Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/436-148/08/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-05
Teza: Czy kredyt hipoteczny zaciągnięty przez rodziców wnioskodawcy może być uznany za formę darowizny?
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt mieszkaniowy; mieszkanie-zakup mieszkania; opodatkowanie; umowa-umowa cywilnoprawna; umowa-umowa darowizny; świadczenie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana W. przedstawione we wniosku z dnia 05 sierpnia 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 06 sierpnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania kwoty zaciągniętego kredytu hipotecznego jako darowizny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 sierpnia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania kwoty zaciągniętego kredytu hipotecznego jako darowizny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 30 maja 2008r. wnioskodawca wraz z żoną dokonali zakupu lokalu mieszkalnego w kwocie 315. 000 zł. Kwota ta została pokryta częściowo ze środków własnych (legalna praca za granicą) oraz z udzielonego kredytu. Nieustabilizowana sytuacja materialna wnioskodawcy i jego żony nie pozwoliła im zaciągnąć kredytu na zakup mieszkania we własnym imieniu. Wnioskodawca posiadał umowę o pracę na czas określony, zaś jego żona pozostawała na urlopie wychowawczym. Dlatego też rodzice wnioskodawcy na podstawie umowy cywilno-prawnej zawartej w dniu 12 czerwca 2008r. zgodzili się zaciągnąć kredyt w wysokości 141. 703 zł pod wyłącznym warunkiem, że spłacającymi go w całości będą: wnioskodawca wraz z żoną. Wnioskodawca i jego żona na podstawie powyższej umowy zadeklarowali, że to oni będą spłacać miesięczne raty kredytu. W dniu 19 lipca 2008r. wnioskodawca podpisał umowę o pracę na czas nieokreślony dlatego też w najbliższym czasie planowane jest uczynienie go współkredytobiorcą ww. kredytu. Wnioskodawca zaznacza, że kwota 141.703 zł pochodząca z kredytu hipotecznego zaciągniętego w banku nie jest formą darowizny na rzecz wnioskodawcy i jego żony, a jedynie formą pomocy w załatwieniu formalności związanych z zakupem mieszkania.

Dla uwiarygodnienia zaistniałej sytuacji załączono:

*   umowę z dnia 12 czerwca 2008r. zawartą między rodzicami wnioskodawcy a nim i jego żoną
*   umowę kredytową
*   umowę o pracę na czas określony wnioskodawcy
*   umowę o pracę na czas nieokreślony wnioskodawcy
*   potwierdzenie przelewu raty kredytu dokonane przez wnioskodawcę i jego żonę

Z chwilą gdy wnioskodawca zostanie współkredytobiorcą w/w kredytu, istnieje możliwość potwierdzenia tego stosownym dokumentem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w rozumieniu organu kontroli skarbowej kredyt hipoteczny zaciągnięty przez rodziców wnioskodawcy może być uznany jako forma pomocy ich synowi i jego żonie w załatwieniu formalności związanych z zakupem mieszkania?

Zdaniem wnioskodawcy kwota kredytu hipotecznego zaciągniętego przez rodziców wnioskodawcy na zakup mieszkania nie jest formą darowizny. Zgodnie z art. 888 Kodeksu cywilnego poświęconego darowiźnie darczyńca poprzez umowę darowizny dokonuje bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem własnego majątku. W rozpatrywanym stanie faktycznym rodzice wnioskodawcy w niczym nie umniejszyli realnej wartości swojego majątku, a jedynie wyrażając swą dobrą wolę pomogli swojemu synowi w załatwieniu formalności przy zakupie mieszkania w chwili, gdy wnioskodawca nie posiadał zdolności kredytowej. W tym momencie ich pomoc się skończyła, gdyż spłacającymi kolejne raty pozostają wnioskodawca i jego żona – obecni właściciele mieszkania. Dodatkowo w najbliższym czasie (ok. sierpnia bieżącego roku) planowana jest zmiana umowy kredytowej i uczynienie wnioskodawcy współkredytobiorcą ww. kredytu, co nastąpi dzięki otrzymaniu przez niego umowy o pracę na czas nieokreślony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004r., Nr 142, poz. 1514 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej "podatkiem", podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdyż druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli; jednostronnej – jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej korzyści.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że nieustabilizowana sytuacja materialna wnioskodawcy i jego żony nie pozwoliła im zaciągnąć kredytu na zakup mieszkania (wnioskodawca nie posiadał umowy o pracę na czas nieokreślony, a jego żona była na urlopie wychowawczym). W związku z tym rodzice wnioskodawcy zaciągnęli kredyt hipoteczny na zakup mieszkania, a na podstawie umowy cywilno prawnej wnioskodawca i jego żona zobowiązali się do spłacania miesięcznych rat ww. kredytu. W świetle art. 888 Kodeksu cywilnego należy uznać, iż w opisanej sytuacji nie doszło do zawarcia umowy darowizny. W tym przypadku mamy bowiem do czynienia z wzajemnością świadczeń. Rodzice wnioskodawcy zaciągnęli kredyt z przeznaczeniem na zakup mieszkania dla syna i jego żony i przekazali środki z tego kredytu na rzeczy syna i synowej. Natomiast syn i synowa zadeklarowali w zawartej umowie, że będą spłacać kredyt z własnych środków. Wobec tego przekazanie przez rodziców środków z kredytu nie było nieodpłatne co jest warunkiem darowizny. Rodzice dokonali świadczenia na rzecz syna i synowej ale w zamian syn i synowa będą dokonywać świadczeń na rzecz rodziców, czyli spłacać kredyt zaciągnięty przez rodziców. Tym samym opisana we wniosku czynność nie jest umową darowizny i jako taka nie podlega podatkowi od spadków i darowizn. W związku z powyższym stanowisko wnioskodawcy należy uznać za **prawidłowe.** Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.