Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.253.2019.15.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-31
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
poniesionych na funkcjonowanie Pływalni (zarówno od
wydatków inwestycyjnych, jak i wydatków poniesionych na
bieżące utrzymanie obiektu) według indywidualnie
wyliczonego prewspółczynnika.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem
towaru lub wykonaniem usługi
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2f
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 kwietnia 2019 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy sposobu wyliczenia proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz prawa
    do prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych jak i bieżących
    poniesionych na funkcjonowanie pływalni według indywidualnie wyliczonego
    prewspółczynnika. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 21 maja
    2019 r. (wpływ 29 maja 2019 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Miasto (...) (zwane dalej jako: „Gmina”, „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu
    terytorialnego (zwana dalej: JST). Gmina, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 marca 1990
    r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 - t. j. ze zm., zwana dalej: USG), jest
    organem wykonującym zadania publiczne własne i zlecone z zakresu administracji
    rządowej nałożone ustawami.

    Ponadto, w ramach struktury Gminy funkcjonują jednostki budżetowe oraz zakłady
    budżetowe, które nie posiadają osobowości prawnej i są powołane przez Gminę na
    podstawie odrębnych przepisów, w celu realizacji zadań własnych Gminy. Są to Urząd
    Miejski, szkoły (podstawowe, gimnazja, zespół szkół), przedszkola, żłobek, Miejski Zespół
    Ekonomiczno- Administracyjny, Dzienny Dom Pomocy Społecznej, Środowiskowy Dom
    Samopomocy, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, Zakład Gospodarki Mieszkaniowej,
    Cmentarz Komunalny, Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji oraz Zakład Komunikacji
    Miejskiej.
    Dnia 1 stycznia 2017 r. Gmina dokonała centralizacji wstecznej rozliczeń podatku VAT ze
    swoimi jednostkami organizacyjnymi - jednostkami budżetowymi i zakładem budżetowym
    (dalej również: jednostki organizacyjne), wstecznie za okres od 2011 roku. Gmina wraz z
    jednostkami organizacyjnymi działa zarówno w charakterze organu władzy publicznej, jak i
    na podstawie stosunków o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących co do zasady
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 - t.j. ze zm., zwana dalej: UPTU).
    Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w (...) (zwany dalej: „MOSiR”) jest zakładem
    budżetowym powołanym do prowadzenia działalności w zakresie kultury fizycznej i
    sportu, w tym zarządzania i utrzymania przekazanych przez Gminę obiektów i urządzeń
    sportowych oraz terenów rekreacyjnych. Do zadań MOSiR należy w szczególności:
    a) udostępnianie bazy MOSiR placówkom oświatowym prowadzonym przez Miasto na
      realizację zadań programowych w zakresie kultury fizycznej,
    b) udzielanie pomocy szkoleniowej oraz udostępnianie bazy i sprzętu na realizację zajęć
      sportowych w ramach programu klas sportowych,
    c) koordynowanie i prowadzenie międzyszkolnych rozgrywek sportowych zgodnie z
      miejskim kalendarzem imprez,
    d) współpraca z instytucjami, stowarzyszeniami i organizacjami o zasięgu miejskim w
      zakresie realizacji zadań statutowych,
    e) organizacja zajęć, zawodów i imprez o charakterze sportowym i rekreacyjnym oraz
      rehabilitacyjnym,
    f) tworzenie warunków dla rozwoju sportu wyczynowego,
    g) zapewnienie kadry trenersko-instruktorskiej do prowadzenia zajęć sportowych i
      rekreacyjnych ze szczególnym uwzględnieniem nauki i doskonalenia pływania,
    h) prowadzenie zajęć sportowo-rekreacyjnych oraz zakresu rehabilitacji ruchowej
      stosownie do potrzeb i zainteresowania mieszkańców (...)a,
    i) utrzymanie oraz rozbudowa własnej bazy sportowo-rekreacyjnej,
    j) gospodarowanie powierzonym mieniem zgodnie z zasadami prawidłowej gospodarki
      oraz zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie odpowiednimi uregulowaniami
      prawnymi,
    k) realizacja zadań programowych ustalonych przez Burmistrza Miasta (...).
    Świadczone przez MOSiR usługi w zakresie sportu i rekreacji (wraz z usługami
    towarzyszącymi) realizowane są poprzez wykorzystanie gminnego mienia - tj.
    przekazanych do zarządzania jednostce obiektów/miejsc sportowych i rekreacyjnych. Są
    to:
    - Pływalnia „(...)” przy ul. (...),
    - Hala sportowa przy ul. (...),
    - Hala sportowa przy ul. (...),
    - Integracyjny Ogród Zabaw i Sportu przy Al. (...),
    - Integracyjny Ogród Zabaw i Sportu przy ul. (...),
    - Integracyjny Ogród Zabaw i Sportu przy ul. (...),

    - Skatepark przy ul. (...),
    - Siłownia zewnętrzna przy ul. (...),
    - Kompleks boisk przy ul. (...):
      - Stadion piłkarski,
      - Boisko ze sztuczną nawierzchnią,
      - Boisko do koszykówki, piłki ręcznej oraz 2 boiska do piłki siatkowej plażowej,
    - Siłownia zewnętrzna przy ul. (...),
    - Kompleks boisk przy ul. (...),
    - Boisko do piłki nożnej i piłki siatkowej plażowej przy ul. (...),
    - Sztuczne lodowisko z funkcją boiska ze sztuczną nawierzchnią,
    - Korty tenisowe przy ul. (...),
    - Targowisko Miejskie przy ul. (...),
    - Plaża Miejska nad rzeką (...) z wypożyczalnią kajaków oraz miejscem z przeznaczeniem
      do kąpania.
    Odbiorcami usług świadczonych przez MOSiR są osoby fizyczne, osoby prawne oraz
    jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, w szczególności mieszkańcy
    miasta (...), członkowie/zawodnicy klubów sportowych, uczniowie szkół itp.
    Wskazane powyżej obiekty MOSiR są wykorzystywane do świadczenia usług zarówno
    odpłatnych (opodatkowane podatkiem VAT) oraz nieodpłatnych (niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT - wstęp wolny).
    Obiekty, które udostępniane są całkowicie nieodpłatnie to:
    - Integracyjny Ogród Zabaw i Sportu przy (...),
    - Integracyjny Ogród Zabaw i Sportu przy ul. (...),
    - Integracyjny Ogród Zabaw i Sportu przy ul. (...),
    - Skatepark przy ul. (...),
    - Siłownia zewnętrzna przy ul. (...)(...),
    - Siłownia zewnętrzna przy ul. (...),
    - Kompleks boisk przy ul. (...),
    - Boisko do piłki nożnej i piłki siatkowej plażowej przy ul. (...),
    - Plaża Miejska nad rzeką (...) z wypożyczalnią kajaków oraz miejscem z przeznaczeniem
      do kąpania - przy plaży działa punkt wypożyczania kajaków oraz leżaków - są to usługi
      odpłatne opodatkowane podatkiem VAT.
    W pozostałych obiektach świadczone są usługi zarówno odpłatne jak i nieodpłatne.
    W przypadku obiektów:
    - Hala sportowa przy ul. (...),
    - Hala sportowa przy ul. (...),
    - Kompleks boisk przy ul. (...):
      - Stadion piłkarski,
      - Boisko ze sztuczną nawierzchnią,
      - Boisko do koszykówki, piłki ręcznej oraz 2 boiska do piłki siatkowej plażowej,
    - Korty tenisowe przy ul. (...),

    - Sztuczne lodowisko z funkcją boiska ze sztuczną nawierzchnią,
      - dostęp jest bezpłatny dla wybranych kategorii użytkowników (kluby sportowe,
        uczestnicy organizowanych rozgrywek i turniejów). We wskazanych obiektach
        świadczone są również odpłatne usługi najmu boisk, pomieszczeń, kortów itp.
        zarówno dla osób fizycznych, jak i przedsiębiorców (podmiotów prowadzących w
        wynajmowanych obiektach zajęcia/treningi itp.).
    W przypadku obiektów:
    - Pływalnia „(...)” przy ul. (...) (zwana dalej: Pływalnia),
    - Targowisko Miejskie przy ul. (...),
      - świadczone są tylko i wyłącznie odpłatne usługi w zależności od obiektu, zarówno w
        zakresie wstępu, jak i w odniesieniu do usług dodatkowych - np. wynajęcie boksu
        /toru, nauka pływania, wypożyczenie sprzętu itp. Dodatkowo w ramach usług
        świadczonych odpłatnie (w tym również usług świadczonych przez Pływalnię oraz
        Targowisko Miejskie) należy wyróżnić również kategorie usług odpłatnych, lecz
        niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT np. opłata targowa, opłata
        ponoszona przez szkoły za korzystanie z pływalni miejskiej, kompleksów
        sportowych itp.
    W większości obiektów MOSiR świadczy również usługi polegające na odpłatnym wynajmie
    powierzchni reklamowych (możliwość zawieszenia banerów/reklam na ścianach
    poszczególnych obiektów - wewnętrznych i zewnętrznych, ogrodzeniu itp.).
    Mając powyższe na uwadze, tam gdzie nie ma możliwości przypisania wydatków
    bezpośrednio do czynności opodatkowanych podatkiem VAT lub do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, MOSiR odlicza podatek VAT naliczony
    od wydatków związanych z działalnością w zakresie sportu i/lub rekreacji stosując sposób
    ustalania proporcji (tzw. prewspółczynnik) wyliczony na podstawie wzoru
    przedstawionego w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193, zwane dalej: RMF). Na rok
    2018 r. wynosi on 53%.
    Analiza dotychczas dokonanych odliczeń w stosunku do wartości liczbowej zrealizowanych
    usług podlegających opodatkowaniu (przede wszystkim podlegających opodatkowaniu
    wejść na Pływalnię celem skorzystania z usługi w zakresie sportu i/lub rekreacji), prowadzi
    do wniosku, że dotychczasowa metoda nie pozwala na prawidłowe przyporządkowanie
    części podatku naliczonego do odpowiadającej mu sprzedaży opodatkowanej, a tym
    samym nie zapewnia neutralności opodatkowania podatkiem VAT.
    W odniesieniu do obiektów udostępnianych nieodpłatnie Gmina nie dokonuje odliczenia
    podatku VAT naliczonego z tytułu dokonywanych nabyć towarów i usług związanych z
    funkcjonowaniem tego typu obiektów.
    W odniesieniu do obiektów udostępnianych odpłatnie i nieodpłatnie Gmina ma prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu dokonywania nabyć towarów i usług
    związanych z funkcjonowaniem tego typu obiektów przy zastosowaniu prewspółczynnika.
    W przypadku tego typu obiektów Gmina będzie nadal stosować prewspółczynnik
    wyliczony w oparciu o metodę określoną w RMF. Brak zastosowania indywidualnej metody
    kalkulacji prewspółczynnika w tym przypadku wynika z braku możliwości oparcia się na
    innym bardziej miarodajnym kryterium, niż stosunek przychodów z działalności
    gospodarczej uzyskiwanej przez MOSiR do całości przychodów (w szczególności MOSiR nie
    prowadzi szczegółowej ewidencji wejść na poszczególne obiekty).

    Analogiczne postępowanie dotyczyć będzie Targowska Miejskiego, gdzie MOSiR uzyskuje
    przychody opodatkowane (wynajem miejsc/boksów targowych) oraz niepodlegające
    opodatkowaniu (opłata targowa). W tym przypadku właściwym będzie zastosowanie
    prewspółczynnika wyliczonego w oparciu o metodę określoną w RMF.
    W przypadku Pływalni z uwagi na szczegółowe ewidencjowanie korzystania z obiektu
    (konieczność zakupu biletu wstępu/karnetu na poszczególne usługi oferowane przez
    Pływalnię) możliwe jest zastosowanie innego kryterium kalkulacji prewspółczynnika niż
    stosunek przychodów z działalności gospodarczej uzyskiwanej przez MOSiR do całości
    przychodów. Z dokonanej analizy wynika bowiem, że opodatkowane wejścia osób na
    Pływalnię celem skorzystania z usługi w zakresie sportu i/lub rekreacji we wszystkich
    wejściach na ten obiekt celem skorzystania z usługi w zakresie sportu i/lub rekreacji
    stanowią 71,69% całkowitej sprzedaży realizowanej w tym zakresie przez MOSiR na
    Pływalni. Wyliczenie to wynika z liczenia proporcji w oparciu o poniższy wzór:
    PI = (Wzew/Wall) x 100%
    gdzie:
    PI - proporcja ilościowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
    Wzew - roczna ilość wejść na Pływalnię podlegająca opodatkowaniu VAT (usługi
    zewnętrzne),
    Wall - roczna ilość wszystkich wejść na Pływalnie, tj. wejść podlegających
    opodatkowaniu VAT
    (Wzew) oraz wejść niepodlegających opodatkowaniu VAT (usługi zewnętrze i
    wewnętrzne).
    Dodatkowo, przy wyliczeniu prewspółczynnika należy wziąć również pod uwagę, że w
    obiekcie w którym mieści się Pływalnia siedzibę ma sama jednostka organizacyjna (zwana
    dalej: „część biurowa”). Dlatego przy wyliczeniu prewspółczynnika należy również
                                2uwzględnić proporcję powierzchniową (liczoną w m) tj. proporcję powierzchni części
    Pływalni przeznaczonej na działalność sportową i rekreacyjną do całej powierzchni
    Pływalni przeznaczonej na działalność sportową i rekreacyjną oraz biurową. Mając na
                                  2  2uwadze, że budynek pływalni ma powierzchnię 2.848 m a część biurowa zajmuje 64 m
    to proporcja powierzchniowa wynosi w tym przypadku 97,75%. Wyliczenie to wynika z
    liczenia proporcji w oparciu o poniższy wzór:
    PP = (Psr/Pall) x 100%
    gdzie:
    PP - proporcja powierzchniowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
                      2Psr - powierzchnia (liczona w m) budynku pływalni przeznaczonego na działalność
    sportową i rekreacyjną,
                      2Pall - powierzchnia (liczona w m) budynku pływalni przeznaczonego na działalność
    sportową i rekreacyjną (Psr) oraz biurową.
    Zatem ostatecznie zastosowanie znajdzie mieszana metoda wyliczenia prewspółczynnika
    tj. metoda ilościowo-powierzchniowa. Tak wyliczony dla Pływalni prewspółczynnik
    ostatecznie wyniesie 71%. Wyliczenie to wynika z liczenia proporcji w oparciu o poniższy
    wzór:
    X = PI x PP
    gdzie:
    X - proporcja (zaokrąglony w górę do najbliższej liczby całkowitej),
    PI - proporcja ilościowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
    PP - proporcja powierzchniowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku).
    Powyższe dotyczy wydatków, które Gmina może bezpośrednio przyporządkować do
    obiektu Pływalni.

## Pytanie

Czy Gmina działająca za pośrednictwem zakładu budżetowego - MOSiR - będzie miała
    prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na funkcjonowanie
    Pływalni (zarówno od wydatków inwestycyjnych, jak i wydatków poniesionych na bieżące
    utrzymanie obiektu) według indywidualnie wyliczonego prewspółczynnika?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 21 maja 2019 r.):
    W opinii Gminy może ona zastosować inny niż wskazany w rozporządzeniu Ministra
    Finansów w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z
    2015 r., poz. 2193, dalej zwane „RMF”), sposób określania proporcji (tzw.
    prewspółczynnik), jeżeli będzie on lepiej odpowiadał specyfice wykonywanych przez
    Gminę czynności i dokonywanych nabyć, niż metoda z RMF. Powyższe uprawnienie wynika
    z art. 86 ust. 2h UPTU, zgodnie z którym w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób
    określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany
    zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie
    będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny
    sposób określenia proporcji.
    Wnioskodawca jest zdania, iż metodą ustalenia sposobu liczenia proporcji, która
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez niego działalności sportowej i
    rekreacyjnej poprzez zakład budżetowy MOSiR w ramach Pływalni jest metoda ustalana w
    oparciu o ilość wejść oraz powierzchni przeznaczonej na tą działalność (sportową i
    rekreacyjną). Obliczenie wartości prewspółczynnika w oparciu o wskazane dane, czyli
    dane odnoszące się bezpośrednio do sposobu i zakresu wykorzystania przedmiotowego
    obiektu w ramach prowadzonej działalności sportowo-rekreacyjnej zapewnia w opinii
    Wnioskodawcy najbardziej precyzyjne przyporządkowanie kwot podatku naliczonego od
    wydatków związanych z Pływalnią (które co do zasady, stanowią największy udział po
    stronie wydatków związanych ze świadczeniem usług sportowych i rekreacyjnych), do
    sprzedaży opodatkowanej VAT. Tym samym, w opinii Wnioskodawcy jest najbardziej
    prawidłowe, aby prewspółczynnik w tym przypadku był oparty na rzeczywistym
    wykorzystaniu Pływalni do celów związanych z działalnością gospodarczą Gminy oraz do
    innych celów, niż działalność gospodarcza.
    Zdaniem Gminy, w przypadku Pływalni określenie „rzeczywistego wykorzystania” zostanie
    dokonane najbardziej precyzyjnie ustając sposób liczenia proporcji w oparciu o poniższy
    wzór:
    PI = (Wzew/Wall) x 100%
    gdzie:
    - PI - proporcja ilościowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
    - Wzew - roczna ilość wejść na Pływalnię podlegająca opodatkowaniu VAT (usługi
    zewnętrzne),
    - Wall - roczna ilość wszystkich wejść na Pływalnię, tj. wejść podlegających
    opodatkowaniu VAT
    (Wzew) oraz wejść niepodlegających opodatkowaniu VAT (usługi zewnętrze i
    wewnętrzne).

    Z powyższego wynika, że opodatkowane wejścia osób na Pływalnię celem skorzystania z
    usługi w zakresie sportu i/lub rekreacji we wszystkich wejściach na ten obiekt celem
    skorzystania z usługi w zakresie sportu i/lub rekreacji stanowi 72% całkowitej sprzedaży
    realizowanej w tym zakresie przez MOSiR na Pływalni (dane za 2018 rok).
    Aby nowy indywidulny prewspółczynnik odpowiadał specyfice wykonywanej przez MOSiR
    działalności w ramach Pływalni i był najbardziej obiektywny to MOSiR wzięła pod uwagę,
    że w budynku Pływalni siedzibę ma sama jednostka organizacyjna. Dlatego przy wyliczeniu
    indywidualnego prewspółczynnika należy również wziąć pod uwagę proporcję
                    2powierzchniową (liczoną w m) tj. proporcję powierzchni części Pływalni przeznaczonej na
    działalność sportową i rekreacyjną do całej powierzchni Pływalni przeznaczonej na
    działalność sportową i rekreacyjną oraz biurową. Mając na uwadze, że Pływalnia ma
                2  2powierzchnię 2 848 m a część biurowa zajmuje 64 m to proporcja powierzchniowa
    wynosi w tym przypadku 98%. Wyliczenie to wynika z liczenia proporcji w oparciu o
    poniższy wzór:
    PP = (Psr/Pall) x 100%
    gdzie:
    - PP - proporcja powierzchniowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
                        2- Psr - powierzchnia (liczona w m) budynku Pływalni przeznaczonego na działalność
    sportową i rekreacyjną,
                        2- Pall - powierzchnia (liczona w m) budynku Pływalni przeznaczonego na działalność
    sportową i rekreacyjną (Psr) oraz biurową.
    Powyższe wyliczenie celowo pomija fakt, że w części biurowej również odbywają się
    działania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej MOSiR, ale dotyczącej
    wszystkich obiektów/miejsc zarządzanych przez MOSiR. Niemniej, zastosowanie proporcji
    powierzchniowej służy dokładniejszemu przybliżeniu prewspółczynnika do rzeczywistego
    rozmiaru i zakresu działalności gospodarczej MOSiR prowadzonej na Pływalni.
    W związku z powyższym zastosowanie znajdzie mieszana metoda wyliczenia
    prewspółczynnika tj. metoda ilościowo-powierzchniowa. Tak wyliczony dla Pływalni
    prewspółczynnik ostatecznie wyniesie 71%. Wyliczenie to wynika z zastosowania
    następującego wzoru:
    X = PI x PP
    gdzie:
    - X - proporcja (zaokrąglony w górę do najbliższej liczby całkowitej),
    - PI - proporcja ilościowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
    - PP - proporcja powierzchniowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku).
    W ocenie Wnioskodawcy, powyżej wskazana metoda wyliczenia prewspółczynnika VAT
    znacznie precyzyjniej oddaje stosunek kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
    przypadającego na wykonywane w ramach działalności gospodarczej przez Gminę
    (działającą przez jednostkę budżetową MOSiR) czynności opodatkowane w zakresie
    sprzedaży usług w zakresie sportu i rekreacji, niż metoda wskazana przez Ministra
    Finansów w RMF. Ustalony w ten sposób prewspółczynnik Gmina (MOSiR) będzie
    stosować do wszystkich zakupów towarów i usług związanych bezpośrednio ze
    świadczeniem usług sportowych i rekreacyjnych w pływalni.
    W pozostałym zakresie, tj. dla działalności prowadzonej w innych obiektach/miejscach
    sportowych i/lub rekreacyjnych z uwagi na brak możliwości wykorzystania innego
    miarodajnego kryterium niż stosunek przychodów z działalności gospodarczej
    uzyskiwanej przez MOSiR do całości przychodów Wnioskodawca stosować będzie
    prewspółczynnik ustalony na zasadach wskazanych w RMF (oczywiście jedynie do
    wydatków związanych z działalnością mieszaną). Ten rodzaj prewspółczynnika znajdzie
    również zastosowanie do wydatków na towary i usługi związane z ogólnym

    funkcjonowaniem MOSiRu (wydatki na artykuły biurowe oraz wyposażenie działu
    księgowego MOSiRu itp.).
    Stanowisko Wnioskodawcy poparte jest następującą argumentacją.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 1 UPTU, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Z powyższego wynika, iż podatnik może obniżać podatek należny o kwotę podatku
    naliczonego związanego z zakupami dotyczącymi sprzedaży opodatkowanej. Co więcej,
    skoro odliczeniu podlega tylko podatek naliczony związany ze sprzedażą opodatkowaną to
    konieczne jest, aby istniała możliwość bezpośredniego przyporządkowania dokonanych
    zakupów do tejże sprzedaży. Tylko bowiem w takim przypadku podatek VAT wynikający z
    faktur zakupowych może obniżyć podatek należny. Powyższa zasada wyklucza zatem
    możliwość odliczania podatku naliczonego związanego z czynnościami innymi niż
    sprzedaż opodatkowana, a więc związanymi ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania lub
    z czynnościami niepodlegającymi UPTU.
    W przypadku JST, a tym samym również Gminy, sprzedaż opodatkowana VAT jest tylko
    jednym z rodzajów wykonywanych czynności. Znaczna część działalności polega na
    realizowaniu zadań w ramach reżimu publicznoprawnego określnego m.in. w USG.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 USG gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność. Z kolei art. 6 ust. 1 USG stanowi, że do zakresu działania gminy
    należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na
    rzecz innych podmiotów. Art. 7 USG zawiera otwarty katalog działań, jakie gmina
    podejmuje w ramach realizacji swoich zadań publicznych, w szczególności są to sprawy m.
    in. z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń
    sportowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 UPTU nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Tym samym, co do
    zasady, czynności realizowane przez Gminę (działającą jako organ władzy publicznej), w
    oparciu o przepisy ustaw nakazujące jej realizację określonych zadań/czynności, nie będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z tym podatek naliczony wynikający
    z faktur dokumentujących wydatki związane bezpośrednio z realizacją takich zadań
    /czynności nie będzie mógł obniżać kwoty podatku należnego. W tym zakresie Gmina nie
    działa bowiem w charakterze podatnika podatku VAT, a posiadanie statusu takiego
    podatnika jest konieczne, zarówno do opodatkowania danych czynności podatkiem VAT,
    jak i do korzystania z prawa do odliczania podatku naliczonego.
    Powyższe nie oznacza, że każde zadanie realizowane przez Gminę na podstawie
    przepisów USG, automatycznie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Treść art. 15 ust. 6 UPTU przewiduje bowiem wyjątek dotyczący czynności realizowanych
    na podstawie zawartych umów cywilno-prawnych. Tym samym, niektóre czynności
    wykonywane przez JST będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże przy
    zachowaniu następujących warunków:
    1) Gmina działa jako podatnik VAT;
    2) Realizuje czynności na podstawie umów-cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 UPTU podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W
    ust. 2 zdefiniowane zostało pojęcie działalności gospodarczej przez którą rozumie się
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów

    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Gminie, na podstawie art. 2 ust. 2 USG, została nadana osobowość prawna. Usługi w
    zakresie sportu i rekreacji realizowane są przez gminny zakład budżetowy tj. MOSiR
    samodzielnie, na podstawie zawieranych z odbiorcami umów cywilno-prawnych. Tym
    samym Gmina w analizowanym zakresie wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą i
    spełnia definicję podatnika VAT. Oznacza to, że świadczenie usług w zakresie sportu i
    rekreacji, które wykonywane jest na warunkach i w okolicznościach właściwych dla
    podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, powinno podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży usług w zakresie sportu i rekreacji skutkuje
    powstaniem w Gminie (MOSiR) prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach
    towarów i usług związanych ze świadczeniem tych usług. Wartość przedmiotowego
    odliczenia zależeć będzie od możliwości dokonania przez podatnika bezpośredniego
    przyporządkowania dokonanych zakupów do realizowanych usług opodatkowanych
    podatkiem VAT, zgodnie ze wskazanym art. 86 ust. 1 UPTU.
    W przypadku, gdy Wnioskodawca nie jest w stanie dokonać bezpośredniej alokacji
    wydatków do czynności opodatkowanych, koniecznym będzie zastosowanie
    odpowiednich narzędzi (tzw. współczynników) uregulowanych w przepisach UPTU.
    Przepisy te podzielone zostały na 2 grupy tzw. wskaźników, przy pomocy których
    podatnicy muszą dokonywać kwalifikacji dokonywanych nabyć do odpowiednich kategorii,
    które z kolei będą determinowały prawo do odliczenia podatku VAT oraz jego wysokość.
    Wspomniane grupy wskaźników to:
    - sposób określenia proporcji (prewspółczynnik);
    - współczynnik struktury sprzedaży (WSS).
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a UPTU w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
    zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w
    przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w
    całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    Zadaniem prewspółczynnika jest określenie, jaka część podatku VAT z faktury zakupowej
    jest podatkiem naliczonym w rozumieniu art. 86 ust. 1 UPTU, czyli dotyczącym działalności
    gospodarczej JST, a jaka część podatku dotyczy celów innych niż działalność gospodarcza
    podatnika.
    Ustawodawca co do zasady pozostawia ustalenie sposobu kalkulacji prewspółczynnika
    podatnikowi. Jest to prawidłowe i naturalne podejście, bowiem nikt lepiej od podatnika nie
    zna specyfiki oraz zasad rządzących prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.
    Jedynym warunkiem jest aby sposób ustalony przez podatnika jak najbardziej odpowiadał
    specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych przez podatnika nabyć.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2b UPTU sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
    jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego

      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    W art. 86 ust. 2c UPTU wskazane zostały przykładowe metody, które mogą zostać
    wykorzystane przez podatnika przy ustalaniu prewspółczynnika. Podkreślić należy, że są
    to jedynie sugestie wskazujące podatnikowi jakie dane, zdaniem ustawodawcy, mogą
    pokazać rzeczywisty stopnień jego działalności związanej ze sprzedażą podlegającą
    opodatkowaniu. Podatnik może zatem wypracować indywidualnie określoną metodę, o ile
    będzie ona odpowiadała specyfice jego działalności bardziej niż metody zaproponowane
    przez ustawodawcę. Istnieje możliwość zastosowania również wariacji metod wskazanych
    przez ustawodawcę poprzez rozbudowanie ich o dodatkowe dane bądź przez ich
    połączenie. Metody te obejmują następujące kategorie danych:
    - średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    - średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
    - roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
    - średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    W art. 86 ust. 22 UPTU wskazano, że minister właściwy do spraw finansów publicznych
    może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób
    określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Z powyższego uprawnienia skorzystano w odniesieniu do JST, gdzie zasady ustalania
    prewspółczynnika zostały określone w drodze RMF. W przedmiotowym rozporządzeniu
    przedstawione zostały osobne metody wyliczania prewspółczynnika m.in. dla urzędu
    obsługującego JST, jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego. Tym samym, mimo
    że po obowiązkowej centralizacji rozliczeń w zakresie podatku VAT, Gmina występuje jako
    jeden, samodzielny podatnik VAT, rozliczający czynności dokonywane przez wszystkie jej
    jednostki organizacyjne, to prewspółczynnik określany jest osobno dla każdej z tych
    jednostek. Co istotne, określone w RMF metody nie są jedynymi jakie JST mogą
    zastosować ustalając prewspółczynnik dla swojej działalności gospodarczej. Zgodnie
    bowiem z art. 86 ust. 2h UPTU, w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia

    proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z
    przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych
    przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
    proporcji.
    Tym samym podsumowując powyższe to podatnik jest podmiotem właściwym do
    ustalenia, jaka metoda kalkulacji prewspółczynnika będzie w jego ocenie, zgodnie z art. 86
    ust. 2b UPTU, w największym stopniu odpowiadała specyfice wykonywanej przez niego
    działalności i dokonywanych nabyć.
    W analizowanym przypadku - świadczenie usług sportowo-rekreacyjnych w ramach
    działalności prowadzonej przez zakład budżetowy poprzez Pływalnię - metoda wskazana
    w RMF zdecydowanie nie pozwala na prawidłowe przyporządkowanie części podatku
    naliczonego do odpowiadającej im sprzedaży opodatkowanej w ramach prowadzonej
    działalności sportowo-rekreacyjnej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, najbardziej adekwatną metodą liczenia proporcji, która
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę działalności i dokonywanych
    przez nią nabyć w zakresie działalności polegającej na świadczeniu usług sportowo-
    rekreacyjnych na Pływalni, jest metoda ustalana w oparciu o ilość wejść oraz powierzchni
    przeznaczonej na tą działalność (sportową i rekreacyjną) w przypadku Pływalni. Obliczenie
    wartości prewspółczynnika w oparciu o wskazane dane, odnoszące się bezpośrednio do
    sposobu i zakresu wykorzystania przedmiotowego obiektu, spowoduje znacznie bardziej
    precyzyjne przyporządkowanie podatku naliczonego do wydatków związanych z budową
    /rozbudową/utrzymaniem Pływalni, które co do zasady, stanowią znaczny udział po
    stronie wydatków związanych ze świadczeniem usług sportowo-rekreacyjnych w ramach
    MOSiR. Tym samym wydaje się najbardziej prawidłowe, aby prewspółczynnik w tym
    przypadku był oparty na rzeczywistym wykorzystaniu wskazanego obiektu do celów
    związanych z działalnością gospodarczą oraz do innych celów, niż działalność gospodarcza.
    W ocenie Wnioskodawcy określenie „rzeczywistego wykorzystania” w przypadku Pływalni
    zostanie dokonane najbardziej precyzyjnie w oparciu o zastosowanie poniższych wzorów i
    etapów wyliczenia.
    I. Etap- Proporcja ilościowa:
    PI = (Wzew/Wall) x 100%
    gdzie:
    - PI - proporcja ilościowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
    - Wzew - roczna ilość wejść na Pływalnię podlegająca opodatkowaniu VAT (usługi
    zewnętrzne),
    (Wzew) oraz wejść niepodlegających opodatkowaniu VAT (usługi zewnętrze i
    wewnętrzne).
    II. Etap - proporcja powierzchniowa:
    PP = (Psr/Pall) x 100%
    gdzie:
    - PP - proporcja powierzchniowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
                        2- Psr - powierzchnia (liczona w m) budynku Pływalni przeznaczonego na działalność
    sportową i rekreacyjną,
                        2- Pall - powierzchnia (liczona w m) budynku Pływalni przeznaczonego na działalność
    sportową i rekreacyjną (Psr) oraz biurową.
    III. Etap - prewspółczynnik ostateczny (ilościowo-powierzchniowy):
    X= PI x PP
    gdzie:

    - X - proporcja (zaokrąglony w górę do najbliższej liczby całkowitej),
    - PI - proporcja ilościowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
    - PI - proporcja powierzchniowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku).
    Ustalony w ten sposób prewspółczynnik MOSiR powinien stosować do wszystkich
    zakupów towarów i usług związanych bezpośrednio ze świadczeniem usług sportowych i
    rekreacyjnych na Pływalni.
    W ocenie Wnioskodawcy, powyżej wskazane metody wyliczenia prewspółczynnika VAT
    znacznie precyzyjniej oddają stosunek wydatków do czynności opodatkowanych niż
    metoda wskazana przez Ministra Finansów w RMF. Na możliwość stosowania metody
    mieszanej wskazuje chociażby wyrok WSA w Olsztynie z dnia 26 lipca 2018 r. o sygn. I SA
    /Ol 360/18.
    W opinii Wnioskodawcy w analizowanym przypadku - świadczenie usług sportowo-
    rekreacyjnych realizowane poprzez MOSiR we wskazanych obiektach - metoda wskazana
    w RMF zdecydowanie nie pozwala na prawidłowe przyporządkowanie części podatku
    naliczonego do odpowiadającej mu sprzedaży opodatkowanej.
    Zasady określania proporcji wskazane w RMF mogą znaleźć zastosowanie, do wydatków
    typowo ogólnych, administracyjnych, związanych z funkcjonowaniem jednostki
    organizacyjnej tj. MOSiR. W rzeczywistości tego rodzaju wydatki wykorzystywane są w
    każdym aspekcie działalności jednostki budżetowej (działalność we wszystkich obiektach
    /miejscach sportowych i rekreacyjnych na terenie Gminy). W tego typu przypadkach nie
    ma faktycznej, racjonalnej możliwości przyporządkowania poszczególnych wydatków do
    odpowiadających im źródeł przychodów. Metoda określona w RMF w tym zakresie wydaje
    się metodą odpowiednią bowiem bierze pod uwagę wszystkie rodzaje dochodów, bez
    względu na źródło ich otrzymania/rodzaj czynności je generujących oraz
    przyporządkowuje sumę tych dochodów do dochodów z prowadzonej działalności
    gospodarczej. Jest to zatem zmodyfikowana dla potrzeb specyfiki JST metoda
    przychodowa określona w art. 86 ust. 2c pkt 3) UPTU. Tego rodzaju prewspółczynnik
    należy również zastosować w odniesieniu do wydatków na nabycia towarów i usług dla
    potrzeb innych obiektów sportowych i rekreacyjny, gdzie prowadzona jest zarówno
    działalność gospodarcza, jaki i działalność inna niż gospodarcza, a nie ma możliwości
    zastosowania bardziej odpowiedniego i miarodajnego kryterium niż stosunek przychodów
    z działalności gospodarczej uzyskiwanej przez MOSiR do całości przychodów (a więc
    wartości wykorzystywań w ramach kalkulacji prewspółczynnika ustalonego zgodnie z
    zasadami wskazanymi w RMF).
    W przypadku gdyby MOSiR wykonywał różne rodzaje działalności, nie tylko związane z
    działalnością w zakresie usług sportowo-rekreacyjnych, wydatki ponoszone na działalność
    w zakresie tych usług na Pływalni miałyby zdecydowanie odmienny charakter niż wydatki
    o charakterze ogólno-administracyjnym, które związane są z działaniem samej jednostki
    (MOSiRu) jako całości funkcjonalno-organizacyjnej. W szczególności nie dotyczą one
    wszystkich czynności świadczonych przez JST jako podatnika podatku VAT, czy też nawet
    wszystkich czynności świadczonych w ramach danej jednostki organizacyjnej JST. Dotyczą
    one konkretnie tylko i wyłącznie jednego rodzaju czynności jakimi są usługi sportowo-
    rekreacyjne świadczone w ramach Pływalni. Wydatki związane z świadczeniem usług
    sportowo-rekreacyjnych na Pływalni mogą zostać w zdecydowanej większości
    bezpośrednio przyporządkowane do tej działalności. Jest to więc zdecydowanie inny
    rodzaj wydatków w porównaniu z wydatkami ogólno-administracyjnymi.
    W przypadku MOSiR Wnioskodawca wie dokładnie, jaka jest ilość jednostkowych wejść na
    Pływalnię podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT (sprzedaż zewnętrzna) w stosunku
    do całkowitej ilości jednostkowych wejść na Pływalnię niepodlegających opodatkowaniu
    VAT (sprzedaż wewnętrzna). Skoro zatem można do tej sprzedaży bezpośrednio
    przyporządkować dany wydatek, to tym samym stosunkiem powinien zostać dokonany
    podział podatku naliczonego na podatek do odliczenia (związany z opodatkowaną
    działalnością gospodarczą) i na podatek nie mogący zostać odliczony (związany z

    czynnościami innymi niż działalność gospodarcza). Trudno w tym przypadku o bardziej
    naturalny sposób ustalania proporcji, która bardziej odpowiada specyfice wykonywanej
    przez MOSiR działalności i dokonywanych przez niego nabyć w zakresie świadczenia usług
    sportowo-rekreacyjnych. Taki zaś warunek dla sposobu ustalania proporcji narzuca
    ustawodawca w art. 86 ust. 2a UPTU.
    Wnioskodawca pragnie również zaznaczyć, że w uzasadnieniu projektu ustawy z dnia 9
    kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo
    zamówień publicznych (Dz. U. 2015 poz. 605, dalej: UZU), która wprowadziła do UPTU art.
    86 ust. 2a-2h - ustawodawca powołuje się na dostosowanie polskich przepisów do prawa
    unijnego wynikającego z wyroków Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej: TSUE), w
    szczególności z wyroków C-511/10 oraz C-437/06.
    W wyroku TSUE w sprawie C-437/06 wskazane zostało, że ustalenie metod i kryteriów
    podziału kwot podatku naliczonego pomiędzy działalność gospodarczą i działalność
    niemającą charakteru gospodarczego w rozumieniu szóstej dyrektywy 77/388 należy do
    swobodnego uznania państw członkowskich, które korzystając z tego uprawnienia
    powinny uwzględniać cel i strukturę tej dyrektywy i na tej podstawie określić sposób
    obliczania obiektywnie odzwierciedlający część wydatków faktycznie przypadających
    odpowiednio na każdy z tych rodzajów działalności. W przedmiotowym orzeczeniu, na
    którym opiera się TSUE zarówno w wyroku C-511/07, jak i kolejnych wyrokach dotyczących
    przedmiotowej kwestii, skład orzekający stwierdza ponadto, że metody i kryteria podziału
    kwot podatku naliczonego, które mogą zostać wprowadzone przez państwa członkowskie,
    powinny szanować zasadę neutralności podatkowej, na której opiera się wspólny system
    podatku VAT. (...) Powinny one więc dołożyć starań, aby obliczenie proporcji pomiędzy
    działalnością gospodarczą a działalnością niemającą charakteru gospodarczego
    obiektywnie odzwierciedlało część wydatków faktycznie przypadającą odpowiednio na
    każdy z tych rodzajów działalności. Podkreślono również, że w ramach korzystania z tego
    uprawnienia państwa członkowskie są upoważnione do stosowania w danym przypadku
    klucza inwestycyjnego, bądź klucza transakcyjnego, bądź też jeszcze innego właściwego
    klucza, nie będąc przy tym zobowiązane do ograniczania się do jednej z tych metod.
    Ustawodawca, znając treść wyżej wymienionych wyroków, stwierdza w powołanym
    powyżej uzasadnieniu, że w ramach korzystania z tego uprawniania (przyp.: możliwość
    wprowadzenia sposobu ustalania proporcji) państwa członkowskie są upoważnione do
    stosowania w danym przypadku właściwego sposobu ustalania proporcji, celem
    zapewnienia, aby ustalenie proporcjonalnej części naliczonego podatku VAT
    podlegającego odliczeniu było jak najdokładniejsze. Co więcej ustawodawca stwierdził
    również, że polskie przepisy nie narzucały dotychczas żadnych sposobów i kryteriów
    służących ustaleniu proporcjonalnej części podatku naliczonego do odliczenia we
    wskazanych wyżej przypadkach, pozostawiając w tym zakresie wybór podatnikowi. Biorąc
    pod uwagę różnorodność życia gospodarczego niemożliwe jest stworzenie zamkniętej listy
    sposobów i kryteriów, lista ta może być jedynie przykładowa. Narzucenie bowiem jednego
    lub nawet dwóch sposobów prowadziłoby do naruszenia zasady neutralności przez
    uniemożliwienie zastosowania takiego sposobu, który u danego podatnika pozwoliłyby na
    dokładniejsze ustalenie proporcji odliczenia podatku naliczonego. Z tego też względu,
    doprecyzowując przepisy UPTU ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie
    analizowanych przepisów (art. 86 ust. 2a-2h i ust. 22 UPTU), odzwierciedlających jego
    zdaniem powyższe założenia, tj. zawarcie w UPTU przykładowych sposobów ustalania
    proporcji, a w przypadku JST wprowadzenie jednego sposobu opartego na kryterium
    przychodowym, z możliwością zastosowania innej metody odpowiadającej bardziej
    specyfice podmiotu.
    W uzasadnieniu do UZU ustawodawca stwierdził także, że proponowane zmiany nie tylko
    pełniej zrealizują wytyczne TSUE, pozwolą również uniknąć przyszłych sporów z organami
    podatkowymi na gruncie rozliczania podatku naliczonego. Wskazanie sposobu określania
    proporcji odliczania podatku naliczonego dla jednostek samorządu terytorialnego

    zapewni tym podatnikom pewność w stosowaniu przepisów. Podmiotom tym
    pozostawiono jednakże możliwość zastosowania innego, w ich ocenie, bardziej
    reprezentatywnego sposobu ustalania proporcji odliczania podatku.
    Z powyższego wynika, że wprowadzając zasady ustalania proporcji ustawodawca był w
    pełni świadomy realizacji jakich zasad wyrażonych w Dyrektywie Rady 2006/112/WE z dnia
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej mają
    służyć zmiany w zakresie odliczania podatku naliczonego. Co więcej, jak wynika z
    cytowanych fragmentów uzasadnienia, w pełni podzielono pogląd wyrażony w
    orzecznictwie TSUE i wprowadzono zmiany, które mają całościowo realizować wynikające
    z tego orzecznictwa postulaty, w szczególności dotyczące tego, że:
    1) ustalony sposób liczenia proporcji ma za zadanie zapewnić, aby ustalenie
      proporcjonalnej części podatku naliczonego podlegającej odliczeniu było jak
      najdokładniejsze;
    2) narzucenie sposobów liczenia proporcji prowadziłoby do naruszenia zasady
      neutralności przez uniemożliwienie zastosowania takiego sposobu, który u danego
      podatnika pozwoliłby na dokładniejsze ustalenie proporcji odliczenia podatku
      naliczonego.
    Argumentem przemawiającym za tym, że prewspółczynnik określony w RMF nie jest
    najbardziej odpowiednim dla rozliczania działalności polegającej na świadczeniu usług
    sportowo-rekreacyjnych w przedstawionych we wniosku obiektach MOSiR jest fakt, że dla
    różnych form organizacyjnych w jakich Gmina może prowadzić tego typu działalność,
    wartość podatku naliczonego do odliczenia będzie różna, ponieważ różne będą
    prewspółczynniki. Nie sposób przyznać obiektywności (a więc przesłanki z art. 86 ust. 2b
    pkt 2 UPTU) metodzie określonej w RMF, skoro ta sama działalność podatnika,
    prowadzona w takim samym zakresie, z której podatnik otrzymuje takie same przychody i
    ponosi takie same wydatki, daje różne wartości prewspółczynnika tylko z uwagi na formę
    organizacyjną prowadzenia tej działalności, tj. inny prewspółczynnik należałoby
    zastosować jeśli świadczenie usług sportowo-rekreacyjnych we wskazanych obiektach
    będzie realizowany przez referat w urzędzie, a inny kiedy tą samą działalność będzie
    realizować np. jednostka budżetowa lub zakład budżetowy. W żadnym przepisie UPTU
    prawo do odliczenia podatku VAT, tudzież zakres takiego prawa, nie jest uzależniony od
    formy prowadzenia działalności przez podatnika. Oznacza to, że prawo do odliczenia
    podatku naliczonego, będące wyrazem zasady neutralności podatku VAT, zależy tylko od
    obiektywnego spełnienia przesłanki ustawowej, a jest nią przede wszystkim zakres w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Tym samym, dla określenia części podatku naliczonego podlegającego
    odliczeniu, istotne jest tylko jaka jego część związana jest z realizowaną przez podatnika
    sprzedażą opodatkowaną. Na określenie proporcji nie mogą mieć wpływu różnego
    rodzaju techniczno-organizacyjne przesłanki, bowiem nie wpływają one w żaden sposób
    na zakres świadczonych usług sportowo-rekreacyjnych przez MOSiR.
    Powyższe potwierdza również wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2018 r. o sygn. akt I FSK 219
    /18.
    W związku z powyższym, w zakresie działalności polegającej na świadczeniu usług
    sportowych i rekreacyjnych na Pływalni Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie
    uprawniony do ustalenia prewspółczynnika według własnej, wskazanej powyżej
    metodologii, bez przymusu stosowania metody określonej w RMF.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 5 lipca 2019 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0111-KDIB3-2.4012.25.2019.2.EJU, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 15 lipca 2019 r.

    5 sierpnia 2019 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do mnie 9 sierpnia 2019 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - wyrokiem z 24 czerwca 2020 r. sygn. akt
    III SA/Wa 1990/19 uchylił skarżoną interpretację.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 6 września 2023 r. sygn. akt I FSK 1512/20
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację stał się prawomocny od 6 września 2023 r. (data wpływu
    do Organu - 21 grudnia 2023 r.).
    W wykonaniu ww. wyroków ponownie rozpatrzyłem Państwa wniosek - 21 marca 2024 r.
    wydałem interpretację indywidualną znak 0111-KDIB3-2.4012.25.2019.8.DK, w której
    uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 21 marca 2014 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    16 kwietnia 2024 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do mnie 16 kwietnia 2024 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - wyrokiem z 28 sierpnia 2024 r. sygn. akt
    III SA/Wa 1124/24 uchylił skarżoną interpretację.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 1 lipca 2025 r. sygn. akt I FSK 2151/24 oddalił
    skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację stał się prawomocny od 1 lipca 2025 r. (data wpływu do
    Organu - 2 października 2025 r.).
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd
      Administracyjny w Warszawie w wyroku z 28 sierpnia 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 1124

      /24 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 1 lipca 2025 r. sygn. akt I FSK 2151
      /24;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we
    wniosku stanie faktycznym oraz w dacie wydania pierwotnej interpretacji w
    przedstawionym zdarzeniu przyszłym, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne
    rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 28 sierpnia 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 1124/24 oraz
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 lipca 2025 r. sygn. akt I FSK 2151/24.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018
    r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
        Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
        otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupów z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy również wskazać, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,

    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy
    mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od
    ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku
    czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie
    może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku
    należnego.
    Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy
    zauważyć, że obowiązkiem Gminy jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego
    rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
        W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
        wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
        działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
        zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 -
        w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i
        usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
        podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem
        określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
        działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób
        określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
        przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1. zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2. obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
        Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
        następujące dane:
        1. średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących
          prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
        2. średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
          przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
          działalnością;

        3. roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
          działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
          działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
          charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
          działalności innej niż gospodarcza;
        4. średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
          ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
          gospodarczej i poza tą działalnością.
    Według art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia
      kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu
      skarbowego w formie protokołu.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się
      odpowiednio.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Stosownie do art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    W tym miejscu wskazać należy, że na podstawie delegacji zostało wydane rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193). Rozporządzenie to określa
    w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej
    odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i

    dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana
    kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2
    rozporządzenia).
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Stosownie do § 2 pkt 7 ww. rozporządzenia:
      Zakładem budżetowym jest utworzony przez jednostkę samorządu terytorialnego,
      samorządowy zakład budżetowy.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego, tj. sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla:
      1) urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu gminy,
        urzędu miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
      2) samorządowej jednostki budżetowej,
      3) samorządowego zakładu budżetowego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W myśl z § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku zakładu budżetowego
      sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / P
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
      P - przychody wykonane zakładu budżetowego.
    Zgodnie z § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia:
      Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32,
      art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
      a. dokonywanych przez podatników:
        - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
        - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
        - eksportu towarów,
        - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b. odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    W myśl § 2 pkt 11 ww. rozporządzenia:
      Przez przychody wykonane zakładu budżetowego - rozumie się przychody zakładu
      budżetowego w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje

      przekazane temu zakładowi z budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
      pomniejszone o kwoty dotacji, które zostały zwrócone, wynikające ze sprawozdania z
      wykonania planu finansowego, z których zakład ten pokrywał koszty swojej
      działalności wykonując przypisane mu zadania jednostki samorządu terytorialnego, z
      wyjątkiem odsetek od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do
      przychodów z mienia tego zakładu budżetowego oraz odszkodowań należnych temu
      zakładowi innych niż odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a
      ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 ww. rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
        oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane
        odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub
        jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego - używanych na
        potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
          a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
            finansowych,
          b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w
            jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z przychodów wykonanych zakładu budżetowego
    (mianownik proporcji) zapewnia spójność z wyłączeniem tych transakcji z obrotu z
    działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na celu „oczyszczenie” kwoty przychodów
    przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych, które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana dla zakładu budżetowego przez ustawodawcę metoda ma charakter
    „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej
    w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej
    poza sferą VAT. Z uwagi na fakt, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego (czy
    też zakładu budżetowego realizującego zadania jednostek samorządu terytorialnego)
    niemożliwym jest wyliczenie „obrotu” uzyskanego z tytułu czynności pozostających poza
    systemem VAT przyjęto zasadę - dla celów zastosowania sposobu obliczenia proporcji - że
    całkowity „obrót” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza
    sferą VAT w danym zakładzie budżetowym odpowiada wysokości zrealizowanych przez
    ten zakład budżetowy przychodów wykonanych (z uwzględnieniem otrzymanych dotacji
    przekazanych temu zakładowi budżetowemu z budżetu jednostki samorządu
    terytorialnego).
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i
    usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.

    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowanie podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia
    to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast, przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność
    statutową).
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do
    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Ponadto, należy zauważyć, że na mocy art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w
    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej od
    podatku i niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów
    bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast, w sytuacji, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Mając na uwadze powołane przepisy, wskazać należy, że w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    zatem wówczas, gdy zostaną spełnione dwa warunki: odliczenia tego dokonuje podatnik
    podatku od towarów i usług oraz towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy, przysługuje Państwu prawo
    do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków związanych z Pływalnią. Zgodnie z
    art. 86 ust. 1, mają Państwo prawo do odliczenia podatku w części w jakiej nabywane
    towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. W sytuacji, gdy nie
    mają Państwo możliwości wyodrębniania części podatku naliczonego przy zakupie
    towarów i usług dotyczących Pływalni, związanej z działalnością gospodarczą, to kwota
    podatku naliczonego wina zostać obliczyć zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że zobowiązani są Państwo do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Warto
    nadmienić, że zastosowane metody, czy też sposoby, na podstawie których dokonają
    Państwo wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać
    wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część podatku
    naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część
    wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza, zawsze
    spoczywa na podatniku.
    Zatem są Państwo zobowiązani do wydzielenia podatku naliczonego przy zastosowaniu
    współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego w prawidłowej
    wysokości w odniesieniu do towarów i usług, wykorzystywanych do celów mieszanych.
    W przypadku zakładu budżetowego przyjęto zasadę, że dla celów zastosowania sposobu
    obliczenia proporcji - całkowity „obrót” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności
    pozostającej poza sferą VAT odpowiada wysokości przychodów wykonanych (z
    uwzględnieniem wyłączeń wskazanych w cytowanym powyżej § 2 pkt 11 oraz § 3 ust. 5
    rozporządzenia).

    Zatem, w przywołanym rozporządzeniu w sprawie proporcji, Minister Finansów
    korzystając z delegacji ustawowej, wskazał m.in. jednostce samorządu terytorialnego
    najbardziej odpowiadającą specyfice metodę określania proporcji, uwzględniając
    charakter prowadzonej działalności gospodarczej oraz działalności innej niż gospodarcza
    takiej jednostki.
    Podkreślić należy, że ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom, w
    tym jednostkom samorządu terytorialnego możliwość zastosowania innego sposobu
    określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak tylko w sytuacji
    gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny.
    Zatem mogą Państwo zastosować inną metodę tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wybrana
    metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej działalności. Uznali Państwo, że najbardziej właściwe jest obliczenie wartości
    prewspółczynnika w oparciu o dane ilościowo-powierzchniowe, odnoszące się
    bezpośrednio do sposobu i zakresu wykorzystania Pływalni.
    Są Państwo zdania, że metodą ustalenia sposobu liczenia proporcji, która najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez niego działalności sportowej i rekreacyjnej
    poprzez zakład budżetowy MOSiR w ramach Pływalni jest metoda ustalana w oparciu o
    ilość wejść oraz powierzchnię przeznaczoną na tą działalność (sportową i rekreacyjną).
    Obliczenie wartości prewspółczynnika w oparciu o wskazane dane, czyli dane odnoszące
    się bezpośrednio do sposobu i zakresu wykorzystania przedmiotowego obiektu w ramach
    prowadzonej działalności sportowo-rekreacyjnej zapewnia w Państwa opinii najbardziej
    precyzyjne przyporządkowanie kwot podatku naliczonego od wydatków związanych z
    Pływalnią (które co do zasady, stanowią największy udział po stronie wydatków
    związanych ze świadczeniem usług sportowych i rekreacyjnych), do sprzedaży
    opodatkowanej VAT. Tym samym, w Państwa opinii jest najbardziej prawidłowe, aby
    prewspółczynnik w tym przypadku był oparty na rzeczywistym wykorzystaniu Pływalni do
    celów związanych z działalnością gospodarczą Gminy oraz do innych celów, niż działalność
    gospodarcza.
    Państwa zdaniem, w przypadku Pływalni określenie „rzeczywistego wykorzystania”
    zostanie dokonane najbardziej precyzyjnie ustając sposób liczenia proporcji w oparciu o
    poniższy wzór:
    PI = (Wzew/Wall) x 100%
    gdzie:
    - PI - proporcja ilościowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
    - Wzew - roczna ilość wejść na Pływalnię podlegająca opodatkowaniu VAT (usługi
      zewnętrzne),
    - Wall - roczna ilość wszystkich wejść na Pływalnię, tj. wejść podlegających
      opodatkowaniu VAT
    (Wzew) oraz wejść niepodlegających opodatkowaniu VAT (usługi zewnętrze i
      wewnętrzne).
    Z powyższego wynika, że opodatkowane wejścia osób na Pływalnię celem skorzystania z
    usługi w zakresie sportu i/lub rekreacji we wszystkich wejściach na ten obiekt celem
    skorzystania z usługi w zakresie sportu i/lub rekreacji stanowi 72% całkowitej sprzedaży
    realizowanej w tym zakresie przez MOSiR na Pływalni (dane za 2018 rok).
    Aby nowy indywidualny prewspółczynnik odpowiadał specyfice wykonywanej przez MOSiR
    działalności w ramach Pływalni i był najbardziej obiektywny to MOSiR wzięła pod uwagę,
    że w budynku Pływalni siedzibę ma sama jednostka organizacyjna. Dlatego przy wyliczeniu
    indywidualnego prewspółczynnika należy również wziąć pod uwagę proporcję
                    2powierzchniową (liczoną w m) tj. proporcję powierzchni części Pływalni przeznaczonej na
    działalność sportową i rekreacyjną do całej powierzchni Pływalni przeznaczonej na
    działalność sportową i rekreacyjną oraz biurową. Mając na uwadze, że Pływalnia ma

                2  2powierzchnię 2 848 m a część biurowa zajmuje 64 m to proporcja powierzchniowa
    wynosi w tym przypadku 98%. Wyliczenie to wynika z liczenia proporcji w oparciu o
    poniższy wzór:
    PP = (Psr / Pall) x 100%
    gdzie:
    PP - proporcja powierzchniowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
                    2Psr - powierzchnia (liczona w m) budynku Pływalni przeznaczonego na działalność
    sportową i rekreacyjną,
                      2Pall - powierzchnia (liczona w m) budynku Pływalni przeznaczonego na działalność
    sportową i rekreacyjną (Psr) oraz biurową.
    Wskazali Państwo, że powyższe wyliczenie celowo pomija fakt, że w części biurowej
    również odbywają się działania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
    MOSiR, ale dotyczącej wszystkich obiektów/miejsc zarządzanych przez MOSiR. Niemniej,
    zastosowanie proporcji powierzchniowej służy dokładniejszemu przybliżeniu
    prewspółczynnika do rzeczywistego rozmiaru i zakresu działalności gospodarczej MOSiR
    prowadzonej na Pływalni.
    W związku z powyższym zastosowanie znajdzie mieszana metoda wyliczenia
    prewspółczynnika tj. metoda ilościowo-powierzchniowa. Tak wyliczony dla Pływalni
    prewspółczynnik ostatecznie wyniesie 71%. Wyliczenie to wynika z zastosowania
    następującego wzoru:
    X = PI x PP
    gdzie:
    X - proporcja (zaokrąglony w górę do najbliższej liczby całkowitej),
    PI - proporcja ilościowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku),
    PP - proporcja powierzchniowa (zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku).
    W Państwa ocenie, wskazana powyżej metoda wyliczenia prewspółczynnika VAT znacznie
    precyzyjniej oddaje stosunek kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającego
    na wykonywane w ramach działalności gospodarczej przez Gminę (działającą przez
    jednostkę budżetową MOSiR) czynności opodatkowane w zakresie sprzedaży usług w
    zakresie sportu i rekreacji, niż metoda wskazana przez Ministra Finansów w RMF. Ustalony
    w ten sposób prewspółczynnik będą Państwo (MOSiR) stosować do wszystkich zakupów
    towarów i usług związanych bezpośrednio ze świadczeniem usług sportowych i
    rekreacyjnych w Pływalni.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii prawa do odliczenia części podatku naliczonego od
    wydatków poniesionych na funkcjonowanie Pływalni (zarówno od wydatków
    inwestycyjnych, jak i również od wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem obiektu)
    według indywidualnie wyliczonego prewspółczynnika ilościowo-powierzchniowego, należy
    mieć na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
    wyrażone w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku z 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt III SA
    /Wa 1124/24 oraz stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z 1
    lipca 2025 r., sygn. akt I FSK 2151/24.
    W ww. wyroku WSA uznał, że:
      (...) metoda zaproponowana przez Gminę opiera się na konkretnych i dających się
      łatwo ustalić kryteriach. Odzwierciedla rzeczywiste wykorzystanie Pływalni do celów
      związanych z działalnością gospodarczą Gminy i do innych celów. Pozostaje w
      zgodzie z zasadą neutralności podatkowej.
      Gmina wykazała, że z uwagi na szczegółowe ewidencjonowanie korzystania z obiektu
      (konieczność zakupu biletu wstępu, karnetów) możliwe jest precyzyjne ustalenie
      ilości rocznych wejść opodatkowanych w stosunku do wszystkich rocznych wejść na
      obiekt. Tym samym kryterium ilościowe jawi się jako klarowne. Ponadto, aby

      zaproponowany prewspółczynnik obiektywnie odzwierciedlał część wydatków
      przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż
      działalność gospodarcza, Gmina dodatkowo zastosowała kryterium powierzchowne.
      Uwzględniała bowiem, że w obiekcie, w którym mieści się Pływalnia, siedzibę ma
      sama jednostka organizacyjna. Dlatego przy wyliczeniu prewspółczynnika
                                    2uwzględniła proporcję powierzchniową (liczoną w m), tj. proporcję powierzchni
      części Pływalni przeznaczonej na działalność sportową i rekreacyjną do całej
      powierzchni Pływalni przeznaczonej na działalność sportową i rekreacyjną oraz
      biurową.
    WSA stwierdził, że:
      (...), z punktu widzenia wymogów ustawowych metoda ta pozwala na obiektywne
      ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami opodatkowanymi i
      nieopodatkowanymi w tym obszarze. Wartości, które brane są pod uwagę w
      ustalaniu proporcji mają charakter mierzalny, są możliwe do weryfikowania i w
      obiektywny sposób odzwierciedlają strukturę wykorzystania infrastruktury.
      Ostatecznie przy zastosowaniu metody mieszanej wyliczenia prewspółczynnika, tj.
      metody ilościowo-powierzchniowej, prewspółczynnik dla Pływalni wyniesie 71%
      (zastosowanie dodatkowo metody powierzchniowej zmniejszyło zakres odliczeniu
      podatku naliczonego w porównaniu z zastosowaniem samej metody ilościowej).
      Jak już wskazywano, zaproponowana przez Gminę metoda odnosi się do
      obiektywnych kryteriów związanych z wykorzystaniem Pływalni, podczas gdy oparcie
      się na kryterium dochodowym nie ma żadnego uzasadnienia w sytuacji faktycznej, a
      w szczególności w tym, w jaki sposób będzie wykorzystywana Pływalnia.
    Ponadto WSA wskazał, że:
      (...) przypomnieć należy, że wybrana przez podatnika metoda obliczania
      prewspółczynnika nie musi być doskonała, wystarczy że zapewni bardziej dokładne
      niż metoda wskazana w Rozporządzeniu odliczenie podatku naliczonego od
      wydatków przypadających na działalność gospodarczą.
      Ponadto, proporcja inna niż wynikająca z Rozporządzenia nie musi być najbardziej
      adekwatna, wystarczy, aby wybrana przez podatnika metodologia była bardziej
      reprezentatywną niż proporcja wskazana w tym akcie. Oznacza to, że w sytuacji, gdy
      podatnik zaproponuje sposób, który pełniej odpowiada specyfice wykonywanej
      przez niego działalności oraz dokonywanych przez niego nabyć (kryteriom
      wskazanym zarówno w art. 86 ust. 2b, jak również w art. 2a i 2h ustawy o VAT) -
      może go jak najbardziej zastosować.
    Ponownie odnosząc się zaproponowanej przez Państwa metody, WSA wskazał, że:
      (...) niewątpliwie oparta jest ona o obiektywne, mierzalne współczynniki. Odpowiada
      przy tym specyfice działalności Pływalni lepiej, niż metoda wynikająca z
      Rozporządzenia, bowiem odnosi się do realnego sposobu jej użytkowania.
      Należy również podkreślić, że umożliwienie podatnikowi wyboru prewspółczynnika
      opiera się na tym, że to właśnie on jest najlepiej zorientowany w specyfice
      prowadzonej przez siebie działalności, zna jej uwarunkowania, determinujące dobór
      sposobu określenia proporcji, uwzględniającego specyfikę działalności i
      dokonywanych nabyć.
    Z kolei NSA wskazał, że:
      (...) Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się ze stanowiskiem Sądu pierwszej
      instancji zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że zaproponowana przez
      Gminę metoda rozliczeń nie budzi zastrzeżeń i jak najbardziej oddaje stopień
      rzeczywistego wykorzystania Pływali. We wniosku o wydanie

      interpretacji Gmina przekonująco wykazała, że zaproponowana przez nią metoda
      może dać możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części
      wydatków faktycznie przypadających wyłącznie na działalność opodatkowaną oraz
      na działalność zwolnioną i niepodlegającą opodatkowaniu. Uzasadniając swoje
      stanowisko Gmina poparła je konkretnymi wyliczeniami, zestawiając uzyskany wynik
      z proporcją odliczeń wynikającą z rozporządzenia.
    Mając zatem na uwadze zapadłe w sprawie orzeczenia należy stwierdzić, że przysługuje
    /będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia części podatku naliczonego od
    wydatków poniesionych na funkcjonowanie Pływalni (zarówno od wydatków
    inwestycyjnych, jak i również od wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem obiektu)
    według indywidualnie wyliczonego prewspółczynnika ilościowo-powierzchniowego.
    Tym samym przedstawione przez Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja została na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie
    zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym oraz w danie
    wydania pierwotnej interpretacji w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, bowiem
    niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku
    prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28
    sierpnia 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 1124/24 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1
    lipca 2025 r. sygn. akt I FSK 2151/24.
    Tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie
    zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które
    nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej -
    rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.