Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.407.2025.1.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Sprzedaż udziału w niezabudowanej nieruchomości
pochodzącej z majątku prywatnego nie będzie podlegała
opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
działalność-działalność gospodarcza
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
majątek-majątek prywatny
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania, że sprzedaż udziału w niezabudowanej nieruchomości pochodzącej z
    majątku prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca posiada status polskiego rezydenta podatkowego. Od 2012 r. prowadzi
    jednoosobową działalność gospodarczą, natomiast od 2020 r. jest czynnym,
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca jest również udziałowcem i Prezesem Spółki, której przedmiotem
    przeważającej działalności przedsiębiorcy jest realizacja projektów budowlanych
    związanych ze wznoszeniem budynków. Powyższy stan będzie również aktualny na dzień
    ewentualnej sprzedaży udziału w nieruchomości objętej przedmiotowym wnioskiem.
    W dniu 3 listopada 2022 r. zmarła matka Wnioskodawcy. W wyniku dziedziczenia
    ustawowego, Wnioskodawca nabył ½ udziału w niezabudowanej nieruchomości gruntowej
    położonej w (...), oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 1, dla której prowadzona
    jest księga wieczysta o numerze (...). Sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia miało
    miejsce w dniu 25 listopada 2022 r.
    Przedmiotowa nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego i zgodnie z jego ustaleniami teren oznaczony jest symbolem MU3
    (zabudowa jednorodzinna, usługi turystyczne i komercyjne).
    Nieruchomość ta nie była nigdy wykorzystywana do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie była również przedmiotem najmu, dzierżawy ani aportu do jakiejkolwiek
    spółki bądź innego podmiotu. Dodatkowo, działka nie została uzbrojona, z tym
    zastrzeżeniem, że przez działkę przechodzą stare, mające kilkadziesiąt lat rura
    kanalizacyjna i kable prądowe, od lat nie wykorzystywane przez Wnioskodawcę
    (spadkodawców Wnioskodawcy), których stan techniczny jest nieznany i które najpewniej
    są niezdatne do użytkowania (co zapewnia jednak dostęp do energii elektrycznej), ani nie
    była w żaden sposób przygotowywana do realizacji inwestycji budowlanych – dla
    nieruchomości nie wydano decyzji o warunkach zabudowy ani pozwolenia na budowę.
    Obecnie Wnioskodawca zamierza dokonać zbycia posiadanego udziału w nieruchomości.
    W tym celu Wnioskodawca podejmuje standardowe działania mające na celu znalezienie
    nabywcy – ogłoszenia sprzedaży zostały zamieszczone na ogólnodostępnych portalach

    internetowych (takich jak m.in. ...). Wnioskodawca samodzielnie skierował także oferty do
    wybranych podmiotów, które w jego ocenie potencjalnie mogą być zainteresowaniem
    nabyciem zbywanych przez niego w udziałów w nieruchomości.
    Wnioskodawca korzysta ponadto z usług profesjonalnych pośredników w obrocie
    nieruchomościami. Pośrednicy są uprawnieni wyłącznie do przedstawienia oferty
    Wnioskodawcy, nie posiadają natomiast upoważnienia do negocjowania ceny bądź innych
    warunków planowanej przez Wnioskodawcę umowy sprzedaży, w szczególności nie są też
    upoważnieni do jej zawarcia w imieniu Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca zaznacza, że podejmowane przez niego działania ograniczają się wyłącznie
    do typowych, jednorazowych czynności zmierzających do sprzedaży odziedziczonego
    udziału w nieruchomości i nie mają charakteru działalności profesjonalnej.
    W szczególności Wnioskodawca nie planuje uzbrajania nieruchomości, prowadzenia
    działań inwestycyjnych, zmiany jej przeznaczenia czy podejmowania innych aktywności
    charakterystycznych dla podmiotów zajmujących się zawodowo handlem
    nieruchomościami. W kontekście ewentualnych zmian związanych z nieruchomością, w
    celu jej zabezpieczenia, Wnioskodawca wraz z pozostałymi udziałowcami rozważa jedynie
    (co jeszcze nie nastąpiło i co nie jest przesądzone) możliwość jej ogrodzenia.
    Wnioskodawca zaznacza też, że nie włączył i nie wykorzystywał przedmiotowej
    nieruchomości w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
    Całościowo przedstawiając stan faktyczny Wnioskodawca wyjaśnia również, że w ostatnich
    trzech latach poprzedzających złożenie niniejszego wniosku nabył do majątku prywatnego
    trzy nieruchomości (domy) przeznaczone na cele mieszkaniowe. Jedna z tych
    nieruchomości została już zbyta (Wnioskodawca rozliczył sprzedaż w ramach rozliczenia
    prywatnego, tj. poza rozliczeniami dotyczącymi prowadzonej działalności gospodarczej),
    natomiast sprzedaż kolejnej (innej niż ta, która jest przedmiotem niniejszego zapytania),
    jest aktualnie w toku.
    Ponadto, w 2023 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży nieruchomości uprzednio
    zakupionej w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, przy czym
    transakcja ta została opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

## Pytanie

Czy sprzedaż opisanej w stanie faktycznym nieruchomości pochodzącej z majątku
    prywatnego Wnioskodawcy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż nieruchomości
    pochodzącej z majątku prywatnego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 361 ze zm.), dalej: „ustawa o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy jednak zaznaczyć, że nie każda czynność uznawana za dostawę towarów w myśl
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu tym podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT, musi być wykonana przez podmiot
    będący podatnikiem VAT w związku z tą czynnością.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące

    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast, w świetle art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z przytoczonymi przepisami, opodatkowanie danej czynności podatkiem VAT
    zależy zarówno od rodzaju wykonywanej czynności, jak i charakteru, w jakim podmiot
    podejmujący tę czynność w danych okolicznościach występuje, w szczególności, czy w
    danych konkretnych okolicznościach dany podmiot występuje jako podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie jest na
    tyle uniwersalna, że obejmuje wszystkie podmioty prowadzące określoną działalność w
    ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego. Wyłączone z tego zakresu są natomiast
    osoby / podmioty podejmujące czynności poza sferą, którą można do działalności
    gospodarczej zaliczyć. Z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia w szczególności wówczas,
    kiedy sprzedaż ma charakter okazjonalny tj. następuje bez zamiaru nadania tej
    działalności stałego charakteru. Takich działań nie można uznać za prowadzenie
    działalności gospodarczej objętej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Podatnikiem VAT nie jest więc osoba dokonująca okazjonalnych transakcji, za które nie
    otrzymuje regularnych płatności, ani nie prowadzi zorganizowanej lub zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Również incydentalne dokonywanie takich czynności poza sferą
    działalności gospodarczej nie uprawnia do uznania tej osoby za podatnika VAT w
    odniesieniu do tych czynności. Powyższe nie dotyczy wyłącznie tych przypadków, w
    których dana osoba nigdy nie występuje w charakterze podatnika VAT. Obejmuje to
    również te sytuacje, w których osoba występująca dla innych działań jako podatnik VAT, w
    danej konkretnej sytuacji nie występuje w takim charakterze.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej o nr: 0114-KDIP1-1.4012.718.2020.3.RR z 25
    marca 2021 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że:
      „Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług
      wskazuje, że dla opodatkowania danej czynności konieczne jest, aby wykonał ją
      podmiot, który w tym wypadku będzie działał jako podatnik. Definicja działalności
      gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług, ma charakter
      uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich
      podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym
      obrocie gospodarczym. Nie jest zatem podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
      kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest
      przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
      zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności
      incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na
      uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności”.
    Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 grudnia 2022 r. o sygn. akt I FSK
    863/19:
      „To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane będzie działała w
      charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
      handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
      zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w
      zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
      przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod

      zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
      podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia,
      uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy
      wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
      sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
      deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym
      na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo
      przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia
      pojedynczych z tych okoliczności.
      (...) Jak najbardziej możliwa jest bowiem sytuacja, w której podmiot, nabywając
      grunty na potrzeby prywatne, później zmieni ich przeznaczenie, angażując siły i
      środki podobne do tych, które angażują podmioty profesjonalnie zajmujące się
      obrotem nieruchomościami.”
    Dodatkowo, należy wskazać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2023 r.
    o sygn. akt I FSK 1727/19, w którym stwierdzono:
      „Co do zasady, rację ma organ twierdząc, że osoby fizyczne, które dokonują
      transakcji w ramach majątku prywatnego, wykluczone są z grona podatników
      podatku od towarów i usług. Pojęcie majątku prywatnego nie zostało zdefiniowane
      przepisami prawa, natomiast na podstawie orzecznictwa można ustalić jakie
      aktywności mieszczą się w zakresie zwykłego wykonywana prawa własności. Jak
      wskazano w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września
      2011 r. w sprawie C-180/10 i C -181/10 "Osoby fizycznej, która prowadziła działalność
      rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
      przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
      niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać
      za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1
      dyrektywy 2006/112 kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta
      następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli
      osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w
      zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
      przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit
      drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność
      gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości
      dodanej. W stanie faktycznym wniosku o interpretacje nie mamy jednak do czynienia
      z aktywnymi działaniami w zakresie obrotu nieruchomościami”.
    Ponadto, należy przywołać orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
    TSUE) z 15 września 2011 r., w którym TSUE wskazał, że:
      „W związku z powyższym trzeba odpowiedzieć na postawione pytania w ten sposób,
      że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą
      podatkiem VAT na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli
      państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy VAT,
      niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca
      prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że
      transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem
      prawa własności”.
    Powyższe rozstrzygnięcia potwierdzają więc, że pomimo, że określona osoba prowadzi
    działalność gospodarczą i pozostaje czynnym podatnikiem VAT, to jeśli dla transakcji
    innego rodzaju występuje w innym charakterze, tj.:
        w tym przypadku działając w ramach zarządu własnym majątkiem prywatnym i
        jednocześnie

        nie podejmując związanych z tym aktywności tego rodzaju, jaka byłaby
        charakterystyczna dla działalności gospodarczej, z tytułu tych innych transakcji nie
        jest podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w ramach której jest czynnym
    podatnikiem VAT, niemniej w przedstawionym zdarzeniu przyszłym zamierza dokonać
    sprzedaży:
        udziału w nieruchomości należącej do jego majątku prywatnego, co do której
        prawo własności nabył w drodze spadkobrania (nie włączonej i nie wykorzystywanej
        przez niego w prowadzonej działalności gospodarczej), a dodatkowo,
        nie występując i nie podejmując działań charakterystycznych dla podmiotu
        gospodarczego.
    Jak Wnioskodawca zaznaczył, podejmowane przez niego działania związane ze sprzedażą
    udziału w nieruchomości ograniczą się wyłącznie do typowych, jednorazowych czynności
    zmierzających do sprzedaży odziedziczonego udziału w nieruchomości i nie będą miały
    charakteru działalności profesjonalnej. W szczególności Wnioskodawca wyjaśnił, że nie
    planuje uzbrajania nieruchomości, prowadzenia działań inwestycyjnych, zmiany jej
    przeznaczenia czy podejmowania innych aktywności charakterystycznych dla podmiotów
    zajmujących się zawodowo handlem nieruchomościami. Wnioskodawca wyjaśnił też, że
    nie podjął w sprawie żadnych innych działań, które mogłyby zostać ocenione jako
    podejmowane przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą.
    Przykładowo, Wnioskodawca nie doprowadził do przedmiotowej nieruchomości żadnych
    dodatkowych mediów (np. wody, gazu) tj. innych niż te, które znajdowały się działce w
    dacie otrzymania przez Wnioskodawcę spadku (prąd). Wnioskodawca nie dokonał również
    innych zmian lub czynności mogących wskazywać, że działa w sposób profesjonalny.
    Jak wyjaśniono w przedstawionym stanie faktycznym w kontekście ewentualnych zmian
    związanych z nieruchomością, w celu jej zabezpieczenia, Wnioskodawca wraz z
    pozostałymi udziałowcami rozważa jedynie (co jeszcze nie nastąpiło) możliwość jej
    ogrodzenia.
    Również sam proces sprzedaży następuje w sposób typowy dla osób dokonujących
    sprzedaży nieruchomości w ramach majątku prywatnego tj. Wnioskodawca:
        umieścił ogłoszenie sprzedaży nieruchomości na ogólnodostępnych portalach
        internetowych,
        korzysta z pośredników tj. podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w
        zakresie pośrednictwa z zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości, przy czym
        podkreślenia wymaga, że korzystając z tego rodzaju usług upoważnia
        zleceniobiorcę wyłącznie do przedstawienia oferty podmiotom trzecim. Pośrednicy
        nie posiadają upoważnienia do negocjowania ceny bądź innych warunków
        planowanej przez Wnioskodawcę umowy sprzedaży, w szczególności nie są też
        upoważnieni do jej zawarcia w imieniu Wnioskodawcy,
        kieruje samodzielnie oferty do podmiotów, które w jego ocenie potencjalnie mogą
        być zainteresowane nabyciem oferowanego przez niego udziału w nieruchomości.
    Taki sposób działania związany z procesem sprzedaży wyklucza zdaniem Wnioskodawcy
    możliwość uznania, że dokonując sprzedaży nieruchomości działała poprzez

    pełnomocnika, który podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując w celu tej sprzedaży środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców lub usługodawców w rozumieniu tego przepisu i w związku z którymi, w
    świetle wyroku TSUE z 3 kwietnia 2025 r. C-213/24 mógłby ewentualnie zostać uznany za
    podatnika VAT. W wyroku tym stwierdzono mianowicie:
      „1) Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
      sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w
      ten sposób, że:
      można uznać za podatnika do celów podatku od wartości dodanej (VAT)
      prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą osobę, która sprzedaje grunt
      stanowiący pierwotnie część jej majątku osobistego, powierzając przygotowanie
      sprzedaży profesjonalnemu przedsiębiorcy, który jako pełnomocnik tej osoby
      podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując w celu
      tej sprzedaży środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
      handlowców lub usługodawców w rozumieniu tego przepisu”.
    W świetle cytowanego wyroku TSUE i przywoływanych powyżej rozstrzygnięć Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej i sądów administracyjnych należy uznać, że podejmowane
    przez Wnioskodawcę działania, takie jak publikacja ogłoszeń czy udzielenie upoważnienia
    podmiotom świadczącym usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami wyłącznie do
    przedstawienia oferty Wnioskodawcy mają charakter jedynie pomocniczy i nie wykraczają
    poza standardowe czynności właściciela nieruchomości, wykonywane w ramach zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym, nie mogą być zatem uznane za przejaw prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Podsumowując, z uwagi na to, że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż udziału w
    nieruchomości:
        będzie dotyczyć składnika majątku prywatnego, otrzymanego w drodze spadku,
        który nigdy nie był wykorzystywany na cele prowadzonej przez Wnioskodawcę
        działalności gospodarczej;
        zostanie przeprowadzona poprzez podjęcie działań nie obejmujących aktywności,
        które mogłyby wskazywać na to, iż jest podejmowana w sposób profesjonalny,
        właściwy dla podmiotów gospodarczych,
    Wnioskodawca dokonując tej sprzedaży nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, a
    tym samym sprzedaż przedmiotowego udziału w nieruchomości nie będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

      Przez towary rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie gruntu/udziału w
    nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.

    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść definicji pojęcia
    „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób
    ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez
    oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Z okoliczności wskazanych przez Pana we wniosku wynika, że:
        od 2012 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, natomiast od
        2020 r. jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
        usług,
        jest Pan udziałowcem i Prezesem Spółki, której przedmiotem przeważającej
        działalności jest realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem
        budynków,
        3 listopada 2022 r. zmarła Pana matka i w wyniku dziedziczenia ustawowego nabył
        Pan ½ udziału w niezabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej działka nr 1
        (akt poświadczenia dziedziczenia z 25 listopada 2022 r.),
        nabyta nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania
        przestrzennego i zgodnie z jego ustaleniami teren oznaczony jest symbolem MU3
        (zabudowa jednorodzinna, usługi turystyczne i komercyjne),
        zamierza Pan dokonać zbycia posiadanego udziału w nieruchomości,
        w ostatnich trzech latach nabył Pan do majątku prywatnego 3 domy przeznaczone
        na cele mieszkaniowe, przy czym 1 został już zbyty, natomiast sprzedaż kolejnego
        domu jest aktualnie w toku,

        w 2023 r. dokonał Pan też zbycia nieruchomości uprzednio zakupionej w ramach
        prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, a transakcja ta została
        opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż przez Pana ½ udziału w niezabudowanej
    działce nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym udziału w
    nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać
    znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
    przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć
    miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana
    i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań jakie podjął/podejmie Pan w odniesieniu do
    planowanej sprzedaży udziału w działce.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do
    wniosku, że dostawa ½ udziału w niezabudowanej działce nr 1 nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z
    tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku.
    Skala Pana zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży ½ udziału w ww. działce nie
    wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w
    przedmiocie planowanej sprzedaży ww. nieruchomości, która byłaby porównywalna do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił
    bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Pana ½
    udziału w działce nr 1 wypełni przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT.
    W stosunku do posiadanego udziału w działce, jak wynika z opisu sprawy, nie ponosił Pan
    jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia, tj. działka nie została uzbrojona, nie
    była w żaden sposób przygotowywana do realizacji inwestycji budowlanych, dla
    nieruchomości nie wydano decyzji o warunkach zabudowy ani pozwolenia na budowę.
    Nieruchomość ta nie była nigdy włączona ani wykorzystywana do celów prowadzonej
    przez Pana działalności gospodarczej, nie była również przedmiotem najmu, dzierżawy ani
    aportu do jakiejkolwiek spółki bądź innego podmiotu. Jak Pan wskazał, nie planuje Pan
    uzbrajania nieruchomości, prowadzenia działań inwestycyjnych, zmiany jej przeznaczenia,
    czy podejmowania innych aktywności charakterystycznych dla podmiotów zajmujących się
    zawodowo handlem nieruchomościami. W celu jej zabezpieczenia wraz z pozostałymi
    udziałowcami rozważa Pan jedynie (co jeszcze nie nastąpiło i co nie jest przesądzone)
    możliwość jej ogrodzenia. W celu sprzedaży posiadanego udziału w nieruchomości
    podejmuje Pan standardowe działania mające na celu znalezienie nabywcy, tj. umieszcza
    Pan ogłoszenia sprzedaży na ogólnodostępnych portalach internetowych. Samodzielnie
    skierował Pan także oferty do wybranych podmiotów, które w Pana ocenie potencjalnie
    mogą być zainteresowane nabyciem udziału w nieruchomości. Korzysta Pan również z
    usług profesjonalnych pośredników w obrocie nieruchomościami, przy czym jak Pan
    zaznacza, pośrednicy ci są uprawnieni wyłącznie do przedstawienia oferty, natomiast nie
    posiadają upoważnienia do negocjowania ceny bądź innych warunków planowanej przez

    Pana umowy sprzedaży, w szczególności nie są upoważnieni do jej zawarcia w Pana
    imieniu. Podejmowane przez Pana działania w stosunku do nieruchomości, której
    sprzedaż Pan planuje, ograniczają się wyłącznie do typowych, jednorazowych czynności
    zmierzających do sprzedaży odziedziczonego udziału w nieruchomości i nie mają
    charakteru działalności profesjonalnej.
    Stwierdzić zatem należy, że w tym konkretnym przypadku w całym okresie posiadania ½
    udziału w niezabudowanej działce nr 1 , nie podjął i nie zamierza Pan podjąć aktywnych
    działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków
    w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Brak jest w sprawie
    przesłanek do uznania, że mamy tu do czynienia z działalnością o charakterze
    zawodowym, stałym i zorganizowanym.
    W konsekwencji, dokonując sprzedaży działki nr 1 w części przypadającej na Pana jako jej
    współwłaściciela, nie będzie Pan działał w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust.
    1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a tym
    samym sprzedaż ½ udziału w tej działce nie będzie czynnością podlegająca
    opodatkowaniu, objętą dyspozycją art. 5 ust. 1 ustawy.
    Pana stanowisko, zgodnie z którym dokonująca sprzedaży nie będzie Pan działał w
    charakterze podatnika VAT, a tym samym sprzedaż udziału w nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu VAT uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek
    od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych
    współwłaścicieli gruntu.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.