Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.140.2025.2.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-15
Teza: Ustalenie czy wywłaszczenie działek objęte jest zwolnieniem z
podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Słowa kluczowe: nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości
zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął wniosek Państwa Spółki z 10 lutego 2025 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia czy wywłaszczenie działek nr 1 i nr 2
    objęte jest zwolnieniem z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami: z 22 marca 2025 r. (data
    wpływu 22 marca 2025 r.) oraz z 27 marca 2025 r. (data wpływu 27 marca 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest spółką prawa polskiego, posiadającą
    siedzibę działalności gospodarczej w Polsce, gdzie na podstawie art. 96 i 97 ustawy z dnia
    11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685, dalej: „Ustawa o
    VAT”) jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”).
    Spółka prowadzi działalność od ...-04-2005 r. w zakresie sprzedaży i naprawy pojazdów
    mechanicznych.
    Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Początkiem roku 2024, Spółka otrzymała zawiadomienie z Urzędu Miasta o przejęciu
    nieruchomości, oznaczonej jako działka 1 i 2 jaka powstała z podziału działki 3 i 4, z
    informacją, że prawo własności przedmiotowej nieruchomości zostało przejęte z mocy
    prawa rzecz Gminy Miasto ..., na podstawie decyzji Prezydenta Miasta ... z dnia ....01.2024
    o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej.
    Urząd Miasta poinformował również, że działki 4 i 3 zostały objęte miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego nr .. ... w ... – część „A”.
    Na moment wywłaszczenia (dostawy) działek 1 i 2, działki te były objęte miejscowym
    planem zagospodarowania terenu. Plan ten został uchwalony przez Radę Miasta ... w dniu
    ...-05-2020 r. celem przeznaczenia działek pod budowę drogi publicznej głównej. Uchwała
    ....
    Na moment wywłaszczenia (dostawy) dla działek nr 1 i 2 Spółka nie posiadała decyzji jako
    właściciel danej nieruchomości o wydanych warunkach zabudowy dla danych
    nieruchomości.
    Po kontakcie z wydziałem geodezji zostali Państwo poinformowani, że ...-01-2024 r.
    Prezydent Miasta ... udzielił zezwolenia na realizacje inwestycji drogowej pn.: „...”.
    Na moment wywłaszczenia (dostawy) dla działek 1 i 2 ... Sp. z o.o. nie posiadała
    dokumentu potwierdzającego możliwość jakiejkolwiek zabudowy terenu. Jedyny
    dokument to informacja o braku udzieleniu zgody na zabudowę działki z dnia ....04.2011 r.
    (załącznik nr 1). Po kontakcie z wydziałem geodezji otrzymano informację, że działki 1 i 2
    były objęte miejscowym planem zagospodarowania terenu. Plan ten został uchwalony
    przez Radę Miasta ... w dniu 29-05-2020 r. celem przeznaczenia działek pod budowę drogi
    publicznej głównej.
    Uchwała ... stanowi Załącznik nr 2 do pisma.
    Za wywłaszczenie Urząd Miasta zaproponował Spółce odszkodowanie.
    Działka o nr 3, 4 została nabyta przez Spółkę ... jako grunty rolne klasyfikujące się jako LZ-
    grunty zadrzewione i zakrzewione wg ewidencji gruntów i budynków.
    Spółka nie dokonywała zmiany przeznaczenia danych działek, od momentu nabycia do
    chwili obecnej. Na moment wywłaszczone działki nr 1 i 2 stanowiły działki niezabudowane.
    Spółka ... działkę 4 nabyła na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego w
    dniu 20-10-2010 r., natomiast działkę 3 Spółka ... nabyła poprzez umowę przeniesienia
    własności również na podstawie aktu notarialnego z dnia ...-06-2010 r.

    Prawo własności działki nr 3 i nr 4 zostało nabyte przez ... Sp. z o.o. w ramach transakcji
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nabycie działek nr 3 i 4 nie było udokumentowane fakturą. Działki nabyto od osoby
    fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.
    Nie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z tytułu nabycia działek nr 3 i 4.
    ... Sp. z o.o. nabył działki w roku 2010 i planowała je użytkować w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. W roku 2011 Spółka zawnioskowała do Urzędu Miasta ... o
    ustalenie warunków zabudowy celem zaplanowania rozbudowy przestrzeni o plac
    postojowy – magazyn samochodów. Urząd Miasta w dniu ...-04-2011 r. odmówił ustalenia
    warunków zabudowy na działce 4, w związki z czym działka nadal nie mogła zostać
    użytkowana działalności Spółki.

## Pytanie

(ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 27 marca 2025 r.) Czy należne
    odszkodowanie za działki wywłaszczone przez Urząd Miasta, jest zwolnione z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług wg art. 43 ust. 1 pkt 9, biorąc pod uwagę,
    że Spółka nie dokonywała zmiany przeznaczenia działek, traktując je jako działki rolne o
    klasyfikacji LZ- grunty zadrzewione i zakrzewione wg ewidencji gruntów i budynków.
    Państwa stanowisko w sprawie
    (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 22 marca 2025 r.) Należne
    odszkodowanie za działki wywłaszczone przez Urząd Miasta, jest zwolnione z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług wg art. 43 ust. 1 pkt 9, biorąc pod uwagę,
    że Spółka nie dokonywała zmiany przeznaczenia działek, traktując je jako działki rolne o
    klasyfikacji LZ-grunty zadrzewione i zakrzewione wg ewidencji gruntów i budynków.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z przywołanego przepisu art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że czynność polegająca na
    przeniesieniu z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (np.
    nieruchomości) w zamian za odszkodowanie stanowi dostawę towarów. W tej sytuacji bez
    znaczenia jest fakt, że dostawa nie jest de facto następstwem decyzji właściciela, lecz
    wynika z nakazu organu władzy publicznej lub z mocy samego prawa. Odszkodowanie w
    tym przypadku pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc
    tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną. W konsekwencji należy stwierdzić, że
    przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (w tym np.
    nieruchomości) w zamian za odszkodowanie – na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy –
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy przy tym zaznaczyć, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega
    samo odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności
    nieruchomości w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.
    Wynagrodzenie musi mieć zatem konkretny wymiar, a więc być konkretną wielkością
    wyrażalną w pieniądzu. Dostawę można uznać za dokonaną odpłatnie, dopiero gdy
    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru.
    Oznacza to, że przeniesienie z mocy prawa własności towarów nabiera odpłatnego
    charakteru dopiero w momencie przyznania odszkodowania i ustalenia jego wysokości.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zasady nabywania nieruchomości pod inwestycje w zakresie dróg publicznych, a także
    organy właściwe w tych sprawach, reguluje ustawa z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych
    zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 311).
    Art. 11a ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych stanowi, że:
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg

      powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Na podstawie art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
        dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
      – z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.
    W myśl art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Na mocy art. 12 ust. 4f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    W oparciu o art. 12 ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje
      ustalenie wysokości odszkodowania.
    Na podstawie art. 112 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.

    W myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub ograniczenie m.in. prawa własności
    nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem wypłaconym na rzecz osoby
    (podmiotu) wywłaszczanego, co poprzedza wydanie aktu prawnego w randze decyzji.
    Nieruchomość objęta taką procedurą staje się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa
    lub jednostek samorządu terytorialnego. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania
    wydaje organ administracji publicznej, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację
    inwestycji. Z tak określonych zapisów ustawowych wynika jasno, że podmiotem
    podejmującym cały katalog czynności prawnych jest organ administracji. Nie wymaga się
    tu współdziałania, czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze strony podmiotu wywłaszczanego.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Początkiem roku 2024, Spółka otrzymała zawiadomienie z Urzędu Miasta o przejęciu
    nieruchomości, oznaczonej jako działka 1 i 2 jaka powstała z podziału działki nr 3 i nr 4, z
    informacją, że prawo własności przedmiotowej nieruchomości zostało przejęte z mocy
    prawa rzecz Gminy Miasto ..., na podstawie decyzji Prezydenta Miasta ... z dnia 12.01.2024
    o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej. Na moment wywłaszczenia (dostawy)
    działek 1 i 2, działki te były objęte miejscowym planem zagospodarowania terenu, który
    został uchwalony przez Radę Miasta ... w dniu ...-05-2020 r. celem przeznaczenia działek
    pod budowę drogi publicznej głównej.
    Państwa wątpliwości sprowadzają się do kwestii możliwości zastosowania zwolnienia dla
    dostawy (wywłaszczenia) działek nr 1 i nr 2 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że
    przeniesienie prawa własności gruntu - działek nr 1 i nr 2 z nakazu władzy publicznej w
    zamian za odszkodowanie stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust.
    1 pkt 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie
    art. 5 ust. 1 ustawy. Państwo natomiast w odniesieniu do tej czynności działają w
    charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż przedmiotem
    przeniesienia prawa własności na rzecz Skarbu Państwa za odszkodowaniem są działki
    stanowiące składniki majątku spółki, która jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług
    zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:

      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację
    art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym państwa członkowskie
    zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o
    których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 – Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony
    lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów

    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.
    Zauważyć należy, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje
    jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Pomimo, że Spółka nie dokonywała zmiany przeznaczenia działek, traktując je jako działki
    rolne, to z okoliczności sprawy wynika, że na moment wywłaszczenia (dostawy) działki nr 1
    i nr 2 stanowiły tereny przeznaczone pod zabudowę, gdyż były objęte miejscowym planem
    zagospodarowania terenu uchwalonym przez Radę Miasta ... w dniu ...-05-2020 r. celem
    przeznaczenia działek pod budowę drogi publicznej głównej.
    Wobec powyższego działki nr 1 i nr 2 na moment wywłaszczenia spełniały definicję terenu
    budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, bowiem jeszcze przed wydaniem decyzji
    o pozwoleniu na realizację inwestycji drogowej ww. działki stanowiły grunt przeznaczony
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z 29
    maja 2020 r. Zatem dostawa wywłaszczonych działek nr 1 i nr 2, o której mowa we
    wniosku, nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie należy wskazać, iż analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie
    interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b §
    1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie,
    interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem tut.
    Organ nie jest uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku, a niniejszą
    interpretację wydano jedynie w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku i
    jego uzupełnieniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ..... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.