Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-431/12-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-07-24
Teza: Czy Wnioskodawca ma prawo odliczać VAT od zakupu paliw do tych samochodów, i czy może on odliczać w pełnej wysokości VAT naliczony w fakturach za raty leasingu?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; homologacja; leasing-raty leasingowe; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik-podatnik czynny; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2012 r. (data wpływu 24 kwietnia 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 2 lipca 2012 r. (data wpływu 5 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych użytkowanych samochodów oraz paliwa do ich napędu jest:

*   **nieprawidłowe** – w odniesieniu do wszystkich wymienionych przez Wnioskodawcę samochodów S.,
*   **prawidłowe** – w odniesieniu do samochodu F.

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych użytkowanych samochodów oraz paliwa do ich napędu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 16 grudnia 2009 r. firma Wnioskodawcy na podstawie umów leasingu operacyjnego rozpoczęła użytkowanie 6 samochodów: S., oraz 1 samochodu: F. Samochody te zostały oddane Zainteresowanemu w użytkowanie jako samochody ciężarowe o ładowności 505 (samochody z kratką). Samochody te posiadają wyciąg ze świadectwa homologacji jako rodzaj pojazdu wpisano samochód ciężarowy, podrodzaj Van (BB), dopuszczalna ładowność 505 (w załączeniu Wnioskodawca przedłożył ksero wyciągu z homologacji 1 szt. dotyczy samochodu S., 2 dotyczy F.). W umowach leasingu także zapisano, że przedmiotem leasingu jest samochód ciężarowy - dotyczy to S., natomiast w umowie dotyczącej F. przedmiotem leasingu jest samochód osobowy posiadający także świadectwo homologacji dla samochodu ciężarowego, podrodzaj Van.

Do dnia dzisiejszego Zainteresowany odlicza w pełnej wysokości VAT od rat leasingowych, jak i VAT od zakupu paliw do tych samochodów.

W związku ze zmianą przepisów od dnia 1 stycznia 2011 r. dotyczących zasad rozliczania VAT, na podstawie art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, zabroniono odliczania VAT od zakupu paliw do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Ograniczono także prawo do odliczania pełnej wysokości VAT od rat leasingowych do wysokości 60% kwoty podatku określonej w fakturze. Natomiast aby skorzystać z pełnego odliczenia VAT od rat leasingowych należało spełnić dwa warunki:

*   pierwszy warunek jest przez Wnioskodawcę spełniony, czyli w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2010 r. miał on prawo do odliczania całego VAT od rat leasingowych,
*   drugi warunek w przypadku Zainteresowanego nie został spełniony tzn. umowy leasingu nie zostały zarejestrowane we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 31 stycznia 2011 r.

Biuro rachunkowe prowadzące księgowość Wnioskodawcy twierdzi, że te ograniczenia dotyczące rozliczania VAT w związku z używaniem samochodów nie dotyczą Zainteresowanego, gdyż użytkuje on samochody na podstawie umów leasingu określone jako samochody ciężarowe, posiadające świadectwa homologacji samochodów ciężarowych, oraz posiadające w dowodzie rejestracyjnym zapis samochód ciężarowy (nigdzie nie ma zapisów, że jest to samochód z kratką).

Tak więc do dnia dzisiejszego jest odliczany w pełnej wysokości VAT od rat umowy leasingu wykazany w fakturze, jak i odliczany jest VAT od zakupu paliw do tych samochodów.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że:

1.  Jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.
2.  Przedmiotowe samochody:
    *   S. jest i będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług,
    *   S. jest i będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług,
    *   S. jest i będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług,
    *   S. jest i będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług,
    *   S. jest i będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług,
    *   S. jest i będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług,
    *   F. jest i będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
3.  Przedmiotowe samochody:
    *   S. posiada wyciąg ze świadectwa homologacji producenta samochodu gdzie jako rodzaj wpisano samochód ciężarowy, dopuszczalna ładowność wynosi 505 kg,
    *   S. posiada wyciąg ze świadectwa homologacji producenta samochodu gdzie jako rodzaj wpisano samochód ciężarowy, dopuszczalna ładowność wynosi 505 kg,
    *   S. posiada wyciąg ze świadectwa homologacji producenta samochodu gdzie jako rodzaj wpisano samochód ciężarowy, dopuszczalna ładowność wynosi 505 kg,
    *   S. posiada wyciąg ze świadectwa homologacji producenta samochodu gdzie jako rodzaj wpisano samochód ciężarowy, dopuszczalna ładowność wynosi 505 kg,
    *   S. posiada wyciąg ze świadectwa homologacji producenta samochodu gdzie jako rodzaj wpisano samochód ciężarowy, dopuszczalna ładowność wynosi 505 kg,
    *   S. posiada wyciąg ze świadectwa homologacji producenta samochodu gdzie jako rodzaj wpisano samochód ciężarowy, dopuszczalna ładowność wynosi 505 kg,
    *   F. posiada wyciąg ze świadectwa homologacji producenta samochodu gdzie jako rodzaj wpisano samochód ciężarowy, dopuszczalna ładowność wynosi 505 kg.
4.  Przedmiotowe samochody:
    *   S. jako fabrycznie nowy na moment zawarcia umowy leasingu posiadał badania w autoryzowanej stacji obsługi w dowodzie rejestracyjnym wpisano, że jest to samochód ciężarowy, posiada homologację producenta samochodu, w której wpisano jako rodzaj samochodu – samochód ciężarowy, spełniał warunki pojazdów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie posiada dodatkowych badań technicznych dokonanych po dniu zawarcia umowy leasingu, nie zostały w nim dokonane żadne zmiany po dniu 31 grudnia 2010 r.
    *   S. jako fabrycznie nowy na moment zawarcia umowy leasingu posiadał badania w autoryzowanej stacji obsługi w dowodzie rejestracyjnym wpisano, że jest to samochód ciężarowy, posiada homologację producenta samochodu, w której wpisano jako rodzaj samochodu – samochód ciężarowy, spełniał warunki pojazdów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie posiada dodatkowych badań technicznych dokonanych po dniu zawarcia umowy leasingu, nie zostały w nim dokonane żadne zmiany po dniu 31 grudnia 2010 r.
    *   S. jako fabrycznie nowy na moment zawarcia umowy leasingu posiadał badania w autoryzowanej stacji obsługi w dowodzie rejestracyjnym wpisano, że jest to samochód ciężarowy, posiada homologację producenta samochodu, w której wpisano jako rodzaj samochodu – samochód ciężarowy, spełniał warunki pojazdów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie posiada dodatkowych badań technicznych dokonanych po dniu zawarcia umowy leasingu, nie zostały w nim dokonane żadne zmiany po dniu 31 grudnia 2010 r.
    *   S. jako fabrycznie nowy na moment zawarcia umowy leasingu posiadał badania w autoryzowanej stacji obsługi w dowodzie rejestracyjnym wpisano, że jest to samochód ciężarowy, posiada homologację producenta samochodu, w której wpisano jako rodzaj samochodu – samochód ciężarowy, spełniał warunki pojazdów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie posiada dodatkowych badań technicznych dokonanych po dniu zawarcia umowy leasingu, nie zostały w nim dokonane żadne zmiany po dniu 31 grudnia 2010 r.
    *   F. jako fabrycznie nowy na moment zawarcia umowy leasingu posiadał badania w autoryzowanej stacji obsługi w dowodzie rejestracyjnym wpisano, że jest to samochód ciężarowy, posiada homologację producenta samochodu, w której wpisano jako rodzaj samochodu – samochód ciężarowy, spełniał warunki pojazdów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie posiada dodatkowych badań technicznych dokonanych po dniu zawarcia umowy leasingu, nie zostały w nim dokonane żadne zmiany po dniu 31 grudnia 2010 r.
5.  Przedmiotowe samochody:
    *   S. spełnia wymagania określone w art. 3 ust. 2 obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym, mieści się w pkt 1 tego przypisu, nie posiada żadnego innego zaświadczenia potwierdzającego spełnienie tych wymagań niż to które posiadał przed zawarciem umowy leasingu,
    *   S. spełnia wymagania określone w art. 3 ust. 2 obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym, mieści się w pkt 1 tego przypisu, nie posiada żadnego innego zaświadczenia potwierdzającego spełnienie tych wymagań niż to które posiadał przed zawarciem umowy leasingu,
    *   S. spełnia wymagania określone w art. 3 ust. 2 obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym, mieści się w pkt 1 tego przypisu, nie posiada żadnego innego zaświadczenia potwierdzającego spełnienie tych wymagań niż to które posiadał przed zawarciem umowy leasingu,
    *   S. spełnia wymagania określone w art. 3 ust. 2 obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym, mieści się w pkt 1 tego przypisu, nie posiada żadnego innego zaświadczenia potwierdzającego spełnienie tych wymagań niż to które posiadał przed zawarciem umowy leasingu,
    *   S. spełnia wymagania określone w art. 3 ust. 2 obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym, mieści się w pkt 1 tego przypisu, nie posiada żadnego innego zaświadczenia potwierdzającego spełnienie tych wymagań niż to które posiadał przed zawarciem umowy leasingu,
    *   S. spełnia wymagania określone w art. 3 ust. 2 obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym, mieści się w pkt 1 tego przypisu, nie posiada żadnego innego zaświadczenia potwierdzającego spełnienie tych wymagań niż to które posiadał przed zawarciem umowy leasingu,
    *   F. nie spełnia wymagań określonych w art. 3 ust. 2 obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym, nie mieści się w pkt 1 do 4 tego przypisu, nie posiada żadnego innego zaświadczenia potwierdzającego spełnienie tych wymagań niż to które posiadał przed zawarciem umowy leasingu.
6.  Przedmiotowe samochody:
    *   S. dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony,
    *   S. dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony,
    *   S. dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony,
    *   S. dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony,
    *   S. dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony,
    *   S. dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony,
    *   F. dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma prawo odliczać VAT od zakupu paliw do tych samochodów i czy może on odliczać w pełnej wysokości VAT naliczony w fakturach za raty leasingu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisami Ustawy VAT, jak i art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym od dnia 1 stycznia 2011 r. utracił on prawo do odliczania VAT od zakupu paliw do tych samochodów i obowiązuje go ograniczenie do odliczania VAT od rat leasingowych wynikających z faktur do wysokości 60% kwoty określonej w fakturze, nie więcej jednak niż 6 tys. złotych.

Przepisy art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. dotyczą samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony i pomimo, że wszędzie samochody Zainteresowanego figurują jako samochody ciężarowe, to zmiany te dotyczą właśnie jego samochodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe w odniesieniu do wszystkich wymienionych przez Wnioskodawcę samochodów S. oraz prawidłowe w odniesieniu do samochodu F.

Podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została zawarta w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl powyższego przepisu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku czy też niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2011 r., kwotę podatku naliczonego stanowi z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Natomiast na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2011 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Jednocześnie, stosownie do zapisów art. 86 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2011 r., przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 5 ustawy, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ww. art. 86 ust. 4 pkt 1–4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

W myśl art. 86 ust. 7 ustawy, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6000 zł.

Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. znowelizowana została ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. 247, poz. 1652) zwanej dalej ustawą nowelizującą, w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. w art. 86 uchylono ust. 3–7a.

Jednocześnie, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. uchylone przepisy regulujące odliczenie podatku naliczonego od nabycia i eksploatacji pojazdów, o których mowa powyżej zastąpione zostały przez art. 3–6 powołanej wyżej ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6 000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 nie dotyczy :

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W myśl art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Zgodnie natomiast z art. 4 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż z przywołanego art. 3 ust. 3 w związku z art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. wynika, że po dniu 1 stycznia 2011 r. podatnik chcąc skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do napędu pojazdu samochodowego (innego niż osobowy) o masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, obowiązany jest posiadać stosowne zaświadczenie wystawione przez okręgową stację kontroli pojazdów oraz dowód rejestracyjny, zawierający właściwą adnotację o spełnieniu wymagań. Dopiero spełnienie tych kryteriów warunkuje prawo podatnika do dokonania odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa.

Należy również zauważyć, iż przepis art. 4 ustawy nowelizującej ma charakter epizodyczny. Stanowi on, że w latach 2011–2012 nie odlicza się podatku od paliwa do samochodów (i innych pojazdów), o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy. Reguluje zatem kwestie odliczeń podatku od paliwa do samochodów. Jednocześnie jest przepisem odsyłającym. Dla ustalenia pełnego zakresu jego treści (wyinterpretowania z jego brzmienia normy prawnej) należy uwzględnić brzmienie art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej. Mowa jest w nim bowiem o „samochodach osobowych oraz innych pojazdach samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1”. W art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej mówi się o „samochodach osobowych oraz innych pojazdach samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony” (z uwzględnieniem wyjątków wynikających z art. 3 ust. 2). Data nabycia samochodu (czy przed 2011 r., czy już w 2011 r.) nie jest jego cechą opisaną w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej. Daty wskazane w tym przepisie wyznaczają okres obowiązywania tego przepisu, a nie są cechami samochodów. Nie stanowi on zatem o okresie nabywania samochodów. Nie można zatem z brzmienia tych regulacji wyciągnąć wniosku, że samochód osobowy nabyty w styczniu 2011 r. jest samochodem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, a taki sam samochód osobowy nabyty w okresie do dnia 31 grudnia 2010r. nie jest samochodem, o którym mowa w tym przepisie.

Zatem brak możliwości odliczenia VAT od paliwa do samochodów osobowych wymienionych w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej (z uwzględnieniem zastrzeżeń wynikających z art. 3 ust. 2 tej ustawy) dotyczy (w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.) także tych nabytych przed dniem 1 stycznia 2011 r., jak również samochodów użytkowanych m.in. na podstawie umowy leasingu zawartej przed dniem 1 stycznia 2011 r.

Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. ograniczenie w zakresie odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu dotyczy:

*   samochodów osobowych oraz
*   niektórych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (w tym tzw. samochodów z „kratką”), z wyjątkiem pojazdów samochodowych objętych od dnia 1 stycznia 2011 r. pełnym odliczeniem podatku (tzn. z wyjątkiem pojazdów samochodowych, do których zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, nie stosuje się ograniczenia podatku).

W myśl art. 3 ust. 6 oraz art. 5 ustawy nowelizującej, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6000 zł.

Przepisu art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej – stosownie do art. 6 ust. 1 tejże ustawy – nie stosuje się do pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, w stosunku do których przysługiwało podatnikowi, na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. na dzień 31 grudnia 2010 r.), prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z takiej umowy i do których nie miał zastosowania art. 86 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług).

W myśl ust. 2 powołanego wyżej artykułu, przepis ust. 1 ma zastosowanie:

1.  w odniesieniu do umowy zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, bez uwzględniania zmian tej umowy po wejściu w życie niniejszej ustawy, oraz
2.  pod warunkiem, że umowa została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 31 stycznia 2011 r.

Powyższy przepis ma zastosowanie w odniesieniu do umowy zawartej przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, bez uwzględniania zmian tej umowy po wejściu w życie cyt. ustawy, oraz pod warunkiem, że umowa została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 31 stycznia 2011 r.

Analizując powyższe przepisy należy wskazać, iż mimo zaistniałej z dniem 1 stycznia 2011 r. zmiany przepisów, zaświadczenia wydane przez okręgowe stacje kontroli pojazdów po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego do końca 2010 r., nie tracą swojej ważności i nie zachodzi konieczność przeprowadzenia ponownego dodatkowego badania technicznego, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej. Wymagania dla pojazdów samochodowych, których spełnienie potwierdzają te zaświadczenia, nie uległy bowiem zmianie po 31 grudnia 2010 r. Takie zaświadczenia pozostają nadal aktualne, o ile nie zostaną dokonane zmiany w badanym pojeździe, w wyniku których nie spełniałby już wymagań potwierdzonych tym zaświadczeniem.

Z okoliczności sprawy wynika, że w dniu 16 grudnia 2009 r. Wnioskodawca, będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, na podstawie umów leasingu operacyjnego rozpoczął użytkowanie 6 samochodów: S. oraz 1 samochodu: F. Samochody te zostały oddane Zainteresowanemu w użytkowanie jako samochody ciężarowe o ładowności 505. Samochody te posiadają wyciąg ze świadectwa homologacji jako rodzaj pojazdu wpisano samochód ciężarowy, podrodzaj Van (BB), dopuszczalna ładowność 505. Do dnia dzisiejszego Zainteresowany odlicza w pełnej wysokości VAT od rat leasingowych, jak i VAT od zakupu paliw do tych samochodów.

Do 31 grudnia 2010 r. Wnioskodawca miał prawo do odliczania całego VAT od rat leasingowych. Umowy leasingu nie zostały zarejestrowane we właściwym urzędzie skarbowym do 31 stycznia 2011 r. Wszystkie wskazane przez Zainteresowanego samochody są i będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, posiadają wyciągi ze świadectwa homologacji producenta samochodu gdzie jako rodzaj wpisano samochód ciężarowy, dopuszczalna ładowność każdego samochodu wynosi 505 kg, a dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony. Każdy z wymienionych samochodów jako fabrycznie nowy na moment zawarcia umowy leasingu posiadał badania w autoryzowanej stacji obsługi w dowodzie rejestracyjnym wpisano, że jest to samochód ciężarowy, posiada homologację producenta samochodu, w której wpisano jako rodzaj samochodu – samochód ciężarowy, spełniał warunki pojazdów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Ponadto, wszystkie samochody S. spełniają wymagania określone w art. 3 ust. 2 od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym, mieszczą się w pkt 1 tego przypisu, nie posiadają żadnego innego zaświadczenia potwierdzającego spełnienie tych wymagań niż to które posiadały przed zawarciem umowy leasingu. Natomiast F. nie spełnia wymagań określonych w art. 3 ust. 2 od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym, nie mieści się w art. 3 ust. 2, nie posiada żadnego innego zaświadczenia potwierdzającego spełnienie tych wymagań niż to które posiadał przed zawarciem umowy leasingu.

Zatem z opisu sprawy wynika, że wszystkie wskazane przez Zainteresowanego pojazdy na dzień zawarcia umowy leasingu posiadały dodatkowe badania techniczne przeprowadzone przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz w dowodach rejestracyjnych posiadają właściwe adnotacje o spełnieniu wymagań określonych w art. 86 ust. 4 ustawy. W przedmiotowych pojazdach nie przeprowadzano żadnych zmian. Ponadto, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. wszystkie wskazane samochody S. spełniają wymagania określone w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej. Z kolei F. nie spełnia ww. wymagań oraz nie posiada żadnego innego zaświadczenia potwierdzającego spełnienie tych wymagań niż to które posiadał przed zawarciem umowy leasingu.

W świetle powołanych wyżej przepisów, w odniesieniu do opisanej we wniosku indywidualnej sprawy Podatnika, należy stwierdzić, że:

*   w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. wszystkie wskazane przez Wnioskodawcę pojazdy spełniały warunki umożliwiające pełne odliczenie podatku VAT zarówno od rat leasingowych jak i od nabycia paliwa do ich napędu.
*   w okresie od dnia 1 styczna 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. – w przypadku wszystkich wskazanych samochodów S. Zainteresowany zachowuje prawo do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości zarówno od rat leasingowych jak i od nabycia paliwa do tych pojazdów pomimo nie zarejestrowania tych umów w określonym terminie w urzędzie skarbowym. Wynika to z faktu, że po dniu 1 stycznia 2011 r. samochody te spełniają warunki art. 3 ust. 2 i ust. 3 ustawy nowelizującej. Z kolei w przypadku samochodu F. z uwagi na fakt, że ww. pojazd nie spełnia wymagań umożliwiających pełne odliczenie, Wnioskodawca może odliczyć jedynie 60% kwoty podatku naliczonego od raty leasingowej nie więcej jednak niż 6.000 zł (uwzględniając kwoty odliczone) w związku z faktem, iż samochód ten nie spełnia wymogów art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej oraz nie została dokonana rejestracja umowy leasingowej w określonym terminie w urzędzie skarbowym oraz nie będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach zakupu paliwa.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie w przypadku samochodów S. Wnioskodawca może odliczać pełną wysokość podatku VAT naliczonego w fakturach dokumentujących zarówno raty leasingowe jak również nabycie paliwa do ich napędu.

Z kolei w przypadku samochodu F. Zainteresowany może odliczyć jedynie 60% kwoty podatku określonej w fakturach dokumentujących miesięczne raty leasingowe nie więcej jednak niż 6.000 zł (uwzględniając kwoty odliczone). Nie ma on również prawa odliczać podatku VAT od zakupu paliwa do tego samochodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.