Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-769/15/IL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-10-28
Teza: Czy Wnioskodawczyni może rozliczyć się jako rodzic samotnie wychowujący dziecko? Czy rozliczenie za rok podatkowy 2014, w którym Wnioskodawczyni rozliczyła się jako rodzic samotnie wychowujący dziecko zostało złożone przez nią prawidłowo?
Słowa kluczowe: dochód-opodatkowanie dochodu; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne; ulga-ulga podatkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2015 r. (data wpływu 29 lipca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 9 października 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego rozliczenia uzyskanych dochodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 9 października 2015 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego rozliczenia uzyskanych dochodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od listopada 2013 r. Wnioskodawczyni jest po rozwodzie, wyrok uprawomocnił się w grudniu 2013 r. Od 2014 r. Wnioskodawczyni samotnie wychowuje syna na którego ojciec dziecka płaci alimenty, oraz czasami się z nim spotyka. Syn mieszka tylko z Wnioskodawczynią. Sama prowadzi gospodarstwo domowe, a ojciec dziecka nie mieszka z nimi. Syn obecnie ma 8 lat. Ojciec dziecka mieszka w innej miejscowości oddalonej 15 km.

Wnioskodawczyni jest zatrudniona w Firmie Handlowej na czas nieokreślony, na cały etat. Nie prowadzi działalności gospodarczej, ani rolniczej. Nie jest również osobą niepełnosprawną. Oprócz dochodów z tytułu zatrudnienia w ww. Firmie Handlowej nie uzyskuje żadnych innych dochodów, ani nie otrzymywała w 2014 r. Syn nie otrzymuje żadnych dochodów, nie prowadzi działalności gospodarczej, ani rolniczej. Nie jest też osobą niepełnosprawną, jest zdrowym dzieckiem. Wnioskodawczyni otrzymuje alimenty na swoją rzecz w kwocie 400 zł, oraz na rzecz syna.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni może rozliczyć się jako rodzic samotnie wychowujący dziecko?

Czy rozliczenie za rok podatkowy 2014, w którym Wnioskodawczyni rozliczyła się jako rodzic samotnie wychowujący dziecko zostało złożone przez nią prawidłowo?

Zdaniem Wnioskodawczyni samotnie wychowuje syna. Ojciec dziecka zamieszkuje w innej miejscowości oddalonej od miejsca zamieszkania Wnioskodawczyni 15 km. Wnioskodawczyni opiekuje się dzieckiem każdego dnia. Ojciec dziecka spotyka się z synem. Wnioskodawczyni uważa, że może rozliczyć się jako rodzic samotnie wychowujący dziecko, ponieważ taki jest stan faktyczny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1.  małoletnie,
2.  bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3.  do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej

\- podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c albo w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, albo w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym. (art. 6 ust. 9 ww. ustawy).

Ponadto, art. 6 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania do podatników, którzy wniosek, wyrażony w zeznaniu podatkowym, określony w ust. 2 i 4, złożą po terminie, o którym mowa w art. 45 ust. 1.

Z powyższej cytowanych przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego przewidzianych dla osób samotnie wychowujących małoletnie dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

*   posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dziecko,
*   wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka),
*   wyrażenia wniosku o rozliczenie na preferencyjnych warunkach w rocznym zeznaniu podatkowym, złożonym w ustawowym terminie przewidzianym do jego składania.

Jednak przepis art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym – (będąca rozwódką) określonym w tym przepisie jest osobą samotnie wychowującą dzieci.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama, zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny. Przepis art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby. Jednocześnie o samotnym wychowywaniu dziecka nie musi przesądzać orzeczenie sądowe o sprawowaniu władzy rodzicielskiej przez jedno z rodziców. W sytuacji, gdy żaden z rodziców nie jest pozbawiony władzy rodzicielskiej, ani nie jest ona ograniczona, a oboje są stanu wolnego, zarówno jeden jak i drugi może samotnie wychowywać dziecko. Przy tym, prawo do omawianej preferencji przysługuje jedynie temu z rodziców, który faktycznie w roku podatkowym samotnie, tj. bez udziału drugiego rodzica, wychowywał dziecko, czyli sprawował nad nim stałą opiekę, np. zamieszkując z nim, łożąc na jego utrzymanie, wspierając go emocjonalnie i fizycznie. Prawo to przysługuje także wówczas, gdy samotne wychowywanie trwało chociażby jeden dzień danego roku podatkowego.

Zatem stwierdzić należy, że wolą ustawodawcy – przez użycie w zacytowanych przepisach określenia „osoba samotnie wychowująca dziecko” – było przyznanie prawa do preferencyjnego rozliczenia dochodów o którym mowa w art. 6 ust. 4 ww. ustawy temu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dziecko.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że od listopada 2013 r. Wnioskodawczyni jest po rozwodzie, wyrok uprawomocnił się w grudniu 2013 r. Od 2014 r. Wnioskodawczyni samotnie wychowuje syna na którego ojciec dziecka płaci alimenty, oraz czasami się z nim spotyka. Syn mieszka tylko z Wnioskodawczynią. Sama prowadzi gospodarstwo domowe, a ojciec dziecka nie mieszka z nimi. Syn obecnie ma 8 lat. Ojciec dziecka mieszka w innej miejscowości oddalonej 15 km.

Wnioskodawczyni jest zatrudniona w Firmie Handlowej na czas nieokreślony, na cały etat. Nie prowadzi działalności gospodarczej, ani rolniczej. Nie jest również osobą niepełnosprawną. Oprócz dochodów z tytułu zatrudnienia w ww. Firmie Handlowej nie uzyskuje żadnych innych dochodów, ani nie otrzymywała w 2014 r. Syn nie otrzymuje żadnych dochodów, nie prowadzi działalności gospodarczej, ani rolniczej. Nie jest też osobą niepełnosprawną, jest zdrowym dzieckiem. Wnioskodawczyni otrzymuje alimenty na swoją rzecz w kwocie 400 zł, oraz na rzecz syna.

W celu określenia możliwości opodatkowania Wnioskodawczyni będącej rozwódką jako osoby samotnie wychowującej dzieci, należy ustalić, który z rodziców w rzeczywistości ponosi trud wychowania dziecka. Podkreślić należy, że wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do jego „utrzymania”, czy też czasowego (doraźnego) przebywania z nim bądź zapewniania dziecku rozlicznych atrakcji lecz obejmuje ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej i psychicznej oraz zapewnienia mu materialnych podstaw rozwoju. Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do preferencyjnego rozliczenia dochodów o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych temu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dziecko, a nie zajmuje się jedynie dzieckiem w czasie określonym mu sądownie do dyspozycji, tj. przede wszystkim w czasie wakacji, w weekendy i święta czy też inne dni wolne od pracy.

Biorąc powyższe po uwagę, należy stwierdzić, że w opisanym stanie faktycznym rodzicem faktycznie wychowującym syna jest matka – tj. Wnioskodawczyni. To ona bowiem, jak wynika z wniosku, zajmuje się jego wychowaniem. Były mąż Wnioskodawczyni (ojciec syna), płaci alimenty i czasami spotyka się z synem Zatem nie oznacza to, że ponosi on codzienny trud jego wychowywania. W związku z tym trudno jest uznać, że były mąż Wnioskodawczyni wychowuje syna, a właśnie wychowywanie dziecka, tj. kształtowanie jego osobowości i sprawowanie nad nim stałej pieczy, a nie tylko doraźnej, w określonych przedziałach czasowych, jest warunkiem do skorzystania z preferencji podatkowej, o której mowa w powołanym art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc przedstawione uregulowania prawne na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni przysługiwało prawo do preferencyjnego rozliczenia dochodów za rok 2014 w sposób przewidziany w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym mogła za 2014 r. złożyć zeznanie, w którym dokonała rozliczenia dochodów w sposób określony dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.