Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.500.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Czynności wykonywane w ramach umów zawartych z
Kontrahentami – choć niewątpliwie wpływają na możliwość
podjęcia współpracy pomiędzy klientem a Kontrahentem – to
nie stanowią usług pośrednictwa. Tym samym, uwzględniając
kształt planowanej Strony Internetowej, należy stwierdzić że
świadczone przez Państwa usługi nie będą stanowiły usług
pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i
reasekuracyjnych, ani pośrednictwa w zakresie usług
udzielaniu kredytów i pożyczek. W konsekwencji, nie będą
korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust.
1 pkt 37 i 38 ustawy.
Słowa kluczowe: kredyt
pośrednictwo-pośrednictwo finansowe
ubezpieczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi ubezpieczeniowe,
reasekuracyjne, pośrednictwa w świadczeniu tych usług
oraz usługi świadczone przez ubezpieczającego w
zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia
na cudzy rachunek
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub
pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w
świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub
pożyczkami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 37
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania świadczonych usług poprzez planowaną do tego celu Stronę Internetową
    za pośrednictwo podlegające zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 i
    38 ustawy. Uzupełnili go Państwo pismem z 9 października 2025 r. (wpływ 9 października
    2025 r.).Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest spółką
    kapitałową z siedzibą w Polsce. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym, tj. podlega
    w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania. Spółka na dzień złożenia niniejszego wniosku jest w
    trakcie rejestracji jako podatnik VAT czynny (nie figuruje jeszcze w rejestrze VAT).
    Spółka została utworzona 30 maja 2025 r. (data wpisu do Rejestru Przedsiębiorców
    Krajowego Rejestru Sądowego). Rok podatkowy i obrotowy Spółki jest zgodny z rokiem
    kalendarzowym.
    Spółka została utworzona w celu zapewniania pośrednictwa w finansowaniu zakupu
    samochodów marki (...) (w drodze kredytów/pożyczek/leasingu) jak też pośrednictwa w
    zawieraniu umów ubezpieczenia oraz najmu samochodów. W tym celu Spółka zawarła
    umowy z dwoma podmiotami (spółki akcyjne z siedzibą w Polsce, podatnicy VAT czynni,
    których przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych, leasingowych i
    najmu; dalej łącznie jako: Kontrahenci), które będą faktycznie świadczyły usługi kredytowe
    /pożyczkowe/ubezpieczeniowe/leasingowe/najmu (dalej łącznie: Usługi Finansowe).

    Bardziej szczegółowo Usługi Finansowe świadczone przez Kontrahentów będą
    obejmowały:
      a) dla klientów detalicznych:
      · leasing operacyjny,
      · leasing finansowy,
      · pożyczki/kredyty na zakup samochodu,
      · leasing konsumencki,
      · ubezpieczenia (OC, AC, GAP),
      · najem długoterminowy (umowy od 24 do 60 miesięcy),
      · najem średnioterminowy (umowy od 12 do 23 miesięcy).
    Przy czym należy zaznaczyć, że tylko (i) leasing operacyjny, (ii) ubezpieczenia (OC, AC, GAP)
    oraz (iii) najem długoterminowy będą oferowane w formule zakładającej rebranding
    dokumentacji pod nazwą Spółki, a ich oferowanie będzie odbywać się za pośrednictwem i
    przy współudziale dealerów marki (...). Pozostałe Usługi Finansowe będą świadczone
    bezpośrednio przez Kontrahentów, a dealerzy (...) nie będą mieli dostępu do systemu
    (oprogramowania) dot. sprzedaży tych pozostałych produktów.
      b) dla dealerów (...):
      · linie kredytowe i pożyczkowe na zakup nowych i używanych samochodów.
      c) usługi dodatkowe:
      · ubezpieczenia (OC, AC, GAP),
      · usługi wsparcia w zakresie dostępności linii kredytowej na wszelkie potrzeby
        biznesowe dealerów (...), takie jak np. ekspansja, remont salonu dealerskiego,
        zakup mebli lub wyposażenia,
      · inne produkty na podstawie wzajemnych uzgodnień.
    Zgodnie z umowami z Kontrahentami, to Kontrahenci będą świadczyć Usługi Finansowe.
    Rola Spółki zgodnie z tymi umowami sprowadza się do:
      · udzielenia Kontrahentom prawa do korzystania ze znaków towarowych (...),
      · wsparcia i konsultacji w zakresie marketingu Usług Finansowych,
      · wsparcia Kontrahentów w kontaktach z dealerami samochodowymi,
      · wsparcia w kształtowaniu oferty Produktów Finansowych,
      · udostępniania Kontrahentom wiedzy w zakresie rynku samochodów sportowych i
        luksusowych,
      · informowania dealerów/klientów o warunkach świadczenia Produktów Finansowych,
      · dostarczania przykładów i innych dokumentów, np. materiałów marketingowych,
      · organizacji (wspólnie z Kontrahentami) szkoleń dla dealerów w zakresie Produktów
        Finansowych,
      · organizacji kampanii i akcji marketingowych, działań w zakresie Public Relations.
    W zamian za świadczenie ww. usług Spółka otrzyma od Kontrahentów wynagrodzenie,
    ustalone jako prowizja od kwoty netto finansowania każdej zawartej w danym miesiącu
    transakcji (umowy) o marży przekraczającej 1,9% (3,2% w przypadku umów najmu) w
    wysokości:
      - 1,2% dla nowych samochodów,
      - 0,3% dla używanych samochodów.

    Dodatkowo, Spółka uprawniona jest do (nie dotyczy umów najmu):
      - bonusu rocznego w wysokości 500 000 PLN (przy przekroczeniu 50% stosunku
        sprzedanych finansowań do wydań (sprzedaży pojazdów na rzecz klientów),
      - wynagrodzenia za sprzedane produkty ubezpieczeniowe (1,5% dla ubezpieczeń
        komunikacyjnych, 2,5% dla ubezpieczenia GAP).
    Należy nadmienić, że wydatki ponoszone przez Spółkę przy świadczeniu wyżej
    wymienionych usług będą dla Spółki kosztami uzyskania przychodów. Wynagrodzenie zaś
    będzie należne Spółce tylko w przypadku spełnienia wyżej opisanych warunków.
    Podkreślenia wymaga, że wynagrodzenie nie będzie płacone Spółce ani przez klientów
    detalicznych, ani przez dealerów, a wyłącznie przez Kontrahentów.
    Jednocześnie, Spółka planuje stworzyć swoją stronę internetową adresowaną do klientów
    detalicznych (będącej w istocie podstroną grupy (...) na rynek polski; dalej: Strona
    Internetowa). Na moment złożenia niniejszego wniosku Strona Internetowa jest w trakcie
    powstawania, niemniej zgodnie z przyjętymi założeniami będzie składała się z
    następujących elementów:
      1) wstępu (wprowadzenia do oferty i produktów oferowanych na stronie Spółki),
      2) sekcji dot. leasingu ((...) Leasing),
      3) sekcji dot. najmu ((...) Renting),
      4) sekcji dot. kredytów/pożyczek,
      5) sekcji dot. ubezpieczeń przedmiotu leasingu,
      6) sekcji. dot. ubezpieczenia GAP (ubezpieczenie od utraty wartości pojazdu, ang.
        Guaranteed Asset Protection),
      7) oferty specjalnej (wybranego modelu samochodu dostępnego bezpośrednio u
        jednego z dealerów, dla którego pojawi się informacja o możliwości skorzystania z
        Usług Finansowych; klient będzie miał z tej sekcji również możliwość przekierowania
        do strony z konfiguratorem dowolnego modelu pojazdu czy na stronę dealera).
      8) sekcji kontaktu i najczęściej zadawanych pytań (gdzie zostanie zamieszczony adres e-
        mail Spółki).
    Sekcje oznaczone wyżej numerami od 2) do 6) będą zawierały zwięzły opis danego
    produktu, w tym m.in.
      · okres, na jaki może być zawarta dana umowa,
      · adresaci oferty (klienci indywidualni, firmy),
      · limit przebiegu (jeśli dotyczy),
      · usługi dodatkowe i komplementarne (jeśli dotyczy),
      · rodzaje pojazdów, których dotyczy dana oferta (nowe/używane),
      · informacje o opłacie wstępnej (jeśli dotyczy),
      · postępowaniu po zakończeniu umowy.
    Jednocześnie, po szczegóły oferty, w tym jej zindywidualizowany charakter i wycenę danej
    Usługi Finansowej potencjalny klient detaliczny (indywidualny) będzie przekierowany ze
    strony internetowej Spółki na stronę dealera (...), z którym będzie mógł się skontaktować.
    W dalszej kolejności klient zostanie przekierowany przez dealera do stosownego
    Kontrahenta, zajmującego się świadczeniem danej Usługi Finansowej.
    Z perspektywy użytkownika Strony Internetowej (potencjalnego klienta detalicznego grupy
    (...)), będzie on mógł odnieść wrażenie, że Usługi Finansowe oferowane są przez Spółkę –
    dopiero na dalszym etapie (kontaktu klienta z dealerem) zostanie mu przedstawione, że
    Usługi Finansowe świadczone są w istocie przez odrębne podmioty (tj. Kontrahentów).

    Strona Internetowa, z perspektywy Spółki i szerzej grupy (...), ma na celu:
      (i) zbudowanie platformy do poglądowego (wstępnego) przedstawienia Usług
        Finansowych potencjalnym klientom detalicznym,
      (ii) pośrednictwo w kojarzeniu potencjalnych klientów detalicznych z delareami (...) i
        Kontrahentami, co docelowo ma doprowadzić do zawarcia umów Usług
        Finansowych i osiągniecie przychodów,
      (iii) budowa pozytywnego wizerunku grupy (...), która nie tylko oferuje sportowe i
        luksusowe samochody, ale również zapewnia dostęp do Usług Finansowych w ich
        zakresie, co jest odpowiedzią na oczekiwania kompleksowej obsługi przez
        potencjalnych klientów detalicznych.
    Strona Internetowa będzie stanowiła formę platformy do przedstawienia Usług
    Finansowych
    dot. pojazdów marki (...), a także nawiązania kontaktu między potencjalnymi klientami
    detalicznymi a dealerami samochodów marki (...) czy współpracującymi z Wnioskodawcą
    Kontrahentami. Rola Strony Internetowej ma nie ograniczać się tylko do czynności o
    charakterze technicznym (udostępnianiu przestrzeni internetowej), ale ma stanowić
    miejsce do prezentacji poglądowej oferty Usług Finansowych (choć w ograniczonym
    zakresie, przedstawiającym podstawowe informacje o Usługach Finansowych, bez
    możliwości ich porównywania). Osoby zainteresowane będą mogły nie tylko zapoznać się
    z taką ofertą, ale również uzyskać dane kontaktowe do dealera (...), który udzieli więcej
    informacji na temat danej Usługi Finansowej oraz przekieruje potencjalnego klienta dalej
    w tym zakresie do Kontrahenta.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Poza stworzeniem Strony Internetowej i zamieszczeniem na niej oferty Kontrahentów,
    Spółka będzie uczestniczyć w akcjach marketingowych prowadzonych w głównej mierze
    przez importera samochodów marki (...), dealerów oraz Kontrahentów. Działalność Spółki
    w tych akcjach marketingowych będzie miała charakter wspierający, ukierunkowany na
    maksymalizację efektów biznesowych wszystkich zaangażowanych stron. W przyszłości
    Spółka nie wyklucza również prowadzenia własnych, dedykowanych kampanii
    marketingowych. Obecnie jednak głównym narzędziem prowadzenia działalności przez
    Spółkę ma być jej Strona Internetowa.
    Spółka nie będzie kontaktowała się bezpośrednio z potencjalnymi klientami Kontrahentów
    w celu dopasowania oferty. Rola Spółki, zgodnie z jej stanowiskiem zaprezentowanym we
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej sprowadza się w jej ocenie do
    pośrednictwa w świadczeniu Usług Finansowych (w szczególności poprzez powstającą
    Stronę Internetową Spółki), natomiast dopasowanie oferty (a następnie docelowo –
    umowy na Usługi Finansowe) do potencjalnych klientów pozostaje w gestii Kontrahentów.
    Początkowo Spółka będzie gromadzić od Kontrahentów przede wszystkim dane
    kontrolingowe/raportowe o ograniczonym zakresie; niemniej na dalszym etapie
    (najpóźniej od 2026 r.) Spółka będzie gromadzić poszerzone dane od Kontrahentów,
    uwzględniające m.in. dane Klientów (w tym potencjalnych).
    Spółka nie będzie dokonywała analizy osób zainteresowanych np. kredytem udzielonym
    przez Kontrahentów pod kątem ich zdolności finansowej – przeprowadzenie takiej analizy
    pozostaje w gestii Kontrahentów.
    Spółka informuje, że wykonywane przez nią usługi (w przypadku zawarcia umowy na
    Usługi Finansowe) skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i powodują zmiany
    prawne i finansowe stron transakcji, tj. Kontrahentów, dealerów marki (...) i klientów
    (związane np. z udzieleniem kredytu czy zawarciem umowy leasingu). Jednocześnie, za
    wykonywane usługi Spółce należne jest wynagrodzenie od Kontrahentów, zgodnie z
    modelem rozliczeń przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Należy jednak podkreślić, że Spółka nie będzie stroną umów na Usługi Finansowe, a jej

    wynagrodzenie nie jest uzależnione od treści i postanowień umów na Usługi Finansowe, a
    od samego faktu zawarcia takiej umowy.
    Zdaniem Spółki, jej działania będą miały na celu uczynienie wszystkiego co niezbędne, aby
    dwie strony zawarły umowę. Jak wskazała Spółka we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej, powstająca Strona Internetowa Spółki będzie:
      - oferowała możliwość wstępnego zapoznania się z Usługami Finansowymi
        świadczonymi przez Kontrahentów,
      - umożliwiała potencjalnemu klientowi kontakt z dealerem, który będzie mógł
        przedstawić ofertę Usług Finansowych bardziej szczegółowo i przekierować
        potencjalnego klienta do Kontrahenta, czego rezultatem ma być zawarcie umowy
        na Usługi Finansowe.
    Istotą i celem Strony Internetowej ma być więc skojarzenie stron transakcji i
    doprowadzenie do zawarcia umowy na Usługi Finansowe. Należy również w tym miejscu
    podkreślić, że Spółka nie ma interesu w zakresie treści i postanowień umów na Usługi
    Finansowe zawieranych między Kontrahentami a klientami (co również istotne – zakres
    umów nie wpływa na wynagrodzenie należne Spółce z tytułu świadczonych usług), co
    wypełnia w jej ocenie znamiona pośrednictwa.
    Spółka nie będzie miała wpływu na treść umowy zawieranej pomiędzy klientem a
    Kontrahentem – ustalenie treści umowy pozostaje kwestią indywidualną pomiędzy
    klientem a Kontrahentem.
    Dealerzy podejmując kontakt z klientem przekierowanym ze Strony Internetowej Spółki i
    informując go o ofercie Kontrahentów działają w imieniu własnym, a nie Spółki.
    Zdaniem Spółki, działania zmierzające do skojarzenia klientów mogą częściowo
    obejmować usługi,
    o których mowa w art. 43 ust. 15 pkt 3 ustawy o VAT, tj. usługi w zakresie leasingu. Spółka
    zwraca jednak uwagę, że usługi w zakresie leasingu (ściślej w ocenie Spółki – pośrednictwo
    w zawieraniu umów leasingu) stanowią tylko część usług świadczonych przez Spółkę.
    Spółka ma świadomość, że na mocy art. 43 ust. 15 pkt 3 świadczenia usług związanych z
    usługami w zakresie leasingu pozbawia prawa do korzystania ze zwolnień z art. 43 ust. 1
    pkt 7, 12 i 37-41, co oznacza, że takie usługi będą podlegały opodatkowaniu VAT (w
    przedmiocie konkretnych usług związanych z usługami w zakresie leasingu).
    Na potrzeby wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (pytanie oznaczone we
    wniosku nr. 2) Spółka przyjmuje jednak założenie, że usługi ubezpieczeniowe i
    reasekuracyjne nie będą związane z usługami w zakresie leasingu.
    Z kolei pytanie oznaczone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nr. 3 dot.
    pośrednictwa w udzielaniu kredytów lub pożyczek, a więc produktów odrębnych od
    leasingu. W konsekwencji –
    w ocenie Spółki pośrednictwo w udzielaniu kredytów i pożyczek, niezwiązane z usługami w
    zakresie leasingu będzie korzystało ze zwolnienia VAT z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
    W ocenie Spółki, podejmowane przez nią działania zmierzające do skojarzenia klientów z
    Kontrahentami nie będą stanowiły pozostałych usług, o których mowa w art. 43 ust. 15
    ustawy
    o VAT, tj. nie będą obejmowały (i) czynności ściągania długów, w tym factoringu oraz (ii)
    usług doradztwa.
    Pytania
      1) Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, uwzględniając kształt planowanej
        Strony Internetowej, możliwe jest uznanie, że usługi, jakie będą świadczone przez
        Spółkę stanowią pośrednictwo?

      2) W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr
        1 za prawidłowe, czy w zakresie pośrednictwa w świadczeniu usług
        ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych Spółka powinna stosować zwolnienie
        przedmiotowe, o którym mowa
        w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT (przy założeniu, że usługi ubezpieczeniowe i
        reasekuracyjne mają charakter odrębny, tj. nie stanowią elementu usługi
        kompleksowej i nie są związane z usługami w zakresie leasingu)?
      3) W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr
        1 za prawidłowe, czy w zakresie pośrednictwa w udzielaniu kredytów i pożyczek,
        Spółka powinna stosować zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 43 ust.
        1 pkt 38 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1) W ocenie Wnioskodawcy, usługi świadczone przez Spółkę, uwzględniając kształt
        planowanej Strony Internetowej, mogą zostać uznane za pośrednictwo.
      2) W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr
        1 za prawidłowe, w zakresie pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych
        i reasekuracyjnych Spółka powinna stosować zwolnienie przedmiotowe, o którym
        mowa w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT (przy założeniu, że usługi
        ubezpieczeniowe i reasekuracyjne mają charakter odrębny, tj. nie stanowią
        elementu usługi kompleksowej i nie są związane z usługami w zakresie leasingu).
      3) W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr
        1 za prawidłowe, w zakresie pośrednictwa w udzielaniu kredytów i pożyczek Spółka
        powinna stosować zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38
        ustawy o VAT.
    Uzasadnienie
    Ad 1.
    Usługi pośrednictwa nie są wprost zdefiniowane ani w ustawie o VAT, ani w Dyrektywie
    2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (dalej jako: Dyrektywa VAT). Również w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny usługi pośrednictwa nie są wprost wymienione – jest tam jednak
    zdefiniowana umowa agencyjna, zgodnie z którą przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje
    się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia, za
    wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie
    przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu (art. 758 § 1 Kodeksu cywilnego).
    Mając na uwadze autonomię prawa podatkowego oraz brak definicji pośrednictwa w
    prawie podatkowym, zasadne jest odwołanie się do wykładni językowej i orzecznictwa w
    celu zdefiniowania pośrednictwa.
    Definicja pośrednictwa została wypracowana w dorobku orzeczniczym Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE), na który powołują się również organy
    podatkowe i sądy administracyjne w wydawanych interpretacjach i orzeczeniach:
    · (...) pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może
      obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia
      takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz
      klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest
      uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam
      pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie
      pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta
      głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować
      wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do

      zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową (wyrok
      TSUE z 21 czerwca 2007 r., sygn. C-453/05).
    · (...) pojęcie pośrednictwa obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą,
      która nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność
      różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów.
      W istocie pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą
      wypłaca ona wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa. Działalność ta
      może obejmować m.in. wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej
      umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta
      warunków świadczeń wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie
      wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę,
      a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy (wyrok NSA z 26
      czerwca 2013 r., sygn. I FSK 923/12, za: wyrok TSUE z 13 grudnia 2001 r., sygn. C-235
      /00).
    · (...) aby można było uznać transakcję za zwolnioną z podatku na podstawie art. 13B lit. d
      pkt 3 i 5 VI Dyrektywy, usługi świadczone przez centrum zbierania danych, z ogólnego
      punktu widzenia muszą stanowić osobną całość, w rezultacie obejmując funkcje
      charakterystyczne dla usługi,
      o której mowa w tych przepisach. Aby uznać je za "usługi dotyczące przelewów",
      świadczone usługi muszą pociągać za sobą zmiany w sytuacji prawnej i finansowej
      zainteresowanych podmiotów. Zdaniem Trybunału, świadczenie usług o charakterze
      wyłącznie fizycznym, technicznym lub administracyjnym nie może być objęte
      zwolnieniem. (wyrok NSA z 26 czerwca 2013 r., sygn. I FSK 923/12, za: wyrok TSUE z 5
      czerwca 1997 r., sygn. C-2/95).
    Analiza powyższych fragmentów orzeczeń TSUE bądź ich opracowań przedstawionych
    przez NSA prowadzi do wniosku, że pojęcie pośrednictwa należy rozumieć szeroko,
    natomiast cechami charakterystycznymi usług pośrednictwa są:
    - dążenie do zawarcia umowy przez obie strony transakcji,
    - brak interesu pośrednika w zakresie treści (postanowień) umowy,
    - odrębność od świadczenia będącego przedmiotem umowy, za które pośrednik
      otrzymuje wynagrodzenie od jednej ze stron transakcji,
    - wykraczanie poza czynności o charakterze wyłącznie administracyjno-technicznym.
    Przenosząc powyższe na grunt sprawy będącej przedmiotem niniejszego wniosku, w
    ocenie Spółki usługi, jakie mają być świadczone przez Spółkę (w tym w szczególności za
    pomocą Strony Internetowej) wpisują się w ww. cechy usług pośrednictwa:
    - celem utworzenia i funkcjonowania Strony Internetowej jest przedstawienie oferty na
      Usługi Finansowe dot. samochodów marki (...), co docelowo ma doprowadzić do
      zawarcia umów na Usługi Finansowe między Kontrahentem a klientem,
    - Spółka nie ma interesu co do treści, postanowień czy kształtu umowy na Usługi
      Finansowe między Kontrahentami a klientami – dla Spółki istotne jest tylko zawarcie
      takiej umowy, za co Spółka otrzyma przewidziane w umowach z Kontrahentami
      wynagrodzenie; w szerszym kontekście również zawarcie umowy między
      Kontrahentami a klientami będzie wiązało się z wzrostem przychodów grupy (...) w
      Polsce,
    - usługi świadczone przez Spółkę są wyraźnie odrębne od właściwych umów między
      Kontrahentami a klientami; usługi Spółki są ukierunkowane na skojarzenie klientów z
      dealerami (...) i Kontrahentami oraz doprowadzenie do zawarcia przez nich umowy na
      Usługi Finansowe;
    - czynności Spółki nie mają wyłącznie charakteru administracyjno-technicznego – usługi
      Wnioskodawcy nie ograniczają się wyłącznie do udostępnienia przestrzeni

      internetowej do zamieszczenia oferty, ale służą stworzeniu platformy umożliwiającej
      wstępne zapoznanie się z ofertą Usług Finansowych i w dalszej kolejności – łączenie
      stron transakcji (Kontrahentów, dealerów i klientów). Strona Internetowa tworzy więc
      użytkownikowi możliwość nawiązania kontaktu z właściwym doradcą (za dodatkowym
      pośrednictwem dealera).
    W tym miejscu warto zwrócić uwagę, że za pośrednictwo można już uznać udostępnianie
    platformy (np. strony internetowej) umożliwiającej kojarzenie dwóch stron transakcji –
    przy czym taka platforma nie powinna ograniczać się wyłącznie do prezentacji linków czy
    oferty, ale też posiadać narzędzia pozwalające np. na porównanie ofert, nawiązanie
    kontaktu z usługodawcą czy wypełnienie (przygotowanie) odpowiedniego wniosku.
    Znajduje to potwierdzenie m.in. w następujących orzeczeniach sądów administracyjnych:
    · Wyrok NSA 26 czerwca 2013 r., sygn. I FSK 923/12: (...) Świadczone za pomocą sieci
      Internet usługi polegające na prezentacji i możliwości zapoznania się z ofertą instytucji
      finansowych, a w przypadku zainteresowania produktem danej instytucji finansowej
      stworzenia użytkownikowi możliwości kontaktu z doradcą lub możliwości pobrania,
      wypełnienia i złożenia wniosku, a następnie zawarcia umowy i nabycia danego
      produktu finansowego, stanowią usługi pośrednictwa w świadczeniu usług
      finansowych określonych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
      podatku od towarów i usług (...) zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.
    · Wyrok NSA z 16 maja 2022 r., sygn. I FSK 1989/18: (...) W realiach niniejszej sprawy
      skarżąca spółka taką możliwość nawiązania kontaktu z instytucją finansową i nabycia
      jej produktu stwarza właśnie poprzez organizowanie tzw. POK-ów ratalnych i
      kierowanie klienta do pracownika danego banku, a to w świetle cytowanego wyroku
      NSA [wyrok NSA z 26 czerwca 2013 r., sygn. I FSK 923/12] należy uznać za
      wystarczające do spełnienia omawianej przesłanki. Jak zasadnie odnotował bowiem
      Sąd I instancji, usługi pośrednictwa finansowego stanowią takie czynności, które
      wymagają od pośrednika zaangażowania lub także kontaktu z potencjalnym
      indywidualnym klientem, takie jak „stworzenie użytkownikowi możliwości kontaktu z
      doradcą lub możliwości pobrania, wypełnienia i złożenia wniosku, a następnie
      zawarcia umowy”, a więc zachęcenie, udzielenie informacji w żądanym zakresie,
      doręczenie formularzy czy odbiór dokumentów od kredytobiorcy. Wyliczenie to ma
      oczywiście charakter przykładowy i nie oznacza, że usługami pośrednictwa mogą być
      tylko takie świadczenia, które spełniają wszystkie podane wyżej warunki.
    · Wyrok NSA z 8 stycznia 2025 r., sygn. I FSK 743/21: (...) Należy zgodzić się ze skarżącą
      spółką, że jej działania nie mają wyłącznie charakteru administracyjno-technicznego.
      Podejmowane przez nią działania to nie tylko czynność udostępniania (oddania do
      dyspozycji) przestrzeni na stronie internetowej, ale również stworzenie instytucjom
      finansowym możliwości przedstawienia ich oferty kredytowej, a klientowi wskazanie
      możliwości zawarcia takiej umowy. Skarżąca spółka nie tylko oddaje przestrzeń na
      stronie internetowej, ale również zapewnia narzędzia stwarzające możliwość
      przeglądania oferty, nawiązania kontaktu, a następnie zawarcia umowy z bankiem.
      Poza samym przekazywaniem informacji posiada narzędzia, które udostępnia w celu
      nawiązania kontaktu i zawarcia umowy. Nie stanowi to jedynie pasywnego
      udostępniania informacji stronom transakcji finansowej, a skarżąca spółka wychodzi
      poza czynności udostępniania na stronie internetowej informacji o produktach
      finansowych. Dzięki narzędziom strony skarżącej, umożliwia ona zawarcie umowy
      między klientem, a instytucją finansową i rozpoczęcie świadczenia usługi finansowej.
      Celem działania skarżącej spółki jest skojarzenie stron umowy i doprowadzenie do jej
      zawarcia. Wbrew temu co przyjęto w zaskarżonej interpretacji oraz w wyroku
      wydanym przez Sąd pierwszej instancji, skarżąca spółka spełnia warunek uczynienia
      wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sama jako pośrednik

      nie ma żadnego interesu w treści umowy. Wobec czego uznać należy, że w
      przedstawionym stanie faktycznym skarżąca spółka świadczy usługi pośrednictwa
      finansowego korzystające ze zwolnienia z VAT.
    Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy świadczone przez Spółkę usługi, w
    tym za pomocą Strony Internetowej stanowią usługi pośrednictwa. Strona Internetowa
    bowiem będzie:
    - oferowała możliwość wstępnego zapoznania się z Usługami Finansowymi świadczonymi
      przez Kontrahentów,
    - umożliwiała potencjalnemu klientowi kontakt z dealerem, który będzie mógł
      przedstawić ofertę Usług Finansowych bardziej szczegółowo i przekierować
      potencjalnego klienta do Kontrahenta, czego rezultatem ma być zawarcie umowy na
      Usługi Finansowe; innymi słowy, istotą i celem Strony Internetowej ma być więc
      skojarzenie stron transakcji i doprowadzenie do zawarcia umowy na Usługi Finansowe.
    Ad 2.
    Mając na uwadze stanowisko Spółki w zakresie pytania oznaczonego nr 1, zakładając
    dodatkowo, że
      (i) usługi ubezpieczeniowe i reasekuracyjne (które będą świadczone przez
        Kontrahentów) nie będą stanowić elementu usługi kompleksowej (tj. będą usługami
        świadczonymi odrębnie od usług udzielania pożyczek lub kredytów czy usług
        najmu), oraz
      (ii) usługi ubezpieczeniowe i reasekuracyjne nie będą związane z usługami w zakresie
        leasingu
    pośrednictwo w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych przez Spółkę
    powinno korzystać ze zwolnienia przedmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 37 ustawy o VAT, co wynika z literalnej treści tego przepisu.
    Nie znajdzie również zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 43 ust. 15 pkt 3 ustawy
    o VAT, ponieważ usługi ubezpieczeniowe i reasekuracyjne nie będą związane z usługami w
    zakresie leasingu.
    Stanowisko Spółki w tym zakresie znajduje również potwierdzenie w orzeczeniach sądów
    administracyjnych wskazanych przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu do pytania nr 1.
    Ad 3.
    Mając na uwadze stanowisko Spółki w zakresie pytania oznaczonego nr 1, świadczone
    przez Spółkę usługi w zakresie pośrednictwa finansowego (w udzielaniu kredytów lub
    pożyczek) powinny korzystać ze zwolnienia przedmiotowego z VAT, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, co wynika z literalnej treści tego przepisu.
    Stanowisko Spółki w tym zakresie znajduje również potwierdzenie w orzeczeniach sądów
    administracyjnych wskazanych przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu do pytania nr 1.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.
    Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają
    postaci wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota

    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
    • istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    • wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w
      zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    • istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
      lub usługi,
    • odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    • istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy –
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale
    także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewidział opodatkowanie niektórych czynności podatkiem VAT lub zwolnienie od
    podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy:

      Zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi
      pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także
      usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego
      umów ubezpieczenia na cudzy rachunek,
      z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów
      ubezpieczenia i umów reasekuracji.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    W myśl art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w cyt. art.
    43 ustawy o VAT, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej
    usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego.
    Zwolnienie zawarte w przywołanym przepisie stanowi implementację do polskiego
    porządku prawnego art. 135 ust. 1 lit. a i lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347
    s. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      a) transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, wraz z usługami pokrewnymi
        świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych;
      b) udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez
        kredytodawcę.
    Przytoczony powyżej przepis Dyrektywy 2006/112/WE Rady dotyczy tylko ściśle
    wymienionych rodzajów czynności. W związku z tym należy uznać, że wszelkie inne
    czynności niewymienione w tym przepisie nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku
    na podstawie tego przepisu.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką kapitałową utworzoną 30 maja 2025 r.,
    będącą w trakcie rejestracji jako podatnik VAT czynny (nie figurują Państwo jeszcze w
    rejestrze VAT).
    Zawarli Państwo umowy z dwoma podmiotami - Kontrahentami (spółki akcyjne z siedzibą
    w Polsce, podatnicy VAT czynni, których przedmiotem działalności jest świadczenie usług
    finansowych, leasingowych i najmu).
    Usługi Finansowe świadczone przez Kontrahentów będą obejmowały:
      a) dla klientów detalicznych:
      · leasing operacyjny,

      · leasing finansowy,
      · pożyczki/kredyty na zakup samochodu,
      · leasing konsumencki,
      · ubezpieczenia (OC, AC, GAP),
      · najem długoterminowy (umowy od 24 do 60 miesięcy),
      · najem średnioterminowy (umowy od 12 do 23 miesięcy).
    Przy czym należy zaznaczyć, że tylko (i) leasing operacyjny, (ii) ubezpieczenia (OC, AC, GAP)
    oraz (iii) najem długoterminowy będą oferowane w formule zakładającej rebranding
    dokumentacji pod nazwą Spółki, a ich oferowanie będzie odbywać się za pośrednictwem i
    przy współudziale dealerów marki (...). Pozostałe Usługi Finansowe będą świadczone
    bezpośrednio przez Kontrahentów, a dealerzy (...) nie będą mieli dostępu do systemu
    (oprogramowania) dot. sprzedaży tych pozostałych produktów.
      b) dla dealerów (...):
      · linie kredytowe i pożyczkowe na zakup nowych i używanych samochodów.
      c) usługi dodatkowe:
      · ubezpieczenia (OC, AC, GAP),
      · usługi wsparcia w zakresie dostępności linii kredytowej na wszelkie potrzeby
        biznesowe dealerów (...), takie jak np. ekspansja, remont salonu dealerskiego,
        zakup mebli lub wyposażenia,
      · inne produkty na podstawie wzajemnych uzgodnień.
    Zgodnie z umowami z Kontrahentami, to Kontrahenci będą świadczyć Usługi Finansowe.
    Rola Spółki zgodnie z tymi umowami sprowadza się do:
      · udzielenia Kontrahentom prawa do korzystania ze znaków towarowych (...),
      · wsparcia i konsultacji w zakresie marketingu Usług Finansowych,
      · wsparcia Kontrahentów w kontaktach z dealerami samochodowymi,
      · wsparcia w kształtowaniu oferty Produktów Finansowych,
      · udostępniania Kontrahentom wiedzy w zakresie rynku samochodów sportowych i
        luksusowych,
      · informowania dealerów/klientów o warunkach świadczenia Produktów Finansowych,
      · dostarczania przykładów i innych dokumentów, np. materiałów marketingowych,
      · organizacji (wspólnie z Kontrahentami) szkoleń dla dealerów w zakresie Produktów
        Finansowych,
      · organizacji kampanii i akcji marketingowych, działań w zakresie Public Relations.
    W zamian za świadczenie ww. usług Spółka otrzyma od Kontrahentów wynagrodzenie,
    ustalone jako prowizja od kwoty netto finansowania każdej zawartej w danym miesiącu
    transakcji (umowy) o marży przekraczającej 1,9% (3,2% w przypadku umów najmu) w
    wysokości:
      - 1,2% dla nowych samochodów,
      - 0,3% dla używanych samochodów.
    Dodatkowo, są Państwo uprawnieni do (nie dotyczy umów najmu):
      - bonusu rocznego w wysokości 500 000 PLN (przy przekroczeniu 50% stosunku
        sprzedanych finansowań do wydań (sprzedaży pojazdów na rzecz klientów),

      - wynagrodzenia za sprzedane produkty ubezpieczeniowe (1,5% dla ubezpieczeń
        komunikacyjnych, 2,5% dla ubezpieczenia GAP).
    Wynagrodzenie nie będzie płacone Państwu ani przez klientów detalicznych, ani przez
    dealerów,
    a wyłącznie przez Kontrahentów.
    Planują Państwo stworzyć swoją stronę internetową adresowaną do klientów detalicznych
    (będącą podstroną grupy (...) na rynek polski). Na moment złożenia niniejszego wniosku
    Strona Internetowa jest w trakcie powstawania, niemniej zgodnie z przyjętymi założeniami
    będzie składała się z następujących elementów:
      1) wstępu (wprowadzenia do oferty i produktów oferowanych na stronie Spółki),
      2) sekcji dot. leasingu ((...) Leasing),
      3) sekcji dot. najmu ((...) Renting),
      4) sekcji dot. kredytów/pożyczek,
      5) sekcji dot. ubezpieczeń przedmiotu leasingu,
      6) sekcji. dot. ubezpieczenia GAP (ubezpieczenie od utraty wartości pojazdu, ang.
        Guaranteed Asset Protection),
      7) oferty specjalnej (wybranego modelu samochodu dostępnego bezpośrednio u
        jednego z dealerów, dla którego pojawi się informacja o możliwości skorzystania z
        Usług Finansowych; klient będzie miał z tej sekcji również możliwość przekierowania
        do strony z konfiguratorem dowolnego modelu pojazdu czy na stronę dealera).
      8) sekcji kontaktu i najczęściej zadawanych pytań (gdzie zostanie zamieszczony adres e-
        mail Spółki).
    Sekcje oznaczone wyżej numerami od 2) do 6) będą zawierały zwięzły opis danego
    produktu, w tym m.in.
      · okres, na jaki może być zawarta dana umowa,
      · adresaci oferty (klienci indywidualni, firmy),
      · limit przebiegu (jeśli dotyczy),
      · usługi dodatkowe i komplementarne (jeśli dotyczy),
      · rodzaje pojazdów, których dotyczy dana oferta (nowe/używane),
      · informacje o opłacie wstępnej (jeśli dotyczy),
      · postępowaniu po zakończeniu umowy.
    Jednocześnie, po szczegóły oferty, w tym jej zindywidualizowany charakter i wycenę danej
    Usługi Finansowej potencjalny klient detaliczny (indywidualny) będzie przekierowany z
    Państwa strony internetowej na stronę dealera (...), z którym będzie mógł się
    skontaktować. W dalszej kolejności klient zostanie przekierowany przez dealera do
    stosownego Kontrahenta, zajmującego się świadczeniem danej Usługi Finansowej.
    Z perspektywy użytkownika Strony Internetowej (potencjalnego klienta detalicznego grupy
    (...)), będzie on mógł odnieść wrażenie, że Usługi Finansowe oferowane są przez Państwa –
    dopiero na dalszym etapie (kontaktu klienta z dealerem) zostanie mu przedstawione, że
    Usługi Finansowe świadczone są w istocie przez odrębne podmioty (tj. Kontrahentów).
    Strona Internetowa, z Państwa perspektywy i szerzej grupy (...), ma na celu:
      (i) zbudowanie platformy do poglądowego (wstępnego) przedstawienia Usług
        Finansowych potencjalnym klientom detalicznym,

      (ii) pośrednictwo w kojarzeniu potencjalnych klientów detalicznych z delareami (...) i
        Kontrahentami, co docelowo ma doprowadzić do zawarcia umów Usług
        Finansowych i osiągniecie przychodów,
      (iii) budowa pozytywnego wizerunku grupy (...), która nie tylko oferuje sportowe i
        luksusowe samochody, ale również zapewnia dostęp do Usług Finansowych w ich
        zakresie, co jest odpowiedzią na oczekiwania kompleksowej obsługi przez
        potencjalnych klientów detalicznych.
    Poza stworzeniem Strony Internetowej i zamieszczeniem na niej oferty Kontrahentów,
    będą Państwo uczestniczyć w akcjach marketingowych prowadzonych w głównej mierze
    przez importera samochodów marki (...), dealerów oraz Kontrahentów. W przyszłości nie
    wykluczają Państwo również prowadzenia własnych, dedykowanych kampanii
    marketingowych. Obecnie jednak głównym narzędziem prowadzenia działalności przez
    Państwa ma być Strona Internetowa.
    Nie będą Państwo kontaktowali się bezpośrednio z potencjalnymi klientami Kontrahentów
    w celu dopasowania oferty. Początkowo będą Państwo gromadzić od Kontrahentów
    przede wszystkim dane kontrolingowe/raportowe o ograniczonym zakresie; niemniej na
    dalszym etapie (najpóźniej od
    2026 r.) będą Państwo gromadzić poszerzone dane od Kontrahentów, uwzględniające m.
    in. dane Klientów (w tym potencjalnych). Nie będą Państwo dokonywali analizy osób
    zainteresowanych
    np. kredytem udzielonym przez Kontrahentów pod kątem ich zdolności finansowej –
    przeprowadzenie takiej analizy pozostaje w gestii Kontrahentów.
    Za wykonywane usługi należne jest Państwu wynagrodzenie od Kontrahentów, zgodnie z
    modelem rozliczeń przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Należy jednak podkreślić, że nie będą Państwo stroną umów na Usługi Finansowe, a
    Państwa wynagrodzenie nie jest uzależnione od treści i postanowień umów na Usługi
    Finansowe, a od samego faktu zawarcia takiej umowy. Powstająca Strona Internetowa
    będzie oferowała możliwość wstępnego zapoznania się z Usługami Finansowymi
    świadczonymi przez Kontrahentów, oraz umożliwiała potencjalnemu klientowi kontakt z
    dealerem, który będzie mógł przedstawić ofertę Usług Finansowych bardziej szczegółowo i
    przekierować potencjalnego klienta do Kontrahenta, czego rezultatem ma być zawarcie
    umowy na Usługi Finansowe. Istotą i celem Strony Internetowej ma być więc skojarzenie
    stron transakcji i doprowadzenie do zawarcia umowy na Usługi Finansowe. Nie mają
    Państwo interesu w zakresie treści i postanowień umów na Usługi Finansowe zawieranych
    między Kontrahentami a klientami (co również istotne – zakres umów nie wpływa na
    wynagrodzenie należne z tytułu świadczonych usług), co wypełnia w Państwa ocenie
    znamiona pośrednictwa.
    Nie będą mieli Państwo wpływu na treść umowy zawieranej pomiędzy klientem a
    Kontrahentem – ustalenie treści umowy pozostaje kwestią indywidualną pomiędzy
    klientem a Kontrahentem. Dealerzy podejmując kontakt z klientem przekierowanym z
    Państwa Strony Internetowej i informując go o ofercie Kontrahentów działają w imieniu
    własnym, a nie Państwa.
    Państwa wątpliwości w tej sprawie dotyczą określenia, czy uwzględniając kształt
    planowanej Strony Internetowej, świadczone za jej pośrednictwem usługi będą stanowiły
    pośrednictwo w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz w
    udzielaniu kredytów i pożyczek i tym samym, będą korzystały ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 i pkt 38 ustawy
    (pytania 1-3).
    Z treści powołanych wyżej art. 43 ust. 1 pkt 37 i 38 ustawy, stanowiących implementację
    regulacji unijnych w tym zakresie, wyraźnie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie
    zwolnieniem od podatku usług ubezpieczeniowych, usługi reasekuracyjnych i usług
    pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych a także usług

    udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych, zarówno tych wykonywanych przez banki, jak
    również świadczonych przez inne podmioty pośredniczące w ich udzielaniu. Należy
    stwierdzić, że wymienione zwolnienia mają charakter przedmiotowy, gdzie przede
    wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia jest rodzaj świadczonej usługi
    – cechy, które ją wyróżniają. Ustawodawca szczególny nacisk położył na stronę
    przedmiotową, nie dokonując zawężenia omawianego zwolnienia wyłącznie do określonej
    grupy podmiotów.
    Pogląd taki potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    wyroku w sprawie C-2/95 pomiędzy Sparekassernes Datacenter (SDC) a Skatteministeriet
    (Dania), w którym Trybunał stwierdził, że: „zwolnienie dotyczące usług finansowych nie jest
    uzależnione od tego, czy usługa jest wykonywana przez instytucję, która wstępuje w
    prawny związek z końcowym odbiorcą. Fakt, że dana transakcja jest wykonywana przez
    osobę trzecią, ale z punktu widzenia końcowego odbiorcy wydaje się być usługą
    wykonywaną przez bank, nie wyklucza objęcia jej zwolnieniem”. Można zatem stwierdzić,
    że wg TSUE, usługa finansowa świadczona przez podmiot trzeci nie traci przymiotu takiej
    usługi.
    Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art.
    43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest
    od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia
    autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności
    pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w
    ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT.
    Należy zauważyć, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani Dyrektywa 2006/112
    /WE nie definiują pojęcia pośrednictwa, w celu określenia, jakie czynności należy rozumieć
    pod pojęciem usług pośrednictwa, należy oprzeć się na wykładni językowej, wspieranej
    przy tym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, wersja
    internetowa: http://sjp.pwn.pl), przez pośrednictwo należy rozumieć działalność osoby
    trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw
    dotyczących obu stron. Równorzędnie, przez pośrednictwo rozumie się kojarzenie
    kontrahentów w transakcjach handlowych, a więc załatwianie dla zarobku różnego
    rodzaju transakcji handlowych między dwiema stronami, uczestniczenie w zawieraniu
    takich transakcji. W tym zakresie stwierdzić należy, że wykonywane przez podmiot
    wszelkie czynności zmierzające do zawarcia między dwiema różnymi stronami transakcji
    handlowych można uznać za pośrednictwo. Z kolei z doktrynalnego punktu widzenia
    cechą charakterystyczną pośrednictwa odróżniającą ten stosunek od innych umów jest
    fakt, że bezpośrednią przyczyną zawarcia bezpośrednio lub pośrednio umowy są działania
    pośrednika. Innymi słowy przez umowę o pośrednictwo należałoby rozumieć taki
    stosunek prawny istniejący pomiędzy dwiema stronami, z których jedna (pośrednik)
    otrzymuje zlecenie od drugiej, aby doprowadzić do wymiany gospodarczej świadczeń z
    osobą trzecią, przy czym znalezienie kontrahenta ma stanowić bezpośredni i decydujący
    rezultat starań pośrednika. Bezpośrednim celem aktywności pośrednika jest wywołanie
    skutku prawnego, polegającego na wprowadzeniu zleceniodawcy (podmiotu
    zastępowanego) w stosunek umowny z osobą trzecią.
    W celu rozstrzygnięcia, co w świetle przepisów prawa podatkowego należy rozumieć pod
    pojęciem „pośrednictwa” warto odnieść się do wyroku z 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-
    453/05 Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde, w którym TSUE stwierdził, że
      „(...) pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może
      obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia
      takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz
      klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest
      uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam

      pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie
      pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta
      głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować
      wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do
      zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową”.
    Natomiast w wyroku z 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of Customs
    & Excise przeciwko CSC Financial Services Ltd. Trybunał orzekł, że pojęcie pośrednictwa
    obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną
    umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych
    świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo
    stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie
    jako za odrębną działalność pośrednictwa.
    Działalność ta może obejmować m.in. wskazywanie stronie danej umowy okazji do
    zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na
    rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie
    wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma
    żadnego interesu w zakresie treści umowy. TSUE w orzeczeniu tym uznał, że znaczenie
    słowa „negocjacje”, w kontekście art. 13 część B lit. d pkt 5 VI Dyrektywy odnosi się „do
    działalności pośrednika, który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej
    produktu finansowego oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie
    usług wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów.
    Negocjacje stanowią usługę świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane
    przez nią, polegającą na jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.
    in. na wskazywaniu odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywaniu
    kontaktu z drugą stroną lub negocjowaniu, w imieniu i na rzecz klienta, warunków
    płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie
    wszystkich czynności niezbędnych w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy
    jednoczesnym braku jakiegokolwiek własnego zaangażowania negocjatora określonego w
    warunkach umowy.
    Zatem, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, usługa
    pośrednictwa powinna stanowić:
    - usługę świadczoną na rzecz strony transakcji finansowej, za którą strona ta wypłaca
      wynagrodzenie;
    - z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej usługi świadczone przez pośrednika
      powinny stanowić element usługi finansowej;
    - celem jest dążenie do zawarcia umowy (przy czym pośrednik nie ma żadnego interesu
      co do treści umowy);
    - usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności
      faktycznych związanych z umową (nie może to być np. wyłącznie udostępnianie
      informacji stronom transakcji finansowej).
    W konsekwencji, żeby uznać daną działalność za pośrednictwo konieczne jest, aby
    pośrednik wykonał przynajmniej niektóre z czynności:
    - wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia umowy;
    - uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę;
    - prowadzenie negocjacji polegających na jednoznacznie określonym akcie mediacji;
    - nawiązywanie kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta
      warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron.
    Nie oznacza to, że pośrednik nie może wykonywać dodatkowych czynności, jednakże aby
    czynności te można było zaliczyć do czynności pośredniczących konieczne jest, aby

    wywoływały skutek lub miały na celu wywołanie skutku dla wszystkich stron transakcji,
    innymi słowy konieczne jest, aby skutek tych czynności znalazł odzwierciedlenie w
    zawartej umowie pomiędzy stronami.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wykonywane przez Państwa usługi na
    podstawie umów z Kontrahentami poprzez planowaną Stronę Internetową nie będą
    spełniały warunków pośrednictwa. Jak wynika z przedstawionych informacji, Państwa
    powstająca Strona Internetowa będzie oferowała możliwość wstępnego zapoznania się z
    Usługami Finansowymi świadczonymi przez Kontrahentów, oraz umożliwiała
    potencjalnemu klientowi kontakt z Dealerem, który będzie mógł przedstawić ofertę Usług
    Finansowych bardziej szczegółowo i przekierować potencjalnego klienta do Kontrahenta,
    czego rezultatem ma być zawarcie umowy na Usługi Finansowe. Zatem de facto to
    dealerzy, do których potencjalny klient będzie przekierowany poprzez Państwa Stronę
    Internetową będą pośrednikiem pomiędzy Klientem i Kontrahentem a nie Państwo.
    Dealerzy podejmując kontakt z klientem przekierowanym z Państwa Strony Internetowej i
    informując go o ofercie Kontrahentów działają w imieniu własnym, a nie Państwa. Nie
    będą Państwo kontaktowali się bezpośrednio z potencjalnymi klientami Kontrahentów w
    celu dopasowania oferty. Nie będą Państwo dokonywali analizy osób zainteresowanych
    np. kredytem udzielonym przez Kontrahentów pod kątem ich zdolności finansowej –
    przeprowadzenie takiej analizy pozostaje w gestii Kontrahentów. Państwa rola zgodnie z
    umowami zawartymi z Kontrahentami będzie sprowadzała się do:
    • udzielenia Kontrahentom prawa do korzystania ze znaków towarowych (...),
    • wsparcia i konsultacji w zakresie marketingu Usług Finansowych,
    • wsparcia Kontrahentów w kontaktach z dealerami samochodowymi,
    • wsparcia w kształtowaniu oferty Produktów Finansowych,
    • udostępniania Kontrahentom wiedzy w zakresie rynku samochodów sportowych i
      luksusowych,
    • informowania dealerów/klientów o warunkach świadczenia Produktów Finansowych,
    • dostarczania przykładów i innych dokumentów, np. materiałów marketingowych,
    • organizacji (wspólnie z Kontrahentami) szkoleń dla dealerów w zakresie Produktów
      Finansowych,
    • organizacji kampanii i akcji marketingowych, działań w zakresie Public Relations.
    Wykonywane przez Państwa czynności niewątpliwie mają charakter informacyjny i
    marketingowy dla usług oferowanych przez Kontrahentów, jednak nie można ich
    utożsamiać z pośrednictwem w zakresie usług finansowych.
    Wskazali Państwo, ze istotą i celem Strony Internetowej ma być skojarzenie stron
    transakcji i doprowadzenie do zawarcia umowy na Usługi Finansowe jednak poza
    zamieszczeniem na stronie internetowej oferty Kontrahentów i przekierowania do
    dealerów aby uzyskać więcej informacji nie dokonują Państwo żadnych czynności
    doprowadzających do zawarcia umowy ubezpieczenia czy kredytu/pożyczki.
    Zatem, analizując zakres powyższych czynności w kontekście obowiązujących przepisów
    prawa i powołanego orzecznictwa TSUE zauważyć należy, że nie stanowią one
    pośrednictwa w wykonywaniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych ani usług
    pośrednictwa w zakresie udzielania kredytów i pożyczek. Wbrew Państwa twierdzeniu nie
    czynią Państwo wszystkiego co niezbędne, aby strony zawarły umowę. Nie negocjują
    Państwo warunków tych umów, nie kontaktują się ze stronami, jedynie umożliwiają
    Państwo klientowi zapoznanie się z ofertą, czy też jej warunkami, poprzez udostępnienie
    tych informacji na stronie internetowej, która – jak wskazali Państwo w opisie sprawy – ma
    stanowić miejsce prezentacji poglądowej oferty Usług Finansowych (choć w ograniczonym
    zakresie, przedstawiającym podstawowe informacje o Usługach Finansowych, bez

    możliwości ich porównywania). Osoby zainteresowane będą mogły zapoznać się z taką
    ofertą, ale również uzyskać dane kontaktowe do dealera (...), który udzieli więcej
    informacji na temat danej Usługi Finansowej oraz przekieruje potencjalnego klienta dalej
    w tym zakresie do Kontrahenta. Wykonywane przez Państwa czynności nie stanowią
    zatem usług pośrednictwa.
    Zatem, czynności wykonywane przez Państwa w ramach umów zawartych z
    Kontrahentami – choć niewątpliwie wpływają na możliwość podjęcia współpracy pomiędzy
    klientem a Kontrahentem – to nie stanowią usług pośrednictwa. Tym samym,
    uwzględniając kształt planowanej Strony Internetowej, należy stwierdzić że świadczone
    przez Państwa usługi nie będą stanowiły usług pośrednictwa w świadczeniu usług
    ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, ani pośrednictwa w zakresie usług udzielaniu
    kredytów i pożyczek. W konsekwencji, nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 i 38 ustawy.
    Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego.
    Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym
    (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym
    błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub zmiany stanu prawnego,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa wyroków sądów wskazuję, że wyroki sądów
    administracyjnych są rozstrzygnięciami odnoszącymi się do indywidualnych spraw i co do
    zasady wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach, nie
    rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem
    powołane przez Państwa orzecznictwo potraktowałem jako element Państwa
    argumentacji, nie miało ono natomiast mocy wiążącej w analizowanej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeżeli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.