Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-1329/15-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-12-14
Teza: Co stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od osób fizycznych przy prowadzeniu działalności gospodarczej w modelu logistycznym zwanym dropshipping?
Słowa kluczowe: dropshipping; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; prowizje
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2016 r., poz. 613) § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 22 listopada 2015 r. (data wpływu 25 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w modelu logistycznym dropshipping. Uzyskane dochody z tej działalności opodatkowuje tzw. skalą podatkową na zasadach ogólnych. Ewidencję księgową prowadzi na podstawie księgi przychodów i rozchodów. Sprzedaż prowadzi przez internet a sama działalność polega na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i znajdowaniu poprzez profile, platformy internetowe zamówień, inkasowania wpływów pieniężnych w postaci przelewów bankowych oraz przesyłaniu zamówień do dostawcy, który znajduje się na terytorium kraju trzeciego. Dostawca realizuje wysyłkę do klienta pozostając nieujawnionym względem jego. Wartość zamówionych przez kupującego towarów nigdy nie przekracza kwoty 150 Euro, zakupiony towar nigdy nie trafia do Wnioskodawcy. Wnioskodawca w żadnym momencie nie staje się właścicielem towaru. Wnioskodawca prezentuje zebrane oferty w internecie. Wnioskodawca, jako że nigdy nie otrzymuje zakupionego towaru nie dysponuje dowodami zakupu jak faktury czy rachunki.

Zobowiązanymi z tytułu cła czy vat obciążany jest klient (kupujący) przy czym należność ta nie nastąpi ze względu na niską wartość towaru. O wszystkich zobowiązaniach klient jest informowany w regulaminie świadczonych przez Wnioskodawcę usług. W przesyłce wraz z towarem kupujący otrzymuje dowód zakupu wystawiony przez dostawcę (sprzedającego). Klient dokonuje zakupu na profilu internetowym, gdzie Wnioskodawca prezentuje ofertę, poprzez złożenie zamówienia oraz przelanie środków na rachunek Wnioskodawcy, który przekazuje następnie środki dostawcy (sprzedającemu) w Chinach. Kwota przekazana pomniejszona jest o kwotę wyznaczoną przez Wnioskującego (różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez klienta a ceną towaru u dostawcy - sprzedającego).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Co stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od osób fizycznych przy prowadzeniu działalności gospodarczej w modelu logistycznym zwanym dropshipping?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, że Wnioskodawca nie jest właścicielem towaru, nie uzyskuje on od dostawcy (sprzedającego) żadnego dowodu zakupu jak faktura czy rachunek, nie jest producentem towaru. Nie jest również importerem. Pośredniczy jedynie w przekazaniu zamówienia oraz płatności. Kupującym jest klient zainteresowany ofertą a sprzedającym - dostawcą z Chin.

Wnioskodawca dysponuje wyciągiem bankowym z ewidencją wpływów (płatności od klienta) i przekazanych sprzedającemu środków. Płatność od klienta składa się z kwoty stanowiącej cenę towaru u sprzedającego oraz kwoty prowizji Wnioskodawcy za obsługę zamówienia.

Wnioskodawca uważa, że podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym stanowi różnica pomiędzy kwotą wpływu pieniężnego w postaci przelewu bankowego na rachunek Wnioskodawcy a kwotą wysłaną dostawcy w celu realizacji zamówienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest określona w pkt 3 tego przepisu pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Na mocy art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

*   wystawienia faktury albo
*   uregulowania należności.

Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w modelu logistycznym dropshipping. Sprzedaż prowadzi przez internet a sama działalność polega na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i znajdowaniu poprzez profile, platformy internetowe zamówień, inkasowania wpływów pieniężnych w postaci przelewów bankowych oraz przesyłaniu zamówień do dostawcy, który znajduje się na terytorium kraju trzeciego.

Kwota przekazana pomniejszona jest o kwotę wyznaczoną przez Wnioskującego (różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez klienta a ceną towaru u dostawcy - sprzedającego).

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w istocie Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pośredniczy jedynie w sprzedaży towarów handlowych, (a więc nie dokonuje ich zakupu i nie staje się ich właścicielem), to podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym będzie różnica pomiędzy kwotą przelaną na konto bankowe Wnioskodawcy od klienta, a kwotą przekazaną przez niego do dostawcy (właściciela towaru) tytułem poszczególnych transakcji.

Wobec tego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.