Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.75.2021.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-13
Teza: Podleganie opodatkowaniu i brak obowiązku zapłaty podatku w związku ze sprzedażą udziału w działkach zabudowanych.
Słowa kluczowe: budynek; budynek-sprzedaż budynków; czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; działki; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; sprzedaż-sprzedaż budynków
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2021 r. (data wpływu), uzupełnionym pismem z dnia 6 kwietnia 2021 r. (data wpływu 8 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku obowiązku zapłaty podatku w związku ze sprzedażą udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 **– jest prawidłowe;**

*   niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku w związku ze sprzedażą udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 oraz niepodlegania opodatkowaniu ww. sprzedaży.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6 kwietnia 2021 r. (data wpływu 8 kwietnia 2021 r.) o podpisanie wniosku z dnia 3 lutego 2021 r. (data wpływu) przez Wnioskodawczynię, wskazanie przedmiotu wniosku, doprecyzowanie opisu sprawy, uzupełnienie stanowiska oraz dodatkową opłatę od wniosku o wydanie interpretacji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Po śmierci ojca, który był współwłaścicielem działki nr A o całkowitej powierzchni 6088 m2, w drodze stosownie do zarejestrowanego Aktu Dziedziczenia sporządzonego dnia 19 grudnia 2016 roku, spadek (udział w prawie własności działki nr A) po zmarłym, nabyły córki: Z oraz Wnioskodawczyni po 14 części każda z nich. W dniu 04.06.2020 r. została podpisana umowa warunkowa przedwstępna z firmą X dotycząca sprzedaży działki, która dopiero zostanie wydzielona geodezyjnie z działki gruntu nr A na nową działkę gruntu o powierzchni około 0.4130 ha. Natomiast w dniu 13.08.2020 r. została podpisana umowa przedwstępna sprzedaży firmie Y na sprzedaż pozostałej części działki nr A wynikającej z przyszłego podziału gruntu o powierzchni 0,1958 ha. Firmy X i Y zobowiązują się do zakupu nieruchomości za ustaloną cenę pod warunkiem uzyskania decyzji podziału nieruchomości, uzyskania uzgodnień w sprawie przyłączy sieci infrastruktury, zjazdu na drogę publiczną oraz pozwoleń na budowę dla inwestycji budowy obiektu handlowego i hotelowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, miejscami parkingowymi i komunikacji. Umowa przedwstępna podpisana 04.06.2020 r. pomiędzy pełnomocnikami reprezentującymi współwłaścicieli X przewiduje podpisanie umowy sprzedaży w przeciągu 12 miesięcy od daty podpisania umowy przedwstępnej po spełnieniu warunków wymienionych w tej umowie (zawarte w tekście umowy), dotyczy to działki nr A/1 oraz umowa przedwstępna podpisana 13.08.2020 r. z właścicielami Y na działkę A/2. Numer działki: A/1 – X. Numer działki: A/2 – Y. Działka sprzedawana X będzie działką zabudowaną jak również działka sprzedawana Y będzie działką zabudowaną. Działka A/1 jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonej uchwałą Rady Miejskiej.

Nieruchomość oznaczona nr ewidencyjnym A – położona jest na terenie oznaczonym symbolami: – 2.42.PZ,MRj- funkcja podstawowa – tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów, – funkcja uzupełniająca – tereny zabudowy zagrodowej z mieszkaniowo-usługową, – 2.01.K – tereny komunikacji. Ww. teren nie podlega opłacie z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu miejscowego. Rada Miasta nie podjęła uchwały w trybie przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1398 z późn. zm.). – Działka A/2 jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonej uchwałą Rady Miejskiej nieruchomość oznaczona nr ewidencyjnym A położona jest na terenie oznaczonym symbolami: – 2.42.PZ,MRj – funkcja podstawowa – tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów, – funkcja uzupełniająca – tereny zabudowy zagrodowej z mieszkaniowo-usługową, – 2.01.K – tereny komunikacji. Ww. teren nie podlega opłacie z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu miejscowego. Rada Miasta nie podjęła uchwały w trybie przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1398 z późn. zm.).

Postanowienia umów przedwstępnych zawartych pomiędzy Wnioskodawcą a nabywcami działek:

1.  Z podpisaniem umowy przedwstępnej z X strony zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży po spełnieniu warunków zawartych w umowie; kupujący przeprowadza czynności niezbędne do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę pawilonu handlowego wraz parkingiem i infrastrukturą techniczną, sprzedający wyraził zgodę na przygotowania i zobowiązał się do wspierania czynności przygotowawczych kupującego. W umowie zawarto inne warunki związane z przygotowaniem inwestycji i otwarcia pawilonu handlowego: uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę, uzyskanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu, uzyskanie decyzji zatwierdzającej podział, pozwolenia na wycięcie drzew na działce oraz w pasie drogowym kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości, potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia nieruchomości, uzyskania warunków technicznych przyłączy do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej oraz sieci energii elektrycznej, uzyskania warunków usunięcia ewentualnych kolizji sieci infrastruktury technicznej z planowanym obiektem, potwierdzenia charakteru nierolnego nieruchomości, złożenia wniosku o założenie nowej księgi wieczystej, wymeldowanie osób zameldowanych na pobyt stały lub czasowy w budynku na nieruchomości, uzyskanie promesy na sprzedaż alkoholu, uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej,
2.  Z podpisaniem umowy przedwstępnej z Y strony zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży po spełnieniu warunków zawartych w umowie; kupujący przeprowadza czynności niezbędne do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę pawilonu handlowego wraz parkingiem i infrastrukturą techniczną, sprzedający wyraził zgodę na przygotowania i zobowiązał się do wspierania czynności przygotowawczych kupującego. W umowie zawarto inne warunki związane z przygotowaniem inwestycji i otwarcia pawilonu handlowego: uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę, uzyskanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu, uzyskanie decyzji zatwierdzającej podział, pozwolenia na wycięcie drzew na działce oraz w pasie drogowym kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości, potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia nieruchomości, uzyskania warunków technicznych przyłączy do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej oraz sieci energii elektrycznej, uzyskania warunków usunięcia ewentualnych kolizji sieci infrastruktury technicznej z planowanym obiektem, potwierdzenia charakteru nierolnego nieruchomości, złożenia wniosku o założenie nowej księgi wieczystej, wymeldowanie osób zameldowanych na pobyt stały lub czasowy w budynku na nieruchomości, uzyskania promesy na sprzedaż alkoholu, uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej. Zostały udzielone pełnomocnictwa do występowania przed organami administracji publicznej i do podejmowania działań niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń dotyczących umowy przedwstępnej zawartej dnia 04.06.2020 r. pomiędzy stroną X oraz umowy przedwstępnej zawartej dnia 13.08.2020 r. pomiędzy stroną Y, wymienionych w poprzednich punktach niniejszego pisma; w związku z udzielonymi pełnomocnictwami nabywcy są obecnie w trakcie wykonywania czynności zmierzających do uzyskania wymienionych decyzji, uzgodnień i pozwoleń, opisanych w umowach przedwstępnych zawartych pomiędzy stronami. Wszelkie pozwolenia na budowę nastąpią z inicjatywy: Działka A/1 – z inicjatywy X. Działka A/2 – z inicjatywy Y.

*   Wnioskodawczyni nie jest i nie była rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106, z późn. zm.) korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

*   Działka nr A nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w prowadzeniu działalności rolniczej, w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

*   Z przedmiotowej działki nr A nie były i nie są dokonywane przez Wnioskodawczynię zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 20 ustawy o podatku od towarów i usług.

*   Działka nr A będąca we współwłasności od momentu nabycia w drodze dziedziczenia po ojcu do momentu sprzedaży nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawczynię na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.

*   Działka nr A nie jest nie była, i nie będzie w ogóle wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do dnia sprzedaży.

*   Działka A/1 – jest udostępniona X w celu wystąpienia o uzyskanie uzgodnień oraz innej dokumentacji niezbędnej do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę włącznie.

*   Działka A/2 – jest udostępniona Y w celu wystąpienia o uzyskanie uzgodnień oraz innej dokumentacji niezbędnej do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę włącznie.

*   Przed sprzedażą działek nie będą wydawane inne pozwolenia, decyzje poza tymi, które są zawarte w umowie przedwstępnej z X oraz z Y.

*   Na działce A/2 znajduje się budynek jednorodzinny zbudowany w latach 50-tych, natomiast budynek zbudowany przed II wojną światową oraz budynki gospodarcze znajdują się na działce A/1 jak i na działce A/2.

*   Na działce A/1 nie ma urządzeń budowlanych a także nie ma urządzeń o których mowa w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, z późn. zm.) jak również na działce A/2 nie ma urządzeń budowlanych a także nie ma urządzeń, o których mowa w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (Dz. U. Z 2020 r. poz. 1333, z późn. zm.).

*   Budynek z lat 50-tych znajdujący się na działce A/2 jest trwale związany z gruntem. Budynek sprzed II wojny światowej oraz budynki gospodarcze na działce A/1 jak i na działce A/2 są trwale związane z gruntem. Na działce A/1 nie znajdują się budowle w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Na działce A/2 nie znajdują się budowle w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

*   Wnioskodawczyni nie jest i nie była podatnikiem podatku od towarów i usług, w związku z powyższym Wnioskodawczyni nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony dot. działek nr A/1 oraz A/2.

*   Wnioskodawczyni nadmienia, że nie budowała budynków na działce nr A/1 oraz na działce A/2 a budynki na działce nr A/1 oraz na działce A/1 nigdy nie były przez Wnioskodawczynię wykorzystywane a jakiekolwiek zasiedlenie budynku z lat 50-tych znajdującego się na działce A/2 nastąpiło po wybudowaniu, natomiast zasiedlenie budynku sprzed II wojny światowej oraz budynki gospodarcze znajdujące się na działce A/1 jak i na działce A/2 również nastąpiło po wybudowaniu przez nieżyjących dziadków Wnioskodawczyni.

*   Budynki na działce A/1 oraz A/2 nie były i nie są udostępniane na podstawie najmu, dzierżawy, użyczenia.

*   Budynki na działce A/1 oraz A/2 nie są i nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię na żadne cele, jak również nie służyły i nie służą do zaspakajania potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni.

*   Budynki na działce A/1 oraz A/2 również nie były i nie są wykorzystywane na cele mieszkaniowe przez inne przedmioty.

*   Budynki na działce A/1 i A/2 nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię a także przez innych współwłaścicieli na cele działalności gospodarczej. Jak również budynki na działce A/1 nie były ulepszane oraz na działce A/2 więc nie ponoszono żadnych nakładów na ulepszanie budynków.

*   Przed dniem sprzedaży nie nastąpi rozbiórka jakiegokolwiek budynku znajdującego się na działce A/1 i A/2.

Na pytania Organu:

1.  Należy jednoznacznie wskazać czy Wnioskodawczyni sprzedała już udział w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 czy Wnioskodawczyni dopiero zamierza sprzedać udział w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2?
2.  Z czyjej inicjatywy nastąpił podział działki nr A?
3.  W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że: „Działka A/1 - jest udostępniona X w celu wystąpienia o uzyskanie uzgodnień oraz innej dokumentacji niezbędnej do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę włącznie.” należy jednoznacznie wskazać:
    1.  Na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, inna umowa – jaka) ww. działka jest udostępniona?
    2.  Czy udostępnienie działki jest czynnością odpłatną czy nieodpłatną?
4.  W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że: „Działka A/2 - jest udostępniona Y w celu wystąpienia o uzyskanie uzgodnień oraz innej dokumentacji niezbędnej do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę włącznie.” należy jednoznacznie wskazać:
    1.  Na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, inna umowa – jaka) ww. działka jest udostępniona?
    2.  Czy udostępnienie działki jest czynnością odpłatną czy nieodpłatną?
5.  W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że: „…jakiekolwiek zasiedlenie budynku z lat 50-tych znajdującego się na działce A/2 nastąpiło po wybudowaniu, natomiast zasiedlenie budynku sprzed II wojny światowej oraz budynki gospodarcze znajdujące się na działce A/1 jak i na działce A/2 również nastąpiło po wybudowaniu przez nieżyjących dziadków Wnioskodawczyni”, należy jednoznacznie wskazać czy od dnia pierwszego zasiedlenia budynku z lat 50-tych, budynku sprzed II wojny światowej oraz budynków gospodarczych, do czasu ich zbycia upłynie okres dłuższy niż 2 lata? Należy wskazać odrębnie dla budynku z lat 50-tych, budynku sprzed II wojny światowej oraz dla każdego z budynków gospodarczych.

Wnioskodawczyni odpowiedziała:

Pyt. 1 – Jest to zdarzenie przyszłe. Wnioskodawczym nie sprzedała jeszcze swojego udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2. Wnioskodawczyni dopiero zamierza sprzedać swój udział w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2.

Pyt. 2 – Podział działki nr A nastąpił z inicjatywy firmy X i firmy Y.

Pyt. 3 – Działka nr A/1 jest udostępniona firmie X nieodpłatnie (nie ma podpisanej umowy o charakterze najmu, dzierżawy).

Pyt 4 – Działka nr A/2 jest udostępniona firmie Y nieodpłatnie (nie ma podpisanej umowy o charakterze najmu, dzierżawy).

Pyt 5 – Od dnia pierwszego zasiedlenia budynku z lat 50-tych, budynku sprzed II wojny światowej oraz budynków gospodarczych do czasu ich zbycia upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  W związku z przedstawieniem stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego dotyczącego działek A/1 i A/2, Wnioskodawczyni prosi o interpretację podatkową czy jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej i jak również nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, to czy przy jednorazowej sprzedaży swojej części nieruchomości dziedziczonego w spadku po ojcu będzie musiała zapłacić podatek od towarów i usług (VAT) od sprzedaży? 2. Czy sprzedaż nieruchomości (działek A/1 i A/2) będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż będzie czynnością mieszczącą się w ramach zarządu majątkiem prywatnym, niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym dokonując planowanej sprzedaży działek Wnioskodawczyni nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 2419 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatnikiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że ilekroć w ustawie mówi się o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy definiuje dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jako przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel. W opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni będzie występowała jako właściciel, a nie jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Zbywane mienie nie może być przypisane do działalności gospodarczej, ponieważ Wnioskodawczyni nie będzie działała w charakterze handlowca profesjonalnie zajmującego się nabywaniem i sprzedażą towarów. Opisana w zdarzeniu przyszłym nieruchomość została nabyta w drodze dziedziczenia i nie służyła w prowadzeniu przez Wnioskodawczynię jakiejkolwiek działalności handlowej, usługowej czy wytwórczej. W szczególności nie była oddawana w odpłatną dzierżawę, najem oraz w użytkowanie wieczyste. Wnioskodawczyni nie pozyskała mienia celem jego dalszej odsprzedaży. Opisywana działka jest to osobisty majątek Wnioskodawczyni, który został nabyty w drodze dziedziczenia po zmarłym ojcu. Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży działek budowlanych a nabywając część swojej działki w drodze dziedziczenia nie miała i nie ma zamiaru rozpoczynać jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni sprzedaje część swojej działki dziedziczonej po ojcu. Jest to zdarzenie losowe i incydentalne i nie zachodzi w nim czynność związana z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku VAT. Również Wnioskodawczyni nie jest inwestorem a środki jakie uzyska z planowanej sprzedaży udziałów przeznaczy na cele mieszkaniowe. Przypomnieć trzeba, iż jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei działalność gospodarcza, na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje: 1) wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy; 2) czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zasady wykładni językowej i funkcjonalnej definicji działalności gospodarczej prowadzą do wniosku, że działalność gospodarczą stanowi nie tylko działalność częstotliwa, czyli stała i powtarzalna, ale także jednorazowa czynność, jeżeli wiąże się z nią zamiar częstotliwości, przy czym czynność powinna być wykonana przez producenta, handlowca, usługodawcę, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika lub wykonującego wolny zawód. Zatem, jeśli dana czynność wykonana została poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to w świetle wyżej powołanych przepisów z tytułu przedmiotowej czynności Wnioskodawczyni nie może być uznana za podatnika VAT, i to bez względu na to, czy czynność tę wykonywała jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy czy też wielokrotny. W stanie faktycznym Wnioskodawczyni wyjaśniła, iż, swoją część działki nabyła w drodze dziedziczenia, a nabywając ją nie miała zamiaru jej odsprzedawać, czy też rozpoczynać jakąkolwiek działalność gospodarczą z nią związaną. W związku z tym, iż Wnioskodawczyni nie wykorzystywała przedmiotowego gruntu w celu prowadzenia działalności gospodarczej, w tym rolniczej, stwierdza się, że dostawa tych działek nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu. Zatem sprzedaż działki w drodze dziedziczenia – jako majątku osobistego – nie podlega podatkowi VAT. Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż nieruchomości (działek A/1 i A/2) nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegająca opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Tak więc dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji: gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Jak wskazano wyżej nie zawsze sprzedaż nieruchomości stanowi czynność podlegająca opodatkowaniu VAT. Sprzedaż nieruchomości nie stanowi takiej czynności przede wszystkim wówczas, gdy jest ona dokonywana przez podmioty niebędące podatnikami VAT, lub przez podmioty będące co prawda takimi podatnikami, lecz niedziałające jako podatnicy w odniesieniu do tej czynności. W przedmiotowej sprawie dostawa ma nastąpić w ramach zarządu majątkiem prywatnym, Wnioskodawczyni w celu dokonania dostawy nie podjęła aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami. W orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawach C-180/10 i C-181/10 Trybunał stwierdził, że podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży nieruchomości angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbytu nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego typu obrotem tj. działanie wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przy czym środki te muszą tworzyć ciąg działań, a nie pojedyncze zdarzenia. Trybunał stwierdził, że czynności dokonywane prywatnie znajdują się poza zakresem stosowania dyrektywy.

Wnioskodawczyni uzupełnia stanowisko w zakresie pytania nr 1: Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług (VAT) z tytułu sprzedaży w swojej części udziału działki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   braku obowiązku zapłaty podatku w związku ze sprzedażą udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 **– jest prawidłowe;**

*   niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 **– jest nieprawidłowe.**

Na wstępie tut. Organ informuje, że aby odpowiedzieć na pytanie Wnioskodawczyni w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku w związku ze sprzedażą udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 (pytanie nr 1), należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć kwestię niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 tj. odpowiedzieć na pytanie nr 2 Wnioskodawczyni.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przy czym towarami – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność) (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (art. 46 § 1 ww. Kodeksu cywilnego).

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny).

Zgodnie zaś z art. 199 ustawy Kodeks cywilny, do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Na gruncie przepisów ustawy zarówno sprzedaż udziału we współwłasności gruntu na podstawie art. 198 cytowanego Kodeksu cywilnego, jak i sprzedaż wspólnego gruntu za zgodą wszystkich współwłaścicieli, na podstawie art. 199 ww. Kodeksu cywilnego, stanowi odpłatną dostawę towarów.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Należy wskazać, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

Tym samym należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawczyni objętych zakresem zadanych pytań, w pierwszej kolejności należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje cyt. ustawa Kodeks cywilny. Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na Kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a Kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę (art. 535 Kodeksu cywilnego). Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, w myśl którego – umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej postanowiły.

Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego – umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia (art. 389 § 2 ww. ustawy).

Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.

Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.

Ponadto, należy zwrócić uwagę, na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. W świetle § 2 tego artykułu, czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.

Zgodnie z art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.

Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony.

Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.

Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

Jak wynika z okoliczności sprawy, 04.06.2020 r. została podpisana umowa warunkowa przedwstępna z firmą X dotycząca sprzedaży działki, która zostanie wydzielona geodezyjnie z działki gruntu nr A na nową działkę oraz 13.08.2020 r. została podpisana umowa przedwstępna sprzedaży firmie Y na sprzedaż pozostałej części działki nr A wynikającej z przyszłego podziału gruntu. Firmy X i Y zobowiązują się do zakupu nieruchomości za ustaloną cenę pod warunkiem uzyskania decyzji podziału nieruchomości, uzyskania uzgodnień w sprawie przyłączy sieci infrastruktury, zjazdu na drogę publiczną oraz pozwoleń na budowę dla inwestycji budowy obiektu handlowego i hotelowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, miejscami parkingowymi i komunikacji. Umowa przedwstępna podpisana 04.06.2020 r. pomiędzy pełnomocnikami reprezentującymi współwłaścicieli X przewiduje podpisanie umowy sprzedaży w przeciągu 12 miesięcy od daty podpisania umowy przedwstępnej po spełnieniu warunków wymienionych w tej umowie (zawarte w tekście umowy), dotyczy to działki nr A/1 oraz umowa przedwstępna podpisana 13.08.2020 r. z właścicielami Y na działkę A/2.

Ponadto z opisu sprawy wynika, że strony zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży po spełnieniu warunków zawartych w umowie. Kupujący przeprowadza czynności niezbędne do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę pawilonu handlowego wraz parkingiem i infrastrukturą techniczną, sprzedający wyraził zgodę na przygotowania i zobowiązał się do wspierania czynności przygotowawczych kupującego. W umowie zawarto inne warunki związane z przygotowaniem inwestycji i otwarcia pawilonu handlowego: uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę, uzyskanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu, uzyskanie decyzji zatwierdzającej podział, pozwolenia na wycięcie drzew na działce oraz w pasie drogowym kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości, potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia nieruchomości, uzyskania warunków technicznych przyłączy do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej oraz sieci energii elektrycznej, uzyskania warunków usunięcia ewentualnych kolizji sieci infrastruktury technicznej z planowanym obiektem, potwierdzenia charakteru nierolnego nieruchomości, złożenia wniosku o założenie nowej księgi wieczystej, wymeldowanie osób zameldowanych na pobyt stały lub czasowy w budynku na nieruchomości, uzyskanie promesy na sprzedaż alkoholu, uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej. W związku z udzielonymi pełnomocnictwami nabywcy są obecnie w trakcie wykonywania czynności zmierzających do uzyskania wymienionych decyzji, uzgodnień i pozwoleń, opisanych w umowach przedwstępnych zawartych pomiędzy stronami.

Przy czym tut. Organ stwierdza, że pomimo, iż ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Wnioskodawczynię, ale przez Kupujących nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację prawną Zainteresowanej. Po udzieleniu zgód, czynności wykonane przez Kupujących wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawczyni (mocodawcy). Z kolei Kupujący dokonując ww. działań uatrakcyjnią przedmiotowe działki nr A/1 i A/2 będące nadal we współwłasności Wnioskodawczyni. Działania te dokonywane za pełną zgodą Wnioskodawczyni, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności działek jako towaru i wzrost ich wartości.

Wobec powyższego, Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży udziału w działkach nr A/1 i A/2 nie będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. Zainteresowana w taki sposób zorganizowała sprzedaż udziałów w ww. działkach nr A/1 i A/2 że niejako jej działania łącznie z działaniami przyszłych nabywców stanowią pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie.

Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej działki nr A/1 i A/2 będące we współwłasności będą podlegać wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Wnioskodawczyni. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnych nabywców. W efekcie wykonywanych czynności dostawie podlega działka o zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia umowy przedwstępnej.

Zatem, w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawczyni podejmując ww. czynności, zaangażowała środki podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

W ocenie tut. Organu uznać należy, że podejmowane przez Zainteresowaną działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż przedmiotowego udziału w działkach nr A/1 i A/2 w ramach zarządu jej majątkiem prywatnym. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że sprzedaż przez Zainteresowaną ww. udziału w działkach nr A/1 i A/2 będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Zainteresowana będzie działała jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że skoro w przedmiotowej sprawie występują przesłanki stanowiące podstawę uznania Wnioskodawczyni za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży udziału w przedmiotowych działkach nr A/1 i A/2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Tym samym oceniając stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 należało uznać je za nieprawidłowe.

Odnosząc się do braku obowiązku zapłaty podatku w związku ze sprzedażą udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2, należy zauważyć, że kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.

Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadku doszło do korzystania z budynku.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z opisu sprawy wynika, że budynek z lat 50-tych znajdujący się na działce A/2 jest trwale związany z gruntem. Budynek sprzed II wojny światowej oraz budynki gospodarcze na działce A/1 jak i na działce A/2 są trwale związane z gruntem. Tym samym, należy stwierdzić, że działki nr A/1 i A/2 są zabudowane.

Należy zatem przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a oraz pkt 2 ustawy.

W celu ustalenia, czy w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy zostały spełnione warunki zastosowania zwolnienia z podatku VAT wynikające z ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w odniesieniu do dostawy budynków znajdujących się na działkach nr A/1 i A/2.

Z opisu sprawy wynika, że po śmierci ojca, który był współwłaścicielem działki nr A w drodze zarejestrowanego Aktu Dziedziczenia sporządzonego dnia 19 grudnia 2016 roku, spadek (udział w prawie własności działki nr A) po zmarłym, nabyły córki: Z oraz Wnioskodawczyni po 14 części każda z nich. Zasiedlenie budynku z lat 50-tych znajdującego się na działce A/2 nastąpiło po wybudowaniu, natomiast zasiedlenie budynku sprzed II wojny światowej oraz budynków gospodarczych znajdujących się na działce A/1 jak i na działce A/2 również nastąpiło po wybudowaniu przez nieżyjących dziadków Wnioskodawczyni. Od dnia pierwszego zasiedlenia budynku z lat 50-tych, budynku sprzed II wojny światowej oraz budynków gospodarczych do czasu ich zbycia upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Również budynki na działce A/1 oraz na działce A/2 nie były ulepszane, więc nie ponoszono żadnych nakładów na ulepszanie budynków.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że sprzedaż udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ będzie odbywać się po pierwszym zasiedleniu oraz w okresie dłuższym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia, a ponadto nie ponoszono żadnych nakładów na ulepszanie budynków. Zatem, w analizowanym przypadku spełnione będą przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym planowana sprzedaż udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 przez Wnioskodawczynię będzie podlegać zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy będzie miało również zastosowanie dla dostawy gruntów, na których znajdują się budynek z lat 50-tych, budynek sprzed II wojny światowej oraz budynki gospodarcze, gdyż zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Ponieważ planowana sprzedaż udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, nie ma potrzeby analizowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zatem Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku zapłaty podatku w związku ze sprzedażą udziału w ww. działkach zabudowanych.

Tym samym oceniając stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku w związku ze sprzedażą udziału w działkach zabudowanych nr A/1 i A/2 – ponieważ Wnioskodawczyni wywiodła prawidłowy skutek prawny – należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.