Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-427/16-2/BC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-05-12
Teza: Opodatkowanie dochodu uzyskanego z tytułu pełnienie funkcji prezesa zarządu spółki niemieckiej.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; Niemcy; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-podwójne opodatkowanie; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 marca 2016 r. (data wpływu 29 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego z tytułu pełnienia funkcji prezesa zarządu spółki niemieckiej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego z tytułu pełnienia funkcji prezesa zarządu spółki niemieckiej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, mającą miejsce zamieszkania w Polsce.

Zainteresowany podpisał umowę o zarządzenie z niemiecką spółką z siedzibą w D. Spółka ta nie posiada w Polsce siedziby ani przedstawicielstwa.

Przedmiotem powyższej umowy jest pełnienie funkcji prezesa zarządu. Wynagrodzenie otrzymywane z tytułu pełnienia tej funkcji opodatkowane jest w Niemczech, na podstawie art. 16(2) Umowy pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisaną w Berlinie dnia 14 maja 2003 r.

Ponadto jako osoba wykonującą ww. umowę cywilnoprawną z podmiotem nieposiadającym w Polsce siedziby ani przedstawicielstwa, Wnioskodawca zobowiązany jest do pełnienia funkcji płatnika składek w zakresie ubezpieczeń społecznych, ubezpieczenia zdrowotnego i funduszu pracy.

Obowiązek płatnika został przejęty na mocy umowy zawartej z pracodawcą, zgodnie z przepisami o ubezpieczeniach społecznych. Od uzyskiwanego wynagrodzenia, Zainteresowany opłaca składki na ubezpieczenia jako płatnik (pracodawca) i ubezpieczony (pracownik).

W chwili obecnej jest to jedyne źródło dochodu Wnioskodawcy. W związku z powyższym nie ma możliwości odliczenia od dochodu zapłaconych w danym roku składek, ani też nie ma możliwości pomniejszenia podatku o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy na mocy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz polsko-niemieckiej umowy wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji prezesa zarządu powinno być opodatkowane w Polsce w sposób przewidziany w art. 44 ust. 3a ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16(2) polsko-niemieckiej umowy wynagrodzenie może być opodatkowane w Polsce. Jako podatnik osiągający dochody z tytułu określonego w art. 13 pkt 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest zobowiązany zgodnie z art. 44 ust. 1a bez wezwania samodzielnie wpłacać zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

W związki z tym, że praca którą wykonuje Wnioskodawca na rzecz niemieckiej spółki realizowana jest na terytorium Polski, wynagrodzenie z tego tytułu winno być też opodatkowane na terytorium Polski.

Zainteresowany zobowiązany jest więc jako podatnik złożyć wniosek do pracodawcy o zwolnienie z podatku i wybór opodatkowania na mocy art. 16(2) w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do treści art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do treści art. 4a ww. ustawy przepisy art. 3 ust. 1,1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 13 pkt 7 ww. ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powołania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Stosownie do treści art. 16 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisaną w Berlinie (Dz. U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90) – wynagrodzenie członków rady nadzorczej lub zarządu i inne podobne płatności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej lub zarządzie spółki, mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Postanowienie w umowie, że danego rodzaju dochód „może podlegać” opodatkowaniu w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła) nie oznacza, że podatnik może wybrać państwo, w którym opodatkuje swój dochód i zapłaci podatek. Postanowienie to wskazuje natomiast, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji). Przypisanie prawa do opodatkowania nie ma tutaj charakteru wyłączności.

W myśl ww. przepisu art. 16 ust. 1 umowy, dochód osoby mającej zamieszkanie na terytorium Polski pełniącej funkcję członka zarządu w spółce mającej siedzibę na terytorium Niemiec, może być opodatkowany w państwie źródła, tj. w Niemczech oraz w państwie rezydencji, tj. w Polsce.

W celu zapobieżenia podwójnego opodatkowania tego dochodu w Polsce należy zastosować metodę, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt a) umowy – metodę wyłączenia z progresją.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. a) ww. umowy, podwójnego opodatkowania będzie się unikać w następujący sposób: jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b) taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.

Należy jednak podkreślić, że ww. metodę unikania podwójnego opodatkowania stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę z tytułu pełnienia funkcji prezesa zarządu jest jedynym źródłem dochodu Wnioskodawcy.

W konsekwencji, Wnioskodawca nie ma obowiązku zapłaty podatku od ww. dochodów oraz składania zeznania podatkowego w Polsce.

Jednocześnie należy wskazać, że do Wnioskodawcy nie będzie miał zastosowania przepis art. 44 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z tym przepisem, podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1 - są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

Powyższy jednak przepis, zgodnie z art. 44 ust. 3e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Skoro zatem umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania podpisana między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec przewiduje, że Polska zwalnia od opodatkowania dochód uzyskany przez Wnioskodawcę, to w tej sytuacji nie ma on obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy.

Reasumując, na mocy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz polsko -niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w stosunku do Wnioskodawcy nie ma zastosowania obowiązek przewidziany w art. 44 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. obowiązek wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w Polsce, w związku z otrzymaniem wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji prezesa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.