Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-951/10-5/AI
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-12-01
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od dokonanych zakupów związanych z wykonywaniem zadań świadczonych na rzecz gminy miejskiej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; obrót; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek naliczony; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji , przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2010 r. (data wpływu 27 sierpnia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 listopada 2010 r. (data wpływu 8 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od dokonanych zakupów związanych z wykonywaniem zadań świadczonych na rzecz gminy miejskiej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od dokonanych zakupów związanych z wykonywaniem zadań świadczonych na rzecz gminy miejskiej. Powyższy wniosek uzupełniono pismem z dnia 4 listopada 2010 r. o doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego oraz o dodatkową opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji (dalej: Ośrodek) jest zakładem budżetowym Gminy Miejskiej powołanym uchwałą Rady Miasta. Według statutu, Ośrodek działa na zasadzie zakładu budżetowego gminy. Ośrodek nie posiada osobowości prawnej. Podstawowym zadaniem ośrodka jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb gminnej wspólnoty samorządowej w zakresie kultury fizycznej w formach określonych w obowiązujących przepisach, a w szczególności:

1.  prowadzenie działalności w zakresie sportu i rekreacji ruchowej,
2.  popularyzacji walorów w rekreacji ruchowej,
3.  organizowanie zajęć, zawodów i imprez sportowo - rekreacyjnych,
4.  prowadzenie działalności wychowawczej i popularyzatorskiej w zakresie kultury fizycznej,
5.  organizowanie i prowadzenie współzawodnictwa sportowego szkół gminnych,
6.  współpraca z instytucjami takimi jak: szkoły, placówki kulturalne, kluby sportowe, organizacje pożytku publicznego, zakłady pracy, zrzeszenia, grupy środowiskowe itp. w organizacji imprez o charakterze sportowym, rekreacyjnym, kulturalnym,
7.  współpraca z miastami partnerskimi w zakresie sportu, rekreacji i turystyki,
8.  wspieranie działalności klubów i organizacji sportowych.

Do zadań Ośrodka należy ponadto:

1.  świadczenie usług turystycznych, w tym: usług hotelarskich oraz innych usług świadczonych turystom lub odwiedzającym miasto,
2.  tworzenie, utrzymanie i udostępnienie bazy sportowo - rekreacyjnej,
3.  świadczenie usług odnowy biologicznej i rehabilitacji ruchowej,
4.  racjonalne gospodarowanie powierzonym mieniem stanowiącym własność gminy,
5.  wynajem obiektów lub ich części, urządzeń w celu pozyskiwania środków na prowadzenie działalności statutowej,
6.  prowadzenie innej działalności gospodarczej mającej na celu wypracowanie środków finansowych przeznaczonych na finansowanie zadań statutowych.

Ośrodek wykonuje swoje zadania poprzez:

*   działalność swoich jednostek organizacyjnych,
*   działalność innych podmiotów na podstawie zawartych z nimi umów i porozumień.

Na rzecz jednostki macierzystej (Gminy Miejskiej) wykonywane są usługi określone w pkt a, b, c, d, e - w celu realizacji zadań własnych gminy, określonych w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z ze zm.).

Za ww. usługi Ośrodek wystawia na Gminę Miejską faktury VAT stosuje zwolnienie od podatku na podstawie załącznika nr 4 poz. 11 (wykazu usług zwolnionych od podatku). W pozostałych przypadkach stosuje stawkę VAT podstawową lub obniżoną zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług.

Ponadto z pisma z dnia 4 listopada 2010 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Klasyfikacja wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności w pkt a,b,c,d,e – PKWiU 92.62.12.

Usługi (pkt a, b, c, d, e) wykonywane na podstawie porozumień z Gminą Miejską, gdzie płatnikiem za organizowanie usługi jest Gmina, są świadczone nieodpłatnie dla korzystających z tych usług. Nabywane towary i usługi w związku z wykonywaniem usług służą Wnioskodawcy do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od dokonanych zakupów związanych z wykonywaniem zadań świadczonych na rzecz Gminy Miejskiej Ośrodek może odliczać VAT naliczony?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na to, iż czynności świadczone na rzecz Gminy nie podlegają przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, VAT naliczony od dokonanych zakupów związanych wyłącznie z wykonywaniem tych czynności (na rzecz Gminy) nie podlega w całości odliczeniu. Od zakupów, które służą do wykonywania zadań na rzecz Gminy ale również do innych celów – działalności opodatkowanej i zwolnionej, VAT naliczony może zostać odliczony. Przykład: zakup sprzętu nagłaśniającego, niezużywającego się przy organizacji jednej imprezy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3–7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl powyższych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada, wyłącza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku, bądź niepodlegających opodatkowaniu.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dotyczy to w szczególności przypadków, gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących,
2.  w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;

3.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
4.  wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż;
5.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;

7.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
8.  zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym

\- stosownie do art. 88 ust. 3a ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto z powyższego wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części (w takim zakresie), w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej te towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym bowiem warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przepis art. 90 ust. 1 ustawy stanowi, że w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jednocześnie, według ust. 2 ww. artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Zgodnie z art. 90 ust. 3 i 4 ustawy, proporcję tę ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Ponadto na podstawie art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w art. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie w jakim czynności te są wykonywane sporadycznie.

Przy obliczaniu struktury sprzedaży, w liczniku uwzględnia się roczny obrót z tytułu czynności, w związku z którymi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, natomiast w mianowniku uwzględnia się całkowity obrót uzyskany z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W art. 90 ustawy nie sprecyzowano, co należy rozumieć przez obrót, o którym mowa w tym przepisie. W związku z tym odwołać się należy do obrotu zdefiniowanego na potrzeby określenia podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119, oraz art. 120 ust. 4. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z opisu zawartego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest zakładem budżetowym Gminy Miejskiej powołanym uchwałą Rady Miasta. Zainteresowany jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca świadczy usługi sklasyfikowane na rzecz jednostki macierzystej, tj. Gminy Miejskiej. Usługi te są sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 92.62.12 i wykonywane są w celu realizacji zadań własnych Gminy. Za ww. usługi Ośrodek wystawia na Gminę Miejską faktury VAT, stosując zwolnienie od podatku na podstawie załącznika nr 4 poz. 11. W pozostałych przypadkach stosuje stawkę VAT podstawową lub obniżoną zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług. Usługi wykonywane na podstawie porozumień z Gminą Miejską, gdzie płatnikiem za organizowanie usługi jest Gmina, są świadczone nieodpłatnie dla korzystających z tych usług.

Odnosząc zatem stan prawny do opisanego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie nie została spełniona podstawowa przesłanka określona w cyt. art. 86 ust. 1 ustawy, gdyż jak wynika z wniosku, nabywane towary i usługi w związku z wykonywaniem usług związane są - jak wskazał Zainteresowany - z wykonywaniem czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług

Reasumując, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od dokonanych zakupów związanych z wykonywaniem zadań świadczonych na rzecz Gminy Miejskiej.

Gdyby jednak nabywane towary i usługi służyły zarówno wykonywaniu zadań na rzecz gminy, ale również do innych celów, tj. działalności opodatkowanej i zwolnionej, wówczas Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwzględnieniem zasad określonych w art. 90 ustawy.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od dokonanych zakupów związanych z wykonywaniem zadań świadczonych na rzecz gminy miejskiej. Natomiast, kwestia dotycząca stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług wykonywanych przez zakład budżetowy na rzecz gminy oraz możliwości stosowania zwolnienia od podatku VAT dla tych usług została załatwiona w interpretacji nr ILPP1/443-951/10-4/AI w dniu 1 grudnia 2010 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.