Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.706.2016.2.AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-11-04
Teza: ustalenie wartości początkowej prawa ochronnego do Znaku towarowego oraz możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; darowizna; prawa-prawa autorskie; wartość-wartość początkowa; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2016 r. (data wpływu 3 sierpnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 września 2016 r. (data wpływu 3 października 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej prawa ochronnego do Znaku towarowego oraz możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych (pytanie Nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 22 września 2016 r., Nr 1061-IPTPB1.4511.706.2016.1.AP, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 22 września 2016 r. (data doręczenia 26 września 2016 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 27 września 2016 r. (data wpływu 3 października 2016 r.), nadanym za pośrednictwem …. dnia 28 września 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca od dnia 1 grudnia 2007 r. prowadzi indywidualną działalność gospodarczą na zasadzie wpisu do Centralnej Ewidencji Indywidualnej Działalności Gospodarczej. Jednocześnie jest wspólnikiem Spółki cywilnej z siedzibą ….. Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż hurtowa perfum i kosmetyków. Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie indywidualnej działalności gospodarczej uzyskał prawo ochronne na znak towarowy na terytorium RP, stanowiące utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r., o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 666, z późn. zm.). Znak towarowy wytworzony został przez Wnioskodawcę. W celu zwiększenia efektywności prowadzonych przez Wnioskodawcę działalności, planowane są działania restrukturyzacyjne, polegające na m.in. przekształceniu Spółki cywilnej w osobową spółkę prawa handlowego, tj. Spółkę jawną. W dalszej kolejności, Wnioskodawca rozważa wariant zawarcia ze Spółką umowy darowizny, na mocy której przekazane zostanie prawo ochronne na Znak towarowy Spółce jawnej, w której wspólnikiem będzie Wnioskodawca. Przed dokonaniem darowizny zostanie dokonana wycena wartości rynkowej logo przez biegłego specjalizującego się w wycenie wartości niematerialnych i prawnych. Spółka jawna będzie wykorzystywała wartości niematerialne i prawne w postaci Znaku towarowego na własne potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W konsekwencji, prawo ochronne na Znak towarowy wprowadzone zostanie do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki jawnej i podlegać będzie amortyzacji.

W piśmie z dnia 27 września 2016 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazano, że Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą na zasadzie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą „….”. Przeważającym przedmiotem działalności jest sprzedaż hurtowa perfum i kosmetyków. Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki cywilnej od momentu jej zwarcia, tj. 14 lipca 2014 r. Do chwili złożenia uzupełnienia wniosku, Wnioskodawca posiadał większościowy udział w zysku Spółki cywilnej, tj. 90%, jednakże przed przekształceniem, do umowy Spółki cywilnej zostanie sporządzony aneks, na mocy którego do Spółki przystąpi nowy wspólnik, tj. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, wówczas udział Wnioskodawcy w zysku zostanie zmniejszony. Nadto, przed przekształceniem, udział drugiego wspólnika zostanie zmniejszony, z uwagi na otwarcie przez niego nowej działalności gospodarczej, która przejmie w części obszar działalności Spółki cywilnej. Logo będące znakiem towarowym, będące przedmiotem przyszłej darowizny stanowi prawo własności przemysłowej, zgodnie z art. 22b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie amortyzował posiadanego Znaku towarowego przed dokonaniem darowizny. Spółka jawna powstała w wyniku przekształcenia będzie prowadziła działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prawo ochronne na Znak towarowy w Spółce przekształconej będzie wykorzystywane w prowadzonej przez nią działalności przez okres dłuższy niż jeden rok. Wnioskodawca planuje zawrzeć wskazaną we wniosku umowę darowizny po dokonaniu przekształcenia Spółki cywilnej w Spółkę jawną, tj. po dokonaniu wpisu w rejestrze przedsiębiorców Spółki przekształconej.

Wskazano również, że prawo ochronne na Znak towarowy stanowi składnik majątku Wnioskodawcy, stąd dokonanie darowizny prawa ochronnego na Znak towarowy możliwe będzie dopiero po dokonaniu przekształcenia. W umowie darowizny strony określą wartość przenoszonego prawa. Wskazana wartości będzie wartością rynkową.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Jaka będzie wartość początkowa prawa ochronnego do Znaku towarowego jako wartości niematerialnej i prawnej w Spółce przekształconej, tj. Spółce jawnej będąca podstawą dla celów dokonywania odpisów amortyzacyjnych? Czy dokonywane odpisy amortyzacyjne z tytułu amortyzacji Znaku Towarowego przez Spółkę jawną będą stanowiły koszt uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy, będącego jej wspólnikiem na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, proporcjonalnie do Jego udziału w zyskach Spółki jawnej?
2.  Czy w razie zawarcia umowy darowizny ze Spółką jawną, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, której przedmiotem będzie prawo ochronne na Znak towarowy, po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód do opodatkowania podatkiem dochodowym, z któregokolwiek ze źródeł przychodów, jako wspólnika tej Spółki?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 1, natomiast w zakresie pytania Nr 2, które zostało ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość początkowa wartości niematerialnej i prawnej w postaci prawa ochronnego na Znak towarowy otrzymany przez Spółkę w drodze darowizny winna zostać ustalona wg wartości określonej w umowie darowizny, lecz nie wyższej niż wartość rynkowa.

Równocześnie w ocenie Wnioskodawcy będzie On uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wskazanego Znaku towarowego, stosownie do przypadającego Mu udziału w zysku Spółki.

Stosownie do treści art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Podstawę naliczenia odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa, której zasady ustalania zawarto w art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na jego podstawie, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

W świetle powyższych przepisów wskazać należy, że wartość początkową prawa ochronnego do Znaku towarowego nabytego przez Spółkę jawną w drodze darowizny, należy ustalić według wartości rynkowej z dnia nabycia. W takiej wartości prawo ochronne do Znaku towarowego otrzymane w drodze darowizny powinno zostać wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, a w konsekwencji, od tak ustalonej wartości początkowej winny być dokonywane odpisy amortyzacyjne.

Ustawodawca na gruncie podatku dochodowego wprowadził zasadę, że nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych rozliczane jest kosztowo poprzez odpisy amortyzacyjne. Odpisy amortyzacyjne są określonym ułamkiem wartości środka trwałego, czy też wartości niematerialnej i prawnej. Dokonywanie odpisów amortyzacyjnych podczas okresu amortyzowania danego środka trwałego (wartości niematerialnej i prawnej) pozwala na definitywne rozliczenie kosztowe zakupionych środków. Emanacją tej zasady jest art. 22 ust. 8 podatku dochodowego od osób fizycznych, wedle którego kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Odnosząc się do zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów dotyczących amortyzacji, należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje dwa sposoby wejścia w posiadanie przez podatnika składników majątkowych w postaci środków trwałych oraz wartości niematerialnych prawnych, tj. poprzez wytworzenie we własnym zakresie bądź też nabycie. Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych status podlegających amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych mogą mieć wyłącznie składniki majątku nabyte, a nie wytworzone przez podatnika (art. 22a-22b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Nabycie prawa własności składnika majątku może nastąpić w formie sprzedaży, zamiany, wkładu niepieniężnego, darowizny, spadku lub na podstawie innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości.

W niniejszym zdarzeniu przyszłym, Spółka nabędzie prawo ochronne na Znak towarowy na podstawie dokonanej przez Wnioskodawcę darowizny. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny.

Zatem, kosztem uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane od składników majątku nabytych w drodze darowizny, spełniających warunki pozwalające uznać je za środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne. Z punktu widzenia prawa podatkowego, spółki osobowe są transparentne podatkowo, oznacza to, że nie posiadają osobowości prawnej, co wiąże się również z brakiem podmiotowości na gruncie ustaw o podatku dochodowym.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1a.

Reasumując, otrzymane przez Spółkę osobową w drodze darowizny prawo ochronne na Znak towarowy, podlegać będzie amortyzacji, zgodnie z przepisami ustawy. Prawo ochronne na Znak towarowy będzie nadawało się w dniu otrzymania darowizny do wykorzystywania w działalności gospodarczej Spółki. Wartość początkowa prawa ochronnego na Znak towarowy zostanie określona wg wartości wynikającej z umowy darowizny, tj. wg wartości rynkowej ustalonej przez biegłego. Zatem, wartość początkowa prawa ochronnego na Znak towarowy otrzymanego przez Spółkę w drodze darowizny winna zostać ustalona wg wartości określonej w umowie darowizny, lecz nie wyższej niż wartość rynkowa. Jednocześnie, w świetle powołanych przepisów, Wnioskodawca uprawniony będzie do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od prawa ochronnego na Znak towarowy otrzymanego przez Spółkę w darowiźnie, proporcjonalnie do przypadającego Mu udziału w zysku Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Wskazać należy, że niniejsza interpretacja została oparta na przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.).

Ponadto, należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. W związku z tym, zaznacza się, że interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy, nie zaś do pozostałych wspólników Spółki jawnej.

Wskazać również należy, że zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 maja 2016 r., o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 846) przepis art. 14na ustawy zmienianej w art. 1 ma zastosowanie do interpretacji indywidualnych wydanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.