Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.637.2024.2.END
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-13
Teza: Ustalenie, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wynajem
mieszkań dla pracownic cudzoziemek mogą zostać uznane za
koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT,
Ustalenie, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wynajem
mieszkań dla pracownic cudzoziemek, mogą zostać uznane za
ukryty zysk zgodnie z art. 28m ustawy o CIT, w przypadku
wyboru Estońskiego CIT; u,
Ustalenie, czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wynajem
mieszkań dla pracownic cudzoziemek mogą zostać uznane za
wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą zgodnie z
art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, w przypadku wyboru
Estońskiego CIT; u.
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie
lokal-lokal mieszkalny
podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
pracownik-wydatki na rzecz pracowników
wydatek
wynajem
zyski-zyski ukryte
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Dochód podlegający
opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek
kapitałowych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Ukryte zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 1-pkt 3
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy:
      - wydatki ponoszone przez Spółkę na wynajem mieszkań dla pracownic cudzoziemek
        mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ustawy o
        CIT,
      - wydatki ponoszone przez Spółkę na wynajem mieszkań dla pracownic cudzoziemek,
        mogą zostać uznane za ukryty zysk zgodnie z art. 28m ustawy o CIT, w przypadku
        wyboru jako formy opodatkowania ryczałtu od dochodu spółek,
      - wydatki ponoszone przez Spółkę na wynajem mieszkań dla pracownic cudzoziemek
        mogą zostać uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą zgodnie z
        art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, w przypadku wyboru jako formy opodatkowania
        ryczałtu od dochodu spółek.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 grudnia 2024 r. (wpływ
    17 grudnia 2024 r.).

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”),
    posiadająca nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, w rozumieniu art. 3 ust. 1
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2587 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), prowadzi aktywną działalność
    gospodarczą, której podstawowym przedmiotem jest (...).
    W związku z prowadzoną działalnością Spółka zatrudnia osoby pochodzące z zagranicy,
    (...) (dalej: „pracownice” lub „N”), które wykonują na rzecz klientów Spółki usługi (...). Z
    uwagi na specyfikę branży oraz praktyki panujące w sektorze usług (...), Spółka zamierza
    zapewniać pracownikom zakwaterowanie. Wynika to z szeregu istotnych czynników, w
    tym trudności formalnych, które mogą napotkać cudzoziemcy w procesie najmu mieszkań
    w Polsce, różnic kulturowych, bariery językowej, a także niechęci właścicieli nieruchomości
    do wynajmu lokali obcokrajowcom.
    Na dzień złożenia wniosku, Wnioskodawca zamierza wynajmować dwa mieszkania
    przeznaczone dla pracownic:
                    2• lokal o powierzchni ok. (...) m, w którym zamieszkać mają trzy osoby, przy czym
    całkowity miesięczny koszt najmu, wraz z opłatami za media, będzie wynosić około (...) zł;
                    2• lokal o powierzchni ok. (...) m, w którym zakwaterowane będą dwie osoby, a miesięczny
    koszt wynajmu, wraz z opłatami za media, będzie wynosił około (...) zł.
    Oba mieszkania znajdują się w niedalekiej odległości od miejsca, w których pracownice
    wykonują swoje obowiązki zawodowe (...), co ma na celu zapewnienie ich bezpieczeństwa,
    zwłaszcza w kontekście powrotów do miejsca zamieszkania późnymi godzinami
    wieczornymi.
    Najem mieszkań będzie realizowany na podstawie umów najmu okazjonalnego,
    sporządzonych w formie aktu notarialnego.
    W związku z planami rozszerzenia działalności oraz przewidywanym zwiększeniem liczby
    zatrudnionych pracowników, Spółka rozważa wynajem większej ilości lokali mieszkalnych,
    które pozwolą na zakwaterowanie kolejnych pracownic.
    Dodatkowo, Spółka planuje w przyszłości przejście na opodatkowanie ryczałtem od
    dochodów spółek, zwanym powszechnie „estońskim CIT-em”, uregulowanym w Rozdziale
    6b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2805 z późn. zm.).
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
      - wydatki na najem lokali zostaną należycie udokumentowane poprzez fakturę
        wystawioną przez osobę fizyczną wynajmującą lokal,
      - wskazane we wniosku wydatki będą miały charakter definitywny, co oznacza, że nie
        zostaną zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie,
      - osoby te są zatrudnione przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o pracę na czas
        nieokreślony,
      - wszystkie osoby zatrudnione przez Wnioskodawcę posiadają ważne karty pobytu,
        które umożliwiają im legalne przebywanie na terytorium Polski,
      - treść stosunków pracy łączących Wnioskodawcę z pracownicami nie zawiera
        postanowień dotyczących pokrywania przez Spółkę kosztów związanych z
        zapewnieniem im miejsc noclegowych. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia
        wniosku, stosowne zapisy mogą zostać wprowadzone do umów,

      - lokale wynajmowane przez Wnioskodawcę będą przeznaczone wyłącznie do
        dyspozycji pracownic wskazanych w opisie sprawy,
      - biorąc pod uwagę aspekty społeczne, gospodarcze i kulturowe zapewnienie miejsc
        noclegowych dla pracownic ma charakter kluczowy dla Spółki i jej funkcjonowania.
        Zdaniem Wnioskodawcy będzie także znacząco ułatwiać sam proces rekrutacji
        pracowników oraz będzie miało wpływ na utrzymanie miejsc pracy, co przełoży się
        na powstanie przychodu oraz jego utrzymanie,
      - umowy najmu lokali będą zawierane na warunkach rynkowych. Lokale zostały
        wybrane przez Wnioskodawcę w oparciu o oferty zamieszczone na publicznie
        dostępnych serwisach ogłoszeniowych,
      - lokale nie będą wynajmowane od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust.
        1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Istotny element opisu sprawy podali Państwo we własnym stanowisku wskazując, że
    świadczenia te (wynajem mieszkań – przyp. organu) nie są skierowane do wspólników ani
    innych podmiotów powiązanych, a jedynie służą zapewnieniu pracownikom warunków
    mieszkaniowych koniecznych do realizacji ich obowiązków zawodowych.
    Pytania
      1. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wynajem mieszkań dla pracownic
        cudzoziemek mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art.
        15 ustawy o CIT?
      2. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wynajem mieszkań dla pracownic
        cudzoziemek, mogą zostać uznane za ukryty zysk zgodnie z art. 28m ustawy o CIT,
        w przypadku wyboru Estońskiego CIT-u?
      3. Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na wynajem mieszkań dla pracownic
        cudzoziemek mogą zostać uznane za wydatki niezwiązane z działalnością
        gospodarczą zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, w przypadku wyboru
        Estońskiego CIT-u?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że koszty związane z wynajmem mieszkań dla
    pracownic cudzoziemek mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
    zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem, kosztami uzyskania
    przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zabezpieczenia albo zachowania ich źródła, z wyjątkiem kosztów enumeratywnie
    wymienionych w art 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Spółka będzie ponosić koszty najmu mieszkań w celu zapewnienia odpowiednich
    warunków zakwaterowania pracownicom pochodzącym z zagranicy, (...). Jest to
    bezpośrednio związane z ich zdolnością do świadczenia pracy na rzecz Spółki, ponieważ z
    uwagi na barierę językową, trudności formalne i specyficzne warunki rynkowe dotyczące
    wynajmu mieszkań cudzoziemcom, wynajęcie przez nie mieszkań we własnym zakresie
    może być znacznie utrudnione. W tym kontekście, zapewnienie zakwaterowania przez
    Spółkę stanowi niezbędny element umożliwiający efektywne wykonywanie pracy przez
    zatrudnione pracownice, co wpływa na zapewnienie i zabezpieczenie źródła przychodów
    Spółki.
    Koszty te nie są jednocześnie wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie
    art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie mieszczą się w katalogu wydatków, które nie mogą być
    uznane za koszty uzyskania przychodów. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem

    Wnioskodawcy, koszty najmu mieszkań dla pracownic cudzoziemek spełniają przesłanki
    uznania ich za koszty uzyskania przychodów, określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zapewnienie zakwaterowania pracownicom nie tylko umożliwia im wykonywanie
    obowiązków zawodowych, ale także zabezpiecza ciągłość działalności gospodarczej Spółki,
    co ma bezpośredni wpływ na generowanie przychodów. Koszty te są więc ponoszone w
    celu osiągnięcia i zabezpieczenia przychodów Spółki i powinny być pokrywane ze środków
    Spółki. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca uważa, że koszty wynajmu mieszkań
    dla pracownic cudzoziemek mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, a tym
    samym mogą być zaliczane do wydatków ponoszonych przez Spółkę.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 28m ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r., poz. 2587, z późn zm., dalej: „ustawa o CIT”) za ukryty zysk uznaje się wszelkiego
    rodzaju świadczenia, które są wykonywane na rzecz udziałowców, akcjonariuszy,
    podmiotów powiązanych lub innych osób i podmiotów w sposób, który faktycznie może
    prowadzić do transferu korzyści majątkowych poza spółkę, zamiast wypłaty dywidendy.
    Celem tego przepisu jest uniemożliwienie transferowania majątku spółki w formie innych
    świadczeń niż dywidenda, co mogłoby obchodzić zasady opodatkowania zysków.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że koszty wynajmu mieszkań dla pracownic cudzoziemek
    świadczących usługi na rzecz Spółki nie mają charakteru świadczeń na rzecz wspólników
    ani podmiotów powiązanych. Najem tych mieszkań jest wynikiem specyfiki prowadzonej
    działalności gospodarczej oraz konieczności zapewnienia odpowiednich warunków
    mieszkaniowych dla pracownic, które wykonują na rzecz Spółki usługi (...). W przypadku
    cudzoziemców, a zwłaszcza pracownic z (...), istnieją znaczne bariery w samodzielnym
    wynajmie mieszkań, takie jak bariera językowa, różnice kulturowe czy niechęć właścicieli
    mieszkań do wynajmu lokali obcokrajowcom. Tym samym, wynajem mieszkań przez
    Spółkę jest niezbędny, aby zapewnić pracownicom możliwość realizacji obowiązków
    wynikających z zatrudnienia, co bezpośrednio wpływa na funkcjonowanie i przychody
    Spółki.
    Koszty te będą ponoszone w interesie Spółki, mają charakter gospodarczy, a ich celem jest
    umożliwienie efektywnego funkcjonowania przedsiębiorstwa. Świadczenia te nie są
    skierowane do wspólników ani innych podmiotów powiązanych, a jedynie służą
    zapewnieniu pracownikom warunków mieszkaniowych koniecznych do realizacji ich
    obowiązków zawodowych. Ponadto, nie ma tu mowy o ukrytym transferze korzyści
    majątkowych w formie zysków na rzecz wspólników, co wyklucza zakwalifikowanie tych
    wydatków jako ukryty zysk w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT.
    Na podstawie przedstawionych faktów, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że koszty
    wynajmu mieszkań dla pracownic cudzoziemek są uzasadnionymi kosztami operacyjnymi
    związanymi bezpośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wydatki te nie
    spełniają przesłanek do uznania ich za ukryty zysk, ponieważ nie prowadzą do
    przeniesienia zysków poza Spółkę w sposób inny niż przewidziany przepisami prawa.
    W związku z powyższym, koszty te nie mogą zostać zakwalifikowane jako ukryty zysk w
    rozumieniu przepisów o CIT estońskim.
    Ad 3.
    Wnioskodawca twierdzi, że wydatki na wynajem mieszkań dla pracownic cudzoziemek nie
    będą uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m
    ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu ryczałtem podlega
    dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
    Kluczowe jest zatem ustalenie, czy przedmiotowe wydatki są związane z działalnością
    gospodarczą Spółki.
    W kontekście działalności Wnioskodawcy, zatrudniającego pracownice z (...), wynajem
    mieszkań ma na celu zapewnienie tym osobom odpowiednich warunków do życia, co jest

    niezbędne dla efektywnego wykonywania ich obowiązków zawodowych. Pracownice te, z
    uwagi na barierę językową oraz trudności formalne związane z wynajmem mieszkań w
    Polsce, mogą napotkać poważne problemy w znalezieniu odpowiedniego zakwaterowania
    we własnym zakresie. Dlatego też, aby móc skutecznie świadczyć (...), Spółka zobowiązana
    jest do zapewnienia pracownicom komfortowego i bezpiecznego zakwaterowania.
    Wynajem mieszkań nie tylko ułatwia dostępność wykwalifikowanej kadry, ale również
    wpływa na jakość usług świadczonych przez pracownice, co bezpośrednio przekłada się na
    przychody Spółki. W kontekście takiego uzasadnienia, wydatki na wynajem mieszkań mają
    zatem charakter wydatków związanych z działalnością gospodarczą, a nie wydatków
    niezwiązanych z nią.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki na wynajem
    mieszkań dla pracownic cudzoziemek powinny być traktowane jako związane z
    działalnością gospodarczą Spółki. Dlatego nie powinny być klasyfikowane jako wydatki
    niezwiązane z działalnością.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Na mocy powołanej regulacji, podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma
    lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu. Przepis ten konstytuuje więc
    zasadę, stosownie do której, pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami
    podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodu.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest
    wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy wydatki ponoszone
    przez Spółkę na wynajem mieszkań dla pracownic cudzoziemek mogą zostać uznane za
    koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.
    Stwierdzić należy, że w złożonym wniosku wykazali Państwo związek ponoszonych
    wydatków na zakwaterowanie pracownic z uzyskiwaniem przychodów z prowadzonej
    działalności gospodarczej. Wydatki opisane we wniosku, pozostają w ścisłym związku
    przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przez Spółkę przychodami. Możliwość
    zakwaterowania cudzoziemek zwiększa efektywność pracowników, co przekłada się na
    zwiększenie przychodów ze źródła przychodów. Choć ponoszone wydatki nie są
    bezpośrednio związane z uzyskiwanymi/spodziewanymi przychodami, to pozostają w
    ścisłym związku z prowadzoną działalnością i jako takie przyczyniają się do ich osiągnięcia.
    Ponadto koszty zakwaterowania w najmowanych mieszkaniach lub domach zostaną
    należycie udokumentowane poprzez fakturę wystawioną przez osobę fizyczną
    wynajmującą lokal. Wskazane we wniosku wydatki będą miały charakter definitywny i nie
    zostaną zwrócone Państwu w jakiejkolwiek formie. Spółka nie zamierza zobowiązywać
    pracowników do partycypacji w kosztach zakwaterowania. Miejsca zakwaterowania będą
    wykorzystywane tylko przez pracownice zatrudnione przez Wnioskodawcę na podstawie
    umowy o pracę na czas nieokreślony.
    W świetle powyższych wyjaśnień, stwierdzić należy, iż ponoszone przez Państwa wydatki
    na zakwaterowanie pracownic niewątpliwie przyczyniają się do osiągnięcia przychodów
    lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wydatki te spełniają zatem
    podstawową przesłankę wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, nie podlegają również wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 16 ust. 1 tej ustawy, a obowiązek ponoszenia tych wydatków wynika z
    uzasadnionych potrzeb Spółki.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia, czy wydatki ponoszone
    przez Spółkę na wynajem mieszkań dla pracownic, mogą zostać uznane za ukryty zysk w
    rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, w przypadku wyboru formy opodatkowania
    ryczałt od dochodu spółek.
    Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości ukrytych
      zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków).
    Stosownie art. 28m ust. 3 ww. ustawy:
      Przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia
      pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w
      związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których
      beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo
      wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z
      tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności:
      1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi,
      akcjonariuszowi albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku
      funduszy, lub podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub
      wspólnikiem oraz odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu)
      udzielonej przez te podmioty podatnikowi;
      2) świadczenia wykonane na rzecz:
      a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub
      przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub na rzecz
      beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu,
      b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;
      3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad
      ustaloną cenę tej transakcji;
      4) nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi
      przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym jeżeli dopłata została
      wniesiona w walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według
      średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień
      odpowiednio zwrócenia dopłaty i faktycznego jej wniesienia;
      5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze
      zmniejszenia wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze
      zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce;
      6) równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego;
      7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju;
      8) wydatki na reprezentację;
      9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów;
      10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę;
      11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki;
      12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia
      udziału kapitałowego wspólnika w spółce.
    Co nie stanowi ukrytych zysków zostało wymienione w art. 28m ust. 4 ustawy o CIT.
    Przepisy art. 28c pkt 1 w zw. z art. 11a ust. 1 pkt 4 i art. 11a ust. 2 ustawy o CIT stanowią
    regulację odnośnie definicji podmiotów powiązanych w ramach ryczałtu od dochodów
    spółek.
    Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest zatem co do zasady efektywna
    dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca/akcjonariusza, przy czym

    przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają
    również inne formy dystrybucji.
    Istotą przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia
    podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat równoważnych takiej dystrybucji.
    Intencją ustawodawcy jest zatem uwzględnienie w katalogu dochodów do
    opodatkowaniem także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na
    rzecz udziałowców/akcjonariuszy lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub
    pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami/akcjonariuszami, (tzw. ukryte zyski).
    Wypłata ukrytych zysków oznacza powstanie dla spółki odpowiadającego im dochodu,
    podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.
    Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki:
      - wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,
      - inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym,
        nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo
        odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT),
      - wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza lub
        podmiotu powiązanego,
      - wykonane na rzecz podmiotu powiązanego bezpośrednio lub pośrednio z
        podatnikiem lub z tym udziałowcem/akcjonariuszem.
    Jak wskazano powyżej, definicję ukrytych zysków zawiera art. 28m ust. 3 ustawy o CIT,
    zgodnie z którym przez ukryte zyski rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne,
    odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału
    w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio,
    jest udziałowiec albo akcjonariusz lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z
    podatnikiem lub z tym udziałowcem lub akcjonariuszem.
    Przepis art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, że za ukryty zysk uznaje się każde
    świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest wspólnik lub inny
    podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym
    niż podzielony zysk. W praktyce może to oznaczać np. świadczenia powstałe w wyniku
    uzgodnień, których nie zawarłyby podmioty niepowiązane.
    Dochód z tytułu ukrytego zysku powstaje w wyniku wszelkich świadczeń związanych z
    funkcjonowaniem podatnika w grupie podmiotów powiązanych, których beneficjentem
    jest wspólnik lub inny podmiot powiązany (bezpośrednio lub pośrednio) z podatnikiem
    (spółką) lub z jego wspólnikiem. Aby świadczenie uznane było za ukryty zysk powinno być
    związane z wywieraniem wpływu na działanie i decyzje spółki będącej podatnikiem
    ryczałtu. Innymi słowy, świadczenie powinno bezpośrednio lub pośrednio wynikać z
    uzgodnień pomiędzy podmiotami powiązanymi, niezależnie od ich formy. Świadczenie
    uznane za ukryty zysk, w przypadku którego stroną jest wspólnik spółki opodatkowanej
    ryczałtem, może być ocenianie w kontekście świadczenia ekwiwalentnego dywidendzie.
    Takie świadczenie powstanie m.in. w sytuacji, kiedy podatnik dokonując czynności
    prawnej (jednej lub wielu) osiąga taki sam efekt ekonomiczny, jaki osiągnąłby poprzez
    wypłatę zysku w formie dywidendy.
    Z wniosku wynika, że wynajmowane w celu zapewnienia zakwaterowania pracownikom
    lokale nie będą wynajmowane od podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1
    pkt 4 ustawy o CIT. Świadczenia te nie są skierowane do wspólników ani innych
    podmiotów powiązanych, a jedynie służą zapewnieniu pracownikom warunków
    mieszkaniowych koniecznych do realizacji ich obowiązków zawodowych. Stwierdzić zatem
    należy, iż skoro w opisanych okolicznościach nie została spełniona podstawowa
    przesłanka powstania dochodu z tytułu ukrytych zysków, tj. beneficjentami świadczeń nie

    są wspólnicy Spółki ani inne podmioty powiązane, to ponoszone przez Państwa wydatki z
    tytułu najmu lokali na cele zakwaterowania pracownic nie będą podlegać opodatkowania
    w podatku dochodowym od osób prawnych jako ukryty zysk.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Natomiast w zakresie pytania nr 3 ustalenia wymaga kwestia, czy wydatki ponoszone
    przez Spółkę na wynajem mieszkań dla pracownic mogą zostać uznane za wydatki
    niezwiązane z działalnością gospodarczą zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
    Jak wynika z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych:
      Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków
      niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków
      niezwiązanych z działalnością gospodarczą).
    Z przepisów ustawy o CIT nie wynika wprost jakiego rodzaju wydatki mogą być uznane za
    dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
    Dochody niezwiązane z działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z
    dochodami stanowiącymi ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem
    na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.
    W Państwa przypadku wydatków poniesionych z tytułu wynajmu lokali dla pracownic, nie
    można uznać za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, o których mowa w art.
    28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Jak wynika z opisu sprawy najmowane lokale są
    wykorzystywane wyłącznie w celu zakwaterowania pracownic. Ponoszone wydatki
    związane są z prowadzoną przez Państwa działalnością i służą osiągnięciu przychodów z
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wydatki na zakwaterowanie pracownic niewątpliwie pozostają w związku z prowadzoną
    przez Państwa działalnością gospodarczą i przyczyniają się do osiągnięcia/zwiększenia
    przychodów z tego tytułu.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.