Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-141/12-3/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-07-24
Teza: W jaki sposób Spółka X ustali koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży udziałów w Spółce Y do innej spółki?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; udział; udział-sprzedaż udziałów; zbycie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2012 r. (data wpływu 24 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży udziałów do innej spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   skutków podatkowych podwyższenia kapitału zakładowego w drodze wkładu pieniężnego,
*   sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży udziałów do innej spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca (dalej: „Spółka X”) jest innowacyjną polską spółką działającą w branży internetowej w sektorze transportu. Spółka X jest jedynym wspólnikiem w niemieckiej spółce kapitałowej Y (dalej: „Spółka Y”), której zadaniem jest sprzedaż dostępu do usług zaprojektowanych przez Spółkę X.

Spółka Y przy niewystarczająco rentownej sprzedaży poniosła straty w fazie rozwoju lokalnego rynku, co przy początkowej wysokości kapitałów wniesionych przez Spółkę X doprowadziło do wystąpienia ujemnych kapitałów. W konsekwencji, Spółka X finansowała Spółkę Y dodatkowo poprzez pożyczki oraz odroczony termin zapłaty za faktury z tytułu świadczonych dla Spółki Y usług, licząc jednocześnie na poprawę rentowności.

Spółka X podjęła decyzję o podniesieniu kapitału w spółce, ze względu na zagrożenie wykreślenia Spółki Y z rejestru spółek niemieckiego prawa handlowego wobec występowania ujemnych kapitałów oraz w celu uzdrowieniu obrazu Spółki Y wśród niemieckich kontrahentów Spółki.

Spółka X rozważa podwyższenie kapitału zakładowego w Spółce Y, ale z wysokim agio np. 1 euro za udział w wartości nominalnej odpowiadałby 100 euro w wartości emisyjnej (99 euro to tzw. agio). Wysoka nadwyżka kapitału emisyjnego ponad jego nominalną wartość uzasadniona jest koniecznością pokrycia strat, które doprowadziły do powstania ujemnych kapitałów w Spółce Y, bez obniżania kapitału podstawowego, co byłoby nieekonomiczne.

Spółka X planuje podwyższenie kapitału z tak wskazanym agio drogą wkładu pieniężnego. Spółka Y następnie spłaci swoje nadmiarowe zobowiązania do Spółki X oraz do innych podmiotów. Jednocześnie w perspektywie 1 - 2 lat Spółka X rozważa podjęcie dalszych działań restrukturyzacyjnych w grupie swoich spółek, co zaskutkuje sprzedażą udziałów w Spółce Y do innej spółki powiązanej kapitałowo, osobowo lub niepowiązanej w zależności od ostatecznie zatwierdzonego schematu działań.

Sprzedaż w przyszłości przez Spółkę X podwyższonych udziałów w Spółce Y wycenionych do cen rynkowych spowoduje stratę podatkową, jeżeli cena sprzedaży, co bardzo prawdopodobne, będzie niższa od wartości wkładów pieniężnych przy obejmowaniu kapitałów podstawowego i zapasowego, związanego z agio.

Strata może wynieść wtedy przykładowo 200 - (50 + 1000) = 850 jednostek, gdzie 200 to zakładana w przyszłości realna wartość 100% sprzedawanych udziałów w Spółce Y, 50 obecny kapitał podstawowy Spółki Y objęty przez Spółkę X przy powoływaniu Spółki Y, 1000 to wartość planowanego podwyższenia, z czego 990 to agio (dane hipotetyczne).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Jakie skutki podatkowe spowoduje u Spółki L transakcja podwyższenia kapitału w Spółce Y, z tak wskazanym agio, w drodze wkładu pieniężnego. Wątpliwości Spółki X dotyczą ustalenia, czy planowana operacja skutkuje ustaleniem przychodu, zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.) oraz sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodu?
2.  W jaki sposób Spółka X ustali koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży udziałów w Spółce Y do innej spółki?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie drugie. Wniosek Spółki w zakresie pytania pierwszego został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 24 lipca 2012 r. nr ILPB4/423-141/12-2/ŁM.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku gdyby Spółka dokonała zbycia udziałów w Spółce Y, kosztem uzyskania przychodów Spółki X dotyczącym tej transakcji, będzie kwota łącznych wydatków, jakie Spółka X poniosła na objęcie lub nabycie wszystkich udziałów w Spółce Y, obejmująca m.in. wartość kwoty faktycznie wpłaconej do Spółki Y w związku z opisanym w stanie faktycznym planowanym objęciem przez Spółkę X nowych udziałów w Spółce Y, w tym również kwoty stanowiącej tzw. agio, przelanej na kapitał zapasowy Spółki Y.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów m.in. wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo akcji w spółce; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów lub akcji.

Pojęcie wydatków na objęcie lub nabycie udziałów w spółce nie zostało zdefiniowane w przepisach podatkowych. W praktyce organów podatkowych ugruntowane jest jednak stanowisko, iż użycie przez ustawodawcę określenia „wydatki na nabycie” oznacza, że do kosztów - jakkolwiek dopiero z chwilą sprzedaży udziałów - zalicza się wszelkie koszty bezpośrednio warunkujące nabycie tych udziałów. Do typowych kosztów warunkujących nabycie udziałów zaliczyć należy zapłaconą cenę udziałów oraz inne koszty bezpośrednio związane z tym zakupem, jak np. opłaty notarialne, prowizje biura maklerskiego itp. (por. interpretacje indywidualne wydane przez: Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 lutego 2010 r. znak: IPPB3/423-848/09-2/JB; Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 16 marca 2009 r. znak: ITPB3/423-4/2009/PS; Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 października 2008 r. znak: ILPB3/423-447/08-2/MM; Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 marca 2008 r. znak: IBPB3/423-13/2008/AP).

W świetle przepisu art. 154 § 3 ksh, udziały nie mogą być obejmowane poniżej ich wartości nominalnej. Jeżeli udział jest obejmowany po cenie wyższej od wartości nominalnej, nadwyżkę przelewa się do kapitału zapasowego. Wskazany przepis statuuje zasadę, zgodnie z którą udziału w spółce kapitałowej (z o.o.) nie można obejmować poniżej jego wartości nominalnej, jakkolwiek dopuszczalna jest sytuacja, w której udział objęty będzie po cenie wyższej od jego wartości nominalnej.

W związku z powyższym, planuje się, że cena nabycia nowych udziałów w Spółce Y określona zostanie w kwocie (znacząco) wyższej od ich wartości nominalnej, a nadwyżka ponad tę wartość zostanie przelana do kapitału zapasowego Spółki zależnej. Powyższe zostanie potwierdzone we właściwym oświadczeniu Spółki X o objęciu nowych udziałów, jak również w odpowiedniej uchwale o zmianie umowy Spółki Y.

Zapłacona przez Spółkę X cena nabycia nowych udziałów w Spółce Y (na którą złoży się m.in. suma wartości nominalnej tych udziałów oraz agio), zgodnie ze scenariuszem przedstawionym w stanie faktycznym składać się będzie na łączną kwotę wydatków, jakie Spółka X poniosła (poniesie) na objęcie lub nabycie udziałów w Spółce Y.

Mając na uwadze powyższe regulacje, zdaniem Spółki X, w analizowanym stanie faktycznym, w przypadku gdyby Spółka X dokonała w przyszłości zbycia części udziałów w Spółce Y, kosztem uzyskania przychodów Spółki X dotyczącym tej transakcji, będzie kwota wydatków, jakie Spółka poniosła (poniesie) na objęcie lub nabycie udziałów w Spółce Y, obejmująca m.in. wartość kwoty faktycznie wpłaconej do Spółki zależnej w związku z opisanym w stanie faktycznym planowanym objęciem przez Spółkę nowych udziałów w Spółce zależnej, w tym również kwoty stanowiącej tzw. agio, przelanej na kapitał zapasowy Spółki zależnej.

Takie stanowisko potwierdzają organy podatkowe w licznych interpretacjach podatkowych, tak np. pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r. (znak: IPPB3/423-295/10-2/AG), czy też pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 stycznia 2010 r. (znak: IBPBI/2/423-58/10/PP).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, iż są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.