Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1563/08/AL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-01-14
Teza: Jaka stawka podatku od towarów i usług będzie obowiązywała na dostawę: - zakładu produkcyjnego z gruntem, na którym ten zakład jest posadowiony, - gruntów przeznaczonych pod zabudowę, - gruntów stanowiących teren niezabudowany zaklasyfikowany w planie zagospodarowania przestrzennego jako rola, łąki?
Słowa kluczowe: budowle; budynek; czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; grunty; grunty-grunt niezabudowany; grunty-grunt zabudowany; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana „X” przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2008r. (data wpływu 13 października 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 grudnia 2008r. (data wpływu 23 grudnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku od towarów i usług obowiązującej na dostawę:

*   zakładu produkcyjnego z gruntem, na którym ten zakład jest posadowiony,
*   gruntów przeznaczonych pod zabudowę,
*   gruntów stanowiących teren niezabudowany zaklasyfikowany w planie zagospodarowania przestrzennego jako rola, łąki

**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2008r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku od towarów i usług obowiązującej na dostawę:

*   zakładu produkcyjnego z gruntem, na którym ten zakład jest posadowiony,
*   gruntów przeznaczonych pod zabudowę,
*   gruntów stanowiących teren niezabudowany zaklasyfikowany w planie zagospodarowania przestrzennego jako rola, łąki.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 19 grudnia 2008r. (data wpływu 23 grudnia 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu Nr IBPP1/443-1563/08/AL z dnia 10 grudnia 2008r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca chciałby sprzedać nieruchomość zakupioną przez siebie na współwłasność w 1993r. Były to grunty rolne stanowiące rolę, łąki oraz las (IV i V klasa) o łącznej powierzchni 8,21 ha. W 2000r. Wnioskodawca dokupił grunt rolny o powierzchni 0,12 ha (IV i V klasa), a powierzchnia gruntów wzrosła do 8,33 ha.

W latach 1998 i 1999 Wnioskodawca razem ze współwłaścicielem na przedmiotowych terenach dokonał wierceń za wodami niskozmineralizowanymi i wodami o właściwościach leczniczych. W 2000r. Wnioskodawca uzyskał wszelkie niezbędne pozwolenia i atesty. Działania te Wnioskodawca wraz z współwłaścicielem podejmowali jako osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, a wszystkie wymagane prawem pozwolenia zostały wydane na osoby fizyczne.

W 2000r. na wniosek współwłaścicieli został zmieniony plan zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy i obszar o powierzchni 5,73 ha stał się terenem przeznaczonym pod zabudowę.

Dodatkowo w 1999r. Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem otrzymali decyzję na budowę budynku owczarni wraz z przyłączem wod.-kan. oraz linii napowietrznej SN-15kV i stacji transformatorowej napowietrznej.

Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem przystąpili do realizacji inwestycji, równocześnie występując do Burmistrza Miasta i Gminy o zmianę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzję o zmianie przeznaczenia obiektu z owczarni na rozlewnię wody mineralnej została wydana w dniu 29 grudnia 2000r.

W lutym 2001r. Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem otrzymali decyzję zatwierdzającą projekt rozbudowy i adaptacji budynku owczarni na budynek rozlewni wody mineralnej. Cała inwestycja realizowana i finansowana była przez osoby fizyczne -współwłaścicieli terenu (obiekt nie był środkiem trwałym w żadnej firmie, rachunki dotyczące budowy nie stanowiły kosztu uzyskania przychodu).

Ponieważ żaden ze współwłaścicieli nie był płatnikiem podatku VAT, również nie przysługiwało im prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z faktur dotyczących zakupów związanych z realizacją inwestycji.

W 2000r. budowa została zakończona, a w styczniu 2001r. Wnioskodawca podpisał umowę dzierżawy swoich 50% nieruchomości i z tytułu umowy dzierżawy zgłosił się jako płatnik podatku VAT. W czasie trwania dzierżawy Wnioskodawca dokonywał odpisu amortyzacyjnego.

W czerwcu 2007r. Wnioskodawca wniósł do Sądu Rejonowego wniosek o zniesienie współwłasności. Sąd przychylił się do wniosku i w dniu 31 grudnia 2007r. zniósł współwłasność nieruchomości i zasądził spłatę za udział w nieruchomości na rzecz współwłaścicieli. Spłaty udziału Wnioskodawca dokonał już w całości.

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż ww. nieruchomości nie odbędzie się w wyniku prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nigdy dotychczas nie sprzedawał nieruchomości i nie zamierza tego robić w przyszłości. Jest to więc sprzedaż incydentalna, jednorazowa.

Ponadto w uzupełnieniu z dnia 19 grudnia 2008r. Wnioskodawca wskazał co następuje:

Dla celów umów dzierżawy obiektów, stanowiących własność Wnioskodawcy, zarejestrował się on dla celów podatku VAT jako podatnik VAT czynny. Rejestracja ta nastąpiła w dniu 23 stycznia 2001r.

W czasie zakupu gruntu, tj. od 1991r. do 2001r. Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej, jednak zakupu gruntu dokonał prywatnie, jako osoba fizyczna.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż w 1993r. Rolnicza Spółdzielnia ogłosiła przetarg na sprzedaż gruntów rolnych o powierzchni 8,22 ha położonych w W., gmina Z. Grunty te przylegały do wcześniej posiadanych przez jego rodzinę gruntów rolnych, więc chcąc połączyć działki podjął wraz z Panem „Y” decyzję o nabyciu na współwłasność ww. działek. Akt notarialny został sporządzony dnia 16 grudnia 1993r.

W 1998r. Wnioskodawca podjął ze współwłaścicielem decyzję o wykorzystaniu posiadanej przez nich działki. Jednak przez środek zakupionych działek przebiegała wyznaczona na mapach droga, więc by móc realizować jakąkolwiek inwestycję należało uzyskać tytuł własności również i tego terenu. Decyzją Rady Miasta i Gminy z dnia 3 lipca 2000r. Wnioskodawca zakupił na współwłasność teren o powierzchni 0,11 ha.

Podjąwszy ze współwłaścicielem decyzję o wykorzystaniu gospodarczym działki, ponieważ znajdowała się ona na terenie gminy uzdrowiskowej Z. (jak wiadomo powszechnie bogatej w zasoby wody mineralnej), więc w pierwszej kolejności właśnie ten kierunek rozwoju wydał się najbardziej zasadny. W tym celu sporządzono projekty prac geologicznych dla wykonania 3 otworów poszukiwawczych za wodą w utworach trzeciorzędowych. Jednak woda w tych otworach wykazywała właściwości wody słodkiej (niskomineralizowanej) nie nadającej się dla celów leczniczych. To ukierunkowało Wnioskodawcę i współwłaściciela na inwestowanie w hodowlę owiec. I tak zrodził się projekt budowy owczarni.

W 2000r. Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem postanowili jednak spróbować jeszcze raz dokonać wierceń poszukiwawczych za wodą leczniczą. Podjęli zatem decyzję o jeszcze jednym odwiercie poszukiwawczym, tym razem do głębokości 200 m. W kwietniu 2000r. w wyniku przeprowadzonych analiz okazało się, że woda nawiercona w tym właśnie otworze jest wodą leczniczą. Wówczas Wnioskodawca wspólnie z Panem „Y” postanowili zainwestować w rozlewnię wód mineralnych i wystąpili o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego i przeznaczenia gruntu pod zabudowę.

Po zakończeniu inwestycji jako osoby fizyczne (wydatki poniesione na budowę nie stanowiły nigdy kosztów uzyskania przychodów w żadnej firmie oraz nie odliczano od nich podatku VAT), całość zakładu wraz z infrastrukturą towarzyszącą, linią produkcyjną, odwiertami oraz transformatorem i linią elektroenergetyczną, Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem wydzierżawili wspólnie („Y” i „X”) firmie Spółka z o.o., której udziałowcem w 50% był Pan „Y”, a w 50% jego żona.

Spółka zobowiązana była do zapłaty czynszu dzierżawnego, z czego do 2005r. wywiązywała się w miarę terminowo. Jednak później nastąpiły znaczne opóźnienia w zapłacie czynszu, a w 2006r. Spółka zaprzestała płacenia zupełnie. Wnioskodawca złożył wówczas wypowiedzenie umowy najmu, wówczas Pan „Y” stwierdził, że jest właścicielem 50% zakładu i z tego powodu go nie opuści. Wnioskodawcy nie pozostało nic innego jak wystąpić z pozwem o zniesienie współwłasności.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż umowa dzierżawy nieruchomości trwała nieprzerwanie od dnia 1 lutego 2001r. do dnia 30 września 2006r. Obecnie zakład stoi bezczynnie i nie jest wynajmowany. Poza dzierżawą nieruchomości Wnioskodawca nie czerpał innych pożytków z tytułu jej posiadania.

Ponadto powodem wystąpienia jego oraz współwłaściciela o wydanie decyzji na budowę owczarni było znalezienie w odwiertach wykonanych w 1998r. i 1999r. jedynie wody słodkiej, co pozwalało wykorzystać te tereny jedynie dla celów gospodarki rolnej, np. owczarni. Wystąpienie Wnioskodawcy oraz współwłaściciela o zmianę decyzji i przeznaczenie obiektu na rozlewnię wody mineralnej spowodowane było stwierdzeniem w kwietniu 2000r., że na tych terenach znajduje się również woda lecznicza.

Wnioskodawca wskazał, iż budowa owczarni została rozpoczęta, lecz w trakcie prowadzenia prac nastąpiła zmiana przeznaczenia budynku z owczarni na budynek rozlewni wody mineralnej. Decyzja Burmistrza z dnia 12 lutego 2001r. o zatwierdzeniu projektu zamiennego rozbudowy i adaptacji budynku owczarni na budynek wody mineralnej.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż w skład sprzedawanego zakładu produkcyjnego wchodzą:

1.  Rozlewnia - budynek murowany wykonany w technologii tradycyjnej, jako hala przemysłowa o wymiarach 50 x 18 m, pow. całkowita 935,60 m2, pow. użytkowa 866,80 m2,, kubatura 3714,40 m3. Dach dwuspadowy pokryty blachą powlekaną. W budynku zlokalizowane są pomieszczenia biurowe, socjalne, kotłownia, hala produkcyjna wyposażona w linię technologiczną do butelkowania wody, saturator, lampę UV, stację filtrów oraz część magazynową z rampą załadunkową. Budynek wyposażony jest w instalację elektryczną, wod.-kan., centralnego ogrzewania, telefoniczną.
2.  Stacja uzdatniania wody z hydrofornią - budynek żelbetowy zagłębiony w ziemi, nakryty dachem dwuspadowym pokryty blachą powlekaną, wyposażona w instalacje elektryczną i wod.-kan., pow. całkowita obiektu 64,00 m2,, powierzchnia użytkowa 55,90 m2,, kubatura 236,80 m3,. W budynku znajduje się: instalacja do wytrącenia z wody CO2,, stacje filtrów, instalacja do napowietrzania, hydrofor, kompresor (uszkodzona głowica).
3.  Zbiornik wody o pojemności 25 m3 wykonany ze stali nierdzewnej na podłożu betonowym, obudowany płytami z atlantisu - podłączony instalacją wodną z budynkiem uzdatniania wody.
4.  Zbiornik wody o pojemności 50 m3, umieszczony pod powierzchnią gruntu, w części obudowany ścianami żelbetonowymi - ocieplony, przykrytymi płytami z atlantisu, wyposażony w instalację elektryczną, pompami połączony ze stacją uzdatniania wody.
5.  Transformator elektroenergetyczny umieszczony na słupach żelbetonowych, podłączony do sieci energetyki kolejowej, z drugiej strony z rozdzielnią sterowniczą całości zakładu.
6.  Drogi i place manewrowe - wykonane z żelbetonu o łącznej powierzchni 3.238,00 m2,, całość wyposażona w podłączenie do instalacji odwodnieniowej - deszczowej, wokół hydranty wodne wykonane w celu utrzymania czystości na zakładzie. Całość dróg i plac oświetlona lampami na słupach elektrycznych.
7.  Ogrodzenie - siatka ocynkowana na słupkach stalowych, oraz przęsła z płaskownika, łączna długość ogrodzenia 650 mb. W ciągu ogrodzenia zamontowane dwie bramy wjazdowe oraz jedna bramka wejściowa.
8.  Odwiert L-4 o głębokości 202 m z wodą leczniczą, o mineralizacji 6.388,6 mg/dm3, wydajności 0,4 m3/godz. Obudowany ścianami z pustaka typu max ocieplony na podłożu betonowym, przykryty płytami z atlantisu, wyposażony w instalację elektryczną połączoną ze sterownią rozlewni, podłączony rurociągiem z pompą głębinową i stacją uzdatniania wody.
9.  Odwiert L-3 o głębokości 80m z wodą niskomineralizowaną, o mineralizacji 287,7 mg/dm3, wydajności 2,1 m3/godz. Obudowany konstrukcją stalową z przytwierdzoną do niej blachą powlekaną, wyposażony w instalację elektryczną połączoną ze sterownią rozlewni; połączony rurociągiem z pompą głębinową i stacją uzdatniania wody.
10.  Odwiert L-2 o głębokości 80 m z wodą niskomineralizowaną, o mineralizacji 357,6 mg/dm3 - wydajności 3,0 m3/godz. Obudowany ścianami z pustaka typu max ocieplony na podłożu betonowym, przykryty płytami z atlantisu, wyposażony w instalację elektryczną połączoną ze sterownia rozlewni, połączony rurociągiem z pompą głębinową i stacją uzdatniania wody.

Wnioskodawca wskazał, iż ponieważ jako osoba fizyczna podatnikiem podatku VAT stał się dopiero w 2001r. na skutek podpisanej umowy dzierżawy nieruchomości, a zakup gruntu był dokonany w roku 1993 i 2000 więc z tego tytułu nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT.

Również zakupów materiałów budowlanych i usług budowlanych Wnioskodawca dokonywał jako osoba fizyczna niebędąca podatnikiem podatku VAT, więc również z tego tytułu nie miał prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur zakupu.

Ponadto w celu wykonywania czynności opodatkowanych budynek wykorzystywany był od dnia 1 lutego 2001r. do dnia 30 września 2006r. czyli dłużej niż 5 lat.

W związku z opisanym zdarzeniem przyszłym zadano następujące pytanie:

Jaka będzie stawka podatku VAT od:

1.  Zakładu produkcyjnego z gruntem o powierzchni 1,37 ha, na którym jest zakład posadowiony?
2.  Gruntów przeznaczonych pod zabudowę o powierzchni 4,36 ha (pozostała część gruntów stanowiących razem z terenem zakładu 5,73 ha)?
3.  Gruntów o powierzchni 2,60 ha stanowiących teren niezabudowany zakwalifikowany w planie zagospodarowania przestrzennego jako rola, łąki?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Zakład produkcyjny - rozlewnia wody mineralnej wraz z gruntem 1,73 ha na którym on jest posadowiony (teren ogrodzony, na którym znajdują się budynki zakładu produkcyjnego) - zwolniony jako towar używany na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 1.
2.  Grunty o powierzchni 4,36 ha przeznaczone w planie przestrzennym zagospodarowania pod zabudowę - stawka podstawowa 22% .
3.  Grunty niezabudowane - rolne - zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., ost. zm. Dz. U. z 2008r. Nr 209, poz. 1320), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepisy art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT definiują pojęcie dostawy towarów i świadczenia usług za wynagrodzeniem.

W myśl tych przepisów przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa wart. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Ustawodawca w ww. przepisach poza wskazaniem, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wskazał ponadto, że za świadczenie usług uznawana jest każda transakcja, która nie stanowi dostawy towarów.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług.

Głównym celem wprowadzenia takiej konstrukcji jest zagwarantowanie, aby każda transakcja, która nie mogłaby zostać uznana za dostawę towarów była opodatkowana

jako świadczenie usług, za wyjątkiem tych transakcji, które zostały taksatywnie wyłączone lub zwolnione z opodatkowania.

Powyższe regulacje wynikające z ustawodawstwa wspólnotowego dotyczącego harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych, wprowadzono w tym celu, aby nie dopuścić do:

1.  podwójnego opodatkowania,
2.  braku opodatkowania,
3.  zakłócenia konkurencji.

Podstawowe bowiem znaczenie dla kształtu i funkcjonowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług) mają fundamentalne cechy tego podatku, tj.:

1.  powszechność opodatkowania,
2.  faktyczne opodatkowanie konsumpcji,
3.  stosowanie podatku od wartości dodanej na wszystkich etapach obrotu towarami i usługami.

Realizację powyższych fundamentalnych cech podatku od towarów i usług, o których mowa wyżej, gwarantują nie tylko przepisy określające zakres przedmiotowy podatku VAT, tj. cyt. wyżej art. 5, 7 i 8 ustawy o VAT, lecz również przepisy regulujące zakres podmiotowy podatku od towarów i usług, czyli przepisy art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza (zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT) obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przedstawiony wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, definiuje działalność gospodarczą znacznie szerzej, niż to wynika z ustawy dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2007r., Nr 155, poz. 1095 ze zm.). Powołana ustawa o swobodzie działalności gospodarczej za działalność gospodarczą uznaje bowiem zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły.

Rozstrzygające o kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży gruntów są również okoliczności, w jakich sprzedaż zostaje dokonana. Aby z tego tytułu stać się podatnikiem podatku od towarów i usług należy między innymi we własnym imieniu i na własny rachunek wykonywać czynności sprzedaży w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy, nawet, jeśli zostały one wykonane okazjonalnie czy jednorazowo. O częstotliwym zaś zamiarze wykonywania czynności świadczyć mogą takie okoliczności jak chociażby wszystkie działania (cel i środki) ukierunkowane dla zbycia danej nieruchomości gruntowej.

O ile ustawa o swobodzie działalności gospodarczej za działalność gospodarczą uznaje jedynie czynności wykonywane w sposób ciągły, zorganizowany i profesjonalny, o tyle ustawa o podatku VAT katalog podatników poszerza o podmioty, które - mimo że czynność wykonały jednorazowo - działały z zamiarem i w okolicznościach określonych przez ustawę za działalność gospodarczą.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika ponadto, iż dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży.

Za podatnika należy uznać również osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i poczyniła w tym celu pewne nakłady, mimo że sama działalność gospodarcza jeszcze się nie rozpoczęła, nawet w sytuacji jeśli nigdy nie zostanie rozpoczęta. Przykładowo zlecenie wykonania analizy opłacalności inwestycji, która w rezultacie nigdy faktycznie nie została zrealizowana, powinno być traktowane jako działalność gospodarcza.

Działalność gospodarcza może składać się z kilku następujących po sobie transakcji. Czynności przygotowawcze, takie jak nabycie nieruchomości, które stanowią część tych transakcji, powinny być również traktowane jako działalność gospodarcza.

Poniesienie wstępnych wydatków inwestycyjnych w celu i z zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności gospodarczej należy również uznać za działalność gospodarczą.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku dostawy gruntu wraz z obiektami na nim posadowionymi (schodzącymi w skład zakładu produkcyjnego) oraz zakupu gruntów przeznaczonych pod zabudowę jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Sam zamiar prowadzenia działalności gospodarczej potwierdzony obiektywnymi dowodami przesądza o potrzebie traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT nawet wtedy, gdy przewidywana transakcja gospodarcza, która miała prowadzić do transakcji opodatkowanych, nie zostanie zrealizowana.

Ponadto zgodnie z art. 2 pkt 15 cyt. ustawy o VAT, działalność rolnicza obejmuje produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro", fermową hodowlę chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego i drzew tropikalnych (PKWiU 02.01.13) oraz bambusa (PKWiU 02.01.42-00.11), a także świadczenie usług rolniczych.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prywatnie jako osoba fizyczna w 1993r. zakupił na współwłasność z Panem „Y” grunty rolne stanowiące rolę, łąki oraz las (IV i V klasa).

W 1993r. Rolnicza Spółdzielnia ogłosiła bowiem przetarg na sprzedaż gruntów rolnych o powierzchni 8,22 ha położonych w W. gmina Z. Grunty te przylegały do wcześniej posiadanych przez rodzinę Wnioskodawcy gruntów rolnych, więc chcąc połączyć działki, podjął on wraz z Panem „Y” decyzję o nabyciu na współwłasność ww. działek. Zakup potwierdzony został aktem notarialnym sporządzonym dnia 16 grudnia 1993r.

W 1998r. Wnioskodawca podjął ze współwłaścicielem decyzję o wykorzystaniu posiadanej przez nich działki, a ponieważ znajdowała się ona na terenie gminy uzdrowiskowej Z. (bogatej w zasoby wody mineralnej), więc w pierwszej kolejności właśnie ten kierunek rozwoju wydał się najbardziej zasadny. W tym celu sporządzono projekty prac geologicznych dla wykonania 3 otworów poszukiwawczych za wodą w utworach trzeciorzędowych. Jednak woda w tych otworach wykazywała właściwości wody słodkiej (niskomineralizowanej) nie nadającej się dla celów leczniczych. To ukierunkowało Wnioskodawcę i współwłaściciela na inwestowanie w hodowlę owiec.

W związku z powyższym Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem gruntów wystąpili o wydanie decyzji na budowę owczarni, bowiem znalezienie w odwiertach wykonanych w 1998r. i 1999r. jedynie wody słodkiej, pozwalało wykorzystać te tereny jedynie dla celów gospodarki rolnej, np. owczarni.

W 1999r. Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem otrzymali decyzję na budowę budynku owczarni wraz z przyłączem wod.-kan. oraz linii napowietrznej SN-15kV i stacji transformatorowej napowietrznej.

Jednak przez środek zakupionych działek przebiegała wyznaczona na mapach droga, więc by móc realizować jakąkolwiek inwestycję należało uzyskać tytuł własności również i tego terenu. Decyzją Rady Miasta i Gminy z dnia 3 lipca 2000r. Wnioskodawca zakupił na współwłasność teren o powierzchni 0,11 ha.

Ponadto w 2000r. Wnioskodawca dokupił grunt rolny o powierzchni 0,12 ha (IV i V klasa), a powierzchnia gruntów wzrosła do 8,33 ha.

W 2000r. Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem postanowili jednak spróbować jeszcze raz dokonać wierceń poszukiwawczych za wodą leczniczą. Podjęli zatem decyzję o jeszcze jednym odwiercie poszukiwawczym, tym razem do głębokości 200 m. W kwietniu 2000r. w wyniku przeprowadzonych analiz okazało się, że woda nawiercona w tym właśnie otworze jest wodą leczniczą co spowodowało, iż Wnioskodawca oraz współwłaściciel wystąpili o zmianę decyzji i przeznaczenie obiektu owczarni na rozlewnie wody mineralnej oraz wystąpili o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego i przeznaczenia gruntu pod zabudowę.

Decyzją z dnia 12 lutego 2001r. Burmistrz zatwierdził projekt rozbudowy i adaptacji budynku owczarni na budynek rozlewni wody mineralnej.

Ze złożonego wniosku wynika, że w przedmiotowej sprawie wystąpił szereg okoliczności, które łącznie wskazują, że sprzedaż nieruchomości gruntowych (wraz z zakładem produkcyjnym) należy zakwalifikować jako dokonaną w okolicznościach wskazujących na działalność gospodarczą.

Wnioskodawca podał wprawdzie, że nabycia tego dokonał jako osoba fizyczna i nabycie to nie miało miejsca w ramach działalności gospodarczej, jednak w przedstawionej sytuacji nie można mówić o majątku osobistym Wnioskodawcy, niewykorzystywanym na cele działalności gospodarczej, gdyż przedmiotowy grunt został nabyty w 1993r. od Rolniczej Spółdzielni, która ogłosiła przetarg na sprzedaż gruntów rolnych. Wnioskodawca nabył przedmiotowe grunty, gdyż przylegały one do gruntów rolnych wcześniej posiadanych przez rodzinę Wnioskodawcy i zamierzał połączyć działki. Następnie Wnioskodawca podjął decyzję o gospodarczym wykorzystaniu posiadanych gruntów i w tym celu nabył również drogę przebiegającą przez środek zakupionych działek, aby móc realizować jakąkolwiek inwestycję.

Przedmiotowe grunty znajdują się na terenie gminy uzdrowiskowej, bogatej w zasoby wody mineralnej, więc w pierwszej kolejności właśnie ten kierunek rozwoju wydał się najbardziej zasadny. W tym celu sporządzono projekty prac geologicznych dla wykonania 3 otworów poszukiwawczych za wodą w utworach trzeciorzędowych. Wierceń dokonano w latach 1998 i 1999. Jednakże woda w tych otworach wykazywała właściwości wody słodkiej (niskomineralizowanej) nie nadającej się dla celów leczniczych. To ukierunkowało Wnioskodawcę i współwłaściciela na inwestowanie w hodowlę owiec. I tak zrodził się projekt budowy owczarni. W roku 2000 Wnioskodawca dokupił jeszcze grunt rolny i łączna powierzchnia gruntów wzrosła do 8,33 ha.

Również w 2000r. Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem postanowili jednak spróbować jeszcze raz dokonać wierceń poszukiwawczych za wodą leczniczą. Podjęli zatem decyzję o jeszcze jednym odwiercie poszukiwawczym, tym razem do głębokości 200 m. W kwietniu 2000r. w wyniku przeprowadzonych analiz okazało się, że woda nawiercona w tym właśnie otworze jest wodą leczniczą. Wówczas Wnioskodawca wspólnie ze współwłaścicielem postanowili zainwestować w rozlewnię wód mineralnych i wystąpili o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego i przeznaczenia gruntu pod zabudowę.

Po zakończeniu inwestycji jako osoby fizyczne (wydatki poniesione na budowę nie stanowiły nigdy kosztów uzyskania przychodów w żadnej firmie oraz nie odliczano od nich podatku VAT), całość zakładu wraz z infrastrukturą towarzyszącą, linią produkcyjną, odwiertami oraz transformatorem i linią elektroenergetyczną, Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem wydzierżawili wspólnie firmie (sp. z o.o.), której udziałowcami w 50% byli współwłaściciel gruntu oraz jego żona. Spółka zobowiązana była do zapłaty czynszu dzierżawnego, z czego do 2005r. wywiązywała się w miarę terminowo. Jednak później nastąpiły znaczne opóźnienia w zapłacie czynszu, a w 2006r. Spółka zaprzestała płacenia zupełnie. Wnioskodawca złożył wówczas wypowiedzenie umowy najmu, wtedy współwłaściciel stwierdził, że jest właścicielem 50% zakładu i z tego powodu go nie opuści. Wnioskodawcy nie pozostało zatem nic innego jak wystąpić z pozwem o zniesienie współwłasności.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż umowa dzierżawy nieruchomości trwała nieprzerwanie od dnia 1 lutego 2001r. do dnia 30 września 2006r. Obecnie zakład stoi bezczynnie i nie jest wynajmowany. Poza dzierżawą nieruchomości Wnioskodawca nie czerpał innych pożytków z tytułu jej posiadania.

W świetle tak przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, iż w złożonym wniosku brak argumentacji, iż podejmowane przez Wnioskodawcę działania mają charakter prywatny, niezwiązany z działalnością gospodarczą.

Dlatego też, nawet jeśli Wnioskodawca początkowo - w momencie zakupu gruntu nie zamierzał przeznaczyć nabytego gruntu do sprzedaży, to nie ulega wątpliwości, że nabył go dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu powołanego już wcześniej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Jak wskazano powyżej każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż w 2001r., na skutek podpisanej umowy dzierżawy Wnioskodawca stał się stał się jako podatnikiem podatku VAT.

Skoro zatem Wnioskodawca jest już podatnikiem podatku od towarów i usług, to wszystkie wykonywane czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania tym podatkiem, będą podlegały opodatkowaniu. Brak jest bowiem podstaw prawnych do uznania, iż opodatkowanie podatkiem od towarów i usług następuje w sposób wybiórczy, tzn. niektóre czynności objęte zakresem przedmiotowym realizowane przez podatnika podatku od towarów i usług są opodatkowane, a niektóre nie.

Należy zatem stwierdzić, że wymienione powyżej okoliczności jednoznacznie wskazują, iż w czasie posiadania gruntu Wnioskodawca podjął szereg działań wskazujących na zamiar związania zakupionej nieruchomości z działalnością gospodarczą, a zatem jej sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż jak już wcześniej wskazano opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów, a grunt niewątpliwie jest towarem. Tym samym Wnioskodawca staje się z tytułu tej dostawy podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W efekcie planowaną sprzedaż nieruchomości należy traktować jako dostawę towarów, która w oparciu o regulację zawartą w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów o usług.

Jak wskazał Wnioskodawca we wniosku przedmiotem dostawy mają być m.in. grunty przeznaczone pod zabudowę.

Należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowych nieruchomości - tj. gruntów przeznaczonych pod zabudowę nie może korzystać z jakiegokolwiek zwolnienia od podatku VAT, bowiem w myśl art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d) ww. ustawy, zwolnienia podmiotowego określonego w ust. 1 i 9 tegoż artykułu (tj. ze względu na wartość sprzedaży niższą niż 50.000 zł), nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę. Zatem nawet w przypadku, gdy wartość sprzedaży wymienionych gruntów byłaby niższa niż 50.000 zł, istnieje obowiązek opodatkowania tej transakcji.

W przedmiotowej sprawie należy zwrócić uwagę, że Wnioskodawca i tak jest już zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym.

Jeśli zaś chodzi o zwolnienie przedmiotowe dla dostawy ww. gruntów to ustawodawca przewidział takowe dla dostawy gruntu niezabudowanego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym ze zwolnienia korzysta jedynie dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

W świetle powyższego dostawa gruntów przeznaczonych pod zabudowę będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług 22% stawką podatku w myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, w myśl którego stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Należy zaznaczyć, że powyższe przepisy znajdą zastosowanie w przypadku gdy grunt niezabudowany, przeznaczony pod zabudowę, o który pyta Wnioskodawca, stanowi geodezyjnie wyodrębnioną działkę, odrębną od tej, na której posadowiony jest zakład, jeśli bowiem grunty te stanowią część działki geodezyjnie wyodrębnionej, na której stoi zakład, to zastosowanie znajdą niżej wymienione regulacje.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż przedmiotem dostawy ma być również zakład produkcyjny wraz z gruntem, na którym jest on posadowiony. Jak wynika z wniosku w skład sprzedawanego zakładu produkcyjnego wchodzą:

1.  Rozlewnia - budynek murowany wykonany w technologii tradycyjnej, jako hala przemysłowa o wymiarach 50 x 18 m, pow. całkowita 935,60 m2, pow. użytkowa 866,80 m2,, kubatura 3714,40 m3. Dach dwuspadowy pokryty blachą powlekaną. W budynku zlokalizowane są pomieszczenia biurowe, socjalne, kotłownia, hala produkcyjna wyposażona w linię technologiczną do butelkowania wody, saturator, lampę UV, stację filtrów oraz część magazynową z rampą załadunkową. Budynek wyposażony jest w instalację elektryczną, wod.-kan., centralnego ogrzewania, telefoniczną.
2.  Stacja uzdatniania wody z hydrofornią - budynek żelbetowy zagłębiony w ziemi, nakryty dachem dwuspadowym pokryty blachą powlekaną, wyposażona w instalacje elektryczną i wod.-kan., pow. całkowita obiektu 64,00 m2,, powierzchnia użytkowa 55,90 m2,, kubatura 236,80 m3,. W budynku znajduje się: instalacja do wytrącenia z wody CO2,, stacje filtrów, instalacja do napowietrzania, hydrofor, kompresor (uszkodzona głowica).
3.  Zbiornik wody o pojemności 25 m3 wykonany ze stali nierdzewnej na podłożu betonowym, obudowany płytami z atlantisu - podłączony instalacją wodną z budynkiem uzdatniania wody.
4.  Zbiornik wody o pojemności 50 m3, umieszczony pod powierzchnią gruntu, w części obudowany ścianami żelbetonowymi - ocieplony, przykrytymi płytami z atlantisu, wyposażony w instalację elektryczną, pompami połączony ze stacją uzdatniania wody.
5.  Transformator elektroenergetyczny umieszczony na słupach żelbetonowych, podłączony do sieci energetyki kolejowej, z drugiej strony z rozdzielnią sterowniczą całości zakładu.
6.  Drogi i place manewrowe - wykonane z żelbetonu o łącznej powierzchni 3.238,00 m2,, całość wyposażona w podłączenie do instalacji odwodnieniowej - deszczowej, wokół hydranty wodne wykonane w celu utrzymania czystości na zakładzie. Całość dróg i plac oświetlona lampami na słupach elektrycznych.
7.  Ogrodzenie - siatka ocynkowana na słupkach stalowych, oraz przęsła z płaskownika, łączna długość ogrodzenia 650 mb. W ciągu ogrodzenia zamontowane dwie bramy wjazdowe oraz jedna bramka wejściowa.
8.  Odwiert L-4 o głębokości 202 m z wodą leczniczą, o mineralizacji 6.388,6 mg/dm3, wydajności 0,4 m3/godz. Obudowany ścianami z pustaka typu max ocieplony na podłożu betonowym, przykryty płytami z atlantisu, wyposażony w instalację elektryczną połączoną ze sterownią rozlewni, podłączony rurociągiem z pompą głębinową i stacją uzdatniania wody.
9.  Odwiert L-3 o głębokości 80m z wodą niskomineralizowaną, o mineralizacji 287,7 mg/dm3, wydajności 2,1 m3/godz. Obudowany konstrukcją stalową z przytwierdzoną do niej blachą powlekaną, wyposażony w instalację elektryczną połączoną ze sterownią rozlewni; połączony rurociągiem z pompą głębinową i stacją uzdatniania wody.
10.  Odwiert L-2 o głębokości 80 m z wodą niskomineralizowaną, o mineralizacji 357,6 mg/dm3 - wydajności 3,0 m3/godz. Obudowany ścianami z pustaka typu max ocieplony na podłożu betonowym, przykryty płytami z atlantisu, wyposażony w instalację elektryczną połączoną ze sterownia rozlewni, połączony rurociągiem z pompą głębinową i stacją uzdatniania wody.

Jak wskazano wyżej dostawa przedmiotowego gruntu, zabudowanego zakładem produkcyjnym, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże należałoby rozważyć kwestie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z powiązania art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a, art. 2 pkt 14 oraz art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009r.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Ponadto zgodnie z art. 2 pkt 14 ww. ustawy o podatku od towarów i usług przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a i b cyt. ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budynków lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jak stwierdzono powyżej ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług może korzystać dostawa budynków i budowli.

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) przez obiekt budowlany rozumie się konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały, wykonany z materiałów budowlanych i elementów składowych będący wynikiem prac budowlanych. Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

W myśl art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.  obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć: a) budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, b) budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, c) obiekt małej architektury;
2.  budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 3 ww. ustawy pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

W świetle powyższego, pod warunkiem, że ww. elementy wchodzące w skład sprzedawanego zakładu produkcyjnego stanowią budynki i budowle trwale z gruntem związane w rozumieniu wyżej cyt. ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia w sprawie PKOB zastosowanie znajdą cyt. przepisy art. 43 i art. 2 pkt 14 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wynika z wniosku po zakończeniu inwestycji, od dnia 1 lutego 2001r. do dnia 30 września 2006r. Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem wydzierżawiał przedmiotowy zakład produkcyjny Spółce z o.o.

W świetle powyższego, w niniejszej sprawie, pierwsze zasiedlenie nastąpiło w momencie oddania w dzierżawę przedmiotowego zakładu w 2001r., bowiem po wybudowaniu przedmiotowy zakład produkcyjny został oddany do użytkowania ww. Spółce z o.o. w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a planowaną dostawą zakładu produkcyjnego upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Z wniosku nie wynika, aby Wnioskodawca po wybudowaniu zakładu i oddaniu go w dzierżawę ponosił jakiekolwiek wydatki na jego ulepszenie, które w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, i aby po ulepszeniu ponownie nastąpiło zasiedlenie obiektu.

Ponadto Wnioskodawca zaznaczył, że nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z faktur dotyczących zakupów związanych z realizacją inwestycji, gdyż żaden ze współwłaścicieli nie był podatnikiem podatku VAT. Obiekt bowiem, jak wskazał Wnioskodawca, nie był środkiem trwałym w żadnej firmie, a rachunki dotyczące budowy nie stanowiły kosztu uzyskania przychodu.

W związku z powyższym zastosowanie w niniejszej sprawie znajdzie przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o VAT w związku z art. 2 pkt 14 lit. a.

Zatem dostawa niniejszego zakładu produkcyjnego (a tym samym poszczególnych jego części, pod warunkiem iż stanowią one budynki i budowle trwale z gruntem związane), będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy cyt. art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług.

Art. 29 ust. 5 cyt. ustawy o VAT stanowi ponadto, iż w przypadku dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższe oznacza, iż w przypadku gdy dla budynku lub budowli obowiązuje zwolnienie od podatku, zwolnieniem objęta jest również dostawa gruntu, na którym to gruncie budynek jest posadowiony.

Zatem jeżeli dla dostawy zakładu produkcyjnego zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług również dostawa gruntu, na którym jest on posadowiony, będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Z wniosku wynika ponadto, iż Wnioskodawca ma zamiar dokonać dostawy również gruntów stanowiących teren niezabudowany, zakwalifikowanych w planie zagospodarowania przestrzennego jako rola i łąki.

Dla dostawy takiego gruntu zastosowanie znajdzie przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy o VAT, na mocy którego zwolniona od podatku jest dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Zatem dostawa gruntów stanowiących teren niezabudowany stanowiący grunty rolne i łąki będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za prawidłowe.

Na marginesie należy wskazać, że zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009r. przepisem art. 43 ust. 10-11 ww. ustawy o podatku od towarów i usług podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.