Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.237.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-26
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
oprogramowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 5
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16
    maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca od dnia 3 sierpnia 2020 r. prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej, której przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem
    oprogramowania. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, tj. z
    późn. zm.). Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów. Wnioskodawca stosuje opodatkowanie wg podatku liniowego. Wniosek
    dotyczy lat 2020-2023.
    Wnioskodawca wskazuje, że na potrzeby wniosku pod pojęciami „program komputerowy”,
    „Oprogramowanie”, „technologia” oraz „części Oprogramowania” należy rozumieć kod
    programistyczny wytworzony przez Wnioskodawcę, stanowiący oprogramowanie
    komputerowe. Wskazane pojęcia są pojęciami używanymi zamiennie i oznaczają
    oprogramowanie wytworzone przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nie nabywa wyników prac badawczo -
    rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów.
    Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez Niego działalności gospodarczej jest rezultatem Jego własnej, indywidualnej,
    twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwory podlegające
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych i stanowią jedną z form wyrażenia kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej według art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Wnioskodawca wskazuje, że podjęta przez Niego działalność nie obejmuje działalności
    polegającej na badaniach naukowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem
    „działalności prowadzonej przez programistę” należy rozumieć działalność polegającą na

    wytwarzaniu kodu programistycznego (w ramach prowadzonej działalności gospodarczej)
    prowadzącego do wytworzenia nowego oprogramowania (praw własności intelektualnej)
    w ramach realizacji umów z kontrahentami wskazanymi we wniosku.
    Przedmiotowa działalność Wnioskodawcy dotyczy wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania
    programów komputerowych (tj. Oprogramowanie, części Oprogramowania), które według
    art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, z późn. zm., dalej zwana „ustawą o PAIPP”) są
    utworami. W ramach swojej działalności gospodarczej wykonuje czynności:
      a) w zakresie wytwarzania Oprogramowania, przykładowo w postaci tworzenia kodu
        źródłowego;
      b) w zakresie wytwarzania części Oprogramowania, w wyniku rozwijania lub ulepszania
        określonego programu komputerowego;
      c) niezwiązane wprost z wytwarzaniem programów komputerowych, np. spotkania z
        zespołem.
    W celu wskazania części dochodu przypadającego na wytworzenie kwalifikowanych praw
    własności Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasową. Prowadzone ewidencje pozwalają
    na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności
    intelektualnej.
    W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca może współpracować z zespołami
    danego Kontrahenta, wówczas ma On z góry określoną rolę wytwarzając zdefiniowane i
    funkcjonalnie samodzielne elementy. Za rezultat prac oraz wykonywane czynności w
    ramach zawieranych umów odpowiedzialność ponosi Wnioskodawca. Sposób
    wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są wyborem Wnioskodawcy.
    Za rezultat prac oraz wykonywane czynności w ramach zawieranych umów
    odpowiedzialność ponosi Wnioskodawca. Sposób wykonywania czynności oraz użyte
    rozwiązania są Jego wyborem. Ponadto, w związku z nienależytym wykonaniem umowy,
    Zleceniodawcy mają prawo wystąpić do Wnioskodawcy z roszczeniem regresowym.
    Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie
    wyznaczonym przez Zlecającego te czynności. Ma On możliwość wykonywania zleceń
    zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest związany sztywnymi godzinami
    pracy.
    Wnioskodawca podkreśla, że w związku z tak wykonywaną działalnością ponosi ryzyko
    gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia
    wyników odmiennych od założonych celów. Zgodnie z tą definicją działalność
    Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem gospodarczym.
    Wnioskodawca od dnia 3 sierpnia 2020 r. nieprzerwanie świadczy usługi programistyczne
    w oparciu o umowę na świadczenie usług z firmą z A spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w ... Na podstawie zapisów umownych Wnioskodawca
    przenosi na A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k., prawa autorskie do
    wytworzonych utworów. Wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich jest
    wkalkulowane w wynagrodzenie za świadczenie usług programistycznych. Wynagrodzenie
    za przeniesienie praw autorskich jest wkalkulowane w wynagrodzenie za świadczenie
    usług programistycznych. Na fakturach nie zostało wydzielone wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich, ponieważ na podstawie swobody zawierania umów nie
    ustalono takiego obowiązku. Płatność wynagrodzenia nie musi być bezpośrednio
    powiązana z zakończeniem konkretnego etapu prac. W praktyce jest to jednak
    wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego gdyż jest
    to finalny efekt prowadzonych prac. Jednocześnie Wnioskodawca podejmując określone

    zlecenie jest pewien, że dany program powstanie, kwestią otwartą jest natomiast jak
    będzie działał oraz jaka będzie potrzebna ilość czasu, która jest potrzebna na stworzenie
    danego oprogramowania, stąd określony sposób wynagradzania który jest standardem w
    branży tworzenia nowych programów komputerowych. Wynagrodzenie w umowie
    wskazywane jest kwotowo. Wnioskodawca nie otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z
    tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do „programu komputerowego”. Wypłacane
    Wnioskodawcy przez Kontrahenta wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności
    związane z tworzeniem i/lub ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności
    niezwiązane z wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi
    informatyczne. Preferencyjną stawką podatkową Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę
    jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W ramach realizacji umowy programista wytwarzał kod programistyczny nowych
    funkcjonalności oraz nowych modułów do aplikacji. W przypadku tworzenia modułów,
    Wnioskodawca wytwarza kod programistyczny „w oderwaniu”. Nowe moduły były
    dodawane, wprowadzane do danego oprogramowania w ramach jego rozwijania.
    W ramach umowy Wnioskodawca zajmował się tworzeniem oprogramowania w zakresie
    wytworzenia aplikacji backendowych do zarządzania danymi oraz integracji systemów
    informatycznych. Prace programisty polegały przede wszystkim na stworzeniu i
    optymalizacji kodu programistycznego, poprzez zastosowanie technologii opartej o
    mikroserwisy i architekturę opartą na chmurze, które umożliwiały skalowalność, wysoką
    dostępność oraz łatwą integrację z zewnętrznymi systemami. Programista tworzył
    oprogramowanie w językach ....oraz ..... Wnioskodawca także tworzył kod programistyczny
    od podstaw, a także projektował i implementował nowe moduły do istniejącej aplikacji.
    Oprogramowanie wytworzone przez programistę wyróżniało się wysoką wydajnością,
    nowoczesnymi rozwiązaniami technologicznymi oraz pełną zgodnością z wymaganiami
    klientów.
    Wnioskodawca tworzy kod programistyczny, który wcześniej nie istniał w związku z czym
    działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu, ulepszaniu, oprogramowania/programów
    komputerowych stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze
    (wyraz własnej twórczości intelektualnej).
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnego oprogramowania. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonego przez Niego
    oprogramowania. Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu, jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności
    gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Bez wątpienia działalność na rzecz
    danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez Niego nie miały miejsca. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie stworzone na rzecz danego
    Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha
    twórczości jest spełniona. Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do

    praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak
    wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP Box). Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie
    działalności gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje nowe programy
    komputerowe, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje On tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca, jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    Prace programisty obejmują kilka etapów, są to między innymi:
    A. Etap obejmujący planowanie, analizę i zaprojektowanie oprogramowania, jest to
    szczegółowa analiza indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika
    programu, zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie
    możliwych rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia
    oprogramowania i metod jego implementacji. W ramach tego etapu programista
    dokonuje oceny czy możliwe jest zastosowanie już istniejących.
    B. Praca nad wytworzeniem nowej architektury i oprogramowania – etap ten obejmuje
    stworzenie nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub
    użytkownika programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
    uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
    projektowania oprogramowania.
    Przygotowywanie automatycznych testów jednostkowych oraz integracyjnych
    weryfikujących poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz
    zapewniające możliwość wykonania testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych
    usprawnień, poprawek, czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na
    etapie testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
    akceptacyjnych.
    C. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
    systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
    programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
    funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
    aktualizacji do różnych systemów.
    W wyniku prowadzonych prac powstaje oprogramowanie – utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r.
    poz. 1231, z późn. zm.; dalej jako „ustawa o PAIPP”), będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi.
    Na podstawie art. 8 ustawy o PAIPP, twórcy przysługują autorskie prawa majątkowe do
    utworu jaki jest rezultatem jego działalności intelektualnej.
    Jednocześnie w świetle art. 17 ww. ustawy, Wnioskodawca ma prawo do korzystania z
    niego, rozporządzania nim oraz wynagrodzenia za korzystanie z niego.

    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w
    powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu
    utrwalenia. Przedmioty praw autorskich, jakimi są programy komputerowe, podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W
    związku z tym, każdorazowy wynik Jego pracy stanowić będzie osobny element
    podlegający ochronie ww. przepisu. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie
    potrzebom Kontrahenta lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz
    rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność
    wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Oprogramowanie, które tworzy Wnioskodawca, powstaje w wyniku Jego indywidualnej
    pracy opierającej się na tworzeniu, rozwijaniu, a także ulepszaniu kodu źródłowego. Aby
    kod źródłowy spełniał indywidualne potrzeby Zamawiającego, musi być każdorazowo
    opracowany w inny sposób. Każdy kod źródłowy należy ocenić jako unikatowy, będący
    efektem kreatywnego procesu myślowego Wnioskodawcy. Zatem, stworzone, ulepszone i
    rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej).
    Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że:
      - Przed rozpoczęciem realizacji wskazanych czynności Wnioskodawca dysponował
        wiedzą z zakresu programowania i narzędzi IT, pozyskaną w ramach studiów oraz
        kursów, w których uczestniczył. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest
        działalnością twórczą, w związku z czym Wnioskodawca będzie wykorzystywał
        umiejętności w zakresie algorytmiki, analizy danych, oceny zdarzeń logicznych w
        celu rozwoju stosowanych przez Niego rozwiązań programistycznych, co pozwoli na
        wytworzenie nowego, niepowtarzalnego oraz autorskiego kodu programistycznego
        w językach ....oraz ....
      - Wnioskodawca w swojej działalności wykorzystuje wytworzone innowacyjne
        rozwiązania techniczne. Posiadana wiedza jest podstawą do rozpoczęcia analizy
        oraz do oceny, jakie rozwiązanie powinno być rozwinięte oraz na jakich zasobach
        wiedzy powinno bazować.
      - Będąca przedmiotem wniosku działalność jest oparta na wytworzonych przez
        Wnioskodawcę oryginalnych rozwiązaniach technologicznych opartych o
        technologię oprogramowania .... oraz ...
      - Wnioskodawca zaplanował cel w postaci zwiększenia zasobów wiedzy lub
        wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, tj. tworzenia
        nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług.
      - Efektem działania wnioskodawcy będzie oprócz zwiększenia zasobów wiedzy także
        dostarczenie kodu programistycznego efektywniejszego od poprzednio
        stosowanych rozwiązań.
      - Wnioskodawca realizuje zaplanowane przedsięwzięcie w sposób systematyczny i
        zaplanowany, dążąc do zwiększenia zasobów wiedzy oraz wytworzenia tworzenia
        nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług.
    Ewidencja
    Od dnia 3 sierpnia 2020 roku Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy
    o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką

    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów.
    Ewidencja potwierdza uzyskane przychody oraz poniesione wydatki dotyczące
    poszczególnych programów komputerowych na koniec danego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc). Zestawienie to obejmuje przychody i wydatki od początku realizacji Projektu, w
    ramach którego wytwarzane jest Oprogramowanie, bądź części Oprogramowania do
    końca danego miesiąca kalendarzowego. W prowadzonej ewidencji zostaje wskazany dla
    każdej faktury przychodowej współczynnik IP Box. Współczynnik ten informuje, jaka część
    przychodu z danej faktury, stanowiła wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do
    określonego programu komputerowego, wytworzonego przez Wnioskodawcę w danym
    okresie rozliczeniowym. Wnioskodawca wyodrębnił poszczególne programy komputerowe
    w prowadzonej Ewidencji. W odniesieniu do każdego z nich ewidencjonuje potwierdzone
    fakturami/rachunkami przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem
    takich informacji jak: dane kontrahenta, nr dokumentu, data sprzedaży, data faktury,
    kwota z faktury). W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca
    osiąga przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty
    przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja
    konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte
    przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej. Na koniec
    każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu
    komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w
    prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia
    wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną
    stawką.
    Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę pozwala ponadto na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac realizowanych w ramach tworzenia Oprogramowania, bądź części
    Oprogramowania poprzez comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych
    zadań w danym miesiącu. Każdy Projekt wyodrębniony w Ewidencji został opisany, w
    szczególności poprzez wskazanie uzgodnionych z Kontrahentem oczekiwanych efektów
    prac programistycznych. Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencja, o której mowa we wniosku, prowadzona jest w sposób umożliwiający
    wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej oraz kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde ww. prawo w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Uzupełnienie wniosku
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy/rozwija/ulepsza oprogramowanie,
    prowadzona była w sposób zaplanowany, według pewnego systemu, na podstawie
    przygotowanego harmonogramu, z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Systematyczność działań Wnioskodawcy objawia się poprzez przestrzeganie
    metodycznego procesu tworzenia oprogramowania, który zaczyna się od identyfikacji
    potrzeb, poprzez projektowanie i rozwój, aż po testowanie i wdrażanie. Jest to cykliczny
    proces, który gwarantuje ciągłe ulepszanie i dostosowywanie produktów do zmieniających
    się wymagań rynkowych oraz potrzeb klientów. W zależności od potrzeb i wielkości
    projektów – Wnioskodawca planuje szczegółową pracę w ujęciu czasowym.
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.

    Efekty pracy Wnioskodawcy w przypadku zarówno tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania
    „Oprogramowania” lub jego części, zawsze są odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa autorskie do tego
    Oprogramowania lub jego części.
    Wnioskodawca wskazuje, ze twórczy charakter polega na tworzeniu oprogramowania oraz
    funkcjonalności dotychczas niewystępujących.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzył i ulepszał
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmował szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu badawczego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę aplikacji i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    W procesie wytwarzania i rozwijania nowego oprogramowania zastosowano szereg
    narzędzi, koncepcji i rozwiązań, które wcześniej nie były obecne w mojej praktyce
    gospodarczej. Przede wszystkim zdecydowano się na wykorzystanie architektury
    mikroserwisowej, co stanowi odejście od dotychczasowego podejścia monolitycznego.
    Dzięki mikroserwisom możliwe stało się rozdzielenie funkcjonalności systemu na
    niezależne komponenty, które mogą być rozwijane, wdrażane i skalowane osobno. To
    znacząco poprawiło elastyczność, czas reakcji na zmiany oraz odporność całego systemu.
    Dodatkowo, nowy system został w pełni oparty o rozwiązania chmurowe, co pozwala na
    dynamiczne skalowanie zasobów w zależności od zapotrzebowania, automatyzację
    wdrożeń oraz zwiększenie niezawodności i dostępności usług. Wcześniej stosowane
    rozwiązania były instalowane lokalnie i wymagały ręcznej obsługi serwerów oraz
    infrastruktury. Kolejną istotną nowością było zastosowanie języka ...., który został wybrany
    ze względu na swoją wysoką wydajność. Równocześnie, część mikroserwisów została
    napisana w języku ..., który mimo że był już wcześniej wykorzystywany w praktyce
    gospodarczej, w nowym rozwiązaniu używany jest w bardziej nowoczesny sposób – w
    połączeniu z frameworkami wspierającymi wzorce projektowe, automatyczne testowanie
    oraz integrację z resztą mikroserwisów.
    Zastosowanie technologii mikroserwisowej oraz chmurowej, a także języków
    programowania ..... oraz ... powoduje, iż „Oprogramowanie” po jego wytworzeniu różni się
    od rozwiązań już funkcjonujących.
    Oprogramowanie jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane odbywają
    się w świecie cyfrowym. Program tworzony przez Wnioskodawcę zapisywany jest w
    środowiskach, których właścicielami są Kontrahenci, i tam odbywa się jego przekazanie
    zgodnie z ustaleniami pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami. W relacji z
    Kontrahentami następuje indywidualizacja i konkretyzacja tych praw, tj. Kontrahenci
    wiedzą, jakie konkretnie prawa majątkowe nabywają, w którym momencie, do jakich
    utworów, za jaką cenę i na jakich polach eksploatacji. Umowa wskazuje, że prawa
    autorskie przechodzą na zleceniodawcę na polach eksploatacji wymienionych w umowie.
    W zamian za wynagrodzenie, o którym mowa w umowie.
    Efekty pracy programisty zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej
    nie były efektem pracy, która wymagała do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych

    umiejętności programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną” realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Kontrahenta.
    „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub jego
    części, każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
    /ulepszania utworów), następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41
    oraz art. 53 ww. ustawy.
    Pytania
      1. Czy prawa autorskie do programów komputerowych (Oprogramowanie, części
        Oprogramowania) tworzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę w ramach
        prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        można uznać za kwalifikowane prawa własności intelektualnej (kwalifikowane IP) w
        rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 updof?
      2. Czy działalność prowadzona przez programistę stanowi działalność badawczo-
        rozwojową?
      3. Czy dochód uzyskany z kwalifikowanego IP w ramach realizacji umowy o
        świadczenie usług programistycznych w zakresie realizacji umowy o usługi
        programistyczne z firmą A sp. z o.o. sp. k. programista będzie mógł opodatkować
        5% stawką podatku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W ocenie Wnioskodawcy, prawa autorskie do programów komputerowych
    (Oprogramowanie, części Oprogramowania) tworzonych samodzielnie przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Kwalifikowane IP to prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:
      · zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach
        prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
      · należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT
        (odpowiednio art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT);
      · podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    W ocenie Przedsiębiorcy, w niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie wskazane wyżej
    przesłanki.
    Oprogramowanie jako program komputerowy
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego oprogramowanie jest programem
    komputerowym, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: (...)
      8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na
        podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
        międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów
        międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
        ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
        prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

    Podstawową przesłanką warunkującą możliwość korzystania z mechanizmu IP Box jest
    wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej przedmiotu ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    (wymienione w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 ustawy o PIT).
    Ustawa o PIT w art. 30ca ust. 2 pkt 8 jako jedno z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, z których dochód może podlegać opodatkowaniu stawką 5%, wymienia
    autorskie prawo do programu komputerowego. Na gruncie przepisów podatkowych, w
    tym przepisów o IP Box, brak jest definicji programu komputerowego. Tym samym
    niezbędnym jest ustalenie zakresu przedmiotowego regulacji w oparciu o inne przepisy
    powszechnie obowiązującego prawa polskiego.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”),
    przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    (i) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i nast. ustawy o prawie autorskim, gdzie wskazano, że programy
    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału
    nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu
    programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma regulacji prawnej na gruncie prawa podatkowego lub
    prawa autorskiego, która wprost definiuje program komputerowy. W ocenie
    Przedsiębiorcy, należy, wobec tego posłużyć się definicjami programu komputerowego,
    które są sformułowane w źródłach innych niż przepisy prawa lub do przepisów, które
    nawiązują do zakresów gry komputerowej i oprogramowania (programu komputerowego).
    Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją, program komputerowy jest to (...) sekwencja
    symboli opisująca realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem
    oprogramowania (...).
    Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się
    zatem oprogramowanie użytkowe, systemy operacyjne, programy narzędziowe, gry
    wideo, kompilatory i inne. (...). Program można podzielić na dwie części (obszary):
      i. część zawierającą kod – składającą się z rozkazów sterujących działaniem procesora;
      ii. część zawierającą dane – składającą się z danych wykorzystywanych i
      przetwarzanych przez program, np. adresów pamięci, stałych liczbowych,
      komunikatów tekstowych, danych graficznych, itp. (...).
    W oparciu o tę definicję należy przyjąć, że Oprogramowanie jako całość, tj. kod
    programistyczny i źródłowy, interfejs użytkownika i warstwa graficzna, stanowi jednolity
    program komputerowy.
    W ocenie Wnioskodawcy, przepisy o statystyce publicznej również wskazują na
    rozumienie, zgodnie z którym Oprogramowanie należałoby klasyfikować w całości jako
    programy komputerowe, które w rezultacie podlegają w całości ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Należy w tym miejscu odwołać się do systematyki Klasyfikacji działalności gospodarczej
    przedstawionej w Rozporządzeniu PKD, Załącznik Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II – Schemat klasyfikacji („Załącznik Schemat klasyfikacji”).
    Przedsiębiorca klasyfikuje swoją działalność gospodarczą w podklasie 62.01.Z. Zgodnie z
    treścią objaśnień do podklasy 62.01.Z PKD, podklasa ta obejmuje pisanie, modyfikowanie,

    badanie, dokumentowanie i wspomaganie oprogramowania, włączając pisanie zleceń
    sterujących programami dla użytkowników. Podklasa ta obejmuje analizowanie,
    projektowanie systemów gotowych do użycia:
      · rozbudowę, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację oprogramowania
        wykonanego na zlecenie określonego użytkownika,
      · pisanie programów na zlecenie użytkownika,
      · projektowanie stron internetowych.
    Biorąc pod uwagę konstrukcję programu komputerowego, która składa się w zasadniczej
    części z kodu źródłowego i warstwy graficznej, istotne jest również podejście
    zaprezentowane w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box z
    dnia 15 lipca 2019 r. (zwanych dalej Objaśnieniami IP Box), gdzie wskazuje się, że w
    związku z celem IP Box w katalogu kwalifikowanych IP może znaleźć się oprogramowanie
    (program komputerowy) jako całość i należy odrzucić teoretyczny podział na część kodu
    źródłowego i wynikowego oraz część algorytmu, interfejsu lub interfejsu użytkownika.
    Zgodnie z Objaśnieniami IP BOX (pkt 73 i nast.) w przepisach o prawie autorskim brak jest
    definicji programu komputerowego, natomiast w literaturze przyjmuje się różne,
    niezwykłe kazuistyczne podejścia, które implikują niejako rozbijanie programu
    komputerowego na część chronioną prawem (formę (ekspresji) utworu) i niechronioną
    (treść/idea) prawem autorskim. W literaturze podaje się też, że ochronie podlega
    kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu
    wynikowego.
    Ochronie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie będą
    natomiast podlegać takie elementy programu komputerowego jak algorytm, interfejs czy
    interfejs użytkownika. Niemniej jednak, w świetle celu preferencji IP Box oraz jej
    normatywnego kontekstu, usytuowanego w szczególności w Raporcie OECD BEPS Plan
    Działania nr 5, a także uwarunkowań systemu prawa podatkowego w Polsce, powyższe,
    skrajnie kazuistyczne i skomplikowane podejście przedstawiane w literaturze przedmiotu
    prawa autorskiego należy odrzucić. Otóż w celu poprawnego zastosowania preferencji IP
    Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenie
    funkcjonalne i celowościowe w zgodzie z międzynarodowym kontekstem przepisów o IP
    Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu,
    copyrighted software, czyli nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim,
    ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu
    kwalifikowanych IP, jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w kontekście powyższej interpretacji Ministerstwa Finansów
    należy przyjąć, że Oprogramowanie tworzone przez Niego powinno, jako nierozerwalna,
    funkcjonalna całość być traktowane jak programy komputerowe. Każda warstwa
    Oprogramowania – kod źródłowy, zespół instrukcji, warstwa dźwiękowa, warstwa
    graficzna oraz interfejs użytkownika – w kontekście gospodarczym i uzyskiwanych
    dochodów jako całość stanowią aktywa, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody. W
    szczególności, co warte podkreślenia, w sensie czysto handlowym (biznesowym) znaczenie
    dla uzyskiwanych przychodów ma każda warstwa Oprogramowania. Przedsiębiorca
    uzyskuje przychody z Oprogramowania jako funkcjonalnej całości. Ponadto, w ocenie
    Przedsiębiorcy, tworzone przez Przedsiębiorcę Oprogramowanie zawierające Funkcje
    Dodatkowe, z których Przedsiębiorca uzyskuje przychody należy traktować jako jedną
    całość w kontekście klasyfikowania jako programu komputerowego podlegającego
    ochronie autorskiego prawa do programu komputerowego.
    Ad 2
    W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez Wnioskodawcę prace spełniają przesłanki do
    uznania ich za działalność badawczo-rozwojową.

    Oprogramowanie jako wynik prac badawczo rozwojowych o twórczym charakterze
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą przez działalność
    badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe
    lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt
    38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w
    systematyczny sposób.
    Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie
    niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od
    czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego
    działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z
    powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest
    uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu, przez jaki
    działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez
    podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Nie ma również wymogu ciągłego lub długotrwałego prowadzenia działalności przez
    podatnika, by uznać daną działalność za działalność spełniającą kryterium
    systematyczności, albo też by podatnik musiał planować tego rodzaju działalność na
    przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył działalność na przykład na
    okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego tygodnia lub jednego dnia
    w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-rozwojowego, jeżeli takie
    działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem działalności badawczo-
    rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem spełnione kryterium
    systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Po trzecie, taka działalność
    musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy
    oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      (i) badania naukowe (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych) oraz
      (ii) prace rozwojowe (o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy).
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, mogące odnosić się do wielu przejawów
    aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z
    zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika,
    które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz innych operacji w toku z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.

    Przedsiębiorca jest programistą, tworzącym Oprogramowanie przy użyciu innowacyjnych
    technologii. Przedsiębiorca stworzył autorskie Oprogramowanie wyrażone w formie kodu
    źródłowego zapisem alfanumerycznym, składającym się z liter, cyfr, symboli i innych
    znaków, stanowiących zapis poleceń adresowanych do komputera, utworzonych zgodnie
    z zasadami leksyki i składni danego języka programowania.
    Stawiane przed Wnioskodawcą wyzwania mają charakter niepowtarzalny i unikalny.
    Wymagają od Niego dogłębnego zbadania danych zagadnień, zaprojektowania nowego i
    oryginalnego rozwiązania, a na końcu zaimplementowania go w sposób całkowicie przez
    Niego zdefiniowany, zgodnie ze sztuką i zdobytą wiedzą. Tego typu podejście
    każdorazowo wpływa na zwiększanie zasobów wiedzy oraz pozwala na wykorzystanie jej
    do tworzenia coraz to nowszych i bardziej rozbudowanych rozwiązań, które nie są
    ogólnodostępne w gospodarce lub znacznie różnią się od już istniejących. Proces
    pogłębiania tej wiedzy przekłada się na projektowanie i opracowywanie coraz to nowszych
    i niepowtarzalnych rozwiązań komercyjnych, zgodnych z potrzebami klientów na drodze
    twórczej. Każdorazowo w ramach zawartych umów wytwarzane są autorskie i
    innowacyjne rozwiązania, dostosowane do potrzeb klienta, które opracowane zostają od
    podstaw lub – jeśli klient ma taką potrzebę – rozwijane i ulepszane zostają istniejące
    programy informatyczne. Nie zmienia to faktu, że każde z tych podejść wymaga
    zaprojektowania i opracowania nowego i innowacyjnego rozwiązania, które bazuje na
    systematycznie pogłębianej i poszerzanej wiedzy.
    Wszelkie opracowane i wytworzone dzieła są autorskimi i unikalnymi rozwiązaniami. Aby
    sprostać tym wymaganiom, niezbędnym elementem jest ciągłe i systematyczne
    poszerzanie oraz pogłębianie wiedzy z zakresu nowych technologii, ich wykorzystania oraz
    dostosowania w unikalny sposób do potrzeb klienta.
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, że
    Oprogramowanie zostało rozwinięte i ulepszone przez Przedsiębiorcę w ramach
    prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia On wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5%
    względem dochodu uzyskanego z kwalifikowanego IP w ramach realizacji umowy o
    świadczeniu usług programistycznych z firmą A sp. z o.o. sp. k.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od
    osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania.
    Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego –
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o
    działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to
    działalność zarobkową:
      · wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      · polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

      · polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych –
        prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność
    gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
      · odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      · są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
        zlecającego te czynności,
      · wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
        działalnością.
    Wnioskodawca podkreśla, że osiągany przez Niego dochód spełnia kryteria wskazane w
    art. 30ca ust. 1, ponieważ odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz
    wykonywanie przez Wnioskodawcę czynności ponosi Wnioskodawca na zasadach
    ogólnych. Czynności nie są przez Wnioskodawcę wykonywane pod kierownictwem ani w
    miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności. Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, że z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej mamy do czynienia wówczas, gdy jest to jedno z praw, wskazanych przez
    ustawodawcę w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 Ustawy PIT, podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
    stroną jest Unia Europejska.
    W rozpatrywanym przypadku kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest
    „autorskie prawo do programu komputerowego”, wskazane w art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy PIT.
    Wskazać należy, iż ustawa PIT nie zawiera definicji legalnej pojęcia „autorskie prawo do
    programu komputerowego”. Dlatego też, w oparciu o dyrektywy wykładni systemowej
    zewnętrznej, należy odwołać się do aktu prawnego, stanowiącego centralną regulację w
    zakresie prawa autorskiego i prawa własności intelektualnej – Prawa autorskiego.
    Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 Prawa Autorskiego, programy komputerowe co do zasady,
    podlegają ochronie jak utwory literackie.
    W szczególności wskazać należy, że aby dana aplikacja uzyskała status „utworu”, tj. dobra
    zasługującego na prawnoautorską ochronę, niezbędne jest stwierdzenie, iż stanowi ona
    „przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze”. Należy przy tym stosować
    takie same kryteria, jak przy dokonywanej w podobnym celu ocenie dzieł literackich.
    Ochrona przyznana aplikacji obejmuje wszystkie formy jej wyrażenia. Podstawową
    przesłanką powstania prawa autorskiego jest to, aby dana aplikacja stanowiła utwór – a
    zatem była przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    W tym miejscu Wnioskodawca pragnie wskazać, iż warunek ten jest spełniony. Po
    pierwsze, każdy z produkowanych komponentów aplikacji jest produktem „osobnym”
    (swoistym) i jednocześnie twórczym. Podobnie jak różne (od siebie) książki tego samego
    autora. Po wtóre, o twórczym i indywidualnym charakterze przesądza fakt wytworzenia
    danej aplikacji w ramach działalności Wnioskodawcy.
    W praktyce, ochronie prawnoautorskiej (jako utwór) podlegać będzie kod (w postaci kodu
    źródłowego bądź wynikowego, bez względu na jego rodzaj). To właśnie tenże kod
    tworzony jest w ramach procesu produkcji danej aplikacji.

    Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, iż aplikacje tworzone przez Wnioskodawcę
    stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej (dalej: „KPWI”) – w rozumieniu
    przepisu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT (autorskie prawo do programu
    komputerowego).
    Należy wskazać, że Wnioskodawca ponosił koszty związane z prowadzoną bezpośrednio
    przez podatnika działalność związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Wnioskodawca z racji prowadzenia odrębnej ewidencji spełnia także kryteria wskazane w
    art. 30cb ust. 2.
    Konkludując, należy wskazać, że Wnioskodawca wypełnia wszystkie wskazane w art. 30ca
    oraz 30cb wymagania w efekcie czego podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Preferencyjna stawka opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-
    Box) jest dochód, który łącznie spełnia następujące warunki:
      · został osiągnięty w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc
        działalności, która spełnia warunki określone w art. 5a pkt 6 w zw. z art. 5b ustawy;
      · jest „kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej”.
    Aby wyjaśnić znaczenie pojęcia „kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej” należy odnieść się do:
      · art. 30ca ust. 2 ustawy, który określa, czym jest kwalifikowane prawo własności
        intelektualnej,
      · art. 30ca ust. 7 ustawy, który wyjaśnia, jakie kategorie dochodów mogą być uznane
        za dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, oraz
      · art. 30ca ust. 4 ustawy, który określa, w jaki sposób ustala się kwalifikowany
        dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    I tak, zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,

      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tzw. kwalifikowanym IP) jest więc
    prawo własności intelektualnej, które spełnia wszystkie następujące warunki:
      · jest jednym z rodzajów praw własności intelektualnej, które ustawodawca wymienił
        w art. 30ca ust. 2;
      · podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów;
      · jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
        podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego jako kwalifikowane IP
    Jednym z rodzajów praw własności intelektualnej wymienionych w art. 30ca ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest autorskie prawo do programu
    komputerowego.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „programu komputerowego”, ani
    też nie odsyła w tym zakresie do żadnych konkretnych regulacji. W języku
    powszechnym program komputerowy to zestaw instrukcji, zaimplementowanych
    interfejsów i zintegrowanych danych, przeznaczonych dla komputera do realizacji
    wyznaczonych celów. Program komputerowy jest więc pewną odrębną całością, która
    pozwala użytkownikowi komputera na realizację określonych działań.
    Co istotne, tak rozumiany program komputerowy jest przedmiotem prawa autorskiego,
    jeśli spełnia definicję „utworu” będącego przedmiotem prawa autorskiego z art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stosownie do tego przepisu:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie definiuje „programu
    komputerowego”. Wymienia „programy komputerowe” jako rodzaj utworów będących
    przedmiotem prawa autorskiego wyrażanych słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi (art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, p
    rogramy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy Rozdziału
    7 ustawy nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Ochronie nie podlegają natomiast idee i
    zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego (art. 74
    ust. 2 ww. ustawy).
    A zatem, program komputerowy zawsze jest funkcjonalną całością. Jednak, nie każdy
    tak rozumiany program polega ochronie prawno-autorskiej. Program, który jest

    napisany z wykorzystaniem powtarzalnych schematów, którego wytworzenie wymagało
    wiedzy i umiejętności programistycznych, ale nie wiązało się z prowadzeniem działań
    twórczych o indywidualnym charakterze, nie będzie przedmiotem praw autorskich.
    Autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej może
    być uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca
    ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłącznie wówczas, gdy
    przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem, warunkiem skorzystania z omawianej preferencji IP Box jest:
      · prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika, który chce
        skorzystać z tej preferencji;
      · wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie przez podatnika przedmiotu ochrony
        autorskim prawem do programu komputerowego w ramach tej działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej – definicje ustawowe
    Znaczenie pojęcia „działalność badawczo-rozwojowa” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt
    38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest to:
      Działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Przy czym znaczenia pojęć „badania naukowe” i „prace rozwojowe” zostały określone
    odpowiednio w art. 5a pkt 39 i 40 ww. ustawy.
    I tak, stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        a więc:
      Prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie
      nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
      bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
      Prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
      opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
      znaczących ulepszeń.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    czyli:
      Działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:

      · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
        zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
        nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne lub
      · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
        nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
        wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń lub
      · prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
        czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
        dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
        informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
        i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
        z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane
        do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, podejmowana w
        sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
        zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” – określające czynność, której istotą jest element kreacyjny
    i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do
    powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego –
    jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu,
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym
    użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe
    konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności i
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badań rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;

      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie, ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
      · w sposób systematyczny,
      · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
        nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Punktem wyjściowym
    dla działalności badawczo -rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu
    (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte
    działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy
    „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu
    jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-
    rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    Ustawodawca określił, jakie rodzaje dochodów, które podatnik uzyskuje w ramach
    działalności gospodarczej, mogą być uznane za dochody z kwalifikowanych IP.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z
    kwalifikowanego IP, jest zamknięty.
    Co istotne, użyte przez ustawodawcę pojęcie dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej odnosi się do dochodu (straty) z konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym, w celu skorzystania z ulgi IP Box podatnik
    nie ustala łącznego dochodu (straty) ze wszystkich posiadanych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, ale odrębne dochody (straty) z poszczególnych praw.
    Dochód ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Przy ustalaniu przychodów należy mieć na względzie przepisy o momentach
    rozpoznawania przychodów. Jako koszty uzyskania przychodów z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej należy rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z
    działalnością podatnika, które w sposób bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do
    powstania takiego przychodu. Należy mieć również na względzie obowiązujące
    podatnika zasady potrącalności kosztów.
    Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP
    Dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy jest jednym z elementów, które służą
    ustaleniu przedmiotu opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%, tj.
    ustaleniu kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zasadę obliczania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej określa art. 30ca ust. 4 ustawy. Kwalifikowanym dochodem z
    kwalifikowanego IP jest iloczyn:
      · dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
        podatkowym i
      · wskaźnika obliczonego według wzoru podanego w przepisie (tzw. wskaźnika nexus).
    Dopiero tak ustalony dochód jest przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką
    5%.
    Celem wskaźnika nexus nie jest „podatkowe rozliczenie” wydatków ponoszonych przez
    podatników (kwestia możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu
    z kwalifikowanego IP jest rozstrzygana na etapie ustalania dochodu z kwalifikowanego
    IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy). Wskaźnik nexus służy określeniu, czy za
    kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP można uznać całość dochodu z
    kwalifikowanego IP, czy tylko jego część. Istotna jest tu proporcja wykazywanych przez
    podatnika wartości.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy, wskaźnik nexus oblicza się według wzoru:
    (a + b) x 1,3/a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,
    opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww.
    ustawy). Jeśli wartość wskaźnika jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1
    (art. 30ca ust. 6).
    Wskaźnik nexus ustala się dla każdego konkretnego kwalifikowanego IP. Iloczyn wskaźnika
    nexus ustalonego dla konkretnego kwalifikowanego IP i dochodu uzyskanego z tego
    kwalifikowanego IP to kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 4 ustawy).
    Podstawa opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%
    Suma ustalonych we wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym jest podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (art. 30ca ust. 3 ustawy).
    Co istotne, podatnik, który chce skorzystać z ulgi IP Box musi również spełnić obowiązki
    ewidencyjne, o których mowa w art. 30cb ustawy.
    Charakter Pana działalności
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi działalność, której przedmiotem jest tworzenie,
    rozwój oraz ulepszenia oprogramowania. Opisując tę działalność zaznaczył Pan, że:
      · Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa Pan, łączy, kształtuje i
        wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
        informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań
        w postaci nowoczesnych i unikalnego oprogramowania.
      · W ramach Pana działalności zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z
        zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania
        stworzonego przez Pana oprogramowania.
      · Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
        pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie, czynność programowania (tworzenia
        kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
        rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób,
        czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu,
        jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
        odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
        weryfikacja, zakończenie.
      · W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace
        twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
        (...) działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych
        zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Pana nie
        miały miejsca.
      · W swojej działalności wykorzystuje Pan wytworzone innowacyjne rozwiązania
        techniczne.
      · Będąca przedmiotem wniosku działalność jest oparta na wytworzonych przez Pana
        oryginalnych rozwiązaniach technologicznych opartych o technologię
        oprogramowania .... oraz ....

      · Zaplanował Pan cel w postaci zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystanie
        zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, tj. tworzenia nowych,
        zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług.
      · Efekty Pana pracy zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
        charakterem, zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
        niematerialnej nie były efektem pracy, która wymagała do osiągnięcia rezultatu
        jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty dało się z
        góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie
        „techniczną” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta.
    A zatem wskazał Pan, że wyodrębnione zadania w ramach działalności na podstawie
    umowy o świadczenie usług programistycznych z firmą A sp. z o.o. sp. k.:
      · polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
        aktualnie wiedzy i umiejętności,
      · służą tworzeniu nowych produktów,
      · mają twórczy charakter,
      · są podejmowane systematycznie,
      · nie obejmują wprowadzania okresowych i rutynowych zmian do tworzonych
        produktów.
    Opisał więc Pan działania o cechach właściwych pracom rozwojowym, o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tak opisanych okolicznościach faktycznych Pana poszczególne wyodrębnione zadania
    można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak Pan zaznaczył w opisie sprawy:
      Efekty pracy Wnioskodawcy w przypadku zarówno tworzenia, jak i rozwijania
      /ulepszania „Oprogramowania” lub jego części, zawsze są odrębnymi programami
      komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa
      autorskie do tego Oprogramowania lub jego części.
    Dodatkowo, z opisu tego wynika, że:
      „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub jego
      części, każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
      /ulepszania utworów), następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem
      art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    oraz że:
      Na podstawie zapisów umownych Wnioskodawca przenosi na A spółka z ograniczoną
      odpowiedzialnością sp. k., prawa autorskie do wytworzonych utworów.
      Wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich jest wkalkulowane w wynagrodzenie
      za świadczenie usług programistycznych. Wynagrodzenie za przeniesienie praw
      autorskich jest wkalkulowane w wynagrodzenie za świadczenie usług
      programistycznych.
    Wobec powyższego, przysługujące Panu majątkowe prawa autorskie do danego programu
    komputerowego, które zostały wytworzone w efekcie prowadzenia konkretnych prac
    rozwojowych, są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwane także:
    „kwalifikowanym IP”).

    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Podsumowując, Pana dochód uzyskany w ramach realizacji umowy o świadczenie usług
    programistycznych z firmą A sp. z o.o. sp. k. w zakresie, w jakim został osiągnięty z tytułu
    przeniesienia majątkowych praw autorskich do kwalifikowanego IP na kontrahenta jest
    dochodem z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy). Jest więc to rodzaj
    dochodu, który – przy zachowaniu zasad ustalenia podstawy opodatkowania określonych
    w art. 30ca ust. 3-5 ustawy oraz dopełnieniu obowiązków ewidencyjnych z art. 30cb –
    może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku 5% (art. 30ca ust. 1 ustawy).
    Dochód ten ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jako koszty uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej należy rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika,
    które w sposób bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego
    przychodu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ta interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście
    zadanych pytań, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy,
    które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.