Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1561/12/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-02-27
Teza: Obowiązek odprowadzenia podatku należnego lub skorygowania uprzednio odliczonego podatku.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; obowiązek-obowiązek podatkowy; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2012 r. (data wpływu 9 listopada 2012 r.), uzupełnionym w dniach 29 stycznia oraz 12 lutego 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku odprowadzenia podatku należnego lub skorygowania uprzednio odliczonego podatku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie m.in. obowiązku odprowadzenia podatku należnego lub skorygowania uprzednio odliczonego podatku.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży materiałów budowlanych. Rozszerzył Pan swoją działalność otwierając punkt gastronomiczny w wynajmowanym lokalu. W dniu 1 czerwca 2010 r. zawarł Pan umowę najmu lokalu, w którym wcześniej była prowadzona działalność gastronomiczna przez innego przedsiębiorcę. Inspektor Nadzoru Budowlanego wydaną decyzją z dnia 26 stycznia 2012 r. nakazał wstrzymanie użytkowania lokalu właścicielowi budynku, ze względu na niedopełnienie przez niego obowiązku wynikającego ze zmiany sposobu użytkowania. Tym samym wstrzymał użytkowanie i dla Pana, dlatego nie można było prowadzić działalności w przedmiotowym lokalu. Właściciel zobowiązał się przekształcić lokal do celów prowadzonej przez Pana działalności. Uczynił to 20 września 2012 r. w niepełnym zakresie do oczekiwań w jakiej był prowadzony przedmiotowy lokal przed wstrzymaniem użytkowania. Dlatego też odstąpił Pan od wykonywania umowy najmu, kończąc oficjalnie prowadzenie punktu sprzedaży w dniu 31 października 2012 r.. Po opuszczeniu lokalu w lokalu zostały rzeczy trwale związane z budynkiem (brak możliwości zabrania) na wartość niezamortyzowaną 71.117,44 zł netto. Ponadto w czasie oczekiwania na przekształcenie lokalu pod Pana działalność z majątku obrotowego przeterminowały się wyroby spożywcze, w tym też alkohole o małej zawartości. Ponadto z majątku obrotowego zostały wyroby tytoniowe z wycofanymi banderolami, alkohole otwarte bez możliwości zwrotu oraz alkohole zamknięte bez możliwości zwrotu oraz sprzedaży ze względu na brak koncesji oraz odmowę pisemną firm dostawczych. Z uwagi na to, iż była to działalność, na którą był zaciągnięty kredyt, a spłata kredytu skończy się za 2,5 roku cały czas jest Pan zmuszony spłacać odsetki oraz raty. Podpisał Pan również umowę z Urzędem Pracy na dofinansowanie stanowiska pracy, z tego też powodu wypłacał pracownikowi pobory ze względu na gotowość czynienia stosunku pracy. Jest Pan czynnym płatnikiem VAT. Prowadzi Pan działalność o innym charakterze (sprzedaż materiałów budowlanych ), stracił tylko punkt sprzedaży, który opisano powyżej. Wątpliwości Pana dotyczą rozliczenia inwestycji w obcym środku trwałym, odliczonym podatkiem VAT od tej inwestycji oraz sposobie rozliczenia towarów na magazynie w związku z likwidacją punktu. Ma Pan również wątpliwość, jak rozliczyć towary pozostałe po tej działalności (alkohole, artykuły spożywcze), co z VAT i podatkiem dochodowym od tych towarów. Nadmienia, Pan że nie ma możliwości sprzedaży tych artykułów, gdyż to był jedyny punkt gastronomiczny, jaki prowadził. Rozliczenie nakładów z tytułu realizowanej inwestycji po ustaniu umowy najmu zostało rozliczone w formie wystawionej faktury VAT na podmiot od którego wynajmował Pan lokal pod cele działalności gastronomicznej. Jednak nie przyjął on faktury i po konsultacji z prawnikiem nie ma możliwości na zasadne dochodzenie całej wartości niezamortyzowanej inwestycji w obcym majątku trwałym. Towary handlowe tzn:

*   wyroby tytoniowe z nieaktualnymi banderolami zostały protokółem strat zniesione ze stanu i fizycznie zniszczone,
*   alkohole otwarte bez możliwości zwrotu zostały protokółem strat zniesione ze stanu i fizycznie zniszczone,
*   alkohole zamknięte bez możliwości zwrotu oraz sprzedaży ze względu na brak koncesji oraz odmowę pisemną firm dostawczych, dotyczącej Pana chęci zwrotu zostały przeksięgowane tymczasowo na konto osobowe właściciela do zajęcia stosownego stanowiska przez Biuro Krajowej Informacji Podatkowej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

1.  Czy podatek VAT od niezamortyzowanej części majątku pozostawionego (brak możliwości zabrania) w obcym środku trwałym należy naliczyć i odprowadzić do U.S?

10\. Czy podatek VAT od przeterminowanych wyrobów spożywczych oraz alkoholi o zawartości do 4,5% należy naliczyć i odprowadzić do U.S. ?

11\. Czy od podatek VAT od wyrobów tytoniowych, które mają nieaktualne banderole należy naliczyć ?12. Czy podatek VAT od alkoholi, które są otwarte i nie ma możliwości ich sprzedaży należy naliczyć i odprowadzić do U.S ?

13\. Czy podatek VAT od alkoholi, które są zamknięte w firmowych opakowaniach (butlekach) i nie ma możliwości ich sprzedaży ani zwrotu, należy naliczyć i odprowadzić do U.S. ?

15\. Czy od towarów, które zostały przeksięgowane na pozostałe rozrachunki (rozrachunki z właścicielem), a nie zaliczono ich do kosztów uzyskania przychodu, należy odprowadzić podatek dochodowy i VAT ?

Pana zdaniem:

ad. 9, podatek VAT od niezamortyzowanej wartości w obcym środku trwałym nie powinien podlegać rozliczeniu.

ad. 10, podatek VAT od przeterminowanych wyrobów spożywczych oraz alkoholi nie powinien podlegać rozliczeniu.

ad. 11, podatek VAT od wyrobów tytoniowych, które mają nieaktualne banderole nie powinien podlegać rozliczeniu.

Ad. 12, podatek VAT od alkoholi, które są otwarte i nie ma możliwości ich sprzedaży nie powinien podlegać rozliczeniu.

Ad. 13, podatek VAT od alkoholi, które są zamknięte firmowych w opakowaniach-butlekach, a nie ma możliwości ich sprzedaży nie powinien podlegać rozliczeniu.

Ad. 15, towary, które zostały przeksięgowane na konto właściciela uważać należy za nabyte przez niego i odprowadzić podatek VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 powołanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 6 kwietnia 2011 r. do 31 marca 2013 r. przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku:

1.  rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej,
2.  zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

Zgodnie z art. 14 ust. 4 ww. ustawy, przepis ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (zadeklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług.

Zatem najistotniejszym warunkiem umożliwiającym podatnikowi podatku od towarów i usług skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Wyrazem ścisłej zależności między uprawnionym odliczeniem podatku naliczonego, a wykonywaniem czynności opodatkowanych są regulacje zawarte w art. 90 ustawy, które w sposób technicznoprawny uzupełniają generalną zasadę wyrażoną w wyżej cyt. art. 86 ust. 1.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Zasady ustalania proporcji zostały określone w art. 90 ust. 3-10 ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5 ustawy).

W myśl art. 91 ust. 6 ustawy w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Artykuł 91 ust. 7a ustawy stanowi, iż w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c (art. 91 ust. 7b ustawy).

W myśl art. 91 ust. 7c ustawy jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Stosownie do art. 91 ust. 7d ustawy w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w 2010 r. zawarł Pan umowę najmu, w celu prowadzenia działalności gastronomicznej. W dniu 31 października 2012 r. odstąpił Pan od umowy najmu ze względu na niedopełnienie przez właściciela lokalu obowiązku przekształcenia na cele prowadzonej działalności. Przed rozwiązaniem umowy ponosił Pan nakłady w obcym środku trwałym (po ulepszeniu lokalu zostały rzeczy trwale związane z lokalem na wartość niezamortyzowaną 71.117,44 zł). Rozliczenie nakładów z właścicielem lokalu zostało rozliczone w formie wystawienia przez Pana faktury jednakże jej nie przyjął. Ponadto na stanie firmy pozostały wyroby spożywcze, tj.: wyroby tytoniowe z nieaktualnymi banderolami, które zostały protokołem strat zniesione ze stanu i fizycznie zniszczone, alkohole otwarte bez możliwości zwrotu, które zostały protokołem strat zniesione ze stanu i fizycznie zniszczone, alkohole zamknięte bez możliwości zwrotu oraz sprzedaży ze względu na brak koncesji oraz odmowę pisemną firm dostawczych, które zostały przeksięgowane na „rozrachunki z właścicielem”.

Z przedstawionego opisu wynika zatem, że dokonywał Pan inwestycji w obcym środku trwałym w postaci nakładów w wynajmowanym lokalu w celu dostosowania go do potrzeb prowadzenia działalności gastronomicznej, które (po oddaniu ich do użytkowania) podlegały amortyzacji. W przypadku inwestycji w obcym środku trwałym, polegających m.in. na modernizacji takiego środka trwałego mamy do czynienia z odrębnym od nieruchomości środkiem trwałym podlegającym (w przypadku gdy wartość przekracza 15.000 zł) 5-letniej korekcie, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy. W związku z rozwiązaniem umowy najmu w październiku 2012 r. pozostawiono w opuszczonym lokalu nakłady, nie pobierając w istocie wynagrodzenia (właściciel lokalu odmówił przyjęcia wystawionej za poniesione nakłady faktury, zatem w tym przypadku nie wynika, aby został odprowadzony przez Pana podatek należny z tego tytułu i żeby faktura weszła do obiegu prawnego). W konsekwencji pozostawione w lokalu poniesione nakłady (przy założeniu, że odliczono od nich podatek) nie będą już służyć czynnościom opodatkowanym. W tej sytuacji dochodzi do zmiany przeznaczenia dokonanego ulepszenia, co powoduje konieczność dokonania korekty podatku naliczonego dla całego 5–letniego okresu korekty w trybie powołanego art. 91 ust. 1 - 6 ustawy.

Odnosząc się zaś do towarów, które po rozwiązaniu umowy najmu pozostały na stanie Pana firmy, tj. wyrobów tytoniowych z nieaktualnymi banderolami, które zostały następnie zniszczone oraz alkoholi otwartych bez możliwości ich zwrotu, które również zostały zniszczone stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której to nabywał Pan towary, z zamiarem wykorzystywania ich do działalności opodatkowanej. Jednakże w wyniku zdarzenia, na które nie miał Pan wpływu tj. rozwiązanie umowy najmu z powodu niedopełnienia warunków przekształcenia lokalu przez jego właściciela lokalu, które uniemożliwiło Panu sprzedaż pozostałych produktów spożywczych, a w konsekwencji częściowe ich zniszczenie (alkohole otwarte, tytoń z nieaktualnymi banderolami) nie wykorzystał Pan nabytych towarów w prowadzeniu tej działalności opodatkowanej.

Zdaniem tut. organu, w przedmiotowej sprawie należy odwołać się do orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-37/95 pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal Terminal NV, w którym Trybunał stwierdził (odwołując się do zasady neutralności podatku VAT), że w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika, nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo podatnika do odliczenia zostaje zachowane.

Także w doktrynie prezentowane jest stanowisko, że zmiana prawa do odliczenia - powodująca konieczność korekty - może być skutkiem uzewnętrznionej woli podatnika (następuje na skutek jego zachowania). Wiodące znaczenie muszą mieć jednak zawsze okoliczności towarzyszące temu zachowaniu, a w szczególności, czy były one konsekwencją zdarzeń od podatnika niezależnych, czy też - podejmowanych świadomie decyzji gospodarczych.

W świetle powołanego wyroku, należy stwierdzić, że jeżeli zakup towarów był dokonany przez Pana z zamiarem wykorzystania go do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług i jeżeli nie był Pan w stanie dokonać jego sprzedaży z przyczyn od Pana niezależnych, tj. w sposób niezawiniony, czy jak to ujął Trybunał „z powodów pozostających poza kontrolą podatnika”, jego prawo do odliczenia w związku z ww. nabyciem zostało zachowane. W konsekwencji w opisanym przypadku nie ma obowiązku dokonywania korekt odliczonego podatku.

Natomiast w przypadku pozostałych towarów, tj. alkoholi zamkniętych bez możliwości ich zwrotu oraz sprzedaży ze względu na brak koncesji oraz odmowę pisemną firm dostawczych, które zostały „przeksięgowane tymczasowo na konto osobowe właściciela”, o ile nie zostaną one zniszczone to mamy do czynienia z przekazaniem towarów na cele osobiste podatnika, tj. z sytuacją, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy i czynność ta – jak słusznie zauważył Wnioskodawca - podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ze względu na fakt, iż nie podzielono Pana zdania na temat braku obowiązku rozliczenia poniesionych nakładów w obcym środku trwałym, stanowisko Pana należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo informuje się, iż w zakresie podatku dochodowego zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.