Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.541.2024.4.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5b-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 11
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan w dniu 10 lutego 2025 r. (data wpływu).
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą pod kodem PKD: 62.01.Z.
    Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów
    komputerowych lub ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. 2018.1191 t.j. z późn. zm., dalej zwanej „ustawą o
    PAIPP”) są utworami.
    Wnioskodawca jest obywatelem polskim i ma nieograniczony obowiązek podatkowy w
    Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm., dalej zwana „ustawą o PIT”).

    Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w
    ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej
    (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402).
    Wnioskodawca świadczy w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej
    usługi na rzecz kontrahenta krajowego (dalej zwany „kontrahent”). Kontrahent X spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi swoją działalność w szeroko pojętej branży (...).
    Na podstawie umowy między kontrahentem a Wnioskodawcą świadczone są usługi
    tworzenia oprogramowania komputerowego na podstawie uprzednio wykonanej analizy
    wymagań - dalej zwane jako „usługi programistyczne”, w wyniku których sprzedawane są
    prawa autorskie do programu komputerowego.
    W ramach usług programistycznych Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie dla (...).
    Zakres aplikacji obejmuje: (...). Powyższe zadania wykonywane są poprzez:
    a) programowanie nowych funkcjonalności i modułów systemu w języku programowania
      (...),
    b) zarządzanie infrastrukturą systemu w chmurze przy pomocy języka (...),
    c) integracja z istniejącymi modułami systemu lub rozwiązaniami innych dostawców
      usług informatycznych przy pomocy języka programowania (...).
    Świadczenie usług programistycznych jest związane zarówno z wytwarzaniem programów
    komputerowych, jak również z rozwijaniem i ulepszaniem programów komputerowych.
    Wnioskodawca świadczy dla kontrahenta również inne usługi, które nie są przedmiotem
    niniejszego wniosku.
    W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów komputerowych,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.; dalej jako
    „PAIPP”) i stanowią jedną z form wyrażenia kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej według art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Wytwarzane programy
    komputerowe lub ich części przez Wnioskodawcę opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga specyfika
    tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia
    sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca bez wątpienia w
    ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Bez wątpienia
    działalność na rzecz kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które
    wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca.
    Program komputerowy bądź części programu komputerowego stworzone na rzecz
    kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z
    dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX). Wobec czego,
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz
    kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. W tym miejscu należy
    podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego, jednak w
    razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na podstawie umowy z danym
    kontrahentem oprogramowaniu lub jego części odpowiedzialny jest za naprawienie tych

    błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym wymaganiom określonego
    zleceniodawcy.
    W ramach świadczenia usług programistycznych, na podstawie umowy między
    Wnioskodawcą a kontrahentem, ogół autorskich praw majątkowych do wytworzonych
    przez Wnioskodawcę programów komputerowych lub ich części przechodzi na
    kontrahenta. Prawa autorskie do programu komputerowego lub jego części przechodzą w
    momencie dostarczenia utworu kontrahentowi lub klientowi kontrahenta.
    Wnioskodawca co miesiąc otrzymuje wynagrodzenie za świadczone usługi.
    Wynagrodzenie rozliczane jest według stawki godzinowej za prawidłowo świadczone
    usługi. Wnioskodawca prowadzi również ewidencję czasu świadczenia usług dla
    kontrahenta. Na jej podstawie wyodrębnia wynagrodzenie, które przysługuje mu za
    świadczenie usług programistycznych.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca ponosi następujące
    koszty:
    1. składki ZUS na ubezpieczenie społeczne dotyczące Wnioskodawcy,
    2. doradztwo prawne,
    3. sprzęt komputerowy telekomunikacyjny,
    4. wyjazdy służbowe do siedziby kontrahenta lub klienta kontrahenta.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, a bardziej precyzyjnie prowadzi:
    - odrębną ewidencję, w której uwzględnia informacje o: zbywanym w danym okresie
    prawie własności intelektualnej, tj. określonym programie komputerowym (dokładny opis
    stworzonego programu komputerowego); przychodach uzyskiwanych ze zbycia programu
    komputerowego lub jego części w danym okresie, tj. wynagrodzeniu za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych do programu komputerowego; kosztach faktycznie
    poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem programu komputerowego;
    dochodzie ze zbycia programu komputerowego obliczonym jako różnica pomiędzy
    przychodami i kosztami opisanymi powyżej. W przypadku braku możliwości alokowania
    konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej do przychodów ze zbycia programu komputerowego, Wnioskodawca
    przyporządkowuje wydatki do przychodów ze zbycia programu komputerowego według
    proporcji. Proporcja ustalana jest jako stosunek przychodów ze zbycia programu
    komputerowego do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności
    gospodarczej w danym okresie.
    Wniosek dotyczy roku podatkowego 2024 oraz następnych lat podatkowych.
    Uzupełnienie
    Wnioskodawca przez użycie pojęcia „oprogramowanie” rozumie program komputerowy.
    We wniosku pojawia się pojęcie program komputerowy lub/i jego część, zamiennie
    oprogramowanie lub/i jego część.
    Przez program komputerowy/oprogramowanie Wnioskodawca rozumie narzędzie
    informatyczne spełniające swoje założenia utrwalone w postaci kodu źródłowego.

    Pod pojęciem części programu komputerowego/oprogramowania Wnioskodawca rozumie
    kod źródłowy, który jest częścią większego programu lub systemu komputerowego i do
    osiągnięcia pełnej funkcjonalności konieczne jest połączenie go z dalszym elementem tego
    programu lub systemu (kodem źródłowym), jednak taki kod stanowi również program
    komputerowy, według ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i objęty jest
    ochroną prawną przewidzianą w tej ustawie.
    (...) to platforma (...). Platforma umożliwia (...). Celem projektu jest stworzenie narzędzia,
    które (...).
    W celu realizacji projektu, w ramach którego Wnioskodawca tworzy/rozwija/ulepsza
    oprogramowanie lub jego część, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających
    do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Podczas tworzenia oprogramowania i jego części przez Wnioskodawcę zostają
    wykorzystane nowe technologie jak (...). Każde „oprogramowanie lub jego części” będące
    wynikiem takiego działania są unikalne oraz oryginalne, wymagają indywidualnego
    podejścia oraz nie jest możliwe wykorzystanie istniejących już rozwiązań - w przeciwnym
    wypadku, nie nastąpiłoby zgłoszenie zapotrzebowania na nowe rozwiązanie przez
    zleceniodawcę. Wcześniej Wnioskodawca w swojej działalności pracował nad programami
    komputerowymi wykorzystywanymi w branży (...). Branża (...) znacząco różni się od branży
    (...). W połączeniu z wykorzystaniem innych technologii każde zadanie wymaga
    indywidualnego podejścia i dopasowania do konkretnego systemu
    Wnioskodawca zastosował (...), narzędzia wewnętrzne klienta kontrahenta. Unikatowa
    kombinacja tych narzędzi tworzy bardzo szybkie i wydajne oprogramowanie, które jest
    skrojone na miarę potrzeb kontrahenta.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy/ulepsza/modyfikuje oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia.
    Systematyczność w działaniach polega na pracy w sposób uporządkowany według
    pewnego systemu opracowanego przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca działa w sposób
    uporządkowany według zaplanowanego harmonogramu, a każde działanie Wnioskodawcy
    ma określone cele.
    Wnioskodawca rozpoczął prace (...) 2024 r., przy każdym dotychczas wytworzonym
    „oprogramowaniu lub jego części” zostały osiągnięte te same cele, czyli stworzenie
    programów komputerowych, które działają sprawnie, bezbłędnie i zawierają wszelkie
    zaplanowane funkcjonalności. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując
    jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
    W 2024 r. powstały następujące funkcjonalności :
    – implementacja modułu (...);
    – implementacja modułu (...);
    – implementacja modułu (...).
    W 2025 roku dotychczas powstały następujące funkcjonalności:

    - integracja modułu płatności z modułem szkoły, w zakresie aktywacji treści po dokonaniu
    płatności.
    Każde „Oprogramowanie lub jego części” posiada swój harmonogram prac. Prace
    rozpoczęły się (...) 2024 r. Dotychczas zrealizowane harmonogramy dotyczą
    „oprogramowania lub jego części” posiadającego następujące nowe funkcjonalności:
    a) implementacja modułu (...);
    b) implementacja modułu (...);
    c) implementacja modułu (...).
    d) integracja modułu (...).
    Wnioskodawca ukończył studia inżynierskie na kierunku (...) w (...) oraz doświadczenie
    zebrane we wcześniejszej pracy zawodowej.
    Wnioskodawca rozwija i wykorzystuje wiedzę i umiejętności w zakresie technologii
    informatycznych, programowania, czyli wiedzę o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program wytworzony przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca
    wykorzystuje (...), znajomość narzędzi informatycznych jak (...). Unikatowa kombinacja tych
    narzędzi tworzy bardzo szybkie i wydajne oprogramowanie, które jest skrojone na miarę
    potrzeb kontrahenta.
    Wnioskodawca wytwarza/rozwija/ulepsza oprogramowania dotychczas w swojej
    działalności służące do (...).
    Do tworzenia, rozwijania/ulepszania oprogramowania i jego części Wnioskodawca
    wykorzystuje nowe technologiie (...), oraz nowe narzędzia - (...) co pozwoliło uzyskać nowe
    zastosowania dla branży (...) według jej potrzeb, tj. (...).
    Wnioskodawca przy tworzeniu, rozwijaniu/ulepszaniu wykorzystał języki programowania
    (...).
    Wnioskodawca zaplanował stworzenie programu komputerowego, który będzie działał
    sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierał wszelkie zaplanowane i wymagane
    funkcjonalności.
    Wnioskodawca podejmuje czynności tworzenia kodu źródłowego pozwalającego na
    wytworzenie oprogramowania spełniającego poszczególne funkcjonalności dla wcześniej
    wspomnianego systemu w postaci bibliotek oraz komponentów tworzących aplikacje
    uruchamiane wewnątrz aplikacji klienta w przeglądarce internetowej przez użytkownika
    końcowego pozwalającej mu na zdobywanie wiedzy według indywidualnych potrzeb
    użytkownika końcowego, przygotowanej przez dostawców treści z branży (...).
    Wynikiem działań Wnioskodawcy jest wytworzenie przez niego nowych produktów, tj.
    programów komputerowych oferowanych kontrahentowi, które posiadają dotychczas
    następujące nowe funkcjonalności.
    Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania i
    jego części obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu oprogramowania i jego części
    podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do
    tworzenia nowych rozwiązań.

    Efekty prac Wnioskodawcy zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Efekty prac Wnioskodawcy nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny
    Efekty prac Wnioskodawcy nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta.
    W każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania i
    ulepszenia oprogramowania lub jego części, efekty prac Wnioskodawcy są odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub
    jego części, każdorazowo (w przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania utworów)
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie za wyświadczenie usługi, w którym
    uwzględnione jest wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do wytworzonego
    programu komputerowego.
    Funkcjonalny związek poszczególnych wydatków Wnioskodawcy związku z tworzonym
    /rozwijanym/ulepszanym „programem komputerowym lub jego częściami”:
    a) składki na ubezpieczenie społeczne - niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc
      prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku
      Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych;
      istotą uiszczania wymienionych składek jest zapewnienie środków pieniężnych w razie
      niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej
      perspektywie wydłuży jego zdolność zawodową, więc Wnioskodawca będzie mógł
      sprawniej wytwarzać lub ulepszać programy komputerowe;
    b) doradztwo prawne - koszty poniesione na usługi doradcze dotyczą możliwości
      skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej), jak i samego złożenia wniosku
      o interpretację, w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania
      odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza spełnia cechy działalności badawczo-
      rozwojowej;
    c) sprzęt komputerowy i telekomunikacyjny - jest niezbędny Wnioskodawcy, gdyż
      oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego
      pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego
      zapisanie i odtworzenie, jednak nie jest on wystarczający dla sprawnego tworzenia
      programu komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych
      języków oprogramowania stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia
      posiadane urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu elektronicznego,
      akcesoriów elektronicznych oraz peryferiów komputerowych; niekorzystanie przez
      Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie
      do spadku wydajności jego pracy;
    d) wyjazdy służbowe do siedziby kontrahenta lub klienta kontrahenta - wydatki te
      pozwalają Wnioskodawcy na przejazdy do siedziby kontrahenta lub klienta
      kontrahenta, gdzie omawiane są zakresy poszczególnych prac oraz weryfikowane są
      dotychczasowe osiągniecia poszczególnych prac.
    Pod pojęciem kosztów doradztwa prawnego należy rozumieć wydatki poniesione na
    usługi doradcze dotyczące możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady

    prawnej), oraz złożenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Koszty doradztwa
    prawnego nie zawierają opłaty za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Koszty te
    zostały poniesione w grudniu 2024 r.
    Pod pojęciem kosztu zakupu sprzętu komputerowego i telekomunikacyjnego należy
    rozumieć wydatki na zakup:
    – laptopa, koszt ten został poniesiony w październiku 2024;
    – telefonu komórkowego, koszt ten został poniesiony w październik 2024;
    – klawiatury do komputera, koszt ten został poniesiony w grudniu 2024.
    Powyższe koszty nie zostały poniesione dla potrzeb konkretnych prac rozwojowych, a
    poniesione zostały dla potrzeb wielu projektów.
    Koszty wyjazdów służbowych dotyczą spotkań z kontrahentem lub klientem kontrahenta,
    z którym to kontrahentem Wnioskodawca zawarł umowę o współpracy. Wydatki
    wchodzące w zakres tych kosztów to wydatki na zakup biletów na pociąg lub wydatki na
    wynajem samochodu.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję związaną z pracami na rzec kontrahenta, o której mowa w art. 30cb ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od (...) 2024 r.
    Opisane i wyeksponowane we wniosku informacje/dane/warunki będą obowiązywać
    również w przyszłości.
    Pytania
    1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programu komputerowego lub jego części (oprogramowania) stanowi działalność
      badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o
      PIT?
    2. Czy prawo autorskie do programu komputerowego lub jego części (oprogramowania)
      wytwarzanych samodzielnie przez Wnioskodawcę jest kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki na:
        a) składki ZUS na ubezpieczenie społeczne dotyczące Wnioskodawcy,
        b) doradztwo prawne,
        c) sprzęt komputerowy i telekomunikacyjny,
        d) wyjazdy służbowe do siedziby kontrahenta lub klienta kontrahenta.
      - w części, w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychodów przypadających ze
      zbycia programu komputerowego lub jego części (oprogramowania), gdzie proporcja
      zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia programu komputerowego lub
      jego części (oprogramowania) do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej
      działalności gospodarczej w danym okresie, można uznać za koszty prowadzonej
      bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    4. Czy wynagrodzenie ze zbycia prawa autorskiego do programu komputerowego lub
      jego części (oprogramowania) jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca
      ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT?
    5. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do pytań 1-4 możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% od dochodu
      osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej?

    Pana stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Badaniami naukowymi są więc:
    – badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace empiryczne lub
      teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o
      podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
      zastosowanie komercyjne,
    – badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace mające na celu zdobycie
      nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
      procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT pojęcie prace rozwojowe - oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest
    wyodrębnienie pewnych cech dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego
    oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc się do interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.
    MG i stanowiska Wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione i zaaprobowane przez
    organ podatkowy, działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania
    naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób
    systematyczny, oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Oprócz tego w objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP Box w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów
    z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące
    pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej,
    Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS,
    Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl).
    Według podręcznika działalność badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza,
    nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Działalność
    podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu nowego oprogramowania
    komputerowego lub jego części w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe
    kontrahenta. Działania te stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych
    ustaw. Polegają one bowiem na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i
    narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do
    zaprojektowania nowych rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:

    a. nowatorskość i twórczość:
      Wnioskodawca tworzy oprogramowanie od podstaw, jak i modyfikuje poprzez
      dodawanie nowych funkcjonalności stare oprogramowanie, w zależności od potrzeb
      kontrahenta,
    b. nieprzewidywalność:
      kontrahent, z którym Wnioskodawca współpracuje, oczekuje od niego wykonywania
      prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces tworzenia danych
      rozwiązań (oprogramowania), pomimo korzystania z istniejących metod
      informatycznych i języków programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań,
    c. metodyczność:
      Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach umowy z kontrahentem do ścisłej, zgodnej
      z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
      wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez
      kontrahenta planem,
    d. możliwość przeniesienia lub odtworzenia:
      celem Wnioskodawcy, w ramach wykonywanej przez niego działalności na rzecz
      kontrahenta jest przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na
      kontrahenta, co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia przez
      kontrahenta.
    Biorąc powyższe pod uwagę można stwierdzić, zdaniem Wnioskodawcy, że tworzenie
    przez niego oprogramowania lub jego części spełnia kryteria działalności badawczo-
    rozwojowej zawarte w Podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.
    Artykuł 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem.
    Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności
    intelektualnych wskazanych w artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej przepis ten wymaga również, by
    spełnione zostały dwa kryteria: przedmiot ochrony jest wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej oraz prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska. Należy uznać, że oprogramowanie komputerowe lub jego część stanowią
    przedmiot ochrony praw autorskich.
    Artykuł 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory
    będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez
    konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych.
    Jedynym warunkiem objęcia ochroną utworu na podstawie PAIPP jest obywatelstwo
    autora, gdyż zgodnie z art. 5 pkt 1 PAIPP przepisy ustawy (w tym ochrona utworów
    wynikających z przepisów ustawy) stosuje się do utworów, których twórca jest
    obywatelem polskim. Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan
    faktyczny, można stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest
    oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach umów o współpracy
    pomiędzy nim a kontrahentem.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do oprogramowania lub jego części
    wytwarzanego przez niego samodzielnie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej działalności na rzecz

    kontrahenta, zalicza się do kwalifikowanych praw własności w rozumieniu art. 30ca ust. 2
    ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności
    intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy
    o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3 /(a+b+c+d),
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w wykonaniu umowy na rzecz kontrahenta.
    Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone wynagrodzenie, które obejmuje
    również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową ponosi
    wydatki na:
    a) składki ZUS na ubezpieczenie społeczne dotyczące Wnioskodawcy;
    b) doradztwo prawne, tj. wydatki poniesione na usługi doradcze dotyczące możliwości
      skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej), oraz złożenie wniosku o
      wydanie interpretacji indywidualnej;
    c) sprzęt komputerowy i telekomunikacyjny, tj. wydatki na zakup laptopa, telefonu i
      klawiatury;
    d) wyjazdy służbowe, tj. wydatki na zakup biletów na pociąg lub wydatki na wynajem
      samochodu.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu
    poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze
    zbycia oprogramowania lub jego części, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony
    w danym okresie na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność związaną z
    wytworzeniem oprogramowania lub jego części według odpowiedniej proporcji. Proporcja
    zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania lub jego części do
    przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym
    okresie.

    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki w zakresie, w jakim
    przeznaczane na wytworzenie oprogramowania lub jego części, w tym obliczone według
    powyższej proporcji przychodów ze zbycia oprogramowania lub jego części do
    przychodów ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4.
    W myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT podstawę opodatkowania stanowi suma
    kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych
    w roku podatkowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
    zakresie, w jakim został osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Według art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika określonego w tym przepisie.
    Wskaźnik obliczany jest według wzoru:
    (a + b) x 1,3/a +b +c +d,
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Zgodnie z postanowieniami umowy prawa autorskie do wytworzonych w trakcie
    świadczenia usługi programów komputerowych lub ich części są z chwilą przekazania
    tychże utworów przenoszone na kontrahenta. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w
    zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie. Strony
    umowy uzgodniły, że wynagrodzenie płatne jest miesięcznie. Powyższe wynagrodzenie
    obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do
    oprogramowania.
    Jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego, nie ponosi innych kosztów
    wymienionych w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, niż koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z

    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczony jako lit.
    a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie otrzymane za zbycia
    oprogramowania lub jego części w ramach świadczenia usług na podstawie umowy z
    kontrahentem stanowi kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT.
    Stanowi bowiem wynagrodzenie za oprogramowanie lub jego część będące
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyliczony zgodnie z formułą wyrażoną
    w ustawie o PIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5.
    Wnioskodawca spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości
    skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu
    osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest
    autorskie prawo do programu komputerowego (podlegające ochronie prawnej). Podstawę
    opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym ustalona jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i obliczanego wg wzoru z art. 30ca ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej świadczy Pan na rzecz kontrahenta krajowego usługi
    programistyczne, które są związane zarówno z wytwarzaniem programów
    komputerowych, jak również z ich rozwijaniem i ulepszaniem.
    Stworzył Pan oprogramowanie o nazwie (...), platformę (...). Platforma umożliwia (...).
    Celem projektu jest stworzenie narzędzia, które (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.

    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W sprawie wskazał Pan, że celu realizacji projektu, w ramach którego tworzy/rozwija
    /ulepsza oprogramowanie podejmuje szereg działań zmierzających do usprawnienia
    istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu
    zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę
    funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Pana
    wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania,
    które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe
    funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla
    użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
    oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy
    podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Każde oprogramowanie będące wynikiem takiego działania są unikalne oraz oryginalne,
    wymagają indywidualnego podejścia oraz nie jest możliwe wykorzystanie istniejących już
    rozwiązań.
    Efekty Pana prac zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są i nie będą
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny; nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace

    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy/ulepsza/modyfikuje
    oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Działania te prowadzone są w
    ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do
    danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii),
    zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    We wniosku wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi prace twórcze
    w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na
    rzecz kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Rozwija i wykorzystuje Pan wiedzę
    i umiejętności w zakresie technologii informatycznych, programowania, czyli wiedzę o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma wytworzony przez Pana
    program. Wykorzystuje Pan (...). Unikatowa kombinacja tych narzędzi tworzy bardzo
    szybkie i wydajne oprogramowanie, które jest skrojone na miarę potrzeb kontrahenta. Do
    tworzenia, rozwijania/ulepszania oprogramowania wykorzystuje Pan nowe technologiie
    (...), oraz nowe narzędzia - (...), języki programowania (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”

    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Wskazał Pan, że działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania
    obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d

      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności

        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    opisie sprawy wskazał Pan, że w każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia,
    jak i rozwijania utworów, efekty Pana prac są zawsze odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi
    w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić
    koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w
    sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja jest prowadzona
    jest od (...) 2024 roku.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w zeznaniu podatkowym za rok 2024 oraz w zeznaniach za lata
    kolejne, przy założeniu, że nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i
    obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus
    jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wskazane w opisie sprawy wydatki przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu

    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem
    jest powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji należy stwierdzić, że zapadła ona w
    indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego niniejszą interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.