Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-821/10/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-10-14
Teza: Czy datą nabycia przez wnioskodawczynię spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jest data otwarcia spadku, czy data zniesienia współwłasności?
Słowa kluczowe: spadek; sprzedaż; współwłasność; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 lipca 2010r. (data wpływu do tut. Biura 20 lipca 2010r.), uzupełnionym w dniu 27 sierpnia 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2010r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

W związku z brakami formalnymi wniosku, pismem z dnia 16 sierpnia 2010r. Znak: IBPB II/2/415-821/10/MM wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 27 sierpnia 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

*   Rodzicom wnioskodawczyni przysługiwało w ramach wspólności majątkowej:
*   spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego X,
*   spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego Y,
*   spółdzielcze własnościowe prawo do garażu.

Matka wnioskodawczyni zmarła dnia 25 czerwca 2000r. i spadek po niej w całości na podstawie testamentu odziedziczyła wnioskodawczyni, co stwierdzone zostało postanowieniem Sądu Rejonowego w dniu 09 października 2000r.

Podatek od spadków i darowizn z tytułu spadku po zmarłej został uiszczony w całości. Do opodatkowania zgłoszono po 1/2 części każdego z ww. praw.

Aktem notarialnym w dniu 02 czerwca 2005r. wnioskodawczyni dokonała wraz z ojcem umownego podziału majątku wspólnego i zniesienia wspólności praw, które przysługiwało im po 1/2 części. Poszczególne prawa na dzień 02 czerwca 2005r. przedstawiały nastepującą wartość:

*   spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego X – 53.050 zł,
*   spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego Y - 162.360 zł,
*   spółdzielcze własnościowe prawo do garażu – 15.000 zł.

W wyniku powyższej umowy ojciec wnioskodawczyni uzyskał w całości prawo do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego Y oraz spółdzielczego własnościowego prawa do garażu w tymże budynku, wnioskodawczyni natomiast w całości spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego X. Umowne zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat.

Aktem notarialnym w dniu 15 czerwca 2010r. wnioskodawczyni sprzedała przysługujące jej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego X.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego w kontekście art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych słusznym jest przyjęcie, iż datą nabycia przez wnioskodawcznię spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego X jest data otwarcia spadku, a zatem - nie powstało źródło przychodu (1/2 rynkowej wartości prawa), podlegające opodatkowaniu?

Zdaniem wnioskodawczyni, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpłatne zbycie nieruchomości stanowi źródło przychodu, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.

Decydującym w przedmiotowej sprawie jest ustalenie, w jakiej dacie doszło do nabycia przez wnioskodawczynię spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego X. Obowiązujące przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są w tym zakresie zdaniem wnioskodawczyni enigmatyczne i nie zawierają żadnych szczegółowych unormowań.

W ocenie wnioskodawczyni nabycie miało miejsce w dacie otwarcia spadku, czyli w dniu 25 czerwca 2000r. Z tym dniem powstała współwłasność w częściach ułamkowych po 1/2 wszystkich trzech ograniczonych praw rzeczowych - wnioskodawczyni wynikająca z udziału spadkowego po matce oraz ojca wnioskodawczyni z tytułu nabycia przedmiotowych praw w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej. W wyniku dokonanego umownego podziału majątku wspólnego i zniesienia wspólności praw nie doszło do nabycia prawa, gdyż prawo to wnioskodawczyni posiadała już w dacie 25 czerwca 2000r. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 08 lutego 2008r., sygn. akt II FSK187/06 wyraził pogląd, iż późniejszy dział spadku, w wyniku którego jeden ze spadkobierców stał się właścicielem całej nieruchomości nie może uzasadniać poglądu, że nabycie nieruchomości nie nastąpiło w drodze spadku. W swym rozstrzygnięciu Sąd odwołał się do istoty współwłasności podnosząc: „Jak wskazuje się w literaturze (poz. System prawa cywilnego t. II, Wyd. PAN 1977, str. 383 i następne) współwłasność jest własnością. Jest ona taką własnością rzeczy, która przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 k.c). Nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności, polegającą na tym, że wszyscy współwłaściciele są właścicielami całej rzeczy, ale żaden z nich nie jest właścicielem całości. Niepodzielność wspólnego prawa własności oznacza, że żaden ze współwłaścicieli nie ma fizycznie wydzielonej części rzeczy na swoją wyłączną własność. Zarówno rzecz jako całość jak i każda część rzeczy należy do wszystkich współwłaścicieli.

Wnioskodawczyni uważa, że dochowała ustawowej przesłanki zbycia przedmiotowej nieruchomości po upływie 5 lat i w związku z tym nie powstało źródło przychodu, podlegające opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), źródłem przychodów jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Cytowany powyżej przepis formułuje generalną zasadę, iż odpłatne zbycie m.in. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Jak wynika z powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości i praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment oraz forma prawna ich nabycia.

Na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nabyła w całości spadek po zmarłej dnia 25 czerwca 2000r. matce. W skład masy spadkowej wchodziły: 1/2 prawa do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego X i Y oraz do spółdzielczego własnościowego prawa do garażu. Następnie dnia 02 czerwca 2005r. w wyniku umownego podziału majątku wspólnego i zniesienia współwłasności wnioskodawczyni stała się wyłączną właścicielką spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego X. Przedmiotowy lokal wnioskodawczyni sprzedała dnia 15 czerwca 2010r.

Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Zgodnie z art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego prawomocne postanowienie sądu stwierdza jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę. Zatem dniem nabycia przez wnioskodawczynię spadku jest data śmierci matki, tj. dzień 25 czerwca 2000r.

Od 2000r. wnioskodawczyni była więc współwłaścicielką spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego X, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego Y oraz spółdzielczego własnościowego prawa do garażu. Drugim współwłaścicielem był ojciec wnioskodawczyni. Zarówno wnioskodawczyni jak i jej ojciec posiadali równy udział w ww. prawach.

Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny, współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Zgodnie z art. 210 i nast. Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Zniesienie współwłasności to fizyczny podział rzeczy wspólnej, polegający na przyznaniu każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej rzeczy wspólnej, a wielkość tej części powinna odpowiadać wielkości udziału we współwłasności. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.

Wnioskodawczyni wskazała, że łączna wartość ww. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu X i Y oraz garażu wynosiła na dzień zniesienia współwłasności 230.410 zł. Wartość udziału posiadanego przez wnioskodawczynię we współwłasności ww. praw wynosiła zatem 1/2 z 230.410 zł. Natomiast w wyniku zniesienia współwłasności wnioskodawczyni na wyłączną własność zostało przyznane spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego X o wartości 53.050 zł.

Biorąc to pod uwagę należy stwierdzić, że w wyniku zniesienia współwłasności wnioskodawczyni nabyła udział mniejszy niż przysługiwał jej we współwłasności całego majątku. Moment dokonania zniesienia współwłasności nie jest zatem momentem nabycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu X, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że wnioskodawczyni nabyła prawo do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu X w 2000r.

Reasumując, sprzedaż w 2010r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego X zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ww. ustawy nie stanowi w ogóle źródła przychodu i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ lokal ten został nabyty przez wnioskodawczynię w 2000r. a więc od końca tego roku do daty sprzedaży upłynęło ponad 5 lat.

Odnosząc się natomiast do powołanego przez wnioskodawcę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.