Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-432c/13/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-08-16
Teza: Czy w przypadku dzierżawy lub najmu garaży oraz dzierżawy gruntów pod ich posadowienie Spółka prawidłowo nalicza podatek VAT w wysokości 23%?
Słowa kluczowe: garaż; najem; pomieszczenia; stawka; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 7 maja 2012 r. (data wpływu 10 maja 2012 r.), uzupełnionym w dniu 12 sierpnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku dla czynności najmu garaży – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku dla czynności najmu garaży.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. zostało utworzone w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest realizowanie w imieniu gminy jej zadania własnego, jakim jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych społeczności gminy. Spółka prowadzi też szereg innych rodzajów działalności: zarządzanie wspólnotami, zarządzenia obiektami sportowymi, cmentarzem, targowiskami, prowadzi najem i dzierżawę lokali użytkowych, pomieszczeń gospodarczych, garaży, itp. Spółka zarządza zarówno majątkiem własnym, jak i powierzonym. Na majątek zarządzany składają się nieruchomości zlecone zarówno przez Gminę Miasto G., jak i osoby fizyczne oraz prawne. Zlecenie to odbywa się na podstawie umów spisanych pomiędzy stronami, w których strony określiły zakres czynności zarządcy (Spółki). Wynajem mieszkań komunalnych i socjalnych odbywa się na zasadach określonych przez Gminę.

Spółka na podstawie umowy najmu lub dzierżawy oddaje w użytkowanie:

1.  pomieszczenia gospodarcze (drewniane lub murowane), komórki gospodarcze, wózkowanie, piwnice, grunty pod pomieszczenia gospodarcze,
2.  ogródki przydomowe,
3.  garaże (w budynkach mieszkalnych i wolnostojących), grunty pod garaże.

W zakresie stanu faktycznego nr 3, Spółka wskazała, że wynajmuje garaże i dzierżawi grunty pod garażami z przeznaczeniem na przechowywanie pojazdów osobowych. Garaże te znajdują się zarówno w budynkach mieszkalnych i posiadają księgę wieczystą łącznie z budynkiem mieszkalnym (są to niewyodrębnione udziały w budynkach wspólnotowych, należących do jednego współwłaściciela, np. Gminy lub Spółki) oraz tworzą kompleksy garaży wolnostojących i posiadają księgę wieczystą dla całego kompleksu garaży, a nierzadko razem z budynkiem mieszkalnym, stojącym na tej samej co garaże działce i również posiadają jedną księgę wieczystą. Garaże i grunty pod garaże są wynajmowane zarówno przez osoby fizyczne, jak i sporadycznie przez podmioty, prowadzące działalność gospodarczą. Umowy są zawierane zarówno z mieszkańcami budynków, należących do Spółki, jak i z osobami niebędącymi mieszkańcami ww. budynków. Występują umowy, obejmujące łącznie najem „głównego” przedmiotu najmu, którym jest mieszkanie i najem garażu oraz umowy dotyczące wyłącznie najmu garażu lub dzierżawy gruntu pod garaż. Właścicielem nieruchomości jest albo Spółka, albo Gmina, osoba fizyczna, albo osoba prawna, które na podstawie umowy przekazały Spółce nieruchomości do zarządzania.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że wynajmowane przez Spółkę garaże nie są związane z usługą główną tzn. najmem lokali mieszkalnych. Są one przedmiotem odrębnych umów w ramach najmu lub dzierżawy. Garaże te nie stanową udziału w częściach wspólnych nieruchomości z prawem do korzystania z miejsca parkingowego, są one przedmiotem odrębnego od lokalu mieszkalnego obrotu. W związku z tym garaże te mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku dzierżawy lub najmu garaży oraz dzierżawy gruntów pod ich posadowienie Spółka prawidłowo nalicza podatek VAT w wysokości 23%?

W ocenie Spółki, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 3, dzierżawa garaży nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ ww. garaże nie stanowią pomieszczeń mieszkalnych i nie służą bezpośrednio zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, w związku z czym ich dzierżawa podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie o art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast przez świadczenie usług, stosownie do treści art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki. Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz, przy czym – jak wynika z § 2 tego samego artykułu – czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju. A zatem umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Stosownie do art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a ustawy, stawka podatku w okresie od 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. wynosi 23% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 oraz art. 146f.

Z treści stanu faktycznego wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności świadczy usługi najmu i dzierżawy lokali mieszkalnych, użytkowych, pomieszczeń gospodarczych, garaży, itp. Spółka zarządza zarówno majątkiem własnym, jak i powierzonym przez Gminę, osoby fizyczne i osoby prawne. Umowy najmu garaży stanowią odrębne umowy, garaże mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania czynności najmu, dzierżawy garaży, stanowiących odrębny od lokalu mieszkalnego przedmiot własności oraz najmu gruntów pod garaże.

Odnosząc się do kwestii opodatkowania czynności najmu garaży oraz dzierżawy gruntów pod garaże, w przypadku gdy przedmiotem umowy jest odrębna usługa najmu garaży lub dzierżawy gruntów pod garaże, stwierdzić należy, iż czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według zasad ogólnych, tj. stawki podatku 23 %, bowiem przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i rozporządzeń wykonawczych do niej, nie przewidują preferencyjnego opodatkowania tych czynności.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.