Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-379/14/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-28
Teza: Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie materiałów budowlanych oraz wykonane roboty budowlane przy budowie budynku handlowo-usługowego przeznaczonego do działalności opodatkowanej.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; roboty-roboty budowlane; stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2014 r. (data wpływu 15 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 lipca 2014 r. (data wpływu 17 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie materiałów budowlanych oraz usług związanych z budową budynku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2014 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie materiałów budowlanych oraz usług związanych z budową budynku. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 lipca 2014 r. (data wpływu 17 lipca 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 4 lipca 2014 r. znak: IBPP1/443-379/14/DK.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Od 2002 r. Wnioskodawca prowadzi firmę, która zajmuje się wypożyczaniem przyczep samochodowych oraz montażem bram garażowych i konstrukcji stalowych (garaże blaszane). Od 2003 r. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT. Wszystkie zakupy, których dokonuje i sprzedaż rozliczana jest na zasadach ogólnych (książka podatkowa). Wnioskodawca odprowadza podatek VAT oraz odlicza VAT za zakupione towary i środki trwałe. Wnioskodawca posiada samochód dostawczy, traktor, który potrzebny jest do odśnieżania placu, na którym stoją przyczepy samochodowe. Do tej pory samochód, traktor i zakupiony towar Wnioskodawca trzymał na wolnym powietrzu.

Wnioskodawca nie garażował pojazdów i nie miał magazynu na towar. Wnioskodawca chce rozpocząć budowę magazynów na zakupiony towar, garaż na samochód i traktor, biuro dla obsługi klientów. Po wizycie w Urzędzie Miasta w R., Wnioskodawca dowiedział się, że na jego posesji nie może wybudować budynku pod działalność gospodarczą - magazyn, ponieważ istnieje w jego miejscowości plan zagospodarowania przestrzennego, który uniemożliwia wykonanie projektu pod działalność gospodarczą. Wnioskodawca musiał wykonać projekt na budynek mieszkalny wraz z garażami dwustanowiskowymi. Budynek będzie przeznaczony na prowadzenie własnej działalności gospodarczej, związanej ze sprzedażą opodatkowaną (garaże jako pomieszczenia magazynowe, na I piętrze pomieszczenia przeznaczone na biuro i szatnię). Wnioskodawca nie ma również zamiaru opisanego budynku przeznaczyć na cele najmu mieszkań dla osób fizycznych. Wnioskodawcy podpowiedziano, żeby wykonał projekt zastępczy, gdzie będzie uwzględnione, że budynek będzie wykorzystywany pod działalność gospodarczą w większej części powierzchni metrażowej (magazyn towarów, pomieszczenie na samochód dostawczy, biuro dla przechowywania dokumentacji związanej z prowadzoną działalnością oraz szatnia dla Wnioskodawcy na przetrzymywanie odzieży roboczej). Wnioskodawca chciałby odliczać podatek VAT na zakupione materiały budowlane oraz wykonywane usługi.

Wnioskodawca ma wątpliwość, jaka jest jego sytuacja jeżeli chodzi o odliczanie podatku VAT w przypadku, kiedy projekt jest wykonany na budynek mieszkalny z garażami dwustanowiskowymi lub jeżeli załatwi projekt zastępczy pod działalność gospodarczą i w większej części będzie wykorzystywany pod działalność gospodarczą związana ze sprzedażą opodatkowaną.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca podaje, że:

1.  Przedmiotem umowy zawartej z firmą budowlaną będzie wybudowanie budynku zgodnie z projektem - budynek mieszkalny jednorodzinny z garażami dwustanowiskowymi, może się to zmienić jeśli dodatkowo Wnioskodawca wykona projekt zastępczy uwzględniający fakt, że cały wybudowany budynek przeznaczony będzie na działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.
2.  Od firmy budowlanej Wnioskodawca zamierza nabyć wyłącznie usługę budowlaną, materiały budowlane będzie nabywał wyłącznie we własnym zakresie.
3.  Czynności wykonywane przez firmę budowlaną na rzecz Wnioskodawcy nie mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ustęp 12 ustawy o VAT, pomimo bowiem faktu rozpoczęcia budowy zgodnie z projektem jako budynku mieszkalnego jeszcze w trakcie trwania budowy, albo tuż przed zasiedleniem zostanie on w całości przeznaczony na cele działalności gospodarczej.
4.  Obiekt budowlany którego dotyczy inwestycja nie będzie obiektem budowlanym zaliczonym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ustęp 12 i 12a-12c ustawy o VAT, gdyż budynek ten wykonany zostanie w całości z zamiarem przeznaczenia go na cele działalności gospodarczej jako lokal użytkowy. Powierzchnia użytkowa budynku to 80,45 m2.
5.  Budynek o którym mowa we wniosku będzie stanowił budynek w rozumieniu przepisów prawa budowlanego i Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Budynek ten będzie trwale związany z gruntem a jego oznaczenie według tej klasyfikacji i projektu budowlanego to 1110 - Budynek mieszkalny jednorodzinny. Albo jeszcze w trakcie budowy, albo tuż po wybudowaniu zostanie on przeznaczony w całości na działalność gospodarczą i wówczas właściwym oznaczeniem klasyfikacyjnym będzie 1230 PKOB Budynek niemieszkalny - Budynek handlowo-usługowy.
6.  Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca nie ma jeszcze pisemnej umowy z wykonawcą jednakże zgodnie z aktualnym projektem przedmiotem budowy będzie budynek mieszkalny jednorodzinny z garażami dwustanowiskowymi. Zgodnie z projektem budynek byłby klasyfikowany w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, ale ze względu na zamiar przeznaczenie go w całości na cele działalności gospodarczej budynek ten zostanie zaklasyfikowany do działu 12 PKOB jako budynek niemieszkalny - handlowo-usługowy jest to oznaczenie 1230 PKOB. Jest tylko kwestią formalną czy dla zmiany tej klasyfikacji konieczny jest projekt zastępczy, czy wystarczy samo oświadczenie o zmianie sposobu korzystania z budynku.
7.  Wnioskodawca uściślił, że budynek w całości zostanie przeznaczony na działalność gospodarczą niekolidującą z planem zagospodarowania przestrzennego (nieuciążliwą dla mieszkańców i okolicy). Kwestia wykonania projektu zastępczego z którego ma wynikać przeznaczenie budynku na działalność gospodarczą jest tylko rozważaną przez Wnioskodawcę opcją w przypadku gdyby w oparciu o dotychczasowy projekt odmawiano mu prawa do pełnego odliczenia podatku VAT od usługi wybudowania i zakupu użytych do budowy materiałów, oraz prawa do zastosowania stawki podstawowej 23% od zakupywanej przez niego usługi budowlanej.
8.  Zaplanowana inwestycja będzie od początku do końca realizowana z zamiarem wykorzystania jej wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
9.  Budynek będący przedmiotem wniosku nie będzie wykorzystywany do celów mieszkaniowych ani prywatnych Wnioskodawcy, ani żadnych innych, gdyż Wnioskodawca ma gdzie mieszkać, a budynek jest mu potrzebny jedynie do prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT przy zakupie związanym z budowaniem budynku opisanego w zdarzeniu, w szczególności materiały budowlane oraz usługi na wykonanie tych czynności?
2.  Czy firma budowlana wykonująca inwestycję ma obowiązek wystawienia Wnioskodawcy faktury na 23% czy na 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do odliczania podatku VAT, ponieważ budynek, który zamierza budować będzie wykorzystywany do celów działalności gospodarczej związanej wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną.

Zdaniem Wnioskodawcy firma budowlana powinna wystawić mu fakturę na 23%.

W uzupełnieniu z 14 lipca 2014 r. Wnioskodawca powtórzył, że uważa, że powinien mieć prawo do doliczenia całości podatku VAT od wydatków poniesionych na wybudowanie objętego wnioskiem budynku, a wykonawca winien wystawić mu fakturę za usługę budowlaną ze stawką 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - w świetle art. 7 ust. 1 powołanej ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast pojęcie świadczenia usług zostało określone w art. 8 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Wskazać przy tym należy, iż zastosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnienie od podatku możliwe jest jednak tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych do ustawy.

W myśl z art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w art. 12a, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Ponadto, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1719), zwanego dalej rozporządzeniem, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”, obniża się do wysokości 8% dla:

2.robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

3.robót konserwacyjnych dotyczących:

1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

\-w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przepis art. 2 pkt 12 ustawy o VAT określa, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Należy w tym miejscu wskazać, że dla celów podatku VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), która to klasyfikacja stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Natomiast budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Wg podziału obiektów budowlanych na sekcje i działy w PKOB w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne, natomiast w dziale 12 budynki niemieszkalne.

Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy:

*   Budynki mieszkalne jednorodzinne - 111,
*   Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe - 112,
*   Budynki zbiorowego zamieszkania - 113.

Natomiast Dział 12 PKOB obejmuje:

*   Hotele i budynki zakwaterowania turystycznego - 121,
*   Budynki biurowe - 122,
*   Budynki handlowo-usługowe - 123,
*   Budynki transportu i łączności - 124,
*   Budynki przemysłowe i magazynowe - 125,
*   Oogólnodostępne obiekty kulturalne, budynki o charakterze edukacyjnym, budynki szpitali i zakładów opieki medycznej oraz budynki kultury fizycznej - 126,
*   Pozostałe budynki niemieszkalne - 127.

Klasa 1230 zawiera - budynki handlowo-usługowe - obejmuje centra handlowe, domy towarowe, samodzielne sklepy i butiki, hale używane do targów, aukcji i wystaw, targowiska pod dachem, stacje paliw, stacje obsługi, apteki itp. Klasa ta nie obejmuje sklepów w budynkach przeznaczonych głównie do innych celów.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie można odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

W myśl art. 3 ww. ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o:

*   budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (pkt 6),
*   robotach budowlanych – należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7),
*   przebudowie – należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; (…) (pkt 7a),
*   remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (pkt 8).

Trzeba jednakże wskazać, że w uchwale NSA z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. I FPS 2/13, Sąd zwrócił uwagę, że rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Sąd wskazał, że ,,Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w Prawie budowlanym. Taki zabieg byłby zresztą wątpliwy z uwagi na konieczność autonomicznego traktowania przepisów o podatku od towarów i usług ze względu na potrzebę ich harmonizacji na poziomie wspólnotowym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.”

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2) przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” - według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Natomiast montaż - według powyższego słownika to „składanie maszyn, aparatów, urządzeń z gotowych części; zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych, łączenie oddzielnych części w całość.”. W związku z przytoczoną definicją stwierdzić należy, że pojęcie „montaż” odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

„Przebudowa” zaś to zgodnie z ww. słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

Odwołując się natomiast do słownikowego zakresu pojęcia „roboty budowlane” należy wskazać, że zgodnie z definicją zawartą w „Uniwersalnym słowniku języka polskiego” Wydawnictwo Naukowe PWN, określenie „robota” oznacza „zespół czynności podejmowanych w celu wykonania, wyprodukowania, wytworzenia, dokonania czegoś, praca, działanie, działalność, robienie czegoś”.

Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy budynków lub ich części. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż od 2002 r. Wnioskodawca prowadzi firmę, która zajmuje się wypożyczaniem przyczep samochodowych oraz montażem bram garażowych i konstrukcji stalowych (garaże blaszane), a od 2003 r. jest podatnikiem VAT.

Wnioskodawca posiada samochód dostawczy, traktor, który potrzebny jest do odśnieżania placu, na którym stoją przyczepy samochodowe. Do tej pory samochód, traktor i zakupiony towar Wnioskodawca trzymał na wolnym powietrzu. Wnioskodawca nie garażował pojazdów i nie miał magazynu na towar.

Wnioskodawca chce rozpocząć budowę magazynów na zakupiony towar, garaż na samochód i traktor, biuro dla obsługi klientów.

Z uwagi na to, że na swojej posesji nie może wybudować budynku pod działalność gospodarczą -magazyn, ponieważ istnieje w jego miejscowości plan zagospodarowania przestrzennego, który uniemożliwia wykonanie projektu pod działalność gospodarczą, Wnioskodawca musiał wykonać projekt na budynek mieszkalny wraz z garażami dwustanowiskowymi.

Jednak, jak wynika z wniosku budynek będzie przeznaczony na prowadzenie własnej działalności gospodarczej, związanej ze sprzedażą opodatkowaną (garaże jako pomieszczenia magazynowe, na I piętrze pomieszczenia przeznaczone na biuro i szatnię).

Wnioskodawca nie ma zamiaru opisanego budynku przeznaczyć na cele najmu mieszkań dla osób fizycznych.

Budynek będący przedmiotem wniosku nie będzie wykorzystywany do celów mieszkaniowych ani prywatnych Wnioskodawcy, ani żadnych innych, gdyż Wnioskodawca ma gdzie mieszkać, a budynek jest mu potrzebny jedynie do prowadzenia działalności gospodarczej.

Wnioskodawcy podpowiedziano, żeby wykonał projekt zastępczy, gdzie będzie uwzględnione, że budynek będzie wykorzystywany pod działalność gospodarczą w większej części powierzchni metrażowej (magazyn towarów, pomieszczenie na samochód dostawczy, biuro dla przechowywania dokumentacji związanej z prowadzoną działalnością oraz szatnia dla Wnioskodawcy na przetrzymywanie odzieży roboczej).

Przedmiotem umowy zawartej z firmą budowlaną będzie wybudowanie budynku zgodnie z projektem - budynek mieszkalny jednorodzinny z garażami dwustanowiskowymi, może się to zmienić jeśli dodatkowo Wnioskodawca wykona projekt zastępczy uwzględniający fakt, że cały wybudowany budynek przeznaczony będzie na działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.

Od firmy budowlanej Wnioskodawca zamierza nabyć wyłącznie usługę budowlaną, materiały budowlane będzie nabywał wyłącznie we własnym zakresie.

Czynności wykonywane przez firmę budowlaną na rzecz Wnioskodawcy nie mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ustęp 12 ustawy o VAT, pomimo bowiem faktu rozpoczęcia budowy zgodnie z projektem jako budynku mieszkalnego jeszcze w trakcie trwania budowy, albo tuż przed zasiedleniem zostanie on w całości przeznaczony na cele działalności gospodarczej.

Obiekt budowlany którego dotyczy inwestycja nie będzie obiektem budowlanym zaliczonym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ustęp 12 i 12a-12c ustawy o VAT, gdyż budynek ten wykonany zostanie w całości z zamiarem przeznaczenia go na cele działalności gospodarczej jako lokal użytkowy. Powierzchnia użytkowa budynku to 80,45 m2.

Budynek o którym mowa we wniosku będzie stanowił budynek w rozumieniu przepisów prawa budowlanego i Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Budynek ten będzie trwale związany z gruntem a jego oznaczenie według tej klasyfikacji i projektu budowlanego to 1110 - Budynek mieszkalny jednorodzinny. Albo jeszcze w trakcie budowy, albo tuż po wybudowaniu zostanie on przeznaczony w całości na działalność gospodarczą i wówczas właściwym oznaczeniem klasyfikacyjnym będzie 1230 PKOB Budynek niemieszkalny - Budynek handlowo-usługowy.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca nie ma jeszcze pisemnej umowy z wykonawcą jednakże zgodnie z aktualnym projektem przedmiotem budowy będzie budynek mieszkalny jednorodzinny z garażami dwustanowiskowymi. Zgodnie z projektem budynek byłby klasyfikowany w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, ale ze względu na zamiar przeznaczenie go w całości na cele działalności gospodarczej budynek ten zostanie zaklasyfikowany do działu 12 PKOB jako budynek niemieszkalny - handlowo-usługowy jest to oznaczenie 1230 PKOB. Jest tylko kwestią formalną czy dla zmiany tej klasyfikacji konieczny jest projekt zastępczy, czy wystarczy samo oświadczenie o zmianie sposobu korzystania z budynku.

Budynek w całości zostanie przeznaczony na działalność gospodarczą niekolidującą z planem zagospodarowania przestrzennego (nieuciążliwą dla mieszkańców i okolicy). Kwestia wykonania projektu zastępczego z którego ma wynikać przeznaczenie budynku na działalność gospodarczą jest tylko rozważaną przez Wnioskodawcę opcją w przypadku gdyby w oparciu o dotychczasowy projekt odmawiano mu prawa do pełnego odliczenia podatku VAT od usługi wybudowania i zakupu użytych do budowy materiałów, oraz prawa do zastosowania stawki podstawowej 23% od zakupywanej przez niego usługi budowlanej.

Zaplanowana inwestycja będzie od początku do końca realizowana z zamiarem wykorzystania jej wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe w kontekście powołanych przepisów stwierdzić należy, iż właściwą stawką podatku VAT na roboty budowlane przy budowie budynku handlowo-usługowego jest 23% stawka podatku VAT, pod warunkiem, że obiekt ten zaklasyfikowany będzie do symbolu PKOB 1230.

Zatem, jeżeli roboty budowlane wykonane będą w budynku, który finalnie zostanie sklasyfikowany pod symbolem PKOB 1230, to świadczenie to podlega opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 23 % zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Odnoszą się natomiast do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na budowę budynku handlowo-usługowego należy zauważyć, że podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została zawarta w art. 86 ust. 1 ustawy. Przepis ten stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Natomiast nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak wynika z konstrukcji powołanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zatem, prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z powołanymi wyżej przepisami przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione jednocześnie warunki:

1.  odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz
2.  towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli takich, które generują podatek należny.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, a wszystkie koszty poniesione przy budowie budynku handlowo-usługowego związane są z działalnością gospodarczą – opodatkowaną.

Zatem, w przedmiotowej sprawie, zostały spełnione warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT i tym samym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie materiałów budowlanych oraz wykonane roboty budowlane przy budowie budynku handlowo-usługowego przeznaczonego do działalności opodatkowanej.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, iż ma prawo do odliczania podatku VAT, ponieważ budynek, który zamierza budować będzie wykorzystywany do celów działalności gospodarczej związanej wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną, należało uznać za prawidłowe.

Podkreślić należy, iż przedmiot zaklasyfikowania budynku do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska odnośnie klasyfikacji przedmiotowego budynku.

Nadmienia się, iż to na podatniku ciąży obowiązek dokonania prawidłowej klasyfikacji obiektu budowlanego wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Tym samym to zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej – (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11).

Natomiast w przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania składnika majątku zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem o wskazanie symbolu (grupy): środka trwałego, obiektu budowlanego oraz wydanie opinii do Urzędu Statystycznego.

Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy jednak zaznaczyć, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności gdyby budynek został wykorzystany do czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia) lub zmiany stanu prawnego.

Zaznaczenia wymaga, że tut. organ nie jest właściwy do oceny postępowania dotyczącego wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budynku. W związku z tym w interpretacji oparto się na opisie sprawy z którego wynika, że budynek będzie w całości służył działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.