Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-260/07-4/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-12-07
Teza: Miejscem świadczenia refakturowanej usługi będzie terytorium kraju, gdzie przedstawiciel odbiorcy ma siedzibę i tam też wykonana usługa powinna być opodatkowana
Słowa kluczowe: miejsce; opodatkowanie; refakturowanie; usługi-usługi telekomunikacyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 27; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28m (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28o

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 07 września 2007 (data wpływu 13 września 2007r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 listopada 2007r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi – zabezpieczenia łączności telefonicznej w ramach kontraktu z kanadyjską firmą - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2007r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi - zabezpieczenia łączności telefonicznej w ramach kontraktu z kanadyjską firmą.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT prowadzącym działalność gospodarczą na początku, jako przedsiębiorstwo państwowe, później od 1991 roku jako spółka akcyjna. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzimy długoletni kontrakt na dostawę produktów z kanadyjską firmą. W ramach kontraktu mamy zabezpieczyć przedstawicielowi odbiorcy łączność telefoniczną w zryczałtowanej wysokości, która jest uwzględniona w cenie produktu, a w wysokości przekraczającej wysokość ryczałtu odpłatnie. Wysokość odpłatności ustalana jest w oparciu o rachunki od operatora przypisaną do numeru telefonu z którego korzysta przedstawiciel odbiorcy. Odbiorca firmy kanadyjskiej nie posiada w Polsce zarejestrowanego dla potrzeb podatkowych przedstawicielstwa. Spółka wystawiając fakturę obciążeniową na odbiorcę stosuje 22% VAT uznając, iż jest to usługa świadczona na terenie Polski.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy usługa ta podlega opodatkowaniu w kraju odbiorcy czy w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy jest to refakturowanie usług telekomunikacyjnych lecz w zmienionym kształcie, a zatem zgodnie z art. 27 ust. 1 miejscem świadczenia jest terytorium RP i podlega ona opodatkowaniu 22% stawką VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) nie definiują pojęcia „refakturowanie”. Należy więc w tej sytuacji odwołać się do zapisu zawartego w art. 6 ust. 4 VI Dyrektywy Rady UE z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG), zgodnie z którym w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Zasada ta ma pełne zastosowanie w przypadku refakturowania, które polega na zafakturowaniu przez jeden podmiot innemu podmiotowi odsprzedaży usług bez doliczania marży, której celem jest przeniesienie kosztów przez podmiot refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzysta. Refaktura jest więc „normalną” fakturą, tyle że wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi.

Powyższe stanowi warunek zastosowania przez refakturującego tej samej stawki, co stawka, wg której usługi zostały opodatkowane przez usługodawcę faktycznie świadczącego tę usługę.

W sytuacji, gdy charakter usług zarówno nabywanych, jak i świadczonych przez Stronę jest tożsamy, usługi te powinny być zaliczane do tego samego ugrupowania w ramach klasyfikacji statystycznych.

Stosownie zaś do art. 8 ust. 3 ww. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych.

W przypadku refakturowania usługi na rzecz kontrahenta zagranicznego co ma miejsce w przedmiotowej sprawie, dokonując tej czynności należy uwzględnić przepisy dotyczące miejsca świadczenia usługi.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

W myśl art. 27 ust. 3 w powiązaniu z art. 27 ust. 4 pkt 7 ww. ustawy, w przypadku gdy usługi telekomunikacyjne, są świadczone na rzecz:

1.  osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
2.  podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę

*   miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Zatem, stosownie do wyżej powołanych przepisów, miejscem świadczenia refakturowanej usługi będzie terytorium kraju, gdzie przedstawiciel odbiorcy ma siedzibę i tam też wykonana usługa powinna być opodatkowana.

W związku z powyższym odpowiedź na zadane we wniosku drugie pytanie jest zbędna.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja10, 09-402 Płock.