Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-545/14-2/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-07-11
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 3 ustawy o PIT przychód z odpłatnego zbycia lokali mieszkalnych w Kamienicy - niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa Wnioskodawcy ani spółki cywilnej, w której Wnioskodawca był wspólnikiem, oraz wynajmowanych przez współwłaścicieli na cele mieszkalne w ramach działalności gospodarczej będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem PIT?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 kwietnia 2014 r. (data wpływu do BKIP w Płocku 30 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokali mieszkalnych **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2014 r. do Ministerstwa Finansów złożył Pan wniosku o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Minister Finansów stosownie do art. 170 § 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przekazał wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej ORD-IN do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie – Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku (data wpływu 30 kwietnia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku PIT w Polsce oraz prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie opisanym poniżej we Wniosku („Wnioskodawca”).
2.  Wnioskodawca, na podstawie umowy sprzedaży, nabył wraz z dwoma innymi osobami (rodzeństwem) na współwłasność, w 2006 r. kamienicę, w której znajduje się wyłącznie 26 lokali mieszkalnych („Kamienica”). Zbywcą Kamienicy był ojciec Wnioskodawcy, oraz ojciec pozostałych nabywców Kamienicy.
3.  Ojciec Wnioskodawcy odzyskał na własność Kamienicę po wieloletnich staraniach prawnych. Po wojnie, Kamienica była bowiem objęta tzw. dekretem bierutowskim, na podstawie którego tytuł własności do Kamienicy przeszedł na rzecz miasta Warszawy.
4.  Kamienica nie została i do dnia sprzedaży nie zostanie wprowadzona do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa Wnioskodawcy ani spółki cywilnej wszystkich właścicieli Kamienicy.
5.  Od 2006 r., po przeprowadzeniu remontu poszczególnych lokali w Kamienicy, spółka cywilna wszystkich właścicieli Kamienicy wynajmowała te lokale w Kamienicy na rzecz najemców opodatkowując przychody z najmu tzw. „liniowym” podatkiem PIT wg stawki 19% dochodu.
6.  Wnioskodawca zamierza sprzedać Kamienicę w 2014 albo w 2015 r. - na rzecz jednego nabywcy (nie będącego najemcą lokali w Kamienicy) lub na rzecz innych osób chętnych do kupna lokali mieszkalnych znajdujących się w Kamienicy.
7.  Wnioskodawca nie prowadził, nie prowadzi, i nie będzie prowadził działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami poza zbyciem lokali w powyższej Kamienicy. Zbycie Kamienicy wynika z trudnej sytuacji życiowej (konieczność kosztownego leczenia za granicą) jednego ze współwłaścicieli Kamienicy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 3 ustawy o PIT przychód z odpłatnego zbycia lokali mieszkalnych w Kamienicy - niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa Wnioskodawcy ani spółki cywilnej, w której Wnioskodawca był wspólnikiem, oraz wynajmowanych przez współwłaścicieli na cele mieszkalne w ramach działalności gospodarczej będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 3 ustawy o PIT przychód z odpłatnego zbycia lokali mieszkalnych w Kamienicy - niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa Wnioskodawcy ani spółki cywilnej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, oraz wynajmowanych przez współwłaścicieli na cele mieszkalne w ramach działalności gospodarczej - będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem PIT.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie (i) nie następuje w wykonaniu; działalności gospodarczej, oraz (ii) zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT, wymienionego wyżej zwolnienia (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT) nie stosuje się do odpłatnego zbycia: składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku będących m.in. lokalami mieszkalnymi ujętymi w ewidencji środków trwałych, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych prawnych, z zastrzeżeniem art, 14 ust. 2c ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 14 ust. 2c ustawy o PIT do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT (tj. do przychodów z działalności gospodarczej) nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą: (i) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, (ii) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, (iii) gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, (iv) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz (v) prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e ustawy o PIT stosuje się odpowiednio. Oznacza to, iż odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, nawet wykorzystywanego na potrzeby związane z działalnością gospodarcza, nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy o PIT, przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, przewidujące zwolnienia z opodatkowania podatkiem PIT po upływie 5 lat od nabycia lub wybudowania, mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą m.in.: (i) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, (ii) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, (iii) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, oraz (iv) prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT znajdują zatem zastosowanie także w przypadku odpłatnego zbycia Kamienicy, w której znajdują się tylko lokale mieszkalne.

Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż jeżeli w zdarzeniu przyszłym opisanym we Wniosku, Wnioskodawca dokona zbycia lokali mieszkalnych w Kamienicy - będącej (i) budynkiem mieszkalnym, oraz (ii) wykorzystywanej na potrzeby związane z działalnością gospodarczą (wymienione w art. 10 ust. 3 ustawy o PIT) - zastosowanie znajdzie zasada z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT , zgodnie z którą odpłatne zbycie lokali mieszkalnych lub domu mieszkalnego będzie zwolnione z opodatkowania podatkiem PIT, gdyż Wnioskodawca był właścicielem Kamienicy dłużej niż 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano nabycia. Wnioskodawca uważa zatem, iż będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem PIT w przypadku planowanego na 2014 r. albo na 2015 r. zbycia lokali mieszkalnych w Kamienicy, którą nabył w 2008 r., będącej budynkiem mieszkalnym, wykorzystywanej na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, ale nie wprowadzonej do ewidencji środków trwałych - niezależnie od tego czy zbycia lokali mieszkalnych w Kamienicy dokona na rzecz jednego lub wielu nabywców. Jest to stanowisko zgodne również z uchwałą z dnia 17.02.2014 roku siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. II PPS 8/13 (http://orzeczenia.nsa.qov.pHYPERLINK "http://orzeczenia.nsa.qov.pi/doc/1"lHYPERLINK "http://orzeczenia.nsa.qov.pi/doc/1"/doc/1EA308C214 ). Sędzia sprawozdawca w uzasadnieniu uchwały odwołał się do wykładni językowej i podkreślił, że brzmienie przepisu art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT jest wystarczająco jasne. Wynika z niego, że aby przychód ze sprzedaży m.in. nieruchomości był uznany za pochodzący z działalności gospodarczej, musi ona być ujęta w ewidencji środków trwałych. Jeśli przedsiębiorca tego nie uczyni, to tym samym nie spełnia warunku zapisanego w ustawie, a więc przychodu przez niego uzyskanego nie można kwalifikować jako pochodzącego z firmy. Zdaniem NSA nie ma przy tym znaczenia treść art. 22d ust. 2 ustawy, który nakłada na przedsiębiorców obowiązek ujmowania składników majątku w ewidencji środków trwałych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz U. z 2012 r. poz. 361 z póź. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 powołanej ustawy, źródłami przychodów są:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   odpłatne zbycie z zastrzeżeniem ust. 2:
*   nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
*   spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
*   prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
*   prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje bowiem generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw upłynęło 5 lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw do dnia odpłatnego zbycia upłynęło 5 lat, zbycie nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

W myśl art. 10 ust. 3 powoływanej ustawy, przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Przy czym, do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy (przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej), nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio (art. 14 ust. 2c ww. ustawy).

Biorąc powyższe uregulowania pod uwagę stwierdzić należy, że przychód ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej (budynku bądź lokalu mieszkalnego), stanowi zawsze przychód określony w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (jeżeli odpłatne zbycie zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie) niezależnie od tego czy nieruchomość mieszkalna stanowiła, czy też nie środek trwały w prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, ani czy była wykorzystywana w tej działalności, z wyjątkiem sytuacji, gdy podatnik prowadzi działalność w zakresie obrotu nieruchomościami, a nieruchomość ta stanowiłaby towar handlowy w prowadzonej w zakresie obrotu nieruchomościami działalności gospodarczej.

Aby więc przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów określonego, wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, spełnione winny zostać co najmniej dwie podstawowe przesłanki:

*   nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej,
*   nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w tej działalności.

W przypadku zatem, gdy co najmniej jedna z ww. przesłanek nie zostanie spełniona wówczas przychód ze sprzedaży nieruchomości podlega zaliczeniu do źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawca, nabył na współwłasność w 2006 r. kamienicę, w której znajdują się lokale mieszkalne. Kamienica nie została i do dnia sprzedaży nie zostanie wprowadzona do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa Wnioskodawcy ani spółki cywilnej. Od 2006 r., spółka cywilna wynajmowała lokale na rzecz najemców opodatkowując przychody z najmu tzw. „liniowym” podatkiem wg stawki 19% dochodu. Wnioskodawca zamierza sprzedać Kamienicę w 2014 albo w 2015 r. Wnioskodawca nie prowadził, nie prowadzi, i nie będzie prowadził działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

Mając na względzie wyżej powołane przepisy oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, że kwota uzyskana z planowanej sprzedaży lokali mieszkalnych nie będzie stanowiła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zbycie lokalu będzie miało miejsce po upływie 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia przedmiotowego lokali mieszkalnych.

Należy przy tym zastrzec, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego sprawy. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega bowiem regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy – Ordynacja podatkowa jest bowiem sam przepis prawa.

W przypadku, gdy w toku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwe organy ustalą, że przytoczony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) różni się od stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) występującego w rzeczywistości, to wówczas Wnioskodawca nie będzie mógł ze skutkiem prawnym powołać się na niniejszą interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ,ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.