Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-67/15/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-04-14
Teza: Czy zastosowanie rabatu (upustu, bonifikaty) od tych cen i w ten sposób pomniejszenie przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych nie naruszy przepisów prawa podatkowego w tym zakresie?
Słowa kluczowe: bonifikaty; przychód; rabaty; upust
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 15 stycznia 2015 r. (data wpływu 22 stycznia 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 marca 2015 r. (data wpływu 7 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia przychodu w sytuacji zastosowania rabatu (upustu, bonifikaty) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia przychodu w sytuacji zastosowania rabatu (upustu, bonifikaty).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni prowadzi stację kontroli pojazdów, w której wykonuje okresowe badania techniczne i badania powypadkowe pojazdów samochodowych. Ceny za wykonywanie poszczególnych rodzajów usług – badań, określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 29 września 2004 r. w sprawie wysokości opłat związanych z prowadzeniem stacji kontroli pojazdów oraz przeprowadzaniem badań technicznych pojazdów (Dz. U. Nr 223, poz. 2261 ze zm.). W rozporządzeniu powyższym nie ma zakazu stosowania rabatów. W celu podniesienia konkurencyjności na rynku i zdobycia większej ilości kontrahentów Wnioskodawczyni zamierza udzielać swoim klientom rabaty (bonifikaty, upusty cenowe). Wysokość rabatów będzie zmienna w zależności od potrzeb i aktualnej sytuacji rynkowej, przykładowo, może to być rabat dla stałego klienta lub rabat za polecenie stacji wnioskodawcy nowym klientom. Udzielenie takiego rabatu (bonifikaty) zostanie uwidocznione na paragonie lub fakturze.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zastosowanie rabatu (upustu, bonifikaty) od tych cen i w ten sposób pomniejszenie przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych nie naruszy przepisów prawa podatkowego w tym zakresie?

Zdaniem Wnioskodawczyni, możliwym jest stosowanie rabatu (bonifikaty, upustu cenowego) w celu podniesienia konkurencyjności na rynku, zdobycia większej ilości kontrahentów, pod warunkiem, że udzielenie takiego rabatu (bonifikaty) zostanie uwidocznione na paragonie lub fakturze. Skutkiem udzielenia rabatu, będzie powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od kwoty pomniejszonej o wartość upustu cenowego.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawczyni powołuje interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 27 stycznia 2012 r. nr IPTPB1/415-329/11-2/MD, dotyczącą podobnej sprawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodami z działalności gospodarczej są przede wszystkim kwoty należne z tytułu tej działalności. Kwoty te uwidocznione są w umowach sprzedaży, fakturach itp. zazwyczaj w formie cen sprzedaży. Strony umów cywilnoprawnych mają swobodę w zakresie układania swoich wzajemnych praw i obowiązków. Mogą one również ustalić cenę sprzedaży danego towaru lub usługi na poziomie niższym niż rynkowy.

Zatem za przychody należne uznaje się kwoty należne podatnikowi, których wydania może on zażądać, a których jeszcze nie otrzymał. W przypadku zastosowania ceny promocyjnej, upustu cenowego podatnik może zażądać wydania kwoty w obniżonej wysokości. Konsekwentnie, ta obniżona kwota stanowi przychód dla podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji bonifikaty i skonta. W efekcie, należy odwołać się do definicji słownikowej tych pojęć.

Według Słownika Języka Polskiego PWN, pod redakcją M. Szymczyka, Warszawa 1996 r., „bonifikata” - to zmniejszenie ustalonej ceny towaru lub usługi; zniżka od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę, opust, rabat. Natomiast „rabat” – oznacza zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towarów jednorazowo lub w określonym czasie, upust.

W praktyce udzielenie rabatu (bonifikaty, upustu) polega więc na obniżeniu ceny zakupu usług lub towarów.

Jednocześnie, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera ograniczeń co do możliwości stosowania przez podatników bonifikat oraz ich wielkości.

Podkreślić należy, że ciężar udowodnienia, iż przyjęcie przez podatnika niższej ceny świadczonej usługi jest uzasadnione oraz, że jest elementem strategii promocyjnej (marketingowej) spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne (podatniku).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni w celu podniesienia konkurencyjności na rynku i zdobycia większej ilości kontrahentów zamierza udzielać klientom prowadzonej stacji kontroli pojazdów rabaty (bonifikaty, upusty cenowe). Wysokość rabatów będzie zmienna w zależności od potrzeb i aktualnej sytuacji rynkowej, przykładowo, może to być rabat dla stałego klienta lub rabat za polecenie stacji wnioskodawcy nowym klientom. Udzielenie takiego rabatu (bonifikaty) zostanie uwidocznione na paragonie lub fakturze.

Ekonomicznym uzasadnieniem zastosowania niższych cen świadczonych usług - udokumentowanej fakturą lub paragonem uwzględniającym kwotę udzielonego rabatu (bonifikaty, upustu cenowego), jest podniesienie konkurencyjności na rynku i zdobycie większej ilości kontrahentów.

Zatem, jeżeli zgodnie z ustaloną przez Wnioskodawczynię strategią promocyjną, cenę świadczonych usług dla określonej kategorii klientów ustalono na poziomie niższym, to przychodem będzie właśnie ta cena netto, wykazana na fakturze, czy też paragonie.

Wskazać jednocześnie należy, że dokonując sprzedaży towarów handlowych po obniżonych cenach, należy mieć na uwadze treść przepisów art. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczących transakcji między podmiotami powiązanymi.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia przychodu w sytuacji zastosowania rabatu (upustu, bonifikaty). W pozostałej części (dotyczącej podatku od towarów i usług) - wniosek został rozpatrzony odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.