Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.31.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-28
Teza: Opodatkowanie kwoty wypłaconej przez bank z tytułu
zawarcia ugody związanej z przewalutowaniem kredytu z
waluty obcej na walutę polską.
Słowa kluczowe: kredyt
kwota-kwota dodatkowa
nadpłata
opodatkowanie
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    13 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 18 grudnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 lutego 2025 r. (wpływ 28
    lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:
      A.A. (...)
    2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
    · B.B. (...)
    · C.C. (...)
    Opis stanu faktycznego
    12 września 2008 r. A.A., B.B., C.C. zawarli z (...) S.A. (dalej „Bank”) umowę kredytu
    mieszkaniowego (...) o nr (...) (dalej „Umowa”).
    Celem kredytu było finansowanie części zakupu lokalu mieszkalnego.
    Udzielony kredyt na podstawie Umowy był kredytem hipotecznym, ponieważ
    zabezpieczeniem spłaty kredytu była m.in. hipoteka.
    Łącznie Bank wypłacił w PLN tytułem Umowy kwotę 264.278,53 zł stanowiącą
    równowartość 128.197,20 CHF stosując kurs sprzedaży obowiązujący w Banku w chwili
    uruchomienia transz kredytu.
    W związku z realizacją Umowy, od daty jej zawarcia do 5 maja 2022 r. uiścili Państwo na
    rzecz Banku łącznie kwotę 404.920,23 zł. Różnica między kwotą wpłaconą na rzecz Banku
    z tytułu Umowy, a kwotą rzeczywiście wypłaconą przez Bank wyniosła 140.641,70 zł, która
    odzwierciedlała rzeczywistą wysokość Państwa roszczenia z tytułu Umowy.
    W czasie trwania umowy kredytowej, koszty kredytu ponosiła Pani A.A.
    Pozwem z 27 października 2022 r. wnieśli Państwo do Sądu Okręgowego w (...) pozew o
    zapłatę kwoty 404.920,23zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia
    7 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty.
    W pozwie wskazywali Państwo na nieważność bezwzględną Umowy oraz niedozwolony
    charakter postanowień (art. 385 (1) § 1 k.c.), których usunięcie z Umowy skutkowało
    upadkiem (nieważnością) Umowy.
    Przedmiotem żądania pozwu w zakresie zapłaty był zwrot nienależnie uiszczonych rat
    kredytu oraz innych kosztów za okres od dnia zawarcia Umowy do dnia 5 maja 2022 r.
    Z ostrożności procesowej sformułowano również w pozwie roszczenie ewentualne (tzw.
    roszczenie o odfrankowienie) o zasądzenie kwoty 175.330,03 zł wraz z odsetkami
    ustawowymi za opóźnienie od dnia 7 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty, pobranej przez
    Bank nienależnie, tytułem rat kredytu, zawyżonych w wyniku bezpodstawnego ustalenia
    przez Bank salda kredytu w CHF, podczas gdy kredyt został wypłacony w złotych oraz w
    wyniku stosowania przez Bank niedozwolonej klauzuli dot. przeliczania rat kapitałowo
    odsetkowych.
    Sąd Okręgowy w (...) rozpoznawał sprawę pod. sygn. akt (...).

    Państwa dążeniem, wobec naruszenia przez Bank przepisów prawa, było odzyskanie
    nienależnie uiszczonych przez Kredytobiorców kwot przewyższających kwotę wypłaconego
    kapitału kredytu.
    W trakcie postępowania sądowego Bank wystąpił z propozycją zawarcia ugody, która
    zakończyłaby spór dotyczący kwestionowanej Umowy.
    W toku procesu toczącego się przed Sądem Strony uzgodniły warunki ugody pozasądowej.
    Propozycję ugody z Bankiem należy traktować jako zwrot przez Bank środków, które w
    wyniku ugody zostaną uznane za nienależnie wpłacone do Banku tytułem kredytu i
    odsetek od kredytu oraz spowodują odstąpienie przez Kredytobiorców od dochodzenia
    dalszych roszczeń wobec Banku z tytułu Umowy.
    12 listopada 2024 r. Strony zawarły ugodę pozasądową, w oparciu o którą zakończono
    spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy (oraz
    jej ważności). Zawarcie ugody skutkowało cofnięciem powództwa ze zrzeczeniem się przez
    Państwa roszczenia. Bank i Państwo zawarliście ugodę w celu polubownego zakończenia
    sporu i uchylenia stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, poprzez
    przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i
    zasad spłaty wierzytelności kredytowej.
    Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na
    podstawie Umowy został rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. 12 września
    2008 r. stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach określonych w ugodzie.
    W § 1. ust. 4 ugody z bankiem zawarte jest stwierdzenie, że strony dokonają rozliczenia w
    oparciu o założenie zmiany waluty zadłużenia określonej w Umowie na walutę polską.
    Na mocy ugody Bank zwrócił Państwu poniższe kwoty, a także dokonał zwrotu kosztów
    procesu:
    a. koszty zastępstwa prawnego w wysokości 10.800 PLN;
    b. połowę opłaty od pozwu w wysokości 500 PLN.
    W § 1 ust. 7 ugody jest wzmianka o zestawieniu stanowiącym podstawę wyliczenia
    nadpłaty kwoty kredytu w PLN na dzień 12 listopada 2024 r.
    W § 5 ust. 3 ugody wskazano, że Bank w terminie 21 dni od daty ugody wypłaci Państwu
    kwotę dodatkową w wysokości 97.004,75 zł, a także Bank poinformował Państwa, że w
    związku z wypłatą ww. kwoty powstaje po Państwa stronie przychód, a na Banku ciąży
    wykonanie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie PIT-11).
    W konsekwencji zawarcia ugody Bank zwrócił Państwu łączną kwotę 97.004,75 zł tytułem
    zwrotu środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy przekazali Państwo na
    rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu na podstawie Umowy.
    Ww. kwota została uzgodniona przez Strony w drodze negocjacji ugodowych, w toku
    których zarówno Bank, jak i Państwo dokonaliście wzajemnych ustępstw.
    Kwota, na którą składa się łączna suma wpłat dokonanych przez Państwa na rzecz Banku z
    tytułu Umowy pomniejszona o łączny zwrot otrzymany z Banku nie jest niższa niż kwota
    uzyskanego przez Państwa kapitału kredytu. Jak wskazano powyżej wpłacili Państwo na
    poczet Umowy co najmniej kwotę 140.641,70 zł przewyższającą wypłaconą Państwu przez
    Bank kwotę kapitału.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Wszyscy współkredytobiorcy zgodnie z treścią umowy kredytowej byli zobowiązani do
    spłaty kredytu.
    Wszyscy współkredytobiorcy byli stronami ugody z Bankiem.
    Ugoda zawierała jednakowe ustalenia dla wszystkich kredytobiorców.

    Zgodnie z Państwa intencjami przy zawieraniu ugody z Bankiem, niniejsza kwota
    pokrywała Państwa roszczenia objęte sporem sądowym w zakresie otrzymanych przez
    Bank świadczeń nienależnych w wyniku spłaty przez Państwa na rzecz Banku rat
    kapitałowo-odsetkowych.

## Pytanie

Czy otrzymana przez Państwa w wyniku ugody z Bankiem, tj. (...) S.A. łączna kwota
    97.004,75 zł stanowić będzie przychód i czy w związku z tym powstanie po Państwa
    stronie obowiązek podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów
    ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz.
    2647)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, łączna kwota zwróconych środków pieniężnych przez Bank na
    podstawie ugody w wysokości 97.004,75 zł nie stanowi przychodu do opodatkowania.
    Ustawodawca w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. wymienia źródła przychodów, z których przychód
    (dochód) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Nienależne świadczenie w podanym rozumieniu przyjętym w art. 410 w zw. z art. 405
    Kodeksu Cywilnego nie zostało wymienione jako odrębne źródło przychodów w art. 10
    ust. 1 pkt 1-8 u.p.d.o.f.
    Mając na uwadze fakt, iż w ugodzie nie została wskazana podstawa, na jakiej Bank
    zobowiązany jest do zwrotu na Państwa rzecz łącznej kwoty 97.004,75 zł, kwota ta tym
    bardziej nie powinna podlegać opodatkowaniu, jako że zgodnie z treścią ugody mają
    Państwo otrzymać zwrot tego, co w czasie trwania Umowy było świadczone. Zwrot tego,
    co świadczono nie stanowi przychodu.
    Bank na podstawie Umowy udzielił kredytu na łączną kwotę 264.278,53 zł. Tym samym
    Bank pobrał bezpodstawnie świadczenie nienależne w łącznej kwocie 361.283,28 zł, a
    otrzymana w wyniku ugody kwota stanowi zwrot części kosztu poniesionego w związku z
    zawarciem z Bankiem Umowy.
    Otrzymanie zwrotu nie stanowi żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi do stanu
    rozliczeń, który jest zgodny z prawem, tj. stanowi następstwo pozbawienia Umowy jej
    abuzywnych postanowień. Kwota przekazana nam przez Bank na podstawie ugody nie
    spowoduje faktycznego przyrostu Państwa majątku.
    Ponadto u.p.d.o.f. określa dochód jako nadwyżkę przychodów nad kosztami ich uzyskania
    (art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.). Przychód podatkowy warunkuje możliwość powstania dochodu
    podatkowego w tym znaczeniu, że dopóki nie mamy do czynienia z przychodem w sensie
    podatkowym, dopóty nie może powstać dochód podatkowy. Otrzymanego zwrotu nie
    można traktować w kategorii przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 11 u.p.d.o.f.,
    ponieważ w tej sytuacji nie następuje po Państwa stronie żadne przysporzenie majątkowe.
    W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2017 r. sygn. akt II
    FSK 164/15 wskazano, że:
      (...) jak stanowi przepis art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-
      16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do
      dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
      wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
      Przytoczona definicja przychodu wyprowadzona na podstawie tych przepisów ma
      charakter ogólny, a zatem będzie ona w użyciu wówczas, gdy zastosowania nie będą
      znajdować regulacje szczegółowe, inaczej opisujące danego rodzaju przychód. Należy
      również pamiętać, że przepisy art. 11 u.p.d.o.f. trzeba interpretować w powiązaniu z
      przepisami art. 10 oraz art. 12-20 u.p.d.o.f., co pozwala na ustalenie, czy dana kwota
      lub świadczenie przynależą do któregokolwiek ze źródeł przychodów podatkowych.

      Jeżeli nie będzie możliwe przyporządkowanie danego świadczenia do jakiegokolwiek
      źródła przychodu (w tym również do " innych źródeł przychodu" - art. 20 u.p.d.o.f.),
      to nie będzie ono mogło być uznane za przychód podatkowy, choćby nawet
      odpowiadało ogólnej definicji przychodu zawartej w przepisach art. 11 u.p.d.o.f.
      Mimo że nie wynika to wprost z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., za przychody podatkowe
      mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.
      Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego
      otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Stąd też wszystkie kwoty otrzymywane
      "tytułem zwrotnym" nie są zaliczane do przychodów podatkowych.
    Podsumowując, zwrot otrzymanej kwoty tytułem bezpodstawnego wzbogacenia się na
    podstawie art. 405 i art. 410 Kodeksu cywilnego (nienależne świadczenie) nie stanowi
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 u.
    p.d.o.f.
    Dodatkowo wskazują Państwo, że otrzymany kredyt na podstawie Umowy wypełnia
    przesłanki definicji zawartej w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. poz. 592 ze zm.) (dalej jako: „Rozporządzenie”), a kredyt był zaciągnięty na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f., tj. wydatki na własne cele mieszkaniowe -
    finansowanie części zakupu lokalu mieszkalnego.
    Zgodnie z ugodą udzielony na mocy Umowy kredyt przewalutowano na kredyt
    złotówkowy. Jednocześnie nigdy wcześniej nie korzystali Państwo z zaniechania poboru
    podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    W myśl § 1 ust. 2 Rozporządzenia:
      kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: kwoty kredytu
      mieszkaniowego (kapitału); odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; oraz
      opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia:
      zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniową oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniową.
    Jak wynika z uzasadnienia do Rozporządzenia za jego wydaniem stoi „szczególna potrzeba
    wyprowadzenia istotnej zachęty do zawierania przez kredytodawców i kredytobiorców
    ugód w celu restrukturyzacji tzw. kredytów frankowych, które ograniczą negatywne skutki
    wynikające ze zmiany kursu waluty szwajcarskiej na możliwość terminowej spłaty
    kredytów mieszkaniowych denominowanych w tej walucie przez polskich obywateli”.
    Jednocześnie w uzasadnieniu wskazano, że:
      Nie bez znaczenia jest fakt, że część kredytobiorców toczy spory sądowe z bankami
      zarzucając abuzywność klauzul indeksacyjnych przy hipotecznych kredytach
      mieszkaniowych denominowanych lub indeksowanych do waluty obcej.
      Opodatkowanie umarzanych kredytobiorcom kwot w sytuacji, gdy dochodzą oni
      przed sądami nieważności zawartych przez nich umów (częściową lub całkowitej),

      czyli podważają zasadność wymagalności tych kwot, budziłoby zatem istotne
      kontrowersje".
    Ponadto nie sposób nie zgodzić się, że „uzyskane przez kredytobiorców umorzenie
    kredytu będzie stanowiło dla tej grupy realną, wymiernie poprawiającą ją położenie
    korzyść, wyłącznie w sytuacji, jeśli działania instytucji finansowych zmierzające do
    ułatwienia spłaty zadłużenia kredytobiorcom spotkają się z synergiczną reakcją ze strony
    państwa”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że:
    1. w 2008 r. zawarli Państwo umowę kredytu mieszkaniowego;
    2. w 2022 r. wystąpili Państwo z pozwem o ustalenie nieważności umowy kredytu i zwrot
      nienależnie uiszczonych rat kredytu oraz innych kosztów;
    3. bank zaproponował Państwu podpisanie ugody, której zawarcie skutkowało
      cofnięciem powództwa;
    4. na mocy ugody bank wypłacił Państwu „kwotę dodatkową”.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy kwota ta będzie stanowić przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe wypłaty kwoty przez bank

    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Państwa przypadku – otrzymają Państwo od banku zwrot środków pieniężnych, które
    wcześniej na mocy umowy przekazali Państwo na rzecz Banku w ramach spłaty
    udzielonego kredytu. Otrzymana przez Państwa kwota będzie zatem stanowiła zwrot
    własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo do banku.
    Wobec powyższego, wypłata przez bank na Państwa rzecz tego zwrotu będzie dla Państwa
    neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo bowiem konkretnego
    przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Państwa stronie
    powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe – nie będą Państwo mieli obowiązku rozliczenia tych środków
    dla celów podatkowych.
    Państwa stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów

    prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też Organ interpretacyjny nie
    analizował przedstawionych przez Państwa kwot.
    Odnosząc się do powołanego przez Państwa wyroku sądu wskazuję, że dotyczy on
    indywidualnej sprawy i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do
    żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.