Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.109.2025.2.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-17
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka
Zagadnienia: dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 14 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 14 marca 2025 r. (wpływ 14 marca 2025 r.),
    pismami z 24 marca 2025 r. (wpływ 24 marca 2025 r.) oraz z 15 kwietnia 2025 r. (wpływ 15
    kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 marca 2012 r. pod
    firmą (...), prowadzoną pod adresem (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia
    oprogramowania od 23 stycznia 2018 r.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U.
    z 2021 r. poz. 1128 ze zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania
    to podatek liniowy 19%.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    on związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a Kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu.

    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów. Na potrzeby opisu
    stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji.
    2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem
      języków programowania i technologii wybranych na etapie projektowania
      oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów jednostkowych oraz
      integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie
      jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania testów regresyjnych po
      wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek, czy też optymalizacji w kodzie
      źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych, wydajnościowych,
      obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wsparcie Kontrahenta podczas
      wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy technicznej w trakcie
      użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych błędów na etapie
      produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże błędów.
    3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
    - (...).
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie art.
    1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2021 r. poz. 1062 z późn. zm. – dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych

    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w orzecznictwie stanowiącymi, że:
    „ – materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
      komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
      postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
      bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
      Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
      Warszawa 2019 – art. 74);
    – Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
      notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi
      z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12)”.
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa,
    poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu
    optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
    komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w
    wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które
    Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli
    jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez
    niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy,
    jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu

    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi –
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w
    zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę
    należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
      skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli
      wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis;
      ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej
      czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego
      programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości
      jest niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt poniesiony na
      usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady
      prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania
      odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-
      rozwojową; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element prowadzenia
      działalności gospodarczej;
    b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu – koszty związane z amortyzacją
      /leasingiem oraz użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny
      transport, czy to do klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego
      oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych
      urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie
      programowania; podkreślić należy, iż koszty te są wprost związane z wytworzeniem
      oprogramowania;
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych – Wnioskodawca dba o
      ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
      wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce
      pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć, że wydatki na
      odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w
      prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż zakup
      sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
      prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
      zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
      elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego programisty;
      natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz
      uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle

      związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do
      prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych;
    e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie – najnowsze oprogramowanie jest niezbędne
      do realizacji zleceń na rzecz Kontrahentów, stąd wydatek ten jest konieczny w
      działalności Wnioskodawcy; poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy
      efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia mu bycie konkurencyjnym na rynku
      programistycznym;
    f) koszty związane z wyjazdami służbowymi – Wnioskodawca podróżuje służbowo, w
      związku z czym ponosi on koszty związane z noclegiem oraz koszty dojazdu do
      wyznaczonego miejsca; są one konieczne z punktu widzenia działalności związanej z
      tworzeniem oprogramowania, gdyż może zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca
      będzie musiał przykładowo omówić dany projekt z klientem w miejscu innym niż
      siedziba Wnioskodawcy;
    g) koszt usług telekomunikacyjnych – abonament telefoniczny umożliwia konsultację z
      Kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu,
      dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań; natomiast koszt
      opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz
      nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów) m.in.
      umożliwia zdalny kontakt z klientem, pozwala na znalezienie informacji na temat
      powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się
      efektami swojej pracy; również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma
      dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów
      konferencyjnych; nie można zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy
      przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej
      pracy; oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego
      funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci; jego wytworzenie, testowanie i dalsze
      wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez Internetu; w świetle powyższego
      Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i
      elektronicznego z siecią internetową;
    h) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc
      prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku
      Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych;
      również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie
      zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności
      przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność
      zawodową;
    i) koszty dokształcenia zawodowego – koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura
      branżowa, udział w szkoleniach, konferencjach, certyfikaty; w tym miejscu należy
      podkreślić konieczność poniesienia wydatków na nieustanne kształcenie się
      Wnioskodawcy w branży IT, która podlega ciągłym zmianom; oprogramowanie
      wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia
      Wnioskodawcy; dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają przede
      wszystkim posiadane przez niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna; w tym
      celu Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe
      technologie, co przyczynia się do poszerzenia jego oferty;
    j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu – koszty te
      ponoszone są w celu zapewnienia ochrony finansowej Wnioskodawcy w przypadku
      popełnienia błędu, pominięcia, przeoczenia lub przekroczenia terminu oddania
      projektu, wobec czego doszłoby do powstania szkody u Kontrahenta lub innej osoby
      trzeciej; koszty ubezpieczenia od utraty dochodu są niezbędne, aby uniknąć utraty

      płynności finansowej, przykładowo w wyniku choroby; powyższe uzasadnia uznanie
      tych kosztów za koszty niezbędne w działalności związanej z tworzeniem
      oprogramowania.
    Od 1 stycznia 2019 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W pismach z 14 marca 2025 r., stanowiących uzupełnienia wniosku, doprecyzował Pan
    stan faktyczny odpowiadając na następujące pytania:
    1) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu
      do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek? Należy wyjaśnić, jakie
      konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego „programu
      komputerowego” lub rozwijania istniejącego, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania (jakiego „programu
        komputerowego”?) zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach którego
        tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”?
      Odp. Wnioskodawca wytworzył od zera m.in. nową, nieistniejącą wcześniej aplikację (...).
      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został wytworzony i rozwinięty przez
        Pana „program komputerowy”? Czego dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez Pana
        „programu komputerowego”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje,
        rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował?
      Odp. Wnioskodawca zastosował narzędzia, którymi operuje jako programista m.in.:
      · (...).
      Tworzenie i rozwijanie programu (...) dotyczyło (...). W trakcie prac Wnioskodawca
      zastosował nowe narzędzia i koncepcje, które wcześniej nie występowały w jego
      praktyce gospodarczej:
      · (...).
      Dzięki tym nowym narzędziom i koncepcjom Wnioskodawca wprowadził innowacje do
      swojej praktyki gospodarczej, co podkreśla twórczy charakter jego pracy.
      Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej
      przez siebie wiedzy i umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym”
      owej działalności tzn. są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają
      się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości,
      której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15
      lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
      przez prawa własności intelektualnej – IP BOX).
      c) co powoduje, że wytworzony nowy „program komputerowy” lub rozwinięty w
        znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Na czym
        polega oryginalność tego „programu komputerowego”?

      Odp. Wytworzony przez Wnioskodawcę program komputerowy (...) znacząco różni się
      od wcześniejszych rozwiązań dzięki następującym cechom:
      · (...).
      Oryginalność programu polega na unikalnym połączeniu tych funkcjonalności i
      technologii, które wcześniej nie były dostępne w firmie ani w praktyce Wnioskodawcy.
      d) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
        „program komputerowy” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
      Odp. Program komputerowy (...) różni się od wcześniejszych rozwiązań dzięki
      zastosowaniu następujących technologii:
      · (...).
      Zastosowanie tych technologii sprawia, że (...) jest innowacyjnym i unikalnym
      rozwiązaniem w porównaniu z wcześniejszymi programami. Odnośnie zastosowania
      konkretnych technologii informatycznych, zostały one wskazane w odpowiedzi na
      pytanie w lit. b).
    2) W związku ze wskazaniem we wniosku, że Pan „prowadzi w sposób systematyczny
      prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
      wiedzy” proszę wyjaśnić:
      a) jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwiniętego
        „programu komputerowego” w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania
        zaplanowanych prac?
      Odp. Za każdym razem cel jest ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie
      działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane
      funkcjonalności.
      b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
        zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
        rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
      Odp. Z każdym kolejnym zleceniem Wnioskodawca realizuje cele, o których mowa
      powyżej. Postępuje przy tym zgodnie z wymaganiami danego zlecenia,
      c) na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
        wykonywanych przez Pana czynności?
      Odp. Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy program komputerowy
      podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
      pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac.
      Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do zgodnej z
      harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
      wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym przezeń planem.
      d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach,
        a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego,
        ulepszonego i rozwiniętego „programu komputerowego”?
      Odp. Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały
      każdorazowo zrealizowane.
    3) Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego
      „programu komputerowego”?
    4) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach opisanej we
      wniosku działalności?

    5) Przy użyciu jakich „technologii” powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie
      nowe zastosowania, jakie usprawnienia odróżniają tworzone programy komputerowe
      od już istniejących?
    6) Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
      programistycznych oparte były tworzone i rozwijane produkty, usługi, procesy?
    Odp. na pytania oznaczone od 3 do 6. Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu
    zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż
    istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    programisty polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić,
    iż programy stworzone przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszają i rozwijają
    działanie starych programów, lub też powodują stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności. Praca Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i
    odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
    funkcjonalności. Wnioskodawca tworzy programy komputerowe – utwory w rozumieniu
    art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one
    oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania
    oprogramowania. Wnioskodawca każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co
    wiążę się z wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy, czy też ich zwiększeniem. Nie
    posiadając tej wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do
    stworzenia oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą
    swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest
    podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko
    związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła. W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara
    się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem
    techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności
    jego Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca
    podkreśla, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w
    swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w
    postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym
    podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu
    procesów. Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego
    realizację w ten sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu. Należy także
    pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia
    zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca uwzględnia
    w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność Wnioskodawcy
    odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej
    danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w jego działalności,
    więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych rozwiązań.
    7) Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że „(...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze
      wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (...)” należy rozumieć, że w każdym
      przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów
      – efekty Pana samodzielnej pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które
      podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych?
    Odp. Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizuje w zakresie wytwarzania i
    rozwijania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do

    powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie
    zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których
    przenoszone są prawa majątkowe.
    8) Czy przysługują wyłącznie Panu majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
      programów komputerowych?
    Odp. Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
    programów, aż do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz
    Kontrahenta.
    9) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze, tj.
      zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu
      przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
        jako mające charakter powtarzalny;
      · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych.
      Odp. Wnioskodawca oświadcza, że efektem jego prac, którym są programy
      komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
      charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
      Ponadto nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
      określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
      przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a
      twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    10) Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    Odp. Wniosek dotyczy dochodów za okresy od 1 marca 2023 r. do chwili obecnej.
    Obejmuje on również okresy przyszłe (lata następne).
    11) Jeżeli wniosek dotyczy dochodów za przyszłe okresy (lata następne), czy będą one
      uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych we
      wniosku (jeżeli nie, należy wyczerpująco przedstawić okoliczności ich uzyskiwania)?
    Odp. Dochody będą uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych jak te,
    przedstawione we wniosku.
    12) Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
      (innych niż Zleceniodawca/Kontrahent)?
    Odp. Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym ponosi On
    odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności w ramach
    realizacji zleceń.
    13) W jaki sposób umowy z Kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      · wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do „programu komputerowego”
        (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
      · także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich i czy ulgą IP Box
        zamierza Pan objąć również dochód z tego tytułu)?
    Odp. Umowa przewiduje przyznanie Wnioskodawcy wynagrodzenia za świadczone przez
    niego usługi programistyczne. W zakresie działalności programistycznej, Wnioskodawca
    przenosi na Kontrahenta autorskie prawa majątkowe. Zgodnie z przepisami o

    domniemaniu odpłatności za przeniesienie praw autorskich, wynagrodzenie otrzymywane
    przez Wnioskodawcę pochodzi z przeniesienia majątkowego prawa autorskiego do
    programu komputerowego. Wnioskodawca, w ramach umowy zobowiązał się do
    tworzenia oraz rozwijania oprogramowania. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć
    tylko te dochody, które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów
    komputerowych. Wnioskodawca będzie w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki
    specjalnej ewidencji, którą na bieżąco prowadzi.
    14) Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
      przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
      następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Odp. Tak, „przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawach autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz
    art. 53 ww. ustawy.
    15) Czy faktury, które wystawiał Pan na rzecz Kontrahentów wyodrębniały wynagrodzenie
      z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana
      prac na Kontrahenta? Jeśli nie, prosimy by Pan wskazał dlaczego i w jaki sposób
      określał Pan wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw
      autorskich?
    Odp. Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw autorskich,
    ponieważ przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania. Wnioskodawca będzie
    w stanie ustalić wartość tego wynagrodzenia na podstawie specjalnej ewidencji, którą na
    bieżąco prowadzi.
    16) W jaki sposób poszczególne umowy z Kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
      przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana
      pracy na Kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Kontrahent)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odp. W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami strony ustaliły, iż Kontrahent
    nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem prawa
    autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
    a) (...).
    17) Jakich konkretnie kosztów użytkowania samochodu dotyczy Pana wniosek? Zakres
      wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „i inne”,
      „takie jak” itp.). Wnioskodawca ponosi wydatki na eksploatacją prywatnego
      samochodu, z uwagi na jego użytkowanie w działalności gospodarczej.
    Odp. Są to: paliwo, ubezpieczenie, serwis, wymiana płynów i części eksploatacyjnych,
    koszt parkingów i przejazdów autostradami. Wnioskodawca nie poniósł jeszcze kosztu
    zakupu/leasingu samochodu będącego odpowiednio środkiem trwałym bądź
    przedmiotem umowy z leasingodawcą, jednak nie wyklucza poniesienia takich wydatków
    w przyszłości. Powyższe wydatki eksploatacyjne byłyby również ponoszone w odniesieniu
    do samochodu będącego składnikiem majątku działalności Wnioskodawcy bądź
    przedmiotem umowy leasingu.
    18) Jakich konkretnie kosztów zakupu wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych
      dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym
      (bez zwrotów „np.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odp. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i
    artykułów biurowych Wnioskodawca rozumie koszty dotyczące zakupu biurka, krzesła,
    tonerów do drukarki, papieru, długopisów, koszt przesyłek pocztowych i kurierskich

    będących korespondencją urzędową lub związanych z wykonywaniem zleceń dla
    Kontrahenta. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia
    innych wydatków z tej kategorii. Powyższe koszty Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Służą one Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych.
    19) Jakich konkretnie kosztów zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego dotyczy
      Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez
      zwrotów „np.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odp. Są to:
    · sprzęt komputerowy;
    · telefon;
    · tablet;
    · słuchawki i mikrofon;
    · kamerka internetowa;
    · akcesoria do komputera (myszki, klawiatury, przedłużacz).
    Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych
    wydatków z tej kategorii. Powyższe koszty Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Służą one Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych.
    20) Na jakie konkretnie oprogramowanie ponosi/poniósł Pan koszt zakupu licencji? Zakres
      wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „i inne”,
      „takie jak” itp.).
    Odp. Wnioskodawca nie ponosi obecnie wydatków na zakup licencji na oprogramowanie,
    gdyż to, dostarczane jest mu przez Kontrahenta. Jednakże, do tej kategorii Wnioskodawca
    chciałby móc zaliczyć subskrypcję na użytkowanie platformy (...), która niezwykle
    usprawnia jego pracę i wspiera rozwój umiejętności korzystania z rozwiązań oferowanych
    przez sztuczną inteligencję. Wnioskodawca nie wyklucza jednak poniesienia w przyszłości
    wydatków na nabycie licencji na oprogramowanie.
    21) Jakich konkretnie kosztów związanych z wyjazdami służbowymi dotyczy Pana wniosek?
      Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „i
      inne”, „takie jak” itp.).
    Odp. Pod pojęciem kosztów dot. wyjazdów służbowych Wnioskodawca ma na myśli
    wydatki na: zakwaterowanie w hotelu, bilety lotnicze, bilety kolejowe, taksówki, (...), dieta,
    bilety wstępu. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia
    innych wydatków z tej kategorii. Powyższe koszty Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Służą one Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych.
    22) Jakich konkretnie kosztów udziału w szkoleniach i konferencjach dotyczy Pana
      wniosek? Jaki jest zakres tematyczny poszczególnych szkoleń i konferencji? Należy
      wskazać zamknięty katalog kosztów (bez zwrotów „np.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
    Odp. W kwestii szkoleń i konferencji. Wnioskodawca ponosi wydatki na szkolenia i kursy,
    zależne od realizowanego przez niego zadania, wynikające z konieczności zapoznania się z
    nową technologią, uzupełnienia wiedzy potrzebnej do realizacji konkretnego zadania.
    Przykładowe ukończone przez Wnioskodawcę szkolenia:

    (...).
    Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych
    wydatków z tej kategorii. Powyższe koszty Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Służą one Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych.
    23) Czego dotyczą „certyfikaty” wymienione wśród wydatków na dokształcenie zawodowe?
      Jakie umiejętności Pan nabył? W jaki sposób wykorzystuje Pan te umiejętności w
      działalności będącej przedmiotem wniosku?
    Odp. Certyfikaty dotyczą (...).
    Umiejętności nabyte w związku z otrzymaniem certyfikatów bezpośrednio dotyczą
    działalności programistycznej. Wnioskodawca wskazuje, że nie wyklucza w przyszłości
    poniesienia innych wydatków z tej kategorii. Powyższe koszty Wnioskodawca ponosi od
    początku prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Służą one Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych.
    24) Jakich konkretnie wydatków poniesionych na ubezpieczenie OC i ubezpieczenie od
      utraty dochodu dotyczy Pana wniosek? Jaki jest dokładnie zakres tego ubezpieczenia i
      w jakim celu poniósł Pan te wydatki? Czy do zawarcia umowy ubezpieczenia OC i
      ubezpieczenia od utraty dochodu zobowiązuje Pana umowa zawarta z Kontrahentem?
    Odp. Aktualna umowa z Kontrahentem nie zobowiązuje Wnioskodawcy do zawarcia
    umowy ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu. Wnioskodawca nie posiada
    takiego ubezpieczenia, jednak ponosząc ryzyko działalności programistycznej swoim
    majątkiem osobistym rozważa jego zakup.
    25) Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana trzecie pytanie były lub
      są ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na
      tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych”?
    Odp. Wszystkie wymienione we wniosku koszty są lub będą kosztami związanymi z
    przychodami osiąganymi z poszczególnych praw własności intelektualnej, tj. z działań
    polegających na tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych”. Wszystkie z nich są
    lub będą bezpośrednio związane z powstaniem przychodu z poszczególnych praw
    własności intelektualnej.
    26) W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
      Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana
      „programów komputerowych”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie
      wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego
      „programu komputerowego”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania
      wydatków do wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).
    Odp. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
    wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
    programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części.
    27) O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 3? Czy stosowany
      jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Odp. W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiągnie
    przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane

    będą do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu
    nie będzie możliwa, koszty te rozliczane będą na wszystkie osiągnięte przychody w danym
    miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej. Na koniec każdego miesiąca
    kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego.
    Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej
    Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z
    art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości
    wskaźnika nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22
    ust. 3 ustawy.
    28) Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz
      podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 3) stosowany jest wyłącznie w przypadku, gdy
      z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu
      (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w
      danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych
      IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej,
      która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego
      kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego
      kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi.
    Odp. Tak, przyjęta metodyka alokacji, stosowana będzie wyłącznie w przypadku, gdy z
    obiektywnych przesłanek wyniknie, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu z
    konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym.
    29) Czy w odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan:
      · każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      · przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      · koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu?
    Odp. Tak, Wnioskodawca ewidencjonuje przychody, koszty uzyskania przychodów i
    dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    sposób pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu.
    Natomiast w pismach z 24 marca 2025 r., stanowiących uzupełnienia wniosku,
    doprecyzował Pan opis sprawy poprzez wskazanie:
    Działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu „programów komputerowych”
    zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tych „programów
    komputerowych”.
    We wszystkich latach, tj. 2023 r., 2024 r., 2025 r. Wnioskodawca opodatkowany jest
    podatkiem liniowym.
    Wnioskodawca otrzymuje od Kontrahenta wynagrodzenie za świadczenie usług
    programistycznych, w którym to wynagrodzeniu zawarte jest honorarium za przeniesienie
    majątkowych praw autorskich do wytworzonego oprogramowania.
    W ramach świadczonych usług Wnioskodawca wykonuje szereg czynności, które nie są
    wprost związane z wytworzeniem prawa własności intelektualnej, chociaż często są
    niezbędne w celu poprawnego zrealizowania projektu, takie jak spotkania organizacyjne
    czy przegląd kodu. Czynności tych Wnioskodawca nie zalicza jednak do czynności
    twórczych i dochód z nich wydziela odpowiednio w prowadzonej ewidencji w ten sposób,

    że ulgą zamierza objąć tylko tę część dochodu, która pochodzi z czynności stricte
    twórczych.
    „Okresy rozliczeniowe” jakie przewidują poszczególne umowy z Kontrahentami to okresy
    miesięczne. Ponadto, poszczególne umowy z Kontrahentami jako okresy rozliczeniowe
    przewidują stale okresy czasowe, zwykle są to okresy miesięczne. Zakończenie okresu
    rozliczeniowego jest niezależne od spełnienia jakichkolwiek warunków przez
    Wnioskodawcę.
    Zaangażowanie w prace nad określonym programem komputerowym jest ustalane na
    podstawie prowadzonej ewidencji, w której Wnioskodawca wskazuje ile czasu zajmował
    się danym programem. Kryterium, w oparciu o które ustalane jest zaangażowanie,
    stanowi czas, który Wnioskodawca poświęcił na tworzenie danej części programu
    komputerowego.
    Wnioskodawca wylicza ile czasu w ciągu jednego okresu rozliczeniowego poświęcił na
    tworzenie programu komputerowego, a ile na działania nietwórcze (np. czynności
    administracyjne), następnie określa jaka była to część całego czasu poświęconego na
    świadczenie usług w danym okresie rozliczeniowym. Na podstawie takich obliczeń
    Wnioskodawca ustala wysokość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich do
    oprogramowania.
    Wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za przeniesienie autorskich praw do programów
    komputerowych lub ich części, zawiera się w należnościach z tytułu świadczonych usług na
    rzecz jego Kontrahentów. W przeważającej części wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi
    wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego. Powyższe wynagrodzenie zawiera się w wynagrodzeniu całkowitym,
    które Wnioskodawca otrzymuje w związku z umową z Kontrahentem. W przeważającej
    części faktury przychodowe obejmują wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych do określonych programów, zaś reszta wynagrodzenia obejmuje tytuły w
    związku z pozostałymi usługami, jakie Wnioskodawca świadczy na rzecz swoich
    Kontrahentów. Wnioskodawca wskazuje, że prawa autorskie do oprogramowania są
    przenoszone w oparciu o postanowienia umowne wskazane w umowie z Kontrahentem w
    ramach wynagrodzenia umownego.
    Wnioskodawca po zakończeniu okresu rozliczeniowego przenosi na Kontrahenta prawa
    do wytworzonej części programu komputerowego, który stanowi utwór w rozumieniu
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, za co otrzymuje na koniec okresu
    rozliczeniowego wynagrodzenie.
    Koszt przesyłek pocztowych i kurierskich będących korespondencją urzędową ma
    bezpośredni związek z wytworzeniem i rozwijaniem „programów komputerowych”,
    ponieważ działania te dotyczą działalności gospodarczej Wnioskodawcy, której głównym
    profilem jest wytwarzanie oraz rozwijanie oprogramowania.
    Odrębna ewidencja prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób zapewniający
    wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do wytwarzanego oprogramowania oraz
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty)
    przypadających na każde z takich praw autorskich, a w szczególności:
    - wyodrębniono każde prawo własności intelektualnej;
    - wyodrębniono koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde prawo
      własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie dochodu;
    - dokonywano zapisów w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z praw
      własności intelektualnej – w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      prawo własności intelektualnej.

    Z kolei w piśmie z 15 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienia wniosku, doprecyzował
    Pan, że pod pojęciem „sprzęt komputerowy” rozumie Pan następujące urządzenia oraz
    komponenty:
    1. Komputery i urządzenia obliczeniowe: stacjonarne komputery osobiste, komputery typu
      (...), (...), laptopy i notebooki, tablety i hybrydowe urządzenia 2 w 1, stacje robocze (...),
      serwery, rackowe, wieżowe, blade, mini PC i komputery jednopłytkowe, (...) (w
      kontekście urządzeń sterujących i prototypów).
    2. Komponenty wewnętrzne: płyty główne, procesory (...), karty graficzne (...), pamięci
      operacyjne (...), dyski i pamięci masowe, dyski twarde (...), dyski (...), dyski hybrydowe
      (...), napędy optyczne (...), zasilacze (...), chłodzenie, systemy chłodzenia powietrzem,
      systemy chłodzenia cieczą, obudowy komputerowe, karty rozszerzeń i adaptery, karty
      dźwiękowe, karty sieciowe, karty kontrolerów (...), karty rozszerzeń portów (...).
    3. Urządzenia peryferyjne – wejścia: klawiatury, standardowe (mechaniczne,
      membranowe), bezprzewodowe, myszy komputerowe, optyczne, laserowe,
      bezprzewodowe, ergonomiczne, (...) oraz tablety graficzne, tablety rysunkowe, ekrany
      dotykowe, skanery, płaskie skanery, skanery dokumentów, kamery internetowe (...),
      mikrofony i zestawy słuchawkowe z mikrofonem, czytniki kodów kreskowych oraz
      smart czytniki (...).
    4. Urządzenia peryferyjne – wyjścia: monitory, (...), monitory dotykowe, monitory do gier,
      drukarki, atramentowe, laserowe, drukarki 3D, skanery (część funkcji urządzeń
      wielofunkcyjnych), głośniki, stacjonarne głośniki komputerowe, soundbary,
      subwoofery, słuchawki, przewodowe, bezprzewodowe, zestawy słuchawkowe dla
      graczy, projektory.
    5. Urządzenia sieciowe i telekomunikacyjne: modemy, (...), kablowe, światłowodowe,
      routery, routery przewodowe, routery bezprzewodowe, switche sieciowe, (...) (punkty
      dostępowe do sieci (...)), repeater’y i wzmacniacze sygnału, kable sieciowe, (...),
      adaptery sieciowe, (...), karty (...), serwery (...).
    6. Urządzenia peryferyjne – przechowywanie i kopiowanie danych: zewnętrzne dyski
      twarde, zewnętrzne dyski (...), pendrive’y/pamięci (...), karty pamięci, (...), microSD, (...),
      napędy multimedialne, stacje dokujące (docking station), pamięci masowe w sieci (...).
    7. Akcesoria i elementy uzupełniające: kable i przewody, zasilające, sygnałowe (...), audio,
      adaptery i koncentratory (...), rozdzielacze (...), stacje dokujące, chwilowe zasilacze
      awaryjne (...), systemy chłodzenia dodatkowe, podkładki chłodzące do laptopów,
      stojaki, uchwyty i ramiona montażowe, uchwyty na monitory, stacja do montażu
      komputera, akcesoria do czyszczenia sprzętu, ściereczki, sprężone powietrze,
      bezprzewodowe kontrolery i urządzenia multimedialne, piloty, kontrolery do
      prezentacji.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych, stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych, stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?

    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
      g) koszt usług telekomunikacyjnych,
      h) składki na ubezpieczenia społeczne,
      i) koszty dokształcenia zawodowego,
      j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do
      zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
      potrzeb Kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
      potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym
      przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób
      systematyczny;

    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony
    cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu – począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub
    usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą
    oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe
    stworzone przez niego na rzecz Kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych
    programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności,
    jak i jego Kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności – autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.

    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga aby spełnione zostały dwa kryteria:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22 grudnia 2010 r., C-393/09,
    Bezpečnostni softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do programów komputerowych
    stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie
    testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która, jego zdaniem, stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    * z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego
    IP;
    * ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    * z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    * z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
    uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;

    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi
    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie – należność ta obejmuje honorarium
    za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3/a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi On wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu,
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,

    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
    f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
    g) koszt usług telekomunikacyjnych,
    h) składki na ubezpieczenia społeczne,
    i) koszty dokształcenia zawodowego,
    j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą jego zdaniem działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Według art. 5a pkt 39 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz

      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 1
    marca 2012 r., która dotyczy tworzenia oprogramowania od 23 stycznia 2018 r. Głównym
    przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje
    Pan projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez
    projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach
    testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia w
    modernizacji wdrożonych systemów.
    Realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności:
    - (...).
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że wytworzył od zera także nową, nieistniejącą
    wcześniej aplikację (...). Wnioskodawca podjął szereg konkretnych działań mających na
    celu stworzenie nowego programu komputerowego, który zastąpił istniejące, mało
    optymalne i nieczytelne rozwiązania.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.
    Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Wytwarzane
    przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i
    obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Pana działalność polega na tworzeniu nowych zastosowań, które
    wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio
    przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne.
    Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy

    program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Oprogramowanie stworzone
    na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Nie
    świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do
    tworzonego programu komputerowego. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że
    wytworzył Pan od zera m.in. nową, nieistniejącą wcześniej aplikację (...). Działania w
    ramach procesu tworzenia/rozwijania programu komputerowego obejmowały:
    · (...).
    Do wytworzenia/rozwinięcia programu komputerowego zastosował Pan narzędzia,
    którymi operuje jako programista m.in.:
    · (...).
    Dzięki tym nowym narzędziom i koncepcjom wprowadził Pan innowacje do swojej praktyki
    gospodarczej, co podkreśla twórczy charakter Pana pracy. Wykorzystuje Pan przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Pana
    działania choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego
    samego działania. Wytworzony przez Pana program komputerowy (...) znacząco różni się
    od wcześniejszych rozwiązań dzięki następującym cechom: (...). Oryginalność programu
    polega na unikalnym połączeniu tych funkcjonalności i technologii, które wcześniej nie
    były dostępne w Pana firmie ani w praktyce. Program komputerowy (...) różni się od
    wcześniejszych rozwiązań dzięki zastosowaniu następujących technologii: (...).
    Zastosowanie tych technologii sprawia, że (...) jest innowacyjnym i unikalnym
    rozwiązaniem w porównaniu z wcześniejszymi programami. Efektem Pana prac, którym są
    programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Ponadto nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań: planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do

    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan we wniosku, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pana działania prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikację, zakończenie. W
    uzupełnieniu wniosku stwierdził Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan program
    komputerowy podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny,
    według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac. Jest Pan
    zobowiązany w ramach danej umowy do zgodnej z harmonogramem współpracy, którą
    zobowiązany jest Pan należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami
    Kontrahenta i przedstawionym przez nich planem. Pana cel za każdym razem jest ten sam
    – stworzenie oprogramowania, które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie
    zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Podczas realizacji celu postępuje Pan
    zgodnie z wymaganiami danego zlecenia. Każde oprogramowanie posiadało
    harmonogram prac, które zostały każdorazowo zrealizowane.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji. Pana działalność polega
    na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach
    działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są
    realizowane zlecenia programistyczne. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego
    Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Opracowuje Pan
    nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem
    aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy
    planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i
    narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w

    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. W uzupełnieniu
    wniosku dodaje Pan, że programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu
    zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry ustalony. Programy stworzone
    przez Pana na rzecz Zleceniodawcy ulepszają i rozwijają działanie starych programów lub
    też powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Pana praca polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Przed przystąpieniem do wykonania
    oprogramowania każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z
    wykorzystaniem Pana zasobów wiedzy, czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej
    wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania
    za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz
    doświadczenie zawodowe. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Pana Kontrahenta, tym
    samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreśla Pan, że z wykorzystaniem wszystkich
    możliwych zasobów wiedzy, które posiada Pan w swojej działalności, planuje, projektuje i
    tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia i rozwijania nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;

    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana
    systemów i aplikacji. Opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Nie świadczy
    Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. W uzupełnieniu wniosku dodaje Pan, że programy stworzone
    przez Pana na rzecz Zleceniodawcy ulepszają i rozwijają działanie starych programów lub
    też powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Pana praca polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów
    wiedzy, które Pan posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy Pan
    innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług
    informatycznych, przy czym ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie
    wielu procesów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i
    rozwijania wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej
    za prace rozwojowe.

    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    programów komputerowych spełniała/spełnia/będzie spełniała definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.

    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ww. ustawy:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został

    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek
    prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Przepisy o
    IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Według art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy należy
    wskazać, że:
    - tworzy i rozwija Pan wymienione w opisie sprawy programy komputerowe w ramach
    prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję
    wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - wszystkie czynności, które Pan realizuje w zakresie wytwarzania i rozwijania programów
    komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania utworów
    (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa
    majątkowe;
    - po zakończeniu okresu rozliczeniowego przenosi Pan na Kontrahenta prawa do
    wytworzonej części programu komputerowego, który stanowi utwór w rozumieniu
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, za co otrzymuje Pan na koniec
    okresu rozliczeniowego wynagrodzenie;
    - w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenosi Pan wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Pana należności
    stanowią przychód z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego;
    - od 1 stycznia 2019 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Autorskie prawo do programu komputerowego tworzonego przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej było/jest/będzie kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy stwierdzić, że odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu
    komputerowego w ramach wykonywanych przez Pana zleceń programistycznych stanowi
    sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ten stanowi
    kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu
    osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów
    art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniach
    rocznych za lata 2023-2024 (za okres od 1 marca 2023 r.). Jeśli Pana sytuacja i
    obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan mógł skorzystać z omawianej preferencji
    także w zeznaniach za 2025 r. oraz za kolejne lata podatkowe.

    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej wyjaśniam, co następuje.
    Jako koszty podał Pan:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu,
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
    f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
    g) koszt usług telekomunikacyjnych,
    h) składki na ubezpieczenia społeczne,
    i) koszty dokształcenia zawodowego,
    j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że
    „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie
    przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego
    5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP
    przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów
    osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów
    funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni
    przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest
    nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia
    oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w
    danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem i rozwinięciem
    konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem i rozwojem
    kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus.
    Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku
    podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
    Zatem wydatki, które Pan ponosi na:
    1) koszty usługi księgowej i doradczej,

    2) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu (paliwo, ubezpieczenie, serwis,
      wymiana płynów i części eksploatacyjnych, koszt parkingów i przejazdów
      autostradami),
    3) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych (zakupu biurka, krzesła,
      tonerów do drukarki, papieru, długopisów, koszt przesyłek pocztowych i kurierskich
      będących korespondencją urzędową lub związanych z wykonywaniem zleceń dla
      Kontrahenta),
    4) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego (komputery i urządzenia
      obliczeniowe: stacjonarne komputery osobiste, komputery typu (...), laptopy i
      notebooki, tablety i hybrydowe urządzenia 2 w 1, stacje robocze (workstations),
      serwery, rackowe, wieżowe, blade, mini PC i komputery jednopłytkowe, (...) (w
      kontekście urządzeń sterujących i prototypów); komponenty wewnętrzne: płyty
      główne, procesory (...), karty graficzne (...), pamięci operacyjne (...), dyski i pamięci
      masowe, dyski twarde (...), dyski (...), dyski hybrydowe (....), napędy optyczne (...),
      zasilacze (...), chłodzenie, systemy chłodzenia powietrzem, systemy chłodzenia cieczą,
      obudowy komputerowe, karty rozszerzeń i adaptery, karty dźwiękowe, karty sieciowe,
      karty kontrolerów (...), karty rozszerzeń portów (...); urządzenia peryferyjne – wejścia:
      klawiatury, standardowe (mechaniczne, membranowe), bezprzewodowe, myszy
      komputerowe, optyczne, laserowe, bezprzewodowe, ergonomiczne, (...) oraz tablety
      graficzne, tablety rysunkowe, ekrany dotykowe, skanery, płaskie skanery, skanery
      dokumentów, kamery internetowe (webcamy), mikrofony i zestawy słuchawkowe z
      mikrofonem, czytniki kodów kreskowych oraz smart czytniki (...); urządzenia
      peryferyjne – wyjścia: monitory, (...), monitory dotykowe, monitory do gier, drukarki,
      atramentowe, laserowe, drukarki 3D, skanery (część funkcji urządzeń
      wielofunkcyjnych), głośniki, stacjonarne głośniki komputerowe, soundbary,
      subwoofery, słuchawki, przewodowe, bezprzewodowe, zestawy słuchawkowe dla
      graczy, projektory; urządzenia sieciowe i telekomunikacyjne: modemy, (...), kablowe,
      światłowodowe, routery, routery przewodowe, routery bezprzewodowe, switche
      sieciowe, (...) (punkty dostępowe do sieci (...)), repeater’y i wzmacniacze sygnału, kable
      sieciowe, (...), adaptery sieciowe, (...), karty (...), serwery (...); urządzenia peryferyjne –
      przechowywanie i kopiowanie danych: zewnętrzne dyski twarde, zewnętrzne dyski (...),
      pendrive’y/pamięci (...), karty pamięci, (...), microSD, (...), napędy multimedialne, stacje
      dokujące (docking station), pamięci masowe w sieci (...); akcesoria i elementy
      uzupełniające: kable i przewody, zasilające, sygnałowe (...), audio, adaptery i
      koncentratory (huby), rozdzielacze (...), stacje dokujące, chwilowe zasilacze awaryjne
      (...), systemy chłodzenia dodatkowe, podkładki chłodzące do laptopów, stojaki, uchwyty
      i ramiona montażowe, uchwyty na monitory, stacja do montażu komputera, akcesoria
      do czyszczenia sprzętu, ściereczki, sprężone powietrze, bezprzewodowe kontrolery i
      urządzenia multimedialne, piloty, kontrolery do prezentacji; telefon, tablet, słuchawki i
      mikrofon, kamerka internetowa, akcesoria do komputera (myszki, klawiatury,
      przedłużacz)),
    5) koszty zakupu licencji na oprogramowanie (subskrypcja na użytkowanie platformy (...)),
    6) koszty związane z wyjazdami służbowymi (zakwaterowanie w hotelu, bilety lotnicze,
      bilety kolejowe, taksówki, (...), dieta, bilety wstępu),
    7) koszt usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny, opłata za Internet),
    8) składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe i
      wpłaty na Fundusz Pracy),
    9) koszty dokształcenia zawodowego (literatura branżowa, udział w szkoleniach i
      konferencjach (...), certyfikaty (...),

    przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w lit. a
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast do kalkulacji wskaźnika nexus (litera a) nie może Pan ująć kosztów, które
    ponosi bądź poniesie na zakup ubezpieczenia od utraty dochodu oraz na zakup
    ubezpieczenia OC. Trudno bowiem uznać, że wydatki te związane będą z prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalnością badawczo-rozwojową.
    Jak wskazał Pan w opisie sprawy, koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od
    utraty dochodu ponoszone są w celu zapewnienia Pana ochrony finansowej w przypadku
    popełnienia błędu, pominięcia, przeoczenia lub przekroczenia terminu oddania projektu,
    wobec czego doszłoby do powstania szkody u Kontrahenta lub innej osoby trzeciej; koszty
    ubezpieczenia od utraty dochodu są niezbędne, aby uniknąć utraty płynności finansowej,
    przykładowo w wyniku choroby. Aktualna umowa z Kontrahentem nie zobowiązuje Pana
    do zawarcia umowy ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu. Nie posiada
    Pan takiego ubezpieczenia, jednak ponosząc ryzyko działalności programistycznej swoim
    majątkiem osobistym rozważa Pan jego zakup.
    Trudno zatem uznać, że wydatki te związane są z prowadzoną bezpośrednio przez Pana
    działalnością badawczo-rozwojową. Ponoszenie tego typu wydatków związane jest z Pana
    działalnością w ujęciu ogólnym, a nie z wytworzeniem konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym przedstawione okoliczności dotyczące
    wydatków na zakup ubezpieczenia od utraty dochodu oraz ubezpieczenia OC wskazują na
    brak bezpośredniego związku z wytworzeniem IP, a w konsekwencji, wydatki te nie
    stanowią kosztów, o których mowa w literze a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, koszty poniesione na zakup ubezpieczenia od utraty dochodu oraz na
    zakup ubezpieczenia OC, nie stanowią/nie będą stanowić kosztów, o których mowa w
    literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionych przez Pana i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak

    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.