Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-322/08-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-07-10
Teza: Dokumentowanie czynności wykonywanych przez Starostwo Powiatowe (sprzedaż kopii map, wykonywanie wypisów i wyrysów, wydawanie dokumentów komunikacyjnych tj. dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego i tablic rejestracyjnych pojazdów).
Słowa kluczowe: dokumentacja; geodezja; komunikacja; opodatkowanie; organ-organ władzy publicznej; podatnik; zadania-zadania publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Starostwa Powiatowego, przedstawione we wniosku z dnia 9 kwietnia 2008 r. (data wpływu 10 kwiecień 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania czynności niepodlegających podatkowi VAT, świadczonych przez organ władzy publicznej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania czynności niepodlegających podatkowi VAT, świadczonych przez organ władzy publicznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 14 maja 2004 r. Wnioskodawca zwrócił się z pismem do Urzędu Skarbowego w Ś. z zapytaniem, czy czynności polegające na sprzedaży kopii map z zasobu geodezyjnego, udzielanie ustnych informacji, wykonywanie wypisów i wyrysów, obsługa zgłoszeń prac geodezyjnych, to czynności realizowane przez organ władzy publicznej i jako takie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie ujmuje się ich w ewidencji sprzedaży. W dniu 26 maja 2004 r. Zainteresowany otrzymał potwierdzenie swojego stanowiska pismem Nr PP/44/KO/417/2004. W dniu 6 stycznia 2006 r. Wnioskodawca ponownie zwrócił się z pismem do Urzędu Skarbowego z kolejnym zapytaniem, czy czynności polegające na wydawaniu dokumentów komunikacyjnych: dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego i tablic rejestracyjnych pojazdów to czynności realizowane przez organ władzy publicznej i jako takie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług). W postanowieniu z dnia 30 stycznia 2006 r. Nr PP/443/P/1/06 Urząd Skarbowy stwierdził, że stanowisko Zainteresowanego jest prawidłowe podnosząc jednocześnie, że czynności niepodlegające opodatkowaniu nie mogą być dokumentowane wystawioną fakturą VAT.

Stawki za czynności geodezyjne wynikają z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielenie informacji, a także za wykonanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. z 19 marca 2004 r. Nr 37, poz. 333), a stawki opłat komunikacyjnych z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2004 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości opłat za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego i tablic (tablicy) rejestracyjnych pojazdów (Dz. U. z 28 września 2004 r. Nr 211, poz. 2148).

Biorąc pod uwagę powyższe interpretacje, Wnioskodawca całkowicie zaprzestał wydawania potwierdzenia w postaci faktur VAT za dokonane czynności geodezyjne i komunikacyjne. Dla klienta jedynym dokumentem potwierdzającym dokonanie czynności jest „dowód wpłaty” opłaty na konto Zainteresowanego, ale niektórzy klienci żądają wystawiania faktury lub rachunku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca jako czynny podatnik podatku od towarów i usług jest zobowiązany do wystawiania wyłącznie faktur VAT, a tym samym nie może jednocześnie wystawiać „rachunków”?
2.  Czy ma on prawo, czy obowiązek wystawiania faktur VAT za czynności niepodlegające podatkowi VAT, określając w tym dokumencie stawkę „nie podlega” i równocześnie nie ewidencjonować sprzedaży tak udokumentowanej?
3.  Czy prawidłowe jest stanowisko o odmowie wydawania faktur i rachunków za czynności nie podlegające podatkowi VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1 Zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług jest zobowiązany do wystawiania tylko faktur VAT i nie ma prawa zamiennie wystawiania rachunków (które to, przepisy dopuszczają tylko dla podatników niebędących jeszcze płatnikami VAT).

Ad. 2 Czynności nie podlegające podatkowi VAT – na które stawki opłat zostały określone w rozporządzeniach ministrów, należy traktować jako opłaty (podobnie jak opłata sądowa czy opłata skarbowa) i jedynym dokumentem potwierdzającym wykonanie czynności jest „dowód wpłaty”. Jest to dokument wystarczający dla klienta np. do rozliczenia finansowo-księgowego tej czynności w swojej firmie.

Ad. 3 Wystawianie dodatkowych dokumentów w przypadkach, kiedy czynności nie podlegają podatkowi VAT i nie podlegają ewidencji sprzedaży VAT jest zbędne i należy zmienić dotychczasowe praktykę dostosowując ją do obowiązujących przepisów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Od zasady tej ustawa przewiduje jednak pewne wyjątki. Według art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Biorąc pod uwagę, że starosta jest organem władzy publicznej realizującym zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa – nie jest więc w odniesieniu do tych czynności podatnikiem VAT, o czym stanowi powyższy artykuł.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Wnioskodawca wskazał we wniosku, że wykonywane przez niego czynności, jako przez organ władzy publicznej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Starostwo Powiatowe nie ma zatem obowiązku dokumentowania tych czynności fakturami, o których mowa w art. 106 ust. 1 ustawy.

Wnioskodawca dla udokumentowania przedmiotowych czynności może być natomiast zobowiązany do wystawienia rachunków, o których mowa w art. 87-88 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Będzie to miało miejsce wówczas, gdy z żądaniem takim wystąpi podmiot wnoszący opłatę. Powyższe wynika z art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi. Podatnik nie ma obowiązku wystawienia rachunku, jeżeli żądanie zostało zgłoszone po upływie 3 miesięcy od dnia wydania towaru lub wykonania usługi – art. 87 § 4 Ordynacji podatkowej.

Starostwo nie ma również obowiązku ujmowania czynności, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w ewidencji sprzedaży oraz w deklaracji VAT-7. Zgodnie bowiem z art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 – dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej. Wzór deklaracji określony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 19 września 2005 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 185, poz. 1545) nie przewiduje pozycji przeznaczonej na ujmowanie sprzedaży, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju, brak jest zatem również podstaw do żądania wykazywania tych wartości w prowadzonej ewidencji sprzedaży.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.