Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-87/12/PH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-05-16
Teza: Zatem w przypadku, kiedy faktura sprzedaży zgodnie z odrębnymi przepisami, wystawiana jest w terminie późniejszym niż wydanie wyrobów węglowych, Wnioskodawca jest obowiązany do wpisania na dokumencie dostawy wyrobów węglowych numeru i daty wystawienia dowolnego dokumentu przewozowego spełniającego przesłanki do uznania go za list przewozo
Słowa kluczowe: dokumentacja; dostawa; wyroby; węgiel; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2012r. (data wpływu 16 lutego 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wypełniania dokumentu dostawy wyrobów węglowych – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wypełniania dokumentu dostawy wyrobów węglowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca (Spółka), posiada status pośredniczącego podmiotu węglowego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje m.in. zakupu koksu bezpośrednio w krajowych koksowniach. Spółka dokonuje zakupu koksu na warunkach FCA koksownia przy czym wydanie towaru przewoźnikowi ma miejsce na terenie koksowni.

Następnie Spółka dokonuje dalszej odsprzedaży zakupionego koksu podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1 lub ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. Transakcja zakupu koksu od koksowni nie jest związana z przemieszczaniem tego wyrobu. Do przemieszczenia wyrobu węglowego dochodzi dopiero w następstwie odsprzedaży koksu przez Spółkę podmiotowi korzystającemu z ww. zwolnienia, tj. z art. 31a ust. 1 lub 2 ustawy o podatku akcyzowym. Ponieważ sprzedaż przez Spółkę wyrobu węglowego wiąże się z jego przemieszczeniem Spółka wystawia dokument dostawy wyrobów węglowych.

Z przyczyn techniczno - organizacyjnych faktura dokumentująca odsprzedaż omawianych wyrobów węglowych wystawiana jest przez Spółkę w terminie ustawowym późniejszym niż rozpoczęcie ich przemieszczania na terytorium kraju z wykorzystaniem transportu samochodowego. Nie ma zatem możliwości wpisania w dokumencie dostawy wyrobów węglowych nr faktury.

Zgodnie z pkt 1 wyjaśnień do sposobu wypełnienia dokumentu dostawy wyrobów węglowych, stanowiącego załącznik nr la do rozporządzenia wykonawczego, rubrykę „numer i data wystawienia faktury/listu przewozowego” wypełnia się, jeżeli sprzedaż wyrobów węglowych, a w przypadku importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego ich nabycie, są potwierdzone fakturą. W przypadku gdy faktura zgodnie z odrębnymi przepisami wystawiana jest w terminie późniejszym niż wydanie wyrobów węglowych, wpisuje się numer i datę wystawienia listu przewozowego, o którym mowa w regulacjach krajowych lub umowach międzynarodowych.

Z przytoczonych wyjaśnień wynikałoby, że w opisanym przez Spółkę przypadku należałoby wpisać nr listu przewozowego, lecz taka możliwość nie istnieje, bo list przewozowy, zawierający dane, o których mowa w art. 38 ust. 2 ustawy prawo przewozowe, z uwagi na brak prawnego obowiązku, nie jest wystawiany obligatoryjnie.

W charakterze listu przewozowego, przed objęciem wyrobów węglowych podatkiem akcyzowym wyrobów, wykorzystywany był wystawiany przez koksownie „kwit wagowy” nazywany czasem w niektórych koksowniach „dowodem dostawy” lub „kartą wagową” zawierający indywidualny, niepowtarzalny numer oraz datę wystawienia, nr zlecenia, nazwę odbiorcy, dane rejestracyjne dotyczące pojazdu, dane kierowcy, wagę brutto i netto wyrobu węglowego oraz podpisy wystawiającego i odbiorcy. Koksownie do dnia dzisiejszego również wysławiają taki dokument, który jest przekazywany kierowcy i wraz z dokumentem dostawy wyrobów węglowych jedzie z przemieszczanym towarem. Po potwierdzeniu odbioru dokument wraca do Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że w przypadku gdy faktura wystawiana jest w terminie późniejszym niż rozpoczęcie przemieszczania wyrobów węglowych z wykorzystaniem drogowego, samochodowego transportu na terenie kraju oraz nie jest wystawiany list przewozowy, to w dokumencie dostawy wyrobów węglowych nie wypełnia się rubryki „numer i data wystawienia faktury/listu przewozowego” lub też można wpisać dane identyfikacyjne opisanego w punkcie poprzednim „kwitu wagowego” („dowodu dostawy”, „karty wagowej”), który pełni funkcję podobną do listu przewozowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, list przewozowy w drogowym samochodowym transporcie krajowym jest dokumentem fakultatywnym, wystawianym przez wysyłającego na żądanie przewoźnika.

Wynika to wprost z art. 780 § 1 kodeksu cywilnego. Także przepisy ustawy prawo przewozowe nie nakładają obowiązku przewozu transportem drogowym towaru, na terytorium kraju, z wykorzystaniem listu przewozowego.

Z art. 38 ust. 1 ustawy prawo przewozowe można wyprowadzić wniosek, że dopuszczalne jest aby nadawca przesyłki towarowej dostarczał informacji niezbędnych do prawidłowego wykonania przewozu w sposób inny niż przez złożenie listu przewozowego. Sytuacja wyglądałaby inaczej gdyby wyroby węglowe miały być przemieszczane poza terytorium kraju, lecz niniejsze zapytanie dotyczy wyrobów węglowych przemieszczanych tylko na terenie kraju.

Skoro przy przewozie towarów na terytorium kraju przepisy kodeksu cywilnego, jak i prawa przewozowego nie wymagają wystawienia listu przewozowego, to za prawidłowe należy przyjąć stanowisko Spółki, że w opisanym stanie faktycznym, gdy faktura wystawiana jest w terminie późniejszym niż rozpoczęcie przemieszczania wyrobu węglowego i nie jest wystawiany list przewozowy, to w dokumencie dostawy wyrobów węglowych nie wypełnia się rubryki „numer i data wystawienia faktury/listu przewozowego”.

Mając jednak na uwadze, że funkcję listu przewozowego pełni wystawiany przez koksownie „kwit wagowy” (nazywany czasem „dowodem dostawy” lub „kartą wagową”) w ocenie Spółki w dowodzie dostawy wyrobów węglowych można wpisać numer tego dokumentu zamiast numeru listu przewozowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011r. nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, za wyroby akcyzowe uważa się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy, przy czym wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 tego załącznika są wyrobami węglowymi.

W poz. 21 ww. załącznika pod kodem CN ex 2704 00 wymieniono koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych. Stosownie do objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy, ex - dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

W myśl art. 9a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych;
3.  dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych;
4.  import wyrobów węglowych;
5.  eksport wyrobów węglowych;
6.  użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych;
7.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na pojęcie „sprzedaży wyrobów węglowych”, o którym mowa w art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy.

I tak, w myśl art. 9a ust. 2 ustawy, za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
9.  użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Jednocześnie stosownie do art. 31a ust. 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
2.  dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
3.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
4.  import wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
5.  eksport wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy.

Przy czym zgodnie art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy, pośredniczącym podmiotem węglowym jest podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

W myśl art. 31a ust. 3 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a;
2.  posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

Jednocześnie zgodnie z przepisem ogólnym zawartym w art. 32 ust. 11 ustawy odbierający wyroby akcyzowe, a zatem i również wyroby węglowe zaliczone w myśl ustawy do wyrobów akcyzowych, jest zobowiązany do potwierdzenia odbioru tych wyrobów na dokumencie dostawy.

W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz.U Nr 160, poz. 1075 ze zm.) wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 38 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, określono wzór i sposób stosowania dokumentu dostawy wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, zwanych dalej wyrobami zwolnionymi.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia dokument dostawy jest wystawiany przez pośredniczący podmiot węglowy – w przypadku:

1.  przemieszczania sprzedanych przez niego wyrobów węglowych do pośredniczącego podmiotu węglowego lub podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy,
2.  importu lub eksportu przez niego wyrobów węglowych,
3.  nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej przez niego wyrobów węglowych,
4.  zwrotu do niego wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy albo podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy.

Stosownie zaś do § 2 ust. 6a ww. rozporządzenia, w przypadku, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a, dokument dostawy jest wystawiany w czterech egzemplarzach, z których:

1.  pierwszy jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego albo dla podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, do których są przemieszczane wyroby węglowe,
2.  drugi jest dołączany do przemieszczanych wyrobów węglowych i po potwierdzeniu ich odbioru przez pośredniczący podmiot węglowy albo podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jest niezwłocznie zwracany pośredniczącemu podmiotowi węglowemu, który wystawił dokument dostawy,
3.  trzeci jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wydaje wyroby węglowe,
4.  czwarty jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wystawił dokument dostawy,

Jednocześnie ww. rozporządzenie zostało w dniu 3 kwietnia 2012r. znowelizowane rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 14 marca 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. poz. 307).

Stosownie do § 2 ust. 6f znowelizowanego rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 2010r., jeżeli, w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lit. a, przemieszczenie wyrobów węglowych jest dokonywane bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego, który dokonuje sprzedaży wyrobów węglowych, do nabywającego te wyroby:

1.  pośredniczącego podmiotu węglowego,
2.  podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy

\- dokument dostawy może być wystawiony w trzech egzemplarzach. Przepisy ust. 6a pkt 1, 2 i 4 stosuje się.

Natomiast zgodnie z § 2 ust. 6g ww. rozporządzenia, w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jeżeli odbiór tych wyrobów przez ich nabywcę następuje bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego sprzedającego te wyroby, może być wystawiony dokument dostawy w formie uproszczonej, jeżeli nabywane wyroby węglowe:

1.  nie są przeznaczone do działalności gospodarczej prowadzonej przez podmiot korzystający ze zwolnienia;
2.  są przeznaczone do działalności gospodarczej prowadzonej przez podmiot korzystający ze zwolnienia, a wystawiona faktura VAT potwierdzająca sprzedaż wyrobów węglowych została dołączona do tego dokumentu.

Przy czym stosownie do § 2 ust. 6j ww. rozporządzenia, dokument dostawy w formie uproszczonej wystawia się w dwóch egzemplarzach, z których:

1.  jeden jest przeznaczony dla podmiotu korzystającego ze zwolnienia nabywającego wyroby węglowe;
2.  drugi, na którym podmiot korzystający ze zwolnienia nabywający wyroby węglowe potwierdza ich odbiór, jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wystawił ten dokument.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę, iż w myśl § 2 ust. 6h ww. rozporządzenia, w przypadku gdy została wystawiona faktura VAT potwierdzająca sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jeżeli odbiór tych wyrobów przez ich nabywcę następuje bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego sprzedającego te wyroby, dokumentem dostawy może być ta faktura VAT, jeżeli zawiera w szczególności nazwę, kod CN i ilość wyrobów węglowych, ich przeznaczenie uprawniające do korzystania ze zwolnienia od akcyzy, podpis podmiotu sprzedającego wyroby węglowe lub osoby reprezentującej ten podmiot oraz podpis podmiotu odbierającego te wyroby lub osoby reprezentującej ten podmiot, potwierdzający ich odbiór i przeznaczenie.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia od akcyzy jest zwolniona z akcyzy, pod warunkiem, że podmiot sprzedający te wyroby posiada status pośredniczącego podmiotu węglowego, a do przemieszczanych wyrobów węglowych zostanie dołączony dokument dostawy wystawiony przez ten podmiot. Pośredniczący podmiot węglowy ponosi odpowiedzialność za prawdziwość danych w wystawionych dokumentach dostawy.

W objaśnieniach do załącznika nr 1a (wzór dokumentu dostawy wyrobów węglowych) do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010r. w pkt 1 wskazano, iż rubrykę „numer i data wystawienia faktury/listu przewozowego” wypełnia się, jeżeli sprzedaż wyrobów węglowych, a w przypadku importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego ich nabycie, są potwierdzone fakturą. W przypadku gdy faktura zgodnie z odrębnymi przepisami wystawiana jest w terminie późniejszym niż wydanie wyrobów węglowych, wpisuje się numer i datę wystawienia listu przewozowego, o którym mowa w regulacjach krajowych lub umowach międzynarodowych.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca, Wnioskodawca (Spółka), posiada status pośredniczącego podmiotu węglowego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje m.in. zakupu koksu bezpośrednio w krajowych koksowniach. Spółka dokonuje zakupu koksu na warunkach FCA koksownia przy czym wydanie towaru przewoźnikowi ma miejsce na terenie koksowni.

Następnie Spółka dokonuje dalszej odsprzedaży zakupionego koksu podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1 lub ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. Transakcja zakupu koksu od koksowni nie jest związana z przemieszczaniem tego wyrobu. Do przemieszczenia wyrobu węglowego dochodzi dopiero w następstwie odsprzedaży koksu przez Spółkę podmiotowi korzystającemu z ww. zwolnienia, tj. z art. 31a ust. 1 lub 2 ustawy o podatku akcyzowym. Ponieważ sprzedaż przez Spółkę wyrobu węglowego wiąże się z jego przemieszczeniem Spółka wystawia dokument dostawy wyrobów węglowych.

Z przyczyn techniczno - organizacyjnych faktura dokumentująca odsprzedaż omawianych wyrobów węglowych wystawiana jest przez Spółkę w terminie ustawowym późniejszym niż rozpoczęcie ich przemieszczania na terytorium kraju z wykorzystaniem transportu samochodowego. Nie ma zatem możliwości wpisania w dokumencie dostawy wyrobów węglowych nr faktury.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia poprawnego wypełnienia dokumentu dostawy wyrobów węglowych – rubryki „numer i data wystawienia faktury/listu przewozowego” – w przypadku kiedy faktura wystawiana jest w terminie późniejszym niż rozpoczęcie przemieszczania wyrobów węglowych na terenie kraju z wykorzystaniem transportu drogowego, samochodowego, zaś list przewozowy nie jest wystawiany.

Przepisy o podatku akcyzowym nie zawiera definicji „listu przewozowego”, lecz kierują do regulacji krajowych lub umów międzynarodowych.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż przemieszczanie wyrobów węglowych ma miejsce wyłącznie na terenie kraju. W świetle powyższego zasadnym jest – jak uczynił Wnioskodawca – odwołanie się do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 50, poz. 601 ze zm.).

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo przewozowe, przesyłkę towarową stanowią rzeczy przyjęte do przewozu na podstawie jednego listu przewozowego lub innego dokumentu przewozowego, zwanego dalej także „listem przewozowym”.

Stosownie do art. 38 ust. 1 ustawy Prawo przewozowe, nadawca składa przewoźnikowi na przesyłkę towarową list przewozowy, a jeżeli przy danym rodzaju przewozu jest to powszechnie przyjęte, w inny sposób dostarcza informacji niezbędnych do prawidłowego wykonania przewozu.

W myśl ust. 2 ww. przepisu, w liście przewozowym nadawca zamieszcza:

1.  nazwę i adres nadawcy, jego podpis oraz określenie placówki przewoźnika zawierającej umowę,
2.  miejsce przeznaczenia przesyłki oraz nazwę i adres odbiorcy,
3.  określenie rzeczy, masy, liczby sztuk przesyłki, sposobu opakowania i oznaczenia,
4.  inne wskazania i oświadczenia, wymagane albo dopuszczone zgodnie z przepisami ze względu na warunki danej umowy lub sposób rozliczeń.

Wnioskodawca wskazał, iż w charakterze listu przewozowego, przed objęciem wyrobów węglowych podatkiem akcyzowym wyrobów, wykorzystywany był wystawiany przez koksownie „kwit wagowy” nazywany czasem w niektórych koksowniach „dowodem dostawy” lub „kartą wagową” zawierający indywidualny, niepowtarzalny numer oraz datę wystawienia, nr zlecenia, nazwę odbiorcy, dane rejestracyjne dotyczące pojazdu, dane kierowcy, wagę brutto i netto wyrobu węglowego oraz podpisy wystawiającego i odbiorcy. Koksownie do dnia dzisiejszego również wysławiają taki dokument, który jest przekazywany kierowcy i wraz z dokumentem dostawy wyrobów węglowych jedzie z przemieszczanym towarem. Po potwierdzeniu odbioru dokument wraca do Spółki.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 w związku z art. 38 ust. 1 ustawy Prawo przewozowe, podstawowym zadaniem listu przewozowego – lub innego dokumentu przewozowego – jest dostarczenie informacji niezbędnych do prawidłowego wykonania przewozu.

Za nośnik ww. informacji uznać należy każdy dokument potwierdzający powierzenie przewoźnikowi lub spedytorowi przewozu lub spedycji towaru, zgodnego ze specyfikacją i fakturą i dostarczenie tego towaru do nabywcy. Jeżeli dokument taki potwierdza essentialia negotii umowy przewozu (obowiązkiem kontrahenta przewoźnika jest wydanie towaru i zapłata wynagrodzenia za przewóz, natomiast podstawowym obowiązkiem przewoźnika jest przewiezienie towaru do miejsca przeznaczenia i wydanie go odbiorcy), nie można mu odmówić mocy dowodowej.

Jednocześnie ustawa Prawo przewozowe w art. 35 ust. 2 podaje enumeratywną listę elementów, które zawierać powinien list przewozowy rozumiany jako list przewozowy lub też inny dokument przewozowy.

Zatem w przypadku, kiedy faktura sprzedaży zgodnie z odrębnymi przepisami, wystawiana jest w terminie późniejszym niż wydanie wyrobów węglowych, Wnioskodawca jest obowiązany do wpisania na dokumencie dostawy wyrobów węglowych numeru i daty wystawienia dowolnego dokumentu przewozowego spełniającego przesłanki do uznania go za list przewozowy.

Nie można zatem zgodzić się z Wnioskodawcą, iż rubryka dokumentu dostawy „numer i data wystawienia faktury/listu przewozowego” może pozostać niewypełniona.

Natomiast zastosowane w pkt 1 objaśnień do załącznika nr 1a do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010r. pojęcie „listu przewozowego, o którym mowa w regulacjach krajowych” wskazuje, iż zamiast faktury na dokumencie dostawy wyrobów węglowych, wpisany może zostać numer i data wystawienia jakiegokolwiek dokumentu przewozowego, spełniającego kryteria do uznania go za list przewozowy w rozumieniu przepisów ustawy Prawo przewozowe.

Jednocześnie podkreślić należy, iż w ww. objaśnieniach do załącznika nr 1a nie przewidziano dodatkowych możliwości w zakresie wypełnienia dokumentu dostawy wyrobów węglowych, takich jak np. posługiwanie się numerami i datami wystawienia dokumentów innych niż faktura lub list przewozowy (rozumiany jako list przewozowy lub też inny dokument przewozowy), nie przewidziano również możliwości pozostawienia przedmiotowej rubryki bez wypełnienia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.