Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.277.2025.1.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-06
Teza: Prawo do odzyskania i odliczenia podatku VAT w związku z
realizacji zadania.
Słowa kluczowe: drogi
gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do odzyskania i odliczenia podatku VAT w związku z realizacji zadania pn.
    „...”.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jako
    jednostka samorządu terytorialnego wykonuje swoje zadania zgodnie z ustawą z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W szczególności zadania własne obejmujące
    sprawy, do których należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty m.in. w zakresie:
    ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz
    gospodarki wodnej, gminnych dróg, ulic, mostów, placów, parków oraz organizacji ruchu
    drogowego, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizację, utrzymania czystości i
    porządku, promocji gminy.
    W związku z nałożonymi na Gminę zadaniami, Gmina w 2023 roku złożyła wniosek pn. „...”
    do Urzędu Marszałkowskiego Województwa ... w ramach działania „...” w ramach
    poddziałania ,,Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową
    wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w
    oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–
    2020".
    Projekt otrzymał dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej, tj. z Europejskiego
    Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Wartość inwestycji opiewa na
    kwotę ... zł brutto. Wartości dofinansowania wynosi ... zł brutto. Termin realizacji to
    marzec – maj 2025 roku.
    Przedmiot realizacji operacji obejmuje odcinek drogi gminnej publicznej, ul. ... w
    miejscowości ..., gmina ..., powiat ... Przebudowa dotyczy odcinka drogi gminnej publicznej
    ..... Przebudowywana droga znajduje się na działce ewidencyjnej nr ..., obręb ..., jednostka
    ewidencyjna .... W wyniku realizacji robót budowlanych położona zostanie nowa warstwa
    bitumiczna na jezdni oraz wykonane zostaną po jednej stronie pobocza bitumiczne
    stanowiące poszerzenie jezdni asfaltowej oraz po drugiej stronie pobocza z kruszywa.
    Zaplanowana do realizacji o charakterze niekomercyjnym operacja będzie realizacją
    wyrażanych przez mieszkańców miejscowości potrzeb i oczekiwań w zakresie rozwoju
    miejscowości i niwelowaniu różnic w zakresie dostępności infrastruktury drogowej
    pomiędzy sołectwami Gminy. Taka potrzeba niejednokrotnie była zgłaszana do władz
    gminnych za pośrednictwem Rady Sołeckiej i bezpośrednio przez mieszkańców w trakcie
    zebrań sołeckich. Inwestycja będzie realizowana na terenach zagospodarowanych, na
    których znajduje się droga gminna publiczna ul. ... w .... Po zrealizowaniu operacji
    charakter terenu inwestycji nie zostanie zmieniony. Będzie on nadal ogólnodostępny i
    niekomercyjny oraz będzie służył wszystkim mieszkańcom bez względu na wiek, płeć czy
    też przynależność do grupy społecznej. Realizacja zakresu operacji pozwoli na stworzenie
    bezpiecznej ogólnodostępnej infrastruktury drogowej sprzyjającej podniesieniu
    bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego. W taki to m.in. sposób operacja służyć
    będzie zaspokajaniu potrzeb społeczności lokalnej.
    Wytworzona infrastruktura będzie służyła osobom indywidualnym, w tym rodzinom z
    dziećmi, korzystającym z przebudowanej infrastruktury drogowej. Bezpośrednie
    sąsiedztwo szlaków rowerowych powodować będzie, iż ważną grupę odbiorców będą
    również stanowili turyści korzystający z ww. szlaków przejeżdżający przez miejscowość -
    stąd dbałość o bezpieczeństwo, estetykę i funkcjonalność zagospodarowanej przestrzeni,
    a tym samym dbałość o promocję Gminy. Reasumując realizacja przedmiotowej operacji
    inwestycyjnej ma na celu poprawę warunków życia społeczności lokalnej poprzez
    zwiększenie bezpieczeństwa niechronionych uczestników ruchu drogowego.

    Intencją Gminy jest, aby powstała w ramach ww. projektu infrastruktura była
    ogólnodostępna. Gmina nie ma zamiaru i nie będzie pobierała żadnych opłat za
    korzystanie z przebudowanej infrastruktury drogowej, w tym w szczególności opłat
    pobieranych na podstawie umów cywilnoprawnych, które podlegałyby opodatkowaniu
    podatkiem VAT. W związku z powyższym powstała infrastruktura będzie wykorzystywana
    przez Gminę do czynności niepodlegających podatkowi VAT, a po zakończeniu realizacji
    projektu będzie własnością Gminy. Infrastruktura ta nie zostanie przekazana przez Gminę
    żadnemu innemu podmiotowi – ani jej jednostkom organizacyjnym, ani podmiotom
    zewnętrznym. A zatem przebudowana infrastruktura drogowa pozostanie własnością
    Gminy i będzie stanowić jej środek trwały.
    Wydatki na inwestycję będą udokumentowane wystawionymi przez wykonawców
    fakturami na Wnioskodawcę z wykazanymi na nich kwotami podatku naliczonego. Towary
    i usługi nabywane przez Gminę (czynnego podatnika VAT) w ramach ponoszonych
    wydatków związanych z przedmiotową inwestycją nie mają związku z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych. Gmina jako beneficjent środków unijnych zaliczyła podatek
    VAT do kosztów kwalifikowanych projektu.
    Zgodnie z wytycznymi Urzędu Marszałkowskiego, jeżeli wnioskodawca zalicza podatek VAT
    do kosztów kwalifikowanych projektu powinien wystąpić do właściwego organu
    podatkowego o wydanie indywidualnej interpretacji w sprawie braku możliwości
    odzyskania podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu.

## Pytanie

Czy Gminie przysługuje prawo do odzyskania podatku VAT i odliczenia VAT naliczonego,
    udokumentowanego fakturami VAT dotyczącymi poniesionych wydatków inwestycyjnych
    w ramach realizacji zadania pn. „...”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie może odzyskać podatku VAT i nie przysługuje jej
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczanego wynikającego
    z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją
    przedmiotowego zadania inwestycyjnego.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług.
    Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której
    mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jest w okresie rozliczeniowym
    wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty
    podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie
    stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT
    czynni, zgodnie z art. 96 ustawy o podatku od towarów i usług, z wyłączeniem
    przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są

    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku
    od towarów i usług, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Należy zauważyć, że
    w myśl art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 r. s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa
    publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy
    publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują
    takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji,
    gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
    konkurencji.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t.j.Dz. U. z 2024 r., poz. 1465, z późn. zm.), Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu
    własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o
    samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o
    znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 i 18 ww. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty
    należy do zadań własnych gminy, w szczególności zadania własne - w odniesieniu do
    przedmiotowej inwestycji - obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz
    organizacji ruchu drogowego oraz promocji gminy.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i

    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych), gdyż tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Biorąc pod uwagę fakt, iż budowa przedmiotowej infrastruktury odbywa się w ramach
    władztwa publicznego a Wnioskodawca, realizując to zadanie, działa jako organ
    administracji publicznej, Gmina stoi na stanowisku, iż ponosząc wydatki na przebudowę
    drogi gminnej nie nabywa towarów/usług do działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie działa w charakterze podatnika VAT w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 tej ustawy. Gmina realizując zadanie inwestycyjne pn. „...” nie działa w
    charakterze podatnika VAT, lecz działa w zakresie realizacji zadań własnych Gminy
    polegających na zaspokajaniu potrzeb mieszkańców, a efekty realizacji inwestycji nie będą
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W
    konsekwencji, Gmina nie nabywa prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego zadania inwestycyjnego, jak
    również Gmina nie ma prawa do zwrotu podatku VAT zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Według art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika
    określone zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku
    ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających
    temu podatkowi.

    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    W świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej
    bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich
    transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    320 ze zm.):

      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
      kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
      wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Jak wynika z art. 7 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po
      zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Jak wynika z art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich – zarząd województwa;
      3) powiatowych – zarząd powiatu;
      4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    Na podstawie art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi,
      budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów
      drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa
      drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
    W myśl art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych,
      robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa,
    przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi
    należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga.
    Działania zarządców dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez te jednostki władztwa
    publicznoprawnego.

    Jak już wskazałem wcześniej, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).
    Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że w przypadku udostępniania dróg
    publicznych ogółowi użytkowników, Państwa Gmina nie użytkuje ich do działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i tym samym w powyższym zakresie
    Państwa Gmina nie działa jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W
    konsekwencji, powyższa czynność jest wyłączona z systemu podatku VAT i z tego względu
    stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W omawianych okolicznościach sprawy nie będzie więc występował związek przyczynowo-
    skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia podatku związanego z Państwa
    wydatkami. Będą Państwo bowiem ponosić wydatki związane z przebudową drogi
    gminnej, która służy realizacji zadań publicznych.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy,
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej
    sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak Państwo wskazali – towary i usługi
    nabywane przez Gminę w ramach ponoszonych wydatków związanych z przedmiotową
    inwestycją nie mają związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Powstała w
    ramach ww. projektu infrastruktura była ogólnodostępna. Gmina nie ma zamiaru i nie
    będzie pobierała żadnych opłat za korzystanie z przebudowanej infrastruktury drogowej,
    w tym w szczególności opłat pobieranych na podstawie umów cywilnoprawnych, które
    podlegałyby opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym powstała
    infrastruktura będzie wykorzystywana przez Gminę do czynności niepodlegających
    podatkowi VAT, a po zakończeniu realizacji projektu będzie własnością Gminy. Zatem, nie
    mają Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją ww.
    inwestycji. Z tego tytułu nie przysługuje Państwu prawo do zwrotu różnicy podatku, o
    której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
    W związku z realizacją ww. inwestycji nie mają Państwo również możliwości uzyskania
    zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów
    z 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku
    naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 1008 ze zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest
    pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca
    wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4
    ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej
    podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ nie spełniają
    Państwo tego warunku, nie mają Państwo możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT
    na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.
    Zatem, nie mają Państwo możliwości odzyskania i odliczenia podatku naliczonego w
    związku z realizacją inwestycji pn. „...”, ponieważ efekty zrealizowanej inwestycji nie są
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie
    są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania
    wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają
    bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i
    przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie
    pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem
    kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zająłem stanowiska w tej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.