Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-1.4510.2.2017.1.EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-02-16
Teza: w zakresie możliwości rozpoznania i odliczenia straty powstałej na skutek transakcji sprzedaży Udziałów, o której mowa we wniosku
Słowa kluczowe: koszt; przychód; strata; udział-sprzedaż udziałów; udział-wymiana udziałów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 grudnia 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 3 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości rozpoznania i odliczenia straty powstałej na skutek transakcji sprzedaży Udziałów, o której mowa we wniosku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2017 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości rozpoznania i odliczenia straty powstałej na skutek transakcji sprzedaży Udziałów, o której mowa we wniosku.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka akcyjna (dalej: „Wnioskodawca”) jest spółką posiadającą siedzibę na terytorium Polski. Wnioskodawca posiada 100% udziałów w spółce zależnej „X” Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”), które objął w latach 2006 - 2013 częściowo w ramach wkładu niepieniężnego wniesionego przez ówczesnego większościowego udziałowca Spółki w zamian za objęcie przez niego akcji Wnioskodawcy (tj. w ramach transakcji wymiany udziałów), a częściowo w zamian za wkład gotówkowy (faktycznie opłacona cena objęcia/nabycia udziałów).

Spółka, w której Wnioskodawca posiada udziały, została założona w 2006 r. jako tzw. spółka projektowa, tj. w celu realizacji określonego projektu deweloperskiego (dalej: „Inwestycja”). Spółka posiada ponadto udziały, tj. ogół praw i obowiązków (dalej: „Udziały”) w innych spółkach projektowych (spółkach komandytowych), realizujących własne inwestycje deweloperskie (wydzielenie to ma na celu dywersyfikację ryzyka biznesowego).

W ramach prowadzonej działalności w 2007 r. Spółka zaciągnęła pożyczkę i nabyła nieruchomość, na której miała zostać zlokalizowana Inwestycja (dalej: „Nieruchomość”). Na zlecenie Spółki przygotowane także zostały koncepcje architektoniczne Inwestycji.

Ze względu na trudne warunki gruntowo-wodne (tj. wysoki poziom wód gruntowych oraz zbiornik poeksploatacyjny) w dalszym ciągu trwają prace przygotowawcze, związane z przygotowaniem Nieruchomości dla potrzeb Inwestycji (m.in. przekształcanie zbiornika poeksploatacyjnego w zbiornik o funkcji krajobrazowo-retencyjnej) i w związku z tym od wielu lat ponoszone są istotne nakłady finansowe. Wspomniane warunki geologiczne sprawiły również, że Nieruchomość ma obecnie wartość rynkową niższą niż poniesiona w przeszłości cena na jej zakup.

Od 2007 r. trwają prace przygotowawcze do realizacji inwestycji na tym terenie, które decyzją Zarządu Spółki zostały powierzone (zlecone na zasadzie usługi) zewnętrznym podmiotom, zgodnie z praktyką przyjętą w grupie kapitałowej (dalej: „Grupa”). Prace te polegają głównie na osuszaniu, niwelacji i utwardzeniu terenu pod Inwestycję.

W związku z realizacją prac przygotowawczych na terenie przeznaczonym pod Inwestycję, Spółka regularnie była obciążana kosztami z tego tytułu (w tym kosztami z tytułu nadzorowania tych prac). Ponosiła także koszty podatku od nieruchomości oraz użytkowania wieczystego związane z Nieruchomością.

W kolejnych latach inwestycja ta straciła na wartości, co Spółka odzwierciedliła dokonując w swoich księgach rachunkowych odpisów aktualizujących wartość zapasów. Skutkiem tego był również spadek wartości udziałów Spółki (dalej: „Udziały”), który znalazł odzwierciedlenie w księgach rachunkowych Wnioskodawcy w postaci dokonanego zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości odpisu aktualizującego z tytułu trwałej utraty wartości Udziałów w ciężar kosztów finansowych niepodatkowych.

W 2015 r. wobec istotnych nakładów ponoszonych na przygotowanie Nieruchomości pod Inwestycję oraz mając na uwadze niepewność co do momentu zakończenia Inwestycji (a tym samym momentu realizacji przychodów z tytułu sprzedaży lokali/budynków powstałych w efekcie Inwestycji), stwierdzono, że Spółka może mieć w przyszłości trudności z samodzielnym kontynuowaniem działalności gospodarczej, a w szczególności ze spłatą pożyczki zaciągniętej na zakup Nieruchomości. W związku z tym, w tym samym roku podjęto w ramach Grupy decyzję w sprawie konsolidacji przedsięwzięć deweloperskich prowadzonych przez Spółkę z podobnymi przedsięwzięciami deweloperskimi prowadzonymi w Grupie poprzez przeniesienie prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej do innej spółki w Grupie. Powyższa konsolidacja została przeprowadzona w ten sposób, że nastąpiło wniesienie przedsiębiorstwa Spółki w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do należącej do Grupy innej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka 2”), która prowadzi własne projekty inwestycyjne, podobnie jak Spółka uczestniczy w projektach innych spółek projektowych (poprzez posiadany w nich udział), posiada doświadczenie w zakresie realizacji projektów trudnych, a nadto ma dobrą i stabilną sytuację finansową. Powyższe zostało dokonane poprzez zawarcie umowy przenoszącej przedsiębiorstwo Spółki do Spółki 2. W świetle oczekiwań Grupy, konsolidacja działalności deweloperskiej Spółki z działalnością Spółki 2 ma pozwolić na zwiększenie efektywności działań zmierzających do realizacji inwestycji prowadzonych przez obydwa podmioty.

Obecnie Wnioskodawca ze względów biznesowych rozważa sprzedaż części lub całości Udziałów, zakładając przy tym, że sprzedaż Udziałów nastąpi poniżej kosztu ich nabycia/objęcia. Dodatkowo, w przypadku ewentualnej sprzedaży Udziałów Wnioskodawca zobowiązany będzie do poniesienia kosztów bezpośrednio związanych z tą transakcją, takich jak koszty notarialne, koszty usług prawnych i wyceny Udziałów (dalej: „koszty związane ze sprzedażą”).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku, gdy przychód wygenerowany przez Wnioskodawcę na ewentualnej transakcji sprzedaży Udziałów, ustalony na poziomie rynkowej ceny ich sprzedaży, aktualnej na moment sprzedaży, będzie niższy od kosztów uzyskania tego przychodu, ustalonych jako suma wydatków na objęcie/nabycie Udziałów oraz kosztów związanych ze sprzedażą, Wnioskodawca zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy CIT powinien rozpoznać stratę na transakcji sprzedaży Udziałów, która będzie następnie mogła zostać odliczona na zasadach art. 7 ust. 5 ustawy CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy przychód wygenerowany przez Wnioskodawcę na transakcji sprzedaży Udziałów, ustalony na poziomie rynkowej ceny ich sprzedaży, aktualnej na moment sprzedaży, będzie niższy od kosztów uzyskania tego przychodu, ustalonych jako suma wydatków na objęcie/nabycie Udziałów oraz kosztów związanych ze sprzedażą, Wnioskodawca zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy CIT powinien rozpoznać stratę na transakcji sprzedaży Udziałów. Jednocześnie, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia tej straty na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy CIT.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem CIT jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (za wyjątkiem wypadków, o których mowa w art. 21 i 22, w przypadku których przedmiotem opodatkowania jest przychód).

Jednocześnie, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy CIT, dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, 11 i art. 24a ustawy, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Przychodami, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, są m.in. otrzymane pieniądze i wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Natomiast kosztami uzyskania przychodów, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy CIT, są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Jednocześnie, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy CIT, wyłączone zostały z kosztów uzyskania przychodów wydatki na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów albo akcji w spółce oraz innych papierów wartościowych, a także wydatki na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych wkładów, udziałów, akcji oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e.

Z powyższego wynika więc, że nie można uznać za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów w spółce, jednakże wydatki takie są kosztem uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia udziałów. Użycie przez ustawodawcę określenia „wydatki na nabycie” oznacza, że do kosztów uzyskania przychodów - ale dopiero z chwilą sprzedaży udziałów - zalicza się wydatki bezpośrednio warunkujące nabycie tych udziałów lub akcji, tj. takie, bez których poniesienia skuteczny, nabycie udziałów lub akcji nie byłoby możliwe.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca ze względów biznesowych rozważa sprzedaż części lub całości Udziałów posiadanych w Spółce, w odniesieniu do których uprzednio dokonał w swoich księgach rachunkowych odpisu aktualizującego z tytułu trwałej utraty wartości w ciężar kosztów finansowych niepodatkowych.

Wnioskodawca przewiduje zatem możliwość, że sprzedaż Udziałów nastąpi poniżej kosztu ich nabycia lub odpowiednio objęcia. W związku z tym, rozstrzygnięcia wymaga, czy możliwe jest wystąpienie straty podatkowej w związku z zaliczeniem do kosztów uzyskania przychodów w momencie zbycia Udziałów, historycznych wydatków poniesionych na ich nabycie lub objęcie, a także kosztów związanych ze sprzedażą, takich jak koszty notarialne, koszty usług prawnych i wyceny Udziałów.

W ocenie Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że zbywając Udziały powinien on rozpoznać, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 14 ustawy CIT, przychód z tego tytułu, który winien zostać uwzględniony w ogólnej kwocie przychodów z działalności gospodarczej. Wysokość tego przychodu powinna przy tym zostać ustalona na poziomie rynkowej ceny sprzedaży Udziałów, aktualnej na moment sprzedaży.

Jednocześnie, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy CIT, przychód ten Wnioskodawca będzie mógł pomniejszyć o wydatki poniesione na objęcie lub nabycie tych Udziałów oraz o koszty związane ze sprzedażą, tj. koszty notarialne, koszty usług prawnych i wyceny udziałów.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, jeżeli suma przychodów z przedmiotowej transakcji i pozostałych przychodów osiągniętych przez Wnioskodawcę w roku podatkowym będzie niższa od kosztów podatkowych poniesionych w roku podatkowym (z uwzględnieniem ww. wydatków na objęcie lub nabycie Udziałów), to Wnioskodawca poniesie w tym roku stratę podatkową, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy CIT i będzie mu przysługiwać prawo do odliczenia tej straty na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy CIT - tj. o wysokość tej straty Wnioskodawca będzie mógł obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Analogiczne wnioski płyną przykładowo z interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt. IBPBI/2/423-468/14/JD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „ustawa CIT”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy).

Taka, a nie inna konstrukcja przepisu art. 7 ust. 2 ustawy CIT powoduje, że kluczowe znaczenie dla ustalenia zasad opodatkowania podatkiem dochodowym mają: po pierwsze – przychód, a po drugie – koszty jego uzyskania.

Art. 7 ust. 5 ustawy CIT stanowi, że podatnik ma prawo do obniżenia dochodu o wysokość straty w najbliższych kolejno w następujących po sobie pięciu latach podatkowych, z tym, że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Natomiast art. 12 ust. 3 ww. ustawy CIT wskazuje, że za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zatem przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa.

Przepis art. 14 ust. 1 ustawy CIT stanowi natomiast, że przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że w przypadku sprzedaży przez Wnioskodawcę posiadanych Udziałów przychodem będzie wartość wynikająca z umowy sprzedaży pod warunkiem, że wartość ta będzie ustalona na poziomie wartości rynkowej.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania ustawodawca wyróżnia koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami i inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy CIT, wyłączone zostały z kosztów uzyskania przychodów wydatki na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz innych papierów wartościowych, a także wydatki na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e.

Z powyższego wynika więc, że nie można uznać za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów w spółce, jednakże wydatki takie są kosztem uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia udziałów. Użycie przez ustawodawcę określenia „wydatki na nabycie” oznacza, że do kosztów uzyskania przychodów – ale dopiero z chwilą sprzedaży udziałów - zalicza się wydatki bezpośrednio warunkujące nabycie tych udziałów lub akcji, tj. takie, bez których poniesienia skuteczne nabycie udziałów lub akcji nie byłoby możliwe.

Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy CIT, nie uważa się za koszt uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez spółkę nabywającą przy wymianie udziałów; wydatki te – w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości udziałów (akcji), wydanych wspólnikom spółki, której udziały są nabywane, powiększonych o zapłatę w gotówce, o której mowa w art. 12 ust. 4d – są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji).

Podkreślić należy, że nominalna wartość udziałów jest co do zasady stała i nie podlega mechanizmom rynkowym. Ustalanie wartości kosztów podatkowych w oparciu o obiektywnie znane wartości, w oderwaniu od wahań rynkowych, stanowi odzwierciedlenie zasady, iż uwzględnieniu w podstawie opodatkowania podlegają jedynie koszty rzeczywiście poniesione.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca posiada 100% udziałów w spółce zależnej „X” Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”), które objął w latach 2006 - 2013 częściowo w ramach wkładu niepieniężnego wniesionego przez ówczesnego większościowego udziałowca Spółki w zamian za objęcie przez niego akcji Wnioskodawcy (tj. w ramach transakcji wymiany udziałów), a częściowo w zamian za wkład gotówkowy (faktycznie opłacona cena objęcia/nabycia udziałów). Spółka, w której Wnioskodawca posiada udziały, została założona w 2006 r. jako tzw. spółka projektowa, tj. w celu realizacji określonego projektu deweloperskiego. Trudne warunki gruntowo-wodne, a w związku z tym ponoszone istotne koszty finansowe spowodowały, iż w kolejnych latach inwestycja straciła na wartości, co Spółka odzwierciedliła dokonując w swoich księgach w rachunkowych odpisów aktualizujących wartość zapasów. Skutkiem tego był również spadek wartości udziałów Spółki, który znalazł odzwierciedlenie w księgach rachunkowych Wnioskodawcy w postaci dokonanego zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości odpisu aktualizującego z tytułu trwałej utraty wartości Udziałów w ciężar kosztów finansowych niepodatkowych. W 2015 r. wobec istotnych nakładów ponoszonych na przygotowanie Nieruchomości pod Inwestycję oraz mając na uwadze niepewność co do momentu zakończenia Inwestycji stwierdzono, że Spółka może mieć w przyszłości trudności z samodzielnym kontynuowaniem działalności gospodarczej, w związku z tym, nastąpiło wniesienie przedsiębiorstwa Spółki w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do należącej do Grupy innej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka 2”), która prowadzi własne projekty inwestycyjne, podobnie jak Spółka uczestniczy w projektach innych spółek projektowych, posiada doświadczenie w zakresie realizacji projektów trudnych, a nadto ma dobrą i stabilną sytuację finansową. Powyższe zostało dokonane poprzez zawarcie umowy przenoszącej przedsiębiorstwo Spółki do Spółki 2. Obecnie Wnioskodawca ze względów biznesowych rozważa sprzedaż części lub całości Udziałów, zakładając przy tym, że sprzedaż Udziałów nastąpi poniżej kosztu ich nabycia/objęcia. Dodatkowo, w przypadku ewentualnej sprzedaży Udziałów Wnioskodawca zobowiązany będzie do poniesienia kosztów bezpośrednio związanych z tą transakcją, takich jak koszty notarialne, koszty usług prawnych i wyceny Udziałów.

Mając na uwadze powyższe w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że zbywając ww. Udziały Spółka powinna rozpoznać, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 14 ustawy CIT, przychód z tego tytułu, który winien zostać uwzględniony w ogólnej kwocie przychodów z działalności gospodarczej. Jednocześnie, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 i pkt 8e ustawy CIT, przychód ten można pomniejszyć o wydatki poniesione na objęcie lub nabycie tych udziałów (Udziały nabyte częściowo w zamian za wkład gotówkowy), w tym nominalną wartość udziałów własnych wydanych w związku z transakcją wymiany udziałów, o której mowa we wniosku (Udziały nabyte w ramach transakcji wymiany udziałów) oraz o koszty związane ze sprzedażą Udziałów tj. koszty notarialne, koszty usług prawnych i wyceny Udziałów. Jeżeli suma przychodów z przedmiotowej transakcji i pozostałych przychodów osiągniętych przez Wnioskodawcę w roku podatkowym będzie niższa od kosztów podatkowych poniesionych w roku podatkowym (z uwzględnieniem ww. wydatków na objęcie lub nabycie udziałów w tym nominalną wartość udziałów własnych wydanych w związku z transakcją wymiany udziałów), to Spółka w tym roku poniesie stratę podatkową.

Reasumując powyższe, w przypadku, gdy w związku z dokonaniem sprzedaży udziałów Wnioskodawca w roku podatkowym na tej transakcji poniesie stratę, Spółce będzie przysługiwać prawo do jej odliczenia na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy CIT. Zatem, o wysokość straty poniesionej w roku podatkowym Wnioskodawca będzie mógł obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie pięciu latach podatkowych, z tym, że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty (warunkiem odliczenia straty jest wystąpienie dochodu do opodatkowania w następnych latach).

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości rozpoznania i odliczenia straty powstałej na skutek transakcji sprzedaży Udziałów, o której mowa we wniosku uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo zauważyć należy, że stosownie do zadanego pytania (wyznaczającego zakres rozpatrzenia wniosku), przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena, czy rzeczywiście Spółka (Wnioskodawca) nabyła udziały w ramach transakcji wymiany udziałów. Wskazanie w tym zakresie przyjęto, jako element opisu zdarzenia przyszłego. Ponadto przedmiotem niniejszej interpretacji nie była również kwestia możliwości zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych dokonanego odpisu aktualizującego z tytułu trwałej utraty wartości Udziałów, a także prawidłowości jego dokonania na gruncie przepisów o rachunkowości bowiem tut. Organ podatkowy nie jest upoważniony do interpretowania ustawy o rachunkowości i innych przepisów z zakresu prawa bilansowego.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 14na pkt 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n, dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji, nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a, tj. w sytuacji, gdy dana czynność została dokonana przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej, a także została dokonana w sposób sztuczny.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.