Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.215.2017.2.MPE
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-11
Teza: W zakresie opodatkowania nieodpłatnych świadczeń.
Słowa kluczowe: cmentarze; czynności; gmina; podatnik; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2017 r. (data wpływu 30 maja 2017 r.) uzupełnionym w dniu 26 czerwca 2017 r. (data wpływu 30 czerwca 2017 r.) na wezwanie Organu z dnia 13 czerwca 2017 r. (data doręczenia 19 czerwca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnych świadczeń - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnych świadczeń.

Wniosek został uzupełniony w dniu 26 czerwca 2017 r. (data wpływu 30 czerwca 2017 r.) na wezwanie Organu z dnia 13 czerwca 2017 r. (data doręczenia 19 czerwca 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym Burmistrz wykonuje zadania określone przepisami prawa. Do zadań obowiązkowych należą między innymi sprawy dotyczące cmentarza gminnego, w szczególności sprzedaży miejsc grzebalnych. Gmina pobiera opłaty za czynności o charakterze cmentarnym zgodnie z Zarządzeniem Burmistrza w sprawie opłat za korzystanie z Cmentarza Komunalnego i korzystanie z urządzeń cmentarnych. Wystawia faktury VAT z obniżoną stawką 8%, które są grupowane w PKWiU 96.03.

Gmina posiada regulamin Cmentarza Komunalnego, który został wprowadzony Uchwałą Rady Miejskiej z dnia 2 lutego 2017 r. W regulaminie znajdują się między innymi zapisy dotyczące warunków funkcjonowania cmentarza, pochówku zwłok oraz korzystania z kwater, kwater kombatanckich. W przypadku grobów i pochówku w kwaterze kombatanckiej zwalnia się z wszelkich opłat określonych w cenniku opłat za umożliwienie pochówku na Cmentarzu Komunalnym i korzystanie z urządzeń cmentarnych za wyjątkiem wyjątkiem kaucji za wszelkie prace remontowe, budowlane i konserwacyjne na terenie cmentarza. Zwolnienie z wyżej wymienionej opłaty nie dotyczy kosztów wykopania wymurowanej podziemnej części grobu, które trzeba uregulować na podstawie wystawionej faktury VAT u wykonawcy tych prac.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że do zadań własnych Gminy należy utrzymanie Cmentarzy Komunalnych i zarządzanie nimi. Rada Gminy wprowadziła akt prawa miejscowego Rady Miejskiej z dnia 2 lutego 2017 roku w sprawie uchwalenia Regulaminu Cmentarza Komunalnego. W regulaminie w § 4 ust. 5 pkt 1 lit a-d zostały wprowadzone zapisy dotyczące pochówku w kwaterach kombatanckich, do których mają prawo zamieszkali na terenie Gminy kombatanci – członkowie Koła Miejsko-Gminnego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych oraz współmałżonkowie, a także kombatanci zamieszkali na terenie gminy innej niż oraz ich współmałżonkowie, po przedstawieniu pozytywnej opinii Związku Wojewódzkiego ZKRB i BWP oraz Burmistrza. W przypadku wykupu grobu i pochówku w kwaterze kombatanckiej zwalnia się z wszelkich opłat określonych w cenniku opłat za umożliwienie pochówku na Cmentarzu Komunalnym.

Rada Gminy wprowadziła zapis w Regulaminie Cmentarza Komunalnego chcąc uhonorować obywateli, którzy walczyli o wolność, suwerenność i niepodległość ojczyzny wydzielając oddzielną kwaterę, a także zwalniając ich z opłat za grób.

Regulamin ten został pozytywnie oceniony w ramach nadzoru przez Wojewodę i ogłoszony w Dzienniku urzędowym Województwa, do którego nie wniesiono żadnych zastrzeżeń.

W uzupełnieniu wniosku wskazano również, że wszelkie prace remontowe, budowlane i konserwacyjne do tej pory w kwaterze kombatanckiej nie były wykonywane. Zgodnie z przyjętym regulaminem, w przypadku wykonania tych prac wpłacana jest kaucja zwrotna przez wykonawcę robót. Po wykonaniu i odbiorze prac na wniosek wykonawcy kaucja jest zwracana.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gmina od opisanej czynności wydanej nieodpłatnie winna wystawić dokument wewnętrzny i odprowadzić podatek VAT od tej czynności według cennika opłat?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej podatkiem, podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zdaniem Wnioskodawcy czynność ta nie podlega opodatkowaniu, wykonana jest nieodpłatnie zgodnie z Uchwałą Rady Miejskiej z dnia 2 lutego 2017 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Stosownie do przepisu art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, poz. 1, ze zm.) – dalej Dyrektywa 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do następujących wniosków:

1.  wyłączenie organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy,
2.  w celu skorzystania przez ww. podmioty z wyłączenia z podatku, konieczne jest spełnienie dwóch kumulatywnych warunków:
    *   czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez ściśle określone podmioty,
    *   ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.

W związku z powyższym należy podkreślić, że tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług na mocy art. 15 ust. 6 ustawy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Do zakresu działania gminy – w oparciu o art. 6 ust. 1 ww. ustawy – należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m.in. sprawy cmentarzy gminnych (art. 7 ust. 1 pkt 13 cyt. ustawy).

W celu wykonywania zadań – na podstawie art. 9 ust. 1 powołanej ustawy – gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Należy przy tym podkreślić, że stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2126), utrzymanie cmentarzy komunalnych i zarządzanie nimi należy do właściwych wójtów (burmistrzów, prezydentów miast), na których terenie cmentarz jest położony.

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Na podstawie ustawy o samorządzie gminnym Burmistrz wykonuje zadania określone przepisami prawa. Do zadań obowiązkowych należą między innymi sprawy dotyczące cmentarza gminnego, w szczególności sprzedaży miejsc grzebalnych. Gmina pobiera opłaty za czynności o charakterze cmentarnym zgodnie z Zarządzeniem Burmistrza w sprawie opłat za korzystanie z Cmentarza Komunalnego i korzystanie z urządzeń cmentarnych i wystawia faktury VAT z obniżoną stawką 8% (PKWiU 96.03). Gmina posiada regulamin Cmentarza Komunalnego, który został wprowadzony Uchwałą Rady Miejskiej z dnia 2 lutego 2017 r. W regulaminie znajdują się między innymi zapisy dotyczące warunków funkcjonowania cmentarza, pochówku zwłok oraz korzystania z kwater, kwater kombatanckich. W przypadku grobów i pochówku w kwaterze kombatanckiej zwalnia się z wszelkich opłat określonych w cenniku opłat za umożliwienie pochówku na Cmentarzu Komunalnym i korzystanie z urządzeń cmentarnych za wyjątkiem wyjątkiem kaucji za wszelkie prace remontowe, budowlane i konserwacyjne na terenie cmentarza. Do pochówku w kwaterach kombatanckich mają prawo zamieszkali na terenie Gminy kombatanci – członkowie Koła Miejsko-Gminnego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych oraz współmałżonkowie, a także kombatanci zamieszkali na terenie gminy innej niż oraz ich współmałżonkowie, po przedstawieniu pozytywnej opinii Związku Wojewódzkiego ZKRB i BWP oraz Burmistrza . Rada Gminy wprowadziła zapis w Regulaminie Cmentarza Komunalnego chcąc uhonorować obywateli, którzy walczyli o wolność, suwerenność i niepodległość ojczyzny wydzielając oddzielną kwaterę, a także zwalniając ich z opłat za grób.

Wszelkie prace remontowe, budowlane i konserwacyjne do tej pory w kwaterze kombatanckiej nie były wykonywane. Zgodnie z przyjętym regulaminem, w przypadku wykonania tych prac wpłacana jest kaucja zwrotna przez wykonawcę robót. Po wykonaniu i odbiorze prac na wniosek wykonawcy kaucja jest zwracana.

Zwolnienie z wyżej wymienionej opłaty nie dotyczy kosztów wykopania wymurowanej podziemnej części grobu, które trzeba uregulować na podstawie wystawionej faktury VAT u wykonawcy tych prac.

W analizowanej sprawie wątpliwości Gminy dotyczą tego czy od opisanej czynności wydanej nieodpłatnie Gmina winna wystawić dokument wewnętrzny i odprowadzić podatek VAT według cennika opłat.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina pobiera opłaty za czynności o charakterze cmentarnym i wystawia faktury VAT z obniżoną 8% stawką podatku. Zatem w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że Gmina świadcząc odpłatnie usługi na terenie cmentarzy komunalnych nie działa jako organ władzy publicznej i w konsekwencji nie może korzystać z wyłączenia od opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. W analizowanym przypadku Gmina występuje w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynności – jako usługi zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy – podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Następnie w odniesieniu do opodatkowania nieodpłatnych świadczeń w przypadku grobów i pochówku w kwaterze kombatanckiej wskazać należy na art. 8 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują. Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Niedopełnienie warunku określonego w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności. Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podmiotu, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa, mają wpływ na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów.

Uwzględniając powyższe należy zauważyć, że analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego pozwala stwierdzić, że czynność nieodpłatnego pochówku w kwaterze kombatanckiej będzie podlegała opodatkowaniu jako świadczenie zrównane z odpłatnym świadczeniem usług na mocy art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy. W ocenie Organu nie można uznać, że zwolnienie z opisanych we wniosku opłat w przypadku grobów i pochówku w kwaterze kombatanckiej ma związek z prowadzoną przez Gminę działalnością gospodarczą. Z celami prowadzonej działalności gospodarczej nie można utożsamiać faktu uhonorowania obywateli, którzy walczyli o wolność, suwerenność i niepodległość ojczyzny poprzez wydzielenie oddzielnej kwatery, a także zwalniając ich z opłat za grób. Wykonanie przez Gminę opisanych nieodpłatnych czynności nie jest konieczne dla prawidłowego funkcjonowania cmentarza.

Zatem, z uwagi na to, że nieodpłatne świadczenie nastąpi do celów innych niż działalność gospodarcza Gminy, czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy i wystąpi „konieczność odprowadzenia podatku VAT należnego”.

Z kolei podstawę opodatkowania nieodpłatnego świadczenia Wnioskodawca winien ustalić zgodnie z art. 29a ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym podstawą opodatkowania w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 2, jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika.

Obowiązujące od dnia 1 stycznia 2014 r., przepisy ustawy nie posługują się pojęciem faktur wewnętrznych, co oznacza możliwość prowadzenia przez podatnika dowolnej dokumentacji, która czynności nieodpłatne będzie odzwierciedlać.

Podsumowując, nieodpłatne świadczenie w przypadku grobów i pochówku w kwaterze kombatanckiej nie może być traktowane jako czynność w ramach działalności gospodarczej i w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy a podstawą opodatkowania będzie koszt świadczenia tych usług poniesiony przez Gminę. Wnioskodawca nie ma na tę okoliczność obowiązku wystawienia faktury wewnętrznej, tym samym może udokumentować te czynności innym dokumentem wewnętrznym.

Z uwagi na powyższe, stanowisko Gminy, zgodnie z którym opisana czynność nie podlega opodatkowaniu należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie wskazuje się, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.