Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-621/08/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-17
Teza: zastosowanie odpowiedniego dokumentu dla dokonania zwrotu poniesionych kosztów
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; koszt-zwrot kosztów; opodatkowanie; przekazanie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2008 r. (data wpływu 26 sierpnia 2008 r.), uzupełnionym pismem (data wpływu 30 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zastosowania opodatkowania zwrotu poniesionych wydatków - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2008 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem (data wpływu 30 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania zwrotu poniesionych wydatków.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca skierował na szkolenie, które odbyło się w Anglii swoich pracowników. Wnioskodawca zapłacił za szkolenie i otrzymał fakturę od firmy angielskiej, która szkolenie to przeprowadziła. Z otrzymanej faktury wynika, że podmiot angielski naliczył podatek VAT w wysokości 17,5%. Wnioskodawca fakturę zapłacił w kwocie brutto czyli wraz z podatkiem VAT.

Kontrahent z Austrii, z którą Wnioskodawca współpracuje zobowiązał się pokryć koszty wyżej wspomnianego szkolenia. Ma być to tylko zwrot kosztów szkolenia przez podmiot z Austrii, a nie sprzedaż szkolenia jako usługi.

Refakturowanie kosztów szkolenia obejmuje: cenę szkolenia, koszty transportu (lot tam i z powrotem na szkolenie), diety, noclegi, bilety autobusowe, lub metra, ewentualne koszty taksówki jeżeli byłaby konieczność poruszania się nią.

Podstawa refaktury są ustalenia ustne między Wnioskodawcą a firmą z Austrii (ustalenia te na dzień dzisiejszy nie zostały sporządzone w wersji papierowej lecz w formie ustnych ustaleń).

Na podstawie tych ustaleń firma z Austrii zobowiązała się pokryć ww. koszty szkolenia. Wnioskodawca ma przedstawić zestawienie kosztów szkolenia na podstawie, których wystawia fakturę i obciąża firmę z Austrii.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

W jaki sposób zgodny z przepisami podatku VAT powinno wystawić się dokument na podstawie, którego austriacka firma dokona zwrotu poniesionych kosztów przez Wnioskodawcę dotyczących szkolenia?

Czy ma opodatkować transakcję podatkiem VAT? Jeśli tak, to co jest podstawą netto pierwotnej faktury czy brutto jakie zastosować stawki podatku VAT i jak rozliczyć się z podatku naliczonego i należnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, powinno wystawić się fakturę VAT na kwotę jaka opiewa zwrot kosztów. Nie powinno naliczać się podatku VAT od usługi szkolenia na terenie Anglii, gdyż podatek ten został zafakturowany i odprowadzony przez angielski podmiot, a Wnioskodawca zapłacił go płacąc za fakturę, która otrzymał od tego podmiotu. Wnioskodawca przywołał art. 106 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Faktura wystawiona dla podmiotu w Austrii powinna być wykazana w deklaracji VAT w pozycji 21 jako dostawa towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do zapisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy podkreślić, iż aby uznać jakieś zdarzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT musi występować stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podmiotami biorącymi udział w tym zdarzeniu, czyli obie strony muszą się zobowiązać do określonego działania, bądź powstrzymania się od dokonania czynności.

W praktyce obrotu gospodarczego dopuszcza się sytuacje, w których beneficjętem świadczenia jest inny podmiot niż ten, który jest bezpośrednio obciążony przez wykonawcę usługi bądź dostawcę towaru. Tego typu zdarzenie gospodarcze nie jest zdefiniowane w przepisach prawa podatkowego.

Zatem oceny w zakresie obowiązków podatkowych należy dokonywać poprzez brzmienie powyższych regulacji, co powoduje, iż istotnym jest w tym konkretnym stanie faktycznym, ustalenie, czy w istocie mamy do czynienia z odsprzedażą efektu usługi wykonanej za pośrednictwem osoby trzeciej, co oznacza, iż zdarzenie polegające na wystawieniu faktury (refaktury) musi być związane z dokonaniem czynności podlegającej opodatkowaniu, aby można było uznać istnienie obowiązku podatkowego w tym zakresie.

Przyjmuje się, że z refakturowaniem mamy do czynienia, gdy występują następujące okoliczności:

*   przedmiotem refakturowania są usługi, z których nie korzysta podmiot (lub korzysta w części), na którego wystawiona jest pierwotna faktura, sprzedaż (odsprzedaż) musi być dokonana po cenie zakupu, bez marży narzuconej przez odsprzedającego,
*   podmiot, który dokonuje refakturowania, wystawia na rzecz nabywcy fakturę (refakturę) z uwzględnieniem tej samej stawki podatku VAT (bądź stosuje zwolnienie od podatku), która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez usługodawcę,
*   strony łączy umowa o charakterze zasadniczym, która zawiera zastrzeżenie o odrębnym rozliczaniu (refakturowaniu) danego rodzaju czynności, które służą realizacji tej umowy.

Przy spełnieniu powyższych warunków dana usługa może być przedmiotem odsprzedaży w drodze refakturowania. Refakturujący jest zobowiązany do zastosowania tej samej stawki, co stawka, według której usługi zostały opodatkowane przez usługodawcę faktycznie świadczącego tę usługę.

Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, iż Wnioskodawca zawarł ustną umowę, w której kontrahent z Austrii zobowiązał dokonać się zwrotu kosztów szkolenia pracowników Wnioskodawcy bez uzyskania jakiejkolwiek korzyści. Tym samym faktura pierwotna została wystawiona na Wnioskodawcę, który to korzystał z usług.

W opisanym stanie faktycznym należy przyjąć, iż pomiędzy podmiotem austriackim a Wnioskodawcą nie istnieje świadczenie wzajemne. Jeżeli zwrot kosztów dokonywany przez podmiot austriacki stanowi świadczenie pieniężne bez konieczności wykonywania w zamian określonego zobowiązania, wówczas nie istnieje podmiot będący bezpośrednim beneficjentem tego zobowiązania. Takie świadczenie podlega bowiem opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedną ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi.

Z opisanego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że kontrahent z Austrii zwracając koszty szkolenia pracowników Wnioskodawcy nie uzyskuje bezpośrednich korzyści. Pomiędzy Wnioskodawcą a podmiotem zwracającym koszty szkolenia nie istnieje świadczenie wzajemne.

„Refakturowanie” usług przewiduje art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Z cyt. wyżej przepisu wynika, że podmiot refakturujący musi działać ma rzecz osoby trzeciej.

Natomiast w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Wnioskodawca wprawdzie nabył usługi od podmiotu z Wielkiej Brytanii, jednakże nie działał w tym zakresie na rzecz firmy z Austrii.

W związku z powyższym w przedstawionym stanie faktycznym nie wystąpi refakturowanie usług w rozumieniu art. 28 dyrektywy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż zwrot kosztów szkolenia pracowników nie stanowi czynności wymienionej w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z tym, iż przedmiotowa czynność nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, to nie należy jej dokumentować fakturą VAT. Wnioskodawca celem udokumentowania zwrotu przez kontrahenta kosztów delegacji swoich pracowników może wystawić notę księgową.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za **nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedmiotowym stanie faktycznym.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w części dotyczącej podatku dochodowego zawarta została w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.