Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-1068/12-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-02-19
Teza: Jeżeli całoroczny budynek „letniskowy” będzie służył zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni, tj. będzie spełniał funkcję mieszkalną (lokum, w którym koncentruje się życie rodzinne), to – po spełnieniu wszystkich warunków określonych w ustawie – przysługuje Wnioskodawczyni prawo do ubiegania się o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z realizowaną inwestycją.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; dom-dom letniskowy; potrzeby-potrzeby mieszkaniowe; wydatek; zwrot-zwrot wydatków
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 10.12.2012 r. (data wpływu 12.12.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie zwrotu niektórych wydatków związanych z nadbudową i rozbudową domu letniskowego, który będzie służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych rodziny - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.12.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie zwrotu niektórych wydatków związanych z nadbudową i rozbudową domu letniskowego, który będzie służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych rodziny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni wspólnie z mężem jest właścicielką działki przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego do zabudowy letniskowej o powierzchni 1178 m kw, na której stał stary, drewniany domek letniskowy z podpiwniczeniem. Działka została kupiona z zamiarem wybudowania domu i zamieszkania w nim na stałe. W roku 2011 Wnioskodawczyni przystąpiła do modernizacji domu, dostosowując projekt budowlany do kształtu już istniejących fundamentów. W grudniu 2011 roku otrzymała decyzję o pozwoleniu na nadbudowę i rozbudowę domu letniskowego oraz budowę szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe wraz z zagospodarowaniem terenu, o powierzchni użytkowej 224 m. kw. Budowę rozpoczęła w kwietniu 2012 roku. Budowany dom jest całkowicie przystosowany do przebywania w nim przez cały rok. Budynek ten stanowi samodzielnie konstrukcyjną całość jest trwale związany z gruntem, murowany i będzie odpowiednio ocieplony, posiada fundamenty i dach. Są w nim wydzielone pomieszczenia mieszkalne pokoje, salon, kuchnia, 2 łazienki, korytarz, kotłownia. W domu zainstalowano już ogrzewanie podłogowe, w roku 2013 planowany jest zakup i montaż pieca na paliwo stałe oraz montaż kominka z płaszczem wodnym. Te elementy w połączeniu z już zamontowanymi pięciokomorowymi oknami o korzystnym współczynniku przenikalności cieplnej zapewnią w pełni ogrzanie domu zimą. Budowany dom jest obecnie na etapie stanu surowego zamkniętego, dodatkowo położono tynki wewnętrzne oraz wszystkie instalacje łącznie z ogrzewaniem podłogowym, zamontowano również szambo.

Zakwalifikowanie budynku jako letniskowego, wynika jedynie z funkcji terenu zapisanej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i decyzji pozwolenia na budowę, a nie ze sposobu w jaki budynek ten będzie użytkowany, będzie on zaspokajał podstawowe potrzeby mieszkaniowe całorocznie Wnioskodawczyni, jej męża oraz niepełnoletniej córki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przysługuje Wnioskodawczyni prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z inwestycją dotyczącą budowy domu rekreacji indywidualnej, który w rzeczywistości będzie domem całorocznym i będzie zaspokajał podstawowe potrzeby mieszkaniowe rodziny?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r., budynek rekreacji indywidualnej jest budynkiem przeznaczonym do okresowego wypoczynku rodzinnego i nie musi być wyposażony we wszystkie instalacje i przyłącza, sieci wodociągowe, kanalizacyjne, elektroenergetyczne i ciepłownicze. Tymczasem budowany przez Wnioskodawczynię budynek powstaje w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkaniowych rodziny i będzie pełnił funkcję stałego zamieszkania, został więc wyposażony we wszystkie instalacje, przyłącza oraz jest trwale związanym z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach, stanowi konstrukcyjnie samodzielną całość, ma wydzielone pomieszczenia mieszkalne spełniając tym samym warunki budynku mieszkalnego. Zdaniem Wnioskodawczyni spełnia więc warunki zapisu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 roku o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, gdzie budynkiem mieszkalnym jest budynek lub jego część, służąca zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków. Wybudowany dom zawiera instalację ciepłowniczą, sanitarną, hydrauliczną wodę, prąd, zbiornik ścieków, budowany jest w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkaniowych, czyli będzie to lokum w którym będzie koncentrowało się życie rodzinne i Wnioskodawczyni zamierza wraz z rodziną mieszkać w nim stale, przez cały rok (nie rekreacyjnie czy w celu lokaty kapitału).

W związku z tym Wnioskodawczyni uważa, że w rozumieniu przepisów przedmiotowej ustawy jest to budynek mieszkalny i ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów na budowę domu, który będzie zaspokajał podstawowe potrzeby mieszkaniowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.), która weszła w życie z dniem 01 stycznia 2006 r.

W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy, osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

W myśl art. 2 pkt 1 ww. ustawy, przez budynek mieszkalny rozumie się budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nim urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków.

Stosownie do przepisów art. 3 ust. 2 ww. ustawy, osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 1 maja 2004 r.

Zwrot, o którym mowa powyżej, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. były opodatkowane podatkiem VAT, tj. stawką podstawową 22% a od dnia 01.01.2011 r. materiały te są opodatkowane stawką podatku VAT 23%.

Z treści art. 3 ust. 4 tej ustawy wynika, iż dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej. Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Stosownie do art. 4 ust. 2 ww. ustawy, prawo do zwrotu przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3;
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Decydujące znaczenie dla kwalifikacji danego obiektu budowlanego jako budynku mieszkalnego jest przeznaczenie budynku. Nie jest istotna klasyfikacja statystyczna danego obiektu budowlanego. Charakteru budynku nie determinuje także treść miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, czy też treść decyzji o warunkach zabudowy lub o pozwoleniu na budowę. Istotne znaczenie ma tylko to, czy dany obiekt został wzniesiony w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych i czy potrzeby takie może zaspokajać.

Potrzeby mieszkaniowe są zaspokajane przez wybudowanie budynku, w którym Wnioskodawczyni będzie mieszkała.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni wspólnie z mężem jest właścicielką działki przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego do zabudowy letniskowej. W grudniu 2011 roku otrzymała decyzję o pozwoleniu na nadbudowę i rozbudowę domu letniskowego oraz budowę szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe wraz z zagospodarowaniem terenu, o powierzchni użytkowej 224 m. kw. Budowę rozpoczęła w kwietniu 2012 roku. Budowany dom jest całkowicie przystosowany do przebywania w nim przez cały rok. Zakwalifikowanie budynku jako letniskowego, wynika jedynie z funkcji terenu zapisanej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i decyzji pozwolenia na budowę, a nie ze sposobu w jaki budynek ten będzie użytkowany, będzie on zaspokajał podstawowe potrzeby mieszkaniowe całorocznie Wnioskodawczyni, jej męża oraz niepełnoletniej córki.

A zatem, jeżeli całoroczny budynek „letniskowy” będzie służył zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni, tj. będzie spełniał funkcję mieszkalną (lokum, w którym koncentruje się życie rodzinne), to – po spełnieniu wszystkich warunków określonych w ustawie – przysługuje Wnioskodawczyni prawo do ubiegania się o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z realizowaną inwestycją.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.