Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1001/10-3/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-12-06
Teza: Jeżeli Wnioskodawca zdecydowałby się, w uzgodnieniu z Finansującym, na wcześniejsze zakończenie umów leasingu, czy koszty rat leasingowych poniesione do momentu wcześniejszego zakończenia, zaliczone do kosztów podatkowych, nie zmienią swojego charakteru i czy nadal stanowią koszty podatkowe z tytułu rat leasingowych w rozumieniu art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: cesja; koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing; leasing-leasing operacyjny; leasing-raty leasingowe; leasing-umowa cesji leasingu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 2 września 2010 r. (data wpływu 6 września 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów rat leasingowych poniesionych do momentu wcześniejszego zakończenia umów leasingu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości nierozliczonych opłat wstępnych w przypadku dokonania cesji umów leasingu oraz w zakresie kosztów rat leasingowych poniesionych do momentu wcześniejszego zakończenia umów leasingu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w zakresie produkcji prefabrykatów budowlanych x, ich dostawy do klientów oraz doradztwa technicznego w zakresie budownictwa, a także sprzedaży materiałów budowlanych. Ponadto prowadzi również działalność deweloperską oraz w zakresie dzierżawy nieruchomości.

W skład prowadzonej działalności wchodzą m.in. następujące składniki majątkowe:

1.  zakłady produkcji prefabrykatów budowlanych (nieruchomości, maszyny i urządzenia),
2.  specjalistyczna baza transportowa służąca dostawom produktów do klientów (np. samochody wyposażone w zestawy rozładunkowe …),
3.  znak towarowy, zarejestrowany przez Wnioskodawcę w trakcie prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, prawo do domeny komputerowej, prawa z umów z klientami i dostawcami, np. umów z bankami, firmami leasingowymi, pracownicy oraz zobowiązania wobec nich wynikające z zawartych umów, baza klientów firmy, należności i zobowiązania oraz środki pieniężne, uzyskane koncesje, licencje i zezwolenia, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, tajemnice przedsiębiorstwa - technologia i organizacja produkcji.

Część składników majątku, takie jak: samochody ciężarowe, osobowe, maszyny i urządzenia użytkowane są przez Wnioskodawcę na podstawie umów leasingu. Umowy te spełniają warunki zapisane w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Opłaty leasingowe miesięczne odnoszone są bezpośrednio w koszty podatkowe. Opłaty wstępne rozliczane są w koszty podatkowe w stosunku do długości okresów umów.

Jako przyszły udziałowiec Wnioskodawca zamierza wnieść wszystkie niezbędne składniki do prowadzenia działalności w zakresie produkcji prefabrykatów budowlanych (w tym związane z nią należności i zobowiązania) tytułem wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej (np. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) – dalej: „Spółka”, z wyłączeniem składników majątkowych Zainteresowanego służących działalności deweloperskiej - budowie i sprzedaży domów jednorodzinnych oraz pozostałych aktywów Wnioskodawcy (np. innych nieruchomości gruntowych), które są przedmiotem umów dzierżawy lub nie służą obecnie prowadzeniu działalności gospodarczej.

Nowoutworzona Spółka będzie kontynuowała działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę w zakresie produkcji prefabrykatów budowlanych.

W ramach planowanej transakcji nastąpi również przejęcie dotychczasowych pracowników w trybie art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1976 r. Kodeks Pracy, a także cesja umów prawa cywilnego (w tym umów leasingu), funkcjonalnie związanych z działalnością produkcyjną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów rat leasingowych poniesionych do momentu wcześniejszego zakończenia umów leasingu.

Jeżeli Wnioskodawca zdecydowałby się, w uzgodnieniu z Finansującym, na wcześniejsze zakończenie umów leasingu, czy koszty rat leasingowych poniesione do momentu wcześniejszego zakończenia, zaliczone do kosztów podatkowych, nie zmienią swojego charakteru i czy nadal stanowią koszty podatkowe z tytułu rat leasingowych w rozumieniu art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, skrócenie okresu umowy leasingu nie ma znaczenia dla zaliczenia wcześniejszych rat leasingowych w koszty uzyskania przychodu z art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W momencie zaliczania rat leasingowych w koszty uzyskania przychodów, umowy leasingu kwalifikowane były jako leasing operacyjny spełniające warunki art. 23b ust. 1 ww. ustawy. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest uregulowań na temat skutków podatkowych związanych ze skróceniem umowy leasingu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Kwestie dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z umowami leasingu zostały przez ustawodawcę uregulowane w art. 23a - 23l Rozdziału 4a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.).

W myśl art. 23a pkt 1 ww. ustawy, przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo do używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Z treści art. 23b ust. 1 cyt. ustawy wynika, że opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1.  została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40 % normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości,
2.  suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Stosownie do treści art. 23b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1.  art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324),
2.  przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3.  art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr 101, poz. 1178).

\- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f - 23h.

Z przepisów powyższych wynika zatem, iż co do zasady, jeżeli umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunki to wówczas ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego) w związku z tą umową wydatki w podstawowym okresie, z tytułu używania przedmiotu leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Przepisy ww. ustawy nie regulują wprost skutków podatkowych zmiany stron umowy leasingu. Unormowania zawarte w art. 23a - 23l cyt. ustawy określają jedynie skutki podatkowe rozporządzania przedmiotem leasingu po upływie podstawowego okresu umowy oraz skutki podatkowe występujące w trakcie trwania umowy.

W następstwie dokonanej cesji umowy leasingu (zawartej pierwotnie z innym podmiotem gospodarczym – cedentem), cesjonariusz przejmuje wyłącznie prawa i obowiązki cywilnoprawne dotychczasowego leasingobiorcy (korzystającego). Nie przejmuje natomiast praw i obowiązków o charakterze podatkowym.

W celu prawidłowego zaliczenia rat leasingowych do kosztów uzyskania przychodów oprócz konieczności spełnienia ww. warunków określonych w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy również mieć na uwadze zasadę kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Oznacza to, że przy braku wyłączenia wydatku na mocy art. 23 ww. ustawy – możliwość jego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, zależna jest od wykazania przez podatnika istnienia związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem, a uzyskanym przychodem, bądź źródłem tego przychodu.

W art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca nie wymienia wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów kosztów odpowiadających wartości już spłaconych rat leasingowych, w przypadku, gdy korzystający dokona cesji umowy na osobę trzecią.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jako przyszły udziałowiec zamierza wnieść wszystkie niezbędne składniki do prowadzenia działalności tytułem wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej. W ramach planowanej transakcji nastąpi cesja umów prawa cywilnego (w tym umów leasingu).

Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż cesja umów leasingu na spółkę kapitałową nie spowoduje konieczności dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów, w związku z poniesieniem (do momentu scedowania praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu) wydatków tytułem rat leasingowych.

Reasumując, jeżeli Wnioskodawca zdecydowałby się, w uzgodnieniu z Finansującym, na wcześniejsze zakończenie umów leasingu, koszty rat leasingowych poniesione do momentu wcześniejszego zakończenia, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zmienią swojego charakteru i nadal stanowią koszty podatkowe z tytułu rat leasingowych w rozumieniu art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że w dniu 6 grudnia 2010 r. wydano odrębną interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości nierozliczonych opłat wstępnych w przypadku dokonania cesji umów leasingu nr ILPB1/415-1001/10-2/AO.

Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych został w dniu 6 grudnia 2010 r. rozstrzygnięty odrębnymi interpretacjami nr ILPB4/423-179/10-2/ŁM, nr ILPB4/423-179/10-3/ŁM i nr ILPB4/423-179/10-4/ŁM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.