Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.270.2025.4.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Udokumentowanie zwrotu środków przez B na rzecz
Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
pracownik
wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika
zyski-wypłata z zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w
    podatku od towarów i usług.
    Wniosek uzupełnili Państwo pismem z 21 maja 2025 r. będącym odpowiedzią na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis zaistniałego stanu faktycznego
    Wnioskodawca - spółka (...) (dalej. Wnioskodawca lub A) jest spółką podlegająca
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    W celu uporządkowania procesów, podziałów kompetencji oraz zbudowania niezależnie
    funkcjonujących przedsiębiorstw pod wspólnym szyldem i kontrolą w ramach grupy
    kapitałowej, z dniem 1 stycznia 2024 r. nastąpiło przejście części zakładu pracy ze B (dalej:
    B) na rzecz nowych pracodawców - C, D i A(spółki córki). Przejście części zakładu pracy
    nastąpiło zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. Z tym
    dniem, spółki przejęły wszelkie prawa i obowiązki pracodawcy względem pracowników
    dotychczas zatrudnionych w B. Zgodnie z zawartymi porozumieniami ze związkami
    zawodowymi działającymi u B, pracownikom przysługuje premia z zysku B za rok 2023.
    Na podstawie porozumień zawartych ze związkami zawodowymi działającymi w B,
    przeniesieni pracownicy objęci zostali:
    1) Regulaminem Pracy i Regulaminem Wynagradzania obowiązującymi w B;
    2) Regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych obowiązującymi w B;
    3) Dodatkowym wynagrodzeniem - nagrodą z zysku według zasad podziału nagrody z
        2021 r. i 2022 r.;
    4) Warunkami obowiązywania u dotychczasowego pracodawcy - B - kasy zapomogowo -
        pożyczkowej.
    Na mocy powyższego, w związku z wykazaniem zysku netto przez B za rok podatkowy
    2023 r., przeniesionym pracownikom przysługiwała premia z zysku osiągniętego przez
    byłego pracodawcę. W związku z tym, że spółki pomiędzy którymi doszło do przeniesienia
    części zakładu pracy nie ustaliły zasad wypłaty tego wynagrodzenia, premie te zostały
    rzeczywiście wypłacone pracownikom przez Wnioskodawcę z jego środków własnych, przy
    czym dotychczasowy pracodawca (B) zrekompensuje Wnioskodawcy poniesienie
    wydatków z tego tytułu.
    Wnioskodawca nie zaliczył do kosztów uzyskania przychodu wypłaconej w 2024 r. premii z
    zysku B należnej za rok 2023 r. przejętym pracownikom.
    W związku z powyższym, po stronie Wnioskodawcy powstały wątpliwości w zakresie
    dokonywania wzajemnych rozliczeń pomiędzy nim a B - dotychczasowym pracodawcą.
    Pismem z 21 maja 2025 r. uzupełniono opis sprawy następująco.
  I. Czy przejście części zakładu pracy ze B na rzecz Państwa (A) stanowiło przejście
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z 11
      marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?
      Nie, przejście części zakładu pracy nie stanowiło przejścia zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

  II. Czy przejście części zakładu pracy ze B na rzecz Państwa (A) stanowiło przejście
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy z dnia 15
      lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 2
      78 ze zm.)?
      Nie, przejście części zakładu pracy nie stanowiło przejścia zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy od podatku dochodowym od
      osób prawnych.
                                                    1III. Czy przejście części zakładu pracy ze B na rzecz Państwa nastąpiło na podstawie art. 23
      ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. z 2025 r. poz. 277)?
      Tak, przejście części zakładu pracy nastąpiło na podstawie art. 23(1) ustawy z dnia 26
      czerwca 1974 r. Kodeks Pracy.
  IV. Proszę opisać na jakiej podstawie B zrekompensuje Państwu poniesione ww. wydatki?
      B wystawiła na rzecz Wnioskodawcy notę księgową, w której uznała kwotę wypłaty
      nagrody z zysku za 2023 r., która została przekazana pracownikom przez
      Wnioskodawcę.
  V. Czy premie z zysku zostały wypłacone tytułem podziału (rozliczenia) wyniku finansowego
      jednostki (zysku netto), czy ich kwota została uzależniona od wysokości osiągniętego
      zysku?
      Zwyczajowo, B przeznaczała 5% zysku netto na nagrody dla pracowników. W związku z
      tym, Zwyczajne Walne Zgromadzenie spółki postanowiło, że część zysku netto za rok
      obrotowy zakończony 31.12.2023 r. w kwocie (...) zł zostanie przeznaczone na wypłatę
      na nagrody z zysku dla pracowników, co stanowi właśnie 5% zysku netto za rok 2023 r.
      Premia z zysku została więc wypłacona tytułem podziału wyniku finansowego i została
      wskazana w uchwale kwotowo, jednak faktycznie jej wysokość jest uzależniona od
      wysokości zysku, gdyż zwyczajowo stanowi ona 5% zysku netto.
    Pytania oznaczone nr 1
    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, ze względu na fakt, że
    należna premia z zysku osiągniętego przez B za rok 2023 r. dla przejętych pracowników
    została w rzeczywistości wypłacona przez Wnioskodawcę, zwrot tych środków przez B na
    rzecz Wnioskodawcy należy udokumentować notą obciążeniową?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    W ocenie Wnioskodawcy, kwota zwrócona przez B mająca na celu pokrycie wydatków
    poniesionych przez Wnioskodawcę w związku z wypłatą nagrody z zysku B należnego za
    rok 2023 powinna zostać udokumentowana notą obciążeniową.
    W myśl art. 23(1) § 2 Kodeksu pracy, za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy,
    powstałe przed przejściem części zakładu pracy na innego pracodawcę, dotychczasowy i
    nowy pracodawca odpowiadają solidarnie.
    Zatem w przypadku przejścia części zakładu pracy, bezwzględnie obowiązującą zasadą jest
    solidarna odpowiedzialność dotychczasowego i nowego pracodawcy za zobowiązania
    powstałe przed przejęciem przy czym nie stoi to na przeszkodzie aby pracodawcy ustalili
    pomiędzy sobą zasady rozliczenia tych zobowiązań. Należy wskazać, że w niniejszej
    sprawie do przejścia części zakładu pracy doszło w dniu 1 stycznia 2024 r., zatem premie z
    zysku osiągniętego za rok 2023 r. należy uznać za zobowiązanie powstałe przed
    momentem przejścia części zakładu pracy której jednak aktualizuje się z momentem
    podjęcia uchwały o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za rok 2023 wykazującego
    zysk netto.

    Ponadto obowiązek wypłaty nagrody z zysku za rok 2023 r. dotychczasowym
    pracownikom wynika z porozumień zawartych przez B ze związkami zawodowymi
    działającymi w B.
    Prawo dotychczasowych pracowników do otrzymania nagród z zysku było związane z
    pracą wykonywaną na rzecz B w czasie zatrudnienia w B i wynikało z wewnętrznych
    regulaminów spółki, które stanowiły element stosunku pracy. Przyznane nagrody były
    związane wyłącznie z działalnością B a nie Wnioskodawcy, w związku z czym należy
    stwierdzić że nie ma podstaw aby to Wnioskodawca ponosił ekonomiczny ciężar (realny
    koszt) z tytułu przyznania tych nagród. Rola Wnioskodawcy powinna być ograniczona
    wyłącznie do charakteru płatnika/pośrednika. Z racji tego że nagrody zostały już
    przyznane pracownikom przez Wnioskodawcę. B powinna zrekompensować te wydatki,
    jako że dotyczyły one okresu, w którym przenoszeni pracownicy byli zatrudnieni i
    przyczyniali się do osiągania przychodów przez B.
    W związku ze zwrotem przez B wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę z tytułu
    premii z zysku B należnej za rok 2023, czynność ta powinna zostać potwierdzona
    dowodem księgowym.
    O ile nota obciążeniowa nie jest uregulowana przez przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług, to znajduje ona zastosowanie w praktyce jako dowód księgowy w
    stosunku do zdarzeń których nie dokumentuje się fakturą, tj. takich czynności, które
    pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 uVAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług o których mowa w art. 106a
      pkt 2 dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2. z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4
        c) dostaw towarów dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust 1b.
    W myśl art. 8 ust. 1 uVAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji:
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z kolei jak stanowi ust. 2 ww. przepisu, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi

      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych:
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
      byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
      ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
      stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika.
    Należy zatem ocenić, czy dokonanie przez B zwrotu kwot nagród z zysku należnych za rok
    2023 przeniesionym pracownikom, może stanowić wynagrodzenie za świadczenie usług.
    W ocenie Wnioskodawcy nie sposób w przedstawionym przypadku uznać, że dochodzi do
    świadczenia usługi przez Wnioskodawcę.
    Do wypłaty premii z zysku B należnej za rok 2023, na mocy zawartych porozumień ze
    związkami zawodowymi, w rzeczywistości zobowiązana była B, Faktycznej wypłaty w
    imieniu B dokonał jednak Wnioskodawca, przy czym kwoty te zostały sfinansowane ze
    środków własnych Wnioskodawcy. W związku z tym, B należy uznać za podmiot
    zobowiązany do zwrotu tych wydatków Wnioskodawcy. Tym samym, pomiędzy
    podmiotami nie dochodzi do żadnej dostawy towarów ani świadczenia usług, gdyż
    zwrócona kwota nie stanowi wynagrodzenia za działanie/zaniechanie Wnioskodawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do
        tolerowania czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) w oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy, należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych
    stanów rzeczy).

    Należy jednak zaznaczyć, że nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy
    tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w rozumieniu
    przepisów ustawy. Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące
    warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią
    rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata
    powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne
    za wykonanie tego świadczenia.
    Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku
    koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje
    szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych, jak i Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    Szczególnie trafnie kwestię tę ujął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w
    wyroku z 15 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 89/12, w którym stwierdził, że:
      „Świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą
      a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana
      świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu
      VAT koniecznym warunkiem jest by świadczona była odpłatnie, przy czym pomiędzy
      czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą) a wynagrodzeniem otrzymanym z
      tytułu jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek”.
    W wyroku z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 TSUE przypomniał, że jeżeli
    działalność usługodawcy polega wyłącznie na świadczeniu usług bez bezpośredniego
    świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy opodatkowania i usługi te nie podlegają
    tym samym podatkowi VAT (teza 43). Świadczenie usług tylko wtedy dokonywane jest
    „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy, jeżeli pomiędzy usługodawcą i
    usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych, a wynagrodzenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi
    rzeczywisty ekwiwalent usługi świadczonej na rzecz usługobiorcy (teza 44).
    Kwestia odpłatności i bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą, a
    otrzymanym wynagrodzeniem była wielokrotnie podnoszona w orzecznictwie
    Trybunału.
    TSUE, w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG, stwierdził, że:
      „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
      transakcje między stornami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie.
      Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez
      bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym
      świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob. wyrok z 29 października 2009 r. w
      sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb.Orz. s. I-10605, pkt 43).
      W tym świetle świadczenie usługi następuje »odpłatnie« w rozumieniu art. 2 pkt 1
      szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy
      usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje
      wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez

      usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej
      usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47).
      Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem »świadczenie usług dokonywane odpłatnie« w
      rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między
      wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z 29 lipca 2010 r. w
      sprawie C-40/09 Astra Zeneca UK, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze, pkt 27 i
      przytoczone orzecznictwo)”.
    Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a
    Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, w którym Trybunał zauważył, iż czynność
    podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między
    usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy
    czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
    przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy.
    Zatem, w dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje
    się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej
    usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie
    którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Przy czym, nie jest wymagane aby świadczenie wzajemne za taką
    usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Ponadto, aby dana czynność
    (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni
    związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem
    wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Należy podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem
    jest dostawa towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Jednocześnie, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi być wykonana przez podatnika.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy wskazać, że przepisy podatkowe nie zawierają definicji odszkodowania, zatem w
    tym zakresie należy posiłkować się przepisami prawa cywilnego.
    Z opisu sprawy wynika, że z dniem 1 stycznia 2024 r. nastąpiło przejście części zakładu
    pracy ze B (dalej: B) na rzecz nowych pracodawców - C, D i A (spółki córki). Przejście części
    zakładu pracy nastąpiło zgodnie z przepisami ustawy Kodeks pracy. Z tym dniem, spółki

    przejęły wszelkie prawa i obowiązki pracodawcy względem pracowników dotychczas
    zatrudnionych w B. Zgodnie z zawartymi porozumieniami ze związkami zawodowymi
    działającymi u B, pracownikom przysługuje premia z zysku B za rok 2023.
    Na podstawie porozumień zawartych ze związkami zawodowymi działającymi w B,
    przeniesieni pracownicy objęci zostali:
    - Regulaminem Pracy i Regulaminem Wynagradzania obowiązującymi w B;
    - Regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych obowiązującymi w B;
    - Dodatkowym wynagrodzeniem - nagrodą z zysku według zasad podziału nagrody z
      2021 r. i 2022 r.;
    - Warunkami obowiązywania u dotychczasowego pracodawcy - B - kasy zapomogowo -
      pożyczkowej.
    W związku z wykazaniem zysku netto przez B za rok podatkowy 2023 r., przeniesionym
    pracownikom przysługiwała premia z zysku osiągniętego przez byłego pracodawcę. W
    związku z tym, że spółki pomiędzy którymi doszło do przeniesienia części zakładu pracy
    nie ustaliły zasad wypłaty tego wynagrodzenia, premie te zostały rzeczywiście wypłacone
    pracownikom przez Państwa z środków własnych, przy czym dotychczasowy pracodawca
    (B) zrekompensuje Państwu poniesienie wydatków z tego tytułu.
    Wątpliwości Państwa dotyczą wskazania czy zwrot środków przez B na rzecz Państwa
    należy udokumentować notą obciążeniową ze względu na fakt, że należna premia z zysku
    osiągniętego przez B za rok 2023 r. dla przejętych pracowników została w rzeczywistości
    wypłacona przez Państwa.
    W tym miejscu należy wskazać, że aby ustalić opodatkowanie danej czynności, dokonanej
    w zamian za wynagrodzenie, niezbędne jest rozstrzygnięcie czy czynności te skutkują
    uzyskaniem bezpośrednich korzyści przez wpłacającego (B).
    W niniejszej sprawie, w związku z transferem z dniem 1 stycznia 2024 r. części
    dotychczasowych pracowników B do Nowego Pracodawcy (czyli m.in. Państwa) doszło do
                                                  1przejścia na Nowego Pracodawcę (czyli Państwo) pracowników na podstawie art. 23
    Kodeksu pracy, wstąpienia Nowego Pracodawcy (Państwa) w stosunek pracy łączący
    uprzednio B z pracownikami. W związku z powyższym, pracownicy zachowali wszystkie
    uprawnienia nabyte w B, tj. u dotychczasowego pracodawcy, wynikające z przepisów
    powszechnie obowiązujących oraz na podstawie porozumień zawartych ze związkami
    zawodowymi.
    Wskazali Państwo, że przeniesionym pracownikom przysługiwała premia z zysku
    osiągniętego przez byłego pracodawcę w związku z wykazaniem zysku netto za rok
    podatkowy 2023. Premie te zostały wypłacone pracownikom przez Państwa z środków
    własnych. Natomiast dotychczasowy pracodawca (B) zrekompensuje Państwu poniesienie
    wydatków z tego tytułu.
    W konsekwencji, analizowany zwrot kosztów pracowniczych (odpowiadający wysokości
    wypłaconej pracownikom premii z zysku osiągniętego przez byłego pracodawcę za rok
    podatkowy 2023) poniesionych przez Nowego Pracodawcę (czyli Państwo) w związku z
    przejęciem pracowników stanowi formę wynagrodzenia za działanie Państwa, tj.
    wyrażenie zgody na przejęcie zobowiązań wynikających z zatrudniania przeniesionych
    pracowników.
    Analizowanego zwrotu kosztów pracowniczych poniesionych przez Państwa w związku
    wypłatą pracownikom przysługującej im premii z zysku osiągniętego przez byłego
    pracodawcę za rok podatkowy 2023 nie można uznać za rekompensatę wydatków
    związanych z tym, że obecnie i w przyszłości muszą Państwo zaspokoić określone
    uprawnienia przenoszonych pracowników wynikające z Kodeksu pracy i zawartych
    porozumień ze związkami zawodowymi działającymi u B. Stanowi on bowiem formę
    wynagrodzenia za Państwa działanie, tj. wyrażenie zgody na przejęcie zobowiązań

    wynikających z zatrudniania przeniesionych pracowników. Wypłata równowartości
    kosztów pracowniczych następuje za zgodą obu stron. Najpierw wypłacają Państwo
    premie pracownikom ze środków własnych, a następnie dotychczasowy pracodawca (B)
    wypłaca Państwu ich równowartość. W niniejszym przypadku istnieje więc bezpośredni
    związek pomiędzy dokonanym świadczeniem a otrzymanym wynagrodzeniem (zwrotem
    kosztów poniesionych przez Państwa). Przejęcie ww. zobowiązań, za co otrzymają
    Państwo określoną kwotę pieniężną należy traktować jako wynagrodzenie za świadczenie
    usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ spełniona jest
    przesłanka istnienia związku pomiędzy wypłatą należności, a otrzymaniem świadczenia
    wzajemnego, co jest warunkiem koniecznym do uznania, że wypłata tej kwoty podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
                              1Należy ponadto wskazać, że na podstawie art. 23 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
    Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277).
      W razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z
      mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem
      przepisów § 5.
            1Zgodnie z art. 23 § 2 ustawy Kodeks pracy:
      Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed przejściem części
      zakładu pracy na innego pracodawcę, dotychczasowy i nowy pracodawca
      odpowiadają solidarnie.
              1Stosownie do art. 23 § 3 Kodeksu pracy:
      Jeżeli u pracodawców, o których mowa w § 1, nie działają zakładowe organizacje
      związkowe, dotychczasowy i nowy pracodawca informują na piśmie swoich
      pracowników o przewidywanym terminie przejścia zakładu pracy lub jego części na
      innego pracodawcę, jego przyczynach, prawnych, ekonomicznych oraz socjalnych
      skutkach dla pracowników, a także zamierzonych działaniach dotyczących warunków
      zatrudnienia pracowników, w szczególności warunków pracy, płacy i
      przekwalifikowania; przekazanie informacji powinno nastąpić co najmniej na 30 dni
      przed przewidywanym terminem przejścia zakładu pracy lub jego części na innego
      pracodawcę.
                1Na podstawie art. 23 § 4 Kodeksu pracy:
      W terminie 2 miesięcy od przejścia zakładu pracy lub jego części na innego
      pracodawcę, pracownik może bez wypowiedzenia, za siedmiodniowym
      uprzedzeniem, rozwiązać stosunek pracy. Rozwiązanie stosunku pracy w tym trybie
      powoduje dla pracownika skutki, jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem
      stosunku pracy przez pracodawcę za wypowiedzeniem.
            1W myśl art. 23 § 5 Kodeksu pracy:
      Pracodawca, z dniem przejęcia zakładu pracy lub jego części, jest obowiązany
      zaproponować nowe warunki pracy i płacy pracownikom świadczącym dotychczas
      pracę na innej podstawie niż umowa o pracę oraz wskazać termin, nie krótszy niż 7
      dni, do którego pracownicy mogą złożyć oświadczenie o przyjęciu lub odmowie
      przyjęcia proponowanych warunków. W razie nieuzgodnienia nowych warunków
      pracy i płacy dotychczasowy stosunek pracy rozwiązuje się z upływem okresu
      równego okresowi wypowiedzenia, liczonego od dnia, w którym pracownik złożył
      oświadczenie o odmowie przyjęcia proponowanych warunków, lub od dnia, do
      którego mógł złożyć takie oświadczenie. Przepis § 4 zdanie drugie stosuje się
      odpowiednio.
            1Zgodnie z art. 23 § 6 Kodeksu pracy:
      Przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę nie może stanowić
      przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie przez pracodawcę stosunku pracy.

    Należy zauważyć, że okoliczność, że przepisy Kodeksu pracy regulują kwestię związane z
    przejęciem zakładu pracy nie przesądza o tym, że zwrot przez B (dotychczasowego
    pracodawcę) poniesionych przez Państwa kosztów pracowniczych (odpowiadający
    wysokości wypłaconej pracownikom premii z zysku osiągniętego przez byłego pracodawcę
    za rok podatkowy 2023) jest czynnością pozostająca poza zakresem opodatkowania
                                                  1podatkiem od towarów i usług. Przeniesienie pracowników B w rozumieniu art. 23
    Kodeksu pracy nastąpiło w celu uporządkowania procesów, podziałów kompetencji oraz
    zbudowania niezależnie funkcjonujących przedsiębiorstw pod wspólnym szyldem i
    kontrolą w ramach grupy kapitałowej. Przejęli Państwo wszelkie prawa i obowiązki
    pracodawcy względem pracowników dotychczas zatrudnionych w B. A pracownikom
    przysługuje premia z zysku za rok 2023, zgodnie z zawartymi porozumieniami ze
    związkami zawodowymi działającymi u B. Dlatego nie można zgodzić się z Państwem, że
    zwrócona kwota nie stanowi wynagrodzenia za działanie Państwa.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Reasumując, z uwagi na przywołane regulacje oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że zwrot przez B równowartości kosztów pracowniczych (odpowiadający
    wysokości wypłaconej pracownikom premii z zysku osiągniętego przez B za rok
    podatkowy 2023) na Państwa rzecz stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa
    w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. W analizowanym przypadku istnieje bezpośredni związek
    pomiędzy dokonanym świadczeniem (przejęcie zobowiązań wynikających z zatrudniania
    przeniesionych pracowników) a otrzymanym wynagrodzeniem (równowartość wypłaconej
    pracownikom premii), które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ww.
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem powinni Państwo
    udokumentować powyższą czynność fakturą VAT, a nie notą obciążeniową.
    Tym samym, stanowisko Państwa uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Ocena prawna stanowiska Państwa w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zaistniałego stanu
    faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zaistniałego stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.