Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-709/13-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-12-04
Teza: brak obowiązku sporządzenia dokumentacji podatkowej z tytułu transakcji realizowanych aktualnie (pytanie Nr 1), jak i w przyszłości (pytanie Nr 2) ze spółką komandytową, czy też ze spółką komandytowo-akcyjną
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja podatkowa; grupa-grupa kapitałowa; spółki-spółka kapitałowa; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka komandytowo-akcyjna; transakcja; usługi-usługi serwisowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 6.09.2013 r. (data wpływu 11.09.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku obowiązku sporządzenia dokumentacji podatkowej z tytułu transakcji realizowanych aktualnie (pytanie Nr 1), jak i w przyszłości (pytanie Nr 2) ze spółką komandytową, czy też ze spółką komandytowo-akcyjną – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.09.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku obowiązku sporządzenia dokumentacji podatkowej z tytułu transakcji realizowanych aktualnie (pytanie Nr 1), jak i w przyszłości (pytanie Nr 2) ze spółką komandytową, czy też ze spółką komandytowo-akcyjną.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) prowadzi na terytorium Polski działalność gospodarczą świadcząc usługi serwisowe na rzecz podmiotów powiązanych kapitałowo z grupy XXX. Świadczone usługi to między innymi:

1.  usługi w zakresie facility services, na które składają się:
    *   usługi konserwacji,
    *   usługi usuwania usterek i awarii,
    *   usługi dodatkowe,
2.  usługi zarządzania infrastrukturą, w tym usługi z zakresu:
    *   ochrony środowiska,
    *   gospodarki odpadami,
    *   zarządzania infrastrukturą,
    *   z zakresu techniki,
3.  usługi w zakresie zarządzania umowami dotyczącymi:
    *   usług wspierających prowadzenie działalności usługobiorcy (m.in. usług hotelowych, organizacji podróży służbowych),
    *   materiałów eksploatacyjnych/biurowych i artykułów konsumpcyjnych,
    *   inwestycji,
    *   wsparcia technicznego,
4.  Usługi finansowo-księgowe.

Przy czym na rzecz niektórych podmiotów mogą być świadczone inne usługi, jak również Spółka nie wyklucza w przyszłości rozszerzenia swojej działalności, a tym samym poszerzenia katalogu usług.

Podmiotami będącymi usługobiorcami są w znacznej części spółki z grupy XXX posiadające formę prawną spółki komandytowej, jak również spółki komandytowo-akcyjnej. Przy czym Spółka nie jest komandytariuszem, ani komplementariuszem, czy też akcjonariuszem (w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej) w spółkach na rzecz, których świadczy usługi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka jest zobowiązana do sporządzenia dokumentacji podatkowej, o której mowa w art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu transakcji realizowanych z spółką komandytową, czy też ze spółką komandytowo-akcyjną?
2.  Czy Spółka będzie zobowiązana do sporządzenia dokumentacji podatkowej, o której mowa w art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu transakcji realizowanych z spółką komandytową, czy też ze spółką komandytowo-akcyjną?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), jeżeli:

1.  podatnik podatku dochodowego mający siedzibę (zarząd) lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym za granicą lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
2.  osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania albo siedzibę (zarząd) za granicą, zwana dalej podmiotem zagranicznym”, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo
3.  te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo posiadają udział w kapitale tych podmiotów

– i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podmiot nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego podmiotu oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 4 tej ustawy, przepisy ust. 1 .. 3a stosuje się odpowiednio, gdy:

1.  podmiot krajowy bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego, albo
2.  te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiadają udział w kapitale tych podmiotów.

Wskazane powyżej przepisy art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczą transakcji między podmiotami powiązanymi w tym artykule zdefiniowanymi oraz zastosowania przez te podmioty w transakcjach warunków odbiegających od rynkowych i w konsekwencji zaniżenia dochodu.

Regulacje ww. art. 11 mają więc zastosowanie do wiążących je określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych transakcji, zawieranych przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, z podmiotem krajowym lub podmiotem zagranicznym.

W świetle powołanego przepisu, podmiotem krajowym, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest podatnik podatku dochodowego mający siedzibę (zarząd) lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z brzmienia tej definicji wynika, iż obejmuje ona zarówno podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, jak i podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, zdefiniowanych odpowiednio w ww. ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych oraz w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), natomiast nie obejmuje innych podmiotów, nie będących podatnikami podatku dochodowego.

W myśl natomiast art. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnikami są osoby prawne oraz spółki kapitałowe w organizacji. Ponadto, przepisy tej ustawy znajdują zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jak również do spółek niemających osobowości prawnej, mających siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Nie znajdują natomiast zastosowania do spółek niemających osobowości prawnej.

Spółki osobowe (w tym spółka komandytowa, czy też komandytowo-akcyjna) nie posiadają osobowości prawnej, a z punktu widzenia prawa podatkowego obowiązanymi do zapłaty podatku od osiąganych przez nie dochodów (podatnikami) są jej poszczególni wspólnicy (osoby prawne, bądź osoby fizyczne). Z tego też względu, skutki podatkowe związane z funkcjonowaniem spółek osobowych, a odnoszące się do jej wspólników będących osobami prawnymi, należy rozpatrywać w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 5 tej ustawy). Należy dodać, że spółki osobowe nie stanowią również podatników podatku dochodowego od osób fizycznych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, spółka komandytowa, jak również komandytowo-akcyjna, nie stanowi podmiotu krajowego w rozumieniu art. 11 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż na podstawie ww. regulacji podatkowych nie stanowi ona podatnika podatku dochodowego.

Reasumując powyższe, Spółka oraz spółka komandytowa, czy też komandytowo-akcyjna nie są podmiotami powiązanymi w myśl art. 11 ust. 1, 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji Spółka w związku z transakcjami realizowanymi ze spółkami komandytowymi, czy też komandytowo-akcyjnymi nie będzie podlegała regulacjom zawartym w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W tym miejscu należy wskazać na art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym podatnicy dokonujący transakcji z podmiotami powiązanymi – w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 – lub transakcji, w związku z którymi zapłata należności wynikających z takich transakcji dokonywana jest bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej takiej (takich) transakcji, obejmującej:

1.  określenie funkcji, jakie spełniać będą podmioty uczestniczące w transakcji (uwzględniając użyte aktywa i podejmowane ryzyko),
2.  określenie wszystkich przewidywanych kosztów związanych z transakcją oraz formę i termin zapłaty,
3.  metodę i sposób kalkulacji zysków oraz określenie ceny przedmiotu transakcji,
4.  określenie strategii gospodarczej oraz innych działań w jej ramach - w przypadku gdy na wartość transakcji miała wpływ strategia przyjęta przez podmiot,
5.  wskazanie innych czynników – w przypadku gdy w celu określenia wartości przedmiotu transakcji przez podmioty uczestniczące w transakcji uwzględnione zostały te inne czynniki,
6.  określenie oczekiwanych przez podmiot obowiązany do sporządzenia dokumentacji korzyści związanych z uzyskaniem świadczeń – w przypadku umów dotyczących świadczeń (w tym usług) o charakterze niematerialnym.

Powyższy obowiązek, na podstawie art. 9a ust. 2 ww. ustawy, obejmuje transakcję lub transakcje między podmiotami powiązanymi, w których łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza równowartość:

1.  100.000 EURO - jeżeli wartość transakcji nie przekracza 20% kapitału zakładowego, określonego zgodnie z art. 16 ust. 7, albo
2.  30.000 EURO w przypadku świadczenia usług, sprzedaży lub udostępnienia wartości niematerialnych i prawnych, albo
3.  50.000 EURO - w pozostałych przypadkach.

Art. 9a ust. 3 tej ustawy stanowi, iż obowiązek sporządzenia dokumentacji, o którym mowa w ust. 1, obejmuje również transakcję, w związku z którą zapłata należności wynikająca z takiej transakcji dokonywana jest bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, jeżeli łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza równowartość 20 000 EURO.

Ponadto brak obowiązku przygotowania dokumentacji podatkowej potwierdził między innymi Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19.12.2011 r. (sygn. IBPBI/2/423-1157/11/AP): „W związku z powyższym, jeżeli Wnioskodawca zawierać będzie transakcję z mającą siedzibę na terytorium Polski spółką osobową prawa handlowego, to transakcje te nie będą podlegały obowiązkowi dokumentacyjnemu, chyba że zapłata należności wynikających z takiej transakcji dokonywana będzie bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową”.

Takie samo uzasadnienie zawiera również interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 luty 2013 r. (sygn. ILPB3/423-19/10/13-S/MM), Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 22 grudzień 2009 r. (sygn. IBPBI/2/423-1115/09/PP) a także interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 grudnia 2009 r. (sygn. IPPB3/423-645/09-2/AG).

„W związku z powyższym, jeżeli Wnioskodawca zawierać będzie transakcję z mającą siedzibę na terytorium Polski spółką osobową prawa handlowego, to transakcje te nie będą podlegały obowiązkowi dokumentacyjnemu, chyba że zapłata należności wynikających z takiej transakcji dokonywana będzie bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową. Wówczas z tyt. ww. transakcji, jeśli zajdą okoliczności wskazane w art. 19 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przepis ten będzie miał zastosowanie do Spółki”.

Mając na uwadze powyższe, skoro transakcje zawierane przez Spółkę ze spółką komandytową czy też komandytowo-akcyjną nie podlegają regulacjom zawartym w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tym samym z tytułu tych transakcji, Spółka nie jest (w stanie faktycznym) i nie będzie (w zdarzeniu przyszłym) zobowiązana do sporządzania dokumentacji podatkowej, o której mowa w art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie braku obowiązku sporządzenia dokumentacji podatkowej z tytułu transakcji realizowanych aktualnie (pytanie Nr 1), jak i w przyszłości (pytanie Nr 2) ze spółką komandytową, czy też ze spółka komandytowo-akcyjną – uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy poinformować, iż w dniu 8 kwietnia 2011 r. W Dzienniku Urzędowym opublikowano tekst jednolity ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U z 2011 r. Nr 74, poz. 397), a 3 kwietnia 2012 r. w Dzienniku Ustaw ogłoszono jednolity tekst ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.