Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.626.2022.4.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-11-18
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT wniesienia wkładu (Patentów) do Spółki w zamian za objęcie w niej udziałów.
Słowa kluczowe: aport; majątek-majątek prywatny; patenty; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

18 sierpnia 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 11 sierpnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT wniesienia wkładu (Patentów) do Spółki w zamian za objęcie w niej udziałów.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 7 listopada 2022 r. (data wpływu 7 listopada 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie:

70.22.Z Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania,

68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,

71.12.Z Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne,

71.20.B Pozostałe badania i analizy techniczne,

na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym.

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w zakresie działalności jw.

Wnioskodawca stworzył i jest właścicielem następujących patentów i wzorów użytkowych objętych:

1\. Niemieckim Certyfikatem rejestracji nr …,

2\. Niemieckim Certyfikatem rejestracji nr …,

3\. Włoskim Certyfikatem rejestracji nr …,

4\. Francuskim Certyfikatem rejestracji nr …,

5\. Hiszpańskim Certyfikatem nr …,

6\. Chińskim Certyfikatem rejestracji nr…,

7\. Polskim Dokumentem patentowym, Patentem nr …,

8\. Polskim Dokumentem patentowym, Patentem nr …,

9\. Polskim Dokumentem patentowym, Patentem nr …,

10\. Rosyjskim Certyfikatem rejestracji nr …,

11\. Rosyjskim Certyfikatem rejestracji nr ….

12\. Chińskim Certyfikatem rejestracji nr ….

Patenty i wzory użytkowe jw. Wnioskodawca stworzył jako osoba prywatna, poza prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie były one także wniesione i użytkowane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Wnioskodawca ma zamiar wnieść do spółki kapitałowej (istniejącej sp. z o.o. lub nowo zawiązanej sp. z o.o.), zwanej dalej również „Spółką” wkład w postaci w szczególności ww. patentów i wzorów użytkowych w zamian za objęcie udziałów mających odpowiadać wartości tych patentów i wzorów użytkowych. Wnioskodawca jest w trakcie procesów rejestracyjnych kolejnych patentów i wzorów użytkowych i zakres przedmiotowy wkładu może ostatecznie ulec rozszerzeniu o te patenty i wzory, przy czym wartość objętych udziałów będzie w każdym wypadku odpowiadała ostatecznej wartości wnoszonego wkładu (patentów i wzorów użytkowych).

Patenty i wzory użytkowe będą dalej zwane łącznie Patentami.

Spółka będzie podmiotem polskim, posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

W odpowiedzi na pytania postawione w wezwaniu o treści:

1) W jakim celu stworzył Pan Patenty objęte zakresem wniosku, które planuje Pan wnieść do Spółki w zamian za objęcie w niej udziałów?

2) W jakim celu występował Pan o uzyskanie Certyfikatów rejestracji na rynki zagraniczne tj., niemiecki, włoski, francuski, hiszpański, chiński, rosyjski dla patentów i wzorów użytkowych, wymienionych w opisie sprawy ?

3) W jaki sposób wykorzystuje/będzie Pan wykorzystywał Patenty objęte zakresem wniosku w całym okresie ich posiadania tj. do momentu wniesienia ich do Spółki?

4) W jakim celu zamierza Pan wnieść Patenty objęte zakresem wniosku do Spółki?

5) Czy zakres pytań dotyczy wszystkich Patentów wymienionych w opisie sprawy? Jeśli nie dotyczy wszystkich Patentów wymienionych w opisie sprawy, to należy wskazać, które Patenty planuje Pan wnieść do Spółki w zamian za objęcie w niej udziałów?

wskazał Pan, że:

Ad. 1) Wnioskodawca jako osoba fizyczna stworzył Patenty w celu ochrony swojej własności intelektualnej.

Ad. 2) Wnioskodawca jako osoba fizyczna występował o uzyskanie Certyfikatów rejestracji na rynkach zagranicznych w celu ochrony swojej własności intelektualnej również na tych rynkach.

Ad. 3) Wnioskodawca nie wykorzystuje i nie będzie wykorzystywał Patentów do momentu wniesienia ich do spółki.

Ad. 4) Wnioskodawca zamierza wnieść Patenty do utworzonej spółki kapitałowej (nowo zawiązanej sp. z o.o.) w celu objęcia udziałów w tej spółce. Planuje się, że Spółka będzie wykorzystywała Patenty do prowadzenia działalności gospodarczej związanej z tymi Patentami.

Ad. 5) Zakres pytań dotyczy wszystkich Patentów wymienionych w opisie sprawy.

### Pytanie

Czy planowane wniesienie wkładu (Patentów) do Spółki w zamian za objęcie w niej udziałów będzie podlegać opodatkowaniu VAT?

**Pana stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy wniesienie wkładu w postaci Patentów do Spółki w zamian za objęcie w niej udziałów nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uzasadnienie

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2024 r. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Co do zasady czynność wniesienia aportu może zatem spełniać przesłanki do uznania jej za dostawę towarów, w myśl ww. art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania).

W myśl jednak treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Definicja działalności gospodarczej, o której mowa wyżej obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wobec tego, aby uznać daną osobę fizyczną za podatnika VAT, to zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami, uzależnione jest to od prowadzenia, zdefiniowanej wyżej, działalności gospodarczej przez tą osobę. Wykonywanie bowiem czynności podlegających opodatkowaniu VAT, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego, ale tylko wtedy gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej.

Reasumując: uzasadnionym jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania VAT danej czynności jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

1\. dana czynność jest ujęta w katalogu czynności opodatkowanych VAT,

2\. czynność została wykonana przez podmiot, który działa jako podatnik VAT.

Aport wartości intelektualnych nie podlega VAT, gdy dokonuje go podmiot, który nie jest podatnikiem podatku VAT, lub gdy jest podatnikiem VAT, ale nie działa w takim charakterze.

Wnioskodawca wnosząc aport do spółki z o.o. jako osoba fizyczna, nieprowadząca działalności gospodarczej w tym zakresie, pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT. Ta jednorazowa czynność nie mieści się bowiem w pojęciu działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o rachunkowości z dnia 17 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 217 z późn. zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o wartościach niematerialnych i prawnych - rozumie się przez to, z zastrzeżeniem pkt 17, nabyte przez jednostkę, zaliczane do aktywów trwałych, prawa majątkowe nadające się do gospodarczego wykorzystania, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, przeznaczone do używania na potrzeby jednostki, a w szczególności:

a) autorskie prawa majątkowe, prawa pokrewne, licencje, koncesje,

b) prawa do wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych oraz zdobniczych,

c) know-how.

W przypadku wartości niematerialnych i prawnych oddanych do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu, wartości niematerialne i prawne zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 4. Do wartości niematerialnych i prawnych zalicza się również nabytą wartość firmy oraz koszty zakończonych prac rozwojowych.

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy), w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Czynność wniesienia aportu (w zależności od jego przedmiotu) może spełniać przesłanki uznania jej za dostawę towarów na podstawie art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w tym np. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych).

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pana wątpliwości dotyczą tego, czy wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci wkładu (Patentów) do Spółki w zamian za objęcie w niej udziałów będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przepisy umożliwiające uzyskanie ochrony patentowej na terytorium RP są zawarte w ustawie Prawo własności przemysłowej, oraz dodatkowo w Konwencji o udzielaniu patentów europejskich z dnia 5 października 1973 r., zmienionej aktem zmieniającym art. 63 Konwencji z dnia 17 grudnia 1991 r. oraz aktem rewidującym Konwencję z dnia 29 listopada 2000 (ratyfikowana ustawą o ratyfikacji z dnia 19 września 2003 r., Dz.U. Nr 193, poz. 1885, ze zm.; dalej: „Konwencja o udzielaniu patentów europejskich”) oraz ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o dokonywaniu europejskich zgłoszeń patentowych oraz skutkach patentu europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2016 r. poz. 2).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej z dnia 20 stycznia 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 324 z późn. zm.):

1\. Na warunkach określonych w ustawie udzielane są patenty oraz dodatkowe prawa ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz oznaczenia geograficzne.

2\. W sprawach, o których mowa w ust. 1, właściwy jest Urząd Patentowy.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:

1\. Na warunkach określonych w ustawie twórcy wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego oraz topografii układu scalonego przysługuje prawo do:

1) uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji;

2) wynagrodzenia;

3) wymieniania go jako twórcy w opisach, rejestrach oraz w innych dokumentach i publikacjach.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej:

1\. Wydanie decyzji o udzieleniu patentu na wynalazek oraz prawa ochronnego na wzór użytkowy następuje po sprawdzeniu przez Urząd Patentowy, w ustalonym zakresie, czy są spełnione warunki wymagane do uzyskania patentu lub prawa ochronnego.

2\. Wydanie decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego następuje po sprawdzeniu w Urzędzie Patentowym prawidłowości zgłoszenia tego wzoru.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:

1\. Prawo do uzyskania patentu na wynalazek albo prawa ochronnego na wzór użytkowy, jak również prawa z rejestracji wzoru przemysłowego przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, twórcy.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:

1\. Prawo do uzyskania patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy albo prawa z rejestracji wzoru przemysłowego jest zbywalne i podlega dziedziczeniu.

Stosownie do art. 20 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Twórca wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego uprawniony do uzyskania patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji może przenieść to prawo nieodpłatnie lub za uzgodnioną zapłatą na rzecz przedsiębiorcy albo przekazać mu wynalazek, wzór użytkowy albo wzór przemysłowy do korzystania.

W myśl art. 24 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania.

Zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Urząd Patentowy wydaje decyzję o udzieleniu patentu, jeżeli zostały spełnione ustawowe warunki do jego uzyskania.

Stosownie do art. 53 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Udzielone patenty podlegają wpisowi do rejestru patentowego.

W myśl art. 54 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Udzielenie patentu stwierdza się przez wydanie dokumentu patentowego.

Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Przez uzyskanie patentu nabywa się prawo wyłącznego korzystania z wynalazku w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 67 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Patent jest zbywalny i podlega dziedziczeniu.

Na tle komentowanego przepisu art. 63 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej zarobkowe korzystanie z opatentowanego wynalazku jest rozumiane szeroko jako każde korzystanie, którego celem jest osiągnięcie korzyści majątkowej (aktualnej i potencjalnej), także w sytuacji, gdy taki skutek nie następuje (zob. tak A. Szajkowski, H. Żakowska-Henzler, w: System PrPryw, t. 14A, 2017, s. 642; P. Kostański, w: Kostański, Komentarz PrWłPrzem, 2014, s. 373; w zagranicznej literaturze zob. A. Benyamini, Patent, s. 62). Wytworzenie opatentowanych produktów powinno być zatem traktowane jako zarobkowe korzystanie, nawet wówczas, gdy docelowo nie znajdą one nabywców i przyniosą straty związane z inwestycjami poniesionymi na produkcję. Korzystanie zarobkowe nie musi polegać na uzyskiwaniu korzyści finansowych, a jedynie pozwalać na uzyskanie takich korzyści lub innych korzyści ekonomicznych (zob. tak J. Fiołka, Zakres, s. 68 i n.). Zasadne jest zatem szerokie odniesienie do korzyści z korzystania z wynalazku, spójne z rozumieniem przyjętym na tle innych przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej, np. dotyczących podziału korzyści uzyskanych z korzystania z wynalazku (np. art. 22 \`(...)\`), którymi nie są to tylko uzyskane dochody z tytułu korzystania, ale także poczynione oszczędności ekonomiczne.

Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotne jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z przedstawionej wyżej definicji działalności gospodarczej, zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy, wynika w pierwszej kolejności, że dotyczy ona podmiotów, które zajmują się działalnością w sposób profesjonalny. Świadczy o tym użycie między innymi takich sformułowań jak: producent, czyli ten kto produkuje jakieś dobra materialne; handlowiec, tj. osoba zajmująca się handlem, tj. działalnością polegającą na nabywaniu jakiś dóbr, usług, walorów, w celu sprzedaży, wynajmowania, ich odstępowania za jakąś cenę; usługodawca – podmiot świadczący usługi, tj. działalność mającą na celu zaspokojenie wielorakich ludzkich potrzeb, mający odpowiednie kwalifikacje i dysponujący odpowiednim sprzętem, lokalem itp. Są to osoby, które mają zamiar stałego prowadzenia określonej działalności. Działają w sposób powtarzalny, wielokrotny czyli częstotliwy.

Powołane przepisy stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W orzecznictwie TSUE wskazuje się, że działalność gospodarczą stanowią również czynności, w wyniku których poczyniono nakłady na poczet jej prowadzenia, mimo że działalności tej nie rozpoczęto. Z orzecznictwa TSUE wynika, że sam zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, potwierdzony obiektywnymi dowodami przesądza o potrzebie traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT nawet wtedy, gdy organ skarbowy wie, że przewidywana działalność gospodarcza, która miała prowadzić do transakcji opodatkowanych, nie zostanie zrealizowana (zob. orzeczenie w sprawie C-400/98 pomiędzy Finanzamt Goslar a Brigitte Breitsohl).

Prawo wspólnotowe wskazuje zatem, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem i działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie majątku rzeczowego i wartości niematerialnych w celu uzyskiwania z tego tytułu dochodu.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 704/11, w którym Sąd stwierdził: „(\`(...)\`) zgodnie ze wskazanym art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT, »działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu (\`(...)\`) wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych«. Tym samym to nie szeroko rozumiane okoliczności nabycia know-how (towarzyszący mu zamiar), a późniejsze wykorzystanie tej wiedzy ma kluczowe znaczenie dla kwalifikacji normatywnej czynności z nią związanych jako działalności gospodarczej, czego strona nie dostrzega, niejako utożsamiając przesłanki określone w zdaniu pierwszym i drugim ww. przepisu (\`(...)\`). Oceniając natomiast spełnienie ww. przesłanki »wykorzystywania (\`(...)\`) wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych«, przez wniesienie aportu w postaci know-how do spółki komandytowej (przez komandytariusza), uznać należy, że nie nasuwa ono zastrzeżeń. Przy tym w zasadzie nie budzi wątpliwości żadnej ze stron zarobkowy cel ww. działania; jest on w stanie faktycznym sprawy oczywisty, bowiem w zamian za wniesiony aport komandytariusz nabywa udział w spółce, który uprawnia go do uczestniczenia w zysku spółki (art. 123 § 1 Kodeksu spółek handlowych). Spór koncentruje się natomiast wokół kwestii »ciągłości wykorzystywania« know-how. W tym zakresie wyjaśniono z kolei stronie w zaskarżonym wyroku, że nie można podzielić poglądu, iż ww. czynność (wniesienia aportem know-how do spółki komandytowej) ma skutek jednorazowy (s. 14 uzasadnienia) i jest to stanowisko (Sądu) zasługujące na aprobatę. Niewątpliwie bowiem mamy w tej sytuacji do czynienia z udostępnieniem ww. wiedzy (know-how) do działalności spółki; innymi słowy działalność ta opiera się m.in. na wykorzystywaniu tej wartości niematerialnej i prawnej. Stosownie też do powyższego, komandytariusz uzyskuje w sposób ciągły dochody z tytułu wykorzystywania know-how w działalności spółki, tj. co do zasady w każdym kolejnym roku obrotowym (art. 123 § 2 Kodeksu spółek handlowych). Z tych powodów nie można uwzględnić poglądu strony, że wniesienie ww. wkładu niepieniężnego do spółki należy traktować jako element zarządu majątkiem prywatnym wspólnika – komandytariusza (\`(...)\`). Twierdzeniu temu sprzeciwia się zarówno art. 8 ust. 1 pkt 1, jak i art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT. Przepisy te nakazują bowiem traktować jako świadczenie usług podlegające opodatkowaniu przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli następuje ono w ramach działalności gospodarczej, tj. ma charakter ciągły i zarobkowy. Nie budzi zaś wątpliwości w niniejszej sprawie, że wskazane przesłanki spełnia wniesienie aportem know-how do spółki komandytowej (\`(...)\`)”.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą oraz jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Stworzył Pan i jest właścicielem następujących patentów i wzorów użytkowych objętych:

1\. Niemieckim Certyfikatem rejestracji nr …,

2\. Niemieckim Certyfikatem rejestracji nr …,

3\. Włoskim Certyfikatem rejestracji nr …,

4\. Francuskim Certyfikatem rejestracji nr …,

5\. Hiszpańskim Certyfikatem nr …,

6\. Chińskim Certyfikatem rejestracji nr…,

7\. Polskim Dokumentem patentowym, Patentem nr …,

8\. Polskim Dokumentem patentowym, Patentem nr …,

9\. Polskim Dokumentem patentowym, Patentem nr …,

10\. Rosyjskim Certyfikatem rejestracji nr …,

11\. Rosyjskim Certyfikatem rejestracji nr ….

12\. Chińskim Certyfikatem rejestracji nr ….

Patenty i wzory użytkowe jw. stworzył Pan jako osoba prywatna, poza prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie były one także wniesione i użytkowane w Pana działalności gospodarczej. Ma Pan zamiar wnieść do spółki kapitałowej (istniejącej sp. z o.o. lub nowo zawiązanej sp. z o.o.), wkład w postaci w szczególności ww. patentów i wzorów użytkowych w zamian za objęcie udziałów mających odpowiadać wartości tych patentów i wzorów użytkowych. Jest Pan w trakcie procesów rejestracyjnych kolejnych patentów i wzorów użytkowych i zakres przedmiotowy wkładu może ostatecznie ulec rozszerzeniu o te patenty i wzory, przy czym wartość objętych udziałów będzie w każdym wypadku odpowiadała ostatecznej wartości wnoszonego wkładu (patentów i wzorów użytkowych).

Z wniosku wynika, że Patenty, które chce Pan wnieść do Spółki w zamian za objęcie w niej udziałów, nadają się do przemysłowego stosowania. Ponadto wskazał Pan, że zamierza wnieść Patenty do utworzonej spółki kapitałowej (nowo zawiązanej sp. z o.o.) w celu objęcia udziałów w tej spółce. Planuje się, że Spółka będzie wykorzystywała Patenty do prowadzenia działalności gospodarczej związanej z tymi Patentami.

Tym samym, czynność – wniesienia aportem Patentów do spółki z o.o. – nie ma skutku jednorazowego. Niewątpliwie bowiem mamy w tej sytuacji do czynienia z wniesieniem ww. Patentów do działalności spółki, zatem działalność ta będzie opierała się m.in. na wykorzystywaniu tych wartości niematerialnych i prawnych. Stosownie też do powyższego, wspólnikowi z tytułu udziału w spółce, będzie przysługiwało prawo do udziału w dochodach z tytułu wykorzystywania Patentów w działalności spółki.

W konsekwencji, czynność wniesienia przez Pana wkładu do Spółki w postaci Patentów, w zamian za objęcie w niej udziałów, będzie nosiła znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, zaś Pan dla tej czynności będzie występował w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Patenty mieszczą się w kategorii wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem aport patentu zalicza się do świadczenia usług.

W związku z tym, czynność wniesienia przez Pana wkładu do Spółki w postaci Patentów w zamian za objęcie w niej udziałów będzie nosiła znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, zaś Pan dla tej czynności będzie występował w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy, dokonującego odpłatnego świadczenia usług, o których mowa art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

### Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).