Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-1014/08-2/ECH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-09-08
Teza: Czy w stanie prawnym obowiązującym od 01.01.2007r. podatek naliczony VAT wykazany na fakturach VAT dokumentujących wydatki Spółki ponoszone na reprezentację stanowi koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek naliczony; Polskie Koleje Państwowe; reprezentacja; towar-zakup towarów-zakup towarów i usług pozostałych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 16.06.2008r. (data wpływu 26.06.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów **\- jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 26.06.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług przeznaczonych na cele reprezentacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

S.A. jest podatnikiem podatku VAT. Na cele prowadzonej działalności Spółka ponosi wydatki na reprezentację (zakup towarów i usług). Wydatki te są udokumentowane fakturami VAT. Od 01.01.2008r. koszty reprezentacji nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, w związku z czym S.A. nie może obniżyć swojego podatku należnego VAT o podatek naliczony VAT wynikający z faktur dokumentujących zakupione usługi i towary.

Przedmiotem niniejszego zapytania jest kwestia rozliczenia w podatku dochodowym od osób prawnych kwoty podatku VAT wykazanej na fakturach dokumentujących ponoszone wydatki na reprezentację.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w stanie prawnym obowiązującym od 01.01.2007r. podatek naliczony VAT wykazany na fakturach VAT dokumentujących wydatki Spółki ponoszone na reprezentację stanowi koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem wnioskodawcy:

S.A. ponosi wydatki na reprezentację. Są one udokumentowane fakturami VAT. Zdaniem S.A. podatek VAT wykazany na takich fakturach powinien stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodów. Powyższe wynika z faktu, iż: zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem przypadków wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

W art. 16 ust. 1 pkt 28 wskazano, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, ale z kolei w pkt 46 lit. a tego artykułu wskazano, iż jest kosztem uzyskania przychodu podatek od towarów i usług (naliczony), w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy i podatku od towarów i usług z 11.03.20O4r., podatek VAT z faktur VAT dokumentujących wydatki na reprezentację nie podlega rozliczeniu z podatkiem VAT należnym, - ustawodawca nie uzależnił prawa do zaliczenia nierozliczonego podatku VAT naliczonego w koszty uzyskania przychodu od takiegoż zaliczenia bądź nie zaliczenia wartości netto ponoszonych kosztów, to jego kwota powinna być zaliczona w koszty uzyskania przychodów.

Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego (organ podatkowy właściwy dla S.A.), w postanowieniu 1471/DPR2/423-1 57/07/JB z 24.09.2007r. potwierdził, iż art. 16 ust. 1 pkt 28 cyt. ustawy, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, odnosi się jedynie do wydatków na reprezentację i dotyczy wyłącznie kwot netto zakupionych towarów i usług w związku z czym nierozliczony podatek VAT naliczony stanowi koszt uzyskania przychodów.

Analogiczne stanowisko, zajął także m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w postanowieniu Nr IP-P83-423-125/07-4/GJ z 04.01.2008r., Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w postanowieniu nr 1472/ROPI/423-248/07/KM z 22.08.2007r., Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w postanowieniu nr I 473/955/KDO/423/66/07/W.Sz. z 22.08.2007 r.

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje:

Podstawę prawną kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów stanowi przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Za koszty uzyskania przychodów nie uważa się również, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatku od towarów i usług. Zasada ta wynika z konstrukcji prawnej tego podatku, który z założenia jest neutralny dla przedsiębiorców. Zgodnie bowiem z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi (osobie prawnej, jednostce organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej oraz osobie fizycznej, wykonującej samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Od zasady nieuznawania podatku od towarów i usług za koszt uzyskania przychodów ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki. Na mocy przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Stosownie do brzmienia art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika: towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Oznacza to, że w przypadku gdy Spółce nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, a naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, Spółka będzie mogła – na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – uznać za koszt uzyskania przychodów kwotę podatku naliczonego od towarów i usług związanego z wydatkami spełniającymi co prawda przesłanki art. 15 ust. 1 tj. poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów jednakże podlegające wyłączeniu na mocy art. 16 ust. 1 (w tym wydatkami przeznaczonymi na cele reprezentacji).

W świetle powyższego, nie jest kosztem uzyskania przychodu wydatek na reprezentację w kwocie netto, natomiast podatek VAT naliczony w kwocie, której nie przysługuje podatnikowi obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku VAT stanowi koszt uzyskania przychodu jeżeli wydatek związany jest z reprezentacją firmy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

**