Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.88.2017.2.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-19
Teza: w zakresie konsekwencji podatkowych związanych z nieodpłatnym nabyciem udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną służącą do obsługi komunikacyjnej garażu wielostanowiskowego w przypadku, gdy udziały w tym garażu przysługują właścicielom lub współwłaścicielom lokali mieszkalnych we Wspólnocie
Słowa kluczowe: drogi-droga wewnętrzna; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 lipca 2017 r. (data wpływu 3 sierpnia 2017 r.), uzupełnionym 6 października 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie konsekwencji podatkowych związanych z nieodpłatnym nabyciem udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną służącą do obsługi komunikacyjnej garażu wielostanowiskowego w przypadku, gdy udziały w tym garażu przysługują właścicielom lub współwłaścicielom lokali mieszkalnych we Wspólnocie –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2017 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, m.in. w zakresie konsekwencji podatkowych związanych z nieodpłatnym nabyciem udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną służącą do obsługi komunikacyjnej garażu wielostanowiskowego w przypadku, gdy udziały w tym garażu przysługują właścicielom lub współwłaścicielom lokali mieszkalnych we Wspólnocie. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 18 września 2017 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.88.2017.1.SG, 0111-KDIB1-1.4010.103. 2017.1.SG wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 6 października 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest tzw. dużą wspólnotą mieszkaniową (dalej: „Wspólnota”), działającą na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm., winno być: t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 1892 ze zm., dalej: „u.w.l.”). Wspólnota mieszkaniowa jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Nieruchomość wspólna w rozumieniu art. 3 u.w.l., której ustawowym zarządcą jest Wnioskodawca, zabudowana jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym. W budynku znajduje się lokal niemieszkalny (garaż wielostanowiskowy) (stanowiący odrębny przedmiot własności). Pozostałe lokale w budynku to lokale mieszkalne. Znajdujący się w budynku garaż zaprojektowano w taki sposób, iż z jednej strony nieruchomości, przylegającej do drogi publicznej, znajduje się wjazd do garażu, zaś z drugiej, przylegającej do drogi wewnętrznej – wyjazd. Pierwotnie nieruchomość wspólna zarządzana była przez spółdzielnię mieszkaniową, będącą użytkownikiem wieczystym drogi wewnętrznej, stanowiącej dojazd dla nieruchomości wspólnej do drogi publicznej, od strony wyjazdu z garażu. Po wyodrębnieniu wszystkich lokali w budynku, na zasadzie art. 26 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1222 ze zm.), spółdzielnia mieszkaniowa utraciła status zarządcy ustawowego nieruchomości wspólnej. Aktualnie zatem nieruchomość wspólna nie posiada odpowiedniego dostępu do drogi publicznej, albowiem wyjazd z garażu wielostanowiskowego prowadzi na drogę wewnętrzną, której użytkownikiem wieczystym jest osoba trzecia – spółdzielnia mieszkaniowa. Ani wspólnota mieszkaniowa, ani właściciele lokali, nie posiadają skutecznych erga omnes praw do korzystania z drogi wewnętrznej, której użytkownikiem wieczystym jest spółdzielnia mieszkaniowa. W zaistniałej sytuacji Wspólnota rozważa nabycie w trybie art. 32a u.w.l. udziału w prawie użytkowania drogi wewnętrznej, stanowiącej dojazd do drogi publicznej od strony wyjazdu z garażu wielostanowiskowego. Nabycie to ma mieć charakter nieodpłatny. Obok Wnioskodawcy, nabywcami udziałów w prawie użytkowania wieczystego drogi wewnętrznej będą dwie sąsiednie wspólnoty mieszkaniowe, których członkowie także wykorzystują tę drogę jako dojazd do drogi publicznej.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 28 września 2017 r. wskazano ponadto, że:

*   Wspólnota nie prowadzi działalności gospodarczej;
*   Ani garaż, ani droga wewnętrzna nie będzie stanowić majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż takiej Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadzić w przyszłości;
*   Garaż wielostanowiskowy stanowi współwłasność właścicieli lokali mieszkalnych położonych we Wspólnocie. Zarząd garażem sprawują jego współwłaściciele;
*   Na dzień złożenia wniosku współwłaścicielami garażu byli wyłącznie właściciele lokali mieszkalnych. Stan taki pozostaje aktualny także w dniu sporządzenia niniejszego uzupełnienia wniosku. Jednocześnie raz jeszcze podnieść należy, że Wspólnota nie ma wpływu na ewentualność obrotu udziałami w garażu wielostanowiskowym i w kontekście niniejszego postępowania, Wspólnota nie może przyjąć założenia, że stan taki będzie istniał także w przyszłości. Wspólnota zakłada, że w dacie nieodpłatnego nabycia przez Wspólnotę udziałów w prawie użytkowania wieczystego drogi wewnętrznej, stanowiącej dojazd z garażu wielostanowiskowego do drogi publicznej, udziały w prawie własności garażu wielostanowiskowego przysługiwać będą wyłącznie właścicielom lokali mieszkalnych we Wspólnocie. Wspólnota nie wie kto i na jakiej podstawie prawnej użytkuje same lokale mieszkalne. Zdolność prawna Wspólnoty nie obejmuje jakichkolwiek czynności zarządu dotyczących samodzielnych lokali mieszkalnych lub niemieszkalnych.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie.

Czy, w sytuacji w której udziały w prawie własności lokalu niemieszkalnego (garażu wielostanowiskowego) przysługują wyłącznie osobom, które są jednocześnie właścicielami lub współwłaścicielami lokali mieszkalnych we Wspólnocie, dochód wynikający z nieodpłatnego nabycia przez Wspólnotę Mieszkaniową udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną służącą do obsługi komunikacyjnej garażu wielostanowiskowego (stanowiącego odrębny przedmiot własności), będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, czy też będzie on korzystał ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód wynikający z nieodpłatnego nabycia przez Wspólnotę Mieszkaniową udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną służącą do obsługi komunikacyjnej garażu wielostanowiskowego (stanowiącego odrębny przedmiot własności), będzie korzystał ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1888 ze zm.,dalej: „updop”).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 updop, wartość nieodpłatnie otrzymanych przez podatnika praw stanowi przychód podlegający opodatkowaniu. Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, wolne od podatku są dochody wspólnot mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN słowo „gospodarka” oznacza 1. „całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związana z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług”, 2. „ogół zakładów wytwórczych danego kraju lub dana dziedzina wytwórczości” 3. „dysponowanie i zarządzanie czymś”, 4. pot. „drobne gospodarstwo chłopskie”. Natomiast słowo „gospodarować” oznacza 1. „kierować gospodarką instytucji, przedsiębiorstwa itp.” 2. „prowadzić gospodarstwo rolne” 3. „zarządzać jakimiś zasobami i środkami”.

Przez gospodarowanie można więc rozumieć dysponowanie, kierowanie, a przede wszystkim zarządzanie zasobami czy środkami. Przez „zarząd” w znaczeniu funkcjonalnym należy rozumieć całokształt czynności prawnych i faktycznych dotyczących majątku wspólnego (uchwała SN (7) z 10 kwietnia 1991 r., sygn. akt III CZP 76/90). Natomiast zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów z 25 marca 1994 r., sygn. akt III CZP 182/93 – „zarząd majątkiem wspólnym” to całokształt czynności faktycznych i prawnych, które dotyczą tego majątku bezpośrednio lub pośrednio poprzez osiągnięty skutek gospodarczy.

Trzeba zauważyć, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych przez „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć nie tylko same lokale mieszkalne, ale także pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań, jak również ułatwiające dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie i administrowanie (por. wyrok NSA z 5 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 26/09).

Zdaniem Wnioskodawcy, tak zdefiniowane zasoby mieszkaniowe obejmują także grunt, na którym posadowione są budynki mieszkalne oraz drogi dojazdowe do budynków mieszkalnych. Za prezentowanym stanowiskiem przemawia szereg argumentów natury systemowej. I tak pojęcie zasobów mieszkaniowych nie może być utożsamiane z budynkami lub częściami budynków przeznaczonych na cele mieszkaniowe, gdyż takiej interpretacji sprzeciwiają się reguły wykładni systemowej. Pojęcia budynku, budowli oraz ich części są pojęciami ustawowymi, stosowanymi w przepisach podatkowych i gdyby ustawodawca zamierzał zwolnić z opodatkowania jedynie dochody pochodzące z gospodarki budynkami lub ich częściami przeznaczonymi na cele mieszkaniowe, to tak wyraźnie by postanowił. Po drugie, przychody pochodzące z opłat wnoszonych przez właścicieli lokali służyć mają zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 1892 ze zm.) pokrywaniu kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, a nie zasobów mieszkaniowych rozumianych jako budynki i budowle z wyłączeniem gruntów. Nie można przyjąć, by zamiarem ustawodawcy było przyjęcie, że wydatki poczynione na opłaty za użytkowanie wieczyste, utrzymanie zieleni, sprzątanie chodników, dróg wewnętrznych, placów zabaw itp., nie były wydatkami przeznaczonymi na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Za zaliczeniem dróg wewnętrznych do zasobu mieszkaniowego w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 44 updop wypowiedział się też Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 13 czerwca 2013 r., Znak: ILPB3/423-123/13-2/JG.

Nabycie przez Wnioskodawcę udziału w prawie użytkowania wieczystego drogi dojazdowej do nieruchomości wspólnej stanowić będzie zatem przejaw gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Droga ta służyć będzie mieszkańcom nieruchomości jako łącznik pomiędzy wyjazdem z garażu a drogą publiczną i z chwilą takiego jej przeznaczenia dochód wynikający z jej nabycia zostanie przeznaczony na utrzymanie tych zasobów. Podkreślić należy, iż w aktualnym stanie faktycznym nie istnieje możliwość zgodnego z prawem wykorzystywania garażu wielostanowiskowego bez zapewnienia dostępu nieruchomości do drogi publicznej od strony wyjazdu z garażu. Z kolei zapewnienie miejsc postojowych dla mieszkańców nieruchomości zabudowanej budynkiem wielorodzinnym jest prawnym warunkiem dopuszczenia do użytkowania takiej nieruchomości z uwagi na zapisy prawa miejscowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 1892 ze zm., dalej: „u.w.l.”), określając sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną.

Zgodnie z art. 6 u.w.l., ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zatem zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali o innym przeznaczeniu. W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali (art. 3 ust. 1 zd. 1 ww. ustawy).

W myśl art. 3 ust. 2 u.w.l., nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 u.w.l., właściciel lokalu ma prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej zgodnie z jej przeznaczeniem.

Stosownie natomiast do art. 13 ust. 1 ww. ustawy, właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niej w sposób nieutrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra. Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca, co wskazuje art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Przepis zawarty w art. 14 u.w.l. stanowi natomiast, że na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:

1.  wydatki na remonty i bieżącą konserwację;
2.  opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę;
3.  ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali;
4.  wydatki na utrzymanie porządku i czystości;
5.  wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.

Wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „updop”), są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 updop, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 updop wynika, że dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

W art. 12 updop, ustawodawca zamieścił otwarty katalog zdarzeń stanowiących przychód podatkowy, wskazując, iż przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe (art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).

Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto Wspólnoty Mieszkaniowej, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią w rozumieniu ustawy podatkowej przychód. Natomiast wszelkie koszty ponoszone przez Wspólnotę, mające związek z uzyskanym przychodem są kosztami uzyskania przychodów, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowiącego, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 updop, przychodem jest między innymi wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Na podstawie art. 12 ust. 5 updop, wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest tzw. dużą wspólnotą mieszkaniową, działającą na podstawie przepisów ustawy o własności lokali. Wspólnota mieszkaniowa jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Nieruchomość wspólna w rozumieniu art. 3 u.w.l., której ustawowym zarządcą jest Wnioskodawca, zabudowana jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym. W budynku znajduje się lokal niemieszkalny (garaż wielostanowiskowy) (…). Pozostałe lokale w budynku to lokale mieszkalne. Znajdujący się w budynku garaż zaprojektowano w taki sposób, iż z jednej strony nieruchomości, przylegającej do drogi publicznej, znajduje się wjazd do garażu, zaś z drugiej, przylegającej do drogi wewnętrznej - wyjazd. Pierwotnie nieruchomość wspólna zarządzana była przez spółdzielnię mieszkaniową, będącą użytkownikiem wieczystym drogi wewnętrznej, stanowiącej dojazd dla nieruchomości wspólnej do drogi publicznej, od strony wyjazdu z garażu. Po wyodrębnieniu wszystkich lokali w budynku, na zasadzie art. 26 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielnia mieszkaniowa utraciła status zarządcy ustawowego nieruchomości wspólnej. Aktualnie zatem nieruchomość wspólna nie posiada odpowiedniego dostępu do drogi publicznej, albowiem wyjazd z garażu wielostanowiskowego prowadzi na drogę wewnętrzną, której użytkownikiem wieczystym jest osoba trzecia - spółdzielnia mieszkaniowa. Ani wspólnota mieszkaniowa, ani właściciele lokali, nie posiadają skutecznych erga omnes praw do korzystania z drogi wewnętrznej, której użytkownikiem wieczystym jest spółdzielnia mieszkaniowa. W zaistniałej sytuacji Wspólnota rozważa nabycie w trybie art. 32a u.w.l. udziału w prawie użytkowania drogi wewnętrznej, stanowiącej dojazd do drogi publicznej od strony wyjazdu z garażu wielostanowiskowego. Nabycie to ma mieć charakter nieodpłatny. Obok Wnioskodawcy, nabywcami udziałów w prawie użytkowania wieczystego drogi wewnętrznej będą dwie sąsiednie wspólnoty mieszkaniowe, których członkowie także wykorzystują tę drogę jako dojazd do drogi publicznej.

W uzupełnieniu wniosku wskazano ponadto, że Wspólnota Mieszkaniowa nie prowadzi działalności gospodarczej. Ani garaż, ani droga wewnętrzna nie będzie stanowić majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż takiej Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadzić w przyszłości. Garaż wielostanowiskowy stanowi współwłasność właścicieli lokali mieszkalnych położonych we Wspólnocie. Zarząd garażem sprawują jego współwłaściciele. Na dzień złożenia wniosku współwłaścicielami garażu byli wyłącznie właściciele lokali mieszkalnych. Wspólnota nie ma wpływu na ewentualność obrotu udziałami w garażu wielostanowiskowym i w kontekście niniejszego postępowania, Wspólnota nie może przyjąć założenia, że stan taki będzie istniał także w przyszłości. Wspólnota zakłada, że w dacie nieodpłatnego nabycia przez Wspólnotę udziałów w prawie użytkowania wieczystego drogi wewnętrznej, stanowiącej dojazd z garażu wielostanowiskowego do drogi publicznej, udziały w prawie własności garażu wielostanowiskowego przysługiwać będą wyłącznie właścicielom lokali mieszkalnych we Wspólnocie. Wspólnota nie wie kto i na jakiej podstawie prawnej użytkuje same lokale mieszkalne. Zdolność prawna Wspólnoty nie obejmuje jakichkolwiek czynności zarządu dotyczących samodzielnych lokali mieszkalnych lub niemieszkalnych.

Z powyższego wynika, że wartość nieodpłatnie nabytego udziału w prawie użytkowania drogi wewnętrznej, o której mowa we wniosku, będzie stanowić dla Wspólnoty Mieszkaniowej przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Przedmiotem powyższego zwolnienia jest zatem dochód uzyskany przez wskazane w powołanym przepisie podmioty ze źródła, jakim jest działalność w zakresie gospodarki zasobami mieszkaniowymi, jeżeli został przeznaczony na cele preferowane przez ustawodawcę, tj. cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Wobec tego opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z:

*   gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz
*   innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „gospodarki zasobami mieszkaniowymi” oraz „zasobów mieszkaniowych”. Odnosząc się do znaczenia tych pojęć funkcjonującego w języku powszechnym, należy przyjąć, że „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku – oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś, „zasób” to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś, natomiast „mieszkanie” to pomieszczenie, w którym się mieszka (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN 1996, pod red. M. Szymczaka). Przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowe” określa zatem rzeczy związane z mieszkaniem, odnoszące się do mieszkania.

Zatem, termin zasoby mieszkaniowe dotyczy obiektów mieszkalnych, przeznaczonych do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.

Wobec powyższego, gospodarka zasobami mieszkaniowymi obejmuje zarządzanie i dysponowanie zgromadzonym zbiorem rzeczy, służących celom mieszkaniowym lub związanych z zamieszkiwaniem. Jej istota sprowadza się do działań służących prawidłowej eksploatacji tych zasobów i utrzymaniu substancji mieszkaniowej w stanie niepogorszonym.

Uwzględniając charakter opłat wnoszonych przez właścicieli lokali oraz pokrywanych z nich kosztów, uzasadnione jest rozumienie pojęcia zasoby mieszkaniowe, użytego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie tylko jako obejmującego lokale mieszkalne, ale również innego rodzaju pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań, jak również ułatwiające dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.

Wobec powyższego, przez „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć:

1.  budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże;
2.  pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe;
3.  urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki – doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci);
4.  grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne.

Związane z wyżej wymienionymi budynkami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze, odsetki za zwłokę od nieterminowych ich wpłat) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny jest od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody, osiągnięte z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, gdyż nie będzie spełniony jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy.

Podsumowując, przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu nieodpłatnego nabycia udziału w prawie użytkowania drogi wewnętrznej, stanowiącej dojazd do drogi publicznej, związany jest z zapewnieniem prawidłowego funkcjonowania lokali mieszkalnych należących do Wspólnoty. W konsekwencji dochód powstały z tego tytułu, jako dochód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, objęty jest zwolnieniem, wynikającym z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie konsekwencji podatkowych dla Wnioskodawcy. W związku z powyższym, tut. Organ nie odniósł się do możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego przez pozostałe wspólnoty, które obok Wnioskodawcy będą nabywcami udziałów w prawie użytkowania wieczystego drogi, o której mowa we wniosku.

Odnosząc się do powołanych we wniosku wyroków sądowych oraz interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą tut. Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Jednocześnie nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.