Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-767/13/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-10-07
Teza: Czy odpisy amortyzacyjne od wartości inwestycji w obcym środku trwałym będą kosztem uzyskania przychodu Wnioskodawcy proporcjonalnie do jego udziału w spółce jawnej, tj. 25% na każdego wspólnika pomimo, że umowa najmu została zawarta z bratem wspólnika spółki jawnej, który nie jest udziałowcem spółki? Czy wydatki poniesione na nabycie wyposażenia, których wartość początkowa nie przekroczy 3.500 zł będą stanowiły koszty zużycia materiałów w miesiącu oddania do użytkowania inwestycji w obcym środku trwałym, proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w spółce, tj. 25% na każdego wspólnika, pomimo, że umowa najmu została zawarta z bratem wspólnika spółki jawnej, który nie jest udziałowcem spółki?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt; wyposażenie; zaliczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2013 r. (data wpływu 8 lipca 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych oraz wydatków na zakup wyposażenia - **jest prawidłowe;**
*   momentu zaliczenia wydatków na zakup wyposażenia do kosztów uzyskania przychodów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest jednym z czterech wspólników spółki jawnej. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja mebli. Pozostałymi wspólnikami spółki są: żona oraz brat z żoną.

Uzyskane przez spółkę przychody oraz poniesione koszty uzyskania przychodów podlegają rozliczeniu u jej wspólników, proporcjonalnie do ich udziałów w spółce, tj. 25% na każdego wspólnika. W spółce prowadzone są księgi rachunkowe. Dochód z tytułu udziału w spółce jawnej stanowi dla Wnioskodawcy (wspólnika spółki jawnej), dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Spółka jest płatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca wraz z pozostałymi wspólnikami ww. spółki jawnej, poszerzyli przedmiot działalności o usługi agroturystyczne w ramach prowadzonej spółki jawnej.

W związku z tym, została zawarta umowa najmu na 10 lat z bratem wspólników spółki jawnej. Brat z którym podpisano umowę najmu nie jest udziałowcem spółki jawnej. Przedmiotem umowy najmu jest działka o obszarze 4,14 ha, zabudowana domem mieszkalnym i dwoma budynkami gospodarczymi.

Aby rozpocząć działalność agroturystyczną, wspólnicy spółki planują w 2013 r. oraz w 2014 r. ponieść wydatki na modernizację wynajętego gospodarstwa i zakup wyposażenia oraz zagospodarowanie terenu wokół budynków. Będzie to inwestycja w obcym środku trwałym.

Istniejące budynki - mieszkalny i gospodarcze - poddane zostaną pracom remontowym i modernizacyjnym, mającym na celu dostosowanie ich stanu technicznego i funkcjonalnego do potrzeb zakładanego gospodarstwa agroturystycznego, zarówno zgodnie z istniejącymi przepisami jak i stale rosnącymi wymaganiami klientów.

Budynek mieszkalny zostanie zmodernizowany na potrzeby gastronomiczne i noclegowe, w którym powstanie, kuchnia, pokoje noclegowe, łazienki i pomieszczenia użytkowe.

Jeden z budynków gospodarczych zostanie zmodernizowany na potrzeby pomieszczeń noclegowych i użytkowych, w którym powstaną pokoje noclegowe, aneks kuchenny z powierzchnią wypoczynkową oraz pomieszczeniami użytkowymi i pomieszczeniem kotłowni, wyposażonej w urządzenia niezbędne do jej funkcjonowania tj. kocioł, osprzęt i komin. Drugi z budynków gospodarczych zostanie przystosowany na warsztat kowalsko - stolarski, w którym będą przedstawiane prace powyższych rzemiosł, w celu uatrakcyjnienia oferty gospodarstwa agroturystycznego. Ze względu na zmianę sposobu użytkowania budynków oraz przystosowanie ich do obecnych przepisów prawa budowlanego należy wykonać następujące prace: wzmocnienie fundamentów, położenie izolacji termicznej i przeciwwilgociowej istniejących ścian fundamentowych, docieplenie ścian zewnętrznych, wymiana więźby dachowej, pokrycia dachu, wymiana tynków i malowanie, wymiana podłóg i posadzek, wymiana stolarki okiennej i drzwiowej, wymiana instalacji sanitarnej i wodno - kanalizacyjnej oraz elektrycznej. Do budynków zostanie zakupione niezbędne wyposażenie między innymi: tapczany, szafy, krzesła, regały, lodówka, pralka, telewizor i inny niezbędny sprzęt.

Ponadto na terenie gospodarstwa agroturystycznego zostaną wykonane tereny zielone, utwardzona droga dojazdowa i parking. Na zagospodarowanym terenie będzie, ustawiona zabudowa studni i altany biesiadnej w celu uatrakcyjnienia pobytu gości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odpisy amortyzacyjne od wartości inwestycji w obcym środku trwałym będą kosztem uzyskania przychodu Wnioskodawcy proporcjonalnie do jego udziału w spółce jawnej, tj. 25% na każdego wspólnika pomimo, że umowa najmu została zawarta z bratem wspólnika spółki jawnej, który nie jest udziałowcem spółki?

Czy wydatki poniesione na nabycie wyposażenia, których wartość początkowa nie przekroczy 3.500 zł będą stanowiły koszty zużycia materiałów w miesiącu oddania do użytkowania inwestycji w obcym środku trwałym, proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w spółce, tj. 25% na każdego wspólnika, pomimo, że umowa najmu została zawarta z bratem wspólnika spółki jawnej, który nie jest udziałowcem spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, inwestycje w obcych środkach trwałych, to nakłady poniesione na obcy środek trwały, który jest wykorzystywany na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Nakłady te mają na celu przystosowanie obcego środka trwałego do potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Nakłady poniesione na ulepszenie środka trwałego zwiększają jego wartość początkową w miesiącu, w którym to ulepszenie nastąpiło i od tej nowej wartości początkowej, od miesiąca następującego po tym, w którym środek trwały został ulepszony, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Amortyzacji podlegają również z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania: przyjęte do używania inwestycje w obcym środku trwałym, zwane dalej inwestycjami w obcych środkach trwałych.

W związku z powyższym odpisy amortyzacyjne inwestycji w obcym środku trwałym będą kosztem uzyskania przychodu w miesiącu następnym po oddaniu do użytkowania proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w spółce, tj. 25% na każdego wspólnika i nie ma tutaj znaczenia, że umowa najmu została zawarta z bratem Wnioskodawcy, który nie jest udziałowcem spółki.

Po zakończeniu modernizacji budynku, Wnioskodawca wraz z pozostałymi wspólnikami spółki planują zakupić wyposażenie o wartości początkowej nie przekraczającej 3.500 zł i zamierzają księgować na środki trwałe w budowie, w analityce - wyposażenie. W momencie przekazania inwestycji do użytkowania wydatki poniesione na nabycie wyposażenia, których wartość początkowa nie przekracza 3.500 zł będą stanowiły koszty uzyskania przychodu proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w spółce, tj. 25% na każdego wspólnika w miesiącu oddania do użytkowania i nie ma tutaj znaczenia, że umowa najmu została zawarta z bratem Wnioskodawcy, który nie jest udziałowcem spółki. Wnioskodawca wraz z pozostałymi wspólnikami planuje zaksięgować wartość wyposażenia na zużycie materiałów, jednocześnie wpisując do ewidencji wyposażenia przedmioty o wartości powyżej 1.500 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się:

*   w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych oraz wydatków na zakup wyposażenia - **za prawidłowe;**
*   w zakresie momentu zaliczenia wydatków na zakup wyposażenia do kosztów uzyskania przychodów - **za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (art. 22 ust. 8 ww. ustawy).

W myśl art. 22a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Przepis art. 22a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej "inwestycjami w obcych środkach trwałych" - zwane także środkami trwałymi.

Przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez inwestycje w obcych środkach trwałych, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 5a pkt 1 ww. ustawy inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 330, zwanej dalej "ustawą o rachunkowości").

Środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego (art. 3 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy o rachunkowości). Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa sądowego poprzez „inwestycje w obcych środkach trwałych” należy rozumieć nakłady ponoszone na ulepszenie istniejącego już środka trwałego, który nie stanowi własności (współwłasności) podatnika, jest jednak wykorzystywany, na podstawie stosownej umowy (najmu, dzierżawy itp.). Przy czym, adaptacją jest przystosowanie obiektu do nowej funkcji, której dotychczas nie pełnił.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż spółka jawna - w ramach której Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą - wynajęła na 10 lat od brata Wnioskodawcy nieruchomość zabudowaną domem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi z przeznaczeniem na prowadzenie działalności agroturystycznej. Aby rozpocząć tę działalność, wspólnicy spółki jawnej zamierzają ponieść szereg wydatków na modernizację tych budynków i zagospodarowanie terenu wokół budynków. Do budynków zostanie zakupione niezbędne wyposażenie między innymi: tapczany, szafy, krzesła, regały, lodówka, pralka, telewizor i inny niezbędny sprzęt.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, iż Wnioskodawca wraz z pozostałymi wspólnikami spółki jawnej poniesie wydatki na modernizację i przystosowanie (adaptację) wynajętej nieruchomości na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

W wyniku przeprowadzonych prac, nieruchomość ta, stanie się zdatna do wykorzystania na potrzeby prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. W związku z tym, nakłady adaptacyjne jakie Wnioskodawca poniesie na wynajmowaną nieruchomość stanowią inwestycję w obcym środków trwałym w rozumieniu art. 22a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji wydatki te mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pośrednio, poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej inwestycji w obcym środku trwałym, niezależnie od tego że właścicielem nieruchomości na której dokonywane są inwestycje, jest brat Wnioskodawcy, który nie jest wspólnikiem tej spółki.

Z kolei możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu zakupu wyposażenia do budynków przystosowanych do działalności agroturystycznej, uzależniona jest od spełnienia przesłanek o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na zakup wyposażenia budynków wykorzystywanych w działalności agroturystycznej, mogą być uznane za koszt poniesiony w celu uzyskania lub zachowania oraz zabezpieczenia źródła przychodu, jeżeli Wnioskodawca wykaże, że wyposażenie to jest niezbędne do prowadzenia działalności w tym zakresie.

Wnioskodawca powinien również mieć na uwadze treść art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa, niezaliczanych zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych - w przypadku stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub innych osób, albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa.

Rozstrzygając kwestię momentu zaliczenia wydatków z tytułu zakupu wyposażenia budynków do kosztów uzyskania przychodów - przez podmiot prowadzący księgi rachunkowe, należy brać pod uwagę zasady potrącania kosztów uregulowane w art. 22 ust. 5-5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

*   bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód),
*   inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód.

W myśl natomiast art. 22 ust. 5c tejże ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 22 ust. 5d).

Odnosząc powyższe do sytuacji będącej przedmiotem wniosku, wydatki z tytułu zakupu wyposażenia - stanowią koszty pośrednie, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, które potrącane są – stosownie do art. 22 ust. 5c – 5d – w dacie ich poniesienia, tj. w dniu, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Z treści wniosku wynika, że wyposażenie którego wartość nie przekracza 3.500 zł i nie zostało zaliczone do środków trwałych, zakupione zostanie po zakończeniu modernizacji budynków, ale przed przekazaniem ich do używania w ramach prowadzonej w formie spółki jawnej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę treść cytowanych powyżej przepisów, dotyczących potrącalności kosztów, wskazać należy, że momentem zaliczenia wydatków na zakup wyposażenia do kosztów uzyskania przychodów, nie będzie dzień przekazania inwestycji w obcym środku trwałym do używania, lecz dzień poniesienia tych wydatków. Zatem wydatki z tego tytułu mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zanim jeszcze inwestycja w obcym środku trwałym zostanie przekazana do używania, o ile spełnione zostaną przesłanki o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jako nieprawidłowe należało więc ocenić stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, wydatki na nabycie wyposażenia mogą być kosztem uzyskania przychodu w momencie przekazania inwestycji w obcym środku trwałym do użytkowania.

Jak wynika z art. 22 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 54, poz. 1037 ze zm.) spółka jawną jest spółką osobową, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową.

Spółka jawna nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem zgodnie z art. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody osób fizycznych. Na gruncie przepisów ww. ustawy stanowi natomiast jedną z form organizacyjnych za pośrednictwem której osoba fizyczna prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (ust. 2 pkt 1).

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki jawnej, wobec tego zgodnie z zasadą wynikającą ze wskazanego powyżej przepisu art. 8 ust. 2 ustawy, ma On prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów działalności gospodarczej, odpisy amortyzacyjne od inwestycji w obcych środkach trwałych oraz wydatki na zakup wyposażenia proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) spółki jawnej.

Wskazać przy tym należy, że organ podatkowy nie może potwierdzić prawidłowości wyliczenia procentowego części odpisów amortyzacyjnych od wartości inwestycji w obcych środkach trwałych oraz wydatków na zakup wyposażenia, które mogą być ujęte w kosztach uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej. Przepis art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa nakłada bowiem na organ podatkowy obowiązek udzielania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego, nie podlega zaś urzędowej interpretacji wyliczenie procentowe dotyczące np. kosztów uzyskania przychodów.

Wskazać jednocześnie należy, że przedmiotowa interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy jako wspólnika spółki jawnej, nie dotyczy zaś możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych oraz wydatków z tytułu zakupu wyposażenia przez pozostałych wspólników spółki jawnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.