Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.731.2025.2.KAB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Zastosowanie tej samej stawki podatku VAT przy sprzedaży
soków i usługi kurierskiej oraz uwzględnienie ich na fakturze w
oddzielnych pozycjach.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
faktura
usługi-usługi kurierskie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zastosowania tej samej stawki przy sprzedaży soków i usługi kurierskiej oraz
    uwzględnienia ich na fakturze w oddzielnych pozycjach. Uzupełniła go Pani pismem z 8
    października 2025 r. (wpływ 8 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w ramach której prowadzi Pani
    wysyłkową sprzedaż soków. Soki sprzedaje Pani na terenie kraju, ale również w ramach
    procedury OSS. Towar oraz usługę wysyłki wykazuje Pani w dwóch oddzielnych pozycjach
    na dokumencie sprzedaży. Stosuje Pani dwie stawki VAT, towar 5%, natomiast usługa
    kurierska 23%.

## Pytanie

Czy właściwe byłoby zastosowanie stawki VAT 5% również w przypadku usług kurierskich,
    nadal uwzględniając na fakturze dwie oddzielne pozycje, tj. towar i usługę?
    Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane z uzupełnieniu do wniosku)
    Według Pani, właściwe byłoby zastosowanie stawki obniżonej 5% również na usługi
    kurierskie, ponieważ wysyłka jest elementem dostawy towaru. Koszt tej wysyłki nie jest
    odrębną usługą samą w sobie, ale usługą pomocniczą do dostawy towaru. W
    konsekwencji powinna być ona opodatkowana tą samą stawką co towar, oraz może być
    ujęta w oddzielnej pozycji na fakturze. W tym przypadku skoro towar jest ze stawką 5%
    VAT, to usługa (wysyłka) powinna być z tą samą stawką 5% VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju ;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W kwestii ustalenia podstawy opodatkowania należy przywołać art. 29a ust. 1 ustawy,
    zgodnie z którym:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. Stosownie do tego przepisu:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    W świetle art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie do podstawy
    opodatkowania.
    Zasady wystawiania faktur regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą wewnątrzwspólnotową
      sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej,
      o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy:
      Faktura powinna zawierać nazwę (rodzaj) towaru lub usługi.

    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w
    ramach której prowadzi Pani wysyłkową sprzedaż soków. Soki sprzedaje Pani na terenie
    kraju. Towar oraz usługę wysyłki wykazuje Pani w dwóch oddzielnych pozycjach na
    dokumencie sprzedaży. Stosuje Pani dwie stawki VAT, towar 5%, natomiast usługa
    kurierska 23%.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii, zastosowania tej samej stawki przy sprzedaży soków i
    usługi kurierskiej oraz uwzględnienia ich na fakturze w oddzielnych pozycjach.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości, zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług oraz regulacje Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego sytemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia
    2006 r. str. 1 ze zm.), nie regulują kwestii czynności złożonych. Natomiast zgodnie z
    orzecznictwem TSUE, jeśli transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy
    ocenić, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne w jakich dokonywana jest
    transakcja, czy z perspektywy VAT stanowią one odrębne świadczenia (każde podlegające
    opodatkowaniu według właściwych dla niego zasad), czy też jedno kompleksowe
    świadczenie. Co do zasady, każda czynność powinna być uznawana za odrębną i
    niezależną. Jednak w orzecznictwie TSUE wielokrotnie wskazywano, że czynność złożona z
    kilku świadczeń ściśle ze sobą związanych w sensie ekonomicznym nie powinna być
    sztucznie rozdzielana, gdyż takie działanie zakłóca funkcjonowanie systemu VAT. Tytułem
    przykładu należy wskazać na wyrok Trybunału z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96
    (Card Protection Plan), w którym stwierdzono, że z pojedynczym świadczeniem mamy do
    czynienia zwłaszcza wtedy, gdy jeden lub więcej elementów uznaje się za usługę
    zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do
    których stosuje się te same zasady opodatkowania jak do usługi zasadniczej. Usługę
    należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona
    dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi
    zasadniczej.
    Zatem, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem VAT oraz na
    podstawie europejskiego orzecznictwa można stwierdzić, że świadczenie obejmujące z
    ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia jedną czynność nie powinno być
    sztucznie dzielone. W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość,
    nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno
    świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter
    dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle
    powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to
    wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.
    Skutkiem powyższego, świadczenie pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny
    świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu powstania obowiązku
    podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku od towarów i usług.
    Ponadto, z przytoczonych regulacji wynika, że w przypadku dostawy towarów za podstawę
    opodatkowania należy uznać całość świadczenia pieniężnego (bądź dokonywanego w
    innej dopuszczalnej prawem formie) pobieranego od nabywcy. Oznacza to, że do
    podstawy opodatkowania należy wliczyć pobieraną przez zbywcę wartość (cenę) towarów,
    a także wszystkie inne elementy zapłaty, będące częściami składowymi świadczenia
    zasadniczego (tj. dostawy towarów). Dotyczy to wyłącznie kosztów, które zwiększają kwotę
    należną z tytułu konkretnej transakcji, tj. konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług.
    Tym samym, w opisanych okolicznościach nie można stwierdzić, że usługa transportu
    sprzedawanych przez Panią soków stanowi cel sam w sobie i powinna być traktowana
    jako odrębne, niezależne świadczenie. W okolicznościach przedstawionych przez Panią, za
    dostawę złożoną – której rozdzielenie na poszczególne elementy byłoby nieuzasadnione i

    sztuczne – należy uznać odpowiednio dostawę soków wraz z usługą transportu. Tym
    samym, skoro sprzedając towary ma Pani obowiązek dostarczyć je do nabywcy to
    wymienione czynności należy traktować jako jedną dostawę złożoną.
    W omawianej sprawie, koszty transportu doliczone do sprzedaży towaru (soków), nie
    stanowią wynagrodzenia z tytułu wykonania samodzielnej usługi, lecz są to koszty
    dodatkowe podstawowej czynności jaką jest sprzedaż towaru. W tym przypadku, koszty
    transportu są kosztami związanymi ze świadczeniem głównym, które w efekcie kształtuje
    kwotę ostateczną żądaną od nabywcy. W konsekwencji, koszty transportu ponoszone w
    związku ze sprzedażą ww. towarów stanowią element świadczenia pomocniczego, a
    zatem zwiększają kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy towarów (świadczenia
    głównego). Istotą przedmiotowej transakcji jest sprzedaż soków, natomiast aby skutecznie
    zrealizować sprzedaż soków należy ten towar dostarczyć do odbiorcy.
    Zatem należy się z Panią zgodzić, że usługa kurierska powinna być opodatkowana tą samą
    stawką co towar. Jednak, wbrew Pani twierdzeniu, stawka podatku wskazana na dowodzie
    zakupu powinna zostać przedstawiona jako jedna pozycja, zawierająca oba świadczenia,
    gdyż jak wyżej wskazano w opisanych okolicznościach mamy do czynienia z transakcją
    złożoną.
    Wskazać należy, że faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawione
    zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym względzie. Prawidłowość
    materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie
    gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy
    formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają znaczenie dowodowe.
    Umieszczenie zatem na fakturze w części przeznaczonej na nazwę (rodzaj) towaru lub
    usługi kilku rożnych świadczeń może sugerować, że przedmiotem sprzedaży było kilka
    odrębnych świadczeń, a nie jedno świadczenie. Powyższe natomiast skutkować może
    obowiązkiem zastosowania różnych stawek podatku dla wykazanych odrębnie czynności.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie zastosowania tej samej stawki przy sprzedaży
    soków i usługi kurierskiej uznaję za prawidłowe, natomiast Pani stanowisko w zakresie
    ujęcia w oddzielnej pozycji na fakturze sprzedaży towarów i usługi kurierskiej uznaję za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Zaznaczam, że zakres przedmiotowy wniosku wyznacza przedstawione przez Panią
    pytanie. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Pani wniosku (zapytania). W związku z tym, przedmiotem interpretacji nie
    była prawidłowość zastosowania stawki podatku w wysokości 5% do sprzedaży soków. Jak
    również z uwagi na skonstruowane pytanie, rozstrzygnięcie odnosi się do sprzedaży
    krajowej.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.