Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-767/09-4/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-12-04
Teza: l. Czy do celów podatkowych powinniśmy ująć koszt mediów, który podlega refakturowaniu w miesiącu wystawienia refaktury, tj. w miesiącu w którym powstaje przychód z tytułu wystawianych refaktur za media? 2. Czy koszty poczęstunku klientów oczekujących na odbiór prochów po wykonanej kremacji można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; koszt-koszty uzyskania przychodów; napoje; poczęstunki; reprezentacja; wydatek; wydatek-wydatki konsumpcyjne; wyżywienie; zakup; zakup-zakup żywności
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 09 września 2009 r. (data wpływu 14 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz klientów oczekujących na odbiór prochów po wykonanej kremacji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2009 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem w dniu 27 listopada 2009 r. – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   określenia momentu powstania przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych z refakturami za media,
*   zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz klientów oczekujących na odbiór prochów po wykonanej kremacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną Gminy W. działającą w formie zakładu budżetowego.

Przedmiotem działania jest zarządzanie cmentarzami, spopielanie zwłok, wynajem lokali użytkowych i wydzierżawianie mienia znajdującego się na terenie cmentarzy komunalnych.

Najemców lokali użytkowych, poza opłatami czynszowymi, Wnioskodawca obciąża także kosztem zużytych mediów, tj. wody, ścieków, energii elektrycznej, gazu, energii cieplnej, wywozu śmieci.

Wnioskodawca wykonuje usługi dotyczące spopielania zwłok. Klientów oczekujących na odbiór prochów po wykonanej kremacji częstuje napojami (zaparzona kawa lub herbata + cukier) w naczyniach jednorazowego użytku (kubki, łyżeczki) z wykorzystaniem serwetek.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy do celów podatkowych Wnioskodawca powinien ująć koszt mediów, który podlega refakturowaniu w miesiącu wystawienia refaktury, tj. w miesiącu, w którym powstaje przychód z tytułu wystawianych refaktur za media?
2.  Czy koszty poczęstunku klientów oczekujących na odbiór prochów po wykonanej kremacji można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie drugie. Wniosek w zakresie pytania nr 1 został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 04 grudnia 2009 r. nr ILPB3/423-767/09-3/DS.

Zdaniem Wnioskodawcy, poczęstunek klientów oczekujących na odbiór prochów po wykonanej kremacji nie jest okazały ani wystawny. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, można uznać, iż nie stanowi kosztów reprezentacji i może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Kosztami uzyskania przychodu są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów, należy zatem ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.

W związku z powyższym, kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim.

Ponadto zaliczenie danego wydatku do kosztów podatkowych uzależnione jest od tego, czy nie mieści się on w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, który zawiera art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Przepis ten, w pkt 28 stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Konsekwencją takiego zapisu jest wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów wszystkich wydatków na reprezentację.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia reprezentacji, wobec czego, uzasadnionym jest odwołanie się do wykładni językowej tego pojęcia.

Reprezentacja, zgodnie z definicją słownikową („Słownik języka polskiego” pod red. M. Szymczaka, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1992), oznacza okazałość, wystawność, wytworność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną.

Przenosząc powyższą definicję na grunt działalności gospodarczej, należy przyjąć, że reprezentacja to działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, które mają na celu kształtowanie oraz utrwalanie pozytywnego wizerunku firmy poprzez np. sposób podejmowania kontrahentów, poczęstunek, czy wręczanie upominków. Należy zatem zauważyć, że działania te mają na celu stworzenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, tj. w relacji z kontrahentami, gośćmi i potencjalnymi klientami.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca podczas spopielania zwłok, oferuje klientom oczekującym na odbiór prochów po wykonanej kremacji, drobny poczęstunek typu kawa, herbata oraz cukier w naczyniach jednorazowych z wykorzystaniem serwetek i sztućców jednorazowego użytku.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, iż ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki poniesione na zakup przedmiotowych produktów przeznaczonych na poczęstunek, które stanowią zwyczajowy poczęstunek klientów (oczekujących na odbiór prochów po wykonanej kremacji) i należą do powszechnie obowiązujących kanonów kultury (nie mają charakteru okazałości), mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.