Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.393.2025.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Ustalenie, czy w przypadku braku ponoszenia przez
Wnioskodawcę kosztów związanych z uczestnictwem
pracowników Wnioskodawcy w Planach Motywacyjnych,
realizacja tych programów skutkuje powstaniem po stronie
Wnioskodawcy przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia.
Słowa kluczowe: pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
programy-program motywacyjny
przychód-przychody nieodpłatne
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne -Powstanie świadczeń w naturze i świadczeń
nieodpłatnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy w przypadku braku ponoszenia przez Wnioskodawcę kosztów związanych z
    uczestnictwem pracowników Wnioskodawcy w Planach Motywacyjnych, realizacja tych
    programów skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu z tytułu
    nieodpłatnego świadczenia. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    „Wnioskodawca” jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, polskim rezydentem dla
    celów podatkowych, tj. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości
    swoich dochodów w Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na m.in wsparciu obsługi
    nieruchomości i kompleksowego zarządzania miejscem pracy.
    Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest Spółka X. (dalej jako: „Spółka X.”). Spółka X. jest
    spółką kapitałową (Société anonyme – odpowiednik polskiej spółki akcyjnej), utworzoną
    zgodnie z prawem Republiki Francuskiej oraz posiadającą siedzibę we Francji. Spółka X.
    jest francuskim rezydentem dla celów podatkowych, tj. podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów we Francji, bez względu na miejsce
    ich osiągania. Spółka X. nie posiada zagranicznego zakładu w Polsce w rozumieniu art. 4a
    pkt 11 ustawy o CIT.
    1. Ogólne informacje o programach motywacyjnych
    Spółka X. organizuje programy motywacyjne, tzw. Restricted Shares Plans, oparte na
    przyznaniu warunkowego prawa do nieodpłatnego otrzymania (tj. nabycia na własność)
    akcji Spółka X. po upływie określonego okresu (tzw. vesting period). Ww. programy
    motywacyjne adresowane są do pracowników Spółki X. oraz spółek z nią powiązanych
    (dalej jako: „Grupa Y.”).
    Obecnie obowiązuje w Spółka X. program motywacyjny, który został wprowadzony 24
    kwietnia 2025 r., a jego zakończenie nastąpi 23 kwietnia 2028 r. Również w przyszłości
    Spółka X. może wprowadzić nowe, analogiczne programy motywacyjne dla pracowników
    spółek należących do Grupy Y. (ww. programy motywacyjne dalej łącznie jako: „Plany
    Motywacyjne”).
    Wnioskodawca zaznacza, że podstawowe założenia Planów Motywacyjnych (tj. zarówno
    zakończonych, obowiązujących oraz przyszłych) nie ulegają zmianie, jednak mogą
    występować między nimi pewne różnice m.in. w zakresie puli przekazywanych
    uczestnikom akcji czy konkretnych wskaźników np. związanych z wynikami pracowników,
    które muszą zostać spełnione, aby nabyć akcje w ramach Planów Motywacyjnych.
    Plany Motywacyjne są organizowane, administrowane oraz finansowane przez Spółkę X.
    zgodnie z lokalnymi przepisami. Spółka X. jest każdorazowo upoważniona do przyjęcia
    danego Planu Motywacyjnego na mocy uchwały podjętej przez jej Walne Zgromadzenie.
    Plany Motywacyjne są adresowane do osób zajmujących stanowiska w Grupie Y., które
    mają:
    · znaczący wpływ na wyniki biznesowe Grupy Y. i/lub
    · wykazują się wyjątkowym zaangażowaniem i osiąganiem dobrych wyników.
    W szczególności, określeni pracownicy Grupy Y. (w tym Wnioskodawca) mogą zostać
    objęci Planem Motywacyjnym na podstawie udziału w projekcie dla Grupy Y. o
    międzynarodowym charakterze, tj. projekcie, w realizację którego zaangażowani są
    pracownicy z różnych spółek Grupy Y. operujących w różnych krajach (np. projekt może
    dotyczyć opracowania i wprowadzenia nowego produktu na rynku europejskim, itp.).
    2. Przyznanie akcji w ramach Planów Motywacyjnych

    Przekazanie akcji Spółki X. na rzecz uczestników Planów Motywacyjnych odbywa się po
    spełnieniu zarówno:
    i. warunku lojalnościowego, tzn. wymagane jest, aby jego uczestnik pozostawał
      nieprzerwanie zatrudnionym w jednej ze spółek z Grupy Y. przez cały okres
      obowiązywania Planu Motywacyjnego (w przypadku przeniesienia uczestnika na inne
      stanowisko w innym podmiocie/jednostce/regionie w ramach Grupy Y., uczestnik
      zachowuje wszystkie uprawnienia wynikające z uczestnictwa w Planach
      Motywacyjnych), jak i
    ii. warunków ekonomicznych, związanych z określonymi celami rozwoju Grupy Y., tzn.
      wymagane jest osiągnięcie kluczowych wskaźników efektywności w Grupie Y., tzw. KPI
      (np. związanych z zapobieganiem marnowaniu żywności czy promowaniu
      innowacyjnych rozwiązań energetycznych).
    3. Cele Planów Motywacyjnych
    Plany Motywacyjne stanowią długofalową zachętę dla pracowników, pozwalającą
    powiązać ich indywidualne wyniki z celami Grupy Y. Plany Motywacyjne zwiększają
    jednocześnie szansę utrzymania stabilnego zespołu pracowników w Grupie Y., a także
    wpływają pozytywnie na rekrutację potencjalnych kandydatów na pracowników Grupy Y.
    4. Rola Wnioskodawcy
    Wnioskodawca nie ma wpływu na proces wyboru uczestników Planów Motywacyjnych, tj.
    rola Wnioskodawcy ogranicza się jedynie do uczestnictwa w procesie nominacji
    kandydatów zatrudnionych u Wnioskodawcy, jednak ostateczną decyzję co do objęcia
    pracownika danym Planem Motywacyjnym podejmuje Zarząd Spółka X..
    Wnioskodawca nie jest również zaangażowana w organizowanie, administrowanie lub
    finansowanie Planów Motywacyjnych. Warunki uczestnictwa nie są określane w
    postanowieniach umów o pracę zawieranych pomiędzy Wnioskodawcą i jej pracownikami,
    ani w wewnętrznych regulacjach Wnioskodawcy, dotyczących zasad wynagradzania
    pracowników Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie uczestniczy w przekazaniu akcji Spółki X.
    pracownikom Wnioskodawcy, uczestniczącym w Planie Motywacyjnym (są one
    przekazywane uczestnikom Planu Motywacyjnego przez Spółkę X.).
    Spółka X. nie obciąża Wnioskodawcy kosztami Planów Motywacyjnych związanymi z
    uczestnictwem pracownika Wnioskodawcy w Planach Motywacyjnych.

## Pytanie

Czy w przypadku braku ponoszenia przez Wnioskodawcę kosztów związanych z
    uczestnictwem pracowników Wnioskodawcy w Planach Motywacyjnych, realizacja tych
    programów skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu z tytułu
    nieodpłatnego świadczenia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku braku ponoszenia przez Wnioskodawcę kosztów
    związanych z uczestnictwem pracowników Wnioskodawcy w Planach Motywacyjnych, ich
    realizacja nie będzie skutkowała powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu z tytułu
    nieodpłatnego świadczenia.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ust. 1 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1074, „Ustawa o CIT”),
    przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość
    otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość
    rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych
    nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z
    używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i

    instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
    finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem
    jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek
    samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Należy wskazać, iż art. 12 ustawy o CIT nie wymienia konkretnych źródeł przychodu, a
    określa jedynie zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku
    podatkowego. Przez przykładowe wyliczenie zawarte w kolejnych ustępach art. 12 ustawy
    o CIT, ustawodawca jedynie częściowo precyzuje rodzaje przychodów. Jednocześnie
    wylicza, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do
    przychodów.
    Artykuł 12 ust. 5 ustawy o CIT stanowi, że wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym
    otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w
    obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w
    szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z
    zastrzeżeniem ust. 6b.
    Zgodnie z art. 12 ust. 5a ustawy o CIT, wartością rzeczy lub praw częściowo odpłatnych
    stanowiącą przychód podatnika jest różnica między wartością tych rzeczy lub praw,
    ustaloną według zasad określonych w ust. 5, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 12 ust. 6 ustawy o CIT wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych
    świadczeń, ustala się:
    1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej
      dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
    2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
    3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu- w wysokości równowartości
      czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;
    4) w pozostałych przypadkach- na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Natomiast art. 12 ust. 6a ustawy o CIT wskazuje, że wartością świadczeń częściowo
    odpłatnych stanowiącą przychód podatnika jest różnica między wartością tych świadczeń,
    ustaloną według zasad określonych w ust. 6, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, pojęcie nieodpłatnego
    świadczenia w rozumieniu ustawy o CIT ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym.
    Obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których
    skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (taką definicję
    przedstawiono m.in. w uchwałach i wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA)
    np. uchwała NSA z dnia 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 oraz uchwała NSA z dnia
    16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06, wyrok NSA z 25 czerwca 2019 r., sygn. II FSK
    2059/17 oraz wyrok NSA z dnia 14 marca 2023 r., sygn. II FSK 2116/20).
    Nieodpłatnym świadczeniem jest zatem uzyskana przez podatnika wymierna korzyść
    majątkowa niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem
    uiszczenia wynagrodzenia lub inną formą ekwiwalentu. W konsekwencji powyższego,
    powstanie przychodu

    ze świadczeń nieodpłatnych należy rozważać zawsze wtedy, gdy podatnik podatku
    dochodowego od osób prawnych otrzymuje bez obowiązku świadczenia wzajemnego
    rzeczy lub prawa, bądź inne świadczenia lub też możliwość korzystania z rzeczy lub praw.
    Pojęcie „świadczenia” rozpatrywane jest z punktu widzenia zobowiązaniowego, tj. w
    świetle postanowień art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.- Kodeks cywilny (Dz. U.
    z 2024 r., poz. 1061 ze zm.; dalej: „Kodeks cywilny”), zgodnie z którym zobowiązanie
    polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien
    świadczenie spełnić. Świadczenie jest zatem przedmiotem stosunku zobowiązaniowego i
    polegać ono może zarówno na działaniu, jak i na zaniechaniu osoby zobowiązanej, bądź
    na niewykonywaniu pewnych uprawnień czy czynności (art. 353 § 2 Kodeksu cywilnego).
    Cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, aby otrzymujący takie świadczenie nie był
    zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Oznacza to, że
    świadczenie uzyskane przez podatnika w sytuacji, gdy spełniający świadczenie uzyskuje
    albo ma uzyskać w przyszłości wzajemnie jakieś inne przysporzenie majątkowe, nie ma
    charakteru nieodpłatnego.
    Zatem, w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, aby można było określone świadczenie
    zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych, stanowiących źródło przychodu
    podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku, którego
    jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie
    otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe. Dla celów
    podatkowych, za nieodpłatne świadczenia należy przyjmować te wszystkie zdarzenia
    prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub
    inną formą ekwiwalentu przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustalenie, czy określone świadczenie uzyskane przez podatnika nieodpłatnie stanowi dla
    niego przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, wymaga oceny
    charakteru dokonanego rodzaju czynności przysparzających, w przypadku których strona
    dokonująca przysporzenia otrzymuje korzyść majątkową.
    Biorąc pod uwagę, iż jak wskazano w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym:
        Plany Motywacyjne są organizowane, administrowane oraz finansowane przez
        Spółka X. zgodnie z lokalnymi przepisami;
        Wnioskodawca nie uczestniczy w przekazaniu akcji Spółki X. pracownikom
        Wnioskodawcy, uczestniczącym w Planie Motywacyjnym (są one przekazywane
        uczestnikom Planu Motywacyjnego przez Spółkę X.);
        Wnioskodawca nie ma wpływu na proces wyboru uczestników Planów
        Motywacyjnych, tj. rola Wnioskodawcy ogranicza się jedynie do uczestniczenia w
        procesie nominacji kandydatów, jednak ostateczną decyzję co do objęcia
        pracownika Wnioskodawcy danym Planem Motywacyjnym podejmuje Zarząd
        Spółka X.;
        Plany Motywacyjne stanowią długofalową zachętę dla pracowników, pozwalającą
        powiązać ich indywidualne wyniki z celami Grupy Y.;
        w przypadku braku ponoszenia przez Wnioskodawcę kosztów związanych z
        uczestnictwem pracowników Wnioskodawcy w Planach Motywacyjnych, ich
        realizacja nie skutkuje uzyskaniem nieodpłatnego świadczenia, ponieważ Spółka nie

        uzyskuje żadnej wymiernej korzyści majątkowej. W konsekwencji, w świetle
        powyższego po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód z tytułu
        nieodpłatnego świadczenia.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, iż powyższe stanowisko znajduje także potwierdzenie w
    interpretacjach wydawanych aktualnie w zbliżonych stanach faktycznych, m.in.:
    - w interpretacji indywidualnej z dnia 17 lutego 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-
      1.4010.84.2023.2.KW,
    - w interpretacji indywidualnej z dnia 23 sierpnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-
      1.4010.365.2023.2.AZ oraz
    - w interpretacji indywidualnej z dnia 7 kwietnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-
      2.4010.68.2025.1.KW.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
        obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
        zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
        obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych i wyroków
    sądów należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach podmiotów i nie
    wiążą w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane w określonym stanie
    faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, nie mogą one
    zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy mimo, że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów
    podatkowych oraz wyrokami sądów administracyjnych, to nie mają możliwości
    zastosowania ich wprost z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa
    podatkowego. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.