Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-1106/15-3/ENB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-03-04
Teza: Obowiązki płatnika (radny).
Słowa kluczowe: radny; szkolenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 3 grudnia 2015 r. (data wpływu 8 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z udziałem radnych w szkoleniach - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych między innymi w zakresie obowiązków płatnika w związku z udziałem radnych w szkoleniach.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Radni powiatowi będą uczestniczyć w szkoleniach i kursach a koszty uczestnictwa pokrywane będą z budżetu Starostwa, zgodnie z klasyfikacją budżetową, z podziałem na dział, rozdział, paragraf. Uczestnictwo radnego poprzedzone będzie indywidualnym zgłoszeniem. Tematyka kursów, szkoleń związana będzie z pełnieniem przez nich obowiązków społecznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Starostwo Powiatowe powinno uznać koszt szkolenia radnego jako jego przychód i naliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych?
2.  Jeśli tak, to czy zaliczkę na podatek należy potrącić z diety należnej radnemu, czy też powinien on wpłacić należną zaliczkę na podatek na konto Starostwa?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszt szkolenia radnych powiatowych jest świadczeniem nieodpłatnym i stanowi ich przychód - zgodnie z art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego jest zobowiązany pobrać zaliczkę na podatek dochodowy w wysokości 18% oraz wystawić PIT-11. Zaliczkę na podatek dochodowy należy potrącić z diety radnego, należnej mu z tytułu pełnienia obowiązków społecznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r., przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Wobec niezdefiniowania w ustawie podatkowej pojęcia „nieodpłatnego świadczenia” zasadne jest odwołanie się do znaczenia tego pojęcia ukształtowanego w orzecznictwie sądowym, zgodnie z którym, nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym – generalnie – jest każde zdarzenie prawne i zjawisko gospodarcze, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Przysporzenie to może polegać na zwiększeniu majątku (aktywów) bądź uniknięciu jego pomniejszenia (zaoszczędzenie wydatków).

Ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych identyfikuje jako źródło przychodu działalność wykonywaną osobiście.

Stosownie do art. 13 pkt 5 ww. ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Mimo, że ustawa nie definiuje pojęcia obowiązków społecznych lub obywatelskich, to niewątpliwie sprawowanie funkcji radnego, który jako reprezentant lokalnej społeczności ma działać na jej rzecz, mieści się w tym terminie. Zatem do tej kategorii przychodów należy zaliczyć m.in. przychody otrzymywane przez radnych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że radni powiatowi będą uczestniczyć w szkoleniach i kursach, a koszty uczestnictwa pokrywane będą z budżetu Starostwa, zgodnie z klasyfikacją budżetową, z podziałem na dział, rozdział, paragraf. Uczestnictwo radnego poprzedzone będzie indywidualnym zgłoszeniem. Tematyka kursów, szkoleń związana będzie z pełnieniem przez nich obowiązków społecznych.

Stosownie do postanowień art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2013 r., poz. 595, ze zm.) organami powiatu są:

1.  rada powiatu;
2.  zarząd powiatu.

Rada powiatu jest organem stanowiącym i kontrolnym powiatu, z zastrzeżeniem przepisów o referendum powiatowym (art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym).

Natomiast z art. 9 ust. 4 tej ustawy wynika, że w skład rady powiatu wchodzą radni w liczbie piętnastu w powiatach liczących do 40 000 mieszkańców oraz po dwóch na każde kolejne rozpoczęte 20 000 mieszkańców, ale nie więcej niż dwudziestu dziewięciu radnych.

Zgodnie z art. 21 ust. 2 ww. ustawy radny obowiązany jest brać udział w pracach organów powiatu oraz powiatowych jednostek organizacyjnych, do których został wybrany lub desygnowany.

Przechodząc na grunt przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stwierdzić, że radny – jako wykonujący czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich – uzyskuje przychody, o których mowa w powołanym powyżej art. 13 pkt 5 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże, należy zaznaczyć, że dla prawidłowego funkcjonowania organu jakim jest rada powiatu, radnym powinny być stworzone odpowiednie warunki, pozwalające na efektywne sprawowanie ich funkcji. Stąd też otrzymywane przez radnego świadczenia w postaci szkoleń finansowanych przez Wnioskodawcę należy zaliczyć do narzędzi niezbędnych w realizowaniu codziennych obowiązków radnego. Zatem wydatki poniesione przez Wnioskodawcę nie będą generowały po stronie radnych przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te będą bowiem w istocie wydatkami poniesionymi na funkcjonowanie organu jakim jest rada powiatu, w skład której wchodzą radni. Wydatki te nie stanowią zatem nieodpłatnego świadczenia dla osób wchodzących w skład tego organu.

Uznać zatem należy, że fakt sfinansowania kosztów udziału radnych w szkoleniach, w sytuacji, gdy udział w tych przedsięwzięciach związany jest z pełnieniem przez nich obowiązków społecznych, nie generuje po stronie radnych przychodu w rozumieniu ustawy.

Wartości wskazanych we wniosku świadczeń w postaci finansowania przez Wnioskodawcę uczestnictwa radnych w szkoleniach nie można zatem uznać za nieodpłatne świadczenia, które należałoby zakwalifikować do przychodów określonych w treści art. 13 pkt 5 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciążą z tego tytułu obowiązki poboru zaliczki na podatek dochodowy. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.