Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-383/09/PH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-23
Teza: „Czy w świetle obecnie obowiązujących przepisów dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych koszty poniesione przez Spółkę na potrzeby organizacji KONFERENCJI stanowią w całości koszty uzyskania przychodu? (zarówno koszty gastronomii, usług hotelowych, obsługi DJ, oraz SPA)”
Słowa kluczowe: kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; reprezentacja; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. BKIP dnia 02 kwietnia 2009 r., uzupełnionym w dniu 26 maja 2009 r. oraz 23 czerwca 2009 r. (fax) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy koszty poniesione przez firmę na organizację konferencji stanowią koszty uzyskania przychodu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02 kwietnia 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy koszty poniesione przez firmę na organizację konferencji stanowią w całości koszty uzyskania przychodu.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 11 maja 2009 r. wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienie wniosku wpłynęło do tut. BKIP w dniu 26 maja 2009 r. Ponadto wniosek uzupełniono w dniu 23 czerwca 2009 r. (fax).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest firmą handlową prowadzącą między innymi dystrybucję profesjonalnych kosmetyków fryzjerskich na terenie całego kraju. Ostatecznymi odbiorcami produktów są najczęściej Salony Fryzjerskie oraz Hurtownie Fryzjerskie.

W miesiącu grudniu 2008 r. Spółka zorganizowała KONFERENCJĘ dla klientów (kryterium wyboru uczestników to rejonizacja (z danego okręgu wybrano najlepszych klientów, którzy wykazali się największymi obrotami ze Spółką w 2007 i 2008 roku). W związku z powyższym Spółka poniosła koszty "organizacji konferencji" otrzymując od Hotelu X fakturę nr (…) z dnia (…) listopada 2008 r. na kwotę 5.000,00 zł.

Spółka otrzymała od organizatora "ROZLICZENIE", z którego wynika, że do kosztów organizacji tej konferencji zaliczono wydatki na:

*   zakwaterowanie uczestników konferencji,
*   wynajem Sali konferencyjnej,
*   gastronomię,
*   oraz usługi pozostałe tj.: wynajem konferansjera zwanego DJ, koszty dodatkowe SPA + inne wydatki (koszt zużytych dodatkowych ręczników podczas prezentacji).

Zorganizowana konferencja trwała 3 dni. W skład osób uczestniczących w szkoleniu weszła obecna obsługa ze Spółki. Za usługę Spółka otrzymała dwie faktury:

1.  faktura na kwotę brutto 5.000,00 zł (opiewała na zaliczkę zapłaconą przez Spółkę w listopadzie 2008 r.),
2.  faktura na kwotę brutto 27.845,00 zł (rozliczająca fakturę zaliczkową wystawioną w miesiącu grudniu 2008 r.).

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała m. in., iż organizacja konferencji przeznaczona była na spotkanie szkoleniowe, podczas którego przeprowadzono instruktaż prowadzony przez instruktora prezentującego na modelu praktyczne i prawidłowe zastosowanie oferowanych przez firmę profesjonalnych produktów fryzjerskich, między innymi:

*   koloryzację włosów,
*   trwałą ondulację,
*   modelowanie włosów i inne zabiegi fryzjerskie.
    
    Usługa „organizacji konferencji” została zawarta na podstawie umowy, która gwarantowała zorganizowanie:
    
*   zakwaterowania uczestników konferencji,
*   wynajmu Sali konferencyjnej,
*   gastronomii,
*   usług pozostałych, tj. wynajmu konferansjera zwanego DJ, koszty dodatkowe SPA + inne wydatki (koszt zużytych dodatkowych ręczników podczas prezentacji).
    
    W związku z powyższym zadano m. in następujące pytanie:
    
    Czy w świetle obecnie obowiązujących przepisów dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych koszty poniesione przez Spółkę na potrzeby organizacji KONFERENCJI stanowią w całości koszty uzyskania przychodu? (zarówno koszty gastronomii, usług hotelowych, obsługi DJ, oraz SPA, tj. 26.922,13 zł – pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    
    Zdaniem Spółki kosztami uzyskania przychodów są koszty związane z:
    
*   zakwaterowaniem uczestników + obsługi, tj. 10.743,00 zł brutto,
*   gastronomią uczestników + obsługi, tj. 14.204,50 zł brutto,,
*   wynajmem sali konferencyjnej, tj. 877,46 zł netto.
    
    Spółka nie uznała za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na:
    
*   dodatkowe zaproszenia SPA, konferansjera "DJ", tj. 1.900,00 zł brutto,
*   dodatkowe koszty zużytych ręczników, tj. 1.200,00 zł brutto.
    
    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
    
    Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop”). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.
    
    Z powyższego wynika, że wszystkie poniesione koszty, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów. Wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są natomiast, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop, koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
    
    Z uwagi na to, iż przepisy ustawy o pdop nie zawierają definicji pojęcia reprezentacja, należy posłużyć się wykładnią słownikową. Reprezentacja oznacza „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. S. D., Wydawnictwo Naukowe PWN, W. 2007 r.). Przenosząc tę definicję na grunt ustawy o pdop przyjąć należy, iż reprezentacja to występowanie w imieniu firmy, wiążące się z okazałością, w celu wywołania dobrego wrażenia. Obejmuje ona swym pojęciem działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych pomiędzy podmiotami gospodarczymi. W określeniu reprezentacja mieszczą się więc takie działania podatnika, które ma na celu stworzenie (utrwalenie) właściwego wizerunku firmy. Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług. Świadome kształtowanie więc właściwego wizerunku przez podatników ma na celu stworzenie takiego wyobrażenia o przedsiębiorcy, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy, zakupu jego produktów czy usług. Dobre reprezentowanie, wywołujące korzystne postrzeganie przedsiębiorcy przez podmioty zewnętrzne, może polegać na odpowiednim ubiorze pracowników, wystroju firmy, sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów, czy też innych okolicznościach.
    
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka w grudniu 2008 roku zorganizowała konferencję dla klientów i obsługi (kryterium wyboru uczestników stanowiła rejonizacja (z danego okręgu wybrano najlepszych klientów, którzy wykazali się największymi obrotami ze Spółką w 2007 i 2008 roku). Spółka poniosła koszty z tytułu zakwaterowania uczestników konferencji, wynajmu Sali konferencyjnej, gastronomii, oraz usług pozostałych tj.: wynajmu konferansjera zwanego DJ, kosztów SPA i innych, w tym koszt zużytych dodatkowych ręczników podczas prezentacji.
    
    W świetle powyższego należy stwierdzić, iż wydatki z tytułu zakwaterowania uczestników konferencji, wynajmu Sali konferencyjnej oraz gastronomii mogą spełniać przesłanki uznania ich za koszt uzyskania przychodów, o ile „usługi gastronomiczne” nie nosiły cech wystawności wykraczających poza standardowe wyżywienie serwowane na tego typu spotkaniach szkoleniowych. Serwowanie wyszukanych potraw oraz napojów alkoholowych nosi bowiem znamiona wystawności spełniając przesłanki umożliwiające zaliczenie ich do reprezentacji, co zarazem wyklucza możliwość zaliczenia tego typu wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
    
    Do kosztów uzyskania przychodów nie mogą zostać zaliczone wydatki związane z wynajmem konferansjera zwanego DJ oraz korzystania ze SPA, gdyż usługi te także noszą znamiona wystawności, okazałości, a więc mają cechy wydatków na reprezentację.
    
    Jednocześnie należy podkreślić, iż ciężar co do prawidłowego udokumentowania wydatku, jak i wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a uzyskaniem przychodu spoczywa na podatniku. Podatnik bowiem musi wykazać, że poniósł koszt celowy i zasadny z punktu widzenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Ponadto musi wykazać, że wydatek ten nie spełnia przesłanek wykluczających możliwość zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów; w tym przypadku przesłanek, o których stanowi art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop.
    
    Jeśli zatem wydatki związane z zakwaterowaniem i usługami gastronomicznymi dla uczestników konferencji i obsługi, a także wynajem Sali konferencyjnej spełnia powyższe warunki, to te wydatki, po właściwym udokumentowaniu, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu. W tym zakresie i pod tym warunkiem stanowisko wnioskodawcy można uznać za prawidłowe.
    
    Jeśli natomiast chodzi o koszt z tytułu zużytych dodatkowych ręczników, to należy stwierdzić, iż wydatek z tego tytułu mógłby być uznany za koszt uzyskania przychodów, o ile ręczniki te zostałyby wykorzystane do celów instruktażowych podczas prezentacji. Oznaczałoby to bowiem zaistnienie związku przyczynowo-skutkowego tego wydatku z celem szkolenia, a więc zarazem z uzyskaniem przychodu. Jednakże w świetle informacji ujętych w stanowisku, wniosku takiego w sposób bezsporny wysnuć nie można. Tym samym i w tym zakresie stanowisko uznać należy za prawidłowe.
    
    Reasumując, stanowisko przedstawione we wniosku jest prawidłowe.
    
    Jednocześnie zauważyć należy, iż przedstawione we wniosku dane kwotowe nie są zgodne. Zważywszy jednak na fakt, iż przedmiotem interpretacji indywidualnej jest ocena stanowiska w powiązaniu z jego oceną prawną, tut. Organ nie jest obowiązany do analizy tych danych; wypowiada się co do zasady mającej zastosowanie w sprawie.
    
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    
    Nadmienia się, że w zakresie pytania nr 1 (dotyczącego podatku od towarów i usług) została wydana odrębna interpretacja.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.