Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.174.2025.2.JMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: W zakresie uznania wydatków ponoszonych w ramach
systemu premiowego za koszty uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
pracownik
premia
spółki-spółka macierzysta
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 lutego 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy,
    zgodnie z którym, wydatki z tytułu premii z zysku należnej za rok 2023 dla
    dotychczasowych pracowników Wnioskodawcy, które zostały przekazane nowym
    pracodawcom (spółkom córkom) przez Wnioskodawcę jako zwrot tej premii faktycznie
    wypłaconej pracownikom przez nowych pracodawców, mogą dla Wnioskodawcy stanowić

    koszty uzyskania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 21 maja 2025 r. (data
    wpływu do Organu 26 maja 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca - spółka X (dalej: „Wnioskodawca” lub „X”) jest spółką podlegającą
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    W celu uporządkowania procesów, podziałów kompetencji oraz zbudowania niezależnie
    funkcjonujących przedsiębiorstw pod wspólnym szyldem i kontrolą w ramach grupy
    kapitałowej, z dniem 1 stycznia 2024 r. nastąpiło przejście części zakładu pracy ze X na
    rzecz nowych pracodawców – U, Y, Z (spółki córki). Przejście części zakładu pracy nastąpiło
    zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. Z tym dniem, spółki
    przejęły wszelkie prawa i obowiązki pracodawcy względem pracowników dotychczas
    zatrudnionych w X. Zgodnie z zawartymi porozumieniami ze związkami zawodowymi
    działającymi u Wnioskodawcy, pracownikom przysługuje premia z zysku X za rok 2023.
    Na podstawie porozumień zawartych ze związkami zawodowymi działającymi w X,
    przeniesieni pracownicy objęci zostali:
    1) Regulaminem Pracy i Regulaminem Wynagradzania obowiązującymi w X;
    2) Regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych obowiązującymi w X;
    3) Dodatkowym wynagrodzeniem - nagrodą z zysku według zasad podziału nagrody z
      2021 r. i 2022 r.;
    4) Warunkami obowiązywania u dotychczasowego pracodawcy - X - kasy zapomogowo -
      pożyczkowej.
    Na mocy powyższego, w związku z wykazaniem zysku netto przez X za rok podatkowy
    2023 r., przeniesionym pracownikom przysługiwała premia z zysku osiągniętego przez
    byłego pracodawcę. W związku z tym, że spółki pomiędzy którymi doszło do przeniesienia
    części zakładu pracy nie ustaliły zasad wypłaty tego wynagrodzenia, premie te zostały
    wypłacone pracownikom przez nowych pracodawców z ich środków własnych, a
    następnie Wnioskodawca zrekompensuje nowym pracodawcom wydatki poniesione z
    tego tytułu.
    W związku z powyższym, po stronie Wnioskodawcy powstały wątpliwości w zakresie
    dokonywania wzajemnych rozliczeń pomiędzy X, a nowymi pracodawcami.
    W odpowiedzi na wezwanie, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego, następująco:
    I. Czy przejście części zakładu pracy ze X na rzecz nowych pracodawców (U, Y, Z)
      stanowiło przejście zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4
      ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U.
      z 2025 r. poz. 278 ze zm.)?
    Nie, przejście zakładu pracy nie stanowiło przejścia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    II. Czy przejście części zakładu pracy ze X na rzecz nowych pracodawców (U, Y, Z)
      nastąpiło na podstawie art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 19 74 r. Kodeks pracy (t. j. z
      2025 r. poz. 2 77 ze zm.)?
    Tak, przejście części zakładu pracy nastąpiło na podstawie art. 23(1) ustawy z dnia 26
    czerwca 1974 r. Kodeks Pracy.
    III. W opisie sprawy wskazali Państwo:

    Na mocy powyższego, w związku z wykazaniem zysku netto przez X za rok podatkowy
    2023 r., przeniesionym pracownikom przysługiwała premia z zysku osiągniętego przez
    byłego pracodawcę. W związku z tym, że spółki pomiędzy którymi doszło do przeniesienia
    części zakładu pracy nie ustaliły zasad wypłaty tego wynagrodzenia, premie te zostały
    wypłacone pracownikom przez nowych pracodawców z ich środków własnych, a
    następnie Wnioskodawca zrekompensuje nowym pracodawcom wydatki poniesione z
    tego tytułu.
    Proszę opisać na jakiej podstawie zrekompensują Państwo poniesione ww. wydatki?
    Wnioskodawca wystawił na rzecz Z, notę księgową, w której uznał kwotę wypłaty nagrody
    z zysku za 2023 r., która została przekazana pracownikom.
    IV. Czy premie z zysku zostały wypłacone tytułem podziału (rozliczenia) wyniku
      finansowego jednostki (zysku netto), czy ich kwota została uzależniona od wysokości
      osiągniętego zysku?
    Zwyczajowo, spółka przeznaczała (...)% zysku netto na nagrody dla pracowników. W
    związku z tym, Zwyczajne Walne Zgromadzenie spółki postanowiło, że część zysku netto za
    rok obrotowy zakończony 31 grudnia 2023 r. w kwocie (...) zł zostanie przeznaczone na
    wypłatę na nagrody z zysku dla pracowników, co stanowi właśnie (...)% zysku netto za rok
    2023 r. Premia z zysku została więc wypłacona tytułem podziału wyniku finansowego i
    została wskazana w uchwale kwotowo, jednak faktycznie jej wysokość jest uzależniona od
    wysokości zysku, gdyż zwyczajowo stanowi ona (...)% zysku netto.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, wydatki z tytułu premii
    z zysku należnej za rok 2023 dla dotychczasowych pracowników Wnioskodawcy, które
    zostały przekazane nowym pracodawcom (spółkom córkom) przez Wnioskodawcę jako
    zwrot tej premii faktycznie wypłaconej pracownikom przez nowych pracodawców, mogą
    dla Wnioskodawcy stanowić koszty uzyskania przychodu na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, kwoty przekazane nowym pracodawcom, z tytułu premii z zysku
    należnej za rok 2023 r. dla dotychczasowych pracowników, które zostały faktycznie
    wypłacone pracownikom przez nowych pracodawców, mogą stanowić koszty uzyskania
    przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej
    ustawy.
    Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego
    przepisu spełniać łącznie następujące warunki:
    - pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 updop,
      zawierającym katalog wydatków uznawanych za niestanowiące kosztów uzyskania
      przychodów,
    - być właściwie udokumentowany.
    Kosztami podatkowymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z
    uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie

    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w
    tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z
    obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Kosztami podatkowymi mogą być m.in. tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują
    przede wszystkim wynagrodzenie zasadnicze oraz różnego rodzaju nagrody i premie.
    Analogicznie do innych kategorii wydatków, w celu uznania wydatków na rzecz
    pracowników za koszty uzyskania przychodów, istotne jest aby pozostawały w związku z
    prowadzoną przez pracodawcę działalnością gospodarczą i uzyskiwanymi przychodami.
    Jednocześnie wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków wymienionych w
    art. 16 ust. 1 updop.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
    spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
    wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
    finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
    'wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty
    za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość
    została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak
    również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4g updop, należności z tytułów, o których mowa w
    przytoczonym wyżej art. 12 ust. 1 updof, oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia
    społecznego wypłacane przez zakład pracy, z zastrzeżeniem ust. 4ga, stanowią koszty
    uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały
    wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa
    pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia
    temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57 updop.
    Biorąc pod uwagę powyższe, wynagrodzenie ze stosunku pracy oraz inne należności
    wynikające ze stosunku pracy wypłacone przez zakład pracy w terminie płatności stanowią
    koszt uzyskania przychodów zakładu pracy (podatnika) w miesiącu, za który są należne.
    Jeżeli jednak ww. wynagrodzenie i inne należności pracownicze nie zostały wypłacone lub
    postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów z prawa pracy, umowy lub
    innego stosunku prawnego łączącego strony, wówczas zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 57
    updop podlegają one zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na zasadzie kasowej -
    w momencie ich faktycznej wypłaty lub postawienia do dyspozycji podmiotów
    uprawnionych.
    Tym samym, nagroda z zysku za rok 2023 należna pracownikom, może zostać zaliczona
    do zaliczona do kosztów uzyskania przychodu, jako „koszt pracowniczy”.
    Ponadto, w myśl art. 23[1] § 2 Kodeksu pracy, za zobowiązania wynikające ze stosunku
    pracy, powstałe przed przejściem części zakładu pracy na innego pracodawcę,
    dotychczasowy i nowy pracodawca odpowiadają solidarnie.
    Zatem w przypadku przejścia części zakładu pracy, bezwzględnie obowiązującą zasadą jest
    solidarna odpowiedzialność dotychczasowego i nowego pracodawcy za zobowiązania
    powstałe przed przejęciem, przy czym nie stoi to na przeszkodzie, aby pracodawcy ustalili
    pomiędzy sobą zasady rozliczenia tych zobowiązań. Należy wskazać, że w niniejszej
    sprawie do przejścia części zakładu pracy doszło w dniu 1 stycznia 2024 r., zatem premie z
    zysku osiągniętego za rok 2023 r. należy uznać za zobowiązanie powstałe przed
    momentem przejścia części zakładu pracy, której jednak aktualizuje się z momentem
    podjęcia uchwały o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za rok 2023 wykazującego
    zysk netto.
    Ponadto obowiązek wypłaty nagrody z zysku za rok 2023 r. dotychczasowym
    pracownikom wynika z porozumień zawartych przez Wnioskodawcę ze związkami
    zawodowymi działającymi w X.

    Prawo dotychczasowych pracowników do otrzymania nagród z zysku było związane z
    pracą wykonywaną na rzecz X w czasie zatrudnienia w X i wynikało z wewnętrznych
    regulaminów Spółki, które stanowiły element stosunku pracy. Przyznane nagrody były
    związane wyłącznie z działalnością Wnioskodawcy, w związku z czym należy stwierdzić, że
    nie ma podstaw aby to nowi pracodawcy ponosili ekonomiczny ciężar (realny koszt) z
    tytułu przyznania tych nagród, ich rola powinna być ograniczona do charakteru płatnika
    /pośrednika. Z racji tego, że nagrody zostały już przyznane pracownikom przez nowych
    pracodawców, Wnioskodawca powinien zrekompensować im te wydatki, jako że dotyczyły
    one okresu, w którym przenoszeni pracownicy byli zatrudnieni i przyczyniali się do
    osiągania przychodów przez Wnioskodawcę.
    Z tego względu, w ocenie Wnioskodawcy, kwoty przekazane nowym pracodawcom jako
    rekompensata faktycznie wypłaconych przez nich nagród z zysku należnych za rok 2023
    na rzecz dotychczasowych pracowników, mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania
    przychodów przez Wnioskodawcę w momencie ich wypłaty lub też w momencie
    postawienia do dyspozycji podmiotów uprawnionych, stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt
    57 updop. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w innych interpretacjach
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w zbliżonych stanach faktycznych. Np. w piśmie
    DKIS z dnia 20 lipca 2020 r. znak 0111#KDIB1#1.4010.198.2020.1.SG, potwierdzono, że
    wydatki z tytułu nagród rocznych dotychczasowych pracowników Spółki należnych za rok
    poprzedni, które zostały przekazane nowemu pracodawcy przez spółkę jako zwrot z tytułu
    wypłaconej przez X przejętym pracownikom nagrody rocznej za poprzedni, mogą dla
    spółki stanowić koszty uzyskania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych.
    Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że interpretacje podatkowe wiążą tylko w ramach
    indywidualnych stanów faktycznych w których zostały wydane, niemniej jednak, mogą
    stanowić istotną wskazówkę interpretacyjną.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”),
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    - wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika,
    - musi być definitywny, a więc bezzwrotny,
    - musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów,
    - musi zostać właściwie udokumentowany,
    - nie może być kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 updop.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa
    wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub
    wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach

    należy zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podkreślić również należy, że wśród kosztów uznawanych za koszty uzyskania
    przychodów są także tzw. „koszty pracownicze” obejmujące m.in. świadczenia wypłacane
    na rzecz pracowników wraz z narzutami, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety, ale
    również i inne wydatki ponoszone na rzecz pracowników, które w sposób pośredni
    wpływają na zwiększenie ich motywacji do pracy, poprawę jakości wykonywanej pracy
    oraz zdrowie i samopoczucie.
    Wydatki na rzecz pracowników co do zasady są kosztami podatkowymi, jednak tylko te,
    które wykazują związek z uzyskanym przychodem lub zachowaniem (zabezpieczeniem)
    źródła przychodów. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenie, wszelkiego
    rodzaju nagrody, premie oraz zwrot kosztów podróży służbowych, zakwaterowania,
    różnego rodzaju świadczenia dodatkowe.
    W myśl art. 15 ust. 4g updop,
      należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991
      r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia
      społecznego wypłacane przez zakład pracy, z zastrzeżeniem ust. 4ga, stanowią koszty
      uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały
      wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa
      pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku
      uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.
    Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 57 updop,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, niewypłaconych, niedokonanych lub
      niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów
      określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu
      odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r.
      o praktykach absolwenckich, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania stażu
      uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo
      oświatowe (Dz.U. z 2021 r. poz. 1082, z późn. zm.19)), a także zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 15
      ust. 4g.
    Nadmienić w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy,
    pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Z treści art. 15 ust. 1 i ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w
    powiązaniu z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika
    zatem, że wynagrodzenie ze stosunku pracy oraz inne należności wynikające ze stosunku
    pracy wypłacone przez zakład pracy w terminie płatności co do zasady są kosztem
    uzyskania przychodów zakładu pracy (podatnika), w miesiącu, za który są należne. Jeżeli
    natomiast ww. wynagrodzenie i inne należności nie zostały wypłacone lub postawione do
    dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku

    prawnego łączącego strony, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w
    momencie ich faktycznej wypłaty lub postawienia do dyspozycji podmiotów
    uprawnionych, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 57 ww. ustawy.
    Należy zauważyć, że w rozważanym stanie prawnym ustawa o podatku dochodowym od
    osób prawnych nie zawiera odrębnej, samodzielnej definicji „zakładu pracy” dla celów
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Stąd z odwołaniem do
    wykładni systemowej zewnętrznej zasadnym jest stanowisko, że pojęcie zakładu pracy
    należy rozumieć przy uwzględnieniu ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 277; dalej: „Kodeks pracy”).
            1Zgodnie z art. 23 § 1 i 2 Kodeksu pracy,
      w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z
      mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem
      przepisów § 5.
      Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed przejściem części
      zakładu pracy na innego pracodawcę, dotychczasowy i nowy pracodawca
      odpowiadają solidarnie.
    W świetle powyższego, w oparciu o przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że
    należności z tytułów, o których mowa w cytowanym wyżej art. 12 ust. 1 i 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych można zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów w miesiącu, za który będą należne, na mocy art. 15 ust. 4g ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, lub w momencie ich wypłaty lub postawienia do
    dyspozycji podmiotów uprawnionych, stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 57 tej ustawy.
    Okoliczność, że premie wypłacone dla Państwa dotychczasowych pracowników z zysku za
    2023 r., wypłacone zostały przez nowych pracodawców, nie stanowi przesłanki
    wykluczającej zastosowanie w przedmiotowej sprawie art. 15 ust. 4g, czy też art. 16 ust. 1
    pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Co do zasady samo prawo
    podatnika podatku dochodowego od osób prawnych zaliczenia wydatku do kosztów
    uzyskania przychodów z istoty tej instytucji jest uwarunkowane poniesieniem wydatku.
    Brzmienie art. 15 ust. 1 i ust. 4g, jak również art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych również nierozerwalnie wiąże prawo podatnika podatku
    dochodowego od osób prawnych do zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania
    przychodów z poniesieniem wydatku.
    Wykładnia powyższych przepisów wskazuje, że poniesione przez Państwa wydatki z tytułu
    zwrotu premii faktycznie wypłaconej pracownikom przez nowych pracodawców, o których
    mowa w opisie sprawy, będą stanowić dla Państwa koszt uzyskania przychodu zgodnie z
    art. 15 ust. 1 updop.
    Zatem, odpowiadając na Państwa pytanie, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy,
    zgodnie z którym, wydatki z tytułu premii z zysku należnej za rok 2023 dla
    dotychczasowych pracowników Wnioskodawcy, które zostały przekazane nowym
    pracodawcom (spółkom córkom) przez Wnioskodawcę jako zwrot tej premii faktycznie
    wypłaconej pracownikom przez nowych pracodawców, mogą dla Wnioskodawcy stanowić
    koszty uzyskania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.