Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-368/12/PH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-09-14
Teza: w zakresie wykazu wystawionych dokumentów dostawy wyrobów węglowych
Słowa kluczowe: dokumenty; wyroby; węgiel; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku nieopatrzonym datą sporządzenia, a który wpłynął do tut. organu 15 czerwca 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wykazu wystawionych dokumentów dostawy wyrobów węglowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 czerwca 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wykazu wystawionych dokumentów dostawy wyrobów węglowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest Pośredniczącym Podmiotem Węglowym (PPW) zajmujący się sprzedażą na terytorium kraju, dostawą wewnątrzwspólnotową, nabyciem wewnątrzwspólnotowym, importem, eksportem wyrobów węglowych. Ponadto Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na produkcji wyrobów węglowych w postaci suszenia mokrego mułu węglowego i jako gotowy produkt (muł suchy) sprzedaje swoim kontrahentom.

Spółka zgodnie z art. 31a ust. 1 w zw. z ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym:

1.  dokonała zgłoszenia o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej jako PPW;
2.  otrzymała stosowne potwierdzenie powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako PPW od naczelnika urzędu celnego;
3.  Wnioskodawca dołącza do przemieszczanych wyrobów węglowych dokument dostawy wyrobów węglowych.

Dodać należy, iż Spółka sporządza i składa miesięczne zestawienie wystawionych dokumentów dostawy wyrobów węglowych zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jakie informacje powinno zawierać miesięczne zestawienie dokumentów dostawy wyrobów węglowych przekazywane do właściwego naczelnika urzędu celnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z pkt 9 § 2 Rozporządzenia w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy zestawienie wystawionych dokumentów dostawy wyrobów węglowych (dalej: zestawienie) zawiera informację o dacie jego sporządzenia, nazwie albo imieniu i nazwisku oraz adresie siedziby albo miejsca zamieszkania podmiotu sporządzającego zestawienie oraz wykaz wystawionych dokumentów dostawy.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, iż zestawienie poza datą sporządzenia i informacjami o podmiocie go sporządzającym oraz wykazie wystawionych dokumentów dostawy (przez wykaz ten należy rozumieć numer dokumentu dostawy) nie ma prawnego obowiązku umieszczanie dodatkowych informacji takich jak np. datę wystawienia dokumentu dostawy wyrobów węglowych, ilość sprzedanych wyrobów węglowych, informacji na temat podmiotu, do którego są dostarczane wyroby węglowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011r. nr 108, poz. 626 ze zm.) zwanej dalej ustawą, za wyroby akcyzowe uważa się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy, przy czym wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 tego załącznika są wyrobami węglowymi.

W poz. 19 ww. załącznika pod kodem ex CN 2701 wymieniono węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, natomiast w poz. 21 pod kodem CN ex 2704 00 koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych. Stosownie do objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy, ex - dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Dla węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 ustawodawca przewidział w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy, stawkę podatku w wysokości 1,28 zł/1 gigadżul (GJ).

Stosownie do art. 88 ust. 1 i ust. 6 ustawy, podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15 oC lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ).

Do celów poboru akcyzy ustala się wartości opałowe wyrobów węglowych, które wynoszą odpowiednio:

1.  23,8 GJ/1000 kilogramów dla węgla objętego pozycją CN 2701;
2.  8,6 GJ/1000 kilogramów dla węgla brunatnego objętego pozycją CN 2702;
3.  27,5 GJ/1000 kilogramów dla koksu objętego pozycją CN 2704.

Stosownie do art. 9a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych;
3.  dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych;
4.  import wyrobów węglowych;
5.  eksport wyrobów węglowych;
6.  użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych;
7.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na pojęcie „sprzedaży wyrobów węglowych”, o którym mowa w art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy.

I tak, w myśl art. 9a ust. 2 ustawy, za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
9.  użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a ustawy, podmiotem zużywającym jest podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia.

Natomiast w myśl art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy, pośredniczącym podmiotem węglowym jest podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

Stosownie do art. 31a ust. 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
2.  dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
3.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
4.  import wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
5.  eksport wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy.

W myśl art. 31a ust. 3 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a;
2.  posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

Stosownie do przepisów art. 31a ust. 4-7 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych. Ewidencja może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Ewidencja powinna zawierać informacje umożliwiające ustalenie ilości otrzymanych wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, terminu odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania, oraz informacje o dokumentach dostawy i kodzie CN wyrobów węglowych. Ewidencja, oraz dokument dostawy powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokument dostawy potwierdzony przez odbiorcę.

Jednocześnie, na mocy delegacji ustawowej wskazanej w art. 38 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy, Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. Nr 160, poz. 1075, ze zm.) określił precyzyjnie sposób realizacji warunków wskazanych w art. 31a ust. 3 ustawy.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a ww. rozporządzenia, dokument dostawy jest wystawiany przez pośredniczący podmiot węglowy – w przypadku przemieszczania sprzedanych przez niego wyrobów węglowych do pośredniczącego podmiotu węglowego lub podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy.

Zgodnie z § 2 ust. 6a ww. rozporządzenia, w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lit. a, dokument dostawy jest wystawiany w czterech egzemplarzach, z których:

1.  pierwszy jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego albo dla podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, do których są przemieszczane wyroby węglowe;
2.  drugi jest dołączany do przemieszczanych wyrobów węglowych i po potwierdzeniu ich odbioru przez pośredniczący podmiot węglowy albo podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jest niezwłocznie zwracany pośredniczącemu podmiotowi węglowemu, który wystawił dokument dostawy,
3.  trzeci jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wydaje wyroby węglowe;
4.  czwarty jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wystawił dokument dostawy.

Jednocześnie w tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż w ww. rozporządzenie w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy zostało w dniu 3 kwietnia 2012r. znowelizowane rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 14 marca 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. poz. 307).

Stosownie do § 2 ust. 6f znowelizowanego rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 2010r., jeżeli, w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lit. a, przemieszczenie wyrobów węglowych jest dokonywane bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego, który dokonuje sprzedaży wyrobów węglowych, do nabywającego te wyroby:

1.  pośredniczącego podmiotu węglowego,
2.  podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy

\-dokument dostawy może być wystawiony w trzech egzemplarzach. Przepisy ust. 6a pkt 1, 2 i 4 stosuje się.

A zatem w przypadku przemieszczania sprzedanych przez pośredniczący podmiot węglowy wyrobów węglowych do pośredniczącego podmiotu węglowego lub podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, w sposób bezpośredni do nabywcy, dokument dostawy może być wystawiony w trzech egzemplarzach, zaś „pominiętym” egzemplarzem jest ten, który w myśl § 2 ust. 6a pkt 3 był przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wydaje wyroby węglowe.

Ponadto zgodnie z § 2 ust. 6g znowelizowanego rozporządzenia, w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jeżeli odbiór tych wyrobów przez ich nabywcę następuje bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego sprzedającego te wyroby, może być wystawiony dokument dostawy w formie uproszczonej, jeżeli nabywane wyroby węglowe:

1.  nie są przeznaczone do działalności gospodarczej prowadzonej przez podmiot korzystający ze zwolnienia;
2.  są przeznaczone do działalności gospodarczej prowadzonej przez podmiot korzystający ze zwolnienia, a wystawiona faktura VAT potwierdzająca sprzedaż wyrobów węglowych została dołączona do tego dokumentu.

Przy czym w myśl § 2 ust. 6j znowelizowanego rozporządzenia, dokument dostawy w formie uproszczonej wystawia się w dwóch egzemplarzach, z których:

1.  jeden jest przeznaczony dla podmiotu korzystającego ze zwolnienia nabywającego wyroby węglowe;
2.  drugi, na którym podmiot korzystający ze zwolnienia nabywający wyroby węglowe potwierdza ich odbiór, jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wystawił ten dokument.

Dodatkowo zwrócić należy uwagę na przepis § 2 ust. 6h znowelizowanego z dniem 3 kwietnia 2012r. rozporządzenia.

Przepis ten bowiem stanowi, że w przypadku gdy została wystawiona faktura VAT potwierdzająca sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jeżeli odbiór tych wyrobów przez ich nabywcę następuje bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego sprzedającego te wyroby, dokumentem dostawy może być ta faktura VAT, jeżeli zawiera w szczególności nazwę, kod CN i ilość wyrobów węglowych, ich przeznaczenie uprawniające do korzystania ze zwolnienia od akcyzy, podpis podmiotu sprzedającego wyroby węglowe lub osoby reprezentującej ten podmiot oraz podpis podmiotu odbierającego te wyroby lub osoby reprezentującej ten podmiot, potwierdzający ich odbiór i przeznaczenie.

Zgodnie z § 2 ust. 9a znowelizowanego rozporządzenia, przepisy ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy dokumentem dostawy jest faktura VAT.

Powołane w powyższym akapicie przepisy nakładają na pośredniczący podmiot węglowy obowiązek sporządzania miesięcznych zestawień wystawionych dokumentów dostawy (którymi mogą być w pewnych przypadkach faktury VAT).

I tak, zgodnie z § 2 ust. 8 ww. rozporządzenia, podmiot, który wystawił dokument dostawy, sporządza miesięczne zestawienie wystawionych dokumentów dostawy. Jeden egzemplarz tego zestawienia przekazuje właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy zestawienie.

Ponadto, w myśl § 2 ust. 9 tego samego rozporządzenia, zestawienie, o którym mowa w ust. 8, zawiera informację o dacie jego sporządzenia, nazwie albo imieniu i nazwisku oraz adresie siedziby albo miejsca zamieszkania podmiotu sporządzającego zestawienie oraz wykaz wystawionych dokumentów dostawy.

Jak zatem wskazano powyżej, § 2 ust. 8 i ust. 9 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 2010r. w sprawie dokumentu dostawy stanowi, iż podmiot, który wystawił dokument dostawy, sporządza miesięczne zestawienie wystawionych dokumentów dostawy, zawierające:

*   datę (daty) sporządzenia dokumentów dostawy,
*   nazwę albo imię i nazwisko podmiotu sporządzającego zestawienie,
*   adres siedziby albo miejsca zamieszkania podmiotu sporządzającego zestawienie,
*   wykaz wystawionych dokumentów dostawy.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia informacji, które nie zostały wskazane literalnie w § 2 ust. 9 ww. rozporządzenia, a dokładnie zastosowane przez legislatora pojęcie „wykazu wystawionych dokumentów dostawy”.

Ze stanowiska Wnioskodawcy wynika, iż „wykaz wystawionych dokumentów dostawy”, o którym mowa w § 2 ust. 9 ww. rozporządzenia, oznacza listę numerów wystawionych dokumentów dostawy.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż przepisy dotyczące podatku akcyzowego nie zawierają regulacji określających w sposób szczegółowy formę „wykazu wystawionych dokumentów dostawy”, o którym mowa w § 2 ust. 9 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy.

Jednocześnie pewną wskazówkę w tym zakresie może stanowić okoliczność, iż w nieobowiązujacym rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie dokumentu dostawy wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, ewidencji tych wyrobów oraz wykazu środków skażających alkohol etylowy służącego do stosowania zwolnień od akcyzy (Dz. U. Nr 32, poz. 251 ze zm.) w § ust. 6 znajdował się zapis o zbliżonej konstrukcji do aktualnego brzmienia § 2 ust. 9 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy. Zapis ten brzmiał następująco:

„Zestawienie, o którym mowa w ust. 5, powinno określać datę jego sporządzenia, nazwę i siedzibę podmiotu sporządzającego zestawienie, wykaz wystawionych dokumentów dostawy, a także dane dotyczące podmiotów, którym dostarczono wyroby zwolnione, oraz rodzaj, ilość i przeznaczenie tych wyrobów.”

Powyższe wskazuje zatem, iż niegdyś zastosowane przez legislatora pojęcie „wykazu wystawionych dokumentów dostawy” nie obejmowało wyliczonych w dalszej części powołanego przepisu elementów, takich jak: „dane dotyczące podmiotów, którym dostarczono wyroby zwolnione, oraz rodzaj, ilość i przeznaczenie tych wyrobów.”

Jednocześnie jednak znaczenie pojęcia „wykaz wystawionych dokumentów dostawy”, o którym mowa w § 2 ust. 9 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, musi być rozpatrywane w kontekście pozostałych, obowiązujących w aktualnym stanie prawnym, regulacji dotyczących zastosowania zwolnienia od akcyzy możliwego dla pośredniczącego podmiotu węglowego. W takim ujęciu stwierdzić należy, iż „wykaz wystawionych dokumentów dostawy” ma z pewnością charakter ewidencyjny i jest sporządzany dla celów identyfikacyjnych.

Powyższy sposób rozumienia znaczenia pojęcia „wykazu” pozostaje również w zgodności z powszechnie przyjętym znaczeniem tego pojęcia. „Wykaz” bowiem, to zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., wydanie internetowe http://sjp.pwn.pl/szukaj/wykaz, data odczytu 3 września 2012r.), „«pismo zawierające dokładne wyliczenie osób, przedmiotów, faktów itp.»”.

Wydaje się być zatem zasadnym zaaprobowanie stanowiska Wnioskodawcy, iż powyższe cele realizuje również taki to „wykaz wystawionych dokumentów dostawy”, który zawiera tylko numery dokumentów dostawy wystawionych przez Wnioskodawcę.

Podkreślić jednak należy, iż w przypadku „wykazu wystawionych dokumentów dostawy”,

zawierającego tylko numery wystawionych dokumentów dostawy, numery te muszą w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości umożliwiać ich przyporządkowanie do konkretnego dokumentu dostawy.

Przyjęty przez Wnioskodawcę sposób sporządzania zestawienia musi zapewniać jednoznaczną identyfikację każdego dokumentu dostawy w oparciu o podany numer. W szczególności nadawane przez Wnioskodawcę numery muszą być wystarczająco niepowtarzalne, aby w sposób jednoznaczny identyfikować konkretny dokument dostawy. W odmiennej sytuacji, niezbędne jest zawarcie dodatkowych informacji w „wykazie wystawionych dokumentów dostawy”, np. dat sporządzenia wystawionych dokumentów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Niniejsza interpretacja stanowi ocenę przedstawionego we wniosku stanowiska prawnego Wnioskodawcy w zakresie wykazu wystawionych dokumentów dostawy wyrobów węglowych. Ocena stanowiska Wnioskodawcy w pozostałym zakresie została zawarta w odrębnych rozstrzygnięciach.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.