Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-349/09/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-07-20
Teza: Opodatkowanie otrzymywanych dotacji do jednego wozokilometra.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dopłata; dotacja; obrót
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2009r. (data wpływu 15 maja 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymywanych dotacji do jednego wozokilometra - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymywanych dotacji do jednego wozokilometra.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Miejski Zakład Komunikacji jest zakładem budżetowym utworzonym na podstawie uchwały Nr XIX/92/91 z dnia 11 kwietnia 1991r. Rady Miasta. Zgodnie ze statutem zakład wykonuje zadania własne gminy, polegające na świadczeniu usług przewozowych w zakresie lokalnego zbiorowego transportu w granicach Miasta oraz poza granicami administracyjnymi Miasta na terenie Gminy X i Gminy S., na podstawie zawartego porozumienia pomiędzy Miastem a gminą i Gminą S. Ceny biletów autobusowych oraz zasady korzystania ze środków komunikacji miejskiej określone zostały przez Radę Miasta w drodze uchwały - ostatnia uchwała w sprawie ustalenia cen biletów (Nr IV/18/06) nastąpiła w dniu 28 grudnia 2006r. i zaczęła obowiązywać od 10 lutego 2007r.

Podstawą działania zakładu jest plan finansowy, który określa przychody zakładu ze sprzedaży usług przewozowych oraz dotację do działalności bieżącej. Miejski Zakład Komunikacji corocznie otrzymuje dotację przedmiotową jako dopłatę do kosztów zbiorowego przewozu osób określoną przez Radę Miasta na podstawie uchwały budżetowej, z której wynika wysokość dotacji do jednego wozokilometra w ruchu. Dofinansowanie to dotyczy ściśle kosztu jednego wozokilometra i nie stanowi bezpośredniej dopłaty do ceny biletu autobusowego lub refundacji za przejazdy ulgowe lub bezpłatne.

Dopłata do jednego wozokilometra w latach 2005 -2009 wynosiła:

*   2005r. - 0,12 zł,
*   2006r. - 0,34 zł,
*   2007r. - 0,55 zł,
*   2008r. - 0,57 zł,
*   2009r. - 1,01 zł.

Dotacja przekazywana była dla zakładu zaliczkowo w ratach zgodnie z ustalonym harmonogramem. Włącznie za miesiąc marzec 2009r. zakład dotację tę opodatkowywał podatkiem od towarów i usług - zakładając, że dotacja przedmiotowa do dofinansowania działalności za świadczone usługi przewozowe jest obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dotacja przedmiotowa otrzymana od gminy do jednego wozokilometra stanowi obrót (w myśl art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług) będący podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, dotacja przedmiotowa została przyznana przez Gminę do świadczonych na jej rzecz konkretnych usług przewozowych z zaznaczeniem dopłaty do jednego wozokilometra, w związku z czym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 2 ustawy o VAT nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste pracowników podatnika oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.

Ponadto w myśl art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o VAT w przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

Cytowany powyżej przepis art. 29 ust. 1 ustawy o VAT stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. Nr 347, poz. 1 ze zm.) z treści którego wynika, iż w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia. Dla określenia, czy dane dotacje są, czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, iż w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, iż dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Reasumując - podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że podstawą działania zakładu jest plan finansowy, który określa przychody zakładu ze sprzedaży usług przewozowych oraz dotację do działalności bieżącej. Miejski Zakład Komunikacji corocznie otrzymuje dotację przedmiotową jako dopłatę do kosztów zbiorowego przewozu osób określoną przez Radę Miasta na podstawie uchwały budżetowej, z której wynika wysokość dotacji do jednego wozokilometra w ruchu. Dofinansowanie to dotyczy ściśle kosztu jednego wozokilometra i nie stanowi bezpośredniej dopłaty do ceny biletu autobusowego lub refundacji za przejazdy ulgowe lub bezpłatne.

Dotacja przekazywana była dla zakładu zaliczkowo w ratach zgodnie z ustalonym harmonogramem. Włącznie za miesiąc marzec 2009r. zakład dotację tę opodatkowywał podatkiem od towarów i usług - zakładając, że dotacja przedmiotowa do dofinansowania działalności za świadczone usługi przewozowe jest obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy uznać, iż dotacje przeznaczone na dofinansowanie realizacji lokalnego transportu zbiorowego, które dotyczą ściśle kosztu jednego wozokilometra, nie mają bezpośredniego wpływu na cenę. Nie stanowią tym samym obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku VAT, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.