Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.874.2024.3.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-17
Teza: Ustalenie, czy Spółka jest obowiązana do pobrania zaliczki na
podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych kwot
odsetek członkowi zarządu z powołania, nierezydentowi, w
wysokości 20% oraz czy Spółka wypłacone kwoty odsetek
może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z prowadzonej
działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: Irlandia
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala
podatkowa.-Dochody z zagranicy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 2
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – na wezwanie – pismem z 12 grudnia
    2024 r. (wpływ 19 grudnia 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka świadczy usługi wynajmu powierzchni posiadanych budynków na cele działalności
    gospodarczej, prowadzonej przez inne podmioty. Funkcję członka zarządu Spółki sprawuje
    udziałowiec, obywatel Irlandii, nierezydent, powołany do pełnionej funkcji na podstawie
    uchwały. Za wykonywaną funkcję członkowi zarządu zostało przyznane wynagrodzenie na
    podstawie podjętych uchwał wspólników w poszczególnych latach. Wynagrodzenie to nie
    zostało wypłacone niezwłocznie, ale po kilku latach kiedy sytuacja oraz płynność
    finansowa Spółki na to pozwoliła. Po wypłacie wynagrodzenia trudna sytuacja finansowa
    Spółki, brak możliwości uzyskania kredytu z banku oraz konieczność przeprowadzenia
    generalnych remontów posiadanych budynków zmusiły członka zarządu do udzielenia
    pożyczek Spółce. Od tych pozycji, tj. od wynagrodzenia wypłaconego z dużym
    opóźnieniem, od pożyczek udzielonych Spółce naliczone zostały członkowi zarządu
    odsetki. Do tak naliczonych kwot odsetek za każdy rok zostały doliczone tzw. odsetki od
    odsetek jako dodatkowy dochód członka zarządu z inwestycji w nieruchomości Spółki, tzn.
    od niewypłaconych kwot wcześniej naliczonych odsetek, pozostawionych do dyspozycji
    Spółki na czas modernizacji budynku oraz istniejących tam lokali. Odsetki od wynagrodzeń
    naliczone zostały za każdy rok od skumulowanego salda niewypłaconego wynagrodzenia
    na dzień 31 grudnia każdego roku przy zastosowaniu stopy procentowej uzgodnionej z
    udziałowcami. Podobnie kalkulowana była część odsetek od udzielonych pożyczek, na
    dzień 31 grudnia każdego roku lub do dnia spłaty pożyczki przez Spółkę. Dodatkowe
    odsetki od odsetek liczone są od istniejącego salda zadłużenia z tytułu naliczonych i nie
    wypłaconych odsetek członka zarządu na ostatni dzień 31 grudnia każdego roku, przy
    zastosowaniu oprocentowania również uzgodnionego uchwałą udziałowców.
    Podsumowując, w chwili obecnej Spółka posiada zobowiązania wobec członka zarządu z

    tytułu naliczonych odsetek, na które składają się odsetki od udostępnionego kapitału w
    postaci niewypłaconych lub wypłaconych z kilkuletnim opóźnieniem wynagrodzeń, odsetki
    od udzielonych pożyczek oraz odsetki od naliczonych oraz niewypłaconych wcześniej
    wspomnianych odsetek tzw. odsetki premium.
    W związku z tym, że Spółka przygotowuje się do spłaty wspomnianych odsetek powstały
    wątpliwości dotyczące wysokości zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od
    planowanych wypłat, które musi odprowadzić jako płatnik. Spółka rozważa również
    możliwości zaliczenia wypłaconych kwot odsetek do kosztów uzyskani przychodu z
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Uzupełnienie opisu sprawy
    Członek zarządu, który jest uprawniony do wypłaty przez Spółkę należnych mu odsetek
    jest obywatelem Irlandii (...).
    Członek Zarządu przedłożył Spółce ważny certyfikat rezydencji potwierdzający jego
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Irlandii.
    Członek zarządu jest osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej.
    Umowy pożyczki, jakie Członek Zarządu zawarł ze Spółką były przeznaczone na
    podstawowy cel działalności Spółki, czyli remonty posiadanych nieruchomości, na co nie
    mogła Spółka zdobyć finansowania od banków na rynku. Środki pieniężne otrzymane od
    Członka Zarządu pochodziły z wypłaconych mu wynagrodzeń za pełnioną funkcję w Spółce
    i przeznaczone zostały tylko na podstawową działalność Spółki, czyli na opłacenie
    zakupionych materiałów remontowych oraz usług prac budowlanych niezbędnych do
    zmodernizowania nieruchomości.
    Odsetki opisane we wniosku zostały naliczone w inny sposób niż wynika to z ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Odsetki naliczone były od podstawy salda
    niewypłaconych wynagrodzeń za poszczególne lata oraz od salda udzielonych pożyczek
    według tej samej stopy, raz na koniec roku kalendarzowego. Wysokość tej stopy
    kształtowała się na różnym poziomie, w niektórych okresach była wyższa, w pewnych była
    niższa niż stopa odsetek ustawowych. Dodatkowo naliczone zostały od tych pozycji
    odsetek, odsetki premium, w wysokości stopy uzgodnionej z udziałowcami odpowiednimi
    uchwałami. Stopy procentowe dla odsetek premium są na znacznie mniejszym poziomie
    niż stopy dla niewypłaconych wynagrodzeń oraz pożyczek. Odsetki dla Członka Zarządu
    były wykazywane w księgach rachunkowych Spółki w jednej kwocie za dany rok, jako
    pozostałe zobowiązania do wypłaty w dogodnym finansowo dla Spółki okresie. Odsetki tak
    naliczane mają charakter tzw. investment income – dochodu z inwestycji, czyli
    dodatkowego dochodu Członka Zarządu za pozostawiony do dyspozycji Spółki kapitał w
    postaci nie wypłaconych wynagrodzeń zaraz po podjęciu uchwał, udzielonych Spółce
    pożyczek oraz niewypłacaniu niezwłocznym odsetek za lata poprzednie. Niewypłacone
    Członkowi Zarządu kwoty z wcześniej wymienionych tytułów pozostały do dyspozycji
    Spółki na prowadzenie bieżącej i inwestycyjnej działalności Spółki. Wspominając o
    inwestycyjnej działalności mają Państwo na myśli renowacje posiadanych budynków oraz
    lokali, które wykorzystywane są do prowadzenia podstawowej działalności Spółki tj.
    wynajmu powierzchni biurowych.
    Przedmiotem zapytania są wszystkie wyżej wymienione odsetki, jako że były naliczane i
    uzgadniane z udziałowcami za dany rok w jednej kwocie i tak też będą wypłacane.
    Pytania
    1) Czy Spółka jest obowiązana do pobrania zaliczki na podatek dochodowy osób fizycznych
    od wypłaconych kwot odsetek członkowi zarządu z powołania, nierezydentowi, w
    wysokości 20%?
    2) Czy Spółka wypłacone kwoty odsetek może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z
      prowadzonej działalności gospodarczej?

    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych (pytanie Nr 1). W zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych (pytanie Nr 2) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Spółki, kwoty odsetek, które zostały naliczone mają w dużej części charakter
    karny z tytułu niewypłaconych lub wypłaconych z dużym opóźnieniem zobowiązań wobec
    członka zarządu. Są kalkulowane w inny sposób niż kwoty odsetek ustawowych, w
    większej wysokości. Nie można więc zastosować stawki preferencyjnej 10% odsetek brutto
    zgodnie z art. 11 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Madrycie dnia 13
    listopada 1995 r. Stawka podatku od wypłaconej kwoty odsetek brutto powinna wynosić
    20% zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2383 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Źródła przychodów
    Jak wynika z art. 3 ust. 2b ww. ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;

      5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Art. 3 ust. 2d ustawy stanowi, że:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się przychody
      wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których
      mowa w ust. 2b pkt 1-6.
    Przepisy te wskazują, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób
    fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów
    uzyskiwanych ze źródła przychodów położonego na jej terytorium. Jest to tzw. zasada
    ograniczonego obowiązku podatkowego. Warunkiem posiadania w Polsce statusu
    podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca
    zamieszkania lub zakładu.
    Na podkreślenie zasługuje fakt, że przepis art. 3 ust. 2b ww. ustawy wymienia tylko
    przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce, w tym
    przychody z działalności wykonywanej osobiście. Użyty w tym przepisie zwrot „w
    szczególności” wskazuje, że ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów,
    które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano
    opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje
    się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo
    opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym
    państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody
    pochodzące od polskiego podmiotu, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie
    zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.
    Podatek u źródła
    Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje
    art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:
      1. z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6–9 oraz z odsetek innych niż wymienione
        w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów
        wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
        sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub
        procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
        przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu,
        oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
        przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
      2. z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej,
        wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a
        organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych
        prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub
        sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
      3. z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu
        w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi
        handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych – pobiera się w
        formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
      4. uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
        przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
        lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego
        wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
      5. z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
        reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
        pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
        podobnym charakterze – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20%
        przychodu.
    Jednocześnie w myśl art. 29 ust. 2 wskazanej ustawy:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie
      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Według art. 29 ust. 3 ww. ustawy:
      Przepisów ust. 1 nie stosuje się, jeżeli przychody, o których mowa w ust. 1, są
      uzyskane przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, prowadzącego
      pozarolniczą działalność gospodarczą poprzez położony na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, pod warunkiem że podatnik posiada
      zaświadczenie o istnieniu zagranicznego zakładu, wydane przez właściwy organ
      podatkowy państwa, w którym ma on miejsce zamieszkania, albo przez właściwy
      organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.
    Zgodnie z art. 29 ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli podatnicy, którzy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania:

      1) mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita
        Polska państwie członkowskim unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
        do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej i
      2) udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów
        podatkowych
      - uzyskane przychody, o których mowa w ust. 1, podlegające opodatkowaniu na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą, na wniosek wyrażony w zeznaniu
        podatkowym składanym za dany rok podatkowy, opodatkować na zasadach
        określonych w art. 27 ust. 1. W tym przypadku pobrany od tych przychodów
        zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w ust. 1, traktuje się na
        równi z pobraną przez płatnika zaliczką na podatek dochodowy.
    Zgodnie zaś z art. 29 ust. 5 ww. ustawy:
      Przepis ust. 4 stosuje się, jeżeli istnieje podstawa prawna wynikająca z umowy o
      unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów
      międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez
      organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, w
      którym osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Ze zdarzenia przyszłego wynika, funkcję członka zarządu Spółki sprawuje udziałowiec,
    obywatel Irlandii, nierezydent powołany do pełnionej funkcji na podstawie uchwały.
    Członek zarządu przedłożył Spółce ważny certyfikat rezydencji potwierdzający jego miejsce
    zamieszkania w Irlandii. Członek zarządu jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności
    gospodarczej. Za wykonaną funkcję członkowi zarządu zostało przyznane wynagrodzenie
    na podstawie podjętych uchwał wspólników w poszczególnych latach. Wynagrodzenia to
    nie zostało wypłacone. Ponadto, trudna sytuacja Spółki zmusiła członka zarządu do
    udzielenia pożyczek Spółce. Od opóźnienia w wypłacie wynagrodzenia oraz od udzielonej
    pożyczki zostały naliczone członkowi zarządu odsetki a także odsetki od naliczonych i
    niewypłaconych odsetek, tzw. odsetki premium.
    Sposób opodatkowania odsetek reguluje art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych stanowiąc, że:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy
      udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej;
    W świetle art. 30a ust. 2 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 1-5 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie
      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Z porównania art. 29 i art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika,
    że art. 30a ust. 1 pkt 1 jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 29 w zakresie
    opodatkowania odsetek, ponieważ, o ile w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posłużył się ogólnym pojęciem „odsetki”, o
    tyle w art. 30a ww. ustawy przewidział szczególny sposób opodatkowania niektórych
    rodzajów tychże odsetek m.in. odsetek od pożyczek.
    Z treści ww. przepisów wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium
    Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest
    podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany
    jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta.

    Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego spoczywa na płatniku
    zgodnie z dyspozycją art. 41 ust. 1 i 4 ww. ustawy.
    Na mocy art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 cyt. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 9 ww. Ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, płatnik pobiera zryczałtowany podatek
      dochodowy na zasadach określonych w art. 29 bez względu na to, czy podatnik ma
      miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3
      ust. 1a, jeżeli uzyska od tego podatnika certyfikat rezydencji.
    Certyfikat rezydencji, zgodnie z art. 5 pkt 21 tej ustawy – oznacza zaświadczenie o miejscu
    zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ
    administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Certyfikat rezydencji stanowi środek dowodowy posiadania rezydencji podatkowej w
    określonym kraju, czego stwierdzenie umożliwia płatnikowi zastosowanie postanowień
    umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Istotne jest zatem, aby certyfikat,
    wystawiony przez władze podatkowe drugiego państwa, potwierdzał uprawnienie
    dotyczące obniżenia lub niepobrania podatku z tytułu wypłat należności dokonywanych
    przez płatnika. Oznacza to, że realizacja uprawnień przewidzianych odpowiednią umową o
    unikaniu podwójnego opodatkowania może nastąpić jedynie pod warunkiem
    udokumentowania miejsca zamieszkania certyfikatem rezydencji obejmującym dzień
    dokonania wypłaty.
    Zatem, w myśl wcześniej powołanego art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, podatek dochodowy od uzyskanych przychodów z odsetek od
    pożyczek pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 19% uzyskanego przychodu.
    W świetle art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnik (tj. np.
    spółka posiadająca siedzibę w Polsce) ma obowiązek pobierać zryczałtowany podatek
    dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) z tytułu odsetek od pożyczek (z
    wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej).
    Zastosowanie przepisów właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest
    możliwe pod warunkiem uzyskania przez płatnika certyfikatu rezydencji podatnika,
    potwierdzającego miejsce jego zamieszkania.
    Opodatkowanie odsetek w myśl polsko – irlandzkiej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania
    Kwestia opodatkowania odsetek wypłacanych przez polskie podmioty na rzecz
    nierezydentów została uregulowana w art. 11 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej

    Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w
    Madrycie dnia 13 listopada 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. nr 29 poz. 129, dalej: „UPO”)
    zmienionej Obwieszczeniem Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 30 sierpnia 2019 r. o
    sprostowaniu błędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1733) oraz zmodyfikowanej przez Konwencję
    wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu
    zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez
    Polskę oraz przez Irlandię dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 252; „Konwencja
    MLI”).
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 UPO:
      Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i wypłacane są osobie mającej
      miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Stosownie do art. 11 ust. 2 UPO:
      Jednakże odsetki, o których mowa w ustępie 1 tego artykułu, mogą być także
      opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z
      ustawodawstwem tego Państwa, lecz jeżeli odbiorca jest właścicielem odsetek,
      podatek w ten sposób wymierzony nie może przekroczyć 10 procent kwoty brutto
      tych odsetek. Właściwe władze Umawiających się Państw ustalają w drodze
      wzajemnego porozumienia sposób stosowania tego ograniczenia.
    Przy czym, jak stanowi art. 11 ust. 3 UPO:
      Bez względu na postanowienia ustępu 2, wszelkie odsetki, o których mowa w ustępie
      1, podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w którym odbiorca
      ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli odbiorca jest właścicielem odsetek i
      jeżeli odsetki są wypłacane:
      a) w związku ze sprzedażą na kredyt wszelkiego wyposażenia przemysłowego,
        handlowego lub naukowego;
      b) w związku ze sprzedażą na kredyt towarów przez jedno przedsiębiorstwo
        drugiemu przedsiębiorstwu lub
      c) z tytułu wszelkiego rodzaju pożyczki przyznanej przez bank.
    Na podstawie art. 11 ust. 4 UPO:
      Użyte w tym artykule określenie „odsetki” oznacza dochody z wszelkiego rodzaju
      roszczeń wynikających z długów, zarówno zabezpieczonych, jak i nie
      zabezpieczonych hipoteką lub prawem uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w
      szczególności dochody z pożyczek publicznych oraz dochody z obligacji lub skryptów
      dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami mającymi związek z takimi pożyczkami,
      obligacjami lub skryptami dłużnymi, jak również każdy inny dochód, który zgodnie z
      prawem tego Państwa, w którym ten dochód powstaje, jest traktowany jako dochód
      z tytułu pożyczonych pieniędzy, lecz nie obejmuje dochodu, który na mocy artykułu
      10 jest traktowany jako dywidenda. Opłat karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie
      uważa się za odsetki w rozumieniu tego artykułu.
    Według Komentarza OECD do art. 11 – Opodatkowanie odsetek:
      „Uważa się powszechnie, że określenie „odsetki” oznacza wynagrodzenie z tytułu
      pożyczonych pieniędzy i że wynagrodzenie to wchodzi w zakres „dochodu z majątku
      ruchomego” (...).”
    Z kolei komentarz pod red. B. Brzezińskiego do art. 11 ust. 3 MK OECD wskazuje:
      Termin odsetki jest rozumiany szeroko i oznacza „dochody z wierzytelności
      wszelkiego rodzaju” z tytułu udostępnienia dłużnikowi na czas oznaczony lub
      nieoznaczony kapitału w formie pieniężnej, które są zaliczane do kategorii dochodów

      z majątku ruchomego (...). Należy przy tym odróżnić wypłatę odsetek od spłaty
      samego zobowiązania głównego, tj. wierzytelności, z tytułu której są one wypłacane.
      Są to dwa odrębne rodzaje wierzytelności. Termin odsetki w szczególności oznacza
      dochód z: wierzytelności pieniężnych, zabezpieczeń wierzytelności w formie
      pieniężnej, rządowych papierów wartościowych, obligacji i innych papierów
      wartościowych. (...)
      Z zakresu znaczeniowego terminu odsetki wyłączone zostały – zgodnie ze zdaniem
      drugim ust. 3 art. 11 MK OECD – kary umowne i odsetki za zwłokę z tytułu
      nieterminowej realizacji zobowiązań. Płatności tego typu nie mogą być uważane za
      odsetki z tego względu, że nie są zapłatą za korzystanie (czasowe) z cudzego
      kapitału, ale formą rekompensaty za poniesione szkody (odszkodowanie) (MK OECD
      – Komentarz do art. 11 pkt 22). W związku z tym płatności tego rodzaju należy uznać
      za inne dochody, o których mowa w art. 21 MK OECD (Klaus Vogel on Double
      Taxation Conventions..., s. 733; zob. komentarz do art. 21.(...)
      Zawarta w ust. 3 art. 11 MK OECD definicja odsetek tworzy zamknięty katalog
      dochodów. (...).
    W pojęciu „odsetek” określonym w art. 11 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
    mieszczą się jedynie odsetki od udzielonych pożyczek.
    Zatem Spółka jako płatnik będzie obowiązana do pobrania i odprowadzenia podatku
    dochodowego w wysokości 10 procent kwoty brutto tych odsetek.
    Natomiast w pojęciu „odsetek” określonym w art. 11 tej umowy, jak i w pojęciu „odsetek”
    użytym w art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czy
    wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy „odsetek innych niż wymienione w art.
    30a ust. 1” nie mieści się przysporzenie majątkowe uzyskiwane przez członka zarządu z
    tytułu opóźnienia wynagrodzeń oraz z tytułu niewypłacenia wcześniej wspomnianych
    odsetek, tzw. odsetek premium.
    I tak, w pkt 22 Komentarza do art. 11 Modelowej Konwencji OECD (opodatkowanie
    odsetek) wskazano, że „Opłaty karne, których zapłata wynika z umowy, zwyczaju lub
    orzecznictwa sądowego, polegają na płatnościach obliczonych proporcjonalnie do
    długości przekroczenia terminu lub w postaci ustalonych kwot, a w niektórych
    przypadkach mogą one stanowić połączenie obu tych form płatności. Nawet jeżeli są one
    obliczone stosownie do długości przekroczenia terminu, stanowią raczej szczególną formę
    zadośćuczynienia okazaną wierzycielowi przez dłużnika z powodu opóźnionej zapłaty niż
    dochód z kapitału. Zaleca się ponadto, z uwagi na bezpieczeństwo prawne i ze względów
    praktycznych, poddanie jednakowemu traktowaniu podatkowemu wszelkich kar tego
    rodzaju, bez względu na sposób, w jaki są płacone”.
    Zasadnicze znaczenie ma charakter wypłacanych należności odsetkowych. Zauważyć
    bowiem należy, że odsetki za czas opóźnienia, o których mowa we wniosku wynikają z
    nieterminowej zapłaty i mają charakter opłat karnych w rozumieniu art. 11 ust. 4 UPO,
    które nie podlegają opodatkowaniu na zasadach przewidzianych w ust. 1 i 2 tegoż
    artykułu. Zauważyć bowiem należy, że na gruncie umowy polsko – irlandzkiej z definicji
    odsetek zawartej w przepisie art. 11 ust. 4 UPO wprost wyłączone zostały opłaty karne
    wynikające z tytułu opóźnionej zapłaty.
    Odsetki te należy zakwalifikować do innych dochodów członka zarządu określonych w art.
    22 ust. 1 polsko – irlandzkiej UPO, zgodnie z którym:
      Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
      się Państwie, bez względu na to, skąd są one osiągane, a które nie zostały objęte
      postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy, podlegają
      opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
    Na podstawie art. 22 ust. 2 Umowy:

      Postanowień ustępu 1 nie stosuje się do dochodu nie będącego dochodem z
      majątku nieruchomego określonego w artykule 6 ustęp 2, jeżeli właściciel takiego
      dochodu, posiadający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się
      Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie działalność zarobkową
      poprzez zakład w nim położony lub wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód
      w oparciu o stałą placówkę w nim położoną i jeżeli prawa lub majątek, z tytułu
      których wypłacany jest dochód, są faktycznie związane z działalnością takiego
      zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji,
      stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
    Tym samym, odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń oraz odsetki premium
    na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w Irlandii będą podlegać opodatkowaniu
    tylko w Irlandii. Odsetki te nie będą podlegać opodatkowaniu w Polsce. Spółka nie będzie
    miała obowiązku naliczenia, pobrania i odprowadzenia podatku z tytułu wypłaty tych
    odsetek.
    Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.