Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4014.32.2017.2.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-14
Teza: w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka; zwolnienie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 kwietnia 2017 r. (data wpływu 5 maja 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 6 czerwca 2017 r. (data nadania 6 czerwca 2017 r., data wpływu 12 czerwca 2017 r.) na wezwanie z dnia 23 maja 2017 r. Nr 0114-KDIP3-2.4014.32.2017.1.MZ (data nadania 23 maja 2017 r., data doręczenia 30 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, spółka M sp. z o.o. z siedzibą w Polsce (dalej: „Wnioskodawca”), prowadzi działalność na rynku nieruchomości i zamierza przystąpić do wielostronnej umowy finansowania, na podstawie której określone podmioty z grupy kapitałowej Wnioskodawcy będą uprawnione do zaciągnięcia pożyczek na sfinansowanie projektów nieruchomościowych, do kwoty wskazanej w umowie. W oparciu o tę umowę spółka S S.a.r.l. z siedzibą w Luksemburgu (dalej: „Pożyczkodawca”), działając w charakterze pożyczkodawcy, udzieli Wnioskodawcy pożyczki. Zarówno umowa finansowania jak i zobowiązania z nią związane zostały poddane prawu angielskiemu.

Pożyczkodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Luksemburgu, utworzoną i działającą zgodnie z prawem luksemburskim. Pożyczkodawca nie ma w Polsce miejsca zarządu. Nie jest również zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej.

Pożyczkodawca prowadzi działalność związaną z finansowaniem inwestycji na rynku nieruchomości, co znajduje odzwierciedlenie w jego akcie założycielskim. Zgodnie z art. 3 ust. 1 tego aktu, celem działalności Pożyczkodawcy jest uczestniczenie w transakcjach sekurytyzacyjnych, w ramach których może on podejmować istniejące lub przyszłe ryzyko wynikające z posiadania aktywów, jak również ryzyko wynikające z działań osób trzecich, pozostające w pośrednim lub bezpośrednim związku z finansowaniem nieruchomości. W tym zakresie Pożyczkodawca może między innymi udzielać pożyczek lub wsparcia w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez dokonywanie subskrypcji lub zakupu akcji, obligacji, skryptów dłużnych lub pożyczek, zabezpieczonych lub niezabezpieczonych. Pożyczkodawca może nabywać instrumenty dłużne związane z finansowaniem nieruchomości i udzielać pożyczek spółkom posiadającym nieruchomości w zakresie, w jakim udzielanie takich pożyczek nie będzie uznawane za finansowanie sektora publicznego (ang. „lending to the public”).

W praktyce przedmiotem działalności Pożyczkodawcy jest udzielanie pożyczek i innych form finansowania (np. finansowanie typu mezzanine, nabycie obligacji, refinansowanie) na przeprowadzenie lub kontynuowanie konkretnych projektów nieruchomościowych w różnych krajach Europy. Na koniec 2015 roku Pożyczkodawca posiadał w swoim portfolio pożyczki i inne formy finansowania łącznie 15 projektów nieruchomościowych. Generowane przez nie przychody stanowiły pow. 99 % ogółu przychodów Pożyczkodawcy.

Pismem z dnia 23 maja 2017 r. Nr 0114-KDIP3-2.4014.32.2017.1.MZ wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wniosek należało uzupełnić poprzez:

*   Jednoznaczne wskazanie, czy Pożyczkodawca (S S.a.r.l. z siedzibą w Luksemburgu) prowadzi działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek,
*   Poinformowanie, gdzie będą się znajdowały środki pieniężne w chwili zawarcia umowy pożyczki (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też terytorium innego państwa),
*   Wskazanie miejsca dokonania czynności cywilnoprawnej, tj. zawarcia umowy pożyczki (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też terytorium innego państwa).

Wnioskodawca w terminie ustawowym przesłał uzupełnienie, w którym wskazał, że:

*   W przedmiocie oceny, czy na gruncie przedstawionego stanu faktycznego należy uznać, że Pożyczkodawca (S S.a.r.l.) prowadzi działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek, w opinii Wnioskodawcy, Pożyczkodawca jako podmiot zajmujący się finansowaniem inwestycji na rynku nieruchomości m.in. poprzez udzielanie pożyczek lub wsparcia w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez dokonywanie subskrypcji lub zakupu akcji, obligacji, skryptów dłużnych lub pożyczek, zabezpieczonych lub niezabezpieczonych, prowadzi działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek;
*   W zakresie miejsca położenia środków pieniężnych, środki w chwili zawarcia umowy będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wypłata środków nastąpi po zawarciu umowy z rachunku bankowego Pożyczkodawcy znajdującego się za granicą na rachunek bankowy Wnioskodawcy w Polsce;
*   W przedmiocie miejsca dokonania czynności prawnej, zawarcie umowy finansowania nastąpi poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy udzielenie Wnioskodawcy pożyczki przez Pożyczkodawcę będzie podlegało zwolnieniu z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 10 lit. a) ustawy o PCC?

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielenie mu przez Pożyczkodawcę pożyczki będzie zwolnione od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 10 lit. a) ustawy o PCC.

Artykuł 9 u.p.c.c. wprowadza katalog zwolnień przedmiotowych od podatku. Jednym z nich jest ujęte w art. 9 pkt 10 lit. a) zwolnienie czynności polegającej na udzieleniu pożyczki przez przedsiębiorców niemających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, prowadzących działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek. Na gruncie tego przepisu, zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych pożyczki, jaką zamierza uzyskać Wnioskodawca, uzależnione jest od spełnienia łącznie dwóch przesłanek:

1.  pożyczkodawca musi posiadać siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
2.  pożyczkodawca musi prowadzić działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek.

Pożyczkodawca spełnia pierwszą z przesłanek zastosowania zwolnienia, gdyż ani jego siedziba, ani zarząd nie znajdują się na terytorium Polski. Pożyczkodawca jest spółką prawa luksemburskiego posiadającą siedzibę w Luksemburgu.

W ocenie Wnioskodawcy, w stosunku do Pożyczkodawcy spełniona jest również druga ze wskazanych przesłanek. W tym zakresie dla objęcia pożyczek udzielanych przez zagraniczny podmiot prowadzący działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek zwolnieniem określonym w art. 9 pkt 10 lit. a) ustawy o PCC nie ma znaczenia forma prawna pożyczkodawcy. Oznacza to, że Pożyczkodawca nie musi funkcjonować w państwie swojej siedziby lub zarządu jako bank lub inna instytucja finansowa. Tym samym, jedynym warunkiem, od spełnienia którego jest uzależnione wypełnienie drugiej przesłanki wskazanej w art. 9 pkt 10 lit. a) ustawy o PCC jest to, aby zakres faktycznie prowadzonej przez zagranicznego przedsiębiorcę działalności gospodarczej obejmował udzielanie pożyczek lub kredytów.

Organy skarbowe zajmowały stanowisko tożsame z zaprezentowanym przez Wnioskodawcę, na przykład w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 grudnia 2016 r., znak 2461-IBPB-2-1.4514.496.2016.1.PM oraz z dnia 22 listopada 2011 r., znak IBPBII/1/436-386/11/MZ.

Udzielanie pożyczek stanowi statutową i podstawową działalność gospodarczą Pożyczkodawcy. Potwierdzają to stosowne postanowienia zawarte w akcie założycielskim Pożyczkodawcy, które pośród form działalności związanej z finansowaniem projektów nieruchomościowych wymieniają udzielanie pożyczek i innych form finansowania podmiotom działającym w sektorze nieruchomości. Jednocześnie, potwierdzeniem, że Pożyczkodawca faktycznie prowadzi tego typu działalność, jest okoliczność, iż na koniec 2015 r. posiadał on w swoim portfolio pożyczki i inne formy finansowania łącznie 15 projektów nieruchomościowych, generujących znaczną część (pow. 99 %) jego przychodów.

Oznacza to, w ocenie Wnioskodawcy, że Pożyczkodawca jest podmiotem nieposiadającym na terytorium Polski siedziby lub zarządu prowadzącym działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek w rozumieniu art. 9 pkt 10 lit. a) ustawy o PCC.

W konsekwencji, udzielenie przez Pożyczkodawcę pożyczki Wnioskodawcy będzie objęte zwolnieniem z podatku od czynności cywilnoprawnych, a Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku złożenia w związku z tą pożyczką deklaracji na podatek od czynności cywilnoprawnych i zapłaty podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223, ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają także zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Jak stanowi art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459), przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca, spółka M sp. z o.o. z siedzibą w Polsce (dalej: „Wnioskodawca”), prowadzi działalność na rynku nieruchomości i zamierza przystąpić do wielostronnej umowy finansowania, na podstawie której określone podmioty z grupy kapitałowej Wnioskodawcy będą uprawnione do zaciągnięcia pożyczek na sfinansowanie projektów nieruchomościowych, do kwoty wskazanej w umowie. W oparciu o tę umowę spółka S S.a.r.l. z siedzibą w Luksemburgu (dalej: „Pożyczkodawca”), działając w charakterze pożyczkodawcy, udzieli Wnioskodawcy pożyczki. Zarówno umowa finansowania jak i zobowiązania z nią związane zostały poddane prawu angielskiemu. Pożyczkodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Luksemburgu, utworzoną i działającą zgodnie z prawem luksemburskim. Pożyczkodawca nie ma w Polsce miejsca zarządu. Nie jest również zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej. Pożyczkodawca prowadzi działalność związaną z finansowaniem inwestycji na rynku nieruchomości, co znajduje odzwierciedlenie w jego akcie założycielskim. Zgodnie z art. 3 ust. 1 tego aktu, celem działalności Pożyczkodawcy jest uczestniczenie w transakcjach sekurytyzacyjnych, w ramach których może on podejmować istniejące lub przyszłe ryzyko wynikające z posiadania aktywów, jak również ryzyko wynikające z działań osób trzecich, pozostające w pośrednim lub bezpośrednim związku z finansowaniem nieruchomości. W tym zakresie Pożyczkodawca może między innymi udzielać pożyczek lub wsparcia w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez dokonywanie subskrypcji lub zakupu akcji, obligacji, skryptów dłużnych lub pożyczek, zabezpieczonych lub niezabezpieczonych. Pożyczkodawca może nabywać instrumenty dłużne związane z finansowaniem nieruchomości i udzielać pożyczek spółkom posiadającym nieruchomości w zakresie, w jakim udzielanie takich pożyczek nie będzie uznawane za finansowanie sektora publicznego (ang. „lending to the public”). W praktyce przedmiotem działalności Pożyczkodawcy jest udzielanie pożyczek i innych form finansowania (np. finansowanie typu mezzanine, nabycie obligacji, refinansowanie) na przeprowadzenie lub kontynuowanie konkretnych projektów nieruchomościowych w różnych krajach Europy. Na koniec 2015 roku Pożyczkodawca posiadał w swoim portfolio pożyczki i inne formy finansowania łącznie 15 projektów nieruchomościowych. Generowane przez nie przychody stanowiły pow. 99 % ogółu przychodów Pożyczkodawcy. Z przesłanego uzupełnienia wynika, że Pożyczkodawca (S S.a.r.l.) prowadzi działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek, w opinii Wnioskodawcy, Pożyczkodawca jako podmiot zajmujący się finansowaniem inwestycji na rynku nieruchomości m.in. poprzez udzielanie pożyczek lub wsparcia w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez dokonywanie subskrypcji lub zakupu akcji, obligacji, skryptów dłużnych lub pożyczek, zabezpieczonych lub niezabezpieczonych, prowadzi działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek. W zakresie miejsca położenia środków pieniężnych, środki w chwili zawarcia umowy będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wypłata środków nastąpi po zawarciu umowy z rachunku bankowego Pożyczkodawcy znajdującego się za granicą na rachunek bankowy Wnioskodawcy w Polsce. W przedmiocie miejsca dokonania czynności prawnej, zawarcie umowy finansowania nastąpi poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że umowa pożyczki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – środki pieniężne będące przedmiotem umowy pożyczki w chwili jej zawarcia będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowa pożyczki zostanie zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym bezprzedmiotowe jest rozpatrywanie powyższej czynności pod kątem zastosowania art. 9 pkt 10 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Należy nadmienić, że ze sprecyzowanego we wniosku pytania wynika, że przedmiotem zainteresowania Wnioskodawcy jest zwolnienie z podatku na podstawie art. 9 pkt 10 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Ponadto Wnioskodawca we własnym stanowisku odnosi się wyłącznie do powyższego zwolnienia. Natomiast jak zostało wskazane powyżej, umowa pożyczki w ogóle nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy

Z tego względu stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.