Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1570/11/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-02-15
Teza: opodatkowania dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży stłuczki szklanej w stanie nieprzetworzonym oraz stłuczki szklanej po obróbce mechanicznej oraz sortowaniu
Słowa kluczowe: dostawa; obciążenia-obciążenia szczególne; złom
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 października 2011r. (data wpływu 20 października 2011r.) , uzupełnionym pismem z dnia 17 stycznia 2012r. (data wpływu 24 stycznia 2012r.) oraz pismem z dnia 8 lutego 2012r. (data wpływu 15 lutego 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży stłuczki szklanej w stanie nieprzetworzonym oraz stłuczki szklanej po obróbce mechanicznej oraz sortowaniu – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży stłuczki szklanej w stanie nieprzetworzonym oraz stłuczki szklanej po obróbce mechanicznej oraz sortowaniu.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 stycznia 2012r. (data wpływu 24 stycznia 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 11 stycznia 2012r. znak: IBPP1/443-1570/11/MS.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest działalność związana z unieszkodliwianiem odpadów, zagospodarowaniem niemetalowych odpadów i wyrobów wybrakowanych, sprzedaż hurtowa odpadów i złomu. Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 uptu, niekorzystającym ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 uptu.

W ramach opisanej działalności Wnioskodawca skupuje stłuczkę szklaną, która następnie:

1.  jest odsprzedawana w stanie nieprzetworzonym lub
2.  poddawana procesowi obróbki mechanicznej przy użyciu linii technologicznej wyposażonej w kruszarki do szkła oraz sortowaniu w celu usunięcia zanieczyszczeń i wysegregowania maksymalnej ilości surowca, który będzie mógł być wykorzystany do przerobu wtórnego. Zanieczyszczenia i odpady powstałe po przesortowaniu otrzymanej stłuczki są wywożone na wysypisko śmieci, gdzie zostają poddane utylizacji jako odpad poprzemysłowy. Pozostała część nadająca się do wtórnego przerobu jest przeznaczona do dalszej odsprzedaży jako surowiec wtórny.

Dostawa stłuczki nieprzetworzonej oraz stłuczki po procesie obróbki mechanicznej nie korzysta ze zwolnienia stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 uptu i jest dokonywana na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 uptu.

Wnioskodawca kwalifikuje stłuczkę odsprzedawaną w stanie nieprzetworzonym do grupowania PKWiU 38.11.51.0 „odpady szklane”. Natomiast stłuczka po obróbce mechanicznej i sortowaniu jest kwalifikowana do grupowania PKWiU 38.32.31.0 „surowce wtórne ze szkła”. Przedstawiona kwalifikacja znajduje potwierdzenie w interpretacji Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 4 sierpnia 2011r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 17 stycznia 2012r.):

Czy do dostawy stłuczki w stanie nieprzetworzonym znajdzie zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 7 uptu, tj. powinna być rozliczana przez nabywcę?

Jaka stawka powinna znaleźć zastosowanie do dostawy stłuczki po obróbce mechanicznej oraz sortowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa stłuczki w stanie nieprzetworzonym zaliczonej do grupowania PKWiU 38.11.51.0 „odpady szklane” dokonywana na rzecz podatnika niekorzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 i nie objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 powinna być rozliczana przez nabywcę, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 7 uptu.

W konsekwencji Wnioskodawca powinien udokumentować taką dostawę fakturą, która zamiast danych dotyczących stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem zawiera:

1.  adnotację, że podatek rozlicza nabywca, lub
2.  wskazanie właściwego przepisu ustawy lub dyrektywy, wskazującego, że podatek rozlicza nabywca, lub
3.  oznaczenie „odwrotne obciążenie” ( § 5ust. 15 rozporządzania Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, Dz. U. z 2011r. Nr 68, poz. 360).

Zasady opodatkowania określone w art. 17 ust. 1 pkt 7 uptu mają zastosowanie wyłącznie do towarów wymienionych w załączniku nr 11 do uptu. Towary objęte grupowaniem PKWiU 38.11.51.0 „odpady szklane” zostały wskazane w poz. 3 tego załącznika.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dostawa stłuczki po procesie obróbki oraz sortowaniu objętej grupowaniem PKWiU 38.32.31.0 „surowce wtórne ze szkła” podlega opodatkowaniu według stawki 23 % stosowanie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a uptu. Z uwagi, że towary objęte grupowaniem PKWiU 38.32.31.0 „surowce wtórne ze szkła” nie zostały wymienione w załączniku nr 11 do uptu, Wnioskodawca nie ma możliwości rozliczania dostawy ww. towarów w oparciu o mechanizm reverse charge. Dla towarów objętych grupowaniem PKWiU 38.32.31.0 „surowce wtórne ze szkła” ani uptu, ani przepisy wykonawcze do uptu, nie przewidują stosowania zwolnienia bądź stawki obniżonej. W konsekwencji należy stosować stawkę podstawową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem, ustawa definiuje podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. Powyższa definicja ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Ustawą z dnia 18 marca 2011r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332), do ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) z dniem 1 kwietnia 2011r. dodano przepis art. 17 ust. 1 pkt 7.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r. do dnia 30 czerwca 2011r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające złom, jeżeli dokonującym jego dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Na mocy art. 17 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r., nadanym ustawą z dnia 18 marca 2011r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Stosownie do art. 17 ust. 7 ustawy, dodanego ww. ustawą z dnia 18 marca 2011r., przepisy ust. 1 pkt 7 i 8 stosuje się, jeżeli nabywcą lub usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r., nadanym ustawą z dnia 9 czerwca 2011r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 134, poz. 780), podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

W załączniku 11 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, ustawodawca wskazał:

*   ex 24.10.14.0 – Granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali - wyłącznie wlewki lub gęsi zwykle ze stali wysokostopowej, otrzymywane przez przetopienie i odlanie drobniutkich odpadów lub złomu,
*   ex 24.45.30.0 – Pozostałe metale nieżelazne i wyroby z nich; cermetale; popiół i pozostałości zawierające metale i związki metali – wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych,
*   38.11.51.0 – Odpady szklane,
*   38.11.54.0 – Pozostałe odpady gumowe,
*   38.11.55.0 – Odpady z tworzyw sztucznych,
*   38.11.58.0 – Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal,
*   38.12.27 – Odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne,
*   ex 38.32.29.0 – Surowce wtórne z pozostałych metali – wyłącznie odpady i złom.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że ww. art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2011r.wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.

Mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli łącznie spełnione są cztery warunki:

1.  nabywcą towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT ,
2.  dostawcą towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT,
3.  dostawca towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT,
4.  dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Z powyższego wywieść należy, że w sytuacji, gdy dostawca jest podatnikiem VAT czynnym, który nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, a dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. jako dostawa towarów używanych (ruchomości), dostawa taka winna być udokumentowana przez kupującego (nabywcę towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT), występującego w charakterze podatnika (czynnego lub zwolnionego). A zatem w tej sytuacji nabywca towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, będąc podatnikiem w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 7 powołanej ustawy, będzie zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu nabycia tych towarów.

W przeciwnym natomiast przypadku, tj. gdy któryś z ww. warunków nie jest spełniony to obowiązek rozliczenia podatku w związku z tą dostawą spoczywa na dostawcy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.

Tym samym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 7 ustawy o VAT, podatnikami obowiązanymi do rozliczenia podatku są osoby nabywające towary mieszczące się w zakresie wskazanym w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, jeżeli spełnione zostaną ww. określone warunki dotyczące statusu podatkowego zarówno nabywcy, jak i dostawcy.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z kolei art. 106 ust. 1a wprowadzony do ustawy od dnia 1 kwietnia 2011r. stanowi, że w przypadkach o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku.

Pod pojęciem sprzedaży – w myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W związku z powyższymi regulacjami, podatnicy podatku od towarów i usług, z tytułu dostawy towarów, bądź świadczenia usług, zobowiązani są do naliczenia podatku należnego w określonej stawką podatku wysokości i wystawienia faktury VAT dokumentującej dokonane czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 106 ust. 8 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1.  określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2.  może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3.  może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

Na podstawie powyższej delegacji, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), zwane dalej rozporządzeniem.

Zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT” – § 4 ust. 1 rozporządzenia.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”;
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Natomiast w myśl § 5 ust. 15 ww. rozporządzenia, faktury stwierdzające dokonanie dostawy towarów lub wykonanie usługi, dla których podatnikiem zgodnie z przepisami ustawy jest nabywca towaru lub usługi, zamiast danych dotyczących stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem zawierają:

1.  adnotację, że podatek rozlicza nabywca, lub
2.  wskazanie właściwego przepisu ustawy lub dyrektywy, wskazującego, że podatek rozlicza nabywca, lub
3.  oznaczenie „odwrotne obciążenie”.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest działalność związana z unieszkodliwianiem odpadów, zagospodarowaniem niemetalowych odpadów i wyrobów wybrakowanych, sprzedaż hurtowa odpadów i złomu. Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 uptu, niekorzystającym ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 uptu.

W ramach opisanej działalności Wnioskodawca skupuje stłuczkę szklaną, która następnie:

1.  jest odsprzedawana w stanie nieprzetworzonym lub
2.  poddawana procesowi obróbki mechanicznej przy użyciu linii technologicznej wyposażonej w kruszarki do szkła oraz sortowaniu w celu usunięcia zanieczyszczeń i wysegregowania maksymalnej ilości surowca, który będzie mógł być wykorzystany do przerobu wtórnego. Zanieczyszczenia i odpady powstałe po przesortowaniu otrzymanej stłuczki są wywożone na wysypisko śmieci, gdzie zostają poddane utylizacji jako odpad poprzemysłowy. Pozostała część nadająca się do wtórnego przerobu jest przeznaczona do dalszej odsprzedaży jako surowiec wtórny.

Dostawa stłuczki nieprzetworzonej oraz stłuczki po procesie obróbki mechanicznej nie korzysta ze zwolnienia stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 uptu i jest dokonywana na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 uptu.

Wnioskodawca kwalifikuje stłuczkę odsprzedawaną w stanie nieprzetworzonym do grupowania PKWiU 38.11.51.0 „odpady szklane”. Natomiast stłuczka po obróbce mechanicznej i sortowaniu jest kwalifikowana do grupowania PKWiU 38.32.31.0 „surowce wtórne ze szkła”. Przedstawiona kwalifikacja znajduje potwierdzenie w interpretacji Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 4 sierpnia 2011r.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zasad opodatkowania dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży stłuczki szklanej w stanie nieprzetworzonym oraz stłuczki szklanej po obróbce mechanicznej oraz sortowaniu.

Z treści wniosku wynika, iż stłuczka szklana w stanie nieprzetworzonym będąca przedmiotem wniosku zaklasyfikowana została przez Wnioskodawcę do grupowania 38.11.51.0 – „odpady szklane”. W pozycji 3 załącznika nr 11 do ustawy o VAT ujęte zostały towary o symbolu PKWiU 38.11.51.0 – Odpady szklane.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że przedmiotowa stłuczka szklana w stanie nieprzetworzonym zaklasyfikowana przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 38.11.51.0 – „odpady szklane” jest towarem o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r.

Tym samym do dostawy stłuczki szklanej w stanie nieprzetworzonym będącej przedmiotem wniosku, w sytuacji gdy dokonującym jej dostawy jest podatnik (Wnioskodawca), o którym mowa w art. 15 tej ustawy niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie będzie objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz nabywca (kontrahent Wnioskodawcy) jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT należy zastosować metodę opodatkowania dostawy przez nabywcę.

A zatem w tej sytuacji nabywca stłuczki szklanej w stanie nieprzetworzonym wymienionej w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, będąc podatnikiem w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 7 powołanej ustawy, będzie zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu jej nabycia.

Natomiast Wnioskodawca w myśl § 5 ust. 15 ww. rozporządzenia Ministra Finansów dnia 28 marca 2011r. dokonując dostawy przedmiotowej stłuczki szklanej w stanie nieprzetworzonym jest zobowiązany wystawić fakturę VAT (stwierdzającą dokonanie dostawy towaru dla którego podatnikiem zgodnie z przepisami ustawy jest nabywca towaru), w której zamiast danych dotyczących stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem zawrze:

1.  adnotację, że podatek rozlicza nabywca, lub
2.  wskazanie właściwego przepisu ustawy lub dyrektywy, wskazującego, że podatek rozlicza nabywca, lub
3.  oznaczenie „odwrotne obciążenie”.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa stłuczki w stanie nieprzetworzonym zaliczonej do grupowania PKWiU 38.11.51.0 „odpady szklane” dokonywana na rzecz podatnika niekorzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 i nie objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 powinna być rozliczana przez nabywcę, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT a Wnioskodawca powinien udokumentować taką dostawę fakturą wystawiona zgodnie z postanowieniami § 5 ust. 15 rozporządzania Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r., należało uznać za prawidłowe.

Z treści wniosku wynika ponadto, iż stłuczka szklana po obróbce mechanicznej oraz sortowaniu będąca również przedmiotem wniosku zaklasyfikowana została przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 38.32.31.0 – „surowce wtórne ze szkła”. Dostarczany przez Wnioskodawcę towar nie został wymieniony przez ustawodawcę w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, a w konsekwencji w analizowanej sprawie w odniesieniu do tego towaru nie znajdzie zastosowania mechanizm odwróconego obciążenia podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie dla towarów objętych grupowaniem PKWiU 38.32.31.0 „surowce wtórne ze szkła” ani ustawa o VAT, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy, nie przewidują stosowania zwolnienia bądź stawki obniżonej. W konsekwencji Wnioskodawca zobowiązany jest do opodatkowania dostaw stłuczki szklanej po obróbce mechanicznej według podstawowej stawki podatku VAT w wysokości 23%.

Zatem również stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa stłuczki szklanej po obróbce mechanicznej powinna być opodatkowana podstawowa stawka podatku VAT, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.