Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.354.2025.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-22
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go
    Pan 24 lipca 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca od dnia 1 października 2020 r. prowadzi działalność gospodarczą
    zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą
    X (NIP: (...)), której przeważającym przedmiotem jest działalność związana z
    oprogramowaniem (PKD: 62.01.Z). Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).
    Wnioskodawca rozlicza się z zastosowaniem podatku liniowego. Wnioskodawca w ramach
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zajmuje się tworzeniem programów
    komputerowych, rozwijaniem/ulepszaniem oprogramowania. Od lutego 2025 r.
    Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz (...) z siedzibą w (...) (nr KRS: (...)) – dalej jako
    „spółka” na podstawie zawartej pomiędzy stronami umowy o współpracy.
    Na mocy przedmiotowej umowy Wnioskodawca zobowiązał się do świadczenia usług z
    zakresu tworzenia oprogramowania, tj.:
    - tworzenia oprogramowania w oparciu o przedstawione wymagania,
    - tworzenia dokumentacji projektowej,
    - tworzenia testów automatycznych.
    Wnioskodawca wykonuje swoje obowiązku osobiście i na własne ryzyko. Wnioskodawca
    ma dowolność w wyborze miejsca, czasu i sposobu wykonywania usług. Wnioskodawca
    nie podlega bezpośredniemu kierownictwu spółki. W konsekwencji, Wnioskodawca
    świadczy usługi na rzecz spółki w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego
    pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie z postanowieniami umowy zawartej
    pomiędzy stronami, spółka nabywa z chwilą stworzenia, autorskie prawa majątkowe do
    utworów stworzonych przez Wnioskodawcę w wyniku realizacji umowy. Nabycie
    autorskich praw majątkowych następuje na polach eksploatacji wyraźnie wskazanych w
    umowie. Nabycie autorskich praw majątkowych obejmuje nabycie wyłącznego prawa
    zezwalania na wykonywanie autorskich praw zależnych związanych z wszelkimi
    opracowaniami utworów. Nabycie praw nie jest niczym ograniczone, w tym co do czasu
    oraz terytorium, na którym utwory ich opracowania będą eksploatowane i motywu
    eksploatacji. Wnioskodawca uzyskuje stałe miesięczne wynagrodzenie za realizację
    powierzonych mu usług, które obejmuje wynagrodzenie z tytułu przeniesienia przez
    Wnioskodawcę na rzecz spółki autorskich praw majątkowych do utworów i z tytułu
    przeniesienia na spółkę wyłącznego prawa zezwalania na wykonywanie autorskich praw
    zależnych związanych z opracowaniami utworów. Strony ustaliły, że Wnioskodawca
    zobowiązany jest do ewidencjonowania wykonywanych prac twórczych zgodnie z
    przyjętymi ustaleniami. Umowa zawarta pomiędzy stronami nie precyzuje jaka część
    wynagrodzenia za usługi przypada na przeniesienie/sprzedaż autorskich praw
    majątkowych, jednakże na takie wyodrębnienie pozwala prowadzona przez
    Wnioskodawcę ewidencja prac twórczych. Wnioskodawca zatem od początku współpracy
    ze spółką skutecznie przenosił/przenosi na rzecz ww. spółki autorskie prawa majątkowe i
    uzyskiwał/uzyskuje w zamian za to kwalifikowane dochody.

    Wyodrębnienie programów komputerowych i przeniesienie praw do nich, oprócz ww.
    postanowień zawartych w umowie, potwierdzały/potwierdzają także same czynności
    faktyczne stron. W danym miesiącu Wnioskodawca wytwarzał/wytwarza programy
    komputerowe, rozwinięcia/ulepszenia oprogramowania, do których przenosił/przenosi
    autorskie prawa majątkowe na spółkę. Programy były i są odbierane/przyjmowane przez
    spółkę. Wnioskodawca wystawiał/wystawia miesięczną fakturę obejmującą wynagrodzenie
    (w tym za przeniesienie praw), a spółka opłacała/opłaca taką fakturę. Pomiędzy pracami
    Wnioskodawcy, a uzyskiwanym wynagrodzeniem istniała bezpośrednia i faktyczna
    zależność, albowiem gdyby Wnioskodawca nie wytwarzał programów komputerowych, nie
    rozwijał/ulepszał oprogramowania to nie uzyskiwałby wynagrodzenia za wykonanie
    umowy, a przede wszystkim kwalifikowanego dochodu za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych do kwalifikowanych IP.
    Wnioskodawca jest członkiem kilkuosobowego zespołu programistów i pełni rolę (...).
    Wnioskodawca osobiście tworzy i programuje (...). Zadania są rozdzielane pomiędzy
    członków zespołu przez lidera zespołu ((...)) w zależności od potrzeb biznesowych.
    Dostarczane oprogramowanie jest wdrażane na środowiska wewnętrzne w celu
    uruchomienia testów automatycznych oraz przetestowania przez dedykowanych
    testerów. Każdy z członków zespołu (w tym Wnioskodawca) odpowiada za własne zadanie.
    Wnioskodawca tworzy platformę pod nazwą (...)I. To zaawansowana usługa (...), która au
    (...). Jej głównym celem jest (...).
    W pierwszych 3 miesiącach współpracy Wnioskodawca skupiał się nad narzędziem (...). (...)
    pozwala na (...). Moduł ten daje (...). Aktualnie zaś Wnioskodawca pracuje nad modułem
    (...). (...) pozwala na (...). Wnioskodawca tworzy rozwiązania z użyciem technologii i
    narzędzi, które były przez niego wykorzystywane we wcześniejszej działalności, takich jak:
    (...), Wnioskodawca na potrzeby projektu musiał poznać i nauczyć się korzystania z
    nowoczesnych technologii i narzędzi takich jak: (...). Wnioskodawca posiada wieloletnie
    doświadczenie w projektowaniu, tworzeniu oraz rozwijaniu usług specjalizując się w mikro-
    usługach opartych o język programowania (...). Do świadczenia aktualnych usług
    Wnioskodawca musiał poznać nowe języki programowania: (...), protokoły: (...).
    Ponadto, Wnioskodawca pracuje nad aplikacjami zintegrowanymi z bazą danych (...).
    Produkt jest zintegrowany z (...) (wewnętrznym lub zewnętrznym) i rozpoczynając
    współpracę z (...). Wnioskodawca musiał poznać zagadnienia z tym związane. Rozwiązania
    tworzone przez Wnioskodawcę – programy komputerowe, rozwinięcia/ulepszenia
    oprogramowania mają charakter innowacyjny, gdyż są to nowe lub znacząco ulepszone
    usługi w zakresie (...).
    Wnioskodawca rozwija produkt o kolejne integracje z zewnętrznymi platformami.
    Wnioskodawca automatyzuje (...). W ramach działalności nad oprogramowaniem (...)
    prowadzone są prace nad rozwojem nowych algorytmów, protokołów, integracji oraz
    funkcjonalności ukierunkowanych na wdrażanie innowacyjnych usług i procesów, które w
    znacznym stopniu odróżniają się od standardowych rozwiązań dostępnych na rynku.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do programów
    komputerowych, oprogramowania których dotyczy wniosek, przejawia się w tym, że na
    skutek działań Wnioskodawcy podejmowanych w kierunku tworzenia/rozwijania
    powstawały i powstają nowe, innowacyjne funkcjonalności oprogramowania/platformy (...)
    dla spółki. Te nowe funkcjonalności były/są kreacyjnym rezultatem działalności
    Wnioskodawcy, są wytworem jego intelektu. Wnioskodawca co do zasady w każdym
    przypadku przyjmując zadanie do realizacji, a polegające na usprawnieniu/ulepszeniu
    /rozwinięciu/zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej oprogramowania (opisanego
    we wniosku) o innowacje zapoznawał/zapoznaje się z problemem użytkownika, analizował
    /analizuje go i wymyślał/wymyśla możliwe, nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował
    /projektuje rozwiązania wstępne (prototypy), analizował/analizuje potencjalne skutki
    zastosowania, wytwarzał/wytwarza nowe funkcjonalności, wprowadzał/wprowadza
    rozwiązanie eksperymentalne/prototypy, testował/testuje je i następnie przekazywał

    /przekazuje kontrahentowi, wdrażał/wdraża do istniejącego oprogramowania.
    Oprogramowanie było/jest rozwijane o nowe funkcjonalności tak aby było konkurencyjne,
    odpowiadało na potrzeby klienta/użytkownika i odróżniało się od rozwiązań dostępnych
    na rynku.
    Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze odznaczały się/odznaczają rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze były/są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były/nie są jedynie
    „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez klienta
    /spółkę. Mając na uwadze wszystko powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca
    współpracując z ww. spółką tworzył/tworzy programy komputerowe, a więc utwory
    chronione na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek
    elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Ochrona programu komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy
    wyrażenia. W grę wchodzić może zatem zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source
    code), zawierający komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy
    przybierające postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a
    ponadto kodu maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych.
    Ochronie na gruncie prawa autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania,
    nawet jeśli nie zostały one zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu
    komputerowego może poprzedzać sporządzenie schematu blokowego, określanego także
    jako graficzna sieć działań (flow-chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym
    algorytmie. W taki sposób może zostać zaprezentowany program komputerowy,
    zazwyczaj na wstępnym etapie prac nad nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy
    odpowiednich figur geometrycznych, mogą być następnie wykorzystane przy tworzeniu
    kodu źródłowego aplikacji. W tym wypadku mamy więc do czynienia z formą wyrażenia
    programu komputerowego.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w pkt 7 preambuły dyrektywy 2009/24/WE,
    zakładającym, że pojęcie „program komputerowy” obejmuje także przygotowawcze prace
    projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, z zastrzeżeniem, że
    charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z
    nich na późniejszym etapie. W skład chronionych elementów programu komputerowego
    wchodzą także interfejsy, stanowiące te składniki aplikacji, które zawierają dane służące
    poprawnemu jej funkcjonowaniu w relacjach z innymi rozwiązaniami informatycznymi.
    Artykuł 74 ust. 2 PrAut wskazuje m.in. na ochronę „łączy”, przy czym termin ten należy
    utożsamiać z interfejsami oprogramowania. Elementami interfejsów programu
    komputerowego pozostają w szczególności: nagłówki plików, informacje o strukturze
    danych, wywoływanie mapowania informacji, prototypy funkcji, zmienne, parametry i
    wartości stałe, specyfikacje danych i formatów danych, wywoływanie funkcji programu,
    parametry związane z wyświetlanym obrazem, wywoływanie nazw funkcji i inne
    informacje niezbędne do stworzenia aplikacji współdziałającej z systemem operacyjnym.
    Nadto dopuszcza się ochronę formy wyrażenia algorytmu w językach programowania,
    przybierającą postać zbioru komend, przy wykorzystaniu określonego rodzaju ich
    usystematyzowania (tak Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz
    red. prof. UO dr hab. Ewa Ferenc-Szydełko, rok 2021, wydanie 4). Nadto w objaśnieniach
    Ministerstwa do ulgi IP BOX wyraźnie wskazano, że pojęcie programu komputerowego
    należy rozumieć szeroko, a więc programem komputerowym są każde kody źródłowe,
    interfejsy, algorytmy w językach programowania czy dokumentacja projektowa/techniczna
    rozumiana jako zestaw instrukcji – komend adresowanych do komputera. Mając na
    uwadze wszystko powyższe, wskazać trzeba, iż Wnioskodawca tworzy tak rozumiane
    programy komputerowe – kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach

    programowania – a więc utwory podlegające ochronie na mocy przepisów prawa
    autorskiego i stanowiące kwalifikowane prawa IP na gruncie przepisów regulujących ulgę
    IP BOX (ustawy o PIT).
    Wnioskodawca tworzy bowiem kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach
    programowania składające się na określone moduły danego oprogramowania/platformy,
    o której mowa powyżej. W przedmiotowych kodach źródłowych zapisane były nowe
    funkcjonalności tego oprogramowania. Jako programy komputerowe Wnioskodawca
    rozumie właśnie ww. kody źródłowe, interfejsy napisane przez niego składające się na
    określone moduły (pakiety) oprogramowania – nowe funkcjonalności, które były/są
    dostarczane spółce i do których Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa majątkowe i
    osobiste. Reasumując, efektem ww. czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w
    ramach współpracy ze spółką były i są nowe funkcjonalności – kody źródłowe, interfejsy,
    algorytmy w językach programowania, tj. programy komputerowe – utwory chronione w
    rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Czynności/zadania
    Wnioskodawcy szczegółowo opisane powyżej, a zmierzające do tworzenia utworów
    chronionych są przedmiotem niniejszego wniosku. Czynności wykonywane przez
    Wnioskodawcę nie miały/nie mają charakteru rutynowego. Wnioskodawca tworząc nowe
    funkcjonalności rozwijał/rozwija oprogramowanie/systemy dla i na potrzeby spółki lub jej
    klienta i odbywa się to na podstawie umowy ze spółką. W przypadku rozwijania
    /ulepszania oprogramowania, Wnioskodawca nie jest właścicielem ani współwłaścicielem
    takiego oprogramowania ani też nie posiada licencji wyłącznej do tego, natomiast odbywa
    się to na podstawie umowy zawartej ze spółką (indywidulanie przez Wnioskodawcę).
    Wnioskodawca tworzy rozwiązanie, do którego zgodnie z umową z określonym
    momentem przenoszone są autorskie prawa majątkowe. Prowadzona bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę indywidualna i samodzielna działalność na potrzeby kontraktu zawartego z
    ww. spółką obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, albowiem Wnioskodawca
    nieustanie, przy codziennym świadczeniu usług zdobywa nową wiedzę z zakresu narzędzi
    informatycznych i oprogramowania, pogłębia ją, a następnie wykorzystuje do wytwarzania
    programów komputerowych. Powstałe programy komputerowe były/są efektem jego
    własnej, samodzielnej działalności twórczej, wynikiem zdobytej wcześniej i wykorzystanej
    wiedzy w tej dziedzinie. Dzięki powyższemu procesowi powstawał nowy produkt.
    Podstawą do stwierdzenia powyższego są faktycznie wykonywane przez Wnioskodawcę
    czynności, proces myślowy i efekt tego procesu. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    programy komputerowe jak i rozwinięcia/ulepszenia oprogramowania były/są to osobne
    utwory, algorytmy w językach programowania, a więc utwory chronione w rozumieniu art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Czynności polegające na
    wytwarzaniu nowych programów komputerowych przez Wnioskodawcę (kodów
    źródłowych, algorytmów, interfejsów składających się na moduły oprogramowania, jak
    również ww. dokumentacji), co do których autorskie prawa majątkowe były następnie
    przenoszone na spółkę odbywały się każdorazowo na podstawie umowy zawartej ze
    spółką. Wnioskodawca działalność opisaną we wniosku, a polegającą na tworzeniu
    programów komputerowych dla spółki kwalifikuje jako prace rozwojowe w rozumieniu art.
    4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Jest to,
    jednakże samodzielna kwalifikacja Wnioskodawcy na podstawie przedstawionego przez
    niego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca jednak w ramach
    pytania interpretacyjnego nr 2 domaga się zbadania również tej kwestii przez organ, gdyż
    prace rozwojowe stanowią element definicji prac badawczo-rozwojowych uregulowanych
    przepisami ustawy o PIT.
    Podkreślić przy tym trzeba, iż Krajowa Informacja Skarbowa nie może uchylać się od
    swojego obowiązku w tym zakresie, domagając się jednoznacznego wskazania przez
    Wnioskodawcę czy prowadzi on prace rozwojowe czy też nie, albowiem prowadziłoby to

    do samodzielnej odpowiedzi podatnika na pytanie, które de facto stanowi jego wątpliwość
    i które poddaje rozważaniom organu. Zwrócić należy uwagę, że w najnowszym
    orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. w wyroku w sprawie o sygn. akt: II
    FSK 2703/20 z dnia 9 września 2022 r., Sąd wskazał, że organy skarbowe nie mogą
    przerzucać odpowiedzialności za ocenę prawną deklarowanych faktów na podatnika. Rolą
    wnioskującego jest zadeklarować fakty, a organ powinien ocenić tę deklarację pod
    względem prawnym, nie tylko według przepisów podatkowych. Powinien też dokonać
    wykładni przepisów licznych ustaw niepodatkowych, o ile ta ocena rzutuje na finalną
    ocenę podatkową. Tym samym, Wnioskodawca niniejszym wnioskiem przedstawia jedynie
    fakty, których domaga się oceny przez organ w ramach przepisów podatkowych.
    Zamiarem Wnioskodawcy jest uzyskanie oceny czy podejmowana przez niego działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych i rozwijaniu oprogramowania w
    opisany we wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o
    której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
    prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy. Prace wykonywane przez
    Wnioskodawcę, a zakwalifikowanego przez niego jako prace rozwojowe były
    wyodrębnione ze względu na cel ich prowadzenia, tj. w ramach danego projektu, nad
    którym pracował Wnioskodawca i w ramach każdej tworzonej funkcjonalności opisanego
    we wniosku oprogramowania (modułu platformy). Prace te obejmowały łącznie:
    nabywanie przez Wnioskodawcę wiedzy i umiejętności, łączenie przez niego wiedzy i
    umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności pomiędzy wiedzą z rożnych zakresów,
    dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań naukowych oraz umiejętnościami, które
    są istotne z punktu widzenia postawionych celów prac), kształtowanie wiedzy i
    umiejętności Wnioskodawcy oraz wykorzystywanie tej wiedzy i umiejętności do tworzenia
    nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą planowaniu projektowaniu i tworzeniu
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów – programów komputerowych w
    ramach usług świadczonych na rzecz spółki. Wnioskodawca prowadzi tak rozumiane prace
    rozwojowe w okresie współpracy ze spółką i były/są one kontynuowane przez okres objęty
    wnioskiem.
    Poszczególne prace dotyczyły tworzenia nowych, innowacyjnych modułów
    /funkcjonalności opisanego oprogramowania. Celem lub celami tych prac było
    wytworzenie nowych funkcjonalności oprogramowania i w konsekwencji rozwinięcie
    /ulepszenie ww. oprogramowania. Prace te obejmowały czynności takie jak: zbadanie
    /analiza problemu, wyszukiwanie rozwiązania, planowanie rozwiązania i prac,
    implementacja rozwiązania, sprawdzenie rozwiązania, implementacja rozwiązania
    właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie rozwiązania właściwego. Celem/celami
    jakie Wnioskodawca postawił sobie w zakresie tworzonego/rozwijanego/ulepszanego
    oprogramowania było to, aby wytworzyć sprawnie działającą funkcjonalność (lub
    funkcjonalności), którą zamówiła dana spółka, w pełni odpowiadającą jej potrzebom
    /potrzebom jej klienta (użytkowników oprogramowania), zaprojektowaną i
    zaimplementowaną stricte pod spółkę/użytkowników oprogramowania, odróżniającą się
    od gotowych rozwiązań na rynku. Rezultatem prac miała być funkcjonalność dobrej
    jakości, wydajna, użyteczna, utrzymalna, skalowalna i bezpieczna.
    Wnioskodawca zatem miał z góry ustalony rezultat swoich prac jakim był konkretny
    program komputerowy, który miał działać w konkretny sposób i służyć konkretnym celom
    /odpowiadać na konkretne zapotrzebowania.
    Ten produkt jednak miał powstać poprzez zastosowanie nowych technologii i
    wykorzystania nowo zdobytej wiedzy. Finalnym celem miało być wytworzenie
    innowacyjnego produktu, który jest efektem pracy twórczej, kreatywnej Wnioskodawcy. W
    wyniku prac Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony
    produkt, tj. program komputerowy/programy komputerowe w ramach usług
    świadczonych na rzecz spółki. Taki produkt/produkty były projektowane i tworzone na
    potrzeby realizacji kontraktu ze spółką, w zamian za co Wnioskodawca uzyskiwał/uzyskuje
    kwalifikowane dochody. Wnioskodawca oferuje takie produkty i usługi w swojej

    działalności gospodarczej. Tworzone przez Wnioskodawcę produkty były/są innowacyjne,
    nie miały swoich odpowiedników na rynku i odpowiadały na potrzeby spółki
    /użytkowników systemu.
    Wnioskodawca w celu ich wytworzenia musiał zdobyć lub pogłębić posiadaną przez niego
    wiedzę celem możliwości wytworzenia takich nowych funkcjonalności. Wnioskodawca w
    ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał/wytwarza, programy
    komputerowe dla spółki bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym,
    prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając
    zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych
    zastosowań. Programy komputerowe i autorskie prawa majątkowe do nich były wynikiem
    prowadzonych przez Wnioskodawcę prac opisanych we wniosku.
    Systematyczność prac Wnioskodawcy polegała/polega na tym, że Wnioskodawca
    zaplanował i przeprowadził realizację modułów/nowych funkcjonalności oprogramowania
    (rozwinięć każdego oprogramowania opisanego we wniosku i uzupełnieniu) w ramach
    danego projektu, realizował pewne harmonogramy, przyjmując wcześniej określone cele
    do osiągnięcia – mając na uwadze zapotrzebowania spółki/użytkowników końcowych
    systemu, harmonogram i zasoby. Wnioskodawca działał/działa w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany a przy tym regularny. Wnioskodawca wykonuje prace
    zgodnie z priorytetami ustalonymi przez lidera zespołu w tygodniowych sprintach z
    ustaleniem celu na dany sprint. Spółka jest dynamiczna i priorytety dość często się
    zmieniają więc nie ma możliwości planowania prac w dłuższych terminach. Znając
    rozwiązanie biznesowe Wnioskodawca wykorzystuje swoją wiedzę do oszacowania
    wielkości oraz zbudowania harmonogramu pracy, aby dostarczyć wartość biznesową,
    najlepiej w mniejszych, iteracyjnych częściach. Harmonogram omawiany jest przez
    Wnioskodawcę z liderem/zespołem i ewentualnie poszukiwane są pewne optymalizacje w
    procesie wytwórczym. Wnioskodawca wykorzystuje również narzędzia typu LLM do
    wsparcia się w analizach i szacunkach. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności
    (od początku współpracy ze spółką) nabywał, łączył, kształtował i wykorzystywał dostępną
    aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych
    i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług). Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawcy
    (opisywanych prac) były rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w jego praktyce
    gospodarczej lub były na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniały się od
    rozwiązań już funkcjonujących. Czynności Wnioskodawcy nie obejmowały prac
    rutynowych, a zmierzały do ulepszenia i poprawy funkcjonalności tworzonego
    oprogramowania. Programy komputerowe, do których autorskie prawa majątkowe były i
    są przenoszone na spółkę były/są tworzone przez Wnioskodawcę w ramach opisanych
    prac. Wnioskodawca prowadził/prowadzi te prace w odniesieniu do każdego tworzonego
    przez niego kwalifikowanego IP. Wnioskodawca do tworzenia nowych rozwiązań
    wykorzystywał/wykorzystuje zdobytą już wcześniej wiedzę, jednak na potrzeby projektów
    ją poszerzał i zdobywał nową. Otrzymywane przez Wnioskodawcę przychody były/są
    bezpośrednim skutkiem prowadzonej przez niego i opisanej we wniosku działalności, były
    /są efektami tej działalności. Gdyby Wnioskodawca nie wytwarzał programów
    komputerowych w sposób opisany we wniosku, nie uzyskiwałby przychodów ze
    współpracy z kontrahentem (spółką). Opisane prace zostały zakończone pozytywnym
    wynikiem. Tymi wynikami/ wynikiem były nowe moduły, rozwinięcia, funkcjonalności
    oprogramowania, aplikacji/systemu.
    Wynik/wyniki tych prac miały każdorazowo formę programów komputerowych. Ten wynik
    /te wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności Wnioskodawcy w celach
    zarobkowych, komercyjnych. Ponieważ, jak wskazano powyżej, Wnioskodawca przenosił
    /przenosi na spółkę w ramach zawartych umów całość autorskich praw majątkowych do
    wytwarzanych w omówiony sposób programów komputerowych, Wnioskodawca osiągał

    /osiąga dochody ze zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na rzecz spółki.
    W związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością na rzecz spółki, a polegającą
    na tworzeniu programów komputerowych Wnioskodawca ponosił m.in. wydatki takie jak:
    a) wydatki na usługi chmurowe w (...),
    b) wydatki na literaturę branżową,
    c) wydatki na zakup dysku sieciowego.
    Powyższe opłaty były bezpośrednim kosztem koniecznym do fizycznego świadczenia usług
    dla spółki – fizycznego wytwarzania na jej rzecz programów komputerowych i są one
    ponoszone na rzecz prac opisanych w niniejszym wniosku. Wnioskodawca jest w stanie
    przyporządkować konkretną wartość kosztów, o których mowa we wniosku do
    wytworzenia, ulepszenia i rozwoju konkretnego prawa własności intelektualnej –
    oprogramowania. Powyżej Wnioskodawca wymienia jedynie te wydatki, co do których
    domaga się uzyskania oceny organu. Wszystkie wskazane we wniosku wydatki, których
    dotyczy pytanie czwarte były ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez
    Wnioskodawcę konkretnych prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie
    wyższym (w całości albo w odpowiedniej części). Wnioskodawca przyporządkowuje
    konkretną wartość kosztów, o których mowa we wniosku do wytworzenia, ulepszenia i
    rozwoju konkretnego prawa własności intelektualnej – programu komputerowego.
    Wnioskodawca ma na uwadze kryteria ustawowe niezbędne do wyliczenia wskaźnika
    nexus zgodnie ze wzorem z art. 30ca ust. 4-5 ustawy o PIT, w tym przede wszystkim
    bezpośredni związek danego wydatku z wytworzeniem/rozwinięciem/ulepszeniem danego
    kwalifikowanego prawa IP. Wnioskodawca zalicza do wskaźnika nexus wszystkie wydatki,
    które spełniają te kryteria ustawowe. Dla obliczenia wskaźnika nexus Wnioskodawca
    wyklucza koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z
    wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca pamięta, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca ustala odrębnie koszty
    faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Wnioskodawca rzeczywiście poniósł wydatki opisane we wniosku, które kwalifikują się jako
    koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Wydatki te (związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP)
    należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną
    bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 PDOFizU, w myśl
    którego do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się do kosztów, które nie są
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
    szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Mając na uwadze obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. regulacje IP Box, Wnioskodawca
    chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają
    zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca
    ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT).
    W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza rozliczyć kwalifikowane dochody z autorskiego
    prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze spółką w roku

    2025 (od lutego 2025 r.) z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.
    Wnioskodawca kontynuuje i zamierza kontynuować współpracę ze spółką również w
    latach następnych na tych samych zasadach, dlatego też zamierza w następnych latach (tj.
    za rok 2026 i lata dalsze) ponownie rozliczyć się z uwzględnieniem stawki podatku
    dochodowego wynoszącej 5% o ile pozwolą na to obowiązujące przepisy prawa i zmianie
    nie ulegnie forma jego opodatkowania. Wnioskodawca ma świadomość, że w przypadku
    zmiany stanu faktycznego w przyszłości lub zmian legislacyjnych, interpretacja wydana na
    gruncie niniejszego wniosku nie będzie stanowiła dla niego dalszej ochrony i zajdzie
    konieczność wystąpienia z nowym wnioskiem.
    Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że posiada i prowadzi odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT ewidencję,
    pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na
    wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających
    na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie
    efektów prac, obejmującą wydatki od początku realizacji działalności zmierzającej do
    wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca
    kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych
    zadań. Ewidencja zawiera comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają
    poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca.
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus według wzoru zawartego w art. 30ca ust. 4 ustawy
    o PIT, poprzez podstawienie odpowiednich wartości pod symbole wzoru. Prowadzenie
    ewidencji (o której mowa w art. 30cb ustawy) w sposób bieżący zostało zapoczątkowane z
    chwilą rozpoczęcia działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, w związku z którym Wnioskodawca zamierza skorzystać z
    preferencji podatkowej. Do składania wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej w tym zakresie zachęca podatników Ministerstwo Finansów w pkt 75.
    „Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box”.
    Ze względu bowiem na dynamikę zmian w budowie i funkcjonowaniu programów
    komputerowych, a także ze względu na brak wykształconej praktyki stosowania przepisów
    o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji
    prawnej zapewniającej ochronę prawnopodatkową dla Wnioskodawcy.
    Uzupełnienie wniosku
    Innowacyjność oprogramowań polega na tym, że są to produkty nowe lub znacząco
    ulepszone, które świadczą usługi w zakresie (...) które nie były wcześniej dostępne w takiej
    formie na rynku lub w istotny sposób różnią się od istniejących rozwiązań. Wnioskodawca
    rozwija produkt o (...). Wnioskodawca tworzy platformę pod nazwą (...). To zaawansowana
    usługa (...), która (...). Jej głównym celem jest (...).
    W pierwszych 3 miesiącach współpracy Wnioskodawca skupiał się nad (...). (...) pełni
    funkcję pozwalającą na (...). Moduł ten daje (...). Aktualnie zaś Wnioskodawca pracuje nad
    modułem (...). (...) pozwala na (...). Kolejnym zagadnieniem, którym Wnioskodawca będzie
    się zajmować to (...).
    Wnioskodawca (...). W ramach działalności nad oprogramowaniem (...) prowadzone są
    prace nad rozwojem nowych algorytmów, protokołów, integracji oraz funkcjonalności
    ukierunkowanych na wdrażanie innowacyjnych usług i procesów, które w znacznym
    stopniu odróżniają się od standardowych rozwiązań dostępnych na rynku.
    Dla usprawnienia platformy (...), Wnioskodawca każdorazowo przyjmując zadanie do
    realizacji, a polegające na usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu/zmodyfikowaniu
    wytworzonego już wcześniej oprogramowania (opisanego we wniosku) o innowacje
    zapoznawał/zapoznaje się z problemem użytkownika, analizował/analizuje go i wymyślał

    /wymyśla możliwe, nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował/projektuje rozwiązania
    wstępne (prototypy), analizował/analizuje potencjalne skutki zastosowania, wytwarzał
    /wytwarza nowe funkcjonalności, wprowadzał/wprowadza rozwiązanie eksperymentalne
    /prototypy, testował/testuje je i następnie przekazywał/przekazuje kontrahentowi, wdrażał
    /wdraża do istniejącego oprogramowania.
    Oprogramowanie było/jest rozwijane o nowe funkcjonalności tak aby było konkurencyjne,
    odpowiadało na potrzeby klienta/użytkownika i odróżniało się od rozwiązań dostępnych
    na rynku.
    Wnioskodawca potwierdził, że wymienione przez Pana moduły, platformy, systemy w
    opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego stanowią oprogramowanie. Pojęć
    „platformy”, „systemy” używane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca używa zamiennie. Natomiast pojęcie „moduł” określa funkcjonalności
    systemu/platformy.
    Wnioskodawca potwierdził, że wytworzone/rozwinięte, ulepszone oprogramowanie
    stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych?
    Oryginalność oprogramowania polega na tym, że jest to nowy wytwór intelektu, nie
    istnieje identyczne takie oprogramowanie, co więcej nie ma swoich odpowiedników na
    rynku.
    Wnioskodawca w ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał/wytwarza,
    programy komputerowe dla spółki bezpośrednio przez działalność o charakterze
    twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny tj. metodyczny i uporządkowany, stale
    poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do
    tworzenia nowych zastosowań. Programy komputerowe i autorskie prawa majątkowe do
    nich były wynikiem prowadzonych przez Wnioskodawcę prac opisanych we wniosku.
    Systematyczność prac Wnioskodawcy polegała/polega na tym, że Wnioskodawca
    zaplanował i przeprowadził chociażby realizację modułów/nowych funkcjonalności
    oprogramowania (rozwinięć każdego oprogramowania opisanego we wniosku i
    uzupełnieniu) w ramach danego projektu, realizował pewne harmonogramy, przyjmując
    wcześniej określone cele do osiągnięcia – mając na uwadze zapotrzebowania spółki
    /użytkowników końcowych systemu, harmonogram i zasoby. Wnioskodawca działał/działa
    w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany a przy tym regularny.
    Wnioskodawca posiadał i posiada wieloletnie doświadczenie w projektowaniu, tworzeniu
    oraz rozwijaniu usług specjalizując się w (...) opartych o język programowania (...). Do
    świadczenia aktualnych usług (opisanych we wniosku) Wnioskodawca musiał poznać nowe
    języki programowania: (...), protokoły: (...). Ponadto, Wnioskodawca pracuje nad
    aplikacjami zintegrowanymi z bazą danych (...). Produkt jest zintegrowany z (...)
    (wewnętrznym lub zewnętrznym) i rozpoczynając współpracę z (...) Wnioskodawca musiał
    poznać zagadnienia z tym związane.
    Wnioskodawca każdorazowo przyjmując zadania do wykonania, w ramach opisanej we
    wniosku działalności, planuje i realizuje moduły (nowe funkcjonalności) oprogramowania.
    Wnioskodawca realizował/realizuje zaplanowane przedsięwzięcie poprzez następujące
    czynności: zapoznanie z zadanym problemem użytkownika, analizę tego problemu i
    wymyślenie nowego rozwiązania, dobór technologii, zaprojektowanie rozwiązań
    wstępnych (prototypy), analiza potencjalnych skutków zastosowania, wytworzenie nowych
    funkcjonalności, wprowadzenie rozwiązań, testowanie i przekazanie spółce.
    Wnioskodawca tworzy rozwiązania z użyciem technologii i narzędzi, które były przez niego
    wykorzystywane we wcześniejszej działalności, takich jak: (...). Wnioskodawca na potrzeby
    projektu musiał poznać i nauczyć się korzystania z nowoczesnych technologii i narzędzi,
    takich jak: (...). Wnioskodawca posiada wieloletnie doświadczenie w projektowaniu,
    tworzeniu oraz rozwijaniu usług specjalizując się w (...) opartych o język programowania:

    (...). Do świadczenia aktualnych usług Wnioskodawca musiał poznać nowe języki
    programowania: (...), protokoły: (...). Ponadto, Wnioskodawca pracuje nad aplikacjami
    zintegrowanymi z bazą danych (...). Produkt jest zintegrowany z (...) (wewnętrznym lub
    zewnętrznym) i rozpoczynając współpracę z (...) Wnioskodawca musiał poznać zagadnienia
    z tym związane.
    Jako „część oprogramowania” Wnioskodawca rozumie jego nową funkcjonalność, moduł
    oprogramowania, tj. jego rozwinięcie/ulepszenie. Wnioskodawca potwierdził, że w
    przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania utworów, w tym również części
    oprogramowania efekty prac są w każdym przypadku odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub jego części
    każdorazowo, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy.
    Działalność Wnioskodawcy nie obejmuje rutynowych i okresowych zmian.
    Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu odsprzedania prawa majątkowego do tworzonych
    przez niego systemów współpracujących, modułów oprogramowania. Jeżeli osiąga Pan
    dochód z tytułu odsprzedania prawa majątkowego do części/fragmentu/elementu, który
    Pan stworzył w efekcie pracy twórczej ta część/fragment/element jest odrębnym
    programem komputerowym podlegającym ochronie określnej w z art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Nie zachodzi sytuacja, że Wnioskodawca osiąga dochód
    z tytułu odsprzedania prawa majątkowego do całego systemu wytworzonego przez
    większy zespół programistów. Wnioskodawca przenosi prawa do stworzonych przez niego
    funkcjonalności, modułów oprogramowania osobiście na podstawie indywidualnie
    zawartej z nim przez spółkę umowy.
    Wnioskodawca potwierdził, że tworzy „dokumentację projektową”, która pozwala
    odtworzyć instrukcje przeznaczone dla komputera i przekształcić je do postaci kodu
    źródłowego. Rozumiana jak powyżej dokumentacja podlega ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Funkcjonalny i bezpośredni związek wydatków z działaniami Wnioskodawcy dotyczącymi
    wytwarzania i rozwijania oprogramowania:
    a) wydatki na usługi chmurowe w (...) – zakup usługi do przechowywania plików w
      chmurze (...) – backup danych oraz platforma (...) do odzwierciedlenia środowiska
      klienta we własnej podsieci, np. do wykonania testów wydajnościowych;
    b) wydatki na literaturę branżową – dzięki nim Wnioskodawca nabywa wiedzę niezbędną
      do tworzenia nowych zastosowań, nowych produktów opisanych we wniosku;
      Wnioskodawca poszerza swoją wiedzę potrzebną do realizacji projektu;
    c) wydatki na zakup dysku sieciowego – niezbędne do zapisu i przechowywania efektów
      pracy Wnioskodawcy opisanych we wniosku.
    Wnioskodawca wskazał, że odrębna ewidencja, o której mowa w art. 30cb ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzona jest od początku lutego 2025 r. –
    od dnia rozpoczęcia współpracy.
    Projektowane i implementowane interfejsy są źródłem wzajemnego połączenia i
    oddziaływania na siebie przez różne elementy programu komputerowego np. (...). Mimo,
    że wykorzystując zaawansowane techniki do ich implementacji są gotowe do użycia z
    różnym oprogramowaniem, to powstałe interfejsy stanowią nierozerwalną część
    wytwarzanej przez Wnioskodawcę funkcjonalności biznesowej dla klienta. Wytwarzane
    interfejsy np. (...). Zgodnie jednak z objaśnieniami Ministerstwa do ulgi IP BOX elementy
    programu komputerowego chronione prawem autorskim to przede wszystkim: forma

    programów (rozumiana jako określone przedstawienie zarówno kodu jak i instrukcji), a
    więc informacje zawarte w kodzie źródłowym programu komputerowego, w opisie
    procedur operacyjnych, zestawieniu danych, w informacjach konwersacyjnych i
    dialogowych. Wszystkie powyższe elementy zaliczane są do elementów twórczych, co
    uzasadnia ich ochronę przez prawo autorskie; interfejsów (oparta na analogicznych
    podstawach jak ochrona innych składników programu) – gdy informacje, które zostały
    uzyskane na podstawie dekompilacji danego interfejsu nie pozwalają na opracowanie
    interfejsu zastępczego, to w takiej sytuacji należy wykreować możliwość przeniesienia
    interfejsu do innego kompatybilnego programu, gdyż sam interfejs nie stanowiłby
    samodzielnego przedmiotu ochrony. Jeżeli interfejs jest rzeczywiście źródłem
    funkcjonalnego wzajemnego połączenia i wzajemnego oddziaływania na siebie różnych
    elementów programu komputerowego, innego oprogramowania i sprzętu
    komputerowego, to interfejs można uznać za nierozerwalną funkcjonalną część składową
    programu komputerowego. Interfejs jako funkcjonalnie nierozerwalna część programu
    komputerowego, podlega tożsamej ochronie jak program komputerowy zgodnie z art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i dlatego może stanowić kwalifikowane
    prawo IP.
    Projektowane i implementowane interfejsy są źródłem wzajemnego połączenia i
    oddziaływania na siebie przez różne elementy programu komputerowego – np. dzięki
    powstałym interfejsom komponenty wejściowe użytkownika potrafią się komunikować z
    wytwarzanymi komponentami sztucznej inteligencji. Mimo, że wykorzystując
    zaawansowane techniki do ich implementacji są gotowe do użycia z różnym
    oprogramowaniem, to powstałe interfejsy stanowią nierozerwalną część wytwarzanej
    przez Wnioskodawcę funkcjonalności biznesowej dla klienta. Wytwarzane interfejsy np.
    (...).
    Pytania
    1. Czy efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    2. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we
      wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której
      mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace
      rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez
      Wnioskodawcę)?
    3. Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie prawa autorskiego
      do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w ramach
      świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      stanowi sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym
      możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
      wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w roku 2025 (od lutego 2025 r.) i w latach
      następnych (tj. w roku 2026 i kolejnych)?
    4. Czy wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
      stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na
      prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie

    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 1:
    Efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww.
    ustawy kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego.
    W tym miejscu podkreślić należy, iż zgodnie z objaśnieniami Ministerstwa pojęcie
    programu komputerowego należy rozumieć szeroko, a więc „programem komputerowym”
    jest każdy kod źródłowy, interfejs czy algorytm w języku programowania. Holistycznie i
    funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe,
    takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs (s. 37, https://www.podatki.
    gov.pl/pit/wyjasnienia-pit/objasnienia-podatkowe-ip-box/, dostęp: 2.8.2019 r.). Zgodnie z
    art. 74 ust. 2 ww. ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu
    programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Jak już zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, ochrona programu komputerowego
    nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy wyrażenia. W grę wchodzić może
    zatem zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code), zawierający komendy (w
    zależności od przyjętego języka programowania niekiedy przybierające postać zbliżoną do
    klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu maszynowego
    (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych. Ochronie na gruncie prawa
    autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania, nawet jeśli nie zostały one
    zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu komputerowego może poprzedzać
    sporządzenie schematu blokowego, określanego także jako graficzna sieć działań (flow-
    chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym algorytmie. W taki sposób może
    zostać zaprezentowany program komputerowy, zazwyczaj na wstępnym etapie prac nad
    nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy odpowiednich figur geometrycznych, mogą
    być następnie wykorzystane przy tworzeniu kodu źródłowego aplikacji. W tym wypadku
    mamy więc do czynienia z formą wyrażenia programu komputerowego.
    Wnioskodawca wytwarzał/wytwarza kody źródłowe, interfejsy, algorytmy, w językach
    programowania składające się na moduły oprogramowania, w których zapisane były nowe
    funkcjonalności tego oprogramowania, jak również dokumentację techniczną
    /wykonawczą. W konsekwencji, Wnioskodawca wytwarzał utwory chronione w rozumieniu
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawa pokrewnych, posiada do nich autorskie prawa
    majątkowe i osobiste (które to autorskie prawa majątkowe są następnie przenoszone na
    zleceniodawcę). Tym samym efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 2:
    Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we wniosku sposób
    mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace rozwojowe, o których
    mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez Wnioskodawcę).
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i
    oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei badania
    naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być
    zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl tych przepisów: – Badania naukowe są działalnością obejmującą:

    1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadził on działalność badawczo-rozwojową, tj. prace
    rozwojowe o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu
    i ulepszaniu oprogramowania miały/mają charakter twórczy, ponieważ służyły tworzeniu
    nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leżała
    między innymi po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez
    Wnioskodawcę stanowiło/stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot
    ochrony prawa autorskiego.
    Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmowały/obejmują
    wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług.
    Po trzecie, prace nad oprogramowaniem miały/mają charakter systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie
    oprogramowania w przyszłości.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 3:
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie
    prawa autorskiego do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w
    ramach świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi
    sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym możliwe jest
    zastosowanie przez niego stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
    ustawy o PIT w roku 2025 (od lutego 2025 r.) i w latach następnych (tj. w roku 2026 i
    kolejnych).
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przepisie art. 30ca ust. 7 ustawy, ustawodawca
    wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za
    uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich ustawodawca
    wymienił uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie
    sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy). Przepis ten dotyczy sytuacji,
    gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla
    potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej
    działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem
    posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy,
    właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej
    podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego

    prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do
    podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane
    przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które
    podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej.
    Natomiast art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy ma zastosowanie, gdy całość praw własności
    intelektualnej do tworzonego i rozwijanego oprogramowania jest przekazywana odpłatnie
    na rzecz danego kontrahenta. W toku realizowanych prac, Wnioskodawca wytwarzał
    /wytwarza utwory objęte prawami własności intelektualnej. Kontrahent zyskiwał/zyskuje
    wszystkie prawa do wytworzonych utworów, a Wnioskodawca je utracił/utraci, za co
    otrzymał wynagrodzenie. Tak, więc należności otrzymywane z tego tytułu są dochodem ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Takie stanowisko znajduje
    również potwierdzenie w ostatnich wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej interpretacjach (interpretacja z dnia 12 lipca2022 r. znak sprawy: 0111-KDIB1-
    1.4011.106.2022.2.JJ, z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0112-KDWL.4011.428.2022.2.AK,
    z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0115-KDIT1-4022.117.2022.2.MK, z dnia 8 lipca 2022 r.
    znak sprawy: 0111-KDIB1-1.4011.118.2022.2.JJ). Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on
    wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej
    stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego
    przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy
    opodatkowania.
    Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego –
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Przedmiotowe części oprogramowania, tj. programy komputerowe opisane we wniosku
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca
    2019 r. pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko.
    Program komputerowy obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod
    źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Reasumując tworzone przez
    Wnioskodawcę programy komputerowe – kody źródłowe stanowią zatem program
    komputerowy, które znajduje się w katalogu kwalifikowanych praw autorskich IP. Zdaniem
    Wnioskodawcy przenoszenie autorskich majątkowych praw do oprogramowania lub jego
    części, programów komputerowych w ramach współpracy ze zleceniodawcą i uzyskiwanie
    przez niego dochodu z tego tytułu kwalifikuje go do skorzystania z ulgi IP BOX.
    Wnioskodawca przenosił/przenosi na zleceniodawcę całość majątkowych praw autorskich
    do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności badawczo-rozwojowej otrzymuje i będzie otrzymywał wynagrodzenie z tego
    tytułu, a zatem – w ocenie Wnioskodawcy – osiągał kwalifikowane dochody z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, o czym mowa powyżej. Stanowisko Wnioskodawcy odnosi
    się również do współpracy ze spółką w latach następnych, albowiem Wnioskodawca
    zamierza kontynuować współpracę z nimi na dotychczasowych, takich samych zasadach.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 4:
    Wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
    stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

    Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione przez niego wydatki takie jak:
    a) wydatki na usługi chmurowe w (...),
    b) wydatki na literaturę branżową,
    c) wydatki na zakup dysku sieciowego,
    stanowią koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio
    przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, o których mowa w literze a wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT.
    Wszystkie ponoszone przez Wnioskodawcę ww. wydatki w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej miały bowiem bezpośredni związek z prowadzoną przez niego
    działalnością badawczo-rozwojową, a ich ponoszenie jest niezbędne do prowadzenia
    działalności tego rodzaju.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,

      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykonuje Pan zadania, które prowadzą do wytworzenia
    /rozwinięcia/ulepszenia programów komputerowych/oprogramowań, do których przenosi
    autorskie prawa majątkowe na spółkę.
    Osobiście tworzy i programuje Pan (...). Tworzy Pan platformę pod nazwą (...). Jest to (...).
    Jej głównym celem jest (...). W pierwszych 3 miesiącach współpracy skupiał się Pan nad
    narzędziem do (...). (...) pozwala na (...). Moduł ten daje (...). Aktualnie pracuje Pan nad
    modułem (...). (...) pozwala na (...). Kolejnym zagadnieniem, którym będzie się Pan
    zajmował jest (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w

    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
    odniesieniu do programów komputerowych, oprogramowania których dotyczy wniosek,
    przejawia się w tym, że na skutek Pana działań powstawały i powstają nowe, innowacyjne
    funkcjonalności oprogramowania – platformy (...) dla spółki. Te nowe funkcjonalności są
    kreacyjnym rezultatem Pana działalności, wytworem jego intelektu. W każdym przypadku
    przyjmując zadanie do realizacji, a polegające na usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu
    /zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej oprogramowania (opisanego we wniosku) o
    innowacje zapoznaje Pan się z problemem użytkownika, analizuje go i wymyśla możliwe,
    nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektuje rozwiązania wstępne (prototypy), analizuje
    potencjalne skutki zastosowania, wytwarza nowe funkcjonalności, wprowadza rozwiązanie
    eksperymentalne/prototypy, testuje je i następnie przekazuje kontrahentowi i wdraża do
    istniejącego oprogramowania. Oprogramowanie jest rozwijane o nowe funkcjonalności
    tak aby było konkurencyjne, odpowiadało na potrzeby klienta/użytkownika i odróżniało się
    od rozwiązań dostępnych na rynku.
    Efekty Pana pracy zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były/nie są jedynie „techniczną”, a
    „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez klienta/spółkę.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność
    badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik
    stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w

    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że w ramach swojej działalności wytwarza programy komputerowe dla spółki
    bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w sposób
    systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy
    bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań.
    Systematyczność prac polega na tym, że zaplanował i przeprowadził Pan realizację
    opisanych systemów, realizował pewne harmonogramy, przyjmując wcześniej określone
    cele do osiągnięcia – mając na uwadze zapotrzebowania danej spółki/użytkowników
    końcowych systemu, harmonogram i zasoby. Działa Pan w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany a przy tym regularny.
    Prace obejmowały czynności, takie jak: zbadanie/analiza problemu, wyszukiwanie
    rozwiązania, planowanie rozwiązania i prac, implementacja rozwiązania, sprawdzenie
    rozwiązania, implementacja rozwiązania właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie
    rozwiązania właściwego
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem
    badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed
    rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym,
    czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzona bezpośrednio przez Pana indywidualna i
    samodzielna działalność na potrzeby kontraktu zawartego z ww. spółką obejmuje
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, albowiem nieustanie, przy codziennym
    świadczeniu usług zdobywa Pan nową wiedzę z zakresu narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, pogłębia ją, a następnie wykorzystuje do wytwarzania programów
    komputerowych. Powstałe programy komputerowe były/są efektem Pana własnej,
    samodzielnej działalności twórczej, wynikiem zdobytej wcześniej i wykorzystanej wiedzy w
    tej dziedzinie. Dzięki powyższemu procesowi powstawał nowy produkt.
    Celem/celami jakie sobie Pan postawił było to, aby wytworzyć sprawnie działającą
    funkcjonalność (funkcjonalności), którą zamówiła dana spółka, w pełni odpowiadającą jej
    potrzebom/potrzebom jej klienta (użytkowników oprogramowania), zaprojektowaną i
    zaimplementowaną stricte pod spółkę/użytkowników oprogramowania, odróżniającą się
    od gotowych rozwiązań na rynku. Rezultatem prac miała być funkcjonalność dobrej
    jakości, wydajna, użyteczna, utrzymalna, skalowalna i bezpieczna.
    Tworzy Pan rozwiązania z użyciem technologii i narzędzi takich jak: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.

    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazał Pan we wniosku, Pana działalność obejmuje nabywanie wiedzy i umiejętności,
    łączenie przez wiedzy i umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    rożnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań naukowych oraz
    umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów prac),
    kształtowanie wiedzy i umiejętności oraz wykorzystywanie tej wiedzy i umiejętności do
    tworzenia nowych rozwiązań. Prowadzone prace służą planowaniu projektowaniu i

    tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów – programów
    komputerowych w ramach usług świadczonych na rzecz spółki. przez okres objęty
    wnioskiem.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,

    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;

        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku w przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania utworów efekty
    Pana prac są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. „Przeniesienie”
    majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo następuje
    zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że od lutego 2025 r. prowadzi Pan odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT
    ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej

    oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT
    przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na spółkę mieszczą się w
    kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które
    są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, będzie Pan mógł zastosować
    stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej za rok 2025 oraz w latach kolejnych, przy założeniu, że nie
    ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W świetle powyższego, wydatki wymienione przez Pana w opisie sprawy mogą stanowić
    koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu prac rozwojowych, których
    efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.