Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.851.2024.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Skutki podatkowe otrzymania od banku świadczenia pieniężnego i odliczania ulgi odsetkowej.
Słowa kluczowe: banki; kredyt-kredyt hipoteczny; kredyt-kredyt mieszkaniowy; ulga-ulga odsetkowa; umorzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 8-art. 45-ust. 3a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 28 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 18 lutego 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) 2024 r. została zawarta ugoda pomiędzy A i B.A, jako kredytobiorcą, a X w sprawie
    umowy kredytu hipotecznego w walucie wymienialnej - kredytu denominowanego we
    franku szwajcarskim (CHF) na budowę domu jednorodzinnego, zawartej (...).2005 r. (dalej
    Umowa). W momencie uruchomienia kredytu na rachunek kredytobiorcy została przelana
    kwota 118.024 zł (wypłata kwoty kredytu w 1 transzy). W trakcie całego okresu
    kredytowania (do dnia podpisania ugody) kredytobiorca zapłacił na rzecz Banku łączną
    kwotę 127.023,99 zł z tytułu rat kapitałowych i 22.660,98 zł z tytułu rat odsetkowych.
    Łączna nadpłata z tytułu spłat rat kredytowych w stosunku do kwoty otrzymanej od banku
    wyniosła 31.660,97 (127.023,99 zł + 22.660,98 zł - 118.024 zł), w tym z tytułu kapitału
    8.999,99 (127.023,99 zł - 118024 zł).
    W zeznaniach za poszczególne lata 2005-2023 małżonkowie we wspólnie składanych
    zeznaniach podatkowych odliczali po połowie od dochodu zapłacone w danym roku
    podatkowym odsetki od kredytu, w ramach tzw. ulgi odsetkowej.
    W treści ugody wskazano, iż zamiarem Banku i kredytobiorcy jest polubowne
    rozstrzygnięcie sporu dotyczącego ważności oraz skuteczności umowy lub
    niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym uchylenie niepewności co do
    roszczeń wynikających z umowy lub z wykonania świadczeń z Umowy, przez przyjęcie
    przewidzianych w ugodzie rozwiązań.
    Strony ugody w jej treści ustaliły:
    • w pkt 1 utrzymanie umowy w mocy i całkowite rozliczenie umowy, tj. potwierdziły, że
      miały wolę zawarcia umowy w dacie jej zawarcia oraz oświadczyły, że mają wolę
      utrzymania jej w mocy przez cały okres kredytowania z uwzględnieniem zmian
      wynikających z ugody, w tym do jej całkowitego rozliczenia zgodnie z ugodą.
    • w pkt 2 Strony zgodnie postanowiły, że kwota zadłużenia z tyt. umowy, wynosząca na
      dzień zawarcia ugody 11.364,05 CHF, będzie przeliczona na walutę polską i po
      przewalutowaniu zostanie dokonane umorzenie zadłużenia z tyt. Kredytu.
    • w pkt 3.1 Ugody Bank zwolnił kredytobiorcę z długu (umorzył zadłużenie kredytobiorcy)
      w zakresie kwoty 50.915,49 zł, na którą złożył się kapitał bieżący (po przewalutowaniu
      na PLN).
    • w pkt 3.2 wpisano: „Strony postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy
      kwotę 17.500 zł w związku z rozliczeniem umowy na rachunek bankowy nr (...) w
      terminie miesiąca od dnia zawarcia Ugody”.
    W treści ugody nie wskazano nic więcej odnośnie charakteru kwoty 17.500 zł.
    Uzupełnienie wniosku
    We wniosku precyzyjnie wskazano, iż o charakterze wypłaconej kwoty w wys. 17.500 zł
    można przesądzać wyłącznie na podstawie treści ugody, która ma w tym przedmiocie
    charakter wiążący. W treści ugody odnośnie charakteru kwoty 17.500 zł wskazano jedynie,
    iż kwota ta zostanie wypłacona tytułem „rozliczenia umowy” w związku z przytoczonymi w
    treści wniosku postanowieniami ugody zawartymi m.in. w pkt 1, zgodnie z którym strony
    umowy kredytowej zgodziły się na cyt.: „utrzymanie umowy w mocy i całkowite rozliczenie
    umowy, tj. potwierdziły, że miały wolę zawarcia umowy w dacie jej zawarcia oraz
    oświadczyły, że mają wolę utrzymania jej w mocy przez cały okres kredytowania z
    uwzględnieniem zmian wynikających z ugody, w tym do jej całkowitego rozliczenia zgodnie
    z ugodą”.

    W treści ugody wskazano, iż zamiarem Banku i kredytobiorcy jest polubowne
    rozstrzygnięcie sporu dotyczącego ważności oraz skuteczności umowy lub
    niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym uchylenie niepewności co do
    roszczeń wynikających z umowy lub z wykonania świadczeń z Umowy, przez przyjęcie
    przewidzianych w ugodzie rozwiązań. Jak wyraźnie zaznaczono w treści wniosku o
    interpretację, w treści ugody nie wskazano nic więcej odnośnie kwoty 17.500 zł. W
    szczególności nie wskazano jak została skalkulowana ta kwota, więc brak podstaw do
    udzielenia odpowiedzi na pytanie zawarte w pkt 1b wezwania organu. Warunki ugody, tj.
    zarówno umorzenie pozostałej na dzień podpisanej ugody kwoty zadłużenia po
    przewalutowaniu, jak i wypłata kwoty 17.500 zł zmodyfikowały warunki wynikające z
    pierwotnej umowy, tak aby były satysfakcjonujące w końcowym, ogólnym rozliczeniu dla
    kredytobiorcy. Innymi słowy, w ugodzie nie wskazano na modyfikację konkretnych
    warunków wynikających z pierwotnej umowy w związku z wypłatą 17.500 zł, w
    szczególności – jak zaznaczono we wniosku o interpretację – w treści ugody nie wskazano
    czy, ani tym bardziej jaka część z kwoty 17.500 zł, dotyczy zwrotu uprzednio zapłaconych
    przez kredytobiorców rat odsetkowych. Stąd w Pana ocenie – przy oparciu się o zapisy
    pierwotnej umowy kredytowej i związanej z nią ugody, które mają charakter wiążący przy
    ocenie skutków podatkowych wypłaty kwoty 17.500 zł – brak podstaw do przesądzenia, że
    kredytobiorca jest zobowiązany do doliczenia do dochodu jakichkolwiek wielkości
    związanych z korzystaniem z tzw. „ulgi odsetkowej”.
    Biorąc pod uwagę zapisy pierwotnej umowy oraz modyfikującej ją ugody nie można
    bowiem jednoznacznie przesądzić, iż w wyniku zwrotu kwoty 17.500 zł doszło do
    zwrócenia kredytobiorcom uprzednio zapłaconych odsetek (ani tym bardziej w jakiej
    wysokości). Istotnym jest bowiem fakt, iż kredyt był kredytem denominowanym w CHF (co
    oznaczało, iż raty kapitałowe i odsetkowe też były określone w CHF), a zwrot na podstawie
    ugody nie został określony w CHF, tylko w PLN. Wypłata kwoty 17.500 zł może sprowadzać
    się więc do zmian pierwotnej umowy w zakresie zwrotu wyłącznie rat kapitałowych po
    przeliczeniu na PLN, co w takim przypadku oznaczałoby zmianę pierwotnych warunków
    umowy kredytowej w zakresie kursów franka szwajcarskiego (CHF) mających
    zastosowanie przy przeliczeniu wysokości spłat rat kapitału wyrażonych w umowie w CHF
    na PLN – tj. obniżenie tych kursów w stosunku do zastosowanych na podstawie zapisów
    pierwotnej umowy kredytowej (przed zmianami na podstawie ugody bankowej).
    Kredytobiorca do czasu podpisania ugody zapłacił na rzecz Banku tytułem rat
    kapitałowych określonych w CHF kwotę o równowartości 127.023,99 zł. Kwota 17.500 zł
    może więc zawierać się w kwocie spłaconego kapitału wyrażonego w PLN. Innymi słowy,
    biorąc pod uwagę zapisy pierwotnej umowy, jak i modyfikującej ją ugody – brak podstaw,
    aby oprzeć się na wielkościach wyrażonych w PLN i przesądzić, iż na kwotę 17.500 zł
    składa się kwota nadpłaconych odsetek w wys. 8.500,01 zł ustalona jako różnica między
    kwotą zwróconą przez Bank (17.500 zł) a kwotą nadpłaconego kapitału w PLN (8.999,99 zł)
    – gdyż przede wszystkim nie wynika to z zapisów ugody.

## Pytanie

Czy podatnik, w związku z faktem, iż korzystał z ulgi odsetkowej, zobowiązany jest w
    rozliczeniu za 2024 roku, w którym otrzymał przedmiotowy zwrot, do doliczenia dochodu
    na podstawie art. 45 ust. 3a updof odliczonych odsetek, a jeśli tak, to czy kwotę doliczenia
    należy ustalić jako połowę kwoty 8.500,01 zł (17.500 zł, tj. kwota zwrócona przez Bank -
    8.999,99 zł, tj. kwota nadpłaconego kapitału)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zwrócona przez Bank kwota 17.500 zł tytułem rozliczenia umowy kredytu – choć z całą
    pewnością stanowi częściowy zwrot kredytobiorcom uprzednio zapłaconych kwot na rzecz
    Banku w postaci rat kredytu – to jednakże podatnik nie jest zobowiązany do doliczenia do
    dochodu za 2024 r. (w którym otrzymał zwrot) kwot odliczonych odsetek w latach 2005-
    2023 w ramach ulgi odsetkowej. Wynika to z faktu, iż w treści ugody nie wskazano ani czy,

    ani tym bardziej jaka część z kwoty 17.500 zł dotyczy zwrotu uprzednio zapłaconych przez
    kredytobiorców rat odsetkowych.
    Zarówno umorzenie pozostałej na dzień podpisanej ugody kwoty zadłużenia po
    przewalutowaniu, jak i wypłata kwoty 17.500 zł zmodyfikowały warunki wynikające z
    pierwotnej umowy, tak aby były satysfakcjonujące w końcowym, ogólnym rozliczeniu dla
    kredytobiorcy.
    Innymi słowy, w ugodzie nie wskazano na modyfikację konkretnych warunków
    wynikających z pierwotnej umowy w związku z wypłatą 17.500 zł. Warunek ugody
    polegający na wypłacie 17.500 zł może więc sprowadzać się do zmian pierwotnej umowy
    w zakresie zwrotu wyłącznie rat kapitałowych po przeliczeniu na PLN, co w takim
    przypadku oznaczałoby zmianę pierwotnych warunków umowy kredytowej w zakresie
    kursów franka szwajcarskiego (CHF) mających zastosowanie przy przeliczeniu wysokości
    spłat rat kapitału wyrażonych w umowie w CHF na PLN – tj. obniżenie tych kursów w
    stosunku do zastosowanych na podstawie zapisów pierwotnej umowy kredytowej (przed
    zmianami na podstawie ugody bankowej). Innymi słowy, opierając się na treści ugody,
    która ma charakter wiążący przy rozstrzygnięciu przedmiotowej kwestii, nie sposób ustalić
    czy, ani tym bardziej jaka część z kwoty 17.500 zł dotyczy zwrotu uprzednio zapłaconych i
    odliczonych w zeznaniach rocznych odsetek od kredytu.
    Kredytobiorca do czasu podpisania ugody zapłacił na rzecz Banku tytułem rat
    kapitałowych określonych w CHF kwotę o równowartości 127.023,99 zł. Kwota 17.500 zł
    może więc zawierać się w kwocie spłaconego kapitału wyrażonego w PLN. Istotnym jest
    bowiem fakt, iż kredyt był kredytem denominowanym w CHF (co oznaczało, iż raty
    kapitałowe i odsetkowe też były określone w CHF), a zwrot na podstawie ugody nie został
    określony w CHF, tylko w PLN. Innymi słowy, biorąc pod uwagę zapisy ugody, brak
    podstaw, aby oprzeć się na wielkościach wyrażonych w PLN i przesądzić, iż na kwotę
    17.500 zł składa się kwota nadpłaconych odsetek w wys. 8.500,01 zł ustalona jako różnica
    między kwotą zwróconą przez Bank (17.500 zł) a kwotą nadpłaconego kapitału w PLN
    (8.999,99 zł).
    Uzupełnienie stanowiska
    Powyższe konstatacje nazwane przez organ w wezwaniu „rozważeniami na temat tego, co
    może oznaczać warunek ugody polegający na wypłacie 17.500 zł” są niczym innym jak
    przedstawieniem własnego stanowiska w sprawie w zakresie zastosowania na tle
    przedstawionego stanu faktycznego przepisu art. 45 ust. 3a updof.
    Powyższa argumentacja dowodzi, iż na tle stanu faktycznego przedmiotowej sprawy brak
    jest podstaw do przesądzenia, iż w wyniku wypłaty kwoty 17.500 zł doszło do zwrotu
    uprzednio zapłaconych odsetek, ani tym bardziej nie sposób ustalić w jakiej części
    (wysokości). Wnioskodawca nie pyta o to czy kwota 17.500 zł powinna zostać
    opodatkowana, gdyż w tym zakresie ma swoje stanowisko w sprawie potwierdzone
    pośrednio (nie w sposób wiążący) interpretacją KIS wydaną dla żony, zgodnie z którym w
    opisanym przypadku na skutek zwrotu kwoty 17.500 zł nie doszło do przysporzenia
    majątkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu
    udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia
    2007 r.
    Jak wynika z art. 26b ust. 1 ustawy:
      Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z
      zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę
      odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb
      mieszkaniowych, związanej z:
        1) budową budynku mieszkalnego albo
        2) wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni
        mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego
        albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
        3) zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego
        w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w
        wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
        4) nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową
        (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia
        niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne
        mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
    W art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są
    one limitowane.
    Stosownie do treści art. 26b ust. 6 ww. ustawy:
      Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5, mogą
      być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym podatnik
      po raz pierwszy odlicza odsetki.
    Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:
      Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5, mogą
      być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym
      bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył
      odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek
      przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w
      którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.
    Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:
      Odliczenia dotyczą zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie
      podlegają odrębnemu opodatkowaniu – odliczeń dokonuje się zgodnie z wnioskami
      zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w
      proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków.
    Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w
    ramach praw nabytych.
    Jak bowiem wynika z art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U.
    Nr 217 poz. 1588) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:
      Podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o
      którym mowa w art. 26b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
      stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo odliczania

      wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty
      określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r.,
      nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.
    W przypadku zwrotu wartości odsetek, z którymi związane było prawo podatnika do
    korzystania z ulgi odsetkowej, ustawodawca przewidział rozwiązanie dla tego rodzaju
    szczególnych sytuacji. Stosownie bowiem do treści art. 45 ust. 3a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy
      obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w
      całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym
      otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
    Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w
    zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do ich zwrotu. Jeśli więc dochodzi do
    zwrotu odliczonych wcześniej odsetek, to w zeznaniu rocznym za rok wypłaty tej
    należności trzeba ją doliczyć do podstawy opodatkowania (dochodu).
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, w zawartej ugodzie strony ustaliły utrzymanie
    umowy w mocy. Doszło do przewalutowania zobowiązania, umorzenia zadłużenia
    kredytowego i wypłaty kwoty rozliczenia umowy. W treści ugody nie wskazano nic więcej
    odnośnie tej kwoty rozliczenia – nie wskazano jak została skalkulowana, ani czy dotyczy
    zwrotu uprzednio zapłaconych przez kredytobiorców rat odsetkowych.
    Skoro nie można jednoznacznie określić, że w ramach kwoty rozliczenia umowy otrzymał
    Pan zwrot uwzględnionych we wcześniejszych rozliczeniach podatkowych odsetek (ani
    tym bardziej w jakiej wysokości), nie znajdzie w Pana sprawie zastosowania art. 45 ust. 3a
    ustawy.
    Tym samym zdarzenie to nie powoduje u Pana konsekwencji podatkowych w odliczaniu
    tzw. ulgi odsetkowej zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.