Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-585/13/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-03-17
Teza: Zastosowanie zwolnienia od akcyzy wyrobów gazowych w związku ze zużywaniem ich w procesach cynkowania ogniowego.
Słowa kluczowe: gaz; zużycie; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 3; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 86; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 89

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z poźn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2013 r. (data wpływu 6 grudnia 2013 r.), uzupełnionym w dniach 11 lutego 2014 r. i 10 marca 2014 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia od akcyzy wyrobów gazowych w związku ze zużywaniem ich w procesach metalurgicznych oraz zastosowania stawki akcyzy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniach 11 lutego 2014 r. i 10 marca 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia od akcyzy wyrobów gazowych w związku ze zużywaniem ich w procesach metalurgicznych oraz zastosowania stawki akcyzy.

We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujący stan faktyczny.

Przedmiotem działalności Spółki jest cynkowanie ogniowe. Proces ten polega na pokryciu powierzchni przedmiotów stalowych cienką powłoką cynku w celu ochrony przed korozją powodowaną działaniem powietrza i wody. Spółka zajmuje się cynkowaniem zanurzeniowym (ogniowym), w trakcie którego następuje zanurzenie przedmiotu w ciekłej kąpieli cynkowej. Materiał podłoża, czyli żelazo, jest wprowadzany w stań aktywności metalurgicznej, natomiast cynk utrzymywany jest w stanie ciekłym, aby umożliwić zanurzenie w nim elementów stalowych. W następstwie tego procesu materiały te łączą się w sposób metalurgiczny na drodze dyfuzji. Warstwa metalu pokrywająca element stalowy stanowi w rzeczywistości nowopowstały stop żelaza z cynkiem i jest trwale związany z podłożem. Właśnie rodzaj połączenia stanowi zdecydowaną różnicę w stosunku do procesów malowania i natryskiwania.

W tym procesie wykorzystuje się paliwo gazowe w celach grzewczych do roztapiania, utrzymywania w stanie płynnym, w stałej temperaturze oraz zapewnienia możliwości „dotapiania” kolejnych partii cynku i innych metali.

Ponadto paliwo gazowe wykorzystuje się do utrzymania odpowiedniej temperatury kąpieli chemicznych oraz suszenia elementów konstrukcyjnych przed właściwym procesem cynkowania. Poddawanie konstrukcji stalowych na działanie kąpieli chemicznych, a także ich suszenie stanowi etap wstępny procesu cynkowania ogniowego.

Przedsiębiorstwo dysponuje wymiennikiem ciepła, który pozwala odzyskiwać energię cieplną zawartą w spalinach, a następnie wykorzystać do ogrzewania wody, pomieszczeń biurowych oraz socjalnych pracowników fizycznych, a także do podgrzewania wanien procesu. Ponieważ cynk w piecu jest utrzymywany stale w stanie ciekłym i nie można zaprzestać ogrzewania kąpieli cynkowniczej nawet w przypadku przestojów produkcyjnych, to energia cieplna jest stale odzyskiwana ze spalin. W związku z tym ciepło na potrzeby socjalne niemal w całości pochodzi z odzysku. Wymiennik ciepła jest zaopatrzony w dodatkowy palnik gazowy, który zapewnia jego stałą pracę o równomiernym obciążeniu (poborze ciepła). Ponadto w przedsiębiorstwie znajduje się kotłownia, która wspomaga pracę wymiennika ciepła na potrzeby socjalne. Pobór gazu w kotłowni jest zależny od temperatury zewnętrznej otoczenia i występuje sporadycznie przede wszystkim przy spadkach temperatury otoczenia w sezonie zimowym.

Nie jest możliwe „precyzyjne określenie udziału gazu zużywanego (mocy pobieranej) pośrednio na cele grzewcze socjalne do gazu wykorzystywanego w procesie cynkowania ogniowego”.

Spółka może oszacować udział zużycia paliwa gazowego na cele grzewcze wody, pomieszczeń biurowych oraz socjalnych na podstawie zainstalowanych mocy grzewczych (mocy oddawanej) w kotłowni i w hali produkcyjnej.

Do odczytu zużycia gazu służy jeden licznik i nie jest możliwe rozgraniczenie na zużycie gazu do celów produkcyjnych i do celów grzewczych pomieszczeń.

Paliwo gazowe używane w celach grzewczych do roztapiania, utrzymywania w stanie płynnym, w stałej temperaturze oraz zapewnienia możliwości „dotapiania” kolejnych partii cynku i innych metali jest wyrobem energetycznym o kodzie CN 2711 21 00 (gaz wysokometanowy).

Zaznaczono, że Spółka nie jest podmiotem pośredniczącym – w myśl art. 2 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Spółka nie spełnia warunków zawartych w art. 31b ust. 10 tej ustawy, przewidującym zwolnienia dla zakładu energochłonnego.

Warunkiem zwolnienia od akcyzy jest określenie w umowie zawartej miedzy sprzedawcą a nabywcą, że wyroby będą użyte na cele określone w art. 31b ust. 1, ust. 2 pkt 2-8, ust. 3 pkt 2-3 oraz ust. 4. W dniu 26 listopada 2013 r. Spółka podpisała oświadczenie, będące załącznikiem do umowy z dnia 23 grudnia 2009 r. W załączniku Spółka oświadczyła, że nie jest podmiotem pośredniczącym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 23d ustawy o podatku akcyzowym. Równocześnie Spółka wskazała cel przeznaczenia paliwa gazowego jako opałowy, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 13. Gaz, który jest kupowany od dostawcy, jest objęty podatkiem akcyzowym. Dostawca gazu nalicza podatek akcyzowy do ceny gazu sprzedawanego Spółce.

W świetle rozporzadzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) proces cynkowania ogniowego jest sklasyfikowany pod numerem 25.61.Z.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy cynkowanie ogniowe wchodzi w zakres procesów metalurgicznych wymienionych w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym i w związku z tym zużycie gazu do celów technologicznych w tym procesie jest zwolnione od podatku akcyzowego?
2.  Czy wykorzystanie ciepła odzyskanego ze spalin w procesie technologicznym do ogrzewania pomieszczeń biurowych oraz celów socjalnych należy opodatkować podatkiem akcyzowym, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 13 odrębnie od paliwa gazowego wykorzystanego w procesie cynkowania ogniowego?
3.  Czy dopuszczalne jest określenie procentowego udziału gazu zużywanego w kotłowni na cele grzewcze w stosunku do całkowitej ilości na podstawie mocy zainstalowanych urządzeń?

W uzupełnieniu wniosku w dniu 11 lutego 2014 r. wskazano, że zapytanie dotyczy stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 listopada 2013 r.

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Na podstawie literatury fachowej, a także licznych publikacji, cynkowanie ogniowe wchodzi w zakres procesów metalurgicznych, w efekcie którego powstaje stop żelaza z cynkiem trwale związanego z podłożem. W związku z powyższym zużycie gazu w trakcie tego procesu jest zwolnione od podatku akcyzowego.
2.  Pośredniego zużycia gazu przy pomocy wymiennika ciepła do ogrzania pomieszczeń biurowych i socjalnych nie należy odrębnie opodatkowywać podatkiem akcyzowym od zużycia gazu wykorzystanego w procesie cynkowania ogniowego. Ponieważ ogrzewanie tych pomieszczeń jest przede wszystkim efektem ubocznym procesu produkcyjnego, pochodzi z ciepła odzyskanego ze spalin i stanowi niewielki procent (ok. 2-3%) w stosunku do wykorzystania energii cieplnej wytworzonej przy użyciu paliwa gazowego ogółem. W związku z tym całe zużycie gazu w przedsiębiorstwie należy traktować jako wykorzystane w procesie cynkowania ogniowego.
3.  Nie można jednoznacznie ustalić zużycia gazu wykorzystanego do celów grzewczych wody, pomieszczeń biurowych oraz socjalnych. Jednakże do celów ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym można oszacować dane wynikające z proporcji zainstalowanych mocy grzewczych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Z kolei wyroby gazowe to wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00 (art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy).

W myśl ust. 1 pkt 19a ww. artykułu, finalny nabywca gazowy to podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby gazowe, lub
2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby gazowe

1.  niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym;

Jak stanowi ust. 1 pkt 22 lit. a) ww. artykułu, podmiot zużywający to podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia.

Według art. 3 ust. 1 ustawy, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 9c ust. 1 pkt 5 lit. c) ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Według art. 9c ust. 3 ustawy, jeżeli w stosunku do wyrobów gazowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o której mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

W świetle art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej.

W przypadku sprzedaży wyrobów gazowych w ramach zwolnień, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2-8, ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 4, podmiotom, które użyją tych wyrobów do celów określonych w tych przepisach, warunkiem zwolnienia jest określenie w umowie zawartej między sprzedawcą a nabywcą, że wyroby te będą użyte do tych celów (art. 31b ust. 5 ustawy).

Cytowane regulacje stanowią implementację przepisów Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. WE L Nr 283, str. 51 ze zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 405) – zwanej dalej „Dyrektywą energetyczną”.

Akt ten określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych. Dyrektywa energetyczna, pozostawiając poszczególnym państwom określony margines swobody, ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania.

W art. 2 ust. 4 lit. b) tiret drugie Dyrektywa energetyczna zastrzega, że jej postanowienia nie znajdują zastosowania do produktów energetycznych podwójnego zastosowania, tj. wykorzystywanych zarówno jako paliwo do ogrzewania, jak też w innych celach, np. do redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych. Na gruncie polskiego porządku prawnego wyłączenie to w odniesieniu do wyrobów gazowych zostało zrealizowane poprzez zastosowanie zwolnienia od podatku.

Jednocześnie, ani Dyrektywa energetyczna, ani ustawa o podatku akcyzowym nie zawierają definicji legalnej „procesu metalurgicznego”. Ustalenie zaś zakresu znaczeniowego tego pojęcia ma istotne znaczenie dla oceny, czy zużycie danego wyrobu gazowego (np. gazu wysokometanowego) w danym procesie przemysłowym będzie korzystało ze zwolnienia od akcyzy. Brak definicji legalnej „procesów metalurgicznych” w Dyrektywie Energetycznej oznacza, że państwa członkowskie realizując wyłączenie z zakresu zastosowania Dyrektywy w swoich porządkach prawnych, muszą dokonać implementacji przede wszystkim w oparciu o cele Dyrektywy oraz mieć wzgląd na rolę tej dyrektywy w systemie prawa unijnego.

Takie ujęcie wymusza w efekcie, stosując wykładnię „unijną” zgodną z celami Dyrektywy energetycznej, interpretowanie pojęcia „procesu metalurgicznego” jako całości procesów zachodzących w przemyśle metalurgicznym ukierunkowanych na wytworzenie produktów tego przemysłu.

W tym miejscu za zasadne uznać należy odwołanie się – w ramach wykładni systemowej zewnętrznej – do przepisów odrębnych.

Narzędziem przydatnym do wyjaśnienia jakie procesy przemysłowe kryją się w zwrocie „procesy metalurgiczne” może być Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 251, poz. 1885, z późn. zm.) – dalej rozporządzenie w sprawie PKD.

Klasyfikacja PKD została opracowana na podstawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev 2, wprowadzonej rozporządzeniem (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz. Urz. UE L 393/1 z 30 grudnia 2006 r.).

Zgodnie z wyjaśnieniami do Działu 24 (Produkcja metali) rozporządzenia w sprawie PKD dział ten obejmuje:

*   wytapianie i/lub oczyszczanie metali żelaznych i nieżelaznych z rudy, surówki lub złomu przy zastosowaniu procesów elektrometalurgicznych i innych technik metalurgicznych;
*   wytwarzanie stopów i nadstopów metali poprzez dodanie pierwiastków chemicznych do czystych metali.

Wyrób powstały w wyniku wytapiania i oczyszczania, występujący zazwyczaj w formie wlewków, jest poddany operacji walcowania, ciągnienia i wytłaczania w celu otrzymania arkuszy, blach, taśm, prętów, drutów lub rur, tub i profili drążonych, a w formie ciekłej, przeznaczony jest do produkcji odlewów i części z metalu.

W świetle zaś wyjaśnień do Działu 25 (Produkcja metalowych wyrobów gotowych, z wyłączeniem maszyn i urządzeń) rozporządzenia w sprawie PKD dział ten obejmuje:

*   produkcję wyrobów wykonanych w całości z metalu (tj. części, pojemników, konstrukcji) mających zazwyczaj charakter statyczny i nieprzemieszczalny w przeciwieństwie do wyrobów z działów 26-30 obejmujących produkcję wyrobów metalowych połączonych lub montowanych (czasami z innymi materiałami), w wyrób bardziej złożony, elektryczny, elektroniczny, optyczny lub zawierający części ruchome;
*   produkcję broni i amunicji.

Dział nie obejmuje:

*   naprawy i konserwacji specjalistycznej, sklasyfikowanych w odpowiednich podklasach grupy 33.1;
*   specjalistycznego instalowania objętych niniejszym działem wyrobów gotowych w budynkach (np. kotłów centralnego ogrzewania), sklasyfikowanego w 43.22.Z.

Podklasa 25.61.Z (Obróbka metali i nakładanie powłok na metale), do której Spółka zaklasyfikowała proces cynkowania ogniowego, obejmuje:

*   platerowanie, anodowanie i podobną obróbkę metali;
*   obróbkę termiczną metali;
*   wygładzanie, piaskowanie, bębnowanie, czyszczenie metali;
*   barwienie i grawerowanie metalu;
*   pokrywanie metali powłokami niemetalicznymi, poprzez: emaliowanie, lakierowanie, pokrywanie tworzywami sztucznymi itp.;
*   utwardzanie (hartowanie), polerowanie metali.

Podklasa ta nie obejmuje:

*   drukowania bezpośrednio na metalu, sklasyfikowanego w 18.12.Z;
*   pokrywania metalami tworzyw sztucznych, sklasyfikowanego w 22.29.Z;
*   pokrywania metalami szlachetnymi metali nieszlachetnych i pozostałych metali, sklasyfikowanego w 24.41.Z, 24.42.B, 24.43.Z, 24.44.Z.

Stosownie do art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 i 3 ustawy, paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Dla węglowodorów gazowych o kodzie CN 2711 ustawodawca przewidział w art. 89 ust. 1 pkt 13 ustawy następującą stawkę podatku, tj dla gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych – 1,28 zł/1 gigadżul (GJ).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka nie jest podmiotem pośredniczącym w myśl art. 2 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Nie spełnia warunków zawartych w art. 31b ust. 10 tej ustawy, przewidującym zwolnienie dla zakładu energochłonnego. Przedmiotem działalności spółki jest cynkowanie ogniowe. Proces ten klasyfikowany jest w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) pod numerem 25.61.Z. Proces ten polega na pokryciu powierzchni przedmiotów stalowych cienką powłoką cynku. W następstwie tego procesu materiały łączą się w sposób metalurgiczny na drodze dyfuzji. W ramach procesu cynkowania ogniowego wykorzystuje się paliwo gazowe o kodzie CN 2711 21 00 (gaz wysokometanowy). Spółka podpisała oświadczenie, z którego wynika, że nie jest podmiotem pośredniczącym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 23d ustawy o podatku akcyzowym. Spółka wskazała cel przeznaczenia paliwa gazowego jako opałowy, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 13. Równocześnie określiła opałowe przeznaczenia paliwa gazowego. Gaz nabywany przez Spółkę został objęty podatkiem akcyzowym (dostawca dolicza podatek akcyzowy do ceny gazu sprzedawanego Spółce).

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą zwolnienia od podatku gazu wysokometanowego zużywanego w procesie cynkowania ogniowego.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny, regulacje z zakresu podatku akcyzowego oraz cytowane przepisy odrębne stwierdzić należy, że zakwalifikowanie procesu cynkowania ogniowego, który Spółka opisała w złożonym wniosku, do podklasy 25.61.Z (Obróbka metali i nakładanie powłok na metale), nie pozwala zaliczyć go do procesów metalurgicznych, o których mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy. Przedstawiona konstatacja jest przede wszystkim wynikiem analizy treści Działu 25 rozporządzenia w sprawie PKD w opozycji do treści Działu 24 rozporządzenia w sprawie PKD. Ten ostatni bowiem obejmuje procesy metalurgiczne w sensie ścisłym, tj. procesy produkcji wyrobów metalowych. Spółka jednak – jak już wskazano powyżej –zaklasyfikowała cynkowanie ogniowe do Działu 25 rozporządzenia w sprawie PKD (podklasa 25.61.Z), który obejmuje – co do zasady – obróbkę (uszlachetnianie) metali już wytworzonych.

Wsparcie dla powyższej konkluzji można odnaleźć także w zasadach wykładni językowej. W literaturze specjalistycznej „metalurgią” nazywa się szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali (por. Chudzikiewicz R., Briks W.: Podstawy metalurgii i odlewnictwa. Warszawa: PWN 1977.). Zgodnie zaś ze Internetowym Słownikiem Języka Polskiego (http://sjp.pwn.pl) „metalurgia” to: (1) „nauka o metodach wytwarzania metali z rud, o sposobach ich oczyszczania i dalszej obróbki”, (2) „dział przemysłu zajmujący się produkcją metali”. Z punktu widzenia wykładni językowej procesami metalurgicznymi są więc procesy produkcji wyrobów metalowych.

Wobec poczynionych ustaleń, na gruncie sytuacji opisanej we wniosku, tj. zużywania przez Spółkę wyrobu gazowego (gazu wysokometanowego o kodzie CN 2711 21 00) w procesie cynkowania ogniowego, brak jest podstaw do zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego, o którym w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy.

Niezależnie od powyższego rozstrzygnięcia należy potwierdzić pogląd Spółki, że brak jest podstaw do odrębnego opodatkowania podatkiem akcyzowym „pośredniego zużycia gazu przy pomocy wymiennika ciepła do ogrzania pomieszczeń biurowych i socjalnych”. Ogrzewanie tych pomieszczeń jest przede wszystkim efektem ubocznym procesu produkcyjnego, pochodzi z ciepła odzyskanego ze spalin.

Z kolei wobec stwierdzenia nieprawidłowości stanowiska Spółki dotyczącego pytania nr 1 bezprzedmiotowe stało rozstrzyganie kwestii poruszonych w pytaniu nr 3.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.