Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1233/13-2/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-03-17
Teza: Czy usługi zapewnienia ambulansu medycznego specjalistycznego i podstawowego w celu zabezpieczenia imprez masowych na zlecenie organizatora mając na uwadze stan prawny jaki obowiązuje od dnia 1 stycznia 2011 roku są zwolnione od podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: opieka-opieka zdrowotna; ratownictwo; usługi-usługi medyczne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2013 r. (data wpływu 23 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług polegających na zabezpieczeniu imprez od strony medycznej oraz związanego z tym transportu medycznego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług polegających na zabezpieczeniu imprez od strony medycznej oraz związanego z tym transportu medycznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Podatnik w ramach prowadzonej działalności zajmuje się świadczeniem usług w zakresie szeroko pojętej działalności związanej z ochroną zdrowia. Podatnik jest ujęty w wykazie podmiotów leczniczych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej. Podatnik w ramach prowadzonej działalności posiada zawarte umowy zlecenia bądź umowy o współpracy z osobami mającymi wykształcenie medyczne i mogące wykonywać określone czynności medyczne związane z ochroną zdrowia w myśl ustawy z dnia 5 września 2006 roku o państwowym ratownictwie medycznym. Podatnik świadczy także usługi związane z transportem sanitarnym na podstawie umów podpisanych z innymi podmiotami leczniczymi, NFZ czy w stosunku do jednostek POZ (Podstawowa Ochrona Zdrowia), ale także na zlecenie osób fizycznych, których transport ze względu na wskazania medyczne może zostać dokonany jedynie karetką ze specjalistycznym wyposażeniem i z zapewnieniem obsługi medycznej. Usługi transportu medycznego odbywają się wyłączenie ze wskazań medycznych, przy czym są finansowane tylko przez pacjentów lub w innych przypadkach częściowo przez NFZ a częściowo przez pacjentów - w takim przypadku transport medyczny jest dokonywany na zlecenie POZ. Podatnik świadczy także usługi zabezpieczenia imprez masowych na podstawie ustawy z dnia 20 marca 2009 roku o bezpieczeństwie imprez masowych, świadcząc usługi postawienia do dyspozycji ambulansu specjalistycznego (z lekarzem) bądź podstawowego (z ratownikiem medycznym lub pielęgniarką) w myśl cytowanej ustawy o państwowym ratownictwie medycznym.

Ponadto w ramach prowadzonej działalności podatnik świadczy usługi szkoleniowe z zakresu ratownictwa. Podatnik prowadzi następujące szkolenia:

1.  kursy pierwszej pomocy przedmedycznej - szkolenia dla kierowców wykonywane na rzecz: 1. firm transportowych, komunikacyjnych, gdzie kursantami są kierowcy zawodowi, 2. dla Ośrodków Szkolenia Kierowców, gdzie kursantami są osoby indywidualne, które mają stać się kierowcami na różne kategorie prawa jazdy;
2.  szkolenia BHP świadczone na rzecz: pracodawców - prywatnych firm zatrudniających pracowników, dla szkół itp. i innych instytucji oświatowych, a także dla osób prywatnych, które chcą posiadać wiedzę z tej dziedziny, a nie mają innej możliwości sfinansowania tego szkolenia i nie będących przedsiębiorcami,
3.  szkolenia specjalistyczne z zakresu pierwszej pomocy na rzecz: grup zawodowych związanych z ochroną zdrowia np. dla lekarzy rodzinnych, dla farmaceutów, lekarzy stomatologów, a także służb mundurowych w myśl cytowanej ustawy o państwowym ratownictwie medycznym,
4.  kursy kwalifikowane pierwszej pomocy prowadzone zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia na podstawie Ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym prowadzone na rzecz: ratowników medycznych, strażaków, WOPR, GOPR itp. instytucji, a także szkolenia na rzecz osób fizycznych niebędących przedsiębiorcami (na rzecz osób prywatnych) - dla osób chcących znaleźć zatrudnienie, które wymaga posiadania określonego przeszkolenia,
5.  Szkolenia na zlecenie PUP w zakresie szkoleń z pierwszej pomocy dla osób bezrobotnych w celu podwyższenia kwalifikacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy usługi zapewnienia ambulansu medycznego specjalistycznego i podstawowego w celu zabezpieczenia imprez masowych na zlecenie organizatora (mając na uwadze stan prawny jaki obowiązuje od dnia 1 stycznia 2011 roku) są zwolnione od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi zapewnienia ambulansu medycznego specjalistycznego i podstawowego w celu zabezpieczenia imprez masowych podlegają zwolnieniu od podatku, bez względu, czy podatnik świadczy usługi zapewniając obsługę medyczną przez zatrudnionych pracowników, czy też korzysta z usług lekarzy, pielęgniarek, czy osób wykonujących inny zawód medyczny określony przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

Uzasadnienie

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 marca 2009 roku o bezpieczeństwie imprez masowych - zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 3 - organizator imprezy jest zobowiązany do zapewnienia zabezpieczenia pod względem medycznym, poprzez zapewnienie pomocy medycznej (art. 5 ust. 1 pkt 3). Punkty pomocy medycznej muszą być ściśle określone oraz oznaczone co do miejsca funkcjonowania. Szczegółowe a zarazem minimalne wymagania w zakresie zabezpieczenia imprez masowych pod kątem opieki medycznej zawarte są w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 roku w sprawie minimalnych wymagań dotyczących zabezpieczenia pod względem medycznym imprezy masowej. Jak wynika zarówno z ustawy jak i wskazanego rozporządzania - zespoły wyjazdowe, patrole ratownicze oraz punkty pomocy medycznej - wyznaczone na czas imprezy masowej - są powołane do udzielenia zarówno pierwszej pomocy medycznej, jak i pomocy w zakresie ratownictwa medycznego podstawowego jak i ratownictwa medycznego specjalistycznego - muszą więc być zapewnione przez podmioty uprawnione.

Określając zakres zwolnienia podatkowego w art. 43 ust. 1 pkt 18 - 19a VATU ustawodawca odwołał się do pojęć takich jak ratowanie, przywracanie czy poprawa zdrowia, a odwołując się do wykładni językowej pojęcia „ratowaniu” użytego w art. 43 ust. 1 pkt 18 VATU - należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia. Z kolei pojęcie przywracanie w kontekście użytego w przepisie pojęcia „zdrowia” oznacza „1. doprowadzić coś do poprzedniego stanu lub wprowadzić coś na nowo, 2. sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji lub w takim stanie, w jakim był poprzedni”. Bez wątpienia usługa polegająca na zapewnieniu opieki medycznej w trakcie imprezy masowej ma na celu ochronę uczestników takiej imprezy przed utratą zdrowia, jego pogorszeniu, ma na celu szybką reakcję na zdarzanie nagłe mającą na celu skrócenie czasu udzielenia opieki medycznej.

Co za tym idzie usługa zapewnienia ambulansu medycznego ma na celu bezpośrednio realizowanie celu ściśle związanego z ratowaniem zdrowia czy przywracaniem zdrowia, które to świadczenia są wykonywane przez podmioty uprawnione, posiadające wiedzę i kompetencje, a więc ratowników medycznych, czy lekarzy oraz pielęgniarki. Mając na uwadze możliwe działania w trakcie imprez masowych, najczęściej dochodzi do udzielenia pierwszej pomocy osobie poszkodowanej, czasem niezbędny jest transport osoby poszkodowanej do szpitala środkiem transportu sanitarnego. Tym samym istotą usługi świadczonej przez podatnika, jest bezpośrednie realizowanie celów określonych w przepisie związanych z ochroną zdrowia.

Mając na uwadze, że usługi zabezpieczenia imprez masowych dotyczą świadczenia pomocy medycznej nakierowanej przede wszystkim na ratowanie zdrowia, poprzez udzielanie pierwszej pomocy w trakcie wypadków - spełnione są warunki przedmiotowe do zastosowania zwolnienia dla takich usług. Mając na uwadze, że podatnik jest wpisany do rejestru podmiotów leczniczych, także warunki podmiotowe do zastosowania zwolnienia zostały spełnione. Stanowisko podatnika, w sprawie analogicznej, podzielił między innymi Minister Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 24 stycznia 2012 roku o nr ITPP1/443-1492a/11/DM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art., 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy - przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy - zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy - zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstw, w których wykonywana jest działalność lecznicza.

Według art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy - zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

1.  lekarza i lekarza dentysty,
2.  pielęgniarki i położnej,
3.  medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 ze zm.),
4.  psychologa.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy - zwalnia się od podatku świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy - zwalnia się od podatku usługi transportu sanitarnego.

Stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy - zwolnienia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Z powyższych przepisów wynika, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi opieki medycznej, które spełniają określone warunki - służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia i świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę podmioty (lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarki, położne, psychologów i osoby wykonujące inne zawody medyczne, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej) podmioty lecznicze lub inne podmioty wykonujące te usługi na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstw, w których wykonywana jest działalność lecznicza.

Zatem powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Zwolnienie obejmuje bowiem tylko świadczenia medyczne wykonywane w określonym celu (wyłącznie te, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia) przez określone osoby (podmioty).

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności zajmuje się świadczeniem usług w zakresie szeroko pojętej działalności związanej z ochroną zdrowia. Wnioskodawca jest ujęty w wykazie podmiotów leczniczych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej. Zainteresowany w ramach prowadzonej działalności posiada zawarte umowy zlecenia bądź umowy o współpracy z osobami mającymi wykształcenie medyczne i mogące wykonywać określone czynności medyczne związane z ochroną zdrowia w myśl ustawy z dnia 5 września 2006 roku o państwowym ratownictwie medycznym. Wnioskodawca świadczy także usługi związane z transportem sanitarnym na podstawie umów podpisanych z innymi podmiotami leczniczymi, NFZ czy w stosunku do jednostek POZ (Podstawowa Ochrona Zdrowia), ale także na zlecenie osób fizycznych, których transport ze względu na wskazania medyczne może zostać dokonany jedynie karetką ze specjalistycznym wyposażeniem i z zapewnieniem obsługi medycznej. Usługi transportu medycznego odbywają się wyłączenie ze wskazań medycznych, przy czym są finansowane tylko przez pacjentów lub w innych przypadkach częściowo przez NFZ a częściowo przez pacjentów - w takim przypadku transport medyczny jest dokonywany na zlecenie POZ. Wnioskodawca świadczy także usługi zabezpieczenia imprez masowych na podstawie ustawy z dnia 20 marca 2009 roku o bezpieczeństwie imprez masowych, świadcząc usługi postawienia do dyspozycji ambulansu specjalistycznego (z lekarzem) bądź podstawowego (z ratownikiem medycznym lub pielęgniarką) w myśl cytowanej ustawy o państwowym ratownictwie medycznym.

W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwości czy usługi zapewnienia ambulansu medycznego specjalistycznego i podstawowego w celu zabezpieczenia imprez masowych na zlecenie organizatora mając na uwadze stan prawny jaki obowiązuje od dnia 1 stycznia 2011 roku są zwolnione od podatku od towarów i usług.

W myśl art. 3 ust. 16 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. Nr 62, poz. 504 ze zm.) - przez zabezpieczenie imprezy masowej należy rozumieć ogół skoordynowanych przedsięwzięć podejmowanych w celu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z imprezą masową.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ww. ustawy, za bezpieczeństwo imprezy masowej w miejscu i w czasie jej trwania odpowiada jej organizator.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 cyt. ustawy, bezpieczeństwo imprezy masowej obejmuje spełnienie przez organizatora wymogów w zakresie:

1.  zapewnienia bezpieczeństwa osobom uczestniczącym w imprezie;
2.  ochrony porządku publicznego;
3.  zabezpieczenia pod względem medycznym;
4.  zapewnienia odpowiedniego stanu technicznego obiektów budowlanych wraz ze służącymi tym obiektom instalacjami i urządzeniami technicznymi, w szczególności przeciwpożarowymi i sanitarnymi.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, obowiązek zabezpieczenia imprezy masowej spoczywa na organizatorze, a w zakresie określonym w tej ustawie i innych przepisach także na: wójcie, burmistrzu, prezydencie miasta, wojewodzie, Policji, Państwowej Straży Pożarnej i innych jednostkach organizacyjnych ochrony przeciwpożarowej, służbach odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i porządek publiczny na obszarach kolejowych, służbie zdrowia, a w razie potrzeby także innych właściwych służbach i organach.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, organizator zapewnia pomoc medyczną.

Przytoczone przepisy ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, jednoznacznie obligują organizatorów imprez masowych do ich zabezpieczenia pod względem medycznym. Na ich mocy organizator jest zobowiązany do zapewnienia w celu bezpieczeństwa, aby w miejscu odbywania się imprezy znajdowała się odpowiednia ilość członków określonego personelu (np. w zależności od rozmiarów imprezy określona liczba członków służb porządkowych, czy informacyjnych).

W kontekście powyższego, zauważyć należy, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na zabezpieczaniu imprez masowych realizowane poprzez udzielanie pierwszej pomocy w przypadku zagrożenia życia ludzkiego, nadzór i opiekę medyczną oraz wiążący się z tym transport sanitarny, służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Tym samym wykonywane przez Wnioskodawcę usługi polegające na zabezpieczaniu od strony medycznej imprez masowych spełniają przesłankę o charakterze przedmiotowym wynikającą z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy. Do rozpatrzenia zatem pozostaje kwestia przesłanki podmiotowej wynikająca z tego przepisu.

Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19c ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 ze zm.).

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej, określenie osoba wykonująca zawód medyczny - oznacza osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Świadczeniem zdrowotnym stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o działalności leczniczej są działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.

Przewidziany w ww. przepisach warunek, zgodnie z którym świadczenie zdrowotne musi być dokonywane przez osobę, która na podstawie odrębnych przepisów uprawniona jest do ich udzielania oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, dentysty, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera, diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje.

Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Mając na uwadze przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz.U. Nr 151, poz. 896), można wywieść m.in. następujące zawody medyczne: technik dentystyczny, dietetyk, ratownik medyczny, felczer, higienistka szkolna, terapeuta zajęciowy.

Wymagania jakie stawiane są ratownikom i ratownikom medycznym określone zostały w ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. Nr 191, poz. 1410 ze zm.).

Z art. 13 ust. 1 ww. ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym wynika, że ratownikiem może być osoba:

1.  posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych;
2.  zatrudniona lub pełniąca służbę w jednostkach współpracujących z systemem, o których mowa w art. 15, lub będąca członkiem tych jednostek;
3.  posiadająca ważne zaświadczenie o ukończeniu kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy, zwanego dalej „kursem”, i uzyskaniu tytułu ratownika;
4.  której stan zdrowia pozwala na udzielanie kwalifikowanej pierwszej pomocy.

W myśl art. 14 cyt. ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym zakres czynności wykonywanych przez ratownika w ramach kwalifikowanej pierwszej pomocy obejmuje:

1.  resuscytację krążeniowo-oddechową, bezprzyrządową i przyrządową, z podaniem tlenu oraz zastosowaniem według wskazań defibrylatora zautomatyzowanego;
2.  tamowanie krwotoków zewnętrznych i opatrywanie ran;
3.  unieruchamianie złamań i podejrzeń złamań kości oraz zwichnięć;
4.  ochronę przed wychłodzeniem lub przegrzaniem;
5.  prowadzenie wstępnego postępowania przeciwwstrząsowego poprzez właściwe ułożenie osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, ochronę termiczną osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
6.  stosowanie tlenoterapii biernej;
7.  ewakuację z miejsca zdarzenia osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
8.  wsparcie psychiczne osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
9.  prowadzenie wstępnej segregacji medycznej w rozumieniu art. 43 ust. 2.

Z kolei art. 15 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, że jednostkami współpracującymi z systemem są służby ustawowo powołane do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, w szczególności: jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, jednostki ochrony przeciwpożarowej włączone do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, podmioty uprawnione do wykonywania ratownictwa górskiego na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich (Dz.U. Nr 208, poz. 1241 ze zm.), podmioty uprawnione do wykonywania ratownictwa wodnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz.U. Nr 208, poz. 1240), inne jednostki podległe lub nadzorowane przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych i Ministra Obrony Narodowej.

Jednostkami współpracującymi z systemem mogą być społeczne organizacje ratownicze, które, w ramach swoich zadań ustawowych lub statutowych, są obowiązane do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, jeżeli zostaną wpisane do rejestru jednostek współpracujących z systemem (art. 15 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 15 ust. 3 ww. ustawy - jednostki współpracujące z systemem udzielają kwalifikowanej pierwszej pomocy osobom znajdującym się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

Uwzględniając powyższe wskazać należy, że usługi polegające na zabezpieczeniu medycznym imprez masowych wraz z zapewnieniem ambulansu medycznego specjalistycznego i podstawowego, których celem będzie udzielenie pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz świadczeń medycznych w przypadku pojawienia się zagrożenia życia i zdrowia (nagłego zagrożenia zdrowotnego), świadczone przez Wnioskodawcę z udziałem lekarzy, pielęgniarek i ratowników medycznych, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Zwolnienie przysługuje na zasadach określonych w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a-c ustawy, a także w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.

W odniesieniu do transportu sanitarnego wykonywanego jako odrębne świadczenie od usługi medycznej zastosowanie znajdzie przepis art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy. W związku z czym, czynność ta korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.