Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-420/11/ABu
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-06-21
Teza: Czy w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2011r. art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów usług oraz ustawy o transporcie drogowym Spółka ma prawo do odliczania podatku VAT naliczonego przy zakupie paliw do samochodów opisanych w pozycji 54, tj. o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony nabytych przed 1 stycznia 2011r. i uznanych według przepisów za samochody ciężarowe?
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; podatek-podatek naliczony; samochód-samochód ciężarowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2011r. (data wpływu 23 marca 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 czerwca 2011r. (data wpływu 10 czerwca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia paliwa do napędu samochodów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony nabytych przed 1 stycznia 2011r. – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2011r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 9 czerwca 2011r. (data wpływu 10 czerwca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia paliwa do napędu samochodów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony nabytych przed 1 stycznia 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

W latach ubiegłych Spółka zakupiła samochody o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Samochody te uznano według przepisów za ciężarowe na podstawie homologacji i ładowności. Przy ich zakupie odliczono podatek VAT naliczony wynikający z faktur VAT w pełnej wysokości. Odliczany był również podatek VAT naliczony przy zakupie paliw do w/w samochodów.

W piśmie uzupełniającym z dnia 9 czerwca 2011r., Wnioskodawca wskazał, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów usług. Pytanie dotyczy 2 sztuk samochodów.

W/w samochody są wykorzystywane w działalności spółki do wykonywania czynności wyłącznie opodatkowanych podatkiem VAT.

W dowodach rejestracyjnych tych samochodów w pozycji „rodzaj pojazdu” figuruje wpis „samochód ciężarowy”.

Od daty zakupu nie były dokonywane w nich żadne zmiany konstrukcyjne. Dla samochodu X przeprowadzono dodatkowe badanie techniczne. W wyniku tego badania stwierdzone zostało, że nie spełnia on dodatkowych warunków technicznych określonych w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym. Drugi samochód Y nie został poddany dodatkowemu badaniu technicznemu, ponieważ na podstawie analizy art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów usług i jego zastosowaniu odnośnie tego samochodu Spółka stwierdziła, że nie spełnia on warunków wymienionych w powyższym artykule. Obydwa te samochody posiadają homologację na samochody ciężarowe gdzie dopuszczalna ładowność dla samochodu X wynosi 730 kg, a dla samochodu Y 538 kg.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (sformułowane w piśmie z dnia 9 czerwca 2011r.):

Czy w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2011r. art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów usług oraz ustawy o transporcie drogowym Spółka ma prawo do odliczania podatku VAT naliczonego przy zakupie paliw do samochodów opisanych w pozycji 54, tj. o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony nabytych przed 1 stycznia 2011r. i uznanych według przepisów za samochody ciężarowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z wejściem w życie w dniu 1 stycznia 2011r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy od transporcie drogowym uchylone zostały dotychczasowe przepisy art. 86 ust. 3-7a oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, które regulowały kwestię odliczenia podatku VAT naliczonego od nabywanych samochodów osobowych oraz innych pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 3,5 tony oraz odliczeń podatku VAT od zakupu paliw do tych samochodów.

W w/w nowelizacji zasady dotyczące odliczania podatku VAT naliczonego od paliw wykorzystywanych do napędu samochodów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony reguluje art. 4.

Według Spółki ograniczenie wynikające z art. 4 dotyczy wyłącznie samochodów nabywanych w okresie od 01.01.2011r. do 31.12.2012r., a tym samym nie ma zastosowania do samochodów nabytych przez Spółkę przed 1 stycznia 2011r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została zawarta w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT. Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl powyższego przepisu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku czy też niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Natomiast kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu samochodów oraz paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów zostały uregulowane w przepisach ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zwanej dalej ustawą nowelizującą.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2012r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur potwierdzających zakup paliwa do tych samochodów należy mieć na uwadze art. 4 ww. ustawy nowelizującej.

Zgodnie z tym przepisem, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Należy zauważyć, iż powyższa regulacja jest typowym przepisem epizodycznym, tzn. takim który ma z góry wyznaczony okres swojego obowiązywania. Stanowi on, że w latach 2011–2012 nie odlicza się podatku od paliwa do samochodów (i innych pojazdów), o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej. Reguluje zatem kwestie odliczeń podatku od paliwa do samochodów. Jednocześnie jest przepisem odsyłającym.

Dla ustalenia pełnego zakresu jego treści (wyinterpretowania z jego brzmienia normy prawnej) należy uwzględnić brzmienie art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej. Mowa jest w nim bowiem o „samochodach osobowych oraz innych pojazdach samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1”. W art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej mówi się o „samochodach osobowych oraz innych pojazdach samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony” (z uwzględnieniem wyjątków wynikających z art. 3 ust. 2). Data nabycia samochodu (czy przed 2011r., czy już w 2011r.) nie jest jego cechą opisaną w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej. Daty wskazane w tym przepisie wyznaczają okres obowiązywania tego przepisu, a nie są cechami samochodów. Nie stanowi on zatem o okresie nabywania samochodów. Nie można zatem z brzmienia tych regulacji wyciągnąć wniosku, że samochód osobowy nabyty w styczniu 2011r. jest samochodem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, a taki sam samochód osobowy nabyty w grudniu 2010r. nie jest samochodem, o którym mowa w tym przepisie.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, iż przewidziany przepisem ww. art. 4 ustawy nowelizującej, zakaz odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, dotyczy tylko tych paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, które wykorzystywane są do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 (tj. pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony). Nie dotyczy on zatem pojazdów samochodowych, wymienionych enumeratywnie w ust. 2 art. 3 powyższej ustawy, które mocą tego ustępu zostały wyłączone z regulacji ust. 1 tego artykułu.

Zatem zakaz odliczenia VAT od paliwa do samochodów osobowych wymienionych w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej (z uwzględnieniem zastrzeżeń wynikających z art. 3 ust. 2 tej ustawy) dotyczy (w okresie 01.01.2011-31.12.2012r.) także tych nabytych przed 1 stycznia 2011r.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, iż w latach ubiegłych Spółka zakupiła samochody o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Samochody te uznano według przepisów za ciężarowe na podstawie homologacji i ładowności. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów usług. W swojej działalności wykorzystuje dwa samochody do wykonywania czynności wyłącznie opodatkowanych podatkiem VAT. W dowodach rejestracyjnych tych samochodów w pozycji „rodzaj pojazdu” figuruje wpis „samochód ciężarowy”. Od daty zakupu nie były dokonywane w nich żadne zmiany konstrukcyjne. Dla samochodu X przeprowadzono dodatkowe badanie techniczne. W wyniku tego badania stwierdzone zostało, że nie spełnia on dodatkowych warunków technicznych określonych w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym. Drugi samochód Y nie został poddany dodatkowemu badaniu technicznemu, ponieważ na podstawie analizy art. 3 ust. 2 ww. ustawy i jego zastosowaniu odnośnie tego samochodu Spółka stwierdziła, że nie spełnia on warunków wymienionych w powyższym artykule. Obydwa samochody posiadają homologację na samochody ciężarowe, gdzie dopuszczalna ładowność dla samochodu X wynosi 730 kg, a dla samochodu Y 538 kg.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawne oraz uwzględniając opis stanu faktycznego, stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2012r., zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu paliwa wykorzystywanego do napędu ww. samochodów ciężarowych, nabytych przed 1 stycznia 2011r., będących przedmiotem niniejszej sprawy. Wykorzystywane przez Wnioskodawcę samochody posiadają dopuszczalną masę całkowitą nieprzekraczającą 3,5 tony i nie spełniają wymogów, określonych w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.