Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.569.2021.9.S.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Brak opodatkowania otrzymanego dofinansowania oraz
prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych
wydatków w trakcie realizacji Projektu.
Słowa kluczowe: dofinansowanie
dotacja
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt-projekt badawczy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 sierpnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania otrzymanego dofinansowania
    za wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz prawa
    do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków w trakcie realizacji
    Projektu. Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 2 listopada 2021 r.
    (wpływ 3 listopada 2021 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej: Instytut) jest państwową jednostką naukową działającą w oparciu o
    regulacje zawarte w ustawie z 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. z 2019
    r. poz. 1183 ze zm.) oraz na podstawie Statutu zatwierdzonego przez (...) z (...) 2011 r.
    Instytut jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Instytut świadczy czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług (usługi
    naukowo-badawcze, usługi wynajmu, działalność wydawnicza) oraz czynności zwolnione
    od podatku VAT (usługi szkoleniowe, studia doktoranckie, wynajem na cele mieszkalne).
    Zgodnie ze Statutem, do zadań Instytutu należy m.in. prowadzenie twórczych prac
    badawczych w zakresie:
    (...)
    Swoje zadania Instytut realizuje m.in. przez:
        prowadzenie prac badawczych,

        publikowanie wyników badawczych w czasopismach naukowych, a także
        publikowanie opracowań monograficznych i podręcznikowych,
        współpracę naukową z krajowymi i zagranicznymi instytucjami oraz organizacjami
        naukowymi.
    Instytut od 1 stycznia 2019 r. realizuje projekt pn.: „(...)” (...). Projekt jest finansowany ze
    środków Komisji Europejskiej w ramach programu Horyzont 2020. Jest jednym z działań
    podejmowanych przez (...), największą (...) w Europie.
    Projekt jest realizowany przy współpracy z partnerami:
    - B. - Lider Projektu,
    - C.
    - D. S.R.L.
    - E. GmbH (E - partner przemysłowy).
    Głównym celem Projektu miało być (...).
    W pierwszym roku realizacji projektu prowadzono badania mające na celu
    wyselekcjonowanie fagów najskuteczniejszych w zwalczaniu in vitro szczepów (...)
    pozyskanych z terenu Polski, Włoch i Hiszpanii.
    W projekcie realizowanym od 1 stycznia 2020 do 31 grudnia 2020 na bazie badań
    prowadzonych w 2019 r. wybrane rozwiązanie miało zostać zoptymalizowane i miała
    zostać zweryfikowana skuteczność prototypu w zmniejszaniu występowania (...). W
    projekcie w 2020 r. były weryfikowane podstawowe normy dotyczące praktycznego i
    komercyjnego zastosowania prototypu w przypadku (...), zapewniając jednocześnie
    bezpieczeństwo produktów (...) w odniesieniu do ryzyka (...).
    W kolejnych zadaniach Projektu realizowano:
        zwiększenie skali (...),
        przeprowadzenie oceny i zoptymalizowanie skuteczności (...),
        walidację technologii - (...),
        opracowanie strategii biznesowej i komercjalizacyjnej - (...).
    Główne oczekiwane skutki Projektu to:
    (...)
    Wyniki i osiągnięcia Projektu były rozpowszechniane w formie klasycznej (komunikaty
    prasowe, czasopisma naukowe, odpowiednie wydarzenia, strony internetowe partnerów)
    oraz poprzez nowe kanały komunikacji (profile partnerów w mediach społecznościowych
    takich jak Twitter, Facebook, Linkedln i specjalistycznych).
    Celem działań komunikacyjnych i upowszechniających było dotarcie do decydentów,
    organów bezpieczeństwa i ekspertów regulacyjnych, w celu dostarczenia nowych
    dowodów na skuteczność bakteriofagów i wsparcia w najbliższej przyszłości przepisów UE
    w sprawie kontroli biologicznej bakteriofagów, różnych interesariuszy i potencjalnych
    ostatecznych klientów rozwiązania (...), takich jak producenci i przetwórcy (...), w celu
    wprowadzenia na rynek z wymiernym oddziaływaniem na sektor (...) w UE.
    Działania związane z rozpowszechnianiem były prowadzone przez cały okres trwania
    Projektu. Udział zainteresowanych stron zapewniał udział wszystkich partnerów mających
    kontakty z różnych sektorów docelowych z wiodących krajów w produkcji i przetwórstwie
    (...) (Polska, Niemcy, Hiszpania i Włochy). Materiały informacyjne były przygotowane w
    kilku językach.

    W projekcie w 2019 r. Instytut był odpowiedzialny za izolację, identyfikację i różnicowanie
    środowiskowych szczepów (...), które posłużyły do selekcji najskuteczniejszych fagów.
    W Projekcie w 2020 r. Instytut był odpowiedzialny (wraz z partnerem UNITO) za
    następujące zadania:
    (...)
    W trakcie realizacji projektu, ze względu na panującą epidemię, w lipcu 2020 r.
    konsorcjum złożyło wniosek o przedłużenie Projektu na rok 2021, deklarując gotowość
    realizacji części zadań planowanych pierwotnie do realizacji w roku 2020 na rok 2021, z
    zamiarem uczestniczenia w komercjalizacji rozwiązania opracowanego w Projekcie.
    W okresie: od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r., Instytut kontynuuje walidację
    podstawowych norm dotyczących praktycznego i komercyjnego zastosowania nowego
    produktu u (...) oraz działania związane z rozpowszechnianiem wyników i rezultatów
    Projektu (...).
    Dofinansowanie otrzymane przez Instytut było przeznaczone na pokrycie następujących
    kosztów:
        zakupu materiałów laboratoryjnych, (np. odczynniki, mikrobiologiczne pożywki
        hodowlane, bufory, zestawy identyfikacyjne, rozpuszczalniki i ogólne wyposażenie
        laboratoryjne),
        zakup kurczaków i paszy,
        transport próbek,
        utrzymanie zaawansowanych technologii sprzętu (np. autoklawy, fermentory i
        systemy filtracji wymagane do oczyszczania bakteriofagów) potrzebne do
        prawidłowego przeprowadzenia eksperymentalnych prób i analiz,
        zakup materiałów związanych z rozpowszechnianiem i komunikacją (np. publikacja
        wyników i opłaty rejestracyjne na konferencje),
        koszty podróży związane z: gromadzeniem danych i pobieraniem próbek w
        lokalizacjach zewnętrznych, uczestnictwem w bezpośrednich spotkaniach
        konsorcjum oraz udziałem w działaniach związanych z rozpowszechnianiem
        projektów.
    W związku z realizacją projektu zawarto umowę konsorcjum, której celem było określenie
    ustaleń umownych pomiędzy stronami umowy dotyczących Projektu, w tym określenia
    niektórych praw i obowiązków odnoszących się do partnerów dotyczących między innymi
    zarządzania Projektem, odpowiedzialności, praw dostępu i rozstrzygania sporów.
    Zgodnie z postanowieniami umowy konsorcjum:
    1) określenie „Prawa dostępu są niezbędne” oznaczają:
        a) dla realizacji Projektu - jeżeli bez przyznania takich Praw dostępu wykonanie
        zadań powierzonych Stronie otrzymującej byłoby niemożliwe, niezgodne z
        prawem, znacznie opóźnione lub wymagałoby znacznych dodatkowych zasobów
        finansowych lub personalnych,
        b) do wykorzystania własnych Wyników - jeżeli bez przyznania takich Praw dostępu,
        wykorzystanie własnych Wyników byłoby technicznie lub prawnie niemożliwe,
    2) w przypadku wytworzenia wyników przez kilku partnerów:
        a) każdy ze współwłaścicieli będzie uprawniony do korzystania ze wspólnie
        posiadanych Wyników na potrzeby prowadzenia niekomercyjnej działalności

        badawczej, działalności demonstracyjnej, działalności nieodpłatnej oraz w celach
        edukacyjnych, na zasadzie nieodpłatności i bez konieczności uzyskania
        uprzedniej zgody pozostałych współwłaścicieli, z zachowaniem zobowiązań do
        zachowania poufności określonych w umowie, oraz
        b) każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do innego sposobu korzystania ze
        wspólnie posiadanych Wyników oraz do udzielania niewyłącznych licencji
        podmiotom zewnętrznym (bez prawa do udzielania sublicencji), chyba, że
        pozostali współwłaściciele otrzymają:
            zawiadomienie o sprzeciwie, wystosowane z wyprzedzeniem co najmniej
            45 dni kalendarzowych, w przypadku gdy naruszone są prawa innych
            współwłaścicieli. W takim przypadku licencja nie może zostać wydana do
            czasu osiągnięcia porozumienia między zainteresowanymi
            współwłaścicielami; oraz,
            uczciwe i racjonalne wynagrodzenie dla każdego współwłaściciela;
    3) przekazywanie Wyników:
            każda ze Stron ma prawo przenieść własność swoich Wyników zgodnie z
            procedurami określonymi w FPA,
            każda ze Stron może wskazać konkretne podmioty zewnętrzne, na które
            zamierza przenieść własność swoich Wyników na pozostałych partnerów.
            Pozostałe Strony niniejszym zrzekają się prawa do uprzedniego
            zawiadomienia oraz prawa do sprzeciwu wobec przeniesienia własności
            na rzecz wymienionych podmiotów zewnętrznych zgodnie z FPA,
    4) rozpowszechnianie własnych Wyników
            w trakcie realizacji Projektu oraz przez okres 1 roku po jego zakończeniu,
            upowszechnianie własnych Wyników przez jedną lub kilka Stron, w tym
            między innymi publikacje i prezentacje, będzie podlegało procedurze
            określonej w FPA - z zastrzeżeniem, iż wcześniejsze powiadomienie o
            każdej planowanej publikacji jest przekazywane pozostałym Stronom co
            najmniej 45 dni kalendarzowych przed taką publikacją. Wszelkie
            zastrzeżenia do planowanej publikacji zgłasza się zgodnie z FPA na piśmie
            do Kierownika projektu oraz Strony lub Stron proponujących
            rozpowszechnianie w ciągu 30 dni kalendarzowych od otrzymania
            zawiadomienia. Jeżeli w wyżej wskazanym terminie nie zostanie zgłoszony
            sprzeciw, publikacja jest dozwolona. Zgłoszenie sprzeciwu musi zawierać
            szczegółowe wymagania dotyczące koniecznych zmian.
    5) Zobowiązania do współpracy - strony zobowiązują się do współpracy w celu
      umożliwienia terminowego złożenia, zbadania, publikacji i obrony wszelkich prac
      dyplomowych lub magisterskich, które uwzględniają ich Wyniki lub Informacje, z
      zastrzeżeniem postanowień dotyczących poufności i publikacji uzgodnionych w
      Umowie konsorcjum.

    6) Wszelkie przyznane prawa dostępu bezwzględnie wykluczają wszelkie prawa do
      udzielania sublicencji, chyba że wyraźnie stwierdzono lub uzgodniono inaczej.
    7) Wyniki i informacje są wykorzystywane wyłącznie do celów, dla których zostały
      przyznane prawa dostępu do nich.
    8) Prawa dostępu w celu wdrożenia - prawa dostępu do wyników i informacji
      niezbędnych do realizacji prac własnych Strony w ramach Projektu przyznawane są
      nieodpłatnie, chyba że uzgodniono inaczej w odniesieniu do Informacji.
    9) Prawa dostępu w celu wykorzystania:
              prawa dostępu do wyników, jeżeli są one niezbędne do wykorzystania
              własnych wyników Strony, przyznaje się na sprawiedliwych i
              racjonalnych warunkach,
              prawa dostępu do wyników na potrzeby wewnętrznych badań i
              działalności dydaktycznej są przyznawane nieodpłatnie,
              prawa dostępu do informacji, jeśli są niezbędne do wykorzystania
              wyników własnych Strony, w tym do badań prowadzonych w imieniu
              podmiotu zewnętrznego, przyznawane są na sprawiedliwych i
              racjonalnych warunkach. Wniosek o Prawa dostępu może zostać złożony
              w okresie do dwunastu miesięcy po zakończeniu Projektu lub, w
              przypadku strony nie naruszającej postanowień, po zakończeniu udziału
              strony wnioskującej w Projekcie.
    10) Dodatkowe Prawa dostępu - celem uniknięcia wątpliwości, wszelkie przyznanie Prawa
      dostępu nieobjętych FPA lub niniejszą Umową konsorcjum odbywa się według
      wyłącznego uznania Strony będącej właścicielem i podlega takim warunkom, jakie
      mogą zostać uzgodnione pomiędzy Stroną będącą właścicielem, a Stroną otrzymującą.
    Umowa konsorcjum podpisana 1 stycznia 2019 r., przewidywała udział każdego z
    Partnerów w komercjalizacji wyników Projektu i otrzymywania z tego tytułu
    wynagrodzenia. W związku z tym, Instytut w latach: 2019-2020 odliczał podatek naliczony
    przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją zadań określonych w Projekcie.
    Powyższe uzgodnienie uległo diametralnej zmianie pod koniec 2020 r., kiedy (...)
    zobowiązał Partnerów konsorcjum do wskazania, którzy Partnerzy będą czerpać zyski z
    ewentualnej komercjalizacji wyników Projektu. 16 grudnia 2020 r. Partnerzy konsorcjum
    podpisali aneks do umowy konsorcjum, w preambule którego stwierdzono m.in., że „W
    dniu 15 grudnia 2020 r. Strony uzgodniły na spotkaniu końcowym (...), że Strony wnoszące
    wkład do Stabilności finansowej (...) (E. i B.) będą jedynymi właścicielami praw własności
    przemysłowej do możliwych do wykorzystania wyników Projektu, a tym samym
    partnerami wykorzystującymi Projektu.” Zgodnie z aneksem do umowy konsorcjum,
    Instytut w celu realizacji Projektu, ma nieodpłatnie udostępnić posiadaną wiedzę i
    doświadczenie w zakresie prowadzenia badań (...). W związku z tym Instytut nie będzie
    właścicielem (ani współwłaścicielem) praw własności przemysłowej powstałych w
    Projekcie, tym samym nie będzie miał prawa do ich sprzedaży i uzyskiwania z tego tytułu
    zysków. Ponieważ wyniki i wiedza uzyskane w ramach realizacji Projektu są spójne z
    zadaniami statutowymi Instytutu (...), to osiągnięte wyniki będą wykorzystywane w
    realizacji badań statutowych.
    Zmiana postanowień umowy konsorcjum w przedmiocie komercjalizacji wyników Projektu
    spowodowała, że Instytut nie ma prawa do otrzymywania wynagrodzenia z tytułu
    komercjalizacji wyników Projektu. W związku ze zmianą przeznaczenia wykorzystania
    wyników Projektu do realizacji badań statutowych, Instytut dokonał korekty podatku

    naliczonego przy nabyciu towarów i usług służących do realizacji przypisanych mu zadań
    w Projekcie za okres: od stycznia 2021 r. do czerwca 2021 r.
    Dla celów realizacji ww. Projektu Instytut prowadził wyodrębnioną ewidencję księgową
    zgodnie z zasadą przejrzystości wynikającą z ustawy o rachunkowości.
    Odpowiadając na wezwanie Organu z 19 października 2021 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że :
    Projekt realizowany w ramach konsorcjum, ma na celu zrealizowanie zadań postawionych
    w Projekcie. Zadania partnerów są następujące:
    (...)
    Żaden z Partnerów nie wykonywał czynności na rzecz innego Partnera. Każdy konsorcjant
    realizuje swoje zadania określone we wniosku projektowym, czynności wykonywane przez
    Partnerów w ramach projektu były komplementarne i składały się na całość Projektu.
    Instytut nie wykonywał żadnych czynności w projekcie jako podwykonawca innego
    partnera.
    Instytut nie otrzymał żadnego wynagrodzenia z tytułu komercjalizacji wyników projektu w
    2019 i 2020 r.
    Finansowanie Projektu ze strony EIT następuje na podstawie umowy szczegółowej
    zawieranej na każdy rok pomiędzy EIT, (...) i z poszczególnymi parterami konsorcjum,
    która określa prawa i obowiązki dotyczące projektów objętych umową w danym roku.
    Liderem projektu jest B. Lider, działa jako pośrednik między członkami konsorcjum a (...),
    jest odpowiedzialny za złożenie przygotowanego wspólnie przez partnerów Konsorcjum
    wniosku o finansowanie, monitoruje i koordynuje postępy projektu oraz za złożenie
    raportu merytorycznego z realizacji całego projektu. Lider projektu nie uczestniczy w
    przekazaniu środków, środki na realizację projektu przekazywane są bezpośrednio z (...)
    do poszczególnych członków konsorcjum (w tym Wnioskodawcy).
    Kwota dofinansowania wyliczana jest na podstawie szacowanych kosztów realizacji i
    poniesionego nakładu pracy na zadania, budżet projektu jest oceniany pod kątem
    uzasadnienia kosztów i ich wysokości. Kwota dofinansowania w projekcie stanowi 100 %
    kwoty zaakceptowanego budżetu.
    Wnioskodawca samodzielnie dokonywał zakupu towarów i usług na potrzeby realizacji
    projektu. Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług na realizację projektu zostały
    wystawione na Wnioskodawcę.
    Dofinansowanie mogło zostać przeznaczone wyłącznie na koszty ponoszone w związku z
    realizacją zadania przypisanego Wnioskodawcy w projekcie, i nie mogło być i nie było
    przeznaczone na inną działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę.
    Rozliczenie środków finansowych następuje po zakończeniu projektu, poprzez złożenie
    sprawozdania finansowego z poniesionych kosztów. Sprawozdanie musi być
    zaakceptowane przez (...), ostatecznie środki finansowe są rozliczane przez centralę EIT.
    W przypadku niezrealizowania zadań dotyczących Projektu, o którym mowa we wniosku,
    Wnioskodawca zobowiązany byłby do zwrotu otrzymanych środków pieniężnych.
    Pytania
    1) Czy w świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT otrzymana dotacja na pokrycie kosztów
      Projektu stanowi wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług?
    2) Czy w świetle art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) ustawy o podatku od towarów i usług
      Instytutowi będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego
      przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją Projektu za 2019 i 2020 r.?

    3) Czy w świetle art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) ustawy o podatku od towarów i usług
      Instytutowi będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego
      przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją Projektu za 2021 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko w sprawie pytania 1.
    Zdaniem Instytutu, dofinansowanie otrzymane w latach: 2019 - 2020 i w 2021 r. na
    pokrycie kosztów związanych z realizacją Projektu nie stanowi wynagrodzenia, o którym
    mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że Instytut nie świadczy jakichkolwiek usług, wykonuje
    przypisane mu zadanie, które stanowi element składowy całego Projektu. Ponadto, jak
    wskazano w opisie, Instytut w przypadku wytworzenia w Projekcie, jako całości, wyników
    możliwych do wykorzystania, nie będzie właścicielem praw własności przemysłowej, jak
    również nie będzie uprawnionym do sprzedaży wyników badań (uprawnionym jest E. i B.).
    Oznacza to, że zysk uzyskany przez E. i B. z tytułu sprzedaży praw własności przemysłowej
    (komercjalizacja wyników badań) nie będzie przysługiwał pozostałym partnerom, w tym
    Instytutowi. Wyniki i wiedza uzyskane w ramach realizacji Projektu są spójne z zadaniami
    statutowymi Instytutu (...) wskazanymi w opisie stanu faktycznego, w związku z czym,
    osiągnięte wyniki będą wykorzystywane w realizacji badań statutowych.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, do zadań statutowych Instytutu należy m.in.:
    (...)
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przy czym, zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT jest
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym:
        przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
        zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
        świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa, przy czym,
        art. 2 pkt 22 ustawy o VAT stanowi, że pod pojęciem „sprzedaży” należy rozumieć
        odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
        eksport towarów i wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawnych, jedynie te dotacje, subwencje i inne
    dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych

    towarów lub świadczonych usług stanowią wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu
    podatkiem VAT, co oznacza, że nie każda dotacja stanowi wynagrodzenie w rozumieniu
    art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Zagadnienie „dotacji mającej bezpośredni wpływ na cenę” było przedmiotem rozważań
    Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS - obecnie Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej TSUE). W uzasadnieniu wyroku w sprawie C-184/00 (Office des produits
    wallons ASBL v. Belgian State) TSUE uznał, iż sam tylko fakt, że dotacja lub inny sposób
    dofinansowania wpływa na ostateczną cenę świadczenia, nie może być decydujący dla
    uznania, że dotacja ta powinna zwiększać podstawę opodatkowania. Trybunał wyjaśnił, że
    do uznania dotacji za zwiększającą podstawę opodatkowania konieczne jest stwierdzenie,
    że dotacja ta jest dokonywana w celu sfinansowania konkretnej czynności opodatkowanej,
    tj. dostawy towarów lub świadczenia usług. Powyższy pogląd zaakceptował Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 19 czerwca 2018 r., nr 0111-
    KDIB3-2.4012.313.2018.2.AZ stwierdzając, że otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty)
    nie stanowi samo w sobie żadnej czynności, ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje
    podlegają opodatkowaniu, jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Zdaniem
    organu, tylko dotacje, które stanowią dopłatę do ceny sprzedawanych towarów, czy
    świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą, czy towarem i podlegają
    opodatkowaniu. Organ stwierdził, że skoro otrzymane dofinansowanie (dotacje, dopłaty)
    przeznaczone zostanie wyłącznie na pokrycie kosztów poniesionych w związku z realizacją
    projektu, to kwoty te w żadnym razie nie będą stanowiły bezpośredniej dopłaty do ceny
    usług świadczonych przez podatnika. Ze stanowiska organu wynika jednoznacznie, że
    dotacja przedmiotowa, przeznaczona na przeprowadzenie projektu z konkretnie
    wyznaczonymi działaniami i celami nie stanowi wynagrodzenia podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W wyroku z 23 października 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1034/19, Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Gdańsku dokonał interpretacji pojęcia „dotacja mająca bezpośredni
    wpływ na cenę”. W sformułowanej tezie Sąd stwierdził, że „... dotacje operacyjne na
    pokrycie części kosztów prowadzenia działalności niemal zawsze mają wpływ na
    kalkulowaną na bazie kosztów cenę towarów i usług dostarczanych (świadczonych) przez
    podmiot dotowany. W takim zakresie, w jakim oferuje on określone towary lub usługi,
    może on zazwyczaj oferować je po cenach, których nie byłby w stanie zaproponować,
    gdyby musiał jednocześnie pokryć swoje koszty i osiągnąć zysk. Jednakże sam fakt, że
    dotacja może mieć wpływ na cenę towarów lub usług dostarczanych lub świadczonych
    przez podmiot dotowany nie wystarcza, by dotacja ta podlegała opodatkowaniu. Aby
    dotacja była bezpośrednio powiązana z ceną takich dostaw konieczne jest także, by była
    ona wypłacana danemu podmiotowi bezpośrednio w celu umożliwienia mu dostarczania
    określonych towarów lub świadczenia określonych usług. Jedynie w tym przypadku
    dotację należy uznać za wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług, a w
    konsekwencji za podlegającą opodatkowaniu.”
    W przypadku Instytutu i jego udziału w przedmiotowym Projekcie, dotacja nie ma
    bezpośredniego powiązania z ceną, gdyż nie ma ona na celu umożliwienia Instytutowi
    dostarczania określonych towarów lub świadczenia określonych usług. W niniejszej
    sprawie pozyskana dotacja jest wyłącznie dotacją tzw. kosztową, przeznaczona bowiem
    była (i jest nadal) na pokrycie kosztów związanych z realizacją zadania (badania metodą in
    vivo) tj.:
        zakupu materiałów laboratoryjnych, (np. odczynniki, mikrobiologiczne pożywki
        hodowlane, bufory, zestawy identyfikacyjne, rozpuszczalniki i ogólne wyposażenie
        laboratoryjne),
        zakup kurczaków i paszy,
        transport próbek,

        utrzymanie zaawansowanych technologii sprzętu (np. autoklawy, fermentory i
        systemy filtracji wymagane do oczyszczania bakteriofagów) potrzebne do
        prawidłowego przeprowadzenia eksperymentalnych prób i analiz,
        zakup materiałów związanych z rozpowszechnianiem i komunikacją (np. publikacja
        wyników i opłaty rejestracyjne na konferencje),
        koszty podróży związane z: gromadzeniem danych i pobieraniem próbek w
        lokalizacjach zewnętrznych, uczestnictwem w bezpośrednich spotkaniach
        konsorcjum oraz udziałem w działaniach związanych z rozpowszechnianiem
        projektów.
    Podkreślić zatem należy, że związek kosztowy nie jest związkiem, o którym mowa w art.
    29a ust. 1 ustawy o VAT, tj. nie uzasadnia twierdzenia, że dofinansowanie uzyskane na
    pokrycie ww. kosztów ma bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez Instytut usług,
    gdyż takowych Instytut nie świadczy w tym Projekcie.
    Tym samym, dofinansowanie otrzymane przez Instytut na realizację Projektu nie będzie
    stanowić wynagrodzenia w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Stanowisko w sprawie pytania 2
    Instytut uważa, że w latach: 2019 - 2020, w związku z realizacją zadań przypisanych w
    Projekcie, przysługiwało mu prawo do odliczenia w całości kwot podatku naliczonego przy
    nabyciu towarów i usług służących do jego realizacji, ponieważ wyniki Projektu w postaci
    praw własności przemysłowej miały być wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tj. komercjalizacji wyników końcowych. W literaturze przedmiotu za
    komercjalizację uznaje się wszelkie działania polegające na wykorzystywaniu i
    udostępnianiu wyników prac badawczo-rozwojowych w taki sposób, aby umożliwiało to
    osiąganie korzyści finansowych na zasadach rynkowych.
    Według pierwotnych ustaleń zawartych w umowie konsorcjum, sprzedaż końcowych
    wyników Projektu miała odbywać się na zasadzie sprzedaży patentów. W związku z tym
    Instytut, w zakresie jaki przewidywała umowa konsorcjum w brzmieniu do 15 grudnia
    2020 r. był uprawniony do udzielenia licencji na prawa własności przemysłowej.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    przy czym, z art. 7 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Ponieważ ustawa o VAT nie precyzuje co należy rozumieć pod pojęciem „rzeczy” to
    zasadnym jest sięgnięcie do art. 45 kodeksu cywilnego, który stanowi, iż rzeczami są tylko
    przedmioty materialne.
    W rozumieniu art. 24 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z
    2020 r. poz. 286 ze zm.) patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na
    wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego
    stosowania. Tym samym „patent” dla celów podatku od towarów i usług nie jest towarem.
    Zastosowanie zatem miał art. 8 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zgodnie z którym, przez
    świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

        przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej.
        zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
        świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Planowana sprzedaż patentu przez Instytut miała stanowić odpłatne świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Podkreślić należy, iż patenty, jako odpłatne
    usługi, nie znajdują się w katalogu czynności zwolnionych wymienionych w art. 43 ust. 1
    ustawy o VAT. Co do zasady, sprzedaż patentów jest opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług według stawki podstawowej określonej w art. 41 ust. 1 w związku z art.
    146a pkt 1 ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124, gdzie kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających
    z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, lub dokonania
    całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn.:
        odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i
        usług,
        towary i usługi, na nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, dopiero 15 grudnia 2020 r. umowa konsorcjum
    uległa zmianie w taki sposób, że prawa własności przemysłowej i prawa do czerpania
    korzyści z ich komercjalizacji otrzymał E i B. Instytut natomiast ma prawo do
    wykorzystania uzyskanych wyników do badań statutowych. Oznacza to końcowo, że po
    stronie Instytutu nie wystąpią czynności opodatkowane.
    Mając na uwadze wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 17 października
    2018 r., jaki zapadł w sprawie C-249/17 (Ryanair), należy stwierdzić, że Instytut zachował
    prawo do odliczenia podatku naliczonego na nabyciu towarów i usług za lata: 2019 - 2020.
    W wyroku tym TSUE stwierdził, że na działalność gospodarczą podlegającą VAT może
    składać się kilka następujących czynności, a tym samym zaliczyć do niej można także
    działalność przygotowawczą. Zostało przy tym podkreślone, że każdy, kto ma zamiar
    rozpocząć działalność opodatkowaną, co znajduje potwierdzenie w okolicznościach
    obiektywnych, a także dokonał na ten cel pierwszych wydatków inwestycyjnych, powinien
    być traktowany jak podatnik VAT. Wobec tego w badanej sprawie zdaniem TSUE, Ryanair
    nabył usługi w celu prowadzenia działalności opodatkowanej, w związku z czym
    przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku. Trybunał zwrócił uwagę, że prawo do
    odliczenia podatku przesądzające o jego neutralności co do zasady nie podlega
    ograniczeniom i musi być zagwarantowane niezależnie od rezultatu planowanej
    działalności. Nie ma tym samym podstaw do wprowadzania odrębnego warunku -
    faktycznego powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu. Prawo do odliczenia
    powstaje bowiem wcześniej - już w momencie nabycia danych towarów i usług, a więc
    trwa również później - nawet jeżeli planowana działalność nie została zrealizowana, a w

    konsekwencji nie przyniosła żadnych transakcji podlegających opodatkowaniu,
    (opracowanie: Kancelaria Prawna Skarbiec, Robert Nogacki).
    Stanowisko w sprawie pytania 3
    Zdaniem Instytutu, z uwagi na zmianę postanowień umowy konsorcjum, od stycznia 2021
    r. nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów
    i usług związanych z realizacją Projektu. Takie stanowisko wynika z faktu, że
    dofinansowanie, jakie otrzyma Instytut w związku z Projektem, nie będzie stanowić
    wynagrodzenia o charakterze dopłaty do ceny świadczonych usług czy dostarczanych
    towarów, bowiem nie wystąpi sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT
    podlegająca opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 tej ustawy.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary
    i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124, gdzie kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających
    z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, lub dokonania
    całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn.:
        odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i
        usług,
        towary i usługi, na nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych.
    Jak wskazano powyżej, realizując Projekt Instytut nie będzie świadczył jakichkolwiek
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT, z tytułu świadczenia których przysługuje
    prawo do odliczenia podatku naliczonego na nabyciu towarów i usług.
    Mając na uwadze opisany stan faktyczny i stan prawny należy stwierdzić, że Instytutowi w
    ogóle nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na nabyciu
    towarów i usług służących realizacji tego Projektu. W tym bowiem przypadku, po stronie
    Instytutu nie wystąpią czynności opodatkowane, które stanowią podstawę do skorzystania
    z prawa do odliczenia podatku naliczonego na nabyciu towarów i usług związanych z
    wykonywaniem tych czynności.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych.
    W wyroku z 3 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Po 443/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny
    w Poznaniu, uznał, że: „Zasada neutralności VAT, umożliwiająca odliczenie podatku
    naliczonego, ma zastosowanie tylko do podatników wykonujących czynności
    opodatkowane VAT. Jeśli zaś podatnik takich czynności nie wykonuje, a nabywa dobra z
    naliczonym podatkiem, podatek ten stanowi element kosztowy. Taka sytuacja sprawia, że
    obciążenie podatkiem VAT może dotyczyć także podatnika”.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 23 listopada 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114#KDIP4-3.4012.569.2021.2.MP, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe w kwestii uznania, że otrzymane przez Państwa dofinansowanie na
    realizację Projektu nie będzie stanowić wynagrodzenia w rozumieniu art. 29a ust. 1
    ustawy o VAT oraz braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z
    realizacją Projektu za 2021 r., a także za prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia
    podatku VAT naliczonego w związku z realizacją Projektu za 2019 i 2020 r.

    Interpretację doręczono Państwu 29 listopada 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    29 grudnia 2021 r. ( wpływ 4 stycznia 2022 r.) wnieśli Państwo skargę na tę interpretację
    do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
    Wnieśli Państwo o:
        uchylenie zaskarżonej Interpretacji w całości
        zasądzenie kosztów postępowania prawem przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił skarżoną interpretację - wyrokiem z
    24 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Ol 74/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 19 maja 2025 r. sygn. akt I FSK 966/22 oddalił
    skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 19 maja 2025 r.
    Odpis prawomocnego wyroku wpłynął 21 sierpnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
        ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części
        prawidłowe i w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży, rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).

    Przy czym w myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach, rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje zatem
    wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarem jak właściciel.
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie
    podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego
    stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą
    (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
    Zauważyć należy, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś
    na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć
    również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    Zatem, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć

    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Ponadto stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie
    podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny. Pozwala
    na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną
    działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Status podatnika
    podatku od towarów i usług wynika również z okoliczności dokonania czynności, które
    podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    W tym miejscu należy wskazać, że konsorcjum jest organizacją zrzeszającą kilka
    podmiotów gospodarczych na określony czas, w konkretnym celu. Jakkolwiek ani w prawie
    cywilnym ani w prawie podatkowym nie występuje legalna definicja konsorcjum,
    przyjmuje się, że zawarcie umowy konsorcjum możliwe jest na podstawie art. 353¹ ustawy
    z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), w ramach
    tzw. swobody umów.
    W konsekwencji strony zawierające umowę konsorcjum mogą ją ukształtować w sposób
    dowolny, byleby jej treść lub cel nie sprzeciwiały się ustawie, zasadom współżycia
    społecznego oraz właściwości takiego stosunku. Konsorcjum nie jest jednak podmiotem
    gospodarczym, nie posiada osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej, nie musi być
    rejestrowane, ani mieć odrębnej nazwy czy też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum
    są, co do zasady, niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli w działaniach
    niezwiązanych z konsorcjum), a w działaniach związanych z konsorcjum realizują wspólne
    przedsięwzięcie objęte porozumieniem. Zawierając umowę konsorcyjną podmioty mogą

    określić, kto będzie reprezentował konsorcjum na zewnątrz (może to być także osoba
    trzecia). Co do zasady, konsorcja nie mają też wspólnego majątku (chociaż mogą mieć
    wspólne konto rozliczeniowe), a wszelkie formy płatności regulowane są przez firmę lub
    osobę reprezentującą konsorcjum.
    Dodać należy, że polski ustawodawca nie skorzystał z możliwości wynikającej z art. 11
    Dyrektywy Rady 2006/112/WE, zgodnie z którym:
      Po konsultacji z komitetem doradczym ds. podatku od wartości dodanej (zwanym
      dalej "Komitetem ds. VAT"), każde państwo członkowskie może uznać za jednego
      podatnika osoby mające siedzibę na terytorium tego samego państwa
      członkowskiego, które będąc niezależnymi pod względem prawnym, są ściśle
      powiązane pod względem finansowym, ekonomicznym i organizacyjnym.
    Konsorcjum - w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego - nie może być
    zatem uznane za podatnika VAT. Oznacza to, że relacji zachodzących pomiędzy stronami
    umowy konsorcjum (podatnikami VAT), dla potrzeb podatku od towarów i usług, nie
    należy oceniać na zasadach wewnętrznych rozliczeń konsorcjum. A zatem przedsiębiorcy
    działający w ramach konsorcjum są odrębnymi podatnikami VAT. Powyższe oznacza, że
    działając w ramach konsorcjum powinni oni do wzajemnych rozliczeń stosować ogólne
    reguły wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów wykonawczych do
    niej, w tym także w zakresie wystawiania faktur VAT dokumentujących wykonywane przez
    nich czynności.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że od 1 stycznia 2019 r. realizują Państwo
    projekt pn.: „(...)”. Projekt jest finansowany ze środków Komisji Europejskiej w ramach
    programu Horyzont 2020. Jest jednym z działań podejmowanych przez (...), największą
    europejską inicjatywę w obszarze rolno-spożywczym, realizującą programy wsparcia
    innowacji dla sektora (...) w Europie.
    Projekt jest realizowany przy współpracy z partnerami: B. - Lider Projektu, C., D., E. (E. -
    partner przemysłowy). W związku z realizacją projektu zawarto umowę konsorcjum, której
    celem było określenie ustaleń umownych pomiędzy stronami umowy dotyczących
    Projektu, w tym określenia niektórych praw i obowiązków odnoszących się do partnerów
    dotyczących między innymi zarządzania Projektem, odpowiedzialności, praw dostępu i
    rozstrzygania sporów. Żaden z Partnerów nie wykonywał czynności na rzecz innego
    Partnera. Każdy konsorcjant realizował swoje zadania określone we wniosku
    projektowym, czynności wykonywane przez Partnerów w ramach projektu były
    komplementarne i składały się na całość Projektu. Instytut nie wykonywał żadnych
    czynności w projekcie jako podwykonawca innego partnera.
    Liderem projektu jest B. Lider, działa jako pośrednik między członkami konsorcjum a (...),
    jest odpowiedzialny za złożenie przygotowanego wspólnie przez partnerów Konsorcjum
    wniosku o finansowanie, monitoruje i koordynuje postępy projektu oraz za złożenie
    raportu merytorycznego z realizacji całego projektu. Lider projektu nie uczestniczy w
    przekazaniu środków, środki na realizację projektu przekazywane są bezpośrednio z (...)
    do poszczególnych członków konsorcjum (w tym Wnioskodawcy).
    Kwota dofinansowania wyliczana jest na podstawie szacowanych kosztów realizacji i
    poniesionego nakładu pracy na zadania, budżet projektu jest oceniany pod kątem
    uzasadnienia kosztów i ich wysokości. Kwota dofinansowania w projekcie stanowi 100 %
    kwoty zaakceptowanego budżetu.
    Państwo samodzielnie dokonywali zakupu towarów i usług na potrzeby realizacji projektu.
    Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług na realizację projektu zostały wystawione
    na Państwa.
    Dofinansowanie mogło zostać przeznaczone wyłącznie na koszty ponoszone w związku z
    realizacją zadania przypisanego Państwu w projekcie, i nie mogło być i nie było
    przeznaczone na inną działalność prowadzoną przez Państwa.

    Rozliczenie środków finansowych następuje po zakończeniu projektu, poprzez złożenie
    sprawozdania finansowego z poniesionych kosztów. W przypadku niezrealizowania zadań
    dotyczących Projektu, o którym mowa we wniosku, byliby Państwo zobowiązani do zwrotu
    otrzymanych środków pieniężnych.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy w świetle art. 29a ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług otrzymane dofinansowanie na pokrycie kosztów
    Projektu stanowi wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. (pytanie nr 1)
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z ww. przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Jednocześnie, do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko
    takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni
    wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług. Dla
    określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są czy
    też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające
    cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią
    podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy. Do podstawy
    opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym
    charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru
    czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja
    (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika,
    niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy
    podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem
    usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu

    wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie
    zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L z 2006 r. Nr 347/1 ze zm.), zgodnie z którym:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie
      z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Istotne zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym celu odwołać się należy do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności wyroków w sprawach C-184/00 (Office des produits wallons
    ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of
    Customs and Excise).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe
    było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po
    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.

    W orzeczeniu C-353/00 TSUE wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w sprawie C-353/00. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można - i należy - potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi - tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Jednocześnie z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od
    kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę - czy od nabywcy czy od
    osoby trzeciej, ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub
    za daną konkretną dostawę.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności, w kontekście przywołanych przepisów prawa
    podatkowego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do otrzymanej
    przez Państwa dotacji nie zachodzi sytuacja, w której występują skonkretyzowane
    świadczenia w zamian za określone wynagrodzenie. Otrzymana dotacja nie jest związana z
    konkretną, oznaczoną dostawą albo usługą i nie występuje bezpośredni związek pomiędzy
    tą dotacją a świadczeniem usług. W związku z tym, otrzymana dotacja nie stanowi
    wynagrodzenia z tytułu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak bowiem wskazali Państwo w opisie sprawy - wyniki i osiągnięcia Projektu były
    rozpowszechniane (w formie klasycznej, np. poprzez komunikaty prasowe czy czasopisma
    naukowe, oraz poprzez nowe kanały komunikacji - profile partnerów w portalach

    społecznościowych), a więc działania komunikacyjne, które miały na celu dotarcie do
    decydentów, organów bezpieczeństwa i ekspretów regulacyjnych, a także różnych
    interesariuszy i potencjalnych ostatecznych klientów. Wskazali Państwo, że żaden z
    Partnerów Projektu nie wykonywał czynności na rzecz innego Partnera i każdy z nich
    realizuje swoje, określone wnioskiem projektowym zadania, a czynności wykonywane
    przez Partnerów były komplementarne i składały się na całość Projektu. Zwrócić należy w
    tym miejscu jednak uwagę na fakt, że aneksem do umowy konsorcjum podpisanym 16
    grudnia 2020 r. zostali Państwo pozbawieni praw własności przemysłowej powstałych w
    Projekcie, a w konsekwencji prawa do ich sprzedaży i uzyskiwania z tego tytułu zysków.
    Jednocześnie zobowiązani zostali Państwo do nieodpłatnego przekazania wiedzy i
    doświadczenia w zakresie prowadzenia badań in vivo oraz oceny wpływu badanych
    czynników na organizm i mikrobiotę przewodu pokarmowego. Prawa do komercjalizacji
    wyników Projektu otrzymali inni konsorcjanci - którzy w rzeczywistości mają prawo do
    wykorzystania wyników Instytutu.
    Z wniosku wynika, że otrzymane przez Państwa środki finansowe stanowiły
    dofinansowanie, które mogło być przeznaczone wyłącznie na pokrycie wydatków
    (kosztów) związanych z realizacją ww. zadania. Środki te nie mogły zostać przeznaczone na
    inną działalność prowadzoną przez Państwa, natomiast w przypadku niezrealizowania
    zadań Projektu Instytut był zobligowany do ich zwrotu.
    Zatem przedstawione okoliczności wskazują, że otrzymana przez Państwa dotacja dotyczy
    bezpośrednio realizowanego przez Państwa Projektu i ma charakter zakupowy, ponieważ
    przeznaczona jest na wydatki niezbędne do wykonania realizowanego przez Państwa
    Projektu. Tym samym, w związku z tym, że dotacja będąca przedmiotem wniosku stanowi
    wyłącznie dofinansowanie do realizacji opisanego Projektu, oraz dofinansowanie to nie
    ma związku z dostawą towarów, bądź ze świadczeniem przez Państwa usług, to nie
    stanowi ona podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Powyższe potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 24 marca 2022 r. sygn.
    akt I SA/Ol 74/22, zapadłym w niniejszej sprawie, w którym wskazał, że:
      (...) Sąd uznał argumentację skargi, że wsparcie, jakie Instytut otrzymał, nie będzie
      stanowić dopłaty do ceny. W związku z tym otrzymane dofinansowanie nie jest
      wynagrodzeniem w rozumieniu art. 29a ust. 1 u.p.t u i nie stanowi czynności
      opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., w związku ze
      świadczeniem której przysługuje odliczenie podatku naliczonego na nabyciu towarów i
      usług.
    Zdaniem Sądu:
      Głównym celem Projektu miało być opracowanie nowego produktu opartego na
      fagach, stosowanego jako narzędzie biokontroli przed i / lub po uboju w celu
      zmniejszenia rozpowszechnienia (...) u (...). Uzyskiwane przez stronę skarżącą
      dofinansowanie pokrywa koszty współrealizacji Projektu, a nie cenę dostarczania
      konkretnych usług.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 maja 2025 r. sygn. akt I FSK 966/22 również
    zapadłym w niniejszej sprawie podzielił stanowisko WSA i stwierdził, że:
      (...) opisane we wniosku o interpretację dofinansowanie nie stanowi dopłaty do
      wynagrodzenia, ale zwrot poniesionych kosztów realizacji projektu (ma charakter
      zakupowy, a nie sprzedażowy). Pokrywa tylko koszty związane z realizacją projektu i
      nie ma charakteru cenotwórczego, lecz stanowi zwrot poniesionych kosztów. W
      konsekwencji, w związku z realizacją projektu Instytut nie otrzyma sfinansowanego
      tym dofinansowaniem wynagrodzenia za świadczone usługi w rozumieniu przepisów
      ustawy o VAT, wobec czego otrzymane dofinansowanie na realizację projektu nie

      będzie stanowiło obrotu w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i tym samym nie
      podlega opodatkowaniu, gdyż nie znajdują tu zastosowania przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1
      i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Podsumowując, otrzymana przez Państwa dotacja mająca charakter zakupowy, nie ma na
    celu sfinansowania ceny sprzedaży dokonywanych przez Państwa dostaw towarów, czy
    świadczonych przez Państwa usług. W konsekwencji, nie będzie stanowiła wynagrodzenia
    za dokonywane przez Państwa świadczenia w ramach Projektu, a jedynie zwrot
    poniesionych przez Państwa kosztów związanych z jego realizacją.
    W konsekwencji dotacja, czyli otrzymany zwrot poniesionych przez Państwa kosztów
    związanych z realizacją Projektu, nie stanowi wynagrodzenia za jakiekolwiek czynności
    opodatkowane VAT podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Mają Państwo również wątpliwości w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    towarów i usług nabytych w związku z realizacją Projektu. (pytania nr 2 i 3)
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    I tak, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 4 ustawy:

      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna
    część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też
    pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej
    podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna
    być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane
    (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia
    prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Faktury dokumenujące nabycie towarów i usług związanych z realizacją Projektu
    zostały wystawione na Państwa. Umowa konsorcjum podpisana 1 stycznia 2019 r.,
    przewidywała udział każdego z Partnerów w komercjalizacji wyników Projektu i
    otrzymywania z tego tytułu wynagrodzenia. W związku z tym w latach: 2019-2020 odliczali
    Państwo podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją zadań
    określonych w Projekcie.
    Pod koniec 2020 r., (...) zobowiązał Partnerów konsorcjum do wskazania, którzy Partnerzy
    będą czerpać zyski z ewentualnej komercjalizacji wyników Projektu. 16 grudnia 2020 r. na
    podstawie aneksu do umowy konsorcjum E i B (partnerzy konsorcjum) otrzymali wyłączne
    prawa własności przemysłowej do możliwych do wykorzystania wyników Projektu, a
    Państwo w celu realizacji Projektu, mają nieodpłatnie udostępnić posiadaną wiedzę i
    doświadczenie w zakresie prowadzonych badań. W związku z tym, nie będą Państwo
    właścicielem (ani współwłaścicielem) praw własności przemysłowej powstałych w
    Projekcie, tym samym nie będą Państwo mieli prawa do ich sprzedaży i uzyskiwania z tego
    tytułu zysków. Ponieważ wyniki i wiedza uzyskane w ramach realizacji Projektu są spójne z
    Państwa zadaniami statutowymi (...), to osiągnięte wyniki będą wykorzystywane w
    realizacji badań statutowych.
    Ponadto, jak ustalono powyżej, otrzymana przez Państwa dotacja nie stanowi pokrycia
    ceny usługi świadczonej w ramach Projektu i nie jest dotacją bezpośrednio wpływającą na
    jej wartość, tym samym, nie stanowi wynagrodzenia za jakiekolwiek wykonywane przez
    Państwa czynności w ramach Projektu. Zatem, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, ponieważ nabywane w ramach realizacji Projektu towary i usługi
    wykorzystują Państwo wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających
    opodatkowaniu, nie przysługuje Państwu prawo do pełnego odliczenia podatku
    naliczonego w związku z realizacją opisanego Projektu ani w latach 2019-2020 ani za rok
    2021.
    Powyższe potwierdził WSA w Olsztynie w ww. wyroku z 24 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Ol
    74/22, zapadłym w niniejszej sprawie, stwierdzając:
      Wadliwe ustalenie organu, że dofinansowanie na realizację przedmiotowego Projektu
      będzie stanowić zapłatę otrzymaną od osoby trzeciej (stanowiącą podstawę
      opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 u.p.t.u.) stanowi naruszenie art. 86 ust. 1 u.p t u.
      i powoduje, że organ błędnie uznał, że Instytutowi będzie przysługiwało prawo do
      odliczenia podatku naliczonego na nabyciu towarów i usług związanych z
      realizowanym Projektem w takim zakresie, w jakim są one związane z wykonywaniem
      czynności opodatkowanych Zatem wbrew stanowisku organu interpretującego,
      Instytutowi nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na
      nabyciu towarów i usług w związku z realizacją Projektu.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym w latach 2019-
    2020 przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia jest nieprawidłowe, natomiast

    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, zgodnie z którym za rok 2021 nie przysługuje
    Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją Projektu
    jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.