Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1099/11/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-01-12
Teza: stawka podatku na dostawę i montaż komórek lokatorskich
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlano-montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2011r. (data wpływu 30 września 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 grudnia 2011r. (data wpływu 4 stycznia 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na dostawę i montaż komórek lokatorskich – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na dostawę i montaż komórek lokatorskich.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 grudnia 2011r. (data wpływu 4 stycznia 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 21 grudnia 2011r. znak: IBPP2/443-1099/11/WN.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się:

*   produkcją bram garażowych,
*   sprzedażą bram garażowych innych producentów,
*   wykonywaniem usług budowlanych i remontowanych związanych z montażem bram garażowych.

Firma zamierza rozszerzyć ofertę o sprzedaż systemy komórek lokatorskich. System ten składa się z ażurowych wygrodzeń zamkniętych furtką powierzchni piwnic. Usługa budowlana ma być wykonana w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 jako budynek wielomieszkaniowy. Budynek ten spełnia warunki określone w art. 41 ust. 12a i 12b jako objęty społecznym programem mieszkaniowym-powierzchnia mieszkań nie przekracza 150 m2 powierzchni użytkowej wg oświadczenia inwestora. Usługa ma polegać na wykonaniu komórek lokatorskich czyli wygrodzeniu powierzchni piwnicznych.

Dodatkowo w piśmie uzupełniającym wniosek z dnia 30 grudnia 2011r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż:

1.  usługa polegająca na dostawie i montażu komórek lokatorskich może być realizowana w ramach następujących czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług - budowy lub remontu lub modernizacji obiektu lub części budynku zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym,
2.  usługa będąca przedmiotem zapytania polegać będzie na dostawie ażurowych systemów wygrodzeń oraz ich zamontowaniu w budynku w miejscu przeznaczonym w projekcie na takie pomieszczenia,
3.  ażurowy system wygrodzeń powierzchni piwnic nie jest trwałym elementem konstrukcyjnym, może zostać zdemontowany, bez wpływu na konstrukcję budynku,
4.  usługa montażu komórek lokatorskich jest usługą kompleksową polegającą na zabudowie piwnic i może być wykonywana zarówno na rzecz inwestora wznoszącego budynek jak i administratora (zarządcy) budynku. Zdaniem Wnioskodawcy nie wystąpi sytuacja gdzie usługa ta będzie wykonywana na rzecz inwestora będącego właścicielem konkretnego lokalu mieszkalnego,
5.  cena usługi obejmuje: koszt pomiaru, koszt ażurowych systemów wygrodzeń, koszt dostawy tych systemów, koszt materiałów zużytych do montażu oraz koszt robocizny ekipy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy usługa budowlana polegająca na dostawie i montażu komórek lokatorskich w budynku mieszkalnym wielomieszkaniowym objętym społecznym programem mieszkaniowym jest opodatkowana stawką podstawową 23 % czy stawką obniżoną 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa budowlana polegająca na dostawie i montażu komórek lokatorskich w budynku wielomieszkaniowym objętym społecznym programem mieszkaniowym jest opodatkowana stawką obniżoną w wysokości 8%. Przyjmuje się, że piwnica, strych, komórka to pomieszczenia przynależne do lokali mieszkalnych - są częścią nieruchomości wspólnej i usługi budowlane z nimi związane są opodatkowane stawką obniżoną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ww. ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ww. ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się – w myśl art. 41 ust. 12 ww. ustawy o VAT – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się, w myśl art. 41 ust. 12a ww. ustawy – obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Natomiast w myśl ust. 12b ww. art. 41, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Należy w tym miejscu wskazać, że dla celów podatku VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), która to klasyfikacja stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Z objaśnień wstępnych zawartych w tej klasyfikacji wynika, że budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Natomiast budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Wg podziału obiektów budowlanych na sekcje i działy w PKOB w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne, natomiast w dziale 12 budynki niemieszkalne.

Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy:

*   Budynki mieszkalne jednorodzinne - 111,
*   Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe - 112,
*   Budynki zbiorowego zamieszkania - 113.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t. j. Dz. u. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej "lokalami", mogą stanowić odrębne nieruchomości. Samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Treść art. 2 ust. 1 ustawy przesądza, że przedmiotami odrębnej własności mogą być zarówno lokale mieszkalne, jak i użytkowe.

Zgodnie z § 3 pkt 14 rozporządzenia, Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) lokalem użytkowym jest jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. Natomiast zgodnie z § 3 pkt 13 ww. rozporządzenia, pomieszczeniem gospodarczym jest pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych. Zaś pomieszczeniem technicznym jest pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku (§ 3 pkt 12 cyt. rozporządzenia).

Mając na uwadze powyższe regulacje prawne zawarte we wskazanym rozporządzeniu stwierdza się, że komórka lokatorska spełnia definicję pomieszczenia gospodarczego jako pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych.

Wskazać również należy, że zgodnie z uchwaloną w dniu 29 października 2010r. ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r., jest wykorzystywana Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.). Zgodnie z tą klasyfikacją Dział 41 Sekcji F – obiekty budowlane i roboty budowlane – obejmuje m.in. roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, które polegają na budowie (tzn. wznoszeniu obiektu budowlanego w określonym miejscu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego).

Jak wynika z wniosku, Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się:

*   produkcją bram garażowych,
*   sprzedażą bram garażowych innych producentów,
*   wykonywaniem usług budowlanych i remontowanych związanych z montażem bram garażowych.

Firma zamierza rozszerzyć ofertę o sprzedaż systemy komórek lokatorskich. System ten składa się z ażurowych wygrodzeń zamkniętych furtką powierzchni piwnic. Usługa budowlana ma być wykonana w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 jako budynek wielomieszkaniowy. Budynek ten spełnia warunki określone w art. 41 ust. 12a i 12b jako objęty społecznym programem mieszkaniowym-powierzchnia mieszkań nie przekracza 150 m2 powierzchni użytkowej wg oświadczenia inwestora. Usługa ma polegać na wykonaniu komórek lokatorskich czyli wygrodzeniu powierzchni piwnicznych.

Dodatkowo w piśmie uzupełniającym wniosek z dnia 30 grudnia 2011r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż:

1.  usługa polegająca na dostawie i montażu komórek lokatorskich może być realizowana w ramach następujących czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług - budowy lub remontu lub modernizacji obiektu lub części budynku zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym,
2.  usługa będąca przedmiotem zapytania polegać będzie na dostawie ażurowych systemów wygrodzeń oraz ich zamontowaniu w budynku w miejscu przeznaczonym w projekcie na takie pomieszczenia,
3.  ażurowy system wygrodzeń powierzchni piwnic nie jest trwałym elementem konstrukcyjnym, może zostać zdemontowany, bez wpływu na konstrukcję budynku,
4.  usługa montażu komórek lokatorskich jest usługą kompleksową polegającą na zabudowie piwnic i może być wykonywana zarówno na rzecz inwestora wznoszącego budynek jak i administratora (zarządcy) budynku. Zdaniem Wnioskodawcy nie wystąpi sytuacja gdzie usługa ta będzie wykonywana na rzecz inwestora będącego właścicielem konkretnego lokalu mieszkalnego,
5.  cena usługi obejmuje: koszt pomiaru, koszt ażurowych systemów wygrodzeń, koszt dostawy tych systemów, koszt materiałów zużytych do montażu oraz koszt robocizny ekipy.

Należy zauważyć, iż czynności opisane we wniosku, a stanowiące remont lub modernizację komórki lokatorskiej mogą dzielić „los podatkowy” lokalu mieszkalnego, do którego przynależą, a tym samym podlegać opodatkowaniu według 8% stawki podatku VAT w sytuacji gdy komórki te nie stanowią odrębnej własności mogącej być przedmiotem samodzielnego obrotu i przy uwzględnieniu limitów przewidzianych przepisem art. 41 ust. 12b ustawy o VAT.

Natomiast czynności opisane we wniosku, a wykonywane w ramach budowy budynku mieszkalnego wielomieszkaniowego klasyfikowanego według PKOB do grupowania 112 podlegają opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT.

Odnosząc zatem wskazany stan prawny do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż wykonywane przez Wnioskodawcę usługi w zakresie kompleksowego montażu komórek lokatorskich jako całości wykonywane na rzecz inwestora wznoszącego budynek jak i administratora (zarządcy) budynku mieszkalnego, sklasyfikowanego w dziale PKOB 11, podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, przy założeniu jednak, że:

*   czynności te mieszczą się w zakresie remontu lub modernizacji tego budynku, a przedmiotowe komórki lokatorskie, których one dotyczą, nie stanowią odrębnych własności mogących być przedmiotem samodzielnego obrotu lecz będą pomieszczeniem pomocniczym konkretnego lokalu mieszkalnego w istniejącym już ww. budynku mieszkalnym i przy uwzględnieniu limitów przewidzianych przepisem art. 41 ust. 12b ustawy o VAT lub
*   czynności te wykonywane będą w ramach budowy takiego budynku.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania ww. budynku według PKOB. Należy bowiem zauważyć, iż tut. organ nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości, dokonanego przez Wnioskodawcę, przyporządkowania formalnego budynku do grupowania statystycznego. Podkreślić należy, iż kwestie dotyczące zaklasyfikowania budynku wskazanego we wniosku do właściwego grupowania statystycznego, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska dotyczącego klasyfikacji przedmiotowego budynku.

Stosownie do zasad metodycznych klasyfikacji statystycznych – na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.