Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.721.2025.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Brak prawa do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
ponoszonych na Instalacje w ramach projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    ponoszonych na Instalacje w ramach Projektu pn. „...”.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina ... (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    (dalej: VAT) zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465, dalej: ustawa o samorządzie gminnym) Gmina jest wyposażona w osobowość
    prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność. Na mocy art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy do zakresu
    działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o
    samorządzie gminnym do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy z zakresu ładu
    przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz
    gospodarki wodnej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności
    publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się jednostki budżetowe (dalej: Jednostki).
    Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż w świetle ustawy z dnia 5 września 2016 r. o
    szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu
    środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem
    środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich
    Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego
    (Dz. U. z 2016 r. poz. 1454), w dniu 1 stycznia 2017 r. doszło do scentralizowania rozliczeń
    VAT Gminy i Jednostek. W związku z tym, od tego dnia Jednostki nie funkcjonują jako
    odrębni od Gminy podatnicy VAT.
    Gmina przystąpiła do realizacji projektu pn. „...” (dalej: Projekt). Projekt jest dofinansowany
    ze środków Funduszy Europejskich dla ... 2021-2027.
    W ramach przedmiotowego projektu Gmina zamierza rozpisać zamówienie publiczne
    polegające na zakupie i montażu instalacji fotowoltaicznych (dalej: Instalacje) na
    budynkach trzech Jednostek Gminy tj. ... .
    Ponoszone w tym zakresie przez Gminę wydatki będą udokumentowane wystawionymi na
    Wnioskodawcę przez wykonawców fakturami VAT, z wykazanymi na nich kwotami VAT
    naliczonego – na fakturach będą wskazane dane Gminy, w tym numer NIP Gminy.
    W budynkach wyżej wskazanych jednostek budżetowych Gminy, tj. Szkoły Podstawowej w
    ..., Zespołu Szkół w ... oraz Publicznego Przedszkola w ..., Gmina poprzez swoje jednostki
    budżetowe nie udostępnia odpłatnie powierzchni i pomieszczeń w ramach umów najmu
    lub dzierżawy.
    Po zakupie i montażu Instalacji na budynku Szkoły Podstawowej w ..., Zespole Szkół w ...
    oraz Publicznym Przedszkolu w ... Gmina zawrze z przedsiębiorstwem energetycznym
    stosowną umowę, która określać będzie zasady funkcjonowania każdej z Instalacji. W
    związku z montażem Instalacji w ramach Projektu Gmina będzie prosumentem energii
    odnawialnej, w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361; dalej: ustawa o OZE).
    Instalacje będą stanowić mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE.
    Gmina wyjaśnia, iż będzie rozliczała się z przedsiębiorstwem energetycznym z energii
    elektrycznej wyprodukowanej w Instalacjach na zasadzie net-billingu. Oznacza to odrębne
    rozliczenie wartości (nie ilości) energii elektrycznej wprowadzonej do sieci

    elektroenergetycznej z instalacji fotowoltaicznej i energii elektrycznej pobranej z sieci
    elektroenergetycznej – w oparciu o rynkową cenę energii elektrycznej cenę giełdową
    godzinową z Rynku Dnia Następnego (RDN). Wartość środków zgromadzonych przez
    Gminę za energię elektryczną wprowadzoną do sieci elektroenergetycznej będzie
    stanowić tzw. depozyt prosumencki, przeznaczony na rozliczenie zobowiązań Gminy z
    tytułu zakupu energii elektrycznej od przedsiębiorstwa energetycznego. Kwota depozytu
    prosumenckiego może być rozliczana na koncie Gminy przez 12 miesięcy od dnia jej
    przypisania. Wysokość ewentualnej nadpłaty (niewykorzystanej w ciągu 12 miesięcy),
    zwracanej przez przedsiębiorstwo energetyczne, nie może przekroczyć 20% wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy
    zwrot nadpłaty.
    Umowa, która zostanie zawarta przez Gminę z przedsiębiorstwem energetycznym, nie
    będzie przewidywać odrębnego wynagrodzenia dla Gminy za energię elektryczną
    wyprodukowaną w Instalacjach. Tym niemniej jak Gmina wskazała powyżej, Gmina będzie
    rozliczała się z przedsiębiorstwem energetycznym na zasadach net-billingu, zatem wartość
    energii elektrycznej odprowadzona do sieci z instalacji fotowoltaicznej będzie
    kompensowana z wartością energii elektrycznej pobranej z sieci elektroenergetycznej.
    Czyli zobowiązanie Gminy z tytułu zakupu energii elektrycznej za dany miesiąc będzie
    pomniejszane o występujący po stronie Gminy depozyt prosumencki.
    Gmina wskazuje, że Instalacje, które zostaną zakupione i zamontowane w ramach
    Projektu w Szkole Podstawowej w ..., Zespole Szkół w ... oraz Publicznym Przedszkolu w ...
    będą służyć produkcji energii elektrycznej wykorzystywanej przez Gminę na rzecz tychże
    szkół / przedszkola. Gmina wyjaśnia, że sposób rozliczenia energii elektrycznej
    wyprodukowanej przez instalacje fotowoltaiczne zasadniczo polegać będzie na
    pomniejszeniu należności za energię pobraną w celu zasilenia szkół / przedszkola. Energia
    elektryczna nie będzie mogła być wykorzystana w żaden inny sposób tj. środki należne z
    tytułu jej dostawy trafią na tzw. depozyt prosumencki, który następnie pomniejszy koszt
    energii pobranej z konkretnego punktu poboru (konkretnej szkoły / przedszkola).
    Jednocześnie Gmina jest świadoma, że może być zobowiązana do dokumentowania
    przedmiotowej czynności za pomocą faktur VAT wystawionych przez Gminę na
    przedsiębiorstwo energetyczne (ze stawką VAT 23%).
    W efekcie wystawiania ww. faktur VAT przez Gminę na przedsiębiorstwo energetyczne, po
    stronie Gminy (w szkołach / przedszkolu) pojawi się sprzedaż opodatkowana VAT, co
    zasadniczo skutkować będzie możliwością wyliczenia tzw. pre-współczynnika, o którym
    mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z tym przepisem w zakresie, w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Z uwagi na powyższe może okazać się, że Gmina poprzez Szkołę Podstawową w ..., Zespół
    Szkół w ... oraz Publiczne Przedszkole w ... będzie wykorzystywać Instalacje, które zostaną
    zakupione i zamontowane w ramach Projektu zarówno - w marginalnym zakresie - do
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT jak również do działalności
    pozostającej poza zakresem ustawy o VAT tj. do działalności statutowej Gminy.
    Jednocześnie Instalacje nie będą wykorzystywane do działalności podlegającej zwolnieniu
    z VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina dokonała kalkulacji proporcji, o której mowa w art. 86
    ust. 2a ustawy o VAT tj. tzw. pre-współczynnika VAT w oparciu o dane z każdej Jednostki,
    która będzie administrować majątkiem Inwestycji tj. Szkoły Podstawowej w ..., Zespole
    Szkół w ... oraz Publicznego Przedszkola w ... na podstawie przepisów Rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999; dalej: Rozporządzenie).

    Wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane dotyczące obrotu każdej z Jednostek za
    2023 r., proporcja wstępna na 2025 r. (po zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o
    VAT) wyniosła:
      - dla Szkoły Podstawowej w ... – 1%,
      - dla Zespołu Szkół w ... – 1%,
      - dla Publicznego Przedszkola w ... – 0%.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. art. 86 ust. 2g ustawy o VAT w przypadku, gdy
    proporcja określona zgodnie z ust. 2-8 nie przekroczyła 2% podatnik ma prawo uznać, że
    proporcja ta wynosi 0%.

## Pytanie

Czy Gminie przysługuje / będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków ponoszonych na Instalacje w ramach Projektu, w sytuacji, w której wyliczony
    pre-współczynnik (dla każdej Jednostki administrującej danym majątkiem tj. Szkoły
    Podstawowej w ..., Zespołu Szkół w ... oraz Publicznego Przedszkola w ...), o którym mowa
    w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT wyniesie mniej niż 2% i Gmina uzna, na podstawie art. 90
    ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, że pre-współczynnik tej Jednostki wynosi
    0%?
    Pytanie dotyczy jednego stanu faktycznego i jednego zdarzenia przyszłego.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie nie przysługuje / nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków ponoszonych na Instalacje w ramach Projektu, w sytuacji, w której wyliczony
    pre-współczynnik (dla każdej Jednostki administrującej danym majątkiem tj. Szkoły
    Podstawowej w ..., Zespołu Szkół w ... oraz Publicznego Przedszkola w ...), o którym mowa
    w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT wyniesie mniej niż 2% i Gmina uzna, na podstawie art. 90
    ust. 10 pkt 2 w zw. z art 86 ust. 2g ustawy o VAT, że pre-współczynnik tej Jednostki wynosi
    0%.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w
    przedmiotowej sprawie.
    Z treści powyższej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
      - zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
      - pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi VAT.
    Stosownie do cytowanych powyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został

    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich,
    których następstwem jest określenie podatku należnego. Warunkiem umożliwiającym
    podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, należy wskazać, iż
    definicja podatnika została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego
    przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (niepodlegającej opodatkowaniu, opodatkowanej
    podatkiem VAT, zwolnionej z opodatkowania). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT, odlicza podatek naliczony w całości, natomiast w przypadku wydatków związanych
    wyłącznie z czynnościami niepodlegającymi ustawie o VAT lub zwolnionymi od podatku
    VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje. W przypadku natomiast,
    gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a przyporządkowanie ich
    do działalności gospodarczej nie jest możliwe, podatnik winien ustalić proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i odliczać podatek częściowo według ustalonego pre-
    współczynnika VAT.
    Zgodnie bowiem z treścią art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w przypadku nabycia towarów i
    usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Jednocześnie ustawodawca dopuścił możliwość uregulowania w przypadku niektórych
    podatników sposobu określenia proporcji uznawanego za najbardziej odpowiadający
    specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich

    nabyć w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych (art.
    86 ust. 22 ustawy o VAT).
    Na podstawie ww. upoważnienia ustawowego zostało wydane Rozporządzenie, w którym
    określone zostały wzory do obliczania pre-współczynnika (sposobu określania proporcji)
    dla urzędów gminy, jednostek budżetowych, zakładów budżetowych, instytucji kultury i
    uczelni publicznych.
    Postanowienia Rozporządzenia wskazują wyraźnie, iż intencją ustawodawcy jest
    stosowanie przez jednostki samorządu terytorialnego odmiennych sposobów określania
    proporcji w odniesieniu do wydatków ponoszonych w związku z działalnością realizowaną
    poprzez poszczególne jednostki organizacyjne jednostek samorządu terytorialnego, tak
    aby spełnione zostały warunki określone w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    Tym samym do poszczególnych kategorii wydatków ponoszonych przez Gminę w związku
    z jej działalnością wykonywaną samodzielnie lub poprzez Jednostki należy zastosować
    sposób określenia proporcji właściwy dla podmiotu, który wykorzystuje nabyte towary i
    usługi w prowadzonej w imieniu i na rzecz Gminy działalności.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w broszurze informacyjnej wydanej przez
    Ministerstwo Finansów w dniu 24 listopada 2016 r., w której stwierdzono, że „Wyliczony
    dla jednostki organizacyjnej prewspółczynnik znajdzie zasadniczo zastosowanie do
    zakupów towarów i usług zarówno dokonywanych przez tą jednostkę organizacyjną, jak i
    JST, wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww. celów, tj. celów
    "mieszanych"”.
    Również w interpretacji indywidualnej z dnia 21 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
    3.4012.423.2023.1.KŁ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że „Zauważyć
    również należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą przepisy
    nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy swoich
    jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest - pomimo, że podatnikiem podatku VAT jest
    Gmina - wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez jednostkę
    samorządu terytorialnego w oparciu o sposoby określania proporcji ustalone odrębnie dla
    każdej jednostki organizacyjnej.”
    Powyższe prowadzi do stwierdzenia, iż w odniesieniu do towarów i usług nabywanych w
    celu wykonywania przez jednostkę budżetową danej jednostki samorządu terytorialnego
    powierzonej jej działalności zasadne wydaje się uwzględnianie przy wyborze sposobu
    określenia proporcji, charakterystyki działalności wykonywanej poprzez daną jednostkę
    /zakład przy wykorzystaniu tych zakupów.
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, Instalacje, które zostaną
    zakupione i zamontowane w ramach Projektu w Szkole Podstawowej w ..., Zespole Szkół w
    ... oraz Publicznym Przedszkolu w ... będą służyć produkcji energii elektrycznej
    wykorzystywanej przez Gminę na rzecz tychże szkół. Gmina wyjaśnia, że sposób
    rozliczenia energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalacje fotowoltaiczne
    zasadniczo polegać będzie na pomniejszeniu należności za energię pobraną w celu
    zasilenia szkół. Energia elektryczna nie będzie mogła być wykorzystana w żaden inny
    sposób tj. środki należne z tytułu jej dostawy trafią na tzw. depozyt prosumencki, który
    następnie pomniejszy koszt energii pobranej z konkretnego punktu poboru (konkretnej
    szkoły / przedszkola). Jednocześnie Gmina jest świadoma, że może być zobowiązana do
    dokumentowania przedmiotowej czynności za pomocą faktur VAT wystawionych przez
    Gminę na przedsiębiorstwo energetyczne (ze stawką VAT 23%).
    W efekcie wystawiania ww. faktur przez Gminę na przedsiębiorstwo energetyczne, po
    stronie Gminy (w szkołach / przedszkolu) pojawić się może sprzedaż opodatkowana VAT,
    co zasadniczo skutkować będzie możliwością wyliczenia tzw. pre-współczynnika, o którym
    mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z tym przepisem w zakresie, w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Z uwagi na powyższe może okazać się, że Gmina poprzez Szkołę Podstawową w ..., Zespół
    Szkół w ... oraz Publiczne Przedszkole w ... będzie wykorzystywać Instalacje, które zostaną
    zakupione i zamontowane w ramach Projektu zarówno - w marginalnym zakresie - do
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT jak również do działalności
    pozostającej poza zakresem ustawy o VAT tj. do działalności statutowej Gminy.
    Jednocześnie Instalacje nie będą wykorzystywane do działalności podlegającej zwolnieniu
    z VAT. Gmina nie jest / nie będzie w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej tj.
    przypisania poniesionych w ramach Projektu wydatków związanych z Instalacjami
    wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, skoro Instalacjami, które zostaną zakupione i
    zamontowane w ramach Projektu, będzie administrować dana Jednostka to w celu
    określenia zakresu ewentualnego prawa do odliczenia VAT naliczonego należy zastosować
    pre-współczynnik skalkulowany w oparciu o jej dane (dane każdej z Jednostek).
    Wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane dotyczące obrotu każdej z Jednostek za
    2023 r., proporcja ta (po zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT) wyniosła:
      - dla Szkoły Podstawowej w ... – 1%,
      - dla Zespołu Szkół w ... – 1%,
      - dla Publicznego Przedszkola w ... – 0%.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2g ustawy o VAT proporcję określa się procentowo w
    stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
    Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.
    Jednocześnie, stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy o VAT w przypadku, gdy proporcja
    określona zgodnie z ust. 2-8: - przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego
    niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była
    mniejsza niż 10 000 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%; nie
    przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W konsekwencji, w ocenie Gminy, w sytuacji, w której pre-współczynnik danej Jednostki, o
    którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT wyliczony na podstawie przepisów
    Rozporządzenia wyniesie mniej niż 2% i Gmina uzna na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w
    zw. z art. 86 ust. 2g, iż wynosi on 0% to nie przysługuje / nie będzie przysługiwało jej prawo
    do odliczenia VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na Instalacje w ramach Projektu.
    Tożsame stanowisko potwierdził również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w m.in.:
      - interpretacji indywidualnej z dnia 5 października 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-
        1.4012.417.2023.2.RMA, w której wskazał, że: „Zatem w świetle przytoczonych
        przepisów, jeżeli wyliczony prewspółczynnik nie przekracza 2%, a Państwo uznają,
        że wynosi on 0%, to nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług
        służących równocześnie działalności opodatkowanej VAT i działalności
        niestanowiącej działalności gospodarczej prowadzonej przez SP1. Jednocześnie
        należy mieć na uwadze, że na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję
        (prewspółczynnik) określa się procentowo w stosunku rocznym.”;
      - interpretacji indywidualnej z dnia 2 sierpnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-
        2.4012.303.2023.2.AA, w której stwierdził, że: „W rozpatrywanej sprawie wskazali
        Państwo, że obliczony dla Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w (...) prewspółczynnik
        uwzględniający dane za rok 2022 wyniósł w powyższym przypadku ok. 0,05% (po
        zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT wyniósł on 1%). Podsumowując,
        należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów

        rozporządzenia - co do zasady - przysługuje Państwu prawo do częściowego
        odliczenia podatku naliczonego od wydatków na realizację inwestycji, w części w
        jakiej zakupione towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT.
        Należy jednak zauważyć, że z uwagi na fakt, że czynności opodatkowane VAT
        stanowią w analizowanym przypadku znikomą część działalności jednostki
        budżetowej (Szkoły), której dotyczy ww. inwestycja i wyliczona dla niej proporcja -
        jak Państwo wskazali - po zaokrągleniu wyniosła 1%, to na podstawie art. 86 ust. 2g
        w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, mogą Państwo przyjąć, że proporcja wynosi 0%.
        Ponadto wskazali Państwo, że w kolejnych latach przedmiotowy prewspółczynnik
        będzie kształtował się na podobnym poziomie (najprawdopodobniej nie przekroczy
        wartości 2%). W konsekwencji należy stwierdzić, że nie przysługuje/nie będzie
        przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
        poniesionych na realizację ww. inwestycji.”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia

    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Doprecyzowaniem powołanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy jest przepis art. 86
    ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
      celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
      o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;

      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Jak stanowi art. 86 ust 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Według art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Jak stanowi § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji” oraz
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie to określa, w przypadku niektórych podatników, sposób określania
      zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
      gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
      tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
      „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest
      obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia
      proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Na mocy § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla:
      · urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu Gminy, urzędu
        miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
      · jednostki budżetowej,
      · zakładu budżetowego.
    W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy”
    sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej,
    tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Wyżej wymienione rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są
    sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.

    Metody te mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu
    działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz
    działalności pozostającej poza sferą podatku od towarów i usług.
    W § 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia ustawodawca podał ustalony według wzoru
    sposób określania proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego, w przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    Zauważyć należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą przepisy
    nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy swoich
    jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest – pomimo że podatnikiem podatku VAT jest
    Gmina – wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez jednostkę
    samorządu terytorialnego w oparciu o sposoby określania proporcji ustalone odrębnie dla
    wskazanych jednostek organizacyjnych, które wykorzystują majątek powstały w ramach
    konkretnej inwestycji.
    Należy również zauważyć, że powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i
    usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza
    (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7
    ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
    działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie
    ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Z okoliczności sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług. Przystąpili Państwo do realizacji projektu pn. „...” (dalej:
    Projekt). Wydatki objęte zakresem postawionego we wniosku pytania dotyczą instalacji
    fotowoltaicznych zamontowanych na budynkach Państwa jednostek budżetowych, tj.
    Szkoły Podstawowej w ..., Zespołu Szkół w ... oraz na budynku Publicznego Przedszkola w
    .... Ponoszone wydatki będą udokumentowane wystawionymi na Państwa rzecz przez
    wykonawców fakturami z wykazanymi na nich kwotami VAT naliczonego. Państwo poprzez
    Szkołę Podstawową w ..., Zespół Szkół w ... oraz Publiczne Przedszkole w ... będziecie
    wykorzystywać Instalacje, które zostaną zakupione i zamontowane w ramach Projektu
    zarówno - w marginalnym zakresie - do działalności gospodarczej podlegającej
    opodatkowaniu VAT jak również do działalności pozostającej poza zakresem ustawy o VAT
    tj. do działalności statutowej Gminy. Jednocześnie Instalacje nie będą wykorzystywane do
    działalności podlegającej zwolnieniu z VAT. Nie są /nie będą Państwo w stanie dokonać

    tzw. alokacji bezpośredniej tj. przypisania poniesionych w ramach Projektu wydatków
    związanych z Instalacjami wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT lub
    niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Dokonali Państwo kalkulacji proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT tj. tzw.
    pre-współczynnika VAT w oparciu o dane każdej Jednostki, która będzie administrować
    majątkiem Inwestycji tj. Szkoły Podstawowej w ..., Zespole Szkół w ... oraz Publicznego
    Przedszkola w ... na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (Dz. U. z 2021 r. poz. 999; dalej: Rozporządzenie).
    Wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane dotyczące obrotu każdej z Jednostek za
    2023 r., proporcja wstępna na 2025 r. (po zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o
    VAT) wyniosła:
      - dla Szkoły Podstawowej w ... – 1%,
      - dla Zespołu Szkół w ... – 1%,
      - dla Publicznego Przedszkola w ... – 0%.
    W celu odniesienia się do kwestii objętej pytaniem należy wskazać, że podstawowym
    warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku
    VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do
    dokonywania takiego odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny.
    Obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle
    określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek
    pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    Należy zauważyć, że jak wcześniej wskazano, obowiązkiem podatnika w pierwszej
    kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z
    którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z
    jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur
    zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest
    możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego przy
    nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy przyporządkowanie ponoszonych wydatków do poszczególnych
    rodzajów działalności nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy.
    Jak wynika z treści wniosku, Państwo poprzez Szkołę Podstawową w ..., Zespół Szkół w ...
    oraz Publiczne Przedszkole w ... będziecie wykorzystywać Instalacje, które zostaną
    zakupione i zamontowane w ramach Projektu zarówno do działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu VAT jak również do działalności pozostającej poza zakresem
    ustawy o VAT tj. do działalności statutowej Gminy. Jednocześnie Instalacje nie będą
    wykorzystywane do działalności podlegającej zwolnieniu z VAT. Nie są /nie będą Państwo
    w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej tj. przypisania poniesionych w ramach
    Projektu wydatków związanych z Instalacjami wyłącznie do czynności opodatkowanych
    VAT lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    W związku z powyższym skoro ww. Instalacje zamontowane na budynku Szkoły
    Podstawowej w ..., Zespołu Szkół w ... w ramach Projektu pn. „...” wykorzystywane są/będą
    zarówno do celów działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych podatkiem VAT)

    oraz innej niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT) to wskazać należy, że przysługuje/będzie Państwu przysługiwało prawo do
    odliczenia części podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust.
    2a i następne ustawy, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia. Prawo to przysługuje
    /będzie przysługiwało Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    wynikających z art. 88 ustawy.
    Należy jednak zauważyć, że jak wskazano wyżej, w myśl art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli
    proporcja nie przekracza 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie
    dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g
    ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem
    podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję,
    czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy podatku naliczonego.
    Jak wynika z okoliczności rozpatrywanej sprawy, wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz
    dane dotyczące obrotu dla Jednostek za 2023 r., proporcja wstępna na 2025 r. (po
    zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT) wyniosła:
      - dla Szkoły Podstawowej w ... – 1%,
      - dla Zespołu Szkół w ... – 1%,
    Zatem skoro proporcje wyliczone dla Szkoły Podstawowej w ... i Zespołu Szkół w ... nie
    przekroczyły 2%, to mogą Państwo uznać na podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust.
    10 pkt 2 ustawy, że proporcja ta dla ww. Jednostek wynosi 0%.
    Z kolei - jak Państwo wskazali - wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane dotyczące
    obrotu za 2023 r., proporcja wstępna na 2025 r. (po zaokrągleniu zgodnie z art. 86 ust. 2g
    ustawy o VAT) dla Publicznego Przedszkola w ... wyniosła 0%, zatem okoliczność ta wyłącza
    możliwość częściowego rozliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą
    opodatkowaną.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, że w tej sytuacji w odniesieniu do Publicznego
    Przedszkola w ... nie przysługuje/nie będzie przysługiwało Państwu w ogóle prawo do
    odliczenia podatku VAT związanego z wydatkami poniesionymi na Instalację
    zamontowaną na budynku Publicznego Przedszkola w ... .
    Podsumowując, należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów
    rozporządzenia – co do zasady – przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków poniesionych na Instalacje, w części w jakiej zakupione
    towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT.
    Należy jednak zauważyć, że z uwagi na fakt, że czynności opodatkowane VAT stanowią
    /będą stanowić w analizowanym przypadku znikomą część działalności Państwa Jednostek
    tj. Szkoły Podstawowej w ... i Zespołu Szkół w ..., których dotyczy inwestycja i wyliczona dla
    nich proporcja - jak Państwo wskazali – nie przekracza 2%, to na podstawie art. 86 ust. 2g
    w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, mogą/będą Państwo mogli przyjąć, że proporcja dla
    tych jednostek wynosi 0% i nie przysługuje/nie będzie przysługiwało Państwu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na ww. Instalacje. Natomiast
    w odniesieniu do poniesionych wydatków na Instalację zamontowaną na Publicznym
    Przedszkolu w ..., skoro wyliczona proporcja wstępna na 2025 r. po zaokrągleniu dla tej
    jednostki wyniosła 0%, wskazać należy, że nie przysługuje / nie będzie Państwu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

    W konsekwencji, oceniając Państwa stanowisko, z którego wynika, że nie przysługuje / nie
    będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    ponoszonych na Instalacje w ramach Projektu należało uznać za prawidłowe, pomimo
    częściowo odmiennej od Organu argumentacji.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, w
    tym prawo do odliczenia podatku VAT w związku z pozostałymi wydatkami – oprócz
    wydatków poniesionych na Instalacje – w ramach realizowanego Projektu pn. „...”, nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku. Zatem okoliczność, że wyliczone wstępne prewspółczynniki
    wyniosą: dla Szkoły Podstawowej w ... – 1%, Zespołu Szkół w ... – 1% oraz Publicznego
    Przedszkola w ... – 0% przyjęto jako element opisu sprawy i nie dokonywano oceny
    prawidłowości wyliczeń. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ..., ul. ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.