Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-183/14-4/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-07-08
Teza: Koszty uzyskania przychodów – oprocentowana pożyczka w ramach prowadzonej działalności przez wspólnika .
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pożyczka; pożyczka-odsetki od pożyczki; spółki-spółka komandytowa; wspólnik; zyski-udział w zyskach
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko  przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2014 r. (data wpływu 28 marca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. (data wpływu 25 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu zapłaconych odsetek od pożyczki (pytanie 1)  **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 13 czerwca 2014 r., Nr IPTPB1/415-183/14-2/MD na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 17 czerwca 2014 r., następnie w dniu 25 czerwca 2014 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania w placówce pocztowej 23 czerwca 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej. Zajmuje się handlem przędzą. Jako przedmiot działalności wpisane ma również usługi obejmujące udzielanie pożyczek poza systemem bankowym (PKD 64.92.Z - pozostałe formy udzielania kredytów). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wybrał opodatkowanie stawką liniową 19%.

Wnioskodawca jest również wspólnikiem Spółki komandytowej pod firmą XXX Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa. Wnioskodawca posiada status komandytariusza, któremu przypada 99% udziałów w zyskach tej Spółki komandytowej. Komplementariuszem w Spółce komandytowej jest Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, tj. XXX Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Wnioskodawca jest również jednym ze wspólników wspomnianej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nie jest natomiast Członkiem Zarządu tej Spółki. Ponadto, Wnioskodawca jest prokurentem w Spółce komandytowej.

Wnioskodawca zamierza udzielać pożyczki Spółce komandytowej. Będą to pożyczki odpłatne, udzielane w ramach wykonywanej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca planuje również dokonać wynajmu pomieszczeń biurowych z wyposażeniem oraz magazynowych na rzecz spółki komandytowej. Nieruchomości te stanowią własność Wnioskodawcy. Nieruchomości będą wynajmowane przez Wnioskodawcę jako osobę prowadzącą działalność gospodarczą. Wnioskodawca będzie obciążał Spółkę komandytową fakturami VAT z tytułu czynszu najmu.

Ponadto, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca posiada samochód oraz wózek widłowy. Pojazdy te również zamierza wynajmować Spółce komandytowej. W tym zakresie Wnioskodawca jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, będzie wystawiał faktury VAT, zaś przychody z tego tytułu będzie klasyfikował jako przychód z działalności gospodarczej.

W piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca uzupełnił opis zdarzenia przyszłego wskazując, że:

1.  W ramach pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzi działalność w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi (68.20.Z). Wynajmuje biura innym podmiotom. Ponadto w przedmiocie działalności wpisane ma również: wynajem i dzierżawę samochodów osobowych i furgonetek (77.11.Z), wynajem i dzierżawę pozostałych pojazdów samochodowych (77.12.Z), wynajem i dzierżawę maszyn i urządzeń biurowych (77.33.Z) oraz wynajem i dzierżawę pozostałych maszyn, urządzeń oraz dóbr niematerialnych gdzie indziej niesklasyfikowanych (77.39.Z). W tym zakresie planuje w przyszłości zawrzeć umowy najmu wózka oraz samochodu ze Spółką komandytową w której jest wspólnikiem.
2.  W ramach działalności gospodarczej prowadzi księgi rachunkowe.
3.  Pomieszczenia objęte treścią wniosku stanowią wyłączną własność Wnioskodawcy. Nie są objęte wspólnością ustawową małżeńską. Wnioskodawca posiada rozdzielność majątkową z małżonką.
4.  Pomieszczenia wskazane we wniosku nie zostały ujęte jako środki trwałe w indywidualnej działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. Nie są również amortyzowane.
5.  Samochód oraz wózek widłowy stanowią własność Wnioskodawcy.
6.  Samochód oraz wózek widłowy stanowią środki trwałe w indywidualnej działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy kwota zapłaconych odsetek z tytułu otrzymanej przez Spółkę komandytową pożyczki, będzie stanowiła dla Wnioskodawcy, Wspólnika tej Spółki komandytowej, koszt uzyskania przychodu proporcjonalnie do Jego udziału w zyskach tej Spółki?
2.  Czy kwota zapłaconych przez Spółkę komandytową odsetek, z tytułu pożyczki udzielonej Spółce przez Wnioskodawcę (wspólnika tej Spółki komandytowej) będzie stanowiła dla Niego przychód?
3.  Czy wydatki związane z zapłatą czynszu najmu za wynajem pomieszczeń biurowych i magazynowych będą stanowiły koszt uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy będącego wspólnikiem Spółki komandytowej, proporcjonalnie do Jego udziału w zyskach tej Spółki?
4.  Czy wydatki związane z zapłatą za czynsz najmu, poniesione przez Spółkę komandytową, za wynajem samochodu i wózka widłowego, będą stanowiły koszt uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy, będącego wspólnikiem Spółki komandytowej, proporcjonalnie do Jego udziału w zyskach tej Spółki?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku Nr 1, natomiast w pozostałym zakresie wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota zapłaconych odsetek z tytułu otrzymanej przez Spółkę komandytową pożyczki nie będzie stanowiła kosztu uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy, tj. wspólnika tej Spółki, który udzielił Spółce pożyczki.

Stosownie do art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), jeśli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zgodnie z art. 8 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4, osiąganych przez podatników opodatkowanych za zasadach określonych w art. 30c, nie łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Oznacza to, że Spółka komandytowa jest transparentna. Na cele podatku dochodowego - podatnikiem nie jest Spółka, ale jej wspólnicy, czyli m. in. Wnioskodawca. Wobec powyższego, kwestie związane z ustalaniem kosztów uzyskania przychodów, poniesionych przez Spółkę komandytową - istotne w kontekście rozliczeń podatkowych Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki, będącego osobą fizyczną - powinny być rozpatrywane na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co więcej, Wnioskodawca jest opodatkowany według stawki liniowej, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód ustalony zgodnie z art. 9 ust. 1, 2, 3, 3a i 5, art. 24 ust. 1, 2 3b-3e i ust. 4 zdanie pierwsze lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25. Dochód ten podatnicy mogą pomniejszać o składki na ubezpieczenie społeczne określone w art. 26 ust. 1 pkt 2a i pkt 2a oraz wpłaty na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego określone w art. 26 ust. 1 pkt 2b. Wysokość składek i wpłat ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie (art. 30c ust. 2). Na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zasady kwalifikowania wydatków, jako kosztów uzyskania przychodów, są zawarte w art. 22 i 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia dla celów podatkowych wszystkich wydatków, jednak muszą być spełnione dwa warunki. Przesłanka pozytywna zakłada konieczność istnienia związku przyczynowo-skutkowego, między kosztem oraz przychodami podatnika (jego powstaniem, czy też zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła). Z kolei przesłanka negatywna polega na tym, że dane wydatki nie mogą być wymienione w katalogu znajdującym się w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przytoczyć należy również treść art. 23 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za koszty uzyskania przychodów nie uważa się odsetek od własnego kapitału włożonego przez podatnika w źródło przychodów. Regulacja ta znajduje w opisanej sytuacji zastosowanie, bowiem w przytoczonym zdarzeniu przyszłym doszło do rozporządzenia kapitałem (majątkiem) będącym własnością samego Wnioskodawcy (podatnika).

Zatem, na pytanie 1 zawarte we wniosku należy odpowiedzieć przecząco. Kwota zapłaconych odsetek z tytułu otrzymanej przez Spółkę komandytową pożyczki nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy kosztu uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy jako wspólnika, który udzielił Spółce pożyczki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   być właściwie udokumentowany.

Generalnie przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie poniesione racjonalnie uzasadnione wydatki, poza enumeratywnie wskazanymi w ustawie, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Mogą to być więc koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu.

Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu każdorazowo spoczywa na podatniku.

Stosownie zaś do treści art. 23 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od własnego kapitału, włożonego przez podatnika w źródło przychodów.

Przy czym, zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

Stosownie do treści art. 8 ust. 2 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

1.  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat,
2.  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzącą działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności m.in. udziela pożyczek poza systemem bankowym. Indywidualna działalność gospodarcza opodatkowana jest stawką liniową 19%. Ponadto Wnioskodawca jest wspólnikiem w spółce komandytowej. Wnioskodawca zamierza udzielać pożyczek Spółce komandytowej. Będą to pożyczki odpłatne udzielane w ramach wykonywanej działalności gospodarczej.

W przedmiotowej sprawie stronami umowy pożyczki jest Spółka komandytowa oraz osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w zakresie udzielania pożyczek, czyli dwa odrębne podmioty gospodarcze.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że wydatki z tytułu spłaty przez Spółkę komandytową odsetek od pożyczki udzielonej tej Spółce przez Wnioskodawcę - wspólnika tej Spółki, jako odrębny podmiot gospodarczy (w ramach prowadzonej działalności gospodarczej), stanowić będą dla Wnioskodawcy, jako wspólnika tej Spółki, koszt uzyskania przychodu, w takiej części w jakiej posiada On prawo do udziału w zysku Spółki.

Zaznaczyć również należy, że w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż pożyczka nie została udzielona z majątku prywatnego Wnioskodawcy, lecz przez Wnioskodawcę prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie udzielania pożyczek. Tak więc, Wnioskodawca udzielił pożyczki jako odrębny podmiot gospodarczy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.