Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-592/08/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-10-07
Teza: Dostawa prawa do korzystania z miejsca postojowego znajdującego się w hali garażowej stanowiącej część wspólną budynku podlega opodatkowaniu 22% stawką VAT
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce postojowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2008 r. (data wpływu 7 lipca 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 września 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki VAT na ustanowienie wyodrębnionej własności lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z miejsca postojowego w hali garażowej stanowiącej część nieruchomości wspólnej oraz przeprowadzenia korekty – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki VAT na ustanowienie wyodrębnionej własności lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z miejsca postojowego w hali garażowej stanowiącej część nieruchomości wspólnej oraz przeprowadzenia korekty.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Spółdzielnia Mieszkaniowa rozpoczęła w 2005 r. budowę budynku mieszkalno-usługowego wielorodzinnego z halą garażową z miejscami postojowymi nieprzynależnymi do lokali mieszkalnych. Budynek jest sklasyfikowany jako obiekt budownictwa mieszkaniowego PKOB 11. Spółdzielnia zawierała odrębne umowy o budowę lokali mieszkalnych, naliczając podatek od towarów i usług w wysokości 7% i odrębnie dla miejsc postojowych w hali garażowej naliczając 22% podatek od towarów i usług. Zgodnie z zawartymi umowami o budowę Spółdzielnia zobowiązała się do ustanowienia spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych i miejsc postojowych. Budowa budynku została zakończona w grudniu 2007 r. i dokumentem OT Spółdzielnia przyjęła budynek na stan swojego majątku. Koszty budowy lokali mieszkalnych i miejsc postojowych zostały wniesione przez przyszłych mieszkańców w okresie od 2005 r. do 2007 r. Zmiana ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, która weszła w życie w dniu 31 lipca 2007 r. zniosła możliwość ustanawiania spółdzielczych własnościowych praw i w to miejsce Spółdzielnia jest zobowiązana do ustanawiania odrębnej własności. Po zakończeniu inwestycji okazało się, że zgodnie z projektem budowlanym, na podstawie którego zawierano umowy o budowę, hala garażowa nie uzyska samodzielności ze względu na fakt usytuowania w niej pomieszczeń przynależnych – piwnic.

Na rynku nieruchomości miejsca postojowe w garażu wielostanowiskowym mogą być sprzedawane w dwojakiej formie: udział we współwłasności garażu wielostanowiskowego wyodrębnionego jako lokal użytkowy lub element nieruchomości wspólnej stanowiącej współwłasność w określonym udziale wszystkich właścicieli lokali w budynku.

W pierwszym przypadku niezbędne jest zawarcie umowy w formie aktu notarialnego przez właściciela hali garażowej, założenie dla wyodrębnionego lokalu księgi wieczystej, a następnie przeniesienie na rzecz nabywających udziału we współwłasności nieruchomości lokalowej (garażu wielostanowiskowego) wraz z odpowiednim udziałem w nieruchomości – przy zachowaniu równych udziałów. Jest to transakcja niezależna od umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego i jako taka opodatkowana jest stawką VAT w wysokości 22%.

W Spółdzielni ma miejsce druga sytuacja. Od czerwca 2008 r. trwa proces podpisywania aktów notarialnych, w których oprócz ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności lokalu mieszkalnego, osoby które zapłaciły za nabycie miejsca postojowego mają prawo do korzystania z miejsca postojowego w hali garażowej, usytuowanej w podziemiu budynku, stanowiącej część nieruchomości wspólnej z ustalonym sposobem korzystania z nieruchomości wspólnej, który jest wpisany w dziale III księgi macierzystej (budynkowej), jako prawo korzystania, z wyłączeniem pozostałych współwłaścicieli nieruchomości wspólnej. W zaistniałej sytuacji nabywcy miejsc postojowych wnioskują do Spółdzielni o zwrot podatku od towarów i usług, uważając, że skoro hala garażowa jest częścią wspólną budynku, to w stosunku do praw do miejsc postojowych, o których mowa wyżej, powinna być zastosowana stawka VAT w wysokości 7%.

W piśmie z dnia 17 września 2008 r., stanowiącym dodatkowe wyjaśnienia dotyczące przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Spółdzielnia wskazała, co następuje.

W podziemiu budynku mieszkalno-usługowego znajdują się komórki lokatorskie (piwnice) oraz stanowiąca część nieruchomości wspólnej – hala garażowa. W hali garażowej znajdują się pomieszczenia i urządzenia techniczne do wspólnego korzystania.

Udział właściciela lokalu w nieruchomości wspólnej (obejmującej prawo własności gruntu i części wspólne budynku) odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z pomieszczeniem przynależnym (piwnica) do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami przynależnymi (piwnice). Nie bierze się do obliczenia udziału w nieruchomości wspólnej powierzchni hali garażowej (w sytuacji, gdy hala garażowa uzyskuje samodzielność jako lokal użytkowy, wówczas bierze ona udział w wyliczeniu udziału w nieruchomości wspólnej).

Osoby, które nabyły lokal mieszkalny i prawo do korzystania z miejsca postojowego:

*   wpłaciły koszty budowy lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym (piwnica) oraz koszt budowy miejsca postojowego,
*   mają zapisy w aktach notarialnych, że pokryły koszty zadania inwestycyjnego w części przypadającej na lokal mieszkalny i za korzystanie z miejsca postojowego przez wniesienie określonego w umowie wkładu budowlanego,
*   podpisują akt notarialny, w którym Spółdzielnia przenosi na ich rzecz własność lokalu mieszkalnego wraz z piwnicą i udziałem w nieruchomości wspólnej,
*   mają zapisy w aktach notarialnych, że jako właścicielowi lokalu mieszkalnego przysługuje prawo korzystania, z wyłączeniem pozostałych współwłaścicieli nieruchomości wspólnej, z miejsca postojowego (przypisany jest konkretny numer miejsca) w hali garażowej, stanowiącej część nieruchomości wspólnej.

Osoby, które nabyły lokal mieszkalny:

*   wpłaciły koszty budowy lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym (piwnica),
*   mają zapisy w aktach notarialnych, że pokryły koszty zadania inwestycyjnego w części przypadającej na lokal mieszkalny przez wniesienie określonego w umowie wkładu budowlanego,
*   podpisują akt notarialny, w którym Spółdzielnia przenosi na ich rzecz własność lokalu mieszkalnego wraz z piwnicą i udziałem w nieruchomości wspólnej,
*   mają zapisy w aktach notarialnych, że jako właściciel nieruchomości wspólnej wyraża zgodę na zawieranie przez Spółdzielnię umów określających sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej, a ściśle z miejsc postojowych, znajdujących się w podziemnej hali garażowej.

Prawo do korzystania z miejsca postojowego nie może być przedmiotem odrębnej transakcji handlowej. Zbycie prawa do korzystania z miejsca postojowego może nastąpić łącznie z lokalem mieszkalnym.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy Spółdzielnia powinna zastosować stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 7% dla ustanowienia wyodrębnionej własności lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z miejsca postojowego w hali garażowej, stanowiącej część nieruchomości wspólnej i przeprowadzić korektę podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do korzystania z miejsca postojowego w hali garażowej wielostanowiskowej, o której mowa, powinno być opodatkowane stawką VAT w wysokości 7%. Hala garażowa stanowi bowiem element części wspólnej nieruchomości, a zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług do 31 grudnia 2007 r. stosuje się obniżoną stawkę 7% w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

W tej sytuacji Spółdzielnia powinna wystawić faktury korygujące dotyczące: zmiany nazwy transakcji sprzedaży – z „koszty budowy miejsca postojowego” na „prawo do korzystania z miejsca postojowego” oraz zmniejszenia stawki VAT z 22% na 7%.

Za zastosowaniem preferencyjnej stawki VAT przemawia również fakt, że gdyby Spółdzielnia rozpoczęła budowę w obecnym stanie prawnym i na warunkach tego samego projektu budowlanego, to zawierałaby umowy z członkami o budowę lokali mieszkalnych w celu ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z miejsca postojowego w hali garażowej stanowiącej część nieruchomości wspólnej ze stawką VAT w wysokości 7%.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatną dostawę – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towar należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy).

Treść art. 7 ust. 1 pkt 5 tej ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7

Co do zasady stawka podatku od towarów i usług, stosownie do art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Ponadto art. 41 ust. 13 tej ustawy stanowi, iż towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0%.

Zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

Natomiast stosownie do zapisu art. 41 ust. 12 cyt. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r., 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się, w myśl ust. 12a cyt. przepisu, obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b) wskazanej ustawy, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej wskazane wyżej limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Ponadto, zgodnie z § 5 ust. 1a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Należy również zwrócić uwagę na treść art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi:

*   w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2007 r. - ilekroć jest mowa o obiektach budownictwa mieszkaniowego – rozumie się przez to budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
*   w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008 r. - ilekroć jest mowa o obiektach budownictwa mieszkaniowego – rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego. Definicję lokalu mieszkalnego zawiera natomiast art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z nim samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

A contrario nie jest lokalem mieszkalnym wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb nieprzeznaczona na stały pobyt ludzi i niesłużąca zaspokajaniu ich potrzeb.

Ponadto ustawa o własności lokali w ust. 4 powołanego artykułu stanowi, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakim obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału. Według art. 3 ust. 1 tej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 wskazanego artykułu, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli.

Treść powyższych przepisów wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy pomieszczeniami pomocniczymi, które związane są z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na pobyt stały w sposób funkcjonalny, polegający na wykorzystaniu całej przestrzeni bezpośrednio dla zaspakajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, a pomieszczeniami przynależnymi, które chociaż w sensie prawnym stanowią część lokalu mieszkalnego, jednak w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż definicję pojęcia „lokal użytkowy” zawiera § 3 pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690). Zgodnie z tą definicją, pod pojęciem lokalu użytkowego należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym,

Pod pojęciem pomieszczenia technicznego - zgodnie z § 3 pkt 12 wskazanego wyżej rozporządzenia - należy rozumieć pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku, natomiast przez pomieszczenie gospodarcze - pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych (§ 3 pkt 13 cyt. rozporządzenia).

Na podstawie powyższych uregulowań można stwierdzić, że podziemna kondygnacja budynku mieszkalnego, w której znajdują się konkretne, oznakowane miejsca do garażowania, nie mieści się ani w pojęciu pomieszczenia technicznego, ani pomieszczenia gospodarczego, w związku z czym stanowi lokal użytkowy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wszyscy nabywcy lokali mieszkalnych, wraz z odrębną własnością do tych lokali, dokonują zakupu udziału (odpowiadającego powierzchni lokalu) w nieruchomości wspólnej, w skład której wchodzi również hala garażowa. Natomiast ci kontrahenci, którzy dodatkowo ponieśli koszt budowy miejsca postojowego, nabywają prawo do korzystania z określonego miejsca postojowego.

W świetle powołanych przepisów należy stwierdzić, iż sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego, dokonywana łącznie z lokalem mieszkalnym, nie stanowi czynności objętej preferencyjną stawką VAT w wysokości 7%. Stawka ta bowiem ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

Reasumując wskazać należy, iż konfrontacja zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Spółdzielnię w złożonym wniosku oraz piśmie stanowiącym jego uzupełnienie z przepisami powołanej wyżej ustawy i przepisami wykonawczymi do niej prowadzi do wniosku, iż ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z oznakowanych miejsc postojowych, podlega opodatkowaniu stawką podstawową tj. 22%.

Odnosząc się do kwestii korekt faktur dotyczących nazwy transakcji sprzedaży oraz stawki VAT wskazać należy, iż § 16 i 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zmianami) reguluje przypadki, w których wystawia się faktury korygujące. I tak zgodnie z § 16 ust. 1 tego rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Ponadto § 16 ust. 3 stanowi, iż przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1.  zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;
2.  zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.

Natomiast § 17 ust. 1 stanowi, iż fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Zatem, jeżeli Spółdzielnia stwierdziła pomyłki w pozycji faktury dotyczącej nazwy towaru bądź usługi ma prawo do skorygowania tej pomyłki poprzez wystawienie faktury korygującej. Natomiast stawka podatku w odniesieniu do prawa do korzystania z miejsca postojowego została, zdaniem organu, zastosowana prawidłowo, w związku z czym korekta faktury nie powinna tego uwzględniać.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.