Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.52.2023.8.KKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Skutki podatkowe przedawnienia zobowiązania kredytowego.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
zobowiązanie-przedawnienie zobowiązania podatkowego
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 8 Przedawnienie-Przedawnienie zobowiązania
podatkowego
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 stycznia 2023 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    skutków podatkowych przedawnienia zobowiązania kredytowego oraz w zakresie
    przedawnienia zobowiązania podatkowego. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 20 marca 2023 r. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Umową z dnia 13 października 2010 r. zawarła Pani umowę kredytową z ....S.A. z siedzibą
    w ... (dalej: „Bank”), na mocy której Bank udzielił Pani kredytu w kwocie 165 000 zł na okres
    kredytowania 120 miesięcy. Kredyt był kredytem konsumenckim w rozumieniu ustawy o
    kredycie konsumenckim.
    Pismem z dnia 14 maja 2012 r. Bank wezwał Panią do zapłaty w terminie 7 dni od dnia
    otrzymania pisma m.in. kwoty (...) zł. W tym piśmie Bank wskazał, że „wraz z upływem tego
    terminu (...) wypowiada umowę kredytową”. Termin wypowiedzenia wynosi 30 dni. Nie
    pamięta Pani kiedy zapoznała się z tym pismem.
    Niemniej jednak pismem z dnia 17 lipca 2012 r. Bank wezwał Panią do zapłaty m.in. kwoty
    (...) zł w terminie 7 dni od doręczenia „niniejszego wezwania” oraz wskazał, że niespłacenie
    należności w podanym wyżej terminie spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego.
    Pismo to Pani siostra odebrała w dniu 23 lipca 2012 r. Dla Pani jest to termin
    wymagalności roszczenia, gdyż nie pamięta Pani kiedy zapoznała się z pismem Banku z
    dnia 14 maja 2012 r.
    Bank pismem z dnia 31 grudnia 2012 r. poinformował Panią, że w związku z
    wypowiedzeniem warunków spłaty kredytu wystąpił do sądu z pozwem o zapłatę. Nie
    pamięta Pani kiedy zapoznała się z tym pismem.
    Pismem z dnia 3 października 2013 r. stwierdzono, że na dzień 3 października 2013 r. na
    podstawie ksiąg figuruje u nich wymagalne zadłużenie m.in. Pani w wysokości należności
    głównej w kwocie 151 608,68 zł oraz wskazano tam, że odsetki liczone są od dnia 4
    października 2013 r. Pismo to pochodziło od Banku.
    Pozwem z dnia 7 października 2013 r. Bank pozwał m.in. Panią o zapłatę m.in. kwoty (...) zł.
    Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 31 stycznia 2014 r. sygn. akt.....,
    Sąd Rejonowy .....w .... nakazał Pani w ciągu 2 tygodni zapłacić solidarnie z inną osobą
    kwotę łączną (...) zł, w tym kwotę (...) zł z odsetkami umownymi w wysokości 4-krotości
    stopy lombardowej ....od dnia 4 października 2013 r. do dnia zapłaty, kwotę (...) zł, kwotę
    (...) zł oraz kwotę (...) zł albo w tym terminie wnieść sprzeciw do Sądu od doręczenia
    nakazu zapłaty. Wniosła Pani sprzeciw i sprawa została przekazana do Sądu Okręgowego
    w.....
    Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 r. sygn. akt ...., Sąd Okręgowy w .... umorzył
    postępowanie, które uprawomocniło się w dniu 11 lipca 2014 r.
    Pismem z dnia 1 grudnia 2016 r. Bank wypowiedział warunki spłaty kredytu z terminem
    wypowiedzenia 30 dni. Pismo to odebrał Pani brat w dniu 6 grudnia 2016 r.
    W dniu 13 sierpnia 2019 r. Bank pozwał Panią o zapłatę m.in. kwoty (...) zł do Sądu
    Rejonowego ....w ...., który w dniu 24 września 2019 r. wydał zakaz zapłaty, sygn. akt......,
    gdzie nakazał Pani zapłacić na rzecz Banku łączną kwotę (...) zł, w tym kwotę (...) zł z
    odsetkami (...) kwotę (...) zł oraz kwotę (...) zł albo w tym terminie wnieść sprzeciw do Sądu,
    co Pani uczyniła i sprawę przekazano do Sądu Okręgowego w ...., sygn. akt ..... W toku
    sprawy został podniesiony zarzut przedawnienia.
    Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy w...., sygn. akt....., m.in. oddalił
    powództwo Banku wobec Pani z powodu przedawnienia. W uzasadnieniu wyroku Sąd
    Okręgowy w...., sygn. akt...., wskazał, że roszczenie uległo przedawnieniu z dniem 11 lipca
    2017 r., zatem pozew wniesiony w dniu 13 sierpnia 2019 r. był spóźniony. Przez co Sąd
    oddalił powództwo z powodu przedawnienia. Sąd przyjął, że wystąpienie przez Bank z
    pozwem w dniu 7 października 2013 r. przerwało bieg przedawnienia, ale od momentu
    zakończenia tego postępowania, tj. od dnia 11 lipca 2014 r. biegło od początku i
    przedawniło się w dniu 11 lipca 2017 r., licząc 3 letni okres przedawnienia. Licząc od dnia
    11 lipca 2014 r. + 3 lata = 11 lipca 2017 r.

    W zakresie daty przedawnienia roszczenia wykładnia Sądu jest nieprawidłowa, bo
    umorzenie postępowania nie wywołuje skutków prawnych przerwania biegu
    przedawnienia. Pani zdaniem, roszczenie przedawniło się po upływie 3 lat licząc od dnia
    23 lipca 2012 r. + 3 lata = 23 lipca 2015 r. Roszczenie przedawniło się z dniem 23 lipca
    2015 r. Ewentualnie licząc od dnia wymagalności roszczenia wskazanego przez Sąd, tj. 3
    października 2013 r. (jako data wymagalności roszczenia) + 3 lata = 3 października 2016 r.
    Bank uznał zarzut przedawnienia i zaprzestał dochodzenia roszczenia. Pismem z dnia 17
    października 2021 r. Bank wysłał Pani PIT-11. Bank nie zwolnił Pani z długu i nie umorzył
    należności.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:
    · Kredyt „X” z dnia 13 października 2010 r., nr...., był wzięty przez Panią. Umowa była
      zawarta z ..... z siedzibą w...... Zgodnie z przedmiotową umową kredytową celem
      zaciągnięcia tego kredytu była spłata kredytów gotówkowych w ..... udzielonych na
      podstawie umowy nr .... z dnia 9 czerwca 2010 r. i umowy nr ....z dnia 30 lipca 2010 r.
      oraz na finansowanie bieżących potrzeb. Wskazuje Pani, że przedmiotowy kredyt nie
      wzięła Pani na działalność gospodarczą, gdyż nigdy jej Pani nie prowadziła. Również te
      wcześniejsze kredyty, które zostały spłacone kredytem z dnia 13 października 2010 r.
      nr ....., nie były związane z Pani działalnością gospodarczą ani nie były wzięte na
      działalność gospodarczą, gdyż nigdy nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.
    · Początkowo zobowiązanie było spłacane terminowo, ale później nie, gdyż nie miała Pani
      pieniędzy.
    · Nie prowadziła Pani nigdy działalności gospodarczej. Przedmiotowy kredyt nie był wzięty
      i nie był związany z działalnością gospodarczą, bo jej nigdy Pani nie prowadziła.
    · Przed Sądem Pani pełnomocnik podniósł zarzut przedawnienia, a co z tym się wiąże
      brak było Pani woli spłaty długu z uwagi na jego przedawnienie.
    · Rodzajem przychodu, który Bank wskazał w wystawionej Pani informacji na druku PIT-
      11 dot. podatku dochodowego za 2021 r. jest: „Inne: przedawnienie ....” w wysokości
      przychodu (...) zł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z
      dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pytania
    1. Czy przychód wpisany w PIT-11 dot. roku podatkowego 2021 jako „Inne: przedawnienie
      ....” w kwocie „... zł” jest przychodem w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1
      pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wiąże się z zapłatą
      podatku dochodowego w rozumieniu przepisów tej ustawy? Ewentualnie z ostrożności
      procesowej, czy jest przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ww. ustawy, który wiąże
      się z opłaceniem podatku dochodowego w rozumieniu tej ustawy?
    2. Z ostrożności procesowej w razie uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej, że jest to przychód, o którym mowa w pytaniu nr 1, w rozumieniu art. 20
      ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      ewentualnie w związku z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, w kwocie „170 658,00 zł”, czy
      zobowiązana jest Pani do opłacenia podatku dochodowego według tej ustawy biorąc
      pod uwagę, że zobowiązanie kredytowe z tego kredytu przedawniło się z dniem 23
      lipca 2015 r., ewentualnie najpóźniej z dniem 3 października 2016 r., mając na uwadze
      art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Uważa Pani, że przychód wskazany w PIT-11 dot. 2021 r. jako „Inne: przedawnienie....” w
    kwocie „... zł” nie jest przychodem w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ewentualnie z ostrożności prawnej

    nie jest również przychodem na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy, gdyż zgodnie z
    wyrokiem WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 724/21, który należy zastosować w niniejszej
    sprawie w drodze analogii, gdzie wskazane jest, że „skoro zobowiązania cywilnoprawne
    nie wygasają na wskutek przedawnienia, to nie można uznać, że dłużnik uzyskuje
    wymierną korzyść (...). Tym samym u dłużnika nie powstaje przychód opodatkowany
    podatkiem od osób fizycznych”, a co za tym idzie nie powinna Pani płacić od tego podatku
    dochodowego od osób fizycznych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ad 2
    W razie uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że jest to przychód, o
    którym mowa w pytaniu nr 1, w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ewentualnie w związku z art. 11 ust. 1
    ww. ustawy w kwocie „... zł”, uważa Pani, że nie jest Pani zobowiązana płacić od tego
    podatku dochodowego w rozumieniu ww. ustawy, gdyż zobowiązanie kredytowe z tego
    kredytu przedawniło się z dniem 23 lipca 2015 r., ewentualnie najpóźniej z dniem 3
    października 2016 r., a co za tym idzie zobowiązanie podatkowe wygasło najpóźniej z
    końcem 2021 r., ewentualnie z końcem 2022 r., biorąc pod uwagę art. 70 ust. 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 4 kwietnia 2023 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0113-KDIPT2-2.4011.52.2023.2.SR, w której uznałem Pani stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono 11 kwietnia 2023 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    4 maja 2023 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach.
    Wniosła Pani m.in. o zmianę zaskarżonej interpretacji indywidualnej i stwierdzenie, że
    stanowisko Skarżącej wskazane we wniosku o interpretację indywidualną jest prawidłowe,
    ewentualnie uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej i przekazanie do
    ponownego rozpatrzenia Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej.
    Pismem z 2 czerwca 2023 r. znak 0113-KDIPT2-2.4011.52.2023.3.SR udzieliłem odpowiedzi
    na Pani skargę.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 7 marca 2024 r. sygn. akt I SA/GI
    813/23 oddalił Pani skargę.
    Pismem z 3 czerwca 2023 r. wniosła Pani skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego
    Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 11 października 2024 r. sygn. akt II FSK 877/24
    uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 7 marca
    2024r. sygn. akt I SA/GI 813/23 w całości oraz uchylił zaskarżoną interpretację
    indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 kwietnia 2023 r. nr 0113-
    KDIPT2-2.4011.52.2023.2.SR.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.

    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    · uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
    · ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra
    Finansów.
    Źródła opodatkowania
    Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie między innymi w pkt 9 wymieniono „inne źródła”.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł mówi się w każdym przypadku, kiedy u
    podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Korzyści takie pojawiają się nie tylko
    wówczas, gdy podatnikowi zostają przekazane środki pieniężne, ale również wtedy, kiedy

    zmniejszone zostaną jego zobowiązania, których nie musi już realizować z własnego
    majątku.
    „Przedawnienie” w świetle ustawy Kodeks cywilny
    Z zaprezentowanego przez Panią opisu stanu faktycznego wynika, że otrzymała Pani
    informację PIT-11 wystawioną przez Bank, w związku z przedawnieniem zobowiązania –
    kredytu. Bank nie zwolnił Pani z długu i nie umorzył należności, pomimo, że zobowiązanie
    to uległo przedawnieniu z dniem 11 lipca 2017 r.
    W związku z powyższym wskazać należy, że instytucja przedawnienia uregulowana została
    w art. 117-125 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz.
    1360 ze zm.).
    Zgodnie z art. 117 § 1 ww. Kodeksu:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają
      przedawnieniu.
    Przy czym, w myśl art. 117 § 2 ww. Kodeksu:
      Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie,
      może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu
      przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem
      terminu jest nieważne.
    Stosownie do art. 118 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat,
      a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem
      działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia
      przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest
      krótszy niż dwa lata.
    Przedawnienie zobowiązania jest zdarzeniem prawnym, powodującym określone skutki w
    zakresie możliwości dochodzenia zobowiązań.
    Przedawnienie roszczenia cywilnoprawnego nie powoduje jego wygaśnięcia, a jedynie
    sprowadza się do tego, że po upływie określonego w ustawie terminu (wynoszącego
    zgodnie z art. 118 Kodeksu cywilnego 6 lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz
    roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej 3 lata), dłużnik może
    uchylić się od jego zaspokojenia. Skutkiem tego, roszczenie przedawnione nie wygasa, ale
    nie będzie mogło zostać przymusowo zrealizowane, w sytuacji gdy dłużnik podniesie
    zarzut jego przedawnienia.
    Uzasadnienie zapadłego w Pani sprawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zapadłym w niniejszej sprawie:
      W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowe stanowisko w tym
      względzie zaprezentowała Skarżąca, że przedawnienie wierzytelności
      cywilnoprawnych przysługujących wobec niej Bankowi, nie skutkuje powstaniem u
      niej przychodu (z nieodpłatnego świadczenia).
      (...)
      Skoro zobowiązania cywilnoprawne, inaczej niż podatkowe, nie wygasają na skutek
      przedawnienia, to nie można twierdzić, aby samo przedawnienie rodziło dla dłużnika
      wymierną korzyść. Prawo podatkowe nie może całkowicie abstrahować od
      cywilnoprawnej sytuacji dłużnika. Wobec tego w związku z samym przedawnieniem
      roszczenia wierzyciela, nie następuje u dłużnika trwałe przysporzenie majątkowe i
      nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu. Na skutek przedawnienia
      dłużnik nie uzyskuje żadnej realnej i definitywnej korzyści majątkowej, ponieważ
      formalnie nadal jest zobowiązany do wykonania tego świadczenia. Tym samym, u

      dłużnika nie powstaje przychód z nieodpłatnego świadczenia w świetle art. 11 ust. 1
      u.p.d.o.f.
      (...)
      Nie można przy tym, na użytek ustawy podatkowej, utożsamiać skutków umorzenia
      długu i przedawnienia roszczenia. Umorzenie (zwolnienie z długu) jest czynnością
      prawną, która wywołuje bezpośredni skutek w postaci definitywnego zwolnienia
      dłużnika z obowiązku świadczenia. W tym przypadku dochodzi do aktu woli, który
      znajduje swoje wyraźne uzewnętrznienie. W wypadku przedawnienia nie ma aktu
      woli, tylko sytuacja ukształtowana ustawowo. Trudno zatem mówić, że dłużnik
      otrzymał nieodpłatne świadczenie, skoro wierzyciel nie objawił woli, aby zwolnić
      dłużnika ze zobowiązania. Nie można stwierdzić, aby wierzyciel cokolwiek „świadczył”
      na rzecz dłużnika. Przedawnienie następuje z mocy prawa niezależnie od woli i
      wiedzy zarówno wierzyciela, jak i dłużnika. Nie ma podstaw do tego, aby twierdzenia
      o skutkach zwolnienia z długu przenosić na sytuację przedawnienia roszczenia.
      Nie sposób uznać, że przedawnienie wierzytelności wyczerpuje pojęcie
      nieodpłatnego świadczenia. Do czasu, kiedy wierzyciel nie zrzeknie się roszczenia,
      bądź nie zwolni dłużnika z długu, nie następuje po stronie dłużnika trwałe i
      definitywne przysporzenie, pomimo upływu terminu przedawnienia.
    Ocena Pani stanowiska w zakresie pytania nr 1
    Dlatego stwierdzam, że przedawnienie zobowiązania z tytułu kredytu nie spowodowało u
    Pani powstania przychodu z nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, przychód wskazany w informacji PIT-11 wystawionej przez Bank (określony jako
    „Inne: przedawnienie....”) nie jest dla Pani przychodem, ani w rozumieniu art. 20 ust. 1 w
    zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani na
    podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Tym samym, nie powinna Pani płacić z tego tytułu
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Informacja w zakresie pytania nr 2
    W związku uznaniem Pani stanowiska w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe, nie udzielam
    odpowiedzi na pytania nr 2, gdyż stało się bezprzedmiotowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wniesienia wniosku, bowiem stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej
    samej sprawy w wyniku orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października
    2024 r. sygn. akt II FSK 877/24.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.