Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-751/11-2/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-02-21
Teza: Czy w wyniku umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz garażu, która to umowa będzie zawarta w listopadzie 2011 r. sprzedający będą zobowiązani do uiszczenia podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek; współwłasność; zasiedzenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione zdarzenie przyszłe.

Z dniem 5 marca 1987 r. na podstawie zasiedzenia Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem udział wynoszący 7883/132795 części w zabudowanej budynkiem wielolokalowym nieruchomości, o powierzchni 1204 m², objętej księgą wieczystą - co stwierdza prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego II Wydział Cywilny z dnia 22 marca 2005 r. W ramach nabytego udziału w powyższej nieruchomości samodzielnie korzystali z lokalu mieszkalnego oraz garażu. W przedmiotowym lokalu mieszkalnym w latach 90-tych zameldowana była Wnioskodawczyni wraz z mężem oraz ich małoletnie dzieci. Mąż Wnioskodawczyni zmarł w dniu 24 października 1993 r., a na mocy postanowienia Sądu Rejonowego II Wydział Cywilny z dnia 17 czerwca 1998 r., spadek po nim nabyła, Wnioskodawczyni oraz dzieci - po 1/3 (jednej/trzeciej) części każde z Nich. W listopadzie 2007 r. dokonano nieodpłatnego zniesienia współwłasności przedmiotowej nieruchomości położonej poprzez ustanowienie odrębnej własności lokali - mocą postanowienia Sądu Rejonowego II Wydział Cywilny z dnia 6 listopada 2007 r., - wydanego w sprawie nieodpłatnego zniesienia współwłasności, w wyniku którego odrębną własność lokalu mieszkalnego powierzchni 68,69 m² wraz z przynależną piwnicą o powierzchni 3,35 m² odrębną własność garażu o powierzchni 6,79 m²\- nabyli w udziałach: Wnioskodawczyni - w 4/6 częściach oraz dzieci - po 1/6 części. Zniesienie współwłasności nastąpiło beż żadnych dopłat, zaś nabyte przez Nich udziały w powyższych lokalach odpowiadały wartościom posiadanych przez Nich udziałów w całej zabudowanej nieruchomości (nabytych na podstawie zasiedzenia i spadkobrania).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w wyniku umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz garażu, położonych, która to umowa będzie zawarta w listopadzie 2011 r. sprzedający będą zobowiązani do uiszczenia podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w tej sytuacji podatek dochodowy z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz garażu nie będzie się należał zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (według stanu obowiązującego na dzień 20 października 1993 r. oraz na 1 stycznia 2007 r.) - w odniesieniu do wszystkich sprzedających. Sprzedaż powyższych lokali ma nastąpić już po upływie 5 lat od daty pierwotnego ich nabycia na podstawie postanowienia Sądu stwierdzającego zasiedzenie i spadkobrania po mężu zaś w odniesieniu do dzieci - na podstawie postanowienia Sądu w przedmiocie spadkobrania po mężu. Zmiana organizacyjno-prawna nieruchomości (zniesienie współwłasności nieruchomości mocą postanowienia Sądu z 6 listopada 2007 r.) nie spowodowała przysporzenia majątkowego po stronie sprzedających.

Jeśli jednak uznać, iż datą nabycia zbywanych praw, tj. odrębnej własności lokalu i garażu jest postanowienie sądu z 6 listopada 2007 roku wydane w przedmiocie zniesienia współwłasności nieruchomości, można by zastosować zwolnienie z podatku dochodowego przy sprzedaży samego lokalu mieszkalnego - na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu z dnia 1 stycznia 2007 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości lub praw nie podlega opodatkowaniu.

Z powyższych uregulowań prawnych wynika, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma zatem moment ich nabycia.

Wyjaśnić należy, iż ustawodawca w cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy posługuje się terminem nabycie. Termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości. Tak więc nabycie rozumiane jest jako uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa).

Mając na względzie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), w szczególności zaś Działu III, Tytułu I Księgi drugiej tej ustawy, nabycie własności może nastąpić m.in. poprzez jej przeniesienie w wyniku umowy, zasiedzenie bądź też w wyniku innych zdarzeń. Datą nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie jest data wskazana w treści postanowienia sądu jako data nabycia własności nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 172 § 1 i § 2 Kodeksu upływ terminu zasiedzenia pociąga za sobą nabycie własności nieruchomości z mocy prawa.

Natomiast zgodnie z art. 922 ww. ustawy Kodeks cywilny spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy (spadkodawców) ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Istotnym z punktu widzenia prawa jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy (spadkodawców).

Bez znaczenia jest przy tym w jaki sposób własność rzeczy lub udziałów w rzeczach należących do spadku nabył spadkodawca.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że nabycie przez Wnioskodawczynię części udziału wyżej wymienionej nieruchomości nastąpiło w różnych okresach. W 1987 r., Wnioskodawczyni na podstawie zasiedzenia nabyła wraz z mężem udział wynoszący 7883/132795 części w zabudowanej budynkiem wielolokalowym nieruchomości co stwierdza prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego II Wydział Cywilny z dnia 22 marca 2005 r. Natomiast nabycie udziału w nieruchomości po zmarłym w dniu 24 października 1993 r., mężu nastąpiło w drodze spadku w 1993 r. Zniesienie współwłasności, które odbyło się w 2007 r., nastąpiło bez żadnych dopłat, wartość udziału nabytego przez Wnioskodawczynię odpowiadała wartości posiadanych udziałów na podstawie zasiedzenia i spadku. W przedstawionych przypadkach okres od nabycia do momentu odpłatnego zbycia ww. udziału w nieruchomości przez Wnioskodawczynię przekroczył okres 5 lat.

Reasumując stwierdzić należy, iż dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości nabytej w 1987 r., oraz 1993 r., przez Wnioskodawczynię nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c), ponieważ od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie do daty odpłatnego zbycia minęło więcej niż 5 lat.

Mając na uwadze fakt, iż stanowisko Wnioskodawczyni dotyczące możliwości zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznano za prawidłowe, odstąpiono od oceny stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) Ordynacja podatkowa,

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż interpretacje prawa podatkowego wydaje się wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, został złożony przez Wnioskodawczynię, jako jednego ze współwłaścicieli nieruchomości, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych współwłaścicieli (dzieci).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.