Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.798.2024.1.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Zaliczenie odpisów amortyzacyjnych od prac rozwojowych do kosztów kwalifikowanych.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty kwalifikowane; prace-prace badawczo-rozwojowe; prace-prace rozwojowe; wartości-wartości niematerialne i prawne; środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Pozostałe koszty uzyskania przychodów-Koszty prac rozwojowych; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b-ust. 2-pkt 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r., wpłynął Państwa wniosek z 2 grudnia 2024 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Spółka jest polskim rezydentem podatkowym i prowadzi działalność gospodarczą, z której
    osiąga przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.
    Osią działania Spółki jest (...). Spółka (...). Ponadto, Wnioskodawca oferuje szeroki zakres
    usług programistycznych.
    W ramach swojej działalności, Spółka oferuje swoim klientom między innymi system (...).
    Podstawowe moduły systemu (...) oferowanego przez Wnioskodawcę pozwalają na (...).
    Spółka oferuje również system (...).
    Ponadto, Spółka oferuje szeroki zakres usług (...).
    Wnioskodawca prowadzi także szereg projektów mających na celu rozwój, a także
    tworzenie systemów informatycznych odpowiedzialnych za zbieranie danych i
    optymalizację działalności produkcyjnej. Prace te są prowadzone w 4 możliwych
    modelach, w zależności od potrzeb klienta:
    1. Stworzenie całkowicie nowego programu i jego sprzedaż na rzecz szerokiej grupy
      klientów, świadcząc przy tym usługi dodatkowe w szczególności związane z
      wdrożeniem u klienta;
    2. Stworzenie całkowicie nowego programu na rzecz określonego klienta z rozwiązaniami
      dedykowanymi dla potrzeb konkretnego klienta wraz z późniejszym wdrożeniem u
      klienta;
    3. Rozwój funkcjonalności dostępnego na rynku oprogramowania dla konkretnego
      klienta lub grupy klientów;

    4. Wdrożenie dostępnego na rynku oprogramowania u klienta, wraz z wykonaniem prac
      dostosowawczych, poprawiających funkcjonalność i późniejsze wykonywanie testów
    (dalej: „Prace B+R”).
    Prace B+R stanowią wyłącznie prace kreatywne, a nie zrutynizowane działania polegające
    na usuwaniu błędów w kodzie.
    Spółka wskazuje również, że opisane Prace B+R, prowadzone w ramach prac badawczo-
    rozwojowych Spółki mają być docelowo kontynuowane i prowadzone również w latach
    kolejnych.
    Wnioskodawca realizuje prace B+R w ramach poszczególnych zespołów. Członkowie
    zespołów retencjonują wytworzony w czasie projektu kod, a także nabytą wiedzę w celu
    wykorzystania w przyszłych projektach. Wnioskodawca dokładnie ewidencjonuje proces
    wprowadzanych zmian w przedmiotowym oprogramowaniu, co pozwala na optymalizacje
    procesu wytwarzania oprogramowania, a także na rozwój zaimplementowanych
    rozwiązań w sposób efektywny, zarówno na poziomie kosztów jak i na poziomie efektów
    oczekiwanych przez klienta. Wnioskodawca dzięki temu jest również w stanie
    udokumentować jak uzyskiwana w procesie wiedza przekłada się na rozwój kolejnych
    projektów.
    Wnioskodawca bardzo rzadko otrzymuje jakiekolwiek dane wejściowe od klientów, w
    zakresie parametrów, jakie powinien posiadać zamawiany system. Spółka co do zasady
    dokonuje więc wywiadu początkowego na podstawie, którego dokładnie określa
    środowisko technologiczne i potrzeby jakie w związku z tym pojawiają się po stronie
    klienta. Po dokonaniu niniejszego wywiadu Spółka tworzy wstępne założenia danego
    systemu, które są później akceptowane przez Klienta. Na tej podstawie Wnioskodawca
    rozpoczyna pracę nad stworzeniem określonego oprogramowania. Spółka tworząc
    oprogramowanie zawsze działa w ramach określonego wcześniej założenia i
    harmonogramu, skrupulatnie dokonując wyceny i budżetowania danego projektu.
    Spółka ewidencjonuje dane i wydatki związane z realizacją określonego projektu za
    pomocą kart projektowych. Poniżej znajduje się opis działań Wnioskodawcy
    prowadzonych w zależności od modelu prowadzonego projektu.
    Ad. 1 Stworzenie całkowicie nowego programu i jego sprzedaż na rzecz szerokiej grupy
    klientów, świadcząc przy tym usługi dodatkowe w szczególności związane z wdrożeniem u
    klienta.
    W modelu pierwszym, Spółka prowadzi prace polegające na wytworzeniu całkiem nowego
    systemu informatycznego lub oprogramowania celem zaoferowania go na rynku. W
    niniejszym modelu Wnioskodawca w początkowych fazach projektu opiera się na
    posiadanych doświadczeniach, nabytych w czasie pracy na rynku i koncertuje się na
    potrzebach szerokiej grupy podmiotów.
    Nawet w sytuacji, w której Spółka korzysta z istniejącej infrastruktury programistycznej
    celem jej działania jest stworzenie nowego algorytmu, który będzie stanowił całkowicie
    nową logikę funkcjonowania systemu. W niniejszym modelu Wnioskodawca nie będzie
    korzystał z algorytmów, które istnieją już na rynku. Można powiedzieć, że we wskazanej
    sytuacji Spółka stosuje podejście holistyczne i korzystając z dostępnego oprogramowania,

    lub infrastruktury programistycznej uzyskuje produkt o zupełnie nowych
    funkcjonalnościach, zwiększający możliwości technologiczne i dający znaczną przewagę
    konkurencyjną Spółce.
    W procesie komercjalizacji, niniejszych rozwiązań, mogą uczestniczyć podmioty, którym
    udzielane jest prawo do sublicencji programu. Zajmują się one dostosowaniem i
    wdrożeniem rozwiązań produkowanych przez Wnioskodawcę u swoich klientów.
    W ramach tego modelu działania, Spółka może także komercjalizować stworzone
    rozwiązanie poprzez jego sprzedaż do klienta końcowego, który ostatecznie będzie
    korzystał z produktu. W takim wypadku oprócz licencji na oprogramowanie, klient nabywa
    również usługi dodatkowe, związane z modernizacją oprogramowania, dostosowaniem i
    wdrożeniem konkretnego systemu u klienta. Powyższe wymaga dodatkowej działalności
    twórczej po stronie Spółki, bowiem konieczne jest napisanie nowych części kodów, a także
    przeprowadzenie testów w środowisku klienta. Przedmiotowe testy skutkują
    zaakceptowaniem określonych rozwiązań lub dokonaniem stosownych ulepszeń przez
    Wnioskodawcę w celu zwiększenia efektywności i wydolności systemu. Część
    wdrożeniowa skutkuje zazwyczaj zwiększeniem poziomu wiedzy w zakresie procesów
    dotyczących implementacji produktów własnych, a także możliwością podwyższenia
    poziomu technologicznego oferowanych produktów.
    Prowadzone prace mają zawsze twórczy charakter i nie stanowią rutynowych prac.
    Koszty prac rozwojowych są alokowane do wartości kosztów prac rozwojowych
    zakończonych wynikiem pozytywnych i amortyzowane w czasie wykorzystywania.
    Ad. 2 Stworzenie całkowicie nowego programu na rzecz określonego klienta z
    rozwiązaniami dedykowanymi dla potrzeb konkretnego klienta wraz z późniejszym
    wdrożeniem u klienta.
    W niniejszym modelu, Spółka dokonuje wywiadu początkowego w czasie którego określa
    podstawowe parametry planowanego programu i ocenia możliwości jego implementacji.
    Spółka analizuje możliwość zastosowania konkretnych rozwiązań dopasowanych do
    klienta na zlecenie, którego tworzony jest całkowicie nowy i niezależny od jakiegokolwiek
    innego system.
    Podobnie jak w modelu 1 Wnioskodawca tworzy nowy algorytm, stanowiący całkowicie
    unikatową logikę funkcjonowania systemu. Tworzona jest zatem nowa wartość biznesowa
    dla klienta. W niniejszym modelu, Spółka korzysta także z opracowanych w ramach innych
    projektów rozwiązań, które podlegają ulepszeniu. Należy jednocześnie zauważyć, że w
    wyniku prac powstaje produkt charakteryzujący się zupełnie nowymi własnościami, który
    nie jest podobny do produktów oferowanych przez Spółkę wcześniej.
    System tworzony w ramach niniejszego modelu ma charakter systemu dedykowanego
    przeznaczonego do użycia u konkretnego klienta w konkretnym zastosowaniu. Proces
    tworzenia przedmiotowego systemu jest szczegółowo dokumentowy, w celu dalszego
    wykorzystania pozyskanej wiedzy i doświadczenia w kolejnych projektach.
    Po zaakceptowaniu początkowych założeń przez klienta realizowany jest proces tworzenia
    nowego algorytmu i tworzenia początkowej wersji kodu. Następnie, prowadzony jest
    proces wdrożenia u klienta, który polega na zaimplementowaniu systemu i dokonaniu
    odpowiednich testów, których rezultaty są dokumentowane i skutkują akceptacją
    wyników przez klienta, lub dokonaniem ulepszenia/modernizacji.

    W ramach wskazanego modelu, klient płaci Wnioskodawcy zarówno, za licencje do nowo
    uzyskanego systemu jak i za prace implementacyjne związane z testowanie i
    dostosowaniem określonego rozwiązania, a także z wdrożeniem go do działania.
    Prowadzone prace mają zawsze twórczy charakter i nie stanowią rutynowych prac.
    Ad. 3 Rozwój funkcjonalności dostępnego na rynku oprogramowania dla konkretnego
    klienta lub grupy klientów.
    We wskazanym modelu, Wnioskodawca nie tworzy od nowa algorytmu systemu, dokonuje
    jednak istotnych zmian w algorytmie oprogramowania dostępnego na rynku, w celu
    rozwoju funkcjonalności potrzebnych klientowi. Spółka wprowadza nowe rozwiązania,
    które przekładają się na możliwość funkcjonowania systemu w innych środowiskach
    produkcyjnych. Takie działanie ma na celu dodanie lub zmianę funkcjonalności
    określonych systemów, które funkcjonują na rynku.
    Spółka korzysta więc z obcych licencji na oprogramowanie i dokonuje rozwoju istniejących
    już produktów dodając własne algorytmy i nowe elementy kodu. We wskazanym modelu
    może również dochodzić do sytuacji, w której klient nabywa określoną licencję i zleca
    Wnioskodawcy zmodernizowanie systemu, poprzez ulepszenie jego obecnych
    funkcjonalności, oraz wprowadzenie nowych rozwiązań.
    W ramach niniejszego modelu współpracy klientowi może być udzielana sublicencja na
    stworzony program, zawsze również konieczny jest etap testowania i wdrożenia
    oprogramowania, który przebiega podobnie jak w pozostałych modelach.
    Prowadzone prace mają zawsze twórczy charakter i nie stanowią rutynowych prac.
    Ad. 4 Wdrożenie dostępnego na rynku oprogramowania u klienta, wraz z wykonaniem
    prac dostosowawczych, poprawiających funkcjonalność i późniejsze wykonywanie testów.
    We wskazanym modelu, klienci Wnioskodawcy zlecają mu wdrożenie istniejącego
    rozwiązania do środowiska klienta. Pierwszym etapem działania w niniejszym trybie jest
    przygotowanie wskazanego przez klienta oprogramowania do implementacji. Mimo, iż
    Spółka dokonuje wdrożenia istniejącego już rozwiązania, w większości przypadków istnieje
    konieczność napisania nowych algorytmów celu dostosowania programu do funkcji, jakie
    ma spełniać u klienta. Powoduje to zmianę części logiki funkcjonowania systemu i wpływa
    na jego funkcjonalności, poprzez wprowadzenie nowych rozwiązań dopasowanych do
    potrzeb klienta.
    Prace te polegają również na skoordynowaniu nowego oprogramowania z obecnym
    środowiskiem technologicznym, co wymaga wprowadzenia własnych algorytmów i
    stworzenia w części nowego kodu związanego z funkcjonowaniem danego systemu w celu
    wdrożenia go do konkretnego klienta. Ze względu na specyfikę klientów Wnioskodawcy
    niejednokrotnie zachodzi konieczność dodawania nowych funkcjonalności do istniejącego
    systemu.
    Prowadzone prace mają zawsze twórczy charakter i nie stanowią rutynowych prac.
    Spółka ponosi następujące koszty związane z prowadzonymi Pracami B+R:
      1) Koszty wynagrodzeń pracowników,

      2) Koszty odpisów amortyzacyjnych od wartości sprzętu elektronicznego, w tym część
        sprzętu elektronicznego używanego w projektach badawczo-rozwojowych jest
        własnością Spółki, a część jest finansowana leasingiem finansowym dla celów
        podatkowych.
      3) Koszty odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych, w tym
        odpisy amortyzacyjne od prac badawczo-rozwojowych zakończonych wynikiem
        pozytywnym.
    Powyższe koszty Prac B+R Spółka ponosi aktualnie i planuje ponosić także w kolejnych
    latach.
    Dotychczas, Spółka poniesione koszty prac badawczo-rozwojowych w tym głównie koszty
    wynagrodzeń pracowników alokowała do wartości początkowej kosztów prac
    rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na
    potrzeby działalności gospodarczej podatnika i zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 3 w zw. z art.
    16b ust. 2 pkt 3 Ustawy o CIT, dokonywała i dokonuje ich amortyzacji.
    Jednocześnie, zdarza się, że Spółka używa ww. wartości niematerialnych w postaci
    oprogramowania (stanowiących koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem
    pozytywnym) do dalszych prac badawczo-rozwojowych, w ramach nowych projektów, dla
    których prowadzona jest osobna ewidencja.
    W związku z pracami badawczo-rozwojowymi Spółka ponosi także koszty wynagrodzeń
    pracowników. Zapytanie w ich zakresie jest przedmiotem odrębnego wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Końcowo, Wnioskodawca chciałby zaznaczyć, że:
      - Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na
        podstawie zezwolenia,
      - Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34
        lub 34a Ustawy o CIT,
      - na moment składania niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
        Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art.
        17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności
        innowacyjnej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2474 ze zm.), niemniej rozważa wystąpienie o
        ustanowienie takiego statusu dla Spółki,
      - jako podatnik prowadzący działalność badawczo-rozwojową, który zamierza
        skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d Ustawy CIT, wyodrębnia w
        ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1 Ustawy CIT, koszty działalności badawczo-
        rozwojowej,
      - pokrywa koszty realizacji prowadzonych prac badawczo-rozwojowych ze środków
        własnych, które nie są/nie będą zwracane w jakiejkolwiek formie i nie zostały
        odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (w przeciwnym
        razie Spółka dokona odpowiednich korekt),
      - ponoszone przez Spółkę wydatki, które mogą stanowić koszty kwalifikowane w
        ramach ulgi badawczo-rozwojowej są przez Spółkę zaliczane do kosztów uzyskania
        przychodów danego roku.

    Pytania
    1) Czy Spółka ma prawo uznać odpisy amortyzacyjne od kosztów prac rozwojowych
      zakończonych wynikiem pozytywnym za koszty kwalifikowane i dokonać ich odliczenia
      w ramach Ulgi B+R zgodnie z art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT, w momencie dokonywania
      odpisów amortyzacyjnych?
    2) Czy Spółka ma prawo uznać odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i
      prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym
      za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT w części, w której są
      wykorzystywane przez Spółkę w ramach prac badawczo-rozwojowych?
    3) Czy Spółka ma prawo uznać odpisy amortyzacyjne od pozostałych środków trwałych
      (takich jak laptopy i sprzęt komputerowy) za koszty kwalifikowane w rozumieniu art.
      18d ust. 3 Ustawy o CIT w części, w której są wykorzystywane przez Spółkę w ramach
      prac badawczo-rozwojowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Zdaniem Spółki, Spółka ma prawo uznać odpisy amortyzacyjne od kosztów prac
        rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym za koszty kwalifikowane i
        dokonać ich odliczenia w ramach Ulgi B+R zgodnie z art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT, w
        momencie dokonywania odpisów amortyzacyjnych.
      2. Zdaniem Spółki, Spółka ma prawo uznać odpisy amortyzacyjne od wartości
        niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych zakończonych
        wynikiem pozytywnym za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 Ustawy
        o CIT w części, w której są wykorzystywane przez Spółkę w ramach prac badawczo-
        rozwojowych.
      3. Zdaniem Spółki, Spółka ma prawo uznać odpisy amortyzacyjne od pozostałych
        środków trwałych (takich jak laptopy i sprzęt komputerowy) za koszty kwalifikowane
        w rozumieniu art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT w części, w której są wykorzystywane
        przez Spółkę w ramach prac badawczo-rozwojowych.
    Ad. 1
    W myśl art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób prawnych, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową, (dalej również jako: „koszty kwalifikowane”). Kwota odliczenia nie może w roku
    podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów
    innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT, w przypadku wartości niematerialnych i prawnych
    w postaci kosztów prac rozwojowych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 Ustawy o CIT,
    za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane od tej wartości niematerialnej i prawnej
    odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty
    wymienione w art. 18d ust 2 pkt 1- 4a lub 2 art. 18d ust. 3a pkt 2.
    Na mocy art. 16b ust. 2 pkt 3 Ustawy o CIT, amortyzacji podlegają również, z
    zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania koszty prac
    rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na
    potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

    a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac
        rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
    b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika
        odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o
        wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz
    c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych
        zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub
        zastosowania technologii.
    Wskazany przepis art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT, odnosi się do proporcji, obrazującej to
    jakim elementem wartości początkowej wskazanych wartości materialnych i prawnych
    były koszty działalności badawczo-rozwojowej, pozwalając ją rozliczyć w czasie, tj. w
    okresie amortyzacji określonej wartości niematerialnej i prawnej. Jednocześnie,
    wyłączeniu podlega część wartości początkowej, która została sfinansowana kosztami nie
    wchodzącej w zakres kosztów kwalifikowanych. Na podstawie art. 18d ust. 2a Ustawy CIT,
    może zostać rozliczona w kosztach kwalifikowanych ta część odpisów amortyzacyjnych,
    która dotyczy:
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
        ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
        sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
        dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
        jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje
        w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu (art. 18d ust. 2 pkt 1) Ustawa
        o CIT);
    2) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8
        lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
        sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
        dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
        jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
        rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
        podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu (art. 18d ust. 2
        pkt 1a) Ustawa o CIT);
    3) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
        działalnością badawczo-rozwojową (art. 18d ust. 2 pkt 2) Ustawa o CIT);
    4) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
        wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
        rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń
        pomiarowych (art. 18d ust. 2 pkt 2a) Ustawa o CIT);
    5) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
        wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1
        pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
        a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań
        naukowych, na potrzeby działalności badawczo- rozwojowej (art. 18d ust. 2 pkt 3)
        Ustawa o CIT);
    6) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w
        prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z

        umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a
        ust. 1 pkt 4 (art. 18d ust. 2 pkt 4) Ustawa o CIT).
    Bez znaczenia pozostaję fakt w jakim momencie zostały dokonane wydatki, jeżeli bowiem
    Spółka zadecydowała o przypisania określonych kosztów działalności badawczo-
    rozwojowej do wartości niematerialnej i prawnej będzie miała prawa do rozliczenia ulgi
    badawczo-rozwojowej w odpowiedniej proporcji w momencie dokonywania odpisu
    amortyzacyjnego.
    Z uwagi na to, że w wartości kosztów zakończonych prac rozwojowych wynikiem
    pozytywnym Spółka ujęła wyłącznie wartość należności z tytułów, o których mowa w art.
    12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
    sfinansowane przez Spółkę składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych odpisy te będą w pełni stanowiły
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT.
    Wobec powyższego, zdaniem Spółki, Spółka ma prawo uznać odpisy amortyzacyjne od
    kosztów prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym za koszty kwalifikowane i
    dokonać ich odliczenia w ramach Ulgi B+R zgodnie z art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT, w
    momencie dokonywania odpisów amortyzacyjnych.
    Ad. 2
    W myśl art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób prawnych, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową, (dalej również jako: „koszty kwalifikowane”). Kwota odliczenia nie może w roku
    podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów
    innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    W myśl art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane
    w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Spółka wykorzystuje wartości niematerialnych w postaci oprogramowania (stanowiących
    koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym) do dalszych prac
    badawczo-rozwojowych, w ramach nowych projektów.
    Spółka zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 3) w zw. z art. 16b ust. 2 pkt 3 Ustawy o CIT,
    dokonywała i dokonuje ich amortyzacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 3) Ustawy o CIT, koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane
    do kosztów uzyskania przychodów:
    1) w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych
    częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo
    2) jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo
    3) poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od wartości
    niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.
    Biorąc pod uwagę art. 15 ust. 4a Ustawy o CIT, wspomniany koszt może pojawić się w
    trzech różnych momentach w zależności od decyzji podatnika.

    Na podstawie art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT, podatnik ma prawo alokować do ulgi koszty
    amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Powyższy przepis nie wyłącza możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów
    amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac
    rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym. Przepis ten dotyczy bowiem odpisów
    amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, a nie odpisów
    amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych
    wytworzonych w wyniku działalności badawczo-rozwojowej. Niniejszą tezę potwierdza
    orzecznictwo między innymi Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Opolu, który w
    wyroku z dnia 10.09.2021 r., sygn. akt I SA/Op 165/21 wskazał, że:
    „Istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 3 u.
    p.d.o.p., w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od wytworzonych środków trwałych
    (linii pilotażowej), jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-
    rozwojowej. Organ trafnie wskazał również, że możliwość taka wiąże się z koniecznością
    ustalenia, w jakiej części środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej".
    Podobna wypowiedź została zawarta w wyroku NSA z dnia 21.05.2024 r., sygn. akt II FSK.
    981/21, gdzie wskazano, że:
    „Istnieje więc możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust.
    3 u.p.d.o.p., w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od wytworzonych środków
    trwałych, tj. pilotażowych linii produkcyjnych, jeżeli są one lub będą rzeczywiście
    wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast w sytuacji, gdy ww.
    składniki majątkowe będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-
    rozwojowej a częściowo do bieżącej działalności, wówczas w takim wypadku koszty
    odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w
    jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej."
    W ocenie Wnioskodawcy, zastosowanie ulgi na podstawie art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT,
    nie wyklucza możliwości skorzystania z ulgi w stosunku do odpisów amortyzacyjnych od
    wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych zakończonych
    wynikiem pozytywnym na podstawie art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT w przypadku związania
    tych wartości niematerialnych i prawnych z dalszymi pracami badawczo-rozwojowymi.
    Wynika to z faktu, iż art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT, nie rozróżnia rodzajów wartości
    niematerialnych i prawnych w zależności od sposobu powstania. Zgodnie zatem z zasadą
    Lege non distinguente nec nostrum est distinguere, nie ma możliwości wyłączenia tego
    typu kosztów z możliwości zastosowania art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT.
    Jednocześnie, należy zauważyć, że możliwość zastosowania Ulgi B+R nie jest związana z
    poniesieniem wydatku, a z momentem poniesienia kosztu. Regulację dotyczące zaliczenia
    do kosztów kwalifikowanych odpisów amortyzacyjnych znalazły się w osobnych
    jednostkach redakcyjnych, poza art. 18d ust. 2 Ustawy o CIT. Wynika to z faktu, iż koszty
    związane z amortyzacją obrazują zużycie określonego środka trwałego, czy utratę wartości
    niematerialnej w czasie, nie są zaś związane z poniesieniem określonych wydatków jak np.
    wydatki z tytułu umów o pracę, czy wydatki z tytułu nabycia materiałów i surowców.
    Biorąc pod uwagę powyższe, jeżeli Wnioskodawca używa określonych wartości

    niematerialnych w celu realizacji określonego projektu badawczo-rozwojowego, wówczas
    spadek wartości określonej wartości niematerialnej i prawnej jest związany z celem jakim
    jest realizacja kolejnego projektu badawczego. Jednocześnie nie zmienia to faktu, że
    używane wartości niematerialne i prawne były przez Spółkę wytworzone w projektach
    badawczo-rozwojowych, w związku z czym aktualizują także prawo do rozliczenia ulgi na
    podstawie art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT.
    Ponadto, należy zauważyć różnice w ratio legis przepisów dotyczących kosztów
    kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2a i ust. 3 Ustawy o CIT. Oba przepisy
    stanowią autonomiczne podstawy stosowania ulgi, obarczone niezależnymi od siebie
    przesłankami:
    - W przypadku art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT, przyczyną objęcia określonych odpisów
      ulgą jest fakt wytworzenia określonej wartości niematerialnej i prawnej w wyniku
      prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej i poniesienia kosztów, które
      zostałyby uznane za koszty kwalifikowane w przypadku wyboru innej formy
      rozliczenia działalności badawczo-rozwojowej. Okoliczności późniejszego
      wykorzystania niniejszej wartości niematerialnej do działalności badawczo-
      rozwojowej pozostają bez znaczenia dla zastosowania art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT;
    - Natomiast, w przypadku zastosowania ulgi na podstawie art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT,
      ratio legis niniejszej normy koncentruje się na związku określonych odpisów
      amortyzacyjnych i zużycia wskazanych wartości niematerialnych i prawnych w
      ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Skoro więc określona wartość niematerialna i prawna, będąca efektem prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, jest wykorzystywana w działalności badawczo-
    rozwojowej Spółki, to odpisy amortyzacyjne od niej dokonywane stanowić będą koszty
    kwalifikowane w ramach Ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT.
    W związku z tym, zdaniem Spółki, za prawidłowe powinno być uznane stanowisko Spółki
    zgodnie z którym Spółka ma prawo uznać odpisy amortyzacyjne od wartości
    niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych zakończonych wynikiem
    pozytywnym za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT, w części
    w której są wykorzystywane przez Spółkę w ramach prac badawczo-rozwojowych.
    Ad. 3
    Spółka wykorzystuje w Pracach B+R sprzęt komputerowy i laptopy. Wskazany przez
    Wnioskodawcę sprzęt komputerowy i laptopy stanowią podstawowe narzędzie pracy
    zespołu realizującego określony projekt badawczo-rozwojowy. W związku z powyższym,
    wyposażenie to jest niezbędne do prowadzenia wskazanych we wniosku prac badawczo-
    rozwojowych.
    Część ze wskazanego sprzętu stanowi własność Spółki, a część jest finansowana za
    pomocą leasingu finansowego dla celów podatkowych.
    W przypadku sprzętu będącego własnością Spółki kosztami uzyskania przychodów są
    koszty odpisów amortyzacyjnych.
    Zgodnie z art. 17f ust. 1 Ustawy o CIT, nawiązującym do leasingu podatkowo finansowego
    do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat, o których mowa w

    art. 17b ust. 1, w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych. Kosztem uzyskania przychodów w tym przypadku są
    odpisy amortyzacyjne.
    Jak stanowi art. 18 ust. 3 Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Z uwagi zatem na wykorzystanie sprzętu komputerowego i laptopów w prowadzonej
    przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej, koszty odpisów amortyzacyjnych od
    będących własnością Spółki jak i będących przedmiotem umowy leasingu sprzętu
    komputerowego i laptopów poniesione w danym roku i stanowiące w danym roku koszty
    uzyskania przychodów będą stanowiły koszty kwalifikowane Ulgi B+R.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”, „uCIT”),
      Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się:
      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
      1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt
      8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
      ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
      badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie
      usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
      2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;

      2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
      3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
      wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt
      1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a
      także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań
      naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
      4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie
      w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a
      ust. 1 pkt 4;
      4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na
      potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie
      wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu
      art. 11a ust. 1 pkt 4;
      5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy,
      prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
      a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
      Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
      łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
      b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
      odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych
      organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i
      procesowego,
      c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu,
      prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego
      zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności
      koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym
      Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
      d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
      czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
      szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    W myśl art. 18d ust. 2a updop,
      W przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac
      rozwojowych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3, za koszty kwalifikowane uznaje
      się dokonywane od tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w
      proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2
      pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 updop,
      Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków

      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Zgodnie z art. 18d ust. 5 updop,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Stosownie do art. 18d ust. 6 updop,
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Art. 18d ust. 7 updop, stanowi, że:
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
      pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Art. 18d ust. 8 updop,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym,
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

    W stosunku do kosztów prac rozwojowych ustawodawca zawarł w ustawie o podatku
    dochodowym od osób prawnych, specyficzne regulacje normujące moment rozpoznania
    tych kosztów na cele podatkowe.
    W myśl art. 15 ust. 4a updop,
      Koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów:
      1) w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w
      równych częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo
      2) jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo
      3) poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od
      wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.
    W myśl art. 16b ust. 2 pkt 3 updop:
      amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem
      pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej
      podatnika, jeżeli:
      a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty
      prac rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
      b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika
      odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o
      wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz
      c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych
      zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub
      zastosowania technologii.
    Użycie przez ustawodawcę w art. 15 ust. 4a updop, sformułowania „mogą” (przy
    wskazaniu sposobu rozliczenia kosztów prac rozwojowych), przy jednoczesnym braku
    dodatkowych wskazań, kiedy dany sposób ujęcia kosztów prac rozwojowych może być
    zastosowany, prowadzi do konkluzji, że podatnik posiada swobodę wyboru zastosowania
    poszczególnych sposobów podatkowego rozliczania kosztów prac rozwojowych.
    W powołanym powyżej przepisie, wskazując trzy różne sposoby rozliczenia kosztów prac
    rozwojowych, użyto ponadto spójnika „albo” (alternatywa rozłączna). Oznacza to, że
    Państwa Spółka, według własnego uznania, może wybrać jeden z trzech sposobów
    rozliczania kosztów prac rozwojowych.
    W rezultacie, zgodnie z wyborem podatnika, w przypadku prowadzenia prac rozwojowych
    ich koszty mogą być przez podatnika rozpoznawane jako koszty podatkowe w trakcie
    trwania tych prac bądź jednorazowo na moment ich zakończenia, albo też podatnik może
    rozpoznawać koszty tych prac poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych
    i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.

    Jak wynika z art. 16b ust. 2 pkt 3 updop, zaliczenie kosztów prac rozwojowych do
    podlegających amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych, jest uzależnione od
    spełnienia następujących warunków:
    - prace zostały zakończone,
    - ich wynik jest pozytywny, tzn. osiągnięto zamierzony rezultat tych prac,
    - efektem prac jest ściśle ustalony produkt lub technologia wytwarzania, które mogą być
      wykorzystane na potrzeby działalności gospodarczej podatnika,
    - techniczna przydatność tego produktu lub technologii została odpowiednio
      udokumentowana przez podatnika,
    - podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii,
    - koszty prac zostały wiarygodnie określone, tzn. określono je w sposób zasługujący na
      wiarę, zaufanie, nieulegający wątpliwości, autentyczny,
    · z dokumentacji wynika, że koszty prac zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze
      sprzedaży produktów lub zastosowania technologii.
    Szczegółową regulację w zakresie ujmowania odpisów amortyzacyjnych od prac
    rozwojowych zakończonych sukcesem jako kosztów kwalifikowanych dla ulgi B+R, zawiera
    art. 18d ust. 2a uCIT.
    Zgodnie z tym przepisem, podatnicy są uprawnieni do odliczenia w uldze B+R odpisów
    amortyzacyjnych od prac rozwojowych zakończonych sukcesem w proporcji, w jakiej w jej
    wartości początkowej pozostają koszty wymienione w art. 18d ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a
    pkt 2 uCIT.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 18d ust. 8 uCIT, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym zakończonych sukcesem prac
    rozwojowych, mogą stanowić koszt kwalifikowany w roku podatkowym w którym zostały
    poniesione.
    Istotny jest moment wprowadzenia poszczególnych wartości niematerialnych i prawnych
    do ewidencji, rozpoczęcie amortyzacji i dokonywanie odpisów amortyzacyjnych dla celów
    podatkowych. W momencie dokonania odpisu amortyzacyjnego od pracy rozwojowej i
    zaliczenia go do ulgi B+R, zgodnie z art. 18d ust. 2a uCIT, podatnicy mogą do kosztów
    kwalifikowanych zaliczyć części poszczególnych odpisów, w proporcji, w jakiej w wartości
    początkowej tej pracy rozwojowej pozostają koszty wymienione w art. 18d ust. 2 pkt 1-4a
    lub ust. 3a pkt 2 ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka ma prawo uznać odpisy
    amortyzacyjne od kosztów prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym za
    koszty kwalifikowane i dokonać ich odliczenia w ramach Ulgi B+R zgodnie z art. 18d ust. 2a
    Ustawy o CIT, w momencie dokonywania odpisów amortyzacyjnych, jest prawidłowe.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że zdarza się, że Państwa Spółka używa wartości
    niematerialnych w postaci oprogramowania (stanowiących koszty prac rozwojowych

    zakończonych wynikiem pozytywnym) do dalszych prac badawczo-rozwojowych, w
    ramach nowych projektów, dla których prowadzona jest osobna ewidencja oraz że w
    ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, wykorzystywać będą Państwo
    również środki trwałe (takie jak laptopy i sprzęt komputerowy).
    W odniesieniu do możliwości uznania za koszty kwalifikowane ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową, kosztów amortyzacji od środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, należy ponownie wskazać na brzmienie art. 18d ust. 3 updop,
    zgodnie z którymi:
      Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    W myśl art. 15 ust. 6 updop:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zgodnie z art. 16f ust. 3 updop:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że co do zasady, odpisy amortyzacyjne dokonane
    od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
    działalności badawczo-rozwojowej, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową
    przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 18d uCIT.
    Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 updop, sformułowania „wyłącznie”, to
    jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych,
    jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Sformułowanie to oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu,
    jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-
    rozwojowej. Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do

    działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim
    przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w
    takiej części, w jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w ramach limitów,
    odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac
    rozwojowych oraz odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych.
    Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy Spółka ma prawo uznać odpisy
    amortyzacyjne od:
    - wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych
      zakończonych wynikiem pozytywnym za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d
      ust. 3 Ustawy o CIT w części, w której są wykorzystywane przez Spółkę w ramach prac
      badawczo-rozwojowych, jest prawidłowe;
    - od pozostałych środków trwałych (takich jak laptopy i sprzęt komputerowy) za koszty
      kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 Ustawy o CIT w części, w której są
      wykorzystywane przez Spółkę w ramach prac badawczo-rozwojowych, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji nie jest ocena, czy prace wykonywane przez
    Wnioskodawcę stanowią działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Okoliczność
    tą przyjęto jako element opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Powołane przez Wnioskodawcę wyroki Sądu są rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie,
    osadzonej w określonym stanie faktycznym. Rozstrzygnięcia dokonane przez sądy są
    wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane, a organy podatkowe nie są
    związane rozstrzygnięciami sądów w indywidualnych sprawach.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.