Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.50.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia czy
powstanie zagraniczny zakład Spółki, a w konsekwencji czy
Spółka bedize podlegać opodatkowaniu od dochodów
osiąganych na terytorium Polski.
Słowa kluczowe: umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
usługi-usługi magazynowania i przechowywania towarów
zakład-zakład zagraniczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Obowiązek podatkowy-Ograniczony obowiązek
podatkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 11

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 lipca
    2025 r.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X (zwana dalej „Spółką”) to spółka z siedzibą w Rumunii, prowadząca sklep internetowy
    sprzedający (...) oraz (...). Spółka prowadzi sprzedaż zarówno dla osób fizycznych (B2C), jak
    i dla firm (B2B) za pośrednictwem swojej strony internetowej oraz portali internetowych.
    Spółka nie zatrudnia żadnych pracowników w Polsce. Spółka nie posiada biura, punktu
    informacyjnego ani punktu obsługi w Polsce. Spółka nie jest właścicielem ani najemcą
    żadnej nieruchomości na terenie Polski. Wszystkie umowy z partnerami biznesowymi oraz
    klientami Spółki są i będą zawierane wyłącznie przez pracowników Spółki pracujących w
    Rumunii (gdzie również będą realizowane/zajmowane się zadaniami związanymi z obsługą
    klienta sklepu). Spółka nie zamierza powoływać przedstawiciela w Polsce (tj.
    przedstawiciela „dedykowanego” na rynek polski, posiadającego stałe lub dominujące
    miejsce pracy w Polsce).
    W celu świadczenia usług logistycznych związanych ze sprzedażą na rzecz klientów
    zlokalizowanych w Polsce, Spółka zawarła umowę z polską firmą (zwaną dalej „Centrum
    Logistycznym”), która zarządza centrum logistycznym na terenie Polski. Towary są lub
    będą transportowane z (...) (gdzie są produkowane) lub z Rumunii (gdzie Spółka utrzymuje
    zapasy) do centrum logistycznego w Polsce i będą przechowywane w Polsce do momentu
    zakupu przez klientów. Do tej pory miała miejsce tylko jedna wysyłka towarów z Rumunii
    do Polski, a przyszłe dostawy będą miały charakter okazjonalny, a nie regularny.
    Nabywcami towarów mogą być zarówno osoby zamieszkałe w Polsce, jak i w innych
    krajach Unii Europejskiej. Towary przechowywane w Polsce będą przeznaczone do
    sprzedaży; jednak samo Centrum Logistyczne nie będzie zaangażowane w sprzedaż, co
    oznacza, że ani personel Centrum Logistycznego, ani żaden pracownik podmiotu
    prowadzącego magazyn nie będzie uczestniczył w działaniach mających na celu
    zawieranie umów sprzedaży lub ustalanie ich warunków. Podmiot prowadzący Centrum
    Logistyczne nie jest powiązany ze Spółką ani personalnie, ani kapitałowo.
    Centrum Logistyczne będzie świadczyć na rzecz Spółki między innymi następujące usługi:
      - Odbiór produktów w kontenerach, na paletach (...) lub jako przesyłki/paczki z
        oznaczeniem zawartości oraz pojedyncze sztuki z kodami kreskowymi;
      - Identyfikacja, skanowanie, liczenie, wizualna kontrola jakości oraz raportowanie
        niezgodności;
      - Wprowadzanie danych do systemu, pomiar SKU, ważenie, raportowanie oraz
        recykling lub utylizacja opakowań i palet;
      - Magazynowanie wszystkich produktów na paletach (...) o maksymalnej wysokości 180
        cm (łącznie z paletą) i/lub na metalowych regałach;
      - Nowoczesne magazynowanie klasy A z elektroniczną kontrolą dostępu,
        monitoringiem CCTV (nadzór wideo) oraz ochroną 24/7;
      - Przyjmowanie zamówień za pośrednictwem API lub aplikacji platformy sprzedażowej.
      - Drukowanie czarno-białych listów przewozowych/formularzy zwrotu w ponad 20
        językach, pakowanie z użyciem ekologicznych materiałów oraz drukowanie etykiet;
      - Odbiór przesyłek zwrotnych, identyfikacja produktów i raportowanie, a następnie
        przekazanie do stanu magazynowego lub do strefy kwarantanny;
      - Utylizacja lub zniszczenie produktów (np. elektroniki lub na podstawie certyfikatu
        zniszczenia) wiąże się z dodatkowymi kosztami;
      - Codzienne raportowanie IT: stany magazynowe, przetwarzanie zwrotów (w tym
        przyczyna zwrotu i stan produktu) oraz nieaktywne przesyłki w tranzycie.
    W umowie nie ma żadnych postanowień pozwalających Spółce na dostęp do zasobów
    Centrum logistycznego, oglądanie towarów lub miejsca ich składowania, kontrolę itp.

    jakichkolwiek pomieszczeń Centrum logistycznego (Centrum logistyczne jest zobowiązane
    wyłącznie do świadczenia wyżej wymienionych usług oraz wyłącznie odpowiedzialne za
    sposób i efekty ich świadczenia).
    Uzupełnienie wniosku
    Umowa z Centrum Logistycznym została zawarta na czas nieokreślony, z możliwością jej
    wypowiedzenia przez każdą ze stron na warunkach określonych w kontrakcie.
    X nie posiada ani nie wynajmuje oraz nie będzie posiadać i wynajmować, żadnych
    zasobów technicznych, materialnych ani kadrowych w Polsce. Spółka nie korzysta oraz nie
    będzie korzystać z żadnych zasobów w ramach najmu, leasingu, outsourcingu ani innych
    form współpracy. Wszystkie działania logistyczne są zlecane Centrum Logistycznemu –
    niezależnemu zewnętrznemu usługodawcy.
    Po złożeniu zamówienia Centrum Logistyczne przygotowuje i wysyła towary bezpośrednio
    do klienta, zgodnie z instrukcjami otrzymanymi za pośrednictwem API lub integracji z
    platformą. Fizyczna dostawa jest realizowana przez zewnętrzne firmy kurierskie, wybrane
    i zakontraktowane przez Centrum Logistyczne.
    Centrum Logistyczne nie świadczy usług wyłącznie dla X. Świadczy ono również usługi
    logistyczne dla innych firm i klientów w ramach odrębnych ustaleń handlowych.
    Centrum Logistyczne nie ponosi żadnego ryzyka biznesowego związanego ze sprzedażą
    towarów przez X. Odpowiada jedynie za świadczenie usług magazynowania i realizacji
    zamówień zgodnie z umową.
    X nie sprawuje żadnej kontroli operacyjnej nad Centrum Logistycznym. Usługodawca
    działa niezależnie, a Spółka nie ma wpływu na jego wewnętrzne operacje, zatrudnienie ani
    metody logistyczne. Centrum Logistyczne wykonuje swoje zadania autonomicznie, w
    oparciu o uzgodnione poziomy świadczenia usług (...).
    Centrum Logistyczne świadczy wyłącznie usługi wymienione we wniosku. Dla X nie są
    wykonywane żadne dodatkowe usługi poza tymi, które zostały już opisane.

## Pytanie

Czy powstanie w Polsce zagraniczny zakład Spółki w rozumieniu art. 4a pkt 11 Ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 5 Konwencji
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rumunii w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 23 czerwca 1994 r., a w
    konsekwencji Spółka podlega obowiązkowi podatkowemu od dochodów, które osiąga na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Polsce nie powstanie zagraniczny zakład Spółki w rozumieniu art. 4a pkt 11 Ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 5 Konwencji
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rumunii w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 23 czerwca 1994 r., a w
    konsekwencji Spółka nie podlega obowiązkowi podatkowemu od dochodów, które osiąga
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Definicja „zakładu podatkowego” zawarta została w art. 4a pkt 11 ustawy o CIT który
    stanowi, że zagraniczny zakład oznacza:
      a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium
        jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium
        innego państwa, a w szczególności oddział przedstawicielstwo, biuro, fabrykę,
        warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,

      b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
        państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
      c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
        terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta
        ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to
        faktycznie wykonuje
    – chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
    Zgodnie z art. 5 UPO pomiędzy Polską a Rumunią:
      1. W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, poprzez
        którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza
        przedsiębiorstwa.
      2. Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
        a) miejsce zarządu,
        b) filię,
        c) biuro,
        d) fabrykę,
        e) warsztat oraz
        f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce
        wydobywania zasobów naturalnych.
      3. Określenie „zakład” obejmuje również plac budowy, prace budowlane, instalacyjne,
        montażowe lub związaną z nimi działalność nadzorczą lub doradczą, jednak tylko
        wtedy, gdy takie miejsce, prace lub działalność trwają dłużej niż dziewięć miesięcy.
      4. Bez względu na postanowienia ustępów 1, 2 i 3 tego artykułu, określenie „zakład” nie
        obejmuje:
        a) użytkowania urządzeń, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
        wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;
        b) utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa
        wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania;
        c) utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa
        wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
        d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
        celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
        e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu reklamy, gromadzenia informacji,
        prowadzenia badań naukowych lub podobnej działalności, mającej
        przygotowawczy lub pomocniczy charakter dla przedsiębiorstwa;
        f) sprzedaży dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wystawianych na
        targach lub wystawach po zakończeniu tych targów lub wystaw;
        g) utrzymywania stałej placówki wyłączenie w celu wykonywania jakiegokolwiek
        połączenia rodzajów działalności, o których mowa pod literami od a) do f), pod
        warunkiem jednak, że całkowita działalność placówki, wynikająca z takiego
        połączenia rodzajów działalności, posiada przygotowawczy lub pomocniczy
        charakter.
    Jeżeli osoba (inna niż niezależny przedstawiciel w rozumieniu ustępu 6 działa w imieniu
    przedsiębiorstwa i posiada oraz zwyczajowo wykonuje uprawnienia do zawierania umów,
    uznaje się, że istnieje zakład, chyba że działalność tej osoby ogranicza się wyłącznie do

    zakupu towarów. Nie uznaje się, że przedsiębiorstwo posiada zakład wyłącznie z tego
    powodu, że prowadzi działalność gospodarczą za pośrednictwem maklera, generalnego
    przedstawiciela handlowego lub innego przedstawiciela o niezależnym statusie,
    działającego w ramach zwykłej działalności. Kontrola lub własność jednej spółki przez
    drugą, mające miejsce w dwóch umawiających się państwach, nie stanowi sama w sobie
    zakładu.
    Komentarz OECD do Modelowej Konwencji Podatkowej dostarcza użytecznych wskazówek
    interpretacyjnych. Zgodnie z treścią pkt 10 i 11 Komentarza do art. 5 Modelowej
    Konwencji OECD w obecnej wersji ustalonej w dniu 17 listopada 2017 r. określenie
    „placówka” obejmuje każde pomieszczenie, środki lub urządzenia wykorzystywane do
    prowadzenia działalności przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane
    wyłącznie w tym celu. Sam fakt, że przedsiębiorstwo ma do dyspozycji pewną przestrzeń
    służącą jego działalności gospodarczej, wystarczy do zaistnienia stałej placówki
    gospodarczej.
    W niniejszym przypadku rumuńska spółka nie posiada, nie wynajmuje ani w żaden inny
    sposób nie kontroluje żadnej fizycznej przestrzeni w Polsce. Sprzedaje towary polskim
    klientom wyłącznie za pośrednictwem swojej strony internetowej oraz platform
    sprzedażowych. Usługi logistyczne są świadczone przez niezależny polski podmiot, który
    ponosi pełną odpowiedzialność za swoją działalność, w tym za działania podejmowane w
    imieniu rumuńskiej spółki. Dostawy towarów do Polski będą miały charakter okazjonalny
    (magazynowanie nie będzie miało charakteru regularnego ani stałego). Umowa z Centrum
    Logistycznym dotyczy świadczenia usług logistycznych, a nie najmu powierzchni
    magazynowej.
    Dostawy towarów do Polski będą miały charakter okazjonalny (magazynowanie nie będzie
    miało charakteru regularnego ani stałego). Umowa z Centrum Logistycznym dotyczy
    świadczenia usług logistycznych, a nie najmu powierzchni magazynowej.
    Spółka nie sprawuje żadnej kontroli nad pomieszczeniami ani zasobami technicznymi
    Centrum Logistycznego. Pracownicy Spółki nie mają dostępu ani uprawnień do
    korzystania ze sprzętu, infrastruktury ani pomieszczeń należących do polskiej firmy.
    W komentarzu do Modelowej Konwencji OECD stwierdza się, że:
      - Działalność zakładu uznaje się za przygotowawczą lub pomocniczą, jeśli nie stanowi
        ona podstawowej funkcji przedsiębiorstwa i nie generuje bezpośrednio zysków;
      - Działania pomocnicze służą wsparciu głównej działalności gospodarczej i mają
        ograniczoną wartość ekonomiczną samodzielnie;
      - Nawet jeśli stałe miejsce prowadzenia działalności zwiększa efektywność
        przedsiębiorstwa, zyski mogą nie być mu przypisane, jeśli wykonywane funkcje są
        zbyt odległe od podstawowej działalności;
      - Decydującym czynnikiem jest zatem to, czy dane stałe miejsce wykonuje podstawowe
        funkcje biznesowe. Jeśli jedynie wspiera działalność podstawową i nie generuje
        samodzielnie zysków, ma charakter pomocniczy.
    W niniejszym przypadku działalność prowadzona w Polsce ma charakter pomocniczy w
    stosunku do podstawowej działalności Spółki. Cała działalność handlowa (oferowanie
    produktów, obsługa klienta, zarządzanie umowami) odbywa się w Rumunii. Polskie
    Centrum Logistyczne jedynie wspiera proces dostawy. Rzeczywista działalność operacyjna
    w Polsce nie ma istotnego charakteru i nie przynosi zysków. Kwalifikuje się jako
    działalność pomocnicza zgodnie z art. 5 ust. 4 lit. e UPO.
    Podobne stanowisko w sprawie zajął polski organ podatkowy (Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej) w interpretacji indywidualnej znak: 0111-KDIB1-2.4010.418.2021.2.
    SK z dnia 12 listopada 2021 r.

    Ponadto transport towarów do Polski nie będzie miał charakteru ciągłego ani regularnego.
    W związku z tym nie zostaje spełniony warunek „stałości” dla uznania istnienia
    zagranicznego zakładu. Aby zakład mógł zostać uznany za istniejący na gruncie UPO,
    muszą być spełnione łącznie dwa warunki: „stałości” oraz „istotna/rzeczywista działalność
    gospodarcza”.
    Chociaż na wczesnym etapie działalności niektóre towary zostały przetransportowane z
    Rumunii do polskiego centrum logistycznego, nie stanowiło to elementu
    ustrukturyzowanego ani powtarzalnego modelu zaopatrzenia. Strategicznym zamiarem
    Spółki jest zaopatrywanie magazynu w Polsce głównie poprzez bezpośredni import z (...).
    Ewentualne przyszłe transfery z Rumunii będą miały charakter wyłącznie incydentalny, na
    przykład w sytuacjach, gdy określone produkty nie znajdują nabywców na rynku
    rumuńskim, ale generują popyt w Polsce.
    Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione w stanie faktycznym, nie dochodzi do
    powstania zakładu podatkowego w Polsce w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT ani
    art. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Rumunią. W
    związku z tym Spółka nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    prawnych w Polsce z tytułu dochodów uzyskiwanych z działalności prowadzonej na
    terytorium Polski.
    Spółka prosi o potwierdzenie, że na podstawie przedstawionych powyżej faktów nie
    tworzy zakładu w Polsce w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych oraz art. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską
    a Rumunią. W związku z tym Spółka nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie postawione przez Państwa we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z
    powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i Państwa własnego
    stanowiska w sprawie, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
        Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
        zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
        Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
        podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
        (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej zagraniczny zakład
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
        Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
        sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
        innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
        24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Natomiast art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

        Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art.
        24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z
        tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku
        podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
        różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Natomiast zgonie z art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
        Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
        opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł
        nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
    Z kolei art. 4a pkt 11 ustawy o CIT stanowi, że:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie - oznacza to
        a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na
        terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na
        terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro,
        fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
        b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium
        jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego
        państwa,
        c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
        terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta
        ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to
        faktycznie wykonuje
        - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
    W niniejszej sprawie należy odnieść się do uregulowań znajdujących się w umowie
    zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rumunii w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i majątku, podpisaną w Warszawie dnia 23 czerwca 1994 r. (t. j. Dz.
    U. z 1995 r. Nr 109 poz. 530 ze zm., dalej: „umowa polsko-rumuńska”), zmodyfikowanej
    przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Polskę oraz Rumunię dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369 ze
    zm., dalej: „Konwencja MLI”).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 umowy polsko-rumuńskiej:
        W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład" oznacza stałą placówkę,
        poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza
        przedsiębiorstwa.
    Z kolei w myśl art. 5 ust. 2 umowy polsko-rumuńskiej:
        Określenie „zakład" obejmuje w szczególności:
        a) miejsce zarządu,
        b) filię,
        c) biuro,
        d) fabrykę,
        e) warsztat oraz
        f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce
        wydobywania zasobów naturalnych.

    Na podstawie art. 5 ust. 3 umowy polsko-rumuńskiej:
        Określenie „zakład" obejmuje również plac budowy, prace budowlane,
        instalacyjne, montażowe lub związaną z nimi działalność nadzorczą lub doradczą,
        jednak tylko wtedy, gdy takie miejsce, prace lub działalność trwają dłużej niż
        dziewięć miesięcy.
    Z kolei w myśl art. 5 ust. 4 umowy polsko-rumuńskiej:
        Bez względu na postanowienia ustępów 1, 2 i 3 tego artykułu, określenie „zakład"
        nie obejmuje:
        a) użytkowania urządzeń, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub
        wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa;
        b) utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstw
        wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania;
        c) utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa
        wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
        d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
        celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
        e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu reklamy, gromadzenia
        informacji, prowadzenia badań naukowych lub podobnej działalności, mającej
        przygotowawczy lub pomocniczy charakter dla przedsiębiorstwa;
        f) sprzedaży dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wystawianych na
        targach lub wystawach po zakończeniu tych targów lub wystaw;
        g) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek
        połączenia rodzajów działalności, o których mowa pod literami od a) do f), pod
        warunkiem jednak, że całkowita działalność placówki, wynikająca z takiego
        połączenia rodzajów działalności, posiada przygotowawczy lub pomocniczy
        charakter.
    Art. 5 ust. 5 umowy polsko-rumuńskiej stanowi, że:
        Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 tego artykułu, jeżeli osoba, z
        wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu ustępu 6, działa w
        Umawiającym się Państwie na rzecz przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się
        Państwa, to przedsiębiorstwo posiada zakład w pierwszym Umawiającym się
        Państwie, jeżeli osoba ta posiada i zwykle wykonuje pełnomocnictwo do
        zawierania w tym Państwie umów w imieniu przedsiębiorstwa, chyba że jej
        działalność ogranicza się tylko do zakupu dóbr lub towarów.
    Zgodnie z art. 5 ust. 6 umowy polsko-rumuńskiej:
        Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie
        tylko z tego powodu, że wykonuje ono w tym Państwie czynności przez brokera,
        generalnego przedstawiciela albo każdego innego niezależnego przedstawiciela,
        pod warunkiem że te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności.
    Jak stanowi art. 5 ust. 7 umowy polsko-rumuńskiej:
        Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest
        kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się
        Państwie albo która prowadzi działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany
        tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby jakąkolwiek z tych spółek
        uważać za zakład drugiej spółki.
    Dokonując interpretacji postanowień umowy polsko-rumuńskiej należy zwrócić uwagę na
    tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak również brzmienie Komentarza do niej.

    Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie
    OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe
    podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem
    postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej
    Konwencji OECD wraz z Komentarzem.
    Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i
    majątku oraz poglądami doktryny prawa określenie „placówka” obejmuje każde
    pomieszczenie, środki lub urządzenia wykorzystywane do prowadzenia działalności
    przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane wyłącznie w tym celu. Sam
    fakt, że przedsiębiorstwo ma do dyspozycji pewną przestrzeń służącą jego działalności
    gospodarczej, wystarczy do zaistnienia stałej placówki gospodarczej (placówka może
    istnieć również wtedy, gdy nie ma żadnych pomieszczeń). Placówka może być także
    usytuowana w pomieszczeniach innego przedsiębiorstwa. Nie ma znaczenia, czy
    przedsiębiorstwo jest właścicielem czy najemcą lokalu, środków lub urządzeń, czy
    dysponuje nimi w inny sposób. Nie wymaga się aby przedsiębiorstwo posiadało formalne
    prawo do dysponowania taką placówką. Dysponowanie nie należy zatem rozumieć w
    sensie prawnym, ale czysto faktycznym.
    Aby placówka stała się zagranicznym zakładem przedsiębiorstwo musi prowadzić
    działalność całkowicie lub częściowo za pośrednictwem tej (stałej) placówki. Słowo „przez
    którą” należy rozumieć szeroko i odnosić je do działalności gospodarczej wykonywanej w
    określonej lokalizacji, będącej do dyspozycji przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z Komentarzem, prowadzenie działalności poprzez placówkę oznacza, że osoby w
    określony sposób zależne od przedsiębiorstwa, prowadzą działalność gospodarczą w
    państwie, w którym stała placówka jest położona (pkt 2, Komentarz do art. 5).
    Działalność przedsiębiorstwa może być prowadzona przez samego przedsiębiorcę lub
    osoby zatrudnione przez przedsiębiorstwo na podstawie płatnego stosunku pracy.
    Personel obejmuje pracowników i inne osoby otrzymujące instrukcje z przedsiębiorstwa,
    tzw. osoby zależne (pkt 10, Komentarz do art. 5).
    Zgodnie z definicją placówka musi być „stała”; musi zatem istnieć więź między placówką a
    określonym punktem geograficznym. Ponieważ placówka musi być stała, zakład może
    istnieć tylko wówczas, gdy placówka ma określony stopień trwałości, tzn. nie ma
    charakteru tymczasowego. Stałość nie oznacza jednakże, że placówka musi funkcjonować
    długotrwale, choć tak jest zazwyczaj. Placówka może stanowić zakład nawet wówczas, gdy
    w rzeczywistości istnieje przez krótki okres, jeśli ze względu na szczególny rodzaj
    działalności jest prowadzona tylko przez bardzo krótki okres (pkt 6, Komentarz do art. 5).
    Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w przypadku, gdy stała placówka jest
    wykorzystywana zarówno dla działalności w ramach wyłączeń, jak i dla innej działalności,
    uznaje się ją za zakład, który podlega opodatkowaniu z tytułu obu rodzajów działalności
    (np. gdy magazyn jest utrzymywany w celu wydawania towarów oraz zajmuje się
    sprzedażą). Innymi słowy, zakład powstanie, jeżeli oprócz czynności przygotowawczych lub
    pomocniczych wykonywana jest działalność zasadnicza, nawet w relatywnie niewielkim
    zakresie.
    Z Komentarza do art. 5 Modelowej Konwencji wynika, że często trudno jest odróżnić
    działalność mającą charakter przygotowawczy lub pomocniczy od działalności, która
    takiego charakteru nie ma. Wskazuje się w tym zakresie m.in., że działalność placówki nie
    posiada charakteru przygotowawczego lub pomocniczego, gdy stanowi istotną i znaczącą
    część działalności przedsiębiorstwa jako całości, gdy istnieje znaczący związek między
    prowadzoną przez tę placówkę działalnością a uzyskiwanymi przez przedsiębiorstwo
    dochodami. Ponadto, działalność przygotowawcza lub pomocnicza zagranicznego

    przedsiębiorstwa prowadzona za pośrednictwem stałej placówki, aby nie była uznana za
    zakład, musi być wykonywana wyłącznie dla przedsiębiorstwa macierzystego, a także nie
    ma charakteru przygotowawczego lub pomocniczego jakakolwiek działalność
    zagranicznego przedsiębiorstwa prowadzona w drugim państwie za pośrednictwem stałej
    placówki, której cel jest identyczny z celem przedsiębiorstwa jako całości.
    Reasumując, z ogólnej regulacji zawartej w art. 5 Umowy polsko-rumuńskiej wynika, że dla
    uznania, że przedsiębiorstwo prowadzi swoją działalność w formie zakładu winny wystąpić
    łącznie trzy następujące przesłanki:
      - istnienie miejsca gdzie działalność jest prowadzona (placówka),
      - stały charakter takiej placówki,
      - wykonywanie za pośrednictwem placówki działalności gospodarczej, która nie ma
        przygotowawczego lub pomocniczego charakteru.
    Jak wynika z opisu sprawy, nie zatrudniają Państwo żadnych pracowników w Polsce i nie
    posiadają Państwo biura, punktu informacyjnego ani punktu obsługi w Polsce. Nie są
    Państwo właścicielem ani najemcą żadnej nieruchomości na terenie Polski, a wszystkie
    umowy z partnerami biznesowymi oraz klientami Spółki są i będą zawierane wyłącznie
    przez pracowników Spółki pracujących w Rumunii. Nie zamierzają Państwo powoływać
    przedstawiciela w Polsce, a w celu świadczenia usług logistycznych związanych ze
    sprzedażą na rzecz klientów zlokalizowanych w Polsce, zawarli Państwo umowę z polskim
    Centrum Logistycznym. Towary są lub będą transportowane z (...) (gdzie są produkowane)
    lub z Rumunii (gdzie utrzymują Państwo zapasy) do centrum logistycznego w Polsce i będą
    przechowywane w Polsce do momentu zakupu przez klientów. Towary przechowywane w
    Polsce będą przeznaczone do sprzedaży, jednak ani personel Centrum Logistycznego, ani
    żaden pracownik podmiotu prowadzącego magazyn nie będzie uczestniczył w działaniach
    mających na celu zawieranie umów sprzedaży lub ustalanie ich warunków. Podmiot
    prowadzący Centrum Logistyczne nie jest powiązany ze Spółką ani personalnie, ani
    kapitałowo. W zawartej przez Państwa umowie nie ma postanowień pozwalających
    Państwu na dostęp do zasobów Centrum Logistycznego, oglądanie towarów lub miejsca
    ich składowania, kontrolę itp. jakichkolwiek pomieszczeń Centrum logistycznego. Centrum
    Logistyczne nie świadczy usług wyłącznie dla Państwa i nie ponosi żadnego ryzyka
    biznesowego związanego z dokonywaną przez Państwa sprzedażą towarów. Odpowiada
    jedynie za świadczenie usług magazynowania i realizacji zamówień zgodnie z umową.
    Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że opisane przesłanki świadczą o
    przygotowawczym lub pomocniczym charakterze opisanych we wniosku usług
    realizowanych na Państwa rzecz przez Centrum Logistyczne.
    Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie nie dojdzie do powstania na terytorium
    Polski zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 umowy polsko-
    rumuńskiej. W związku z powyższym, osiągane przez Państwa w ramach opisanej we
    wniosku działalności dochody nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w

    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że
    została ona wydana w indywidualnej sprawie podmiotu, który o jej wydane wystąpił,
    zatem nie jest ona wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.