Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-764/11/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-11-18
Teza: Czy możliwe jest w zeznaniu podatkowym odliczenie w pełnej wysokości składek na ubezpieczenia społeczne i składek na ubezpieczenie zdrowotne pobrane przez płatnika?
Słowa kluczowe: składki-składki na ubezpieczenie społeczne; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2011 r. (data wpływu do Organu – 19 sierpnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia w zeznaniu podatkowym składek na ubezpieczenia społeczne i składek na ubezpieczenie zdrowotne pobrane przez płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2011 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia w zeznaniu podatkowym składek na ubezpieczenia społeczne i składek na ubezpieczenie zdrowotne pobrane przez płatnika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2009 r. Wnioskodawca osiągnął dochody ze stosunku pracy oraz z działalności wykonywanej osobiście (umowa o dzieło) w Polsce oraz dochody z tytułu stosunku pracy we Francji. Umowa była zawarta z polskim pracodawcą. We Francji w 2009 r. Wnioskodawca przepracował 113 dni.

Składki ZUS oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne pracodawca odprowadzał do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Polsce. Za 2009 r. Wnioskodawca złożył wraz z małżonką (krajowe dochody z emerytury) – zeznanie na druku PIT-37 z załącznikiem PIT/O (internet), w którym nie zostały uwzględnione dochody z Francji.

W 2011 r. Wnioskodawca złożył wraz z małżonką (bez wezwania) korektę zeznania za 2009r. na druku PIT-36 z załącznikiem PIT/O i PIT/ZG uwzględniając pominięte dochody z Francji. W rozliczeniu zastosował metodę wyłączenia z progresją. Do PIT/ZG przeniósł dochód zwolniony od podatku z pozycji 39 informacji PIT-11. W formularzu PIT-36 dokonał odliczenia w pełnej wysokości składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, wykazanych w informacji PIT-11 oraz w załączonej do druku PIT-11 dodatkowej informacji o przychodach uzyskanych z tytułu zatrudnienia za granicą - Francja.

Pismem z czerwca 2011 r. skierowanym do firmy, która zatrudniała Wnioskodawcę we Francji, Wnioskodawca zwrócił się z prośbą o wyodrębnienie czy od diet również przedmiotowe składki zostały odprowadzone i w jakiej wysokości. W odpowiedzi uzyskał zaświadczenie z lipca 2011 r., że nie otrzymywał żadnych diet i nie zostały od nich odprowadzone składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanej sytuacji Wnioskodawca miał prawo do odliczenia w pełnej wysokości składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzonych do ZUS w Polsce i składek na ubezpieczenie zdrowotne odprowadzonych do NFZ w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy, składki odprowadzone do polskiego ZUS od dochodów podlegających opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i we Francji podlegają odliczeniu od dochodu jak i podatku polskiego.

Art. 15 ust. 1 umowy międzynarodowej pomiędzy Polską a Francją o unikaniu podwójnego opodatkowania stanowi, iż dochody osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w Polsce uzyskiwane z tytułu pracy świadczonej na terytorium Francji mogą być opodatkowane we Francji. W tym przypadku dochody uzyskane z pracy we Francji i tam opodatkowane podlegają zwolnieniu - zgodnie z art. 24 umowy - od podatku w państwie zamieszkania, tj. w Polsce. Ma więc zastosowanie metoda rozliczenia, tzw. metoda wyłączenia z progresją. Kierując Wnioskodawcę do pracy we Francji, pracodawca odprowadzał, naliczone od wypłat opodatkowanych na terenie Francji, składki na ubezpieczenie społeczne oraz składkę na ubezpieczenie zdrowotne - do polskiego ZUS-u.

Stosownie do treści art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu kwot m.in. składek określonych w ustawie o ZUS, potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenia chorobowe. Odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód wolny od podatku na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Przywołany art. 26 ust. 1 zawiera zamknięty katalog dochodów zwolnionych, które pozbawiają podatnika prawa do odliczenia tychże składek. Nie zostały tam wskazane dochody zwolnione na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Dokonując odliczenia składek na ubezpieczenia społeczne, naliczonych od dochodu osiągniętego we Francji, konieczne było uwzględnienie ograniczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika to z faktu, iż diety są częścią przychodu, który na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym. Ta sama sytuacja dotyczy odliczenia od podatku składki zdrowotnej.

Z zaświadczenia uzyskanego od pracodawcy wynika, że pracodawca w informacji PIT-11 za 2009 r. wydzielił diety, które były częścią wynagrodzenia, a które korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym oraz że zastosował się do powyższych ograniczeń ustalając wysokość składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że miał prawo do odliczenia w pełnej wysokości składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne odprowadzonych do ZUS w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż zgodnie z wolą wyrażoną przez Wnioskodawcę we wniosku o interpretację, poprzez sformułowanie pytania i zajęcie stanowiska – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zagadnienia dotyczącego możliwości odliczenia w zeznaniu podatkowym składek na ubezpieczenia społeczne i składek na ubezpieczenie zdrowotne pobranych przez płatnika i tylko w tym zakresie dokonano oceny stanowiska Wnioskodawcy. Jako, że z wniosku nie wynika, iżby Wnioskodawca oczekiwał także poruszenia zagadnienia dotyczącego sposobu rozliczenia w zeznaniu podatkowym dochodu z Francji – informację w tym zakresie przyjęto jako element wniosku niepodlegający ocenie.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm. – w brzmieniu obowiązującym w 2009 r.) podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przepisu art. 27b ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy wynika, iż podatek dochodowy, obliczony zgodnie z art. 27 lub art. 30c, w pierwszej kolejności ulega obniżeniu o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027) pobranej w roku podatkowym przez płatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - obniżenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy stanowi, iż zwolniona z opodatkowania jest część przychodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku służbowym, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczym stosunku pracy, w kwocie odpowiadającej 30% diety, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 15.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż w 2009 r. Wnioskodawca osiągnął dochody ze stosunku pracy oraz z działalności wykonywanej osobiście (umowa o dzieło) w Polsce oraz dochody z tytułu stosunku pracy we Francji. Umowa była zawarta z polskim pracodawcą. We Francji w 2009 r. Wnioskodawca przepracował 113 dni.

Składki ZUS oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne pracodawca odprowadzał do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Polsce. Za 2009 r. Wnioskodawca złożył wraz z małżonką zeznanie na druku PIT-37 (z załącznikiem PIT/O), w którym nie zostały uwzględnione dochody z Francji. Natomiast w 2011 r. złożona została korekta zeznania za 2009 r., w której Wnioskodawca wykazał również dochody uzyskane w 2009 r. we Francji.

Pismem z czerwca 2011 r. skierowanym do firmy, która zatrudniała Wnioskodawcę we Francji, Wnioskodawca zwrócił się z prośbą o wyodrębnienie czy od diet również przedmiotowe składki zostały odprowadzone i w jakiej wysokości. W odpowiedzi uzyskał zaświadczenie z lipca 2011 r., że nie otrzymywał żadnych diet i nie zostały od nich odprowadzone składki społeczne i zdrowotne. Z wniosku wynika ponadto, iż dokonując odliczenia składek na ubezpieczenia społeczne, naliczonych od dochodu osiągniętego we Francji, konieczne było uwzględnienie ograniczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika to, zdaniem Wnioskodawcy, z faktu, iż diety są częścią przychodu, który na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym. Ta sama sytuacja dotyczy odliczenia od podatku składki zdrowotnej. Jak wskazuje Wnioskodawca, z zaświadczenia uzyskanego od pracodawcy wynika, że pracodawca w informacji PIT-11 za 2009 r. wydzielił diety, które były częścią wynagrodzenia, a które korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym oraz że zastosował się do powyższych ograniczeń ustalając wysokość składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że potrącone przez pracodawcę jako płatnika, z wynagrodzeń uzyskanych w 2009 r. przez Wnioskodawcę z pracy we Francji (z jego środków), kwoty składek na ubezpieczenia społeczne oraz pobrane w roku podatkowym przez płatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych składki zdrowotne, podlegają – na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy i art. 27b ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy – odliczeniu w zeznaniu podatkowym składanym za 2009 r. odpowiednio od dochodu (potrącone składki na ubezpieczenia społeczne) i od podatku (pobrane składki zdrowotne) w pełnej wysokości. Jak bowiem wprost wynika z wniosku, pracodawca (płatnik) w informacji PIT-11 za 2009 r. wydzielił będące częścią wynagrodzenia diety, które zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy zwolnione są z podatku dochodowego oraz że zastosował się do ograniczeń wynikających z powołanych powyżej przepisów art. 26 i art. 27b przy ustalaniu wysokości składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Zatem skoro podstawy wymiaru ww. składek nie stanowił dochód zwolniony z opodatkowania na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to wskazane składki podlegają odliczeniu, stosownie do przywołanych powyżej uregulowań. To, że naliczone one zostały od dochodu uzyskanego z tytułu pracy za granicą pozostaje dla przedmiotowego odliczenia bez znaczenia.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył kopie dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.