Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-122/11-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-17
Teza: Czy Spółka słusznie przyjmuje, że z dochodu wypracowanego w 2011 r., opodatkowanego na zasadach ogólnych, przysługuje jej prawo do rozliczenia, na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, straty z lat 2009-2010?
Słowa kluczowe: działalność-zezwolenie na prowadzenie działalności; odliczenia-odliczenie od dochodu; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczanie straty; strata; strata-odliczenie strat; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1, § 6 i § 10 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2011 r. (data wpływu 17 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 31 maja 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest produkcja naczep, przyczep i wprowadzanie nowoczesnych technologii produkcji w branży naczepowej oraz koordynowanie działalności poszczególnych podmiotów zależnych wchodzących w skład grupy kapitałowej, trudniących się wyłącznie sprzedażą produktów Spółki.

Spółka posiada zezwolenie z dnia 27 grudnia 2007 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (zwane dalej: zezwoleniem). W zezwoleniu ustalone zostały warunki prowadzenia działalności gospodarczej dotyczące poniesienia na terenie strefy wydatków inwestycyjnych w określonej kwocie oraz osiągnięcia odpowiedniego stanu zatrudnienia. Na Spółkę został również nałożony termin do spełnienia powyższych warunków. Decyzją Ministra Gospodarki z 4 grudnia 2009 r. pierwotny termin z zezwolenia na spełnienie warunków dotyczących poniesienia wydatków inwestycyjnych, zatrudnienia i zakończenia inwestycji został przedłużony do 31 grudnia 2011 r. Spółka w chwili uzyskiwania zezwolenia prowadziła już działalność gospodarczą, która miałaby być kontynuowana w ramach specjalnej strefy ekonomicznej (inwestycją typu X), a więc posiada zezwolenie przyznawane przedsiębiorcom, których zakład obejmowany jest obszarem specjalnej strefy ekonomicznej.

W latach 2009 i 2010 Spółka poniosła stratę podatkową. Jednakże w 2011 r. Spółka planuje osiągnięcie dochodu, w związku z powyższym, dochód jaki Spółka wypracuje w 2011 r. do momentu spełnienia warunków zezwolenia, będzie dochodem opodatkowanym na zasadach ogólnych, określonych w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), z którego to Spółka zamierza rozliczyć stratę podatkową z lat ubiegłych zgodnie z przepisami ustawy.

W uzupełnieniu z dnia 31 maja 2011 r. Spółka wskazała, iż otrzymała zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej w dniu 27 grudnia 2007 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka słusznie przyjmuje, że z dochodu wypracowanego w 2011 r., opodatkowanego na zasadach ogólnych, przysługuje Jej prawo do rozliczenia, na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, straty z lat 2009-2010?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje Jej prawo do rozliczenia straty podatkowej, w rozumieniu art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za lata 2009 - 2010 z dochodu podatkowego, niepodlegającego zwolnieniu z opodatkowania, który zostanie uzyskany w 2011 r.

Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania tym podatkiem jest - z zastrzeżeniem art. 21 i 22 - dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich został on osiągnięty. Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. W sytuacji, gdy koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania, na mocy przepisu art. 7 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uwzględnia się między innymi:

1.  przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,
2.  kosztów uzyskania ww. przychodów.

Wymienionych przychodów i kosztów uzyskania przychodów nie uwzględnia się również przy ustalaniu straty (art. 7 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Regulacja art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych daje podatnikowi prawo do obniżenia dochodu o wysokość straty w najbliższych kolejno następujących po sobie pięciu latach podatkowych, z tym, że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50%.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są natomiast dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ww. ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (dalej: ustawa sse), określającego przedmiot oraz warunki działalności gospodarczej na terenie sse. Art. 12 ustawy sse stanowi, że dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym.

Szczegółowe zasady korzystania z pomocy, w tym maksymalną wielkość pomocy publicznej, którą można udzielić przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, warunki udzielania pomocy publicznej przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, sposób dyskontowania kosztów inwestycji i wielkości pomocy publicznej zostały uregulowane przez ustawodawcę w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (dalej: „rozp. w sprawie pomocy”). Przywołane rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej, które utraciło moc z dniem 30 grudnia 2008 r., tj. z dniem wejścia w życie rozp. w sprawie pomocy.

Zgodnie z § 5 ust. 4 rozp. w sprawie pomocy, w przypadku przedsiębiorcy, którego przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część objęto granicami strefy w związku z realizacją nowej inwestycji, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 3 analizowanego rozporządzenia, przysługują od miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniesione zostały wydatki inwestycyjne i osiągnięty został poziom zatrudnienia, określone w zezwoleniu, w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej. Analogiczną treść zawierał § 5 ust. 2a rozporządzenia w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej, obowiązujący w chwili uzyskiwania przez Spółkę zezwolenia.

Z gramatycznej wykładni ww. przepisów wynika jednoznacznie, iż moment rozpoczęcia korzystania ze zwolnień podatkowych odroczony został do czasu spełnienia warunków przewidzianych w zezwoleniu. Zatem, samo posiadanie zezwolenia do funkcjonowania w sse nie może stanowić podstawy do korzystania z obowiązujących w sse zwolnień. Prawo do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego przysługuje od chwili wypełnienia warunków. Jeśli Spółka tych warunków jeszcze nie spełniła, to jest zobligowana do dokonywania rozliczeń podatku na zasadach ogólnych, tym samym ma prawo do rozliczenia straty z lat ubiegłych, z dochodu podlegającego opodatkowaniu.

Prezentowane stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z 11.10.2010 r. o sygnaturze IBPBI/2/423-1340/10/AK, wydanej przez Dyrektora IS w Katowicach, który zauważył, że: „zatem, do ustalenia momentu, od którego spółka będzie uprawniona do rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia będzie mieć zastosowanie § 5 ust. 4 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym w przypadku przedsiębiorcy, którego przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część objęto granicami strefy w związku z realizacją nowej inwestycji, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 3, przysługują od miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniesione zostały wydatki inwestycyjne i osiągnięty został poziom zatrudnienia, określone w zezwoleniu, w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej. Mając powyższe na uwadze, jeżeli Spółka uzyska zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej z tytułu kosztów nowej inwestycji, momentem uprawniającym do rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie miesiąc, następujący po miesiącu, w którym w pełni zrealizuje warunki zezwolenia (tj. miesiąc następujący po miesiącu, w którym poniesione zostaną wydatki inwestycyjne i osiągnięty zostanie poziom zatrudnienia określony w zezwoleniu).”

Powyższy pogląd prezentowany jest również przez sądy administracyjne.

l tak np. w wyroku NSA z 30.11.2009 r. sygn. akt II FSK 2080/09 czytamy: „Spółka może rozpocząć korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych po spełnieniu łącznie dwóch warunków, tj. poniesienia wydatków inwestycyjnych i osiągnięcia poziomu zatrudnienia w wielkościach określonych w zezwoleniu. Dopiero od tego dnia będzie mogła pomniejszać dochód uzyskiwany z prowadzonej na terenie strefy działalności gospodarczej objętej zwolnieniem”.

NSA uznał w przywołanym wyroku za poprawne, przyjęte w interpretacji stanowisko organu, że dopiero dochód ze sprzedaży produktów spółki uzyskany od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały poniesione wydatki inwestycyjne i został osiągnięty poziom zatrudnienia, o którym mowa w zezwoleniu, korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z powyższego bezsprzecznie wynika więc, iż Spółka w chwili obecnej (do czasu spełnienia warunków wynikających z zezwolenia) nie osiąga dochodu zwolnionego. Z istniejącego orzecznictwa sądowego wynika zakaz rozliczania straty przez podmioty działające na terenie sse, jednakże co do zasady, orzecznictwo to dotyczy podmiotów działających na terenie sse na podstawie zezwolenia i osiągających dochód zwolniony. Zakaz rozliczenia straty z lat ubiegłych jest ściśle związany z faktem osiągania dochodu zwolnionego z opodatkowania (a nie z faktem posiadania zezwolenia na prowadzenie działalności w strefie).

Przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 13.12.2007 r. sygn. l SA/Wr 1532/07 orzekł, że jeśli dochód spółki osiągany w specjalnej strefie ekonomicznej jest zwolniony z opodatkowania, to nie można od niego odliczyć straty z lat ubiegłych, gdyż w tym bowiem przypadku nie mamy do czynienia ze stratą podatkową lecz ze stratą bilansową.

Co więcej, NSA w wyroku z 08.10.2009 r. sygn. II FSK 621/08 wypowiedział się w następujący sposób: „(\`(...)\`) przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania dochodów, o których mowa w ust. 3 (a więc również przychodów ze źródeł położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu albo są wolne od podatku - ust. 3 pkt 1)”.

Skoro dochody uzyskane z działalności prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej, na warunkach określonych odrębnymi przepisami, są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych (art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.), to tym samym zarówno przy ustalaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu nie uwzględnia się przychodu osiąganego z działalności w tej strefie, jak i przy obliczaniu straty podatkowej nie bierze się pod uwagę przychodów uzyskanych w ramach działalności prowadzonej w strefie oraz poniesionych na ich uzyskanie kosztów.

Skoro ustawodawca tak zdefiniował stratę i dochód dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych, to art. 7 ust. 5 u.p.d.o.p. regulujący prawo do obniżania dochodu o straty poniesione w latach ubiegłych nie ma zastosowania do dochodów i strat poniesionych w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej. Podatnik nie może więc, ustalając dochód do opodatkowania, pomniejszyć go o stratę, związaną z działalnością w specjalnej strefie ekonomicznej (z zastrzeżeniem, iż powstała ona w czasie, gdy przysługiwało mu zwolnienie od podatku dochodu pochodzącego z tego źródła)”.

Z powyższych uzasadnień, a contrario wynika, iż w sytuacji, gdy strata powstała w czasie, kiedy podatnikowi nie przysługiwało zwolnienie, zakaz odliczania straty nie ma podstaw prawnych, a więc strata z lat ubiegłych może zostać uwzględniona przy obliczaniu dochodu opodatkowanego.

Zatem, w przypadku osiągania dochodu w 2011 r. za miesiące, w których Spółce jeszcze nie przysługuje zwolnienie (z uwagi na brak spełnienia warunków) ma Ona prawo do rozliczenia straty z lat ubiegłych na zasadach ogólnych wynikających z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby, iż Spółka nie byłaby uprawniona ani do zwolnienia dochodu z opodatkowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ani do rozliczenia straty na podstawie w art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na względzie powyższe, Spółka prosi o potwierdzenie prawidłowości prezentowanego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2011 r. Nr 74, poz. 397), przedmiotem opodatkowania tym podatkiem jest – z zastrzeżeniem art. 21 i 22 - dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich został on osiągnięty.

Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. W sytuacji, gdy koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy). Regulacja art. 7 ust. 5 daje podatnikowi prawo do obniżenia dochodu o wysokość straty w najbliższych kolejno następujących po sobie pięciu latach podatkowych, z tym, że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50%. Ponadto, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania, na mocy przepisu art. 7 ust. 3 ww. ustawy, nie uwzględnia się między innymi:

*   przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,
*   kosztów uzyskania ww. przychodów.

Wartości te nie są brane pod uwagę również przy ustalaniu straty (art. 7 ust. 4 tej ustawy).

Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. Nr 42, poz. 274 ze zm.) dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Katalog dochodów podlegających zwolnieniu od opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Punkt 34 tego przepisu stanowi, że wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274, z 2008 r. Nr 118, poz. 746 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności (art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Z treści wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą na obszarze Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie zezwolenia z dnia 27 grudnia 2007 r. Zgodnie z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielonej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych z dnia 10 grudnia 2008 r. (Dz. U. Nr 232, poz.1548 ze zm.) do przedsiębiorcy, który posiada zezwolenie wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się dotychczasowe warunki udzielania pomocy regionalnej. Zatem w przedmiotowej sprawie uwzględnić należy postanowienia rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej z dnia 27 października 2006 r. (Dz. U. Nr 200, poz. 1473).

Spółka w chwili uzyskiwania zezwolenia prowadziła już działalność gospodarczą, która miałaby być kontynuowana w ramach specjalnej strefy ekonomicznej (inwestycją typu X), a więc posiada zezwolenie przyznawane przedsiębiorcom, których zakład obejmowany jest obszarem specjalnej strefy ekonomicznej. W zezwoleniu ustalone zostały warunki prowadzenia działalności gospodarczej dotyczące poniesienia na terenie strefy wydatków inwestycyjnych w określonej kwocie oraz osiągnięcia odpowiedniego stanu zatrudnienia. Na Spółkę został również nałożony termin do spełnienia powyższych warunków. Decyzją Ministra Gospodarki z 4 grudnia 2009 r. pierwotny termin z zezwolenia na spełnienie warunków dotyczących poniesienia wydatków inwestycyjnych, zatrudnienia i zakończenia inwestycji został przedłużony do 31 grudnia 2011 r.

W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, pomoc regionalna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.) albo na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6, lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Zgodnie z § 5 ust. 1 tego rozporządzenia, zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej, pod warunkiem że:

1.  nie przeniesie w jakiejkolwiek formie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne - przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców - przez okres 3 lat;
2.  będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres nie krótszy niż 5 lat od momentu, gdy cała inwestycja zostanie zakończona, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców - przez okres nie krótszy niż 3 lata.

Zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy przysługuje począwszy od miesiąca, w którym przedsiębiorca rozpoczął ponoszenie kosztów pracy, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej, przy spełnieniu warunków, o których mowa w § 3 ust. 6. (ust. 2 § 5 rozporządzenia).

Stosownie natomiast do z § 5 ust. 2a przedmiotowego rozporządzenia, w przypadku przedsiębiorcy, którego przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część objęto granicami strefy w związku z realizacją nowej inwestycji, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały poniesione wydatki inwestycyjne i został osiągnięty poziom zatrudnienia, określone w zezwoleniu, w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej.

Z powyższych przepisów wynika, iż dla przedsiębiorców, którzy realizują nową inwestycję na terenie już funkcjonującego przedsiębiorstwa (tzw. inwestycje typu X) zwolnienia w podatku dochodowym przysługują od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały poniesione wydatki inwestycyjne i został osiągnięty poziom zatrudnienia, określone w zezwoleniu, w okresie od dnia uzyskania zezwolenia aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej (§ 5 ust. 2a cytowanego rozporządzenia).

Zatem, Spółka będzie miała prawo skorzystać ze zwolnienia podatkowego dopiero od miesiąca następującego po miesiącu, w którym w pełni zrealizuje warunki zwolnienia, tj. poniesie wydatki inwestycyjne, jak też osiągnie poziom zatrudnienia za okres od dnia wydania zezwolenia.

W latach 2009 i 2010 Spółka poniosła stratę podatkową. Jednakże w 2011 r. Spółka planuje osiągnięcie dochodu i w związku z powyższym, dochód, jaki Spółka wypracuje w 2011 r. do momentu spełnienia warunków zezwolenia, będzie dochodem opodatkowanym na zasadach ogólnych, określonych ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego to Spółka zamierza rozliczyć stratę podatkową z lat ubiegłych zgodnie z przepisami ustawy.

Skoro Spółka nie spełniła warunków zwolnienia wynikających z uzyskanego przez Nią zezwolenia, obowiązana jest do dokonywania rozliczeń w podatku dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych. W sytuacji więc, gdy strata powstała w czasie, kiedy Spółce nie przysługiwało zwolnienie, może Ona stratę z lat ubiegłych uwzględnić przy obliczaniu dochodu opodatkowanego.

Reasumując powyższe, z dochodu wypracowanego w 2011 r. opodatkowanego na zasadach ogólnych, Spółce przysługuje prawo do rozliczenia, na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, straty z lat 2009-2010.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Ponadto należy wskazać, iż powołane w treści wniosku orzeczenie sądu nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego, teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.