Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.68.2017.2.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-05
Teza: Uznanie Wnioskodawcy za podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy z tytułu świadczonych na jego rzecz usług.
Słowa kluczowe: podwykonawstwo; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2017 r. (data wpływu 22 marca 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 15 kwietnia 2017 r. (data wpływu 21 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy z tytułu świadczonych na jego rzecz usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy z tytułu świadczonych na jego rzecz usług.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 15 kwietnia 2017 r. (data wpływu 21 kwietnia 2017 r.) w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Zakład \`(...)\`. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, Spółka komandytowa (dalej: „Wnioskodawca”) jest spółką osobową, nieposiadającą osobowości prawnej, zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi podwykonawstwa budowlanego. Przeważającym rodzajem działalności Wnioskodawcy są roboty z budową rurociągów przesyłowych i sieci rozdzielczych (PKD 42.21.Z). Wnioskodawca prowadzi również działalność w zakresie robót związanych z budową dróg i autostrad (PKD 42.11.Z) oraz robót związanych z budową obiektów inżynierii wodnej (PKD 42.91.Z).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca - jako podwykonawca - świadczy m.in. usługi, które mogą zostać zakwalifikowane do usług oznaczonych symbolem PKWiU 42.11.20.0 (Roboty ogólnobudowlane związane z budową autostrad, dróg, ulic i innych dróg dla pojazdów i pieszych oraz budową pasów startowych), tożsamym dla PKWiU wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, dalej: „Rozporządzenie PKWiU II”), jak dla PKWiU wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2008 r., poz. 1293, dalej: „Rozporządzenie PKWiU I").

W ramach wykonywanych prac opisanych powyżej Wnioskodawca - jako podwykonawca – zleca dalej również innym podmiotom wykonania na jego rzecz następujących usług:

1.  usługi geodezyjne (symbol PKWiU zarówno według Rozporządzenia I, jak i Rozporządzenia II: 71.12.34.0 - usługi wykonywania pomiarów geodezyjnych);
2.  usługi geologiczne (symbol PKWiU zarówno według Rozporządzenia I, jak i Rozporządzenia II: 71.12.31.0 - usługi doradztwa w dziedzinie geologii i geofizyki);
3.  usługi najmu sprzętu budowlanego z obsługą (symbol PKWiU zarówno według Rozporządzenia I, jak i Rozporządzenia II: 42.11.20.0 - roboty ogólnobudowlane związane z budową autostrad, dróg, ulic i innych dróg dla pojazdów i pieszych oraz budową pasów startowych);
4.  usługi najmu sprzętu budowlanego bez obsługi (symbol PKWiU zarówno według Rozporządzenia I, jak i Rozporządzenia II: 77.32.10.0 - wynajem i dzierżawa maszyn i urządzeń budowlanych oraz inżynierii lądowej i wodnej, bez obsługi).

Podwykonawca będący usługodawcą na rzecz Wnioskodawcy będzie podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Podwykonawca będący usługodawcą na rzecz Wnioskodawcy będzie podatnikiem, u którego sprzedaż nie jest zwolniona z podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, biorąc pod uwagę przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 roku, jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 8 u.p.t.u z tytułu świadczonych na jego rzecz przez podmioty trzecie usług, kwalifikowanych według Rozporządzenia I i Rozporządzenia II do grupowań PKWiU 71.12.34.0, 71.12.31.0, 42.11.20.0 oraz 77.32.10.0?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jednocześnie, stosownie do brzmienia art. 17 ust. 1 pkt 8 u.p.t.u. podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 1h u.p.t.u. w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Oznacza to, że do uznania, że Wnioskodawca jest podatnikiem z tytułu nabywanych przez niego usług, opisanych w zdarzeniu przyszłym, wymaganym jest spełnienie przesłanki nabywania usług, wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy. Jeżeli przesłanka ta została spełniona dla uznania, że Wnioskodawca jest podatnikiem z tytułu wskazanych usług, koniecznym jest świadczenie wskazanych usług przez usługodawcę w charakterze podwykonawcy. Jeżeli natomiast usługi nabywane przez Wnioskodawcę nie zostały wykazane w załączniku nr 14 do ustawy Wnioskodawca nie jest podatnikiem z tytułu nabycia tych usług, niezależnie od tego, czy usługodawca świadczy te usługi, jako podwykonawca.

Załącznik nr 14 do ustawy wprowadza klasyfikację usług, z tytułu których podatnikiem jest usługobiorca, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 u.pt.u. według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). Stosownie do § 3 Rozporządzenia II do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2017 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną Rozporządzeniem I. Oznacza to, że dla zidentyfikowania, czy Wnioskodawca jest podatnikiem, stosownie do brzmienia art. 17 ust. 1 pkt 8 u.p.t.u., w okresie do 31 grudnia 2017 roku, należy zweryfikować, czy nabywa on usługi, zakwalifikowane do grupowania PKWiU, wymienionego w załączniku nr 14 do ustawy, a ustalonego zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług, wprowadzoną Rozporządzeniem I, natomiast aby zweryfikować, czy jest on podatnikiem, stosownie do brzmienia art. 17 ust. 1 pkt 8 u.p.t.u., w okresie od 1 stycznia 2018 roku, należy zweryfikować, czy nabywa on usługi, zakwalifikowane do grupowania PKWiU, wymienionego w załączniku nr 14 do ustawy, a ustalonego zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług, wprowadzoną Rozporządzeniem II.

W załączniku nr 14 do ustawy wymienione zostały usługi, które świadczy Wnioskodawca tj. usługi w zakresie robót ogólnobudowlanych związanych z budową autostrad, dróg, ulic i innych dróg dla pojazdów i pieszych oraz budową pasów startowych (symbol PKWiU: 42.11.20.0, poz. 4 załącznika nr 14 do ustawy). W odniesieniu natomiast do usług, nabywanych przez Wnioskodawcę od podmiotów trzecich załącznik nr 14 do ustawy wymienia wyłącznie roboty ogólnobudowlane związane z budową autostrad, dróg, ulic i innych dróg dla pojazdów i pieszych oraz budową pasów startowych (symbol PKWiU: 42.11.20.0), pod które przyporządkowany został najem maszyn budowlanych z obsługą. Pozostałe usługi, świadczone na rzecz Wnioskodawcy przez podmioty trzecie kwalifikowane są do grupowań PKWiU innych niż te, wymienione w załączniku nr 14 do ustawy.

Zwrócić dodatkowo należy uwagę, że powyższa kwalifikacja do grupowań PKWiU ma zastosowanie zarówno do usług nabywanych do 31 grudnia 2017 roku, jak i po tej dacie, bowiem usługi, o których mowa w zdarzeniu przyszłym zaliczane są do tych samych grupowań PKWiU, wprowadzonej zarówno Rozporządzeniem I, stosowanym dla celów podatku od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2017 roku, jak i Rozporządzeniem II, stosowanym dla celów podatku od towarów i usług od 1 stycznia 2018 roku.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że z tytułu nabywania usług geologicznych, geodezyjnych oraz wynajmu sprzętu budowlanego bez obsługi, zaliczanych do następujących grupowań PKWiU: 71.12.34.0, 71.12.31.0 oraz 77.32.10.0, Wnioskodawca nie będzie posiadał statusu podatnika na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 u.p.t.u., ponieważ usługi te nie zostały wymienione w załączniku nr 14 do ustawy. W załączniku tym zostały natomiast wymienione usługi najmu sprzętu budowlanego z obsługą, które powinny być kwalifikowane do takiego grupowania PKWiU, w którego zakres wchodzą usługi, świadczone za pomocą tego sprzętu. W przedmiotowej sprawie wynajem ten powinien być kwalifikowany do tego samego grupowania, co usługi świadczone przez Wnioskodawcę, tzn. oznaczonego symbolem PKWiU 42.11.20.0 (zgodnie z uwagami dodatkowymi do Sekcji F PKWiU - Obiekty budowlane i roboty budowlane, zgodnie z którymi wynajem sprzętu z operatorem należy klasyfikować w zakresie niniejszego działu w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane z jego użyciem). Oznacza to, że spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt u.p.t.u., tzn. nabywanie przez Wnioskodawcę usług, wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy. Tym samym, aby ustalić, czy Wnioskodawca posiada status podatnika na podstawie wskazanego przepisu należy zweryfikować, czy podmiot trzeci, świadczący te usługi, działa wobec Wnioskodawcy, jako podwykonawca, stosownie do brzmienia art. 17 ust. 1h u.p.t.u.

U.p.t.u. nie zawiera definicji pojęcia „podwykonawca”, należy mieć natomiast na względzie odpowiedź Ministerstwa Finansów na interpelację poselską nr 8831, zgodnie z którą „dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika języka polskiego „podwykonawca - to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy”. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca świadczy opisane w zdarzeniu przyszłym usługi, jako podwykonawca, działając na zlecenie głównego wykonawcy, należy uznać, że podmioty trzecie, które świadczą na jego rzecz usługi, niezbędne do prawidłowego wykonania zlecenia przez Wnioskodawcę na rzecz głównego wykonawcy, również działają przy świadczeniu tych usług, jako podwykonawcy, bowiem nie działają bezpośrednio na rzecz inwestora.

Podsumowując, Wnioskodawca od 1 stycznia 2017 roku będzie działał jako podatnik, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 u.p.t.u. w odniesieniu do usług nabywanych od podmiotów trzecich, a polegających na wynajmie sprzętu budowlanego z obsługą i kwalifikowanych do grupowania PKWiU 42.11.20.0, natomiast nie będzie działał jako podatnik w odniesieniu do usług, nabywanych od podmiotów trzecich, opisanych w zdarzeniu przyszłym i kwalifikowanych do grupowań PKWiU 71.12.34.0, 71.12.31.0 oraz 77.32.10.0.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2‑12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Należy podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednocześnie, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonana przez podatnika.

I tak, na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast przepis art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wskazuje, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego (art. 17 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 17 ust. 1h ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Ww. załącznik nr 14 do ustawy, obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r., zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług budowlanych identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), podlegających mechanizmowi odwróconego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Zatem powyższy przepis art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa budowlana wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy w poz. 2-48, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym – zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy – mechanizm ten ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Oznacza to, że główny wykonawca – nabywca usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, świadczonych przez podwykonawcę, staje się odpowiedzialny za rozliczenia podatku VAT od tych usług. Z kolei świadczenie ww. usług budowlanych przez wykonawcę (głównego wykonawcę) na rzecz inwestora jest opodatkowane według zasad ogólnych, tj. podatek od towarów i usług rozliczany jest przez głównego wykonawcę, zaś inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane świadczenie zawierającą podatek VAT.

Należy zauważyć, że ustawa nie definiuje pojęcia „podwykonawcy”, zatem dla prawidłowego rozumienia tego terminu wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego: „podwykonawca – to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy” (http://\`(...)\`..).

Pojęcie to wprowadza zatem na grunt analizowanych przepisów następujące podmioty:

*   podwykonawcę – jako zleceniobiorcę wykonującego podzleconą pracę,

*   głównego wykonawcę – jako podmiot podzlecający podwykonawcy wykonanie częściowe lub całościowe danej inwestycji oraz

*   inwestora – jako podmiot zlecający na rzecz głównego wykonawcy wykonanie danej inwestycji.

W konsekwencji należy stwierdzić, że powyższe uregulowania prawne dowodzą, że aby zaistniał mechanizm odwrotnego obciążenia dla transakcji w zakresie usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, to ich przedmiotem muszą być wyłącznie usługi budowlane, które są wykonywane w następującej relacji: podwykonawca – główny wykonawca.

W związku z ww. przedstawionym schematem podmiotów występujących przy świadczeniu usługi budowlanej, należy wskazać, że podwykonawca to dalszy wykonawca prac (częściowych lub całościowych) w ramach zleconej przez inwestora na rzecz głównego wykonawcy inwestycji. A zatem podwykonawca jest podatnikiem działającym na zlecenie głównego wykonawcy.

Powyższe założenia prowadzą do następujących uogólnień:

*   nie są usługami świadczonymi przez podwykonawców usługi budowlane świadczone bezpośrednio na rzecz inwestorów, gdyż są one świadczone bezpośrednio na rzecz zleceniodawcy usług (a nie wykonawcy);

*   podobnie jest z usługami budowlanymi świadczonymi na rzecz deweloperów budujących nieruchomości na sprzedaż, gdzie deweloper zleca wykonanie przedmiotowych usług np. generalnemu wykonawcy (który nie jest podwykonawcą, lecz wykonawcą).

Natomiast każde dalsze podzlecenie usługi przez generalnego wykonawcę kolejnym usługodawcom jest już podzleceniem i usługi te będą już rozliczone zgodnie z mechanizmem odwróconego obciążenia.

Zatem, biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że ustalenie, czy dana usługa podlega rozliczeniu zgodnie z mechanizmem odwróconego obciążenia, czy też zastosowanie będzie miała ogólna zasada rozliczenia podatku - ma charakter indywidualny. Oznacza to, że w każdym konkretnym przypadku należy zbadać, czy:

*   dana usługa jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy,

*   dana usługa jest świadczona przez podwykonawcę.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi podwykonawstwa budowlanego.

W ramach wykonywanych prac Wnioskodawca - jako podwykonawca – zleca dalej również innym podmiotom wykonania na jego rzecz następujących usług:

1.  usługi geodezyjne (symbol PKWiU 71.12.34.0 - usługi wykonywania pomiarów geodezyjnych);
2.  usługi geologiczne (symbol PKWiU 71.12.31.0 - usługi doradztwa w dziedzinie geologii i geofizyki);
3.  usługi najmu sprzętu budowlanego z obsługą (symbol PKWiU 42.11.20.0 - roboty ogólnobudowlane związane z budową autostrad, dróg, ulic i innych dróg dla pojazdów i pieszych oraz budową pasów startowych);
4.  usługi najmu sprzętu budowlanego bez obsługi (symbol PKWiU 77.32.10.0 - wynajem i dzierżawa maszyn i urządzeń budowlanych oraz inżynierii lądowej i wodnej, bez obsługi).

Podwykonawca będący usługodawcą na rzecz Wnioskodawcy będzie podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Podwykonawca będący usługodawcą na rzecz Wnioskodawcy będzie podatnikiem, u którego sprzedaż nie jest zwolniona z podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro podmiot wykonujący na zlecenie Wnioskodawcy usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy działa jako podwykonawca, tym samym w analizowanym przypadku będą spełnione przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1h ustawy. Zatem Wnioskodawca, jako nabywca usług sklasyfikowanych zgodnie z PKWiU pod symbolem 42.11.20.0, świadczonych przez podwykonawcę, będzie występował w charakterze podatnika, a tym samym będzie odpowiedzialny za rozliczenia podatku od tych usług, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Natomiast dla usług geodezyjnych (symbol PKWiU 71.12.34.0), usług geologicznych (symbol PKWiU 71.12.31.0) oraz usług najmu sprzętu budowlanego bez obsługi (symbol PKWiU 77.32.10.0) nie znajdzie zastosowania mechanizm odwrotnego obciążania, bowiem świadczone na rzecz Wnioskodawcy ww. usługi nie zostały wymienione w załączniku nr 14 do ustawy. Tym samym nie zostanie spełniona przesłanka wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, pozwalająca uznać Wnioskodawcę za podatnika z tytułu nabywanych przez niego usług geodezyjnych, geologicznych czy najmu sprzętu budowlanego bez obsługi.

Reasumując, w niniejszej sprawie Wnioskodawca dla usług sklasyfikowanych zgodnie z PKWiU pod symbolem 42.11.20.0, będzie występował w charakterze podatnika, a tym samym będzie odpowiedzialny za rozliczenia podatku od tych usług, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy. Natomiast dla usług geodezyjnych (symbol PKWiU 71.12.34.0), usług geologicznych (symbol PKWiU 71.12.31.0) oraz usług najmu sprzętu budowlanego bez obsługi (symbol PKWiU 77.32.10.0) nie zostaną spełnione przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, pozwalające uznać Wnioskodawcę za podatnika z tytułu nabytych przez niego ww. usług.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności zaklasyfikowania świadczonych usług do odpowiedniego grupowania PKWiU, ponieważ analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji usług do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.).

Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r., Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi (…) według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Z powyższego wynika więc, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem świadczonych usług. W konsekwencji tut. Organ nie dokonywał klasyfikacji usług będących przedmiotem wniosku, przyjmując klasyfikację wskazaną przez Wnioskodawcę w opisie sprawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.