Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.36.2025.2.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej.
Słowa kluczowe: małoletni
rozwód
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 25 maja 2025 r. (data wpływu) oraz pismem z
    25 maja 2025 r. (data wpływu 29 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    (...) 2024 r. rozwiódł się Pan z żoną (wyrok sądu sygn. akt (...) bez orzekania o winie.
    Wykonywanie władzy rodzicielskiej sąd przyznał byłej żonie, a Panu prawo do
    współdecydowania we wszystkich istotnych sprawach dzieci. Ma Pan dwie córki (A i B).
    Niestety była żona ograniczała Panu prawo widywania się z córkami. Podjął Pan próbę
    mediacji, której wynikiem była ugoda przyznająca Panu więcej widzeń z córkami. Ma Pan
    prawo zabrać córki do siebie co 2 weekend (od piątku do niedzieli), w każdą środę i piątek,
    a także na połowę wakacji, ferii oraz święta. Płaci Pan co miesiąc alimenty w wysokości (...)
    zł na obie córki. Do tego ponosi Pan koszty utrzymania i wyżywienia, gdy przebywają córki
    u Pana oraz koszty dojazdów do Pana oraz z powrotem do domu. Zapewnia Pan im
    atrakcje, takie jak: wyjazd pod namiot, na basen, do Aquaparków, kina, restauracji. Pana
    czas spędzony z córkami jest liczony w dniach, a nie tylko w godzinach.
    Po konsultacji z biurem rachunkowym, które rozliczało Panu PIT-37 oraz rozmowie
    telefonicznej z urzędem skarbowym został Pan utwierdzony, że na mocy art. 27f ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przysługuje Panu ulga 50% na dzieci.
    18 kwietnia 2025 r. otrzymał Pan wezwanie do złożenia korekty zeznania. Pani referent z
    US poinformowała Pana, że nie należy się Panu ulga 50%, ponieważ zgodnie z art. 27f ust.
    4 ustawy PIT, ulga w 100% należy się podatnikowi, u którego dziecko ma miejsce
    zamieszkania.
    Według Pana - spełnia Pan wymagania zawarte w ust. 4, tj. w przypadku braku
    porozumienia (a takowe występuje), zgodnie z rozstrzygnięciem sądu „wspólnie wykonują
    władzę rodzicielską”.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
    Wniosek dotyczy 2024 r.
    Pana dochody za rok 2024 wynosiły (...) zł.
    Rozwód nastąpił (...) 2024 r. - wyrok uprawomocnił się (...) 2024 r.
    W latach 2023 i 2024 Pana dzieci nie osiągnęły żadnych dochodów.
    Córki są niepełnoletnie.

## Pytanie

Czy zgodnie z prawem, prawidłowe było odliczenie ulgi 50% na dzieci zgodnie z art. 27f
    ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wydaje się Panu niesprawiedliwe, że wpływ na ulgę ma miejsce zamieszkania dzieci.
    Spędza Pan dużo czasu z córkami, a chciałby jeszcze więcej. Również u Pana córki
    korzystają ze sprzętów RTV/AGD. Ponosi Pan koszty na żywność oraz na dojazdy. Uważa
    Pan, że należy się Panu ulga na dzieci.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć
      kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego
      w roku podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Zgodnie art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do:
      1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
        a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
        nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
        b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
        podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
        wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
        wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu
        określona w lit. a;
      2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
      3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
        a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
        b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
        c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa
      w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu
      w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę,
      pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej
      niż jednego dziecka.
    Art. 27f ust. 2c ww. ustawy stanowi, że:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
        1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
        2) wstąpiło w związek małżeński.
    Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
        1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
        przepisów;
        2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
        praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w

      ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty
      obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą
      odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku
      porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie
      wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie
      separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo
      jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy
      odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości
      100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu
      ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    W świetle art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Art. 26 ww. Kodeksu stanowi, że:
      § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest
      miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje
      władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy
      rodzicielskiej.
      § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne
      miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego
      dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego
      miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    Zgodnie z art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz
      daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany
      przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) odpis aktu urodzenia dziecka;
        2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
        3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
        4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Na gruncie art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Stosownie do art. 93 § 1 ww. Kodeksu:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Jak stanowi art. 95 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.

    W świetle art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim.
      Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je
      należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.
    Z art. 97 § 1 ww. Kodeksu wynika, że:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i
      uprawnione do jej wykonywania.
    Zgodnie zaś z treścią art. 107 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:
      § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd
      opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i
      utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu
      rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o
      sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
      Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga
      innego rozstrzygnięcia.
      § 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka
      do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania
      władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć
      wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę
      rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby
      dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
    Analiza zacytowanego art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    prowadzi do wniosku, że ulga na dzieci przysługuje temu podatnikowi, który w danym
    roku podatkowym nie tylko posiadał, ale także wykonywał władzę rodzicielską nad
    małoletnimi dziećmi. Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do
    zastosowania przedmiotowej preferencji. W celu nabycia prawa do odliczenia tej ulgi nie
    wystarczy więc aby podatnik wykazał wyłącznie to, że jest rodzicem posiadającym władzę
    rodzicielską. Konieczne jest w szczególności uczestniczenie przez podatnika w
    wychowywaniu swego dziecka. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść
    do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność
    rodziców wobec dziecka. Wykonywanie władzy rodzicielskiej oznacza osobiste zajmowanie
    się sprawami dziecka, czyli podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w
    zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych i duchowych (mieszkania, wyżywienia, zdrowia,
    bezpieczeństwa, edukacji, wychowania, wypoczynku, zaspokajanie potrzeb kulturalnych,
    sportowych, religijnych itp.). Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu
    dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy
    rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami,
    interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia
    w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.
    Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi
    przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione
    jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Brzmienie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że
    kwotę przysługującej ulgi rodzice mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez
    nich ustalonej, zaś w przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie
    z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem
    po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania
    dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy
    odliczają w częściach równych. Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione
    odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce
    zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

    Wskazać też należy, że sądy administracyjne wyjaśniały już, jak należy rozumieć zwrot
    „ustalenia” (proporcji podziału ulgi) zawarty w art. 27f ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. I tak przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z 26 lipca 2016 r. sygn. akt II FSK 447/16 wyjaśnił, że:
      art. 27f ust. 4 u.p.d.o.f. nie zawiera warunku zawarcia „ustaleń” czy też porozumienia
      rodziców dziecka w jakiejś szczególnej formie. W konsekwencji porozumienie
      pomiędzy rodzicami co do każdorocznego odliczenia ulgi prorodzinnej wynika z
      faktycznych czynności (faktycznego odliczania ulgi), a nie z formalnej umowy lub jej
      zmiany.
    Natomiast w wyroku z 26 lipca 2016 r. sygn. akt II FSK 1420/13 Naczelny Sąd
    Administracyjny wskazał, że:
      Możliwe jest zatem uwzględnienie przez nich rzeczywistego przebiegu realizacji opieki
      nad dziećmi w trakcie roku podatkowego, a jedynym warunkiem jest, aby ustalenia
      sposobu podziału kwoty ulgi dokonano zgodnie.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że (...) 2024 r. rozwiódł się z żoną (wyrok uprawomocnił się
    (...) 2024 r.). Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi Sąd powierzył
    matce, a Panu przyznał prawo do współdecydowania o wszystkich istotnych sprawach
    dzieci. Na mocy zawartej z byłą żoną ugody ma Pan prawo zabrać córki do siebie co 2
    weekend (od piątku do niedzieli), w każdą środę i piątek, a także na połowę wakacji, ferii
    oraz święta. Co miesiąc płaci Pan alimenty na obie córki, dodatkowo ponosi Pan koszty
    utrzymania i wyżywienia, gdy córki przebywają u Pana. Jednakże w Państwa sprawie sąd
    nie orzekł o wykonywanie pieczy naprzemiennej w stosunku do małoletnich dzieci.
    Z treści wniosku wynika przy tym, że między Panem a Pana byłą żoną nie ma
    porozumienia co do sposobu korzystania z ulgi prorodzinnej.
    W konsekwencji, z uwagi na brak porozumienia dotyczącego sposobu korzystania z ulgi na
    dzieci nie był Pan uprawniony do dokonania odliczenia 50% kwoty ulgi prorodzinnej, o
    której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na ww.
    małoletnie dzieci.
    Do Pana sytuacji znajdzie bowiem zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, w przypadkach
    innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u
    którego dzieci mają miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny. W
    opisanym stanie faktycznym jest to matka dzieci.
    Tym samym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej jest sam przepis prawa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.