Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-264/14-2/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-06-16
Teza: Kwoty należne od Korzystającego w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu nie stanowią wynagrodzenia za usługę i jednocześnie kwota ta nie posiada cech odszkodowania, wobec tego pozostają one poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; leasing; rekompensata; umowa-rozwiązanie umowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2014 r. (data wpływu 21 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania kwot należnych od korzystającego stanowiących równowartość ponoszonych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podatkowania kwot należnych od korzystającego stanowiących równowartość ponoszonych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie leasingu środków trwałych, w szczególności w zakresie środków transportu.

W ramach swojej działalności Spółka zawiera z kontrahentami umowy leasingu operacyjnego lub finansowego. W zawartych przez Spółkę umowach oraz „Ogólnych Warunkach Umowy Leasingu” (dalej: OWUL) zawarte są postanowienia określające sytuacje, w których może dojść do przedterminowego wygaśnięcia lub rozwiązania umowy z kontrahentem (dalej: Korzystający). Przykładowo może to nastąpić, w sytuacji gdy Korzystający:

*   istotnie naruszy jakikolwiek obowiązek wynikający z umowy leasingu i nie zastosuje się do wezwania Spółki o zaniechanie naruszenia i/lub usunięcie naruszenia,

*   zakończy prowadzenie działalności gospodarczej,

*   opóźni się z zapłatą co najmniej jednej raty wynagrodzenia i nie zapłaci jej w terminie dodatkowym wyznaczonym przez Finansującego wraz z zagrożeniem, że w razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu Finansujący może wypowiedzieć umowę leasingu ze skutkiem natychmiastowym.

W konsekwencji przedterminowego rozwiązania lub wygaśnięcia umowy, Spółka przestaje świadczyć na rzecz Korzystającego usługi leasingu.

Po przedterminowym rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy leasingu Spółka nie toleruje sytuacji, w której Korzystający będzie w dalszym ciągu używał przedmiot. Korzystający jest bowiem zobowiązany do zwrotu przedmiotu leasingu na własny koszt i ryzyko w terminie 7 dni od momentu wygaśnięcia bądź rozwiązania umowy leasingu. W związku z powyższym Spółka podejmuje odpowiednie działania mające na celu odzyskanie przedmiotu:

*   wzywa Korzystającego do wydania przedmiotu leasingu w określonym terminie i miejscu lub

*   udziela spółce świadczącej na rzecz Spółki usługi windykacyjne pełnomocnictwa do odbioru przedmiotu leasingu bezpośrednio od Korzystającego oraz wzywa Korzystającego do wydania przedmiotu leasingu firmie windykacyjnej;

*   jeżeli Korzystający nie zwróci przedmiotu leasingu Spółce w miejscu i terminie określonym w przesłanym przez Spółkę piśmie lub nie wyda przedmiotu leasingu firmie windykacyjnej Spółka: (i) występuje na drogę postępowania sądowego (składany jest pozew o wydanie przedmiotu leasingu) lub (ii) składane jest zawiadomienie do organów ścigania o popełnieniu przez Korzystającego przestępstwa przywłaszczenia przedmiotu leasingu (w szczególności, jeżeli nie jest moż­liwe ustalenie miejsca przechowania przedmiotu leasingu lub miejsca pobytu Korzystającego).

Jednocześnie Spółka może żądać od Korzystającego zapłaty określonych należności, w tym wszelkich przewidzianych umową a niezapłaconych opłat leasingowych wraz z odsetkami za opóźnienie, czy kar umownych za zwłokę w zwrocie przedmiotu leasingu. Ponadto Spółka jest uprawniona do żądania odszkodowania uzupełniającego na zasadach ogólnych.

W OWUL znajduje się również zapis, zgodnie z którym Korzystający jest zobowiązany pokryć wszelkie wydatki i koszty związane z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy leasingu, w tym w szczególności koszty poniesione w związku z przedterminowym rozwiązaniem lub wygaśnięciem umowy (dalej: Koszty Windykacyjne). Do Kosztów Windykacyjnych w szczególności należą następujące koszty ponoszone przez Spółkę po zakończeniu umowy leasingu, które co do zasady można zaklasyfikować do trzech kategorii:

1.  Koszty firm zewnętrznych, w tym np.:
    *   koszty odbioru przedmiotu leasingu, w tym koszty demontażu i transportu przedmiotu leasingu,
    *   prowizje od sprzedaży przedmiotu leasingu,
    *   koszty wyceny przedmiotu leasingu,
    *   koszty przeglądów i napraw przedmiotu leasingu oraz wykonania duplikatów dokumentów,
    *   koszty mandatów i wskazania użytkownika kierującego przedmiotem leasingu,
    *   koszty przechowania przedmiotu leasingu.
2.  Koszty sądowe i egzekucyjne, w tym np:
    *   koszty i opłaty sądowe,
    *   opłaty od pełnomocnictwa,
    *   koszty w postępowaniu upadłościowym.
3.  Ubezpieczenie przedmiotu leasingu oraz podatki i opłaty lokalne ponoszone przez Spółkę za okres po przedterminowym wygaśnięciu lub rozwiązaniu umowy leasingu.

Na podstawie wskazanych powyżej zapisów OWUL, w przypadku zaistnienia okoliczności determinujących przedterminowe wygaśnięcie lub rozwiązanie umowy z Korzystającym, Spółka planuje obciążenie Korzystającego Kosztami Windykacyjnymi.

Kwoty przysługujące Spółce od Korzystającego stanowiące równowartość ponoszonych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu mają charakter odszkodowawczy. Zobowiązanie Korzystającego do zwrotu poniesionych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych ma na celu zabezpieczenie interesów Spółki i zrekompensowanie jej straty, którą Spółka ponosi w związku z wcześniejszym zakończeniem umowy leasingu zawartej z Korzystającym.

Spółka składa niniejszy wniosek celem potwierdzenia ewentualnych konsekwencji podatkowych w zakresie podatku VAT, jakie powstaną w związku z przyszłym obciążaniem Korzystających Kosztami Windykacyjnymi w następstwie przedterminowego wygaśnięcia lub rozwiązania umowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółka będzie zobowiązana do opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot należnych od Korzystającego, stanowiących równowartość ponoszonych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Spółka nie będzie zobowiązana do opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot należnych od Korzystającego stanowiących równowartość ponoszonych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu (tj. w okolicznościach wskazanych w zdarzeniu przyszłym).

Uzasadnienie

W ocenie Spółki, nie będzie ona zobowiązana do opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot należnych od Korzystającego stanowiących równowartość ponoszonych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu (tj. w okolicznościach wskazanych w zdarzeniu przyszłym).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Na równi z dostawą towarów przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT traktuje wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione.

Mając na uwadze przedmiot rozliczeń, zdaniem Spółki, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie będzie miała miejsca odpłatna dostawa towarów w rozumieniu ustawy o VAT.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez odpłatne świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej do­konano czynności prawnej,

*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,

*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Wskazane wyżej regulacje ustawy o VAT są w omawianym zakresie zgodne z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa VAT). Omawiane regulacje w sposób bardzo szeroki definiują zakres czynności podlegających opodatkowaniu VAT jako świadczenie usług - każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w rozumieniu ustawy o VAT może zostać zakwalifikowane jako świadczenie usług. Usługą mogą być takie czynności i działania, które mogą być uznane za wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dodatkowo, konstrukcja ustawy o VAT (oraz Dyrektywy VAT) zakłada również, że jakiekolwiek wyłączenia z zakresu opodatkowania VAT dla określonych transakcji muszą wynikać wprost z jej przepisów.

Jednocześnie jednak, jak wynika z przywołanych regulacji, dla możliwości uznania określonych czynności za usługi w rozumieniu VAT musi nastąpić określone „świadczenie” na rzecz innego podmiotu. Oznacza to, że nie każda sytuacja będzie mogła być uznana za usługę, a jedynie taka, w której następuje świadczenie na rzecz innego podmiotu (rozumiane jednak szeroko - nie tylko jako dokonanie odpowiedniej czynności, ale również m.in. jako zobowiązanie się do powstrzymania się od dokonania czynności / tolerowanie czynności, sytuacji itd.).

Szczegółowe przesłanki pozwalające na stwierdzenie, czy na gruncie VAT następuje świadczenie usług, wynikają z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE; dawniej Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości), który analizując kwestię świadczenia usług, wypracował następujące warunki, których łączne spełnienie umożliwia uznanie określonej czynności za odpłatne świadczenie usług:

*   w ramach danego stosunku prawnego muszą istnieć co najmniej dwa podmioty, z których jeden będzie świadczył usługi, drugi zaś będzie ich konsumentem (przykładowo, wyrok TSUE z dnia 29 lutego 1996 r. w sprawie C-215/94 - Jurgen Mohr przeciwko Finanzamt Bad Segeberg),

*   stosunek prawny łączący usługodawcę i usługobiorcę opiera się na zasadzie wzajemności (przykładowo, wyrok TSUE z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 - R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden),

*   pomiędzy daną usługą a otrzymanym w zamian za jej wykonanie wynagrodzeniem istnieje bezpośredni i czytelny związek (przykładowo, wyrok TSUE z dnia 5 lutego 1981 r. w sprawie C-154/80 - Staatssecretaris van Financien przeciwko Association coopérative „Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA”),

*   obydwie strony umowy muszą być świadome przedmiotu umowy i móc wyegzekwować jej realizację.

Innymi słowy, aby określona czynność polegająca na działaniu (lub zaniechaniu) była uznana za świadczenie usług, odbiorca świadczenia musi odnosić przynajmniej potencjalną korzyść z tytułu otrzymania świadczenia, w zamian za którą gotowy jest zapłacić wykonawcy określone wynagrodzenie.

W ocenie Spółki, w opisanych przez Spółkę okolicznościach związanych z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu, nie dojdzie do świadczenia usług przez Spółkę. Nie zostaną bowiem spełnione wymienione wyżej przesłanki, w szczególności:

*   Korzystający nie otrzyma żadnej korzyści w związku z dochodzonymi przez Spółkę Kosztami Windykacyjnymi;

*   brak jest ekwiwalentności świadczeń - w opisanej w zdarzeniu przyszłym sytuacji nie występuje świadczący usługę i nabywca usługi, który zobowiązany jest do dokonania zapłaty za usługę; kwoty zwracane przez Korzystającego nie stanowią wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie ze strony Spółki,

*   Korzystający nie ma podstaw do domagania się od Spółki spełnienia określonego „świadczenia”.

W ocenie Spółki, w opisanym zdarzeniu przyszłym nie można również mówić tym bardziej o powstrzymaniu się od działań w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Spółka nie tylko nie wykonuje żadnej czynności na rzecz Korzystającego, jak również nie powstrzymuje się od działań, które mogłyby przysporzyć Korzystającemu korzyść (np. po zakończeniu umowy leasingu Spółka aktywnie będzie dochodzić zwrotu przedmiotu leasingu, nie pozostawiając go do używania Korzystającemu).

W ocenie Spółki, płatności z tytułu zwrotu Kosztów Windykacyjnych, które mogą być realizowane na jej rzecz przez drugą stronę umowy mają charakter odszkodowania za niewywiązanie się z umowy leasingu i poniesioną w związku z tym przez Spółkę szkodę. Szkoda z kolei może obejmować stratę, jaką doznaje mienie poszkodowanego oraz utratę korzyści, jakiej poszkodowany mógł się spodziewać, gdyby mu szkody nie wyrządzono (art. 361 § 2 Kodeksu cywilnego).

W rozpatrywanym zdarzeniu przyszłym, celem ochrony swojego majątku w postaci przedmiotu leasingu, Spółka zmuszona będzie do poniesienia pewnych dodatkowych kosztów związanych z wcześniejszym wygaśnięciem bądź rozwiązaniem umowy leasingu.

W przypadku wykonania umowy w planowanym wymiarze czasu poniesienie tych kosztów nie byłoby konieczne, zatem poniesienie przez Spółkę tych wydatków będzie prowadzić w istocie do powstania szkody po jej stronie. Jednocześnie, Spółka osiągnęłaby korzyść chociażby w postaci rat leasingowych, pozostałych do opłacenia w pozostałym okresie trwania umowy leasingu i ewentualnego wynagrodzenia za wykup przedmiotu leasingu.

Zdaniem Spółki w pojęciu szkody mieścić się będą Koszty Windykacyjne związane z odzyskaniem przedmiotu leasingu, jego naprawą czy transportem, jak i wydatki związane ze sprzedażą czy oddaniem do ponownego używania przedmiotu leasingu (wycena rzeczoznawcy, prowizja od sprzedaży, przechowanie przedmiotu leasingu), do poniesienia których zobowiązana będzie Spółka w przypadku przedwstępnego zakończenia umowy leasingu, a których zwrot będzie miał na celu zrekompensowanie Spółce poniesionej straty oraz korzyści, które uzyskałaby, gdyby umowa leasingu nie została przedwcześnie zakończona. Ponoszenie tych wydatków będzie bezpośrednim następstwem niewywiązania się Korzystającego z łączącej go ze Spółką umowy leasingu.

Dodatkowo należy wskazać, że w sytuacji zakończenia umowy przedmiot leasingu powinien być co do zasady niezwłocznie Spółce zwrócony wraz ze wszystkimi dokumentami i kompletnym fabrycznym wyposażeniem, co dodatkowo wskazuje, iż otrzymany tytułem rekompensaty zwrot Kosztów Windykacyjnych nie będzie stanowić elementu wynagrodzenia / płatności z tytułu świadczenia usługi leasingu (bądź innego świadczenia ze strony Spółki, np. przeniesienia własności czy prawa do rozporządzania przedmiotem leasingu), a będzie to płatność o charakterze odszkodowawczym.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych, w tym przykładowo:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 29 marca 2012 r., sygn. ITPP1/443-1685a/11/MN;

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. IPPP3/443-1244/11-4/MK;

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 1 kwietnia 2011 r. sygn. ITPP1/4441-11/11/MS;

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. IPPP3/443-775/09-3/MM.

Reasumując, zdaniem Spółki, kwoty należne oraz otrzymane od Korzystającego stanowiące równowartość ponoszonych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu stanowić będą odszkodowanie z tytułu niewywiązania się przez Korzystającego z zawartej umowy, mające na celu zrekompensowanie poniesionych w związku z tym przez Spółkę wydatków. W konsekwencji, zwrot Kosztów Windykacji przez Korzystającego nie będzie stanowić wynagrodzenia za usługę ani formy zapłaty za dostawę towarów a tym samym rozliczenie z tego tytułu będzie pozostawać poza zakresem opodatkowania VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast przez świadczenie usług – stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Uwzględniając powołane wyżej przepisy art. 5 i art. 8 cyt. ustawy, wskazać należy, że każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU.

Definicja świadczenia usług ma zatem charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.

Zatem odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług powinno być opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem istnieje jawny lub choćby dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne, natomiast świadczenia nie oparte na tytule prawnym, wskazującym obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia - nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Z opisanych we wniosku okoliczności wynika, że Spółka w ramach swojej działalności zawiera z kontrahentami umowy leasingu operacyjnego lub finansowego. W zawartych przez Spółkę umowach oraz „Ogólnych Warunkach Umowy Leasingu” zawarte są postanowienia określające sytuacje, w których może dojść do przedterminowego wygaśnięcia lub rozwiązania umowy z kontrahentem. W konsekwencji przedterminowego rozwiązania lub wygaśnięcia umowy, Spółka przestaje świadczyć na rzecz Korzystającego usługi leasingu. Po przedterminowym rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy leasingu Spółka nie toleruje sytuacji, w której Korzystający będzie w dalszym ciągu używał przedmiot. Korzystający jest bowiem zobowiązany do zwrotu przedmiotu leasingu na własny koszt i ryzyko w terminie 7 dni od momentu wygaśnięcia bądź rozwiązania umowy leasingu. W związku z powyższym Spółka podejmuje odpowiednie działania mające na celu odzyskanie przedmiotu. Jednocześnie Spółka może żądać od Korzystającego zapłaty określonych należności, w tym wszelkich przewidzianych umową a niezapłaconych opłat leasingowych wraz z odsetkami za opóźnienie, czy kar umownych za zwłokę w zwrocie przedmiotu leasingu. Ponadto Spółka jest uprawniona do żądania odszkodowania uzupełniającego na zasadach ogólnych. W OWUL znajduje się również zapis, zgodnie z którym Korzystający jest zobowiązany pokryć wszelkie wydatki i koszty związane z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy leasingu, w tym w szczególności koszty poniesione w związku z przedterminowym rozwiązaniem lub wygaśnięciem umowy. Na podstawie wskazanych powyżej zapisów OWUL, w przypadku zaistnienia okoliczności determinujących przedterminowe wygaśnięcie lub rozwiązanie umowy z Korzystającym, Spółka planuje obciążenie Korzystającego Kosztami Windykacyjnymi. Kwoty przysługujące Spółce od Korzystającego stanowiące równowartość ponoszonych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu mają charakter odszkodowawczy. Zobowiązanie Korzystającego do zwrotu poniesionych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych ma na celu zabezpieczenie interesów Spółki i zrekompensowanie jej straty, którą Spółka ponosi w związku z wcześniejszym zakończeniem umowy leasingu zawartej z Korzystającym.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do wskazania, czy Spółka będzie zobowiązana do opodatkowania podatkiem od towarów i usług kwot należnych od Korzystającego stanowiących równowartość ponoszonych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu.

W tym miejscu wskazać należy, że aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności prowadzi do wniosku, że w przypadku przedwczesnego rozwiązania umowy leasingu Spółka nie będzie świadczyć żadnej usługi na rzecz leasingobiorcy, związanej z roszczeniem z tytułu przedwczesnego rozwiązania umowy. W omawianej sprawie nie zachodzi zatem związek przyczynowy pomiędzy świadczoną usługą a otrzymaniem przez Spółkę wynagrodzenia za tę usługę.

Kwoty przysługujące Spółce od Korzystającego stanowią zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy równowartość ponoszonych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy.

Przepisy podatkowe nie zawierają definicji rekompensaty czy też odszkodowania. Zatem w tym zakresie należy posiłkować się przepisami prawa cywilnego. Na gruncie prawa cywilnego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą obowiązek naprawienia szkody. A ponadto między zdarzeniem, a zaistniałą w jego wyniku szkodą musi istnieć związek przyczynowy.

Zauważyć należy, że „odszkodowanie” jest pojęciem niezdefiniowanym w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121). Odszkodowanie jest zapłatą za wyrządzone szkody, poniesione przez kogoś straty. Zgodnie z art. 361 § 2 Kodeksu cywilnego, co do zasady, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Zgodnie z treścią art. 471 Kodeksu cywilnego, dłużnik zobowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

W świetle wyżej przytoczonych przepisów, na gruncie stosunków cywilnoprawnych szkoda polega na nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika, istnieniu adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem, a szkodą. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do czynienia ze szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania.

W omawianej sprawie kwota stanowiąca równowartość ponoszonych przez Spółkę kosztów windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu nie posiada cech odszkodowania czy rekompensaty za utracone korzyści, gdyż nie zaistniały okoliczności, które w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego powodowałby szkodę (stratę) i determinowały wypłatę odszkodowania bądź rekompensaty.

W konsekwencji należy uznać, że kwoty należne od Korzystającego stanowiące równowartość ponoszonych przez Spółkę Kosztów Windykacyjnych w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umowy leasingu nie stanowią zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami wynagrodzenia za usługę i jednocześnie kwota ta nie posiada cech odszkodowania. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że ww. uzyskiwane przez Spółkę od leasingobiorców w związku z przedterminowym wygaśnięciem lub rozwiązaniem umów leasingu pozostają poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W rezultacie Spółka nie będzie zobowiązana do opodatkowania podatkiem od towarów i usług ww. kwot należnych i nie powinny być dokumentowane przez Spółkę fakturą VAT .

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy z którego wynika, że kwoty należne oraz otrzymane od Korzystającego stanowić będą odszkodowanie z tytułu niewywiązania się przez Korzystającego z zawartej umowy, mające na celu zrekompensowanie poniesionych w związku z tym przez Spółkę wydatków należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że wskazane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne oraz oraz orzeczenia sadów nie są rozbieżne od prezentowanego powyżej stanowiska. Rozstrzygnięcia te zapadły w odmiennych od przedstawionego w niniejszym wniosku zdarzenia przyszłego, w związku czym nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.