Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-175/12-4/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-05-18
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
Słowa kluczowe: czeladnik; członkowie; egzaminy-komisja egzaminacyjna; obowiązek-obowiązek płatnika; przychód-przychody z innych źródeł; przychód-przychód z działalności wykonywanej osobiście; płatnik; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2012 r. (data wpływu: 20 lutego 2012 r.), uzupełnionym w dniach: 30 kwietnia 2012 r. i 2 maja 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniach: 30 kwietnia 2012 r. i 2 maja 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 979 ze zm.), izby rzemieślnicze są organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła zrzeszającymi cechy, spółdzielnie rzemieślnicze, rzemieślników należących do cechów, a także inne jednostki organizacyjne, jeżeli ich celem jest wspieranie rozwoju gospodarczego rzemiosła (\`(...)\`).

W myśl art. 11 ust. 2 tej ustawy, podstawowym zadaniem izb rzemieślniczych jest pomoc w reprezentowaniu zrzeszonych organizacji oraz rzemieślników wobec organów administracji publicznej oraz innych organizacji i instytucji, udzielanie swym członkom pomocy instruktażowej i doradczej oraz przeprowadzanie egzaminów kwalifikacyjnych. Szczegółowy zakres zadań izb rzemieślniczych określają ich statuty.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 października 2005 r. w sprawie egzaminów na tytuły czeladnika i mistrza w zawodzie, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 215, poz. 1820) – komisje powołuje właściwy organ statutowy izby rzemieślniczej. W myśl § 26 ust. 1 i 2 cyt. rozporządzenia M.E.N. i S. członkowie komisji otrzymują wynagrodzenie za udział w przeprowadzonym egzaminie, które wypłaca i ustala izba rzemieślnicza, przy której powołano komisję.

Stosownie do treści art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 uważa się przychody otrzymywane przez osoby niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Mając na uwadze fakt, iż komisję egzaminacyjną powołuje Rada Izby Rzemieślniczej (Wnioskodawcy) jako organ statutowy Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane przez Zainteresowanego członkom komisji stanowi dla nich przychód określony w art. 13 pkt 7 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca wyjaśnił, że w § 4 i § 5 obowiązującej obecnie Uchwały Rada Wnioskodawcy ustaliła następujące stawki wynagrodzeń dla członków zespołów egzaminacyjnych mistrzowskich i czeladniczych Zainteresowanego za udział w przeprowadzonym egzaminie za jednego egzaminowanego kandydata, np.:

1.  Na egzaminie mistrzowskim dla:
    *   przewodniczącego zespołu egzaminacyjnego lub jego zastępcy: 34,10 zł,
    *   członka zespołu egzaminacyjnego: 26,70 zł.
2.  Na egzaminie czeladniczym dla:
    *   przewodniczącego zespołu egzaminacyjnego lub jego zastępcy: 24,80 zł,
    *   członka zespołu egzaminacyjnego: 18,60 zł.

Wynagrodzenie za udział w przeprowadzonym egzaminie naliczane jest i wypłacane jeden raz w miesiącu, do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym odbył/ły się egzamin/y. Wysokość wynagrodzenia jest iloczynem stawki za jednego kandydata i liczby kandydatów obecnych na egzaminie lub sumą tych iloczynów, jeśli egzaminów w danym zawodzie odbyło się kilka w miesiącu.

Liczba osób przystępujących do jednego egzaminu jest różna i wynosi od 1 do 30 kandydatów; również liczba egzaminów odbywających się w jednym miesiącu w danym zawodzie nie jest stała i zależy od ilości składanych w danym okresie wniosków o przystąpienie do egzaminu.

Stąd w momencie powołania członka komisji na 5 letnią kadencję niemożliwe jest określenie w jakiej liczbie egzaminów członek komisji będzie brał udział, ilu kandydatów „przeegzaminuje” i w jakiej wysokości w związku z tym otrzyma wynagrodzenie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy stosownie do treści art. 13 pkt 7 wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę członkom komisji egzaminacyjnej, w związku z przeprowadzeniem przez nich egzaminów kwalifikacyjnych na tytuły mistrza lub czeladnika zalicza się do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, otrzymywanych przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu komisji?
2.  Czy słusznie od naliczanych wynagrodzeń Wnioskodawca nie pobiera zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznając, że niemożliwe jest określenie w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika, czy kwota umowy przekracza lub nie przekracza 200 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie z tytułu udziału w pracach komisji egzaminacyjnej stanowi przychód, określony w art. 13 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie którym za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Natomiast na podstawie art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, Zainteresowany jako płatnik pobiera zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 18% naliczonego wynagrodzenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9, tj. 111 zł 25 gr.

Naliczone wynagrodzenie jest pomniejszane o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości 111 zł 25 gr również w sytuacji, gdy przy jednorazowej wypłacie kwota kosztów uzyskania 111 zł 25 gr przewyższa przychód, co powoduje, że nie występuje wówczas dochód i zaliczka na podatek dochodowy.

Wnioskodawca przedstawił następujący przykład:

Do egzaminu czeladniczego przystąpił 1 kandydat,

członek komisji otrzymuje wynagrodzenie w wysokości: 18,60 brutto,

koszty uzyskania przychodu: 111,25,

dochód: 0,

zaliczka na podatek: 0,

wynagrodzenie netto: 18,60.

W odniesieniu do kwestii poboru zryczałtowanego podatku dochodowego Zainteresowany uważa, że art. 30 ust. 1 pkt 5a cyt. ustawy nie ma w opisywanej sytuacji zastosowania.

Końcowo Wnioskodawca podał, iż swoje stanowisko częściowo oparł na interpretacji Urzędu Skarbowego Kraków Stare-Miasto z dnia 29 listopada 2005 r., o sygnaturze PDF-3-415-51-05BA.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, ustawodawca wśród źródeł przychodów wymienił: „inne źródła”.

Stosownie do treści przepisu art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użyty przez ustawodawcę zwrot „w szczególności” oznacza, że przychody wymienione w tym przepisie stanowią katalog otwarty, a zatem, do tej kategorii przychodów można zaliczyć również inne przychody, niewymienione w treści tego przepisu. Do kategorii przychodów z innych źródeł zalicza się te wszystkie przychody, które ze względu na sposób osiągnięcia nie mogą zostać zakwalifikowane do żadnych z konkretnych przychodów wymienionych w treści art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a cyt. ustawy, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 i 5-9, jeżeli kwota należności określona w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekracza 200 zł - w wysokości 18% przychodu;

Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania (art. 30 ust. 3 ww. ustawy).

Analiza normy wyrażonej w cyt. art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy wykazuje, że opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym winno być zastosowane wtedy, gdy:

*   przychody są osiągane na podstawie art. 13 pkt 2 lub 5-9 ustawy,
*   suma należności określona w umowie lub umowach z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł oraz
*   umowa lub umowy zawarte są z osobą niebędącą pracownikiem płatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż członkowie komisji egzaminacyjnej otrzymują za realizację obowiązków w komisji egzaminacyjnej wynagrodzenia. Komisję egzaminacyjną powołuje Rada Wnioskodawcy jako organ statutowy Wnioskodawcy. Członkowie komisji egzaminacyjnej są powoływani na pięcioletnią kadencję. Wynagrodzenie za udział w przeprowadzonym egzaminie naliczane jest i wypłacane jeden raz w miesiącu, do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym odbył/ły się egzamin/y. Wysokość wynagrodzenia jest iloczynem stawki za jednego kandydata i liczby kandydatów obecnych na egzaminie lub sumą tych iloczynów, jeśli egzaminów w danym zawodzie odbyło się kilka w miesiącu. W momencie powołania członka komisji na pięcioletnią letnią kadencję niemożliwe jest określenie w jakiej liczbie egzaminów członek komisji będzie brał udział, ilu kandydatów „przeegzaminuje” i w jakiej wysokości w związku z tym otrzyma wynagrodzenie.

Na uwagę w przedmiotowej sprawie zasługuje rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 października 2005 r. w sprawie egzaminów na tytuły czeladnika i mistrza w zawodzie, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (Dz. U. Nr 215, poz. 1820), wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 3 ustawy z dnia 22 marca 1989 r., o rzemiośle (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 979 ze zm.). Z treści § 2 pkt 1 tegoż rozporządzenia wynika, iż komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, zwane dalej „komisjami”, przeprowadzają egzaminy na tytuły czeladnika i mistrza, zwane dalej „egzaminami”, w odpowiadających danemu rodzajowi rzemiosła zawodach, występujących w klasyfikacji zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy, określonej w odrębnych przepisach.

Stosownie do treści § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia, Komisję powołuje właściwy organ statutowy izby rzemieślniczej.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, jako, że członkowie komisji egzaminacyjnej pełnią swoje zadania na podstawie powołania – a tym samym, nie są z nimi zawierane umowy cywilnoprawne na pełnienie tychże funkcji – iż uzyskane przez członka komisji należności należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem rzeczone należności nie mieszczą się w kategoriach szczegółowo wymienionych w treści art. 10 ust. 1 tejże ustawy.

Przychodów tych w żadnym przypadku nie można zakwalifikować do tzw. przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 2-9 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy.

Uzyskane przez członków komisji egzaminacyjnej należności nie są w szczególności przychodami wymienionymi w art. 13 pkt 8 ww. ustawy, bowiem realizacja zadań członka komisji nie odbywa się na podstawie umowy zlecenia, czy też umowy o dzieło (lecz powołania). Należności tych nie można również zakwalifikować do przychodów określonych w treści art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem komisja egzaminacyjna nie jest żadnym z organów stanowiących osób prawnych.

W konsekwencji, stwierdzić należy, iż ponieważ przychody uzyskiwane przez członka komisji egzaminacyjnej stanowią przychody z innych źródeł, to tym samym nie mogą mieć do nich zastosowania postanowienia wynikające z art. 30 ust. 1 pkt 5a powołanej ustawy podatkowej. Przychody te podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, według skali określonej w treści art. 27 ust. 1 cyt. ustawy.

Na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek poboru zaliczki, natomiast spoczywa na Nim obowiązek wynikający z art. 42a ww. ustawy podatkowej, w myśl którego, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie, w odniesieniu do przywołanego przez Zainteresowanego rozstrzygnięcia organu podatkowego, tut. Organ informuje, że wydane zostało ono w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania, ani konsekwencji wiążących, w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.