Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.510.2025.2.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-11
Teza: Ustalenie obowiązku podatkowego w Polsce (ograniczony czy
nieograniczony) w związku z podjęciem pracy i wyprowadzką
do ZEA.
Słowa kluczowe: Zjednoczone Emiraty Arabskie
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
rezydent podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
    - prawidłowe – w zakresie podlegania ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
      Polsce od momentu przeprowadzki Pana żony i dzieci do Zjednoczonych Emiratów
      Arabskich;
    - nieprawidłowe – w pozostałej części.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 lipca 2025 r. (wpływ 7 lipca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    I. Moment opuszczenia kraju
    Wnioskodawca na stałe osiadł w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (dalej również: ZEA)
    od (...) 2024 r. W tym celu podejmie odpowiednie kroki, by spełnić prawne wymagania ZEA
    do uzyskania tam rezydencji oraz numeru ID. Wnioskodawca planuje pozyskanie statusu
    rezydenta na bazie posiadanej umowy o pracę w ZEA. Posiadanie obywatelstwa w ZEA
    niestety nie będzie możliwe ze względu na to, że brak jest w tym kontekście możliwości
    prawnych.
    Wnioskodawca incydentalnie przebywał w Polsce (dalej również jako: Rzeczpospolita
    Polska, PL, kraj, RP, Polska) z okazji świąt albo okoliczności rodzinnych. Aktualnie planuje
    krótkie pobyty w Polsce (maksymalnie tydzień w miesiącu) w celu odwiedzin znajomych
    lub innych okoliczności.
    II. Posiadanie centrum interesów życiowych
    Wnioskodawca jest w ZEA zatrudniony na podstawie umowy o pracę z lokalnym
    podmiotem.
    Po zmianach dokonanych w wyniku przeprowadzki Wnioskodawca nie posiada źródeł
    dochodu w Polsce. Posiada natomiast konto bankowe osobiste oraz firmowe, które
    zamierza zamknąć (działalność gospodarcza jest zawieszona).
    Wnioskodawca jest właścicielem majątku ruchomego w Polsce, do którego należą: m.in.
    trzy samochody, wyposażenie mieszkania, ciągnik rolniczy (współwłasność (...)) oraz dwa
    motocykle. W ZEA posiada jeden samochód. Wnioskodawca jest też właścicielem
    nieruchomości: zlokalizowane w Polsce mieszkanie, dom oraz kilka działek budowlanych
    /rolnych. Ponadto jest właścicielem domu, który jest aktualnie wynajmowany oraz posiada
    mieszkanie w stanie deweloperskim. W X wynajmuje mieszkanie (...). Wszelkie wyżej
    wymienione ruchomości i nieruchomości zostaną użyczone lub sprzedane. Zatem w
    konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie posiadał do dyspozycji żadnego majątku w Polsce.
    W związku z przeprowadzką do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Wnioskodawca jest
    stroną umowy najmu mieszkania na miejscu. Zatem pojawią się wszelkie opłaty związane
    z utrzymaniem lokalu, rachunki za internet, telefon itp.
    III. Centrum interesów osobistych
    Rodzina Wnioskodawcy aktualnie przebywa w Polsce: żona oraz (...) dzieci. Obecny pobyt
    żony i dzieci w Polsce ma charakter przejściowy i wynika z wyjątkowych okoliczności

    rodzinnych. Żona Wnioskodawcy, wraz z (...) dzieci, przebywa w Polsce tymczasowo do (...)
    2025 roku. Jej obecność związana jest z koniecznością zapewnienia opieki (...), natomiast
    dzieci kończą bieżący rok szkolny. Dzieci są już zapisane do szkoły w ZEA, gdzie planowane
    jest kontynuowanie przez nie nauki i wspólne zamieszkanie z Wnioskodawcą. Najstarszy
    syn, który osiągnie pełnoletniość w (...) 2026 roku planuje kontynuowanie edukacji w
    Polsce. Żona Wnioskodawcy będzie incydentalnie powracać do Polski w celu opieki (...).
    Wnioskodawca aktywnie uczestniczy w życiu społecznym w ZEA m.in. jest zaangażowany w
    organizacje polonijne. Ponadto Wnioskodawca regularnie ćwiczy (...) w ZEA oraz zamierza
    uczestniczyć w zawodach (...) organizowanych na miejscu.
    IV. Podsumowanie
    Celem złożonego wniosku jest uzyskanie potwierdzenia ze strony polskiej, czy
    Wnioskodawca w RP będzie objęty nieograniczonym bądź ograniczonym obowiązkiem
    podatkowym w myśl ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm., dalej: ustawa o PIT) od momentu
    wyprowadzki z kraju.
    Wnioskodawca będzie w posiadaniu certyfikatu rezydencji podatkowej, z którego będzie
    wynikać, że miejscem zamieszkania Wnioskodawcy dla celów podatkowych jest ZEA.
    Dodatkowo, Wnioskodawca planuje przesłać formularz ZAP-3 do polskiego Urzędu
    Skarbowego, w którym zaktualizuje swoje dane z uwzględnieniem swoich związków ze
    Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi.
    W piśmie, stanowiącym uzupełnienie wniosku doprecyzował Pan, że jest Pan zatrudniony
    w ZEA na podstawie umowy o pracę z lokalnym podmiotem zarejestrowanym w ZEA. W
    ramach pracy wykonuje Pan prace (...). Wykonuje Pan prace wyłącznie z terytorium ZEA.
    Nie wykonuje Pan pracy na pokładzie statku, barki, pojazdu drogowego lub statku
    powietrznego, eksploatowanego w komunikacji międzynarodowej. Pana wynagrodzenie
    jest wypłacane przez spółkę z siedzibą w ZEA, która jest Pana pracodawcą.
    W roku podatkowym 2024 przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej krócej
    niż 183 dni. W roku podatkowym 2025 będzie przebywał Pan na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej krócej niż 183 dni. Pana krótkie pobyty w Polsce w 2025 roku
    spowodują okoliczności rodzinne, np. ślub, urodziny itp. - będą to kilkudniowe wizyty i
    będzie Pan przebywał w trakcie planowanych pobytów u dalszych członków rodziny lub
    znajomych, ewentualnie w hotelach. Nie będzie miał Pan stałego miejsca pobytu w Polsce.
    Dom, który Pan posiada w Polsce to dom, w którym mieszkał Pan wcześniej z żoną i
    dziećmi. Żona i dzieci nie mieszkają już w tym domu i nie zostanie on im użyczony. W
    Polsce pozostanie najstarszy syn, który w (...) 2026 roku uzyska pełnoletniość.
    Decyzja o użyczeniu ruchomości i nieruchomości (a nie sprzedaży), które posiada Pan w
    Polsce wynikała z faktu, że pozostawienie majątku w Polsce miało na celu umożliwienie
    korzystania z niego przez członków dalszej rodziny. Majątek ten nie generuje dla Pana
    dochodów, nie prowadzi Pan w związku z nim działalności gospodarczej ani żadnej
    aktywności zarobkowej w Polsce. Został on oddany do nieodpłatnego użytkowania (np. w
    formie umowy użyczenia), co dodatkowo podkreśla, że nie czerpie Pan z niego korzyści
    ekonomicznych.
    Pobyt rodziny w Polsce ma charakter przejściowy. Żona przebywa w Polsce w celu opieki
    (...) i będzie kilka razy w roku do niej wracać. Ponadto w Polsce przebywały dzieci, do
    momentu ukończenia szkoły. Żona z (...) dzieci do (...) przebywała w Polsce. Pana żona
    będzie również incydentalnie wracać do (...). Najstarszy syn, który uzyska pełnoletniość w
    (...) 2026 roku pozostanie w Polsce.
    Osiadł Pan w ZEA z zamiarem stałego pobytu. Nie jest Pan w stanie wykluczyć możliwości,
    że w nieokreślonej przyszłości wróci Pan na stałe do Polski, natomiast aktualnie takiego
    zamiaru nie ma.

    Zgodnie z wewnętrznym prawem ZEA jest Pan osobą o nieograniczonym obowiązku
    podatkowym w ZEA. Nie jest Pan obywatelem ZEA, jest obywatelem Polski. Uzyska Pan
    certyfikat rezydencji podatkowej ważny od (...) 2025 roku.
    Wnioskodawca prowadził (...) działalność gospodarczą w Polsce od (...) roku i zawiesił ją od
    (...) 2024 roku. Wnioskodawca dokonał zawieszenia ze względu na to, iż nie był świadomy
    różnic wynikających z zawieszenia a zamknięcia działalności. Nie ma dla niego przeszkody,
    aby równie dobrze zamknąć działalność.
    Od (...) 2024 roku ma Pan stałe miejsce zamieszkania w ZEA. Jest Pan w posiadaniu
    dokumentów potwierdzających takie miejsce zamieszkania. Posiada Pan umowę najmu
    nieruchomości, zawartą umowę o pracę oraz wystąpi o wydanie certyfikatu rezydencji
    podatkowej w ZEA. W 2024 roku przebywał Pan zwykle w ZEA. Również w 2025 roku
    będzie przebywał Pan zwykle w ZEA. Ma Pan obywatelstwo polskie.
    Pana żona i dzieci również zamierzają dokonać przeprowadzki do ZEA. Żona z dziećmi
    przebywała w Polsce czasowo do (...) 2025 roku ze względu na zakończenie roku szkolnego
    przez dzieci. Dzieci zdały egzaminy do szkoły i uzyskały potwierdzenie przyjęcia do szkoły
    w ZEA. Będą one następnie w kolejnych latach uczęszczać do szkoły w ZEA. Będą Państwo
    (tj. Pan wraz z rodziną) prowadzić w ZEA wspólne gospodarstwo domowe.
    W okresie, kiedy żona i dzieci pozostają w Polsce, a Pan już „osiadł” w ZEA wspólnie
    Państwo uczestniczą w wydatkach dotyczących utrzymania rodziny.
    Powodem wyjazdu do ZEA było przeniesienie się najbliższej rodziny do innego państwa ze
    względu na warunki życia oraz wiązanie Pana z ZEA. Ma Pan w ZEA stałe miejsce
    zamieszkania, należy Pan do organizacji polonijnych, ćwiczy (...) oraz angażuje się w życie
    lokalne poprzez uczestnictwo w zawodach (...). W X, ze względu na dostanie się dzieci do
    szkoły, od (...) wynajmuje Pan (...) mieszkanie w pobliżu szkoły, do której będą uczęszczać –
    (...). Posiada Pan tam również samochód osobowy. W ZEA korzysta Pan ze świadczeń
    zdrowotnych - lekarza pierwszego kontaktu, optyka, oddaje Pan krew oraz korzysta z
    opieki dentystycznej.
    W Polsce przebywa Pana dalsza rodzina. Nie ma Pan zamiaru powrotu do Polski po
    zakończeniu umowy o pracę w ZEA. Nie prowadzi Pan w Polsce aktywności społecznej,
    politycznej, kulturalnej i nie należy do żadnych organizacji. Posiadany majątek w Polsce
    zamierza Pan oddać w użyczenie. Nie ma Pan w Polsce źródła dochodów, konta bankowe
    zostały zamknięte, nie ma kredytów, ubezpieczenia ani innych umów o świadczenie dla
    Pana usług. Nie korzysta Pan ze świadczeń zdrowotnych lub społecznych w Polsce.

## Pytanie

Jakim obowiązkiem podatkowym po wyprowadzce z Polski objęty jest Pan w
    przedstawionym stanie faktycznym, tj. nieograniczonym czy ograniczonym w rozumieniu
    art. 3 ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, dotyczy Pana jedynie ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, a tym
    samym nie jest Pan zobowiązany do opodatkowania dochodów, które są uzyskiwane poza
    terytorium RP począwszy od momentu wyjazdu.
    Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Stosownie do treści art. 3 ust. 1a cytowanej ustawy, za osobę mającą miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Natomiast art. 3 ust. 2a ustawy o PIT stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 4a cytowanej ustawy, powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których
    uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.
    Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem "lub", co jest równoznaczne z tym, że
    wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce
    zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach
    wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we
    własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    "lub" w sformułowaniu "centrum interesów osobistych lub gospodarczych" dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP.
    W piśmie z dnia 9 października 2018 r. wydanym przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej o znaku 0112-KDIL3-2.4011.320.2018.1.JK:
    · przez "centrum interesów osobistych" należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne,
      tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
      przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp.,
    · z kolei „centrum interesów gospodarczych" to przede wszystkim miejsce prowadzenia
      działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy
      i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, warunek ten stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną
    od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
    Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i
    zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i
    majątku, sporządzoną w Abu Zabi w dniu 31 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 81, poz.
    373, dalej: UPO PL-ZEA), jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu
    osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej
    status określa się zgodnie z następującymi zasadami:,
    1) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona
      stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu

      Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym
      Umawiającym się Państwie, w którym ma ona silniejsze powiązania osobiste lub
      gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
    2) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
      interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
      żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w
      tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
    3) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
      żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym
      Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
    4) jeżeli jest ona obywatelem obu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem
      żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w
      drodze wzajemnego porozumienia.
    Dla potrzeb dokonania interpretacji powyższego przepisu, należy sięgnąć do Komentarza
    do Modelowej Konwencji OECD. Przedtem jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem
    Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity
    najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego
    podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie
    przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej
    Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia
    Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do
    większości dwustronnych umów.
    Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD, posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
    warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z
    Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko
    domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne,
    aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od
    czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek
    interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy
    ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle
    przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej, zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika
    decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od
    miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci
    są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce
    położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania

    za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych
    w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy). Mając na
    uwadze opisany stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny stwierdzić
    należy, że posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w ZEA:
    · po pierwsze przebywa Pan w Polsce incydentalnie przez mniejszą część roku, także nie
      będzie miał Pan miejsca zameldowania w kraju, przez co kryterium przebywania na
      terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym nie zostanie spełnione;
    · po drugie ściślejsze Pana powiązania osobiste i gospodarcze wskazują na ZEA, gdyż
      będzie tam Pan posiadał polisy ubezpieczeniowe, odprowadza Pan lokalne podatki
      oraz składki, posiada majątek ruchomy, ma tytuł prawny do nieruchomości, będzie
      posiadał konto bankowe w ZEA oraz numer telefonu komórkowego. Ponadto angażuje
      się Pan w życie lokalnej społeczności, zarówno arabskiej jak i żyjącej tam Polonii.
      Należy również zwrócić uwagę na fakt, że do Pana dołączyła rodzina: żona oraz (...)
      dzieci. Po przeprowadzce do ZEA prowadzą Państwo wspólne gospodarstwo domowe
      oraz uczestniczy Pan w życiu rodzinnym. W związku z tym, stracił Pan nieograniczony
      obowiązek podatkowy w Polsce, co potwierdzają następujące rozstrzygnięcia organów:
    - pismo z dnia 6 kwietnia 2016 r. wydane przez Izbę Skarbową w Warszawie o znaku IPPB4
      /4511-134/16-2/MP: „Analizując, stopień powiązań osobistych i gospodarczych
      Wnioskodawcy w świetle ww. przepisów uznać należy, że od dnia 20 września 2015 r. i
      przeniesienia ośrodka interesów życiowych do Wielkiej Brytanii, Wnioskodawca
      spełnia przesłanki pozwalające uznać Go za osobę mającą miejsce zamieszkania na
      terytorium Wielkiej Brytanii oraz podlegającą ograniczonemu obowiązkowi
      podatkowemu w Polsce, tj. tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
      RP.”;
    - pismo z dnia 9 stycznia 2014 r. wydane przez Izbę Skarbową w Bydgoszczy o znaku
      ITPB2/415-15/13/IB: „Mając na uwadze okoliczności faktyczne przedstawione we
      wniosku stwierdzić zatem należy, że w 2013 r. do momentu przeniesienia przez
      Wnioskodawcę ośrodka interesów życiowych (centrum interesów osobistych i
      gospodarczych) do Polski (w dniu 3 września 2013 r.) nie posiadał miejsca
      zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski - w Polsce podlegał
      ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy, tj.
      tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
      W konsekwencji, w zeznaniu podatkowym za 2013 r. Wnioskodawca nie ma obowiązku
      uwzględniania dochodów uzyskanych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich przed
      dniem 3 września 2013 r.”;
    - pismo z dnia 19 maja 2008 r. wydane przez Izbę Skarbową w Warszawie o znaku IPPB2
      /415-323/08-2/AK: „Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz
      przedstawiony powyżej stan prawny, oraz uwzględniając zapisy Konwencji podpisanej
      w dniu 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w
      sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
      opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, należy stwierdzić, iż: do
      dnia wyjazdu do Holandii podlegał Pan opodatkowaniu w Polsce od całości
      uzyskanych dochodów, na zasadach określonych w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (nieograniczony obowiązek podatkowy), od dnia
      wyjazdu z Polski ośrodek interesów życiowych przeniósł Pan do Holandii, nie posiada
      Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Posiada Pan miejsce
      zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Holandii, w tym państwie mieszka
      z zamiarem stałego pobytu, posiada Pan certyfikat wydany przez miejscowe
      (holenderskie) władze, tam też Pan pracuje. Powyższe oznacza, iż w Polsce podlega
      Pan ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega opodatkowaniu jedynie
      od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z
      przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem
      umów o unikaniu podwójnego opodatkowania”.

    Reasumując, stwierdzić należy, że nie będzie Pan posiadał miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w Polsce. Zatem, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT, będzie Pan podlegał w
    Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że w Polsce podlegałyby
    opodatkowaniu tylko dochody osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie
    z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem UPO
    PL-ZEA.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach
    wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we
    własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów

    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Wątpliwość Pana w niniejszej sprawie budzi kwestia, czy po Pana wyprowadzce do
    Zjednoczonych Emiratów Arabskich w Polsce jest Pan objęty nieograniczonym czy
    ograniczonym obowiązkiem podatkowym.
    We wniosku wyjaśnił Pan m.in., że na stałe osiadł Pan w Zjednoczonych Emiratach
    Arabskich od (...) 2024 r. Jak wynika z opisu sytuacji: powodem wyjazdu do ZEA było
    przeniesienie się najbliższej rodziny do innego państwa ze względu na warunki życia oraz
    wiązanie Pana z ZEA. Ma Pan w ZEA stałe miejsce zamieszkania, należy Pan do organizacji
    polonijnych, ćwiczy (...) oraz angażuje się w życie lokalne poprzez uczestnictwo w
    zawodach (...). W X ze względu na dostanie się dzieci do szkoły od (...) wynajmuje (...)
    mieszkanie w pobliżu szkoły do której będą uczęszczać – (...). Posiada Pan tam również
    samochód osobowy. W ZEA korzysta Pan ze świadczeń zdrowotnych - lekarza pierwszego
    kontaktu, optyka, oddaje krew oraz korzysta z opieki dentystycznej. Ponadto – jak Pan
    wskazał w podaniu – zgodnie z wewnętrznym prawem ZEA jest Pan osobą o
    nieograniczonym obowiązku podatkowym w ZEA, nie jest obywatelem ZEA, jest
    obywatelem Polski, uzyska Pan certyfikat rezydencji podatkowej ważny od (...) 2025 roku.
    Niemniej jest Pan właścicielem majątku ruchomego w Polsce, do którego należą: m.in. trzy
    samochody, wyposażenie mieszkania, ciągnik rolniczy (współwłasność (...)) oraz dwa
    motocykle, jest też Pan właścicielem nieruchomości: zlokalizowane w Polsce mieszkanie,
    dom oraz kilka działek budowlanych/rolnych, a także jest właścicielem domu, który jest
    aktualnie wynajmowany oraz posiada mieszkanie w stanie deweloperskim - wszelkie wyżej
    wymienione ruchomości i nieruchomości zostaną użyczone lub sprzedane.
    W przedmiotowej sprawie przesądzający jest jednak fakt, że żona i dzieci dopiero
    zamierzają dokonać przeprowadzki do ZEA, przebywali w Polsce do (...) 2025 r. (tj. nie
    przeprowadziły się z Panem od (...) 2024 r. do ZEA). Zatem Pana centrum interesów
    osobistych od momentu Pana wyjazdu do ZEA do (...) 2025 r. pozostawało w Polsce. Na tle
    powyższego należy zatem uznać, że do momentu wyprowadzenia się żony z dziećmi
    posiadał Pan w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy.
    Dlatego stwierdzam, że od (...) 2024 r. do (...) 2025 r. (tj. do momentu przeprowadzki Pana
    żony i dzieci do Zjednoczonych Emiratów Arabskich) podlegał Pan w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlegał Pan opodatkowaniu od
    całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów.

    Natomiast od dnia przeprowadzki Pana żony i dzieci do Zjednoczonych Emiratów
    Arabskich w (...) 2025 r., podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, tj. podlega Pan obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
    (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zatem Pana stanowisko jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Pana interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani
    konsekwencji wiążących, w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego
    bądź zdarzenia przyszłego.
    Zgodnie z zakresem pytania zadanego we wniosku oraz przepisów dotyczących podatku
    dochodowego od osób fizycznych podlegających wykładni w ramach kompetencji tut.
    Organu, interpretacja zawiera ocenę Pana stanowiska oraz rozstrzygnięcie wyłącznie w
    zakresie (ograniczonego czy nieograniczonego) obowiązku podatkowego w Polsce.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.