Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-675/12-6/JN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-10-30
Teza: Planowana czynność wniesienia aportem mienia ruchomego do Spółki nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tym samym ww. czynność będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawek właściwych dla poszczególnych towarów.
Słowa kluczowe: aport; ruchomości; towar-towar używany; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2012 r. (data wpływu 30 lipca 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 1 października 2012 r. (data wpływu 3 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT wniesienia aportu w postaci mienia ruchomego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT aportu działek gruntów wraz z budowlami, braku obowiązku opodatkowania nieodpłatnego użyczenia nieruchomości zabudowanych i mienia ruchomego oraz zwolnienia od podatku VAT wniesienia aportu w postaci mienia ruchomego.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 1 października 2012 r. o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego oraz kwestie związane z reprezentacją.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Związek Gmin utworzył w 2010 r. spółkę komunalną z wyłącznym jego udziałem. Spółka ma na celu wykonywanie zadań własnych Związku, przekazanych mu do realizacji przez wchodzące w jego skład gminy, a związanych z gospodarką odpadami komunalnymi poprzez prowadzenie zakładu zagospodarowania odpadów komunalnych wraz ze składowiskiem odpadów komunalnych, a wynikających z art. 7 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 64 ustawy o samorządzie gminnym. Obecnie Związek zamierza użyczyć, a następnie wnieść aportem do Spółki 9 działek gruntu z posadowionymi na nich budynkami i budowlami służącymi wykonywaniu zadań przez Zakład. Nieruchomości składające się z 9 działek stanowią własność Związku (zostały nabyte w latach 2003 - 2012), a budowle znajdujące się na działkach wzniesiono ze środków finansowych pozyskanych przez Związek w ramach umowy finansowanej z RPO Województwa w latach 2011 - 2012. Związek zamierza bezpośrednio po zakończeniu inwestycji budowy zakładu składowiska odpadów finansowanej w ramach RPO, dać do użyczenia nieruchomości wraz z wybudowanymi budowlami spółce, a następnie wnieść nieruchomości zabudowane jako aport do spółki.

Podatnik zamierza przekazać aportem następujące nieruchomości zabudowane:

1.  nieruchomość składająca się z działek nr 1012, 1013 i 1014 o łącznej powierzchni 1,92 ha zabudowanych nową kwaterą składowiska odpadów komunalnych o wartości budowli 1 712 239,16 zł brutto szacowanych kosztów bezpośrednich, wartość gruntu 17 476,6 zł,
2.  nieruchomość składająca się z działek gruntu nr 7, 9, 11, 39, 40 i 12/1 o łącznej powierzchni 6,5036 ha zabudowanych infrastrukturą techniczną, zapleczem socjalno technicznym, sortownią odpadów, kompostownią kontenerowo - pryzmową oraz zrekultywowaną kwaterą istniejącego składowiska, o łącznej wartości budynków i budowli 19 074 004,96 zł brutto szacowanych kosztów bezpośrednich, wartość gruntu 432 000 zł.

Wartość wszystkich budowli została podana bez uwzględnienia odpisów amortyzacyjnych.

Ponadto Związek zamierza przekazać w użyczenie, a następnie wnieść w formie aportu mienie ruchome nabyte ze środków finansowych w ramach ww. umowy z RPO Województwa na budowę zakładu zagospodarowania odpadów. Na mienie ruchome składają się następujące składniki majątkowe:

1.  ładowarka kołowa teleskopowa o wartości 443.899,20 zł brutto
2.  pojemnik na odpady niebezpieczne o wartości 3.358,58 zł brutto
3.  pojemnik na odpady o wartości 16.927,26 zł brutto
4.  wózek widłowy z chwytakiem do odbioru bel o wartości 116.958,20 zł brutto
5.  ciągnik rolniczy o wartości 130.045,34 zł brutto
6.  wóz asenizacyjny o wartości 46.348,38 zł brutto
7.  pług, lemiesz odśnieżający o wartości 43.196,64 zł brutto
8.  kosiarka z napędem WOM o wartości 23.510,01 zł brutto
9.  zamiatarka walcowa o wartości 442.856,04 zł brutto
10.  przyczepa wywrotka o wartości 12.969,66 zł brutto

Łączna wartość mienia ruchomego (wyposażenia mobilnego) wynosi 1 280 069,31 zł brutto.

W piśmie z dnia 1 października 2012 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, gdyż uzyskuje wpływy ze składek członkowskich gmin wchodzących w jego skład, a te nie są opodatkowane podatkiem VAT. Użyczenie nieruchomości zabudowanych i mienia ruchomego przez Wnioskodawcę będzie czynnością nieodpłatną. W stosunku do mienia ruchomego, o którym mowa we wniosku Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Składniki mienia ruchomego objęte wnioskiem zostaną nabyte przez Wnioskodawcę w okresie października 2012 r. i nie były wykorzystywane do działalności składowiska stąd też nie upłynęło co najmniej pół roku od nabycia i nie można stwierdzić, że okres używania ich przez Wnioskodawcę wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania nimi przez Wnioskodawcę.

Budowle i budynki objęte wnioskiem są trwale związane z gruntem. Klasyfikacja budynków i budowli wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych przedstawia się następująco:

1.  kwatera składowiska odpadów, kompostownia - 2420
2.  hala sortowni, kontenery socjalne - 1251
3.  garaże - 1242
4.  budynek socjalno - administracyjny - 1220
5.  wiata magazynowa, hala namiotowa, zbiorniki na wody odciekowe i opadowe - 1252
6.  ulice, drogi, chodniki, place manewrowe z oświetleniem i ogrodzeniem - 2112
7.  wodociąg - 2222
8.  linie energetyczne z transformatorem - 2224

Wnioskodawca wyjaśnia, że na działce:

1.  nr 1012 posadowiona jest kwatera składowiska odpadów i zbiornik wód odciekowych,
2.  nr 1013 posadowiona jest kwatera składowiska odpadów,
3.  nr 1014 posadowiona jest kwatera składowiska odpadów,
4.  nr 7 posadowiona jest hala sortowni, plac manewrowy, kompostownia i zbiornik wód opadowych,
5.  nr 9 posadowiona jest hala sortowni, plac manewrowy i zbiornik wód opadowych,
6.  nr 11 posadowiona jest hala sortowni, plac manewrowy, wodociąg i zbiornik wód opadowych,
7.  nr 39 posadowiony jest zbiornik wód odciekowych i droga wewnętrzna,
8.  nr 40 posadowione jest zrekultywowane składowisko odpadów,
9.  nr 12/1 posadowione jest zrekultywowane składowisko odpadów, budynek socjalno – administracyjny, kontenery socjalne, drogi, garaże, wiaty, zbiornik wód odciekowych, wodociąg.

Wnioskodawcy zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego od faktur dokumentujących wzniesienie wszystkich tych budynków i budowli z poz. 1-8, wobec braku związku ze sprzedażą opodatkowaną, gdyż Związek nie uzyskuje przychodów ze składowiska odpadów. Mając powyższe na względzie przekazanie majątku do eksploatacji na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług, a to nie podlega opodatkowaniu, za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Natomiast zadania określone w art. 7 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o samorządzie gminnym – zadania dotyczące wysypisk i unieszkodliwiania odpadów są zadaniami własnymi gmin zrzeszonych w Związku. W związku z powyższym czynność przekazania tych działek na podstawie umowy użyczenia wraz z budynkami i budowlami podmiotowi, który będzie te zadania wykonywał, nie jest czynnością związaną z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a tym samym nie podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Z powyższego wynika, że nieruchomości wraz z wzniesionymi nań budynkami i budowlami pomiędzy oddaniem do użytkowania a wniesieniem aportem wykorzystywane będą do czynności niepodlegających opodatkowaniem podatkiem VAT. Z chwilą zaś dokonania aportu przez Wnioskodawcę nastąpi oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy wszystkich budynków i budowli z poz. 1 - 8 po ich wybudowaniu, co doprowadzi do pierwszego zasiedlenia nieruchomości.

Jednakże zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwolnieniem objęta jest dostawa budowli dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w stosunku do której nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ze względu na brak związku dokonanych zakupów towarów i usług, które posłużyły do wytworzenia budowli służących składowisku odpadów z czynnościami opodatkowanymi Związkowi nie przysługiwało prawo do powyższego odliczenia. Związek nie poniósł wydatków na ulepszenie, gdyż całość inwestycji jest realizowana od podstaw.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Związek Komunalny jako podmiot wnoszący aport w postaci mienia ruchomego jest objęty obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku od towarów i usług, z uwagi na fakt że składniki mienia ruchomego nie były faktycznie wykorzystywane przez Związek i stąd nie mogą być uznane za towar używany w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Obecnie Związek zamierza użyczyć nieruchomości zabudowane i mienie ruchome spółce, a następnie wnieść aportem do spółki nieruchomości w postaci działek gruntu, na których wzniósł uprzednio budowle mające służyć składowisku odpadów oraz mienie ruchome. Związkowi, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego od faktur dokumentujących wzniesienie tych budowli wobec braku związku ze sprzedażą opodatkowaną, gdyż Związek nie uzyskuje przychodów ze składowiska odpadów. Podatek od towarów i usług był wydatkiem kwalifikowalnym w ramach umowy o dofinansowanie na budowę składowiska odpadów w ramach RPO. Przedmiotem późniejszego aportu będą te same działki gruntu zabudowane budowlami w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego i mienie ruchome.

Mając powyższe na względzie, w ocenie Wnioskodawcy, przekazanie majątku do eksploatacji na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług, a to nie podlega opodatkowaniu, za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Natomiast zadania określone w art. 7 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o samorządzie gminnym – zadania dotyczące wysypisk i unieszkodliwiania odpadów są zadaniami własnymi gmin zrzeszonych w Związku.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, czynność przekazania tych działek wraz z budowlami podmiotowi, który będzie te zadania wykonywał, nie jest czynnością związaną z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a tym samym niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z powyższego wynika, że nieruchomości wraz z wniesionymi nań budowlami, pomiędzy oddaniem do użytkowania a wniesieniem aportem wykorzystywane będą do czynności niepodlegających opodatkowaniem podatkiem VAT. W ocenie Wnioskodawcy, z chwilą dokonania aportu nastąpi oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy budowli po ich wybudowaniu, co doprowadzi do pierwszego zasiedlenia nieruchomości. Jednakże zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwolnieniem objęta jest dostawa budowli dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w stosunku do której nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ze względu na brak związku dokonanych zakupów towarów i usług, które posłużyły do wytworzenia budowli służących składowisku odpadów z czynnościami opodatkowanymi Związkowi nie przysługiwało prawo do powyższego odliczenia. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że Związek będzie korzystał ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Natomiast na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przez towary używane, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzenia tymi towarami jak właściciel.

Wyrażony w art. 43 ust. 2 ustawy, wymóg używania ruchomości odnosi się bezpośrednio do zbywcy i dotyczy faktycznego używania towaru. Przez używanie należy rozumieć posługiwanie się, wykorzystywanie czegoś w charakterze narzędzia. Nie jest zatem wystarczające samo tylko posiadanie danego towaru, czy też prawo własności do towaru, przez wskazany przepisem czas, jeśli posiadaniu nie będzie towarzyszyć faktyczne wykorzystywanie towaru.

Zatem, dokonującym sprzedaży towaru używanego, w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy, jest jedynie taki jego właściciel, który w momencie sprzedaży korzysta z towaru w ten sposób, że faktycznie go używa, a nie tylko pobiera z tego towaru pożytki cywilne i inne dochody. Rzecz ruchoma może być uznana za towar używany wyłącznie wówczas, gdy przed sprzedażą była używana przez zbywcę co najmniej przez pół roku. Zatem, używanie rzeczy ruchomych przez spółkę na podstawie umowy użyczenia nie może być utożsamiane z faktycznym używaniem tych rzeczy przez Związek. Należy więc stwierdzić, iż Związek nie ma prawa do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy w związku z planowanym wniesieniem aportem rzeczy ruchomych do istniejącej spółki. Pomimo, iż w związku z nabyciem tych ruchomości Związkowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to przedmiotowych rzeczy ruchomych nie można uznać za towary używane w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Według art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Wniesienie wkładu wiąże się z przeniesieniem na spółkę wszelkich praw do przedmiotu wkładu, a więc także prawa własności, jeżeli przysługuje ono wspólnikowi.

W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, iż wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel (art. 43 ust. 2 ustawy).

Wyrażony w cytowanym wyżej przepisie art. 43 ust. 2 ustawy, wymóg używania ruchomości odnosi się bezpośrednio do zbywcy i dotyczy faktycznego używania towaru. Przez używanie, w myśl Słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN SA, strona internetowa – www.sjp.pwn.pl), należy rozumieć posługiwanie się, wykorzystywanie czegoś w charakterze narzędzia. Nie jest zatem wystarczające samo tylko posiadanie danego towaru, czy też prawa własności do towaru, przez wskazany przepisem czas, jeśli posiadaniu nie będzie towarzyszyć faktyczne wykorzystywanie towaru.

Zatem, dokonującym sprzedaży towaru używanego, w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy, jest jedynie taki jego właściciel, który korzysta z towaru w ten sposób, że faktycznie go używa, a nie tylko pobiera z tego towaru pożytki cywilne i inne dochody. Rzecz ruchoma może być uznana za towar używany wyłącznie wówczas, gdy przed sprzedażą była używana przez zbywcę co najmniej przez pół roku. Przez „używanie”, o którym mowa w ustawie, należy rozumieć faktyczne posługiwanie się zbywaną rzeczą.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, gdyż uzyskuje wpływy ze składek członkowskich gmin wchodzących w jego skład, a te nie są opodatkowane podatkiem VAT. Wnioskodawca utworzył w 2010 r. spółkę komunalną z wyłącznym jego udziałem. Spółka ma na celu wykonywanie zadań własnych Związku, przekazanych mu do realizacji przez wchodzące w jego skład gminy, a związanych z gospodarką odpadami komunalnymi poprzez prowadzenie zakładu zagospodarowania odpadów komunalnych wraz ze składowiskiem odpadów komunalnych. Związek zamierza przekazać w użyczenie, a następnie wnieść w formie aportu mienie ruchome nabyte ze środków finansowych w ramach ww. umowy z RPO Województwa na budowę zakładu zagospodarowania odpadów. W stosunku do mienia ruchomego, o którym mowa we wniosku Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Składniki mienia ruchomego objęte wnioskiem zostaną nabyte przez Wnioskodawcę w okresie października 2012 r. i nie były wykorzystywane do działalności składowiska stąd też nie upłynęło co najmniej pół roku od nabycia i nie można stwierdzić, że okres używania ich przez Wnioskodawcę wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania nimi przez Wnioskodawcę.

Mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż Wnioskodawca nie ma prawa do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, w związku z planowanym wniesieniem aportem mienia ruchomego do Spółki. Pomimo, iż w związku z nabyciem tych ruchomości Zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to przedmiotowego mienia ruchomego nie można uznać za towary używane w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy. Jak wynika z okoliczności sprawy, składniki mienia ruchomego nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę na potrzeby własnej działalności przez okres co najmniej pół roku od nabycia. Tym samym mienie ruchome będące przedmiotem planowanego aportu nie będzie stanowiło dla Wnioskodawcy towaru używanego.

Reasumując, planowana czynność wniesienia aportem mienia ruchomego do Spółki nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tym samym ww. czynność będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawek właściwych dla poszczególnych towarów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Końcowo informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT wniesienia aportu w postaci mienia ruchomego. Natomiast, kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT aportu działek gruntów wraz z budowlami została rozstrzygnięta interpretacją indywidualną Nr IPTPP2/443-675/12-4/JN, w zakresie braku obowiązku opodatkowania nieodpłatnego użyczenia nieruchomości zabudowanych i mienia ruchomego – interpretacją indywidualną Nr IPTPP2/443-675/12-5/JN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.