Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-574/14-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-03-11
Teza: Skutki podatkowe skrócenia umowy leasingu operacyjnego/finansowego.
Słowa kluczowe: leasing; leasing-leasing finansowy; leasing-leasing operacyjny; leasing-umowa cesji leasingu-przedmiot umowy leasingu; sprzedaż; umowa-umowa leasingu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2014 r. (data wpływu 12 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych skrócenia umowy leasingu operacyjnego/finansowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych skrócenia umowy leasingu operacyjnego/finansowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będący podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych prowadzi działalność leasingową. Umowy zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej stanowią dla celów podatkowych umowy leasingu, o których mowa w Rozdziale 4a ustawy CIT, w tym:

1.  umowy, o których mowa w art. 17b ust. 1 ustawy CIT – dalej: Leasing Operacyjny;
2.  umowy, o których mowa w art. 17f ust. 1 ustawy CIT – dalej: Leasing Finansowy.

W trakcie trwania umowy leasingu, z uwagi na uwarunkowania gospodarcze lub faktyczne, Korzystający wnioskują do Spółki o zmianę podstawowego okresu leasingu, poprzez jego wydłużenie lub skrócenie. W tym zakresie Wnioskodawca zamierza na podstawie aneksów do umów leasingu umożliwić Korzystającym skrócenie podstawowego okresu umowy leasingu, o którym mowa w art. 17a pkt 2 ustawy CIT. W takim przypadku, w drodze aneksu do umowy leasingu, strony będą ustalały na nowo:

1.  podstawowy okres trwania umowy leasingu, który:
    *   dla umów Leasingu Operacyjnego nie będzie krótszy niż okres wskazany w art. 17b ust. 1,
    *   dla umów Leasingu Finansowego będzie mógł być kształtowany dowolnie, oraz
2.  cenę wykupu, za którą Korzystający będzie mógł zrealizować opcję nabycia przedmiotu leasingu po zakończeniu nowo ustalonego podstawowego okresu umowy leasingu, która:
    *   dla umów Leasingu Operacyjnego nie będzie niższa niż hipotetyczna wartość netto – zgodnie z art. 17c ustawy CIT;
    *   dla umów Leasingu Finansowego będzie mogła być kształtowana dowolnie;
3.  sumę opłat, przy czym nowo ustalona suma opłat będzie zawsze odpowiadała co najmniej wartości początkowej przedmiotu leasingu – zarówno w Leasingu Operacyjnym, jak i Leasingu Finansowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, w przypadku gdy skróceniu ulegnie pierwotnie określony podstawowy okres trwania umowy Leasingu Operacyjnego lub Leasingu Finansowego – a po ponownym ustaleniu w drodze aneksu do tej umowy – umowa leasingu nadal będzie spełniać warunki, o których mowa w art. 17b ust. 1 (Leasing Operacyjny) lub art. 17f ust. 1 (Leasing Finansowy) ustawy CIT, przychód Spółki z tytułu przeniesienia na Korzystającego własności przedmiotu leasingu po zakończeniu nowego podstawowego okresu umowy leasingu ustalany powinien być odpowiednio na podstawie art. 17c ustawy CIT (Leasing Operacyjny) oraz art. 17g (Leasing Finansowy) ustawy CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy po zaistnieniu przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego sytuacji w postaci zmiany podstawowego okresu trwania umowy leasingu – poprzez jego skrócenie w drodze aneksu – przy zachowaniu warunków wskazanych w art. 17b oraz w art. 17f ustawy CIT, w przypadku przeniesienia na Korzystającego własności przedmiotu leasingu (środek trwały lub wartość niematerialna i prawna) po zakończeniu nowo ustalonego podstawowego okresu umowy leasingu, Spółka będzie ustalała przychód ze sprzedaży tego przedmiotu:

*   dla umów Leasingu Operacyjnego – w wysokości odpowiadającej cenie określonej w umowie sprzedaży (nie niższej jednak niż hipotetyczna wartość netto przedmiotu obliczona dla nowego podstawowego okresu umowy) – zgodnie z art. 17c pkt 1 ustawy CIT;
*   dla umów Leasingu Finansowego – w wysokości odpowiadającej cenie określonej w umowie sprzedaży (nawet jeśli w sposób znaczny odbiega od wartości rynkowej przedmiotu) – zgodnie z art. 17g ust. 1 pkt 1 ustawy CIT.

Uzasadnienie.

Zdaniem Spółki dla ustalenia przychodu z tytułu sprzedaży przedmiotu leasingu istotne znaczenie ma fakt sprzedaży przedmiotu po upływie podstawowego okresu umowy leasingu. Powyższy tok rozumowania wynika wprost z literalnego brzmienia przepisów art. 17c oraz art. 17g ustawy CIT.

W przypadku umowy Leasingu Operacyjnego należy w takim przypadku badać, czy po zmianie okresu obowiązywania umowy, spełnia ona nadal przesłanki określone w art. 17b ustawy CIT. Jeżeli skrócenie w drodze zmiany umowy okresu jej obowiązywania, tj. podstawowego okresu umowy leasingu spowoduje, że umowa przestanie spełniać choćby jeden z warunków przewidzianych w art. 17b ustawy CIT (np. okaże się, że „nowy” okres obowiązywania jest krótszy od 40% normatywnego okresu amortyzacji), wówczas nie będzie mogła być traktowana jako umowa leasingu w rozumieniu art. 17b ustawy CIT, ze wszystkimi tego konsekwencjami – w szczególności nie byłaby objęta zakresem zastosowania art. 17c ustawy CIT.

Zgodnie z art. 17a pkt 2 ustawy CIT przez podstawowy okres umowy leasingu „rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona; w przypadku zmiany strony lub stron tej umowy podstawowy okres umowy uważa się za zachowany, jeżeli inne postanowienia umowy nie uległy zmianie”.

W ocenie Wnioskodawcy wykładnia definicji „podstawowego okresu umowy leasingu” prowadzi do wniosku, że nie istnieją żadne przeszkody do zmiany w trakcie umowy czasu obowiązywania umowy. Za powyższym wnioskiem przemawia również wykładnia celowościowa i systemowa. Ponadto wskazać należy, iż zmiana podstawowego okresu trwania umowy leasingu nie będzie się wiązała ze zmianą stron umowy, w szczególności ze zmianą obecnego Korzystającego na innego.

Należy mieć na względzie, że dokonanie w trakcie trwania umowy zmiany podstawowego okresu umowy leasingu powoduje konieczność zweryfikowania, czy zawarta umowa nadal spełnia przesłanki do uznania ją za umowę Leasingu Operacyjnego w rozumieniu art. 17b ustawy CIT – z czym automatycznie wiąże się możliwość objęcia jej zakresem zastosowania art. 17c ustawy CIT. Jeżeli po skróceniu okresu, na jaki umowa została zawarta, nadal będzie ona spełniać wymogi, przewidziane w art. 17b ustawy CIT, to z punktu widzenia wykładni celowościowej brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do odmowy objęcia tej umowy zakresem zastosowania art. 17c ustawy CIT. Skoro skorzystanie z tego przepisu byłoby możliwe, gdyby strony od początku ustaliły taki właśnie okres obowiązywania umowy, to brak jest racjonalnych powodów, dla których miałoby to być niemożliwe w przypadku, gdy ten okres zostanie ustalony poprzez zmianę umowy w trakcie jej obowiązywania.

Analogiczny sposób wykładni należałoby przyjąć w przypadku umów leasingu finansowego, tj. wykładni przepisów art. 17f ustawy CIT oraz 17g ustawy CIT – należy przyjąć, że skrócenie okresu, na jaki została zawarta umowa leasingu finansowego nie będzie miało wpływu na możliwość określenia przychodu finansującego na podstawie art. 17g ust. 1 ustawy CIT, jeżeli po zmianie umowy będzie ona dalej spełniać przesłanki z art. 17f ustawy CIT.

Wnioskodawca podkreśla, że takie stanowisko znajduje również potwierdzenie w wydawanych w tym zakresie indywidualnych interpretacjach podatkowych, np.:

1.  Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 2 marca 2012 roku sygn. akt ITPB3/423-650/11/PST;
2.  Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt ILPB3/423-62/07-2/HS;
3.  Interpretacje wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie:
    *   z dnia 12 listopada 2008 roku sygn. akt IPPB3/423-1355/08/GJ;
    *   z dnia 17 lutego 2009 roku sygn. akt IPPB3/423-1634/08-2/GJ;
    *   z dnia 12 czerwca 2009 roku sygn. akt IPPB3/423-196/09-2/GJ;
    *   z dnia 29 grudnia 2009 roku sygn. akt IPPB3/423-764/09-2/GJ;
    *   z dnia 29 grudnia 2009 roku sygn. akt IPPB3/423-765/09-2/GJ;
    *   z dnia 04 maja 2010 roku sygn. akt IPPB3/423-137/10-2/GJ.

Ponadto przytoczyć należy przypadek, kiedy to Minister Finansów zmienił z urzędu interpretację indywidualną, potwierdzając tym samym prawidłowość stanowiska zaprezentowanego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku w zakresie zasad opodatkowania dochodu ze sprzedaży przedmiotu leasingu w przypadku zmiany pierwotnie określonego okresu trwania umowy.

W interpretacji z dnia 3 kwietnia 2008 r. sygn. akt. DD5/8213/43/ZDA/08/PK-54 Minister Finansów stwierdził wyraźnie, iż „Należy zauważyć, iż art. 17a pkt 2 updop nie można interpretować w oderwaniu od pozostałych przepisów regulujących zasady opodatkowania stron leasingu. W sytuacji, gdy strony leasingu dokonają zmiany czasu trwania umowy leasingu należy zbadać, czy nowe warunki umowy spełniają kryteria wynikające z art. 17b updop lub art. 17f updop. Jeżeli po dokonaniu zmiany okresu trwania umowy leasingu, umowa ta nadal spełnia warunki określone w art. 17b updop lub art. 17f updop, wówczas możliwe jest ustalenie dochodu ze sprzedaży przedmiotu leasingu (środka trwałego), po upływie podstawowego okresu umowy, na podstawie przepisu art. 17c updop lub art. 17g updop”.

Reasumując Spółka uważa, iż w sytuacji, gdy strony umowy leasingu dokonają zmiany podstawowego okresu umowy i po upływie tego okresu zostanie przeniesiona na Korzystającego własność przedmiotu leasingu, a:

1.  umowa Leasingu Operacyjnego po zmianie okresu jej trwania spełnia nadal warunki określone w art. 17b ust. 1 ustawy CIT oraz cena sprzedaży przedmiotu leasingu zostanie określona na poziomie nie niższym niż hipotetyczna wartość netto obliczona dla tego nowego okresu – przychodem ze sprzedaży będzie wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży;
2.  umowa Leasingu Finansowego po zmianie okresu jej trwania spełnia warunki określone w art. 17f ust. 1 ustawy CIT oraz Spółka przenosi własność przedmiotu leasingu za wynagrodzeniem – przychodem ze sprzedaży będzie wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, także wtedy, gdy odbiega ona znacznie od ich wartości rynkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu natomiast do powołanych przez Spółkę interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.