Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-650/15-4/RM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-30
Teza: opodatkowanie sprzedaży działki
Słowa kluczowe: działki; grunty; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2015 r. (data wpływu 3 sierpnia 2015 r.), uzupełnionym w dniu 4 września 2015 r. (data wpływu 7 września 2015 r.), na wezwanie Organu z dnia 26 sierpnia 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki (działek) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki (działek) wydzielonej z gospodarstwa rolnego.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 września 2015 r. (data wpływu 7 września 2015 r.), na wezwanie Organu z dnia 26 sierpnia 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 2 sierpnia 2006 r. Wnioskodawczyni otrzymała darowizną od rodziców nieruchomość składającą się z działek 524/4, 524/6, 524/7, 13/2 o łącznej powierzchni 2,4800 ha. Nieruchomość jest zabudowana domem mieszkalnym, stodołą i garażami. Nieruchomość to gospodarstwo rolne, odrębnie oznaczone w ewidencji gruntów (grunty klasy VI i V - łąki). Jest to wyłączna własność Wnioskodawczyni.

W latach 2013-2014 gospodarstwo rolne podzielono na działki, wytyczona została droga i nieruchomość ostatecznie składała się z następujących działek: 524/31, 524/44, 524/45, 524/33, 524/34, 524/35, 524/36, 524/37, 524/38, 524/39, 524/40, 524/41, 524/42, 524/43, 524/7, 13/2.

Dnia 28 stycznia 2015 r. sprzedana została działka nr 524/44 o powierzchni 0,0123 ha (123 m2) właścicielom sąsiadującej nieruchomości, w celu uzgodnienia podziału wpisanego do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przy Staroście Akt Notarialny). Gmina nie ma planu zagospodarowania przestrzennego na tym obszarze.

Nieruchomość jest obecnie dzierżawiona przez brata Wnioskodawczyni. Jego czynności obejmują tylko i wyłącznie utrzymanie nieruchomości w należytym stanie (koszenie łąk). Obecnie jeden z właścicieli przylegających działek zgłosił gotowość do zakupu udziałów w drodze (części działki). Ponadto w uzupełnieniu do wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że nieodpłatnie dzierżawi bratu nieruchomość będącą przedmiotem wniosku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku od towarów i usług:

Czy sprzedaż działki (ewentualnie działek) wydzielonej z gospodarstwa rolnego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Sprzedaż działki wydzielonej z gospodarstwa rolnego (ewentualnie kilku działek) nie podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ jest to sprzedaż majątku osobistego. Czynność ta nie wykracza poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Wnioskodawczyni jest studentką II roku historii na Uniwersytecie. Swoją przyszłość zawodową wiąże z historią i pokrewnymi dziedzinami. Nieruchomość otrzymała jako darowiznę od rodziców będąc jeszcze dzieckiem. Nie nabyła jej w celach zarobkowych. Sprzedając w przyszłości działkę skorzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Nie jest i nie była rolnikiem ryczałtowym, jak również nie prowadziła i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nigdy nie podejmowała aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie ogłaszała zamiaru sprzedaży nieruchomości oraz nie podejmowała żadnych działań marketingowych ukierunkowanych na pozyskanie kupca, gdyż kupujący sam zgłosił się z zapytaniem o możliwość zakupu udziałów w drodze.

Wnioskodawczyni nie dokonywała żadnych nakładów zwiększających wartość nieruchomości, nie uzbrajała działek w media, nie występowała o wydanie warunków zabudowy, nie występowała do gminy o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Na potwierdzenie wyłączenia od opodatkowania podatkiem VAT i podatkiem dochodowym sprzedaży działek wyodrębnionych z gospodarstwa rolnego świadczą: wyrok NSA sygnatura akt I FSK 1695/11, wyrok NSA sygnatura akt I FSK 1732/11, interpretacja IPPP2/4512-41/15-2/AO Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2015 r., interpretacja ITPB1/415-652/14/KW Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 20 sierpnia 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Podatnikami, według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 tego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów należy zatem zauważyć, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.

Konsekwentnie nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W efekcie, uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy, w dniu 2 sierpnia 2006 r otrzymała od rodziców darowizną, na wyłączną własność, nieruchomość (gospodarstwo rolne). W latach 2013-2014 gospodarstwo rolne podzielono na działki, wytyczona została droga. Obecnie nieruchomość jest nieodpłatnie dzierżawiona przez brata Wnioskodawczyni. Utrzymuje on tę nieruchomość w należytym stanie (koszenie łąk).

Wnioskodawczyni nie jest i nie była rolnikiem ryczałtowym, jak również nie prowadziła i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie dokonywała jakiegokolwiek uatrakcyjnienia nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży. Nie ponosiła nakładów zwiększających jej wartość, np. nie uzbrajała działek w media, nie występowała o wydanie warunków zabudowy. Nie występowała również do gminy o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Ponadto Wnioskodawczyni nie podejmowała aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie ogłaszała zamiaru sprzedaży nieruchomości oraz nie podejmowała żadnych działań marketingowych ukierunkowanych na pozyskanie kupca. Potencjalny nabywca sam zgłosił się z zapytaniem o możliwość zakupu udziałów w drodze.

Analiza opisanego zdarzenia przyszłego w kontekście powołanych przepisów prawa oraz wyroku TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C 181-10 prowadzi do wniosku, że planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż działki (działek) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Wnioskodawczynię za podatnika podatku VAT. Z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby sprzedając ww. działkę (działki). Wnioskodawczyni działała w charakterze handlowca. Przedstawiony opis sprawy nie wskazuje na taką aktywność Wnioskodawczyni, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawczyni nie podjęła bowiem ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami (takich jak: nabycie nieruchomości terenu z zamiarem odsprzedaży, wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, uzbrojenie terenu, ogrodzenie działek, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, itp.).

A zatem, w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawczynię za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT, nie wystarcza stwierdzić jedynie, że doszło do dostawy towarów, lecz wymagane jest też określenie podmiotu dokonującego sprzedaży za występującego w związku z tą czynnością w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Należy tym samym uznać, że Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży ww. działki (działek) nie będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż ta będzie stanowiła dla Wnioskodawczyni zwykłe wykonywanie prawa własności.

Zatem, w niniejszej sprawie Wnioskodawczyni - dokonując sprzedaży działki (działek) stanowiącej Jej majątek prywatny - korzystać będzie z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. W konsekwencji, opisana transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W związku z tym, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.