Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.477.2019.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-12
Teza: Zwolnienie od podatku dostawy nieruchomości zabudowanych.
Słowa kluczowe: budynek; nieruchomości; opodatkowanie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2019 r. (data wpływu 29 listopada 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 stycznia 2020 r. (data wpływu 4 lutego 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości zabudowanych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 listopada 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości zabudowanych. Wniosek uzupełniono w dniu 4 lutego 2020 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza zbyć nieruchomość zabudowaną, w skład której wchodzą działki o numerach ewidencyjnych 1 (droga) i 2 położone w miejscowości A, obręb ewidencyjny (…) stanowiące prawo wieczystego użytkowania, wraz z posadowionymi na nich budynkami i budowlami.

Na przedmiotowej nieruchomości posadowione są następujące budynki i budowle:

*   Budynek biurowo-magazynowy oznaczony na mapie ewidencyjnej jako a, zlokalizowany na działce nr 2;
*   Budynek magazynowy oznaczony na mapie ewidencyjnej jako b, zlokalizowany na działce nr 2;
*   Budynek portierni oznaczony na mapie ewidencyjnej jako c, zlokalizowany na działce nr 2;
*   Budynek komórka oznaczony na mapie ewidencyjnej jako d, zlokalizowany na działce nr 2;
*   Wiata oznaczona na mapie ewidencyjnej jako e, zlokalizowana na działce nr 2.

Wnioskodawca, jako sprzedający oraz przyszły nabywca są czynnymi podatnikami podatku VAT.

Wszystkie budynki i budowle na działce nr 2 zostały wybudowane w latach 70 XX-wieku. W Księdze Wieczystej, prowadzonej dla tej nieruchomości przez Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego znajdują się dokumenty przedstawiające chronologiczną historię ww. nieruchomości, i tak:

Działki nr 1 i nr 2 decyzją z dnia 18 kwietnia 1974 r. Urzędu Miejskiego zostały przekazane w użytkowanie Zakładowi A (…).

Następnie Wojewoda decyzją z dnia 8 czerwca 1992 r. stwierdził, że nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntów Skarbu Państwa oraz prawa własności budynków znajdujących się na tych gruntach nastąpiło z mocy prawa w dniu 5 grudnia 1990 r.

W KW znajduje się również oświadczenie Przedsiębiorstwa A (…) z siedzibą (…) z dnia 30 kwietnia 1992 r. o tym, że wszystkie budynki i urządzenia wybudowane na nieruchomości, będące przedmiotem uwłaszczenia, zostały wybudowane z własnych środków finansowych.

W dniu 30 maja 1995 r. powyższą nieruchomość (prawo wieczystego użytkowania działek nr 1 i nr 2 położonych (…) KW oraz własność posadowionych na nich budynków i budowli) nabyło Przedsiębiorstwo B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą (…).

W dniu 14 grudnia 2001 r. powyższą nieruchomość (prawo wieczystego użytkowania działek nr 1 i nr 2 położonych 1, KW oraz własność posadowionych na nich budynków i budowli) nabyli rodzice Wnioskodawcy H.G i M.G. M.G. oświadczył, że nabycie dokonuje w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą pod firmą: Zakład B z siedzibą (…). Sprzedawca i nabywca byli podatnikami podatku VAT i sprzedaż/dostawa tej nieruchomości opodatkowana była tym podatkiem.

Nieruchomość wykorzystywana była przez ojca Wnioskodawcy do własnej działalności gospodarczej, a następnie w całości była przedmiotem umowy najmu. Najem opodatkowany był podatkiem VAT. Po śmierci mamy, w dniu 4 sierpnia 2015 r. H.G., Wnioskodawca stał się właścicielem 1/2 nieruchomości (prawo wieczystego użytkowania działek nr 1 i nr 2 położonych, KW oraz własność posadowionych na nich budynków i budowli). Poświadczenie dziedziczenia nastąpiło w dniu 10 sierpnia 2015 r.

Cała wyżej opisana nieruchomość znajdowała się nadal w majątku firmy ojca – M.G. prowadzącego działalnością gospodarczą pod firmą Zakład B z siedzibą (…). Całości wyżej opisanej nieruchomości Wnioskodawca stał się właścicielem po śmierci w dniu 21 lutego 2017 r. ojca M.G. Poświadczenie dziedziczenia nastąpiło w dniu 8 marca 2017 r. Wnioskodawca odziedziczył spadek po ojcu – M.G. na podstawie testamentu własnoręcznego, a część spadku obejmującą przedsiębiorstwo prowadzone pod firmą Zakład B M.G. Zainteresowany nabył na postawie zapisu windykacyjnego dokonanego w testamencie notarialnym.

Od dnia 21 lutego 2017 r. Zainteresowany rozpoczął na bazie odziedziczonego majątku własną działalność gospodarczą. Od samego początku jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Nie poniósł nakładów ponad 30%, nie zatrudniał w ww. lokalizacji pracowników, obecnie nieruchomość jest wynajmowana przyszłemu nabywcy.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 stycznia 2020 r. o następujące informacje:

1.  Wnioskodawca nie wykorzystywał nieruchomości będącej przedmiotem wniosku wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Od samego początku swojej działalności jest czynnym podatnikiem podatku VAT i od samego początku odziedziczoną całą nieruchomość wykorzystywał na potrzeby własnej opodatkowanej VAT-em działalności.
2.  Następujące budynki i budowle Wnioskodawca oddał w najem na podstawie odpłatnych umów:
    1.  Budynek biurowo-magazynowy oznaczony jako a (działka 2) – wynajęty w 90% budynku od 15 maja 2017 r., a od 1 maja 2019 r. w 100% budynku, umowa trwa do chwili obecnej;
    2.  Budynek magazynowy oznaczony jako b (działka 2) – wynajęty w całości od 8 maja 2018 r., umowa trwa do chwili obecnej;
    3.  Budynek portierni oznaczony c (działka 2) – wynajęty w całości od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej;
    4.  Budynek komórka oznaczony d (działka 2) – wynajęty w całości od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej;
    5.  Wiata oznaczona jako e (działka 2) – wynajęta w całości od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej;
    6.  Budowle zlokalizowane na działce 2 – wynajęte w około 50% od 8 maja 2018 r., a w 100% od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej;
    7.  Budowla – droga zlokalizowana na działce 1 – wynajęta w całości od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej.
3.  Ojciec Wnioskodawcy na:
    1.  Budynek biurowo-magazynowy oznaczony jako a (działka 2) – nie poniósł wydatków na ulepszenie ponad 30% wartości początkowej;
    2.  Budynek magazynowy oznaczony jako b (działka 2) – nie poniósł wydatków na ulepszenie ponad 30% wartości początkowej;
    3.  Budynek portierni oznaczony c (działka 2) – nie poniósł wydatków na ulepszenie ponad 30% wartości początkowej;
    4.  Budynek komórka oznaczony d (działka 2) – nie poniósł wydatków na ulepszenie ponad 30% wartości początkowej;
    5.  Wiata oznaczona jako e (działka 2) – nie poniósł wydatków na ulepszenie ponad 30% wartości początkowej;
    6.  Budowle zlokalizowane na działce 2 – poniósł wydatki przekraczające 30% wartości początkowej w roku 2006;
    7.  Budowla – droga zlokalizowana na działce 1 – nie poniósł wydatków na ulepszenie ponad 30% wartości początkowej.
4.  Ojciec Wnioskodawcy wynajmował:
    1.  Budynek biurowo-magazynowy oznaczony jako a (działka 2) od roku 2002;
    2.  Budynek magazynowy oznaczony jako b (działka 2) od roku 2002;
    3.  Budynek portierni oznaczony c (działka 2) od roku 2002;
    4.  Budynek komórka oznaczony d (działka 2) od roku 2002;
    5.  Wiata oznaczona jako e (działka 2) od roku 2002;
    6.  Budowle zlokalizowane na działce 2 od roku 2002;
    7.  Budowla – droga zlokalizowana na działce 1 od roku 2002.
5.  Zdaniem Wnioskodawcy, droga znajdująca się na działce 1, jest budowlą w rozumieniu ustawy Prawo Budowlane i:
    1.  pierwsze zasiedlenie drogi nastąpiło przez pierwszego wieczystego użytkownika w roku 1990 (zgodnie bowiem ze znowelizowanymi od 1 września 2019 r. przepisami pierwsze zasiedlenie obejmuje również rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne);
    2.  budowla była wynajmowana na podstawie umowy najmu łącznie z całą nieruchomością, była to czynność opodatkowana podatkiem VAT, wynajmującym był ojciec Wnioskodawcy, umowy były odpłatne i obowiązywały od roku 2002 do roku 2010, a Zainteresowany wynajmuje odpłatnie tę drogę od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej;
    3.  ani Wnioskodawca, ani Jego ojciec nie ponieśli wydatków na ulepszenie ponad 30% wartości początkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy dostawa wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego nieruchomości korzystała będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
2.  Czy jeżeli dostawa opisanej wyżej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia, to czy ze zwolnienia będzie korzystała również dostawa gruntu, na którym leży budynek?
3.  Czy działka nr 1 sklasyfikowana jako droga, będzie korzystała ze zwolnienia?
4.  W przypadku jeśli nieruchomość nie korzysta ze zwolnienia art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, to czy dostawa wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego nieruchomości korzystała będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana wyżej przyszła dostawa nieruchomości korzystała będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ nastąpiło jej pierwsze zasiedlenie i od pierwszego zasiedlenia do czasu przyszłej dostawy minie okres dłuższy niż 2 lata. Powołując się na art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadków dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, Wnioskodawca twierdzi, iż jeśli przyszła dostawa opisanej wyżej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, to ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym budynki są posadowione. Działka nr 1 również będzie korzystała ze zwolnienia, ponieważ od samego początku roku 1974 stanowi część tej nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Należy zauważyć, że użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do właściciela.

Jak wynika z powyższego, zarówno sprzedaż prawa użytkowania wieczystego, jak również oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, zarówno grunt, jak i budynek/budowla spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podkreślić jednak należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zatem, w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;
2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw nieruchomości prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących danej dostawie. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza zbyć nieruchomość zabudowaną, w skład której wchodzą działki o numerach ewidencyjnych 1 (droga) i 2 stanowiące prawo wieczystego użytkowania, wraz z posadowionymi na nich budynkami i budowlami. Na przedmiotowej nieruchomości posadowione są następujące budynki i budowle:

*   Budynek biurowo-magazynowy zlokalizowany na działce nr 2;
*   Budynek magazynowy zlokalizowany na działce nr 2;
*   Budynek portierni zlokalizowany na działce nr 2;
*   Budynek komórka zlokalizowany na działce nr 2;
*   Wiata zlokalizowana na działce nr 2.

Wnioskodawca, jako sprzedający oraz przyszły nabywca są czynnymi podatnikami podatku VAT. Wszystkie budynki i budowle na działce nr 2 zostały wybudowane w latach 70 XX-wieku.

Działki nr 1 i nr 2 decyzją z dnia 18 kwietnia 1974 r. Urzędu Miejskiego zostały przekazane w użytkowanie Zakładowi A. Następnie Wojewoda decyzją z dnia 8 czerwca 1992 r. stwierdził, że nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntów Skarbu Państwa oraz prawa własności budynków znajdujących się na tych gruntach nastąpiło z mocy prawa w dniu 5 grudnia 1990 r.

W KW znajduje się również oświadczenie Przedsiębiorstwa A z dnia 30 kwietnia 1992 r. o tym, że wszystkie budynki i urządzenia wybudowane na nieruchomości, będące przedmiotem uwłaszczenia, zostały wybudowane z własnych środków finansowych.

W dniu 30 maja 1995 r. powyższą nieruchomość (prawo wieczystego użytkowania działek nr 1 i nr 2 oraz własność posadowionych na nich budynków i budowli) nabyło Przedsiębiorstwo B.

W dniu 14 grudnia 2001 r. powyższą nieruchomość (prawo wieczystego użytkowania działek nr 1 i nr 2 oraz własność posadowionych na nich budynków i budowli) nabyli rodzice Wnioskodawcy. Ojciec Wnioskodawcy oświadczył, że nabycia dokonuje w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Sprzedawca i nabywca byli podatnikami podatku VAT i sprzedaż/dostawa tej nieruchomości opodatkowana była tym podatkiem. Nieruchomość wykorzystywana była przez ojca Wnioskodawcy do własnej działalności gospodarczej, a następnie w całości była przedmiotem umowy najmu. Najem opodatkowany był podatkiem VAT. Po śmierci matki, w dniu 4 sierpnia 2015 r. Wnioskodawca stał się właścicielem 1/2 nieruchomości (prawo wieczystego użytkowania działek nr 1 i nr 2 oraz własność posadowionych na nich budynków i budowli). Poświadczenie dziedziczenia nastąpiło w dniu 10 sierpnia 2015 r. Cała wyżej opisana nieruchomość znajdowała się nadal w majątku firmy ojca. Całości wyżej opisanej nieruchomości Wnioskodawca stał się właścicielem po śmierci w dniu 21 lutego 2017 r. ojca Zainteresowanego. Poświadczenie dziedziczenia nastąpiło w dniu 8 marca 2017 r. Wnioskodawca odziedziczył spadek po ojcu – na podstawie testamentu własnoręcznego, a część spadku Zainteresowany nabył na postawie zapisu windykacyjnego dokonanego w testamencie notarialnym.

Od dnia 21 lutego 2017 r. Zainteresowany rozpoczął na bazie odziedziczonego majątku własną działalność gospodarczą. Od samego początku jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Nie poniósł nakładów ponad 30%, nie zatrudniał w ww. lokalizacji pracowników, obecnie nieruchomość jest wynajmowana przyszłemu nabywcy. Wnioskodawca nie wykorzystywał nieruchomości będącej przedmiotem wniosku wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Od samego początku swojej działalności jest czynnym podatnikiem podatku VAT i od samego początku odziedziczoną całą nieruchomość wykorzystywał na potrzeby własnej opodatkowanej VAT-em działalności. Następujące budynki i budowle Wnioskodawca oddał w najem na podstawie odpłatnych umów: Budynek biurowo-magazynowy od 1 maja 2019 r. w 100% budynku, umowa trwa do chwili obecnej; Budynek magazynowy – wynajęty w całości od 8 maja 2018 r., umowa trwa do chwili obecnej; Budynek portierni (działka 2) – wynajęty w całości od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej; Budynek komórka (działka 2) – wynajęty w całości od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej; Wiata (działka 2) – wynajęta w całości od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej; Budowle zlokalizowane na działce 2 – wynajęte w około 50% od 8 maja 2018 r., a w 100% od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej; Budowla – droga zlokalizowana na działce 1 – wynajęta w całości od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej. Ojciec Wnioskodawcy na: Budynek biurowo-magazynowy, Budynek magazynowy, Budynek portierni, Budynek – komórka, Wiatę, Budowlę – drogę nie poniósł wydatków na ulepszenie ponad 30% wartości początkowej. Na Budowle zlokalizowane na działce 2 – poniósł wydatki przekraczające 30% wartości początkowej w roku 2006.

Ojciec Wnioskodawcy wynajmował:

1.  Budynek biurowo-magazynowy oznaczony jako a (działka 2) od roku 2002;
2.  Budynek magazynowy oznaczony jako b (działka 2) od roku 2002;
3.  Budynek portierni oznaczony c (działka 2) od roku 2002;
4.  Budynek komórka oznaczony d (działka 2) od roku 2002;
5.  Wiata oznaczona jako e (działka 2) od roku 2002;
6.  Budowle zlokalizowane na działce 2 od roku 2002;
7.  Budowla – droga zlokalizowana na działce 1 od roku 2002.

Zdaniem Wnioskodawcy, droga znajdująca się na działce 1, jest budowlą w rozumieniu ustawy Prawo Budowlane i pierwsze zasiedlenie drogi nastąpiło przez pierwszego wieczystego użytkownika w roku 1990 (zgodnie bowiem ze znowelizowanymi od 1 września 2019 r. przepisami pierwsze zasiedlenie obejmuje również rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne). Budowla była wynajmowana na podstawie umowy najmu łącznie z całą nieruchomością, była to czynność opodatkowana podatkiem VAT, wynajmującym był ojciec Wnioskodawcy, umowy były odpłatne i obowiązywały od roku 2002 do roku 2010, a Zainteresowany wynajmuje odpłatnie tę drogę od 1 maja 2019 r., umowa trwa do chwili obecnej. Ani Wnioskodawca, ani Jego ojciec nie ponieśli wydatków na ulepszenie ponad 30% wartości początkowej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości zabudowanych.

W tym miejscu należy wskazać, że w związku ze sprzedażą nieruchomości, o których mowa powyżej, Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT, bowiem Zainteresowany – jak wynika z treści wniosku – wykorzystywał ww. nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej. Od samego początku jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Zatem dostawa przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, czy też opodatkowanie właściwą stawką podatku VAT należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy względem ww. budynków i budowli nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że dostawa budynków i budowli posadowionych na działkach będących przedmiotem sprzedaży nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż jak wynika z wniosku wszystkie ww. budynku i budowle były używane (miało miejsce ich pierwsze zasiedlenie), a od pierwszego zasiedlenia ww. obiektów do dnia ich planowanej sprzedaży minęły ponad 2 lata. Ponadto, Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie ww. budynków i budowli (jedynie w odniesieniu do budowli usytuowanych na działce nr 2 ojciec Wnioskodawcy poniósł w roku 2006 wydatki przekraczające 30% wartości początkowej tych budowli, jednakże od dnia poniesienia ww. wydatków doszło już do ponownego pierwszego zasiedlenia tych budowli i ich użytkowanie trwa również dłużej niż 2 lata). Zatem zostały spełnione warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym, w oparciu o art. 29a ust. 8 ustawy, zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu (działek), na którym posadowione są te budynki i budowle, również będzie korzystało ze zwolnienia od podatku.

Wobec zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy dla sprzedaży opisanych nieruchomości bezzasadne jest badanie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie jedynie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Podsumowując, dostawa wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego nieruchomości (budynków, budowli oraz gruntu – działek nr 2 oraz nr 1, na których obiekty te są usytuowane) korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.