Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.84.2025.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Skutki podatkowe uzyskania od banku kwot w związku z
unieważnieniem sądowym umowy kredytowej.
Słowa kluczowe: kwota
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    27 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan - pismem z 26 lutego 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 25 marca
    2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Razem z żoną, z którą przebywał i przebywa Pan we wspólnocie majątkowej, zawarł Pan z
    bankiem (...) kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (...) waloryzowany kursem CHF z dnia 9
    grudnia 2004 r.
    Kredyt hipoteczny został zaciągnięty na realizację celu mieszkaniowego Pana i Pana żony
    polegającego na zbudowaniu domu jednorodzinnego. Kredyt był zawarty na 30 lat i był
    zabezpieczony hipotecznie.
    Pan wraz z Pana żoną nadal mieszkacie w tym domu. Kredyt hipoteczny został zawarty na
    kwotę 220.000 zł. Środki te w kilku ratach zostały przez bank wypłacone w złotówkach na
    rachunek spółdzielni mieszkaniowej realizującej budowę tego domu jednorodzinnego.
    Środki wypłacone przez bank w złotówkach były każdorazowo przeliczane na CHF przez
    bank i na tej podstawie został określony harmonogram spłat wyrażony w CHF.
    Spłata kredytu następowała następująco:
    1) w początkowym okresie kredytu - w dniu płatności raty kapitałowo-odsetkowej bank
      pobierał z rachunku kredytobiorców prowadzonego w PLN kwotę w PLN, która była
      określona jako iloczyn raty kapitałowo-odsetkowej wyrażonej w CHF i kursu sprzedaży
      CHF z tabeli banku obowiązującego w dniu płatności raty;
    2) od pewnego momentu (w wyniku podpisania aneksu do umowy) - w dniu płatności
      raty kapitałowo-odsetkowej bank pobierał z rachunku kredytobiorców prowadzonego
      w CHF kwotę w CHF. Środki na rachunku CHF pochodziły z transakcji kupna CHF
      dokonywanej przez kredytobiorców. Kupno CHF było dokonywane w internetowym
      kantorze wymiany walut albo bezpośrednio poprzez platformę internetową banku
      mBank.
    Kredyt był spłacany zgodnie z harmonogramem, a dodatkowo nastąpiła wcześniejsza
    całkowita spłata kredytu w dniu 4 sierpnia 2020 r. W sumie Pan wraz z Pana żoną
    spłaciliście do banku 114.533,39 PLN rat kapitałowo-odsetkowych (kwoty pobierane z
    rachunku PLN), 69.773,96 CHF rat kapitałowo- odsetkowych (kwoty pobierane z rachunku
    CHF), 2.200 PLN opłat i prowizji.
    Pan oraz Pana żona złożyliście pozew przeciwko bankowi tytułem zwrotu nienależnych
    świadczeń wykonywanych na rzecz pozwanego w okresie od 20 grudnia 2004 r. do 4
    sierpnia 2020 r. (kwoty wpłacone do banku wymienione powyżej) wraz z ustawowymi
    odsetkami za opóźnienie liczonymi od tych kwot od dnia 31 października 2023 r. do dnia
    zapłaty (zarówno co do kwoty wyrażonej i dochodzonej w PLN, jak i kwoty dochodzonej i
    wyrażonej w CHF) z powodu nieważności umowy kredytowej.
    Dodatkowo Pana i Pana żona domagacie się zwrotu kosztów postępowania według norm
    przepisanych, w tym:
    a) wszystkich uiszczonych opłat sądowych i zaliczek na wydatki Sądu,
    b) wszystkich uiszczonych opłat skarbowych od pełnomocnictw
    c) kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotności stawki minimalnej,
    - wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od sumy tych kosztów od dnia
      uprawomocnienia się orzeczenia zasądzającego te koszty do dnia zapłaty.
    Po otrzymaniu pozwu bank złożył pozew wzajemny domagając się zwrotu kwoty
    wypłaconej Państwu, czyli kwoty 220.000,02 zł. W czasie oczekiwania na pierwszą
    rozprawę sądową strony doszły do porozumienia i zamierzają zawrzeć ugodę, w której:

    1) określono Państwa roszczenia na 114.533,39 PLN rat kapitałowo-odsetkowych,
      69.773,96 CHF rat kapitałowo-odsetkowych (przeliczonych na PLN po kursie średnim
      NBP z dnia 12 grudnia 2024 r.), 2.200 PLN opłat i prowizji oraz część odsetek za
      opóźnienie 15.441,34 PLN. Łączna kwota to 448.041,45 PLN.
    2) Określono roszczenie banku na 220.000,02 PLN.
    3) Dokonano potrącenia kwoty niższej z kwotą wyższą i ustalono, że bank zwróci
      kredytobiorcom kwotę 228.041,43 PLN oraz kwotę 18.900 PLN tytułem zwrotu
      kosztów zastępstwa procesowego.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    W międzyczasie zmieniła się Pana sytuacja - ugoda z bankiem została podpisana w dniu 7
    lutego 2025 r.
    Kwota 432.600,11 zł składa się z rat kapitałowych, rat odsetkowych oraz prowizji, które
    zostały zapłacone bankowi z tytułu spłaty kredytu hipotecznego. W tej kwocie nie ma
    innych tytułów.
    Koszty procesowe zostały poniesione z własnych środków. Poniesione koszty procesowe
    przewyższają kwotę zwróconą przez bank.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    1. Czy kwota 432.600,11 PLN będąca zwrotem nienależnie pobranych kwot rat
      kapitałowo-odsetkowych oraz prowizji i opłat podlega opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy kwota 15.441,34 PLN będąca wypłatą części odsetek za opóźnienie w zwrocie
      nienależnie pobranych kwot rat kapitałowo-odsetkowych oraz prowizji i opłat podlega
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    3. Czy kwota 18.900,00 PLN będąca zwrotem kosztów procesu podlega opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Ad. 1
    Kredyt został przeznaczony na osobiste cele mieszkaniowe. Kwoty zwrócone przez bank w
    wyniku ugody będącej następstwem pozwu o stwierdzenie nieważności umowy
    kredytowej nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ stanowią one zwrot nienależnie pobranych środków, a nie dochód.
    Zwrot kwot wpłaconych przez Pana i Pana żonę na rzecz banku w ramach unieważnionej
    umowy kredytowej nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, ponieważ jest
    to zwrot nienależnie pobranych świadczeń, a nie nowy przychód.
    Ad. 2
    Uważa Pan, że wypłata przez bank odsetek za opóźnienie w zwrocie nienależnie
    pobranych kwot nie podlega opodatkowaniu.
    Ad. 3
    Zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez Bank, w ramach planowanej Ugody - nie
    spowoduje powstania przychodu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust.
    1 ustawy o PIT. Zwrócone koszty zastępstwa procesowego nie będą stanowiły
    przysporzenia po stronie Pana i Pana żony i nie będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem
    ww. kosztów postępowania sądowego nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane

    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Z informacji przedstawionych przez Pana wynika, że bank zaproponował Panu oraz Pana
    żonie w ramach ugody wypłatę wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych oraz prowizji i
    opłat, odsetek ustawowych za opóźnienie i kosztów zastępstwa procesowego.
    Powziął Pan wątpliwość, czy wypłacone kwoty będą stanowić przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych oraz prowizji i opłat
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony

      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Pana przypadku – otrzyma Pan wraz z Pana żoną od banku zwrot nienależnie
    pobranych kwot rat kapitałowo-odsetkowych oraz prowizji i opłat. Otrzymana przez Pana
    kwota będzie zatem stanowiła zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacił Pan
    wraz z Pana żoną do banku. Wobec powyższego, wypłata przez bank na Państwa rzecz
    tych kwot będzie dla Pana neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pan
    bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po
    Pana stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało więc uznać za prawidłowe.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
    Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego
      zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego
      zawód w siedzibie sądu procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Z wniosku wynika, że otrzymał Pan zwrot kosztów postępowania poniesionych przez Pana.
    Koszty te poniósł Pan z własnych środków. Poniesione koszty procesowe przewyższają
    kwotę zwróconą przez bank.
    W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków – nie
    jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana
    kwota tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
    W konsekwencji zwrot kosztów postępowania poniesionych przez Pana nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pana stanowisko zakresie pytania nr 3 należy uznać za prawidłowe.
    Skutki podatkowe wypłaty odsetek
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Kwota otrzymanych odsetek stanowi przychód, ale nie każde odsetki otrzymane przez
    osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych
    sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego.
    Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w
    tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia
    zatem z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze
    świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.

    Skoro proponowany przez bank na Pana rzecz zwrot kwot nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki nie będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy
    zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest również prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to interpretacja nie wywołuje skutków
    podatkowych dla Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.