Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-924/12-4/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-11-22
Teza: Zwolnienie podmiotowe od podatku od towarów i usług ze względu na wartość osiąganych obrotów – usługi rachunkowo-księgowe (stan prawny od 1 stycznia 2011 r.).
Słowa kluczowe: kwota; obrót; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi doradcze; usługi-usługi finansowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2012 r. (data wpływu 6 września 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 31 października 2012 r. (data wpływu 2 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 31 października 2012 r. (data wpływu 2 listopada 2012 r.) o podpis Wnioskodawczyni na formularzu ORD-IN.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni prowadzi biuro rachunkowe od dnia 1 stycznia 2011 r. Posiada uprawnienia do usługowego prowadzenia ksiąg i nie posiada uprawnień doradcy podatkowego. Zainteresowana jest także czynnym podatnikiem VAT od dnia 1 stycznia 2011 r. Świadczone przez nią usługi na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osób prawnych to kompleksowa obsługa księgowo-kadrowa oraz rozliczanie projektów finansowanych ze środków Europejskich Funduszu Społecznego. Kompleksowa obsługa księgowo-kadrowa obejmuje: prowadzenie podatkowej książki przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów, ksiąg rachunkowych, prowadzenie rejestrów podatku od towarów i usług i na ich podstawie sporządzanie deklaracji podatkowych VAT-7 i ich podpisywanie w imieniu klienta, obliczanie należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych lub prawnych, sporządzanie list płac, sporządzanie deklaracji do ZUS, naliczanie zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w firmach obsługiwanych przez biuro, prowadzenie dokumentacji kadrowej pracowników klientów, prowadzenie ewidencji środków trwałych. W ramach prowadzonej działalności do tej pory nie były świadczone żadne usługi o charakterze doradczym oraz nie były udzielane porady prawne, nie były sporządzane i podpisywane deklaracje podatkowe w ramach odrębnego zlecenia, a jedynie jako element kompleksowej usługi księgowej. W przyszłości Wnioskodawczyni nie planuje także wykonywać czynności o charakterze doradczym. W latach 2011 i 2012 nie zostanie przekroczona wartość 150 tys. przychodów ze sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od dnia 1 stycznia 2013 r. Wnioskodawczyni może prowadzić biuro rachunkowe świadczące kompleksową obsługę księgowo-kadrową i nie wykonując czynności o których mowa w art. 113 ust. 13, skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, o którym mowa art. 113 ust. 1 i ust. 13 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, od dnia 1 stycznia 2013 r. może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, ponieważ: wartość przychodu ze sprzedaży w latach 2011 i 2012 jest mniejsza niż 150 tys. zł; nie będą świadczone usługi doradcze oraz inne czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, w dniu 1 stycznia 2013 r. minie rok od końca roku, w którym (zrezygnowano ze zwolnienia z VAT-u – art. 113 ust. 11).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast według art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

Należy zauważyć, iż w oparciu o art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych uzyskał delegację ustawową do określenia, w drodze rozporządzenia, listy towarów i usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Przepis § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), określa listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia.

W załączniku tym, zatytułowanym „Lista towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy”, wymieniono pod pozycją 12 „Doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego” oraz pod pozycją 13 „Usługi prawnicze”.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawczyni dotyczącymi zastosowania zwolnienia podmiotowego należy rozstrzygnąć, czy świadczone usługi opisane we wniosku należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia podmiotowego, należy stwierdzić, iż termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych, doradztwo finansowe, a przez doradcę rozumie się tego, kto udziela porad, doradza. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi biuro rachunkowe od dnia 1 stycznia 2011 r. Posiada uprawnienia do usługowego prowadzenia ksiąg i nie posiada uprawnień doradcy podatkowego. Zainteresowana jest także czynnym podatnikiem VAT od dnia 1 stycznia 2011 r. Świadczone przez nią usługi na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osób prawnych to kompleksowa obsługa księgowo-kadrowa oraz rozliczanie projektów finansowanych ze środków Europejskich Funduszu Społecznego. Kompleksowa obsługa księgowo-kadrowa obejmuje: prowadzenie podatkowej książki przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów, ksiąg rachunkowych, prowadzenie rejestrów podatku od towarów i usług i na ich podstawie sporządzanie deklaracji podatkowych VAT-7 i ich podpisywanie w imieniu klienta, obliczanie należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych lub prawnych, sporządzanie list płac, sporządzanie deklaracji do ZUS, naliczanie zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w firmach obsługiwanych przez biuro, prowadzenie dokumentacji kadrowej pracowników klientów, prowadzenie ewidencji środków trwałych. W ramach prowadzonej działalności do tej pory nie były świadczone żadne usługi o charakterze doradczym oraz nie były udzielane porady prawne, nie były sporządzane i podpisywane deklaracje podatkowe w ramach odrębnego zlecenia, a jedynie jako element kompleksowej usługi księgowej. W przyszłości Wnioskodawczyni nie planuje także wykonywać czynności o charakterze doradczym. W latach 2011 i 2012 nie zostanie przekroczona wartość 150 tys. przychodów ze sprzedaży.

Mając na uwadze opis świadczonych usług oraz analizę pojęcia usług doradczych należy wskazać, że opisane przez Wnioskodawczynię usługi, które świadczy prowadząc działalność gospodarczą – nie będą stanowiły usług w zakresie doradztwa, które nie są objęte zwolnieniem podmiotowym. Ponadto, w dniu 1 stycznia 2013 r. od końca roku 2011, w którym Zainteresowana zrezygnowała z prawa do zwolnienia od podatku – upłynie rok.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni nie będzie świadczyła usługi o charakterze doradczym, a podpisanie deklaracji podatkowych stanowić będzie element kompleksowej usługi księgowej, wówczas zastosowania nie znajdzie art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stwierdzić należy, iż jeżeli wartość sprzedaży w 2012 r. nie przekroczy kwoty 150.000,00 zł, Wnioskodawczyni, prowadząc biuro rachunkowe świadczące kompleksową obsługę księgowo-kadrową i nie wykonując czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 – od dnia 1 stycznia 2013 r. może skorzystać z prawa do zwolnienia podmiotowego od podatku, określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, do czasu przekroczenia kwoty limitu wartości sprzedaży opodatkowanej, o którym mowa w tym przepisie – w wysokości 150.000,00 zł.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.