Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.672.2025.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu konsolidacyjnego
(kredyt zaciągnięty na dwie inwestycje).
Słowa kluczowe: banki
konsolidacja
kredyt-kredyt mieszkaniowy
rozporządzenie
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismami złożonymi 31
    sierpnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Dostała Pani z mężem propozycję ugody z banku w sprawie kredytu frankowego. Bank
    wstępnie proponuje umorzenie kwoty około 440 000 zł plus zwrot kwoty około 10 000 zł.
    Pierwotnie wzięła Pani kredyt w ... w EUR na Pani ówcześnie pierwszą i jedyną
    nieruchomość, jak najbardziej w celach mieszkaniowych. Było to przed ślubem, nie
    mieszkali Państwo jeszcze razem i zamierzała Pani tam zamieszkać po powrocie z Irlandii,
    w której w obecnym czasie Pani przebywała. Mieszkała Pani w tym mieszkaniu tylko
    okazyjnie z powodu pobytu w Irlandii, mieszkanie większość czasu było wynajmowane,
    żeby nie stało puste.
    Obecny Pani mąż, wtedy jeszcze przed ślubem, wziął kredyt w złotówkach w ... na inne
    mieszkanie i podobnie jak w Pani przypadku zamieszkiwał w tym mieszkaniu tylko
    okazjonalnie z tej samej przyczyny. W czasie brania tego kredytu Pani mąż posiadał już
    inne nieruchomości.
    Oba powyższe kredyty zostały zrefinansowane przez Państwa wspólnie nowym kredytem
    we franku szwajcarskim. Było to wciąż przed ślubem. Pani kredyt pierwotnie wzięty w EUR
    w ... stanowił 65%, a kredyt Pani obecnego męża 35% wartości kredytu we frankach, co
    jest kwotowo widoczne w kredycie refinansowym. Obecnie sprawa toczy się w sądzie, ale
    rozważają Państwo proponowaną ugodę banku, żeby przyspieszyć jej bieg. Potencjalna
    wysokość podatku, przy Państwa dochodach wynosząca 32% z kwoty umorzenia
    sprawiałaby, że nie miałoby to najmniejszego sensu.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    Wzięła Pani kredyt w EUR w banku ... Kredyt został zaciągnięty 18 września 2006 r., na 30
    lat. Bank ten podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.
    Kredyt został wypłacony w EUR w kwocie 66 070 EUR. Kredyt ten był zaciągnięty na cele
    mieszkaniowe (...). Kredyt zabezpieczony został hipoteką na nieruchomości znajdującej się
    pod adresem: ul. ... w .... Cel kredytu zapisany w umowie to: „Na zakup lokalu
    mieszkalnego w ..., z przeznaczeniem na potrzeby własne”. Środki z kredytu zostały w
    całości przeznaczone na cele wynikające z ww. kredytu.
    Tytuł prawny jaki przysługuje Pani do lokalu mieszkalnego sfinansowanego ze środków
    pochodzących z ww. kredytu to własność, data nabycia lokalu to 30 maja 2008 r.
    (wcześniej były wypłacane transze deweloperowi w czasie budowy budynku, budowa
    trochę trwała). Lokal ten stanowi Pani odrębny majątek.
    Do Polski wrócili Państwo w styczniu 2014 r. Do tego czasu udało się Państwu wybudować
    dom i do niego Państwo wrócili. W mieszkaniu położonym przy ul. ... we ... pomieszkiwała
    Pani podczas wcześniejszych wizyt w Polsce, jak i po powrocie, ale tylko sporadycznie. Nie
    można wykluczyć, że jeszcze w przyszłości Pani w nim zamieszka.
    Kredyt ten został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Celem kredytu
    było zaspokojenie jedynie Pani potrzeb mieszkaniowych.
    Pani mąż zaciągnął kredyt w złotych (PLN) w banku ... w dniu 12 stycznia 2007 r. na kwotę
    205 000 zł, na 30 lat. Bank ten podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym. Był to kredyt mieszkaniowy ... hipoteczny, zabezpieczony hipoteką
    na mieszkaniu położonym w ... przy ul. ..., tytuł prawny to własność. Wyłącznym celem
    kredytu zaciągniętego przez Pani męża był zakup lokalu mieszkalnego położonego w ...
    przy ul. ..., w umowie kredytowej wpisano następujący cel: „Na finansowanie zakupu
    lokalu mieszkalnego położonego w ..., ul. ... z przeznaczeniem na potrzeby własne”. Ww.
    kredyt w całości został przeznaczony na zakup ww. mieszkania. Data nabycia ww. lokalu

    mieszkalnego to 16 stycznia 2007 r., tytuł prawny to własność, zgodnie z aktem
    notarialnym. Lokal był kupiony przed ślubem i stanowił odrębną własność Pani męża.
    Podobnie jak w Pani przypadku, z powodu tego, że udało się Państwu wybudować dom i
    do niego Państwo wrócili, w mieszkaniu położonym przy ul. ... Pani mąż pomieszkiwał
    podczas wcześniejszych wizyt w Polsce, jak i po powrocie, ale tylko sporadycznie. Z racji
    tego, że zdecydowali się Państwo mieszkać w ..., ww. mieszkanie zostało sprzedane w dniu
    10 grudnia 2021 r. Kredyt zaciągnięty przez Pani męża został zaciągnięty na realizację
    jednej inwestycji mieszkaniowej. Celem ww. kredytu było zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych Pani męża.
    Kredyt refinansowy we franku szwajcarskim zaciągnęli Państwo w dniu 1 lipca 2008 r., na
    30 lat w ... (dalej: „Bank”), którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu
    nadzoru nad rynkiem finansowym. Kwota zadłużenia została wyrażona we franku
    szwajcarskim, ale wypłacona w złotówkach, przewalutowanych po kursie ustalanym przez
    Bank. Pierwotnie można było spłacać raty wyłącznie w złotówkach, później wprowadzono
    możliwość spłaty we franku (denominowany). Kwota kredytu w wysokości 192 762 CHF
    została wypłacona Państwu w złotówkach na dzień wypłaty 388 127 PLN. Odpowiada Pani
    z mężem za kredyt solidarnie.
    Jest to kredyt mieszkaniowy, zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kredyt został
    zabezpieczony hipoteką na mieszkaniu położonym w ... przy ul. ..., tytuł prawny to
    własność Pani męża oraz na mieszkaniu położonym w ... przy ul. ..., tytuł prawny to Pani
    własność. Zgodnie z umową kredytową, cel zaciągnięcia ww. kredytu to: „Kredyt
    mieszkaniowy, przeznaczenie kredytu: spłata kredytów mieszkaniowych udzielonych przez
    bank ...”. Kredyt ten w całości został przeznaczony na spłatę kredytów na wyżej
    wymienione mieszkania, zgodnie z celem kredytu.
    Oba lokale posiadają osobne księgi wieczyste i zostały zakupione na podstawie osobnych
    aktów notarialnych.
    Bank zaproponował ugodę, którą chcieliby Państwo przyjąć jeszcze w tym roku (2025),
    pod warunkiem braku konieczności zapłacenia podatku z kwoty umorzenia. W
    przeciwnym wypadku ugoda nie ma dla Państwa ekonomicznego sensu i zamierzają
    Państwo doczekać rozwiązania na drodze sądowej, sprawa jest już w zaawansowanym
    stadium. Nie zobowiązali się Państwo jeszcze do niczego na chwilę obecną.
    Na pytanie Organu o treści: „Czy umorzenie przez bank kwoty kredytu zaciągniętego w
    CHF będzie dotyczyło wszystkich współkredytobiorców (tj. Pani i Pani męża) oraz
    skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w całości po stronie każdego ze
    współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług lub czy w związku z zawarciem
    ww. ugody z bankiem nastąpi „umorzenie” Pani oraz Pani mężowi części zadłużenia
    pozostałego do spłaty?”, wskazała Pani: „Umorzenie przez bank kwoty kredytu
    zaciągniętego w CHF dotyczyłoby całości kwoty kredytu mojego oraz mojego męża”.
    Na kwotę umorzenia składa się kwota aktualnego salda kredytu. Spłatę rat, mają Państwo
    obecnie wstrzymaną wyrokiem sądowym. Nie są Państwo obciążeni żadnymi karnymi
    odsetkami, czy innymi kosztami. W ramach ugody, aktualne saldo (kapitał) ma być
    przewalutowane na złotówki i ta sama kwota ma zostać umorzona w całości.
    W przeszłości żadne z Państwa nie korzystało z umorzenia wierzytelności z tytułu innego
    kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o
    którym mowa w ww. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 592 ze zm.).
    Miejsce zamieszkania dla celów podatkowych posiada Pani w Polsce.

    Od czasu ślubu (tj. ... 2009 r.) mają Państwo wspólność majątkową, nie rozszerzaną w
    żaden sposób.

## Pytanie

Czy przysługuje Pani prawo do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego
    z tytułu umorzenia wskazanego we wniosku kredytu zaciągniętego w walucie CHF w części
    przypadającej na Panią, na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. 2024 r. poz. 102 ze zm.)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Podstawa prawna:
    1) art. 11 ust. 1 ustawy o PIT – zgodnie z tym przepisem przychodami są w szczególności
      wartości otrzymanych świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych; co do
      zasady wartość umorzonego zobowiązania mogłaby stanowić przychód podatnika;
    2) rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102
      ze zm.); zwolnienie to zostało przedłużone kolejnymi nowelizacjami, w tym
      rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniającym ww.
      rozporządzenie (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912) i obowiązuje dla dochodów (przychodów)
      uzyskanych w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2026 r.
    W Pani ocenie, w związku z propozycją ugody ze strony Banku i zaproponowanym
    umorzeniem całości zobowiązania z tytułu kredytu hipotecznego udzielonego w walucie
    CHF na cele mieszkaniowe:
    • co do zasady powstałby u Pani przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia (umorzonej
      wierzytelności) w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych,
    • jednakże z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
      zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
      związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z
      2024 r. poz. 102 ze zm.) wynika, że w Pani sytuacji ma zastosowanie zwolnienie z
      obowiązku uiszczania podatku od umorzenia kredytu hipotecznego walutowego (CHF)
      wynikającego z aktu wykonawczego, a Pani jako podatnik nie ma obowiązku uiszczania
      podatku dochodowego od kwoty umorzonego zobowiązania.
    W świetle powołanych przepisów, a w szczególności rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r., jest Pani uprawniona do skorzystania z instytucji zaniechania
    poboru podatku dochodowego w zakresie umorzonej części kredytu hipotecznego
    zaciągniętego w walucie CHF na własne cele mieszkaniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Istota zwolnienia z długu sprowadza się do tego, że skoro wierzytelność jest prawem
    wierzyciela, nie ma przeszkód, aby wierzyciel zrzekł się tego prawa, tj. by umorzył
    zobowiązanie bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Zwolnienie z długu należy do
    czynności prawnych rozporządzających, bowiem skutkuje ono wygaśnięciem
    zobowiązania. Samo zrzeczenie się wierzyciela aktem jednostronnym nie jest
    wystarczające do zwolnienia z długu.
    Dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku
    ugody, zawartego układu, czy też poprzez oświadczenie, umowę). Wierzytelność będzie
    umorzona wówczas, gdy wierzyciel uzyska wiadomość od dłużnika, że przyjął on (dłużnik)
    zwolnienie z długu.
    Konsekwencją rozporządzeniowego charakteru umowy o zwolnienie jest przysporzenie po
    stronie dłużnika, które następuje przez zmniejszenie pasywów jego majątku. Skoro zatem
    dłużnik godzi się na zawarcie zwolnienia z długu to osiąga on przychód, bowiem uzyskuje
    on przysporzenie.

    Wobec tego na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kodeksu cywilnego, składają
    się dwa elementy:
    1) oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,
    2) akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
    Przy czym wskazuje się, że zwolnienie z długu może odnosić się do wierzytelności
    istniejących. Dopuszczalne jest także zwolnienie z długu przyszłego.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    Skoro zatem, w wyniku ugody z Bankiem ... nastąpi zwolnienie Pani z długu (umorzenie
    Pani zadłużenia z tytułu kredytu zaciągniętego w walucie CHF) i Pani to zwolnienie z długu
    przyjmie, to wskutek zmniejszenia Pani zobowiązań wobec Banku (umorzenia zadłużenia
    w zakresie pozostałego do spłaty salda kredytu), po Pani stronie nastąpi przysporzenie
    majątkowe.
    Tym samym wartość umorzonej Pani kwoty wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego 1
    lipca 2008 r. (kwoty kapitału), na podstawie ugody z Bankiem, będzie stanowić dla Pani
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z
    tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102 ze zm.):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy

        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:

      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z
    dnia 20 grudnia 2024 r.:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.

    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może
    przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w dniu 1 lipca 2008 r. zawarła
    Pani wraz z mężem w banku ... umowę kredytu zaciągniętego we franku szwajcarskim.
    Kwota kredytu w wysokości 192 762 CHF została wypłacona Państwu w złotówkach w
    wysokości 388 127 PLN. Za ww. kredyt odpowiada Pani wraz z mężem solidarnie. Jest to
    kredyt mieszkaniowy, zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kredyt został zabezpieczony
    hipoteką na lokalu mieszkalnym położonym przy ul. ... w ... (własność Pani) oraz na lokalu
    mieszkalnym położonym przy ul. ... w ... (własność Pani męża). Zgodnie z umową
    kredytową, cel zaciągnięcia ww. kredytu to: „Kredyt mieszkaniowy, przeznaczenie kredytu:
    spłata kredytów mieszkaniowych udzielonych przez bank ...”.
    Kredyt ten został w całości przeznaczony (zgodnie z celem przedmiotowego kredytu) na
    spłatę:
    - kredytu zaciągniętego 18 września 2006 r. przez Panią w banku ... na zakup lokalu
      mieszkalnego położonego przy ul. ... w ...,
    - kredytu zaciągniętego 12 stycznia 2007 r. przez Pani męża w banku ... na zakup lokalu
      mieszkalnego położonego przy ul. ... w ....
    Oba lokale posiadają osobne księgi wieczyste i zostały zakupione na podstawie osobnych
    aktów notarialnych.
    Obecnie, ... zaproponował Pani i Pani mężowi ugodę, na podstawie której umorzy Państwu
    kwotę aktualnego salda kredytu. W ramach ugody, aktualne saldo (kapitał) ma być
    przewalutowane na złotówki i ta sama kwota ma zostać umorzona Państwu w całości.
    W przeszłości żadne z Państwa nie korzystało z umorzenia wierzytelności z tytułu innego
    kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe.
    Główną przesłaną do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie tego
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art.
    21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.

    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.
    Z opisu sprawy wynika, że będący przedmiotem zapytania kredyt z dnia 1 lipca 2008 r.
    został przeznaczony na spłatę dwóch kredytów zaciągniętych odrębnie przez Panią i Pani
    męża na zakup dwóch odrębnych lokali mieszkalnych.
    Tymczasem z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
    wynika, że w przypadku kredytu mieszkaniowego, kredyt powinien zostać zaciągnięty na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
    mieszkaniowego, kredyty mieszkaniowe powinny zostać zaciągnięte na realizację
    wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż
    jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować
    wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe, rozumie się gospodarstwo prowadzone
    przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny
    jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i
    gospodarującymi.
    Zatem, z ww. rozporządzenia wynika wprost, że aby kwota umorzona osobom fizycznym
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe
    mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie tego rozporządzenia, kredyt hipoteczny powinien zostać zaciągnięty na jedną
    inwestycję mieszkaniową – tj. w przedmiotowej sprawie powinien dotyczyć albo jednego
    lokalu mieszkalnego albo drugiego lokalu mieszkalnego. Natomiast w przedmiotowej
    sprawie kredyt zaciągnięty w 2008 r. dotyczył dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych,
    tj. dwóch lokali mieszkalnych, położonych w dwóch różnych miejscach, posiadających
    odrębne księgi wieczyste, nabytych na podstawie osobnych aktów notarialnych.
    Skoro kredyt zaciągnięty w 2008 r. dotyczył dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych, tj.
    refinansował spłatę dwóch kredytów mieszkaniowych zaciągniętych odrębnie przez Panią
    i Pani męża na zakup dwóch odrębnych lokali mieszkalnych, zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe nie znajdzie zastosowania do przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu tego kredytu.
    Zaniechanie poboru podatku nie ma zastosowania do całej umorzonej kwoty z tytułu tego
    kredytu. Zatem, nie ma możliwości zastosowania zaniechania do umorzonego kredytu w
    części przeznaczonej na spłatę jednego z dwóch kredytów dotyczącego jednego z dwóch
    lokali mieszkalnych.
    Reasumując, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w dniu 1
    lipca 2008 r., która zostanie Pani umorzona przez ... w 2025 r. (kwota kapitału), będzie
    stanowić dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Skoro kredyt zaciągnięty w 2008 r. dotyczył dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych, tj.
    dwóch lokali mieszkalnych, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe nie
    znajdzie zastosowania do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu
    tego kredytu.
    W konsekwencji, od przychodu, który uzyska Pani w 2025 r. w związku z umorzeniem
    kwoty wierzytelności z tytułu ww. kredytu (kwoty kapitału), będzie Pani zobowiązana do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku
    ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z
    których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu
    sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § Ordynacji
    podatkowej.