Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.493.2017.1.BW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-17
Teza: Czy nieodpłatne przekazanie jednostce samorządu terytorialnego lub właściwemu przedsiębiorstwu przesyłowemu nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na budowę/przebudowę infrastruktury technicznej stanowi usługę niepodlegającą opodatkowaniu VAT?
Słowa kluczowe: inwestycje; nakłady; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 sierpnia 2017 r. (data wpływu 17 sierpnia 2017r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieopłatnego przekazania jednostce samorządu terytorialnego lub właściwemu przedsiębiorstwu przesyłowemu nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na budowę/przebudowę infrastruktury technicznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieopłatnego przekazania jednostce samorządu terytorialnego lub właściwemu przedsiębiorstwu przesyłowemu nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na budowę/przebudowę infrastruktury technicznej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w branży piwowarskiej. Wysoka jakość dostarczanych produktów oraz różnorodność marek posiadanych w portfelu pozwoliła zająć Wnioskodawcy pozycję lidera branży piwowarskiej w Polsce. Działalność w przemyśle piwowarskim wiąże się z koniecznością dysponowania rozbudowanym zapleczem infrastrukturalnym umożliwiającym produkcję na skalę przemysłową oraz odpowiednią obsługę logistyczną. Wnioskodawca posiada nieruchomości gruntowe, budynki oraz budowle, które użytkuje w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (dalej: Nieruchomości).

W celu zapewnienia pełnej funkcjonalności posiadanych przez siebie Nieruchomości oraz ich dostosowania do skali prowadzonej działalności.

Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił w przyszłości wydatki inwestycyjne związane z budową, przebudową lub modernizacją części składowych infrastruktury technicznej zlokalizowanej w bezpośrednim sąsiedztwie Nieruchomości Wnioskodawcy (dalej: Infrastruktura techniczna), w szczególności:

*   budowa/przebudowa dróg publicznych (lub układów komunikacyjnych obejmujących drogi publiczne) w celu zapewnienia funkcjonalnej obsługi komunikacyjnej Nieruchomości Wnioskodawcy - niniejsza infrastruktura znajduje się na gruntach należących do jednostki samorządu terytorialnego,
*   budowa/przebudowa sygnalizacji świetlnej na drogach publicznych w celu zapewnienia funkcjonalnej obsługi komunikacyjnej Nieruchomości Wnioskodawcy - niniejsza infrastruktura znajduje się na gruntach należących do jednostki samorządu terytorialnego,
*   budowa/przebudowa urządzeń służących do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu energii elektrycznej oraz innych urządzeń podobnych, które wchodzą w skład przedsiębiorstwa przesyłowego (dalej: Urządzenia przesyłowe) - w celu zapewnienia możliwość użytkowania zaplecza produkcyjnego zgodnie z jego przeznaczeniem i dostosowania do skali prowadzonej działalności gospodarczej - niniejsza infrastruktura znajduje się na gruntach należących do Wnioskodawcy oraz/lub na gruntach należących do jednostki samorządu terytorialnego.

Po sfinansowaniu i zrealizowaniu prac związanych z inwestycjami w Infrastrukturę techniczną, nastąpi nieodpłatne przekazanie nakładów poniesionych na odpowiednie elementy Infrastruktury technicznej na rzecz jednostki samorządu terytorialnego lub odpowiedniego przedsiębiorstwa przesyłowego. Podstawą nieodpłatnego przekazania będą przepisy prawa i/lub umowy zawarte z jednostką samorządu terytorialnego lub przedsiębiorstwem przesyłowym.

W związku z powyższym, w zakresie podatku od towarów i usług, Wnioskodawca, zadał następujące pytanie (oznaczone nr 2):

Czy nieodpłatne przekazanie jednostce samorządu terytorialnego lub właściwemu przedsiębiorstwu przesyłowemu nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na budowę/przebudowę infrastruktury technicznej stanowi usługę niepodlegającą opodatkowaniu VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 2:

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nieodpłatne przekazanie jednostce samorządu terytorialnego lub odpowiedniemu przedsiębiorstwu przesyłowemu nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę na budowę/przebudowę Infrastruktury technicznej stanowi usługę niepodlegającą opodatkowaniu VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 t.j. ze zm.; dalej ustawa o VAT), opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie nakładów na Infrastrukturę techniczną obejmującą drogi publiczne (lub sygnalizację na drogach publicznych) oraz Urządzenia przesyłowe nie stanowi w świetle ustawy o VAT dostawy towarów, ale świadczenie usług.

Z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa przesyłowego. Ponadto, w przypadku Infrastruktury technicznej obejmującej drogi publiczne czy też sygnalizację świetlną, obowiązek poniesienia nakładów na budowę lub przebudowę wspomnianej Infrastruktury technicznej powstaje również z mocy przepisów obowiązującego prawa (art. 16 ustawy o drogach publicznych). W przypadku niektórych inwestycji związanych z Nieruchomościami Wnioskodawcy, ich przeprowadzenie jest uzależnione od poniesienia dodatkowych nakładów obejmujących budowę lub przebudowę infrastruktury drogowej w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji prowadzonej przez Wnioskodawcę. Poniesienie tych nakładów jest obowiązkiem Wnioskodawcy, natomiast elementy infrastruktury drogowej są realizowane na gruntach nie należących do Wnioskodawcy.

W świetle powołanych przepisów Kodeksu cywilnego oraz ustawy o drogach publicznych uznać należy, iż w momencie nieodpłatnego przekazania Infrastruktury technicznej obejmującej drogi publiczne, sygnalizację świetlną na drogach publicznych czy też Urządzenia przesyłowe Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT.

Nie jest bowiem właścicielem przekazywanej Infrastruktury technicznej. Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 5 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W konsekwencji nieodpłatne przekazanie nakładów na Infrastrukturę techniczną należy uznać na gruncie ustawy o VAT za świadczenie usług.

Za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, uznaje się również m.in. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Mając powyższe na uwadze, w celu ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie wykazywało związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT nie zostanie spełniona. Zdaniem Wnioskodawcy, nakłady ponoszone na budowę/przebudowę Infrastruktury technicznej są bezsprzecznie związane z prowadzoną działalnością opodatkowaną VAT. Infrastruktura techniczna, na którą Wnioskodawca ponosi nakłady, ma za zadanie zapewnić pełną funkcjonalność Nieruchomości, które są użytkowane przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej. W wielu przypadkach budowa lub przebudowa Infrastruktury technicznej, znajdującej się w bezpośrednim sąsiedztwie Nieruchomości Wnioskodawcy, jest niezbędna do jej dostosowania do skali działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę i wynikających z niej potrzeb w zakresie komunikacji, logistyki i mediów. Działania takie pozwalają na likwidację ewentualnych ograniczeń wynikających z niedostosowania Infrastruktury technicznej do aktualnych potrzeb produkcyjno-biznesowych Wnioskodawcy.

Nie ulega zatem wątpliwości, że nieodpłatne przekazanie nakładów na budowę/przebudowę Infrastruktury technicznej stanowi nieodpłatne świadczenie usług na cele działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę. W konsekwencji czynność ta, w świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, nie może być uznania za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Analogiczne stanowisko prezentują organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych, przykładowo: interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 grudnia 2016 r., sygn.: 1462-IPPP2.4512.783.2016.1.AM, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 1 grudnia 2014 r., sygn.: IBPP2/443-852/14/JJ, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 12 czerwca 2015 r., sygn.: IPTPP1/4512-147/15-6/AK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 2 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza więc wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego).

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - co wynika z art. 8 ust. 1 ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W tym miejscu zauważyć należy także, iż stosownie do art. 47 § 1 - § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017r. poz. 459 z późn. zm.) część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (art. 48 Kodeksu cywilnego).

Ponadto z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Na podstawie art. 49 § 2 k.c., osoba, która poniosła koszty budowy urządzeń, o których mowa w § 1, i jest ich właścicielem, może żądać, aby przedsiębiorca, który przyłączył urządzenia do swojej sieci, nabył ich własność za odpowiednim wynagrodzeniem, chyba że w umowie strony postanowiły inaczej. Z żądaniem przeniesienia własności tych urządzeń może wystąpić także przedsiębiorca.

Zaznaczyć należy, iż przesłanka wynikająca z art. 49 § 1 k.c. jest spełniona z chwilą podłączenia wymienionych w tym przepisie urządzeń do sieci należących do przedsiębiorstwa lub zakładu.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca (Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w branży piwowarskiej. Działalność w przemyśle piwowarskim wiąże się z koniecznością dysponowania rozbudowanym zapleczem infrastrukturalnym umożliwiającym produkcję na skalę przemysłową oraz odpowiednią obsługę logistyczną. Wnioskodawca posiada nieruchomości gruntowe, budynki oraz budowle, które użytkuje w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

W celu zapewnienia pełnej funkcjonalności posiadanych przez siebie nieruchomości oraz ich dostosowania do skali prowadzonej działalności. Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił w przyszłości wydatki inwestycyjne związane z budową, przebudową lub modernizacją części składowych infrastruktury technicznej zlokalizowanej w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości Wnioskodawcy, w szczególności:

*   budowa/przebudowa dróg publicznych (lub układów komunikacyjnych obejmujących drogi publiczne) w celu zapewnienia funkcjonalnej obsługi komunikacyjnej nieruchomości Wnioskodawcy - niniejsza infrastruktura znajduje się na gruntach należących do jednostki samorządu terytorialnego,
*   budowa/przebudowa sygnalizacji świetlnej na drogach publicznych w celu zapewnienia funkcjonalnej obsługi komunikacyjnej nieruchomości Wnioskodawcy - niniejsza infrastruktura znajduje się na gruntach należących do jednostki samorządu terytorialnego,
*   budowa/przebudowa urządzeń służących do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu energii elektrycznej oraz innych urządzeń podobnych, które wchodzą w skład przedsiębiorstwa przesyłowego - w celu zapewnienia możliwość użytkowania zaplecza produkcyjnego zgodnie z jego przeznaczeniem i dostosowania do skali prowadzonej działalności gospodarczej - niniejsza infrastruktura znajduje się na gruntach należących do Wnioskodawcy oraz/lub na gruntach należących do jednostki samorządu terytorialnego.

Po sfinansowaniu i zrealizowaniu prac związanych z inwestycjami w infrastrukturę techniczną, nastąpi nieodpłatne przekazanie nakładów poniesionych na odpowiednie elementy infrastruktury technicznej na rzecz jednostki samorządu terytorialnego lub odpowiedniego przedsiębiorstwa przesyłowego. Podstawą nieodpłatnego przekazania będą przepisy prawa i/lub umowy zawarte z jednostką samorządu terytorialnego lub przedsiębiorstwem przesyłowym.

W świetle powołanych przepisów Kodeksu cywilnego wskazać należy, iż Wnioskodawca w momencie nieodpłatnego przekazania wybudowanej/przebudowanej infrastruktury technicznej (dróg publicznych, sygnalizacji świetlnej oraz urządzeń przesyłowych) nie jest właścicielem przedmiotowej inwestycji, bowiem grunty na których są/ będą dokonane te inwestycje lub urządzenia, których dotyczą te inwestycje należą do podmiotów którym zostaną te inwestycje przekazane.

Zatem przekazanie przez Wnioskodawcę nakładów poniesionych w związku z budową/ przebudową przedmiotowej infrastruktury (dróg/sygnalizacji świetlnej oraz urządzeń przesyłowych), będącej własnością innego podmiotu, stanowi na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług świadczenie usług – w przedmiotowej sytuacji nieodpłatne.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonując budowy/przebudowy dróg publicznych oraz sygnalizacji świetlnej dąży do zapewnienia funkcjonalnej obsługi komunikacyjnej, z kolei dokonując budowy/przebudowy urządzeń przesyłowych dąży do zapewnienia możliwości użytkowania zaplecza produkcyjnego zgodnie z jego przeznaczeniem i w celu dostosowania do skali prowadzonej działalności gospodarczej.

Zatem jak wynika z powyższego przedmiotowe inwestycje są/będą dokonane z myślą o interesie gospodarczym Wnioskodawcy w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nieodpłatne przekazanie nakładów nie spełnia/ nie będzie spełniało wskazanej w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy przesłanki do objęcia jej opodatkowaniem.

Należy ponownie wskazać, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT - jak wskazano wyżej - świadczenie tych usług musi się bowiem odbyć bez związku z potrzebami prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku nieodpłatne świadczenie usług polegające na nieodpłatnym przekazaniu dróg publicznych, sygnalizacji świetlnej, urządzeń przesyłowych ma natomiast związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące przepisy należy stwierdzić, iż z uwagi na niespełnienie jednej z przesłanek, warunkującej zrównanie nieodpłatnego świadczenia usług z odpłatnym świadczeniem usług (istnieje związek z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika) – ww. nieodpłatne przekazanie nakładów poniesionych w związku z budową/przebudową infrastruktury technicznej (dróg, sygnalizacji świetlnej oraz urządzeń przesyłowych), jako świadczenie usług nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.