Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.443.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-03
Teza: Klasyfikacja otrzymywanego wynagrodzenia do
odpowiedniego źródła przychodu.
Słowa kluczowe: przychód
wynagrodzenia
źródło
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przychody z zysków kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący kwalifikacji otrzymywanego wynagrodzenia do źródła
    przychodów. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej – „A.”, „Wnioskodawca”) jest spółką z
    siedzibą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej powstałą w 2019 roku. A. jest podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych i podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce, a także jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    A. jest małym podatnikiem w rozumieniu art. 4b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm., dalej – „Ustawa
    o CIT”). Na moment składania niniejszego wniosku przychody netto A. nie przekroczyły
    kwoty 2 mln euro, przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na
    pierwszy dzień roboczy roku danego roku podatkowego. Wobec Wnioskodawcy nie mają
    również zastosowania pozostałe przepisy dotyczące wyłączenia obniżonej 9% stawki
    podatku (art. 19 ust. 1a-1d ustawy o CIT).
    A. zawarła dwie umowy o współpracy tj. umowę z dnia 23.12.2024 r. oraz umowę z dnia
    21.01.2025 r. z niepowiązanym podmiotem – spółką z ograniczoną odpowiedzialnością
    (dalej: „B.”).
    Wskazane umowy mają analogicznego brzmienia. Z ww. umów wynika, że A. udziela
    finansowania B. w wysokości 400 000 zł, które B. ma wykorzystać do transakcji zakupu (...).
    A. otrzymuje z ww. umów następujące wynagrodzenie:
    1) 1 zł netto za każdego GJ zakupionego i sprzedanego produktu tj. (...), gdy transakcja
      finansowana była z powierzonych przez A. środków finansowych (tzw. wynagrodzenie
      zmienne);
    2) 6 000 zł netto w danym miesiącu kalendarzowym, w którym nie dokonano żadnych
      transakcji zakupu i sprzedaży z wykorzystaniem środków finansowych A. (tzw.
      wynagrodzenie niezmienne).
    A. nie przysługuje od B. żadne dodatkowe wynagrodzenie niż wskazane powyżej, w
    szczególności nie przysługuje oprocentowanie, odsetki itp.
    Strony postanowiły, że okresem rozliczeniowym jest jeden miesiąc kalendarzowy, w
    związku z tym za każdy miesiąc A. wystawia zbiorczą fakturę z doliczonym podatkiem od
    towarów i usług z wynagrodzeniem naliczonym zgodnie z powyższymi ustaleniami.
    Po zakończeniu obowiązywania umów środki pieniężne w wysokości 400 000 zł podlegają
    zwrotowi na rzecz A. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości będzie zawierał
    analogiczne umowy z tym samym podmiotem lub innymi podmiotami niepowiązanymi.

## Pytanie

Czy wynagrodzenie zmienne i niezmienne wynikające z zawartych umów, o których mowa
    we wniosku, Wnioskodawca może zakwalifikować do przychodów z innych źródeł niż zyski
    kapitałowe na gruncie Ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wynagrodzenie zmienne i niezmienne wynikające z zawartych umów, o których mowa we
    wniosku, Wnioskodawca może zakwalifikować do przychodów z innych źródeł niż zyski
    kapitałowe na gruncie Ustawy o CIT.
    UZASADNIENIE
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób prawnych jest dochód stanowiący sumę:
    1) dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz
    2) dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.
    Na gruncie art. 19 ust. 1 Ustawy o CIT co do zasady podatek wynosi:

        19% podstawy opodatkowania;
        9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków
        kapitałowych, przy spełnieniu warunków przewidzianych w Ustawie o CIT.
    Należy wskazać, że obniżona stawka podatku 9% jest stosowana w odniesieniu do
    przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych i ma zastosowanie wyłącznie
    do małych podatników oraz podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem
    art. 19 ust. 1a-1e Ustawy o CIT, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie
    przekroczyły równowartości 2 000 000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci
    prawo do obniżonej stawki podatku w stosunku do innych dochodów niż z zysków
    kapitałowych.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. l) Ustawy o CIT za przychody z zysków kapitałowych uważa
    się m.in. przychody z udziału w zyskach osób prawnych stanowiące przychody faktycznie
    uzyskane z tego udziału, w tym odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce,
    o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość
    uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości
    tego zysku (pożyczka partycypacyjna).
    W praktyce gospodarczej przyjęło się, iż pożyczki partycypacyjne polegają na tym, że
    inwestor otrzymuje udział w zwrocie z inwestycji, który zależy od efektów ekonomicznych
    tj. zysku uzyskanego przez korzystającego. Jak wskazano w komentarzu do Ustawy o CIT
    (P. Małecki, M. Mazurkiewicz [w:] P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Komentarz. Podatki i
    rachunkowość, wyd. XV, Warszawa 2024, art. 7(b):
    „Zasady udzielania takiej pożyczki są zbliżone do umowy pożyczki. Konstrukcja pożyczki
    partycypacyjnej sprawdza się przy finansowaniu przedsięwzięć o podwyższonym stopniu
    ryzyka, niemających szans na uzyskanie wsparcia z tradycyjnych źródeł finansowania, np.
    kredytów bankowych. W przeciwieństwie do klasycznej pożyczki, gdzie wynagrodzenie za
    udostępnienie kapitału zasadniczo ustalane jest z góry i nie podlega zmianom (odsetki), w
    przypadku pożyczki partycypacyjnej pożyczkodawca przejmuje na siebie część ryzyka
    finansowego związanego z wykorzystaniem pożyczki przez pożyczkobiorcę. Inwestycyjny
    charakter pożyczki partycypacyjnej wiąże się z niższym wynagrodzeniem (lub nawet jego
    brakiem), gdy pożyczkobiorca wykazuje stratę.
    Pożyczkobiorca (spółka) otrzymuje korzyść w formie gwarancji niższych obciążeń w
    okresie, w którym inwestycja nie przynosi zysku, za cenę wyższego wynagrodzenia w
    przypadku wystąpienia takiego zysku. W przypadku pożyczki partycypacyjnej
    pożyczkodawca angażuje się w zarządzanie finansowaną inwestycją, ponieważ ma w tym
    bezpośredni interes ekonomiczny. Konstrukcja pożyczki partycypacyjnej znajduje
    zastosowanie w ramach finansowania typu mezzanine, gdzie może podlegać
    modyfikacjom. Może np. dopuszczać opcję przejęcia przez inwestora udziałów/akcji w
    finansowanej spółce zamiast (lub obok) partycypacji w generowanym przez nią zysku”.
    Ponadto w wyroku z 18.01.2024, sygn. III SA/Wa 2356/23 WSA w Warszawie wskazał:
    „Pożyczką partycypacyjną w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 13d u.p.d.o.p. jest więc »
    pożyczka udzielona osobie prawnej lub spółce, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki
    lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę
    lub od wysokości tego zysku«. Pojęcie »zysk« należy do kategorii przepisów Kodeksu
    Spółek Handlowych oraz przepisów o rachunkowości. Zysk wyraża przyrost majątku
    danego podmiotu za okres roku obrotowego (roczny wynik finansowy), obejmujący
    całoksB.ałt jej działalności w tym okresie. (...) Uzależnienie poziomu oprocentowania
    (ograniczone dodatkowo wartością minimalną oraz maksymalną) danej pożyczki od
    poziomu dochodowości konkretnej inwestycji, w sytuacji, gdy na zysk (jako kategorię
    rachunkową) składa się z zasady szereg (ów ogół) czynników, powoduje, że nie można
    tego rodzaju pożyczki uznać za pożyczkę partycypacyjną (w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 1)
    lit. I u.p.d.o.p.), tj. pożyczkę, w przypadku której, wypłata odsetek od niej lub ich wysokość

    uzależnione są od osiągnięcia zysku przez pożyczkobiorcę będącego osobą prawną lub
    spółką lub od wysokości tego zysku”.
    Z powyższych rozważań wynika, że pożyczka może zostać uznana za partycypacyjną, jeżeli:
    a) wypłata korzyści związanych z tą umową jest uzależniona od osiągnięcia zysku przez
      pożyczkobiorcę / od wysokości zysku pożyczkobiorcy;
    b) zysk ten rozumiany jest całościowo jako zysk spółki w danym okresie, a nie zysk na
      konkretnej inwestycji (zgodnie z tezami przedstawionymi przez WSA).
    Należy przy tym jeszcze raz podkreślić, że ww. przepis odnosi się do osiągniętego zysku –
    zysk wyraża przyrost majątku danego podmiotu w określonym czasie, przy czym Kodeks
    Spółek Handlowych mówi o zysku rocznym. W związku z tym zysk jest kategorią
    rachunkową i nie można go w żadnym razie utożsamiać z przychodem czy dochodem z
    danej inwestycji.
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanego przypadku, umowa zawarta z B. w żaden
    sposób nie odnosi się do kwestii zysku, a do wystąpienia transakcji i do wykorzystania
    środków A., bowiem wynagrodzenie przysługuje A., jeżeli:
    1) B. dokona transakcji kupna i sprzedaży ze środków finansowych A. (niezależnie od cen
      po jakiej B. nabędzie oraz sprzeda (...)) – wynagrodzenie wynosi 1 zł za 1 GJ (...)
      (wynagrodzenie zmienne);
    2) B. nie dokona żadnych transakcji zakupu i sprzedaży ze środków finansowych A. –
      wynagrodzenie wynosi 6 000 zł netto w danym miesiącu kalendarzowym
      (wynagrodzenie niezmienne).
    Nie można zatem stwierdzić, że ww. wynagrodzenie jest uzależnione od zysku, ponieważ
    warunkiem naliczenia wynagrodzenia przez A. jest wystąpienie transakcji zakupu oraz
    sprzedaży razem (bez względu na cenę zakupu czy sprzedaży, osiągnięcie zysku czy straty)
    lub ich brak. Innymi słowy zapisy umów pomiędzy A. a B. nie odnoszą się do kategorii
    zysku i nie uzależniają wynagrodzenia od zysku osiągniętego przez B., a tym bardziej od
    zysku globalnego tej spółki.
    Uwzględniając powyższe, w ocenie Wnioskodawcy umowy o współpracy zawarte
    pomiędzy A. a B. można uznać za umowy pożyczki, jednak nie za pożyczki partycypacyjne
    w rozumieniu przepisów wskazanych w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. l) Ustawy o CIT. Ponadto
    omawiane wynagrodzenie nie mieści się w żadnym innym punkcie art. 7b Ustawy o CIT, co
    oznacza, że przychody te nie mogą być uznane za zyski kapitałowe.
    Tym samym przychody z tych umów należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł
    niż zyski kapitałowe na gruncie Ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego

      źródła przychodów nad kosB.ami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli kosB.y uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Należy zauważyć, że w ustawie CIT przychody podatników tego podatku zostały
    rozdzielone na źródła:
        z zysków kapitałowych oraz
        z innych źródeł.
    Wydzielając źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ustawy CIT,
    ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów
    alokowanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ust. 1 ustawy CIT.
    I tak, zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1-4 ustawy CIT:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się:
      1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt
      4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
      a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez
      uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania
      dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje
      wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo
      wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,
      b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
      c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które
      następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
      d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której
      mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
      e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o
      której mowa w art. 1 ust. 3,
      f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
      przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki
      bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz
      równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów
      (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,
      g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub
      h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie,
      jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie -
      majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie
      stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
      i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
      j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na
      inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku
      przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa
      się na dzień przekształcenia,
      k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o
      której mowa w art. 1 ust. 3,

      l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1
      ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od
      osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku
      (pożyczka partycypacyjna),
      m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów
      podmiotów, w tym:
          przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej
          w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby
          prawnej lub spółki,
          przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
          przychody spółki dzielonej,
      n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;
      1a) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału
      podmiotów;
      1b) przychody uzyskane w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną,
      wystąpienia wspólnika z takiej spółki lub zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej
      spółce, jeżeli Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze
      zbycia otrzymanych składników majątku;
      2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1
      ust. 3, wkładu niepieniężnego;
      3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub
      spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:
      a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich
      umorzenia,
      b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;
      4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną.
    Jak wynika z opisu sprawy, Spółka zawarła dwie umowy z niepowiązanym podmiotem –
    spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „B.”).
    Wskazane umowy mają analogicznego brzmienia. Z umów wynika, że Spółka udziela
    finansowania B. w wysokości 400 000 zł, które B. ma wykorzystać do transakcji zakupu (...).
    A. otrzymuje z ww. umów następujące wynagrodzenie:
    1) 1 zł netto za każdego GJ zakupionego i sprzedanego produktu tj. (...), gdy transakcja
      finansowana była z powierzonych przez A. środków finansowych (tzw. wynagrodzenie
      zmienne);
    2) 6 000 zł netto w danym miesiącu kalendarzowym, w którym nie dokonano żadnych
      transakcji zakupu i sprzedaży z wykorzystaniem środków finansowych A. (tzw.
      wynagrodzenie niezmienne).
    A. nie przysługuje od B. żadne dodatkowe wynagrodzenie niż wskazane powyżej
    (oprocentowanie, odsetki itp.).
    Strony postanowiły, że okresem rozliczeniowym jest jeden miesiąc kalendarzowy, w
    związku z tym co miesiąc wystawiana jest zbiorcza faktura z wynagrodzeniem naliczonym
    zgodnie z powyższymi ustaleniami (i doliczonym podatkiem od towarów i usług).
    Po zakończeniu obowiązywania umów środki pieniężne w wysokości 400 000 zł podlegają
    zwrotowi na rzecz A.

    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii tego, czy wynagrodzenie zmienne i niezmienne
    wynikające z zawartych umów, o których mowa we wniosku, Wnioskodawca może
    zakwalifikować do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe na gruncie ustawy o
    CIT.
    Państwa zdaniem wynagrodzenie zarówno zmienne i niezmienne Spółka może
    zakwalifikować do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe na gruncie Ustawy o
    CIT.
    Pożyczka partycypacyjna nie została uregulowana w obowiązujących w Polsce przepisach
    prawa cywilnego. Definicja pożyczki partycypacyjnej nie została zawarta w ustawie o CIT.
    Mając jednak na względzie praktykę obrotu gospodarczego, przez umowę pożyczki
    partycypacyjnej rozumie się przekazanie przez inwestora (Pożyczkodawcę) na rzecz
    przedsiębiorcy (Pożyczkobiorcy) określonej kwoty pieniężnej w zamian za procentowy
    udział w zysku tego przedsiębiorcy z tytułu finansowanej inwestycji. W przeciwieństwie do
    typowej umowy pożyczki, w pożyczce partycypacyjnej wynagrodzenie w postaci odsetek
    od przekazanego kapitału nie występuje w ogóle lub występuje obok procentowego
    udziału w zysku.
    Inwestycyjny charakter pożyczki partycypacyjnej wiąże się m.in. z niższym
    wynagrodzeniem, gdy pożyczkobiorca wykazuje stratę. Umowa zawarta z B. nie odnosi się
    do kwestii zysku, ale do samego wystąpienia transakcji i do wykorzystania środków
    pozyskanych od A.
    Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że udzielonego przez A. finansowanie zakupu
    nie ma charakteru pożyczki partycypacyjnej. Umowy o współpracę zawarte pomiędzy A. a
    B. można uznać za umowy pożyczki, jednak nie za pożyczki partycypacyjne, o których
    mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. l) ustawy o CIT.
    W wyniku analizy katalogu „przychody z zysków kapitałowych” wskazanego w art. 7b
    ustawy o CIT należy stwierdzić, że omawiane wynagrodzenie nie powinno zostać zaliczone
    do tej kategorii. Wskazane zostały tam konkretne transakcje gospodarcze kreujące
    przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody
    niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.
    W rozumieniu powołanej ustawy do przychodów z zysków kapitałowych zalicza się m.in.
    wszelkie przychody będące następstwem uzyskania przychodów z udziału w zyskach osób
    prawnych. Omawiane wynagrodzenie nie należy do tego rodzaju przychodów.
    Podsumowując, wynagrodzenie zmienne i niezmienne wynikające z zawartych umów,
    mogą Państwo zakwalifikować do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe na
    gruncie ustawy o CIT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko

    sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy
    i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.
    Wskazać należy, że powołany we wniosku wyrok sądowy został wydany w indywidualnej
    sprawie innego podmiotu i nie wiąże organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.