Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-32/10/ŚS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-05-12
Teza: Czy darowizna udziałów dokonana przez wnioskodawcę na rzecz zamkniętego funduszu inwestycyjnego spowoduje powstanie po stronie osoby fizycznej - darczyńcy skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: darowizna; fundusz-fundusz inwestycyjny; przedmiot
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 01 lutego 2010r. (data wpływu do tut. Biura - 04 lutego 2010r.), uzupełnionym w dniu 06 kwietnia 2010r. i 09 kwietnia 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania darowizny całości lub części aktywów na rzecz zamkniętego funduszu inwestycyjnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 lutego 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie darowizny całości lub części aktywów na rzecz zamkniętego funduszu inwestycyjnego.

Z uwagi na stwierdzone braki formalne, pismem z dnia 25 marca 2010r. znak: IBPB II/1/415-145/10/MM, IBPB II/1/415-146/10/MM, IBPB II/1/415-147/10/MM, IBPB II/1/415-148/10/MM, IBPB II/1/415-149/10/MM, IBPB II/1/415-150/10/MM, IBPB II/1/415-151/10/MM, IBPB II/1/436-32/10/ŚS, IBPP 2/443-103/10/WN wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Wniosek uzupełniono w dniu 06 kwietnia (poprzez wniesienie brakującej opłaty) oraz w dniu 09 kwietnia 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która jest właścicielem akcji (również publicznych) oraz udziałów w polskich spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, zw. aktywami. Wnioskodawczyni wskazuje, iż w wielu przypadkach, cena nabycia udziałów i akcji jest znacznie niższa od ceny rynkowej ww. udziałów i akcji. Wnioskodawczyni zamierza dokonać restrukturyzacji aktywów, co w szczególności spowoduje zbycie niektórych aktywów. Wnioskodawczyni w celu zminimalizowania obciążeń podatkowych związanych z restrukturyzacją w zakresie dopuszczalnym przez prawo zamierza skorzystać z odroczenia opodatkowania podatkiem dochodowym dochodu ze zbycia aktywów. Wnioskodawczyni wskazuje, iż polski prawodawca przewidział i wprowadził do systemu prawa mechanizmy pozwalające odroczyć opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodu ze zbycia różnego rodzaju aktywów, głównie finansowych w zakresie w jakim środki pieniężne uzyskane ze zbycia tych aktywów są ponownie inwestowane w podobne aktywa. Według wnioskodawczyni takim mechanizmem jest w szczególności zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych zawarte w art. 6 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – zgodnie, z którym zwalnia się od podatku dochodowego od osób prawnych fundusze inwestycyjne działające na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych. Zdaniem wnioskodawczyni, dzięki temu zwolnieniu uczestnicy funduszy inwestycyjnych w szczególności funduszy inwestycyjnych zamkniętych, korzystają z odroczenia opodatkowania ze zbycia lokat funduszu do czasu umorzenia / zbycia tytułu uczestnictwa w funduszu lub do czasu wypłaty dochodów funduszu. Wnioskodawczyni uważa, iż podobne mechanizmy wprowadzili do swoich systemów prawnych prawodawcy innych państw członkowskich Unii Europejskiej. W szczególności prawodawca luksemburski przewidział zwolnienie podatkowe dla transakcji kapitałowych dokonywanych przez niektóre spółki kapitałowe z siedzibą w Wielkim Księstwie Luksemburga. Podobne zwolnienia przewidział prawodawca Republiki Cypru dla transakcji dokonywanych przez cypryjskie spółki kapitałowe. Wnioskodawczyni wskazuje również na możliwość odroczenia opodatkowania z wykorzystaniem spółek kapitałowych z siedzibą w Polsce. Wniesienie do polskiej spółki kapitałowej w formie wkładu niepieniężnego aktywów w postaci udziałów lub akcji spółek kapitałowych nie jest przychodem polskiej spółki kapitałowej, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a równocześnie powoduje przeszacowanie wartości podatkowej wnoszonych udziałów i akcji do kwoty równej cenie emisyjnej udziałów lub akcji polskiej spółki kapitałowej wydanych za wkład niepieniężny, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Wnioskodawczyni uważa, iż rozwiązanie to jest ułomne, ponieważ dochody polskich spółek kapitałowych z późniejszej sprzedaży udziałów lub akcji nabytych w formie wkładu niepieniężnego nie korzystają ze zwolnienia podatkowego w podatku dochodowym, podobnie jak dochody polskich spółek kapitałowych z późniejszej sprzedaży aktywów nabytych za środki uzyskane ze sprzedaży udziałów lub akcji nabytych w formie wkładu niepieniężnego. Wnioskodawczyni wskazuje również, iż polski prawodawca dopuszcza na podobnej zasadzie jak w przypadku polskich spółek kapitałowych, odroczenie opodatkowania z wykorzystaniem spółek osobowych prawa handlowego z siedzibą w Polsce. Wnioskodawczyni rozważa dokonanie restrukturyzacji z wykorzystaniem jednego lub kilku z wyżej wymienionych rozwiązań przewidzianych przez polskiego prawodawcę lub prawodawców innych państw członkowskich Unii Europejskiej. W wariancie pierwszym wnioskodawczyni dokonałaby wniesienia całości lub części aktywów do zamkniętego funduszu inwestycyjnego w zamian za tytuł uczestnictwa w zamkniętym funduszu inwestycyjnym. Najprawdopodobniej byłyby to niepubliczne certyfikaty inwestycyjne w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych. Wnioskodawczyni wskazuje, że byłaby to wpłata w rozumieniu art. 7 ust. 2 w związku z ust. 3 ustawy o funduszach inwestycyjnych. Natomiast dalsza restrukturyzacja aktywów odbywałaby się w ramach zamkniętego funduszu inwestycyjnego. W wariancie drugim wnioskodawczyni objęłaby tytuły uczestnictwa w zamkniętym funduszu inwestycyjnym - byłyby to najprawdopodobniej niepubliczne certyfikaty - w zamian za wpłatę w formie pieniężnej lub wpłatę w rozumieniu art. 7 ust. 3 ustawy o funduszach inwestycyjnych. Następnie, w celu zwiększenia wartości tytułów uczestnictwa w zamkniętym funduszu inwestycyjnym objętych przez wnioskodawczynię, dokonałaby na rzecz zamkniętego funduszu inwestycyjnego darowizny w postaci całości lub części aktywów. Dalsza restrukturyzacja odbywałaby się w ramach zamkniętego funduszu inwestycyjnego. W wariancie trzecim wnioskodawczyni objęłaby tytuły uczestnictwa tzn. udziały lub akcje w polskiej spółce kapitałowej, luksemburskiej spółce kapitałowej lub cypryjskiej spółce kapitałowej w zamian za wkład niepieniężny w postaci całości lub części aktywów, przy czym łączna cena emisyjna tytułów uczestnictwa w ww. spółkach byłaby równa wartości rynkowej aktywów wnoszonych jako wkład niepieniężny. Natomiast łączna wartość nominalna tytułów uczestnictwa (udziałów lub akcji) w ww. spółkach objętych przez wnioskodawczynię w zamian za wkład niepieniężny w postaci całości lub części aktywów byłaby niższa od wartości rynkowej tych aktywów. Wnioskodawczyni wskazuje, iż różnica pomiędzy łączną ceną emisyjną a łączną wartością nominalną tytułów uczestnictwa zostałaby odniesiona na kapitał zapasowy lub inny podobny w ww. spółkach. Natomiast dalsza restrukturyzacja aktywów odbywałaby się w ramach polskiej spółki kapitałowej lub luksemburskiej spółki kapitałowej lub cypryjskiej spółki kapitałowej. W wariancie czwartym wnioskodawczyni objęłaby tytuły uczestnictwa (udziały w spółce jawnej lub komandytowej lub akcje spółki komandytowo – akcyjnej) w polskiej spółce osobowej w zamian za wkład niepieniężny w postaci całości lub części aktywów, przy czym łączna wartość nominalna tytułów uczestnictwa w polskiej spółce osobowej byłaby równa wartości rynkowej aktywów wnoszonych jako wkład niepieniężny. Dalsza restrukturyzacja aktywów odbywałaby się w ramach polskiej spółki osobowej.

Jak wskazuje wnioskodawczyni, w każdym z ww. wariantów początkiem restrukturyzacji aktywów jest przeniesienie tych aktywów do odrębnego podmiotu, który dokonywałby dalszej restrukturyzacji. W ostatnim czasie pojawiły się rozbieżności w kwestii oceny skutków podatkowych takiego przeniesienia, w wypadku niektórych powyższych wariantów. Wnioskodawczyni chce się upewnić, jakie skutki w podatkach wywoła przeniesienie aktywów do odrębnego podmiotu prawnego jak również chce się upewnić czy wniesienie aktywów do polskiej spółki osobowej spowoduje przeszacowanie wartości podatkowych tych aktywów.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wniesienie całości lub części aktywów do zamkniętego funduszu inwestycyjnego spowoduje powstanie po stronie wnioskodawczyni obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych lub w podatku od spadków i darowizn?

Wnioskodawczyni powołuje się na art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wnioskodawczyni uważa, że w związku z tym iż nabywcą jest osoba prawna przepisów ustawy nie stosuje się do rozważanego stanu. Tym samym wniesienie całości lub części aktywów do zamkniętego funduszu inwestycyjnego w formie darowizny wnioskodawczyni na rzecz zamkniętego funduszu inwestycyjnego nie spowoduje powstania po stronie wnioskodawczyni obowiązku podatkowego w podatku od spadku i darowizn. Wnioskodawczyni na poparcie swojego stanowiska powołała liczne interpretacje podatkowe.

Wskazać należy, iż powyżej przywołano jedynie stanowisko wnioskodawczyni w zakresie podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska wnioskodawczyni w zakresie podatku od spadku i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku sprawa zostanie rozstrzygnięta odrębnymi interpretacjami.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009r. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Z kolei zgodnie z art. 5 ww. ustawy obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Formę organizacyjną i zasady działania funduszy inwestycyjnych określają przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546 ze zm.). Stosownie do art. 3 ust. 1 tej ustawy fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a w przypadkach określonych w ustawie również niepublicznego, proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawczyni (osoba fizyczna) zamierza przekazać w drodze darowizny udziały na rzecz zamkniętego funduszu inwestycyjnego. Zdaniem wnioskodawczyni umowa darowizny może rodzić skutki podatkowe w zakresie podatku od spadków i darowizn jedynie w przypadku darowizny praw majątkowych na rzecz osoby fizycznej. Natomiast darowizna zostanie dokonana na rzecz funduszu inwestycyjnego, który nie jest objęty zakresem ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że jak wynika z treści art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ustawodawca opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn ograniczył do nabycia własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m.in. tytułem darowizny wyłącznie przez osoby fizyczne.

Wobec tego, biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż darowizna (w rozumieniu

art. 888 Kodeksu cywilnego) przekazana na rzecz innych podmiotów niż osoby fizyczne, w tym m.in. na rzecz zamkniętego funduszu inwestycyjnego, nie podlega ustawie o podatku od spadków i darowizn. Ponadto, zgodnie z uregulowaniami powołanej ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na obdarowanym a nie na darczyńcy.

Powyższe oznacza, że po stronie wnioskodawczyni nie powstanie z tytułu przeprowadzonej w przyszłości darowizny obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.