Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.303.2025.3.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-19
Teza: Możliwość rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca
dziecko i ulgi prorodzinnej.
Słowa kluczowe: osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 20 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 30 czerwca 2025 r. (wpływ 3
    lipca 2025 r.) i z 8 sierpnia 2025 r. (wpływ 14 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z (...) 2012 r. sygn. akt (...) został Pan
    prawnym opiekunem syna A.A PESEL (...). Ten stan obowiązywał do osiągnięcia
    pełnoletności przez syna (...) 2025 r.
    Jego matka – B.A, przez cały 2024 r. nie oddała Panu syna wbrew Pana woli i wyrokowi
    sądu. Kierując się dobrem dziecka oddawał Pan zasądzone alimenty: 450 zł i dokładał co
    miesiąc 500 zł (łącznie przelewał Pan 950 zł). Przelewał Pan też pieniądze na przybory
    szkolne, sprzęty sportowe i dentystę. Zatem A był głównie na Pana utrzymaniu.
    B.A, pomimo że łamała prawo, podobnie jak Pan złożyła w PIT-37 wniosek o uzyskanie ulgi
    podatkowej 1 112,04 zł jako rodzic samotnie wychowujący dziecko za rok 2024.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) sygn. akt (...) z (...) 2012 r. był Pan do (...) 2025 r.
    prawnym opiekunem syna A.A. Co roku biuro rachunkowe odliczało ulgę podatkową dla
    rodzica samotnie wychowującego dziecko.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w 2024 r. podlegał Pan na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W ww. okresie uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej.
    Wynajmował Pan lokatorom trzy mieszkania płacąc 8,5% podatku.
    W 2024 r. był Pan rozwodnikiem. Pana dochód za 2024 r. był poniżej 112.000 zł i Pana
    dochody w 2024 r. przekroczyły 56.000 zł. Pana syn A.A urodził się (...) 2007 r. W 2024 r.
    Pana dziecko nie posiadało:
    a) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, ani
    b) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      renty szkoleniowej albo renty socjalnej, ani
    c) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego
      na podstawie odrębnych przepisów.
    W 2024 r. Pana syn na podstawie orzeczenia sądu nie został umieszczony w instytucji
    zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach
    rodzinnych. W 2024 r. Pana dziecko nie wstąpiło w związek małżeński.
    W 2024 r. względem syna posiadał Pan nieograniczoną władzę rodzicielską.
    W 2024 r. względem syna matka posiadała ograniczoną władzę rodzicielską.

    Nie została orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna nad synem A w związku z
    przedstawieniem Sądowi porozumienia rodziców zawierającego zasady sprawowania
    pieczy naprzemiennej, tj. dotyczącego sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej (i
    kontaktów z dzieckiem) oraz zgodności tego porozumienia z dobrem dziecka,
    uwarunkowanej istnieniem pozytywnej prognozy, iż oboje rodzice będą współdziałać w
    sprawach dziecka. Wyznaczono dni, kiedy matka ma prawo spotykać się z dzieckiem i
    zabierać je do siebie.
    Świadczenie 800+ zostało przyznane Panu jako prawnemu opiekunowi A.
    W 2024 r. oprócz syna, o którym mowa we wniosku, nie był Pan ojcem dla innego dziecka,
    które wychowywał Pan wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym.
    Poza emeryturą jedyne dochody wynikały z wynajmowania mieszkań – dochód
    opodatkowany 8,5%.
    Pomiędzy Panem, a matką Pana syna, nie doszło do porozumienia co do sposobu
    podziału ulgi prorodzinnej za 2024 r. W 2024 r. Pan i matka dziecka odliczyli ulgę od
    podatku dochodowego.
    Bezprawnie – wbrew wyrokowi sądu – A faktycznie w 2024 r. mieszkał u matki B.A. Nie
    wychowywał Pan w 2024 r. syna A – wbrew Pana woli i prawu został Pan pozbawiony
    kontaktu z synem pomimo wielu prób jakie podejmował.
    W 2024 r. – zgodnie z wyrokiem sądu – syn A był pod Pana władzą rodzicielską, czego nie
    uszanowała i nie wykonywała jego matka – B.A.
    W 2024 r. bezprawnie A wychowywała jego matka uniemożliwiając Panu kontakty z nim.
    Łożył Pan na utrzymanie A, tj. zwracał Pan B.A zasądzone alimenty w wysokości 450 zł i
    dopłacał 500 zł miesięcznie, co było wcześniej określone przez B.A. Miało to mieć
    charakter tymczasowy, okazało się jednak, że trwało przez cały 2024 r. Interesował się Pan
    nauką syna kontaktując się z wychowawcą. Była potrzeba leczenia stomatologicznego A,
    na które dał Pan pieniądze. Dawał Pan też pieniądze na witaminy dla syna. Interesował się
    Pan też jego życiem, jego bezpieczeństwem, o czym do czasu informowała Pana jego
    matka. A w 2024 r. nie kontaktował się z Panem pomimo podejmowanych przez Pana
    prób za pomocą telefonu i internetu. Jego matka z czasem przestała utrzymywać kontakt z
    Panem pozbawiając Pana możliwości uzyskiwania wiedzy na temat życia syna. Dał Pan też
    pieniądze na sprzęt sportowy dla A. Co do dachu nad głową to mieszkał syn z Panem jako
    z samotnym ojcem od roku 2011 w domu w X i do dzisiaj czeka na niego pokój. Do wakacji
    w 2023 r., gdy A przebywał zgodnie z prawem u matki:
    - uczył Pan dziecko norm i wartości, w tym w szczególności: przekazywał dziecku normy
      moralne i społeczne, takie jak szacunek dla innych, odpowiedzialność, uczciwość, czy
      współpraca w grupie, itp.;
    - dbał Pan o rozwój intelektualny dziecka, w tym w szczególności: wspierał dziecko w
      nauce, kształtował jego zainteresowania i talenty, pomagał w zdobywaniu wiedzy oraz
      rozwijaniu umiejętności rozwiązywania problemów, itp.;

    - kształtował Pan postawy i umiejętności życiowe dziecka, w tym w szczególności:
      przygotowywał dziecko do dorosłego życia, uczył samodzielności, odpowiedzialności
      za swoje czyny, zarządzania emocjami i podejmowania decyzji, itp.;
    - zaspokajał Pan potrzeby fizyczne i zdrowotne dziecka, w tym w szczególności: dbał o
      odpowiednią dietę, sen, higienę i regularne wizyty u lekarza, itp.
    Później zaś starał się Pan robić ww. rzeczy, ale bezprawnie został Pan tej możliwości
    pozbawiony. Każdy z rodziców dokonał odliczenia kwoty ulgi w pełnej wysokości.
    Odnosi Pan wrażenie, że musi Pan krótko opisać całokształt Pana opieki nad dzieckiem.
    Począwszy od uczestnictwa przy porodzie od czwartego roku życia A był Pan samotnym
    ojcem. A kilka lat chorował na (...) co skutkowało pobytami w szpitalu i długotrwałą
    terapią. Jego siostra też chorowała kilka lat. Przez ten okres, żeby ratować dzieci przed
    utratą zdrowia i być może życia sypiał Pan po 2-3 godziny na dobę w stanie ciągłego
    czuwania. Odbiło się to źle na Pana zdrowiu, ale dzieci wyszły z chorób. Prowadził Pan też
    działania w internecie, żeby ostrzegać ludzi przed (...), z którymi związała się B.A. Były
    postępowania prokuratorskie i sądowe. Jeden (...). Postępowania przeciwko Panu
    umorzono. Jako jeden z sukcesów poda Pan fakt, że (...). B.A w tych zdarzeniach
    występowała przeciwko Panu. Biegli sądowi i sąd określili jej działania jako samolubne,
    nieracjonalne i mogące mieć negatywny wpływ na A. Sąd stwierdził, że dom, w którym (...),
    nie jest właściwy dla czteroletniego dziecka. W 2024 r. przekazał Pan dla A sprzęt
    muzyczny i ubrania, co miało związek z jego wychowaniem i opieką nad nim.

## Pytanie

Czy za 2024 r. przysługuje Panu prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz prawo do dokonania odliczenia na syna A w
    ramach ulgi prorodzinnej wynikającej z art. 27f tej ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, żądanie od Pan zwrotu ulgi podatkowej jako rodzica, którego sąd uznał za
    prawnego opiekuna jest niezgodne z prawem. Łoży Pan na utrzymanie dziecka i finansuje
    różne potrzeby. Domagał się Pan oddania syna pod Pana opiekę, niestety bez skutku.
    Pana zdaniem to nie Pan powinien się tłumaczyć z otrzymanej ulgi podatkowej, a B.A,
    która otrzymała ją dzięki złamaniu prawa.
    W związku z powyższym, możliwe że sprawa trafi do sądu za pozbawienie Pana przez
    okres kilkunastu miesięcy kontaktu z dzieckiem, którego podkreśla Pan był prawnym
    opiekunem. Konflikt między rodzicami może mieć negatywny wpływ na zdrowie dziecka,
    dlatego też nie zgłaszał Pan tego do instytucji państwowych. Nadal nie wie Pan, co czyni B.
    A wychowując A. Wie Pan, że A przestał z czasem utrzymywać z Panem kontakt nie
    podając przyczyny, chociaż próbował Pan to ustalić.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada

    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego
    treści wynika, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Na podstawie art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e omawianej ustawy, stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
      podatkowego.
    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z
      którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art.
      5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    W świetle art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:

        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby,
    którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno
    do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa,
    wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie
    wychowywać dzieci samotnie.
    Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej
    wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do
    odrębnych regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać”
    to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować
    kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić
    do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na
    stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez
    kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w
    pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
    Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w
    pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego
    rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt
    materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka.
    Dodatkowo podkreślenia wymaga, że dla preferencyjnego opodatkowania dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. istotne znaczenie ma regulacja zawarta w
    treści art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego wynika,
    że nie ma ono zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo
    opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod
    opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone
    świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci.

    Co więcej, aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej nie jest konieczne
    posiadanie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem)
    przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie
    trwał przez cały rok.
    W opisie zdarzenia w szczególności wskazał Pan, że w 2024 r. był rozwodnikiem. Zgodnie z
    wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z (...) 2012 r. sygn. akt (...) został Pan prawnym
    opiekunem małoletniego syna A.A. Nie została orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna
    nad synem A. Jego matka – B.A, przez cały 2024 r. nie oddała Panu syna wbrew Pana woli i
    wyrokowi sądu. Pana syn mieszkał z matką. W 2024 r. nie wychowywał Pan syna A,
    bowiem został Pan pozbawiony kontaktu z synem. W 2024 r. A wychowywała jego matka.
    Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że w świetle tak
    przedstawionego opisu zdarzenia, nie sposób uznać, że w Pana przypadku spełnione
    zostały wszystkie warunki wymagane dla rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca
    dziecko za 2024 r.
    Nie spełnił Pan podstawowego warunku, jakim jest samotne wychowywanie dziecka w
    trakcie roku podatkowego. Warunek samotnego wychowywania dziecka jest konieczny dla
    zastosowania preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o
    którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec tego, że – jak Pan wskazał – Pana małoletni syn w 2024 r. był wychowywany przez
    matkę (Pan go nie wychowywał), nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z
    preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko, zgodnie z ww.
    przepisami art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za
    2024 r.
    Odnosząc się do prawa dokonania odliczeń przez Pana w ramach ulgi prorodzinnej na
    małoletniego syna A za 2024 r. wyjaśniam, że zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć
      kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego
      w roku podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
          a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego
            małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
          b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
            podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
            wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
            wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota
            dochodu określona w lit. a;
        2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
          a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

          b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
          c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa
      w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu
      w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę,
      pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej
      niż jednego dziecka.
    Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
        1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
        2) wstąpiło w związek małżeński.
    Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
        1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
        przepisów;
        2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
        praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka,
      którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o
      których mowa w art. 26 ust. 7d.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d omawianej ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
        stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w
      ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty
      obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą
      odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku
      porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie
      wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie
      separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo
      jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy
      odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości
      100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu
      ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1071 ze zm.):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
      § 1 Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce
      zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza
      rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
      § 2 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne
      miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego
      dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego
      miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz
      daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany
      przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) odpis aktu urodzenia dziecka;
        2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
        3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
        4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Art. 27f ust. 7 wskazanej ustawy stanowi:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Według art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy

        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Na gruncie art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Stosownie do art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Art. 95 § 1 cytowanego Kodeksu stanowi, że:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    Z art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu wynika, że:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i
      uprawnione do jej wykonywania.
    Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi
    przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione
    jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na
    małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.
    Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania
    przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie
    przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne
    realizowanie, czyli wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w
    sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej
    pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój
    dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po
    edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy
    rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego
    i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny
    wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej
    może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie
    się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce,
    interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.
    Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności
    faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Co
    istotne, samo tylko uiszczanie alimentów na rzecz dziecka, czy też sporadyczne spotkania
    z dzieckiem nie wypełniają tak rozumianego określenia wykonywanie władzy rodzicielskiej.
    Brzmienie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że
    kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, mogą rodzice odliczyć od podatku:
    a) w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,
    b) w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

        - zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad
        dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub
        - gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
        rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających
        w związku małżeńskim.
    Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100%
    stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi
    prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy
    spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w
    stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.
    Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że nie jest Pan
    uprawniony do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na małoletniego syna.
    Jak już wyjaśniono, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę
    rodzicielską. W sytuacji braku porozumienia pomiędzy rodzicami, ulga prorodzinna
    przysługuje w częściach równych, jeśli zgodnie z rozstrzygnięciem sądu rodzice wspólnie
    wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza
    naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce
    zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych
    pozostających w związku małżeńskim. W pozostałych przypadkach ulgę prorodzinną w
    pełnej wysokości może odliczyć rodzic, z którym dziecko zamieszkuje.
    Pan zaś w opisie zdarzenia wskazał, że nie wychowywał w 2024 r. syna A (w 2024 r. syna A
    wychowywała jego matka uniemożliwiając Panu kontakty z nim). Wyjaśnił Pan również, że
    Pana syn faktycznie w 2024 r. mieszkał u matki. Fakt, że – jak Pan wskazuje – w 2024 r.
    łożył Pan na utrzymanie A pozostaje bez wpływu na możliwość skorzystania z ulgi
    prorodzinnej. Samo uiszczanie alimentów na rzecz dziecka i sporadyczne kontakty z
    dzieckiem, nie wypełniają tak rozumianego określenia wykonywania władzy rodzicielskiej,
    o której mowa w art. 27f ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.