Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.585.2024.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Nieuznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT w związku z nieodpłatnym udostępnieniem oprogramowania.
Słowa kluczowe: gmina; oprogramowanie; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-podatnik - jednostki samorządu terytorialnego i organy władzy publicznej 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy nieuznania Państwa za podatnika podatku
    VAT w związku z nieodpłatnym udostępnieniem oprogramowania miastu A.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Miasto B. (dalej: Miasto lub Wnioskodawca) stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy (...)
    jest gminą mającą status miasta na prawach powiatu.
    Miasto posiada status czynnego podatnika VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe Miasto realizuje zadania z zakresu administracji
    samorządowej należące do gminy i powiatu.
    Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465, dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne
    obejmują sprawy:
    1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody
      oraz gospodarki wodnej;
    2) gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
    3) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
      komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych,
      wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię
      elektryczną i cieplną oraz gaz;
    3a) działalności w zakresie telekomunikacji;
    4) lokalnego transportu zbiorowego;
    5) ochrony zdrowia;
    6) pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych;
    6a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;
    7) gminnego budownictwa mieszkaniowego;
    8) edukacji publicznej;
    9) kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i
      opieki nad zabytkami;
    10) kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;
    11) targowisk i hal targowych;
    12) zieleni gminnej i zadrzewień;
    13) cmentarzy gminnych;
    14) porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i
      przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu
      przeciwpowodziowego;
    15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych;
    16) polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej,
      medycznej i prawnej;
    16a) polityki senioralnej;

    17) wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do
      działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania
      aktywności obywatelskiej;
    18) promocji gminy;
    19) współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów
      wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności
      pożytku publicznego i o wolontariacie;
    20) współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.
    Należy zauważyć, że jednostki samorządu terytorialnego mogą współdziałać między
    sobą. Wynika to z art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, w myśl którego
    wykonywanie zadań publicznych może być realizowane w drodze współdziałania
    między jednostkami samorządu terytorialnego. Gminy, związki międzygminne oraz
    stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego mogą sobie wzajemnie bądź innym
    jednostkom samorządu terytorialnego udzielać pomocy, w tym pomocy finansowej.
    Wzajemna pomoc uregulowana została również w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca
    1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107), który stanowi, że
    powiaty, związki i stowarzyszenia powiatów mogą sobie wzajemnie bądź innym
    jednostkom samorządu terytorialnego udzielać pomocy, w tym pomocy finansowej.
    Wnioskodawca wyjaśnia, że posiada autorskie prawa majątkowe do oprogramowania
    (...) służącego do wsparcia procedury rekrutacyjnej w urzędzie (dalej:
    „Oprogramowanie”), które zostało stworzone przez pracownika Urzędu.
    Miasto A wyraziło chęć wdrożenia Oprogramowania w Urzędzie Miasta A, jednocześnie
    zwracając się z zapytaniem w tej kwestii do Wnioskodawcy.
    Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 13a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji
    działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 307 ze
    zm.) w przypadku jednostki samorządu terytorialnego uprawnionej do wykonywania
    praw majątkowych do programu komputerowego stworzonego przez jej pracowników
    w ramach wykonywania obowiązków ze stosunku pracy świadczonej na jej rzecz, może
    ona umożliwić nieodpłatne korzystanie z tego programu komputerowego innej
    jednostce samorządu terytorialnego.
    Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca („właściciel oprogramowania”) i miasto A
    („korzystający”), jako strony planują zawrzeć Porozumienie w sprawie przekazania
    przedmiotowego oprogramowania.
    W ramach Porozumienia strony postanawiają, że właściciel oprogramowania przekaże
    korzystającemu kopię oprogramowania do nieodpłatnego korzystania przez czas
    nieoznaczony. Kopia oprogramowania, w postaci pliku wykonywalnego wraz z kopią
    kodu źródłowego oraz dokumentacją oprogramowania, zostanie przekazana drogą
    mailową, w postaci spakowanego folderu zabezpieczonego hasłem.
    Właściciel oprogramowania nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne szkody
    wyrządzone przez przekazaną kopię oprogramowania w związku z jej nieprawidłowym
    działaniem, w szczególności działaniem niezgodnym z zakładanymi celami lub
    przekazaną Korzystającemu dokumentacją.
    Właściciel oprogramowania nie gwarantuje prawidłowego działania przekazanej kopii
    oprogramowania, jej bezawaryjności ani bezpieczeństwa rozumianego jako ewentualne
    luki i inne podatności w kopii oprogramowania, umożliwiające lub ułatwiające
    ingerencję z zewnątrz, jak również nie jest zobowiązany do dostarczania aktualizacji,
    nowych wersji ani utrzymywania lub serwisowania przekazanej kopii oprogramowania.

    Korzystający jest uprawniony do wykorzystywania przekazanej kopii oprogramowania
    wyłącznie niekomercyjnie w Urzędzie Miasta A oraz jednostkach budżetowych i
    zakładach budżetowych Miasta A.
    W przypadku dokonania modyfikacji przekazanej kopii oprogramowania, na wniosek
    właściciela oprogramowania korzystający udostępni mu nieodpłatnie kopię takiego
    zmodyfikowanego oprogramowania, wraz z kopią kodu źródłowego, do korzystania
    przez Miasto oraz jednostki budżetowe i zakłady budżetowe Miasta.
    Porozumienie będzie zawarte na czas nieoznaczony. Każda ze stron jest uprawniona do
    wypowiedzenia porozumienia z zachowaniem 12 miesięcznego okresu wypowiedzenia.
    Właściciel oprogramowania może wypowiedzieć porozumienie bez zachowania okresu
    wypowiedzenia, jeżeli korzystający naruszy warunki porozumienia.
    Wypowiedzenie porozumienia skutkuje obowiązkiem zwrotu właścicielowi przekazanej
    kopii oprogramowania i zaprzestania korzystania z niej przez korzystającego, w tym
    przez jego jednostki organizacyjne.
    Porozumienie wejdzie w życie z dniem jego podpisania.

## Pytanie

Czy Miasto B. udostępniając nieodpłatnie oprogramowanie miastu A. będzie występować
    w charakterze podatnika VAT, wykonującego działalność gospodarczą, o którym mowa w
    art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024
    r. poz. 361 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Przepis powyższy stanowi implementację art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz. UE.L. Nr 347 str. 1, dalej: dyrektywa 2006/112/WE), który stanowi, że krajowe,
    regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane
    za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których
    dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki
    lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami, lecz w przypadku gdy
    podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników
    w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników
    prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    Z przepisu tego wynika, że jeżeli organ władzy publicznej wykonuje w zakresie swoich
    uprawnień (obowiązków) czynność, która podlega prawu publicznemu, tzn. w ramach

    którego organ wyposażony jest w kompetencje władczego kształtowania sytuacji prawnej
    innych podmiotów z możliwością bezpośredniego przymusu w celu dostosowania się do
    norm tego prawa - nie jest podatnikiem VAT w zakresie realizowanej działalności.
    Jeżeli jednak organ nie działa w ramach powyższego reżimu publicznoprawnego, a na
    zasadach analogicznych do prywatnych przedsiębiorców, będących podatnikami, jest
    uznawany za podatnika, gdyby wykluczenie go z kategorii podatników prowadziło do
    znaczących zakłóceń konkurencji. Zatem zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT organ
    władzy publicznej nie wykonuje działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy w zakresie, w jakim nie jest podatnikiem, tzn. wówczas, gdy w ramach prerogatyw
    wynikających z prawa publicznego, realizuje swoje zadania przy wykorzystaniu
    kompetencji władczego kształtowania sytuacji prawnej innych podmiotów z możliwością
    bezpośredniego przymusu w celu dostosowania się do norm tego prawa.
    Natomiast jeżeli organ władzy publicznej swoje zadania realizuje na zasadach rynkowych,
    podobnie jak inni przedsiębiorcy, jest podatnikiem prowadzącym w tym zakresie
    działalność gospodarczą, co realizuje cel niezakłócania konkurencji przez podatek VAT.
    Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym 18 września 2019
    r. dla m.st. Warszawy sygn. akt I FSK 1014/17.
    Mając powyższe na uwadze w ocenie Wnioskodawcy nie będzie on podatnikiem VAT z
    tytułu czynności wykonywanych na podstawie opisanego porozumienia. Przedsięwzięcie
    odbywać się będzie bowiem na zasadach niekomercyjnych pomiędzy określonymi
    podmiotami publicznymi na podstawie art. 13a ustawy o informatyzacji działalności
    podmiotów realizujących zadania publiczne. Należy stwierdzić, że Miasto w tym przypadku
    realizując zadania publiczne (zadania administracji publicznej) mające na celu korzyść
    ogółu, korzysta ze środków prawnych o charakterze władczym, właściwych władzy
    państwowej, działa jako organ władzy publicznej, pozostając w tym zakresie poza
    opodatkowaniem VAT, czyli nie będąc podatnikiem tego podatku.
    Poza tym przedmiotowe porozumienie realizowane będzie w drodze współdziałania
    między jednostkami samorządu terytorialnego, a zatem wsparcie miasta A należy do sfery
    publicznoprawnej, co również potwierdza wyłączenie Wnioskodawcy z grona podatników
    VAT w tej sytuacji.
    Nie można w tym przypadku twierdzić, że dojdzie do zakłóceń konkurencji przy realizacji
    opisywanego porozumienia.
    W tym miejscu zwrócenia uwagi wymaga, że informatyzacja stanowi zadanie własne gminy
    (wyrok WSA z dnia 18 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 116/21), przy czym w ocenie
    Wnioskodawcy przepis art. 13a ustawy o informatyzacji działalności podmiotów
    realizujących zadania publiczne służy usprawnieniu realizacji zadań własnych gmin, które
    mogą sobie wzajemnie pomagać udostępniając sobie programy komputerowe do
    nieodpłatnego korzystania.
    Przez wykonywanie zadań publicznych, jak wskazuje się w literaturze przedmiotu, należy
    rozumieć te działania, które mają na celu korzyść ogółu - zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    wspólnoty samorządowej, którą tworzą mieszkańcy gminy. Wykonując zadania
    administracji publicznej gmina może korzystać ze środków prawnych o charakterze
    władczym, właściwych władzy państwowej. O publicznym bądź prywatnym charakterze
    działania gminy przesądza to, że wykonywanie zadań publicznych odbywa się na
    podstawie przepisów powszechnie obowiązującego prawa, z wykorzystaniem władztwa
    państwowego i że przez te działania zaspokajane są zbiorowe potrzeby wspólnoty
    samorządowej (zob.: W. Skrzydło, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz,
    Zakamycze 2002).
    Dla wyłączenia działań jednostki samorządu terytorialnego z systemu VAT konieczne jest
    spełnienie równocześnie dwóch przesłanek: po pierwsze, działalność musi być

    wykonywana przez podmiot prawa publicznego i po drugie, musi być wykonywana w celu
    sprawowania władzy publicznej, tj. dla realizacji nałożonych ustawami zadań, dla
    wykonania których organy te zostały powołane.
    Przy tym należy również wskazać, że typowa działalność gospodarcza powinna cechować
    się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Tym samym uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy w ramach opisywanego porozumienia w sprawie przekazania
    przedmiotowego oprogramowania (...) Miasto nie będzie prowadzić działalności
    gospodarczej, a tym samym nie może zostać uznane za podatnika VAT z tytułu
    nieodpłatnego przekazania tego oprogramowania.
    W związku z tym czynność ta będzie pozostawała poza przepisami ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwaną dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przez świadczenie usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się
    podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku
    zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą
    usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie
    podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady –
    niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą
    opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za usługę). Przy
    ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do
    grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć
    jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    Podkreślić należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie
    usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów

        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów
    stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność
    gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego
    pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w
    całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych
    nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, podatnik nie powinien
    opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.
    Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy cytowanego wyżej przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli
    nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne
    świadczenie usług podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie
    uzależnione jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm., zwana dalej: Dyrektywą 2006/112/WE):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem

      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
        mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...).
    Art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym:
        1. Wykonywanie zadań publicznych może być realizowane w drodze współdziałania
        między jednostkami samorządu terytorialnego.
        2. Gminy, związki międzygminne oraz stowarzyszenia jednostek samorządu
          terytorialnego mogą sobie wzajemnie bądź innym jednostkom samorządu
          terytorialnego udzielać pomocy, w tym pomocy finansowej.
    Art. 13a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
    realizujących zadania publiczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.):
      Podmioty publiczne, o których mowa w art. 2 ust. 1, służby specjalne w rozumieniu
      art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz
      Agencji Wywiadu, Kancelaria Sejmu, Kancelaria Senatu, Kancelaria Prezydenta
      Rzeczypospolitej Polskiej, Narodowy Bank Polski, agencje wykonawcze w rozumieniu
      art. 18 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz podmioty, o
      których mowa w art. 2 ust. 4, niewskazane wprost w art. 2 ust. 1, uprawnione do
      wykonywania praw majątkowych do programu komputerowego stworzonego przez
      pracowników w ramach wykonywania obowiązków ze stosunku pracy świadczonej
      na rzecz tych podmiotów, mogą umożliwić sobie wzajemnie nieodpłatne korzystanie
      z tego programu komputerowego.
    Z opisu sprawy wynika, że posiadają Państwo autorskie prawa majątkowe do
    oprogramowania (..) służącego do wsparcia procedury rekrutacyjnej w urzędzie, które
    zostało stworzone przez pracownika Urzędu Miasta.

    Miasto A. wyraziło chęć wdrożenia Oprogramowania w Urzędzie Miasta A. Państwo
    („właściciel oprogramowania”) i miasto A („korzystający”), jako strony planują zawrzeć
    Porozumienie w sprawie przekazania przedmiotowego oprogramowania.
    W ramach Porozumienia strony postanawiają, że właściciel oprogramowania przekaże
    korzystającemu kopię oprogramowania do nieodpłatnego korzystania przez czas
    nieoznaczony. Kopia oprogramowania, w postaci pliku wykonywalnego wraz z kopią kodu
    źródłowego oraz dokumentacją oprogramowania, zostanie przekazana drogą mailową, w
    postaci spakowanego folderu zabezpieczonego hasłem.
    Właściciel oprogramowania nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne szkody
    wyrządzone przez przekazaną kopię oprogramowania w związku z jej nieprawidłowym
    działaniem, w szczególności działaniem niezgodnym z zakładanymi celami lub przekazaną
    Korzystającemu dokumentacją.
    Właściciel oprogramowania nie gwarantuje prawidłowego działania przekazanej kopii
    oprogramowania, jej bezawaryjności ani bezpieczeństwa rozumianego jako ewentualne
    luki i inne podatności w kopii oprogramowania, umożliwiające lub ułatwiające ingerencję z
    zewnątrz, jak również nie jest zobowiązany do dostarczania aktualizacji, nowych wersji ani
    utrzymywania lub serwisowania przekazanej kopii oprogramowania.
    Korzystający jest uprawniony do wykorzystywania przekazanej kopii oprogramowania
    wyłącznie niekomercyjnie w Urzędzie Miasta A oraz jednostkach budżetowych i zakładach
    budżetowych Miasta A.
    W przypadku dokonania modyfikacji przekazanej kopii oprogramowania, na wniosek
    właściciela oprogramowania korzystający udostępni mu nieodpłatnie kopię takiego
    zmodyfikowanego oprogramowania, wraz z kopią kodu źródłowego, do korzystania przez
    Miasto oraz jednostki budżetowe i zakłady budżetowe Miasta.
    Porozumienie będzie zawarte na czas nieoznaczony. Każda ze stron jest uprawniona do
    wypowiedzenia porozumienia z zachowaniem 12 miesięcznego okresu wypowiedzenia.
    Właściciel oprogramowania może wypowiedzieć porozumienie bez zachowania okresu
    wypowiedzenia, jeżeli korzystający naruszy warunki porozumienia.
    Wypowiedzenie porozumienia skutkuje obowiązkiem zwrotu właścicielowi przekazanej
    kopii oprogramowania i zaprzestania korzystania z niej przez korzystającego, w tym przez
    jego jednostki organizacyjne.
    Porozumienie wejdzie w życie z dniem jego podpisania.
    Mają Państwo wątpliwości, czy udostępniając nieodpłatnie oprogramowanie miastu A
    będą Państwo występowali w charakterze podatnika VAT.
    Jesteście Państwo organem władzy publicznej realizującym zadania własne w zakresie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty. Udostępniając nieodpłatnie oprogramowanie miastu A
    będą Państwo realizować zadania, które są nałożone odrębnymi przepisami prawa na
    podmiot, który został powołany do ich wykonania. Ww. ustawa o informatyzacji
    działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jak wynika z jej art. 13a wskazuje,
    że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego uprawnionej do wykonywania praw
    majątkowych do programu komputerowego stworzonego przez jej pracowników w
    ramach wykonywania obowiązków ze stosunku pracy świadczonej na jej rzecz, może ona
    umożliwić nieodpłatne korzystanie z tego programu komputerowego innej jednostce
    samorządu terytorialnego.
    Zatem nieodpłatne udostępnienie oprogramowania miastu A na podstawie zawartego
    porozumienia, realizowane będzie poza zakresem Państwa działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwo nie wystąpią w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Jako podmiot
    realizujący zadania publiczne, świadczą Państwo czynność umożliwioną odrębnymi
    przepisami prawa, która nie będzie wykonana przez Państwa w celu osiągnięcia zysku.

    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.