Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.666.2025.2.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Ustalenie, czy wartość niespłaconych Zobowiązań z tytułu
pożyczek, wymagalnych i nieprzedawnionych na moment
wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców Krajowego
Rejestru Sądowego, będzie stanowić dla Spółki przychód.
Słowa kluczowe: przychód-powstanie przychodu
rejestry-wykreślenie z rejestru
spółki-likwidacja spółki
zobowiązanie-wygaśnięcie zobowiązania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Umorzone lub przedawnione zobowiązania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 3-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 października 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z 24 października 2025 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.

    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – w dniu 10 grudnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”),
    podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości
    swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (tzw. nieograniczony obowiązek
    podatkowy).
    Spółka powstała w (...) roku w celu realizacji projektu inwestycyjnego z zakresu (...) (dalej:
    „Projekt”).
    Głównym przedmiotem działalności Spółki jest działalność związana z (...).
    W celu realizacji Projektu, Spółka uzyskała koncesję na prowadzenie prac, obejmujących m.
    in. prace geodezyjne, prace wiertnicze czy badania sejsmiczne. W międzyczasie koncesja
    została zmieniona w zakresie m.in. metodologii badań i wydłużenie terminu
    obowiązywania koncesji.
    Od początku istnienia Spółka ponosiła znaczne nakłady inwestycyjne związane z realizacją
    Projektu, które obejmowały w szczególności:
    - koszty związane z pozyskaniem koncesji, w szczególności koszty badań, analiz,
      doradców;
    - koszty opłat za użytkowanie górnicze;
    - koszty związane z realizacją prac wynikających z uzyskanej koncesji, w szczególności
      koszty prac geodezyjnych, wiertniczych czy sejsmicznych, koszty badań, analiz,
      doradców.
    Jednocześnie, do tej pory Spółka nie generowała żadnych przychodów związanych z
    prowadzoną działalnością.
    W toku prowadzonych prac związanych z Projektem Spółka napotkała na szereg trudności,
    obejmujących m.in. działania formalno-prawne podmiotów trzecich, zmierzające do
    opóźnienia i zablokowania inwestycji Spółki czy uchylenia koncesji (co skutkowało
    opóźnieniem prac po stronie Spółki oraz znacznym zwiększeniem kosztów).
    W związku z potrzebą finansowania prowadzonej działalności, Spółka zawierała umowy
    pożyczek - głównie z podmiotami powiązanymi na moment zawarcia umowy.
    Obecnie, Spółka posiada niespłacone zobowiązania z tytułu pożyczek udzielonych przez:
    - spółkę kapitałową, będącą wspólnikiem Spółki; oraz
    - spółkę kapitałową, powiązaną ze Spółką, w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z 15
      lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      278, z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), ale nie będącą wspólnikiem Spółki (dalej
      łącznie: „Pożyczkodawcy”).
    Niespłacone zobowiązania z tytułu pożyczek obejmują zarówno kwoty główne pożyczek,
    jak również naliczone i należne odsetki (dalej łącznie: „Zobowiązania z tytułu pożyczek”).
    Zobowiązania te nie są przedawnione i nie ulegną przedawnieniu do momentu
    zakończenia postępowania likwidacyjnego i wykreślenia Spółki z Rejestru Przedsiębiorców
    KRS.
    W celu pozyskania środków na dalsze prowadzenie działalności, w tym w szczególności na
    realizację kolejnych prac związanych z Projektem, Spółka podejmowała działania
    zmierzające do pozyskania nowych inwestorów, obejmujące m.in. przygotowanie
    materiałów inwestycyjnych oraz list potencjalnych inwestorów oraz organizację spotkań z
    potencjalnymi inwestorami. Działania te skończyły się jednak niepowodzeniem, a Spółka
    nie pozyskała nowych inwestorów.

    Zgodnie ze sprawozdaniem finansowym Spółki za 2024 rok, Spółka wykazała stratę netto
    przewyższającą sumę kapitałów zapasowego i rezerwowych oraz połowę kapitału
    zakładowego.
    Z uwagi na powyższe oraz brak możliwości pozyskania nowego finansowania na dalszą
    działalność Spółki, uchwałą z 2025 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki,
    działając na podstawie art. 270 pkt 2) w związku z art. 233 ustawy z dnia 15 września 2000
    r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r., poz. 18, tj. z późn. zm.; dalej: „KSH”),
    postanowiło rozwiązać Spółkę oraz ustanowiło likwidatora.
    W związku z otwarciem likwidacji w Spółce prowadzone są działania zmierzające do
    zakończenia bieżących interesów, ściągnięcia wierzytelności, uregulowania zobowiązań
    oraz spieniężenia majątku i podziału majątku pomiędzy wspólników (o ile po wypełnieniu
    wszystkich zobowiązań pozostanie majątek w Spółce).
    Na tym etapie Spółka zakłada, że wartość aktywów zgromadzonych w trakcie
    prowadzonego postępowania likwidacyjnego nie będzie wystarczająca aby uregulować w
    całości zobowiązania Spółki, w tym Zobowiązania z tytułu pożyczek.
    Z drugiej strony, zgodnie z informacjami posiadanymi przez Spółkę, Pożyczkodawcy nie
    zamierzają rezygnować ze swoich roszczeń wynikających z udzielonych pożyczek, które nie
    zostały do tej pory spłacone przez Spółkę. W szczególności, Spółka zakłada, że nie dojdzie
    do:
    - potrącenia w rozumieniu art. 498 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.
      U. z 2025 r. poz. 1071, tj. z późn. zm.; dalej: „KC”);
    - nowacji w rozumieniu art. 506 KC;
    - zwolnienia z długu w rozumieniu art. 508 KC.
    Spółka zakłada, że w bilansie likwidacyjnym Spółki na dzień zamknięcia ksiąg
    rachunkowych, po stronie pasywów pozostanie pozycja dot. Zobowiązań z tytułu
    pożyczek. W konsekwencji, na dzień wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców
    Krajowego Rejestru Sądowego, Spółka będzie posiadać wymagalne, niespłacone i
    nieprzedawnione Zobowiązania z tytułu pożyczek.

## Pytanie

Czy wartość niespłaconych Zobowiązań z tytułu pożyczek, wymagalnych i
    nieprzedawnionych na moment wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców Krajowego
    Rejestru Sądowego, będzie stanowić dla Spółki przychód podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wartość niespłaconych Zobowiązań z tytułu pożyczek,
    wymagalnych i nieprzedawnionych na moment wykreślenia Spółki z rejestru
    przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, nie będzie stanowić dla Spółki przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), przedmiotem
    opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu
    osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem
    opodatkowania jest przychód.
    Jednocześnie, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a,
    art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego

    źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli
    koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów (art. 7 ust. 2 ustawy o CIT).
    Ustawa o CIT, nie zawiera definicji legalnej pojęcia „przychód podatkowy”. W art. 12 ust. 1
    ustawa o CIT wskazuje natomiast otwarty katalog przysporzeń zaliczanych do
    przychodów. Zgodnie z tym artykułem, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.
    14, są w szczególności:
    • art. 12 ust. 1 pkt 2) - wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych
      świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub
      częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
      świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych
      otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki
      budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
      oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub;
    • art. 12 ust. 1 pkt 3) - wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub
      przedawnionych:
      a) zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem
      umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy,
      b) środków na rachunkach bankowych - w bankach.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 8) ustawy o CIT do przychodów nie zalicza się
    kwot stanowiących równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek
    (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z:
    a) bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji
      finansowej przedsiębiorstw i banków lub
    b) postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub
    c) realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub
    d) przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o
      Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz
      przymusowej restrukturyzacji.
    Należy zatem przyjąć, że przychód w podatku dochodowym od osób prawnych wiąże się z
    konkretną korzyścią (realnym przysporzeniem) o wymiarze finansowym powodującą
    zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Co do zasady, wystąpienie zdarzenia
    powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika skutkuje obowiązkiem rozpoznania
    przychodu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku likwidacji Spółki z niespłaconymi Zobowiązaniami z
    tytułu pożyczek nie powstanie po jej stronie żadne przysporzenie majątkowe - likwidacja
    spółki, która posiada zobowiązanie nie skutkuje uzyskaniem przez nią jakichkolwiek
    pieniędzy, wartości pieniężnych czy też jakiegokolwiek innego przysporzenia.
    Zdaniem Spółki, w analizowanej sytuacji nie znajdzie zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 2)
    ustawy o CIT.
    W zdarzeniu przyszłym, którego dotyczy niniejszy wniosek, nie dojdzie do nieodpłatnego
    lub częściowo odpłatnego świadczenia. Nie powstanie bowiem jakiekolwiek przysporzenie
    majątkowe po stronie Spółki, gdyż w momencie wykreślenia Spółki z rejestr
    przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, Spółka przestanie istnieć. Niemożliwe
    będzie zatem przypisanie Spółce (jako podmiotowi już nieistniejącemu) jakiegokolwiek
    przysporzenia, skutkującego powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu.

    W omawianej sprawie nie znajdzie również zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 3) lit. a) ustawy
    o CIT, dotyczący umorzonych lub przedawnionych zobowiązań.
    W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, posiadane przez Spółkę
    Zobowiązania z tytułu pożyczek nie uległy i na moment likwidacji i wykreślenia Spółki z
    rejestru przedsiębiorców KRS nie ulegną przedawnieniu. W związku z tym, wykluczone jest
    powstanie przychodu z tytułu przedawnienia.
    Odnosząc się natomiast to kwestii przychodu z tytułu umorzenia zobowiązań należy
    wskazać, że ustawa o CIT nie zawiera definicji legalnej „umorzenia zobowiązania”. Zgodnie
    z definicją słownikową, zawartej w internetowym Słowniku języka polskiego PWN,
    „umorzyć” oznacza:
    1) zrezygnować z dalszego postępowania sądowego w określonej sprawie
    2) zrezygnować całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych
    3) zmniejszyć wartość użytkowanych środków trwałych stosownie do ich zużycia
    Przepisy KC wskazują, że do wygaśnięcia/umorzenia zobowiązań może dojść w przypadku:
    1) Potrącenia (art. 498 KC):
      § 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami,
        każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony,
        jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości
        oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być
        dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
        wierzytelności niższej.
      Potrącenie polega więc na umorzeniu wzajemnych wierzytelności dłużnika i
      wierzyciela (po zaistnieniu określonych przesłanek). W rezultacie dochodzi do
      częściowej lub całkowitej kompensaty wzajemnych wierzytelności. Potrącenia
      dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. W opisanym zdarzeniu
      przyszłym nie dojdzie do opisanego wyżej potrącenia.
    2) Nowacji (506 KC):
      § 1. Jeżeli w celu umorzenia zobowiązania dłużnik zobowiązuje się za zgodą wierzyciela
        spełnić inne świadczenie albo nawet to samo świadczenie, lecz z innej podstawy
        prawnej, zobowiązanie dotychczasowe wygasa (odnowienie).
      § 2. W razie wątpliwości poczytuje się, że zmiana treści dotychczasowego
        zobowiązania nie stanowi odnowienia. Dotyczy to w szczególności wypadku, gdy
        wierzyciel otrzymuje od dłużnika weksel lub czek.
      Nowacja (odnowienie) jest umową między dłużnikiem a wierzycielem, na podstawie
      której dłużnik, w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania, zobowiązuje się
      wobec wierzyciela i za jego zgodą spełnić inne świadczenie albo to samo świadczenie,
      lecz z innej podstawy prawnej. W efekcie odnowienia dotychczasowe zobowiązanie
      zostaje umorzone, jednakże na jego miejsce pojawia się nowe. W analizowanej
      sprawie nie dojdzie do odnowienia.
    3) Zwolnienia z długu (art. 508 KC):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
      Do zwolnienia z długu dochodzi na podstawie umowy zawartej między wierzycielem a
      dłużnikiem, w której wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik takie zwolnienie
      przyjmuje, w efekcie czego zobowiązanie wygasa. Wynika z tego, że do skutecznego
      zwolnienia z długu (wygaśnięcia zobowiązania) konieczne jest zawarcie odpowiedniej

      umowy, w której dłużnik zwolnienie przyjmie, tzn. wyrazi na nie zgodę. Brak zgody
      dłużnika przekreśla możliwość umorzenia. Zwolnienie z długu może być odpłatne lub
      nieodpłatne. Brak odpłatności oznacza powstanie przychodu podatkowego po stronie
      dłużnika w wysokości wartości umorzonego zobowiązania.
      W konsekwencji, przychód podatkowy powstanie, jeżeli do umorzenia dojdzie w
      drodze nieodpłatnego zwolnienia z długu, na które dłużnik wyrazi zgodę. W
      analizowanej sprawie nie dojdzie do zwolnienia z długu.
    W przedstawionej sprawie nie dojdzie zatem do umorzenia Zobowiązań z tytułu pożyczek,
    które spowodowałoby powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu podlegającego
    opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3) lit. a) ustawy o CIT, tj. w wysokości wartości
    umorzonych zobowiązań.
    Wnioskodawca również podkreśla, że nie znajduje innej podstawy do rozpoznania
    przychodu po stronie Spółki w analizowanej sprawie. Podkreślić należy, że podstawę do
    rozpoznania przychodu podatkowego zawsze powinno stanowić wystąpienie realnego
    przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. W przedstawionych okolicznościach
    sprawy takie przysporzenie nie wystąpi po stronie Spółki.
    W chwili wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego,
    przestanie ona istnieć, niemożliwe będzie więc przypisanie jej jakiegokolwiek
    przysporzenia, a tym samym przychodu z tego tytułu.
    Podsumowując, wartość niespłaconych Zobowiązań z tytułu pożyczek, które będą
    obciążały Spółkę na dzień wykreślenia z Rejestru Przedsiębiorców KRS, nie będą stanowić
    dla Spółki przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych.
    Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdzają wydawane przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej interpretacje m.in.:
    - z dnia 6 grudnia 2024 r. – sygn. 0111-KDIB1-1.4010.608.2024.1.SH
    - z dnia 8 listopada 2024 r. – sygn. 0111-KDIB1-2.4010.548.2024.1.END
    - z dnia 31 października 2024 r. – sygn. 0114-KDIP2-2.4010.470.2024.1.KW
    - z dnia 31 października 2024 r. – sygn. 0114-KDIP2-2.4010.465.2024.2.ASK
    - z dnia z 18 października 2024 r. – sygn. 0111-KDIB2-1.4010.465.2024.1.ED
    - z dnia 29 sierpnia 2024 r. – sygn. 0114-KDIP2-2.4010.311.2024.3.AP.
    Na marginesie Wnioskodawca również wskazuje, że możliwość przeprowadzenia
    postępowania likwidacyjnego i wykreślenia z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru
    Sądowego spółki posiadającej wymagalne, nieprzedawnione i niespłacone zobowiązania
    potwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt II CSK 240
    /07.
    Jak wskazał Sąd Najwyższy: „można uznać za utrwalony w judykaturze Sądu Najwyższego
    pogląd sprowadzający się do tezy, że likwidacja jest ukończona wówczas, gdy w majątku
    spółki nie ma już żadnych składników majątkowych i okoliczność ta zostanie stwierdzona
    sprawozdaniem likwidacyjnym. W konsekwencji możliwe jest wykreślenie spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością z rejestru handlowego także wtedy, jeżeli nie ma ona
    majątku pozwalającego na wypełnienie w toku postępowania likwidacyjnego wszystkich jej
    zobowiązani i pozostaną one niezaspokojone”.
    W związku z powyższym należy przyjąć, że jeżeli na moment wykreślenia z rejestru
    przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, Spółka będzie posiadała niespłacane,
    wymagalne i nieprzedawnione Zobowiązania z tytułu pożyczek, dopuszczalne będzie
    wykreślenie Spółki z rejestru Przedsiębiorców, a tym samym formalne zakończenie jej
    istnienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera definicji pojęcia
    „przychód podatkowy”. Wskazuje jednak, w art. 12 ust. 1 ww. ustawy, otwarty katalog
    przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
      wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
      świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
      samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
      finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem
      jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek
      samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Natomiast, w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT:
      Przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość, z
      zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z
      tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z
      Funduszu Pracy.
    Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w ustawie o podatku dochodowym od osób
    prawnych, wskazuje na objęcie zakresem ustawy wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się
    dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym, powodująca zwiększenie
    aktywów lub zmniejszenie pasywów. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi
    bowiem o każdy przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie
    zobowiązań ciążących na podatniku. Bez znaczenia jest również to, czy przysporzenie jest
    wynikiem działania innej osoby, czy też samego podatnika, jak również to, czy korzyść
    wiąże się z konkretnymi przepływami finansowymi.
    Wyjątek od tej zasady wskazano w art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      Do przychodów nie zalicza się kwot stanowiących równowartość umorzonych
      zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań
      jest związane z:
    a) bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji
      finansowej przedsiębiorstw i banków lub
    b) postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub
    c) realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub
    d) przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o
      Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz
      przymusowej restrukturyzacji.
    Powyższe przepisy wskazują na to, że, aby powstał przychód podatkowy, konieczne jest
    przede wszystkim to, by po stronie podatnika doszło do faktycznego przysporzenia

    majątkowego, mającego konkretny wymiar finansowy – wskutek otrzymania czegoś
    nieodpłatnie (częściowo odpłatnie) albo na skutek umorzenia istniejącego już
    zobowiązania.
    Przedmiot Państwa wątpliwości jest związany z ustaleniem, czy wartość niespłaconych
    Zobowiązań z tytułu pożyczek, wymagalnych i nieprzedawnionych na moment wykreślenia
    Spółki z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, będzie stanowić dla
    Spółki przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Jak już wspomniano wyżej, ujęcie przedmiotu opodatkowania w ustawie o CIT, wskazuje
    na wszystkie zdarzenia, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze
    finansowym, zwiększająca aktywa lub zmniejszająca pasywa.
    W niniejszej sprawie nie można więc uznać, że w związku z wykreśleniem z rejestru
    przedsiębiorców otrzymają Państwo jakiekolwiek nieodpłatne (lub częściowo odpłatne)
    świadczenie (realne przysporzenie). Tym samym, nie można mówić o przychodzie na
    podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    Przepisy ustawy o CIT nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem „umorzenie”
    zobowiązania. Według definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego PWN, pojęcie
    „umorzenie” oznacza „zrezygnowanie całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś
    należności pieniężnych”.
    Przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071
    ze zm., dalej jako: „Kodeks cywilny”) wskazują, że z wygaśnięciem wierzytelności lub
    zobowiązań mamy do czynienia:
    - przez potrącenie – art. 498 Kodeksu cywilnego:
    § 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z
    nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
    przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko
    co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem
    lub przed innym organem państwowym.
    § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej.
    „Potrącenie” polega więc na umorzeniu wzajemnych wierzytelności dłużnika i wierzyciela
    (po zaistnieniu określonych przesłanek). W rezultacie dochodzi do częściowej lub
    całkowitej kompensaty wzajemnych wierzytelności. Potrącenia dokonuje się przez
    oświadczenie złożone drugiej stronie. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do
    opisanego wyżej potrącenia.
    - odnowienie – art. 506 Kodeksu cywilnego:
    § 1. Jeżeli w celu umorzenia zobowiązania dłużnik zobowiązuje się za zgodą wierzyciela
    spełnić inne świadczenie albo nawet to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej,
    zobowiązanie dotychczasowe wygasa (odnowienie).
    § 2. W razie wątpliwości poczytuje się, że zmiana treści dotychczasowego zobowiązania nie
    stanowi odnowienia. Dotyczy to w szczególności wypadku, gdy wierzyciel otrzymuje od
    dłużnika weksel lub czek.
    „Odnowienie” jest natomiast umową między dłużnikiem a wierzycielem, na podstawie
    której dłużnik, w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania, zobowiązuje się wobec
    wierzyciela i za jego zgodą spełnić inne świadczenie albo to samo świadczenie, lecz z innej
    podstawy prawnej. W efekcie odnowienia dotychczasowe zobowiązanie zostaje
    umorzone, jednakże na jego miejsce pojawia się nowe. Z opisanego zdarzenia przyszłego
    nie wynika, aby w niniejszej sprawie miało dojść do odnowienia.
    - zwolnienie z długu – art. 508 Kodeksu cywilnego:

    Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
    przyjmuje.
    Do zwolnienia z długu dochodzi natomiast na podstawie umowy zawartej między
    wierzycielem a dłużnikiem, w której wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik takie
    zwolnienie przyjmuje, w efekcie czego zobowiązanie wygasa. Wynika z tego, że do
    skutecznego zwolnienia z długu (wygaśnięcia zobowiązania) konieczne jest zawarcie
    odpowiedniej umowy, w której dłużnik zwolnienie przyjmie, tzn. wyrazi na nie zgodę. Brak
    zgody dłużnika przekreśla możliwość umorzenia. Zwolnienie z długu może być odpłatne
    lub nieodpłatne. Brak odpłatności oznacza powstanie przychodu podatkowego po stronie
    dłużnika w wysokości wartości umorzonego zobowiązania.
    W konsekwencji, przychód podatkowy powstanie, jeżeli do umorzenia dojdzie w drodze
    nieodpłatnego zwolnienia z długu, na które dłużnik wyrazi zgodę. W opisanym zdarzeniu
    przyszłym nie dojdzie do zwolnienia z długu.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie nastąpi zawarcie umowy zwolnienia z długu
    pomiędzy wierzycielami, a dłużnikiem (Wnioskodawcą) a w konsekwencji nie dojdzie do
    umorzenia zobowiązań, które spowodowałoby powstanie po Państwa stronie przychodu
    podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT, tj. w
    wysokości wartości umorzonych zobowiązań.
    Podkreślić należy, że podstawę do rozpoznania przychodu podatkowego zawsze powinno
    stanowić wystąpienie realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.
    Natomiast takie przysporzenie nie wystąpi po Państwa stronie.
    W chwili wykreślenia Państwa Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego, przestanie ona
    istnieć, więc niemożliwe będzie przypisanie jej jakiegokolwiek przysporzenia, a tym samym
    przychodu z tego tytułu.
    Podsumowując, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego zgodzić się z Państwem
    należy, że wartość niespłaconych Zobowiązań z tytułu pożyczek, wymagalnych i
    nieprzedawnionych na moment wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców Krajowego
    Rejestru Sądowego, nie będzie stanowić dla Spółki przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.