Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.698.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Powstanie przychodu z działalności rolniczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza
przychód
uprawa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, iż otrzymał w dniu 17 czerwca 2025 roku,
    znak sprawy (...), interpretację indywidualną, w której stanowisko podatnika zostało
    uznane za prawidłowe w całości. Jednakże w powyżej opisanej sprawie nie został
    uwzględniony jeden aspekt stanu faktycznego i konieczne stało się ponowienie wniosku w
    rozszerzonym zakresie i Wnioskodawca podnosi co następuje.

    Wnioskodawca posiada wykształcenie rolnicze. Wnioskodawca oprócz ukończenia
    kwalifikacyjnego kursu zawodowego oraz zdania egzaminu i otrzymania świadectwa
    potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie rolnika, kształcił się w kierunku i
    wyspecjalizował w (...). Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie gospodarstwa
    rolnego. W tym celu będzie dzierżawił grunty rolne, na których zamierza uprawiać brokuł
    oraz kalafior. Na części dzierżawionych gruntów rolnych znajdować się będzie już
    nasadzony brokuł oraz kalafior – rozsada, tj. młoda roślina. Uprawa nie będzie się
    odbywała w szklarniach ani ogrzewanych tunelach foliowych. Następnie Wnioskodawca
    będzie sprzedawał brokuł oraz kalafior w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) na rzecz
    podmiotu prawa handlowego – spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, pozostającej
    wydzierżawiającym grunt, na którym uprawę prowadzić będzie Wnioskodawca. Spółka –
    wydzierżawiający nie posiada wykwalifikowanego personelu w zakresie uprawy
    jednorocznych roślin z rodziny kapustowatych i nie jest w stanie własnym sumptem
    dokonać wyprodukowania brokuła i kalafiora, dlatego koniecznym jest zawarcie umowy
    dzierżawy gruntu na rzecz Wnioskodawcy. Skala uprawy i powierzchni gruntów rolnych,
    które Wnioskodawca będzie dzierżawił, pozwala przewidzieć, że przychody ze sprzedaży
    towarów, produkcji i operacji finansowych będą wynosić powyżej równowartości
    2.000.000 euro.
    Uzupełnienie:
    Umowa dzierżawy zostanie zawarta na czas określony jednego roku.
    Wnioskodawca dysponuje sprzętem/zapleczem technicznym niezbędnym do uprawy
    brokułu oraz kalafiora.
    Czynności związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego Wnioskodawca będzie
    wykonywał osobiście oraz będzie korzystał z pomocy podmiotów trzecich (wskazanych
    Wnioskodawcy przez agencję pracy na podstawie umowy o świadczenie usług) na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Umowa dzierżawy nie będzie regulowała kwestii zasiewów na gruntach rolnych będących
    przedmiotem dzierżawy. Strony umowy w tym zakresie będą stosowały przepisy prawa
    powszechnie obowiązującego – kodeks cywilny.
    Zgodnie z umową dzierżawy przejdzie na własność Wnioskodawcy rozsada brokułu i
    kalafiora, która znajdowała się na gruntach przed zawarciem umowy.
    Umowa dzierżawy nie będzie przewidywać obowiązku po stronie Wnioskodawcy zwrotu
    wydzierżawiającemu nakładów w związku z nasadzaniem rozsady. Ekwiwalent przejścia
    prawa własności rozsady został uwzględniony w czynszu dzierżawnym ustalonym przez
    strony umowy.
    Od momentu zawarcia umowy dzierżawy do momentu sprzedaży w stanie
    nieprzetworzonym umowy dzierżawy upłynie kilka miesięcy – minimum kwartał. Jest to
    uzależnione od wielu czynników zewnętrznych i niepewnych, takich jak warunki
    atmosferyczne.
    Wnioskodawca oraz spółka z o.o. nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m
    ust. 1 pkt 4 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (Dz. U. 2025. 163 t.j.).
    Pytania
    1. Czy uprawa kalafiora i brokułu będzie objęta działami specjalnymi produkcji rolnej?
    2. Czy uprawa kalafiora i brokułu na dzierżawionym gruncie rolnym, na którym przed
      zawarciem umowy dzierżawy nasadzony będzie brokuł oraz kalafior – rozsada, tj.
      młoda roślina, będzie działalnością rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 Ustawy z dnia
      26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2025.163 t.j.)
      polegającą na wytwarzaniu produktów roślinnych w stanie nieprzetworzonym
      (naturalnym) z własnych upraw?

    3. Czy przychody osiągnięte ze sprzedaży w stanie nieprzetworzonym brokułu i kalafiora
      pochodzących z własnej produkcji, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych w sytuacji, gdy przychody netto ze sprzedaży
      towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co
      najmniej równowartość w walucie polskiej 2.000.000 euro?
    Pana stanowisko w sprawie
    Odpowiedź na pytanie nr 1
    Uprawa kalafiora i brokułu nie jest objęta działami specjalnymi produkcji rolnej. W opinii
    Wnioskodawcy nie została ona wyszczególniona w definicji działów specjalnych produkcji
    rolnej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226) działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w
    szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin
    in vitro, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla
    i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla
    entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych
    zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm. ): Opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy: przepisów ustawy nie stosuje się do
    przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 cytowanej ustawy działalnością rolnicza, w rozumieniu ust. 1 pkt 1,
    jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie
    nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym
    również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz
    reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja
    roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału
    zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu
    przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne
    okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich
    biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:
    1) miesiąc – w przypadku roślin,
    2) 16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
    3) 6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
    4) 2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt
    – licząc od dnia nabycia
    Przychodami z działalności rolniczej są więc tylko te przychody, które pochodzą z
    działalności rolniczej w rozumieniu wskazanym w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jednakże, w myśl art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych: Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych
    tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin ,,in vitro”, fermowa
    hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt
    futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla
    jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza
    gospodarstwem rolnym.

    Zgodnie z art. 2 ust. 3a tej ustawy: nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej
    uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych
    w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”. Stosownie do treści art. 24 ust.
    7 wskazanej ustawy: Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z
    ministrem właściwym do spraw rolnictwa, poczynając od roku podatkowego 2002, ogłasza
    w drodze rozporządzenia normy szacunkowe, o których mowa w ust. 4, zmieniając je
    corocznie w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarowej produkcji
    rolniczej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku
    Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Tabelę rodzajów i rozmiarów
    działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego –
    obowiązującą w 2025 r. – opublikowano w rozporządzeniu Ministra Finansów z sprawie
    norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej z 29 października
    2024 r. (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1628).
    Z powyższych regulacji wynika, że uprawa określonych roślin oraz hodowla lub chów
    zwierząt stanowi dział specjalny produkcji rolnej, o ile ich rozmiary przekraczają wielkości
    określone w wyżej wskazanym rozporządzeniu. Informacje zawarte w Tabeli rodzajów i
    rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu
    rocznego mają także znaczenie w zakresie oceny, czy danego rodzaju działalność ma
    charakter działów specjalnych produkcji rolnej. W przywołanej wyżej tabeli wymieniono m.
    in.:
    1) uprawę w szklarniach ogrzewanych powyżej 25 m2 (roślin ozdobnych i pozostałych),
    2) uprawę w szklarniach nieogrzewanych powyżej 25 m2,
    3) uprawę w tunelach foliowych ogrzewanych powyżej 50 m2 (roślin ozdobnych i
      pozostałych),
    4) uprawę roślin in vitro.
    Planowana przez Wnioskodawcę uprawa kalafiora i brokułu nie spełnia żadnych ww.
    przesłanek do zakwalifikowania jej w definicji działów specjalnych produkcji rolnej.
    Przedmiotowa produkcja/uprawa będzie działalnością rolniczą, a uzyskiwane przez
    Wnioskodawcę z tego tytułu przychody nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Odpowiedź na pytanie nr 2
    W opinii Wnioskodawcy uprawa kalafiora i brokułu na dzierżawionym gruncie rolnym, na
    którym przed zawarciem umowy dzierżawy nasadzony będzie brokuł oraz kalafior –
    rozsada, tj. młoda roślina, będzie działalnością rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 Ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.2025 163 t.j.)
    polegającą na wytwarzaniu produktów roślinnych w stanie nieprzetworzonym
    (naturalnym) z własnych upraw.
    Ustawodawca zdefiniował pojęcie działalności rolniczej. Zgodnie z art. 2 ust. 2 Ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2025.163 t.j.)
    przepis ten stanowi, iż działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność
    polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie
    nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym
    również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz
    reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja
    roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału
    zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu
    przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne
    okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich
    biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

    1) miesiąc – w przypadku roślin,
    2) 16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
    3) 6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
    4) 2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt
    – licząc od dnia nabycia.
    Przez wytwarzanie należy rozumieć działalność, która skutkuje powstaniem produktów
    roślinnych lub zwierzęcych. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz.U. 2025. 163 t.j.) wymaga, aby produkty te były w stanie
    nieprzetworzonym. Produkt przetworzony to taki, który na skutek zastosowania względem
    niego określonych procesów technologicznych nabrał nowych cech, właściwości. Stan
    nieprzetworzony to taki stan produktu, który nie różni się zasadniczo od stanu, w jakim
    produkt znajdował się bezpośrednio po jego wytworzeniu. Produkt zwierzęcy lub roślinny
    ma pochodzić z własnej uprawy, hodowli lub chowu. Przez „własną” należy rozumieć w
    tym wypadku samodzielną i na swój rachunek prowadzoną uprawę, hodowlę lub chów.
    Wnioskodawca będzie wytwarzał i sprzedawał brokuł i kalafior w stanie nieprzetworzonym
    na prowadzonej samodzielnie i na swój rachunek uprawie.
    Odpowiedź na pytanie nr 3
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalnością
    rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów
    roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw
    albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego,
    hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod
    folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja
    materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu
    przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne
    okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich
    biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:
    1) miesiąc – w przypadku roślin,
    2) 16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
    3) 6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
    4) 2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt
    – licząc od dnia nabycia.
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma zatem znaczenia przychód z działalności, tylko to, czy
    sprzedaż ma charakter rolniczy. W przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż ma
    charakter rolniczy, zatem przychód ze sprzedaży brokułu i kalafiora nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca zauważa więc, że zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych: „Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób
    fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób
    fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane
    prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z
    zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami w
    sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości
    należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także
    uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z
    przepisami art. 22a-22o”.

    Na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    „Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych
    osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich
    przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej
    co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości”.
    Limit kwotowy wskazany w tym przepisie zobowiązujący podatnika do zaprowadzenia
    ksiąg rachunkowych precyzuje art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 29 września 1994 r o
    rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). Stanowi on, że: „Przepisy ustawy o
    rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających
    siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) osób
    fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych i
    przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz
    przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie
    sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z
    sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze
    sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy
    wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2 000 000 euro”.
    Ponadto art. 2 ust. 2 tej ustawy precyzuje, że „Osoby fizyczne, spółki cywilne osób
    fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób
    fizycznych, spółki partnerskie oraz przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą
    z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych
    ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw mogą stosować zasady
    rachunkowości określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego,
    jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za
    poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 2 000 000 euro. W
    tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są
    obowiązani, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, do zawiadomienia o tym urzędu
    skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym. Osoby
    fizyczne lub wspólnicy spółek cywilnych osób fizycznych mogą złożyć zawiadomienie na
    podstawie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2022 r. poz. 541)”.
    Jednocześnie stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o rachunkowości: „Wyrażone w euro
    wielkości, o których mowa w ust. 1a pkt 3 oraz w art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przelicza się na
    walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na pierwszy
    dzień roboczy października roku poprzedzającego rok obrotowy”.
    Podkreślić należy, że powyższy limit odnosi się do przychodów rozumianych zgodnie z art.
    2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości. Tak więc, przy jego ustalaniu należy wziąć pod
    uwagę przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych – a więc
    przychody ze sprzedaży w ramach wszystkich rodzajów działalności danego podmiotu, bez
    względu na to, czy określony rodzaj przychodów jest objęty ustawą o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Innymi słowy, obowiązek prowadzenia ksiąg
    rachunkowych zależy od formy prawnej jednostki lub wielkości osiąganych przychodów,
    nie natomiast od przedmiotu działalności i sposobu opodatkowania. Nie oznacza to
    jednak, że przychód z opisanej we wniosku działalności będzie podlegał opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż wskazany wyżej obowiązek nie wpływa
    na kwalifikację przychodu Wnioskodawcy do źródła, jakim jest działalność rolnicza.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z powyższego wynika zatem, że podstawową zasadą podatku dochodowego od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. Natomiast wyjątek od ogólnej
    zasady powszechności opodatkowania ustawodawca zawarł m.in. w art. 2 ust. 1 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem
      przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 cytowanej ustawy:
      Działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na
      wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym
      (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja
      materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja
      warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów
      uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt,
      ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego
      oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania
      zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost,
      wynoszą co najmniej:
      1) miesiąc – w przypadku roślin,
      2) 16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub
      kaczek,
      3) 6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
      4) 2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt
      – licząc od dnia nabycia.
    Z tego przepisu wynika, że ustawodawca dla celów podatku dochodowego precyzuje
    wyraźnie, co należy rozumieć przez działalność rolniczą. Definicja ta nie może być
    rozszerzana w drodze interpretacji lub odwoływania się do innych aktów prawnych, w
    szczególności do ustawy o podatku rolnym, która również zawiera definicję działalności
    rolniczej. Działalnością rolniczą, w rozumieniu ustawy, jest zatem działalność polegająca
    na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym
    (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, a także działalność, w której
    minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w których trakcie
    następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą nie mniej niż okresy wskazane w ustawie.
    Na gruncie definicji działalności rolniczej można wyróżnić dwa podstawowe jej rodzaje:
    1) działalność polegającą na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie
      nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu oraz
    2) działalność polegającą na przetrzymywaniu zakupionych zwierząt i roślin przez
      minimalny okres, określony w ustawie, w którego trakcie następuje ich biologiczny
      wzrost; w przypadku przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin przez okres
      krótszy od minimalnego okresu wskazanego w ustawie działalność tego rodzaju nie
      stanowi działalności rolniczej w rozumieniu ustawy.
    Działalnością rolniczą w rozumieniu ustawy nie będzie zatem działalność polegająca na
    handlu produktami roślinnymi lub zwierzęcymi, a także działalność polegająca na
    przetwarzaniu sposobem przemysłowym produktów roślinnych lub zwierzęcych, w tym
    również w przypadku, gdy przetwarzanie sposobem przemysłowym dotyczy produktów
    roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnych upraw albo hodowli lub chowu.

    Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej – podstawową jej cechą jest
    uzyskanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z własnej uprawy
    (produkcja roślinna), chowu lub hodowli (produkcja zwierzęca).
    „Nieprzetworzony” – to taki, który nie został poddany przetworzeniu. W myśl słownika
    języka polskiego „przetwarzać” znaczy tyle, co „przekształcić coś twórczo” albo „zmienić
    coś, nadając inny kształt, wygląd” (http://sjp.pwn.pl). W związku z tym przez towar
    nieprzetworzony należy rozumieć taki, którego cech nie zmieniono. Jeśli towar został
    poddany jakimś pracom (czynnościom), w następstwie których cechy towaru (kształt,
    wygląd, funkcja) zostały zmienione, to wówczas towar ten nie jest towarem w stanie
    nieprzetworzonym.
    Ponadto, w myśl art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych
      tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin ,,in vitro”, fermowa
      hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów
      zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów,
      hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt
      poza gospodarstwem rolnym.
    Katalog czynności zaliczanych do działów specjalnych produkcji rolnej jest zamknięty, a
    zatem może zostać rozszerzony jedynie przez zmianę ustawy. Współzależność pomiędzy
    tymi definicjami polega na tym, że jednym z rodzajów działalności rolniczej są działy
    specjalne produkcji rolnej. Zatem każda działalność prowadzona w ramach działów
    specjalnych produkcji rolnej jest działalnością rolniczą. W związku z tym, aby zaliczyć daną
    działalność do działów specjalnych produkcji rolnej, musi ona spełniać warunki uznania jej
    za działalność rolniczą.
    Zgodnie z art. 2 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt
      w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do
      ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.
    Stosownie do art. 24 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem
      właściwym do spraw rolnictwa, poczynając od roku podatkowego 2002, ogłasza w
      drodze rozporządzenia normy szacunkowe, o których mowa w ust. 4, zmieniając je
      corocznie w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarowej produkcji
      rolniczej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku
      Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej ,,Monitor Polski”.
    Tabelę rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm
    szacunkowych dochodu rocznego – obowiązującą w 2025 r. – opublikowano w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z sprawie norm szacunkowych dochodu z działów
    specjalnych produkcji rolnej z 29 października 2024 r. (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1628).
    Z powyższych regulacji wynika, że uprawa określonych roślin oraz hodowla lub chów
    zwierząt stanowi dział specjalny produkcji rolnej, o ile ich rozmiary przekraczają wielkości
    określone w wyżej wskazanym rozporządzeniu. Informacje zawarte w Tabeli rodzajów i
    rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu
    rocznego mają zatem znaczenie w zakresie oceny, czy danego rodzaju działalność ma
    charakter działów specjalnych produkcji rolnej.
    W przywołanej wyżej tabeli wymieniono m.in.:
                                2· uprawę w szklarniach ogrzewanych powyżej 25 m (roślin ozdobnych i pozostałych),
                                  2· uprawę w szklarniach nieogrzewanych powyżej 25 m,

                                    2 · uprawę w tunelach foliowych ogrzewanych powyżej 50 m(roślin ozdobnych i
      pozostałych),
    · uprawę roślin in vitro.
    Z informacji, które zawarł Pan we wniosku wynika m.in., że:
    · zamierza Pan rozpocząć prowadzenie gospodarstwa rolnego,
    · będzie Pan dzierżawił grunty rolne, na których zamierza Pan uprawiać brokuł oraz
      kalafior,
    · dysponuje Pan sprzętem/zapleczem technicznym niezbędnym do uprawy brokułu oraz
      kalafiora,
    · czynności związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego będzie wykonywał Pan
      osobiście oraz będzie korzystał z pomocy podmiotów trzecich zatrudnionych na
      podstawie umów cywilnoprawnych,
    · na części dzierżawionych gruntów rolnych znajdować się będzie już nasadzony brokuł
      oraz kalafior – rozsada, tj. młoda roślina, która zgodnie z umową dzierżawy przeszła
      na Pana własność,
    · od momentu zawarcia umowy dzierżawy (nabycia własności rozsady) do momentu
      sprzedaży płodów rolnych w stanie nieprzetworzonym upłynie kilka miesięcy –
      minimum kwartał,
    · uprawa nie będzie się odbywała w szklarniach ani ogrzewanych tunelach foliowych,
    · będzie Pan sprzedawał brokuł oraz kalafior na rzecz podmiotu prawa handlowego –
      spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która to spółka będzie podmiotem
      wydzierżawiającym na Pana rzecz grunt pod opisaną we wniosku uprawę,
    · Pan i spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie są podmiotami powiązanymi w
      rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy stwierdzam, że
    działalność polegająca na uprawie brokułu oraz kalafiora na dzierżawionych od spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością gruntach będzie działalnością rolniczą, a uzyskiwane
    przez Pana z tego tytułu przychody nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Działalność, którą Pan opisał, nie mieści się w
    przytoczonej definicji działów specjalnych produkcji rolnej (uprawa brokułu oraz kalafiora
    w gruncie na otwartej przestrzeni jako rodzaj upraw i produkcji nie została objęta treścią
    załącznika nr 2, tj. Tabeli rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz
    norm szacunkowych dochodu rocznego).
    W odniesieniu natomiast do Pana wątpliwości dotyczących określenia, czy przychody
    osiągnięte ze sprzedaży w stanie nieprzetworzonym brokułu i kalafiora pochodzących z
    własnej produkcji, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych w sytuacji, gdy przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji
    finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie
    polskiej 2.000.000 euro wskazuję, co następuje.
    Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki
      cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych
      oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane
      prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z
      zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi
      przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy
      opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres

      sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów
      amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
    Na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek
      cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich,
      jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w
      walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o
      rachunkowości.
    Limit kwotowy wskazany w tym przepisie zobowiązujący podatnika do zaprowadzenia
    ksiąg rachunkowych precyzuje art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem
      ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej) osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek
      cywilnych osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób
      fizycznych, spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie
      z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
      fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r.
      poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji
      finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w
      walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Ponadto art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości wskazuje, że:
      Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i
      przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki partnerskie oraz
      przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o
      zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach
      związanych z sukcesją przedsiębiorstw mogą stosować zasady rachunkowości
      określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich
      przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za
      poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 2 500 000
      euro. W tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku
      obrotowego są obowiązani, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, do
      zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania
      podatkiem dochodowym. Osoby fizyczne lub wspólnicy spółek cywilnych osób
      fizycznych mogą złożyć zawiadomienie na podstawie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o
      Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla
      Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2022 r. poz. 541).
    Jednocześnie stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o rachunkowości:
      Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przelicza się
      na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na
      pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok obrotowy.
    Na podstawie powołanych przepisów zwracam uwagę, że ani wielkość przychodów netto
    ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy, ani
    ewentualny obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych nie wpływają na kwalifikację
    przychodów do danego źródła na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i na ich opodatkowanie.
    Kwestia ewentualnego opodatkowania uzyskiwanych przez Pana przychodów została
    uregulowana w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Brak

    opodatkowania tych przychodów wynika z art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy i jest niezależny od
    wartości przychodów netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za
    poprzedni rok obrotowy.
    Dlatego też zgadzam się z Pana stanowiskiem, że przychody osiągnięte ze sprzedaży w
    stanie nieprzetworzonym brokułu i kalafiora pochodzących z własnej produkcji nie będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych nawet w sytuacji,
    gdy przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za
    poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej wskazanej
    przez Pana kwoty 2.000.000 euro.
    Podsumowanie:
    Uprawa kalafiora i brokułu nie będzie objęta działami specjalnymi produkcji rolnej.
    Działalność ta będzie działalnością rolniczą, a uzyskiwane przez Pana z tego tytułu
    przychody nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przychody osiągnięte ze sprzedaży w stanie nieprzetworzonym brokułu i kalafiora
    pochodzących z własnej produkcji nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych nawet w sytuacji, gdy przychody netto ze sprzedaży
    towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co
    najmniej równowartość w walucie polskiej 2.000.000 euro.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W tej interpretacji indywidualnej dokonałem oceny Pana stanowiska w odniesieniu do
    zadanych we wniosku pytań. Ocenie interpretacyjnej nie podlegała kwestia sposobu
    liczenia limitu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, i
    ewentualnego obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, ponieważ zagadnienie to nie
    było przedmiotem Pana zapytania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.