Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1149/10-2/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-02-17
Teza: Prawo do zwrotu podatku naliczonego w innym państwie członkowskim przysługującego spadkobiercy polskiego podatnika.
Słowa kluczowe: następstwo prawne; podatek-podatek od wartości dodanej; podatek-zwrot podatku; spadkobiercy
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 100; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 102; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 97; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 97a; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 98; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 89; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 19.11.2010r. (data wpływu 25.11.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku naliczonego w innym państwie członkowskim przysługującego spadkobiercy polskiego podatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.11.2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku naliczonego w innym państwie członkowskim przysługującego spadkobiercy polskiego podatnika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny /zdarzenie przyszłe:

Matka Wnioskodawcy prowadziła od 2002 roku do dnia 20.08.2009r. działalność gospodarczą jako osoba fizyczna - międzynarodowy transport drogowy. Z powodu śmierci została wyrejestrowana jako podatnik VAT z dniem 20.08.2009r. Wyrokiem Sądu Rejonowego Wnioskodawca przejął spadek po swojej matce w całości, także jej firmę. Ponieważ matka prowadziła działalność jako osoba fizyczna, Wnioskodawca również kontynuował działalność w tej formie, w związku z tym zarejestrował się jako podatnik VAT w dniu 27.08.2009r. Jednocześnie zmienił się NIP firmy na NIP Wnioskodawcy.

Podatnik, stosownie do art. 16 Dyrektywy Rady 2008/9/WE, wystąpił za pośrednictwem Urzędu Skarbowego z wnioskiem do administracji hiszpańskiej o zwrot podatku VAT naliczonego w innym państwie członkowskim, podając okres zwrotu nie krótszy niż 3 miesiące kalendarzowe, tj. od 01.07.2009r. do 30.09.2010r. Po wysłaniu wniosku Podatnik otrzymał telefoniczną informację z Urzędu Skarbowego, że Jego wniosek nie może być przekazany do administracji hiszpańskiej z uwagi na to, że Wnioskodawca nie był podatnikiem VAT od dnia 01.07.2009r. lecz od dnia 27.08.2009r. W związku z tym Podatnik zmienił wnioskowany okres zwrotu na: od 27.08.2009r. do 30.09.2009r. Administracja hiszpańska odrzuciła jednak ten wniosek ze względu na podany okres zwrotu krótszy niż 3 miesiące kalendarzowe.

Wnioskodawca złożył ponownie wniosek za okres dłuższy niż 3 miesiące kalendarzowe, tj. od 27.08.2009r. do 31.12.2009r. Jednak również ten wniosek został odrzucony ze względu na podany okres zwrotu. Urząd hiszpański interpretuje art. 16 Dyrektywy Rady 2008/9/WE w ten sposób, że rozpatruje wnioski tylko z okresem zwrotu za jeden pełny kwartał roku kalendarzowego lub za jeden pełny rok kalendarzowy. Ponieważ dla określenia okresu zwrotu Podatnik wpisał, jako początek tego okresu, datę Jego rejestracji jako podatnika VAT, to administracja hiszpańska pozostawiła wniosek bez rozpatrzenia uznając, że 27.08.2009r. nie jest datą rozpoczynającą rok kalendarzowy 2009.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z informacją uzyskaną z Urzędu Skarbowego, gdyby wpisał jako początek okresu zwrotu dzień 01.01.2009r. (tj. początek roku 2009), to polski urząd skarbowy nie mógłby przekazać takiego wniosku do administracji hiszpańskiej ze względu na art. 18 pkt 1a Dyrektywy Rady 2008/9/WE.

Wnioskodawca pozyskał informację z hiszpańskiego urzędu fiskalnego, że nie będzie problemu z odzyskaniem przez Niego hiszpańskiego podatku VAT związanego z działalnością prowadzoną przez matkę Wnioskodawcy, w związku z postanowieniem Sądu Rejonowego o nabyciu przez Wnioskodawcę spadku po matce w całości, na podstawie art. 16 oraz art. 18 pkt 1a Dyrektywy Rady 2008/9/WE.

W związku z powyższym Podatnik zamierza wystąpić za pośrednictwem Urzędu Skarbowego z wnioskiem VAT-REF do administracji hiszpańskiej o zwrot podatku VAT zapłaconego w całym roku 2009 za nabyte na terenie Hiszpanii paliwo oraz opłaty autostradowe. We wniosku tym poda jako okres zwrotu: od 01.01.2009r. do 31.12.2009r. Do wniosku Podatnik dołączy, jako potwierdzenie dla urzędu hiszpańskiego, że jest podatnikiem podatku VAT, następujące dokumenty:

1.  przetłumaczone na język hiszpański zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego stwierdzające, że Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT od dnia 27.08.2009r.,
2.  przetłumaczone na język hiszpański zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego stwierdzające, że matka Wnioskodawcy została wyrejestrowana jako podatnik VAT z dniem 20.08.2009r.,
3.  przetłumaczone na język hiszpański postanowienie Sądu Rejonowego o nabyciu przez Wnioskodawcę spadku po matce w całości.

Wnioskodawca wskazał, że według administracji hiszpańskiej termin składania wniosków za 2009 rok upływa z dniem 30.03.2011r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy stosując się do art. 16 Dyrektywy Rady 2008/9/WE oraz do postanowienia sądu o nabyciu w całości spadku po matce Podatnik może złożyć wniosek VAT-REF o zwrot podatku VAT naliczonego w innym państwie członkowskim obejmujący okres zwrotu od 01.01.2009r. do 31.12.2009r., dołączając do niego, w myśl art. 18 pkt 1a Dyrektywy Rady 2008/9/WE, jako informację dla zagranicznej administracji, zaświadczenia VAT wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczące Podatnika i Jego matki, a także dołączając postanowienie sądu o nabyciu przez Podatnika w całości spadku po matce?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Stosując się do art. 16 Dyrektywy Rady 2008/9/WE oraz do postanowienia sądu o nabyciu w całości spadku po matce, a także biorąc pod uwagę to, że urząd zagraniczny, stosownie do art. 16 Dyrektywy 2008/9/WE daje Podatnikowi prawo do odzyskania podatku VAT związanego z działalnością Jego matki, Wnioskodawca uważa, że może złożyć wniosek VAT-REF o zwrot podatku VAT naliczonego w innym państwie członkowskim obejmujący okres zwrotu od 01.01.2009r. do 31.12.2009r., dołączając do niego, w myśl art. 18 pkt 1a Dyrektywy Rady 2008/9/WE, jako informację dla zagranicznej administracji, zaświadczenia VAT wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczące Podatnika i Jego matki, a także dołączając postanowienie sądu o nabyciu przez Podatnika w całości spadku po matce. Zdaniem Wnioskodawcy, Urząd Skarbowy powinien Jego wniosek wraz z ww. załącznikami przekazać do administracji hiszpańskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie przepisu art. 86 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie zaś z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jedną z naczelnych zasad systemu podatku od towarów i usług (podatku od wartości dodanej) jest jego neutralność, która wyraża się dla podatnika tym, że poprzez realizację prawa do odliczenia podatku naliczonego podatnik nie ponosi faktycznie ciężaru tego podatku. Podatek od towarów i usług nie powinien zatem obciążać podatników uczestniczących w obrocie towarami i usługami, którzy nie są ich ostatecznymi odbiorcami, gdyż całym ciężarem powinien zostać obciążony ostateczny nabywca, czyli konsument.

Od dnia 1 stycznia 2010r. obowiązują przepisy Dyrektywy 2008/9/WE z dnia 12 lutego 2008r. określającej szczegółowe zasady zwrotu podatku od wartości dodanej, przewidzianego w Dyrektywie 2006/112/WE, podatnikom niemającym siedziby w państwie członkowskim zwrotu, lecz mającym siedzibę w innym państwie członkowskim (Dz.Urz. UE z dnia 20 lutego 2008r. L44/23 ze zm.). Dotyczą one również polskich podatników podatku od towarów i usług, którzy zamierzają ubiegać się o zwrot podatku od wartości dodanej (VAT) zapłaconego przy nabyciu towarów i usług w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Podatnicy VAT mogą ubiegać się o zwrot VAT zapłaconego w cenie nabywanych towarów lub usług w innym państwie członkowskim (w państwie członkowskim zwrotu), składając wniosek w formie elektronicznej w państwie członkowskim siedziby, za pośrednictwem portalu elektronicznego, utworzonego przez to państwo członkowskie. Zasady te dotyczą wniosków składanych po 31 grudnia 2009r.

Odpowiednie przepisy umożliwiające podatnikom podatku od towarów i usług zastosowanie się do powyższych regulacji (złożenie wniosku o zwrot podatku zgodnie z nowymi zasadami), zostały zawarte w ustawie z dnia 23 października 2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 195, poz. 1504), która w art. 1 pkt 10 wprowadza zmiany w art. 89 ustawy, oraz w wydanym na jej podstawie rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wniosków o zwrot podatku od wartości dodanej naliczonego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. Nr 224, poz. 1800 ze zm.).

W myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2010r. przepisu art. 89 ust. 1h ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik, o którym mowa w art. 15, ubiegający się o zwrot podatku od wartości dodanej w odniesieniu do nabytych przez niego towarów i usług lub w odniesieniu do zaimportowanych przez niego towarów wykorzystywanych do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium kraju, składa wniosek za pomocą środków komunikacji elektronicznej o dokonanie takiego zwrotu za pośrednictwem właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego do właściwego państwa członkowskiego.

Zgodnie z ust. 1i powołanego artykułu, wniosek o dokonanie zwrotu, o którym mowa w ust. 1h, nie jest przekazywany do właściwego państwa członkowskiego w przypadku, gdy w okresie, do którego odnosi się wniosek, podatnik:

1.  nie był podatnikiem, o którym mowa w art. 15;
2.  dokonywał wyłącznie dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku innych niż transakcje, do których stosuje się art. 86 ust. 9;
3.  był zwolniony od podatku na podstawie art. 113.

Stosownie do ust. 1j tego artykułu, naczelnik urzędu skarbowego wydaje postanowienie, na które służy zażalenie, o nieprzekazaniu do właściwego państwa członkowskiego wniosku o dokonanie zwrotu, o którym mowa w ust. 1h. Podatnik jest powiadamiany o wydaniu postanowienia również za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Zgodnie z przepisem art. 89 ust. 1k ustawy, w przypadku, gdy towary lub usługi, od których podatnik, o którym mowa w art. 15, ubiega się o zwrot podatku od wartości dodanej, były wykorzystywane tylko częściowo do wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na terytorium kraju, podatnik ubiegający się o zwrot podatku jest obowiązany przy określaniu wnioskowanej kwoty zwrotu podatku uwzględnić proporcję obliczoną zgodnie z art. 90 i 91. Proporcję tę wskazuje się w składanym wniosku.

Na podstawie § 2 powołanego wcześniej rozporządzenia:

1.  wniosek należy złożyć nie później niż do dnia 30 września roku następującego po roku podatkowym, którego wniosek dotyczy;
2.  informacje, jakie powinien zawierać wniosek o zwrot podatku od wartości dodanej oraz sposób opisu niektórych informacji, określa załącznik do rozporządzenia;
3.  wniosek uznaje się za złożony, jeżeli podatnik przedstawi wszystkie informacje wskazane w ust. 2;
4.  jeżeli informacje, o których mowa w ust. 2, zawarte w złożonym wniosku będą zawierały pomyłki, podatnik może dokonać korekty wniosku.

Jednocześnie w § 2a tego rozporządzenia postanowiono, że w przypadku, gdy wniosek, o którym mowa w § 2 ust. 1, dotyczy roku podatkowego 2009, wniosek ten może zostać złożony nie później niż do dnia 31 marca 2011r.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca, jako jedyny spadkobierca swojej zmarłej matki (na podstawie wyroku sądu), kontynuuje działalność gospodarczą w zakresie międzynarodowego transportu drogowego prowadzoną wcześniej przez matkę, jako osobę fizyczną, w okresie od 2002 roku do dnia 20.08.2009r. (z tym dniem matka została wyrejestrowana jako podatnik VAT z powodu śmierci). W tym celu Wnioskodawca zarejestrował się jako podatnik VAT w dniu 27.08.2009r., jednocześnie zmienił się NIP firmy na NIP Wnioskodawcy. Podatnik, powołując się na zapisy Dyrektywy 2008/9/WE, zamierza wystąpić za pośrednictwem właściwego urzędu skarbowego z wnioskiem do administracji hiszpańskiej o zwrot podatku VAT naliczonego w roku 2009 w związku z nabyciem na terenie Hiszpanii towarów i usług (paliwo oraz opłaty autostradowe). We wniosku tym Podatnik poda okres zwrotu: od 01.01.2009r. do 31.12.2009r. i dołączy, jako potwierdzenie dla urzędu hiszpańskiego, że jest podatnikiem podatku VAT w Polsce, następujące dokumenty (przetłumaczone na język hiszpański): 1) zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego stwierdzające, że Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT od dnia 27.08.2009r.; 2) zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego stwierdzające, że matka Wnioskodawcy została wyrejestrowana jako podatnik VAT z dniem 20.08.2009r.; 3) postanowienie Sądu Rejonowego o nabyciu przez Wnioskodawcę spadku po matce w całości.

Należy zauważyć, że w przypadku podatnika prowadzącego jednoosobowo działalność gospodarczą, śmierć powoduje ustanie bytu prawnego tego podmiotu, co jest równoznaczne z zakończeniem wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W myśl art. 96 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług zgłoszenia o zaprzestaniu działalności w wyniku śmierci podatnika dokonuje jego następca prawny.

Na podstawie art. 97 § 1 i art. 98 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), spadkobiercy podatnika przyjmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy a do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe. W przypadku, gdy następca prawny podatnika chce kontynuować prowadzoną przez niego działalność, jest obowiązany do dokonania rejestracji jako odrębny podmiot gospodarczy. Zgodnie bowiem z art. 97 § 2 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli na podstawie przepisów prawa podatkowego spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.

Zatem w przypadku, gdy spadkobierca zmarłego podatnika zamierza kontynuować prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, przejmuje obowiązki i uprawnienia, jakie spoczywały na tymże podatniku. W sytuacji, gdy działalność zmarłego podatnika jest kontynuowana, faktycznie nie dochodzi do zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z następcą prawnym (jedynym spadkobiercą) zmarłego podatnika, kontynuującym jego działalność w tej samej formie. W związku z tą działalnością poniesione zostały koszty na terytorium innego państwa członkowskiego Wspólnoty, obejmujące także podatek od wartości dodanej. W związku z tym Podatnik, opierając się na przepisach prawa wspólnotowego, zamierza wystąpić z wnioskiem o zwrot kosztów podatku od wartości dodanej naliczonego w innym państwie członkowskim, poniesionych w roku 2009, tj. w okresie obejmującym działalność prowadzoną przez spadkodawcę Wnioskodawcy (od stycznia do sierpnia 2009r.) oraz działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę jako następcę prawnego spadkodawcy (od sierpnia do grudnia 2009r.)

Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, iż z uwagi na nabycie towarów i usług opodatkowanych w Hiszpanii, Podatnik ma prawo wystąpić z wnioskiem o zwrot podatku od wartości dodanej naliczonego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Wspólnoty Europejskiej, na podstawie powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009r. Przedmiotowy wniosek, który należy złożyć za pośrednictwem właściwego urzędu skarbowego nie później niż do dnia 31 marca 2011r., powinien zawierać wszystkie informacje wymagane na podstawie ww. rozporządzenia a określone w załączniku do tego rozporządzenia.

Wprawdzie ustawodawca nie wymienia w powołanym rozporządzeniu dokumentów wymaganych jako załączniki do wniosku, jednak, zdaniem tut. Organu, Wnioskodawca może dodatkowo załączyć opisane w stanie faktycznym dokumenty jako uzupełnienie i potwierdzenie przedstawionych w składanym wniosku informacji, dotyczących w szczególności statusu wnioskującego jako podatnika uprawnionego do ubiegania się o zwrot podatku.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji (w przypadku zdarzenia przyszłego).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.