Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.137.2025.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-12
Teza: Obowiązek zapłaty podatku akcyzowego od energii
elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacjach i zużytej przez
najemców.
Słowa kluczowe: akcyza-pobór akcyzy
akcyza-wyroby akcyzowe
energia-energia elektryczna
najem
najemcy
podatek-podatek akcyzowy
podatnik-podatnik podatku akcyzowego
wyroby-wyroby energetyczne-energia elektryczna
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Przedmiot
opodatkowania
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres
przedmiotowy
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Deklaracja podatkowa. Terminy płatności
akcyzy.-Energia elektryczna - deklaracje i termin
płatności.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Podatnik akcyzy, właściwość organów
podatkowych-Podatnik akcyzy
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Powstanie obowiązku
podatkowego w przypadku energii elektrycznej
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania w
przypadku energii elektrycznej
Przepisy: [AKCYZA] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień od podatku akcyzowego (od 1.07.2025 r.)-
Rozdział 2-§ 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 18
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 19
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 21
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 5
1

[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
2-art. 13-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 6 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 12 maja
    2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca (X) jest podmiotem prowadzącym działalność (...).
    X jest zarejestrowany, jako podatnik VAT czynny oraz, jako podatnik podatku akcyzowego.
    W zakresie, w jakim X identyfikuje po swojej stronie obowiązki wynikające z ustawy o
    podatku akcyzowym (dalej: „UoA”) opiera się na otrzymanej interpretacji indywidualnej (...).
    X posiada obecnie ok. (...) mikroinstalacji fotowoltaicznych (dalej: „Mikroinstalacje”) o
    sumarycznej mocy ok. (...) MW. Energia elektryczna wyprodukowana przez Mikroinstalacje
    jest zużywana w lokalizacjach, w których Mikroinstalacje są zainstalowane. Nadwyżki
    wyprodukowanej energii są sprzedawane na rzecz nabywcy mającego siedzibę na
    terytorium Polski, który posiada wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki
    koncesję na obrót energią elektryczną (obecnie jest to podmiot Y, ale nie są wykluczone w
    tym zakresie zmiany). Sprzedaż jest dokumentowana fakturą wystawianą przez X.
    Lokalizacje (budynki), w których posadowione są Mikroinstalacje są przede wszystkim
    zasilane energią pochodzącą z sieci właściwych Operatorów Systemów Dystrybucyjnych
    (OSD), tj. energią nabywaną przez X od sprzedawcy zewnętrznego, tj. podmiotu Y,
    dystrybuowaną przez OSD.
    Podkreślenia wymaga, że zgodnie z funkcjonującym sposobem rozliczeń ze sprzedawcą,
    sprzedawca obciąża X za energię faktycznie sprzedaną X. W praktyce oznacza to, że jeżeli
    w danej lokalizacji funkcjonuje Mikroinstalacja, to faktycznie zużycie energii „z sieci” (tj.
    nabytej od sprzedawcy) jest mniejsze, a tym samym rachunki od sprzedawcy dotyczące
    danej lokalizacji są również odpowiednio mniejsze. Energia sprzedana przez sprzedawcę
    podlega opodatkowaniu akcyzą - na fakturze sprzedawcy widnieje informacja o wartości
    akcyzy zapłaconej od sprzedanej X energii elektrycznej.
    X ma także zawarte umowy z właściwymi Operatorami Systemów Dystrybucyjnych na
    pobór i wprowadzanie energii elektrycznej do sieci.
    W konsekwencji w związku z nabywaniem energii elektrycznej z sieci OSD i sprzedażą oraz
    wprowadzeniem energii elektrycznej do sieci OSD X:
      a) otrzymuje faktury od sprzedawcy energii za pobraną (zużytą) energię z sieci OSD,
      b) wystawia faktury na rzecz nabywcy energii za energię wprowadzoną do sieci OSD (tj.
        wyprodukowaną w Mikroinstalacjach, a niezużytą bezpośrednio w danej lokalizacji),

      c) otrzymuje faktury od dystrybutora za pobór energii z sieci OSD.
    W kilku lokalizacjach, w których są posadowione i wykorzystywane Mikroinstalacje, X
    podnajmuje część posiadanej nieruchomości podmiotom trzecim. Zasady tego podnajmu
    regulują stosowne umowy zawierane pomiędzy X i najemcami. Umowy te w różny sposób
    regulują zasady rozliczeń pomiędzy stronami, także w zakresie obciążania najemców
    kosztami zużytych przez nich mediów, w tym energii elektrycznej.
    I tak, zawarte przez X umowy mogą zakładać:
    1) obciążanie (refakturowanie) najemców kosztami energii elektrycznej, gdzie wysokość
      tego obciążenia kalkulowana jest proporcjonalnie do zajmowanej przez nich
      powierzchni i ponoszonych przez X kosztów energii (występują także sytuacje, w
      których zużycie energii przez danego najemcę określane jest na podstawie
      podlicznika, a dzielony proporcjonalnie jest jedynie udział w zużyciu energii
      wykorzystywanej w tzw. częściach wspólnych budynku),
    2) obciążanie najemców kosztami energii elektrycznej w określonej zryczałtowanej
      wysokości, która może cyklicznie (np. rocznie) podlegać waloryzacji,
    3) ujmowanie kosztów mediów w wartości czynszu najmu (tj. bez odrębnego
      wyszczególniania).
    Ustalając wartość obciążenia konkretnego najemcy X bierze pod uwagę koszty, jakie
    poniósł w danym okresie na nabycie energii elektrycznej. Wysokość tych kosztów ustalana
    jest na podstawie faktur otrzymanych od sprzedawcy energii za pobraną (zużytą) energię z
    sieci OSD oraz na podstawie faktur otrzymanych od dystrybutora za pobór energii z sieci
    OSD. W praktyce oznacza to, że na najemców dzielone są jedynie koszty poniesione przez
    X na rzecz sprzedawcy i dystrybutora, tj. koszty nabycia z sieci OSD. Powoduje to, że
    najemcy nie ponoszą kosztów energii elektrycznej, która pochodziła z Mikroinstalacji - X
    nie obciąża najemców kosztami energii, która została wyprodukowana w
    Mikroinstalacjach i zużyta w danej lokalizacji. Zastrzec przy tym należy, że dzięki
    funkcjonowaniu Mikroinstalacji w danej lokalizacji, X, a w ślad za tym najemcy, płacą mniej
    za energię, niż płaciliby, gdyby tej Mikroinstalacji nie było. Jednocześnie w zakresie zużytej
    w danej lokalizacji energii pochodzącej z instalacji fotowoltaicznych, X identyfikuje po
    swojej stronie czynność, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4 UoA, tj. zużycie energii
    elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię (z
    zastosowaniem konkluzji wynikających z przywołanej na wstępie interpretacji ...).
    Na okoliczność rozliczeń z najemcami z tytułu energii elektrycznej (w rozliczeniach, gdzie
    koszt energii nie jest wkalkulowany w czynsz) X wystawia najemcom odrębne faktury lub
    wydziela na wystawianych fakturach za czynsz wynagrodzenie za dostarczoną energię.
    Powyższy sposób kalkulacji należności za energię elektryczną wskazuje, że X nie obciąża
    najemców za energię elektryczną wytworzoną w Mikroinstalacji i zużywaną na potrzeby
    danego budynku, a wyłącznie obciąża najemców kosztami wynikającymi z faktur
    otrzymanych od sprzedawcy i dystrybutora za energię od nich pobraną. Biorąc pod uwagę
    opisany sposób rozliczenia, na najemców są przenoszone (refakturowane) koszty energii
    elektrycznej nabytej przez X z już zapłaconą akcyzą, a nie koszty energii wytworzonej w
    Mikroinstalacji.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko X, zgodnie z którym w przypadku obciążania najemców
    kosztami energii elektrycznej w przedstawionym stanie faktycznym/opisie zdarzenia
    przyszłego, nie wystąpi czynność, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 UoA i X nie będzie
    obowiązany do zapłaty podatku akcyzowego od energii zużytej przez najemców?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem X za prawidłowe należy uznać stanowisko wskazujące, że w przypadku
    obciążania najemców kosztami energii elektrycznej w przedstawionym stanie faktycznym
    /opisie zdarzenia przyszłego, nie wystąpi czynność, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 UoA
    i X nie będzie obowiązany do zapłaty podatku akcyzowego od energii zużytej przez
    najemców.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 9 ust.1 pkt. 2 UoA przedmiotem opodatkowania akcyzą jest m.in. sprzedaż
    energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot
    nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub
    obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. -
    Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię.
    Z powyższego wynika zatem, że opodatkowaniu podlega sprzedaż energii elektrycznej
    nabywcy końcowemu, także przez podmiot, który sprzedaje energię samodzielnie
    wyprodukowaną. Jednocześnie, jak podnosi się w piśmiennictwie, „Opodatkowanie energii
    elektrycznej na etapie dostarczenia ostatecznemu odbiorcy co do zasady zapobiega
    podwójnemu opodatkowaniu akcyzą energii elektrycznej będącej przedmiotem obrotu na
    rynku bilansującym” (W. Modzelewski, P. Milczek (red.), Komentarz do ustawy o podatku
    akcyzowym. Komentarz. Wyd. 18, Warszawa 2025).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 19 UoA określenie nabywca końcowy oznacza (z włączeniami
    niemającymi tu zastosowania) podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający
    koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią
    elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
    energetyczne.
    W związku z nabywaniem energii elektrycznej z sieci energetycznej X z całą pewnością
    posiada status nabywcy końcowego w znaczeniu powyższym. Jednocześnie statusu tego
    nie wyklucza okoliczność, że X produkuje i zużywa energię z odnawialnych źródeł energii
    (czy z awaryjnych agregatów prądotwórczych).
    W konsekwencji (co zostało ujęte w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego)
    energia nabywana przez X z sieci podlega opodatkowaniu akcyzą - na fakturze sprzedawcy
    widnieje informacja o wartości akcyzy zapłaconej od sprzedanej X energii elektrycznej.

    Dochodzi zatem do opodatkowania tej energii i ewentualna dalsza jej odsprzedaż - mając
    na uwadze zasadę jednokrotnego opodatkowania - nie może podlegać opodatkowaniu
    podatkiem akcyzowym.
    W opinii X, w analizowanym stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego nie dochodzi
    także do sprzedaży nabywcy końcowemu energii wyprodukowanej przez X. Wynika to z
    zasad rozliczeń pomiędzy X, a sprzedawcą/nabywcą energii elektrycznej oraz pomiędzy X i
    najemcami. Jak zostało to podkreślone w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego,
    ustalając wartość obciążenia konkretnego najemcy X bierze pod uwagę koszty, jakie
    poniósł w danym okresie na nabycie energii elektrycznej. Wysokość tych kosztów ustalana
    jest na podstawie faktur otrzymanych od sprzedawcy energii za pobraną (zużytą) energię z
    sieci OSD oraz na podstawie faktur otrzymanych od dystrybutora za pobór energii z sieci
    OSD. Co za tym idzie, w rozliczeniach z najemcami nie są naliczane koszty korzystania
    przez nich z energii wytworzonej w Mikroinstalacji, lecz jedynie te poniesione przez X na
    nabycie energii elektrycznej od zewnętrznego dostawcy, z już opłaconą akcyzą. W żadnym
    wypadku X nie obciąża najemców opłatami związanymi z użytkowaniem energii
    wytworzonej w Mikroinstalacjach. Mikroinstalacja przyczynia się natomiast do
    zmniejszenia kosztów ponoszonych przez X, a co za tym idzie również przez najemców, na
    zakup energii elektrycznej od zewnętrznego dostawcy, w stosunku do sytuacji, gdyby owej
    Mikroinstalacji nie było.
    W konsekwencji należy zatem uznać, że w przypadku obciążania najemców kosztami
    energii elektrycznej w przedstawionym stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego, nie
    wystąpi czynność, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 UoA i X nie będzie obowiązany do
    zapłaty podatku akcyzowego od energii zużytej przez najemców.
    Co istotne, na prawidłowość tego podejścia wskazuje także analiza interpretacji organów
    podatkowych. Jako przykład można tutaj przywołać interpretację z 3.07.2024 r., sygn. 0111-
    KDIB3#3.4013.92.2024.1.MAZ, w której wskazano w bardzo podobnym stanie faktycznym,
    że obciążanie najemców jedynie kosztami energii nabytej (a nie wytworzonej w
    instalacjach fotowoltaicznych) nie rodzi obowiązków akcyzowych po stronie właściciela
    nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo w odniesieniu do sformułowanego we wniosku
    pytania jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2025 r., poz. 126, ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
    Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
    wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
    akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe,
    wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby
    nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji,

    saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do
    ustawy;
    W poz. 33 załącznika nr 1 do ustawy wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716
    00 00.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:
    Nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji
    na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią
    elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
    energetyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 266, 834 i 859), z wyłączeniem:
      a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października
        2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 910) nabywającej energię
        elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26
        października 2000 r. o giełdach towarowych,
      b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia
        26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z
        tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000
        r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek
        dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005
        r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722),
      c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A.
        lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
        zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
        instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia
        funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
        towarowych,
      d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w
        rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
        nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a
        ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w
        celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy:
    Użyte w ustawie określenie faktura oznacza fakturę w rozumieniu przepisów o podatku
    od towarów i usług zawierającą dane nabywcy i jego adres oraz dane dotyczące ilości
    (liczby) i miary nabywanych wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych.
    W art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy wskazano, że:
    Użyte w ustawie określenie sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której
    wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na
    inny podmiot.

    Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy:
    W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
      1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym
        przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie,
        przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę
        energię;
      3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w
        pkt 2;
      4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa
        w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
      5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
    Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy:
    Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z
    wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek
    podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu
    akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości,
    chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
    W myśl art. 5 ustawy:
    Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5a, art. 9 ust. 1, art. 9a
    ust. 1 i 2, art. 9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem
    opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z
    zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
    W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:
      1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę
        końcowego;
      2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku
        sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
      3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1
        pkt 3, 4 i 6;
      4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez
        nabywcę końcowego.
    W art. 11 ust. 2 ustawy wskazano, że:

    Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu jest
    związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego
    wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.
    Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy:
    Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna
    niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających
    opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający
    opodatkowaniu akcyzą [...].
    Zgodnie z art. 24 ust. 1 i 3 ustawy:
    1. W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu
      podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje
      podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek
      właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym:
        - upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został
          określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia
          wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      2) upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu
        dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie
        - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu
        wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za
        sprzedaną przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie
        został określony w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z
        faktury nie wynika należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie -
        po miesiącu, w którym wystawiono fakturę lub ten dokument - w przypadku
        sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
      3) nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9
        ust. 1 pkt 3, 4 i 6.
    3. Przepis ust. 1 pkt 3 nie ma zastosowania do podmiotu, o którym mowa w art. 16 ust.
      7a pkt 1, w zakresie zużycia energii elektrycznej wyprodukowanej przez ten podmiot z
      generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, pod warunkiem że od wyrobów
      energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została
      zapłacona akcyza w należnej wysokości.
    Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z
    dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t. j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 851):
    1. Zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej przez podmiot, który wyprodukował
      ją z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, z tym że w przypadku
      jednostki samorządu terytorialnego produkującej energię elektryczną z

      odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
      o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r.
      poz. 303 i 759) łączna moc generatorów jest ustalana odrębnie dla każdej z
      jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 16
      ust. 7b ustawy.
    2. W przypadku wykorzystywania do produkcji energii elektrycznej wyrobów
      energetycznych innych niż pochodzące z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu
      ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii zwolnienie od
      akcyzy, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że od tych wyrobów
      energetycznych została zapłacona akcyza w należnej wysokości.
    Na wstępie wyjaśnić należy, że w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy
    powstaje m.in. w momencie jej sprzedaży nabywcy końcowemu (konsumentowi), przy
    czym, co wynika z art. 11 ust. 2 ustawy, jest to związane z wystawieniem przez podatnika
    faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną
    (wydaną) przez podatnika energię elektryczną. Podstawę do obliczenia należnego podatku
    akcyzowego z tytułu sprzedaży energii na terytorium kraju, stanowi ilość energii fizycznie
    wydanej danemu klientowi, wyrażoną w MWh, w danym okresie rozliczeniowym i co do
    zasady powinno odbywać się w oparciu o urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe, przy czym
    ustawodawca dopuszcza także stosowanie metod szacunkowych (w przypadku braku
    posiadania urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych lub w przypadku, gdy urządzenie
    pomiarowe zlicza ilość energii elektrycznej pochodzącej z różnych źródeł, tj. energii
    nabytej od zewnętrznego dostawcy i wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej), co wynika z
    przepisów dotyczących ewidencji energii elektrycznej (art. 138h ustawy).
    Wyjaśnić dalej należy, że zgodnie z definicją nabywcy końcowego, wprowadzono zasadę
    opodatkowania akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej
    do konsumpcji nabywcy końcowemu, w tym przez podmiot posiadający koncesję, jak i
    przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię. Dla
    opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, co do zasady, nie ma
    zatem znaczenia status podmiotu sprzedającego. Dla uznania, że dojdzie do sprzedaży
    energii elektrycznej istotne jest to, aby doszło do wydania energii elektrycznej, a
    sprzedawca wystawił fakturę lub inny dokument, z którego wynika należność za
    sprzedaną (wydaną) energię elektryczną.
    Opodatkowaniu akcyzą podlega także zużycie energii elektrycznej, w tym przez podmiot
    nieposiadający koncesji, który tę energię wyprodukował.
    Z kolei opodatkowaniu akcyzą nie podlega samo wytwarzanie energii elektrycznej, energia
    elektryczna, która jest przedmiotem obrotu pomiędzy podmiotami posiadającymi
    koncesję, sprzedaż energii elektrycznej podmiotowi posiadającemu koncesję przez
    podmiot, który tę energię elektryczną wyprodukował, i który sam takiej koncesji nie
    posiada, jak i wprowadzenie do sieci przez ten podmiot nadwyżek nieskonsumowanej
    energii elektrycznej w celu jej zmagazynowania.
    Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą jednofazowości, nie podlega także energia elektryczna
    nabyta przez nabywcę końcowego (nabyta od podmiotu posiadającego koncesję), która
    została odsprzedana (refakturowana) innemu podmiotowi.

    Podsumowując - obrót energią elektryczną podlega co do zasady opodatkowaniu akcyzą,
    a ustawodawca w zakresie energii elektrycznej zawarł w art. 9 ust. 1 ustawy (w zw. z art.
    11 ustawy) wyczerpujący katalog czynności, których zaistnienie stanowić będzie czynność
    podlegającą opodatkowaniu akcyzą, skutkującą obowiązkiem zapłaty akcyzy na zasadach
    wynikających z art. 24 ustawy. Przy czym istnieje również możliwość uniknięcia
    konieczności zapłaty podatku akcyzowego przy zastosowaniu zwolnień od podatku
    (uzależnionych od okoliczności faktycznych i wynikających z ustanowionych przez
    prawodawcę przepisów).
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność (...). Posiadają Państwo obecnie
    ok. (...) mikroinstalacji fotowoltaicznych o sumarycznej mocy ok. (...) MW. Energia
    elektryczna wyprodukowana przez mikroinstalacje jest zużywana w lokalizacjach, w
    których mikroinstalacje są zainstalowane. Nadwyżki wyprodukowanej energii są
    sprzedawane na rzecz nabywcy mającego siedzibę na terytorium Polski, który posiada
    wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki koncesję na obrót energią elektryczną.
    Sprzedaż jest dokumentowana fakturą wystawianą przez X.
    Lokalizacje (budynki), w których posadowione są mikroinstalacje są przede wszystkim
    zasilane energią pochodzącą z sieci właściwych Operatorów Systemów Dystrybucyjnych
    (OSD), tj. energią nabywaną przez X od sprzedawcy zewnętrznego, dystrybuowaną przez
    OSD.
    Zgodnie z funkcjonującym sposobem rozliczeń ze sprzedawcą, sprzedawca obciąża X za
    energię faktycznie sprzedaną X. W praktyce oznacza to, że jeżeli w danej lokalizacji
    funkcjonuje mikroinstalacja, to faktycznie zużycie energii „z sieci” (tj. nabytej od
    sprzedawcy) jest mniejsze, a tym samym rachunki od sprzedawcy dotyczące danej
    lokalizacji są również odpowiednio mniejsze. Energia sprzedana przez sprzedawcę
    podlega opodatkowaniu akcyzą - na fakturze sprzedawcy widnieje informacja o wartości
    akcyzy zapłaconej od sprzedanej X energii elektrycznej.
    X ma także zawarte umowy z właściwymi Operatorami Systemów Dystrybucyjnych na
    pobór i wprowadzanie energii elektrycznej do sieci.
    W związku z nabywaniem energii elektrycznej z sieci OSD i sprzedażą oraz
    wprowadzeniem energii elektrycznej do sieci OSD X:
      a) otrzymuje faktury od sprzedawcy energii za pobraną (zużytą) energię z sieci OSD,
      b) wystawia faktury na rzecz nabywcy energii za energię wprowadzoną do sieci OSD (tj.
        wyprodukowaną w mikroinstalacjach, a niezużytą bezpośrednio w danej lokalizacji),
      c) otrzymuje faktury od dystrybutora za pobór energii z sieci OSD.
    W kilku lokalizacjach, w których są posadowione i wykorzystywane mikroinstalacje, X
    podnajmuje część posiadanej nieruchomości podmiotom trzecim. Zasady tego podnajmu
    regulują stosowne umowy zawierane pomiędzy X i najemcami. Umowy te w różny sposób
    regulują zasady rozliczeń pomiędzy stronami, także w zakresie obciążania najemców
    kosztami zużytych przez nich mediów, w tym energii elektrycznej.
    Wskazali Państwo w tym zakresie, że zawarte przez X umowy mogą zakładać:
    1) obciążanie (refakturowanie) najemców kosztami energii elektrycznej, gdzie wysokość
      tego obciążenia kalkulowana jest proporcjonalnie do zajmowanej przez nich
      powierzchni i ponoszonych przez X kosztów energii (występują także sytuacje, w

      których zużycie energii przez danego najemcę określane jest na podstawie
      podlicznika, a dzielony proporcjonalnie jest jedynie udział w zużyciu energii
      wykorzystywanej w tzw. częściach wspólnych budynku),
    2) obciążanie najemców kosztami energii elektrycznej w określonej zryczałtowanej
      wysokości, która może cyklicznie (np. rocznie) podlegać waloryzacji,
    3) ujmowanie kosztów mediów w wartości czynszu najmu (tj. bez odrębnego
      wyszczególniania).
    Ustalając wartość obciążenia konkretnego najemcy X bierze pod uwagę koszty, jakie
    poniósł w danym okresie na nabycie energii elektrycznej. Wysokość tych kosztów ustalana
    jest na podstawie faktur otrzymanych od sprzedawcy energii za pobraną (zużytą) energię z
    sieci OSD oraz na podstawie faktur otrzymanych od dystrybutora za pobór energii z sieci
    OSD. W praktyce oznacza to, że na najemców dzielone są jedynie koszty poniesione przez
    X na rzecz sprzedawcy i dystrybutora, tj. koszty nabycia z sieci OSD. Powoduje to, że
    najemcy nie ponoszą kosztów energii elektrycznej, która pochodziła z mikroinstalacji - X
    nie obciąża najemców kosztami energii, która została wyprodukowana w
    mikroinstalacjach i zużyta w danej lokalizacji.
    Na okoliczność rozliczeń z najemcami z tytułu energii elektrycznej (w rozliczeniach, gdzie
    koszt energii nie jest wkalkulowany w czynsz) X wystawia najemcom odrębne faktury lub
    wydziela na wystawianych fakturach za czynsz wynagrodzenie za dostarczoną energię.
    Przedawniony przez Państwa opis sprawy wskazuje zatem, że X nie obciąża najemców za
    energię elektryczną wytworzoną w mikroinstalacji i zużywaną na potrzeby danego
    budynku, a wyłącznie obciąża najemców kosztami wynikającymi z faktur otrzymanych od
    sprzedawcy i dystrybutora za energię od nich pobraną. Na najemców są przenoszone
    (refakturowane) koszty energii elektrycznej nabytej przez X z już zapłaconą akcyzą, a nie
    koszty energii wytworzonej w mikroinstalacji.
    Państwa wątpliwości - wyrażone w zadanym pytaniu - dotyczą uznania, czy w przypadku
    obciążania najemców kosztami energii elektrycznej w przedstawionym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym, nie wystąpi czynność, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy i
    nie będą Państwo obowiązani do zapłaty podatku akcyzowego od energii zużytej przez
    najemców.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, w przypadku, gdy jak wskazała Spółka, nie obciąża
    najemców kosztami energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji (na najemców są
    przenoszone - refakturowane - koszty energii elektrycznej nabytej przez X z już zapłaconą
    akcyzą, a nie koszty energii wytworzonej w mikroinstalacji), uznać należy, że nie powstanie
    obowiązek podatkowy o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W przedstawionych okolicznościach odsprzedaż nabytej energii elektrycznej z podatkiem
    zawartym w cenie nabycia, będzie co prawda wypełniała zakres definicji sprzedaży
    określonej w art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy, niemniej sprzedaż ta z uwagi na treść art. 9 ust. 3
    ustawy nie będzie rodziła kolejnego obowiązku podatkowego.
    Natomiast w zakresie energii elektrycznej wytwarzanej w mikroinstalacji, w świetle
    przedstawionych we wniosku okoliczności stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, nie są
    spełnione przesłanki do uznania, że mamy do czynienia z czynnością sprzedaży energii
    elektrycznej w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie jest wypełniona dyspozycja
    normy wynikającej z art. 11 ust. 2 ustawy.

    Jak wynika bowiem z opisu sprawy na najemców są przenoszone (refakturowane) jedynie
    koszty energii elektrycznej nabytej przez X z już zapłaconą akcyzą, a nie koszty energii
    wytworzonej w mikroinstalacji. W tej sytuacji są Państwo - jako podmiot nieposiadający
    koncesji (o czym świadczy fakt nabywania energii elektrycznej z naliczonym podatkiem) -
    podatnikiem podatku akcyzowego w zakresie zużycia energii elektrycznej
    wyprodukowanej przez Państwa w instalacji fotowoltaicznej, które to zużycie stanowi
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem akcyzowym o której mowa w art. 9 ust. 1
    pkt 4 ustawy. W tym też zakresie, z uwagi na moc posiadanych mikroinstalacji, istnieje
    możliwość zastosowania zwolnienia od opodatkowania akcyzą na podstawie § 5
    rozporządzenia w sprawie zwolnień.
    Podzielić zatem należy Państwa stanowisko wskazujące, że w przypadku obciążania
    najemców kosztami energii elektrycznej w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym, nie wystąpi czynność, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy i nie będą
    Państwo obowiązani do zapłaty podatku akcyzowego od energii zużytej przez najemców.
    Tym samym Państwa stanowisko, w zakresie objętym zadanym pytaniem, należy uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji
    prawnopodatkowej oraz sprawy będącej przedmiotem zadanego pytania i została wydana
    w oparciu o przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935,
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.