Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-651/13-4/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-10-31
Teza: Zwolnienie z opodatkowania ekwiwalentu za wyszkolenie zawodnika odchodzącego do innego klubu sportowego
Słowa kluczowe: sport; sport-klub sportowy; transfery; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 19 sierpnia 2013 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Łodzi 22 sierpnia 2013 r., do BKIP w dniu 26 sierpnia 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 października 2013 r. (data wpływu 25 października 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania ekwiwalentu za wyszkolenie zawodnika odchodzącego do innego klubu sportowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2013 r. do Izby Skarbowej w Łodzi został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania ekwiwalentu za wyszkolenie zawodnika odchodzącego do innego klubu sportowego oraz podstawy opodatkowania ww. świadczenia. Wniosek przesłano do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Tryb. celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością (data wpływu 26 sierpnia 2013 r.).

Pismem z dnia 19 października 2013 r. (data wpływu 25 października 2013 r.) uzupełniono wniosek w zakresie doprecyzowania zaistniałego stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest Klubem Sportowym działającym jako Stowarzyszenie będące podatnikiem podatku od towarów i usług. Do celów statutowych należy rozwijanie wśród ludności, w szczególności wśród młodzieży, zamiłowania do uprawiania sportu oraz życia kulturalno – oświatowego, dążenie do ogólnego wzrostu kultury i zdrowotności swych członków realizowanych poprzez wymienione poniżej zadania m.in.: szkolenie mieszkańców Miasta i Gminy w różnych kategoriach wiekowych, w różnych dyscyplinach sportowych ze szczególnym uwzględnieniem piłki nożnej, organizowanie zawodów sportowych oraz uczestnictwo we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez inne organizacje sportowe, organizację kursów, szkoleń, obozów szkoleniowych dla kadry instruktorsko – trenerskiej i sędziowskiej oraz udział w takich samych formach zajęć organizowanych przez inne organizacje sportowe, organizowanie obozów, obozów sportowych, wycieczek krajoznawczych, rajdów, wyjazdów na imprezy sportowe i festynów mających na celu upowszechnienie sportu, rekreacji ruchowej, krajoznawstwa a jednocześnie pozwalających zorganizować wypoczynek dla dzieci i młodzieży, współpracę z organizacjami pozarządowymi, instytucjami oraz organami administracji państwowej i samorządowej w zakresie krzewienia kultury fizycznej i sportu, krajoznawstwa i organizowania wypoczynku dzieci i młodzieży, promowania idei sportowego współzawodnictwa i rywalizacji w duchu fair play, wspieranie działań społeczności lokalnej Miasta i Gminy służących krzewieniu kultury fizycznej i sportu oraz krajoznawstwa i organizowaniu wypoczynku dzieci i młodzieży tj. w dziedzinach zadań publicznych określonych art. 4 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego, gromadzenie środków finansowych na realizację celów statutowych Stowarzyszenia, prowadzenie działalności gospodarczej, z której dochód przeznaczony będzie na cele statutowe Stowarzyszenia, inne działania zgodne z celami Stowarzyszenia, inspirowane przez jego członków, prowadzenie działalności informacyjnej, promocyjnej i wydawniczej. Poza działalnością statutową prowadzona jest działalność gospodarcza (sprzedaż biletów na mecze, usługi reklamowe). Wszelkie uzyskane z tego tytułu środki przeznaczane są na działalność statutową Klubu.

Drużyny Klubu uczestniczą w rozgrywkach piłki nożnej. Do zespołu piłki nożnej pozyskuje się zawodników z zewnątrz wypłacając klubom przekazującym zawodnika ekwiwalent za jego wyszkolenie. W przypadku, gdy zawodnik Wnioskodawcy będzie odchodził do innego zespołu, wówczas Klub powinien wystąpić o zwrot kosztów za wyszkolenie (ekwiwalent) zawodnika.

Czynności powyższe są związane ściśle ze sportem i są konieczne do realizowania zadań statutowych klubu związanych ze sportem. Usługi szkolenia zawodnika są prowadzone przede wszystkim w celu wyszkolenia zawodnika, podwyższenia jego zdolności i umiejętności jako zawodnika uprawiającego piłkę nożną. Świadcząc usługi wyszkolenia klub ma na celu podniesienie kwalifikacji zawodników na potrzeby własne. Ww. usługa nie ma na celu przyniesienia zysku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy ekwiwalent za wyszkolenie zawodnika odchodzącego do innego klubu winien być zwolniony z VAT, czy też należy wystawić fakturę VAT z 23% stawką podatku?
2.  Czy wystawiając fakturę VAT od otrzymanego ekwiwalentu należy doliczyć 23% podatku czy ten podatek winien być już zawarty w kwocie ekwiwalentu?

Zdaniem Wnioskodawcy (doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku), otrzymana należność za wyszkolenie zawodnika (ekwiwalent) powinna być zwolniona z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy bowiem wszelkie otrzymane środki będą przeznaczone na działalność statutową Klubu. Kwota ekwiwalentu powinna już zawierać podatek VAT, ponieważ wszystkie koszty poniesione na wyszkolenie zawodnika są ponoszone w kwocie brutto, ponieważ nie są związane z działalnością opodatkowaną Klubu i podatek VAT naliczony nie jest odliczany od podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Należy zaznaczyć, że jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie, oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

1.  są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
2.  świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
3.  są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym

– z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

W myśl art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Ponadto, w świetle art. 43 ust. 18 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się pod warunkiem, że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Wskazać należy, że zastosowanie zwolnienia dla usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym doznaje pewnych ograniczeń - ze względu na cel tej usługi, jak również status usługodawcy i usługobiorcy. Podmiotami uprawnionymi do skorzystania z tego zwolnienia są podmioty będące klubem sportowym, związkiem sportowym oraz związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych. Ponadto, świadczone usługi muszą być wykonywane na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Jednocześnie świadczone usługi muszą być ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim.

Niespełnienie chociażby jednej z przesłanek (podmiotowej lub przedmiotowej) powoduje, że świadczenie usług nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. regulacji.

Powyższe uregulowania korespondują z art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1 ze zm.), na mocy którego państwa członkowskie zwalniają od podatku świadczenie niektórych usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym, przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

Zgodnie z brzmieniem ustawy, zwolnieniu podlegają usługi „ściśle” związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym. Przepisy ustawy nie zawierają definicji „ścisłego” związku usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym. W pewnym zakresie do kwestii tej odniósł się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 16 października 2008 r. w sprawie C-253/07 Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, w którym to wyjaśnił, że świadczenie usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym „może być zwolnione tylko wtedy, gdy są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu, tj. uprawiania sportu lub wychowania fizycznego” (pkt 22). Ponadto TSUE podkreślił, iż „Zwolnienie transakcji należy zatem ustalić w szczególności w zależności od charakteru świadczonych usług oraz ich związku ze sportem lub wychowaniem fizycznym” (pkt 23).

Natomiast w wyroku Trybunału (piąta izba) z dnia 21 lutego 2013 r. w sprawie C-18/12, wskazano, iż „W odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy VAT należy stwierdzić, że przepis ten, według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i wychowania fizycznego w ogóle. Mając na względzie owo brzmienie, intencją rzeczonego przepisu nie jest przyznanie zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom sportu (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Canterbury Hockey Club i Canterbury Ladies Hockey Club, pkt 27)”.

Nadto wskazano, iż art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy VAT, w celu jego stosowania nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany bądź w celu uczestniczenia w zawodach sportowych, o ile jednak podejmowanie tej aktywności nie wpisuje się w ramy czystego wypoczynku i rozrywki.

Celem powołanego przepisu Dyrektywy jest wspieranie niektórych rodzajów działalności interesu publicznego, czyli usług mających ścisły związek z uprawianiem sportu lub z wychowaniem fizycznym, które są świadczone przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Przepis ten ma zatem na celu wspieranie podejmowania takiej aktywności przez szerokie warstwy społeczeństwa. Interpretacja tego przepisu ograniczająca zakres stosowania zwolnienia, jakie on przewiduje, do aktywności sportowej podejmowanej w sposób zorganizowany, systematyczny lub mający na celu udział w zawodach sportowych, byłaby sprzeczna z rzeczonym celem.

W konstatacji Trybunał stwierdził, iż „ art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, iż niezorganizowana, niesystematyczna i niemająca na celu udziału w zawodach aktywność sportowa może być uznana za uprawianie sportu w rozumieniu tego przepisu”.

Zauważyć należy, iż zwolnienie usług związanych ściśle ze sportem doznaje pewnego ograniczenia ze względu na status usługodawcy, a mianowicie, jak wynika z cyt. wyżej przepisu, ze zwolnienia może korzystać podmiot będący klubem sportowym, związkiem sportowym lub związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych.

Zarówno ustawa, jak i przepisy wykonawcze do niej, nie zawierają definicji klubu sportowego, związku sportowego, stowarzyszeń oraz związku stowarzyszeń i innych osób prawnych.

Działalność klubów sportowych i związków sportowych regulują przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 z późn. zm.). Stosownie do art. 3 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 i 2 tej ustawy, działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego. Klub sportowy działa jako osoba prawna. Kluby sportowe, w liczbie co najmniej 3, mogą tworzyć związki sportowe. Związek sportowy działa w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest Klubem Sportowym działającym jako Stowarzyszenie będące podatnikiem podatku od towarów i usług. Do celów statutowych należy rozwijanie wśród ludności, w szczególności wśród młodzieży, zamiłowania do uprawiania sportu oraz życia kulturalno – oświatowego, dążenie do ogólnego wzrostu kultury i zdrowotności swych członków. Poza działalnością statutową prowadzona jest działalność gospodarcza (sprzedaż biletów na mecze, usługi reklamowe). Wszelkie uzyskane z tego tytułu środki przeznaczane są na działalność statutową Klubu. Drużyny Klubu uczestniczą w rozgrywkach piłki nożnej. Do zespołu piłki nożnej pozyskuje się zawodników z zewnątrz wypłacając klubom przekazującym zawodnika ekwiwalent za jego wyszkolenie. W przypadku, gdy zawodnik Wnioskodawcy będzie odchodził do innego zespołu, wówczas Klub powinien wystąpić o zwrot kosztów za wyszkolenie (ekwiwalent) zawodnika. Czynności powyższe są związane ściśle ze sportem i są konieczne do realizowania zadań statutowych klubu związanych ze sportem. Usługi szkolenia zawodnika są prowadzone przede wszystkim w celu wyszkolenia zawodnika, podwyższenia jego zdolności i umiejętności jako zawodnika uprawiającego piłkę nożną. Świadcząc usługi wyszkolenia klub ma na celu podniesienie kwalifikacji zawodników na potrzeby własne. Ww. usługa nie ma na celu przyniesienia zysku.

Jak wynika z powyższego Zainteresowany, będąc klubem sportowym w rozumieniu przepisów ustawy o sporcie, spełnia kryterium podmiotowe, niezbędne do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Jednocześnie wyszkolenie zawodnika, za które Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w formie ekwiwalentu stanowi usługę, która ma związek ze sportem. Z powyższego wynika zatem, że w analizowanym przypadku jest spełniona również przesłanka przedmiotowa pozwalająca na zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, bowiem wskazane wyżej usługi są ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym, a także są konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim.

Ponadto jak wskazał Wnioskodawca, ww. usługa nie ma na celu przyniesienia zysku.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje oraz opis sprawy stwierdzić należy, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi są usługami ściśle związanymi ze sportem. Zatem przedmiotowe usługi korzystać będą ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy w związku z art. 43 ust. 18 ustawy i tym samym otrzymany ekwiwalent za wyszkolenie zawodnika przekazanego do innego klubu będzie zwolniony z podatku.

W związku z powyższym rozstrzygnięciem odpowiedź na pytanie drugie staje się bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.