Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-737/08/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-12-12
Teza: Skutki podatkowe dofinansowania otrzymanego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz budżetu państwa.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; pomoc-środki pomocowe; przychód; refundacja; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Jawnej, przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2008 r. (data wpływu do tut. Biura – 23 września 2008 r.), uzupełnionym w dniu 4 listopada 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych dofinansowania otrzymanego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz budżetu państwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych dofinansowania otrzymanego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz budżetu państwa. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 29 października 2008 r. wezwano do jego uzupełnienia. W dniu 4 listopada 2008 r. do tut. Biura wpłynął uzupełniony wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W sierpniu 2008 r. wnioskodawca otrzymał na konto dofinansowanie w ramach projektu z PARP. Otrzymana kwota 241.500 zł sfinansowana została w 70% ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i w 30% ze środków budżetu państwa. Nazwa programu: Umowa o dofinansowanie z PARP, Sektorowy program operacyjny to: Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw. Działanie 2.1 Wzrost konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez doradztwo. W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż otrzymane dofinansowanie przeznaczono na stworzenie dokumentacji Centrum Hotelowo-Rekreacyjno-Rehabilitacyjnego (projekt budowy hotelu). Projekt „Stworzenie dokumentacji Centrum Hotelowo-Rekreacyjno-Rehabilitacyjnego zrealizowano w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności przedsiębiorstw, lata 2004 – 2006, Priorytet 2. Bezpośrednie wsparcie przedsiębiorstw, Działanie 2.1. Wzrost konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez doradztwo.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy środki pieniężne otrzymane w ramach wyżej opisanego projektu na sfinansowanie kosztów przygotowania dokumentacji budowy hotelu są przychodem podatkowym?

Zdaniem wnioskodawcy, otrzymana (cała) dotacja na zakup środków trwałych (w tym środków trwałych w budowie) nie jest przychodem podatkowym (art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) przy czym przepisy ww. ustawy nie pozwalają na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej środka trwałego, która została zwrócona podatnikowi (art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy). W związku z powyższym, wnioskodawca uważa, iż otrzymana dotacja nie wpłynie na podstawę opodatkowania, a zatem jest neutralna dla celów podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisami art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od ustalonej zgodnie z przepisami ustawy wartości początkowej środków trwałych (art. 22f ust. 1 ww. ustawy). Za wartość początkową środków trwałych wytworzonych we własnym zakresie uważa się koszt wytworzenia (art. 22g ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 22g ust. 4 ww. ustawy za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania. Ponadto w myśl art. 22g ust. 17 ww. ustawy jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka otrzymała dofinansowanie na usługi doradcze, które w przyszłości mają skutkować budową hotelu. Ponadto zauważyć należy, iż sfinansowane dotacją wydatki Spółka przeznaczyła na stworzenie dokumentacji Centrum Hotelowo-Rekreacyjno-Rehabilitacyjnego, w tym projektu budowy hotelu. Wydatki jakie poniosła na pozyskanie stosownej dokumentacji mają charakter inwestycyjny, a ich poniesienie ma na celu wytworzenie nowego lub ulepszenie istniejącego środka trwałego. Dlatego też, mając na uwadze treść cyt. wyżej art. 22g ust. 4 i 17 ww. ustawy stwierdzić należy, iż wydatki te będą składać się na wartość początkową powstałego w przyszłości środka trwałego. Z tej też przyczyny poniesione wydatki, w świetle treści przepisu art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b i c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą stanowić bezpośrednio kosztów uzyskania przychodu. W konsekwencji, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy otrzymane środki, jako zwrot wydatków związanych z wytworzeniem (ulepszeniem) środka trwałego nie będą stanowić przychodu podatkowego. Jednocześnie odpisy amortyzacyjne dokonane od tej części wartości początkowej powstałego (ulepszonego) środka trwałego (odpowiadającej kwocie otrzymanego dofinansowania) nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodu. W myśl bowiem art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W związku z powyższym, ta część wydatków poniesionych w związku ze wskazanymi we wniosku usługami, która nie została zwrócona wnioskodawcy w ramach przedmiotowego dofinansowania, a która ma charakter inwestycyjny, może stanowić koszty uzyskania przychodu prowadzonej w formie spółki jawnej pozarolniczej działalności gospodarczej w sposób pośredni, poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od wytworzonego lub ulepszonego środka trwałego, jeżeli wydatki te spełniają przesłanki określone w cyt. art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, zauważyć należy, iż wydatki jakie poniosła Spółka w związku z realizacją ww. programu, mają charakter inwestycyjny, a ich poniesienie związane jest z wytworzeniem środka trwałego (budową hotelu), dlatego też otrzymane dofinansowanie, jako zwrot wydatków związany z wytworzeniem środka trwałego nie będzie stanowić przychodu podatkowego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Zważywszy na fakt, iż jak wynika z wniosku wnioskodawcą jest Spółka Jawna, niniejsza interpretacja stosownie do postanowień m.in. art. 14k Ordynacji podatkowej jest wiążąca tylko dla Spółki co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla wspólników tej Spółki. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.