Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4511-522/15/DW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-11-13
Teza: w zakresie skutków podatkowych sprzedaży wskazanej we wniosku nieruchomości
Słowa kluczowe: rozwiązanie; spółki-spółka osobowa; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 sierpnia 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 1 września 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych otrzymania pieniężnych i niepieniężnych składników majątku w związku z rozwiązaniem spółki komandytowej bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych otrzymania pieniężnych i niepieniężnych składników majątku w związku z rozwiązaniem spółki komandytowej bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, wspólnikiem spółki komandytowej (dalej: „Spółka”, „SpK”), której pozostałymi wspólnikami są: inna osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą („Wspólnik 2”) oraz spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (razem: „Wspólnicy”).

W chwili obecnej głównym przedmiotem działalności Spółki jest wynajem powierzchni biurowych i magazynowych (w tym m.in. wynajem nieruchomości na własny rachunek, symbol PKD 70.20.Z). Spółka prowadzi powyższą działalność w oparciu o majątek własny, w tym w szczególności nieruchomości, w skład których wchodzi użytkowanie wieczyste gruntów oraz posadowione na nich: hala magazynowa, budynek biurowy, plac parking z ogrodzeniem, budynek biurowo-magazynowy, plac manewrowo-składowy („Nieruchomości I”). Spółka posiada w swoim majątku również trzy niezwiązane ze wskazaną powyżej działalnością gospodarczą nieruchomości położone w atrakcyjnych turystycznie lokalizacjach składające się w chwili obecnej wyłącznie z niezabudowanych gruntów („Nieruchomości II”).

Obecną intencją Wspólników jest przeniesienie majątku Spółki do majątku Wnioskodawcy lub Wspólnika 2 (ewentualnie obu Wspólników będących osobami fizycznymi w równych częściach). W związku ze zmianami planów inwestycyjnych Wspólnicy planują likwidację Spółki. W celu minimalizacji kosztów procesu likwidacji, wspólnicy planują przeprowadzić go w trybie uproszczonym przewidzianym w art. 67 § 1 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000 r. nr 94 poz. 1037 ze zm., winno być: t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm. - dalej: „KSH”), tj. bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego, w uzgodniony jednomyślnie między Wspólnikami sposób. W związku z powyższym działaniem ustanie byt prawny Spółki, a posiadane aktywa zostaną przekazane Wspólnikom, w tym Wnioskodawcy. Majątek Spółki zostanie przekazany Wspólnikom proporcjonalnie do ich udziału w zysku Spółki w taki sposób, że do majątku osób fizycznych tafią głównie środki trwałe, a do majątku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością środki pieniężne.

W procesie rozwiązania Spółki Wspólnikom zostanie przekazany cały majątek Spółki, w tym m.in. wszystkie aktywa (w szczególności Nieruchomości I i Nieruchomości II), wszelkie zobowiązania i umowy dotyczące działalności Spółki, wartości niematerialne i prawne, tajemnice przedsiębiorstwa, baza klientów, znaki towarowe, dokumentacja księgowa i podatkowa. Wspólnicy wstąpią we wszelkie prawa i obowiązki Spółki związane z prowadzoną przez nią działalnością.

Tak zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych służy Spółce do działalności związanej z wynajmem powierzchni biurowych oraz magazynowych. Budynki, budowle oraz grunty są wyszczególnione w ewidencji środków trwałych Spółki.

Następnie, posiadane przez Wspólnika 2 udziały we własności środków trwałych, w tym Nieruchomości I i Nieruchomości II, - zostałyby przekazane w formie darowizny na rzecz Wnioskodawcy tak, aby w jej efekcie Wnioskodawca stał się jedynym właścicielem wszystkich rzeczy i praw stanowiących dotychczasowy majątek Spółki.

Po otrzymaniu darowizny od Wspólnika 2 Wnioskodawca, jako jedyny właściciel Nieruchomości II przekaże je (lub tylko niektóre z nich) w drodze darowizny innej osobie fizycznej, należącej do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn („Obdarowany”).

Ta osoba fizyczna, po otrzymaniu darowizny, może podjąć decyzję o rozpoczęciu działalności gospodarczej w oparciu o otrzymany od Wnioskodawcy majątek (Nieruchomości II lub tylko wybrane grunty składające się na Nieruchomości II), w formie jednoosobowej działalności gospodarczej i wprowadzeniu ww. gruntów do ewidencji środków trwałych tej działalności lub wniesieniu ich aportem do spółki osobowej (innej niż spółka komandytowo-akcyjna). Ze względu na nabycie środków trwałych w drodze darowizny, ich wartość początkowa zostałaby określona, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „PITU”), w wartości rynkowej z dnia nabycia.

Dwie z ww. Nieruchomości II zostały nabyte przez Spółkę od osób fizycznych niebędących podatnikami VAT w związku z czym nie przysługiwało Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego od należnego w odniesieniu do ich nabycia. Natomiast trzecia z ww. Nieruchomości II została wniesiona aportem przez komplementariusza Spółki - spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Aport ten był zwolniony z VAT, w związku z czym również nie przysługiwało Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego od należnego.

Na wchodzące w skład Nieruchomości II działki gruntu były ponoszone nakłady inwestycyjne jednakże w nieznacznym zakresie (nieprzekraczającym 30% ich wartości początkowej). Nakłady poniesione na dwie z ww. Nieruchomości II działki związane były z wydatkami na nabycie nieruchomości - obsługę prawną, taksy notarialne, tłumaczenia, a także projekty budowlane (m.in. projekt zagrody agroturystycznej). Nakłady na trzecią z ww. Nieruchomości II związane były z wyburzeniem znajdującego się na niej w momencie nabycia budynku mieszkalnego oraz przygotowaniem dokumentacji projektowej i uzyskaniem stosownych pozwoleń na budowę wielolokalowego budynku mieszkalno-usługowego. W odniesieniu do zakupionych towarów i usług, stanowiących nakłady na Nieruchomości II istniało prawo do odliczenia, w związku z czym podatek VAT naliczony został przez Spółkę odliczony od VAT należnego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w wyniku rozwiązania Spółki i przejęcia jej majątku przez Wspólników powstanie u Wnioskodawcy opodatkowany przychód, czy też będzie to przychód podlegający opodatkowaniu dopiero w momencie odpłatnego zbycia przejętych składników majątku w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku przekazania w konsekwencji rozwiązania Spółki przypadającej na niego części majątku Spółki nie powstanie u niego przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 KSH, spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Spółki jawna i komandytowa nie posiadają osobowości prawnej, nie są zatem podatnikami podatków dochodowych, a dochody tych spółek nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki jawnej lub komandytowej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w tych spółkach uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki osobowej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 PITU, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c PITU oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

W myśl art. 8 ust. 1 PITU, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 PITU, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Stosownie do art. 5b ust. 2 PITU, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1 PITU, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 PITU. Przy czym, w myśl art. 5a pkt 26 PITU, przez spółkę niebędąca osobą prawną, należy rozumieć spółkę niebędąca podatnikiem podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 PITU, za przychód z działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Co do zasady do przychodów z działalności gospodarczej należą wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 tej ustawy.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) PITU, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem, wspólnika z takiej spółki.

Stosownie do treści art. 14 ust. 3 pkt 10 i 12 lit. b) PITU, do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się:

*   środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki,
*   przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, likwidacja spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Z treści wyżej powołanych przepisów wynika, że ewentualny przychód z działalności gospodarczej po stronie Wnioskodawcy (jako wspólnika Spółki) mógłby powstać jedynie w przypadku niepieniężnych składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki osobowej, jednakże przychód ten wystąpiłby dopiero w momencie zbycia otrzymanego w toku likwidacji składnika majątku, pod warunkiem, że zbycie to miałoby charakter odpłatny oraz nastąpiłoby przed upływem 6 lat od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja spółki niebędącej osobą prawną lub w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie przez niego, w związku z likwidacją Spółki, niepieniężnych składników majątku nie spowoduje powstania przychodu podatkowego, stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 17 i ust. 3 pkt 12 PITU.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, środki pieniężne oraz wierzytelności ewentualnie otrzymane przez niego w wyniku likwidacji / rozwiązania Spółki nie będą stanowić dla niego przychodu. Z kolei otrzymane w wyniku likwidacji niepieniężne składniki majątku (np. Nieruchomości I, Nieruchomości II) składające się na przedsiębiorstwo Spółki będą stanowić po stronie Wnioskodawcy przychód podatkowy z działalności gospodarczej w rozumieniu PITU jedynie w przypadku, gdy zostaną zbyte przed upływem wspomnianego, sześcioletniego terminu. Samo otrzymanie wyżej wymienionych składników majątku rozwiązanej Spółki (składających się na jej przedsiębiorstwo) nie spowoduje powstania przychodu podatkowego dla Wnioskodawcy (jako wspólnika Spółki) na moment otrzymania tego majątku.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 2 kwietnia 2015 r., Znak: ILPB1/4511-1-5/15-3/ AG,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 23 października 2014 r., Znak: IPTPB1/415-435/14-2/ SJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Spółka komandytowa nie posiada osobowości prawnej, nie jest zatem podatnikiem podatków dochodowych, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki komandytowej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki osobowej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego jest natomiast spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, przy czym, jej dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, na zasadach przewidzianych w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Stosownie do art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Przy czym, w myśl art. 5a pkt 26 ww. ustawy, przez spółkę niebędącą osobą prawną, należy rozumieć spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Co do zasady do przychodów z działalności gospodarczej należą wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 tej ustawy.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki.

Stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 10 i 12 lit. b cyt. ustawy, do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się:

*   środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki,
*   przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki - jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.

Przy czym, w myśl art. 14 ust. 8 ww. ustawy, który wszedł w życie 1 stycznia 2015 r. na mocy ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 1328), przez środki pieniężne, o których mowa w ust. 3 pkt 10 i 11, rozumie się również wartość wierzytelności uprzednio zarachowanej jako przychód należny, pomniejszonej o należny podatek od towarów i usług, oraz wierzytelności z tytułu udzielonej przez spółkę niebędącą osobą prawną pożyczki – z wyjątkiem wierzytelności z tytułu odsetek od opóźnionej zapłaty oraz wierzytelności z tytułu odsetek z takiej pożyczki, jeżeli wierzytelności te zostały spłacone na rzecz otrzymującego je wspólnika.

Zatem, wierzytelności otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osoba prawną z tytułu likwidacji takiej spółki, które zostały uprzednio zarachowane jako przychody należne, jak i wierzytelności z tytułu udzielonej przez spółkę niebędącą osobą prawną pożyczki – z wyjątkiem wierzytelności z tytułu odsetek od opóźnionej zapłaty oraz wierzytelności z tytułu odsetek od takiej pożyczki, jeżeli wierzytelności te zostały spłacone na rzecz otrzymującego je wspólnika traktowane są również jak środki pieniężne, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe przepisy, art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b i art. 14 ust. 3 pkt 10 i 12 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, regulujące kwestie związane z zakończeniem uczestnictwa podatnika w spółce niebędącej osobą prawną zostały wprowadzone do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dniem 1 stycznia 2011 r. Ich celem było rozwianie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących skutków podatkowych zakończenia uczestnictwa podatnika w spółce osobowej (w tym także w wyniku likwidacji takiej spółki). Orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące interpretacji przepisów obowiązujących do końca 2010 r. było niejednolite; wskazywało jednak, że w przypadku wykazania przez podatnika przychodu z tytułu likwidacji spółki osobowej może dochodzić do podwójnego opodatkowania tych samych przysporzeń majątkowych w sytuacji, gdy otrzymywane przez niego składniki majątku sfinansowane były z opodatkowanych przez niego (na bieżąco w ciągu poszczególnych lat podatkowych, jako dochód z działalności gospodarczej), lecz pozostawionych w spółce zysków. Ustawodawca postanowił zatem, że w przypadku likwidacji spółki niebędącej osobą prawną gdy wspólnik otrzyma z tego tytułu środki pieniężne nie będą one podlegały opodatkowaniu, o ile będą miały swoje źródło w dochodach już opodatkowanych, np. w opodatkowanych przez podatnika lecz pozostawionych w spółce zyskach, czy też wniesionym wkładzie do spółki (pochodzącym z własnych, opodatkowanych wcześniej środków podatnika). Natomiast gdy wspólnik otrzyma z ww. tytułu niepieniężne składniki majątku odroczony zostanie moment opodatkowania do chwili, gdy podatnik odpłatnie zbędzie te składniki majątku, a zatem z tytułu tego zbycia uzyska dodatkowe, nieopodatkowane wcześniej środki.

Jednocześnie zauważyć należy, że cyt. przepisy nie odnoszą się wyłącznie do sytuacji, w której dochodzi do zakończenia bytu prawnego spółki niebędącej osobą prawną na skutek przeprowadzenia formalnego postępowania likwidacyjnego. Pod pojęciem „likwidacji” użytym w tym przepisie należy rozumieć, każdy, dopuszczalny i zgodny z przepisami prawa sposób ustania bytu prawnego takiej spółki, w wyniku którego dochodzi m.in. do podziału pomiędzy wspólników majątku spółki. Jeżeli zatem przepisy regulujące ustrój (tworzenie, funkcjonowanie i rozwiązywanie) danego typu spółki przewidują możliwość jej rozwiązania bez przeprowadzenia formalnego procesu likwidacji, np. na skutek jednomyślnej decyzji wszystkich wspólników, to skutki podatkowe takiego rozwiązania spółki należy oceniać także w oparciu o treść cyt. wyżej art. 14 ust. 3 pkt 10 i art. 14 ust. 3 pkt 10 i 12 lit. b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, Wnioskodawca jest osobą fizyczną wspólnikiem spółki komandytowej, której pozostałymi wspólnikami jest inna osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą (Wspólnik 2) oraz spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Obecnie głównym przedmiotem działalności Spółki jest wynajem powierzchni biurowych i magazynowych (m.in. wynajem nieruchomości na własny rachunek). Spółka prowadzi powyższą działalność w oparciu o majątek własny, w tym nieruchomości. W związku ze zmianami planów inwestycyjnych Wspólnicy planują likwidację Spółki poprzez rozwiązanie bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego, w uzgodniony jednomyślnie między Wspólnikami sposób. W związku z powyższym działaniem ustanie byt prawny Spółki, a posiadane aktywa zostaną przekazane Wspólnikom, w tym Wnioskodawcy. Majątek Spółki zostanie przekazany Wspólnikom proporcjonalnie do ich udziału w zysku Spółki w taki sposób, że do majątku osób fizycznych tafią głównie środki trwałe, a do majątku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością środki pieniężne. W procesie rozwiązania Spółki Wspólnikom zostanie przekazany cały majątek Spółki, w tym m.in. wszystkie aktywa (w szczególności Nieruchomości I i Nieruchomości II), wszelkie zobowiązania i umowy dotyczące działalności Spółki, wartości niematerialne i prawne, tajemnice przedsiębiorstwa, baza klientów, znaki towarowe, dokumentacja księgowa i podatkowa.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że (co do zasady) otrzymanie przez Wnioskodawcę w wyniku rozwiązania spółki komandytowej środków pieniężnych, przez które należy rozumieć również wierzytelności wymienione w art. 14 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i niepieniężnych składników majątku nie spowoduje u niego powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile źródłem pochodzenia tych składników nie będą dochody, które pomimo istnienia takiego obowiązku nie zostały uprzednio opodatkowane podatkiem dochodowym.

Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych ewentualnej sprzedaży niepieniężnych składników majątku wskazać należy, że w sytuacji gdy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpi rozwiązanie spółki niebędącej osobą prawną, do dnia sprzedaży niepieniężnych składników majątku upłynie 6 lat, wówczas Wnioskodawca nie uzyska przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takim przypadku nie zostanie bowiem wypełniona dyspozycja art. 14 ust. 2 pkt 17 w związku z art. 14 ust. 3 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w sytuacji gdy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpi rozwiązanie spółki niebędącej osobą prawną, do dnia sprzedaży niepieniężnych składników majątku nie upłynie 6 lat, wówczas Wnioskodawca uzyska przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej określony w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takim przypadku zostanie wypełniona dyspozycja art. 14 ust. 2 pkt 17 w związku art. 14 ust. 3 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.