Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.630.2019.2.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-06
Teza: Brak opodatkowania przeniesienia autorskich praw majątkowych bądź udzielenia nieodpłatnie licencji oraz brak prawa do odliczenia podatku VAT.
Słowa kluczowe: licencja; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 września 2019 r. (data wpływu 25 września 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 listopada 2019 r. (data wpływu 3 grudnia 2019 r.) na wezwanie Organu z dnia 20 listopada 2019 r. (skutecznie doręczone 20 listopada 2019 r. ) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania przeniesienia autorskich praw majątkowych bądź udzielenia nieodpłatnie licencji oraz braku prawa do odliczenia podatku VAT – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania przeniesienia autorskich praw majątkowych bądź udzielenia nieodpłatnie licencji oraz braku prawa do odliczenia podatku VAT. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 27 listopada 2019 r. (data wpływu 3 grudnia 2019 r.) na wezwanie Organu z dnia 20 listopada 2019 r. (skutecznie doręczone 20 listopada 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujący zdarzenie przyszłe:

Gmina (Grantobiorca) realizuje projekt, którego głównym celem jest wypracowanie wspólnie z partnerem zagranicznym nowego rozwiązania zwiększającego dostęp do zatrudnienia osobom niepełnosprawnym intelektualnie. W ramach projektu zostanie podpisana umowa powierzenia grantu, Fundacja (Grantodawca) przekaże Grantobiorcy środki finansowe. Rezultatem podjętej współpracy ponadnarodowej będzie opracowany podręcznik, który będzie tzw. przewodnikiem dla pracodawców jak zatrudniać i wprowadzić do zakładu pracy osoby z niepełnosprawnościami.

Grupę docelową stanowić będą przedsiębiorcy/pracodawcy - firmy prywatne oraz instytucje publiczne. Pośrednio wsparcie otrzymają również osoby z niepełnosprawnościami. Wypracowane w ramach projektu rozwiązanie wpłynie na zwiększenie zatrudnienia w grupie osób niepełnosprawnych.

Opracowany przez partnerów projektu i wydany w wersji dwujęzycznej przewodnik (język polski i angielski), stanowić będzie główny rezultat projektu „(…)”. Publikacja będzie zawierała zarówno opis funkcjonowania osoby z niepełnosprawnością intelektualną w ujęciu medycznym, psychologicznym i praktycznym, jak również pokaże modelowe rozwiązanie w procesie rekrutacji oraz zatrudnienia osoby niepełnosprawnej intelektualnie.

Liderem projektu jest Gmina. W projekcie zaplanowano 1 wizytę roboczą u Partnera ponadnarodowego oraz 2 wizyty studyjne. Wizyta robocza ma na celu przede wszystkim wzajemne poznanie się Lidera projektu z zagranicznym Partnerem projektu, z uwarunkowaniami społeczno-politycznymi i gospodarczymi G. oraz ze specyfiką funkcjonowania organizacji jaką reprezentuje Partner. W projekcie zaplanowane zostało również przeprowadzenie seminarium, którego celem będzie aktywizacja zawodowa pracodawców i osób niepełnosprawnych. Podczas seminarium zaprezentowana zostanie publikacja opracowana i wydana w ramach realizacji przedmiotowego projektu, będąca swoistym przewodnikiem dla wszystkich tych, którzy nie znają specyfiki funkcjonowania osób niepełnosprawnych. Wartością dodaną będzie aktywny udział w seminarium uczestników projektu podstawowego „(…)” (osoby z niepełnosprawnością intelektualną) m.in: podczas obsługi cateringu, roznoszenia publikacji, pomocy w kwestiach organizacyjnych. Rekrutacja uczestników na seminarium prowadzona będzie przez partnera projektu standardowego – Stowarzyszenie.

Powyższe założenia Wnioskodawca zamierza zrealizować poprzez stopniowe wdrażanie tzw. kamieni milowych:

1.  Plan współpracy z partnerem poprzez: 4 dniową wizytę studyjną.
2.  Opracowanie rozwiązania poprzez: wizyty studyjne w krajach partnerskich, analizę i wstępne opracowanie dokumentów specjalistycznych, analiza i opracowanie dokumentów specjalistycznych w G.
3.  Opracowanie końcowej wersji rozwiązania i planu jego wdrożenia poprzez: opracowanie i wydanie publikacji.
4.  Wdrażanie rozwiązania poprzez: przeprowadzenie seminarium aktywizującego pracodawców i osób niepełnosprawnych, umieszczenie podręcznika dla pracodawców na stronie internetowej, przekazanie informacji o istnieniu podręcznika za pośrednictwem B. Informacja o istnieniu nowego rozwiązania będzie również rozpowszechniana przez Centrum Organizacji Pozarządowych - referat funkcjonujący w Urzędzie Miejskim (jednostce budżetowej gminy), który posiada bazę N. istniejących w R. Podręcznik zatem będzie przekazywany w wersji elektronicznej organizacjom pozarządowym jako potencjalnym pracodawcom. Partner ponadnarodowy jako stowarzyszenie mające duże doświadczenie w działalności na rzecz osób niepełnosprawnych również intelektualnie posiada bazę kontaktów gdzie będzie rozpowszechniał i wdrażał nowe rozwiązanie. Podręcznik zostanie umieszczony na stronie internetowej partnera. Wnioskodawca potwierdzi wdrożone rozwiązanie na podstawie oświadczenia.

Na potrzeby informacji i promocji Programu i Europejskiego Funduszu Społecznego, Grantobiorca udostępni wszelkie utwory w rozumieniu ustawy Prawo autorskie w tym utwory informacyjno - promocyjne powstałe w trakcie realizacji projektu grantowego (projektu), w postaci m. in. materiałów zdjęciowych, materiałów audiowizualnych i prezentacji dotyczących Projektu oraz nieodpłatne przeniesienie (a także zezwoli na wykorzystywanie autorskich praw zależnych) na Grantodawcę lub osobę wskazaną przez Grantodawcę autorskie prawa majątkowe do tych wszystkich utworów, względnie za zgodą Grantodawcy lub osoby wskazanej przez Grantodawcę, udzieli Grantodawcy lub osobie wskazanej przez Grantodawcę - nieodpłatnie licencji niewyłącznej, obejmującej prawo do korzystania z nich bezterminowo na terytorium Unii Europejskiej. Przeniesienie autorskich praw majątkowych, w tym zezwolenie na wykorzystywanie autorskich praw zależnych a także udzielanie licencji oraz prawo do udzielania dalszych licencji nastąpi w zakresie co najmniej następujących pól eksploatacji:

1.  w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu - wytwarzanie określoną techniką egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową,
2.  w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono -wprowadzenie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy,
3.  w zakresie rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony w pkt 2 - publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.

Zgodnie z zawartą umową Grantobiorca zobowiązuje się do zawarcia z Grantodawcą odrębnej umowy przeniesienia autorskich praw majątkowych, łącznie z wyłącznym prawem do udzielania zezwoleń na wykonywanie zależnych praw autorskich, do utworów wytworzonych w ramach Projektu, z jednoczesnym udzieleniem licencji na rzecz Grantobiorcy na korzystanie z ww. utworów. Umowa, o której mowa w zdaniu pierwszym, jest zawierana na pisemny wniosek Gminy lub w terminie określonym przez Gminę lub w ramach grantu, o którym mowa w niniejszej umowie.

W uzupełnieniu wniosku: Wnioskodawca jako Lider projektu odpowiedzialny jest za:

*   zorganizowanie wizyty roboczej i studyjnej u partnera w G. (dojazd, nocleg, wyżywienie),

*   zorganizowanie dla przedstawicieli gminy i partnerów seminarium (wynajem sali i catering).

Partner krajowy odpowiedzialny jest za:

*   zatrudnienie specjalistów,

*   opracowanie merytoryczne, graficzne i wydruk podręcznika dot. zatrudniania osób niepełnosprawnych,

*   zorganizowanie seminarium aktywizującego pracodawców i osoby z niepełnosprawnościami (wynajem sali, catering, zatrudnienie prowadzących, promocja wydarzenia, zakup materiałów biurowych).

Partner zagraniczny odpowiedzialny jest za:

*   zorganizowanie wizyty studyjnej do P. (nocleg, dojazd, wyżywienie),

*   zatrudnienie eksperta.

Za rozliczenie finansowe projektu odpowiedzialny jest Wnioskodawca.

Realizując przedmiotowy projekt Gmina wykonuje zadania wynikające z zadań własnych gminy, do których należy:

*   prowadzenie spraw związanych ze współfinansowaniem zadań wykonywanych na podstawie przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

*   udzielanie i upowszechnianie informacji służących osobom niepełnosprawnym w celu uzyskania właściwej pomocy i wsparcia, a także wyrównywania szans tych osób w społeczeństwie,

*   współpraca z organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami wymienionymi w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy przeniesienie przez Gminę na Grantodawcę lub osobę wskazaną przez Grantodawcę autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów, względnie za zgodą Grantodawcy lub osoby wskazanej przez Grantodawcę nieodpłatnie licencji podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
2.  Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w przypadku realizacji opisanego projektu?

Stanowisko Wnioskodawcy

1.  Przeniesienie przez Gminę na Grantodawcę lub osobę wskazaną przez Grantodawcę autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów, względnie za zgodą Grantodawcy lub osoby wskazanej przez Grantodawcę nieodpłatnie licencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
2.  Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w przypadku realizacji opisanego projektu.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego, jest podmiotem wyposażonym w osobowość prawną, przysługują mu prawa własności i inne prawa majątkowe. Gmina została powołana przede wszystkim do wykonywania zadań własnych, z których większość realizowana jest w ramach reżimu publicznoprawnego. Do zadań Gminy należy: wspieranie i upowszechnianie idei samorządowej, w tym tworzenie warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej, współpraca i działalność na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 450, 650, 723 i 1365 oraz z 2019 r. poz. 37), współpraca ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Co prawda określenie „organy władzy publicznej” nie zostało nigdzie ujęte w ustawie VAT, jednakże nie ulega wątpliwości, że obejmuje ono jednostki samorządu terytorialnego. Takie stanowisko jest obecnie jednolicie prezentowane zarówno w orzecznictwie jak i w interpretacjach prawa podatkowego, wydawanych przez organy podatkowe.

Przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 5 marca 2009 r. o sygn. I SA/Wr 1045/08 stwierdził, że „Użyte przez ustawodawcę w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT określenie „organy władzy publicznej” nie zostało sprecyzowane. Niemniej jednak, wychodząc z celu tej regulacji, należałoby uznać, że obejmuje ono także jednostki samorządu terytorialnego (w tym gminy), skoro niewątpliwie realizują zadania publiczne, nałożone nań przepisami prawa”.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Gmina w ramach przeniesienia własności autorskich praw majątkowych lub nieodpłatnego udzielenia licencji nie działa jako podatnik VAT, lecz jako organ władzy publicznej, gdyż realizuje cele publicznoprawne. Dlatego też ww. przeniesienie praw lub udzielenie licencji pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Gmina realizując projekt przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego wniosku nie działa jako podatnik VAT. gdyż działa w charakterze organu władzy publicznej. Gmina realizuje projekt w ramach działalności publicznoprawnej i nie działa jako podatnik VAT, dlatego też nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, bądź ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy o VAT.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.

Aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Należy wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

I tak, w wyroku z dnia 1 kwietnia 1982 r. w sprawie 89/81 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), w którym Trybunał zauważył, iż czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi ust. 6 ww. artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, który stwierdza, że krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z przywołanych przepisów wynika, że wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników ma charakter wyłączenia podmiotowo-przedmiotowego.

Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:

*   dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy,

*   odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.

Konieczność spełnienia ww. dwóch warunków wyłączających organy publiczne z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (wykonywanie czynności przez organ podlegający prawu publicznemu oraz wykonywanie danej czynności przez podmiot działający w charakterze organu publicznego w odniesieniu do tej czynności) była wielokrotnie podkreślana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak stwierdził TSUE w orzeczeniu w sprawie C-4/89 - Comune di Carpaneto Piascentino i inni a Ufficio provinciale imposta sul valore aggiunto di Piacenza - art. 4 (5) VI Dyrektywy należy interpretować w taki sposób, aby czynności wykonywane przez organy publiczne w rozumieniu tego przepisu stanowiły czynności wykonywane przez organy prawa publicznego podlegające szczególnym zasadom prawnym mającym do nich zastosowanie. Drugi akapit tej regulacji należy natomiast interpretować w taki sposób, aby Państwa Członkowskie zobowiązane były zapewnić, by organy prawa publicznego traktowane były jak podatnicy w związku z czynnościami wykonywanymi w charakterze organów publicznych w przypadku, gdy czynności te mogą być również podejmowane w ramach działalności konkurencyjnych przez przedsiębiorców prywatnych, jeśli traktowanie tych organów jako podmiotów nieposiadających statusu podatnika mogłoby prowadzić do istotnego naruszenia zasad konkurencji.

Wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy stanowi odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania i jako takie musi być ściśle interpretowane.

Innymi słowy, organ (urząd obsługujący ten organ) będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach - gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań (co wynika z pierwszej części art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług) oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Stąd też aby uznać, że organ działa w zakresie swoich funkcji ustawowych i jednocześnie nie korzysta z formy cywilistycznej musi zaistnieć sytuacja tego rodzaju, że przy realizacji danego zadania - określonej prawem czynności wykonywanej w interesie publicznym, organ ten wyposażony jest we władztwo publiczne, tj. występuje w pozycji nadrzędnej w stosunku do innych podmiotów uczestniczących w danej czynności.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca (Grantobiorca, Gmina) realizuje projekt, którego głównym celem jest wypracowanie wspólnie z partnerem zagranicznym nowego rozwiązania zwiększającego dostęp do zatrudnienia osobom niepełnosprawnym intelektualnie. W ramach projektu zostanie podpisana umowa powierzenia grantu, Fundacja (Grantodawca) przekaże Grantobiorcy środki finansowe. Rezultatem podjętej współpracy ponadnarodowej będzie opracowany podręcznik, który będzie tzw. przewodnikiem dla pracodawców jak zatrudniać i wprowadzić do zakładu pracy osoby z niepełnosprawnościami.

Grupę docelową stanowić będą przedsiębiorcy/pracodawcy - firmy prywatne oraz instytucje publiczne. Pośrednio wsparcie otrzymają również osoby z niepełnosprawnościami. Wypracowane w ramach projektu rozwiązanie wpłynie na zwiększenie zatrudnienia w grupie osób niepełnosprawnych.

Opracowany przez partnerów projekt i wydany w wersji dwujęzycznej przewodnik (język polski i angielski), stanowić będzie główny rezultat projektu „(…)”. Publikacja będzie zawierała zarówno opis funkcjonowania osoby z niepełnosprawnością intelektualną w ujęciu medycznym, psychologicznym i praktycznym, jak również pokaże modelowe rozwiązanie w procesie rekrutacji oraz zatrudnienia osoby niepełnosprawnej intelektualnie.

Liderem projektu jest Wnioskodawca. W projekcie zaplanowano 1 wizytę roboczą u Partnera ponadnarodowego oraz 2 wizyty studyjne. Wizyta robocza ma na celu przede wszystkim wzajemne poznanie się Lidera projektu z zagranicznym Partnerem projektu, z uwarunkowaniami społeczno-politycznymi i gospodarczymi G. oraz ze specyfiką funkcjonowania organizacji jaką reprezentuje Partner. W projekcie zaplanowane zostało również przeprowadzenie seminarium którego celem będzie aktywizacja zawodowa pracodawców i osób niepełnosprawnych. Podczas seminarium zaprezentowana zostanie publikacja opracowana i wydana w ramach realizacji przedmiotowego projektu, będąca swoistym przewodnikiem dla wszystkich tych, którzy nie znają specyfiki funkcjonowania osób niepełnosprawnych. Wartością dodaną będzie aktywny udział w seminarium uczestników projektu podstawowego „(…)” (osoby z niepełnosprawnością intelektualną) m.in: podczas obsługi cateringu, roznoszenia publikacji, pomocy w kwestiach organizacyjnych. Rekrutacja uczestników na seminarium prowadzona będzie przez partnera projektu standardowego – Stowarzyszenie.

Powyższe założenia Wnioskodawca zamierza zrealizować poprzez stopniowe wdrażanie tzw. kamieni milowych:

1.  Plan współpracy z partnerem poprzez: 4 dniową wizytę studyjną.
2.  Opracowanie rozwiązania poprzez: wizyty studyjne w krajach partnerskich, analizę i wstępne opracowanie dokumentów specjalistycznych, analiza i opracowanie dokumentów specjalistycznych w G.
3.  Opracowanie końcowej wersji rozwiązania i planu jego wdrożenia poprzez: opracowanie i wydanie publikacji.
4.  Wdrażanie rozwiązania poprzez: przeprowadzenie seminarium aktywizującego pracodawców i osób niepełnosprawnych, umieszczenie podręcznika dla pracodawców na stronie internetowej, przekazanie informacji o istnieniu podręcznika za pośrednictwem B. Informacja o istnieniu nowego rozwiązania będzie również rozpowszechniana przez Centrum Organizacji Pozarządowych - referat funkcjonujący w Urzędzie Miejskim (jednostce budżetowej gminy), który posiada bazę N. istniejących w R. Podręcznik zatem będzie przekazywany w wersji elektronicznej organizacjom pozarządowym jako potencjalnym pracodawcom. Partner ponadnarodowy jako stowarzyszenie mające duże doświadczenie w działalności na rzecz osób niepełnosprawnych również intelektualnie posiada bazę kontaktów gdzie będzie rozpowszechniał i wdrażał nowe rozwiązanie. Podręcznik zostanie umieszczony na stronie internetowej partnera. Wnioskodawca potwierdzi wdrożone rozwiązanie na podstawie oświadczenia.

Na potrzeby informacji i promocji Programu i Europejskiego Funduszu Społecznego, Grantobiorca udostępni wszelkie utwory w rozumieniu ustawy Prawo autorskie w tym utwory informacyjno - promocyjne powstałe w trakcie realizacji projektu grantowego (projektu), w postaci m. in. materiałów zdjęciowych, materiałów audiowizualnych i prezentacji dotyczących Projektu oraz nieodpłatne przeniesienie (a także zezwoli na wykorzystywanie autorskich praw zależnych) na Grantodawcę lub osobę wskazaną przez Grantodawcę autorskie prawa majątkowe do tych wszystkich utworów, względnie za zgodą Grantodawcy lub osoby wskazanej przez Grantodawcę, udzieli Grantodawcy lub osobie wskazanej przez Grantodawcę - nieodpłatnie licencji niewyłącznej, obejmującej prawo do korzystania z nich bezterminowo na terytorium Unii Europejskiej. Przeniesienie autorskich praw majątkowych, w tym zezwolenie na wykorzystywanie autorskich praw zależnych a także udzielanie licencji oraz prawo do udzielania dalszych licencji nastąpi w zakresie co najmniej następujących pól eksploatacji:

1.  w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu - wytwarzanie określoną techniką egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową,
2.  w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono -wprowadzenie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy,
3.  w zakresie rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony w pkt 2 - publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.

Zgodnie z zawartą umową Grantobiorca zobowiązuje się do zawarcia z Grantodawcą odrębnej umowy przeniesienia autorskich praw majątkowych, łącznie z wyłącznym prawem do udzielania zezwoleń na wykonywanie zależnych praw autorskich, do utworów wytworzonych w ramach Projektu, z jednoczesnym udzieleniem licencji na rzecz Grantobiorcy na korzystanie z ww. utworów. Umowa, o której mowa w zdaniu pierwszym, jest zawierana na pisemny wniosek Wnioskodawcy lub w terminie określonym przez Wnioskodawcę lub w ramach grantu, o którym mowa w niniejszej umowie.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że jako Lider projektu odpowiedzialny jest za:

*   zorganizowanie wizyty roboczej i studyjnej u partnera w G. (dojazd, nocleg, wyżywienie),

*   zorganizowanie dla przedstawicieli gminy i partnerów seminarium (wynajem sali i catering).

Partner krajowy odpowiedzialny jest za:

*   zatrudnienie specjalistów,

*   opracowanie merytoryczne, graficzne i wydruk podręcznika dot. zatrudniania osób niepełnosprawnych,

*   zorganizowanie seminarium aktywizującego pracodawców i osoby z niepełnosprawnościami (wynajem sali, catering, zatrudnienie prowadzących, promocja wydarzenia, zakup materiałów biurowych).

Partner zagraniczny odpowiedzialny jest za:

*   zorganizowanie wizyty studyjnej do P.(nocleg, dojazd, wyżywienie),

*   zatrudnienie eksperta.

Za rozliczenie finansowe projektu odpowiedzialny jest Wnioskodawca.

Realizując przedmiotowy projekt Gmina wykonuje zadania wynikające z zadań własnych gminy, do których należy:

*   prowadzenie spraw związanych ze współfinansowaniem zadań wykonywanych na podstawie przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

*   udzielanie i upowszechnianie informacji służących osobom niepełnosprawnym w celu uzyskania właściwej pomocy i wsparcia, a także wyrównywania szans tych osób w społeczeństwie,

*   współpraca z organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami wymienionymi w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Odnośnie kwestii opodatkowania przeniesienia przez Wnioskodawcę na Grantodawcę lub osobę wskazaną przez Grantodawcę autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów bądź nieodpłatnej licencji w ramach opisanego projektu, należy wskazać, że z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Jak wyżej wskazano z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

W świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną dostawę.

W niniejszej sprawie, kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy przeniesienie przez Wnioskodawcę na rzecz Grantodawcy bądź innych podmiotów wskazanych przez Grantodawcę autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów bądź nieodpłatnej licencji, w celu wykorzystywania efektu projektu – podręcznika stanowić będzie odpłatne świadczenie usług.

Z wniosku wynika, że w zamian za otrzymane od Grantodawcy określone w umowie projektu środki finansowe Wnioskodawca przenosi na rzecz Grantodawcy bądź wskazanych przez niego podmiotów autorskie prawa majątkowe do wszystkich utworów bądź udziela nieodpłatnej licencji. Przeniesienie autorskich praw majątkowych, w tym zezwolenie na wykorzystywanie autorskich praw zależnych a także udzielanie licencji oraz prawo do udzielania dalszych licencji nastąpi w zakresie co najmniej następujących pól eksploatacji: utrwalania i zwielokrotniania utworu - wytwarzanie określoną techniką egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową, obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono - wprowadzenie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy, rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony w pkt 2 - publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której występuje skonkretyzowane świadczenie w zamian za określone wynagrodzenie. Środki przekazywane Wnioskodawcy przez Grantodawcę na realizację opisanego Projektu, którego celem jest wydanie podręcznika a następnie przekazanie autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów bądź udzielenie licencji do ww. Projektu Grantodawcy bądź podmiotom wskazanym przez niego, należy uznać za otrzymane od osoby trzeciej środki (dotacje, subwencje, lub dopłaty o podobnym charakterze) mające bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez Wnioskodawcę usług (przeniesienia praw autorskich bądź udzielenia licencji). Należy zauważyć, że otrzymane środki od Grantodawcy nie są przeznaczone na ogólną działalność Wnioskodawcy lecz przeznaczane są na określone działanie wynikające z zawartej umowy (m.in. na przekazanie autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów bądź udzielenie licencji innym podmiotom).

Zatem otrzymane środki od Grantobiorcy stanowić będą w istocie wynagrodzenie za świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające m.in. na przekazaniu autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów bądź licencji innym podmiotom.

W konsekwencji, przekazanie autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów oraz udzielenie licencji do powstałego w ramach projektu podręcznika Grantodawcy bądź innym podmiotom wskazanym przez niego należy uznać za podlegające opodatkowaniu świadczenie usług, bowiem w przedmiotowej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące uznanie wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach Projektu czynności za odpłatne usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Ponadto, nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że realizując opisany projekt Wnioskodawca nie działa jako podatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca realizując projekt zawiera umowy, z których wynikają warunki na jakich będzie realizowany projekt. Sam fakt rodzaju wykonywanego projektu czy też podmiotów, na których rzecz jest realizowany projekt, nie przesądza o tym, że Wnioskodawca realizując projekt działa jako podmiot prawa publicznego. Wykonywanie opisanych we wniosku czynności musi bowiem jeszcze podlegać szczególnym uregulowaniom publicznoprawnym z użyciem przywilejów władztwa państwowego. Realizacja opisanego projektu jest wykonywana na podstawie umów, jak wyżej wskazano, jest realizowana odpłatnie i dotyczy sfery działalności (rodzaju usług), w której na rynku mogą działać również inne podmioty, których działalność nie podlega wyłączeniu z zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług. Realizując projekt Wnioskodawca występuje w podobny sposób jak inne podmioty gospodarcze prawa prywatnego i handlowego, zatem w świetle art. 15 ust. 6 ustawy o VAT oraz przytoczonego orzecznictwa TSUE transakcja ta nie może podlegać wyłączeniu z opodatkowania VAT, gdyż prowadziłoby to do zakłóceń konkurencji. Wobec powyższych stwierdzeń, Wnioskodawca realizując projekt będzie występować jako podatnik podatku VAT.

Przechodząc do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku realizacji opisanego projektu wskazać należy, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy.

Zgodnie z ust. 1 tego przepisu w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 cyt. ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W niniejszej sprawie stwierdzono, że przekazanie autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów oraz udzielenie licencji do powstałego w ramach projektu podręcznika Grantodawcy bądź innym podmiotom wskazanym przez niego stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uzasadnione jest zatem stwierdzenie, że wydatki na nabycie towarów i usług ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach projektu wykorzystywane będą do celów działalności gospodarczej – czynności podlegających opodatkowaniu VAT – odpłatne przekazanie autorskich praw majątkowych oraz udzielanie licencji. Wobec tego, w związku z wykorzystywaniem nabywanych w ramach realizacji projektu towarów i usług do celów działalności opodatkowanej Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi służą do wykonywania przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 i 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.