Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1288/11/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-12-12
Teza: w zakresie opodatkowania świadczonych usług cateringowych
Słowa kluczowe: catering; placówki; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2011r. (data wpływu 12 września 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 listopada 2011r. (data wpływu 9 i 10 listopada 2011r.) oraz z dnia 15 listopada 2011r. (data wpływu 17 listopada 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania świadczonych usług cateringowych – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2011r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 7 listopada 2011r. oraz z dnia 15 listopada 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania świadczonych usług cateringowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Szkoła jako jednostka budżetowa otrzymała propozycję świadczenia usługi cateringowej na terenie Ambasady RP w X oraz dla Ambasady RP w Y - na terenie Wydziału Konsulatu Generalnego RP. Uczniowie wraz z pracownikami pedagogicznymi przedmiotów gastronomicznych z zakupionych surowców na terenie szkoły przygotowują catering, a następnie udając się do wskazanych powyżej odbiorców świadczą usługę dostarczenia i obsługi imprezy okolicznościowej.

Ambasada RP w X i Ambasada RP w Y to placówki dyplomatyczne oraz jednostki budżetowe w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych. Placówki te, zgodnie z Obwieszczeniem Ministra Spraw zagranicznych z dnia 5 sierpnia 2011r. w sprawach wykazu jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Spraw Zagranicznych, podlegają Ministrowi Spraw Zagranicznych, który jest naczelnym organem administracji publicznej.

Placówki te nie są podatnikami w rozumieniu art. 28 ustawy o podatku od towarów usług. Jednocześnie należy stwierdzić, iż szkoła nie jest w posiadaniu świadectwa zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego, o którym mowa w załączniku nr II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, o którym traktuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2011r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Szkoła świadcząca usługi cateringowe dla odbiorców zewnętrznych stosuje symbol wg klasyfikacji PKWiU 56.21.19.0 Usługi przygotowywania i dostarczania żywności dla pozostałych odbiorców zewnętrznych (catering) z wykorzystaniem obniżonej stawki podatkowej w wysokości 8% zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie, które ostatecznie z dyspozycją zawartą w piśmie z dnia 15 listopada 2011r. brzmi:

Czy Wnioskodawca w ramach świadczonej usługi cateringowej na rzecz Ambasady RP w X oraz Ambasady RP w Y na rzecz Wydziału Konsulatu Generalnego RP powinien zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73 poz. 392)?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawionym ostatecznie w piśmie z dnia 15 listopada 2011r., w przypadku świadczenia usługi cateringowej dla ww. odbiorców (placówek dyplomatycznych) powinno się zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, według którego zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy jednostkami budżetowymi (z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej) .

Ostateczne stanowisko Wnioskodawcy zostało opracowane i przyjęte na podstawie ustaleń i informacji otrzymanych od pracowników ww. placówek dyplomatycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Stosownie do art. 28a ustawy o VAT, na potrzeby stosowania Rozdziału 3 „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
2.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
3.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
4.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j i art. 28n.

W pozostałych przepisach tego rozdziału ustawodawca wymienił wyjątki od ogólnej zasady przewidzianej w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT i określił szczególne miejsce świadczenia w przypadku świadczenia usług. Art. 28c ustawy o VAT dotyczy sytuacji, w której usługi świadczone są dla podmiotów niebędących podatnikami w myśl definicji z art. 28a ustawy o VAT.

W myśl art. 28c ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n.

Wyjątkiem od zasady wyrażonej w art. 28c ust. 1 ustawy o VAT jest świadczenie usług restauracyjnych i cateringowych.

Zgodnie z art. 28i ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 2.

W związku z powyższym miejscem świadczenia usług cateringowych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami (w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT) jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane, zgodnie z art. 28c ust. 1 w związku z art. 28i ust. 1 ustawy o VAT.

Rozpatrując kwestię ustalenia miejsca świadczenia usług na rzecz ambasad RP, należy wziąć pod uwagę, iż ambasada stanowi stałą misję dyplomatyczną poza terytorium kraju. Ambasada RP jest placówką zagraniczną RP powołaną w celach dyplomatycznych, posiadającą siedzibę poza granicami RP, w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001r. o służbie zagranicznej (Dz. U. Nr 128, poz. 1403 ze zm.).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Szkoła jako jednostka budżetowa otrzymała propozycję świadczenia usługi cateringowej na terenie Ambasady RP w X oraz dla Ambasady RP w Y na terenie Wydziału Konsulatu Generalnego RP. Uczniowie wraz z pracownikami pedagogicznymi przedmiotów gastronomicznych z zakupionych surowców na terenie szkoły przygotowują catering, a następnie udając się do wskazanych powyżej odbiorców świadczą usługę dostarczenia i obsługi imprezy okolicznościowej.

Ambasada RP w X i Ambasada RP w Y to placówki dyplomatyczne oraz jednostki budżetowe w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych. Placówki te, zgodnie z Obwieszczeniem Ministra Spraw zagranicznych z dnia 5 sierpnia 2011r. w sprawach wykazu jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Spraw Zagranicznych, podlegają Ministrowi Spraw Zagranicznych, który jest naczelnym organem administracji publicznej.

Placówki te nie są podatnikami w rozumieniu art. 28 ustawy o podatku od towarów usług. Szkoła nie jest w posiadaniu świadectwa zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego, o którym mowa w załączniku nr II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, o którym traktuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2011r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis zdarzenia, należy stwierdzić, że miejscem świadczenia usług cateringowych świadczonych dla Ambasady RP w X oraz dla Ambasady RP w Y na terenie Wydziału Konsulatu Generalnego RP jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane, tj.:

*   miejscem świadczenia usług cateringowych świadczonych dla Ambasady RP w X jest terytorium Republiki S.,
*   miejscem świadczenia usług cateringowych świadczonych dla Ambasady RP w Y na terenie Wydziału Konsulatu Generalnego RP jest terytorium Republiki C.

Tym samym przedmiotowe usługi nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym w niniejszej sytuacji nie będzie miał zastosowania § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73 poz. 392 ze zm.), zgodnie, z którym zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy:

1.  jednostkami budżetowymi,
2.  samorządowymi zakładami budżetowymi,
3.  jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi

\- z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej,

ponieważ zgodnie z zasadą terytorialności opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega m. in. odpłatne świadczenie usług, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju tj. terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dotyczy to również zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usług sprzedaży obiadów w stołówce szkolnej wydawanych dla uczniów, nauczycieli i odbiorców zewnętrznych została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.