Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1385/08-4/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-11-27
Teza: Czy zbycie przez Wnioskodawczynię, jej męża oraz siostrę i szwagra jako współwłaścicieli nieruchomości w całości (wszystkich działek ewidencyjnych) stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: ewidencja; nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 15 września 2008 r. (data wpływu 16 września 2008 r.) uzupełnionego pismem z dnia 19.11.2008r. (data wpływu 21.11.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 13.11.2007r. Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem udział 1/2 części we współwłasności nieruchomości stanowiącej działki nr 324/2 i 326/2 o powierzchni łącznej 13 275 m.kw. Pozostały udział 1/2 części we współwłasności tej nieruchomości nabyła siostra Wnioskodawczyni wraz z mężem. Działki te stanowiły dwa paski gruntu o długości 255 m i szerokości około 20 - 30 m, położone prostopadle do drogi, a więc bokiem krótszym, w związku z czym podział tej nieruchomości według istniejących działek był niemożliwy. Aby nieruchomość tą podzielić pomiędzy rodziny musiano scalić działki w jedną, podzielić je następnie na mniejsze działki i wyodrębnić drogę wewnętrzną. Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego można było podzielić nieruchomość na 11 działek, ale ustanowiono działek 10, aby można było podzielić na dwie rodziny. Podziału na większą liczbę działek dokonano z myślą o dzieciach, aby mogły w przyszłości pobudować się, nawet jeżeli zmienią się założenia planu zagospodarowania przestrzennego. Zasadą jest bowiem, że na działkach wydzielonych geodezyjnie wcześniej można postawić budynek, nawet jeśli są one mniejsze od działek wymaganych przez aktualnie obowiązujący plan. Plany mieszkaniowe uległy jednak zmianie gdyż okazało się, iż znajdująca się w pobliżu nieruchomości hala wynajmowana jest przez firmę spedycyjną, a hałas towarzyszący załadunkom i rozładunkom jest uciążliwy dla otoczenia. Dodatkowo wzrosły koszty kredytu zaciągniętego na zakupienie przedmiotowej nieruchomości (w czasie podpisywanie umowy rata miesięczna przez nas kredytu wynosiła 6795 zł, a w chwili obecnej wynosi 7890 i stale wzrasta). Wnioskodawca obawia się czy będzie w stanie spłacać kredyt w przyszłości. Podjęto decyzję o sprzedaży nieruchomości w całości, aby uniknąć licytacji nieruchomości przez komornika działającego na wniosek banku.

W dniu 13.11.2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie pismem nr IPPP2/443-1385/08-2/IK (doręczonym dnia 17.11.2008r.) wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.

Pismem z dnia 19.11.2008r. (data wpływu 21 listopada 2008r.) Strona wyjaśniła, że nabycie gruntu przeznaczonego do sprzedaży nastąpiło na podstawie umowy sprzedaży. Przedmiotowy grunt nie był i nie jest przedmiotem najmu ani dzierżawy. Według Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego nieruchomość przeznaczona do sprzedaży znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (M) z budynkami w układzie wolno stojącym i bliźniaczym oraz na terenie komunikacji droga dojazdowa 6KUD o szerokości 12 m. w liniach rozgraniczających. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ani podatnikiem podatku rolnego, a nieruchomość przeznaczona do sprzedaży nie była i nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej ani rolniczej. Działki w momencie sprzedaży będą działkami niezabudowanymi, tak jak w chwili obecnej. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych do sprzedaży i dotychczas nie dokonywał sprzedaży innych nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zbycie przez Wnioskodawczynię, jej męża oraz siostrę i szwagra jako współwłaścicieli nieruchomości w całości (wszystkich działek ewidencyjnych) stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie nieruchomości w całości nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z uwagi fakt, iż zbycie to dotyczy majątku osobistego, nabytego na cele prywatne, nie związanego z żadną działalnością gospodarczą (przy nabyciu nie korzystano z odliczenia podatku VAT). Nieruchomość ta nie została nabyta w celach handlowych, ale na potrzeby własne. Nabyto ją wyłącznie w dwie rodziny z zamiarem jej podzielenia pomiędzy i wybudowania tam w przyszłości domów dla nas. a później ewentualnie dla naszych dzieci, Na potwierdzenie swojego stanowiska powołujemy orzecznictwo sadów administracyjnych, w tym m.in.:

1.  wyrok wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24.04.2008r. (I SA/Sz 826/07), zgodnie z którym „osoba fizyczna , która sprzeda kilka działek, nie staje się z tego powodu podatnikiem VAT, ponieważ nie prowadzi działalności gospodarczej” (Wspólnota 2008/21/44).
2.  wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29.10.2007r. (I FPS 3/07), zgodnie z którym „przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, iż dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku VAT, jest ustalenie, że działa on jako producent,. handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnika lub jako osoba wykonująca wolny zawód. To w świetle art. 4 ust. 1 i 2 Dyrektywy z tytułu wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika VAT i to bez względu na to, czy czynność tę wykonuje jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy też wielokrotnie”. 3. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17.04.2007r. (I SA/Wr 123/07), zgodnie z którym „nie zawsze zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy będzie skutkował uzyskaniem statusu podatnika VAT. Celem ustawodawcy było obciążenie tym podatkiem podmiotów profesjonalnych”. (Rejent 2007/5/182).
3.  wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21.02.2007r. (III SA/Wa 4176/06, Lex 322257) zgodnie z którym:.1. Kryterium działalności gospodarczej wyklucza z grona podatników VAT osoby fizyczne i instytucje nieprowadzące działalności gospodarczej, nawet jeśli wykonują czynności dostawy towarów.
4.  Nie można danego podmiotu uznać, za podmiot prowadzący działalność gospodarczą tylko dlatego, że wykonał on daną czynność w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Przepis art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) rozumieć należy w ten sposób, iż nie przestaje on być działalnością gospodarczą określona działalność tylko dlatego, że czynność podlegająca opodatkowaniu wykonana została tylko jeden raz.
5.  Nie można uznać za poprawny pogląd, że sprzedaż kilku lub więcej działek przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo mieszkaniowe, jeżeli działki te stanowią majątek osobisty podatnika VAT i nie służą prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14 c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie tut. organ informuje, że niniejsza interpretacja wywiera skutek prawny wyłącznie w stosunku do podmiotu do którego jest skierowana.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.