Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-280/13-4/JSK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-07-05
Teza: Czy Szpital jako podmiot formalno-prawny jest uprawniony do złożenia korekty rozliczenia czynności aportu poszczególnych składników majątku stanowiących aport w ramach przedsiębiorstwa do Spółki z o.o.?
Słowa kluczowe: aport; korekta; opodatkowanie; przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Szpitala, przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2013 r. (data wpływu 5 kwietnia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. (data wpływu 18 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku VAT. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego oraz pełnomocnictwo.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Szpital został powołany dekretem Prowincjała Zakonu z dnia 14 lipca 2005 r., a działalność jako ZOZ rozpoczął w dniu 1 stycznia 2006 r.

Szpital został założony i był prowadzony przez Konwent jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej.

W dniu 1 stycznia 2010 r. został wniesiony w postaci aportu do Spółki (…). Aport w postaci działającego Szpitala spełnia przesłanki określone w art. 551 k.c. do uznania go za przedsiębiorstwo, a tym samym za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 4a pkt 3 updop., co zostało potwierdzone interpretacją indywidualną z dnia 7 grudnia 2011 r.

Szpital dokonał rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług zgodnie z interpretacją indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 października 2009 r., i odprowadził podatek od towarów i usług od poszczególnych składników majątku odpowiednio jako dostawa towarów oraz świadczenie usług.

Interpretacją z dnia 7 grudnia 2011 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wskazał, że Szpital stanowiący wkład niepieniężny do Spółki jest przedsiębiorstwem i jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy podkreślić, że rozliczenia podatku od towarów i usług dokonał Szpital działający w ramach Konwentu. Przedsiębiorstwo Szpitala (Szpital stanowiący przedsiębiorstwo), w rozumieniu art. 551 k.c., jako zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności leczniczej, został wniesiony do Spółki, jednak w ramach Konwentu nadal istniał nie prowadząc działalności i bez wyposażenia majątkowego, jako odrębny podatnik, posiadając swój NIP do czasu ostatecznego wygaszenia wszystkich spraw formalnych związanych z przeniesieniem działalności wraz z zespołem składników materialnych i niematerialnych do Spółki.

Należy podkreślić, że Spółka, w ocenie Wnioskodawcy, nie jest następcą prawnym Konwentu ani Szpitala, gdyż przeniesienie Szpitala nastąpiło na podstawie art. 552 k.c.

Nie znajduje tu też zastosowania art. 93 i 94 Ordynacji podatkowej oraz art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Szpital - jako byt formalny po zakończeniu wszystkich spraw formalnych i podatkowych zostanie Dekretem Prowincjała zamknięty/zlikwidowany.

W piśmie z dnia 12 czerwca 2013 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Zainteresowany wskazał, iż:

1.  Szpital jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług od dnia 22 stycznia 2007 r. pod numerem NIP: (…) i nadal posiada status podatnika,
2.  rozliczenia poszczególnych składników majątku Szpitala i odprowadzenia podatku od towarów i usług od każdego składnika majątku jako dostawa towarów i usług dokonał Szpital,
3.  korekta rozliczenia czynności aportu składników stanowiących aport w ramach przedsiębiorstwa została dokonana w deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2012 r. Na okoliczność korekty rozliczenia czynności aportu zostały wystawione w dniu 11 września 2012 r. przez Szpital faktury korygujące VAT,
4.  podmiot, który wystawił faktury korygujące – Szpital posiada potwierdzenie odbioru faktur korygujących związanych z rozliczeniem aportu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Szpital jako podmiot formalno-prawny jest uprawniony do złożenia korekty rozliczenia czynności aportu poszczególnych składników majątku stanowiących aport w ramach przedsiębiorstwa do Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, Szpital jest wyodrębnionym podatkowo podmiotem od Konwentu. Zainteresowany dokonał rozliczenia poszczególnych składników majątku Szpitala odprowadzając podatek od towarów i usług od każdego składnika majątku jako dostawa towarów i świadczenie usług. Wobec przekazania aportem składników majątku Szpitala w ramach przedsiębiorstwa prowadzonego jako działalność Szpitala należy dokonać korekty rozliczenia podatku od czynności aportu poszczególnych składników majątku.

Podatnik, jakim jest Szpital, pozostał jako byt formalno-podatkowy do czasu ostatecznego zakończenia spraw formalnych związanych z zakończeniem prowadzenia działalności leczniczej przekazanej w ramach przedsiębiorstwa do Spółki. Szpital jako byt formalno-podatkowy jest podmiotem uprawnionym do dokonania korekty rozliczeń podatku od towarów i usług poszczególnych składników majątku niepodlegających temu podatkowi. Szpital wystawił we wrześniu 2012 r. faktury korygujące związane z rozliczeniem aportu.

Szpital powinien wystąpić z deklaracją podatkową VAT - 7 za miesiąc wrzesień 2012 r., w której powinny zostać ujęte faktury korygujące, których przedmiotem było rozliczenie przekazywanych w ramach aportu składników majątku i dokonać korekty podatku należnego oraz podatku naliczonego w zakresie składników majątku wniesionych do Spółki.

Szpital jest uprawniony do złożenia korekty rozliczenia czynności aportu poszczególnych składników majątku stanowiących aport w ramach przedsiębiorstwa do Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez sprzedaż – zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r.).

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Stosownie do treści art. 106 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

W myśl art. 106 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1.  określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2.  może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3.  może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

W przypadku, gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty (art. 108 ust. 1 ustawy). Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego (art. 108 ust. 2 ustawy).

Faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub otrzymania zaliczki) i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Fakturę wystawia sprzedawca (usługodawca) będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura VAT jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury VAT zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub usług.

W praktyce znajdują się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury VAT następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej.

Zasady wystawiania faktur korygujących określone zostały w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą tę fakturę.

W myśl § 13 ust. 2 powołanego rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do jednej lub więcej dostaw towarów lub usług, faktura korygująca powinna zawierać:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1.  określone w § 5 ust. 1 pkt 1-6,
    2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

W myśl § 13 ust. 3 rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca powinna zawierać:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane określone w § 5 ust. 1 pkt 3 i 4;
3.  okres, do którego odnosi się udzielany rabat;
4.  kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Jak wynika z § 13 ust. 5 cytowanego rozporządzenia, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1.  zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;
2.  zwrotu nabywcy całości lub części należności, o której mowa w § 10 ust. 1.

Stosownie do treści ust. 8 powołanego przepisu, faktury korygujące powinny zawierać wyraz "KOREKTA" albo wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA".

Jak wynika z § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy po wystawieniu faktury podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Ze wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury VAT wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

W myśl art. 29 ust. 4a ustawy, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Jak wynika z art. 29 ust. 4b ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w:

1.  eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów;
2.  dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
3.  sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;
4.  pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku.

Art. 29 ust. 4c ustawy stanowi, że przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Nadmienia się, iż ustawodawca nie sprecyzował, w jakiej formie nabywca ma dokonać potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Zatem, potwierdzenie może mieć dowolną formę, która pozwoli na jednoznaczne stwierdzenie, iż sprzedawca to potwierdzenie otrzymał. Dopiero posiadanie takiego potwierdzenia uprawnia sprzedawcę do stosownego obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż podatnik ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania wynikającej z wystawionej faktury korygującej zmniejszającej wartość obrotu oraz podatku należnego, pod warunkiem posiadania – przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury – potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę towaru. Natomiast, w przypadku gdy uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury nastąpi po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, podatnik jest uprawniony do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zwana dalej Ordynacją podatkową, zawiera ogólne zasady korygowania deklaracji, także dotyczące deklaracji składanych dla potrzeb rozliczenia podatku od towarów i usług, niezależnie od regulacji zawartych w samej ustawie.

Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Na podstawie art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej, skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Na mocy art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy, zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.

Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia. Dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowi (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu. Może ona dotyczyć każdej pozycji deklaracji, np. określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości kwoty zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji (np.: adresu, nr NIP) – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza, z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej przez ustawodawcę instytucji korekty deklaracji powoduje, że złożona przez niego deklaracja korygująca zastępuje pierwotną (korygowaną) deklarację i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiające jednocześnie pierwotną deklarację mocy prawnej.

Na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Prawo do złożenia korekty istnieje w związku z tym dopóty, dopóki zobowiązanie nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Z treści wniosku wynika, iż Szpital został powołany dekretem Prowincjała Zakonu, a działalność jako ZOZ rozpoczął w dniu 1 stycznia 2006 r. Szpital został założony i był prowadzony przez Konwent jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej.

W dniu 1 stycznia 2010 r. został wniesiony w postaci aportu do Spółki. Aport w postaci działającego Szpitala spełnia przesłanki określone w art. 551 k.c. do uznania go za przedsiębiorstwo, a tym samym za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 4a pkt 3 updop., co zostało potwierdzone interpretacją indywidualną z dnia 7 grudnia 2011 r.

Szpital dokonał rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług zgodnie z interpretacją indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 października 2009 r. i odprowadził podatek od towarów i usług od poszczególnych składników majątku odpowiednio jako dostawa towarów oraz świadczenie usług.

Rozliczenia poszczególnych składników majątku Szpitala i odprowadzenia podatku od towarów i usług od każdego składnika majątku jako dostawa towarów i usług dokonał Szpital. Korekta rozliczenia czynności aportu składników stanowiących aport w ramach przedsiębiorstwa została dokonana w deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2012 r. Na okoliczność korekty rozliczenia czynności aportu zostały wystawione w dniu 11 września 2012 r. przez Szpital faktury korygujące VAT. Podmiot, który wystawił faktury korygujące – Szpital posiada potwierdzenie odbioru faktur korygujących związanych z rozliczeniem aportu. Przedsiębiorstwo Szpitala (Szpital stanowiący przedsiębiorstwo), w rozumieniu art. 551 k.c., jako zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności leczniczej, został wniesiony do Spółki, jednak w ramach Konwentu nadal istniał nie prowadząc działalności i bez wyposażenia majątkowego, jako odrębny podatnik, posiadając swój NIP do czasu ostatecznego wygaszenia wszystkich spraw formalnych związanych z przeniesieniem działalności wraz z zespołem składników materialnych i niematerialnych do Spółki.

Szpital - jako byt formalny po zakończeniu wszystkich spraw formalnych i podatkowych zostanie Dekretem Prowincjała zamknięty/zlikwidowany.

Szpital jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług od dnia 22 stycznia 2007 r. pod numerem NIP: (…) i nadal posiada status podatnika.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości dokonania korekty podatku przez Szpital w związku z odprowadzeniem podatku od towarów i usług od każdego składnika majątku Szpitala jako dostawa towarów i usług, podczas gdy składniki te stanowiły przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny, a wniesienie aportem przedsiębiorstwa do Spółki z o.o. stanowiło czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, iż w przypadku, gdy czynność wniesienia aportem przedsiębiorstwa w postaci Szpitala do Spółki z o.o. nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca wcześniej opodatkował przeniesienie poszczególnych składników majątku Szpitala na rzecz Spółki z o.o. jak dostawę towarów i usług, zatem ma prawo do skorygowania podatku należnego, z uwzględnieniem okresu o którym mowa w art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Ponadto, Wnioskodawca jest uprawniony do skorygowania podatku należnego wynikającego z faktur korygujących, na zasadach i terminach określonych w art. 29 ust. 4a - 4c ustawy. Należy jednocześnie podkreślić, iż Zainteresowany ma uprawnienia do rozliczenia faktur korygujących w deklaracjach VAT-7, pod warunkiem posiadania potwierdzenia odbioru tych faktur przez nabywców.

Zatem mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki, powodujące konieczność wystawienia faktur korygujących. Tym samym, Zainteresowany uprawniony jest do wykazania korekty czynności wniesienia aportem poszczególnych składników majątku Szpitala, pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten okres rozliczeniowy, potwierdzenia otrzymania korekty faktur przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę.

Natomiast w przypadku, gdy Wnioskodawca otrzyma ww. potwierdzenie po terminie złożenia deklaracji podatkowej za ten okres rozliczeniowy, Zainteresowany będzie uprawniony do uwzględnienia korekty faktur za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskał.

Reasumując, w związku z tym, iż – jak wynika z wniosku - Wnioskodawca posiada potwierdzenie odbioru wystawionych w dniu 11 września 2012 r. faktur korygujących przez nabywcę, zatem uprawniony jest do dokonania korekty stawki VAT dla czynności wniesienia aportem poszczególnych składników majątku stanowiących aport w ramach przedsiębiorstwa do Spółki z o.o. w miesiącu wrześniu 2012 r., jeśli potwierdzenie odbioru faktur korygujących Szpital otrzymał przed dniem złożenia deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień. Natomiast w sytuacji, gdy potwierdzenie odbioru faktur korygujących przez nabywcę Szpital otrzymał po terminie złożenia deklaracji podatkowej za miesiąc wrzesień (po dniu 25 października 2012 r.), wówczas uprawniony jest do uwzględnienia korekty faktur w miesiącu, w którym potwierdzenie to uzyskał. Powyższe uprawnienie ograniczone jest okresem zawartym w art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Końcowo informuje się, że tut. Organ nie analizował, czy składając wnioski o interpretacje indywidualne dotyczące aportu majątku Konwent był podmiotem uprawnionym do występowania z ww. wnioskiem w sprawie aportu Szpitala do Spółki z o.o.

Wskazać należy, iż w przypadku, gdyby którykolwiek z elementów stanu faktycznego uległ zmianie, interpretacje stają się nieaktualne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.