Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1447/12/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-02-15
Teza: Zasady stosowania „uproszczonej” metody obliczania podatku należnego.
Słowa kluczowe: metoda; podatek-podatek należny; struktury; zakup
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 5-art. 84

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 listopada 2012 r. (data wpływu 27 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad stosowania „uproszczonej” metody obliczania podatku należnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad stosowania „uproszczonej” metody obliczania podatku należnego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dotychczas prowadził działalność w zakresie handlu wyłącznie na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą. W październiku 2012 r. rozszerzył ją o sprzedaż towarów także na rzecz osób fizycznych nieprowadzących takiej działalności. Przedmiotem sprzedaży są towary opodatkowane różnymi stawkami (5%, 8% i 23%). Wnioskodawca nie jest obowiązany do prowadzenia ewidencji za pomocą kasy rejestrującej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca może obliczać podatek należny jako sumę podatku wykazanego na fakturach (sprzedaż dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą) i podatku obliczonego zgodnie z art. 84 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (od sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej)?
2.  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pyt. 1, czy do obliczenia proporcji wynikających z udokumentowanych zakupów Wnioskodawca powinien przyjąć wyłącznie towary przeznaczone do dalszej sprzedaży dla osób fizycznych (przy założeniu, że można je wyodrębnić na fakturach zakupu), czy też wszystkie zakupy towarów przeznaczonych do dalszej sprzedaży, bez względu na ich nabywcę?
3.  Do którego miesiąca przy obliczaniu struktury zakupu należy ująć fakturę dokumentującą zakup towarów do dalszej sprzedaży wystawioną dnia 31 października 2012 r. i otrzymaną wraz z towarem 2 listopada 2012 r.?

Wnioskodawca wyraził następujące stanowisko:

1.  Przepis art. 84 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie wyklucza możliwości obliczenia podatku należnego jako sumy kwot podatku wykazanego na fakturach i podatku obliczonego strukturą zakupów od sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Stosowanie uproszczonej metody rozliczania podatku należnego także do sprzedaży udokumentowanej fakturami byłoby nieuzasadnione. Podatnik dokumentujący część sprzedaży fakturami może więc odprowadzać podatek należny na podstawie tych dokumentów, stosując uproszczoną formę obliczenia podatku tylko do sprzedaży nieudokumentowanej.
2.  W takiej sytuacji do obliczenia proporcji wynikających z udokumentowanych zakupów należy jednak przyjąć całość zakupów towarów handlowych, bez względu na to czy w danym miesiącu można wyodrębnić na fakturach zakupu poszczególne towary, których sprzedaż udokumentowano fakturami, czy też jest to niemożliwe. Istotą działalności handlowej jest odprzedaż wcześniej zakupionych w tym celu produktów. Z tego wynika, że w pewnym dłuższym okresie struktura sprzedaży będzie przedstawiała się analogicznie do struktury zakupów. Wobec tego podzielenie sprzedaży na części przyporządkowane określonym stawkom podatku lub zwolnieniu podatkowemu, które to części są wydzielone na podstawie struktury zakupów, pozwala na obliczenie podatku należnego w dłuższej perspektywie czasowej w wysokości zbliżonej do rzeczywistości. Ponadto, nie w każdym miesiącu może być możliwe dokonanie takiego wyodrębnienia, co spowoduje, że w różnych miesiącach podatek należny rozliczany byłby według innych zasad, a w efekcie wpłynęłoby to na strukturę podatku należnego w dłuższym okresie.
3.  Faktury zakupu towarów handlowych z dnia 31 października 2012 r. nie można ująć do struktury zakupu z października 2012 r., skoro podatnik otrzymał ją i towar w miesiącu następnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), podatnicy świadczący usługi w zakresie handlu, którzy dokonują sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku lub opodatkowanej według różnych stawek, a nie są obowiązani prowadzić ewidencji, o której mowa w art. 111 ust. 1, mogą w celu obliczenia kwoty podatku należnego dokonać podziału sprzedaży towarów w danym okresie rozliczeniowym w proporcjach wynikających z udokumentowanych zakupów z tego okresu, w którym dokonano zakupu. Do obliczenia tych proporcji przyjmuje się wyłącznie towary przeznaczone do dalszej sprzedaży według cen uwzględniających podatek.

Wskazane regulacje prawne dotyczą szczególnych przypadków określenia wysokości podatku należnego i co do zasady prowadzą do uproszczenia procedury obliczania wysokości zobowiązania podatkowego. Możliwość zastosowania uproszczonej metody obliczania wysokości podatku należnego ograniczona jest jednak podmiotowo. Z metody tej mogą bowiem skorzystać jedynie ci podatnicy, którzy spełniają wymagania określone w ww. przepisie, tj. prowadzą działalność handlową, w której stosuje się różne stawki podatku lub również zwolnienie od podatku, a jednocześnie nie są zobowiązani do używania kas rejestrujących. Z kolei przez pojęcie „podział sprzedaży towarów” należy rozumieć obowiązek ustalenia wartości sprzedaży towarów, która będzie podstawą ustalenia należnego podatku według poszczególnych stawek podatku od towarów i usług, w proporcji wynikającej z zakupów podatnika.

Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dotychczas prowadził działalność w zakresie handlu wyłącznie na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą. W październiku 2012 r. rozszerzył ją o sprzedaż towarów także na rzecz osób fizycznych nieprowadzących takiej działalności. Przedmiotem sprzedaży są towary opodatkowane różnymi stawkami (5%, 8% i 23%). Wnioskodawca nie jest obowiązany do prowadzenia ewidencji za pomocą kasy rejestrującej.

Uwzględniając powyższe, a także biorąc pod uwagę, iż przez handlową działalność usługową należy rozumieć dokonywanie dostaw towarów uprzednio zakupionych w celu ich dalszej odsprzedaży, stwierdzić należy, iż wobec spełnienia warunków ustanowionych w art. 84 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca może zastosować „uproszczoną” formę prowadzenia ewidencji sprzedaży opisaną w ww. przepisach. Dlatego też – w świetle powołanych przepisów - za prawidłowe należy przyjąć stosowanie uproszczonej formy obliczania podatku należnego w odniesieniu do obrotu uzyskanego z tytułu sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (nieudokumentowanej fakturami VAT), a tym samym prawidłowym jest również obliczenie podatek należny za poszczególny okres rozliczeniowy jako sumę podatku wykazanego na fakturach (sprzedaż dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą) i podatku obliczonego zgodnie z art. 84 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (od sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej).

Ponadto z treści przepisu art. 84 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż w celu dokonania podziału sprzedaży towarów w danym okresie rozliczeniowym i tym samym wyliczenia należnego podatku należy wziąć pod uwagę wartości udokumentowanych zakupów dotyczących wyłącznie towarów przeznaczonych do dalszej sprzedaży, według cen uwzględniających podatek, z tego okresu, w którym dokonano zakupu. Zatem wartość tą wylicza się do w oparciu o sumę wszystkich zakupów towarów przeznaczonych do dalszej sprzedaży, dokonanych w danym okresie rozliczeniowym.

Odnosząc się natomiast do kwestii określonej pytaniem nr 3, wskazać należy, iż za zasadne i prawidłowe należy przyjąć, że przy obliczaniu struktury zakupu na potrzeby stosowania art. 84 ust. 1, fakturę dokumentującą zakup towarów przeznaczonych do dalszej sprzedaży, wystawioną w dniu 31 października 2012 r., a otrzymaną wraz z towarem w dniu 2 listopada 2012 r., należy uwzględnić w okresie rozliczeniowym, w którym dokonano tego zakupu, w tym przypadku w listopadzie 2012 r., a nie w miesiącu wystawienia faktury.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.