Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-705/10-4/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-10-18
Teza: Dotyczy uznania dostaw dokonywanych przez Spółkę za sprzedaż o charakterze ciągłym oraz dokumentowania takich dostaw fakturą zbiorczą.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; dostawa-dostawa towarów; faktura-faktura zbiorcza; fakturowanie; sprzedaż-sprzedaż o charakterze ciągłym
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 30.06.2010 r. (data wpływu 05.07.2010 r.), uzupełnionym na wezwanie tut. Organu z dnia 22.09.2010 r. (skutecznie doręczone w dniu 27.09.2010 r.), w dniu 29.09.2010 r. (data wpływu 04.10.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dostaw dokonywanych przez Spółkę za sprzedaż o charakterze ciągłym oraz dokumentowania takich dostaw fakturą zbiorczą - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.07.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dostaw dokonywanych przez Spółkę za sprzedaż o charakterze ciągłym oraz dokumentowania takich dostaw fakturą zbiorczą.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 29.09.2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Sp. z o.o. (zwana dalej Spółką lub Podatnikiem) jest podmiotem działającym w ramach Grupy Kapitałowej D Polska, powołanym do prowadzenia działalności w zakresie zakupu paliw celem dalszej odsprzedaży do elektrowni i elektrociepłowni, jako paliwo energetyczne do produkcji energii elektrycznej i ciepła. Obecnie Spółka zajmuje się pozyskiwaniem węgla energetycznego oraz biomasy pochodzenia rolnego i leśnego.

Realizacja dostaw odbywa się w oparciu o stałe, terminowe (jednoroczne i wieloletnie) umowy handlowe z konkretnymi odbiorcami. W umowach postanowiono, że Spółka ma zrealizować określony poziom dostaw w danym roku, z ustalonym podziałem na ilości w każdym miesiącu kalendarzowym. W poszczególnych miesiącach wysyłkowych harmonogram zamówień może ulec zmianie. Jednakże ewentualna korekta staje się wiążąca dla Stron po zgłoszeniu zmiany przez Kontrahenta najpóźniej 20 dni przed rozpoczęciem następnego miesiąca wysyłkowego i potwierdzeniu jej przez Podatnika w ciągu 8 dni, a zatem najpóźniej 12 dni przed rozpoczęciem miesiąca wysyłkowego.

W związku z powyższym Spółka realizuje na rzecz odbiorców, w sposób cykliczny i ciągły, dostawy węgla i biomasy by osiągnąć zakładany wolument ilościowy. Z uwagi na wielkość zakontraktowanych ilości strony określiły w umowach, że dostawy surowca będą realizowane partiami, zarówno transportem kolejowym, jak i samochodowym. W okresie grzewczym realizowanych jest od 20 do 30 dostaw węgla i biomasy w miesiącu, zaś poza sezonem ich ilość ulega zmniejszeniu do 10-15 dostaw w miesiącu.

Aktualnie przedmiotowe dostawy w trakcie danego miesiąca dokumentowane są każdorazowo fakturą wystawioną w terminie do 7 dnia od wydania zakontraktowanej partii towaru. Jako datę dostawy wskazuje dzień, miesiąc i rok jej dokonania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym dostawy dokonywane przez Spółkę można uznać za sprzedaż o charakterze ciągłym, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2008 r. nr 212, poz. 1337), a tym samym czy prawidłowe będzie dokumentowanie takich dostaw dokonanych w danym miesiącu jedną zbiorczą fakturą wystawioną zgodnie z § 9 ust. 2 w/w rozporządzenia tj. nie później niż 7 dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnicy są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.

Na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy o VAT, w § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, Minister Finansów określił szczegółowo zasady wystawiania faktur, dane które powinny zawierać oraz sposób i okres ich przechowywania. W myśl § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia faktura winna zawierać dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury.

Przywołany wyżej zapis rozporządzenia wprowadza możliwość określenia na fakturze daty sprzedaży poprzez podanie wyłącznie miesiąca oraz roku. Wskazana możliwość ustawodawca ograniczył wyłącznie do faktur VAT dokumentujących sprzedaż o charakterze ciągłym. Należy jednak zaznaczyć, że obowiązujące przepisy rozporządzenia nie podają definicji tego pojęcia.

W związku z brakiem w obowiązujących przepisach podatkowych definicji sprzedaży ciągłej należy posłużyć się terminem sprzedaży w ujęciu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, w którym to przepisie przez sprzedaż należy rozumieć m.in. odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast pojęcie ciągłości należy definiować w oparciu o wykładnię językową tego terminu. Pomocne w tym zakresie mogą być również przepisy prawa cywilnego odnoszące się do zobowiązania o charakterze ciągłym oraz świadczenia ciągłego.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN 1998 r., str. 273) „ciągły” to „dziejący się, obywający się, trwający stale, nieustannie; bezustanny, ustawiczny; stale się powtarzający, stały”.

Wprawdzie w doktrynie prawa cywilnego brak jest jednoznacznej definicji zobowiązania ciągłego, można jednak odwołać się do stwierdzenia , że świadczenie jest ciągłe, gdy jego spełnienie wymaga jakiegoś zachowania się dłużnika przez pewien przeciąg czasu i gdy ponadto, ze względu na rodzaj czynności, wskazany w treści stosunku prawnego, nie może być ono wykonane jednorazowo (Czachórski Witold, Zobowiązania, Zarys wykładu, Wydawnictwo Prawnicze PMN, Warszawa 1998 r., str. 54).

Jednocześnie autor ten zwraca uwagę na różnice między świadczeniem ciągłym oraz zobowiązaniem o charakterze ciągłym na gruncie prawa cywilnego podnosząc, iż zobowiązanie o charakterze ciągłym wytwarza trwały stosunek prawny, z którego wynikają obowiązki bądź ciągłe, bądź okresowe. Dalej autor stwierdza, iż dla określenia świadczenia okresowego (czyli jednej z form wypełnienia zobowiązania charakterze ciągłym), konieczne jest stwierdzenie, że w ramach jednego i tego samego stosunku obligacyjnego dłużnik ma spełnić szereg świadczeń jednorazowych (\`(...)\`), a które mogą się składać na całość z góry określoną. Istotne jest powtarzanie się kolejnych świadczeń, w określonych odstępach czasu (Czachórski Witold, Zobowiązania, Zarys wykładu, Wydawnictwo Prawnicze PMN, Warszawa 1998 r., str. 55).

W przypadku zobowiązań ciągłych interes wierzyciela związany jest ściśle z trwaniem w czasie stosunku prawnego, a zaspokojenie interesu wierzyciela nie może nastąpić w drodze jednorazowego zachowania dłużnika. Specyfika zobowiązań o charakterze ciągłym (umownych i pozaumownych) polega na tym, że ich istotnym elementem jest czynnik czasu. Czynnik ten przesądza o treści zobowiązania oraz zakresie świadczenia. W doktrynie powszechnie przyjmuje się, że we wskazanych zobowiązaniach przynajmniej jedna ze stron jest obciążona obowiązkiem spełnienia świadczenia ciągłego. Ze świadczeniem tym mamy natomiast do czynienia, gdy polega ono na oznaczonym, niezmiennym zachowaniu dłużnika przez cały czas trwania stosunku zobowiązaniowego (red. Bieniek Gerard, Komentarz do Kodeksu cywilnego, Księga trzecia Zobowiązania, Tom 1, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Sp. z o.o., Warszawa 2007, str. 93).

Powyższe rozumowanie pojęcia sprzedaży ciągłej potwierdza również szereg pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych przez organy podatkowe, m.in.:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 10 października 2008 r. (sygn. IPPP1-443-1369/08-2/JL), jak również Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 13 marca 2008 r. (IBPP2/443W-16/08/EJ) uznali, że pojęcie ciągłości sprzedaży ustalić należy „zgodnie z zasadami prawa cywilnego, odnosząc je do pojęcia zobowiązania o charakterze ciągłym. Świadczenie o charakterze ciągłym składa się z pewnych następujących po sobie czynności, o ile tworzą razem funkcjonalną całość, która ma to do siebie, że trwa w czasie, że czas jest jej miernikiem, i że interes jednej ze stron jest zaspokojony właśnie dlatego, że odpowiednie zachowanie się drugiej strony ma charakter stały. Pod pojęciem sprzedaży ciągłej należy więc rozumieć wynikające z zobowiązania o charakterze ciągłym, świadczenie polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu się strony zobowiązanej do świadczenia”.
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie w decyzji z dnia 12 marca 2007 r., sygn. IS.II/2-443/268/06) – dla uznania świadczenia za ciągłe wystarcza, iż składa się ono z pewnych następujących po sobie aktów (czynności), o ile tworzą razem funkcjonalną całość, która ma to do siebie, że trwa w czasie, że czas jest jej miernikiem że interes jednej strony jest zaspokojony właśnie dlatego, że odpowiednie zachowanie się drugiej strony ma charakter trwały”.
*   Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu w postanowieniu z dnia 5 stycznia 2006 r. (sygn. 1473/WV/443/375/224/2005/AG) – „dla uznania, iż mamy do czynienia ze sprzedażą o charakterze ciągłym stosowne jest zawarcie z kontrahentem, od którego nabywane są towary, umowy na podstawie której zostanie przyjęty model dystrybucji towarów, przesądzający o uznaniu dokonywanych dostaw za sprzedaż o charakterze ciągłym. W przypadkach sprzedaży o charakterze ciągłym najczęściej wystawione faktury obejmują rozliczenia za pewne okresy czasu, np. okresy miesięczne”.

Należy zauważyć, iż świadczenie Spółki winno być uznane za spełniane w sposób ciągły w przedziale czasu. Jedną z podstawowych cech dostaw realizowanych przez Spółkę jest zapewnienie ciągłości dostaw na rzecz kontrahentów Spółki, co z kolei pozwala kontrahentom Spółki na sprawną organizację procesu zarządzania zapasami oraz zachowanie ciągłości zaopatrzenia. Należy podkreślić, iż istotą świadczenia Spółki jest nie tylko dostawa określonych towarów, lecz również ciągłość oraz terminowość dokonywanych dostaw. Potwierdzają to między innymi harmonogramy zamówień, każdorazowo określone w umowach, z których jednoznacznie wynika, iż kontrahenci Spółki zainteresowani są ciągłym zaspokajaniem ich potrzeb zaopatrzeniowych. Należy również pamiętać, iż przedmiotowe dostawy dokonywane są na rzecz kontrahentów, z którymi Spółkę łączą już obecnie lub są w tej chwili budowane stałe relacje handlowe. Ponadto należy pamiętać o regularności dokonywanych dostaw, co również uznawane jest w doktrynie i orzecznictwie za przesłankę kwalifikującą dane transakcje jako sprzedaż ciągłą.

Mając na względzie powyższe argumenty, istnieją wszelkie podstawy, aby uznać, iż istotnym elementem dostaw Spółki jest zarówno czynnik czasu, jak również ich częstotliwość oraz regularność, co kwalifikuje te dostawy do sprzedaży o charakterze ciągłym. Ponadto należy pamiętać iż kontrahentami Spółki są producenci energii elektrycznej i cieplnej. Charakter współpracy między Spółką a jej kontrahentami ma między innymi na celu zapewnienie ciągłości zaopatrzenia kontrahentów, co przy stosowanych w branży energetycznej systemach zarządzania zapasami pozwala na sprawne realizowanie procesu produkcyjnego. Specyfika branży, w której działa Spółka wyraźnie potwierdza, iż zapewnienie ciągłości współpracy stanowi ważny element relacji między Spółką a jej kontrahentami.

Biorąc pod uwagę przywołane wyżej regulacje prawne oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że dostawy towarów dokonywane przez Spółkę mogą być uznane za sprzedaż o charakterze ciągłym. Z uwagi na fakt, że dostawy są realizowane w oparciu o umowy jednoroczne i wieloletnie, które każdorazowo wskazują ilość zakontraktowanego towaru z podziałem na poszczególne miesiące i które nie są uaktualniane (korygowane) w miarę postępu realizowanych dostaw miesięcznych, są spełnione przesłanki sprzedaży ciągłej. Powyższe potwierdza również ilość dokonanych dostaw, która to wskazuje w sposób jednoznaczny na nieprzerywalność świadczenia. W konsekwencji Spółka może wystawiać faktury VAT dokumentujące przedmiotowe transakcje dokonane w ciągu danego miesiąca, w oparciu o § 9 ust. 2 rozporządzenia, tj. nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W obecnym stanie prawnym, szczegółowe zasady wystawiania faktur oraz dane, które te faktury powinny zawierać zostały uregulowane w rozdziale 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).

Faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży, wystawiona przez podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług winna zgodnie z § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia zawierać dane wymienione w tym przepisie. Z treści § 5 ust. 1 pkt 4 wynika, że faktura powinna zawierać między innymi dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury.

Pojęcie sprzedaży ciągłej, o której mowa w cytowanym § 5 ust. 1 pkt 4 nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług ani rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy. Dlatego też, należy w tym zakresie odwołać się do wykładni językowej oraz przepisów prawa cywilnego.

Za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać sprzedaż odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy, itd. Pojęcie ciągłości rozumiane zgodnie z zasadami prawa cywilnego, należy odnieść do pojęcia zobowiązania o charakterze ciągłym. Zobowiązanie takie wytwarza stosunek prawny oznaczony terminem lub nim nie oznaczone. Charakter tego zobowiązania jest trwały i mogą z niego wypływać obowiązki ciągłe lub okresowe. W zobowiązaniu ciągłym nie da się wyróżnić powtarzających się odrębnych czynności, które można byłoby zakwalifikować jako świadczenia samodzielne w określonym momencie czasu. Innymi słowy, w przypadku świadczenia ciągłego nie sposób stwierdzić, że zostało ono zrealizowane w konkretnej dacie, bowiem jest ono realizowane stale — stan realizacji świadczenia trwa — przez określony okres (np. w przypadku najmu, czy też usług telekomunikacyjnych).

Zgodnie z ogólną zasadą, faktura winna dokumentować każdą dostawę towarów lub świadczenie usług i być wystawiana, stosownie do § 9 ust. 1 powołanego rozporządzenia, w terminie siedmiu dni od dnia, w którym zdarzenia te miały miejsce. Odstępstwo od tej zasady, wynikające z zapisu § 9 ust. 2 znajduje uzasadnienie w istocie świadczenia ciągłego, które z uwagi na stałość i trwanie spełniania tego świadczenia w czasie, sprowadza się do niemożności wyróżnienia powtarzających się odrębnych czynności stanowiących samodzielne świadczenia, a w konsekwencji na określenie konkretnego dnia dokonania takiej czynności (spełnienia świadczenia). W przypadku, gdy podatnik określa na fakturze, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4, wyłącznie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalności w zakresie zakupu paliw celem dalszej odsprzedaży do elektrowni i elektrociepłowni, jako paliwo energetyczne do produkcji energii elektrycznej i ciepła. Obecnie Spółka zajmuje się pozyskiwaniem węgla energetycznego oraz biomasy pochodzenia rolnego i leśnego. Realizacja dostaw odbywa się w oparciu o stałe, terminowe (jednoroczne i wieloletnie) umowy handlowe z konkretnymi odbiorcami. W umowach postanowiono, że Spółka ma zrealizować określony poziom dostaw w danym roku, z ustalonym podziałem na ilości w każdym miesiącu kalendarzowym. W poszczególnych miesiącach wysyłkowych harmonogram zamówień może ulec zmianie. Jednakże ewentualna korekta staje się wiążąca dla Stron po zgłoszeniu zmiany przez Kontrahenta najpóźniej 20 dni przed rozpoczęciem następnego miesiąca wysyłkowego i potwierdzeniu jej przez Podatnika w ciągu 8 dni, a zatem najpóźniej 12 dni przed rozpoczęciem miesiąca wysyłkowego.

W związku z powyższym Spółka realizuje na rzecz odbiorców, w sposób cykliczny i ciągły, dostawy węgla i biomasy by osiągnąć zakładany wolument ilościowy. Z uwagi na wielkość zakontraktowanych ilości strony określiły w umowach, że dostawy surowca będą realizowane partiami, zarówno transportem kolejowym, jak i samochodowym. W okresie grzewczym realizowanych jest od 20 do 30 dostaw węgla i biomasy w miesiącu, zaś poza sezonem ich ilość ulega zmniejszeniu do 10-15 dostaw w miesiącu.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika również, iż Strona jest w stanie wyodrębnić każdą z realizowanych dostaw, bowiem aktualnie przedmiotowe dostawy w trakcie danego miesiąca dokumentowane są przez Spółkę każdorazowo fakturą wystawioną w terminie do 7 dnia od wydania zakontraktowanej partii towaru. Wnioskodawca jako datę dostawy wskazuje dzień, miesiąc i rok jej dokonania.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że dostawa towarów w przedmiotowej sprawie nie może być uznana za sprzedaż o charakterze ciągłym. W realizowanych przez Wnioskodawcę transakcjach można wyodrębnić poszczególne dostawy będące elementami składowymi transakcji zawartej pomiędzy Spółką a jej kontrahentami. Tym co umożliwia wyróżnienie poszczególnych czynności jest harmonogram zamówień, który w sposób szczegółowy określa wielkość i ilość dostaw w każdym miesiącu kalendarzowym. W myśl wynikających z umów zapisów może być on odpowiednio modyfikowany w poszczególnych miesiącach wysyłkowych. Dokonywanie sprzedaży każdorazowo zgodnie z harmonogramem zamówień zakontraktowanej partii towaru, powoduje, że każdą dostawę można wyodrębnić, odróżnić od kolejnej realizowanej dostawy. W takim przypadku mamy do czynienia z odrębnymi świadczeniami, które są realizowane na podstawie zawartej między stronami umowy. Fakt zawarcia pomiędzy kontrahentami umowy, z której wynika zobowiązanie do dokonywania stałych dostaw towarów nie przesądza o uznaniu danej sprzedaży za sprzedaż o charakterze ciągłym. Jedną z istotnych cech sprzedaży ciągłej jest brak możliwości precyzyjnego wyodrębnienia etapów jej realizowania. W przedstawionej sytuacji Spółka w ramach zawartej umowy będzie dokonywała odrębnych czynności, mających samodzielny charakter, realizowanych na podstawie harmonogramu zamówień kontrahenta. W momencie zrealizowania zamówienia kontrahent nabędzie prawo do rozporządzania nabytym towarem jak właściciel.

Specyfika sprzedaży o charakterze ciągłym wskazuje na to, iż między stronami musi istnieć porozumienie (umowa), na podstawie którego dostawy dokonywane są w sposób stały, powtarzalny lecz nie da się wyodrębnić poszczególnych dostaw. Niemożność jednorazowego wykonania świadczenia o charakterze ciągłym wynikać powinna z rodzaju czynności (istoty świadczenia), a nie z okoliczności możliwych do spełnienia przez strony transakcji, np. na mocy jednej umowy zawartej na określony okres, zgodnie z którą dokonanych zostanie szereg świadczeń, które co do zasady mogą być wykonane jednorazowo.

Dostawa towarów w przedmiotowej sprawie nie może być uznana za sprzedaż o charakterze ciągłym, a co za tym idzie nie stwarza podstaw do zastosowania regulacji zawartej w § 5 ust. 1 pkt 4 w powiązaniu z § 9 ust. 2 powołanego rozporządzenia. Faktury VAT, dokumentujące dostawy towarów dokonywane przez Wnioskodawcę powinny być wystawione na ogólnych zasadach określonych w § 9 ust. 1 powołanego rozporządzenia tj. nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10 – 12.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy dotyczące uznania dostaw dokonywanych przez Spółkę za sprzedaż o charakterze ciągłym oraz dokumentowania tych dostaw jedną fakturą zbiorczą uznać należy za nieprawidłowe.

Ponadto zaznaczyć należy, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w odniesieniu do indywidualnych i właściwych im tylko stanów faktycznych i tylko do nich się zawężają.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Oznacza to, że interpretacje indywidualne wydawane przez upoważnione do tego organy (m.in. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie) każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Minister Finansów może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.