Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-738/10-2/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-09-22
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie określenia momentu powstania przychodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: czesne; przychód-moment powstania przychodów; usługi-usługi edukacyjne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2010 r. (data wpływu 28 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia momentu powstania przychodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia momentu powstania przychodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na organizowaniu i prowadzeniu kursów nauki języków obcych. Słuchacz rozpoczynający kurs językowy podpisuje deklarację, na mocy której zobowiązuje się do zapłaty należności za naukę języka w trzech ratach, natomiast w pierwszym tygodniu zajęć powinien wpłacić 20% opłaty należnej za trymestr. Słuchacze często wpłacają co miesiąc część należnej opłaty. Zdarza się, że przed terminem raty oznaczonym w deklaracji cała należna za kurs opłata jest zapłacona. Zdarza się również, że słuchacz nie reguluje należnej kwoty ani wcześniej, ani w określonym w deklaracji terminie.

Wnioskodawca załączył do wniosku kopię deklaracji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  W którym momencie Wnioskodawca powinien zapłacić podatek dochodowy?
2.  Czy należy opodatkować mniejsze kwoty wpłacone przez słuchaczy na bieżąco co miesiąc, czy też nie biorąc pod uwagę wcześniejszych opłat, Wnioskodawca powinien opodatkować należną całą ratę pod terminem określonym w deklaracji?

Np. 20 słuchaczy x 500 zł za trymestr, termin płatności 31 listopada 2009 r.

Wnioskodawca za miesiąc listopad oblicza podatek dochodowy od kwoty 10.000 zł.

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien On opodatkować należną kwotę w całości pod terminem jej płatności określonym w deklaracji, bez względu na to, czy wszyscy słuchacze uregulowali całą należność, czy też zalegają z płatnością.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 14, poz. 307 ze zm.), za przychody z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepis art. 14 ust. 1c powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż za datę powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, co do zasady, uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi (albo częściowego wykonania usługi), nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

A zatem przychód powstaje – co do zasady - w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi. Jeżeli jednak przed tym dniem zostanie wystawiona faktura albo zostanie uregulowana należność, to przychód powstanie odpowiednio wcześniej.

Nie można jednak utożsamiać pojęcia „uregulowania należności”, o którym mowa w art. 14 ust. 1c pkt 2 ustawy z otrzymaną zaliczką bądź przedpłatą. Pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, nie zalicza się bowiem do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Stanowi o tym art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Regulacje zawarte w powyższym przepisie stanowią zatem odstępstwo od ogólnej reguły ustalania przychodu z działalności gospodarczej, a warunkiem jego zastosowania jest okoliczność, że otrzymane lub należne kwoty mają charakter zaliczek (przedpłat) na poczet usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych.

Według „Popularnego słownika języka polskiego” (pod red. prof. Bogusława Dunaja, Wydawnictwo Wilga) - „przedpłata” oznacza określoną sumę pieniędzy, stanowiącą część ceny towaru lub usługi, wypłaconą z góry w celu uzyskania gwarancji zakupu lub wykonania usługi w określonym terminie. Z kolei „zaliczka” to część pieniędzy wpłaconych lub wypłaconych na poczet czegoś. Należy jednak zwrócić uwagę, że nie zawsze wcześniejsze otrzymanie należności (przed ostatecznym wykonaniem usługi) oznacza zaliczkę lub przedpłatę, która nie powoduje powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

O kwalifikacji otrzymanej zapłaty jako przychodu lub jako przedpłaty (zaliczki) decyduje charakter tej zapłaty. Przysporzenie uważane za przychód podatkowy musi mieć charakter definitywny, podczas gdy przedpłata, zaliczka nie mają takiego charakteru ze względu na każdorazową możliwość ich zwrotu przed terminem wykonania usług, na poczet których zostały wpłacone.

Fakt, że dana wpłata stanowi zaliczkę (przedpłatę) na poczet konkretnej usługi, która zostanie wykonana w następnym okresie sprawozdawczym, musi zatem wynikać z postanowień zawartej umowy i powinien znaleźć odzwierciedlenie w treści dokumentacji.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że słuchacz rozpoczynający kurs językowy podpisuje deklarację, na mocy której zobowiązuje się do zapłaty należności za naukę języka w trzech ratach, natomiast w pierwszym tygodniu zajęć powinien wpłacić 20% opłaty należnej za trymestr. Słuchacze często wpłacają co miesiąc część należnej opłaty. Zdarza się, że przed terminem raty oznaczonym w deklaracji cała należna za kurs opłata jest zapłacona. Zdarza się również, że słuchacz nie reguluje należnej kwoty ani wcześniej, ani w określonym w deklaracji terminie. Tym samym stwierdzić należy, iż w danym stanie faktycznym deklaracja nie przewiduje okresów rozliczeniowych, a jedynie terminy płatności rat.

Zatem, mając na uwadze treść opisanej we wniosku deklaracji uznać należy, iż w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania omawiany uprzednio przepis art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie będzie miał także zastosowania art. 14 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, iż jeżeli strony ustalają, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Zatem warunkiem zastosowania niniejszej regulacji prawnej jest ustalenie przez Strony umowy okresów rozliczeniowych. W przedmiotowej sprawie słuchacze zgodnie z deklaracją są zobowiązani do zapłaty należności za naukę języka w trzech ratach, natomiast w pierwszym tygodniu zajęć powinien wpłacić 20% opłaty należnej za trymestr. Tym samym stwierdzić należy, iż w danym stanie faktycznym deklaracja nie będzie przewidywała ustalenia okresów rozliczeniowych, a jedynie terminy płatności rat, co wyklucza zastosowanie ww. przepisu art. 14 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa uznać należy, iż dokonane przez słuchaczy wpłaty (zarówno cała należna za kurs opłata jak i poszczególne raty opłaty) będą stanowiły przychód w momencie ich otrzymania zgodnie z regulacją art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w przypadku, gdy do dnia wykonania usługi poszczególni uczestnicy kursu nie wniosą w części, czy też w całości wynikających z deklaracji opłat, przychód w wysokości wynikającej z deklaracji, powstanie z dniem wykonania tych usług, zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1c, niezależnie od uregulowania należności, co wynika z cytowanej powyżej ogólnej regulacji dotyczącej przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zawartej w art. 14 ust. 1 ww. ustawy.

Ponadto tut. organ wskazuje, że do wniosku Wnioskodawca dołączył kopię deklaracji. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny przedłożonych wraz z wnioskiem dokumentów; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę. W związku z tym analizie pod kątem stosowania przepisów prawa podatkowego został poddany tylko opis zaistniałego stanu faktycznego przedstawiony na wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.