Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-122/16-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-03-30
Teza: W zakresie wyrejestrowania kas rejestrujących zainstalowanych przez Wnioskodawczynię w związku z zakończeniem działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; likwidacja; najem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku nadanym w dniu 26 stycznia 2016 r. (data wpływu do BKIP w Płocku 15 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyrejestrowania kas rejestrujących zainstalowanych przez Wnioskodawczynię – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyrejestrowania kas rejestrujących zainstalowanych przez Wnioskodawczynię.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 6 października zostało skierowane do Wnioskodawczyni pismo z Urzędu Skarbowego dotyczące wyrejestrowania kas fiskalnych w związku z zakończeniem prowadzenia działalności gospodarczej z dniem 31 marca 2015 r. Wnioskodawczyni nadmieniła, że od 2006 r. prowadzona działalność gospodarcza ograniczała się do wynajmu nieruchomości podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą.

Po 31 marca 2015 r. Strona nadal wynajmuje nieruchomość podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą.

W związku z tym nic się nie zmieniło w kwestii rozliczenia podatku dochodowego, a także Wnioskodawczyni nadal jest podatnikiem VAT. Wskutek konsultacji z księgową Strona stwierdziła, ze w takiej sytuacji nie może wyrejestrować kas fiskalnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni ma obowiązek wyrejestrować w urzędzie skarbowym posiadane kasy rejestrujące?

Stanowisko Wnioskodawczyni:

Zdaniem Wnioskodawczyni kasy fiskalne będą miały zastosowanie w ewentualnym najmie prywatnym. Dlatego też z tego powodu ww. nie mogą być wyrejestrowane. Ponadto Strona informuje, że nadal jest czynnym podatnikiem VAT i składa deklaracje VAT-7.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT.

Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Stosownie do treści art. 111 ust. 3a pkt 1-4 ww. ustawy podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani m.in.:

1.  dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy;
2.  dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
3.  udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
4.  zgłaszać kasy rejestrujące do obowiązkowego przeglądu technicznego właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących.

Zasady prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących określono, na podstawie upoważnienia zawartego w art. 111 ust. 7a pkt 1 ustawy, w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz.U. z 2013 r. poz. 363).

Na podstawie § 15 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku zakończenia przez kasę pracy w trybie fiskalnym podatnik:

1.  wykonuje raport fiskalny dobowy i raport fiskalny okresowy (miesięczny);
2.  składa w terminie 7 dni od dnia zakończenia pracy kasy w trybie fiskalnym wniosek do naczelnika urzędu skarbowego o dokonanie odczytu pamięci fiskalnej kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia;
3.  składa wniosek o wyrejestrowanie kasy z ewidencji prowadzonej przez naczelnika urzędu skarbowego;
4.  dokonuje przy pomocy serwisanta kasy odczytu zawartości pamięci fiskalnej kasy przez wykonanie raportu rozliczeniowego za cały okres pracy kasy w obecności pracownika urzędu skarbowego.

§ 15 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że odczyt, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 powinien być zakończony protokołem z czynności odczytania zawartości pamięci fiskalnej kasy sporządzonym przez pracownika urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem § 27. Raport stanowi załącznik do protokołu. Wzór protokołu stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawczyni w związku z zakończeniem prowadzenia działalności gospodarczej z dniem 31 marca 2015 r. otrzymała pismo wzywające do wyrejestrowania posiadanych kas fiskalnych. Strona wskazała, że od 2006 r. prowadzona działalność gospodarcza polega na wynajmie nieruchomości podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą.

Po 31 marca 2015 r. Strona nadal wynajmuje nieruchomość podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem i składa deklaracje VAT-7. Strona wskazała, że posiadane kasy fiskalne mogą mieć u niej zastosowanie w ewentualnym najmie prywatnym.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie zaś do treści art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 659 § 1 ww. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Z 2014, poz. 121 z późn. zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Tak więc najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

W kontekście wyżej przedstawionych przepisów należy stwierdzić, że najem, wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, gdyż wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy przedmiot najmu uprzednio stanowił składnik majątkowy prowadzonej działalności gospodarczej przez podatnika czy stanowił jego majątek osobisty. W konsekwencji najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W okolicznościach rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą polegająca na wynajmie nieruchomości innemu podmiotowi. Strona ma status czynnego podatnika VAT i rozlicza się z tego podatku składając deklaracje VAT-7. Tak więc Wnioskodawczyni nie zaprzestała wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Jedynie z uwagi na status kontrahenta jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z którym zawarła umowę najmu nieruchomości na cele użytkowe – Wnioskodawczyni nie dokonuje sprzedaży usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub też rolników ryczałtowych, która to sprzedaż na mocy art. 111 ust. 1 ustawy podlega obligatoryjnemu ewidencjonowaniu na kasie rejestrującej. W opisie sprawy Strona wskazała, że posiadane przez nią kasy mogą mieć zastosowanie w ewentualnym najmie prywatnym. W związku z tym, że Strona jest czynnym podatnikiem VAT świadczącym nieprzerwanie usługi najmu nieruchomości, brak jest podstaw do stwierdzenia, że jest Ona zobowiązana do złożenia wniosku o wyrejestrowanie kas z ewidencji prowadzonej przez naczelnika urzędu skarbowego oraz dokonania odczytu zawartości ich pamięci fiskalnej.

W sytuacji, gdy wystąpi u Wnioskodawczyni jakakolwiek sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub rolników ryczałtowych będzie ona zobowiązana stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy do jej zaewidencjonowania na kasie rejestrującej. Ponadto tut. Organ wskazuje, że skoro u osoby fizycznej powstał obowiązek ewidencjowania sprzedaży wskazanej w ww. przepisie ustawy, to każda czynność dokonana przez podatnika na rzecz wymienionych w art. 111 ust. 1 kręgu nabywców musi zostać zaewidencjonowana przy użyciu kasy rejestrującej. Tak więc Strona nie ma obowiązku przeprowadzenia procedury wskazanej w § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących do czasu zakończenia wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o VAT lub w sytuacji wystąpienia okoliczności (np. zapełnienie pamięci fiskalnej kasy), które będą obligowały Stronę do przeprowadzenia wskazanych w § 15 ust. 1 rozporządzenia czynności.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.