Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.462.2017.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-29
Teza: Brak możliwości sprzedaży środków trwałych przez męża rolnika-podatnika VAT od żony, będącej także podatnikiem VAT, w konsekwencji brak prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatnik-podatnik czynny; rolnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2017 r. (data wpływu 19 lipca 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 września 2017 r. (data wpływu 27 września 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 września 2017 r. (data wpływu 27 września 2017 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność rolniczą jako rolnik, będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Żona Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług rolniczych, również będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W podatku dochodowym działalność gospodarcza żony opodatkowana jest zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych.

Pomiędzy Wnioskodawcą i jego żoną, jako małżonkami istnieje wspólność majątkowa.

Obecnie żona Wnioskodawcy zamierza zlikwidować prowadzoną działalność gospodarczą, ale przed jej likwidacją chce sprzedać środki trwałe jakie posiada tzn. kombajn zbożowy oraz samochód osobowy.

W piśmie z dnia 21 września 2017 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że w skład gospodarstwa rolnego jakie Wnioskodawca i jego żona prowadzą wchodzą grunty, które Wnioskodawca zakupił wspólnie z żoną w trakcie trwania małżeństwa, grunty, które otrzymała żona w spadku po swoim ojcu, jak i grunty, które przepisali Wnioskodawcy rodzice jeszcze przed ślubem.

W urzędach gminy, na których terenie znajdują się te grunty, gospodarstwo rolne jest traktowane całe jako jedno gospodarstwo i ma nadany jeden numer.

Żona Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług kombajnem i ta działalność gospodarcza nie ma nic wspólnego z gospodarstwem rolnym.

Działalność rolnicza Wnioskodawcy prowadzona jest w oparciu o gospodarstwo w skład którego wchodzą wszystkie grunty stanowiące własność zarówno indywidualną Wnioskodawcy i żony, jak i wspólną własność małżeńską.

W związku z prowadzonym gospodarstwem rolnym to Wnioskodawca dokonał rejestracji w podatku od towarów i usług i Wnioskodawca rozlicza ten podatek. Reprezentantem gospodarstwa jest również Wnioskodawca.

Symbol PKWiU świadczonych przez żonę Wnioskodawcy usług rolniczych to: 01.61.10.0 - wynajem maszyn rolniczych wspomagających produkcję roślinną z obsługą.

Zakupione środki trwałe Wnioskodawca zamierza wykorzystywać wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zakupiony ewentualnie samochód osobowy Wnioskodawca zamierza wykorzystywać zarówno do prowadzonej działalności rolniczej jak i celów osobistych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy gdyby Wnioskodawca, jako rolnik będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zakupił od żony te środki trwałe z przeznaczeniem do działalności rolniczej, to czy Wnioskodawca mógłby od ich zakupu odliczyć podatek naliczony (oczywiście od samochodu osobowego w wysokości 50 %), albowiem fakt, iż transakcja ta zostaje dokonana pomiędzy Wnioskodawcą a żoną (niemającymi rozdzielności majątkowej) budzi obawę Wnioskodawcy, czy nie stanowi jakiejś przeszkody w odliczeniu tego podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, żona i Wnioskodawca są odrębnymi podatnikami tego podatku i w związku z tym nie ma żadnych przeszkód, aby Wnioskodawca odliczył podatek z faktur VAT dokumentujących sprzedaż tych środków trwałych, wystawionych przez żonę Wnioskodawcy w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej „ustawą” podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Działalność rolnicza została zdefiniowana w art. 2 pkt 15 ustawy, zgodnie z którym przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych.

Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 ustawy) uznać należy, iż działalność rolnicza (art. 2 pkt 15 ustawy) mieści się w pojęciu działalności gospodarczej.

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy, w przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 5 ustawy, przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

Przez produkty rolne, zgodnie z punktem 20 powołanego artykułu, rozumie się towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim.

Natomiast przez usługi rolnicze, zgodnie z art. 2 pkt 21, rozumie się usługi wymienione w załączniku nr 2 do ustawy.

Gospodarstwem rolnym – w myśl art. 2 pkt 16 ww. ustawy – jest gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.

I tak, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 617, z późn. zm.), za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Z brzmienia art. 96 ust. 2 ustawy wynika, iż w przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług zawiera pewne szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas bowiem za podatnika jest uważana osoba, która składa zgłoszenie rejestracyjne.

Przyjęta zasada ma uprościć rozliczenia podatkowe – gdyż wymienione gospodarstwa to w istocie działalności, w przypadku których częstokroć nie można wyodrębnić osoby prowadzącej gospodarstwo. W takim przypadku, podatnikiem jest ta osoba fizyczna, która – jak gdyby w imieniu gospodarstwa - zarejestruje się jako podatnik.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług wprowadzają jednocześnie zasadę, że do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego uprawniona jest tylko i wyłącznie jedna osoba fizyczna spośród tych, które prowadzą wspólne gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego ma takie znaczenie, że faktury dotyczące tego gospodarstwa (przy nabyciu towarów i usług) będą wystawiane na tę właśnie osobę, która dokonała zgłoszenia rejestracyjnego. Jednocześnie ta sama osoba występować będzie w roli zbywcy (dostawcy) przy sprzedaży (dostawie) produktów rolnych i w związku ze świadczeniem usług rolniczych.

Z opisu spawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność rolniczą jako rolnik, będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Żona Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług rolniczych, również będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Żona Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług kombajnem. Symbol PKWiU świadczonych przez żonę Wnioskodawcy usług rolniczych to: 01.61.10.0 - wynajem maszyn rolniczych wspomagających produkcję roślinną z obsługą.

W skład gospodarstwa rolnego jakie Wnioskodawca i jego żona prowadzą wchodzą grunty, które Wnioskodawca zakupił wspólnie z żoną w trakcie trwania małżeństwa, grunty, które otrzymała żona w spadku po swoim ojcu, jak i grunty, które przepisali Wnioskodawcy rodzice jeszcze przed ślubem. Działalność rolnicza Wnioskodawcy prowadzona jest w oparciu o gospodarstwo w skład którego wchodzą wszystkie grunty stanowiące własność zarówno indywidualną Wnioskodawcy i żony, jak i wspólną własność małżeńską. W urzędach gminy, na których terenie znajdują się te grunty, gospodarstwo rolne jest traktowane całe jako jedno gospodarstwo i ma nadany jeden numer. W związku z prowadzonym gospodarstwem rolnym to Wnioskodawca dokonał rejestracji w podatku od towarów i usług i Wnioskodawca rozlicza ten podatek. Reprezentantem gospodarstwa jest również Wnioskodawca.

Obecnie żona Wnioskodawcy zamierza zlikwidować prowadzoną działalność gospodarczą, ale przed jej likwidacją chce sprzedać środki trwałe jakie posiada tzn. kombajn zbożowy oraz samochód osobowy.

Odnosząc przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe do obowiązujących przepisów prawa wskazać należy, że skoro prowadzone gospodarstwo rolne jest własnością wspólną, którego reprezentantem jest Wnioskodawca (z uwagi na fakt zarejestrowania się przez niego – w imieniu całego gospodarstwa – jako „podatnika VAT czynnego”), to tym samym żona Wnioskodawcy z tytułu wykonywania usług rolniczych sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 01.61.10.0 nie była uprawniona do zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT. Świadczenie usług rolniczych nie stanowi bowiem, odrębnej od prowadzenia gospodarstwa rolnego, działalności gospodarczej, tylko nadal jest działalnością rolniczą wykonywaną w ramach prowadzonego wspólnie przez małżonków gospodarstwa rolnego. Zauważyć ponadto należy, iż z art. 15 ust. 4 i art. 15 ust. 5 w zw. z art. 96 ust. 2 i art. 2 pkt 20 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż w przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą (w tym także świadczących usługi rolnicze), zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych.

Zatem gospodarstwo rolne stanowiące współwłasność Wnioskodawcy i jego małżonki, dla wszystkich czynności wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (w tym także z tytułu świadczenia usług rolniczych), w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - występuje jako jeden podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a jego reprezentantem, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, jak wyżej wskazano, jest Wnioskodawca.

Biorąc zatem pod uwagę treść art. 15 ust. 4 i ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz fakt, iż Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku ze wspólnie prowadzonego gospodarstwa rolnego, żona Wnioskodawcy nie była uprawniona do zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny świadczący usługi rolnicze.

Zatem, nie można uznać, że żona Wnioskodawcy prowadzi oddzielną od gospodarstwa rolnego działalność polegającą na świadczeniu usług rolniczych i tym samym żona Wnioskodawcy w takim zakresie nie może być odrębnym podatnikiem podatku VAT.

W związku z powyższym, skoro żona Wnioskodawcy nie może być odrębnym od Wnioskodawcy podatnikiem podatku od towarów i usług, to tym samym środki trwałe wchodzą w skład gospodarstwa, którego reprezentantem jest Wnioskodawca. Wobec powyższego, pomiędzy Wnioskodawcą a jego małżonką nie dojdzie do opodatkowanej podatkiem od towarów i usług czynności sprzedaży tych środków trwałych.

Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od planowanych zakupów, wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Skoro, jak wskazano wyżej, w przedmiotowej sprawie nie wystąpi opodatkowana podatkiem od towarów i usług czynność sprzedaży środków trwałych, zatem nie powstanie podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, niniejsza interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.