Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.9.2018.2.JKT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-15
Teza: Czy w związku z wejściem w życie od 1 stycznia 2018 r. ustawy z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2175), działalność Wnioskodawcy polegającą na obrocie opcjami walutowymi związaną z zakupami towarów handlowych przez Wnioskodawcę, można uznać za działalność pomocniczą, wobec działalności głównej - handlu i dystrybucji częściami zamiennymi do samochodów osobowych, dostawczych i motocykli, w związku z powyższym działalność powyższa nie stanowi przychodów z zysków kapitałowych o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b updop?
Słowa kluczowe: przychód; waluta-opcja walutowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 29 grudnia 2017 r. (data wpływu 4 stycznia 2018 r.), uzupełnionym 5 lutego 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z tytułu obrotu opcjami walutowymi nie stanowią przychodu z zysków kapitałowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2018 r., wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z tytułu obrotu opcjami walutowymi nie stanowią przychodu z zysków kapitałowych. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 23 stycznia 2018 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.9.2018.1.JKT wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 5 lutego 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: „Podatnik” lub „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, ma siedzibę i zarząd na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której podstawowym przedmiotem jest handel i dystrybucja części zamiennych do samochodów osobowych, dostawczych oraz motocykli. Spółka prowadzi zakupy następnie sprzedawanych towarów na rynku polskim - od podmiotów zagranicznych, rozliczając przedmiotowe transakcje, w zależności od podmiotu, głównie w walucie EURO lub USD.

Z tego tytułu w ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje rozliczeń z kontrahentami we wskazanych walutach obcych. W związku z wahaniami rynkowymi wartości waluty EURO i USD Wnioskodawca zawiera transakcje terminowe - opcje walutowe w celu zabezpieczenia kursu walut, które to zabezpieczenie kursu związane jest z podstawową działalnością gospodarczą. Spółka nie stosuje rachunkowości prowadzonych zabezpieczeń.

Przedmiot prowadzanej działalności Spółki według klasyfikacji PKD:

*   45.31.Z sprzedaż hurtowa części do pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli;
*   52.10.B magazynowanie i przechowywanie pozostałych towarów;
*   45.32.Z sprzedaż detaliczna części i akcesoriów do pojazdów samochodowych. Z wyłączeniem motocykli;
*   45.40.Z sprzedaż hurtowa i detaliczna motocykli, ich naprawa i konserwacja oraz sprzedaż hurtowa i detaliczna części i akcesoriów do nich;
*   49.41.Z Transport drogowy towarów.

Spółka zawiera opcje na waluty, które mają na celu zabezpieczenie (tzw. hedging) pozycji walutowych Spółki wynikających z zakupu towarów przeznaczonych do sprzedaży na rynku polskim.

Podmioty działające na rynku międzynarodowym, w tym na rynku części samochodowych, zmuszone są często do podejmowania szeregu działań mających na celu utrzymanie rentowności prowadzonej działalności gospodarczej - w zakresie zabezpieczenia przed nagłym wahaniem cen właściwego środka płatniczego. Wynikiem takich działań jest w szczególności redukcja poziomu dodatkowych kosztów generowanych m.in. na skutek dokonywania transakcji z kontrahentami w walutach obcych i związanym z nimi ryzykiem wahań/zmiany kursów walutowych (ryzyko wahań kursów walutowych naraża przedsiębiorców na straty finansowe). Jednym ze sposobów ograniczania ryzyka kursowego jest zawieranie terminowych kontraktów zabezpieczających - opcji walutowych - pochodnych instrumentów finansowych, poprzez które Podatnik uzyskuje zagwarantowaną możliwość wymiany waluty w przyszłości po określonym z góry kursie. Kontrakty terminowe zawierane są wyłącznie w celu zapewnienia godziwej wartości przyszłych wpływów ze sprzedaży (zgodnie z polityką zabezpieczeń przyjętą przez Spółkę) oraz nie stanowią samoistnych, niezależnych operacji spekulacyjnych, oderwanych od podstawowej działalności Spółki. Wobec powyższego, opisywaną sytuację Spółki określić należy, jako kontrakty terminowe. Zawierane przez Spółkę mają na celu wyłącznie zabezpieczenie czynności podejmowanych w ramach działalności gospodarczej. Spółka nie prowadzi odrębnej działalności finansowej polegającej na spekulacyjnym obrocie kontraktami terminowymi - opcjami walutowymi. Realizowane przez Spółkę transakcje - w zależności od relacji ceny wykonania i rzeczywistego kursu walutowego w dniu wykonania transakcji prowadzą do powstania przychodów albo kosztów finansowych Spółki. Przedmiotowe przychody/koszty traktowane są przez Spółkę jako przychody/koszty opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych, jako przychód/koszt z działalności pomocniczej wobec działalności podstawowej Spółki.

Wobec powyższego raz jeszcze wskazać należy, że głównym celem zawierania kontraktów terminowych - opcji walutowych - jest wspieranie działalności podstawowej - którym w przedmiotowym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) jest handel częściami zamiennymi do samochodów osobowych, dostawczych i motocykli.

Zgodnie z interpretacją przepisów prawa wydaną przez Ministra finansów z dnia 3 grudnia 2016 r. znak: FN3.8201.1.2015 wskazać należy, że umowa opcji walutowej jest odpłatną umową pomiędzy nabywcą opcji a wystawcą opcji, zgodnie z którą nabywca opcji ma prawo do nabycia lub sprzedaży w ustalonym terminie określonej ilości waluty po z góry określonym kursie. Wystawca opcji ma zaś obowiązek w ustalonym terminie do dokonania sprzedaży lub zakupu waluty po tym kursie. Rozróżnia się przy tym dwa podstawowe rodzaje opcji: Opcję kupna (call), która daje nabywcy opcji prawo do kupna waluty po z góry ustalonej cenie (po kursie realizacji), zaś wystawca opcji jest zobowiązany sprzedać nabywcy opcji zakontraktowaną ilość instrumentu bazowego (waluty po tej cenie, oraz opcję sprzedaży (put), która daje nabywcy opcji prawo do sprzedaży waluty po z góry ustalonej cenie (po kursie realizacji), zaś wystawca opcji jest zobowiązany kupić od nabywcy opcji zakontraktowaną ilość instrumentu bazowego (waluty) po tej cenie.

Istotnym w przypadku opcji jest także częstotliwość realizacji praw wynikających z opcji. W przeszłości, szczególnie latach 2007-2008, celem zabezpieczenia wysokości uzyskiwanych przychodów oraz ponoszonych kosztów uzyskania przychodów, niektórzy podatnicy nabywali od instytucji finansowych wystawiane przez te instytucje opcje walutowe. Jednocześnie, z uwagi na fakt, iż wystawienie przez te instytucje wspomnianych opcji wiązało się poniesieniem przez nabywcę instrumentu określonych kosztów (tzw. premii), część podatników decydowała się również tytułem zapłaty za nabywane opcje na wystawienie na rzecz instytucji finansowej opcji walutowych. Zauważyć przy tym należy, iż zazwyczaj zawierane w tym zakresie umowy miały charakter wieloletni. Dynamiczna zmiana uwarunkowań gospodarczych, jaka wystąpiła w ww. latach, prowadzącą do istotnych zmian kursów walut obcych sprawiła, iż podatnicy często, celem ograniczenia wydatków i strat związanych z wystawieniem przez nich wspomnianych instrumentów pochodnych, racjonalnie decydowali się na przedterminowe rozwiązywanie zawartych z Instytucjami finansowymi umów i „zamykanie” tych kontraktów. Działania te skutkowały jednak koniecznością poniesienia przez nich dodatkowych wydatków, takich jak koszty wynikające z zawieranych ugód czy koszty uzyskania i obsługi kredytów, zaciągniętych celem spłaty zobowiązań wynikających z przedterminowego rozwiązania kontraktu. Oceniając skutki, jakie na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2343 z późn. zm., dalej: „updop”), wiążą się dla podatników w następstwie przedterminowego rozwiązania (zamknięcia) umów dotyczących wystawionych przez tych podatników opcji walutowych, wskazać należy, że stosownie do treści art. 15 ust. 1 wymienionej ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. W przypadkach zatem, kiedy nabywane opcje walutowe zabezpieczały ryzyko kursowe związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą należy uznać, że nabycie to służyło „zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów”, a wydatki jakie podatnik poniósł w związku z zawarciem i rozliczeniem kontraktów, w tym koszty uzyskania i obsługi kredytów zaciągniętych celem spłaty zobowiązań wynikających z przedterminowego rozwiązania kontraktów, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 updop. Natomiast, w sytuacji, gdy nabycie to miało wyłącznie cel zarobkowy (spekulacyjny) wydatki takie nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 updop.

Ustawodawca dnia 27 października 2017 r. uchwalił wchodzącą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. ustawę o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wchodząca w życie ustawa nowelizująca, wprowadza następujące zmiany:

Podstawa prawna: art. 4b ust. 1 pkt 5, art. 7b ust. 1:

Wydzielone źródła - podstawa prawna zmienionej ustawy.

Wydzielając odrębne źródło dochodów na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów alokowanych w takim źródle, tj. art. 7b updop.

Wydzielonych zostało sześć grup przychodów:

1.  dywidendy oraz nadwyżki bilansowe w spółdzielniach;
2.  inne przychody faktycznie uzyskane z udziału w zyskach osób prawnych oraz spółek komandytowo-akcyjnych, jak również zagranicznych spółek osobowych będących podatnikami CIT w państwie swojej rezydencji, w tym przychody z działań restrukturyzacyjnych w postaci połączenia lub podziału;
3.  pozostałe przychody z posiadanego udziału lub akcji w osobie prawnej lub spółce przychody z posiadanego udziału lub akcji w osobie prawnej lub spółce komandytowo akcyjnej, jak również zagranicznej spółki osobowej będącej podatnikiem CIT w państwie swojej rezydencji;
4.  przychody z tytułu wniesienia aportu do osoby prawnej lub spółki komandytowo-akcyjnej, jak również zagranicznej spółki osobowej będącej podatnikiem CIT w państwie swojej rezydencji;
5.  przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;
6.  przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 updop, z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem instrumentów służących zabezpieczeniu przepływów lub przychodów albo kosztów niezaliczanych do zysków kapitałowych, oraz z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania, w tym z ich najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, jak również przychody z ich zbycia.

Powyższe wyliczenie stanowi skrócone grupowanie w ramach źródła przychodów z zysków kapitałowych. Dla prawidłowej alokacji przychodów uwzględniając doszczegółowienie poszczególnych kategorii, jakie zamieszczone zostały w art. 7b updop.

Przychody z poszczególnych grup rozliczane są w jednym źródle, co daje możliwość ich sumowania, a w efekcie rozliczania strat pomiędzy poszczególnymi kategoriami.

Szeroka dywersyfikacja przychodów działalności gospodarczej Spółki - wyodrębnienia przychodów z zysków kapitałowych, które nie stanowią przychodów z działalności pomocniczej - mogą ograniczyć możliwość dalszego rozwoju Spółki na rynku polskim oraz światowym. Specjalizacja w dziedzinie obrotu opcjami walutowymi, wobec podstawowego zakresu prowadzonej działalności miała na celu zwiększenie efektywności działań Spółki i w konsekwencji, wzrost przychodów ze sprzedaży dystrybuowanych towarów z zagranicy dalej sprzedawanych na rynku lokalnym. Należy podkreślić, że Wnioskodawca jest jednym z wiodących podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w sektorze handlu częściami zamiennymi do samochodów osobowych, dostawczych i motocykli.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 31 stycznia 2018 r. - data wpływu do organu 5 lutego 2018 r.):

Czy w związku z wejściem w życie od 1 stycznia 2018 r. ustawy z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2175), działalność Wnioskodawcy polegającą na obrocie opcjami walutowymi związaną z zakupami towarów handlowych przez Wnioskodawcę, można uznać za działalność pomocniczą, wobec działalności głównej - handlu i dystrybucji częściami zamiennymi do samochodów osobowych, dostawczych i motocykli, w związku z powyższym działalność powyższa nie stanowi przychodów z zysków kapitałowych o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b updop?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód z tytułu sprzedaży dystrybuowanych towarów z zagranicy, transakcji rozliczanych w EURO i USD - dalej sprzedawanych hurtowo podmiotom w Polsce w złotówkach - stanowi sferę działalności podstawowej, natomiast działalność polegająca na obrocie opcjami walutowymi - zawieranych w celu zabezpieczenia przychodu stanowi działalność pomocniczą wobec działalności podstawowej.

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność pomocnicza nie jest odrębnym źródłem przychodów, działalność tam może generować zarówno przychody jak i koszty. Jednakże, jej głównym zadaniem jest wspieranie działalności podstawowej - w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym - handlu, dystrybucji, części zamiennych do samochodów osobowych, dostawczych i motocykli. W opinii Podatnika, na prowadzoną przez niego działalność o charakterze pomocniczym składają się - poza opisywaną - również: marketing własnych wyrobów, ich projektowanie, planowanie produkcji, obrót odpadami, doradztwo i serwis świadczone na rzecz klientów w zakresie nabywanych przez nich towarów, procesy księgowe, kadrowe, czy wreszcie, będące przedmiotem niniejszego zapytania - finansowanie transferu zamawianych towarów, w szczególności poprzez zapewnienie rozliczenia sprzedaży po założonym kursie wymiany, zabezpieczającym marżę z działalności przed wahaniami kursów dewiz.

W ocenie Wnioskodawcy, nie można rozdzielać przychodów i kosztów związanych z podstawową działalnością oraz efektu zabezpieczenia wyników tejże działalności, np. poprzez zawarcie kontraktu terminowego.

Czynności tego typu są nierozerwalnie związane z osiąganiem przychodów, służą bowiem zabezpieczeniu ich źródła.

Opisane wyżej procesy nie stanowią samodzielnego przedmiotu działalności gospodarczej Podatnika, nie spełniając definicji działalności gospodarczej, zawartej w art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, stanowiąc jednocześnie działalność pomocniczą, zdefiniowaną w załączniku do rozporządzenia Rady nr 696/93 z 15 marca 1993 r. w sprawie jednostek statystycznych do celów obserwacji i analizy systemu produkcyjnego we Wspólnocie (Dz.U. L 76 z 30 marca 1993 r.). Zgodnie z postanowieniami sekcji IV, lit. B ust. 1 tej regulacji, za działalność pomocniczą uznaje się taką działalność, która spełnia łącznie następujące warunki:

*   służy tylko jednostce, do której się odnosi (wytworzone towary lub usługi nie mogą być sprzedawane w obrocie),
*   porównywalna działalność na podobną skalę realizowana jest w podobnych jednostkach produkcyjnych,
*   wytwarza usługi lub, wyjątkowo, dobra nietrwałe, które nie wchodzą w skład produktu końcowego jednostki,
*   wpływa na koszty bieżące samej jednostki.

Zgodnie z dominującą linią orzeczniczą i interpretacjami organów podatkowych, brzmienie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pozwala objąć mianem działalności pomocniczej sprawę obrotu opcjami walutowymi, które bezpośrednio służą zabezpieczeniu przychodów. W świetle interpretacji podatkowych, spośród rodzajów działalności pomocniczej, w kalkulacji dochodu można uwzględniać m.in. rozliczenia związane z:

*   funkcjonowaniem działu administracyjnego (interpretacja Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 3 września 2009 r„ nr ITPB3/423-318a/09/DK),
*   działalnością marketingową (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 5 stycznia 2009 r., nr ILPB3/423-656/08-2/ŁM);
*   usługami serwisowymi (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 28 grudnia 2011 r., nr IBPBI/2/423-1208/11/AP).

Z uwzględnienia jako działalności pomocniczej do działalności podstawowej mogą korzystać również niektóre przychody z działalności finansowej. Dotyczy to jednak tych przychodów, które związane są bezpośrednio z działalnością podstawową, np. odsetek z rachunku bankowego obsługującego wyłącznie transakcje w obrębie działalności (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 1 lipca 2011 r., nr ILPB3/423-296/10/11-S-2/JG). Podobnie, dochody generowane w ramach cash-poolingu, w części, w jakiej związane są z działalnością objętą zezwoleniem, mogą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 lutego 2011 r., nr IBPBI/2/423-1630/10/PC).

Wpływ na wynik podatkowy z działalności Wnioskodawcy mają również niektóre różnice kursowe - EURO i USD. Przykładowo, różnice kursowe wynikające z handlu międzynarodowego, wyniki inwestycji walutowych zwiększają przychody z działalności, również generują straty, działania niebędące forma unikania opodatkowania, dalej wyniki inwestycji interpretowane jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów z tej działalności, jako ujemne różnice kursowe (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 25 lutego 2011 r., nr ILPB3/423-941/10-2/MM). W analogiczny sposób traktuje się różnice kursowe powstałe z tytułu otrzymania należności i zapłaty zobowiązań związanych z działalnością pomocniczą Wnioskodawcy - obrotem opcjami walutowymi (interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 6 marca 2012 r., nr ITPB3/423-682a/11/AW), czy właśnie z hedgingu walutowego (interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach: z 27 marca 2009 r. nr IBPBI/2/423-7/09/MO, z 17 września 2010 r. nr IBPBI/2/423-823/10/AK oraz z 6 grudnia 2010 r. nr IBPBI/2/423-1168/10/AK, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 20 marca 2013 r. nr IPPB3/423-555/11-6/S/13/MS, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 15 października 2010 r. nr ILPB3/423-616/10-2/MM).

W przywołanych interpretacjach, organy podatkowe oraz sądy uznawały, że za działalność pomocniczą wobec działalności podstawowej, w zbliżonych stanach faktycznych wyżej przywołanych spraw - do działalności pomocniczej zalicza się również różnice kursowe oraz rezultaty transakcji na pochodnych instrumentach finansowych (kontrakty terminowe, opcje), realizowanych w celu zabezpieczenia się przed ryzykiem kursowym, w takim zakresie, w jakim odnoszą się do transakcji zakupu lub sprzedaży materiałów i towarów niezbędnych do wytworzenia wyrobów oraz sprzedaży wyrobów spełniających warunek wytworzenia w strefie i w zakresie objętym zezwoleniem. Interpretacje zawierające stanowiska przeciwne były konsekwentnie uchylane przez sądy administracyjne, m.in. w postępowaniach o sygnaturach akt I SA/Wr 453/11 (wyrok z 7 czerwca 2011 r.) czy III SA/ Wa 263/12 (wyrok z 16 października 2012 r.).

Wobec wyżej przedstawionego zdarzenia przyszłego, nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, biorąc pod uwagę przedmiot głównej działalności Spółki, działania mające za cel zabezpieczenie źródła przychodów - uznać należy działalność polegającą na obrocie pochodnymi instrumentami finansowymi - opcjami walutowymi za działalność pomocniczą wobec działalności głównej, tym samym nie stanowią zysków kapitałowych Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zauważyć należy, że w kontekście zadanego pytania wyznaczającego zakres rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia była wyłącznie kwestia dotycząca określenia na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 z późn. zm., dalej: „updop”), czy przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z tytułu obrotu opcjami walutowymi nie stanowią przychodu z zysków kapitałowych.

Należy zaznaczyć, że z dniem 1 stycznia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2175, dalej: „ustawa zmieniająca”).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 updop, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21 , art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 updop, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11, art. 24a i art. 24b, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Wydzielając odrębne źródło przychodów na gruncie updop, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów alokowanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b updop.

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b updop, za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych.

W myśl art. 7b ust. 2 updop, w przypadku ubezpieczycieli, banków, podmiotów, o których mowa w art. 15c ust. 16 pkt 3, oraz instytucji finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe przychody wymienione w ust. 1, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i f, zalicza się do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności dokonuje rozliczeń z kontrahentami w walutach obcych. W związku z wahaniami rynkowymi Wnioskodawca zawiera transakcje terminowe - opcje walutowe w celu zabezpieczeniu kursu walut. Powyższe rozliczenia nie stanowią samoistnych, niezależnych operacji spekulacyjnych oderwanych od podstawowej działalności Spółki.

Wobec powyższego, skoro zawierane przez Wnioskodawcę opcje walutowe służą zabezpieczeniu przychodów z prowadzonej działalności, oraz mając na uwadze, że ich nabycie nie miało celu zarobkowego (spekulacyjnego), zastosowanie znajdzie wyłączenie zawarte w cyt. art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b updop.

Zatem, przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę w związku z obrotem opcjami walutowymi związanymi z zakupem towarów handlowych przez Wnioskodawcę nie będą stanowiły przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b updop.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.