Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.495.2025.2.PRM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-28
Teza: Skutki podatkowe przejęcia Oddziału przez Spółkę
Przejmującą.
Słowa kluczowe: dystrybucja (rozprowadzanie)
energia-energia elektryczna
faktura
faktura-faktura korygująca
obowiązek-obowiązek podatkowy
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
podatek-podatek należny
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
sukcesja-sukcesja prawna
zmniejszenie
zwiększenie
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13b
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
14-art. 93-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
14-art. 93-§ 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
14-art. 93a-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
14-art. 93a-§ 2-pkt 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
14-art. 93c-§ 1
1
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 14 Prawa i obowiązki następców prawnych oraz
podmiotów przekształconych-Następstwo prawne
związane z przejęciem lub podziałem osoby prawnej
Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 14 Prawa i obowiązki następców prawnych oraz
podmiotów przekształconych-Następstwo prawne
związane z łączeniem się osób prawnych i spółek
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dystrybucja energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Elementy składowe podstawy
opodatkownia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Kwoty nie wchodzące w skład podstawy
opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Obniżenie podstawy opodatkowania
4

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Zwiększenie podstawy opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje miesięczne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania
przepisów rozdziału
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Krajowy System
Faktur (KSeF)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Stosowanie faktur
ustrukturyzowanych
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
14-art. 93c-§ 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
14-art. 93e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 32a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 15-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 15-pkt 2
2

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 15-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 15-pkt 4 (uchylony)
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 15-pkt 5 (uchylony od 1.07.2024)
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106g-ust. 3a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106g-ust. 3b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106g-ust. 3c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106na-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106na-ust. 2
3

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106na-ust. 3

## Opis zdarzenia przyszłego

1.1. Informacje ogólne
    a) (...) Wnioskodawca (dalej: Spółka Dzielona, Spółka) dołączył do grupy kapitałowej
      będącej (...) producentem i dostawcą (...). Powyższe przełożyło się m.in. na zmianę
      firmy, pod którą działa Spółka Dzielona. Spółka Dzielona prowadzi wyspecjalizowaną
      działalność (...) w zakresie handlu (...) i świadczenia usług dystrybucji (...) oraz dokonuje
      sprzedaży (...).
    b) W skład grupy kapitałowej, o której mowa powyżej, wchodzi również B. sp. z o.o., która
      prowadzi działalność w zakresie realizacji usług (...) oraz usług (...) (dalej: „Spółka
      Przejmująca”). Dodatkowo, do obowiązków Spółki Przejmującej należy utrzymanie i
      rozbudowa majątku dystrybucyjnego Spółki Dzielonej. Spółka Przejmująca świadczy na
      rzecz Spółki Dzielonej szereg usług, w tym przede wszystkim usługi utrzymania i
      serwisu (...) oraz rozbudowy majątku (...) Spółki Dzielonej.
    c) Spółki Dzielona i Przejmująca są czynnymi podatnikami VAT i posiadają siedziby oraz
      zarządy na terytorium Polski.
    d) C. sp. z o.o. jest spółką dominującą względem Spółki Dzielonej oraz względem Spółki
      Przejmującej, tj. posiada w nich 100% udziałów (dalej: „Udziałowiec”).
    1.2. Struktura organizacyjna
    a) Spółka Dzielona jest przedsiębiorstwem (...), łączącym m.in. działalność dystrybucyjną z
      działalnością obrotową.

    b) W ramach Spółki Dzielonej funkcjonują wyodrębnione i zarejestrowane w KRS oddziały
      odpowiedzialne za poszczególne linie biznesowe, m.in.:
      a) Oddział w (...) - dystrybucja (...) (dalej: „Oddział Dystrybucja”),
      b) (...) (dalej: „Oddział Obrót”),
      c) Oddział Usługi, którego przedmiotem działalności jest (...),
      d) Oddział Paliwa, (...).
    c) W Spółce Dzielonej funkcjonuje także tzw. Centrala świadczącą usługi wsparcia dla
      pozostałych komórek organizacyjnych Spółki oraz spółek z grupy kapitałowej.
    1.3. Konieczność wydzielenia Oddziału Dystrybucja
    a) (...) D. S.A. nabyła 100% udziałów Udziałowca wraz z posiadanymi przez niego
      udziałami m.in. w Spółce Dzielonej oraz w Spółce Przejmującej.
    b) (...).
    c) (...).
    d) (...).
    e) (...).
    f) Przeprowadzenie (...) poprzez dokonanie podziału Spółki Dzielonej przez wydzielenie
      Oddziału Dystrybucja do Spółki Przejmującej umożliwi zastosowanie sukcesji
      generalnej i przeniesienie większości pozwoleń, koncesji i umów niezbędnych do
      zachowania ciągłości funkcjonowania Oddziału Dystrybucja, w tym zapewnienia
      niezakłóconej realizacji obowiązków przedsiębiorstwa (...) w zakresie dystrybucji (...).
    g) Przeprowadzenie podziału przez wydzielenie wymaga m.in. sporządzenia planu
      podziału spółki. Spółka dążyła będzie do uwzględnienia w planie podziału wszystkich
      istotnych z perspektywy Oddziału Dystrybucja aktywów i pasywów.
    h) Spółka planuje i zakłada, że wydzielany w ramach procesu podziału zespół składników
      materialnych i niematerialnych składający się na Oddział Dystrybucja będzie spełniał
      definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e
      ustawy o VAT. Spółka planuje i zakłada, że pozostające w Spółce składniki materialne i
      niematerialne również spełniały będą definicję zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa. Planowana data rejestracji podziału przez wydzielenie to 2 stycznia
      2026 roku („Dzień wydzielenia”).
    i) Przeniesienie działalności Oddziału Dystrybucja nastąpi w ramach podziału przez
      wydzielenie, o którym mowa w art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r.
      Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18, dalej: „KSH”). Zgodnie z 529 § 1
      pkt 4 KSH, podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki
      dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje
      spółki albo spółek przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które
      obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez wydzielenie).
    j) Dodatkowo, 31 marca 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał
      indywidualną interpretację prawa podatkowego (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.64.2025.3.
      MR1), w której potwierdził stanowisko, że w wyniku planowanego wydzielenia, w
      ramach którego dojdzie do wydzielenia ze Spółki Dzielonej opisanego zespołu
      składników majątkowych i osobowych przypisanych do Oddziału Dystrybucja i
      przeniesienia go do Spółki Przejmującej, Spółka Przejmująca wstąpi we wszystkie
      prawa i obowiązki podatkowe Spółki Dzielonej związane z działalnością Oddziału
      Dystrybucja, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy lub prawo podatkowe
      powstanie w Dniu wydzielenia lub później, a w konsekwencji na Spółce Dzielonej nie
      będą spoczywać już obowiązki wynikające z działalności Oddziału Dystrybucja, ani
      przysługiwać prawa związane z działalnością tego oddziału. W ramach wskazanej

      interpretacji Organ podatkowy stwierdził, że jeżeli prawa i obowiązki podatkowe
      dotyczące wydzielanej działalności powstały w Dniu wydzielenia lub po tej dacie oraz
      te prawa i obowiązki, które choć mogą wynikać z pewnych zdarzeń mających miejsce
      przed Dniem wydzielenia, to do Dnia wydzielenia nie uległy konkretyzacji dla celów
      rozliczeń podatkowych - to prawa i obowiązki są przedmiotem sukcesji generalnej na
      podstawie art. 93c Ordynacji Podatkowej.
    k) Oddział Dystrybucja w ramach prowadzonej działalności realizuje szereg czynności
      opodatkowanych podatkiem VAT, w tym czynności w zakresie procesu:
      (...),
    dalej łącznie jako „Świadczenia Oddziału Dystrybucja”.
    l) W ww. aspekcie możliwe jest wystąpienie sytuacji, w której Świadczenie Oddziału
      Dystrybucja zostanie zrealizowane przez Oddział Dystrybucja, natomiast do Dnia
      wydzielenia nie zostanie wystawiona faktura dokumentująca przedmiotową sprzedaż.
      Zaistnieje zatem potrzeba wystawienia faktury dokumentującej Świadczenie Oddziału
      Dystrybucja zrealizowane:
        w całości przed Dniem wydzielenia,
        częściowo przed Dniem wydzielenia, a w pozostałym zakresie w Dniu
        wydzielenia lub później,
    - dalej łącznie „Faktury”.
    m)W ww. aspekcie możliwe jest również wystąpienie sytuacji, w której zaistnieje potrzeba
      wystawienia w Dniu wydzielenia lub później faktur korygujących:
        zwiększających kwotę podstawy opodatkowania i podatku należnego do Faktur,
        w związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawiania faktury
        pierwotnej („z błędu”) lub w związku z okolicznościami nieistniejącymi w
        momencie wystawienia faktury pierwotnej („z przyczyn innych niż błąd”) - dalej
        łącznie „Faktury korygujące in plus”,
        zmniejszających kwotę podstawy opodatkowania i podatku należnego do Faktur,
        w związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawiania faktury
        pierwotnej („z błędu”) lub w związku z okolicznościami nieistniejącymi w
        momencie wystawienia faktury pierwotnej („z przyczyn innych niż błąd”), dalej
        łącznie „Faktury korygujące in minus”.
    n) Faktury, Faktury korygujące in plus oraz Faktury korygujące in minus mogą zostać
      wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur („KSeF”), o którym mowa w art. 106nd
      ustawy o VAT, lub też za pośrednictwem KSeF - w zależności od formuły
      obowiązywania KSeF na dzień wystawienia przedmiotowych dokumentów. KSeF w
      formule obligatoryjnej zacznie obowiązywać co do zasady od 1 lutego 2026 r.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Faktury pierwotne, do których mogą zostać wystawione opisane we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej Faktury korygujące in plus „z błędu” wystawiła A. S.A.
    Obowiązek podatkowy dotyczący faktur pierwotnych, o których mowa powyżej powstał
    przed Dniem wydzielenia.
    Pytania

    1. Która ze Spółek - Dzielona czy Przejmująca - będzie zobowiązana do wystawiania w
      Dniu wydzielenia lub później Faktur i rozliczania podatku należnego w związku z ich
      wystawieniem? W jakim okresie rozliczeniowym powinny zostać uwzględnione
      Faktury dla celów podatku VAT (dotyczy Faktur wystawionych za pośrednictwem
      KSeF oraz poza KSeF)?
    2. Która ze Spółek, tj. Spółka Dzielona czy Spółka Przejmująca, będzie zobowiązana do
      wystawiania w Dniu wydzielenia lub później Faktur Korygujących in plus (z błędu
      oraz z przyczyn innych niż błąd) do Faktur i rozliczenia podatku należnego w
      związku z ich wystawieniem? W jakim okresie rozliczeniowym powinny zostać
      uwzględnione Faktury Korygujące in plus dla celów podatku VAT (dotyczy Faktur
      Korygujących in plus wystawionych za pośrednictwem KSeF oraz poza KSeF)?
    3. Która ze Spółek, tj. Spółka Dzielona czy Spółka Przejmująca, będzie zobowiązana do
      wystawiania w Dniu wydzielenia lub później Faktur Korygujących in minus (z błędu
      oraz z przyczyn innych niż błąd) do Faktur oraz do rozliczenia podatku należnego w
      związku z ich wystawieniem? W jakim okresie rozliczeniowym powinny zostać
      uwzględnione Faktury Korygujące in minus dla celów podatku VAT (dotyczy Faktur
      Korygujących in minus wystawionych za pośrednictwem KSeF oraz poza KSeF)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, na mocy art. 93c Ordynacji podatkowej:
        w zakresie pytania nr 1
    Spółka Dzielona będzie zobowiązana do wystawienia Faktur, co do których obowiązek
    podatkowy powstanie przed Dniem wydzielenia. Spółka Dzielona rozliczy w takich
    przypadkach podatek należny od tych Faktur.
    Faktury, co do których obowiązek podatkowy powstanie w Dniu wydzielenia lub później,
    powinna wystawić Spółka Przejmująca. Spółka Przejmująca rozliczy w takim przypadku
    podatek należny od tych Faktur.
    Powyższe dotyczy zarówno Faktur wystawionych za pośrednictwem KSeF, jak i poza
    KSeF.
    Okresem rozliczeniowym, w którym powinna zostać uwzględniona Faktura dla celów
    podatku VAT jest okres powstania obowiązku podatkowego.
        w zakresie pytania nr 2
    Spółka Przejmująca zobowiązana będzie do wystawienia i ujęcia (rozliczenia) dla celów
    VAT Faktur Korygujących in plus niezależnie od przyczyny ich wystawienia.
    Powyższe dotyczy zarówno Faktur Korygujących in plus wystawionych za
    pośrednictwem KSeF, jak i poza KSeF.
    Okresem rozliczeniowym, w którym powinna zostać uwzględniona Faktura Korygująca
    in plus dla celów podatku VAT jest okres wystawiania przedmiotowej Faktury
    korygującej (niezależnie od przyczyny jej wystawienia).
        w zakresie pytania nr 3
    Spółka Przejmująca zobowiązana będzie do wystawienia i ujęcia (rozliczenia) dla celów
    VAT Faktur Korygujących in minus niezależnie od przyczyny ich wystawienia.
    Powyższe dotyczy zarówno Faktur Korygujących in minus wystawionych za
    pośrednictwem KSeF, jak i poza KSeF.

    Okresem rozliczeniowym, w którym powinna zostać uwzględniona Faktura Korygująca
    in minus (niezależnie od przyczyny jej wystawienia) dla celów podatku VAT jest, co do
    zasady, okres wystawiania przedmiotowej Faktury korygującej in minus (z
    uwzględnieniem przypadków szczególnych w zależności od formuły obowiązywania
    KSeF wskazanych w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 3).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    4.1 Sukcesja generalna
    a) Zgodnie z generalną zasadą, osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe
      w wyniku podziału wstępują, z dniem lub z dniem wydzielenia, we wszelkie
      przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej
      dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im w planie podziału składnikami
      majątku (art. 93c ust. 1 Ordynacji Podatkowej).
    b) Powyższy przepis stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
      podziale przez wydzielenie - także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi
      zorganizowaną część przedsiębiorstwa, dalej: „ZCP” (art. 93c ust. 2 Ordynacji
      podatkowej).
    c) Uregulowanie to jest wyrazem tzw. zasady sukcesji ograniczonej. Oznacza ono, iż
      spółka przejmująca jest następcą podatkowym spółki dzielonej, ale tylko w takim
      zakresie, w jakim prawa i obowiązki podatkowe pozostają w związku z
      przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku.
    d) W praktyce oznacza to, iż przedmiotem sukcesji są tylko te prawa i obowiązki
      podatkowe, które łącznie spełniają następujące warunki:
        pozostają w związku z przejmowaną zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa;
        powstały przed dniem sukcesji (stały się przed podziałem „stanami otwartymi”)
        oraz
        nie zostały zrealizowane przez spółkę dzieloną (są nadal „stanami otwartymi” na
        Dzień wydzielenia).
    e) A contrario, w związku z faktem, iż przedmiotem sukcesji są „prawa i obowiązki”, to
      te z nich, które uległy konkretyzacji do Dnia wydzielenia (a więc te zdarzenia,
      których skutki, tj. rozpoznanie przychodu lub kosztu, zaistniały dla celów
      podatkowych sprzed wydzielenia) nie będą przedmiotem sukcesji - nie będą miały
      bowiem przymiotu praw i obowiązków (oraz nie będą „stanami otwartymi”).
    f) Podsumowując, w przypadku podziału przez wydzielenie decydujące znaczenie ma
      więc okoliczność, czy dane prawo lub obowiązek powstało i istniało do Dnia
      wydzielenia. Wniosek taki wynika z literalnej wykładni art. 93c Ordynacji
      podatkowej, zgodnie z którym sukcesji podlegają prawa i obowiązki „pozostające” w
      związku z przydzielonymi spółce przejmującej składnikami majątku. W przepisie tym
      ustawodawca posłużył się czasem teraźniejszym. Stąd, przedmiotem sukcesji mogą
      być wyłącznie „stany otwarte”, tj. prawa i obowiązki, które na Dzień wydzielenia
      „pozostają” jeszcze w związku z przydzielonymi spółce przejmującej składnikami
      majątku. Powyższe prowadzi zatem do wniosku, że przepis ten nie odnosi się do
      praw i obowiązków, które „pozostawały” w związku z danymi składnikami majątku
      do Dnia wydzielenia.
    g) W konsekwencji, jeżeli dane prawo bądź obowiązek powstało do Dnia wydzielenia
      lub dotyczy okresu poprzedzającego podział (powinno być rozliczone w tym właśnie
      czasie), skutki podatkowe z nim związane ściśle wiążą się z rozliczeniami
      podatkowymi Spółki dzielonej - tj. na Dzień wydzielenia nie „pozostają” w związku z
      wydzielanym majątkiem ZCP.

    h) Powyższe stanowisko w zakresie rozumienia sukcesji generalnej potwierdza
      Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w wyroku z 25 marca 2021 r., sygn. II FSK 3239
      /18 oraz w wyroku z 26 lipca 2019 r., sygn. II FSK 2821/17. Konkluzje te wspierane są
      również przez organy podatkowe, m.in. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      27 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4017.10.2023.2.AND; z 27 lutego 2024 r. sygn.
      0111-KDIB1-1.4017.9.2023.2.AW; z 11 stycznia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
      1.4010.638.2023.2.RH; z 21 grudnia 2023 r., sygn. 111-KDIB2-1.4017.10.2023.1.KK; z
      23 listopada 2021 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.498.2021.1.BM; DKIS z 9 maja 2017 r.
      sygn. 0112-KDIL5.4010.12.2017.1.EK; DKIS z 20 kwietnia 2017 r., sygn. 1462-IPPB5.
      4510.85.2017.1.JF.
    4.2 Uzasadnienie stanowiska
        w zakresie pytania nr 1
    Regulacje prawne
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 19a ust. 1-4 ustawy o VAT:
    1. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust.
      1.
    1a. W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.
    2. W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.
    3. Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostawy
      towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2.
    Zgodnie z art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej, osoby prawne przejmujące lub osoby
    prawne powstałe w wyniku podziału wstępują, z Dniem wydzielenia, we wszelkie
    przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej
    dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im w planie podziału, składnikami
    majątku. Powyższy przepis stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału,
    a przy podziale przez wydzielenie - także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa (art. 93c § 2 OP).
    Regulacja powyższa jest wyrazem tzw. zasady sukcesji ograniczonej (częściowej).
    Oznacza to, że Spółka Przejmująca jest następcą podatkowym Spółki Dzielonej, ale tylko
    w takim zakresie, w jakim prawa i obowiązki podatkowe pozostają w związku z
    przydzielonymi im w planie podziału składnikami majątku. Przedmiotem sukcesji są
    tylko te prawa i obowiązki podatkowe, które łącznie (i) pozostają w związku z
    przejmowaną zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa; (ii) powstały przed dniem
    sukcesji (stały się przed Dniem wydzielenia „stanami otwartymi”) oraz (iii) nie zostały

    zrealizowane przez Spółkę Dzieloną (są nadal „stanami otwartymi” na Dzień
    wydzielenia).
    W związku z faktem, że przedmiotem sukcesji są „prawa i obowiązki”, to te z nich które
    uległy konkretyzacji przed Dniem wydzielenia nie będą przedmiotem sukcesji - nie będą
    miały bowiem przymiotu praw i obowiązków (oraz nie będą „stanami otwartymi”).
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku podziału przez wydzielenie
    decydujące znaczenie ma okoliczność, czy dane prawo lub obowiązek powstało i
    istniało przed Dniem wydzielenia. Wniosek taki wynika z literalnej wykładni art. 93c OP,
    zgodnie z którym sukcesji podlegają prawa i obowiązki „pozostające” w związku z
    przydzielonymi Spółce Przejmującej składnikami majątku. W przepisie tym
    ustawodawca posłużył się czasem teraźniejszym. Stąd, przedmiotem sukcesji mogą być
    wyłącznie „stany otwarte”, tj. prawa i obowiązki, które na Dzień wydzielenia „pozostają”
    jeszcze w związku z przydzielonymi Spółce Przejmującej składnikami majątku. Z
    literalnej wykładni przepisu wynika zatem, że nie odnosi się on do praw i obowiązków,
    które „pozostawały” w związku z danymi składnikami majątku przed Dniem wydzielenia.
    W konsekwencji, jeżeli dane prawo bądź obowiązek powstało przed Dniem wydzielenia
    lub dotyczy okresu poprzedzającego podział (powinno być rozliczone w tym właśnie
    czasie), skutki podatkowe z nim związane ściśle wiążą się z rozliczeniami podatkowymi
    Spółki dzielonej - tj. na Dzień wydzielenia nie „pozostają” w związku z wydzielanym
    majątkiem ZCP.
    Z kolei, w przypadku, gdy dane prawo bądź obowiązek powstało w Dniu wydzielenia lub
    później, rozliczenia podatkowe z nim związane powinny dotyczyć wyłącznie podmiotu
    przejmującego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie regulacji ustawy o VAT, należy uznać, że w
    przypadku podziału spółki kapitałowej o przyporządkowaniu do Spółki Dzielonej i Spółki
    Przejmującej obowiązku rozpoznania podatku należnego będzie decydować data
    powstania tego obowiązku.
    W konsekwencji, jeżeli obowiązek podatkowy w zakresie transakcji realizowanych w
    ramach wydzielanego ZCP powstanie przed Dniem wydzielenia - zobowiązanym do jego
    uwzględnienia w rozliczeniach VAT (rozpoznania obowiązku podatkowego oraz
    wykazania w deklaracji VAT) będzie Spółka Dzielona. Natomiast jeżeli obowiązek ten
    powstanie w Dniu wydzielenia lub później, to będzie uwzględniany w rozliczeniach
    Spółki Przejmującej.
    Podsumowanie
    Przenosząc zacytowane przepisy na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że w
    przypadku, gdy Świadczenie Oddziału Dystrybucja wykonane w całości lub częściowo
    przed Dniem wydzielenia przez Spółkę Dzieloną nie zostało zafakturowane do Dnia
    wydzielenia, to:
        Spółka Dzielona będzie zobowiązana do wystawienia Faktur, co do których
        obowiązek podatkowy powstał przed Dniem wydzielenia. Spółka Dzielona rozpozna
        w takich przypadkach podatek należny od tych Faktur.
        Spółka Przejmująca będzie zobowiązana do wystawienia Faktur, co do których
        obowiązek podatkowy powstał w Dniu wydzielenia lub później. Spółka Przejmująca
        rozpozna w takich przypadkach podatek należny od tych Faktur.
    Okresem rozliczeniowym, w którym powinna zostać uwzględniona Faktura dla celów
    podatku VAT jest okres powstania obowiązku podatkowego.

    Powyższe dotyczy zarówno Faktur wystawionych za pośrednictwem KSeF, jak i
    wystawionych poza KSeF.
        w zakresie pytania nr 2
    Regulacje prawne
    Zasady wystawiania faktur korygujących zawarte zostały w art. 106j ustawy VAT.
    W regulacji tej postanowiono, że „w przypadku gdy po wystawieniu faktury:
    1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
    2) (uchylony),
    3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
    4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust.
      1 pkt 4,
    5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,
    podatnik wystawia fakturę korygującą.”
    Na mocy art. 29a ust. 17 ustawy o VAT, w przypadku, gdy podstawa opodatkowania
    uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
    W przypadku faktury korygującej podwyższającej podstawę opodatkowania i kwotę
    podatku należnego kluczową rolę pełni przeanalizowanie sytuacji, czy podwyższenie
    cen stanowi nową okoliczność, która ulegnie konkretyzacji w chwili wystawienia faktury
    korygującej.
    Regulacje prawne w zakresie KSeF nie wprowadzają zmian w zakresie sposobu oraz
    terminu rozliczania Faktur Korygujących in plus.
    Faktura Korygująca in plus z przyczyn innych niż błąd
    W przypadku, gdy przyczyna korekty powstaje w terminie późniejszym, np. wystąpią
    nowe (zewnętrzne) okoliczności powodujące podwyższenie ceny po dostawie towarów
    bądź wykonaniu usług i wystawieniu faktur dokumentujących te dostawy lub usługi,
    Faktura Korygująca in plus powinna zostać ujęta w rozliczeniu za okres, w którym
    powstała przyczyna korekty. Faktury pierwotne zostały wystawione bowiem poprawnie,
    tzn. nie były wynikiem błędu czy pomyłki ze strony wystawiającego faktury. W takiej
    sytuacji to Spółka Przejmująca będzie zobowiązana do wystawienia Faktur Korygujących
    in plus i ujęcia ich w swoich rozliczeniach prowadzonych dla celów podatku VAT.
    Powyższe stanowisko wynika również z sukcesji generalnej w rozumieniu art. 93c
    Ordynacji podatkowej.
    Faktura Korygująca in plus z błędu
    W sytuacji, kiedy po wystawieniu faktury pierwotnej zaistnieją okoliczności pociągające
    za sobą konieczność wystawienia Faktury Korygującej zwiększającej podstawę
    opodatkowania i kwotę podatku należnego z przyczyn istniejących już w momencie
    wystawienia pierwotnej faktury zależnych od sprzedawcy (błąd rachunkowy, zaniżenie
    obrotu), obowiązek wystawienia Faktury Korygującej in plus również będzie ciążył na
    Spółce Przejmującej. Z samej istoty sukcesji generalnej wynika, że Spółka Przejmująca
    jest nabywcą praw i obowiązków Spółki Dzielonej.
    Zgodnie z art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej, osoby prawne przejmujące lub osoby
    prawne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem podziału lub z dniem
    wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i
    obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im w planie
    podziału składnikami majątku. Powyższy przepis stosuje się, jeżeli majątek

    przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - także majątek
    osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa (art. 93c § 2
    Ordynacji podatkowej).
    Regulacja powyższa jest wyrazem tzw. zasady sukcesji ograniczonej (częściowej).
    Oznacza to, że Spółka Przejmująca jest następcą podatkowym Spółki Dzielonej w takim
    zakresie, w jakim prawa i obowiązki podatkowe pozostają w związku z przydzielonymi
    im w planie podziału składnikami majątku.
    Wystawienie Faktur Korygujących zwiększających kwotę podstawy opodatkowania i
    podatku należnego stanowi ustawowy obowiązek podatnika, którego spełnienie na
    mocy sukcesji generalnej leży w gestii sukcesora prawno-podatkowego, czyli Spółki
    Przejmującej.
    Przedmiotem sukcesji są te prawa i obowiązki podatkowe, które łącznie:
        pozostają w związku z przejmowaną zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa;
        powstały przed dniem sukcesji (stały się przed podziałem „stanami otwartymi”) oraz
        nie zostały zrealizowane przez Spółkę Dzieloną (są nadal „stanami otwartymi” na
        Dzień wydzielenia).
    Wymienione powyżej warunki są spełnione w przypadku obowiązku podatnika, jakim
    jest konieczność wystawienia Faktury Korygującej in plus z błędu oraz jej rozliczenia dla
    celów VAT, ponieważ:
        należność z tytułu wystawionych Faktur Korygujących będzie należnością Spółki
        Przejmującej, gdyż dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która została
        przeniesiona do Spółki Przejmującej,
        przyczyna wystawienia Faktury korygującej powstała przed dniem sukcesji, czyli
        obowiązek wystawienia faktury korygującej i ujęcia dla celów VAT stał się przed
        podziałem „stanem otwartym”,
        obowiązek wystawienia faktury korygującej oraz rozliczenia dla celów VAT nie został
        zrealizowany przez Spółkę Dzieloną, czyli nadal jest „stanem otwartym” na Dzień
        wydzielenia.
    Obowiązek wystawiania Faktury Korygującej in plus z błędu oraz rozliczenia jej dla
    celów VAT stanowi zatem „stan otwarty”, który podlega przejęciu przez Spółkę
    Przejmującą na zasadach sukcesji generalnej.
    Wskazane powyżej stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podmiotu upoważnionego do
    wystawienia Faktur korygujących in plus z przyczyn istniejących już w momencie
    wystawienia faktury pierwotnej oraz jej rozliczenia dla celów VAT ma swoje
    uzasadnienie w technicznych aspektach procesu wydzielenia. Należy zaznaczyć, że
    proces rozdzielenia Oddziału Dystrybucja od Oddziału Obrót skutkuje przeniesieniem
    Oddziału Dystrybucja do osobnej spółki. W ramach procesu wydzielenia przeniesieniu
    ze Spółki Dzielonej do Spółki Przejmującej podlegają programy oraz interfejsy wraz z
    przypisanymi im funkcjonalnościami, jak również pozostała infrastruktura z całym
    zapleczem technicznym oraz personalnym. Spółka Dzielona nie będzie zatem miała po
    Dniu wydzielenia ani technicznej możliwości obsługi procesu fakturowania oraz
    rozliczania podatku VAT, ani też kompetencji merytorycznych w tym zakresie.
    Utrzymywanie w Spółce Dzielonej rozwiązań systemowych zapewniających stałą
    gotowość do wykonywania czynności operacyjnych byłoby nieracjonalne i
    nieuzasadnione z perspektywy ekonomicznej oraz biznesowej. Koszty utrzymania

    systemów, nabycia i odnawiania licencji, koszty pracownicze byłyby wówczas
    ponoszone nie tylko przez Spółkę Przejmującą (w zakresie systemów przeniesionych),
    ale również przez Spółkę Dzieloną (w zakresie systemów dotychczasowych), czyli byłyby
    ponoszone podwójnie.
    Należy wskazać, że jeśli w wyniku procesu wydzielenia Spółka Dzielona przestałaby
    istnieć, oczywistym byłby brak możliwości podejmowania jakichkolwiek działań
    operacyjnych przez tę spółkę po Dniu wydzielenia. Konsekwentnie, jeśli Spółka Dzielona
    nadal funkcjonuje po Dniu wydzielenia, tylko z wyłączeniem Oddziału Dystrybucja, nie
    powinna ona uczestniczyć w procesach operacyjnych w obszarze wydzielonego ZCP.
    Podsumowanie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sukcesję generalną w rozumieniu art. 93c Ordynacji
    podatkowej należy rozumieć w ten sposób, że podmiotem zobowiązanym do
    wystawienia i ujęcia dla celów podatku VAT Faktur Korygujących in plus w przypadku
    konieczności ich wystawienia w Dniu wydzielenia lub później jest Spółka Przejmująca,
    niezależnie od przyczyny wystawienia tej korekty.
    Okresem, w którym przedmiotowe Faktury Korygujące powinny zostać rozliczone po
    stronie podatku należnego Spółki Przejmującej jest okres wystawienia Faktury
    Korygującej in plus.
    Powyższe dotyczy zarówno Faktur Korygujących in plus wystawionych za
    pośrednictwem KSeF, jak i wystawionych poza KSeF.
        w zakresie pytania nr 3
    Regulacje prawne
    Podstawę opodatkowania obniża się m.in. o: kwoty udzielonych po dokonaniu
    sprzedaży opustów i obniżek cen, wartość zwróconych towarów i opakowań, zwróconą
    nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej
    nie doszło (art. 29a ust. 10 ustawy o VAT).
    W przypadkach, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1-3 ustawy o VAT, obniżenia
    podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze
    z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
    wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
    dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
    obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
    określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
    zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
    którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o
    której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za
    okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał (art. 29a ust. 13 ustawy o VAT).
    Natomiast art. 29a ust. 14 ustawy o VAT wskazuje, że przepis ust. 13 stosuje się
    odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i
    wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą
    niż należna.
    Zgodnie z art. 29a ust. 15 ustawy o VAT, warunku posiadania dokumentacji, o którym
    mowa w ust. 13, nie stosuje się w przypadku:
    Pkt 3): sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego,
      usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji
      gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz.
      24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy;
    Pkt 5): wystawienia faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej.

    Należy zwrócić uwagę, że art. 29a ust. 13-14 ustawy o VAT mówi o tym, w którym
    okresie rozliczeniowym powinny być uwzględnione po stronie sprzedawcy faktury
    korygujące zmniejszające kwotę podstawy opodatkowania oraz podatku VAT. W
    przypadku faktur korygujących in minus zasadnicze znaczenie przy określeniu okresu,
    w którym należy wykazać Fakturę Korygującą po stronie sprzedażowej ma okres
    wystawienia faktury korygującej, o ile skompletowana została dokumentacja
    potwierdzająca spełnienie warunków, o których mowa w tym art. 29a ust. 13 ustawy o
    VAT.
    Zgodnie z art. 29a ustawy o VAT w wersji obowiązującej od 1 lutego 2026 r. (tj. od dnia
    obowiązywania KSef w formule obligatoryjnej):
    Ust. 13 - W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem
      ust. 13a i 13b.
    Ust. 13a - W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił
      fakturę korygującą inną niż faktura ustrukturyzowana, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      otrzymał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub
      usługi.
    Ust. 14 - Przepisy ust. 13-13b stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia
      pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury,
      w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.
    Ust. 15 pkt 3) - Warunku posiadania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej
      przez nabywcę towaru lub usługi, o którym mowa w ust. 13a i 13b, nie stosuje się w
      przypadku sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu
      przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej,
      usług dystrybucji gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług
      wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy.
    Regulacje w zakresie podatku VAT, które zaczną obowiązywać od dnia wejścia w życia
    KSeF w formule obligatoryjnej zmienią zatem zasady rozliczania faktur korygujących in
    minus po stronie sprzedawcy.
    Podsumowanie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sukcesję generalną w rozumieniu art. 93c Ordynacji
    podatkowej należy rozumieć w ten sposób, że podmiotem zobowiązanym do
    wystawienia i ujęcia dla celów podatku VAT Faktur Korygujących in minus w Dniu
    wydzielenia lub później jest Spółka Przejmująca, jako następca prawny Spółki Dzielonej,
    niezależnie od przyczyny wystawienia tej korekty.
    Z uwagi na powyższe Spółka Przejmująca będzie zobowiązana do rozliczenia Faktur
    Korygujących in minus (niezależnie od przyczyny ich wystawienia) po stronie podatku
    należnego:
    1. do czasu wejścia w życie KSeF w formule obligatoryjnej - za okres rozliczeniowy, w
      którym:
        została wystawiona Faktura Korygująca in minus, o ile do tego czasu zostaną
        spełnione warunki, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT,
        została wystawiona Faktura Korygująca in minus, bez obowiązku spełnienia
        warunków o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT - w przypadkach, o

        których mowa w art. 29a ust. 15 ustawy o VAT, w tym dla Faktury Korygującej
        wystawionej w postaci faktury ustrukturyzowanej.
    2. po wejściu w życie KSeF w formule obligatoryjnej - za okres rozliczeniowy, w którym:
        została wystawiona Faktura Korygująca in minus za pośrednictwem KSeF,
        zostało otrzymane potwierdzenie otrzymania Faktury Korygującej in minus przez
        nabywcę towaru lub usługi - w przypadku wystawienia Faktury Korygującej in
        minus poza KSeF.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zagadnienie sukcesji podatkowej, tj. sytuację, w której dany podmiot (podatnik) wstępuje
    w prawa i obowiązki innego podatnika m.in. korzystając z praw nabytych przez inny
    podmiot (innego podatnika) regulują przepisy Działu III Rozdziału 14 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej
    Ordynacją podatkową. W regulacjach tych, zawarta jest pozycja prawnopodatkowa dwóch
    kategorii podmiotów: następców prawnych oraz podmiotów przekształconych.
    Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Osoba prawna lub spółka komandytowo-akcyjna zawiązane (powstałe) w wyniku
      łączenia się:
      1) osób prawnych,
      2) osobowych spółek handlowych,
      3) osobowych i kapitałowych spółek handlowych
      - wstępują we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i
      obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.
    W myśl art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej i spółki komandytowo-
      akcyjnej łączących się przez przejęcie:
      1) innej osoby prawnej (osób prawnych);
      2) osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).
    Jak stanowi art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej:
      Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:
      1) przekształcenia innej osoby prawnej,
      2) przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej
      - wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i
      obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.
    Na podstawie art. 93a § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do:
      1) osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:
      a) innej spółki niemającej osobowości prawnej,

      b) spółki kapitałowej.
    Zgodnie z art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej:
      Osoby prawne lub spółki komandytowo-akcyjne przejmujące albo osoby prawne lub
      spółki komandytowo-akcyjne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem
      podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia, we wszelkie
      przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej
      lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi
      im w planie podziału składnikami majątku.
    Na mocy art. 93c § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
      podziale przez wydzielenie albo podziale przez wyodrębnienie - także majątek osoby
      prawnej lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa.
    Następstwo prawne polega zatem na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych
    praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym
    nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego
    poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio
    już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod
    tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego
    dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa, jak i
    w obowiązki swego poprzednika prawnego.
    Inaczej rzecz ujmując, należy sprawdzić, czy każde prawo, które przysługiwałoby danemu
    podmiotowi (podatnikowi) przysługuje – na podstawie przepisów o sukcesji prawnej –
    innemu podmiotowi (podatnikowi), będącemu tzw. „następcą prawnym” tego pierwszego
    podmiotu (podatnika).
    Przepis art. 93c Ordynacji podatkowej zakłada możliwość wyodrębnienia praw i
    obowiązków podatkowych związanych z poszczególnymi zorganizowanymi częściami
    majątku oraz że tak wyodrębnione zespoły praw i obowiązków są objęte sukcesją.
    Powyższy przepis wprowadza zatem do systemu podatkowego zasadę sukcesji
    podatkowej częściowej. Zgodnie z tą zasadą, w przypadku podziału przez wydzielenie,
    podmiot przejmujący wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podatkowe, które
    związane są z tą częścią majątku, która jest przejmowana. Należy jednak zwrócić uwagę na
    to, że w wyniku podziału przez wydzielenie przejmowane są prawa i obowiązki
    przewidziane w przepisach prawa podatkowego, ale pod warunkiem, że majątek
    przejmowany na skutek podziału, a także majątek osoby prawnej dzielonej stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Z uwagi na fakt, że ustawodawca nie definiuje pojęcia „praw i obowiązków podatkowych
    związanych ze składnikami majątku”, będących przedmiotem sukcesji na podstawie art.
    93c Ordynacji podatkowej, należy przyjąć, że sukcesji nie podlegają te prawa i obowiązki,
    które na mocy obowiązujących przepisów podatkowych zostały przypisane do osoby
    dzielonego podatnika. Sukcesji podlegają prawa i obowiązki, które choć wynikają ze
    zdarzeń mających miejsce przed podziałem, to nie uległy konkretyzacji do tej daty na
    gruncie rozliczeń podatkowych.
    W przypadku podziału przez wydzielenie decydujące znaczenie ma okoliczność, czy dane
    prawo lub obowiązek powstało i istniało przed dniem wydzielenia. Wniosek taki wynika z
    literalnej wykładni art. 93c Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym sukcesji podlegają
    prawa i obowiązki „pozostające” w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub
    spółce nowopowstałej w wyniku podziału składnikami majątku. W przepisie tym,
    ustawodawca posłużył się czasem teraźniejszym. Stąd, przedmiotem sukcesji mogą być

    wyłącznie „stany otwarte”, tj. prawa i obowiązki, które na dzień wydzielenia „pozostają”
    jeszcze w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub spółce nowopowstałej w
    wyniku podziału składnikami majątku.
    Z literalnej wykładni przepisu wynika zatem, że nie odnosi się on do praw i obowiązków,
    które „pozostawały” w związku z danymi składnikami majątku przed dniem wydzielenia. W
    konsekwencji, jeżeli dane prawo bądź obowiązek powstało przed dniem wydzielenia lub
    dotyczy okresu poprzedzającego podział (powinno być rozliczone w tym właśnie czasie),
    skutki podatkowe z nim związane ściśle wiążą się z rozliczeniami podatkowymi Spółki
    dzielonej, tj. na dzień wydzielenia nie „pozostają” w związku z wydzielanym majątkiem.
    Z kolei, w przypadku, gdy dane prawo bądź obowiązek powstało w dniu wydzielenia lub
    po tej dacie (tj. „pozostaje” w dniu wydzielenia w związku ze składnikami majątku
    podlegającymi podziałowi), rozliczenia podatkowe z nim związane powinny dotyczyć
    wyłącznie spółek nowo zawiązanych.
    Następstwo prawne (sukcesję generalną częściową), zgodnie z art. 93c Ordynacji
    podatkowej, należy rozumieć jako kontynuację – od dnia wydzielenia – rozliczeń
    podatkowych prowadzonych dotychczas przez spółkę dzieloną, a nie jako przejęcie przez
    spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną całości rozliczeń podatkowych
    wydzielanych części przedsiębiorstwa z okresu przed podziałem.
    Przepis art. 93c Ordynacji podatkowej łączy następstwo prawne jedynie z tymi składnikami
    majątku, które osobom prawnym przydzielono w planie podziału. Nie jest to więc pełna
    sukcesja uniwersalna, ale można mówić raczej o sukcesji uniwersalnej częściowej.
    Plan podziału jest pisemnym uzgodnieniem między spółką dzieloną a spółką przejmującą.
    Nie jest on czynnością prawną, ale raczej ma charakter czynności faktycznej.
    Nadmienić przy tym należy, że zgodnie z art. 93e Ordynacji podatkowej,
      Przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o
      unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy
      międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.
    Oznacza to, że aby określić zakres przejmowanych przez następcę prawnego praw i
    obowiązków, należy dokonać oceny nie tylko przepisów Ordynacji podatkowej, ale także
    innych aktów prawnych. Zagadnienie podziału spółek jest uregulowane w tytule IV dziale II
    ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze
    zm.), zwanej dalej k.s.h.
    W myśl art. 529 § 1 k.s.h.:
      Podział może być dokonany:
      1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo
      akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez
      przejęcie);
      2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki
      dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki
      dzielonej (podział przez zawiązanie nowych spółek);
      3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo
      zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących i
      nowo zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez
      przejęcie i zawiązanie nowej spółki);
      4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo
      zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących,
      nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej
      (podział przez wydzielenie);

      5) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo
      zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących
      lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez
      wyodrębnienie).
    Zgodnie z art. 529 § 2 k.s.h.:
      Do podziału przez wydzielenie oraz podziału przez wyodrębnienie stosuje się
      przepisy o podziale spółek dotyczące odpowiednio spółki przejmującej lub spółki
      nowo zawiązanej. W przypadku podziału przez wyodrębnienie nie stosuje się
      przepisów art. 534 § 1 pkt 2, 3-5 i 8, art. 536 § 1, art. 537, art. 538 i art. 541 § 5.
    Podział przez wydzielenie jest instytucją prawa handlowego będącą jedną z form
    restrukturyzacji, polegającą na rozdrobnieniu majątku spółki dzielonej, które polega na
    przekazaniu składników majątkowych (pasywów i aktywów) spółki dzielonej bez
    przeprowadzenia likwidacji, do spółek nowo tworzonych. Instytucję podziału spółek
    regulują przepisy art. 528-550 k.s.h.
    Stosownie do art. 531 § 1 k.s.h.:
      Spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem
      wstępują z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia w
      prawa i obowiązki spółki dzielonej, określone w planie podziału.
    W myśl art. 531 § 2 k.s.h.:
      Na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną powstałą w związku z podziałem
      przechodzą z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia
      w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z
      przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej, a które
      zostały przyznane spółce dzielonej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu
      zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.
    Zgodnie z art. 532 § 1 k.s.h.:
      Do podziału spółki stosuje się przepis art. 441 § 3 oraz odpowiednio przepisy
      dotyczące powstania właściwej formy prawnej spółki przejmującej albo spółki nowo
      zawiązanej, z wyłączeniem przepisów o wkładach niepieniężnych, jeżeli przepisy
      niniejszego działu nie stanowią inaczej.
    Cechą szczególną trybu podziału spółki wskazanego w art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h. jest to, że
    spółka dzielona nie przestaje istnieć, nie traci swojej podmiotowości prawnej, a jedynie
    zmniejsza swój majątek o część, która jest przenoszona do istniejącego podmiotu
    (następuje tylko przeniesienie części majątku tej spółki na inną spółkę już istniejącą lub
    nowo zawiązaną). W takiej sytuacji ma miejsce sukcesja uniwersalna częściowa (art. 531 §
    1 k.s.h.), tj. następstwo generalne dotyczące praw i obowiązków związanych z
    przenoszonymi składnikami majątku (określonymi w planie podziału). Zatem następstwo
    prawne, w zakresie, o którym mowa powyżej dotyczy tylko i wyłącznie określonej w planie
    podziału części przenoszonej na inny podmiot (sukcesja uniwersalna częściowa).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przepis art. 2 pkt 27e ustawy, stanowi, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa -
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Przepis art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1 ze zm.) stanowi, że:
      W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki
      całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów
      nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie
      traktowana jako następca prawny przekazującego.
      W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa
      członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń
      konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu
      się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie
      przepisów niniejszego artykułu.
    Przyjęta w art. 6 pkt 1 ustawy opcja wyłączenia od opodatkowania czynności zbycia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wymaga, aby w przypadku zbycia tak
    określonego przedmiotu, jego nabywca traktowany był jako następca prawny podatnika
    dokonującego zbycia. W konsekwencji, w takiej sytuacji dochodzi do sukcesji
    prawnopodatkowej w zakresie podatku od towarów i usług - następuje przeniesienie na
    nabywcę zasad dotyczących opodatkowania tym podatkiem w odniesieniu do czynności
    związanych z nabytym mieniem na warunkach identycznych, jakie obowiązywały zbywcę,
    gdyby do zbycia nie doszło.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    W myśl przepisu art. 19a ust. 2 ustawy:

      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.
    Na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:
      a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
      b) świadczenia usług:
          telekomunikacyjnych,
          wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,
          najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
          ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
          stałej obsługi prawnej i biurowej,
          dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu
          przewodowego
          z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
    Stosownie do treści art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    W myśl art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
      sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
      podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Kwestie dotyczące wystawiania faktur regulują przepisy Działu XI Rozdziału 1 ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
      od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
      prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
      korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż
      wskazany w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
      pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.
    Faktura dokumentuje sprzedaż. Podatnik dokonujący sprzedaży zobowiązany jest do
    udokumentowania tej czynności poprzez wystawienie faktury. Faktura jest zatem
    dokumentem (dowodem) potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego
    dokonanego przez podatnika VAT. Wystawienie faktury w znaczeniu literalnym odnosi się
    do fizycznego utworzenia (wytworzenia) dokumentu, który zawiera dane wynikające z art.
    106e ust. 1 ustawy. Wystawienie faktury, związane jest z pewnymi konsekwencjami w
    sferze podatkowoprawnej.
    Jak stanowi art. 106i ust. 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Na podstawie art. 106i ust. 2 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie
      później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano
      całość lub część zapłaty od nabywcy.
    Stosownie z kolei do art. 106i ust. 3 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż:
      1) 30. dnia od dnia wykonania usług - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5
      pkt 3 lit. a;
      2) 60. dnia od dnia wydania towarów - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5
      pkt 3 lit. b, z zastrzeżeniem ust. 4;
      3) 90. dnia od dnia wykonania czynności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a
      ust. 5 pkt 3 lit. c;
      4) z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt
      4.
    Zgodnie z art. 106i ust. 7 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
      1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
      2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości
      lub części zapłaty.
    Na podstawie art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    Ustawą z 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie
    wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e-Faktur, dalej zwanym
    KSeF, które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z 9 maja 2024 r.
    zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF
    został przesunięty na 1 lutego 2026 r. (ustawa zmieniająca weszła w życie z 1 lipca 2024 r.).

    Zgodnie z art. 2 pkt 32a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się
      przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z
      przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
    Stosownie do treści art. 106g ust. 3a ustawy:
      Faktura ustrukturyzowana jest udostępniana i otrzymywana za pomocą
      oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 106nc ust. 1.
    Według art. 106g ust. 3b ustawy:
      Jeżeli odbiorca faktury nie wyraził akceptacji, o której mowa w art. 106na ust. 2,
      faktura ustrukturyzowana może być przesłana temu podmiotowi w postaci z nim
      uzgodnionej. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
    Treść art. 106g ust. 3c ustawy wskazuje, że:
      Dostęp do faktury ustrukturyzowanej jest możliwy przez podanie danych tej faktury
      określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106r pkt 4.
    Zgodnie z art. 106na ust. 1 ustawy:
      Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do
      Krajowego Systemu
      e-Faktur.
    W myśl art. 106na ust. 2 ustawy:
      Otrzymywanie faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur
      wymaga akceptacji odbiorcy faktury.
    Według art. 106na ust. 3 ustawy:
      Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu
      e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.
    Co do zasady, otrzymywanie faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF wymaga
    akceptacji odbiorcy faktury, jednak gdy odbiorca faktury nie wyraził takiej akceptacji,
    faktura ustrukturyzowana może być przesłana temu podmiotowi w postaci z nim
    uzgodnionej. Ustawodawca nie precyzuje w jaki sposób ma następować akceptacja na
    otrzymywanie faktur przy użyciu KSeF.
    Należy wskazać, że nie istnieją żadne szczególne wymogi dotyczące samej formy i treści
    akceptacji wysyłania, w tym udostępniania faktur w formie elektronicznej przez odbiorcę
    faktur. Szczegółowe kwestie w zakresie sposobu wyrażenia lub cofnięcia zgody przez
    odbiorcę na przesyłanie faktur w formie elektronicznej pozostają w gestii stron i stanowią
    element umowy przez nie zawartej. Zatem analogicznie, rozwiązania te będą miały
    zastosowanie w odniesieniu do formy, w jakiej ma być wyrażona akceptacja/zgoda
    odbiorcy na otrzymywanie faktur za pośrednictwem KSeF.
    W konsekwencji, w okresie, gdy KSeF nie ma charakteru obowiązkowego, akceptacja na
    otrzymywanie faktur ustrukturyzowanych, zgodnie z art. 106na ust. 2 ustawy, będzie
    mogła być wyrażona w dowolnej formie.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Spółka Dzielona) jest przedsiębiorstwem (...)
    łączącym m.in. działalność dystrybucyjną z działalnością obrotową. Zgodnie z (...)
    nakazującym (...) rozdzielenie działalności dystrybucyjnej od działalności wytwórczej oraz
    obrotowej, w Spółce Dzielonej zostanie przeprowadzony podział i wydzielenie Oddziału
    Dystrybucja do dedykowanej spółki tj. Spółki Przejmującej. Przeprowadzenie podziału
    przez wydzielenie wymaga m.in. sporządzenia planu podziału Spółki Dzielonej. Spółka
    planuje i zakłada, że wydzielany w ramach procesu podział zespołu składników
    materialnych i niematerialnych składający się na Oddział Dystrybucja będzie spełniał
    definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.

    Planowana data rejestracji podziału przez wydzielenie to 2 stycznia 2026 r. (Dzień
    wydzielenia).
    Oddział Dystrybucja w ramach prowadzonej działalności realizuje szereg czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, w tym Świadczenia Oddziału Dystrybucja tj.:
    (...).
    Możliwe będzie wystąpienie sytuacji, w której Świadczenie Oddziału Dystrybucja zostanie
    zrealizowane w całości do Dnia wydzielenia, natomiast do tego dnia nie zostanie
    wystawiona Faktura dokumentująca sprzedaż. Jak rownież może wystapić sytuacja, gdy
    świadczenie będzie zrealizowane przez Spółkę Dzieloną w części przed dniem wydzielenia
    a w pozostałym zakresie w Dniu wydzielenia lub później.
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia, która ze Spółek będzie zobowiązana za
    pośrednictwem KSeF, jak i poza KSeF, do wystawiania Faktur za Świadczenie Oddziału
    Dystrybucja i rozliczania podatku VAT należnego z nich wynikającego oraz ustalenia
    okresu rozliczeniowego, w którym powinna zostać uwzględniona ww. Faktura w podatku
    VAT (pytanie 1).
    Sukcesja podatkowa i dokumentowanie sprzedaży usług dystrybucji (...) oraz obowiązek
    podatkowy – wystawienie Faktury za pośrednictwem KSeF oraz przed obowiązywaniem
    systemu KSeF
    Podkreślić ponownie należy, że regulacja art. 93c Ordynacji podatkowej, jest wyrazem tzw.
    zasady sukcesji ograniczonej (częściowej). Oznacza to, że spółka przejmująca jest następcą
    podatkowym spółki dzielonej, ale tylko w takim zakresie, w jakim prawa i obowiązki
    podatkowe pozostają w związku z przydzielonymi im, w planie podziału, składnikami
    majątku.
    Przedmiotem sukcesji są tylko te prawa i obowiązki podatkowe, które łącznie:
        pozostają w związku z przejmowaną zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa;
        powstały przed dniem sukcesji;
        nie zostały zrealizowane przez spółkę dzieloną.
    Zatem, w związku z tym, że przedmiotem sukcesji są „prawa i obowiązki”, to te z nich które
    uległy konkretyzacji przed dniem podziału nie będą przedmiotem sukcesji – ponieważ nie
    będą miały przymiotu praw i obowiązków.
    Jeżeli dane prawo bądź obowiązek powstało przed dniem wydzielenia lub dotyczy okresu
    poprzedzającego podział (powinno być rozliczone w tym właśnie czasie), skutki podatkowe
    z nim związane ściśle wiążą się z rozliczeniami podatkowymi spółki dzielonej, tj. na dzień
    wydzielenia nie „pozostają” w związku z wydzielanym majątkiem ZCP.
    Z kolei, w przypadku, gdy dane prawo bądź obowiązek powstało w dniu wydzielenia lub
    po tej dacie (tj. „pozostaje” w dniu wydzielenia w związku ze składnikami majątku
    podlegającymi podziałowi), rozliczenia podatkowe z nim związane powinny dotyczyć
    wyłącznie podmiotu przejmującego.
    Następstwo prawne (sukcesję generalną częściową), zgodnie z art. 93c Ordynacji
    podatkowej, należy rozumieć jako kontynuację – od dnia wydzielenia – rozliczeń
    podatkowych prowadzonych dotychczas przez spółkę dzieloną, a nie jako przejęcie przez
    spółkę nowo zawiązaną/przejmującą całości rozliczeń podatkowych wydzielanych części
    przedsiębiorstwa z okresu przed podziałem.
    Ponadto, jak wskazano wcześniej, faktura jest dokumentem, który potwierdza zaistnienie
    zdarzenia gospodarczego, w tym dokonania sprzedaży towarów i usług. Wystawienie
    faktury, co do zasady, jest obowiązkiem podmiotu dokonującego takiej sprzedaży. Ustawa
    wraz z wykonaniem usługi i sprzedażą towarów wiąże powstanie obowiązku podatkowego

    co pociąga za sobą konieczność rozliczenia podatku należnego. Moment powstania
    obowiązku podatkowego może powstać na zasadach ogólnych lub na zasadach
    szczególnych. Zasady ogólne zostały określone w art. 19a ust. 1-4 ustawy, natomiast
    pozostałe przepisy dotyczą przypadków szczególnych. Jedną z czynności, do której ma
    zastosowanie szczególny moment powstania obowiązku podatkowego jest dystrybucja (...)
    . Moment powstania obowiązku podatkowego dla czynności dystrybucji (...) unormowano
    w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy, zgodnie z którym w przypadku świadczenia ww. usług
    powstaje z chwilą wystawienia faktury, pod warunkiem, że faktura została wystawiona
    terminowo, tj. nie później niż z upływem terminu płatności za dystrybucję (...), który został
    uzgodniony z kontrahentem. Jeżeli jednak faktura nie będzie wystawiona terminowo lub
    będzie wystawiona z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstanie z upływem terminu
    płatności.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Spółka nie wskazuje jakich konkretnie czynności
    dotyczy wniosek a więc należy przyjąć, że czynności opisane we wniosku to czynności, z
    tytułu wykonania których obowiązek podatkowy może powstać na zasadach ogólnych jak i
    zarówno na zasadach szczególnych wynikających z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy jak również okoliczności zdarzenia należy
    wskazać, że w sytuacji kiedy świadczenie zostało zrealizowane w całości przed Dniem
    Wydzielenia i dotyczyło czynności, do których obowiązek podatkowy już powstał (na
    zasadach ogólnych) a nie została wystawiona faktura to podmiotem zobowiązanym do
    wystawienia faktury i rozliczenia podatku należnego jest Spółka Dzielona. W przypadku
    gdy obowiązek podatkowy powstał w Dniu Wydzielenia lub po Dniu Wydzielenia i nie
    została wystawiona faktura to podmiotem zobowiązanym do wystawienia faktury i
    rozliczenia podatku należnego będzie Spółka Przejmująca.
    W sytuacji gdy nie zostanie na Dzień Wydzielenia lub później wystawiona faktura w
    odniesieniu do czynności z tytułu których obowiązek podatkowy powstaje na zasadach
    szczególnych wynikających z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy to zobowiązana do wystawienia
    tej faktury i rozliczenia podatku należnego będzie Spółka Przejmująca. Wynika to z faktu,
    że obowiązek podatkowy jest w tym przypadku ściśle związany z wystawieniem faktury a
    nie z wykonaniem czynności.
    Natomiast jeśli świadczenie zostało wykonane w części istotne jest czy w odniesieniu do
    tej części powstał obowiązek podatkowy. A zatem, jeżeli świadczenie zostało wykonane w
    części przed Dniem wydzielenia i w odniesieniu do tej części powstał obowiązek
    podatkowy lecz nie została wystawiona faktura to podmiotem zobowiązanym do jej
    wystawienia jest Spółka Dzielona. W przypadku natomiast gdy w związku z wykonaniem
    świadczenia w części do Dnia Wydzielenia nie powstał obowiązek podatkowy to do
    wystawienia faktury i rozliczenia podatku należnego zobowiązana będzie Spółka
    Przejmująca.
    Powyższa zasada będzie miała zastosowanie równiez do faktur wystawianych w KseF.
    W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy Spółka Przejmująca, czy też Spółka
    Dzielona, będzie zobowiązana za pośrednictwem KSeF, jak i poza KSeF, w Dniu
    wydzielenia lub później do wystawiania Faktur Korygujących in plus za Świadczenie
    Oddziału Dystrybucja i rozliczania podatku VAT należnego z nich wynikającego oraz
    ustalenia okresu rozliczeniowego, w którym powinna zostać uwzględniona Faktura
    Korygująca in plus w podatku VAT (pytanie 2).
    Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku g dy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)

      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
      ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Stosownie do art. 106j ust. 2 ustawy:
      Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) (uchylony)
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
      2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy
      faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla
      których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
      3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
      b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4) (uchylony)
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
      należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
      korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek
      podatku i sprzedaży zwolnionej;
      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
      pozycji.
    Zgodnie z art. 14 ustawy z 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i
    usług oraz niektórych innych ustaw:
      Do faktur korygujących wystawionych od dnia 1 września 2023 r. do faktur
      wystawionych przed tym dniem stosuje się przepis art. 106j ust. 2 pkt 2a ustawy
      zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
    Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:
      Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury
      ustrukturyzowanej.
    Zgodnie z brzmieniem art. 106j ust. 2 pkt 2a ustawy, e-faktura korygująca powinna
    zawierać numer KSeF faktury, której dotyczy faktura korygująca. Wymóg ten nie dotyczy
    przypadków, gdy faktura korygowana nie posiada tego numeru. Celem wprowadzenia ww.
    regulacji jest umożliwienie wystawiania w KSeF faktur korygujących do faktur, które były
    wystawione poza KSeF.
    Zatem, w stanie prawnym obowiązującym od 1 września 2023 r. możliwe jest wystawienie
    faktury korygującej w KSeF do faktury pierwotnie wystawionej poza KSeF.
    Należy zauważyć, że faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym
    zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów
    przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi
    wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie
    stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy
    rozumieć jako sporządzenie dokumentu, który potwierdza rzeczywiste transakcje
    gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Z ww. przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające
    wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy,

    podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia
    się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w
    jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie
    wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury
    korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych
    i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności
    wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur
    pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Powyższe uregulowania wskazują, że istotą faktur korygujących jest korekta faktur
    pierwotnych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej
    wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym. Zaznaczyć należy, że faktury
    korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy
    opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują skutki
    odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega
    podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”).
    W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału faktur „in plus” ze
    względu na powód ich wystawienia:
        jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie
        wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji
        podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;
        w sytuacji gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu
        sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące
        zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w
        deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym zaistniała przyczyna korekty
        zwiększającej podatek. Taki przypadek będzie miał miejsce, gdy w fakturze
        pierwotnej podatek należny został wykazany w prawidłowej wysokości, natomiast
        przyczyna korekty powstała później i nie była możliwa do przewidzenia w
        momencie wystawienia faktury pierwotnej.
    Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2–10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;

      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
      nabywcy lub usługobiorcy.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
      ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
      potrzeby podatku.
    Na podstawie art. 29a ust. 17 ustawy:
      W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy
      dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna
      zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Z opisu sprawy wynika, że możliwe jest wystąpienie sytuacji, w której zaistnieje potrzeba
    wystawienia w Dniu wydzielenia lub później Faktur korygujących in plus tj. zwiększających
    kwotę podstawy opodatkowania i podatku należnego do Faktur, w związku z
    okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej („z błędu”)
    lub w związku z okolicznościami nieistniejącymi w momencie wystawienia faktury
    pierwotnej („z przyczyn innych niż błąd”).
    Faktury korygujące in plus przed obowiązywaniem systemu KSeF
    Zgodnie z wnioskiem Faktury pierwotne, do których mogą zostać wystawione opisane we
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Faktury korygujące in plus „z błędu”
    wystawiła A. S.A. tj. Spółka Dzielona. Obowiązek podatkowy dotyczący ww. Faktur
    pierwotnych powstał przed Dniem wydzielenia.
    Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy, w sytuacji kiedy zajdzie potrzeba wystawienia Faktur korygujących in plus „z
    błędu” do Faktur pierwotnych wystawionych przed Dniem wydzielenia przez Spółkę
    Dzieloną, a przyczyny zaistniały już w momencie wystawienia Faktury pierwotnej, to
    podmiotem zobowiązanym do ich wystawienia i rozliczenia dla celów podatku od towarów
    i usług będzie Spółka Dzielona niezależnie od tego czy wystawienie Faktur korygujących in
    plus „z błędu” do Faktur pierwotnych nastąpi przed Dniem wydzielenia, czy też po Dniu
    wydzielenia lub później. Jak bowiem wynika z treści art. 29a ust. 17 ustawy, w przypadku,
    gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w
    rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy
    opodatkowania.
    Natomiast w sytuacji kiedy zajdzie potrzeba wystawienia w Dniu wydzielenia lub później
    Faktur korygujących in plus „z błędu” do Faktur pierwotnych, które również zostały
    wystawione w Dniu wydzielenia lub później przez Spółkę Przejmującą, a okoliczności te
    zaistnieją już w momencie wystawienia Faktury pierwotnej, to Spółka Przejmująca będzie
    podmiotem zobowiązanym do ich wystawienia i rozliczenia dla celów podatku od towarów
    i usług. Jak bowiem wynika z treści art. 29a ust. 17 ustawy, w przypadku, gdy podstawa
    opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za
    okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Natomiast w sytuacji gdy korekta zwiększenia podstawy opodatkowania oraz podatku
    należnego VAT do sprzedaży dokonanej przez Spółkę Dzieloną jest spowodowana
    przyczynami zaistniałymi w Dniu wydzielenia już później to Faktura korygująca in plus „z

    przyczyn innych niż błąd” powinna zostać rozliczona przez Spółkę Przejmującą w deklaracji
    podatkowej za miesiąc, w którym zaistniała przyczyna korekty zwiększającej podatek
    należny.
    Faktury korygujące in plus w momencie obowiązywania systemu KSeF
    Po wprowadzeniu obligatoryjnego stosowania systemu KSeF przed podatników faktura
    będzie uważana za wystawioną w dacie przesłania jej do KSeF. Powyższe zasady należy
    odnieść również do przypadków, gdy wystawiana jest korekta faktury.
    Zatem reguła określona w art. 29a ust. 17 ustawy będzie odnosić się także do korekty
    faktury wystawionej przez KSeF.
    Należy zatem stwierdzić, że system KSeF nie zmienia ogólnych reguł zwiększania podstawy
    opodatkowania in plus. Obowiązują tu te same zasady co w przypadku faktur
    papierowych czy też elektronicznych. Dla kwestii rozliczenia podatku należnego z uwagi na
    korektę faktury istotne znaczenie w każdym przypadku ma przyczyna korekty, a nie rodzaj
    faktury, która jest korygowana.
    Podsumowując Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 dotyczące uznania, że to
    Spółka Przejmująca zobowiązana zostanie do wystawienia i ujęcia (rozliczenia) dla celów
    podatku VAT Faktur korygujących in plus niezależnie od przyczyny ich wystawienia
    zarówno poza systemem KSeF oraz w momecnie obowiązywania systemu KSeF, a
    okresem rozliczeniowym, w którym ww. Faktura korygująca in plus powinna zostać ujęta
    jest okres jej wystawienia, oceniając całościowo, uznaję za nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia, czy Spółka Przejmująca, czy też Spółka
    Dzielona, będzie zobowiązana za pośrednictwem KSeF, jak i poza KSeF, w Dniu
    wydzielenia lub później do wystawiania Faktur Korygujących in minus za Świadczenie
    Oddziału Dystrybucja i rozliczania podatku VAT należnego z nich wynikającego oraz
    ustalenia okresu rozliczeniowego, w którym powinna zostać uwzględniona Faktura
    Korygująca in minus w podatku VAT (pytanie 3).
    Jak wynika z regulacji art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
      sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
      charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Na podstawie art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji,
      o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje
      za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy:

      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    Stosownie do art. 29a ust. 15 pkt 1-5 ustawy:
      Warunku posiadania dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w
      przypadku:
      1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
      2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania
      znajduje się poza terytorium kraju;
      3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego,
      usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu
      przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 24-37,
      50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy;
      4) (uchylony)
      5) wystawienia faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej.
    Z opisu sprawy wynika, że możliwe jest wystąpienie sytuacji, w której zaistnieje potrzeba
    wystawienia w Dniu wydzielenia lub później Faktur korygujących in minus tj.
    zmniejszających kwotę podstawy opodatkowania i podatku należnego do Faktur
    wystawionych przez Spółkę Dzieloną, w związku z okolicznościami istniejącymi już w
    momencie wystawienia faktury pierwotnej („z błędu”) lub w związku z okolicznościami
    nieistniejącymi w momencie wystawienia faktury pierwotnej („z przyczyn innych niż błąd”).
    Faktury korygujące in minus przed obowiązywaniem systemu KSeF
    W świetle powyższych przepisów oraz opisanego zdarzenia przyszłego Faktury korygujące
    in minus będą wystawiane w Dniu wydzielenia lub później i będą dotyczyły Faktur
    wystawionych przez Spółkę Dzieloną przed Dniem wydzielenia powinny zostać
    wystawione i rozliczone przez Spółkę Przejmującą.
    Przepis art. 29a ust. 13 ustawy umożliwia podatnikowi dokonanie obniżenia podstawy
    opodatkowania już w momencie wystawienia faktury korygującej pod warunkiem, że z
    posiadanej przez niego dokumentacji wynika, że uzgodnił z nabywcą towaru lub
    usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych towarów lub
    świadczenia tych usług, określone w fakturze korygującej i faktura korygująca jest zgodna
    z tą posiadaną dokumentacją. Natomiast w przypadku gdy podatnik nie posiada
    dokumentacji w okresie, w którym wystawił fakturę korygującą, obniżenia podstawy
    opodatkowania dokonuje za ten okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Wprowadzenie warunku uzgodnienia z nabywcą warunków transakcji oznacza, że przy
    wystawieniu faktury korygującej istotne są faktyczne ustalenia między kontrahentami, a
    nie tylko samo wystawienie faktury.
    Zatem w przypadku gdy Faktura korygująca in minus będzie wystawiona przez Spółkę
    Przejmującą do Faktur dokumentujących świadczenia rozliczane na zasadach ogólnych
    Spółka Przejmująca zobowiązana jest posiadać dokumentację potwierdzającą uzgodnienie
    warunków z nabywcą towaru/usługi oraz dokumentację potwierdzającą spełnienie
    warunków obniżenia. W przypadku braku dokumentacji na moment wystawienia faktury
    korygującej, Spółka Przejmująca może skorygować podstawę opodatkowania i podatek
    należny dopiero w okresie, w którym dokumentację uzyska.
    Natomiast w przypadku świadczenia usług dystrybucji (...) Spółka Przejmująca będzie
    mogła dokonać obniżenia podstawy opodatkowania na podstawie art. 29a ust. 13 ustawy
    za okres rozliczeniowy, w którym wystawi Fakturę korygującą in minus bez obowiązku

    posiadania dokumentacji, z której wynika, że Spółka Przejmująca uzgodni z usługobiorcą
    warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla świadczenia ww. usług dystrybucji, o
    czym stanowi art. 29a ust. 15 pkt 5 ustawy.
    Faktury korygujące in minus w momencie obowiązywania systemu KSeF
    Należy również wskazać na treść art. 29a ust. 13a ustawy, który ma wejść w życie od 1
    lutego 2026 r., w myśl którego:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę
      korygującą inną niż faktura ustrukturyzowana, obniżenia podstawy opodatkowania,
      w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym
      podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał
      potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi.
    Zgodnie z art. 29a ust. 13b ustawy, który ma wejść w życie od 1 lutego 2026 r.:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę
      korygującą zgodnie z art. 106nf ust. 1 albo art. 106nh ust. 1 oraz przesłał ją do
      Krajowego Systemu e-Faktur przed otrzymaniem potwierdzenia otrzymania faktury
      korygującej, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy
      określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres
      rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu
      e-Faktur. Jeżeli faktura korygująca została wystawiona na rzecz nabywcy, o którym
      mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2–4, oraz udostępniona temu nabywcy w sposób inny
      niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, obniżenia podstawy opodatkowania, w
      stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem,
      dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał potwierdzenie
      otrzymania faktury korygującej przez tego nabywcę.
    Z powyższego wynika, że jeśli faktura korygująca obniżająca podstawę opodatkowania
    została wystawiona w postaci faktury ustrukturyzowanej, obniżenia podstawy
    opodatkowania dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę
    korygującą.
    W art. 29a ust. 15 pkt 5 ustawy wskazano, że podatnik nie musi posiadać dokumentacji, o
    której mowa w art. 29a ust. 13 ustawy (tj. dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie z
    nabywcą towaru lub usługobiorcą warunków obniżenia podstawy opodatkowania dla
    dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług) w przypadku wystawienia faktury
    korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej. Zatem podatnik będzie mógł
    pomniejszyć podstawę opodatkowania oraz kwotę należnego VAT już w okresie
    rozliczeniowym, w którym wystawił fakturę korygującą w postaci ustrukturyzowanej.
    Ponadto, w przypadkach, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1-3 ustawy, jeżeli podatnik
    wystawi fakturę korygującą zgodnie z art. 106nf ust. 1 albo art. 106nh ust. 1 oraz prześle ją
    do KSeF przed otrzymaniem potwierdzenia otrzymania faktury korygującej, obniżenia
    podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z
    wykazanym podatkiem, podatnik dokona za okres rozliczeniowy, w którym przesłał
    fakturę korygującą do KSeF.
    Uzasadnieniem wprowadzenia ww. rozwiązania jest pewność rozliczeń gwarantowana
    dzięki wykorzystaniu systemu KSeF. Wystawienie faktury korygującej zmniejszającej kwotę
    podstawy opodatkowania i podatku należnego w systemie KSeF oznacza u wystawcy
    prawo do pomniejszenia podatku należnego w okresie rozliczeniowym, w którym faktura
    ta została wystawiona.
    Zatem Spółka Przejmująca będzie mogła dokonać obniżenia podstawy opodatkowania
    oraz podatku należnego w okresie rozliczeniowym, w którym wystawi Fakturę korygującą
    in minus w KSeF za okres rozliczeniowy, w którym Faktura korygująca in minus została

    wystawiona za pośrednictwem KSeF lub w momencie potwierdzenia otrzymania Faktury
    korygującej in minus przez nabywcę towaru/usługi – jeżeli Faktura korygująca in minus
    została wystawiona poza KSeF (w chwili jego obligatoryjnego obowiązywania).
    Państwa stanowisko w zakresie pytania 3 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję również, że powołane przez Państwa interpretacje są rozstrzygnięciami
    dotyczącymi podatków innych niż podatek od towarów i usług. Zostały one zatem
    potraktowane jako element Państwa argumentacji, jednakże nie mogą one stanowić
    podstawy dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. Spółka Akcyjna (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.