Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-207a/12/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-06-22
Teza: w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki w świetle art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy, dotyczącym niedostatecznej kapitalizacji.
Słowa kluczowe: akcja; akcjonariusz; kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; kredyt; odsetki; odsetki-odsetki od kredytu; pożyczka; pożyczka-odsetki od pożyczki; udział; udziałowiec; wartość-wartość zadłużenia; zadłużenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 17 kwietnia 2012 r. (data wpływu 23 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki w świetle art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy, dotyczącym niedostatecznej kapitalizacji – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki w świetle art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy, dotyczącym niedostatecznej kapitalizacji.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Akcjonariusz Spółki posiadający ponad 25% akcji Spółki udzielił Spółce pożyczki na podstawie stosownej umowy, a sama kwota udzielonej pożyczki przekracza trzykrotność wartości kapitału zakładowego Spółki. Środki pieniężne uzyskane przez Spółkę w formie pożyczki są wykorzystywane na cele związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Zgodnie z zapisami umowy, odsetki od zaciągniętej pożyczki są należne z upływem terminu płatności pożyczki. Ponadto, umowa stanowi, iż płatności z tytułu umowy pożyczki zaliczane są na poczet spłaty kapitału głównego lub odsetek od pożyczki w zależności od ustaleń dokonanych pomiędzy stronami umowy.

Ze względu na uwarunkowania biznesowe w zakresie przepływów finansowych Spółka planuje, w uzgodnieniu z pożyczkodawcą, dokonać realizacji umowy pożyczki w taki sposób, że w pierwszej kolejności Spółka dokona spłaty całej należności głównej pożyczki, a następnie po pewnym czasie - spłaty odsetek od pożyczki. Ponadto, Spółka rozważa również podpisanie w przyszłości kolejnych umów pożyczek, na mocy których Spółka będzie mogła zaciągać pożyczki od akcjonariusza Spółki posiadającego nie mniej niż 25% akcji Spółki albo akcjonariuszy posiadających łącznie nie mniej niż 25% akcji Spółki. Spółka zakłada przy tym, że schemat spłaty planowanych pożyczek będzie analogiczny jak w przypadku zaciągniętej już pożyczki, tj. że w pierwszej kolejności nastąpi spłata kapitału głównego pożyczki, a następnie będą spłacane odsetki.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, w celu wyeliminowania wątpliwości, co do konsekwencji powstających na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z pożyczką udzieloną Spółce przez akcjonariusza posiadającego ponad 25% udziałów w kapitale zakładowym Spółki oraz w związku z planowanymi pożyczkami, Spółka pragnie potwierdzić jej rozumienie art. 16 ust 1 pkt 60 ustawy ww. ustawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy z perspektywy obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku całkowitej spłaty kapitału zaciągniętej pożyczki przed spłatą odsetek od tej pożyczki i tym samym wystąpienia zadłużenia nieprzekraczającego trzykrotnej wartości kapitału zakładowego, na dzień zapłaty odsetek znajdą zastosowanie ograniczenia wynikające z treści art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy wobec możliwości zaciągnięcia w przyszłość pożyczek od akcjonariusza Spółki posiadającego nie mniej niż 25% akcji Spółki albo akcjonariuszy posiadających łącznie nie mniej niż 25% akcji Spółki, w przypadku całkowitej spłaty kapitału takich pożyczek przed spłatą odsetek od tych pożyczek i wystąpienia zadłużenia nieprzekraczającego trzykrotności wartości kapitału zakładowego Spółki, na dzień zapłaty odsetek znajdą zastosowanie ograniczenia wynikające z treści art. 16 ust. 1 pkt 60 ww. ustawy?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź w zakresie przedstawionego stanu faktycznego. Wniosek Spółki w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego zostanie rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.

Spółka stoi na stanowisku, że w przypadku wcześniejszej spłaty całości należności głównej pożyczki udzielonej przez pożyczkodawcę przed spłatą odsetek spowoduje, że należność główna pożyczki nie będzie uwzględniana dla potrzeb kalkulacji wartości zadłużenia Spółki. Tym samym, w przypadku gdy wartość zadłużenia Spółki wobec podmiotów wskazanych w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych na dzień zapłaty odsetek nie przekroczy trzykrotności kapitału zakładowego Spółki, wówczas nie znajdą zastosowania ograniczenia wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy, a spłacone odsetki będą mogły zostać w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki na zasadach ogólnych, odnoszących się do odsetek.

Spółka stoi na stanowisku, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego, na gruncie obowiązujących przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych ograniczenia przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy nie będą miały zastosowania w przypadku, gdy:

1.  spłata pożyczki w kwocie należności głównej zostanie w całości zrealizowana przed spłatą związanych z nią odsetek i
2.  w związku z dokonaną spłatą pożyczki w kwocie należności głównej na dzień zapłaty odsetek od spłaconej pożyczki zadłużenie Spółki względem akcjonariusza posiadającego ponad 25% udziałów w kapitale zakładowym Spółki będącego pożyczkodawcą, jak i innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego akcjonariusza będzie niższe od trzykrotności wartości kapitału zakładowego skalkulowanego w sposób określony w art. 16 ust. 7 ustawy.

Spółka wskazuje, że w jej ocenie prawidłowość przedstawionego przez nią stanowiska potwierdza w szczególności literalne brzmienie art. 16 ust 1 pkt 60 ustawy. Jak wynika z treści art. 16 ust 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni.

Na podstawie literalnego brzmienia ww. przepisu Spółka pragnie zauważyć, że art. 16 ust 1 pkt 60 ustawy znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy:

*   pożyczki udzielone zostały przez wspólnika spółki posiadającego co najmniej 25% akcji albo akcjonariuszy posiadających łącznie 25% akcji w tej spółce,
*   wartość zadłużenia Spółki z jakiegokolwiek tytułu określona na dzień zapłaty odsetek - wobec określonych w tym przepisie podmiotów osiągnęła łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego Spółki.

Brzmienie art. 16 ust 1 pkt 60 ustawy prowadzi do wniosku a contrario, że w sytuacji, gdy zadłużenie na dzień zapłaty odsetek będzie niższe niż trzykrotność wartości kapitału zakładowego Spółki, wówczas dyspozycja tego przepisu nie znajdzie zastosowania, a tym samym całość odsetek od pożyczki może zostać uznana za koszt uzyskania przychodów, gdyż ograniczenia przewidziane w cytowanym powyżej przepisie dotyczącym niedostatecznej kapitalizacji nie obejmują takich odsetek.

Ze względu na fakt, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób rpawnych nie zawierają definicji wartości zadłużenia, interpretacja powyższego pojęcia powinna zostać dokonana przy zastosowaniu wykładni językowej. Zgodnie z definicją przewidzianą w Słowniku Języka Polskiego wydanym przez Wydawnictwo Naukowe PWN zadłużenie to suma długów danej osoby lub przedsiębiorstwa, dług oznacza natomiast zaciągniętą pożyczkę, obowiązek dłużnika do spełnienia oznaczonego świadczenia, zobowiązanie do określonych świadczeń pieniężnych lub w naturze. Przy czym dług występuje wówczas, gdy po stronie dłużnika istnieje zobowiązanie.

W świetle powyższego Spółka stoi na stanowisku, ze dla celów wyliczenia wartości zadłużenia należy wziąć pod uwagę zobowiązania faktycznie istniejące na dzień zapłaty odsetek względem podmiotów określonych w art. 16 ust 1 pkt 60 ustawy. W sytuacji spłaty pożyczki w kwocie należności głównej przed dokonaniem spłaty odsetek od tej pożyczki, zobowiązanie z tytułu spłaconego kapitału pożyczki wygaśnie, co jest jednoznaczne z tym, że zobowiązanie przestanie istnieć. W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że spłacona kwota należności głównej pożyczki jako niespełniająca definicji zadłużenia na dzień zapłaty odsetek nie będzie podlegać uwzględnieniu przy obliczaniu wartości zadłużenia i odsetek podlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.

Konsekwentnie w przypadku, gdy zadłużenie Spółki wobec podmiotów wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy na dzień spłaty odsetek nie będzie przekraczało trzykrotności kapitału zakładowego, wówczas zdaniem Spółki w takim przypadku do spłaty odsetek nie będą miały zastosowania ograniczenia wynikające z ww. przepisu.

Jednocześnie Spółka wskazuje, że zgodnie z art. 351¹ ustawy Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze zm.) „strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie, ani zasadom współżycia społecznego”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowym z przychodami (tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia swoich przychodów), w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Co istotne również, muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu.

Koszty pożyczki, tj. naliczone odsetki od pożyczki, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ustalonym zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a lub art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 11 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Odsetki od pożyczki mogą więc zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dopiero w momencie ich faktycznej zapłaty lub kapitalizacji, jednak pod warunkiem, że nie zachodzą m.in. okoliczności, o których mowa przepisie art. 16 ust. 1 pkt 60 tej ustawy.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni.

Z brzmienia art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy wynika, że przepis ograniczający niedostateczną kapitalizację znajduje zastosowanie do odsetek od pożyczek (kredytów), udzielonych spółce przez określonych pożyczkodawców („pożyczkodawcy kwalifikowani”), jeżeli wartość zadłużenia spółki z jakiegokolwiek tytułu prawnego wobec grona "znaczących udziałowców”, osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego (akcyjnego) spółki - pożyczkobiorcy.

Na podstawie art. 16 ust. 6 cyt. ustawy wskaźnik 25% posiadanych przez udziałowców (akcjonariuszy) udziałów (akcji) w spółce, określa się na podstawie liczby praw głosu, jakie w związku z posiadanymi udziałami (akcjami) przysługują tym udziałowcom (akcjonariuszom).

Natomiast przez pożyczkę, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61 oraz w ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawych, rozumie się każdą umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy; przez pożyczkę tę rozumie się także emisję papierów wartościowych o charakterze dłużnym, depozyt nieprawidłowy lub lokatę (art. 16 ust. 7b).

Reasumując zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 60 cytowanej ustawy, do kosztów uzyskania przychodów nie można zaliczyć więc odsetek od pożyczek udzielanych przez „kwalifikowanych pożyczkodawców” jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec ww. „znaczących udziałowców” tej spółki osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki – w części w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek.

Z treści art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż „kwalifikowani pożyczkodawcy” zostali w ww. artykule zdefiniowani jako:

1.  udziałowiec (akcjonariusz) spółki pożyczkobiorcy, posiadający co najmniej 25% udziałów (akcji) tej spółki. Może to być zarówno osoba fizyczna jak i osoba prawna;
2.  co najmniej dwaj udziałowcy (akcjonariusze), posiadający łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w spółce pożyczkobiorcy.

Regulacje ograniczające niedostateczną kapitalizację znajdują zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której wartość zadłużenia spółki wobec grupy udziałowców (akcjonariuszy), zaliczonych do grona tzw. „znaczących udziałowców” osiągnie łącznie ustawowo określony wskaźnik, stanowiący równowartość trzykrotności wartości kapitału zakładowego (akcyjnego) (3:1), w dniu, w którym następuje wypłata odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez „kwalifikowanych pożyczkodawców”. Zaznaczyć należy również, iż krąg podmiotów branych pod uwagę przy określaniu wartości zadłużenia („znaczących udziałowców”) nie pokrywa się z podmiotami zaliczonymi do grona „kwalifikowanych pożyczkodawców”.

Z treści art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż „znaczący udziałowcy” zostali zdefiniowani jako:

1.  udziałowcy (akcjonariusze) tej spółki posiadający co najmniej 25% udziałów (akcji),
2.  inne podmioty posiadające co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza).

Oznacza to, że nie każdy „kwalifikowany pożyczkodawca” jest jednocześnie „znaczącym udziałowcem” spółki – dłużnika. Kwalifikowanymi pożyczkodawcami będą jedynie ci spośród „znaczących udziałowców”, którzy posiadają bezpośrednio co najmniej 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki – dłużnika. Zauważyć należy jednak, iż przepis art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie nakazuje w tym przypadku kumulacji wartości udziałów (akcji) posiadanych przez „znaczących udziałowców” jak ma to miejsce w przypadku ustalenia kręgu „kwalifikowanych pożyczkodawców”. Innymi słowy „znaczącymi udziałowcami” będą jedynie podmioty posiadające indywidualnie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w spółce – dłużniku lub inne podmioty posiadające indywidualnie co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca.

Przytoczone przepisy art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mają zastosowanie w przypadkach, kiedy zadłużenie spółki (pożyczkobiorcy) wobec podmiotów w tych przepisach wymienionych przekroczy pułap liczony w stosunku do wielkości kapitału zakładowego pożyczkobiorcy. W przepisach tych jest mowa o zadłużeniu, a nie o zadłużeniu z jakiegoś jednego tytułu.

Z tego też względu, jak słusznie wskazuje Spółka, przepisy te znajdują zastosowanie w przypadku wypłaty odsetek od pożyczek (kredytów), kiedy zadłużenie spółki z jakiegokolwiek tytułu wobec wspomnianych podmiotów powiązanych przekroczy odpowiedni poziom, określony na dzień zapłaty odsetek od pożyczki (kredytu). Zatem do kwoty zadłużenia należy zaliczyć zarówno zadłużenie z tytułu pożyczek, jak również wszelkie inne zadłużenia.

Innymi słowy w celu prawidłowego określenia stosunku, w jakim wartość zadłużenia spółki powinna pozostawać do wartości jej kapitału zakładowego, należy wziąć pod uwagę ogólną wartość zadłużenia spółki z jakiegokolwiek tytułu prawnego, łącznie wobec wszystkich podmiotów zaliczonych do wspomnianej wyżej grupy „znaczących udziałowców”, nie zaś tylko zadłużenie z tytułów, o których mowa w art. 16 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Co więcej, dla celów wyliczenia wartości zadłużenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ww. ustawy, należy wziąć pod uwagę jedynie faktycznie istniejące na dzień spłaty odsetek (tj. pozostające do uregulowania przez Spółkę w przyszłości) zobowiązania Wnioskodawcy wobec „znaczących udziałowców”.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że akcjonariusz Spółki posiadający ponad 25% akcji Spółki udzielił Wnioskodawcy pożyczki na podstawie stosownej umowy, a sama kwota udzielonej pożyczki przekracza trzykrotność wartości kapitału zakładowego Spółki. Środki pieniężne uzyskane przez Spółkę w formie pożyczki są wykorzystywane na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zgodnie z zapisami umowy, odsetki od zaciągniętej pożyczki są należne z upływem terminu płatności pożyczki. Ponadto, umowa stanowi, iż płatności z tytułu umowy pożyczki zaliczane są na poczet spłaty kapitału głównego lub odsetek od pożyczki w zależności od ustaleń dokonanych pomiędzy stronami umowy.

Odpowiadając zatem na pytanie Wnioskodawcy, wskazać należy, że w przypadku całkowitej spłaty kapitału zaciągniętej pożyczki przed spłatą odsetek od tej pożyczki, na dzień zapłaty odsetek zastosowanie mogą znaleźć przepisy o niedostatecznej kapitalizacji w sytuacji, jeżeli w dniu ich zapłaty wartość zadłużenia Spółki z jakiegokolwiek tytułu wobec określonych w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy podmiotów powiązanych osiągnie trzykrotność wartości kapitału zakładowego.

Jeżeli jednak, jak zakłada Wnioskodawca, w wyniku spłaty kapitału pożyczki w pierwszej kolejności, na dzień spłaty odsetek wartość zadłużenia (z jakiegokolwiek tytułu), nie przekroczy ww. pułapu, powyższy przepis nie znajdzie zastosowania.

Biorąc pod uwagę ww. uregulowania, zgodzić należy się z twierdzeniem Spółki, że:

*   dla celów wyliczenia wartości zadłużenia należy wziąć pod uwagę zobowiązania faktycznie istniejące na dzień zapłaty odsetek względem podmiotów określonych w art. 16 ust 1 pkt 60 ustawy;
*   w sytuacji spłaty pożyczki w kwocie należności głównej przed dokonaniem spłaty odsetek od tej pożyczki, zobowiązanie z tytułu spłaconego kapitału pożyczki wygaśnie, a związku z powyższym spłacona kwota należności głównej pożyczki jako niespełniająca definicji zadłużenia na dzień zapłaty odsetek nie będzie podlegać uwzględnieniu przy obliczaniu wartości zadłużenia i odsetek podlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów;
*   w przypadku, gdy zadłużenie Spółki wobec podmiotów wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy na dzień spłaty odsetek nie będzie przekraczało trzykrotności kapitału zakładowego, wówczas w takim przypadku do spłaty odsetek nie będą miały zastosowania ograniczenia wynikające z ww. przepisu.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, stanowisko Spółki, w świetle którego w przypadku gdy wartość zadłużenia Spółki wobec podmiotów wskazanych w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych na dzień zapłaty odsetek nie przekroczy trzykrotności kapitału zakładowego Spółki, wówczas nie znajdą zastosowania ograniczenia wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy, a spłacone odsetki będą mogły zostać w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki na zasadach ogólnych, odnoszących się do odsetek – uznać należy za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.