Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP3.4512.76.2016.2.JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-11-22
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy przekazywane kontrahentom egzemplarze produkowanego obuwia stanowią próbki oraz wskazania, czy w związku z ich przekazaniem kontrahentom wystąpi obowiązek naliczenia podatku należnego.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; obuwie; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; próbki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2016 r. (data wpływu 16 września 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 października 2016 r. (data wpływu 2 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy przekazywane kontrahentom egzemplarze produkowanego obuwia stanowią próbki oraz wskazania, czy w związku z ich przekazaniem kontrahentom wystąpi obowiązek naliczenia podatku należnego (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy przekazywane kontrahentom egzemplarze produkowanego obuwia stanowią próbki oraz wskazania, czy w związku z ich przekazaniem kontrahentom wystąpi obowiązek naliczenia podatku należnego. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 28 października 2016 r. (data wpływu 2 listopada 2016 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz brakującą opłatę.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Nowo powstała Spółka zajmuje się produkcją i dystrybucją obuwia ortopedycznego i jest czynnym podatnikiem VAT.

Odbiorcą produktów są wyspecjalizowane sklepy ortopedyczne.

W celu zwiększenia przychodów, Spółka podejmuje szereg różnorodnych działań reklamowych zmierzających do znalezienia odbiorców i zwiększenia ilości sprzedawanych produktów. Z tego powodu, że buty ortopedyczne są skierowane do bardzo wąskiego grona odbiorców, Firma prężnie poszukuje potencjalnych odbiorców w Unii i poza Unią.

Spółka uczestniczy w targach krajowych i zagranicznych, a jej przedstawiciele handlowi nawiązują nowe kontakty handlowe z kontrahentami i aby rozreklamować produkty Wnioskodawcy, a tym samym zachęcić potencjalnych odbiorców, Firma przekazuje nieodpłatnie w celach niehandlowych próbki butów. Promocyjny charakter przekazywanych próbek butów ortopedycznych wiąże się głównie z zamiarem zapoznania potencjalnego nabywcy z towarem, a przez to skłonienie go do zakupu. Przekazanie na cele promocyjne butów, to nie tylko przekazanie potencjalnym nabywcom, ale także podmiotom mogącym ocenić walory produktu i w ten sposób wpłynąć na ostatecznych nabywców. Wydawanie powyższych próbek ukierunkowane jest na pozyskanie nowych klientów, zawarcie nowych kontraktów i ma na celu osiągnięcie przychodu.

100% dotychczasowej sprzedaży odbywa się na podstawie zamówień złożonych w oparciu o próbki, które wizualnie informują klientów o aktualnej ofercie handlowej pod względem koloru i wzornictwa. Powyższa działalność jest jednym z podstawowych sposobów nawiązania kontaktów handlowych w kraju i zagranicą.

Przekazywane próbki butów opatrzone są logo firmy oraz karton, w którym spakowane są buty, zawiera następującą informację: PRÓBKI BEZ WARTOŚCI HANDLOWEJ, w języku angielskim.

Ponadto, w piśmie z dnia 28 października 2016 r. (data wpływu 2 listopada 2016 r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu do uzupełnienia wniosku, Zainteresowany udzielił następujących odpowiedzi:

1.  Na pytanie: „Kto jest podmiotem, o którym mowa we wniosku, mogącym ocenić walory produktu i w ten sposób wpłynąć na ostatecznych nabywców?”. Wnioskodawca wskazał: „Podmiotem są wyspecjalizowane sklepy ortopedyczne w Niemczech, Szwecji, Danii, Luksemburgu, Austrii, Szwajcarii i w Polsce. W przyszłości jest pomysł, aby poszerzyć rynek sprzedaży o sklepy sportowe”.
2.  Natomiast na pytanie: „Czy odbiorcą nieodpłatnie przekazanych butów ortopedycznych są wyłącznie wyspecjalizowane sklepy medyczne?” Zainteresowany odpowiedział: „Odbiorcami butów są sklepy ortopedyczne i przedstawiciele handlowi, którzy przedstawiają próbki – wzory butów na prezentacjach w sklepach ortopedycznych, targach, wystawach, szukając i nawiązując nowe kontakty”. Na pytanie: „Jeśli tak, to czy sklepy te mogą przekazać buty ortopedyczne ostatecznemu klientowi?”. Wnioskodawca wskazał: „Nie. Każda para zawiera informację „Produkt bez wartości handlowej”. A ponadto próbki butów są przekazywane do sklepów, aby sklep mógł zapoznać się z jakością, wyglądem, kolorystyką, modelem i wykonaniem obuwia. Obuwie jest przekazywane do testowania, a nie do przekazywania ostatecznemu klientowi. Opinia dla Wnioskodawcy jest bardzo ważna, ponieważ sklepy polecają produkty ostatecznemu klientowi, co wiąże się w przyszłości z osiągnięciem przychodów. Sklepy ortopedyczne dokonują zakupu po cenach hurtowych, a sprzedają ze swoją marżą, w ten sposób również osiągając dochód”.
3.  Na pytanie: „Czy Wnioskodawca samodzielnie przekazuje nieodpłatnie buty ortopedyczne ostatecznemu konsumentowi?”. Zainteresowany odpowiedział: „Nie, przedstawiciele handlowi działając w krajach Unii Europejskiej i poza Unią, nawiązują kontakty w sklepach ortopedycznych i na tej podstawie zbierają zamówienia, które realizuje Zainteresowany. Warunkiem nawiązania współpracy ze sklepami jest przetestowanie produktów Wnioskodawcy, która polega właśnie na przekazywaniu nieodpłatnie butów. Przedstawiciel handlowy od sprzedaży otrzymuje prowizję, dlatego jest w jego interesie zdobyć jak najwięcej klientów, a tym samym zamówień, a nie przekazywanie nieodpłatnie butów. Indywidualny, ostateczny klient może zakupić buty tylko w sklepie ortopedycznym lub przez stronę internetową. Wnioskodawca nie wysyła ostatecznemu klientowi próbek butów”.
4.  Zaś na pytanie: „Czy przekazywanie nieodpłatnie butów ortopedycznych ma charakter handlowy?”. Wnioskodawca wskazał: „Nie. Każda para zawiera informację „próbka bez wartości handlowej” w języku angielskim”.
5.  Natomiast na pytanie: „Czy przekazywane nieodpłatnie buty ortopedyczne mają wartość użytkową (konsumpcyjną) dla otrzymującego?”. Zainteresowany odpowiedział: „Przekazywane nieodpłatnie buty nie zawsze mają wartość użytkową, ponieważ zdarza się, że Wnioskodawca wysyła po 1 sztuce modelu butów do testowania”.
6.  Na pytanie: „Czy używanie butów ortopedycznych służy zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego?”. Wnioskodawca wskazał: „Tak, ale tylko w zakresie wykorzystania go dla celów handlowych”. Zaś na pytanie „Jeśli tak, to czy zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji butów ortopedycznych i ma skłonić odbiorcę do zakupu promowanego towaru?” Zainteresowany udzielił następujących informacji: „Tak, tylko w ten sposób Wnioskodawca może przekonać i zdobyć zaufanie do produktów odbiorców, w tym wypadku sklepów ortopedycznych. Sklepy ortopedyczne po przetestowaniu butów polecają produkty swoim klientom. Sklepy ortopedyczne nie chcą polecać butów, których nie znają, dlatego taka forma promocji, w początkowej fazie sprzedaży jest potrzebna, dopóki produkty Zainteresowanego nie zdobędą zaufania klientów”.
7.  Natomiast na pytanie: „Czy przekazywanie nieodpłatnie butów ortopedycznych może eliminować lub ograniczać potrzebę dokonania zakupów tego towaru przez ostatecznego konsumenta?”. Zainteresowany wskazał: „Nie, dotychczasowa sprzedaż jest oparta w głównej mierze na takiej promocji. Wnioskodawca jest nową firmą, która dopiero wchodzi na rynek, produkty skierowane są do wąskiego grona odbiorców, a ponadto w dzisiejszych czasach bardzo trudno jest zdobyć zaufanie klienta, dlatego bez promocji Zainteresowany nie zdobyłby dotychczasowych odbiorców, nie mógłby się rozwijać i nie osiągałby przychodów”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 2).

Czy przekazywane kontrahentom egzemplarze produkowanego obuwia, stanowią próbki w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym, nie wystąpi obowiązek naliczenia podatku należnego w związku z przekazaniem ich kontrahentom?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że przekazane egzemplarze obuwia spełniają definicję próbki w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, zdaniem Zainteresowanego, nie wystąpi obowiązek naliczenia podatku należnego w związku z przekazaniem ich kontrahentom.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych”.

Natomiast w ust. 3 ustawa określa, że przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

W art. 7 ust. 7 ustawodawca stwierdza, że przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika:

1.  ma na celu promocję tego towaru oraz
2.  nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.

W związku z powyższą definicją przekazanie egzemplarza obuwia potencjalnym klientom w celu promocji towaru i zachęcenia do dokonywania większych zamówień, należy uznać za próbkę, w związku z czym nie wystąpi obowiązek naliczenia podatku VAT od przekazania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika (art. 7 ust. 3 ustawy).

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości lub próbki.

Natomiast definicja próbki zawarta została w art. 7 ust. 7 ustawy, zgodnie z którym przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika:

1.  ma na celu promocję tego towaru oraz
2.  nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.

Powyższy przepis wskazuje więc, że próbką jest niewielka ilość towaru lub jego egzemplarz zachowujący cechy i właściwości danego towaru. Przekazanie próbki nie podlega opodatkowaniu, jeżeli ma miejsce w celach promocyjno-reklamowych, czyli umożliwia klientom (potencjalnym klientom) poznanie właściwości i efektów działania towaru oferowanego przez podatnika, a dzięki temu wychwycenie jego zalet lub wad oraz różnic w porównaniu z innymi produktami dostępnymi na rynku. Przekazanie próbki służy zachęceniu odbiorcy do zakupu oferowanego towaru. Należy jednak zauważyć, że o uznaniu towaru za próbkę, obok innych przesłanek, decyduje brak charakteru handlowego przekazania, oceniany ze względu na ilość lub wartość przekazywanych przez podatnika próbek. W sytuacji, gdy pokrywają one lub mogą pokryć – ze względu na swoją ilość lub wartość – jego potencjalne zapotrzebowanie na dany towar lub część tego zapotrzebowania, eliminując lub ograniczając potrzebę dokonania zakupów tego towaru, uznać należy, że wspomniana przesłanka nie jest spełniona, a w konsekwencji nie ma również zastosowania wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy, który jako przepis szczególny i wyjątkowy nie powinien być interpretowany w sposób prowadzący do rozszerzenia zakresu jego stosowania.

Należy zaznaczyć, że dopiero łączne spełnienie przesłanek wynikających z art. 7 ust. 7 ustawy, pozwala uznać dany towar za „próbkę” i w konsekwencji, zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 3 ustawy, wyłączyć przekazanie (wręczenie) towaru z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 30 września 2010 r. sygn. C-581/08 w sprawie EMI Group Ltd v. The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, gdzie Trybunał zdefiniował próbkę jako „egzemplarz okazowy produktu, mający na celu promocję jego sprzedaży i pozwalający na ocenę jego cech i właściwości bez wykorzystania końcowego innego niż nieodłącznie powiązane z takimi działaniami promocyjnymi. Prawo krajowe nie może ograniczyć tego pojęcia w sposób ogólny jedynie do egzemplarzy okazowych mających postać inną niż przeznaczona do sprzedaży lub jedynie do pierwszego z serii jednakowych egzemplarzy okazowych przekazywanych przez podatnika na rzecz tego samego odbiorcy bez uwzględnienia charakteru przedstawianego produktu oraz okoliczności gospodarczych właściwych dla każdej czynności przekazania egzemplarzy okazowych”.

Zdaniem TSUE, niezasadne jest objęcie wyłączeniem z VAT „(\`(...)\`) jedynie takich egzemplarzy okazowych, które są różne od przedstawianego przez nie produktu, zważywszy że w wielu wypadkach udostępnienie egzemplarzy okazowych w postaci odpowiadającej produktowi końcowemu stanowi niezbędny element jego oceny”. W związku z powyższym, wyłączeniu z opodatkowania VAT powinno podlegać również przekazanie tych egzemplarzy okazowych (próbek), które mają postać produktów końcowych znajdujących się w ofercie danej spółki.

Powyższy wyrok dotyczył wykładni art. 5 ust. 6 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE L Nr 145, s. 1, z późn. zm.) – zdanie drugie – wyłączającego przekazanie próbek towarów i prezentów o małej wartości z opodatkowania podatkiem VAT.

Natomiast art. 5 ust. 6 Szóstej Dyrektywy (obecnie uregulowanym w art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.) stanowi, że wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów. Za odpłatną dostawę towarów nie uznaje się jednakże wykorzystania do celów działalności przedsiębiorstwa podatnika towarów stanowiących prezenty o niskiej wartości i próbki.

Jednocześnie przy rozważeniu, czy określone czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią „przekazanie próbek towarów” należy uwzględnić wszystkie istotne okoliczności i rozważenie ich pod kątem spełnienia przesłanek określonych w art. 7 ust. 7 ustawy.

Z przestawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka zajmuje się produkcją i dystrybucją obuwia ortopedycznego i jest czynnym podatnikiem VAT. Odbiorcą produktów są wyspecjalizowane sklepy ortopedyczne.

Spółka uczestniczy w targach krajowych i zagranicznych, a jej przedstawiciele handlowi nawiązują nowe kontakty handlowe z kontrahentami. Aby rozreklamować produkty, a tym samym zachęcić potencjalnych odbiorców, Firma przekazuje nieodpłatnie w celach niehandlowych próbki butów. Promocyjny charakter przekazywanych próbek butów ortopedycznych wiąże się głównie z zamiarem zapoznania potencjalnego nabywcy z towarem, a przez to skłonienie go do zakupu. Przekazanie na cele promocyjne butów, to nie tylko przekazanie potencjalnym nabywcom, ale także podmiotom mogącym ocenić walory produktu i w ten sposób wpłynąć na ostatecznych nabywców. Wydawanie powyższych próbek ukierunkowane jest na pozyskanie nowych klientów, zawarcie nowych kontraktów i ma na celu osiągnięcie przychodu.

100% dotychczasowej sprzedaży odbywa się na podstawie zamówień złożonych w oparciu o próbki, które wizualnie informują klientów o aktualnej ofercie handlowej pod względem koloru i wzornictwa. Powyższa działalność jest jednym z podstawowych sposobów nawiązania kontaktów handlowych w kraju i zagranicą.

Przekazywane próbki butów opatrzone są logo firmy oraz karton, w którym spakowane są buty, zawiera następującą informację: PRÓBKI BEZ WARTOŚCI HANDLOWEJ, w języku angielskim.

Podmiotami mogącymi ocenić walory produktu i w ten sposób wpłynąć na ostatecznych nabywców są wyspecjalizowane sklepy ortopedyczne.

Odbiorcami butów są sklepy ortopedyczne i przedstawiciele handlowi, którzy przedstawiają próbki – wzory butów na prezentacjach w sklepach ortopedycznych, targach, wystawach, szukając i nawiązując nowe kontakty.

Sklepy te nie mogą przekazać butów ortopedycznych ostatecznemu klientowi. Każda para zawiera informację „Produkt bez wartości handlowej”. A ponadto próbki butów są przekazywane do sklepów, aby sklep mógł zapoznać się z jakością, wyglądem, kolorystyką, modelem i wykonaniem obuwia. Obuwie jest przekazywane do testowania, a nie do przekazywania ostatecznemu klientowi. Opinia dla Wnioskodawcy jest bardzo ważna, ponieważ sklepy polecają produkty ostatecznemu klientowi, co wiąże się w przyszłości z osiągnięciem przychodów.

Wnioskodawca samodzielnie nie przekazuje nieodpłatnie butów ortopedycznych ostatecznemu klientowi. Przedstawiciele handlowi działając w krajach Unii Europejskiej i poza Unią, nawiązują kontakty w sklepach ortopedycznych i na tej podstawie zbierają zamówienia, które realizuje Zainteresowany. Warunkiem nawiązania współpracy ze sklepami jest przetestowanie produktów Wnioskodawcy, która polega właśnie na przekazywaniu nieodpłatnie butów.

Przedstawiciel handlowy od sprzedaży otrzymuje prowizję, dlatego jest w jego interesie zdobyć jak najwięcej klientów, a tym samym zamówień, a nie przekazywanie nieodpłatnie butów.

Indywidualny, ostateczny klient może zakupić buty tylko w sklepie ortopedycznym lub przez stronę internetową. Wnioskodawca nie wysyła ostatecznemu klientowi próbek butów.

Przekazywanie nieodpłatnie butów ortopedycznych nie ma charakteru handlowego.

Przekazywane nieodpłatnie buty nie zawsze mają wartość użytkową, ponieważ zdarza się, że Wnioskodawca wysyła po 1 sztuce modelu butów do testowania.

Używanie butów ortopedycznych służy zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego, ale tylko w zakresie wykorzystania go dla celów handlowych.

Zaspokojenie potrzeb odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji butów ortopedycznych i ma skłonić odbiorcę do zakupu promowanego towaru. Tylko w ten sposób Wnioskodawca może przekonać i zdobyć zaufanie do produktów odbiorców, w tym wypadku sklepów ortopedycznych. Sklepy ortopedyczne po przetestowaniu butów polecają produkty swoim klientom.

Sklepy ortopedyczne nie chcą polecać butów, których nie znają, dlatego taka forma promocji, w początkowej fazie sprzedaży jest potrzebna, dopóki produkty Zainteresowanego nie zdobędą zaufania klientów.

Przekazywanie nieodpłatnie butów ortopedycznych nie może eliminować lub ograniczać potrzeby dokonania zakupów tego towaru przez ostatecznego konsumenta. Dotychczasowa sprzedaż jest oparta w głównej mierze na takiej promocji.

Wnioskodawca jest nową firmą, która dopiero wchodzi na rynek, produkty skierowane są do wąskiego grona odbiorców, a ponadto w dzisiejszych czasach bardzo trudno jest zdobyć zaufanie klienta, dlatego bez promocji Zainteresowany nie zdobyłby dotychczasowych odbiorców, nie mógłby się rozwijać i nie osiągałby przychodów.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy przekazywane kontrahentom egzemplarze produkowanego obuwia stanowią próbki oraz czy w związku z ich przekazaniem kontrahentom wystąpi obowiązek naliczenia podatku należnego.

Przy rozważeniu, czy określone czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią „przekazanie próbek towarów” należy uwzględnić wszystkie istotne okoliczności.

Konfrontując wymienione wyżej warunki z okolicznościami przedstawionymi we wniosku należy zauważyć, że brak spełnienia chociażby jednego spośród stawianych przez ustawodawcę warunków względem „próbki”, przekreśla możliwość spełnienia definicji zawartej w art. 7 ust. 7 ustawy. Ustawodawca sformułował kilka warunków, przy czym jedne z nich odnoszą się do ilości, sposobu oznaczenia, oraz cech i właściwości towaru, a inne określają cel, jaki ma towarzyszyć przekazaniu (wręczeniu) ich przez podatnika.

Podkreślenia wymaga, że próbka reprezentuje cechy produktu gotowego, a zatem dla zachowania tożsamości cech towaru musi zachować wszystkie istotne cechy charakterystyczne substancji lub towarów, których dotyczy. Niemniej jednak w sytuacji, gdy przekazywane towary pokrywają lub mogą pokryć – ze względu na swoją ilość lub wartość – potencjalne zapotrzebowanie klienta na dany towar lub część tego zapotrzebowania, eliminując lub ograniczając potrzebę dokonania zakupów tego towaru, uznać należy, że wspomniana przesłanka nie jest spełniona.

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem przekazania są pełnowartościowe egzemplarze obuwia ortopedycznego, a odbiorcami butów są sklepy ortopedyczne i przedstawiciele handlowi, którzy przedstawiają próbki – wzory butów na prezentacjach w sklepach ortopedycznych, targach, wystawach, szukając i nawiązując nowe kontakty. Spółka poinformowała również, że zdarza się, iż Wnioskodawca wysyła po 1 sztuce modelu butów do testowania. Z opisu sprawy wynika, że buty te przekazywane są sklepom ortopedycznym do testowania, nie zaś ostatecznemu klientowi. Sklepy te mogą w ten sposób zapoznać się z jakością, wyglądem, kolorystyką, modelem i wykonaniem obuwia. Istotne jest również stwierdzenie Wnioskodawcy, że warunkiem nawiązania współpracy ze sklepami jest przetestowanie produktów Spółki. Jak również wskazano we wniosku, wydawanie powyższych próbek ukierunkowane jest na pozyskanie nowych klientów, zawarcie nowych kontraktów i ma na celu osiągnięcie przychodu. Zatem celem nieodpłatnego przekazania produktów do sklepów jest promocja butów ortopedycznych produkowanych przez Wnioskodawcę. Natomiast cel promocyjny, jaki towarzyszy przekazaniu próbki danego towaru, można uznać za zrealizowany w sytuacji, gdy odbiorca, konsument (potencjalny klient) ma okazję zapoznać się z danym produktem, poznając jego właściwości, co w dalszej kolejności ma sprzyjać zachęceniu go do nabycia pełnowartościowego egzemplarza tego towaru (ma to miejsce w analizowanej sprawie). Ponadto Zainteresowany wskazał, że zaspokojenie potrzeb odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji butów ortopedycznych i ma skłonić odbiorcę do zakupu promowanego towaru. Tylko w ten sposób Zainteresowany może przekonać i zdobyć zaufanie do produktów odbiorców, w tym wypadku sklepów ortopedycznych. Sklepy ortopedyczne po przetestowaniu butów polecają bowiem produkty swoim klientom – konsumentom. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nie przekazuje butów ostatecznemu odbiorcy, a każda para butów zawiera informację „Produkt bez wartości handlowej”. Zatem – jak wynika z opisu sprawy – produkt ten może być identyfikowany jako próbka.

W konsekwencji, w omawianej sprawie przekazanie egzemplarzy produkowanego obuwia jest w pełni uzasadnione, ponieważ potrzeba reklamy i promocji wymaga pokazania pełnowartościowego produktu, jakim za pośrednictwem sklepu ortopedycznego, ostateczny klient byłby zainteresowany. Wobec powyższego należy uznać, że w sytuacji, gdy przekazanie egzemplarzy butów ortopedycznych ma na celu przetestowanie tych produktów i ich promocję, a wydanie tych towarów nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru, wówczas egzemplarze produkowanego obuwia spełniają definicję próbki określonej w art. 7 ust. 7 ustawy, i w konsekwencji ich przekazanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy wskazać należy, że jeżeli nieodpłatne przekazanie przez Spółkę kontrahentom egzemplarzy produkowanego obuwia ma na celu promocję towaru i nie służy zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, to egzemplarze te stanowią próbki, w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy, a ich przekazanie wyłączone jest spod opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy. W konsekwencji powyższego nie wystąpi obowiązek naliczenia podatku należnego przez Wnioskodawcę w związku z ich przekazaniem kontrahentom.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy przekazywane kontrahentom egzemplarze produkowanego obuwia stanowią próbki oraz wskazania, czy w związku z ich przekazaniem kontrahentom wystąpi obowiązek naliczenia podatku należnego (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Natomiast, kwestia dotycząca stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych zostanie załatwiona odrębnym pismem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto, tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.