Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.45.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-11
Teza: Ustalenie czy w momencie wypłaty dywidendy na rzecz Spółki
Z, Wnioskodawca jako płatnik będzie uprawniony do
zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku
dochodowego „u źródła”, wynikającej z właściwej umowy o
unikaniu podwójnego opodatkowania.
Słowa kluczowe: dywidendy
obowiązek
obowiązek-obowiązek płatnika
płatnik
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: (podatek u źródła)-Pobór podatku od należności w
wysokości 2 000 000 zł i wyższej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3-pkt 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 2e
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia,
    czy w momencie wypłaty dywidendy na rzecz Spółki Z, Wnioskodawca jako płatnik będzie
    uprawniony do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego „u źródła”,
    wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie Organu – 12 marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X Spółka z o.o. (dalej: Wnioskodawca) jest osobą prawną prowadzącą działalność
    gospodarczą i posiadającą siedzibę w Polsce. Wspólnicy Wnioskodawcy planują zmianę w
    strukturze właścicielskiej Wnioskodawcy, w wyniku której bezpośrednim udziałowcem
    Wnioskodawcy będzie spółka kapitałowa z siedzibą i rezydencją podatkową w
    Zjednoczonych Emiratach Arabskich (dalej: „Spółka Z”).
    Właścicielem Wnioskodawcy nie będzie Rząd lub instytucja rządowa ani Spółka mająca
    siedzibę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, której kapitał byłby, bezpośrednio lub
    pośrednio, w co najmniej 25% własnością Rządu lub instytucji rządowej.
    W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy w momencie wypłaty
    dywidendy na rzecz Spółki Z jako płatnik będzie uprawniony do zastosowania
    preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego „u źródła” wynikającej z umowy między
    Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Abu Zabi 31 stycznia 1993 roku,
    zmienionej Protokołem podpisanym w Abu Zabi dnia 11 grudnia 2013 r. (dalej: „Protokół
    zmieniający”), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki
    traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
    opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę dnia 7 czerwca 2017 r. oraz
    przez Zjednoczone Emiraty Arabskie dnia 27 czerwca r. (dalej: „umowa o unikaniu
    podwójnego opodatkowania”, „UPO”).
    Mając na uwadze, że przedmiotem zapytania jest zdarzenie przyszłe, Wnioskodawca
    przyjmuje następujące założenia odnośnie przebiegu zdarzenia przyszłego:

    a) przed wypłatą dywidendy do Spółki Z, Wnioskodawca dokona weryfikacji warunków
      zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 15
      lutego 1992 r. podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. z 2023 r., poz.2805 ze zm.,
      dalej: ustawa o CIT), wynikających z UPO z dochowaniem należytej staranności,
      uwzględniając charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz
      powiązania, w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT między Wnioskodawcą i
      Spółką Z,
    b) Spółka Z będzie mogła zostać uznana w świetle UPO oraz art. 4a pkt 29 ustawy o CIT za
      właściciela dywidendy wypłacanej przez Wnioskodawcę, gdyż:
      · otrzyma dywidendę dla własnej korzyści, w tym będzie decydować samodzielnie o jej
        przeznaczeniu i poniesie ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub
        jej części,
      · nie będzie pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem
        zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,
      · będzie prowadzić rzeczywistą działalność gospodarczą w Z.
    c) w momencie wypłaty dywidendy przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Z, Wnioskodawca
      będzie dysponował uzyskanym od Spółki Z certyfikatem rezydencji wydanym przez
      właściwe władze podatkowe, dokumentującym siedzibę Spółki Z dla celów
      podatkowych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, spełniającym wymogi wynikające
      z art. 26 ustawy o CIT,
    d) w przypadku, gdy łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art.
      21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustaw o CIT na rzecz Spółki Z, w roku podatkowym
      obowiązującym u Wnioskodawcy przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł, Wnioskodawca
      lub Spółka Z będzie posiadał opinię o stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 26b
      ustawy o CIT albo Wnioskodawca złoży prawidłowo oświadczenia płatnika, zgodnie z
      art. 26 ust 7a ustawy o CIT.
    Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 11 marca 2025 r. wskazali
    Państwo, że
    1) Planowane zmiany w strukturze właścicielskiej dotyczą sprzedaży udziałów na rzecz
      Spółki Z.
    2) Planowane zmiany nastąpią w 2025 r.
    3) W wyniku zakupu udziałów od wspólnika Spółka „Z” stanie się bezpośrednim
      udziałowcem Wnioskodawcy.
    4) Spółka „Z” będzie posiadała 50% udziałów we Wnioskodawcy.
    5) Dywidenda zostanie wypłacona za 2025 r.
    6) Właścicielem wypłaconej dywidendy nie będzie:
    - Rząd lub instytucja rządowa Zjednoczonych Emiratów Arabskich,
    - Spółka, której kapitał jest, bezpośrednio lub pośrednio, w co najmniej 25% (dwudziestu
      pięciu procentach) własnością Rządu lub instytucji rządowej Zjednoczonych Emiratów
      Arabskich.
    Pytania
    1) Czy w momencie wypłaty dywidendy na rzecz Spółki Z Wnioskodawca jako płatnik
      będzie uprawniony do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego
      „u źródła”, wynikającej z umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
      Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i
      zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i

      majątku, sporządzonej w Abu Zabi 31 stycznia 1993 r., w przypadku gdy łączna kwota
      należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust.
      1 ustawy o CIT na rzecz Spółki Z, w roku podatkowym obowiązującym u Wnioskodawcy,
      nie przekroczy łącznie kwoty 2 000 000 zł?
    2) Czy w momencie wypłaty dywidendy na rzecz Spółki Z Wnioskodawca jako płatnik
      będzie uprawniony do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego
      „u źródła”, wynikającej z umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
      Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i
      zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i
      majątku, sporządzonej w Abu Zabi 31 stycznia 1993 r., w przypadku gdy łączna kwota
      należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust.
      1 ustawy o CIT na rzecz Spółki Z, w roku podatkowym obowiązującym u Wnioskodawcy,
      przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, w momencie wypłaty dywidendy na rzecz Spółki Z
    Wnioskodawca jako płatnik będzie uprawniony do zastosowania preferencyjnej 5% stawki
    podatku dochodowego „u źródła”, wynikającej z umowy między Rządem Rzeczypospolitej
    Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku, sporządzonej w Abu Zabi 31 stycznia 1993 roku, w przypadku gdy
    łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz
    art. 22 ust. 1 ustawy o CIT na rzecz Spółki Z, w roku podatkowym obowiązującym u
    Wnioskodawcy nie przekroczy łącznie kwoty 2 000 000 zł, pod warunkiem spełnienia
    przesłanek wynikających z UPO oraz art. 26 ustawy o CIT, tj.:
    a) przed wypłatą dywidendy do Spółki Z, Wnioskodawca dokona weryfikacji warunków
      zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT,
      wynikających z UPO z dochowaniem należytej staranności, uwzględniając charakter,
      skalę działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę oraz powiązania, w rozumieniu
      art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT między Wnioskodawcą i Spółką Z,
    b) Spółka Z będzie mogła zostać uznana w świetle UPO za właściciela dywidendy
      wypłacanej przez Wnioskodawcę,
    c) w momencie wypłaty dywidendy przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Z, Wnioskodawca
      będzie dysponował uzyskanym od Spółki Z certyfikatem rezydencji wydanym przez
      właściwe władze podatkowe dokumentującym siedzibę Spółki Z dla celów
      podatkowych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, spełniającym wymogi wynikające
      z art. 26 ustawy o CIT.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, w momencie wypłaty dywidendy na rzecz Spółki Z
    Wnioskodawca jako płatnik będzie uprawniony do zastosowania preferencyjnej 5% stawki
    podatku dochodowego „u źródła” wynikającej z umowy między Rządem Rzeczypospolitej
    Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku, sporządzonej w Abu Zabi 31 stycznia 1993 roku w przypadku gdy
    łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz
    art. 22 ust. 1 ustawy o CIT na rzecz Spółki Z, w roku podatkowym obowiązującym u
    Wnioskodawcy przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł, pod warunkiem, że:
    a) przed wypłatą dywidendy do Spółki Z, Wnioskodawca dokona weryfikacji warunków
      zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT,

      wynikających z UPO z dochowaniem należytej staranności, uwzględniając charakter,
      skalę działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę oraz powiązania, w rozumieniu
      art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT między Wnioskodawcą i Spółką Z,
    b) Spółka Z będzie mogła zostać uznana w świetle powyższej weryfikacji przez
      Wnioskodawcę za właściciela dywidendy wypłacanej przez Wnioskodawcę,
    c) w momencie wypłaty dywidendy przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Z, Wnioskodawca
      będzie dysponował uzyskanym od Spółki Z certyfikatem rezydencji wydanym przez
      właściwe
    władze podatkowe dokumentującym siedzibę Spółki Z dla celów podatkowych w
    Zjednoczonych Emiratach Arabskich, spełniającym wymogi wynikające z art. 26 ustawy
    o CIT,
    d) Wnioskodawca lub Spółka Z przed wypłatą dywidendy będzie posiadał obowiązującą
      opinię o stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 26b ustawy o CIT, albo
      Wnioskodawca złoży prawidłowo oświadczenie, o którym mowa w art. 26 ust. 7a
      ustawy o CIT, odnoszące się do wypłaty dywidendy przez Wnioskodawcę na rzecz
      Spółki Z.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1
    Jak stanowi art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników - nierezydentów, uważa się w szczególności
    dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji,
    wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę
    lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
    umowy i wykonania świadczenia.
    Z kolei w myśl art. 3 ust. 5 ustawy o CIT, za dochody, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 5
    ustawy o CIT, uważa się przychody wymienione art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o
    CIT.
    Jak stanowi art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1
    pkt 1 ustawy o CIT przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu
    udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Z kolei w myśl art. 22a ustawy o CIT każdorazowo przepisy art. 20-22 stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska.
    Mając na uwadze powyższe odesłanie z ustawy o CIT, obowiązki podmiotu należy
    przeanalizować przez pryzmat treści właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania. W kontekście kraju siedziby przyszłego udziałowca Wnioskodawcy, o
    którym mowa w opisie zdarzenia przyszłego, mieszczącej się w Zjednoczonych Emiratach
    Arabskich, właściwą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania będzie Umowa
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Abu Zabi 31
    stycznia 1993 r. (dalej: „UPO”)
    Zgodnie z art. 10 UPO:

    1. Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie
      osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie
      mogą być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie.
    2. Dywidendy te mogą być jednak opodatkowane także w Umawiającym się Państwie i
      według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca ma swoją siedzibę, ale jeżeli
      odbiorca dywidend jest ich właścicielem, to podatek ten nie może przekroczyć 5
      procent kwoty dywidend brutto.
    W kontekście regulacji art. 10 UPO, na uwagę zasługuje interpretacja indywidualna z 4
    kwietnia 2023 r., Znak: 0114-KDIP3-2.4011.1083.2022.4.JM, w której Dyrektor KIS
    potwierdził, że: „użyte w powołanej powyżej umowie sformułowanie mogą być
    opodatkowane oznacza, że dywidendy będą zawsze opodatkowane w Państwie
    zamieszkania udziałowca (Zjednoczone Emiraty Arabskie) oraz w Państwie siedziby Spółki
    (Polska). Jeżeli prawo podatkowe Państwa siedziby spółki i państwa zamieszkania
    udziałowca przewiduje podatek od dywidendy, to dywidendy będą opodatkowane
    zarówno w jednym jak i drugim państwie. Słowo mogą być opodatkowane nie oznacza, że
    podatnikowi bądź płatnikowi przysługuje prawo wyboru, gdzie dywidendy będą
    opodatkowane. (...) z powyższego wynika, że państwu, z którego wypłacana jest
    dywidenda (w tym przypadku Rzeczpospolitej Polskiej), z zastrzeżeniem warunków
    określonych w art. 10 ww. Umowy, przysługuje prawo do ich opodatkowania, zgodnie z
    prawem tego państwa. Jednocześnie przepis art. 10 ust. 2 Umowy przewiduje również
    ograniczenie tego opodatkowania w państwie źródła, a mianowicie podatek w ten sposób
    pobierany nie może przekroczyć 5% kwoty dywidend brutto.”
    Zastrzeżenia odnośnie możliwości zastosowania stawki podatku dochodowego „u źródła”
    w wysokości 5% kwoty dywidend brutto, wynikającej z UPO zostały sformułowane również
    w ustawie o CIT.
    Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, w kontekście analizowanej wypłaty
    dywidendy, osoby prawne, które dokonują wypłat dywidend, są obowiązane jako płatnicy
    pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany
    podatek dochodowy od tych wypłat. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest możliwe pod warunkiem
    udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika
    certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż
    określona w art. 22 ust. 1, wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
    płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania
    należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez
    płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Mając powyższe na uwadze, w momencie wypłaty dywidendy na rzecz Spółki Z
    Wnioskodawca jako płatnik będzie uprawniony do zastosowania preferencyjnej 5% stawki
    podatku dochodowego „u źródła” wynikającej z UPO, pod warunkiem spełnienia
    przesłanek wynikających z UPO oraz art. 26 ustawy o CIT, tj.:
    a) przed wypłatą dywidendy do Spółki Z, Wnioskodawca dokona weryfikacji warunków
      zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT,
      wynikających z UPO z dochowaniem należytej staranności, uwzględniając charakter,
      skalę działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę oraz powiązania w rozumieniu
      art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT między Wnioskodawcą i Spółką Z,
    b) Spółka Z będzie mogła zostać uznana w świetle UPO za właściciela dywidendy
      wypłacanej przez Wnioskodawcę,
    c) w momencie wypłaty dywidendy przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Z, Wnioskodawca
      będzie dysponował uzyskanym od Spółki Z certyfikatem rezydencji wydanym przez
      właściwe władze podatkowe dokumentującym siedzibę Spółki Z dla celów

      podatkowych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, spełniającym wymogi wynikające
      z art. 26 ustawy o CIT
    z zastrzeżeniem regulacji art. 26 ust. 2e ustawy CIT, które przewidują inny tryb poboru
    podatku dochodowego u źródła, w przypadku, gdy łączna kwota należności wypłacanych z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustaw o CIT na rzecz
    podmiotu powiązanego, przekracza w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego
    te należności na rzecz tego samego podatnika łącznie kwotę 2 000 000 zł.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy CIT, jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego,
    przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie
    kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące
    przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu
    dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki
    podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000
    000 zł:
    1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
    2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Powyższy przepis formułuje zasadę, iż przekroczenie łącznej kwoty należności
    wypłacanych na rzecz tego samego podmiotu powiązanego z tytułów wymienionych w art.
    21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 progu 2 000 000 zł w ciągu roku podatkowego
    wypłacającego, obliguje płatnika do poboru podatku dochodowego „u źródła” od nadwyżki
    wypłacanych wyżej wymienionych należności do tego samego podatnika ponad kwotę
    progu z pominięciem jakichkolwiek preferencji, wyłącznie z zastosowaniem stawek
    wynikających z ustawy o CIT.
    Ustawa o CIT określa wyjątki do powyższej zasady.
    Art. 26 ust 2e ustawy o CIT nie stosuje się w przypadkach określonych w art. 26 ust. 2g
    ustawy o CIT oraz art. 26 ust 7a ustawy o CIT, tj.
    a) zgodnie z art. 26 ust. 2g ustawy o CIT, na podstawie obowiązującej opinii o stosowaniu
      preferencji, o której mowa w art. 26b, albo
    b) zgodnie z art. 26 ust 7a, w wyniku prawidłowo złożonego oświadczenia płatnika, iż:
      - posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania
        stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów
        szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
      - po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, nie
        posiada wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające
        możliwość zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku,
        wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
        opodatkowania.
    Spełnienie zatem jednego z powyższych warunków oznacza, że w odniesieniu do łącznej
    kwoty należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22
    ust. 1 na rzecz tego samego podmiotu powiązanego, która w roku podatkowym
    obowiązującym u wypłacającego przekroczyła próg 2 000 000 zł mają zastosowanie zasady
    poboru wynikające z art. 26 ust 1 ustawy o CIT oraz UPO.

    Podsumowując, w przypadku, gdy łączna kwota należności wypłacanych z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustaw o CIT na rzecz Spółki Z, w
    roku podatkowym obowiązującym u Wnioskodawcy przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł,
    Wnioskodawca jako płatnik w momencie wypłaty dywidendy na rzecz Spółki Z będzie
    uprawniony do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego „u źródła”
    wynikającej z UPO, pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z UPO oraz art. 26
    ust. 1 ustawy o CIT, tj.:
    a) przed wypłatą dywidendy do Spółki Z, Wnioskodawca dokona weryfikacji warunków
      zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT,
      wynikających z UPO z dochowaniem należytej staranności, uwzględniając charakter,
      skalę działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę oraz powiązania, w rozumieniu
      art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT między Wnioskodawcą i Spółką Z,
    b) Spółka Z będzie mogła zostać uznana w świetle UPO za właściciela dywidendy
      wypłacanej przez Wnioskodawcę,
    c) w momencie wypłaty dywidendy przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Z, Wnioskodawca
      będzie dysponował uzyskanym od Spółki Z certyfikatem rezydencji wydanym przez
      właściwe władze podatkowe, dokumentującym siedzibę Spółki Z dla celów
      podatkowych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, spełniającym wymogi wynikające
      z art. 26 ustawy o CIT, oraz
    d) pod warunkiem posiadania obowiązującej opinii o stosowaniu preferencji, o której
      mowa w art. 26b (zgodnie z art. 26 ust. 2g ustawy o CIT,) albo pod warunkiem
      prawidłowo złożonego oświadczenia płatnika (zgodnie z art. 26 ust 7a ustawy CIT), w
      odniesieniu do wypłacanej dywidendy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zakres podmiotowy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ściśle
    związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza bądź siedziba lub zarząd usytuowany na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na
    tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z
    zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium
    państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę
    lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jak stanowi art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji,
      wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
      organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
      siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca
      zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 5 ww. ustawy:

      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
      wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
      (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend
      oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
      wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Jak stanowi art. 22a updop:
      Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Jednocześnie zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21
      ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik
      jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania
      należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez
      płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Z powyższego przepisu wynika m.in, że zastosowanie przez płatnika stawki podatku
    wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest możliwe pod
    warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od
    podatnika certyfikatem rezydencji. Ponadto przy weryfikacji warunków zastosowania
    stawki podatku innej niż określona w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, a wynikającej z umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej
    staranności.
    Jak z kolei stanowi natomiast art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:
      Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1
      pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000
      zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są
      obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej
      w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
        podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
        wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
        opodatkowania.
    Zatem w przypadku gdy łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w
    art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczy w roku
    podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na
    rzecz tego samego podatnika, płatnik co do zasady jest zobowiązany pobrać w dniu
    dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, według stawki

    podatku określonej (w przypadku wypłaty dywidendy) w art. art. 22 ust. 1 od nadwyżki
    ponad kwotę 2 000 000 zł.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest w pierwszej kolejności kwestia ustalenia, czy w
    momencie wypłaty dywidendy na rzecz Spółki Z, jako płatnik będziecie uprawnieni do
    zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego „u źródła” wynikającej z
    właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w przypadku gdy łączna kwota
    należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1
    ustawy o CIT na rzecz Spółki Z, w roku podatkowym obowiązującym u Państwa – nie
    przekroczy łącznie kwoty 2 000 000 zł.
    Dokonując oceny Państwa stanowiska w powyższym zakresie należy odwołać się do
    Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów
    Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się
    od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Abu Zabi
    dnia 31 stycznia 1993 r. (Dz.U. z 1994 r. nr 81, poz. 373 ze zm., dalej: „Konwencja”) W
    skazać należy, że zarówno Polska, jak i Zjednoczone Emiraty Arabskie notyfikowały ww.
    umowę do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa
    podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r., poz.
    1369). Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski jest dzień 1 lipca 2018
    r., natomiast dla Zjednoczonych Emiratów Arabskich dzień 1 września 2019 r.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 Konwencji:
      Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie
      osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
      Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie.
    Stosownie do art. 10 ust. 2 Konwencji:
      Dywidendy te mogą być jednak opodatkowane także w Umawiającym się Państwie i
      według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca ma swoją siedzibę, ale
      jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, to podatek ten nie może przekroczyć
      5 procent kwoty dywidend brutto.
    W myśl art. 10 ust. 3 Konwencji:
      Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 dywidendy wypłacane przez spółkę
      mającą siedzibę w jednym z Umawiających się Państw nie będą opodatkowane, jeśli
      ich właścicielem jest:
      a) Rząd lub instytucja rządowa któregokolwiek Umawiającego się Państwa,
      b) Spółka mająca siedzibę w jednym z Umawiających się Państw, której kapitał jest,
      bezpośrednio lub pośrednio, w co najmniej 25% (dwudziestu pięciu procentach)
      własnością Rządu lub instytucji rządowej jednego z Umawiających się Państw.
    Zgodnie z art. 10 ust. 4 Konwencji:
      Postanowienia ustępów 2 i 3 nie naruszają opodatkowania spółki w odniesieniu do
      zysków, z których dywidendy są wypłacane, z uwzględnieniem prawa o inwestycjach
      zagranicznych.
    W myśl art. 10 ust. 5 Konwencji:
      Użyte w tym artykule określenie "dywidendy" oznacza dochód z akcji, akcji
      gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie, akcji członków
      założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak
      również dochody z innych praw spółki, które według prawa Państwa, w którym
      spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, są pod względem podatkowym
      traktowane jak dochody z akcji.
    Stosownie natomiast do art. 10 ust. 6 Konwencji:
      Postanowień ustępów 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli właściciel dywidend, mający miejsce
      zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie wykonuje w drugim
      Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki płacącej dywidendy, działalność
      zarobkową przez zakład położony w tym Państwie bądź wykonuje w tym drugim
      Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę, która jest w nim położona, i gdy

      udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, faktycznie wiąże się z działalnością
      takiego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku w zależności od konkretnej
      sytuacji stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
    Uwzględniając powołane wyżej przepisy należy wskazać, że w przedstawionych we
    wniosku okolicznościach, w momencie wypłaty na rzecz Spółki Z dywidendy, będziecie
    Państwo uprawnieni jako płatnik do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku
    wynikającej z art. 10 ust. 2 Konwencji – w sytuacji gdy łączna kwota należności
    wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT
    na rzecz ww. Spółki w roku podatkowym obowiązującym u Państwa nie przekroczy łącznie
    kwoty 2 000 000 zł.
    Jak bowiem wynika z opisu sprawy:
    - odbiorca dywidendy, tj. Spółka Z będzie rzeczywistym właścicielem wypłacanej
      dywidendy, w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT,
    - w momencie wypłaty dywidendy będziecie Państwo dysponowali uzyskanym od Spółki Z
      certyfikatem rezydencji wydanym przez właściwe władze podatkowe dokumentującym
      siedzibę Spółki Z dla celów podatkowych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich,
      spełniającym wymogi wynikające z art. 26 ustawy o CIT,
    - przed wypłatą dywidendy do Spółki Z dokonacie weryfikacji warunków zastosowania
      stawki podatku innej niż określona w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT wynikających z
      Konwencji, z dochowaniem należytej staranności, uwzględniając charakter, skalę
      działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania, w rozumieniu art. 11a ust. 1
      pkt 5 ustawy o CIT między Państwem i Spółką Z
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości zawartej w pytaniu oznaczonym we wniosku
    nr 2, dotyczącej ustalenia, czy w momencie wypłaty dywidendy na rzecz Spółki Z jako
    płatnik będziecie uprawnieni do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku
    dochodowego „u źródła” wynikającej z właściwej umowy o unikaniu opodatkowania, w
    przypadku gdy łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21
    ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT na rzecz Spółki Z, w obowiązującym u Państwa
    roku podatkowym – przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł, wskazać należy, że jak wynika z
    art. 26 ust. 7a ustawy o CIT:
      Przepisu ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:
      1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla
        zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku,
        wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
        opodatkowania;
      2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy
        uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
        zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku,
        wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
        opodatkowania.
    W myśl art. 26 ust. 7b ustawa o CIT:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, składa kierownik jednostki, w rozumieniu
      art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, a w przypadku gdy jednostką kieruje
      organ wieloosobowy - wyznaczona osoba wchodząca w skład tego organu, przy czym
      nie jest dopuszczalne złożenie tego oświadczenia przez pełnomocnika.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7c ustawy o CIT:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7a, płatnik jest obowiązany złożyć do organu
      podatkowego wskazanego w art. 28b ust. 15, nie później niż ostatniego dnia
      drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym doszło do przekroczenia
      kwoty określonej w ust. 2e, przy czym wykonanie tego obowiązku po dokonaniu
      wypłaty nie zwalnia płatnika z obowiązku dochowania należytej staranności przed jej
      dokonaniem.

    Jednocześnie zgodnie z art. 26b ust. 1 ustawy o CIT:
      Organ podatkowy na wniosek złożony przez podatnika, płatnika lub podmiot
      dokonujący wypłaty należności za pośrednictwem podmiotów prowadzących
      rachunki papierów wartościowych albo rachunki zbiorcze wydaje opinię o
      stosowaniu przez płatnika zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku
      dochodowego, od wypłacanych na rzecz podatnika należności, o których mowa w
      art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1, lub stosowaniu stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobraniu podatku
      zgodnie z taką umową (opinia o stosowaniu preferencji), jeżeli we wniosku zostało
      wykazane spełnienie warunków określonych w art. 21 ust. 3-9 lub w art. 22 ust. 4-6
      albo warunków zastosowania umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji złożenia przez płatnika oświadczenia, o
    którym mowa jest w art. 26 ust. 7a ustawy o CIT lub uzyskanie przez płatnika lub
    podatnika opinii, wskazanej w art. 26b ust. 1 ustawy o CIT – w odniesieniu do łącznej
    kwoty należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22
    ust. 1 na rzecz tego samego podmiotu powiązanego, która w roku podatkowym
    obowiązującym u wypłacającego przekroczyła próg 2 000 000 zł – mają zastosowanie
    zasady poboru podatku u źródła, wynikające z art. 26 ust 1 ustawy o CIT, a tym samym w
    stosunku do nadwyżki wypłacanych ww. należności ponad kwotę 2 000 000 zł, możliwe
    jest zastosowanie warunków opodatkowania wynikających z właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania.
    Uwzględniając powyższe, skoro jak wynika z wniosku, w przypadku, gdy łączna kwota
    należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1
    ustaw o CIT na rzecz Spółki Z, w obowiązującym u Państwa roku podatkowym przekroczy
    łącznie kwotę 2 000 000 zł:
    - przed wypłatą dywidendy do Spółki Z, dokonacie Państwo weryfikacji warunków
      zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT,
      wynikających z UPO z dochowaniem należytej staranności, uwzględniając charakter,
      skalę prowadzonej działalności oraz powiązania, w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5
      ustawy o CIT, między Państwem i Spółką Z,
    - Spółka Z będzie mogła zostać uznana w świetle UPO za właściciela dywidendy wypłacanej
      przez Wnioskodawcę,
    - w momencie wypłaty dywidendy na rzecz Spółki Z, będziecie Państwo dysponowali
      uzyskanym od Spółki Z certyfikatem rezydencji, wydanym przez właściwe władze
      podatkowe, dokumentującym siedzibę Spółki Z dla celów podatkowych w
      Zjednoczonych Emiratach Arabskich, spełniającym wymogi wynikające z art. 26 ustawy
      o CIT,
    a ponadto:
    - Państwo lub Spółka Z będziecie posiadali opinię o stosowaniu preferencji, o której mowa
      jest w art. 26b ustawy o CIT albo złożycie Państwo prawidłowo oświadczenia płatnika,
      zgodnie z art. 26 ust 7a ustawy o CIT,
    to wypłacając dywidendę Spółce Z jako płatnik również będziecie Państwo uprawnieni do
    zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku u źródła, wynikającej z UPO-Z.
    Państwa stanowisko w powyższym zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.