Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.726.2017.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-26
Teza: - nieuznanie dotacji otrzymanej na pokrycie wydatków kwalifikowanych w ramach realizowanych projektów za podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, - brak prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących do realizacji projektów
Słowa kluczowe: dotacja; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2017 r. (data wpływu 15 listopada 2017 r.) uzupełnionym pismem z 22 stycznia 2018 r. (data wpływu 24 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   nieuznania dotacji otrzymanej na pokrycie wydatków kwalifikowanych w ramach realizowanych projektów za podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
*   braku prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących do realizacji projektów

\-**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania dotacji otrzymanej na pokrycie wydatków kwalifikowanych w ramach realizowanych projektów za podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz braku prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących do realizacji projektów. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 22 stycznia 2018 r. (data wpływu 24 stycznia 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 11 stycznia 2018 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.726.2017.1.ASZ.

We wniosku, uzupełnionym pismem z 22 stycznia 2018 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

M. jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym 22 lipca 1993 r. M. planuje realizację projektów „…” dla poszczególnych subregionów województwa. Realizacje projektów planuje się na okres 01.2018-06.2019 (3 subregiony) oraz 01.04.2018-30.09.2019 (3 subregiony). Projekty realizowane będą zgodnie wnioskami o dofinansowanie stanowiącym integralny załącznik do umów o dofinasowanie.

Projekty współfinansowane są z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 (RPO 2014-2020), który został zatwierdzony decyzją numer C(2015) 888 Komisji Europejskiej z dn. 12 lutego 2015 roku, w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” na okres od dnia 1 stycznia 2014 roku do dnia 31 grudnia 2020 roku, które wpisują się zakres działań statutowych M. oraz art. 11 ust 2 ustawy o samorządzie województwa (Dz.U. 1998 nr 91 poz. 676 z późn. zm.) dotyczącego zakresu działań samorządu województwa związanych z prowadzeniem polityki rozwoju województwa.

Celem głównym każdego projektu jest opracowanie/aktualizacja i wdrożenie strategii zarządzania wiekiem u 40 MŚP i ich personelu z terenu danego subregionu, w okresie 18m-cy od daty rozpoczęcia projektu poprzez wsparcie doradcze i poprawę ergonomii miejsc pracy.

W projekcie zaplanowano wsparcie w zakresie przygotowania/aktualizacji strategii zarządzania wiekiem, wsparcie doradcze oraz wsparcie w postaci bonów wdrożeniowych.

W projekcie planuje się ponoszenie wydatków w ramach pomocy de minimis lub bez pomocy publicznej. W ramach pomocy de minimis transferowanej na inne przedsiębiorstwa świadczone będzie przez personel merytoryczny projektu wsparcie na rzecz przedsiębiorstw będących uczestnikami projektu w zakresie bezpośrednio związanym z przygotowaniem/aktualizacją strategii zarządzania wiekiem, wsparcie doradcze oraz wsparcie w postaci bonów wdrożeniowych. Koszty związane z zakupem sprzętu na potrzeby realizacji projektu oraz koszty pośrednie (zarządzanie, administracja, rozliczanie projektu, rekrutacja, promocja) nie będą stanowiły pomocy publicznej.

Dofinansowanie jest refundacją poniesionych wydatków kwalifikowanych Projektu. Dotacja ma charakter zakupowy. Projekt dotyczy realizacji konkretnego przedsięwzięcia, posiadającego swój początek i koniec, którego celem jest osiągniecie zakładanych we wniosku o dofinansowanie wskaźników. Osiąganie założonych wskaźników jest możliwe wyłącznie poprzez realizacje całego przedsięwzięcia. Wykonywanie czynności rozpatrywanych indywidualnie nie spełniałoby wymogów konkursu i nie mogłoby być przedmiotem dofinansowania. Dofinansowanie pozostaje w ścisłym związku z kosztami realizacji projektu i stanowi refundację poniesionych wydatków kwalifikowanych. Determinantą poziomu dofinansowania są ponoszone w ramach projektu koszty. Umowa o dofinansowanie nakłada na Wnioskodawcę obowiązek realizacji projektu (przedsięwzięcia) obejmującego zróżnicowane czynności (opracowanie lub aktualizacja strategii zarządzania wiekiem, doradztwo w zakresie wdrożenia zaleceń zawartych w strategii zarządzania wiekiem, przyznawanie i rozliczanie bonów wdrożeniowych na poprawę ergonomii pracy). Uczestnicy projektu nie ponoszą żadnych kosztów. Nie wystąpi sprzedaż, a więc pozyskane dofinansowanie nie ma na celu sfinansowania ceny sprzedaży z tytułu dostawy lub świadczenia usług. Wnioskodawca zobowiązany jest do przedkładania wniosków o płatność, zawierających zestawienie poniesionych kosztów w danym okresie rozliczeniowym, na podstawie których następuje zwrot rzeczywiście poniesionych wydatków potwierdzonych dokumentami księgowymi oraz dowodami zapłaty.

Wsparcie dla uczestników projektu – MŚP w całości finansowane jest ze środków projektu pochodzących ze środków publicznych (unijnych i krajowych), a wymagany od Wnioskodawcy wkład własny wnoszony jest przez M.w ramach kosztów pośrednich (tj. związanych z promocją i rekrutacją do projektu).

Dotacja w projekcie przyjmuje zgodnie z dokumentacją konkursową i art. 67 ust. 1 lit. a) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. formę zwrotu kosztów kwalifikowanych, które zostały rzeczywiście poniesione i zapłacone, wraz w stosownych przypadkach, z wkładami rzeczowymi i amortyzacją.

Zakres wsparcia na rzecz przedsiębiorstw będzie definiowany adekwatnie do potrzeb, oczekiwań i problemów zgłoszonych przez konkretne przedsiębiorstwa (tj. jak wynika bezpośrednio z wniosku o dofinansowanie):

*   Strategie nie będą przygotowywane na bazie wzoru, lecz indywidualnie dopasowane do przedsiębiorstw i każdorazowo będą wynikać z potrzeb, oczekiwań i problemów zgłaszanych przez pracodawców i pracowników. Jednocześnie należy podkreślić, iż kadra zarządzająca przedsiębiorcy będącego uczestnikiem projektu jest (zgodnie z minimalnymi wymaganiami jakościowymi z regulaminu konkursu) członkiem zespołu opracowującego/aktualizującego strategię, współtworzy i współdecyduje na wszystkich etapach przygotowania i wcielania strategii.

Oznacza to, iż dokument strategii zarządzania wiekiem nie jest wyłącznie produktem/usługą (w rozumieniu projektowym) realizowaną przez Wnioskodawcę na rzecz przedsiębiorcy będącego uczestnikiem projektu, lecz efektem współpracy kadry zarządzającej pracodawcy i doradcy służącego wiedzą i doświadczeniem do optymalnej realizacji projektu. Autorem strategii zarządzania wiekiem będzie więc zarówno kadra zarządzająca pracodawcy jak i doradca zaangażowany do realizacji zadania.

*   Usługi doradcze (w rozumieniu projektowym) będą realizowane w sposób ciągły podczas uczestnictwa przedsiębiorstwa w projekcie – częstotliwość i zakres kontaktów z doradcą nie będzie dla niego limitowany i będzie odpowiadał potrzebom przedsiębiorcy.
*   Bony wdrożeniowe służą zakupowi środków trwałych przez MŚP, zgodnie z rekomendacjami ze strategii zarządzania wiekiem i są rozliczane w kwotach netto dla przedsiębiorstw uprawnionych do odzyskania VAT oraz w kwotach brutto dla przedsiębiorstw nieuprawnionych do odzyskania VAT. W przypadku bonów wdrożeniowych nabywcą środków trwałych jest przedsiębiorstwo (MŚP) – uczestnik projektu, a Wnioskodawca (płatnik) dokonuje rozliczenia kwoty zafakturowanej przedsiębiorcy przez podmiot trzeci (sprzedawcę środków trwałych) oraz płatności ze środków projektowych w wartościach netto lub brutto w zależności od deklaracji uczestnika projektu odnośnie możliwości odzyskania VAT.

Umowa o udział w projekcie obejmująca przygotowanie strategii zarządzania wiekiem oraz usługi doradcze związane z tym zadaniem usługi doradcze na etapie wdrażania i bony wdrożeniowe obejmuje wyłącznie ramowy zakres obsługi uczestnika projektu, który jest ostatecznie definiowany w ramach realizacji poszczególnych działań, odpowiednio do potrzeb przedsiębiorcy.

Wnioskodawca nie jest beneficjentem pomocy publicznej w związku z realizacją projektu, co wynika bezpośrednio z braku łącznego spełnienia 4 przesłanek determinujących zastosowanie art. 107 ust. 1 TFUE, tj.

w szczególności nie występują przesłanki:

*   uzyskiwania przez Wnioskodawcę korzyści ekonomicznej – Wnioskodawca nie jest faktycznym beneficjentem pomocy – jedynie pośrednikiem przekazującym środki przedsiębiorstwom, które z tytułu uczestnictwa w projekcie osiągają korzyść ekonomiczną stanowiącą pomoc de minimis. Wnioskodawca jest instytucją otoczenia biznesu, która pośredniczy w zakresie przyznawania pomocy. Faktycznym odbiorcą pomocy i podmiotem, który uzyskuje w tym wypadku korzyść są przedsiębiorcy korzystający z usług realizowanych w ramach projektu. W takich sytuacjach instytucje pośredniczące traktowane są jako podmioty udzielające pomocy i nie osiągają one z tego tytułu korzyści ekonomicznej wskazanej jako przesłanka dla pomocy unijnej. W zakresie pomocy de minimis Wnioskodawca nie jest więc beneficjentem pomocy (nie odnosi korzyści) z tego tytułu. Dodatkowo konkurs w ramach, którego M. ubiega się o dofinansowanie projektu daje możliwość ubiegania się o otrzymanie zasobów każdemu zainteresowanemu podmiotowi, przy czym żaden zainteresowany podmiot nie jest dyskryminowany ani uprzywilejowany.
*   zakłócania konkurencji oraz wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi UE – realizacja projektu przez Wnioskodawcę nie ma wpływu na handel między państwami członkowskimi i nie zakłóca konkurencji.

Zgodnie art. 4 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis wynika, iż pomoc de minimis przyznawana w projekcie będzie miała charakter pomocy przejrzystej. Zgodnie z par. 4 Obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 listopada 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie zaświadczeń o pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – zaświadczenie o pomocy de minimis wydaje się w dniu udzielenia pomocy publicznej tj. w przedmiotowym projekcie w dniu podpisania umowy o udział w projekcie.

Wartość usług doradczych i usług związanych z przygotowaniem strategii zarządzania wiekiem wskazana w zaświadczeniu ma charakter szacunkowy i wynika z budżetu założonego we wniosku o dofinansowanie. Ostateczna wartość wsparcia w zakresie przygotowania/aktualizacji strategii zarządzania wiekiem i usług doradczych jest określana po zakończeniu udziału przedsiębiorcy w projekcie, niezwłocznie po uzyskaniu zweryfikowanych, ostatecznych danych dotyczących wynagrodzeń pracowników M. realizujących działania tj. nie wcześniej niż w ostatnim dniu miesiąca (data wypłaty wynagrodzeń), w którym zakończony zostanie udział przedsiębiorcy w projekcie. Szacunkowa wartość wsparcia projektowego dla potrzeb określania pomocy de minimis jest możliwa do ustalenia dopiero po zakończeniu kwartału i akceptacji wniosku o płatność przez Instytucję Pośredniczącą.

Nie ma możliwości określenia wartości wsparcia doradczego w momencie jego świadczenia w projekcie, gdyż jest ona pochodną/wynikiem rozliczenia kosztów rzeczywiście poniesionych i jest możliwa do określenia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, w którym wydatkowano koszty niezbędne do realizacji usługi.

Wsparcie doradcze w ramach projektu będzie realizowane adekwatnie do potrzeb przedsiębiorcy (przedsiębiorca będzie obsługiwany w sposób ciągły podczas uczestnictwa w projekcie – częstotliwość i zakres kontaktów z HR biznes partnerem nie będzie dla niego limitowany i będzie odpowiadał potrzebom przedsiębiorcy). Umowa o udział w projekcie, obejmująca przygotowanie strategii zarządzania wiekiem oraz usługi doradcze związane z tym zadaniem, a także usługi doradcze na etapie wdrażania i bony wdrożeniowe, określa wyłącznie ramowy zakres usługi, który jest definiowany w ramach realizacji działań 1 i 2 odpowiednio do potrzeb przedsiębiorcy.

Nazwy i daty realizacji projektów: …………

Projekty realizowane są na podstawie Umów o dofinansowanie Projektów w ramach 8 Osi Priorytetowej Rynek Pracy Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 zawartych pomiędzy M. a Województwem – Wojewódzkim Urzędem Pracy (dalej WUP): ………….

Na rzecz uczestników projektu (Mikro, Małych, Średnich Przedsiębiorstw) świadczone będą usługi doradcze adekwatne do ich potrzeb. Przedsiębiorca będzie obsługiwany w sposób ciągły podczas uczestnictwa w projekcie, częstotliwość i zakres kontaktów nie będzie limitowana. Usługi będą obejmowały przygotowanie strategii zarządzania wiekiem, usługi doradcze związane z tym zadaniem oraz usługi doradcze na etapie wdrażania. Na wyżej opisane usługi doradcze realizowane w ramach projektu na rzecz uczestników (Mikro, Małych, Średnich Przedsiębiorstw) Wnioskodawca – M. otrzyma dofinansowanie, dzięki któremu będzie świadczyć usługi na rzecz MŚP – beneficjenta ostatecznego.

Uczestnicy projektu (Mikro. Małe, Średnie Przedsiębiorstwa) poza ww. usługami doradczymi będą mogli skorzystać z dofinansowania zakupu środków trwałych, wynikających z rekomendacji ze strategii zarządzania wiekiem, stanowiących doposażenie/wyposażenie stanowiska pracy, mających na celu zapewnienie ergonomii lub bezpieczeństwa stanowiska jak i utrzymanie zatrudnienia, szczególnie przez pracowników dojrzałych. Zakup środków trwałych będzie finansowany w ramach pomocy de minimis. W tym przypadku Wnioskodawca M. będzie tylko pośrednikiem środków pieniężnych z WUP, zaś ich nabywcą będzie beneficjent ostateczny – MŚP.

Dokument strategii zarządzania wiekiem nie jest wyłącznie produktem/usługą realizowaną przez Wnioskodawcę na rzecz przedsiębiorcy będącego uczestnikiem projektu, lecz efektem współpracy kadry zarządzającej pracodawcy i HR biznes partnera (ze strony Wnioskodawcy) zaangażowanego do realizacji zadania.

Głównym celem ww. projektów jest opracowanie lub aktualizacja, a następnie wdrożenie strategii zarządzania wiekiem w przedsiębiorstwie (będącym uczestnikiem projektu). Efektem realizacji projektu będzie wypracowanie i wdrożenie do praktyki strategii zarządzania wiekiem w przedsiębiorstwie, czego bezpośrednim skutkiem będzie podniesienie kwalifikacji pracowników w mikro, małych i średnich przedsiębiorstwach Dodatkowym efektem będzie wsparcie pracujących na stanowiskach o znacznym obciążeniu dla zdrowia, poprzez poprawę ergonomii pracy osób wykonujących obowiązki zawodowe, w szczególności w przypadku pracowników powyżej 50 roku życia.

Kwota dofinansowania (dotacja) otrzymywana przez Wnioskodawcę w ramach konkretnego pojedynczego projektu jest przeznaczona na jego sfinansowanie. Wsparcie doradcze w ramach projektu będzie realizowane adekwatnie do potrzeb przedsiębiorcy (uczestnika projektu), który będzie obsługiwany w sposób ciągły podczas uczestnictwa w projekcie – częstotliwość i zakres kontaktów z HR biznes partnerem nie będzie dla niego limitowany i będzie odpowiadał potrzebom przedsiębiorcy.

W przypadku gdyby Wnioskodawca nie otrzymał przedmiotowej dotacji na sfinansowanie ww. projektów najpewniej nie świadczyłby usług o charakterze określonym we wnioskach o dofinansowanie dotyczących ww. projektów na rzecz uczestników projektu. Wnioskodawca wskazuje, iż Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. jest instytucją powołaną do prowadzenia działalności na rzecz rozwoju regionu i jego promocji. Przedmiotem działalności M. jest m.in. aktywizowanie i wspieranie przedsiębiorczości w regionie poprzez przekształcenia strukturalne i własnościowe, wspieranie inicjatyw gospodarczych organizowanych na rzecz tworzenia nowych miejsc pracy, podnoszenia kwalifikacji i dostarczanie wiedzy z zakresu zakładania, prowadzenia, zarządzania i finansowania firm oraz uczestnictwo we wdrażaniu krajowych europejskich programów pomocowych. Z uwagi na tak zakreślone przez statut Wnioskodawcy cele należy stwierdzić, iż otrzymane przez spółkę środki determinują jej późniejsze działania w zakresie udzielanej pomocy publicznej.

Zgodnie z zapisami § 16 umowy o dofinansowanie, w przypadku realizacji projektu, bądź jego części, niezgodnie z przepisami prawa krajowego i/lub wspólnotowego oraz zaprzestania realizacji projektu (WUP) może rozwiązać umowę o dofinansowanie odpowiednio, w pierwszym przypadku – bez wypowiedzenia i w drugim przypadku – z zachowaniem jednomiesięcznego terminu wypowiedzenia. W sytuacji rozwiązania umowy o dofinansowanie Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu całości lub części otrzymanego dofinansowana wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania środków na rachunek bankowy. Zapisy umowy dopuszczają również jej rozwiązanie w drodze pisemnego porozumienia Stron na wniosek każdej ze Stron w przypadku wystąpienia okoliczności, które uniemożliwiają dalsze wykonywanie postanowień zawartych w umowie. W tym przypadku. WUP, w szczególnie uzasadnionych sytuacjach może uznać prawo do wydatkowania części otrzymanych transz dofinansowania, które zostały prawidłowo poniesione i odpowiadają zrealizowanej części projektu i zobowiązać do zwrotu niewykorzystanej części dofinansowania. (§ 16 ust. 5 umowy od dofinansowanie).

Zgodnie z wyjaśnieniami ujętymi przez Wnioskodawcę w niniejszej odpowiedzi, w przypadku faktur VAT, dotyczących zakupów środków trwałych przez uczestników projektu (przedsiębiorstwa MŚP), finansowanych w ramach pomocy de minimis, nabywcą towarów będą ww. uczestnicy projektu – beneficjenci ostateczni.

Zakup środków trwałych wynikać będzie z rekomendacji ze strategii zarządzania wiekiem i będzie uzależniony od potrzeby danego przedsiębiorstwa doposażenia/wyposażenia stanowiska pracy, mającego na celu zapewnienie ergonomii lub bezpieczeństwa stanowiska jak i utrzymanie zatrudnienia, szczególnie przez pracowników dojrzałych. Koszty zakupu ww. doposażenia/wyposażenia będą refundowane przez Wnioskodawcę w kwotach netto dla przedsiębiorstw uprawnionych do odzyskania VAT i w kwotach brutto dla przedsiębiorstw nieuprawnionych do odzyskania VAT.

W pozostałych przypadkach, jako nabywca towarów i usług w fakturach VAT, związanych z realizacją projektu, będzie figurował Wnioskodawca.

Użyty we Wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej skrót :,MŚP” oznacza mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy otrzymane dofinansowanie na pokrycie wydatków kwalifikowanych realizowanego projektu nie stanowi podstawy opodatkowania i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?
2.  Czy M. nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących realizacji projektu i sfinansowanych otrzymanym dofinansowaniem?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad.1.

Dotacja nie ma charakteru wynagrodzenia za usługę, w związku z realizacją projektu nie wystąpi sprzedaż, pozyskane dofinansowanie nie ma na celu sfinansowania ceny sprzedaży z tytułu dostawy lub świadczenia usług. Działania wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach projektu nie mają bezpośredniego związku z konkretną dostawą towarów lub świadczonych usług.

Wnioskodawca występuje w charakterze instytucji pośredniczącej, podmiotu udzielającego pomocy, który nie osiąga z tego tytułu korzyści ekonomicznej. Realizowany projekt nie będzie generował żadnych dochodów dla M.

Spółka będzie realizować projekt pokryty dotacją o charakterze zakupowym, która stanowi jedynie refundację poniesionych przez Spółkę wydatków kwalifikowanych projektu. Dofinansowanie w ramach projektu ma więc charakter dotacji kosztowej (zakupowej), która w całości zostanie przeznaczona na pokrycie kosztów niezbędnych do realizacji ww. projektu.

Czynności zaplanowane przez M. w ramach projektu nie będą miały bezpośredniego związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, nie będą stanowić zatem odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług, jak również nie mogą być traktowane jako takie w świetle art. S ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z tym, że wartość usług doradczych i usług związanych z przygotowaniem strategii zarządzania wiekiem, wskazana w zaświadczeniu o pomocy de minimis wystawianym uczestnikom projektu przez Wnioskodawcę wynika z budżetu założonego we wniosku o dofinansowanie i ma charakter jedynie szacunkowy, ostateczna wartość wsparcia określana po zakończeniu udziału przedsiębiorcy w projekcie jest możliwa do ustalenia dopiero po zakończeniu kwartału i akceptacji wniosku o płatność przez Instytucję Pośredniczącą.

Oznacza to, iż nie ma możliwości określenia wartości wsparcia doradczego w momencie jego świadczenia w projekcie, gdyż jest ona pochodną/wynikiem rozliczenia kosztów rzeczywiście poniesionych i jest możliwa do określenia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, w którym wydatkowano koszty niezbędne do realizacji usługi.

Zgodnie z wyrokiem C-184/00 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu, co w niniejszym przypadku nie jest możliwe.

Szacunkowa wartość wsparcia doradczego i usług związanych z przygotowaniem strategii określana dla potrzeb pomocy de minimis nie jest tożsama i w opinii Wnioskodawcy nie umożliwia określenia ceny w rozumieniu ustawy o VAT.

W związku z powyższym dofinansowanie na realizację projektu nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dodatkowo realizacja projektów dofinansowanych w ramach RPO 2014-2020 jest dla Wnioskodawcy wypełnianiem misji statutowej i nie wiąże się z zakłóceniem konkurencji lub groźbą zakłócenia konkurencji, ani uzyskiwaniem przez M. dochodu. W związku z tym M. w zakresie objętym niniejszą interpretacją, nie występuje więc w charakterze podatnika podatku od towarów i usług na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Ad.2

W ramach zaplanowanych działań do zrealizowania w projekcie Wnioskodawca nie będzie świadczyć usług i dokonywać dostawy towarów, które stanowią czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Towary i usługi, które Wnioskodawca zamierza nabyć w ramach realizacji projektu nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym nie zostaną spełnione przesłanki warunkujące, w myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nabyte w ramach realizacji projektu towary i usługi nie będą służyły czynnościom generującym podatek należny. Brak bezpośredniego związku pomiędzy zaplanowanymi zakupami finansowanymi z dotacji a prowadzoną działalnością opodatkowaną Spółki powoduje, że Wnioskodawca nie będzie mieć prawnej możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów dokonanych z dofinansowania

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy wyjaśnić, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Istotnym zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy o VAT jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja bezpośrednio związana z ceną”.

W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des products wallons ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners od Customs and Excise, w skrócie KNW).

W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.

W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.

Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.

Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług). Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.

Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę), taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.

W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje realizację projektów. Na rzecz uczestników projektu (Mikro, Małych, Średnich Przedsiębiorstw) świadczone będą usługi doradcze adekwatne do ich potrzeb. Przedsiębiorca będzie obsługiwany w sposób ciągły podczas uczestnictwa w projekcie, częstotliwość i zakres kontaktów nie będzie limitowana. Usługi będą obejmowały przygotowanie strategii zarządzania wiekiem, usługi doradcze związane z tym zadaniem oraz usługi doradcze na etapie wdrażania. Na wyżej opisane usługi doradcze realizowane w ramach projektu na rzecz uczestników (Mikro, Małych, Średnich Przedsiębiorstw) Wnioskodawca otrzyma dofinansowanie, dzięki któremu będzie świadczyć usługi na rzecz MŚP – beneficjenta ostatecznego.

Uczestnicy projektu (Mikro. Małe, Średnie Przedsiębiorstwa) poza ww. usługami doradczymi będą mogli skorzystać z dofinansowania zakupu środków trwałych, wynikających z rekomendacji ze strategii zarządzania wiekiem, stanowiących doposażenie/wyposażenie stanowiska pracy, mających na celu zapewnienie ergonomii lub bezpieczeństwa stanowiska jak i utrzymanie zatrudnienia, szczególnie przez pracowników dojrzałych. Zakup środków trwałych będzie finansowany w ramach pomocy de minimis. W tym przypadku Wnioskodawca będzie tylko pośrednikiem środków pieniężnych z WUP, zaś ich nabywcą będzie beneficjent ostateczny – MŚP.

Efektem realizacji projektu będzie wypracowanie i wdrożenie do praktyki strategii zarządzania wiekiem w przedsiębiorstwie, czego bezpośrednim skutkiem będzie podniesienie kwalifikacji pracowników w mikro, małych i średnich przedsiębiorstwach Dodatkowym efektem będzie wsparcie pracujących na stanowiskach o znacznym obciążeniu dla zdrowia, poprzez poprawę ergonomii pracy osób wykonujących obowiązki zawodowe, w szczególności w przypadku pracowników powyżej 50 roku życia.

Kwota dofinansowania (dotacja) otrzymywana przez Wnioskodawcę w ramach konkretnego pojedynczego projektu jest przeznaczona na jego sfinansowanie. Wsparcie doradcze w ramach projektu będzie realizowane adekwatnie do potrzeb przedsiębiorcy (uczestnika projektu), który będzie obsługiwany w sposób ciągły podczas uczestnictwa w projekcie – częstotliwość i zakres kontaktów z HR biznes partnerem nie będzie dla niego limitowany i będzie odpowiadał potrzebom przedsiębiorcy.

W przypadku gdyby Wnioskodawca nie otrzymał przedmiotowej dotacji na sfinansowanie ww. projektów najpewniej nie świadczyłby usług o charakterze określonym we wnioskach o dofinansowanie dotyczących ww. projektów na rzecz uczestników projektu. Otrzymane przez Wnioskodawcę środki determinują jej późniejsze działania w zakresie udzielanej pomocy publicznej.

W sytuacji rozwiązania umowy o dofinansowanie Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu całości lub części otrzymanego dofinansowana wraz z odsetkami.

Nabywcą towarów będą ww. uczestnicy projektu – beneficjenci ostateczni.

Zakup środków trwałych wynikać będzie z rekomendacji ze strategii zarządzania wiekiem i będzie uzależniony od potrzeby danego przedsiębiorstwa doposażenia/wyposażenia stanowiska pracy. W pozostałych przypadkach, jako nabywca towarów i usług w fakturach VAT, związanych z realizacją projektu, będzie figurował Wnioskodawca.

Na tle przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy otrzymana dotacja będzie zwiększała podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że otrzymywane przez Wnioskodawcę dotacje z Europejskiego Funduszu Społecznego będą pokrywać również wartość świadczonych przez Wnioskodawcę usług na rzecz przedsiębiorców (usługi doradcze). Jak bowiem wynika z okoliczności sprawy, środki pozyskane w ramach projektu są w całości wykorzystywane na działania związane z realizacją projektu, a jak podał Wnioskodawca, w ramach wskazanych projektów będą świadczone usługi doradcze, jak również, przedsiębiorca uzyska dofinansowanie na zakup środków trwałych, wynikających z rekomendacji ze strategii zarządzania wiekiem, stanowiących doposażenie/wyposażenie stanowiska pracy, mających na celu zapewnienie ergonomii lub bezpieczeństwa stanowiska jak i utrzymanie zatrudnienia, szczególnie przez pracowników dojrzałych.

Tym samym wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie dotacje w części stanowią wynagrodzenie za świadczenie na rzecz przedsiębiorców usług doradczych.

W opisanym stanie faktycznym nie ma znaczenia okoliczność, że Wnioskodawca nie otrzymuje wynagrodzenia od uczestników projektów (przedsiębiorców), a od osoby trzeciej tj. pochodzi ono ze środków przeznaczonych na realizację Regionalnego Programu Operacyjnego. Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Każdy z wymienionych projektów jest konkretnym zadaniem, wyodrębnionym z ogólnej działalności Wnioskodawcy i z zasad dofinansowania wynika, że nie jest ono udzielane na ogólne koszty funkcjonowania Wnioskodawcy. Zatem otrzymane przez Wnioskodawcę kwoty, stanowiące dofinansowanie na pokrycie wydatków związanych z realizacją ww. projektów, należy uznać w części za mające bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych w ramach projektów, gdyż dzięki dofinansowaniu uczestnicy projektu biorą w nich bezpłatnie udział, a w normalnych warunkach rynkowych musieliby zapłacić cenę za usługi doradcze w wysokości co najmniej równej wydatkom związanym z ich organizacją i przeprowadzeniem.

Należy zauważyć, że to, na co Wnioskodawca przeznaczy tę dotację, tj. na sfinansowanie jakich zakupów jest sprawą drugorzędną, bowiem zwykle tak jest, że środki uzyskane przez podmiot świadczący usługi w postaci ceny są przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z wykonaniem tej usługi.

W konsekwencji stwierdzić należy, że część przedmiotowych dotacji w zakresie w jakim stanowią pokrycie ceny usług doradczych będą dotacjami bezpośrednio wpływającymi na wartość świadczonych usług i będą zwiększać podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym będą co do zasady podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Podsumowując stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

Kolejne wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących do realizacji projektów.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Powyższe regulacje oznaczają, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Aby zatem podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wystawionych faktur, zakupy dokumentowane tymi fakturami muszą być związane (w sposób bezsporny) z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak już wcześniej wykazano, część przedmiotowych dotacji w zakresie w jakim stanowią pokrycie ceny usług doradczych będą dotacjami bezpośrednio wpływającymi na wartość świadczonych usług i będą zwiększać podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym będą co do zasady podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Wobec powyższego, z uwagi na wystąpienie związku dokonanych w ramach wymienionych projektów zakupów z czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy będzie przysługiwało częściowe prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabyć towarów i usług dotyczących realizacji wskazanych projektów w zakresie, w jakim zakupy te związane będą ze świadczeniem usług opodatkowanych podatkiem VAT, o ile nie zajdą ograniczenia wynikające z art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.