Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-312/12-2/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-10-10
Teza: Czy przekazanie na potrzeby działalności gospodarczej i wprowadzenie do ewidencji środków trwałych używanego środka transportu nabytego z terytorium państwa członkowskiego (Niemcy), który wcześniej był używany na potrzeby prywatne powoduje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług VAT (art. 103 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2011 r. o podatku od towarów i usług Dz. U. Nr 177, poz. 1054) z datą obowiązku podatkowego w dniu zakupu?
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; podatek-podatek od towarów i usług; samochód-samochód używany; transport-środek transportu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 103

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2012 r. (data wpływu 12 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie kwestii skutków podatkowych jakie niesie wprowadzenie do ewidencji środków trwałych używanego samochodu osobowego sprowadzonego z zagranicy na cele prywatne – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie kwestii skutków podatkowych jakie niesie wprowadzenie do ewidencji środków trwałych używanego samochodu osobowego sprowadzonego z zagranicy na cele prywatne.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 9 kwietnia 2011 r., Wnioskodawczyni nabyła z terytorium państwa członkowskiego (Niemcy) używany samochód osobowy X. Samochód w momencie sprowadzenia był przeznaczony do celów prywatnych – w Niemczech została wystawiona faktura zawierająca podatek VAT (MwSt.) w wysokości 19%. W Polsce zgodnie z przepisami prawa, przed rejestracją zostały dokonane wszelkie opłaty (akcyza, opłata środowiskowa itp.), zgłoszenia przewidziane dla sprowadzonych samochodów z zagranicy oraz w związku z tym, że samochód był sprowadzony do celów prywatnych, Zainteresowana wystąpiła z wnioskiem do Naczelnika Urzędu Skarbowego … o wydanie Zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportu (VAT-25), które ona otrzymała. Samochód został zarejestrowany w dniu 1 lipca 2011 r.

Wnioskodawczyni w miesiącu marcu 2012 r. sprzedała samochód dostawczy, który służył prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. W dniu 2 kwietnia 2012 r. Zainteresowana wprowadziła do ewidencji środków trwałych samochód osobowy X służący do tej pory celom prywatnym.

W związku z zaistniałą sytuacją powstało pytanie, czy Wnioskodawczyni powinna opłacić podatek VAT od nabycia środka transportu.

Brak przepisu, który regulowałby wymienione wyżej zdarzenie gospodarcze spowodował, że z pytaniem Zainteresowana zwróciła się do Krajowej Informacji Podatkowej – gdzie uzyskała odpowiedź, że najlepiej udać się do właściwego urzędu skarbowego ze względu na to, że nie ma przepisów regulujących i możliwe, że będzie trzeba zapłacić podatek VAT – zależy to od interpretacji Urzędu Skarbowego. Wnioskodawczyni w urzędzie skarbowym uzyskała dwie różne odpowiedzi:

Podatek VAT jest należny, a datą obowiązku podatkowego jest data zakupu – 9 kwietnia 2011 r.

Nie istnieje obowiązek opłaty podatku VAT, ze względu na to, że liczy się przeznaczenie środka transportu w dniu złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia potwierdzającego uiszczenie podatku od towarów i usług lub braku obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przekazanie na potrzeby działalności gospodarczej i wprowadzenie do ewidencji środków trwałych używanego środka transportu nabytego z terytorium państwa członkowskiego (Niemcy), który wcześniej był używany na potrzeby prywatne powoduje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług (art. 103 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2011 r. o podatku od towarów i usług; Dz. U. Nr 177, poz. 1054) z datą obowiązku podatkowego w dniu zakupu?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w zaistniałej sytuacji nie istnieje obowiązek opłaty podatku VAT z tytułu używanego środka transportu nabytego z terytorium państwa członkowskiego, ponieważ w dniu rejestracji był on przeznaczony na cele prywatne. Wydano również zaświadczenie o braku obowiązku uiszczenia podatku VAT. Ponadto gdyby Zainteresowana zakładała, że samochód będzie użytkowany przez firmę, jako podatnik unijny skorzystałaby ona z prawa do sprowadzenia środka transportu ze stawką 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., natomiast od dnia 26 sierpnia 2011 r. (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054)), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W świetle art. 9 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a\- z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Przepis art. 9 ust. 1 – stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy – stosuje się również w przypadku, gdy:

1.  nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,
2.  dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

\- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów opodatkowaniu podatkiem VAT podlega czynność nabycia towarów. Należny podatek z tytułu obrotu rozliczany jest przez nabywcę towaru w państwie, do którego następuje dostawa towarów. Transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów towarzyszy zawsze lustrzana czynność, wykonywana przez drugą stronę transakcji, tj. dostawa towarów (co do zasady mająca charakter dostawy wewnątrzwspólnotowej). Podkreślić jednakże należy, że niewłaściwe rozpoznanie przez kontrahenta zagranicznego jego dostawy, nie powoduje braku wystąpienia u polskiego nabywcy wewnątrzwspólnotowego nabycia. Podobnie – zadeklarowanie przez kontrahenta zagranicznego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie powoduje, że u polskiego nabywcy automatycznie dochodzi do nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W tym miejscu podkreślić należy, iż jednym z warunków wystąpienia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest odpowiedni status nabywcy. Na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy, dana czynność może zostać uznana za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów jeżeli nabywca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy, lub podatnikiem podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni w dniu 9 kwietnia 2011 r. nabyła z terytorium państwa członkowskiego (Niemcy) używany samochód osobowy X. Samochód w momencie sprowadzenia był przeznaczony do celów prywatnych.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy, a zatem nie doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru.

W związku z tym, iż w dniu 2 kwietnia 2012 r. Zainteresowana wprowadziła do ewidencji środków trwałych samochód osobowy X służący do tej pory celom prywatnym, powstało pytanie, czy powinna ona opłacić podatek VAT od nabycia tego środka transportu.

Na mocy art. 99 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Oznacza to, że w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, podatnik obowiązany jest złożyć deklarację we właściwym dla siebie urzędzie skarbowym.

Wobec regulacji zawartej w art. 103 ust. 1 ustawy, podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b.

W myśl art. 103 ust. 3 ustawy, w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju (art. 103 ust. 4 ustawy).

W myśl art. 105 ust. 1 pkt 1 ustawy, naczelnicy urzędów skarbowych dla celów związanych z rejestracją środków transportu są obowiązani do wydawania zaświadczeń potwierdzających uiszczenie przez podatnika podatku – w przypadkach, o których mowa w art. 103 ust. 3 i 4.

Jak wynika z powyższego, jeżeli podatnik podatku od towarów i usług (rozliczający ten podatek na zasadach ogólnych), przywozi nabyty z innego państwa Unii Europejskiej środek transportu – bez względu na to czy jest to nowy czy inny środek transportu, który będzie chciał zarejestrować na terytorium Polski lub jeżeli ten środek transportu nie podlega rejestracji, ale będzie użytkowany na terytorium kraju – jest zobowiązany wpłacić należny podatek od towarów i usług we właściwym urzędzie skarbowym w ciągu 14 dni licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Podatnik jest także zobowiązany do przedłożenia naczelnikowi urzędu skarbowego na określonym formularzu (VAT-23) informacji o nabytym środku transportu, wraz z załączoną kopią faktury potwierdzającej nabycie środka transportu. Informacja wraz z kopią faktury oraz dowodem zapłaty będą stanowiły dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wydania z urzędu zaświadczenia potwierdzającego uiszczenie podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu.

Obowiązek zapłaty podatku – w terminie 14 dni od momentu powstania obowiązku podatkowego – z tytułu nabycia środka transportu, związany jest z rejestracją tego pojazdu na terytorium kraju lub jego użytkowaniem na terytorium kraju (jeżeli nie podlega rejestracji).

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz w związku z faktem, iż u Zainteresowanej nie wystąpiło wewnątrzwspólnotowe nabycie środka transportu stwierdzić należy, iż nie ma ona obowiązku do obliczenia i wpłacenia podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

Tym samym, przekazanie na potrzeby działalności gospodarczej i wprowadzenie do ewidencji środków trwałych używanego środka transportu nabytego z terytorium państwa członkowskiego (Niemcy), który wcześniej był używany na potrzeby prywatne, nie powoduje obowiązku obliczenia i wpłacenia podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 103 ust. 4 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.