Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.953.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem; umorzenie
wierzytelności.
Słowa kluczowe: kredyt
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił Pan wniosek pismem z 28 listopada 2025 r. (data
    wpływu 3 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2008 r. Wnioskodawca z żoną zawarli dwie umowy o kredyt hipoteczny z bankiem ...
    Spółka Akcyjna Oddział w .... Obie umowy zakładały indeksowanie do waluty obcej, tj. CHF.
    Z umowy wynika, że kredyty przeznaczone są na modernizację. Faktycznie kredyty
    przeznaczone zostały na dokończenie budowy wspólnego domu jednorodzinnego, który
    oddano do użytkowania w 2009 r. Obydwa kredyty zabezpieczone były hipoteką kaucyjną
    na nieruchomości objętej księgą wieczystą ..., na której prowadzono inwestycję
    finansowaną kredytem. Kredyty były spłacane terminowo wraz z odsetkami. We wrześniu
    2025 r. bank zaproponował umorzenie części kredytu wraz z odsetkami. W związku z
    propozycją banku powstaje pytanie, czy umorzona kwota będzie stanowić przychód
    podlegający opodatkowaniu.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że umowy o kredyt zostały zawarte
    odpowiednio w dniu 29 lutego 2008 r. oraz 14 sierpnia 2008 r. Stronami umów byli: ... oraz
    ... i ....
    Kredyty zostały udzielone przez .... podlegał w okresie funkcjonowania nadzorowi Komisji
    Nadzoru Finansowego.
    Wnioskodawca jest wraz z żoną ... właścicielem domu, którego budowa i wykończenie
    finansowana była kredytami hipotetycznymi. Dom jednorodzinny małżonkowie budowali
    sami i już na etapie planowania i powstawania budynku byli jego właścicielami.
    Wybudowany dom stanowi budynek mieszkalny jednorodzinny spełniający wymagania
    zawarte w art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 418).
    Zaciągnięte kredyty były kredytami hipotecznymi zaciągniętymi na cele mieszkaniowe, tj.
    na budowę i roboty wykończeniowe niezbędne do oddania do użytkowania budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego.
    W umowie kredytu z dnia 29 lutego 2008 r. wskazano cel: modernizacja, natomiast w
    umowie z dnia 14 sierpnia 2008 r. wskazano cel: modernizacja.
    Obydwa kredyty zostały zaciągnięte z przeznaczeniem na budowę i wykończenie domu,
    tak aby można było odebrać nieruchomość i w niej zamieszkać.
    Środki z kredytów zostały przeznaczone na materiały budowlane i elementy
    wykończeniowe (np. materiały do wykończenia łazienki) niezbędne do oddania do
    użytkowania budynku.
    Celem, na który zaciągnięto kredyt było zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych
    jednego gospodarstwa domowego.
    Planowany termin zawarcia ugód to styczeń 2026 r. Stroną ugód będzie Wnioskodawca
    wraz z małżonką ... oraz bank.
    Na chwilę obecną Wnioskodawca został zaproszony do zawarcia umowy o
    przeprowadzenie mediacji w Centrum Mediacji Sądu Polubownego przy Komisji Nadzoru
    Finansowego. Z informacji ustnych uzyskanych od pracowników banku wynika, że jeżeli
    wyrazi zgodę na mediacje to zostanie zaproponowane umorzenie części kredytów wraz z
    odsetkami. W związku z faktem, iż znacząca część kredytów jest spłacona bank
    zaproponował, że jeżeli Wnioskodawca wyrazi zgodę na mediację to zostanie
    zaproponowany Mu zwrot około 10 000 zł z dwóch kredytów łącznie.
    Na chwilę obecną Wnioskodawca jest przed wyrażeniem zgody na przeprowadzenie
    mediacji w Centrum Mediacji Sądu Polubownego przy Komisji Nadzoru Finansowego. W
    związku z powyższym nie jest w stanie przewidzieć, jakie ustalenia będzie zawierała
    ugoda. Ze strony banku poinformowano Go jedynie, że jeżeli przystąpi do mediacji, to
    może wraz z żoną uzyskać zwrot spłaconych kredytów w kwocie około 10 000 zł oraz
    umorzenie kredytów przypadających do spłaty wraz z odsetkami.

    W związku z powyższym, że Wnioskodawca dopiero planuje przystąpić do mediacji, nie
    zna warunków, jakie zostaną Mu zaproponowane w ugodzie. Z informacji ustnych
    udzielonych przez pracownika banku, zostanie zaproponowane Wnioskodawcy i Jego
    żonie umorzenie kredytów.
    Na kwotę objętą ugodą będzie składało się umorzenie kwot pozostałych do spłaty z umów
    kredytowych oraz kwota zwrotu zaproponowana przez bank z tytułu dokonanych spłat w
    wysokości 10 000 zł. Wszystkie te kwoty nie zawierają odsetek od przeterminowanych
    spłat i są ratami spłaconych kredytów lub też należności pozostających do spłaty wraz z
    odsetkami za korzystanie z kredytu. Umorzenie nie obejmuje innych kosztów związanych z
    zaciągnięciem kredytu.
    Umorzenie przez bank zadłużenia z tytułu kredytów dotyczyć będzie Wnioskodawcy i Jego
    i żony, tj. wszystkich kredytobiorców. Z informacji uzyskanych od pracownika banku,
    umorzenie będzie skutkowało wygaszeniem zobowiązania.
    W przeszłości ani Wnioskodawca ani Jego żona nie korzystali z zaniechania poboru
    podatku w związku z umorzeniem jakichkolwiek wierzytelności.

## Pytanie

Czy w sytuacji, gdy podatnik zaakceptuje ofertę banku dotyczącą umorzenia części
    kredytów, to czy przychód z tytułu umorzenia kredytów będzie podlegał opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, umorzona kwota będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102).
    Kredytobiorca:
    - zaciągnął kredyty mieszkaniowe na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej w
      rozumieniu § 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
      sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe,
    - nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela z prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    Tym samym, jeżeli w wyniku zawartej ugody bank umorzy Panu kwotę wierzytelności z
    tytułu zaciągniętych w 2008 r. kredytów, to ww. umorzoną kwotę wierzytelności należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże, zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. 2025 poz. 1672):

    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 oraz z 2025 r. poz. 769
        i 1064).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
    gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe). Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że:
    · 29 lutego 2008 r. oraz 14 sierpnia 2008 r. w banku zaciągnął Pan z żoną dwa kredyty
      hipoteczne indeksowane do waluty CHF na uzyskanie finansowania budowy i
      wykończenie domu;
    · celem zaciągnięcia ww. kredytów było zaspokojenie celów mieszkaniowych jednego
      gospodarstwa domowego;
    · ww. kredyty zostały zaciągnięte na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
    · ww. kredyty zostały zabezpieczone w postaci hipoteki kaucyjnej ustanowionej na
      nieruchomości, na której prowadzona jest inwestycja finansowana kredytami;
    · planuje Pan zawrzeć w styczniu 2026 r. ugodę z bankiem, która będzie dotyczyła
      umorzenia części obydwu kredytów hipotecznych wraz z odsetkami;
    · na kwotę objętą ugodą będzie składało się umorzenie kwot pozostałych do spłaty z
      umów kredytowych oraz kwota zwrotu zaproponowana przez bank z tytułu
      dokonanych spłat w wysokości 10 000 zł;
    · wszystkie te kwoty nie zawierają odsetek od przeterminowanych spłat i są ratami
      spłaconych kredytów lub też należności pozostających do spłaty wraz z odsetkami za
      korzystanie z kredytu;
    · umorzenie nie obejmuje innych kosztów związanych z zaciągnięciem kredytu;
    · zawarcie ewentualnej ugody z bankiem dotyczy obydwu kredytobiorców i skutkowałoby
      wygaśnięciem zobowiązań wobec banku po stronie kredytobiorców;
    · nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem wierzytelności
      z tytułu zaciągnięcia kredytu mieszkaniowego.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że kredyty
    hipoteczne zaciągnięte 29 lutego 2008 r. oraz 14 sierpnia 2008 r. (pierwszy i drugi kredyt)
    dotyczące finansowania budowy i wykończenia domu, zostały zaciągnięte na realizację
    jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. związanej z jedną nieruchomością (domem).
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, że umorzenie przez bank części obydwu kredytów hipotecznych wraz z
    odsetkami, będzie stanowiło dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym, że kredyty zaciągnięte 29 lutego 2008 r. oraz 14 sierpnia 2008 r. dotyczą
    jednej inwestycji mieszkaniowej (jednego domu) oraz fakt, że nie korzystał Pan wcześniej z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż wskazanej w opisie sprawy
    inwestycji mieszkaniowej, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
    na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe znajdzie
    zastosowanie do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu, zarówno
    pierwszego jak i drugiego ww. kredytu hipotecznego udzielonych na cele mieszkaniowe,
    wynikającym z planowanej ugody. W konsekwencji, nie będzie Pan zobowiązany do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzenia przez bank, kwot
    wierzytelności z tytułu ww. kredytów hipotecznych zaciągniętych w 2008 r.
    Kwota ww. wierzytelności może przy tym obejmować kapitał, odsetki i prowizje, a także
    opłaty niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów
    usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
    Podkreślić również należy, że wobec treści § 4 cytowanego rozporządzenia, powyżej
    wymienione zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych będzie miało
    zastosowanie wówczas, gdy ugoda z bankiem, na mocy której dojdzie do ww. umorzenia
    wierzytelności, zostanie zawarta w okresie obowiązywania ww. rozporządzenia – obecnie
    stosownie do § 4 cytowanego rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2026 r. W sytuacji
    zawarcia ugody z bankiem po tej dacie, zaniechanie poboru podatku dochodowego będzie
    miało zastosowanie tylko wówczas, jeżeli regulacje prawne zawarte w ww.
    rozporządzeniu, będą nadal obowiązywały (jeżeli stan prawny w kwestii, która jest
    przedmiotem Pana wniosku nie zmieni się).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania (umorzenie części kredytów hipotecznych), natomiast nie rozstrzyga innych
    kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej (wypłaty przez bank kwoty zwrotu 10 000
    zł tytułem dokonanych spłat kredytów).
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego. Przedmiotem interpretacji

    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Wskazać należy, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. współkredytobiorcy – Pana żony).
    Końcowo wskazuję, że wpłacona na konto Krajowej Informacji Skarbowej, opłata za
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w części, która stanowi nadpłatę w myśl
    art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zostanie zwrócona w terminie
    określonym w art. 14f § 2a tej ustawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.