Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/4510-180/15-2/KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-08-17
Teza: moment zliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków wynikających z faktur korygujących
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; faktura-korekta faktury; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 maja 2015 r. (data wpływu 25 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków wynikających z faktur korygujących – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków wynikających z faktur korygujących.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

….. Sp. z o.o. (dalej ,,Spółka” lub ,,Wnioskodawca”) prowadzi działalność w zakresie produkcji maszyn rolniczych oraz części do maszyn rolniczych, takich jak podnośniki hydrauliczne, zaczepy trzypunktowe, urządzenia do holowania i inne. Spółka w związku z prowadzoną działalnością nabywa towary oraz usługi od swoich kontrahentów − zarówno od podmiotów krajowych, jak i od podmiotów z siedzibą w innych krajach Unii Europejskiej, a także od podmiotów zagranicznych spoza Unii Europejskiej. Wniosek dotyczy takich nabywanych towarów i usług, których wartość stanowi koszt uzyskania przychodów Spółki.

Powyższe transakcje nabyć towarów lub usług dokumentowane są fakturami wystawianymi przez kontrahentów Spółki. Zdarzają się sytuacje, w których do wystawionych faktur pierwotnych wystawiane są faktury korygujące zwiększające lub zmniejszające, co powoduje konieczność zmniejszenia bądź zwiększenia przez Spółkę kosztów uzyskania przychodów w odpowiednim okresie podatkowym. Faktury korygujące Spółka otrzymuje w tym samym roku, w którym miała miejsce transakcja i w którym została wystawiona faktura pierwotna, jak i w latach kolejnych.

Przyczyny wystawienia przez kontrahentów Spółki faktur korygujących wpływających na zwiększenie bądź zmniejszenie kosztów uzyskania przychodu Spółki można podzielić na dwie kategorie:

*   przyczyny pierwotne − istniejące już w momencie wystawienia faktury pierwotnej (np. błąd polegający na zaniżeniu/zawyżeniu wysokości kwoty należnej podatku należnego poprzez wskazanie nieprawidłowej ilości towaru lub błąd polegający na użyciu w fakturze pierwotnej nieprawidłowej ceny towaru);

*   przyczyny wtórne − powstałe w terminie późniejszym, już po dokonaniu transakcji oraz po wystawieniu faktury pierwotnej (np. zwrot nabytego towaru do dostawcy, udzielenie rabatu, podwyższenie lub obniżenie ceny w wyniku ustaleń stron transakcji, które mają miejsce po transakcji, np. wskutek reklamacji towaru).

Faktury korygujące wpływające na zmniejszenie bądź zwiększenie kosztów uzyskania przychodów Spółki dotyczą zakupu towarów lub usług, które są kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami bądź pośrednio związanymi z przychodami.

Spółka prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z ustawą o rachunkowości oraz jest zobowiązana do sporządzania sprawozdań finansowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy otrzymane faktury korygujące dotyczące kosztów uzyskania przychodów pośrednio związanych z przychodami, bez względu na przyczynę wystawienia tej faktury korygującej (przyczyna ,,pierwotna” lub przyczyna ,,wtórna”), Spółka powinna ujmować w kosztach uzyskania przychodów na bieżąco, tj. w miesiącu, w którym faktura korygująca jest ujmowana w księgach rachunkowych Spółki?
2.  Czy faktury korygujące dotyczące kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami należy rozliczać w roku podatkowym, w którym powstał odpowiadający kosztowi przychód, przy założeniu, że faktura korygująca zostanie ujęta w księgach Spółki w tym samym roku podatkowym, w którym powstał odpowiadający kosztowi przychód lub w kolejnym roku podatkowym, ale nie później niż w terminie złożenia zeznania rocznego za poprzedni rok, ani nie później, niż w dacie sporządzenia sprawozdania finansowego za poprzedni rok?
3.  Czy otrzymanie faktury korygującej dotyczącej kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami należy rozliczyć w roku podatkowym, w którym następuje ujęcie tej faktury korygującej w księgach rachunkowych Spółki, jeśli faktura korygująca zostanie ujęta w księgach Spółki później, niż w terminie złożenia zeznania rocznego lub później w dacie sporządzenia sprawozdania finansowego za rok podatkowy, w którym powstał odpowiadający kosztowi przychód?

Zdaniem Wnioskodawcy, moment ujęcia i rozliczenia otrzymanej faktury korygującej uzależniony jest od rodzaju kosztów uzyskania przychodów, których dotyczy faktura korygująca (a więc odpowiednio również faktura pierwotna), tj. kosztów uzyskania przychodów pośrednio lub bezpośrednio związanych z przychodami.

Wnioskodawca uważa, że bez znaczenia dla określenia momentu ujęcia i rozliczenia faktury korygującej jest przyczyna wystawienia przez kontrahentów Spółki faktury korygującej wpływającej na zwiększenie, bądź zmniejszenie kosztów uzyskania przychodu Spółki.

Ad. 1

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm., dalej: ustawa o CIT), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zarachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wskazać także należy, że data potrącenia kosztów zależy od charakteru powiązania kosztów z przychodem podatkowym.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów inne, niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Jak stanowi art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W związku z tym, że przepisy ustawy o CIT nie określają szczególnych zasad dokonywania korekt kosztów uzyskania przychodu, wydaje się, że analogiczne zastosowanie znajdą przepisy dotyczące rozliczania faktur pierwotnych otrzymanych w związku z poniesieniem kosztu uzyskania przychodu.

Faktura korygująca koszty uzyskania przychodów powinna zatem zostać ujęta w kosztach uzyskania przychodów (jako ich zwiększenie lub ich zmniejszenie) pod datą, na którą dana faktura korygująca jest ujmowana w księgach rachunkowych.

Przepisy ustawy o CIT bowiem „nie naprowadzają” w żadnym zakresie na wniosek o konieczności wstecznego odniesienia skutków podatkowych w zakresie kosztów uzyskania przychodów w sytuacji otrzymania faktury korygującej (tak NSA w wyroku z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1978/12).

W momencie rozliczania faktury pierwotnej z tytułu nabycia towarów i usług, podatnik postępował właściwie dokonując odliczenia kwoty faktycznie poniesionych przez siebie wydatków (wynikających z faktury pierwotnej) na nabycie towarów lub usług, a więc po Jego stronie nie doszło do jakiegokolwiek zaniedbania, czy też niewłaściwego rozliczenia.

Przyjęcie przez organ podatkowy, że Spółka powinna dokonywać korekty kosztów uzyskania przychodów, wynikających z otrzymanych faktur korygujących, w okresie, w którym rozliczono pierwotne faktury, pozostawałoby w sprzeczności z brzmieniem przepisów ustawy o CIT (taki obowiązek nie wynika z tych przepisów) oraz z zasadą praworządności. Powyższe doprowadziłoby bowiem do sytuacji, w której Spółka musiałaby dokonać korekty wcześniejszego rozliczenia podatkowego ze wszystkimi tego konsekwencjami, a więc jako podatnik zostałaby obciążona negatywnymi konsekwencjami podatkowymi, pomimo tego, że Jej działaniu nie można by w żadnej mierze zarzucić naruszenia prawa.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w aktualnej linii orzeczniczej, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z dnia 25 marca 2015 r. (sygn. akt II FSK 955/14) wyraźnie stwierdził nie tylko, że brak jest podstaw nakazujących podatnikom dokonywania korekty kosztów uzyskania przychodów, wynikających z otrzymanych faktur korygujących, w okresie rozliczeniowym pierwotnych faktur, ale dodatkowo postępowanie takie należy uznać za sprzeczne z zasadą praworządności.

Stanowisko NSA w wyroku, sygn. akt II FSK 955/14: ,,Uwzględniając zasady praworządności, trudno zgodzić się ze stanowiskiem organu podatkowego, że korekta winna dotyczyć tych okresów, w których zaliczono wydatki w pierwotnej wysokości do kosztów uzyskania przychodów. W takiej sytuacji należałoby dokonać korekty wcześniejszego rozliczenia podatkowego ze wszelkimi konsekwencjami podatkowymi w postaci powstania zaległości i obowiązkiem zapłaty odsetek. Akceptacja stanowiska organu podatkowego prowadziłaby do sytuacji, w której podatnik zostałaby obciążony negatywnymi konsekwencjami podatkowymi, mimo że jego działaniu nie można by zarzucić naruszenia prawa.

Reasumując, Minister Finansów błędnie uznał w zaskarżonej interpretacji, że korekta wysokości poniesionego wydatku powinna być zawsze odniesiona do okresu rozliczeniowego, w którym koszt został ujęty w ewidencji księgowej.”

Ad. 2

W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje nabyć towarów i usług stanowiących koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami Spółki. Zdarzają się sytuacje, w wyniku których spółka otrzymuje faktury korygujące dokumentujące te nabycia, przy czym faktury korygujące Spółka otrzymuje zarówno w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały przychody odpowiadające tym kosztom, jak i po zamknięciu przez Spółkę tego roku podatkowego i dokonaniu stosownych rozliczeń z tego tytułu.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4b ustawy o CIT) odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

−są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Analogicznie do twierdzeń Spółki przedstawionych w zakresie pytania pierwszego przedmiotowego wniosku, z uwagi na fakt, że przepisy ustawy o CIT nie określają szczególnych zasad dokonywania korekt kosztów uzyskania przychodu bezpośrednio związanych z przychodami, zastosowanie znajdą przepisy dotyczące rozliczania faktur pierwotnych otrzymanych w związku z poniesieniem takich kosztów.

W związku z powyższym, jeżeli Spółka ujmuje fakturę korygującą koszty uzyskania przychodów w roku podatkowym, w którym powstał odpowiadający kosztowi przychód lub w kolejnym roku podatkowym, ale przed terminem złożenia zeznania za ten rok oraz przed sporządzeniem sprawozdania finansowego za ten rok, fakturę korygującą należy ująć w kosztach uzyskania przychodów (poprzez ich zwiększenie lub zmniejszenie) w dacie, pod którą ujęto fakturę korygującą w księgach Spółki.

Ad. 3

Natomiast koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4c ustawy o CIT) odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego lub po terminie złożenia zeznania podatkowego, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Zatem, jeśli faktura korygująca koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodem danego roku zostanie ujęta w księgach Spółki po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego lub po terminie złożenia zeznania podatkowego za rok, w którym powstał odpowiadający kosztom przychód, zmiana kosztów uzyskania przychodów (ich zwiększenie lub zmniejszenie) powinna nastąpić w dacie, pod którą ujęto fakturę korygującą w księgach Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm., dalej „ustawa o pdop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów, pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem, a przychodem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Nie w każdym oczywiście wypadku związek ten jest wyraźny, co powoduje, iż każdą sytuację należy oceniać odrębnie. Ustawa o pdop nie uzależnia uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu od skutku w postaci powstania lub powiększenia konkretnego przychodu lub jego zachowania oraz zabezpieczenia. Należy podkreślić, że koszt uzyskania przychodów jest kosztem działalności gospodarczej, który ze swej istoty zmierza do osiągnięcia przychodów. W związku z tym, może się zdarzyć, że podatnik ponosi określony koszt, który ma niewątpliwy związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, jednak nie spowoduje on powstania lub powiększenia przychodów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie produkcji maszyn rolniczych oraz części do maszyn rolniczych. Spółka w związku z prowadzoną działalnością nabywa towary oraz usługi od swoich kontrahentów − zarówno od podmiotów krajowych, jak i od podmiotów z siedzibą w innych krajach Unii Europejskiej, a także od podmiotów zagranicznych spoza Unii Europejskiej. Wniosek dotyczy takich nabywanych towarów i usług, których wartość stanowi koszt uzyskania przychodów Spółki. Powyższe transakcje nabyć towarów lub usług dokumentowane są fakturami wystawianymi przez kontrahentów Spółki. Zdarzają się sytuacje, w których do wystawionych faktur pierwotnych wystawiane są faktury korygujące zwiększające lub zmniejszające, co powoduje konieczność zmniejszenia bądź zwiększenia przez Spółkę kosztów uzyskania przychodów w odpowiednim okresie podatkowym. Faktury korygujące Spółka otrzymuje w tym samym roku, w którym miała miejsce transakcja i w którym została wystawiona faktura pierwotna, jak i w latach kolejnych. Przyczyny wystawienia przez kontrahentów Spółki faktur korygujących wpływających na zwiększenie bądź zmniejszenie kosztów uzyskania przychodu Spółki można podzielić na przyczyny pierwotne − istniejące już w momencie wystawienia faktury pierwotnej (np. błąd polegający na zaniżeniu/zawyżeniu wysokości kwoty należnej podatku należnego poprzez wskazanie nieprawidłowej ilości towaru lub błąd polegający na użyciu w fakturze pierwotnej nieprawidłowej ceny towaru) oraz przyczyny wtórne − powstałe w terminie późniejszym, już po dokonaniu transakcji oraz po wystawieniu faktury pierwotnej (np. zwrot nabytego towaru do dostawcy, udzielenie rabatu, podwyższenie lub obniżenie ceny w wyniku ustaleń stron transakcji, które mają miejsce po transakcji, np. wskutek reklamacji towaru). Faktury korygujące wpływające na zmniejszenie bądź zwiększenie kosztów uzyskania przychodów Spółki dotyczą zakupu towarów lub usług, które są kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami bądź pośrednio związanymi z przychodami. Spółka prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z ustawą o rachunkowości oraz jest zobowiązana do sporządzania sprawozdań finansowych.

Ustawa o pdop przewiduje dwie kategorie kosztów:

*   koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,

*   koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami.

Koszty bezpośrednio związane z uzyskiwanym przychodem to wydatki, których poniesienie przyczynia się wprost do osiągnięcia konkretnych przychodów składających się na całość przychodów osiąganych przez podatnika w roku podatkowym. Należą do nich koszty określonego rodzaju działalności prowadzonej przez podatnika, także koszty związane z konkretnymi transakcjami składającymi się na tę działalność.

W przypadku kosztów o takim charakterze ustawodawca postanowił, że:

*   koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c (art. 15 ust. 4 ustawy o pdop),

*   koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:
    1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzenia takiego sprawozdania, albo
    2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

−są potrącane w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (art. 15 ust. 4b ustawy o pdop).

Zasady wystawiania faktur korygujących regulują przepisy § 13 i § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.). Z przepisu § 13 ww. rozporządzenia wynika, że faktura korygująca winna zostać wystawiona w przypadku, gdy po wystawieniu faktury pierwotnej udzielony został rabat, nastąpił zwrot sprzedawcy towarów oraz zwrot nabywcy kwot nienależnych, nastąpił zwrot nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu. Fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury (§ 14 ust. 1 rozporządzenia).

Podkreślić należy, że faktura korygująca nie dokumentuje odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Punktem odniesienia do faktury korygującej jest zatem zawsze faktura pierwotna.

Przepisy ustawy o pdop nie określają szczególnych zasad dokonywania korekt kosztów uzyskania przychodów. Zatem, wystawiona faktura korygująca nie zmienia momentu poniesienia i potrącenia kosztu, a jedynie jego wysokość.

W związku z powyższym, skoro przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie przewidują odrębnego momentu dla korekty kosztów, to korekty te należy odnieść do momentu, w którym koszt ten został potrącony.

Wskazać również należy, że na datę poniesienia kosztu uzyskania przychodów, nie ma wpływu późniejsza korekta tego kosztu. Nie może budzić wątpliwości, że bez względu na to, czy poniesiony koszt ma charakter kosztu bezpośredniego, czy też kosztu pośredniego, dokument stanowiący podstawę dokonania korekty nie zmienia momentu poniesienia i potrącenia kosztu, a jedynie jego wysokość.

Faktura korygująca nie dokumentuje bowiem odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Punktem odniesienia do faktury korygującej jest zawsze faktura pierwotna (faktura korygująca musi bowiem zawierać dane ujęte w fakturze, której dotyczy), co oznacza, że korekta kosztów uzyskania przychodów, wynikających z otrzymanej faktury korygującej, powinna zostać dokonana w okresie rozliczeniowym, którego dotyczyła pierwotna faktura.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe, tutejszy Organ stoi na stanowisku, że Spółka powinna dokonać korekty poniesionych kosztów uzyskania przychodów (bezpośrednio i pośrednio związanych z przychodami), wynikających z otrzymanych faktur korygujących, w okresie rozliczeniowym, którego dotyczyły pierwotne faktury.

W związku z powyższym nieprawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym:

*   faktura korygująca koszty uzyskania przychodów powinna zostać ujęta w kosztach uzyskania przychodów (jako ich zwiększenie lub ich zmniejszenie) pod datą, na którą dana faktura korygująca jest ujmowana w księgach;

*   jeżeli Spółka ujmuje fakturę korygującą koszty uzyskania przychodów w roku podatkowym, w którym powstał odpowiadający kosztowi przychód lub w kolejnym roku podatkowym, ale przed terminem złożenia zeznania za ten rok oraz przed sporządzeniem sprawozdania finansowego za ten rok, fakturę korygującą należy ująć w kosztach uzyskania przychodów (poprzez ich zwiększenie lub zmniejszenie) w dacie, pod którą ujęto fakturę korygującą w księgach;

*   jeśli faktura korygująca koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodem danego roku zostanie ujęta w księgach Spółki po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego lub po terminie złożenia zeznania podatkowego za rok, w którym powstał odpowiadający kosztom przychód, zmiana kosztów uzyskania przychodów (ich zwiększenie lub zmniejszenie) powinna nastąpić w dacie, pod którą ujęto fakturę korygującą w księgach Spółki.

Odnosząc się natomiast do powołanych we wniosku wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, które zdaniem Wnioskodawcy przemawiają za słusznością przedstawionego stanowiska podkreślić należy, że jakkolwiek orzeczenia takie kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie faktycznym. Orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.