Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/4514-352/15-4/KW1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-10-26
Teza: Przyjmując za Wnioskodawcą, że prawa majątkowe będące przedmiotem umowy nabycia wierzytelności będą wykonywane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nabywca (Wnioskodawca) ma siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy stwierdzić, że powyższa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: cesja-cesja wierzytelności; prawa-prawa majątkowe; skutki podatkowe; wierzytelność-nabycie wierzytelności; wierzytelność-sprzedaż wierzytelności
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 sierpnia 2015 r. (data wpływu 13 sierpnia 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 października 2015 r. (data nadania 20 października 2015 r., data wpływu 22 października 2015 r.) na wezwanie Nr IPPB2/4514-352/15-2/KW1 z dnia 15 października 2015 r. (data nadania 16 października 2015 r., data doręczenia 20 października 2015 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia wierzytelności – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia wierzytelności.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

P. GmbH („Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Republiki Federalnej Niemiec. Wnioskodawca zamierza nabyć całość albo część wierzytelności pieniężnej względem spółki akcyjnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej („Spółka”), w wyniku opisanych poniżej okoliczności faktycznych i zdarzeń prawnych. Spółka otrzyma oprocentowaną pożyczkę („Pożyczka”) od P. GmbH, posiadającej obecnie około 65,11% akcji w Spółce („Pożyczkodawca”), będącej spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Republiki Federalnej Niemiec. Pożyczkodawca jest spółką w l00% zależną od Wnioskodawcy. Po zawarciu umowy dotyczącej udzielenia Pożyczki („Umowa Pożyczki”) pomiędzy Spółką a Pożyczkodawcą a przed zawarciem Umowy Sprzedaży Wierzytelności (zdefiniowanej poniżej), Spółka nabędzie wszystkie udziały we Wnioskodawcy, w związku z czym będzie pośrednio posiadać 100% udziału w kapitale zakładowym Pożyczkodawcy.

W wyniku udzielenia Spółce Pożyczki, Pożyczkodawcy będzie przysługiwać wobec Spółki wierzytelność pieniężna o spłatę kwoty głównej Pożyczki wraz z należnymi odsetkami („Wierzytelność”).

Umowa Pożyczki będzie podlegać prawu Republiki Federalnej Niemiec albo prawu polskiemu. Zgodnie z Artykułem 270 niemieckiego kodeksu cywilnego (Bürgerliches Gesetzbuch, „BGB"), regulującego miejsce świadczenia pieniężnego:

1.  W razie wątpliwości dłużnik wysyła pieniądze na własne ryzyko i własny koszt do miejsca zamieszkania wierzyciela.
2.  Jeżeli roszczenie powstało w miejscu prowadzenia działalności przez wierzyciela, a wierzyciel ma siedzibę swojego przedsiębiorstwa w innym miejscu, miejscem spełnienia świadczenia zamiast miejsca zamieszkania jest miejsce, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorstwa.
3.  Jeżeli w wyniku zmiany miejsca zamieszkania lub siedziby przedsiębiorstwa po powstaniu stosunku zobowiązaniowego zwiększą się koszty lub ryzyko przekazania pieniędzy, wierzyciel ponosi w pierwszym przypadku dodatkowe koszty, a w drugim przypadku ponosi ryzyko.
4.  Powyższe nie narusza przepisów o miejscu świadczenia.

(tłum. za: Katarzyna Styrna – Bartman, Ewa Tuora – Schwierskott, Niemiecki kodeks cywilny. Przepisy § 1 – 432 niemieckiego kodeksu cywilnego z wyjaśnieniami w tłumaczeniu na język polski. Stan prawny 31 maja 2014, de-iure-pl.org, Regensburg 2014).

Zatem, na gruncie niemieckiego prawa cywilnego – analogicznie do rozwiązania przyjętego w art . 454 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 121, dalej jako „Kodeks cywilny"), zgodnie z którym świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub w siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia – dług| pieniężny ma charakter oddawczy (miejscem spełnienia świadczenia pieniężnego jest co do zasady miejsce zamieszkania albo siedziby wierzyciela).

Wnioskodawca zawrze z Pożyczkodawcą umowę odpłatnej cesji (sprzedaży) Wierzytelności („Umowa Sprzedaży Wierzytelności”), na podstawie której Pożyczkodawca sprzeda na rzecz Wnioskodawcy całość lub część Wierzytelności wobec Spółki za cenę sprzedaży ustaloną w Umowie Sprzedaży Wierzytelności; na podstawie Umowy Sprzedaży Wierzytelności Pożyczkodawcy będzie przysługiwać wobec Wnioskodawcy wierzytelność o zapłatę ceny sprzedaży, która pozostanie do rozliczenia.

Przed lub po zawarciu Umowy Sprzedaży Wierzytelności, odpowiedni wierzyciel i odpowiedni dłużnik z tytułu Wierzytelności mogą porozumieć się co do dokonania określonej zmiany lub korekty do warunków Wierzytelności (przykładowo w drodze nowacji), np. poprzez zmianę wysokości odsetek należnych od całości lub części niezaspokojonej kwoty Pożyczki. W każdym przypadku, taka zmiana lub korekta nie będzie mieć wpływu na miejsce spełnienia świadczenia pieniężnego z tytułu Wierzytelności (który może również zostać bezpośrednio określony w warunkach Wierzytelności jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela), tzn. w wyniku takiej zmiany lub korekty nie ulegnie zmianie miejsce spełnienia tego świadczenia.

Pismem z dnia 15 października 2015 r. Nr IPPB2/4514-352/15-2/KW1 (data nadania 16 października 2015 r., data doręczenia 20 października 2015 r.) wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez jednoznaczne wskazanie gdzie wykonywane będą prawa majątkowe w chwili zawarcia umowy nabycia wierzytelności (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też terytorium innego państwa).

Pismem z dnia 20 października 2015 r. (data nadania 20 października 2015 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w wyznaczonym terminie.

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że w świetle przywołanych we Wniosku przepisów niemieckiego kodeksu cywilnego (BGB) (które będą miały zastosowanie w przypadku, gdy Umowa Pożyczki będzie podlegać prawu niemieckiemu), jak również w świetle art. 454 Kodeksu cywilnego (który będzie miał zastosowanie w przypadku, gdy Umowa Pożyczki będzie podlegać prawu polskiemu), miejscem spełnienia świadczenia pieniężnego wynikającego z Wierzytelności – w chwili zawarcia Umowy Sprzedaży Wierzytelności na rzecz Wnioskodawcy – będzie miejsce siedziby Zbywcy (pierwotnego wierzyciela), znajdujące się na terytorium Republiki Federalnej Niemiec. W związku z powyższym, niezależnie od tego, czy Umowa Pożyczki będzie podlegać prawu polskiemu czy też prawu niemieckiemu, w chwili zawarcia Umowy Sprzedaży Wierzytelności na rzecz Wnioskodawcy miejscem wykonania praw majątkowych wynikających z Wierzytelności będzie terytorium państwa innego niż Rzeczypospolita Polska (terytorium Republiki Federalnej Niemiec).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy nabycie przez Wnioskodawcę (będącego spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Republiki Federalnej Niemiec) od Pożyczkodawcy (również będącego spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Republiki Federalnej Niemiec) całości lub części Wierzytelności pieniężnej wobec Spółki (będącej spółką akcyjną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) w sposób wskazany w opisie zdarzenia przyszłego, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, nabycie przez Wnioskodawcę (będącego spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Republiki Federalnej Niemiec) od Pożyczkobiorcy (również będącego spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Republiki Federalnej Niemiec) całości lub części Wierzytelności pieniężnej wobec Spółki (będącej spółką akcyjną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) w sposób wskazany w opisie zdarzenia przyszłego, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca podniósł, że na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a Ustawy o PCC, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Według art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 4 pkt 1 Ustawy o PCC obowiązek podatkowy z tytułu umowy sprzedaży powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i ciąży przy umowie sprzedaży na kupującym.

Zgodnie z art. 1 ust. 4 Ustawy o PCC, czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 5 Ustawy o PCC (dotyczącego umowy spółki oraz jej zmiany), jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, w ocenie Wnioskodawcy należy stwierdzić, że umowa sprzedaży podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot – w przypadku, gdy jest nim prawo majątkowe – podlega wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostaje zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Umowa sprzedaży będzie również podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli prawo majątkowe będące przedmiotem sprzedaży w chwili jej zawarcia podlega wykonywaniu za granicą oraz nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej polskiej, a czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast w przypadku gdy przedmiotem umowy sprzedaży jest prawo majątkowe wykonywane za granicą (poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej), a nabywca nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, umowa taka nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, niezależnie od miejsca zawarcia umowy (dokonania czynności cywilnoprawnej).

Zatem, w celu określenia, czy dana czynność cywilnoprawna podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, w pierwszej kolejności należy określić, czy jej przedmiotem są rzeczy (prawa majątkowe) znajdujące się (wykonywane) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też poza jej granicami.

W opisanym w niniejszym wniosku zdarzeniu przyszłym, przedmiotem czynności cywilnoprawnej (umowy sprzedaży) pomiędzy Wnioskodawcą a Pożyczkodawcą będzie wierzytelność pieniężna.

Wnioskodawca wskazał, że wierzytelność jest przysługującym wierzycielowi podmiotowym prawem do żądania od dłużnika spełnienia określonego świadczenia, wynikającego z łączącego strony stosunku prawnego.

Wierzytelności wynikające ze stosunków zobowiązaniowych, w wysokości wartości świadczeń majątkowych, stanowią prawa majątkowe.

Wnioskodawca podniósł, że zarówno Ustawa o PCC, jak i inne ustawy podatkowe, nie definiują pojęcia „miejsca i wykonywania prawa majątkowego”. W konsekwencji, w celu określenia miejsca wykonywania prawa majątkowego, należy odwołać się do reguł wynikających z właściwego prawa cywilnego, regulującego stosunek prawny, z którego wynika dane prawo majątkowe (w przypadku zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem niniejszego wniosku: Wierzytelność).

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Umowa Pożyczki, z której będzie wynikać Wierzytelność, będzie rządzona prawem polskim albo prawem niemieckim.

Przepisy Kodeksu cywilnego nie wprowadzają definicji „miejsca wykonywania prawa majątkowego”. Jednakże, Kodeks cywilny zawiera regulacje odnoszące się do miejsca spełnienia świadczenia. W opinii Wnioskodawcy należy przyjąć, że przy braku w Ustawie o PCC definicji pojęcia „miejsca wykonywania praw majątkowych”, w przypadku wierzytelności należy przyjąć, że jest ono tożsame z pojęciem „miejsca spełnienia świadczenia” w rozumieniu prawa cywilnego.

W myśl art. 454 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli miejsce spełnienia świadczenia nie jest oznaczone ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione w miejscu, gdzie w chwili powstania zobowiązania dłużnik miał zamieszkanie lub siedzibę. Jednakże świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub w siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia. Art. 454 § 2 Kodeksu cywilnego stanowi z kolei, że jeżeli zobowiązanie ma związek z przedsiębiorstwem dłużnika lub wierzyciela, o miejscu spełnienia świadczenia rozstrzyga siedziba przedsiębiorstwa.

W świetle wskazanych powyżej przepisów Kodeksu cywilnego, miejsce spełnienia świadczenia powinno być oznaczone w treści stosunku prawnego, kreującego obowiązek spełnienia danego świadczenia, lub powinno wynikać z właściwości zobowiązania.

W przypadku, gdy miejsce świadczenia nie zostało oznaczone lub nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, na podstawie art. 270 BGB, analogiczne zasady dotyczące określenia miejsca spełnienia świadczenia pieniężnego mają zastosowanie do stosunków zobowiązaniowych regulowanych prawem niemieckim.

W związku z powyższym Wnioskodawca wskazał, że niezależnie od tego, czy Umowa Pożyczki będzie rządzona prawem polskim czy też prawem niemieckim, wynikająca z niej Wierzytelność (będąca wierzytelnością pieniężną z tytułu spłaty Pożyczki wraz z należnymi odsetkami), w momencie jej sprzedaży przez Pożyczkodawcę na rzecz Wnioskodawcy, będzie stanowić prawo majątkowe wykonywane poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 1 ust. 4 pkt 2 Ustawy o PCC. Zgodnie bowiem z opisanymi powyżej regułami prawa cywilnego (polskiego oraz niemieckiego) miejscem świadczenia pieniężnego, które będzie obejmowała Wierzytelność, będzie:

1.  przed sprzedażą Wierzytelności na rzecz Wnioskodawcy – miejsce siedziby Pożyczkodawcy (pierwotnego wierzyciela), znajdujące się na terytorium Republiki Federalnej Niemiec,
2.  po sprzedaży Wierzytelności na rzecz Wnioskodawcy – miejsce siedziby Wnioskodawcy (nowego wierzyciela), również znajdujące się na terytorium Republiki Federalnej Niemiec.

W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę, iż Wnioskodawca – będący nabywcą Wierzytelności – nie posiada siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosownie do art . 1 ust. 4 Ustawy o PCC, nabycie Wierzytelności przez Wnioskodawcę od Pożyczkodawcy na podstawie Umowy Sprzedaży Wierzytelności nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (niezależnie od miejsca zawarcia Umowy Sprzedaży Wierzytelności).

Końcowo Wnioskodawca wskazał, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego należy uznać za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 626 z późn. zm.) podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki;

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne ( art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Umowa cesji wierzytelności uregulowana została w art. 509 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

W myśl art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego przelew wierzytelności może odbywać się na podstawie umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia wierzytelności, a zatem umowa taka może należeć do kategorii umów, które podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Na skutek cesji wierzytelności zmienia się podmiot po stronie wierzyciela, natomiast przedmiot zobowiązania pozostaje ten sam. Jeżeli więc umowa cesji przyjęłaby postać którejkolwiek z umów wskazanych w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych to spowoduje obowiązek zapłaty tego podatku.

Z kolei zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa sprzedaży podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, np. prawo majątkowe podlega wykonywaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostaje zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Umowa sprzedaży będzie również podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli prawo majątkowe będące przedmiotem sprzedaży w chwili jej zawarcia podlega wykonywaniu za granicą oraz nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że P. GmbH jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Republiki Federalnej Niemiec. Wnioskodawca zamierza nabyć całość albo część wierzytelności pieniężnej względem spółki akcyjnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej („Spółka”), w wyniku opisanych poniżej okoliczności faktycznych i zdarzeń prawnych. Spółka otrzyma oprocentowaną pożyczkę („Pożyczka”) od P. GmbH, posiadającej obecnie około 65,11% akcji w Spółce („Pożyczkodawca”), będącej spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Republiki Federalnej Niemiec. Pożyczkodawca jest spółką w l00% zależną od Wnioskodawcy. Po zawarciu umowy dotyczącej udzielenia Pożyczki („Umowa Pożyczki”) pomiędzy Spółką a Pożyczkodawcą a przed zawarciem Umowy Sprzedaży Wierzytelności (zdefiniowanej poniżej), Spółka nabędzie wszystkie udziały we Wnioskodawcy, w związku z czym będzie pośrednio posiadać 100% udziału w kapitale zakładowym Pożyczkodawcy. W wyniku udzielenia Spółce Pożyczki, Pożyczkodawcy będzie przysługiwać wobec Spółki wierzytelność pieniężna o spłatę kwoty głównej Pożyczki wraz z należnymi odsetkami („Wierzytelność”). Umowa Pożyczki będzie podlegać prawu Republiki Federalnej Niemiec albo prawu polskiemu. Dalej Wnioskodawca zawrze z Pożyczkodawcą umowę odpłatnej cesji (sprzedaży) Wierzytelności („Umowa Sprzedaży Wierzytelności”), na podstawie której Pożyczkodawca sprzeda na rzecz Wnioskodawcy całość lub część Wierzytelności wobec Spółki za cenę sprzedaży ustaloną w Umowie Sprzedaży Wierzytelności; na podstawie Umowy Sprzedaży Wierzytelności Pożyczkodawcy będzie przysługiwać wobec Wnioskodawcy wierzytelność o zapłatę ceny sprzedaży, która pozostanie do rozliczenia. Przed lub po zawarciu Umowy Sprzedaży Wierzytelności, odpowiedni wierzyciel i odpowiedni dłużnik z tytułu Wierzytelności mogą porozumieć się co do dokonania określonej zmiany lub korekty do warunków Wierzytelności (przykładowo w drodze nowacji), np. poprzez zmianę wysokości odsetek należnych od całości lub części niezaspokojonej kwoty Pożyczki. W każdym przypadku, taka zmiana lub korekta nie będzie mieć wpływu na miejsce spełnienia świadczenia pieniężnego z tytułu Wierzytelności (który może również zostać bezpośrednio określony w warunkach Wierzytelności jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela), tzn. w wyniku takiej zmiany lub korekty nie ulegnie zmianie miejsce spełnienia tego świadczenia.

A zatem przyjmując za Wnioskodawcą, że prawa majątkowe będące przedmiotem umowy nabycia wierzytelności będą wykonywane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nabywca (Wnioskodawca) ma siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy stwierdzić, że powyższa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.