Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.205.2017.2.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-16
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Rozbudowa budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego (…) wraz z zakupem wyposażenia”.
Słowa kluczowe: budynek-rozbudowa budynku; czynności; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; gmina; odzyskanie; podatnik; rozbudowa-rozbudowa budynku; wyposażenie; zakup; zarząd-trwały zarząd; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 czerwca 2017 r. (data wpływu 6 czerwca 2017 r.) uzupełniony pismami z dnia 18 lipca 2017 r. (data wpływu 21 lipca 2017 r.) oraz z dnia 10 sierpnia 2017 r. (data wpływu 11 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Rozbudowa budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego (…) wraz z zakupem wyposażenia” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Rozbudowa budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego (…) wraz z zakupem wyposażenia”. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 18 lipca 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz z dnia 11 sierpnia 2017 r. o sprostowanie pomyłki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina (dalej: Gmina) w latach 2017-2018 będzie realizować inwestycję w swojej jednostce budżetowej w związku z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 29 września 2015 r. (\`(...)\`) od dnia 1 stycznia 2017 r. samorządowe zakłady budżetowe oraz jednostki budżetowe nie posiadają statusu podatnika VAT, gdyż wchodzą w skład jednostki macierzystej, która ją utworzyła w ww. przypadku jest to Gmina.

Gmina w celu realizacji zadań własnych w zakresie edukacji publicznej wynikających z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, prowadzi inwestycję rozbudowy szkoły. Po przeprowadzeniu inwestycji nakłady zostaną przekazane tej jednostce i zwiększą wartość nieruchomości przekazanej w trwały zarząd.

Przedmiotem realizowanego projektu jest opracowanie kompleksowej dokumentacji projektowej, wykonanie robót budowlano-montażowych w zakresie rozbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania istniejącego budynku Szkoły Podstawowej i budowy placu zabaw wraz z przebudową istniejących sieci i instalacji w zakresie niezbędnym do funkcjonowania obiektu Zespołu Szkolno-Przedszkolnego. Dodatkowo w ramach przedsięwzięcia zostanie zakupione wyposażenie do nowych pomieszczeń.

W wyniku realizacji inwestycji zostanie utworzona nowa grupa przedszkolna dla dzieci w wieku 3 i 4 lat dotychczas nieobjętych wychowaniem przedszkolnym.

Wnioskodawca całą inwestycję zamierza realizować jako projekt pn. „Rozbudowa budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego (…) wraz z zakupem wyposażenia” z dofinansowaniem ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, wartość projektu wynosi 2 941 176,47 zł brutto.

Inwestycja służyć będzie realizacji zadań własnych Gminy. Zgodnie ze statutem szkoła realizuje cele i zadania określone w ustawie o systemie oświaty oraz przepisach wydanych na jej podstawie.

Jednostka, w której będzie realizowane zadanie nie osiąga dochodów podlegających opodatkowaniu i nie przewiduje zmian w tym zakresie. Jednostka pobiera wyłącznie opłatę za wyżywienie, które stanowi obrót Gminy i jest wykazywane w deklaracji VAT-7 w pozycji 10 jako zwolnione od podatku.

Zgodnie z zasadami dotyczącymi odliczania podatku naliczonego określonymi w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikom, o których mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast zakupy dokonywane w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji pn. „Rozbudowa budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego (…) wraz z zakupem wyposażenia” nie mają związku ze sprzedażą opodatkowaną ale koniecznością wywiązania się przez Gminę z obowiązku zapewnienia odpowiednich warunków nauczania.

Celem realizacji inwestycji nie jest działalność gospodarcza lecz poprawa jakości nauczania, poprzez utworzenie nowych oddziałów przedszkolnych oraz modernizacji budynku.

Gminie realizującej inwestycję nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dotyczących wydatków inwestycyjnych, bowiem dochody Szkoły z tytułu opłat za wyżywienie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 i 26 ustawy o VAT.

W piśmie z dnia 18 lipca 2017 r. stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
2.  Towary i usługi nabyte w związku z realizacją projektu pn. „Rozbudowa budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego (…) wraz z zakupem wyposażenia” nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
3.  W związku z realizacją inwestycji Wnioskodawca będzie ponosić wydatki dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę, lecz nie będzie dokonywał odliczeń, ponieważ inwestycja nie będzie służyć czynnością opodatkowanym podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z realizacją projektu pn. „Rozbudowa budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego (…) wraz z zakupem wyposażenia” Gmina będzie miała możliwość odzyskania podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 11 sierpnia 2017 r.), w związku z zamiarem przeprowadzenia inwestycji nie będzie miała prawa do odzyskania podatku VAT, ponieważ inwestycja ma na celu poprawę jakości nauczania, poprzez modernizację budynku, który nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, w szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT, w latach 2017-2018 będzie realizować inwestycję w swojej jednostce budżetowej. Gmina całą inwestycję zamierza realizować jako projekt pn. „Rozbudowa budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego (…) wraz z zakupem wyposażenia” z dofinansowaniem ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020.

Gmina w celu realizacji zadań własnych w zakresie edukacji publicznej wynikających z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, prowadzi inwestycję rozbudowy szkoły. Po przeprowadzeniu inwestycji nakłady zostaną przekazane tej jednostce i zwiększą wartość nieruchomości przekazanej w trwały zarząd. Jednostka, w której będzie realizowane zadanie nie osiąga dochodów podlegających opodatkowaniu i nie przewiduje zmian w tym zakresie. Jednostka pobiera wyłącznie opłatę za wyżywienie, które stanowi obrót Gminy i jest wykazywane w deklaracji VAT-7 w pozycji 10 jako zwolnione od podatku.

W związku z realizacją inwestycji Wnioskodawca będzie ponosić wydatki dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę. Inwestycja nie będzie służyć czynnością opodatkowanym podatkiem VAT.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Rozbudowa budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego (…) wraz z zakupem wyposażenia”.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – opisana we wniosku inwestycja służyć będzie realizacji zadań własnych Gminy jak i czynnościom zwolnionym od podatku VAT (opłata za wyżywienie).

W konsekwencji, skoro w niniejszych okolicznościach nabyte towary i usługi w ramach realizacji przedmiotowego projektu nie będą związane z wykonywaniem przez Gminę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (będą wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu oraz do czynności zwolnionych od podatku), to w przedmiotowej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług – brak związku dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT. Tym samym, Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

W związku z poniesionymi wydatkami, Gmina nie będzie miała również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Gmina nie spełnia tego warunku, nie będzie miała więc możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Reasumując, Gmina nie będzie miała możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Rozbudowa budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego (…) wraz z zakupem wyposażenia”.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.