Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.881.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi B+R, uznanie działalności za
działalność b+r oraz możliwość odliczenia poniesionych na tą
działalność kosztów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty bezpośrednie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2-pkt 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2-pkt 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 7
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 grudnia 2025 r. (data wpływu 1 grudnia
    2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163; dalej: „ustawa o PIT”). Wnioskodawca
    prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji
    o Działalności Gospodarczej i podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych od całości osiąganych dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Od (...) Wnioskodawca specjalizuje się w projektowaniu i produkcji rowerów (...),
    dostosowanych do potrzeb osób z niepełnosprawnościami – zarówno rowerów
    wyczynowych, jak i turystycznych oraz szosowych. W swojej działalności współpracuje z
    zawodowymi i amatorskimi sportowcami, w tym z paraolimpijczykami. Wnioskodawca
    prowadzi również działalność usługową (...).
    Ogólny opis działalności i metodologia prac
    Działalność Wnioskodawcy koncentruje się na projektowaniu i wytwarzaniu
    innowacyjnych rowerów oraz handbike'ów dostosowanych do indywidualnych potrzeb
    sportowców i osób z niepełnosprawnościami. Realizowane projekty mają charakter
    jednostkowy lub krótkoseryjny i każdorazowo wymagają opracowania rozwiązań
    technicznych i technologicznych o unikatowym charakterze, które nie występują w formie
    gotowych komponentów dostępnych na rynku. Prace te wpisują się w działalność
    badawczo-rozwojową poprzez konieczność twórczego łączenia wiedzy z zakresu inżynierii
    materiałowej, biomechaniki, aerodynamiki i technologii kompozytowych.
    Metodologia pracy przyjęta w zakładzie ma charakter eksperymentalny, systematyczny i
    obejmuje kolejne etapy badawcze oraz projektowe, prowadzące od koncepcji do finalnego
    prototypu. Do podstawowych elementów tego procesu należą:
        Analiza potrzeb i ograniczeń użytkownika – identyfikacja indywidualnych cech
        anatomicznych, biomechanicznych i funkcjonalnych zawodnika, uwzględniająca

        rodzaj i stopień niepełnosprawności, styl jazdy oraz dyscyplinę sportową. Etap ten
        wymaga współpracy z fizjoterapeutami, trenerami oraz samym użytkownikiem, a
        jego celem jest określenie kluczowych parametrów projektowanego pojazdu.
        Tworzenie modeli anatomicznych – wykonywanie precyzyjnych odlewów pozycji
        ciała w warunkach symulowanej jazdy, z zastosowaniem specjalistycznych
        materiałów (...). Pozwala to wiernie odwzorować sylwetkę użytkownika i stanowi
        punkt odniesienia dla dalszych prac konstrukcyjnych.
        Projektowanie konstrukcji – opracowywanie nowych układów ramy, widelca oraz
        elementów osprzętu w oparciu o wymagania wytrzymałościowe, aerodynamiczne i
        ergonomiczne. Na tym etapie analizowane są różne warianty kątów, długości,
        przełożeń oraz konfiguracji napędu, przy jednoczesnym uwzględnieniu
        specyficznych ograniczeń użytkownika.
        Prace eksperymentalne i prototypowanie – tworzenie i testowanie form, laminatów
        i elementów kompozytowych, sprawdzanie różnych układów (...), metod
        impregnacji żywicą oraz wzmocnień konstrukcyjnych. Wnioskodawca stosuje
        ręczne laminowanie, które pozwala na precyzyjne dozowanie żywicy i uzyskanie
        optymalnej relacji pomiędzy wytrzymałością a masą elementów.
        Testy funkcjonalne i walidacja ergonomii – wieloetapowe próby z udziałem
        zawodnika, obejmujące testy komfortu, bezpieczeństwa, stabilności oraz
        efektywności aerodynamicznej. Wyniki testów stanowią podstawę do dalszych
        modyfikacji konstrukcji.
        Integracja innowacyjnych rozwiązań technicznych – opracowywanie dedykowanych
        elementów, takich jak systemy sterowania ruchem głowy, anatomiczne
        ochraniacze, aerodynamiczne osłony, specjalne mocowania czy rozwiązania
        zwiększające stabilność jazdy. Na tym etapie integrowane są również najnowsze
        komponenty rowerowe, które muszą zostać dostosowane do specyfiki projektu.
        Produkcja finalnego prototypu – wykonanie kompletnego, spersonalizowanego
        roweru lub handbike’a, zgodnego z ustaloną specyfikacją techniczną i
        wymaganiami (...). Prototyp jest następnie walidowany w warunkach rzeczywistej
        eksploatacji.
    Przyjęta metodologia pracy zakłada powtarzalny schemat analizy, projektowania,
    eksperymentowania i testowania, w ramach którego powstają nowe rozwiązania
    techniczne oraz wiedza możliwa do dalszego wykorzystania w kolejnych projektach.
    Proces ten ma charakter twórczy, systematyczny i zmierza do rozwoju unikatowych
    produktów, spełniających indywidualne projektuje modele z niskim środkiem ciężkości,
    wygodnym oparciem oraz możliwością dostosowania ramy do indywidualnych potrzeb –
    zarówno sportowych, jak i rekreacyjnych. Dla osób z częściową sprawnością ruchową (np.
    porażeniem połowiczym) projektowane są konstrukcje wspierające utrzymanie równowagi
    – w tym rowery trójkołowe z napędem wspomagającym. Dzięki wykorzystaniu (...) możliwe
    jest znaczne zmniejszenie masy konstrukcji (czasem nawet o 30% względem aluminiowych
    odpowiedników), co ułatwia codzienne użytkowanie i transport. Wymaga to jednak
    opracowania indywidualnych rozwiązań technicznych, odpowiadających specyfice
    każdego przypadku.
    W realizacji projektów firma współpracuje z fizjoterapeutami oraz zawodnikami
    paraolimpijskimi, aby testować i walidować powstałą wiedzę oraz zastosowane

    rozwiązania w praktyce, co jest kluczowe z punktu widzenia osiągnięcia zakładanego
    rezultatu technicznego. Rowery adaptacyjne (dostosowane do potrzeb osób z
    niepełnosprawnościami) muszą spełniać nie tylko normy wytrzymałościowe, ale przede
    wszystkim – być dokładnie dopasowane do rodzaju i stopnia niepełnosprawności
    użytkownika. Oznacza to konieczność:
        projektowania ram z regulowaną długością i kątem oparcia,
        opracowania specjalnych siedzisk ortopedycznych i podpór oraz technologii
        montażu,
        integracji hamulców i przerzutek w systemie obsługiwanym np. jedną ręką lub nogą,
        projektowania rozwiązań z myślą o przyszłych modyfikacjach (np. przystawki
        elektryczne).
    Dodatkowo handbike’i wykorzystywane do celów sportowych wymagają nie tylko
    dostosowania konstrukcji do wymogów wyścigów, lecz także maksymalnej redukcji masy
    każdego komponentu: piasty, obręczy, systemu napędowego. Skutkuje to intensywnym
    wykorzystaniem (...) również w kołach oraz komponentach pomocniczych.
    Produkcja takiej ramy znacząco różni się od produkcji ram standardowych. Proces
    prototypowania wymaga większej liczby konsultacji z użytkownikiem, testów
    ergonomicznych oraz zaangażowania specjalistów z zakresu biomechaniki. Ramy
    projektowane i wykonywane w tych rozwiązaniach powstają ręcznie, co pozwala na
    precyzyjne odwzorowanie geometrii zaprojektowanej indywidualnie dla konkretnego
    użytkownika.
    Klient może wybrać długość korby, pozycję suportu, rodzaj mocowania siedziska, długość
    ramienia napędowego (w przypadku handbike’ów), co wiąże się z koniecznością
    zaprojektowania i zwalidowania każdego z tych elementów. W modelach wyczynowych
    możliwa jest także integracja systemów telemetrycznych, czujników mocy (power meter)
    czy sterowania elektronicznego, co generuje dodatkowe problemy związane z
    opracowaniem technologii montażu.
    Zatem, w przypadku projektów innowacyjnych opisywanych w tym wniosku, konieczne
    jest każdorazowo przeprowadzenie szeregu badań i analiz mających na celu określenie i
    zweryfikowanie parametrów technicznych projektowanych elementów, a co za tym idzie
    również finalnej konstrukcji. Tworzone rozwiązania techniczne i technologiczne są często
    unikatowe i nie ma możliwości zweryfikować ich w inny sposób niż stworzenie prototypu
    pojazdu.
    W każdym z projektów powstaje innowacyjny w skali przedsiębiorstwa projekt techniczny
    (rysunki techniczne) – zarówno dla poszczególnych elementów konstrukcyjnych, jak i
    całego rozwiązania. Dokumentacja ta jest wynikiem pracy twórczej, której celem jest
    rozwiązanie konkretnych, zdefiniowanych problemów technicznych oraz zniwelowanie i
    /lub neutralizacja ryzyk technologicznych. Pozwala to na opracowanie ostatecznej
    dokumentacji technicznej, a następnie – prototypu roweru, dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb zamawiającego.
    Wnioskodawca odpowiada w całości za:
        opracowanie koncepcji rozwiązania,
        przygotowanie projektu technicznego,
        opracowanie technologii produkcji poszczególnych elementów,
        opracowanie sposobów montażu,
        walidację wszystkich tych elementów – prowadzoną przy udziale klienta.

    Ze względu na charakter prowadzonych projektów, Wnioskodawca musi koncentrować się
    na zdobywaniu, integrowaniu, kształtowaniu oraz wykorzystywaniu dostępnej wiedzy i
    umiejętności, co stanowi nieodzowny element jego działalności gospodarczej. Ma to
    znaczenie nie tylko ze względu na wskazane wcześniej przesłanki, lecz również w
    kontekście postępu technologicznego i rosnących wymagań klientów – zwłaszcza w
    zakresie dostosowania produktów do stopnia i charakteru niepełnosprawności.
    Z tego względu, niezwykle istotne jest dla Wnioskodawcy inwestowanie w innowacyjne
    pomysły oraz wdrażanie tych rozwiązań w procesie produkcji.
    Wnioskodawca podkreśla, że każde zlecenie wymaga indywidualnego i niepowtarzalnego
    podejścia, dostosowanego do charakteru niepełnosprawności klienta. Realizując kolejne
    projekty, Wnioskodawca nie powiela uprzednio stosowanych rozwiązań – jest to
    technicznie niemożliwe ze względu na konieczność dostosowania konstrukcji do
    indywidualnych potrzeb każdego użytkownika. Tym samym kolejne zlecenia nie stanowią
    prostego odtworzenia wcześniej opracowanych projektów. Zaznaczyć również należy, że
    wprowadzane zmiany nie są pracami rutynowymi, każdorazowo opracowywana
    konstrukcja wymaga prac koncepcyjnych w celu określenia odpowiednich wymiarów i
    innych parametrów.
    Realizacja projektów przez Wnioskodawcę opiera się na oryginalnych koncepcjach i
    hipotezach, których efektem jest projektowanie i tworzenie nowych rowerów oraz
    procesów o innowacyjnym – w skali przedsiębiorstwa – charakterze. W konsekwencji
    każde zlecenie wiąże się z opracowaniem odrębnego, oryginalnego i twórczego
    rozwiązania, a nie z rutynową czy okresową modyfikacją już istniejących produktów.
    Przedmiotem wniosku są wyłącznie prace mające charakter twórczy, realizowane w
    ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie
    zalicza do prac badawczo-rozwojowych projektów powtarzalnych, polegających jedynie na
    bieżących usprawnieniach – np. wymianie elementu na podobny o lepszych parametrach
    lub funkcjonalnościach – nawet jeśli mają one cechy ulepszenia. Za projekty badawczo-
    rozwojowe nie uważa również działań polegających na przeskalowaniu rozwiązań (np.
    zmniejszeniu lub zwiększeniu rozmiaru), a także takich, które nie stanowią dla niego
    wyzwania technicznego i są kopią lub nieznaczną modyfikacją wcześniej wdrożonych
    rozwiązań.
    Ze względu na przyjęty model biznesowy, każdy realizowany projekt niestandardowy
    pozwala na pozyskanie i wygenerowanie konkretnej, nowej wiedzy – dotyczącej zarówno
    aspektów technicznych, jak i procesowych. Aspekty te różnią się w zależności od poziomu
    skomplikowania roweru, rodzaju niepełnosprawności, stosowanych materiałów,
    dostępnej wiedzy rynkowej oraz specjalistów zaangażowanych w projekt.
    W każdym przypadku powstająca wiedza stanowi podstawę do realizacji prac w kolejnych,
    podobnych projektach. Nowa wiedza archiwizowana jest w wewnętrznych dokumentach
    Wnioskodawcy – głównie w formie rysunków technicznych. W przypadku nowego zlecenia
    zespół projektowy w pierwszej kolejności analizuje dokumentację zgromadzoną w bazie
    Wnioskodawcy, w celu weryfikacji, czy know-how z poprzednich projektów może być
    wykorzystany w nowym rozwiązaniu.
    Jeżeli wcześniejsze rozwiązania są wystarczające i wystarczy jedynie dostosować je do
    wymagań klienta, projekt ten nie jest kwalifikowany przez Wnioskodawcę jako projekt
    B+R. Natomiast jeśli dostępna wiedza jest niewystarczająca lub nieadekwatna, zespół
    podejmuje działania zmierzające do jej uzupełnienia oraz wygenerowania nowej,
    niezbędnej wiedzy umożliwiającej realizację zlecenia.
    Zaznaczyć również należy, że wszelkie prace koncepcyjne, projektowe i twórcze
    wykonywane są przez wnioskodawcę po analizie potrzeb i wymagań zamawiającego.
    Zatem zamówienie jest jedynie impulsem do rozpoczęcia prac projektowych i nie można
    tu stwierdzić, że to przez zamawiającego opracowywane są koncepcje rozwiązania.
    Zamawiający często nie zna sposobu na opracowanie pojazdu spełniającego jego potrzeby

    i to właśnie zadaniem Wnioskodawcy jest opracowanie rozwiązania, które te potrzeby
    spełni.
    Koszty działalności badawczo-rozwojowej
    W związku z realizowanymi projektami opisanymi powyżej, Wnioskodawca ponosi wydatki
    na:
        wynagrodzenia z tytułu stosunku pracy oraz składki ZUS finansowane przez
        płatnika w odniesieniu do osób zaangażowanych w prace nad projektami,
        wynagrodzenia z tytułu umów zlecenia i umów o dzieło oraz składki ZUS
        finansowane przez płatnika (w przypadku osób nieprowadzących działalności
        gospodarczej),
        amortyzację środków trwałych, takich jak sprzęt, maszyny i urządzenia, a także
        wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w projektach,
        zakup specjalistycznego sprzętu (niebędącego środkami trwałymi),
        wykorzystywanego bezpośrednio w projektach,
        surowce i materiały wykorzystywane przy produkcji rowerów i opracowaniu
        technologii ich powstawania – w szczególności: towary, kable, łączenia, obudowy,
        podzespoły, kleje i inne drobne elementy stanowiące funkcjonalne części roweru
        lub technologii produkcyjnych, a także (...).
    Wszystkie wskazane wydatki są bezpośrednio związane z realizacją projektu.
    W odniesieniu do wynagrodzeń i składek, Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasu pracy,
    zawierającą wykaz czasu poświęconego przez pracowników na realizację poszczególnych
    projektów objętych wnioskiem. Pozwala to na wyodrębnienie części wynagrodzenia
    przypadającej na konkretne projekty oraz liczby zaangażowanych pracowników. W efekcie,
    w każdym miesiącu możliwe jest wskazanie odpowiedniej proporcji wynagrodzeń i składek
    związanych z działalnością badawczo- rozwojową, w odniesieniu do całkowitych kosztów
    wynagrodzeń poniesionych w danym miesiącu – indywidualnie dla każdego pracownika.
    Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z prowadzeniem prac rozwojowych
    stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o PIT.
    Opisane powyżej wydatki są ujmowane przez Wnioskodawcę na odpowiednich kontach
    rachunkowych (zgodnie ze standardem), a także w dodatkowej, pomocniczej ewidencji
    kosztów prac badawczo-rozwojowych, prowadzonej w formie arkuszy kalkulacyjnych (...),
    w której Wnioskodawca wyodrębnia koszty poszczególnych prac, w tym wskazuje
    proporcje dotyczące wynagrodzeń i składek.
    Wnioskodawca wskazuje również, że:
        nie korzystał ani nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21
        ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o PIT,
        nie posiadał ani nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego,
        opisywane prace nie mają charakteru rutynowych zmian,
        poniesione wydatki nie zostały mu zwrócone w żadnej formie ani nie zostały
        odliczone od podstawy opodatkowania.
    Jednocześnie Wnioskodawca wyjaśnia, że w dalszej części wniosku realizowane projekty
    objęte wnioskiem będą określane zbiorczym pojęciem „Prototypy” – rozumianym jako
    całość prac koncepcyjnych, projektowych oraz wykonawczych, zmierzających do

    wytworzenia roweru spełniającego parametry określone przez zamawiających. Pojęcie to
    obejmuje zarówno tworzenie rozwiązań testowych, jak i docelowych – włączonych do
    procesu produkcyjnego i spełniających swoje funkcje zgodnie z uzgodnioną specyfikacją.
    Uzupełnienie wniosku
    Wniosek dotyczy lat 2019-2024. W okresie, którego dotyczy wniosek Wnioskodawca
    opłacał podatek dochodowy od osób fizycznych przy zastosowaniu 19% stawki liniowej.
    Prowadzona była podatkowa księga przychodów i rozchodów i stosowanie do
    rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w
    kolumnie 16 wpisywane były koszty, które uznane zostały za koszty kwalifikowane, tym
    samym nie prowadzone były w okresie objętym wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej ksiąg rachunkowych. Wnioskodawca prowadzi działalność o charakterze
    badawczo-rozwojowym, w wyniku której uzyskiwane są dochody od początku istnienia jej
    przedsiębiorstwa – czyli od 2007 r. Działalność badawczo-rozwojowa w wyniku której
    uzyskiwane są dochody, a której dotyczy wniosek, prowadzona jest w latach 2019-2024.
    Wnioskodawca jest małym przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
    2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. 2018, poz. 646, z późn. zm.).
    Efektem prac prowadzonych przez firmę jest zawsze nowa wiedza i umiejętności
    dotyczące opracowania lub zastosowania materiałów, rozwiązań, konstrukcji, sposobów
    połączenia, oraz wzajemnego odziaływania na siebie lub/i na użytkownika opracowanych
    lub/i zastosowanych rozwiązań lub/i materiałów lub/i konstrukcji, co umożliwia
    opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
    znaczących ulepszeń. Efektem prowadzonych prac jest również prototyp rozwiązania na
    którym walidowana jest opracowana wiedza i umiejętności.
    Prace prowadzone przez firmę stanowią prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
    wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Wszystkie wydatki ponoszone przez firmę z tytułu zatrudnienia pracowników na
    podstawie umów o pracę oraz współpracowników, które będą zaliczane do kosztów
    kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej stanowią/będą stanowiły po stronie tych
    pracowników należności ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13
    ust. 8 lit a i c w stosunku do współpracowników ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wydatki związane z wynagrodzeniem pracowników zatrudnionych w ramach umów o
    pracę i współpracę firma zamierza odliczać jedynie w części, w jakiej pracownicy
    /współpracownicy realizowali zadania w ramach prac badawczo-rozwojowych.
    Przedmiotem wniosku nie są czynności wdrożeniowe w zakresie opracowywanych
    produktów i usług lub/i produkcji seryjnej lub/i serwisowania lub/i inne prace spoza prac
    badawczo- rozwojowych.
    Podejmowane czynności były ukierunkowane na nowe odkrycia, których innowacyjność
    jest na poziomie przedsiębiorstwa– rozumiane jako zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności w celu zastosowanie ich w praktyce gospodarczej.
    Wnioskodawca ponownie sformułował pytanie Nr 2 oraz własne stanowisko w zakresie
    tego pytania, co zostało przedstawione poniżej.
    Pytania
    1. Czy działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu i produkcji Prototypów,
      opisana powyżej i podejmowana w sposób przedstawiony w opisie stanu faktycznego,
      stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 i 40 ustawy o
      PIT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2018 r.?

    2. Czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z projektowaniem i produkcją
      Prototypów, opisane w stanie faktycznym oraz uzupełnione w odpowiedzi na
      wezwanie organu, tj.:
        poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12
        ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane
        przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13
        października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej
        czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
        ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
        poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13
        pkt 8 lit. a i c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
        sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie
        z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
        części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
        badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie
        usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
        nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
        działalnością badawczo-rozwojową, w szczególności: towary, kable, łączenia,
        obudowy, podzespoły, kleje i inne drobne elementy stanowiące funkcjonalne
        części roweru lub technologii produkcyjnych, a także (...);
        nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
        wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
        rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń
        pomiarowych;
        ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
        wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust.
        1 pkt 1, 2 i 4–8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
        nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego
        badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
        nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na
        potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie
        wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem.
        amortyzację środków trwałych, takich jak sprzęt, maszyny i urządzenia, a także
        wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w projektach,
    - przy uwzględnieniu iż, wydatki związane z wynagrodzeniem pracowników zatrudnionych
    w ramach umów o pracę i współpracę za czas choroby, urlopu lub innej usprawiedliwionej
    nieobecności w pracy nie stanowią przedmiotu zapytania, stanowią i będą stanowiły
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy odnośnie do pytania nr 1
    W ocenie Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym działalność, polegająca na realizacji
    projektów o wskazanych cechach i zgodnie z opisanym przebiegiem, stanowi działalność

    badawczo- rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, a konkretnie – prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa to:
    „działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”.
    Definicja „prac rozwojowych” została uregulowana w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. –
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r., poz. 1571, z późn. zm.; dalej: „u.p.s.
    w.n.”). Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w zw. z art. 4 ust. 3 u.p.s.w.n., prace
    rozwojowe to:
    „działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń”.
    Aby uznać daną działalność za działalność badawczo-rozwojową, zgodnie z art. 5a pkt 38
    ustawy o PIT, muszą zostać spełnione trzy warunki:
        działalność ma charakter twórczy,
        jest podejmowana w sposób systematyczny,
        jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie wiedzy do tworzenia
        nowych zastosowań.
    W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie te warunki są spełnione:
    Ad a) Twórczy charakter działalności
    Jak wskazano w stanie faktycznym, w ramach projektów opracowywane są nowe
    rozwiązania techniczne i technologiczne, których celem jest uzyskanie założonych
    parametrów technicznych i funkcjonalnych, przy zachowaniu ram czasowych i
    kosztowych. Działania te wiążą się z identyfikacją ryzyk oraz opracowywaniem sposobów
    ich neutralizacji. W rezultacie powstaje nowa wiedza możliwa do wykorzystania przy
    tworzeniu kolejnych, ulepszonych rozwiązań.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera legalnej definicji zwrotu „działalność
    twórcza”. Pojęcie to zostało jednak wyjaśnione w interpretacjach indywidualnych
    przepisów prawa podatkowego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w
    interpretacji indywidualnej z dnia 12 października 2018 r., sygn. 0115-KDIT2-
    1.4011.263.2018.2.MN, w której wskazano:
    „Zgodnie z definicją Słownika języka polskiego PWN (wydanie internetowe), działalność to:
    1) zespół działań podejmowanych w jakimś celu, 2) funkcjonowanie czegoś lub
    oddziaływanie na coś.
    Semantyczna interpretacja wyrazu 'twórczość' prowadzi do wniosku, że może on wyrażać
    zarówno proces tworzenia, jak też jego wyniki. Zgodnie z definicją PWN: twórczy oznacza
    1) mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia, 2) dotyczący twórców.”
    Na gruncie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do której pośrednio odnosi
    się analizowany przepis, „działalność twórcza” oznacza, że ustawodawca uznaje za
    przedmiot prawa autorskiego jedynie rezultat takiej działalności, który choćby w
    minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów tego samego typu. Innymi słowy,

    rezultat ten musi posiadać cechę nowości – bez względu na jej stopień (por. Poźniak-
    Niedzielska, Niewęgłowski, Prawo autorskie. System prawa prywatnego, t. 13, red. J. Barta,
    wyd. 3, Warszawa 2013, s. 9).
    Pojęcie to zostało także rozwinięte w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r.,
    dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej (IP BOX), gdzie wskazano:
    „Działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność
    – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na
    celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś).”
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości wiąże się z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym – spełniona jest wtedy, gdy powstaje
    nowy wytwór intelektu.
    Objaśnienia podatkowe podkreślają również, że:
    „Twórczy charakter prac to między innymi opracowywanie prototypów i projektów
    pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidacje nowych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego
    funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne.
    Twórczym charakterem prac może być w szczególności także opracowywanie prototypów
    i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych – w przypadku
    gdy stanowią one produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a ich
    produkcja wyłącznie w celach demonstracyjnych lub walidacyjnych byłaby zbyt kosztowna.”
    W Objaśnieniach wskazano ponadto:
    „Twórczość w działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się w opracowywaniu
    nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej podatnika lub tak innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już stosowanych przez podatnika.”
    W świetle powyższego, działalność Wnioskodawcy – opisana w stanie faktycznym – ma
    charakter twórczy, gdyż polega na opracowywaniu nowych rozwiązań technicznych i
    technologicznych, a także na tworzeniu nowych lub znacząco ulepszonych procesów oraz
    ich walidacji.
    Ad (b). Systematyczny charakter działalności
    W Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r., dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX),
    wskazano, że: „Systematyczny oznacza:
        robiący coś regularnie i starannie,
        o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,
        o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu;
        też: o efektach takich działań – planowy, metodyczny.”
    W dalszej części tych Objaśnień podkreślono:
    „W definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo ‘systematyczny’ występuje w
    sformułowaniu ‘podejmowaną [działalność] w sposób systematyczny’, a więc odnosi się do
    ‘działalności’, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu.
    Najbardziej właściwą definicją systematyczności w tym kontekście jest prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według określonego systemu. Oznacza to, że
    działalność badawczo- rozwojowa może być prowadzona systematycznie niezależnie od
    tego, czy podatnik prowadzi ją stale, okresowo czy nawet incydentalnie – co zależy od

    charakteru jego działalności, potrzeb rynku, klientów oraz sytuacji mikro- i
    makroekonomicznej.”
    Działalność Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym, prowadzona jest właśnie w
    sposób systematyczny.
    Dla każdego projektu formułowane są jasno określone cele, które mają zostać osiągnięte.
    Projekty są planowane z uwzględnieniem przypisanych zasobów osobowych i
    materiałowych oraz ramowego harmonogramu prac. Wnioskodawca gromadzi i
    systematyzuje wiedzę uzyskaną w trakcie realizacji poszczególnych projektów badawczo-
    rozwojowych, aby mogła być wykorzystywana w kolejnych działaniach.
    Projekty prowadzone są w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Potwierdzeniem systematycznego podejścia jest także stosowana przez Wnioskodawcę
    metodyka pracy – w jej ramach tworzona i archiwizowana jest dokumentacja techniczna
    zawierająca wiedzę pozyskaną w trakcie realizacji projektu.
    Nowa wiedza, uzyskana w ramach projektów B+R, jest dokumentowana w sposób
    umożliwiający jej późniejsze wykorzystanie i dystrybucję w ramach kolejnych projektów.
    Co istotne, nie są to działania jednorazowe – wpisują się w charakter działalności
    Wnioskodawcy, który:
        nieustannie dąży do jak najlepszego dopasowania produktów do indywidualnych
        potrzeb klientów,
        stale podnosi jakość rozwiązań technicznych i technologicznych,
        inwestuje w rozwój personelu oraz dba o posiadanie stosownych uprawnień i
        certyfikatów.
    Ad c) Cel: zwiększenie zasobów wiedzy i tworzenie nowych zastosowań
    Jak wskazano, projekty są realizowane w celu opracowania nowych rozwiązań
    technicznych, funkcjonalnych i technologicznych – zarówno pod kątem poprawy
    parametrów, jak i dostosowania do indywidualnych potrzeb klienta. Wiedza niezbędna do
    realizacji projektów jest często wypracowywana od podstaw i walidowana w warunkach
    rzeczywistych. Tym samym prowadzi to do zwiększenia zasobów wiedzy w
    przedsiębiorstwie i umożliwia wykorzystanie tej wiedzy w nowych zastosowaniach.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z 15 lipca 2019 r., nie ma przeszkód, aby pojęcie
    „zwiększania zasobów wiedzy” odnosić wyłącznie do wiedzy w danym przedsiębiorstwie –
    bez konieczności wykazywania skali krajowej czy międzynarodowej.
    Wobec powyższego, działalność Wnioskodawcy – zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt
    40 ustawy o PIT w zw. z art. 4 ust. 3 u.p.s.w.n. – stanowi działalność badawczo-rozwojową
    w postaci prac rozwojowych.
    Wnioskodawca projektuje nowe rozwiązania techniczne i procesowe, powstaje nowa
    wiedza, która służy spełnieniu indywidualnych wymagań klientów, a jednocześnie wymaga
    integracji wiedzy z różnych dziedzin (m.in. inżynierii materiałowej, mechaniki, konstrukcji).
    Uwzględnia się także czas i koszt realizacji oraz bieżące dostosowania projektów do
    postępu ich realizacji i testów z udziałem użytkowników końcowych.
    Tworzone są nowe lub znacząco ulepszone technologie produkcji, nowe procesy, metody
    oraz rozwiązania techniczne. Ich opracowanie i wdrożenie nie byłoby możliwe przy
    zastosowaniu istniejących rozwiązań, a więc konieczne jest stworzenie własnych metod i
    ich walidacja – także w warunkach rzeczywistych.

    Uznanie działalności zbieżnej z działalnością prowadzoną przez inne podmioty (zasadniczo
    zbieżnej pod względem rodzaju realizowanych projektów z działalnością Wnioskodawcy)
    za działalność badawczo-rozwojową zostało potwierdzone w interpretacjach
    indywidualnych, m.in. w: interpretacji
    indywidualnej z 14 sierpnia 2024 r., znak: 0112-KDIL2-2.4011.415.2024.2.MM, w której
    Dyrektor KIS zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy i uznał, że prowadzenie
    działalności w zakresie:
        badania i testowania nowych materiałów, które mogą być wykorzystane do
        produkcji,
        optymalizacji procesów produkcyjnych,
        opracowywania nowych technologii wytwarzania produktów,
        ulepszania istniejących technologii produkcji,
        opracowywania nowych produktów spełniających specyficzne wymagania klientów
        z różnych branż,
        tworzenia produktów na indywidualne zlecenie klienta,
        przeprowadzania kompleksowych testów funkcjonalnych w warunkach
        rzeczywistego zastosowania,
        walidacji procesów produkcyjnych i gotowych produktów – stanowi działalność
        badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    Wobec powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prowadzona przez niego
    działalność spełnia przesłanki uznania jej za działalność badawczo-rozwojową. Tym
    samym ma prawo do skorzystania z ulgi B+R i odliczenia od podstawy opodatkowania
    kosztów kwalifikowanych wskazanych w art. 26e ust. 2–3 ustawy o PIT, które zostały
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w danym roku podatkowym.
    Stanowisko Wnioskodawcy odnośnie do pytania nr 2
    W ocenie Wnioskodawcy koszty ponoszone w związku z projektowaniem i produkcją
    Prototypów, opisane w stanie faktycznym oraz uzupełnione w odpowiedzi na wezwanie
    organu z dnia 19 listopada 2025, tj.:
        poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez
        płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października
        1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas
        przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym
        czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
        poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8
        lit. a i c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane
        przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13
        października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej
        czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
        rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
        podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;

        nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
        działalnością badawczo-rozwojową, w szczególności: towary, kable, łączenia,
        obudowy, podzespoły, kleje i inne drobne elementy stanowiące funkcjonalne części
        roweru lub technologii produkcyjnych, a także (...);
        nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
        wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
        rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń
        pomiarowych;
        ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
        wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1
        pkt 1, 2 i 4–8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
        a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań
        naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
        nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby
        prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z
        umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem.
        amortyzację środków trwałych, takich jak sprzęt, maszyny i urządzenia, a także
        wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w projektach,
    - przy uwzględnieniu iż, wydatki związane z wynagrodzeniem pracowników zatrudnionych
    w ramach umów o pracę i współpracę za czas choroby, urlopu lub innej usprawiedliwionej
    nieobecności w pracy nie stanowią przedmiotu zapytania, stanowią i będą stanowiły
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    kosztami kwalifikowanymi są m.in.: poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o
    których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki ZUS
    z tytułu tych należności – w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w
    danym miesiącu,
        koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
        działalnością badawczo-rozwojową.
        Wnioskodawca zamierza zaliczać do kosztów kwalifikowanych:
        wynagrodzenia pracowników zaangażowanych w prace badawczo-rozwojowe
        opisane we wniosku,
        koszty materiałów i podzespołów wykorzystanych i niezbędnych do realizacji prac
        rozwojowych – związanych z projektowaniem i budową Prototypów.
    Wnioskodawca jest w stanie przypisać wskazane powyżej koszty do konkretnych
    projektów na podstawie prowadzonej ewidencji. Pomiędzy ponoszonymi kosztami a
    realizowanymi projektami występuje bezpośredni związek. Wszystkie materiały, części i
    podzespoły wykorzystywane w projektach – w tym te wykonane na indywidualne
    zamówienie – stanowią integralne elementy rowerów i urządzeń, dla których zostały
    zaprojektowane.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, uzasadnione jest stanowisko
    przedstawione we wniosku, zgodnie z którym koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w
    związku z projektowaniem i produkcją Prototypów, opisanych w stanie faktycznym,

    stanowią i będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 ustawy
    o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w stanie prawnym obowiązującym w latach 2019 -2024 (t. j. Dz. U z 2019 r, poz.
    1387 ze zm.; t. j. Dz. U z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm., Dz.
    U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy podejmowana działalność w zakresie opisanych prac
    spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, a w związku z tym czy może Pani
    skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową.
    W myśl art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574 z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz

      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje
    się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług
    oraz procesów i technologii produkcji.
    Przenosząc powyższe na grunt Pani sprawy, wyraźnie podkreślam, że w celu stwierdzenia,
    czy prowadzi Pani działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę
    nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać
    uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych Pani aktywności, które spełniają
    definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podmiotu lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u tego podmiotu.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podmiot stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu, przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podmiot podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podmiot zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania

    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija
    specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących
    albo przyszłych projektów.
    Ponadto kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
        badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
        prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe, konieczne jest zaistnienie
    wszystkich tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Podsumowując, działalność badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w
    kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i
    umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i
    umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub
    usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii).
    W tym miejscu podkreślenia wymaga, że przepisy dotyczące działalności badawczo-
    rozwojowej należy interpretować ściśle, a zatem do działalności badawczo-rozwojowej
    można zaliczyć tylko te działania podatnika, które wyczerpują znamiona definicji zawartej
    w treści art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność w zakresie
    projektowania i produkcji rowerów z (...), dostosowanych do potrzeb osób z
    niepełnosprawnościami – zarówno rowerów wyczynowych, jak i turystycznych oraz
    szosowych.
    Realizowane projekty mają charakter jednostkowy lub krótkoseryjny i każdorazowo
    wymagają opracowania rozwiązań technicznych i technologicznych o unikatowym
    charakterze, które nie występują w formie gotowych komponentów dostępnych na rynku.
    Prace te wpisują się w działalność badawczo-rozwojową poprzez konieczność twórczego
    łączenia wiedzy z zakresu inżynierii materiałowej, biomechaniki, aerodynamiki i
    technologii kompozytowych. Metodologia pracy przyjęta w zakładzie ma charakter
    eksperymentalny, systematyczny i obejmuje kolejne etapy badawcze oraz projektowe,
    prowadzące od koncepcji do finalnego prototypu. Ze względu na charakter prowadzonych
    projektów, musi się Pani koncentrować na zdobywaniu, integrowaniu, kształtowaniu oraz
    wykorzystywaniu dostępnej wiedzy i umiejętności, co stanowi nieodzowny element jej
    działalności gospodarczej. Każde zlecenie wymaga indywidualnego i niepowtarzalnego
    podejścia, dostosowanego do charakteru niepełnosprawności klienta. Realizując kolejne
    projekty, nie powiela Pani uprzednio stosowanych rozwiązań – jest to technicznie
    niemożliwe ze względu na konieczność dostosowania konstrukcji do indywidualnych
    potrzeb każdego użytkownika. Tym samym kolejne zlecenia nie stanowią prostego
    odtworzenia wcześniej opracowanych projektów. Wprowadzane zmiany nie są pracami
    rutynowymi, każdorazowo opracowywana konstrukcja wymaga prac koncepcyjnych w celu
    określenia odpowiednich wymiarów i innych parametrów. W konsekwencji każde zlecenie
    wiąże się z opracowaniem odrębnego, oryginalnego i twórczego rozwiązania, a nie z
    rutynową czy okresową modyfikacją już istniejących produktów. Efektem prac
    prowadzonych przez firmę jest zawsze nowa wiedza i umiejętności dotyczące
    opracowania lub zastosowania materiałów, rozwiązań, konstrukcji, sposobów połączenia,
    oraz wzajemnego odziaływania na siebie lub/i na użytkownika opracowanych lub/i
    zastosowanych rozwiązań lub/i materiałów lub/i konstrukcji, co umożliwia opracowywanie
    nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Efektem prowadzonych prac jest również prototyp rozwiązania na którym walidowana jest
    opracowana wiedza i umiejętności. Przedmiotem wniosku nie są czynności wdrożeniowe
    w zakresie opracowywanych produktów i usług lub/i produkcji seryjnej lub/i serwisowania
    lub/i inne prace spoza prac badawczo- rozwojowych. Podejmowane czynności były
    ukierunkowane na nowe odkrycia, których innowacyjność jest na poziomie
    przedsiębiorstwa– rozumiane jako zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności w celu
    zastosowanie ich w praktyce gospodarczej.
    Podsumowanie: stwierdzam, że prowadzona przez Panią działalność w zakresie
    projektowania i produkcji rowerów (...), dostosowanych do potrzeb osób z

    niepełnosprawnościami stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 i pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do kwestii ulgi na działalność badawczo-rozwojową, wskazuję, że zgodnie z
    art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od
      podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2,
      koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową,
      zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku
      podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła
      określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Aby stwierdzić, czy przysługuje Pani prawo do skorzystania z odliczenia w ramach tzw. ulgi
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, niezbędna jest ocena, czy spełnione są wszystkie warunki do skorzystania z
    tego odliczenia.
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty kwalifikowane uznaje się:
      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
      1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
      ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
      pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt
      8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone
      w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w
      takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
      badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie
      usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
      2)nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
      2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
      3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
      wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1
      pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a
      także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań
      naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
      4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie
      w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m
      ust. 1 pkt 4;
      4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na
      potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie
      wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu
      art. 23m ust. 1 pkt 4;
      5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy,
      prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:

      a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
      Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
      łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
      b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
      odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych
      organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i
      procesowego,
      c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu,
      prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego
      zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności
      koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym
      Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
      d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
      czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
      szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    Stosownie do art. 26e ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac
      rozwojowych, o których mowa w art. 22b ust. 2 pkt 2, za koszty kwalifikowane uznaje
      się dokonywane od tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w
      proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2
      pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2.
    Co istotne, stosownie do art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Zgodnie z art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Regulacja art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu
    obowiązującym od 30 kwietnia 2018 r., do 31 grudnia 2021 r.:
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1. w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2. w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów,
        o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa
        w ust. 2 pkt 5;

      3. w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Jednocześnie na podstawie art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 200% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
      pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Zgodnie z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu
    obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2021 r.:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia.
    Na podstawie natomiast nowego brzmienia art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych obowiązującego od 1 stycznia 2022 r.:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 26eb ust. 1.
    Stosownie natomiast do ust. 9 ww. artykułu:
      Przepisu ust. 8 zdanie drugie i trzecie nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże w
      zeznaniu kwotę przysługującą mu zgodnie z art. 26ea.
    Należy mieć na uwadze również brzmienie przepisu art. 24a ust. 1b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej
      księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1,
      wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Na podstawie tych przepisów stwierdzam – aby podatnikowi podatku dochodowego od
    osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów
    kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym, powinny być łącznie spełnione
    następujące warunki:
    1) podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    2) koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

    3) koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2, 2a i 3 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    4) podatnik nie uwzględnił kosztów kwalifikowanych w kalkulacji dochodu zwolnionego z
      podatku na podstawie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 63a lub pkt 63b ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych,
    5) w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
    6) podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu,
    7) kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    8) koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie i nie
      zostały przez niego odliczone od podstawy obliczenia podatku.
    W odniesieniu do uznania ponoszonych przez Panią w związku z działalnością badawczo-
    rozwojową opisanych we wniosku wydatków za koszty kwalifikowane w rozumieniu art.
    26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzam, co następuje.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23 ust. 1.
    Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu – każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika podlega
    indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Jednocześnie art. 23 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera zamknięty katalog
    wydatków, których podatnik nie może zaliczyć do kosztów pomniejszających przychody
    nawet wówczas, gdy mają one związek z prowadzoną przez niego działalnością i zostały
    poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów.
    Z wniosku wynika, że w działalności badawczo-rozwojowej ponosi Pani koszty
    wynagrodzeń na rzecz osób realizujących prace badawczo-rozwojowe, tj. pracowników
    zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz koszty wynagrodzeń osób świadczących
    usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło.
    Kwestia dotycząca możliwości zaliczenia wynagrodzeń pracowników (tj. osób
    zatrudnionych na umowy o pracę) oraz osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenie
    lub umowy o dzieło do kosztów kwalifikowanych została uregulowana w cytowanym wyżej
    art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.

    W myśl natomiast art. 13 pkt 8 lit. a i c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2,
    uważa się:
      przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje
      te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
    Należności ze stosunku pracy oraz umowy zlecenia /umowy o dzieło mogą być uznane za
    koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika
    /współpracownika w danym miesiącu.
    Przez „ogólny czas pracy w danym miesiącu” należy rozumieć wyłącznie czas faktycznie
    przepracowany. Zwracam uwagę, że pojęcie czasu pracy przeznaczonego na realizację
    działalności badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, odnosi się do czasu faktycznie poświęconego
    na tę działalność. Jednocześnie odliczeniu, co do zasady, podlegają wynagrodzenia
    zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe oraz dodatki i nagrody wraz ze
    sfinansowanymi przez płatnika składkami od tych należności określonymi w ustawie o
    systemie ubezpieczeń społecznych.
    Zwracam uwagę, że istotne jest, aby pracownicy (tj. osoby zatrudnione na podstawie
    umowy o pracę) oraz osoby świadczące pracę na podstawie umowy zlecenia lub dzieło
    faktycznie wykonywali zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych. Nie
    wystarczy zatem, że umowa o pracę bądź inny dokument potwierdza, że w zakresie
    kompetencji pracownika znajduje się wykonywanie czynności stanowiących realizację
    działalności badawczo-rozwojowej, pracownik świadczeniobiorca ten musi też faktycznie
    uczestniczyć w tych pracach. Tylko wówczas ich wynagrodzenia obejmujące koszty
    pracownicze będą mogły stanowić dla podatnika koszt kwalifikowany w całości.
    W sytuacji jednak, gdy pracownicy/współpracownicy wykonują obowiązki nie tylko
    związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadne jest wyodrębnienie (wyłączenie z
    ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzeń wypłaconych, a także składek od tych
    przychodów, określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest
    związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.
    Podkreślam, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy takiego podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Można zatem przyjąć, że
    podatnik korzystający z ulgi – dla celów dowodowych – winien prowadzić ewidencję czasu
    pracy poświęconego przez pracowników oraz osób świadczących pracę na podstawie
    umów cywilnoprawnych na działalność badawczo-rozwojową.
    W sytuacji, gdy w danym miesiącu pracownik/współpracownik otrzyma wyłącznie
    wynagrodzenie za czas, w którym nie będzie faktycznie realizował działalności badawczo-
    rozwojowej, wówczas to wynagrodzenie nie będzie stanowić kosztów kwalifikowanych, o
    których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Zatem koszty wynagrodzeń pracowników oraz składki określone w ustawie o systemie
    ubezpieczeń społecznych finansowane przez Panią mogą być uznane za koszty
    kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej w takiej części,
    w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Podsumowanie: wydatki poniesione na wynagrodzenia pracowników sfinansowane przez
    Panią składki z tytułu umów o prace, umów zlecenia/dzieło określone w ustawie o
    systemie ubezpieczeń społecznych – w części, w jakiej w danym miesiącu wykonują oni
    czynności w ramach działalności badawczo-rozwojowej – może Pani zaliczyć do kosztów
    kwalifikowanych w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Z wniosku wynika też, że w związku z działalnością badawczo-rozwojową ponosi Pani
    koszty materiałów i surowców.
    W odniesieniu do kosztów materiałów zużytych podczas prac badawczo-rozwojowych
    zwracam uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciem „materiały”, które nie zostało
    zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od fizycznych, stanowiąc przy
    tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały związane
    bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.
    W zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego
    pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.).
    W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości:
      Materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały
    to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka
    nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby
    wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólno-
    administracyjnej.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji tego pojęcia na gruncie
    przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi
    należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka
    powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego,
    roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.
    sjp.pwn.pl).
    Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    związku z poczynionymi powyżej uwagami, pozwala na zaliczenie do kosztów
    kwalifikowanych kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe
    przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe
    będzie jej prowadzenie. Innymi słowy – kosztami kwalifikowanymi są wydatki na surowce i
    materiały, bez których niemożliwe jest nie tylko prowadzenie samych badań, wdrażania
    różnych procesów w ramach działalności badawczo-rozwojowej, ale również, bez których
    niemożliwe byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i
    oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności
    nabywa Pani materiały i surowce, które są bezpośrednio wykorzystywane w Pani
    działalności badawczo-rozwojowej w szczególności są to: towary, kable, łączenia,
    obudowy, podzespoły, kleje i inne drobne elementy stanowiące funkcjonalne części
    roweru lub technologii produkcyjnych, a także (...).

    Zatem Pani wydatki na nabycie materiałów i surowców wpisują się w kategorię kosztów
    kwalifikowanych. To oznacza, że podlegają one odliczeniu w ramach ulgi badawczo-
    rozwojowej.
    Podsumowanie: przedstawione we wniosku ponoszone przez Panią wydatki na nabycie
    materiałów i surowców, które są bezpośrednio wykorzystywane w Pani działalności
    badawczo-rozwojowej, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pani wątpliwości budzi również kwestia dotycząca sprzętu specjalistycznego
    wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej przez Panią działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Przyjmuje się, że nabycie sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w przypadku którego istnieje możliwość
    przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w
    ramach tej działalności.
    Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych zakupu sprzętu specjalistycznego
    niebędącego środkiem trwałym, stanowiącego koszty uzyskania przychodów niezbędnego
    w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Z przepisu tego wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny uznać za
    koszty kwalifikowane, muszą być spełnione następujące warunki:
        sprzęt nie stanowi środka trwałego,
        zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego” oraz
        jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
        rozwojowej.
    Zatem przyjmuje się, że nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
    wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w
    przypadku którego istnieje możliwość przypisania go do działalności badawczo-
    rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach tej działalności.
    W związku z brakiem definicji pojęcia sprzętu specjalistycznego na gruncie przepisów
    podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy posłużyć się
    znaczeniem pojęcia „sprzęt” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie
    sprzęt oznacza
    „1) przedmiot użytkowy
    2) przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach” (www.sjp.pwn.pl).
    Pojęcie „specjalistyczny”, wg Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego,
    oznacza „związany z pewną specjalnością; dotyczący specjalisty lub specjalizacji; specjalny”.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach tej kategorii ponosi Pani
    wydatki na sprzęt specjalistyczny niebędący środkami trwałymi obejmujący w
    szczególności naczynia i przyborów laboratoryjne oraz urządzenia pomiarowe.
    Zatem wydatki na sprzęt specjalistyczny niebędący środkami trwałymi będą stanowić
    koszty kwalifikowane w takiej części, w jakiej ten sprzęt specjalistyczny będzie służyć
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Przy czym – w tej sytuacji powinna być prowadzona odrębna ewidencja każdego wydatku
    na sprzęt specjalistyczny niebędący środkiem trwałym służący działalności badawczo-
    rozwojowej.

    Podsumowanie: wydatki na sprzęt specjalistyczny niebędący środkami trwałymi
    wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej przez Panią działalności badawczo-
    rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych w celu skorzystania z ulgi badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w art. 26e tej ustawy.
    W odniesieniu do wydatków poniesionych na ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi
    równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o
    których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników
    prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - system
    szkolnictwa wyższego i nauki tworzą:
      1) uczelnie;
      2) federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, zwane dalej
      „federacjami”;
      4) instytuty naukowe PAN, działające na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 3,
      zwane dalej „instytutami PAN”;
      5) instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
      instytutach badawczych (Dz. U. z 2024 r. poz. 534);
      6) międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw
      działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej „instytutami
      międzynarodowymi”;
      6a) Centrum Łukasiewicz, działające na podstawie ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o
      Sieci Badawczej Łukasiewicz (Dz. U. z 2024 r. poz. 925 i 1089);
      6b) instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, zwane dalej
      „instytutami Sieci Łukasiewicz”;
      6c) Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, działające na podstawie
      ustawy z dnia 13 września 2018 r. o Centrum Medycznego Kształcenia
      Podyplomowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 570 i 1897), zwane dalej „CMKP”;
      7) Polska Akademia Umiejętności, zwana dalej „PAU”;
      8) inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i
      ciągły.
    Jako koszty działalności badawczo- rozwojowej poniesione przez Panią w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej wskazuje Pani również koszty poniesione nabycie
    usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie na
    potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    W wyżej cytowanym przepisie art. 26e ust. 2 pkt 4a ustawodawca wskazał, że do kosztów
    związanych z działalnością badawczo-rozwojową podatnik może zaliczyć koszty
    poniesione na nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na
    potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, pod warunkiem, że zakup
    usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem (Panią) w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy PIT.
    Zgodnie z tym przepisem podmiot powiązany – oznacza:
      a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden
      inny podmiot, lub
      b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:

          ten sam inny podmiot lub
          małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej
          wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
      c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub
      ca) spółkę, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, i jej komplementariusza, lub
      cb) spółkę, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. e, i jej wspólnika, lub
      d) podatnika i jego zagraniczny zakład;
    Mając na uwadze treść powyższego przepisu stwierdzam, że za koszty kwalifikowane,
    może Pani uznać ekspertyzy, opinie, usługi doradcze, usługi równorzędne poniesione na
    potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej tylko i wyłącznie wtedy, gdy
    zostaną one nabyte na podstawie umowy od jednostek naukowych wskazanych w wyżej
    cytowanym przepisie, a także wydatki poniesione nabycie od takiego podmiotu wyników
    prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-
    rozwojowej. Jak również koszt taki mogą stanowić koszty poniesione przez Panią na
    nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wykorzystanej wyłącznie na
    potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, pod warunkiem, że zakup
    usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z Panią w rozumieniu art.
    23m ust. 1 pkt 4 ustawy PIT.
    W odniesieniu do wydatków, które ponosi Pani na składniki majątku stanowiące środki
    trwałe (sprzęt, maszyny i urządzenia wykorzystywane do produkcji i projektowania
    prototypów oraz wartości niematerialne i prawne w realizowanych projektach
    wykorzystywane w prowadzonej przez Panią działalności badawczo-rozwojowej,
    stwierdzam, co następuje.
    Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (...).
    W przypadku odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej przez Panią
    działalności badawczo-rozwojowej wskazuję, że ich podstawą zaliczenia w poczet kosztów
    kwalifikowanych jest art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Choć ustawodawca nie użył w tym przepisie sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie
    wskazał, że do kosztów kwalifikowanych podatnicy mogą zaliczać dokonywane w danym
    roku podatkowym, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane
    w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    To sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych w całości stanowią koszt kwalifikowany, jeżeli składniki te są
    rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie składniki są częściowo wykorzystywane do działalności
    badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, działalności podstawowej
    niezwiązanej z działalnością badawczo-rozwojową, to w takim przypadku koszty odpisów
    amortyzacyjnych stanowią koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe
    oraz wartości niematerialne i prawne służą prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zatem może Pani zaliczyć do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 26e ust. 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ramach limitów, odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych opisanych

    we wniosku i wykorzystywanych w prowadzonej przez Panią działalności, jeżeli są
    rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez
    Panią.
    Podsumowanie: ponoszone przez Panią koszty odpisów amortyzacyjnych od opisanych
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych do
    działalności badawczo-rozwojowej stanowią u Pani koszty kwalifikowane w rozumieniu
    art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pozostaje zatem jeszcze ocena, czy miała Pani prawo do skorzystania z omawianej ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    1) prowadziła Pani działalność badawczo-rozwojową,
    2) w ramach działalności badawczo-rozwojowej poniosła Pani koszty będące kosztami
      kwalifikowanymi w rozumieniu art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych,
    3) koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-
      rozwojową, były zaliczane, w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności
      gospodarczej prowadzonej przez Panią, w tym przez odpisy amortyzacyjne,
    4) koszty kwalifikowane nie zostały uwzględnione przez Panią w kalkulacji dochodu
      zwolnionego z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych,
    5) koszty mające podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową
      nie zostały odliczone przez Panią od podstawy obliczenia podatku oraz nie zostały
      zwrócone Pani w jakiejkolwiek formie,
    6) w prowadzonej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 16) wyodrębniała Pani
      koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    To oznacza, że zostały spełnione przesłanki do zastosowania ulgi na działalność badawczo-
    rozwojową. Zatem przysługiwało Pani prawo do skorzystania z ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Była Pani uprawniona do odliczenia kosztów kwalifikowanych związanych z
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Posumowanie: była Pani zatem uprawniona do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej,
    a tym samym mogła Pani odliczyć od podstawy obliczenia podatku wskazane we wniosku
    koszty kwalifikowane związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

## Dodatkowe informacje

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią a i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja

        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.