Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.454.2019.1.APO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-05
Teza: Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, z uwzględnieniem limitu dostępnej pomocy publicznej, powinno mieć zastosowanie do całości dochodu Spółki z tytułu działalności gospodarczej na terenie SSE w odniesieniu do grupowań statystycznych PKWiU określonych w Zezwoleniu, a zatem również do dochodów Spółki uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej z wykorzystaniem Nowej linii?
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja rachunkowa; inwestycje-wydatki inwestycyjne; pomoc-pomoc publiczna; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 października 2019 r. (data wpływu 9 października 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, z uwzględnieniem limitu dostępnej pomocy publicznej, powinno mieć zastosowanie do całości dochodu Spółki z tytułu działalności gospodarczej na terenie SSE w odniesieniu do grupowań statystycznych PKWiU określonych w Zezwoleniu, a zatem również do dochodów Spółki uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej z wykorzystaniem Nowej linii - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 października 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, z uwzględnieniem limitu dostępnej pomocy publicznej, powinno mieć zastosowanie do całości dochodu Spółki z tytułu działalności gospodarczej na terenie SSE w odniesieniu do grupowań statystycznych PKWiU określonych w Zezwoleniu, a zatem również do dochodów Spółki uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej z wykorzystaniem Nowej linii.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

1.  Wnioskodawca (dalej również: „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”). Spółka prowadzi działalność przede wszystkim w zakresie produkcji artykułów spożywczych, tj. w szczególności słonych przekąsek.
2.  Wnioskodawca jest podmiotem działającym w Specjalnej Strefie Ekonomicznej (dalej: „SSE”). W dniu 15 listopada 2012 r. Wnioskodawca - w związku z zamierzoną inwestycją polegającą w szczególności na utworzeniu dwóch linii produkcyjnych przekąsek, uzyskał Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „Zezwolenie”), wydane na podstawie ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (dalej: „Ustawa o SSE”).
3.  Zezwolenie przewiduje, że:
    1.  zostało udzielone na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie strefy, określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego - artykuły spożywcze (dział 10) - z wyłączeniem działalności określonych w art. 1 ust. 3 pkt a, b i c rozporządzenia Komisji (WE) nr\`(...)\` z dnia \`(...)\` uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (dalej: „Rozporządzenie 800/2008”),
    2.  Wnioskodawca poniesie na terenie strefy wydatki inwestycyjne w rozumieniu § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 roku w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U. Nr 232, poz. 1548, z późn. zm.), zwanego dalej: „Rozporządzeniem”, w wysokości co najmniej 225.808.000,00 zł, w terminie do 30 czerwca 2015 r.,
    3.  Wnioskodawca zwiększy dotychczasowe zatrudnienie na terenie strefy, kształtujące się na poziomie 7 pracowników, poprzez zatrudnienie 40 nowych pracowników w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r. i utrzyma zatrudnienie na poziomie co najmniej 47 pracowników w terminie do dnia 31 grudnia 2017 r.,
    4.  zakończenie inwestycji nastąpi w terminie do 30 czerwca 2015 r.,
    5.  w przypadku korzystania ze zwolnienia podatkowego z tytułu kosztów nowej inwestycji, maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych inwestycji, o których mowa w § 6 Rozporządzenia wyniesie 338.712.000,00 zł,
    6.  w przypadku korzystania ze zwolnienia podatkowego z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, do obliczenia maksymalnej wysokości dwuletnich koszów pracy przyjmuje się koszty pracy 40 nowozatrudnionych pracowników. Maksymalna wysokość dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy wyniesie 17.243.520,00 zł.
4.  Zezwolenie nie zawiera terminu jego obowiązywania, a więc będzie obowiązywać do końca funkcjonowanie SSE w Polsce, tj. do 31 grudnia 2026 r.
5.  Spółka spełniła warunki określone w Zezwoleniu, co potwierdziła w protokole kontroli powołana przez Zarządzającego SSE Komisja ds. kontroli realizacji warunków zezwoleń 28 lipca 2015 r. W protokole tym wskazano, że Na podstawie przeprowadzonych czynności kontrolnych, Komisja ds. kontroli warunków zezwoleń stwierdza, że warunki udzielonego zezwolenia (…) z dnia 15 listopada 2012 roku w zakresie poniesienia na terenie Strefy wydatków inwestycyjnych w wysokości co najmniej 225.808.000,00 zł oraz zakończenia inwestycji w terminie do dnia 30 czerwca 2015 roku zostały zrealizowane.
6.  Po 30 czerwca 2015 r. (a więc już po terminie zakończenia inwestycji wskazanym w Zezwoleniu), Wnioskodawca rozbudował dotychczasowy zakład produkcyjny i usytuował w nowo wybudowanej części zakładu kolejną - trzecią - linię produkcyjną przekąsek (w dalszej części wniosku rozbudowana część zakładu produkcyjnego wraz z kolejną linią produkcyjną będą nazwane łącznie „Nową linią”). Nowa linia znajduje się na terenie SSE.
7.  Z uwagi na to, że termin zakończenia inwestycji wskazany w Zezwoleniu jest graniczną datą, do której Wnioskodawca mógł traktować wydatki jako koszty kwalifikowane inwestycji, o których mowa w § 6 Rozporządzenia, po 30 czerwca 2015 r. Wnioskodawca nie uwzględniał kosztów poniesionych na wybudowanie Nowej linii w wydatkach inwestycyjnych ponoszonych w ramach Zezwolenia. Wydatki te nie miały zatem wpływu na kalkulację limitu zwolnienia z CIT przysługującego Wnioskodawcy na podstawie Zezwolenia.
8.  W ramach Nowej linii, Spółka prowadzi tę samą działalność co w ramach dwóch poprzednich linii, tj. produkuje przekąski. Działalność prowadzona w ramach Nowej linii jest zatem zgodna z zakresem przedmiotowym Zezwolenia (tożsama klasyfikacja statystyczna PKWiU).
9.  Dotychczas Wnioskodawca z ostrożności przyjmował, że dochód z produkcji artykułów spożywczych wytworzonych w ramach Nowej linii nie korzysta ze zwolnienia z CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865, z poźn. zm., dalej: „ustawa o CIT”). Wnioskodawca kwalifikował zatem dochód generowany w ramach Nowej linii jako podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
10.  Wnioskodawca po przeprowadzonych analizach finansowych przyjął, że przychody i koszty „strefowe” (wpływające na ustalenie dochodu zwolnionego z CIT) będą stanowiły 60% przychodów i kosztów Spółki związanych z wytwarzaniem przekąsek. Spółka korzysta w tym zakresie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, przy jednoczesnym monitorowaniu limitu pomocy przysługującego Spółce na podstawie Zezwolenia, tj. limitu wynikającego z kosztów kwalifikowanych inwestycji poniesionych na podstawie Zezwolenia oraz intensywności regionalnej pomocy inwestycyjnej obowiązującej Spółkę w dacie jego udzielenia.
11.  Pozostałe 40% przychodów i kosztów uzyskania przychodów, Wnioskodawca traktuje obecnie jako przychody i koszty działalności związanej z Nową linią, której wynik (dochód albo strata) podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych (jak działalność „pozastrefowa”).
12.  Spółka powzięła jednak wątpliwość co do prawidłowości traktowania dochodu wynikającego z działalności prowadzonej na Nowej linii jako podlegającego opodatkowaniu na zasadach ogólnych, czego wyrazem jest niniejszy wniosek o interpretację. Spółka uważa bowiem, że również dochód z produkcji artykułów spożywczych wytworzonych w ramach Nowej linii jest objęty zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, w ramach Zezwolenia, gdyż dochód ten uzyskany jest z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, oraz z działalności określonej w Zezwoleniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, z uwzględnieniem limitu dostępnej pomocy publicznej, powinno mieć zastosowanie do całości dochodu Spółki z tytułu działalności gospodarczej na terenie SSE w odniesieniu do grupowań statystycznych PKWiU określonych w Zezwoleniu, a zatem również do dochodów Spółki uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej z wykorzystaniem Nowej linii?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, z uwzględnieniem limitu dostępnej pomocy publicznej, powinno mieć zastosowanie do całości dochodu Spółki z tytułu działalności gospodarczej na terenie SSE w odniesieniu do grupowań statystycznych PKWiU określonych w Zezwoleniu, a zatem również do dochodów Spółki uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej z wykorzystaniem Nowej linii.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

1.  Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2019 r., poz. 482), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
2.  Powołany powyżej przepis określa podstawową normę dającą podstawę do zwolnienia dochodów uzyskiwanych przez podatnika posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Pomocą publiczna udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie SSE jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek, obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy, na podstawie właściwego zezwolenia. Normę uzupełniającą stanowi art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, w myśl którego zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu. Wskazywane w treści art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, ustępy 5-6d art. 17 nie odnoszą się do sytuacji Spółki, a w konsekwencji nie stanowią przedmiotu niniejszego wniosku.
3.  Przywołane powyżej przepisy ustawy o CIT, dotyczące zwolnienia przedmiotowego z podatku dochodowego, pozwalają stwierdzić, że zwolnienie to jest ograniczone wyłącznie do dochodów osiąganych przez podatnika z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w oparciu o posiadane zezwolenie. Aby więc podatnik mógł skorzystać ze zwolnienia dochodu z opodatkowania, dwa poniższe warunki muszą być kumulatywnie spełnione:
    1.  dochód musi zostać uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, oraz
    2.  dochód musi być uzyskany z działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia (tj. w ramach grupowań PKWiU w nim wskazanych).
4.  Analizowane przepisy oraz treść Zezwolenia nie określają w żaden sposób, że podatnik powinien prowadzić działalność gospodarczą uprawniającą do uzyskania zwolnienia podatkowego w ramach konkretnego zakładu lub linii produkcyjnej na terenie na terenie SSE. Przepis art. 17 ust 4 ustawy o CIT, ogranicza miejsce produkcji wyłącznie poprzez wskazanie specjalnej strefy ekonomicznej jako całości. W treści powołanych przepisów brak jest jakichkolwiek dalej idących ograniczeń w zakresie miejsca lub źródła powstania dochodu podlegającego zwolnieniu.
5.  Aby dochód był zwolniony z CIT, przedmiot działalności prowadzonej na terenie strefy, w ramach której generowany jest dochód, powinien być objęty zakresem działalności określonym w Zezwoleniu.
6.  Przedmiot działalności objętej zezwoleniem na prowadzenie działalności na terenie SSE określa się poprzez odwołanie się do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). W ramach Nowej linii Wnioskodawca prowadzi tę samą działalność, co w wypadku dwóch poprzednich linii, tj. produkuje przekąski. Działalność w ramach Nowej linii jest zatem działalnością produkcyjną w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie strefy, określonych w następujących pozycjach - „artykuły spożywcze” (dział 10) PKWiU (z wyłączeniem działalności określonych w art. 1 ust. 3 pkt a, b i c Rozporządzenia 800/2008). Przedmiot działalności prowadzonej w ramach Nowej linii jest zatem zgodny z zakresem działalności wskazanym w Zezwoleniu, a w konsekwencji - dochód w ramach Nowej linii jest uzyskiwany z działalności prowadzonej na podstawie Zezwolenia.
7.  Przepisy statuujące zwolnienia z opodatkowania mają charakter wyjątków, więc każdorazowo powinny być interpretowane w sposób ścisły. Skoro zatem regulacje ustawowe wskazują wyłącznie dwa opisane powyżej wymogi, których spełnienie przez dany dochód umożliwia zwolnienie go z opodatkowania, nie jest dopuszczalne stawianie żadnych dodatkowych warunków, których zrealizowanie byłoby niezbędne dla możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. W szczególności, właściwe przepisy nie dają podstaw do twierdzenia, że zwolnienie z podatku dochodowego dotyczyć powinno wyłącznie dochodu ze sprzedaży produktów wytworzonych w ramach pierwotnego kształtu i zakresu projektu inwestycyjnego będącego podstawą do wydania konkretnego zezwolenia. Dla zastosowania zwolnienia ważne jest wyłącznie, aby wyroby wytworzone zostały na terenie zakładu/linii produkcyjnej zlokalizowanej na terenie SSE oraz mieściły się w zakresach grupowań PKWiU wskazanych w Zezwoleniu.
8.  Stanowisko Spółki znajduje jednoznaczne potwierdzenie w wydawanych interpretacjach podatkowych, m.in.:
    1.  Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 13 stycznia 2014 r., sygn. ITPB3/423-496/13/MK, w której uznał on za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: Przenosząc powyższe rozważania na grunt stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Spółkę, należy wskazać, że inwestycja polegająca na rozbudowie istniejącego zakładu produkcyjnego jest realizowana na działce Wnioskodawcy objętej statusem Strefy, a zakres prowadzonej w tej rozbudowanej części budynku działalności gospodarczej mieścić się będzie w zakresie przedmiotowym posiadanego Zezwolenia. W konsekwencji, jeżeli po zrealizowaniu inwestycji polegającej na rozbudowie na terenie Strefy istniejącego zakładu produkcyjnego, Spółka będzie prowadziła przy jego wykorzystaniu działalność gospodarczą wskazaną w treści Zezwolenia oraz będzie dysponować limitem dostępnej pomocy publicznej, brak będzie formalnych przeszkód do zwolnienia od PDOP uzyskiwanych z tej działalności dochodów. Tym samym, dochody uzyskiwane z całej działalności gospodarczej Spółki objętej Zezwoleniem i prowadzonej na terenie SSE, w tym również z działalności prowadzonej przy wykorzystaniu rozbudowanej części zakładu produkcyjnego wzniesionego na terenie Strefy, będą podlegały zwolnieniu od PDOP.
    2.  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 stycznia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.522.2018.2.MO, w której organ uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe: zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP, w ramach dostępnego limitu, powinno mieć zastosowanie do całości dochodu Spółki z tytułu produkcji na terenie Strefy w odniesieniu do grupowań statystycznych PKWiU określonych w Zezwoleniach, a zatem nie tylko do dochodu związanego z projektem inwestycyjnym będącym podstawą wydania konkretnego Zezwolenia.
    3.  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 stycznia 2018 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.429.2017.2.JKT, w której organ, odstępując od uzasadnienia prawnego, zgodził się ze stanowiskiem podatnika, według którego: należy stwierdzić, że korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, będzie dochód z całej działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Dla zachowania zwolnienia wskazanego w zdaniu poprzednim, konieczne jest zachowanie warunków zezwolenia, w tym kategorii produktów tworzonych wymienionych w ich treści. Nie jest istotne czy uzyskiwane dochody będą pochodzić z inwestycji będącej podstawą dla wydania zezwolenia czy innych zakładów produkcyjnych położonych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Odnosząc powyższe uwagi do sytuacji przedstawionej w niniejszym wniosku należy przyjąć, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zwolnienia dochodów osiągniętych na terenie Strefy na podstawie Zezwolenia nr 1, które to zezwolenie przeszło na Wnioskodawcę w związku z sukcesją częściową (podział Spółki X). Prawo to będzie przysługiwać niezależnie od faktu, że dochody osiągnięte na terenie Strefy będą generowane ze sprzedaży wyrobów wyprodukowanych na terenie zakładów produkcyjnych (położonych na terenie Strefy) innych niż przedmiot inwestycji stanowiącej podstawę Zezwolenia nr 1.
    4.  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 czerwca 2018 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.200.2018.1.PC, w której potwierdzono następujące stanowisko wnioskodawcy: Z powyższego wynika, że dla określenia dochodu zwolnionego z opodatkowania powinien być brany pod uwagę cały dochód uzyskany z działalności prowadzonej na terenie SSE mieszczącej się w zakresie zezwolenia, a nie jedynie dochód osiągnięty z inwestycji dokonanej w ramach konkretnego zezwolenia (z którego wynika aktualnie wykorzystywany limit pomocy publicznej). Żaden bowiem z powszechnie obowiązujących przepisów prawa nie ogranicza możliwości zwalniania dochodów z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wyłącznie do dochodów wynikających z konkretnej inwestycji zrealizowanej w ramach konkretnego zezwolenia.
    5.  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 grudnia 2017 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.366.2017.1.ANK, w której organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy: całość dochodów uzyskiwanych z działalności prowadzonej na terenie danej SSE, która objęta jest zakresem posiadanego przez dany podmiot zezwolenia strefowego (tj. wchodzi w zakres wskazanych w nim grupowań PKWiU) może być zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, niezależnie od tego, czy zakład, w którym czynności stanowiące tą działalność są wykonywane, był przedmiotem inwestycji realizowanej w ramach tego konkretnego zezwolenia.
    6.  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 kwietnia 2017 r., sygn. 2461-IBPB-1-3.4510.82.2017.1.IZ, który w pełni podzielił stanowisko Wnioskodawcy: W konsekwencji, mając na uwadze, że Spółka nabyła już prawo do korzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie uprzednio wydanych Zezwoleń, omawianemu zwolnieniu podlega całkowity dochód osiągany przez Spółkę na terenie SSE w ramach poszczególnych rodzajów działalności wskazanych w treści Zezwoleń - brak jest więc ograniczenia zakresu dochodu podlegającego zwolnieniu, wyłącznie do dochodu generowanego przez nowy projekt inwestycyjny, czy konkretny zakład na terenie Strefy.
    7.  Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 17 lipca 2012 r., sygn. IBPBI/2/423-650/12/SD, w której stwierdził: Bez wpływu na możliwość skorzystania ze zwolnienia o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o pdop, pozostaje natomiast okoliczność przy pomocy jakich inwestycji dochód ten został osiągnięty.
    8.  Analogiczne stanowisko było potwierdzane również m.in. w następujących interpretacjach podatkowych:
        *   Dyrektora KIS z 2 października 2017 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.254.2017.1.APO,
        *   Dyrektora KIS z 27 marca 2017 r., sygn. 1462-IPPB3.4510.34.2017.1.MS,
        *   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 17 kwietnia 2015 r., sygn. ITPB3/4510-26/15-1/MK,
        *   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 12 stycznia 2009 r., sygn. IBPBI/2/423-956/08/AM. 
9.  Stanowisko Spółki potwierdza także ugruntowana i jednolita linia interpretacyjna sądów administracyjnych. Jako reprezentatywne przykłady Wnioskodawca przytacza:
    1.  wyrok NSA z 8 listopada 2018 r., sygn. II FSK 3078/16, zgodnie z którym: Przede wszystkim z przepisów podatkowych nie wynika, aby na podstawie danego zezwolenia wolny od podatku był tylko dochód z działalności gospodarczej osiągnięty z inwestycji zrealizowanej na podstawie jednego zezwolenia. Wobec tego skarżąca spółka może objąć zwolnieniem z podatku dochód z całej działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy, wykorzystując sukcesywnie limity dostępnej pomocy publicznej w ramach kolejno otrzymywanych zezwoleń, dyskontując tym samym uzyskaną pomoc etapami,
    2.  wyrok NSA z 28 czerwca 2018 r., sygn. II FSK 1883/16, w którym Sąd wskazał, że: Przychody i koszty podatkowe przedsiębiorcy strefowego ustalane są na ogólnych zasadach określonych w u.p.d.o.p., natomiast zwolnienie podatkowe określone w jej art. 17 ust. 1 pkt 34 dotyczy wyłącznie dochodu powstałego na skutek prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy (do wysokości limitu), nie zaś dochodu powstałego na skutek zatrudnienia pracowników czy wdrożenia inwestycji czyli na skutek spełnienia warunków określonych konkretnym zezwoleniem. Podkreślenia wymaga, że art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. odwołuje się do zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 u.s.s.e. jako podstawy działalności gospodarczej podatnika na terenie strefy, nie traktując tego zezwolenia jako źródła, które wyznacza określone koszty i przychody, tworzące dochód zwolniony od podatku,
    3.  wyrok WSA w Gliwicach z 7 marca 2017 r., sygn. I SA/G11194/16, w którym Sąd wskazał, że: Z przepisów tych (ustawy o SSE) nie można wyprowadzić wniosku, aby na podstawie danego zezwolenia wolny od podatku był tylko dochód z działalności gospodarczej osiągnięty z inwestycji zrealizowanej na podstawie tego zezwolenia, zatem możliwe jest jej kontynuowanie przy zachowaniu warunków w niej określonych,
    4.  wyrok NSA z 19 lipca 2016 r., sygn. II FSK 1849/14, w którym Sąd potwierdził, że: z przepisów podatkowych nie wynika, aby na podstawie danego zezwolenia wolny od podatku był tylko dochód z działalności gospodarczej osiągnięty z inwestycji zrealizowanej na podstawie tego zezwolenia. Wobec tego Spółka może objąć zwolnieniem z podatku dochód z całej działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy, wykorzystując sukcesywnie limity dostępnej pomocy publicznej w ramach kolejno otrzymywanych zezwoleń, dyskontując tym samym uzyskaną pomoc etapami,
    5.  wyrok WSA w Rzeszowie z 14 czerwca 2016 r., sygn. I SA/Rz 345/16, w którym Sąd stwierdził, że zwolnienie podatkowe z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy dochodu powstałego na skutek prowadzenia działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (do wysokości limitu), nie zaś dochodu powstałego na skutek wdrożenia inwestycji czy zatrudnienia pracowników, określonych w zezwoleniu,
    6.  podobnie wypowiedział się m.in. NSA w wyroku z 14 sierpnia 2018 r., sygn. II FSK 2233/16.
10.  Spółka zauważa ponadto, że termin zakończenia inwestycji wskazany w Zezwoleniu jest graniczną datą, do której Wnioskodawca mógł traktować wydatki jako koszty kwalifikowane inwestycji, o których mowa w § 6 Rozporządzenia. Termin zakończenia inwestycji nie uniemożliwia jednak korzystania ze zwolnienia dochodu z CIT w stosunku do inwestycji zrealizowanych po tym terminie - przeciwnie, regułą jest, że inwestycje generują dochody już po dacie ich ukończenia. W przypadku Spółki oznacza to, że dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej z wykorzystaniem Nowej linii wybudowanej po terminie zakończenia inwestycji, będą również mogły korzystać ze zwolnienia z CIT (wydatki na Nową linię poniesione po 30 czerwca 2015 r. nie wpłyną jednakże na kalkulację wielkości przysługującej podatnikowi pomocy publicznej w formie zwolnienia z CIT).
11.  Powyższe rozumienie pojęcia „terminu zakończenia inwestycji” potwierdza m.in. następująca interpretacja podatkowa:
    1.  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 sierpnia 2018 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.318.2018.1.AN., w której organ przyznał rację wnioskodawcy: W ocenie Wnioskodawcy, opłata będzie powiększała pulę wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą, w momencie poniesienia (zapłaty) jednak nie później niż do momentu zakończenia inwestycji lub osiągnięcia maksymalnej wysokości wydatków kwalifikowanych - w zależności od tego, która z powyższych sytuacji nastąpi pierwsza. Również brzmienie art. 15 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2018 r., poz. 1162) potwierdza argumentację Wnioskodawcy. Decyzja o wsparciu określa okres jej obowiązywania, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, dotyczące: terminu zakończenia realizacji nowej inwestycji, po upływie którego koszty inwestycji poniesione przez przedsiębiorcę nie mogą być uznane jako koszty kwalifikowane. Ustawa ta, choć reguluje inną tematykę, bardzo silnie czerpie i nawiązuje do rozwiązań przyjętych na gruncie Ustawy o SSE.
12.  W świetle powyższych argumentów, skoro po zrealizowaniu inwestycji polegającej na rozbudowie na terenie SSE istniejącego zakładu produkcyjnego i wybudowaniu Nowej linii, Spółka prowadzi przy jej wykorzystaniu działalność gospodarczą wskazaną w treści Zezwolenia oraz będzie dysponować limitem dostępnej pomocy publicznej, brak jest formalnych przeszkód do zwolnienia z CIT uzyskiwanych z tej działalności dochodów.
13.  W konsekwencji, wszystkie dochody z produkcji wyrobów wytworzonych na terenie SSE, o kodzie PKWiU wskazanym w treści Zezwolenia, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, niezależnie od zakładu produkcyjnego lub linii produkcyjnej, w ramach których zostały wytworzone.
14.  Podsumowując, zdaniem Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, z uwzględnieniem limitu dostępnej pomocy publicznej, powinno mieć zastosowanie do całości dochodu Spółki z tytułu działalności gospodarczej na terenie SSE w odniesieniu do grupowań statystycznych PKWiU określonych w Zezwoleniu, a zatem również do dochodów Spółki uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej z wykorzystaniem Nowej linii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.