Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1327/10/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-01-04
Teza: Czy koszty badania sprawozdania finansowego za rok 2008 r. pomimo braku obowiązku będą stanowiły koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: badanie; koszt-koszty uzyskania przychodów; sprawozdania; sprawozdania-sprawozdania finansowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP 04 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na badanie sprawozdania finansowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 października 2010 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na badanie sprawozdania finansowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka z o.o. nie mająca obowiązku badania rocznego sprawozdania finansowego za rok 2008 uchwałą nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników wybrała podmiot posiadający uprawnienia do badania rocznego sprawozdania finansowego w celu potwierdzenia prawidłowości księgowań oraz poprawności ustalania wyniku finansowego. Badanie rozpoczęto w listopadzie 2008 r. a zakończono w lutym 2009 r. Fakturę za wykonaną usługę wystawioną w lutym zaksięgowano w koszty bieżącej działalności w lutym 2009 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty badania sprawozdania finansowego za rok 2008 r. pomimo braku obowiązku będą stanowiły koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Spółki, w związku z art. 15 kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Ponieważ badanie sprawozdania zlecone zostało w celu sprawdzenia poprawności księgowań oraz poprawności ustalenia wyniku finansowego i nie jest wymienione w art. 16 ust. 1, Spółka uważa, że koszty te w świetle prawa podatkowego stanowią koszt uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. z 2000 r. Dz. U. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Są to więc zarówno koszty bezpośrednio jak i pośrednio związane z funkcjonowaniem firmy. Na podatniku, jako podmiocie odnoszącym ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, ciąży obowiązek wykazania, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (zarówno bezpośredniego jak i pośredniego), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy, jak i odpowiedniego udokumentowania zarówno faktu poniesienia samego wydatku jak i jego związku z przychodem.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, co do zasady, nie wyklucza z kosztów uzyskania przychodów wydatków na badanie sprawozdań finansowych, które nie mają charakteru obligatoryjnego, nałożonego ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. z 2009 r. Dz. U. Nr 152 poz. 1223 ze zm). Wydatki takie muszą jednak wypełnić generalną regułę wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W takim przypadku można je uznać za koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przez podatnika przychodami.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka poniosła wydatki na przeprowadzanie badania sprawozdania finansowego. Badanie sprawozdania miało na celu potwierdzenie prawidłowości księgowań oraz poprawności ustalania wyniku finansowego.

Jeżeli więc powyższe okoliczności pozwolą na udowodnienie, że przeprowadzone badanie jest sporządzane w interesie Spółki i w celu uzyskania przez nią przychodów podatkowych, w związku z jej działalnością to poniesiony wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodów.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.