Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-2.4510.994.2016.2.KP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-01-24
Teza: pobór, tzw. „podatku u źródła” z tytułu nabycia usług transportu lotniczego
Słowa kluczowe: Francja; podmiot-podmiot zagraniczny; pośrednictwo; przewoźnik; transport-transport powietrzny; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 15 listopada 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 22 listopada 2016 r.) uzupełnionym 3 stycznia 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie poboru, tzw. „podatku u źródła” z tytułu nabycia usług transportu lotniczego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada 2016 r. do tut. Biura wpłynął wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie poboru tzw. „podatku u źródła” z tytułu nabycia usług transportu lotniczego.

Ponieważ złożony wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 19 grudnia 2016 r., Znak: 2461-IBPB-1-2.4510.994.2016.1.KP, na podstawie art. 169 § 1, w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej, wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek został uzupełniony 3 stycznia 2017 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zatrudnia licznych pracowników, którzy w związku z jego działalnością wykonują podróże służbowe po terytorium całego świata. Pracownicy często podróżują samolotami; przy czym bilety samolotowe kupowane są i przekazywane pracownikom przez Wnioskodawcę. Bilety te dotyczą lotów wykonywanych przez różne linie lotnicze, na trasach międzynarodowych - w tym na trasach z Polski do innego kraju i z innego kraju do Polski. Loty wykonywane są przez zagranicznych przewoźników lotniczych. Wnioskodawca kupuje te bilety u jednego pośrednika - spółki kapitałowej mającej siedzibę we Francji. Cenę za te bilety Wnioskodawca płaci przelewami bankowymi na rachunek tego pośrednika (pośrednik ten świadczy wyłącznie usługi pośrednictwa w zakupie biletów lotniczych, nie posiada samolotów i nie realizuje żadnych lotów).

W uzupełnieniu wniosku, które wpłynęło do tut. Organu 3 stycznia 2017 r. wskazano, że faktury za zakupione usługi transportu lotniczego wystawione są przez pośrednika z siedzibą na terytorium Francji, a należności za te faktury wpłacone są bezpośrednio na rachunek bankowy wskazany na fakturze, a jako odbiorca na poleceniu przelewu wskazany jest pośrednik.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wypłacając należności za bilety lotnicze na rzecz pośrednika mającego siedzibę we Francji Wnioskodawca powinien pobierać i odprowadzać podatek dochodowy od osób prawnych od tych wpłat?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacając należności za bilety lotnicze na rzecz pośrednika mającego siedzibę we Francji Wnioskodawca nie powinien pobierać i odprowadzać podatku dochodowego od osób prawnych od tych wpłat.

Stosownie do art. 26 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat,(\`(...)\`)

W art. 21 ust 1 pkt 4 wymieniono natomiast dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej.

Tymczasem Wnioskodawca wypłaca należności z tytułu zakupu biletów lotniczych na rzecz zagranicznego pośrednika, który nie jest przedsiębiorstwem żeglugi powietrznej. Wnioskodawca nie zna sposobu rozliczeń pomiędzy pośrednikiem a przedsiębiorstwem żeglugi powietrznej. Ta okoliczność powoduje, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do poboru i odprowadzania podatku.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zakres podmiotowy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ściśle związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego. Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza bądź siedziba lub zarząd usytuowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej „updop”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – ograniczony obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 4 updop, podatek dochodowy z tytułu przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

Na podstawie art. 21 ust. 2 updop, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Przepisy poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawierają rozwiązania szczególne w stosunku do przepisów ustaw podatkowych i na podstawie art. 91 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) mają pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 updop, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Jednakże w sytuacji, gdy polski podmiot (występujący w roli płatnika) nie posiada certyfikatu rezydencji podatnika nie może zastosować stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo nie pobrać podatku zgodnie z taką umową.

Reasumując, obowiązek poboru „podatku u źródła”, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 4 updop, od przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, istnieje w sytuacji, gdy zakupione usługi transportu lotniczego świadczone są przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej. Obowiązek ten istnieje nawet jeżeli zakup tych usług dokonywany jest poprzez pośrednika bowiem ostatecznym odbiorcą należności za te usługi są zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej. Poboru podatku, w przypadku posiadania przez wypłacającego certyfikatu rezydencji podmiotu zagranicznego, dokonuje się z uwzględnieniem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zakupuje usługi transportu lotniczego (bilety lotnicze) od zagranicznych przedsiębiorstw żeglugi powietrznej, poprzez pośrednika z siedzibą, we Francji. Faktury za zakupione usługi transportu lotniczego wystawiane są przez tego pośrednika, należności za te faktury płacone są bezpośrednio na rachunek bankowy wskazany na fakturze, a odbiorcą należności na poleceniu przelewu jest pośrednik.

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, stwierdzić należy, że w przypadku zakupu usług transportu lotniczego (biletów lotniczych) od zagranicznych przedsiębiorstw żeglugi powietrznej, niezależnie od tego czy bezpośrednio od tych linii lotniczych czy też poprzez pośrednika z siedzibą we Francji, (który wystawia z tego tytułu faktury i jest odbiorcą należności za zakupione te usługi - bilety lotnicze), ostatecznym odbiorcą tych należności są zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, świadczące usługi transportu lotniczego. Zatem należności te stanowią przychody zagranicznych przedsiębiorstw żeglugi powietrznej.

W związku z powyższym na Spółce ciąży obowiązek poboru tzw. „podatku u źródła” wynikający z art. 21 updop, a skoro Wnioskodawca nie posiada certyfikatów rezydencji zagranicznych tych przedsiębiorstw żeglugi powietrznej, należy stosować stawkę podatku określoną art. 21 ust. 1 pkt 4 updop, bez uwzględniania postanowień wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.