,
    będą zawierane bezpośrednio przez Gminę z przedsiębiorstwem energetycznym.
    Aby sfinansować przedmiotowy Projekt, Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie na
    pokrycie części kosztów ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Priorytetowego
    „Ogólnopolski program finansowania służb ratowniczych. Część 3) Modernizacja
    energetyczna budynków Ochotniczych Straży Pożarnych”. Realizacja planowanej Inwestycji
    będącej przedmiotem wniosku ma nastąpić w 2025 roku.
    Faktury VAT, dokumentujące wydatki związane z realizacją przedmiotowej inwestycji są
    wystawiane na Gminę.
    W uzupełnieniu do wniosku udzielili Państwo odpowiedzi na zadane przez Organ pytania:
    I. W zakresie zadania oznaczonego we wniosku nr I, tj.: Rozbudowa istniejącej już Instalacji
      PV zlokalizowanej na dachu budynku współdzielonym przez Gminny Ośrodek Kultury
      (dalej: „GOK”) oraz OSP w miejscowości (...), o następujące informacje:
    1. Czy Gminny Ośrodek Kultury (GOK) jest jednostką scentralizowaną z Państwa Gminą?
          Odp. GOK jest samorządową instytucją kultury. Nie jest jednostką
          scentralizowaną z Gminą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca
          2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.;
          dalej: „UPTU”). Na gruncie UPTU GOK jest odrębnym od Gminy podatnikiem
          VAT.
    2. Czy OSP jest jednostką scentralizowaną z Państwa Gminą? Jeśli nie, to na jakiej
      podstawie OSP korzysta z budynku będącego Państwa własności?
          Odp. OSP w miejscowości (...) nie jest jednostką scentralizowaną z Gminą w
          rozumieniu przepisów UPTU. OSP w (...) ma status stowarzyszenia i jest
          wpisane do rejestru stowarzyszeń. OSP korzysta z budynku będącego
          własnością Gminy na podstawie umowy użyczenia zawartej z GOK.
    3. Czy w związku z rozbudową istniejącej już instalacji PV zostanie podpisany aneks do
      umowy z przedsiębiorstwem energetycznym? Jeśli tak, proszę wskazać co będzie
      wynikało z treści zawartego aneksu. Czy nadal będą Państwo rozliczać się według
      zasad net-metering?
          Odp. W związku z rozbudową istniejącej już instalacji PV, znajdującej się na
          dachu budynku współdzielonego przez Gminny Ośrodek Kultury (GOK) oraz
          OSP w miejscowości (...), zostanie podpisany aneks do istniejącej umowy z
          przedsiębiorstwem energetycznym. Z treści aneksu będzie wynikało, że
          rozliczenia z przedsiębiorstwem energetycznym w dalszym ciągu odbywać się
          będą na zasadach net-metering.
    4. Czy powstała – rozbudowana instalacja fotowoltaiczna wykorzystywana będzie przez
      Państwa:
    a) do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
            Odp. W ocenie Wnioskodawcy, powstała, rozbudowana instalacja
            fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana przez Gminę do celów
            związanych z działalnością gospodarczą. Nie przyczyni się ona bowiem w
            żadnym stopniu do wygenerowania przychodów z prowadzonej

            działalności gospodarczej (tj. nie będzie wykorzystywana ani do czynności
            podlegających opodatkowaniu VAT ani zwolnionych z opodatkowania VAT)
            w rozumieniu art. 15 ust. 2 UPTU.
    b) do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
      podatku od towarów i usług?
            Odp. Tak, w ocenie Wnioskodawcy instalacja fotowoltaiczna będzie
            wykorzystywana przez Gminę wyłącznie do celów innych niż działalność
            gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 UPTU.
    c) zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
      ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
      gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?
            Odp. Jak wskazano powyżej, przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna nie
            będzie wykorzystywana przez Gminę do celów związanych z działalnością
            gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 UPTU. W konsekwencji, tak samo
            nie będzie ona wykorzystywana również do celów mieszanych (tzn. do
            celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
            działalność gospodarcza).
    5. W sytuacji gdy powstała – rozbudowana instalacja fotowoltaiczna jest/będzie przez
      Państwa wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
      ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
      gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy, to czy będzie istniała możliwość
      przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności
      gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
          Odp. Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 4 instalacja fotowoltaiczna nie
          będzie wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów
          innych niż działalność gospodarcza – w związku z tym pytanie to pozostaje
          bezprzedmiotowe i nie znajduje zastosowania w odniesieniu do
          przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    6. W sytuacji, gdy powstała – rozbudowana instalacja fotowoltaiczna jest/będzie przez
      Państwa wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej zarówno do czynności
      opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to
      proszę wskazać, czy będą mieli Państwo obiektywną możliwość odrębnego
      przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
      opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?
          Odp. Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 4 instalacja fotowoltaiczna
          nie będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej, a zatem nie będzie
          wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT ani zwolnionych z
          opodatkowania VAT – w związku z tym pytanie to pozostaje
          bezprzedmiotowe i nie znajduje zastosowania w odniesieniu do
          przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    7. Do jakich czynności jest/będzie wykorzystywana przez Państwa instalacja
      fotowoltaiczna powstała – rozbudowana w ramach realizowanego zadania nr I, tj. czy
      do czynności:
    a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać jakie to czynności),
            Odp. W ocenie Wnioskodawcy, instalacja fotowoltaiczna nie jest/nie
            będzie wykorzystywana przez Gminę do czynności opodatkowanych
            podatkiem od towarów i usług.
    b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać jakie
      to czynności),

            Odp. W ocenie Wnioskodawcy, Instalacja fotowoltaiczna nie jest/nie
            będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych z opodatkowania
            podatkiem od towarów i usług.
    c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać
      jakie to czynności)?
            Odp. W ocenie Wnioskodawcy, instalacja fotowoltaiczna jest/będzie
            wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu
            podatkiem od towarów i usług. Wprowadzanie przez Gminę do sieci
            elektroenergetycznej nadwyżek energii wyprodukowanej w instalacji PV
            rozliczanych w systemie net-metering nie podlega opodatkowaniu
            podatkiem od towarów i usług.
    8. Czy instalacja fotowoltaiczna jest/będzie wykorzystywana do czynności
      opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od podatku VAT?
          Odp. Instalacja fotowoltaiczna nie jest/nie będzie wykorzystywana przez
          Gminę do czynności opodatkowanych VAT, ani czynności zwolnionych od
          podatku VAT.
    9. W jaki sposób i do jakich czynności wykorzystują/będą Państwo wykorzystywać budynek
      współdzielony przez GOK oraz OSP, tj. czy przedmiotowy budynek służy/będzie służyć
      do wykonywanych przez Państwa czynności:
    a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich),
            Odp. Budynek współdzielony przez GOK oraz OSP nie służy i nie będzie
            służyć czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług.
    b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich –
      proszę wskazać podstawę prawną zwolnienia),
            Odp. Budynek współdzielony przez GOK oraz OSP nie służy i nie będzie
            służyć czynnościom zwolnionym z opodatkowania podatkiem od towarów
            i usług.
    c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich)?
            Odp. Gmina będzie wykorzystywać budynek wraz z zamontowanymi
            panelami fotowoltaicznymi wyłącznie w celu nieodpłatnego użyczenia na
            rzecz GOK – a zatem wyłącznie do czynności niepodlegających
            opodatkowaniu VAT.
    II. W zakresie zadania oznaczonego we wniosku nr II, tj.: Budowa nowych Instalacji PV na
      dachach budynków współdzielonych przez świetlice oraz OSP w miejscowościach: (...),
      o następujące informacje:
    1. W związku z zawartą we wniosku informacją:
              Budowa nowych Instalacji PV, które zlokalizowane zostaną na dachach
              budynków współdzielonych przez świetlice nad którymi zarząd sprawuje
              GOK wraz z jednostkami OSP (...).
          Należy wskazać:
    a) Czy GOK sprawuje zarząd nad każdym z budynków współdzielonych przez świetlice
      oraz OSP zlokalizowanych w miejscowościach (...), i na jakiej podstawie to się odbywa?
            Odp. Każdy z budynków (objętych zadaniem nr II wniosku o wydanie
            interpretacji) składa się z części przeznaczonej na świetlice (GOK) oraz z
            części przeznaczonej na remizy strażackie (na potrzeby OSP). GOK
            administruje każdym z budynków w części przeznaczonej na świetlice (w
            zakresie obiektów objętych zadaniem oznaczonym we wniosku zadaniem

            nr II). Zarząd nad częścią budynku (świetlica) odbywa się na podstawie
            umów dzierżawy zawartych pomiędzy Gminą a GOK. W przypadku części
            budynków przeznaczonych na remizy strażackie udostępnienie obiektu
            odbywa się nieodpłatnie na podstawie umowy użyczenia między Gminą a
            OSP.
    b) Czy GOK sprawuje zarząd nad świetlicami? Jeśli tak, to na jakiej podstawie?
            Odp. Tak, GOK sprawuje zarząd nad świetlicami na podstawie umów
            dzierżawy zawartych pomiędzy Gminą a GOK.
    2. Czy Gminny Ośrodek Kultury (GOK) jest jednostką scentralizowaną z Państwa Gminą?
      Jeśli nie, to na jakiej podstawie sprawuje zarząd?
          Odp. Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1 w części I niniejszego pisma
          GOK jest samorządową instytucją kultury. Nie jest jednostką scentralizowaną
          z Gminą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
          od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.; dalej: „UPTU”). Na
          gruncie UPTU GOK jest odrębnym od Gminy podatnikiem VAT.
    3. Czy OSP są jednostkami scentralizowanymi z Państwa Gminą? Jeśli nie, to na jakiej
      podstawie OSP korzysta z budynków w miejscowościach: (...)?
          Odp. Jednostki OSP w miejscowościach: (...) nie są jednostkami
          scentralizowanymi z Gminą w rozumieniu przepisów UPTU. Wszystkie z ww.
          jednostki OSP mają status stowarzyszenia i są wpisane do rejestru
          stowarzyszeń. Każda jednostka OSP (...) korzysta z części danego budynku (w
          części zajętej na remizy strażackie) na podstawie zawartych z Gminą umów
          użyczenia.
    4. Kto w związku z montażem instalacji fotowoltaicznych, na będących przedmiotem
      wniosku budynkach współdzielonych przez świetlice oraz OSP, będzie prosumentem
      energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach
      energii, Gmina czy GOK?
          Odp. Prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy
          z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz.
          1361; dalej: „UOZE”), w związku z montażem instalacji fotowoltaicznych, na
          będących przedmiotem wniosku budynkach współdzielonych przez świetlice
          oraz OSP będzie GOK. To bowiem GOK będzie podmiotem wystawiającym
          faktury z tytułu wprowadzenia do sieci nadwyżek energii elektrycznej
          wyprodukowanej z OZE.
    5. Wskazać należy:
    a) Na jakiej podstawie GOK będzie stroną rozliczenia?
            Odp. GOK będzie stroną rozliczenia w zakresie sprzedaży energii z
            instalacji PV zamontowanej na budynkach współdzielonych przez świetlice
            i OSP. Powyższe wynika/będzie wynikać z Umowy kompleksowej o
            świadczenie usług kompleksowej energii elektrycznej (i aneksów do ww.
            umowy). Z ww. umowy będzie wynikać, że stroną rozliczenia nadwyżek
            energii elektrycznej wyprodukowanej z OZE będzie GOK, a nie Gmina.
            GOK administruje budynkami świetlic na podstawie umów dzierżawy oraz
            faktycznie ponosi koszty zużycia energii elektrycznej w całym budynku
            (faktury zakupowe dotyczące energii elektrycznej od przedmiotowego
            budynku przedsiębiorstwo energetyczne jest/będzie wystawiać na GOK, a
            nie na Gminę). GOK pokrywa też koszty energii elektrycznej w części
            budynku, z której korzysta OSP.
    b) Kogo własnością będą instalacje fotowoltaiczne?

            Odp. Instalacje fotowoltaiczne będą własnością Gminy.
    6. Czy instalacja fotowoltaiczna, objęta opisem sprawy w zakresie zadania oznaczonego
      we wniosku nr II, będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o
      odnawialnych źródłach energii?
          Odp. Tak, każda z instalacji fotowoltaicznych objętych opisem sprawy w
          zakresie zadania oznaczonego we wniosku nr II, będzie stanowiła
          mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach
          energii.
    7. Czy została/zostanie zawarta przez Państwa umowa z przedsiębiorstwem
      energetycznym?
          Odp. Tak, została zawarta przez Gminę umowa z przedsiębiorstwem
          energetycznym.
          Jeżeli tak, to proszę wskazać:
          a) jakie zostały/zostaną określone zasady rozliczenia wyprodukowanej z
            instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej?
            Odp. Rozliczenia wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii
            elektrycznej, odbywać się będą na zasadach net-billing w rozumieniu
            przepisów UOZE.
          b) czy ww. umowa przewiduje/będzie przewidywała wynagrodzenie dla
            Państwa w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji
            fotowoltaicznej?
            Odp. Nie, umowa nie przewiduje/nie będzie przewidywała wynagrodzenia
            dla Gminy w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji
            fotowoltaicznych objętych zakresem zadania nr II przedmiotowego wniosku
            o wydanie interpretacji. Ewentualne wynagrodzenie w tym przypadku
            będzie uzyskiwał GOK – który będzie rozliczał się na zasadach net-billingu z
            przedsiębiorstwem energetycznym.
          c) kto jest stroną umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym GOK
            czy Gmina?
            Odp. Stroną umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym jest
            Gmina.
          d) jeśli stroną umowy z przedsiębiorstwem energetycznym jest Gmina, to na
            jakiej podstawie faktury sprzedażowe wystawiane będą przez GOK?
            Odp. Faktury sprzedażowe wystawiane będą przez GOK, ponieważ
            administruje on budynkami, na których wybudowane zostaną instalacje
            fotowoltaiczne. Ponadto, w umowie zawartej przez Gminę z
            przedsiębiorstwem energetycznym Gminny Ośrodek Kultury został
            wskazany jako podmiot objęty przedmiotem zamówienia i zobowiązany do
            wystawiania faktur z tytułu sprzedaży nadwyżek energii elektrycznej na
            rzecz przedsiębiorstwa energetycznego. Zgodnie z umową kompleksową
            GOK będzie również odbiorcą energii elektrycznej na budynkach
            administrowanych przez GOK – zatem faktury z tytułu dostaw energii
            elektrycznej będą wystawiane przez przedsiębiorstwo energetyczne na
            rzecz GOK. Natomiast OSP nie jest obciążany kosztami energii elektrycznej
            ani przez GOK ani przez Gminę.

    8. Czy w przypadku instalacji, o której mowa w zadaniu II przedmiotowego wniosku, będą
      Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej
      sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
          Odp. Nie, w przypadku każdej z instalacji, o której mowa w zadaniu II
          przedmiotowego wniosku, nie będzie rozliczania ilości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
          energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 UOZE.
    9. Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, będą Państwo korzystali z
      rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu
      o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
          Odp. Tak, w przypadku każdej z instalacji, o której mowa w zadaniu II
          przedmiotowego wniosku, rozliczenia wartości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości
          energii elektrycznej pobranej z tej sieci będzie odbywało się w oparciu o art. 4
          ust. 1a pkt 2 UOZE. Przy czym, jak już wspomniano, to GOK będzie korzystał z
          rozliczania się z nadwyżek wyprodukowanej energii elektrycznej i
          wpuszczonej do sieci.
    10. Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku, mieści się w przepisach określonych w
      art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak to, prosimy wskazać
      konkretny punkt ww. przepisu.
          Odp. Nie, żadna instalacja objęta zakresem zadania nr II przedmiotowego
          wniosku o wydanie interpretacji, nie mieści się w zakresie przepisów
          określonych w art. 4d ust. 2 UOZE.
    11. Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
      instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci:
    a) mogą/będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to
      prosimy wskazać w jakim terminie?
            Odp. W zakresie zadania nr II przedmiotowego wniosku o wydanie
            interpretacji indywidualnej, Gmina nie będzie wykorzystywać nadwyżek
            energii elektrycznej wyprodukowanych z instalacji OZE. Jak już bowiem
            wspomniano, to GOK będzie rozliczał się z przedmiotowych nadwyżek
            energii elektrycznej wyprodukowanej z OZE, a nie Gmina (co będzie
            wynikało z umowy kompleksowej zawartej między Gminą a
            przedsiębiorstwem energetycznym).
            Zatem, nadwyżka energii będzie mogła zostać wykorzystana przez GOK w
            późniejszym terminie. Rozliczenie wartości energii odbywa się w cyklu
            miesięcznym, natomiast zgromadzone środki na depozycie
            prosumenckim mogą być wykorzystane przez okres 12 miesięcy od dnia
            uznania tego depozytu.
    b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?
            Odp. Zgodnie z przepisami UOZE, niewykorzystane w powyższym okresie
            środki zgromadzone w depozycie są zwracane GOK-owi przez
            przedsiębiorstwo energetyczne w formie nadpłaty w terminie nie
            dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym miesiącu.
            Wysokość nadpłaty zwracanej przez sprzedawcę nie może jednak
            przekroczyć 20% wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
            miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty. Po upływie 12

            miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
            prosumenckiego, niewykorzystane lub niezwrócone środki umarza się, a
            zatem wówczas nadwyżka przepada.
    12. Czy powstała instalacja fotowoltaiczna w ramach zadania II wykorzystywana będzie
      przez Państwa:
    a) do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    b) do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o
      podatku od towarów i usług?
    c) zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
      ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
      gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?
          Odp. Zdaniem Wnioskodawcy, każda z instalacji fotowoltaicznej będzie
          wykorzystywana przez Gminę zarówno do celów prowadzonej działalności
          gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 UPTU (dzierżawa części budynku
          na rzecz GOK), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w
          rozumieniu art. 15 ust. 2 UPTU (użyczenie części budynku (remizy) na rzecz
          OSP).
    13. W sytuacji gdy powstała w ramach zadania II instalacja fotowoltaiczna jest/będzie
      przez Państwa wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej, w rozumieniu
      art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy, to czy będzie istniała
      możliwość przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności
      gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
          Odp. Gmina nie będzie miała możliwości przyporządkowania wydatków
          poniesionych na instalacje fotowoltaiczne powstałe w ramach zadania II w
          całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 UPTU.
    14. W sytuacji, gdy powstała w ramach zadania II instalacja fotowoltaiczna będzie przez
      Państwa wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej zarówno do czynności
      opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to
      proszę wskazać, czy będą mieli Państwo obiektywną możliwość odrębnego
      przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
      opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?
          Odp. Żadna z przedmiotowych instalacji, która powstanie w ramach zadania
          II nie będzie wykorzystywana przez Gminę do czynności zwolnionych z
          opodatkowania – w związku z tym przedmiotowe pytanie staje się
          bezprzedmiotowe w niniejszej sprawie.
    15. Do jakich czynności jest/będzie wykorzystywana przez Państwa instalacja
      fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanego zadania nr II, tj. czy do czynności:
    d) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać jakie to czynności),
    e) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać jakie
      to czynności),
    f) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać
      jakie to czynności)?
          Odp. Każda z przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej realizowana w ramach
          zadania nr II będzie wykorzystywana przez Gminę do czynności
          podlegających opodatkowaniu VAT (dzierżawa części budynku na rzecz GOK)
          oraz do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT (nieodpłatne

          użyczenie części budynku na rzecz OSP). Żadna z przedmiotowej instalacji nie
          będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych z opodatkowania VAT.
    16. Czy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do czynności
      opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od podatku VAT?
          Odp. Jak już wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 15, każda instalacja
          fotowoltaiczna (powstała w ramach realizowanego zadania nr II) jest/będzie
          wykorzystywana przez Gminę wyłącznie czynności podlegających
          opodatkowaniu VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
          Przedmiotowa instalacja nie będzie wykorzystywana przez Gminę do
          czynności zwolnionych z opodatkowania VAT.
    17. W jaki sposób i do jakich czynności wykorzystują/będą Państwo wykorzystywać każdy z
      budynków współdzielonych przez świetlice oraz OSP, tj. czy przedmiotowe budynki
      służą/będą służyć do wykonywanych przez Państwa czynności:
    d) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich),
    e) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich –
      proszę wskazać podstawę prawną zwolnienia),
    f) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich)?
          Odp. Jak już wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 15 w części II niniejszej
          odpowiedzi na wezwanie, Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać każdy z
          budynków współdzielonych przez świetlice oraz OSP (objętych zakresem
          zadania nr II złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej) do
          czynności podlegających opodatkowaniu VAT (dzierżawa części obiektu –
          świetlicy na rzecz GOK) oraz do czynności niepodlegających opodatkowaniu
          VAT – tzn. do nieodpłatnego użyczenia części obiektu na rzecz OSP.
    18. Czy faktury dokumentujące wydatki związane z realizacją zadania II będą
      dokumentować wydatki łącznie dla wszystkich budynków współdzielonych przez
      świetlice oraz OSP, na których wykonane zostaną instalacje fotowoltaiczne, czy
      odrębnie dla każdego budynku?
          Odp. Na ten moment Gmina nie posiada informacji o tym, czy dla każdego
          budynku, na którym będzie zamontowana instalacja fotowoltaiczna będzie
          wystawiona odrębna faktura, czy też będzie wystawiona zbiorcza faktura
          dokumentująca wydatki łącznie dla wszystkich budynków. Niemniej jednak
          Gmina będzie dysponować danymi umożliwiającymi dokładne określenie
          wartości wydatku przypadającego na dany budynek. Dane te mogą wynikać z
          protokołów odbioru czy też na fakturze mogą zostać wyodrębnione pozycje
          dotyczące danego obiektu.
    19. Czy Gmina jest w stanie przyporządkować wydatki związane z realizacją zadania nr II
      Projektu do każdego z budynków współdzielonych przez świetlice oraz OSP, na którym
      zostanie wykonana instalacja fotowoltaiczna?
          Odp. Tak, Gmina będzie w stanie przyporządkować wydatki związane z
          realizacją zadania nr II Projektu, do każdego z budynków współdzielonych
          przez świetlice oraz OSP, na którym zostanie wykonana instalacja
          fotowoltaiczna.
    III. W zakresie zadania oznaczonego we wniosku nr III, tj.: Budowa nowych Instalacji PV na
      dachach budynków zajętych w całości przez jednostki OSP w miejscowościach: (...) o
      następujące informacje:
    1. Czy OSP są odrębnymi podmiotami, czy są jednostkami scentralizowanymi z Państwa
      Gminą? Jeśli nie, to na jakiej podstawie te jednostki korzystają z budynków będących
      Państwa własnością w miejscowościach (...)?

          Odp. Jednostki OSP w miejscowościach: (...) nie są jednostkami
          scentralizowanymi z Gminą w rozumieniu przepisów UPTU. Wszystkie z ww.
          jednostek OSP mają status stowarzyszenia i są wpisane do rejestru
          stowarzyszeń. OSP korzystają z części budynków przeznaczonych na remizy
          na podstawie zawartych z Gminą nieodpłatnych umów użyczenia budynku.
    2. Czy OSP są jednostkami budżetowymi/zakładem budżetowym?
          Odp. Nie, OSP nie są ani jednostkami budżetowymi ani zakładami
          budżetowymi. Każda z jednostek OSP ma status stowarzyszenia i jest
          wpisana do rejestru stowarzyszeń.
    3. Czy Gmina jest w stanie przyporządkować wydatki związane z realizacją zadania nr III do
      każdego obiektu użyteczności publicznej, na których wykonano instalację
      fotowoltaiczne objęte ww. zadaniem, a tym samym do każdej jednostki budżetowej
      /zakładu budżetowego?
          Odp. Tak, Gmina będzie w stanie przyporządkować te wydatki związane z
          realizacją zadania nr III do każdego obiektu użyteczności publicznej, na
          którym wykonano instalacje fotowoltaiczne. Zatem, wydatki te będą
          przyporządkowane do działalności urzędu Gminy, bowiem wszystkie obiekty
          objęte zadaniem nr III będą obiektami zarządzanymi przez urząd Gminy.
    4. Czy w związku z montażem instalacji fotowoltaicznych, na będących przedmiotem
      wniosku budynkach zajętych przez OSP, Gmina będzie prosumentem energii
      odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii?
          Odp. Tak, w przypadku każdej z instalacji fotowoltaicznej objętej zadaniem
          oznaczonym we wniosku nr III zamontowanej na budynkach zajętych przez
          OSP – to Gmina będzie prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art.
          2 pkt 27a UOZE.
    5. Czy instalacja fotowoltaiczna, objęta opisem sprawy w zakresie zadania oznaczonego
      we wniosku nr III, będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
      o odnawialnych źródłach energii?
          Odp. Tak, każda z instalacji fotowoltaicznej objęta opisem sprawy w zakresie
          zadania oznaczonego we wniosku nr III, będzie stanowiła mikroinstalację w
          rozumieniu art. 2 pkt 19 UOZE.
    6. Czy została/zostanie zawarta przez Państwa umowa z przedsiębiorstwem
      energetycznym?
          Odp. Tak, została zawarta przez Gminę umowa z przedsiębiorstwem
          energetycznym.
          Jeżeli tak, to proszę wskazać:
    a) jakie zostały/zostaną określone zasady rozliczenia wyprodukowanej z instalacji
      fotowoltaicznej energii elektrycznej?
            Odp. Rozliczenia wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii
            elektrycznej, odbywać się będą na zasadach net-billing w rozumieniu
            przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
            energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361; dalej: „UOZE”).
    b) czy ww. umowa przewiduje/będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w
      związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?
            Odp. Tak, ww. umowa przewiduje/będzie przewidywała wynagrodzenie
            dla Gminy w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji
            fotowoltaicznych (zrealizowanych w ramach zadania nr III) na zasadach
            net-billing w rozumieniu przepisów ustawy o UOZE.

            Wprowadzenie energii elektrycznej do sieci każdej instalacji (objętej
            zadaniem nr III), będzie odbywać się zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
            OZE – tj. z wykorzystaniem depozytu prosumenckiego. Depozyt
            prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
            elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich
            wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię
            elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów,
            może pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy
            energii elektrycznej z tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy.
            W myśl art. 4c ust. 2 UOZE: „depozyt prosumencki przeznaczany jest na
            rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
            zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
            odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
            prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1”.
            W myśl art. 4c ust. 5 UOZE: „kwota środków stanowiąca depozyt
            prosumencki może być rozliczana na koncie prosumenckim przez 12
            miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki na
            koncie prosumenta”.
            Z kolei w myśl art. 4c ust. 6 UZOE: „po upływie 12 miesięcy od dnia
            przypisania danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego
            niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust. 11 pkt
            2 środki umarza się”.
    7. Czy w przypadku instalacji, o której mowa w zadaniu III przedmiotowego wniosku, będą
      Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej
      sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
          Odp. Nie, w przypadku każdej z instalacji, o której mowa w zadaniu III
          przedmiotowego wniosku, nie będzie rozliczenia ilości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
          energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 UOZE.
    8. Czy w przypadku instalacji, o której mowa w zadaniu III, będą Państwo korzystali z
      rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu
      o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
          Odp. Tak, w przypadku każdej z instalacji, o której mowa w zadaniu III
          przedmiotowego wniosku, rozliczenie wartości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości
          energii elektrycznej pobranej z tej sieci będzie odbywało się w oparciu o art. 4
          ust. 1a pkt 2 UOZE.
    9. Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku, mieści się w przepisach określonych w
      art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak to, prosimy wskazać
      konkretny punkt ww. przepisu.
          Odp. Nie, żadna z instalacji, o której mowa w zadaniu III przedmiotowego
          wniosku nie będzie objęta przepisami określonymi w art. 4d ust. 2 UOZE.
    10. Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
      instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci:
    a) mogą/będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to
      prosimy wskazać w jakim terminie?

            Odp. Tak, nadwyżka energii będzie mogła zostać wykorzystana przez
            Gminę w późniejszym terminie. Rozliczenie wartości energii odbywa się w
            cyklu miesięcznym, natomiast zgromadzone środki na depozycie
            prosumenckim mogą być wykorzystane przez okres 12 miesięcy od dnia
            uznania tego depozytu.
    b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?
            Odp. Zgodnie z przepisami UOZE, niewykorzystane w powyższym okresie
            środki zgromadzone w depozycie są zwracane Gminie przez
            przedsiębiorstwo energetyczne w formie nadpłaty w terminie nie
            dłuższym niż do końca 13-go miesiąca następującego po danym miesiącu.
            Wysokość nadpłaty zwracanej przez sprzedawcę nie może jednak
            przekroczyć 20% wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
            miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty. Po upływie 12
            miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
            prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone środki umarza się, a
            zatem wówczas nadwyżka przepada.
    11. Czy powstała w ramach zadania nr III instalacja fotowoltaiczna wykorzystywana będzie
      przez Państwa:
    a) do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    b) do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o
      podatku od towarów i usług?
    c) zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
      ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
      gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?
          Odp. W ocenie Wnioskodawcy, każda z instalacji fotowoltaicznych powstała w
          ramach zadania nr III będzie wykorzystywana przez Gminę zarówno do celów
          prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 UPTU, jak
          i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2
          UPTU (pkt c).
          Jeżeli chodzi o cele działalności gospodarczej wskazać należy, że każda z
          przedmiotowych instalacji będzie wykorzystywana do czynności
          opodatkowanych VAT, bowiem taką czynnością będzie wprowadzenie przez
          Gminę nadwyżek energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację,
          która to będzie stanowiła czynność opodatkowaną podatkiem VAT.
          Ponadto, każda z przedmiotowych instalacji będzie wykorzystywana również
          do czynności innych niż działalność gospodarcza, bowiem budynki, na
          których zostaną zamontowane instalacje, będą wykorzystywane do
          nieodpłatnego udostępnienia obiektów na rzecz OSP.
    12. W sytuacji gdy powstała w ramach zadania nr III instalacja fotowoltaiczna będzie przez
      Państwa wykorzystywana zarówno do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
      ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
      gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy, to czy będzie istniała możliwość
      przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności
      gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
          Odp. Nie, Gmina nie będzie miała możliwości przyporządkowania
          ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w
          rozumieniu art. 15 ust. 2 UPTU (dotyczy to każdej z instalacji objętej
          zadaniem nr III przedmiotowego wniosku o wydanie interpretacji).

    13. W sytuacji, gdy powstała w ramach zadania nr III instalacja fotowoltaiczna jest/będzie
      przez Państwa wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej zarówno do
      czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku
      VAT, to proszę wskazać, czy będą mieli Państwo obiektywną możliwość odrębnego
      przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
      opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?
          Odp. Żadna z przedmiotowych instalacji nie będzie wykorzystywana do
          czynności zwolnionych z opodatkowania – w związku z tym, przedmiotowe
          pytanie staje się bezprzedmiotowe w niniejszej sprawie.
    14. Do jakich czynności jest/będzie wykorzystywana przez Państwa instalacja
      fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanego zadania nr III, tj. czy do czynności:
    g) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać jakie to czynności),
    h) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać jakie
      to czynności),
    i) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać
      jakie to czynności)?
          Odp. Każda z instalacji fotowoltaicznej powstała w ramach realizowanego
          zadania nr III będzie wykorzystywana:
    · do czynności podlegających opodatkowaniu VAT – wprowadzenie przez Gminę
      nadwyżek energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną;
    · do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT – nieodpłatne udostępnienie
      budynku, na którym zostanie zamontowana instalacja fotowoltaiczna na rzecz OSP.
          Jednocześnie żadna z instalacji fotowoltaicznej powstała w ramach
          realizowanego zadania nr III nie będzie wykorzystywana do czynności
          zwolnionych z opodatkowania VAT.
    15. Czy powstała w ramach zadania nr III instalacja fotowoltaiczna jest/będzie
      wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od
      podatku VAT?
          Odp. Jak już wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 14, każda instalacja
          fotowoltaiczna (powstała w ramach realizowanego zadania nr III) jest/będzie
          wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i do
          czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT. Przedmiotowa instalacja nie
          będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych z opodatkowania VAT.
    16. W jaki sposób i do jakich czynności wykorzystują/będą Państwo wykorzystywać każdy z
      budynków zajętych przez OSP, tj. czy przedmiotowe budynki służą/będą służyć do
      wykonywanych przez Państwa czynności:
    a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich),
    b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich –
      proszę wskazać podstawę prawną zwolnienia),
    c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich)?
          Odp. Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać każdy z budynków
          udostępnionych na rzecz OSP (objętych zakresem zadania nr III złożonego
          wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej) wyłącznie do czynności
          niepodlegających opodatkowaniu VAT – tzn. do nieodpłatnego użyczenia
          budynku na rzecz OSP. Gmina nie będzie wykorzystywała przedmiotowych
          budynków do czynności opodatkowanych VAT i zwolnionych z
          opodatkowania VAT.

          Jedynie panele fotowoltaiczne zamontowane na dachach budynków OSP
          będą wykorzystywane również do czynności podlegających opodatkowaniu
          VAT (tj. do wprowadzania nadwyżek energii elektrycznej do sieci w systemie
          net-billingu).
    17. Czy faktury dokumentujące wydatki związane z realizacją zadania III będą
      dokumentować wydatki łącznie dla wszystkich budynków zajętych przez OSP, na
      których wykonane zostaną instalacje fotowoltaiczne, czy odrębnie dla każdego
      budynku?
          Odp. Na ten moment Gmina nie posiada informacji o tym, czy dla każdego
          budynku, na którym będzie zamontowana instalacja fotowoltaiczna będzie
          wystawiona odrębna faktura, czy też będzie wystawiona zbiorcza faktura
          dokumentująca wydatki łącznie dla wszystkich budynków. Niemniej jednak
          Gmina będzie dysponować danymi umożliwiającymi dokładne określenie
          wartości wydatku przypadającego na dany budynek. Dane te mogą wynikać z
          protokołów odbioru czy też na fakturze mogą zostać wyodrębnione pozycje
          dotyczące danego obiektu.
    18. Czy Gmina jest w stanie przyporządkować wydatki związane z realizacją zadania nr III
      do każdego z budynków zajętych przez OSP, na którym zostanie wykonana instalacja
      fotowoltaiczna?
          Odp. Tak, Gmina będzie w stanie przyporządkować wydatki związane z
          realizacją zadania nr III Projektu do każdego z budynków zajętych przez OSP,
          na którym zostanie wykonana instalacja fotowoltaiczna.
    Pytania
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny/

## Opis zdarzenia przyszłego

, Wnioskodawca
    ma następujące pytania:
    1. Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT, w związku z
      realizacją Inwestycji, w części dotyczącej rozbudowy istniejącej Instalacji PV,
      mieszczącej się na dachu budynku współdzielonego przez GOK oraz OSP?
    2. Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT, w związku z
      realizacją Inwestycji, w części dotyczącej budowy Instalacji PV, na dachach budynków
      współdzielonych przez świetlice oraz OSP?
    3. Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT, w związku z
      realizacją Inwestycji, w części dotyczącej budowy Instalacji PV, na dachach budynków
      zajętych w całości przez OSP, zgodnie z prewspółczynnikiem wyliczonym dla Urzędu
      Gminy na podstawie § 3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
      2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów
      i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt UPTU, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym
    dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 UPTU, przez dostawę towarów, o której mowa
    w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    W myśl art. 2 pkt 6 UPTU, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie
    się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Na podstawie art. 2 pkt 22 UPTU, przez pojęcie sprzedaży rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle art. 8 ust. 1 UPTU, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W myśl art. 8 ust. 2a UPTU, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale
    na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik
    sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego
    towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W
    konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego
    istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną
    korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne
    korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty
    świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Podatnikami zgodnie z art. 15 ust. 1 UPTU są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Przepis art. 15 ust. 6 UPTU stanowi natomiast, że nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 USG, Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i
    na własną odpowiedzialność. Posiada osobowość prawną. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust.
    1 USG, do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1, 3 i 14 USG do zadań Gminy należy zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty, są to m.in. sprawy ładu przestrzennego, gospodarki
    nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, zaopatrzenia
    w energię elektryczną, a także porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz
    ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania
    gminnego magazynu przeciwpowodziowego.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 UPTU w zakresie dostaw i usług odpłatnych. Gmina, w
    celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla innych podmiotów
    bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności:

    · czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii
      podatników,
    · czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
      podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
      towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    W myśl art. 86 ust. 1 UPTU oraz ust. 2 pkt 1 lit. a, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124.
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii z dnia 20 lutego 2015 r. (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, dalej: „OZE”), przez prosumenta energii odnawialnej należy
    rozumieć odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z
    odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w
    przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w
    gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności
    gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2
    ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 2 pkt 19 OZE, przez mikroinstalację rozumie się instalację odnawialnego
    źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW,
    przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV
    albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna
    zainstalowana moc elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    W myśl art. 3 OZE, podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie
    wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania
    koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z
    wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej:
    1) w mikroinstalacji;
    2) w małej instalacji;

    3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy
      – Prawo energetyczne;
    4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 OZE, sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje
    rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia
    na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię
    elektryczną w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
    1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
    2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    W myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 OZE, rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w odniesieniu do
    prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa
    w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego
    pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii
    odnawialnej. Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii
    regulują przepisy art. 4 ust. 2a-7 OZE.
    Zgodnie z art. 4 ust. 10 OZE, pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o
    którym mowa w ust. 1 jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez
    prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
    1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
    2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
    – w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Stosownie do art. 4 ust. 11 pkt 1 OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej w
    ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie odbierze energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty
    jej wprowadzenia do sieci zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca,
    o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o
    których mowa w ust. 4.
    Rozliczenie nadwyżek wyprodukowanej energii elektrycznej w Instalacji PV zlokalizowanej
    na dachu budynku zajmowanego przez GOK oraz OSP odbywać się będzie według zasad
    Net-metering. Wnioskodawca za wprowadzone w ten sposób do sieci nadwyżki energii
    elektrycznej nie pobierze wynagrodzenia. Budynek nie będzie wykorzystywany przez
    Gminę w jakimkolwiek zakresie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług.
    W związku z przedstawionym stanem faktycznym, a także z przywołanymi wcześniej
    przepisami UPTU, w opinii Wnioskodawcy, nie będzie przysługiwać mu prawo do
    odliczenia podatku VAT w związku z realizacją Inwestycji, w części dotyczącej rozbudowy
    istniejącej Instalacji FV, mieszczącej się na dachu budynku współdzielonego przez GOK
    oraz OSP.
    Tożsame stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w
    interpretacji indywidualnej z dnia 13 marca 2025 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.7.2025.2.
    RMA. Organ wydając interpretację uznał że: „wprowadzanie przez Państwa do sieci
    elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w instalacjach nr 1 i 2 rozliczanych w
    systemie „net-metering” nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług (...). Prosument nie zajmuje się przy tym sprzedażą wytworzonej energii

    elektrycznej. Całość wytworzonej energii przeznaczona jest na zaspokojenie jego potrzeb
    własnych. W przypadku nadwyżki ilości energii wprowadzonej do sieci nad ilością energii
    pobranej z sieci różnica podlega rozliczeniu w przyszłych okresach rozliczeniowych. Prawo
    prosumenta do rozliczenia nadwyżki jest określone czasowo. Nierozliczona w okresie 365
    dni nadwyżka „przepada” i pozostaje do dyspozycji sprzedawcy. Prosument nie jest w
    takim wypadku uprawniony do otrzymania wynagrodzenia za nierozliczoną nadwyżkę
    energii. Zatem, wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii
    wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych nr 1 i 2 rozliczanych w systemie net-
    metering nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
    Podobny pogląd został wyrażony w interpretacji indywidualnej z dnia 4 września 2024 r. o
    sygn. 0114-KDIP4-1.4012.318.2024.2.MK. Według DKIS: „opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług będzie co do zasady energia elektryczna wprowadzona do sieci przez
    producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego tytułu wynagrodzenie. Przy czym, wobec
    funkcjonującego na gruncie ustawy o odnawialnych źródłach energii systemu, o którym
    mowa w ww. art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii tzw. net meteringu
    należy uznać, że opodatkowaniu podlegać będzie w takim przypadku nadwyżka energii
    elektrycznej wprowadzonej przez producenta do sieci, nad energią przez niego z sieci
    pobraną. Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje
    żadnego wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w
    określonych terminach przepadają, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane VAT”.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają również inne, interpretacje indywidualne DKIS w
    tym m.in:
    • Interpretacja indywidualna z dnia 25 marca 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.52.2024.2.OS.
    • Interpretacja indywidualna z dnia 5 kwietnia 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-
    1.4012.64.2024.2.RG.
    • Interpretacja indywidualna z dnia 7 marca 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.848.2023.2.JSZ.
    • Interpretacja indywidualna z dnia 14 lutego 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.783.2023.2.AM.
    • Interpretacja indywidualna z dnia 3 sierpnia 2023 r. o sygn. 0112-KDIL3.4012.365.2023.2.
    EW.
    Ad. 2. Ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku.
    Dla części Inwestycji obejmującej budowę Instalacji FV na dachach budynków zajętych w
    części przez GOK i w części przez jednostki OSP, Wnioskodawca jest zdania, że
    przysługiwać mu będzie prawo do odliczenia podatku VAT, w proporcji obliczonej za
    pomocą z prewspółczynnika Urzędu Gminy wyliczonego na podstawie § 3 ust. 2
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. 2015 r. poz. 2193, dalej:
    „Rozporządzenie”).
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a UPTU, prewspółczynnik ma zastosowanie w sytuacjach, kiedy
    nabywane towary i usługi są wykorzystywane zarówno do celów działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza gdy przypisanie tych
    wydatków wyłącznie do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    W takich przypadkach kwotę podatku naliczonego ustala się na podstawie zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. W
    przypadku Gminy, biorąc pod uwagę realizację zarówno zadań komercyjnych
    (podlegających opodatkowaniu VAT), jak i działań ustawowych jako organu władzy
    publicznej (wykraczających poza działalność gospodarczą w rozumieniu VAT), wydatki

    ponoszone na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznych powinny być rozliczane z
    zastosowaniem prewspółczynnika.
    Na podstawie art. 88 ust. 4 UPTU, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego
    nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT
    czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    W myśl art. 86 ust. 22 UPTU, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w
    drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia
    proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia:
    1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji” oraz
    2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    W myśl § 3 pkt 1 i 2 Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego. Jako sposób określenia proporcji uznaje się w
    przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony
    według wzoru:
                                          x=Ax100Dujst
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    Dujst – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
    Przez roczny obrót, zgodnie z § 2 pkt 4 Rozporządzenia, należy rozumieć podstawę
    opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 UPTU, w
    zakresie:
    a) dokonywanych przez podatników
    · odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
    · odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
    · eksportu towarów,
    · wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
      podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.

    Pojęcie obrotu zbliżone jest więc w swoim znaczeniu do definicji sprzedaży z art. 2 pkt 22
    UPTU. Oznacza to, że wartość obrotu wyliczona będzie na podstawie deklaracji VAT za
    poprzedni rok podatkowy.
    Drugą wartością ze wzoru na wyliczenie prewspółczynnika w jednostce budżetowej jest
    dochód wykonany urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego. Wartość ta
    została zdefiniowana w § 2 pkt 9 Rozporządzenia. Rozumie się przez nią dochody
    obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
    środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych
    – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu
    terytorialnego, pomniejszone o:
    a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
      publicznych,
    b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
    c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
      równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze
      na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki samorządu terytorialnego,
    d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223
      ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego,
    e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
    f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
      mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
      jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
      jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
      kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
      samorządu terytorialnego,
    g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty
      odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Budynki udostępniane częściowo na potrzeby OSP a częściowo na potrzeby GOK, na
    których zostaną zamontowane Instalacje PV, stanowią wyłączną własność Gminy.
    Przedmiotowe budynki, na których zostaną zamontowane instalacje fotowoltaiczne będą
    wykorzystywane przez Gminę zarówno do czynności podlegających opodatkowaniu VAT
    (dzierżawa świetlic na rzecz GOK), jak i do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT
    (nieodpłatne udostępnienie części obiektów na rzecz OSP).
    Ponadto, jak wskazano w opisie stanu faktycznego nadwyżki energii elektrycznej
    wyprodukowane z przedmiotowej instalacji będą rozliczane od całości obiektu przez GOK
    (zarówno w części dotyczącej remizy OSP, jak i świetlic), który będzie działał charakterze
    prosumenta rozumieniu przepisów o UOZE. Faktury dokumentujące zakup energii
    elektrycznej, będą wystawiane bezpośrednio na GOK, który w całości ponosi koszty energii
    elektrycznej i również GOK będzie wystawiał faktury na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego z tytułu wprowadzenia do sieci nadwyżek energii elektrycznej
    wyprodukowanej z OZE.
    Jak już wcześniej wskazano, na gruncie przepisów UPTU, dzierżawa świetlic, co do zasady
    wpisuje się w definicję odpłatnej dostawy towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT, jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Natomiast
    nieodpłatne udostępnianie części obiektu stanowi czynności niepodlegające
    opodatkowaniu VAT.

    W związku z powyższym, Gmina nabywając towary i usługi celem zrealizowania Inwestycji
    będzie miała prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu
    wydatków poniesionych na jej realizację z zastosowaniem prewspółczynnika, o którym
    mowa w art. 86 ust. 2a UPTU, ponieważ spełnia przesłanki umożliwiające skorzystanie z
    tego prawa.
    Częściowe odliczenie podatku VAT, jest związane z tym, że Instalacje PV będą
    wykorzystywane zarówno do działalności opodatkowanej VAT, polegającej na odpłatnej
    dzierżawie części obiektów na rzecz GOK również do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu VAT, w związku z art. 15 ust. 6 UPTU (nieodpłatne udostępnienie części
    obiektu na rzecz OSP).
    Gmina nie ma możliwości przyporządkowania poniesionych wydatków w całości do
    konkretnego rodzaju działalności na gruncie UPTU. W konsekwencji Wnioskodawca
    powinien zatem zastosować proporcję wyliczoną według wzór właściwego dla urzędu
    obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego – zgodnie z § 3 ust. 2 Rozporządzenia.
    Ad. 3
    Dla części Inwestycji obejmującej budowę Instalacji PV na dachach budynków zajętych w
    całości przez jednostki OSP, Wnioskodawca jest zdania, że przysługiwać mu będzie prawo
    do odliczenia podatku VAT w proporcji obliczonej za pomocą z prewspółczynnika Urzędu
    Gminy wyliczonego na podstawie § 3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (Dz. U. 2015 r. poz. 2193, dalej: „Rozporządzenie”).
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a UPTU, prewspółczynnik ma zastosowanie w sytuacjach, kiedy
    nabywane towary i usługi są wykorzystywane zarówno do celów działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza gdy przypisanie tych
    wydatków wyłącznie do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    W takich przypadkach kwotę podatku naliczonego ustala się na podstawie zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. W
    przypadku Gminy, biorąc pod uwagę realizację zarówno zadań komercyjnych
    (podlegających opodatkowaniu VAT), jak i działań ustawowych jako organu władzy
    publicznej (wykraczających poza działalność gospodarczą w rozumieniu VAT), wydatki
    ponoszone na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznych powinny być rozliczane z
    zastosowaniem prewspółczynnika.
    Na podstawie art. 88 ust. 4 UPTU, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego
    nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT
    czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    W myśl art. 86 ust. 22 UPTU, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w
    drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia
    proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia:
    1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej

      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji” oraz
    2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    W myśl § 3 pkt 1 i 2 Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego. Jako sposób określenia proporcji uznaje się w
    przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony
    według wzoru:
                                            x=Ax100/Dujst
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    Dujst – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
    Przez roczny obrót, zgodnie z § 2 pkt 4 Rozporządzenia, należy rozumieć podstawę
    opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 UPTU, w
    zakresie:
    a) dokonywanych przez podatników
    · odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
    · odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
    · eksportu towarów,
    · wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
      podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.
    Pojęcie obrotu zbliżone jest więc w swoim znaczeniu do definicji sprzedaży z art. 2 pkt 22
    UPTU. Oznacza to, że wartość obrotu wyliczona będzie na podstawie deklaracji VAT za
    poprzedni rok podatkowy.
    Drugą wartością ze wzoru na wyliczenie prewspółczynnika w jednostce budżetowej jest
    dochód wykonany urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego. Wartość ta,
    została zdefiniowana w § 2 pkt 9 Rozporządzenia. Rozumie się przez nią dochody
    obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
    środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych
    – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu
    terytorialnego, pomniejszone o:
    a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
      publicznych,
    b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
    c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
      równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze
      na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki samorządu terytorialnego,

    d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223
      ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego,
    e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
    f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
      mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
      jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
      jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
      kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
      samorządu terytorialnego,
    g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty
      odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Budynki zajęte w całości przez jednostki OSP, na których zostaną zamontowane Instalacje
    PV, stanowią wyłączną własność Gminy. Za pomocą Instalacji produkowana będzie
    energia elektryczna, która w części będzie zużywana na bieżąco na potrzeby danego
    obiektu, a w pozostałej części sprzedawana do przedsiębiorstwa energetycznego. Ilość
    wyprodukowanej energii będzie mierzona za pomocą liczników zainstalowanych wraz z
    Instalacjami, natomiast dane dotyczące ilości energii wprowadzonej do sieci będą
    wynikały z rozliczeń przesyłanych przez przedsiębiorstwo energetyczne.
    Faktury dokumentujące zakup energii elektrycznej będą wystawiane bezpośrednio na
    Gminę, która jako właściciel zarówno instalacji fotowoltaicznych, jak i budynków objętych
    Inwestycją pełni rolę wyłącznego nabywcy energii. Dotyczy to zarówno energii zużywanej
    na bieżąco (tj. w czasie rzeczywistego poboru), jak i rozliczeń związanych z energią
    wprowadzaną do sieci i pobieraną w ramach tzw. depozytu prosumenckiego. Gmina, jako
    właściciel Instalacji, będzie również wystawiała faktury za nadwyżki energii elektrycznej
    wprowadzane do sieci.
    Jak już wcześniej wskazano, na gruncie przepisów UPTU, sprzedaż energii elektrycznej, w
    tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do
    zasady wpisuje się w definicję odpłatnej dostawy towarów i podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wyprowadzenie przez Gminę nadwyżki energii elektrycznej,
    która nie została zużyta na potrzeby własne, Gmina będzie stroną dokonującą czynności
    opodatkowane podatkiem VAT, występując tym samym w charakterze podatnika, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 UPTU.
    W związku z powyższym, Gmina nabywając towary i usługi celem zrealizowania Inwestycji,
    będzie miała prawo do częściowego odliczenia podatku VAT, naliczonego z tytułu
    wydatków poniesionych na jej realizację z zastosowaniem prewspółczynnika, o którym
    mowa w art. 86 ust. 2a UPTU, ponieważ spełnia przesłanki umożliwiające skorzystanie z
    tego prawa.
    Częściowe odliczenie podatku VAT jest związane z tym, że Instalacje PV będą
    wykorzystywane zarówno do działalności opodatkowanej VAT, polegającej na sprzedaży
    energii elektrycznej przedsiębiorstwu energetycznemu, jak również do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu VAT w związku z art. 15 ust. 6 UPTU.
    Gmina nie ma możliwości przyporządkowania poniesionych wydatków w całości do
    konkretnego rodzaju działalności na gruncie UPTU. Wnioskodawca powinien zatem
    zastosować proporcję wyliczoną według wzór właściwego dla urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego zgodnie z § 3 ust. 2 Rozporządzenia.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy, znajduje potwierdzenie w interpretacji
    indywidualnej DKIS z dnia 9 stycznia 2025 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.570.2024.3.RMA, w
    której organ interpretacyjny uznał że: „Poniesione przez Państwa w ramach projektu

    wydatki dotyczące wykonania instalacji fotowoltaicznej służą Państwu zarówno do celów
    innych niż działalność gospodarcza oraz do celów wykonywanej przez Państwa
    działalności gospodarczej. Celem podstawowym wykonania instalacji fotowoltaicznej w
    Centrum jest produkowanie energii i zapewnienie jej przede wszystkim na potrzeby
    własne Centrum. Tak więc, projekt w tym zakresie ma związek z Państwa działaniami,
    które pozostają w sferze jej imperium, czyli Państwa zadaniami własnymi. Natomiast w
    związku z faktem, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT, będące konsekwencją
    montażu instalacji fotowoltaicznej Państwa działania w charakterze prosumenta stanowią
    z kolei działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy, podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W świetle powyższego, w związku z ponoszeniem nakładów na realizację inwestycji w
    części dotyczącej montażu instalacji fotowoltaicznej, generalnie przysługuje Państwu
    prawo do odliczenia podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te są
    związane z wykonywaniem opodatkowanej podatkiem VAT, działalności gospodarczej z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników. Prawo do odliczenia podatku naliczonego mogą
    Państwo zrealizować pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych
    w art. 88 ustawy”.
    Podobnie DKIS wypowiedział się wydając interpretację indywidualną z dnia 6 marca 2025
    r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.28.2025.1.MK. Stwierdził on że: „Odnośnie wydatków
    poniesionych na realizację inwestycji w zakresie nabycia i montażu Mikroinstalacji oraz
    wydatków w zakresie zakupu energii do punktu poboru w Budynku przysługuje Państwu
    prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego w takim zakresie w jakim wydatki
    te są związane z wykonywaniem opodatkowanej podatkiem VAT działalności gospodarczej
    z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz § 3 ust. 2
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”.
    W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone

    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności pozostających poza zakresem ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz zwolnionych.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć wszelką działalność
      producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
      zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne
      zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
      wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły
      dla celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku

    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i
      przyrody oraz gospodarki wodnej,
      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. W ramach wykonywanej działalności dokonuje zarówno czynności
    opodatkowanych, zwolnionych jak i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Gmina jest organem wykonującym zadania publiczne, własne i zlecone z
    zakresu administracji rządowej nałożone ustawami. Zdecydowana większość zadań
    wykonywana jest w ramach reżimu publicznoprawnego, jednak niektóre z dokonywanych
    czynności Gmina wykonuje na podstawie umów cywilnoprawnych. Do zadań Gminy należy
    zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Gmina planuje realizację przedsięwzięcia
    pn.: „(...)”. Pod hasłem „Modernizacja energetyczna” Wnioskodawca rozumie montaż
    instalacji fotowoltaicznej na budynkach zajętych w całości lub w części przez jednostki
    ochotniczych straży pożarnych.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii braku prawa do odliczenia
    podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji w zakresie zadania oznaczonego we

    wniosku nr I, tj.: Rozbudowa istniejącej już Instalacji PV zlokalizowanej na dachu budynku
    współdzielonym przez Gminny Ośrodek Kultury oraz OSP w miejscowości (...).
    Jak wskazano w opisie sprawy, Gminny Ośrodek Kultury (GOK) jest samorządową
    instytucją kultury. Nie jest jednostką scentralizowaną z Gminą w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług. GOK jest odrębnym od Gminy podatnikiem VAT.
    OSP w miejscowości (...) nie jest jednostką scentralizowaną z Gminą w rozumieniu
    przepisów UPTU. OSP w (...) ma status stowarzyszenia i jest wpisane do rejestru
    stowarzyszeń. OSP korzysta z budynku będącego własnością Gminy na podstawie umowy
    użyczenia zawartej z GOK. W Państwa ocenie, powstała, rozbudowana instalacja
    fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana przez Gminę do celów związanych z
    działalnością gospodarczą. Nie przyczyni się ona bowiem w żadnym stopniu do
    wygenerowania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej (tj. nie będzie
    wykorzystywana ani do czynności podlegających opodatkowaniu VAT ani zwolnionych z
    opodatkowania VAT) w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W ocenie Gminy, instalacja
    fotowoltaiczna będzie wykorzystywana wyłącznie do celów innych niż działalność
    gospodarcza. W ocenie Gminy, instalacja fotowoltaiczna jest/będzie wykorzystywana
    wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wprowadzanie przez Gminę do sieci elektroenergetycznej nadwyżek energii
    wyprodukowanej w instalacji PV rozliczanych w systemie net-metering nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
      energii elektrycznej:
        1) w mikroinstalacji;
        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
          ustawy – Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:

      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
        1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
        2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
    1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
      mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
      dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
      prosumenta energii odnawialnej;
    2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad,
      o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
      rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
    a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii elektrycznej
      wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji, określonego w
      umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
    b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
    3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
      zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
    a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
      elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
    b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
      elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
      odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła energii i
      sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do operatora
      systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania handlowego,
      o którym mowa w ustawie – Prawo energetyczne. Ilość energii elektrycznej
      wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji
      odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
    - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
      odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o
      której mowa w art. 4a ust. 1, oraz

    - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania niezbilansowania
      (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej instalacji odnawialnego
      źródła energii – w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i
      sprzedawca energii mają różny podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe,
      albo
    - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej instalacji
      odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła
      energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za bilansowanie
      handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób ustalania ilości energii
      elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii.
    W myśl art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o OZE:
      Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej nie
      wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia energii do sieci. Jako datę
      wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przyjmuje się ostatni dzień danego
      miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci, z
      zastrzeżeniem, że niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie
      rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na
      kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii do sieci.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      – w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    W myśl art. 4 ust. 10a ustawy o OZE:
      W zakresie pobranej energii elektrycznej podlegającej rozliczeniu, o którym mowa w
      ust. 1 i 1a, nie stosuje się obowiązków, o których mowa w:
      1) art. 52 ust. 1;
      2) art. 10 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2024 r.
      poz. 1047).
    Natomiast art. 4 ust. 11 pkt 1 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym
      mowa w ust. 1, nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci

      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia
      do sieci zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym
      mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
      mowa w ust. 4.
    Zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
      art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
      wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Jak stanowi art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
      oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
      wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w
      celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t
      przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Stosownie do art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
      których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
      ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
      elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
      zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.

      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
      wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości
      energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
      prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem
      Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
      jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
      prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
      najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego
      niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany
      tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i
      korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
      wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
      odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
      1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
      2) ust. 1a pkt 1.
      Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
      1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
      obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec
      sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
      2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
      dla czerwca 2022 r.
      – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Zgodnie z art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:

      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                      4 którym mowa w art. 7 ust. 8dustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez tego
      prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem
      ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
      po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
      którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w terminie
      do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022
      r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z
      jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o
      którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji
      programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej
      2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego
      programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z
      uwzględnieniem ust. 6.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o OZE,
    zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej
    energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w
    rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wskazany art. 4
    ust. 9 ustawy o OZE został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o
    zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady
    zatem czynności, o których mowa w tym przepisie, mogą stanowić czynności podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników
    tego podatku.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi «działalność gospodarczą» w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,

    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    Jak wynika z opisu sprawy, rozbudowa istniejącej Instalacji PV, zlokalizowanej na dachu
    budynku zajmowanego przez GOK oraz OSP, spowoduje zwiększenie produkcji energii
    elektrycznej generowanej za jej pomocą. Instalacja PV podłączona jest do licznika
    wspólnego dla obu jednostek, nie istnieje możliwość wyodrębnienia tego ile energii
    elektrycznej zostało wyprodukowane przez każdą z nich osobno. W związku z tym, całość
    wyprodukowanej energii oraz związane z nią rozliczenia będą dotyczyć zarówno GOK, jak i
    OSP. Rozliczenie nadwyżek wyprodukowanej energii elektrycznej w instalacji odbywać się
    będzie według dotychczas stosowanych zasad (Net-metering). Za wprowadzone w ten
    sposób do sieci nadwyżki energii elektrycznej Gmina nie otrzyma jakiegokolwiek
    wynagrodzenia, a co za tym idzie nie zostanie wystawiony jakikolwiek dokument
    sprzedaży. W związku z rozbudową istniejącej już instalacji PV, znajdującej się na dachu
    budynku współdzielonego przez GOK oraz OSP, zostanie podpisany aneks do istniejącej
    umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. Z treści aneksu będzie wynikało, że
    rozliczenia z przedsiębiorstwem energetycznym w dalszym ciągu odbywać się będą na
    zasadach net-metering.
    Mając na uwadze przepisy prawa oraz opis sprawy należy podkreślić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie.
    Tym samym, opodatkowana podatkiem od towarów i usług będzie co do zasady energia
    elektryczna wprowadzona do sieci przez producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego
    tytułu wynagrodzenie. Przy czym, wobec funkcjonującego na gruncie ustawy o OZE
    systemu tzw. „net-meteringu”, o którym mowa w ww. art. 4 ust. 1 tej ustawy – należy
    uznać, że opodatkowaniu podlegać będzie w takim przypadku nadwyżka energii
    elektrycznej wprowadzonej przez producenta do sieci, nad energią przez niego z sieci
    pobraną.
    Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje żadnego
    wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w określonych
    terminach „przepadają”, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane VAT.
    Jak wynika z opisu sprawy, rozliczenie nadwyżek wyprodukowanej energii elektrycznej w
    instalacji odbywać się będzie według dotychczas stosowanych zasad (Net-metering). Za
    wprowadzone w ten sposób do sieci nadwyżki energii elektrycznej nie otrzymają Państwo
    jakiegokolwiek wynagrodzenia, a co za tym idzie nie zostanie wystawiony jakikolwiek
    dokument sprzedaży.
    Zatem, wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii
    wyprodukowanej w instalacjach rozliczanych w systemie „net-metering” nie stanowi
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ponadto jak Państwo wskazali we wniosku, budynek współdzielony przez GOK oraz OSP
    nie służy i nie będzie służyć czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług.
    Gmina będzie wykorzystywać budynek wraz z zamontowanymi panelami fotowoltaicznymi
    wyłącznie w celu nieodpłatnego użyczenia na rzecz GOK – a zatem wyłącznie do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu VAT. Ponadto, rozbudowana instalacja fotowoltaiczna
    nie będzie wykorzystywana przez Gminę do celów związanych z działalnością

    gospodarczą. Nie przyczyni się ona w żadnym stopniu do wygenerowania przychodów z
    prowadzonej działalności gospodarczej (tj. nie będzie wykorzystywana ani do czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT ani zwolnionych z opodatkowania VAT) w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. Przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana
    przez Gminę wyłącznie do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15
    ust. 2 UPTU.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy jest
    uwarunkowane tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zasada ta wyłącza tym samym
    możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu. Oznacza to, że podstawowym warunkiem, który uprawnia do odliczenia
    podatku naliczonego, jest związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą generującą
    podatek należny.
    W omawianej sprawie warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniający do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony,
    ponieważ nabyte w ramach realizacji Inwestycji nr I towary i usługi nie są/nie będą
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych. W związku z powyższym, nie mają/nie
    będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji przedmiotowej Inwestycji.
    Podsumowując, stwierdzam, że nie mają/nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z
    realizacją Inwestycji w zakresie zadania oznaczonego we wniosku nr I, tj.: Rozbudowa
    istniejącej już Instalacji PV zlokalizowanej na dachu budynku współdzielonym przez
    Gminny Ośrodek Kultury oraz OSP w miejscowości (...).
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    należało uznać za prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT, w związku z
    realizacją Inwestycji w zakresie zadania oznaczonego we wniosku nr II, tj.: Budowa nowych
    Instalacji PV na dachach budynków współdzielonych przez świetlice oraz OSP w
    miejscowościach: (...).
    Jak wskazano w opisie sprawy, GOK jest samorządową instytucją kultury. Nie jest
    jednostką scentralizowaną z Gminą. Jednostki OSP w miejscowościach: (...) nie są
    jednostkami scentralizowanymi z Gminą w rozumieniu przepisów UPTU. Wszystkie ww.
    jednostki OSP maja status stowarzyszenia i są wpisane do rejestru stowarzyszeń. Każda
    jednostka OSP (...) korzysta z części danego budynku (w części zajętej na remizy strażackie)
    na podstawie zawartych z Gminą umów użyczenia. Każdy z budynków (objętych zadaniem
    nr II wniosku) składa się z części przeznaczonej na świetlice (GOK) oraz z części
    przeznaczonej na remizy strażackie (na potrzeby OSP). GOK administruje każdym z
    budynków w części przeznaczonej na świetlice. Zarząd nad częścią budynku (świetlica)
    odbywa się na podstawie umów dzierżawy zawartych pomiędzy Gminą a GOK. W
    przypadku części budynków przeznaczonych na remizy strażackie udostępnienie obiektu
    odbywa się nieodpłatnie na podstawie umowy użyczenia między Gminą a OSP.
    Ponadto, jak Państwo wskazali, prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2
    pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii, w związku z montażem instalacji
    fotowoltaicznych, na będących przedmiotem wniosku budynkach współdzielonych przez
    świetlice oraz OSP będzie GOK. To GOK będzie podmiotem wystawiającym faktury z tytułu
    wprowadzenia do sieci nadwyżek energii elektrycznej wyprodukowanej z OZE. GOK będzie
    stroną rozliczenia w zakresie sprzedaży energii z instalacji PV zamontowanej na
    budynkach współdzielonych przez świetlice i OSP. Powyższe wynika/będzie wynikać z
    Umowy kompleksowej o świadczenie usług kompleksowej energii elektrycznej (i aneksów

    do ww. umowy). Z ww. umowy będzie wynikać, że stroną rozliczenia nadwyżek energii
    elektrycznej wyprodukowanej z OZE będzie GOK, a nie Gmina. GOK administruje
    budynkami świetlic na podstawie umów dzierżawy oraz faktycznie ponosi koszty zużycia
    energii elektrycznej w całym budynku (faktury zakupowe dotyczące energii elektrycznej od
    przedmiotowego budynku przedsiębiorstwo energetyczne jest/będzie wystawiać na GOK,
    a nie na Gminę). GOK pokrywa też koszty energii elektrycznej w części budynku, z której
    korzysta OSP.
    Dodatkowo, instalacje fotowoltaiczne będą własnością Gminy. Każda z instalacji
    fotowoltaicznych objętych opisem sprawy w zakresie zadania oznaczonego we wniosku nr
    II, będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych
    źródłach energii. Gmina zawarła umowę z przedsiębiorstwem energetycznym. Rozliczenia
    wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej, odbywać się będą na
    zasadach net-billing w rozumieniu przepisów UOZE. Umowa nie przewiduje/nie będzie
    przewidywała widywała wynagrodzenia dla Gminy w związku z wyprodukowaną energią
    elektryczną z instalacji fotowoltaicznych objętych zakresem zadania nr II przedmiotowego
    wniosku o wydanie interpretacji. Ewentualne wynagrodzenie w tym przypadku będzie
    uzyskiwał GOK – który będzie rozliczał się na zasadach net-billingu z przedsiębiorstwem
    energetycznym. Stroną umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym jest Gmina.
    Faktury sprzedażowe wystawiane będą przez GOK, ponieważ administruje on budynkami,
    na których wybudowane zostaną instalacje fotowoltaiczne. Ponadto, w umowie zawartej
    przez Gminę z przedsiębiorstwem energetycznym Gminny Ośrodek Kultury został
    wskazany jako podmiot objęty przedmiotem zamówienia i zobowiązany do wystawiania
    faktur z tytułu sprzedaży nadwyżek energii elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego. Zgodnie z umową kompleksową GOK będzie również odbiorcą energii
    elektrycznej na budynkach administrowanych przez GOK – zatem faktury z tytułu dostaw
    energii elektrycznej będą wystawiane przez przedsiębiorstwo energetyczne na rzecz GOK.
    Natomiast OSP nie jest obciążany kosztami energii elektrycznej ani przez GOK ani przez
    Gminę. Rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci będzie
    odbywało się w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 UOZE. Przy czym, jak już wspomniano to GOK
    będzie korzystał z rozliczania się z nadwyżek wyprodukowanej energii elektrycznej i
    wpuszczonej do sieci. Gmina nie będzie wykorzystywać nadwyżek energii elektrycznej
    wyprodukowanych z instalacji OZE, to GOK będzie rozliczał się z przedmiotowych
    nadwyżek energii elektrycznej wyprodukowanej z OZE, a nie Gmina (co będzie wynikało z
    umowy kompleksowej zawartej między Gminą a przedsiębiorstwem energetycznym).
    Zatem, nadwyżka energii będzie mogła zostać wykorzystana przez GOK w późniejszym
    terminie. Rozliczenie wartości energii odbywa się w cyklu miesięcznym, natomiast
    zgromadzone środki na depozycie prosumenckim mogą być wykorzystane przez okres 12
    miesięcy od dnia uznania tego depozytu. Zgodnie z przepisami UOZE niewykorzystane w
    powyższym okresie środki zgromadzone w depozycie są zwracane GOK-owi przez
    przedsiębiorstwo energetyczne w formie nadpłaty w terminie nie dłuższym niż do końca
    13-go miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość nadpłaty zwracanej przez
    sprzedawcę nie może jednak przekroczyć 20% wartości energii elektrycznej wprowadzonej
    do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty. Po upływie 12
    miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego,
    niewykorzystane lub niezwrócone środki umarza się, a zatem wówczas nadwyżka
    przepada.
    Jak Państwo wskazali, instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana przez Gminę
    zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy (dzierżawa części budynku na rzecz GOK), jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (użyczenie części budynku (remizy) na
    rzecz OSP). Żadna z przedmiotowej instalacji nie będzie wykorzystywana do czynności
    zwolnionych z opodatkowania VAT. Instalacja fotowoltaiczna (powstała w ramach
    realizowanego zadania nr II) jest/będzie wykorzystywana przez Gminę wyłącznie do

    czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Gmina nie będzie miała możliwości przyporządkowania wydatków poniesionych na
    instalacje fotowoltaiczne powstałe w ramach zadania II w całości do celów działalności
    gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Na ten moment Gmina nie posiada
    informacji o tym, czy dla każdego budynku, na którym będzie zamontowana instalacja
    fotowoltaiczna, będzie wystawiona odrębna faktura, czy też będzie wystawiona zbiorcza
    faktura dokumentująca wydatki łącznie dla wszystkich budynków. Niemniej jednak Gmina
    będzie dysponować danymi umożliwiającymi dokładne określenie wartości wydatku
    przypadającego na dany budynek. Dane te mogą wynikać z protokołów odbioru czy też na
    fakturze mogą zostać wyodrębnione pozycje dotyczące danego obiektu. Zatem, Gmina
    będzie w stanie przyporządkować wydatki związane z realizacją zadania nr II Projektu, do
    każdego z budynków współdzielonych przez świetlice oraz OSP, na którym zostanie
    wykonana instalacja fotowoltaiczna.
    W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z art. 693 § 1 i 2 z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      § 1. Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy
      rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
      § 2. Czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju.
      Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Wynika z tego, że
    umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne, należne za używanie nieruchomości przez
    jej dzierżawcę. Podstawową usługą świadczoną na rzecz dzierżawcy jest natomiast usługa
    dzierżawy.
    Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, dzierżawa nieruchomości, z
    uwagi na fakt, że wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych skutkujących
    uzyskiwaniem korzyści majątkowych (w pieniądzu lub w świadczeniu innego rodzaju),
    stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać zatem należy, iż zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
          proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane oraz

        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
          działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
          wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
          ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym
          mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
          gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
        1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących
          prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
        2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
          przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
          działalnością;
        3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
          działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
          działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
          charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
          działalności innej niż gospodarcza;
        4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
          ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
          gospodarczej i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:

        1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
          wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
          gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
          przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
          dalej „sposobem określenia proporcji” oraz
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego
          z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
        b) jednostkę budżetową,
        c) zakład budżetowy.
    W myśl § 2 pkt 5 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o urzędzie obsługującym jednostkę samorządu
      terytorialnego – rozumie się przez to urząd obsługujący jednostkę samorządu
      terytorialnego, działający w formie samorządowej jednostki budżetowej.
    W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy”
    sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej,
    tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
        a) dokonywanych przez podatników:
        - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
        - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
        - eksportu towarów,
        - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

        b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
          podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
          kraju.
    W myśl § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego – rozumie się przez to dochody obejmujące
      dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki
      pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych –
      wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu
      terytorialnego, pomniejszone o:
        a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
          publicznych,
        b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
          podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
        c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
          równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
          podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
          podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań
          jednostki samorządu terytorialnego,
        d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
          223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
          jednostki samorządu terytorialnego,
        e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
        f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o
          której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym,
          innym jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym
          lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z
          wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty
          zadań jednostki samorządu terytorialnego,
        g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
          kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1
          ustawy.
    Stosownie do § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
        1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
          dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu
          terytorialnego lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego
          do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających
          amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są
          zaliczane odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu
          terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego
          – używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
        2) transakcji dotyczących:
        a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
          finansowych,

        b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
          transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. Towarzyszą one
    działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie
    nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą.
    Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie
    usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2
    ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z
    działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje
    obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy – przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy, czy nieodpłatną działalność statutową.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego
    podatnik powinien w pierwszej kolejności przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i
    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
    odlicza podatek naliczony w całości.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od
    podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    W myśl art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Natomiast art. 90 ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    W świetle art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Ponadto, zgodnie z art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
        1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
          budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
        2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Stosownie do cytowanych przepisów na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni
    wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i
    usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15
    ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika
    związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego, czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją
    Zadania do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem
    podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem będą mieli Państwo obowiązek
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków będzie
    możliwe będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak będzie
    natomiast takiego prawa w stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi
    wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast
    jeżeli nie będą mieli Państwo możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na
    realizację Projektu do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust.
    2a i następne ustawy.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, odnosząc się do wydatków poniesionych przez
    Państwa związanych z realizacją zadania oznaczonego we wniosku nr II w zakresie
    montażu instalacji fotowoltaicznej na dachach budynków współdzielonych przez świetlice i
    OSP, każda z instalacji fotowoltaicznej będzie wykorzystywana przez Gminę zarówno do
    celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    (dzierżawa części budynku na rzecz GOK), jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza [użyczenie części budynku (remizy) na rzecz OSP]. Gmina nie będzie miała
    możliwości przyporządkowania wydatków poniesionych na instalacje fotowoltaiczne

    powstałe w ramach zadania II w całości do celów działalności gospodarczej. Każda z
    przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej realizowana w ramach zadania nr II będzie
    wykorzystywana przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu VAT (dzierżawa
    części budynku na rzecz GOK) oraz do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT
    (nieodpłatne użyczenie części budynku na rzecz OSP). Żadna z przedmiotowej instalacji
    nie będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych z opodatkowania VAT.
    Zatem – jak wynika z opisu sprawy – przedmiotowe budynki, współdzielone przez świetlice
    i OSP, na dachach którym ma zostać zamontowana instalacja fotowoltaiczna, są
    wykorzystywane do:
    · czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. nieodpłatne użyczenie
      części budynku na rzecz OSP oraz
    · czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. dzierżawa części budynku
      na rzecz OSP.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Ponadto, jak Państwo wskazali w opisie sprawy, Gmina nie będzie miała możliwości
    przyporządkowania wydatków poniesionych na instalacje fotowoltaiczne powstałe w
    ramach zadania II w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy.
    Zatem, w sytuacji, gdy nie mają Państwo możliwości przypisania ponoszonych wydatków
    na realizację zadania II w całości do działalności gospodarczej, to przysługuje Państwu, na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad
    określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników.
    Zauważyć przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego mogą
    Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych
    w art. 88 ustawy.
    Podsumowując wskazuję, że przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji, w
    części dotyczącej budowy Instalacji PV, na dachach budynków współdzielonych przez
    świetlice oraz OSP w miejscowościach: (...) (określonej we wniosku jako zadanie nr II) w
    takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    w przypadku braku możliwości przyporządkowania ponoszonych wydatków związanych z
    montażem instalacji fotowoltaicznej do działalności gospodarczej i poza działalnością
    gospodarczą.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    uznałem za prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT, w związku z
    realizacją Inwestycji w zakresie zadania oznaczonego we wniosku nr III, tj.: Budowa
    nowych Instalacji PV na dachach budynków zajętych w całości przez jednostki OSP w
    miejscowościach: (...).

    Jak wskazali Państwo we wniosku, budynki OSP, na których planowana jest instalacja
    systemów fotowoltaicznych, są wyłączną własnością Gminy. Jednostki OSP w
    miejscowościach: (...) nie są jednostkami scentralizowanymi z Gminą w rozumieniu
    przepisów UPTU. Wszystkie z ww. jednostek OSP maja status stowarzyszenia i są wpisane
    do rejestru stowarzyszeń. OSP korzystają z części budynków przeznaczonych na remizy na
    podstawie zawartych z Gminą nieodpłatnych umów użyczenia budynku. Nowo
    wybudowane Instalacje PV zlokalizowane będą na dachach budynków użytkowanych
    wyłącznie przez jednostki OSP zostaną podłączone do indywidualnych, odrębnych
    liczników przypisanych do każdego z tych budynków. W przypadku każdej z instalacji
    fotowoltaicznej objętej zadaniem oznaczonym we wniosku nr III zamontowanej na
    budynkach zajętych przez OSP – to Gmina będzie prosumentem energii odnawialnej, w
    rozumieniu art. 2 pkt 27a UOZE. Każda z instalacji fotowoltaicznej objęta opisem sprawy w
    zakresie zadania oznaczonego we wniosku nr III, będzie stanowiła mikroinstalację w
    rozumieniu art. 2 pkt 19 UOZE. W konsekwencji, wszelkie umowy dotyczące dostawy
    energii elektrycznej, jak również jej ewentualnego wprowadzania do sieci
    elektroenergetycznej, będą zawierane bezpośrednio przez Gminę z przedsiębiorstwem
    energetycznym. Jak wynika z zawartej umowy z przedsiębiorstwem energetycznym,
    rozliczenia wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej, odbywać się
    będą na zasadach net-billing w rozumieniu przepisów ustawy o odnawialnych źródłach
    energii. Umowa ta, przewiduje/będzie przewidywała wynagrodzenie dla Gminy w związku
    z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznych (zrealizowanych w
    ramach zadania nr III) na zasadach net-billing w rozumieniu przepisów ustawy o UOZE. W
    przypadku każdej z instalacji, o której mowa w zadaniu III przedmiotowego wniosku,
    rozliczenie wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci będzie
    odbywało się w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 UOZE. Nadwyżka energii będzie mogła zostać
    wykorzystana przez Gminę w późniejszym terminie. Rozliczenie wartości energii odbywa
    się w cyklu miesięcznym, natomiast zgromadzone środki na depozycie prosumenckim
    mogą być wykorzystane przez okres 12 miesięcy od dnia uznania tego depozytu. Zgodnie
    z przepisami UOZE, niewykorzystane w powyższym okresie środki zgromadzone w
    depozycie są zwracane Gminie przez przedsiębiorstwo energetyczne w formie nadpłaty w
    terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym miesiącu.
    Wysokość nadpłaty zwracanej przez sprzedawcę nie może jednak przekroczyć 20%
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego
    dotyczy zwrot nadpłaty. Po upływie 12-tu miesięcy od dnia przypisania danej kwoty
    środków do depozytu prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone środki umarza
    się, a zatem wówczas nadwyżka przepada.
    Gmina, jako właściciel Instalacji, będzie wystawiała faktury sprzedaży nadwyżek energii
    elektrycznej operatorowi, koszty zużycia energii elektrycznej będą pokrywane z budżetu
    Gminy. Faktury zakupu energii będą wystawiane bezpośrednio na Gminę, która pełni rolę
    nabywcy energii zarówno w odniesieniu do zużycia bieżącego, jak i do rozliczeń z tytułu
    bilansu energii w systemie net-billingowym. Gmina będzie w stanie przyporządkować
    wydatki związane z realizacją zadania nr III do każdego obiektu użyteczności publicznej, na
    którym wykonano instalacje fotowoltaiczne. Zatem, wydatki te będą przyporządkowane
    do działalności urzędu Gminy bowiem wszystkie obiekty objęte zadaniem nr III będą
    obiektami zarządzanymi przez urząd Gminy. Ponadto, wskazali Państwo, iż każda z
    przedmiotowych instalacji będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT,
    bowiem taką czynnością będzie wprowadzenie przez Gminę nadwyżek energii elektrycznej
    wyprodukowanej przez instalację, która to będzie stanowiła czynność opodatkowaną
    podatkiem VAT. Jak i, każda z przedmiotowych instalacji będzie wykorzystywana również
    do czynności innych niż działalność gospodarcza, bowiem budynki, na których zostaną
    zamontowane instalacje, będą wykorzystywane do nieodpłatnego udostępnienia obiektów
    na rzecz OSP. Na ten moment Gmina nie posiada informacji o tym, czy dla każdego
    budynku, na którym będzie zamontowana instalacja fotowoltaiczna będzie wystawiona
    odrębna faktura, czy też będzie wystawiona zbiorcza faktura dokumentująca wydatki

    łącznie dla wszystkich budynków. Niemniej jednak Gmina będzie dysponować danymi
    umożliwiającymi dokładne określenie wartości wydatku przypadającego na dany budynek.
    Dane te mogą wynikać z protokołów odbioru czy też na fakturze mogą zostać
    wyodrębnione pozycje dotyczące danego obiektu. Ponadto, Gmina nie będzie miała
    możliwości przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności
    gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (dotyczy to każdej z instalacji objętej
    zadaniem nr III przedmiotowego wniosku o wydanie interpretacji).
    Odnosząc się do powyższego należy zaznaczyć, że w świetle zacytowanych wyżej
    przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż energii elektrycznej
    (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za
    wynagrodzeniem, co do zasady, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej
    określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o
    podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i
    definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy –
    Prawo przedsiębiorców.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy, w zakresie zadania oznaczonego we wniosku nr
    III, tj.: Budowa nowych Instalacji PV na dachach budynków zajętych w całości przez
    jednostki OSP, sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać jako działalność
    gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy za podatnika
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie występuje
    wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na podstawie art. 15
    ust. 6 ustawy – bowiem dokonują Państwo/będą Państwo dokonywać dostawy energii
    elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy publicznej, lecz na
    podstawie kompleksowej umowy prosumenckiej, która została zawarta z
    przedsiębiorstwem energetycznym.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4

    ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    zgodnie z cyt. art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach
    rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy,
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej
    miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE,
    wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Natomiast, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy
    energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r.,
    wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o
    OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
    niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
    zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej
    ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii
    odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    mikroinstalacji i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, będą
    Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało
    wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości
    energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT,
    poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej, dokonują/będą dokonywali na
    rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zawarli Państwo kompleksową umowę
    prosumencką, dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.

    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w mikroinstalacji zamontowanej na dachach budynków zajętych w
    całości przez jednostki OSP w ramach realizacji zadania oznaczonego we wniosku nr III,
    stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W związku z tym, zgodnie z Państwa twierdzeniem, każda z instalacji fotowoltaicznej
    powstała w ramach realizowanego zadania nr III będzie wykorzystywana:
    · do czynności podlegających opodatkowaniu VAT – wprowadzenie przez Gminę
      nadwyżek energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaicznę;
    · do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT – nieodpłatne udostępnienie
      budynku, na którym zostanie zamontowana instalacja fotowoltaiczna na rzecz OSP.
    Jednocześnie żadna z instalacji fotowoltaicznej powstała w ramach realizowanego zadania
    nr III nie będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych z opodatkowania VAT.
    Ponadto, Gmina będzie w stanie przyporządkować te wydatki (związane z realizacją
    zadania nr III) do każdego obiektu użyteczności publicznej, na którym wykonano instalacje
    fotowoltaiczne. Zatem, wydatki te będą przyporządkowane do działalności urzędu Gminy,
    bowiem wszystkie obiekty objęte zadaniem nr III będą obiektami zarządzanymi przez
    urząd Gminy.
    Ponadto, jak wskazano we wniosku, Gmina nie będzie miała możliwości
    przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej,
    w rozumieniu ustawy (dotyczy to każdej z instalacji objętej zadaniem nr III
    przedmiotowego wniosku).
    Zatem, zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami, w sytuacji, gdy nie mają Państwo
    możliwości przypisania ponoszonych wydatków na realizację zadania III w całości do
    działalności gospodarczej, to przysługuje Państwu, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takim
    zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy z uwzględnieniem przepisu § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów
    z dnia 17 grudnia 2015 r., ustalonym dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego.
    Zauważyć przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego mogą
    Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych
    w art. 88 ustawy.
    Podsumowując wskazuję, że przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji, w
    części dotyczącej budowy Instalacji PV, na dachach budynków zajętych w całości przez
    jednostki OSP w miejscowościach: (...) (określonej we wniosku jako zadanie nr III) w takim
    zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy oraz z uwzględnieniem przepisu § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r., ustalonym dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego w przypadku braku możliwości przyporządkowania ponoszonych wydatków
    związanych z montażem instalacji fotowoltaicznej do działalności gospodarczej i poza
    działalnością gospodarczą.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:

    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.