Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-2.440.337.2025.3.IH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: WIS USŁUGA – udostępnianie interaktywnej podłogi do gier
sportowo; ruchowych.
Słowa kluczowe: udostępnienie
urządzenie
usługi
usługi-usługi rekreacyjne
usługi-usługi rozrywkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 8%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca
informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa -
usługa
Klasyfikacja PKWiU: bez względu na PKWiU
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 2-art. 146ef-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-
Załącznik Nr 3

## Dodatkowe informacje

:
    Działalność wpisuje się w zakres kodu PKD 93.29.A – Pozostała działalność rozrywkowa i
    rekreacyjna, co odzwierciedla sportowo-rekreacyjny charakter usługi.
    W piśmie z dnia 27 lipca 2025 r., będącym uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawca – w
    odpowiedzi na pytania tutejszego organu zawarte w wezwaniu z dnia 23 lipca 2025 r.,
    znak 0112-KDSL2-2.440.337.2025.1.IH – udzielił m.in. następujących informacji:
    Wnioskodawca potwierdza, że przedmiotem złożonego wniosku jest pojedyncza usługa
    polegająca na odpłatnym udostępnianiu interaktywnej podłogi do gier sportowo-
    ruchowych w ramach biletu wstępu.
    Opisana usługa nie ma charakteru edukacyjnego, informatycznego ani rozrywkowego w
    rozumieniu gier komputerowych – służy natomiast rozwojowi fizycznemu i rekreacji.
    Wnioskodawca potwierdza, że w ramach biletu wstępu klient uprawiony jest wyłącznie do
    korzystania z interaktywnej podłogi.
    Usługa świadczona będzie w lokalu wynajmowanym, znajdującym się w budynku
    określonym w planie zagospodarowania przestrzennego jako budynek handlowo-
    usługowy. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych jest to obiekt oznaczony
    symbolem 1230 – Budynki handlowo-usługowe.
    W ramach usługi wykonywane będą następujące, stałe czynności:
    · udostępnianie klientom na określony czas podłogi interaktywnej,
    · przygotowanie podłogi do użytkowania,
    · włączenie urządzenia i pakietu gier,
    · sprzedaż biletów i wystawienie paragonów,
    · kontrola i nadzór nad przebiegiem gry uczestnika,
    · dezaktywacja urządzenia.
    Usługa nie ma charakteru szkoleniowego ani animacyjnego – obsługa nie prowadzi zajęć.
    Użytkownik korzysta z podłogi samodzielnie, w ramach dostępnego pakietu gier.
    Podłogę interaktywną uruchamia Wnioskodawca.
    W zależności od wieku Uczestnika, Wnioskodawca udostępnia na panelu multimedialnym
    pakiet gier. Natomiast Użytkownik z dostępnego na panelu pakietu gier wybiera grę dla
    siebie i ustala poziom trudności. Grę można w każdym momencie zmienić na inną z kilku
    dostępnych na panelu.

    Zasady działania interaktywnej podłogi.
    Interaktywna podłoga to system wyświetlający gry i animacje na powierzchni podłogi przy
    użyciu czujnika ruchu. Podłoga interaktywna reaguje na ruchy użytkownika, umożliwiając
    interakcję poprzez skakanie, bieganie. Urządzenie ma własny zestaw zainstalowanych gier
    sportowo-ruchowych. Z urządzenia mogą korzystać dzieci, młodzież i dorośli.
    Usługa ma charakter rekreacyjno-sportowy, podobnie jak usługi sali trampolin czy
    kręgielni.
    Klient korzysta samodzielnie – bez instruktora czy animacji.
    Gry sportowo-ruchowe obejmują aktywności takie jak: zręcznościowe zabawy ruchowe,
    gry w zbieranie elementów, gry zespołowe z punktacją i czasem, ćwiczenia motoryki i
    refleksu. System multimedialny na bieżąco analizuje ruch użytkownika i reaguje na niego
    w czasie rzeczywistym, co zwiększa zaangażowanie i wspiera rozwój koordynacji ruchowej
    oraz sprawności fizycznej. Każda gra trwa określony czas, a podczas wykupionego biletu
    czasowego uczestnicy mogą korzystać z różnych dostępnych scenariuszy.
    Usługa świadczona jest odpłatnie. Klient wykupuje bilet wstępu na określoną liczbę godzin
    (1 lub 2-godzinny). Bilet ma charakter indywidualny i grupowy (w zależności od ilości
    udostępnianych podłóg: 1,2,3 podłogi). Opłata uiszczana będzie przed wejściem na
    podstawie cennika. Dowodem zakupu będzie paragon lub faktura.
    Klient oczekuje bezpiecznej i atrakcyjnej formy aktywności fizycznej, rozrywki ruchowej,
    rozwijającej koordynację, refleks i współpracę w grupie, a także atrakcyjnej, nowoczesnej i
    interaktywnej formy spędzania czasu.
    (...)
    Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w przedmiotowej sprawie WIS ma dotyczyć usługi
    polegającej na odpłatnym, czasowym udostępnianiu interaktywnej podłogi do gier
    sportowo-ruchowych w lokalu usługowym.
    Do ww. uzupełnienia dołączono (...).
    W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową,
    postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.337.2025.2.IH, tut.
    organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie
    zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone
    Wnioskodawcy w dniu 28 sierpnia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego
    Wnioskodawca nie skorzystał.

    Uzasadnienie klasyfikacji usługi
    Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o
    których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym
    Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23
    lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej
    Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie
    wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na
    podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury
    scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej,
    jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej
    podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub
    symbole klasyfikacji statystycznych.
    Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług
    należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem
    Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).
    Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i
    Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i
    Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
    Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia
    obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
    Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015)
    składa się z:
    - niniejszych zasad metodycznych,
    - uwag do poszczególnych sekcji,
    - schematu klasyfikacji.
    Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi
    wykaz grupowań i obejmuje:
    - symbole grupowań,
    - nazwy grupowań.
    Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do
    odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod
    którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki
    narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

    Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej
    „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów,
    importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług,
    która zawiera:
    1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
    2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej
      (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej
      Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej
      Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii,
      podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:
      a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
      b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej
        podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
    3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym
      mowa w art. 42b ust. 4.
    Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od
    zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub
    PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub
    pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest
    ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w
    tym opisie.
    Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w ramach usługi będącej
    przedmiotem analizy Wnioskodawca, po wykupieniu przez klienta biletu wstępu,
    udostępnia na określony czas urządzenie w postaci interaktywnej podłogi do gier
    sportowo-ruchowych. W ramach biletu wstępu klient uprawiony jest wyłącznie do
    korzystania z interaktywnej podłogi. Urządzenie zlokalizowane jest w wynajmowanym
    lokalu użytkowym, który znajduje się w budynku określonym w planie zagospodarowania
    przestrzennego jako budynek handlowo-usługowy. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów
    Budowlanych jest to obiekt oznaczony symbolem 1230 – Budynki handlowo-usługowe.
    Zdaniem Wnioskodawcy, świadczoną przez niego usługę należy zaklasyfikować do
    grupowania PKWiU 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.
    W związku z powyższym należy wyjaśnić, co następuje.
    Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015)
    grupowanie 93.11.10.0 „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych” obejmuje:

    - usługi związane z działalnością obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub
      halowych obiektów sportowych, takich jak: stadiony i areny sportowe, lodowiska,
      baseny, boiska sportowe, pola golfowe, tory do gry w kręgle, korty tenisowe,
      ujeżdżalnie, itp.,
    - usługi związane z działalnością torów wyścigowych dla samochodów, psów i koni,
    - usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych dla
      sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych, otwartych lub
      zamkniętych obiektów sportowych.
    Grupowanie to nie obejmuje:
    - usług związanych z działalnością wyciągów narciarskich, sklasyfikowanych w 49.39.20.0,
    - usług zarządzania nieruchomościami niemieszkalnymi świadczonych na zlecenie,
      sklasyfikowanych w 68.32.13.0,
    - wypożyczania i dzierżawy sprzętu rekreacyjnego i sportowego, sklasyfikowanych w
      77.21.10.0,
    - usług świadczonych w centrach fitness, sklasyfikowanych w 93.13.10.0,
    - usług związanych z działalnością parków rekreacyjnych i plaż, sklasyfikowanych w
      93.29.11.0.
    Przez obiekt sportowy rozumieć należy zwarty zespół urządzeń terenowych oraz
    budynków przeznaczonych do celów sportowych (www.stat.gov.pl).
    Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14
    grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 817/22, „(...) należy przyjąć, że obiektami sportowymi
    mogą być wszelkie obiekty służące do uprawiania tak zdefiniowanego sportu”.
    Dodatkowo, w myśl Słownika Języka Polskiego PWN pojęcie obiekt oznacza „budynek lub
    zespół budynków; też: urządzenia terenowe”. Natomiast termin sportowy to „dotyczący
    sportu lub sportowców”.
    Obiekty sportowe stanowią zatem zespół budynków przeznaczonych do uprawiania
    sportu, aktywności fizycznej, posiadają profesjonalne zaplecze oraz różnorodną
    infrastrukturę, która umożliwia klientom uprawianie dyscyplin sportowych bądź działań
    mających na celu szeroko pojętą rekreację. Istota i cel funkcjonowania obiektów
    sportowych sprowadza się więc zwłaszcza do szerzenia aktywności fizycznej.
    Główną działalnością obiektów sportowych jest sprzedaż biletów wstępu, karnetów, które
    upoważniają przykładowo do korzystania z basenu, kortu tenisowego, sauny bądź
    pozostałej infrastruktury mieszczącej się w obiekcie sportowym. Działalność obiektów
    sportowych to także prowadzenie różnorodnych zajęć sportowych, np. nauka pływania,
    gra w tenisa, piłka nożna, poprzez zapewnienie zarówno stosownego wyposażenia,
    sprzętu, jak i fachowej obsługi, trenerów oraz instruktorów. W działalność obiektów

    sportowych wpisuje się także organizacja różnorodnych turniejów, zawodów, przykładowo
    gry w tenisa, piłkę nożną, oraz imprez sportowych, w których udział także następuje
    poprzez wykupienie biletu wstępu. Imprezy sportowe, turnieje oraz zawody organizowane
    przez obiekty sportowe, to nie tylko rywalizacja poszczególnych uczestników, możliwość
    sprawdzenia własnych umiejętności, ale także konsekwentne propagowanie aktywności
    fizycznej, uprawiania sportu.
    Należy zwrócić uwagę, że lokal, w którym świadczona jest usługa będąca przedmiotem
    analizy, nie stanowi odrębnego budynku, przeznaczonego do celów sportowych bądź
    części takiego budynku, gdyż znajduje się on w budynku handlowo-usługowym,
    klasyfikowanym pod symbolem – jak wskazał Wnioskodawca – PKOB 1230 – Budynki
    handlowo-usługowe. Ponadto, co najistotniejsze, w ramach przedmiotowej usługi
    udostępnianiu podlega urządzenie w postaci interaktywnej podłogi do gier sportowo-
    ruchowych, a w ramach zakupionego biletu klient uprawniony jest wyłącznie do
    korzystania z interaktywnej podłogi.
    Natomiast proponowane przez Wnioskodawcę grupowanie PKWiU 93.11.10.0 „Usługi
    związane z działalnością obiektów sportowych” obejmuje usługi polegające na
    udostępnianiu obiektu sportowego lub jego części (np. całości lub części hali sportowej) –
    osobom fizycznym lub podmiotom gospodarczym, na zasadzie wykupienia biletu wstępu
    (np. karnetów, biletów wstępu zakupionych przez pracodawców dla swoich pracowników)
    uprawniającego do korzystania z obiektu zgodnie z jego charakterem, niezależnie czy
    celem wstępu jest uprawianie sportu czy rekreacja.
    Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy nie spełnia kryteriów i nie
    posiada właściwości, by zaliczyć ją do usług objętych grupowaniem PKWiU 93.11.10.0. „
    Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.
    W poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług
    opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol
    PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.
    Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”. Słownik Języka Polskiego (www.
    sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki
    Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w
    czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, natomiast
    „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława
    Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek,
    rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia,
    sił”. Natomiast w Encyklopedii PWN (https://encyklopedia.pwn.pl) wskazano, że rekreacja
    to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste
    zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości;

    podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi i domowymi, w czasie
    wolnym od pracy.
    Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw.
    z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności
    dobrowolnie wybrane przez człowieka, mające służyć wypoczynkowi, rozrywce czy
    zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy
    aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny.
    Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości
    8% wymienione w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy usługi, jednakże tylko w zakresie
    wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma
    zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.
    Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.
    A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć
    „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.
    Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy
    rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma
    znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet
    upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można
    kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze
    wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla
    danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość
    obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z
    określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową –
    możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” –
    możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej
    terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów
    przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych
    przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy
    (w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 października 2019 r. – poz. 186 załącznika
    nr 3 do ustawy) sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie
    przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu
    Administracyjnego.
    W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia
    pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę
    rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i
    korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym

    nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę
    sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do
    kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie
    zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym
    przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się
    znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten
    sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem
    takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów,
    odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną.
    Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.
    Usługa będąca przedmiotem analizy polega na udostępnianiu przez Wnioskodawcę na
    określony czas urządzenia w postaci interaktywnej podłogi do gier sportowo-ruchowych.
    Klient po wykupieniu biletu wstępu może samodzielnie korzystać z urządzenia –
    wybierając jedną z dostępnych gier sportowo-ruchowych, które obejmują aktywności takie
    jak: zręcznościowe zabawy ruchowe, gry w zbieranie elementów, gry zespołowe z
    punktacją i czasem, ćwiczenia motoryki i refleksu. System multimedialny na bieżąco
    analizuje ruch użytkownika i reaguje na niego w czasie rzeczywistym, co zwiększa
    zaangażowanie i wspiera rozwój koordynacji ruchowej oraz sprawności fizycznej. Każda
    gra trwa określony czas, a podczas wykupionego biletu czasowego uczestnicy mogą
    korzystać z różnych dostępnych scenariuszy. Klient korzysta z infrastruktury w celach
    rekreacyjnych i aktywności fizycznej, bez udziału instruktora czy animatora. Ponadto,
    klient oczekuje bezpiecznej i atrakcyjnej formy aktywności fizycznej, rozrywki ruchowej,
    rozwijającej koordynację, refleks i współpracę w grupie, a także atrakcyjnej, nowoczesnej i
    interaktywnej formy spędzania czasu.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa
    – udostępnianie interaktywnej podłogi do gier sportowo-ruchowych – stanowi „Pozostałe
    usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 68
    załącznika nr 3 do ustawy.
    Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c,
    art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do
    ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w
    grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z
    zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

    Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do
    końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia
    11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych
    na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego
    roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z
    art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu
    przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i
    3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po
    wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest
    wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej
    ustawy:
    1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust.
      3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
    2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika
      nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
    3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
    4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
    Jak już wskazano w niniejszej decyzji, w załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym wykaz
    towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 68 wskazano
    bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w
    zakresie wstępu”.
    Mając na uwadze, że usługa będąca przedmiotem analizy stanowi „Pozostałe usługi
    związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, jej świadczenie podlega
    opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41
    ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do
    ustawy.
    Informacje dodatkowe
    Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie
    podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W
    zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o
    interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5,
    43-300 Bielsko-Biała.
    Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych
    pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
    Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec
    podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej

    jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2
    ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
    - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie
      przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola
      podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została
      rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art.
      42b ust. 3 ustawy),
    - usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym
      mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
    Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej
    doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
    WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
    1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
      albo
    2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
    - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
    WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany
    przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej
    przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że
    - klasyfikacja usługi, lub
    - stawka podatku właściwa dla usługi lub
    - podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.
    Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się
    niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
    Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji
    podatkowej.
    POUCZENIE
    Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2
    Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

    Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem
    systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-
    urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji
    w e-Urzędzie Skarbowym.
    Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji,
    określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać
    dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).