Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.378.2025.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-29
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu przyznania Punktów w
Systemie kafeteryjnym, podleganie opodatkowaniu
przekazania bonów oraz prawa do odliczenia podatku
naliczonego z Faktur zakupowych.
Słowa kluczowe: bony-bon jednego przeznaczenia
bony-bon różnego przeznaczenia
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
odliczenia-brak prawa do odliczenia
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2a. Opodatkowanie w
przypadku stosowania bonów -Przekazanie towarów lub
świadczenie usług w zamian za bon różnego
przeznaczenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2a. Opodatkowanie w
przypadku stosowania bonów -Transfer bonu jednego
przeznaczenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2a-art. 8a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2a-art. 8b
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · nieuznania czynności obejmującej przekazanie przez Państwa Punktów do banku
      Punktów w Systemie kafeteryjnym, a następnie automatyczne przypisanie ww.
      Punktów do kont Pracowników i Współpracowników za czynność podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie oznaczone nr 1);
    · nieuznania czynności polegającej na wymianie przez Pracownika lub Współpracownika
      Punktów na Bon za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT u Państwa
      (część pytania oznaczonego nr 2);
    · uznania czynności polegającej na wymianie przez Pracownika lub Współpracownika
      Punktów na Świadczenie za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT u
      Państwa (część pytania oznaczonego nr 2);
    · prawa do odliczenia podatku naliczonego z Faktur zakupowych (pytanie oznaczone nr 3).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 24 lipca 2025 r. (wpływ 31 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
    Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością będącą
    czynnym podatnikiem VAT. Spółka świadczy na rzecz innych podmiotów usługi
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług w poniższym zakresie:
    - outsourcing oprogramowania, tj. tworzenie oprogramowania na zamówienie,
      modernizacja oprogramowania, dostosowywanie i konfiguracja oprogramowania
      oraz monitorowanie i wsparcie oprogramowania;
    - wdrażanie kontroli jakości oprogramowania oraz najlepszych praktyk i narzędzi
      testowania oprogramowania;
    - doradztwo w zakresie oprogramowania obejmujące poszukiwanie najlepszych
      rozwiązań dostosowanych do potrzeb klientów Spółki.
    Spółka zatrudnia pracowników w oparciu o umowy o pracę (dalej: Pracownicy) oraz
    współpracuje z kontrahentami w oparciu o umowy o świadczenie usług (dalej:
    Współpracownicy).
    W celu zwiększenia motywacji oraz wydajności Pracowników oraz Współpracowników,
    zgodnie z praktyką przyjętą w branży, w której działa Spółka, poza podstawowym
    wynagrodzeniem Spółka przyznaje Pracownikom i Współpracownikom dodatkowe
    świadczenia o charakterze niepieniężnym. Aby umożliwić efektywne zarządzanie
    wydatkami związanymi z przyznawaniem ww. świadczeń, a także celem dostosowania
    zakresu ww. świadczeń do aktualnych potrzeb Pracowników i Współpracowników, Spółka
    korzysta z systemu internetowego – tzw. kafeterii benefitów (dalej: System kafeteryjny).
    System kafeteryjny pozwala na przyznawanie przez Spółkę Pracownikom i
    Współpracownikom punktów (dalej: Punkty), które następnie mogą zostać zamienione
    przez Pracowników i Współpracowników na określone towary i usługi oferowane za
    pośrednictwem Systemu kafeteryjnego przez podmioty inne niż Spółka.
    System kafeteryjny jest udostępniany Pracownikom i Współpracownikom przez
    zewnętrznego dostawcę (dalej: Dostawca), na podstawie umowy zawartej pomiędzy
    Dostawcą a Spółką (dalej: Umowa). Przedmiotem Umowy jest dostarczenie przez
    Dostawcę usługi zapewniającej Spółce dostęp do Systemu kafeteryjnego. Zgodnie z

    Umową Spółka opłaca Dostawcy miesięczne wynagrodzenie za utrzymanie Systemu
    kafeteryjnego, które jest każdorazowo udokumentowane fakturami VAT wystawianymi
    przez Dostawcę na Spółkę (dalej: Faktury zakupowe).
    W ramach Systemu kafeteryjnego Pracownicy i Współpracownicy otrzymują na przypisane
    indywidualne konto funkcjonujące w Systemie kafeteryjnym określoną stalą miesięczną
    ilość Punktów. Punkty przekazywane są przez Spółkę do banku Punktów w Systemie
    kafeteryjnym raz w miesiącu, na podstawie dokonywanej przez Spółkę płatności na rzecz
    Dostawcy, która dokumentowana jest każdorazowo notą obciążeniową. Samo przypisanie
    Punktów do poszczególnych kont realizowane jest przez Dostawcę w sposób
    automatyczny.
    Dostawca umożliwia Pracownikom i Współpracownikom założenie konta w serwisie
    internetowym, w którym znajduje się informacja o otrzymanych Punktach, całkowitej
    wartości Punktów oraz ofercie towarów i usług, które można nabyć za Punkty. Punkty w
    Systemie kafeteryjnym mogą zostać zamienione na:
    - dokumenty udostępnione w Systemie kafeteryjnym stwierdzające obowiązek realizacji
      przez inny podmiot niż Spółka i Dostawca oznaczonej usługi, której wszystkie cechy
      zostały zdefiniowane (w tym data i miejsce realizacji usług: dalej: Świadczenia);
    - dokumenty udostępnione w Systemie kafeteryjnym umożliwiające dokonanie płatności
      do oznaczonej w nich kwoty za towar lub usługę oferowaną przez inny podmiot niż
      Spółka i Dostawca (dalej: Bony).
    Ponadto, Punkty mogą zostać również wymienione na usługi okresowe nabywane od
    Dostawcy przez Spółkę na rzecz Pracowników i Współpracowników, w oparciu o odrębną
    umowę (dalej: Pakiety abonamentowe) np. karty Multisport. Powyższa transakcja jest
    rozliczana w oparciu o odrębną umowę – Spółka otrzymuje w takim przypadku od
    Dostawcy faktury VAT dokumentujące nabycie Pakietów abonamentowych.
    Jeżeli wartość zgromadzonych Punktów okaże się niewystarczająca do nabycia danego
    Świadczenia. Bonu lub Pakietu abonamentowego, Pracownicy i Współpracownicy mają
    możliwość dopłacenia brakującej kwoty z własnych środków. Istnieje również możliwość
    nabycia Świadczenia, Bonu lub Pakietu Abonamentowego w całości za własne środki
    Pracownika lub Współpracownika.
    Jak wynika z treści Umowy, jeżeli nabycie Świadczenia lub Bonu następuje poprzez
    przeznaczenie przez Pracownika lub Współpracownika na Świadczenie lub Bon wyłącznie
    Punktów, to nabywcą Świadczenia lub Bonu od innego podmiotu niż Dostawca i Spółka
    jest Spółka – w takim przypadku Pracownik lub Współpracownik jedynie realizuje
    uprawnienie przysługujące Spółce na podstawie Umowy.
    Zarówno wydatki na zapłatę wynagrodzenia udokumentowanego Fakturami zakupowymi,
    jak na przekazanie Punktów do banku punktów finansowe są ze środków obrotowych
    Spółki. Pracownicy i Współpracownicy nie mają w żadnym przypadku możliwości wypłaty
    ekwiwalentu pieniężnego uzyskanych punktów z przypisanego im indywidualnego konta w
    Systemie kafeteryjnym.
    Zgodnie z procedurą obowiązującą w Spółce, uprawnienie do korzystania przez
    Pracowników i Współpracowników z Systemu kafeteryjnego oraz zasady korzystania z
    Systemu kafeteryjnego wynikają z ustaleń pomiędzy Spółką, a Pracownikami lub
    Współpracownikami. W przypadku Współpracowników, uprawnienie do korzystania z
    Systemu kafeteryjnego jest elementem uzgodnionych zasad współpracy pomiędzy
    stronami oraz istnieje wyłącznie na czas zawartej umowy o świadczenie usług.
    Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    1) Pytanie „Czy udostępniany przez Państwa Pracownikom i Współpracownikom System
      kafeteryjny oraz Punkty finansowane są z Państwa środków obrotowych, czy też ze
      środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych? Proszę podać konkretnie

      jak wygląda proces finansowania ww. świadczeń, przyznawanych Pracownikom i
      Współpracownikom”.
      Odpowiedź: Udostępniany przez Spółkę Pracownikom i Współpracownikom System
      kafeteryjny i Punkty finansowane są ze środków obrotowych Spółki. Jak Spółka
      wskazała we Wniosku, Pracownicy i Współpracownicy otrzymują na przypisane
      indywidualne konto funkcjonujące w Systemie kafeteryjnym określoną stałą
      miesięczną ilość Punktów. Punkty przekazywane są przez Spółkę do banku Punktów
      w Systemie kafeteryjnym raz w miesiącu, na podstawie dokonywanej przez Spółkę
      płatności na rzecz Dostawcy, która dokumentowana jest każdorazowo notą
      obciążeniową. Powyższa płatność finansowana jest ze środków obrotowych Spółki.
    2) Pytanie „Od czego zależy ilość i wartość Punktów przyznawanych przez Państwa
      określonym Pracownikom i Współpracownikom”?
      Odpowiedź: Każdemu Pracownikowi i Współpracownikowi przyznawana jest taka
      sama ilość Punktów, ustalona przez Zarząd Spółki. Spółka rozważa w przyszłości
      możliwość przyznawania określonej ilości Punktów poszczególnym Pracownikom i
      Współpracownikom w ramach premii uznaniowej, ale taka sytuacja nie miała
      dotychczas miejsca.
    3) Pytanie „Jak w umowie nazwano usługę, za którą płacą Państwo Dostawcy systemu
      kafeteryjnego wynagrodzenie”?
      Odpowiedź: Zgodnie z Umową, przedmiotem ww. Umowy jest dostarczenie przez
      Dostawcę Spółce usługi zapewniającej Spółce dostęp do Systemu kafeteryjnego.
    4) Pytanie „Proszę wskazać, do czego w ramach zawartej umowy zobowiązują się
      Państwo a do czego Dostawca”.
      Odpowiedź: Zgodnie z Umową, Dostawca zobowiązuje się do:
      - umożliwienia nabywania towarów i usług Spółce oraz Pracownikom i
        Współpracownikom we własnym imieniu;
      - umożliwienia stałego korzystania z Systemu kafeteryjnego Pracownikom i
        Współpracownikom oraz Spółce;
      - stałego monitorowania funkcjonowania Systemu kafeteryjnego oraz zapewnienia
        nieprzerwanego dostępu do tego systemu;
      - zapewnienia wsparcia (help-desku) dla Spółki oraz Pracowników i
        Współpracowników za pomocą elektronicznej komunikacji;
      - wskazania, na etapie przygotowania i uruchomienia Systemu kafeteryjnego, kanału
        komunikacji dla Spółki, umożliwiającego kontakt z osobami odpowiedzialnymi za
        realizację umowy i bieżące operacyjne zarządzanie Systemem kafeteryjnym w
        imieniu Dostawcy;
      - stałego rozwoju oferty dostępnych w Systemie kafeteryjnym towarów i usług;
      - realizacji raz w miesiącu zlecenia zmian w ramach kont użytkowników (np.
        założenie/dezaktywacja/zasilenie), według wskazań Spółki;
      - wprowadzania zmian parametryzacji w Systemie kafeteryjnym;
      - przesyłania nowym użytkownikom (Pracownikom i Współpracownikom) na adresy
        e-mail listów powitalnych;
      - umożliwienia Pracownikom i Współpracownikom posiadającym aktywne konto w
        Systemie kafeteryjnym rozdysponowania przyznanych punktów na towary i
        usługi oferowane w Systemie kafeteryjnym.
      Zgodnie z Umową, Spółka zobowiązuje się:

      - zasilać banki punktów przypisane do kont poszczególnych użytkowników
        (Pracowników i Współpracowników) minimalną kwotą określoną w umowie;
      - regulować faktury i noty księgowe otrzymywane od Dostawcy w terminach
        określonych w umowie;
      - na bieżąco aktualizować dane Pracowników i Współpracowników oraz zarządzać
        ich kontami;
      - informować Pracowników i Współpracowników o zakresie usług wynikających z
        umowy;
      - zachować poufność wszelkich informacji oraz danych użytkowników uzyskanych w
        ramach wykonywania zadań związanych z zarządzaniem Systemem
        kafeteryjnym;
      - przestrzegać zasad bezpiecznego korzystania z Internetu;
      - poinformować użytkowników o przekazaniu ich danych osobowych Dostawcy;
      - przekazać swoim przedstawicielom i osobom kontaktowym, przed
        udostępnieniem ich danych Dostawcy, klauzulę informacyjną;
      - w przypadku rozwiązania Umowy, poinformować o tym Pracowników i
        Współpracowników, wskazując termin, do którego możliwe będzie korzystanie z
        Systemu kafeteryjnego.
    5) Pytanie „Proszę zwięźle przedstawić sposób rozliczeń między Państwem a Dostawcą
      systemu kafeteryjnego.
      W szczególności proszę wskazać:
      a) Jakie są zasady rozliczania się z Punktów, które mogą Państwo przyznać swoim
        Pracownikom i Współpracownikom? Ile tych Punktów mogą Państwo
        rozdysponować? Czy jest to pula stała, zmienna”?
        Odpowiedź: Jak Spółka wskazała we Wniosku, Spółka dokonuje raz w miesiącu
        płatności na rzecz Dostawcy tytułem przekazania Punktów do banku punktów w
        Systemie kafeteryjnym. Wspomniana płatność dokumentowana jest
        każdorazowo notą obciążeniową wystawianą przez Dostawcę. Spółka może
        przyznać Pracownikom i Współpracownikom dowolną liczbę Punktów, przy czym
        Umowa określa minimalną ilość Punktów, jaką powinny zostać zasilone banki
        punktów przy pisane do konta każdego z użytkowników.
      b) „Co dokładnie dokumentują Faktury zakupowe? Proszę zwięźle opisać”.
        Odpowiedź: Faktury zakupowe dokumentują cykliczne, miesięczne
        wynagrodzenie Dostawcy za utrzymanie Systemu kafeteryjnego.
      c) „Co stanowi podstawę do przyznania Dostawcy wynagrodzenia”?
        Odpowiedź: Podstawę do przyznania Dostawcy wynagrodzenia stanowi Umowa.
      d) „W jaki sposób wynagrodzenie jest skalkulowane i od czego zależy jego
        wysokość”?
        Odpowiedź: Wynagrodzenie skalkulowane jest przez Dostawcę jako iloczyn stałej
        stawki ustalonej przez Dostawcę i liczby aktywnych kont użytkowników
        (Pracowników i Współpracowników) w danym miesiącu. Sposób ustalenia ww.
        wynagrodzenia wynika z Umowy.
      e) „Jakie są zasady rozliczania się z wydanych przez Pracowników i
        Współpracowników Punktów w systemie kafeteryjnym? Proszę wyjaśnić”.
        Odpowiedź: W przypadku wymiany Punktów na Pakiety abonamentowe,
        Dostawca wystawia na rzecz Spółki fakturę VAT dokumentującą ich nabycie

        przez Spółkę. W przypadku wymiany Punktów na Świadczenia i Bony nie są
        dokonywane żadne rozliczenia pomiędzy Dostawcą, a Spółką. Spółka otrzymuje
        od Dostawcy raport wskazujący towary i usługi, na jakie poszczególni Pracownicy
        i Współpracownicy wymienili Punkty.
    6) Pytanie „Na jakie dokładnie świadczenia (towary/usługi) Pracownicy i
      Współpracownicy będą mogli wymienić Punkty w Systemie kafeteryjnym”?
      Odpowiedź: Zgodnie z Umową, System kafeteryjny umożliwia Pracownikom i
      Współpracownikom zamianę Punktów na Świadczenia, Bony i Pakiety
      Abonamentowe.
      Spółka nie jest w stanie wskazać jakich dokładnie towarów i usług dotyczyć będą
      Świadczenia i Bony, gdyż oferta Dostawcy jest zmienna. Zgodnie z Umową, za
      pośrednictwem Systemu kafeteryjnego mogą zostać nabyte:
      - towary ze sklepów z kategorii: gadżety, zakupy, moda, sport, dom, dzieci, uroda,
        kultura;
      - usługi z kategorii transport;
      - usługi z kategorii turystyka (np. kolonie i obozy , turysty ka zagraniczna, turystyka
        krajowa);
      - usługi z kategorii kultura (np. kina sieciowe, multimuzeum, multiteatr);
      - usługi z kategorii edukacja;
      - usługi z kategorii gastronomia;
      - usługi z kategorii rekreacja (np. zajęcia sportowe).
    7) Pytanie „Czy ww. świadczenia są nabywane przez Pracowników i Współpracowników
      we własnym imieniu i na swoją rzecz”?
      Odpowiedź: Zgodnie z Umową, w przypadku wymiany Punktów na Świadczenia i
      Bony ich nabywcą jest Spółka. W przypadku Pakietów abonamentowych, Spółka jest
      ich nabywcą na podstawie odrębnej umowy.
    8) Pytanie „Od jakiego podmiotu/podmiotów Pracownicy i Współpracownicy będą mogli
      nabyć towary i usługi w Systemie kafeterynjym, tj. czy będą to podmioty trzecie czy
      Dostawca Systemu kafeteryjnego, Państwo, inny podmiot? Proszę wyjaśnić”.
      Odpowiedź: Świadczenia i Bony nabywane są przez Spółkę od innych podmiotów niż
      Dostawca. Pakiety abonamentowe nabywane są przez Spółkę od Dostawcy.
    9) Pytanie „W jakiej formie Pracownicy i Współpracownicy będą mogli nabyć towary i
      usługi w Systemie kafeterynjym, tj. bezpośrednio w tym Systemie czy też w formie
      bonów/voucherów na towary i usługi, innej? Proszę zwięźle opisać”.
      Odpowiedź: Towary i usługi mogą być nabywane w formie Świadczeń, Bonów lub
      Pakietów abonamentowych.
    10) Pytanie „Jeżeli ww. towary i usługi będą nabywane w formie bonów/voucherów na
      towary i usługi, to czy stanowią one bony jednego przeznaczenia, czy bony różnego
      przeznaczenia, czy mogą to być oba te rodzaje bonów? Proszę zwięźle opisać”.
      Odpowiedź: Świadczenia dotyczą oznaczonej usługi. W przypadku Świadczeń
      miejsce świadczenia usługi i kwota należnego podatku od towarów i usług są znane
      w momencie wydania dokumentu.
      Bony umożliwiają dokonanie płatności do oznaczonej w nich kwoty za towar lub
      usługę. W momencie wydania dokumentu nie jest znana kwota należnego podatku
      od towarów i usług.

    11) Pytanie „Czy te towary i usługi będą opodatkowane tą samą stawką podatku VAT?
      Czy można określić kwotę należnego podatku oraz miejsce dokonania dostawy tych
      towarów lub świadczenia usług”?
      Odpowiedź: Towary i usługi których dotyczą Świadczenia i Bony nie są
      opodatkowane tą samą stawką podatku VAT. W przypadku Świadczeń miejsce
      świadczenia usługi i kwota należnego podatku od towarów i usług są znane w
      momencie wydania dokumentu. W przypadku Bonów nie jest znana kwota
      należnego podatku od towarów i usług.
    12) Pytanie „Czy Dostawca w swoim imieniu nabywa towary i usługi, które mogą nabyć
      Państwa Pracownicy i Współpracownicy oraz czy do momentu wydania tych
      towarów i usług jest ich właścicielem”?
      Odpowiedź: Dostawca nie nabywa towarów i usług, których dotyczą Świadczenia i
      Bony.
    13) Pytanie „Na kogo i w jakiej formie dokumentowane jest nabycie towarów i usług
      przez Pracowników i Współpracowników”?
      Odpowiedź: Nabycie Świadczeń i Bonów nie jest w żaden sposób dokumentowane
      przez Spółkę lub Dostawcę – z wyjątkiem raportu otrzymywanego przez Spółkę od
      Dostawcy. Spółka nie ma wiedzy o sposobie dokumentowania transakcji których
      dotyczą Świadczenia i Bony przez inne podmioty.
    14) Pytanie „Proszę zwięźle opisać przykładową transakcję Pracowników i
      Współpracowników dotyczącą wydania Punktów w Systemie kafeteryjnym na towary
      i usługi”.
      Odpowiedź: Jako przykładową transakcję Spółka może wskazać sytuację, w której
      Pracownik zamienia przyznane mu w danym miesiącu przez Spółkę Punkty w
      Systemie kafeteryjnym na Bon o wartości 200.00 zł. do wykorzystania w konkretnym
      określonym sklepie ze sprzętem RTV i AGD. Pracownik ma możliwość wykorzystania
      Bonu dokonując zakupów w ww. sklepie, przy czym ww. sklep przyjmie Bon jako
      wynagrodzenie lub jego część.
    Pytania (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy czynność obejmująca przekazanie przez Spółkę Punktów do banku Punktów w
      Systemie kafeteryjnym, a następnie automatyczne przypisanie ww. Punktów do kont
      Pracowników i Współpracowników stanowi u Spółki czynność podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle ustawy z dnia 11 marca 2004
      r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 nr 54 poz. 535 ze zm.; dalej: ustawa o
      VAT)?
    2. Czy czynność polegająca na wymianie przez Pracownika lub Współpracownika Punktów
      na Bon lub Świadczenie stanowi u Spółki czynność podlegającą opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług w świetle ustawy o VAT?
    3. Czy Spółka, zgodnie z art. 86 ustawy o VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego
      z Faktur zakupowych?
    Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Ad 1.
    Zdaniem Spółki, czynność obejmująca przekazanie przez Spółkę Punktów do banku
    Punktów w Systemie kafeteryjnym, a następnie automatyczne przypisanie ww. Punktów
    do kont Pracowników i Współpracowników nie stanowi u Spółki czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem ”, podlegają:

    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym
    również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
      takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian
      za odszkodowanie;
    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
      podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
      jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do
    jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów u rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;

    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak stanowi ust. 2 ww. artykułu, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, w ramach Systemu kafeteryjnego
    Pracownicy i Współpracownicy otrzymują na przypisane indywidualne konto
    funkcjonujące w Systemie kafeteryjnym określoną stałą miesięczną ilość Punktów. Punkty
    przekazywane są przez Spółkę do banku Punktów w Systemie kafeteryjnym raz w
    miesiącu, na podstawie dokonywanej przez Spółkę płatności na rzecz Dostawcy, która
    dokumentowana jest każdorazowo notą obciążeniową. Samo przypisanie Punktów do
    poszczególnych kont realizowane jest przez Dostawcę w sposób automatyczny.
    Spółka pragnie wskazać, że czynność polegająca na przekazaniu Punktów Pracownikowi
    lub Współpracownikowi (tj. czynność obejmująca przekazanie przez Spółkę Punktów do
    banku Punktów w Systemie kafeteryjnym, a następnie automatyczne przypisanie ww.
    Punktów do kont Pracowników i Współpracowników) nie jest na gruncie VAT czynnością
    tożsamą z nabyciem towarów lub usług z wykorzystaniem ww. Punktów. Punkty stanowią
    bowiem rodzaj znaku legitymacyjnego upoważniającego do otrzymania określonych
    towarów lub usług, tj. są środkiem zastępującym środki pieniężne, którym można zapłacić
    za nabywane towary lub usługi.
    Mając na uwadze powyższe, czynność obejmująca przekazanie przez Spółkę Punktów do
    banku Punktów w Systemie kafeteryjnym, a następnie automatyczne przypisanie ww.
    Punktów do kont Pracowników i Współpracowników nie stanowi ani dostawy towarów w
    świetle art. 7 ustawy o VAT, ani świadczenia usług w świetle art. 8 ustawy o VAT i tym
    samym nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Ad 2.
    Zdaniem Spółki, czynność polegająca na wymianie przez Pracownika lub Współpracownika
    Punktów na Bon nie stanowi u Spółki czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług w świetle ustawy o VAT. Natomiast czynność polegająca na wymianie
    przez Pracownika lub Współpracownika Punktów na Świadczenie, zdaniem Spółki stanowi
    u Spółki czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem ”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju:
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;

    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym
    również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
      takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian
      za odszkodowanie;
    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
      podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
      jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste:
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do
    jego przedsiębiorstwa. W szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia.
    2) wszelkie inne darowiznę
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji:
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Jak stanowi ust. 2 ww. artykułu, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub M części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych:
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając w własnym
    imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że
    ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Jak stanowi art. 8a ust. 3 ustawy o VAT, jeżeli transferu bonu jednego przeznaczenia
    dokonuje podatnik działający w imieniu innego podatnika, uznaje się, że taki transfer
    stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy, dokonane
    przez podatnika, w imieniu którego działa podatnik.
    Zgodnie natomiast z art. 8h ustawy o VAT:
    1. Faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian
      za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako
      wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie
      podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego
      przeznaczenia.
    2. W przepadku gdy transferu bonu różnego przeznaczenia dokonuje podatnik inny niż
      podatnik dokonujący czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem zgodnie z
      ust. 1, opodatkowaniu podatkiem podlegają usługi pośrednictwa oraz inne usługi,
      które można zidentyfikować, takie jak usługi dystrybucji lub promocji, dotyczące tego
      bonu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 41 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie –
    rozumie się przez to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako
    wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w
    przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać
    wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w
    samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach
    wykorzystania tego instrumentu. W świetle pkt 42 ww. artykułu, poprzez emisję bonu
    rozumie się pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu. Zgodnie z pkt 43 ww. artykułu,
    ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie jednego przeznaczenia – rozumie się
    przez to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług,
    których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub
    podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych
    usług są znane w chwili emisji tego bonu. W świetle pkt 44 ww. artykułu, poprzez bon
    różnego przeznaczenia rozumie się bon inny niż bon jednego przeznaczenia.
    Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego, Pracownicy i Współpracownicy mają
    możliwość wymiany Punktów na Bony (tj. dokumenty udostępnione w Systemie
    kafeteryjnym umożliwiające dokonanie płatności do oznaczonej w nich kwoty za towar lub
    usługę oferowaną przez inny podmiot niż Spółka i Dostawca) oraz na Świadczenia (tj.
    dokumenty udostępnione w Systemie kafeteryjnym stwierdzające obowiązek realizacji

    przez inny podmiot niż Spółka i Dostawca oznaczonej usługi, której wszystkie cechy
    zostały zdefiniowane (w tym data i miejsce realizacji usługi) lub stwierdzające obowiązek
    wydania przez inny podmiot niż Spółka i Dostawca oznaczonego towaru).
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że zdaniem Spółki, Bony stanowią w świetle
    ustawy o VAT bony różnego przeznaczenia, gdyż w przypadku Bonów kwota należnego
    podatku nie jest znana. W świetle opisanego stanu faktycznego, Spółka w momencie
    wymiany przez Pracownika lub Współpracownika Punktów na Bon nabywa Bon we
    własnym imieniu, na rzecz ww. Pracownika lub Współpracownika. Mając na uwadze
    powyższe, w świetle art. 8 ust. 2 ustawy o VAT należy więc uznać, że Spółka w tym samym
    momencie dokonuje również transferu bonu różnego przeznaczenia do ww. Pracownika
    lub Współpracownika, w rozumieniu art. 8b ust. 1 ustawy o VAT. Jako, że transfer bonu
    różnego przeznaczenia nie podlega w świetle art. 8b ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, czynność polegająca na wymianie przez Pracowników lub
    Współpracowników Punktów na Bon nie stanowi u Spółki czynności podlegającej
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    W dalszej kolejności należy wskazać, że Świadczenia natomiast stanowią zdaniem Spółki
    bony jednego przeznaczenia w rozumieniu art. 2 pkt 43 ustawy o VAT, gdyż w ich
    przypadku miejsce świadczenia usługi i kwota należnego podatku są znane w chwili ich
    emisji. Również w tym przypadku, w świetle opisanego stanu faktycznego Spółka w
    momencie wymiany przez Pracownika lub Współpracownika Punktów na Świadczenie
    nabywa Świadczenie we własnym imieniu, na rzecz ww. Pracownika lub Współpracownika.
    W świetle art. 8 ust. 2 ustawy o VAT należy więc uznać, że Spółka w tym samym momencie
    dokonuje transferu bonu jednego przeznaczenia do ww. Pracownika lub
    Współpracownika. W tym miejscu należy zaznaczyć, że transfer bonu jednego
    przeznaczenia w świetle art. 8a ust. 1 ustawy o VAT uznaje się za dostawę towarów lub
    świadczenie usług, których ten bon dotyczy. Mając na uwadze powyższe, jako że
    Świadczenie stwierdza obowiązek realizacji oznaczonej usługi oraz Spółka przekazuje
    Świadczenie Pracownikom i Współpracownikom nieodpłatnie, zastosowanie zdaniem
    Spółki znajduje u opisywanym przypadku art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT. Tym samym,
    czynność polegająca na wymianie przez Pracowników lub Współpracowników Punktów na
    Świadczenie stanowi czynność podlegającą u Spółki opodatkowaniu w oparciu o art. 8 ust.
    2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Ad. 3
    Zdaniem Spółki, ma ona zgodnie z art. 86 ustawy o VAT prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z Faktur zakupowych.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Jak wynika z ww. przepisów, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w
    zakresie, w jakim towary i usługi nabywane przez podatników wykorzystywane są do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako
    integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem
    czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy
    przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa
    powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały
    pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny
    istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego

    z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter
    bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i
    usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas. gdy ponoszone wydatki wiążą
    się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z
    działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem
    opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby
    pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy
    pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim
    związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy
    zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez
    podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności
    opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy, wydatki związane z udziałem u
    targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego itp.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika
    czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy,
    lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z
    wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Zdaniem Spółki nie ulega wątpliwości, że wydatki udokumentowane Fakturami
    zakupowymi mają niewątpliwy związek z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami
    opodatkowanymi, przy czym związek ten ma charakter pośredni. Umożliwienie
    Pracownikom i Współpracownikom korzystania z Systemu kafeteryjnego wpływa
    bezpośrednio na zwiększenie konkurencyjności Spółki na rynku pracy, co natomiast
    pozwala na pozyskanie wykwalifikowanych pracowników i współpracowników.
    Jednocześnie, wprowadzenie Systemu kafeteryjnego wpływa na efektywność pracy i
    motywację Pracowników i Współpracowników, co przekłada się na lepsze wyniki
    sprzedażowe Spółki.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki ma ona zgodnie z art. 86 ustawy o VAT prawo
    do odliczenia podatku naliczonego z Faktur zakupowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej
    nieuznania czynności obejmującej przekazanie przez Państwa Punktów do banku Punktów
    w Systemie kafeteryjnym, a następnie automatyczne przypisanie ww. Punktów do kont
    Pracowników i Współpracowników za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT (pytanie oznaczone nr 1) oraz nieprawidłowe w części dotyczącej nieuznania
    czynności polegającej na wymianie przez Pracownika lub Współpracownika Punktów na
    Bon oraz Świadczenie za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT u Państwa
    (pytanie oznaczone nr 2) oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z Faktur
    zakupowych (pytanie oznaczone nr 3).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zauważyć, że z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usługi co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas,
    gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie
    usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Obydwa warunki muszą być spełnione
    łącznie, aby świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Świadczenie usług na gruncie podatku od towarów i usług ma szersze znaczenie niż
    świadczenie usług w rozumieniu potocznym.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie.
    Jak wskazuje art. 24 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006
    s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      „Świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.
    Pojęcie świadczenia – składającego się na istotę usługi – należy interpretować zgodnie z
    jego cywilistycznym rozumieniem.
    W świetle art. 353 § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:
      Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.
    Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego
    podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innego podmiotu), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie,

    znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się też jednocześnie składać
    zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem.
    Zgodnie z art. 25 Dyrektywy:
      Świadczenie usług może obejmować między innymi jedną z następujących czynności:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych, bez względu na to, czy są one
        przedmiotem dokumentu ustanawiającego tytuł prawny, czy nie;
      b) zobowiązanie do zaniechania działania lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług na podstawie nakazu wydanego przez organ władzy publicznej
        lub w jego imieniu lub z mocy prawa.
    W tym miejscu warto podkreślić, że nie każde zaniechanie działania lub tolerowanie
    czynności uważane jest za świadczenie usług. Dla stwierdzenia, czy dana czynność albo
    brak podejmowania czynności stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od wartości dodanej, należy ocenić przedmiotową transakcję w kontekście
    całego systemu podatku VAT, a w szczególności jego głównych założeń i celów, które
    zostały wyrażone w artykule 1 Dyrektywy. W myśl tego artykułu, podatek od wartości
    dodanej jest z założenia podatkiem nałożonym na konsumpcję towarów i usług. Chociaż
    płatnikiem podatku są wszystkie osoby zaangażowane w kolejne stadia transakcji
    gospodarczych, faktyczny i ostateczny ciężar podatku spoczywa jedynie na ostatecznym
    konsumencie. W świetle powyższych założeń opodatkowaniu podlegają tylko takie
    transakcje, w ramach których występuje możliwy do zidentyfikowania konsument
    towarów lub usług. W związku z powyższym, zaniechanie działania lub tolerowanie
    czynności lub sytuacji podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywane jest w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta usługi.
    Natomiast w odniesieniu do odpłatności za ww. świadczenie należy wskazać, że ustawa
    nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną.
    Jednak dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną
    czynność, co wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie
    czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu
    potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną
    zapłatą.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
    Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym
    wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i
    jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę
    oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem
    dokonanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT. Świadczą Państwo
    usługi opodatkowane podatkiem VAT m.in. w zakresie outsourcingu oprogramowania.
    Zatrudniają Państwo Pracowników oraz współpracują Państwo z kontrahentami
    (Współpracownicy). Poza podstawowym wynagrodzeniem przyznają Państwo
    Pracownikom i Współpracownikom dodatkowe świadczenia o charakterze niepieniężnym.
    W tym celu korzystają Państwo z Systemu kafeteryjnego. Pozwala on na przyznawanie
    przez Państwa Pracownikom i Współpracownikom Punktów, które następnie mogą zostać
    zamienione przez Pracowników i Współpracowników na określone towary i usługi

    oferowane za pośrednictwem Systemu kafeteryjnego przez podmioty inne niż Państwo.
    System kafeteryjny jest udostępniany Pracownikom i Współpracownikom przez
    zewnętrznego Dostawcę, na podstawie umowy zawartej pomiędzy Dostawcą a Państwem.
    Przedmiotem Umowy jest dostarczenie przez Dostawcę usługi zapewniającej Państwu
    dostęp do Systemu kafeteryjnego. Zgodnie z Umową, opłacają Państwo Dostawcy
    miesięczne wynagrodzenie za utrzymanie Systemu kafeteryjnego, które jest każdorazowo
    udokumentowane Fakturami zakupowymi, wystawianymi przez Dostawcę na Państwa. W
    ramach Systemu kafeteryjnego Pracownicy i Współpracownicy otrzymują na przypisane
    indywidualne konto funkcjonujące w Systemie kafeteryjnym określoną stalą miesięczną
    ilość Punktów. Punkty przekazywane są przez Państwa do banku Punktów w Systemie
    kafeteryjnym raz w miesiącu, na podstawie dokonywanej przez Państwa płatności na rzecz
    Dostawcy, która dokumentowana jest każdorazowo notą obciążeniową. Samo przypisanie
    Punktów do poszczególnych kont realizowane jest przez Dostawcę w sposób
    automatyczny. Dostawca umożliwia Pracownikom i Współpracownikom założenie konta
    serwisie internetowym, w którym znajduje się informacja o otrzymanych Punktach,
    całkowitej wartości Punktów oraz ofercie towarów i usług, które można nabyć za Punkty.
    Punkty w Systemie kafeteryjnym mogą zostać zamienione na:
    · dokumenty stwierdzające obowiązek realizacji przez inny podmiot oznaczonej usługi,
      której wszystkie cechy zostały zdefiniowane (w tym data i miejsce realizacji usług);
    · dokumenty umożliwiające dokonanie płatności do oznaczonej w nich kwoty za towar lub
      usługę oferowaną przez inny podmiot.
    Jeżeli wartość zgromadzonych Punktów okaże się niewystarczająca do nabycia danego
    Świadczenia lub Bonu, Pracownicy i Współpracownicy mają możliwość dopłacenia
    brakującej kwoty z własnych środków. Istnieje również możliwość nabycia Świadczenia lub
    Bonu w całości za własne środki Pracownika lub Współpracownika. Jeżeli nabycie
    Świadczenia lub Bonu następuje wyłącznie poprzez Punkty, to nabywcą Świadczenia lub
    Bonu od innego podmiotu są Państwo – w takim przypadku Pracownik lub
    Współpracownik jedynie realizuje uprawnienie przysługujące Państwu na podstawie
    Umowy. Zarówno wydatki na zapłatę wynagrodzenia udokumentowanego Fakturami
    zakupowymi, jak na przekazanie Punktów do banku punktów finansowe są z Państwa
    środków obrotowych. Uprawnienie do korzystania przez Pracowników i
    Współpracowników z Systemu kafeteryjnego oraz zasady korzystania z Systemu
    kafeteryjnego wynikają z ustaleń pomiędzy Państwem, a Pracownikami lub
    Współpracownikami. W przypadku Współpracowników, uprawnienie do korzystania z
    Systemu kafeteryjnego jest elementem uzgodnionych zasad współpracy pomiędzy
    stronami oraz istnieje wyłącznie na czas zawartej umowy o świadczenie usług.
    System kafeteryjny i Punkty finansowane są z Państwa środków obrotowych. Pracownicy i
    Współpracownicy otrzymują na przypisane indywidualne konto funkcjonujące w Systemie
    kafeteryjnym określoną stałą miesięczną ilość Punktów. Punkty przekazywane są przez
    Państwa do banku Punktów w Systemie kafeteryjnym raz w miesiącu, na podstawie
    dokonywanej przez Państwa płatności na rzecz Dostawcy, która dokumentowana jest
    każdorazowo notą obciążeniową. Powyższa płatność finansowana jest z Państwa środków
    obrotowych. Każdemu Pracownikowi i Współpracownikowi przyznawana jest taka sama
    ilość Punktów, ustalona przez Zarząd Spółki. Przedmiotem Umowy jest dostarczenie przez
    Dostawcę Państwu usługi zapewniającej Państwu dostęp do Systemu kafeteryjnego.
    Zgodnie z Umową, Dostawca zobowiązuje się m.in. do:
    · umożliwienia nabywania towarów i usług Państwu oraz Pracownikom i
      Współpracownikom we własnym imieniu;
    · umożliwienia stałego korzystania z Systemu kafeteryjnego Pracownikom i
      Współpracownikom oraz Państwu;
    · stałego monitorowania funkcjonowania Systemu kafeteryjnego oraz zapewnienia
      nieprzerwanego dostępu do tego systemu;
    · zapewnienia wsparcia dla Państwa oraz Pracowników i Współpracowników;
    · stałego rozwoju oferty dostępnych w Systemie kafeteryjnym towarów i usług;

    · umożliwienia Pracownikom i Współpracownikom posiadającym aktywne konto w
      Systemie kafeteryjnym rozdysponowania przyznanych punktów na towary i usługi
      oferowane w Systemie kafeteryjnym.
    Zgodnie z Umową, Państwo zobowiązują się m.in.:
    · zasilać banki punktów przypisane do kont Pracowników i Współpracowników minimalną
      kwotą określoną w umowie;
    · regulować faktury i noty księgowe otrzymywane od Dostawcy w terminach określonych
      w umowie;
    · na bieżąco aktualizować dane Pracowników i Współpracowników oraz zarządzać ich
      kontami;
    · informować Pracowników i Współpracowników o zakresie usług wynikających z umowy;
    · zachować poufność wszelkich informacji oraz danych użytkowników uzyskanych w
      ramach wykonywania zadań związanych z zarządzaniem Systemem kafeteryjnym.
    Dokonują Państwo raz w miesiącu płatności na rzecz Dostawcy tytułem przekazania
    Punktów do banku punktów w Systemie kafeteryjnym. Wspomniana płatność
    dokumentowana jest każdorazowo notą obciążeniową wystawianą przez Dostawcę. Mogą
    przyznać Pracownikom i Współpracownikom dowolną liczbę Punktów, przy czym Umowa
    określa minimalną ilość Punktów, jaką powinny zostać zasilone banki punktów przypisane
    do konta każdego z użytkowników. Faktury zakupowe dokumentują cykliczne, miesięczne
    wynagrodzenie Dostawcy za utrzymanie Systemu kafeteryjnego. Podstawę do przyznania
    Dostawcy wynagrodzenia stanowi Umowa. Wynagrodzenie skalkulowane jest przez
    Dostawcę jako iloczyn stałej stawki ustalonej przez Dostawcę i liczby aktywnych kont
    użytkowników w danym miesiącu. Sposób ustalenia ww. wynagrodzenia wynika z Umowy.
    W przypadku wymiany Punktów na Świadczenia i Bony nie są dokonywane żadne
    rozliczenia pomiędzy Dostawcą, a Państwem. Otrzymują Państwo od Dostawcy raport
    wskazujący towary i usługi, na jakie poszczególni Pracownicy i Współpracownicy wymienili
    Punkty. Nie są Państwo w stanie wskazać jakich dokładnie towarów i usług dotyczyć będą
    Świadczenia i Bony, gdyż oferta Dostawcy jest zmienna. W przypadku wymiany Punktów
    na Świadczenia i Bony ich nabywcą są Państwo. Świadczenia i Bony nabywane są przez
    Państwa od innych podmiotów niż Dostawca. Towary i usługi mogą być nabywane w
    formie Świadczeń lub Bonów. Świadczenia dotyczą oznaczonej usługi. W przypadku
    Świadczeń miejsce świadczenia usługi i kwota należnego podatku od towarów i usług są
    znane w momencie wydania dokumentu. Bony umożliwiają dokonanie płatności do
    oznaczonej w nich kwoty za towar lub usługę. W momencie wydania dokumentu nie jest
    znana kwota należnego podatku od towarów i usług. Towary i usługi których dotyczą
    Świadczenia i Bony nie są opodatkowane tą samą stawką podatku VAT. Dostawca nie
    nabywa towarów i usług, których dotyczą Świadczenia i Bony. Nabycie Świadczeń i Bonów
    nie jest w żaden sposób dokumentowane przez Państwa lub Dostawcę – z wyjątkiem
    raportu otrzymywanego przez Państwa od Dostawcy. Nie mają Państwo wiedzy o
    sposobie dokumentowania transakcji których dotyczą Świadczenia i Bony przez inne
    podmioty. Jako przykładową transakcję można wskazać sytuację, w której Pracownik
    zamienia przyznane mu w danym miesiącu przez Państwa Punkty w Systemie
    kafeteryjnym na Bon o wartości 200,00 zł, do wykorzystania w konkretnym określonym
    sklepie ze sprzętem RTV i AGD. Pracownik ma możliwość wykorzystania Bonu dokonując
    zakupów w ww. sklepie, przy czym ww. sklep przyjmie Bon jako wynagrodzenie lub jego
    część.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności kwestii nieuznania czynności
    obejmującej przekazanie przez Państwa Punktów do banku Punktów w Systemie
    kafeteryjnym, a następnie automatyczne przypisanie ww. Punktów do kont Pracowników i
    Współpracowników za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (

## Pytanie

oznaczone nr 1).
    Mając na uwadze opis sprawy oraz stan prawny należy wskazać, że Punkty stanowią
    rodzaj znaku legitymacyjnego upoważniającego do otrzymania Świadczeń lub Bonów.
    Zatem Punkty nie stanowią towarów, lecz są tylko środkiem, którym można „zapłacić” za

    nabywane Świadczenia i Bony. Zastępują one więc środki pieniężne, za które zwyczajowo
    nabywa się towary i usługi. Przekazanie Punktów nie stanowi również świadczenia usług.
    Punkty same w sobie nie zaspokajają żadnych potrzeb – nie stanowią autonomicznego
    świadczenia. Usługą będzie bowiem tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że czym innym jest przyznanie Pracownikom i
    Współpracownikom Punktów, a czym innym nabycie świadczeń na podstawie Punktów w
    Systemie kafeterynjym. Na gruncie ustawy, pojęcia te należy rozróżnić.
    Zatem należy stwierdzić, że przekazanie Pracownikom i Współpracownikom Punktów,
    które umożliwiają nabycie m.in. Świadczeń i Bonów, to takie przekazanie, które podobnie,
    jak przekazanie pieniądza nie rodzi obowiązku w podatku od towarów i usług, ponieważ
    nie dochodzi do przekazania żadnego towaru ani świadczenia usługi.
    W tym przypadku samo przekazanie Punktów i ich przypisanie do poszczególnych kont w
    Systemie kafeteryjnym, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    albowiem samo przekazanie Punktów nie stanowi dostawy towarów, o której mowa w art.
    7 ustawy, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy i nie mieści się w katalogu
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wyznaczonym
    przez przepis art. 5 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że czynność obejmująca przekazanie przez Państwa Punktów
    do banku Punktów w Systemie kafeteryjnym, a następnie automatyczne przypisanie ww.
    Punktów do kont Pracowników i Współpracowników nie stanowi u Państwa czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Na wstępie do dalszych rozważań należy wskazać, że ze względu na zakres postawionych
    pytań uznałem za zasadne udzielić odpowiedzi w pierwszej kolejności na pytanie nr 3, a
    następnie na pytanie nr 2.
    Tym samym, Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 3 dotyczą kwestii prawa do
    odliczenia podatku naliczonego z Faktur zakupowych.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie
    nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu
    przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego
    fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona
    niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od
    transakcji związanych z zakupami.
    Ustawa ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta
    wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego

    nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach
    działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1
    ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że
    nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do
    realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono
    przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności
    zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji
    uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.
    Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po
    powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do
    odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami
    opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można
    było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością
    podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z
    działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia
    się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ
    na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy,
    wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego
    itp.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak wynika z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy, System kafeteryjny pozwala
    Państwa Pracownikom i Współpracownikom na wymianę przyznanych Punktów m.in. na
    Świadczenia i Bony. System kafeteryjny jest udostępniany Pracownikom i
    Współpracownikom przez zewnętrznego Dostawcę, na podstawie Umowy, której
    przedmiotem jest dostarczenie przez Dostawcę usługi zapewniającej Państwu dostęp do
    Systemu kafeteryjnego. Zgodnie z Umową, opłacają Państwo Dostawcy miesięczne
    wynagrodzenie za utrzymanie Systemu kafeteryjnego, które jest każdorazowo
    udokumentowane Fakturami zakupowymi, wystawianymi przez Dostawcę na Państwa.
    Ponadto, Punkty przekazywane są przez Państwa do banku Punktów w Systemie
    kafeteryjnym raz w miesiącu, na podstawie dokonywanej przez Państwa płatności na rzecz
    Dostawcy, która dokumentowana jest każdorazowo notą obciążeniową. Zobowiązanie
    Państwa do zasilania banków punktów minimalną kwotą określa Umowa. W przypadku
    wymiany Punktów na Świadczenia i Bony ich nabywcą są Państwo. W zamian za
    Świadczenia i Bony można nabyć np. towary ze sklepów lub usługi z kategorii kultura.
    Odnosząc się do przedstawionego przez Państwa opisu prawy należy wskazać, że
    decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego ma
    zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.
    Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Jak już wcześniej
    wskazano, aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni
    związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.
    W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb
    osobistych”. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są

    takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj.
    potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą,
    statusem pracownika, czy pełnioną funkcją.
    Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana
    ze stosunkiem pracy oraz których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy.
    Natomiast potrzeby pracownicze to te, których spełnienie nie wynika z autonomii woli
    stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów
    prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy, przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, itp.
    W odniesieniu do powyższego można przywołać orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE
    z 16 października 1997 r., wydane w sprawie C-258/95 pomiędzy Juliusz Fillibeck Söhne
    GmbH & CO.KG a Finanzamt Neustadt (Niemcy). Wyrok ten dotyczy wprawdzie
    opodatkowania nieodpłatnego świadczenia na rzecz pracowników dowozu do pracy
    jednakże, został w nim poruszony także temat, kiedy przekazana usługa jest świadczeniem
    dla celów osobistych pracowników, a kiedy jest świadczeniem na potrzeby działalności
    gospodarczej pracodawcy.
    Trybunał rozważał, czy bezpłatny dowóz pracowników na teren przedsiębiorstwa stanowi
    świadczenie usług za wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 6(2)(b) Szóstej Dyrektywy.
    Trybunał wskazał, że w większości sytuacji usługi transportowe świadczone nieodpłatnie
    na rzecz pracowników podlegają regulacjom artykułu 6(2)(b). Decyzja wyboru środka
    transportu (lub lokalizacji zamieszkania) leży bowiem w gestii pracowników, a
    udostępnienie im dodatkowej możliwości dojazdu do pracy służy jedynie ich potrzebom
    osobistym. Istnieją jednak sytuacje, w których usługi transportowe świadczone przez
    pracodawcę są jedyną możliwością dowozu pracowników do miejsca pracy (co miało
    miejsce w przedmiotowej sprawie). Wówczas, takie usługi służą celom prowadzonej przez
    pracodawcę działalności gospodarczej, a osobiste korzyści uzyskiwane przez pracowników
    mają znaczenie drugorzędne w stosunku do korzyści gospodarczych. Innymi słowy, w
    przypadku gdy charakter prowadzonej działalności wymusza na pracodawcy zapewnienie
    transportu jego pracownikom do lub z miejsca pracy, uważa się, że usługi przewozu
    wykonywane są jedynie na potrzeby związane z prowadzoną działalnością.
    Przenosząc powyższe rozważania Trybunału na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić,
    że w przypadku de facto przekazania Pracownikom i Współpracownikom Bonów oraz
    Świadczeń, korzyści uzyskiwane przez Państwa mają znaczenie drugorzędne wobec
    korzyści prywatnych uzyskiwanych przez pracowników.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy na tle powołanych przepisów prowadzi zatem do
    wniosku, że nabyte przez Państwa Bony i Świadczenia, nieodpłatnie przekazane na rzecz
    Pracowników i Współpracowników nie mają zarówno ogólnego, jak i pośredniego związku
    z Państwa działalnością gospodarczą, gdyż stanowią świadczenia wynikające z Państwa
    dobrej woli. Służą one w głównej mierze zaspokojeniu osobistych/prywatnych potrzeb
    Państwa Pracowników i Współpracowników.
    Co więcej, jak rozstrzygnięto powyżej, również samo przekazanie Punktów w Systemie
    kafeteryjnym, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, albowiem nie
    stanowi ono ani świadczenia usług, ani też dostawy towarów, a zatem nie mieści się w
    katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1
    ustawy.
    Tym samym, nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    wydatków ponoszonych na System kafeteryjny.
    Ww. wydatki ponoszone przez Państwa nie są związane ze sprzedażą opodatkowaną
    podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej przez Państwa działalności
    gospodarczej, gdyż jak wskazano powyżej służą one do zaspokojenia potrzeb prywatnych
    Pracowników i Współpracowników.

    Podsumowując, stwierdzam, że nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku
    naliczonego z Faktur zakupowych zgodnie z art. 86 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za
    nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii nieuznania czynności polegającej na
    wymianie przez Pracownika lub Współpracownika Punktów na Bon za czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT u Państwa oraz uznania czynności polegającej
    na wymianie przez Pracownika lub Współpracownika Punktów na Świadczenie za
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT u Państwa (pytanie oznaczonego nr
    2).
    Na wstępie należy wyjaśnić, że wymiana Punktów przez Pracownika lub Współpracownika
    na Bon lub Świadczenie skutkuje tym, że to Państwo są nabywcą ww. Bonów lub
    Świadczeń. Jak wynika z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem
    VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług, nie zaś ich
    nabycie. Jak jednak wynika z analizy całości wniosku, Państwa wątpliwości wyrażone w
    pytaniu nr 2 sprowadzają się do kwestii ustalenia czy przekazanie Bonu lub Świadczenia
    Pracownikom i Współpracownikom podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W związku z powyższym, należy wskazać, że od 1 stycznia 2019 r. do ustawy o podatku od
    towarów i usług zostały wprowadzone dodatkowe przepisy mające na celu implementację
    dyrektywy Rady (UE) 2016/1065 z dnia 27 czerwca 2016 r. zmieniającej dyrektywę 2006
    /112/WE w odniesieniu do bonów na towary lub usługi (Dz. Urz. UE L 177 z 1 lipca 2016 r.).
    Celem wprowadzonych przepisów jest uproszczenie, modernizacja i ujednolicenie
    przepisów ustawy, mających zastosowanie do bonów na towary lub usługi.
    Zgodnie z art. 2 pkt 41 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie - rozumie się przez to instrument, z
      którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części
      wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego
      towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub
      tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym
      instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach
      wykorzystania tego instrumentu.
    W myśl art. 2 pkt 42 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o emisji bonu - rozumie się przez to
      pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu.
    Stosownie do art. 2 pkt 43 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie jednego przeznaczenia - rozumie
      się przez to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia
      usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub
      świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu.
    Art. 2 pkt 44 ustawy wskazuje, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie różnego przeznaczenia - rozumie
      się przez to bon inny niż bon jednego przeznaczenia.
    Na podstawie art. 2 pkt 45 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o transferze bonu - rozumie się przez to
      emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji.

    Zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów jednego przeznaczenia (SPV) i różnego
    przeznaczenia (MPV) zostały przedstawione w dziale II rozdziale 2a ustawy
    „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.
    Na mocy art. 8a ust. 1 ustawy:
      Transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we
      własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten
      bon dotyczy.
    Jak stanowi art. 8a ust. 2 ww. ustawy:
      Faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług w zamian za
      bon jednego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako
      wynagrodzenie lub część wynagrodzenia nie uznaje się za niezależną transakcję w
      części, w której wynagrodzenie stanowił bon.
    Stosownie do art. 8a ust. 3 ustawy:
      Jeżeli transferu bonu jednego przeznaczenia dokonuje podatnik działający w imieniu
      innego podatnika, uznaje się, że taki transfer stanowi dostawę towarów lub
      świadczenie usług, których ten bon dotyczy, dokonane przez podatnika, w imieniu
      którego działa podatnik.
    W myśl art. 8a ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy dostawca towarów lub usługodawca nie jest podatnikiem, który
      działając we własnym imieniu, wyemitował bon jednego przeznaczenia, uznaje się,
      że ten dostawca lub usługodawca dokonał odpowiednio dostawy towarów lub
      świadczenia usług, których ten bon dotyczy, na rzecz podatnika, który wyemitował
      ten bon.
    Zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy:
      Faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian
      za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako
      wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie
      podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego
      przeznaczenia.
    Według art. 8b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy transferu bonu różnego przeznaczenia dokonuje podatnik inny niż
      podatnik dokonujący czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem zgodnie z
      ust. 1, opodatkowaniu podatkiem podlegają usługi pośrednictwa oraz inne usługi,
      które można zidentyfikować, takie jak usługi dystrybucji lub promocji, dotyczące tego
      bonu.
    Ww. przepisy regulują obrót bonami na gruncie podatku VAT, nadając im charakter
    znaków legitymujących, które stanowią dowód przysługiwania określonej osobie
    określonego uprawnienia do uzyskania prawa do dysponowania towarem jak właściciel,
    czy też prawa do uzyskania określonego świadczenia w postaci usługi.
    Warto przytoczyć także art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny

      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z kolei na mocy art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    W analizowanej sprawie istotny jest również przepis art. 8 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Z definicji bonu wynika, że jest to instrument, który może być przyjęty jako wynagrodzenie
    wyłącznie za dostawę towarów lub świadczenie usług. Również w motywie 4 preambuły
    Dyrektywy Rady (UE) 2016/1065 z dnia 27 czerwca 2016 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112
    /WE w odniesieniu do bonów na towary lub usługi (Dz.U.UE.L.2016.177.9), wskazano
    „Zasady te powinny dotyczyć wyłącznie bonów, w zamian za które uzyskać można towary
    lub usługi. Zasadom tym nie powinny jednak podlegać instrumenty uprawniające
    posiadacza do zniżki przy zakupie towarów lub usług, ale nieuprawniające do otrzymania
    takich towarów lub usług”.
    Jak zauważa się ww. preambule bony mogą występować w formie fizycznej lub
    elektronicznej, winny określać charakter uprawnienia, które wiąże się z danym bonem
    oraz ustanawiają obowiązek przyjęcia go jako wynagrodzenia za dostawę towarów lub
    świadczenie usług. Opodatkowanie podatkiem VAT w przypadku transakcji związanych z
    bonami zależy od specyficznych cech danego bonu.
    W zakresie bonów wprowadza się dwie normy. Pierwsza z nich odnosi się do bonów
    jednego przeznaczenia (tzw. SPV), czyli bonów, które dotyczą konkretnej dostawy lub
    usługi i tylko w danym państwie członkowskim, co pozwala w chwili emisji (przekazania
    bonu pierwszemu posiadaczowi) bonu określić miejsce świadczenia jak i kwoty podatku
    należnego. Transfer bonów SPV (emisja i ich dalsze przekazanie) został zrównany ze
    świadczeniem usług albo dostawą towarów (w zależności jakiego uprawnienia dany bon
    dotyczy) i tym samym podlega on opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Druga zaś norma odnosi się do bonów różnego przeznaczenia (MPV), które zostały
    zdefiniowane przez definicję negatywną, jako bony które nie posiadają cech bonów SPV.
    Bony te charakteryzują się tym, że w momencie emisji nie można ustalić miejsca
    opodatkowania lub nie jest znana kwota podatku VAT należnego. Transfer tych bonów nie
    podlega opodatkowaniu, opodatkowaniu podlega faktyczne przekazanie towarów lub
    faktyczne świadczenie usług w zamian za ten bon.
    Jednocześnie, stosownie do art. 8b ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT będzie
    podlegała „wymiana” bonu różnego przeznaczenia na towary i usługi. Zobowiązanym do

    rozliczenia podatku z tego tytułu będzie podmiot dokonujący dostawy tych towarów lub
    świadczenia usług. W związku z tym, obowiązek podatkowy w VAT może powstać jedynie
    dla tego podmiotu, który dokonał dostawy towarów lub świadczenia usług „w zamian za”
    bon różnego przeznaczenia w momencie realizacji tego bonu.
    W odpowiedzi na wezwanie wskazali Państwo, że Świadczenia dotyczą oznaczonej usługi.
    W przypadku Świadczeń miejsce świadczenia usługi i kwota należnego podatku od
    towarów i usług są znane w momencie wydania dokumentu. Natomiast Bony umożliwiają
    dokonanie płatności do oznaczonej w nich kwoty za towar lub usługę. W momencie
    wydania dokumentu nie jest znana kwota należnego podatku od towarów i usług.
    Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że Świadczenia stanowią w istocie bony
    jednego przeznaczenia (SPV), a Bony są bonami różnego przeznaczania (MPV).
    Zatem w pierwszej kolejności odnieść się należy do nieodpłatnego przekazania na rzecz
    Pracowników i Współpracowników Świadczeń stanowiących bony jednego przeznaczenia.
    W świetle ww. art. 8a ustawy, transfer bonu jednego przeznaczenia (SPV) jest traktowany
    jako świadczenie usług lub dostawa towarów, których dotyczy dany bon.
    Przy czym przez transfer bonu rozumie się emisję bonu (pierwsze wprowadzenie bonu do
    obrotu) oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji.
    Warto także zwrócić uwagę, iż istota emisji bonów, opisana w art. 2 pkt 42 ustawy, jest
    związana z przekazaniem bonu przez emitenta pierwszemu posiadaczowi (co do zasady w
    związku ze sprzedażą bonu). Emisja bonu jednego przeznaczenia (tak jak późniejsze
    transfery) oznacza dokonanie dostawy towarów/świadczenia usług, których bon dotyczy.
    Jeżeli nieodpłatnie zostanie Pracownikom i Współpracownikom przekazany bon jednego
    przeznaczenia, to dochodzi do nieodpłatnej dostawy towarów, lub nieodpłatnego
    świadczenia usługi, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, w razie zaistnienia
    przesłanek określonych w art. 7 ust. 2-4 ustawy lub art. 8 ust. 2 ustawy.
    Jak wykazano powyżej, Świadczenia i Bony, które Państwo nabędą w związku z Systemem
    kafeteryjnym, a które są de facto nieodpłatnie przekazane na rzecz Pracowników i
    Współpracowników nie mają bezpośredniego, jak i pośredniego związku z Państwa
    działalnością gospodarczą, gdyż stanowią świadczenia wynikające z Państwa dobrej woli, a
    nie z obowiązku nałożonego na Państwa na podstawie przepisów prawa. Służą one w
    głównej mierze zaspokojeniu osobistych/prywatnych potrzeb Pracowników i
    Współpracowników. Zatem nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków ponoszonych przez Państwa na System kafeteryjny.
    W odniesieniu do Świadczeń, stanowiących bony jednego przeznaczenia, które dotyczą
    oznaczonej usługi, i których miejsce świadczenia i kwota należnego podatku są znane w
    momencie wydania dokumentu, wskazać należy, że aby nieodpłatne świadczenie uznać za
    odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być
    ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Konsekwentnie
    opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną
    działalnością, a więc nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski,
    wizerunek, odbiór przez kontrahentów. Są to zatem te wszystkie nieodpłatne świadczenia
    usług, które odbywają się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności. W
    przypadku nieodpłatnych świadczeń realizowanych na rzecz Pracowników i
    Współpracowników będą to także świadczenia, które nie są związane ze stosunkiem
    pracy, ale zaspakajają prywatne/osobiste potrzeby pracownika, a ich zaspokojenie przez
    pracodawcę wynika wyłącznie z jego dobrej woli.
    Jeżeli natomiast nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, tzn. nieodpłatne świadczenie usług będzie wykonane w związku
    z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z

    funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa, wtedy przesłanka uznania takiej
    nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie
    zostanie spełniona.
    W wyroku z 16 października 1997 r. C-258/95 (Julius Fillibeck Söhne GmbH & Co. KG)
    Trybunał Sprawiedliwości doszedł do wniosku, że co do zasady, pracodawca, organizując
    dla pracowników dojazd do zakładu, świadczy nieodpłatną usługę na ich prywatny użytek.
    Pracodawca w normalnych warunkach nie ma obowiązku zapewnienia pracownikom
    dojazdu do miejsca pracy, a to w jaki sposób pracownik dostanie się do pracy jest jego
    indywidualną sprawą. Niemniej jednak, jeżeli z okoliczności wynika, że działalność
    prowadzona przez podatnika wymaga, aby pracodawca zapewnił transport pomiędzy
    domem a miejscem pracy, wówczas należy przyjąć, że usługa ta świadczona jest w celu nie
    innym niż działalność gospodarcza podatnika, natomiast prywatne korzyści pracownika
    wynikające z możliwości skorzystania z transportu mają znaczenie drugorzędne względem
    potrzeb podatnika.
    W świetle powyższego, oceniając, czy dana usługa służy działalności przedsiębiorstwa
    podatnika, należy zbadać, czy jest ona dla tego celu niezbędna, jak również zważyć, czyja
    korzyść jest dominująca. Jeżeli korzyść podatnika przeważa nad korzyścią pracownika,
    wówczas świadczenie to zachowuje swój nieodpłatny charakter i nie podlega
    opodatkowaniu.
    W drugim wyroku z 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07 (Danfoss and Astra Zeneca)
    Trybunał stwierdził, że co do zasady wydawanie pracownikom nieodpłatnych posiłków,
    służy zaspokojeniu ich prywatnych potrzeb w rozumieniu art. 6 ust. 2 Szóstej Dyrektywy.
    Jeżeli natomiast ze szczególnych okoliczności wynika, że zapewnienie posiłków przez
    pracodawcę nie służy zaspokajaniu prywatnych potrzeb tych ostatnich i nie jest
    dokonywane w celach innych niż związane z działalnością przedsiębiorstwa, wtedy
    osobista korzyść, jaka wynika z tego dla pracowników, wydaje się mieć jedynie charakter
    uboczny względem potrzeb przedsiębiorstwa. Podobnie jak w pierwszym powołanym
    wyroku, także i w tym orzeczeniu Trybunał podkreślił znaczenie ścisłego związku pomiędzy
    działalnością gospodarczą podatnika, a świadczoną nieodpłatnie usługą. Wskazał ponadto,
    że usługa ta powinna służyć przede wszystkim interesom podatnika, a korzyść pracownika
    powinna mieć charakter uboczny.
    Zatem za usługi dokonane do celów działalności gospodarczej należy uznać takie, które
    mają związek z potrzebami tej działalności. Związek z działalnością gospodarczą mają
    natomiast takie czynności, których wykonanie jest celowe dla osiągnięcia bądź
    poprawienia efektów tej działalności. Ta celowość istnieć może również wtedy, gdy taka
    usługa nieodpłatna nie jest niezbędna do osiągnięcia efektu działalności gospodarczej, ale
    obiektywnie może na te efekty wpływać.
    Mając na uwadze kryteria wynikające z powołanego orzecznictwa TSUE można wywieść
    wniosek, że co do zasady takie usługi, w których zasadniczą korzyść odnoszą pracownicy,
    należałoby uznać za świadczone na ich osobiste cele, a w konsekwencji usługi te będą
    podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy. Z drugiej jednak strony, jeżeli
    usługa taka nie jest świadczona przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
    działalności lub ma z nią nikły związek, to można mówić o świadczeniu usługi nie tyle na
    cele osobiste, lecz przede wszystkim w ramach innej działalności. W tym przypadku
    również czynność ta objęta jest opodatkowaniem zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy.
    Ponadto należy wskazać, że istotną kwestią dla zastosowania przepisu art. 8 ust. 2 ustawy
    jest ustalenie, czy występuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Takie podejście
    znajduje potwierdzenie w opinii Rzecznika Generalnego z 23 października 2008 r. w
    powołanej wyżej sprawie C-371/07, który stwierdził, że „(...) możliwość odliczenia podatku
    naliczonego stanowi wyraźną przesłankę jedynie dla zastosowania art. 5 ust. 6 lub art. 6
    ust. 2 lit. a, jednakże sądzę, że w art. 6 ust. 2 lit. b ma charakter bezwzględnie
    dorozumiany. Nie ma w tym przypadku charakteru wyraźnego zasadniczo z uwagi na to,
    że przepis ten odnosi się głównie do usług świadczonych przez pracowników, a koszty

    pracowników (w formie wynagrodzenia) nie są obciążone podatkiem VAT. Jednakże w
    przypadku, gdy kompleksowa dostawa winna być sklasyfikowana, jako dostawa usług,
    wykorzystane towary zazwyczaj będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a
    podstawą opodatkowania w odniesieniu do wszystkich transakcji wymienionych w art. 6
    ust. 2 stanowi „suma wydatków poniesionych przez podatnika na wykonanie usług” (art.
    11 część A ust. 1 lit. c). Objęcie tą podstawą opodatkowania kosztu dostaw, od których
    podatek naliczony nie podlegał odliczeniu, byłoby sprzeczne nie tylko z systematyką art. 5
    ust. 6 i art. 6 ust. 2 w całości, ale również z fundamentalną zasadą neutralności podatku
    VAT dla podatników” – vide pkt 40 opinii.
    Mając zatem na uwadze powyższe należy uznać, że w przypadku nieodpłatnego
    świadczenia usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych
    pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkiego innego nieodpłatnego świadczenia usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wówczas zastosowanie znajdzie art. 8
    ust. 2 pkt 2 ustawy.
    Zatem brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu Świadczeń,
    stanowiących bony jednego przeznaczenia, które dotyczą konkretnej usługi, z uwagi na
    związek wydatków z czynnościami innymi niż działalność gospodarcza podatnika,
    powoduje, że nie występuje obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    nieodpłatnego przekazania tych Świadczeń pracownikom.
    Zatem z uwagi na fakt, że jedną z przesłanek opodatkowania nieodpłatnego świadczenia
    usług, jest aby podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    dokonywanych zakupów, oraz, że z tytułu zakupu Świadczeń stanowiących bony jednego
    przeznaczenia, które dotyczą konkretnej usługi, nie przysługuje Państwu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, nieodpłatne świadczenie ww. usług na rzecz Pracowników
    i Współpracowników nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się natomiast do kwestii nieodpłatnego przekazania na rzecz Pracowników i
    Współpracowników Bonów, stanowiących bony różnego przeznaczenia, należy wskazać,
    że transfer bonów różnego przeznaczenia nie podlega opodatkowaniu. W przypadku tych
    bonów do opodatkowania dochodzi w momencie ich realizacji. W odniesieniu do bonów
    MPV, podatek VAT powinien zostać pobrany, gdy zostaną dostarczone towary lub
    wykonane usługi, których dany bon dotyczy.
    Zatem, moment nabycia przez Pracowników i Współpracowników Bonów stanowiących
    bony różnego przeznaczenia nie może być utożsamiany z dostawą towarów ani
    świadczeniem usług w rozumieniu ustawy. W tym przypadku samo wydanie Bonu
    Pracownikowi lub Współpracownikowi nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Podsumowując, stwierdzam, że przekazanie przez Państwa Pracownikom lub
    Współpracownikom Bonów lub Świadczeń, na które wymienili oni Punkty nie stanowi u
    Państwa czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle
    ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało całościowo uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź
    we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.