Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.630.2025.1.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-26
Teza: Nieuznania Pani za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży
niezabudowanej działki („B”), która powstanie po podziale
działki nr 11 i w konsekwencji braku zapłacenia podatku VAT z
tytułu tej sprzedaży.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania Pani za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży
    niezabudowanej działki („B”), która powstanie po podziale działki nr 11 i w konsekwencji
    braku zapłacenia podatku VAT z tytułu tej sprzedaży.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni nabyła prawo własności nieruchomości o numerze księgi wieczystej KW
    Nr (...) (dalej jako „Nieruchomość” - obecny nr KW (...)) we wsi (...), gminie (...), na podstawie
    umowy darowizny od rodziców zawartej dnia (...) maja 1985 r., Repertorium A Nr (...),
    przed notariuszem A.P. Grunty o łącznej powierzchni 2,43 ha składały się z
    niezabudowanych działek rolnych stanowiących grunt orny, pastwisko i nieużytek,
    oznaczonych numerami: 1 (0,38 ha RIVa, 0,26 ha RIVb), 2 (0,28 ha PsIV), 3 (0,4 ha RIVa), 4
    (0,29 ha RIVa, 0,3 ha PsIV, 0,07 ha PsV, 0,45 ha nieużytki). Zgodnie z ówczesnym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego Gminy (...) zatwierdzonym Uchwałą Gminnej Rady
    Narodowej w (...) z dnia (...) marca 1984 r. tereny nabyte przez Wnioskodawczynię
    stanowiły uprawy rolne. Powyższa darowizna zwolniona była od podatku na podstawie
    art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadku i darowizn, Dz.U. Nr
    45, poz. 207.
    Wnioskodawczyni nabyła grunty po ukończeniu studiów wyższych na Akademii Rolniczej w
    (...) na Wydziale (...) w celu prowadzenia działalności ogrodniczej. Nieruchomość nie
    została nabyta przez Wnioskodawczynię w celu jej dalszej odsprzedaży.
    Wnioskodawczyni otrzymała darowiznę przed zawarciem związku małżeńskiego. Obecnie
    pozostaje w związku małżeńskim, przy czym z mężem umów majątkowych małżeńskich
    rozszerzających wspólność ustawową nie zawierała, wobec czego grunty stanowią jej
    majątek osobisty.
    Wnioskodawczyni w związku z prowadzeniem działalności ogrodniczej wybudowała na
    Nieruchomości w 1986 r. budynek gospodarczy na działce o nr 4. Budynek gospodarczy
    nie był modernizowany od momentu wybudowania. Do budynku gospodarczego w 1988 r.
    został doprowadzony prąd linią napowietrzną, której słupy znajdują się na powierzchni
    Nieruchomości. Podłączenie do sieci elektroenergetycznej było ściśle związane z
    prowadzoną w tym czasie działalnością ogrodniczą Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni
    rozpoczęła w 1993 r., na działce o nr 4, budowę budynku mieszkalnego, który w związku
    ze zmianą sytuacji życiowej, do chwili obecnej nie został ukończony.
    W momencie otrzymania Nieruchomości od rodziców, celem poprawy rozłogu i
    stworzenia korzystniejszych warunków gospodarowania z gospodarstwem w
    bezpośrednim sąsiedztwie, Wnioskodawczyni zawarła z miejscowym rolnikiem ustną
    umowę zamiany gruntów (bez dopłat, grunty o tej samej wartości), które wchodziły w
    skład gospodarstw rolnych zainteresowanych. Umowa zamiany ostatecznie została
    sfinalizowana w 2001 r. z powodu sytuacji życiowej właściciela sąsiedniego gospodarstwa.
    W wyniku umowy zamiany zawartej dnia (...) listopada 2001 r., Repertorium A Nr (...),
    przed notariuszem Z.P., niezabudowane działki oznaczone numerami 1 i 2 zamieniono na
    niezabudowane działki oznaczone numerami 5 (0,3 ha RIVa) i 6 (0,1 ha RIVa, 0,33 ha PsIV,

    0,18 PsV). Tym samym Wnioskodawczyni w 2001 r. posiadała działki bezpośrednio
    przylegające do siebie (działki 4, 3, 5, 6).
    W 2003 r., z inicjatywy Miasta (...), Wnioskodawczyni sprzedała 41 metrów kwadratowych
    gruntów z przeznaczeniem pod budowę komory na trasie magistrali wodociągowej Miasta
    (...), to jest (wg. aktu notarialnego) „na cel publiczny uzasadniający ich wywłaszczenie”.
    Działkę o numerze 5 (0,3 ha) podzielono na działki 7 (o pow. 2 metrów kwadratowych) i 8
    (0,3 ha), działkę o numerze 6 podzielono na działki 9 (o pow. 39 metrów kwadratowych) i
    10 (0,61 ha). Umowa sprzedaży została zawarta (...) kwietnia 2003 r., Repertorium A Nr (...),
    przed notariuszem (...). Działki o numerach 7 i 9 zostały sprzedane Miastu (...) za cenę (...)
    zł. Tym samym Wnioskodawczyni w 2003 r. posiadała działki o numerach 4, 3, 8, 10.
    Ostatecznego uporządkowania niekształtnych granic działek wchodzących w skład
    gospodarstwa, Wnioskodawczyni dokonała w marcu 2024 r., scalając je w jedną część, w
    wyniku czego powstała działka o nr 11 (przedmiotowa Nieruchomość w obecnej formie -
    1,03 ha RIVa, 0,63 PsIV, 0,67 PsV, 0,01 W-PsV, 0,09 Br-RIVa). Scalenie zostało dokonane na
    podstawie Operatu Pomiarowego (...) data przyjęcia (...) luty 2024 r. Do dnia złożenia
    wniosku ORD-IN powyższa zmiana jeszcze nie została wprowadzona do księgi wieczystej.
    Wnioskodawczyni zaktualizuje informacje w tym zakresie w najbliższym czasie, natomiast
    nowy numer działki po scaleniu (11) figuruje już w Systemie Informacji Przestrzennej
    Urzędu Gminy (...) oraz Geoportalu Krajowym.
    Aktualny Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy (...) nie obejmuje
    przedmiotowej Nieruchomości.
    Od momentu nabycia Nieruchomość nie była w żaden sposób wykorzystywana do
    czynności opodatkowanych bądź zwolnionych z podatku VAT.
    Wnioskodawczyni wykorzystywała przedmiotowe gospodarstwo w ramach działalności
    ogrodniczej od 1985 do 1995 r., tzn. we własnym zakresie uprawiała tam owoce jagodowe
    i warzywa. Działalność ogrodnicza została całkowicie zaprzestana w 1995 r. w związku ze
    zmianą sytuacji życiowej spowodowaną przeprowadzeniem się do (...). Przez kolejne 25 lat
    działka była wykorzystywana na cele rekreacyjne, wyłącznie w celach prywatnych,
    związanych z wakacyjnym wypoczynkiem w rodzinnych stronach.
    Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła rolniczej działalności w rozumieniu art. 2 pkt 15
    ustawy o VAT i nie płaciła z tego tytułu VAT, nie była rolnikiem ryczałtowym.
    Wnioskodawczyni nigdy nie pobierała dopłat dla rolników z funduszy Unii Europejskiej na
    posiadane grunty.
    Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej umowy o
    podobnym charakterze. Na Nieruchomości nie zostały ustanowione żadne służebności.
    Od 1984 r. Wnioskodawczyni, z przerwą na wychowywanie dzieci, jest zatrudniona w
    oparciu o umowę o pracę, co stanowi jej główne źródło dochodu do chwili obecnej. W
    trakcie swojej aktywności zawodowej (w okresie od października 1992 do lutego 1994 r.),
    Wnioskodawczyni prowadziła (...) w wynajętym lokalu w (...). Była to epizodyczna
    działalność gospodarcza w żaden sposób niepowiązana z przedmiotową Nieruchomością.
    Wnioskodawczyni nigdy nie była zarejestrowana jako podatnik VAT.
    Wnioskodawczyni nigdy nie wykorzystywała przedmiotowej Nieruchomości do działalności
    gospodarczej, Nieruchomość nie stanowiła środka trwałego lub towaru handlowego.
    Aktualny Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy (...) nie obejmuje
    Nieruchomości i z inicjatywy Wnioskodawczyni nie wprowadzono do ww. planu zmian.
    Wnioskodawczyni nie składała wniosków o zmianę studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego oraz do projektu planu ogólnego.
    Wnioskodawczyni nigdy nie dokonała żadnej sprzedaży nieruchomości, poza sprzedażą na
    cel publiczny 41 metrów kwadratowych pod budowę komory magistrali wodociągowej
    Miasta (...). Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości gruntowych, nie trudni

    się i nigdy nie trudniła profesjonalnym obrotem nieruchomościami, nie prowadzi
    działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem VAT.
    Z uwagi na odległość Nieruchomości od miejsca zamieszkania Wnioskodawczyni
    próbowała sprzedać Nieruchomość przez około 15 lat, okazjonalnie zamieszczając zwykłe
    ogłoszenia na ogólnodostępnych portalach internetowych.
    W związku z wieloletnim i nieskutecznym poszukiwaniem kupca na gospodarstwo w
    jednej lub kilku transakcjach oraz z uwagi na wiek i stan zdrowia, Wnioskodawczyni
    postanowiła w 2024 r., w zakresie zarządzania majątkiem prywatnym, podjąć dodatkowe
    działania, tzn. podzielić Nieruchomość na mniejsze działki w oparciu o ewentualnie
    pozyskane warunki zabudowy oraz powiesić przygotowany we własnym zakresie baner,
    na drzewie na terenie Nieruchomości, z informacją o chęci sprzedaży działki.
    Wnioskodawczyni nie podejmowała profesjonalnych działań marketingowych
    wybiegających poza zwykłe formy ogłoszenia w celu sprzedaży Nieruchomości. Od
    momentu nabycia Nieruchomości Wnioskodawczyni nie wykonywała żadnej aktywności
    mającej na celu zwiększenie wartości posiadanego gruntu. Wnioskodawczyni wykonywała
    jedynie czynności ściśle związane z dbaniem o posiadany majątek. Wnioskodawczyni nie
    zaciągała kredytu inwestycyjnego, nie ogrodziła działek, nie równała gruntu, nie
    utwardzała drogi dojazdowej do Nieruchomości, nie dokonała ani nie zamierza dokonać
    innych działań zwiększających jej atrakcyjność.
    Podjęcie decyzji o podziale gruntu na działki poniżej 0,3 ha implikowało konieczność
    wcześniejszego uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, gdyż grunty posiadają
    charakter rolny, a teren, na którym jest położona Nieruchomość nie jest objęty
    Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego.
    Wnioskodawczyni wystąpiła w lutym 2025 r. z wnioskiem o wydanie decyzji o ustalenie
    warunków zabudowy dla terenu o powierzchni 1,1 ha (grunty klasyfikowane jako PsIV i
    PsV) celem wydzielenia 9 działek włącznie z drogą wewnętrzną (dalej jako „Wniosek
    Wnioskodawczyni”).
    Wybudowana w 1988 r. linia elektroenergetyczna doprowadzona do budynku
    gospodarczego przebiega przez teren objęty wnioskiem o warunki zabudowy (Wniosek
    Wnioskodawczyni), jednak linia ta wymaga przeniesienia, w efekcie którego nie będzie
    przebiegać przez tereny przeznaczone do sprzedaży.
    Istniejąca linia elektroenergetyczna obecnie jest wykorzystywana oraz w przyszłości
    planowane jest jej wykorzystywanie wyłącznie w zakresie już istniejących budynków
    gospodarstwa. Linia elektroenergetyczna nie była przedmiotem w złożonym wniosku o
    warunki zabudowy (Wniosek Wnioskodawczyni) oraz nie będzie, ponieważ przyszła
    decyzja objęta Wnioskiem Wnioskodawczyni nie dopuszcza wykorzystywania istniejącej
    linii przez ewentualnych nabywców działek powstałych po podziale Nieruchomości.
    Teren obejmujący budynki znajdujące się na Nieruchomości nie był objęty Wnioskiem
    Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie zamierza sprzedawać terenu na którym znajdują
    się budynki, gdyż planuje przekazać go w przyszłości dzieciom. Tym samym
    doprowadzenie prądu do budynku gospodarczego nie zostało zrealizowane jako
    uzbrojenie terenu w kontekście ewentualnych sprzedaży działek, które miałyby zostać
    wydzielone w oparciu o Wniosek Wnioskodawczyni.
    Pozyskane środki ze sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawczyni planuje przeznaczyć na
    poprawę sytuacji bytowej oraz kupno nieruchomości o charakterze rekreacyjnym, bliżej
    miejsca zamieszkania, bez planów odsprzedaży oraz bez planów prowadzenia na niej
    działalności gospodarczej.
    Już po złożeniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy (Wniosek Wnioskodawczyni) z
    Wnioskodawczynią skontaktowała się osoba zainteresowana (dalej jako „Kupujący”)

    kupnem części działki (dalej jako „Transakcja”). Warunkiem koniecznym Kupującego
    odnośnie realizacji Transakcji jest uzyskanie przez Kupującego jego indywidualnej decyzji
    o warunkach zabudowy (dalej jako „Wniosek Kupującego”).
    Kupujący pozyskał informacje kontaktowe do Wnioskodawczyni poprzez wywieszony na
    drzewie, na terenie Nieruchomości baner, przygotowany przez Wnioskodawczynię we
    własnym zakresie.
    Do dnia złożenia wniosku ORD-IN nie została podpisana żadna umowa z Kupującym oraz
    nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy Wniosku Wnioskodawczyni.
    Wnioskodawczyni podzieli Nieruchomość na działkę „A” oraz niezabudowaną działkę „B”
    (ok. 0,74 ha pastwisk trwałych klasy IV i V). Wnioskodawczyni sprzeda Kupującemu jedną,
    niezabudowaną działkę rolną („B”) powstałą w wyniku uproszczonego trybu podziału
    rolnego Nieruchomości.
    Transakcja będzie dotyczyć sprzedaży niezabudowanej działki „B”, której powierzchnia w
    całości będzie mieścić się w zakresie terenu objętego wnioskiem o warunkach zabudowy
    Wnioskodawczyni (Wniosek Wnioskodawczyni). Teren oraz przedmiot wniosku objęty
    decyzją o warunkach zabudowy (Wniosek Wnioskodawczyni), nie dotyczy bezpośrednio
    przedmiotu Transakcji. Kupujący uzyska własną decyzję o warunkach zabudowy (Wniosek
    Kupującego). Wnioskodawczyni nie planuje przeniesienia decyzji o warunkach zabudowy
    (z Wniosku Wnioskodawczyni) na Kupującego, gdyż Kupujący ma inne plany odnośnie
    działki „B”, którą zamierza kupić. Kupujący posiada status rolnika oraz zamierza
    przeznaczyć zakupioną działkę na zaspokojenie potrzeb osobistych. Sprzedaż działki „B”
    Kupującemu uczyni wszelkie czynności związane z realizacją założeń decyzji o warunkach
    zabudowy (Wniosek Wnioskodawczyni) niemożliwymi do zrealizowania.
    Wnioskodawczyni podpisze z Kupującym umowę przedwstępną, na podstawie której
    zostanie ustalona cena sprzedaży oraz Wnioskodawczyni zobowiąże się do wydzielenia
    działki „B” (w trybie uproszczonego podziału rolnego), o powierzchni 0,74 ha (o wymiarach
    dostosowanych na życzenie Kupującego), po uzyskaniu przez Kupującego decyzji o
    warunkach zabudowy (Wniosek Kupującego). Zawarcie przyrzeczonej umowy sprzedaży
    działki „B” nastąpi po zakończeniu procedury podziału Nieruchomości.
    Linia elektroenergetyczna doprowadzona do budynku gospodarczego przebiega przez
    teren, który zostanie wydzielony w kontekście Transakcji (działka „B”). Linia
    elektroenergetyczna nie będzie przedmiotem w złożonym wniosku o warunki zabudowy
    Kupującego (Wniosek Kupującego) oraz Kupujący nie nabędzie praw do korzystania z ww.
    linii elektroenergetycznej. Kupujący wyrazi pisemną zgodę na przejście ww. linii
    elektroenergetycznej przez działkę „B” do zabudowań Wnioskodawczyni.
    Tym samym doprowadzenie prądu do budynku gospodarczego w 1988 r. nie zostało
    zrealizowane jako uzbrojenie terenu w kontekście Transakcji.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, dokonując sprzedaży działki i
    podejmując czynności ujęte w zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawczyni będzie
    zobowiązana do naliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy o VAT, sprzedaż
    działki w wyniku czynności podjętych przez Wnioskodawczynię opisanych w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym, stanowić będzie rozporządzanie majątkiem prywatnym
    i w konsekwencji, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do naliczenia i zapłacenia
    podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Jak podaje art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest jej realizacja przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem występuje jako podatnik VAT, tzn. dokonuje
    czynności kwalifikowanej jako działalność gospodarcza. W opisanej sprawie kluczowe
    zatem staje się ustalenie, czy sprzedaż działek spełnia kryteria do uznania, iż odbywa się
    to w warunkach działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2 ustawy VAT.
    Podatek od towarów i usług dotyczy czynności dokonywanych przez podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą, co wyklucza opodatkowanie tym podatkiem sprzedaży majątku
    prywatnego, dokonywanej w ramach zwykłego zarządu prawem własności. Dopiero w
    przypadku, gdy osoba fizyczna nadaje sprzedaży charakter handlu profesjonalnego,
    zbliżonego swoją formą do zawodowo podejmowanych czynności w zakresie obrotu
    nieruchomościami możemy mieć do czynienia z opodatkowaną podatkiem VAT sprzedażą
    prywatnej nieruchomości. Aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    W zakresie ustalenia co jest majątkiem prywatnym warto odnieść się do treści orzeczenia
    TSUE z 4.10.1995 r., C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), gdzie wskazano, że
    majątek prywatny to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Na gruncie podatku VAT prowadzenie działalności gospodarczej jest kryterium
    obiektywnym i jest niezależne od faktu formalnej rejestracji działalności w CEIDG. Z tych
    też powodów należy badać każdorazowo warunki dokonanej sprzedaży oraz okoliczności
    towarzyszące transakcji celem ustalenia, czy sprzedaż podlega pod regulacje ustawy o
    podatku od towarów i usług.

    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r., C-180/10 oraz
    C-181/10: TSUE w odpowiedzi na pytanie prejudycjalne polskiego sądu orzekł, że
    czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie
    być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Natomiast jeżeli osoba w celu
    dokonania sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców, należy uznać ją za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku VAT.
    W konsekwencji, możemy stwierdzić, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego
    majątku osobistego a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania
    jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku, gdy brak
    jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia
    nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie nieruchomości nie stanowi działalności
    handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Należy wskazać, że przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    W kontekście przedstawionej sprawy warto przywołać wyrok NSA z 6 lipca 2018 r., (sygn.
    akt I FSK 1986/16): „Przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy
    uwzględniać czynności podejmowane na poszczególnych etapach aktywności
    sprzedającego w ich całokształcie. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy,
    które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania
    zarządu majątkiem prywatnym”.
    Do podobnych wniosków doszedł także WSA w Gliwicach w wyroku z 19 marca 2008 r.,
    (sygn. akt III SA/GI 161/08): „Majątek taki nabywany, bowiem był na własne potrzeby danej
    osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno
    w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być
    uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika
    VAT. Zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar
    częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia
    towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można też pominąć, że pod pojęciem
    „handel” należy rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w
    celu ich odsprzedaży. Mając na uwadze powyższe, stwierdzono, że ani formalny status
    danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność
    została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą
    przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w
    odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług”.

    Zdaniem Wnioskodawczyni, biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej zawartą
    w ustawie o VAT, dla uznania określonych działań podejmowanych przez konkretny
    podmiot za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter.
    Dodatkowo, działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i
    niezależnością jej wykonywania, ponieważ związana jest z profesjonalnym obrotem
    gospodarczym. Jeśli nieruchomość cały czas znajdowała się w majątku osobistym, nie była
    wykorzystywana w działalności gospodarczej (w tym wynajmowana, wydzierżawiana), ani
    nie podejmowano aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, przy
    zaangażowaniu środków podobnych do wykorzystywanych przez handlowców wówczas
    czynność będzie poza VAT.
    Zgodnie z orzeczeniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 7
    maja 2013 r., (sygn. akt I SA/Rz 258/13): „podstawowymi cechami tak rozumianej
    działalności gospodarczej będą:
        wszelkie działanie jak producent, sprzedawca, usługodawca,
        prowadzenie działalności samodzielnie, bez względu na cel lub rezultat takiej
        działalności, - prowadzenie działalności w sposób stały (częstotliwy) lub wykonanie
        czynności w sposób jednorazowy w okolicznościach wskazujących na zamiar
        wykonywania jej w sposób częstotliwy. Przez zamiar częstotliwości prowadzenia
        działalności należy tutaj rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego,
        wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzonej
        działalności”.
    W opinii Wnioskodawczyni, okoliczności wszystkich podjętych i planowanych czynności
    wskazują, że będą one wykonywane w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Wnioskodawczyni uważa, że podejmowane przez nią działania nie wskazują, że skala ich
    aktywności w celu zbycia działek była porównywalna do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Wnioskodawczyni nie angażuje bowiem w
    ramach transakcji środków podobnych do tych, jakie angażują producenci, handlowcy czy
    usługodawcy. Czynności te nie mają ponadto charakteru stałego.
    Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawczynię ponad czterdzieści lat temu na
    podstawie umowy darowizny. Nieruchomość nie została nabyta w ramach działalności
    gospodarczej, ani w celu jej dalszej odsprzedaży. Była wykorzystywana w ramach
    działalności ogrodniczej oraz prywatnie w celach rekreacyjnych.
    Dokonane oraz planowane czynności Wnioskodawczyni powinny być rozpatrywane w
    perspektywie upływu długiego okresu od nabycia Nieruchomości oraz okoliczności jej
    nabycia w akcie darowizny. Ukazuje to klarowny brak zamiaru nabycia Nieruchomości
    celem jej odsprzedaży przez Wnioskodawczynię.
    Interpretacja indywidualna z 27 maja 2022 r. (sygn. 0114-KDIP3-1.4011.1163.2021.4.AC):
    „W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. (...) Przyjęcie, że dana
    osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przekracza
    zwykły zarząd majątkiem prywatnym czego przejawem jest np. nabycie nieruchomości,
    podział nieruchomości, uzbrojenie terenu, itp. (.) Nie dokonywał Pan, żadnych czynności
    mogących zwiększyć wartość rynkową nieruchomości ani też jej atrakcyjności dla
    potencjalnych inwestorów. (.) Na uwagę zasługuje, fakt, iż nieruchomość została przez

    Pana nabyta w latach 1991-1992, częściowo w spadku, a częściowo w darowiźnie.
    Całokształt czynności, a w szczególności fakt, że sprzedaż nieruchomości nastąpi po
    upływie długiego okresu czasu od jej nabycia oraz okoliczności nabycia nieruchomości
    sugeruje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym”.
    Oraz:
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 grudnia 2022 r. (sygn. akt II FSK 1155
    /20): „Jak słusznie zwrócił uwagę w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej
    instancji jednoznaczna kwalifikacja badanego przejawu aktywności podatnika w zakresie
    sprzedaży nieruchomości jako działalności profesjonalnej czy też prywatnej w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym wymaga rozważenia wszystkich okoliczności
    analizowanego zdarzenia. Przede wszystkim organ pomija, że mamy do czynienia z jedną
    nieruchomością, wykorzystywaną przez szereg lat dla potrzeb rodziny. Nie sposób zgodzić
    się z twierdzeniem organu, że sprzedaż jednej działki nabytej wiele lat wcześniej dla
    zaspokojenia rekreacyjnych potrzeb rodziny przybiera profesjonalną postać, zwłaszcza, że
    jak wskazano w treści wniosku nie towarzyszy jej zamiar kontynuacji i wykonywania
    podobnych operacji w sposób ciągły. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego
    czynności skarżącego nie miały cech zorganizowania w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.
    O spełnieniu tej przesłanki nie świadczą podnoszone przez organ okoliczności, jak nabycie
    nieruchomości w 2005 r., doprowadzenie ujęcia wody na działkę, uzyskanie warunków
    zabudowy i/ lub pozwolenia na budowę. Należy wskazać, że przedmiotem sprzedaży ma
    być jedna nieruchomość i wykluczone są przez wnioskodawcę inne tego typu transakcje.
    Zatem takie działania poprzedzające sprzedaż pojedynczego składnika majątku wspólnego
    jak uzyskanie warunków zabudowy, choćby dedykowane pod potrzeby dewelopera i
    opcjonalnie uzyskanie pozwolenia na budowę, nie daje podstaw do przyjęcia, aby
    działania wnioskodawcy w sposób istotny odbiegają od normalnego wykonywania prawa
    własności, a już z pewnością do uznania, że dokonując sprzedaży tej nieruchomości z
    warunkami zabudowy, jakie by one nie były i opcjonalnie z pozwoleniem na budowę,
    uczynił sobie z tego stałe źródło zarobkowania. Mamy do czynienia z czynnością
    jednorazową, wyzbyciem się składnika majątku dorobkowego małżonków, nabytego przed
    laty, który dotąd był wykorzystywany do realizacji określonych potrzeb rodziny
    wnioskodawcy”.
    Wnioskodawczyni planuje podjąć niezbędne minimum czynności, które miałyby jej
    umożliwić dokonanie sprzedaży części majątku. Pozyskane środki ze sprzedaży
    Nieruchomości planuje przeznaczyć na poprawę sytuacji bytowej oraz kupno
    nieruchomości o charakterze rekreacyjnym, bliżej miejsca zamieszkania, bez planów
    odsprzedaży oraz bez planów prowadzenia na niej działalności gospodarczej.
    Od początku posiadania Nieruchomości, Wnioskodawczyni nie wykonywała żadnych
    działań, które mogłyby być rozpatrywane jako działania profesjonalisty. Tym samym, nie
    ma możliwości wskazania, że Wnioskodawczyni przeprowadzi szereg czynności
    podobnych do profesjonalistów na rynku nieruchomości, którzy zajmują się ciągłym
    pozyskiwaniem nowych terenów w celu ich dalszej sprzedaży.
    Nieruchomość nie była użytkowana na rzecz prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni od ponad 30 lat w stosunku do Nieruchomości nie dokonała żadnych
    działań o charakterze ulepszeniowym - nie dokonywała uzbrojenia terenu działek, nie
    ogradzała działek, nie równała terenu, nie dokonywała jakichkolwiek inwestycji (np.
    przyłącza mediów, budowa drogi wewnętrznej, budowa nowych naniesień), tzn. nie
    dokonywała czynności, których celem byłoby zwiększenie atrakcyjności Nieruchomości na
    potrzeby późniejszej sprzedaży.
    Wnioskodawczyni planuje podzielić Nieruchomość z konieczności, gdyż Wnioskodawczyni
    nieskutecznie próbowała sprzedać Nieruchomość przez około 15 lat.

    Decyzja o złożeniu wniosku o ustalenie decyzji o warunkach zabudowy (Wniosek
    Wnioskodawczyni) także mieści się w toku zarządzania majątkiem własnym. Podział
    gruntu na działki poniżej 0,3 ha implikuje konieczność wcześniejszego uzyskania decyzji o
    warunkach zabudowy, gdyż grunty posiadają charakter rolny, a teren, na którym jest
    położona Nieruchomość nie jest objęty Miejscowym Planem Zagospodarowania
    Przestrzennego. W związku z powyższym, wystąpienie z wnioskiem o ustalenie warunków
    zabudowy było niezbędne, aby dowiedzieć się, czy podział Nieruchomości na mniejsze
    działki jest w ogóle możliwy.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 września 2020 r., (sygn. akt I FSK 1476/17)
    wskazał: „W sytuacji zaś, gdy działka otrzymana przez Skarżącą nie była objęta planem
    zagospodarowania przestrzennego, nie wykracza poza zarząd majątkiem prywatnym
    uzyskanie warunków zabudowy i tym samym uzyskanie wskazówek co do możliwego
    przeznaczenia tej działki. Przeznaczenie działki, określające możliwy sposób jej
    wykorzystania, wpływa na wartość działki a uzyskanie informacji o tym przeznaczeniu,
    istotnej z punktu widzenia ceny sprzedaży, jest uzasadnione przy każdej transakcji
    sprzedaży i nie może być uznane za charakterystyczne tylko dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami”.
    Podobną zasadność podziału w następstwie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy w
    rozumieniu jako konieczność, dopuszcza NSA w uchwale trzech sędziów z dnia 30 lipca
    2020 r. (sygn. akt I FSK 357/19): „(...) Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    wynika, że skarżący zamierza skorzystać okazjonalnie z możliwości zbycia zgromadzonego
    wcześniej majątku prywatnego, nie wykorzystywanego wcześniej do prowadzenia
    jakiejkolwiek działalności gospodarczej. W zakresie zarządzania majątkiem prywatnym
    mieści się też aktywność polegająca na podziale działek na mniejsze działki również o
    charakterze rolnym. Zarządzenie majątkiem prywatnym nie wyklucza bowiem
    podejmowania takich kroków, aby w razie zbywania majątku uzyskać jak najlepszą cenę. Z
    treści przedstawionego wniosku wynika, że podjęcie decyzji o podziale gruntu na działki
    budowlane implikowało konieczność wcześniejszego uzyskania decyzji o warunkach
    zabudowy, gdyż teren, na którym są położone działki nie jest objęty planem
    zagospodarowania przestrzennego”.
    Warto zaznaczyć w tym miejscu, że jeżeli, zdaniem sądu, okoliczność podziału mieści się w
    zakresie zarządzania majątkiem prywatnym, to tym bardziej w takich kategoriach powinno
    być rozpatrywanie samo złożenie wniosku o ustalenie warunków zabudowy z
    niedokonanym podziałem, tj. jeszcze przed realizacją jego postanowień.
    Wystąpienie o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy ocenione jako
    rozporządzanie majątkiem własnym, dopuszcza wyrok WSA w Poznaniu z dnia 16
    listopada 2018 r., (sygn. akt I SA/ Po 558): „Właściciel realizując swoje uprawnienie do
    korzystania oraz dysponowania przedmiotem tego prawa może podejmować działania
    zmierzające do podziału nieruchomości. Okoliczności te same w sobie, podejmowane
    nawet znaczną ilość razy nie mogą przemawiać za uznaniem, że późniejsza sprzedaż
    nieruchomości następuje w ramach działalności gospodarczej. Wystąpienie z wnioskiem o
    wydanie warunków zabudowy analogicznie nie świadczy o zaangażowaniu środków
    podobnych do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy jest bowiem warunkiem dokonania
    uprzedniego podziału nieruchomości, które jak wynika z powyższych rozważań nie jest
    czynnością świadczącą o podjęciu profesjonalnej działalności w dziedzinie obrotu
    nieruchomościami. Występowanie z wnioskiem o tego rodzaju decyzje nie pozwala w
    żadnej mierze na rozróżnienie działalności profesjonalnej od działań związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Decyzja w przedmiocie warunków zabudowy
    nie jest bowiem aktem, o którego wydanie zwracają się jedynie podmioty prowadzące
    zorganizowaną działalność w dziedzinie obrotu nieruchomościami”.
    Wnioskodawczyni planuje dokonać jedynie podziału geodezyjnego Nieruchomości ze
    względu na jej dużą powierzchnię, co utrudniło jej sprzedaż (brak chętnych na tak dużą

    powierzchnię). Czynności związane z uzyskaniem warunków zabudowy są wymuszone
    okolicznościami związanymi z chęcią sprzedaży działek i zostały podjęte przed
    otrzymaniem deklaracji kupna od Kupującego. Ponadto, sprzedaż działki „B” Kupującemu
    uczyni wszelkie czynności związane z realizacją założeń decyzji o warunkach zabudowy
    (Wniosek Wnioskodawczyni) niemożliwymi do zrealizowania.
    Powyższe oznacza, iż z całokształtu okoliczności towarzyszących nie wynika, że czynności
    dokonane przez Wnioskodawczynię przed dokonaniem transakcji wskazywałby na
    powtarzalne i profesjonalne działania, charakterystyczne dla podmiotów gospodarczych
    zajmujących się obrotem nieruchomościami.
    Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 11 lutego 2022 r.
    (sygn. akt. III SA/Wa 1403/21), wskazał, że: „Skarżący w roku 2014 rozpoczął stopniowy
    podział gruntów na mniejsze działki. Z uwagi na brak miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu (inaczej bowiem taki podział nie byłby możliwy). W 2018 roku
    Wnioskodawca rozpoczął ich sprzedaż. Nieregularnie zamieszczał też ogłoszenia w
    serwisie internetowym. Od 2018 roku do połowy 2020 roku sprzedanych zostało 14
    działek, a ich nabywcami były osoby fizyczne, nieprowadzące działalności gospodarczej.
    Jak wskazuje Skarżący nie prowadził i nie planuje prowadzić w stosunku do działek
    jakichkolwiek działań podnoszących ich wartość. Wydzielenie drogi jako działki
    ewidencyjnej było wymogiem, a zarazem bezpośrednią konsekwencją decyzji podziałowej,
    co nie wpłynęło w istotny sposób na wzrost wartości ani atrakcyjności gruntów. Mając na
    uwadze przedstawione działania Skarżącego Sąd nie dostrzega w nich profesjonalnego
    charakteru. Są to czynności mieszczące się w ramach „zwykłych” czynności
    podejmowanych przy sprzedaży gruntów. Sama okoliczność uzyskania decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest wyrazem działania
    profesjonalnego a w związku z tym nabycia statusu podatnika podatku VAT.”
    Powyższy wyrok również wskazuje, że uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy (w
    szczególności w sytuacji, gdy jest to związane wymogami prawnymi, a nie intencją
    Wnioskodawczyni) dla sprzedawanych działek nie powoduje samoistnie, że
    sprzedającemu można przypisać profesjonalny charakter działań, a więc objęcie czynności
    sprzedaży zakresem ustawy o VAT.
    Samo podzielenie Nieruchomości na mniejsze działki nie wskazuje, że Wnioskodawczyni
    działać miałaby w charakterze podatnika VAT, co potwierdził m.in. Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji z 5 listopada 2020 r. (sygn. 0112-KDIL3.4012.532.
    2020.3.AW), wskazując, że: „Jedyne czynności dokonane bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę to dokonanie podziału nieruchomości nabytej w drodze spadku, w celu
    dokonania jej sprzedaży oraz ogłoszenia o sprzedaży w sieci internetowej. Ponadto,
    procedura podziału działek wymaga uzyskania w pierwszej kolejności warunków
    zabudowy. W niniejszej sprawie brak jest więc przesłanek pozwalających uznać, że
    dokonując dostawy działek Zainteresowany wystąpi w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Brak tego statusu pozbawia
    Zainteresowanego cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w
    zakresie sprzedaży wskazanych działek, a ich dostawę, cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby
    uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić
    jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego
    dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnik podatku od towarów i
    usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Tym samym w rozpatrywanej sprawie
    sprzedaż wydzielonych działek można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy działek będzie Pan korzystać z
    przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza
    działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i

    usług nie mają zastosowania. Podsumowując, w przedstawionym stanie sprawy, w
    związku z dokonaniem podziału Pana nieruchomości, na mniejsze działki, i dokonywaniem
    sprzedaży wydzielonych działek, Wnioskodawca nie będzie występować w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem czynność ta nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
    Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 9 października 2020 r. (nr 0112-KDIL1-2.4012.368.2020.5.PM), w której
    DKIS uznał stanowisko podatnika za prawidłowe. Podatnik wskazywał, że: „Uwzględniając
    powyższe, w świetle zaprezentowanego stanu faktycznego dokonanie podziału
    nieruchomości na mniejsze działki oraz podejmowane przez Wnioskodawcę czynności
    odpowiadają zarządowi majątkiem prywatnym, a nie ukierunkowanej na zarobek
    zorganizowanej działalności. Wnioskodawca nie planuje czynić jakichkolwiek działań
    mających na celu zwiększenie wartości sprzedawanych przez niego działek, np. uzbrojenie
    terenu, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz
    energetycznej. Planowana sprzedaż nie wpisuje się w aktywność, która byłaby
    porównywalna do działań podejmowanych przez podmioty trudniące się profesjonalnym
    obrotem nieruchomościami. Planowana sprzedaż działek nie wpisuje się w katalog
    czynności, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług. W świetle powyższego wskazać należy, iż Wnioskodawca dokonując
    sprzedaży działek gruntu nie działa jako podatnik podatku od towarów i usług, a sprzedaż
    nieruchomości gruntowych nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług”.
    Również zmiana założeń jaką planuje dokonać Wnioskodawczyni, opisana w zdarzeniu
    przyszłym, potwierdza jej motywacje, tj. sprzedaż większego terenu, przy jak najmniejszej
    liczbie podjętych czynności jest preferowanym rozwiązaniem Wnioskodawczyni. Wola
    rezygnacji z warunków zabudowy (Wniosek Wnioskodawczyni) na rzecz mniej
    skomplikowanej transakcji jest dodatkowym potwierdzeniem, że Wnioskodawczyni nie
    zamierza działać jako profesjonalistka w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Ponadto, w związku z zamiarem sprzedaży Nieruchomości, Wnioskodawczyni nie
    podejmowała także zorganizowanych działań marketingowych wykraczających poza
    przekazanie informacji znajomym lub rodzinie, zamieszczanie zwykłych ogłoszeń na
    ogólnodostępnych portalach internetowych oraz zawieszenie przygotowanego we
    własnym zakresie baneru, na drzewie na terenie Nieruchomości.
    Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wcześniej wyroku z 28 sierpnia 2020 r.,
    (sygn. I FSK 1476/17), stwierdził również, iż poszukiwanie kupującego poprzez
    zamieszczenie oferty w lokalnej telewizji i wywieszenie ogłoszeń, podział działki na
    mniejsze i wydzielenie drogi mieszczą się w zakresie czynności w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym. Sąd podkreślił w temacie ogłoszeń o sprzedaży, że: „brak jest nie
    tylko prawnych, ale i racjonalnych podstaw, aby przyjąć, że sprzedaż dokonywana w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie może wiązać się z działaniami zmierzającymi
    do uzyskania przez sprzedającego korzystnej ceny poprzez ustalenie wartości działki oraz
    udostępnienie informacji o sprzedaży szerokiemu kręgowi podmiotów”.
    Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 lipca 2020 r., (sygn. I FSK 1888/17),
    podkreślił, że: „za aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami nie można
    uznać zamiaru umieszczenia ogłoszenia na portalu internetowym lub skorzystania z usług
    biura nieruchomości. Tego rodzaju czynności są standardowymi czynności
    podejmowanymi przez osoby zamierzające dokonać sprzedaży nieruchomości. Samo
    umieszczenie ogłoszenia na wyspecjalizowanym portalu internetowym nie jest przejawem
    wykonywania działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Tym bardziej za element
    prowadzenia działalności gospodarczej nie może być uznana chęć skorzystania z pomocy
    profesjonalnego podmiotu zajmującego się sprzedażą nieruchomości”.

    Powyższe wyroki oraz interpretacja indywidualna sugerują, że czynności jakie podjęła
    Wnioskodawczyni w kwestii informowania o chęci sprzedaży Nieruchomości, mając na
    uwadze całokształt sytuacji, nie noszą znamion profesjonalnego i ciągłego działania.
    W opinii Wnioskodawczyni, całokształt okoliczności planowanej transakcji wskazuje, że
    będzie ona wykonana w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a precyzując:
    Sprzedaż działki w rezultacie podjęcia działań opisanych w stanie faktycznym i zdarzeniu
    przyszłym tj.
        wystąpienie z wnioskiem o warunki zabudowy i niezrealizowanie jego postanowień,
        publikacja ogłoszeń w internecie,
        umieszczenie baneru informującego o chęci sprzedaży działek,
        uproszczony podział rolny Nieruchomości na dwie działki, stanowić będzie
        rozporządzanie majątkiem prywatnym i w konsekwencji Wnioskodawczyni nie
        będzie działać w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
        prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z analizowanej sprawy wynika bowiem, że Wnioskodawczyni nabyła działkę w drodze
    darowizny 40 lat temu w celu prowadzenia działalności ogrodniczej. W roku 1986 na
    działce Wnioskodawczyni wybudowała budynek gospodarczy, który wraz z działką
    użytkowała przez 39 lat na własne potrzeby.
    Wraz z upływem lat odległość działki od miejsca zamieszkania stała się zbyt uciążliwa. W
    konsekwencji Wnioskodawczyni, od 15 lat próbowała sprzedać Nieruchomość podejmując
    minimum czynności. Nieskuteczność tych czynności, oraz prawne wymogi podziału ziemi
    rolnej niejako wymusiły decyzję o wystąpieniu o decyzję o warunkach zabudowy.
    Przedmiotowa nieruchomość nie służyła Wnioskodawczyni do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Nieruchomość zawsze stanowiła składnik majątku prywatnego
    Wnioskodawczyni i nigdy nie była przedmiotem umowy najmu lub dzierżawy gruntów.
    Dodatkowo, Wnioskodawczyni nigdy nie podejmowała jakichkolwiek czynności
    wymagających zaangażowania własnych lub zewnętrznych środków finansowych
    zmierzających do podniesienia wartości Nieruchomości. W szczególności,
    Wnioskodawczyni nie podejmowała aktywnych działań marketingowych czy też
    inwestycyjnych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczających poza zwykłe formy
    ogłoszenia, mające na celu możliwie nieskomplikowaną sprzedaż działek.
    Wola dostosowania się do potencjalnego kupca i rezygnacji z dotychczasowych planów,
    plany przeznaczenia pozyskanych środków (kupno działki bliżej domu zamieszkania,
    zadbanie o zdrowie) dowodzi również braku przesłanek zawodowego, stałego i
    zorganizowanego charakteru charakterystycznego dla podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Głównym celem Wnioskodawczyni jest
    incydentalna sprzedaż gruntów - warto podkreślić, że Wnioskodawczyni w przeszłości
    (poza sprzedażą 41 metrów kwadratowych na cel publiczny, które nie może być
    traktowane jako zarobkowa działalność) nigdy nie dokonała sprzedaży nieruchomości.
    Zdaniem Wnioskodawczyni uwzględniając przedstawione okoliczności sprawy oraz
    dokonaną analizę przepisów prawa podatkowego wskazać należy, że w odniesieniu do
    czynności założonych w zdarzeniach przyszłych brak jest przesłanek pozwalających uznać,
    że dokonując dostaw w zakresie ww. zdarzeń, Wnioskodawczyni wystąpi w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy i tym samym nie będzie zobowiązana do naliczenia i zapłacenia
    podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego
      lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej

    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanej działki („B”)
    wydzielonej z działki nr 11, istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży podjęła Pani
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w (...) (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.

    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że w 1985 r. nabyła Pani na podstawie umowy
    darowizny od rodziców własność niezabudowanych działek rolnych (1, 2, 3 i 4) o łącznej
    powierzchni 2,43 ha. Nabyła Pani grunty w celu prowadzenia działalności ogrodniczej tzn.
    we własnym zakresie uprawiała tam Pani owoce jagodowe i warzywa. Działalność
    ogrodnicza została całkowicie zaprzestana w 1995 r. w związku ze zmianą sytuacji życiowej
    spowodowaną przeprowadzeniem się do (...). Przez kolejne 25 lat działka była
    wykorzystywana na cele rekreacyjne, wyłącznie w celach prywatnych, związanych z
    wakacyjnym wypoczynkiem w rodzinnych stronach. W 2001 r. zawarła Pani z miejscowym
    rolnikiem ustną umowę zamiany gruntów (bez dopłat, grunty o tej samej wartości), które
    wchodziły w skład gospodarstw rolnych. W wyniku umowy zamiany niezabudowane działki
    oznaczone numerami 1 i 2 zamieniono na niezabudowane działki oznaczone numerami 5
    (0,3 ha RIVa) i 6 (0,1 ha RIVa, 0,33 ha PsIV, 0,18 PsV). Tym samym w 2001 r. posiadała Pani
    działki bezpośrednio przylegające do siebie (działki 4, 3, 5, 6). Następnie w 2003 r. z
                          2inicjatywy Miasta (...), sprzedała Pani 41 m gruntów z przeznaczeniem pod budowę
    komory na trasie magistrali wodociągowej Miasta (...), tj. „na cel publiczny uzasadniający
    ich wywłaszczenie”. W związku tym działkę o numerze 5 (0,3 ha) podzielono na działki 7 (o
        2  2pow. 2 m) i 8 (0,3 ha), działkę o numerze 6 podzielono na działki 9 (o pow. 39 m) i 10
    (0,61 ha). Działki o numerach 7 i 9 zostały sprzedane Miastu (...). Tym samym w 2003 r.
    posiadała Pani już działki o numerach 4, 3, 8, 10. W marcu 2024 r. dokonała Pani
    ostatecznego uporządkowania niekształtnych granic działek wchodzących w skład
    gospodarstwa, scalając je w jedną część, w wyniku czego powstała działka o nr 11.
    Następnie planuje Pani podzielić działkę nr 11 na działkę „A” oraz niezabudowaną działkę
    „B”. Jednakże przedmiotem sprzedaży na rzecz Kupującego będzie jedna niezabudowaną
    działka rolna („B”) powstała w wyniku uproszczonego trybu podziału rolnego
    Nieruchomości. Podpisze Pani z Kupującym umowę przedwstępną, na podstawie której
    zostanie ustalona cena sprzedaży oraz zobowiąże się Pani do wydzielenia działki „B” (w
    trybie uproszczonego podziału rolnego), o powierzchni 0,74 ha (o wymiarach
    dostosowanych na życzenie Kupującego), po uzyskaniu przez Kupującego decyzji o
    warunkach zabudowy (Wniosek Kupującego). Zawarcie przyrzeczonej umowy sprzedaży
    działki „B” nastąpi po zakończeniu procedury podziału Nieruchomości. Kupujący uzyska
    własną decyzję o warunkach zabudowy (Wniosek Kupującego). Nie planuje Pani
    przeniesienia decyzji o warunkach zabudowy (z Pani Wniosku) na Kupującego, gdyż
    Kupujący ma inne plany odnośnie działki „B”, którą zamierza kupić. Kupujący posiada
    status rolnika oraz zamierza przeznaczyć zakupioną działkę na zaspokojenie potrzeb
    osobistych. Sprzedaż działki „B” Kupującemu uczyni wszelkie czynności związane z
    realizacją założeń decyzji o warunkach zabudowy z Pani wniosku niemożliwymi do
    zrealizowania.
    Na tle przedstawionego opisu sprawy ma Pani wątpliwości czy dokonując sprzedaży
    niezabudowanej działki („B”) wydzielonej z działki nr 11 będzie Pani zobowiązana do
    naliczenia i zapłacenia podatku VAT.

    W celu wyjaśnienia Pani wątpliwości należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w
    odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży niezabudowanej działki („B”) wydzielonej z
    działki nr 11, będzie działała Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    W kontekście powyższych rozważań, istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowała Pani działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która
    wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nie podjęła Pani ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie
    obrotu nieruchomościami. Nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana do żadnych
    czynności, które podlegają bądź są zwolnione od podatku od towarów i usług, bowiem
    Nieruchomość była i jest wykorzystywana w celach prywatnych w ramach prowadzenia
    działalności ogrodniczej oraz w celach rekreacyjnych. Nieruchomość nie była i nie jest
    wykorzystywana na cele działalności gospodarczej, nie stanowiła środka trwałego lub
    towaru handlowego, działalność rolnicza nie była również prowadzona. Ponadto, budynek
    gospodarczy oraz niedokończony budynek mieszkalny, który znajduje się na
    Nieruchomości po podziale będzie usytuowany na działce, która nie będzie przedmiotem
    sprzedaży. Nie będzie Pani w stosunku do Nieruchomości, ponosiła jakichkolwiek
    nakładów w celu jej uatrakcyjnienia, które zwiększyłyby wartości gruntu. Nieruchomość
    nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Nie podejmowała Pani profesjonalnych działań marketingowych. Jedyne czynności
    dokonane bezpośrednio przez Panią to dokonanie podziału Nieruchomości w celu
    dokonania jej sprzedaży oraz ogłoszenia o sprzedaży w portalach internetowych oraz
    wywieszony przez Panią baner na drzewie. Jednakże pojedyncze czynności nie mogą
    przesądzać o tym, że będzie Pani działać jako handlowiec. Ponadto procedura podziału
    Nieruchomości wymaga uzyskania w pierwszej kolejności warunków zabudowy. W
    związku z tym w 2025 r. wystąpiła Pani z wnioskiem o wydanie decyzji o warunków
    zabudowy, jednakże decyzja nie została wydana. Kupujący skontaktował się z Panią w celu
    zakupu niezabudowanej działki („B”) wydzielonej z Nieruchomości nr 11. Podpisała Pani z
    Kupującym umowę przedwstępną sprzedaży, na podstawie której zostanie ustalona cena
    sprzedaży oraz Pani zobowiąże się do wydzielenia sprzedawanej działki niezabudowanej
    („B”) z działki nr 11 po uzyskaniu przez Kupującego decyzji o warunkach zabudowy.
    Zawarcie umowy przedwstępnej oraz wystąpienie przez Kupującego o warunki zabudowy
    nie są Pani staraniami podejmowanymi w celu pozyskania kupującego, aby oferowany
    grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, ponieważ nabywca już się
    zgłosił do Pani. Kupujący występując o warunki zabudowy wykona tą czynność we
    własnym interesie, dla zrealizowania własnych planów związanych z kupowaną działką.
    Ponadto jak wskazałem wystąpienie o warunki zabudowy jest istotne do dokonania
    podziału działki, którą zamierza Pani sprzedać.
    Zatem brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy niezabudowanej
    działki („B”) wydzielonej z działki nr 11 wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy,
    polegającą na handlu nieruchomościami. Brak tego statusu pozbawia Panią cech
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży
    niezabudowanej działki („B”) wydzielonej z działki nr 11, a jej dostawę, cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jak wcześniej
    wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie

    wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu
    dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnik podatku
    od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak.
    Tym samym w rozpatrywanej sprawie sprzedaż niezabudowanej działki („B”) wydzielonej z
    działki nr 11 można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Pani dokonując dostawy działki („B”) będzie korzystać z przysługującego prawa
    do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania.
    Podsumowując, w związku ze sprzedażą niezabudowanej działki („B”) wydzielonej z działki
    nr 11 nie będzie Pani występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy. Zatem czynność sprzedaży niezabudowanej działki („B”) wydzielonej z działki
    nr 11 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym
    nie będzie Pani zobowiązana do naliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług z
    tytułu sprzedaży niezabudowanej działki („B”) wydzielonej z działki nr 11.
    Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21, z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20, z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.