Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-922/12-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-28
Teza: brak obowiązku korekty podatku akcyzowego w przypadku zmiany ceny samochodu osobowego (ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym)
Słowa kluczowe: akcyza; obowiązek-obowiązek podatkowy; odliczenia; samochód-samochód osobowy
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 3-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 06.09.2012 r. (data wpływu 14.09.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wpływu na zakres prawa do obniżenia akcyzy należnej w związku z wystawieniem faktury korygującej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03.09.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wpływu na zakres prawa do obniżenia akcyzy należnej w związku z wystawieniem faktury korygującej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka zajmuje się zakupem i sprzedażą samochodów osobowych, które co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w Polsce. Wnioskodawca wyjaśnia, że w dniu 1 czerwca 2010 r. nastąpiło połączenie spółek Przedsiębiorstwo Usługowo-Handlowe „K” sp. z o.o. oraz A sp. z o.o. Spółka Przedsiębiorstwo Usługowo-Handlowe „K” sp. z o.o., wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla m. W, Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, pod numerem XX, REGON XX, NIP XX-X przejęła spółkę A sp. z o.o. z siedzibą w W wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla m W, Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, pod numerem XX, REGON XX, NIP XX

Połączenie Spółek dokonane zostało w trybie art. 492 § 1 pkt 1 KSH, to jest przez przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą za udziały, które spółka przejmująca wydała wspólnikom spółki przejmowanej.

Od dnia 1 października 2010 r. Spółka działa pod firmą A sp. z o.o. W stanie prawnym przed 1 marca 2009 r., którego dotyczy niniejszy wniosek, sprzedaż samochodów przez spółki podlegała opodatkowaniu akcyzą w sytuacji, w której przedmiotem sprzedaży były samochody niezarejestrowane do tej pory w Polsce dla potrzeb ruchu drogowego.

Zakup samochodów osobowych przez spółki był dokumentowany wystawianymi przez sprzedawców (dalej „Dostawcy”) fakturami VAT, na których wykazywana była cena zakupu każdego sprzedawanego samochodu, zawierająca m.in. cenę nabycia, podatek akcyzowy, cenę netto oraz podatek od towarów i usług (dalej „Faktury Pierwotne”). Na podstawie art. 79 Ustawy, spółki korzystały z prawa do obniżenia akcyzy należnej o kwoty akcyzy zapłaconej wynikającej z Faktur Pierwotnych zakupu.

Następnie spółki otrzymywały korekty faktur zakupu wystawiane przez Dostawców. Na fakturach korygujących Dostawcy pomniejszali cenę zakupu, w tym kwotę netto oraz podatek akcyzowy. Korekty faktur były spowodowane m.in.:

*   udzieleniem spółkom przez Dostawców rabatu potransakcyjnego ze względu na różne okoliczności np. ilość i rodzaj kupowanych przez spółki nowych pojazdów oraz okresy zatrzymania tych pojazdów przez spółki w celu profesjonalnego ich przygotowania do odbioru przez klientów, respektowanie standardów dotyczących jakości obsługi klientów kupujących nowe samochody, respektowanie zaleceń dotyczących „reportingu” finansowego, dokumentowania danych klientów w systemach dystrybucyjnych itp.;
*   zastosowaniem systemu sprzedaży, w ramach którego cena ostateczna samochodów była ceną uzależniona od realizacji przez spółki planu zamówień.

W związku z otrzymywanymi od Dostawców fakturami korygującymi, spółki pomniejszały podatek akcyzowy do odliczenia wynikający z nabycia samochodów osobowych (tj. kwota podatku akcyzowego wykazanego na Pierwotnej Fakturze nabycia była pomniejszana w związku z udzieleniem przez Dostawców rabatów). W wyniku uwzględnienia faktur korygujących (w momencie ich otrzymania), zwiększała się nadwyżka akcyzy należnej nad naliczoną albo zmniejszała się nadwyżka akcyzy naliczonej nad należną do przeniesienia na kolejne miesiące.

Spółka zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej na gruncie przepisów Ustawy obowiązujących od 1 maja 2004 r. do końca lutego 2009 roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 maja 2004 r. do końca lutego 2009 r., zmiana ceny nabycia samochodu osobowego dokonana po jego dostawie, udokumentowana fakturą korygującą wystawioną przez Dostawców, pozostawała bez wpływu na zakres prawa do obniżenia akcyzy należnej o całą kwotę akcyzy wyszczególnionej na Pierwotnej Fakturze nabycia samochodu osobowego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zmiana ceny po nabyciu samochodów osobowych nie wywoływała skutków w zakresie naliczonego podatku akcyzowego, tzn. udzielenie przez Dostawcę rabatu potransakcyjnego i innych upustów nie mogło zmieniać zakresu prawa spółek do obniżenia akcyzy należnej o całość podatku akcyzowego wyszczególnionego na pierwotnych fakturach nabycia samochodów osobowych. W konsekwencji, nawet w przypadku zmiany ceny samochodu osobowego po jego nabyciu, spółki dla celów kalkulacji naliczonego podatku akcyzowego mogły pominąć faktury korygujące wystawione przez Dostawców i uznać, że przysługuje im w dalszym ciągu prawo do odliczenia całości akcyzy wyszczególnionej na pierwotnych fakturach zakupu samochodów osobowych.

W myśl art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 29, poz. 257 ze zm., dalej jako „Ustawa”), akcyzie podlegały samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Stosownie do przepisu art. 80 ust. 2 pkt 1 Ustawy, podatnikami akcyzy od samochodów osobowych były podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju. Moment powstania obowiązku podatkowego określał natomiast przepis art. 80 ust. 3 Ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem, obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstawał w przypadku sprzedaży - z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w terminie 7 dni, licząc od dnia wydania wyrobu.

Na podstawie przepisu art. 10 ust. 1 pkt 1 Ustawy, podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania była kwota należna z tytułu sprzedaży na terytorium kraju wyrobów akcyzowych pomniejszona o kwoty podatku od towarów i usług oraz kwoty akcyzy, należne od tych wyrobów.

Stosownie do przepisu art. 79 Ustawy, podatnik miał prawo do obniżenia kwoty akcyzy o kwotę akcyzy zapłaconą przy nabyciu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, związaną ze sprzedażą opodatkowaną lub zapłaconą od importu.

Ustawa, określając podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym (art. 82 ust. 3, art. 10 ust. 1-9) nie odnosi się wprost do pojęcia obrotu będącego podstawą opodatkowania w podatku od towarów i usług. Nie przewiduje również zmniejszenia podstawy opodatkowania o kwoty udokumentowanych i prawnie dopuszczalnych rabatów (bonifikat, upustów, uznanych reklamacji i skont). Brak w Ustawie przepisów regulujących wprost kwestię korygowania podatku akcyzowego w przypadku zmiany ceny po sprzedaży (m.in. z uwagi na rabaty potransakcyjne) powodował, że Dostawca nie był uprawniony do zmiany podstawy opodatkowania w podatku akcyzowym po dokonaniu dostawy (jak to ma miejsce w podatku od towarów i usług).

Możliwości takiej dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, począwszy od dnia 1 maja 2004 r., tj. daty wejścia w życie Ustawy ustawodawca nie przewidział rozmyślnie, W trakcie prac legislacyjnych nad przedmiotową Ustawą, jej tekst - przekazany do Senatu zgodnie z art. 52 regulaminu Sejmu - umożliwiał bowiem na podstawie przepisu art. 10 ust. 2 projektowanej ustawy możliwość zmniejszenia podstawy opodatkowania (co jest odmienną kwestią niż ww. kwota należna z tytułu sprzedaży) o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczonych i obowiązujących rabatów (bonifikat, upustów, uznanych reklamacji i skont) oraz wartości zwróconych wyrobów akcyzowych, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. Uchwałą Senatu Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie ustawy o podatku akcyzowym, Senat w punkcie 2 tej uchwały skreślił w art. 10 ustawy o podatku akcyzowym - cały ustęp 2. Sejm uchwalając ostateczną wersję ustawy po rozpatrzeniu poprawek Senatu nie przywrócił takiej regulacji prawnej. W takim też brzmieniu została ona podpisana przez Prezydenta RP i opublikowana w Dzienniku Ustaw.

Zatem wnioskować należy, iż intencją ustawodawcy było nieuwzględnianie rabatów, upustów i innych zmian cen sprzedaży, które mogłyby powodować zmniejszenie należnego podatku akcyzowego.

Dotyczyło to zarówno dostawcy towaru akcyzowego, który nie mógł zmienić w takiej sytuacji akcyzy należnej, jak i nabywcy towaru akcyzowego, który skorzystał z prawa do obniżenia akcyzy należnej (zgodnie z art. 79 Ustawy) i nie mógł zmienić zakresu tego obniżenia w związku z późniejszą zmianą ceny.

Dodatkowym argumentem potwierdzającym niniejsze stanowisko jest fakt, że Ustawa nie zawierała żadnych szczegółowych regulacji jak należałoby dokumentować i rozliczać zmiany ceny po sprzedaży, podczas gdy np. ustawa o podatku od towarów i usług reguluje szczegółowo obowiązek rozliczania zmian ceny (dokumenty, terminy itp.).

W związku z powyższym, w przypadku samochodów osobowych, brak jest podstaw prawnych do zmniejszenia podstawy opodatkowania w podatku akcyzowym po zrealizowanej sprzedaży, w stosunku do której powstał już obowiązek podatkowy i która to sprzedaż została udokumentowana Fakturą Pierwotną (w przeciwieństwie do przepisów o podatku od towarów i usług, w których wprost przewidziano taką możliwość).

Brak regulacji w tym względzie w ustawie o podatku akcyzowym oznacza, że po dokonaniu sprzedaży samochodów osobowych przed ich pierwszą rejestracją na terenie kraju, w stosunku do których powstał obowiązek podatkowy i została ustalona podstawa opodatkowania, brak jest możliwości zmniejszenia jej wysokości.

Spółka stoi na stanowisku, że udzielenie rabatu kupującemu po sprzedaży samochodu osobowego nie miało wpływu na wysokość podstawy opodatkowania akcyzą u Dostawcy, a co za tym idzie nie miało również wpływu na wysokość odliczenia kwoty podatku akcyzowego wykazanego na Fakturze Pierwotnej od Dostawcy.

Zatem począwszy od dnia 1 maja 2004 r. aż do dnia 28 lutego 2009 r. w przypadku wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, do których należą m.in. samochody osobowe, brak jest podstaw prawnych do zmniejszenia podstawy opodatkowania w ww. przypadkach. W konsekwencji rabaty lub upusty udzielone po dokonaniu sprzedaży wyrobów akcyzowych (samochodów osobowych) nie mogły zmniejszać kwoty należnego podatku akcyzowego.

Wobec powyższego, wystawione przez Dostawców faktury korygujące sprzedaż samochodów osobowych w sytuacji opisanej w niniejszym wniosku (nabycie samochodów osobowych przed pierwszą rejestracją), nie skutkowały obniżeniem kwoty akcyzy odliczonej w związku z nabyciem samochodów osobowych przez spółki.

Należy podkreślić, iż powyższe stanowisko zostało potwierdzone m.in. w:

1.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 listopada 2007 r. sygn. IPPP1/443-162/07-3/SM;
2.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2008 r. sygn. IPPP1/443-936/08-2/GD;
3.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 5 grudnia 2008 r. sygn. ITPP3/443-218/08/JK;
4.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23 października 2009 r. sygn. IBPP3/443-592/09/ŁW;
5.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 9 listopada 2009 r. sygn. IBPP3/443-629/09/DG;
6.  zmianie interpretacji indywidualnej z dnia 21 kwietnia 2010 r. sygn. AE5/0812/4/JUR/10/1887, w której Minister Finansów zmienił z urzędu interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 13 maja 2009 r. sygn. ITPP3/443-50/09/JK;
7.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2011 r. sygn. ILPP3/443-51/11-2/TK;
8.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. IIPP3/443-5/12-/TK;
9.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 21 sierpnia 2012 r., sygn. IPTPP3/443A-98/12-2/KK.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości wskazanego powyżej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.