Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1145/10/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-12-09
Teza: Czy dla celów obliczenia dochodu opodatkowanego (straty podatkowej) oraz dochodu (straty) z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy, Spółka może prowadzić jedną ewidencję dla działalności podlegającej zwolnieniu (wspólną dla Pierwszego jak i Drugiego Zezwolenia) i odrębną dla działalności podlegającej opodatkowaniu? (pytanie Nr 1)
Słowa kluczowe: ewidencja; ewidencja-ewidencja rachunkowa; inwestycje; inwestycje-wydatki inwestycyjne; pomoc-pomoc publiczna; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zezwolenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP 09 września 2010 r.) uzupełniony w dniu 03 listopada 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości prowadzenia jednej ewidencji rachunkowej dla działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej podlegającej zwolnieniu, wspólnej dla dwóch zezwoleń i odrębnej dla działalności podlegającej opodatkowaniu (pytanie Nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 września 2010 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej podlegającej zwolnieniu, wspólnej dla dwóch zezwoleń i odrębnej dla działalności podlegającej opodatkowaniu (pytanie Nr 1).

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 22 października 2010 r. Znak IBPBI/2/423-1145/10/AK wezwano do ich uzupełnienia. Braki formalne uzupełniono w dniu 03 listopada 2010 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest firmą działającą w branży producentów szkła. Dnia 8 listopada 2000 r. Spółka uzyskała zezwolenie (dalej: Pierwsze Zezwolenie) na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: SSE, Strefa). Pierwsze Zezwolenie obowiązuje do dnia 8 sierpnia 2016 r.

Pierwsze Zezwolenie zostało zmienione decyzją z dnia 21 grudnia 2006 r. na podstawie art. 6 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz. U. Nr 188, poz. 1840 z późn. zm.) (tzw. konwersja zezwolenia). W konsekwencji, maksymalna wielkość pomocy publicznej w odniesieniu do Pierwszego Zezwolenia wynosi 50% kosztów inwestycji poniesionych tylko do 31 grudnia 2006 r.

Zmiana Pierwszego Zezwolenia objęła również zmianę wysokości i terminu poniesienia wydatków inwestycyjnych oraz przedmiotu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Ostatecznie, Pierwsze Zezwolenie obejmuje prowadzenie przez Spółkę działalności gospodarczej, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie wyrobów wytworzonych i usług wykonywanych na terenie strefy określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego (PKWiU 2004):

*   Sekcja D, podsekcja Dl, dział 26 klasa 26.11 - szkło płaskie,
*   Sekcja D, podsekcja Dl, dział 26 klasa 26.12 - szkło płaskie profilowane i poddane dalszej obróbce,
*   Sekcja I dział 63 klasa 63.11 - usługi przeładunku towarów,
*   Sekcja I dział 63 klasa 63.12 - usługi magazynowania i przechowywania towarów,
*   Sekcja K dział 74 kategoria 74.12.2 - usługi rachunkowo-księgowe, z wyłączeniem deklaracji podatkowych

oraz w zakresie odpadów powstałych w związku z prowadzeniem wyżej wymienionej działalności.

Jednocześnie należy wskazać, że Spółka prowadzi również w SSE niewielką działalność gospodarczą w zakresie nieobjętym Pierwszym Zezwoleniem podlegającą opodatkowaniu (między innymi sprzedaż towarów, lokaty bankowe). Spółka nie prowadzi natomiast żadnej działalności gospodarczej poza terenem SSE.

Spółka osiągnęła wymagany na podstawie Pierwszego Zezwolenia poziom utworzonych miejsc pracy w zadeklarowanym terminie do dnia 30 czerwca 2004 r. oraz wymagany poziom nakładów inwestycyjnych w terminie do dnia 31 grudnia 2006 r.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm., dalej: ustawa o CIT), w związku z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 1994 r. Nr 123 poz. 600 ze zm., dalej: ustawa o SSE), Spółka kwalifikuje dochody z działalności gospodarczej objętej Pierwszym Zezwoleniem i prowadzonej na terenie SSE jako wolne od podatku.

Spółka prowadzi ewidencję rachunkową pozwalającą wyodrębnić łączny dochód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej: CIT) osiągany w związku z posiadanym zezwoleniem oraz dochód podlegający opodatkowaniu, stosownie do wymagań określonych w art. 9 ust. 1 ustawy o CIT w związku z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 tejże ustawy.

Aby utrzymać swoją pozycję na bardzo konkurencyjnym i wymagającym rynku, Spółka zdecydowała się na realizację nowej inwestycji prowadzącej do wdrożenia produkcji szkła laminowanego. Planowane przedsięwzięcie polega na rozbudowie parku maszynowego Spółki na terenie istniejącego zakładu położonego na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. W ramach projektu Spółka planuje zainstalowanie linii do produkcji szkła laminowanego. Celem projektu jest dywersyfikacja oferty produktów wytwarzanych w hucie. Inwestycja będzie wiązała się z poniesieniem określonych nakładów inwestycyjnych oraz utworzeniem określonej liczby nowych miejsc pracy. W związku z realizacją tej inwestycji, w dniu 17 czerwca 2010 r. Spółka uzyskała Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: Drugie Zezwolenie). Drugie Zezwolenie obowiązuje do 31 grudnia 2020 r.

Drugie Zezwolenie obejmuje prowadzenie przez Spółkę działalności gospodarczej na terenie Strefy, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie strefy określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego (PKWiU 2008):

*   23.11 - szkło płaskie,
*   23.12 - szkło płaskie profilowane i poddane dalszej obróbce.

Ze względu na wejście w życie z dniem 1 stycznia 2009 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293) w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zakres działalności Spółki na potrzeby Drugiego Zezwolenia określony został na podstawie zmienionych kodów PKWiU 2008.

Niemniej jednak, zakresy działalności określonych w Pierwszym i Drugim Zezwoleniu są identyczne w zakresie podstawowej działalności operacyjnej prowadzonej na terenie SSE przez Spółkę. Są to następujące obszary (dalej określane łącznie jako: Działalność Podstawowa):

*   działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie następujących wyrobów wytworzonych na terenie Strefy:
    *   szkło płaskie (kod 26.11 wg PKWiU 2004, kod 23.11 wg PKWiU 2008)
    *   szkło płaskie profilowane i poddane dalszej obróbce (kod 26.12 wg PKWiU 2004, kod 23.12 wg PKWiU 2008).

Pierwsze Zezwolenie obejmuje również dodatkową działalność nieobjętą zakresem Drugiego Zezwolenia, tj. działalność w zakresie usług przeładunku towarów, usług magazynowania i przechowywania towarów, usług rachunkowo-księgowych, z wyłączeniem deklaracji podatkowych oraz w zakresie odpadów powstałych w związku z prowadzeniem na terenie Strefy działalności wskazanej w zezwoleniu.

Niemniej jednak, w rzeczywistości Spółka prowadzi na terenie SSE jedynie Działalność Podstawową. Spółka pragnie zatem podkreślić, że na podstawie Pierwszego Zezwolenia zwalniała z opodatkowania jedynie dochód generowany w związku z Działalnością Podstawową prowadzoną na terenie SSE oraz dochód związany z odpadami powstałymi w związku z działalnością prowadzoną na terenie SSE. Podsumowując, zakres działalności gospodarczej zwalnianej z opodatkowania, która będzie przez Spółkę realizowana na terenie SSE na podstawie Drugiego Zezwolenia, będzie zbieżny z zakresem działalności zwalnianej przez Spółkę w oparciu o Pierwsze Zezwolenie.

Należy również wskazać, że zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1548, dalej: Rozporządzenie SSE), maksymalna wielkość pomocy publicznej w odniesieniu do Drugiego Zezwolenia wynosić będzie 40% kosztów inwestycji określonych w Drugim Zezwoleniu.

W związku z prowadzeniem działalności na podstawie dwóch Zezwoleń, Spółka będzie prowadzić ewidencję księgową w sposób umożliwiający jednoznaczne przyporządkowanie wydatków inwestycyjnych oraz utworzonych nowych miejsc pracy do każdego Zezwolenia. Ewidencja ta umożliwi rozliczenie obydwu projektów pod kątem wypełnienia warunków określonych w Zezwoleniach oraz ustalenia kosztów kwalifikowanych poniesionych w związku z realizacją tych projektów dla celów kalkulacji przysługującego Spółce limitu pomocy publicznej.

Spółka kalkulując dostępną pulę pomocy publicznej, uwzględniać będzie w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych różne poziomy intensywności pomocy wynikające z wydatków kwalifikowanych ponoszonych w ramach każdego z Zezwoleń.

Spółka jest dużym przedsiębiorcą w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy dla celów obliczenia dochodu opodatkowanego (straty podatkowej) oraz dochodu (straty) z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy, Spółka może prowadzić jedną ewidencję dla działalności podlegającej zwolnieniu (wspólną dla Pierwszego jak i Drugiego Zezwolenia) i odrębną dla działalności podlegającej opodatkowaniu? (pytanie Nr 1)

Zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę posiadane przez Spółkę Zezwolenia, wystarczające będzie prowadzenie jednej ewidencji rachunkowej dla działalności prowadzonej na terenie Strefy, ponieważ na jej podstawie możliwe będzie określenie łącznego dochodu (straty) z działalności zwolnionej z opodatkowania CIT, tj. Działalności Podstawowej prowadzonej na terenie SSE (objętej zarówno Pierwszym jak i Drugim Zezwoleniem).

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów i kosztów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu CIT lub są wolne od podatku. Ponadto, w myśl art. 7 ust. 4 ustawy o CIT, przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 3 tego artykułu.

Na mocy art. 12 ustawy o SSE dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia SSE oraz obowiązującego wcześniej (tj. po 1 maja 2004 r.) § 5 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie ustanowienia katowickiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 1996 r., Nr 88, poz. 397 ze zm.), zwolnienia z podatku przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie danej specjalnej strefy ekonomicznej.

W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT stanowi, że wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zwolnieniu podlegają wszystkie dochody Spółki z określonej w Zezwoleniach działalności (tj. Działalności Podstawowej) uzyskiwane na terenie SSE. Takie stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacji z 1 lutego 2008 r. wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IP-PB3-423-426/07-3/KB). W piśmie tym stwierdza się, że „wykładnia gramatyczna powyższych przepisów wskazuje, że poza kryteriami określającymi wielkość pomocy publicznej, udzielanej w formie zwolnienia, wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest każdy dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie przedmiotowym określonym w zezwoleniu i prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej."

Spółka ma przy tym zapewnić - na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o CIT oraz w § 5 ust. 5 Rozporządzenia SSE - możliwość wyodrębnienia dochodów uzyskiwanych z działalności podlegającej zwolnieniu oraz z działalności nieobjętej zwolnieniem z CIT (pozostającej poza zakresem określonym w Zezwoleniach lub poza terytorialnym obszarem specjalnej strefy ekonomicznej).

Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie przewidział określonej formy wyodrębnienia ewidencyjnego oraz organizacyjnego działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Nie jest zatem konieczne tworzenie formalnie wyodrębnionych oddziałów prowadzących oraz nieprowadzących działalności na terenie Strefy.

Zarówno wykładnia literalna, jak i celowościowa przepisów wskazuje, że obowiązkiem korzystającego ze zwolnienia jest prowadzenie odrębnej ewidencji rachunkowej dla działalności zwolnionej oraz działalności nieobjętej zwolnieniem.

Powyższe podejście zostało potwierdzone przez Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na interpelację poselską z dnia 19 kwietnia 2006 r. (znak SPS-023-2267/06): „Organizacyjne wyodrębnienie z osoby prawnej - prowadzącej działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, jak i poza nią - jednostki, której wypracowany dochód korzysta ze zwolnienia podatkowego, służy przede wszystkim prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu. W związku z tym przedsiębiorca musi zapewnić, by na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych możliwe było ustalenie wysokości dochodu podlegającego zwolnieniu. A zatem wyodrębnienie organizacyjne służące prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu polega na wyodrębnieniu rachunkowym (w tym majątkowym) oraz kadrowym." Wcześniej Ministerstwo Finansów zajęło podobne stanowisko w piśmie z dnia 31 października 2003 r. (znak: PB4/KGK-8214-2434-319/03) skierowanym do Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, zgodnie z którym: „Zdaniem Ministerstwa Finansów organizacyjne wyodrębnienie, służące prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, polega na wyodrębnieniu rachunkowym (w tym majątkowym) oraz kadrowym".

Jak wynika z powyższego, wymogi dotyczące prowadzenia stosownej ewidencji rachunkowej oraz wyodrębnienia organizacyjnego mają na celu prawidłowe ustalenie dochodu opodatkowanego oraz dochodu zwolnionego z opodatkowania i pod kątem realizacji tych celów należy oceniać prawidłowość prowadzonej przez podatników ewidencji.

Oznacza to, że Spółka zobowiązana będzie do odrębnego ewidencjonowania dochodu opodatkowanego (osiąganego poza Zezwoleniami) oraz dochodu zwolnionego (osiąganego w ramach posiadanych przez Spółkę Zezwoleń). Ani wykładnia literalna, ani celowościowa powołanych na wstępie przepisów nie wymaga od Spółki wyodrębniania dochodu osiąganego w ramach poszczególnych Zezwoleń (jako że dochód ten korzysta w całości ze zwolnienia). W sytuacji gdy zezwolenia dotyczą tej samej Działalności Podstawowej, wyodrębnienie takie nie byłoby zresztą możliwe. Ustawodawca unika zaś nakładania na podatników obowiązków, które są z założenia niemożliwe do wykonania.

Podsumowując, Spółka - podobnie jak czyni to obecnie - będzie zobowiązana do wydzielania księgowego dochodów, które podlegają opodatkowaniu CIT (osiągane na obszarze SSE, ale z działalności niewymienionych w Zezwoleniach) oraz dochodów zwolnionych z opodatkowania (na podstawie obydwu Zezwoleń łącznie).

Innymi słowy, przez cały okres prowadzenia przez Spółkę działalności na terenie SSE (wynikający łącznie z Pierwszego i Drugiego Zezwolenia), Spółka będzie prowadzić dwie odrębne ewidencje dochodów, jedną dla działalności opodatkowanej oraz jedną dla działalności zwolnionej z CIT.

Na marginesie powyższych argumentów Spółka wskazuje, że Jej podejście znajduje co do zasady potwierdzenie w dotychczasowej linii interpretacyjnej organów podatkowych, przykładowo w:

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 marca 2010 r. (sygn. IBPBI/2/423-1520/09/MO),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 18 sierpnia 2009 r. (sygn. IBPBI/2/423-596/09/AM),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 maja 2009 r. (sygn. IBPBI/2/423-150/09/AM),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 31 października 2008 r. (sygn. ITPB3/423-414/08/MK),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 października 2008 r. (sygn. IBPB3/423-661/08/MO) oraz z dnia 13 października 2008 r. (sygn. IBPB3/423-894/08/MO),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 1 października 2008 r. (sygn. IBPB3/423-585/08/MO),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 3 marca 2008 r. (sygn. IBPB3/423-37/08/MO),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (winno być: interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie) z dnia 1 lutego 2008 r. (sygn. IP-PB3-423-426/07-3/KB).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.). Podstawą do korzystania z pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym) jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z tej pomocy (art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej „ustawa o pdop”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ustawy o pdop, stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z tej działalności jest pewnym wyjątkiem od zasady.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w dniu 08 listopada 2000 r. Spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Pierwsze Zezwolenie obowiązuje do dnia 08 sierpnia 2016 r. Zezwolenie to zostało zmienione decyzją z dnia 21 grudnia 2006 r. Aby utrzymać swoją pozycję na bardzo konkurencyjnym i wymagającym rynku, Spółka zdecydowała się na realizację nowej inwestycji prowadzącej do wdrożenia produkcji szkła laminowanego. Planowane przedsięwzięcie polega na rozbudowie parku maszynowego Spółki na terenie istniejącego zakładu położonego na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. W ramach projektu Spółka planuje zainstalowanie linii do produkcji szkła laminowanego. Celem projektu jest dywersyfikacja oferty produktów wytwarzanych w hucie. Inwestycja będzie wiązała się z poniesieniem określonych nakładów inwestycyjnych oraz utworzeniem określonej liczby nowych miejsc pracy. W związku z realizacją tej inwestycji, w dniu 17 czerwca 2010 r. Spółka uzyskała Drugie Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Drugie Zezwolenie obowiązuje do 31 grudnia 2020 r.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o pdop, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a - 16m. Zasady prowadzenia tej ewidencji przez podatników określa ustawa z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548 ze zm.), w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Ustawodawca nie zdefiniował, o jak dalekie wyodrębnienie organizacyjne działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej chodzi. Organizacyjne wyodrębnienie z osoby prawnej - prowadzącej działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, jak i poza nią - jednostki, której wypracowany dochód korzysta ze zwolnienia podatkowego, służy przede wszystkim prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu. W związku z tym przedsiębiorca musi zapewnić, by na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych możliwe było ustalenie wysokości dochodu podlegającego zwolnieniu. Zatem, wyodrębnienie organizacyjne służące prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu polega na wyodrębnieniu rachunkowym (w tym majątkowym) oraz kadrowym.

Analogiczne zasady wyodrębnienia organizacyjnego dotyczą również sytuacji, kiedy Spółka na terenie specjalnej strefy ekonomicznej prowadzi równocześnie działalność objęta i nieobjętą zwolnieniem.

W konsekwencji, w przypadku prowadzenia działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, z której dochód korzysta ze zwolnienia od opodatkowania, jak i działalność w zakresie nieobjętym zezwoleniem, Spółka będzie zobowiązana do prowadzenia jednej ewidencji rachunkowej dla celów obliczenia dochodu (straty) z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy dla wszystkich posiadanych zezwoleń i odrębnej ewidencji rachunkowej dla działalności podlegającej opodatkowaniu.

Stanowisko Spółki w zakresie pytania Nr 1 jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienić należy, iż w sprawie będącym przedmiotem pytania Nr 2 wydano odrębną interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.