Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-340/11/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-06-27
Teza: Czy wnioskodawca może rozliczyć się z podatku za 2010r. wspólnie z małoletnim synem jako osoba samotnie wychowująca dziecko?
Słowa kluczowe: osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; preferencje-preferencyjne opodatkowanie; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2011r. (data wpływu do tut. Biura – 28 marca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2011r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca od 2006r. jest rozwiedziony i do dnia dzisiejszego jest stanu wolnego. W dniu 11 grudnia 2007r. urodził się mu syn - dziecko ze związku nieformalnego. Od czasu jego urodzenia syn jest zameldowany wraz z wnioskodawcą pod adresem wskazanym w części B.3 wniosku, gdzie wraz z nim mieszka. Wnioskodawca zapewnia dziecku pełną opiekę, wychowanie i pokrywa w pełni koszty jego utrzymania i wychowania. Matka dziecka posiada także pełnię praw rodzicielskich ale nie mieszka na stałe z dzieckiem (jedynie je odwiedza) i zgodnie z jej deklaracją nie korzysta ani nie ma zamiaru skorzystać z prawa rozliczenia z PIT na warunkach osoby samotnie wychowującej dziecko, nie korzysta także z żadnych ulg związanych z dzieckiem. W pierwszym roku po urodzeniu syna matka dziecka zameldowana była czasowo pod adresem wnioskodawcy ale ten stan jest już nieaktualny. Matka dziecka stosowną aktualizacją NIP-3 potwierdziła, iż zamieszkuje na stałe pod innym adresem niż wnioskodawca z synem. Dochody wnioskodawcy stanowi jedynie dochód z jednego stosunku pracy (wnioskodawca jest zatrudniony na umowę o pracę i nie ma innych przychodów).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle powyższych faktów wnioskodawca może rozliczyć się z podatku za rok 2010 wspólnie z małoletnim synem jako osoba samotnie wychowująca dziecko?

Wnioskodawca uważa, iż spełnia wymogi określone w ustawie z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko:

*   jest stanu wolnego,
*   osiąga dochody wyłącznie ze stosunku pracy i nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej,
*   spełnia także pozostałe warunki określone w ustawie.

Wnioskodawca mieszka wspólnie z synem i zapewnia mu pełną opiekę oraz ponosi pełne koszty jego wychowania i utrzymania. Matka dziecka nie zamieszkuje na stałe z synem i ma inny adres zameldowania. Wnioskodawca wie także, że matka dziecka nie zamierza i nigdy wcześniej nie dokonywała rozliczenia z podatku od osób fizycznych na zasadach preferencyjnych jako osoba samotnie wychowująca dziecko, nie korzystała także z żadnych ulg ustawowych związanych z dzieckiem. Wnioskodawca uważa zatem, że spełnia wymogi ustawowe i ma prawo rozliczyć się z podatku PIT za 2010r. wraz z synem jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, samotnie wychowujących w roku podatkowym dzieci:

1.  małoletnie,
2.  bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3.  do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej

\-podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

W myśl art. 6 ust. 5 ww. ustawy za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów. Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Stosownie do art. 6 ust. 8 powołanej ustawy sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006r. o podatku tonażowym.

Zgodnie z art. 6 ust. 9 tej ustawy zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c albo w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, albo w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006r. o podatku tonażowym.

Natomiast przepis art. 6 ust. 10 ww. ustawy stanowi, iż sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania do podatników, którzy wniosek, wyrażony w zeznaniu podatkowym, określony w ust. 2 i 4, złożą po terminie, o którym mowa w art. 45 ust. 1.

Cytowane przepisy wprowadzają wyjątek od zasady dokonywania indywidualnego rozliczenia zobowiązania podatkowego podatników poprzez ustalenie preferencyjnego sposobu rozliczenia. W konsekwencji, aby móc rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dziecko należy spełniać wszystkie warunki określone w stosownych przepisach.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny. Przepis art. 6 ust. 5 ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jednocześnie o samotnym wychowywaniu dziecka nie musi przesądzać orzeczenie sądowe o sprawowaniu władzy rodzicielskiej przez jedno z rodziców. W sytuacji, gdy żaden z rodziców nie jest pozbawiony władzy rodzicielskiej, ani nie jest ona ograniczona, a oboje są stanu wolnego, zarówno jeden jak i drugi może samotnie wychowywać dziecko. Przy czym prawo do omawianej preferencji przysługuje jedynie temu z rodziców, który faktycznie w roku podatkowym samotnie, tj. bez udziału drugiego rodzica, wychowywał dziecko, czyli sprawował nad nim stałą opiekę, zamieszkując z nim.

Z wniosku wynika, iż wnioskodawca od 2006r. jest rozwiedziony i do dnia dzisiejszego jest stanu wolnego. W dniu 11 grudnia 2007r. urodził się mu syn - dziecko ze związku nieformalnego. Od czasu jego urodzenia syn jest zameldowany wraz z wnioskodawcą, gdzie wraz z nim mieszka. Wnioskodawca zapewnia dziecku pełną opiekę, wychowanie i pokrywa w pełni koszty jego utrzymania i wychowania. Matka dziecka posiada także pełnię praw rodzicielskich ale nie mieszka na stałe z dzieckiem (jedynie je odwiedza) i zgodnie z jej deklaracją nie korzysta ani nie ma zamiaru skorzystać z prawa rozliczenia z PIT na warunkach osoby samotnie wychowującej dziecko, nie korzysta także z żadnych ulg związanych z dzieckiem.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż wnioskodawca ma prawo do rozliczenia dochodów uzyskanych w 2010r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o ile faktycznie wychowywał dziecko samotnie, bez udziału matki (nie zamieszkiwał z nią) i spełniał pozostałe warunki określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.