Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.782.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-22
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży gruntu wraz z budynkiem
będącym inwestycją w toku.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
działki
inwestycje-inwestycje zaniechane
małżeństwo
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
współwłasność-współwłasność łączna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Odpłatne zbycie składników majątku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 7 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z
    24 listopada 2025 r. (data wpływu 26 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wraz z mężem w 2008 r. nabyła Pani nieruchomość o obszarze 0,5470 ha, położoną na
    terenie gminy ... (posiadają Państwo wspólność majątkową). W 2010 r. rozpoczęła Pani
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    W okresie od daty nabycia nieruchomości do daty rozpoczęcia przez Panią działalności
    gospodarczej ponosili Państwo wspólne nakłady inwestycyjne (np. ogrodzenie
    nieruchomości).
    Działka stanowi jedną część (nie została podzielona).
    W 2009 r. rozpoczęli Państwo wspólnie przygotowania do złożenia dokumentów o
    pozwolenie na budowę budynku handlowo-usługowego. Decyzję zatwierdzającą projekt i
    udzielenie pozwolenia na budowę otrzymali Państwo dnia 16 września 2011 r.
    W latach 2012-2014 w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosiła Pani
    wydatki na inwestycję dot. budowy budynku handlowo-usługowego, z tytułu których
    odliczano VAT jako inwestycja w toku. Wydatki te nie zostały ujmowane w KPiR z uwagi na
    fakt, że była to inwestycja w toku.
    Ponadto zakupiona nieruchomość nie została wciągnięta w środki trwałe.
    W 2013 r. została podjęta decyzja o rozpoczęciu obwodnicy ..., co skutkowało
    pozbawieniem Państwa wjazdu na teren posiadanej działki, na której rozpoczęto
    inwestycję w zakresie budowy budynku handlowo-usługowego. Pisma do GDDKiA w
    sprawie pozyskania wjazdu na teren Państwa działki nie przynosiły żadnych efektów.
    Zaistniała sytuacja doprowadziła w 2013 r. Pani męża do ciężkiej choroby. Następne lata
    przyniosły kolejną chorobę Pani męża, z którą walczą Państwo do dnia dzisiejszego.
    Wszystkie powyższe zdarzenia zmusiły Panią do podjęcia w 2015 r. decyzji o zawieszeniu
    działalności oraz do zaniechania inwestycji z przyczyn niezależnych od Pani.
    Trwające prace nad obwodnicą ... oraz sytuacja zdrowotna spowodowały, że w 2025 r.
    podjęta została decyzja o sprzedaży działki wraz z rozpoczętą inwestycją.
    Uzupełnienie wniosku
    Ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Na pytanie:

        Jaki rodzaj działalności gospodarczej Pani prowadziła/prowadzi (jednoosobowa
        działalność gospodarcza, jako wspólnik spółki cywilnej, jawnej, inny – jaki?)?
    Odpowiedziała Pani:
        Jednoosobowa działalność gospodarcza.
    Na pytanie:
        W jakim zakresie prowadziła/prowadzi Pani działalność gospodarczą?
    Odpowiedziała Pani:
        Wykonywanie pozostałych robót budowlanych i wykończeniowych.
    Na pytanie:
        Jaką formę opodatkowania wybrała Pani dla ww. działalności?
    Odpowiedziała Pani:
        Zasady ogólne podatek liniowy.
    Działalność jest nadal zawieszona.
    Nieruchomość nabyta była na prywatne cele, dopiero później podjęto decyzję o
    przeznaczeniu części nieruchomości działki na cele działalności gospodarczej (budowa
    budynku handlowo-usługowego).
    Nieruchomość była nabyta w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej.
    Nieruchomość jeszcze nie była wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, jedynie na części gruntu rozpoczęto budowę budynku handlowo-
    usługowego.
    Pani mąż nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Na pytanie:
        Czy stopień poniesionych przez Panią nakładów na budowę budynku handlowo-
        usługowego wskazuje, że w dniu sprzedaży gruntu i inwestycji w toku, wybudowany
        budynek będzie stanowił budynek lub budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z
        dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.)?
    Odpowiedziała Pani:
        Nie będzie jeszcze stanowił budynku lub budowli, gdyż nie było zakończenia
        inwestycji i nie było odbioru.
    Od momentu poniesienia ostatnich nakładów budowa nie była wykorzystywana.

## Pytanie

Czy w ramach prowadzonej inwestycji, sprzedaż gruntu wraz z inwestycją w toku będzie
    rodziła obowiązek zapłaty podatku dochodowego od całej wartości (inwestycja + działka),
    czy tylko od wartości inwestycji i 1/2 działki?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że podatek dochodowy powstanie od 1/2 gruntu plus inwestycja, ponieważ
    zakupiona w 2008 r. nieruchomość stanowi wspólność majątkową oraz nie została
    wciągnięta w środki trwałe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

        Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
        wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
        których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej
        zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, która nie następuje w wykonaniu
    działalności gospodarczej, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem
    przychodu. Tym samym sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości,
    która nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, po upływie pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości, w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy:
        Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
        których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
        zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
        miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane
        z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy:
        Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
        potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
        specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
        budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
        takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
        gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
        spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
        prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie.
    Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł
    zostać zaliczony do źródła przychodów określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spełnione muszą zostać
    co najmniej dwie podstawowe przesłanki:

      - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu
        działalności gospodarczej,
      - nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w tej
        działalności.
    Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy,
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
        działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9;
    W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
        należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
        zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
        sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
        przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
        towarów i usług.
    Co do zasady, do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej należą wszystkie
    przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, określone w art.
    14 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przychodów
    wymienionych w art. 14 ust. 3 tej ustawy.
    W myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
        składników majątku będących:
        a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
        b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem
        składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza
        1 500 zł,
        c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
        d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
        prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
        określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które, w przypadku uzyskania ich
    przez podatnika, stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi
    przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj.

    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust.
    2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy.
    Podkreślić należy, że ww. art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, nie reguluje ani kwestii kwalifikowania składnika majątku do kategorii środków
    trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, ani obowiązku ujmowania go w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani też
    dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Reguluje on wyłącznie kwestię skutków
    podatkowych zbycia wskazanych w nim składników majątku, podlegających ujęciu w
    ewidencji środków trwałych.
    Co do zasady regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, objęty został przychód z
    odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka
    trwałego oraz wartości niematerialnej i prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy
    podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził tych składników do ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do
    kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości
    początkowej.
    Definicja środka trwałego zawarta została w art. 22a ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
        Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
        współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne
        i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
        – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
        umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W świetle powyższego, zaliczenie przychodu ze sprzedaży składnika majątku
    wykorzystywanego w prowadzonej działalności do przychodów z działalności
    gospodarczej jest możliwe, jeśli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
      - składnik majątku wykorzystywano dla celów prowadzonej działalności gospodarczej,
      - składnik ten stanowi/stanowił środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych,
      - składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają zatem
    uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – znaczenie ma sam fakt
    wykorzystywania tego składnika w działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.):
        Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
        własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
        budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
        przedmiot własności.
    Stosownie do treści art. 47 § 1-3 powołanej ustawy:

        Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
        praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej
        odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub
        istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla
        przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.
    Jak natomiast wynika z art. 48 tej ustawy:
        Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
        należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
        również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości,
    zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej
    rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale
    związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej
    własności.
    W przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem
    stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek nie stanowi odrębnej
    nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia, tzn. zbycia bez
    gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie
    gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego.
    Dlatego też rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci
    samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej.
    Przepisy nie rozdzielają sprzedaży gruntu od sprzedaży budynku lub jego części
    stanowiących część składową nieruchomości. Nie wymieniają również sprzedaży budynku
    lub jego części jako odrębnego źródła przychodu w podatku dochodowym.
    Przedstawione reguły odnoszą się także do budynków, których budowa się rozpoczęła.
    Trzeba bowiem zauważyć, że kwestia przynależności do gruntu nie jest warunkowana tym,
    czy budynek jest już w całości wybudowany, czy też jest dopiero w fazie wznoszenia.
    Tym samym z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady na nieruchomość (np.
    wybudowanie budynku lub budowli oraz ulepszenie istniejących budynków lub budowli)
    stanowią część składową gruntu. Wszystko to, co zostało trwale z gruntem złączone,
    stanowi bowiem jego część składową.
    W tym miejscu wskazuję, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane
    w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 31 § 1 ww. Kodeksu:
        Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
        wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
        nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
        (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
        do majątku osobistego każdego z małżonków.
            1W myśl art. 34 tej ustawy:
        Każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w
        skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się
        pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.
    Zgodnie natomiast z art. 36 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
        § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
        wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku

        wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
        obciążających majątek wspólny.
        § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
        że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
        które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
        czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
        § 3. Przedmiotami majątkowymi służącymi małżonkowi do wykonywania zawodu
        lub prowadzenia działalności zarobkowej małżonek ten zarządza samodzielnie. W
        razie przemijającej przeszkody drugi małżonek może dokonywać niezbędnych
        bieżących czynności.
    W piśmiennictwie podaje się, że o zaliczeniu danego przedmiotu majątkowego do majątku
    wspólnego decyduje moment faktycznego jego nabycia. Z punktu widzenia przynależności
    prawa do majątku wspólnego bez znaczenia jest, czy jego nabycia dokonali małżonkowie
    wspólnie, czy też tylko jeden z nich. Nie jest istotna także podstawa (sposób) nabycia
    danego przedmiotu. Obowiązuje domniemanie, że przedmioty majątkowe nabyte w
    trakcie wspólności małżeńskiej przez jednego z małżonków zostały nabyte z majątku
    wspólnego na rzecz wspólności majątkowej. Wspólność wynikająca ze stosunku
    małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu
    współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we
    współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej
    trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.
    W świetle art. 43 § 1 ww. Kodeksu:
        Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Zatem każdy z
        małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w odniesieniu
        do poszczególnych składników majątku wspólnego.
    Tym samym małżonkowie, nabywając wspólnie nieruchomość, stają się jej
    współwłaścicielami, a więc każde z nich nabywa udział w każdym metrze kwadratowym
    całej nieruchomości wspólnej. Nie można więc w trakcie trwania wspólności majątkowej
    małżeńskiej wyodrębnić części należącej do żony i części należącej do męża, bowiem
    nieruchomość ta jest niepodzielnie własnością męża, jak i żony.
    Z opisu sprawy wynika, że wraz z mężem w 2008 r. nabyła Pani nieruchomość, położoną
    na terenie gminy ... (posiadają Państwo wspólność majątkową). W 2010 r. rozpoczęła Pani
    prowadzenie działalności gospodarczej. Pani Mąż nie prowadził i nie prowadzi działalności
    gospodarczej. Działka stanowi jedną część (nie została podzielona). W 2009 r. rozpoczęli
    Państwo wspólnie przygotowania do złożenia dokumentów o pozwolenie na budowę
    budynku handlowo-usługowego. Decyzję zatwierdzającą projekt i udzielenie pozwolenia
    na budowę otrzymali Państwo 16 września 2011 r. W 2015 r. podjęła Pani decyzję o
    zawieszeniu działalności oraz o zaniechaniu inwestycji z przyczyn niezależnych od Pani.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że poprzez zaniechanie inwestycji należy rozumieć
    rezygnację z dalszego jej prowadzenia. Może to polegać na tym, że podatnik pomimo
    poniesienia pewnych wydatków odstępuje od zamiaru nabycia kompletnego środka
    trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej lub też rezygnuje z wytworzenia ich we
    własnym zakresie (E. Głębicka, Poniesione koszty zaniechanych inwestycji, ABC).
    Podkreślić należy, że w sytuacji przedstawionej we wniosku, prowadzenie inwestycji (na
    gruncie, na którym udzielono pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego) jest
    jego wykorzystywaniem w działalności gospodarczej. Sam fakt inwestowania w budynek
    przeznaczony na cel działalności gospodarczej, wskazuje na związek nieruchomości z Pani
    działalnością gospodarczą. Inwestycja ta prowadzona była przez Panią dla celów
    działalności gospodarczej. Jak wynika z opisu sprawy w latach 2012-2014 w ramach

    prowadzonej działalności gospodarczej ponosiła Pani wydatki na inwestycję dotyczącą
    budowy budynku handlowo-usługowego, z tytułu których odliczano VAT jako inwestycja w
    toku.
    Prowadzona budowa (inwestycja w budowie) na działce będącej Pani współwłasnością,
    stanowi część składową tego gruntu. Fakt jej zaniechania nie powoduje, że można uznać,
    że inwestycja nigdy nie miała miejsca, tj. że grunt nigdy nie był wykorzystywany dla celów
    działalności gospodarczej. Wobec tego, sprzedaż nieruchomości (gruntu i tego co na nim
    wybudowano – inwestycja w budowie), stanowi sprzedaż składników majątku
    wykorzystywanych przez Panią w działalności gospodarczej.
    Zatem, planowa w 2025 r. sprzedaż budynku w trakcie budowy wraz z gruntem
    (inwestycja w trakcie realizacji) wywiera konsekwencje podatkowe w podatku
    dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. stanowi przychodów z działalności gospodarczej.
    W świetle powyższego, odpłatne zbycie składnika majątkowego stanowiącego przedmiot
    majątku wspólnego małżonków, wykorzystywanego w działalności gospodarczej przez
    jednego z małżonków, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jedynie
    tego podmiotu, który faktycznie przedmiotowy składnik wykorzystywał do celów
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Tym samym, nabywając wspólnie z mężem grunt stała się Pani jego współwłaścicielem.
    Nie można więc w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej wyodrębnić części
    należącej do Pani męża i części należącej do Pani, bowiem nieruchomość ta jest
    niepodzielnie własnością zarówno Pani, jak i Pani męża.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa,
    stwierdzam, że odpłatne zbycie nieruchomości w części, w jakiej wykorzystywała ją Pani w
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem po Pani stronie
    przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1
    ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w proporcji w jakiej
    nieruchomość stanowiąca współwłasność, była wykorzystywana w działalności
    gospodarczej.
    Natomiast odpłatne zbycie ww. nieruchomości w części niewykorzystywanej w działalności
    gospodarczej, jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, dla ustalenia skutków
    podatkowych odpłatnego zbycia tej części nieruchomości istotne znaczenie ma data jej
    nabycia. Jak wynika z wniosku, planowana sprzedaż nieruchomości stanowiącej
    współwłasność małżeńską, nastąpi po upływie pięcioletniego okresu, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym doszło do nabycia tej nieruchomości. Wobec tego sprzedaż ta
    nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego w związku z taką sprzedażą.
    Tym samym, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Wskazuję również, że interpretacja prawa podatkowego wydawana jest w indywidualnej
    sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
    Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa,

    jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca
    wnioskodawcą. W związku z tym, ta interpretacja dotyczy wyłącznie Pani, nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).