Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-175/10-3/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-11
Teza: Podstawa opodatkowania oraz prawo do odliczeni z tytułu wystawionej faktury
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; konsorcjum; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o, przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2010 r. (data wpływu 17 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa lidera do odliczenia podatku naliczonego z wystawionych faktur oraz prawa zwykłego konsorcjanta do odliczenia podatku naliczonego z wystawionych faktur – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa lidera do odliczenia podatku naliczonego z wystawionych faktur oraz prawa zwykłego konsorcjanta do odliczenia podatku naliczonego z wystawionych faktur.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka (dalej: Wnioskodawca) jest spółką świadczącą (lub mającą zamiar świadczyć) usługi szeroko pojętej ochrony osób i mienia. W chwili obecnej Spółka specjalizuje się w świadczeniu usług z zakresu bezpośredniej ochrony fizycznej, polegającej na stałym dozorze sygnałów przesyłanych, gromadzonych i przetwarzanych w elektronicznych urządzeniach i systemach alarmowych. Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka nie wyklucza możliwości świadczenia innych rodzajów usług ochrony osób i mienia, w tym usług stałej lub doraźnej ochrony fizycznej (świadczenie usług bezpośredniej stałej lub doraźnej ochrony fizycznej, polega na zapewnieniu bezpieczeństwa osób i mienia, które realizowane są przez pracowników ochrony pełniących służbę bezpośrednio na obiekcie objętym ochroną).

Wnioskodawca mając na uwadze chęć dynamicznego rozwoju swojej działalności podejmuje i planuje podejmować współpracę przy pozyskiwaniu znacznych kontraktów na świadczenie swoich usług z innymi podmiotami z branży ochroniarskiej.

Co do zasady współpraca z innymi podmiotami świadczącymi usługi ochrony, w zakresie organizacyjnym, opiera się na zasadzie podwykonawstwa i tzw. refaktur zgodnie z regulacją art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Oznacza to, iż Zainteresowany zawiera umowę z kontrahentem (zleceniodawcą) i zgodnie z tą umową zobowiązany jest wyświadczyć usługi na rzecz tego kontrahenta, a następnie w zakresie w jakim konieczne jest podzlecenie pewnego zakresu usługi innemu podmiotowi (np. ze względu na zakres zlecenia) Wnioskodawca zawiera umowę na tzw. podwykonawstwo z innym podmiotem świadczącym usługi ochrony. Podmiot ten w ramach umowy podwykonawczej wykonuje usługi ochrony bezpośrednio u zamawiającego (kontrahenta Spółki). Wynagrodzenie, które Zainteresowany musi zapłacić podwykonawcy za jego usługi stanowi następnie część wynagrodzenia, którym obciąża on swojego zleceniodawcę.

Współpraca, w zakresie przedmiotowym, może wyglądać następująco:

*   w przypadku, gdy oferta kontrahenta (zleceniodawcy) opiera się na zleceniu jednej usługi o znacznym zakresie (np. jedynie usługi technicznej ochrony mienia), Wnioskodawca składa jedną ofertę wykonania tej usługi pomimo tego, iż aby wykonać usługę w zleconym zakresie musi skorzystać z „pomocy” innego podmiotu. Współpraca z podwykonawcą ma na celu zwiększenie potencjału Zainteresowanego w świadczeniu tej konkretnej usługi (niektóre zlecenia kontrahentów ze względu na swoją skalę mogłyby być niedostępne dla Wnioskodawcy). Powyższe nie zmienia faktu, iż usługa (konsekwentnie np. technicznej ochrony mienia) wykonywana będzie przez Zainteresowanego i podmiot współpracujący oddzielnie. Współpraca ma więc na celu zwiększenie możliwości świadczenia usługi o jednolitym charakterze,

*   w przypadku, gdy oferta kontrahenta obejmuje kilka różnych usług (np. usługi technicznej ochrony mienia i usługi bezpośredniej ochrony osób i mienia) Wnioskodawca składa jedną ofertę, obejmującą świadczenie co najmniej dwóch rodzajów usług. Współpraca ma na celu zwiększenie potencjału Zainteresowanego w świadczeniu różnego rodzaju usług (ze względu na specjalizację w zakresie usług ochrony, Wnioskodawca miałby mniejsze szanse na otrzymanie zlecenia od kontrahenta). Współpraca ma więc na celu poszerzenie asortymentu świadczonych usług.

W chwili obecnej Zainteresowany planuje podjęcie starań o uzyskanie kontraktów na świadczenie usług ochrony w trybie zamówień publicznych (w obu ww. zakresach przedmiotowej współpracy).

W ramach takich postępowań, mając na uwadze fakt, iż w trybie zamówień publicznych istotne jest – zgodnie z art. 22 ustawy prawo zamówień publicznych – wykazanie się dotychczasową realizacją znacznych przedsięwzięć z zakresu ochrony (jakich Spółka nie posiada), Wnioskodawca zmuszony jest zmodyfikować sposób postępowania wobec kontrahenta (zleceniodawcy). Zainteresowany będzie musiał występować w ramach postępowań o zamówienia publiczne jako podmiot współpracujący z innym podmiotem w ramach tzw. konsorcjum.

Struktura konsorcjum przewidziana jest ponadto jako obligatoryjna przez ustawę prawo zamówień publicznych, przy wspólnym ubieganiu się o udzielenie zamówienia na realizację usługi, przez więcej niż jeden podmiot, co ma wzmocnić zabezpieczenie zlecającego w zakresie odpowiedzialności za wykonywaną usługę.

Wymóg wspólnego ubiegania się o udzielenie zamówienia w ramach konsorcjum, wynika także z zasad niektórych postępowań o udzielenie zamówienia organizowanych i przeprowadzanych przez podmioty nieobjęte zakresem ustawy prawo zamówień publicznych.

Mając na względzie wskazane powyżej okoliczności faktyczne, Wnioskodawca zamierza podpisać umowę konsorcjalną charakteryzującą się określonymi cechami. W ramach projektowanej umowy konsorcjalnej i zgodnie z jej treścią:

*   celem umowy konsorcjalnej jest złożenie przez podmiot X i podmiot Y wspólnej oferty na wykonanie usług,

*   podpisanie umowy oraz reprezentacja wobec zamawiającego następować będzie w imieniu konsorcjum przez pełnomocnika konsorcjum, którym jest podmiot X,

*   podmiot X wraz z podmiotem Y oświadczają iż są przygotowani organizacyjnie i ekonomicznie do prawidłowego świadczenia usług, o których mowa w ofercie konsorcjum i niniejszej umowie, posiadają niezbędne kadry wykonawcze oraz sprzęt i urządzenia, jak również wymagane zezwolenia i koncesje,

*   wynagrodzenie w przypadku zawarcia umowy z zamawiającym, naliczane będzie w ten sposób, iż podmiot X wystawiał będzie na rzecz zamawiającego faktury VAT za całość usług świadczonych na rzecz zamawiającego w ramach umowy z zamawiającym, zaś rozliczenie między stronami konsorcjum (podmiotami X i Y) będzie następować na podstawie odrębnych ustaleń.

Zainteresowany może występować w ramach umowy konsorcjalnej zarówno w roli podmiotu X (zwanego w piśmiennictwie pełnomocnikiem konsorcjum lub liderem konsorcjum), jak i w roli podmiotu Y (dla celów niniejszej interpretacji zwanego zwykłym konsorcjantem).

Dodatkowo, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. prawo zamówień publicznych (art. 23 i art. 141 cyt. ustawy), odzwierciedlonymi w projekcie umowy konsorcjalnej, obowiązkowymi elementami umowy konsorcjalnej są następujące zobowiązania podmiotów X i Y:

*   podmiot X oraz podmiot Y ponoszą solidarną odpowiedzialności wobec zamawiającego z tytułu zawarcia umowy z zamawiającym, zgodnie z zasadami określonymi w przedmiotowej umowie,

*   podmiot X i podmiot Y solidarnie gwarantują zamawiającemu należyte wykonywanie usług objętych umową z zamawiającym, na zasadach kodeksu cywilnego.

Zawarcie umowy konsorcjalnej jest niezbędne ze względu na art. 23 ust. 4 ustawy prawo zamówień publicznych, jeżeli oferta wykonawców, o których mowa w ust. 1 (tj. wykonawców ubiegających się wspólnie o udzielenie zamówienia), została wybrana, zamawiający może żądać przed zawarciem umowy w sprawie zamówienia publicznego umowy regulującej współpracę tych wykonawców.

Należy wskazać, iż planowane rozliczenie pomiędzy podmiotami X i Y (dalej: konsorcjantami), czyli owe „odrębne ustalenie” wskazane w projekcie umowy konsorcjalnej, opierać się będzie na projekcie umowy podwykonawstwa, identycznej w swoim zakresie i treści do dotychczas zawieranych przez Wnioskodawcę i swoich podwykonawców.

W ramach projektowanej umowy podwykonawstwa lider konsorcjum pełni funkcję zleceniodawcy, a drugi konsorcjant funkcję wykonawcy.

Umowa podwykonawstwa charakteryzować się będzie tym, iż:

*   zleceniodawca (lider konsorcjum) zleca wykonawcy (konsorcjantowi) wykonanie na swoją rzecz usług ochrony, w wskazanych obiektach (są to obiekty zamawiającego),

*   zleceniodawca (lider konsorcjum) ma prawo nadzorować wykonanie usług przez wykonawcę (konsorcjanta) wraz ze zleceniodawcą z umowy konsorcjalnej,

*   wykonawca (konsorcjant) wystawia zleceniodawcy (liderowi konsorcjum) fakturę VAT obejmującą wynagrodzenie za wykonaną usługę ochrony.

Faktura VAT dokumentująca wykonanie usługi ochrony przez konsorcjanta w kwocie netto stanowi część wynagrodzenia jakie lider konsorcjum fakturuje zleceniodawcę – tym samym dochodzi od zastosowania instytucji tzw. refaktury zgodnie z warunkami wskazanymi w art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE.L. z 2006 r. nr 347, poz. 1 ze zm.), który stanowi, iż w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Przykładowo:

Zainteresowany jest liderem w konsorcjum (razem z podmiotem X) wykonującym na rzecz zamawiającego usługi ochrony. Umowa pomiędzy konsorcjantami i zleceniodawcą określa zlecenie polegające na wykonaniu ochrony budynków zleceniodawcy w całym kraju. Część usług ochrony wykonuje na rzecz zamawiającego Wnioskodawca własnymi siłami za kwotę 50 zł netto, a cześć wykonuje podmiot X własnymi siłami za kwotę 100 zł netto. Podmiot X na mocy umowy podwykonawczej fakturuje Zainteresowanemu za wykonane usługi ochrony (w kwocie 100 zł netto), a następnie Wnioskodawca – na mocy zapisów o sposobie rozliczenia z umowy konsorcjalnej i art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE – fakturuje zleceniodawcę kwotą 150 zł netto.

Analogiczne rozliczenie występuję wówczas, gdy liderem konsorcjum jest inny podmiot, a Zainteresowany jest zwykłym konsorcjantem – poniższe pytania dotyczyć będą więc sytuacji w której Wnioskodawca jest: albo liderem konsorcjum, albo zwykłym konsorcjantem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca występujący, w opisanym zdarzeniu, jako lider konsorcjum, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych na niego faktur VAT, w tym również z faktur wystawionych przez zwykłych konsorcjantów, w związku z realizacją usług w wykonaniu umowy konsorcjum?
2.  Czy Wnioskodawca występujący, w opisanym zdarzeniu, jako zwykły konsorcjant, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych na niego faktur VAT, w związku z realizacją usług w wykonaniu umowy konsorcjum?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Wnioskodawca występujący, w opisanym zdarzeniu, jako lider konsorcjum ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych na niego faktur VAT, w tym również z faktur wystawionych przez zwykłych konsorcjantów, w związku z realizacją usług w wykonaniu umowy konsorcjum.

Ad. 2.

Wnioskodawca występujący, w opisanym zdarzeniu, jako zwykły konsorcjant ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych na niego faktur VAT, w związku z realizacją usług w wykonaniu umowy konsorcjum.

Uzasadnienie stanowisk w zakresie podatku VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki oian1zacyjnej niemającaj osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2. bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary I usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa wart. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów usług.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zdaniem Wnioskodawcy związek taki zachodzi, gdyż zakupy dokonywane przez lidera od konsorcjantów mają związek ze sprzedażą dokonywaną na rzecz zamawiającego. Analogicznie jest w przypadku dokonywanie zakupów przez konsorcjantów od innych podmiotów – mają związek ze sprzedażą dokonywaną na rzecz lidera.

Jeśli chodzi o prawo lidera (czyli również Zainteresowanego) do odliczenia podatku naliczonego, to nie może budzić wątpliwości prawo lidera do odliczenia podatku VAT naliczonego w fakturach otrzymanych od konsorcjantów (podwykonawców), związanych z realizacją usług ochrony w ramach umowy konsorcjum na rzecz zamawiającego oraz podatku VAT naliczonego w otrzymanych przez lidera (czyli również Wnioskodawcę) fakturach od innych podmiotów, a związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez niego na rzecz zamawiającego.

Zainteresowany występujący w roli lidera nabywa na podstawie umowy podwykonawstwa usługi od swoich konsorcjantów (umowa podwykonawstwa jest regulacją szczegółową do regulacji umowy konsorcjalnej), a następnie wartość netto nabytych usług od konsorcjantów stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT zamawiającego – tym samym, dokonując sprzedaży opodatkowanej lider ma prawo odliczyć podatek VAT z tytułu nabycia usług od konsorcjantów.

Nadmienić należy również, iż powyższa sytuacja wskazywać będzie na wystąpienie instytucji tzw. refakturowania. Obowiązujące przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie regulują kwestii przenoszenia kosztów (tzw. refekturowania kosztów), co oznacza, iż należy w tej sytuacji odwołać się do zapisu zawartego w art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. nr 347, poz. 1 ze zm.), (wcześniej art. 6 ust. 4 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG) (Dz. Urz. UE Nr L 145/1), zgodnie z którym w przypadku, gdy podatnik (Wnioskodawca) działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi.

Przyjęta praktyka i orzecznictwo dopuszczają sytuacje, w których koszty niektórych usług, gdzie odbiorcą jest inny podmiot niż podmiot obciążony przez świadczącego usługę, mogą być w ramach zawartych umów przenoszone na faktycznego odbiorcę, poprzez wystawianie tzw. „refaktur”.

Należy przyjąć, iż refakturowanie polega na zafakturowaniu przez jeden podmiot innemu podmiotowi, odsprzedaży usług, a celem jest przeniesienie kosztów przez podmiot refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzysta. „Refaktura” jest więc zwykłą fakturą VAT, tyle że wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy właściwym usługodawcą a rzeczywistym nabywcą tej usługi. W rezultacie więc ostateczne obciążenie spoczywa nie na pierwotnym nabywcy usługi, lecz na jej rzeczywistym użytkowniku – w analizowanym przypadku na zamawiającym.

W związku z powyższym za prawidłowe należy uznać stanowisko Zainteresowanego, iż spełnia on przesłanki do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych na niego faktur VAT, w tym również z faktur wystawionych przez konsorcjantów, w związku z realizacją podlegających opodatkowaniu usług w wykonaniu umowy konsorcjum.

Podobnie konsorcjanci (czyli w innej konfiguracji Wnioskodawca) mają prawo odliczyć podatek VAT od nabywanych przez nich towarów i usług wykorzystywanych do wyświadczenia usługi ochrony wykonywanej w ramach umowy konsorcjalnej.

Na potwierdzenie własnego stanowiska Zainteresowany powołał interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 kwietnia 2009 r., nr IBPP1/443-97/09/AS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Jak stanowi art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca, będący podatnikiem podatku od towarów i usług, jest spółką świadczącą (lub mającą zamiar świadczyć) usługi szeroko pojętej ochrony osób i mienia. W chwili obecnej Spółka specjalizuje się w świadczeniu usług z zakresu bezpośredniej ochrony fizycznej. Spółka nie wyklucza możliwości świadczenia innych rodzajów usług ochrony osób i mienia, w tym usług stałej lub doraźnej ochrony fizycznej.

Zainteresowany wskazuje, iż co do zasady współpraca z innymi podmiotami świadczącymi usługi ochrony, w zakresie organizacyjnym, opiera się na zasadzie podwykonawstwa i tzw. refaktur zgodnie z regulacją art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Oznacza to, iż Zainteresowany zawiera umowę z kontrahentem (zleceniodawcą) i zgodnie z tą umową zobowiązany jest wyświadczyć usługi na rzecz tego kontrahenta, a następnie w zakresie w jakim konieczne jest podzlecenie pewnego zakresu usługi innemu podmiotowi (np. ze względu na zakres zlecenia) Wnioskodawca zawiera umowę na tzw. podwykonawstwo z innym podmiotem świadczącym usługi ochrony. Podmiot ten w ramach umowy podwykonawczej wykonuje usługi ochrony bezpośrednio u zamawiającego (kontrahenta Spółki). Wynagrodzenie, które Zainteresowany musi zapłacić podwykonawcy za jego usługi stanowi następnie część wynagrodzenia, którym obciąża on swojego zleceniodawcę.

W chwili obecnej Zainteresowany planuje podjęcie starań o uzyskanie kontraktów na świadczenie usług ochrony w trybie zamówień publicznych (w obu ww. zakresach przedmiotowej współpracy). W ramach takich postępowań, mając na uwadze fakt, iż w trybie zamówień publicznych istotne jest – zgodnie z art. 22 ustawy prawo zamówień publicznych – wykazanie się dotychczasową realizacją znacznych przedsięwzięć z zakresu ochrony (jakich Spółka nie posiada), Wnioskodawca zmuszony jest zmodyfikować sposób postępowania wobec kontrahenta (zleceniodawcy). Zainteresowany będzie musiał występować w ramach postępowań o zamówienia publiczne jako podmiot współpracujący z innym podmiotem w ramach tzw. konsorcjum.

Zainteresowany może występować w ramach umowy konsorcjalnej zarówno w roli podmiotu X (zwanego w piśmiennictwie pełnomocnikiem konsorcjum lub liderem konsorcjum), jak i w roli podmiotu Y (dla celów niniejszej interpretacji zwanego zwykłym konsorcjantem).

W ramach projektowanej umowy podwykonawstwa lider konsorcjum pełni funkcję zleceniodawcy, a drugi konsorcjant funkcję wykonawcy.

Faktura VAT dokumentująca wykonanie usługi ochrony przez konsorcjanta w kwocie netto stanowi część wynagrodzenia jakie lider konsorcjum fakturuje na zleceniodawcę – tym samym dochodzi od zastosowania instytucji tzw. refaktury zgodnie z warunkami wskazanymi w art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, który stanowi, iż w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Analogiczne rozliczenie występuję wówczas, gdy liderem konsorcjum jest inny podmiot, a Zainteresowany jest zwykłym konsorcjantem.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż w sytuacji gdy Wnioskodawca występuje zarówno w roli lidera konsorcjum, jak i w przypadku gdy pełni rolę zwykłego konsorcjanta, będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wystawionych faktur, pod warunkiem, że Zainteresowany wykonuje czynności opodatkowane podatkiem VAT.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa lidera do odliczenia podatku naliczonego z wystawionych faktur oraz prawa zwykłego konsorcjanta do odliczenia podatku naliczonego z wystawionych faktur. Ponadto, kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie wskazania podstawy opodatkowania z tytułu wystawionej przez lidera konsorcjum faktury na zamawiającego oraz wskazania podstawy opodatkowania z tytułu wystawionej przez zwykłego konsorcjanta faktury na lidera została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji z dnia 11 maja 2010 r., nr ILPP1/443-175/10-2/AW.

Natomiast, kwestie dotyczące zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresach: określenia przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów w związku z udziałem Spółki w konsorcjum jako lidera oraz określenia przychodów w związku z udziałem Spółki w konsorcjum jako zwykłego konsorcjanta zostały rozstrzygnięte w odrębnych interpretacjach z dnia 11 maja 2010 r., nr ILPB3/423-166/10-3/MM oraz ILPB3/423-166/10-4/MM. Ponadto, kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie określenia kosztów uzyskania przychodów w związku z udziałem Spółki w konsorcjum jako zwykłego konsorcjanta została załatwiona postanowieniem o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z dnia 11 maja 2010 r., nr ILPB3/423-166/10-5/MM.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.