Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1700/11-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-03-16
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży odpadów na zasadzie tzw. „odwrotnego obciążenia”, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy.
Słowa kluczowe: obciążenia; odpady (śmieci); odpady (śmieci)-sprzedaż odpadów (śmieci); podatnik; złom
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółka Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2011 r. (data wpływu 22 grudnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży odpadów na zasadzie tzw. „odwrotnego obciążenia”, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży odpadów na zasadzie tzw. „odwrotnego obciążenia”, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca (dalej Spółka) jest wielooddziałowym podmiotem gospodarczym, będącym polskim podatnikiem CIT i VAT, rozliczającym się w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie prowadzonych ksiąg handlowych. Obecnie Spółka prowadzi działalność w wielu obszarach, w tym m.in. w zakresie przetwarzania elektroodpadów (zużytego sprzętu RTV i AGD).

W tym celu Oddział Spółki wybudował nowoczesną linię do przemysłowego przetwarzania Zużytego Sprzętu Elektrycznego i Elektronicznego (ZSEiE) na skalę przemysłową. Ze zużytych urządzeń odzyskiwane są m.in. płytki elektroniczne, stal magnetyczna, stale stopowe, aluminium, odpady miedziane oraz plastikowe, które można wprowadzać do dalszego obrotu surowcami. Sam proces technologiczny składa się z dwóch zasadniczych etapów. W dużym uproszczeniu przyjąć można, iż w pierwszym – zużyty sprzęt RTV i AGD po wstępnej selekcji poddany jest procesowi rozdrabniania, w drugim natomiast – powstałe w ten sposób odpady podlegają rozsortowaniu na tzw. frakcje (np. frakcje stali, żelaza, tworzyw sztucznych itp.). Frakcje te są de facto mieszaninami metali, tworzyw sztucznych mogącymi przybierać różną postać, np. drutu, wiórów, granulek, proszków itp. Dodatkowo, Spółka oprócz wyszczególnionych powyżej elektroodpadów zamierza także po uzyskaniu stosownych pozwoleń przetwarzać zużyte baterie.

Ze względu na fakt, iż elektroodpady oraz wytwarzane z nich frakcje nie są typowymi produktami występującymi w obrocie – Spółka z prośbą o ich klasyfikację zwróciła się do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego. W zapytaniu wyspecyfikowano przy tym szczegółowo 10 różnego rodzaju grup elektroodpadów oraz 26 różnego rodzaju produkowanych z tych odpadów frakcji. Dodać należy, że tak szczegółowe ich rozróżnienie wynika z ich odrębnej klasyfikacji w przepisach o odpadach, ma też ponadto uzasadnienie handlowe (inne ceny na rynku obowiązują np. na frakcję aluminium, inne na frakcje miedzi, jeszcze inne na frakcje pozostałe).

Zgodnie z otrzymaną odpowiedzią sporządzoną przez Urząd Statystyczny w oparciu o klasyfikację statystyczną wprowadzoną Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, ze zm.) wyszczególnione przez Spółkę pozycje zakwalifikowano do czterech grup i sklasyfikowano w sposób następujący:

Grupa I

*   odpady z tworzyw sztucznych, papieru, metali, szkła, gumy (z wyłączeniem procesu przetworzenia mechanicznego lub chemicznego), złom,
*   mieszaniny odpadowe z metali i tworzyw sztucznych,
*   frakcja drobna do 30 mm,

klasyfikacja PKWiU 38.11.5 – „Odpady inne niż niebezpieczne nadające się do recyklingu”.

Grupa II

*   zużyte elektroodpady (wyroby elektroniczne i elektryczne, tj. przyrządy do nadzoru i kontroli, sprzęt audiowizualny, wyroby medyczne, narzędzia elektroniczne, komputery, monitory, klawiatury, telefony, faksy, czajniki, narzędzia elektryczne sprzęt oświetleniowy, zabawki sprzęt rekreacyjny i sportowy np. gry, kolejki elektryczne, narzędzia przemysłowe, AGD np. pralki, lodówki, odkurzacze, tostery, automaty vendingowe, itp.) w zależności od zastosowania,
*   zużyte kable, kondensatory,

klasyfikacja PKWiU 38.11.49.0 „Wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające”.

Grupa III

*   zużyte opakowania po tonerach z drukarek komputerowych i kserokopiarek, klasyfikacja PKWiU 28.23.26.0 – „Części i akcesoria do fotokopiarek”.

Grupa IV

*   baterie i akumulatory,
*   lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć,
*   zużyte urządzenia zawierające freon,

klasyfikacja PKWiU 38.12.2 – „Odpady niebezpieczne”.

W odniesieniu do poniższego pytania, w celu uniknięcia ewentualnych wątpliwości, Spółka precyzuje, iż dotyczy ono stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 lipca 2011 r. oraz sytuacji, w której:

*   dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9,
*   dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Które z wyszczególnionych powyżej grup towarowych, sklasyfikowanych przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego podlegają przy ich sprzedaży opodatkowaniu na zasadzie tzw. „odwrotnego obciążenia”, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust 1 pkt 2. W powołanym w niniejszym przepisie załączniku nr 11 do ustawy wyszczególniono natomiast łącznie 8 pozycji, tj.:

1.  ex 24.10.14.0 Granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali – wyłącznie wlewki lub gęsi zwykłe ze stali wysokostopowej, otrzymywane przez przetopienie i odlanie drobniutkich odpadów lub złomu,
2.  ex 24.45.30.0 Pozostałe metale nieżelazne i wyroby z nich: cermetale, popiół pozostałości, zawierające metale i związki metali – wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych,
3.  38.11.51.0 Odpady szklane,
4.  38.11.54.0 Pozostałe odpady gumowe,
5.  38.11.55.0 Odpady z tworzyw sztucznych,
6.  38.11.58.0 Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal,
7.  38.12.27 Odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne,
8.  ex 38.32.29.0 Surowce wtórne z pozostałych metali – wyłącznie odpady i złom.

Analiza brzmienia powołanych wyżej regulacji, zawartych w ustawie o VAT w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, prowadzi do następujących wniosków:

Odnośnie odpadów zaliczonych przez Urząd Statystyczny do I grupy – to stanowią one de facto produkowane przez Spółkę frakcje, powstałe z przetworzenia elektroodpadów. Ze względu na fakt, iż w ich składzie znajdować mogą się bardzo różne substancje (tworzywa sztuczne, guma, aluminium, miedź, stal itp.) Urząd Statystyczny nie uszczegółowił ich klasyfikacji PKWiU podając jedynie pięć pierwszych cyfr.

Powyższe w opinii Spółki nie stanowi jednak przeszkody dla określenia skutków podatkowych ich sprzedaży, gdyż:

*   odpady (frakcje), które w swoim składzie zawierają szkło – zaliczyć należy do towarów wymienionych w pozycji nr 3 załącznika nr 11 do ustawy o VAT (38.11.51.0 Odpady szklane),
*   odpady (frakcje), które w swoim składzie zawierają gumę – zaliczyć należy do towarów wymienionych w pozycji nr 4 załącznika nr 11 do ustawy o VAT (38.11.54.0 Pozostałe odpady gumowe),
*   odpady (frakcje), które w swoim składzie zawierają tworzywa sztuczne – zaliczyć należy do towarów wymienionych w pozycji nr 5 załącznika nr 11 do ustawy o VAT (38.11.55.0 Odpady z tworzyw sztucznych),
*   odpady (frakcje), które w swoim składzie zawierają metale – zaliczyć należy do towarów wymienionych w pozycji nr 6 załącznika nr 11 do ustawy o VAT (38.11.58.0 Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal). Tym samym – wszystkie towary zaklasyfikowane przez Urząd Statystyczny do I grupy – podlegać będą przy ich sprzedaży procedurze „odwrotnego obciążenia”, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT.

Wyjątek stanowić będą stanowiące znikomą ilość w obrocie Spółki odpady papierowe, gdyż nie są one wyszczególnione pod żadną z pozycji od 3 do 6 załącznika nr 11 do ustawy o VAT.

Jeśli chodzi o odpady zaliczone przez Urząd Statystyczny do II i III grupy, stanowiące elektroodpady (zużyty sprzęt RTV i AGD), zużyte kable i kondensatory oraz zużyte opakowania po tonerach – to w związku z faktem, iż przypisane im klasyfikacje statystyczne (odpowiednio PKWiU 38.11.49.0 i 28.23.26.0) nie są wymienione pod żadną z pozycji załącznika nr 11 do ustawy – będą one opodatkowane na zasadach ogólnych (sprzedający zobowiązany będzie w związku z obrotem tymi towarami wystawić fakturę VAT ze stawką podatku 23%).

Natomiast w przypadku odpadów przyporządkowanych przez Urząd Statystyczny do IV grupy, stanowiących baterie i akumulatory, lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć oraz zużyte urządzenia zawierające freon, sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 38.12.2 to w związku z faktem, iż pod pozycją 7 załącznika do ustawy o VAT wymienione są tylko sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 38.12.27 odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne – będą one podlegać przy ich sprzedaży procedurze „odwrotnego obciążenia”, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT. Odpady inne niż baterie i akumulatory, tj. lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć oraz zużyte urządzenia zawierające freon – jako niewymienione w opisie pozycji nr 7 załącznika nr 11 (ani też pod żadną inna pozycją tego załącznika) będą opodatkowane na zasadach ogólnych (sprzedający zobowiązany będzie w związku z obrotem tymi towarami wystawić fakturę VAT ze stawką podatku 23%).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (….).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Klasyfikacją statystyczną dotyczącą towarów i usług, która ma zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r., zmienionej ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 134, poz. 780 ze zm.), podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Załącznik nr 11 określający wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, obejmuje:

1.  PKWiU ex 24.10.14.0 - granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali - wyłącznie wlewki lub gęsi zwykłe ze stali wysokostopowej, otrzymywane przez przetopienie i odlanie drobniutkich odpadów lub złomu;
2.  PKWiU ex 24.45.30.0 - pozostałe metale nieżelazne i wyroby z nich; cermetale; popiół i pozostałości zawierające metale i związki metali - wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych;
3.  PKWiU 38.11.51.0 - odpady szklane;
4.  PKWiU 38.11.54.0 – pozostałe odpady gumowe;
5.  PKWiU 38.11.55.0 - odpady z tworzyw sztucznych;
6.  PKWiU 38.11.58.0 - odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal;
7.  PKWiU 38.12.27 - odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne;
8.  PKWiU ex 38.32.29.0 - surowce wtórne z pozostałych metali - wyłącznie odpady i złom.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Przepisy ust. 1 pkt 7 i 8 stosuje się, jeżeli nabywcą lub usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15 (art. 17 ust. 7 ustawy).

Powyższe regulacje wprowadzają mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego dokonywana jest dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, czyli w takim przypadku transakcję opodatkowuje nabywający. Przy czym należy zauważyć, że powyższy mechanizm znajduje zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy zarówno dostawcą jak i nabywcą towaru jest podatnik podatku VAT.

Jak stanowi art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku (art. 106 ust. 1a ustawy).

Na podstawie art. 41 ust.1 ustawy, podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W przedmiotowej sprawie, dla zastosowania właściwego sposobu rozliczania podatku od towarów i usług, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r., istotna jest klasyfikacja towaru będącego przedmiotem transakcji.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest wielooddziałowym podmiotem gospodarczym, będącym polskim podatnikiem CIT i VAT, rozliczającym się w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie prowadzonych ksiąg handlowych. Obecnie Spółka prowadzi działalność w wielu obszarach, w tym m.in. w zakresie przetwarzania elektroodpadów (zużytego sprzętu RTV i AGD). W tym celu Oddział Spółki wybudował nowoczesną linię do przemysłowego przetwarzania Zużytego Sprzętu Elektrycznego i Elektronicznego (ZSEiE) na skalę przemysłową. Ze zużytych urządzeń odzyskiwane są m.in. płytki elektroniczne, stal magnetyczna, stale stopowe, aluminium, odpady miedziane oraz plastikowe, które można wprowadzać do dalszego obrotu surowcami. Sam proces technologiczny składa się z dwóch zasadniczych etapów. W pierwszym etapie – zużyty sprzęt RTV i AGD po wstępnej selekcji poddany jest procesowi rozdrabniania, w drugim natomiast – powstałe w ten sposób odpady podlegają rozsortowaniu na tzw. frakcje (np. frakcje stali, żelaza, tworzyw sztucznych itp.). Frakcje te są de facto mieszaninami metali, tworzyw sztucznych mogącymi przybierać różną postać, np. drutu, wiórów, granulek, proszków itp. Dodatkowo, Spółka oprócz wyszczególnionych powyżej elektroodpadów zamierza także po uzyskaniu stosownych pozwoleń przetwarzać zużyte baterie.

Z opisu sprawy wynika, że dokonującym dostawy ww. towarów jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Ze względu na fakt, iż elektroodpady oraz wytwarzane z nich frakcje nie są typowymi produktami występującymi w obrocie – Spółka z prośbą o ich klasyfikację zwróciła się do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego. Zgodnie z otrzymaną odpowiedzią sporządzoną w oparciu o klasyfikację statystyczną z 2008 r. wyszczególnione przez Spółkę pozycje zakwalifikowano do czterech grup i sklasyfikowano w sposób następujący:

Grupa I

*   odpady z tworzyw sztucznych, papieru, metali, szkła, gumy (z wyłączeniem procesu przetworzenia mechanicznego lub chemicznego), złom,
*   mieszaniny odpadowe z metali i tworzyw sztucznych,
*   frakcja drobna do 30 mm,

klasyfikacja PKWiU 38.11.5 – „Odpady inne niż niebezpieczne nadające się do recyklingu”.

Zainteresowany dalej we wniosku wskazał, iż ze względu na fakt, iż w składzie odpadów z Grupy I znajdować mogą się bardzo różne substancje (tworzywa sztuczne, guma, aluminium, miedź, stal, papier itp.) należy sklasyfikować je następująco:

*   odpady (frakcje), które w swoim składzie zawierają szkło – zaliczyć należy do towarów wymienionych w pozycji nr 3 załącznika nr 11 do ustawy o VAT (38.11.51.0 Odpady szklane),
*   odpady (frakcje), które w swoim składzie zawierają gumę – zaliczyć należy do towarów wymienionych w pozycji nr 4 załącznika nr 11 do ustawy o VAT (38.11.54.0 Pozostałe odpady gumowe),
*   odpady (frakcje), które w swoim składzie zawierają tworzywa sztuczne – zaliczyć należy do towarów wymienionych w pozycji nr 5 załącznika nr 11 do ustawy o VAT (38.11.55.0 Odpady z tworzyw sztucznych),
*   odpady (frakcje), które w swoim składzie zawierają metale – zaliczyć należy do towarów wymienionych w pozycji nr 6 załącznika nr 11 do ustawy o VAT (38.11.58.0 Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal).

Wobec powyższego sprzedaż odpadów zaliczonych do grupy I, zawierających w swoim składzie: szkło - sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.51.0 (poz. 3 załącznika nr 11 do ustawy), gumę - sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.54.0 (poz. 4 załącznika nr 11 do ustawy), tworzywa sztuczne - sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.55.0 (poz. 5 załącznika nr 11 do ustawy), metale - sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.58.0 (poz. 6 załącznika nr 11 do ustawy), objęta jest mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, polegającym na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku należnego na podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy, na rzecz którego dokonywana jest dostawa złomu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Natomiast sprzedaż odpadów zawierających w swoim składzie papier, zaliczonych do grupy I, sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.5 z uwagi na fakt, że nie zostały one wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, nie jest objęta mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, tj. nie znajdzie zastosowania norma zawarta w art. 17 ust. 1 pkt 7 tej ustawy. W związku z czym Spółka zobowiązana jest do opodatkowania przedmiotowej dostawy 23% stawką podatku VAT.

Grupa II

*   zużyte elektroodpady (wyroby elektroniczne i elektryczne, tj. przyrządy do nadzoru i kontroli, sprzęt audiowizualny, wyroby medyczne, narzędzia elektroniczne, komputery, monitory, klawiatury, telefony, faksy, czajniki, narzędzia elektryczne sprzęt oświetleniowy, zabawki sprzęt rekreacyjny i sportowy np. gry, kolejki elektryczne, narzędzia przemysłowe, AGD np. pralki, lodówki, odkurzacze, tostery, automaty vendingowe, itp.) w zależności od zastosowania,
*   zużyte kable, kondensatory,

klasyfikacja PKWiU 38.11.49.0 „Wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające”.

Sprzedaż odpadów zaliczonych do grupy II, sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.49.0 – stanowiących elektroodpady, zużyte kable i kondensatory, z uwagi na fakt, że nie zostały one wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, nie jest objęta mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, tj. nie znajdzie zastosowania norma zawarta w art. 17 ust. 1 pkt 7 tej ustawy. W związku z czym Spółka zobowiązana jest do opodatkowania przedmiotowej dostawy 23% stawką podatku VAT.

Grupa III

*   zużyte opakowania po tonerach z drukarek komputerowych i kserokopiarek, klasyfikacja PKWiU 28.23.26.0 – „Części i akcesoria do fotokopiarek”.

Sprzedaż odpadów zaliczonych do grupy III, sklasyfikowanych do PKWiU 28.23.26.0 – stanowiących zużyte opakowania po tonerach z drukarek komputerowych i kserokopiarek, z uwagi na fakt, że nie zostały one wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, nie jest objęta mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, tj. nie znajdzie zastosowania norma zawarta w art. 17 ust. 1 pkt 7 tej ustawy. W związku z czym Spółka zobowiązana jest do opodatkowania przedmiotowej dostawy 23% stawką podatku VAT.

Grupa IV

*   baterie i akumulatory,
*   lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć,
*   zużyte urządzenia zawierające freon,

klasyfikacja PKWiU 38.12.2 – „Odpady niebezpieczne”.

Jak wskazał Wnioskodawca, w przypadku odpadów przyporządkowanych do IV grupy, stanowiących baterie i akumulatory, lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć oraz zużyte urządzenia zawierające freon, sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 38.12.2 w związku z faktem, iż pod pozycją 7 załącznika do ustawy o VAT wymienione są tylko sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 38.12.27 odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne – tylko baterie i akumulatory tylko te będą podlegać sprzedaży procedurze „odwrotnego obciążenia”, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT. Natomiast odpady inne niż baterie i akumulatory, tj. lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć oraz zużyte urządzenia zawierające freon – jako niewymienione w opisie pozycji nr 7 załącznika nr 11 (ani też pod żadną inna pozycją tego załącznika) będą opodatkowane na zasadach ogólnych (sprzedający zobowiązany będzie w związku z obrotem tymi towarami wystawić fakturę VAT ze stawką podatku 23%).

Wskazać należy, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) w grupie PKWiU 38.12.2 „Odpady niebezpieczne” wymienione zostały:

PKWiU 38.12.21 – Zużyte (napromieniowane) elementy paliwowe (wsady) do reaktorów jądrowych,

PKWIU 38.12.22 – Odpady farmaceutyczne,

PKWiU 38.12.23 – Pozostałe niebezpieczne odpady szpitalne,

PKWiU 38.12.24 – Niebezpieczne odpady chemiczne,

PKWiU 38.12.25 – Oleje odpadowe,

PKWiU 38.12.26 – Niebezpieczne odpady zawierające metal,

PKWiU 38.12.27 - Odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne,

PKWiU 38.12.29 – Pozostałe odpady niebezpieczne.

W związku z poz. 7 załącznika nr 11 do ustawy mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia objęte są te towary, które zgodnie z PKWiU zostały zaklasyfikowane do grupowania 38.12.27.

Wobec powyższego sprzedaż baterii i akumulatorów z grupy IV, sklasyfikowanych do PKWiU 38.12.27 (poz. 7 załącznika nr 11 do ustawy) objęta jest mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, polegającym na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku należnego na podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy, na rzecz którego dokonywana jest dostawa złomu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Natomiast sprzedaż odpadów z grupy IV, sklasyfikowanych do PKWiU 38.12.2, które jak wskazał Wnioskodawca nie mieszczą się w grupowaniu PKWiU 38.12.27 – stanowiących lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć, nie jest objęta mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, tj. nie znajdzie zastosowania norma zawarta w art. 17 ust. 1 pkt 7 tej ustawy. W związku z czym Spółka zobowiązana jest do opodatkowania przedmiotowej dostawy 23% stawką podatku VAT.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że sprzedaż przez podatnika będącego zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług:

*   odpadów zaliczonych do grupy I, zawierających w swoim składzie: szkło - sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.51.0 (poz. 3 załącznika nr 11 do ustawy), gumę - sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.54.0 (poz. 4 załącznika nr 11 do ustawy), tworzywa sztuczne - sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.55.0 (poz. 5 załącznika nr 11 do ustawy), metale - sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.58.0 (poz. 6 załącznika nr 11 do ustawy),
*   baterii i akumulatorów z grupy IV, sklasyfikowanych do PKWiU 38.12.27 (poz. 7 załącznika nr 11 do ustawy)

objęta jest mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, polegającym na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku należnego na podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy, na rzecz którego dokonywana jest dostawa złomu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Natomiast sprzedaż przez podatnika będącego zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług odpadów zaliczonych do:

*   grupy I, sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.5, niewymienionych w poz. 3, 4, 5, 6 załącznika nr 11 do ustawy – zawierających w swoim składzie papier,
*   grupy II, sklasyfikowanych do PKWiU 38.11.49.0 – stanowiących elektroodpady, zużyte kable i kondensatory,
*   grupy III, sklasyfikowanych do PKWiU 28.23.26.0 – stanowiących zużyte opakowania po tonerach z drukarek komputerowych i kserokopiarek,
*   grupy IV, sklasyfikowanych do PKWiU 38.12.2, niewymienionych w poz. 7 załącznika nr 11 do ustawy – stanowiących lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć,

nie jest objęta mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, tj. nie znajdzie zastosowania norma zawarta w art. 17 ust. 1 pkt 7 tej ustawy. W konsekwencji, obowiązek podatkowy nie zostaje w tym przypadku przeniesiony na nabywcę, a podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego z tytułu dostawy tych towarów jest sprzedający. W związku z czym Spółka zobowiązana jest do opodatkowania przedmiotowej dostawy 23% stawką podatku VAT.

Należy zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności przedstawionego we wniosku przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania przedmiotowych wyrobów (towarów) według PKWiU. Tut. Organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności przedstawionego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania sprzedawanych wyrobów (towarów).

Należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 ww. ustawy, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.