Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.462.2021.14.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-16
Teza: Wydatek związany z nabyciem w 2020 r. Kontenerów jest
kosztem kwalifikującym się do objęcia wsparciem na nowe
inwestycje w rozumieniu § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia WNI.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
koszt-koszty kwalifikowane
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2021 r., wpłynął Państwa wniosek wspólny z 6 września 2021 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - wpłacając dodatkową opłatę 13
    grudnia r. oraz pismem z 15 grudnia 2021 r. (wpływ 20 grudnia 2021 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    (...)
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki komandytowej S. spółka
    z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.k. z siedzibą w B. (dalej; „Spółka”, „Inwestor” lub
    „Wnioskodawca”). Spółka powstała z przekształcenia spółki cywilnej (dalej: „S.C.”), na
    podstawie uchwały wspólników z dnia 29 maja 2020 r. (Rep. ...). Wspólnikami spółki są M.
    S., L. S., W. S. (dalej: „Wspólnicy”) oraz spółka S. Sp. z o.o. (dalej: „S. Spółka z o.o.”).
    Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a dochód Spółki do 31 kwietnia 2021 r. był
    opodatkowany na poziomie Wspólników w oparciu o przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm.,
    dalej: „ustawa o PIT”) oraz ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123, dalej:
    „Ustawa Nowelizująca”), Spółka podjęła decyzję o odroczeniu zastosowania przepisów
    Ustawy Nowelizującej (w zakresie dotyczącym objęcia spółek komandytowych podatkiem
    dochodowym od osób prawnych) do 1 maja 2021 r. Tym samym, zgodnie z Ustawą
    Nowelizującą, Wnioskodawca stał się podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych z dniem 1 maja 2021 r. Zgodnie z obecnie obowiązującym art. 1 ust. 3 pkt 1
    ustawy o CIT przepisy tej ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych
    mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca (...).
    Inwestor w ramach prowadzonej działalności na bieżąco analizuje trendy oraz działania
    konkurencji na rynku. W związku z planami rozwoju, Wnioskodawca zdecydował się na
    zrealizowanie projektu inwestycyjnego na terenie województwa (...) (dalej: „Projekt”,
    „Inwestycja”). Celem Inwestycji jest zwiększenie zdolności produkcyjnych Spółki poprzez
    rozbudowę i modernizację istniejących środków trwałych, zakup maszyn i urządzeń, zakup
    działki oraz budowę / modernizację hali i biurowca.

    W związku z planowaną Inwestycją, Wspólnicy S C. dnia 28 listopada 2019 r. wystąpili do
    zarządzającego Specjalną Strefą Ekonomiczną (dalej: „SSE”) z wnioskiem o wydanie decyzji
    o wsparciu (dalej: „Decyzja o wsparciu”), wydawanej zgodnie z przepisami ustawy z dnia
    10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1752, dalej:
    „UWNI”). Dnia (...) 2019 r. na rzecz Wspólników została wydana Decyzja o wsparciu
    Inwestycji (nr ...).
    Na mocy decyzji nr (...) z (...) 2021 r. dokonano zmiany Decyzji o wsparciu w zakresie
    lokalizacji, na której będzie realizowana Inwestycja, uzupełniając Projekt o dodatkowy
    grunt, na którym Spółka planuje podjąć działania w ramach Inwestycji. Ponadto, na
    podstawie ww. decyzji, zgodnie z art. 551 § 2 w zw. z art. 553 § 2 ustawy z dnia 15 września
    2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.) Spółka została
    uznana, jako kontynuator wszelkich praw i obowiązków S C. w tym, w zakresie
    wynikającym Decyzji o wsparciu.
    Inwestycja jest realizowana w ramach jednego przedsiębiorstwa (zakładu), pomimo
    rozmieszczenia poszczególnych nakładów na Inwestycję na trzech różnych działkach.
    Spółka w ramach realizowanego Projektu ponosi zatem koszty na realizację Inwestycji
    (dalej: „koszty kwalifikowane”) w oparciu o przepisy UWNI, jednocześnie prowadząc
    działalność z użyciem już posiadanych zasobów. Zwiększanie zdolności produkcyjnych
    odbywa się stopniowo, a Inwestor do chwili obecnej nie wyczerpał limitu ustalonego w
    Decyzji o wsparciu.
    Powierzchnia hali dedykowanej bezpośrednio do użytkowania na cele produkcyjne w ww.
                  2lokalizacji wynosi 1900 m. Dodatkowo, Spółka na tym terenie dysponuje
                              2pomieszczeniami socjalnymi o powierzchni 60 m, placem magazynowym o powierzchni
      2  2150 m, placem magazynowym pod halą namiotową o powierzchni 2150 m oraz
                              2pomieszczeniami biurowymi o powierzchni 95 m. Pomieszczenia biurowe dla
    pracowników handlowych są usytuowane w oddzielnym budynku. Natomiast pracownicy
    nadzoru produkcyjnego nie dysponują wystarczającymi zasobami lokalowymi
    umożliwiającymi efektywną, bezpośrednią kontrolę i zarządzanie procesem produkcji.
    Brak możliwości udostępnienia dodatkowych stanowisk roboczych czy niezbędnych
    narzędzi produkcyjnych dla pracowników Spółki znacząco ogranicza możliwości
    produkcyjne zakładu.
    Z tych względów, Spółka zdecydowała się w 2020 roku ponieść wydatki na nabycie i
    montaż dwóch kontenerów stanowiących jeden środek trwały, przyjęty do użytkowania i
    wykazany w roku 2020 w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych. Kontenery służą do magazynowania m.in. narzędzi i mierników niezbędnych do
    produkcji i wraz z częścią biurowo-socjalną, stanowią stanowisko pracy przeznaczone do
    wykonywania zadań przez kierowników produkcji i antykorozji (dalej: „Kontenery”).
    Kontenery pozostają w funkcjonalnym i lokalizacyjnym związku z działalnością
    prowadzoną przez Spółkę oraz mają bezpośredni wpływ na proces produkcji
    przedsiębiorstwa. Spółka umieściła dodatkowe Kontenery dedykowane bezpośrednio do
    działu produkcji na terenie hali produkcyjnej. Kontenery zostały umieszczone w zakładzie
    produkcyjnym zlokalizowanym przy ul. (...), dla których prowadzone są księgi wieczyste o
    następujących numerach (...) oraz (...).
    Kontenery przeznaczone są dla pracowników wyższego szczebla, związanych z technologią
    produkcji. W ramach wykonywanych obowiązków, pracownicy zarządzający procesem
    produkcji (Kierownik Działu Produkcji oraz Kierownik Działu Antykorozji) zajmują się m.in.
    gospodarowaniem sprzętem i materiałami, kontrolą zapotrzebowania na surowce,
    terminowym wykonywaniem przeglądów maszyn, czy też wdrażaniem pomysłów
    usprawniających proces produkcji. Pracownicy Ci ponoszą odpowiedzialność za realizację
    zleceń produkcyjnych, jak również zarządzanie całym zespołem pracowników.

    Prowadzona przez Spółkę polityka rozwojowa dąży do stałego zwiększenia mocy
    produkcyjnych, poszerzenia grona klientów i wejścia na inne rynki, powodując
    konieczność rozbudowy posiadanych zasobów produkcyjnych, wraz z powierzchnią
    biurową dla specjalistów z zakresu zarządzania procesem produkcji. Pomimo, iż
    przychody Spółki uległy zmniejszeniu ze względu na pandemię wirusa COVID-19, Spółka
    nie zaniechała swojej strategii rozwojowej i w dalszym ciągu ponosi nakłady na Inwestycję,
    realizując zakładane cele na przyszłe lata, w tym wzrost zatrudnienia i zwiększenie oraz
    dywersyfikację produkcji.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Intencją Spółki i zainteresowanych - wspólników, tj. L. S., M. S., W. S. oraz S. Sp. z o.o. (dalej
    łącznie, jako: „Zainteresowani”) jest uzyskanie rozstrzygnięcia w kwestii możliwości
    zaliczenia wydatków związanych z nabyciem w 2020 r. (zaistniały stan faktyczny)
    kontenerów do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje
    zgodnie z przepisami w brzmieniu obwiązującym do 30 kwietnia 2021 r., w czasie, gdy
    podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych byli L. S., M. S., W. S. (dalej:
    „Wspólnicy”) oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych była S. Sp. z o.o.
    (dalej: „S. Spółka z o.o.”) tj. do momentu uzyskania przez Spółkę statusu podatnika CIT.
    Z zastosowaniem przepisów, odpowiednio:
    a) art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
      fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”), w przypadku
      Wspólników oraz
    b) art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
      prawnych (t. j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), przypadku
      S. Spółka z o.o. - proporcjonalnie do wysokości posiadanego przez Wspólników i
      Spółkę z o.o. udziału w zysku w Spółce komandytowej.
    Ponadto, Wniosek dotyczy również stanu przyszłego, obejmującego uwzględnianie
    kosztów nabycia kontenerów w limicie pomocy publicznej do celów rozliczenia zwolnienia
    z podatku dochodowego przez Spółkę, zgodnie z przepisami ustawy o CIT mającymi
    zastosowanie od 1 maja 2021 r.
    W konstatacji wskazać należy, że koszt nabycia kontenerów został rozpoznany przez
    Wspólników i S. Spółka z o.o. po dokonaniu nabycia kontenerów i zaliczeniu ich do
    ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, tj. w październiku 2020
    r., w myśl § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w
    sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych
    inwestycji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1713, dalej: „Rozporządzenie WNI”).
    W ramach uzupełnienia Wniosku i przedstawienia własnego stanowiska w przedmiotowej
    sprawie Wnioskodawca zmienia pierwotnie zadane pytanie, uzupełniając jego zakres
    zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym
    Pytanie (ostatecznie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy wydatek związany z nabyciem w 2020 r. Kontenerów jest kosztem kwalifikującym się
    do objęcia wsparciem na nowe inwestycje w rozumieniu § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia
    WNI, wchodzącym w limit zwolnienia podatkowego dostępnego dla Wspólnika (Spółki z o.
    o.) (do 30 kwietnia 2021 r.) i Spółki komandytowej (od 1 maja 2021 r.) na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT? (część pytania w odniesieniu do Zainteresowanego będącego
    stroną postępowania oraz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania
    (Wspólnika), tj. podatników podatku dochodowego od osób prawnych)?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie (ostatecznie przeformułowane w uzupełnieniu
    wniosku).

    Zdaniem Zainteresowanych, koszt związany z nabyciem Kontenerów w 2020 r. może być
    rozpoznany przez Zainteresowanych, jako koszt kwalifikujący się do objęcia wsparciem na
    nowe inwestycje w rozumieniu § 8 Rozporządzenia WNI, wchodzący w limit dostępnego
    Spółce komandytowej zwolnienia podatkowego w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 3 UWNI, wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie
    zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
    przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody
    podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d ustawy o CIT, uzyskane z działalności gospodarczej
    określonej w Decyzji o wsparciu, określającej okres jej obowiązywania, przedmiot
    działalności gospodarczej oraz warunki, jakie podatnik jest zobowiązany spełnić. Przy
    czym, wysokość pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego CIT
    ustala się na podstawie mapy pomocy regionalnej (stanowiącą % kosztów kwalifikujących
    się do objęcia pomocą regionalną), zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Na mocy art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, zwolnienia podatkowe, o których mowa powyżej
    przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej lub na terenie
    określonym w Decyzji o wsparciu.
    W rozumieniu powyższych przepisów, za pomoc publiczną udzielaną przedsiębiorcy
    prowadzącemu działalność gospodarczą określoną w Decyzji o wsparciu, uznaje się
    niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego z
    działalności gospodarczej objętej wsparciem. Zwolnienie z podatku dochodowego
    przysługuje do limitu określonego w Decyzji o wsparciu.
    Wysokość pomocy publicznej jest obliczana według zasad wynikających z § 5
    Rozporządzenia WNI. Zgodnie z § 5 Rozporządzenia WNI, maksymalna dopuszczalna
    wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z
    tytułu kosztów nowej inwestycji jest liczona, jako iloczyn maksymalnej intensywności
    pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia
    pomocą określonych w § 8 ust. 1 Rozporządzenia WNI. Koszty kwalifikowane nie mogą być
    wyższe niż maksymalne koszty kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7 ww.
    rozporządzenia.
    O tym, jakie wydatki mogą stanowić wyżej wspomniane koszty kwalifikujące się do objęcia
    wsparciem na nowe inwestycje stanowi natomiast § 8 ust. 1 Rozporządzenia WNI.
    Do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty
    będące:
      1. kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
      2. ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod
      warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku
      podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych,
      3. kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
      4. ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
      technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej
      wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
      5. kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,

      6. ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy.
      - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
        jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w
        okresie ważności Decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.
    Ponadto, w dotychczasowej praktyce podatkowej wykształcona została linia
    interpretacyjna, według której, wydatek poniesiony przez przedsiębiorcę będzie stanowił
    koszt kwalifikowany pod warunkiem spełnienia (łącznie) następujących warunków:
      1. musi być związany (funkcjonalnie) z nową inwestycją;
      2. musi zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu i w trakcie jej
      obowiązywania (po jej wydaniu i przed określonym w niej terminem zakończenia
      inwestycji);
      3. ponoszone wydatki muszą być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych,
      pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników
      majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych.
    Powyższe potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 23 czerwca 2021 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.411.2021.1.RR oraz
    interpretacja z 6 czerwca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.127.2019.2.MO.
    Stąd, przyjmuje się, że wszystkie wydatki wskazane w § 8 ust. 1 Rozporządzenia WNI są
    kosztami kwalifikowanymi, jeżeli spełniają wszystkie wskazane wyżej warunki.
    Co ważne, poniesione wydatki powinny być związane z nową inwestycją w rozumieniu art.
    2 pkt 1 UWNI. W myśl przywołanego przepisu, nową inwestycją może być: inwestycja w
    rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem
    nowego przedsiębiorstwa, zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego
    przedsiębiorstwa, dywersyfikacja produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie
    produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie lub zasadnicza zmianą
    dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa.
    W zakresie spełnienia przesłanki wskazanej w pkt 1 ww. warunków należy wskazać, że
    Spółka komandytowa nabyła Kontenery i umiejscowiła je bezpośrednio na hali
    produkcyjnej. Zakupione Kontenery są wykorzystywane do prowadzenia działalności
    objętej Decyzją o wsparciu wydaną na rzecz Spółki komandytowej i udostępniane
    pracownikom nadzoru produkcyjnego, zajmującym się zarządzaniem i kontrolą
    poszczególnych etapów produkcji (Kierownik Działu Produkcji, Kierownik Działu
    Antykorozji).
    Jak już wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego), wskazani pracownicy pełnią funkcje nadzorcze, związane z gospodarowaniem
    sprzętem i materiałami oraz wykonują czynności związane z kontrolą nad optymalnym
    zapotrzebowaniem na surowce, terminowym wykonywaniem przeglądów maszyn oraz
    wdrażaniem pomysłów usprawniających proces produkcji. Zakres zadań wykonywanych
    na stanowiskach zarządczych obejmuje zatem odpowiedzialność za realizację zleceń
    produkcyjnych, jak również zarządzanie całym zespołem pracowników.
    Wytworzenie docelowego produktu końcowego nie może odbywać się bez zaangażowania
    specjalistów i inżynierów, którzy wykorzystują zasoby biurowe do zarządzania produkcją,
    bowiem wówczas Spółka komandytowa nie realizowałaby celów strategicznych podjętej
    Inwestycji. Dlatego tak istotnym jest, aby wysoko wykwalifikowani pracownicy
    zaangażowani w Projekt i kontrolujący przebieg procesu produkcji nie wykonywali swoich

    obowiązków poza terenem hali produkcyjnej. Zainteresowani są zatem zmuszeni do
    ciągłego rozbudowywania posiadanej infrastruktury produkcyjnej (w tym przeznaczonej
    na miejsce pracy dla pracowników wyższego szczebla związanych z produkcją)
    umożliwiając im prace nad dywersyfikacją i usprawnieniem procesu produkcji w ramach
    Inwestycji. Z tego względu, dodatkowa przestrzeń w postaci nabytych przez Spółkę
    komandytową Kontenerów dla wyspecjalizowanej kadry jest ściśle związana z realizowaną
    Inwestycją i służy maksymalizacji efektywności produkcji realizowanej w ramach Inwestycji
    oraz usprawnieniu zarządzania całym procesem.
    Zainteresowani nadmieniają, że funkcja biurowo-socjalna Kontenerów przeznaczonych dla
    pracowników nadzoru produkcyjnego, nie stanowi, że Kontenery te będą wykorzystywane
    w celach administracyjnych. Główną funkcją Kontenerów jest zapewnienie odpowiedniego
    stanowiska pracy wysoko wykwalifikowanej kadrze produkcyjnej, aby zapewnić realizację
    ich zadań w odpowiednich warunkach. Stąd, w ocenie Spółki komandytowej, zakup
    Kontenerów jest ściśle związany z planem zwiększenia efektywności produkcji i realizacją
    celu Inwestycji. Podobne stanowisko, zostało zaprezentowane m.in. w interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 lipca 2020 r., sygn. 0114-KDIP2-
    1.4010.141.2020.1.KS, w której organ podatkowy uznał m.in., że koszty wyposażenia
    biurowego stanowiące wyposażenie laboratorium również mogą zostać uznane za koszty
    kwalifikowane nowej inwestycji, albowiem ich wytworzenie wywierać będzie wpływ na
    proces produkcji w nowej inwestycji.
    Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności składające się na proces produkcji oraz
    charakter podejmowanej Inwestycji, w ocenie Zainteresowanych, zakup Kontenerów
    stanowi koszt kwalifikujący się objęciem ulgą na nowe inwestycje, gdyż:
      - są ściśle związane z realizowaną Inwestycją i wchodzą w skład ciągu produkcyjnego,
      - znajdują się na terenie Inwestycji określonej w Decyzji o wparciu i zostały poniesione
      w trakcie jej obowiązywania,
      - zostały zaliczone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
      prawnych, jako kompletne i zdatne do użytku.
    Tym samym, Spółka komandytowa może zakwalifikować koszty nabycia Kontenerów
    biurowych jako kwalifikujące się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje - w rozumieniu
    § 8 Rozporządzenia WNI - mieszczące się w limicie przysługującego Spółce komandytowej
    zwolnienia z podatku, na podstawie wskazanych przez Zainteresowaną powyżej przepisów
    ustawy o CIT.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku przy zmianie pierwotnie zadanego pytania wskazano,
    że: Zdaniem Wnioskodawcy, koszt związany z nabyciem Kontenerów w 2020 r. może być
    rozpoznany przez Wspólników i Spółkę z o.o., jako koszt kwalifikujący się do objęcia
    wsparciem na nowe inwestycje w rozumieniu § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia WNI,
    wchodzącym w limit zwolnienia podatkowego przysługującego Spółce z o.o. i Spółce, w
    myśl art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30
    kwietnia 2021 r. - proporcjonalnie do posiadanego udziału w Spółce komandytowej.
    Jednocześnie, limit zwolnienia przysługujący Spółce komandytowej po uzyskaniu przez nią
    statusu podatnika CIT, tj. od 1 maja 2021 r., będzie rozliczany zgodnie z ustawą o CIT w
    związku ze zmianą stanu prawnego wprowadzonego ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o
    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku doch
    odowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz, niektórych innych ustaw (Dz.
    U. z 2020 r. poz. 2123).
    Interpretacja indywidualna

    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 31 grudnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    Znak: 0111-KDIB1-3.4010.462.2021.4.IZ, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie
    uznania za koszty kwalifikowane nowej inwestycji wydatków poniesionych przez Spółkę
    komandytową na nabycie dwóch kontenerów:
    - służących do magazynowania m.in. narzędzi i mierników niezbędnych do produkcji,
      stanowiących stanowisko pracy przeznaczone do wykonywania zadań przez
      kierowników produkcji i antykorozji, za prawidłowe,
    - służących jako część biurowo-socjalna, za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 14 stycznia 2022 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    14 lutego 2022 r. złożyli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. o uchylenie
    Interpretacji Indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 grudnia 2021 r.,
    sygn. 0111-KDIB1-3.4010.462.2021.4.IZ UNP: 1535842 w części, w jakiej Organ uznał
    stanowisko Zainteresowanych za nieprawidłowe.
    Nadto, na podstawie przepisu art. 200 PPSA wnieśli Państwo o zasądzenie kosztów
    postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w
    postępowaniu sądowo - administracyjnym.
    Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 16 marca 2022 r. Znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.462.2021.5.IZ.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił skarżoną interpretację - wyrokiem z
    10 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Bd 185/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - wyrokiem z 7 marca 2025 r. sygn. akt II FSK
    890/22 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 7 marca 2025 r. i
    wpłynął do mnie 16 lipca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      ww. wyrokach;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
      ustalenia, czy wydatek związany z nabyciem w 2020 r. Kontenerów jest kosztem
      kwalifikującym się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje w rozumieniu § 8 ust. 1

      pkt 2 Rozporządzenia WNI, wchodzącym w limit zwolnienia podatkowego dostępnego
      dla Wspólnika (Spółki z o.o.) (do 30 kwietnia 2021 r.) i Spółki komandytowej (od 1 maja
      2021 r.) na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT - jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 2 i art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15
    września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm., dalej „k.
    s.h.”),
      spółka komandytowa jest osobową spółką prawa handlowego.
    Zauważyć trzeba, że na gruncie prawnym obowiązującym do końca 2020 r. spółka
    komandytowa nie była samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej
    spółki nie stanowiły odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegały
    natomiast dochody poszczególnych wspólników tej spółki.
    Na mocy art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123; dalej:
    „Ustawa nowelizująca”) przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze. zm., dalej: „ustawa o CIT”) mają, co do
    zasady, zastosowanie również do spółek komandytowych.
    Zgodnie ze znowelizowanym brzmieniem art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, przepisy ustawy
    mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych
    mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W związku z powyższym uległa również zmianie definicja spółki, przez którą, od dnia 1
    stycznia 2021 r. zgodnie z art. 4a pkt 21 lit. c ustawy o CIT, należy również rozumieć,
    spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Ustawodawca przewidział jednak odstępstwo od tej zasady. Zgodnie bowiem z art. 12 ust.
    1 Ustawy nowelizującej, w przypadku spółek komandytowych oraz spółek jawnych, które z
    dniem 1 stycznia 2021 r. uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób
    prawnych, oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób
    prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i
    poniesionych kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, w tym z tytułu objęcia
    (nabycia) i zbycia udziałów tej spółki, wystąpienia z tej spółki lub jej likwidacji, przepisy
    ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się
    począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r., z zastrzeżeniem ust. 2.
    Jak wynika z art. 12 ust. 2 Ustawy nowelizującej, spółka komandytowa może postanowić,
    że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
    stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej
    spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka komandytowa
    uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021
    r.
    Tym samym, z dniem 1 stycznia 2021 r. lub 1 maja 2021 r. spółki komandytowe stały się
    odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Tym
    samym, spółka komandytowa przestała być spółką transparentną podatkowo. W
    konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę komandytową odpowiednio od
    powyższych dat nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika.
    Zaś wspólnicy tych spółek będący podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych,
    uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych spółkach przychody z zysków kapitałowych, o
    których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

    Wracając do Ustawy nowelizującej, szczególną uwagę należy zwrócić na zawarty w niej art.
    13 ust. 1, z którego wynika, że do dochodów wspólników spółki komandytowej lub spółki
    jawnej uzyskanych z udziału w zyskach takiej spółki, osiągniętych przez taką spółkę przed
    dniem, w którym taka spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu
    obowiązującym przed dniem, w którym taka spółka stała się podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że spółka komandytowa stała się
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r. Intencją
    Zainteresowanych - Wspólnika (Spółki z o.o.) oraz Spółki komandytowej, jest uzyskanie
    rozstrzygnięcia w kwestii możliwości zaliczenia wydatków związanych z nabyciem w 2020
    r. (stan faktyczny/zdarzenie przyszłe) kontenerów do kosztów kwalifikujących się do
    objęcia wsparciem na nowe inwestycje w rozumieniu § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia WNI,
    wchodzącym w limit zwolnienia podatkowego dostępnego dla Wspólnika - Spółki z o.o. (do
    30 kwietnia 2021 r.) i Spółki komandytowej (od 1 maja 2021 r.) na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34a ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT:
      przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika
      proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku
      braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są
      równe.
    Na podstawie art. 5 ust. 1a ustawy o CIT:
      przychody z zysków kapitałowych, przypisane wspólnikowi na podstawie ust. 1,
      zwiększają przychody wspólnika uzyskane z tego źródła.
    W myśl zaś art. 5 ust. 2 ustawy o CIT;
      zasady wyrażone w ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów
      uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
      zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub
      podatku.
    Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2020
    r., poz. 1752 ze zm., dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla
    przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
    W myśl art. 3 ww. ustawy:
      wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w
      formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio
      w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z
      działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie
      z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. poz. 1162), przy czym
      wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
      przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla
      obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie
      z odrębnymi przepisami.
    Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT:

      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej
      prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI, przez nową inwestycję należy rozumieć:
    a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z
      założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego
      zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio
      nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu
      produkcyjnego istniejącego zakładu lub
    b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby
      zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez
      przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub
      udziałów przedsiębiorstwa.
    Natomiast, zgodnie z art. 4 tej ustawy:
      zwolnienie od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
      przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc regionalną, przy czym wielkość tej
      pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości
      określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3.
    Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy:
      wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze
      decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu”.
    Przedmiotem decyzji o wsparciu - w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI - jest nowa
    inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na
    podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.
    Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres
    obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które
    przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Odnosząc się do kosztów kwalifikowanych inwestycji stanowiących podstawę do
    wyliczenia dopuszczalnej wielkości zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o
    CIT, wskazuję co następuje.
    Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie
    pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji
    (Dz.U. z 2018 r., poz. 1713, dalej: „rozporządzenie o WNI”), maksymalna dopuszczalna
    wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z
    tytułu:
    1) kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy
      określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia
      pomocą określonych w § 8 ust. 1, które nie mogą być wyższe niż maksymalne koszty
      kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7, lub
    2) zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją jest liczona
      jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i
      dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty

      płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki
      na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia
      tych pracowników
      - z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.
    Decydującym kryterium o uznaniu kosztów danej inwestycji za koszt kwalifikowany ma
    rodzaj poniesionych wydatków, oraz w przypadku kosztów związanych z nabyciem, bądź
    wytworzeniem środków trwałych, spełnienie przez te składniki majątku kryterium
    kompletności i zdatności do użytku w dniu przyjęcia go do używania.
    Prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji jest
    uzależnione od poniesienia kosztów kwalifikowanych. Katalog ponoszonych wydatków,
    które można uznać za koszty kwalifikowane, określa § 8 ust. 1 rozporządzenia o WNI. Jak
    wynika z tego przepisu, do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe
    inwestycje zalicza się koszty będące:
    1) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod
      warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku
      podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych,
    3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii
      przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy
      technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
    5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,
    6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy
      - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
        jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie
        ważności decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.
    Stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia o WNI:
    wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy,
    począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu,
    aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej
    pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej.
    Przy czym, stosownie do § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia, warunkiem korzystania ze
    zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu:
    1) kosztów inwestycji jest:
      a) utrzymanie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki
        inwestycyjne - przez okres nie krótszy niż:
        - 5 lat - w przypadku dużych przedsiębiorców,

        - 3 lata - w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich
          przedsiębiorców
        - od dnia ich wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości
          niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku
          dochodowym, przy czym nie wyklucza się wymiany przestarzałych instalacji
          lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym,
      b) utrzymanie nowej inwestycji w regionie, w którym udzielono wsparcia, przez
        okres nie krótszy niż:
          - 5 lat - w przypadku dużych przedsiębiorców,
          - 3 lata - w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich
          przedsiębiorców
          - od dnia zakończenia nowej inwestycji;
    2) zatrudnienia określonej liczby pracowników jest utrzymanie każdego miejsca pracy
      przez okres co najmniej:
      a) 5 lat - w przypadku dużych przedsiębiorców,
      b) 3 lata - w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich
        przedsiębiorców
    licząc od dnia jego utworzenia.
    Z kolei w § 10 rozporządzenia, określono w szczegółach sposób kalkulacji przysługującego
    limitu pomocy publicznej (§ 10 ust. 3 rozporządzenia).
    Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia:
      koszty kwalifikowane nowej inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na
      dzień uzyskania decyzji o wsparciu.
    Przytoczone powyżej przepisy, określają następujące warunki, aby dany wydatek
    zakwalifikować do objęcia pomocą (uznać za koszt kwalifikowany), tj.:
    - koszt musi być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu,
    - środki trwałe nabyte lub wytworzone we własnym zakresie muszą zostać wpisane do
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i uznane za taki
      środek lub wartość, oraz utrzymane co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-, małych i
      średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata licząc od dnia ich wprowadzenia do
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    - najem lub dzierżawa gruntów, budynków i budowli musi trwać co najmniej 5 lat, a w
      przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata,
    - po upływie najmu lub dzierżawy w postaci leasingu finansowego przedsiębiorca jest
      zobowiązany do nabycia aktywów, wartości niematerialne i prawne w zakresie
      transferu technologii muszą być wykorzystywane wyłącznie w zakładzie, na rzecz
      którego przedsiębiorca otrzymuje wsparcie, muszą być ujęte w aktywach tego zakładu
      co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-, małych i średnich przedsiębiorców co
      najmniej 3 lata, muszą być nabyte na warunkach rynkowych od osoby trzeciej
      niepowiązanej z nabywcą oraz muszą podlegać amortyzacji zgodnie z przepisami o
      podatku dochodowym.
    Warunkiem uznania kosztów nowej inwestycji jest udział co najmniej 25% kosztów
    własnych przedsiębiorcy lub z zewnętrznych źródeł finansowania, przy czym za koszty
    własne lub zewnętrzne źródła finansowania nie uznaje się środków pozyskanych w wyniku
    udzielonego publicznego wsparcia, bez względu na jego formę i przeznaczenie.
    Nie każdy koszt mieszczący się w katalogu kosztów kwalifikowanych może być uznany za
    kwalifikowany. Jeżeli realizowana inwestycja nie powoduje zwiększenia zdolności

    produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacji produkcji albo zasadniczej
    zmiany dotyczącej procesu produkcyjnego, nie spełnia tym samym wymagań zawartych w
    definicji nowej inwestycji.
    Również kosztem kwalifikowanym nie są wydatki związane z nabyciem posiadanych, przed
    wydaniem decyzji o wsparciu, aktywów, jeżeli nowa inwestycja realizowana jest z
    uwzględnieniem posiadanych przez podatnika aktywów w zakresie istnienia ścisłych
    powiązań istniejącej inwestycji i nowej inwestycji.
    Zatem, prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji
    jest uzależnione od poniesienia kosztów kwalifikowanych.
    Analizując powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że określają one następujące
    warunki, aby dany wydatek będący kosztem związanym z nabyciem środków trwałych
    zakwalifikować do objęcia pomocą, wydatek ten musi:
    - stanowić koszty inwestycji,
    - zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu,
    - być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu,
    - środki trwałe nabyte lub wytworzone we własnym zakresie muszą zostać wpisane do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i uznane za taki
    środek lub wartość, oraz utrzymane co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-, małych i
    średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata licząc od dnia ich wprowadzenia do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu wynika m.in., że (...) celem Inwestycji jest
    zwiększenie zdolności produkcyjnych Spółki komandytowej poprzez rozbudowę i
    modernizację istniejących środków trwałych, zakup maszyn i urządzeń, zakup działki oraz
    budowę/modernizację hali i biurowca.
    W związku z planowaną Inwestycją, Wspólnicy S.C. dnia 28 listopada 2019 r. wystąpili do
    zarządzającego Specjalną Strefą Ekonomiczną (dalej: „SSE”) z wnioskiem o wydanie decyzji
    o wsparciu (dalej: „Decyzja o wsparciu”), wydawanej zgodnie z przepisami ustawy z dnia
    10 maja 2018 r o wspieraniu nowych inwestycji (tj. Dz.U. z 2020 r. poz. 1752, dalej:
    „UWNI”). Dnia (...) 2019 r. na rzecz Wspólników została wydana Decyzja o wsparciu
    Inwestycji (nr ...).
    Na mocy decyzji nr (...) z (...) 2021 r. dokonano zmiany Decyzji o wsparciu w zakresie
    lokalizacji, na której będzie realizowana Inwestycja, uzupełniając Projekt o dodatkowy
    grunt, na którym Spółka komandytowa planuje podjąć działania w ramach Inwestycji.
    Ponadto, na podstawie ww. decyzji, zgodnie z art. 551 § 2 w zw. z art. 553 § 2 ustawy z
    dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.)
    Spółka komandytowa została uznana, jako kontynuator wszelkich praw i obowiązków S.C.
    w tym, w zakresie wynikającym z Decyzji o wsparciu. (...)
    Brak możliwości udostępnienia dodatkowych stanowisk roboczych czy niezbędnych
    narzędzi produkcyjnych dla pracowników Spółki komandytowej znacząco ogranicza
    możliwości produkcyjne zakładu.
    Z tych względów, Spółka komandytowa zdecydowała się w 2020 r. ponieść wydatki na
    nabycie i montaż dwóch kontenerów stanowiących jeden środek trwały, przyjęty do
    użytkowania i wykazany w roku 2020 w ewidencji środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych. Kontenery służą do magazynowania m.in. narzędzi i
    mierników niezbędnych do produkcji i wraz z częścią biurowo-socjalną, stanowią
    stanowisko pracy przeznaczone do wykonywania zadań przez kierowników produkcji i
    antykorozji (dalej: „Kontenery”).
    Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu należy
    zgodzić się ze stanowiskiem Zainteresowanych, że koszt wydatku na nabycie dwóch

    kontenerów służących do magazynowania m.in. narzędzi i mierników niezbędnych do
    produkcji i służących jako część biurowo-socjalna, stanowiąca stanowisko pracy
    przeznaczone do wykonywania zadań przez kierowników produkcji i antykorozji, stanowią
    /będą stanowić w całości koszty kwalifikowane w rozumieniu rozporządzenia o WNI i
    wpłyną na kwotę zwolnienia przysługującego Wspólnikowi (Spółce z o.o.), zgodnie z art. 17
    ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku Spółki
    komandytowej i do „przypadającej” na Zainteresowanego części limitu przysługującej
    Spółce komandytowej pomocy publicznej.
    Reasumując, stanowisko Zainteresowanych, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie
    wydania pierwotnej interpretacji indywidualnej z 31 grudnia 2021 r. Nr 0111-KDIB1-
    3.4010.462.2021.4.IZ, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej
    samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Bydgoszczy z 10 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Bd 185/22 (data wpływu
    prawomocnego wyroku 16 lipca 2025 r.).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    S. Spółka z o.o. spółka komandytowa (Zainteresowany będący stroną postępowania - art.
    14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną
    do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.