Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-983/10/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-01-03
Teza: Czy Wnioskodawca posiadając komunikat IE 599 w formie pliku xml, który otrzymała droga e-mailową od agencji celnej działającej na rzecz kontrahenta niemieckiego oraz pozostałe dokumenty wskazane w opisie stanu faktycznego, nie posiadając scanu lub kserokopii potwierdzenia wywozu komunikatu IE 599, uprawniona jest do zastosowania stawki 0% w eksporcie pośrednim?
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne; eksport-eksport pośredni; podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku; zgłoszenie-zgłoszenie celne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2010r. sygn. akt I FSK 953/09 uchylającym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 lutego 2009r. sygn. akt I SA/Rz 760/08 oraz w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 września 2010r. sygn. akt I SA/Rz 460/10 uchylającym interpretację indywidualną z dnia 23 maja 2008r. znak IBPP3/443-350/08/DG, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2008r. (data wpływu 25 lutego 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wymaganej dokumentacji uprawniającej do stosowania 0% stawki podatku VAT w eksporcie pośrednim - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wymaganej dokumentacji uprawniającej do stosowania 0% stawki podatku VAT w eksporcie pośrednim.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca sprzedaje towar kontrahentowi unijnemu z siedzibą w Niemczech, zarejestrowanemu w tym państwie dla potrzeb podatku od wartości dodanej, jak również posiadającemu numer, pod którym jest zidentyfikowany dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Dostawa towarów następuje na warunkach EXW Rzeszów, zgodnie z Incoterms 2000. Kontrahent unijny odsprzedaje nabyty uprzednio od Wnioskodawcy towar klientowi z siedzibą w Turcji. Sam towar wysyłany jest bezpośrednio z Polski do finalnego odbiorcy poza obszar celny Wspólnoty. Odprawy celnej w systemie ECS dokonuje agencja celna działająca na rzecz kontrahenta unijnego, który na potwierdzeniu wywozu IE-599 występuje jako nadawca. Procedura wywozu następuje w oparciu o fakturę wystawioną przez eksportera. Wywozu towaru z terytorium Polski dokonuje przewoźnik działający na rzecz kontrahenta unijnego. W analizowanej sytuacji występuje eksport pośredni, co zostało potwierdzone interpretacją wydaną dla Spółki przez Naczelnika Urzędu Skarbowego dnia 4 lipca 2007r. (sygn. \`(...)\`).

Spółka jest zawsze w posiadaniu następujących dokumentów:

*   wystawionej przez siebie kopii faktury VAT, na której wskazana jest ilość towaru z podziałem na poszczególne typy, waga netto i brutto,
*   specyfikacji towaru,
*   kserokopii faktury wystawionej przez kontrahenta unijnego na kontrahenta tureckiego, w oparciu o którą dokonywane jest zgłoszenie celne w związku z wywozem towarów poza terytorium Wspólnoty,
*   zamówienia na towar kontrahenta unijnego skierowane do Podatnika.

Przed rozpoczęciem funkcjonowania systemu ECS potwierdzeniem wywozu była kserokopia dokumentu 3 SAD zgodnie z interpretacją wydaną dla Spółki przez Naczelnika Urzędu Skarbowego.

W związku z funkcjonowaniem systemu ECS Spółka ma wątpliwości co do formy dokumentu potwierdzającego wywóz – komunikat IE-599.

Po dokonaniu fizycznego wywozu, właściwy urząd celny przesyła drogą e-mailową agencji celnej (działającej na rzecz kontrahenta unijnego) komunikat IE-599 w formie pliku xml potwierdzający wywóz.

Spółka,posiada oprócz dokumentów opisanych szczegółowo powyżej (wystawionej przez siebie kopii faktury VAT, specyfikacji towaru, kserokopii faktury wystawionej przez kontrahenta unijnego na kontrahenta tureckiego, zamówienia) posiada komunikat IE 599 w formie pliku xml przesłanego drogą e-mailową przez agencję celną działającą na rzecz kontrahenta unijnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca posiadając komunikat IE 599 w formie pliku xml, który otrzymał drogą e-mailową od agencji celnej działającej na rzecz kontrahenta niemieckiego oraz pozostałe dokumenty wskazane w opisie stanu faktycznego, nie posiadając scanu lub kserokopii potwierdzenia wywozu komunikatu IE 599, uprawniona jest do zastosowania stawki 0% w eksporcie pośrednim?

Zdaniem Wnioskodawcy posiadane przez niego dokumenty uprawniają go do zastosowania stawki 0% dla dokonanej transakcji eksportu pośredniego.

W ocenie podatnika, zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy, podatnik chcąc zastosować stawkę 0% dla eksportu pośredniego, przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiadać powinien kopie dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu, o którym mowa wyżej, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Potwierdzenie wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty odbywa się w systemie ECS poprzez wysłanie przez urząd celny wywozu, komunikatu IE-599 do podmiotu dokonującego zgłoszenia celnego. Co do zasady więc, eksporter pośredni, celem stosowania stawki 0% zobowiązany jest posiadać kopię komunikatu IE-599.

Agencja celna (działająca na rzecz kontrahenta unijnego) otrzymuje drogą e-mailowa od urzędu celnego komunikat IE-599 jako potwierdzenie wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty. Otrzymany komunikat agencja celna przesyła również drogą e-mailową w formie pliku xml zarówno kontrahentowi unijnemu jak i naszej Spółce.

Z otrzymanego komunikatu IE-599 wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Dlatego, w opinii Spółki, przyjąć należy, że może to być komunikat IE-599 w formie pliku xml, przesłany do Spółki drogą e-mailową przez agencję celną działającą na rzecz kontrahenta unijnego.

W świetle powyższego Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż posiadane dokumenty są wystarczające do zastosowania stawki 0% w eksporcie pośrednim.

W dniu 23 maja 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający z upoważnienia Ministra Finansów wydał interpretację przepisów prawa podatkowego znak: IBPP3/443-350/08/DG dotyczącą podatku od towarów i usług, zakresie wymaganej dokumentacji uprawniającej do zastosowania 0% stawki podatku VAT w eksporcie pośrednim, uznając stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Pismem z dnia 6 czerwca 2008 r. (data wpływu 18 czerwca 2010 r.) złożonym na podstawie art. 52 § 3 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wnioskodawca wezwał tut. organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 23 maja 2008 r. znak: IBPP3/443-350/08/DG.

W odpowiedzi na wezwanie, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach pismem z dnia 17 lipca 2008r. znak: IBPP3/443W-20/08/DG podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w interpretacji indywidualnej z dnia 23 maja 2008 r. znak: IBPP3/443-350/08/DG.

Wnioskodawca na pisemną interpretację indywidualną z dnia 23 maja 2008 r. znak: IBPP3/443-350/08/DG złożył skargę z dnia 29 lipca 2008 r. (data wpływu 4 sierpnia 2008r.), w której wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej z dnia 23 maja 2008 r. oraz o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 19 lutego 2008r. sygn. akt. I SA/Rz 760/08 oddalił skargę na interpretację indywidualną z dnia 23 maja 2008r. znak IBPP3/443-350/08/DG.

Od powyższego wyroku Wnioskodawca złożył w dniu 14 kwietnia 2009r. skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 maja 2010r. sygn. akt I FSK 953/09 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21 września 2010r. sygn. akt. I SA/Rz 460/10 uchylił zaskarżoną interpretację z dnia 23 maja 2008r. znak IBPP3/443-350/08/DG.

Mając na uwadze rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2010r. sygn. akt I FSK 953/09 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 września 2010r. sygn. akt I SA/Rz 460/10 stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, przez eksport towarów rozumie się przez to potwierdzony przez urząd określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych art. 7 ust. 1 pkt 1-4 ustawy, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1, zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1777/2005”.

W myśl art. 41 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a), stawka podatku wynosi 0%.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty. Oznacza to, iż prawo do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% z tytułu eksportu towarów uzależnione jest od posiadania przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten okres. W razie nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju (art. 41 ust. 7 ustawy o VAT).

Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu (ust. 8 art. 41 ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 41 ust. 11 ww. ustawy o VAT przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne, eksportem towarów jest więc potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów. Ustalając zakres zastosowania przepisu art. 41 ust. 6, 7 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług właściwym staje się przyjęcie uregulowań zawartych w przepisach prawa celnego. Warunkiem zastosowania preferencyjnej stawki 0% jest bowiem posiadanie stosownych dokumentów spełniających warunki określone w przepisach celnych, które będą jednoznacznie potwierdzać wywóz towarów poza granicę Wspólnoty.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują jaki oraz w jakiej formie powinien być sporządzony dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty. W takim przypadku należy odwołać się do regulacji zawartych w przepisach celnych wskazujących jednoznacznie na rodzaj dokumentów jednoznacznie potwierdzających wywóz towarów poza obszar celny Wspólnoty.

Zgodnie z pkt 14 preambuły rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1875/2006 z dnia 18 grudnia 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (EWG) Nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny organy celne zostały zobowiązane do zastąpienia procedurze wywozu, uszlachetnienia biernego oraz powrotnego wywozu, z zastosowaniem dokumentów w formie papierowej procedurą elektronicznej wymiany danych.

Od dnia 31 sierpnia 2007 r. w Polsce zaczęła w pełni funkcjonować I faza Systemu Kontroli Eksportu (ang. Export Control System, ECS). Od tego momentu zmianie uległy zasady dokonywania zgłoszeń celnych procedury wywozu, procedury uszlachetnienia biernego i powrotnego wywozu.

System ECS pozwala na dokonywanie i obsługę zgłoszenia w formie elektronicznej, zarówno w urzędzie wywozu jak i wyprowadzenia. System ten opiera się na obiegu dokumentów pomiędzy urzędami a podmiotami dokonującymi zgłoszeń.

Zgodnie z art. 796e Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1875/2006 z dnia 18 grudnia 2006 r. zmieniającego rozporządzenie (EWG) Nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, urząd wywozu po otrzymaniu komunikatu „Wyniki kontroli w urzędzie wyprowadzenia”, o którym mowa w art. 796d ust. 2, potwierdza fizyczne wyprowadzenie towarów, przesyłając zgłaszającemu komunikat „Potwierdzenie wywozu” lub informując go w innej określonej w tym celu przez ten urząd formie.

Podpisany przez system ECS komunikat przy użyciu klucza do bezpiecznej transmisji danych komunikat IE-599 jest dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty. Komunikat ten zawiera dane zgłoszenia z momentu zwolnienia zgłoszenia do procedury wywozu oraz informacje o potwierdzeniu wywozu lub zatrzymaniu towaru na granicy.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego wynika, że będzie on dokonywał eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług, a więc dla określenia prawidłowej stawki podatku zastosowanie znajdzie art. 41 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług.

Prawo do zastosowania stawki w wysokości 0% przysługuje, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie posiadać potwierdzenie wywozu (komunikat IE-599) w formie pliku xml, który otrzymał drogą e-mailową od agencji celnej działającej na rzecz kontrahenta niemieckiego oraz pozostałe dokumenty wskazane w opisie stanu faktycznego.

Zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT stawka podatku w wysokości 0% ma zastosowanie dla eksportu pośredniego, jeżeli spełnione zostały warunki zawarte w tym przepisie. Dokumenty, jakimi Wnioskodawca powinien posłużyć się dla wykazania dokonania eksportu pośredniego winny tę okoliczność jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzać. Podatnik powinien zatem posiadać w swojej dokumentacji dowody wiarygodne i potwierdzające faktyczne dokonanie tych czynności.

W tym miejscu należy wskazać, o czym przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 maja 2010r. sygn. akt I FSK 953/09 oraz potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 21 września 2010r. sygn. akt I SA/Rz 460/10, iż termin "kopia" nie został zdefiniowany ani na potrzeby artykułu 41 ust. 11 ustawy o VAT, ani w przepisach prawa podatkowego i celnego. Niezależnie zatem od tego, jaką definicję słowa "kopia" będziemy przyjmować, powinna ona odpowiadać założeniom systemu VAT i regulacjom celnym w tym zakresie, a zatem winna ona uwzględniać również specyfikę systemu ECS, tj. szybką i prostą procedurę oraz sprawny system weryfikacji danych. W tym sensie wymaganie, aby kopia dokumentu, rozumiana jako "rzecz dokładnie odtworzona z oryginału", dla swojej ważności, została przesłana z użyciem klucza do bezpiecznej transmisji danych jest nieuzasadnione, tym bardziej, że przepisy ustawy VAT takiego wymogu nie nakładają. To samo tyczy się nakazywania podatnikowi aby treść komunikatu IE599 drukował i uzyskiwał następnie potwierdzenie jego autentyczności od organów podatkowych. Przeczy to, podstawowym założeniom systemu ECS, zakreślonym w aktach prawa wspólnotowego.

Skoro zatem w systemie ECS potwierdzenie wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty odbywa się za pomocą elektronicznego komunikatu IE599 - podpisywanego przez system ECS przy użyciu klucza do bezpiecznej transmisji danych, który to komunikat dokumentuje czynność łatwą przez organy celne do zweryfikowania, to jego kopię może stanowić każdy rodzaj dokumentu, który by wiernie odzwierciedlał treść oryginału. Treść przepisów ustawy VAT, nie sprzeciwia się bowiem temu, aby był to również dokument zapisany w formie elektronicznej. Ponadto jeśli celem ECS jest m.in. zapewnienie przejrzystości i weryfikowalności przeprowadzanych operacji celnych, to organ, mający jakiekolwiek wątpliwości co do treści otrzymanych dokumentów, czy też podejrzeń co do fikcyjności transakcji ma narzędzia służące do weryfikacji uzyskanych od podatnika danych. Tym samym może w łatwy sposób zbadać, czy nadesłany wydruk, kserokopia, czy nadesłany plik jest kopią oryginalnego komunikatu IE599. W tych warunkach nakładanie na podatnika obowiązku niejako "ponownego" potwierdzenia autentyczności wydawanych dokumentów nie znajduje oparcia w treści przepisów ustawy VAT i stoi w sprzeczności z założeniami ECS.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej interpretacji tj. w dniu 23 maja 2008r., uchylonej następnie w postępowaniu sądowym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.