Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.797.2024.3.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-10
Teza: Skutki podatkowe otrzymania odsetek za opóźnienie – dot.
umowy kredytowej.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
odsetki
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe jednakże z
    innych przyczyn niż Pan wskazał.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 5 marca 2025r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Wyrokiem Sądu zasądzono kwotę 11.834 zł wraz z odsetkami za opóźnienie od dnia
    uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu. W
    wyniku trwania wykonania postanowień Sądu sporządzono ugodę, gdzie ustalono kwotę
    odsetek na sumę 77.876,36 zł.
    Uzupełnienie wniosku
    Sprawa z powództwa A. A i B. A przeciwko Y S.A. w X. Wnieśli Państwo w roszczeniu
    głównym o ustalenie na podstawie art. 189 k.p.c., że umowa kredytu indeksowanego nr
    (...) z dnia 21 lutego 2008 roku zawarta pomiędzy pozwanym a stroną powodową jest
    nieważna i zasądzenie od pozwanego do majątku wspólnego powodów kwoty 283.504,55
    zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 3 września 2021 roku do dnia zapłaty z tytułu
    nienależnego świadczenia wynikającego z nieważności czynności prawnej w postaci
    umowy kredytu zawartej między stronami.
    W ramach roszczenia ewentualnego strona powodowa wniosła o ustalenie, że
    postanowienia zawarte w (...) Umowy kredytu indeksowanego nr (...) z dnia 21 lutego 2008
    roku zawartej między stronami są bezskuteczne i tym samym nie wiążą powodów i
    zasądzenie od pozwanego do majątku wspólnego powodów kwoty 118.335,37 zł wraz z
    ustawowymi odsetkami od dnia 3 września 2021 roku do dnia zapłaty z tytułu nienależnie
    pobranego świadczenia wynikającego z zawarcia w umowie klauzul o niedozwolonym
    charakterze.
    Ponadto powodowie wnieśli o zasądzenie od pozwanego do majątku wspólnego
    powodów kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm
    prawem przepisanych oraz zwrotu opłaty skarbowej od złożonych pełnomocnictw.
    Był Pan wraz z żoną jedynymi kredytobiorcami.
    Sąd Okręgowy w X, (...) po rozpoznaniu w dniu (...) kwietnia 2024 r. w X na rozprawie
    sprawy z powództwa A. A i B. A przeciwko Y S.A. w X o ustalenie i zapłatę:
    1. ustalił, iż umowa kredytu hipotecznego nr (...), zawarta w dniu 21 lutego 2008 r.
      pomiędzy A. A i B. A a Y S.A. w X jest nieważna w całości;
    2. zasądził od Y S.A. w X na rzecz A. A i B. A łącznie kwotę 283.504,55 zł wraz z
      ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 24 marca 2022 r. do dnia zapłaty;
    3. w pozostałym zakresie powództwo oddalił;
    4. zasądził od Y S.A. w X na rzecz A. A i B. A łącznie kwotę 11.834 zł wraz z ustawowymi
      odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty
      tytułem zwrotu kosztów procesu.
    Łączna wierzytelność Pana wobec Banku wynosi 463.367,15 PLN, na którą to kwotę składa
    się:
    a. 361.384,45 PLN, stanowiąca równowartość rat kapitałowo-odsetkowych w PLN
      uiszczonych przez Pana w okresie od dnia 26 marca 2008 roku do dnia 26 kwietnia
      2024 roku na podstawie Umowy Kredytu uznanej za nieważną, w tym kwota
      283.074,55 PLN zasądzona wyrokiem Sądu;
    b. 77.876,36 PLN stanowiąca równowartość odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty
      283.074,55 PLN, liczonych od dnia 24 marca 2022 roku do dnia zapłaty, zasądzonych
      Wyrokiem Sądu i wyliczonych na dzień 31 lipca 2024 roku;

    c. 1.206 PLN stanowiąca równowartość kosztu refinansowania ubezpieczenia
      pomostowego uiszczonego przez Pana na podstawie Umowy Kredytu uznanej za
      nieważną;
    d. 300,40 PLN stanowiąca równowartość prowizji za zwiększone ryzyko Banku z tytułu
      występowania ubezpieczenia pomostowego uiszczonej przez Pana na podstawie
      Umowy Kredytu uznanej za nieważną;
    e. 430 PLN stanowiąca równowartość prowizji za udzielenie kredytu uiszczonej przez
      Pana na podstawie Umowy Kredytu uznanej za nieważną, a zasądzona wyrokiem Sądu;
    f. 17.068,94 PLN stanowiąca równowartość składek na ubezpieczenie na życie
      uiszczonych przez Pana na podstawie Umowy Kredytu uznanej za nieważną;
    g. 5.101 PLN stanowiąca równowartość składek na ubezpieczenie na życie uiszczonych
      przez Pana na podstawie Umowy Kredytu uznanej za nieważną.
    Wierzytelność Banku z tytułu udostępnionego Panu kapitału kredytu stanowi
    równowartość kwoty 326.500,01 PLN.
    Aby rozliczyć roszczenia związane ze świadczeniami spełnionymi w związku z uznaną za
    nieważną Umową Kredytu, strony potrącają wzajemnie ww. wierzytelności, tj. Pana
    wierzytelność i wierzytelność Banku z tytułu udostępnionego Panu kapitału kredytu – do
    wysokości wierzytelności niższej. W wyniku potrącenia Bank pozostaje zobowiązany do
    zapłaty na rzecz Pana kwoty 136.867,14 PLN i zobowiązuje się ją zapłacić w terminie 30 dni
    od dnia podpisania porozumienia na Pana rachunek bankowy.
    19 sierpnia 2024 r. otrzymał Pan wypłatę odsetek, których dotyczy wniosek. Odsetki były
    należnością Pana wraz z małżonką A. A.

## Pytanie

Czy wypłata odsetek za opóźnienie w kwocie 77.876,36 zł od kwoty 283.074,55 PLN rodzi
    skutek podatkowy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w przepisie art. 9 ust. 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2024 r. poz. 226 z późn.zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    W treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in.
    wymienia się inne źródła (pkt 9).
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychody z
    innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty
    wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego
    osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i
    funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego

    konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci
    oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia,
    świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne
    niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do
    przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Należy podkreślić, że użyte w konstrukcji art. 20 ust. 1 ww. ustawy sformułowanie „w
    szczególności” świadczy o przykładowym katalogu przychodów z innych źródeł. Oznacza
    to, że przychodami z innych źródeł są także inne przychody, niewymienione wprost w tym
    przepisie. Tym samym uznaje się, że katalog ten nie jest katalogiem zamkniętym. O
    przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u
    podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Tym samym do tej kategorii przychodów
    należy zaliczyć również odsetki ustawowe za zwłokę w wykonaniu zobowiązania.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. -Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że:
    Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać
    odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie
    było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
    Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za
    opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i
    5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy
    wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
    Jednakże nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Jednakże takie zwolnienie przysługuje tylko
    wówczas, gdy przepis ww. ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem: Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu
    nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa
    warunki:
    1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
    2) świadczenia, od których są naliczane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W analizowanej sprawie należy zatem ustalić czy otrzymane przez Pana zadośćuczynienie,
    od którego zasądzono ustawowe odsetki za opóźnienie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Z informacji przedstawionych w treści wniosku wynika, że w związku z (...) na Panu (...),
    otrzymał Pan od pozwanego (...) w wyniku wykonania orzeczenia sądu m.in.
    zadośćuczynienie oraz odsetki za opóźnienie w spełnieniu tego świadczenia.
    Zgodnie z art. 415 Kodeksu cywilnego: Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę,
    obowiązany jest do jej naprawienia.

    Stosownie do art. 444 Kodeksu cywilnego:
    § 1. W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody
      obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego
      zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na
      koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na
      koszty przygotowania do innego zawodu.
    § 2. Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej
      albo jeżeli
      zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może
      on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty.
    § 3. Jeżeli w chwili wydania wyroku szkody nie da się dokładnie ustalić, poszkodowanemu
      może być przyznana renta tymczasowa.
    W myśl art. 445 § 1 Kodeksu cywilnego: W wypadkach przewidzianych w artykule
    poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem
    zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
    Natomiast zgodnie z art. 448 § 1 Kodeksu cywilnego: W razie naruszenia dobra osobistego
    sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę
    tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić
    odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od
    innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia.
    W analizowanej sprawie należy zatem ustalić czy otrzymane przez Pana zadośćuczynienie,
    od którego zasądzono ustawowe odsetki za opóźnienie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Wolne od podatku są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie
    wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z
    wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
    a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
      wyrządzono.
    Aby wypłacona kwota korzystała ze zwolnienia na podstawie ww. przepisu, muszą zostać
    spełnione łącznie następujące warunki:
    1) wypłacona kwota musi być odszkodowaniem lub zadośćuczynieniem,
    2) podstawą jej przyznania musi być wyrok lub ugoda sądowa,
    3) nie może dotyczyć działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika ani
      korzyści, które mógłby uzyskać, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca nie zdefiniował
    pojęcia zadośćuczynienia, tym niemniej rozumienie tego pojęcia nie może odbiegać od
    jego znaczenia przyjętego w systemie prawa cywilnego. W świetle uregulowań Kodeksu
    cywilnego zadośćuczynienie to forma rekompensaty pieniężnej z tytułu szkody
    niemajątkowej w związku z doznaną krzywdą. W analizowanej sprawie niewątpliwie
    wystąpił element szkody, zaś przedmiotowe zadośćuczynienie zostało Panu przyznane na
    podstawie wyroku sądu. Nie zostało one otrzymane w związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą (nie dotyczy też korzyści, które mógłby Pan uzyskać, gdyby szkody nie
    wyrządzono).

    W związku z powyższym, przyznane Panu zadośćuczynienie korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Skoro zatem zasądzone wyrokiem sądu zadośćuczynienie korzysta ze
    zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone na podstawie wyroku odsetki za
    opóźnienie w spełnieniu tego świadczenia podlegają w całości zwolnieniu z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b tej ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe, jednakże z innych
    przyczyn niż Pan wskazał.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro przychód
    jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi
    mieć charakter definitywny.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl pkt 9 tego artykułu, do źródeł przychodów zalicza się inne źródła.
    Jak stanowi art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej
    kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Każde świadczenie mające realną
    korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 2488 ze zm.):

      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej czynności
    prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność umowy
    kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy nie powstały, a
    strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową, jako
    świadczenia nienależne. Kredytodawca powinien zatem zwrócić wszystkie świadczenia
    pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca powinien zwrócić kwotę faktycznie
    otrzymanego kredytu.
    W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki prawne na gruncie
    cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia umowy dotkniętej
    wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu jako nieważna już
    od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do czynienia z sytuacją jakby
    w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z
    którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności
      niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku
      dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku.
    W Pana sytuacji opisanej we wniosku doszło do wykonania postanowień zapadłych w
    wyroku sądu. Sąd stwierdził nieważność umowy kredytowej i zasądził zwrot środków
    wpłaconych przez Pana wraz z odsetkami za opóźnienie. Kwota zwrotu nie powoduje
    faktycznego przyrostu w Pana majątku, a jedynie „wyrównanie” wcześniejszego
    zmniejszenia w Pana majątku. Wobec tego zwrot ten nie spełnia celu przychodu jakim jest
    zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez
    zmniejszenie jego pasywów. Po Pana stronie, jako kredytobiorcy, nie powstał przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwrócona
    Panu przez bank kwota nienależnie pobranych przez bank świadczeń nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wypłacone Panu odsetki za opóźnienie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń dotyczą
    świadczenia niepodlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Odsetki te
    podlegają więc zwolnieniu od opodatkowania na podstawie wyżej zacytowanego art. 21
    ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma Pan więc
    obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty zasądzonych
    odsetek.
    Pana stanowisko o zwolnieniu odsetek za zwłokę od opodatkowania jest więc prawidłowe,
    jednakże nie dlatego, że otrzymany przez Pana zwrot świadczeń podlega zwolnieniu na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy (jak Pan wskazuje w swoim stanowisku), lecz z tego
    względu, że otrzymany zwrot w ogóle nie stanowi dla Pana przychodu podatkowego (nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym). Nie mamy tutaj bowiem do czynienia z
    zadośćuczynieniem, jak Pan twierdzi, lecz zwrotem nienależnie pobranych świadczeń.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.