Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.515.2025.3.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-22
Teza: Zwolnienie od podatku VAT świadczonych usług kulturalnych.
Słowa kluczowe: utwory-utwór artystyczny
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone
przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług kulturalnych. Uzupełnił Pan wniosek
    pismem z 24 sierpnia 2025 r. (wpływ 25 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A., zarejestrowaną pod
    numerem NIP (...). Przedmiotem Pana działalności jest przede wszystkim działalność
    artystyczna w zakresie twórczości muzycznej, wykonawstwa artystycznego oraz
    działalność pokrewna. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,

    rozliczającym się ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Działalność jest
    prowadzona w sposób ciągły, zorganizowany we własnym imieniu i w celach zarobkowych.
    Jest Pan artystą muzycznym specjalizującym się w gatunku muzyki hip-hop/rap,
    występującym publicznie pod pseudonimem artystycznym "(...)". W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej realizuje Pan szereg czynności związanych z tworzeniem,
    wykonywaniem i udostępnianiem utworów muzycznych.
    Proces twórczy i powstanie utworów
    Pana działalność twórcza rozpoczyna się od koncepcji artystycznej utworu muzycznego.
    Tworzy Pan teksty utworów, komponuje melodie, opracowuje strukturę rytmiczną
    charakterystyczną dla muzyki rapowej.
    Proces ten wymaga indywidualnego wkładu twórczego, gdyż każdy utwór stanowi
    odzwierciedlenie Pana osobistych doświadczeń, przemyśleń i wizji artystycznej. Po
    opracowaniu koncepcyjnym utworu, przystępuje Pan do jego realizacji w warunkach
    studyjnych. Proces nagrywania obejmuje wielokrotne próby wykonania utworu, dobór
    odpowiedniej intonacji, modulacji głosu, interpretacji tekstu.
    Uczestniczy Pan również w procesie produkcji muzycznej, współdecydując o ostatecznym
    brzmieniu utworu, doborze instrumentów, efektów dźwiękowych oraz ogólnej estetyce
    nagrania. Finalnym etapem jest proces postprodukcji, w którym Pan uczestniczy przy
    miksowaniu i masteringu nagrań, dbając o to, aby ostateczna wersja utworu odpowiadała
    jego wizji artystycznej.
    Powstałe w ten sposób nagrania stanowią utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego
    1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przysługują Panu autorskie
    prawa osobiste i majątkowe. Podczas tego procesu, współpracuje Pan z innymi artystami
    przy tworzeniu utworów – z twórcami podkładów muzycznych (tzw. bitów/beatów),
    producentami muzycznymi, osobami odpowiedzialnymi za postprodukcję (mix/master).
    W ramach swojej działalności artystycznej podejmuje Pan również współpracę twórczą z
    innymi artystami. Współpraca ta polega na wspólnym tworzeniu utworów muzycznych,
    gdzie każdy z artystów wnosi swój indywidualny wkład twórczy. W przypadku utworów hip-
    hopowych może to polegać na tym, że jeden artysta tworzy pierwszą zwrotkę utworu,
    drugi artysta kolejną, wspólnie opracowują refren, lub jeden z artystów odpowiada za
    warstwę muzyczną, a drugi za warstwę tekstową. Każdy ze współtwórców zachowuje przy
    tym swoją odrębność i niezależność. Współtwórcy nie tworzą żadnej jednostki
    organizacyjnej, każdy działa we własnym imieniu i na własny rachunek. Powstały w wyniku
    współpracy utwór stanowi dzieło współautorskie, do którego prawa przysługują wszystkim
    współtwórcom w częściach odpowiadających ich wkładowi twórczemu.
    Wynagrodzenie z tytułu eksploatacji takiego utworu jest dzielone między współtwórców
    zgodnie z ustaleniami między nimi lub proporcjonalnie do wkładu twórczego. Zdarza się
    też, że jeden twórca udziela się w utworze drugiego twórcy zupełnie bez wynagrodzenia.
    Współpraca z wytwórniami muzycznymi i dystrybutorami
    W celu komercjalizacji swojej twórczości, nawiązuje Pan współpracę z profesjonalnymi
    podmiotami działającymi na rynku muzycznym. Na przykład, zawarł Pan umowę
    fonograficzno-managerską z wydawcą prowadzącym działalność pod firmą (...).
    Przedmiotem tej umowy jest kompleksowa współpraca obejmująca wydanie Pana
    albumów muzycznych, przy czym umowa szczegółowo reguluje kwestie praw autorskich,
    sposobu wynagradzania oraz wzajemnych obowiązków stron. Na mocy przedmiotowej
    umowy zobowiązał się Pan do stworzenia i dostarczenia wydawcy dwóch albumów
    muzycznych w określonych terminach. Każdy z albumów powinien zawierać co najmniej
    40 minut materiału muzycznego, co odpowiada branżowym standardom
    pełnowartościowego wydawnictwa albumowego.

    W zakresie praw autorskich, oświadczył Pan, że jest właścicielem autorskich praw
    osobistych i majątkowych do utworów, które znajdą się na albumach, oraz że utwory te
    nie są obciążone prawami osób trzecich. Na podstawie umowy przenosi Pan na wydawcę
    na czas nieokreślony prawa wyłącznego producenta do utworów, przy czym razem z
    przeniesieniem praw producenta, na wydawcę przechodzi wyłączne prawo udzielania
    zezwoleń na wykonywanie autorskiego prawa zależnego. Jednocześnie przysługują Panu
    niezbywalne prawa autorskie osobiste do stworzonych utworów.
    Dodatkowo zawarł Pan umowy dotyczące dystrybucji cyfrowej z podmiotami z grupy (...)
    oraz (...). Umowa z (...) dotyczy wyłącznej dystrybucji cyfrowej nagrań dźwiękowych artysty.
    Na podstawie tej umowy udziela Pan (...) wyłącznej licencji w zakresie wprowadzenia do
    obrotu, rozpowszechniania nagrań dźwiękowych artystów wykonawców, materiałów
    wizualnych w tym teledysków, materiałów promocyjnych, kontentu graficznego w tym
    zdjęć, grafik zarówno w formie tradycyjnej (sprzedaż nośników fizycznych), jak również w
    zakresie nowych technologii. Zawiera Pan podobne umowy i nie wyklucza zawierania
    innych w przyszłości.
    Podpisuje Pan umowy z wybranymi wytwórniami, na mocy których:
    1. Udzieli wytwórni wyłącznej licencji na korzystanie i rozporządzanie:
        a) artystycznymi wykonaniami oraz prawami producenta fonogramu do nagrań i
        albumów
        b) autorskimi prawami majątkowymi oraz prawami pokrewnymi do teledysków i
        materiałów promocyjnych
        c) prawami autorskimi do materiałów graficznych na następujących polach
        eksploatacji:
    - w zakresie publicznego udostępniania w taki sposób, aby każdy mógł mieć dostęp do
      utworów i przedmiotów praw pokrewnych w miejscu i w czasie przez siebie wybranym
      (m.in. udostępnianie w Internecie, np. w ramach dowolnych stron internetowych oraz
      jakichkolwiek serwisów odpłatnych lub nieodpłatnych, w tym z towarzyszeniem
      reklam, w szczególności video on demand, catch-up, pay-per-view, dostępnych, m.in.
      w technice downloading, streaming, IPTV, ADSL, DSL, DTH, Network PVR/Cloud PVR,
      connected TV, DVR, Instant Restart, Backward EPG, cyfrowe telewizje kablowe,
      platformy cyfrowe oraz jakiejkolwiek innej), z wykorzystaniem technologii NFT, a także
      w ramach dowolnych usług telekomunikacyjnych z zastosowaniem jakichkolwiek
      systemów i urządzeń (m.in. telefonów stacjonarnych i/lub komórkowych, komputerów
      stacjonarnych i/lub przenośnych, monitorów, odbiorników telewizyjnych, a także
      przekazów z wykorzystaniem wszelkich dostępnych technologii, np. GSM, UMTS, True
      Tones, Real Tones, itp. za pomocą telekomunikacyjnych sieci przesyłu danych),
      również jako ilustracji audiowizualnej, w tym tzw. powitania, pozdrowienia lub tzw.
      udostępnienia „na życzenie” oraz poprzez umieszczanie na fixed playlistach i
      udostępnianie jako UGC;
    - korzystania z Nagrań, Albumu, Teledysku, Kontentu Graficznego oraz Materiałów
      Promocyjnych, w dowolnym formacie do sieci multimedialnej (Internet), sieci telefonii
      komórkowej i obrotu nimi w serwisach, w sieciach internetowych oraz sieciach GSM,
      Internetowych, węzłach telekomunikacyjnych, w szczególności w Nowych Technologii i
      /lub Streamingu.
    2. Udziela licencji zarówno do dystrybucji cyfrowej utworów, jak i fizycznej (w postaci płyt
      CD) – natomiast osobiście nie będzie odpowiadał za produkcję lub dostarczenie
      fizycznych płyt do kontrahenta. To wytwórnia na podstawie licencji sama organizuje
      kwestie techniczne tłoczenia i sprzedaży płyt.
    3. Upoważnia także wytwórnię do wykonywania w imieniu Wykonawcy oraz podmiotów
      uprawnionych autorsko i wykonawczo do Nagrań, Albumów, Teledysku, Kontentu

      Graficznego oraz Materiałów Promocyjnych ich odpowiednio osobistych praw
      wykonawczych lub osobistych praw autorskich (z prawem do udzielania dalszych
      upoważnień).
    4. Udziela wytwórni zgody na korzystanie z imienia, nazwiska, pseudonimu, wizerunku,
      biografii Wykonawców dla celów związanych z promocją, komercjalizacją, sprzedażą i
      eksploatacją Nagrań, Albumów lub Teledysków.
    5. Udziela na rzecz wytwórni niewyłącznej licencji do znaków towarowych, grafik i
      oznaczeń udostępnionych wytwórni w ramach wykonania Umowy.
    Forma i charakter otrzymywanego wynagrodzenia
    System Pana wynagradzania za jego działalność twórczą i wykonawczą został
    skonstruowany w sposób typowy dla branży muzycznej. Z tytułu udzielenia licencji (na
    wszystkich wymienionych w umowie polach eksploatacji), przeniesienia praw autorskich i
    zgód w zakresie i na zasadach opisanych umowa na rzecz wytwórni, otrzymuje Pan
    wynagrodzenia stanowiące:
    a. określony procent sprzedaży netto w ramach dystrybucji cyfrowej
    b. określony procent sprzedaży netto w ramach dystrybucji fizycznej (standardowej)
    c. określony procent sprzedaży netto z tytułu dystrybucji fizycznej wersji specjalnych i
      preorder
    d. określony procent zysku z merchandisingu
    e. określone kwotowo lub procentowo wynagrodzenie za działalność koncertową.
    Wszystkie opisane formy wynagrodzenia mają charakter honorariów za działalność
    twórczą i wykonawczą, stanowią bowiem wynagrodzenie za pracę twórczą w wolnym
    zawodzie artysty muzyka.
    Działalność koncertowa
    Istotnym elementem Pana działalności są występy sceniczne, podczas których wykonuje
    on publicznie swoje utwory. Koncerty stanowią nie tylko źródło przychodów, ale przede
    wszystkim formę bezpośredniego kontaktu z publicznością i sposób upowszechniania
    twórczości muzycznej. Podczas występów prezentuje Pan zarówno utwory własne, jak i
    czasami wykonuje utwory innych twórców w swojej interpretacji. Pana występy
    koncertowe mają charakter profesjonalny. Są one realizowane na podstawie umów
    zawieranych z organizatorami wydarzeń kulturalnych i rozrywkowych. Organizatorami
    mogą być podmioty prowadzące kluby muzyczne, agencje eventowe, organizatorzy
    festiwali, instytucje kultury. Nie zajmuje się Pan samodzielną sprzedażą biletów na swoje
    koncerty - ta część działalności leży po stronie organizatorów.
    Podczas występów często współpracuje Pan z innymi muzykami, takimi jak DJ-e
    zapewniający oprawę muzyczną czy tzw. hypemani wspierający występ. Każdy z
    uczestników takiego wydarzenia zachowuje swoją niezależność i otrzymuje odrębne
    wynagrodzenie za swój udział w koncercie. Wynagrodzenie za występy koncertowe jest
    ustalane indywidualnie dla każdego wydarzenia i wypłacane w formie honorarium za
    występ artystyczny.
    Działalność marketingowa i inna
    Oprócz działalności stricte artystycznej, świadczy Pan również usługi marketingowe na
    rzecz podmiotów zewnętrznych, może sprzedawać różne towary i udzielać się zawodowo
    w inny sposób, niezwiązany bezpośrednio z uzyskiwaniem przychodów ze swojej
    twórczości artystycznej. Ta część działalności ma charakter typowo komercyjny i nie budzi
    Pana wątpliwości co do sposobu opodatkowania - usługi te są i będą opodatkowane
    według stawki podstawowej VAT. Działalność ta jest wyraźnie oddzielona od działalności
    artystycznej i nie stanowi przedmiotu niniejszego wniosku o interpretację.

    W kontekście zryczałtowanego podatku dochodowego
    W roku podatkowym poprzedzającym rok podatkowy będący przedmiotem pytania nie
    przekroczył Pan limitu przychodów 2.000.000 euro uprawniającego do opodatkowania w
    formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Złożył Pan oświadczenie o wyborze opodatkowania w tej formie w ustawowym terminie.
    Na podstawie prowadzonej dokumentacji księgowej może Pan wyodrębnić przychody z
    poszczególnych rodzajów działalności. Wniosek dotyczy roku bieżącego oraz przyszłych
    lat. Informacja o wyborze ryczałtu została złożona terminowo, w poprawny sposób.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Na pytanie: czy pytanie nr 1 lit. b wniosku, dotyczy produkcji teledysków i materiałów
    promocyjnych świadczonej na podstawie przedstawionych w opisie sprawy zapisów
    umownych?
    Odpowiedział Pan: tak.
    Na pytanie: czy świadczone przez Pana usługi koncertowe, przyczyniają/będą przyczyniać
    się do upowszechnienia dorobku kulturalnego? W czym to upowszechnienie się przejawia?
    Odpowiedział Pan: tak moje usługi koncertowe przyczyniają się do upowszechnienia
    dorobku kulturalnego. Występując jako raper wykonuję publicznie swoje utwory hip-
    hopowe, które stanowią część współczesnej kultury muzycznej. Upowszechnienie to
    przejawia się w bezpośrednim dotarciu do publiczności z Pana twórczością, kształtowaniu
    gustów muzycznych słuchaczy, inspirowaniu młodych ludzi do własnej ekspresji
    artystycznej. Kultura hip-hopowa, którą reprezentuję, wpływa na sposób ubierania się,
    zachowania i wartości młodego pokolenia.
    Na pytanie: czy usługi występów koncertowych realizuje/będzie Pan realizować w oparciu
    o przedstawioną w opisie sprawy umowę?
    Odpowiedział Pan: nie usługi koncertowe świadczę na podstawie odrębnych umów
    zawieranych z organizatorami poszczególnych wydarzeń. Przedstawione w opisie sprawy
    umowy z (...) i (...) dotyczą wyłącznie tworzenia utworów muzycznych i udzielania licencji.
    Na pytanie: czy świadcząc usługi opisane we wniosku będzie Pan wykonywał usługi, o
    których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775)?
    Odpowiedział Pan: w mojej ocenie nie świadczę usług wymienionych w art. 43 ust. 19
    ustawy o VAT. Moje główne usługi to tworzenie utworów muzycznych (pisanie tekstów,
    komponowanie, nagrywanie wokalu) oraz sprzedaż i udzielanie licencji do praw
    autorskich. Utwory te rzeczywiście są nagraniami znajdującymi się na nośnikach (dyskach
    komputerowych, serwerach), jednak nie świadczę usług "związanych z nagraniami na
    wszelkich nośnikach" w rozumieniu pkt 1 tego przepisu. Moją działalnością jest twórczość
    artystyczna i wykonawstwo, a nie usługi techniczne związane z nagraniami. Podobnie w
    przypadku teledysków - tworzę je jako formę artystycznej prezentacji Pana utworów
    muzycznych, a nie świadczy Pan usług "związanych z produkcją filmów" w rozumieniu pkt
    4. Pozostałych usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT nie świadczę.
    Na pytanie: czy opisana produkcja teledysków ma/będzie miała charakter kreacyjny, tj.
    wiąże się z pracą twórczą i wymagającą kreatywności, cechuje się niepowtarzalnością,
    będzie wykonywana według Pana autorskiego pomysłu oraz będzie skutkować
    powstaniem czegoś nowego, tzn. utworu w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i
    prawach pokrewnych?
    Odpowiedział Pan: tak, produkcja teledysków ma charakter kreacyjny. Każdy teledysk
    tworzę według mojego autorskiego pomysłu – opracowuję koncepcję wizualną,

    scenariusz, sposób przedstawienia treści utworu muzycznego. Teledyski są
    niepowtarzalne, każdy stanowi indywidualny przejaw Pana działalności twórczej. W
    rezultacie powstaje utwór audiowizualny w rozumieniu ustawy o prawie autorskim.
    Na pytanie: czy w zakresie produkcji teledysków przekaże lub udzieli Pan licencji do praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania?
    Odpowiedział Pan: tak.
    Na pytanie: czy z tytułu produkcji teledysków przysługuje/będzie przysługiwało Panu
    wynagrodzenie w formie honorarium?
    Odpowiedział Pan: tak, wynagrodzenie ma formę honorarium stanowiącego procent od
    przychodów z eksploatacji. Przy czym wartość tworzy tutaj przede wszystkim utwór
    muzyczny, który zarabia na siebie gdy ludzie go odsłuchują. Na pewnych platformach (np.
    YouTube) istnieje możliwość dodania utworu muzycznego z teledyskiem i to też czynimy,
    gdy takowe powstają.
    Na pytanie: na czym konkretnie polega/będzie polegać produkcja materiałów
    promocyjnych, o której mowa w pytaniu 1 lit. b wniosku? W szczególności proszę wskazać:
    Jakie czynności wykonuje/będzie wykonywał Pan w ramach produkcji materiałów
    promocyjnych?
    Odpowiedział Pan: zgodnie z umową z (...), materiały promocyjne to wszelkie materiały
    dotyczące nagrań, albumów i teledysków przekazywane przeze mnie do wytwórni. Tworzę
    krótkie filmy video, w których zapraszam do odsłuchania nowej płyty, nagrywam
    zapowiedzi utworów, tworzy materiały graficzne promujące albumy. Są to np.
    kilkunastosekundowe fragmenty występów, sesje zdjęciowe, krótkie wypowiedzi do kamer.
    Na pytanie: czy jest/będzie to usługa powiązana z produkcją teledysków i będzie
    niezbędna do prowadzenia działalności w tym zakresie?
    Odpowiedział Pan: jest to usługa powiązana przede wszystkim z produkcją utworów
    muzycznych i albumów. Materiały promocyjne służą promocji mojej twórczości muzycznej.
    Nie jest to usługa niezbędna, ale zapisy umowne z wytwórnią zazwyczaj zawierają takie
    zobowiązanie, gdyż obu stronom zależy na zwiększeniu liczby odtworzeń. Jednocześnie
    sama produkcja materiałów promocyjnych nie miałaby żadnego sensu i racji bytu bez
    usługi głównej, czyli produkcji utworów muzycznych.
    Na pytanie: czy produkowane materiały promocyjne są/będą dotyczyć wyłącznie
    tworzonych przez Pana utworów/teledysków?
    Odpowiedział Pan: tak, tworzę materiały promocyjne wyłącznie dotyczące mojej własnej
    twórczości. Nie zajmuję się zawodowo tworzeniem materiałów promocyjnych dla innych.
    Na pytanie: jaki jest/będzie cel usługi w zakresie produkcji materiałów promocyjnych?
    Odpowiedział Pan: celem jest przekazanie materiałów do wytwórni, aby mogła je
    wykorzystać w mediach społecznościowych, na Spotify, YouTube i innych platformach w
    celu zwiększenia rozpoznawalności i liczby odtworzeń moich utworów.
    Na pytanie: czy z tytułu produkcji teledysków i materiałów promocyjnych przysługuje
    /będzie Panu przysługiwać jednolite wynagrodzenie w formie honorarium za obie usługi?
    Odpowiedział Pan: nie ma odrębnego wynagrodzenia za teledyski i materiały promocyjne.
    Wynagrodzenie w umowie jest uzależnione od przychodów z dystrybucji cyfrowej i
    fizycznej nagrań. Te materiały służą zwiększeniu liczby odtworzeń utworów muzycznych,
    od których zależy moje wynagrodzenie.
    Na pytanie: czy produkcja teledysków i materiałów promocyjnych jest/będzie ze sobą tak
    ściśle powiązane (nierozerwalnie związane), że obiektywnie rzecz biorąc będą tworzyć z
    ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby
    podzielić? Proszę wskazać z czego ta nierozerwalność wynika?

    Odpowiedział Pan: nie są to usługi nierozerwalnie związane. Często z teledysków wycinam
    fragmenty używane jako materiały promocyjne, ale można je tworzyć osobno. Teledyski i
    materiały promocyjne się uzupełniają, ale nie stanowią nierozerwalnej całości.
    Jednocześnie, żadna z tych usług nie miała sensu i racji bytu gdyby nie usługa główna –
    czyli nagrywanie utworów muzycznych.

## Pytanie

1. Czy świadczone przez Pana usługi w zakresie:
    a. tworzenia i udzielania licencji do utworów na podstawie przedstawionych zapisów
      umownych
    b. produkcji teledysków i materiałów promocyjnych
    c. występów koncertowych
    jako artysta wykonawca, podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług jako usługi
    kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, świadczone przez Pana usługi w zakresie tworzenia i udzielania licencji do
    utworów muzycznych lub słowno-muzycznych, artystycznych wykonań utrwalonych w
    formie nagrań (fonogramu), produkcji teledysków i materiałów promocyjnych oraz
    występów koncertowych podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od
    podatku usługi kulturalne świadczone przez:
    a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych
      przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji
      kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym
      instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności
      kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
    b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za
      przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego
      wykonania utworów.
    Analizując możliwość zastosowania powyższego zwolnienia należy w pierwszej kolejności
    odnieść się do definicji ustawowych zawartych w ustawie o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Zgodnie z art. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności
    przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi oraz utwory muzyczne i słowno- muzyczne.
    Zgodnie z art. 85 ust. 2, artystycznymi wykonaniami są w szczególności: działania aktorów,
    recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych
    osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
    Z kolei art. 94 ust. 3 stanowi, że domniemywa się, iż producentem fonogramu jest osoba,
    pod której nazwiskiem lub firmą (nazwą) fonogram został po raz pierwszy sporządzony.
    Spełnia Pan definicję twórcy określoną w art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim, zgodnie
    z którym domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
    uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej

    wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu, artysty
    wykonawcy zgodnie z art. 85 ust. 2 oraz producenta fonogramu z art. 94 ust. 3. Tworzy
    Pan utwory muzyczne, artystyczne wykonania i nagrania pod pseudonimem artystycznym
    "(...)", który jest publicznie znany i kojarzony z Pana twórczością.
    Wynagrodzenie otrzymywane przez Pana na podstawie umowy z wytwórnią spełnia
    definicję honorarium. Ustawa o VAT nie definiuje tego pojęcia, należy więc odwołać się do
    jego potocznego rozumienia jako wynagrodzenia za pracę w wolnych zawodach, w
    szczególności twórców i artystów. Struktura wynagrodzenia określona w umowie (procent
    od sprzedaży netto, rozliczany w okresach kwartalnych) jest typowa dla honorariów w
    branży muzycznej.
    Odnośnie charakteru kulturalnego świadczonych usług, należy wskazać, że ustawa o VAT
    nie definiuje pojęcia "usług kulturalnych". Zgodnie z wykładnią językową, pod pojęciem
    tym kryją się usługi odnoszące się do kultury. Kultura rozumiana jest jako całokształt
    materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm
    współżycia przyjętych przez dane zbiorowości.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności
    kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie
    kultury. Tworzenie utworów muzycznych oraz ich wykonywanie podczas koncertów
    niewątpliwie stanowi działalność w zakresie tworzenia i upowszechniania kultury. To samo
    dotyczy utworów tworzonych we współpracy z innymi artystami, co również w przypadku
    Wnioskodawcy będzie miało miejsce.
    Powyższe potwierdza Interpretacja z 6 grudnia 2021 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej o sygn. 0114-KDIP4-2.4012.632.2021.2.AA. Fakt, że w ramach zawartej umowy
    Wnioskodawca będzie zobowiązany również do promowania własnego albumu jest usługą
    dodatkową do głównej, kompleksowej usługi udzielania licencji do nagrań i albumu, zatem
    zgodnie z obecnym orzecznictwem należy zastosować zasady rozliczania tak jak przy
    działalności głównej (w tym przypadku zwolnienie z VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą”.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    przewiduje dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Jako odstępstwo od
    zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie zwolnienia od podatku

    możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww.
    ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
        a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych
        przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru
        instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem
        tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i
        prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi
        usługami związaną,
        b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w
        tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do
        artystycznego wykonania utworów.
    Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
      1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
      2) wstępu:
      a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
      wykonawstwa artystycznego i literackiego,
      b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
      c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
      3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez
      biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
      4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
      5) działalności agencji informacyjnych;
      6) usług wydawniczych;
      7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
      8) usług ochrony praw.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest
    zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do
    usługodawcy.
    W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i
    artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego
    porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006
    r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

      Zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych
      usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez
      podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane
      państwo członkowskie.
    Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć
    „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust.
    1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego
    znaczenia tych pojęć.
    Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku
    potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do
    kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i
    duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych
    przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest
    wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa
    się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki,
    moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także
    uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman
    Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja
    Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle
    „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości
    gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na
    pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje
    społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory,
    kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające
    obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe
    Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
    Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów
    materialnych i umysłowych społeczności.
    W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest
    sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do
    ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze
    kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87):
      Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu,
      upowszechnianiu i ochronie kultury.
    Analizując możliwość zwolnienia od podatku świadczonych usług należy wskazać, że art. 1
    ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33
    lit. b ustawy stanowi, że:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W myśl art. 1 ust. 2 pkt 7, pkt 8 i pkt 9 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
      7) muzyczne i słowno-muzyczne,
      8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne,
      9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Według art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

      Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
    Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
      uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej
      wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
    Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny
    cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.
    Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać
    następujące cechy:
    - mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
    - stanowić przejaw działalności twórczej,
    - posiadać indywidualny charakter.
    Jak stanowi art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod
      ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Na mocy art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania
      aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów
      oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy,
      wyłączne prawo do:
        1) ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:
        a) wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie
          jest zwyczajowo przyjęte,
        b) decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania
          anonimowości albo posłużenia się pseudonimem,
        c) sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom
          wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;
        2) korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na
          następujących polach eksploatacji:
        a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania - wytwarzania określoną techniką
          egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz
          techniką cyfrową,
        b) w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono
          - wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,
        c) w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż
          określony w lit. b - nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one
          dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także
          publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób,
          aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie
          wybranym.
    Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda
    osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest
    powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach

    pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy
    rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.
    W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego
      wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w
      umowie albo przyznane w przepisach ustawy.
    W opisie sprawy podał Pan informacje, z których wynika, że przedmiotem Pana
    działalności jest przede wszystkim działalność artystyczna w zakresie twórczości
    muzycznej, wykonawstwa artystycznego oraz działalność pokrewna. Jest Pan artystą
    muzycznym specjalizującym się w gatunku muzyki hip-hop/rap. W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej realizuje Pan szereg czynności związanych z tworzeniem,
    wykonywaniem i udostępnianiem utworów muzycznych. Pana działalność twórcza
    rozpoczyna się od koncepcji artystycznej utworu muzycznego. Tworzy Pan teksty
    utworów, komponuje melodie, opracowuje strukturę rytmiczną charakterystyczną dla
    muzyki rapowej. Po opracowaniu koncepcyjnym utworu, przystępuje Pan do jego realizacji
    w warunkach studyjnych. Proces nagrywania obejmuje wielokrotne próby wykonania
    utworu, dobór odpowiedniej intonacji, modulacji głosu, interpretacji tekstu. Uczestniczy
    Pan również w procesie produkcji muzycznej, współdecydując o ostatecznym brzmieniu
    utworu, doborze instrumentów, efektów dźwiękowych oraz ogólnej estetyce nagrania.
    Finalnym etapem jest proces postprodukcji, w którym uczestniczy Pan przy miksowaniu i
    masteringu nagrań, dbając o to, aby ostateczna wersja utworu odpowiadała jego wizji
    artystycznej. Powstałe w ten sposób nagrania stanowią utwory w rozumieniu ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przysługują
    Panu autorskie prawa osobiste i majątkowe. W ramach swojej działalności artystycznej
    podejmuje Pan również współpracę twórczą z innymi artystami. Współpraca ta polega na
    wspólnym tworzeniu utworów muzycznych, gdzie każdy z artystów wnosi swój
    indywidualny wkład twórczy. System wynagradzania Pana za działalność twórczą i
    wykonawczą został skonstruowany w sposób typowy dla branży muzycznej. Formy
    wynagrodzenia mają charakter honorariów za działalność twórczą i wykonawczą, stanowią
    bowiem wynagrodzenie za pracę twórczą w wolnym zawodzie artysty muzyka. Istotnym
    elementem Pana działalności są występy sceniczne, podczas których wykonuje Pan
    publicznie swoje utwory. Podczas występów prezentuje Pan zarówno utwory własne, jak i
    czasami wykonuje utwory innych twórców w Pana interpretacji. Występy koncertowe
    Wnioskodawcy mają charakter profesjonalny. Podczas występów często współpracuje Pan
    z innymi muzykami, takimi jak DJ-e zapewniający oprawę muzyczną czy tzw. hypemani
    wspierający występ. Wynagrodzenie za występy koncertowe jest ustalane indywidualnie
    dla każdego wydarzenia i wypłacane w formie honorarium za występ artystyczny. Pana
    usługi koncertowe przyczyniają się do upowszechnienia dorobku kulturalnego.
    Występując jako raper wykonuje Pan publicznie swoje utwory hip-hopowe, które stanowią
    część współczesnej kultury muzycznej. Upowszechnienie to przejawia się w bezpośrednim
    dotarciu do publiczności z Pana twórczością, kształtowaniu gustów muzycznych słuchaczy,
    inspirowaniu młodych ludzi do własnej ekspresji artystycznej. Kultura hip-hopowa, którą
    reprezentuję, wpływa na sposób ubierania się, zachowania i wartości młodego pokolenia.
    Opisane usługi, tj. tworzenie i udzielanie licencji do utworów, produkcji teledysków i
    materiałów promocyjnych oraz świadczenie występów koncertowych, świadczy Pan jako
    indywidualny twórca i artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Ponadto, za zrealizowane usługi otrzyma Pan
    wynagrodzenie w formie honorarium. Spełniona jest zatem przesłanka podmiotowa
    wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
    Analizując, czy w opisanej sprawie spełniona jest przesłanka przedmiotowa, należy mieć
    na uwadze, że:

        w zakresie tworzenia i udzielania licencji do utworów wskazał Pan, że tworzy teksty
        utworów, komponuje melodie, opracowuje strukturę rytmiczną charakterystyczną
        dla muzyki rapowej. Po opracowaniu koncepcyjnym utworu, przystępuje Pan do
        jego realizacji w warunkach studyjnych. Proces nagrywania obejmuje wielokrotne
        próby wykonania utworu, dobór odpowiedniej intonacji, modulacji głosu,
        interpretacji tekstu. Uczestniczy Pan również w procesie produkcji muzycznej,
        współdecydując o ostatecznym brzmieniu utworu, doborze instrumentów, efektów
        dźwiękowych oraz ogólnej estetyce nagrania. Powstałe w ten sposób nagrania
        stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
        w zakresie produkcji teledysków wskazał Pan, że usługa ta ma charakter kreacyjny.
        Każdy teledysk tworzy Pan według autorskiego pomysłu – opracowuje Pan
        koncepcję wizualną, scenariusz, sposób przedstawienia treści utworu muzycznego.
        Teledyski są niepowtarzalne, każdy stanowi indywidualny przejaw Pana działalności
        twórczej. W rezultacie powstaje utwór audiowizualny w rozumieniu ustawy o
        prawie autorskim;
        w zakresie koncertów wskazał Pan, że istotnym elementem Pana działalności są
        występy sceniczne, podczas których wykonuje Pan publicznie swoje utwory.
        Koncerty stanowią nie tylko źródło przychodów, ale przede wszystkim formę
        bezpośredniego kontaktu z publicznością i sposób upowszechniania twórczości
        muzycznej. Podczas występów prezentuje Pan zarówno utwory własne, jak i
        czasami wykonuje utwory innych twórców w Pana interpretacji. Usługi koncertowe
        przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego;
        z tytułu świadczenia usług tworzenia i udzielania licencji do utworów, produkcji
        teledysków oraz świadczenia występów koncertowych przysługuje Panu
        honorarium.
    W konsekwencji należy uznać, że usługi tworzenia i udzielania licencji do utworów,
    produkcji teledysków oraz świadczenie występów koncertowych stanowią usługi
    kulturalne.
    Odnosząc się natomiast do opisanej przez Pana usługi produkcji materiałów
    promocyjnych należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i
    niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu
    widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów
    podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone
    dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową,
    obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności
    wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej,
    zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla
    traktowania ich jako elementu czynności złożonej.
    Co istotne, aby móc wskazać, że dana czynność jest czynnością złożoną powinna się ona
    składać z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na
    usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji
    określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne
    świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie
    stanowi ona celu sama w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jako

    element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest
    zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać
    czynności głównej bez czynności pomocniczej usługi.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz regulacje
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), nie regulują
    kwestii czynności złożonych. Jednakże, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania
    podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można
    stwierdzić, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia
    jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone.
    Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wydanych orzeczeniach. W szczególności w wyroku w
    sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., TSUE uznał, że każde świadczenie usług
    powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli
    jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz
    konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym
    jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla
    celów podatku od wartości dodanej, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania.
    Również w orzecznictwie NSA przyjmuje się, że świadczenie złożone (kompleksowe) ma
    miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych świadczeń wykonywanych przez podatnika
    na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze
    - tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego lub są
    niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego. Jeżeli jednak
    świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu
    widzenia nabywcy, wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa
    niezależnie opodatkowane świadczenia. Zatem należy uwzględniać ochronę
    podstawowych zasad opodatkowania podatkiem od wartości dodanej wymagających, by
    każda działalność gospodarcza była traktowana w ten sam sposób. Sprzeciwia się to temu,
    by podmioty gospodarcze dokonujące takich samych czynności, były traktowane
    odmiennie w zakresie poboru tego podatku (wyrok NSA z 6 maja 2015 r., I FSK 2105/13).
    W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać
    na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z
    elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc
    wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią
    całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy
    potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie
    pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w
    zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki
    podatku od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował
    Trybunał Sprawiedliwości UE, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie
    obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej
    Dyrektywy VAT. W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd,
    Trybunał uznał, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez
    podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w
    aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to
    wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku
    od wartości dodanej. Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w wyroku w sprawie C-2
    /95 Sparekassernes Datacenter (SDC), czy też w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i
    OV Bank NV.
    Zatem w przypadku usług o charakterze złożonym, o ich opodatkowaniu decydować
    będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną usługą kompleksową,

    czy też z szeregiem jednostkowych usług. Ocena tej okoliczności powinna odbywać się
    więc na podstawie tego, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak
    ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie
    miałoby sztuczny charakter.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że materiały promocyjne to wszelkie materiały dotyczące
    nagrań, albumów i teledysków przekazywane przez Pana do wytwórni. Tworzy Pan krótkie
    filmy video, w których zaprasza do odsłuchania Pana nowej płyty, nagrywa Pan zapowiedzi
    utworów, tworzy Pan materiały graficzne promujące albumy. Są to np.
    kilkunastosekundowe fragmenty występów, sesje zdjęciowe, krótkie wypowiedzi do
    kamer. Materiały promocyjne służą promocji Pana twórczości muzycznej. Nie jest to
    usługa niezbędna, ale zapisy umowne z wytwórnią zazwyczaj zawierają takie
    zobowiązanie, gdyż obu stronom zależy na zwiększeniu liczby odtworzeń. Jednocześnie
    sama produkcja materiałów promocyjnych nie miałaby żadnego sensu i racji bytu bez
    usługi głównej, czyli produkcji utworów muzycznych. Wskazał Pan, że nie ma odrębnego
    wynagrodzenia za teledyski i materiały promocyjne. Wynagrodzenie w umowie jest
    uzależnione od przychodów z dystrybucji cyfrowej i fizycznej nagrań. Te materiały służą
    zwiększeniu liczby odtworzeń utworów muzycznych, od których zależy Pana
    wynagrodzenie.
    Zatem powyższe działania stanowią czynności uzupełniające dla usług tworzenia utworów
    i udzielania licencji oraz usług produkcji teledysków. Służą one celom promocyjnym
    tworzonych przez Pana utworów i teledysków. Produkowane materiały promocyjne będą
    dotyczyć wyłącznie tworzonych przez Pana utworów/teledysków, zatem zawsze będą mieć
    związek z usługami świadczonymi przez Pana jako twórcę - artystę.
    Związek o charakterze przyczynowo-skutkowym usług promocyjnych z usługami tworzenia
    utworów i udzielania licencji oraz usługami produkcji teledysków powoduje, że tworzenie
    materiałów promocyjnych wykazuje ścisłe powiązanie ze świadczeniem przez Pana usług
    kulturalnych w taki sposób, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, których
    rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Należy zatem uznać, że tworzenie materiałów
    promocyjnych jest zdeterminowane przez usługę główną oraz ma na nią istotny wpływ.
    Tworzenie przez Pana materiałów promocyjnych stanowi świadczenie wtórne do usługi
    głównej, którą w tym przypadku stanowią usługa kulturalna, a więc jest w stosunku do niej
    usługą pomocniczą.
    Mając zatem na uwadze powołane regulacje prawne oraz opis sprawy należy stwierdzić,
    że świadczone przez Pana usługi będą stanowiły usługi kulturalne, o których mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 33 ustawy.
    Jednak jeżeli usługi kulturalne stanowią jednocześnie usługi wymienione w art. 43 ust. 19
    ustawy, wówczas nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku do towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że nie jest Pan pewien jak powinien klasyfikować swoje usługi w
    zakresie art. 43 ust. 19 ustawy pkt 1 i 4. Jednocześnie zaznaczył Pan, że nie będzie Pan
    świadczyć pozostałych usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy.
    Należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 43 ust. 19
    pkt 1 i 4 ustawy, dotyczący usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich
    nośnikach oraz usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach,
    gdyż usługi wymienione w tym artykule dotyczą usług, których przedmiotem są gotowe
    (nagrane) nośniki, takie jak płyty CD czy DVD. Z kolei, z opisu sprawy wynika, że osobiście
    nie będzie Pan odpowiadał za produkcję lub dostarczenie fizycznych płyt do kontrahenta.
    Zatem, w opisanej sprawie nie będzie Pan świadczył usług wymienionych w art. 43 ust. 19
    ustawy.
    Mając na uwadze powyższe, świadczone przez Pana usługi w zakresie:

        tworzenia utworów i udzielania licencji do utworów oraz tworzenia materiałów
        promocyjnych,
        produkcji teledysków oraz tworzenia materiałów promocyjnych,
        występów koncertowych,
    spełniają przesłanki do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    33 lit. b ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego,
    które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług,
    natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.