Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.42.2021.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-29
Teza: opodatkowanie Produktów zawierających skażony alkohol etylowy
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; ewidencja; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy; obowiązek; opodatkowanie; podatek-podatek akcyzowy; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; sprzedaż; zgłoszenie-zgłoszenie rejestracyjne; zużycie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 lutego 2021 r. (data wpływu 17 lutego 2021 r.), uzupełnionym pismem z 6 kwietnia 2021 r. (data wpływu 6 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania Produktów zawierających skażony alkohol etylowy jest:

*   **prawidłowe** w zakresie braku uznania Produktów za wyroby akcyzowe (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
*   **nieprawidłowe** w zakresie braku rozpoznania nabycia wewnątrzwspólnotowego w związku z nabyciem i przemieszczaniem Produktów zawierających alkohol etylowy z państwa członkowskiego na terytorium kraju (pytanie oznaczone we wniosku nr 2);
*   **prawidłowe** w zakresie braku obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, potwierdzania odbioru Produktów na uproszczonym dokumencie towarzyszącym oraz prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 138c ust. 1 pkt 2 ustawy (pytania oznaczone nr 3-6).

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania Produktów zawierających skażony alkohol etylowy. Ww. został uzupełniony pismem z 6 kwietnia 2021 r. (data wpływu 6 kwietnia 2021 r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 24 marca 2021 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012.42.2021.1.JS.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:**

A (dalej: „Wnioskodawca”) nabywa od producenta z siedzibą we Włoszech (dalej: „Producent”) dwa rodzaje produktów (dalej: „Produkty”):

1.  płyn do dezynfekcji i mycia rąk oraz małych powierzchni (w 5-litrowych opakowaniach),
2.  żel do dezynfekcji i mycia rąk (w 1-litrowych opakowaniach).

Producent jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm.).

Wnioskodawca nabywa Produkty od Producenta, przemieszczając (transportując) je z terytorium Włoch na terytorium Polski. Produkty posiadają kod CN 3808 94 90. Produkty są produkowane przez Producenta na bazie preparatu wodno-alkoholowego, w którego skład wchodzi m.in. alkohol etylowy skażony (denaturowany) zgodnie z wymogami obowiązującymi we Włoszech. Powyższy preparat wodno-alkoholowy jest produkowany przez podmiot inny niż Producent (i inny niż Wnioskodawca). Do skażenia (denaturacji) alkoholu etylowego zawartego w preparacie wodno-alkoholowym, o którym mowa powyżej, podmiot go produkujący stosuje następujący środek skażający (denaturant): benzoesan denatonium (CAS: 3734-33-6), który jest wymieniony w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1880 z dnia 30 listopada 2018 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego. Zawartość alkoholu etylowego w powyższej bazie wodno-alkoholowej wynosi ok. 80%-85% obj., to jest względem całkowitej objętości tej bazy wodno-alkoholowej.

Natomiast zawartość alkoholu etylowego w Produktach wynosi ponad 65% obj., to jest względem całkowitej objętości Produktu, a to ze względu na dodanie w procesie produkcyjnym Produktów określonych dodatków (m.in. „kosmetycznych”), które powodują obniżenie objętości alkoholu etylowego w całkowitej objętości Produktu. Wnioskodawca, po nabyciu Produktów z Włoch (stan faktyczny nr 1), 1) dokonuje sprzedaży (hurtowej) Produktów na terytorium Polski (stan faktyczny nr 2), 2) zużywa Produkty na potrzeby własne związane z koniecznością utrzymania reżimu sanitarnego w miejscach pracy (stan faktyczny nr 3).

W odpowiedzi na wezwanie Organu z 24 marca 2021 r., Wnioskodawca pismem z 6 kwietnia 2021 r. uzupełnił powyższy opis o następujące informacje:

1.  Czy alkohol etylowy zawarty w nabywanych przez Wnioskodawcę Produktach jest alkoholem całkowicie skażonym, zgodnie z wymogami rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (został całkowicie skażony środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej), czy też jest alkoholem skażonym środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu? Alkohol etylowy zawarty w Produktach został całkowicie skażony środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej w celu całkowitego skażania alkoholu. Skażenie tego alkoholu etylowego nastąpiło zgodnie z wymogami rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, a ściślej zgodnie ze wspólną procedura skażania stosowaną m.in. we Włoszech do celów całkowitego skażenia alkoholu, opisaną w pkt. I załącznika do ww. rozporządzenia: Na hektolitr etanolu absolutnego:
    *   1,0 litr alkoholu izopropylowego,
    *   1,0 litr metyloetyloketonu,
    *   1,0 gram benzoesanu denatonium.Tym samym skażenie alkoholu etylowego zawartego w Produktach nastąpiło zgodnie z wymogami obowiązującymi we Włoszech, tak jak wskazano to we wniosku, a to dlatego (i tak należy rozumieć tę część opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku), że przepisy ww. rozporządzenia stanowią acquis communautaire i mają bezpośrednie zastosowanie we Włoszech jako państwie członkowskim Unii Europejskiej. Innymi słowy, do całkowitego skażenia Produktów nie użyto innego środka skażającego ani innej procedury skażania niż wymienione powyżej.
2.  Czy Produkty będące przedmiotem wniosku, zawierające alkohol etylowy skażony, są nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi? Produkty będące przedmiotem wniosku są nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi.
3.  Czy przedmiotowe Produkty zawierające alkohol etylowy skażony były przedmiotem legalnego obrotu handlowego w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej przed ich przywozem na terytorium kraju, potwierdzonego dokumentami w postaci faktur lub innych dokumentów księgowych o równoważnej wartości dowodowej? Po wytworzeniu Produktów przez Producenta są one przedmiotem umowy sprzedaży pomiędzy Producentem jako sprzedawcą a Wnioskodawcą jako kupującym. Warunki dostawy przewidują przemieszczenie (transport) Produktów z terytorium Włoch na terytorium Polski. Na etapie pomiędzy produkcją Produktów przez Producenta a ich sprzedażą Wnioskodawcy nie występuje żaden inny element obrotu tymi Produktami (np. na terytorium Włoch). Innymi słowy, nie występuje żaden inny podmiot (pośredniczący), który brałby udział w łańcuchu sprzedaży (dostaw) pomiędzy etapem produkcji a etapem nabycia przez Wnioskodawcę. Reasumując, czynności sprzedaży Produktów przez Producenta i nabycia tych Produktów przez Wnioskodawcę w ramach zawartej umowy sprzedaży, w tym ich transport z Włoch do Polski, stanowią przejaw (element) legalnego obrotu handlowego w świetle przepisów prawa włoskiego i polskiego. Producent jako sprzedawca dokumentuje ww. sprzedaż (dostawę) fakturą wystawianą Wnioskodawcy jako kupującego. Natomiast przed ww. obrotem nie występuje w odniesieniu do przedmiotowych Produktów nabywanych przez Wnioskodawcę jakikolwiek inny obrót handlowy (etap obrotu handlowego). Z kolei po nabyciu Produktów Wnioskodawca sprzedaje je na terytorium Polski albo wykorzystuje na potrzeby własne do celów sanitarnych.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania oznaczone we wniosku nr 1-6:**

1.  Czy Produkty są wyrobami akcyzowymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity: Dz.U. z 2020 r. poz. 722 z późn. zm., dalej: ustawa)?
2.  Czy z związku z nabyciem i przemieszczaniem Produktów z Włoch do Polski Wnioskodawca dokonuje ich nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy?
3.  Czy w związku z nabyciem i przemieszczaniem Produktów z Włoch do Polski na Wnioskodawcy ciąży obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego (albo zmiany zgłoszenia, jeżeli uprzednio Wnioskodawca był już zgłoszony w związku z dokonywaniem innych czynności), o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy?
4.  Czy przed wprowadzeniem Produktów do Polski Wnioskodawca ma obowiązek dokonać zgłoszenia o ich planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, zgodnie z art. 78 ust. 1 pkt 1 ustawy?
5.  Czy w związku z nabyciem i przemieszczaniem Produktów z Włoch do Polski Wnioskodawca ma obowiązek potwierdzić ich odbiór na uproszczonym dokumencie towarzyszącym, zgodnie z art. 78 ust. 1 pkt 2 ustawy?
6.  Czy w związku z nabyciem i przemieszczaniem Produktów z Włoch do Polski Wnioskodawca ma obowiązek prowadzić w tym zakresie ewidencję wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo, zgodnie z art. 138c ust. 1 pkt 2 ustawy?

Stanowisko Wnioskodawcy (w odniesieniu do pytań oznaczonych nr 1-6):

Ad. 1) W ocenie Wnioskodawcy Produkt nie jest wyborem \[winno być: „wyrobem” – przyp. Organu\] akcyzowym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy. Przepis art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy zawiera zamknięty katalog wyrobów zaliczanych do wyrobów akcyzowych. Jeżeli dany wyrób nie jest wyrobem energetycznym, energią elektryczną, napojem alkoholowym, wyrobem tytoniowym, suszem tytoniowym, płynem do papierosów elektronicznych ani wyrobem nowatorskim z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wówczas analiza załącznika nr 1 do ustawy jest bezprzedmiotowa, ponieważ taki wyrób nie jest wyrobem akcyzowym przez wzgląd na to, że nie można go zaliczyć do żadnej z powyższych grup wyrobów wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie ulega wątpliwości, że Produkt ze względu na swoje cechy nie jest wyrobem wymienionym w katalogu zamkniętym z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy. Produkt w szczególności nie jest napojem alkoholowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego „napój” oznacza „płyn przeznaczony do picia”. Natomiast przepis art. 92 ustawy definiuje na gruncie ustawy pojęcie napojów alkoholowych, zaliczając do niego alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie. Z kolei w myśl art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej.

Mając na względzie przywołane powyżej językowe znaczenie „napoju” (alkoholowego) jako płynu przeznaczonego do picia (spożywania), należy stwierdzić, że nie każdy wyrób zawierający alkohol etylowy stanowi napój alkoholowy w rozumieniu ustawy, będący wyrobem akcyzowym, lecz tylko taki, który służy do picia (spożywania). Tego rodzaju alkoholem (do picia) nie jest alkohol nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi, który jest całkowicie skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez prawo unijnie lub prawo krajowe państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Powyższa interpretacja znajduje potwierdzenie w dyrektywach wspomnianej powyżej wykładni językowej, jak i funkcjonalnej, wedle której akcyza jest nakładana na alkohol celem ograniczenia jego spożycia (poprzez zwiększenie ceny), ze względu na negatywne skutki zdrowotne i społeczne.

W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Produkty nie są wyrobami akcyzowymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Ad. 2) Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy przez nabycie wewnątrzwspólnotowe rozumie się przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Z racji tego, że Produkty nie są samochodami osobowymi ani – co zostało wyżej wskazane w ramach stanowiska dotyczącego pytania nr 1 – wyrobami akcyzowymi, Wnioskodawca nie dokonuje w odniesieniu do tych Produktów nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, przemieszczając je z Włoch do Polski w związku z ich nabyciem, ani żadnej innej czynności stanowiącej przedmiot opodatkowania akcyzą.

Ad. 3) Z racji tego, że w związku nabyciem i przemieszczaniem Produktów z Włoch do Polski Wnioskodawca nie dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzie, na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy, ani zmiany zgłoszenia, jeżeli uprzednio był już zgłoszony w związku z dokonywaniem innych czynności.

Ad. 4) W związku z tym, że jak to zostało już wskazane powyżej, Wnioskodawca nie dokonuje w odniesieniu do Produktów nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, nie ma on w konsekwencji obowiązku dokonywania zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, zgodnie z art. 78 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Ad. 5) W związku z tym, że jak to zostało już wskazane powyżej, Wnioskodawca nie dokonuje w odniesieniu do Produktów nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, nie ma on w konsekwencji obowiązku potwierdzania odbioru Produktów na uproszczonym dokumencie towarzyszącym, zgodnie z art. 78 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Ad. 6) W związku z tym, że jak to zostało już wskazane powyżej, Wnioskodawca nie dokonuje w odniesieniu do Produktów nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, nie ma on w konsekwencji obowiązku prowadzenia ewidencji wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo zgodnie z art. 138c ust. 1 pkt 2 ustawy.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:**

*   **prawidłowe** w zakresie braku uznania Produktów za wyroby akcyzowe (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
*   **nieprawidłowe** w zakresie braku rozpoznania nabycia wewnątrzwspólnotowego w związku z nabyciem i przemieszczaniem Produktów zawierających alkohol etylowy z państwa członkowskiego na terytorium kraju (pytanie oznaczone we wniosku nr 2);
*   **prawidłowe** w zakresie braku obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, potwierdzania odbioru Produktów na uproszczonym dokumencie towarzyszącym oraz prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 138c ust. 1 pkt 2 ustawy (pytania oznaczone nr 3-6).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 722 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, „ustawą o podatku akcyzowym”, ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez wyroby akcyzowe rozumie się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Z kolei na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

W pozycji 17 załącznika nr 1 do ustawy, pod kodem CN 2207, został wymieniony alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu 80% obj. lub większej; alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe, o dowolnej mocy, skażone.

Z kolei w poz. 43 załącznika nr 1 do ustawy, bez względu na kod CN wyrobu zawierającego alkohol etylowy, wymieniono alkohol etylowy zawarty w wyrobach niebędących wyrobami akcyzowymi o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% obj.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.produkcja wyrobów akcyzowych;

2.wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;

3.import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;

4.nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;

4a.nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;

5.wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;

6.wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1.  użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:
    1.  było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub
    2.  nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;
2.  dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;
3.  sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
4.  nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej – art. 10 ust. 1 ustawy.

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (…) – art. 13 ust. 1 ustawy.

Jak stanowi art. 92 ustawy, do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.

Natomiast w myśl art. 93 ust. 1 ustawy, do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się:

1.  wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej;
2.  wyroby objęte pozycjami CN 2204, 2205 i 2206 00, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości;
3.  napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony alkohol etylowy.

Stosownie do powyższej definicji, zgodnej z art. 20 dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych, za alkohol etylowy uznaje się m.in. w każdym przypadku czysty alkohol etylowy i wszelkie wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, klasyfikowane do pozycji CN 2208 i 2207, a ponadto alkohol etylowy zawarty (w ilości powyżej 1,2% objętości) w innych wyrobach, objętych innymi pozycjami CN niż wskazane powyżej (np. w aromatach, płynach, preparatach itp.).

Podkreślić jednocześnie należy, że w tym drugim przypadku definicja alkoholu etylowego obejmuje wyłącznie alkohol etylowy zawarty w innych wyrobach. Za alkohol etylowy nie można natomiast uznać samych produktów (płynów), w których alkohol ten stanowi jedynie składnik i które są klasyfikowane do innych pozycji CN niż pozycje CN 2208 i 2207.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca nabywa od podmiotu z siedzibą w państwie członkowskim dwa rodzaje Produktów, klasyfikowanych do kodu CN 3808 94 90:

1.  płyn do dezynfekcji i mycia rąk oraz małych powierzchni (w 5-litrowych opakowaniach),
2.  żel do dezynfekcji i mycia rąk (w 1-litrowych opakowaniach).

Zawartość alkoholu etylowego w Produktach wynosi ponad 65% obj. względem całkowitej objętości. Alkohol etylowy zawarty w Produktach został całkowicie skażony środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej w celu całkowitego skażania alkoholu. Skażenie tego alkoholu etylowego nastąpiło zgodnie z wymogami rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, zgodnie ze wspólną procedura skażania stosowaną m.in. we Włoszech do celów całkowitego skażenia alkoholu, opisaną w pkt I załącznika do ww. rozporządzenia (na hektolitr etanolu absolutnego: 1,0 litr alkoholu izopropylowego, 1,0 litr metyloetyloketonu, 1,0 gram benzoesanu denatonium). Produkty będące przedmiotem wniosku są nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Produkty (płyny i żele do dezynfekcji i mycia rąk) o wskazanym przez Wnioskodawcę kodzie CN 3808 94 90 nie są same w sobie wyrobem akcyzowym, gdyż nie zostały ujęte w katalogu wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy. Wyrobem akcyzowym jest jednak zawarty w nich alkohol etylowy całkowicie skażony, stanowiący część przedmiotowych płynów i żeli oznaczonych kodem CN 3808 94 90.

Stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 1, zgodnie z którym nabywane przez niego Produkty, tj. żele i płyny do dezynfekcji nie są wyrobami akcyzowymi – należało uznać za prawidłowe.

Wskazać w tym miejscu należy, że co do zasady alkohol etylowy, w tym alkohol etylowy całkowicie skażony zawarty w innych wyrobach, podlega opodatkowaniu akcyzą.

Od zasady tej stosowane są jednak wyjątki w postaci zwolnień od podatku akcyzowego, m.in. w postaci obligatoryjnego zwolnienia, o którym mowa w art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy. W myśl tego przepisu, zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy całkowicie skażony:

1.  produkowany na terytorium kraju, nabywany wewnątrzwspólnotowo oraz importowany, jeżeli został całkowicie skażony środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej,
2.  nabywany wewnątrzwspólnotowo, jeżeli został całkowicie skażony dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje,
3.  produkowany na terytorium kraju oraz importowany, jeżeli został całkowicie skażony dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez Rzeczpospolitą Polską

\-na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Zgodnie zatem z art. 30 ust. 9 pkt 1 lit. a ustawy, nabywany wewnątrzwspólnotowo alkohol etylowy całkowicie skażony przy wykorzystaniu skażalników dopuszczonych we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej na podstawie rozporządzenia Komisji 3199/93 podlega obligatoryjnemu zwolnieniu z podatku akcyzowego. Przy czym, ustawodawca nie przewidział żadnych innych warunków, od spełnienia których uzależnione jest uzyskanie takiego zwolnienia. Tym samym, alkohol etylowy całkowicie skażony zgodnie z procedurą opisaną w stanie faktycznym, zawarty w nabywanych przez Wnioskodawcę płynach i żelach do dezynfekcji jest zwolniony z podatku akcyzowego.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Jak wskazano powyżej, Produkty nabywane przez Wnioskodawcę na terytorium państwa członkowskiego od producenta w postaci żeli i płynów do dezynfekcji nie stanowią wyrobów akcyzowych. Jednakże, wyrobem akcyzowym jest alkohol etylowy całkowicie skażony zawarty w ww. Produktach.

Tym samym, nie można zgodzić się w pełni ze stwierdzeniem Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 2 – w myśl którego dokonując przemieszczenia produktów z Włoch do Polski, Spółka nie dokonuje żadnej czynności stanowiącej przedmiot opodatkowania akcyzą. Spółka w związku z przemieszczeniem produktów na terytorium kraju dokonuje bowiem nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych w postaci alkoholu etylowego całkowicie skażonego, zawartego w przedmiotowych płynach i żelach do dezynfekcji – które stanowi przedmiot opodatkowania akcyzą zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy. Przy czym, nabycie wewnątrzwspólnotowe tego alkoholu, zawartego w Produktach oznaczonych kodem CN 3808 94 90 nie powoduje powstania podatku akcyzowego (alkohol etylowy całkowicie skażony zawarty w ww. Produktach podlega zwolnieniu obligatoryjnemu od akcyzy).

Z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 2 uznać należało za nieprawidłowe.

Jednocześnie Organ raz jeszcze podkreśla, że same w sobie Produkty, o których mowa we wniosku nie stanowią wyrobów akcyzowych – a zatem w stosunku do tych Produktów ich nabycie i przemieszczenie nie stanowi nabycia wewnątrzwspólnotowego w myśl art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy. Nabycie wewnątrzwspólnotowe dotyczy jedynie alkoholu etylowego całkowicie skażonego zawartego w ww. Produktach.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy, zgłoszenia rejestracyjnego jest obowiązany dokonać podmiot prowadzący działalność gospodarczą zamierzający:

1.  wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą – przed dniem wykonania pierwszej takiej czynności,
2.  wykonywać czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie – przed dniem wykonania pierwszej czynności z wykorzystaniem tych wyrobów,
3.  wykonywać czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie – przed dniem wykonania pierwszej czynności z wykorzystaniem tych wyrobów,
4.  dokonywać nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej lub dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego – przed dniem dokonania pierwszego nabycia wewnątrzwspólnotowego tego alkoholu.

W myśl art. 16 ust. 2 ustawy, w przypadku podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą zgłoszenie rejestracyjne zawiera dane dotyczące tego podmiotu oraz prowadzonej przez niego działalności, obejmujące w szczególności:

1.  imię i nazwisko lub nazwę podmiotu;
2.  adres zamieszkania lub siedziby;
3.  adres miejsca prowadzenia działalności;
4.  numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo inny numer identyfikacyjny używany w państwie jego zamieszkania lub siedziby;
5.  określenie rodzaju wyrobów akcyzowych lub określenie samochodów osobowych będących przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej, lub określenie rodzaju wyrobów akcyzowych wykorzystywanych przy jej prowadzeniu;
6.  wskazanie właściwego dla tego podmiotu naczelnika urzędu skarbowego w zakresie akcyzy;
7.  w przypadku podmiotu zagranicznego posiadającego oddział z siedzibą na terytorium kraju - również dane jego oddziału na terytorium kraju, w tym nazwę oddziału z siedzibą na terytorium kraju, w ramach którego podmiot zagraniczny prowadzi działalność gospodarczą na terytorium kraju, oraz adres jego siedziby;
8.  w przypadku podmiotu zagranicznego reprezentowanego przez podmiot reprezentujący,
9.  o którym mowa w art. 13 ust. 5 lub 5a - również dane podmiotu zagranicznego, o których mowa w pkt 1 i 2.

Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podmiot, który dokonał zgłoszenia, jest obowiązany zgłosić zmianę właściwemu dyrektorowi izby administracji skarbowej w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana, przy czym w takim przypadku przepisy ust. 2b i 2c stosuje się odpowiednio (…) – art. 16 ust. 4 ustawy.

Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy, obowiązek rejestracji podmiotu dla podatku akcyzowego powstaje wtedy, gdy podmiot zamierza dokonywać nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej lub dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93, przed dniem dokonania pierwszego nabycia wewnątrzwspólnotowego tego alkoholu.

Przepis ten nie nakłada jednak takiego obowiązku w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów nieakcyzowych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, zawierających skażony alkohol etylowy.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w Wnioskodawca dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia Produktów nieakcyzowych oznaczonych kodem CN 3808 94 90, zawierających w składzie alkohol etylowy całkowicie skażony środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej, podlegający na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 obligatoryjnemu zwolnieniu z podatku akcyzowego nie jest zobligowany w myśl art. 16 ust. 1 ustawy do dokonania zgłoszenia rejestracyjnego (aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego) dla podatku akcyzowego.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

Stosownie do art. 78 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy podatnik nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, na potrzeby wykonywanej na terytorium kraju działalności gospodarczej, jest obowiązany:

1\. przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych na terytorium kraju dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego;

2\. potwierdzić odbiór wyrobów akcyzowych na uproszczonym dokumencie towarzyszącym – z wyjątkiem przypadków, w których pomimo obowiązku wynikającego z rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3649/92 z dnia 17 grudnia 1992 r. w sprawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego w wewnątrzwspólnotowym przemieszczaniu wyrobów akcyzowych, przeznaczonych do konsumpcji w państwie członkowskim wysyłki (Dz. Urz. WE L 369 z 18.12.1992, str. 17; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 216) wyroby opodatkowane zerową stawką akcyzy nie zostały przemieszczone z terytorium państwa członkowskiego na podstawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego;

2a. wystawić dokument potwierdzenia złożenia zabezpieczenia akcyzowego lub zapłaty akcyzy na terytorium kraju i dołączyć ten dokument do zwracanego uproszczonego dokumentu towarzyszącego, w przypadku gdy nabywane wyroby są opodatkowane na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa;

3\. bez wezwania organu podatkowego, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju, na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie 10 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, w przypadku gdy nabywane wyroby są opodatkowane na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa;

3a. złożyć zabezpieczenie akcyzowe, w przypadku gdy nabywane wyroby są opodatkowane na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa;

Przepisy ust. 1 pkt 2a-3a oraz ust. 2 nie mają zastosowania do nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej lub dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje, na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego – art. 78 ust. 2a ustawy.

Przepisy ust. 1 pkt 1, 3 i 3a stosuje się odpowiednio do przypadków nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, które są objęte na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa – art. 78 ust. 3 ustawy.

Jak wynika z powyższych uregulowań, podatnik zobowiązany jest do zgłoszenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy oraz wyrobów akcyzowych niewymienionych w tym załączniku opodatkowanych stawką inną niż stawka zerowa. Co do zasady, podatnik jest również w tym przypadku zobowiązany do potwierdzenia odbioru wyrobów akcyzowych na uproszczonym dokumencie towarzyszącym.

Jak wskazano powyżej, Produkty nabywane przez Wnioskodawcę (płyny i żele do dezynfekcji) nie są same w sobie wyrobami akcyzowymi. Alkohol etylowy całkowicie skażony zawarty w tych Produktach podlega obligatoryjnemu zwolnieniu z podatku akcyzowego. W konsekwencji, wskazane wyżej obowiązki, o których mowa w art. 78 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy nie będą dotyczyć Wnioskodawcy w opisanej we wniosku sytuacji. Spółka w związku z nabyciem przedmiotowych Produktów nie ma obowiązku dokonywania zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym oraz potwierdzenia ich odbioru na uproszczonym dokumencie towarzyszącym.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań oznaczonych nr 4 i 5 należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 138c ust. 1 ustawy, ewidencję wyrobów akcyzowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo prowadzą:

1.  zarejestrowany odbiorca, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca;
2.  podatnik nabywający wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej na terytorium kraju;
3.  podatnik nabywający wewnątrzwspólnotowo wyroby akcyzowe niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, które są objęte na terytorium kraju stawką akcyzy inną niż stawka zerowa.

Należy zauważyć, że w myśl art. 138c ust. 1 pkt 2 w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia obowiązek prowadzenia ewidencji dotyczy wyrobów akcyzowych nabywanych przez podatnika, znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Jednocześnie, zgodnie ze wskazaniem Organu, w sytuacji przedstawionej w stanie faktycznym nabywane przez Spółkę Produkty nie stanowią wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, natomiast alkohol etylowy zawarty w przedmiotowych wyrobach podlega zwolnieniu od akcyzy.

Tym samym odpowiadając na pytanie Wnioskodawcy oznaczone we wniosku nr 6 należy wskazać, że Spółka nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji wyrobów akcyzowych, o której mowa w art. 138c ust. 1 pkt 2 ustawy. Stanowisko Wnioskodawcy względem pytania nr 6 należało zatem uznać za prawidłowe.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie, Organ informuje, że w odniesieniu do pytań oznaczonych we wniosku nr 7-9 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.