Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-369/09-2/IG/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-07-08
Teza: Czy świadczone przez SWIFT usługi dostępu do systemu SWIFT są na podstawie art. 43 ust 1 pkt 1 w zw. z poz. nr 3 załącznika nr 4 do ustawy o podatku do towarów i usług zwolnione z opodatkowania tym podatkiem, a w konsekwencji czy Bank rozpoznając dla celów tego podatku import usług z tytułu nabycia tych usług od SWIFT powinien uznać te usługi za zwolnione z podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: import-import usług; klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi pomocnicze; usługi-usługi pośrednictwa-usługi pośrednictwa pieniężnego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09.04.2009 r. (data wpływu 14.04.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.04.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest bankiem z siedzibą w Polsce, wykonującym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynności bankowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tj. Dz. U. z 2002 r., Nr 72, poz. 665, z zm.). W celu skutecznego wykonywania czynności bankowych, Bank nabywa usługi świadczone przez S.W.I.F.T. scrl (ang. Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication); dalej jako ,,SWIFT” - podmiot z siedzibą w Belgii posiadający status podatnika VAT. SWIFT jest stowarzyszeniem instytucji finansowych, świadczącym zestandaryzowane usługi w zakresie przesyłania drogą telekomunikacyjną komunikatów finansowych pomiędzy bankami i innymi instytucjami finansowymi.

Generowane i przesyłane za pomocą systemu SWIFT między instytucjami finansowymi komunikaty pozwalają na sprawne przeprowadzanie rozliczeń i przepływów pieniężnych pomiędzy instytucjami finansowymi na całym świecie. System SWIFT pozwala na generowanie i przesyłanie pomiędzy instytucjami finansowymi takich komunikatów o przeprowadzanych transakcjach finansowych jak np. zlecenie przelewu, otrzymanie przelewu, zlecenie założenia lokaty, udzielenie gwarancji lub poręczenia. Komunikaty generowane i przesyłane za pomocą systemu SWIFT stanowią instrukcję dla banków innych instytucji finansowych do dokonania odpowiednich transferów środków. Na podstawie tych komunikatów instytucje finansowe dokonują wzajemnych rozliczeń w systemie międzybankowym i obciążają lub odpowiednio uznają rachunki swoich klientów. Komunikaty przesyłane za pomocą systemu SWIFT mogą dotyczyć rozliczeń pieniężnych, jak również transakcji realizowanych na rynkach papierów wartościowych, transakcji dotyczących pochodnych instrumentów finansowych czy transakcji wymiany walut.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy świadczone przez SWIFT usługi dostępu do systemu SWIFT są na podstawie art. 43 ust 1 pkt 1 w zw. z poz. nr 3 załącznika nr 4 do ustawy o podatku do towarów i usług zwolnione z opodatkowania tym podatkiem, a w konsekwencji czy Bank rozpoznając dla celów tego podatku import usług z tytułu nabycia tych usług od SWIFT powinien uznać te usługi za zwolnione z podatku od towarów i usług?

Zdaniem wnioskodawcy świadczone przez SWIFT usługi dostępu do systemu umożliwiającego generowanie i przesyłanie między instytucjami finansowymi komunikatów umożliwiających realizację transakcji finansowych powinny zostać uznane za usługi pośrednictwa finansowego i jako takie, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.); dalej jako ,,ustawa o VAT”, powinny korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.

Biorąc pod uwagę obecny stan rozwoju rynku usług finansowych oraz powszechność rozliczeń międzybankowych, wymiana informacji między instytucjami finansowymi za pomocą komunikatów systemu SWIFT jest konieczna do sprawnego wykonywania usług finansowych przez instytucje finansowe, w tym przez Bank. Wygenerowanie i przesłanie odpowiedniego komunikatu za pomocą systemu SWIFT jest często niezbędne w celu realizacji przez Bank dyspozycji złożonej przez klienta.

Usługi świadczone przez SWIFT są zatem istotne i specyficzne dla usług pośrednictwa finansowego i stanowią niezbędny element w procesie wykonywania przez Bank czynności bankowych, w związku z czym, zdaniem Banku, usługi te, jako element świadczonych przez Bank usług pośrednictwa finansowego, powinny korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.

Takie stanowisko znajduje także odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 10 czerwca 2008 r. (sygn. III SA/Wa 319/08) analizując przepisy prawa krajowego, prawa wspólnotowego oraz mając na uwadze dorobek orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości przyznał rację stronie skarżącej, iż usługi świadczone przez SWIFT s.c.r.l. należy zaklasyfikować do usług pośrednictwa finansowego, a nie do usług elektronicznych.

Co istotne stanowisko WSA w Warszawie zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 grudnia 2008 r. (sygn. I FSK 1582/08), w którym to wyroku NSA oddalił skargę kasacyjną na powyższy wyrok WSA potwierdzając, że usługi świadczone przez SWIFT dla celów podatku VAT powinny być kwalifikowane jako usługi pośrednictwa finansowego.

W uzasadnieniu swojego orzeczenia NSA uznał, że dokonując kwalifikacji danej czynności dla celów podatku VAT należy się kierować przede wszystkim jej funkcją prawną natomiast funkcja prawna (cel) usług świadczonych przez SWIFT zdaniem Sądu sprowadza się do weryfikacji płatności czyli w rzeczy samej do umożliwienia bankom komunikowania się między sobą aby te mogły wykonywać czynności bankowe. Taka ich istota pozostaje zatem w ścisłym związku z czynnościami polegającymi na pośrednictwu finansowym i to bez względu na to jak będą one realizowane.

W orzeczeniu tym NSA uznał także, że usługi świadczone przez SWIFT nie mogą być kwalifikowane jako usługi elektroniczne ponieważ nie spełniają one przesłanek zakwalifikowania danej usługi jako usługi elektronicznej określonych w art. 11 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z 17 października 2005 r. ustawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388 EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, do którego w zakresie definiowania usług elektronicznych odwołuje się ustawa o VAT. NSA podkreślił przy tym, że nawet gdyby usługi świadczone przez SWIFT spełniały wskazaną w powyższym Rozporządzeniu definicję usług elektronicznych to okoliczność taka sama w sobie nie wykluczałaby możliwości zakwalifikowania tej usługi do czynności pośrednictwa finansowego. Taki bowiem jest jej cel (czyli istota) albo funkcja prawna, która - jak wyżej zaznaczono - powinna posiadać decydujący wpływ na kwalifikację przedmiotowej czynności i związane z tym konsekwencje prawne.

Należy też wskazać, że uzasadnienie dla zwolnienia z podatku VAT usług świadczonych przez SWIFT można odnaleźć także w orzecznictwie ETS na co wskazywały też Sądy administracyjne w wyżej przytoczonych wyrokach.

W sprawie C 2/95 SDC, ETS uznał bowiem, że zwolnienie przewidziane w pkt 3 i 5 art. 13 część B lit. d Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r (tj. zwolnienie przewidziane m.in. dla transakcji łącznie z negocjacjami dotyczącymi depozytu i bieżących rachunków, płatności transferów, długów, czeków i papierów wartościowych) nie jest uwarunkowane tym aby świadczenie usług było realizowane przez instytucję finansową na podstawie stosunku prawnego z finalnym klientem banku. Fakt, że transakcja ujęta w przytoczonych przepisach jest wykonana przez stronę trzecią ale przedstawiona jest finalnemu klientowi banku jako usługa wykonana przez bank nie stanowi przeszkody w zwolnieniu takiej operacji.

Usługi dostępu do sytemu generującego i przesyłającego komunikaty między instytucjami finansowymi świadczone przez SWIFT są natomiast elementem usługi świadczonej przez Bank na rzecz klienta. Bank w ramach realizacji złożonej przez klienta dyspozycji wykonania określonej czynności bankowej korzysta bowiem z dostarczonego przez SWIFT systemu i za jego pomocą generuje i przesyła do odpowiednich instytucji w celu przeprowadzenia odpowiednich rozliczeń komunikaty o dokonanej przez klienta transakcji. Generowanie i przesyłanie komunikatów w systemie SWIFT jest zatem jedną z czynności składających się na proces przeprowadzenia określonych czynności bankowych. Należy zauważyć, że także z perspektywy klienta Banku świadczone przez SWIFT usługi umożliwiające generowanie i przesyłanie komunikatów między instytucjami finansowymi nie są postrzegane jako czynność odrębna od przeprowadzenia przez Bank złożonej przez tego klienta dyspozycji dokonania określonej czynności bankowej.

W innym miejscu przywołanego wyżej wyroku ETS uznał natomiast, że podlegające zwolnieniu transakcje dotyczące transferów i płatności zawierają transakcje realizowane przez centrum informatyczne, jeżeli posiadają one odmienny charakter i są specyficzne i istotne dla transakcji zwolnionych. Usługi świadczone przez SWIFT są natomiast specyficzne dla usług finansowych ponieważ umożliwiają one wykonywanie bankom czynności bankowych, są one także istotne dla świadczenia usług finansowych ponieważ przesyłanie komunikatów SWIFT umożliwia instytucjom finansowym świadczenie usług finansowych i realizację czynności bankowych.

Podsumowując nabywane przez Bank od SWIFT usługi dostępu do systemu pozwalającego na generowanie i przesyłanie komunikatów między instytucjami finansowymi w celu realizacji czynności bankowych są niezbędne do prowadzenia działalności bankowej i świadczenia usług finansowych przez Bank i mogą zostać uznane za element takich usług świadczonych przez Bank. W związku z tym zdaniem Banku usługi te powinny na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. Bank rozpoznając zatem w związku z nabyciem tych usług zgodnie z art. 17 ust 1 pkt 4 w zw. z art. 27 ust 4 pkt 4 ustawy o VAT obowiązek podatkowy z tytułu importu usług powinien uznać usługi świadczone przez SWIFT za usługi zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.