Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-183/13/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-02-15
Teza: Czy odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych w części z dotacji oraz ze środków z budżetu państwa, zwróconych po latach, należy rozliczać podatkowo z uwzględnieniem poszczególnych zwrotów od miesiąca otrzymania środków finansowych?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; dofinansowanie; dotacja; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 07 listopada 2012 r.), uzupełnionym w dniach 16 i 17 stycznia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie korekty odpisów amortyzacyjnych w związku z korektą wartości dotacji otrzymanej na wytworzenie środków trwałych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 listopada 2012 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie korekty odpisów amortyzacyjnych w związku z korektą wartości dotacji otrzymanej na wytworzenie środków trwałych. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 08 stycznia 2013 r. Znak: IBPBI/2/423-1408/12/PC, wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 16 stycznia 2013 r. oraz 17 stycznia 2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca przystąpił w roku 2003 do realizacji zadania pn. „ \`(...)\`.”. Zadanie było częścią projektu Funduszu Spójności, realizowanego przez Miasto pn. „ \`(...)\`”. Beneficjentem programu było Miasto, a Spółka była jednym z czterech uczestników projektu na mocy porozumienia zawartego w dniu 30 czerwca 2003 r. pomiędzy czterema podmiotami (w tym Miastem). Zadanie było realizowane w części ze środków unijnych, a w części ze środków własnych każdego z podmiotów uczestniczących w projekcie. Na realizację zadania Spółka zaciągnęła pożyczkę w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, którą spłacać będzie do 2015 r. oraz w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z terminem do 2016 r. Po zakończeniu zadania, w grudniu 2008 r., na majątek Spółki zostały przyjęte środki trwałe wybudowane w ramach projektu, w podziale na środki trwałe sfinansowane przez Spółkę oraz środki sfinansowane z dotacji unijnej. Koszty amortyzacji środków trwałych sfinansowanych środkami unijnymi nie stanowią w Spółce kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 updop.

W dniu 26 października 2012 r. do Spółki wpłynęło pismo informacyjne od Prezydenta Miasta, z którego wynika, że:

*   Spółce w ramach rozliczenia projektu zostanie zwrócona kwota 529.490,78 EUR - płatność końcowa ze środków Funduszu Spójności oraz
*   jednocześnie z rezerwy celowej budżetu państwa, w związku z pomniejszeniem kwoty płatności końcowej ze środków Funduszu Spójności w wyniku nałożenia 2% korekty systemowej zostaną przekazane Spółce środki w wysokości 56.669,73 EUR.

Spółka otrzyma zatem dodatkowe środki dotyczące opisywanej inwestycji z dwóch źródeł - Funduszu Spójności oraz budżetu państwa. Wnioskodawca nadmienia, że środki z Funduszu Spójności mogły nie zostać nigdy Spółce przyznane, gdyż do momentu ostatecznego rozliczenia projektu nie było wiadomym, czy raport końcowy zostanie przez Komisję Europejską oceniony pozytywnie. Środki, które mają zostać przekazane z rezerwy celowej budżetu państwa są dla Wnioskodawcy zupełnym zaskoczeniem. Jednocześnie Spółka informuje, że przelewy środków z poszczególnych źródeł nastąpią w różnych momentach czasowych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych w części z dotacji oraz ze środków z budżetu państwa, zwróconych po latach, należy rozliczać podatkowo z uwzględnieniem poszczególnych zwrotów od miesiąca otrzymania środków finansowych? (pytanie wymienione we wniosku jako 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 48 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów m.in. odpisów z tytułu zużycia środków trwałych dokonywanych według zasad określonych w art. 16a-16m od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie, odliczonym od podstawy opodatkowania, zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Zdaniem Spółki, koszty amortyzacji w zakresie zwróconych środków nie będą stanowiły kosztu uzyskania przychodu w tej części, licząc od miesiąca otrzymania zwrotu środków. Z przepisu nie wynika bowiem od jakiego momentu należy nie uznawać za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych. Zatem w związku z powyższym zasadnym jest zaprzestanie zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów w części odpowiadającej zwróconym wydatkom po zaistnieniu zdarzenia czyli po otrzymaniu środków finansowych na rachunek bankowy. Na moment wprowadzenia środków do ewidencji, a następnie rozpoczęcia planowanych odpisów amortyzacyjnych, tj. w roku 2009 Spółka dokonała prawidłowego podziału odpisów według źródeł finansowania środków trwałych. Ponadto nie miała wówczas ani wiedzy ani pewności, zarówno co do faktu zwrotu środków w przyszłości ani też co do wysokości zwróconych w przyszłości środków. Zwrot wydatków następuje po latach, zatem zdaniem Spółki, proporcjonalnie należy obniżyć odpisy amortyzacyjne stanowiące koszty uzyskania przychodu w czasie rzeczywistym.

Na poparcie stanowiska Spółki przywołała postanowienie Naczelnika Pierwszego Śląskiego US w Sosnowcu nr PSUS/PBOI/423/74/P3/05/BD z dnia 30 maja 2005 r., dotyczące przypadku zwrotu wydatków poniesionych na budowę środka trwałego poprzez umorzenie pożyczki, z której finansowano ten środek trwały. Jak czytamy w postanowieniu stanowisko Spółki w zakresie uwzględnienia odpisów amortyzacyjnych w części odpowiadającej poniesionym wydatkom zwróconym Spółce jest prawidłowe. Odpisy amortyzacyjne nie będą kosztem uzyskania przychodów i nie mogą być uwzględnione przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych począwszy od miesiąca, w którym umorzona zostanie część pożyczki zaciągniętej w WFOŚiGW, w proporcji w jakiej pozostaje przypadająca na dany środek trwały kwota umorzonej pożyczki do wartości początkowej tego środka. Od momentu otrzymania przez Spółkę wskazanej interpretacji indywidualnej (02 czerwca 2005 r.) przepis art. 16 ust. 1 pkt 48 updop nie uległ zmianie, nie zostały również w przedmiotowym zakresie wprowadzone inne normy prawne. Inny charakter mają jednak zwrócone środki (inny stan faktyczny), dlatego na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka występuje o interpretację indywidualną.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, iż w interpretacji indywidualnej z dnia 15 lutego 2013 r. Znak IBPBI/2/423-1408/12/PC Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w odniesieniu do środków otrzymanych z Funduszu Spójności oraz z rezerwy celowej budżetu państwa. Przedmiotem niniejszej interpretacji jest wskazanie momentu dokonania korekty wysokości odpisów amortyzacyjnych w związku z korektą wartości otrzymanej dotacji na wytworzenie środków trwałych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Wydatek może zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, o ile pozostaje w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika i nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy, jako wydatek niestanowiący kosztów uzyskania przychodów.

Zatem, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

*   poniesiony wydatek musi mieć bezpośredni lub pośredni wpływ na powstanie przychodu, lub
*   poniesiony wydatek ma na celu zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,
*   wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 6 cytowanej ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego poniesione przez Spółkę wydatki związane z wytworzeniem środków trwałych zostaną jej częściowo zwrócone ze środków Funduszu Spójności oraz budżetu państwa. W związku z powyższym odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środków trwałych, która zostanie Spółce sfinansowana (zwrócona) nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają szczególnych zasad dokonywania korekt kosztów uzyskania przychodów. Należy zauważyć, iż otrzymanie refundacji nie zmienia momentu poniesienia i potrącenia kosztu, a jedynie wpływa na wysokość kosztu bądź też całkowite wykluczenie wydatku z kosztów podatkowych.

Wobec powyższego korekty kosztów (odpisów amortyzacyjnych) powinny odnosić się do tych okresów rozliczeniowych, w których koszty te były ujęte w rachunku podatkowym.

Zatem, Wnioskodawca jest zobowiązany do skorygowania - zmniejszenia - odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszt uzyskania przychodów, a tym samym skorygowania - zwiększenia - dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania i podatku dochodowego (zaliczek za okresy rozliczeniowe), w których wykazał te koszty w wysokości zawyżonej.

Biorąc pod uwagę zawarty we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz treść powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, iż korekty odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszt uzyskania przychodów, należy dokonać w tych miesiącach (okresach), w których wykazano je w wysokości zawyżonej.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym powinien on zaprzestać zaliczać odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów (w części odpowiadającej zwróconym wydatkom) po otrzymaniu środków finansowych na rachunek bankowy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytania wymienionego we wniosku jako pierwsze zostało wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.