Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-582/11/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-09-02
Teza: Czy do wynagrodzenia otrzymywanego przez wnioskodawcę od spółki cypryjskiej w zamian za wykonywanie obowiązków związanych z pełnieniem w tej spółce funkcji dyrektora zwykłego, dyrektora alternatywnego, dyrektora zarządzającego lub dyrektora wykonawczego ma zastosowanie artykuł 25a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: Cypr; dochód-dochody uzyskiwane za granicą; dyrektor; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 25 (uchylony); [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 25a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27 maja 2011r. (data wpływu do tut. Biura – 02 czerwca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania postanowień art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzeń otrzymywanych od spółki cypryjskiej z tytułu funkcji dyrektora - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02 czerwca 2011r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie możliwości zastosowania postanowień art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzeń otrzymywanych od spółki cypryjskiej z tytułu funkcji dyrektora.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce oraz podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą i tym samym jest wpisany do Rejestru Ewidencji Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca zasiada obecnie w radach nadzorczych oraz zarządach kilku spółek kapitałowych prawa polskiego z siedzibą oraz zarządem w Polsce. Wnioskodawca traktuje tą działalność jako działalność wykonywaną osobiście, a nie działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów podatkowych.

Wnioskodawca jest właścicielem 33% udziałów (w przeliczeniu na prawa głosu) w spółce kapitałowej prawa cypryjskiego (spółka typu private company limited by shares będąca odpowiednikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prawa polskiego) z siedzibą i zarządem na terytorium Republiki Cypru (dalej jako: „spółka cypryjska"). Spółka cypryjska prowadzi działalność holdingową (poprzez posiadanie odpowiednich udziałów, akcji w innych spółkach, spółkach zależnych, zapewnia sobie nad nimi kontrolę, z wyłączeniem zarządzania nimi) oraz inwestycyjną obejmującą inwestycje kapitałowe głównie w zakup i sprzedaż akcji i innych papierów wartościowych.

Spółka cypryjska nie jest zarejestrowana na Cyprze jako podatnik podatku od towarów i usług oraz nie jest zarejestrowana w żadnym innym państwie Unii Europejskiej jako podatnik podatku od wartości dodanej. Spółka cypryjska nie jest też zarejestrowana w Polsce jako podatnik podatku od towarów i usług.

Z uwagi na potrzebę strukturalnego rozdzielenia kapitału od bieżącego zarządzania i nadzoru w spółce cypryjskiej, czyli funkcji właściciela (inwestora kapitałowego) od funkcji menedżera, ewentualnie członka rady nadzorczej, wnioskodawca jest powoływany na funkcję:

1.  dyrektora zwykłego (ang. director), dyrektora alternatywnego (ang. alternate director) spółki cypryjskiej (których obowiązki polegają m.in. na przewodniczeniu posiedzeniom zarządu oraz corocznym zgromadzeniom wspólników, uczestniczeniu w posiedzeniach komitetów zarządu, wspieraniu wyboru i oceny członków zarządu, kierowaniu oraz przekazywaniu zarządowi ustaleń dotyczących kierowania spółką, ustalaniu porządku posiedzeń zarządu we współpracy z dyrektorem wykonawczym i sekretarzem spółki, zapewnieniu, aby strategiczne cele zostały zdefiniowane i przekazane zarządowi do zatwierdzenia, oraz aby wszystkie istotne kwestie zostały rozpatrzone przez zarząd w ciągu roku, ponadto na zbadaniu, ocenie, zatwierdzeniu oraz podpisaniu sprawozdań finansowych spółki, wspieraniu w powołaniu audytorów i współpracy z audytorami, wspieraniu w rozwoju planów strategicznych spółki),
2.  dyrektora zarządzającego (ang. managing director) lub wykonawczego (ang. executive director) tej spółki (którego obowiązki polegają ogólnie na: rekomendowaniu rocznego budżetu do zatwierdzenia przez zarząd oraz należytego zarządzania zasobami organizacji zgodnie z wytycznymi dotyczącymi budżetu, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i regulacjami, nadzorze nad działaniami zarządu, włączając w to weryfikację kontraktów, umów, dokumentów bankowych, nadzorze nad zagranicznymi inwestycjami spółki, przedstawianiu rekomendacji, wspieraniu zarządu, weryfikacji i nadzorowaniu wykonania budżetu spółki, jej planów finansowych, w celu zabezpieczenia interesu inwestorów, doradzaniu zarządowi odnośnie przyszłych inwestycji spółki, włączając w to dystrybucję zysku lub dywidend).

Powołanie wnioskodawcy na wyżej opisane stanowiska w spółce cypryjskiej odbywa się na podstawie uchwały walnego zgromadzenia wspólników. Wnioskodawca jest na podstawie takiej uchwały wpisany jako członek rady dyrektorów (director) do rejestru prowadzonego przez cypryjskie Ministerstwo Handlu, Przemysłu i Turystyki, Departament Rejestru Spółek i Syndyków Mas Upadłościowych w Nikozji. Wpis w tym rejestrze, zgodnie z prawem cypryjskim nie jest konstytutywny, lecz deklaratoryjny (konstytutywna w tym względzie jest uchwała zgromadzenia wspólników).

Obowiązki i uprawnienia wnioskodawcy wynikające z powołania na opisane stanowiska są określone odpowiednio w akcie założycielskim i statucie spółki. Zgodnie z prawem cypryjskim wnioskodawca może działać na mocy samej uchwały walnego zgromadzenia wspólników spółki cypryjskiej i nie jest wymagane podpisanie dodatkowej umowy (np. cywilnoprawnej lub o pracę). W związku z tym wnioskodawca działa na podstawie samej tylko wyżej opisanej uchwały, która szczegółowo określa zakres obowiązków wnioskodawcy (opisanych wyżej).

Z tytułu pełnienia ww. funkcji i wykonywania obowiązków z nimi związanych, wnioskodawca pobiera stosowne wynagrodzenie. Wypłacane wynagrodzenie jest przyznane opisaną uchwałą. Zgodnie z uchwałą wynagrodzenie jest przelewane na rachunek bankowy wskazany przez wnioskodawcę i jest wypłacane miesięcznie lub kwartalnie. Zgodnie z uchwałą wspólnicy spółki cypryjskiej mogą postanowić o wypłacie wnioskodawcy premii za wykonanie jego obowiązków.

Jeśli chodzi o odpowiedzialność wnioskodawcy wobec osób trzecich za pełnienie opisanych funkcji to uchwała stanowi w jednym z punktów, że wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności w stosunku do osób trzecich z tytułu obowiązków wykonanych na mocy tej uchwały, tj. wykonania opisanych funkcji. Jest to zgodne ze statutem (umową) spółki cypryjskiej, w której w jednym z punktów jest zawarte postanowienie, zgodnie z którym każdy dyrektor lub inny funkcjonariusz spółki w czasie trwania umowy spółki otrzyma rekompensatę wypłaconą z aktywów należących do spółki cypryjskiej za szkody lub odpowiedzialność jaką poniesie w związku z wykonywaniem jego obowiązków, włączając w to odpowiedzialność ponoszoną przez niego w trakcie procedury cywilnoprawnej lub karnej, w zakresie której ma zostać wydany na jego korzyść wyrok lub w zakresie której ma zostać uniewinniony, w tym przez sąd w związku z zastosowaniem procedury opartej o przesłankę braku należytej staranności, naruszenia obowiązków lub naruszenia zaufania. Ponadto, zgodnie z tą klauzulą w statucie spółki żaden dyrektor lub funkcjonariusz spółki nie będzie odpowiedzialny za jakąkolwiek stratę, szkodę lub niepowodzenie, które może zajść lub być poniesione przez spółkę w związku z wykonaniem obowiązków związanych z pełnieniem funkcji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy do wynagrodzenia otrzymywanego przez wnioskodawcę od spółki cypryjskiej w zamian za wykonywanie obowiązków związanych z pełnieniem w tej spółce opisanych funkcji dyrektora zwykłego (ang. director), dyrektora alternatywnego (ang. alternate director), dyrektora zarządzającego (ang. managing director) lub dyrektora wykonawczego (ang. executive director) ma zastosowanie art. 16 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992r., Dz. U. z dnia 8 grudnia 1993r., Nr 117, poz. 523) i czy w konsekwencji, na podstawie art. 24 tej umowy wynagrodzenie to jest w Polsce zwolnione od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych niezależnie od sposobu uregulowania opodatkowania przedmiotowego wynagrodzenia na Cyprze?
2.  Czy do wynagrodzenia otrzymywanego przez wnioskodawcę od spółki cypryjskiej w zamian za wykonywanie obowiązków związanych z pełnieniem w tej spółce funkcji dyrektora zwykłego (ang. director), dyrektora alternatywnego (ang. alternate director), dyrektora zarządzającego (ang. managing director) lub dyrektora wykonawczego (ang. executive director) ma zastosowanie artykuł 25a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307)?

Zajmując stanowisko wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z art. 25a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy dokonujący transakcji z podmiotami powiązanymi z tymi podatnikami - w rozumieniu art. 25 ust. 1 i 4 - lub transakcji, w związku z którymi zapłata należności wynikających z takich transakcji dokonywana jest bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej takiej (takich) transakcji, obejmującej:

1.  określenie funkcji, jakie spełniać będą podmioty uczestniczące w transakcji (uwzględniając użyte aktywa i podejmowane ryzyko);
2.  określenie wszystkich przewidywanych kosztów związanych z transakcją oraz formę i termin zapłaty;
3.  metodę i sposób kalkulacji zysków oraz określenie ceny przedmiotu transakcji;
4.  określenie strategii gospodarczej oraz innych działań w jej ramach - w przypadku gdy na wartość transakcji miała wpływ strategia przyjęta przez podmiot;
5.  wskazanie innych czynników - w przypadku gdy w celu określenia wartości przedmiotu transakcji przez podmioty uczestniczące w transakcji uwzględnione zostały te inne czynniki;
6.  określenie oczekiwanych przez podmiot obowiązany do sporządzenia dokumentacji korzyści związanych z uzyskaniem świadczeń - w przypadku umów dotyczących świadczeń (w tym usług) o charakterze niematerialnym.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, obejmuje transakcję lub transakcje między podmiotami powiązanymi, w których łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza równowartość:

1.  30.000 euro - w przypadku świadczenia usług, sprzedaży lub udostępnienia wartości niematerialnych i prawnych, albo
2.  50.000 euro - w pozostałych przypadkach.

Z przepisu powyższego jasno wynika, że stosuje się go tylko do „transakcji”, jednak samo pojęcie „transakcji" nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa podatkowego.

W związku z brakiem stosownej definicji ustawowej, zakres pojęciowy sformułowania „transakcja" należy poddać wykładni opartej o dyrektywy wykładni prawa podatkowego, tj. w pierwszej kolejności odczytać przy użyciu wykładni językowej prawa podatkowego, w tym szczególnie zgodnie z dyrektywą języka potocznego (w oparciu o słownik języka polskiego) oraz prawniczego (w oparciu o orzecznictwo organów stosujących przepisy podatkowe). Celem potwierdzenia prawidłowości wyniku wykładni językowej warto również odczytać treść tego sformułowania przy pomocy wykładni celowościowej i systemowej prawa podatkowego.

Zgodnie z definicją „transakcji" zawartą w Słowniku internetowym języka polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl/szukaj/transakcja) „transakcja" to: 1. „operacja handlowa dotycząca kupna lub sprzedaży towarów lub usług”, 2. „umowa handlowa na kupno lub sprzedaż towarów lub usług; też: zawarcie takiej umowy”.

Znaczenie to należy uzupełnić o zawartą w słowniku PWN Biznes (bardziej odpowiednim do odczytywania sformułowań ekonomicznych w zakresie regulacji odnośnie cen transferowych) definicję sformułowania „transakcja", która stanowi, że jest to „akt kupna-sprzedaży, umowa, np. bankowa, handlowa zawarta na giełdzie”.

W powyższych definicjach jest jednoznacznie mowa o umowach „handlowych, których przykładem jest umowa bankowa. Akcent w definicjach zdecydowanie położony jest na charakter „handlowy", gospodarczy umów, co potwierdza również definicja „transakcji" w liczbie mnogiej, które to pojęcie powinno być rozumiane zgodnie ze słownikiem PWN Biznes jako „akty kupna-sprzedaży, będące wynikiem działań gospodarczych stron zawierających transakcje". W komentarzu do tego hasła (http://biznes.pwn.pl/haslo/3988677/transakcje.html) jest wprost mowa: współcześnie to umowy, zawarte w wyniku transakcji i płatności z nich wynikające są zazwyczaj realizowane przez banki; transakcje zawierane na giełdzie to transakcje giełdowe; w handlu zagranicznym wyróżnia się transakcje kompensacyjne, polegające na wzajemnym powiązaniu transakcji importowych i eksportowych z wyłączeniem obiegu pieniądza, który w tych transakcjach pełni funkcję jednostki rozrachunkowej i nie występuje jako środek płatniczy, np.: clearing, barter, kompensata.

Jak wynika z powyższego, sformułowania „transakcja" nie należy rozumieć jako każdą czynność prawną lub faktyczną, a tylko taką, która dokonywana jest między przedsiębiorcami, ma charakter „handlowy", gospodarczy (przymiotnik „handlowy" oznacza zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego coś w ramach „handlu", czyli działalności polegającej na kupnie, sprzedaży lub wymianie towarów i usług).

Z powyższej wykładni językowej jasno wynika, że przepisy art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stosuje się wyłącznie do czynności prawnych lub faktycznych, które odbywają się między przedsiębiorcami powiązanymi i mają charakter operacji w ramach ich działalności gospodarczej, handlowych, a nie do wszystkich stosunków prawnych lub faktycznych pomiędzy spółką a udziałowcem, czy też pomiędzy przedsiębiorcami powiązanymi. Innymi słowy, dwoje przedsiębiorców powiązanych może zawrzeć umowę w sferze prywatnej, poza działalnością gospodarczą (np. umowę darowizny, pożyczki), która nie będzie podlegać regulacjom z zakresu cen transferowych, w tym obowiązkowi dokumentacyjnemu, o którym mowa w art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Taką wykładnię językową należy uzupełnić o wykładnię odnoszącą się do celu, funkcji art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wynika bezpośrednio z regulacji OECD, które były źródłem przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie tzw. cen transferowych. Głównym źródłem tych regulacji są „Wytyczne w sprawie cen transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz administracji podatkowych" (Dom Wydawniczy ABC, 2004, oryg. Transfer Pricing Guidelines for Multinational Enterprises and Tax Administrations). Sam tytuł Wytycznych wskazuje na to, że mają one zastosowanie jedynie do podmiotów działających przy transakcji w charakterze przedsiębiorcy (ang. enterprise). W punkcie 8 wstępu do Wytycznych wprost jest mowa o tym, że: „Następujące zasady dotyczące opodatkowania przedsiębiorstw międzynarodowych (MNE) zostały inkorporowane w Modelu Konwencji Podatkowej OECD w zakresie podatków od dochodu i majątku, które stanowią podstawę dla rozległej sieci dwustronnych traktatów podatkowych zawartych między państwami członkowskimi OECD oraz państwami nie będącymi członkami tej organizacji". Taki cel regulacji potwierdzają również często inne fragmenty Wytycznych, np. punkt 12 wstępu do Wytycznych, zgodnie z którym: „Ceny transferowe są znaczące zarówno dla podatników jak i administracji podatkowych, gdyż determinują w dużej części dochód oraz wydatki, a tym samym zyski opodatkowane przedsiębiorstw powiązanych w różnych jurysdykcjach podatkowych". Jak widać wykładnia celowościowa potwierdza rezultat wykładni językowej.

Dodatkowo wykładnię językową i funkcjonalną potwierdza wykładnia systemowa. Wszystkie regulacje OECD, o które oparte są polskie przepisy podatkowe w zakresie cen transferowych wskazują na to, że przepisy w zakresie tzw. cen transferowych stosuje się jedynie do „przedsiębiorstw powiązanych" (ang. associated enterprises), czyli podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, a nie do wszystkich czynności prawnych lub faktycznych między podmiotami powiązanymi. W szczególności art. 25a nie stosuje się do czynności prawnych pozostających poza zakresem działalności gospodarczej, takich jak np. sprawowanie funkcji w zarządzie spółki za wynagrodzeniem (wykonywane poza działalnością gospodarczą, czyli jako działalność wykonywana osobiście), świadczenie usług za wynagrodzeniem w stosunku pracy, darowizna wspólnika na rzecz spółki, itp.

Powyższe rozumienie – zdaniem wnioskodawcy - potwierdzają również organy podatkowe, np.:

„Pod pojęciem transakcji należy rozumieć umowę lub umowy zawarte z tym samym partnerem lub tymi samymi partnerami, przedmiotem której lub których są dobra i usługi objęte jedną ceną. Oznacza to, że transakcją w rozumieniu tych przepisów może być np. umowa nabycia lub sprzedaży jednego dobra, umowa sprzedaży szeregu dóbr lub wykonanie szeregu usług, dla których określono łączną cenę itp." (postanowienie Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2006r., znak: 1472/ROP1/423-301/06/DP);

„Przez pojęcie „transakcja" należy rozumieć operację handlową dotyczącą kupna lub sprzedaży towarów lub usług bądź też umowę handlową na kupno lub sprzedaż towarów lub usług (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 grudnia 2008r., znak: ILPB3/423-637/08-2/HS).

Biorąc pod uwagę wyżej opisaną wykładnię oraz to, że wnioskodawca pełni opisane funkcje w spółce cypryjskiej w ramach działalności wykonywanej osobiście, a nie działalności gospodarczej – zdaniem wnioskodawcy - należy uznać, że art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie miał tutaj zastosowania i w konsekwencji wnioskodawca nie ma obowiązków przewidzianych w tym artykule, niezależnie od kwot wynagrodzenia za pełnienie funkcji.

Organ zaznacza, iż powyżej została przywołana wyłącznie ta część stanowiska wnioskodawcy, która odnosi się do zagadnienia poruszonego w pyt. nr 2.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Tut. Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2. W zakresie pytania nr 1 wydano interpretację indywidualną Znak: IBPB II/1/415-581/11/BJ. Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług został rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną.

W odniesieniu do powołanych przez wnioskodawcę pism organów podatkowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.