Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.866.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-10
Teza: Skoro zwrot otrzymany z banku tytułem rozliczenia roszczeń
wynikających z nieważnej umowy kredytowej nie podlega
opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
to wypłacone z tego tytułu odsetki podlegają zwolnieniu z
opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o
podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: dom
kredyt-kredyt hipoteczny
nieważność
odsetki-odsetki ustawowe
przychód-przychody z innych źródeł
umowa
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowne Panie,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    17 grudnia 2009 r. zawarł Pan wraz z małżonką z bankiem (...) umowę kredytu
    hipotecznego denominowanego w walucie CHF.
    Kredyt był przeznaczony na zakup domu.
    Kredyt był spłacany zgodnie z harmonogramem ustalanym przez Bank.
    Na podstawie informacji z mediów na temat umów kredytowych frankowych zwrócili się
    Państwo do Kancelarii Prawnej (...) o analizę Państwa umowy kredytowej. Z analizy
    wynikało, że umowa kredytowa posiada wady prawne, które świadczą o jej nieważności.
    W związku z powyższym 1 sierpnia 2022 r. zwrócili się Państwo do Banku o zwrot
    nienależnie pobranych świadczeń w kwocie 57.594,88 zł oraz 112.595,54 CHF.
    Skoro Bank nie zaaprobował wezwania, 17 stycznia 2023 roku został skierowany
    przeciwko niemu pozew do Sądu Okręgowego w (...).
    W wyniku przeprowadzonego postępowania sądowego, wyrokiem z 25 września 2023 r.
    Sąd Okręgowy w (...) unieważnił umowę kredytową i zasądził na Państwa rzecz m.in. kwotę
    57.594,88 zł oraz 112.595,54 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi
    od dnia 30 listopada 2022 r. do dnia zapłaty.
    Wyrok Sądu Okręgowego stał się prawomocny, bowiem Sąd Apelacyjny w (...) wyrokiem z
    11 lutego 2025 r. zmienił częściowo zaskarżony wyrok w zakresie zasądzonych kosztów
    procesu. W pozostałym zakresie apelacja pozwanego, czyli Banku, została oddalona.
    Bank dokonał rozliczenia zgodnie z wyrokiem Sądu i 15 kwietnia 2025 r. przelał środki
    finansowe będące przedmiotem wyroku sądu w lutym 2025 r.
    W wyniku unieważnienia umowy kredytu bankowego nastąpiło rozliczenie finansowe
    między Panem i Pana żoną a bankiem, w wyniku którego bank zwrócił Panu całą kwotę
    kredytu wraz z odsetkami, natomiast z Pana strony nastąpiło zwrócenie kwoty kapitału -
    wszystko odbyło się stosownie do złożonych „oświadczeń o potrąceniu” przez Państwa i
    bank.

    W wykonaniu powyższego wyroku Bank w porozumieniu z Państwem dokonał rozliczenia
    zasądzonych kwot i potrąceń. M.in. z tego tytułu zostały wypłacone odsetki ustawowe za
    opóźnienie w kwocie 15.472,51 zł (liczone od kwoty 57.594,88 zł) oraz odsetki ustawowe za
    opóźnienie w kwocie 136.325,12 zł (liczone od kwoty 112.595,54 CHF), a także zwrot
    kosztów procesu.
    W ramach rozliczenia dokonali Państwo zwrotu na rzecz Banku kwoty stanowiącej
    równowartość wypłaconego kredytu, tj. 370.000,00 zł.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Bank wypłacił Panu należne sumy, w tym odsetki ustawowe za opóźnienie po wyroku
    Sądu Okręgowego w (...) (który został załączony do pierwotnego wniosku). Bank wypłacił
    Panu odsetki na mocy wyroku sygn. (...) z 25 września 2023 r. Sąd Okręgowy w (...)
    unieważnił umowę kredytową i zasądził na Pana rzecz m.in. kwotę 57.594,88 zł oraz
    112.595,54 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 30 listopada
    2022 r. do dnia zapłaty.
    Wyrok Sądu Okręgowego stał się prawomocny, bowiem Sąd Apelacyjny w (...) wyrokiem z
    11 lutego 2025 r. zmienił częściowo zaskarżony wyrok w zakresie zasądzonych kosztów
    procesu. W pozostałym zakresie apelacja pozwanego, czyli Banku, została oddalona.
    Bank nie wystawił Panu żadnego PIT-11 z tytułu wypłaconych odsetek (notabene
    rozliczenie to zostało dokonane w 2025 roku - jak zaznaczył Pan we wniosku).
    Odsetki zostały wypłacone na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w (...) sygn. akt (...).
    Sąd zasądził na Pana rzecz odsetki ustawowe za opóźnienie.
    Sąd w uzasadnieniu wskazał, iż podstawą zasądzenia odsetek za opóźnienie jest art. 481 §
    1 i 2 Kodeksu cywilnego.
    Umowa została unieważniona na mocy przepisów art. 385[1] § 1 k.c., art. 6 k.c. oraz art. 4
    ust. 4 Dyrektywy 93/13.

## Pytanie

Czy z tytułu otrzymanych odsetek ustawowych za opóźnienie, zasądzonych wyrokiem
    sądu w związku z unieważnieniem umowy kredytu mieszkaniowego denominowanego w
    CHF nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1
    pkt. 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, nie będzie Pan zobowiązany do wykazywania otrzymanych odsetek
    ustawowych za opóźnienie w zeznaniu rocznym za 2025 r. i tym samym do obliczenia i
    wpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl pkt 9 tego artykułu, do źródeł przychodów zalicza się inne źródła.
    Jak stanowi art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz

      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej
    kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Każde świadczenie mające realną
    korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Zgodnie zaś z art. 69 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej czynności
    prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność umowy
    kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy nie powstały, a
    strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową, jako
    świadczenia nienależne. Kredytodawca powinien zatem zwrócić wszystkie świadczenia
    pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca powinien zwrócić kwotę faktycznie
    otrzymanego kredytu.
    Jak wynika z przepisów i orzecznictwa w przypadku stwierdzenia nieważności umowy
    przez sąd skutki prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od
    momentu zawarcia umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza,
    że umowa kredytu jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków
    prawnych. Mamy do czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Odnośnie odsetek należy wskazać, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art.
    481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Odnosząc się do przepisów ustawy o PIT należy wskazać, iż stosownie do art. 21 ust. 1 pkt
    95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia
    zatem z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze
    świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    W wyniku unieważnienia umowy kredytu bankowego nastąpiło rozliczenie finansowe
    między Panem i Pana małżonką a bankiem. W wyniku tej sytuacji bank zwrócił Panu całą
    kwotę kredytu wraz z odsetkami, natomiast z Pana strony nastąpiło zwrócenie kwoty
    kapitału.

    W Pana sytuacji doszło do wykonania postanowień zapadłych w wyroku sądu. Sąd
    stwierdził nieważność umowy kredytowej i zasądził zwrot środków wpłaconych przez nas
    wraz z odsetkami. Należy stwierdzić, iż kwota zwrotu nie powoduje faktycznego przyrostu
    w naszym majątku, a jedynie „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia tegoż majątku.
    W Pana ocenie, zwrot ten nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku
    podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po
    Pana stronie, jako kredytobiorcy, nie powstał przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, wypłacone odsetki za opóźnienie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń
    dotyczą świadczenia niepodlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W związku z tym, w Pana ocenie, ww. odsetki objęte są zwolnieniem od opodatkowania na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w
    konsekwencji w związku z ich wypłatą nie powstanie u Pana zobowiązanie w podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Warto w tym miejscu zauważyć, iż Pana sytuacja jest analogiczna do sytuacji
    przedstawionych i opisanych w indywidualnych interpretacjach podatkowych:
        0114-KDIP3-2.4011.595.2024.1.BM,
        0115-KDIT2.4011.117.2023.1.HD,
        0115-KDIT2.4011.117.2023.1.HD,
        0115-KDIT2.4011.117.2023.1.HD,
        0113-KDWPT.4011.83.2025.2.MG.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
        dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a
        i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
        dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
        ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art.
        22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
        przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
        podatników).
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten
    katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma
    charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z
    elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Z informacji przedstawionych przez Pana informacji wynika, że sąd unieważnił Pana
    umowę kredytową i zasądził na Pana rzecz odsetki ustawowe za opóźnienie.
    Powziął Pan wątpliwość, czy wypłacone odsetki podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe wypłaty odsetek
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata, na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej, są obojętne podatkowo.
    Z kolei stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej
    czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność
    umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umowy, banku i klienta, nigdy nie
    powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową
    jako świadczenia nienależne. Kredytodawca powinien zatem zwrócić wszystkie
    świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca powinien zwrócić kwotę
    faktycznie otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd
    skutki prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu
    zawarcia umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa
    kredytu jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy
    do czynienia z sytuacją, jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Zatem zwrot przez Bank nienależnie pobranych świadczeń nie stanowi dla Pana
    przychodu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W złożonym wniosku Pana wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania zasądzonych
    wyrokiem odsetek ustawowych za opóźnienie.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:

      Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe
      za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku
      Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest
      oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie
      według tej wyższej stopy.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które
    spełniają równocześnie dwa warunki:
    1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
    2) świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów Ordynacji
    podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
    Skoro zwrot otrzymany z banku tytułem rozliczenia roszczeń wynikających z nieważnej
    umowy kredytowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki podlegają zwolnieniu z opodatkowania na
    mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.
    Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to interpretacja nie wywołuje skutków
    podatkowych dla Pana żony.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały
    one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.
    Wyjaśnić również należy, że wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie
    dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w
    polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny
    własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z

    przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega
    weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Dlatego też nie
    odniosłem się do kwot wskazanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.