Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.872.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości nabytej w spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
skutki podatkowe-skutki podatkowe umowy
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych
    sprzedaży nieruchomości. Uzupełnił go Pan pismami złożonymi 19 października 2025 r. –
    w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 9 kwietnia 2025 r. aktami notarialnymi odziedziczył Pan cały majątek po zmarłych
    rodzicach. Zaświadczeniami Naczelnika Urzędu Skarbowego w (...) z 8 maja 2025 r. został
    Pan zwolniony z podatku od spadków i darowizn.
    19 marca 2009 r. Pana rodzice w drodze aktu notarialnego nabyli do wspólnego majątku
    małżeńskiego dom wraz działką, na której się znajdował.
    Aktem notarialnym z 15 maja 2025 r. sprzedał Pan ww. nieruchomość.
    Rodzice nie posiadali rozdzielności majątkowej, a do śmierci pierwszego z nich byli w
    związku małżeńskim. Mama zmarła 30 grudnia 2023 r., a ojciec zmarł 23 marca 2025 r.
    W uzupełnieniu wniosku odpowiadając na pytanie Organu dotyczące: „miejsce położenia
    wskazanej we wniosku nieruchomości oraz jej stan prawny (np. prawo własności
    nieruchomości zabudowanej, prawo wieczystego użytkowania gruntu, prawo do domu
    jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, inny - jaki?)?”, wskazał Pan, że
    nieruchomość położona jest: X, ul. (...), gmina (...) i nabył Pan własność nieruchomości.
    Na pytanie Organu o treści: „jakie osoby dziedziczyły spadek po Pana zmarłej matce i w
    jakich udziałach? czy było to dziedziczenie ustawowe, czy testamentowe?”, wskazał Pan, że
    dziedziczenie po mamie było ustawowe: 3/4 odziedziczył mąż (A) oraz 1/4 syn, czyli Pan.
    Na pytanie Organu o treści: „jakie osoby dziedziczyły spadek po zmarłym Pana ojcu i w
    jakich udziałach? czy było to dziedziczenie ustawowe, czy testamentowe?”, wskazał Pan, że
    dziedziczenie po tacie było ustawowe i całość spadku odziedziczył Pan.
    Po zmarłych rodzicach nie dokonano działu spadku.
    Na pytanie Organu o treści: „czy sprzedaż przez Pana przedmiotowej nieruchomości
    nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?”, wskazał
    Pan, że sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej,
    ponieważ takowej Pan nie prowadzi.
    Informuje Pan ponadto, że rodzice nabyli powyższą nieruchomość do wspólnego majątku,
    bez prowadzenia działalności gospodarczej, nie posiadali rozdzielności majątkowej. Jest
    pan jedynym spadkobiercą, a dziedziczenie było ustawowe.

## Pytanie

Czy w zgodzie z powołanymi przepisami prawa podatkowego, jest Pan zwolniony w całości
    z podatku dochodowego od sprzedaży przywołanej nieruchomości?
    Pana stanowisko w sprawie
    Stoi Pan na stanowisku, że jest w całości zwolniony z podatku dochodowego od sprzedaży
    przywołanej nieruchomości. Powyższa nieruchomość została nabyta przez rodziców w
    2009 r. do majątku wspólnego małżonków, a sprzedana przez Pana, jako jedynego
    spadkobiercę w 2025 r., czyli ponad 5 lat od zakupu nieruchomości przez rodziców. W
    związku z tym, spełnia Pan warunki wymienione w rozdziale 2, art. 10 ust. 2, pkt 5 i 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mówiące o tym, że ta sprzedaż nie
    była Pana źródłem przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej,
    skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje
    w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym
    samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

    Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Natomiast jak stanowi art. 925 ww. Kodeksu:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że aktami notarialnymi z 9 kwietnia
    2025 r. odziedziczył Pan cały majątek po zmarłych rodzicach. 19 marca 2009 r. Pana
    rodzice, w drodze aktu notarialnego, nabyli do wspólnego majątku małżeńskiego dom
    wraz działką, na której się znajdował. Nieruchomość położona jest w miejscowości X.
    Aktem notarialnym z 15 maja 2025 r. sprzedał Pan ww. nieruchomość.
    Rodzice nie posiadali rozdzielności majątkowej. Mama zmarła 30 grudnia 2023 r., a ojciec
    zmarł marca 2025 r. Dziedziczenie po mamie było ustawowe: 3/4 odziedziczył mąż (A) oraz
    1/4 syn (Pan). Dziedziczenie po tacie było ustawowe i całość spadku odziedziczył Pan.
    Po zmarłych rodzicach nie dokonano działu spadku.
    Należy podkreślić, że użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności)
    lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to
    nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde
    zwiększenie aktywów podatnika.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.

    Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik
    majątku wspólnego małżonków, tj. Pana rodziców, zasadnym jest odniesienie się również
    do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku
      co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
      bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od
      tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od
      tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku
    wspólnego.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez
    każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W
    konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II
    FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w
    wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
    dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
    wspólnego małżonków”. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny
    stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w
    majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964
    r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach
    nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym
    udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i
    działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność

    małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie
    mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także
    rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych
    do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków
    praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
    przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do
    majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy więc zwrócić uwagę, że w przypadku, gdy przedmiotowa nieruchomość należała do
    majątku wspólnego Pana rodziców, to w momencie śmierci Pana matki nie nastąpiło
    nabycie ww. nieruchomości przez Pana ojca. W przypadku spadkobrania nie dochodzi
    bowiem do nabycia udziału w nieruchomości przez małżonka, jeżeli nieruchomość
    należała do ich majątku wspólnego.
    W konsekwencji, przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych okres pięciu lat, w myśl art. 10 ust. 5 i ust. 6 ww. ustawy, należy w
    niniejszej sprawie liczyć od końca roku, w którym nastąpiło nabycie przedmiotowej
    nieruchomości przez spadkodawców (Pana ojca i matkę), tj. 2009 r.
    Reasumując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane
    przepisy prawa stwierdzam, że sprzedaż przez Pana w 2025 r. zabudowanej
    nieruchomości, którą nabył Pan – jak wynika z opisu – w drodze spadku po rodzicach, nie
    stanowi dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art.
    10 ust. 5 i ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż
    nieruchomości nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości przez spadkodawców, tj. Pana rodziców
    (2009 r.).
    Pana stanowisko uznałem za prawidłowe, pomimo tego, że użył Pan w nim zwrotu
    zwolnienia od podatku dochodowego, które nie jest tożsame z niepodleganiem
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, choć wywołuje ten sam
    skutek podatkowy w postaci braku obowiązku opodatkowania dochodu uzyskanego z tej
    sprzedaży. Ponadto, w związku z powołaniem przez Pana „art. 10 ust. 2, pkt 5 i 6 ustawy”,
    wyjaśniam, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera takiej
    jednostki redakcyjnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu zdarzenia, które nie
    były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), opieram się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym we wniosku - nie prowadzę
    postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie
    analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem
    rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne.
    Do wniosku załączył Pan dokumenty. Jednak w postępowaniu dotyczącym wydania
    interpretacji indywidualnej nie prowadzimy postępowania wyjaśniającego i nie
    analizujemy dokumentów, ale opieramy się jedynie na opisie stanu faktycznego
    przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.