Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.264.2025.4.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-30
Teza: Uznanie środków środków finansowych otrzymywanych
tytułem finansowania Projektu za wynagrodzenie z tytułu
wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu
podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
dofinansowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania Środków finansowych otrzymywanych tytułem
    finansowania Projektu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

    Uzupełniła go Pani pismem z 23 czerwca 2025 r. (wpływ 23 czerwca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    I. Dane techniczne.
    Na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111), (...) (dalej: „Wnioskodawczyni”), wnosi o wydanie pisemnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego.
    Wnioskodawczyni:
    · jest osobą fizyczną prowadzącą gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z
      dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 333 – dalej: ustawa o
      PR) – tj. na które składa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i
      budynków jako użytki rolne o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha
      przeliczeniowy (wraz z obiektami i infrastrukturą towarzyszącą), na/w którym
      wykonuje wyłącznie działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o PIT – tj.
      działalność polegająca na: (i) wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w
      stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w
      tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz
      reprodukcyjnego, (ii) produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, (iii)
      produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, (iv) hodowla i
      produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, (v)
      produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także (vi)
      działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin
      (licząc od dnia nabycia), w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą
      co najmniej: (1) miesiąc – w przypadku roślin, (2) 16 dni – w przypadku
      wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek, (3) 6 tygodni – w
      przypadku pozostałego drobiu rzeźnego, (4) 2 miesiące – w przypadku pozostałych
      zwierząt;
    · przy tym, w ramach wykonywanej przez siebie działalności rolniczej, o której wyżej
      mowa, Wnioskodawczyni nie prowadzi działów specjalnych produkcji rolnej w
      rozumieniu art. 2 ust. 3 i ust. 3a ustawy o PIT – tj. (i) upraw w szklarniach i
      ogrzewanych tunelach foliowych, (ii) uprawy grzybów i ich grzybni, (iii) uprawy roślin
      „in vitro”, (iv) fermowej hodowli i chowu drobiu rzeźnego i nieśnego, (v) wylęgarni
      drobiu, (vi) hodowli i chowu zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, (vii) hodowli
      dżdżownic, entomofagów lub jedwabników, (viii) pasiek, (ix) hodowli i chowu innych
      zwierząt poza gospodarstwem rolnym (tj. nie prowadzi takich upraw, hodowli lub
      chowu w ogóle, bądź prowadzi je w rozmiarach nieprzekraczających wielkości
      określonych w załączniku nr 2 do ustawy o PIT);
    · grunty wchodzące w skład jej gospodarstwa rolnego nie są zajęte przezeń na
      prowadzenie innej działalności gospodarczej (niż rolnicza), ani też generalnie nie
      prowadzi ona takiej innej działalności gospodarczej;
    · nie była w konsekwencji do tej pory podatnikiem podatku dochodowego (PIT) –
      osiągane przez nią z tytułu działalności (rolniczej) przychody/dochody nie podlegały
      opodatkowaniu PIT stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT. W tym zakresie
      Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku rolnego, stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy
      o PR;
    · zrezygnowała ze statusu rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o VAT –
      tj. rolnika, którego (i) sprzedaż obejmuje wyłącznie dostawy produktów rolnych
      (roślinnych lub zwierzęcych) pochodzących z własnej działalności rolniczej, w tym
      działów specjalnych (nieprzetworzonych lub przetworzonych w sposób inny niż
      przemysłowy na warunkach określonych w art. 20 ust. 1c i 1d ustawy o PIT), (ii) nie

      korzysta w związku z tym ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy
      o VAT;
    · nie korzysta z innych zwolnień określonych w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT lub art. 113
      ust. 1 i 2 ustawy o VAT;
    · w konsekwencji jest zarejestrowana od 10 czerwca 2024 r. jako czynny podatnik VAT.
    II. Projekt (...).
    W związku z prowadzonym gospodarstwem rolnym Wnioskodawczyni zawarła umowę
    wielostronną dotyczącą Projektu (...) (dalej: Umowa). Stronami Umowy oprócz
    Wnioskodawczyni są wybrane spółki z grupy A., w tym spoza Polski (dalej łącznie:
    Finansujący lub osobno: Finansujący 1, Finansujący 2 itd.) oraz (...) – organizacja
    prowadząca działalność pod nazwą „(...)” (dalej: B.).
    B. jest organizacją non-profit działającą na rzecz ochrony środowiska i zrównoważonego
    rozwoju. Została założona (...). Obecnie organizacja ma filie w około (...) krajach (w tym w
    Polsce) i zatrudnia około (...) pracowników. B. działa w ponad (...) krajach na rzecz
    zrównoważonego użytkowania gruntów oraz promowania praktyk, które są korzystne dla
    ludzi, natury i klimatu. Organizacja jest zarejestrowana w (...), a formuła prawna, w jakiej
    funkcjonuje organizacja to „(...)”, czyli dosłownie „stowarzyszenie z ograniczoną
    odpowiedzialnością”.
    Co się z kolei tyczy Projektu (...), to jest pomysł (program) nastawiony na kojarzenie
    podmiotów korzystających z tych samych zasobów naturalnych/krajobrazowych celem
    nawiązania przez nie relacji i współpracy, a w konsekwencji – przy udziale/koordynacji ze
    strony B. – efektywniejszego długoterminowo, a przy tym zrównoważonego korzystania
    przez te podmioty z tych zasobów (zarządzania nimi) oraz zachowania ich w jak
    najlepszym stanie/kondycji przy uwzględnieniu potrzeb wszystkich zainteresowanych. A są
    /mogą być nimi z jednej strony firmy/przedsiębiorstwa, np. deweloperskie, przesyłowe,
    przetwórstwa rolno-spożywcze, z drugiej społeczności/władze lokalne czy rolnicy. Innymi
    słowy chodzi o tworzenie między wspomnianymi podmiotami tzw. łańcuchów wartości
    opartych na współpracy. Jednym z uznanych celów programu (...) jest finansowe wsparcie
    inicjatyw i projektów rolników/podmiotów zajmujących się działalnością rolniczą
    ukierunkowanych na rozwój regeneracyjnych metod uprawy ziemi i hodowli zwierząt.
    Rolnictwo regeneracyjne to system uprawy/hodowli skoncentrowany na zasadach
    agronomicznych, który ma na celu ochronę i przywrócenie zasobów naturalnych, głównie
    gleby, ale także wody i różnorodności biologicznej. Ma również na celu poprawę zdrowia
    gleby i żyzności gleby, jednocześnie promując wychwytywanie węgla (tj. emisji gazów
    cieplarnianych) w glebie i biomasie roślinnej.
    W ramach programu (...) m.in. podmioty z grupy A. będą przekazywać środki finansowe na
    wybrane i najbardziej obiecujące projekty, których celem jest zmniejszenie emisyjności
    produkcji rolnej oraz uzyskanie proekologicznych efektów w dającej się przewidzieć
    przyszłości.
    B. łączy z Finansującymi osobna umowa dotycząca rozwoju Projektu (...). Na podstawie tej
    umowy jej strony w szczególności: (i) zgodziły się wspólnie uczestniczyć w Programie (...)
    (ii) B. zgodziło się opracowywać w ramach Programu (...) dla zainteresowanych podmiotów
    (takich jak Wnioskodawczyni) i we współpracy z tymi podmiotami projekty, tj. propozycje
    działań i aktywności (dalej łącznie: Środki) mających doprowadzić do osiągnięcia
    określonych wyników (dalej odpowiednio: Projekty oraz Wyniki), (iii) B. zgodziło się
    ułatwiać kontakty/współpracę między ww. podmiotami a Finansującymi, (iv) Finansujący
    zgodzili się zapewniać finansowanie (środki finansowe) (dalej: Środki finansowe) dla
    wybranych/zatwierdzonych przez nich Projektów pod kątem Wyników, których
    uzyskaniem są zainteresowani.
    III. Realizacja projektu.

    W odniesieniu do Wnioskodawczyni zastosowanie znajdą przede wszystkim następujące
    Środki: zastąpienie nawozów sztucznych nawozami organicznymi; stosowanie
    aktywatorów glebowych poprawiających strukturę, zdrowie i żyzność gleby;
    przeprowadzenie zaawansowanej analizy gleby w celu bardziej precyzyjnego nawożenia.
    W ramach wdrażania projektu Wnioskodawczyni realizuje następujące działania:
    · stosuje nawożenie organiczne w dawkach określonych w planie nawożenia,
      sporządzonym na podstawie analiz gleby przeprowadzanych co trzy lata, w celu
      optymalnego wykorzystania składników odżywczych;
    · w roku następującym po zastosowaniu nawozów organicznych wykonuje dodatkowe
      badania gleby, aby monitorować zmiany zawartości składników pokarmowych oraz
      ocenić skuteczność nawożenia;
    · miesza obornik z glebą możliwie jak najszybciej, nie później jednak niż w ciągu dwóch
      dni od jego aplikacji, w celu ograniczenia strat azotu;
    · nie stosuje nawozów organicznych w terminach ani na obszarach objętych zakazami
      wynikającymi z przepisów tzw. dyrektywy azotanowej;
    · w przypadku korzystania z dofinansowania w ramach programu (...), nie przekracza
      dopuszczalnej dawki dodatkowego nawożenia azotem mineralnym, wynoszącej 25 kg
      czystego składnika N na hektar.
    Realizacja powyższych działań wiąże się dla Wnioskodawczyni z rzeczywistymi kosztami,
    obejmującymi w szczególności:
    1. eksploatację maszyn rolniczych, w tym przede wszystkim koszty paliwa;
    2. wynagrodzenia pracowników zaangażowanych w realizację prac;
    3. zakup obornika spełniającego wymagania projektu;
    4. zakup poplonów zgodnych z założeniami projektu;
    5. wartość produktów pochodzących z własnej produkcji.
    W przypadku gospodarstw rolnych nie istnieje ogólny obowiązek prowadzenia ewidencji
    kosztów i przychodów. Z tego względu ponoszone wydatki są dokumentowane w różnej
    formie, m.in. poprzez faktury, potwierdzenia przelewów, umowy, pokwitowania płatności
    czy protokoły odbioru.
    W odniesieniu do zużycia produktów pochodzących z własnej produkcji, Wnioskodawczyni
    sporządza dokument zawierający datę zużycia, cel, ilość oraz wartość surowca. Wartość ta
    ustalana jest na podstawie bieżących cen rynkowych publikowanych przez giełdy
    produktów rolnych w dniu zużycia.
    IV. Prawa i obowiązki.
    Co się tyczy z kolei Umowy, to określa ona prawa i obowiązki stron związane z projektem z
    udziałem Wnioskodawczyni (dalej: Projekt). Generalnie na jej podstawie:
    · Wnioskodawczyni zgadza się (zobowiązuje): (i) wdrożyć i utrzymywać Środki służące
      generowaniu Wyników zgodnie z Projektem (składającymi się nań propozycjami,
      metodyką i terminami) oraz nie podejmować jakichkolwiek działań/nie dopuszczać się
      jakichkolwiek zaniechań, które mogłyby uniemożliwić, osłabić lub opóźnić osiągnięcie
      Wyników, (ii) nie korzystać (ani nie dysponować) z praw – zdefiniowanych w Umowie
      jako wszystkie prawa, korzyści, udziały lub roszczenia do i związane ze wszystkimi
      korzyściami dla środowiska, w szczególności w obszarze redukcji emisji, w związku z
      sekwestracją gazów cieplarnianych lub dowolnymi innymi rozliczeniami lub
      oszczędnościami dotyczącymi środowiska, zarówno obecnie, jak i w przyszłości, które
      wynikają w całości lub w części z realizacji Środków w związku z Projektem – do
      Wyników wynikających z Projektu (dalej: Prawa), (iii) przenieść nieodpłatnie wszystkie

      Prawa i Wyniki tzw. podstawowe wynikające z Projektu na Finansujących oraz
      wszystkie Prawa i Wyniki tzw. drugorzędowe wynikające z Projektu na B., (iv)
      wykorzystywać otrzymywane tytułem finansowania Projektu kwoty wyłącznie do celów
      realizacji Środków;
    · Finansujący zgadzają się (każdy w przyjętym przez siebie zakresie) zapewnić całkowite
      finansowanie Projektu/koszty jego wdrożenia (zgodnie z zaakceptowaną propozycją
      przedłożoną/przygotowaną przez B. we współpracy z Wnioskodawczynią), w tym
      kwoty przypadające B. z tytułu zobowiązań związanych z Projektem. Przy tym, z chwilą
      przekazania przez Finansujących do B. stosownych kwot/-y tytułem finansowania
      Projektu podmiot ten staje się odpowiedzialny za finansowanie Projektu, w tym
      wypłaty Środków finansowych do Wnioskodawczyni. Ponadto, raz zaakceptowane
      finansowanie Projektu (przez Finansujących) pozostaje niezmienne, niezależnie od
      rzeczywistych kosztów jego realizacji;
    · B. zapewni wsparcie pozostałym stronom w związku z Projektem, w tym w zakresie
      monitorowania, sprawozdawczości i weryfikacji postępów w jego realizacji oraz w
      zakresie podziału i przekazywania/wypłaty finansowania (Środków finansowych) dla
      Projektu (tj. obsługa wniosków o wypłatę kolejnych transz finansowania,
      powiadomienia, prowadzenie związanej z tym dokumentacji i udostępnianie jej
      Finansującym etc.).
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Na zadane w wezwaniu pytania udzieliła Pani następujących odpowiedzi:
    Pytanie 1a) Czy realizacja umowy wielostronnej dotyczącej projektu (...) (dalej: Projekt) jest
    uzależniona od otrzymania finansowego wsparcia od podmiotów z grupy A., tj. czy gdyby
    nie otrzymała Pani środków, to czy realizowałaby Pani Projekt?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni oświadcza, że nawet w przypadku nieotrzymania wsparcia finansowego
    od podmiotów z grupy A., kontynuowałaby prowadzenie działalności rolniczej w
    dotychczasowym zakresie.
    Jednocześnie Wnioskodawczyni wyjaśnia, że projekt (...) dotyczy określonego sposobu
    prowadzenia upraw rolnych, zwanego rolnictwem regeneratywnym. Już przed
    przystąpieniem do projektu Wnioskodawczyni stosowała niektóre praktyki
    charakterystyczne dla tego rodzaju produkcji rolnej, takie jak np. uprawa bezorkowa czy
    wysiew poplonów. Część praktyk została jednak wprowadzona dopiero po rozpoczęciu
    udziału w projekcie, np. stosowanie (...).
    Pytanie 1b) W jaki sposób otrzymała/otrzyma Pani finansowe wsparcie:
    · czy środki stanowią/będą stanowić zryczałtowany zwrot nakładów,
    · czy postanowienia umowy regulują szczegółowo zasady przyznania, wysokości i
      przeznaczenia środków; jeśli tak – proszę wskazać szczegóły; jeśli nie – od czego
      uzależniona jest/będzie wysokość wypłacanych środków; w jaki sposób wyliczana jest
      /będzie kwota środków przekazanych Pani na realizację Projektu?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni oświadcza, że otrzymywane środki stanowią zryczałtowany zwrot
    poniesionych nakładów, ustalony w przeliczeniu na hektar powierzchni upraw (z tytułu
    wykonanych zadań).
    Zgodnie z wielostronną umową Wnioskodawczyni uprzednio przedstawia swoją ofertę,
    zawierającą szacunkową wartość planowanych nakładów, która następnie jest poddawana
    weryfikacji, korektom i ostatecznie akceptowana przez partnerów finansujących projekt.
    Wsparcie finansowe jest przyznawane jednak dopiero po wykonaniu określonych prac
    oraz ich zatwierdzeniu przez partnerów projektu.

    Pytanie 1c) Czy środki, które otrzyma Pani w związku z realizacją Projektu będzie Pani
    mogła przeznaczyć na inny projekt?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni oświadcza, że zgodnie z postanowieniami zawartej wielostronnej
    umowy, środki otrzymane w związku z realizacją Projektu nie mogą zostać przeznaczone
    na finansowanie innego projektu.
    Pytanie 1d) Czy otrzymane przez Panią środki mogą być przeznaczone na Pani ogólną
    działalność rolniczą, niezwiązaną z Projektem?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni oświadcza, że otrzymane środki nie mogą zostać przeznaczone na
    ogólną działalność rolniczą, niezwiązaną z realizacją Projektu. Niemniej środki te są
    wypłacane dopiero po wykonaniu i zatwierdzeniu określonych zadań przewidzianych w
    Projekcie.
    Pytanie 1e) Czy środki, które otrzyma Pani w związku z realizacją Projektu, będą miały
    wpływ na dostawę towarów/usługi świadczone przez Panią, w szczególności czy będą
    miały one wpływ na cenę dostarczanych towarów/świadczonych przez Panią usług?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni oświadcza, że środki otrzymywane w związku z realizacją Projektu nie
    mają wpływu na dostawę towarów ani na świadczone przez nią usługi.
    Projekt dotyczy bowiem zmiany modelu prowadzenia działalności rolniczej na bardziej
    ekstensywny, w szczególności poprzez zastosowanie praktyk z zakresu rolnictwa
    regeneratywnego, takich jak np. nawożenie organiczne. Niezależnie od wprowadzanych
    zmian, Wnioskodawczyni nadal będzie uprawiać te same gatunki roślin, których cena
    będzie kształtowana przez mechanizmy rynkowe.
    Jednocześnie Wnioskodawczyni wskazuje, że sposób prowadzenia upraw może mieć
    wpływ na wielkość plonów, przy czym skala tej zmiany jest trudna do jednoznacznego
    oszacowania i może różnić się w zależności od okresu (czasu obserwacji). W dłuższej
    perspektywie może to oznaczać zarówno zmniejszenie, jak i zwiększenie ilości
    produkowanych plonów, co pozostaje kwestią otwartą.
    Pytanie 1f) Czy w przypadku niezrealizowania Projektu będzie Pani zobowiązana do
    zwrotu otrzymanych środków?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni oświadcza, że środki finansowe są wypłacane dopiero po zakończeniu
    realizacji projektu, a więc po wykonaniu i zatwierdzeniu zaplanowanych działań.
    W związku z powyższym, technicznie nie występuje ryzyko obowiązku zwrotu otrzymanych
    środków, ponieważ wypłata następuje dopiero po pozytywnej weryfikacji podjętych prac
    (działań). W przypadku niespełnienia założeń Projektu, środki po prostu nie zostaną
    Wnioskodawczyni przyznane.
    Pytanie 1g) Czy podmiot finansujący przekazuje środki finansowe jako wynagrodzenie za
    wykonanie konkretnego świadczenia, którego efekty będą wykorzystywane przez niego w
    prowadzonej działalności (tzn. czy istnieje bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy
    otrzymaną zapłatą a wykonaniem ww. świadczenia)?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni oświadcza, że podmiot finansujący nie przekazuje środków pieniężnych
    tytułem wynagrodzenia za wykonanie konkretnego świadczenia, którego efekty byłyby
    wykorzystywane bezpośrednio w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

    Założenia projektu mają charakter ogólny i społecznie użyteczny – obejmują działania na
    rzecz ochrony środowiska oraz wspierania zrównoważonego rozwoju. Celem Projektu jest
    w szczególności zmniejszenie emisyjności produkcji rolnej oraz osiągnięcie długofalowych,
    proekologicznych rezultatów.
    W konsekwencji trudno mówić o istnieniu bezpośredniego związku przyczynowego
    pomiędzy otrzymanym świadczeniem pieniężnym, a wykonaniem określonych działań na
    rzecz podmiotu finansującego. Dla przykładu: finansujący nie nabywa żadnych towarów
    (np. płodów rolnych), ani nie korzysta z usług o charakterze marketingowym (np.
    promujących jego markę).
    Pytanie 1h) Czy podmiot finansujący zlecił Pani wykonanie zadań i oczekuje jakichś
    efektów (jakich?); jakie informacje czy wyniki Projektu jest Pani zobowiązana przekazać?
    Odpowiedź:
    Wnioskodawczyni oświadcza, że celem współpracy w ramach realizowanego Projektu jest
    wyłącznie zmiana sposobu prowadzenia upraw rolnych na model bardziej regeneracyjny.
    Podmiot finansujący nie oczekuje osiągnięcia konkretnych rezultatów produkcyjnych, lecz
    jedynie realizacji określonych działań w zakresie praktyk rolnictwa regeneratywnego. W
    ramach Projektu finansujący mogą prowadzić badania gleby w celach informacyjnych i
    analitycznych, jednak wyniki tych badań nie mają wpływu na decyzję o przyznaniu
    środków finansowych, ani na ich wysokość.

## Pytanie

Czy Środki finansowe otrzymywane przez Wnioskodawczynię tytułem finansowania
    Projektu będą stanowiły wynagrodzenie należne w rozumieniu VAT, tj. z tytułu
    jakiejkolwiek sprzedaży (dostawy towarów lub świadczenia usług) podlegającej
    opodatkowaniu w tym podatku (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni Środki finansowe otrzymywane przezeń tytułem finansowania
    Projektu nie stanowią wynagrodzenia należnego Wnioskodawczyni z tytułu wykonania
    czynności podlegających VAT (tj. dostawy towarów lub świadczenia usług).
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel.
    W myśl zaś art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, za świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT, uznaje się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Ponadto, art. 8 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;

    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że pod pojęciem „świadczenie usługi” należy
    rozumieć przede wszystkim określone zachowanie podatnika na rzecz innego podmiotu,
    które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie
    podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego
    usługę. Jeśli dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia
    usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za
    czynność podlegającą VAT jest również spełnienie przesłanki odpłatności.
    Ponadto, w praktyce przyjmuje się, że dana czynność podlega opodatkowaniu jedynie
    wówczas, gdy wykonywana jest w ramach stosunku zobowiązaniowego, a jedna ze stron
    transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym
    związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego
    płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że
    płatność następuje w zamian za to świadczenie (tak np. Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 17 sierpnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-
    3.4012.237.2023.1.DS).
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Ponadto, zgodnie z ust. 2 ww. przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W pojęciu „działalność gospodarcza” zawierają się w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 2 pkt 15 ustawy o VAT, przez działalność rolniczą rozumie się produkcję
    roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego,
    hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod
    folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i
    produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję
    zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych
    organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach
    foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów
    drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i
    laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie
    pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż
    produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew
    tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także
    świadczenie usług rolniczych.
    Biorąc pod uwagę przywołane definicje należy uznać, że „działalność rolnicza”
    (zdefiniowana w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT) mieści się w definicji „działalności
    gospodarczej” zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT). Zatem, w myśl przepisów ustawy o
    VAT, jako taki rolnik posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą
    (działalność rolniczą).
    Ponadto, stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania VAT jest
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca
    otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
    włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym

    charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika.
    Środki finansowe jako niestanowiące wynagrodzenia z tytułu świadczenia usługi/dostawy
    towaru.
    W ocenie Wnioskodawczyni, Środki finansowe otrzymywane w ramach Projektu nie
    stanowią po jej stronie wynagrodzenia z tytułu wykonania jakichkolwiek czynności
    podlegających VAT. W analizowanych okolicznościach Środki finansowe nie mogą zostać
    bowiem uznane za zapłatę należną Wnioskodawczyni z tytułu świadczenia usług czy
    dostawy towarów na rzecz B. lub Finansujących.
    Wnioskodawczyni wskazuje, że w omawianym przypadku nie zapewnia/nie będzie
    zapewniać Finansującym/B. jakichkolwiek świadczeń. W szczególności za świadczenie
    usług w rozumieniu przepisów o VAT nie mogą zostać uznane obowiązki
    Wnioskodawczyni, przewidziane w Umowie, polegające np. na wdrożeniu i utrzymaniu
    środków służących generowaniu Wyników zgodnie z Projektem, niekorzystaniu z Praw do
    Wyników wynikających z Projektu. Obowiązki te nie stanowią świadczeń, w związku z
    którymi po stronie Finansujących/B. wystąpiłaby jakakolwiek bezpośrednia, wymierna
    korzyść. W tym zakresie należy bowiem przyjąć, że celem/istotą wprowadzenia do Umowy
    obowiązków Wnioskodawczyni nie było spowodowanie przysporzenia (korzyści) po stronie
    Finansujących/B., lecz zagwarantowanie należytego wydatkowania Środków finansowych
    przez Wnioskodawczynię. Tym samym, źródłem obowiązków Wnioskodawczyni,
    wynikających z Umowy nie jest stosunek zobowiązaniowy, w ramach którego zapewnia on
    Finansującym/B. określone świadczenia, w zamian za wynagrodzenie w postaci Środków
    finansowych.
    Wnioskodawczyni zwraca uwagę, że z prawnego/podatkowego punktu widzenia nie każdy
    obowiązek umowny powinien być traktowany jako zobowiązanie strony do wykonania
    określonego świadczenia. Dla przykładu można wskazać, że jakkolwiek zobowiązaniu do
    realizacji np. usług doradczych jak najbardziej należy przypisać charakter świadczenia
    usługi, to zobowiązanie usługodawcy do przesyłania usługobiorcy okresowych raportów z
    realizacji przedmiotu umowy (mających na celu potwierdzenie należytego wykonywania
    umowy), nie powinno być traktowane w kategorii świadczenia usługi. Z tej perspektywy/w
    tym kontekście należy uznać, że postanowienia Umowy, odnoszące się do ww.
    obowiązków Wnioskodawczyni, mają charakter techniczny/porządkowy (nie stanowią
    zobowiązania do świadczenia usługi przez Wnioskodawczynię na rzecz B. lub
    Finansujących).
    Ponadto, Wnioskodawczyni wskazuje, że na mocy Umowy/w wykonaniu jej postanowień,
    nie będzie dokonywać na rzecz Finansujących/B. jakichkolwiek dostaw towarów.
    W związku z powyższym należy przyjąć, że Środki finansowe nie stanowią/nie będą
    stanowić wynagrodzenia Wnioskodawczyni z tytułu czynności podlegających VAT (dostawy
    towaru/świadczenia usługi) realizowanych na rzecz Finansujących/B.
    Środki finansowe jako niestanowiące dotacji/subwencji lub dopłaty o innym charakterze.
    Jak wspomniano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Finansujący, w ramach
    zawartej Umowy, zobowiązali się zapewnić całkowite finansowanie Projektu/kosztów jego
    wdrożenia. Przy tym z chwilą przekazania przez Finansujących do B. Środków finansowych
    podmiot ten staje się odpowiedzialny za finansowanie Projektu, w tym do ich wypłaty na
    rzecz Wnioskodawczyni.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, Środki finansowe otrzymywane od B. tytułem finansowania
    Projektu nie stanowią dotacji/subwencji lub dopłaty o innym charakterze, o których mowa
    w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Tytułem przypomnienia Wnioskodawczyni zaznacza (o czym była już mowa w
    uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1), że określenia „dotacje” oraz „subwencje” na
    ogół używane są w odniesieniu do świadczeń otrzymywanych ze środków publicznych.

    Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 1270 ze zm.) dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania
    środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z
    państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie ww. ustawy, odrębnych
    ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji
    zadań publicznych. W analizowanym przypadku Środki finansowe otrzymane przez
    Wnioskodawczynię nie mają publicznego pochodzenia, ani nie będą przeznaczone na
    realizację zadań publicznych.
    Z kolei subwencja to nieodpłatna i bezzwrotna pomoc finansowa udzielana najczęściej
    przez państwo określonym podmiotom (np. partiom politycznym, jednostkom samorządu
    terytorialnego, przedsiębiorstwom) dla poparcia ich działalności.
    W analizowanym przypadku Środki finansowe otrzymane przez Wnioskodawczynię nie
    będą spełniały definicji subwencji bowiem nie zostaną otrzymane od państwa, lecz od
    prywatnego/zewnętrznego podmiotu.
    W analizowanym przypadku wykluczona jest również kwalifikacja Środków finansowych
    jako „dopłaty”, gdyż – jak wspomniano – pojęcia tego na ogół używa się w kontekście
    „zapłaty brakującej części” lub „uzupełnienia sumy”. Tymczasem, w przedmiotowej
    sprawie Środki finansowe nie mają charakteru uzupełniającego/rekompensującego.
    Dodatkowo, aby dotacje, subwencje i dopłaty o podobnych charakterze mogły być uznane
    za zapłatę w rozumieniu przepisów o VAT, muszą mieć one bezpośredni wpływ na cenę
    towarów/usług zapewnianych przez podatnika (tu: Wnioskodawczynię).
    Tym samym, do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i
    inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na
    dofinansowanie dostawy towaru/świadczenia usługi (obniżenia ich ceny). Podstawy
    opodatkowania nie powiększa zatem ogólna dotacja, subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze uzyskana przez podatnika, niezwiązana wprost z konkretną/-ymi
    dostawami towarów lub świadczeniem usług. Podobnie przedstawia się sytuacja w
    odniesieniu do tzw. dotacji kosztowych (czyli środków finansowych otrzymywanych przez
    podatnika na pokrycie określonych kosztów/wydatków).
    Zatem podstawę opodatkowania w VAT zwiększa się tylko o takie dotacje, subwencje i
    dopłaty, które w sposób jednoznaczny i bezpośredni są związane z daną dostawą
    towarów lub świadczeniem usług, mając wpływ na cenę płaconą za nie przez nabywcę.
    Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – np. na
    pokrycie kosztów działalności/inwestycji (do którego najbliżej rodzajowo jest Środkom
    finansowym) nie zwiększa podstawy opodatkowania (nie podlega opodatkowaniu VAT).
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 8
    czerwca 2022 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.132.2022.2.MR) organ ten stwierdził, że „Jeżeli
    otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT”. Podobnie stanowisko zostało zawarte w interpretacji
    indywidualnej z 3 lipca 2023 r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4012.229.2018.10.AS).
    W analizowanej sprawie, Wnioskodawczyni w zamian za otrzymane Środki finansowe nie
    będzie dostarczała towarów, ani świadczyła usług za cenę niższą niż w sytuacji, w której
    nie pozyskałaby tych środków. Otrzymane wsparcie będzie służyć generalnie pokryciu
    kosztów ulepszenia/modernizacji prowadzonego przezeń gospodarstwa rolnego. W
    konsekwencji, wsparcie finansowe otrzymane od B. stanowić będzie swego rodzaju
    refundację ponoszonych przez Wnioskodawczynię kosztów, pozostającą bez wyraźnego
    związku z ceną produktów rolnych/usług rolniczych oferowanych przez Wnioskodawczynię.

    Tym samym, Środki finansowe, które Wnioskodawczyni otrzymuje/będzie otrzymywać w
    celu zastosowania Środków w prowadzonym gospodarstwie rolnym, nie stanowią dopłaty
    (a tym bardziej dotacji i subwencji) do wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów
    /świadczonych usług. W konsekwencji, otrzymane wsparcie na realizację Projektu (w
    postaci Środków finansowych) nie będzie stanowiło zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też

    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde
    działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może
    zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel. Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania
    stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w
    art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Oznacza to, że pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo
    podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty
    ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach
    członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej dyrektywą.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    dyrektywie są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    TSUE, w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG wskazał, że „(...) w ramach systemu podatku VAT
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami, przewidujące
    zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem jeżeli czynność polega jedynie na
    świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy
    opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob.
    wyrok z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb. Orz.
    s. I 10605, pkt 43). W tym świetle świadczenie usługi następuje «odpłatnie» w rozumieniu
    art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy
    usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje
    wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę
    stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy (ww.
    wyrok w sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem «świadczenie usług dokonywane odpłatnie» w rozumieniu art. 2 pkt 1

    szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą a
    otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra Zeneca
    UK, Zb. Orz. s. 1 7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W wyroku z 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko Ministre
    de l’Économie et des Finances Trybunał wskazał, że: „(...) aby świadczenie usług mogło być
    uznane za «odpłatne» w rozumieniu tej dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie
    wzajemne za taką usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie
    wzajemne może pochodzić także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok Loyalty
    Management UK i Baxi Group, C-53/09 i C-55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Należy również wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z treści art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów
    i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza
    wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są,
    czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności

    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi.
    W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z
    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którą:
      Podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych
    wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Istotne zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des products wallons
    ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of
    Customs and Excise, w skrócie KNW).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,

    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe
    było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po
    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym.
    W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości

    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub
    świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy, czy od osoby trzeciej, ważne jest
    aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną
    dostawę.
    Podsumowując, należy wskazać, że warunkiem zaliczenia dotacji do podstawy
    opodatkowania jest jej bezpośredni związek z ceną (wpływ na poziom ceny). Podstawa
    opodatkowania nie obejmuje zatem dotacji i dopłat o charakterze ogólnym, stanowiących
    dofinansowanie do ogólnych kosztów prowadzenia działalności gospodarczej (a nie
    konkretnej wykonywanej przez podmiot czynności podlegającej opodatkowaniu).
    Bezpośredni związek dopłaty z ceną (a więc cenotwórczy charakter tej dopłaty) występuje
    jedynie w przypadku, gdy w sposób jednoznaczny można określić jej wpływ na poziom
    ceny konkretnego towaru lub usługi. Jest to możliwe w przypadku, gdy dotację można
    uznać za „korelat” świadczonej usługi lub dostarczonego towaru, tzn. gdy wypłacana jest
    tylko w razie świadczenia konkretnych usług lub dostawy konkretnego towaru, kwotowo
    również zależy od ilości świadczonych usług lub dostarczonych towarów.
    Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji
    definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu
    sfinansowania, czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia
    konkretnych usług.
    Aby otrzymana należność w postaci dopłaty lub dofinansowania zwiększała podstawę
    opodatkowania stwierdzone winno zostać, że:
    1. dofinansowanie związane jest z identyfikowalnym świadczeniem wzajemnym, przy
      czym nie ma konieczności, by kwota dofinansowania odpowiadała dokładnie
      zmniejszeniu ceny dostarczanego towaru lub wykonanej usługi. Wystarczy, by
      korelacja istniejąca między tym zmniejszeniem a dofinansowaniem, które może mieć
      charakter ryczałtowy, była istotna (wyrok TSUE z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184
      /00 Office des produits wallons ASBL, ECLI:EU:C:2001:629, pkt 17),
    2. dopłata przyznawana jest konkretnie po to, aby podmiot dofinansowany dostarczał
      określonego towaru lub wykonywał określoną usługę (pkt 12 i 13 wyroku TSUE z 22
      listopada 2001 r. w sprawie C-184/00),
    3. nabywcy towarów lub usługobiorcy czerpią zysk z dofinansowania przyznanego
      beneficjentowi (wyrok TSUE z 15 lipca 2004 r. w sprawie C-463/02 Komisja Wspólnot
      Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji, ECLI:EU:C:2004:455, pkt 34),
    4. dofinansowanie przyznawane sprzedawcy lub świadczącemu usługi, pozwala mu
      obiektywnie na sprzedaż towarów lub świadczenie usług po cenie niższej od tej, której
      by żądał, gdyby nie otrzymał dofinansowania (pkt 14 wyroku TSUE z 22 listopada 2001
      r. w sprawie C-184/00).
    TSUE wskazywał wielokrotnie, że aby subwencja była uznana za bezpośrednio związaną z
    ceną danej transakcji, powinna ona być przyznawana konkretnie podmiotowi
    subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określony towar lub wykonywał określoną
    usługę. Jedynie w tym przypadku subwencja może być uznana za świadczenie wzajemne
    względem dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym podlegać
    opodatkowaniu (np. pkt 28 ww. wyroku C-144/02).
    Jak wynika z opisu sprawy jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    W związku z prowadzonym gospodarstwem rolnym zawarła Pani wielostronną Umowę
    dotyczącą Projektu. Stronami Umowy oprócz Pani są spółki z grupy (Finansujący) oraz
    organizacja non-profit działająca na rzecz ochrony środowiska i zrównoważonego
    rozwoju. W ramach Projektu Finansujący będą przekazywać środki finansowe na Projekt,

    którego celem jest zmniejszenie emisyjności produkcji rolnej oraz uzyskanie
    proekologicznych efektów w dającej się przewidzieć przyszłości. W odniesieniu do Projektu
    zastosowanie znajdą przede wszystkim następujące Środki: zastąpienie nawozów
    sztucznych nawozami organicznymi; stosowanie aktywatorów glebowych poprawiających
    strukturę, zdrowie i żyzność gleby; przeprowadzenie zaawansowanej analizy gleby w celu
    bardziej precyzyjnego nawożenia.
    Organizacja non-profit zapewni wsparcie pozostałym stronom w związku z Projektem, w
    tym w zakresie monitorowania, sprawozdawczości i weryfikacji postępów w jego realizacji
    oraz w zakresie podziału i przekazywania/wypłaty finansowania (Środków finansowych)
    dla Projektu (tj. obsługa wniosków o wypłatę kolejnych transz finansowania,
    powiadomienia, prowadzenie związanej z tym dokumentacji i udostępnianie jej
    Finansującym etc.).
    Otrzymywane środki stanowią zryczałtowany zwrot poniesionych nakładów, ustalony w
    przeliczeniu na hektar powierzchni upraw (z tytułu wykonanych zadań).
    Organizację non-profit łączy z Finansującymi osobna umowa dotycząca rozwoju Projektu
    w Polsce. Na podstawie tej umowy jej strony w szczególności: zgodziły się wspólnie
    uczestniczyć w Programie i Organizacja non-profit zgodziła się opracowywać w ramach
    Programu dla zainteresowanych podmiotów (takich jak Pani) i we współpracy z tymi
    podmiotami projekty, tj. propozycje działań i aktywności (Środki) mających doprowadzić
    do osiągnięcia określonych wyników (Wyniki). Organizacja zgodziła się ułatwiać kontakty
    /współpracę między ww. podmiotami a Finansującymi, Finansujący zgodzili się zapewniać
    finansowanie (Środki finansowe) dla wybranych/zatwierdzonych przez nich Projektów pod
    kątem Wyników, których uzyskaniem są zainteresowani.
    Zgodnie z postanowieniami zawartej wielostronnej umowy, środki otrzymane w związku z
    realizacją Projektu nie mogą zostać przeznaczone na finansowanie innego projektu.
    Otrzymane środki nie mogą zostać przeznaczone na ogólną działalność rolniczą,
    niezwiązaną z realizacją Projektu. Niemniej środki te są wypłacane dopiero po wykonaniu i
    zatwierdzeniu określonych zadań przewidzianych w Projekcie.
    W rozpatrywanej sprawie zobowiązała się Pani, mocą zawartej umowy, do określonych
    działań i postepowania w celu realizacji ustalonego Projektu i osiągnięciu Wyników.
    Projekt dotyczy zmiany modelu prowadzenia działalności rolniczej na bardziej
    ekstensywny, w szczególności poprzez zastosowanie praktyk z zakresu rolnictwa
    regeneratywnego, takich jak np. nawożenie organiczne. Technicznie nie występuje ryzyko
    obowiązku zwrotu otrzymanych środków, ponieważ wypłata następuje dopiero po
    pozytywnej weryfikacji podjętych prac (działań). W przypadku niespełnienia założeń
    Projektu, środki po prostu nie zostaną przyznane.
    Założenia Projektu obejmują działania na rzecz ochrony środowiska oraz wspierania
    zrównoważonego rozwoju. Celem Projektu jest w szczególności zmniejszenie emisyjności
    produkcji rolnej oraz osiągnięcie długofalowych, proekologicznych rezultatów.
    Celem współpracy w ramach realizowanego Projektu jest wyłącznie zmiana sposobu
    prowadzenia upraw rolnych na model bardziej regeneracyjny. Podmiot finansujący
    oczekuje realizacji określonych działań w zakresie praktyk rolnictwa regeneratywnego. W
    ramach Projektu Finansujący mogą prowadzić badania gleby w celach informacyjnych i
    analitycznych.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii uznania Środków finansowych otrzymywanych tytułem
    finansowania Projektu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

    Analizując zatem kwestię, czy otrzymywane Środki finansowe stanowią wynagrodzenie,
    należy rozważyć, czy występują konkretne podlegające opodatkowaniu czynności
    (dostawa towarów lub świadczenie usług) wykonywane przez Panią, z którymi związane
    jest to dofinansowanie.
    W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której wystąpią
    skonkretyzowane świadczenia w zamian za określone wynagrodzenie.
    Należy bowiem zauważyć, że otrzymane Środki finansowe od Finansującego nie zostaną
    przeznaczone na Pani ogólną działalność, lecz mogą zostać wykorzystane tylko i wyłącznie
    na określone i wskazane w umowie zawartej pomiędzy stronami działanie i postępowanie.
    Zobowiązuje się Pani wdrożyć i utrzymywać Środki służące generowaniu Wyników zgodnie
    z Projektem (składającymi się nań propozycjami, metodyką i terminami) oraz nie
    podejmować jakichkolwiek działań/nie dopuszczać się jakichkolwiek zaniechań, które
    mogłyby uniemożliwić, osłabić lub opóźnić osiągnięcie Wyników. Ponadto zobowiązuje się
    Pani nie korzystać (ani nie dysponować) z praw – zdefiniowanych w Umowie jako
    wszystkie prawa, korzyści, udziały lub roszczenia do i związane ze wszystkimi korzyściami
    dla środowiska, w szczególności w obszarze redukcji emisji, w związku z sekwestracją
    gazów cieplarnianych lub dowolnymi innymi rozliczeniami lub oszczędnościami
    dotyczącymi środowiska, zarówno obecnie, jak i w przyszłości, które wynikają w całości lub
    w części z realizacji Środków w związku z Projektem – do Wyników wynikających z
    Projektu. Zobowiązuje się Pani również przenieść nieodpłatnie wszystkie Prawa i Wyniki
    tzw. podstawowe wynikające z Projektu na Finansujących oraz wszystkie Prawa i Wyniki
    tzw. drugorzędowe wynikające z Projektu na B. oraz wykorzystywać otrzymywane tytułem
    finansowania Projektu kwoty wyłącznie do celów realizacji Środków.
    Zatem otrzymane przez Panią od B. Środki finansowe pochodzące od Finansującego,
    przeznaczone wyłącznie na pokrycie wydatków związanych z wykonaniem działań i
    aktywności w ramach Projektu, zleconych Pani w zawartej z ww. podmiotami umowie,
    stanowią wynagrodzenie za realizację określonych czynności – usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie realizuje Pani Projekt poprzez wykonanie zleconych umownie
    czynności na rzecz konkretnego beneficjenta (Finansującego i B.). Bowiem Podmioty te
    uzyskają od Pani Prawa i Wyniki, stanowiące rezultat Pani działań i aktywności (tj.
    Środków), pozyskując w ten sposób konkretne korzyści.
    Ponadto zrozumiałym dla mnie jest fakt, że podmiot Finansujący nie oczekuje konkretnych
    rezultatów produkcyjnych, jak i Pani nie wie jaki wpływ odniosą prowadzone przez Panią
    Środki (tj. zmniejszenie lub zwiększenie ilości plonów), ponieważ na tym etapie trudno jest
    rokować. Jednak Finansujący i B. są zainteresowani jedynie Wynikami i Prawami, które to
    Pani wykona na ich zlecenie, a następnie przekaże. Kolejną korzyścią dla Finansującego,
    jak wynika z treści wniosku, jest możliwość prowadzenia badania gleby w celach
    informacyjnych i analitycznych.
    Należy podkreślić, że całe wykonanie zlecenia zostało tak ukształtowane, że płatność w
    postaci Środków finansowych otrzymuje Pani dopiero po pozytywnej weryfikacji podjętych
    prac (działań), zatwierdzonych przez partnerów Projektu. Powyższe oznacza, że dopiero
    na skutek oceny przez partnerów Projektu prawidłowości przebiegu działań i aktywności
    wykonanych przez Panią (Środków), zgodnie z zawartą umową, należne jest Pani za te
    czynności wynagrodzenie.
    Powyższe przesądza jednoznacznie, że realizacja przez Panią (działań i aktywności)
    Środków w ramach Projektu stanowi wykonanie zlecenia powierzonego umową przez
    Finansującego i B. Zatem w tym przypadku realizację działań i aktywności należy uznać za
    czynności wykonane na rzecz ww. podmiotów, a Środki finansowe za wynagrodzenie z
    tego tytułu.

    Mając na uwadze powyższe, otrzymywane Środki finansowe stanowią podstawę
    opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym podlegają one
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując, stwierdzam, że Środki finansowe otrzymywane przez Panią tytułem
    finansowania Projektu będą stanowiły wynagrodzenie z tytułu wykonywania przez Panią
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem Pani stanowisko uznałem jako nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pani ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się
    na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego,
    czy też zdarzenia przyszłego.
    Jednocześnie należy wskazać, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie wniosku w
    części dotyczącej podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
    Natomiast w zakresie pytań odnoszących się do podatku dochodowego od osób
    fizycznych (oznaczone we wniosku nr 1-3) podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.