Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.369.2020.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-16
Teza: Brak opodatkowania czynności wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowej.
Słowa kluczowe: aport; przedsiębiorstwa; wkład-wkłady niepieniężne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 lipca 2020 r. (data wpływu 20 lipca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą (…) (…) we (…) ul. (…), jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca podjął decyzję o wniesieniu swojego przedsiębiorstwa w postaci zakładu produkcyjnego pieczywa i wyrobów cukierniczych wkładem niepieniężnym do spółki komandytowej, do której zamierza przystąpić jako komandytariusz.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, która nie odpowiada już skali działalności i związanemu z nią ryzyku. W związku z tym Wnioskodawca planuje przeprowadzić zmianę formy prowadzenia podstawowej działalności gospodarczej na spółkę komandytową.

Po planowanym wniesieniu przedsiębiorstwa do spółki komandytowej Wnioskodawca zamierza pozostawić własną działalność gospodarczą, w ramach której zajmowałby się tylko wynajmem dla spółki komandytowej budynku piekarni, cukierni, którego jest właścicielem i który jest ujęty w majątku firmy.

Nieruchomość ta stanowi środek trwały o aktualnej wartości (…) zł. W ramach należącego do Wnioskodawcy przedsiębiorstwa prowadzonego pod nazwą (…). Od budowy i rozbudowy budynku był odliczany podatek od towarów i usług.

Podatnik zamierza wnieść do spółki jako wkład niepieniężny przedsiębiorstwo w postaci zakładu produkcyjnego pieczywa i wyrobów cukierniczych, z wyłączeniem ww. nieruchomości.

Przedsiębiorstwo będące przedmiotem aportu będzie obejmować:

1.  Samodzielne środki trwałe:
    *   piece piekarnicze, linie produkcyjne do produkcji ciast, bułek, zaparzacze do mąki, silosy, krajalnice do chleba, dozowniki, ubijaczki, maszyny do przetwórstwa rolno-spożywczego, smażalniki do pączków, dozowniki, wirówki do jaj, nadziewarki, rogalikarki stanowiące oddzielnie funkcjonujące urządzenia do produkcji pieczywa i ciast,
    *   samochody osobowe i ciężarowe,
    *   sprzęt komputerowy wraz z osprzętem i oprogramowaniem, serwery wraz z oprogramowaniem itp. o aktualnej wartości 1.740.000 zł.
2.  Załogę pracowniczą w łącznej liczbie 85 osób na podstawie umowy o pracę oraz 40 na podstawie umowy zlecenia. Skład załogi pracowniczej obejmuje 26 kierowców, 7 pracowników biurowych, 101 pracowników produkcji i 9 sprzedawców. Przedmiotowa załoga obejmuje cały zespół pracowników, którzy pracują w ramach opisanego przedsiębiorstwa, będącego przedmiotem aportu.
3.  Należności i zobowiązania, które stanowią: zobowiązania z tytułu dostaw i usług wobec dostawców za zakup materiałów pośrednich i bezpośrednich do produkcji, zobowiązania z tytułu zawartych umów leasingowych, zobowiązania z tytułu zaciągniętego kredytu obrotowego w rachunku bieżącym.
4.  Wartości niematerialne (know-how).
5.  Księgi i dokumenty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
6.  Bazę klientów i dostawców.
7.  Tajemnice przedsiębiorstwa.
8.  Nazwę przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca w zakresie swojej dotychczasowej działalności działa na rynku lokalnym (miejski i wiejski), regionalnym i krajowym. Posiada stałe punkty sprzedaży w postaci 10 sklepów stacjonarnych i 9 handlów obwoźnych. Oprócz tego Wnioskodawca ma podpisane długoletnie umowy na dostawy produktów ze stałymi odbiorcami: sieci handlowe - hipermarkety oraz odbiorców hurtowych i detalicznych. Obecne zaplecze w postaci rynku i punktów sprzedaży Wnioskodawca będzie realizował dalej w spółce komandytowej.

Wnoszone przedsiębiorstwo nie będzie obejmować środka trwałego w postaci nieruchomości, na terenie której zlokalizowany jest zakład produkcyjny. Nieruchomość ta będzie przedmiotem ww. umowy najmu zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a spółką komandytową.

Po wniesieniu opisanego przedsiębiorstwa aportem do spółki podatnik pozostanie właścicielem środka trwałego w postaci ww. nieruchomości, a przedmiotem jego działalności będzie wynajem, dzierżawa.

W skład aportu Wnioskodawcy nie będzie wchodzić własność nieruchomości, gdzie prowadzona jest aktualna działalność gospodarcza Wnioskodawcy.

Budynek piekarni, cukierni pełni zarówno funkcje produkcyjne (produkcja pieczywa, produkcja świeżych wyrobów ciastkarskich i ciastek) jak i magazynowe (magazynowanie produktów, półproduktów i wyrobów gotowych).

W budynku znajdują się piece piekarnicze, linie produkcyjne do produkcji ciast bułek, zaparzacze mąki, silosy, krajalnice do chleba, dozowniki itp. W budynku piekarni, cukierni znajdują się także pomieszczenia biurowo - socjalne, w których przebywają pracownicy biurowi wykonujący zadania biurowe/administracyjne. W pomieszczeniach socjalnych tego budynku znajdują się szatnie i toalety dla pracowników, którzy wykorzystują je zgodnie z ich przeznaczeniem.

Drogi wewnętrzne, parkingi oraz place składowe, częściowo utwardzone, pełnią funkcje komunikacyjne, postojowe i składowe. Niezabudowane części nieruchomości są także wykorzystywane do działalności gospodarczej Wnioskodawcy i pełnią rolę placów składowych, manewrowych, oraz miejsc do przejazdu, czy parkowania.

Ogrodzenie pełni funkcję ochronną i zabezpiecza przedsiębiorstwo Wnioskodawcy przed kradzieżą. Rola budynków i budowli pokrywa się z ich funkcją.

Po wniesieniu wkładu, w dalszym ciągu zapewniona będzie możliwość korzystania z nieruchomości poprzez ich długotrwały najem od Wnioskodawcy. Z chwilą wniesienia przedsiębiorstwa do spółki komandytowej zostanie zawarta długotrwała umowa najmu ww. nieruchomości.

Prowadzona przez Wnioskodawcę indywidualna dotychczasowa działalność ograniczy się, po wniesieniu przedsiębiorstwa do spółki komandytowej, jedynie do wynajmu nieruchomości. Wnioskodawca nie będzie kontynuował działalności w zakresie produkcji pieczywa i wyrobów cukierniczych.

W wykonaniu wniesienia opisanego we wniosku wkładu niepieniężnego, Wnioskodawca przeniesie własność przedmiotowego przedsiębiorstwa na Spółkę. Wyłączenie z transakcji nieruchomości nie będzie miało wypływu na definicję przedsiębiorstwa określoną w art. 55(1) k. c., ponieważ spółka komandytowa będzie miała możliwość dalszego korzystania z nieruchomości w oparciu o umowę najmu.

Wykorzystanie nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej spółka może uzyskać w formie odpłatnego posiadania zależnego (wynajem, dzierżawa, leasing). Dla prowadzenia zakładu produkcyjnego wystarczające jest dysponowanie dowolną nieruchomością, która będzie posiadała odpowiednią powierzchnię, w której może odbywać się produkcja pieczywa i wyrobów cukierniczych.

Po dokonaniu przedmiotowego wniesienia, spółka komandytowa zacznie wykonywać działalność gospodarczą piekarniczą i cukierniczą, tj. będzie kontynuować działalność nabytego od Wnioskodawcy przedsiębiorstwa.

Przybliżona data wniesienia przedsiębiorstwa do spółki komandytowej to styczeń 2021 r. Na dzień wniesienia aportu działalność Wnioskodawcy zostanie rozszerzona o wynajem nieruchomości i będzie opodatkowana podatkiem VAT wg stawki 23% (wynajem budynku piekarni).

Poza nieruchomością, która zostanie wyłączona z przedmiotu wkładu, Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości stanowiących środek trwały.

Zakres działalności spółki komandytowej będzie pokrywał się z dotychczasową działalnością Wnioskodawcy i będzie to działalność opodatkowana podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wniesienie przez Wnioskodawcę do spółki komandytowej wkładu niepieniężnego w postaci całego przedsiębiorstwa opisanego we wniosku, z wyłączeniem nieruchomości opisanej we wniosku, przy jednoczesnym oddaniu tej nieruchomości w najem, będzie stanowiło czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem o towarów i usług w trybie art. 6 pkt 1 VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisany we wniosku wkład niepieniężny, który ma być wniesiony przez niego do Spółki stanowi przedsiębiorstwo (zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 55(1) k. c. - fakt wyłączenia nieruchomości nie oznacza, że aport nie jest przedsiębiorstwem) i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy do Spółki, ale z wyłączeniem własności nieruchomości Wnioskodawcy będzie stanowiło czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko to, wynika z ugruntowanego orzecznictwa, w którym stwierdzono, że fakt wyłączenia nieruchomości z przedmiotu wkładu nie oznacza, że aport nie jest przedsiębiorstwem. Zgodnie m.in. z wyrokiem WSA w Gdańsku z dnia 24 listopada 2019 r., I SA/Gd 494/09 ,,w ocenie organu podatkowego trudno mówić o zorganizowanej części przedsiębiorstwa w sytuacji gdy w jego skład nie wchodzi żadna nieruchomość ani tytuł prawny do nieruchomości”. W ocenie Sądu, takie stanowisko nie znajduje uzasadnienia. (\`(...)\`) część przedsiębiorstwa na charakter zorganizowany, gdy zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych niezawierający praw do nieruchomości może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie wykonujące te zadania”. W podobnym tonie wypowiedział się WSA w Poznaniu (wyrok z dnia 21 kwietnia 2010 r., I SA/Po 132/10).

Opisany we wniosku aport ma charakter zorganizowany i stanowi niezależne przedsiębiorstwo wykonujące określone zadania. Przedsiębiorstwo to jest zorganizowane i wyposażone w zasoby ludzkie oraz składniki majątkowe zapewniające realizowanie celów gospodarczych. Przedmiotem działalności wnoszonego przedsiębiorstwa jest działalność produkcyjna i handlowa. Ponadto pracownicy zatrudnieni u Wnioskodawcy zostaną pracownikami Spółki.

Wystarczające jest zagwarantowanie przedsiębiorstwu prawa korzystania z nieruchomości na podstawie stosunku najmu. Poza wyłączeniem nieruchomości w ramach wnoszonego jako wkład przedsiębiorstwa zostaną przeniesione wszelkie jego składniki, które stanowią trzon prowadzonej działalności gospodarczej. Opisany we wniosku aport odznacza się pełną odrębnością, która jest niezbędna do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Przedmiotowe przedsiębiorstwo, jako całość operacyjna będzie obejmowało także prawo do korzystania z ww. nieruchomości na podstawie umowy najmu.

Zgodnie z art. 552 k.c. czynność prawna, mająca za przedmiot przedsiębiorstwo, obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci aportu przedsiębiorstwa do Spółki, bez ww. nieruchomości będzie czynnością mającą za przedmiot przedsiębiorstwo, z tym ww. wyłączeniem.

Zgodnie z art. 552 k. c., strony - poza wyłączeniami wynikającymi z przepisów szczególnych - mają pozostawioną swobodę co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa określoną w art. 551 k.c. Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo. Natomiast wyłączenie z aportu niektórych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa nie wyklucza uznania, iż mamy do czynienia z aportem całego przedsiębiorstwa, która to czynność pozostaje poza zakresem VAT. Istotne jest jednak, aby przedmiotem aportu były bezwzględnie te elementy, które umożliwiają kontynuowanie działalności gospodarczej. Przedmiotem aportu do Spółki będą kluczowe elementy, które umożliwiają kontynuowanie przez ten podmiot działalności gospodarczej prowadzonej uprzednio przez Wnioskodawcę - przy czym wyłączone nieruchomości i tak będą używane przez Spółkę na podstawie umowy najmu, czyli w sensie używania operacyjnego i tak trafią one do Spółki co ma taki skutek, iż do Spółki trafi faktycznie całość przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Jak zauważył Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 8 stycznia 1997 r., sygn. akt I ACr 527/96 – „Wyłączenie z woli stron poszczególnych składników majątku przedsiębiorstwa nie oznacza zatem wcale, że czynność prawna nie ma za przedmiot przedsiębiorstwo.”

W wyroku z dnia 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że „przeniesienie własności zapasu towarów oraz wyposażenia sklepu z jednoczesnym oddaniem nabywcy w dzierżawę lokalu handlowego na podstawie umowy na czas nieoznaczony, ale możliwej do rozwiązania przez każdą ze stron z zachowaniem krótkiego terminu wypowiedzenia, stanowi przekazanie całości lub części aktywów w rozumieniu tego przepisu, pod warunkiem iż przekazane aktywa są wystarczające do prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej”.

Powyższe stanowisko potwierdza interpretacja indywidualna Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 września 2018 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.475.2018.1.JO.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie art. 6 ustawy, wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 z późn. zm.). Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Jeżeli warunki o których mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego zostaną spełnione to zbycie takiego przedsiębiorstwa do innego podmiotu, nie będzie podlegało przepisom ustawy.

Przy czym, zgodnie z art. 55(2) Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W związku z tym, przedsiębiorstwem w rozumieniu Kodeksu Cywilnego jest takie przedsiębiorstwo, które jest zorganizowane i wyposażone w składniki zapewniające realizowanie celów gospodarczych, jest samodzielnym podmiotem prawa funkcjonującym w obrocie gospodarczym.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Wskazać należy, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisanych przedsiębiorstwu.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca podjął decyzję o wniesieniu swojego przedsiębiorstwa w postaci zakładu produkcyjnego pieczywa i wyrobów cukierniczych wkładem niepieniężnym do spółki komandytowej, do której zamierza przystąpić jako komandytariusz. Wnioskodawca zamierza wnieść do spółki przedsiębiorstwo z wyłączeniem nieruchomości (budynku piekarni, cukierni), która stanowi środek trwały o aktualnej wartości 3.393.374 zł w ramach należącego do Wnioskodawcy przedsiębiorstwa. Od budowy i rozbudowy budynku był odliczany podatek od towarów i usług.

Po planowanym wniesieniu przedsiębiorstwa do spółki komandytowej Wnioskodawca zamierza pozostawić własną działalność gospodarczą, w ramach której zajmowałby się tylko wynajmem dla spółki komandytowej budynku piekarni, cukierni.

Przedsiębiorstwo będące przedmiotem aportu będzie obejmować:

1.  Samodzielne środki trwałe:
    *   piece piekarnicze, linie produkcyjne do produkcji ciast, bułek, zaparzacze do mąki, silosy, krajalnice do chleba, dozowniki, ubijaczki, maszyny do przetwórstwa rolno-spożywczego, smażalniki do pączków, dozowniki, wirówki do jaj, nadziewarki, rogalikarki stanowiące oddzielnie funkcjonujące urządzenia do produkcji pieczywa i ciast,
    *   samochody osobowe i ciężarowe,
    *   sprzęt komputerowy wraz z osprzętem i oprogramowaniem, serwery wraz z oprogramowaniem itp. o aktualnej wartości 1.740.000 zł.
2.  Załogę pracowniczą w łącznej liczbie 85 osób na podstawie umowy o pracę oraz 40 na podstawie umowy zlecenia. Skład załogi pracowniczej obejmuje 26 kierowców, 7 pracowników biurowych, 101 pracowników produkcji i 9 sprzedawców. Przedmiotowa załoga obejmuje cały zespół pracowników, którzy pracują w ramach opisanego przedsiębiorstwa, będącego przedmiotem aportu.
3.  Należności i zobowiązania, które stanowią: zobowiązania z tytułu dostaw i usług wobec dostawców za zakup materiałów pośrednich i bezpośrednich do produkcji, zobowiązania z tytułu zawartych umów leasingowych, zobowiązania z tytułu zaciągniętego kredytu obrotowego w rachunku bieżącym.
4.  Wartości niematerialne (know-how).
5.  Księgi i dokumenty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
6.  Bazę klientów i dostawców.
7.  Tajemnice przedsiębiorstwa.
8.  Nazwę przedsiębiorstwa.

Po wniesieniu wkładu, w dalszym ciągu zapewniona będzie możliwość korzystania z nieruchomości poprzez jej długotrwały najem od Wnioskodawcy, natomiast spółka komandytowa będzie kontynuować działalność nabytego od Wnioskodawcy przedsiębiorstwa.

Wnoszone przedsiębiorstwo nie będzie obejmować środka trwałego w postaci nieruchomości, na terenie której zlokalizowany jest zakład produkcyjny. Nieruchomość ta będzie przedmiotem ww. umowy najmu zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a spółką komandytową.

Po wniesieniu opisanego przedsiębiorstwa aportem do spółki podatnik pozostanie właścicielem środka trwałego w postaci ww. nieruchomości, a przedmiotem jego działalności będzie wynajem, dzierżawa.

Przybliżona data wniesienia przedsiębiorstwa do spółki komandytowej to styczeń 2021 r. Na dzień wniesienia aportu działalność Wnioskodawcy zostanie rozszerzona o wynajem nieruchomości i będzie opodatkowana podatkiem VAT wg stawki 23% (wynajem budynku piekarni).

Poza nieruchomością, która zostanie wyłączona z przedmiotu wkładu, Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości stanowiących środek trwały.

Zakres działalności spółki komandytowej będzie pokrywał się z dotychczasową działalnością Wnioskodawcy i będzie to działalność opodatkowana podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy wniesienie przez Niego do spółki komandytowej wkładu niepieniężnego w postaci całego przedsiębiorstwa, z wyłączeniem nieruchomości, przy jednoczesnym oddaniu tej nieruchomości w najem, będzie stanowiło czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem o towarów i usług w trybie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Jak wynika z opisu sprawy wyłączenie wskazanych składników z przekazywanego majątku, nie wpływa na funkcjonalne związki pomiędzy pozostałymi składnikami tego majątku, które pozwalają na prowadzenie działalności.

Zgodnie z przedstawionym we wniosku opisem, mimo wskazanego wyłączenia cała pozostała masa majątkowa w postaci ruchomości i innych składników związanych bezpośrednio z działalnością piekarni i cukierni, stanowić będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu artykułu 55(1) KC (czyli zorganizowany zespół składników majątkowych i niemajątkowych związanych z działalnością realizowaną dotychczas przez Wnioskodawcę), które zostanie wniesione do spółki.

W wyniku wniesienia przedsiębiorstwa z opisanymi wyłączeniami, spółka komandytowa przejmie jako całość dotychczasową strukturę organizacyjną przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Po dokonanym zbyciu przedsiębiorstwa Wnioskodawca zaprzestanie prowadzenia dotychczasowej działalności ograniczając się do usług najmu nieruchomości dla ww. spółki.

Prawo do korzystania z wyłączonej z przedsiębiorstwa nieruchomości zostanie natomiast spółce zapewnione przez długoterminową umowę najmu, a na bazie nabytego zespołu składników spółka komandytowa będzie kontynuowała działalność gospodarczą Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro przedmiotem transakcji opisanej we wniosku będzie wniesienie do spółki zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, to w okolicznościach niniejszej sprawy, ww. wkład niepieniężny będzie stanowił przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Tym samym, wniesienie przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego do spółki nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.