Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.540.2019.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-12
Teza: możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, w części dotyczącej wydatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na: spłatę kredytu wraz z odsetkami, zaciągniętego przez Wnioskodawczynię na zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego po uzyskaniu przychodu z odpłatnego zbycia zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz remont lokalu mieszkalnego
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; kredyt; lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości-nabycie nieruchomości; remonty; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dniu 25 września 2019 r. (data wpływu 1 października 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 listopada 2019 r. (data wpływu 26 listopada 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, w części dotyczącej wydatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na:

*   spłatę kredytu wraz z odsetkami, zaciągniętego przez Wnioskodawczynię na zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego po uzyskaniu przychodu z odpłatnego zbycia – **jest nieprawidłowe,**

*   zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz remont lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 12 listopada 2019 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.540.2019.1.KK, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 12 listopada 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 18 listopada 2019 r.). W dniu 26 listopada 2019 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (data nadania 20 listopada 2019 r.).

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

W dniu 15 października 2018 r., na podstawie aktu notarialnego umowy darowizny Wnioskodawczyni otrzymała od córki lokal mieszkalny położony w A. Lokal ten zbyła w dniu 23 stycznia 2019 r. na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego.

Wnioskodawczyni w A. posiada lokale mieszkalne:

*   ul. …. 1/42 – kredyt hipoteczny,

*   ul. ….. 1/43,

*   ul. …\`(...)\` 1/44 – kredyt hipoteczny (nowo nabyty w dniu 9 października 2019 r.).

Wnioskodawczyni wraz z mężem zamieszkuje w A. przy ul. ….. 1/43. W dniu 9 października 2019 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Lokal ten jest położony na tym samym piętrze oraz jest przyległy do mieszkania, w którym aktualnie zamieszkuje. Wnioskodawczyni i mąż posiadają zgodę Spółdzielni na połączenie tych lokali (nr 1/43 i 1/44) i będą one służyły realizacji własnych celów mieszkaniowych. W miejscowości, w której położony jest lokal mieszkalny znajduje się centrum interesów osobistych i gospodarczych Wnioskodawczyni i męża.

W dniu 17 września 2019 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zaciągnęła kredyt w Banku, który był przeznaczony na zakup lokalu, a kwota kredytu została przelana przez Bank na konto sprzedającego. Kredyt ten ma zabezpieczenie hipoteczne. Część pieniędzy na zakup lokalu była środkami własnymi Wnioskodawczyni i męża. Wnioskodawczyni nie posiada z mężem rozdzielności majątkowej.

Z tytułu sporządzenia aktu notarialnego zakupu lokalu w A. przy ul. ….. 1/44 zostały poniesione koszty notarialne i koszty te są udokumentowane w akcie notarialnym w rubryce pobrano łączną kwotę. Wnioskodawczyni poniosła koszty nabycia (podatek dochodowy od zakupu nowego lokalu) udokumentowane w akcie notarialnym nabycia tego lokalu.

Koszt wyceny mieszkania poniesiony został przy przyznawaniu kredytu hipotecznego i jest to udokumentowane w umowie kredytu.

Sprzedaż lokalu w 2019 r. nie nastąpiła w ramach prowadzenia działalności gospodarczej.

W dniu 1 października 2019 r. ze środków pochodzących ze sprzedaży była wypłacona zaliczka i podpisana umowa przedwstępna (zaliczka w kwocie 28 424 zł), co wynika z aktu notarialnego. Brakująca kwota na zakup to kredyt hipoteczny.

Wnioskodawczyni zamierza wyremontować w ciągu trzech lat nabyty lokal mieszkalny i wydatkować przychód ze sprzedaży nieruchomości. Wydatki z przychodu na własne cele mieszkaniowe będą udokumentowane, remont będzie udokumentowany fakturami zakupu, a spłata rat kredytu wyciągiem z konta bankowego. Planowany remont mieszkania będzie obejmował: montaż okien, montaż drzwi, naprawę instalacji elektrycznej, położenie podłóg (paneli wraz z listwami i gąbkami wyrównującymi). Ponadto, kompletny remont łazienki: położenie glazury, zamontowanie armatury (wanna, prysznic, w.c.), zamontowanie kinkietów, wymianę rur, montaż płyty kartonowo-gipsowej, montaż kształtowników. Remont mieszkania nie będzie obejmował wyposażenia (mebli).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

Czy Wnioskodawczyni może skorzystać z ulgi mieszkaniowej w związku z nabyciem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, jego remontem oraz spłatę rat kredytu wraz z odsetkami, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku ust. 25 pkt 1 lit. b) i lit. d) oraz ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, może Ona skorzystać z ulgi wymienionej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni spełnia wszystkie warunki do uzyskania ulgi, gdyż przychód ze sprzedaży nieruchomości przeznacza w ustawowo określonym czasie na zakup, remont i spłatę spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, w którym realizuje własne potrzeby. Ulga przysługuje Wnioskodawczyni z tytułu wydatkowania środków pieniężnych na nabycie lokalu mieszkalnego (art. 21 ust. 1 pkt 131 i ust. 25 pkt 1 lit. b) ww. ustawy), remont lokalu mieszkalnego (art. 21 ust. 1 pkt 131 i ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy) oraz spłatę kredytu (art. 21 ust. 25 pkt 2).

Wnioskodawczyni podnosi, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nabyła wraz z mężem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowego od osób fizycznych, w części dotyczącej wydatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na:

*   spłatę kredytu wraz z odsetkami, zaciągniętego przez Wnioskodawczynię na zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego po uzyskaniu przychodu z odpłatnego zbycia –**jest nieprawidłowe,**

*   zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz remont lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z treści wniosku wynika, że w dniu 15 października 2018 r. Wnioskodawczyni otrzymała od córki na podstawie umowy darowizny lokal mieszkalny, który zbyła w dniu 23 stycznia 2019 r. na podstawie umowy sprzedaży.

Wobec powyższego, sprzedaż lokalu mieszkalnego dokonana przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do ust. 2 ww. przepisu, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Na mocy art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do art. 30e ust. 5 tej ustawy, dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Zgodnie z art. 30e ust. 7 ww. ustawy, w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu, o które pomniejsza się przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).

W art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca precyzyjnie wskazał, na podstawie jakich dokumentów określa się wysokość poniesionych nakładów w przypadku kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 6c i 6d tej ustawy. Należą do nich faktury VAT w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług oraz dokumenty stwierdzające poniesienie opłat administracyjnych, z których dokładnie wynika jaka była kwota faktycznie poniesionych wydatków, kto je ponosił oraz dokładny termin ich poniesienia, a także za jakiego rodzaju usługę/świadczenie jest to opłata.

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Norma ta stanowi, że wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje więc taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego,

– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,

1.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)

– w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy, wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

W myśl art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 28 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

*   nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub

*   budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

– przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Jak wynika z art. 21 ust. 30 ww. ustawy, przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Innymi słowy, przepis ten zapobiega sytuacji, kiedy podatnik dwukrotnie odliczyłby ten sam wydatek – raz zaliczając wydatek na nabycie lokalu mieszkalnego w koszty uzyskania przychodu, za drugim zaś razem jako wydatek na spłatę kredytu, którym sfinansował ten właśnie cel (zakup). Ustawodawca ustanowił zatem jednoznaczny zakaz dwukrotnego odliczania i korzystania z ulg w odniesieniu do tych samych wydatków.

Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem, oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Z wykładni językowej przytoczonych wyżej przepisów, a w szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(…) wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (…), jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe (…)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Termin do wydatkowania środków rozpoczyna się począwszy od dnia sprzedaży, a kończy z upływem trzech lat liczonych od końca roku, w którym miała miejsce sprzedaż nieruchomości lub praw. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe muszą bezwzględnie pochodzić ze sprzedaży nieruchomości lub praw.

Należy zauważyć, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do jednego z wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy celów, jednakże – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – wydatkowanie przychodu musi być ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Innymi słowy, ustawodawca nie zastrzegł, że własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą do posiadania przez Wnioskodawczynię tylko jednego lokalu mieszkalnego. W świetle takiego wyjaśnienia osoba, która posiada miejsce zamieszkania może nabyć kolejny lokal mieszkalny w celu zaspokojenia własnych celów mieszkaniowych. Zatem, podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości lub praw może przeznaczyć go na zakup nieruchomości lub prawa, pomimo że jest właścicielem lub współwłaścicielem innych lokali mieszkalnych, zachowując przy tym prawo do ww. zwolnienia, jednakże zakup ma służyć faktycznemu zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych tego podatnika.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni zamieszkuje wraz z mężem w lokalu mieszkalnym położonym w A. przy ul. ….. 1/43. W dniu 9 października 2019 r. Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Lokal ten jest położony na tym samym piętrze oraz jest przyległy do mieszkania, w którym zamieszkują. Małżonkowie posiadają zgodę Spółdzielni na połączenie tych lokali i będą one służyły realizacji własnych celów mieszkaniowych. W miejscowości, w której położony jest lokal mieszkalny znajduje się centrum interesów osobistych i gospodarczych Wnioskodawczyni i męża. W dniu 17 września 2019 r. zaciągnęli kredyt w Banku, który był przeznaczony na zakup lokalu, a kwota kredytu została przelana przez Bank na konto sprzedającego. Kredyt ten ma zabezpieczenie hipoteczne. Część pieniędzy na zakup lokalu była środkami własnymi Wnioskodawczyni i męża. Wnioskodawczyni nie posiada z mężem rozdzielności majątkowej. W dniu 1 października 2019 r. ze środków pochodzących ze sprzedaży była wypłacona zaliczka i podpisana umowa przedwstępna, co wynika z aktu notarialnego. Brakująca kwota na zakup to kredyt hipoteczny. Wnioskodawczyni zamierza wyremontować w ciągu trzech lat nabyty lokal mieszkalny i wydatkować przychód ze sprzedaży nieruchomości. Wydatki z przychodu na własne cele mieszkaniowe będą udokumentowane; remont będzie udokumentowany fakturami zakupu, a spłata rat kredytu wyciągiem z konta bankowego. Planowany remont mieszkania będzie obejmował: montaż okien, montaż drzwi, naprawę instalacji elektrycznej, położenie podłóg (paneli wraz z listwami i gąbkami wyrównującymi). Ponadto, kompletny remont łazienki: położenie glazury, zamontowanie armatury (wanna, prysznic, w.c.), zamontowanie kinkietów, wymianę rur, montaż płyty kartonowo-gipsowej, montaż kształtowników. Remont nie będzie obejmował wyposażenia (mebli).

Z wykładni językowej przepisu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że dla skorzystania ze zwolnienia musi zaistnieć chronologia zdarzeń (najpierw zaciągnięcie kredyt bankowego, a następnie uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia). Wnioskodawczyni w dniu 23 stycznia 2019 r. sprzedała lokal mieszkalny i osiągnęła z tego tytułu przychód podlegający opodatkowaniu. Natomiast w dniu 17 września 2019 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zaciągnęła kredyt w Banku, przeznaczony na zakup spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego. W związku z tym, w sytuacji przedstawionej we wniosku nie została spełniona przesłanka zawarta w przepisach art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniająca do zwolnienia od podatku dochodowego, ponieważ zaciągnięcie kredytu bankowego na zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nastąpiło po osiągnięciu przychodu ze zbycia lokalu mieszkalnego. Wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu wraz z odsetkami, zaciągniętego przez Wnioskodawczynię po uzyskaniu przychodu z odpłatnego zbycia, na zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, nie uprawnia do zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wątpliwości Wnioskodawczyni budzi kwestia, czy nabycie na cele mieszkaniowe spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego do wspólności majątkowej małżeńskiej, ze środków uzyskanych z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego nabytego w drodze umowy darowizny w 2018 r. (stanowiącego Jej majątek odrębny), stanowi w całości wydatek na cele mieszkaniowe uprawniający do zwolnienia przedmiotowego, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, czy można do ww. ulgi mieszkaniowej zaliczyć wydatki związane z remontem nabytego lokalu mieszkalnego.

W tym miejscu wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2019 r., poz. 2086, z późn. zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Jak wynika z art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Stosownie natomiast do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przeznaczenie przychodu ze sprzedaży na nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, uprawnia do zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. W przedstawionym stanie faktycznym warunek wydatkowania przychodu na własne cele mieszkaniowe został spełniony, gdyż Wnioskodawczyni uzyskany przychód ze sprzedaży przeznaczyła na zaliczkę z tytułu zawarcia umowy dotyczącej nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. W nabytym lokalu mieszkalnym Wnioskodawczyni będzie zaspokajała własne potrzeby mieszkaniowe zamieszkując wraz z mężem w połączonych lokalach mieszkalnych. Wnioskodawczyni wypełniła tym samym dyspozycję wydatkowania przychodu na własne cele mieszkaniowe, o czym wprost stanowi przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy wynika, że do wydatków mieszkaniowych ustawodawca zaliczył również remont lokalu mieszkalnego, którego podatnik jest właścicielem.

Odnosząc się do wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia na remont lokalu mieszkalnego należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia „remont”, zatem właściwym jest odwołanie się w tej kwestii do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186). W myśl art. 3 pkt 8 tej ustawy poprzez „remont” należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Za „remont” uważa się w szczególności wykonanie robót budowlanych w istniejącym budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym wraz z wymianą dotychczas użytkowanych, zużytych składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np. dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji.

Jednocześnie właściwy organ podatkowy, weryfikujący możliwość skorzystania ze zwolnienia, uprawniony jest żądać od podatników przedłożenia dokumentów, z których będzie wynikało kiedy i przez kogo wydatki zostały poniesione. Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, umowy, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą w sposób wiarygodny potwierdzić.

Podkreślić należy, że wydatki na zakup i montaż kinkietów, co do zasady, nie stanowią wydatku na własne cele mieszkaniowe (remont) chyba, że oświetlenie to zostało trwale połączone z elementami konstrukcyjnymi lokalu mieszkalnego.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że dokonane w 2019 r. odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię lokalu mieszkalnego, nabytego w 2018 r. na podstawie umowy darowizny, będzie stanowiło źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.

Wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w terminie trzech lat, licząc od końca roku, w którym zostało dokonane odpłatne zbycie, na wpłatę zaliczki związanej z nabyciem przez Wnioskodawczynię wraz z mężem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, w którym Wnioskodawczyni realizuje własne cele mieszkaniowe, stanowi wydatek na Jej własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w terminie trzech lat, licząc od końca roku, w którym zostało dokonane odpłatne zbycie, na prace remontowe w lokalu mieszkalnym wskazane we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyłączeniem wydatków na kinkiety niepołączone z elementami konstrukcyjnymi lokalu mieszkalnego.

Zwolniony od podatku będzie dochód w proporcji odpowiadającej iloczynowi dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni w przychodzie z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego. W tej części stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Natomiast wydatkowanie przez Wnioskodawczynię przychodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu wraz z odsetkami, zaciągniętego przez Wnioskodawczynię po uzyskaniu przychodu z odpłatnego zbycia, na zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego do współwłasności majątkowej małżeńskiej, nie uprawnia Wnioskodawczyni do skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy wydatkowaniu tych środków nie zostały spełnienie warunki określone w art. art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), ponieważ zaciągnięcie kredytu bankowego nastąpiło po osiągnięciu przychodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego. W tej części stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto, Organ podatkowy wyjaśnia, że w niniejszej interpretacji nie zajął stanowiska w sprawie zaliczenia wydatków poniesionych przez Wnioskodawczynię do kosztów uzyskania przychodów tj. wymienionych w treści wniosku kosztów aktu notarialnego, kosztów wyceny, gdyż zagadnienie to nie było przedmiotem pytania sformułowanego przez Wnioskodawczynię we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej.

Końcowo Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Ponadto wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla Jej męża.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy ).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.