Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.107.2018.8.BG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-03-09
Teza: czy odsetki od pożyczek zaciągniętych przez Wnioskodawcę w celu nabycia akcji Spółki luksemburskiej w świetle przepisów obowiązujących od dnia 1 stycznia 2018 r. powinny być alokowane przez Wnioskodawcę do przychodów z działalności operacyjnej, tj. do przychodów z innych źródeł niż z zysków kapitałowych; traktowane jako koszty pośrednie i przy braku możliwości ich alokacji do danej kategorii przychodów, alokowane proporcjonalnie zgodnie z kluczem przychodowym
Słowa kluczowe: akcja; koszt-koszty pośrednie; moment; odsetki; pożyczka; przychód-moment powstania przychodów; przychód-przychody z innych źródeł
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 2b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4e; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 13; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 8

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe
===================================================================================================

Szanowni Państwo:

1) ponownie rozpatruję Państwa wniosek z 16 marca 2018 r. (data wpływu 19 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 lipca 2021 r., sygn. akt II FSK 37/19,

2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części nieprawidłowe a w części prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

19 marca 2018 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy odsetki od pożyczek zaciągniętych przez Wnioskodawcę w celu nabycia akcji Spółki luksemburskiej w świetle przepisów obowiązujących od dnia 1 stycznia 2018 r. powinny być:

*   alokowane przez Wnioskodawcę do przychodów z działalności operacyjnej, tj. do przychodów z innych źródeł niż z zysków kapitałowych,
*   traktowane jako koszty pośrednie i przy braku możliwości ich alokacji do danej kategorii przychodów, alokowane proporcjonalnie zgodnie z kluczem przychodowym.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Spółka Akcyjna (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce i polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca należy do Grupy X. („Grupa”).

Spółka jest największym producentem (…) w Polsce. Spółka produkuje wyroby (…), takie jak (…) wykorzystywane w przemyśle (…), urządzeniach i budownictwie. Spółka jest również producentem (…)wykorzystywanego w procesie produkcyjnym.

Oprócz głównych dochodów pochodzących z podstawowej działalności obejmującej produkcję (…), Wnioskodawca osiągał oraz planuje nadal osiągać dochody z „zysków kapitałowych”.

Spółka prawa luksemburskiego (dalej również: „Spółka A”) jest luksemburskim rezydentem podatkowym i podlega w Luksemburgu opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Spółka A działa w ramach Grupy i zajmuje się zaopatrzeniem oraz dostawą surowców do innych spółek będących członkami Grupy (w tym Wnioskodawcy).

Ze względu na przynależności do Grupy, Wnioskodawca i „Spółka A” są podmiotami powiązanymi.

Z uwagi na fakt, że w przeszłości Wnioskodawca doświadczył wymiernych ekonomicznych strat wynikających z przestojów/ograniczeń/opóźnień w produkcji, które to spowodowane były brakiem możliwości zapewnienia przez dostawców Spółki wymaganych ilości surowców (np.: …), Wnioskodawca podjął działania mające na celu zacieśnienie współpracy ze Spółką A (dostawcą surowców w ramach Grupy). W tym celu, podjęto decyzję o zmianie struktury właścicielskiej Spółki A poprzez dopuszczenie Spółki jako akcjonariusza oraz umożliwienie jej nabycia pakietu akcji umożliwiającego wgląd/wpływ na działalność gospodarczą Spółki A polegającą na kontraktowaniu z producentami/dostawcami surowców. Na podstawie umowy wniesienia aportu z 18 listopada 2016 r. Wnioskodawca stał się właścicielem pakietu akcji Spółki A wynoszącego około 3 %. W treści uchwały podjętej przez Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki A wskazano, że Wnioskodawca zamierza nabyć pakiet akcji Spółki A w celu mianowania swojego przedstawiciela na stanowisko członka rady nadzorczej Spółki A, tak by mieć rzeczywisty wpływ na decyzje podejmowane przez organy Spółki A. Jednocześnie aktualny akcjonariusz Spółki A wstępnie zobowiązał się wobec Wnioskodawcy do sprzedaży dodatkowych 12% udziałów oraz zapewnił Wnioskodawcę, że Spółka A będzie kontynuowała prowadzoną obecnie działalność (tj. dostarczania surowców niezbędnych do codziennego prowadzenia działalności gospodarczej m.in. przez Wnioskodawcę).

Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca posiada aktualnie około 3% udziałów w Spółce A. Mając na względzie powyższe od początku planowane jest nabycie większego pakietu akcji, do Rady Nadzorczej Spółki A powołano członka zarządu Wnioskodawcy. Obecnie Wnioskodawca przygotowuje się do realizacji założonego celu tj. nabycia dodatkowych 12% akcji, tak aby osiągnąć ogólny udział w akcjonariacie Spółki A na poziomie około 15%. Dzięki temu Wnioskodawca będzie miał udział w kapitale pozwalający na utrzymanie w Radzie Nadzorczej swojego przedstawiciela mając tym samym wpływ na podejmowane przez ten organ decyzje dot. działalności Spółki A mającej, jak wyjaśniono na wstępie, bezpośrednie przełożenie na podstawową działalność produkcyjną Wnioskodawcy.

W celu sfinansowania zakupu akcji Spółki A, Spółka zamierza zawrzeć umowy pożyczki. Finansowanie zostanie udzielone przez podmioty z Grupy. Pożyczka udzielona Wnioskodawcy będzie oprocentowana, w związku z czym po stronie Wnioskodawcy powstanie koszt w postaci odsetek.

### Pytania

1\. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że odsetki od pożyczek zaciągniętych przez Spółkę w celu nabycia akcji Spółki A w świetle przepisów obowiązujących od dnia 1 stycznia 2018 r. powinny być alokowane przez Wnioskodawcę do przychodów z działalności operacyjnej, tj. do przychodów z innych źródeł niż z zysków kapitałowych?

2\. Jeśli odpowiedź na pierwsze pytanie jest negatywna, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że odsetki od pożyczek zaciągniętych przez Spółkę w celu nabycia akcji w świetle przepisów obowiązujących od dnia 1 stycznia 2018 r. powinny być traktowane jako koszty pośrednie i przy braku możliwości ich alokacji do danej kategorii przychodów, alokowane proporcjonalnie zgodnie z kluczem przychodowym?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, odsetki od pożyczek zaciągniętych przez Spółkę w celu nabycia akcji Spółki A w świetle przepisów obowiązujących od dnia 1 stycznia 2018 r. powinny być alokowane przez Spółkę do przychodów z działalności operacyjnej, tj. do przychodów z innych źródeł niż z zysków kapitałowych.

Jednocześnie, w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, zdaniem Wnioskodawcy odsetki od pożyczek zaciągniętych przez Spółkę w celu nabycia akcji Spółki A w świetle przepisów obowiązujących od dnia 1 stycznia 2018 r. powinny być traktowane jako koszty pośrednie i przy braku możliwości ich alokacji do danej kategorii przychodów, alokowane proporcjonalnie zgodnie z kluczem przychodowym.

Stanowisko w zakresie pytania pierwszego.

Uwagi wstępne.

Na wstępie, należy wskazać, że w opinii Wnioskodawcy, odsetki od pożyczek udzielonych na finansowanie zakupu akcji Spółki A spełniają warunki uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów, wskazane w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 z późn. zm., dalej: „updop”), tj.:

\- wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, a mianowicie działalnością produkcyjną wykorzystującą w produkcji surowce, które będą dostarczane przez Spółkę A;

\- wydatek ten, bezpośrednio lub pośrednio, wpływa na uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodu podatnika, jako że osiągnięcie udziału na poziomie około 15% umożliwi Spółce wpływ na działalność Spółki A (w szczególności proces kontraktowania z producentami/dostawcami surowców), co może przełożyć się na efektywność i rentowność działalności produkcyjnej Spółki,

\- wydatek ten zostanie poniesiony i będzie definitywny, przez co należy rozumieć, że w ostatecznym rozrachunku zostanie on pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

\- wydatek ten nie został wymieniony w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 updop.

W kontekście powyższego zaznaczyć należy, że ustawą nowelizującą zmieniono brzmienie art. 15 ust. 1 updop. Przepis ten, od dnia 1 stycznia 2018 r., w zdaniu pierwszym stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

Na skutek wejścia w życie ustawy nowelizacyjnej, przychody podatników podatku dochodowego od osób prawnych, w tym Wnioskodawcy, zostały rozdzielone na dwa źródła: przychody z zysków kapitałowych oraz inne przychody (z działalności operacyjnej), do których odpowiednio alokowane powinny być koszty. Jednocześnie ustawa nowelizacyjna nie wprowadziła jasnych i precyzyjnych regulacji dotyczących kwestii alokacji kosztów związanych z uzyskaniem przychodów w ramach poszczególnego źródła.

W związku z powyższym, w świetle przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2018 r., oprócz przeprowadzenia analizy, czy dany wydatek spełnia przesłanki uznania go za koszt uzyskania przychodów, podatnicy będą również obowiązani określić do którego ze źródeł przychodów należy alokować dany koszt.

W ocenie Wnioskodawcy, odsetki od pożyczek zaciągniętych przez Spółkę w celu nabycia akcji Spółki A powinny być alokowane do pozostałych źródeł przychodów (tj. z działalności operacyjnej). Przemawiają za tym następujące argumenty, omówione szerzej poniżej.

Koszty nabycia udziałów lub akcji jako koszt uzyskania przychodów.

Za stanowiskiem Spółki w zakresie pytania pierwszego przemawia, po pierwsze, fakt, że odsetki od pożyczki zaciągniętej na zakup akcji Spółki A, jako koszt, nie wykazują bezpośredniego związku ze źródłem z zysków kapitałowych. Należy więc traktować je jako zapłatę za pożyczkę (za finansowanie), pozostającą w związku z działalnością Spółki generującą przychody opodatkowane. Argumenty potwierdzające prawidłowość powyższego wniosku znajdują się w szerokim orzecznictwie sądowo-administracyjnym, zapadłym na gruncie postępowań dotyczących kwestii kwalifikacji kosztów w związku z brakiem definicji „wydatków na nabycie akcji”, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8 updop.

Przykładowo, Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 7 września 2004 r., sygn. akt FSK 324/04 stwierdził, że: _„Przez wydatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654), należy rozumieć wydatki podatnika bezpośrednio związane z nabyciem akcji, a więc w szczególności ich cenę, opłaty notarialne, prowizje biura maklerskiego. Do wydatków tych nie mogą być zaliczone odsetki od kredytu zaciągniętego przez podatnika na nabycie akcji, gdyż nie pozostają one w bezpośrednim związku z ich nabyciem”._

Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się w wyroku z 13 stycznia 2006 r., sygn. akt II FSK 229/05 oraz w wyroku z 7 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FSK 508/05, gdzie skonkludowano, że: _„W wypadku zaciągnięcia przez podatnika kredytu bądź pożyczki na wydatki związane z objęciem lub nabyciem udziałów, wkładów, akcji i innych papierów wartościowych, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetki od kredytu bądź pożyczki oraz inne opłaty z tym związane nie są wydatkami na objęcie lub nabycie w rozumieniu powołanego przepisu i stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia”._

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przykładowo, NSA w wyroku z 30 maja 2001 r., sygn. akt I SA/Ka 749/00 stwierdził jednoznacznie, że jeżeli _„zakup pokryty przez podatnika ze środków pochodzących z zaciągniętej na ten cel pożyczki (kredytu) /\`(...)\`/ to odsetki należne od takiej pożyczki, będące zapłatą za uzyskaną pożyczkę bądź kredyt (ceną ich uzyskania), a nie wydatkami na nabycie akcji, są kosztem uzyskania przychodu już w momencie faktycznej zapłaty (poniesienia) lub kapitalizacji co wynika z art. 16 ust. 1 pkt 10 i 11 ustawy o CIT”._

Stanowisko wyłączające z grupy _„wydatków na objęcie lub nabycie udziałów (akcji)”_ kosztów niepozostających w bezpośrednim związku z nabyciem udziałów należy więc uznać za ugruntowane i prezentowane jednolicie w orzeczeniach sądów administracyjnych, jak również w licznych indywidualnych interpretacjach przepisów podatkowych wydanych np. przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z:

\- 20 marca 2014 r., Znak ITPB3/423-619/13/MK,

\- 9 września 2013 r., Znak: ITPB3/423-258/13/DK,

\- 29 lipca 2013 r., Znak: ITPB3/423-189/13/MK,

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z:

\- 24 października 2013 r., Znak: IPP3/423-584/13-2/MC,

\- 7 października 2013 r., Znak IPPB3/423-536/13-2/KK,

\- 2 lipca 2013 r., Znak: IPP3/423-332/13-2/MC.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla przy tym, że o bezpośredniości kosztów kwalifikowanych jako wydatków na nabycie akcji świadczy fakt, że podatnik, nabywając akcje (udziały), nie może ich uniknąć (wyrok NSA z 29 stycznia 2016 r., sygn. akt II FSK 2587/13). Co oczywiste, możliwe jest nabycie akcji (udziałów) bez konieczności ponoszenia kosztu w postaci odsetek. Wydatki związane z pożyczką nie warunkują bowiem skutecznego nabycia udziałów czy akcji, a zatem nie mogą być one uznane za _„wydatki na objęcie lub nabycie udziałów albo akcji”._

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy odsetki od pożyczki na zakup akcji Spółki A nie spełniają tak rozumianego warunku bezpośredniości, gdyż są jedynie wydatkiem związanym z uzyskaniem kapitału - źródła finansowania nabycia udziałów. W konsekwencji, moment rozpoznania odsetek jako kosztów uzyskania przychodów powinien być niezależny od reżimu podatkowego dotyczącego zbycia udziałów.

W świetle powyższego, odsetki od pożyczki na nabycie udziałów stanowiące koszt pośredni, którego nie da się przypisać do danego źródła przychodów powinien zostać alokowany zgodnie z treścią regulacji zawartej w art. 15 ust. 2 updop.

Zgodnie z art. 15 ust. 4e updop za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku).

W opinii Wnioskodawcy, konkluzje powyżej przytoczonych interpretacji i wyroków pozostają aktualne także w świetle zmian wprowadzonych ustawą nowelizacyjną, jako że w analizowanym zakresie zmodyfikowała ona jedynie regulacje dotyczące alokowania przychodów, a nie kosztów. Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 updop za przychody z zysków kapitałowych uważa się m.in. przychody z udziału w zyskach osób prawnych. Za przychody z udziału w zyskach osób prawnych uważa się m.in. przychody ze zbycia udziałów lub akcji (art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a updop).

Podsumowując powyższą analizę jasnym jest, że koszty nabycia udziałów lub akcji, które powinny być niewątpliwie alokowane do źródła obejmującego zyski kapitałowe nie obejmują kosztów finansowania takiego nabycia. Innymi słowy koszty finansowania nabycia nie powinny być alokowane do źródła z zysków kapitałowych a zatem pozostaje je zaalokować do źródła obejmującego działalność operacyjną.

Wykładnia przepisów w świetle prawa Unii Europejskiej/orzecznictwa TSUE.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również uzasadnienie w rozstrzygnięciach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”, „Trybunał”). Trybunał badając, która z podstawowych swobód - przepływu kapitału, czy przedsiębiorczości - obejmuje swym zakresem dany przepis krajowy wyznaczył ramy pojęcia „rzeczywistego wpływu”.

W rozumieniu wyroku TSUE w sprawie B (C-251/98) (wyrok z 13 kwietnia 2000 r. w sprawie C-251/98 pkt 21), z art. 49 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. C 326 z 26.10.2012; dalej: „TFUE”) wynika, że: „_swoboda przedsiębiorczości obejmuje zakładanie i zarządzanie przedsiębiorstwami, w szczególności spółkami, w jednym państwie członkowskim przez obywatela innego państwa członkowskiego. Tym samym obywatel danego państwa członkowskiego, który obejmując udziały w spółce z siedzibą w innym państwie członkowskim, uzyska taki wpływ na decyzje spółki, że może stanowić o jej działalności, czyni użytek ze swojej swobody przedsiębiorczości”._

W przypadku przepisów krajowych dotyczących udziałów pozwalających posiadaczowi na wywieranie rzeczywistego wpływu na decyzje spółki i określanie jej działalności w pierwszej kolejności stosowana jest swoboda działalności gospodarczej (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-231/05 s. I-6373, pkt 20; z 2 października 2008 r. w sprawie C-360/06 s. I -7333, pkt 27; z 22 grudnia 2008 r. w sprawie C-282/07 s. I-10767, pkt 25).

Z postanowienia TSUE z 10 maja 2007 r. w sprawie C-492/04 wynika, że można mówić o posiadaniu znacznego udziału w kapitale zakładowym (w konsekwencji rzeczywistego wpływu) już przy udziale większym niż 25%. (zob. sprawę C-284/06; sprawę C-31/11).

Rozpatrując spór (sygn. C-81/09) Trybunał doprecyzował, że: „_w zależności od tego, w jaki sposób rozdzielona jest pozostała część kapitału zakładowego, w szczególności czy jest on rozproszony wśród dużej liczby akcjonariuszy, udział w wysokości 25% może być wystarczający, by sprawować kierowniczą rolę w spółce lub przynajmniej wywierać określony wpływ na jej decyzje i określać jej działalność w rozumieniu wyroku”._ Trybunał dalej doprecyzował, że omawianego kryterium definitywnie nie spełnia „pakiet udziałów lub akcji mniejszy niż 10%”, co potwierdził również wyrok z 22 stycznia 2009 r. w sprawie C-377/07.

Bazując na powyższych orzeczeniach, uznać należy, że dolny zakres pojęcia „rzeczywistego wpływu” został ostatecznie wyznaczy przez TSUE w sprawie C-282/12, gdzie wskazano że: _„nawet jeżeliby przyjąć, że stosowanie spornego w postępowaniu głównym uregulowania byłoby ograniczone do sytuacji dotyczących stosunków pomiędzy spółką pożyczającą a spółką udzielającą pożyczki posiadającą udział stanowiący co najmniej 10% kapitału lub praw głosu w pierwszej spółce, lub pomiędzy spółkami, w których te same osoby posiadają taki udział, (..) to należy stwierdzić, iż udział o takiej wielkości niekoniecznie oznacza, że osoba posiadająca taki udział wywiera niewątpliwy wpływ na decyzje spółki, której jest akcjonariuszem”_ (wyrok z 12 grudnia 2006 r. w sprawie C-446/04, pkt 58).

W świetle przytoczonych wyroków można wywnioskować, że co do zasady 10% udział w kapitale jest uznawany za minimalny próg potrzebny do uzyskania wpływu na działalność gospodarczą. Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w artykule 3 ust. 1 Dyrektywy Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (Dz.U. UE L z dnia 29 grudnia 2011 r., dalej: „Dyrektywa”). Przepis ten przyznaje status „spółki dominującej” podmiotowi posiadającemu minimum 10% udziału w kapitale spółki.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że również w praktyce TSUE koszty nabycia ponad 10% udziałów/akcji powinny być uznane za wydatki poniesione w celu zdobycia kontroli nad spółką (sprawowania rzeczywistego wpływu). Tym samym, nie powinno się ich automatycznie przyporządkowywać do źródła przychodów z zysków kapitałowych (do opodatkowania których zastosowanie znalazłaby, co do zasady swoboda przepływu kapitału).

Powiązanie z działalnością operacyjną Spółki.

Spółka A w ramach Grupy stanowi podmiot zaopatrujący spółki z Grupy, w tym Wnioskodawcę, w surowce niezbędne do prowadzenia ich podstawowej działalności w zakresie produkcji (…). W przeszłości Wnioskodawca doznawał problemów w prowadzeniu swojej działalności gospodarczej, które były związane m.in. z problemami z uzyskaniem wymaganych ilości surowców. Powyższe przyczyniło się do podjęcia decyzji o wzmocnieniu współpracy ze Spółką A. Podstawowym celem nabycia ponad 10 % pakietu akcji Spółki A jest zapewnienie Wnioskodawcy miejsca w Radzie Nadzorczej Spółki A a tym samym wpływu na podejmowane tam decyzje (przykładowo Rada Nadzorcza ma m.in. wpływ na skład zarządu bezpośrednio decydującego o zawieranych umowach na dostawę określonych surowców).

Spółka A jako dostarczyciel surowców jest podmiotem warunkującym osiąganie przychodów z działalności produkcyjnej Wnioskodawcy, które to przychody niewątpliwie stanowią przychody z innych źródeł (tj. działalności operacyjnej). To w związku z istotnym wpływem Spółki A na działalność operacyjną Wnioskodawcy zdecydowano się na nabycie pierwszego pakietu akcji Spółki A w 2016 r. i proces ten od początku zmierza do uzyskania wpływu na działalność Spółki A (w tym celu Wnioskodawca dążył do posiadania członka w Radzie Nadzorczej Spółki A) w celu zabezpieczenia źródła swoich przychodów, a nie zwiększenia wyniku finansowego. Zdaniem Wnioskodawcy, z tymi też przychodami należy powiązać koszty finansowania, związane z nabyciem kolejnej transzy akcji gwarantującej utrzymanie przedstawiciela Wnioskodawcy w organach Spółki A.

Racjonalność ustawodawcy.

Rozważając zagadnienie będące przedmiotem wniosku należy odnieść się również do podstawowych reguł interpretacyjnych, określających proces ustalania treści normy prawnej. Zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie tychże reguł również potwierdza prawidłowość stanowiska Spółki.

Konieczność alokacji kosztów finansowania nabycia udziałów (akcji) do pozostałych źródeł (z działalności operacyjnej) wynika bowiem z literalnego brzmienia art. 16 ust. 1 pkt 13e updop. Zgodnie z rzeczonym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 updop uzyskanego w celu nabycia udziałów (akcji) spółki - w części, w jakiej pomniejszałyby one podstawę opodatkowania, w której uwzględniane są przychody związane z kontynuacją działalności gospodarczej tej spółki, w szczególności w związku z połączeniem, wniesieniem wkładu niepieniężnego, przekształceniem formy prawnej lub utworzeniem podatkowej grupy kapitałowej.

Nowa regulacja zakłada więc istnienie wydatków z tytułu pożyczki na nabycie udziałów (akcji), pomniejszających podstawę opodatkowania, w której uwzględnia się przychody związane z działalnością gospodarczą. Innymi słowy, ustawodawca wprost przewidział powiązanie kosztów finansowania dłużnego w celu nabycia udziałów (akcji) ze źródłem przychodów z działalności gospodarczej.

Jedną z podstawowych zasad wykładni językowej jest zakaz per non est, nakazujący każdej decyzji prawodawcy przypisywać racjonalny sens. Dyrektywa ta oznacza przede wszystkim, że nie wolno przepisów prawnych interpretować tak, aby pewne ich fragmenty okazywały się zbędne (L. Morawski, Wykładnia w orzecznictwie sadów. Komentarz. Toruń 2002, s.150-151). Wiąże się z nią również założenie o racjonalności ustawodawcy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2339/16, dokonując wykładni prawa należy zakładać racjonalność ustawodawcy, a w konsekwencji przyjmować, że nie tworzy on norm pustych.

Analiza przepisu art. 16 ust. 1 pkt 13e updop przy przyjęciu założenia, że przedmiotowe koszty powinny być alokowane do źródła kapitałowego, prowadziłaby do wniosku, że regulacja wprowadzona ustawą nowelizującą nigdy nie znajdzie zastosowania. Nie mogłoby bowiem dojść do sytuacji, w której koszty finansowania dłużnego (jako koszty powiązane ze źródłem kapitałowym) pomniejszałyby przychody z działalności operacyjnej. W takim przypadku należałoby zatem uznać, że wskazany przepis nie pełni żadnej funkcji. To z kolei uniemożliwiałoby ustalenie, jaki był w tym zakresie cel ustawodawcy.

W ocenie Spółki, w świetle przywołanych zasad interpretacyjnych, nie można przyjąć, że ustawa nowelizująca wprowadziła regulację całkowicie bezprzedmiotową. Stąd też zasadny jest wniosek, że był to celowy zabieg legislacyjny, który stanowi wskazówkę co do sposobu alokacji omawianych kosztów finansowania dłużnego.

Wobec tego, posiłkując się powiązaniem przewidzianym w art. 16 ust. 1 pkt 13e updop, odsetki od pożyczek zaciągniętych w celu nabycia akcji Spółki A powinny być alokowane do pozostałych źródeł przychodów (z działalności operacyjnej).

W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

Stanowisko w zakresie pytania drugiego.

Jeżeli stanowisko prezentowane w zakresie pytania pierwszego zostałoby uznane za niepoprawne, zdaniem Wnioskodawcy koszty związane z odsetkami od pożyczki na zakup akcji Spółki A jako koszy inne niż koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu (w świetle argumentów przytoczonych w części 5.1.2 powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów stosując klucz przychodowy, tj. proporcjonalny w stosunku do wartości przychodu z każdego ze źródeł przychodów wskazanych w art. 7 oraz 7b updop).

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższa konkluzja znajduje uzasadnienie w treści zmian do updop wprowadzonych ustawą nowelizującą. W szczególności nowej regulacji art. 15 ust. 2b do updop. Przepis ten stanowi, że w przypadku, gdy podatnik uzyskuje przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów, przepisy ust. 2 i 2a stosuje się także do przypisywania do każdego z tych źródeł kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami.

Wnioskodawca zauważa, że w toku konsultacji społecznych ustawy nowelizującej podnoszone były wątpliwości związane z brakiem precyzyjnego uregulowania zasad alokowania kosztów (w szczególności kosztów innych niż koszty bezpośrednie do danego koszyka). Oceniając zasadność zgłoszonych uwag Rządowe Centrum Legislacji stwierdziło, że w sytuacji gdy nie można przypisać danego kosztu do konkretnego koszyka przychodów: „_Przepis ust. 2b w art. 15 odsyłając do odpowiedniego stosowania ust. 2 tego artykułu – w zakresie sposobu alokacji kosztów między zyski kapitałowe i pozostałe źródła - rodzi ten skutek, że przypisanie kosztu do danego źródła z zastosowaniem proporcji odnosi się wyłącznie do kosztów, w stosunku do których nie jest możliwe ich przypisanie do danego źródła przychodów”_ (Dokument dostępny na stronach Rządowego Centrum Legislacji).

W świetle powyższego, w sytuacji osiągania przez Wnioskodawcę przychodów z tzw. zysków kapitałowych oraz pozostałych źródeł (tj. działalność operacyjna), odpowiednie stosowanie art. 15 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 2b stanowi jedyną możliwą podstawę do zaliczenia kosztów pośrednich do kosztów uzyskania przychodów w ramach poszczególnych źródeł przychodów. W rezultacie, jeśli Wnioskodawca osiągnie w danym roku podatkowym 10 jednostek pieniężnych przychodu w ramach tzw. koszyka kapitałowego oraz 90 jednostek pieniężnych z tytułu pozostałych źródeł, będzie on uprawniony do uwzględnienia jako koszt uzyskania przychodu odsetek od pożyczki zaciągniętej na zakup akcji Spółki A, zapłaconych w tym roku w proporcji 1:9 odpowiednio z ramach tzw. koszyka kapitałowego oraz koszyka obejmującego pozostałe źródła przychodu.

Zgodnie art. 15 ust. 1 updop zdanie drugie ustawą nowelizującą zmieniono brzmienie art. 15 ust. 1 updop. Przepis ten, od dnia 1 stycznia 2018 r., w zdaniu pierwszym stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

Interpretacja indywidualna
--------------------------

Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 16 maja 2018 r. wydając interpretację indywidualną Znak: 0111-KDIB1-2.4010.107.2018.1.BG, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Państwu 22 maja 2018 r.

Skarga na interpretację indywidualną
------------------------------------

Pismem z 18 czerwca 2018 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga wpłynęła 19 czerwca 2018 r.

Wnieśli Państwo o uchylenia zaskarżonej interpretacji w całości.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi
-------------------------------------------

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Skarżącej na interpretację – wyrokiem z 3 października 2018 r. sygn. akt I SA/Gl 786/18 .

Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 29 lipca 2021 r. sygn. akt II FSK 37/19 uchylił zaskarżony ww. wyrok WSA w Gliwicach w całości oraz uchylił ww. zaskarżoną interpretacje indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Wyrok NSA w Warszawie wpłynął do Organu 26 października 2021 r. Akta zostały zwrócone do Organu przez WSA w Gliwicach - 16 grudnia 2021 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
-----------------------------------------------

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie;

• ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo w zakresie ustalenia, czy odsetki od pożyczek zaciągniętych przez Wnioskodawcę w celu nabycia akcji Spółki luksemburskiej w świetle przepisów obowiązujących od dnia 1 stycznia 2018 r. powinny być:

\- alokowane przez Wnioskodawcę do przychodów z działalności operacyjnej, tj. do przychodów z innych źródeł niż z zysków kapitałowych – jest nieprawidłowe,

\- traktowane jako koszty pośrednie i przy braku możliwości ich alokacji do danej kategorii przychodów, alokowane proporcjonalnie zgodnie z kluczem przychodowym – jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

W ramach nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, prawodawca ustawą z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2175) wprowadził szereg zmian. Jedną z nich jest wyodrębnienie nowego źródła przychodów - przychodów z zysków kapitałowych. Wydzielając odrębne źródło przychodów, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów alokowanych do takiego źródła (art. 7b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 ze zm., w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania uchylonej interpretacji tj. 16 maja 2018 r., dalej: „updop”)). Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a updop:

Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce , o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym przychody ze zbycia udziałów (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 updop. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

\- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

\- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów lub wydatków.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

O ile udzielenie pożyczki jest neutralne podatkowo dla stron umowy, o tyle odsetki z nią związane, do poniesienia których jest zobowiązany kredytobiorca (Wnioskodawca), po spełnieniu określonych warunków mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca oprócz głównych dochodów pochodzących z podstawowej działalności obejmującej produkcję (…), osiągał oraz planuje nadal osiągać dochody z zysków kapitałowych. W przeszłości Wnioskodawca doświadczył wymiernych ekonomicznych strat wynikających z przestojów /ograniczeń/opóźnień w produkcji, które to spowodowane były brakiem możliwości zapewnienia przez dostawców Spółki wymaganych ilości surowców. Spółka A działa w ramach Grupy i zajmuje się zaopatrzeniem oraz dostawą surowców do innych spółek będących członkami Grupy (w tym Wnioskodawcy). Wnioskodawca podjął działania mające na celu zacieśnienie współpracy ze Spółką A. Wnioskodawca stał się właścicielem pakietu akcji i zamierza nabyć kolejny pakiet akcji Spółki luksemburskiej, tak by mieć rzeczywisty wpływ na decyzje podejmowane przez organy Spółki A.

W celu sfinansowania zakupu akcji Spółki A, Spółka zamierza zawrzeć umowy pożyczki. Finansowanie zostanie udzielone przez podmioty z Grupy. Pożyczka udzielona Wnioskodawcy będzie oprocentowana, w związku z czym po stronie Wnioskodawcy powstanie koszt w postaci odsetek.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że wydatki poniesione przez Wnioskodawcę dotyczące zapłaty odsetek od pożyczki (przeznaczonych na zakup akcji), będzie można uznać za koszty uzyskania przychodów Spółki. Spełnione bowiem zostaną przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 updop. Ponadto, wydatki te nie będą mieściły się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 updop:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e.

W stosunku do odsetek od pożyczek (kredytów) uzyskanych na zakup akcji (udziałów) zastosowania nie będzie miał zacytowany art. 16 ust. 1 pkt 8 updop. Wydatki na zakup akcji lub udziałów stosownie do ww. przepisu stanowią wskazany w tym przepisie koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży akcji lub udziałów, rozpoznawany w momencie ich sprzedaży a odsetki od pożyczek (kredytów) zaciągniętych na nabycie akcji lub udziałów podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w związku z wystąpieniem przychodów, których uzyskaniu służą.

W omawianej sprawie nie znajdzie również zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 13e updop zgodnie z którym:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 uzyskanego w celu nabycia udziałów (akcji) spółki - w części, w jakiej pomniejszałyby one podstawę opodatkowania, w której uwzględniane są przychody związane z kontynuacją działalności gospodarczej tej spółki, w szczególności w związku z połączeniem, wniesieniem wkładu niepieniężnego, przekształceniem formy prawnej lub utworzeniem podatkowej grupy kapitałowej.

Zgodnie z treścią uzasadnienia (Druk sejmowy nr 1878) ustawy nowelizującej dodawany przepis art. 16 ust. 1 pkt 13e updop ma na celu wyłączenie możliwości rozpoznawania odsetek (kosztów finansowania dłużnego) wynikających z przeprowadzania tzw. transakcji dept push down, stosowanej przy przejęciach spółek, a w niniejszej sprawie transakcja taka nie występowała.

Biorąc pod uwagę dotychczasowe rozważania należy stwierdzić, że nabycie akcji lub udziałów oprócz tego, że może być dokonane w celu uzyskiwania przychodów kapitałowych, wskazanych w art. 7b updop to może także być dokonane w innym celu niż osiąganie tych przychodów. Ten inny cel może dotyczyć działalności gospodarczej, którą prowadzi podmiot nabywający akcje lub udziały i która jest nakierowana na uzyskiwanie innych przychodów niż przychody z zysków kapitałowych. Cel taki może mieć bezpośredni związek z działalnością gospodarczą, która przynosi inne przychody niż zyski kapitałowe. Przykładem takiego nabywania akcji lub udziałów można wskazać nabywanie akcji lub udziałów podmiotów, których kontrola może mieć pozytywny wpływ na działalność biznesową podmiotu nabywającego te akcje lub udziały. W ramach tego rodzaju działań możliwie jest osiąganie różnorodnych celów biznesowych np. wkraczanie na nowe rynki, uzyskiwanie kontroli nad podmiotami współpracującymi lub konkurującymi, uzyskiwanie know how. W tej sytuacji nabycie akcji lub udziałów służy uzyskaniu przychodów ze źródła innego niż zyski kapitałowe, ewentualnie służyć może utrzymaniu lub zabezpieczeniu tego źródła (innego niż zyski kapitałowe).

Wydatki związane z nabyciem akcji lub udziałów, inne niż wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 8 updop mogą być kwalifikowane na podstawie art. 15 ust. 1 updop jako koszty uzyskania przychodów z działalności niestanowiącej zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b updop obejmującej działalność gospodarczą nabywcy akcji lub udziałów.

Przedmiotem wniosku są odsetki od pożyczek, które posłużyły do sfinansowania nabycia akcji Spółki A, które to nabycie realizować ma cele związane z przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę. Przedmiotowe odsetki mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów inny niż wskazany w art. 7b updop (zyski kapitałowe), gdy spełnione zostaną przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 updop dotyczące związku tych wydatków z uzyskiwaniem przychodów innych niż zyski kapitałowe. Jeżeli w danym roku podatkowym podatnik uzyska wskazane w art. 7b updop przychody z zysków kapitałowych, które będą związane z akcjami lub udziałami nabytymi za środki pochodzące z pożyczki, od której zapłacone zostaną odsetki to wówczas, przy obliczaniu dochodu z zysków kapitałowych, wystąpi obowiązek przypisania tych odsetek do tego źródła.

Odnosząc się natomiast do kwestii potrącalności ww. wydatków, należy stwierdzić, że wydatki poniesione przez Spółkę dotyczące odsetek związanych z udzieleniem pożyczki, należy kwalifikować do kosztów pośrednich, gdyż nie mają one bezpośredniego odzwierciedlenia w uzyskanych przychodach, ale ich poniesienie jest warunkiem ich uzyskania.

Koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie) to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Każdy z tych wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

Stosownie do art. 15 ust. 4d updop:

Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Stosownie do art. 15 ust. 4e updop

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Kwestią do rozstrzygnięcia zakreśloną w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2 jest ustalenie, czy odsetki od pożyczek zaciągniętych w celu nabycia akcji, traktowane jako koszty o charakterze pośrednim (inne niż bezpośrednie), powinny być alokowane do dochodów z działalności operacyjnej oraz dochodów z zysków kapitałowych przy pomocy klucza przychodowego, o którym mowa w art. 15 ust. 2b updop.

Odsetki od pożyczek, które posłużyły do sfinansowania nabycia akcji Spółki A, które to nabycie realizować ma cele związane z głównym przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów inne niż wskazane w art. 7b updop (zyski kapitałowe), gdy spełnione zostaną przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 updop dotyczące związku tych wydatków z uzyskiwaniem przychodów innych niż zyski kapitałowe.

Jeżeli w danym roku podatkowym podatnik uzyska wskazane w art. 7b updop przychody z zysków kapitałowych, które będą związane z akcjami lub udziałami nabytymi za środki pochodzące z pożyczki, od której zapłacone zostaną odsetki to wówczas, przy obliczaniu dochodu z zysków kapitałowych, wystąpi obowiązek przypisania tych odsetek do tego źródła. Jeżeli w tym samym roku podatnik uzyska pozostałe przychody, których uzyskaniu służyć miało nabycie akcji lub udziałów nabytych za pożyczkę to odsetki od pożyczki stosownie do art. 15 ust. 1 updop stanowić będą także koszty uzyskania tych przychodów.

Zatem jeżeli odsetki będą dotyczyć przychodów z zysków kapitałowych i przychodów z innych źródeł w niniejszej sytuacji zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 2b updop.

W myśl art. 15 ust. 2 updop:

Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 15 ust. 2b updop:

W przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów, przepisy ust. 2 i 2a stosuje się także do przypisywania do każdego z tych źródeł kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami.

W roku podatkowym, gdy Wnioskodawca oprócz wskazanych przychodów z innych źródeł uzyska przychody wskazane w art. 7b updop które wynikać będą z zakupu akcji w Spółce A to będzie miał obowiązek przypisać do tych przychodów odpowiednią część kosztu z tytułu odsetek od pożyczki zaciągniętej na zakup akcji Spółki A. Rozliczenie tych kosztów (alokacja), stosownie do art. 15 ust. 2b updop powinna nastąpić według proporcji przychodów z zysków kapitałowych związanych z akcjami spółki A i przychodów z innych źródeł przychodów, których uzyskaniu służyć miało nabycie akcji Spółki A.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy odsetki od pożyczek zaciągniętych przez Wnioskodawcę w celu nabycia akcji Spółki luksemburskiej w świetle przepisów obowiązujących od dnia 1 stycznia 2018 r. powinny być:

*   alokowane przez Wnioskodawcę do przychodów z działalności operacyjnej, tj. do przychodów z innych źródeł niż z zysków kapitałowych – jest nieprawidłowe,
*   traktowane jako koszty pośrednie i przy braku możliwości ich alokacji do danej kategorii przychodów, alokowane proporcjonalnie zgodnie z kluczem przychodowym

– jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,

w dacie wydania uchylonej interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).