Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-515/08/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-06-11
Teza: wykazanie w deklaracji VAT-7 nabycia w Wielkiej Brytanii od podatnika nieposiadającego NIP UE oraz sprzedaży używanego samochodu ciężarowego
Słowa kluczowe: deklaracje; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; sprzedaż; transport-środek transportu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana X, przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2008r. (data wpływu 11 marca 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 czerwca 2008r. (data wpływu 6 czerwca 2008r.), oraz pismem dnia 11 czerwca 2008r. (data wpływu 11 czerwca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wykazania w deklaracji VAT-7 nabycia w Wielkiej Brytanii od podatnika nieposiadającego NIP UE oraz sprzedaży używanego samochodu ciężarowego – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2008r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem złożonym w dniu 6 czerwca 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie wykazania w deklaracji VAT-7 nabycia w Wielkiej Brytanii oraz sprzedaży używanego samochodu ciężarowego od podatnika nieposiadającego NIP UE.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT UE. Przedmiotem jego działalności jest handel samochodami ciężarowymi używanymi. Zakupuje on w Wielkiej Brytanii taki samochód od sprzedawcy posiadającego NIP, ale nieposiadającego NIP-u unijnego. W deklaracji VAT-7 wykazuje nabycie tego samochodu w części D.2. w poz. 46 po przeliczeniu według średniego kursu NBP z dnia wystawienia faktury przez sprzedawcę.

Samochód ten sprzedaje bez rejestracji (towar handlowy). Nalicza podatek VAT według stawki 22%.

Wnioskodawca dodał, że przedmiotowy samochód nie jest nowym środkiem transportu.

Samochód ten jest samochodem ciężarowym używanym.

Faktura dotycząca samochodu ciężarowego używanego nie jest fakturą VAT marża.

Kontrahent jest zarejestrowany w Wielkiej Brytanii jako podatnik podatku od wartości dodanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w powyższej sytuacji zachodzi prawidłowe rozliczenie?

Czy Wnioskodawca jako nabywca używanego samochodu ciężarowego sprowadzanego z innego państwa członkowskiego, będącego dla niego towarem handlowym, podlegającym odsprzedaży bez rejestrowania go, jest on zwolniony z uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportu?

Zdaniem Wnioskodawcy, postępuje on prawidłowo.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów,
3.  import towarów,
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W świetle art. 2 pkt 6 ww ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o VAT przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest: a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika, b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a - z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

W świetle art. 10 ust. 1 ustawy o VAT wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9, nie występuje w przypadku, gdy:

1.  dotyczy towarów, do których miałyby odpowiednio zastosowanie przepisy art. 45 ust. 1 pkt 9, art. 80, art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, z uwzględnieniem warunków określonych w tych przepisach;
2.  (23) dotyczy towarów innych niż wymienione w pkt 1 nabywanych przez: a) rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich działalności rolniczej, b) podatników, którzy wykonują jedynie czynności inne niż opodatkowane podatkiem i którym nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, c) podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, d) osoby prawne, które nie są podatnikami - jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50.000 zł;
3.  dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju: a) nie stanowiła u podatnika, o którym mowa w art. 15, albo nie stanowiłaby u podatnika podatku od wartości dodanej dostawy towarów, o której mowa w art. 7, lub stanowiła albo stanowiłaby taką dostawę towarów, ale dokonywaną przez podatnika, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, albo podatnika podatku od wartości dodanej, do którego miałyby zastosowanie podobne zwolnienia, z wyjątkiem, gdy przedmiotem dostawy są nowe środki transportu, lub b) stanowiłaby dostawę towarów, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2;
4.  (24) dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju, jest opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach;
5.  dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju, jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji) oraz do dostawy tej zastosowano szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości dodanej obowiązujące w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane do dostaw towarów dokonywanych przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające uznanie dostawy towarów za czynność odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów, pod warunkiem posiadania przez nabywcę dokumentów jednoznacznie potwierdzających nabycie towarów na tych szczególnych zasadach.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonuje zakupu samochodu ciężarowego, nie będącego nowym środkiem transportu od kontrahenta z Wielkiej Brytanii posiadającego NIP, ale nie będącego podatnikiem unijnym. Zakupiony przez niego samochód ma posłużyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika (sprzedaży tych samochodów).

Wnioskodawca nabył prawo do rozporządzania jak właściciel towarem, który był wysyłany lub transportowany na terytorium innego państwa członkowskiego (Polska), niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki (Wielka Brytania), nabywcą towaru jest podatnik podatku VAT (Wnioskodawca), a nabywany towar ma służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika, natomiast dokonującym dostawy towaru jest podatnik podatku od wartości dodanej.

Zatem należy uznać, iż czynność ta stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o ile nie zachodzą przypadki, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o VAT.

Celem udokumentowania przedmiotowej czynności Wnioskodawca obowiązany jest do wystawienia faktury wewnętrznej - stosownie do treści przepisu art. 106 ust. 7 ww. ustawy.

W myśl § 37 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 970, poz. 97 ze zm.) kwoty wyrażone w walucie obcej wykazywane na fakturze przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień wystawienia faktury, jeżeli faktura jest wystawiana w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia w przypadku gdy na dzień wystawienia faktury bieżący kurs średni waluty obcej nie został wyliczony i ogłoszony, do przeliczenia stosuje się kurs wymiany ostatnio wyliczony i ogłoszony.

Stosownie do § 37 ust. 3 ww. rozporządzenia w przypadku niewystawienia faktury w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, kwoty wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień powstania obowiązku podatkowego. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

W świetle § 4 ww. rozporządzenia przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do przeliczania kwot wykazywanych na fakturze wystawionej przez podatnika podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, jeżeli dokumentują one czynności, które u podatnika stanowią: wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, dostawę towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, lub import usług.

W myśl art. 20 ust. 5 ustawy o VAT w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

Zgodnie z art. 20 ust. 6 ustawy o VAT w przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Do przeliczenia wystawionej przez kontrahenta angielskiego faktury zatem zastosować kurs waluty zgodnie z cytowanymi przepisami. Zauważyć przy tym należy, iż nie jest zasadne ocenianie terminowości wystawienia tej faktury.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Oznacza to, że w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, podatnik obowiązany jest złożyć deklarację we właściwym dla siebie urzędzie skarbowym.

Wzory deklaracji określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 19 września 2005r. w sprawie deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 185, poz. 1545). Załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia zawiera wzór deklaracji VAT-7, natomiast załącznik nr 3 objaśnienia do tej deklaracji.

W załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia znajduje się objaśnienie (Objaśnienia szczegółowe, część C. pkt 5 i 6), iż w poz. 32 deklaracji VAT-7 wykazuje się wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów obliczona zgodnie z art. 31 ustawy, natomiast w poz. 33 deklaracji VAT-7 wykazuje się łączną wartość podatku należnego od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, obliczona według obowiązujących stawek, z wyłączeniem transakcji, o których mowa w art. 136 ustawy.

W tym samym terminie, tzn. do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczenia i wpłacania podatku na rachunek urzędu skarbowego za okresy miesięczne, z zastrzeżeniem ust. 2-4 i art. 33 (art. 103 ust. 1 ustawy o VAT).

Należy zauważyć, że informację o nabywanych środkach transportu (VAT-23) podatnik składa jeżeli w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia środek transportu ma być zarejestrowany przez podatnika na terytorium kraju bądź, jeżeli będzie przez niego użytkowany.

W pozostałych przypadkach rozliczany jest w deklaracji VAT-7 za dany okres rozliczeniowy - nie ma zatem wówczas obowiązku składania informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środków transportu VAT-23.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że zakupiony w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów używany samochód ciężarowy był przeznaczony do dalszej odsprzedaży, a więc stanowił towar handlowy. A zatem przepisy art. 103 ust. 3–5 ww. ustawy nie mają w przedmiotowej sprawie zastosowania.

Należy zauważyć, że ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia był środek transportu nabyty przez Wnioskodawcę w celach handlowych i bez zamiaru jego rejestracji przez Wnioskodawcę na terytorium kraju, nie zachodzą więc przesłanki określone w przepisach art. 103 ust. 3, 4, 5, 6 oraz art. 105 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, aby Wnioskodawca mógł się ubiegać o wydanie przez naczelnika właściwego miejscowo urzędu skarbowego zaświadczenia potwierdzającego uiszczenie podatku od towarów i usług lub brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportu (VAT-25).

W konsekwencji, na Wnioskodawcy nie ciążył obowiązek obliczenia i wpłacenia podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego - zgodnie z art. 103 ust. 3 i 4 ww. ustawy.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W świetle art. 86 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy odpowiednio od importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy.

Zatem Wnioskodawca posiada prawo do wykazania z tytułu zakupu przedmiotowego samochodu od kontrahenta z Wielkiej Brytanii podatku naliczonego za miesiąc, w którym powstał z tego tytułu obowiązek podatkowy, lub w miesiącu następnym.

Zgodnie z objaśnieniami do deklaracji dla podatku od towarów i usług wartość towaru oraz kwotę podatku naliczonego z powyższego tytułu winien ująć w części D deklaracji VAT-7 (rozliczenia podatku naliczonego).

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle objaśnień do deklaracji VAT-7 w części C wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu, dla których powstał obowiązek podatkowy w okresie rozliczeniowym, za który składana jest deklaracja, po uwzględnieniu korekt.

Zatem sprzedając przedmiotowy samochód ciężarowy, Wnioskodawca winien wykazać z powyższego tytułu podatek VAT 22% w części C deklaracji VAT-7.

W myśl art. 100 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 9-12 lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 13, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym informacje podsumowujące o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów i wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, zwane dalej "informacjami podsumowującymi", za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu:

1.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów;
2.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.

Wzór informacji podsumowującej VAT-UE zawiera rozporządzenie Ministra Finansówz dnia 13 października 2005r. w sprawie informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów i wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów (Dz. U. Nr 201, poz. 1665 ze zm.)

Wnioskodawca wypełniając informację VAT-UE nie posiada numeru NIP dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych kontrahenta z Wielkiej Brytanii, dlatego wypełniając informację w części D formularza miejsce - NIP krajowy kontrahenta - zostawia puste. Wraz z deklaracją podsumowującą VAT-UE Wnioskodawca powinien złożyć wyjaśnienie, że kontrahent zagraniczny od którego nabył towar nie posiada numeru NIP dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych i posługuje się wyłącznie swoim krajowym numerem.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.