Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.80.2020.2.ES
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-12
Teza: Zbycie nieruchomości nabytej w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności
Słowa kluczowe: dziedziczenie; nabycie; nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; spadek; spadek-dział spadku; sprzedaż-sprzedaż działek; zbycie-odpłatne zbycie; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) w zw. z art. 15 zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2020 r. (data wpływu 28 stycznia 2020 r.) uzupełnione pismem z dnia 4 kwietnia 2020 r. (data wpływu 7 kwietnia 2020 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 31 marca 2020 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.80.2020.1.ES (data nadania 31 marca 2020 r., data odbioru 3 kwietnia 2020 r.) oraz pismem z dnia 6 maja 2020 r. (data wpływu 8 maja 2020 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 29 kwietnia 2020 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.80.2020.2.ES (data nadania 29 kwietnia 2020 r., data odbioru 5 maja 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza uzyskać przychód ze zbycia udziału w prawie własności działki o numerze 1, którą nabył w drodze spadku. W dniu 9 lutego 1989 roku postanowieniem Sądu Rejonowego zostało stwierdzone prawo do spadku po mamie Wnioskodawcy. (załącznik nr 1 )

Spadek po zmarłej mamie otrzymali w równych częściach: Wnioskodawca, M. oraz K. Każdy odziedziczył prawo do 1/3 części spadku. Przedmiotem spadku jest gospodarstwo rolne w skład którego, wchodzi działka, identyfikator działki X, oznaczona numerem działki A o powierzchni 0,7538 ( wypis z rejestru gruntów - załącznik nr 2).

Spadkobiercy zamierzają dokonać odpłatnego zbycia prawa do działki A, której są współwłaścicielami w częściach równych po 1/3.

W dniu 24 maja 2016 roku Sąd Rejonowy sygn. akt …. na wniosek spadkobierców wydał postanowienie, w którym dokonał działu spadku po zmarłej mamie. Z postanowienia wynika, że prawa do działki nr A przyznano na współwłasność spadkobiercom w częściach równych po 1/3. Zatem częściowe zniesienie współwłasności nie zmieniło nic w zakresie ich praw do działki nr A. (W załączeniu kopia postanowienia sądu - załącznik nr 3). Przychód ze sprzedaży prawa do udziału we własności działki nr A Wnioskodawca uzyska prawdopodobnie w 2020 roku.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 31 marca 2020 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.80.2020.1.ES Wnioskodawca doprecyzował, że:

1.  Mama Wnioskodawcy nabyła prawo do gospodarstwa rolnego w 1975 roku. Prezydent Miasta Aktem Własności Ziemi z dnia 19.09.1975 roku , oznaczonym …., wydanym na podstawie art. l ust. l i 2 Ustawy z dnia 26 X 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U z 71r. nr 27 poz.250.) nadał mamie Wnioskodawcy prawo własności gospodarstwa rolnego. Mama - wtedy wdowa - zmieniła nazwisko.
2.  Spadkodawczyni - mama -zmarła w dniu 29 sierpnia 1985 roku.
3.  Spadek po zmarłej mamie otrzymali w równych częściach: Wnioskodawca oraz jego rodzeństwo: M i K - po 1/3 udziału. W wyniku działu spadku Wnioskodawca otrzymał prawo współwłasności do 1/3 -ej wartości udziału w działce nr A. Wartość udziału w działce A mieści się w wartości udziału przypadającego mu w momencie otrzymania spadku.
4.  Przedmiotem działu spadku były też inne nieruchomości dziedziczone po mamie.

Jak wynika z postanowienia z dnia 24 maja 2016 roku wydanego przez Sąd Rejonowy Sygn. akt …../ działowi spadku towarzyszyła spłata Wnioskodawcy w wysokości 15.000 złotych na rzecz brata M.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 29 kwietnia 2020 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.80.3030.2.ES Wnioskodawca doprecyzował, że:

Mama Wnioskodawcy nabyła prawo do gospodarstwa rolnego w 1975 roku.

Prezydent Miasta Aktem Własności Ziemi z dnia 19.09.1975 roku , oznaczonym ….., wydanym na podstawie art. l ust. l i 2 Ustawy z dnia 26 X 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U z 71r. nr 27 poz.250.) nadał mamie Wnioskodawcy prawo własności gospodarstwa rolnego. Mama - wtedy wdowa - zmieniła później nazwisko. Była wyłącznym właścicielem gospodarstwa rolnego.

Spadkodawczyni Wnioskodawcy - mama - zmarła w dniu 29 sierpnia 1985 roku.

Spadek po zmarłej mamie otrzymali w równych częściach:

Wnioskodawca, oraz jego rodzeństwo: K i M - po 1/3 udziału.

W skład tego spadku po zmarłej mamie wchodziła nieruchomość położona w Radomiu, składająca się z działek:

*   nr B o powierzchni 0,4426 ha,

*   nr A o powierzchni 0,7538 ha.

Nieruchomość wtedy stanowiła gospodarstwo rolne. W lipcu 2003 roku działka nr B o powierzchni 0,4426 ha została wyłączona z gospodarstwa rolnego.

W roku 2016 ta działka nr B podzielona została na działki o numerach:

*   nr C o powierzchni 0,1684 ha zabudowana oborą,

*   nr D o powierzchni0,0422 ha zabudowana domem mieszkalnym,

*   nr E o powierzchni0,0572 ha zabudowana

*   nr F o powierzchni0,1748 ha zabudowana stodołą.

Na działce D znajduje się nieruchomość mieszkalna - dom dwurodzinny. W budynku mieszkalnym zamieszkuje stale Wnioskodawca oraz jego siostra K. Ten stan rzeczy trwa od dnia przyjęcia spadku.

Aby ustanowić wyłączność prawa do konkretnych nieruchomości w szczególności do budynku mieszkalnego i innych budynków położonych na działce B Wnioskodawca wraz z rodzeństwem dokonał działu spadku.

W dniu 24 maja 2016 roku Sąd Rejonowy wydał postanowienie Sygn. akt I Ns …. w sprawie działu spadku. W dziale spadku brali udział wyłącznie spadkobiercy po zmarłej mamie, która była wyłączną właścicielką przedmiotu spadku.

W wyniku działu spadku Wnioskodawca otrzymał prawo współwłasności do 1/3-ej wartości udziału w niezabudowanej działce nr A o powierzchni 0,7538 ha.

Wartość udziału w działce A mieści się w wartości udziału przypadającego mi w momencie otrzymania spadku. Dział spadku nie zmienił prawa współwłasności Wnioskodawcy do 1/3 działki A.

Ponadto Wnioskodawca otrzymał w drodze działu spadku na wyłączną własność prawo do działki C powstałej w drodze podziału działki B.

Wnioskodawca i siostra, otrzymali każde z nich prawo do 1/2 części działki numer D o powierzchni 0,0422 ha powstałej w drodze podziału działki nr B zabudowanej nieruchomością mieszkalną, w której od lat zamieszkują.

Siostra Wnioskodawcy w drodze działu spadku otrzymała na wyłączną własność prawo do działki E powstałej w drodze podziału działki B.

W wyniku działu spadku brat M otrzymał na wyłączną własność działkę F o powierzchni 0,1748 ha która została utworzona w wyniku podziału działki B.

W wyniku działu spadku M otrzymał też kwotę w wysokości 15.000 zł od Wnioskodawcy tytułem dopłaty.

Jak wynika z postanowienia z dnia 24 maja 2016 roku wydanego przez Sąd Rejonowy Sygn. akt ….. działowi spadku towarzyszyła spłata w wysokości 15.000 złotych na rzecz M zasądzona od Wnioskodawcy.

Podstawą do jej wypłacenia było wyrównanie prawa własności do działki D i budynku mieszkalnego położonego na tej działce, która przypadła w dziale spadku po 1/2 na rzecz Wnioskodawcy oraz jego siostry.

Wartość udziału współwłasności w działce 36/13 mieści się w wartości udziału przypadającego Wnioskodawcy w momencie otrzymania spadku.

Powierzchnia działki A wynosi 0,7538 ha stanowi wg wypisu z rejestru gruntów :

*   orne , symbol klasy użytki rolne.

Nabywca zakupi działkę nr A na cele działalności gospodarczej polegającej na budowie domów jednorodzinnych. Działka nie wejdzie w skład gospodarstwa rolnego gdyż zgodnie z zaświadczeniem z dnia 7 stycznia 2020 roku wydanym przez Prezydenta Miasta działka A nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lecz wg „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R” znajduje się w strefie usług o charakterze miastotwórczym MW - zabudowa mieszkaniowa intensywna.

Sprzedaż udziału w działce A nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm.). Działka wchodzi w skład majątku osobistego Wnioskodawcy, nigdy nie była przeznaczona na rzecz działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w przedstawionym przyszłym stanie faktycznym zajdzie konieczność opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodu uzyskanego ze zbycia praw do nieruchomości nabytej w drodze spadku oraz dokonanego działu spadku?
2.  Czy w przedstawionym przyszłym stanie faktycznym pięcioletni termin o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 - skutkujący brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego od przychodu ze zbycia praw do nieruchomości należy liczyć:
3.  od dnia nabycia spadku przez
    *   spadkodawcę,
    *   od dnia nabycia spadku przez Wnioskodawcę,
    *   od dnia dokonania działu spadku?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód uzyskany ze sprzedaży działki nr A nie będzie stanowił źródła przychodu o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie będzie obowiązku składania deklaracji PIT- 39 a także zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu przyszłej transakcji.

Cały przychód uzyskany ze sprzedaży opisywanej powyżej nieruchomości otrzymanej w drodze spadku oraz w wyniku dokonanego działu spadku (bez spłat i dopłat) nie podlega opodatkowaniu, ponieważ sprzedaż nastąpi później niż pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę. (art. 10 ust. 5 )

Dalej, zważywszy na art. 10 ust. 7 należy stwierdzić że nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. a - c odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie nabytych w drodze działu spadku nieruchomości lub praw majątkowych do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie, kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Dodany przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, 5-letni okres liczony jest od daty nabycia nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę.

Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.

W przedmiotowej sprawie datą nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest 1975 r.

Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do tej części udziału w nieruchomości, która została nabyta przez Wnioskodawcę w drodze spadku po matce, pięcioletni okres o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę tj. od końca 1975 r., zatem termin ten upłynął z dniem 31 grudnia 1980 r.

Wobec powyższego planowana sprzedaż nieruchomości w tej części, która została nabyta w spadku po matce nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie ww. udziału nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę. W związku z powyższym, na Wnioskodawcy w odniesieniu do tej części nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Natomiast, stosownie do art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza uzyskać przychód ze zbycia udziału w prawie własności działki, którą nabył w spadku. Spadek po zmarłej w dniu 29 sierpnia 1985 r. mamie otrzymali w równych częściach: Wnioskodawca, M oraz K. Każdy odziedziczył prawo do 1/3 części spadku. Przedmiotem spadku jest gospodarstwo rolne w skład którego, wchodzi działka, oznaczona numerem działki A. Gospodarstwo rolne zostało nabyte przez spadkodawcę w 1975 roku. Przedmiotem działu spadku były też inne nieruchomości. Działowi spadku towarzyszyła spłata Wnioskodawcy w wysokości 15.000 złotych na rzecz brata.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy.

W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego). Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy.

Stosownie natomiast art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy, dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Tak więc na skutek działu spadku następuje „konkretyzacja” składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem jak i stan jej majątku osobistego.

Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku.

Jeżeli więc w wyniku dokonanego działu spadku, przedmiotem którego była nieruchomość, udział w niej zwiększa się, tj. przekracza wartość udziału dotychczas posiadanego, to data działu spadku będzie również datą nabycia tego udziału w nieruchomości, o który zwiększył się udział w niej po dokonaniu tej czynności. Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli), należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe stanowisko potwierdza również orzecznictwo sądów administracyjnych, np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 1966/11, czy też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 433/10, w którym sąd stwierdził, że „(…) momentem nabycia nieruchomości, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w części obejmującej udział spadkowy będzie moment nabycia spadku, w pozostałym zaś zakresie – moment działu spadku”.

W myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

W analizowanej sprawie w wyniku dokonanego częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności w 2016 r. wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed dokonaniem tych czynności, oznacza to, że dla tej części udziału w nieruchomości nabytego w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności, dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpił dział spadku i zniesienie współwłasności.

Wobec powyższego, skoro w związku z przeprowadzonym działem spadku i zniesieniem współwłasności, wartość otrzymanego przez Wnioskodawcę udziału w nieruchomości przekroczyła wartość, która pierwotnie przysługiwała Wnioskodawcy w masie spadkowej stwierdzić należy, że doszło do nabycia przez Wnioskodawcę udziału w tej nieruchomości, w części przekraczającej wartość udziału spadkowego.

Zatem stwierdzić należy, że dokonując sprzedaży udziału w nieruchomości, nabytego w 2016 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności, dojdzie do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli sprzedaży tej części udziału nastąpi przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału.

W konsekwencji przychód ze sprzedaży udziału w nieruchomości będzie podległ opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności ze względu na to, że nie upłynął 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Stosownie do art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W myśl art. 45 ust. la pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie określonym w ust. 1 (tj. od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym) podatnicy są zobowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.

Podsumowując, mając na uwadze przywołane przepisy prawa oraz zaprezentowany opis sprawy stwierdzić należy, że sprzedaż udziału w nieruchomości:

*   w tej części, która została nabyta w spadku po matce nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie ww. udziału nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę. W związku z powyższym, na Wnioskodawcy w odniesieniu do tej części nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

*   w tej części, która została nabyta w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 7. Dochód w tej części będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy Wnioskodawcy. Nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych spadkobierców.

Końcowo należy zaznaczyć, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 z późn. zm.). Jednocześnie, stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.