Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.148.2021.1.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-07
Teza: W zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) usług wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej.
Słowa kluczowe: aktywa; wycena
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2021 r. (data wpływu 8 marca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) usług wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) usług wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

(…) sp. z o.o. sp. k. (dalej: Wnioskodawca) jest spółką prawa handlowego zarejestrowaną dla potrzeb podatku od towarów i usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako podatnik VAT czynny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca świadczy usługi objęte m.in. 69.20.Z - Działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe, jak również 70.22.Z - Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności świadczy m.in. usługi polegające na profesjonalnej wycenie innych podmiotów gospodarczych i ich aktywów. Wnioskodawca świadczy m.in. profesjonalne usługi w zakresie wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej (dalej też jako: ASI) na podstawie umów zawieranych z zarządzającym alternatywną spółką inwestycyjną.

Alternatywna spółka inwestycyjna jest alternatywnym funduszem inwestycyjnym, innym niż specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty oraz fundusz inwestycyjny zamknięty, zgodnie z art. 8a ust. 1 ustawy z dn. 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t.j Dz. U. z 2020 r. poz. 95; dalej: ustawa o FIZAFI).

Alternatywny fundusz inwestycyjny jest instytucją wspólnego inwestowania, której przedmiotem działalności, w tym w ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe, zgodnie z art. 2 pkt 10a ustawy o FIZAFI.

Zarządzającym ASI, w zależności od wybranej formy prowadzenia działalności, jest (art. 8a ust. 1 i art. 8b ust. 2 ustawy o FIZAFI):

*   jeżeli ASI działa w formie spółki kapitałowej tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej lub spółki europejskiej - wówczas spółka kapitałowa będąca ASI prowadzi działalność jako wewnętrznie zarządzający ASI;
*   jeżeli ASI działa w formie spółki komandytowej albo spółki komandytowo-akcyjnej, w których jedynym komplementariuszem musi być spółka kapitałowa (w tym spółka europejska) - wówczas zarządzającym ASI jest jedyny komplementariusz będący spółką kapitałową.

Zgodnie z art. 70h ust. 1 ustawy o FIZAFI, zarządzający ASI jest zobowiązany do przeprowadzania wycen aktywów będących w posiadaniu ASI i ustalenia wartości aktywów netto oraz wartość aktywów netto przypadającą na prawo uczestnictwa, zgodnie z przepisami o rachunkowości, z częstotliwością określoną w regulacjach wewnętrznych ASI, nie rzadziej jednak niż raz w roku, a także w każdym dniu wprowadzania alternatywnej spółki inwestycyjnej do obrotu lub odkupywania praw uczestnictwa tej spółki oraz w przypadku istotnej zmiany wartości jej aktywów. Wnioskodawca świadczy usługi wyceny aktywów w terminach żądanych przez zarządzającego ASI, co miesiąc lub raz na kwartał.

Zgodnie z art. 70h ust. 3 ustawy o FIZAFI zarządzający ASI przy wykonaniu wyceny aktywów ASI ma obowiązek zapewnić niezależność i rzetelność wyceny. Zarządzający ASI, w celu zapewnienia prawidłowej i rzetelnej realizacji swoich obowiązków zarządczych, może zlecić dokonanie wyceny zewnętrznemu podmiotowi, który jest niezależny od ASI, zarządzającego ASI i podmiotów pozostających z tymi podmiotami w bliskich powiązaniach.

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług wyceny aktywów na rzecz zarządzającego ASI jako niezależny podmiot zewnętrzny. Wyceny będą przeprowadzane z częstotliwością uzależnioną od decyzji Zarządzającego ASI, najprawdopodobniej co kwartał, przy czym konieczność wyceny aktywów może występować również częściej.

Usługi zarządzania alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi podlegają zwolnieniu z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy z dn. 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106; dalej: ustawa o VAT lub ustawa o podatku od towarów i usług).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy świadczenie przez Wnioskodawcę usług wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej, wykonywane na zlecenie zarządzającego ASI podlegają zwolnieniu z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie usług wyceny aktywów ASI stanowi usługę zarządzania alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT, a w rezultacie usługi wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT „zwalnia się od podatku usługi zarządzania:

1.  funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi,
2.  portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy inwestycyjnych, o których mowa w lit. a, lub ich częścią”,

\- przy czym zgodnie z art. 43 ust. 15 ustawy o VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 12 nie mają zastosowania do: czynności ściągania długów, w tym factoringu oraz usług doradztwa oraz usług w zakresie leasingu.

Należy zatem przyjąć, że zwolnieniu w podatku od towarów i usług podlega świadczenie usług zarządzania alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, jak również portfelami ASI, o ile nie stanowią czynności ściągania długów, usług doradczych, bądź usług w zakresie leasingu.

Alternatywna spółka inwestycyjna jest alternatywnym funduszem inwestycyjnym, innym niż specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty oraz fundusz inwestycyjny zamknięty, zgodnie z art. 8a ust. 1 ustawy z dn. 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t.j Dz. U. z 2020 r. poz. 95; dalej: ustawa o FIZAFI).

Alternatywny fundusz inwestycyjny jest instytucją wspólnego inwestowania, której przedmiotem działalności, w tym w ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe, zgodnie z art. 2 pkt 10a ustawy o FIZAFI.

W konsekwencji, zwolnienie o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT dotyczy podmiotowo alternatywnej spółki inwestycyjnej, która jest ustawowo zdefiniowanym rodzajem alternatywnego funduszu inwestycyjnego.

Pojęcie usług zarządzania zostało zdefiniowane na poziomie prawa wspólnotowego (do dn. 1 kwietnia 2013 r. obowiązywała definicja ww. usług uregulowana bezpośrednio w polskiej ustawie o VAT).

Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: 112 Dyrektywa) państwa członkowskie zwalniają transakcje zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi, określonymi przez państwa członkowskie.

W związku z tym, iż 112 Dyrektywa bezpośrednio nie wprowadza pojęcia „zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi” konieczne jest odniesienie się do poprzedzającej Dyrektywy 2009/65/WE. Art. 6 ust. 2 Dyrektywy 2009/65/WE określa działalność związaną z zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania jako obejmującą obowiązki, o których mowa w załączniku II, tj. funkcje i czynności polegające przede wszystkim na:

*   zarządzaniu inwestycjami,

*   administracji rozumianą jako:
    *   obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa,
    *   zapytania klientów,
    *   wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe),
    *   monitorowanie przestrzegania uregulowań,
    *   prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa,
    *   wypłata zysków,
    *   emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa,
    *   rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń),
    *   prowadzenie ksiąg,
*   wprowadzanie do obrotu.

Powyższe oznacza, iż regulacje zawarte w Dyrektywie 2009/65/WE wprost uznają wycenę funduszy jako czynność wchodzącą w skład usług zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi (w tym ASI jako alternatywnym funduszem inwestycyjnym), a tym samym kwalifikują ww. usługi wyceny jako zwolnione od podatku od towarów i usług.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w orzeczeniu o sygn. C-284/03 w sprawie Fonden Marselisborg Lystbldehavn, jak również w wyroku o sygn. C-169/04 w sprawie Abbey National stwierdził, że pojęcie zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi (takim jest również ASI) jest autonomicznym pojęciem prawa wspólnotowego, którego treść nie może być zmieniona przez państwa członkowskie. W rezultacie, analizując zakres usług zarządzania ASI (jako specjalnym funduszem inwestycyjnym) należy stosować definicję określoną w Dyrektywie 2009/65/WE.

Stosując się do orzecznictwa TSUE należy uznać, że skoro poszczególne państwa członkowskie nie są uprawnione do swobodnej interpretacji, zmiany, lub ograniczenia pojęcia usług zarządzania w regulacjach krajowych, to dotyczy to również interpretacji zakresu zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT. TSUE zanegował możliwość wprowadzenia przez poszczególne państwa członkowskie własnej definicji usług zarządzania, w tym również dla stosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT.

A zatem, interpretacja pojęcia i zakresu usług zarządzania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT musi odpowiadać określeniom wskazanym w przepisie 112 Dyrektywy, tj. „zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi, określonymi przez państwa członkowskie” i może być intepretowane wyłącznie w sposób narzucony przez treść 112 Dyrektywy (i Dyrektywy 2009/65/WE), jak również przez interpretację przepisów ww. regulacji przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Tym samym, celem dokonania prawidłowej wykładni pojęcia usług zarządzania, w sposób zgodny z celami 112 Dyrektywy, niezbędne jest odwołanie się do dorobku orzecznictwa TSUE m. in. do wyroku z dn. 4 maja 2006 r. o sygn. C-169/04 w sprawie Abbey National wskazującego, iż z preferencji zawartej w art. 135 ust. 1 lit. g 112 Dyrektywy VAT korzystają wszelkie usługi, których skutkiem jest spełnianie szczególnych i istotnych funkcji zarządzania specjalnym funduszem inwestycyjnym.

Tezy zawarte w ww. orzeczeniu zostały rozwinięte przez TSUE w wyroku o sygn. C-275/11 w sprawie GfBk. W ocenie TSUE, dla ustalenia prawa do korzystania ze zwolnienia, niezbędne jest określenie nierozerwalnego związku usługi z działalnością właściwą dla przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, tak że jej skutkiem jest spełnianie szczególnych i istotnych funkcji zarządzania specjalnym funduszem inwestycyjnym. TSUE w orzeczeniu w sprawie GfBk wskazał, że omawiane zwolnienie z opodatkowania VAT nie jest uwarunkowane działaniem danego podmiotu na podstawie upoważnienia przewidzianego w art. 5g dyrektywy Rady 85/611/EWG. W związku z powyższym, TSUE potwierdził, że z omawianej preferencji (uregulowanej obecnie w art. 135 ust. 1 lit. g 112 Dyrektywy) korzystają wszelkie usługi, których skutkiem jest spełnianie szczególnych i istotnych funkcji zarządzania specjalnym funduszem inwestycyjnym.

W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę orzecznictwo TSUE, nie można ograniczać definicji usług zarządzania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT do zarządzania portfelem, lub zarządzania ryzykiem. Stanowisko takie byłoby sprzeczne z 112 Dyrektywą, w której wymieniono ,,usługi wyceny” jako mieszczące się w ramach „usług zarządzania/administrowania”.

Również WSA w Warszawie w orzeczeniu z dnia 20 maja 2020 r. o sygn. akt III SA/Wa 1359/19, stwierdził: „Sąd nie podzielił stanowiska organu interpretacyjnego, że poprzez zarządzenie alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi należy rozumieć wyłącznie zarządzanie portfelem lub zarządzanie ryzykiem. Dyrektywa ZAFI określa bowiem jedynie minimalny zakres funkcji w zakresie zarządzania inwestycyjnego, które musi wykonywać zarządzający alternatywnym funduszem inwestycyjnym. Natomiast inne usługi wykonywane na rzecz funduszy, również mogą być uznane za usługi zarządzania w sytuacji gdy - jak wynika to z orzecznictwa TSUE - spełniają szczególną i istotną funkcję zarządzania funduszem inwestycyjnym”.

Przedstawiona przez WSA wykładnia oznacza, że stosowanie omawianego zwolnienia znajduje zastosowanie dla wszystkich usług, które spełniają kluczową funkcję dla zarządzania alternatywną spółką inwestycyjną. Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywane usługi wyceny aktywów ASI spełnia wymogi zwolnienia od podatku od towarów i usług określone w ww. orzeczeniach TSUE w sprawie Abbey National o sygn. C-169/04 oraz w sprawie GfBk o sygn. C-275/11, jak również w ww. wyroku WSA w Warszawie o sygn. akt III SA/Wa 1359/19.

Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że wykonywanie usług wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej nie tylko mieści się w zakresie czynności wymienionych w załączniku II do Dyrektywy 2009/65/WE, ale również spełnia istotne funkcje niezbędne do zarządzania ASI.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, iż wycena aktywów ASI jest działalnością niezbędną dla zarządzania ASI. Zgodnie bowiem z art. 70h ust. 1 ustawy o FIZAFI, zarządzający ASI ma obowiązek dokonania wyceny aktywów ASI i ustalenia wartości aktywów netto oraz wartość aktywów netto przypadającą na prawo uczestnictwa, zgodnie z przepisami o rachunkowości, z częstotliwością określoną w regulacjach wewnętrznych ASI, nie rzadziej jednak niż raz w roku, a także w każdym dniu wprowadzania alternatywnej spółki inwestycyjnej do obrotu lub odkupywania praw uczestnictwa tej spółki oraz w przypadku istotnej zmiany wartości jej aktywów.

Oznacza to, iż w ramach zarządzania ASI mieści się dokonywanie wyceny aktywów ASI i ma ono charakter obligatoryjny, okresowy (nie rzadziej, niż raz do roku) i wynikający wprost z ustawy regulującej zasady funkcjonowania alternatywnej spółki inwestycyjnej.

Zgodnie zaś z art. 70h ust. 3 ustawy o FIZAFI zarządzający ASI przy wykonaniu wyceny aktywów ASI ma obowiązek zapewnić niezależność i rzetelność wyceny. Zarządzający ASI, w celu zapewnienia prawidłowej i rzetelnej realizacji wyceny, może zlecić dokonanie wyceny zewnętrznemu podmiotowi, który jest niezależny od ASI, zarządzającego ASI i podmiotów pozostających z tymi podmiotami w bliskich powiązaniach.

Zarządzający ASI odpowiada wobec alternatywnej spółki inwestycyjnej i jej inwestorów za szkody spowodowane niedokonaniem lub nienależytym dokonaniem wyceny jej aktywów, a Wnioskodawca ponosi solidarną odpowiedzialność z zarządzającym ASI za przeprowadzoną wycenę aktywów ASI (art. 70h ust. 3 w zw. z art. 70g ust. 16 ustawy o FIZAFI).

Usługom wyceny aktywów ASI szczególnego i istotnego charakteru nadaje również wymóg zastosowania przepisów rachunkowości zgodnie z określonymi standardami i zasadami przewidzianymi dla ASI.

Skoro świadczone usługi wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej (ASI) mają charakter szczególny i istotny dla zarządzania ASI, to został spełniony warunek istotności i niezbędności, o którym mowa w orzeczeniu TSUE o sygn. C-169/04 oraz C-275/11. Tezy zawarte ww. orzeczeniach TSUE wskazują, że intencją unijnego prawodawcy było stosowanie zwolnienia dla wszystkich specyficznych usług świadczonych na rzecz alternatywnych funduszy inwestycyjnych, w tym ASI.

Podobny wniosek można wyciągnąć z analizy krajowego orzecznictwa sądów administracyjnych, np. w orzeczeniu z dn. 20 maja 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 1359/19 (orzeczenie nieprawomocne), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził: „Skarżąca jednoznacznie wskazała, że usługi które zamierza świadczyć pozostają zawsze w związku z funkcjonowaniem funduszu inwestycyjnego, w szczególności analizy przedinwestycyjnej, dokonywania inwestycji, monitorowania stanu inwestycji oraz dezinwestycji. (\`(...)\`.) Nie można więc zgodzić się z DKIS, że stanowią one jedynie informacje i analizy, które mogą służyć podjęciu decyzji związanych z zarządzaniem portfelem lub ryzykiem przez fundusz. Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o interpretację wyraźnie wynika, że świadczone przez Skarżąca usługi są specyficzne dla zarządzania funduszami i spełniają szczególną i istotną funkcję zarządzania. Stanowią bardzo istotny element procesu decyzyjnego w zakresie zbycia i nabycia aktywów. W konsekwencji, w świetle powołanego orzeczenia TSUE należało uznać, że tego rodzaju usługi analityczne korzystają ze zwolnienia z opodatkowania”.

Stanowisko przedstawione przez WSA w Warszawie nie odnosi się wprawdzie do usług wyceny aktywów, lecz nie ulega wątpliwości, że podobnie jak w przy usługach o charakterze analitycznym, usługi wyceny są specyficzne dla zarządzania funduszami i spełniają szczególną i istotną funkcję zarządzania.

Również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w indywidualnej interpretacji o nr IPPP1/443-1175/13-4/AS uznał za prawidłowe stanowisko, iż wycena aktywów niepublicznych funduszy inwestycyjnych zamkniętych jest zwolniona z podatku od towarów i usług w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT.

W związku z tym, że wycena aktywów niepublicznych funduszy inwestycyjnych zamkniętych podlega pod zwolnienie wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy, to zasadne jest stosowanie tego zwolnienia wobec tego samego rodzaju usług wyceny ASI.

Powyższe prowadzi, również do wykładni iż zakres stosowania zwolnienia nie jest ograniczony do zarządzającego ASI, lecz dotyczy podmiotów innych niż zarządzający ASI, które świadczą usługi istotne dla zarządzania alternatywną spółką inwestycyjną.

Stanowisko takie potwierdził m. in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 28 kwietnia 2016 r. I SA/Kr 272/16, w którym dokonano następującej wykładni: „odnosząc się do usług w zakresie zarządzania administracyjnego i prowadzenia rachunkowości funduszy świadczonych przez podmiot zarządzający będący osobą trzecią, należy najpierw zaznaczyć, że tak jak w przypadku transakcji zwolnionych z opodatkowania na mocy art. 13 część B lit. d pkt 3 i 5 VI Dyrektywy, zarządzanie funduszami powierniczymi, o których mowa w pkt 6 tego artykułu, jest określane w zależności od rodzaju świadczonych usług, a nie w zależności od osoby świadczącej lub odbiorcy usług”.

Zaprezentowana przez WSA w Krakowie wykładnia zasad stosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT jest zgodna z zasadą neutralności systemu VAT. Zgodnie z zasadą neutralności, opodatkowanie VAT nie powinno być uzależnione tylko i wyłącznie od zmiany podmiotu świadczącego usługi. Odmienne stanowisko oznaczałoby, iż ten sam rodzaj usług (w zakresie zarządzania ASI) jest opodatkowany odmiennie, zależnie od tego jaki podmiot wykonuje świadczenie, jak również prowadziłoby do obciążenia ekonomicznym ciężarem podatku VAT alternatywnej spółki inwestycyjnej, bądź zarządzającego ASI, którzy z istoty neutralności opodatkowania VAT, nie powinni ponosić takiego obciążenia.

Zarządzający ASI ustawowo zobowiązany jest do dokonywania wyceny ASI, bez znaczenia dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT jest podmiot realizujący bezpośrednio usługę wyceny aktywów ASI - czy będzie to:

*   ASI jako zarządzający wewnętrzny w przypadku prowadzenia przez ASI działalności w formie spółki kapitałowej, czy też
*   komplementariusz (spółka kapitałowa) jeżeli ASI działa w formie spółki komandytowej albo spółki komandytowo-akcyjnej, czy też
*   niezależny podmiot wybrany przez zarządzającego ASI do dokonania wyceny, skoro podmiot taki ponosi solidarną odpowiedzialność z zarządzającym ASI za przeprowadzoną wycenę aktywów ASI.

W ocenie Wnioskodawcy, należy uznać usługi wyceny aktywów ASI za wchodzące w niezbędny zakres zarządzania ASI i podlegające zwolnieniu zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT.

W celu uniknięcia wątpliwości, Wnioskodawca wyjaśnia, że świadczonych usług wyceny aktywów ASI nie należy w żaden sposób rozumieć, jako usługi o charakterze doradczym w rozumieniu art. 43 ust. 15 ustawy o VAT. Usługa wyceny mającej charakter analityczny, wskazujących na obiektywny stan rzeczy (cenę aktywów ASI) i pozbawione charakteru doradczego (wskazującego na udzielanie porad, wskazówek). Świadczenie usługi wyceny aktywów ASI nie jest w żaden sposób zakończone rekomendacjami dla usługobiorcy, lecz jest ściśle związane z prawidłowym prowadzeniem rachunkowości przez ASI w standardzie przewidzianym przez odrębne ustawy.

Mając na uwadze powyższe, zasadne jest twierdzenie Wnioskodawcy, iż świadczenie usług wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej (ASI) stanowi usługę zarządzania alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a i b ustawy o VAT. W związku z tym usługi wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej (ASI) świadczone przez Wnioskodawcę są zwolnione od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) ustawy, zwalnia się od podatku usługi zarządzania:

1.  funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych – w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi,
2.  portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy inwestycyjnych, o których mowa w lit. a, lub ich częścią.

Na podstawie art. 43 ust. 15 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:

1.  czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2.  usług doradztwa;
3.  usług w zakresie leasingu.

Stosowanie zwolnień od podatku lub stawek preferencyjnych ma charakter wyjątkowy i nie podlega wykładni rozszerzającej. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług lub stawki obniżonej.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego zarejestrowaną dla potrzeb podatku od towarów i usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako podatnik VAT czynny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca świadczy usługi objęte m.in. 69.20.Z - Działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe, jak również 70.22.Z - Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności świadczy m.in. usługi polegające na profesjonalnej wycenie innych podmiotów gospodarczych i ich aktywów. Wnioskodawca świadczy m.in. profesjonalne usługi w zakresie wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej (ASI) na podstawie umów zawieranych z zarządzającym alternatywną spółką inwestycyjną.

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług wyceny aktywów na rzecz zarządzającego ASI jako niezależny podmiot zewnętrzny. Wyceny będą przeprowadzane z częstotliwością uzależnioną od decyzji Zarządzającego ASI, najprawdopodobniej co kwartał, przy czym konieczność wyceny aktywów może występować również częściej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) ustawy o VAT dla świadczenia przez Wnioskodawcę usług wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej, wykonywane na zlecenie zarządzającego ASI.

W odniesieniu do kwestii, objętej zakresem pytania, należy wskazać, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) ustawy uzależnione jest od łącznego spełnienia dwóch warunków:

*   przedmiotowego – świadczone usługi powinny być kwalifikowane jako usługi zarządzania oraz

*   podmiotowego – ww. usługi zarządzania powinny być świadczone w odniesieniu m.in. do funduszy inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych i zbiorczych portfeli papierów wartościowych – w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

Wskazać należy, że przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia usług zarządzania. Jednakże przepis art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy stanowi implementację do krajowego porządku prawnego przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r., w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1, z późn. zm.), zgodnie z którym zwolnieniu od podatku VAT podlega zarządzanie specjalnymi funduszami inwestycyjnymi, określonymi przez państwa członkowskie. W kontekście ww. przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE, TSUE wielokrotnie wskazywał, że jego wykładnia powinna być dokonywana z uwzględnieniem kontekstu, w jaki się wpisuje, celów oraz układu tej Dyrektywy oraz z uwzględnieniem zwłaszcza ratio legis zwolnienia, które przewiduje. TSUE przypominał ponadto, że zwolnienia od podatku stanowią wyjątki od ogólnej zasady, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie usługi świadczone odpłatnie przez podatnika, wobec czego należy dokonywać ich ścisłej wykładni. Ponadto zauważono, że zwolnienia przewidziane w art. 13 szóstej Dyrektywy stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a zatem powinny zostać zdefiniowane z punktu widzenia prawa wspólnotowego, co ma na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich.

W kwestii wyjaśnienia pojęcia „zarządzania funduszem” można wskazać, że z ugruntowanego orzecznictwa TSUE (m.in. w sprawach C-169/04, C-275/11, C-595/13) wynika, że celem zwolnienia z opodatkowania transakcji związanych z zarządzaniem funduszami powierniczymi, przewidzianego w art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej Dyrektywy (obecnie art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE), jest w szczególności ułatwienie małym inwestorom inwestowania w papiery wartościowe za pomocą przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania. Celem pkt 6 tego przepisu jest zapewnienie neutralności podatkowej wspólnego systemu podatku VAT w kwestii wyboru między inwestowaniem bezpośrednim w papiery wartościowe, a inwestowaniem za pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania. Z powyższego wynika, że transakcje, których dotyczy to zwolnienie, są typowe dla działalności, jaką wykonują przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania. Zatem art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej Dyrektywy poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu zbiorowym portfelem obejmuje czynności, które polegają na zarządzaniu samymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe, takie jak te zamieszczone w załączniku II do zmienionej Dyrektywy Rady 85/611/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (85/611/EWG) w rubryce „Administracja”, które są czynnościami właściwymi przedsiębiorstwom zbiorowego inwestowania. Dyrektywa 85/611/EWG została zastąpiona dyrektywą 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS).

Zgodnie z art. 6 ust. 2 Dyrektywy 2009/65/WE, działalność związana z zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) obejmuje obowiązki, o których mowa w załączniku II.

Załącznik II do tej dyrektywy określa funkcje wchodzące w skład zbiorowego zarządzania portfelem. Są to odpowiednio:

*   zarządzanie inwestycjami,

*   administracja:
    1.  obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania funduszem;
    2.  zapytania klientów;
    3.  wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe);
    4.  monitorowanie przestrzegania uregulowań;
    5.  prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa;
    6.  wypłata zysków;
    7.  emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa;
    8.  rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń);
    9.  prowadzenie ksiąg,
*   wprowadzanie do obrotu.

Należy ponadto wskazać, że ww. definicja zarządzania ma zastosowanie również w odniesieniu do specjalnych funduszy inwestycyjnych innych niż objęte dyrektywą UCITS. W pkt 38 wyroku w sprawie C-595/13 TSUE stwierdził, że spółki takie jak będące przedmiotem postępowania głównego, które zostały utworzone przez wielu inwestorów wyłącznie w celu zainwestowania zgromadzonego majątku w nieruchomości, nie mogą zostać uznane za przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w rozumieniu Dyrektywy UCITS. W takich okolicznościach faktycznych, tj. w odniesieniu do funduszy innych niż objętych dyrektywą UCITS, TSUE przytoczył definicję zarządzania funduszami, którą podał w wyroku C-169/04, a więc nawiązującą do Dyrektywy UCITS. W ww. wyroku w sprawie C-595/13 TSUE wskazał, że poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu portfelem do szczególnych funkcji przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania należą funkcje administrowania samymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, takie jak te wymienione w załączniku II do Dyrektywy UCITS w rubryce „Administracja”. Zdaniem TSUE, nie tylko zarządzanie inwestycjami, wiążące się z wyborem i zbywaniem aktywów będących przedmiotem takiego zarządzania, lecz również usługi administracyjne i rachunkowe, takie jak obliczanie kwoty dochodów i ceny jednostek uczestnictwa lub udziałów funduszu, wycena aktywów, rachunkowość, przygotowywanie deklaracji w celu podziału dochodów, dostarczanie informacji i dokumentacji na temat rachunków okresowych i deklaracji podatkowych, statystyk i podatku VAT, a także opracowywanie prognoz przychodów wchodzą w zakres pojęcia „zarządzania” specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej Dyrektywy.

Biorąc powyższe pod uwagę, uznać należy że Usługi (wyceny aktywów) mieszczą się w definicji zarządzania w rozumieniu tego określenia zdefiniowanego przez TSUE. Opisane Usługi zawierają się w ww. załączniku II do dyrektywy 2009/65/WE.

Usługi te będą podlegać zwolnieniu od podatku pod warunkiem, że spełnione będzie kryterium podmiotowe. Drugim bowiem warunkiem określonym w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT jest warunek podmiotowy. Ww. zwolnieniu podlegają usługi zarządzania świadczone na rzecz funduszy inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych lub zbiorczych portfeli papierów wartościowych w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, a także portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy inwestycyjnych, o których mowa wyżej, lub ich częścią.

Wskazać należy, że działalność funduszy inwestycyjnych jest regulowana przepisami ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 605) zwanej dalej „ustawą o funduszach inwestycyjnych”.

Jeżeli zatem usługi zarządzania świadczone są m.in. na rzecz funduszy inwestycyjnych lub alternatywnych funduszy inwestycyjnych w rozumieniu przepisów ww. ustawy, to zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 10a ustawy o funduszach inwestycyjnych, ilekroć w ustawie jest mowa o alternatywnym funduszu inwestycyjnym – rozumie się przez to instytucję wspólnego inwestowania, której przedmiotem działalności, w tym w ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych, fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy o funduszach inwestycyjnych, fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:

1.  fundusz inwestycyjny otwarty;
2.  alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty albo fundusz inwestycyjny zamknięty.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych, fundusz inwestycyjny dokonuje wyceny aktywów funduszu, ustalenia wartości aktywów netto oraz wartości aktywów netto przypadających na jednostkę uczestnictwa lub certyfikat inwestycyjny.

Według art. 8a ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych, alternatywna spółka inwestycyjna jest alternatywnym funduszem inwestycyjnym, innym niż określony w art. 3 ust. 4 pkt 2.

W oparciu o treść art. 8a ust. 3 ustawy o funduszach inwestycyjnych, wyłącznym przedmiotem działalności alternatywnej spółki inwestycyjnej, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w ustawie, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną.

Na podstawie art. 8b ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych, zarządzający ASI zarządza alternatywną spółką inwestycyjną, w tym co najmniej portfelem inwestycyjnym tej spółki oraz ryzykiem.

Zarządzającym ASI może być, w myśl art. 8b ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, wyłącznie:

1.  w przypadku określonym w art. 8a ust. 2 pkt 1 – spółka kapitałowa będąca alternatywną spółką inwestycyjną, prowadząca działalność jako wewnętrznie zarządzający ASI;
2.  w przypadku określonym w art. 8a ust. 2 pkt 2 – spółka kapitałowa będąca komplementariuszem alternatywnej spółki inwestycyjnej, prowadząca działalność jako zewnętrznie zarządzający ASI.

Zgodnie z art. 70a ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych, zarządzającym ASI może być wyłącznie spółka kapitałowa, o której mowa w art. 8b ust. 2, z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która uzyskała zezwolenie Komisji na wykonywanie działalności określonej w art. 70e ust. 1 (zezwolenie na wykonywanie działalności przez zarządzającego ASI).

Stosownie do art. 70a ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, na warunkach określonych w rozdziale 3, w przypadku zarządzania portfelami inwestycyjnymi o niskiej wartości, spółka kapitałowa, o której mowa w art. 8b ust. 2, z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może wykonywać działalność określoną w art. 70e ust. 1 jako zarządzający ASI bez zezwolenia Komisji, po uzyskaniu wpisu do rejestru zarządzających ASI.

Ponadto, w myśl art. 70e ust. 1 i 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, przedmiotem działalności zarządzającego ASI może być wyłącznie zarządzanie alternatywną spółką inwestycyjną, w tym wprowadzanie tej spółki do obrotu, oraz, z zastrzeżeniem ust. 2, zarządzanie unijnym AFI, w tym wprowadzanie tych AFI do obrotu. Zarządzanie unijnym AFI może być przedmiotem działalności wyłącznie zewnętrznie zarządzającego ASI, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalności przez zarządzającego ASI.

Stosownie do art. 70g ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych, zarządzający ASI może, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, z uwzględnieniem art. 75-82 rozporządzenia 231/2013, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności związanych z działalnością prowadzoną przez tego zarządzającego.

W myśl art. 70h ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych, zarządzający ASI dokonuje wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej i ustala wartość aktywów netto oraz wartość aktywów netto przypadającą na prawo uczestnictwa, zgodnie z przepisami o rachunkowości, z częstotliwością określoną w regulacjach wewnętrznych ASI, nie rzadziej jednak niż raz w roku, a także w każdym dniu wprowadzania alternatywnej spółki inwestycyjnej do obrotu lub odkupywania praw uczestnictwa tej spółki oraz w przypadku istotnej zmiany wartości jej aktywów. Wycena aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej obejmuje jej aktywa w całości.

Stosownie do art. 70h ust. 3 ustawy o funduszach inwestycyjnych, czynności wyceny aktywów alternatywnej spółki inwestycyjnej przeprowadza:

1.  zarządzający ASI, pod warunkiem że zapewniona jest niezależność przeprowadzania wyceny od zarządzania portfelem inwestycyjnym oraz rzetelność jej przeprowadzania, a dodatkowo polityka wynagrodzeń ogranicza występowanie konfliktów interesów, w tym wywieranie wpływu na decyzje pracownika;
2.  zewnętrzny podmiot wyceniający wyznaczony przez zarządzającego ASI, niezależny od alternatywnej spółki inwestycyjnej, zarządzającego ASI i podmiotów pozostających z tymi podmiotami w bliskich powiązaniach oraz zapewniający prawidłowe i rzetelne wykonanie czynności wyceny.

Zgodnie z art. 70zc ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych, Komisja dokonuje wpisu zarządzającego ASI do rejestru zarządzających ASI na wniosek:

1.  spółki kapitałowej w organizacji – w przypadku gdy zamierza ona prowadzić działalność jako wewnętrznie zarządzający ASI;
2.  spółki kapitałowej, która ma być komplementariuszem alternatywnej spółki inwestycyjnej, zgodnie z jej umową albo statutem, przed zgłoszeniem tej spółki do sądu rejestrowego – w przypadku gdy zamierza ona prowadzić działalność jako zewnętrznie zarządzający ASI.

W niniejszej sprawie Usługi wyceny aktywów są świadczone na rzecz alternatywnej spółki inwestycyjnej, o której mowa w art. 8a ust. 1, na podstawie umów zawieranych z zarządzającym alternatywną spółką inwestycyjną, o którym mowa w art. 8b ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych.

Mając na uwadze powołane przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych należy uznać, że przesłanka podmiotowa dotycząca świadczenia opisanych Usług na rzecz opisanego pomiotu – została spełniona.

Z uwagi zatem na okoliczności sprawy oraz powołane powyżej przepisy i orzecznictwo TSUE, należy stwierdzić, że Usługi wyceny aktywów świadczone przez Wnioskodawcę na zlecenie zarządzającego ASI mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a ustawy, gdyż jak wskazano wyżej, Usługi te będą spełniały zarówno warunek podmiotowy jak i przedmiotowy określony w tym przepisie. W konsekwencji, świadczenie opisanych Usług korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie wskazanego przepisu.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.