Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9/033/62/SEW/BRT/2011/PK-750
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2012-11-26
Teza: obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej; księgi-księgi rachunkowe; norma; obrót
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 15

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 6 stycznia 2009 r. Nr ILPB1/415-843/08-2/AG wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej **jest prawidłowe**.

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 6 stycznia 2009 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku założenia ksiąg rachunkowych z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej. Interpretacja wydana została na ww. wniosek z dnia 8 października 2008 r.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca – osoba fizyczna – prowadzi gospodarstwo rolne specjalizujące się w hodowli drobiu. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej ustalany jest na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy zastosowaniu norm szacunkowych określonych w załączniku 2 do ustawy. Od ustalonego na podstawie norm szacunkowych dochodu Wnioskodawca płaci podatek dochodowy. W 2007 roku przychody netto ze sprzedaży wyniosły 3.661.524 zł, tym samym przekroczyły równowartość w walucie polskiej 800.000 euro.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, przepisy tej ustawy mają obowiązek stosować m.in. osoby fizyczne, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 800.000 euro.

W 2008 roku Wnioskodawca nie zmienił sposobu ustalania dochodu, podobnie jak w latach poprzednich podatek dochodowy płaci od dochodu ustalonego na podstawie norm szacunkowych.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał pytanie: Czy przekroczenie w 2007 roku kwoty przychodów netto stanowiącej równowartość w walucie polskiej 800.000 euro zobowiązywało Wnioskodawcę od 1 stycznia 2008 r. do rozliczania podatku dochodowego na podstawie dochodu ustalonego w oparciu o księgi rachunkowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, jeśli nie powiadomił naczelnika urzędu skarbowego o zmianie sposobu ustalania dochodu z działów specjalnych przed rozpoczęciem roku podatkowego 2008 (art. 15 oraz art. 24a ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), to nie dotyczy Go przepis wynikający z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości. W związku z tym, że Wnioskodawca nadal ustala dochód na podstawie norm szacunkowych nie ma obowiązku zaprowadzenia ksiąg rachunkowych, a tym samym płacenia podatku od dochodu ustalonego na podstawie tych ksiąg.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 6 stycznia 2009 r., Nr ILPB1/415-843/08-2/AG, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązku założenia ksiąg rachunkowych z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej jako nieprawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Konsekwencją uregulowań zawartych w powołanym przepisie jest wprowadzona – dla celów tej ustawy – zawarta w art. 2 ust. 2 definicja działalności rolniczej, oraz w art. 2 ust. 3 definicja działów specjalnych produkcji rolnej, z których uzyskiwane dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W myśl uregulowań art. 10 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy, działy specjalne produkcji rolnej stanowią odrębne źródło przychodów.

Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej, jak stanowi art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

Natomiast sposób ustalania podstawy opodatkowania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej został określony w art. 24 ust. 4 wyżej powołanej ustawy. Zgodnie z tymi uregulowaniami, dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg podatkowych, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Z powołanych przepisów wynika, że wyboru sposobu ustalania dochodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z działów specjalnych produkcji rolnej, to jest na podstawie ksiąg bądź przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu – dokonuje sam podatnik.

Należy również zwrócić uwagę na regulacje zawarte w art. 24a ust. 2 pkt 2 ustawy, nakładające obowiązek prowadzenia ksiąg przez osoby prowadzące działy specjalne produkcji rolnej, w sytuacji jednakże takiej, gdy osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg.

W konsekwencji, podstawę opodatkowania z prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej, w przypadku podatników, którzy nie dokonali wyboru w trybie art. 15 i art. 24a ust. 2 pkt 2 wymienionej ustawy, zamiaru prowadzenia ksiąg (podatkowej księgi przychodów i rozchodów, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów – Dz. U. Nr 152, poz. 1475, z późn. zm., lub ksiąg rachunkowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości – Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, z późn. zm.) ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu, określonych w załączniku nr 2 do ustawy i to niezależnie od wielkości uzyskanych przychodów.

Rozstrzygnięcie dotyczące tej kwestii znajduje odzwierciedlenie np. w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. akt II FPS 2/10, wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 186/11, w których wskazano, że _„(\`(...)\`) obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, o których mowa w art. 24a ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) nie dotyczy podatników uzyskujących przychody z działów specjalnych produkcji rolnej (art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 3), bez względu na wielkość tych przychodów, o ile podatnicy ci nie zgłosili zamiaru prowadzenia ksiąg w trybie określonym w art. 24a ust. 2 pkt 2 i art. 15 zdanie drugie tej ustawy. W świetle art. 24 ust. 4 zdanie drugie i art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla ustalenia dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej uzyskiwanych przez podatników, którzy nie zgłosili zamiaru prowadzenia ksiąg, mają zastosowanie wyłącznie normy szacunkowe dochodu określone w załączniku nr 2 do tej ustawy.”_.

Z przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nie zgłosił, dla celów ustalania podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z działów specjalnych produkcji rolnej, zamiaru prowadzenia ksiąg.

Mając na uwadze powyższe stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny opisanego stanu faktycznego w zakresie możliwości wyboru, przez podatnika prowadzącego działy specjalne produkcji rolnej, sposobu ustalania podstawy opodatkowania przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu, należy uznać za prawidłowe.

Minister Finansów, jeżeli stwierdzi nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej to, stosownie do art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej dokonuje, z urzędu, jej zmiany, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów administracyjnych.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.