Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-690/13/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-11-08
Teza: Zwolnienie z podatku VAT przy dostawie lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze budynku. Zastosowanie 8% stawki podatku VAT przy dostawie lokali znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze budynku i czy w związku ze sprzedażą tych lokali Wnioskodawca winien dokonać korekty podatku naliczonego
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; lokal; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2013 r. (data wpływu 29 lipca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 października 2013 r. (data wpływu 23 października 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** \- w zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT przy dostawie lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze budynku,
*   **nieprawidłowe** \- w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT przy dostawie lokali znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze budynku i czy w związku ze sprzedażą tych lokali Wnioskodawca winien dokonać korekty podatku naliczonego.

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT przy dostawie lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze budynku oraz zastosowania 8% stawki podatku VAT przy dostawie lokali znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze budynku i czy w związku ze sprzedażą tych lokali Wnioskodawca winien dokonać korekty podatku naliczonego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 października 2013 r. (data wpływu 23 października 2013 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 10 października 2013 r. znak: IBPP2/443-690/13/AB.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W 2006 roku Wnioskodawca nabył udział wynoszący ½ własności nieruchomości stanowiącej budynek wielolokalowy, pochodzący z lat 30-tych XX wieku. Udział nabył do majątku osobistego. Lokale w budynku były wynajmowane do 2012 roku w ramach najmu prywatnego. W budynku w chwili jego nabycia znajdowały się wyłącznie lokale mieszkalne, a w chwili obecnej w wyniku dokonywanej modernizacji znajdują się zarówno lokale mieszkalne jak i użytkowe. Parter budynku oraz piwnice stanowią lokale użytkowe, pierwsze i drugie piętro stanowią lokale mieszkalne, trzecie i czwarte piętro również stanowią lokale mieszkalne, jednak są to lokale nowo wybudowane w ramach nadbudowy budynku. W 2012 roku udział w opisanej wyżej nieruchomości wprowadziłem do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jako środek trwały. Transakcja nabycia nieruchomości nie była opodatkowana podatkiem VAT, a więc przy nabyciu VAT nie był odliczany. Zakup nieruchomości podlegał opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Budynek jest amortyzowany w działalności gospodarczej w części odpowiadającej udziałowi we współwłasności. Od połowy 2012 roku budynek jest remontowany i nadbudowywany zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę. Udział w nieruchomości został przez Wnioskodawcę nabyty za cenę 175.750,00 zł. Remont i modernizacja została dokonana w następujący sposób: parter i piwnice budynku zostały zmodernizowane oraz nastąpiła zmiana ich przeznaczenia na lokale użytkowe. Nakłady poniesione na modernizację tych lokali wyniosły 84.700,00 zł; lokale mieszkalne na pierwszym i drugim piętrze budynku zostały jedynie wyremontowane i nie podlegały modernizacji ani ulepszeniu; trzecie i czwarte piętro zostało nadbudowane zgodnie z pozwoleniem na budowę – w wyniku czego utworzone zostały nowe lokale mieszkalne. Nakłady poniesione na nadbudowę dwóch pięter mieszkalnych wyniosły 177.870,00 zł. Łączna wartość modernizacji przekroczy 30% wartości początkowej nieruchomości. Od wydatków ponoszonych na nadbudowę budynku i utworzenie nowych lokali mieszkalnych podatek VAT nie był odliczany, ponieważ zamiarem właścicieli było przeznaczenie lokali mieszkalnych pod wynajem na cele mieszkaniowe. Podatek VAT był odliczany od wydatków ponoszonych na modernizację lokali użytkowych.

Współwłaściciele w toku modernizacji podjęli decyzję o wyodrębnieniu każdego z lokali znajdujących się w budynku jako odrębną własność oraz dokonaniu ich sprzedaży. Część lokali może nie zostać sprzedana i będzie wówczas przeznaczona na wynajem. Część lokali może być także po zakończeniu modernizacji najpierw wynajmowana w późniejszym czasie sprzedana.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

1.Nabycie przez Wnioskodawcę w 2006 r. 1/2 udziału w nieruchomości stanowiącej budynek wielolokalowy nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nieruchomość została przez Wnioskodawcę nabyta od osób fizycznych. Sprzedaż nie była dokonana w ramach prowadzonej przez osoby fizyczne działalności gospodarczej. Aby daną czynność zakwalifikować jaką opodatkowaną podatkiem od towarów i usług niezbędne jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze dana czynność musi mieścić się w katalogu z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Niewątpliwie sprzedaż nieruchomości mieści się w tym katalogu, ponieważ stanowi odpłatną dostawę towarów. Ponadto, aby czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być ona dokonana przez podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie ze wskazanym przepisem podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Definicja działalności gospodarczej znajduje się w ust. 2 art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. W analizowanym stanie faktycznym dostawa towarów (sprzedaż nieruchomości) nie nastąpiła w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej przez osoby fizyczne zbywające nieruchomość. W konsekwencji osoby te nie mogą być uznane za podatników w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, w wyniku czego czynność sprzedaży nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, została natomiast opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

2.Przy nabyciu 1/2 udziału w nieruchomości, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jak wykazano powyżej, sprzedaż nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w związku z czym nie wystąpił podatek naliczony, który można byłoby odliczyć.

3.Uzupełnienie braków formalnych odnośnie dostawy lokali mieszkalnych znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze.

1.  Dostawa lokali mieszkalnych znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi po wybudowaniu lokalu lub jego ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Za dostawę w ramach pierwszego zasiedlenia nie można uznać sprzedaży dokonanej przez osoby fizyczne na rzecz Wnioskodawcy w 2006 r., ponieważ czynność ta, co wykazano w pkt 1 niniejszego pisma, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca nie zna dokładnie wcześniejszych losów nieruchomości nabytej w 2006 r. W momencie nabycia nieruchomości w 2006 r. część lokali była wynajmowana - nieruchomość została nabyta „razem" z lokatorami „wolnorynkowymi" lub lokatorami z przydziałem. Wnioskodawca wynajmował poszczególne lokale w nieruchomości od 2006 r. Wtedy też mogło wystąpić pierwsze zasiedlenie, czyli oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Czynnością tą był najem. Pierwsze zasiedlenie mogło nastąpić wcześniej niż w 2006 r., jednak, jak zaznaczono, Wnioskodawca nie zna dokładnie wcześniejszych losów nieruchomości. Wnioskodawca może natomiast stwierdzić, że istnieje duże prawdopodobieństwo, iż budynek od chwili wybudowania tj. od 1935 r. był zamieszkały. Aby skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług niezbędnym jest wykazanie, że zamierzona przez Wnioskodawcę dostawa lokali nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia - co nie podlega wątpliwości, gdyż, jak wykazano, pierwsze zasiedlenie miało miejsce w 2006 r. (w wyniku wynajmowania lokali) bądź najprawdopodobniej jeszcze wcześniej. Drugim warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest upływ okresu dłuższego niż dwa lata pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą lokali. Zastrzeżenie to zostanie w analizowanym przypadku spełnione, gdyż pomiędzy pierwszym zasiedleniem w 2006 r., a dostawą lokali przez Wnioskodawcę w 2013 r. bądź później upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Tym bardziej, okres ten będzie dłuższy jeśli pierwsze zasiedlenie miało miejsca wcześniej niż w 2006 r. Lokale mieszkalne znajdujące się na pierwszym i drugim piętrze nie były ulepszane, a jedynie remontowane (na remont składało się: zmiana gabarytu okien i ich wymiana, naprawa starych tynków, wytworzenie szybu windowego, postawienie dwóch nowych ścian nośnych, zmiana dotychczasowego rozkładu niektórych pomieszczeń, wymiana instalacji), w związku z czym nie dojdzie do pierwszego zasiedlenia w wyniku dostawy lokali po ich ulepszeniu, którego wartość przekraczała 30% wartości początkowej lokali.
2.  Pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług a dostawą poszczególnych lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze upłynie okres dłuższy niż dwa lata, co wykazano powyżej.
3.  Część lokali mieszkalnych na pierwszym i drugim piętrze była przedmiotem umów najmu. Od 2006 r. (od chwili zakupu 1/2 udziału w nieruchomości) dwa lokale były przedmiotem najmu. Trzy pozostałe lokale zamieszkiwały osoby z przydziałami. W roku 2008 bądź 2009 (Wnioskodawca nie pamięta dokładnej daty) jeden z lokali, który wcześniej zamieszkiwała osoba z przydziału, został przeznaczony na najem. Pozostałe dwa lokale (zamieszkiwane wcześniej przez osoby z przydziałami) nie były wynajmowane z uwagi na zły stan techniczny. Lokale były wynajmowane na cele mieszkalne. Obecnie żaden z lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze nie jest przedmiotem umowy najmu, z uwagi na zakończony niedawno remont (pozwolenie na użytkowanie zostało wydane dnia 06.09.2013 r.)
4.  Lokale mieszkalne znajdujące się na pierwszym i drugim piętrze zaliczane są do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o podatku od towarów i usług. Powierzchnia użytkowa żadnego z lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze nie przekracza 150 m2.

4.Uzupełnienie braków formalnych odnośnie dostawy lokali mieszkalnych znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze.

1.  W związku z wytworzeniem przez Wnioskodawcę nowych lokali mieszkalnych na trzecim i czwartym piętrze nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przysługuje podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Pierwotnym zamiarem Wnioskodawcy (w czasie wytwarzania lokali mieszkalnych na trzecim i czwartym piętrze) było przeznaczenie nowopowstających lokali pod wynajem na cele mieszkaniowe. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości na cele mieszkaniowe są zwolnione z podatku od towarów i usług. W konsekwencji usługi te nie stanowią czynności opodatkowanych, co jest niezbędną przesłanką zastosowania wspomnianego powyżej art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, statuującego prawo do odliczenia podatku naliczonego.
2.  Dostawa lokali mieszkalnych znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z obecnym zamierzeniem Wnioskodawcy, wszystkie lokale mieszkalne znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze mają być sprzedane. Jeżeli jednak w rozsądnym czasie nie uda znaleźć się nabywców, lokale zostaną wynajęte. Zarówno sprzedaż lokali, jak i ich wynajem będzie dostawą w ramach pierwszego zasiedlenia, ponieważ będzie to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy (w przypadku sprzedaży) lub użytkownikowi (w przypadku wynajmu) po wybudowaniu lokali.
3.  Dostawa lokali mieszkalnych znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z czym kwestia upływu terminu dwuletniego staje się bezprzedmiotowa.
4.  Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie poszczególnych lokali znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze. Lokale te są lokalami wytworzonymi przez Wnioskodawcę. Wydatki były ponoszone na wytworzenie lokali, a nie na ulepszenie.
5.  Poszczególne lokale znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze nie były i nie są przedmiotem najmu, ponieważ są to lokale dopiero wybudowane przez Wnioskodawcę. Fizycznie prace budowlane zostały zakończone, ale nie zostało to zatwierdzone odpowiednią decyzją administracyjną. Z prawnego punktu widzenia, lokale położone na trzecim i czwartym piętrze są nadal w budowie.
6.  Poszczególne lokale znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze nie były ulepszane.
7.  Lokale mieszkalne znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze zaliczane są do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o podatku od towarów i usług. Powierzchnia użytkowa żadnego z lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze nie przekracza 150 m2.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Poszczególne lokale znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze zostały uznane za samodzielne lokale (dnia 04.10.2013 r. zostało wydane przez Wydział Architektury zaświadczenie stwierdzające samodzielność lokali). Obecnie lokale nie stanowią nieruchomości w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, ponieważ nie doszło jeszcze do ich wyodrębnienia w odrębnej księdze wieczystej. Wartość każdego z poszczególnych lokali będzie przekraczać 15.000 zł.

W stosunku do lokali użytkowych znajdujących się na parterze i w piwnicach budynku oraz w stosunku do lokali mieszkalnych znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze dnia 06.09.2013 r. zostało wydane pozwolenie na użytkowanie. Wskazane lokale nie zostały w dacie 06.09.2013 r. wprowadzone do ewidencji środków trwałych, ponieważ nie zostały jeszcze wyodrębnione. W stosunku do lokali mieszkalnych znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze nie wydano jeszcze pozwolenia na użytkowanie i nie wprowadzono ich do ewidencji środków trwałych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy sprzedaż lokali mieszkalnych znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze budynku stanowiących odrębną własność będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a sprzedaż lokali mieszkalnych znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze budynku będzie opodatkowana stawką 8% VAT?

Czy korekty podatku VAT wynikającego ze sprzedaży lokali nabudowanych należy dokonać w dacie ich sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż lokali mieszkalnych znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze budynku stanowiących odrębną własność będzie podlegała zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem sprzedaż nieruchomości jest zwolniona z opodatkowania, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Definicja pierwszego zasiedlenia została zawarta w art. 2 pkt 4 ustawy o VAT. Zgodnie z tą definicją przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Ponieważ lokale znajdujące się na pierwszym i drugim piętrze budynku są lokalami, które już istniały w chwili zakupu nieruchomości oraz nie były modernizowane, a jedynie remontowane sprzedaż tych lokali nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, a więc warunki określone w art. 10 ust. 1 pkt 10 zostaną spełnione i transakcja zbycia będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT. Natomiast zbycie lokali mieszkalnych znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze budynku (lokali nadbudowanych) będzie podlegała opodatkowaniu stawką 8% VAT. Wynika to z faktu, iż sprzedaż tych lokali nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia (zostaną sprzedane przed upływem 2 lat od ich wybudowania). Lokale te są bowiem lokalami nowo wybudowanymi, które nie istniały w chwili zakupu nieruchomości.

Od wydatków poniesionych na nadbudowę lokali mieszkalnych podatek VAT nie był odliczany, ponieważ pierwotnym zamiarem właścicieli było przeznaczenie tych lokali pod wynajem, a więc do czynności podlegających zwolnieniu z VAT. Z chwilą dokonania sprzedaży nastąpiła zmiana przeznaczenia ww. lokali, a zatem wystąpiło prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na nadbudowę, od których uprzednio VAT nie był odliczany. Sprzedaż jest bowiem czynnością opodatkowaną. W ocenie Wnioskodawcy korekta podatku VAT polegająca na odliczeniu VAT od nakładów poniesionych na nadbudowę lokali mieszkalnych powinna zostać dokonana jednorazowo za okres rozliczeniowy, w którym dokonano sprzedaży lokalu w proporcji odpowiadającej powierzchni lokalu do wartości łącznej wydatków poniesionych na nadbudowę (art. 91 ust. 4 i 5 ustawy o VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** - w zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT przy dostawie lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze budynku,
*   **nieprawidłowe** \- w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT przy dostawie lokali znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze budynku i czy w związku ze sprzedażą tych lokali Wnioskodawca winien dokonać korekty podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Podstawowa stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Przy czym, ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jednym

z nich jest zwolnienie od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Zatem pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany w stopniu nie niższym niż 30% wartości początkowej obiekt budowlany będzie przedmiotem dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy lub np. przedmiotem najmu, dzierżawy (przedmiotem świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy), bowiem zarówno dostawa, jak i najem czy dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości budynków, budowli lub ich części, jeżeli w momencie ich dostawy są one już zasiedlone, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą jest dłuższy niż 2 lata.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza sprzedać lokale mieszkalne znajdujące się na pierwszym i drugim piętrze oraz lokale mieszkalne znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze. Nabycie przez Wnioskodawcę w 2006 r. 1/2 udziału w nieruchomości stanowiącej budynek wielolokalowy nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przy nabyciu 1/2 udziału w nieruchomości, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dostawa lokali mieszkalnych znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Lokale mieszkalne na pierwszym i drugim piętrze budynku zostały jedynie wyremontowane i nie podlegały modernizacji ani ulepszeniu. Część lokali mieszkalnych na pierwszym i drugim piętrze była przedmiotem umów najmu. Od 2006 r. (od chwili zakupu 1/2 udziału w nieruchomości) dwa lokale były przedmiotem najmu. Trzy pozostałe lokale zamieszkiwały osoby z przydziałami. W roku 2008 bądź 2009 (Wnioskodawca nie pamięta dokładnej daty) jeden z lokali, który wcześniej zamieszkiwała osoba z przydziału, został przeznaczony na najem. Pozostałe dwa lokale (zamieszkiwane wcześniej przez osoby z przydziałami) nie były wynajmowane z uwagi na zły stan techniczny. Lokale były wynajmowane na cele mieszkalne.

Wnioskodawca zamierza również sprzedać nowo powstałe lokale mieszkalne znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze. W związku z wytworzeniem przez Wnioskodawcę nowych lokali mieszkalnych na trzecim i czwartym piętrze nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Pierwotnym zamiarem Wnioskodawcy (w czasie wytwarzania lokali mieszkalnych na trzecim i czwartym piętrze) było przeznaczenie nowopowstających lokali pod wynajem na cele mieszkaniowe. Dostawa lokali mieszkalnych znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z obecnym zamierzeniem Wnioskodawcy, wszystkie lokale mieszkalne znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze mają być sprzedane. Dostawa lokali mieszkalnych znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie poszczególnych lokali znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze. Lokale te są lokalami wytworzonymi przez Wnioskodawcę. Wydatki były ponoszone na wytworzenie lokali, a nie na ulepszenie. Poszczególne lokale znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze nie były i nie są przedmiotem najmu, ponieważ są to lokale dopiero wybudowane przez Wnioskodawcę. Poszczególne lokale znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze nie były ulepszane. Lokale mieszkalne znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze

zaliczane są do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o podatku od towarów i usług. Powierzchnia użytkowa żadnego z lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze nie przekracza 150 m2.

Rozstrzygając kwestię, będącą przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość zwolnienia od podatku dostawy lokali na pierwszym i drugim piętrze na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zatem kluczowym elementem jest ustalenie, czy doszło do pierwszego zasiedlenia lokali na pierwszym i drugim piętrze. Niewątpliwie wynajem lokali na pierwszym i drugim piętrze należy uznać za pierwsze zasiedlenie w rozumieniu ustawy o VAT, gdyż dochodzi do oddania do użytkowania wynajętych lokali w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Tak więc, w przypadku dostawy wynajętych lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze, dla których od daty rozpoczęcia najmu upłynął okres dłuższy niż dwa lata, zostanie spełniony również drugi warunek umożliwiający zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, gdyż od pierwszego zasiedlenia (najem) do chwili sprzedaży wynajętych lokali na pierwszym i drugim piętrze minie okres dłuższy niż 2 lata.

W związku z powyższym dostawa tych lokali na pierwszym i drugim piętrze będących po pierwszym zasiedleniu oraz dla których od pierwszego zasiedlenia minął okres dłuższy niż 2 lata będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Natomiast w przypadku gdy na pierwszym lub drugim piętrze znajdują się lokale które nie były przedmiotem najmu, to dostawa tych lokali nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, gdyż nie doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, tych lokali.

W przypadku dostawy nowo powstałych lokali mieszkalnych znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze należy stwierdzić, że ich dostawa nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Poszczególne lokale znajdujące się na trzecim i czwartym piętrze nie były i nie są przedmiotem najmu, zatem dostawa tych lokali będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT dostawy lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze, które nie były przedmiotem najmu oraz dostawy nowo powstałych lokali mieszkalnych znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa powyżej, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy o VAT, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).

Z powyżej cytowanych przepisów wynika, że aby sprzedaż nieruchomości lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule tj. sprzedającemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu budynków i budowli, oraz sprzedający nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analiza art. 43 ust. 1 pkt 10a i ust. 7a ustawy o VAT wskazuje, iż dostawa budynków budowli lub ich części może korzystać ze zwolnienia od podatku w związku z art. 43 ust. 7a ww. ustawy w sytuacji gdy nie zostanie spełniony warunek przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b dotyczący wydatków poniesionych na ulepszenie, w przypadku, gdy budynek był wykorzystywany w stanie ulepszonym przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

W związku z powyższym Wnioskodawca przy sprzedaży lokali mieszkalnych nie będących przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze budynku, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10a, gdyż przy nabyciu ½ udziału w nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, jak również Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie lokali mieszkalnych znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze.

Zatem sprzedaż lokali mieszkalnych znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze budynku które nie były przedmiotem umów najmu korzystać będzie ze zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Natomiast dostawa nowo powstałych lokali mieszkalnych na trzecim i czwartym piętrze budynku będzie mogła również skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10a, gdyż związku z wytworzeniem przez Wnioskodawcę nowych lokali mieszkalnych na trzecim i czwartym piętrze nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (pierwotnym zamiarem Wnioskodawcy w czasie wytwarzania lokali mieszkalnych na trzecim i czwartym piętrze było przeznaczenie nowopowstających lokali pod wynajem na cele mieszkaniowe), jak również Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie poszczególnych lokali znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze.

W związku z powyższym wszystkie warunki zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT umożliwiające zwolnienie lokali mieszkalnych na trzecim i czwartym piętrze budynku zostały spełnione.

Tym samym stanowisko w zakresie dostawy lokali znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze należało uznać za nieprawidłowe.

Podsumowując powyższe, stwierdzić należy, że dostawa lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze, które są po pierwszym zasiedleniu (najem) oraz od pierwszego zasiedlenia minął okres dłuższy niż 2 lata będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, natomiast dostawa lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze które nie były przedmiotem umów najmu, będą mogły skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy. Natomiast dostawa nowo wytworzonych lokali mieszkalnych na trzecim i czwartym piętrze korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy

Odnośnie korekty podatku VAT wynikającego ze sprzedaży lokali nadbudowanych zauważyć należy co następuje:

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 – art. 90 ust. 2 ustawy.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W oparciu o art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3 określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Przepis art. 91 ust. 2 ustawy stanowi, iż w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy, o czym stanowi art. 91 ust. 3 ustawy.

Ponadto, w świetle art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5 ustawy).

Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy, w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

Jak stanowi ust. 7c powołanego artykułu, jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Ponadto, w myśl art. 91 ust. 7d ustawy, w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany przeznaczenia środka trwałego, tj. zarówno w sytuacji gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.

Zatem, w zaistniałej sytuacji, gdy Wnioskodawcy przy wytworzeniu lokali mieszkalnych znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze nie przysługiwało prawo od odliczenia podatku VAT, a dostawa lokali nie będzie opodatkowana podatkiem VAT (czynność zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a), to w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym nie nastąpi zmiana przeznaczenia sprzedawanych lokali a tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekt podatku. Zatem nie będą miały zastosowania przepisy wynikające z art. 91 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tej części uznano za nieprawidłowe.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za:

*   prawidłowe - w zakresie zastosowania zwolnienia z podatku VAT przy dostawie lokali znajdujących się na pierwszym i drugim piętrze budynku,
*   nieprawidłowe - w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT przy dostawie lokali znajdujących się na trzecim i czwartym piętrze budynku i czy w związku ze sprzedażą tych lokali Wnioskodawca winien dokonać korekty podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie sprzedaży lokali znajdujących się na parterze i w piwnicy oraz w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych została zawarta w odrębnych rozstrzygnięciach.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.