Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-315/10/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-07-06
Teza: sposób dokumentowania i opodatkowania cesji wierzytelności
Słowa kluczowe: cesja-cesja wierzytelności; dokumentowanie; faktura-faktura VAT; faktura-korekta faktury; obowiązek-obowiązek podatkowy; wierzytelność-obrót wierzytelnościami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2010r. (data wpływu 6 kwietnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania i opodatkowania cesji wierzytelności - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2010r. wpłynął do tut. organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania i opodatkowania cesji wierzytelności.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Akt założycielski spółki wskazuje jako przedmiot działalności między innymi pozostałą finansową działalność usługową, gdzie indziej niesklasyfikowaną z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych (PKD 64.99, PKWiU 65.23).

W toku swojej działalności Wnioskodawca nabywa wierzytelności. Wierzytelności tych nie sprzedaje dalej lecz stając się ich aktualnym właścicielem będzie egzekwować ich spłaty na własny rachunek. Przeniesienie wierzytelności odbywa się w formie cesji na zasadach określonych w przepisach kodeksu cywilnego (art. 509-517).

Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy. Od dnia 1 lipca 2009r. Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

W maju 2009r. zawarto umowę przelewu cesji wierzytelności, z której wynika, że za przelane wierzytelności (o wartości 43 250,00 zł.) cesjonariusz zapłaci 40 000 zł., pod warunkiem, że cedent pomoże cesjonariuszowi w ustaleniu mienia dłużnika lub przeprowadzi inne działania w rezultacie których cesjonariusz odzyska dług od dłużnika w terminie do dnia 30 sierpnia 2009r.

W związku z powyższym w maju, zgodnie z orzeczeniem ETS (C-305/01) wystawiono rachunek sprzedaży na kwotę 3 250,00 (wartość nominalna 43 250,00 zł - wartość zakupu 40 000,00 zł).

W umowie zapisano również, że jeżeli cesjonariusz przy wsparciu cedenta lub bez takowego nie otrzyma od dłużnika całości długu to warunki zapłaty za dług ulegają zmianie w ten sposób, że cesjonariusz zapłaci za ten dług cedentowi 95% odzyskanych do dnia 30 sierpnia 2009r. kwot oraz 10% pozostałej do zapłaty należności głównej.

Do dnia 30 sierpnia cesjonariusz nie odzyskał długu od dłużnika.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy w zaistniałej sytuacji należy skorygować rachunek sprzedaży z maja dotyczący ww. sytuacji, fakturą korygującą?
2.  Czy należy wystawić fakturę sprzedaży opiewającą na pozostałą kwotę?
3.  Czy czynności tej nie należy opodatkowywać podatkiem VAT, w związku z tym, że czynność pierwotna obejmowała okres przed rejestracją do VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy

Ad.1) Nie można skorygować rachunku z maja, w związku z tym, że w chwili obecnej Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT nie jest możliwe skorygowanie rachunku sprzedaży wystawionego w maju bieżącego roku fakturą korektą, bowiem zgodnie z § 13 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług fakturą korygującą korygujemy fakturę.

W związku z powyższym spółka nie może skorygować fakturą korygującą w miesiącu sierpniu rachunku dokumentującego transakcję w maju. Nie może jednocześnie wystawić rachunku korygującego w związku z tym, że jest zgłoszony jako czynny podatnik VAT.

Ad 2), 3) Pomimo braku wpłaty od dłużnika w terminie określonym w umowie nie należy wystawiać faktury sprzedaży w związku z tym, że czynność pierwotna, której dotyczył rachunek sprzedaży była wykonana w okresie, kiedy podatnik nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. W związku z tym, nie ma podstaw do opodatkowywania wspomnianej w opisie sytuacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do przepisu art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ww. ustawy, podmioty wymienione w art. 15, są zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego” (art. 96 ust. 4 ustawy o VAT).

Natomiast w myśl art. 96 ust. 5 ustawy o VAT, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1.  przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2.  przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3.  przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia;
4.  przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 grudnia 2009r., zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Natomiast podatnicy rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku podatkowego, zgodnie z art. 113 ust. 9 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, są zwolnieni od podatku, jeżeli przewidywana przez nich wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Stosownie do przepisu art. 2 pkt 22 ww. ustawy o podatku od towarów i usług pod pojęciem sprzedaży rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Natomiast zgodnie z art. 106 ust. 8 minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1.  określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2.  może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3.  może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

Na mocy powyższego umocowania Minister Finansów wydał w dniu 28 listopada 2008r. rozporządzenie w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212 poz. 1337 ze zm.).

Zgodnie zatem z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT".

W myśl § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

Powyższe wskazuje, iż tylko podatnicy zarejestrowani przez naczelnika urzędu skarbowego jako „podatnicy VAT czynni” wystawiają faktury VAT.

Powyższe przepisy stosuje się odpowiednio do części należności otrzymywanych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z treści przytoczonych przepisów, podatnik wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi oraz w przypadku otrzymania zaliczki przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi. Faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem sprzedaży określonych towarów lub usług lub też otrzymania zaliczki).

Kierując się brzmieniem art. 108 ust. 1 ustawy o VAT - w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Faktura VAT jest dokumentem sformalizowanym potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego. Prawidłowość materialno – prawna faktury VAT zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt sprzedaży określonych towarów lub usług lub też otrzymania zaliczki.

Jeżeli po wystawieniu faktury VAT wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, co do zasady podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Podkreślić należy, iż faktury korygujące wystawiane są w sytuacji, kiedy pierwotna faktura została wprowadzona do obrotu prawnego tj. została odebrana przez nabywcę danego towaru lub usługi. Nie ma możliwości dokonywania korekty faktury w sytuacji, gdy faktura pierwotna została wystawiona ale nie weszła do obrotu prawnego (z uwagi na to, że nie została przekazana adresatowi), bowiem nie wywołuje ona wówczas żadnych skutków prawnych.

A zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury VAT powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej.

Z przepisów ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. wynika, że podstawową formą korygowania faktury jest – w myśl § 13 i § 14 – wystawienie faktury korygującej, a w niektórych przypadkach zgodnie z § 15 cyt. rozporządzenia – noty korygującej.

W cyt. rozporządzeniu ustawodawca wskazał sytuacje, w których podatnik zobowiązany jest wystawić fakturę korygującą.

Zgodnie z § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się m.in., gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

W myśl art. 87 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi.

Podatnicy wymienieni w § 1, od których zażądano rachunku przed wykonaniem usługi lub wydaniem towaru, wystawiają rachunek nie później niż w terminie 7 dni od dnia wykonania usługi lub wydania towaru. Jeżeli jednak żądanie wystawienia rachunku zostało zgłoszone po wykonaniu usługi lub wydaniu towaru, wystawienie rachunku następuje w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia żądania (art. 87 § 3 cyt. ustawy).

Zgodnie z art. 87 § 4 ww. ustawy, podatnik nie ma obowiązku wystawienia rachunku, jeżeli żądanie zostało zgłoszone po upływie 3 miesięcy od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Stosownie do art. 87 § 5 cyt. ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji, które muszą być zawarte w rachunkach, uwzględniając w szczególności dane identyfikujące sprzedawcę i kupującego, wykonawcę i odbiorcę usług oraz oznaczenie wartości i rodzaju transakcji.

W myśl przepisu § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. Nr 165 poz. 1373 ze zm.) rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi zawiera co najmniej:

1.  imiona i nazwiska (nazwę albo firmę) oraz adresy sprzedawcy i kupującego bądź wykonawcy i odbiorcy usługi;
2.  datę wystawienia i numer kolejny rachunku;
3.  odpowiednio wyraz "ORYGINAŁ" albo "KOPIA";
4.  określenie rodzaju i ilości towarów lub wykonanych usług oraz ich ceny jednostkowe;
5.  ogólną sumę należności wyrażoną liczbowo i słownie;
6.  czytelny podpis wystawcy rachunku oraz odcisk pieczęci wystawcy rachunku, jeżeli się nią posługuje.

Powyższego przepisu ust. 1 nie stosuje się do faktur wystawianych przez podatników podatku od towarów i usług (§ 14 ust. 3 ww. rozporządzenia).

W związku z powyższym należy zauważyć, że faktury VAT wystawiają zarejestrowani podatnicy VAT czynni, natomiast rachunki podatnicy prowadzący działalność gospodarczą lecz niebędący podatnikami VAT czynnymi.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest spółką, której przedmiotem działalności jest między innymi pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowaną z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych (PKD 64.99, PKWiU 65.23).

W toku swojej działalności Wnioskodawca nabywa wierzytelności. Wierzytelności tych nie sprzedaje dalej lecz stając się ich aktualnym właścicielem będzie egzekwować ich spłaty na własny rachunek. Przeniesienie wierzytelności odbywa się w formie cesji na zasadach określonych w przepisach kodeksu cywilnego (art. 509-517).

Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, ale od dnia 1 lipca 2009r. Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

W maju 2009r. zawarto umowę przelewu cesji wierzytelności, z której wynika, że za przelane wierzytelności (o wartości 43 250,00 zł.) Wnioskodawca (cesjonariusz) zapłaci 40 000 zł., pod warunkiem, że cedent pomoże Wnioskodawcy w ustaleniu mienia dłużnika lub przeprowadzi inne działania w rezultacie których Wnioskodawca odzyska dług od dłużnika w terminie do dnia 30 sierpnia 2009r..

W związku z powyższym w maju, zgodnie z orzeczeniem ETS (C-305/01) wystawiono rachunek sprzedaży na kwotę 3 250,00 (wartość nominalna 43 250,00 zł - wartość zakupu 40 000,00 zł).

W umowie zapisano również, że jeżeli Wnioskodawca przy wsparciu cedenta lub bez takowego nie otrzyma od dłużnika całości długu to warunki zapłaty za dług ulegają zmianie w ten sposób, że Wnioskodawca zapłaci za ten dług cedentowi 95% odzyskanych do dnia 30 sierpnia 2009r. kwot oraz 10% pozostałej do zapłaty należności głównej.

Do dnia 30 sierpnia Wnioskodawca nie odzyskał długu od dłużnika.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy w zaistniałej sytuacji rachunek dokumentujący czynność (usługę) wykonaną w maju 2009r., tj. w okresie kiedy Wnioskodawca nie był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, należy skorygować fakturą korygującą lub też rachunkiem korygującym. Czy też należy wystawić fakturę sprzedaży opiewającą na pozostałą kwotę lub czy też czynności tej nie należy opodatkowywać podatkiem VAT w związku z tym, że czynność pierwotna obejmowała okres przed rejestracją.

Ze wskazanych przez Wnioskodawcę przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) wynika, że podstawą dla dokonania cesji wierzytelności jest m.in. art. 509 K.c., zgodnie z którym, wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

Należy stwierdzić, że zakup wierzytelności czy to w celu ich windykacji we własnym zakresie czy też w celu dalszej ich sprzedaży mieści się w zakresie usług pośrednictwa finansowego – sklasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w sekcji J ex (65-67). W tak pojmowanej usłudze mieści się cywilnoprawna instytucja przelewu wierzytelności (cesji) polegająca na przeniesieniu wierzytelności z majątku dotychczasowego wierzyciela do majątku osoby trzeciej na mocy umowy zawartej między zbywcą wierzytelności (cedentem), a jej nabywcą (cesjonariuszem). Oznacza to, iż w takim przypadku nabywca wierzytelności świadczy na rzecz jej zbywcy usługę pośrednictwa finansowego, której celem jest uwolnienie sprzedawcy od ciężaru egzekwowania wierzytelności.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że realizowana przez Wnioskodawcę czynność polegająca na nabyciu wierzytelności od zbywcy (cedenta) na podstawie umowy cesji wierzytelności, powoduje niewątpliwie „uwolnienie” cedenta od ciężaru egzekwowania wierzytelności i stanowi czynność odzyskiwania długów. Koncepcja odzyskiwania długów nie zależy bowiem od sposobu, w jaki odzyskiwanie się odbywa. Pojęcie odzyskiwania długów dotyczy jasno sprecyzowanych transakcji finansowych mających na celu uzyskanie zapłaty wierzytelności pieniężnej (por. wyrok w sprawie C-305/01).

W przypadku, gdy podatnik zawiera umowę zakupu wierzytelności wówczas świadczy usługę na rzecz wierzyciela, tj. zwalnia go z ciężaru ściągnięcia długu. Za moment wykonania usługi należy przyjąć moment przejęcia wierzytelności, tj. moment wykupu wierzytelności. Nie ma znaczenia moment faktycznej zapłaty.

Mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawne, należy stwierdzić, że korzystający ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT Wnioskodawca nie był uprawniony do wystawiania faktury VAT w związku z cesją wierzytelności dokonaną w maju 2009r., ponieważ nie był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a tylko podatnicy zarejestrowani przez naczelnika urzędu skarbowego jako „podatnicy VAT czynni” zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 28 listopada 2008r. wystawiają faktury VAT.

Skoro więc usługa pierwotna nie została udokumentowana fakturą VAT lecz rachunkiem przez podatnika zwolnionego od podatku VAT, brak też jest podstaw prawnych do skorygowania rachunku fakturą VAT korygującą. Jednocześnie w momencie zaistnienia zmiany warunków płatności Wnioskodawca już jako podatnik VAT czynny, nie może wystawiać rachunków.

Ponadto nie można uznać, że przewidziana w umowie zmiana warunków płatności powoduje zmianę momentu wykonania usługi. W przedmiotowej sprawie usługę wykonano w maju 2009r. i zmianę ceny należy odnieść do tego okresu.

Jednocześnie zmiana kwoty należnej nie jest czynnością, która podlegałaby udokumentowaniu odrębną fakturą VAT jako odrębne świadczenie usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Na marginesie należy dodać, że niniejsza interpretacja nie dotyczy stawki VAT dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług cesji wierzytelności, gdyż nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Jednocześnie trzeba dodać, że zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy zwolnieni od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie zmiana ceny odnosi się do sprzedaży dokonanej w okresie kiedy Wnioskodawca był podatnikiem zwolnionym od podatku VAT, to należy mieć na uwadze ewentualną konieczność korekty ewidencji sprzedaży i przeanalizowanie wielkości obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.