Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.342.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-20
Teza: Skutki podatkowe podpisania ugody z bankiem i wypłaty z
tego tytułu kwoty będącej zwrotem nadpłaconych rat
kapitałowo; odsetkowych.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt dewizowy
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismami z 17 lipca i 14 sierpnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A i B.A planują zawrzeć z Bankiem X., którego następcą prawnym jest Y. ugodę nr (...) do
    umowy kredytu hipotecznego o nr (...), denominowanego we frankach szwajcarskich. Wraz
    z małżonką zawarł Pan Umowę nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (...)
    waloryzowany kursem CHF, na podstawie której Bank wypłacił kwotę 142.467,00 PLN, co
    stanowiło równowartość 65.810,70 CHF. Kredyt został zaciągnięty na cele mieszkaniowe i
    jest zabezpieczony hipoteką. Zabezpieczenie hipoteczne stanowi dom jednorodzinny,
    położony w miejscowości Z, ul. V1, (...), w którym obecnie Pan zamieszkuje. Kredyt
    zaciągnął Pan wspólnie z małżonką. Przysługują Panu następujące roszczenia w stosunku
    do Banku wynikające ze świadczeń spełnionych w wykonaniu Umowy:
    - 162.096,30 PLN tytułem rat kapitałowo-odsetkowych;
    - 1.623,06 PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
    - 8.072,62 PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
    tym samym przysługują Panu i Pana żonie w stosunku do Banku roszczenia o zapłatę w
    wysokości 171.791,98 PLN.
    W ramach ugody ma nastąpić umorzenie kredytu w wysokości 142.467,00 PLN. Bank
    zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Klienta pozostałej kwoty przysługującego mu
    roszczenia, tj. 29 324,98 PLN oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie
    10.800,00 PLN.
    Uzupełnienie wniosku
    Ugoda z Bankiem nie została jeszcze zawarta. Termin jej podpisania został wyznaczony
    przez Y do końca lipca 2025 r. Zawarcie ugody uzależnia Pan od uzyskania interpretacji
    podatkowej.
    Kredyt został udzielony przez (...) (część X., obecnie Y.), który podlega nadzorowi Komisji
    Nadzoru Finansowego. Kredyt został zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego oraz
    częściowy remont, na jedną inwestycję mieszkaniową. Kredytobiorcy odpowiadają za
    zobowiązanie solidarnie. Wnioskodawca jest współwłaścicielem nieruchomości
    sfinansowanej z kredytu. Projekt ugody przewiduje umorzenie wobec wszystkich
    współkredytobiorców i skutkuje całkowitym wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku.
    Wnioskodawca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku w związku z
    umorzeniem innego kredytu mieszkaniowego. Kredyt został zaciągnięty (...) 2008 r.
    Według dostępnej historii spłat łącznie Wnioskodawca uregulował 42.167,71 CHF tytułem
    rat kapitałowo-odsetkowych. Ponieważ spłaty były dokonywane w CHF, a środki były
    pobierane z rachunku w PLN, rzeczywista suma wpłat w złotówkach zależy od kursu CHF
    /PLN stosowanego przez Bank w dniu każdej płatności. Przyjmując orientacyjnie średni
    kurs 3,60 PLN za 1 CHF (dla całego okresu spłaty), szacunkowa łączna wartość wpłat
    wynosi około 151.803,76 PLN. Kwota umorzonej wierzytelności będzie obejmowała
    pozostałe saldo do spłaty, na które składają się odsetki i kapitał.
    Kwota 29.324,98 PLN ma charakter zwrotu środków nienależnie pobranych w wyniku
    stosowania abuzywnych postanowień umowy kredytowej. Kwota ta stanowi zwrot
    środków wcześniej wpłaconych przez kredytobiorców, mieści się w sumie
    dotychczasowych spłat rat kredytu.
    W ramach planowanej ugody z Y. (następca prawny (...)) dotyczącej kredytu hipotecznego
    indeksowanego do CHF, zaciągniętego (...) 2008 r. na zakup i częściowy remont lokalu

    mieszkalnego (jedna inwestycja mieszkaniowa), strony przewidują następujący sposób
    rozliczenia – Bank uzna Pana roszczenie o zapłatę kwoty 171.791,98 PLN, Pan uzna
    roszczenie Banku z tytułu kredytu w wysokości 142.467,00 PLN. Nastąpi wzajemne
    potrącenie wierzytelności do wysokości niższej z nich, tj. 142.467,00 PLN. Bank wypłaci
    Panu różnicę w kwocie 29.324,98 PLN na Pana rachunek bankowy.
    W wyniku ugody nie dojdzie do odrębnego umorzenia kredytu w wysokości 142.467,00
    PLN – obie wierzytelności wygasną w tej części wskutek potrącenia. Jedyną kwotą, którą
    otrzyma Pan od Banku będzie 29.324,98 PLN.
    Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Czy kwota 29.324,98 PLN, którą otrzyma Pan od Banku po potrąceniu wzajemnych
    wierzytelności, stanowiąca różnicę pomiędzy Pana roszczeniem a roszczeniem Banku,
    będzie stanowić przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, czy będzie korzystać ze zwolnienia lub zaniechania poboru podatku na
    podstawie przepisów prawa podatkowego?
    Pana stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Uważa Pan, że kwota 29.324,98 PLN otrzymana od Banku w wyniku ugody i potrącenia
    wzajemnych wierzytelności, nie stanowi opodatkowanego przychodu w rozumieniu art. 11
    ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ jest to zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, a
    więc środków wcześniej wpłaconych przez Pana i współkredytobiorcę – brak nowego
    przysporzenia majątkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,

      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
        · zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne,
        które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
        · zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które
        zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i
        środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a
        więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie
        jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
        wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
      takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
        · świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
        · nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z
    uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym,
    uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie
    przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie, za które się nie
    płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie
    zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku
    jednej osobie kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Nieodpłatne świadczenie w
    znaczeniu prawa podatkowego obejmuje nie tylko świadczenie w rozumieniu prawa
    cywilnego (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony), ale w jego zakres wchodzą
    także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest
    uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz
    gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        - inne źródła.

    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już wcześniej art. 11 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można
    również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie

    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Z treści wniosku wynika, że (...) 2008 r. zaciągnął Pan wraz z żoną kredyt hipoteczny na
    zakup i remont lokalu mieszkalnego, waloryzowany kursem CHF, na podstawie którego
    Bank wypłacił Panu kwotę 142.467,00 PLN. Zamierza Pan z Bankiem zawrzeć ugodę, w
    której Bank uzna Pana roszczenie o zapłatę kwoty 171.791,98 PLN, a Pan uzna roszczenie
    Banku z tytułu kredytu w wysokości 142.467,00 PLN. Nastąpi wzajemne potrącenie
    wierzytelności do wysokości niższej z nich, tj. do wysokości 142.467,00 PLN. Końcowo
    Bank zobowiązany będzie do wypłaty Panu pozostałej kwoty przysługującego mu
    roszczenia, tj. 29.324,98 PLN.
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 ustawy
    Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem, gdy dwie osoby są jednocześnie względem
    siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z
    wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub
    rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są
    wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.
    Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze
    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności, u
    stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy
    doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z
    pozostałej części długu.
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku dokonania przez Bank zwrotu na Pana rzecz
    pozostałej kwoty roszczenia w wysokości 29.324,98 PLN otrzyma Pan z powrotem zwrot
    zapłaconych Bankowi kwot. Nie ma zatem podstaw, aby zwróconą przez Bank kwotę
    uznać za przychód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki będzie
    obojętny podatkowo. Tym samym nie będzie Pan miał obowiązku rozliczenia tych środków
    dla celów podatkowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie zagadnienia objęte pytaniem. Inne kwestie
    poruszane we wniosku nie były przedmiotem oceny przez tut. organ.
    Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy
    wyłącznie Pana, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pana żony).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.