Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.558.2019.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-27
Teza: prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej, brak obowiązku naliczania podatku należnego z tytułu nieodpłatnego przekazania członkom grupy towarów będących środkami produkcji rolnej,
Słowa kluczowe: grupa-grupa producentów rolnych; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; środek-środki produkcji
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2019 r. (data wpływu 20 września 2019 r.), uzupełnionym pismami z dnia 15 listopada 2019 r. (data wpływu 19 listopada 2019 r. oraz 21 listopada 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej - **jest prawidłowe,**

*   braku obowiązku naliczania podatku należnego z tytułu nieodpłatnego przekazania członkom grupy towarów będących środkami produkcji rolnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej,

*   braku obowiązku naliczania podatku należnego z tytułu nieodpłatnego przekazania członkom grupy towarów będących środkami produkcji rolnej,

*   prawa do odliczenia podatku VAT przez członków grupy z tytułu otrzymanych od Wnioskodawcy w ramach nieodpłatnego przekazania środków do produkcji.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 listopada 2019 r. (data wpływu 19 listopada 2019 r.) w zakresie pełnomocnictwa oraz pismem z dnia 15 listopada 2019 r. (data wpływu 21 listopada 2019 r.) w zakresie podpisu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Wnioskodawca jest spółdzielnią zarejestrowaną jako czynny podatnik podatku od towarów i usług na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
2.  Wnioskodawca jest wpisany do Rejestru grup producentów rolnych, zgodnie z Ustawą z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U.2018.1026 t.j. z dnia 2018.05.29) (dalej jako „Ustawa o grupach producentów rolnych”). Ustawa o grupach producentów rolnych określa zasady organizowania się producentów rolnych w grupy producentów i ich związki oraz zasady i warunki udzielania ze środków publicznych pomocy finansowej związanej z ich organizowaniem i funkcjonowaniem.
3.  Wnioskodawca jest wpisany do Rejestru grup producentów rolnych na mocy decyzji z … wydanej przez … w … nr …. Wnioskodawca został wpisany do Rejestru grup producentów rolnych w grupie produktów: „Świnie żywe, prosięta, warchlaki, mięso wieprzowe: świeże, chłodzone, mrożone”.
4.  Celem działania Wnioskodawcy jest:
    1.  dostosowanie produktów rolnych i procesu produkcyjnego do wymogów rynkowych,
    2.  wspólne wprowadzanie towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych,
    3.  ustanowienie wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji ze szczególnym
    4.  uwzględnieniem zbiorów i dostępności produktów rolnych,
    5.  rozwijanie umiejętności biznesowych, marketingowych oraz organizowanie i ułatwianie procesów wprowadzania innowacji,
    6.  ochrona środowiska naturalnego.
5.  Wszyscy członkowie grupy producentów rolnych są osobami fizycznymi prowadzącymi działalność rolniczą, polegającą na hodowli i chowie trzody chlewnej w swoich gospodarstwach rolnych.
6.  Wnioskodawca nie posiada inwentarza oraz nie prowadzi własnej hodowli.
7.  Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na skupowaniu towarów (trzody chlewnej) od producentów rolnych będących członkami grupy producentów rolnych – będącymi jednocześnie członkami Wnioskodawcy - i sprzedaży tych towarów do zewnętrznych kontrahentów. Skupowi towarów przez Wnioskodawcę podlega cała produkcja członków grupy.
8.  Wnioskodawca będzie nabywał towary - środki produkcji rolnej takie jak m.in. pasze i dodatki paszowe potrzebne do produkcji trzody chlewnej, a następnie chciałby je przekazywać nieodpłatnie członkom grupy w celu wykorzystania tych towarów do produkcji trzody chlewnej, które później Wnioskodawca odkupi od członków grupy, a następnie sprzeda na rzecz kontrahentów zewnętrznych. Członkowie grupy będą musieli zużyć środki do produkcji w określony przez Wnioskodawcę sposób.
9.  Zakup środków do produkcji wskazanych w pkt 8), które następnie będą nieodpłatnie przekazywane na rzecz członków grupy będzie udokumentowany fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę.
10.  Sprzedaż kupionych towarów przez Wnioskodawcę od członków grupy na rzecz kontrahentów zewnętrznych jest opodatkowana podatkiem VAT.
11.  Wnioskodawca będzie wykorzystywał zakupione środki do produkcji, które następnie będą nieodpłatnie przekazywane na rzecz członków grupy, do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
12.  Przekazywane członkom grupy środki do produkcji nie stanowią prezentów o małej wartości i nie są próbkami w rozumieniu art. 7 ust.4 i ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
13.  Wnioskodawca chciałby odliczać podatek VAT od środków do produkcji przekazanych nieodpłatnie członkom grupy w celu wykorzystania tych towarów do produkcji przez członków grupy i nie naliczać podatku należnego od dokonanych przekazań na rzecz członków grupy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

(oznaczone we wniosku nr 1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, ani nie świadczy usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT przekazując towary będące środkami produkcji rolnej nieodpłatnie członkom grupy w celu prowadzenia przez nich produkcji trzody chlewnej, które później Wnioskodawca odkupuje od członków grupy, a następnie sprzedaje na rzecz kontrahentów zewnętrznych (sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT), a więc Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem tych towarów oraz nie ma obowiązku naliczania podatku VAT należnego od tych przekazań na rzecz członków grupy?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako "ustawa o VAT"), ani nie świadczy usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT przekazując towary będące środkami produkcji rolnej nieodpłatnie członkom grupy w celu prowadzenia przez nich produkcji trzody chlewnej, które później Wnioskodawca odkupuje od członków grupy, a następnie sprzedaje na rzecz kontrahentów zewnętrznych (sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT), a więc Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem tych towarów, oraz nie ma obowiązku naliczania podatku VAT należnego od tych przekazań.

Zgodnie z przepisami Ustawy o grupach producentów rolnych (art. 3 oraz 3a) - grupa producentów rolnych prowadzi działalność jako przedsiębiorca mający osobowość prawną, w przypadku spółdzielni pod warunkiem, że:

1.  wszyscy wchodzący w jej skład producenci jednego produktu lub grupy produktów spełniają wymagania określone w art. 2;
2.  jej przedmiot działalności jest zgodny z celami określonymi w art. 2;
3.  działa na podstawie aktu założycielskiego, który w stosunku do członków grupy wskazanych w pkt 1 spełnia wymagania określone w art. 4;
4.  jej coroczne przychody ze sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach lub działach specjalnych produkcji rolnej członków grupy wskazanych w pkt 1 stanowią więcej niż połowę przychodów spółdzielni ze sprzedaży tych produktów lub grup tych produktów;
5.  określi, obowiązujące członków grupy wskazanych w pkt 1, zasady produkcji produktów lub grup produktów, w tym dotyczące ich jakości i ilości, oraz sposoby przygotowania ich do sprzedaży;
6.  każdy z producentów wskazanych w pkt 1 w każdym roku działalności grupy produkuje oraz sprzedaje do grupy co najmniej 80% wyprodukowanych przez siebie produktów lub grup produktów, ze względu na które grupa została utworzona;
7.  każdy z producentów wskazanych w pkt 1 przynależy tylko do jednej grupy w zakresie danego produktu lub grupy produktów.

Wnioskodawca spełnia wszystkie wskazane powyżej warunki.

Wnioskodawca przekazując środki produkcji rolnej na rzecz członków grupy, a następnie odkupując od członków grupy efekty tej produkcji w celu ich sprzedaży na rynku, działa zgodnie z Ustawą o grupach producentów rolnych.

Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w tej sprawie.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2) wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika ze wskazanych przepisów ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega również (tak jak „odpłatna dostawa towarów”) co do zasady - każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.

W ocenie Wnioskodawcy, w stanie faktycznym opisanym we Wniosku, przekazanie towarów przez Wnioskodawcę na rzecz członków grupy nie posiada jednak 1) cechy nieodpłatności, oraz 2) cechy przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Jakkolwiek bowiem towary są faktycznie wydawane przez Wnioskodawcę na rzecz członków grupy bez odrębnej odpłatności, to jednak wydanie tych towarów nie jest przecież dokonywane w oderwaniu od umowy kontraktacji towarów przez członków grupy na rzecz Wnioskodawcy: ustalone warunki uwzględniają bowiem między innymi nabycie towarów koniecznych do produkcji rolnej przez Wnioskodawcę i ich wydanie na rzecz członków grupy. Dodatkowo, wydanie towarów nie ma cechy przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, gdyż wydane towary do produkcji rolnej mają być wykorzystane wyłącznie w celu produkcji przez członków grupy, której efekty mają być sprzedane w całości na rzecz Wnioskodawcy.

Potwierdza powyższe również treść art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym jeżeli nieodpłatne przekazanie towarów jest związane z celem prowadzonej działalności gospodarczej – a nie z celem osobistym - wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT nie zostanie spełniona.

Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT a contrario, nie można mówić w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o spełnieniu przesłanki dokonania darowizny, albowiem środki produkcji są przekazywane na rzecz członków grupy w celu wyprodukowania na rzecz Wnioskodawcy produkcji trzody chlewnej, a nie są oddawane do dysponowania Członkom Grupy w formie darowizny (nie są oddawane do dysponowania członkom grupy „jak właściciel”).

Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej: 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; oraz 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie zatem z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, zauważyć należy, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie jest związane z celem prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, wówczas przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT nie zostanie spełniona.

Jak Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, Wnioskodawca dokonuje zakupu środków koniecznych do prowadzenia produkcji rolnej, które następnie są nieodpłatnie przekazywane członkom grupy do użytkowania w celu prowadzenia tej produkcji, przy jednoczesnym zachowaniu prawa własności towarów i środków produkcji przez Wnioskodawcę.

Zdaniem Wnioskodawcy należy stwierdzić zatem, iż skoro członkowie grupy nie otrzymują tytułu własności, ani innego tytułu uprawniającego ich do dysponowania środkami do produkcji rolnej jak właściciele, to nieodpłatnie przekazanie - na rzecz członków grupy do użytkowania zakupionych przez Wnioskodawcę towarów do produkcji trzody chlewnej oraz środków trwałych służących tej produkcji, w sytuacji, gdy stanowić one będą własność Wnioskodawcy - nie jest dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, ani nie jest odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do naliczania podatku VAT naliczonego w przypadku nieodpłatnego przekazania towarów na rzecz członków grupy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego:

*   **jest prawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej,

*   **jest nieprawidłowe** – w zakresie braku obowiązku naliczania podatku należnego z tytułu nieodpłatnego przekazania członkom grupy towarów będących środkami produkcji rolnej.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki prawno-podatkowe, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy w tym miejscu podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest Spółdzielnią zarejestrowaną jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na skupowaniu towarów (trzody chlewnej) od producentów rolnych będących członkami grupy producentów rolnych – będącymi jednocześnie członkami Wnioskodawcy - i sprzedaży tych towarów do zewnętrznych kontrahentów. Skupowi towarów przez Wnioskodawcę podlega cała produkcja członków grupy. Wnioskodawca będzie nabywał towary - środki produkcji rolnej, takie jak m.in. pasze i dodatki paszowe potrzebne do produkcji trzody chlewnej, a następnie chciałby je przekazywać nieodpłatnie członkom grupy w celu wykorzystania tych towarów do produkcji trzody chlewnej, które później Wnioskodawca odkupi od członków grupy, a następnie sprzeda na rzecz kontrahentów zewnętrznych. Sprzedaż kupionych towarów przez Wnioskodawcę od członków grupy na rzecz kontrahentów zewnętrznych jest opodatkowana podatkiem VAT. Wnioskodawca będzie wykorzystywał zakupione środki do produkcji, które następnie będą nieodpłatnie przekazywane na rzecz członków grupy, do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą w pierwszej kolejności kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej, które następnie będą nieodpłatnie przekazywane na rzecz członków grupy.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W analizowanym przypadku obie przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego zostaną spełnione, bowiem Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, a zakupione środki do produkcji, które następnie będą nieodpłatnie przekazywane na rzecz członków grupy – jak wskazał Wnioskodawca – będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (opodatkowana sprzedaż na rzecz kontrahentów zewnętrznych kupionych od członków grupy towarów).

Zatem należy wskazać, iż Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej. Przy czym prawo to będzie przysługiwało Wnioskodawcy pod warunkiem niezaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 88 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej, należało uznać za prawidłowe.

W złożonym wniosku Zainteresowany wniósł również o potwierdzenie, czy prawidłowe jest stanowisko, że Wnioskodawca nie ma obowiązku naliczania podatku należnego z tytułu nieodpłatnego przekazania członkom grupy towarów będących środkami produkcji rolnej.

Ustawodawca w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy precyzyjnie określił, jakie czynności w obrocie krajowym wykonywane odpłatnie podlegają opodatkowaniu VAT. Jednocześnie w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy wskazał, które czynności wykonywane nieodpłatnie będą podlegały opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ww. ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast, jak stanowi art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Odpłatność czynności (dostawy towarów, czy świadczenia usług) oznacza wykonanie czynności za wynagrodzeniem. Aby uznać daną czynność za odpłatną konieczny jest bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia za dokonanie tych czynności. Wynagrodzenie musi być konkretną wielkością wyrażalną w pieniądzu.

Jak wskazano wyżej, ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług. W art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, prawodawca wskazał, które czynności wykonywane nieodpłatnie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.

I tak zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika (art. 7 ust. 3 ww. ustawy).

Co należy rozumieć przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, ustawodawca sprecyzował w art. 7 ust. 4 ww. ustawy, natomiast definicję próbki zawarł w art. 7 ust. 7 ww. ustawy.

Z powyższego przepisu art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że dostawą towarów mieszczącą się w przedmiocie opodatkowania określonym w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, tj. w pojęciu „odpłatnej dostawy towarów”, mieszczą się także niektóre nieodpłatne przekazania towarów. W przepisie tym ustawodawca zrównuje czynności dokonane bez wynagrodzenia z czynnościami odpłatnymi, przy spełnieniu warunków wymienionych w tym przepisie z zastrzeżeniem wypływającym z ust. 3 tego artykułu (wyłączenie zrównania z uwagi na przedmiot objęty czynnością nieodpłatną). Co szczególnie istotne, nieodpłatne przekazanie towarów stanowi dostawę tylko wtedy, gdy powoduje przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Natomiast zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z powyższego wynika, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu, nie zostanie spełniona. W konsekwencji za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza) należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.

Jak wyżej wskazano, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

W analizowanym przypadku mamy do czynienia z nieodpłatnym przekazaniem przez Wnioskodawcę na rzecz członków grupy towarów będących środkami produkcji rolnej (pasze i dodatki paszowe), w celu wykorzystania tych towarów do produkcji trzody chlewnej, którą następnie Wnioskodawca odkupi od członków grupy. Ww. towary nie stanowią prezentów o małej wartości, ani próbek, w rozumieniu art. 7 ust. 4 i ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca dokonuje więc nieodpłatnego przekazania środków koniecznych do produkcji trzody chlewnej, która zostanie następnie przez członków grupy sprzedana Wnioskodawcy.

Należy zauważyć, że z treści przytoczonych wyżej przepisów wynika, że za dostawę towarów uznaje się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Spośród czynności „przeniesienia prawa rozporządzenia towarami jak właściciel” można wymienić takie czynności jak: sprzedaż, zamianę oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu, tj. nie tylko uprawnienia do korzystania z nabytych towarów, ale i obciążenia oraz wyzbycia się własności.

W kontekście przedstawionych okoliczności sprawy należy wskazać, że skoro członkowie grupy mają prawo sprzedaży wyprodukowanych przez siebie towarów – trzody chlewnej - to oznacza, że mają prawo do dysponowania wyprodukowaną trzodą chlewną jak właściciel, a tym samym mają również prawo do dysponowania jak właściciel środkami zużytymi do produkcji tej trzody, przekazanymi przez Wnioskodawcę. Członkowie grupy nabędą zarówno uprawnienia do korzystania z nabytych środków do produkcji rolnej (pasze i dodatki paszowe), ale i wyzbycia się ich własności w momencie sprzedaży wyprodukowanej trzody chlewnej.

W konsekwencji nieodpłatne przekazanie członkom grupy do użytkowania zakupionych przez Wnioskodawcę towarów będących środkami produkcji rolnej, przy nabyciu których – jak wyżej wskazano – Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego, będzie podlegało opodatkowaniu jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy.

Zatem nieprawidłowe jest stanowisko Spółdzielni, zgodnie z którym w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, ani nie świadczy usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT, przekazując towary będące środkami produkcji rolnej nieodpłatnie członkom grupy w celu prowadzenia przez nich produkcji trzody chlewnej, które później Wnioskodawca odkupuje od członków grupy, a następnie sprzedaje na rzecz kontrahentów zewnętrznych (sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT).

Mając na uwadze treść powołanych powyżej przepisów oraz przedstawiony opis sprawy należy wskazać, że z uwagi na fakt spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych, a następnie nieodpłatnie przekazanych swoim członkom grupy towarów będących środkami produkcji rolnej. Podkreślenia wymaga jednak, że Wnioskodawca może zrealizować prawo do odliczenia pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Wnioskodawca przekazując nieodpłatnie członkom grupy ww. towary dokonuje dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy. Tym samym Wnioskodawca będzie miał obowiązek naliczenia należnego podatku VAT od nieodpłatnego przekazania towarów według stawki właściwej dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, chyba, że dostawa danego towaru korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że nie ma obowiązku naliczania podatku należnego z tytułu nieodpłatnego przekazania członkom grupy towarów będących środkami produkcji rolnej, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie:

*   prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów będących środkami produkcji rolnej,

*   braku obowiązku naliczania podatku należnego z tytułu nieodpłatnego przekazania członkom grupy towarów będących środkami produkcji rolnej.

Natomiast wniosek w pozostałym zakresie został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej– rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.