Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.422.2023.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-10-11
Teza: Dotyczy braku opodatkowania kwoty otrzymywanej z tytułu partycypacji w kosztach inwestycji.
Słowa kluczowe: koszt; partycypacja; przyłącze; przyłączenie do sieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek wystawienia faktury 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a-pkt 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

1 sierpnia 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 lipca 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania kwoty otrzymywanej z tytułu partycypacji w kosztach inwestycji.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego - spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i płatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca jest przedsiębiorstwem (\`(...)\`), prowadzącym działalność w zakresie dystrybucji (\`(...)\`).

Wnioskodawca realizuje inwestycję polegającą na budowie nowego przyłączą (\`(...)\`) do nowo budowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, który stanowi własność i inwestycję dewelopera budowlanego - przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą, polegającą na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych.

W ramach przyłączenia do sieci (\`(...)\`) budynku mieszkalnego Wnioskodawca wykona przyłącze (\`(...)\`) i węzeł (\`(...)\`). Wnioskodawca zawarł porozumienie, na podstawie którego 50% wartości inwestycji - przyłącza (\`(...)\`) do budynku wielorodzinnego wraz z budową węzła zobowiązał się sfinansować deweloper budowlany, który przekaże środki stanowiące równowartość 50% realnego kosztu inwestycji bezpośrednio do Wnioskodawcy po zrealizowaniu przez Wnioskodawcę przyłącza (\`(...)\`).

Węzeł zostanie zainstalowany w części wspólnej budynku (obiektu), ale będzie wykorzystywany do prawidłowego zaopatrzenia w (\`(...)\`) wszystkich lokali znajdujących się w budynku, tzn. jego użyteczność nie ograniczy się jedynie do części wspólnych budynku.

Opisane przyłącze (\`(...)\`) i węzeł (\`(...)\`) stanowić będzie własność Wnioskodawcy, a partycypujący w kosztach jego wykonania przedsiębiorca budowlany nie nabędzie praw majątkowych i nie uzyska z tego tytułu innych świadczeń niż możliwość zakupu (\`(...)\`) na zasadach jak każdy inny odbiorca (\`(...)\`) sprzedawanego przez Wnioskodawcę według taryf ustalanych dla wszystkich odbiorców (\`(...)\`).

**Pytanie**

Czy ustalone przez Wnioskodawcę w odrębnej umowie zawartej z przedsiębiorstwem budowlanym - deweloperem świadczenie pieniężne, opisane jako partycypacja w kosztach inwestycji, stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług przez Wnioskodawcę na rzecz przedsiębiorstwa budowlanego - dewelopera w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy VAT, w związku z czym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jeżeli tak to według jakiej stawki?

### Państwa stanowisko w sprawie

Aby ustalić, czy partycypacja w kosztach budowy przyłącza (\`(...)\`) do budynku mieszkalnego wielorodzinnego stanowi świadczenie usług konieczne jest ustalenie, czy stanowi ona odpłatność za świadczenie usługi.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do katalogu usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.

Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 5a ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Kwestia „odpłatności” była niejednokrotnie przedmiotem rozstrzygania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak zauważył Trybunał w wyroku 102/86 „czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”.

W ocenie Wnioskodawcy przepływ środków pieniężnych winien być uznany za wynagrodzenie za świadczenie usług tylko i wyłącznie wówczas, gdy stanowi wynagrodzenie za świadczone usługi lub powstrzymanie się od świadczenia.

Czynność podlega opodatkowaniu, gdy zostanie wykonana odpłatnie, tzn. gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie świadczącego usługę. Aby dane świadczenie uznać za usługę konieczne jest wystąpienie związku prawnego między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Wnioskodawca ocenia, że partycypacja sprzedawcy w kosztach budowy przyłącza (\`(...)\`) do budynku mieszkalnego wielorodzinnego nie będzie stanowić zapłaty za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Otrzymanie kwot tytułem partycypacji w kosztach budowy w ocenie Wnioskodawcy nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie będzie wykonywał w opisanym stanie faktycznym żadnej czynności opodatkowanej, wymienionej w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nie będzie świadczył żadnej usługi, albowiem usługi dostaw (\`(...)\`) będą świadczone dopiero później.

Wnioskodawca nie będzie dokonywał też żadnej dostawy, albowiem w szczególności wskutek zwrotu przez przedsiębiorcę dewelopera - obiorcę (\`(...)\`) kwoty uzgodnionej partycypacji nie przejdzie na niego w żadnej części własność współfinansowanych elementów instalacji.

Świadczenie pieniężne ustalone przez Wnioskodawcę w odrębnej umowie zawartej z przedsiębiorstwem budowlanym - deweloperem, opisane jako partycypacja w kosztach inwestycji, nie stanowi wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług przez Spółkę na rzecz przedsiębiorstwa budowlanego - dewelopera w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy VAT, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w efekcie czego nie powinno być udokumentowane przez Wnioskodawcę fakturą.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że dostawa towarów, czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). Przykładowo, w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C‑102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

Podobnie w orzeczeniu TSUE z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden TSUE podkreślił, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Należy stwierdzić, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę.

Kolejnym czynnikiem decydującym o tym, czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem, jest określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia, oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towarów lub świadczącego usługę oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem czynności.

A zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej, zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że realizują Państwo inwestycję polegającą na budowie nowego przyłączą (\`(...)\`) do nowo budowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, który stanowi własność i inwestycję dewelopera budowlanego - przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą, polegającą na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych.

W ramach przyłączenia do sieci (\`(...)\`) budynku mieszkalnego wykonają Państwo przyłącze (\`(...)\`) i węzeł (\`(...)\`). Zawarli Państwo porozumienie, na podstawie którego 50% wartości inwestycji - przyłącza (\`(...)\`) do budynku wielorodzinnego wraz z budową węzła zobowiązał się sfinansować deweloper budowlany. Przekaże on środki stanowiące równowartość 50% realnego kosztu inwestycji bezpośrednio na Państwa rzecz po zrealizowaniu przez Państwa przyłącza (\`(...)\`).

Węzeł zostanie zainstalowany w części wspólnej budynku (obiektu), ale będzie wykorzystywany do prawidłowego zaopatrzenia w (\`(...)\`) wszystkich lokali znajdujących się w budynku, tzn. jego użyteczność nie ograniczy się jedynie do części wspólnych budynku.

Mają Państwo wątpliwości, czy ustalone przez Państwa w odrębnej umowie zawartej z przedsiębiorstwem budowlanym - Deweloperem świadczenie pieniężne, opisane jako partycypacja w kosztach inwestycji, stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług na rzecz Dewelopera i czy w związku z tym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak wynika z przywołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług.

Warto wskazać, że w myśl art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1385 ze zm.):

Przedsiębiorstwa energetyczne ustalają taryfy dla paliw gazowych lub energii, stosownie do zakresu wykonywanej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 32 ust. 1, z wyłączeniem magazynowania energii elektrycznej. Taryfy należy kalkulować w sposób zapewniający:

1) pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, dystrybucji lub obrotu paliwami gazowymi i energią oraz magazynowania, skraplania lub regazyfikacji paliw gazowych, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność;

1a) pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie magazynowania paliw gazowych, w tym budowy, rozbudowy i modernizacji magazynów paliw gazowych, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w wysokości nie mniejszej niż stopa zwrotu na poziomie 6%;

2) pokrycie kosztów uzasadnionych ponoszonych przez operatorów systemów przesyłowych i dystrybucyjnych w związku z realizacją ich zadań;

2a) pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie budowy i przyłączania infrastruktury ładowania drogowego transportu publicznego i powiązanych z nią magazynów energii elektrycznej, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w wysokości nie mniejszej niż stopa zwrotu na poziomie 6%;

3) ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i stawek opłat;

4) w odniesieniu do taryf dla energii elektrycznej - realizację przedsięwzięć z zakresu ochrony przeciwpożarowej.

Art. 45 ust. 2 ustawy Prawo energetyczne stanowi:

Taryfy dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła mogą uwzględniać koszty współfinansowania przez przedsiębiorstwa energetyczne przedsięwzięć i usług zmierzających do zmniejszenia zużycia paliw i energii u odbiorców, stanowiących ekonomiczne uzasadnienie uniknięcia budowy nowych źródeł energii i sieci.

Zatem prawo energetyczne uwzględnia możliwość współfinansowania przedsięwzięć w zakresie rozbudowy nowych źródeł energii i sieci.

W analizowanym przypadku mamy do czynienia z sytuacją, w której w zamian za wykonanie przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`) w celu podłączenia budynku mieszkalnego (który stanowi własność i inwestycję przedsiębiorstwa budowlanego – Dewelopera), zgodnie z zawartym porozumieniem, Deweloper pokryje 50% ceny tej inwestycji.

Partycypowanie w kosztach budowy przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`) jest zatem transakcją wiązaną. Deweloper w zamian za udział w kosztach budowy przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`), na podstawie zawartego porozumienia, nabywa prawo do korzystania z (\`(...)\`) sieciowego wytworzonego przez przedsiębiorstwo (\`(...)\`).

W analizowanej sprawie istotne jest to, że otrzymanie wpłaty partycypacyjnej od Dewelopera stanowi płatność w zamian za świadczenie polegające na wykonaniu przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`) na podstawie zawartego porozumienia stanowiącego umowę zobowiązaniową tworzącą pomiędzy kontrahentami stosunek prawny, z którego wynikają określone prawa i obowiązki dla stron tej umowy. Zatem zawarte porozumienie spełnia wszystkie przesłanki warunkujące możliwość uznania realizowanego świadczenia za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usługi na podstawie art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji przedstawione okoliczności sprawy nie potwierdzają Państwa stanowiska, że otrzymanie wpłaty partycypacyjnej nie stanowi zapłaty za świadczenie przez Państwa usług na rzecz Dewelopera.

Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że pomiędzy Państwem, a Deweloperem zostało zawarte porozumienie (umowa cywilnoprawna), na podstawie którego Deweloper zobowiązał się współfinansować wykonanie przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`) w formie modelu partycypacyjnego, co umożliwi mu realizację jego inwestycji, tj. budynku mieszkalnego i wyposażenie lokali znajdujących się w budynku w (\`(...)\`) sieciowe.

Tym samym, dla Dewelopera zawarcie umowy jest konieczne w celu zrealizowania (kontynuowania lub dokończenia) inwestycji, tj. budynku mieszkalnego. W sytuacji, gdyby nie powstało to przyłącze (\`(...)\`) i węzeł (\`(...)\`), Deweloper nie miałby możliwości podłączenia budynku do (\`(...)\`) sieciowego, a tym samym nie mógłby kontynuować inwestycji, nie byłoby możliwości ogrzania lokali znajdujących się w budynku (\`(...)\`) sieciowym.

Warto zauważyć, że w rozpatrywanej sprawie jeżeli z wykonanego przez Państwa przyłącza, węzła korzystać będą również inne podmioty, np. przyszli nabywcy lub najemcy lokali znajdujących się w budynku, to już na moment wykonania tego przyłącza istnieje bezpośredni odbiorca świadczenia odnoszący korzyść z tej transakcji, tj. Deweloper – właściciel budynku. To, czy w przyszłości pojawią się podmioty wykorzystujące dodatkowo przyłącze i węzeł (\`(...)\`), który pozostanie Państwa własnością, nie ma wpływu na ocenę, że beneficjentem uzyskania dostępu do przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`) zgodnie z przedstawionymi okolicznościami sprawy jest Deweloper. Dla Dewelopera możliwość przyłączenia budynku do sieci (\`(...)\`) jest bowiem warunkiem zaopatrzenia lokali w (\`(...)\`) (realizacji inwestycji budowlanej).

Zatem należy stwierdzić, że wykonywane przez Państwa czynności są realizowane w ramach umowy zobowiązaniowej, w której Deweloper może zostać uznany za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Związek pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności Dewelopera ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność, którą Państwo otrzymają, następuje w zamian za to świadczenie. Poniesienie opłaty partycypacyjnej umożliwi Deweloperowi przyłączenie do sieci (\`(...)\`), a zatem realizację/kontynuację rozpoczętej inwestycji. Niewątpliwie sprzedaż (lub wynajem) lokali w budynku mieszkalnym bez zapewnienia dostępu do (\`(...)\`) byłaby zapewne utrudniona lub wręcz niemożliwa.

Istnieje więc stosunek prawny pomiędzy dwoma podmiotami, które zgodnym zamiarem obejmują określone świadczenie, zachowanie jednego podmiotu w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa na rzecz drugiego, adresata świadczenia - Dewelopera. W ramach zawartego porozumienia, kwota otrzymana od Dewelopera stanowi wynagrodzenie za świadczenie usługi polegającej na tym, że zobowiązali się Państwo zgodnie z zawartym porozumieniem do wykonania przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`) w celu zapewnienia Deweloperowi dostępu do sieci (\`(...)\`) w wybudowanym budynku mieszkalnym, będącym własnością Dewelopera.

Odnośnie kwoty partycypacji, która wynosi 50% realnego kosztu inwestycji, podkreślenia wymaga, że jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem dla zakwalifikowania transakcji jako transakcji dokonanej odpłatnie w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. L 347 z 11 grudnia 2006 r. ze zm.) bez znaczenia jest wysokość świadczenia wzajemnego, w szczególności okoliczność, czy jest ona równa kosztom poniesionym przez podatnika w związku ze świadczeniem usługi, czy też od nich wyższa lub niższa. Taka okoliczność nie może mieć bowiem wpływu na bezpośredni związek pomiędzy dokonanym świadczeniem usług, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, (m.in. wyrok z 11 marca 2020 r. w sprawie C-94/19 San Domenico Vetraria pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo).

Zatem czynność wykonania przez Państwa przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`) w celu zapewnienia dostępu do (\`(...)\`) sieciowego w budynku Dewelopera, jest usługą w myśl art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na wykonaniu przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`) do budynku, które umożliwi korzystanie w budynku z (\`(...)\`). Zatem usługa ta nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT i w konsekwencji będzie opodatkowana według właściwej stawki podatku.

W konsekwencji, wykonanie przez Państwa przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`), które umożliwią dostęp, tj. korzystanie w budynku z (\`(...)\`), stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, natomiast otrzymaną przez Państwa kwotę, która stanowi 50% wartości inwestycji należy uznać za wynagrodzenie za uzyskanie ww. dostępu do (\`(...)\`) sieciowego przez Dewelopera.

Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jak wynika z powyższych przepisów fakturę wystawia się w celu udokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Skoro jak wskazano powyżej otrzymanie przez Państwa kwoty partycypacji przez Dewelopera w kosztach budowy przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`) stanowi wynagrodzenie za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czynności wykonania przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`), które spowodują uzyskanie przez Dewelopera dostępu w budynku do (\`(...)\`) sieciowego powinni Państwo udokumentować poprzez wystawienie faktury.

Tym samym, Państwa stanowisko jest **nieprawidłowe**.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy wyłącznie uznania za czynność podlegającą opodatkowaniu wykonania przyłącza (\`(...)\`) i węzła (\`(...)\`), które umożliwią korzystanie z (\`(...)\`) w budynku.

W zakresie określenia stawki podatku VAT dla ww. czynności zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

*   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).