Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-779/11/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-10-14
Teza: Czy wydatkowanie kwoty uzyskanej ze sprzedaży mieszkania i garażu stanowiącego majątek osobisty wnioskodawczyni na zakup nieruchomości stanowiącej grunty orne oraz użytki rolne zabudowane wspólnie z małżonkiem w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej stanowi wydatek na cel mieszkaniowy?
Słowa kluczowe: budynek-budynek niemieszkalny; cel-cele mieszkaniowe; grunty-grunty rolne; majątek-majątek odrębny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek; współwłasność
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2011r. (data wpływu do tut. Biura 05 lipca 2011r.), uzupełnionym w dniu 26 sierpnia 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego i udziale w prawie współużytkowania wieczystego działki oraz w prawie własności budynku garażowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 lipca 2011r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego i udziale w prawie współużytkowania wieczystego działki oraz w prawie własności budynku garażowego.

W związku z brakami formalnymi wniosku, pismem z dnia 16 sierpnia 2011r. Znak: IBPB II/2/415-779/11/MM wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 26 sierpnia 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od 1991r. wnioskodawczyni jest w związku małżeńskim i między małżonkami nieprzerwanie istnieje wspólność majątkowa.

W listopadzie 2009r. wnioskodawczyni nabyła po ojcu na podstawie prawomocnego postanowienia sądu w przedmiocie o stwierdzenie nabycia spadku - udział w części ułamkowej wynoszący 1/3 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego i udział w prawie współużytkowania wieczystego działki oraz w prawie własności budynku garażowego (po ojcu). Udział ten był osobistym majątkiem wnioskodawczyni. Nie został on wniesiony do majątku wspólnego poprzez podpisanie umowy majątkowej rozszerzającej wspólność ustawową małżonków.

W marcu 2010r. przedmiotowe mieszkanie zostało sprzedane za kwotę 193.000,00 zł a także sprzedano udział w prawie współużytkowania wieczystego działki oraz w prawie własności budynku garażowego za cenę 14.000 zł. Dochód z odpłatnego zbycia powyższego wyniósł 44.875,00 zł.

W październiku 2010r. za środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania otrzymanego jako udział w spadku i sprzedaży garażu tj. za kwotę 46.000,00 zł wnioskodawczyni wraz z mężem zakupiła (w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej) nieruchomość stanowiącą grunty orne oraz użytki rolne zabudowane. Zakupiona wraz z mężem nieruchomość przeznaczona została jako działka pod budowę domu.

W uzupełnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, iż spadkodawca zmarł 14 listopada 2009r. Dział spadku nie został przeprowadzony, nie nastąpiło również w żaden sposób zniesienie współwłasności. Na mocy postanowienia sądu z dnia 21 stycznia 2010r. o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym, spadek na podstawie ustawy nabyli wprost córka (wnioskodawczyni) i dwaj synowie po 1/3 części każdy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w zaistniałej sytuacji, wydatkowanie kwoty uzyskanej ze sprzedaży mieszkania i garażu stanowiącego majątek osobisty wnioskodawczyni na zakup nieruchomości stanowiącej grunty orne oraz użytki rolne zabudowane wspólnie z małżonkiem w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej jest wystarczające aby możliwe było zastosowanie zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawczyni, przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że dochody ze zbycia nieruchomości przeznaczone w ciągu dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie na własne cele mieszkaniowe (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) jest wolne od podatku dochodowego. W związku z powyższym, wydatkowana przez wnioskodawczynię kwota 46.000,00 zł pozwala na zastosowanie zwolnienia podatkowego, mimo iż nieruchomość stanowiąca grunty orne oraz użytki rolne zabudowane została zakupiona wspólnie z mężem.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje aby dochód małżonka ze sprzedaży lokalu mieszkalnego był wydatkowany tylko i wyłącznie przez tego małżonka. Nie jest więc istotne, czy dochód zostanie przeznaczony tylko i wyłącznie na własne cele mieszkaniowe czy też obok celów własnych również na cele mieszkaniowe wspólne małżonków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis cytowanego art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Powyższe wskazuje, iż w przypadku sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego.

Z przedstawionego przez wnioskodawczynię stanu faktycznego wynika, iż w 2009r. zmarł ojciec wnioskodawczyni. W drodze spadku wnioskodawczyni nabyła udział 1/3 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego i udział w prawie współużytkowania wieczystego działki oraz w prawie własności budynku garażowego. Nie miał miejsca dział spadku ani zniesienie współwłasności. Następnie w marcu 2010r. przedmiotowe mieszkanie wraz z udziałem w prawie współużytkowania wieczystego działki oraz prawo własności budynku garażowego zostało sprzedane.

Zgodnie z art. 924 i 925 ww. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego).

Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy, wtedy bowiem następuje nabycie spadku.

Zgodnie natomiast z art. 1035 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Podsumowując, od 2009r. wnioskodawczyni była współwłaścicielem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego i udziału w prawie współużytkowania wieczystego działki oraz w prawie własności budynku garażowego, które w marcu 2010r. sprzedano. Zgodnie zatem z ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych 1/3 przychodu uzyskanego ze sprzedaży ww. praw stanowi dla wnioskodawczyni źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach obowiązujących od dnia 01 stycznia 2009r.

Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 06 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.), mają bowiem zastosowanie do dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009r.

I tak zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009r. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

W myśl art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonych zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, wynagrodzenie dla biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy. Wydatki związane ze sprzedażą spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego i udziału w prawie współużytkowania wieczystego działki oraz w prawie własności budynku garażowego, którego wnioskodawczyni była współwłaścicielem będą stanowiły dla wnioskodawczyni koszt odpłatnego zbycia w wysokości w jakiej zostały faktycznie przez wnioskodawczynię poniesione.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy. Jak wynika z art. 30e ust. 4 ustawy podatek jest płatny w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Podatek ten należy wykazać w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości (PIT-39).

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Należy wyjaśnić, iż powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:

W

dochód zwolniony = D x ----

P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód ze sprzedaży.

W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Ze sformułowania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy: „(…) wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (…), jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe(…)” wynika, iż podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym terminie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na cele mieszkaniowe. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Środki przeznaczone na cele mieszkaniowe muszą bezwzględnie pochodzić ze sprzedaży nieruchomości a wydatkowanie uprawniające do zwolnienia może nastąpić najwcześniej począwszy od daty sprzedaży.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego,

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

\-przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Z przedstawionego przez wnioskodawczynię stanu faktycznego wynika, że przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego i udziału w prawie współużytkowania wieczystego działki oraz w prawie własności budynku garażowego wnioskodawczyni przeznaczyła na zakup wraz z mężem nieruchomości. Wnioskodawczyni nie zawarła z mężem umowy majątkowej rozszerzającej wspólność ustawową małżeńską.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.) z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Stosownie natomiast do art. 43 § 1 ww. ustawy oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Jak wynika z art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił, ale także przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Na podstawie powyższych przepisów należy stwierdzić, iż nie ma przeszkód aby uznać, że dochód uzyskany ze sprzedaży majątku odrębnego jednego z małżonków przeznaczony na zakup do majątku wspólnego nieruchomości, został w całości wydatkowany na cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko wnioskodawczyni, zgodnie z którym dla przedmiotowego zwolnienia nie ma znaczenia czy dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych został przeznaczony wyłącznie na własne cele mieszkaniowe, czy też cele mieszkaniowe wspólne małżonków należało uznać za prawidłowe.

Jednakże, ponieważ z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że zakupiona przez wnioskodawczynię i jej męża nieruchomość stanowi grunt orny oraz użytki rolne zabudowane, przeznaczone jako działka pod budowę domu należy wyjaśnić, iż stosownie do § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) do użytków rolnych zalicza się: grunty orne, sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty pod stawami i rowy.

W świetle Załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia budowlane służące produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu (kotłownie, komórki, garaże, szopy, stodoły, wiaty, spichlerze, budynki inwentarskie, place składowe i manewrowe w obrębie zabudowy itp.), a także zajęte pod ogródki przydomowe w gospodarstwach rolnych.

Z powyższego wynika, że grunt rolny zabudowany to grunt zajęty pod budynek mieszkalny lub inny budynek i urządzenia budowlane służące produkcji rolniczej.

Tymczasem zwolnieniem na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych objęty jest dochód przeznaczony m.in. na nabycie:

*   budynku mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit a),
*   gruntu pod budowę budynku mieszkalnego oraz innego gruntu jeżeli nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż, zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit c).

Powyższym zwolnieniem nie został natomiast objęty zakup budynku niemieszkalnego. Podobnie należy zauważyć, że zakup gruntu innego niż grunt budowlany, a więc np. gruntu ornego i użytków rolnych zabudowanych objęty jest zwolnieniem pod warunkiem, że grunty te we wspomnianym terminie zmienią przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.

Z literalnego brzmienia cyt. wyżej art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wyliczenie zawartych w nim tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja powoduje zwolnienie z opodatkowania kwot uzyskanego dochodu z tytułu sprzedaży nieruchomości, ma charakter wyczerpujący (enumeratywny), a nie przykładowy. Zgodnie z utrwalonym już poglądem, przepisy dotyczące wszelkiego rodzaju ulg i zwolnień podatkowych jako odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania powinny być interpretowane ściśle, z wyłączeniem wykładni rozszerzającej.

Reasumując, jeżeli przedmiotowa nieruchomość stanowiąca grunty orne oraz użytki rolne zabudowane w momencie zakupu zabudowana była budynkiem niemieszkalnym, to za wydatek na cel mieszkaniowy nie można uznać wydatkowanej kwoty w części odnoszącej się do wartości nabytego budynku niemieszkalnego lub urządzeń budowlanych służących produkcji rolniczej, bowiem takie nabycie nie zostało wymienione w ww. art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden z celów uprawniających do skorzystania z omawianego zwolnienia.

Co do kwoty wydatkowanej na zakup gruntów ornych i użytków rolnych należy podkreślić, że ze zwolnienia będzie korzystała jedynie wówczas, gdy grunty te już zmieniły lub najpóźniej do dnia 31 grudnia 2012r. zmienią przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.