Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-846/13/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-11-20
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej w 2006 r. w przypadku wydatkowania środków na nabycie innej nieruchomości i sposób dokumentowania poniesionych wydatków.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; dokumentowanie-dokumentowanie wydatków; dokumenty; dowód-dowód poniesienia wydatku; działki; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z 19 sierpnia 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 20 sierpnia 2013 r.), uzupełnionym 24 września 2013 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości  **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 16 września 2013 r. Znak: IBPBII/2/415-846/13/AK wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 24 września 2013 r.

We wskazanym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 04 lipca 2006 r. wnioskodawca nabył nieruchomość, którą sprzedał 19 września 2011 r. (działki nr 2573/18 oraz 2573/19). Cena sprzedaży wynosiła 50 000 zł. Wnioskodawca wskazał, że właścicielem nieruchomości był ponad 5 lat.

Uzyskane ze sprzedaży fundusze zostały przeznaczone na zakup mieszkania w K. jako własności małżonka wnioskodawcy, mieszkającego z wnioskodawcą we wspólnym mieszkaniu. Mieszkanie w K. o wartości 200 000 zł zostało zakupione tylko na nazwisko małżonka wnioskodawcy, z którym wnioskodawca prowadzi wspólnie dom i gospodarkę finansową. Wspólnie też rozlicza się corocznie z urzędem skarbowym (PIT-37).

Ponadto w uzupełnieniu wyjaśniono, że nieruchomość, którą wnioskodawca nabył 04 lipca 2006 r. a sprzedał 19 września 2011 r. stanowiła wspólny majątek z jego małżonkiem (pomimo brzmienia aktu notarialnego tylko na osobę wnioskodawcy – zarówno kupna jak i sprzedaży). Mieszkanie w K. zostało nabyte do wspólnego majątku wnioskodawcy i jego małżonka (pomimo formalnego uczestnictwa w akcie notarialnym nabycia mieszkania tylko osoby małżonka wnioskodawcy).

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy obowiązuje wnioskodawcę 10% podatek jako skutek sprzedaży nieruchomości?

Czy jako dowód kupna mieszkania, osobowo na małżonka wnioskodawcy (z wkładem wnioskodawcy 50 000 zł), służyć może kopia aktu notarialnego?

Zdaniem wnioskodawcy, ze względu na wspólną działalność finansową z małżonkiem, odpowiedź na obydwa powyższe pytania powinna brzmieć: pytanie 1 – nie, pytanie nr 2 – tak.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wyłącznie w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. W zakresie odnoszącym się do wyjaśnienia sposobu postępowania przez urząd skarbowy wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego przepisu każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wnioskodawca wskazał, że w 2006 r. nabył nieruchomości, które w 2011 r. zbył. Z powyższych okoliczności jednoznacznie zatem wynika, że wnioskodawca dokonał sprzedaży nieruchomości przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wnioskodawca je nabył. Pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych liczy, się bowiem od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto nieruchomość a nie od dnia, w którym ją nabyto. Tym samym wnioskodawca nie był właścicielem nieruchomości ponad 5 lat, jeżeli zgodnie z ww. przepisem okres ten policzy się od końca 2006 r., w którym nieruchomość została przez niego nabyta.

Z uwagi zatem na fakt, że zbycie przez wnioskodawcę działek nastąpiło przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie, to czynność ta stanowi podlegające opodatkowaniu źródło przychodu.

Dokonując oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r.

Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 217, poz. 1588 z późn. zm.) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2007 r.

I tak stosownie do art. 28 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2007 r., przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł. Podlega on odrębnemu wykazaniu w zeznaniu PIT-23. Podatek od przychodu, o którym mowa powyżej, zgodnie z art. 28 ust. 2 ww. ustawy ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Tym samym stanowisko wnioskodawcy, że nie obowiązuje go 10% podatek dochodowy w związku ze sprzedażą nieruchomości nabytej w 2006 r. a zbytej w 2011 r. należało uznać za nieprawidłowe. Wnioskodawca co do zasady jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tytułu zbycia nieruchomości – działek nr 2573/18 oraz 2573/19. Jednakże należy rozpatrzyć czy wnioskodawcy przysługuje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z wydatkowaniem środków na nabycie mieszkania.

W myśl art. 28 ust. 2a ustawy zasada, o której mowa w wyżej cytowanym ust. 2 tegoż artykułu, nie ma zastosowania do podatników dokonujących sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania tej transakcji złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e).

Wśród celów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawa wymienia:

*   nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
*   nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
*   nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
*   budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
*   rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację – na cele mieszkalne – własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e), podatek jest płatny najpóźniej następnego dnia po upływie terminów określonych w tym przepisie wraz z odsetkami naliczanymi:

1.  od terminu płatności określonego w ust. 2 do dnia, w którym upłynęły dwa lata, licząc od dnia sprzedaży  w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych,
2.  począwszy od następnego dnia po upływie dwóch lat, licząc od dnia sprzedaży, aż do dnia zapłaty  w pełnej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnień wynikających z powołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest przeznaczenie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw (nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży) wyłącznie na wskazane w ustawie cele mieszkaniowe m.in. na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu a także spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie. Istotna jest przy tym kolejność zdarzeń – co do zasady najpierw musi nastąpić sprzedaż nieruchomości a dopiero potem wydatkowanie środków na wskazane cele. Aby skorzystać ze zwolnienia nie wystarczy bowiem wydatkować jakichkolwiek środków, ale wlaśnie te, które pochodziły ze sprzedaży. Przy czym w myśl art. 21 ust. 16 ww. ustawy przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 32 lit. a) rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takim prawie.

W stanie faktycznym wnioskodawca wskazał, że środki pieniężne z tytułu zbycia w 2011 r. nieruchomości należącej do majątku wspólnego małżonków zostały przeznaczone na nabycie do majątku wspólnego małżonków mieszkania w K.

Tym samym jeżeli prawda jest, że przychód ze sprzedaży działek nr 2573/18 oraz 2573/19 należących do majątku wspólnego małżonków został wydatkowany na nabycie mieszkania w K. również stanowiącego majątek wspólny małżonków, to przychód ten podlegał będzie zwolnieniu z opodatkowania na podstawie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie będzie zatem zobowiązany do zapłaty 10% podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości.

Podkreślić jednak należy, że Organ wydający niniejszą interpretację stwierdzenie wnioskodawcy, że: zarówno nieruchomość nabyta w 2006 r. i zbyta w 2011 r. a także mieszkanie w K. nabyte na imię i nazwisko małżonka wnioskodawcy stanowiły majątek wspólny małżonków, przyjął jako element stanu faktycznego, bowiem do jego kompetencji nie należy rozstrzyganie czy nieruchomość faktycznie należała do majątku wspólnego, czy też odrębnego małżonków. Organ dokonujący interpretacji nie ustala stanu faktycznego w sprawie (zgodnie z zasadami postępowania podatkowego wynikającymi z Ordynacji podatkowej, nie przeprowadza postępowania dowodowego), lecz odnosi przepisy prawa podatkowego do stanu faktycznego (bądź zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Jednak ów rzeczywiście istniejący stan faktyczny ustali właściwy dla wnioskodawcy naczelnik urzędu skarbowego prowadzący ewentualne postępowanie podatkowe i to on oceni czy fakty podane przez wnioskodawcę we wniosku o interpretację znajdują oparcie w dokumentach.

Skoro według wnioskodawcy sprzedane nieruchomości stanowiły majątek wspólny jego i małżonka, to odnosząc się do rozliczenia przez małżonków przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości objętej wspólnością majątkową wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2007 r. małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiągniętych przez nich dochodów. W przypadku dochodów z odpłatnego zbycia nie znajduje zastosowania art. 6 ust. 2 ww. ustawy, ponieważ dochody z tego tytułu zostały wyłączone z możliwości łącznego opodatkowania.

Przy ustalaniu przychodów osiąganych z majątku wspólnego, znajduje zastosowanie przepis art. 43 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 788 z późn. zm.), z którego wynika, że oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Zatem w przypadku zbycia nieruchomości przez małżonków każdy z nich jako odrębny podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych zobowiązany jest do rozliczenia połowy przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej majątek wspólny i wyliczenia należnego podatku dochodowego. Również warunki zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., należy rozpatrywać odrębnie dla każdego małżonka.

Natomiast co do kwestii czy jako dowód kupna mieszkania, osobowo na małżonka wnioskodawcy (z wkładem wnioskodawcy 50 000 zł), służyć może kopia aktu notarialnego, wskazać należy, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania wydatku poniesionego na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 tej ustawy. Nie mniej w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych skoro wnioskodawca zamierzał skorzystać ze zwolnienia winien liczyć się z koniecznością wykazania faktu wydatkowania środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe. Organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób nie budzący żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł tj. czy środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego faktycznie przeznaczone zostały przez podatnika na cele mieszkaniowe, czy też wydatki na cele mieszkaniowe poczynione zostały z innych źródeł, czy też przez inne osoby. Takimi dokumentami mogą być m.in., umowy sprzedaży, faktury VAT bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą potwierdzić.

W niniejszej sprawie dokumentem potwierdzającym wydatkowanie środków pieniężnych ze sprzedaży działek może być m.in. umowa kupna (sprzedaży) mieszkania, której stroną był małżonek wnioskodawcy, o ile z umowy tej wynika, że część ceny zakupu (50 000 zł) pochodzi ze sprzedaży działek a mieszkanie zostało nabyte do majątku wspólnego obojga małżonków. W przeciwnym wypadku umowa taka dokumentuje jedynie fakt zakupu i wskazuje cenę zakupu (200 000 zł) nie dokumentuje natomiast faktu, że zakup mieszkania finansowany był środkami ze sprzedaży działek i nastąpił również na rzecz wnioskodawcy. Wówczas samo podnoszenie argumentu wydatkowania środków pieniężnych ze sprzedaży działek na realizację celu mieszkaniowego zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie niewystarczające. Z punktu wiedzenia prawa istotne jest czy taka okoliczność znajduje potwierdzenie w dowodach. Przedłożenie zatem wyłącznie umowy nabycia mieszkania, z której nie wynika pochodzenie środków na jego zakup oraz okoliczność, że mieszkanie zostało nabyte do majątku wspólnego małżonków na potwierdzenie sposobu wydatkowania środków ze sprzedaży działek nie uprawnia do skorzystania ze zwolnienia w zakresie tego wydatkowania.

W omawianej sprawie wnioskodawca winien zatem dysponować dokumentami potwierdzającymi fakt pochodzenia środków na nabycie mieszkania w K. oraz okoliczność, że wydatki zostały poniesione z majątku wspólnego na majątek wspólny czyli że nieruchomość nabyta w 2006 r. i sprzedana w 2011 r. a także mieszkanie w K. stanowiły majątek wspólny małżonków.

Podsumowując, przychód uzyskany w 2011 r. ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej majątek wspólny wnioskodawcy i jego małżonka – w części przypadającej na wnioskodawcę – podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 28 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2006 r., gdyż wbrew stanowisku wnioskodawcy - do daty sprzedaży nie upłynęło 5 lat, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdy okres ten liczy się zaczynając od końca roku kalendarzowego a nie od daty nabycia.

Wnioskodawca może jednak skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy, jeżeli prawdą jest, że w okresie dwóch lat od daty zbycia działek, zgodnie z tym co wskazał, wydatkował uzyskany przychód zgodnie z wolą ustawodawcy na nabycie do majątku wspólnego lokalu mieszkalnego (stanowiącego odrębną nieruchomość lub spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego).

Organ nie może potwierdzić stanowiska wnioskodawcy, że kopia aktu notarialnego będzie wystarczającym dowodem dokumentującym wydatkowanie środków ze sprzedaży działek, gdyż podczas kontroli w urzędzie skarbowym dowód ten może okazać się niewystarczający dla potwierdzenia okoliczności wywodzonych przez wnioskodawcę. W każdym bowiem wypadku kiedy pojawią się wątpliwości co do wysokości poniesionych wydatków, to wnioskodawca będzie zobowiązany wykazać fakt ich poniesienia oraz udowodnić, że zostały poniesione przez niego na realizację celów, o których mowa w ustawie. Właściwy dla wnioskodawcy organ podatkowy może domagać się również innych niż umowy dowodów. Wskazać należy, że zgodnie z art. 180 § 1 powołanej w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa  jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.