Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1039/09-4/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-01-26
Teza: VAT - w zakresie opodatkowania dostawy działek niezabudowanych
Słowa kluczowe: działki; grunty-grunt niezabudowany; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 06.11.2009r. (data wpływu 13.11.2009r.) uzupełnionego w dniu 29.12.2009 r. (data wpływu) na wezwanie z dnia 14.12.2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek niezabudowanych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13.11.2009r. wpłynął ww. wniosek uzupełniony w dniu 29.12.2009 r. (data wpływu) na wezwanie z dnia 14.12.2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek niezabudowanych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik jest państwową osobą prawną działającą na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji… (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1711 z późn. zm.), której zadaniem jest m.in. gospodarowanie nieruchomościami Skarbu Państwa zbędnymi dla potrzeb jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej.

Podatnik zamierza zbyć następujące nieruchomości położone w obrębie D, Gmina L, powiat Z.

*   działka nr 303/105 o pow. 2,0536 ha, niezabudowana, rodzaj użytku gruntowego według ewidencji gruntów: „dr” (drogi),
*   działka nr 303/112 o pow. 1.8213 ha, niezabudowana, rodzaj użytku gruntowego według ewidencji gruntów: „Bz” (tereny rekreacyjno-wypoczynkowe),
*   działka nr 303/132 o pow. 0,0057 ha, niezabudowana, rodzaj użytku gruntowego według ewidencji gruntów: „dr” (drogi).

Dla w/w działek brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Według zarządzenia Wójta Gminy z dnia 19 października 2009 r. w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (uchwała Rady Gminy z dnia 26 marca 1997 r.) w/w działki mają przeznaczenie jako strefa lasów.

Podatnik zamierza ponadto zbyć następujące nieruchomości położone w obrębie M, Gmina D, powiat C.

*   działka nr 442/1 o pow. 16,0568 ha, niezabudowana, rodzaj użytku gruntowego według ewidencji gruntów: „RlVa”, „Lz-RIVa,” „RIVb”, „Lz-RlVb”, „ŁiV,” „dr” (grunty orne, łąki, grunty zadrzewione i zakrzewione, drogi) działka nr 442/2 o pow. 0,9842 ha niezabudowana rodzaj użytku gruntowego według ewidencji gruntów „dr” (drogi).

Dla w/w działek brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Według zaświadczenia Burmistrza Gminy D z dnia 19 października 2009 r. w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (uchwała Rady Miasta i Gminy z dnia 27 czerwca 2001 r.) w/w działki występują jako tereny rolne.

Wszystkie w/w działki zostały przez podatnika przejęte od 20. Terenowego Zarządu Lotniskowego, w trwałym zarządzie którego pozostawały, na mocy protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia 2 października 2001 r. Czynność przekazania / przejęcia nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i podatnikowi nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż działek nr 303/105, 303/112, 303/132 położonych w obrębie D, Gmina L, powiat z. oznaczonych w ewidencji gruntów jako drogi oraz tereny rekreacyjno - wypoczynkowe, dla których studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy stanowi, iż mają przeznaczenie jako strefa lasów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czy też podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy?
2.  Czy sprzedaż działek nr 442/1, 442/2, położonych w obrębie M, Gmina D, powiat C oznaczonych w ewidencji gruntów jako grunty orne, łąki, tereny zadrzewione i zakrzewione, drogi, dla których studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy stanowi, iż występują jako tereny rolne podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czy też podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy o charakterze danego gruntu niezabudowanego rozstrzyga zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy na danym obszarze nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy, należy posłużyć się inną dokumentacją sporządzoną na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W myśl art. 9 ust. 1 i ust. 4 tej ustawy w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Z kolei ewidencja gruntów i budynków jest jedynie zbiorem urzędowych informacji faktycznych. Wynikające z niej zapisy są odzwierciedleniem stanu faktycznego i prawnego na dzień dokonania wpisu. Należy zatem stwierdzić, że o przeznaczeniu danego terenu decydują zapisy w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Z postanowień studium, zarówno w Gminie L („strefa lasów”), jak i Gminie D („tereny rolne”) nie wynika, że przedmiotowe działki są terenami budowlanymi czy przeznaczonymi pod zabudowę, w szczególności działki oznaczone w ewidencji gruntów jako drogi nie są ujęte w studium jako tereny przeznaczone pod drogi. W związku z powyższym sprzedaż w/w działek jest zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami zaś, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z powyższego wynika, iż w obecnym stanie prawnym grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według stawki określonej w art. 41 ust. 1 ustawy.

Od zasady opodatkowania dostawy gruntu według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy. Jak wynika z pkt 9 wskazanego przepisu, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Z powyższego wynika, iż na mocy powyższego przepisu zwolniona od podatku jest jedynie dostawa gruntów niezabudowanych, które nie są gruntami budowlanymi lub gruntami przeznaczonymi pod zabudowę. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane oraz nieruchomości gruntowe niezabudowane będące terenami budowlanymi lub przeznaczonymi pod zabudowę.

Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 posługuje się kryterium przeznaczenia terenu. Wskazać przy tym należy, iż na gruncie przepisów podatkowych brak jest definicji pojęcia gruntu przeznaczonego pod zabudowę.

Celem określenia czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy się odwołać do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego,
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Zatem o charakterze danego gruntu niezabudowanego winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy, należy posłużyć się inną istniejącą na dzień zawarcia transakcji dokumentacją sporządzoną na podstawie ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

W myśl art. 9 ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy, w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej „studium”. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych, a rada gminy uchwala plan po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium (art. 20 ust. 1 ww. ustawy).

Zaznaczyć należy, iż o ile przeznaczenie terenu określa plan zagospodarowania przestrzennego, decyzja o ustaleniu warunków zabudowy oraz studium zagospodarowania, o tyle ewidencja gruntów i budynków jest jedynie urzędowym zbiorem informacji faktycznych. Wynikające z niej zapisy są odzwierciedleniem stanu faktycznego i prawnego na dzień dokonania wpisu. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) informacje dotyczące gruntów znajdujące się w ewidencji dotyczą: położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały one założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty, a także stosunków właścicielskich. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę m.in. planowania przestrzennego, jednakże tylko w zakresie danych faktycznych w niej zawartych i nie określają przeznaczenia gruntu.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż o przeznaczeniu danego terenu niezabudowanego, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz w sytuacji, gdy nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, decyduje przeznaczenie terenu określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Ustalenia studium są bowiem wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotem dostawy będą następujące niezabudowane działki: nr 303/105, 303/112, 303/132, dla których brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy przedmiotowe działki mają przeznaczenie jako strefa lasów oraz działki: nr 442/1, 442/2, dla których również brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy przedmiotowe działki występują jako tereny rolne.

Przedmiotowe grunty zostały przez Wnioskodawcę przejęte od 20. Terenowego Zarządu Lotniskowego, w trwałym zarządzie którego pozostawały, na mocy protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia 2 października 2001 r. Czynność przekazania / przejęcia nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i podatnikowi nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Mając na uwadze przedstawione przepisy prawa stwierdzić należy, iż dla planowanej sprzedaży gruntów niezabudowanych będących przedmiotem niniejszego wniosku (w postanowieniu studium obowiązującego w Gminie L zakwalifikowanych jako strefa lasów jak i Gminie Debrzno zakwalifikowanych jako tereny rolne), zastosowanie znajdzie przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, na mocy którego zwolniona od podatku jest dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.