Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.794.2025.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-13
Teza: Ustalenie podstawy opodatkowania z dzierżawy w przypadku
płatności podatku od nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-podatek od nieruchomości
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
umowa-umowa dzierżawy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Najem, podnajem, dzierżawa.
Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych-Przychody z tytułu
najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9a-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2b
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art. 1-pkt 2
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art. 2-ust. 1a
1

[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 4-lit. a
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 -ust. 1a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 10 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną osiągającą przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1a
    ustawy. Przychód ten jest osiągany z czynszu, który Wnioskodawca uzyskuje w związku z
    dzierżawą nieruchomości, której jest właścicielem.
    Zgodnie z umową dzierżawy Wnioskodawca jako wydzierżawiający oddaje do odpłatnego
    używania i czerpania pożytków grunt, a dzierżawca zobowiązany jest do uiszczania na
    rzecz Wnioskodawcy czynszu dzierżawnego.
    Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 1 pkt 1
    ustawy. Jest też czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nieruchomość będąca
    przedmiotem umowy dzierżawy nie stanowi jednak składnika przedsiębiorstwa
    Wnioskodawcy. Przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu umowy dzierżawy
    nieruchomości należą do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej ustawą o podatku dochodowym.
    Przychody te podlegają opodatkowaniu, o którym mowa w art. 6 ust. 1a ustawy.
    Wnioskodawca planuje zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej i zgłoszenie jej
    zakończenia w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Po

    zakończeniu działalności Wnioskodawca będzie jednak kontynuować wynajem
    nieruchomości i pozostanie w związku z tym czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Zgodnie z umową dzierżawy:
    · dzierżawca uprawniony jest do wznoszenia na nieruchomości będącej przedmiotem
      umowy dzierżawy instalacji fotowoltaicznych i czerpania z niej pożytków,
    · dzierżawca zobowiązany jest do uiszczania na rzecz Wnioskodawcy czynszu
      dzierżawnego.
    Ponadto, zgodnie z umową dzierżawy:
    · dzierżawca zobowiązuje się do pokrycia na rzecz Wnioskodawcy należnego podatku od
      nieruchomości obejmującego teren wyłączony z produkcji rolnej, w tym grunty zajęte
      bezpośrednio pod elektrownię fotowoltaiczną, zajęte pod drogi dojazdowe, jak
      również przestrzenie zajęte pod potrzeby elektrowni fotowoltaicznej, począwszy od
      dnia, od którego płatność określoną w ostatecznej decyzji o wyłączeniu spod produkcji
      rolnej stanie się wymagalna (po pozwoleniu na użytkowanie);
    · płatności, o których mowa w zdaniu poprzednim, będą dokonywane przez dzierżawcę
      na podstawie przedłożonych przez Wnioskodawcę decyzji właściwych organów lub
      uprawnionych do tego podmiotów przelewem na rachunek bankowy wskazany przez
      Wnioskodawcę wraz z wynagrodzeniem z tytułu czynszu dzierżawnego i właściwych
      dla niego terminów płatności, jako należność dodana do aktualnej kwoty netto
      czynszu dzierżawnego w danym roku;
    · Wnioskodawca zobowiązany będzie doręczyć dzierżawcy potwierdzenie dokonania
      zapłaty opłat wynikających z wyżej wymienionej decyzji w terminie 14 (czternastu) dni
      od daty ich dokonania;
    · dzierżawca zobowiązuje się do przekazania Wnioskodawcy najpóźniej do dnia 31
      grudnia danego roku lub gdy będzie to wymagane przez właściwy urząd danych
      niezbędnych do wypełnienia i złożenia przez Wydzierżawiającego deklaracji w zakresie
      podatku od nieruchomości na rok następny;
    · czynsz dzierżawny oraz kwota na pokrycie podatku od nieruchomości, o której mowa
      powyżej, powiększone zostaną o podatek od towarów i usług (VAT), jeżeli obowiązek
      jego naliczenia wynikać będzie z właściwych przepisów, w takim przypadku czynsz
      dzierżawny wraz z podatkiem od nieruchomości płatny będzie nie wcześniej niż w
      ciągu 14 dni od dnia otrzymania faktury VAT.
    Wnioskodawca posiada decyzje ustalające wysokość zobowiązania podatkowego w
    podatku od nieruchomości w zakresie dotyczącym nieruchomości będącej przedmiotem
    opisanej wyżej umowy dzierżawy. Zgodnie z treścią umowy dzierżawy Wnioskodawca
    powiększa czynsz dzierżawny należny od dzierżawcy o kwotę podatku od nieruchomości.
    W treści faktur wystawianych przez Wnioskodawcę na kwoty obejmujące czynsz
    dzierżawny oraz podatek od nieruchomości, kwota podatku od nieruchomości nie jest
    wyodrębniona z ogółu należności z tytułu czynszu dzierżawnego. Również podatek od
    nieruchomości nie jest uwzględniony na fakturze jako odrębny od usługi dzierżawy
    przedmiot opodatkowanie. Faktury obejmujące czynsz dzierżawny oraz podatek od
    nieruchomości opiewają na jedną kwotę stanowiącą sumę czynszu dzierżawnego oraz
    podatku od nieruchomości. Kwoty te są ujawnione w treści faktury jako należności
    stanowiące czynsz dzierżawny.
    Pomimo braku wyodrębnienia w treści faktur wystawionych przez Wnioskodawcę podatku
    od nieruchomości, którego ciężar ponosi dzierżawca, Wnioskodawca dysponuje
    dokumentami pozwalającymi na ustalenie ponad wszelką wątpliwość jaka jest kwota
    podatku od nieruchomości za każdy rok. Wnioskodawca posiada zatem dokumentację
    pozwalającą na ustalenie jaką kwotę podatku od nieruchomości odprowadził za każdy rok

    i jaka kwota podatku od nieruchomości została poniesiona przez dzierżawcę na podstawie
    faktur obejmujących czynsz dzierżawy powiększony o wartość podatku od nieruchomości.
    Z uwagi na treść art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wszystkie kwoty
    wykazywane w treści faktur dokumentujących usługę dzierżawy są przez Wnioskodawcę
    rozpoznawana jako podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Dotyczy to
    także tej części czynszu dzierżawnego, który stanowi równowartość podatku od
    nieruchomości.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, równowartość podatku od nieruchomości, o
    którą zgodnie z umową dzierżawy powiększony jest czynsz dzierżawny, stanowi podstawę
    opodatkowania, o której mowa w art. 6 ust. 1a ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – w przedstawionym stanie faktycznym równowartość podatku od
    nieruchomości, o którą zgodnie z umową dzierżawy powiększony jest czynsz dzierżawny,
    nie stanowi podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 6 ust. 1a ustawy.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.):
    Źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o
    podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
    produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo
    na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
    związanych z działalnością gospodarczą.
    W myśl art. 11 ust. 1 cyt. ustawy:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Stosownie do art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
    Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,
    określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami
    tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
    zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
    1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
    2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
    3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu
      lub budynku;
    4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Natomiast w myśl art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

    Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy
    wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a
    odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są
    opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
    określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2024 r. poz. 776 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą:
    Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych
    przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o podatku
    dochodowym”.
    Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 1a ww. ustawy:
    Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Stosownie zaś do art. 6 ust. 1a ww. ustawy:
    Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o
    podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
    Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł
    oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o
    których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika, że ustawa o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w art. 2 ust. 1a i
    w art. 6 ust. 1a odwołuje się do pojęcia „przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym (umowy najmu) oraz pieniądze i wartości pieniężne (...) z
    tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym (umowy
    najmu)”.
    Zatem podstawą przychodów z dzierżawy jest fakt zawarcia stosownej umowy między
    stronami. Powołany art. 6 ust. 1a traktuje ogólnie o przychodach z dzierżawy, nie
    ogranicza tych przychodów tylko do czynszu, ale wskazuje na ich związek z dzierżawą. W
    konsekwencji, przychodem z tytułu dzierżawy oprócz wynagrodzenia wydzierżawiającego
    wynikającego bezpośrednio z tej umowy (czynsz) będzie także wszystko to, co po stronie
    wydzierżawiającego będzie stanowiło przysporzenie w jego majątku.
    Podstawą przychodów z tytułu dzierżawy jest zawarcie pomiędzy stronami stosownej
    umowy.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061):

    Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
    używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
    zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Dzierżawa jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Co prawda strony
    mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów nie mogą
    pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których strony są
    zobowiązane.
    Z tych uregulowań prawnych wynika, że podstawą generowania przychodów z dzierżawy
    jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość
    czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego, a tym samym generuje
    przychód w rozumieniu podatkowym. Jednak, aby powstał przychód po stronie
    wydzierżawiającego, muszą zaistnieć przesłanki określone w art. 6 ust. 1a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji
    wynajmującego.
    Składnikiem przychodu osiąganego z dzierżawy przez wydzierżawiającego w ramach tzw.
    „dzierżawy prywatnej” nie będą natomiast ponoszone przez dzierżawcę wydatki (opłaty)
    związane z przedmiotem dzierżawy (np. podatki i opłaty publicznoprawne), jeżeli z umowy
    wynika, że dzierżawca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone
    przez dzierżawcę w związku z przedmiotem dzierżawy nie mieszczą się bowiem w pojęciu
    świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują
    przysporzenia majątkowego po stronie wydzierżawiającego.
    Dlatego też podstawą uzyskiwania przychodów z tytułu tzw. „dzierżawy prywatnej” jest
    umowa, w której strony określają wysokość czynszu. Czynsz stanowi przysporzenie
    majątkowe wydzierżawiającego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu
    podatkowym w przypadku otrzymania lub postawienia go do dyspozycji
    wydzierżawiającego.
    W zależności od różnego skonstruowania stosunku prawnego umowy dzierżawy w
    zakresie pokrywania przez dzierżawcę pewnych płatności (świadczeń) związanych z
    przedmiotem dzierżawy, różne będą skutki podatkowe. Jeśli strony umowy dzierżawy
    określiły wysokość wynagrodzenia z tytułu dzierżawy (czynsz), to otrzymana przez
    wydzierżawiającego kwota jest jego przychodem.
    Na podstawie takiego opisu oraz powołanych przepisów prawa podatkowego należy
    stwierdzić, że w ramach dzierżawy jedynie określona w umowie kwota czynszu stanowi
    przysporzenie majątkowe dla Wnioskodawcy jako wydzierżawiającego, a tym samym
    generuje przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Natomiast otrzymane przez
    Wnioskodawcę od dzierżawcy kwoty zwrotu podatku od nieruchomości, do zapłaty
    których, zgodnie z postanowieniami umowy, jest zobowiązany dzierżawca, nie stanowią
    dla Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych, zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym osiąganym przez niektóre osoby fizyczne. W zakresie uiszczenia ww. opłat
    Wnioskodawca pełni jedynie rolę pośrednika pomiędzy dzierżawcą, a podmiotami
    uprawnionymi do otrzymania tychże środków.
    Kwoty te nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie
    wydzierżawiającego. Otrzymany od dzierżawcy zwrot zapłaconego podatku od
    nieruchomości nie będzie stanowił przychodu ze źródła, jakim jest dzierżawa i tym samym
    nie będzie podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

    W ramach dzierżawy jedynie określona w umowie kwota czynszu stanowi przysporzenie
    majątkowe dla Wnioskodawcy jako wydzierżawiającego, a tym samym generuje przychód
    do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne. Wnioskodawca nie ma obowiązku uwzględniania
    otrzymanych od dzierżawcy kwot zwrotu podatku od nieruchomości jako przychodów z
    dzierżawy. Kwoty te nie będą zatem miały wpływu na wysokość stawki ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne
      umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów
      specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
      nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
      składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
        odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i
        miejsca udostępnienia.
    Natomiast w myśl art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające
      przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
      zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy
      o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Z tych uregulowań prawnych wynika, że podstawą generowania przychodów z dzierżawy
    jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość
    czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego, a tym samym generuje
    przychód w rozumieniu podatkowym. Jednak, aby powstał przychód po stronie
    wydzierżawiającego, muszą zaistnieć przesłanki określone w art. 6 ust. 1a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji
    wydzierżawiającego.
    Składnikiem przychodu osiąganego z dzierżawy przez wydzierżawiającego w ramach
    dzierżawy niestanowiącej pozarolniczej działalności gospodarczej nie będą natomiast
    ponoszone przez dzierżawcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem dzierżawy (np.
    podatki i opłaty publicznoprawne), jeżeli z umowy wynika, że dzierżawca jest zobowiązany
    do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez dzierżawcę w związku z
    przedmiotem dzierżawy nie mieszczą się bowiem w pojęciu świadczeń w naturze i innych

    nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie
    wydzierżawiającego.
    Dlatego też podstawą uzyskiwania przychodów z tytułu dzierżawy nierealizowanej w
    ramach działalności gospodarczej jest umowa, w której strony określają wysokość
    czynszu. Czynsz stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego, a tym samym
    generuje przychód w rozumieniu podatkowym w przypadku otrzymania lub postawienia
    go do dyspozycji wydzierżawiającego.
    W zależności od różnego skonstruowania stosunku prawnego umowy dzierżawy w
    zakresie pokrywania przez dzierżawcę pewnych płatności (świadczeń) związanych z
    przedmiotem dzierżawy, różne będą skutki podatkowe. Jeśli strony umowy dzierżawy
    określiły wysokość wynagrodzenia z tytułu dzierżawy (czynsz), to otrzymana przez
    wydzierżawiającego kwota jest jego przychodem.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że oprócz prowadzonej działalnosci
    gospodarczej osiąga Pan przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych orzychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne z tytułu dzierżawy nieruchomości, której jest Pan właścicielem.
    Nieruchomość będąca przedmiotem umowy dzierżawy nie stanowi składnika majątku
    Pana firmy. Zgodnie z zawartą umową dzierżawy, dzierżawca zobowiązuje się do
    uiszczenia na Pana rzecz neleżnego podatku od nieruchomości, natomiast Pan jest
    zobowiazany doręczyć dzierżawcy potwierdzenie dokonania zapłaty opłat wynikających z
    decyzji właściwego organu.
    Na podstawie takiego opisu oraz powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzam,
    że w ramach dzierżawy nierealizowanej w ramach działalności gospodarczej jedynie
    określona w umowie kwota czynszu będzie stanowić przysporzenie majątkowe dla Pana
    jako wydzierżawiającego, a tym samym generować przychód do opodatkowania
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Natomiast wskazany przez Pana podatek od nieruchomości, do ponoszenia którego
    zgodnie z umową dzierżawy jest zobowiązany dzierżawca, nie stanowi dla Pana
    przysporzenia majątkowego. W zakresie uiszczania tego podatku pełni Pan jedynie rolę
    pośrednika między dzierżawcą a odpowiednim organem (np. gminą).
    Stąd podatek od nieruchomości (zwracany Panu) nie stanowi dla Pana przysporzenia
    majątkowego, a tym samym nie powoduje w ramach opisanej we wniosku dzierżawy
    powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych. Tym samym przychód dla Pana, od którego powinien Pan obliczyć
    ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, stanowi wyłącznie kwota otrzymana od
    dzierżawcy tytułem czynszu dzierżawy rozumianego jako oddanie nieruchomości w
    dzierżawę.
    Podsumowanie: równowartość podatku od nieruchomości nie stanowi dla Pana
    przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.