Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-864/15-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-10-06
Teza: 1. Czy w związku z wydaniem przez Spółkę Osobową w ramach jej likwidacji i otrzymaniem przez małżonka Wnioskodawczyni Wierzytelności handlowych Wnioskodawczyni powinna rozpoznać dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? 2. Czy spłata na rzecz małżonka Wnioskodawczyni Wierzytelności handlowych otrzymanych w ramach likwidacji spółki Osobowej będzie wiązała się z powstaniem po stronie Wnioskodawczyni dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: likwidacja; małżeństwo; spółki-spółka kapitałowa; spółki-spółka osobowa; spłata; wierzytelność; wspólnik; wspólność-wspólność majątkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z 9 lipca 2015 r. (data wpływu 13 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych:

*   w części dotyczącej braku powstania przychodu – **jest prawidłowe,**

*   w zakresie uzasadnienia – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych dla oraz ich spłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Pani Ewa R. (dalej: Wnioskodawczyni) jest osobą fizyczną podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje wspólność majątkowa. Małżonek Wnioskodawczyni zostanie wspólnikiem w polskiej spółce kapitałowej (dalej: Polska Spółka Kapitałowa). Polska Spółka Kapitałowa zostanie przekształcona w spółkę osobową (dalej: Spółka Osobowa). Spółka Osobowa nie będzie spółką komandytowo-akcyjną, ani jej następcą prawnym. Tym samym Spółka Osobowa nie będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Po pewnym czasie w celu uproszczenia struktury kapitałowej może nastąpić likwidacja Spółki Osobowej. W takim przypadku majątek likwidowanej Spółki Osobowej zostanie przekazany małżonkowi Wnioskodawcy (oraz pozostałym wspólnikom).

Przekazywany majątek stanowić mogą wierzytelności handlowe z tytułu transakcji sprzedaży towarów, usług i praw majątkowych dokonanej przez Polską Spółkę Kapitałową lub już przekształconą Spółkę Osobową, w szczególności ze sprzedaży udziałów/akcji w polskich spółkach kapitałowych (dalej: Wierzytelności handlowe). Od Wierzytelności handlowych mogą być naliczane odsetki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z wydaniem przez Spółkę Osobową w ramach jej likwidacji i otrzymaniem przez małżonka Wnioskodawczyni Wierzytelności handlowych Wnioskodawczyni powinna rozpoznać dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy spłata na rzecz małżonka Wnioskodawczyni Wierzytelności handlowych otrzymanych w ramach likwidacji spółki Osobowej będzie wiązała się z powstaniem po stronie Wnioskodawczyni dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad. 1

Wydanie przez Spółkę Osobową w ramach jej likwidacji i otrzymanie przez małżonka Wnioskodawczyni Wierzytelności handlowych nie będzie kreowało obowiązku rozpoznania jakiegokolwiek dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych u Wnioskodawczyni.

Na gruncie ustawy o PDOF kwestię przychodów wspólnika powstałych na skutek otrzymania składników majątku w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną regulują przepisy art. 14 ust. 2 pkt 16 -17 oraz ust. 3 pkt 10-12, jak również art. 24 ust. 3a -3e.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 10 do przychodów nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika z tytułu likwidacji spółki niebędącej osobą prawną. W świetle art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b ustawy o PDOF do przychodów zalicza się przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną. Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 z przychodu tego wyłączony jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja spółki niebędącej osobą prawną do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć łat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

W zakresie dotyczącym likwidacji spółki niebędącej osobą prawną ustawa o PDOF zakłada zatem zróżnicowanie zasad opodatkowania otrzymanego przez wspólnika likwidowanej spółki majątku, w zależności od formy, w jakiej majątek ten jest przez wspólnika otrzymywany - tj. w formie pieniężnej lub niepieniężnej. W sytuacji otrzymania przez wspólnika:

*   środków pieniężnych - ich wartość nie będzie stanowiła przychodu zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 10. Przychód odpowiadający wartości środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika z tytułu likwidacji spółki niebędącej osobą prawną został wyłączony z przychodów podlegających opodatkowaniu.

*   innych składników majątku - ich wartość będzie stanowiła przychód u wspólnika dopiero w momencie zbycia danego składnika majątku otrzymanego w wyniku likwidacji spółki niebędącej osobą prawną. W konsekwencji, należy wskazać, że przychód nie powstaje na moment otrzymania przez wspólnika niepieniężnych składników majątku w ramach likwidacji spółki niebędącej osobą prawną, lecz może powstać dopiero w momencie ich zbycia przez wspólnika.

Zgodnie z art. 28 Kodeksu spółek handlowych, majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia. Z kolei zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, wierzytelności (określane w przedmiotowej ustawie jako należności) stanowią składnik aktywów jednostki. Zatem, do wierzytelności będą miały zastosowanie te same przepisy, co do pozostałych składników majątku spółki otrzymanych przez małżonka Wnioskodawczyni na moment likwidacji Spółki Osobowej.

W konsekwencji, w sytuacji, gdy w wyniku likwidacji Spółki Osobowej małżonek Wnioskodawczyni otrzyma składniki majątku tej Spółki w postaci Wierzytelności handlowych, w momencie likwidacji Spółki Osobowej nie powstanie u małżonka Wnioskodawczyni (a tym samym również u Wnioskodawczyni) jakikolwiek przychód podatkowy. Z brzmienia przepisów, w tym zwłaszcza art. 14 ust. 3 pkt 12 ustawy o PDOF, jednoznacznie wynika, że przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym będzie dopiero odpłatne zbycie tych Wierzytelności handlowych przez małżonka Wnioskodawczyni, o ile zbycie to nastąpi przed upływem sześciu lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła- likwidacja spółki niebędącej osobą prawną, do dnia ich odpłatnego zbycia i odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Wprawdzie w wyniku likwidacji Spółki Osobowej w opisanym zdarzeniu przyszłym dojdzie do zmiany właściciela Wierzytelności handlowych, jednakże małżonek Wnioskodawczyni, jako były wspólnik Spółki Osobowej otrzyma określoną ilość aktywów, która przysługuje mu z tytułu udziału w Spółce Osobowej. Zatem przekazanie Wierzytelności handlowych z majątku Spółki Osobowej do majątku osobistego małżonka Wnioskodawczyni nie powoduje powstania przychodu po stronie małżonka Wnioskodawczyni (a zatem także u Wnioskodawczyni), gdyż poprzez tę czynność nie uzyska on żadnego przysporzenia majątkowego, a nastąpi jedynie przesunięcie prawa własności. Zatem na moment przekazania ww. aktywów, w wyniku likwidacji Spółki Osobowej, u Wnioskodawczyni nie powstanie jakikolwiek przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ad 2.

W nawiązaniu do pytania drugiego Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że spłata na rzecz małżonka Wnioskodawczyni Wierzytelności handlowych, otrzymanych w ramach likwidacji Spółki Osobowej, nie będzie wiązała się z powstaniem po stronie Wnioskodawczyni jakiegokolwiek dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle brzmienia przepisów ustawy o PDOF spłata wierzytelności nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie wierzyciela, z wyjątkiem sytuacji określonych wprost w ustawie (na przykład art. 14 ust. 2 pkt 7 ustawy o PDOF).

Takiego stanowisko znajduje również uzasadnienie w brzmieniu przepisów wskazanych już w uzasadnieniu Wnioskodawczyni odnośnie pytania 1, zgodnie z którymi wierzytelności, otrzymane w ramach likwidacji spółki niebędącej osobą prawną, nie wiążą się z powstaniem jakiegokolwiek przychodu na gruncie ustawy PDOF. Przedmiotowy przychód powstaje dopiero w momencie ewentualnego odpłatnego zbycia tych wierzytelności, z zastrzeżeniem, że dochodem w takiej sytuacji jest wartość odpowiadająca różnicy między wartością otrzymanego przysporzenia z tytułu zbycia składnika majątkowego a wydatkami poniesionymi w przeszłości na nabycie danego składnika majątkowego.

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego zaprezentowanym we wniosku, w przedmiotowej sprawie możliwa jest sytuacja, w której w ramach likwidacji Spółki Osobowej na rzecz małżonka Wnioskodawczyni, jako wspólnika, zostaną wydane Wierzytelności handlowe. W tym miejscu należy zauważyć, że już samo powstanie Wierzytelności handlowych w Polskiej Spółce Kapitałowej/Spółce Osobowej będzie wiązało się z powstaniem przychodu po stronie Polskiej Spółki Kapitałowej, bądź wspólników Spółki Osobowej, w tym małżonka Wnioskodawczyni. Zatem należy uznać, że późniejsze otrzymanie płatności z tego tytułu nie jest już zdarzeniem rodzącym skutki na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych (niezależnie od tego kto taką płatność otrzyma). Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do podwójnego opodatkowania tego samego dochodu, raz na moment powstania wierzytelności, a drugi raz na moment spłaty, co jest niedopuszczalne na gruncie przepisów ustawy o PDOF. Opodatkowana może zostać natomiast kwota uregulowanych na rzecz małżonka Wnioskodawcy odsetek naliczonych od Wierzytelności handlowych, które wcześniej (jako odsetki naliczone) nie podlegały opodatkowaniu.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawczyni, spłata Wierzytelności handlowych powinna zostać potraktowana analogicznie do otrzymania środków pieniężnych na skutek likwidacji Spółki Osobowej, które zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o PDOF nie są zaliczane do przychodów podatkowych. Otrzymane na skutek likwidacji spółki niebędącej osobą prawną Wierzytelności handlowe z chwilą ich spłaty przekształcą się bowiem w środki pieniężne.

Mając na uwadze powyższe, nie powinno budzić wątpliwości, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym spłata na rzecz małżonka Wnioskodawczyni Wierzytelności handlowych otrzymanych w ramach likwidacji Spółki Osobowej nie będzie wiązała się z powstaniem po stronie małżonka Wnioskodawczyni (a tym samym również Wnioskodawczyni) jakiegokolwiek dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Opodatkowaniu podlegać będzie natomiast kwota uregulowanych na rzecz małżonka Wnioskodawczyni odsetek naliczonych od Wierzytelności handlowych.

Powyżej przedstawione stanowisko w zakresie zadanych pytań znajduje całkowite potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym m. in. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W orzeczeniu z dnia 18 grudnia 2014 r. (sygn. I SA/Po 503/14) Sąd ten stwierdził: „W przypadku otrzymania w wyniku likwidacji spółki jawnej środków pieniężnych przez wspólnika — ich wartość nie będzie stanowiła u niego przychodu. W przypadku innych składników majątku - ich wartość będzie stanowiła przychód u wspólnika dopiero w momencie zbycia składnika majątku otrzymanego w wyniku likwidacji spółki, z zastrzeżeniem sytuacji, o której mowa w art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b u.p.d.f. Powołane powyżej przepisy ustawy podatkowej nie podstaw do uznania, że przejście na wnioskodawcę wierzytelności likwidowanej spółki osobowej, powoduje u niego powstanie przychodu.”

W tymże wyroku Sąd również wskazał: „Zdaniem sądu nie istnieje podstawa prawna do opodatkowania środków uzyskanych w wyniku spłaty wierzytelności. Nie można podzielić stanowiska organu podatkowego, zgodnie z którym do spłaty wierzytelności należy stosować zasady ogólne wynikające z art. 11 ust. 1 u.p.d.f., zwłaszcza w sytuacji, gdy ustawodawca w szczególny sposób reguluje sposób opodatkowania środków uzyskanych przez byłego wspólnika spółki osobowej w związku z likwidacją tej spółki lub wystąpieniem z niej wspólnika”

Dodatkowo, w wyroku z dnia 5 marca 2014 r. (sygn. I SA/Gd 12/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał: „ Wierzytelności zatem, które otrzyma skarżący po likwidacji spółki osobowej, stanowić będą inne niż środki pieniężne, składniki majątku uzyskanego w wyniku likwidacji spółki osobowej. Także w tym przypadku w momencie otrzymywania tego majątku u podatnika nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód taki może się jednak pojawić w terminie późniejszym, gdyby ten otrzymany majątek był zbywany. Mamy tu więc do czynienia z odroczeniem opodatkowania przychodu do dnia zbycia takich składników majątku.”

Powyższy pogląd znajduje również uzasadnienie w doktrynie. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez R. Mastalskiego w publikacji pt. „Prawo podatkowe” (Wydawnictwo C.H. BECK 2004, s. 138) regulacje ustawy o PDOF nie pozwalają uznać, że przejście na wspólnika wierzytelności likwidowanej spółki osobowej, powoduje u niego rozpoznanie przychodu. Żaden bowiem przepis o tym nie stanowi. Jak twierdzi autor, ujęty w ustawie podatkowo prawny stan faktyczny zakreśla granice ingerencji państwa w sferę majątkową podmiotu opodatkowanego i nie może być on w trakcie stosowania prawa rozszerzany poza to, co bezpośrednio wynika z ustawy podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie skutków podatkowych dla Wnioskodawczyni w związku z otrzymaniem przez Jej męża wierzytelności oraz ich spłaty:

*   w części dotyczącej braku powstania przychodu – **jest prawidłowe,**

*   w zakresie uzasadnienia – **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia składników majątku:

1.  pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, prowadzonych samodzielnie,
2.  otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osoba prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki.

Natomiast przepis art. 14 ust. 3 pkt 12 ww. ustawy stanowi, że do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2 nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku:

1.  pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej lub prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej,
2.  otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki

\- jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.

W myśl art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki.

Mocą ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1328), wprowadzono do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulacje prawne, m. in. art. 14 ust. 8 - zawierający definicję użytego w art. 10 ust. 3 pkt 10 zwrotu „środki pieniężne”.

Zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez środki pieniężne, o których mowa w ust. 3 pkt 10 i 11, rozumie się również wartość wierzytelności uprzednio zarachowanej jako przychód należny, pomniejszonej o należny podatek od towarów i usług, oraz wierzytelności z tytułu udzielonej przez spółkę niebędącą osobą prawną pożyczki – z wyjątkiem wierzytelności z tytułu odsetek od opóźnionej zapłaty oraz wierzytelności z tytułu odsetek od takiej pożyczki, jeżeli wierzytelności te zostały spłacone na rzecz otrzymującego je wspólnika.

Powyższe przepisy w zależności od kategorii wierzytelności zrównują podatkowe traktowanie tych zdarzeń z wypłatą środków pieniężnych lub otrzymaniem przez wspólnika składnika majątkowego.

Odnosząc się do sytuacji, otrzymania po likwidacji spółki osobowej spłaty wierzytelności, w pierwszej kolejności ocenić należy, czy realizacja tych wierzytelności przez Spółkę osobową spowodowałaby powstanie przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym.

Jeżeli będą to „wierzytelności ze sprzedaży” (w rozumieniu przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego – wierzytelności ze sprzedaży towarów, usług i praw majątkowych), wówczas spłata takich wierzytelności nie będzie stanowić przychodu. Zauważyć należy, że przychód ze sprzedaży składników, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, u wspólników spółki osobowej, zaliczany jest do przychodów z działalności gospodarczej i powstaje w momencie, gdy staje się należny (art. 14 ust. 1 ustawy), a nie otrzymany. W konsekwencji tego należy stwierdzić, iż spłata wierzytelności jest obojętna podatkowo, gdyż stanowi kasową realizację kwot przychodu, w stosunku do których „przychód do opodatkowania” powstał w momencie gdy stał się on należny.

Wynika to z faktu, iż spłata wierzytelności stanowi wyłącznie kasową realizację wartości przychodu, który został już wcześniej uwzględniony jako przychód podatkowy (wartość wierzytelności została zarachowana jako przychód należny) podlegający opodatkowaniu: (i) podatkiem dochodowym od osób prawnych przed przekształceniem Spółki kapitałowej w Spółkę osobową lub (ii) podatkiem dochodowym od osób fizycznych lub prawnych w zależności od statusu wspólnika na poziomie wspólników Spółki osobowej w przypadku zdarzeń (transakcji) mających miejsce już po przekształceniu Spółki kapitałowej w Spółkę osobową. Tym samym, otrzymanie przez Wnioskodawcę spłaty wierzytelności z tytułu sprzedaży przez Spółkę kapitałową/Spółkę osobową towarów, usług i praw majątkowych będzie stanowiło tylko techniczny przepływ środków pieniężnych (już opodatkowanych), a nie kolejne zdarzenie generujące powstanie przychodu podatkowego. W sytuacji, gdyby uznać inaczej, nastąpiłoby podwójne opodatkowanie tych samych środków pieniężnych, które powstały z tej samej transakcji gospodarczej (sprzedaż towarów, usług i praw majątkowych) - pierwszy raz w momencie zarachowania wierzytelności jako przychodu należnego, a drugi raz w momencie jej spłaty.

Z treści powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że mają one zastosowanie do osób prowadzących działalność gospodarczą – wspólników spółek niebędących osobą prawną, którzy osiągają przychody w związku z ich likwidacją.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego jednoznacznie wynika, że to nie Wnioskodawczyni, a jej mąż będzie wspólnikiem spółki osobowej i to on w wyniku jej likwidacji otrzyma przedmiotowe wierzytelności oraz ich spłatę.

Zatem powołane we własnym stanowisku przepisy nie mają zastosowania do Wnioskodawczyni tylko do Jej męża - wspólnika likwidowanej Spółki Osobowej. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że to nie Wnioskodawczyni powinna rozpoznać ewentualny przychód z tego tytułu. Wnioskodawczyni nie była bowiem wspólnikiem likwidowanej Spółki Osobowej, nie prowadziła pozarolniczej działalności gospodarczej.

Żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje powstania przychodu u osoby, której współmałżonek otrzymuje w związku z likwidacją spółki osobowej składniki majątku, środki pieniężne czy też spłatę wierzytelności. Zatem można zgodzić się z Wnioskodawczynią, że na skutek czynności dokonanych przez małżonka nie uzyskuje Ona przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże wyrażone przez Wnioskodawczynię uzasadnienie tego stanowiska należało uznać za nieprawidłowe. Wnioskodawczyni powołała się bowiem na przepisy prawa podatkowego dotyczące skutków podatkowych likwidacji spółki osobowej jakie powstają u wspólnika tej spółki, które na przedmiotowe rozstrzygnięcie nie mają wpływu.

W niniejszej sprawie stanowisko Wnioskodawczyni wyrażało się w stwierdzeniu, że czynności wskazane we wniosku nie spowodują powstania po Jej stronie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej zadaniem Organu jest dokonanie oceny tego stanowiska i w przypadku stwierdzenia, że jest ono zgodne z przepisami prawa stwierdzenie, że jest to stanowisko prawidłowe. W przypadku błędnego uzasadnienia tego stanowiska przez podatnika we wniosku Organ w uzasadnieniu interpretacji wykazuje prawidłowe uzasadnienie stanowiska podatnika. Zatem powołanie się przez Wnioskodawczynię w uzasadnieniu prawidłowego stanowiska na przepisy, które w niniejszej sprawie nie mają zastosowania prowadzi do uznania stanowiska w zakresie uzasadnienia za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.