Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.576.2025.1.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-28
Teza: Ustalenie czy czynności, w ramach których wykorzystywany
będzie majątek powstały w ramach Inwestycji, stanowią
czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art.
5, art. 7 lub art. 8 ustawy. Prawo do obniżenia kwoty podatku
należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją
Inwestycji.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia
przekazanie-przekazanie nieodpłatne
wodociągi
ścieki-oczyszczalnia ścieków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ustalenia:
      czy czynności, w ramach których wykorzystują Państwo majątek powstały w ramach
      Inwestycji, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5,
      art. 7 lub art. 8 ustawy;
      czy przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2024 r., poz. 609 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest
    wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    Gmina wykonuje zadania własne samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki
    organizacyjne. W strukturze organizacyjnej Gminy występują jednostki organizacyjne
    mające status jednostek budżetowych, tj. jednostka oświatowa i jednostki związana z
    pomocą społeczną.
    Jednocześnie Gmina nie wyklucza w przyszłości likwidacji jednostek budżetowych, jak
    również utworzenia innych jednostek budżetowych lub też samorządowych zakładów
    budżetowych celem realizacji jej zadań, jako jednostki samorządu terytorialnego.
    Wszystkie jednostki budżetowe Gminy będą dalej zwane łącznie jako: „Jednostki
    organizacyjne”.
    Ponadto, na terenie Gminy funkcjonują samorządowe instytucje kultury, tj. Gminna
    Biblioteka Publiczna oraz Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w ..., których
    rozliczenia nie podlegają centralizacji VAT z Gminą.
    Jednocześnie, na terenie JST funkcjonuje spółka prawa handlowego – Zakład ... sp. z o.o.
    (dalej: „Spółka”), której Gmina jest jedynym udziałowcem. Spółka realizuje m.in. zadania z
    zakresu dostarczania wody na terenie JST.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych Gminy
    należą m.in. sprawy dotyczące wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń
    sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię
    elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Zadanie w zakresie dostawy wody na terenie Gminy jest realizowane za pośrednictwem
    Spółki. Gmina zawarła ze Spółką umowę sprzedaży wody uzdatnionej z dnia 1

    października 2017 r., na podstawie której Gmina świadczy odpłatne usługi produkcji i
    dostawy wody na rzecz Spółki, która to następnie jest odpowiedzialna za dostarczanie
    wody na terenie Gminy.
    W ramach ww. zadań własnych, Gmina realizuje inwestycję pn. „...” (dalej: „Zadanie”), która
    została podzielona na dwa etapy:
      etap I dotyczący budowy przydomowych oczyszczalni ścieków (dalej: „POŚ”) na rzecz
      mieszkańców Gminy (dalej; „Mieszkańcy”) oraz odcinka sieci wodociągowej w
      obrębie ... (dalej: „Wodociąg”) (dalej również łącznie jako: „Inwestycja”);
      etap II polegający na rozbudowie zbiorczej sieci kanalizacyjnej w miejscowości ...
    Realizacja etapu I Zadania miała miejsce w latach 2023-2024, natomiast planowana data
    zakończenia realizacji etapu II Zadania przypada na koniec maja 2025 r.
    Gmina pragnie wskazać, że niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie etapu I Zadania, tj.
    budowy POŚ oraz Wodociągu (tj. nie dotyczy realizacji Zadania w zakresie etapu II –
    rozbudowy zbiorczej sieci kanalizacyjnej). Na potrzeby niniejszego wniosku, definicja
    „Infrastruktura” będzie wykorzystywana łącznie w odniesieniu do POŚ oraz Wodociągu.
    Celem realizacji przedmiotowej Inwestycji był rozwój infrastruktury wodno-kanalizacyjnej
    na terenie Gminy.
    W związku z realizacją Inwestycji, Gmina poniosła wydatki, w szczególności na:
      opracowanie dokumentów obejmujących projekty budowlane, dokumentację
      wykonawczą, instalacje rozruchowe, dokumentację powykonawczą;
      budowę 26 sztuk POŚ;
      budowę Wodociągu wraz z hydrantem.
    Ponoszone w ramach Inwestycji wydatki były dokumentowane wystawianymi na Gminę
    przez dostawców / usługodawców fakturami VAT, na których Gmina została oznaczona
    jako nabywca przedmiotowych towarów i usług, w tym z podaniem NIP Gminy.
    Gmina zrealizowała przedmiotowe Zadanie zarówno ze środków własnych, jak i ze
    środków pochodzących ze źródeł zewnętrznych - na jego realizację Gmina uzyskała
    dofinansowanie w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020
    (dalej: „Dofinansowanie”).
    Wnioskodawca pragnie wskazać, że Gmina w związku z budową POŚ oraz Wodociągu nie
    otrzymała od Mieszkańców żadnych środków, tj. realizacja Inwestycji została sfinansowana
    wyłącznie ze środków własnych Gminy, jak i z Dofinansowania.
    Gmina pragnie wskazać, iż Wodociąg powstały w ramach Inwestycji stanowi jej własność.
    Na moment przygotowania przedmiotowego wniosku Gmina za pośrednictwem
    Wodociągu nie świadczy odpłatnych usług polegających na dostarczaniu wody na rzecz
    mieszkańców, przedsiębiorców, instytucji z terenu Gminy oraz na rzecz własnych
    Jednostek organizacyjnych. Gmina nieodpłatnie udostępniła Wodociąg na rzecz Spółki na
    podstawie umowy o administrowaniu (dalej: „Umowa”). W konsekwencji, Wodociąg nie
    jest wykorzystywany przez Gminę do jakichkolwiek czynności odpłatnych.
    Natomiast, w z związku z faktem, iż to Spółka świadczy na terenie Gminy odpłatne usługi
    dostarczania wody, obecnie Wodociąg jest wykorzystywany do odpłatnej dostawy wody
    przez Spółkę na rzecz jednego odbiorcy. Zgodnie z uzyskanymi przez Gminę informacjami,
    docelowo Spółka planuje w przyszłości przyłączać do Wodociągu kolejnych odbiorów. Tym
    niemniej, z perspektywy Wnioskodawcy Wodociąg jest wykorzystywany przez Gminę
    wyłącznie do czynności nieodpłatnych.

    Gmina pragnie również wskazać, iż w ramach Inwestycji w zakresie Wodociągu został
    również zamontowany hydrant pełniący funkcję odpowietrzania sieci wodociągowej oraz
    źródła wody dla celów przeciwpożarowych. W konsekwencji, Gmina, za pośrednictwem
    Wodociągu, wykonuje również zadania własne z zakresu ochrony przeciwpożarowej (art. 7
    ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym).
    Zrealizowana w ramach Inwestycji Infrastruktura w zakresie POŚ jest przeznaczona do
    użytku niekomercyjnego.
    W związku z powyższym, Gmina nie osiąga jakichkolwiek dochodów z tytułu wykorzystania
    efektów zrealizowanej Inwestycji. Gmina nie planuje przy tym w przyszłości zmiany
    charakteru korzystania z POŚ i Wodociągu, w tym ich udostępniania za odpłatnością na
    podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym
    charakterze, ani nie zamierza za jej pomocą świadczyć usług dostawy wody/odbioru
    ścieków.
    Pytania
      1. Czy w opisanym stanie faktycznym majątek będący przedmiotem Inwestycji jest
        wykorzystywany przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu VAT w
        rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
      2. Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. W opisanym stanie faktycznym majątek będący przedmiotem Inwestycji nie jest
        wykorzystywany przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu VAT w
        rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
      2. Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1 i 2
    Zważywszy na fakt, że majątek będący przedmiotem Inwestycji jest wykorzystywany przez
    Gminę wyłącznie do użytku niekomercyjnego, w ocenie Gminy, nie jest on wykorzystywany
    w ramach jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT. Gmina wykorzystuje POŚ oraz
    Wodociąg w ramach zadań własnych, o których mowa w ustawie o samorządzie gminnym.
    Dzięki POŚ wybudowanym w ramach Inwestycji, Gmina bezpłatnie zapewnia Mieszkańcom
    oczyszczanie ścieków. Ponadto, Gmina bezpłatnie udostępniła Wodociąg Spółce na
    podstawie Umowy. Umowa stanowi zatem umowę nieodpłatną, która nie przenosi
    własności rzeczy. Dodatkowo, Wodociąg jest również wykorzystywany przez Gminę do
    zapewnienia ochrony przeciwpożarowej. Tym samym nie dochodzi tu do odpłatnej
    dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług, a Infrastruktura wykorzystywana jest
    wyłącznie w ramach zadań własnych Gminy (czynności o charakterze publicznym,
    niepodlegających VAT).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę
    podatku naliczonego stanowi m. in. suma kwot podatku określonych na fakturach
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi. Odnosząc się do wskazanej
    powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych, zdaniem Gminy, brak jest bezsprzecznego i bezpośredniego związku
    pomiędzy wydatkami, które Gmina poniosła na realizację Inwestycji, a wykonywaniem
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT
    opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy
    mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń
    zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w
    przedmiotowej sprawie).
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy, realizacja Inwestycji nie jest związana z
    wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W
    konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi
    nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie jest uprawniona do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację przedmiotowej Inwestycji.
    Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z
    dnia 8 lipca 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.317.2024.1.AS, w której Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej stwierdził, iż: „(...) Realizują Państwo Projekt, którego przedmiotem
    jest budowa i rozbudowa w Gminie sieci wodociągowej i przydomowych oczyszczalni
    ścieków. Wydatki związane z realizacją zadania są dokumentowane przez wykonawców,
    wystawionymi na Państwa fakturami VAT. Realizacja ww. zadania inwestycyjnego należy
    do Państwa zadań własnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym. (...) Jak wynika z powołanych powyżej przepisów, rozliczenie podatku
    naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby
    nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego
    podatnika VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunki
    uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie
    zostaną spełnione. Jak bowiem wynika z wniosku, realizacja zadania inwestycyjnego należy
    do Państwa zadań własnych, a ponadto, towary i usługi nabywane w związku z realizacją

    Inwestycji nie będą wykorzystywane przez Państwa do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji nie mają Państwo – na podstawie art.
    86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji Inwestycji.”.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy:
      majątek będący przedmiotem Inwestycji (tj. Infrastruktura) nie jest wykorzystywany
      przez Gminę do jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT;
      nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
      związanych z realizacją Inwestycji z uwagi na brak związku ponoszonych wydatków z
      czynnościami opodatkowanymi VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak stanowi art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.

    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Ponadto stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie
    podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku VAT. Jako Gmina realizują Państwo Inwestycję polegającą na
    budowie przydomowych oczyszczalni ścieków (POŚ) na rzecz mieszkańców gminy oraz
    odcinka sieci wodociągowej wraz z hydrantem. Ponoszone w ramach Inwestycji wydatki
    były dokumentowane wystawianymi na Państwa Gminę przez dostawców / usługodawców
    fakturami VAT. Zrealizowali Państwo przedmiotowe Zadanie zarówno ze środków
    własnych, jak i ze środków pochodzących ze źródeł zewnętrznych - dofinansowanie w
    ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W związku z budową
    POŚ oraz Wodociągu nie otrzymali Państwo od Mieszkańców żadnych środków, tj.
    realizacja Inwestycji została sfinansowana wyłącznie ze środków własnych, jak i z
    dofinansowania. Wodociąg powstały w ramach Inwestycji stanowi jej własność.
    Państwa Gmina nieodpłatnie udostępniła Wodociąg na rzecz Spółki (Zakład .... sp. z o.o.,
    której Gmina jest jedynym udziałowcem) na podstawie umowy o administrowaniu. W z
    związku z faktem, iż to Spółka świadczy na terenie Gminy odpłatne usługi dostarczania
    wody, obecnie Wodociąg jest wykorzystywany do odpłatnej dostawy wody przez Spółkę na
    rzecz jednego odbiorcy. Zgodnie z uzyskanymi przez Państwa Gminę informacjami,
    docelowo Spółka planuje w przyszłości przyłączać do Wodociągu kolejnych odbiorów. W
    ramach Inwestycji w zakresie Wodociągu został również zamontowany hydrant pełniący
    funkcję odpowietrzania sieci wodociągowej oraz źródła wody dla celów
    przeciwpożarowych. W konsekwencji, Państwa Gmina, za pośrednictwem Wodociągu,
    wykonuje również zadania własne z zakresu ochrony przeciwpożarowej (art. 7 ust. 1 pkt
    14 ustawy o samorządzie gminnym). Zrealizowana w ramach Inwestycji Infrastruktura w
    zakresie POŚ jest przeznaczona do użytku niekomercyjnego. W związku z powyższym,
    Państwa Gmina nie osiąga jakichkolwiek dochodów z tytułu wykorzystania efektów
    zrealizowanej Inwestycji. Państw Gmina nie planuje przy tym w przyszłości zmiany
    charakteru korzystania z POŚ i Wodociągu, w tym ich udostępniania za odpłatnością na

    podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym
    charakterze, ani nie zamierza za jej pomocą świadczyć usług dostawy wody/odbioru
    ścieków.
    W przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy budowa przez
    Państwa w ramach ww. projektu przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie Gminy
    jest dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2
    ustawy.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612
    /21 (Gmina O. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej). Co prawda wyrok
    ten odnosi się do czynności dokonywanych przez gminę w ramach promowania
    odnawialnych źródeł energii, jednakże wnioski płynące z ww. orzeczenia mogą być
    pomocne w analizowanej sprawie.
    W wyroku tym TSUE wskazał, iż aby czynności dokonywane przez gminę w ramach
    promowania odnawialnych źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy
    2006/112, powinny one, po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które
    gmina ta wykonuje odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit.
    a) i c) tej dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
    charakterze podatnika (pkt 24).
    W pkt 42 wyroku Trybunał wskazał, że art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy
    2006/112 należy interpretować w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę,
    za pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących
    właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie
    systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje
    jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
    poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych.
    TSUE wskazał, że w konsekwencji o ile w świetle powyższych rozważań należy uznać, że
    gmina O., nie wykonuje działalności wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112,
    nie jest konieczne ustalenie, czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu
    stosowania na podstawie art. 13 ust. 1 tej dyrektywy.
    Trybunał w przedmiocie dokonania dostawy towarów i świadczenia usług w ramach
    działalności gospodarczej zauważył, że po pierwsze, podczas gdy przedsiębiorca dąży do
    stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP Sibiu i
    DGRFP Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam orzecznictwo),
    gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, (...) że
    nie zamierza świadczyć regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie
    zamierza zatrudniać pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w
    których świadczenia gminne miały charakter trwały (pkt 36).
    Po drugie, (...) gmina O. wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom
    będącym właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
    ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na gospodarkę
    niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich udział
    nieprzekraczający 25% kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą dostawą i
    z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu wynagrodzenie za
    te same dostawę i instalację po cenie rynkowej (pkt 37).
    Tymczasem (...) jeżeli gmina odzyskuje – w drodze otrzymywanych przez nią wkładów –
    jedynie niewielką część poniesionych przez siebie kosztów, a pozostała część jest
    finansowana ze środków publicznych, taka różnica między tymi kosztami a kwotami

    otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może sugerować, że wkłady te należy raczej
    uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r.,
    Gemeente Borsele i Staatssecretaris van Financiën, C#520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i
    przytoczone tam orzecznictwo). W konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności
    przyznane gminie O. przez dane województwo, które wynoszą 75% kosztów podlegających
    dofinansowaniu, suma kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i
    od owego województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych
    kosztów faktycznie poniesionych przez tę gminę, co nie odpowiada podejściu, jakie
    przyjąłby w danym wypadku instalator systemów OZE, który przy ustalaniu swoich cen
    starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć marżę zysku. Natomiast wspomniana
    gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie mając perspektywy zysku.
    Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
    obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej jedną
    czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie rekompensaty w
    postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech czwartych tych kosztów.
    Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne w sytuacji strukturalnie
    deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności dla podatnika,
    ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną część
    poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę osobę
    trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane.
    Podsumowując TSUE wskazał, że artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: dostawy towarów i świadczenia
    usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej nie stanowi
    dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem przedsiębiorstwa,
    systemów odnawialnych źródeł energii na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy,
    jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą
    przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą poniesionych
    kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych.
    Ponadto wskazać należy na tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-616/21
    (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przeciwko Gminie L.), zapadłym w wyniku
    wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w
    przedmiocie interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem od wartości
    dodanej (VAT) w odniesieniu do przeprowadzonych na zlecenie gminy czynności
    związanych z usuwaniem azbestu oraz prawa do odliczenia VAT naliczonego od tych
    czynności. W wyroku tym, TSUE rozstrzygnął, że artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: okoliczność zlecania
    przez gminę przedsiębiorstwu czynności usuwania azbestu i odbierania wyrobów i
    odpadów zawierających azbest na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili taką wolę, nie stanowi świadczenia usług podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, jeżeli taka działalność nie ma na celu
    osiągania stałego dochodu i nie prowadzi do żadnej płatności ze strony tych mieszkańców,
    zaś czynności te są finansowane ze środków publicznych.
    W rozpatrywanej sprawie analiza przedstawionego opisu sprawy wykazuje, że realizują
    Państwo czynności w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków w warunkach
    podobnych do wynikających z wyroków TSUE nr C-612/21 i C-616/21, tj.:
      brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności – czynność nie ma na celu
      osiągnięcia stałego dochodu,

      brak równorzędnego ekwiwalentu ekonomicznego ze strony ostatecznego
      beneficjenta inwestycji (mieszkańca Gminy),
      nie osiągają Państwo jakichkolwiek dochodów z tytułu wykorzystania efektów
      zrealizowanej Inwestycji;
      realizacja Inwestycji została sfinansowana wyłącznie ze środków własnych Gminy, jak
      i z dofinansowania w ramach PROW;
      faktury w ramach Inwestycji wystawiane są na Państwa.
    Opis przedmiotowej sprawy wskazuje, że na strukturę udziału poszczególnych źródeł
    finansowania zgodnie z wnioskiem o płatność końcową składają się: dotacja, środki
    własne Gminy. Ponadto, jak wynika z okoliczności sprawy – w związku z realizacją
    inwestycji otrzymali Państwo faktury od dostawców/usługodawców. Realizują Państwo
    wskazaną inwestycję jako organ władzy publicznej w ramach zadań własnych, a nie w celu
    osiągnięcia zysku. Zatem celem Państwa nie jest stałe i zorganizowane wykonywanie takiej
    działalności w celach zarobkowych, na warunkach w jakich wykonują je podmioty
    gospodarcze trudniące się budową przydomowych oczyszczalni ścieków, lecz celem
    Państwa działania jest interes społeczny. Nie jest to zatem sposób działania występujący w
    przypadku zwykłej działalności gospodarczej.
    W wyniku Państwa działań nie wystąpiły znaczące zakłócenia konkurencji, które prowadzić
    by mogły do wyłączenia z dostaw dla ostatecznego konsumenta innych podmiotów (w tym
    przypadku prywatnych firm działających w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni
    ścieków). Tym samym, działali Państwo jako świadczeniobiorca dokonujący zakupu od
    podmiotu prywatnego.
    W konsekwencji, działania Państwa polegające na budowie przydomowych oczyszczalni
    ścieków w ramach inwestycji nie stanowiły dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizując inwestycję w ww. zakresie nie
    wykonywali Państwo działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem
    realizacja ww. inwestycji w części dotyczącej budowy przydomowych oczyszczalni ścieków
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Ponadto, inwestycja dotyczyła również budowy Wodociągu wraz z hydrantem. Z opisu
    sprawy wynika, że nieodpłatnie udostępnili Państwo Wodociąg na rzecz Spółki na
    podstawie umowy o administrowaniu, natomiast hydrant pełni funkcję odpowietrzania
    sieci wodociągowej oraz źródła wody dla celów przeciwpożarowych. Tym samym, nie
    wykorzystują Państwo efektów realizacji inwestycji w części dotyczącej budowy Wodociągu
    wraz z hydrantem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Ponadto wskazali Państwo, że celem realizacji przedmiotowej Inwestycji był rozwój
    infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na terenie Gminy. Zatem realizacja przedmiotowej
    inwestycji była prowadzona w zakresie wykonywania zadań publicznych nałożonych na
    Państwa Gminę ustawą o samorządzie gminnym. Przekazując nieodpłatnie Wodociąg
    Spółce nie działają Państwo w charakterze podatnika, zatem czynność ta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podsumowując stwierdzam, że czynności, w ramach których Państwa Gmina będzie
    wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji, nie stanowi czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy.
    Odnosząc się natomiast do kwestii możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w
    związku z realizacją projektu pn. „...”, należy wskazać, że podstawowe zasady dotyczące
    odliczania podatku naliczonego, zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl
    tego przepisu:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jak już wcześniej wskazano realizacja inwestycji w części dotyczącej budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, nie dokonywali Państwo w tym zakresie dostawy towarów, ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Wobec powyższego, w niniejszej sprawie w
    części dotyczącej budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie wystąpił związek
    pomiędzy dokonywanymi zakupami a czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Dalej, analizując kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z
    inwestycją w części dotyczącej budowy Wodociągu wraz z hydrantem, należy wskazać, że -
    jak wyżej stwierdzono - przekazując nieodpłatnie ww. majątek Spółce nie działają Państwo
    w charakterze podatnika, czynności takie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Konsekwencją tego jest brak możliwości odliczenia podatku VAT.
    Zatem, nie mają Państwo możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z
    realizacją inwestycji pn. „...” etap I, ponieważ towary i usługi nabywane w związku z
    realizacją ww. Inwestycji nie są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Od wniosku wnieśli Państwo opłatę w wysokości 120 zł. W związku z tym, że postawione
    przez Państwo pytania dotyczą dwóch stanów faktycznych, to należna opłata wynosi 80 zł.
    Zatem kwota 40 zł, zgodnie z Państwa dyspozycją, zostanie zwrócona na rachunek
    bankowy Gminy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.