Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.429.2025.3.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Dotyczy ustalenia, czy Spółka będzie obowiązana do
rozliczenia przychodu, w związku z wypłatą przez
ubezpieczyciela odszkodowania z polisy bezpośrednio
Kontrahentowi lub do serwisu; czy w odniesieniu do wypłaty
wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta za usługę zarządzania
likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami,
znajdzie zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o PDOP,
tzn. czy Spółka będzie zobowiązana wyłączyć z kosztów
uzyskania przychodów 25% wartości wynagrodzenia
wypłacanego na rzecz Kontrahenta (w związku z mieszanym
użytkowaniem samochodów osobowych).
Słowa kluczowe: cesja
koszt-koszty uzyskania przychodów
odszkodowania
polisa ubezpieczeniowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Wydatki
dotyczące samochodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 51

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 30 września 2025 r. (data
    wpływu
    1 października 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Działalność Wnioskodawcy:
    X Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”, „Wnioskodawca”) to podmiot działający w branży (...). Jej
    działalność obejmuje w szczególności (...).
    Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług na
    terytorium Polski. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka posiada flotę (...) samochodów
    osobowych, które wykorzystuje na cele mieszane - zarówno na cele służbowe, jak i na
    cele prywatne pracowników, a także wyłącznie do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej. W związku z tym, Spółka odlicza 50% kwoty naliczonego podatku VAT od
    wydatków samochodowych. W związku z powyższym Spółka stosuje również art. 16 ust. 1
    pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o PDOP”), tj.
    wyłącza z kosztów uzyskania przychodów 25% wydatków związanych z używaniem
    samochodów osobowych. Całość floty samochodowej stanowi własność Spółki. Ponadto,
    Spółka planuje również użytkowanie samochodów osobowych w ramach leasingu
    operacyjnego.
    W celu ograniczenia nakładów pracy związanych z rozliczaniem szkód samochodowych,
    Spółka oraz Kontrahent (podmiot świadczący usługi m.in. w zakresie likwidacji szkód
    komunikacyjnych w imieniu klientów) zamierzają zawrzeć umowę o świadczenie usług
    zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami. W ramach
    zawartej umowy Spółka sceduje na Kontrahenta uprawnienia z komunikacyjnych polis
    ubezpieczeniowych, a zewnętrzne serwisy samochodowe będą fakturować za naprawy
    powypadkowe na Kontrahenta, a nie na właściciela/ użytkownika samochodów (Spółkę).
    Cesja z umowy ubezpieczenia jest zastrzeżeniem, które zobowiązuje towarzystwo
    ubezpieczeniowe do wypłaty odszkodowania (lub jego ustalonej części) na rzecz

    określonej osoby trzeciej lub podmiotu, na który ustanowiono tę cesję. Spółka dokona
    cesji swoich roszczeń z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych o otrzymanie
    odszkodowania, dysponowanie pojazdem na czas naprawy i innych niezbędnych w
    procesie likwidacji szkody i wykonania umowy wraz z upoważnieniem dla Kontrahenta do
    dokonania cesji na podmioty (serwisy) współpracujące z Kontrahentem.
    Samochody, do których będą się odnosić przedmiotowe usługi, będą co do zasady objęte
    pełnym ubezpieczeniem komunikacyjnym (OC, AC, NNW oraz Assistance), w wariancie
    albo od wartości netto albo od wartości netto + 50% VAT, zawartym w ramach umowy
    generalnej ubezpieczenia własnej polisy albo firmy leasingowej, zaś ubezpieczonym z
    tego tytułu będzie Spółka albo leasingodawca. Koszty składek ubezpieczeniowych
    samochodów w obu oferowanych wariantach usług będzie ponosiła Spółka.
    W zależności od wybranej opcji ubezpieczenia samochodu, zakład ubezpieczeniowy
    wypłaci na rzecz Kontrahenta lub na rzecz serwisu wartość netto naprawy lub wartość
    netto naprawy powiększoną o 50% kwoty VAT. Warsztat samochodowy otrzyma od
    Kontrahenta kwotę stanowiącą wyrównanie niewypłaconej przez ubezpieczyciela kwoty
    VAT - 100% lub 50%. Przedmiotowa umowa będzie przewidywać obowiązek zarządzania
    przez Kontrahenta procesem likwidacji szkody, jaka może wystąpić na użytkowanych
    przez Spółkę pojazdach.
    Na usługę będą składały się m.in. następujące czynności:
      - przyjęcie informacji o zaistniałej szkodzie od Spółki,
      - zgłoszenie przez Kontrahenta szkody do likwidacji we właściwym zakładzie
        ubezpieczeń,
      - monitorowanie przebiegu likwidacji szkody w zakładzie naprawczym,
      - weryfikacja użytej technologii oraz zakresu naprawy,
      - weryfikacja dokonania wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela,
      - wypłata wynagrodzenia dla serwisu.
    Samochody, do których będą się odnosić usługi zarządzania likwidacją szkód
    powypadkowych i zarządzania naprawami, nie zawsze będą własnością Spółki, tj. mogą
    stanowić własność firmy leasingowej, zaś Spółka będzie mogła z nich korzystać wyłącznie
    jako użytkownik (leasingobiorca) na podstawie zawartej przez wskazane podmioty
    umowy leasingu. Strony opracowały dwa warianty przedmiotowej umowy o świadczenie
    usług zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami.
    Niniejszy wniosek o interpretację dotyczy jednego z przedstawionych przez Kontrahenta
    wariantów (dalej: „Wariant I”).
    Wariant I
    Naprawa pojazdów w ramach zawartej umowy odbywać się będzie w rekomendowanej
    przez ubezpieczyciela sieci autoryzowanych stacji obsługi (dalej jako: „serwis ASO”). Za
    obsługę każdej szkody wynagrodzenie należne Kontrahentowi będzie określone jako
    opłata stała netto, tj. stawka ryczałtowa związana z obsługą każdej szkody będzie taka
    sama (niezależnie od jej rodzaju bądź rozmiaru). Spółka będzie wówczas obowiązana do
    zapłaty tego wynagrodzenia Kontrahentowi na podstawie wystawionej faktury VAT.
    Wartość wskazywana w konkretnej fakturze będzie określana na podstawie ilości
    usuniętych szkód w danym okresie rozliczeniowym.
    Po stronie Spółki nie wystąpią żadne wydatki związane z naprawą samochodów.
    W uzupełnieniu wniosku z 30 września 2025 r. wskazali Państwo m.in., że:
    Usługi zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, które
    Spółka zamierza nabywać od Kontrahenta w ramach Wariantu I będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

    Usługi zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, w ramach
    opisanego we wniosku Wariantu I będą nabywane przez Spółkę w związku z prowadzoną
    przez nią działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.
    Wartość wynagrodzenia wypłacana przez Spółkę Kontrahentowi za świadczenie usługi
    zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami w ramach
    Wariantu I będzie określana na podstawie ilości usuniętych szkód.
    Aktualne pozostaje zatem stanowisko wskazane w treści wniosku w części dotyczącej
    opisu sprawy. Spółka obowiązana będzie do zapłaty wynagrodzenia na podstawie
    wystawionej przez Kontrahenta faktury, określającej wartość wynagrodzenia w oparciu o
    ilość usuniętych w danym okresie rozliczeniowym szkód.
    Opisując własne stanowisko Spółka chciała sprecyzować, że przedmiotem usługi nie jest
    fizyczna naprawa pojazdów, lecz organizacja i koordynacja procesu likwidacji szkód - czyli
    działania administracyjne, które dotyczą całej floty, a nie pojedynczych samochodów.
    Reasumując, wynagrodzenie kalkulowane będzie na podstawie liczby usuniętych szkód
    (czyli zakończonych procesów likwidacyjnych). Sama usługa będzie natomiast miała
    charakter organizacyjny i dotyczyć będzie całej floty pojazdów. Nie będzie polegać na
    świadczeniu usług naprawczych poszczególnych samochodów użytkowanych przez
    Spółkę, lecz na koordynacji i nadzorze nad procesem likwidacji szkód komunikacyjnych
    całej posiadanej przez Spółkę floty.
    Pytania
    1. Czy Spółka będzie obowiązana do rozliczenia przychodu, w związku z wypłatą przez
      ubezpieczyciela odszkodowania z polisy bezpośrednio Kontrahentowi lub do serwisu
      (w związku z dokonaną przez Spółkę cesją praw z polisy)? (pytanie oznaczone we
      wniosku Nr 1)
    2. Czy w odniesieniu do wypłaty wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta za usługę
      zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, znajdzie
      zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o PDOP, tzn. czy Spółka będzie zobowiązana
      wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów 25% wartości wynagrodzenia wypłacanego
      na rzecz Kontrahenta (w związku z mieszanym użytkowaniem samochodów
      osobowych)? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie będzie zobowiązana do rozliczenia przychodu z
    tytułu wypłaty przez ubezpieczyciela odszkodowania z polisy - na rzecz Kontrahenta lub
    serwisu naprawczego w związku z dokonaną przez Spółkę cesją praw z tej polisy.
    Ad. 2
    W ocenie Wnioskodawcy, na gruncie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o PDOP Spółka nie ma
    obowiązku limitowania kosztów uzyskania przychodów z tytułu zakupu usługi likwidacji
    szkód od Kontrahenta, tj. Spółka ma prawo uznać koszt świadczonej przez Kontrahenta
    usługi w 100% jako koszt uzyskania przychodów.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami,
    (...) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Za przychody związane z działalnością gospodarczą

    osiągniętymi w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały
    jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych
    bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 ustawy o PDOP).
    Wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że przychodem jest każda wartość
    wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, o ile nie została wyłączona
    z przychodów podatkowych, na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy o PDOP (brak wyłączenia
    przychodu pochodzącego z odszkodowania).
    Podkreślić należy, że Spółka dokona cesji swoich roszczeń z komunikacyjnych polis
    ubezpieczeniowych o otrzymanie odszkodowania, dysponowanie pojazdem na czas
    naprawy i innych niezbędnych w procesie likwidacji szkody i wykonania umowy wraz z
    upoważnieniem dla Kontrahenta do dokonania cesji na podmioty (serwisy)
    współpracujące z Kontrahentem. Dokonanie przez Spółkę cesji praw z polisy spowoduje,
    że Spółka utraci prawo do jakichkolwiek roszczeń z tej polisy, w tym także prawo do
    odszkodowania. Brak wypłaty odszkodowania na rzecz Spółki przez ubezpieczyciela i
    dokonanie jej na rzecz Kontrahenta (albo zakładu naprawczego) będzie zatem nie tylko
    działaniem technicznym, ale również znajdującym uzasadnienie prawne. Po dokonaniu
    przez Spółkę cesji praw z polisy kto inny będzie bowiem uprawnionym do otrzymania
    odszkodowania.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku zawarcia umowy na świadczenie usług
    zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, w sytuacji gdy
    Spółka sceduje na Kontrahenta uprawnienia z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych
    - przychód z tytułu odszkodowania wypłacanego przez ubezpieczyciela (czy to
    bezpośrednio na konto serwisu ASO, czy za pośrednictwem Kontrahenta) będzie
    stanowić przychód podatkowy Kontrahenta (pośrednika) i nie będzie stanowić przychodu
    podatkowego po stronie Spółki.
    W interpretacji indywidualnej z 12 lipca 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.230.2024.2.SP,
    Organ podatkowy podzielił stanowisko Wnioskodawcy, i wskazał: „Zatem należy uznać, że
    odszkodowanie za szkodę komunikacyjną jest wykonaniem świadczenia z umowy
    ubezpieczenia, a nie zwrotem wydatków. Oznacza to, że kwota wypłaconego
    Wnioskodawcy (tu: Kontrahenta) przez TU odszkodowania stanowi dla niego przychód
    podatkowy.” (Podkreślić należy, że Wnioskodawcą w przywołanej interpretacji
    indywidualnej był podmiot świadczący usługi zarządzania flotą, zatem pełnił on tę samą
    rolę, co Kontrahent w przedstawionym zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem
    niniejszego wniosku).
    Biorąc pod uwagę powyższe, skoro przychód z tytułu odszkodowań za szkody
    komunikacyjne stanowi przychód podatkowy Kontrahenta, na który scedowane zostały
    uprawnienia z polis ubezpieczeniowych, to po stronie Spółki nie wystąpi obowiązek
    rozpoznania ww. przychodu.
    Ad. 2
    Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16
    ustawy o PDOP.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16
    ust. 1.

    Kosztami uzyskania przychodów są zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, o ile pozostają w związku
    przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Jak potwierdzają organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych, aby
    wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą
    być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      PDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W odniesieniu do kosztów związanych z samochodami osobowymi, przepisy art. 16 ust. 1
    ustawy o PDOP zawierają kilka wyłączeń, które należy uwzględnić przy kwalifikowaniu
    tych kosztów do kosztów uzyskania przychodów.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 50 ustawy o PDOP, nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów
    ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem
    dobrowolnym. Co oznacza, że warunkiem koniecznym zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów ww. wydatków jest zawarcie umowy dobrowolnego ubezpieczenia, a także
    prawidłowe udokumentowanie wydatku.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o PDOP, nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów
    używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli
    samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    W odniesieniu do Wariantu I rozważyć należy, czy świadczona przez Kontrahenta na rzecz
    Spółki usługa związana z obsługą szkód powypadkowych (wykazana na fakturze jako ilość
    naprawionych szkód x opłata stała netto za obsługę szkody), stanowi dla Spółki koszt z
    tytułu używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej, a tym
    samym podlega limitowaniu zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o PDOP, w związku z
    mieszanym użytkowaniem samochodu.
    Wskazać należy, że w związku z dokonaniem przez Spółkę cesji praw z komunikacyjnych
    polis ubezpieczeniowych, uprawnionym do otrzymania odszkodowania jest Kontrahent
    lub serwis naprawczy, który uzyskuje przychód z tego tytułu. Zgodnie z zawartą umową z
    Kontrahentem, serwisy naprawcze będą wystawiały fakturę na Kontrahenta, w wyniku
    czego będzie on uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tego tytułu
    (bez względu na obowiązek limitowania kosztów). Jednocześnie koszty te nie będą na
    Spółkę refakturowane. Z kolei usługa zarządzania flotą i likwidacji szkód nie powinna być
    utożsamiana z usługą naprawy samochodu, a tym samym wydatek poniesiony z tego
    tytułu nie powinien być traktowany jako koszt używania samochodu na potrzeby

    działalności gospodarczej, a tylko w takim zakresie zastosowanie miałoby ograniczenie
    określone w art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o PDOP. W konsekwencji poniesiony koszt
    należałoby rozpatrywać nie jako koszt związany z eksploatacją samochodu, ale jako koszt
    związany z zakupem usługi obejmującej obsługę zarządzania likwidacją szkód i napraw
    powypadkowych floty samochodów osobowych w imieniu Spółki. Tym samym Spółka
    będzie uprawniona do rozpoznania ww. kosztu w całości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku dochodowego
    od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazać należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej,
    stosownie do zadanych pytań jest wyłącznie kwestia ustalenia, czy w okolicznościach
    przedstawionych we wniosku (wariant I) Spółka będzie obowiązana do rozliczenia
    przychodu, w związku z wypłatą przez ubezpieczyciela odszkodowania z polisy
    ubezpieczeniowej bezpośrednio Kontrahentowi lub do serwisu (w związku z dokonaną
    przez Spółkę cesją praw z polisy) oraz czy w odniesieniu do wypłaty wynagrodzenia na
    rzecz Kontrahenta za usługę zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania
    naprawami, znajdzie zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, tzn. czy Spółka będzie zobowiązana wyłączyć z kosztów uzyskania
    przychodów 25% wartości wynagrodzenia wypłacanego na rzecz Kontrahenta (w związku z
    mieszanym użytkowaniem samochodów osobowych). Nie są tym samym przedmiotem
    interpretacji inne kwestie poruszone we własnym stanowisku Wnioskodawcy w sprawie, w
    tym w szczególności dotyczące skutków podatkowych jakie zaistniałe okoliczności
    wywierać będą dla Kontrahenta.
    Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że skutki podatkowe
    opisanego we wniosku Wariantu I umowy zawartej z Kontrahentem uzależnione są od
    tego, kto jest właścicielem pojazdów (Wnioskodawca czy leasingodawca) i czyj interes
    zabezpiecza przyznane odszkodowanie (Wnioskodawcy, leasingodawcy, Kontrahenta),
    niezależnie od tego kto poniósł koszty ubezpieczenia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu,
    precyzując, poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w art. 12 ust. 1-3 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze
    zm., dalej: „ustawa o CIT”), rodzaje przychodów, a także enumeratywnie wyliczając, jakiego
    rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów (ust.
    4).
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe
    Przy czym, jak wynika z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte
      w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z
      wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także
      należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu
      wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    W art. 12 ust. 4 ustawy o CIT określono rodzaje przychodów, których nie zalicza się do
    przychodów podatkowych. Wśród nich nie wymieniono odszkodowań.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, można zatem stwierdzić, że co do zasady
    przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego

    aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną - przychód
    powstaje zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika, czyli wpływu,
    bezpośrednio do majątku podatnika względnie na jego rachunek wymienionych środków,
    czy też ogólnie, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania
    tymi środkami.
    Literalna wykładnia art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT prowadzi do wniosku, że do
    przychodów podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są
    trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Do przychodów podatkowych podatnik winien
    zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne, chociażby nie zostały przez niego
    otrzymane. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do
    których podatnikowi przysługiwać będzie prawo (wierzytelność) do ich otrzymania i które
    stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.
    W piśmiennictwie i judykaturze przychód podatkowy identyfikowany jest z trwałym
    przysporzeniem majątkowym zwiększającym wartość aktywów (zob. P. Małecki, M.
    Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość - Komentarz do art. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. LEX 2014). Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1248/11 stwierdzając, że z
    istoty podatku dochodowego wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu
    majątkowego (dochodu), a zatem przychodem jest ta wartość, która wchodząc do majątku
    podatnika może powiększyć jego aktywa. Przychodem jest zatem takie przysporzenie
    majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby prawnej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy w wynika w szczególności, że w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca posiada flotę samochodów
    osobowych, które wykorzystuje na cele mieszane lub wyłącznie do celów prowadzonej
    działalności gospodarczej. W związku z tym, odlicza 50% kwoty naliczonego podatku VAT
    od wydatków samochodowych i stosuje art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, tj. wyłącza z kosztów uzyskania przychodów 25%
    wydatków związanych z używaniem samochodów osobowych. Całość floty
    samochodowej stanowi własność Spółki. W przyszłości zostaną zawarte również umowy
    leasingu operacyjnego.
    Wnioskodawca zamierza zawrzeć z Kontrahentem umowę o świadczenie usług
    zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, w związku z
    czym sceduje na Kontrahenta uprawnienia z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych,
    a zewnętrzne serwisy samochodowe będą fakturować za naprawy powypadkowe na
    Kontrahenta, a nie na właściciela/ użytkownika samochodów (Spółkę).
    Cesja z umowy ubezpieczenia jest zastrzeżeniem, które zobowiązuje towarzystwo
    ubezpieczeniowe do wypłaty odszkodowania (lub jego ustalonej części) na rzecz
    określonej osoby trzeciej lub podmiotu, na który ustanowiono tę cesję. Spółka dokona
    cesji swoich roszczeń z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych o otrzymanie
    odszkodowania, dysponowanie pojazdem na czas naprawy i innych niezbędnych w
    procesie likwidacji szkody i wykonania umowy wraz z upoważnieniem dla Kontrahenta do
    dokonania cesji na podmioty (serwisy) współpracujące z Kontrahentem.
    Samochody, do których będą się odnosić przedmiotowe usługi, będą co do zasady objęte
    pełnym ubezpieczeniem komunikacyjnym (OC, AC, NNW oraz Assistance), w wariancie
    albo od wartości netto albo od wartości netto + 50% VAT, zawartym w ramach umowy
    generalnej ubezpieczenia własnej polisy albo firmy leasingowej, zaś ubezpieczonym z
    tego tytułu będzie Spółka albo leasingodawca. Koszty składek ubezpieczeniowych
    samochodów w obu oferowanych wariantach usług będzie ponosiła Spółka.
    W zależności od wybranej opcji ubezpieczenia samochodu, zakład ubezpieczeniowy
    wypłaci na rzecz Kontrahenta lub na rzecz serwisu wartość netto naprawy lub wartość
    netto naprawy powiększoną o 50% kwoty VAT. Warsztat samochodowy otrzyma od
    Kontrahenta kwotę stanowiącą wyrównanie niewypłaconej przez ubezpieczyciela kwoty

    VAT - 100% lub 50%. Przedmiotowa umowa będzie przewidywać obowiązek zarządzania
    przez Kontrahenta procesem likwidacji szkody, jaka może wystąpić na użytkowanych
    przez Spółkę pojazdach.
    Na usługę będą składały się m.in. następujące czynności:
    - przyjęcie informacji o zaistniałej szkodzie od Spółki,
    - zgłoszenie przez Kontrahenta szkody do likwidacji we właściwym zakładzie
      ubezpieczeń,
    - monitorowanie przebiegu likwidacji szkody w zakładzie naprawczym,
    - weryfikacja użytej technologii oraz zakresu naprawy,
    - weryfikacja dokonania wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela,
    - wypłata wynagrodzenia dla serwisu.
    Naprawa pojazdów w ramach zawartej umowy odbywać się będzie w rekomendowanej
    przez ubezpieczyciela sieci autoryzowanych stacji obsługi (dalej jako: „serwis ASO”). Za
    obsługę każdej szkody wynagrodzenie należne Kontrahentowi będzie określone jako
    opłata stała netto, tj. stawka ryczałtowa związana z obsługą każdej szkody będzie taka
    sama (niezależnie od jej rodzaju bądź rozmiaru). Spółka będzie wówczas obowiązana do
    zapłaty tego wynagrodzenia Kontrahentowi na podstawie wystawionej faktury VAT. Po
    stronie Spółki nie wystąpią żadne wydatki związane z naprawą samochodów.
    Wartość wynagrodzenia wypłacana przez Spółkę Kontrahentowi za świadczenie usługi
    zarządzania likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami w ramach
    Wariantu I będzie określana na podstawie ilości usuniętych szkód.
    Przedmiotem usługi nie jest fizyczna naprawa pojazdów, lecz organizacja i koordynacja
    procesu likwidacji szkód - czyli działania administracyjne, które dotyczą całej floty, a nie
    pojedynczych samochodów.
    Wynagrodzenie Kontrahenta kalkulowane będzie na podstawie liczby usuniętych szkód
    (czyli zakończonych procesów likwidacyjnych). Sama usługa nie będzie polegać na
    świadczeniu usług naprawczych poszczególnych samochodów użytkowanych przez
    Spółkę, lecz na koordynacji i nadzorze nad procesem likwidacji szkód komunikacyjnych
    całej posiadanej przez Spółkę floty.
    Odnosząc powyższe okoliczności do przywołanych przepisów prawa zauważyć należy, że
    w przypadku gdy przedmiotem ubezpieczenia dobrowolnego objęte są/będą samochody
    stanowiące własność Spółki wypłacona przez Ubezpieczyciela kwota odszkodowania
    rozliczna w sposób bezgotówkowy za pośrednictwem Kontrahenta bądź wypłacana
    bezpośrednio osobie trzeciej jest następstwem zawartej umowy ubezpieczenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a Ubezpieczycielem i wynikającej z tej umowy odpowiedzialności
    Ubezpieczyciela wobec Wnioskodawcy (jako właściciela ubezpieczanego pojazdu) w
    przypadku zaistnienia m.in. sytuacji takich jak opisane we wniosku.
    Należy podkreślić, że szkoda występuje w majątku ubezpieczonego jako właściciela danej
    rzeczy, zatem zapłata przez Ubezpieczyciela za naprawę pojazdu stanowi wypłatę środków
    z tytułu umowy ubezpieczenia (odszkodowanie będące wykonaniem świadczenia z umowy
    ubezpieczenia). Stąd wypłacona wartość odszkodowania jest przychodem podatkowym
    Ubezpieczonego (Wnioskodawcy) zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    W powyższej sytuacji zawarta umowa ubezpieczenia dobrowolnego i następcze
    przyznanie Spółce odszkodowania za powstałą szkodę zabezpiecza interes Spółki, jako
    ubezpieczonego, a nie interes jej Kontrahenta, zobowiązanego jedynie do zarządzania
    procesem likwidacji szkody. Nie należy bowiem utożsamiać uprawnienia do
    odszkodowania wynikającego z zawartej umowy ubezpieczenia przysługującego
    właścicielowi pojazdu, z uprawnieniem do dysponowania tym odszkodowaniem
    wynikającym z zawartej umowy cesji.

    W wyniku zawartej umowy cesji na Kontrahenta scedowane będą jedynie uprawnienia z
    komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych zobowiązujące towarzystwo ubezpieczeniowe
    do wypłaty odszkodowania (lub jego ustalonej części) na rzecz określonej osoby trzeciej
    lub podmiotu, na który ustanowiono tę cesję. Będzie to zatem jedynie przekazanie
    środków (fizyczne lub bezgotówkowe), które zgodnie z dyspozycją dokonaną przez
    Wnioskodawcę nie będą przekazane bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy. Kontrahent
    występować będzie w tej sytuacji jako podmiot pośredniczący w rozliczeniu pomiędzy
    Wnioskodawcą, ubezpieczycielem a serwisem dokonującym naprawy.
    Cesja nie zmieniła natomiast samego uprawnionego/ubezpieczonego, którym jest nadal
    Wnioskodawca, co wprost wynika z opisu sprawy, bowiem jak Wnioskodawca wskazał,
    Spółka dokona cesji swoich roszczeń z komunikacyjnych polis ubezpieczeniowych (...) zaś
    ubezpieczonym z tego tytułu będzie Spółka albo leasingodawca.
    W związku z powyższym nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy że w
    sytuacji, gdy Spółka będzie właścicielem pojazdu, którego ubezpieczenie dotyczy Spółka
    nie będzie zobowiązana do rozliczenia przychodu z tytułu wypłaty przez ubezpieczyciela
    odszkodowania z polisy - na rzecz Kontrahenta lub serwisu naprawczego w związku z
    dokonaną przez Spółkę cesją praw z tej polisy.
    W tej zatem części stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.
    Natomiast w sytuacji, gdy przedmiotem umowy ubezpieczenia i wypłaty odszkodowania z
    polis będą samochody leasingowane, zgodzić się należy ze stanowiskiem Spółki że nie
    będzie zobowiązana do rozliczenia przychodu z tytułu wypłaty przez ubezpieczyciela
    odszkodowania z polisy - na rzecz Kontrahenta lub serwisu naprawczego, jednakże z
    innych przyczyn niż Spółka wskazała to we własnym stanowisku w sprawie.
            1Zgodnie z 709 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071
    ze zm.):
      Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego
      przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w
      tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania
      pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić
      finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej
      cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
            5W myśl art. 709 tej ustawy:
      § 1. Jeżeli po wydaniu korzystającemu rzecz została utracona z powodu okoliczności,
      za które finansujący nie ponosi odpowiedzialności, umowa leasingu wygasa.
      § 2. Korzystający powinien niezwłocznie zawiadomić finansującego o utracie rzeczy.
      § 3. Jeżeli umowa leasingu wygasła z przyczyn określonych w § 1, finansujący może
      żądać od korzystającego natychmiastowego zapłacenia wszystkich przewidzianych w
      umowie a niezapłaconych rat, pomniejszonych o korzyści, jakie finansujący uzyskał
      wskutek ich zapłaty przed umówionym terminem i wygaśnięcia umowy leasingu oraz
      z tytułu ubezpieczenia rzeczy, a także naprawienia szkody.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że otrzymane kwoty odszkodowania wypłacane są na
    podstawie umowy ubezpieczenia (uregulowanej w art. 805-834 Kodeks cywilny), w której
    wskazywany jest zarówno ubezpieczyciel jak i ubezpieczający. W sytuacji w której
    ubezpieczający nie jest równocześnie ubezpieczonym - na podstawie dodatkowych
    umownych regulacji - wypłata świadczenia z tytułu ubezpieczenia w sytuacji spełnienia
    ustalonych warunków następuje na rzecz ubezpieczonego. Ubezpieczony, którym w
    opisywanej sytuacji jest leasingodawca jest zatem uprawniony na podstawie
    szczegółowych uzgodnień między stronami do otrzymania kwoty ubezpieczenia do
    wyłącznej dyspozycji, pomimo tego że koszty ubezpieczenia ponosi inny podmiot -
    leasingobiorca.

    Zatem wypłata ubezpieczenia w sytuacji szkody w przedmiocie leasingu stanowi
    zabezpieczenie interesów leasingodawcy, które ma zrównoważyć utratę korzyści
    finansowych uzyskiwanych dzięki własności danej rzeczy i pobieraniu z tego tytułu
    pożytków.
    W odniesieniu zatem do samochodów osobowych, które Spółka planuje użytkować w
    ramach leasingu operacyjnego i będą one objęte pełnym ubezpieczeniem
    komunikacyjnym (OC, AC, NNW oraz Assistance), w którym ubezpieczonym będzie
    leasingodawca oraz szkoda powstała w majątku będącym jego własnością, a środki
    pieniężne związane z wypłatą przez ubezpieczyciela odszkodowania z polisy wypłacane
    będą bezpośrednio Kontrahentowi lub do serwisu (w związku z dokonaną przez Spółkę
    cesją praw z polisy), stwierdzić należy, że po Państwa stronie nie powstanie przychód
    podatkowy, bowiem nie są/nie będą Państwo właścicielem przedmiotu leasingu, a zatem
    wypłacone odszkodowanie nie jest/nie będzie dla Państwa trwałym i definitywnym
    przysporzeniem, którym mogą Państwo rozporządzać jak własnym.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 wskazujące, że Spółka nie
    będzie zobowiązana do rozliczenia przychodu z tytułu wypłaty przez ubezpieczyciela
    odszkodowania z polisy - na rzecz Kontrahenta lub serwisu naprawczego w związku z
    dokonaną przez Spółkę cesją praw z tej polisy:
      - w części dotyczącej samochodów osobowych będących przedmiotem leasingu
        operacyjnego - jest prawidłowe;
      - w części dotyczącej samochodów osobowych będących Państwa własnością - jest
        nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 dotyczą natomiast kwestii ustalenia, czy w
    odniesieniu do wypłaty wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta za usługę zarządzania
    likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami, znajdzie zastosowanie art. 16
    ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT, tzn. czy Spółka będzie zobowiązana wyłączyć z kosztów
    uzyskania przychodów 25% wartości wynagrodzenia wypłacanego na rzecz Kontrahenta
    (w związku z mieszanym użytkowaniem samochodów osobowych).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek
    z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie,
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między
    tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Chodzi tu o
    związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    przychodu. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami
    należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie
    przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne,
    aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany
    wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku

    wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania
    przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak
    aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami
    będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w
    tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z
    obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła
      przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania
      przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodów.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać
    nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy
    ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których
    charakter budzi wątpliwości.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z
      zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na
      potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany
      również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez
      podatnika.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w związku z zawartą z Kontrahentem
    umową zarządzania procesem likwidacji szkody, jaka może wystąpić na użytkowanych
    przez Spółkę pojazdach, należne mu będzie wynagrodzenie określone jako opłata stała
    netto (stawka ryczałtowa związana z obsługą każdej szkody będzie taka sama, niezależnie

    od jej rodzaju bądź rozmiaru). Spółka będzie wówczas obowiązana do zapłaty tego
    wynagrodzenia Kontrahentowi na podstawie wystawionej faktury VAT. Wartość
    wskazywana w konkretnej fakturze będzie określana na podstawie ilości usuniętych szkód
    w danym okresie rozliczeniowym. Usługa nie będzie polegać na naprawie poszczególnych
    samochodów użytkowanych przez Spółkę, lecz na koordynacji i nadzorze nad procesem
    likwidacji szkód komunikacyjnych całej posiadanej przez Spółkę floty.
    Mając powyższe na względzie, zauważyć należy, że art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT
    dotyczy poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na
    potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany
    również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez
    podatnika. Natomiast Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 odnoszą się do
    wypłaty wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta za usługę zarządzania likwidacją szkód
    powypadkowych i zarządzania naprawami, nie zaś z wynagrodzeniem za naprawę szkody.
    Zatem poniesiony przez Państwa koszt dotyczący ww. wynagrodzenia na rzecz
    Kontrahenta należy rozpatrywać nie jako koszt związany z eksploatacją samochodu, o
    którym mowa w ww. przepisie, ale jako koszt związany z zakupem usługi, która obejmuje
    zarządzanie likwidacją szkód powypadkowych i zarządzaniem naprawami. Oznacza to, że
    art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT nie znajdzie w Państwa sprawie zastosowania.
    Tym samym, wypłata wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta za usługę zarządzania
    likwidacją szkód powypadkowych i zarządzania naprawami realizuje w pełni cele
    wskazane w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zatem będą Państwo mogli uznać ww.
    wynagrodzenie w 100% za koszt uzyskania przychodów.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2 należało uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy wyłącznie oceny stanowiska w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług wydane zostanie
    /zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że
    została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiąże organu w
    sprawie będącej przedmiotem Państwa wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.