Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.805.2024.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-24
Teza: Zwolnienie na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w odniesieniu do dzierżawy gruntów z przeznaczeniem na cele upraw ogrodniczych.
Słowa kluczowe: dzierżawa; grunty; zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Przepisy: [VAT][WIS] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień-Rozdział 2-§ 3-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania zwolnienia na
    podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w odniesieniu do dzierżawy gruntów z
    przeznaczeniem na cele upraw ogrodniczych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT
    czynny.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1465), do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    wspólnoty w zakresie ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony
    środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.
    Gmina zawiera/będzie zawierała umowy dzierżawy, których przedmiotem są/będą
    nieruchomości gruntowe, stanowiące własność Gminy.
    Część umów dzierżawy gruntów Gmina zawiera/będzie zawierała na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej z przeznaczeniem na cele upraw ogrodniczych.
    Ponadto dzierżawcami gruntu nie są rolnicy dokonujący dostaw produktów rolnych
    pochodzących z własnego gospodarstwa rolnego, działalności rolniczej lub świadczący
    usługi rolnicze. Z umowy dzierżawy wynika, iż dzierżawca nie może bez zgody Gminy
    wznosić na dzierżawionych gruntach budynków oraz zmieniać przeznaczenia przedmiotu
    umowy.
    Zatem dzierżawcy przedmiotowych gruntów obowiązani są/będą użytkować dzierżawioną
    nieruchomość wyłącznie dla celów określonych w umowie zgodnie z przeznaczeniem (tj.
    pod uprawę ogrodniczą). Umowy zawarte są/będą zarówno z osobami fizycznymi,
    nieprowadzącymi działalności gospodarczej/rolniczej jak i z rolnikami.
    Z ewidencji gruntów i budynków wynika, iż działki gruntu oznaczone są różnymi
    symbolami.
    Najczęściej jest to rola klasy IV ,V lub VI (RIV, RV,RVI). Ale zdarzają się również inne
    oznaczenia np. B, DR, N, Bz, Bp. Na podstawie zapisów Zarządzenia Nr (...) Burmistrza (...)
    z 16 sierpnia 2023 r. w sprawie ustalenia wysokości stawek czynszu dzierżawnego za
    nieruchomości gruntowe wchodzące w skład gminnego zasobu nieruchomości, Gmina
    ustaliła roczną stawkę czynszu dzierżawnego za grunty o przeznaczeniu rolniczo-
                                              2ogrodniczym dla działek o powierzchni do 0,2000 ha w wysokości 0,12 zł/m oraz o
    przeznaczeniu rolniczym dla działek o powierzchni powyżej 0,2000 ha w wysokości 290 za
    1 hektar niezależnie od użytku i klasy gruntu, do których został doliczony podatek od
    towarów i usług (VAT).

## Pytanie

Czy Gmina powinna potraktować dzierżawę gruntów z przeznaczeniem na cele upraw
    ogrodniczych jako sprzedaż podlegającą ustawie o VAT, lecz korzystającą ze zwolnienia z
    VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, niezależnie od tego, czy dzierżawca
    przedmiotowych gruntów jest/ będzie rolnikiem, czy też osobą fizyczną nieprowadzącą
    działalności gospodarczej/rolniczej, niezależnie od tego jak sklasyfikowany jest/będzie
    grunt w ewidencji gruntów?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 wskazanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. Przez świadczenie usług, stosownie do treści art. 8 ust. 1 powołanej ustawy,
    należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7.
    Z powyższych przepisów wynika, że umowa dzierżawy, co do zasady, stanowi świadczenie
    usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, że spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Mając na uwadze powyższe w przypadku, gdy Gmina wykonuje/będzie wykonywała
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach
    właściwych również dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą - powinna być
    traktowana, jako podatnik VAT, gdyż w przedmiotowym zakresie działa/będzie działała de
    facto w sposób analogiczny do tych podmiotów.
    W związku z faktem, że dzierżawa przez Gminę nieruchomości gruntowych niewątpliwie
    stanowi umowę cywilnoprawną uregulowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ), należy stwierdzić, że Gmina w przedmiotowej
    sytuacji działa/będzie działała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT i w zakresie wykonywania ww. usług nie jest/nie będzie objęta wyłączeniem,
    o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 41 ust. 1 w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, stawka
    podatku do dnia 31 grudnia 2024 r. wynosi 23%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art.
    119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Z powyższych przepisów wynika, że dzierżawa nieruchomości gruntowych podlega
    zasadniczo opodatkowaniu VAT według stawki podstawowej.
    Jednakże przepisy ustawy o VAT oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy,
    przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.
    Zgodnie § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów
    przeznaczonych na cele rolnicze.
    Zarówno przepisy ustawy o VAT, jak i Rozporządzenia nie definiują jednoznacznie pojęcia
    „cele rolnicze”, jednakże w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT zdefiniowana została „działalność
    rolnicza”, przez którą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję
    materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję
    warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią produkcję roślin ozdobnych, grzybów

    uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt,
    ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego
    oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w
    szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin
    „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu,
    hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic,
    entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt
    poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z
    wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 I 4403 49) oraz
    bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Posiłkując się treścią powyższej definicji uznać należy, że gruntem przeznaczonym na cele
    rolnicze jest grunt, który dzierżawca przeznacza na cele działalności, o której mowa w art.
    2 pkt 15 ustawy o VAT.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Gmina zawiera/będzie
    zawierała umowy na dzierżawę nieruchomości gruntowych. Umowy zawarte są/będą
    zarówno z osobami fizycznymi, nieprowadzącymi działalności gospodarczej/rolniczej jak i z
    rolnikami. Dzierżawcy gruntów są/będą obowiązani użytkować grunty wyłącznie dla celów
    określonych w umowie, tj. na cele upraw ogrodniczych.
    Mając na uwadze powyższe przepisy, w ocenie Gminy, dzierżawa przez Gminę gruntów z
    przeznaczeniem pod uprawę ogrodniczą korzysta/będzie korzystała ze zwolniona z VAT na
    podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, niezależnie od tego czy dzierżawca jest
    rolnikiem, czy też osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej,
    wykorzystującą produkty rolne pochodzące z uprawy gruntu jedynie na własne potrzeby.
    Wskazane zwolnienie z Rozporządzenia nie przewiduje bowiem dodatkowych warunków
    dla zwolnienia z VAT dzierżawy gruntu na cele rolnicze, w szczególności w zakresie statusu
    dzierżawcy.
    Ponadto, w ocenie Gminy, dzierżawa przez Gminę gruntów z przeznaczeniem pod uprawę
    ogrodniczą korzysta/będzie korzystała ze zwolniona z VAT na podstawie ww. przepisów,
    Rozporządzenia, niezależnie od tego jak sklasyfikowany jest/będzie grunt w ewidencji
    gruntów.
    W związku z powyższym, Gmina stoi na stanowisku, iż dzierżawa gruntu z przeznaczeniem
    na cele ogrodnicze jest opodatkowana sprzedaż podlegającą ustawie o VAT, lecz
    korzystającą ze zwolnienia z VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę rozumie się każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Z uwagi na powyższe unormowania pod pojęciem usługi (świadczenia) rozumie się każde
    zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Jednak usługą będzie tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący
    korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenia usług w świetle art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Czynność podlega bowiem opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wtedy, gdy wykonana jest przez podatnika.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy,
    gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas
    wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy
    władzy publicznej są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie
    czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych.

    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że jednostki samorządu
    terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich
    czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane
    przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności
    sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa
    cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem
    charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina zawiera/będzie zawierała umowy dzierżawy, których
    przedmiotem są/będą nieruchomości gruntowe, stanowiące własność Gminy. Część
    umów dzierżawy gruntów Gmina zawiera/będzie zawierała na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej z przeznaczeniem na cele upraw
    ogrodniczych. Dzierżawcami gruntu nie są rolnicy dokonujący dostaw produktów rolnych
    pochodzących z własnego gospodarstwa rolnego, działalności rolniczej lub świadczący
    usługi rolnicze. Dzierżawcy przedmiotowych gruntów obowiązani są/będą użytkować
    dzierżawioną nieruchomość wyłącznie dla celów określonych w umowie zgodnie z
    przeznaczeniem (tj. pod uprawę ogrodniczą). Umowy zawarte są/będą zarówno z osobami
    fizycznymi, nieprowadzącymi działalności gospodarczej/rolniczej jak i z rolnikami.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług dzierżawy gruntów z przeznaczeniem na cele upraw ogrodniczych.
    Stosownie do art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    W konsekwencji z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną
    (nie natomiast publicznoprawną), dla tej czynności organ władzy publicznej
    (wydzierżawiający) występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Z powyższych unormowań wynika, że odpłatne udostępnianie przez Gminę na podstawie
    umowy dzierżawy gruntów, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od
    podatku.
    Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 82 ust. 3 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      wprowadzić inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić
      szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając:
      1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu
        gospodarczego niektórymi towarami;

      2) przebieg realizacji budżetu państwa;
      3) potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem
        zwolnienia;
      4) przepisy Unii Europejskiej.
    Na mocy § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie
    zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 955 ze zm.):
      Zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze.
    Z powyższych przepisów wynika, że – co do zasady – dzierżawa gruntów stanowi
    świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wyjątek
    stanowi dzierżawa gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, która korzysta ze zwolnienia
    od podatku od towarów i usług na podstawie przywołanego rozporządzenia
    wykonawczego do ustawy.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „cele rolnicze”, jednakże w art. 2 pkt 15 ustawy
    zdefiniowana została działalność rolnicza.
    W myśl art. 2 pkt 15 ustawy:
      Przez działalność rolniczą rozumie się przez to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym
      również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz
      reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią,
      produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i
      produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję
      zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych
      organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych
      tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową
      hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów
      zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i
      jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza
      gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z
      wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz
      bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Posiłkując się zapisem powyższej definicji należy uznać, że gruntem przeznaczonym na
    cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy.
    Analiza powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że o
    zastosowaniu zwolnienia od podatku od towarów i usług w oparciu o przepis § 3 ust. 1 pkt
    2 rozporządzenia, decydować będzie wykorzystanie dzierżawionych gruntów na cele
    rolnicze. Bez znaczenia pozostaje status podatkowy dzierżawcy, jak również przeznaczenie
    wydzierżawianego gruntu wynikające z miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego lub innych dokumentów wskazujących na jego przeznaczenie. Jedynym
    warunkiem, który pozwala na skorzystanie z ww. zwolnienia, jest cel, na jaki grunty te są
    wydzierżawiane.
    W odniesieniu do dzierżawy nieruchomości gruntowej opisanej we wniosku znajdzie
    zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Z
    okoliczności sprawy wynika bowiem, że grunty będą dzierżawione w celu prowadzenia na
    nich działalności rolniczej w zakresie upraw ogrodniczych. Zatem należy uznać, że zostały
    spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w § 3 ust. 1
    pkt 2 rozporządzenia.
    W konsekwencji, w odniesieniu do dzierżawy opisanych gruntów Gmina może korzystać ze
    zwolnienia od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia niezależnie od tego,
    czy dzierżawca przedmiotowych gruntów jest/będzie rolnikiem, czy też osobą fizyczną

    nieprowadzącą działalności gospodarczej/rolniczej oraz od tego jak sklasyfikowany jest
    /będzie grunt w ewidencji gruntów.
    Decydujące znaczenie w kwestii możliwości zwolnienia od podatku czynności dzierżawy
    gruntów jest ich faktyczne przeznaczenie przez dzierżawcę oraz wykorzystywanie przez
    niego gruntów na cele rolnicze, który w niniejszej sprawie jest wskazany jednoznacznie w
    zawartej umowie dzierżawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w sprawie uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego opisu sprawy.
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z
    opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z
    treści wniosku opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.