Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.172.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-02
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działki
niezabudowanej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem
    VAT sprzedaży działki X jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2025 r. r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowana podatkiem VAT sprzedaży działki X oraz
    zastosowania do ww. sprzedaży 23% stawki podatku VAT. Uzupełnili go Państwo pismem z
    3 marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina A jest czynnym podatnikiem podatku Vat. Planuje sprzedać działkę nr X o
    powierzchni ... ha (użytek Tr - tereny różne) w trybie przetargowym.

    Gmina A działkę nr X nabyła na podstawie decyzji komunalizacyjnej Wojewody ... z sierpnia
    2022 r. Dla przedmiotowej działki brak jest obowiązującego miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydanej decyzji ustalającej warunki zabudowy i
    zagospodarowania terenu.
    Natomiast przez przedmiotową nieruchomość X przebiega sieć ciepłownicza, nie
    stanowiąca własności Gminy A. (stanowiąca prawdopodobnie własność przedsiębiorstwa
    przesyłowego), które zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane stanowi budowlę.
    Ponadto działka nr X jest położona w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej
    oraz zakładu rafinerii i dla sąsiadującej zabudowy wielorodzinnej obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym teren ten jest przeznaczony pod
    tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej.
    Rada Miasta A. w grudniu 2023 roku podjęła Uchwałę nr YY w sprawie zmiany Studium
    uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy A., zgodnie z którą
    działka X znajduje się na obszarze terenów produkcyjno-usługowych.
    Przedmiotem sprzedaży przez Gminę A. będzie sam grunt, naniesienia nie stanowią
    własności Gminy.

## Pytanie

Czy sprzedaż działki X będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT ze stawką
    podstawową 23%, czy też sprzedaż będzie zwolniona?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem sprzedaż działki X powinna być opodatkowana podatkiem VAT ze
    stawką 23%.
    Sprzedaż nieruchomości przez podatnika VAT stanowi dostawę towarów i usług w
    rozumieniu ustawy o VAT, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Podstawowa
    stawka podatku wynosi 23%, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności
    obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.
    Jeżeli działka nie jest terenem budowlanym sprzedaż może być zwolniona z VAT zg z art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Kluczowe jest określenie, czy działka jest terenem budowlanym w rozumieniu ustawy o
    VAT.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, za teren uznaje się grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, którego
    w tym przypadku- brak, decyzji o warunkach zabudowy (WZ), też brak.
    Gmina stoi na stanowisku, że sprzedaż działki X powinna być opodatkowana podatkiem
    VAT ze stawką 23% mimo, że dla działki X nie obowiązuje plan miejscowy
    zagospodarowania przestrzennego, brak jest decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, ale przez działkę X przebiega sieć ciepłownicza, która
    zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, sieci ciepłownicze na działce kwalifikują
    się jako budowle, ponieważ jest elementem sieci uzbrojenia terenu, który został
    wymieniony w definicji budowle. Sieci techniczne, do których zalicza się sieci
    ciepłownicze.
    Dodatkowo, art. 3 pkt 9 tej ustawy określa obiekt liniowy jako budowle, której
    charakterystycznym parametrem jest długość, a sieci ciepłownicze spełniają ten
    warunek.
    W przedmiotowej sprawie na nieruchomości znajduje się sieć ciepłownicza,
    przedmiotem sprzedaży będzie sam grunt, naniesienia nie stanowią własności Gminy,
    stanowią własność podmiotu trzeciego. W takich przypadkach organy podatkowe w

    wydawanych interpretacjach indywidualnych, stoją na stanowisku, że nie znajdzie
    zastosowanie zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, bowiem
    grunt jest terenem zabudowanym np.:
    - Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 18 grudnia 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.642.2023.2.JSZ
    - Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 07 grudnia 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.625.2023.1.MWJ
    - Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 31.10.2023 r. o sygn. 0114-KDIP1-2.4012.366.2023.2.
    JO
    - Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 15 grudnia 2021 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.863.2021.1.MK
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2021 r. sygn.
    I FSK 560/18: „...oceniając, czy grunt jest terenem niezbudowanym w rozumieniu art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT należy mieć na względzie przede wszystkim stan faktyczny, co
    nie wyklucza, że w określonych przypadkach, ze względu na charakter gospodarczy
    transakcji, należy wziąć pod uwagę, czy obiekty posadowione na gruncie mają
    znaczenie wiodące dla określenia charakteru tego gruntu jako gruntu zabudowanego.”
    W związku z powyższym, analizując możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ważne jest, czy teren jest terenem zabudowanym czy też nie, a jeżeli
    jest terenem niezbudowanym to czy stanowi teren budowlany. Definicję obiektów
    budowlanych takich jak: budowla, znajdują się w ustawie prawo budowlane.
    Zastosowanie zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT w
    przedmiotowej transakcji rodzi wątpliwości z uwagi na obecną linię interpretacyjną i
    braku ugruntowanej linii orzeczniczej.
    Aby uniknąć ryzyka błędnej klasyfikacji i rozliczenia VAT zwracają się Państwo z wnioskiem
    o indywidualną interpretację podatkową.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie zaś z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług
    Z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi
    charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają
    te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym
    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina zamierza sprzedać działkę nr X w
    trybie przetargowym.
    Dostawa ww. działki przez Gminę będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie
    publicznoprawną) i dla tej czynności Gmina wystąpi w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Wobec tego, powyższa czynność
    w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów podlegająca
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7
    ust. 1 ustawy.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku VAT dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Art. 2 pkt 33 ustawy stanowi zaś, że:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 977 ze zm.):
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” należy odwołać się do definicji
    zawartych w ustawie z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze
    zm.).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)

      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Stosownie do art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym − należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,
      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
      kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane
      w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już
      istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego
      części ani urządzenia budowlanego.
    Jak wynika z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy przez działkę nr X, przebiega
    budowla w postaci sieci ciepłowniczej, stanowiąca własność przedsiębiorstwa
    przesyłowego. Przedmiotem sprzedaży przez Gminę będzie sam grunt, ponieważ ww.
    naniesienia nie stanowią własności Gminy.
    Mają Państwo wątpliwości czy sprzedaż działki nr X będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT i nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.
    W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Na mocy art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt
    wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi.
    Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu,
      energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że jeśli przebiegające przez działkę sieci są przyłączone do
    przedsiębiorstw przesyłowych to stanowią własność tych przedsiębiorstw.
    Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy o podatku od
    towarów i usług nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną”
    funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących
    przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v.
    Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie „dostawa towarów”
    w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do
    dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności
    rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu
    krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy

    przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI
    Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy
    przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla,
    niestanowiący własności zbywcy, to mimo, że ten obiekt budowlany stanowi w świetle
    prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów
    i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak
    właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem
    przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).
    W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją zbycia przez Państwa gruntu (działki nr
    X), na którym znajduje się naniesienie w postaci sieci ciepłowniczej niebędącej własnością
    Państwa, lecz podmiotu trzeciego – przedsiębiorstwa energetycznego. Nie sposób więc
    przyjąć, że dokonają Państwo dostawy gruntu wraz ze znajdującym się na nim ww.
    naniesieniem. To ww. podmiot trzeci, a nie Gmina jako zbywający znajduje się w
    faktycznym posiadaniu naniesień i korzysta z nich jak właściciel. Zatem dostawa sieci
    ciepłowniczej nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tak więc, w przypadku planowanej dostawy działki nr X, przedmiotem dostawy będzie
    wyłącznie grunt, którego jednak nie można uznać za grunt niezabudowany, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem posadowiona jest na nim budowla.
    Zatem dostawa działki nr X nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest
    już zabudowany.
    Powyższy pogląd znajduje swoje potwierdzenie np. w wyroku NSA z 5 lutego 2019 r. sygn.
    akt I FSK 44/17, w którym Sąd wskazał: „(...) W świetle powyższego należy uznać, że
    określenie „teren niezabudowany” oznacza taki teren, na którym nie występują obiekty
    budowlane (budynki, budowle), przy czym dla oceny zabudowania bez znaczenia musi
    pozostać, jaka część wydzielonego terenu pokryta została obiektami budowlanymi, jak
    również czy zabudowę stanowią obiekty w całości, czy też części obiektów z uwagi na ich
    posadowienie w granicach wyodrębnionych, różnych zarazem terenów (sąsiadujących
    działek). Kwalifikacja terenu jako zabudowanego (nie będącego terenem
    niezabudowanym) nie wyklucza tego, że w okolicznościach takich, jak przedstawione we
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, przedmiotem planowanej dostawy będzie
    sam grunt, skoro Miastu nie przysługuje prawo do części budynków, które zachodzą na
    działkę stanowiącą jego własność. W takich bowiem warunkach Miasto nie będzie
    przenosić prawa do rozporządzania budynkami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ab inito u.p.t.u.),
    a jedynie w odniesieniu do gruntu. Nie zmienia to jednak tego, że stanowiący przedmiot
    planowanej transakcji grunt będzie gruntem zabudowanym (nie będzie gruntem
    niezabudowanym). Pojęcie „zabudowania” gruntu, tak jak ono funkcjonuje w języku
    potocznym, abstrahuje od kwestii prawa do zabudowy (do obiektów budowlanych) i
    dotyczy obiektywnego stanu naniesienia budynków i budowli w terenie. Wobec tego
    zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u., jako odnoszące się do terenu
    niezabudowanego, nie obejmuje gruntu, na którym posadowione są budynki bądź
    budowle, a nawet ich części.”
    Powyższy pogląd podziela również NSA w wyroku z 30 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 889/16.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy na podstawie
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
      1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      2. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
        ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina nabyła na podstawie decyzji komunalizacyjnej Wojewody
    Małopolskiego z sierpnia 2022 r. Zatem, przy nabyciu przez Państwa działki nr X podatek
    VAT nie wystąpił.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym
    mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1
    pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku
    na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co
    wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a
    więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika
    z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    W związku z powyższym, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można mówić, że Gminie
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu opisanej działki, lub
    że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.
    Tym samym dostawa działki nr X nie będzie korzystała także ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie został spełniony co najmniej
    jeden z warunków, o którym mowa w tym przepisie.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić,
    że dostawa działki nr X nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, gdyż jak wskazano powyżej nie zostały spełnione
    warunki do zastosowania ww. zwolnień od podatku w stosunku do dostawy ww. działki.
    Tym samym dostawa ta będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, z
    zastosowaniem właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

    Jednocześnie nadmieniam, że interpretacje indywidualne nie rozstrzygają o wysokości
    podatku VAT z tytułu dostawy towarów i świadczonych usług, będących przedmiotem
    sprzedaży. W tym zakresie można na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z art. 42a
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wystąpić do Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), która jest
    wydawana w formie decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów,
    importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W związku z przesłanym pismem z dnia 3 marca 2025 r. wnioskiem o przyspieszenie
    odpowiedzi na złożony wniosek o wydanie interpretacji Indywidualnej informuję, że
    wnioski o wydanie interpretacji indywidualnych wydawane są według kolejności ich
    wpływu w terminie wynikającym z przepisu art. 14d ustawy Ordynacja podatkowa.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, zauważam że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.