Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.598.2025.1.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Brak obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego na
podstawie art. 91 ustawy o VAT w odniesieniu do podatku
naliczonego od wydatków poniesionych w ramach projektu
inwestycyjnego pn. „(...)” (X.), które – po jego zakończeniu – nie
są i nie będą wykorzystywane do prowadzenia działalności
gospodarczej, w tym w szczególności do realizacji projektu pn.
„(...)” (Y.).
Słowa kluczowe: inwestycje-inwestycje zaniechane
korekta-korekta podatku naliczonego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w związku ze zmianą
przeznaczenia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii braku obowiązku
    dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o VAT w odniesieniu
    do podatku naliczonego od wydatków poniesionych w ramach projektu inwestycyjnego
    pn. „(...)” (X.), które - po jego zakończeniu - nie są i nie będą wykorzystywane do
    prowadzenia działalności gospodarczej, w tym w szczególności do realizacji projektu pn.
    „(...)” (Y.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką z Grupy Kapitałowej (...) (dalej: „(...)”). Wnioskodawca jest
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) oraz jest polskim
    rezydentem podatkowym, tj. posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Spółka została utworzona aktem notarialnym z dnia (...) w wyniku podziału spółki A. (dalej:
    „A.”) poprzez wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 529 § 1
    pkt 4 Kodeksu spółek handlowych. W dniu (...) B. została wpisana do Krajowego Rejestru
    Sądowego pod numerem KRS (...).
    Przed dniem wydzielenia, przez ponad 10 lat A., a następnie B., realizowała projekt
    inwestycyjny pn. „(...)” (dalej: „projekt X.”). Projekt ten znajdował się na etapie
    przygotowawczym - obejmował prace analityczne, koncepcyjne i dokumentacyjne, a także
    działania wstępne na terenie inwestycji, takie jak wyburzenia czy nasadzenia zastępcze. W
    ramach projektu nie rozpoczęto budowy żadnego obiektu ani jego części, a więc nie
    doszło do wytworzenia środka trwałego ani oddania jakiegokolwiek składnika majątku do
    używania.
    Na potrzeby realizacji projektu X. poniesiono nakłady inwestycyjne o łącznej wartości ok.
    (...) PLN. Wydatki te zostały udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na A. lub - w
    późniejszym okresie - na B., w zależności od daty ich poniesienia. Podatek naliczony od
    tych zakupów został odliczony przez A. lub B., zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT,
    ponieważ wydatki te - w momencie ich poniesienia - były przeznaczone do realizacji
    inwestycji mającej służyć czynnościom opodatkowanym.
    Decyzja o zamknięciu projektu X.
    W wyniku przeprowadzonej rewizji założeń inwestycyjnych Komitet Inwestycyjny (dalej:
    „KI”) uznał projekt budowy X. za nieopłacalny. Ocena ta opierała się na obiektywnych, ze
    wnętrznych przesłankach, w szczególności na znaczącym ryzyku ekonomicznego
    niepowodzenia wynikającym z obowiązujących regulacji prawnych, w tym przepisów
    dotyczących (...) oraz (...).
    W konsekwencji, Spółka zdecydowała o zmianie koncepcji inwestycyjnej i rozpoczęciu prac
    nad alternatywnym przedsięwzięciem opartym na bardziej efektywnym ekonomicznie (...).
    W dniu (...) 2025 r. Zarząd B. podjął Uchwałę nr (...), na mocy której formalnie zakończono
    realizację projektu X. W treści uchwały:
      - złożono wniosek do Komitetu Inwestycyjnego (...) o zgodę na rozpoczęcie etapu
      planowania nowego projektu pn. „(...)” (dalej: „projekt Y.”),
      - zakwalifikowano nakłady poniesione w ramach projektu X. w wysokości ok. (...) zł jako
      wydatki możliwe do wykorzystania w projekcie Y.,

      - uznano pozostałe nakłady o wartości ok. (...) zł za wydatki niezwiązane z nową
      inwestycją i spisano je jako inwestycję zaniechaną,
      - zobowiązano się do wystąpienia do Starostwa Powiatowego w (...) z wnioskiem o
      wygaszenie decyzji o pozwoleniu na budowę dla projektu X.
    W następstwie powyższych decyzji, Spółka uruchomiła nowy, niezależny projekt
    inwestycyjny pn. „(...)”. Mimo, że nowy projekt częściowo wykorzystuje infrastrukturę
    przygotowaną na potrzeby projektu X. oraz realizowany jest w tej samej lokalizacji,
    stanowi odrębną inwestycję - różniącą się zakresem technologicznym, skalą, celem oraz
    założeniami operacyjnymi.
    Spółka, dostosowując strategię do aktualnych warunków rynkowych i regulacyjnych,
    zapewnia racjonalne wykorzystanie środków finansowych, zgodność z przepisami prawa
    oraz realizację ekonomicznie efektywnego projektu Y.
    W związku z zakończeniem projektu X., Spółka dokonała analizy poniesionych wcześniej
    wydatków i podzieliła je na dwie grupy:
      1. Wydatki związane z projektem X., które mogą zostać przypisane do realizacji projektu
      Y. - w szczególności dotyczy to nakładów infrastrukturalnych i formalnoprawnych
      (ok. (...) PLN). Wydatki te zostały alokowane do projektu Y., a odliczony wcześniej
      podatek VAT będzie nadal pozostawał w związku z czynnościami opodatkowanymi.
      2. Wydatki poniesione w ramach projektu X., które nie są i nie będą wykorzystywane w
      ramach projektu Y. ani żadnej innej działalności gospodarczej Spółki - obejmują one
      m.in. dokumentację projektową, opinie i analizy dotyczące wyłącznie X., część
      wynagrodzeń pracowników projektowych, a także inne wydatki niemające
      zastosowania przy realizacji Y. (ok. (...) PLN). Te wydatki pozostają niezwiązane z
      dalszą działalnością gospodarczą Spółki.
    Towary i usługi objęte tą drugą kategorią nie zostały przekazane na inne cele, nie zostały
    wykorzystane do działalności zwolnionej, nie zostały odpłatnie zbyte ani wykorzystane do
    działalności nieopodatkowanej. Wszelkie nabyte towary i usługi związane z tymi
    wydatkami nie są już wykorzystywane w bieżącej działalności gospodarczej Spółki. Spółka
    przeprowadziła ocenę możliwości ponownego wykorzystania tych towarów i usług, która
    wykazała brak realnych i racjonalnych przesłanek technicznych oraz ekonomicznych do ich
    dalszego użycia w działalności gospodarczej. Spółka nie zmieniła przeznaczenia tych
    towarów i usług - zakończyła ich wykorzystanie w wyniku formalnego zamknięcia projektu
    X.

## Pytanie

Czy Spółka jest zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art.
    91 ustawy o VAT w odniesieniu do podatku naliczonego od wydatków poniesionych w
    ramach projektu inwestycyjnego pn. „(...)” (X.), które - po jego zakończeniu - nie są i nie
    będą wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym w szczególności
    do realizacji projektu pn. „(...)” (Y.)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie była zobowiązana do dokonania korekty podatku
    naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT w odniesieniu do wydatków
    poniesionych w ramach niezrealizowanego projektu inwestycyjnego pn. „(...)” (X.), które -
    po formalnym zakończeniu projektu - nie będą wykorzystywane do prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Uzasadnienie

    W ocenie Spółki, podatek VAT naliczony od towarów i usług nabywanych w ramach
    zaniechanego projektu inwestycyjnego X., nie podlega korekcie na podstawie art. 91
    ustawy o VAT. Wydatki te zostały bowiem poniesione w celu realizacji czynności
    opodatkowanych VAT i prawo do odliczenia przysługiwało Spółce w momencie ich
    poniesienia, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Skoro inwestycja została zaniechana, a
    towary i usługi nie są wykorzystywane do czynności nieopodatkowanych ani zwolnionych,
    nie zachodzą przesłanki do korekty podatku odliczonego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikowi w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych.
    W myśl art. 91 ust. 1 ustawy o VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty
    podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji
    obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach
    wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku towarów i usług, które na
    podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także
    gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków
    trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których
    wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
    dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
    użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
    użytkowania.
    Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a
    w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
    przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się
    po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
    pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje
    się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji
    podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy o VAT).
    Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku, gdy w okresie korekty, o której mowa
    w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te
    zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal
    wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika,
    aż do końca okresu korekty.
    Stosownie do art. 91 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta
    powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty.
    Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła
    sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał
    obowiązek podatkowy.
    W myśl art. 91 ust. 6 ustawy o VAT, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w
    ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
      tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty
      przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
      wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
      opodatkowaniu.
    Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w
    przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę
    podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał
    takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub
    usługi.
    Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do
    wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
    przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania. (art. 91 ust. 8 ustawy o VAT).
    Z przywołanych wyżej przepisów art. 86 i art. 91 ustawy o VAT wynika, że podatnik jest
    zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nab
    ycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź
    nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych
    towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
    Spółka B. formalnie zamknęła projekt X. na podstawie Uchwały nr (...) z dnia 15 stycznia
    2025 r., w następstwie decyzji Komitetu Inwestycyjnego (...), który uznał kontynuację tej
    inwestycji za ekonomicznie nieuzasadnioną. W przypadku inwestycji X. Spółka A., a
    następnie B., w chwili ponoszenia wydatków na projekt X.:
      - prowadziła działalność opodatkowaną VAT,
      - planowała realizację (...), której sprzedaż energii stanowiłaby czynności opodatkowane,
      - nie planowała wykorzystania nabytych towarów/usług do czynności
      nieopodatkowanych lub zwolnionych.
    Decyzja o zaniechaniu inwestycji X. nie wynikała z działań lub zaniedbań Spółki, lecz ze:
      - zmian regulacyjnych w zakresie (...),
      - wymogów (...),
      - braku ekonomicznej opłacalności inwestycji w zmienionym otoczeniu prawnym i
      rynkowym.
    Zatem zaniechanie inwestycji nie wynikało z działań Spółki, lecz z czynników zewnętrznych,
    niezależnych od jej woli. Decyzja o zamknięciu projektu X. miała racjonalne i obiektywne
    podstawy ekonomiczne oraz regulacyjne.
    Wydatki poniesione w ramach projektu X. miały wyłączną przyczynę w planowanej
    działalności opodatkowanej - miała to być budowa (...), który miał służyć działalności
    opodatkowanej VAT (dostawa energii). B. (a wcześniej A.) ponosiła systematycznie nakłady
    inwestycyjne przez ponad 10 lat, co jednoznacznie potwierdza istnienie obiektywnego
    zamiaru rozpoczęcia działalności gospodarczej w ramach planowanej inwestycji.
    Zgromadzona dokumentacja oraz wieloletni proces przygotowawczy jednoznacznie
    wskazują, że intencją Spółki było przeznaczenie inwestycji do działalności opodatkowanej
    VAT. Tym samym prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługiwało w
    momencie zakupu. Późniejsze zaniechanie realizacji projektu nie anuluje prawa do
    odliczenia, jeżeli w momencie poniesienia wydatku istniał zamiar wykorzystania go do
    czynności opodatkowanych. Projekt X. został zaniechany z przyczyn niezależnych od
    Spółki, tj. z uwagi na zmieniające się warunki prawno-regulacyjne (...), które wpływały na
    rentowność inwestycji. Prawo do odliczenia VAT powstaje, jeżeli - w momencie nabycia -
    podatnik działał w zamiarze wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczenie nie jest

    uzależnione od finalnego rezultatu inwestycji (jej realizacji lub zaniechania), lecz od
    zamiaru wykorzystania nabytych towarów i usług w działalności opodatkowanej VAT w
    chwili ich nabycia.
    W orzecznictwie i interpretacjach podatkowych przyjmuje się, że jeśli zaniechanie
    inwestycji następuje z przyczyn niezależnych od podatnika, nie ma on obowiązku
    korygowania odliczonego wcześniej VAT. Przykładowo, interpretacja indywidualna
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 maja 2021 r. (nr 0112-KDIL1-
    1.4012.133.2021.1.EB) potwierdza, że w takich sytuacjach korekta nie jest wymagana:
    „Należy wskazać, że nie w każdym przypadku zaniechanie inwestycji będące konsekwencją
    podejmowanych świadomie decyzji gospodarczych/działań podatnika musi skutkować
    utratą prawa do odliczenia podatku naliczonego. Za okoliczności takie należy również
    uznać przypadek zaniechania inwestycji polegającej na planowanej budowie hotelu, w
    przypadku gdy jej realizacja z przyczyn ekonomicznych staje się nieopłacalna/bezcelowa.
    W analizowanym przypadku kontynuowanie rozpoczętej inwestycji byłoby nieracjonalne,
    skoro Wnioskodawca wskazał, że dalsza kontynuacja inwestycji z przyczyn od podatnika
    niezależnych, nie byłaby poparta względami ekonomicznymi, nadto jej realizacja mogłaby
    w istotny sposób wpłynąć na pogorszenie się kondycji finansowej Wnioskodawcy, a także
    byłaby zagrożeniem dla jego bieżącego funkcjonowania. Dlatego też zaniechanie
    inwestycji, w tym konkretnym przypadku nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego od poniesionych wydatków”.
    Z kolei Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 28
    czerwca 2022 r. (0111-KDIB3-1.4012.212.2022.1.IK). Jak wskazał organ podatkowy: „(...) w
    podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku
    naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia,
    nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych - odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. (...) Tym samym w sytuacji kiedy nabycie
    towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności
    opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika nie wykorzystał
    on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo do odliczenia zostaje
    zachowane. (...) Pomimo że zaniechanie inwestycji stanowi konsekwencje świadomych
    działań biznesowych, to nie sposób uznać, że działania te stanowią okoliczności, w
    przypadku których zaniechanie inwestycji skutkuje zmianą prawa do odliczenia i
    koniecznością dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego. W takim przypadku
    kontynuowanie rozpoczętej inwestycji byłoby nieracjonalne. Dlatego też zaniechanie
    inwestycji, w tym konkretnym przypadku nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego od poniesionych wydatków.”
    Również TSUE w wyroku z dnia 17 października 2018 r. w sprawie C-249/17 Ryanair Ltd
    przeciwko The Revenue Commissioners zwrócił uwagę na pierwotne przeznaczenie
    nabywanych do procesu inwestycyjnego towarów i usług. TSUE w omawianym orzeczeniu
    wziął pod uwagę zamiar podatnika - oparty na obiektywnych przesłankach - dotyczący
    wykorzystywania towarów i usług nabytych w procesie inwestycyjnym do wykonywania
    czynności opodatkowanych. W wyroku czytamy: „Ryanair działał jako podatnik w chwili
    ponoszenia wydatków związanych ze świadczeniem spornych usług. Tym samym Ryanair
    korzysta co do zasady z prawa do bezpośredniego odliczenia VAT naliczonego od tych
    usług, nawet jeśli ostatecznie ta działalność gospodarcza, która miała doprowadzić do
    opodatkowanych transakcji, nie została wykonana, a zatem nie doprowadziła do takich
    transakcji”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym nie występują przesłanki
    do dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o VAT w

    odniesieniu do wydatków poniesionych w ramach realizacji projektu inwestycyjnego X.,
    które - po jego formalnym zakończeniu - nie zostały i nie będą wykorzystane w ramach
    nowej inwestycji Y.
    Wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z projektem X. od początku były związane z
    planowaną działalnością opodatkowaną VAT. Intencją Spółki było wykorzystanie tych
    nakładów w ramach działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu. Zaniechanie
    inwestycji wynikało z obiektywnych przesłanek natury ekonomicznej i regulacyjnej - w
    szczególności z wprowadzenia niekorzystnych regulacji unijnych, w tym wymogów
    wynikających z (...).
    Decyzja o rezygnacji z realizacji inwestycji była niezależna od Spółki i została podjęta w
    ramach racjonalnego zarządzania majątkiem, w interesie ekonomicznym Grupy
    Kapitałowej.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, przepisy dotyczące korekty podatku naliczonego
    (ust. 1-6) stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany prawa do odliczenia podatku VAT.
    Zmiana taka może nastąpić m.in. w przypadku:
      - przeznaczenia towarów lub usług do działalności niepodlegającej opodatkowaniu,
      - zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej,
      - przekazania składnika majątku do działalności zwolnionej z VAT.
    Żadna z wyżej wskazanych sytuacji nie występuje w analizowanym stanie faktycznym.
    Projekt X. został zakończony przed etapem realizacji - nie doszło do wytworzenia ani
    oddania do użytkowania żadnego środka trwałego, a poniesione wydatki nie zostały
    wykorzystane w żadnej innej działalności Spółki. Tym samym nie nastąpiło ani
    wykorzystanie ich do czynności nieopodatkowanych, ani przesunięcie do strefy
    działalności zwolnionej lub poza VAT. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że doszło do
    zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT.
    Zakończenie ich wykorzystania wynikało wyłącznie z zakończenia projektu X.
    W tym kontekście istotne jest również, że projekt X. nie wszedł w fazę użytkowania - nie
    rozpoczął się pięcioletni okres korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT. Tym
    samym korekta z tytułu zmiany przeznaczenia środka trwałego w okresie jego
    użytkowania w ogóle nie znajduje tu zastosowania.
    Odnosząc się do pojęcia „zmiany przeznaczenia” w rozumieniu art. 91 ustawy o VAT,
    należy wskazać, że samo zaprzestanie wykorzystywania towarów lub usług nie jest
    równoznaczne z ich wykorzystaniem do czynności nieopodatkowanych, ani nie stanowi
    automatycznie zmiany przeznaczenia skutkującej obowiązkiem korekty. Jeżeli nabyte
    towary lub usługi pierwotnie miały służyć działalności opodatkowanej, lecz z przyczyn
    niezależnych od podatnika nie zostały wykorzystane, a ich przeznaczenie nie zostało
    zmienione (tj. nie przekazano ich na cele działalności zwolnionej lub niepodlegającej
    opodatkowaniu), nie powstaje obowiązek korekty podatku naliczonego w rozumieniu art.
    91 ust. 7 ustawy o VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej organów
    podatkowych oraz orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którymi brak
    realizacji inwestycji - o ile nie oznacza zmiany jej związku z działalnością opodatkowaną -
    nie skutkuje obowiązkiem korekty podatku VAT naliczonego.
    W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie jest zobowiązany do
    dokonania korekty podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków poniesionych w
    ramach niezrealizowanego projektu X. Przemawiają za tym następujące argumenty:
      1. Prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługiwało Wnioskodawcy w momencie
      poniesienia wydatków i zostało zrealizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

      2. Zaniechanie inwestycji nastąpiło z przyczyn niezależnych od Spółki (ekonomiczno-
      regulacyjnych), bez zmiany intencji co do przeznaczenia wydatków do działalności
      opodatkowanej.
      3. Wydatki te nie zostały wykorzystane w działalności zwolnionej z VAT ani w
      działalności niepodlegającej opodatkowaniu - nie doszło więc do przesunięcia ich do
      sfery nieopodatkowanej.
      4. Nie powstały środki trwałe ani inne składniki majątku oddane do użytkowania, które
      mogłyby podlegać korekcie zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT.
      5. Nie doszło do zmiany przeznaczenia wydatków do działalności zwolnionej lub
      niepodlegającej VAT, ich wykorzystania poza działalnością gospodarczą, ani
      zakończenia działalności gospodarczej - czyli sytuacji, do których odnosi się art. 91
      ust. 7-8 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, poniesione wydatki, które nie zostały przypisane do nowego projektu Y.,
    nie powodują zmiany prawa do odliczenia w rozumieniu art. 91 ust. 7 ustawy o VAT.
    Wobec tego nie powstaje obowiązek dokonania korekty uprzednio odliczonego podatku
    naliczonego. Spółka nie przekazała tych towarów ani usług do działalności zwolnionej z
    VAT czy niepodlegającej opodatkowaniu - ich przeznaczenie nie zostało zmienione, a
    jedynie zaniechano realizacji pierwotnej inwestycji z przyczyn niezależnych od Spółki. W
    związku z tym brak jest przesłanek, które uzasadniałyby korektę dokonanych wcześniej
    odliczeń, a zachowane prawo do odliczenia pozostaje w zgodzie z przepisami art. 86
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego,
    że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.

    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach np. przyszłej działalności opodatkowanej.
    Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych - odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to
    projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie
    przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć
    dokonując tych czynności.
    Zatem w sytuacji, gdy podatnik dokonuje nabycia towarów i usług, które zmierzają do
    przyszłego wykorzystania ich do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności,
    należy uznać w momencie ich nabycia za związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych.
    W tym miejscu należy podkreślić również, że Trybunał Sprawiedliwości UE wielokrotnie
    stwierdzał, że prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić
    przedsiębiorcę od kosztów podatku VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku
    jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej
    konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i
    efektu, pod warunkiem, że sama podlega podatkowi VAT, jest opodatkowana w sposób
    całkowicie neutralny.
    Potwierdzeniem powyżej przedstawionej linii orzecznictwa jest m.in. wyrok TSUE w
    sprawie C-268/83 D.A. Rompelman i E.A. Rompelman-Van Deelen, z którego to wynika, że
    regulacja dotycząca odliczenia ma za cel całkowicie odciążyć podmiot podlegający
    opodatkowaniu podatkiem VAT od podatku od wartości dodanej, który jest winien
    zapłacić w związku ze swoją działalnością gospodarczą. Wspólny system wartości dodanej
    zapewnia, że obciążenie podatkiem VAT jest całkowicie neutralne wobec każdego
    przedsiębiorstwa, niezależnie od celów i wyników przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że
    takie przedsiębiorstwo samo w sobie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 91 ustawy.
    W świetle art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na mocy art. 91 ust. 8 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Z przywołanych wyżej przepisów art. 86 i art. 91 ustawy wynika, że podatnik jest
    zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie
    nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź
    nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych
    towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
    Z opisu sprawy wynika, że realizowali Państwo projekt inwestycyjny pn. „(...)” (projekt
    X.). Podatek naliczony od poniesionych wydatków został odliczony zgodnie z art. 86 ust.
    1 ustawy o VAT, ponieważ wydatki te - w momencie ich poniesienia - były przeznaczone
    do realizacji inwestycji mającej służyć czynnościom opodatkowanym. W wyniku
    przeprowadzonej rewizji założeń inwestycyjnych Komitet Inwestycyjny uznał projekt
    budowy (...) za nieopłacalny. Ocena ta opierała się na obiektywnych, zewnętrznych
    przesłankach, w szczególności na znaczącym ryzyku ekonomicznego niepowodzenia
    wynikającym z obowiązujących regulacji prawnych, w tym przepisów dotyczących (...). W
    konsekwencji, zdecydowali Państwo o zmianie koncepcji inwestycyjnej i rozpoczęciu
    prac nad alternatywnym przedsięwzięciem opartym na bardziej efektywnym
    ekonomicznie (...). W następstwie powyższych decyzji, uruchomili Państwo nowy,
    niezależny projekt inwestycyjny pn. „(...)” (projekt Y.).
    W związku z zakończeniem projektu X., dokonali Państwo analizy poniesionych wcześniej
    wydatków i podzielili je Państwo na dwie grupy:
    1. Wydatki związane z projektem X., które mogą zostać przypisane do realizacji projektu
      Y. - w szczególności dotyczy to nakładów infrastrukturalnych i formalnoprawnych (ok.

      (...) PLN). Wydatki te zostały alokowane do projektu Y., a odliczony wcześniej podatek
      VAT będzie nadal pozostawał w związku z czynnościami opodatkowanymi.
    2. Wydatki poniesione w ramach projektu X., które nie są i nie będą wykorzystywane w
      ramach projektu Y. ani żadnej innej działalności gospodarczej - obejmują one m.in.
      dokumentację projektową, opinie i analizy dotyczące wyłącznie X., część wynagrodzeń
      pracowników projektowych, a także inne wydatki niemające zastosowania przy
      realizacji Y. (ok. (...) PLN). Te wydatki pozostają niezwiązane z dalszą Państwa
      działalnością gospodarczą. Spisali je Państwo jako inwestycję zaniechaną.
    Państwa wątpliwości dotyczą obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego na
    podstawie art. 91 ustawy o VAT w odniesieniu do podatku naliczonego od wydatków
    poniesionych w ramach projektu inwestycyjnego pn. „(...)”, które - po jego zakończeniu -
    nie są i nie będą wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym w
    szczególności do realizacji projektu pn. „(...)”.
    Stwierdzenie, czy konieczność korekty rzeczywiście zachodzi wymaga zbadania
    okoliczności, na skutek których podatnik zaniechał inwestycji lub wykonywania czynności
    opodatkowanych. Taki wniosek można wyciągnąć z orzeczeń ETS wydanych na kanwie
    przepisu art. 20(1)(b) VI Dyrektywy, a mianowicie w sprawie C-37/95 Państwo Belgijskie a
    Ghent Coal Terminal NV oraz C-110/94 między Intercommunale voor zeewaterontziliting
    (INZO) a Państwem Belgijskim. W obu przypadkach chodziło o sytuacje, w których
    podatnik zaniechał inwestycji z przyczyn „pozostających poza jego kontrolą”, na skutek
    decyzji innego organu nakazującego zmianę miejsca prowadzenia działalności i zamiany
    działki, na której rozpoczęto inwestycję (C-37/95) i sytuacji, w której „decyzja o zaniechaniu
    inwestycji wynikała z przeprowadzonego studium jej opłacalności, które nie potwierdziło
    możliwości generowania zysku z danej działalności” (C-110/94).
    Zatem podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i
    usług nabytych w związku z pracami inwestycyjnymi wykonywanymi z przeznaczeniem ich
    na planowaną działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT, a nabyte prawo do
    odliczenia pozostaje w mocy, nawet jeśli w wyniku niezależnych od niego okoliczności
    podatnik nigdy nie wykorzystał nabytych towarów lub usług do transakcji
    opodatkowanych podatkiem VAT. Zawsze jednak należy brać pod uwagę okoliczności
    towarzyszące temu zachowaniu, a w szczególności, czy były one konsekwencją zdarzeń od
    podatnika niezależnych, czy też podejmowanych świadomie decyzji gospodarczych.
    Tym samym, w sytuacji, kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem
    wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza
    kontrolą podatnika nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej
    działalności, prawo do odliczenia zostaje zachowane.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy
    stwierdzić, że ponosząc wydatki na realizację projektu inwestycyjnego dotyczącego
    budowy (...), mającego służyć - jak wynika z opisu sprawy - do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, mieli Państwo prawo (o ile nie wystąpiły przesłanki
    negatywne wymienione w art. 88 ustawy) do odliczenia podatku naliczonego wynikającego
    z faktur związanych z poniesieniem ww. wydatków.
    Jednocześnie przedstawiony we wniosku opis sprawy wskazuje, że przyczyny podjęcia
    decyzji o zaniechaniu inwestycji wynikają z okoliczności od Państwa niezależnych. Wskazali
    Państwo bowiem, że w wyniku przeprowadzonej rewizji założeń inwestycyjnych Komitet
    Inwestycyjny uznał projekt budowy (...) za nieopłacalny, a ocena ta opierała się na
    obiektywnych, zewnętrznych przesłankach, w szczególności na znaczącym ryzyku
    ekonomicznego niepowodzenia wynikającym z obowiązujących regulacji prawnych, w tym
    przepisów dotyczących (...).
    Należy mieć na uwadze, że gdy okoliczności danej sprawy sprowadzają się do zmiany
    zewnętrznej sytuacji czyniącej inwestycję niewykonalną, nie oznacza to, że wydatki na r

    ealizację projektu inwestycyjnego nie zostały poniesione w celu wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. Wprawdzie w przedstawionej sytuacji to Państwo
    podjęli decyzję o zaniechaniu przedmiotowej inwestycji, jednak spowodowane zostało to
    warunkami niezależnymi od Państwa.
    Dla oceny związku wydatku ze sprzedażą opodatkowaną należy brać pod uwagę przede
    wszystkim cel wydatku w dacie jego poniesienia. W przedmiotowej sprawie cel ten był taki
    sam w dacie poniesienia wydatków na realizację projektu inwestycyjnego dotyczącego
    budowy (...), jak w dacie zaniechania inwestycji. Celem tym była działalność gospodarcza w
    zakresie sprzedaży energii wytworzonej w (...). Rezygnacja przez Państwa z inwestycji nie
    spowodowała, że uległ zmianie cel wydatków na realizację projektu inwestycyjnego
    dotyczącego budowy (...), w okresie, w którym Państwo je ponosili.
    Jak wynika z treści wniosku, decyzja o zaniechaniu inwestycji X. nie wynikała z Państwa
    działań lub zaniedbań, lecz ze zmian regulacyjnych w zakresie (...), wymogów (...) oraz
    braku ekonomicznej opłacalności inwestycji w zmienionym otoczeniu prawnym i
    rynkowym.
    Powyższe należy traktować jako okoliczność, która ma charakter zewnętrzny niezależny od
    Państwa woli, a tym samym rezygnacja z inwestycji spowodowana została
    okolicznościami, za które nie ponoszą Państwo odpowiedzialności.
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa, przedstawione okoliczności sprawy, a
    także orzecznictwo TSUE - pomimo decyzji o zaniechaniu inwestycji - zachowają Państwo
    prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na realizację projektu
    inwestycyjnego dotyczącego budowy (...). Powyższe wynika z faktu, że na moment
    ponoszenia tych wydatków - inwestycja miała służyć czynnościom wyłącznie
    opodatkowanym, a zaniechanie inwestycji nastąpiło z przyczyn od Państwa niezależnych
    (zewnętrznych).
    Zatem zaniechanie inwestycji, w tym konkretnym przypadku, nie pozbawia Państwa prawa
    do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków na realizację projektu
    inwestycyjnego dotyczącego budowy (...), a w konsekwencji nie są Państwo zobowiązani
    do dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego od tych wydatków.
    Jednocześnie należy wskazać, że w związku z podjęciem przez Państwa decyzji o
    zakończeniu realizacji projektu inwestycyjnego dotyczącego budowy (...), nie doszło do
    zmiany przeznaczenia ww. inwestycji. Wynika to z faktu, że wydatki poniesione w ramach
    projektu inwestycyjnego dotyczącego budowy (...), które nie są i nie będą wykorzystywane
    w ramach projektu Y., pozostają niezwiązane z dalszą Państwa działalnością. Towary i
    usługi nie zostały przekazane na inne cele, nie zostały wykorzystane do działalności
    zwolnionej, nie zostały odpłatnie zbyte ani wykorzystane do działalności
    nieopodatkowanej. Wszelkie nabyte towary i usługi związane z tymi wydatkami nie są już
    wykorzystywane w bieżącej działalności gospodarczej.
    Podsumowując, nie są Państwo zobowiązani do dokonania korekty podatku
    naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o VAT w odniesieniu do podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych w ramach projektu inwestycyjnego pn. „(...)”, które - po jego
    zakończeniu - nie są i nie będą wykorzystywane do prowadzenia działalności
    gospodarczej, w tym w szczególności do realizacji projektu pn. „(...)”.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa - rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Stąd też podkreślić należy, że interpretacja została wydana w oparciu o informacje, że
    przyczyną zaniechania inwestycji związanej z budową (...) był brak ekonomicznej
    opłacalności inwestycji w związku z obecnie obowiązującymi regulacjami prawnymi, w
    tym przepisami dotyczącymi (...). Zatem niniejsza interpretacja odnosi się do sytuacji
    gdy w okresie od poniesienia wydatków nie wystąpiły inne okoliczności wskazujące na
    wcześniejsze zaniechanie inwestycji z innych przyczyn.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.