Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP3.4512.79.2017.1.RD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-17
Teza: W zakresie uznania jednostki organizacyjnej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania transakcji przeniesienia w formie aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 30 stycznia 2017 r. (data wpływu 1 lutego 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania jednostki organizacyjnej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania transakcji przeniesienia w formie aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania jednostki organizacyjnej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia z opodatkowania transakcji przeniesienia w formie aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Spółka posiada siedzibę oraz zarząd na terytorium Polski.

Podstawowym przedmiotem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej jest produkcja i dystrybucja artykułów higieniczno-kosmetycznych. Spółka jest producentem produktów oferowanych zarówno pod swoimi markami, jak i pod markami własnymi lokalnych oraz międzynarodowych sieci handlowych. Spółka sprzedaje swoje produkty na rynku polskim i rynkach zagranicznych.

Jedną z ostatnich inwestycji Spółki jest uruchomienie innowacyjnej i zarazem jedynej na świecie technologii do produkcji włókniny A , która jest nowatorskim rozwiązaniem w dziedzinie technologii celulozowych, oferującym nową jakość artykułów higieniczno-kosmetycznych, które jest jednocześnie przyjazne dla środowiska naturalnego.

Spółka wykorzystuje włókninę A wyprodukowaną przy użyciu wdrożonej technologii do produkcji niektórych produktów Spółki pod markami własnymi, a także w niektórych wyrobach produkowanych przez Spółkę pod markami własnymi sieci handlowych. Spółka sprzedaje również samą włókninę A do swoich kontrahentów. Produkcja włókniny A występuje równocześnie obok produkcji artykułów higieniczno-kosmetycznych.

Z uwagi na specyfikę i wysoką innowacyjność technologii A , plany zwiększenia mocy produkcyjnych przy wykorzystaniu tej technologii oraz plany biznesowe i restrukturyzacyjne Spółki, Spółka podjęła działania mające na celu wyodrębnienie organizacyjne i finansowe w ramach prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa działalności związanej z technologią A .

W tym celu zarząd Spółki podjął uchwałę o utworzeniu i określeniu zasad funkcjonowania jednostki organizacyjnej obejmującej działalność związaną z technologią A , która funkcjonuje w strukturze organizacyjnej Spółki pod nazwą „A ” („Uchwała o wyodrębnieniu A ”).

Spółka planuje, aby wyodrębniony majątek związany z „A ” został w przyszłości w całości wniesiony w formie wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej z siedzibą w Polsce („Nowa Spółka Kapitałowa”), w zamian za który Spółka obejmie udziały w Nowej Spółce Kapitałowej.

Podstawowym przedmiotem działalności Nowej Spółki Kapitałowej będzie zakup surowców do produkcji, ich magazynowanie, produkcja włókniny A oraz gradów z włókniny A (włókniny gorszej jakości), a następnie sprzedaż tych produktów do Spółki oraz innych kontrahentów Nowej Spółki Kapitałowej. Nowa Spółka Kapitałowa, w oparciu o otrzymany majątek wchodzący w skład jednostki organizacyjnej „A ” będzie samodzielnie kontynuowała dotychczasową działalność Spółki obejmującą produkcję i obrót włókniną A . Jednocześnie, po dokonaniu aportu do Nowej Spółki Kapitałowej jednostki organizacyjnej „A ”, Spółka zamierza w dalszym ciągu prowadzić dotychczasową działalność gospodarczą w pozostałym zakresie, tj. produkcję artykułów higieniczno-kosmetycznych pod markami własnymi oraz markami sieci detalicznych, w tym przy wykorzystaniu włókniny A zakupionej od Nowej Spółki Kapitałowej.

Przedmiotem wyodrębnienia i utworzenia w ramach prowadzonego przez Spółkę przedsiębiorstwa jednostki organizacyjnej „A ” jest wszystko co służy i jest związane z produkcją i sprzedażą włókniny A .

W Uchwale o wyodrębnieniu, „A ” przypisano poszczególne składniki materialne i niematerialne do działalności wewnętrznej jednostki organizacyjnej ,,A ”. Zgodnie z Uchwałą, „A ” obejmuje w szczególności:

1.  prawo użytkowania wieczystego nieruchomości o powierzchni 3,6569 ha , oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działki nr 2680/1 oraz 2614/38, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą KW ;
2.  posadowione na wyżej opisanym gruncie budynki i budowle obejmujące w szczególności zakład produkcyjny produkujący włókninę A , silos magazynujący do polipropylenu oraz pomieszczenia administracyjno-socjalne (np. budynek portierni przy bramie na terenie nowej fabryki);
3.  infrastrukturę towarzyszącą dla zakładu produkcyjnego produkującego włókninę A obejmującą m.in. instalację odgromową, sieć kanalizacji deszczowej, sieć sanitarną, sieć rozdzielczą wodociągową, sieć radiową i informatyczną, drogi, parkingi i chodniki oraz szlabany i ogrodzenie zewnętrzne;
4.  wszystkie maszyny, urządzenia, instalacje i systemy potrzebne do funkcjonowania zakładu produkcyjnego produkującego włókninę A , w szczególności linię technologiczną do produkcji włókniny A wraz z komponentami;
5.  inne składniki majątku ruchomego, w tym elementy wyposażenia, tj. między innymi komputery (w tym komputery przemysłowe) i drukarki niezbędne do prowadzenia działalności, meble biurowe, meble magazynowe, wózki widłowe i paletowe, stoły warsztatowe, meble do laboratorium, materiały biurowe, jak również inne rzeczy ruchome, które są niezbędne i związane z funkcjonowaniem zakładu produkcyjnego produkującego włókninę A ;
6.  zapasy surowców, półfabrykatów i części zamiennych;
7.  licencje i oprogramowanie dotyczące linii technologicznej do produkcji włókniny A .

Składniki wchodzące w skład jednostki organizacyjnej „A ” zostały szczegółowo wykazane w stosownym wykazie załączonym do Uchwały o wydzieleniu „A ”.

Spółka wskazuje dodatkowo, że jej intencją jest, aby w ramach jednostki organizacyjnej „A ” znalazły się co do zasady wszystkie zobowiązania związane z technologią produkcyjną A , w tym również te wynikające z zawartych przez Spółkę umów, a pozostające w funkcjonalnym związku z produkcją i obrotem włókniną A .

Do jednostki organizacyjnej „A ” zostały przypisane zatem także następujące należności i zobowiązania związane z funkcjonowaniem zakładu produkcyjnego produkującego włókninę A :

1.  zobowiązania wynikające z kredytu bankowego/inwestycyjnego zaciągniętego na sfinansowanie pozyskania i wdrożenia technologii A , w szczególności na wybudowanie budynków, budowli i infrastruktury towarzyszącej składających się na zakład produkcyjny produkujący włókninę A ;
2.  zobowiązania wynikające z umów z dostawcami surowców wykorzystywanymi w produkcji włókniny A ;
3.  zobowiązania i należności z zwartych umów handlowych;
4.  należności przysługujące Spółce z tytułu sprzedaży włókniny A oraz z tytułu sprzedaży próbek produktów Spółki wytworzonych z włókniny A .

Spółka pragnie przy tym podkreślić, że w skład jednostki organizacyjnej „A ” wchodzą związane z działalnością „A ” składniki materialne i niematerialne istniejące obecnie, które są przekazane do jednostki organizacyjnej „A ” na podstawie decyzji Zarządu Spółki, jak również wszelkie składniki materialne i niematerialne, które zostaną nabyte przez Spółkę w przyszłości w zakresie działalności „A ”. Podobnie w przypadku zobowiązań i należności - do jednostki organizacyjnej „A ” są przypisane zobowiązania i należności związane obecnie z działalnością „A ” oraz zobowiązania i należności które powstaną po dacie utworzenia jednostki organizacyjnej „A ”.

W związku z utworzeniem jednostki organizacyjnej „A ”, Zarząd Spółki określi strukturę organizacyjną jednostki „A ” oraz jej umiejscowienie w strukturze organizacyjnej Spółki.

Jednostką organizacyjną „A ” kierować będzie osoba wyznaczona przez Zarząd i bezpośrednio mu podlegająca. Jednostka ta posiadać będzie również własne zaplecze kadrowe umożliwiające w pełni obsługę całego procesu produkcji włókniny A . Do jednostki tej przypisani są m.in. następujący pracownicy:

1.  pracownicy produkcji wykonujący czynności składające się na proces produkcji włókniny A ;
2.  pracownicy zajmujący się kontrolą jakości produkcji w procesie produkcji włókniny A ;
3.  pracownicy logistyki i dystrybucji na potrzeby produkcji włókniny A ;
4.  inni pracownicy wykonujący prace niezbędne do prawidłowego funkcjonowania zakładu produkcyjnego produkującego włókninę A .

Po aporcie jednostki organizacyjnej „A ” do Nowej Spółki Kapitałowej możliwe jest, że koszty ogólne zarządu Nowej Spółki Kapitałowej takie jak: administracja, wsparcie finansowo-księgowe, IT, HR, marketing i inne usługi niematerialne będą świadczone przez Spółkę na rzecz Nowej Spółki Kapitałowej. Niewykluczone jednak, że przed aportem zapadnie decyzja, że Nowa Spółka Kapitałowa będzie sama realizować część powyższych funkcji z zakresu ogólnego zarządu. W tym przypadku odpowiedni pracownicy Spółki specjalizujący się w powyższych obszarach zostaną przypisani bezpośrednio do jednostki organizacyjnej „A ”, a ich umowy o pracę lub inne umowy, na podstawie których świadczą swoją pracę na rzecz Spółki zostaną przeniesione w ramach aportu na Nową Spółkę Kapitałową.

Wyrazem wyodrębnienia finansowego jednostki organizacyjnej „A ” w ramach, przedsiębiorstwa Spółki będzie natomiast prowadzenie zapisów w ewidencjach, rejestrach, wykazach oraz w księgach rachunkowych Spółki w sposób, który pozwoli na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z produkcją i obrotem włókniną A do jednostki organizacyjnej „A ”. Na potrzeby odpowiedniej ewidencji zdarzeń gospodarczych związanych z produkcją i obrotem włókniną A zostanie m.in. opracowany odrębny plan finansowy i budżet dla tej jednostki. Jednocześnie, składniki majątkowe wykorzystywane w działalności jednostki organizacyjnej „A ” zostaną też odpowiednio wyodrębnione w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Spółki.

Dla jednostki organizacyjnej „A ” będzie także sporządzane odrębne sprawozdanie finansowe obejmujące bilans i rachunek zysków i strat.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy wyodrębniona przez Spółkę jednostka organizacyjna „A ” spełnia przesłanki do uznania jej za ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?
2.  W przypadku, gdy odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, czy wniesienie przez Spółkę aportem jednostki organizacyjnej „A ” do Nowej Spółki Kapitałowej pozostanie poza zakresem opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Spółki, wyodrębniona przez nią jednostka organizacyjna „A ” spełnia wszystkie przesłanki do uznania jej za ZCP w świetle art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W konsekwencji, wniesienie przez Spółkę aportem ZCP do Nowej Spółki Kapitałowej pozostanie poza zakresem opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z przepisami ustawy o VAT, ZCP jest rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania (art. 2 pkt 27e ustawy o VAT).

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że:

*   ZCP powinna składać się z zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;

*   zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

*   składniki ZCP powinny być przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych;

*   zespół składników tworzących ZCP mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze.

Biorąc pod uwagę powyższe, dla kwalifikacji określonego zespołu składników materialnych i niematerialnych jako ZCP, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej. Składniki te powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach tak, aby stanowiły faktycznie zespół, a nie zbiór przypadkowych elementów (tak np. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 29 stycznia 2016 r., znak: IPPP3/4512-8/16-2/WH oraz z 21 sierpnia 2016 r., znak: IPPP1/443-660/14-4/EK). Tym samym, przyjmuje się, że zespół składników powinien być wydzielony w istniejącym przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach - organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej. W celu weryfikacji powyższych przesłanek konieczne jest każdorazowe dokonanie analizy danego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

B. Wyodrębnienie organizacyjne

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że ZCP jest umiejscowiona w strukturze organizacyjnej jako dział, wydział czy oddział. Stanowisko takie przyjęto przykładowo w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 24 września 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 1150/10, jak również w wielu interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, m.in. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 5 stycznia 2015 r., znak: IPTPP2/443-738/14-4/DS oraz 30 grudnia 2014 r., znak: IPTPP1/443-746/14-2/MW.

Zdaniem Spółki, jednostka organizacyjna „A ” bez wątpienia stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (obejmujący również zobowiązania), ponieważ przypisane do tej jednostki składniki przedsiębiorstwa Spółki pozostają w takich wzajemnych relacjach, że tworzą spójną całość w postaci zakładu produkcyjnego w pełni zdolnego na chwilę obecną do prowadzenia określonego rodzaju działalności (produkcji włókniny A ).

Do jednostki organizacyjnej „A faktycznie i formalnie przyporządkowane zostały odpowiednie składniki majątku Spółki wskazane szczegółowo w opisie okoliczności zdarzenia przyszłego w postaci przede wszystkim:

*   prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, na której posadowione są budynki, budowle i infrastruktura towarzysząca tworzące nowoczesną fabrykę produkcyjną, w której odbywa się produkcja włókniny A ;

*   maszyny, urządzenia, sprzęt, wyposażenie i innego rodzaju środki trwałe niezbędne do produkcji i sprzedaży włókniny A ;

*   wykwalifikowany personel przypisany do obsługi całości procesu produkcji włókniny A .

Działalność związana z technologią produkcji A została również formalnie wyodrębniona wewnątrz struktury przedsiębiorstwa Spółki jako jednostka organizacyjna „A ”, na podstawie Uchwały Zarządu Spółki. Na wyodrębnienie organizacyjne wskazuje również fakt wyznaczenia przez Zarząd bezpośrednio podległej mu osoby, której powierzono kierowanie jednostką organizacyjną „A ” oraz okoliczność określenia przez Zarząd Spółki struktury organizacyjnej jednostki „A ” i jej umiejscowienia w strukturze organizacyjnej Spółki.

W konsekwencji należy uznać, że jednostka organizacyjna „A ” będzie stanowić część przedsiębiorstwa wyodrębnioną organizacyjnie w ramach przedsiębiorstwa Spółki.

Wyodrębnienie finansowe

Realizacja wyodrębnienia finansowego obejmuje wprowadzenie i stosowanie odpowiedniej ewidencji zdarzeń gospodarczych dla przyporządkowania przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP.

Jak wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 24 lipca 2015 r. (znak: IPTPP1/4512-296/15-4/MS) - „(\`(...)\`) wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. Prezentowane stanowisko przyjęły organy podatkowe również w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 3 lutego 2015 r., znak: IBPB1/2/423-1284/14/IZ, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 5 stycznia 2015 r., znak: IPTPP2/443-738/14-4/DS, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 17 grudnia 2014 r., znak: IPTPP1/443-747/14-2/AK oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 23 kwietnia 2014 r., znak: ILPB3/423-27/14-4/JG.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka będzie prowadziła ewidencję księgową w sposób umożliwiający jednoznaczną identyfikację aktywów/pasywów, kosztów/przychodów, należności i zobowiązań przypisanych do jednostki organizacyjnej „A ”. Składniki majątkowe przyporządkowane do jednostki organizacyjnej będą też wyodrębnione w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Spółki.

Jednocześnie, wszelkie ewentualne należności i zobowiązania handlowe związane z działalnością jednostki organizacyjnej „A ”, wypłacane wynagrodzenia dla pracowników wykonujących swoje obowiązki pracownicze w ramach działalności jednostki organizacyjnej „A ”, a także opłaty za media związane z działalnością zakładu produkcyjnego produkującego włókninę A będą regulowane za pośrednictwem rachunku bankowego Spółki. Przy czym, przepływy pieniężne związane z działalnością jednostki organizacyjnej „A ” będą ewidencjonowane w taki sposób, aby można było zidentyfikować przepływy pieniężne związane z działalnością jednostki organizacyjnej „A ”.

Dodatkowo, na potrzeby odpowiedniej ewidencji zdarzeń gospodarczych związanych z produkcją i obrotem włókniną A zostanie m.in. opracowany odrębny plan finansowy i budżet dla jednostki organizacyjnej „A ”.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, powyższe jednoznacznie oznacza, że jednostka organizacyjna „A ” będzie stanowiła część przedsiębiorstwa wyodrębnioną finansowo.

Wyodrębnienie funkcjonalne

Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość, tj. obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Ponadto ZCP powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce.

Takie rozumienie wyodrębnienia funkcjonalnego potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 30 grudnia 2014 r., znak: IPTPP1/443-746/14-2/MW, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 6 czerwca 2014 r., znak: IBPP1/443-522/14/BM, jak również interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu 7 listopada 2013 r., znak: ILPB3/423-368/13-2/EK.

W związku z powyższym należy wskazać, że jednostka organizacyjna „A ” jest bez wątpienia funkcjonalnie wyodrębniona w ramach przedsiębiorstwa Spółki. Jak wynika z okoliczności przedstawionych szczegółowo w opisie zdarzenia przyszłego, jednostka organizacyjna „A ” jest w pełni zdolna do samodzielnego prowadzenia całości działalności związanej z produkcją i dystrybucją włókniny ArveII, począwszy od pozyskania surowców do produkcji włókniny A , ich magazynowania, przez główny proces produkcyjny, po sprzedaż i dostawę włókniny A .

Składniki majątkowe tworzące jednostkę organizacyjną „A ” oraz przypisane do niej zaplecze pracownicze stanowią przy tym zasoby wystarczające do samodzielnego prowadzenia działalności w zakresie produkcji i obrotu włókniną A .

Należy wskazać również, że w ramach wniesienia jednostki organizacyjnej „A ” do Nowej Spółki Kapitałowej, na ten podmiot przejdą automatycznie wszystkie wskazane w opisie zdarzenia przyszłego składniki materialne i niematerialne umożliwiające samodzielne prowadzenie przez Nową Spółkę Kapitałową działalności, obecnie wyodrębnionej w ramach struktury Wnioskodawcy. Nowa Spółka Kapitałowa w wyniku aportu jednostki organizacyjnej „A ” zostanie wyposażona zatem we wszelkie instrumenty, które pozwolą jej na natychmiastowe podjęcie kompleksowego prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji i sprzedaży włókniny A .

W świetle powyższego należy zatem uznać, że składniki przypisane i zgromadzone w ramach jednostki organizacyjnej „A ” niewątpliwie będą stanowić zespół składników pozostających ze sobą we wzajemnych relacjach, zorganizowanych w sposób pozwalający na niezależne prowadzenie działalności. W ocenie Wnioskodawcy, powyższe oznacza, że jednostka organizacyjna „A ” będzie stanowiła część przedsiębiorstwa wyodrębnioną funkcjonalnie.

Należy bowiem podkreślić, że po wyodrębnieniu, dysponując własnym personelem, składnikami majątkowymi, w tym kontraktami handlowymi, własnymi należnościami i zobowiązaniami, etc. jednostka organizacyjna „A ” może samodzielnie realizować swoje zadania gospodarcze.

2\. Pytanie nr 2

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wskazać należy, że przepis ten jest implementacją art. 5 ust. 8 i art. 6 ust. 5 VI Dyrektywy Rady (77/388/EWG) z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. WE L 1977.145.1 ze. zm., dalej: „VI Dyrektywa”; zastąpionego następnie przez art. 19 Dyrektywy 112, dalej: „Dyrektywa VAT”), zgodnie z którym w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

W ocenie Spółki, definicja „transakcji zbycia” użyta w ustawie o VAT jest pojęciem szerszym niż sprzedaż i obejmuje każde rozporządzenie przedmiotem skutkujące przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W szczególności, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych i stanowiskiem doktryny prawa podatkowego, wyłączone spod opodatkowania jest zarówno odpłatne, jak i nieodpłatne zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Znaczenia nie ma natomiast forma jego zbycia, opodatkowaniu VAT nie powinny więc podlegać m.in. sprzedaż, aport, darowizna, jeśli mają za przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część (a także każda inna czynność skutkująca przeniesieniem prawa do rozporządzania przedsiębiorstwem lub jego zorganizowaną częścią).

Zgodnie z wykładnią dokonaną przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w wyroku z 6 października 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 368/09), „transakcją zbycia jest każda czynność, w świetle obowiązujących przepisów skutkująca przeniesieniem własności przedsiębiorstwa”. Podobny pogląd został wyrażony w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 13 sierpnia 2015 r. (znak: IPTPP3/4512-187/15-4/JM), w której wskazano, że „Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu), itp. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej”.

W świetle powyższego, zdaniem Spółki, w związku z tym, że planowany aport jednostki organizacyjnej „A ” skutkował będzie przeniesieniem prawa własności składników majątkowych do niej przypisanych to transakcja taka stanowić powinna „zbycie” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Powyższe stanowisko zostało przy tym wyrażone również m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 7 października 2009 r. (sygn. akt I SA/Po 491/2009), czy też w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 sierpnia 2008 r. (sygn. akt III SA/WA 666/2008).

Ponadto, w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes (C-497/01), Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał”) stwierdził, że „(\`(...)\`) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, użyte w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT pojęcie „przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część” obejmuje każdy zespół składników materialnych i niematerialnych służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, bez względu na to, czy obejmuje on całość, czy jedynie część majątku określonego podmiotu, jeżeli nabywca wykaże zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części.

Analogicznie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 (Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever), wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy (obecnie art. 19 Dyrektywy VAT) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.

Stanowisko spójne z powyższym prezentowane jest również przez krajowe sądy administracyjne (przykładowo w wyroku NSA z 25 czerwca 2013 r., sygn. akt 1 FSK 955/12 oraz z 27 września 2011 r. sygn. akt I FSK 1383/10). Zgodnie ze wskazanym orzecznictwem, tylko wówczas, gdy przekazywany zespół aktywów przedsiębiorstwa jest niewystarczający do prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej (w oparciu o przekazane składniki majątkowe), czynność taka jest objęta opodatkowaniem VAT.

W świetle powyższego, Spółka stoi na stanowisku, że opodatkowaniu VAT nie podlegają wszelkie czynności odnoszące się do przeniesienia własności ZCP, w jakiejkolwiek formie prawnej (w tym również w ramach aportu).

W konsekwencji powyższego, dokonanie przez Spółkę przedstawionego w opisie zdarzenia przyszłego aportu jednostki organizacyjnej „A ” do Nowej Spółki Kapitałowej nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT, ponieważ zespół składników przypisanych do jednostki „A ” stanowi, jak wykazała to Spółka powyżej, ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Podsumowanie

Uwzględniając argumentację przedstawioną powyżej, Spółka stoi na stanowisku, że jednostka organizacyjna „A ” wyposażona we wszystkie opisane w niniejszym wniosku składniki/elementy, bez wątpienia będzie stanowić ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Jednostka ta będzie bowiem obejmować zespół składników materialnych i niematerialnych wystarczających do prowadzenia w sposób trwały, samodzielnej działalności gospodarczej w zakresie produkcji i obrotu włókniną A .

W konsekwencji, biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy ustawy o VAT oraz opisane w niniejszym wniosku zdarzenie przyszłe, Spółka stoi na stanowisku, że wniesienie w ramach wkładu niepieniężnego (aportu) do Nowej Spółki Kapitałowej wyodrębnionej jednostki organizacyjnej „A ” będzie stanowiło czynność wyłączoną z opodatkowania VAT na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Stanowisko to znajduje przy tym potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 14 marca 2016 r., znak: ITPP2/4512-11/16/PB, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 stycznia 2016 r., znak: IPPP3/4512-8/16-2/WH oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 15 kwietnia 2016 r., znak: . ILPP3/4512-1-21/16-4/MR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.) zwanej dalej ustawą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jednocześnie zapisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.

W świetle art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy, nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W świetle tej definicji zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem, wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy).

Należy zatem wskazać, że nie wystarczy zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.

W przeciwnym razie nie można uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,

*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Zatem, w świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług okolicznością determinującą możliwość wyłączenia na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych jest takie ich zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmować powinien elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie miały zastosowania do zbywanego mienia musi ono – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w jego skład muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Z opisu sprawy wynika, że podstawowym przedmiotem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej jest produkcja i dystrybucja artykułów higieniczno-kosmetycznych. Jedną z ostatnich inwestycji Spółki jest uruchomienie innowacyjnej i zarazem jedynej na świecie technologii do produkcji włókniny A , która jest nowatorskim rozwiązaniem w dziedzinie technologii celulozowych, oferującym nową jakość artykułów higieniczno-kosmetycznych, które jest jednocześnie przyjazne dla środowiska naturalnego. Z uwagi na specyfikę i wysoką innowacyjność technologii A , plany zwiększenia mocy produkcyjnych przy wykorzystaniu tej technologii oraz plany biznesowe i restrukturyzacyjne Spółki, Spółka podjęła działania mające na celu wyodrębnienie organizacyjne i finansowe w ramach prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa działalności związanej z technologią A . W tym celu zarząd Spółki podjął uchwałę o utworzeniu i określeniu zasad funkcjonowania jednostki organizacyjnej obejmującej działalność związaną z technologią A , która funkcjonuje w strukturze organizacyjnej Spółki pod nazwą „A ” („Uchwała o wyodrębnieniu A ”). Spółka planuje, aby wyodrębniony majątek związany z „A ” został w przyszłości w całości wniesiony w formie wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej z siedzibą w Polsce („Nowa Spółka Kapitałowa”), w zamian za który Spółka obejmie udziały w Nowej Spółce Kapitałowej. Podstawowym przedmiotem działalności Nowej Spółki Kapitałowej będzie zakup surowców do produkcji, ich magazynowanie, produkcja włókniny A oraz gradów z włókniny A (włókniny gorszej jakości), a następnie sprzedaż tych produktów do Spółki oraz innych kontrahentów Nowej Spółki Kapitałowej. Nowa Spółka Kapitałowa, w oparciu o otrzymany majątek wchodzący w skład jednostki organizacyjnej „A ” będzie samodzielnie kontynuowała dotychczasową działalność Spółki obejmującą produkcję i obrót włókniną A . Przedmiotem wyodrębnienia i utworzenia w ramach prowadzonego przez Spółkę przedsiębiorstwa jednostki organizacyjnej „A ” jest wszystko co służy i jest związane z produkcją i sprzedażą włókniny A . W Uchwale o wyodrębnieniu, „A ” przypisano poszczególne składniki materialne i niematerialne do działalności wewnętrznej jednostki organizacyjnej ,,A ”. Zgodnie z Uchwałą, „A ” obejmuje w szczególności: prawo użytkowania wieczystego nieruchomości o powierzchni 3,6569 ha , oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działki nr 2680/1 oraz 2614/38, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą ; posadowione na wyżej opisanym gruncie budynki i budowle obejmujące w szczególności zakład produkcyjny produkujący włókninę A , silos magazynujący do polipropylenu oraz pomieszczenia administracyjno-socjalne (np. budynek portierni przy bramie na terenie nowej fabryki); infrastrukturę towarzyszącą dla zakładu produkcyjnego produkującego włókninę A obejmującą m.in. instalację odgromową, sieć kanalizacji deszczowej, sieć sanitarną, sieć rozdzielczą wodociągową, sieć radiową i informatyczną, drogi, parkingi i chodniki oraz szlabany i ogrodzenie zewnętrzne; wszystkie maszyny, urządzenia, instalacje i systemy potrzebne do funkcjonowania zakładu produkcyjnego produkującego włókninę A, w szczególności linię technologiczną do produkcji włókniny A wraz z komponentami; inne składniki majątku ruchomego, w tym elementy wyposażenia, tj. między innymi komputery (w tym komputery przemysłowe) i drukarki niezbędne do prowadzenia działalności, meble biurowe, meble magazynowe, wózki widłowe i paletowe, stoły warsztatowe, meble do laboratorium, materiały biurowe, jak również inne rzeczy ruchome, które są niezbędne i związane z funkcjonowaniem zakładu produkcyjnego produkującego włókninę A ; zapasy surowców, półfabrykatów i części zamiennych; licencje i oprogramowanie dotyczące linii technologicznej do produkcji włókniny A . Składniki wchodzące w skład jednostki organizacyjnej „A ” zostały szczegółowo wykazane w stosownym wykazie załączonym do Uchwały o wydzieleniu „A ”. Spółka wskazuje dodatkowo, że jej intencją jest, aby w ramach jednostki organizacyjnej „A ” znalazły się co do zasady wszystkie zobowiązania związane z technologią produkcyjną A , w tym również te wynikające z zawartych przez Spółkę umów, a pozostające w funkcjonalnym związku z produkcją i obrotem włókniną A .

Do jednostki organizacyjnej „A ” zostały przypisane zatem także następujące należności i zobowiązania związane z funkcjonowaniem zakładu produkcyjnego produkującego włókninę A : zobowiązania wynikające z kredytu bankowego/inwestycyjnego zaciągniętego na sfinansowanie pozyskania i wdrożenia technologii A , w szczególności na wybudowanie budynków, budowli i infrastruktury towarzyszącej składających się na zakład produkcyjny produkujący włókninę A ; zobowiązania wynikające z umów z dostawcami surowców wykorzystywanymi w produkcji włókniny A ; zobowiązania i należności z zwartych umów handlowych; należności przysługujące Spółce z tytułu sprzedaży włókniny A oraz z tytułu sprzedaży próbek produktów Spółki wytworzonych z włókniny A .

Spółka pragnie przy tym podkreślić, że w skład jednostki organizacyjnej „A ” wchodzą związane z działalnością „A ” składniki materialne i niematerialne istniejące obecnie, które są przekazane do jednostki organizacyjnej „A ” na podstawie decyzji Zarządu Spółki, jak również wszelkie składniki materialne i niematerialne, które zostaną nabyte przez Spółkę w przyszłości w zakresie działalności „A ”. Podobnie w przypadku zobowiązań i należności - do jednostki organizacyjnej „A ” są przypisane zobowiązania i należności związane obecnie z działalnością „A ” oraz zobowiązania i należności które powstaną po dacie utworzenia jednostki organizacyjnej „A ”. W związku z utworzeniem jednostki organizacyjnej „A ”, Zarząd Spółki określi strukturę organizacyjną jednostki „A ” oraz jej umiejscowienie w strukturze organizacyjnej Spółki. Jednostką organizacyjną „A ” kierować będzie osoba wyznaczona przez Zarząd i bezpośrednio mu podlegająca. Jednostka ta posiadać będzie również własne zaplecze kadrowe umożliwiające w pełni obsługę całego procesu produkcji włókniny A . Do jednostki tej przypisani są m.in. następujący pracownicy: pracownicy produkcji wykonujący czynności składające się na proces produkcji włókniny A ; pracownicy zajmujący się kontrolą jakości produkcji w procesie produkcji włókniny A ; pracownicy logistyki i dystrybucji na potrzeby produkcji włókniny A ; inni pracownicy wykonujący prace niezbędne do prawidłowego funkcjonowania zakładu produkcyjnego produkującego włókninę A . Wyrazem wyodrębnienia finansowego jednostki organizacyjnej „A ” w ramach, przedsiębiorstwa Spółki będzie natomiast prowadzenie zapisów w ewidencjach, rejestrach, wykazach oraz w księgach rachunkowych Spółki w sposób, który pozwoli na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z produkcją i obrotem włókniną A do jednostki organizacyjnej „A ”. Na potrzeby odpowiedniej ewidencji zdarzeń gospodarczych związanych z produkcją i obrotem włókniną A zostanie m.in. opracowany odrębny plan finansowy i budżet dla tej jednostki. Jednocześnie, składniki majątkowe wykorzystywane w działalności jednostki organizacyjnej „A ” zostaną też odpowiednio wyodrębnione w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Spółki. Dla jednostki organizacyjnej „A ” będzie także sporządzane odrębne sprawozdanie finansowe obejmujące bilans i rachunek zysków i strat.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że ogół składników materialnych i niematerialnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w postaci wyodrębnionej jednostki organizacyjnej „A ” spełnia przesłanki do uznania jej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Będzie to majątek składający się zarówno ze składników materialnych, jak i niematerialnych w tym zobowiązań, umożliwiający samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie produkcji i obrotu włókniny A . Składniki te, jak wynika z wniosku, w sensie funkcjonalnym, finansowym oraz organizacyjnym stanowią zespół służący realizacji określonych zadań gospodarczych, który może stanowić niezależne przedsiębiorstwo.

W konsekwencji, opisany przez Wnioskodawcę zespół składników materialnych i niematerialnych w tym zobowiązań tworzący jednostkę organizacyjną „A ” posiada cechy wymienione w art. 2 pkt 27e ustawy, tym samym spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem transakcję wniesienia aportem do Nowej Spółki Kapitałowej należy uznać za czynność niepodlegającą przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2016, poz. 718, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną” (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.