Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-89/16-5/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-03-29
Teza: Skutki udziału w programie motywacyjnym.
Słowa kluczowe: kapitał-kapitały pieniężne; programy-program motywacyjny
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony); [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 8-art. 45

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2016 r. (data wpływu 22 stycznia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 lutego 2016 r. (data wpływu 7 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w programie motywacyjnym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w programie motywacyjnym.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 19 lutego 2016 r. nr ILPB2/4511-1-89/16-2/JK wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Ponadto, pouczono Wnioskodawcę, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłane w dniu 19 lutego 2016 r. zostało skutecznie doręczone w dniu 24 lutego 2016 r. Natomiast w dniu 7 marca 2016 r. (data nadania 1 marca 2016 r.) wpłynęło pismo stanowiące uzupełnienie wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Podatnik („Podatnik”, „Wnioskodawca”) pełni funkcję członka zarządu w („Spółka”).

Spółka w 2015 r. wprowadziła program motywacyjny dla członków zarządu Spółki oparty na pochodnych instrumentach finansowych realizowanych w formie wypłat gotówkowych, które to wypłaty uzależnione są od określonego wskaźnika finansowego Spółki.

Wprowadzenie programu motywacyjnego miało na celu m.in. wzrost motywacji członków zarządu do podejmowania działań, mających na celu osiągnięcie lepszych wyników finansowych Spółki oraz zatrzymanie najlepszych osób w Spółce.

W 2016 r. Spółka planuje wprowadzić nowy program motywacyjny („Program”) dla członków zarządu Spółki. Podobnie jak w przypadku poprzedniego programu motywacyjnego, wprowadzenie Programu będzie miało na celu m.in. wzrost motywacji członków zarządu („Uczestnicy”) do podejmowania działań mających na celu osiągnięcie lepszych wyników finansowych Spółki oraz zatrzymanie najlepszych osób w Spółce.

Program ten będzie również oparty na pochodnych instrumentach finansowych realizowanych w formie wypłat gotówkowych, które to wypłaty uzależnione będą od określonego wskaźnika finansowego Spółki.

Uczestnictwo w Programie będzie dobrowolne.

Podatnik otrzymuje wynagrodzenie za pełnienie funkcji członka zarządu na podstawie uchwały wspólników Spółki i planuje się, że w 2016 r. nie ulegnie to zmianie (Wariant nr 1).

Od 2017 r. może on jednak otrzymywać wynagrodzenie za pełnioną funkcję na podstawie umowy o pracę (Wariant nr 2).

Program będzie adresowany do Uczestników, którzy w dniu jego wejścia w życie będą pełnić funkcję członka zarządu Spółki lub zostaną powołani przez Wspólników do pełnienia funkcji członka zarządu Spółki w czasie trwania Programu. Przystąpienie do Programu przez Uczestników będzie dobrowolne.

Spółka planuje zawrzeć z każdym z Podatnikiem umowę pochodnego instrumentu finansowego („Umowa”), której treścią będzie przyznanie Podatnikowi warunkowego prawa do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego („Rozliczenie Pieniężne”) uzależnionego od wysokości określonego wskaźnika finansowego, tj. zysku netto Spółki (Wskaźnik”).

Umowa te będzie zawarta odrębnie od uchwały powołującej Podatnika do pełnienia funkcji członka zarządu w Spółce lub innych umów zawartych między Podatnikiem a Spółką.

Wskaźnik będzie określony na podstawie sprawozdania finansowego skonsolidowanego lub jednostkowego (jeśli Spółka nie będzie sporządzała skonsolidowanego sprawozdania finansowego za dany rok obrotowy) (Sprawozdanie Finansowe”), które zostało zbadane przez biegłego rewidenta i badanie zakończy się wydaniem przez biegłego rewidenta opinii innej niż negatywna.

Prawo do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego za dany rok obrotowy Podatnik nabędzie w terminie („Termin Zapadalności roszczenia o Rozliczenie Pieniężne”) 30 czerwca kolejnego roku obrotowego, następującego po roku, którego Rozliczenie Pieniężne dotyczy, pod warunkiem zbadania Sprawozdania Finansowego przez biegłego rewidenta zakończenia badania wydaniem przez biegłego rewidenta opinii innej niż negatywna.

W przypadku odmowy wydania przez biegłego rewidenta opinii z badania Sprawozdania Finansowego, Rozliczenie Pieniężne nie przysługuje.

W przypadku braku zbadania Sprawozdania Finansowego i niewydania opinii w terminie do 30 czerwca roku obrotowego następującego po roku, którego dotyczy Sprawozdanie Finansowe, Termin Zapadalności roszczenia o Rozliczenia Pieniężne będzie wynosił 14 dni od daty zbadania Sprawozdania Finansowego i wydania opinii przez biegłego rewidenta innej niż negatywna.

Wypłata Rozliczenia Pieniężnego nastąpi w terminie 7 dni od daty nabycia prawa do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego.

Realizacja warunkowego prawa do otrzymania przez Podatnika Rozliczenia Pieniężnego („Prawo”) dokona się poprzez wypłatę przez Spółkę kwoty Rozliczenia Pieniężnego stanowiącego procent Wskaźnika za dany rok obrotowy, należnego Podatnikowi.

Kwota Rozliczenia Pieniężnego, w odniesieniu do zawartej z Podatnikiem Umowy, będzie obliczana w następujący sposób:

RP = P1 x Zn,

gdzie:

RP - kwota Rozliczenia Pieniężnego za dany rok obrotowy,

Zn - wartość Wskaźnika, tj. zysku netto Spółki określonego na podstawie Sprawozdania Finansowego.

P1 - określony przez Spółkę procent zysku netto Spółki za dany rok obrotowy przypisany, dla celów ustalenia wysokości Rozliczenia Pieniężnego, Podatnikowi w następujący sposób:

1.  w przypadku, gdy Wskaźnik jest mniejszy lub równy 32,5 mln złotych: P1 = X, gdzie wartość X zostaje określona w zawartej z Podatnikiem Umowie. W opisanym przypadku (i), kwota Rozliczenia Pieniężnego zostanie obliczona według wzoru: RP = X x Zn,
2.  w przypadku, gdy Wskaźnik jest większy niż 32,5 mln złotych, ale nie przekracza kwoty 40 mln złotych:
    *   dla Wskaźnika z przedziału do 32,5 mln złotych włącznie: P1 = X, gdzie wartość X zostaje określona w zawartej z Podatnikiem Umowie,
    *   dla Wskaźnika z przedziału powyżej 32,5 mln złotych do 40 mln złotych włącznie: P1 = Y, gdzie wartość Y zostaje określona w zawartej z Podatnikiem Umowie,
    *   w opisanym przypadku (ii), kwota Rozliczenia Pieniężnego zostanie obliczona według wzoru: RP = X x 32,5 mln złotych + Y x (Zn - 32,5 mln złotych)
3.  w przypadku, gdy Wskaźnik jest większy niż 40 mln złotych:
    *   dla Wskaźnika z przedziału do 32,5 mln złotych włącznie: P1 = X, gdzie wartość X zostaje określona w zawartej z Podatnikiem Umowie,
    *   dla Wskaźnika z przedziału powyżej 32,5 mln złotych do 40 mln złotych włącznie: P1 = Y, gdzie wartość Y zostaje określona w zawartej z Podatnikiem Umowie,
    *   dla Wskaźnika powyżej 40 mln złotych: P1 = Z, gdzie wartość Z zostaje określona w zawartej z Podatnikiem Umowie.
    *   W opisanym przypadku (iii), kwota Rozliczenia Pieniężnego zostanie obliczona według wzoru: RP = X x 32,5 mln złotych + Y x 7,5 mln złotych + Z x (Zn – 40 mln złotych).

Prawo do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego nie powstanie, jeśli wartość zysku netto w danym roku obrotowym, nie przekroczy określonej przez Spółkę w Umowach kwoty.

Wysokość należnego Podatnikowi procentu Wskaźnika będzie określona w Umowie, zawartej z Podatnikiem na czas nieokreślony.

Prawo do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego jest przyznawane Uczestnikom odpłatnie (cena nabycia wynosi 1000 zł) i będzie niezbywalne do chwili, gdy jego realizacja stanie się możliwa.

Prawo do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego nie powstanie, jeśli:

1.  Podatnik pełnił funkcję członka zarządu Spółki przez niepełny dany rok obrotowy, którego dane Rozliczenie Pieniężne dotyczy, lub
2.  Podatnik zrezygnuje z pełnienia funkcji członka zarządu Spółki przed Terminem Zapadalności roszczenia o Rozliczenie Pieniężne.

Prawo to będzie zatem warunkowe.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazano, że według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy, przyznane w ramach programu warunkowe prawo do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego stanowi pochodny instrument finansowy w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy ewentualny przychód otrzymany (zgodnie z założeniami wskazanego w stanie przyszłym Wariantu nr 1), na podstawie odrębnej umowy instrumentu finansowego podlegający opodatkowaniu po stronie Wnioskodawcy z tytułu nabycia i realizacji Prawa powstanie dopiero w momencie realizacji Prawa (tj. w momencie, kiedy kwota Rozliczenia Pieniężnego stanie się należna stosownie do Terminu Zapadalności roszczenia o Rozliczenie Pieniężne wynikającego z Umowy) i stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy o PIT, podlegający (po odjęciu kosztów uzyskania przychodu) opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT i zadeklarowaniu zgodnie z art. 30b ust. 6 (tj. w zeznaniu podatkowym Podatnika)?
2.  Czy ewentualny przychód otrzymany (zgodnie z założeniami wskazanego w stanie przyszłym, Wariantu nr 2), na podstawie odrębnej umowy instrumentu finansowego podlegający opodatkowaniu po stronie Wnioskodawcy z tytułu nabycia i realizacji Prawa powstanie dopiero w momencie realizacji Prawa (tj. w momencie, kiedy kwota Rozliczenia Pieniężnego stanie się należna stosownie do Terminu Zapadalności roszczenia o Rozliczenie Pieniężne wynikającego z Umowy) i stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy o PIT, podlegający (po odjęciu kosztów uzyskania przychodu) opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT i zadeklarowaniu zgodnie z art. 30b ust. 6 (tj. w zeznaniu podatkowym Podatnika)?

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2. Natomiast w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 2 w dniu 29 marca 2016 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja indywidualna nr ILPB2/4511-1-89/16-4/JK.

Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 2 – otrzymany zgodnie z założeniami wskazanego w stanie przyszłym Wariantu 2 na podstawie odrębnej umowy instrumentu finansowego przychód podlegający opodatkowaniu po stronie Wnioskodawcy z tytułu nabycia i realizacji Prawa powstanie dopiero w momencie realizacji Prawa (tj. w momencie, kiedy kwota Rozliczenia Pieniężnego stanie się należna stosownie do Terminu Zapadalności roszczenia o Rozliczenie Pieniężne wynikającego z Umowy) i stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy o PIT, podlegający (po odjęciu kosztów uzyskania przychodu) opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT i zadeklarowaniu zgodnie z art. 30b ust. 6 (tj. w zeznaniu podatkowym Podatnika).

Wnioskodawca zaznacza, że w stosunku do założeń programu motywacyjnego wprowadzonego w 2015 r. Podatnik otrzymał pozytywne interpretacje z dnia 20 maja 2015 r. wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zgodnie z którymi ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu po stronie Wnioskodawcy z tytułu nabycia i realizacji Prawa powstanie dopiero w momencie realizacji Prawa (tj. w momencie, kiedy kwota Rozliczenia Pieniężnego stanie się należna stosownie do Terminu Zapadalności roszczenia o Rozliczenie Pieniężne wynikającego z Umowy) i stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy o PIT, podlegający (po odjęciu kosztów uzyskania przychodu) opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT i zadeklarowaniu zgodnie z art. 30b ust. 6 (tj. w zeznaniu podatkowym Podatnika).

W ocenie Wnioskodawcy schemat planowanego do wdrożenia Programu od 2016 r. nie wykazuje różnic, które uzasadniałyby inne stanowisko niż to wskazane w poprzednio wydanych interpretacjach.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f - są „otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie powyższego przepisu, przychód po stronie Podatnika nie powstanie w momencie nabycia przez niego Prawa, gdyż na tym etapie nie otrzymuje on jeszcze środków pieniężnych. Co więcej, Podatnik ponosi odpłatność za nabycie Prawa w kwocie określonej w Umowie.

„Przysporzenie”, które otrzymuje Podatnik na tym etapie, jest jedynie „potencjalne”, gdyż nabycie Prawa stanowi jedynie uzyskanie uprawnienia do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego w przyszłości (po spełnieniu określonych warunków).

W związku z tym, że Prawo jest warunkowe, brak jest jakiejkolwiek gwarancji, że Podatnik otrzyma kwoty Rozliczenia Pieniężnego (dotyczy to przypadku, gdy warunki określone w Programie nie zostaną spełnione). Ponadto, Podatnik nie może rozporządzać ww. Prawami aż do momentu ich realizacji.

Stanowisko to potwierdzają przytoczone poniżej interpretacje wydane w podobnych stanach faktycznych przez Dyrektorów Izb Skarbowych w imieniu Ministra Finansów:

1.  interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 3 listopada 2014 r., ILPB2/415-858/14-2/JK, w której stwierdzono, że: (\`(...)\`) w momencie przyznania w ramach programu motywacyjnego pochodnych instrumentów finansowych po stronie Uprawnionych nie dojdzie do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód z tytułu udziału Uprawnionych w omawianym programie motywacyjnym powstanie w momencie realizacji praw (tj. w momencie, gdy Kwoty Rozliczeń staną się należne) i będzie on stanowić przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy o PIT, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 ww. ustawy. W związku z tym na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika.
2.  interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 30 września 2014 r., IPPB2/415-682/14-2/MK, w której stwierdzono, że: ewentualny przychód po stronie Osób Uprawnionych powstanie dopiero w momencie realizacji Prawa (tj. w momencie, gdy kwota Rozliczenia Pieniężnego stanie się należna), który w konsekwencji stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 updof, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 updof. W rezultacie, na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika w rozumieniu updof, natomiast będzie na niej ciążył obowiązek sporządzenia i przesłania do urzędu skarbowego oraz Osób Uprawnionych imiennych informacji o wysokości dochodu z kapitałów pieniężnych (PIT-8C).
3.  interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 16 kwietnia 2014 r., IPPB2/415-82/14-5/MK1, w której stwierdzono, że: Ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu po stronie Podatnika z tytułu nabycia i realizacji Prawa powstanie tylko w momencie realizacji Prawa (tj. w momencie, gdy Kwota Rozliczenia stanie się należna) i będzie on stanowić przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 updof, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 updof i zadeklarowaniu zgodnie z art. 30b ust. 6 (tj. w zeznaniu podatkowym Podatnika).

Mając na uwadze powyższe, po stronie Podatnika nie powstanie przychód w chwili nabycia przez niego Prawa, lecz dopiero w momencie realizacji Prawa wynikającego z Umowy, gdyż możliwe będzie wtedy określenie konkretnej wielkości przysporzenia.

Jednocześnie, przychód uzyskany z tytułu realizacji Prawa powinien zostać zaliczony do kategorii kapitałów pieniężnych. Takie wnioski wynikają z analizy poniższych przepisów Ustawy o PIT.

Według art. 10 ust. 1 pkt 7 Ustawy o PIT źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż: nieruchomości lub ich części oraz udział w nieruchomości, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, a także prawo wieczystego użytkowania gruntów.

Natomiast, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy o PIT, przychodami z kapitałów pieniężnych są m.in. przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Definicja pochodnych instrumentów finansowych została zawarta w art. 5a pkt 13 Ustawy o PIT.

Zgodnie z nią pochodnymi instrumentami finansowymi są instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2014 r. poz. 94), dalej jako „UOIF”, z wyłączeniem tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania oraz instrumentów rynku pieniężnego.

Według art. 2 ust. 1 pkt 2 c) UOIF, instrumentami finansowymi są m.in. niebędące papierami wartościowymi opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne.

Ponadto, zgodnie z art. 3 pkt 28a UOIF przez pochodne instrumenty finansowe należy rozumieć opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości instrumentów finansowych, walut, stóp procentowych, rentowności, indeksów finansowych, wskaźników finansowych, towarów, zmian klimatycznych, stawek frachtowych, poziomów emisji, stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, a także innych aktywów, praw, zobowiązań, indeksów lub wskaźników (instrumentów bazowych) oraz instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego.

Warto zaznaczyć, że pojawiające się w UOIF pojęcia „prawo”, „umowa” i „instrument finansowy” to określenia mające w zasadzie to samo znaczenie.

W praktyce instrumenty finansowe mogą w sensie cywilnoprawnym stanowić wiązkę umów lub złożone konstrukcje umowne składające się z powiązanych ze sobą funkcjonalnie relacji kontraktowych (Instrumenty pochodne w polskim systemie prawnym, Aleksander Chłopecki, PPH 2009).

Powyższe oznacza, że umowy cywilnoprawne, w tym Umowy zawarte z Uczestnikami mogą być, po spełnieniu warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 UOIF, kwalifikowane jako instrumenty finansowe.

W rezultacie, instrumentem bazowym dla pochodnych instrumentów finansowych mogą być również w szczególności wskaźniki finansowe. Przyjmuje się powszechnie, że wskaźniki finansowe to wskaźniki ilustrujące ekonomiczną sytuację przedsiębiorstwa (Słownik języka polskiego PWN).

Wysokość Wskaźnika, od których zależeć będzie Rozliczenie Pieniężne, będzie ustalana na podstawie danych zawartych w Sprawozdaniu Finansowym Spółki.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, Prawo do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego przez Podatnika może być uznane zarówno jako:

1.  instrument pochodny w rozumieniu art. 3 pkt 28a UOIF, ze względu na to, że Prawo do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego jest prawem majątkowym, którego cena (tj. wartość Rozliczenia Pieniężnego) zależy bezpośrednio od Wskaźnika Spółki; i tym samym jako
2.  instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 c) UOIF, gdyż Prawo do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego jest (jak wskazano powyżej w punkcie a) instrumentem pochodnym, którego instrumentem bazowymi będzie Wskaźnik Spółki i jest ono wykonywane przez rozliczenie pieniężne.

Z Umowy, którą Spółka zamierza podpisywać z Podatnikiem będzie wynikać, że będzie on uprawniony z tytułu posiadanego Prawa do uzyskania świadczeń, zaś Spółka będzie zobowiązana do realizacji zobowiązania, w określonym terminie i na określonych warunkach. Jest to charakterystyczne dla (odpowiednio) nabywcy i wystawcy instrumentów finansowych.

Zgodnie z UOIF, realizacja pochodnego instrumentu finansowego może nastąpić poprzez rozliczenie pieniężne.

W takiej formie (tj. poprzez zapłatę Rozliczenia Pieniężnego) będzie właśnie realizowane Prawo nabyte przez Podatnika.

W rezultacie, zgodnie z UOIF, Prawo do żądania przez Podatnika wypłaty Rozliczenia Pieniężnego po spełnieniu określonych warunków, należy uznać za instrument finansowy, którego cena (kwota Rozliczenia Pieniężnego) zależy bezpośrednio od wartości Wskaźnika.

W związku z tym wypełnia ono definicję pochodnego instrumentu finansowego z art. 5a pkt 13 Ustawy o PIT.

Jak wynika z powyższego, realizacja Prawa dokonana przez Podatnika stanowi realizację instrumentów finansowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy o PIT, będąc przychodem z kapitałów pieniężnych.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m. in. w treści interpretacji wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w dniu 29 października 2014 r. (IPTPB2/415-451/14-2/JR), w dniu 22 sierpnia 2014 r. (IPTPB1/415-302/14-2/MD), w dniu 30 lipca 2014 r. (IPTPB1/415-266/14-2/AP), Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 21 października 2014 r. (IPPB2/415-674/14-2/AS), w dniu 27 czerwca 2014 r. (IPPB2/415-295/14-2/MK1), w dniu 24 czerwca 2014 r. (IPPB2/415-664/10/14-9/S/MK), w dniu 14 kwietnia 2014 r., (sygn. IPPB2/415-110/14-2/AS), w dniu 21 maja 2013 r. (sygn. IPPB2/415-181/13-4/MK), w dniu 11 października 2013 r. (sygn. IPPB2/415-564/13-2/AK) oraz w dniu 18 marca 2014 r. (IPPB2/415-891/13-4/MG), Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. (sygn. ILPB2/415-274/13-2/TR) oraz w dniu 5 grudnia 2013 r., (sygn. ILPB2/415-839/13-4/WM), a także przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 7 sierpnia 2014 r. (sygn. IBPBII/2/415-507/14/ŁCZ).

Zgodnie z treścią art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT od dochodów uzyskanych m.in. z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu. Zgodnie z treścią art. 30b ust. 6 Ustawy o PIT, uzyskane w roku podatkowym dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających podatnik obowiązany jest wykazać w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. la pkt 1 Ustawy o PIT po zakończeniu roku podatkowego, tj. do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym powstał przychód podatkowy.

Reasumując, zgodnie z przedstawionym przez Wnioskodawcę stanowiskiem, ewentualny przychód po stronie Podatnika powstanie dopiero w momencie realizacji Prawa (tj. w momencie, gdy kwota Rozliczenia Pieniężnego stanie się należna stosownie do Terminu Zapadalności roszczenia o Rozliczenie Pieniężne wynikającego z Umowy), który w konsekwencji stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy o PIT, podlegający (po odjęciu kosztów uzyskania przychodu) opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT i zadeklarowaniu zgodnie z art. 30b ust. 6, tj. w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. la pkt 1 Ustawy o PIT po zakończeniu roku podatkowego, tj. do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym powstał przychód podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego – w odniesieniu do pytania nr 2 – jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 11 ust. 2b cyt. ustawy, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Zatem należy stwierdzić, że przychodem podatkowym będzie również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych bądź częściowo odpłatnych świadczeń. W tym kontekście rozważenia wymagają skutki przyznania Wnioskodawcy warunkowego prawa („Prawo”) do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego (Rozliczenie Pieniężne) uzależnionego od wysokości określonego wskaźnika finansowego (Wskaźnik). Realizacja warunkowego prawa do otrzymania przez Podatnika Rozliczenia Pieniężnego dokona się poprzez wypłatę przez Spółkę kwoty Rozliczenia Pieniężnego stanowiącego procent wskaźnika za dany rok obrotowy, należnego Podatnikowi. Podatnik ponosi odpłatność za przyznane mu Prawo. Przyznane Uczestnikowi Programu Prawo jest niezbywalne aż do chwili, gdy jego realizacja stanie się możliwa. Przyznane Wnioskodawcy w ramach programu warunkowe prawo do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego - według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy - stanowi pochodny instrument finansowy w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Samo przyznanie Wnioskodawcy pochodnego instrumentu finansowego – po spełnieniu warunków programu – nie rodzi skutku w postaci powstania przychodu. Zatem otrzymanie Prawa w ramach programu motywacyjnego stanowiącego pochodny instrument finansowy nie stanowi nieodpłatnego (częściowo odpłatnego) świadczenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest bowiem związane z jakimkolwiek przysporzeniem w majątku osoby otrzymującej instrumenty finansowe. Z całokształtu informacji przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika bowiem, że jeżeli nie spełnią się warunki przewidziane programem Wnioskodawca nie uzyska wypłaty Rozliczenia Pieniężnego.

W konsekwencji należy stwierdzić, że otrzymanie Prawa stwarza więc Wnioskodawcy, potencjalną tylko możliwość uzyskania w przyszłości korzyści majątkowych.

Natomiast w odniesieniu do skutków podatkowych związanych z realizacją praw wynikających z otrzymanego w ramach programu pochodnego instrumentu finansowego wyjaśnić należy, że w myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów są m.in. kapitały pieniężne.

Zgodnie z art. art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Stosownie do treści art. 17 ust. 1b ww. ustawy, przychód określony w ust. 1 pkt 10 powstaje w momencie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych.

Z kolei, w myśl art. 5a pkt 13 ww. ustawy podatkowej, ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych – oznacza to instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, z wyłączeniem tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania oraz instrumentów rynku pieniężnego.

Z analizy wniosku wynika, że Podatnikowi przyznane zostało warunkowe prawo (stanowiące według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy pochodny instrument finansowy w rozumieniu ww. przepisu) do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego uzależnionego od wysokości określonego wskaźnika finansowego (Wskaźnik). Realizacja warunkowego prawa do otrzymania przez Podatnika Rozliczenia Pieniężnego dokona się poprzez wypłatę przez Spółkę kwoty Rozliczenia Pieniężnego stanowiącego procent wskaźnika za dany rok obrotowy, należnego Podatnikowi.

Stosownie do powołanych wyżej przepisów oraz przedstawionego stanu faktycznego i opisu zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że w związku z realizacją Prawa Wnioskodawca osiągnie przychód z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30b ust. 1 ww. ustawy, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Stosownie natomiast do art. 30b ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a − osiągnięta w roku podatkowym.

Na podatniku, który uzyskał dochód, (poniósł stratę) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b ciąży obowiązek złożenia we właściwym urzędzie skarbowym zeznania według ustalonego wzoru (formularz PIT-38), w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 1a pkt 1 w związku z art. 30b ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W tym samym terminie jest obowiązany do wpłaty należnego podatku wynikającego z zeznania (art. 45 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Reasumując, stwierdzić należy, że przyznanie w ramach programu motywacyjnego pochodnego instrumentu finansowego – w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zgodnie z założeniami wskazanego w opisanym zdarzeniu przyszłym Wariantu 2, spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu dopiero w momencie realizacji Prawa (tj. w momencie, kiedy kwota Rozliczenia Pieniężnego stanie się należna). W konsekwencji przychód ten należy zakwalifikować jako przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający (po odjęciu kosztów uzyskania przychodów) opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który powinien zostać wykazany w deklaracji PIT-38 do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę pism organów podatkowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.