Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-159/13/LG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-06-18
Teza: Określenie czy dojdzie do nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz prawo i termin do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia praw do Znaków Towarowych
Słowa kluczowe: odliczenia-termin odliczenia podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana; zbycie; znak-znak towarowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 kwietnia 2013r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy dojdzie do nabycia przedsiębiorstwa czy zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz prawa i terminu do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia praw do Znaków Towarowych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2013r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy dojdzie do nabycia przedsiębiorstwa czy zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz prawa i terminu do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia praw do Znaków Towarowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

X S.A. (dalej: „Spółka”, „Kupujący”) jest spółką kapitałową prawa polskiego. W związku z obecnie przewidywaną restrukturyzacją, planowane jest nabycie od Y Sp. z o.o. Sp. k. (dalej: „Y”, „Sprzedający”) praw do znaków towarowych („Znaki Towarowe”), które do tej pory były wykorzystywane przez Spółkę na podstawie stosownych umów licencyjnych zawartych z Y.

Przedmiotem działalności gospodarczej Y jest:

(i) zarządzanie prawami do Znaków Towarowych będących własnością Spółki; (ii) budowanie wartości i rozpoznawalności Znaków Towarowych; (iii) badanie i monitorowanie rynku oraz opinii publicznej; (iv) odpłatne udzielanie (licencjonowanie) praw do korzystania ze Znaków Towarowych.

W ramach transakcji nabycia przez Spółkę przedmiotowych Znaków Towarowych od Y przejdą na nią wyłącznie prawa związane z ww. znakami. Natomiast na Spółkę nie przejdą inne składniki/elementy przedsiębiorstwa Sprzedającego. W szczególności, Spółka nie nabędzie w wyniku ww. transakcji:

*   nazwy (znaku handlowego) Sprzedającego,
*   praw własności środków trwałych oraz wyposażenia,
*   środków pieniężnych,
*   należności i zobowiązań związanych z prowadzoną przez Sprzedającego działalnością gospodarczą,
*   praw i obowiązków wynikających z dotychczasowych umów Sprzedającego z dostawcami,
*   ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Również, w odniesieniu do pracowników Sprzedającego, pozostaną oni zatrudnieni u Sprzedającego po dokonaniu przedmiotowej transakcji.

Dodatkowo, Spółka informuje, że nie jest wykluczone, że na moment opisanej transakcji zostanie dokonane przekształcenie formy prawnej Sprzedającego na inną spółkę prawa handlowego.

Spółka będzie wykorzystywała Znaki Towarowe w działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy dla celów przepisów Ustawy o VAT, w opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do sprzedaży przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, o których mowa w art. 6 pkt 1 tej ustawy, a co za tym idzie przedmiotowa transakcja będzie podlegała VAT na podstawie art. 5 tej ustawy?
2.  Czy Spółka w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu będzie miała pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia Znaków Towarowych na podstawie otrzymanych od Y faktur VAT?
3.  Czy Spółka będzie mieć prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Sprzedającego w rozliczeniu za okres, w którym otrzyma faktury od Sprzedającego, lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stanowisko w zakresie pytania nr 1:

Dla celów przepisów Ustawy o VAT w opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do nabycia przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, o których mowa w art. 6 ust. 1 tej ustawy. W konsekwencji, przedmiotowa transakcja będzie podlegać opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT.

Stanowisko w zakresie pytania nr 2:

W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, Spółka będzie miała pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia prawa do Znaków Towarowych na podstawie otrzymanych od Y faktur VAT.

Stanowisko w zakresie pytania nr 3:

W ocenie Spółki, będzie mieć ona prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Sprzedającego w rozliczeniu za okres, w którym otrzyma faktury od Sprzedającego, lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1:

Zdaniem Wnioskodawcy, prawa do Znaków Towarowych, które mają zostać nabyte przez Spółkę na skutek opisanej transakcji, nie będą stanowić przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa Y.

Ustawa o VAT w art. 6 pkt 1 stanowi, iż przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Termin przedsiębiorstwo nie zostało jednak zdefiniowane w tej ustawie.

Ustalając znaczenie tego pojęcia należy więc odnieść się do przepisu art. 55\[1\] ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm., dalej „KC”), zgodnie z którym przedsiębiorstwem jest zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny prawa cywilnego, nie wszystkie składniki materialne i niematerialne przedsiębiorstwa wymienione w art. 55\[1\] KC są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie składniki muszą być przedmiotem transakcji, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne w danej sprawie. Takie stanowisko zaaprobowane zostało również w interpretacjach prawa podatkowego wydanych przez organy podatkowe. Jak zauważono w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 15 grudnia 2006r. wydanym przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Warszawa - Śródmieście (sygn. 1435/DP1/423-50706/MP), „wydaje się, że najbardziej miarodajnym kryterium jest ustalenie, czy nabyto minimum środków, bez których kontynuowanie przez nabywcę działalności realizowanej przed zbyciem nie jest możliwe. Swoboda jednak w wyłączeniu poszczególnych składników jest ograniczona, tzn. zbyte powinny zostać co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo”. Podobne stanowisko zajęto w wyroku Sądu Najwyższego, Izba Cywilna z dnia 17 października 2000r., sygn. I CKN 850/98. Teza ta potwierdzona została także w wyroku Sądu Najwyższego, Izba Cywilna z dnia 8 kwietnia 2003r. (sygn. IV CKN 51/2001).

Ustawa o VAT z kolei zawiera własną definicję pojęcia „zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zatem na gruncie Ustawy o VAT mamy do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeśli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące wyżej wymienione zadania gospodarcze.

W rezultacie, zorganizowana część przedsiębiorstwa to przede wszystkim zespół składników materialnych i niematerialnych. Jak wskazał, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w indywidualnej interpretacji z dnia 30 października 2012r., sygn. ITPP2/443-966/12/AK, „Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym”.

Mając na uwadze powyższe definicje należy uznać, iż przedsiębiorstwo/zorganizowana część przedsiębiorstwa to całość, która jest wyodrębniona pod względem organizacyjnym, funkcjonalnym oraz finansowym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze samodzielnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie/zorganizowanej części przedsiębiorstwa zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

W ocenie Spółki, zważywszy na fakt, iż w wyniku rozważanej transakcji na Spółkę nie przejdą m.in.:

*   nazwa (znak handlowy) Sprzedającego,
*   prawo własności środków trwałych oraz wyposażenia,
*   środki pieniężne,
*   należności i zobowiązania związane z prowadzoną przez Sprzedającego działalnością gospodarczą,
*   prawa i obowiązki wynikające z dotychczasowych umów z dostawcami,
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,

przedmiotowa transakcja nie będzie skutkować nabyciem przez Spółkę przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego.

Już sam fakt, że w ramach przedmiotowej transakcji nie dojdzie do przeniesienia należności i zobowiązań związanych z prowadzoną przez Y działalnością, które powstały/zostały zaciągnięte przed przeniesieniem praw do Znaków Towarowych na Spółkę powodować będzie, iż nie nastąpi nabycie przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W ramach powyższej restrukturyzacji, Spółka nie nabędzie bowiem „minimum środków, bez których kontynuowanie przez nabywcę działalności gospodarczej realizowanej przed zbyciem nie jest możliwe” (vide cytowany powyżej wyrok SN z 17 października 2000r.).

Wyłączenie należności i zobowiązań z masy majątkowej przedsiębiorstwa będącej przedmiotem zbycia spowodowało, iż będący przedmiotem zbycia zespół składników majątkowych nie będzie posiadał potencjalnej zdolności do niezależnego działania gospodarczego, a tym samym wydzielony kompleks majątkowy pozbawiony będzie cech przedsiębiorstwa / zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii interpretacyjnej prezentowanej przez organy podatkowe. Tak m.in.:

*   Dyrektor IS w Bydgoszczy w interpretacji z 2 lutego 2010r. (sygn. ITPB1/415-846b/09/MR),
*   Dyrektor IS w Warszawie w interpretacji z 2 lutego 2011r. (sygn. IPPB5/423-811/10-4/MB),
*   Dyrektor IS w Warszawie w interpretacji z 18 sierpnia 2011r. (sygn. IPPP1-443-895/11-2/EK),
*   Dyrektor IS w Warszawie w interpretacji z 26 sierpnia 2011r. (sygn. IPPP2/443-661/11-2/JW),
*   Dyrektor IS w Katowicach w interpretacji z 1 września 2011r. (sygn. IBPP3-634/11/AB),
*   Dyrektor IS w Łodzi w interpretacji z 15 września 2011r. (sygn. IPTPB3/423-93/11-2/IR).

Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż będące przedmiotem zbycia prawa do Znaków Towarowych nie będą posiadały potencjalnej zdolności do niezależnego działania gospodarczego, a tym samym pozbawione będą cech przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Taki pogląd wyraził m.in.:

*   Dyrektor IS w Bydgoszczy w interpretacji z 30 października 2012r. (sygn. ITPP2/443-966/12/AK),
*   Dyrektor IS w Warszawie w interpretacji z 6 listopada 2012r. (sygn. PP1/443-923/12-4/IGo).

Stanowisko, iż w rezultacie ww. transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Spółkę przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego jest uzasadnione również faktem, iż na Spółkę nie przejdą też pozostałe elementy związane z działalnością Y jak środki trwałe, wyposażenie, środki pieniężne, księgi i dokumenty. Co więcej w ramach transakcji do Spółki nie zostaną przeniesieni pracownicy Sprzedającego.

W świetle powyższego, w analizowanym zdarzeniu przyszłym, Znaki Towarowe Y, które zostaną przeniesione na Spółkę stanowić będą jedynie zbiór samodzielnych elementów, gdyż nie będą istniały pomiędzy nimi relacje umożliwiające uznanie ich za zorganizowany zespół.

Podsumowując, w ocenie Spółki, w sytuacji opisanej powyżej, nie dojdzie do nabycia przez Spółkę przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa Y. W konsekwencji transakcja wskazana w opisie zdarzenia przyszłego nie będzie stanowiła zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, o których mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, a w rezultacie na podstawie tego przepisu nie będzie wyłączona z opodatkowania VAT. Tym samym, sprzedaż praw do Znaków Towarowych podlegać będzie przepisom Ustawy o VAT. W rezultacie przedmiotowa sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 2:

Spółka stoi na stanowisku, iż skoro podatek naliczony związany z nabyciem Znaków Towarowych będzie bezpośrednio powiązany z jej działalnością opodatkowaną, Spółce przysługiwać będzie pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Według art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, podatnikowi przysługuje, co do zasady, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów lub usług.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT, a Znaki Towarowe, które nabędzie w związku z przedmiotową transakcją, będą przez nią wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT. W rezultacie, w ocenie Spółki, biorąc pod uwagę, iż przedmiotowa transakcja nie stanowi nabycia przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, będzie ona uprawniona do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie przez nią od Sprzedającego Znaków Towarowych.

Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 3:

Zgodnie z ogólna zasadą wyrażoną w art. 86 ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny. Z kolei zgodnie z art. 86 ust 11 Ustawy o VAT jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminie o którym mowa powyżej, wówczas może to zrobić w deklaracji za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, należy uznać, że prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych od Y faktur powstanie w rozliczeniu za okres, w którym Spółka otrzyma przedmiotowe faktury, lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.