Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.679.2025.1.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-03
Teza: Prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu zakupu
samochodu osobowego, jeśli zakup ten miał miejsce przed
rozpoczęciem działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
odliczenia-prawo do odliczenia
samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia 50% kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu zakupu samochodu
    osobowego, jeśli zakup ten miał miejsce przed rozpoczęciem działalności gospodarczej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    4 lutego 2025 roku dokonał Pan zakupu samochodu osobowego na fakturę jako osoba
    fizyczna. W momencie realizacji transakcji zakupowej zamierzał Pan wykorzystywać pojazd
    w ramach działalności gospodarczej, którą planował Pan zarejestrować w 2025 roku.
    Od momentu zakupu samochodu używał go Pan prywatnie przy codziennych
    czynnościach, zakupach, odwiedzinach rodziny itp., ale również z myślą o przyszłej
    działalności, tj. do spotkań z potencjalnymi klientami. By wzbudzić zaufanie klientów i
    poznać bliżej ich branże, oprócz rozmów telefonicznych, umawiał się Pan na spotkania w
    ich firmach, by osobiście porozmawiać o ich potrzebach marketingowych oraz by
    przedstawić Pana usługi oraz omówić warunki współpracy. Na każde spotkanie dojeżdżał
    Pan zakupionym pojazdem. Do czasu braku pozyskania kilku konkretnych klientów nie
    zakładał Pan własnej działalności, ponieważ nie był Pan przekonany o sukcesie biznesu.
    Dopiero po zdobyciu kilku znaczących kontaktów, założył Pan firmę 2 czerwca 2025 r.
    Wraz z rejestracją firmy rozpoczął Pan świadczenie usług dla klientów. Pozyskał Pan
    klientów m.in. z (...), dla których świadczy Pan teraz regularne, comiesięczne usługi.
    Na fakturze zakupu nie został podany Pana NIP, jednak pozostałe dane, takie jak imię,
    nazwisko, PESEL oraz adres są poprawne i zgodne z danymi w CEIDG.
    Obecnie samochód jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, a jego
    zakup był konieczny w celu przygotowania się do rozpoczęcia tej działalności. Wcześniej
    bowiem w ogóle nie posiadał Pan żadnego pojazdu.
    Jest Pan czynnym zarejestrowanym płatnikiem VAT od dnia zgłoszenia rozpoczęcia
    działalności, tj. 2 czerwca 2025 r. i złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku
    od towarów i usług.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan wyłącznie czynności
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia
    przedmiotowego od podatku.
    Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej są usługi sklasyfikowane pod
    kodem PKD 62.10.B Pozostała działalność w zakresie programowania.
    Dodatkowe kody PKD w Pana działalności są następujące: 62.10.B Pozostała działalność w
    zakresie programowania, 18.13.Z Działalność usługowa związana z przygotowywaniem do
    druku, 62.20.B Pozostała działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki oraz
    zarządzaniem urządzeniami informatycznymi, 62.90.Z Pozostała działalność usługowa w
    zakresie technologii informatycznych i komputerowych, 63.10.D Pozostała działalność
    usługowa w zakresie infrastruktury obliczeniowej, przetwarzania danych, zarządzania
    stronami internetowymi (hosting) i działalności powiązane, 73.11.Z Działalność agencji
    reklamowych, 73.12.Z Reklama poprzez środki masowego przekazu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej oferuje Pan klientom kompleksowe
    rozwiązania informatyczne i marketingowe, obejmujące m.in. projektowanie i tworzenie
    stron internetowych, ich bieżącą obsługę, prowadzenie działań promocyjnych w mediach
    społecznościowych, obsługę kampanii reklamowych (m.in. (...), (...)), a także działania
    związane z pozycjonowaniem stron internetowych w wyszukiwarce (...). Oferuje Pan także
    podstawową pomoc w konfiguracji poczty firmowej na służbowych komputerach w
    firmach klientów. Charakter Pana działalności wymaga zarówno stałego kontaktu z
    klientami, jak i tworzenia wysokiej jakości materiałów audiowizualnych (fotografie,
    nagrania video) na potrzeby ich internetowej promocji.

    Zakupiony przez Pana pojazd był od początku przeznaczony do wykorzystania w
    działalności gospodarczej. Już na etapie poprzedzającym formalne zarejestrowanie firmy
    podejmował Pan czynności przygotowawcze związane z jej uruchomieniem – spotkania z
    potencjalnymi klientami, ustalanie szczegółów współpracy, a także wykonywanie próbnych
    materiałów reklamowych i dokumentacyjnych. Do realizacji tych zadań niezbędny był
    sprawny, szybki środek transportu, umożliwiający dojazdy do klientów z różnych części
    Polski, odwiedziny w ich siedzibach oraz transport sprzętu fotograficznego i video,
    koniecznego przy tworzeniu profesjonalnych materiałów promocyjnych (podróż środkami
    komunikacji zbiorowej – pociągi/autobusy – znacznie wydłużyłaby czas przemieszania się i
    wpłynęłaby na mniejszą elastyczność podczas trasy oraz mniejszy komfort podróży ze
    sprzętem – aparat, laptop itp.).
    Eksploatacja zakupionego pojazdu obejmowała standardowe czynności, takie jak
    tankowanie.
    Samochód jest wykorzystywany w działalności mieszanej, zarówno w celach związanych z
    działalnością gospodarczą, jak i prywatnych.

## Pytanie

Czy wykorzystując zakupiony samochód osobowy do celów mieszanych, tj. zarówno w
    celach związanych z działalnością gospodarczą, jak i prywatnych, ma Pan prawo do
    odliczenia 50% podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu samochodu osobowego, jeśli
    zakup ten miał miejsce przed rozpoczęciem działalności gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, ma Pan prawo do odliczenia 50% podatku VAT od zakupu samochodu
    osobowego, ponieważ zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    jeśli towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. A tak
    właśnie jest w Pana przypadku, bowiem samochód jest wykorzystywany do czynności
    opodatkowanych oraz jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Z kolei zgodnie z art. 86a ustawy o VAT, w przypadku wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi kwotę podatku naliczonego stanowi 50% kwoty podatku. Wobec tego na
    podstawie dotychczasowego poglądu organów skarbowych przewiduje Pan po
    stwierdzeniu przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że Pana stanowisko jest
    prawidłowe zadziałać wg poniższej procedury:
    1) złożyć zgłoszenie rejestracyjnego VAT-R w trybie aktualizacji z datą rejestracji zbieżną z
    datą nabycia samochodu osobowego, tj. 4 lutego 2025 r.,
    2) złożyć deklaracje JPK_7M za luty 2025 r. i wykazać w niej transakcję zakupu pojazdu
    osobowego wraz z 50% odliczeniem podatku VAT,
    3) złożyć deklaracje JPK_7M za brakujące okresy marzec 2025 r., kwiecień 2025 r. i maj
    2025 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Zauważenia jednak wymaga, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę
    towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
          nabycia towarów i usług,
          dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.

    Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych tzn. takich, których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik
    może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Przy czym, co również istotne, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Na podstawie art. 86 ust. 10c ustawy:
      Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed
      dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.
    Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
      o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
      rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur
    dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością
    gospodarczą wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia
    neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. W stosunku do faktur lub
    dokumentów celnych podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w rozliczeniu
    za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika
    towarów i usług powstał obowiązek podatkowy po otrzymaniu faktury lub dokumentu
    celnego, będącego podstawą odliczenia lub za jeden z trzech następnych okresów
    rozliczeniowych.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z treści art. 88 ust. 4 ustawy nie wynika, by do nabycia uprawnienia do odliczenia kwoty
    podatku naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w
    momencie otrzymania faktury. Tak więc podatnik, w zakresie, w jakim nabyte towary
    wykorzystuje do czynności opodatkowanych, nabywa prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w momencie otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi
    posiadać status czynnego podatnika VAT.
    Ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów,
    o ile występują przesłanki świadczące o tym, że zakupione towary i usługi będą
    wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej. Niemniej
    ustawodawca narzucił podatnikom chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od
    poczynionych nabyć obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny. Prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów
    i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Natomiast dla realizacji
    tego prawa konieczne jest m.in. posiadanie statusu podatnika VAT czynnego.
    Rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5
    ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić.
    Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej
    czynności opodatkowanej.

    Rejestracja następuje w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie
    skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu
    podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do odliczania
    podatku naliczonego od dokonywanych zakupów.
    W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i 15a, są obowiązane przed dniem wykonania
      pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
      zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:
      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
      1) „podatnika VAT czynnego”,
      2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
      a) ust. 3 i 3c,
      b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
      - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Jak wynika z art. 96 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
      opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
      obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w
      przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do
      aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
      1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż
      zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej
      sprzedaży;
      2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art.
      113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
      3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym
      mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego
      zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
      4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
      rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej
      czynności.
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
    Powyższe przepisy stanowią o terminie dokonania rejestracji dla celów podatku VAT w
    zależności od zaistniałej sytuacji lub statusu podatnika. Rejestracji należy dokonać przed
    dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie
    określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić
    najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.

    Rejestracja następuje w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie
    skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu
    podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do odliczania
    podatku naliczonego od dokonywanych zakupów, które przeznaczone są do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Jednocześnie należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu
    skorzystania z tego prawa. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji
    podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby
    skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć wszelkie
    przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako
    podatnika.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Stosownie do art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Zgodnie z art. 99 ust. 11b ustawy:
      Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za
      pomocą środków komunikacji elektronicznej.
    W myśl art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Na podstawie art. 103 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania
      naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy
      miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem
      ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.
    Natomiast w myśl art. 109 ust. 3 ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję
      zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie
      informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
      należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
      podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Stosownie do art. 109 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach
      określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z
      deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Powyższe przepisy wskazują, że podatnicy VAT czynni są obowiązani przesyłać za każdy
    miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,
    ewidencję prowadzoną na potrzeby podatku od towarów i usług, łącznie z deklaracją
    podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Warto w tym miejscu również zaznaczyć, że w wyroku TSUE w sprawie C-400/98 Trybunał
    stwierdził, że prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonaniem
    inwestycji nie jest uzależnione od dokonania wcześniejszej rejestracji dla celów podatku
    VAT. Potwierdzeniem takiej tezy mogą być także wyroki TSUE w sprawach C-268/83 oraz C-
    110/94, gdzie TSUE wskazał, że powstanie prawa do odliczenia nie zależy od formalnego
    uznania statusu podatnika przez organy podatkowe. Nabywane jest ono automatycznie, z
    chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje w momencie pierwszych inwestycji
    związanych z przyszłą działalnością gospodarczą.
    Natomiast z orzeczenia TSUE w sprawie C-385/09 Nidera wynika, że prawo do odliczenia
    powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w
    żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ
    skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi
    dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących
    VAT.
    Zatem stwierdzić należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika
    prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją,
    o ile występują przesłanki, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do
    bieżących (lub przyszłych) czynności opodatkowanych (oraz ewentualnie spełniać inne
    warunki określone w przepisach ustawy). Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom
    obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny, a zatem podatnik nabywa prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania obowiązku podatkowego i
    otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika
    VAT czynnego w momencie realizacji uprawnienia.
    Natomiast w kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących
    pojazdów samochodów ustawa zawiera przepisy szczególne.
    W tym zakresie należy przede wszystkim zwrócić uwagę na art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy,
    zgodnie z którym:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej
      z faktury otrzymanej przez podatnika.
    W myśl art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
      części składowych;

      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
      innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w
      pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
      wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych
      pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych
      pojazdów.
    Zatem, zgodnie z ww. regulacjami, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do
    odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym zarejestrowanym płatnikiem VAT od dnia
    zgłoszenia rozpoczęcia działalności, tj. 2 czerwca 2025 r. i złożenia zgłoszenia
    rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług. 4 lutego 2025 roku dokonał Pan
    zakupu samochodu osobowego na fakturę jako osoba fizyczna. W momencie realizacji
    transakcji zakupowej zamierzał Pan wykorzystywać pojazd w ramach działalności
    gospodarczej, którą planował Pan zarejestrować w 2025 roku. Od momentu zakupu
    samochodu używał go Pan prywatnie przy codziennych czynnościach, zakupach,
    odwiedzinach rodziny itp., ale również z myślą o przyszłej działalności, tj. do spotkań z
    potencjalnymi klientami. By wzbudzić zaufanie klientów i poznać bliżej ich branże, oprócz
    rozmów telefonicznych, umawiał się Pan na spotkania w ich firmach, by osobiście
    porozmawiać o ich potrzebach marketingowych oraz by przedstawić Pana usługi oraz
    omówić warunki współpracy. Na każde spotkanie dojeżdżał Pan zakupionym pojazdem.
    Do czasu braku pozyskania kilku konkretnych klientów nie zakładał Pan własnej
    działalności, ponieważ nie był Pan przekonany o sukcesie biznesu. Dopiero po zdobyciu
    kilku znaczących kontaktów, założył Pan firmę 2 czerwca 2025 r. Obecnie samochód jest
    wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, a jego zakup był konieczny w
    celu przygotowania się do rozpoczęcia tej działalności. Wcześniej bowiem w ogóle nie
    posiadał Pan żadnego pojazdu. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    wykonuje Pan wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które
    nie korzystają ze zwolnienia przedmiotowego od podatku. Eksploatacja zakupionego
    pojazdu obejmowała standardowe czynności, takie jak tankowanie. Samochód jest
    wykorzystywany w działalności mieszanej, zarówno w celach związanych z działalnością
    gospodarczą, jak i prywatnych.
    Pana wątpliwości dotyczą tego, czy wykorzystując zakupiony samochód osobowy do celów
    mieszanych, tj. zarówno w celach związanych z działalnością gospodarczą, jak i
    prywatnych, ma Pan prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu
    samochodu osobowego, jeśli zakup ten miał miejsce przed rozpoczęciem działalności
    gospodarczej.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, ustawa o podatku od towarów i usług nie
    pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów
    poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki, że zakupione towary i usługi
    będą wykorzystywane do bieżących (lub przyszłych) czynności opodatkowanych (oraz
    ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach ustawy). Jednakże
    ustawodawca narzucił podatnikom obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny. Tym

    samym podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie
    powstania obowiązku podatkowego i otrzymania faktury i towaru. Lecz aby uprawnienie
    to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji
    uprawnienia. Rejestracja następuje w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w
    urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne
    znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu
    prawo do odliczania podatku naliczonego od dokonywanych zakupów, z zachowaniem
    warunków wynikających z art. 86 ustawy. Prawo to przysługuje pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 88 ustawy oraz spełnienia
    warunków wskazanych w przepisie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy.
    Zatem biorąc pod uwagę treść przywołanych przepisów, w kontekście przedstawionego
    opisu sprawy należy stwierdzić, że na podstawie art. 86a ust. 1 i na zasadach określonych
    w art. 86 ust. 13 ustawy, przysługuje Panu prawo do odliczenia 50% podatku VAT od
    samochodu osobowego zakupionego przed rozpoczęciem działalności gospodarczej.
    Ponadto odnosząc się do opisanej przez Pana procedury działania należy zauważyć, że jak
    już wcześniej wskazano, realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego następuje
    poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z
    prawa do odliczenia podatku, jednakże aby skutecznie zrealizować powstałe uprawnienie,
    podatnik musi usunąć, najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa wszelkie przesłanki
    negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako czynnego
    podatnika VAT.
    Ponownie należy podkreślić, że prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u
    wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą
    działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny do skorzystania przez
    podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego.
    Dlatego też w celu skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z
    faktury dotyczącej zakupu samochodu osobowego przed formalną rejestracją Pana jako
    podatnika VAT czynnego, powinien Pan złożyć aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego VAT-
    R, wskazując okres rozliczeniowy, za który złoży Pan pierwszą deklarację podatkową,
    zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy.
    Następnie powinien Pan – jako podatnik VAT czynny – złożyć zaległe deklaracje VAT za
    kolejne okresy rozliczeniowe.
    Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.