Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/4510-194/15-6/PM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-09-01
Teza: W jaki sposób powinna zostać ustalona przez Spółkę wartość, która będzie stanowiła koszt podatkowy w przypadku odpłatnego zbycia Nieruchomości?
Słowa kluczowe: cena-cena nabycia; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości; wartość-wartość początkowa; zbycie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w X działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2015 r. złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP (data wpływu 3 czerwca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. (data wpływu 14 sierpnia 2015 r.) oraz pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. (data wpływu 12 sierpnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości (pytanie nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 czerwca 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w X działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), pismem z dnia 11 sierpnia 2015 r., nr IPTPB3/4510-194/15-2/PM (doręczonym w dniu 12 sierpnia 2015 r.), wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu: 12 sierpnia 2015 r. oraz 14 sierpnia 2015 r. wpłynęły uzupełnienia wniosku (nadane dnia 12 sierpnia 2015 r.). W piśmie uzupełniającym Wnioskodawca wyjaśnił kwestię pełnomocnictwa oraz przedstawił pełnomocnictwo dla Pana …..

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką komandytowo-akcyjną („Spółka”, „Wnioskodawca”). Spółka została wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 24 września 2013 r. Zgodnie z pierwotnym brzmieniem statutu Spółki (dalej także: „Statut”), rokiem obrotowym Spółki był okres 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych trwający od 1 listopada do 31 października kolejnego roku. Pierwszy rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. zakończył się 31 października 2013 r. Przed zakończeniem pierwszego roku obrotowego, w dniu 10 października 2013 r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Spółki podjęło uchwałę, mocą której dokonało zmiany roku obrotowego.

Zgodnie z uchwałą i z obecnym brzmieniem Statutu Spółki (§ 41 ust. 1 Statutu Spółki): „1. Rokiem obrotowym jest okres kolejnych 12 (dwunastu) miesięcy od 1 (pierwszego) października do 30 (trzydziestego) września następnego roku kalendarzowego”. Zmiana roku obrotowego została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców KRS przez właściwy sąd rejestrowy w dniu 4 listopada 2013 r. Walne Zgromadzenie Spółki nie dokonało po 12 grudnia 2013 r. zmiany przyjętego przez Spółkę w Statucie roku obrotowego. W związku z tym żadna zmiana roku obrotowego Spółki nie została i nie zostanie też zarejestrowana w Rejestrze Przedsiębiorców KRS po 12 grudnia 2013 r. Według wiedzy Wnioskodawcy, w 2013 r. komplementariuszami i akcjonariuszami Wnioskodawcy nie były osoby fizyczne, lecz osoby prawne. Akcje w Spółce posiadała osoba prawna (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością), która objęła je pierwotnie w procesie zawiązywania Spółki. Wiedzę tę Spółka opiera na tym, że nie zgłosił się do niej do końca 2013 r. nowy akcjonariusz, tj. nabywca akcji, który by je nabył od pierwszego akcjonariusza, który w 2013 r. objął i opłacił akcje serii A w procesie zawiązywania Spółki. Minister Finansów w dniu 29 grudnia 2014 r. wydał interpretacje indywidualne potwierdzające, że do dnia 30 września 2015 r. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (sygn. IPTPB3/423-337/14-4/KC, IPTPB3/423-337/14-5/KC, IPTPB3/423-337/14-6/KC, IPTPB3/423-337/14-7/KC). Interpretacje wskazują, że Wnioskodawca stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych począwszy od dnia 1 października 2015 r. Wnioskodawca nabędzie od spółki powiązanej działającej w formie spółki komandytowej (dalej: „Spółka Powiązana”, „Spółka Komandytowa”, „Spółka Córka”, „Pożyczkodawca”), składniki majątkowe w postaci prawa własności nieruchomości (gruntowych, budynkowych oraz lokalowych) oraz prawa użytkowania wieczystego gruntu (dalej: „Nieruchomości”).

Nabycie Nieruchomości nastąpi w drodze ich przeniesienia w ramach umowy datio in solutum. W ten sposób Spółka Powiązana zwolni się ze swojego zobowiązana do wypłaty kwoty pieniężnej z tytułu umowy pożyczki zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką Powiązaną, bowiem Spółka Powiązana nie będzie w stanie wypłacić w całości kwoty kapitału pożyczki w formie pieniężnej. Z uwagi na fakt, że Spółka Powiązana na dzień wypłaty pożyczki nie będzie posiadała środków pieniężnych, zostanie zwolniona z obowiązku wypłaty kwoty kapitału pożyczki w tej części w jakiej dojdzie do przeniesienia prawa własności Nieruchomości na Wnioskodawcę. Kwota zwolnienia z obowiązku wypłaty części kapitału pożyczki będzie odpowiadała wartości Nieruchomości ujawnionej w operatach szacunkowych wydanych przez rzeczoznawców majątkowych. Na moment przeniesienia Nieruchomości stan powiązania pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką Powiązaną będzie się przedstawiał w ten sposób, że Wnioskodawca będzie posiadał 99,9 % praw do udziału w zysku Spółki Powiązanej. Nabycie Nieruchomości nastąpi przed dniem 30 września 2015 r. Nieruchomości zostaną ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartość niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy przed dniem 30 września 2015 r. Od ww. środków trwałych Wnioskodawca będzie dokonywał odpisów amortyzacyjnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  W jaki sposób powinna zostać ustalona przez Spółkę wartość początkowa Nieruchomości oraz jaka wartość stanowi cenę nabycia Nieruchomości w rozumieniu art. 16g ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16g ust. 3 Ustawy CIT?
2.  W jaki sposób powinna zostać ustalona przez Spółkę wartość, która będzie stanowiła koszt podatkowy w przypadku odpłatnego zbycia Nieruchomości?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2, natomiast w zakresie pytania nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zbycia Nieruchomości przez Spółkę, Spółka będzie uprawniona do rozliczenia jako kosztu uzyskania przychodów ich wartości rynkowej z dnia nabycia Nieruchomości, pomniejszonej o dokonane odpisy amortyzacyjne.

Na mocy ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1387, dalej: „Ustawa nowelizująca”) spółka komandytowo-akcyjna od 1 stycznia 2014 r. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. W związku z tą nowelizacją zostały wprowadzone przepisy przejściowe, dotyczące tych S.K.A., które powstały przed 1 stycznia 2014 r. Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy nowelizującej „Spółka komandytowo-akcyjna mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powstała przed dniem 1 stycznia 2014 r. kontynuuje, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, dokonaną przed dniem, w którym stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, wycenę podatkową składników majątkowych, w szczególności w zakresie dotyczącym wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przyjętej metody amortyzacji oraz wysokości odpisów amortyzacyjnych uprzednio dokonanych od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także – stosując przepisy ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – uwzględnia zdarzenia zaistniałe przed dniem, w którym stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, które mają wpływ na wysokość jej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych”.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

*   nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

*   nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

*   ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

–wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Spółka otrzyma inne świadczenie od Pożyczkodawcy celem przeniesienia własności określonej w umowie pożyczki ilości pieniędzy (Zobowiązania), którym to świadczeniem będzie przeniesienie własności Nieruchomości. W wyniku tego dojdzie do umorzenia wierzytelności Spółki z tytułu udzielenia jej pożyczki, w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej Nieruchomości ustalonej na dzień ich nabycia przez Spółkę. Spółka otrzyma zatem Nieruchomości na pokrycie własnej wierzytelności względem Pożyczkodawcy.

Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 15 ust. 1i Ustawy CIT „w przypadku odpłatnego zbycia rzeczy, praw lub innych świadczeń będących przedmiotem wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w art. 14a, kosztem uzyskania przychodów z ich odpłatnego zbycia, z uwzględnieniem aktualizacji dokonanej zgodnie z odrębnymi przepisami, jest odpowiednio: (\`(...)\`) 3) równowartość wierzytelności (należności) uregulowanej przez wykonanie świadczenia niepieniężnego (w naturze), o którym mowa w art. 14a, pomniejszonej o naliczony w związku z przekazaniem tego świadczenia niepieniężnego podatek od towarów i usług – pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Zdaniem Spółki, w razie sprzedaży Nieruchomości, do kosztów uzyskania przychodów należy zaliczyć wartość udzielonej pożyczki, tj. wartość wierzytelności uregulowanej poprzez przeniesienie własności Nieruchomości na Spółkę (Zobowiązanie), pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych. Kosztem poniesionym na nabycie Nieruchomości będzie równowartość wierzytelności Spółki, która przysługiwać będzie Spółce wobec Pożyczkodawcy.

Wierzytelność ta będzie równa cenie nominalnej pożyczki określonej w umowie.

Prezentowane stanowisko znajduje również pośrednie potwierdzenie w tych interpretacjach indywidualnych, w których organy podatkowe wskazują w jaki sposób powinny zostać ustalone koszty uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży przez podatnika składników majątkowych nabytych przez niego w drodze datio in solutum. I tak przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, rozpatrując kwestię wysokości kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży Nieruchomości nabytej przez wnioskodawcę w wyniku przeniesienia na podstawie datio in solutum przez dłużnika własności Nieruchomości w celu spłaty zobowiązania z tytułu pożyczek, uznał, że „kosztem uzyskania przychodu w momencie sprzedaży Nieruchomości nabytej w ramach datio in solutum będą wydatki poniesione przez Spółkę na jej nabycie, które odpowiadają sumie (i) kwoty wierzytelności z tytułu pożyczki (kwocie głównej powiększonej o otrzymane odsetki), która wygasła na skutek uregulowania zobowiązania w trybie art. 453 Kodeksu cywilnego oraz kwoty uiszczonej dopłaty” (interpretacja indywidualna z dnia 10 stycznia 2011 r., nr IBPBI/2/423-1408/10/AK). Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 19 listopada 2010 r., nr IPPB3/423-636/10-2/GJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w X.