Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-492/16-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-08-19
Teza: Obowiązek ewidencjonowania na własnym urządzeniu rejestrującym sprzedaży produktów na rzecz i w imieniu dającego zlecenie, umieszczenie danych Wnioskodawcy na paragonie, brak uwzględnienia przez Wnioskodawcę w swojej deklaracji VAT sprzedaży dokonanej na rzecz i w imieniu dającego zlecenie.
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja sprzedaży; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek; paragon-paragon fiskalny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 24 czerwca 2016 r. (data wpływu 30 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   obowiązku ewidencjonowania na własnym urządzeniu rejestrującym sprzedaży produktów na rzecz i w imieniu dającego zlecenie,

*   umieszczenia danych Wnioskodawcy na paragonie,

*   braku uwzględnienia przez Wnioskodawcę w swojej deklaracji VAT sprzedaży dokonanej na rzecz i w imieniu dającego zlecenie

\- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 czerwca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania na własnym urządzeniu rejestrującym sprzedaży produktów na rzecz i w imieniu dającego zlecenie, umieszczenia danych Wnioskodawcy na paragonie, braku uwzględnienia przez Wnioskodawcę w swojej deklaracji VAT sprzedaży dokonanej na rzecz i w imieniu dającego zlecenie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jako spółka z o.o zajmuje się między innymi sprzedażą produktów i usług telewizyjnych i telekomunikacyjnych. Wnioskodawca ma otrzymać od dającego zlecenie następujące produkty: modemy, routery, tablety i telefony komórkowe, które Wnioskodawca miałby sprzedawać na rzecz i w imieniu dającego zlecenie. W związku z tym, iż z przepisów prawa wynika, iż ww. produkty są objęte obowiązkiem ewidencyjnym przy zastosowaniu kas rejestrujących, dający zlecenie chce zobligować Wnioskodawcę do ewidencjonowania sprzedaży modemów, routerów, tabletów i telefonów komórkowych na urządzeniu rejestrującym należącym do Wnioskodawcy na podstawie art. 111 ust. 3b ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec czego, dający zlecenie nie będzie sam ewidencjonował sprzedaży ww. Produktów na własnym urządzeniu rejestrującym, tylko obowiązek ten zostanie przeniesiony na Wnioskodawcę.

Zakup produktów i usług dokonywany będzie przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, osoby fizyczne, które takową działalność prowadzą oraz osoby prawne. Wnioskodawca pracuje na aplikacji własnej\`(...)\` -(aplikacja/sprzedażowa\`(...)\`), a dający zlecenie udostępni Wnioskodawcy własny system tylko w celu rejestracji zawartych umów, wymian, zwrotów itd.

Wnioskodawca za ww. sprzedaż otrzymywać będzie prowizję, a nadto chce podpisać umowę o świadczenie usług dystrybucyjnych z APS-ami (autoryzowane punkty sprzedaży), które również sprzedawać będą produkty należące do dającego zlecenie, jednak prowizja z tytułu sprzedaży wypłacona będzie przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy Wnioskodawca posiadać będzie obowiązek ewidencjonowania na własnym urządzeniu rejestrującym sprzedaży produktów na rzecz i w imieniu dającego zlecenie?
2.  Czyje dane powinny być zamieszczone na paragonie, Wnioskodawcy czy dającego zlecenie?
3.  Czy Wnioskodawca powinien uwzględniać w swojej deklaracji VAT sprzedaż dokonaną na rzecz i w imieniu dającego zlecenie?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, że w chwili podpisania umowy pisemnej z dającym zlecenie w przedmiocie ewidencjonowania sprzedaży „obcej” na własnej kasie rejestrowej jest zobowiązany do dokonywania ewidencji wszelkiej sprzedaży na własnej drukarce fiskalnej (zarówno sprzedaży własnej, jak i obcej). W momencie gdy nastąpi sprzedaż modemu, tabletu, routera, bądź telefonu to każda transakcja sprzedaży na rzecz osoby fizycznej będzie udokumentowana paragonem z drukarki fiskalnej, ponieważ w myśl art. 111 ust. 1 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Natomiast sprzedaż na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, lub osób prawnych udokumentowana będzie fakturą VAT. Na paragonie oraz fakturze VAT będą znajdowały się dane Wnioskodawcy. Obrót miesięczny z rejestru sprzedaży faktur VAT oraz miesięcznego raportu fiskalnego będzie zminusowany o sprzedaż obcą w celu złożenia deklaracji VAT z własnej sprzedaży. Wnioskodawca uważa, że ewidencja faktur VAT oraz raport fiskalny umniejszony o obrót na rzecz dającego zlecenie stanowić będzie ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT. Na podstawie takiej ewidencji będzie przygotowana deklaracja VAT, w której wykazany będzie obrót uzyskany ze sprzedaży własnej, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT.

Umniejszenie obrotu o sprzedaż na rzecz dającego zlecenie miałaby polegać na wyodrębnieniu w systemie\`(...)\`, produktów należących do dającego zlecenie i ewidencjonowaniu sprzedaży jako sprzedaż obca. Poprzez to, iż sprzedaż na rzecz i w imieniu dającego zlecenie będzie ewidencjonowana przy pomocy paragonów oraz faktur VAT, których produkt będzie opisany jako „sprzedaż obca - nazwa produktu” czyli np. sprzedaż obca - tablet. Spowodowałoby to wydzielenie sprzedaży własnej od sprzedaży obcej w zestawieniu, które stanowi wydruk z systemu. Wówczas Wnioskodawca w deklaracji VAT wskazałby wyłącznie swoją sprzedaż, a zestawienie „sprzedaży obcej” wydrukowane z systemu przekazałby dającemu zlecenie, w celu umożliwienia uwzględnienia sprzedaży dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz i w imieniu dającego zlecenie, przez niego w deklaracji VAT. Wydruk ten byłby co miesięcznym raportem, który byłby przekazywany do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano sprzedaży ww. produktów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą o VAT” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.

Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 7 ustawy o VAT podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b.

Jak wynika z zapisu art. 111 ust. 3b ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Kwestie dotyczące prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363).

Stosownie do § 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

*   dokumencie fiskalnym - rozumie się przez to paragon fiskalny, fakturę i raport fiskalny (pkt 1);
*   innym podmiocie – rozumie się przez to agenta, zleceniobiorcę, pośrednika lub inną osobę, która na podstawie umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innej umowy o podobnym charakterze dokonuje sprzedaży w imieniu lub na rzecz podatnika zobowiązanego do prowadzenia ewidencji (pkt 3);
*   kasie powierzonej – rozumie się przez to kasę podatnika obowiązanego do jej stosowania w zakresie prowadzenia ewidencji, który na podstawie umowy przekazuje ją innemu podmiotowi do prowadzenia ewidencji w jego imieniu (pkt 5);
*   kasie własnej – rozumie się przez to kasę podatnika obowiązanego do jej stosowania w zakresie prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży albo prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży i ewidencji prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników (pkt 6);
*   paragonie fiskalnym – rozumie się wydrukowany dla nabywcy przez kasę w momencie sprzedaży dokument fiskalny z dokonanej sprzedaży (pkt 12);
*   raporcie fiskalnym (dobowym, okresowym, w tym miesięcznym, oraz rozliczeniowym) - rozumie się przez to dokument fiskalny zawierający dane sumaryczne o obrocie i kwotach podatku za daną dobę lub za wybrany okres w ujęciu według poszczególnych stawek podatku oraz sprzedaży zwolnionej od podatku (pkt 19).

Jak wynika z zapisów § 5 ust. 1-3 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących:

1.  Podatnik, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji, zlecając wykonywanie sprzedaży innemu podmiotowi, przekazuje kasę powierzoną lub zobowiązuje go do prowadzenia ewidencji na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy zastosowaniu kasy własnej tego podmiotu.
2.  W przypadku gdy inny podmiot obowiązany jest również do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, ewidencjonuje na potrzeby obliczenia osiąganego przez siebie obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej i prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
3.  Przekazanie innemu podmiotowi kasy powierzonej w celu prowadzenia ewidencji lub zobowiązanie innego podmiotu do prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kasy własnej, następuje na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej.

Na podstawie § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, podatnicy, prowadząc ewidencję wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny.

Jak wynika z § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas, paragon fiskalny zawiera co najmniej:

1.  imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych – adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika;
2.  numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP);
3.  numer kolejny wydruku;
4.  datę oraz godzinę i minutę sprzedaży;
5.  oznaczenie „PARAGON FISKALNY”;
6.  nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi;
8.  ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z oznaczeniem literowym przypisanej stawki podatku;
9.  wartość rabatów lub narzutów, o ile występują;
10.  wartość sprzedaży brutto i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku po uwzględnieniu rabatów lub narzutów;
11.  wartość sprzedaży zwolnionej od podatku;
12.  łączną kwotę podatku;
13.  łączną kwotę sprzedaży brutto;
14.  oznaczenie waluty, w której rejestrowana jest sprzedaż, przynajmniej przy łącznej kwocie sprzedaży brutto;
15.  kolejny numer paragonu fiskalnego;
16.  numer kasy i oznaczenie kasjera – przy więcej niż jednym stanowisku kasowym;
17.  numer identyfikacji podatkowej nabywcy (NIP nabywcy) – na żądanie nabywcy;
18.  logo fiskalne i numer unikatowy kasy.

W rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia z dnia 27 sierpnia 2013 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące w rozdziale 2 „Szczegółowe kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać kasy” (Dz. U. z 2013 r. poz. 1076) w § 10 ust. 1 wskazano, że kasa musi umożliwiać wydruk paragonu fiskalnego zawierającego:

1.  imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych – adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika;
2.  numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP);
3.  numer kolejny wydruku;
4.  datę oraz godzinę i minutę sprzedaży;
5.  oznaczenie „PARAGON FISKALNY”;
6.  nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi;
8.  ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z oznaczeniem literowym przypisanej stawki podatku;
9.  wartość rabatów lub narzutów, o ile występują;
10.  wartość sprzedaży brutto i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku po uwzględnieniu rabatów lub narzutów;
11.  wartość sprzedaży zwolnionej od podatku;
12.  łączną kwotę podatku;
13.  łączną kwotę sprzedaży brutto;
14.  oznaczenie waluty, w której rejestrowana jest sprzedaż, przynajmniej przy łącznej kwocie sprzedaży brutto;
15.  kolejny numer paragonu fiskalnego;
16.  numer kasy i oznaczenie kasjera - przy więcej niż jednym stanowisku kasowym;
17.  numer identyfikacji podatkowej nabywcy (NIP nabywcy) - na żądanie nabywcy;
18.  logo fiskalne i numer unikatowy kasy.

Natomiast sprzedaż na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (w tym osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą) należy udokumentować fakturą VAT.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Ponadto, zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy o VAT - podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Z kolei na mocy art. 109 ust. 3 ustawy o VAT - podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, art. 130d, art. 134 oraz art. 138 – dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Dane, które podatnik wpisuje do deklaracji składanej w urzędzie skarbowym, stanowią odzwierciedlenie danych wynikających z prowadzonej przez niego ewidencji sprzedaży i ewidencji zakupu VAT. Przepisy ustawy o VAT nie narzucają określonej formy prowadzenia ewidencji. Ważne jest tylko, aby zawierała ona wszystkie elementy wymienione w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT oraz inne dane, które są niezbędne do prawidłowego wypełnienia deklaracji VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jako spółka z o.o. zajmuje się między innymi sprzedażą produktów i usług telewizyjnych i telekomunikacyjnych. Wnioskodawca ma otrzymać od dającego zlecenie następujące produkty: modemy, routery, tablety i telefony komórkowe, które Wnioskodawca miałby sprzedawać na rzecz i w imieniu dającego zlecenie. W związku z tym, iż z przepisów prawa wynika, iż ww. produkty są objęte obowiązkiem ewidencyjnym przy zastosowaniu kas rejestrujących, dający zlecenie chce zobligować Wnioskodawcę do ewidencjonowania sprzedaży modemów, routerów, tabletów i telefonów komórkowych na urządzeniu rejestrującym należącym do Wnioskodawcy. Wobec czego, dający zlecenie nie będzie sam ewidencjonował sprzedaży ww. produktów na własnym urządzeniu rejestrującym, tylko obowiązek ten zostanie przeniesiony na Wnioskodawcę. Zakup produktów i usług dokonywany będzie przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, osoby fizyczne, które takową działalność prowadzą oraz osoby prawne. Wnioskodawca pracuje na aplikacji własnej - pakiet I\`(...)\` (aplikacja/sprzedażowa s\`(...)\`), a dający zlecenie udostępni Wnioskodawcy własny system tylko w celu rejestracji zawartych umów, wymian, zwrotów itd. Wnioskodawca za ww. sprzedaż otrzymywać będzie prowizję.

Ad. 1

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii obowiązku ewidencjonowania na własnym urządzeniu rejestrującym sprzedaży produktów na rzecz i w imieniu dającego zlecenie.

Analizując powołane przepisy, a zwłaszcza regulacje wynikające z zapisu art. 111 ust. 3b ustawy o VAT należy zauważyć, że ustanawia on wyjątek od zasady, że podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących obowiązani są stosować kasy wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, nakazując również ewidencjonowanie sprzedaży prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników. Wyjątek ten dotyczy ewidencjonowania za pomocą własnej kasy obrotu innego podmiotu bez prawa do używania przez podatnika kas należących do innego podmiotu. Zatem zleceniobiorca, który obok sprzedaży produktów zleceniodawcy dokonuje sprzedaży własnej, w sytuacji gdy ciąży na nim obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy użyciu kasy rejestrującej, ma również obowiązek ewidencjonowania na tej kasie obrotu z tytułu sprzedaży produktów zleceniodawcy. Należy więc odróżnić obowiązek ewidencjonowania, który ciąży na pośredniku, od obowiązku ewidencjonowania spoczywającego na zleceniodawcy.

Mając na względzie przedstawiony w złożonym wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca (zleceniobiorca) dokonuje, obok sprzedaży produktów otrzymywanych od dającego zlecenie, także sprzedaży własnej (sprzedaż produktów i usług telewizyjnych i telekomunikacyjnych) to sprzedaż realizowana przez Wnioskodawcę w imieniu dającego zlecenie, powinna być wówczas ewidencjonowana przez Wnioskodawcę, stosownie do art. 111 ust. 3b ustawy o VAT.

W rozpatrywanej sytuacji, należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie miał obowiązek ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej obrotów z tytułu sprzedaży, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, zarówno własnej, jak i prowadzonej na rzecz lub w imieniu dającego zlecenie. Z opisu sprawy nie wynika, żeby dający zlecenie powierzył Wnioskodawcy kasę rejestrującą, na której mogłyby być ewidencjonowane czynności sprzedaży modemu, tabletu, routera bądź telefonów komórkowych. Jak wskazał Wnioskodawca ww. produkty są objęte obowiązkiem ewidencyjnym przy zastosowaniu kas rejestrujących, a dający zlecenie chce zobligować Wnioskodawcę do ewidencjonowania sprzedaży ww. produktów na urządzeniu rejestrującym należącym do Wnioskodawcy. Tym samym, należy się zgodzić z Wnioskodawcą, że w chwili podpisania umowy z dającym zlecenie w przedmiocie ewidencjonowania sprzedaży „obcej” na własnej kasie rejestrującej, Wnioskodawca jest zobowiązany do dokonywania ewidencji sprzedaży na kasie rejestrującej zarówno własnej jak i na rzecz i w imieniu dającego zlecenie.

Ad. 2

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii prawidłowości umieszczenia danych Wnioskodawcy na paragonie.

Odnosząc się do kwestii umieszczania na paragonie danych Wnioskodawcy wskazać należy, że stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT Wnioskodawca będzie miał obowiązek dokonywać wydruku paragonu fiskalnego z każdej sprzedaży (w tym sprzedaży w imieniu i na rzecz dającego zlecenie) oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.

Skoro obrót ze sprzedaży w imieniu i na rzecz dającego zlecenie ewidencjonowany jest na kasie rejestrującej Wnioskodawcy, a kasa ta zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących będzie drukować paragon, na którym mogą znaleźć się tylko dane Wnioskodawcy to wydawany paragon ze sprzedaży w imieniu i na rzecz dającego zlecenie będzie zawierał dane Wnioskodawcy.

Ad. 3

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także uwzględnienia przez Wnioskodawcę w swojej deklaracji VAT sprzedaży dokonanej na rzecz i w imieniu dającego zlecenie.

Odnosząc się do kwestii czy Wnioskodawca powinien uwzględniać w swojej deklaracji VAT sprzedaż dokonaną na rzecz i w imieniu dającego zlecenie, należy stwierdzić, że powołany wcześniej art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, nakłada na podatników obowiązek prowadzenia ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu deklaracji podatkowej.

Należy zaznaczyć, że ewidencja prowadzona w kasie rejestrującej jest niezależna od ewidencji, której prowadzenia wymagają inne przepisy, w szczególności art. 109 ust. 3 ustawy o VAT. Ewidencja prowadzona na podstawie art. 111 ustawy o VAT dotyczy części sprzedaży podatnika na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Ewidencja sprzedaży prowadzona przy zastosowaniu kasy rejestrującej spełnia wymogi zawarte w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT wyłącznie w przypadku gdy zawiera dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, tj. dane odzwierciedlające rzeczywisty przebieg transakcji.

Jak wynika z opisu sprawy transakcja sprzedaży na rzecz osoby fizycznej będzie udokumentowana paragonem z drukarki fiskalnej, natomiast sprzedaż na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą lub osób prawnych udokumentowana będzie fakturą VAT. Wnioskodawca wskazał, że umniejszenie obrotu o sprzedaż na rzecz dającego zlecenie miałaby polegać na wyodrębnieniu w systemie - pakiet\`(...)\`, s\`(...)\`, produktów należących do dającego zlecenie i ewidencjonowaniu sprzedaży jako sprzedaż obca. Sprzedaż na rzecz i w imieniu dającego zlecenie będzie ewidencjonowana przy pomocy paragonów oraz faktur VAT, których produkt będzie opisany jako „sprzedaż obca - nazwa produktu”, co spowoduje wydzielenie sprzedaży własnej od sprzedaży obcej w zestawieniu. Zamiarem Wnioskodawcy jest wskazanie w deklaracji VAT wyłącznie swojej sprzedaży i przekazanie dającemu zlecenie zestawienia „sprzedaży obcej” (stanowiącego co miesięczny raport), w celu umożliwienia sprzedaży dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz i w imieniu dającego zlecenie, przez Niego w deklaracji VAT.

Należy zauważyć, że skoro Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży produktów w imieniu i na rzecz dającego zlecenie, to pobierane od klientów kwoty z tytułu przedmiotowej sprzedaży przekazywane dającemu zlecenie, nie będą stanowić dla Wnioskodawcy zapłaty, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. Realizacja przez Wnioskodawcę sprzedaży na rzecz i w imieniu dającego zlecenie będzie równoznaczna z jej wykonywaniem przez dającego zlecenie. Tym samym, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że nie ma On obowiązku uwzględniania sprzedaży produktów dokonanej w imieniu i na rzecz dającego zlecenie w swojej deklaracji VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań 1, 2 i 3 należało uznać za prawidłowe.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pytań 4 i 5 przedstawionych we wniosku ORD-IN wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00‑013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.