Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1246/14-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-01-13
Teza: zwolnienie od podatku do czynności świadczonych na rzecz Akceptantów w ramach Usługi X
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; pożyczka; usługi-usługi finansowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki – przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2014 r. (data wpływu 20 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku do czynności świadczonych na rzecz Akceptantów w ramach Usługi X – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku do czynności świadczonych na rzecz Akceptantów w ramach Usługi X.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka” bądź „Wnioskodawca”) jest czynnym podatnikiem VAT, prowadzącym działalność gospodarczą na rynku transakcji płatniczych w Polsce. Spółka posiada status agenta rozliczeniowego w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 199, poz. 1175, dalej: ustawa o UP). Głównym przedmiotem działalności Spółki jest świadczenie na rzecz firm handlowych/usługowych (tzw. Akceptantów) usług finansowych polegających na umożliwieniu Akceptantowi przyjmowania płatności za towary i usługi nabywane u niego przez klientów przy użyciu instrumentów płatniczych (najczęściej kart płatniczych) w tzw. Terminalach Y. – urządzeniach służących do przeprowadzania płatności za pomocą instrumentów płatniczych (dalej: „Usługa Podstawowa”).

Przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest również między innymi działalność w zakresie pozostałego pośrednictwa pieniężnego (PKD 64.19.Z).

Celem i istotą Usługi Podstawowej jest realizacja bezgotówkowych transakcji płatniczych, dokonywanych w terminalach Y. zlokalizowanych u Akceptantów, wykonywanych przy użyciu Instrumentów Płatniczych wydanych m.in. za pośrednictwem organizacji płatniczych.

Usługa Podstawowa jest usługą finansową zwolnioną z podatku VAT (co zostało potwierdzone przez Ministra Finansów w indywidualnej interpretacji prawa podatkowego wydanej w tym zakresie na rzecz Spółki w dniu 17 kwietnia 2014 r., IPPP1/443-213/14-2/JL).

Z uwagi na rozwój prowadzonej działalności gospodarczej Spółka uruchomiła dla Akceptantów nową usługę, tj. Usługę X. Usługa ta ma stanowić wsparcie dla Akceptantów w zakresie szybkiego i elastycznego finansowania ich bieżącej działalności gospodarczej, a zatem będzie ona świadczona na rzecz Akceptantów w związku z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą.

Usługa X. jest skierowana zarówno do dotychczasowych klientów Spółki, to jest do podmiotów, które mają podpisaną ze Spółką umowę o przyjmowanie zapłaty przy użyciu instrumentów płatniczych, jak też do potencjalnych klientów, którzy przeniosą rozliczenie transakcji płatniczych do Spółki. Tym samym Usługa X jest i będzie w przyszłości świadczona wyłącznie na rzecz podmiotów, którzy przed zakupem tej usługi bądź równocześnie z jej zakupem stają się klientami Spółki (Akceptantami). Innymi słowy z usługi X nie mogą korzystać podmioty, które nie są klientami Spółki, czyli nie mają podpisanej ze Spółką umowy na świadczenie Usługi Podstawowej. Każdy Akceptant nabywa więc od Spółki Usługę Podstawową, a dodatkowo może również nabyć nowo oferowaną Usługę X.

W ramach Usługi X., Spółka przyznaje i przekazuje Akceptantowi środki pieniężne w określonej kwocie na ustalony okres czasu, a Akceptant zobowiązuje się do dokonania ich zwrotu. Z tego tytułu Spółka pobiera ustalone wynagrodzenie (opłaty i prowizje). Warunki udzielanego finansowania oraz jego zwrotu są każdorazowo określane w umowie zawieranej pomiędzy Spółką a Akceptantem (dalej: „Umowa X.”, „Umowa”).

Istotą Umowy X. jest udzielenie Akceptantowi pożyczki pieniężnej, a przekazanie środków pieniężnych będących przedmiotem pożyczki następuje jednorazowo, po podpisaniu Umowy, na rachunek bankowy wskazany przez Akceptanta. Pożyczka jest następnie zasadniczo spłacana przez Akceptanta w drodze potrącania kwot należnych Akceptantowi z tytułu transakcji płatniczych (jako ustalona część dziennych należności z transakcji płatniczych). Wszelkie opłaty i prowizje pobierane są już w momencie udostępnienia środków Akceptantowi (tj. Akceptant otrzymuje kwotę pożyczki pomniejszoną od razu o należności Spółki).

W ramach Usługi X. Akceptant może otrzymać od Spółki pożyczkę w wysokości co do zasady do 100% wartości jego średnich obrotów miesięcznych dokonywanych za pomocą kart płatniczych.

Umowa X. przewiduje, że spłata przyznanych Akceptantowi środków pieniężnych będzie następowała w trybie dziennym poprzez kompensaty należności. W tym celu Spółka potrąci określony w Umowie procent (co do zasady jest to 25%) wartości zrealizowanych u Akceptanta transakcji wykonanych przy użyciu kart płatniczych, ale nie mniej niż dzienną minimalną ratę spłaty. Powyższa kwota zostanie potrącona po uprzednim pomniejszeniu wartości transakcji o opłaty i prowizje należne Spółce, bankom i organizacjom płatniczym z tytułu świadczenia Usługi Podstawowej oraz opłaty należne Spółce z tytułu innych umów wiążących Spółkę z Akceptantem.

W przypadku, gdy wartość zrealizowanych u Akceptanta transakcji, pomniejszona o powyższe należne opłaty i prowizje, będzie niższa niż minimalna dzienna wysokość spłaty, pozostała należność Spółki zostanie potrącona z kolejnych przelewów w ten sposób, że przelew zostanie pomniejszony o nierozliczoną należność oraz należność z danego dnia. W przypadku braku możliwości potrącenia kwoty należnej Spółce w trybie kompensaty należności, Spółka jest uprawniona na podstawie postanowień Umowy do obciążenia konta bankowego Akceptanta w trybie polecenia zapłaty. Postanowienia Umowy mogą przewidywać również inną formę dokonywania przez Akceptanta spłaty pożyczki uzyskanej od Spółki w ramach Usługi X.

Wszystkie opłaty i prowizje z tytułu świadczenia Usługi X, stanowią wynagrodzenie Spółki z tytułu świadczenia Akceptantowi Usługi X, tj. udzielenia pożyczki pieniężnej (dalej: „Opłaty” bądź „Wynagrodzenie”). Opłaty te pobierane są przez Wnioskodawcę z góry, w ten sposób Akceptant otrzymuje uzgodnioną kwotę pomniejszoną o Wynagrodzenie należne Spółce z tytułu świadczenia przedmiotowej usługi. Całkowita spłata pożyczki następuje w momencie zwrotu całej przyznanej kwoty, wskazanej w Umowie.

Akceptant otrzymuje fakturę (lub inny dokument rozliczeniowy) wystawioną przez Spółkę z tytułu pobranych Opłat za Usługę X. Faktura jest wystawiana na koniec miesiąca, w którym nastąpiła wypłata środków. Spółka stosuje do przedmiotowych usług zwolnienie z podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisane w stanie faktycznym czynności wykonywane przez Spółkę w ramach Usługi X stanowią usługi zwolnione z VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi świadczone przez niego na rzecz Akceptantów w ramach Usługi X korzystają ze zwolnienia z VAT.

Uzasadnienie

Odpłatne świadczenie usług – regulacje VAT

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Definicja dostawy towarów została zawarta w art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT. Zgodnie z nią, przez dostawę towarów należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z uwagi na fakt, iż przedmiotem umowy zawieranej pomiędzy Wnioskodawcą a Akceptantem w zakresie świadczenia Usługi X, opisanej w stanie faktycznym, nie są towary, nie ma wątpliwości, iż w analizowanym przypadku nie dochodzi do dostawy towarów.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT przez świadczenie usług należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Również art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 ze zm., dalej: „Dyrektywa VAT”) wskazuje, że „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, iż sprzedaż przez Spółkę na rzecz Akceptanta produktu X, opisanego w stanie faktycznym, stanowi świadczenie usług, w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. Ponadto świadczenie przedmiotowej usługi jest odpłatne, gdyż Spółka pobiera z tego tytułu stosowne Wynagrodzenie (opłaty i prowizje).

Nie ulega zatem wątpliwości, iż w zakresie świadczenia przedmiotowej Usługi X Spółka jest podatnikiem podatku VAT i świadczy przedmiotową usługę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT podatnikami podatku VAT są „osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT „działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że istotne dla oceny czy dana pożyczka została udzielona w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest fakt, iż dane środki pieniężne pochodziły ze środków zgromadzonych w toku prowadzonej działalności gospodarczej i jej służącej oraz odpłatność tej czynności.

Z uwagi na powyższe, w przedmiotowej sprawie Spółka świadczy na rzecz Akceptantów Usługę X w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Działalność ta stanowi jeden z jej statutowych przedmiotów działalności, jest ona świadczona w związku z Usługą Podstawową świadczoną przez Spółkę na rzecz Akceptantów, jak również Wnioskodawca udziela pożyczek Akceptantom ze środków zgromadzonych w toku prowadzonej działalności gospodarczej.

Zwolnienie z VAT

Zgodnie z art. 41 ust. 1 Ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku VAT wynosi 22%. Natomiast w myśl art. 146a z zastrzeżeniem art. 146f Ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 wynosi 23%.

Od powyższej ogólnej zasady opodatkowania Ustawa o VAT wprowadza liczne wyjątki w postaci obniżonych stawek lub zwolnienia od podatku. Katalog zwolnień, obejmujący swoim zakresem między innymi usługi finansowe i ubezpieczeniowe (w zakresie wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 37‑41 Ustawy o VAT), zdefiniowany został w ustawie nowelizacyjnej z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476) i wprowadzony został z dniem 1 stycznia 2011 r. Dodatkowo, katalog ten obejmuje zwolnienie dla tak zwanych usług pomocniczych do szeroko rozumianych usług finansowych i ubezpieczeniowych (określone w art. 43 ust. 13 Ustawy o VAT). Należy wskazać, iż znowelizowany katalog usług zwolnionych z podatku VAT stanowi implementację do polskiego systemu prawnego przepisów art. 135 ust. 1 lit. (a)-(g) Dyrektywy VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku od towarów i usług usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Przepis ten stanowi bezpośrednią implementację regulacji art. 135 ust. 1 lit. b) Dyrektywy VAT, który stanowi, że państwa członkowskie zwalniają transakcje udzielania kredytów i pośrednictwa kredytowego oraz zarządzania kredytami przez kredytodawcę. Należy zauważyć, iż powyższe pojęcie kredytu, użyte na potrzeby Dyrektywy, obejmuje zarówno kredyt, jak i pożyczkę pieniężną. Dodatkowo, w myśl art. 43 ust. 15 Ustawy o VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 38, nie mają zastosowania do czynności ściągania długów, w tym factoringu, usług doradztwa oraz usług w zakresie leasingu.

Usługa świadczona przez Spółkę jako zwolniona z VAT

W ocenie Spółki, wykonywane przez nią czynności opisane w stanie faktycznym w zakresie świadczenia Usługi X mieszczą się w zakresie świadczenia usługi udzielania pożyczek pieniężnych, zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT.

Z brzmienia art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT wynika, iż intencją ustawodawcy było objęcie zwolnieniem z VAT między innymi usług udzielania pożyczek pieniężnych.

Należy podkreślić, iż przepisy Ustawy o VAT nie zawierają normatywnej definicji pojęć pożyczki. Tym samym, w celu dokonania prawidłowej wykładni tych terminów należy posłużyć się definicją zawartą w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (dalej: „k.c.”).

Zgodnie z art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący pożyczkę zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Pożyczka stanowi więc świadczenie polegające na udzieleniu innemu podmiotowi finansowania poprzez przeniesienie na jego własność określonej ilości pieniędzy z obowiązkiem ich zwrotu w ustalonych terminach. Na gruncie k.c. pożyczka może być zarówno odpłatna, jak i udzielana bez wynagrodzenia. Jednakże, jak wskazano powyżej, odpłatne świadczenie usług na gruncie Ustawy o VAT będzie stanowić czynność udzielenia pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za wynagrodzenie.

Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym w przedmiotowej sprawie, w ramach świadczenia Usługi X, Spółka udostępnia na rzecz Akceptanta środki pieniężne, za wynagrodzeniem. Ponadto Akceptant jest zobowiązany do zwrotu otrzymanych środków pieniężnych. Zgodnie z Umową, zwrot następuje w trybie dziennych kompensat z należnościami przekazywanymi przez Wnioskodawcę na rzecz Akceptanta z tytułu Usługi Podstawowej. Tym samym przedmiotowa usługa wypełnia definicję umowy pożyczki zgodnie z art. 720 § 1 k.c.

Z uwagi na powyższe, Usługa X świadczona przez Spółkę na rzecz Akceptantów, w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, będzie stanowiła odpłatne świadczenie usług zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT.

Należy ponadto zaznaczyć, iż zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT nie jest w żadnym stopniu uzależnione od statusu prawnego usługodawcy, ani od sposobu wykonania takiej usługi i więzów prawnych łączących usługodawcę z bezpośrednim odbiorcą usługi. Okoliczności te wynikają zarówno z treści powyższego artykułu, który nie stawia żadnych warunków w przedmiotowym zakresie, jak i z dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał”).

Zgodnie ze stanowiskiem Trybunału przedstawionym w wyroku z dnia 5 czerwca 1997 r. w sprawie C-2/95 pomiędzy Sparekassernes Datacenter (SDC) a Skatteministeriet (Dania) stosowanie zwolnienia z art. 135 Dyrektywy 112, który został transponowany do polskiego systemu prawnego w art. 43 Ustawy o VAT, nie może być ograniczone do transakcji przeprowadzanych przez określony rodzaj instytucji czy przez określony rodzaj osoby prawnej.

Jak wskazano w stanie faktycznym, cel i istota czynności wykonywanych przez Spółkę w ramach Usługi X sprowadza się do przekazania Akceptantom określonych środków pieniężnych, za wynagrodzeniem, w celu finansowania ich bieżącej działalności gospodarczej.

Stanowisko przedstawione przez Spółkę znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe, w tym:

*   w interpretacji indywidualnej z dnia 17 lipca 2014 roku (IPPP1/443-553/14-2/ISZ), w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, iż „udzielenie przez Wnioskodawcę oprocentowanej pożyczki stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Z uwagi na fakt, że usługa ta mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT jako wymieniona wprost w tym przepisie – prowizje z tytułu zawarcia umowy oraz odsetki naliczane przez okres, w którym pożyczkobiorca będzie korzystał z pożyczonego kapitału, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu”;

*   w interpretacji indywidualnej z dnia 17 lutego 2014 roku (IPPP1/443-86/14-2/EK), w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, iż „treści powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowiącego implementację regulacji unijnych w tym zakresie, wyraźnie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie zwolnieniem usług udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych, zarówno tych wykonywanych przez banki, jak również świadczonych przez inne podmioty pośredniczące w ich udzielaniu. Wymienione zwolnienie ma charakter przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia jest rodzaj świadczonej usługi, cechy które ją rozróżniają. Ustawodawca szczególny nacisk położył na stronę przedmiotową, nie dokonując zawężenia omawianego zwolnienia wyłącznie do określonej grupy podmiotów”;

*   w interpretacji indywidualnej z dnia 26 marca 2014 roku (IPPP1/443-190/14-2/MPe), w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie potwierdził, iż „udzielenie przez Spółkę (\`(...)\`) pożyczki na rzecz osoby fizycznej stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Spółka występuje w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Z uwagi jednak na to, że powyższa usługa mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy – korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu”.

Podsumowanie

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że czynności wykonywane przez Spółkę w ramach Usługi X, których istotą jest udzielanie pożyczki Akceptantom, podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 przepisów ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja rozstrzyga przedstawioną we wniosku sytuację wyłącznie w zakresie stanu faktycznego dotyczącego podatku od towarów i usług. W zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.