Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.953.2024.2.PT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku
dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków
podatkowych zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    12 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 31 stycznia 2025 r. (data wpływu 5 lutego
    2025 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        A.A.
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        B.A.
    Opis stanu faktycznego
    Z uwagi na zaistniały stan faktyczny, Państwo A.A. i B.A. występują łącznie z wnioskiem
    wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14r § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, wskazując jednocześnie Wnioskodawcę jako stronę
    postępowania. W dalszej części wniosku Wnioskodawczyni oraz jej mąż są łącznie zwani
    „Zainteresowanymi".
    Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim z Panem B.A. Na chwilę nabycia
    nieruchomości, o których mowa w treści wniosku, posiadali małżeńską wspólność
    majątkową, od lutego 2024 r pozostają w rozdzielności majątkowej. Zainteresowani
    zakupili w dniu 14 listopada 2017 roku działkę budowlaną (nr 1), które weszła w skład
    wspólnej masy majątkowej małżonków. Niniejsza działka została zakupiona w udziałach:
        667/1907 udziałów należących do sąsiadki Zainteresowanych, Pani C.C.;
        1240/1907 udziałów należących do Zainteresowanych we współwłasności
        majątkowej małżeńskiej.
    Na skutek dokonanego w 2020 r. notarialnego zniesienia współwłasności, działka (nr 1)
    będąca przedmiotem niniejszego wniosku, została podzielona na trzy osobne działki
    gruntowe.
    Podczas dokonanego podziału wielkość działek gruntowych pozostała proporcjonalna do
    posiadanych udziałów i w ten sposób powstały:
        działka 1 oznaczona numerem 1/1 której właścicielką stała się Panią C.C.;
        działka 2, oznaczona numerem 1/2. której współwłaścicielami stali się
        Zainteresowani we współwłasności majątkowej małżeńskiej;
        działka 3, oznaczona numerem 1/3, której współwłaścicielami stali się
        Zainteresowani we współwłasności majątkowej małżeńskiej.
    Opisany podział odbył się bez konieczności jakichkolwiek rozliczeń z uwagi na fakt, iż
    wielkości przedmiotowych działek gruntowych odpowiadały udziałom w działce pierwotnej
    (przed podziałem). Nie wystąpiła również konieczność jakichkolwiek spłat oraz dopłat
    względem jakichkolwiek Stron.
    W sierpniu 2018 roku, zatem przed podziałem na trzy mniejsze działki gruntowe, na
    terenie działki (nr 1) rozpoczęła się budowa domu wielorodzinnego. Dom obejmował 3
    segmenty, gdzie każdy z nich znajdował się na jednej z przyszłych działek - podzielonej na
    działki 1/1, 1/2 i 1/3 w 2020 r. Jeden z segmentów budowany był przez Panią C.C. na
    terenie odpowiadającym 667/1907 jej udziału w gruncie. Pozostałe dwa segmenty
    budowane były przez Zainteresowanych na terenie odpowiadającym 1240/1907 udziału w
    gruncie.
    Budowa domu wielorodzinnego obejmującego trzy segmenty zakończyła się w 2020 roku.

    W 2020 roku po dokonaniu podziału nieruchomości gruntowej na trzy mniejsze działki
    gruntowe sąsiadka Zainteresowanych, Pani C.C., dokonała sprzedaży należącego do niej
    segmentu. W tym samym czasie sprzedaży jednego z należących do siebie segmentów
    dokonali również Zainteresowani.
    Kwota uzyskana na skutek sprzedaży w 2020 r. segmentu przez Zainteresowanych została
    przeznaczona na zakup innej nieruchomości mieszkaniowej oraz zapłaty podatku, który
    powstał na skutek zbycia nieruchomości.
    Z kolei w dniu 30 kwietnia 2024 r. Zainteresowani dokonali sprzedaży ostatniego
    segmentu, którego byli współwłaścicielami w częściach równych.
    Dodatkowo Zainteresowani pragną podkreślić, iż zbycie przedmiotowych nieruchomości w
    postaci dwóch działek, nastąpiło w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W opinii Zainteresowanych, podejmowane przez nich czynności w zakresie sprzedaży
    Nieruchomości nie posiadają i nie będą posiadały cech profesjonalnej działalności
    handlowej w zakresie obrotu nieruchomościami lub działalności deweloperskiej. Nie
    istnieją również żadne obiektywne przesłanki, które wskazywałyby na wyraźny związek
    przyczynowo-skutkowy między zakupem Nieruchomości a jej zbyciem. Wskazać bowiem
    należy, że z działalnością gospodarczą mamy do czynienia, jeśli osoba fizyczna w celu
    dokonania sprzedaży nieruchomości podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami i zaangażuje w to środki podobne do wykorzystywanych przez
    podmioty zajmujące się działalnością handlowa w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Działalność gospodarcza w zakresie obrotu nieruchomościami cechuje się
    podejmowaniem szeregu działań związanych z nieruchomością i przygotowaniem jej do
    sprzedaży. Mając na uwadze szczegółowo przedstawiony opis stanu faktycznego,
    charakter podejmowanych przez Zainteresowanych działań wyklucza możliwość ich
    uznania za profesjonalne podmioty zajmujące się działalnością handlową w zakresie
    sprzedaży nieruchomości.
    Należy również wskazać, iż sam charakter niniejszych nieruchomości w postaci działek
    wraz z wybudowanym na nich segmentem wskazuje na to, iż ich zbycie nastąpi w całości.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Zainteresowani są zatrudnieni na umowy o pracę; nigdy nie prowadzili działalności
    gospodarczej, tym bardziej w obszarze pośrednictwa w obrocie nieruchomościami lub na
    rynku deweloperskim.
    Sprzedaż nieruchomości nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Budowa domu była pomysłem Zainteresowanych na wykorzystanie posiadanych
    oszczędności, długoterminowo z myślą o przyszłości ich dzieci (posiadają troje dzieci,
    obecnie w wieku 21 - syn oraz 17 lat - dwie córki bliźniaczki). Wcześniej Zainteresowani
    rozważali wykorzystanie domu z zamiarem najmu prywatnego.
    Po zakończeniu budowy nieruchomość była wynajmowana w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym jako najem długoterminowy. Zainteresowani rozliczali ww. najem jako
    przychody z najmu, opodatkowane ryczałtem.
    Zainteresowani sprzedali wcześniej dwie nieruchomości:
    1) Nieruchomość 1: segment mieszkalny budowany razem z nieruchomością objętą
      wnioskiem. Nieruchomość budowana samodzielnie na działce zakupionej przez
      Zainteresowanych w 2017 roku, w systemie gospodarczym, w tym samym celu co
      nieruchomość będąca przedmiotem wniosku. Nieruchomość została sprzedana w
      2020 roku z uwagi na wybuch pandemii i konieczność zakupu większego mieszkania,
      w którym zamieszkała rodzina Zainteresowanych. Pieniądze ze sprzedaży
      wykorzystane zostały na zakup mieszkania na własne potrzeby; podatek od sprzedaży
      (PIT-39) został uregulowany.

    2) Nieruchomość 2: Mieszkanie kupione w wyniku decyzji o przeprowadzce w 2015 roku.
      Zainteresowani mieszkali w nim całą rodziną w latach 2015 - 2021. Zainteresowani
      wyprowadzili się z niego po zakupie większego mieszkania (w którym mieszkają
      obecnie) w czasie pandemii. Zostało sprzedane w 2022 roku. Środki ze sprzedaży
      mieszkania przeznaczone zostały w części na spłatę kredytu hipotecznego, w części
      pozostały jako oszczędności.
    Obecnie Zainteresowani posiadają dwie nieruchomości:
    1) pierwszy dom, zbudowany w 2006 roku, w który Zainteresowani mieszkali do 2015
      roku. Dom jest obecnie wynajmowany; podatek rozliczany w ramach najmu
      prywatnego (ryczałt);
    2) mieszkanie, w którym Zainteresowani mieszkają obecnie, od 2021 roku.
    Na moment złożenia wniosku Zainteresowani nie posiadają innych nieruchomości, a w
    związku z tym nie planują innych sprzedaży w dającej się do przewidzenia przyszłości.

## Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionych w opisie stanu faktycznego, w związku z dokonaną
    sprzedażą nieruchomości w 2024 r., wystąpił przychód ze zbycia nieruchomości w
    rozumieniu art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opinii Zainteresowanych, w okolicznościach przedstawionych w opisie stanu
    faktycznego, w związku z dokonaną sprzedażą nieruchomości w 2024 r., nie wystąpił
    przychód ze zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy PIT.
    UZASADNIENIE
    Przepisy prawa podatkowego
    W ocenie Zainteresowanych, datą nabycia nieruchomości objętej wnioskiem w rozumieniu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest data nabycia
    nieruchomości, tj. działki oznaczonej numerem 1 przez Zainteresowanych w 2017 roku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy PIT. do źródła przychodów zalicza się odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa
    do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego
    użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu
    działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
    rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, w
    przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany
    Warunkiem uznania sprzedaży nieruchomości za podlegającą opodatkowaniu jest:
        sprzedaż tej nieruchomości w ramach działalności gospodarczej lub
        sprzedaż nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    W analizowanym przypadku, nieruchomość nie jest sprzedawana w ramach działalności
    gospodarczej ani czynności noszących znamiona działalności gospodarczej. Ponadto
    zdaniem Zainteresowanych, spełniony jest warunek, wskazany w ustawie, tj. okres, który
    upłynął od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, a
    zbyciem przekracza 5 lat. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, brak jest
    autonomicznej definicji nieruchomości - co sprowadza rozumienie pojęcia nieruchomości
    dla celów podatkowych tego przepisu w perspektywie całego systemu prawa. Pojęcie

    nieruchomości zdefiniowane zostało w art. 46 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (Dz. U z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm. dalej „k.c ” lub „kodeks cywilny") jako część
    powierzchni ziemskiej stanowiąca odrębny przedmiot własności (grunty), jak również
    budynki trwale z tym gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy
    odrębnych przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
    Budynek więc, wzniesiony na gruncie stanowi własność właściciela gruntu jako część
    składowa rzeczy w rozumieniu art. 47 Kodeksu cywilnego. Nie stanowi ona odrębnego od
    gruntu przedmiotu własności, zgodnie z zasadą superficies solo cedit.
    Zgodnie z treścią art. 195 k c. własność tej samej rzeczy (także nieruchomości) może
    przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (jest to tzw. współwłasność). Na podstawie art.
    210 § 1 k.c., każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie
    to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć, jednakże w
    ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie
    na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Zasady i formy zniesienia współwłasności regulują art. 211 i art. 212 k.c. Zgodnie z tymi
    przepisami, zniesienie współwłasności może nastąpić w drodze umowy między
    współwłaścicielami albo, w braku zgody między współwłaścicielami, na podstawie
    orzeczenia sądu. Kodeks cywilny przewiduje trzy sposoby zniesienia współwłasności:
    1) podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych
      (tzw. podział fizyczny),
    2) przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
    3) sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).
    Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie,
    o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu, bądź
    nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
    Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnych
    między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze
    współwłaścicieli wyodrębnionych (podzielonych) rzeczy wspólnych. Celem postępowania o
    zniesienie współwłasności jest zatem nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, które
    stanowią przedmiot współwłasności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.
    Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału
    jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.
    Zatem, jeżeli zniesienie współwłasności odbyło się bez spłat i dopłat, a wielkość (wartość)
    przyznanych w wyniku zniesienia współwłasności rzeczy (nieruchomości) odpowiada
    wielkości (wartości) udziału we współwłasności, to zniesienie współwłasności nie stanowi
    nabycia.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa, w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy przyjąć datę ich pierwotnego
    nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku
    zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku
    objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i
    dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu
    mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje
    dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i
    ww. praw majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich
    odpłatnego zbycia.

    Stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Interpretacjach Indywidualnych w
    podobnych stanach faktycznych - Pismo z dnia 26 stycznia 2024 r Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej 0112-KDSL1-2.4011.502.2023.2.AP.
    Warto zwrócić uwagę, że w indywidualnej interpretacji z dnia 26 stycznia 2024 r (nr 0112-
    KDSL1-2.4011.502.2023.2.AP) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpatrywał
    podobny stan faktyczny. W 1998 roku dwie osoby nabyły w formie współwłasności pewną
    nieruchomość, niezwiązaną z działalnością gospodarczą. Następnie w 2021 roku
    dokonano zniesienia współwłasności tej nieruchomości. W wyniku tego działania
    realizowanego poprzez akt notarialny, jedna z osób zyskała pełne prawo do konkretnej
    działki. Wartość nabytej działki po zniesieniu współwłasności równała się wartości udziału,
    który przysługiwał tej osobie (wnioskodawcy) przed zniesieniem współwłasności.
    Właściciel działki zamierza ją podzielić na kilka mniejszych i sprzedać jedną z nich w 2024
    roku. W związku z tym zwrócił się do Dyrektora KIS z zapytaniem, czy powinien uiścić
    podatek od dochodu ze sprzedaży tej działki. Dyrektor KIS zaznaczył, że pięcioletni okres o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a-c ustawy o PIT powinien być liczony od końca 1998
    roku, czyli od roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, a nie od końca roku, w
    którym zniesiono współwłasność. Organ podatkowy wyjaśnił, że interpretacja terminu
    "nabycie" w omawianym przepisie została omówiona m. in. w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r. (sygn akt II FSK 1489/08), w którym NSA stwierdził,
    że aby ustalić, która czynność prawna rozpoczyna bieg pięcioletniego terminu, należy
    odwołać się do przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z Kodeksem cywilnym, nabycie
    oznacza uzyskanie prawa własności rzeczy, a jednocześnie zwiększenie aktywów
    majątkowych. W ocenie NSA termin "nabycie" w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych odnosi się do każdego wzrostu aktywów podatnika. W
    związku z tym Dyrektor KIS stwierdził, że "Zniesienie współwłasności nie jest traktowane
    jako nabycie rzeczy, jeśli mieści się w ramach udziału przysługującego byłym
    współwłaścicielom i odbyło się bez spłat oraz dopłat. Dlatego datą nabycia nieruchomości
    lub praw w przypadku ich późniejszej sprzedaży, które zostały przyznane danej osobie w
    wyniku zniesienia współwłasności, powinna być pierwotna data nabycia, pod warunkiem,
    że wartość otrzymanej nieruchomości mieści się w udziale tej osoby w majątku
    współwłaścicieli i zniesienie współwłasności odbyło się bez spłat i dopłat. Kiedy zniesienie
    współwłasności skutkuje powiększeniem udziału danej osoby, mamy do czynienia z
    nabyciem ponieważ następuje zwiększenie jej osobistego majątku " W związku z tym
    organ podatkowy ocenił, że ”(...) dokonana 27 lipca 2021 r. czynność zniesienia
    współwłasności nie stanowiła dla Pana nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jak Pan zauważył, wartość
    nieruchomości, której stał się Pan właścicielem po zniesieniu współwłasności,
    odpowiadała wartości Pana udziału przed dokonaniem tego zniesienia. Dlatego datą
    nabycia przez Pana działki o nr (..) (łącznie z działką, którą planuje Pan sprzedać) jest rok
    1998. W konsekwencji pięcioletni okres liczony od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie, niewątpliwie już upłynął. Zatem zamierzona sprzedaż jednej z działek
    powstałych na skutek podziału nieruchomości (działki nr (...)) nie będzie generować dla
    Pana przychodu ze odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust 1 pkt 8 lit a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ pięcioletni okres
    zgodny z powyższym przepisem już upłynął. Nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty
    podatku dochodowego z tego tytułu".
    Pismo z dnia 19 września 2024 r Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0115-KDIT3.
    4011.546.2024.1.PS.
    W tym miejscu należy przytoczyć interpretację indywidualna z dnia 19 września 2024 r.
    wydaną przez Dyrektora KIS sygn. 0115-KDIT3.4011.546.2024.1.PS, w której stwierdzono,
    że „Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie,
    grunt ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro

    budynek nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym
    przedmiotem zbycia bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości
    obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim
    związanego. Dlatego za datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę
    nabycia gruntu niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wniesiono budynek.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, jest Pani współwłaścicielem nieruchomości
    na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej, dla której Sąd prowadzi księgę wieczystą
    o numerze (...). Na podstawie umowy w formie aktu notarialnego nabyła Pani ww.
    nieruchomość niezabudowaną w (...) 2019 r. W trakcie ostatnich 2 lat tj. około 2022-2023
    wybudowała Pani na przedmiotowej nieruchomości budynek stanowiący dom. Wskazany
    budynek jest związany z nieruchomością i nie ma odrębnej księgi wieczystej. Zamierza
    Pani w roku 2025 dokonać zbycia nieruchomości. Uwzględniając powyższe należy więc
    zgodzić się z Panią, że dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości
    istotne znaczenie ma data nabycia nieruchomości niezabudowanej, tj. rok 2019. W
    konsekwencji planowana sprzedaż tej nieruchomości nastąpi po upływie pięcioletniego
    okresu, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia gruntu, zatem
    nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie wystąpi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego w związku z taką sprzedażą.”
    Pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 lipca 2019 r. sygn. 0115-KDIT2-
    1.4011.189.2019.2.MST. Na uwagę zasługuje również interpretacja indywidualna
    Dyrektora KIS z dnia 19 lipca 2019 r. sygn. 0115-KDIT2-1.4011.189.2019.2.MST gdzie
    Dyrektor stwierdza, iż uwzględniając powyższe należy więc zgodzić się z Wnioskodawcą, że
    dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie ma
    data nabycia działki budowlanej, tj. rok 2007. W konsekwencji, planowana sprzedaż
    nieruchomości nastąpi po upływie pięcioletniego okresu, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym doszło do nabycia gruntu, zatem nie będzie stanowić źródła
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych a co za tym idzie nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku dochodowego w
    związku z taką sprzedażą.
    W związku z przedstawionymi okolicznościami oraz mając na uwadze dominującą linię
    interpretacyjną organów podatkowych, zdaniem Zainteresowanych w danej sprawie nie
    powstał przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w związku ze sprzedażą jednej z
    działek gruntowych z segmentem w 2024 r. Zdaniem Zainteresowanych pięcioletni okres,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT, powinien być liczony od końca
    2017 roku, czyli od roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości w postaci działki
    oznaczonej numerem 1 a nie od końca roku, w którym zniesiono współwłasność lub
    wybudowano budynek.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d. innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła
    przychodów określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy,
    spełnione powinny zostać dwie podstawowe przesłanki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
        w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za
    działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie trzech warunków:
        po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
        po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
        po trzecie, w sposób ciągły.
    Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:

    1) jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
    2) wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
    3) prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z
    działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi; podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego
    określone prawa i obowiązki.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym.
    Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej
    wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej
    tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez

    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 roku sygn. I SA/Po 919/14:
      „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności,
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    W celu zakwalifikowania - na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych -
    działań podjętych przez Państwa do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar,
    okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości (segmentu), o
    której mowa we wniosku.
    Dla oceny, czy dokonywane czynności spełniają kryteria działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    rozstrzygające znaczenie mają okoliczności, w jakich są one wykonywane.
    O prowadzeniu działalności gospodarczej przesądzają obiektywne i zewnętrzne jej
    przejawy, a nie przekonanie podatnika. W tym sensie nie ma i nie może mieć znaczenia, że
    określony podmiot prowadzący konkretną działalność nie ocenia jej (subiektywnie) jako
    działalności gospodarczej.
    Podatnik nie może zatem w sposób dowolny w zależności od stanu swojej świadomości,
    czy przewidywanych korzyści podatkowych dokonywać swobodnej kwalifikacji
    poszczególnych kategorii przychodów do określonych źródeł przychodów.
    Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany
    całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych,
    uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności
    łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym
    przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem),
    wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości.
    Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się
    w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
    Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że nieruchomość , której byli Państwo
    współwłaścicielami w częściach równych nie została nabyta dla celów prowadzenia
    działalności gospodarczej i nie była w takiej działalności wykorzystywana.
    Wskazali Państwo, że:
    1. są zatrudnieni na umowy o pracę, nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej,
      również w obszarze pośrednictwa w obrocie nieruchomościami lub na rynku
      deweloperskim;
    2. sprzedaż nieruchomości nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym;

    3. budowa domu była pomysłem na wykorzystanie posiadanych oszczędności,
      długoterminowo z myślą o przyszłości dzieci.
    Sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z
    działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, sprzedaż nieruchomości nie spowoduje u Państwa powstania przychodu ze źródła,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nabycie nieruchomości w drodze umowy kupna-sprzedaży
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do treści art. 47 § 1-3 powołanej ustawy:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej
      odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub
      istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla
      przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.
    Jak natomiast wynika z art. 48 tej ustawy:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości,
    zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej
    rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale
    związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej
    własności.
    W przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem
    stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek nie stanowi odrębnej
    nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia, tzn. zbycia bez
    gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie
    gruntu, jak i np. znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego.
    Przepisy nie rozdzielają sprzedaży gruntu od sprzedaży budynku lub jego części
    stanowiących część składową nieruchomości. Nie wymieniają również sprzedaży budynku
    lub jego części jako odrębnego źródła przychodu w podatku dochodowym.
    Tym samym z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady na nieruchomość (np.
    wybudowanie budynku lub budowli oraz ulepszenie istniejących budynków lub budowli)
    stanowią część składową gruntu. Wszystko to, co zostało trwale z gruntem złączone,
    stanowi bowiem jego część składową.
    Nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną - nabywcę,
    przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób
    odpłatny, czy nieodpłatny.
    Stosownie do art. 1052 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do zbycia
      spadku przenosi spadek na nabywcę, chyba że strony inaczej postanowiły.
    Nabyli Państwo w drodze umowy sprzedaży w dniu 14 listopada 2017 roku działkę
    budowlaną (nr 1), które weszła w skład wspólnej masy majątkowej małżonków.
    Niniejsza działka została zakupiona w udziałach:
        667/1907 udziałów należących do Państwa sąsiadki, Pani C.C.;
        1240/1907 udziałów należących do Państwa we współwłasności majątkowej
        małżeńskiej.
    Na skutek dokonanego w 2020 r. notarialnego zniesienia współwłasności, działka (nr 1)
    będąca przedmiotem niniejszego wniosku, została podzielona na trzy osobne działki
    gruntowe. Podczas dokonanego podziału wielkość działek gruntowych pozostała
    proporcjonalna do posiadanych udziałów i w ten sposób powstały:
        działka nr 1 oznaczona numerem 1/1 której właścicielką stała się Panią C.C.;
        działka nr 2, oznaczona numerem 1/2 której staliście się Państwo
        współwłaścicielami we współwłasności majątkowej małżeńskiej;
        działka nr 3, oznaczona numerem 1/3 której staliście się Państwo
        współwłaścicielami we współwłasności majątkowej małżeńskiej.
    Zniesienie współwłasności
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji współwłasności,
    należy w tej kwestii odnieść się do przepisów uregulowanych w ustawie z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące
      stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu
      (Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego).
    Art. 210 ww. Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże
      w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    W myśl art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Z art. 212 § 2 ww. Kodeksu wynika zaś, że:

      Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy - w wyniku tego
    zniesienia - podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:
    a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści
      się w wartości udziału, jaki przysługiwał tej osobie.
    Zatem, zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści
    się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło
    się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości - w przypadku jej sprzedaży, która
    przypadła danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę jej
    pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas gdy wartość otrzymanej przez daną osobę
    nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej przed dokonaniem tej czynności
    oraz zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej
    osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii
    nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego
    władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak
    więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w
    wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości), której
    (którego) wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie
    podatnikowi przysługiwał. Jeżeli zatem, w drodze zniesienia współwłasności
    współwłaściciel nabywa nieruchomości lub prawa ponad udział, który uprzednio posiadał
    to nabycie w drodze zniesienia współwłasności, w części przekraczającej posiadany udział,
    należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności
    wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed dokonaniem tej czynności
    oznacza to, że dla udziału w nieruchomości lub prawie nabytego w drodze zniesienia
    współwłasności ponad pierwotnie posiadany udział, dniem nabycia będzie dzień, w
    którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
    O tym zaś czy udział uległ powiększeniu nie decyduje subiektywne odczucie
    dotychczasowego współwłaściciela bądź wielkość (powierzchnia) nieruchomości, lecz
    obiektywne kryteria odwołujące się do cen rynkowych udziałów przed i po dokonaniu
    zniesienia współwłasności.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że opisany podział działki odbył się bez konieczności
    jakichkolwiek rozliczeń z uwagi na fakt, iż wielkości przedmiotowych działek gruntowych
    odpowiadała udziałom w działce pierwotnej (przed podziałem). Nie wystąpiła również
    konieczność jakichkolwiek spłat oraz dopłat względem jakichkolwiek Stron. Zatem wskutek
    ww. zniesienia współwłasności nie uzyskali Państwo przysporzenia majątkowego ponad
    udział posiadany w ww. działce przed dokonaniem zniesienia współwłasności. Zniesienie
    współwłasności nie odbyło się ze spłatami bądź dopłatami. W wyniku nieodpłatnego
    zniesienia współwłasności nie doszło do nabycia przez Państwa nieruchomości/udziału w
    nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Skutki podatkowe sprzedaży przez Państwa nieruchomości

    Datą nabycia przez Państwa działki, na której został wybudowany segment będący
    przedmiotem sprzedaży jest data pierwotnego nabycia udziału w działce Nr 1, tj. 14
    listopada 2017 r.
    Zatem, sprzedaż jednej z działek gruntowych z wybudowanym na niej segmentem, która
    powstała z podziału działki nr 1 i została sprzedana w 2024 r., nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ 5-letniego
    terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Tym samym, sprzedaż przez Państwa nieruchomości nie będzie wiązała się z obowiązkiem
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego.
      Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
      interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...).

    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.