Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.605.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze
spadku i działu spadku.
Słowa kluczowe: dziedziczenie
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
spadek
spadek-dział spadku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

xx xx 2019 r. umarł Pani dziadek XH - właściciel domu przy ul. T. (dziadek wybudował dom
    i był jego właścicielem od lat 80-tych). Spadek po dziadku XH aktem nabyła BH (Pani
    babcia) oraz ER (Pani mama) - akt poświadczenia dziedziczenia z 30 maja 2019 r. Rep. A. nr
    (...).
    xx xx 2020 r. umarła Pani mama ER, po której dziedziczy Pani, siostra BR i tato KR
    (postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku z 2024 r., sygn. akt (...)). W skład spadku
    po mamie wchodzi oprócz części nieruchomości na T. (odziedziczonej przez nią po Pani
    dziadku) nieruchomość na ul. D. (...) (mama była jedyną właścicielką).
    xx xx 2022 r. roku umiera Pani babcia BH, po której dziedziczy Pani i Pani siostra BR
    (notarialny protokół dziedziczenia z 2024 r., Rep. A nr (...)).
    Ostatecznie (...) marca 2025 r. Pani, tato KR i siostra BR podpisują notarialną umowę
    działu spadku (Rep. A nr (...)). Jako spadkobierca z 0 grupy podatkowej skorzystała Pani ze
    zwolnienia z podatku od spadków i darowizn. Przed upływem 6 miesięcy w Urzędzie
    Skarbowym był złożony druk SD-Z2 zgłaszający fakt nabycia obu spadków, następnie
    zaświadczenia o tym, że podatek nie należy się były przedstawione notariuszowi do
    umowy działu spadku. Na mocy tej umowy działu spadku stała się Pani jedynym
    właścicielem nieruchomości na T. (oddaje Pani 1/3 nieruchomości na ul. D.), z Pani
    wyliczeń wynika, że oddaje więcej niż otrzymuje). Umową działu spadku Pani, BR i KR
    dokonują tytułem nieodpłatnym - działu spadków po BH i ER w taki sposób, że nabywa
    Pani w całości nieruchomość na ul. T. Dodatkowo oświadczają Państwo (jak wcześniej
    również w SD-Z2), że wartość przedmiotu działu spadku określają Państwo na kwoty:
    nieruchomość na ul. D. (...) zł, a nieruchomość na ul. T. (...) zł.
    Podsumowując: nabyła Pani nieruchomość przy ul. T. z dwóch spadków - po mamie w
    2020 r. i po babci w 2022 r. i stała się jej jedynym właścicielem na mocy umowy działu
    spadku w 2025 r. Spadkodawczynie - mama i babcia nabyły nieruchomość na ul. T. w 2019
    r. (od spadkodawcy - XH, Pani dziadka, który ponad 5 lat był jej właścicielem). Babcia
    można uznać, że nabyła nawet wcześniej, ponieważ była w małżeńskiej wspólności
    majątkowej. Od 2019 r., czyli od nabycia przez spadkodawców minęło lat 5, jednak
    pierwotnie nieruchomość w drodze spadku została nabyta przez spadkobierców w
    częściach - udziały w spadku, dopiero w wyniku nieodpłatnej umowy działu spadku w 2025
    r. stała się w całości Pani własnością. W wyniku umowy działu spadku nie uzyskała Pani
    przysporzenia majątkowego w stosunku do wartości masy spadkowej otrzymanej z tytułu
    spadku po mamie i po babci (nie zyskała Pani na zawarciu umowy działu spadku),
    ponieważ:

    Według cen rynkowych (ustalone na podstawie dostępnych źródeł przez spadkobierców i
    tak podane w SD-Z2):
    Wartość Pani części domów w spadku po mamie:
    (...) zł (2/12 domu na T.).
    (...) zł (1/3 domu na D.).
    Wartość Pani części w domu w spadku po babci: (...) zł (3/12 domu na T.).
    Wartość obu Pani części nieruchomości ze „spadków” przed działem spadku: (...) zł.
    Wartość Pani nieruchomości po dziale spadku (...) zł (sprzeda Pani za max. (...) zł).
    Zamierza Pani końcem roku 2025 lub z początkiem 2026 sprzedać nieruchomość na ul. T.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest Pani twierdzenie, że odpłatne zbycie nieruchomości na ul. T. nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości nie podlega opodatkowaniu?
    Pani stanowisko w sprawie
    Kwota ze sprzedaży nieruchomości na ul. T. nie podlega opodatkowaniu.
    Bez znaczenia jest data nabycia przeze Panią spadku po mamie (2020) i po babci (2022)
    oraz data działu spadku (2025), gdyż w 2025 r. minęło już 5 lat od kiedy mama i babcia
    nabyły nieruchomość przy ul. T., czyli od 2019 r., a dział spadku nastąpił bez spłat i dopłat i
    ostatecznie po oddaniu udziału w nieruchomości na ul. D. i otrzymaniu w całości
    nieruchomości na ul. T. Pani wartość posiadanych nieruchomości jest mniejsza niż była
    przed umową działu spadku.
    Co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia wówczas, gdy - w wyniku tego
    działu - podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał w spadku.
    Zgodnie z art. 10 ust 5 ustawy w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku,
    nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym
    mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę.
    Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę
    również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw
    majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego,
    tj. z chwilą śmierci spadkodawcy spadkodawców czyli Pani dziadka XH.
    Dodatkowo potwierdza Pani stanowisko: Pismo z dnia 1 sierpnia 2025 r., wydane przez:
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0115-KDWT.4011.77.2025.2.BK, Skutki
    podatkowe sprzedaży udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku i działu spadku:
    „Natomiast stosownie do treści art. 10 ust. 7 cytowanej ustawy: Nie stanowi nabycia lub
    odpłatnego zbycia, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo
    odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych,
    określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w
    spadku. Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek
    przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte
    spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc
    wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie
    sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły
    poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja
    składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. W rezultacie,
    w wyniku działu spadku dochodzi między spadkobiercami, do nowego ukształtowania

    prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Zgodnie z teorią
    prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku działu
    spadku jest nabyciem tych rzeczy. Jednakże, co wynika z analizy orzecznictwa Naczelnego
    Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność
    jednemu ze współwłaścicieli w wyniku działu spadku, ale tylko wówczas jeśli:
    a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
    b) jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku,
    mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym (rzeczy wspólnej).
    Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, dział spadku nie może być rozpatrywany w
    kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę
    pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości - czyli stosownie do art. 10 ust. 5 ww.
    ustawy - datę nabycia nieruchomości przez spadkodawcę. Jeżeli jednak w wyniku działu
    spadku - podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym
    podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał w spadku, wówczas
    czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział. O tym zaś czy udział
    uległ powiększeniu nie decyduje subiektywne odczucie dotychczasowego współwłaściciela
    bądź wielkość (powierzchnia) nieruchomości, lecz obiektywne kryteria odwołujące się do
    cen rynkowych udziałów przed i po dokonaniu działu spadku”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po

    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tego źródła z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz
    udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy,
    decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również
    na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem,
    pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy
    odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub

    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy momentem nabycia udziałów w
    nieruchomości przez spadkodawcę, który te udziały w nieruchomości nabył również w
    drodze spadku, jest moment nabycia tych udziałów w nieruchomości zgodnie z
    przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy/spadkodawców.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma
    forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    W myśl art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Art. 1037 § 1 ww. ustawy stanowi natomiast, że:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku

    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom. Organ podkreśla, że stosownie do
    obowiązujących przepisów dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między
    spadkobiercami, tj. dziedziczącymi po spadkodawcy. Zatem, w dziale spadku nie
    uczestniczą osoby, które nie są spadkobiercami. Wskutek działu spadku poszczególni
    spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im
    praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności.
    W rezultacie, w wyniku działu spadku dochodzi między spadkobiercami jedynie do
    nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy
    wspólności.
    Jeżeli zatem, wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie)
    nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem
    spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno
    zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan
    jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie
    nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. W takiej sytuacji, oceniając skutki
    podatkowe sprzedaży nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku
    działu spadku, za datę nabycia należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia.
    Natomiast, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do
    czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego
    działu – podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Ma Pani wątpliwości, czy sprzedaż domu nabytego w drodze spadku oraz działu spadku
    stanowi dla Pani źródło przychodu i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że nabyła Pani nieruchomość stanowiącą przedmiot wniosku
    (dom) z dwóch spadków - po matce zmarłej w 2020 r i po babci zmarłej w 2022 roku i stała
    się Pani jej jedynym właścicielem na mocy umowy o dział spadku w 2025 r.
    Spadkodawczynie - matka i babcia nabyły nieruchomość w roku 2019 r. (od swojego
    spadkodawcy - Pani dziadka, który wybudował dom i był jego właścicielem od lat 80-tych).
    Jak Pani wskazała, w wyniku umowy działu spadku nie uzyskała Pani przysporzenia
    majątkowego w stosunku do wartości masy spadkowej otrzymanej z tytułu spadku po
    matce i po babci (nie zyskała Pani na zawarciu umowy działu spadku). Zamierza Pani z
    końcem 2025 r. lub z początkiem 2026 r. sprzedać przedmiotową nieruchomość.
    Skoro jak wynika z treści wniosku, wartość majątku nabytego przez Panią w drodze działu
    spadku nie przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie
    spadkowej, to w momencie jego dokonania, tj. w roku 2025 nie doszło do nowego nabycia
    przez Panią udziału w nieruchomości, zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W przedmiotowej sprawie przy obliczaniu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uwzględnić
    moment nabycia nieruchomości przez Pani spadkodawców – zgodnie z art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości nabytej przez Panią w drodze spadku i działu
    spadku nie będzie stanowiła dla Pani źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu, o

    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym miało miejsce jej nabycie przez Pani spadkodawców.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.