Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-932/08/13-6/S/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-14
Teza: Prawo do zastosowania zwolnienia z akcyzy w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego mieszanin substancji zapachowych zawierających w swoim składzie alkohol etylowy w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 19 sierpnia 2004 r.
Słowa kluczowe: nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy; napoje-napoje bezalkoholowe; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 2-Rozdział 1; Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 3-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 09.05.2008 r. (data wpływu 14.05.2008 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zastosowania zwolnienia przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym mieszanin substancji zapachowych zawierających w swoim składzie alkohol etylowy w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 19 sierpnia 2004 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.05.2008 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zastosowania zwolnienia przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym mieszanin substancji zapachowych zawierających w swoim składzie alkohol etylowy w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 19 sierpnia 2004 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca (zwany w treści wniosku „Spółką” lub „Podatnikiem” zajmuje się produkcją oraz dystrybucją napojów, o zawartości alkoholu nieprzekraczającej 1,2% objętości (dalej jako „Napoje bezalkoholowe”). W każdym przypadku zawartość alkoholu nie przekracza 5 litrów czystego alkoholu na 100 kg Napojów bezalkoholowych.

Do produkcji napojów bezalkoholowych wykorzystywane są przez Spółkę m.in. mieszaniny substancji zapachowych (zwane także aromatami lub esencjami), które w zakładach produkcyjnych Spółki są dodawane do koncentratu, z którego następnie wytwarzany jest gotowy napój bezalkoholowy. Celem stosowania tych esencji jest nadanie napojowi bezalkoholowemu charakterystycznego i przyjemnego aromatu. Oprócz tych esencji w skład poszczególnych napojów bezalkoholowych wchodzą również, inne substancje, m.in. mogą to być innego rodzaju esencje, cukier, kwas fosforowy, kwas cytrynowy lub kofeina, itd.

Esencje objęte są klasyfikacją CN 3302 i zawierały w swoim składzie alkohol etylowy w ilości znacząco powyżej 1,2% objętości (w dużej części przypadków było to ok. 50-60%).

W okresie od 1 maja 2004 r. do 19 sierpnia 2004 r. (tj. w okresie przed dodaniem § 18 ust. 1b rozporządzenia w sprawie zwolnień, który obejmuje stan faktyczny będący przedmiotem niniejszego wniosku) Spółka nabywała aromaty z innego kraju członkowskiego Unii Europejskiej. Z punktu widzenia przepisów akcyzowych miały więc miejsce nabycia wewnątrzwspóInotowe.

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 5 i 6 w związku z ust. 2 rozporządzenia w sprawie zwolnień, zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy używany do produkcji substancji smakowo-aromatycznych stosowanych do wytwarzania artykułów spożywczych i napojów bezalkoholowych, o zawartości alkoholu nieprzekracząjącej 1,2% objętości; używany bezpośrednio lub jako składnik do półproduktów służących do wytwarzania artykułów spożywczych (rozlewanych lub innych), pod warunkiem że w każdym przypadku zawartość alkoholu w tych produktach nie przekracza 8,5 litra czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wyrobów czekoladowych i 5 litrów czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wszystkich innych wyrobów.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie pod warunkiem, że:

1.  podmiot uprawniony do zwolnienia, nabywający alkohol etylowy, dołączy do zamówienia złożonego sprzedawcy oświadczenie stwierdzające, że zakupiony alkohol zostanie zużyty do celów, o których mowa w ust. 1;
2.  podmiot uprawniony do zwolnienia, wykorzystujący wyprodukowany w zakresie swojej działalności gospodarczej alkohol etylowy do celów, o których mowa w ust. 1, będzie przekazywał do właściwego naczelnika urzędu celnego do dnia 25 miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, oświadczenia o ilości i sposobie wykorzystania zwolnionego alkoholu etylowego;
3.  podmiot uprawniony posiada zaświadczenie, o którym mowa w art. 27 ust. 3 ustawy, wydane przez właściwego naczelnika urzędu celnego, potwierdzające zamówienie na odbiór alkoholu etylowego z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy- właściwy naczelnik urzędu celnego potwierdza zamówienie po przedstawieniu przez podmiot zaświadczeń właściwych organów podatkowych o niezaleganiu z płatnością podatku od towarów i usług oraz akcyzy;
4.  nabycie alkoholu etylowego nastąpi z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy;
5.  podmiot korzystający ze zwolnienia prowadzi ewidencją pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania wyrobów zwolnionych.

W ocenie Wnioskodawcy warunkiem stosowania zwolnienia z podatku akcyzowego było w świetle powyższych regulacji rozporządzenia w sprawie zwolnień nabycie alkoholu z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy akcyzowej. W tym kontekście, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy akcyzowej pobór akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest zawieszony, jeżeli wyroby są zwolnione od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub dostarczane nabywcom upoważnionym do nabycia zwolnionego od akcyzy wyrobu.

Na podstawie art. 26 ust. 4 ustawy akcyzowej Minister Finansów został upoważniony do określenia m.in. szczegółowego sposobu stosowania i dokumentowania procedury zawieszenia poboru akcyzy w przypadku, o którym mowa w art. 26 ust. 1-3 tej ustawy. Uczynił to wydając rozporządzenie w sprawie procedury zawieszenia. Stosownie do § 4 tego rozporządzenia w przypadku wyrobów akcyzowych zharmonizowanych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, procedura zawieszenia poboru akcyzy może być zastosowana jedynie po przedstawieniu prowadzącemu skład podatkowy zamówienia potwierdzonego przez właściwego naczelnika urzędu celnego lub oświadczenia o przeznaczeniu wyrobów, stwierdzającego cel zużycia wyrobów, o którym mowa w przepisach dotyczących zwolnień od akcyzy.

Jednakże w odniesieniu do przypadku Spółki powyższy przepis nie mógł być zastosowany, gdyż stosownie do § 12 Rozporządzenia w sprawie procedury zawieszenia w przypadku przemieszczania między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, zwanymi dalej państwami członkowskimi, wyrobów akcyzowych zharmonizowanych stosuje się odpowiednio przepisy § 3 ust. 1 i § 5-11.

W świetle powyższego w ocenie Wnioskodawcy należy stwierdzić, że na gruncie cytowanych polskich regulacji nie istniała możliwość zastosowania w zakresie powyższego nabycia wewnątrzwspólnotowego zwolnienia z podatku. Fakt ten potwierdził m.in. Naczelnik Urzędu Celnego I w Warszawie, który w wydanej Spółce interpretacji z dnia 4 lutego 2005 r. (sygn. akt 441000-PA-9100T-147/04/4714/GK) stwierdził co następuje:

„W myśl § 4 ww. rozporządzenia w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania w przypadku wyrobów akcyzowych zharmonizowanych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, procedura zawieszenia poboru akcyzy może być zastosowana jedynie po przedstawieniu prowadzącemu skład podatkowy zamówienia potwierdzonego przez właściwego naczelnika urzędu celnego lub oświadczenia o przeznaczeniu wyrobów, stwierdzającego cel zużycia wyrobów, o których mowa w przepisach dotyczących zwolnień od akcyzy. Przepis powyższy nie ma zastosowania w przypadku przemieszczania wyrobów akcyzowych zharmonizowanych między państwami członkowskimi, gdyż § 12 rozporządzenia wyłącza ze stosowania § 4 tego rozporządzenia do przemieszczania tych wyrobów w obrocie unijnym. W związku z powyższym, oświadczenie o celu nabycia oraz sposobie wykorzystania nabywanych aromatów ma jedynie zastosowanie w przypadku nabywania tych wyrobów na terytorium kraju. W przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego mieszanin substancji zapachowych stosowanych do produkcji artykułów spożywczych i napojów bezalkoholowych o zawartości alkoholu nieprzekraczającej 1,2% objętości, warunkiem skorzystania przez Spółkę z przedmiotowego zwolnienia jest ich wprowadzenie na terytorium kraju do składu podatkowego. Spółka może nabywać ww. wyroby ze składu podatkowego, po spełnieniu warunków określonych w § 18 ust. 2 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, a więc m.in. po spełnieniu warunków wynikających z ust. 2 pkt 3 i 4 związanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy”.

Wskutek powyższego kształtu polskich przepisów, Spółka opodatkowywała podatkiem akcyzowym nabywane wewnątrzwspólnotowo mieszaniny substancji zapachowych mając za podstawę ilość litrów alkoholu etylowego 100% zawartego w tych mieszaninach i wykazywała ten podatek w stosownych deklaracjach podatkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w zakresie nabyć wewnątrzwspólnotowych mieszanin substancji zapachowych zawierających w swym składzie alkohol etylowy, przedstawionych w opisanym powyżej stanie faktycznym, dokonywanych w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 19 sierpnia 2004 r. (tj. przed dodaniem § 18 ust. 1b rozporządzenia w sprawie zwolnień), Spółka była uprawniona do zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W zakresie nabyć wewnątrzwspólnotowych mieszanin substancji zapachowych zawierających w swym składzie alkohol etylowy, przedstawionych w opisanym powyżej stanie faktycznym, dokonywanych w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 19 sierpnia 2004 r. (tj. przed dodaniem § 18 ust. 1b rozporządzenia w sprawie zwolnień), Spółka była uprawniona do zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego.

Stosownie do art. 27 ust. 1 pkt e) i f) Dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (dalej jako „Dyrektywa Alkoholowa”) Państwa Członkowskie zwalniają produkty objęte niniejszą dyrektywą z ujednoliconego podatku akcyzowego na warunkach, które zostaną przez nie określone w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania tych przepisów:

*   gdy są one używane do produkcji substancji smakowo-aromatycznych, używanych do wytwarzania środków spożywczych i napojów bezalkoholowych, o zawartości alkoholu nieprzekraczającej 1,2% obj.;

*   gdy są one używane bezpośrednio lub jako składnik do półproduktów służących do wytwarzania środków spożywczych (rozlewanych lub innych), pod warunkiem że w każdym przypadku zawartość alkoholu w tych produktach nie przekracza: 8,5 litra czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wyrobów czekoladowych i 5 litrów czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wszystkich innych wyrobów.

W świetle powyższych regulacji oraz w kontekście przedstawionego stanu faktycznego mieszaniny substancji zapachowych nabywane przez Spółkę w ramach nabyć wewnątrzwspólnotowych z innego kraju UE powinny być zwolnione z podatku i w tym zakresie przepis Dyrektywy Alkoholowej jest wystarczająco precyzyjny oraz bezwzględnie obowiązujący, przez co nadaje się do bezpośredniego zastosowania.

W ocenie Wnioskodawcy Państwa członkowskie mają jedynie uprawnienie do określania warunków, w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania tych przepisów. Taka delegacja nie daje jednak uprawnienia państwom członkowskim do:

*   wprowadzenia zwolnienia wyłącznie w odniesieniu do jednych czynności opodatkowanych (wyprowadzenie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ze składu podatkowego określonego w art. 4 ust. 1 pkt 2 Ustawy akcyzowej) przy jednoczesnym

*   uniemożliwieniu stosowania takiego zwolnienia względem innej czynności opodatkowanej podatkiem akcyzowym tj. nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 4 ust. 1 pkt 5 Ustawy akcyzowej).

W kontekście cytowanego powyżej przepisu Dyrektywy Alkoholowej, polski prawodawca nie mógł więc wymagać od Spółki, aby dla zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego dokonywała ona dwóch odrębnych czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą, tj.:

*   nabycia wewnątrzwspólnotowego zakończonego wprowadzeniem wyrobów akcyzowych do składu podatkowego, a następnie

*   wyprowadzenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ze składu podatkowego,

skoro zamiarem Spółki było dokonanie wyłącznie nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Zdaniem Wnioskodawcy jakkolwiek, polski prawodawca mógł określić warunki stosowania zwolnienia podatkowego także w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego, to jednakże nie był uprawniony do stworzenia takiego kształtu przepisów, który uniemożliwił w ogóle zastosowanie zwolnienia z podatku akcyzowego w odniesieniu do czynności opodatkowanej w postaci nabycia wewnątrzwspólnotowego. Skoro polski prawodawca nie określił takich warunków stosowania zwolnienia podatkowego w odniesieniu do nabycia wewnątrzwspólnotowego mieszanin substancji zapachowych, to Spółce przysługuje prawo zastosowania zwolnienia wprost na podstawie cytowanych powyżej przepisów Dyrektywy Alkoholowej. Zatem jedynym kryterium zastosowania tego zwolnienia jest, czy w opisanym stanie faktycznym doszło do zużycia zgodnie z brzmieniem tych przepisów, tj.: (1) w przypadku art. 27 ust. 1 pkt e) Dyrektywy Alkoholowej, do produkcji substancji smakowo-aromatycznych stosowanych do wytwarzania artykułów spożywczych i napojów bezalkoholowych, o zawartości alkoholu nieprzekraczającej 1,2% objętości; (2) w przypadku art. 27 ust. 1 pkt f) Dyrektywy Alkoholowej, bezpośrednio lub jako składnik do półproduktów służących do wytwarzania artykułów spożywczych (rozlewanych lub innych), pod warunkiem że w każdym przypadku zawartość alkoholu w tych produktach nie przekracza 8,5 litra czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wyrobów czekoladowych i 5 litrów czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wszystkich innych wyrobów.

Spełnienie tego kryterium wynika wprost ze stanu faktycznego. W efekcie zdaniem Wnioskodawcy należy stwierdzić, że w zakresie opisanych w stanie faktycznym nabyć wewnątrzwspólnotowych wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w postaci mieszanin substancji zapachowych Spółka była uprawniona do stosowania zwolnienia z podatku akcyzowego.

W dniu 13.08.2008 r. wydana została interpretacja indywidualna nr IPPP1/443-932/08-2/GD, w której stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku zostało uznane za nieprawidłowe. W interpretacji tut. Organ stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy, iż możliwe jest stosowanie zwolnienia od akcyzy substancji smakowo-aromatycznych wykorzystywanych do produkcji napojów bezalkoholowych, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 97, poz. 966) w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 sierpnia 2004 r., należy uznać za błędne. W świetle przedstawionych przepisów obowiązujących od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 19 sierpnia 2004r. oraz mając na względzie stan faktyczny przedstawiony we wniosku, Wnioskodawca nie mógł korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego, ponieważ przepisy rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, dla wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w postaci substancji smakowo-aromatycznych zawierających alkohol, wprowadzonych na wcześniejszym etapie obrotu do konsumpcji (poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy) nie dawały takiej możliwości.

Interpretacja była przedmiotem skargi wniesionej przez Spółkę.

W wyroku z dnia z dnia 6 kwietnia 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 3338/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił ww. interpretację indywidualną z uwagi na naruszenie przepisu postępowania, tj. art. 14d Ordynacji podatkowej (wydanie tzw. interpretacji „milczącej”). Wyrok ten zaskarżony skargą kasacyjną tut. Organu został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2010 r. sygn. akt II GSK 1004/09 z uwagi na stanowisko wyrażone w tezie uchwały pełnego składu Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2009 r. sygn. akt II FPS 7/09.

WSA w Warszawie, ponownie rozpoznając sprawę, wyrokiem z dnia 17 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 2440/10 uchylił skarżoną interpretację. Stwierdził, że polskie regulacje prawne do dnia 19 lipca 2005 r. (tj. do dnia wejścia w życie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego) zwalniały alkohol etylowy wykorzystywany do celów wskazanych zarówno w § 18 ust. 1 pkt 5 i pkt 6 rozporządzenia, jedynie w przypadku nabycia w obrocie krajowym. Dopiero dodanie do § 18 przepisu ust. 6 pozwoliło na stosowanie zwolnień do nabyć wewnątrzwspólnotowych, w odniesieniu do podmiotów, które prowadzą skład podatkowy i spełniają pozostałe warunki wynikające z tego przepisu.

Zdaniem Sądu rację ma Wnioskodawczyni, iż do czasu wejścia w życie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego - z braku odpowiednich regulacji krajowych, powinny mieć zastosowanie przepisy prawa wspólnotowego. Podatnicy mogą więc powoływać się na bezpośrednio skuteczną regulację zawartą w art. 27 ust. 1 Dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych, gdyż § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 lipca 2005 r., w zakresie w jakim nie przewidywał stosowania zwolnienia od podatku akcyzowego do wyrobów nabywanych wewnątrzwspólnotowo, był niezgodny ze wskazanym art. 27 ust. 1 Dyrektywy.

Rozpatrując tę kwestię należy podkreślić, że treść § 18 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 lipca 2005 r.) nie pozwala na skorzystanie ze zwolnienia od akcyzy w przypadku nabycia produktów opisanych we wniosku z innych państw członkowskich (nabycie wewnątrzwspólnotowe). Natomiast wyrób ten nabywany na terenie kraju z takiego zwolnienia korzysta. Narusza to zakaz dyskryminacji, który wymaga, aby obciążenie podatkowe wyrobów nabywanych poza terytorium kraju oraz nabywanych w kraju było jednakowe.

Sąd powołał się w tym przypadku na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 sierpnia 2008 r. sygn. akt I FSK 952/07.

Tut. Organ, kwestionując stanowisko Sądu pierwszej instancji, złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która wyrokiem z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt I FSK 412/13 została oddalona. NSA stwierdził, że stosownie do treści § 18 ust. 1 rozporządzenia MF zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy: używany do produkcji substancji smakowo-aromatycznych stosowanych do wytwarzania artykułów spożywczych i napojów bezalkoholowych, o zawartości alkoholu nieprzekraczającej 1,2 % objętości (pkt 5); używany bezpośrednio lub jako składnik do półproduktów służących do wytwarzania artykułów spożywczych (rozlewanych lub innych), pod warunkiem że w każdym przypadku zawartość alkoholu w tych produktach nie przekracza 8,5 litra czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wyrobów czekoladowych i 5 litrów czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wszystkich innych wyrobów (pkt 6).

Wspomniany przepis stanowi implementację art. 27 ust. 1 Dyrektywy 92/83/EWG zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają produkty objęte niniejszą dyrektywą z ujednoliconego podatku akcyzowego na warunkach, które zostaną przez nie określone w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania tych przepisów: gdy są one używane do produkcji substancji smakowo-aromatycznych, używanych do wytwarzania środków spożywczych i napojów bezalkoholowych, o zawartości alkoholu nieprzekraczającej 1,2% obj. (lit. e); gdy są one używane bezpośrednio lub jako składnik do półproduktów służących do wytwarzania środków spożywczych (rozlewanych lub innych), pod warunkiem że w każdym przypadku zawartość alkoholu w tych produktach nie przekracza: 8,5 litra czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wyrobów czekoladowych i 5 litrów czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wszystkich innych wyrobów (lit. f).

Stosownie do wyroków TSUE z dnia 7 grudnia 2000 r. w sprawie C-482/90 Włochy przeciwko Komisji Europejskiej i z dnia 19 kwietnia 2007 r. w sprawie C-63/06 Profisa, przepis art. 27 ust. 1 Dyrektywy 92/83/EWG ustanawia zasadę zwolnienia produktów nim objętych, a odmowa jego przyznania stanowi wyjątek. Przyznane tym przepisem państwom członkowskim uprawnienie do określenia warunków w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania tych przepisów nie może podważać bezwarunkowego charakteru obowiązku zwolnienia przewidzianego w tym przepisie.

Skoro analiza warunków przewidzianych w § 18 ust. 2 rozporządzenia MF dla zwolnień określonych w § 18 ust. 1 tego rozporządzenia, w tym zawartych w pktach 5 i 6 wskazuje, że dotyczą one jedynie nabyć krajowych, to tym samym należy stwierdzić brak właściwej regulacji zwolnienia co do nabyć wewnątrzwspólnotowych.

Powyższe potwierdza również zmiana wskazanego przepisu § 18 rozporządzenia MF. Na mocy § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 13 lipca 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2005 r. Nr 132, poz. 1113) m.in. wprowadzono z dniem 19 lipca 2005 r. do § 18 ust. 6, zgodnie z którym w przypadku wyrobów, o których mowa w ust. 1, la i 1b, nabywanych wewnątrzwspólnotowo bezpośrednio przez podmiot produkujący wyroby niebędące wyrobami akcyzowymi, zwolnienia, o których mowa w ust. 1, 1a i 1b, mają zastosowanie pod określonymi tam warunkami.

Sąd potwierdził tym samym stanowisko i argumentację prawną zawartą przez ten Sąd w wyroku z dnia 12 sierpnia 2008r. sygn. akt I FSK 952/07, w którym stwierdzono, że zróżnicowanie na gruncie prawa krajowego zwolnienia od podatku akcyzowego transakcji nabycia alkoholu etylowego w zależności od tego, czy mamy do czynienia z transakcją krajową, czy wewnątrzwspólnotową, nie znajduje uzasadnienia na gruncie art. 27 ust. 1 Dyrektywy 92/83/EWG. Przepis § 18 rozporządzenia MF w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 lipca 2005 r., przewidujący zwolnienie wyrobów akcyzowych od podatku akcyzowego jedynie wówczas, gdy wyroby te zostały nabyte w kraju, narusza zakaz dyskryminacji przewidziany w art. 90 TWE.

W świetle obowiązującego stanu prawnego biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17.12.2010 r. sygn. akt III SA/Wa 2440/10 stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.