Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.73.2020.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-27
Teza: w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2020 r. (data wpływu 5 lutego 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”.

W przedmiotowym wniosku, przedstawiono następujący stan faktyczny:

W związku z ogłoszonym konkursem w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, osi priorytetowej: XII Infrastruktura edukacyjna, działania 12.2. Infrastruktura kształcenia zawodowego, poddziałania 12.2.1 Infrastruktura kształcenia zawodowego – \`(...)\`, Miasto złożyło wniosek o dofinansowanie inwestycji pn. „….”.

Zadanie ma na celu podniesienie kompetencji uczniów Z. Centrum Kształcenia Ogólnego i Zawodowego poprzez korzystanie z infrastruktury kształcenia zawodowego dopasowanej do wymagań zawodów i potrzeb pracodawców lokalnego rynku pracy.

Okres realizacji projektu: 1 października 2020 r. – 31 grudnia 2021 r.

Zakres działań planowanych w ramach projektu przewiduje wykonanie robót budowlanych w salach do praktycznej nauki zawodu wraz zapewnieniem doposażenia w Z. Centrum Kształcenia Ogólnego i Zawodowego (tj. jednostki budżetowe, w skład której wchodzi Technikum nr X).

Wyposażenie pracowni obejmuje instalacje, sprzęt oraz urządzenia elektroniczne i poligraficzne do pracowni reklamy. Biorąc pod uwagę kreatywny wymiar kształcenia w zawodzie technik reklamy, w projekcie uwzględniono rozwiązania designerskie, sprzyjające kształceniu kompetencji technicznych, informatycznych, komunikacyjnych i społecznych.

Zakres prac obejmuje m.in:

*   szlifowanie lastriko z częścią klatki schodowej, wypełnienie ubytków, impregnacja, wymiana listwy cokołowej;
*   wymiana listwy dylatacyjnej;
*   demontaż kraty;
*   wykonanie gładzi na ścianach i na suficie (na siatce) oraz malowanie farbą ceramiczną;
*   szlifowanie, wypełnienie ubytków i impregnacja parapetów;
*   wymiana drzwi wejściowych - ppoż., ze szkła bezpiecznego;
*   montaż rolet zewnętrznych utrudniających włamanie z izolacją;
*   montaż rolet wewnętrznych;
*   dostosowanie poszycia ściany działowej do ppoż. i wymiana izolacji;
*   wymiana kratek wentylacyjnych;
*   wykonanie punktów świetlnych w 3 gablotach, oświetlenie sufitowe, instalacja elektryczna i informatyczna
*   wymiana posadzki na nową wykładzinę PCV;
*   demontaż listew ochronnych na ścianach;
*   zabudowa pionu wod-kan;
*   skucie płytek, przyłączenie wody, ułożenie nowej okładziny, wymiana umywalki i baterii;
*   usunięcie farby olejnej;
*   skucie tynku w miejscu zalania;
*   wykonanie okładziny dźwiękoszczelnej;
*   montaż kotary wygłuszającej.

Projektem objęte zostanie Z. Centrum Kształcenia Ogólnego i Zawodowego w Z., które jest jednostką budżetową Miasta rozliczającą się wspólnie z Miastem z tytułu podatku VAT.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 280), od dnia 1 stycznia 2017 r. jednostki budżetowe Miasta podlegają zcentralizowaniu rozliczeń z tytułu podatku VAT wraz z Miastem.

Miasto jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od 1 stycznia 2011 r., wcześniej (tzn. od 1 lipca 1995 r. do 31 grudnia 2010 r.) zarejestrowanym dla potrzeb podatku VAT był Urząd Miejski.

Miasto i Urząd Miejski są w zakresie podmiotowości prawno-podatkowej VAT tym samym podmiotem.

Miasto (a wcześniej Urząd Miejski) jest (był) podatnikiem VAT w zakresie realizowanych umów cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (m. in. w zakresie: opłat z tytułu wieczystego użytkowania gruntów gminy i Skarbu Państwa, ustanowionego po 30 kwietnia 2004r., usług dzierżawy i najmu, sprzedaży nieruchomości gminy i Skarbu Państwa, aportu nieruchomości, pozostałych środków trwałych itp.), niekorzystającym ze zwolnienia podmiotowego (z uwagi na wartość sprzedaży), także biorąc pod uwagę działalność jednostek podlegających wspólnemu rozliczeniu z tytułu podatku VAT.

Objęta projektem placówka oświatowa w podstawowym swoim zakresie realizuje działania niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, a przedmiot projektu nie będzie wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm. – zwana dalej „ustawa o VAT”), podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Beneficjent – Miasto ma prawo do odliczenia podatku VAT zawartego w zakupach towarów i usług na cele projektu pn. „…” dofinansowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 86 ust 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W przedmiotowym przypadku usługi nie są i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, dlatego że są związane albo z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, albo ze świadczonymi usługami oświatowymi, zwolnionymi z podatku VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy Miasto nie ma możliwości odliczenia podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza zrealizować projekt pn. „…”. Zadanie ma na celu podniesienie kompetencji uczniów Z. Centrum Kształcenia Ogólnego i Zawodowego przez korzystanie z infrastruktury kształcenia zawodowego dopasowanej do wymagań zawodów i potrzeb pracodawców lokalnego rynku pracy. Zakres działań planowanych w ramach projektu przewiduje wykonanie robót budowlanych w salach do praktycznej nauki zawodu wraz zapewnieniem doposażenia w Z. Centrum Kształcenia Ogólnego i Zawodowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu.

Jak wskazano na wstępie, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. Zasada ta wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Przedstawiony przez Gminę opis stanu faktycznego w kontekście powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż efekty realizacji projektu jak wskazał sam Wnioskodawca nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W konsekwencji, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w……., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.