Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-270/13/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-07-23
Teza: 1.Czy w sytuacji opisanej powyżej, gdy z wyżej wymienionych dokumentów, tj. zagranicznej karty pojazdu, zagranicznego dowodu rejestracyjnego oraz „stanu faktycznego” wynika, że nabywany przez podatnika pojazd jest „samochodem specjalnym-pomoc drogowa”, to po stronie Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku akcyzowego z tytułu czynności o których mowa w art. 100 ustawy o podatku akcyzowym? 2. Czy w sytuacji, gdy po zarejestrowaniu pojazdu nie będącego samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, zostaną dokonane w tym pojeździe przeróbki polegające na wmontowaniu dodatkowych siedzeń to po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek zapłaty podatku akcyzowego?
Słowa kluczowe: akcyza; klasyfikacja; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2013 r. (wpływ 31 maja 2013 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów marki: AUDI A5, AUDI A6, AUDI A7, AUDI A8, MERCEDES S, MERCEDES E, MERCEDES CLS, BMW 5, BMW 7 klasyfikowanych do kodu CN 8705 90 80 oraz opodatkowania akcyzą tych pojazdów po zarejestrowaniu, a następnie dokonaniu w nich przeróbek - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2013 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą wymienionych samochodów klasyfikowanych do kodu CN 8705 90 80 oraz opodatkowania akcyzą tych pojazdów po zarejestrowaniu, a następnie dokonaniu w nich przeróbek.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.**

Wnioskodawca zamierza dokonać nabycia wewnątrzwspólnotowego „aut specjalnych” marki: AUDI A5, AUDI A6, AUDI A7, AUDI A8, MERCEDES S, MERCEDES E, MERCEDES CLS, BMW 5, BMW 7 Wymienione auta zostały wyprodukowane jako samochody osobowe, ale uprawniona stacja diagnostyczna dokonała przebudowy pojazdu, zmieniając jego przeznaczenie na pojazd „samochód specjalny” (pomoc drogowa) dwuosobowy, z jednym rzędem siedzeń, pięciodrzwiowy, nieposiadający stałych punktów ich kotwiczenia oraz urządzeń do instalowania siedzeń oraz bez wyposażenia pasów bezpieczeństwa znajdujących się w tylnej części pojazdu. Wnioskodawca wskazuje, że nie dokona zapłaty akcyzy w momencie wprowadzenia pojazdu na terytorium kraju, ponieważ pojazdy specjalne typu „pomoc drogowa” są „z opłaty akcyzowej zwolnione”. Samochody te zostaną sprowadzone do kraju jako „samochód specjalny” (pomoc drogowa) kod CN 8705 90 80.

Wnioskodawca wskazuje przy tym, że przeznaczenie pojazdu „samochód specjalny” (pomoc drogowa) potwierdzają następujące dokumenty: Fahrzeugbrief - dokument wydany przez właściwy urząd Niemiec będący odpowiednikiem polskiej karty pojazdu, Fahrzeugschein - dokument wydany przez właściwy urząd Niemiec będący odpowiednikiem polskiego dowodu rejestracyjnego. Z zapisu w dolnej części dowodu rejestracyjnego (niemieckiego) część II wynika, iż pojazd ten został przebudowany z wersji osobowej przez uprawnioną stację diagnostyczną oraz zakwalifikowany jako „samochód specjalny - pomoc drogowa” zgodnie z dyrektywą 2007/46/EG załącznik II C nr 3 i posiada 2 miejsca, trwałą przegrodę za siedzeniem kierowcy, brak foteli oraz pasów bezpieczeństwa z tyłu - w przestrzeni towarowej. W świetle powyższych dokumentów oraz stanu faktycznego pojazdów urzędy niemieckie klasyfikują takie pojazdy jako samochód specjalny „pomoc drogowa”. Istotna jest także klasyfikacja pojazdu dokonana przez właściwe organy urzędowe kraju ich pochodzenia, które jednoznacznie klasyfikują pojazd jako samochód specjalny „pomoc drogowa”. Biorąc pod uwagę treść definicji samochodu osobowego zawartej w ustawie o podatku akcyzowym, w ocenie Zainteresowanego, decydującym kryterium klasyfikacji pojazdu jest jego przeznaczenie, a w przedmiotowym przypadku bezsprzecznie głównym przeznaczeniem ww. pojazdu jest transport towarów.

W przyszłości Wnioskodawca zamierza dostosować pojazd do homologacji auta osobowego, co potwierdzone zostanie stosownymi badaniami w okręgowej stacji kontroli pojazdów. Do wydziału komunikacji zostanie złożony wniosek o zmianę wpisu w dowodzie rejestracyjnym z auta specjalnego (pomoc drogowa) na auto osobowe. Wydział komunikacji wyda dowód rejestracyjny z wpisem - samochód osobowy.

Zainteresowany wskazuje także, iż w sytuacji gdy Wnioskodawca po dokonanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym samochodu specjalnego dokona jego rejestracji w tym charakterze, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, to czynności dokonane po tej rejestracji, tj. przerobienie samochodu specjalnego na samochód osobowy oraz jego przerejestrowanie lub dalsza sprzedaż, nie są już przedmiotem opodatkowania akcyzą (art. 100 ustawy).

**W związku z powyższym zadano następujące pytania:**

1.  Czy w sytuacji opisanej powyżej, gdy z wyżej wymienionych dokumentów, tj. zagranicznej karty pojazdu, zagranicznego dowodu rejestracyjnego oraz „stanu faktycznego” wynika, że nabywany przez podatnika pojazd jest „samochodem specjalnym-pomoc drogowa”, to po stronie Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku akcyzowego z tytułu czynności o których mowa w art. 100 ustawy o podatku akcyzowym?
2.  Czy w sytuacji, gdy po zarejestrowaniu pojazdu nie będącego samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, zostaną dokonane w tym pojeździe przeróbki polegające na wmontowaniu dodatkowych siedzeń to po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek zapłaty podatku akcyzowego?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Zainteresowanego, w opisanej sytuacji, gdy z wyżej wymienionych dokumentów, tj. zagranicznej karty pojazdu oraz zagranicznego dowodu rejestracyjnego, oraz „stanu faktycznego” wynika, że nabywany przez podatnika pojazd jest „samochodem specjalnym-pomoc drogowa”, to po stronie Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek zapłaty podatku akcyzowego z tytułu czynności o których mowa w art. 100 ustawy o podatku akcyzowym.

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy po zarejestrowaniu pojazdu nie będącego samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, zostaną dokonane w tym pojeździe przeróbki polegające na wmontowaniu dodatkowych siedzeń to po stronie Zainteresowanego nie powstanie obowiązek zapłaty podatku akcyzowego.

Wnioskodawca wskazuje przy tym, że ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwana dalej „ustawą”, określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy (art. 1 ust. 1). W myśl art. 3 ustawy, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie. Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest: import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym; nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym; pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:

*   wyprodukowanego na terytorium kraju,
*   od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2.

W myśl art. 100 ust. 3 ww. ustawy, jeżeli w stosunku do samochodu osobowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości. Stosownie do art. 100 ust. 4 ustawy, samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Za sprzedaż samochodu osobowego w rozumieniu ww. ustawy, stosownie do art. 100 ust. 5, uznaje się jego:

1.  Sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
3.  Wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  Wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  Darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  Wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  Przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  Przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
9.  Użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych uznaje się za prawidłowe.**

Na wstępie podkreślić należy, iż kwestie dotyczące klasyfikacji statystycznych, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym tutejszy organ nie jest uprawniony do oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym klasyfikacji statystycznej wyrobów. Z powyższych przepisów wynika zarazem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do przedstawionej we wniosku sytuacji (zdarzeń przyszłych) obejmującego zawartą klasyfikację wyrobu. Zatem, w niniejszej interpretacji dokonano oceny stanowiska Wnioskodawcy w świetle przedstawionych zdarzeń przyszłych, z których wynika, że Wnioskodawca zamierza nabyć wewnątrzwspólnotowo pojazdy klasyfikowane do kodu CN 8705 90 80.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), dalej zwana ustawą, określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy (art. 1 ust. 1 ustawy).

Stosownie do art. 3 ustawy, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Ewentualne zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
3.  pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:

a) wyprodukowanego na terytorium kraju,

b) od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2.

W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania jest również sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarestrowanego na terytorium kraju, następująca po sprzedaży, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli wcześniej akcyza nie została zapłacona w należytej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, ze podatek został zapłacony – art. 100 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 100 ust. 4 ustawy, samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zatem, w myśl powyższego, samochody klasyfikowane do kodu CN 8704 co do zasady nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Z opisu wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza nabyć wewnątrzwspólnotowo pojazdy marki: AUDI A5, AUDI A6, AUDI A7, AUDI A8, MERCEDES S, MERCEDES E, MERCEDES CLS, BMW 5, BMW 7. Będą to „auta specjalne” (pomoc drogowa) wyprodukowane jako samochody osobowe, które po przebudowie zostały dopuszczone do ruchu w innym państwie członkowskim jako samochody specjalne. W ocenie Wnioskodawcy, wskazane we wniosku pojazdy, to pojazdy specjalne klasyfikowane do kodu CN 8705 90 80.

W ocenie tutejszego organu, mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że będące przedmiotem zapytania pojazdy zaliczone przez Wnioskodawcę do samochodów specjalnych dla których przyporządkowano kod CN 8705 90 80 przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Tym samym na Wnioskodawcy, który dokonał jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, w stanie niezmienionym, nie ciąży obowiązek zapłaty podatku akcyzowego z tytułu tej czynności.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego wynika również, że po dokonaniu rejestracji Zainteresowany zamierza dostosować pojazdy do homologacji aut osobowych. Wnioskodawca wskazał przy tym, że po dokonaniu przeróbek, pojazdy zostaną zarejestrowane jako samochody osobowe. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż w przedstawionej sytuacji również nie powstanie obowiązek zapłaty podatku akcyzowego uwagi na fakt, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju.

Zatem, mając powyższe za względzie stwierdzić należy, iż stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania wyrobów akcyzowych.

Wskazać należy przy klasyfikowaniu danego pojazdu do określonej kategorii samochodów bez znaczenia jest to, w jaki sposób w praktyce pojazd będzie wykorzystywany. Kluczowe znaczenie ma bowiem ustalenie zasadniczego, właściwego, podstawowego przeznaczenia pojazdu. W tym zakresie, elementem mającym determinujący wpływ na ustalenie jego przeznaczenia są posiadane przez niego cechy świadczące o pełnieniu funkcji użytkowej, np. polegającej w głównej mierze na przewozie osób (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1337/10). Podkreślenia wymaga fakt, iż klasyfikację pojazdów dla celów ustalenia, czy dany samochód podlega opodatkowaniu akcyzą nie ustala się na podstawie przepisów z zakresu prawa o ruchu drogowym. Wskazane przepisy odnoszą się jedynie dla potrzeb rejestracji pojazdu i nie mają zastosowania do powstania obowiązku w podatku akcyzowym. Przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi względem innych przepisów niepodatkowych. Ustawa o podatku akcyzowym jednoznacznie wskazuje, że do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w tej ustawie. A zatem w kontekście ustawy podatkowej należy dokonywać oceny rodzaju nabytego przez Wnioskodawcę pojazdu i skutków tego nabycia dla powstania obowiązku w podatku akcyzowym (por. WSA w Gdańsku w orzeczeniu z dnia 4 października 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 685/11).

Odnosząc się z kolei do załączonej do wniosku interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że tutejszy organ nie jest związany rozstrzygnięciem wydanym w innej sprawie. Interpretacje indywidualne są bowiem rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonymi w określonym stanie faktycznym. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje on takiej mocy dla rozstrzygnięć Dyrektora Izby Skarbowej, jako organu upoważnionego do wydawania interpretacji indywidualnych w imieniu Ministra Finansów.

Zauważa się, iż przedstawiony stan faktyczny sprawy winien wynikać wyłącznie ze złożonego wniosku, nie zaś z załączonych do niego dokumentów. Analiza załączonych dokumentów wykracza poza dyspozycje art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Należy także zaznaczyć, iż niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia podanego przez Wnioskodawcę. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwy organ ustali, inne przeznaczenie i klasyfikację przedmiotowego pojazdu, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy opisanych we wniosku zdarzeń przyszłych i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionych zdarzeń przyszłych lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa - art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.