Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.519.2025.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Opodatkowanie czynności wprowadzenia do sieci
energetycznej prądu wyprodukowanego w Instalacjach
fotowoltaicznych zamontowanych przy Obiektach, podstawa
opodatkowania ww. czynności i moment powstania
obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
energia-energia elektryczna
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
gmina
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
prosument
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
        opodatkowania czynności wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest /
        będzie produkowany w Instalacjach fotowoltaicznych zamontowanych przy
        Obiektach,
        ustalenia podstawy opodatkowania ww. czynności,
        momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu ww. czynności.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina” lub „JST”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1153 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w

    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Gmina zrealizowała projekt pn. „(...)”. Gmina zwraca uwagę, iż przedmiotowe zadanie
    swoim zakresem obejmowało zarówno rozbudowę sieci wodno-kanalizacyjnej,
    modernizację stacji uzdatniania wody, modernizację oczyszczalni ścieków na terenie JST,
    jak i zakup i montaż instalacji fotowoltaicznych na potrzeby należących do Gminy
    budynków związanych z infrastrukturą wodociągowo-kanalizacyjną.
    W związku z powyższym. Gmina pragnie wskazać, iż niniejszy wniosek o interpretację
    dotyczy ww. zadania wyłącznie w części dotyczącej zakupu i montażu instalacji
    fotowoltaicznych na potrzeby gminnych budynków związanych z infrastrukturą
    wodociągowo-kanalizacyjną (dalej: „Inwestycja” lub „Projekt”).
    W ramach Projektu na nieruchomościach należących do Gminy, tj. przy budynku stacji
    uzdatniania wody oraz przy oczyszczalni ścieków zostały zamontowane instalacje
    fotowoltaiczne (dalej: „Instalacje”).
    Gmina pragnie wskazać, iż Instalacje zamontowane przy budynku stacji uzdatniania wody
    oraz przy oczyszczalni ścieków stanowią mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
    z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze
    zm., dalej: „ustawa o OZE”).
    Dla potrzeb niniejszego wniosku stacja uzdatniania wody oraz oczyszczalnia ścieków będą
    zwane również łącznie jako: „Budynki” lub „Obiekty”.
    W związku z uruchomieniem Instalacji znajdujących się przy Obiektach i wytwarzaniem z
    ich udziałem energii elektrycznej, która jest / będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, Gmina jest / będzie w jej ocenie prosumentem energii odnawialnej
    w rozumieniu przepisów ustawy o OZE. Okoliczność ta znajduje odzwierciedlenie w
    umowie kompleksowej na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej zawartej z
    przedsiębiorstwem energetycznym (dalej: „Przedsiębiorstwo energetyczne”). W
    przedmiotowej umowie brak jest zapisów dotyczących dokumentowania przez Gminę za
    pomocą faktur VAT dostaw wytworzonej z udziałem Instalacji energii elektrycznej oraz
    kwestii ewentualnych terminów płatności potencjalnych należności z tego tytułu.
    Wytworzona w Instalacjach energia elektryczna, która następnie jest / będzie
    odprowadzona do sieci Przedsiębiorstwa energetycznego, jest / będzie rozliczana w
    ramach tzw. „net-billingu”. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do
    sieci energia elektryczna jest / będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt
    prosumencki na indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą
    (ewentualnie) zapłacie przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym
    okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez Obiekty (Gminę). W konsekwencji
    koszty zakupu przez Gminę energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Obiektów
    stają się niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez Gminę od Przedsiębiorstwa
    energetycznego energii elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacjach).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii,
    której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii
    elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31
    marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
    pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.

    Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w
    odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
    których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
    dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta
    energii odnawialnej.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii
    sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a- 2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną
    w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci,
    ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, w przypadku prosumenta energii odnawialnej lub
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię
    elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której
    mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
    stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art.
      4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6, wyznaczonej
      dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE, w przypadku prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
    odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1 a pkt 2,
    jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących
    iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w
    tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
      symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej
      ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Instalacje zamontowane przy Obiektach są / będą wykorzystywane tylko przez dane
    Obiekty. Wytwarzanie prądu w Instalacjach odbywa się / będzie odbywać się w sposób
    ciągły. Gmina pragnie wskazać, iż wytworzony w Instalacjach prąd nie podlega / nie będzie
    podlegał sprzedaży na rzecz podmiotów trzecich.
    W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej
    przez Instalacje umieszczone przy Budynkach nad wartością energii pobranej z sieci i
    zużytej w Budynkach, niewykorzystane środki pochodzące z depozytu prosumenckiego
    stanowią / będą stanowiły nadpłatę zwracaną Gminie przez Przedsiębiorstwo
    energetyczne. Stosownie bowiem do treści art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o OZE jeśli

    prosument energii nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
    środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy
    kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana
    prosumentowi energii przez sprzedawcę w terminie nie dłuższym niż do końca 13
    miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty, zgodnie z art.
    4 ust. 11a ustawy o OZE nie może przekroczyć:
    1) 20% wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym,
      którego dotyczy zwrot nadpłaty - w przypadku gdy wartość energii elektrycznej
      wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
      energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b ust. 1;
    2) 30% wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym,
      którego dotyczy zwrot nadpłaty - w przypadku gdy wartość energii elektrycznej
      wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie
      z art. 4b ust. 2.
    Pytania
        1. Czy wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który jest / będzie produkowany
        w Instalacjach zamontowanych przy Obiektach, stanowi / będzie stanowić po
        stronie Gminy działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów
        podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku?
        2. W przypadku uzyskania twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy podstawę
        opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest /
        będzie produkowany za pomocą Instalacji, będzie stanowić wartość ustalona jako
        iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości energii
        elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę -
        po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej,
        pomniejszona o kwotę podatku należnego, tj. czy kwota stanowiąca iloczyn ilości
        energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego i rynkowej ceny energii
        elektrycznej stanowi wartość brutto (zawierającą sobie VAT należny)?
        3. W przypadku uzyskania twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy obowiązek
        podatkowy na gruncie VAT z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu,
        który jest / będzie produkowany w Instalacjach zamontowanych przy Obiektach
        powstaje / powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który jest / będzie produkowany w
      Instalacjach zamontowanych przy Obiektach, stanowi / będzie stanowić po stronie
      Gminy działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą
      opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    2. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, podstawę opodatkowania dla
      wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest / będzie produkowany za
      pomocą Instalacji, stanowi / będzie stanowić wartość ustalona jako iloczyn ilości
      energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej
      wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę - po zbilansowaniu
      międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej, pomniejszona o kwotę podatku
      należnego. Kwota stanowiąca iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda
      ujemnego i rynkowej ceny energii elektrycznej stanowi wartość brutto, tj. zawiera w
      sobie VAT należny. Podatek z tytułu tak ustalonej podstawy opodatkowania należy
      przy tym liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej i ceny
      rynkowej), tj. metodą „w stu”.

    3. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, w ocenie Gminy, obowiązek
      podatkowy na gruncie VAT z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który
      jest / będzie produkowany w Instalacjach zamontowanych przy Obiektach powstaje /
      powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że JST są wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują
    samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy
    uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika VAT. Oznacza to, że w
    zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez JST, nawet gdy dotyczą one
    zadań własnych gmin, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą - powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W świetle tego zapisu działalność Gminy polegająca na wprowadzeniu do
    sieci wyprodukowanego z pomocą Instalacji prądu stanowi / będzie stanowić działalność
    gospodarczą („wszelka działalność producentów”).
    Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT,
    towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż wprowadzanie przez Gminę energii
    elektrycznej wyprodukowanej w Instalacjach do sieci, stanowi / będzie stanowić sprzedaż
    energii elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, co wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje oparcie m.in. w interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub
    „Organ”) w sprawie o podobnym stanie faktycznym z dnia 12 sierpnia 2024 r., sygn. 0112-
    KDIL1-1.4012.425.2024.1.JK, w której Organ stwierdził, iż:
    „W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej

    z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych”.
    Zważywszy natomiast, że ani ustawa o VAT, ani też wydane na jej podstawie
    rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla czynności wprowadzania energii
    elektrycznej do sieci, czynności powyższe nie podlegają / nie będą podlegać takiemu
    zwolnieniu.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane czynności wprowadzania do sieci
    energetycznej prądu, który jest / będzie produkowany w Instalacjach zamontowanych przy
    Obiektach stanowi / będzie stanowić po stronie Gminy działalność gospodarczą oraz
    odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze
    zwolnienia z tego podatku.
    Ad 2.
    Zgodnie z przytoczonym art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE Przedsiębiorstwo energetyczne
    dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, wobec wartości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne prosumenta.
    Stosownie do treści przywołanego art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE wspomnianego w
    powyższym akapicie rozliczenia, dokonuje się na podstawie wskazań układu pomiarowo-
    rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru
    energii prosumenta energii odnawialnej.
    Jak wynika ze wspomnianego art. 4 ust. 3a ustawy o OZE Przedsiębiorstwo energetyczne
    dokonuje powyższego rozliczenia, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych
    zgodnie ze stosownymi przepisami ustawy o OZE, w zakresie różnicy pomiędzy wartością
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej oraz
    wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci.
    Stosownie do treści art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, do 30 czerwca 2024 r., w przypadku, gdy
    prosument energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle
    energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wartość energii
    elektrycznej jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art.
      4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6, wyznaczonej
      dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE, w przypadku prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
    odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2,
    jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących
    iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w
    tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
      symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;

    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej
      ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Wskazane przepisy, w opinii Gminy, określają podstawę opodatkowania VAT z tytułu
    wprowadzenia do sieci energii elektrycznej wyprodukowanej w Instalacjach. Zdaniem
    Gminy podstawę tę stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej
    wynikający z salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w
    poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę - po zbilansowaniu międzyfazowym) i
    rynkowej ceny energii elektrycznej. Kwotę tę należy uznać za wynagrodzenie należne
    Gminie za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w Instalacjach
    Zaprezentowany pogląd znalazł aprobatę DKIS w interpretacji indywidualnej wydanej
    przez DKIS w dniu 24 kwietnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.21.2023.2.HW, w której
    stwierdzono, iż:
    „Z powyższych wyjaśnień wynika, że jeżeli w danym okresie rozliczeniowym Państwo
    jako Prosument wprowadzicie do sieci mniej energii elektrycznej niż z tej sieci
    pobierzecie, nie oznacza to, że po Państwa stronie w danym okresie rozliczeniowym nie
    wystąpi podstawa opodatkowania, a w związku z tym nie powstanie obowiązek
    podatkowy. Jeżeli z saldowania ilościowego dokonywanego w każdej godzinie doby
    będzie wynikało, że Prosument wprowadził więcej energii niż pobrał z sieci, w
    odniesieniu do tak wprowadzonej do sieci przez Państwa energii elektrycznej, wystąpi u
    Państwa podstawa opodatkowania, a w związku z tym powstanie również obowiązek
    podatkowy (pomimo, że w skali całego okresu rozliczeniowego pobraliście Państwo
    więcej energii niż wprowadziliście do sieci). Zatem podstawę opodatkowania u Państwa
    jako prosumenta z tytułu rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej w instalacji OZE
    stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez
    Państwa jako prosumenta do sieci - po zbilansowaniu godzinowym (czyli z
    uwzględnieniem bilansowania międzyfazowego) i rynkowej ceny energii elektrycznej.
    (...) W efekcie środki zgromadzone w depozycie prosumenckim nie stanowią
    wynagrodzenia należnego Państwu jako prosumentowi, a tym samym nie stanowią
    podstawy opodatkowania VAT u Państwa jako prosumenta - tak jak wskazano wyżej
    podstawa opodatkowania będzie stanowić wartość ustaloną jako iloczyn ilości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Prosumenta - po zbilansowaniu godzinowym
    i rynkowej ceny energii elektrycznej”.
    Powyższe zostało potwierdzone również w innej interpretacji indywidualnej, wydanej
    przez DKIS w dniu 18 października 2022 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.156.2022.1.MS, w której
    przyjęto, że:
    „Analogicznie podstawę opodatkowania u Prosumenta będzie stanowić wartość
    ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości
    energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez
    Prosumenta - po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej”.
    Ponadto w ocenie Gminy wartość wskazana powyżej jako podstawa opodatkowania z
    tytułu wprowadzenia energii elektrycznej do sieci wyprodukowanej w Instalacjach stanowi
    kwotę zawierającą w sobie podatek. Podatek z tytułu tej dostawy należy zatem liczyć od
    sumy wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w
    stu”.
    Pogląd taki potwierdza chociażby przywołana wcześniej interpretacja DKIS z dnia 24
    kwietnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.21.2023.2.HW, w której stwierdzono, że:

    „Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej i ceny rynkowej) - jak wskazano
    powyżej - jest wartością należną Prosumentowi z tytułu rozliczenia wytworzonej energii
    elektrycznej w instalacji OZE, obejmującą całość świadczenia należnego od
    przedsiębiorstwa energetycznego Prosumentowi, które - w celu określenia podstawy
    opodatkowania - należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej i ceny
    rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej
    przez Prosumenta w instalacji OZE, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek.
    Podatek z tytułu tej czynności należy więc liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu
    energii wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodę «w stu»”.
    Analogiczne stanowisko DKIS przedstawił również w interpretacji indywidualnej z dnia 12
    sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.425.2024.1.JK, w której wskazał, że:
    „kwotę należną dla Państwa (prosumenta) z tytułu dostawy energii elektrycznej,
    wyprodukowanej w Instalacji zamontowanej na Obiekcie, stanowi/będzie stanowiła
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez
    Państwa po zbilansowaniu międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej.
    Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i
    ceny rynkowej) - jak stwierdzono powyżej - jest wartością należną Państwu z tytułu
    rozliczenia wprowadzonej do sieci energetycznej wytworzonej w instalacji
    fotowoltaicznej, obejmującą całość należnego Państwu świadczenia od zakładu
    energetycznego, które - w celu określenia podstawy opodatkowania - należy
    pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku należnego. Wskazuje to,
    że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po zbilansowaniu
    międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi/będzie stanowiła kwotę brutto z tytułu
    dostawy wprowadzonej przez Państwa energii elektrycznej wyprodukowanej w
    instalacji fotowoltaicznej, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT”.
    Podobne stanowisko prezentuje również DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7
    listopada 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.435.2024.1.BS.
    Reasumując, podstawę opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej prądu,
    który został / zostanie wyprodukowany za pomocą Instalacji, stanowi / będzie stanowić po
    stronie Gminy wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda
    ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do
    sieci przez Gminę) i rynkowej ceny energii elektrycznej, pomniejszona o kwotę podatku
    należnego. Podatek z tytułu tak ustalonej podstawy opodatkowania należy zatem liczyć od
    sumy wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w
    stu”.
    Ad 3.
    W myśl generalnej reguły sformułowanej w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi. Z
    przytoczonego przepisu wynika, że obowiązek podatkowy w przypadku świadczenia usług,
    co do zasady, powstaje z chwilą ich wykonania.
    Tym niemniej od powyższej zasady są również przewidziane wyjątki i tak stosownie do
    treści art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ww. obowiązek podatkowy z tytułu dostaw energii
    elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego powstaje z chwilą
    wystawienia faktury. Jednocześnie, zgodnie z treścią ust. 7 ww. art. w przypadkach, o
    których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z
    opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia
    faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku, gdy nie określono takiego
    terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

    Mając na uwadze powyższe, należałoby uznać, że obowiązek podatkowy na gruncie VAT w
    stosunku do dostawy energii elektrycznej powstanie z chwilą wystawienia faktury, lecz nie
    później niż z chwilą upływu terminu płatności.
    Tożsame stanowisko potwierdził również DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7
    grudnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.532.2023.2.DP w której potwierdził, że:
    „Z powyższych przepisów wynika, że obowiązek podatkowy dla transakcji dostawy m.in.
    energii elektrycznej powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast w sytuacji, gdy
    podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy
    powstaje nie późnej niż z chwilą upływu terminu płatności. Innymi słowy, moment
    rozliczenia podatku należnego w związku z dostawami energii elektrycznej jest
    uzależniony od momentu wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym momentem
    jest termin płatności ustalony pomiędzy stronami”.
    Ponadto, również DKIS w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 7 listopada 2024 r.,
    sygn. 0114-KDIP4-1.4012.435.2024.1.BS, wskazał, iż:
    „skoro zatem taki termin nie został/nie zostanie przez strony umowy określony,
    obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest
    produkowany/zostanie wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie,
    powstaje/będzie powstawać zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7
    ustawy, tj. z chwilą wystawienia faktury, natomiast gdy nie wystawią Państwo faktury
    lub wystawią ją Państwo z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą
    upływu terminu na jej wystawianie, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu -
    z chwilą upływu terminu płatności”.
    Podobne stanowisko prezentuje również DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca
    2025 r. sygn. 0112-KDIL1-2.4012.187.2025.2.MR, w której potwierdził, iż:
    „(...) stwierdzam, że po Państwa stronie obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia
    do sieci energetycznej prądu powstaje - co do zasady - z chwilą wystawienia faktury,
    zgodnie z art. 19a ust. 5 lit. a ustawy, jednak nie później niż z upływem terminu
    płatności”.
    Gmina w zawartej z Przedsiębiorstwem energetycznym umowie nie określiła terminu
    płatności w stosunku do dostawy prądu wyprodukowanego w Instalacjach
    zamontowanych przy Obiektach. Skoro zatem taki termin nie został przez strony umowy
    określony, należałoby uznać, że obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia do sieci
    energetycznej prądu, który jest produkowany / zostanie wyprodukowany w Instalacjach
    zamontowanych przy Obiektach powstaje / powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę
    faktury z tego tytułu.
    W konsekwencji, w ocenie Gminy, obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia do sieci
    energetycznej prądu, który jest / będzie produkowany w Instalacjach zamontowanych przy
    Obiektach powstaje / powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą” lub „ustawą o VAT”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii,
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana odpłatnie.
    Czynność jest odpłatna, gdy jest wykonywana za wynagrodzeniem. Oznacza to, że
    podmiot świadczący usługę jest uprawniony do żądania zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np.
    w postaci świadczenia wzajemnego) od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia. Odpłatność określana jest przez strony umowy i
    jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne.
    Z przepisów nie wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia
    usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również
    przybrać postać rzeczową - zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną - zapłata
    w części pieniężna i w części rzeczowa. Aby uznać czynność za odpłatną wystarczające jest,
    by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego.
    A zatem, świadczenie jest odpłatne, gdy istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym
    usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Musi
    istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią
    wynagrodzeniem. Oznacza to, że ze stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę.
    Jeżeli nie istnieje podmiot, który odnosi lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, to świadczenie nie jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednak nie każda dostawa towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być
    wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
        mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
        cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności - czy są to
    czynności publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
    W analizowanej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą
    o OZE”.
    Art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
        zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
        elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
        osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
        zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;

      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
      energii elektrycznej:
        1) w mikroinstalacji;
        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
          ustawy - Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości
      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
                                                    Eb (t)
                                                    = Ep
                                                     - (t)
                                                    Ew(t)

      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) - ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) - sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) - sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Art. 4 ust. 11a pkt 1 ustawy o OZE:
      Wysokość zwracanej nadpłaty, o której mowa w ust. 11 pkt 2, nie może przekroczyć
      20 % wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
      kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty − w przypadku gdy wartość energii
      elektrycznej wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b ust. 1.
    Art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
        1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
          niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
          w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
        2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
          wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:

      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
          ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
          wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
          to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
          prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
          energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Art. 4b ust. 4 ustawy o OZE:
      Rynkowa cena energii elektrycznej ustalana jest dla każdego okresu rozliczania
      niezbilansowania, w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia Parlamentu
      Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku
      wewnętrznego energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L 158 z 14.6.2019, str. 54), zwanego
      dalej „rozporządzeniem 2019/943”, jako ważona wolumenem obrotu średnia z cen
      energii elektrycznej określonych dla polskiego obszaru rynkowego dla wszystkich
      sesji notowań danej doby w systemie kursu jednolitego na rynkach dnia następnego,
      prowadzonych:
        1) przez giełdę towarową w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 października
          2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 910) oraz
        2) w ramach jednolitego łączenia rynków dnia następnego prowadzonego przez
          wyznaczonych operatorów rynku energii elektrycznej.
    Art. 4c ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
      których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
      ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
      elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
      zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
    Art. 4c ust. 2 ustawy o OZE:
      Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    Art. 4c ust. 3 ustawy o OZE:
      Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla

      wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości
      energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
      prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem
      Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    Art. 4c ust. 4 ustawy o OZE w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2025 r.:
      Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
      prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
    Art. 4c ust. 5 ustawy o OZE:
      Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    Art. 4c ust. 6 ustawy o OZE:
      Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    Art. 40 ust. 1-1aa ustawy o OZE:
      1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42
      ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
      1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
      1aa. Sprzedawcą wybranym, o którym mowa w ust. 1a, może być także sprzedawca
      zobowiązany.
    Z opisu sprawy wynika, że zrealizowali Państwo projekt pn. „(...)”. Zadanie obejmowało m.
    in. zakup i montaż instalacji fotowoltaicznych na potrzeby należących do Państwa
    budynków (Obiektów): stacji uzdatniania wody oraz oczyszczalni ścieków. Instalacje te
    stanowią mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE. W związku z
    uruchomieniem Instalacji znajdujących się przy Obiektach i wytwarzaniem energii
    elektrycznej, która jest / będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, są / będą Państwo prosumentem energii odnawialnej. Energia
    elektryczna, która następnie jest / będzie odprowadzona do sieci Przedsiębiorstwa
    energetycznego, jest / będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”. Model ten
    przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna jest / będzie
    zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na Państwa indywidualnym
    koncie i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez Państwa na
    rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia
    prądu przez Obiekty.

    Zaznaczyli Państwo, że w umowie z Przedsiębiorstwem energetycznym nie ma zapisów
    dotyczących dokumentowania przez Państwa za pomocą faktur VAT dostaw wytworzonej
    z udziałem Instalacji energii elektrycznej oraz kwestii ewentualnych terminów płatności
    potencjalnych należności z tego tytułu.
    Instalacje zamontowane przy Obiektach są / będą wykorzystywane tylko przez dane
    Obiekty. Wytwarzanie prądu w Instalacjach odbywa się / będzie odbywać się w sposób
    ciągły. Wytworzony w Instalacjach prąd nie jest / nie będzie sprzedawany na rzecz
    podmiotów trzecich.
    Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania czynności wprowadzenia do sieci
    energetycznej prądu, który jest / będzie produkowany w Instalacjach zamontowanych przy
    Obiektach.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej,
    stanowiącej towar (w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii), za
    wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów na
    zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE,
    gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność
    gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający
    z ustawy Prawo przedsiębiorców.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C#219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z
    odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej wyprodukowanej w
    instalacjach fotowoltaicznych będących przedmiotem wniosku należy rozpatrywać więc
    jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy
    za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku
    nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na
    podstawie art. 15 ust. 6 ustawy - bowiem będą Państwo dokonywać dostawy energii
    elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy publicznej, lecz na
    podstawie umowy cywilnoprawnej, która została zawarta z dostawcą energii elektrycznej
    (Przedsiębiorcą energetycznym).
    Jak wynika z opisu sprawy, w związku z instalacjami fotowoltaicznymi zamontowanymi
    przy Obiektach korzystają Państwo z rozliczenia wartości energii elektrycznej

    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE, czyli w
    systemie „net-billingu”.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
    ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4. Jeżeli wartość tej ceny
    jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii
    odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    Wobec tego kwotę wartości depozytu prosumenckiego dotyczącą danego miesiąca
    kalendarzowego, zwiększoną o współczynnik 1,23, należy uznać za wynagrodzenie należne
    Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacjach.
    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    odnawialnych źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, dokonują Państwo dostawy tej energii, za którą przysługuje
    Państwu wynagrodzenie. Depozyt prosumencki pokazuje ilości energii elektrycznej i
    wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a ustawy o OZE, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi
    wprowadzoną do sieci. Depozyt prosumencki może pomniejszyć kwotę zobowiązania
    prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej energii od
    sprzedawcy.
    Zatem jako prosument, który wprowadza do sieci energetycznej energię wyprodukowaną
    w instalacjach fotowoltaicznych zainstalowanych przy Obiektach, dokonują Państwo na
    rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, z którym mają Państwo zawarte umowy, dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Ustawa o VAT oraz akty wykonawcze do niej nie przewidują zwolnienia od podatku dla
    dostawy energii elektrycznej. Tym samym taka transakcja będzie opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług (właściwą stawką podatku) - nie korzysta ze zwolnienia od
    podatku.
    Wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który jest / będzie produkowany w
    Instalacjach zamontowanych przy Obiektach, stanowi / będzie stanowić Państwa
    działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT
    na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Sformułowali Państwo również pytanie o podstawę opodatkowania dla wprowadzenia do
    sieci energetycznej prądu, który jest / będzie produkowany za pomocą Instalacji.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:

      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
        1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem
          kwoty podatku;
        2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
          ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
          nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
        1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
        2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych
          w momencie sprzedaży;
        3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
          wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
          ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
          na potrzeby podatku.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2 ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty należnej
    prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej. Jak wskazano
    powyżej, tę kwotę należy uznać za należne Państwu (tj. prosumentowi) wynagrodzenie za
    dostawę energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach fotowoltaicznych.
    Natomiast depozyt prosumencki, pokazujący wartość środków należną prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci (ilość energii i wartość tej energii),
    przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta z tytułu zakupu energii
    elektrycznej od sprzedawcy (Przedsiębiorstwa energetycznego). Wartość depozytu
    prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana, zwiększana o
    współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta prosumenta w kolejnym miesiącu
    kalendarzowym. Depozyt zapisany na koncie prosumenckim służy więc wyłącznie do
    regulowania zobowiązań, natomiast w żaden sposób nie wpływa na kwestię ustalania
    podstawy opodatkowania.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta nie ma wpływu na określenie
    wysokości podstawy opodatkowania.

    Mając na uwadze konstrukcję normatywną podstawy opodatkowania, wyrażoną w art. 29a
    ust. 1 ustawy o VAT, oraz powołane przepisy ustawy o OZE, należy podkreślić, że
    podstawą opodatkowania jest kwota należna, pomniejszona o należny z tytułu danej
    dostawy podatek.
    Podstawą opodatkowania jest / będzie iloczyn sumy ilości energii elektrycznej, którą
    Państwo wprowadzili do sieci dystrybucyjnej w danym miesiącu oraz rynkowej miesięcznej
    ceny energii elektrycznej, od której należy obliczyć kwotę należnego podatku, a nie
    wyliczać go metodą „w stu”. Jedynie przemnożona przez współczynnik 1,23 rynkowa
    miesięczna cena energii elektrycznej stanowi wartość brutto, od której można wyliczyć
    podatek VAT metodą „w stu”.
    Państwa zdaniem, podstawą opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej
    prądu, wyprodukowanego przez Instalacje, jest / będzie wartość ustalona jako iloczyn
    ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez Państwa) i rynkowej ceny
    energii elektrycznej, pomniejszona o kwotę podatku należnego. Co za tym idzie, według
    Państwa podatek z tytułu tak ustalonej podstawy opodatkowania należy liczyć od sumy
    wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w stu”.
    W analizowanej sprawie znajdą zastosowanie także przepisy ustawy o zmianie ustawy o
    odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw z dnia 27 listopada 2024 r.
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 1847), zwanej dalej „ustawą zmieniającą”. Weszła ona w życie 28
    grudnia 2024 r.
    Art. 31 ustawy zmieniającej:
      Przepis art. 4c ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą
      ustawą stosuje się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po
      upływie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
    Ustawą zmienianą, o której mowa w ww. przepisie, jest ustawa o OZE. Zmiany
    wprowadzone przez ustawę zmieniającą dotyczą m.in. depozytu prosumenckiego. Zmiany
    obejmują wszystkich prosumentów objętych net-billingiem - niezależnie, czy zaczęli
    wytwarzać energię do 30 czerwca 2024 r. czy od 1 lipca 2024 r. Jednym ze skutków
    nowelizacji ustawy o OZE jest zwiększenie wartości depozytu prosumenckiego
    dotyczącego danego miesiąca kalendarzowego o współczynnik korekcyjny 1,23 i
    przyporządkowanie go do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
    Oznacza to, że za każdą kilowatogodzinę (kWh) energii wprowadzonej do sieci, prosument
    otrzymuje środki nie tylko za cenę rynkową, ale również powiększone o ten współczynnik.
    Zmienione przepisy ustawy o OZE, w tym art. 4c ust. 4 ustawy o OZE, wyznaczają zatem
    wartość kwoty należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci
    według zasad obowiązujących od 1 lutego 2025 r.
    Biorąc pod uwagę, że Państwa wątpliwości dotyczą bieżącego i przyszłego wprowadzania
    energii elektrycznej do sieci Przedsiębiorstwa energetycznego, a nie sytuacji sprzed
    wejścia w życie ustawy zmieniającej, do określenia podstawy opodatkowania z tego tytułu
    należy stosować obowiązujące obecnie przepisy o OZE. Należne Państwu wynagrodzenie
    to iloczyn sumy ilości energii elektrycznej, którą Państwo wprowadzili do sieci
    dystrybucyjnej w danym miesiącu oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej,
    przemnożony przez współczynnik 1,23.
    A zatem, podstawą opodatkowania w analizowanej sprawie jest iloczyn sumy ilości energii
    elektrycznej, którą Państwo wprowadzili do sieci dystrybucyjnej w danym miesiącu oraz
    rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, przemnożony przez współczynnik 1,23 - co
    stanowi kwotę brutto, którą - zgodnie z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT - należy
    pomniejszyć o kwotę podatku wyliczoną metodą „w stu”.

    Państwa stanowisko nie uwzględnia zmian w ustaleniu wartości depozytu
    prosumenckiego, wprowadzonych do ustawy o OZE ustawą zmieniającą, w szczególności
    aktualnego brzmienia art. 4c ust. 4 ustawy o OZE.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest zatem nieprawidłowe.
    Mają Państwo również wątpliwości dotyczące momentu powstania obowiązku
    podatkowego z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest / będzie
    produkowany w Instalacjach zamontowanych przy Obiektach.
    Art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
      elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    Art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    W przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz innego podatnika podatku VAT,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, zaś faktura powinna być
    wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. Gdy podatnik nie wystawił w
    tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem - obowiązek podatkowy powstanie z
    chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a jeżeli nie określono takiego terminu - z chwilą
    upływu terminu płatności.
    W analizowanym przypadku przez „termin płatności” rozumie się termin płatności za
    dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta.
    Wskazali Państwo, że w umowie z Przedsiębiorstwem energetycznym nie ma zapisów
    dotyczących dokumentowania przez Państwa dostaw wytworzonej z udziałem Instalacji
    energii elektrycznej (za pomocą faktur) oraz kwestii ewentualnych terminów płatności
    potencjalnych należności z tego tytułu. Z opisu sprawy wynika jednak, że wytworzona w
    Instalacjach energia elektryczna, która jest / będzie odprowadzona do sieci
    Przedsiębiorstwa energetycznego, jest / będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
    Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna

    jest / będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na Państwa
    indywidualnym koncie i będzie pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez Państwa na
    rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia
    prądu przez Państwa w Obiektach.
    Przedstawiony model rozliczeń między stronami wskazuje na rodzaj kompensaty
    należności wzajemnych, gdyż kwota należna do zapłaty przez Państwa z tytułu pobranej
    przez Państwa energii za okres rozliczeniowy jest pomniejszana o kwotę należną Państwu
    od Przedsiębiorstwa energetycznego za ten sam okres w związku z energią wprowadzoną
    do sieci.
    Nie można więc przyjąć, że nie występuje żaden termin płatności należności ze strony
    Przedsiębiorstwa energetycznego na Państwa rzecz za energię wprowadzoną do sieci, a w
    konsekwencji, że nie upływa jakikolwiek termin do wystawienia faktury.
    Zatem są Państwo zobowiązani, stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, do
    udokumentowania fakturą sprzedaży energii elektrycznej na rzecz Zakładu
    Energetycznego w terminie wskazanym w art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, tj. nie później niż z
    upływem terminu płatności. Przy czym należy podkreślić, że chodzi tu o termin płatności
    za dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta.
    Obowiązek podatkowy dla dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa jako
    prosumenta powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy. Dla
    dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa obowiązek podatkowy wiąże się z
    chwilą wystawienia przez Państwa faktury lub z chwilą upływu terminu na jej wystawianie
    (gdy Państwo nie wystawią faktury lub wystawią ją z opóźnieniem).
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o aktualnie
    obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony przez
    danego wnioskodawcę. Interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego
    prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost
    przenosić na grunt innej sprawy. Interpretacje wskazane przez Państwa są
    rozstrzygnięciami odnoszącymi się do indywidualnych spraw przedstawionych przez
    wnioskodawców i nie rozciągają swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub
    zbieżne sprawy. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    zauważyć, że interpretacje powołane przez Państwa w zakresie określenia podstawy
    opodatkowania wydane były w odmiennym stanie prawnym, tj. przed wejściem w życie
    przepisów ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych
    innych ustaw z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1847) (ustawy zmieniającej).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.