Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.539.2025.3.MH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-02
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 23 października, 21 listopada i 1 grudnia 2025
    r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. A (dalej jako Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której
    przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Wnioskodawca
    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w
    świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów. Wnioskodawca świadczy usługi jako niezależny deweloper. W
    ciągu ostatnich kilku lat świadczył usługi programistyczne na rzecz kilku podmiotów z
    Polski (dalej pojedynczo jako Spółka). Wnioskodawca tworzył oprogramowanie dla Spółki
    lub jej klientów. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach (...).
    Wnioskodawca w ostatnich latach stworzył:
    (...)
    Zgodnie z zapisami umowy wszelkie wynalazki i prawa własności intelektualnej powstałe w
    związku ze świadczeniem usług stają się własnością Spółki i Wnioskodawca potwierdza
    przeniesienie tych praw na ich rzecz, tzn. w ramach umowy dochodzi do przejścia
    majątkowych praw autorskich. Wytwarzanie oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonych bezpośrednio przez Wnioskodawcę prac. Jest to działalność o charakterze
    twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wykonywanie usług polega przede wszystkim
    na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami Spółki poprzez
    uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez
    analizowanie danych, pogłębianie wiedzy, testowanie oprogramowania, optymalizowanie
    istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji
    technicznej, tworzenie opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy
    projektu, oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań.
    Zadaniem Wnioskodawcy jest tworzenie oprogramowania, które lepiej będzie spełniało
    oczekiwania Spółki i ułatwiało prowadzenie działalności gospodarczej. Wnioskodawca w
    ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne
    aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych
    i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych lub ulepszonych
    funkcjonalnościach. Działania Wnioskodawcy polegające na tworzeniu oprogramowania,
    każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tego
    oprogramowania. Zmieniające się warunki rynkowe powodują że Wnioskodawca musi
    stale rozszerzać swoja wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (...), czytanie
    literatury związanej z przedmiotem działalności, zapoznawanie się z publicznie
    dostępnymi wynikami badań naukowych czy wymianę wiedzy poprzez portale zrzeszające
    programistów.
    Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez
    inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Kod programu tworzy wyłącznie
    na podstawie własnej wiedzy i zgodnie z wymaganiami klientów. Oprogramowanie

    wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego
    działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług jest określone w umowie lub zamówieniu
    dotyczącym konkretnego projektu − Wnioskodawcy przysługuje kwota wynagrodzenia
    kalkulowana w oparciu o stawkę godzinową. Wynagrodzenie płatne jest na podstawie
    wystawionej raz w miesiącu faktury. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która pozwala na wyodrębnienie
    poszczególnych autorskich praw do programu komputerowego oraz ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na
    każde z takich praw. Ewidencja prowadzona jest w formie arkusza kalkulacyjnego.
    Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości w podobny sposób również na rzecz
    innych krajowych i zagranicznych podmiotów. Z zapobiegliwości Wnioskodawca wskazuje,
    że organy podatkowe są zobligowane do uwzględniania przepisów „pozapodatkowych”.
    Jak podkreślono w wyroku NSA z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1359/14, od pojęć
    uregulowanych w przepisach innej gałęzi prawa często zależy prawidłowa kwalifikacja
    określonego stanu podatkowo-prawnego. Również liczne orzeczenia sądów
    administracyjnych, m.in. wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GSK 789/14,
    wyrok WSA z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1737/07, wyrok NSA z dnia 4
    listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1019/09, wskazują na to, że przepisów prawa
    podatkowego nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają
    takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających
    wpływ na opodatkowanie. Ponadto zainteresowany ma prawo oczekiwać wyjaśnienia
    przez właściwy organ nasuwających się wątpliwości, które dotyczą regulacji
    ukształtowanej przepisami prawa podatkowego także wówczas, gdy zazębia się ona z
    innymi unormowaniami prawnymi. Powołując się zatem na utrwaloną praktykę
    orzeczniczą polskich sądów administracyjnych, przepisy prawa podatkowego nie są
    całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu prawnego, a
    wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi prawa stanowią część jednego
    porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z
    powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, organ podatkowy zobligowany jest do wykładni
    przepisów oraz definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce.
    Uzupełnienie
    Wniosek dotyczy roku 2022, 2024, 2025 i lat kolejnych. Wnioskodawca wybrał
    opodatkowanie tzw. podatkiem liniowym 19%. Opisane we wniosku informacje/dane
    /warunki będą obowiązywać również w przyszłości.
    Nazwy, funkcje, przeznaczenia i innowacyjności przedstawionych stworzonych programów:
    (...)
    Pod pojęciem „oprogramowanie” należy rozumieć programy komputerowe.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy „Oprogramowanie” podejmowana jest
    według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
    przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Systematyczność działań Wnioskodawcy polega na planowym, metodycznym i
    uporządkowanym prowadzeniu prac programistycznych zgodnie z ustalonym cyklem
    obejmującym analizę wymagań, projektowanie architektury, implementację, testowanie
    oraz wdrażanie oprogramowania. Każdy etap jest dokumentowany i realizowany według
    określonych standardów jakościowych i technicznych. Wnioskodawca prowadzi prace w

    sposób ciągły, z wykorzystaniem metodyk (...), co zapewnia (...) i kontrolę nad postępem
    prac. Dzięki temu działania mają charakter zaplanowany, powtarzalny i ukierunkowany na
    osiąganie konkretnych celów rozwojowych i technologicznych.
    Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy w zakresie tworzenia i rozwijania
    oprogramowania przejawia się w opracowywaniu nowych funkcjonalności, architektury
    systemowej oraz rozwiązań programistycznych, które wcześniej nie występowały w
    praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, ani u jego kontrahentów. Proces wytwarzania
    oprogramowania obejmuje analizę wymagań, projektowanie rozwiązań, implementację
    nowych modułów, testowanie oraz optymalizację działania aplikacji.
    Działania zmierzające do usprawnienia istniejącego oprogramowania w ramach
    prowadzonych projektów (...) - Wnioskodawca podejmował działania mające na celu
    znaczącą modernizację istniejących systemów. Obejmowały one:
    (...)
    Działania te miały na celu usprawnienie zarządzania danymi, skrócenie czasu ładowania
    aplikacji oraz poprawę doświadczenia użytkownika końcowego.
    Nowe koncepcje, narzędzia i rozwiązania oraz ich oryginalność – w ramach realizowanych
    projektów Wnioskodawca wdrożył nowe koncepcje i rozwiązania, które wcześniej nie
    występowały w jego praktyce gospodarczej, w tym:
    (...)
    Oryginalność tworzonego oprogramowania wynika z zastosowania nowoczesnych
    technologii w połączeniu z autorskimi rozwiązaniami architektonicznymi i
    implementacyjnymi, które zwiększają elastyczność, wydajność oraz niezawodność
    systemów.
    Technologie i rozwiązania wpływające na innowacyjność oprogramowania – w procesie
    tworzenia i rozwijania oprogramowania Wnioskodawca zastosował nowoczesne
    technologie, takie jak:
    (...)
    Zastosowanie powyższych technologii pozwoliło uzyskać oprogramowanie o wyższej
    wydajności, modularności i stabilności w porównaniu do wcześniej funkcjonujących
    rozwiązań w działalności Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca na wstępie realizacji poszczególnych projektów programistycznych
    określał cele związane z opracowaniem nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań
    technologicznych, zwiększających funkcjonalność, wydajność i skalowalność tworzonych
    systemów. Każdy projekt zakładał wprowadzenie rozwiązań niewystępujących wcześniej w
    praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Cele obejmowały m.in. (...). Dzięki temu każdy
    projekt miał charakter rozwojowy i przyczyniał się do poszerzania wiedzy technicznej
    Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca w kolejnych latach realizacji projektów osiągał cele związane z
    opracowaniem nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań technologicznych, które
    przyczyniły się do zwiększenia funkcjonalności, wydajności i niezawodności tworzonych
    systemów informatycznych. Efektem prac było (...). Prace były realizowane samodzielnie
    przez Wnioskodawcę, przy wykorzystaniu jego wiedzy specjalistycznej oraz zasobów
    rzeczowych w postaci sprzętu komputerowego, środowisk programistycznych i
    oprogramowania narzędziowego. Finansowanie działalności następowało ze środków
    własnych Wnioskodawcy, a efektem tych działań było opracowanie praktycznych,
    innowacyjnych rozwiązań wykorzystywanych w działalności gospodarczej klientów.
    Wnioskodawca opracowywał harmonogramy prac dla każdego projektu osobno,
    obejmujące etapy analizy, projektowania, implementacji, testowania oraz wdrożenia
    oprogramowania. Harmonogramy te były planowane na okresy roczne, z podziałem na

    kwartały i kamienie milowe pozwalające monitorować postęp realizacji celów
    rozwojowych. W kolejnych latach zrealizowano założone harmonogramy m.in. (...). Każdy z
    harmonogramów został zrealizowany w sposób zgodny z założeniami, z uwzględnieniem
    etapowego wdrażania nowych technologii i testowania rozwiązań w środowisku
    produkcyjnym.
    Działalność w zakresie tworzenia oprogramowania nie obejmuje rutynowych i okresowych
    zmian, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zasoby wiedzy przed rozpoczęciem realizacji Oprogramowania:
    Przed rozpoczęciem realizacji projektów Wnioskodawca dysponował wiedzą techniczną i
    praktyczną z zakresu inżynierii oprogramowania, architektury systemowej, projektowania
    interfejsów użytkownika oraz zarządzania danymi. Posiadał doświadczenie w pracy z
    językami programowania (...), a także w zakresie tworzenia aplikacji (...).
    Nowe zastosowania i usprawnienia:
    Nowo opracowane i rozwijane oprogramowania różniły się od wcześniejszych rozwiązań
    poprzez zastosowanie nowoczesnych koncepcji, takich jak (...) do efektywnej wymiany
    danych oraz optymalizacja wydajności poprzez dynamiczne ładowanie modułów.
    Wprowadzone usprawnienia zwiększyły skalowalność, elastyczność i bezpieczeństwo
    systemów.
    Dotychczasowa oferta produktów, usług i procesów:
    Dotychczasowa działalność Wnioskodawcy obejmowała tworzenie i rozwój
    oprogramowania dla sektora logistycznego, motoryzacyjnego oraz finansowego.
    Oferowane rozwiązania koncentrowały się na automatyzacji procesów produkcyjnych,
    zarządzaniu zamówieniami, integracji danych finansowych oraz budowie paneli
    analitycznych i raportowych.
    Zaplanowane cele i działania:
    Wnioskodawca zaplanował opracowanie nowych funkcjonalności oraz modernizację
    istniejących systemów w celu zwiększenia ich wydajności, bezpieczeństwa i dostępności.
    Celem było stworzenie elastycznych rozwiązań, które można łatwo integrować z innymi
    aplikacjami i platformami.
    Realizacja przedsięwzięcia:
    Przedsięwzięcie zostało zrealizowane etapowo – od analizy i projektowania architektury,
    przez implementację i testowanie, aż po wdrożenie w środowisku produkcyjnym. Prace
    prowadzone były w metodyce (...), co umożliwiło iteracyjne wprowadzanie innowacji oraz
    bieżącą weryfikację efektów.
    Efekty działań:
    Efektem przeprowadzonych prac było stworzenie nowych i usprawnionych modułów
    oprogramowania, umożliwiających m.in. automatyzację przepływu danych, dynamiczne
    raportowanie oraz integrację systemów w czasie rzeczywistym. Powstały rozwiązania,
    które znacząco poprawiły efektywność operacyjną i konkurencyjność użytkowników
    końcowych.
    Wiedza, umiejętności i technologie wykorzystywane w działalności:
    Wnioskodawca wykorzystuje zaawansowaną wiedzę z zakresu projektowania systemów
    informatycznych, programowania (...), zarządzania bazami danych oraz rozwiązań
    chmurowych. W działalności stosowane są innowacyjne technologie, takie jak (...). Dzięki
    ich zastosowaniu powstają rozwiązania odróżniające się od wcześniejszych pod względem
    architektury, wydajności i możliwości integracyjnych.
    Efekty pracy, które nazywa Wnioskodawca „Oprogramowaniem” zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

    · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Klientów.
    Wnioskodawca otrzymuje jedno wynagrodzenie, jako że jedyną usługą Wnioskodawcy jest
    tworzenie programów komputerowych. Całość wynagrodzenia jest więc wynagrodzeniem
    za przeniesienie praw autorskich do „oprogramowania”. Umowa nie wprowadza
    odrębnych stawek za inne czynności
    „Przeniesienie” każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    nastąpiło/nastąpi zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    ustawy.
    W każdym przypadku – tj. tworzenia i rozwijania utworów – efekty prac są odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane
    odbywają się w świecie cyfrowym. Program tworzony przez Wnioskodawcę zapisywany
    jest w środowisku, którego właścicielem jest Spółka i tam odbywa się jego przekazanie
    zgodnie z ustaleniami pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką, np. w formie protokołu
    przekazania.
    Wnioskodawca oblicza w ewidencji dochód z każdego z kwalifikowanych praw i następnie
    mnoży go przez wskaźnik nexus.
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, według wzoru:
    (a + b) x 1,3
    a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego
      w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
      rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja, o której mowa w art.
    30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzona jest od 1
    czerwca 2022.
    Pytania
    1. Czy działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia oprogramowania opisana
      przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt
      38-40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

    2. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5%
      do dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczonych usług tworzenia oprogramowania,
      na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1)
    Zdaniem Wnioskodawcy, działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia
    oprogramowania opisana przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a pkt 38-40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ad 2)
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z tytułu świadczenia opisanych usług w zakresie tworzenia
    oprogramowania.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatek od
    osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania (tzw. IP Box). W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy -
    kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego
    – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT,
    zgodnie z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie z art. 5a
    pkt 39 ustawy o PIT „badania naukowe” to:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce;
    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania
    naukowe” obejmują:

    a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl ww.
    przepisów „prace rozwojowe” są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Działalność badawczo-rozwojowa.
    Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności
    badawczo- rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:
    · mają twórczy charakter,
    · są prowadzone w systematyczny sposób,
    · zostały zrealizowane w określonym celu – zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
      wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
    · obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Twórczy charakter
    Pojęcie „twórczy”, zgodnie z definicją słownikową oznacza – mający na celu tworzenie,
    będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” – powodować powstawanie czegoś. Można
    zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu
    opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być
    wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo
    produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program. Ponadto, wśród synonimów terminu
    „twórczy” można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy „konstruktywny”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że jego działalność ma charakter
    twórczy/ innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie
    dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi
    informatycznych. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego
    podejścia, każdorazowo wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych pozwalających
    na realizację danego projektu. Rozwiązania proponowane kontrahentowi w ramach
    projektów nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient
    otrzymuje zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT.
    Systematyczność – pojęcie „systematyczny” oznacza z kolei – robiący coś regularnie i
    starannie – oraz w przypadku działań – prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko
    bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także
    rozpoczęcie działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje
    wykonywać tego rodzaju prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną
    regularnością. W opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności
    incydentalnych podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności,
    które prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace
    jakie Wnioskodawca realizuje w ramach działalności nie mają incydentalnego charakteru,
    lecz wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te stanowią istotę funkcjonowania
    Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób poprzez odpowiadanie na
    zapotrzebowanie kontrahenta. Systematyczność realizowanych prac wynika również z
    funkcji pełnionych przez Wnioskodawcę wobec Spółki, w tym realizacji na jego rzecz prac

    polegających na dostarczaniu nowych rozwiązań informatycznych lub ich istotnych
    modyfikacjach w reakcji na ciągle zmieniające się zapotrzebowanie kontrahentów.
    Określony cel działalności
    Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do
    uzyskania specjalistycznej wiedzy. Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich
    wykorzystanie do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych
    produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem realizowanych przez Wnioskodawcę
    prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz optymalizacja (modyfikacja)
    innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych narzędzi IT.
    Prace rozwojowe
    Wnioskodawca, poprzez tworzenie nowego rozwiązania technicznego, wykorzystuje
    dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z dziedziny technologii i
    informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.
    Aktywność w ramach prowadzonych prac jest pracami rozwojowymi, gdyż polega m.in. na
    kształtowaniu i wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do
    tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i
    rozwiązań. Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są
    prowadzone na schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany
    charakter i są przygotowywane pod kątem zapotrzebowania klienta.
    Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian
    do produktów. Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in.
    koniecznością aktualizacji oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz polega
    na opracowaniu nowych produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących produktów w
    związku ze zgłoszeniem zapotrzebowania przez kontrahenta lub identyfikacją
    zapotrzebowania przez Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji
    określonych segmentów prowadzonej działalności. Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy,
    opisane prace spełniają definicję działalności badawczo- rozwojowej, o której mowa w art.
    5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT.
    Zasady opodatkowania
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W
    myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego
    – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których

      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o
    PIT). Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na
    podstawie art. 30ca są obowiązani:
    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy). Jak wynika z
    powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP
    stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji
    finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o „IP Box” nie narzucają
    podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji
    IP Box.
    Podsumowując:
    1. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej
      działalności gospodarczej,
    2. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych,

    3. wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie przepisów o prawie
      autorskim,
    4. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
      ewidencję pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
      dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej,
    5. Wnioskodawca dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego
      oprogramowania.
    W związku z powyższym Wnioskodawca może zastosować stawkę 5% od dochodu z tytułu
    świadczonych usług w ramach prowadzenia działalności opisanych we wniosku o
    interpretację.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z treści wniosku wynika że, przedmiotem Pana działalności gospodarczej jest działalność
    związana z wytwarzaniem oprogramowania. Wskazuje Pan, że w ostatnich latach stworzył
    (...). Do stworzonych programów nalezą:
    (...)
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku wskazał Pan, że prowadzi działalność o charakterze twórczym, podejmowaną
    w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania
    zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej
    poprzez uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów,
    analizowanie danych, pogłębianie wiedzy, testowanie oprogramowania, optymalizowanie
    istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji
    technicznej, tworzenie opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy
    projektu oraz procesie twórczym dochodzenia do możliwych rozwiązań.

    Opracowuje Pan nowe funkcjonalności architektury systemowej oraz rozwiązań
    programistycznych, które wcześniej nie występowały w Pana praktyce gospodarczej, ani u
    kontrahentów. Proces wytwarzania oprogramowania obejmuje analizę wymagań,
    projektowanie rozwiązań, implementację nowych modułów, testowanie oraz
    optymalizację działania aplikacji.
    Efekty pracy, które Pan nazywa „Oprogramowaniem” zawsze są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Klientów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W treści wniosku wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy „Oprogramowanie”
    podejmowana jest według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego
    harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Systematyczność Pana działań polega na planowym, metodycznym i uporządkowanym
    prowadzeniu prac programistycznych zgodnie z ustalonym cyklem obejmującym analizę
    wymagań, projektowanie architektury, implementację, testowanie oraz wdrażanie
    oprogramowania. Każdy etap jest dokumentowany i realizowany według określonych
    standardów jakościowych i technicznych. Prowadzi Pan prace w sposób ciągły, z
    wykorzystaniem metodyk (...), co zapewnia (...) i kontrolę nad postępem prac. Dzięki temu
    działania mają charakter zaplanowany, powtarzalny i ukierunkowany na osiąganie
    konkretnych celów rozwojowych i technologicznych.

    Opracowywał Pan harmonogramy prac dla każdego projektu osobno, obejmujące etapy
    analizy, projektowania, implementacji, testowania oraz wdrożenia oprogramowania.
    Harmonogramy te były planowane na okresy roczne, z podziałem na kwartały i kamienie
    milowe pozwalające monitorować postęp realizacji celów rozwojowych. W kolejnych latach
    zrealizowano założone harmonogramy m.in. (...). Każdy z harmonogramów został
    zrealizowany w sposób zgodny z założeniami, z uwzględnieniem etapowego wdrażania
    nowych technologii i testowania rozwiązań w środowisku produkcyjnym.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    W treści wniosku zaznaczył Pan, że na wstępie realizacji poszczególnych projektów
    programistycznych określał cele związane z opracowaniem nowych lub znacząco
    ulepszonych rozwiązań technologicznych, zwiększających funkcjonalność, wydajność i
    skalowalność tworzonych systemów. Każdy projekt zakładał wprowadzenie rozwiązań
    niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Cele obejmowały m.in. (...). Dzięki
    temu każdy projekt miał charakter rozwojowy i przyczyniał się do poszerzania Pana wiedzy
    technicznej.
    W kolejnych latach realizacji projektów osiągał Pan cele związane z opracowaniem nowych
    lub znacząco ulepszonych rozwiązań technologicznych, które przyczyniły się do
    zwiększenia funkcjonalności, wydajności i niezawodności tworzonych systemów
    informatycznych. Efektem prac było (...). Prace były realizowane przez Pana samodzielnie,
    przy wykorzystaniu jego wiedzy specjalistycznej oraz zasobów rzeczowych w postaci
    sprzętu komputerowego, środowisk programistycznych i oprogramowania
    narzędziowego. Finansowanie działalności następowało ze środków własnych, a efektem
    tych działań było opracowanie praktycznych, innowacyjnych rozwiązań wykorzystywanych
    w działalności gospodarczej klientów.
    Zmieniające się warunki rynkowe powodują że Wnioskodawca musi stale rozszerzać swoja
    wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (...), czytanie literatury związanej z
    przedmiotem działalności, zapoznawanie się z publicznie dostępnymi wynikami badań
    naukowych czy wymianę wiedzy poprzez portale zrzeszające programistów.
    W procesie tworzenia i rozwijania oprogramowania zastosował Pan nowoczesne
    technologie, takie jak:
    (...)
    Tworzy Pan oprogramowanie w językach (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Z podanych przez Pana informacji wynika, że w ramach prowadzonej działalności nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym
    między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia
    nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci
    programów o nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach. Pana działania polegające na
    tworzeniu oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz
    funkcjonalności tego oprogramowania.
    Działalność w zakresie tworzenia oprogramowania nie obejmuje rutynowych i okresowych
    zmian, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonej Przez Pana działalności o charakterze twórczym i systematycznym, a jej
    istotnym elementem jest ciągłe zwiększanie zasobów wiedzy oraz ich praktyczne
    wykorzystanie do projektowania oraz tworzenia nowych lub istotnie ulepszonych
    programów komputerowych, które rozszerzają funkcjonalność systemu.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.

    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności

        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z treści wniosku, w każdym przypadku efekty Pana prac są odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi
    w przepisach ustawy o prawach autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencję, która pozwala na wyodrębnienie poszczególnych
    autorskich praw do programu komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw.
    Ewidencja prowadzona jest w formie arkusza kalkulacyjnego od 1 czerwca 2022 roku.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata 2022-2024 oraz w latach kolejnych, jeśli okoliczności
    faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.