Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-54/10/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-04-15
Teza: Opodatkowanie sprzedaży gruntu.
Słowa kluczowe: darowizna; działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność handlowa; działki; grunty; grunty-grunt niezabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; handlowiec; majątek-majątek osobisty; majątek-majątek prywatny; nieruchomości; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; podatnik; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; potrzeby-potrzeby osobiste (własne); sprzedaż-sprzedaż działek; towar-towar handlowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2010 r. (data wpływu 25 stycznia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 marca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 stycznia 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 29 marca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów.

W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wskazane we wniosku nieruchomości gruntowe nabyła Pani w drodze darowizny. Właścicielem niezabudowanych działek gruntu: nr 505 o obszarze – 2,09 ha, nr 506/2 o obszarze – 0,06 ha, była Pani babcia. W 2000 r. Spółdzielcza A. dokonała z Panią zamiany działek nr 505 – 2,09 ha i 506/2 – 0,06 ha, na działki gruntu nr 78/4, 78/5, 78/8, o łącznej pow. 2,20 ha. Dzięki temu zyskała Pani bliższy dostęp do działki, co ułatwia jej uprawę. Przez 11 lat ziemia była obsiewana i nadal jest do celów własnych. Z podziału przedmiotowych gruntów miały powstać 24 działki, z tym że do tej pory powstało siedem działek i jedna droga. W gminie istnieje tylko studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Zdecydowała się Pani na sprzedaż wydzielonych działek, ze względu na trudną sytuacją materialną rodziny i konieczność zdobycia funduszy na leczenie ciężko chorego męża. Ziemia jest osobistym majątkiem Pani i męża, nie została nabyta z zamiarem jej sprzedaży. Działki będą sprzedawane sporadycznie, w zależności od potrzeb finansowych. W styczniu 2010 r. sprzedała Pani działkę o powierzchni 266 m2 na poszerzenie drogi gminnej i w tym też roku planuje sprzedaż jeszcze dwóch działek.

Grunty nie były i nie są wykorzystywane w działalności gospodarczej, natomiast od 2000 r. były uprawiane dla potrzeb własnych (Pani mąż jest technikiem rolnikiem). Opłaca Pani podatek rolny oraz korzysta z dopłat unijnych. Grunty sprzedawane będą jako działki rolne z warunkami zabudowy. Przygotowano geodezyjny podział gruntu bez uzbrojenia terenu. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zostały one określone jako teren zabudowy mieszkaniowej i teren o funkcji rekreacji. Brak jest planu zagospodarowania przestrzennego tych gruntów. Działki, o których mowa we wniosku, nie są zabudowane. Nie jest Pani podatnikiem podatku od towarów i usług. W przeszłości nie sprzedawała Pani, ani nie nabywała jakichkolwiek nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy po sprzedaży działki (na poszerzenie drogi) i pozostałych działek powinna Pani zapłacić podatek od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowych działek nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wskazała Pani, że stanowisko to popierają wypowiadający się w tej kwestii prawnicy, radcowie prawni, notariusze, itp. Powołując się na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy nr ITPP2/443-305/07/EŁ, zgodziła się Pani z wyrażonym tam stanowiskiem, zgodnie z którym jeżeli podatnik nie nabył działek z zamiarem dalszej odsprzedaży, ani w celach zarobkowych związanych z działalnością gospodarczą, a działki były wykorzystywane do celów osobistych przez cały okres posiadania, to ich sprzedaż nie mieści się w definicji działalności gospodarczej. Przytoczyła Pani także fragment uzasadnienia wyroku NSA z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07, zgodnie z którym sama częstotliwość wykonywania czynności, polegająca na sprzedaży działek budowlanych, nie decyduje o byciu podatnikiem VAT. Podatnik będący osobą fizyczną nie będzie mógł odliczyć podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami – wg zapisu ust. 1 tego artykułu – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Według prawa unijnego, z mocy art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej – ujednolicona podstawa wymiaru podatku (od 1 stycznia 2007 r. art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347)), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 VI Dyrektywy (art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady), państwa członkowskie mogą również uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie zawiera transakcje związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 (art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) w szczególności (…) dostawę działek budowlanych. Przez działkę budowlaną rozumie się każdą działkę nieuzbrojoną lub uzbrojoną, uznaną za budowlaną przez państwa członkowskie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie majątku rzeczowego i wartości niematerialnych w celu uzyskiwania z tego tytułu dochodu.

Ze wskazanych regulacji wynika, że dostawa gruntów co do zasady jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W świetle zaś definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Aby dostawę towarów (np. gruntów) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takie czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary, czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że osoba fizyczna dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji oraz nieprowadząca regularnej, zorganizowanej, czy też zarejestrowanej działalności gospodarczej nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego działki, gruntu przeznaczonego pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, to czynność taka nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z treści złożonego wniosku wynika, że nieruchomości gruntowe nabyła Pani w drodze darowizny. Nie jest Pani podatnikiem podatku od towarów i usług. W przeszłości nie sprzedawała Pani, ani nie nabywała jakichkolwiek nieruchomości. Opłaca Pani podatek rolny oraz korzysta z dopłat unijnych.

Grunty nie były i nie są wykorzystywane w działalności gospodarczej. Przez 11 lat ziemia była obsiewana i nadal jest dla potrzeb własnych (Pani mąż jest technikiem rolnikiem). Z podziału przedmiotowych gruntów miały powstać 24 działki, z tym że do tej pory powstało siedem działek i jedna droga. W gminie istnieje tylko studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Zdecydowała się Pani na sprzedaż wydzielonych działek, ze względu na trudną sytuacją materialną rodziny i konieczność zdobycia funduszy na leczenie ciężko chorego męża. Ziemia jest osobistym majątkiem Pani i męża, nie została nabyta z zamiarem jej sprzedaży. Działki będą sprzedawane sporadycznie, w zależności od potrzeb finansowych. W styczniu 2010 r. sprzedała Pani działkę o powierzchni 266 m2 na poszerzenie drogi gminnej i w tym też roku planuje sprzedaż jeszcze dwóch działek.

Grunty sprzedawane będą jako działki rolne z warunkami zabudowy. Przygotowano geodezyjny podział gruntu bez uzbrojenia terenu. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zostały one określone jako teren zabudowy mieszkaniowej i teren o funkcji rekreacji. Brak jest planu zagospodarowania przestrzennego tych gruntów. Działki, o których mowa we wniosku, nie są zabudowane.

Pomimo, że grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, z okoliczności sprawy nie wynika, aby dokonując sprzedaży działki (na poszerzenie drogi) oraz planując sprzedaż pozostałych działek przeznaczonych pod zabudowę, działała Pani w charakterze handlowca. Przeciwnie ocenić należy, że kierują Panią motywy osobiste i chęć zaspokojenia potrzeb osobistych Pani i rodziny. Nie można stwierdzić, że nabyła Pani grunt w celu dalszej odsprzedaży, czy w celach zarobkowych, ponieważ pochodzi on z majątku prywatnego, otrzymanego w formie darowizny i – jak Pani wskazała – był wykorzystywany jedynie na potrzeby własne. Sprzedając grunty korzysta Pani z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Mimo, że sprzedaż działek miała i może mieć miejsce, w związku z ich wydzieleniem z gospodarstwa rolnego, należy mieć na względzie, że z uwagi na specyfikę gospodarstw rolnych funkcjonujących na terenie kraju, sam fakt bycia rolnikiem i posiadania gospodarstwa rolnego nie zawsze będzie oznaczać, iż podmiot taki wykonuje działalność rolniczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Często bowiem, ze względu na wielkość posiadanego przez rolnika gospodarstwa rolnego lub inne okoliczności, wytwarza on produkty rolne jedynie w celu zaspokojenia potrzeb swoich i swojej rodziny (co ma miejsce w niniejszej sprawie). W takiej sytuacji należy uznać, że grunty wchodzące w skład gospodarstwa stanowią majątek prywatny, służący zaspokojeniu potrzeb osobistych.

Reasumując, skoro przedmiotowe grunty nie były i nie są wykorzystywane przez Panią w działalności gospodarczej (w tym również w działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług), oraz mając na uwadze fakt, że zostały nabyte w drodze darowizny i stanowiły (stanowią) Pani majątek osobisty, należy uznać, zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, że ich sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.