Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.152.2018.1.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-11
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur VAT dokumentujących dokonanie zakupów związanych z realizacją projektu pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami (…)”.
Słowa kluczowe: gmina; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2018 r. (data wpływu 7 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur VAT dokumentujących dokonanie zakupów związanych z realizacją projektu pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur VAT dokumentujących dokonanie zakupów związanych z realizacją projektu pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami (…)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina jest czynnym podatnikiem VAT. Wykonuje zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami prawa do realizacji których została powołana. Większość z tych zadań jest wykonywana przez Gminę w ramach systemu publicznoprawnego, ale także w ramach systemu cywilnoprawnego. W dniu (…) sierpnia 2017 r. w Urzędzie Gminy zawarto umowę pomiędzy Gminą a przedsiębiorstwem x na wykonanie zadania pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami (…)”. Projekt obejmuje realizację kanalizacji grawitacyjnej, kanalizacji tłocznej, dwóch przepompowni ścieków wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz przyłączy do posesji przyległych. Realizacja zadania wpłynie pozytywnie na ochronę i poprawę jakości środowiska naturalnego, poprawę jakości wód powierzchniowych i podziemnych. Projekt będzie dofinansowany ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 na operację typu „Gospodarka wodno-ściekowa” w ramach poddziałania „Gospodarka wodno-ściekowa (…)”.

Powyższa inwestycja związana jest z wykonywaniem przez Gminę zadań własnych zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.). Według treści przytoczonej ustawy do zadań własnych gminy należy zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku.

Majątek powstały po realizacji projektu pozostanie własnością Gminy. Bezpośrednio po zrealizowaniu inwestycji Gmina nieodpłatnie przekaże powstały majątek na rzecz Związku Komunalnego Gmin ds. Wodociągów i Kanalizacji. Związek Komunalny Gmin nie jest jednostką budżetową Gminy, tym samym nie dotyczy go obowiązkowa centralizacja VAT po dniu 1 stycznia 2017 r. Związek swoje cele statutowe wykonuje poprzez Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji. Przekazanie majątku odbędzie się na podstawie nieodpłatnej umowy o zarządzanie infrastrukturą kanalizacyjną. Przedsiębiorstwo bezpośrednio na mieszkańców całej Gminy będzie wystawiać FV na usługi komunalne (dostarczanie wody, odbiór ścieków). Urząd Gminy nie posiada zakładu budżetowego, który świadczy ww. usługi, dlatego poniesione nakłady będą przekazane do ww. przedsiębiorstwa, które będzie wykonywać czynności opodatkowane w związku z otrzymanymi nakładami. Zatem ze względu na związek dokonywanych zakupów przez Gminę na realizację ww. inwestycji, nie będzie ona świadczyć usług sprzedaży w związku z wybudowaną infrastrukturą i tym samym nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z budową sieci kanalizacji sanitarnej, gdyż dochody z tytułu usług komunalnych będzie uzyskiwało Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur VAT dokumentujących dokonanie zakupów związanych z realizacją projektu pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami (…)”?

Zdaniem Wnioskodawcy, inwestycja zostanie przekazana nieodpłatnie do Związku Komunalnego Gmin do spraw Wodociągów i Kanalizacji, który wykonuje swoje zadania poprzez Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji. Zatem ze względu na związek dokonywanych zakupów przez Gminę na realizację ww. inwestycji Gmina przekaże nieodpłatnie majątek i tym samym nie będzie świadczyć usług sprzedaży w związku z wybudowaną infrastrukturą, co nie daje prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z budową sieci kanalizacji sanitarnej, gdyż dochody z tytułu usług komunalnych będzie uzyskiwało Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Według art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupów z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Ponieważ tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem VAT. W dniu (…) sierpnia 2017 r. w Urzędzie Gminy zawarto umowę pomiędzy Gminą a przedsiębiorstwem x na wykonanie zadania pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami (…)”. Projekt obejmuje realizację kanalizacji grawitacyjnej, kanalizacji tłocznej, dwóch przepompowni ścieków wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz przyłączy do posesji przyległych. Realizacja zadania wpłynie pozytywnie na ochronę i poprawę jakości środowiska naturalnego, poprawę jakości wód powierzchniowych i podziemnych. Projekt będzie dofinansowany ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 na operację typu „Gospodarka wodno-ściekowa” w ramach poddziałania „Gospodarka wodno-ściekowa (…)”.

Powyższa inwestycja związana jest z wykonywaniem przez Gminę zadań własnych zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym.

Majątek powstały po realizacji projektu pozostanie własnością Gminy. Bezpośrednio po zrealizowaniu inwestycji Gmina nieodpłatnie przekaże powstały majątek na rzecz Związku Komunalnego Gmin ds. Wodociągów i Kanalizacji. Związek Komunalny Gmin nie jest jednostką budżetową Gminy, tym samym nie dotyczy go obowiązkowa centralizacja VAT po dniu 1 stycznia 2017 r. Związek swoje cele statutowe wykonuje poprzez Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji. Przekazanie majątku odbędzie się na podstawie nieodpłatnej umowy o zarządzanie infrastrukturą kanalizacyjną. Przedsiębiorstwo bezpośrednio na mieszkańców całej Gminy będzie wystawiać FV na usługi komunalne (dostarczanie wody, odbiór ścieków). Gmina nie posiada zakładu budżetowego, który świadczy ww. usługi, dlatego poniesione nakłady będą przekazane do ww. przedsiębiorstwa, które będzie wykonywać czynności opodatkowane w związku z otrzymanymi nakładami. Zatem ze względu na związek dokonywanych zakupów przez Gminę na realizację ww. inwestycji, nie będzie ona świadczyć usług sprzedaży w związku z wybudowaną infrastrukturą. Dochody z tytułu usług komunalnych będzie uzyskiwało Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT – w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, nie są spełnione. Gmina realizując planowaną inwestycję nie działa w charakterze podatnika VAT, a towary i usługi zakupione w celu realizacji inwestycji nie są przez nią wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Podsumowując, Gmina nie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur VAT dokumentujących dokonanie zakupów związanych z realizacją projektu pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami (…)”. Powyższe wynika z tego, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.