Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-812/12/ŚS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-15
Teza: Przekazanie towarów handlowych.
Słowa kluczowe: małżonek; przedsiębiorstwa; towar-towar handlowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 03 lipca 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 06 lipca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 05 września 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych przekazania towarów handlowych małżonkowi na potrzeby prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych przekazania towarów handlowych małżonkowi na potrzeby prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 27 sierpnia 2012 r. Znak: IBPBI/1/415-812/12/ŚS wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 05 września 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca i jego żona prowadzą odrębne działalności gospodarcze. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 2001 r. a Jego żona od 2006 r. Przeważający rodzaj działalności Jego i żony jest taki sam (handel materiałami budowlanymi). Małżeństwem są od 1999 r. Od początku trwania małżeństwa posiadają wspólność majątkową i w przyszłości zamierzamy dalej tą wspólność majątkową posiadać. Żona zamierza zlikwidować działalność gospodarczą. Przed likwidacją działalności gospodarczej, żona zamierza niesprzedane towary przekazać Wnioskodawcy. Towary, które żona zamierza przekazać zostały nabyte wyłącznie z ich wspólnych środków finansowych. Wnioskodawca zamierza przejęte od żony towary sprzedawać dalej w ramach swojej działalności gospodarczej. W chwili złożenia wniosku oboje małżonkowie, swoje działalności opodatkowywali na „zasadach ogólnych”, według skali podatkowej, prowadząc podatkowe księgi przychodów i rozchodów. Dowód przekazania tych towarów będzie spełniał wymogi określone w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie?

Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie mógł przejęte towary od żony zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej?

Według Wnioskodawcy może je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 31 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, wspólność majątkowa obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania małżeństwa przez oboje małżonków lub przez każdego z nich. Istota wspólności majątkowej polega na tym że ma ona bezudziałowy charakter i stanowi wspólność łączną małżonków. Oznacza to, że każdy małżonek ma prawo do wszystkich przedmiotów nabytych w trakcie małżeństwa łącznie jak i do każdego z osobna, a nie tylko określonego procentowo udziału własności w danym przedmiocie.

Zgodnie z art. 34 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, każdy z małżonków jest uprawniony do m.in. korzystania z rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego w takim zakresie w jakim daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z tych rzeczy przez drugiego małżonka. Art. 35 kodeksu rodzinnego ustanawia wręcz zakaz żądania podziału lub dysponowania udziałem w przedmiotach stanowiących wspólność majątkową w czasie trwania wspólności majątkowej. Zgodnie z art. 36 § 3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego małżonek prowadzący działalność gospodarczą ma prawo do samodzielnego zarządzania przedmiotami stanowiącymi wspólność majątkową a służącymi do prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Towary, które żona i opiekuńczego do ich wspólnego majątku, ponieważ zostały nabyte w trakcie trwania małżeństwa i ze wspólnych środków finansowych. W tym przypadku nie nastąpi zmiana właściciela tylko zmiana osoby zarządzającej składnikami ich wspólnego majątku (małżonkowie pozostaną współwłaścielami tych towarów).

Towary, po przejęciu ich przez Wnioskodawcę do jego działalności gospodarczej, jako pochodzące z działalności gospodarczej Jego małżonki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jego działalności gospodarczej, ponieważ spełniają przesłanki określone w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.). Zostały one nabyte w celu uzyskania przychodu. Przekazanie ich nastąpi na podstawie dokumentu spełniającego wymogi określone w § 12 ust. 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. nr 152, poz. 1475 ze zm.).

W momencie nabycia tych towarów małżonkowie ustalili, że to na razie żona będzie osobą zarządzająca tymi towarami. Wnioskodawca w tym czasie też prowadził swoją działalność gospodarczą i to w m.in. takiej samej branży (handel materiałami budowlanymi). Wnioskodawca nie wykluczał wtedy, że nie przejmie i nie będzie osiągał w przyszłości przychodów w swojej działalności gospodarczej z tych towarów, które żona zamierza Mu teraz przekazać. Po przejęciu tych towarów Wnioskodawca stanie się ich zarządcą i on w swojej działalności gospodarczej będzie osiągał przychody z tytułu sprzedaży tych przejętych towarów. W przypadku gdy małżonkowie prowadzą odrębne działalności gospodarcze, jednakże żona zamierza swoją działalność zlikwidować i przed likwidacją niesprzedane towary przekazać do działalności prowadzonej przez Jej małżonka (Wnioskodawcę) to żadne przepisy nie zabraniają, aby małżonkowie mający wspólność majątkową nie mogli zmienić miedzy sobą, które z nich będzie i od kiedy osobą zarządzającą rzeczami nabytymi ze wspólnych środków finansowych. Z uwagi na obowiązujące w przedstawionym przypadku, a wymienione wcześniej przepisy kodeksu rodzinnego, koszt nabytych towarów, a przekazanych z działalności żony do działalności Wnioskodawcy z chwilą przekazania tych towarów spełni w Jego przypadku przesłankę wymienioną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ponieważ będzie można uznać, że został poniesiony w celu uzyskania przychodu w Jego firmie. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie określa w jakim czasie od dnia poniesienia kosztu musi być osiągnięty z tego tytułu przychód. Z uwagi na te same przepisy kodeksu rodzinnego, nie ma też w przedmiotowym przypadku zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 11 ustawy podatku od osób fizycznych ponieważ nie można tu mówić o darowiźnie. Pozostałe przepisy art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych też nie mają w tym przypadku zastosowania.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 04 września 2012 r., wskazano, iż towary do firmy Wnioskodawcy zostaną formalnie przekazane protokołem przekazania spełniającym wymogi określone w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Żona nie otrzyma żadnej zapłaty za towary, które zamierza mu przekazać. Wnioskodawca wskazał przy tym, iż żona nabywając te towary zapłaciła za nie ze wspólnych środków finansowych. Żadna z wymienionych w wezwaniu umów (umowa nieodpłatnego świadczenia, umowa sprzedaży, czy jakakolwiek inna umowa) nie wystąpi, gdyż właścicielami tych towarów wg art. 31 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego dalej pozostaną małżonkowie. Nawet gdyby któraś z wymienionych w wezwaniu umów została między nimi zawarta to i tak byłaby nieważna z mocy prawa (z uwagi na przepisy kodeksu cywilnego), gdyż nie można zawrzeć umowy z "samym sobą". Zdaniem Wnioskodawcy, jako małżonek prowadzący działalność gospodarczą ma prawo na podstawie art. 36 § 3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego do samodzielnego zarządzania przedmiotami majątkowymi stanowiącymi wspólność majątkową, służącymi do prowadzenia działalności gospodarczej. Przepis ten nie zawiera wymogu, który nakazywałby udokumentowanie tego faktu w jakikolwiek sposób.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.