Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4011.264.2022.2.JC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-06-02
Teza: Ustalenie źródła przychodów z udostępniania praw do znaku towarowego.
Słowa kluczowe: dzierżawa; najem; znak-znak towarowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że stanowisko Pana w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

11 marca 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 8 marca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia źródła przychodów z udostępniania praw do znaku towarowego. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 maja 2022 r. (wpływ: 24 maja 2022 r. - ePUAP, 25 maja 2022 r. - poczta).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której m.in. udostępniał odpłatnie znak towarowy osobie trzeciej, to jest spółce (dalej: A). Przedmiot tego znaku towarowego zostanie opisany poniżej.

Wnioskodawca zamierza jednak działalność gospodarczą zlikwidować, natomiast ma zamiar (zdarzenie przyszłe) przedmiotowy znak towarowy ww. spółce nadal udostępniać ("wydzierżawiać") jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej.

Wnioskodawca otrzymał wydane przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej świadectwo ochronne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 z późn. zm.) oznaczone jako prawo ochronne na znak ochronny - zgodnie ze świadectwem ochronnym prawo ochronne trwa od 09.2014 r. a świadectwo zostało udzielone na rzecz: B. Znak towarowy obejmuje logotyp wraz z nazwą A. wraz z klasyfikacją elementów graficznych: (\`(...)\`), kolory znaku towarowego: szary, złoty, czarny. Prawo ochronne obejmuje towary według następującego wykazu towarów przyporządkowanych do odpowiednich klas towarowych: 3 artykuły chemii gospodarczej: płyny do mycia naczyń, preparaty do czyszczenia, wybielania, odtłuszczania, środki do prania, bielenia, czyszczenia, polerowania, usuwania tłuszczu, ścierania, 16 ręczniki kuchenne papierowe, ręczniki papierowe do twarzy, papier toaletowy, serwetki papierowe, serwety na stół papierowe, 35 sprzedaż towarów w sklepie wielobranżowym, hurtowni, sklepie internetowym obejmujących: płyny do mycia naczyń, preparaty do czyszczenia, wybielania, odtłuszczania, środki do prania, pasty do skór, mebli, podłóg, artykuły higieniczne, opakowania z papieru, papier, karton, papier pakunkowy, torby papierowe, pudła, folie z tworzyw sztucznych do pakowania, ręczniki papierowe, chusteczki papierowe, przybory kuchenne, przybory toaletowe do manicure i pedicure, brzytwy, maszynki do golenia i strzyżenia, szczotki do zębów, w tym elektryczne.

Wnioskodawcy przedmiotowego prawa ochronnego w zakresie wyżej opisanym udzielił Urząd Patentowy RP Departament Znaków Towarowych Decyzją z 2017 r. znak: (\`(...)\`). Zgodnie z tą Decyzją prawa ochronnego udzielono na znak towarowy słowno - graficzny A. zgłoszony w dniu 09.2014 r. pod numerem (\`(...)\`) z pierwszeństwem od dnia na rzecz B. przeznaczony do oznaczenia towarów lub usług wymienionych w załączniku klasyfikacja nicejska (\`(...)\`), klasyfikacja (\`(...)\`) zastrzeżenia: szary złoty czarny pod warunkiem uiszczenia opłaty w wysokości 1200 zł za pierwszy dziesięcioletni okres ochrony liczony od daty zgłoszenia w ciągu 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji. Wnioskodawca tę opłatę uiścił.

Jak wskazano wyżej Wnioskodawca ma zamiar zlikwidować działalność gospodarczą, w ramach której udostępniał opisany znak towarowy osobie trzeciej i nadal przedmiotowy znak udostępniać tej samej osobie ale już jako osoba prywatna.

Wnioskodawca przychodów z planowanego zdarzenia przyszłego nie zamierza zgłaszać do opodatkowania podatkiem ryczałtowym.

**Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego**

1.  Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1 a ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: z 2021 r. Dz. U. poz. 1128 ze zmianami) ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
2.  Jednoosobową działalność gospodarczą prowadzi Pan od 12.2004 r.
3.  Rozliczeń podatkowych w dotychczasowej działalności gospodarczej dokonywał Pan stosując metodę liniową w podatku dochodowym (ewidencja: podatkowa księga przychodów i rozchodów).
4.  Przedmiotem Pana działalności gospodarczej była działalność handlowa oraz odpłatne udostępnianie znaku towarowego, którego dotyczy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, przy czym w ostatnich 5 latach działalność ograniczała się wyłącznie do udostępniania znaku towarowego.
5.  Jest Pan powiązany kapitałowo ze spółką A.
6.  Jest Pan udziałowcem posiadającym w ww. spółce 5% udziałów w kapitale zakładowym tej spółki, a ponadto Prezesem Zarządu w tej spółce. Pozostałe 95% udziałów w kapitale zakładowym tej spółki posiada Pana małżonka.
7.  Zakres działalności ww. spółki obejmuje działalność handlową artykułami przemysłu chemicznego, pochodzenia zarówno krajowego, jak i zagranicznego.
8.  Udostępnianie znaku towarowego ww. spółce nastąpi na podstawie umowy cywilnoprawnej, jaka zostanie zawarta między Panem a spółką, a umowa ta będzie określała należne Panu wynagrodzenie za to udostępnienie.
9.  Znak towarowy został wytworzony przez Pana we własnym zakresie, a szczegółowo opracowany przez grafika komputerowego, co nastąpiło w 2004 r.
10.  Jest Pan jedynym właścicielem znaku towarowego, którego dotyczy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
11.  Cała kwota wynikająca z umowy stanowi przychód z tytułu oddania spółce znaku towarowego do używania. 
12.  Umowa dotycząca udostępnienia znaku towarowego ww. spółce będzie zawarta na warunkach rynkowych.
13.  Przedmiotowy znak towarowy jest przedmiotem prawa autorskiego i stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 04.02.1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. z 2021r. poz. 1062 ze zmianami), gdyż jest przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ma oryginalny i jednostkowy charakter, a walor utworu znajduje potwierdzenie w fakcie, że jest zarejestrowany w Urzędzie Patentowym.

### Pytanie

Do jakiego źródła przychodów Wnioskodawca powinien zaliczać według przepisów u.p.d.o.f. przychody z udostępniania praw do znaku towarowego: przychodów z działalności gospodarczej czy do przychodów z najmu/dzierżawy czy jednak nie do przychodów z praw autorskich?

### Pana stanowisko w sprawie

Przychody jakie będzie osiągał jako osoba fizyczna udostępniająca prawa do korzystania ze znaku towarowego spółce kapitałowej (spółce z o. o.) powinien w świetle przepisów u. p. d. o. f. zaliczyć do przychodów z praw autorskich.

Zgodnie z art. 18 tej ustawy za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw ("podkreślenie" pochodzi od Wnioskodawcy).

Przedmiotowo planowana przez Wnioskodawcę czynność prawna w postaci udostępniania praw do korzystania z zarejestrowanego na jego rzecz znaku towarowego objętego otrzymanym świadectwem ochronnym. Jednocześnie podmiotowo Wnioskodawca jako osoba fizyczna bez względu na źródło przychodów podlega regulacjom u. p. d. o. f. o ile nie wybierze możliwości wyboru opodatkowania podatkiem zryczałtowanym od przychodów ewidencjonowanych a w tym przypadku Wnioskodawca nie zamierza dokonać takiego wyboru. W ocenie Wnioskodawcy tak zakres przedmiotowy jak i podmiotowy planowanego zdarzenia przyszłego wskazują na zakwalifikowanie przychodów z tego zdarzenia do przychodów z praw autorskich.

Jednocześnie Wnioskodawca twierdzi, że przychody z planowanego zdarzenia przyszłego nie mogą kwalifikować się do przychodów z działalności gospodarczej, pomimo, że przed planowaną likwidacją takiej działalności to w jej ramach Wnioskodawca dokonywał czynności analogicznej przedmiotowo z planowaną w przyszłości czynnością. Wynika to zdaniem Wnioskodawcy z przepisu art. 14 ust. 2 pkt. 1 u. p. d. o. f. a contrario, gdyż jeżeli przychodem z działalności gospodarczej są "również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi" także w ciągu 6 lat po likwidacji działalności gospodarczej art. 14 ust. 3 pkt. 12 a w/w ustawy, to przychody "jedynie" z udostępnienia a nie zbycia praw do korzystania ze znaku towarowego przychodami z działalności gospodarczej nie są.

Uzupełniająco Wnioskodawca zauważa, że katalog przychodów zaliczonych "również" do działalności gospodarczej zawarty w art. 14 ust. 2 (z uwzględnieniem wyłączeń z art. 14 ust. 3) u. p. d. o. f. nie zawiera przychodów jakie będzie on uzyskiwał z planowanej czynności przyszłej. Zdaniem Wnioskodawcy nie ma dla takiej kwalifikacji (do przychodów z praw autorskich) przychodów z planowanej czynności przyszłej żadnego znaczenia fakt, że świadectwo ochronne dla znaku towarowego ustanowiono dla "A." a nie dla "B.". Dookreślenie sugerujące że znak towarowy ustanowiono dla firmy (działalności gospodarczej) a nie Wnioskodawcy jako osoby fizycznej w przedmiocie niniejszego wniosku nie ma skutku prawnego dlatego, że i tak chodzi o majątek osoby fizycznej (niezależnie czy firmowy czy stricte prywatny).

Hipotetycznie rzecz ujmując możliwe byłoby jeszcze zakwalifikowanie przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę z planowanego zdarzenia przyszłego do przychodów z najmu/dzierżawy, gdyż przedmiotowo udostępnianie składnika majątkowego jest do tego typu umów zbliżone: dochodzi do korzystania przez osobę/podmiot, który/która nie jest właścicielem prawnym składnika z którego korzysta za odpłatnością na rzecz tegoż właściciela. Generalnie umowy tego typu dotyczą rzeczowych składników majątkowych: ruchomości lub nieruchomości, ale ze względu na zasadę swobody umów wchodzącą w skład polskiego systemu prawnego, nie można wykluczyć np. udostępnienia wartości niematerialnych i prawnych, w tym znaku towarowego, na podstawie umowy dzierżawy. Wnioskodawca uważa jednak, że gdyby nawet prawnie taka konstrukcja była prawnie możliwa, to i tak z punktu widzenia przepisów przychody ze znaku towarowego kwalifikować należałoby do przychodów z praw autorskich, gdyż przepis art. 18 w związku z art. 10 ust. 1 pkt. 7 u. p. d. o. f. jest przepisem lex specialis w odniesieniu do przepisu art. 10 ust. 1 pkt. 6 tej ustawy.

Reasumując: przychody Wnioskodawcy z planowanego zdarzenia przyszłego w postaci udostępniania prawa do znaku towarowego objętego świadectwem ochronnym wydanym na rzecz Wnioskodawcy przez Urząd Patentowy RP osobie trzeciej (spółce z o. o.) za odpłatnością na gruncie przepisów u. p. d. o. f. stanowi przychód z praw autorskich, przy czym jednocześnie według przepisów tej ustawy należy wykluczyć kwalifikację przedmiotowych przychodów zarówno do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej jak i do przychodów z dzierżawy, najmu, poddzierżawy, podnajmu.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
-------------------------------------------------------------

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Konstrukcja podatku dochodowego od fizycznych jest oparta na rozróżnieniu źródeł przychodu. Ustawodawca wziął pod uwagę, że przysporzenia, które uzyskują osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium ich źródła.

Źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.). Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały natomiast uregulowane w art. 12-20 omawianej ustawy. System opodatkowania przychodów osób fizycznych uwzględnia specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.

Co istotne, katalog zawarty w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter rozłączny. Oznacza to, że dany przychód osoby fizycznej jest przypisywany tylko i wyłącznie do jednego określonego źródła przychodów. Czynność ta ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego opodatkowania tego przychodu (a ściślej, dla opodatkowania dochodu, który jest generowany przez ten przychód). W celu prawidłowej kwalifikacji danego przychodu do konkretnego źródła przychodów należy uwzględnić wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem).

Niejednokrotnie klasyfikacja przychodu wymaga oceny, która z okoliczności powstania (uzyskania) przychodu wskazujących na możliwość przypisania do różnych źródeł przychodów jest istotniejsza, najdonioślejsza prawnie w kontekście regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

A zatem, przypisanie uzyskanego przychodu do określonego, jednego źródła przychodów następuje w oparciu o okoliczności faktyczne sprawy i treść przepisów ustawy. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje przy tym „alternatywnych” sposobów kwalifikacji podatkowej tego samego przysporzenia podatnika. W szczególności podatnik nie ma prawa wyboru, do którego źródła chciałby zaliczyć uzyskany przychód.

Odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:

· pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy);

· najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy);

· kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy).

Źródło pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy) zostało scharakteryzowane przez ustawodawcę w art. 5a pkt 6 i art. 5b ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy:

Ilekroć jest w niej mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Kolejnym źródłem przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy) jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem sytuacji, gdy wymienione umowy dotyczą składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Najem, podnajem, dzierżawa i poddzierżawa to tzw. umowy nazwane, których istota prawna jest uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego. Niemniej jednak ustawodawca nie ogranicza źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko do tych umów nazwanych, ale zalicza do tego źródła również inne umowy o podobnym charakterze.

Jednocześnie ustawodawca wskazuje, że sam tytuł prawny uzyskiwania przychodów – tj. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa, inna umowa o podobnym charakterze – nie jest przesłanką, która w sposób bezwzględny nakazuje zaliczać przychody z tego rodzaju umów do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy. Istotne są bowiem cechy przedmiotu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, innej umowy o podobnym charakterze. Jeśli umowa dotyczy składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą, przychody nie są zaliczane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy – stanowią przychody z działalności gospodarczej (potwierdza to art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy).

Kolejnym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy). Źródło to nie jest jednorodne. Obejmuje m.in. przychody z praw majątkowych.

Stosownie do art. 18 ustawy:

Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia praw majątkowych. Wskazał jednak przykłady praw majątkowych, do których odnosi się omawiany przepis. Należą do nich m.in. prawa do znaków towarowych.

Regulacja art. 18 ustawy nie zawiera katalogu tytułów prawnych, które mogą być podstawą dla uzyskiwania przychodów z praw majątkowych. Przepis ustawy posługuje się szerokim pojęciem przychodów z praw majątkowych, doprecyzowując jedynie, że do tej kategorii zalicza się również odpłatne zbycie praw majątkowych.

Należy zauważyć, że normy przepisu art. 18 ustawy odnoszą się bezpośrednio do rodzaju składników majątku podatnika, jakimi są znaki towarowe. Przepis art. 18 ustawy szczegółowo wskazuje zatem, że zakres jego stosowania obejmuje prawa do znaków towarowych (podobnie, jak do innych praw własności przemysłowej). Jednocześnie norma tego przepisu nie ogranicza tytułów prawnych, z jakich mogą być uzyskiwane przychody ze znaków towarów. W szczególności, w doktrynie i orzecznictwie funkcjonuje ugruntowany pogląd, że przychodami z praw majątkowych są przychody uzyskiwane przez podatnika z udostępniania znaków towarowych na zasadzie licencji (w tym licencji wyłącznej oraz licencji z prawem sublicencji). Pomimo podobieństwa tego rodzaju umowy do umowy dzierżawy praw nie ma wątpliwości, że umowa licencji na znaki towarowe jest źródłem przychodów z praw majątkowych i nie jest kwalifikowana jako źródło, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy (jako „inna umowa o podobnym charakterze”).

Mając na względzie całość przedstawionych argumentów należy uznać, że to przedmiot umowy, jaką Pan zawrze, tj. znak towarowy, będzie decydujący dla rozpoznania źródła przychodów. A zatem, Pana przychody z udostępniania praw do znaku towarowego będą przychodami z praw majątkowych (art. 18 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy).

Zatem, stanowisko Pana należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: sytuacja Pana musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i musi się Pan zastosować do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).