Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.245.2017.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-01
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z przebudową targowiska i jego bieżącym funkcjonowaniem oraz dokonania korekty deklaracji VAT-7.
Słowa kluczowe: gmina; korekta; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2017 r. (data wpływu 6 lipca 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 sierpnia 2017 r. (data wpływu 24 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z przebudową targowiska i jego bieżącym funkcjonowaniem oraz dokonania korekty deklaracji VAT-7 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w związku z przebudową targowiska i jego bieżącym funkcjonowaniem oraz dokonania korekty deklaracji VAT-7. Wniosek uzupełniono w dniu 24 sierpnia 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz wskazanie adresu elektronicznego do doręczeń.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Gmina, oprócz czynności w zakresie zadań publicznych, wykonuje czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych i traktuje je jako podlegające regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług.

Gmina planuje przeprowadzić inwestycję w zakresie: „Przebudowy targowiska miejskiego (…)” (…) poprzez wybudowanie budynku administracyjnego wraz z częścią biurową, barową, przymierzalnią, toaletami, wiatami handlowymi z częściowym zadaszeniem, domkami handlowymi, utwardzeniem terenu, utworzeniem oświetlenia oraz nagłośnienia na terenie targowiska, ogrodzeniem.

W związku z tą inwestycją już w październiku 2016 roku (data wpływu faktury do urzędu) gmina poniosła wydatki na dokumentację projektową przebudowy targowiska miejskiego.

Wydatki te są udokumentowane przez dostawców/wykonawców fakturą VAT wystawioną na podstawie zawartej umowy.

Na realizację tego przedsięwzięcia gmina zamierza pozyskać dofinansowanie w ramach PROW 2014-2020 „Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów”. Gmina będzie również ponosić koszty bieżące związane z utrzymaniem targowiska, tj. w szczególności utrzymanie czystości, remonty i konserwacje, media.

Gmina zamierza prowadzić działalność gospodarczą związaną z wynajmem miejsc handlowych dla osób handlujących na terenie całego targowiska miejskiego oraz wynająć część budynku administracyjnego pod działalność barową (gastronomiczną).

Gmina zamierza pobierać od prowadzących sprzedaż na targowisku opłatę za wynajem (czynsz z tytułu odpłatnego udostępniania/pierwszeństwa), na podstawie umowy cywilnoprawnej (przy czym nie zawsze musi ona mieć formę pisemną) zawartej z każdym poszczególnym korzystającym ze stoisk handlowych.

Z tytułu odpłatnego udostępniania miejsc targowych (tj. w związku z pobieraniem opłaty za wynajem), Gmina zamierza wystawiać na rzecz podmiotów handlujących faktury VAT (względnie paragony) oraz odprowadzać VAT należny według podstawowej stawki VAT.

Wysokość opłaty za wynajem miejsca handlowego będzie uzależniona od rodzaju wynajmowanego stanowiska, tj. stanowisko otwarte, wiata handlowa lub domek handlowy.

Sprzedaż miejsc handlowych będzie dokumentowana fakturami lub paragonami z doliczonym podatkiem VAT stawką podstawową. Wynajem części barowej zostanie dokonany na podstawie stosownej umowy cywilnoprawnej zawierającej kwotę brutto, kwotę netto oraz stawkę i kwotę podatku VAT z podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą.

W związku z przebudową targowiska miejskiego Gmina będzie ponosić koszty całej inwestycji oraz comiesięczne koszty bieżącej obsługi targowiska.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że Gmina nie będzie pobierała na swoim obszarze opłaty targowej świadcząc odpłatnie usługi na rzecz osób prowadzących sprzedaż na targowisku. Będzie ono wykorzystywane w całości do wykonywania czynności opodatkowanych, co daje prawo do pełnego odliczenia VAT.

Pytanie o prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT dowodzącej wydatek na dokumentację projektową przebudowy targowiska miejskiego dotyczy faktury VAT otrzymanej w miesiącu 09/2016 r. i korekty deklaracji VAT-7 za miesiąc 09/2016 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Gmina będzie miała pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z przebudową targowiska oraz z faktur dokumentujących bieżące koszty związane z utrzymaniem targowiska, tj. w szczególności utrzymanie czystości, remonty i konserwacje, media?
2.  Czy Gmina będzie miała pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT otrzymanej w miesiącu 9/2016 r. dokumentującej wydatek na dokumentację projektową przebudowy targowiska miejskiego, sporządzając korektę deklaracji VAT-7 za miesiąc 9/2016 r. uwzględniającą ww. fakturę i zawarty w niej podatek naliczony?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, będzie on miał pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z przebudową targowiska. „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (\`(...)\`)” jako, że wydatki inwestycyjne poniesione zostaną w związku z wykorzystaniem ich do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest powstanie zobowiązania podatkowego i określenie podatku należnego.

Aby dana czynność była opodatkowana VAT musi być wykonywana przez podatnika a jednostka samorządu terytorialnego zgodnie z art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 ustawy o VAT dokonując określonych czynności prawnopodatkowych na podstawie umów cywilnoprawnych występuje w roli podatnika VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. l pkt 11 ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie zadań dotyczących targowisk i hal targowych należy do zadań własnych gminy.

Gmina w przypadku realizacji zadań statutowych co do zasady nie jest uznawana za podatnika VAT nawet w momencie poboru należności i opłat, co wynika z art. 13 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej „1. Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami”.

Do takich opłat i należności należy zaliczyć opłatę targową, którą Samorząd może wprowadzić na podstawie art. 7 ust. l ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Od 2016 roku pobór opłat handlowych jest fakultatywny i w celu jego wprowadzenia Gmina musi podjąć stosowną uchwałę.

Gmina nie będzie pobierała na swoim obszarze opłaty targowej.

Przebudowane przez Gminę targowisko (rozumiane jako element majątku przedsiębiorstwa) będzie w całości wykorzystywane do celów działalności gospodarczej.

Nieruchomość ta będzie służyć do czerpania dochodów z najmu stanowisk targowych.

Gmina, z tytułu odpłatnego wynajmowania miejsc targowych będzie podatnikiem VAT, gdyż świadczenia te będą odbywać się na podstawie umów cywilnoprawnych (niekoniecznie w formie pisemnej), zawieranych przez nią z poszczególnymi podmiotami handlującymi, a więc zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”, będzie miała ona prawo do pełnego odliczenia naliczonego VAT z faktur.

Reasumując, świadcząc odpłatnie usługi na rzecz osób prowadzących sprzedaż na targowisku, będzie ono wykorzystywane w całości do wykonywania czynności opodatkowanych, co daje prawo do pełnego odliczenia.

W związku z powyższym zdaniem Gminy będzie przysługiwało jej również prawo pełnego odliczenia VAT od faktury otrzymanej w miesiącu 9/2016 składając korektę deklaracji VAT-7 za 9/2016.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późń. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy (są nimi m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju).

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez niego odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego, takie jak np. gminy, są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Tak więc, najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jej najemcę.

W związku z tym należy uznać, że najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Gmina, oprócz czynności w zakresie zadań publicznych, wykonuje czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych i traktuje je jako podlegające regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług.

Gmina planuje przeprowadzić inwestycję w zakresie: „Przebudowy targowiska miejskiego (…)” (…) poprzez wybudowanie budynku administracyjnego wraz z częścią biurową, barową, przymierzalnią, toaletami, wiatami handlowymi z częściowym zadaszeniem, domkami handlowymi, utwardzeniem terenu, utworzeniem oświetlenia oraz nagłośnienia na terenie targowiska, ogrodzeniem.

W związku z tą inwestycją już w październiku 2016 roku (data wpływu faktury do urzędu) gmina poniosła wydatki na dokumentację projektową przebudowy targowiska miejskiego.

Wydatki te są udokumentowane przez dostawców/wykonawców fakturą VAT wystawioną na podstawie zawartej umowy.

Na realizację tego przedsięwzięcia gmina zamierza pozyskać dofinansowanie w ramach PROW 2014-2020 „Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów”. Gmina będzie również ponosić koszty bieżące związane z utrzymaniem targowiska, tj. w szczególności utrzymanie czystości, remonty i konserwacje, media.

Gmina zamierza prowadzić działalność gospodarczą związaną z wynajmem miejsc handlowych dla osób handlujących na terenie całego targowiska miejskiego oraz wynająć część budynku administracyjnego pod działalność barową (gastronomiczną).

Gmina zamierza pobierać od prowadzących sprzedaż na targowisku opłatę za wynajem (czynsz z tytułu odpłatnego udostępniania/pierwszeństwa), na podstawie umowy cywilnoprawnej (przy czym nie zawsze musi ona mieć formę pisemną) zawartej z każdym poszczególnym korzystającym ze stoisk handlowych.

Z tytułu odpłatnego udostępniania miejsc targowych (tj. w związku z pobieraniem opłaty za wynajem), Gmina zamierza wystawiać na rzecz podmiotów handlujących faktury VAT (względnie paragony) oraz odprowadzać VAT należny według podstawowej stawki VAT.

Wysokość opłaty za wynajem miejsca handlowego będzie uzależniona od rodzaju wynajmowanego stanowiska, tj. stanowisko otwarte, wiata handlowa lub domek handlowy.

Sprzedaż miejsc handlowych będzie dokumentowana fakturami lub paragonami z doliczonym podatkiem VAT stawką podstawową. Wynajem części barowej zostanie dokonany na podstawie stosownej umowy cywilnoprawnej zawierającej kwotę brutto, kwotę netto oraz stawkę i kwotę podatku VAT z podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą.

W związku z przebudową targowiska miejskiego Gmina będzie ponosić koszty całej inwestycji oraz comiesięczne koszty bieżącej obsługi targowiska.

Gmina nie będzie pobierała na swoim obszarze opłaty targowej świadcząc odpłatnie usługi na rzecz osób prowadzących sprzedaż na targowisku. Będzie ono wykorzystywane w całości do wykonywania czynności opodatkowanych.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy będzie miał pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z przebudową targowiska oraz z faktur dokumentujących bieżące koszty związane z utrzymaniem targowiska, tj. w szczególności utrzymanie czystości, remonty i konserwacje, media.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności na tle powołanych regulacji prawnych prowadzi do wniosku, że w przypadku świadczenia usług na podstawie umowy najmu, na rzecz osób prowadzących sprzedaż na targowisku, Gmina będzie występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż czynności te – jak wynika z wniosku – będą miały charakter cywilnoprawny. Zatem, czynności te w świetle ustawy o podatku od towarów i usług traktowane będą jako odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 ustawy. Czynności, które będą wykonywane na podstawie zawartej przez Gminę umowy cywilnoprawnej nie będą podlegały wyłączeniu z opodatkowania na mocy powołanego wyżej art. 15 ust. 6 ustawy.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą spełnione, ponieważ Gmina jest podatnikiem podatku VAT, a nabywane towary i usługi w związku z realizacją inwestycji będą służyć Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych.

Podsumowując, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia całości podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki poniesione na modernizację targowiska (w tym również wydatki na dokumentację projektową udokumentowane fakturą VAT otrzymaną w miesiącu 09/2016) i wydatki na bieżące jego utrzymanie. Powyższe wynika z tego, że w analizowanym przypadku są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Wnioskodawca działa jako podatnik VAT, a nabywane towary i usług w związku z realizowanym zadaniem będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Ponadto Wnioskodawca ma wątpliwości czy będzie miał on pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT otrzymanej w miesiącu 9/2016 r. dokumentującej wydatek na dokumentację projektową przebudowy targowiska miejskiego, sporządzając korektę deklaracji VAT-7 za miesiąc 9/2016 r. uwzględniającą ww. fakturę i zawarty w niej podatek naliczony.

W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że w myśl art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:

*   powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
*   doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
*   podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W myśl art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Termin „dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych” do odliczenia podatku będzie liczony dopiero od okresu, w którym zostaną spełnione łącznie wskazane wyżej przesłanki do odliczenia.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że prawo do odliczenia w rozpatrywanej sprawie powstało w okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług oraz Wnioskodawca posiada dokument (fakturę VAT).

Jeżeli jednak podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku naliczonego lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, będzie miał prawo dokonać korekty deklaracji, o czym stanowi art. 86 ust. 13 ustawy. Należy jednak podkreślić, że może dokonać korekty deklaracji jedynie za ten okres rozliczeniowy, nie mając wyboru złożenia korekty za kolejne dwa okresy rozliczeniowe.

Jak wskazano powyżej Wnioskodawca będzie miał prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług związanego z realizacją inwestycji (w tym również wynikającego z faktury VAT otrzymanej w miesiącu 09/2016 r. dokumentującej wydatek na dokumentację projektową przebudowy targowiska miejskiego) – o ile do tej pory nie dokonywał odliczenia lub też odliczał podatek w nieprawidłowej wysokości – będzie miał prawo do korekty deklaracji VAT-7 w oparciu o art. 86 ust. 13 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Tut. organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone w wydanej interpretacji.

Zauważa się również, iż organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.