Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.515.2025.1.MAZ; 0111-KDIB3-
3.4013.222.2025.1.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-13
Teza: Obowiązek pobrania jako płatnik oraz obowiązek zapłaty
podatku VAT w przypadku opisanego w dwóch scenariuszach
nabycia wewnątrzwspólnotowego gazu płynnego o kodzie CN
2901 10 00
Słowa kluczowe: dodatki-dodatki lub domieszki do paliw
gaz-gaz płynny
nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
płatnik
wyroby-wyroby energetyczne-paliwa silnikowe
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział
1-art. 86-ust. 1-pkt 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział
1-art. 86-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Płatnik podatku od
wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 4. Zapłata podatku-Zapłata
podatku - wewnątrzwspólnotowe nabycie benzyn, gazu,
olejów i paliw
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 4-art. 103-ust. 5a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 4-art. 103-ust. 5aa
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 4-art. 103-ust. 5ab
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 4-art. 103-ust. 5c
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres
przedmiotowy
Podatek akcyzowy-Wyroby akcyzowe - przepisy
szczegółowe. Podstawa opodatkowania i stawki akcyzy.-
Wyroby energetyczne i energia elektryczna.-Wyroby
energetyczne - definicja.
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 30 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    dotyczącym obowiązku pobrania jako płatnik oraz obowiązku zapłaty podatku VAT w
    przypadku opisanego w dwóch scenariuszach nabycia wewnątrzwspólnotowego gazu
    płynnego o kodzie CN 2901 10 00, wpłynął 19 sierpnia 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Istotą przedkładanego zagadnienia jest potwierdzenie braku obowiązku rozliczania tzw.
    VAT-14 od frakcji gazu płynnego (tzw. n-butanu oraz izobutanu) o kodzie CN 2901 10 00 -

    używanych do komponowania gazu płynnego LPG, gdzie dopiero finalny produkt
    klasyfikowany jest do kodu CN 2711 19 00.
    Spółka (dalej także jako: „Wnioskodawca”) jest podmiotem prowadzącym działalność m.in.
    w zakresie ... .
    Prowadzone przez Spółkę składy podatkowe mają charakter również usługowy, co
    oznacza, że Spółka wprowadza do nich i magazynuje również gaz płynny LPG należący do
    innych podmiotów. W standardowym zatem modelu usługowym prowadzonej działalności
    Spółka, w oparciu o stosowne umowy, wyraża zgodę na wprowadzanie przez inne
    podmioty, posiadające również stosowne koncesje paliwowe, należącego do tych
    podmiotów gazu płynnego LPG.
    W związku z powyższym w sytuacji, w której przemieszczenie gazu płynnego do składu
    podatkowego Spółki następuje w ramach systemu EMCS i jest realizowane ze składu
    podatkowego z innego kraju UE, w związku z kwalifikowaniem takiej transakcji jako
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 103 ust. 5a i nast. ustawy o
    VAT, Spółka może występować w dwojakiej roli - najczęściej pełni rolę płatnika tzw.
    podatku VAT-14 (nazywanego również szybkim VAT-em (dalej określany jako: SCENARIUSZ
    1 - WNT USŁUGOWE).
    Może również zdarzyć się sytuacja, w której Spółka dokona samodzielnego nabycia
    wewnątrzwspólnotowego analogicznych produktów, przy czym wówczas będą to produkty
    należące do Spółki, przywożone do kraju w oparciu o koncesję na obrót paliwami ciekłymi
    z zagranicą (OPZ) wydaną przez Prezesa URE dla Spółki (SCENARIUSZ 2 - WNT WŁASNE).
    W ramach dokonanych nabyć wewnątrzwspólnotowych o charakterze usługowym, Spółka
    realizuje również obowiązki wynikające z art. 48 ust. 9 ustawy AKC, tj. weryfikuje czy
    podmiot, na rzecz którego dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego (w rozumieniu
    przepisów o podatku akcyzowym):
    - posiada stosowną koncesję (tzw. koncesję OPZ);
    - jest właścicielem nabywanego gazu płynnego LPG;
    - posiada siedzibę lub stały oddział w Polsce;
    - posługuje się nr VAT PL na potrzeby realizowanego przemieszczenia.
    Należy jednak podkreślić, iż bezsprzecznie dotyczy to tylko gazu płynnego wymienionego
    w art. 103 ust. 5aa pkt 3 ustawy VAT, a więc gazu o kodach CN: gazu płynnego (LPG) - (CN
    2711 12, CN 2711 13, CN 2711 14 00, CN 2711 19 00).
    Powyższy punkt nie wymienia jako gazu płynnego tzw. n-butanu (ani izobutanu), który
    klasyfikowany jest do kodu CN 2901 10 00.
    W związku z powyższym pojawiają się wątpliwości odnośnie tego, czy w świetle brzmienia
    art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT, omawiane frakcje gazowe (n-butanowa oraz izobutanowa)
    o kodzie CN 2901 10 00 są objęte omawianymi obowiązkami.
    Należy podkreślić, iż produkty jakimi są n-butan oraz izobutan (CN 2901 10 00) stanowią
    de facto frakcje gazowe o wysokiej czystości i nie są wykorzystywane bezpośrednio jako
    paliwo, ani jako paliwo opałowe, ani jako paliwo silnikowe. N-butan oraz izobutan, w
    postaci której dotyczy niniejszy wniosek, nie spełniają wymagań jakościowych dla tzw.
    autogazu (tj. nie spełniają wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Klimatu i
    Środowiska z dnia z dnia 28 maja 2021 r. w sprawie wymagań jakościowych dla gazu
    skroplonego (LPG) - t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 744, ze zm., dalej: „rozp. jakościowe LPG”).
    Do ich ewentualnego wykorzystania energetycznego potrzebne jest jego zmieszanie z inną
    frakcją - propanem (klasyfikowanym do podpozycji CN 2711 12), w ten sposób, iż dopiero
    powstały gotowy produkt klasyfikowany do kodu CN 2711 19 00 (tzw. propan-butan) może
    być wykorzystany jako autogaz lub jako propan-butan do celów opałowych.
    Dlatego też, w ocenie Spółki, omawiane frakcje nie powinny być objęte mechanizmem VAT-
    14, niemniej ze względu na doniosłe skutki nieprawidłowego stosowania tych przepisów,

    Spółka zdecydowała się zwrócić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z niniejszym
    pytaniem.
    Należy podkreślić, iż zagadnienie to w identycznym zakresie odnosi się do SCENARIUSZA
    1, jak i SCENARIUSZA 2, bowiem jego istotą jest to, czy od opisanych produktów (n-butanu
    i izobutanu) należy realizować obowiązek, tzw. VAT-14.
    Pytania
    1. (SCENARIUSZ 1) Czy w świetle art. 103 ust. 5aa pkt 11 ustawy o VAT, w związku z art. 17a
      tej ustawy oraz z art. 86 ust. 2 ustawy AKC, w przypadku gdy kontrahent Spółki
      posiadający stosowną koncesję będzie dokonywał przemieszczenia w systemie
      EMCS, z innego kraju UE do składu podatkowego Spółki na terenie Polski, frakcji
      gazowej n-butanowej lub izobutanowej, klasyfikowanych do kodu CN 2901 10 00
      (które w tej postaci nie są wykorzystywane do celów energetycznych, a dopiero do
      tych celów może być wykorzystany gotowy produkt w postaci gazu płynnego LPG
      (propan-butanu) o kodzie CN 2711 19 00) - czy w związku z takim przemieszczeniem
      Spółka, jako operator składu podatkowego, jest obowiązana pobrać jako płatnik
      podatek VAT?
    2. (SCENARIUSZ 2) Czy w świetle art. 103 ust. 5aa pkt 11 ustawy o VAT oraz z art. 86 ust. 2
      ustawy AKC, w przypadku gdy Spółka posiadająca stosowną koncesję będzie
      dokonywała przemieszczenia w systemie EMCS, z innego kraju UE do składu
      podatkowego Spółki na terenie Polski, frakcji gazowej n-butanowej lub izobutanowej,
      klasyfikowanych do kodu CN 2901 10 00 (które w tej postaci nie są wykorzystywane
      do celów energetycznych, a dopiero do tych celów może być wykorzystany gotowy
      produkt w postaci gazu płynnego LPG (propan-butanu) o kodzie CN 2711 19 00) - czy
      w związku z takim przemieszczeniem Spółka obowiązana jest do zapłaty podatku
      VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. (SCENARIUSZ 1) W świetle art. 103 ust. 5aa pkt 11 ustawy o VAT, w związku z art. 17a tej
      ustawy oraz z art. 86 ust. 2 ustawy AKC, w przypadku gdy kontrahent Spółki
      posiadający stosowną koncesję będzie dokonywał przemieszczenia w systemie
      EMCS, z innego kraju UE do składu podatkowego Spółki na terenie Polski, frakcji
      gazowej n-butanowej lub izobutanowej, klasyfikowanych do kodu CN 2901 10 00
      (które w tej postaci nie są wykorzystywane do celów energetycznych, a dopiero do
      tych celów może być wykorzystany gotowy produkt w postaci gazu płynnego LPG
      (propan-butanu) o kodzie CN 2711 19 00) - czy w związku z takim przemieszczeniem
      Spółka jako operator składu podatkowego nie jest obowiązana pobrać jako płatnik
      podatek VAT.
    2. (SCENARIUSZ 2) W świetle art. 103 ust. 5aa pkt 11 ustawy o VAT oraz z art. 86 ust. 2
      ustawy AKC, w przypadku gdy Spółka posiadająca stosowną koncesję będzie
      dokonywała przemieszczenia w systemie EMCS, z innego kraju UE do składu

      podatkowego Spółki na terenie Polski, frakcji gazowej n-butanowej lub
      izobutanowej, klasyfikowanych do kodu CN 2901 10 00 (które w tej postaci nie są
      wykorzystywane do celów energetycznych, a dopiero do tych celów może być
      wykorzystany gotowy produkt w postaci gazu płynnego LPG (propan-butanu) o
      kodzie CN 2711 19 00) - czy w związku z takim przemieszczeniem Spółka nie jest
      obowiązana do zapłaty podatku VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    1. Uwagi wprowadzające - n-butan w świetle przepisów VAT i akcyzowych
    W ocenie Spółki odpowiedź na postawione pytanie powinna być przecząca, z oczywistej
    przyczyny, iż zarówno n-butan jak i izobutan o kodzie CN 2901 10 00 nie stanowią ani gazu
    płynnego LPG (w rozumieniu art. 103 ust. 5aa pkt 3 ustawy o VAT), ani nie kwalifikują się
    jako żaden inny produkt wymieniony w art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT, w tym jako żaden z
    towarów wymienionych w art. 86 ust. 2 ustawy AKC, do którego odwołuje się pkt 11 tego
    przepisu.
    To, iż n-butan oraz izobutan nie stanowią gazu płynnego LPG w rozumieniu art. 103 ust.
    5aa pkt 3 ustawy o VAT, nie budzi wątpliwości. Kod CN dla n-butanu, jak również dla
    izobutanu, czyli CN 2901 10 00, po prostu nie został w tym przepisie wymieniony.
    Analiza poszczególnych punktów art. 103 ust. 5aa wskazuje, iż żaden inny punkt również
    nie odnosi się do n-butanu ani izobutanu. Komentarza w tym zakresie wymaga pkt 11
    tego przepisu, zgodnie z którym:
    5aa. Przepis ust. 5a stosuje się do następujących towarów:
      11) pozostałych towarów, o których mowa w art. 86 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia
        2008 r. o podatku akcyzowym, wymienionych w załączniku nr 1 do tej ustawy, bez
        względu na kod CN.
    Przy tym zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy AKC:
    Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do
    użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.
    Jednocześnie przepisy akcyzowe wyraźnie rozróżniają „paliwa silnikowe”, w rozumieniu
    art. 86 ust. 2 tej ustawy, od dodatków i domieszek do paliw silnikowych, bowiem
    chociażby art. 86 ust. 1 pkt 9 tej ustawy wskazuje:
    Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby:
    9) pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia,
      o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub
      używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych -
      bez względu na kod CN.
    Zatem w świetle cytowanych regulacji - wyraźnie czym innym są paliwa silnikowe (w
    uproszczeniu - gotowe produkty), a czym innym są dodatki i domieszki do paliw (w
    uproszczeni - dodatki i domieszki pełnią określone role w paliwach jako gotowych
    produktach).
    Ponieważ n-butan ani izobutan nie są stosowane jako paliwo silnikowe (i nie mogą być, ze
    względu na niespełnienie wymagań jakościowych dla tzw. autogazu - przewidzianych w
    rozp. jakościowym LPG - wprost nie spełnia on definicji z art. 86 ust. 2 ustawy o podatku
    akcyzowym).
    W tym kontekście należy wskazać, iż prezentowane stanowisko potwierdziło zarówno
    samo Ministerstwo Finansów, Departament Podatku od Towarów i Usług, jak również wi
    elokrotnie sądy administracyjne, na czele z Naczelnym Sądem Administracyjnym.
    2. Stanowisko MF Dep. VAT - w analogicznej sprawie dot. braku VAT-14 od
    biokomponentów

    W pierwszej kolejności należy wskazać, iż analogiczna sprawa była przedmiotem analizy ze
    strony Ministerstwa Finansów - Departamentu Podatku od Towarów i Usług.
    W piśmie z dnia 27 sierpnia 2019 r. - Ministerstwo Finansów wskazało, co następuje:
    „W ocenie MF brzmienie tego przepisu należy odczytywać w taki sposób, że
    mechanizmem przyspieszonej płatności nie będą objęte biokomponenty służące do
    produkcji paliw silnikowych.
    MF stoi na stanowisku, że biokomponenty służące do produkcji paliw silnikowych są inną
    kategorią pojęciową do biopaliw ciekłych, a ustawa o VAT w nowym brzmieniu art. 103 ust.
    5aa pkt 11 nie referuje wprost do biokomponentów. Należy zauważyć, że w art. 86 ustawy
    o podatku akcyzowym definicja biokomponentów jest zawarta w ust. 4 tego przepisu.
    Definicja biokomponentów w ustawie o podatku akcyzowym nawiązuje do definicji
    biokomponentów w ustawie o biokomponentach i biopaliwach. [...]
    Rozróżnienie biokomponentów od biopaliw wynika wyraźnie z treści przepisów ustawy o
    VAT wprowadzanych ustawą nowelizującą. Zgodnie z art. 103 ust. 5aa pkt 10 ustawy o
    VAT, mechanizm przyspieszonej płatności będzie stosowany do „biopaliw ciekłych w
    rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych
    (Dz. U. z 2019 r. poz. 1155, 1123 i 1210);”. Z przepisu tego wynika, że mechanizmem
    przyspieszonej płatności objęte zostaną biopaliwa ciekłe, a nie biokomponenty.
    Biopaliwa ciekłe (zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 11 tej ustawy) to a) benzyny silnikowe
    zawierające powyżej 10,0% objętościowo biokomponentów lub powyżej 22,0%
    objętościowo eterów, o których mowa w pkt 4, z wyłączeniem benzyn silnikowych
    zawierających biowęglowodory ciekłe, b) olej napędowy zawierający powyżej 7%
    objętościowo biokomponentów, z wyłączeniem oleju napędowego zawierającego
    biowęglowodory ciekłe, c) bioetanol, biometanol, biobutanol, ester, bioeter dimetylowy,
    czysty olej roślinny, biowęglowodory ciekłe bio propan-butan, skroplony biometan,
    sprężony biometan oraz biowodór - stanowiące samoistne paliwa.
    Należy mieć przy tym na względzie, że ww. substancje tj. bioetanol, biometanol,
    biobutanol, ester, bioeter dimetylowy, czysty olej roślinny, biowęglowodory ciekłe, bio
    propan-butan, skroplony biometan, sprężony biometan oraz biowodór - stanowiące
    samoistne paliwa wypełniają definicję biopaliw ciekłych w rozumieniu ustawy z dnia 25
    sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach, a w takiej sytuacji będą podlegać
    rygorom tzw. pakietu paliwowego na mocy art. 103 ust. 5aa pkt. 10 ustawy o VAT
    (brzmienie nadawane ustawą nowelizującą).
    Przy czym biokomponenty mogą się stać biopaliwami w wyniku procesu ich
    przeklasyfikowania. Proces ten jest jednak procesem ściśle regulowanym i w myśl art. 87
    ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, proces ten stanowi wytwarzanie wyrobów
    energetycznych. Przeklasyfikowanie biokomponentów na biopaliwa wymaga posiadania
    koncesji na wytwarzanie paliw ciekłych (WPC), wydawanej przez Prezesa Urzędu Regulacji
    Energetyki. Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 45 lit. b tiret trzecie ustawy Prawo energetyczne,
    proces przeklasyfikowania biokomponentów na biopaliwa stanowi wytwarzanie tych
    biopaliw. Wydanie koncesji na wytwarzanie paliw ciekłych jest uzależnione od
    obligatoryjnego złożenia przez koncesjonariusza zabezpieczenia majątkowego w
    wysokości 10 000 000 zł, przy czym Prezes URE może zażądać również złożenia
    dodatkowego zabezpieczenia ponad kwotę 10 000 000 zł. W ramach procesu wydawania
    koncesji weryfikowane są dokładnie okoliczności związane z planowaną działalnością, w
    tym sytuacja finansowa wnioskodawcy, osoby wchodzące w skład organów, itp.
    Nie ma więc możliwości, żeby przeklasyfikowanie biokomponentów na biopaliwa
    odbywało się poza wiedzą organów państwowych. Należy także podkreślić, że
    biokomponenty wykorzystywane do produkcji paliw silnikowych są co do zasady
    sprowadzane do Polski w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, z wykorzystaniem
    systemu EMCS do składów podatkowych. Handel w takich przypadkach jest zatem pod
    szczególną kontrolą organów państwowych.

    Końcowo, pragnę wskazać, że z uzasadnienia do ustawy nowelizującej wynika, że nie było
    intencją ustawodawcy ani projektodawcy objęcie mechanizmem przyspieszonego VAT
    biokomponentów służących do wytwarzania paliwa. Zgodnie z uzasadnieniem:
    „Proponowany katalog towarów objętych mechanizmem szybkiego VAT z jednej strony
    nawiązuje do § 1 rozp. ME (z wyjątkiem półproduktów rafineryjnych i benzyn
    pirolitycznych, w odniesieniu do których ryzyko nadużyć wydaje się niskie, ale
    jednocześnie odwołuje się do trzech dodatkowych kategorii, tj.:
    - paliw ciekłych w rozumieniu ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości
      paliw (a więc zarówno do takich paliw z dodatkiem biokomponentów jak i bez takiego
      dodatku), jak też
    - do biopaliw ciekłych w rozumieniu ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (a
      więc do towarów zawierających ilość biokomponentów wyższą od poziomu
      zastrzeżonego dla paliw ciekłych; oraz końcowo
    - do kategorii paliw silnikowych z ustawy o podatku akcyzowym, co ma na celu objęcie
      mechanizmem przyspieszonego VAT wszystkich wyrobów energetycznych, którym
      nadano by przeznaczenie napędowe do silników spalinowych (w tym również w
      sposób niezgodny z przepisami)”.
    W uzasadnieniu wskazano na objęcie mechanizmem przyspieszonego VAT wyłącznie paliw
    ciekłych oraz biopaliw ciekłych, z dodatkiem biokomponentów lub bez. Nie wskazano, na
    intencję objęcia tym mechanizmem biokomponentów służących do wytwarzania paliw, a
    jednocześnie z uzasadnienia również wynika, że pojęcie biokomponentów oraz biopaliw
    jest traktowane przez ustawodawcę rozłącznie.
    Z powyższych względów uważam, że rozciągnięcie mechanizmu przyspieszonego VAT na
    biokomponenty służące do wytwarzania paliw stanowiłoby interpretację sprzeczną z
    przepisami ustawy o VAT, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą i niezgodną z
    intencją ustawodawcy”.
    W załączeniu do niniejszego wniosku Spółka przedkłada kopię ww. pisma MF.
    Należy podkreślić, iż relacja między biokomponentami a biopaliwami ciekłymi jest wręcz
    „bliższa” niż między specyficznymi, technicznymi frakcjami n-butanowymi i izobutanowymi
    a gotowym gazem płynnym LPG, jakim jest propan-butan.
    Aby bowiem uzyskać biopaliwo ciekłe z biokomponentu wystarczy formalny czy też
    „księgowy” zabieg w postaci jego tzw. przeklasyfikowania (tj. czynność formalna - nie
    powiązana z działaniem fizycznym i ingerencją w sam wyrób). Dla odmiany, w przypadku n-
    butanu oraz izobutanu o kodzie CN 2901 10 00, aby doszło do jego wykorzystania do
    celów energetycznych musi on zostać „fizycznie” przetworzony w drodze jego zmieszania z
    innymi frakcjami (propanem), w wyniku czego powstanie nowy produkt o nowej (odrębnej
    ) klasyfikacji CN.
    W uproszczeniu:
    n-butan [CN 2901 10 00] + propan [CN 2711 12] # propan-butan [CN 2711 19 00]
    oraz
    izobutan [CN 2901 10 00] + propan [CN 2711 12] # propan-butan [CN 2711 19 00].
    Mając zatem na uwadze powyższe, w niniejszej sprawie „tym bardziej” nie powinno się
    traktować ani n-butanu, ani izobutanu jako „paliwa silnikowego”.
    3. Stanowiska sądów administracyjnych dot. rozumienia paliw silnikowych (i nie zaliczania
      do nich dodatków i domieszek)
    Warto również podkreślić, że analogiczne stanowiska wyrażane są w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    W wyroku z dnia 10 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn.
    V SA/Wa 2816/16) wskazał:
    „W ocenie Sądu całkowicie chybione jest rozumowanie organu, że jeśli określone wyroby
    zostają opodatkowane podatkiem akcyzowym jak paliwa silnikowe, to stanowią one
    również paliwa silnikowe w rozumieniu ustawy o autostradach, co oznacza że powstanie

    zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym jak od paliw silnikowych rodzi również
    obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od tych wyrobów. Tym samym jeśli zachodzi
    obowiązek uiszczenia podatku akcyzowego od dodatków do paliw tak jak od paliw
    silnikowych, to powstaje również obowiązek zapłaty opłaty paliwowej. Z takim poglądem
    nie można się zgodzić.
    Powyższe bowiem nie znajduje odzwierciedlenia w literalnym brzmieniu przepisów ustawy
    o autostradach. Opodatkowanie dodatku do paliw wg. stawki akcyzy przewidzianej jak dla
    paliwa jest tylko technicznym przypisaniem stawki akcyzy, z uwagi na fakt, iż w ustawie o
    podatku akcyzowym nie przewidziano odrębnej stawki podatku dla dodatku. Konstrukcja
    taka nie oznacza jednak automatycznej kwalifikacji dodatku jako paliwa silnikowego.
    Dodatek do paliwa, jako wyrób energetyczny o kodzie CN 3811 i inne stanowi bowiem
    odrębną od paliwa kategorię wyrobów akcyzowych. [...]
    Reasumując, dodatek do paliwa ze względu na swoje właściwości fizyczne i strukturę
    (substancja o szczególnych właściwościach przeznaczona do poprawy parametrów
    fizykochemicznych paliwa) nie spełnia przesłanek do uznania go za paliwo w rozumieniu
    ustawy o autostradach i o podatku akcyzowym. Dodatek nie jest bowiem przeznaczony do
    użycia, oferowany na sprzedaż lub używany do napędu silników spalinowych. Oczywiście
    w momencie kiedy już dojdzie do dodania (wkomponowania, zmieszania) do paliwa,
    uzyskana mieszanina stanowi już łącznie paliwo silnikowe. Niemniej do czasu kiedy
    fizycznie są to odrębne substancje (wyroby akcyzowe) dodatek do paliw nie stanowi
    paliwa silnikowego. Tym samym nie można uznać, że podlega opłacie paliwowej na
    gruncie ustawy o autostradach”.
    Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 20 kwietnia
    2021 r. (sygn. I GSK 110/18). NSA potwierdził, że:
    „Analiza postanowień art. 37h ust. 4 ustawy o autostradach pozwala na wyprowadzenie
    następujących wniosków. Po pierwsze, przepis ten stanowi definicję paliw silnikowych,
    obowiązującą na gruncie tego aktu prawnego. Po drugie, w katalogu takich paliw
    silnikowych nie mieszczą się dodatki do paliw, które nie są oferowane na sprzedaż lub
    używane do napędu silników spalinowych.
    Ze stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wynika, że dodatki te ze względu na swoje właściwości nie są i
    nie mogą być wykorzystywane jako samoistne paliwa.
    W związku z powyższym dodatki te nie stanowią paliwa w rozumieniu art. 37h ust. 4
    ustawy o autostradach, co w konsekwencji oznacza, że wprowadzanie ich na rynek
    krajowy nie podlega opłacie paliwowej”.
    Mając na uwadze powyższe należy podsumować. Czym innym jest paliwo silnikowe (jest to
    produkt gotowy, taki jest gotowy propan-butan klasyfikowany do kodu CN 2711 19 00), a
    czym innym jest frakcja do wytworzenia takiego paliwa (taką jest frakcja n-butanowa oraz
    frakcja izobutanowa, klasyfikowane do kodu CN 2901 10 00), które nie stanowią paliw
    silnikowych i nie powinny być objęte mechanizmem VAT-14.
    Tożsame konkluzje dotyczą zarówno SCENARIUSZA 1, jak i SCENARIUSZA 2.
    Mając na uwadze powyższe - Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż
    (SCENARIUSZ 1) W świetle art. 103 ust. 5aa pkt 11 ustawy o VAT, w związku z art. 17a tej
    ustawy oraz z art. 86 ust. 2 ustawy AKC, w przypadku gdy kontrahent Spółki posiadający
    stosowną koncesję będzie dokonywał przemieszczenia w systemie EMCS, z innego kraju
    UE do składu podatkowego Spółki na terenie Polski, frakcji gazowej n-butanowej lub
    izobutanowej, klasyfikowanych do kodu CN 2901 10 00 (które w tej postaci nie są
    wykorzystywane do celów energetycznych, a dopiero do tych celów może być
    wykorzystany gotowy produkt w postaci gazu płynnego LPG (propan-butanu) o kodzie CN
    2711 19 00) - czy w związku z takim przemieszczeniem Spółka jako operator składu
    podatkowego nie jest obowiązana pobrać jako płatnik podatek VAT.
    (SCENARIUSZ 2) W świetle art. 103 ust. 5aa pkt 11 ustawy o VAT oraz z art. 86 ust. 2 ustawy
    AKC, w przypadku gdy Spółka posiadająca stosowną koncesję będzie dokonywała

    przemieszczenia w systemie EMCS, z innego kraju UE do składu podatkowego Spółki na
    terenie Polski, frakcji gazowej n-butanowej lub izobutanowej, klasyfikowanych do kodu CN
    2901 10 00 (które w tej postaci nie są wykorzystywane do celów energetycznych, a dopiero
    do tych celów może być wykorzystany gotowy produkt w postaci gazu płynnego LPG
    (propan-butanu) o kodzie CN 2711 19 00) - czy w związku z takim przemieszczeniem
    Spółka nie jest obowiązana do zapłaty podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie obu zadanych pytań jest
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez
      to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie
      określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o
      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020,
      str. 7, z późn. zm.).
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    Jak wskazano w art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego -
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 [...].
    Stosownie do art. 9 ustawy o VAT:
    1. Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
        1) nabywcą towarów jest:
          a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości
            dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej
            podatnika,
          b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
            - z zastrzeżeniem art. 10;
        2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    3. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:
        1) nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,
        2) dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2
          - jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 17a ustawy:
      Płatnikiem podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w
      art. 103 ust. 5a pkt 1 i 2, jest odpowiednio zarejestrowany odbiorca lub podmiot
      prowadzący skład podatkowy, dokonujący na rzecz podmiotu, o którym mowa w art.
      48 ust. 9 lub art. 59 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym,
      wewnątrzwspólnotowego nabycia w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym.
    Jak wskazano w art. 103 ust. 5a ustawy o VAT:
    W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w ust. 5aa,
    podatnik jest obowiązany, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i
    wpłacania kwot podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie wpłat
    podatku akcyzowego:
        1) w terminie 5 dni od dnia, w którym towary te zostały wprowadzone do
          określonego we właściwym zezwoleniu miejsca odbioru wyrobów akcyzowych -
          jeżeli towary są nabywane wewnątrzwspólnotowo w rozumieniu przepisów
          ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym przez zarejestrowanego
          odbiorcę z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z
          przepisami o podatku akcyzowym;
        2) w terminie 5 dni od dnia wprowadzenia tych towarów z terytorium państwa
          członkowskiego innego niż terytorium kraju do składu podatkowego;
        3) z chwilą przemieszczenia tych towarów na terytorium kraju - jeżeli towary są
          przemieszczane poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy zgodnie z
          przepisami o podatku akcyzowym.
    Jak stanowi art. 103 ust. 5aa ustawy:
    Przepis ust. 5a stosuje się do następujących towarów:

      1) benzyn lotniczych (CN 2710 12 31);
      2) benzyn silnikowych (CN 2710 12 25 - z wyłączeniem benzyn lakowych i
        przemysłowych, CN 2710 12 41, CN 2710 12 45, CN 2710 12 49, CN 2710 12 50, CN
        2710 12 90, CN 2207 20 00);
      3) gazu płynnego (LPG) - (CN 2711 12, CN 2711 13, CN 2711 14 00, CN 2711 19 00);
      4) olejów napędowych (CN 2710 19 43, CN 2710 20 11);
      5) olejów opałowych (CN 2710 19 62, CN 2710 19 66, CN 2710 19 67, CN 2710 20 32,
        CN 2710 20 38, CN 2710 20 90);
      6) paliw typu benzyny do silników odrzutowych (CN 2710 12 70);
      7) paliw typu nafty do silników odrzutowych (CN 2710 19 21);
      8) pozostałych olejów napędowych (CN 2710 19 46, CN 2710 19 47, CN 2710 19 48, CN
        2710 20 16, CN 2710 20 19);
      9) paliw ciekłych w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie
        monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1209, 1940 i
        1946 oraz z 2025 r. poz. 303), które nie zostały ujęte w pkt 1-4 i 6-8;
      10) biopaliw ciekłych w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o
        biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz.U. z 2024 r. poz. 20, 834 i 1946 oraz z
        2025 r. poz. 303);
      11) pozostałych towarów, o których mowa w art. 86 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia
        2008 r. o podatku akcyzowym, wymienionych w załączniku nr 1 do tej ustawy, bez
        względu na kod CN.
    W świetle art. 103 ust. 5ab ustawy:
      Zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian opodatkowania
      podatkiem towarów wymienionych w ust. 5aa, jeżeli nie zostały określone w ustawie.
    W myśl art. 103 ust. 5c ustawy:
      Przepisy ust. 5a pkt 1 i 2 oraz ust. 5ac stosuje się odpowiednio, jeżeli podatek jest
      pobierany przez płatnika.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 126, ze zm.; dalej jako: „ustawa o podatku akcyzowym”):
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym:
      Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe,
      wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby
      nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji,
      saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do
      ustawy.
    Pod pozycją 28 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, zawierającego wykaz
    wyrobów akcyzowych, pod kodem CN 2711, zostały wymienione gaz ziemny (mokry) i
    pozostałe węglowodory gazowe.
    Jak stanowi art. 86 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym:
      Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte
      pozycjami CN 2901 i 2902.
    Jak wskazano w art. 86 ust. 2 ustawy:
      Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do
      użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.
    Przedstawione przez Państwa wątpliwości dotyczą rozstrzygnięcia na gruncie art. 103 ust.
    5aa pkt 11 ustawy o VAT oraz art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym w zakresie:
    - obowiązku pobrania przez Spółkę, jako operatora składu podatkowego podatku VAT,
      jako płatnik, w przypadku gdy kontrahent Spółki, posiadający stosowną koncesję
      będzie dokonywał przemieszczenia w systemie EMCS, z innego kraju UE do składu

      podatkowego Spółki na terenie Polski, frakcji gazowej n-butanowej lub izobutanowej,
      klasyfikowanych do kodu CN 2901 10 00;
    - obowiązku zapłaty podatku VAT w przypadku gdy Spółka, posiadająca stosowną
      koncesję, będzie dokonywała przemieszczenia w systemie EMCS, z innego kraju UE do
      składu podatkowego Spółki na terenie Polski, frakcji gazowej n-butanowej lub
      izobutanowej, klasyfikowanych do kodu CN 2901 10 00.
    Dla ustalenia znaczenia treści normy prawnej zawartej w art. 103 ust. 5aa pkt 11 ustawy o
    VAT zastosowana została konstrukcja polegająca na odwołaniu do art. 86 ust. 2 ustawy o
    podatku akcyzowym. Oznacza to konieczność dokonania wykładni art. 86 ust. 2 ustawy o
    podatku akcyzowym.
    Definicja paliw silnikowych zawarta w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym
    obejmuje „wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub
    używane do napędu silników spalinowych”. Sama konstrukcja takiego zapisu skutkuje tym,
    że termin „paliwa silnikowe” stanowi de facto otwarty katalog wyrobów. Wynika to z faktu,
    że paliwami silnikowymi w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym będą nie tylko
    wyroby energetyczne przeznaczone/oferowane na sprzedaż do napędu silników
    spalinowych ale również wyroby energetyczne oferowane na sprzedaż do innych niż
    paliwowe celów, ale używane do napędu silników spalinowych (por. m.in. wyrok NSA z 26
    listopada 2020 r., sygn. akt I GSK 838/17).
    Wykładnia art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym prowadzi do wniosku, że za paliwo
    silnikowe mogą być uznane wszelkie wyroby energetyczne, bez względu na kod CN, które
    są: przeznaczone do użycia do napędu silników spalinowych albo oferowane na sprzedaż
    do napędu silników spalinowych albo używane do napędu silników spalinowych. Za
    przeznaczenie należy rozumieć zamiar wykorzystania wyrobów do określonych celów,
    zatem to podmiot, np. nabywający wewnątrzwspólnotowo wyroby energetyczne, które są
    traktowane jako paliwo silnikowe, decyduje o tym jakie ma być ich przeznaczenie. Należy
    przy tym zwrócić uwagę, że dany wyrób energetyczny może być uznany za paliwo
    silnikowe na każdym etapie, np. produkcji, sprzedaży, zużycia. Wyrób, który na etapie
    produkcji nie musi być przeznaczony do użycia do napędu, może stać się paliwem
    silnikowym na etapie jego zużycia.
    W przedstawionych okolicznościach zdarzenia przyszłego, w obu zaprezentowanych
    scenariuszach, przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego ma być gaz płynny (tzw.
    n-butan oraz izobutan) o kodzie CN 2901 10 00. Jest to wyrób akcyzowy wymieniony w
    poz. 28 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, będący wyrobem energetycznym
    wskazanym w art. 86 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym.
    Odnosząc się do kluczowej kwestii należy stwierdzić, że wskazany gaz płynny o kodzie CN
    2901 10 00 należy traktować jako paliwo silnikowe w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy o
    podatku akcyzowym. W opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podał informację, że
    do ewentualnego wykorzystania energetycznego wskazanego gazu, niezbędne jest jego
    zmieszanie z inną frakcją (propanem), a dopiero powstały wyrób o kodzie CN 2711 19 00
    (propan-butan) może być wykorzystany jako autogaz lub jako gaz do celów opałowych.
    Spółka dodała, że ten gaz płynny nie spełnia wymagań jakościowych dla tzw. autogazu.
    Jednak bezsprzecznie opisany gaz może zostać wykorzystany jako paliwo silnikowe w
    połączeniu z inną frakcją (propanem). Do tego Spółka nie wskazała w opisie zdarzenia
    przyszłego, że ten gaz płynny o kodzie CN 2901 10 00 będzie stanowił jedynie dodatek lub
    domieszkę do paliwa silnikowego, choć swoje stanowisko oparła na dowiedzeniu, że
    biokomponenty nie są objęte mechanizmem przyspieszonego VAT.
    W ten sposób Spółka wskazuje jednak na możliwe wykorzystanie gazu o kodzie CN 2901
    10 00 jako paliwa silnikowego. Zresztą Spółka w żaden sposób nie zakwestionowała
    potencjalnej możliwości użycia tego gazu jako paliwa silnikowego, a wręcz przedstawiła
    okoliczności, kiedy ten gaz może zostać jako takie paliwo wykorzystany. Tym samym
    Wnioskodawca wykazał zamiar wskazujący, że nabywany wewnątrzwspólnotowo gaz
    płynny o kodzie CN 2901 10 00 może zostać przeznaczony do napędu silników. W

    konsekwencji ten gaz płynny o kodzie CN 2901 10 00 należy traktować jako paliwo
    silnikowe w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym.
    Skoro więc nabywany gaz płynny o kodzie CN 2901 10 00 będzie traktowany jako paliwo
    silnikowe w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, to będzie kwalifikował
    się do towarów, do których odnosi się art. 103 ust. 5aa pkt 11 ustawy o VAT. W
    konsekwencji do nabywanego przez Państwa gazu płynnego o kodzie CN 2901 10 00
    znajda zastosowanie regulacje zawarte w art. 103 ust. 5a ustawy o VAT.
    W przedstawionym stanowisku własnym Spółka oparła swoją argumentację na treści
    pisma Ministerstwa Finansów z 27 sierpnia 2019 r., dotyczącego statusu podatkowego
    biokomponentów na gruncie przepisów art. 103 ust. 5aa pkt 11 ustawy o VAT. Organ
    podziela przedstawioną w tym piśmie argumentację dotyczącą biokomponentów, ale
    dostrzega wyraźny brak analogii między statusem tych biokomponentów a gazu płynnego
    o kodzie CN 2901 10 11 na gruncie wskazanego przepisu ustawy o VAT.
    Takiej analogii Organ nie dostrzega również - w przywołanych przez Spółkę w stanowisku
    własnym wyrokach WSA w Warszawie oraz NSA - między statusem dodatków i domieszek
    do paliw (na gruncie przepisów ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach
    płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym; t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 561, ze zm.) a
    opisanym gazem płynnym i jego statusem na gruncie art. 103 ust. 5aa pkt 11 ustawy o VAT.
    Organ pragnie natomiast wskazać na argumentację Naczelnego Sądu Administracyjnego,
    dotyczącą definicji paliw silnikowych, zawartą w wyroku z 26 listopada 2020 r., sygn. akt I
    GSK 838/17. W orzeczeniu tym NSA - odnosząc się do wyroku WSA w Poznaniu - stwierdził
    bowiem:
    „Zaprezentowana wykładnia przepisu art. 86 ust. 2 u.p.a. (Paliwami silnikowymi w
    rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na
    sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych) jest błędna. Naczelny Sąd
    Administracyjny wyroku z 3 lipca 2018r., I GSK 727/17 (LEX nr 2535323) przedstawił
    wykładnię wskazanego przepisu u.p.a.: „Zwrot” przeznaczony do użycia (...) do napędu
    silników spalinowych” winien być rozumiany w ten sposób, że są to takie wyroby
    energetyczne, które obiektywnie - z uwagi na swe zasadnicze właściwości, w tym
    spełnianie określonych w odrębnych przepisach wymagań jakościowych dla paliw ciekłych
    i biopaliw ciekłych - są przeznaczone do użycia do napędu silników spalinowych. Są to
    więc takie wyroby, które bez względu na to, do czego zostaną wykorzystane, są paliwami
    silnikowymi, nawet jeżeli zostaną wykorzystane niezgodnie z ich przeznaczeniem. Z kolei
    wyroby energetyczne, które nie są przystosowane do napędu silników spalinowych,
    ponieważ nie spełniają określonych w odrębnych przepisach wymagań jakościowych,
    które są oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych, stają się
    paliwami silnikowymi tylko (z definicji zawartej w art. 86 ust. 2 u.p.a.) w przypadku
    „oferowania ich na sprzedaż lub używania do napędu silników spalinowych”. W
    konsekwencji wyroby te, jeśli nie mieszczą się grupie wyrobów energetycznych objętych
    kodem CN 2710, w przypadku ich wykorzystania do celów innych, niż jako paliwo
    silnikowe, nie są paliwami silnikowymi. Analiza przepisu art. 86 ust. 2 wskazuje na zamiar
    ustawodawcy rozróżnienia sytuacji „przeznaczenia do użycia” i „użycia” wyrobu
    energetycznego do napędu silników spalinowych. Czym innym jest więc faktyczne użycie
    wyrobu w ww. celu, a czym innym przeznaczenie go do takiego użycia. Między tymi
    pojęciami nie można stawiać znaku równości”. Podobne stanowisko Naczelny Sąd
    Administracyjny zaprezentował w wyroku z 3 lipca 2018r., I GSK 728/17 (LEX nr 2535324).
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 maja 2012r., I GSK 391/11 (cbois.nsa.gov.pl)
    przedstawił zbliżone stanowisko: „Ponadto, co należy podkreślić, ustawa akcyzowa w art.
    86 ust. 2 i 3 nadaje szeroki zakres pojęciom „paliwa silnikowe” i „paliwa opałowe”. W
    rozumieniu tych przepisów paliwami silnikowymi (podobnie opałowymi) są wyroby
    energetyczne nie tylko przeznaczone do użycia, czy oferowane na sprzedaż, ale także, co
    wymaga podkreślenia, używane, bądź mogące być użyte do napędu silników spalinowych
    lub na potrzeby opałowe. Oznacza to, że na gruncie ustawy akcyzowej paliwem

    silnikowym lub paliwem opałowym jest wyrób energetyczny, który już tylko z uwagi na
    swoje właściwości fizyko-chemiczne jest używany lub może być użyty na wspomniane
    wyżej potrzeby, choćby nie spełniał obowiązujących w tym względzie wymagań, jakim
    powinno odpowiadać paliwo silnikowe lub opałowe, a jego użycie na wspomniane
    potrzeby byłoby nawet nielegalne”.
    Resumując Organ pragnie stwierdzić, że na Spółce, jako operatorze składu podatkowego,
    będzie spoczywał obowiązek pobrania podatku VAT jako płatnik, w przypadku gdy
    kontrahent Spółki, posiadający stosowną koncesję, będzie dokonywał przemieszczenia w
    systemie EMCS, z innego kraju UE do składu podatkowego Spółki na terenie Polski, frakcji
    gazowej n-butanowej lub izobutanowej, klasyfikowanych do kodu CN 2901 10 00. W tym
    wypadku nabywana frakcja gazowa będzie objęta regulacją z art. 103 ust. 5aa pkt 11, a
    zatem w tej sytuacji znajdzie zastosowanie art. 103 ust. 5a ustawy o VAT. Przy tym status
    Spółki jako płatnika od wewnątrzwspólnotowego nabycia frakcji gazowej o kodzie CN 2901
    10 00 będzie wynikał z art. 17a ustawy o VAT.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za
    nieprawidłowe.
    Podobnie w zakresie pytania nr 2 - na Spółce będzie spoczywał obowiązek zapłaty podatku
    VAT w przypadku gdy Spółka, posiadająca stosowną koncesję, będzie dokonywała
    przemieszczenia w systemie EMCS, z innego kraju UE do składu podatkowego Spółki na
    terenie Polski, frakcji gazowej n-butanowej lub izobutanowej, klasyfikowanych do kodu CN
    2901 10 00. W tym wypadku nabywana frakcja gazowa będzie objęta regulacją z art. 103
    ust. 5aa pkt 11, a zatem w tej sytuacji znajdzie zastosowanie art. 103 ust. 5a ustawy o VAT.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia
    przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego
    wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte
    pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze
    zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji
    podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.