Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-561/11-4/ISZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-13
Teza: opodatkowanie sprzedaży działek budowlanych nabytych w drodze spadku;
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; działki; spadek; sprzedaż-sprzedaż działek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskującej, przedstawione we wniosku z dnia 30.03.2011r. (data wpływu 01.04.2011r.) – uzupełnionym w dniu 24.06.2011r. na wezwanie Organu z dnia 10.06.2011r. - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych nabytych w drodze spadku - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 01.04.2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych nabytych w drodze spadku.

Przedmiotowy wniosek uzupełniony został pismem z dnia 18.06.2011r. (data wpływu: 24.06.2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 10.06.2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podatniczka na podstawie postanowienia o spadku z 1998 roku otrzymała po ojcu spadek w postaci ⅓. Spadek obejmuje działkę budowlaną, która może być przeznaczona na cele budowlane, z tej części spadku podatniczka wydzieliła 3 działki budowlane. Sprzedaż ta nie jest prowadzoną działalnością gospodarczą, zatem nie może być objęta podatkiem VAT.

Wyrok Sądu Administracyjnego z Warszawy 15.01.2007r. sygn. III SA/Wa 3885/06 postanowił, że sprzedaż kilku działek budowlanych, jeżeli działki stanowią majątek osobisty podatnika i nie służą prowadzonej przez niego działalności gospodarczej nie można nazwać działalnością gospodarczą. Czynność ta, bowiem nie wiąże się z uzyskaniem stałego dochodu.

Podobnie orzekł Sąd Administracyjny we Wrocławiu z 06.09.2006r. sygn. I SA/Wr 1245/05. Podkreśla, że wykorzystywanie prywatnego majątku przez osoby fizyczne nie stanowią podstawy do opodatkowania czynności sprzedaży jeżeli czynności te nie są wykorzystywaniem działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu do wniosku, Wnioskująca wskazała, iż jest zarejestrowana jako podatnik podatku VAT, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Charakter prowadzonej działalności nie ma i nigdy nie miał związku ze sprzedażą gruntów lub nieruchomości .Wnioskodawczyni nie posiadała i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego. Wnioskodawczyni również nie dokonywała i nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych. Przedmiotowy grunt nie był udostępniony odpłatnie bądź nieodpłatnie innym osobom. Wnioskująca nie dokonywała wcześniej sprzedaży działek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż działek budowlanych nabytych w drodze spadku z 1998r. jest zwolniona z podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z orzeczeniem WSA sprzedaż jest zwolniona z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - mocą ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów (w tym przypadku gruntów) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Niezbędnym do uznania dostawy towarów za działalność gospodarczą jest, aby w momencie jej dokonania podatnik miał zamiar dokonywać czynności wielokrotnie. Jeżeli podmiot dokonuje sprzedaży gruntu przeznaczonego pod zabudowę, a okoliczności nie wskazują, że czynności te wykonywane są z zamiarem ich powtarzania (kontynuowania) i nie zmierzają do nadania im stałego (zorganizowanego) charakteru, to nie można stwierdzić, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Opisane we wniosku okoliczności nie wskazują, aby sprzedaż nieruchomości gruntowej miałaby być czyniona z zamiarem wykonywania w sposób częstotliwy.

Jak wynika z treści wniosku, Podatniczka w 1998 roku otrzymała po ojcu spadek w postaci ⅓. Z tej części spadku podatniczka wydzieliła 3 działki budowlane.

Wnioskująca wskazała, iż jest zarejestrowana jako podatnik podatku VAT, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Charakter prowadzonej działalności nie ma i nigdy nie miał związku ze sprzedażą gruntów lub nieruchomości.

Wnioskodawczyni nie posiadała i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego. Wnioskodawczyni również nie dokonywała i nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych. Przedmiotowy grunt nie był udostępniony odpłatnie bądź nieodpłatnie innym osobom. Wnioskująca nie dokonywała wcześniej sprzedaży działek.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że sprzedaż wymienionych działek budowlanych wchodzących w skład majątku osobistego Zainteresowanej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskująca dokonując ich sprzedaży korzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Z powyższego opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni wprawdzie prowadzi działalność gospodarczą, i jest zarejestrowana jako podatnik podatku VAT lecz jak wskazano w opisie stanu faktycznego „charakter prowadzonej działalności nie ma i nigdy nie miał związku ze sprzedażą gruntów lub nieruchomości”. Zatem Zainteresowanej nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w odniesieniu do transakcji sprzedaży ww. gruntu pochodzącego z majątku osobistego, w myśl art. 15 ustawy o VAT. Przedmioty grunt w żaden sposób nie służył działalności gospodarczej. Nieruchomość nie była od chwili nabycia (otrzymania w ramach spadku) wykorzystywana w żaden sposób przez Wnioskodawczynie, nie była ona przedmiotem umowy najmu, dzierżawy czy umowy o podobnym charakterze, nie była ona także wykorzystywana do działalności rolniczej. Wnioskodawczyni nie czerpała z niego żadnych pożytków i stanowi on jej majątek osobisty. Ze względu bowiem na sposób nabycia przedmiotowej nieruchomości w formie spadku, należy uznać, iż intencją Zainteresowanej w momencie nabycia gruntu nie był zamiar ich odsprzedaży.

Reasumując, w świetle opisu stanu faktycznego, Wnioskodawczyni sprzedając grunt korzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a co za tym idzie sprzedaż przedmiotowej nieruchomości gruntowej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku VAT z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek.

Zauważyć ponadto należy, że ustawa o podatku VAT rozróżnia czynności niepodlegające opodatkowaniu - do których nie mają zastosowania przepisy ustawy o VAT oraz czynności zwolnione z opodatkowania, do których przepisy te mają zastosowanie.

Jak stwierdzono wyżej, czynność sprzedaży przez Wnioskującą wymienionych działek budowlanych nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, w związku z czym nie mają tu zastosowania przepisy ustawy o podatku VAT. Zatem przy ich sprzedaży Wnioskująca nie może skorzystać ze zwolnień od podatku VAT, które określone zostały w tych przepisach.

Wobec powyższego, ponieważ zdaniem Zainteresowanej sprzedaż działek w przedstawionym stanie faktycznym korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, stanowisko przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.

Przedstawione w niniejszej interpretacji stanowisko Organu, zgodnie z którym sprzedaż przez osobę fizyczną majątku prywatnego (w postaci działek budowlanych), nie związanego z działalnością gospodarczą, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, potwierdza powołany przez Zainteresowaną wyrok WSA w Warszawie III SA/Wa 3885/06. Natomiast wyrok I SA/Wr 1245/05 – również powołany we wniosku, nie dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości.

Z powołanego we wniosku orzecznictwa nie należy zatem wywodzić, iż sprzedaż przez osoby fizyczne działek budowlanych stanowiących ich majątek prywatny podlega zwolnieniu od podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.