Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1468/08-2/KR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-19
Teza: Czy ponosząc wydatki na nabycie towarów i usług, które nie mogą być w wartości netto bez podatku VAT zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, w szczególności ponosząc koszty na cele reprezentacji, Bankowi przysługuje uprawnienie do zaliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu tego rodzaju towarów i usług do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli nie przysługuje mu uprawnienie do pomniejszenia podatku VAT należnego o ten podatek naliczony?
Słowa kluczowe: banki; cel-cel reprezentacji i reklamy; podatek-podatek należny; podatek-podatek naliczony; wartość-wartość netto; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10.10.2008r. (data wpływu 15.10.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych odnośnie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15.10.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Bank S.A. (zwany dalej Bankiem) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosi wydatki na nabycie towarów i usług, które, chociaż związane z działalnością gospodarczą Banku, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym od osób prawnych nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Banku, jako wyłączone na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy CIT. W szczególności dotyczy to wydatków na potrzeby reprezentacji, których wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów przewiduje art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy CIT. Bankowi również nie przysługuje uprawnienie do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem tych towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy ponosząc wydatki na nabycie towarów i usług, które nie mogą być w wartości netto bez podatku VAT zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, w szczególności ponosząc koszty na cele reprezentacji, Bankowi przysługuje uprawnienie do zaliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu tego rodzaju towarów i usług do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli nie przysługuje mu uprawnienie do pomniejszenia podatku VAT należnego o ten podatek naliczony?

Zdaniem Banku, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie ustawy CIT, podatek VAT naliczony stanowi koszt uzyskania przychodów przy nabyciu towarów i usług, jeżeli nie przysługuje jego odliczenie od podatku należnego. W szczególności, podatek VAT naliczony przy nabyciu towarów i usług stanowi koszt uzyskania przychodów, jeżeli wydatki netto (bez podatku VAT) na nabycie tych towarów i usług nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jak ma to miejsce w przypadku wydatków na cele reprezentacji. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy CIT wydatki na cele reprezentacji nie stanowią kosztu uzyskania przychodów. W konsekwencji, zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, podatek VAT naliczony związany z tymi wydatkami nie podlega odliczeniu od podatku VAT należnego. W przypadku Banku brak możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego wiąże się dodatkowo z okolicznością świadczenia usług „finansowych zwolnionych z podatku VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 tej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Co do zasady za koszty uzyskania przychodów nie uważa się, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy CIT, podatku VAT, jednakże na mocy art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugie ustawy CIT, kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej. Z kolei zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, jak również w przypadku Banku świadczącego usługi finansowe w znacznym zakresie zwolnione z VAT uprawnienie do odliczania VAT naliczonego nie przysługuje w związku ze świadczeniem usług zwolnionych z podatku VAT.

Powyższe oznacza, że skoro Bankowi nie przysługuje uprawnienie do obniżenia kwoty lub zwrot różnicy podatku VAT oraz naliczony podatek VAT nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, to Bank może - na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugie ustawy CIT zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwotę podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów, podlegającymi wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust 1 ustawy CIT, w tym podatku naliczonego VAT związanego z wydatkami przeznaczonymi na cele reprezentacji. W konsekwencji wydatek na reprezentację w kwocie netto nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, natomiast podatek VAT naliczony związany z nabyciem towarów i usług na cele reprezentacji w kwocie, w której nie przysługuje Bankowi uprawnienie do obniżenia kwoty lub zwrot różnicy podatku VAT, stanowi koszt uzyskania przychodu. Analogiczne stanowisko, jak przedstawione powyżej przez Bank, zostało uznane za prawidłowe w interpretacjach indywidualnych wydanych z upoważnienia Ministra Finansów a dotyczących banków: przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 lutego 2008 roku o sygn. IBPB3/423-89/08/NG/KAN-1059/08 oraz przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2008 roku o sygn. IP-PB3-423-801/08- 4/ECH, a także dotyczących innych podmiotów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2008 roku o sygn. IP-PB3-423-891/08-2/KR oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 31 lipca 2008 roku o sygn. ILPB3/423-266/08-2/KS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.