Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-67/09-4/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-20
Teza: 1. Czy dozwolona jest sprzedaż oleju opałowego do celów opałowych z mobilnego zbiornika z instalacją do pomiaru objętości wydanej cieczy? 2. Czy dozwolona jest sprzedaż oleju opałowego, konfekcjonowanego w pojemniki dopuszczone do obrotu takim produktem, do celów opałowych? 3. Czy w przypadku sprzedaży oleju opałowego podmiotom wymienionym w art. 89 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, złożenie na oświadczeniu nieczytelnego podpisu na imiennej pieczęci uprawnionego przedstawiciela tej osoby, wyczerpuje obowiązek nałożony w trybie art. 89 ust. 6 pkt 5? 4. Czy złożenie czytelnego podpisu, tylko nazwisko, przez składającego oświadczenie zgodnie z art. 89 ust. 5. pkt 2 wyczerpuje obowiązek nałożony na sprzedającego w art. 89 ust. 8 pkt 6?
Słowa kluczowe: akcyza; opodatkowanie; oświadczenia; paliwo; sprzedaż; wyroby-wyroby energetyczne-olej opałowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 88

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana , przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2009 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie 27 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie podpisu na oświadczeniu o przeznaczeniu nabywanych wyrobów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

Pan złożył do Urzędu Skarbowego wniosek z dnia 16 kwietnia 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie podpisu na oświadczeniu o przeznaczeniu nabywanych wyrobów. Pismem z dnia 24 kwietnia 2009 r. nr (…) Naczelnik Urzędu Skarbowego – na podstawie art. 170 w związku z art. 14b ww. ustawy Ordynacja podatkowa – przekazał wniosek Pana do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wskazał, że art. 89 ust. 6 pkt 5 i ust. 8 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym nakłada na sprzedającego obowiązek uzyskania od nabywcy oświadczenia z czytelnym podpisem kupującego. W ustawie o podatku akcyzowym brak jest definicji co jest czytelnym podpisem lub co może być uznane za czytelny podpis. W praktyce często zdarza się podpis czytelny, nazwiskiem (bez imienia) - w przypadkach osób fizycznych nie prowadzące działalności gospodarczej. Osoby prawne i osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą stosują parafę na imiennej pieczęci.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku sprzedaży oleju opałowego podmiotom wymienionym w art. 89 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, złożenie na oświadczeniu nieczytelnego podpisu na imiennej pieczęci uprawnionego przedstawiciela tej osoby, wyczerpuje obowiązek nałożony w trybie art. 89 ust. 6 pkt 5?
2.  Czy złożenie czytelnego podpisu, tylko nazwisko, przez składającego oświadczenie zgodnie z art. 89 ust. 5. pkt 2 wyczerpuje obowiązek nałożony na sprzedającego w art. 89 ust. 8 pkt 6?

Zdaniem Wnioskodawcy, intencją ustawodawcy było umożliwienie identyfikacji autentyczności podpisu na oświadczeniu. Złożenie czytelnego podpisu, tj. tylko nazwisko, jest wystarczające dla osiągnięcia tego celu.

Ponadto Zainteresowany uważa, iż zwyczajowo w obrocie nieczytelny podpis na imiennej pieczęci osoby uprawnionej jest w obrocie traktowany jako wyrażenie woli i rodzi skutki prawne. W związku z tym taki podpis złożony na oświadczeniu jest podpisem równoznacznym z podpisem czytelnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zasady opodatkowania wyrobów akcyzowych podatkiem akcyzowym, tj. zasady i tryb wprowadzania do obrotu wyrobów objętych akcyzą oraz zwolnienia od akcyzy określa ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwana dalej ustawą.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy.

Stosownie do art. 89 ust. 5 pkt 1 ustawy, sprzedawca wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 ustawy, jest obowiązany w przypadku sprzedaży osobom prawnym, jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej oraz osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą – do uzyskania od nabywcy oświadczenia, że nabywane wyroby są przeznaczone do celów opałowych lub będą sprzedane z przeznaczeniem do celów opałowych, uprawniających do stosowania stawek akcyzy określonych w ww. art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 ustawy.

Z kolei zgodnie z art. 89 ust. 6 i 7 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w art. 89 ust. 5 pkt 1 ustawy, powinno być dołączone do kopii faktury oraz powinno zawierać:

1.  dane dotyczące nabywcy,
2.  określenie ilości i rodzaju oraz przeznaczenia nabywanych wyrobów,
3.  wskazanie rodzaju, typu oraz liczby posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znajdują się te urządzenia,
4.  datę i miejsce złożenia oświadczenia,
5.  czytelny podpis składającego oświadczenie.

Jednocześnie przedmiotowe oświadczenie, jeżeli jest czytelnie podpisane, może być również złożone na wystawianej fakturze, ze wskazaniem rodzaju, typu oraz liczby posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znajdują się te urządzenia.

Natomiast, w świetle art. 89 ust. 5 pkt 2 ustawy, sprzedawca wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 ustawy, jest obowiązany w przypadku sprzedaży osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej – do uzyskania od nabywcy oświadczenia, że nabywane wyroby są przeznaczone do celów opałowych, uprawniających do stosowania stawek akcyzy określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 ustawy, oświadczenie to powinno być załączone do kopii paragonu lub kopii innego dokumentu sprzedaży wystawionego nabywcy, a w przypadku braku takiej możliwości sprzedawca jest obowiązany wpisać na oświadczeniu numer i datę wystawienia dokumentu potwierdzającego tę sprzedaż.

Zgodnie z art. 89 ust. 5 pkt 2 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w art. 89 ust. 5 pkt 2, powinno zawierać:

1.  imię i nazwisko nabywcy, numer dowodu osobistego lub nazwę i numer innego dokumentu stwierdzającego tożsamość nabywcy;
2.  adres zameldowania nabywcy oraz adres zamieszkania, jeżeli jest inny od adresu zameldowania;
3.  określenie ilości, rodzaju oraz przeznaczenia nabywanych wyrobów;
4.  określenie liczby posiadanych urządzeń grzewczych, w których mogą być wykorzystane te wyroby oraz miejsc (adresów), gdzie znajdują się te urządzenia;
5.  wskazanie rodzaju i typu urządzeń grzewczych;
6.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis składającego oświadczenie.

W myśl art. 89 ust. 9 i ust. 10 ustawy, osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej nabywająca wyroby akcyzowe określone w ust. 1 pkt 9, 10 i 15 jest obowiązana do okazania sprzedawcy dokumentu, o którym mowa w art. 89 ust. 8 pkt 1 ustawy, w celu potwierdzenia jej tożsamości. Sprzedawca wyrobów akcyzowych określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 ustawy, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej jest obowiązany odmówić sprzedaży tych wyrobów w przypadku, gdy osoba nabywająca te wyroby odmawia okazania dokumentu, o którym mowa w art. 89 ust. 8 pkt 1 ustawy, gdy dane zawarte w oświadczeniu są niekompletne, nieczytelne lub nie zgadzają się z danymi wynikającymi z dokumentu, o którym mowa w art. 89 ust. 8 pkt 1.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, iż art. 89. ust. 6 pkt 5 i ust. 8 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym nakłada na sprzedającego obowiązek uzyskania od nabywcy oświadczenia z czytelnym podpisem kupującego. Zainteresowany podkreślił, że w ustawie o podatku akcyzowym brak jest definicji co jest czytelnym podpisem lub co może być uznane za czytelny podpis. Wnioskodawca zaznaczył, iż w praktyce często zdarza się podpis czytelny, nazwiskiem (bez imienia) - w przypadkach osób fizycznych nie prowadzące działalności gospodarczej. Osoby prawne i osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą stosują parafę na imiennej pieczęci.

Pojęcie czytelny podpis nie jest pojęciem, które posiadałoby jakąś definicję prawną. Jego istota wynika z celu, któremu ma służyć, czyli identyfikacji osoby, która go złożyła. Zatem, za czytelny podpis składającego oświadczenie można uznać napisany znak graficzny określonej osoby, co oznacza, że powinien on wskazywać tę osobę, a więc przedstawiać nie tylko jej charakter pisma, ale i dane, które ją indywidualizują. Należą do nich, między innymi, imię i nazwisko, przy czym funkcję indywidualizującą pełni przede wszystkim nazwisko.

Jeżeli chodzi o podpisy składane w stosunkach urzędowych, zwłaszcza na pismach mających charakter czynności prawnej, przyjmuje się powszechnie, że podpis oznacza imię i nazwisko lub co najmniej nazwisko podpisującego. Przeświadczenie takie utrwaliło się w społeczeństwie ze względu na funkcję nazwiska, która polega na ustaleniu tożsamości osoby fizycznej. Z braku wyraźnego ustanowienia terminologicznego użyte w ustawie wyrazy rozumie się w takim znaczeniu, w jakim są one powszechnie i stale używane w mowie potocznej. Są zatem argumenty na rzecz tezy, że podpis w rozumieniu ustawy powinien obejmować co najmniej nazwisko podpisującego.

Przyjmując, że podpis osoby składającej oświadczenie może być wykonany w sposób nie dający się odczytać, trzeba rozważyć, czy oznacza to, że może on przybrać dowolną postać pisanego znaku ręcznego, i czy tym samym podpisem są również parafy, skrót podpisu lub inicjały. Jeżeli chodzi o zakres użytych pojęć, nie budzi wątpliwości, że inicjały to początkowe litery imienia i nazwiska. Parafa oznacza „skrót podpisu zwykle urzędowego; inicjały podpisującego dokument, list” (por. Słownik języka polskiego, PWN, Warszawa 1978, t. 2, s. 601).

Jak wcześniej wspomniano, podpis osoby składającej oświadczenie musi obejmować co najmniej nazwisko. Z wymagania tego wynika, że nie chodzi o dowolną postać pisanego znaku ręcznego, lecz o napisane nazwisko. Wymaganie podpisania nazwiskiem to - innymi słowy - wymaganie napisania swojego nazwiska. Istotne jest to, by napisany znak ręczny - przy całej tolerancji co do kształtu własnoręcznego podpisu - stwarzał w stosunku do osób trzecich pewność, że podpisujący chciał podpisać się pełnym swoim nazwiskiem oraz że uczynił to w formie, jakiej przy podpisywaniu dokumentów stale używa. Takiej pewności nie stwarzają same inicjały, czyli parafa, toteż nie mogą być one uznane za podpis osoby składającej oświadczenie. Parafę odróżnia od podpisu przede wszystkim funkcja. Parafa stanowi bowiem sposób sygnowania dokumentu, mający świadczyć o tym, że jest on przygotowany do złożenia podpisu. Immanentną cechą podpisu bowiem jest własnoręczność. Cecha ta umożliwia funkcję identyfikacyjną, gdyż tylko własnoręczny podpis, który zawiera w sobie osobiste cechy charakteru pisma podpisującego (ukształtowanie liter, ich łączenie itp.), pozwala na stwierdzenie - za pomocą graficznej ekspertyzy pisma - że jest on autentyczny.

W związku z powyższym, podpisem jest wyłącznie znak napisany, a więc podpisem nie jest również pieczęć wskazująca imię i nazwisko osoby, ponieważ pieczęć ta może być odciśnięta na oświadczeniu przez inną osobę. Pieczęć imienna osoby składającej podpis może pełnić jedynie funkcję informacyjną.

Tutejszy Organ nie może zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, z którego wynika, że wymagania z art. 89 ust. 6 pkt 5 i ust. 8 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym spełnia nieczytelny podpis na imiennej pieczęci osoby. Tak więc, za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, że sposobem identyfikacji osoby podpisującej oświadczenie, spełniającym wprowadzony wymóg czytelności podpisu, jest odręczne złożenie przez nią podpisu w sposób, w który dana osoba zawsze się podpisuje (odzwierciedlenie indywidualnych cech podpisu osoby go składającej), z jednoczesnym umieszczeniem przy nim imiennej pieczęci.

Reasumując, wymagania z art. 89 ust. 6 pkt 5 i ust. 8 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym, spełnia własnoręczny podpis, który stwarza pewność, że podpisujący chciał podpisać się pełnym swoim nazwiskiem oraz że uczynił to w formie, jakiej przy podpisywaniu dokumentów stale używa.

Ponadto informuje się, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podpisu na oświadczeniu o przeznaczeniu nabywanych wyrobów w opisanym zdarzeniu przyszłym. Natomiast, rozstrzygnięcie w zakresie sprzedaży oleju opałowego z mobilnego zbiornika z instalacją do pomiaru objętości wydanej cieczy oraz sprzedaży oleju opałowego konfekcjonowanego w pojemniki dopuszczone do obrotu tym wyrobem w opisanym zdarzeniu przyszłym zawierają odrębne interpretacje indywidualne z dnia 20 lipca 2009 r. nr ILPP3/443 -67/09-2/TK i nr ILPP3/443-67/09-3/TK.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.