Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-101/13/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-04-25
Teza: wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT planowanego przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa na Spółkę Nowo Zawiązaną, na skutek podziału Spółki przez wydzielenie
Słowa kluczowe: podział; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; sprzedaż; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2013r. (data wpływu 29 stycznia 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT planowanego przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa na Spółkę Nowo Zawiązaną, na skutek podziału Spółki przez wydzielenie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 stycznia 2013r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT planowanego przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa na Spółkę Nowo Zawiązaną, na skutek podziału Spółki przez wydzielenie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką „X” z ograniczoną odpowiedzialnością prawa polskiego. Spółka ta została nabyta w 2012r. przez „Y” Sp. z o.o., polską spółkę należącą do międzynarodowej grupy farmaceutycznej „Z”.

Obecnie planowana jest restrukturyzacja „X” sp. z o.o. poprzez jej podział przez wydzielenie. Wydzieleniu podlegałaby działalność sprzedażowa do innej polskiej spółki kapitałowej w ramach procedury przewidzianej przepisami art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 94, poz.1037 ze zm. dalej: „KSH”).

Na moment rejestracji podziału „X” sp. z o. o. będzie prowadzić dwa rodzaje działalności:

*   działalność produkcyjną polegającą na wytwarzaniu produktów leczniczych (surowców recepturowych) w zrozumieniu art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 6 września 2001 r. prawo farmaceutyczne, oraz
*   działalność sprzedażową obejmującą dystrybucję produktów leczniczych, wyrobów medycznych i materiałów pomocniczych.

Planowany podział jest wynikiem polityki grupy „Z”, zgodnie z którą działalność sprzedażowa i produkcyjna powinny być prowadzone przez odrębne spółki. Dodatkowo, w odniesieniu do Polski, po wydzieleniu planowane jest prowadzenie działalności produkcyjnej w ramach specjalnej strefy ekonomicznej. Oznacza to, że planowana restrukturyzacja umożliwi rozdzielenie działalności, która będzie prowadzona w ramach specjalnej strefy ekonomicznej (tj. produkcja) od pozostałej działalności (tj. sprzedaż). Zabieg ten istotnie ułatwi zarządzanie oboma rodzajami działalności prowadzonymi obecnie przez „X” oraz umożliwi ich dalszy rozwój.

Obie działalności stanowią oddzielne i samodzielne części przedsiębiorstwa w ramach struktury „X” sp. z o. o.

Po pierwsze, w „X” sp. z o. o. funkcjonuje określona struktura organizacyjna odzwierciedlająca odrębność prowadzonej przez „X” działalności sprzedażowej i produkcyjnej. Każda z tych działalności stanowi w „X” sp. z o. o odrębny dział, do którego przypisani są konkretni pracownicy. Taka struktura organizacyjna (tj. rozdzielenie produkcji od sprzedaży) jest determinowana wymogami prawa farmaceutycznego.

W „X” sp. z o. o. istnieją jednostki organizacyjne, które zapewniają obsługę zarówno działalności sprzedażowej jak i produkcyjnej (np. księgowość, obsługa obiektu). Zgodnie z założeniami, w ramach podziału zasadniczo jednostki organizacyjne wypełniające funkcje wspólne zostaną przeniesione do nowej spółki. Po wydzieleniu „X” sp. z o. o. będzie jednak w dalszym ciągu korzystała z usług tych działów na zasadzie outsourcingu. Podobna sytuacja będzie miała miejsce w zakresie należącego do „X” sp. z o. o. budynku. Mianowicie, w ramach podziału zostanie on przeniesiony do nowej spółki a „X” sp. z o. o. będzie korzystać z powierzchni niezbędnej do prowadzenia działalności produkcyjnej na podstawie odpowiedniej umowy najmu.

W systemie finansowo-księgowym „X” sp. z o. o. do każdego z powyższych rodzajów działalności przyporządkowane są bezpośrednio związane z nimi aktywa, w szczególności środki trwałe oraz zapasy.

Ponadto, w systemie finansowo - księgowym „X” sp. z o. o. do każdego z powyższych rodzajów działalności przypisane są zobowiązania dotyczące bezpośrednio danego rodzaju działalności. W szczególności do działalności produkcyjnej alokowane są zobowiązania dotyczące zakupu surowców do produkcji, najmu magazynu w którym składowane są surowce, wynagrodzenia pracowników. Do działalności sprzedażowej przypisane są w szczególności: koszty produktów gotowych dystrybuowanych przez „X” sp. z o. o. wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w obszarze sprzedaży (np. agentów handlowych).

Pomimo, że obecnie działalność produkcyjna produkuje wyłącznie na rzecz działalności sprzedażowej, dla celów rachunkowości zarządczej możliwe jest, na podstawie danych z systemu finansowo-księgowego, określenie wyniku finansowego i prognoz finansowych zarówno dla działalności produkcyjnej jak i sprzedażowej.

Do każdego rodzaju działalności przypisane są oddzielne rachunki bankowe.

Wskutek planowanej restrukturyzacji działalność produkcyjna będzie w stanie funkcjonować jak niezależne przedsiębiorstwo w „X” sp. z o. o. produkując produkty zarówno dla spółki do której wydzielona zostanie działalność sprzedażowa jak i innych podmiotów z grupy „Z” i generując z tego tytułu przychody. Z kolei działalność sprzedażowa będzie w stanie funkcjonować jak niezależne przedsiębiorstwo w spółce, do której będzie ona przeniesiona.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy na podstawie art. 6 pkt 1 w związku z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przeniesienie działalności sprzedażowej do innej spółki na skutek podziału przez wydzielenie w rozumieniu art. 529 § 1 pkt 4 KSH, nie będzie podlegało podatkowi VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, przeniesienie działalności sprzedażowej do innej spółki na skutek podziału przez wydzielenie w rozumieniu art. 529 § 1 pkt 4 KSH, nie będzie podlegało podatkowi VAT.

Przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stanowi, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, dla celów ustawy o VAT, zawiera art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Stanowi on, że zorganizowana część przedsiębiorstwa to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych działań gospodarczych, który jednocześnie mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa mamy do czynienia jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  Istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań);
2.  Zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  Składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4.  Zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące wyżej wymienione zadania gospodarcze.

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana działalność produkcyjna oraz działalność sprzedażowa stanowić będą zorganizowane części przedsiębiorstwa, ponieważ będą spełniały wyżej wymienione przesłanki w następujący sposób:

Ad A.Zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań)

Zdaniem Wnioskodawcy, nie podlega żadnej wątpliwości, że opisana zarówno działalność sprzedażowa jak i produkcyjna stanowić będzie zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Mianowicie jak wskazano powyżej, w systemie finansowo-księgowym „X” sp. z o. o, do każdego z tych rodzajów działalności przypisane są bezpośrednio związane z każdą z nich aktywa i zobowiązania.

Ad B.Organizacyjne i finansowe wyodrębnienie w istniejącym przedsiębiorstwie

Praktyka organów podatkowych odnosząca się do kwestii organizacyjnego wyodrębnienia zespołu składników majątkowych potwierdza, że kluczowe dla istnienia takiego wyodrębnienia są postanowienia wewnętrznych regulacji obowiązujących u danego podatnika. Jak przykładowo stwierdził Minister Finansów w interpretacji z dnia 18 maja 2011 r. (sygn. IPTPP2/443-30/11-3/BM): „O wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa, np. dział, wydział, oddział, itp. Takie organizacyjne wydzielenie powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub aktu o podobnym charakterze. Ocena ta musi być dokonywana według kryterium tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”.

Jak wskazano powyżej w „X” sp. z o. o. funkcjonuje określona struktura organizacyjna odzwierciedlająca odrębność prowadzonej przez „X” sp. z o. o. działalności sprzedażowej i produkcyjnej. Każda z tych działalności stanowi w „X” sp. z o. o. odrębny dział, do którego przypisani są konkretni pracownicy. Taka struktura organizacyjna (tj. rozdzielenie produkcji od sprzedaży) jest determinowana wymogami prawa farmaceutycznego.

Dodatkowo w „X” sp. z o. o funkcjonują jednostki organizacyjne, z których usług korzystają oba rodzaje działalności (np. księgowość, obsługa obiektu).

Jeżeli chodzi o wyodrębnienie finansowe, jak podkreślają organy podatkowe, wystarczające do spełniania warunku wyodrębnienia finansowego jest prowadzenie przez podmiot rachunkowości w taki sposób, aby możliwe było przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przykładowo, zgodnie ze stanowiskiem Ministra Finansów wyrażonym w interpretacji z dnia 12 kwietnia 2011r. (sygn. IBPP3/443-23/11/IK): „Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części. Zorganizowana część przedsiębiorstwa jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa (tak aby można było przejąć funkcje gospodarcze)”.

Jak wskazano powyżej, działalność sprzedażowa i produkcyjna wyodrębniona będzie także pod względem finansowym. Po pierwsze, w systemie finansowo - księgowym „X” sp. z o. o do każdego z tych rodzajów działalności przypisane są bezpośrednio związane z każdą z nich aktywa i zobowiązania. Pomimo, że obecnie działalność produkcyjna produkuje wyłącznie na rzecz działalności sprzedażowej, dla celów rachunkowości zarządczej możliwe jest, na podstawie danych z systemu finansowo - księgowego, określenie wyniku finansowego i prognoz finansowych zarówno dla działalności produkcyjnej jak i sprzedażowej.

Działalności produkcyjna i sprzedażowa posiadają ponadto odrębne rachunki bankowe.

Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, w świetle powyższego przesłanka istnienia organizacyjnego i finansowego wyodrębnienia będzie w przypadku obu tych działalności spełniona.

Ad C.Przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych

Warunek przeznaczenia do realizacji określonych zadań gospodarczych odnosi się do funkcjonalnego wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie funkcjonalne działalności sprzedażowej oraz produkcyjnej przejawia się wyraźną odmiennością ich profili. Działalność sprzedażowa ukierunkowana jest na dystrybucję produktów gotowych. Działalność produkcyjna przeznaczona jest to wytwarzania produktów gotowych z zakupionych surowców. Oznacza to, że każda z tych działalności realizuje ściśle określone, odrębne zadania gospodarcze.

W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zarówno działalność produkcyjna, jak i sprzedażowa spełniają warunek przeznaczenia do realizacji określonych zadań gospodarczych.

Ad D. Zdolność do stanowienia niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze

Ostatnim warunkiem uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest zdolność stanowienia przez niego niezależnego przedsiębiorstwa, samodzielnie realizującego zadania gospodarcze.

W przypadku opisanej działalności sprzedażowej, po podziale spółka przejmująca majątek wskutek podziału będzie kontynuowała działalność w tym zakresie przy wykorzystaniu zespołu składników materialnych i niematerialnych alokowanych do tej działalności oraz przy wykorzystaniu dedykowanych pracowników. W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisana działalność sprzedażowa będzie zdolna do stanowienia niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze.

Podobnie, w przypadku opisanej działalności produkcyjnej, po podziale X” sp. z o. o będzie kontynuowała działalność produkcyjną i generowała z tego tytułu przychody. Na zdolność działalności produkcyjnej do funkcjonowania jako samodzielne przedsiębiorstwo nie będzie wpływał fakt zlecenia spółce, do której zostanie wydzielona działalność sprzedażowa usług o charakterze wspólnym i podpisania z nią umowy najmu powierzchni w budynku, co będzie miało miejsce po podziale. Prawidłowość takiego stanowiska znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2012 r. (sygn. IPTPB3/423-115/12-5/GG). Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2012r. (sygn. I SK1223/11).

Wnioskodawca zatem wykazał wyżej, że w opisanym stanie działalność sprzedażowa spełni kryteria wymagane dla uznania jej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W świetle powyższego, mając na względzie treść art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, zdaniem Wnioskodawcy, przeniesienie działalności sprzedażowej do innej spółki na skutek podziału przez wydzielenie nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ww. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca planuje dokonać wydzielenia części majątku ze Spółki poprzez przeniesienie części majątku Spółki do innej polskiej spółki kapitałowej. Wydzielenie nastąpi w ramach procedury przewidzianej przepisami art. 529 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks spółek handlowych.

Podział spółek handlowych regulowany jest przez ustawę z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.).

Stosownie do postanowień art. 528 § 1 ww. ustawy, spółkę kapitałową można podzielić na dwie albo więcej spółek handlowych. Natomiast, zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 tejże ustawy, podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie). Jest to jedyny podział, który nie skutkuje rozwiązaniem spółki dzielonej (art. 530 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych).

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Nie budzi wątpliwości, że przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h. podział dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie), powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonej części majątku. Złożoność procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest efekt końcowy – przeniesienie własności.

Zatem podział spółki przez wydzielenie jest transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ww. ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z powyższego wynika, że podstawowym wymogiem uznania, że mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Dokonując wykładni pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy uwzględnić wspólnotowe rozumienie pojęcia „całości lub części majątku”, którym posługuje się art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1 ze zm.). Skoro prawodawca unijny nie zdefiniował ww. pojęcia, należy posiłkować się jego rozumieniem przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.

W tym miejscu należy powołać wyrok C-497/01 w sprawie Zita Modes przeciwko Administration de lenregistrement et des domaines, w którym Trybunał stwierdził, że niezgodne z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń - innych niż te, o których mowa w ww. akcie unijnym. Pojęcie zbycia „całości lub części majątku” należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej jego części, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz - w zależności od konkretnego przypadku - składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Trybunał Sprawiedliwości kładzie nacisk głównie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych sytuacjach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Tym bardziej elementem tym nie mogą być obciążające zorganizowaną część przedsiębiorstwa zobowiązania.

Istotne znaczenie ma ocena, czy zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż planowana jest restrukturyzacja Spółki „X” sp. z o. o. poprzez jej podział przez wydzielenie. Wydzieleniu podlegałaby działalność sprzedażowa do innej polskiej spółki kapitałowej w ramach procedury przewidzianej przepisami art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 94, poz.1037 ze zm. dalej: „KSH”).

Na moment rejestracji podziału Spółka X” sp. z o. o będzie prowadzić dwa rodzaje działalności:

*   działalność produkcyjną polegającą na wytwarzaniu produktów leczniczych (surowców recepturowych) w zrozumieniu art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 6 września 2001 r. prawo farmaceutyczne, oraz
*   działalność sprzedażową obejmującą dystrybucję produktów leczniczych, wyrobów medycznych i materiałów pomocniczych.

Planowany podział jest wynikiem polityki grupy „Z”, zgodnie z którą działalność sprzedażowa i produkcyjna powinny być prowadzone przez odrębne spółki. Dodatkowo, w odniesieniu do Polski, po wydzieleniu planowane jest prowadzenie działalności produkcyjnej w ramach specjalnej strefy ekonomicznej. Oznacza to, że planowana restrukturyzacja umożliwi rozdzielenie działalności, która będzie prowadzona w ramach specjalnej strefy ekonomicznej (tj. produkcja) od pozostałej działalności (tj. sprzedaż). Zabieg ten istotnie ułatwi zarządzanie oboma rodzajami działalności prowadzonymi obecnie przez Spółkę „X” sp. z o. o. oraz umożliwi ich dalszy rozwój.

Obie działalności stanowią oddzielne i samodzielne części przedsiębiorstwa w ramach struktury Spółki „X” sp. z o. o.

Po pierwsze, w Spółce „X” sp. z o. o. funkcjonuje określona struktura organizacyjna odzwierciedlająca odrębność prowadzonej przez „X” sp. z o. o. działalności sprzedażowej i produkcyjnej. Każda z tych działalności stanowi w X” sp. z o. o. odrębny dział, do którego przypisani są konkretni pracownicy. Taka struktura organizacyjna (tj. rozdzielenie produkcji od sprzedaży) jest determinowana wymogami prawa farmaceutycznego.

W Spółce X” sp. z o. o istnieją jednostki organizacyjne, które zapewniają obsługę zarówno działalności sprzedażowej jak i produkcyjnej (np. księgowość, obsługa obiektu). Zgodnie z założeniami, w ramach podziału zasadniczo jednostki organizacyjne wypełniające funkcje wspólne zostaną przeniesione do nowej spółki. Po wydzieleniu „X” sp. z o. o. będzie jednak w dalszym ciągu korzystała z usług tych działów na zasadzie outsourcingu. Podobna sytuacja będzie miała miejsce w zakresie należącego do „X” sp. z o. o. budynku. Mianowicie, w ramach podziału zostanie on przeniesiony do nowej spółki a „X” sp. z o. o będzie korzystać z powierzchni niezbędnej do prowadzenia działalności produkcyjnej na podstawie odpowiedniej umowy najmu.

W systemie finansowo-księgowym Spółki „X” sp. z o. o, do każdego z powyższych rodzajów działalności przyporządkowane są bezpośrednio związane z nimi aktywa, w szczególności środki trwałe oraz zapasy.

Ponadto, w systemie finansowo - księgowym Spółki „X” sp. z o. o. do każdego z powyższych rodzajów działalności przypisane są zobowiązania dotyczące bezpośrednio danego rodzaju działalności. W szczególności do działalności produkcyjnej alokowane są zobowiązania dotyczące zakupu surowców do produkcji, najmu magazynu w którym składowane są surowce, wynagrodzenia pracowników. Do działalności sprzedażowej przypisane są w szczególności: koszty produktów gotowych dystrybuowanych przez „X” sp. z o.o. wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w obszarze sprzedaży (np. agentów handlowych).

Pomimo, że obecnie działalność produkcyjna produkuje wyłącznie na rzecz działalności sprzedażowej, dla celów rachunkowości zarządczej możliwe jest, na podstawie danych z systemu finansowo-księgowego, określenie wyniku finansowego i prognoz finansowych zarówno dla działalności produkcyjnej jak i sprzedażowej.

Do każdego rodzaju działalności przypisane są oddzielne rachunki bankowe.

Wskutek planowanej restrukturyzacji działalność produkcyjna będzie w stanie funkcjonować jak niezależne przedsiębiorstwo w Spółkę „X” sp. z o.o. produkując produkty zarówno dla spółki do której wydzielona zostanie działalność sprzedażowa jak i innych podmiotów z grupy „Z” i generując z tego tytułu przychody. Z kolei działalność sprzedażowa będzie w stanie funkcjonować jak niezależne przedsiębiorstwo w spółce, do której będzie ona przeniesiona.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że zespół składników majątkowych, który ma zostać przeniesiony do innej spółki posiada cechy wymienione w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, które mieszczą się w pojęciu „zorganizowanej części przedsiębiorstwa”, co oznacza zarazem, że wydzielona w sposób opisany we wniosku działalność sprzedażowa będzie stanowiła „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji w opisanym zdarzeniu przyszłym przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa do innej polskiej spółki kapitałowej, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Niniejsza interpretacja stanowi ocenę przedstawionego we wniosku stanowiska prawnego Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług. Ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.