Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4014.183.2017.1.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-06
Teza: w zakresie opodatkowania umowy pożyczki otrzymanej od podmiotu zagranicznego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; podatek-podatek od towarów i usług; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 19 czerwca 2017 r. (data wpływu – 27 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki otrzymanej od podmiotu zagranicznego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki otrzymanej od podmiotu zagranicznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej także: „Spółka”) otrzymuje od podmiotu z Grupy z siedzibą w jednym z krajów Unii Europejskiej (dalej: Pożyczkodawca) pożyczki pieniężne, od których naliczane są odsetki (dalej: pożyczki). Pożyczkodawca nie jest i nie był bezpośrednim udziałowcem Spółki.

Pożyczkodawca nie posiada również siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.

Umowy Pożyczek mogą być zawierane w Polsce lub za granicą. Jednak w momencie udzielania pożyczek środki pieniężne znajdują się na terytorium Rzeczpospolitej, a przekazanie kwoty pożyczek następuje przelewem bankowym z rachunku Pożyczkodawcy prowadzonego w polskim banku. Spłata odsetek i kwoty głównej również następuje na rachunek prowadzony w polskim banku.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w przepisie art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710; dalej: UVAT).

Wnioskodawca uznaje, iż czynności polegające na udzielaniu przez Pożyczkodawcę pożyczek podlegających oprocentowaniu są dokonywane w ramach prowadzonej przez Pożyczkodawcę działalności gospodarczej i stanowią odpłatne świadczenie usług. Odsetki otrzymane z tytułu udzielonej pożyczki stanowią wynagrodzenie z tytułu jej udzielenia.

W konsekwencji, usługa udzielenia pożyczek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, tj. stanowi po stronie Spółki import usługi udzielania pożyczek pieniężnych w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 9 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 UVAT, dla którego podstawę opodatkowania stanowią wypłacone odsetki. Do rozliczenia tych transakcji w zakresie podatku od towarów i usług zobowiązana będzie Spółka, jako nabywca usługi. Jednocześnie przedmiotowa usługa podlega zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 UVAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy zawierane umowy pożyczek, jeśli ich udzielenie stanowi na gruncie UVAT usługę, dla której Wnioskodawca jest podatnikiem (rozpoznaje import usług), podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: ustawa o PCC)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zawarcie opisanych umów pożyczek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.

Na podstawie przepisu art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o PCC opodatkowaniu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Zgodnie z przepisem art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku  Kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r., poz. 459) przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Transakcje zawarte przez Spółkę z Pożyczkodawcą odpowiadają wskazanym powyżej warunkom uznania ich za umowę pożyczki. Pożyczkodawca zobowiązał się do przeniesienia na rzecz Spółki określonych środków pieniężnych. Natomiast Spółka jest zobowiązana zwrócić Pożyczkodawcy wartość pożyczek wraz z odsetkami.

Zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o PCC czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że pożyczki podlegają regulacjom zawartym w ustawie o PCC, ponieważ w chwili zawarcia umów pożyczek ich przedmiot, tj. środki pieniężne znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednocześnie stosownie do przepisu art. 2 pkt 4 ustawy o PCC nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności (z wyjątkami niemającymi zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Na gruncie art. 1 a pkt 7 ustawy o PCC, określenie podatek od towarów i usług obejmuje m.in. podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.).

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, iż z uwagi na regulacje przepisu art. 2 pkt 9 UVAT w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 UVAT udzielenie przez podmiot zagraniczny mający siedzibę na terytorium Unii Europejskiej (nieposiadający zarówno siedziby, jak i stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju), należy uznać na gruncie UVAT za usługę udzielenia pożyczki pieniężnej, podlegającą opodatkowaniu na terenie kraju (import usług). Spółka, jako usługobiorca tej usługi będzie podatnikiem z tego tytułu i będzie zobowiązana do rozliczenia przedmiotowej transakcji na gruncie podatku od towarów i usług w Polsce. Jednocześnie usługa ta będzie korzystała ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 38 UVAT.

Zaznaczyć należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie przepisu art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana lub zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Zatem z uwagi na fakt, iż Spółka jest zobowiązana do rozliczenia podatku od towarów i usług jako importu usług, i jest to czynność zwolniona, zostały wypełnione wszelkie przesłanki do objęcia przedmiotowej transakcji wyłączeniem z opodatkowania na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie dla określenia obowiązków Spółki na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych bez znaczenia jest zakres opodatkowania podatkiem od towarów usług przedmiotowej transakcji za granicą w kraju siedziby Pożyczkodawcy. Tym samym usługa pożyczek podlega wyłączeniu z opodatkowania na podstawie przepisu art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC niezależnie od tego czy Pożyczkodawca jest czynnym podatnikiem podatku od wartości dodanej czy od zakresu opodatkowania pożyczek podatkiem od wartości dodanej w kraju siedziby Pożyczkodawcy.

W konsekwencji z uwagi na fakt, iż udzielenie Pożyczek jest objęte zakresem ustawy od towarów i usług jako import usług  zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 UVAT  umowa pożyczki jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.

Stanowisko Spółki znajduje pełne odzwierciedlenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe z upoważnienia Ministra Finansów. Przykładowo w analogicznym stanie faktycznym Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 27 października 2016 r., sygn. IBPB-2-1/4514-408/16-2/HK wskazał, iż otrzymanie przez Spółkę oprocentowanych pożyczek od podmiotu zagranicznego MF (nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju) w ramach zawieranych umów pożyczek, o których mowa powyżej, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, tj. będzie stanowić po stronie Spółki import usług. Do rozliczenia tej transakcji w zakresie podatku od towarów i usług zobowiązana będzie Spółka, jako nabywca usługi. Usługi te będą korzystały ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.(\`(...)\`) Skoro w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca (pożyczkobiorca) z tytułu otrzymywania pożyczek od podmiotu zagranicznego będzie pozostawał podatnikiem podatku od towarów i usług, zwolnionym dla tych usług z podatku, przedmiotowe umowy pożyczki wyłączone będą z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał szereg interpretacji indywidualnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji – zgodnie z wolą wyrażoną w części A.1 wniosku, gdzie w poz. 8 jako rodzaj sprawy Wnioskodawca wskazał podatek od czynności cywilnoprawnych – jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221), uznano za element własnego stanowiska niepodlegający ocenie w ramach wydawanej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Przy czym czynności cywilnoprawne, zawarte w katalogu zamkniętym określonym w art. 1 wymienionej ustawy, w tym także umowy pożyczki, podlegają omawianemu podatkowi od czynności cywilnoprawnych, o ile spełniają przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W myśl art. 1 ust. 4 ww. ustawy, czynności cywilnoprawne, w tym umowy pożyczki, podlegają omawianemu podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe przepisy, należy stwierdzić, że pożyczki będą podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy pożyczki jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa została zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że umowy pożyczki będą zawierane przez Spółkę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, a pieniądze będące przedmiotem tych umów w dniu ich zawarcia znajdować się będą w Polsce.

W związku z powyższym, przedmiotowe umowy pożyczek, zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, będą podlegały opodatkowaniu tym podatkiem.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W związku z tym, że jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy wyłączenia z opodatkowania umów pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy powyższe transakcje będą podlegały ustawie o podatku od towarów i usług. Ocena ta ma bowiem zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności podatkiem od towarów i usług może skutkować wyłączeniem z obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ww. ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca otrzymuje od podmiotu z Grupy z siedzibą w jednym z krajów Unii Europejskiej pożyczki pieniężne, od których naliczane są odsetki. Pożyczkodawca nie jest i nie był bezpośrednimi udziałowcem Spółki. Pożyczkodawca nie posiada również siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.

Umowy pożyczek mogą być zawierane w Polsce lub za granicą. Jednak w momencie udzielania pożyczek środki pieniężne znajdują się na terytorium Rzeczpospolitej, a przekazanie kwoty pożyczek następuje przelewem bankowym z rachunku Pożyczkodawcy prowadzonego w polskim banku. Spłata odsetek i kwoty głównej również następuje na rachunek prowadzony w polskim banku.

Wnioskodawca wskazał także, że opisana usługa udzielania pożyczek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, tj. stanowi po stronie Wnioskodawcy import usługi udzielania pożyczek pieniężnych w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Usługa ta podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.

Skoro w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca z tytułu otrzymanych pożyczek od podmiotu zagranicznego będzie pozostawał podatnikiem podatku od towarów i usług, zwolnionym z tytułu świadczenia tych usług z podatku od towarów i usług, opisane umowy pożyczki wyłączone będą z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z przepisem art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie na Wnioskodawcy, jako pożyczkobiorcy, z tytułu zawarcia opisanej we wniosku umowy pożyczki, nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.