Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.495.2025.2.AKS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-04
Teza: Uznanie sprzedaży niezabudowanej nieruchomości, która
powstanie w wyniku podziału geodezyjnego, za czynność
podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT niekorzystającą
ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek sygnowany datą 27 marca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania
    sprzedaży niezabudowanej nieruchomości o powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w
    wyniku podziału geodezyjnego działek nr 1 i nr 2, za czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT niekorzystającą ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy. Uzupełniła go Pani pismem z 12 lipca 2025 r. (wpływ 14 sierpnia 2025 r.), pismem
    z 16 sierpnia 2025 r. (wpływ 16 sierpnia 2025 r.) oraz pismem sygnowanym datą 27 marca
    2025 r. (wpływ 16 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest właścicielem nieruchomości na prawach wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości gruntowej, dla której Sąd Rejonowy, prowadzi
    księgę wieczystą (...).
    Nieruchomość położona jest w (...) i oznaczona jest jako działka nr 1. Została nabyta od
    Gminy w drodze umowy sprzedaży zawartej 22 lutego 2011 r. przed notariuszem A;
    działka nr 1 jest niezabudowana i mając to na względzie Gminie przysługuje ustawowe
    prawo pierwokupu wynikające z art. 109 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o
    gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.).
    Wnioskodawczyni jest także właścicielem w całości na prawach wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości gruntowej, dla której Sąd Rejonowy prowadzi
    księgę wieczystą (...). Nieruchomość położona jest w (...) i oznaczona jest jako działka nr 2,
    została nabyta od Gminy w drodze umowy warunkowej sprzedaży zawartej 10 grudnia
    2013 r. przed notariuszem B oraz umowy przeniesienia prawa własności zawartej 17
    stycznia 2014 r. przed notariuszem B; działka nr 2 jest niezabudowana i mając to na
    względzie Gminie przysługuje ustawowe prawo pierwokupu wynikające z art. 109 ust. 1
    pkt 1) ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1145 ze zm.).
    Działki gruntu o numerach ewidencyjnych 1 i 2 nie zostały nabyte od Skarbu Państwa i
    jednostek samorządu terytorialnego oraz posiadają bezpośredni dostęp do drogi
    publicznej.
    Zaświadczenie z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy dla działki
    nr 1 i nr 2 wydane przez Wójta Gminy dnia 26 marca 2025 r., stwierdzające m.in., że
    zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy zatwierdzonego
    uchwałą Rady Gminy (...) działka nr 1 w (...) jest w całości w MPZP w części w symbolu (...),
    tj. tereny zabudowy usługowej, z podstawowym przeznaczeniem pod usługi komercyjne.
    W części położona jest w symbolu (...), tj. tereny zieleni nieurządzonej zagrożenie zalaniem
    wodą stuletnią, z podstawowym przeznaczeniem pod łąki i pastwiska, obudowę
    biologiczną rzek i cieków. Działka nr 2 w (...) położona jest w całości w MPZP w części w
    symbolu (...), tj.: tereny zabudowy usługowej, z podstawowym przeznaczeniem pod usługi
    komercyjne. W części położona jest w symbolu (...) – tj. tereny zieleni nieurządzonej
    zagrożenie zalaniem wodą stuletnią, z podstawowym przeznaczeniem pod łąki i
    pastwiska, obudowę biologiczną rzek i cieków. W części położona jest w symbolu (...), tj.
    tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, z podstawowym przeznaczeniem pod
    lokalizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

    Do przedmiotowej działki nie podjęto uchwały w sprawie wyznaczenia obszaru
    zdegradowanego i obszaru rewitalizacji terenu w myśl art. 14 ustawy z dnia 9 października
    2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2024 r. poz. 278) i uchwały o przyjęciu gminnego programu
    odbudowy, zgodnie z treścią ustawy z dnia 11 sierpnia 2019 r. o szczególnych zasadach
    odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych
    w wyniku działania żywiołu (Dz. U. z 2018 r., poz. 1345).
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1 i 2 nie jest objęta uproszczonym planem
    urządzenia lasu lub decyzją określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej, wydaną na
    podstawie inwentaryzacji stanu lasów. (...).
    Nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana na cele prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawczyni zamierza sprzedać Spółce prawo własności nieruchomości o
    powierzchni około 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego działek nr
    1 i nr 2. Spółka nabędzie przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji
    budowlanej, polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z
    infrastrukturą towarzyszącą.
    Kupująca Spółka planuje na tych działkach wybudować obiekt handlowo-usługowy o
                          2powierzchni zabudowy minimum (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum (...) miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym z dnia 24 kwietnia 2025 r. umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej nieruchomości. To jest Spółka zobowiązuje się do:
      1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
        której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                          2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy (...) m, w tym salą
                        2sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum
        (...) miejsc parkingowych.
      2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
        organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
        nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
        Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu
        ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości.
      3. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
        kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych.
      4. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
        kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę
        drogi obejmującego zgodę na dokonanie przez kupującą Spółkę odpowiednich
        nasadzeń zamiennych.
      5. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
        koniecznością rekultywacji.
      6. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
        budowlanych.
      7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
        kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją
        kupującej Spółki, pozwalającej na realizację planowanej inwestycji w okresie 6
        miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.
      8. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym.

    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawczyni zobowiązuje się sprzedać mu prawo własności nieruchomości o
    powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego działek nr 1 i nr
    2.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
      1. W stosunku do działki Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek nakładów w celu
        jej uatrakcyjnienia.
      2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nie współpracuje z żadnym
        biurem pośrednictwa nieruchomościami.
      3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była przez Wnioskodawczynię wykorzystywana w
        działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
      4. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży, nie jest zabudowana.
      5. Wnioskodawczyni obecnie dzierżawi działkę Spółce, która planuje je zakupić po
        uzyskaniu ww. pozwoleń (zawarta na czas 3 miesięcy).
      6. Działka o powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego
        działek nr 1 i nr 2 jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
        przestrzennego.
      7. Kupująca Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
      8. Nabycie było dokumentowane fakturą.
      9. Nabycie było opodatkowane podatkiem VAT.
      10. Podatek od nabycia nie został odliczony.
      11. Dzierżawa działki nie była opodatkowana podatkiem VAT.
      12. Działki były wykorzystywane do działalności rolniczej.
      13. Płody rolne nie były sprzedawane z podatkiem VAT.
      14. Działki były wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
      15. Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku VAT.
      16. Wnioskodawczyni jest rolnikiem ryczałtowym.
      17. Działki były środkiem trwałym w działalności gospodarczej do końca 2024 r., ale nie
        były wykorzystywane w działalności gospodarczej. Od stycznia 2025 r. działki
        wykorzystywane są prywatnie.
    Wnioskodawczyni oświadcza, iż udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.
    Wnioskodawczyni oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    nieruchomością na cele budowlane, w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3
    ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z
    wnioskiem o pozwoleniu na budowę, uzyskania zgód, opinii itp. oraz udostępnia kupującej

    Spółce nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia
    badań gruntu.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    1. Na pytanie Organu: „Z informacji podanych we wniosku wynika m.in., że:
          Wnioskodawca jest także właścicielem w całości na prawach wspólności
          ustawowej majątkowej małżeńskiej nieruchomości gruntowej, dla której Sąd
          Rejonowy, prowadzi księgę wieczystą (...). Nieruchomość położona jest w (...) i
          oznaczona jest jako działka 2 (...)
    Wobec powyższego proszę, aby wskazała Pani jednoznacznie, czy przysługuje Pani
    prawo własności nieruchomości oznaczonej jako działka 2 na zasadzie wspólności
    majątkowej (wspólności ustawowej), czy też nieruchomość ta nie jest objęta
    wspólnością ustawową i należy do Pani majątku osobistego?”,
    wskazała Pani:
          Wnioskodawczyni przysługuje własność na prawach wspólności ustawowej
          małżeńskiej (dotyczy wszystkich działek).
    2. Na pytanie Organu: „W związku z informacją podaną we wniosku, że:
          Nieruchomość położona jest w (...) i oznaczona jest jako działka 1 została nabyta
          od Gminy w drodze umowy sprzedaży.
          oraz
          Nieruchomość położona jest w (...) i oznaczona jest jako działka 2, została
          nabyta od Gminy w drodze umowy warunkowej sprzedaży zawartej dnia 10
          grudnia 2013 roku przed notariuszem B oraz umowy przeniesienia prawa
          własności zawartej dnia 17 stycznia 2014 roku.
          w kontekście wskazania, że:
          Działka gruntu o numerach ewidencyjnych 1 i 2 nie została nabyta od Skarbu
          Państwa i jednostek samorządu terytorialnego (...).
    proszę jednoznacznie wskazać, czy ww. działki zostały nabyte od jednostki samorządu
    terytorialnego – Gminy, a jeśli tak – proszę, by wyeliminowała Pani ww. nieścisłości”,
    wskazała Pani:
          To pomyłka pisarska. Jedna działka 2 została nabyta od jednostek samorządu
          terytorialnego. Postanowienie, więc dotyczy tylko działki 1, która nie została
          nabyta od samorządu terytorialnego.
    3. Na pytanie Organu: „W związku z informacją, że:
          Na zakończenie należy podkreślić, że:
          6. Działka o powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału
          geodezyjnego działek 1 i 2 jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
          przestrzennego.
    proszę wskazać, jakie konkretnie przeznaczenie dla działki będącej przedmiotem
    sprzedaży wynika z planu miejscowego i czy przeznaczenie to dopuszcza posadowienie
    na tej działce jakichkolwiek budynków, budowli?,
    wskazała Pani:
          Można tam budować zabudowę usługowa komercyjną.
    4. Na pytanie Organu: „W związku z informacją, że:

          Wnioskodawca zamierza sprzedać spółce prawo własności nieruchomości, o
          powierzchni około 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego
          działek 1 i 2.
    proszę wyjaśnić, kto złożył wniosek o podział ww. działek i na kogo została/zostanie
    wydana decyzja o podziale tych działek?,
    wskazała Pani:
          Na Wnioskodawcę.
    5. Na pytanie Organu: „W związku z informacjami zawartymi w opisie sprawy, że:
          Nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana na cele prowadzonej
          działalności gospodarczej.
          3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była przez Wnioskodawcę w działalności
          gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
        w kontekście wskazania, że:
          12. Działki były wykorzystywane do działalności rolniczej.
          13. Płody rolne nie były sprzedawane z podatkiem VAT.
          14. Działki były wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
          15. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT.
          16. Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym.
          17. Działki były środkiem trwałym w działalności gospodarczej do końca 2024 r.,
          ale nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej. Od stycznia 2025 r.
          działki wykorzystywane są prywatnie.
        proszę jednoznacznie określić:
        a) czy była/jest/będzie Pani/Pani mąż zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
          podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to od kiedy i jaki był/będzie zakres
          prowadzonej przez Panią/Pani męża działalności gospodarczej, o której
          mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
          usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą?
        b) czy działki, nr 1 i 2, z których zostanie wydzielona działka mająca być
          przedmiotem planowanej sprzedaży, były kiedykolwiek wykorzystywane w
          działalności gospodarczej? Jeżeli tak, to w czyjej i w jakim zakresie?
        c) przez kogo i do jakiej działalności opodatkowanej podatkiem VAT
          wykorzystywane były działki nr 1 i 2?
        d) jak należy odczytywać Pani stwierdzenie, że: „Działki były środkiem trwałym w
          działalności gospodarczej do końca 2024 r., ale nie były wykorzystywane w
          działalności gospodarczej”? Proszę wyjaśnić tę kwestię w szczególności w
          kontekście wskazania, że: „Działki były wykorzystywane do działalności
          opodatkowanej podatkiem VAT”. Jeśli więc „działki były wykorzystywane do
          działalności opodatkowanej podatkiem VAT” to proszę wskazać do kiedy
          dokładnie i do jakiej konkretnie działalności opodatkowanej?
        e) czy działki nr 1 i 2 były/są wykorzystywane przez Panią/Pani męża na cele
          działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy? Jeżeli tak, to
          proszę wskazać:
          (i) czy prowadziła/prowadzi Pani/Pani mąż gospodarstwo rolne jako rolnik
          ryczałtowy w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, zwolniony od podatku od
          towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy?

          (ii) czy z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego była/jest Pani/Pani mąż
          zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT?
        f) czy z działek nr 1 i 2 dokonywane były/są/będą przez Panią/Pani męża zbiory i
          dostawy (sprzedaż) produktów rolnych? Czy przeznaczała Pani/Pani mąż
          produkty rolne z ww. nieruchomości wyłącznie na własne potrzeby? Jeśli
          dokonywała Pani/Pani mąż sprzedaży produktów, to czy sprzedaż ta była
          opodatkowana podatkiem od towarów i usług?
        g) jak należy odczytywać Pani stwierdzenie, że: „Od stycznia 2025 r. działki
          wykorzystywane są prywatnie”? Proszę wyjaśnić kto i w jaki sposób będzie
          wykorzystywać działki nr 1 i 2 po przekazaniu nieruchomości na cele
          osobiste? Jakie konkretnie cele osobiste są realizowane?
        h) kto i jakie czynności podejmował w związku z przekazaniem działek nr 1 i 2 na
          cele osobiste? Jaka dokumentacja i kiedy sporządzona potwierdza
          przekazanie ww. działek na cele osobiste?
        i) czy przekazanie działek nr 1 i 2 do majątku prywatnego było opodatkowane
          podatkiem od towarów i usług? Jeśli nie, to dlaczego?
        j) w jaki sposób działki nr 1 i 2 były wykorzystywane przez Panią i/lub Pani męża
          przez cały okres ich posiadania (proszę szczegółowo opisać w jaki sposób i
          przez jaki okres faktycznie wykorzystywała Pani i/lub Pani mąż działki nr 1 i 2)
          i do jakich czynności: zwolnionych, opodatkowanych, czy niepodlegających
          opodatkowaniu podatkiem VAT)? Informacji proszę udzielić oddzielnie dla
          Pani i Pani męża oraz obu działek.
        k) kto i do jakich czynności wykorzystywał/wykorzystuje/będzie wykorzystywać d
          ziałki nr 1 i 2 od dnia ich przekazania na cele osobiste do dnia planowanej
          sprzedaży nieruchomości o pow. 0,2480 ha, która powstanie w wyniku
          podziału geodezyjnego obu działek (opodatkowanych podatkiem od towarów
          i usług – jakich konkretnie?; zwolnionych z opodatkowania podatkiem od
          towarów i usług – jakich konkretnie?; niepodlegających opodatkowaniu
          podatkiem od towarów i usług – jakich konkretnie?)? Informacji proszę
          udzielić oddzielnie do każdej działki”,
      wskazała Pani:
        a) Tak mąż z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej: (...).
        b) W działalności gospodarczej była wykorzystywana tylko działka 2.
        c) Przez męża, dotyczy tylko działki 2.
        d) Od zakupu i do stycznia 2025 chodzi o działkę 2 (czyli przez prawie cały okres).
          Druga działka nie była wykorzystywana w działalności.
        e) Nie.
        f) Nie było takich dostaw.
        g) Od stycznia 2025 r. działka nie służyła już do działalności gospodarczej (2) a
          działka 1 pierwotnie służyła do celów prywatnych. Obecnie obie działki służą
          do celów prywatnych, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe oraz
          przestrzeń do składowania przedmiotów o charakterze osobistym.
        h) Było to oświadczenie podatnika (męża) o przekazaniu działki do majątku
          osobistego w styczniu 2025 r. Ja takich oświadczeń nie składałam. Mój mąż
          tylko wykorzystywał działkę 2 druga działka nie była w ten sposób
          wykorzystywana.
        k) Działka 2 była wykorzystywana do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
          Od momentu przekazania do majątku prywatnego służyła czynności
          niepodlegającym opodatkowaniu. Druga działka była używana do celów
          prywatnych niepodlegających podatkiem VAT.

    6. Na pytanie Organu: „W jakim celu działki nr 1 i 2 zostały przez Panią/Pani męża
      nabyte?”,
      wskazała Pani:
          Do celów działalności ale tylko jedna 2 tak wykorzystywaliśmy.
    7. Na pytanie Organu: „Czy nabycie zarówno działki nr 1, jak i działki nr 2 przez Panią/Pani
      męża zostało wykonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem
      od towarów i usług (proszę jednoznacznie określić, czy była to czynność
      opodatkowana, tj. czy został naliczony podatek VAT, czy zwolniona)? Informacji proszę
      udzielić oddzielnie dla Pani i Pani męża oraz obu działek”,
      wskazała Pani:
          Tak obie działki były opodatkowane.
    8. Na pytanie Organu: „Czy w związku z nabyciem działek nr 1 i 2 przysługiwało Pani/Pani
      mężowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
      Jeśli nie, to proszę wyjaśnić dlaczego? Informacji proszę udzielić oddzielnie dla Pani i
      Pani męża oraz obu działek”,
      wskazała Pani:
          Tak odliczona dla działki 2, druga działka była wykorzystywana do celów
          prywatnych (nie odliczano podatku).
    9. Na pytanie Organu: „Czy przed podpisaniem umowy przedwstępnej sprzedaży działki,
      której dotyczy złożony wniosek, podejmie Pani/Pani mąż jakiekolwiek działania, które
      mają na celu zwiększenie jej wartości lub uatrakcyjnienie jej dla potrzeb sprzedaży
      (np. ogrodzenie terenu, wydzielenie drogi wewnętrznej, uzbrojenie, inne działania
      zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki)? Jeśli tak, to proszę
      wskazać jakie to były/będą działania?”,
      wskazała Pani:
        Nie takie działania podejmował pełnomocnik jednak nie angażowałem w to swoich
        środków.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w
    wyniku podziału geodezyjnego działek nr 1 i nr 2 jest opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o powierzchni
    0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego działek nr 1 i nr 2, jest
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Wnioskodawczyni przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).

    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jej przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem – podatnik – tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, o przejawie takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego

    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność – handlową – wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawczyni stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmowała
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Jej za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Na działce o powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego
    działek nr 1 i nr 2 od momentu nabycia do momentu zbycia nie prowadzono żadnych
    działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni
    samodzielnie nigdy nie podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała
    sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w
    Internecie, prasie, radiu.
    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki o
    powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego działek nr 1 i nr
    2 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru.
    Wnioskodawczyni uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, jak to już wyżej podkreślono nie współpracuje z biurem
    pośrednictwa nieruchomościami.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.

    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Czyli, jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składanie wniosków oraz odbiór wymaganych decyzji i postanowień, dokonanie
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie wydzielonej z działki
    ewidencyjnej numer 3, warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej,
    uzyskanie decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla
    Kupującego.
    Tym samym, Wnioskodawczyni twierdzi, iż dokonywała Ona czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy.
    Kupujący będzie bowiem w Jej imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w
    związku ze sprzedażą niezabudowanej nieruchomości składającej się z działki o
    powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego działek nr 1 i nr
    2.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działki jako terenów innych niż tereny budowlane,
    zdaniem Wnioskodawczyni, nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawczyni uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są to tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – na
    podstawie ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, przy czym:

      · lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      · sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
        w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Ponadto Wnioskodawczyni, podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta
    decyzją o warunkach zabudowy na podstawie zapisów w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Tym samym, działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż niezabudowanej nieruchomości
    składającej się z działki o powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału
    geodezyjnego działek nr 1 i nr 2 stanowiących teren budowlany będzie opodatkowana
    podatkiem VAT i nie skorzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie, w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia będzie trzeba ich
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej
    dokumentem potwierdzającym ich nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i
    usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest Spółka, a więc czynny
    podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT, taką transakcję
    należy udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Zgodnie zatem z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z dnia 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości,
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
        udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo
      c) własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze
    (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z
    24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Według art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom.
    Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych
    specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.

    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    W oparciu o art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Stosownie do art. 36 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Według art. 36 § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Na mocy art. 37 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne np. w akcie notarialnym dokumentującym nabycie
    nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa
    wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na podstawie art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie
    zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom.
    Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne
    działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego
    wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki
    majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od
    towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.

    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.

    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych
    tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu, podjęła Pani
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły
    majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
    (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany
    dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje
    poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy
    jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa
    UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą
    na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej
    od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona
    dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.

    9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania tej nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego
    wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyr. TSUE z dnia
    21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który
    stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z wniosku wynika, że podpisała Pani przedwstępną warunkową umowę sprzedaży
    niezabudowanej działki o powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału
    geodezyjnego działek nr 1 i nr 2. W stosunku do działki nie ponosiła Pani jakichkolwiek
    nakładów w celu jej uatrakcyjnienia. W stosunku do ww. nieruchomości nie współpracuje
    Pani z żadnym biurem pośrednictwa nieruchomościami. Powyższa nieruchomość nigdy
    nie była przez Panią wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Działka nr 2, z której zostanie wydzielona działka mająca być przedmiotem
    planowanej sprzedaży, była wykorzystywana w działalności gospodarczej przez Pani męża.
    Druga działka nie była wykorzystywana w działalności. Od stycznia 2025 r. działka nr 2 nie
    służyła już do działalności, a działka nr 1 pierwotnie służyła do celów prywatnych. Obecnie
    obie działki służą do celów prywatnych, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe
    oraz przestrzeń do składowania przedmiotów o charakterze osobistym. Działka nr 2 była
    wykorzystywana do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Od momentu
    przekazania do majątku prywatnego służyła czynnościom niepodlegającym
    opodatkowaniu. Druga działka była używana do celów prywatnych niepodlegających
    podatkiem VAT. Dzierżawi Pani działkę Spółce mającej dokonać jej zakupu. W ramach
    zawartej umowy przedwstępnej udzieliła Pani Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, w szczególności do składania

    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Umowa sprzedaży zostanie zawarta m.in. pod warunkiem uzyskania prawomocnej,
    ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać
    możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                            2  2usługowym o powierzchni zabudowy (...) m, w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m
    wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc parkingowych.
    Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o
    powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego działek nr 1 i nr
    2 jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług bez uwzględnienia zwolnienia z art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, należy wskazać,
    że doszło do udzielenia kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu
    Sprzedającej w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowo-
    usługowego z parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi kupującej Spółki. Uzyskanie
    tych decyzji i pozwoleń było warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te
    czynności nastąpiły w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej
    umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu Kupującemu
    umożliwiającego podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb
    Kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo
    stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży
    uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się
    zgłosił, współwłaściciel gruntu (Pani) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji,
    pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić
    atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku,
    wynika, że działka została udostępniona na rzecz kupującej Spółki, na mocy umowy
    dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umową sprzedaży, wyłącznie w celu
    uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej
    zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że z wniosku nie wynika, aby podjęte przez kupującą Spółkę działania
    prowadziły do podwyższenia ceny sprzedaży działki w ostatecznej umowie sprzedaży.
    Cena ta została ustalona w zawartej umowie przedwstępnej. Jednocześnie warto
    zauważyć, że nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, dla zrealizowania
    własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich określonych potrzeb.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa kupującej Spółce do wykonania określonych czynności w celu
    dostosowania gruntu do potrzeb kupującej Spółki i dzierżawa tego gruntu na rzecz
    Kupującej (nabywcy) przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje,
    że zostanie Pani z tego powodu uznana za podatnika prowadzącego działalność
    gospodarczą.

    Ponadto, wskazała Pani, że działka nr 2 była wykorzystywana w prowadzonej przez Pani
    męża działalności gospodarczej, natomiast działka nr 1 wykorzystywana była na cele
    prywatne.
    Zauważyć należy, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, dotyczących stosunków majątkowych
    między małżonkami, nic nie uprawnia do wniosku, że wykonywanie czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług przez jednego z małżonków (sprzedaż
    towarów, odpłatne świadczenie usług, import itp.) czyni podatnikiem tego podatku
    również drugiego małżonka, gdy czynności te dotyczą składników ich majątku wspólnego,
    a przychód uzyskany z wykonywania tych czynności stanowi ich majątek dorobkowy.
    Skoro każdy z małżonków jest uprawniony do samodzielnego zarządzania majątkiem
    wspólnym, to może on samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek
    dokonywać czynności prawnych będących wykonywaniem tego zarządu, jakkolwiek
    skuteczność czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga akceptacji
    drugiego małżonka.
    Jak już wyżej stwierdzono, ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków
    jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie
    zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom.
    Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne
    działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa. W konsekwencji, podatnikiem
    podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej
    opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość
    interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami,
    regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres
    praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu – dla wyjaśnienia zakresu zwykłego wykonywania prawa własności –
    konieczne jest sięgnięcie do zapisów prawa cywilnego, tj. ww. ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny.
    W świetle art. 140 Kodeksu cywilnego:
      W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel
      może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-
      gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać
      pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.
    Z powyższych wyjaśnień wynika zatem, iż dokonanie sprzedaży określonej rzeczy
    materialnej stanowi naturalny (oczywisty, podstawowy) element wykonywania prawa
    własności.
    Zatem, dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej
    dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie
    przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
    Z przywołanego powyżej opisu sprawy wynika, że działka nr 2, z której to zostanie
    wydzielona działka będąca przedmiotem sprzedaży, była wykorzystywana przez Pani
    Małżonka w działalności gospodarczej (zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy). Pani
    Małżonek jest zatem w sensie ekonomicznym właścicielem przedmiotowej działki
    niezabudowanej i pomimo, że formalnie stanowi ona równocześnie własność Pani i Pani
    Małżonka, to Pani Małżonek dokona w efekcie dostawy tej działki, tj. przeniesienia prawa
    do rozporządzania nią jak właściciel.

    Jak wynika z powołanych przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze – dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który w jej ramach
    działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Uwzględniając powyższe w kontekście analizowanej sprawy należy stwierdzić, że Pani
    Małżonek jako prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy,
    dokonując sprzedaży niezabudowanej działki, wypełni przesłanki określone w art. 15 ust. 1
    i ust. 2 ustawy.
    Biorąc zatem pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy podatkowe należy
    stwierdzić, że w związku z faktem, że działka nr 2, z której zostanie wydzielona działka
    mająca być przedmiotem sprzedaży, wykorzystywana była wyłącznie przez Pani Małżonka
    w ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej (środek trwały ujęty w
    ewidencji środków trwałych) – tylko On może zostać zobowiązany do rozliczania podatku
    VAT należnego z tytułu sprzedaży.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Panią działki o powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału
    geodezyjnego działek nr 1 i nr 2, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że sprzedaż ta wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła
    Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Dokonując sprzedaży działki o powierzchni 0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału
    geodezyjnego działek nr 1 i nr 2, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww.
    działki, a jej dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży niezabudowanej działki o powierzchni 0,2480 ha,
    która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego działek nr 1 i nr 2, będzie Pani korzystać
    z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o powierzchni 0,2480 ha, która
    powstanie w wyniku podziału geodezyjnego działek nr 1 i nr 2, nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym przepisy ustawy
    nie będą miały zastosowania do ww. transakcji.
    Z uwagi na to, że transakcja sprzedaży niezabudowanej nieruchomości o powierzchni
    0,2480 ha, która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego działek nr 1 i nr 2 nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, analiza zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy jest bezzasadna.
    Zatem, Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

        Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
        wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
        przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
        tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pani,
    należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
        jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
        (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Panią, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    Pani męża.
    Należy ponadto podkreślić, że zakres przedmiotowy wniosku wyznacza zadane przez
    Panią pytanie. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy
    będącej przedmiotem Pani wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii obowiązku
    udokumentowania sprzedaży nieruchomości fakturą.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.