Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-16/08
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-01-15
Teza: Prawo do odliczania podatku naliczonego oraz konieczność dokonania korekty wystawionych faktur w związku ze zmianą przeznaczenia remontowanego budynku z mieszkaniowego na cele usługowe.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; lokal-lokal mieszkalny; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2007r. (data wpływu 15 października 2007 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie dokonywania korekty odliczeń kwot podatku naliczonego w przypadku zmiany przeznaczenia budynku w trakcie inwestycji, na cele usługowe (niemieszkaniowe) - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie dokonywania korekty odliczeń kwot podatku naliczonego w przypadku zmiany przeznaczenia budynku w trakcie inwestycji, na cele usługowe (niemieszkaniowe).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem. W ramach realizacji inwestycji Spółka podjęła działania zmierzające do nadbudowy, rozbudowy i przebudowy budynku, tak by w przyszłości, po zakończeniu prac, wyodrębnić w budynku lokale mieszkaniowe, które następnie zostaną zbyte na rzecz podmiotów trzecich. Lokale te powstaną zarówno w obrębie modernizowanej części budynku jak i w nowo dobudowanej części budynku. Zawarta przez Spółkę umowa z wykonawcą robót budowlanych przewiduje okresowe rozliczanie usług świadczonych przez tego ostatniego na podstawie protokołów zdawczo – odbiorczych zdawczo – odbiorczych sporządzanych w terminach określonych w umowie. Z uwagi na przeznaczenie remontowanego budynku faktury w poszczególnych okresach rozliczeniowych wystawiane będą przez wykonawcę prac ze stawką 7% (budynek mieszkalny).

Jednakże Spółka przewiduje możliwość zmiany przeznaczenia remontowanego budynku i przebudowy go wyłącznie na cele usługowe (pensjonat/ usługi krótkotrwałego zakwaterowania), gdyż taką możliwość daje jej decyzja o pozwoleniu na budowę.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku, gdy zamiarem Spółki jest wyodrębnienie w remontowanym budynku lokali mieszkalnych, a następnie ich sprzedaż (jako odrębnych podmiotów własności), Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem usług remontowych w całości czy w części?
2.  Czy – w przypadku stwierdzenia, że Spółce wcześniej przysługiwało prawo częściowego odliczania podatku naliczonego – z momentem dokonania przez Spółkę zmiany przeznaczenia remontowanego budynku powstanie po jej stronie obowiązek korekty odliczeń (dokonanych części) kwot podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych dotychczas od wykonawcy robót budowlanych, w związku z faktem, że od tego momentu budynek będzie przez Spółkę wykorzystywany w całości na potrzeby czynności opodatkowanych, a jeśli tak to jakiego okresu obowiązek korekty dotyczy?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane na potrzeby czynności opodatkowanych, dla odpowiedzi na to pytanie zasadnicze znaczenie ma rozstrzygnięcie, czy po zmianie przeznaczenia remontowanego budynku, Spółka będzie wykonywać czynności opodatkowane czy nie. Biorąc pod uwagę, iż celem Spółki jest sprzedaży wyodrębnionych w budynku lokali mieszkalnych (które staną się odrębnymi nieruchomościami i odrębnymi przedmiotami własności), znajdujących się tak w obrębie jego dotychczasowej części, jak i w części nowo doń dobudowanej, stwierdzić należy, że - w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT - zwolnieniu z VAT podlega dostawa obiektów budownictwa lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy.

Z kolei za pierwsze zasiedlenie uważa się wydanie pierwszemu nabywcy lub pierwszemu użytkownikowi obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Wprawdzie z uwagi na fakt, iż wydanie remontowanego obiektu nie nastąpiło w wykonywaniu czynności opodatkowanych (najemcy zajmowali dotychczas ten budynek na podstawie decyzji gminy), jednakże niewątpliwie miało miejsce pierwsze jego zamieszkanie (wydanie najemcom). W związku z powyższym uznać należy, że dostawa lokali mieszkalnych wyodrębnionych w dawnej części budynku skorzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż dla zastosowania tego zwolnienia bez znaczenia pozostaje fakt, iż przedmiotem dostawy są w istocie nowo powstałe (wyodrębnione) nieruchomości, liczy się bowiem sam fakt, że znajdować się one będą w obrębie części budynku, która była już zamieszkana.

W związku z powyższym opodatkowaniu według stawki 7% podlegać będzie wyłącznie dostawa lokali mieszkalnych wyodrębnionych w nowo powstałej części budynku, ta bowiem część będzie przeznaczona do zasiedlenia (zamieszkania) po raz pierwszy. W konsekwencji zatem Spółka będzie posiadać prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego. W tym przypadku należy ustalić zakres w jakim wydatki Spółki związane są z czynnościami opodatkowanymi, ustalając odpowiednią proporcję w oparciu o stosunek tzw. kubatury części budynku, w której mieszczą się lokale opodatkowane do łącznej kubatury budynku. Przyjmując, że nowa część stanowi 30% kubatury całego budynku, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługiwać będzie Spółce w 30% (w przypadku wydatków, których odrębne określenie nie jest możliwe).

Przyjmując, jak to wskazano wyżej, że w związku z przeznaczeniem remontowanego budynku na cele wyodrębnienia i dostawy lokali mieszkalnych, Spółce przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego, zmiana przeznaczenia budynku wyłącznie na cele czynności opodatkowanych spowoduje jednocześnie zmianę zakresu prawa do odliczenia. Z tym momentem, bowiem Spółka, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, nabędzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego w całości. Jednocześnie, zdaniem Spółki, taka zmiana prawa do odliczenia skutkować będzie także w zakresie wcześniej dokonanych odliczeń podatku naliczonego i wobec tego Spółka powinna dokonać korekty wcześniejszych odliczeń.

Obowiązek taki wynika dla Spółki z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT zgodnie, z którym w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące korekty kwoty podatku odliczonego właściwe dla podatników dokonujących odliczeń w oparciu o obliczony współczynnik sprzedaży (proporcję dla celów częściowego odliczania podatku), o których mowa w art. 91 ust. 1-5 ustawy o VAT.

Zasada odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących korekty rocznej, stosowanej przy proporcjonalnym odliczaniu podatku naliczonego, przemawia za przyjęciem, że zmiana przeznaczenia nabytych towarów i usług (niebędących środkami trwałymi) spowoduje powstanie obowiązku dokonania jednorazowej korekty, w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia nabywanych towarów i usług (art. 91 ust. 1 ustawy o VAT). W świetle powyższego Spółka, w rozliczeniu za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia remontowanego budynku, zobowiązana jest dokonać korekty odliczeń podatku naliczonego w związku z nabytymi usługami, co w tym przypadku spowoduje konieczność uwzględnienia prawa do odliczenia w 100% zamiast w 30% (dokonywanego wcześniej), a w konsekwencji odpowiednie zwiększenie kwoty podatku do odliczenia za ten okres rozliczeniowy (przy uwzględnieniu kwoty odliczonej poprzednio).

Z przepisów powyższych wynika jednakże, że w przypadku, gdy wydatki nic są podnoszone na nabycie środków trwałych (co ma miejsce w przedstawionym stanie faktycznym), obowiązek korekty wcześniejszych odliczeń - w myśl odpowiednio stosowanego art. 91 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym korekty dokonuje się po zakończeniu roku - powstaje pod warunkiem, że zmiana tego przeznaczenia wydatku nastąpiła w roku kalendarzowym, w którym odliczeń tych dokonano. W zakresie odliczeń dokonanych w poprzednim roku kalendarzowym (przed zmianą przeznaczenia), obowiązek korekty nie wystąpi. Oznacza to, że przykładowo, jeśli Spółka odliczyła tylko w części podatek naliczony w związku z inwestycją w listopadzie 2007 r. oraz w lutym 2008 r., a zmiana przeznaczenia budynku (na cele usługowe) skutkująca powstaniem prawa do odliczenia w całości nastąpiła w kwietniu 2008 r., obowiązkiem korekty objęte jest odliczenie dokonane w lutym 2008 r., natomiast w zakresie wcześniejszego odliczenia (listopad 2007 r.) obowiązek taki nie powstanie. Zatem Spółka nie będzie mogła w ramach korekty dokonać odliczenia całego podatku naliczonego (i zapłaconego) w latach poprzedzających rok, w którym zmiana ta nastąpiła.

Podobne stanowisko zajął także Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ostrołęce, który w postanowieniu z dnia 12 marca 2007 r., znak: 1415/POIII/443-3/07/AR wskazał, że korekta o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT powinna dotyczyć środków obrotowych nabytych w roku, w którym zmienia się ich przeznaczenie, środków trwałych (innych niż nieruchomości), których przeznaczenie zmieniło się w okresie 5 lat od roku, w którym oddano je do używania, a także nieruchomości, których przeznaczenie zmieniło w okresie 10 lat od roku oddanie ich do używania. Wniosek powyższy należy uznać za prawidłowy, z uwagi na fakt, iż znajdujący w tym wypadku odpowiednie zastosowanie art. 91 ust. 1 ustawy przewiduje obowiązek korekty w odniesieniu do roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia i w którym nastąpiła jego zmiana. Z tego wynika zatem, że zmiana prawa do odliczenia skutkuje obowiązkiem korekty tylko w zakresie odliczeń dokonanych w roku (rozumianym zgodnie z art. 11 ordynacji podatkowej jako rok kalendarzowy), w którym ta zmiana miała miejsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W odniesieniu do zmiany przeznaczenia budynku z mieszkalnego na budynek użytkowy (pensjonat/ usługi krótkotrwałego zakwaterowania) w trakcie realizacji inwestycji stwierdzić należy, co następuje:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust.1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust.1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów rozumieniu art. 7 ww. ustawy. Zgodnie z art. 41 ust.2 ww. ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust.12 i art. 114 ust.1. W poz. 139 i 140 ww.załącznika Nr 3 do ustawy wymienione zostały: usługi hoteli – PKWiU oraz usługi świadczone przez obiekty noclegowe oraz inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem usług zakwaterowania w bursach, internatach i domach studenckich (PKWiU ex 55.23.15). Z powyższego wynika, iż usługi krótkotrwałego zakwaterowania jak również usługi hoteli, o których mowa w ww. przepisach, podlegają opodatkowaniu 7% stawką podatku VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie zaś do art. 86 ust.10 pkt 1) i ust.11 ww. ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2 – 4 oraz ust.11, 12, 16 i 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy. Z cyt wyżej przepisów wynika, iż Wnioskodawcy przysługiwać będzie w całości prawo do odliczenia podatku naliczonego określonego w fakturach wystawionych przez wykonawcę usług budowlanych związanych z przebudową budynku w celu przystosowania go do świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania/pensjonat, bowiem nabywane usługi budowlane związane będą z czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast w kwestii lokali mieszkalnych zważyć należy co następuje:

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Ww. definicja towarów w odniesieniu do nieruchomości wymienia trzy różne rodzaje towarów: budynki, budowle oraz ich części.

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks Cywilny (Dz.U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Cytowany przepis wyraża myśl, że lokal (część budynku), będący według zasad ogólnych Kodeksu Cywilnego częścią składową nieruchomości gruntowej, zostaje z tego reżimu wyłączony na mocy przepisów szczególnych i staje się oddzielną nieruchomością, stanowiąc odrębny od budynku przedmiot obrotu cywilnoprawnego i odrębny przedmiot własności.

Zaś na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług lokal ten staje się odrębnym, od budynku, towarem i stanowi samodzielny przedmiot czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Prawną regulacją obrotu lokalami (częściami budynków) stanowiącymi odrębny od budynku towar stanowią przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tj.Dz. U. 2000 r. Nr 80 poz. 903 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 oraz 7 ust.1 i 2 ww. ustawy samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami” mogą stanowić odrębne nieruchomości. Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na pobyt stały ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspakajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego współwłasność. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, iż odrębną nieruchomość może stanowić jedynie samodzielny lokal, a dla powstania odrębnej własności lokalu niezbędny jest wpis do księgi wieczystej mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu (część budynku) nie może skutecznie powstać.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel – art. 7 ust. 1 tej ustawy. W związku z powyższym do sprzedaży nowopowstałych i będących przedmiotem odrębnej własności lokali mieszkalnych będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług dotyczące dostawy towarów.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy; zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe. W myśl art. 2 pkt 14 ww. ustawy przez pierwsze zasiedlenie rozumie się wydanie pierwszemu nabywcy lub pierwszemu użytkownikowi obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Z powyższego wynika, iż ustawodawca odróżnia dostawę budynku i jego pierwsze zasiedlenie od dostawy lokalu (części budynku) i jego pierwszego zasiedlenia – jako dwie odrębne dostawy.

We wniosku Spółka zaznaczyła, iż podjęła działania zmierzające do przebudowy, rozbudowy i ogólnej modernizacji budynku, tak by w przyszłości (po zakończeniu prac) wyodrębnić w budynku odrębne lokale mieszkalne, które następnie zostaną zbyte na rzecz podmiotów trzecich. Lokale te powstaną zarówno w obrębie modernizowanej części budynku jak i w nowo dobudowanej części budynku. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż w odniesieniu zarówno do lokali, które Wnioskodawca miał zamiar wyodrębnić w istniejącym budynku jak również w odniesieniu do lokali, które miały zostać wyodrębnione w dobudowanej części , dostawa tych lokali nie może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust.1 pkt 10, ponieważ lokale te będą zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy. Ponieważ jak wskazano wyżej ustawodawca wyodrębnia jako dwie niezależne od siebie czynności dostawę budynku mieszkalnego i dostawę lokalu (części tego budynku), zatem dla opodatkowania dostawy lokali, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy nie ma znaczenia okoliczność, iż nowowybudowane lokale powstały w budynku, który we wcześniejszym okresie miał charakter budynku wielomieszkaniowego, zajętego przez najemców tego budynku na podstawie decyzji gminy.

W związku z powyższym uznać należy za nieprawidłowe stanowisko Spółki, że ww. dostawa lokali mieszkalnych, które miały zostać wyodrębnione w dawnej części budynku skorzysta ze zwolnienia z VAT , na podstawie wyżej cyt. przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy. W konsekwencji opodatkowaniu podlegałaby dostawa wszystkich nowowybudowanych lokali mieszkalnych, wyodrębnionych w istniejącej oraz w nowo powstałej części budynku. Zatem na mocy cyt. wyżej art. 86 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług, również w odniesieniu do nabywanych usług budowlanych związanych z ww. lokalami mieszkalnymi Wnioskodawcy przysługuje w całości prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W związku z powyższym zmiana przeznaczenia inwestycji – z lokali mieszkalnych na lokale użytkowe, nie spowoduje zmiany prawa do odliczenia podatku naliczonego z tyt. nabytych usług budowlanych związanych z ww. lokalami. Zarówno w przypadku planowanej dostawy lokali mieszkalnych lub też zmiany przeznaczenia remontowanego budynku i przebudowy go wyłącznie na cele usługowe, Spółka będzie wykonywała czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Tym samym, nie wystąpi obowiązek dokonania korekt podatku naliczonego, o którym mowa w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **nieprawidłowe.**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.