Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.847.2024.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Zaliczenie wydatków do ulgi rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: ulga-ulga rehabilitacyjna
wydatek-wydatki na rehabilitację
wyposażenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    uzupełniony pismem z 23 października 2024 r. (data wpływu 30 października 2024 r.).
    Uzupełnił Pan wniosek pismem złożonym 15 grudnia 2024 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Posiada Pan grupę inwalidzką w stopniu umiarkowanym - kod 11-1. Chciałby Pan w
    ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczyć od podatku w ramach przepisu art. 26 ust. 7a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, za wydatki, o których
    mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na: adaptację i wyposażenie mieszkań
    oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
    W przypadku Pana schorzenia (cukrzyca insulinozależna) to następujące wydatki:
    1) odliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej, kwoty zakupu lodówki, która służy m.in. do
      przechowywania insuliny, której to producent nakazuje przechowywanie w warunkach
      chłodniczych (zakres przechowywania 2-8 stopni C),
    2) odliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej, kwoty instalacji schodów przykręcanych na
      piętro mieszkania, gdzie znajduje się m.in. łazienka i sypialnia niepełnosprawnego.
      Wcześniej komunikacja na piętro, była możliwa wyłącznie za pomocą drabiny.
    3) odliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej, kwoty instalacji drzwi wewnętrznych, które
      eliminują, problem przeciągów.
    Producent nakazuje utrzymywanie insuliny w granicach 2-8 stopni C. Zatem, takie warunki
    są do spełnienia wyłącznie w urządzeniu chłodniczym, jakim jest lodówka.
    Odliczenie kosztów instalacji schodów przykręcanych na piętro. Wcześniej komunikacja
    była możliwą wyłącznie, za pomocą drabiny. Zważywszy, że w nocy przydarzają się Panu
    spadki cukru (hipoglikemia), notoryczne używanie drabiny jest niebezpieczne, gdyż przy
    hipoglikemii, występuje zaburzenie równowagi i ryzyko upadku z drabiny. Zatem,
    instalacja schodów przykręcanych do ściany i mające stabilne oparcie w swojej
    konstrukcji, barierkę, podnosi poziom bezpieczeństwa niepełnosprawnego, eliminując
    ryzyko upadku z drabiny. Zejście z piętra w przypadku hipoglikemii, jest konieczne, aby
    uzupełnić poziomom węglowodanów/cukrów, które są przechowywane na parterze, w
    lodówce.
    Odliczenie kwoty instalacji drzwi wewnętrznych. Brak drzwi powoduje nadmierny ruch
    powietrza, co powoduje przeciągi i pogorszenie się stanu chorobowego, poprzez
    przewlekłe infekcje/przeziębienia. Ma to wpływ na skoki poziomów cukrów
    (hiperglikemię), które to występują podczas przeziębienia. Zainstalowanie drzwi znacząco
    wpływa na niepełnosprawność chorego, poprzez zdecydowanie zmniejszenie
    częstotliwości przeziębień.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że organem orzekającym o niepełnosprawności był
    Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (...), ul. (...) i orzeczenie wydano
    20 sierpnia 2024 r. W orzeczeniu wskazano, że Pana niepełnosprawność powstała 2 maja
    2024 r. z uwagi na cukrzycę typu pierwszego - insulinozależną. W orzeczeniu wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data orzeczenia i stwierdzono
    niepełnosprawność występuje od 25 roku życia (2007 r.). Przedmiotowe orzeczenie
    wydano do dnia 31 sierpnia 2028 r.
    Na pytanie Organu o treści: „czy przedmiotowe orzeczenie o stopniu niepełnosprawności
    obowiązywało przez cały rok podatkowy, którego dotyczy wniosek, a jeśli nie to należy
    doprecyzować, czy orzeczenie to obowiązywało w dacie poniesienia przez Pana wydatków
    wskazanych we wniosku?”, wskazał Pan, że nie, orzeczenie obowiązuje od ww. daty.
    Jednak niepełnosprawność datowana jest na 2007 r., jako początek niepełnosprawności, o
    czym wspomina ww. orzeczenie. Wydatki na instalację schodów oraz lodówka, powstały
    przed wystawieniem Orzeczenia o niepełnosprawności. Wydatki na drzwi, powstały po

    wydaniu orzeczenia o niepełnosprawności. Schody zostały zamontowane w styczniu 2024
    r., lodówkę kupił Pan w lutym 2024 r., a drzwi zostały zamontowane w listopadzie 2024 r.
    Wniosek o wydanie interpretacji dotyczy bieżącego roku podatkowego: 2024. W okresie,
    którego dotyczy wniosek, osiągał Pan dochody ze stosunku pracy, umowa o pracę na czas
    nieokreślony. Wydatki wskazane we wniosku nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów, nie zostały odliczone od dochodu oraz nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek
    formie. Poniesione wydatki zostały sfinansowane w 100% z Pana własnych środków. Nie
    zostały zwrócone przez żaden urząd, fundusz albo jakikolwiek inny podmiot, czy formie.
    Na pytanie Organu o treści: „czy posiada Pan dokumenty (np. faktury VAT), potwierdzające
    poniesione ww. wydatki na schody i drzwi oraz zakup lodówki?”, wskazał Pan: „tak
    posiadam faktury na ww. wydatki”.

## Pytanie

Czy biorąc pod uwagę ww. przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    prawidłowa jest Pana interpretacja wspomnianych przepisów i zasadnym oraz
    prawidłowym jest odliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków
    (schody, drzwi, lodówka)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, przepis art. 26 ust. 7a ustawy o PIT zawiera zamknięty katalog wydatków,
    które mogą być odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Są to wydatki poniesione na: 1)
    adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb
    wynikających z niepełnosprawności. Według Pana stanowiska, wskazując na ww. artykuł
    ustawy o PIT, który w punkcie 1 wyraźnie wskazuje na możliwość odliczenia w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej, wydatków na adaptacje mieszkań, budynków, stosownie do potrzeb
    wynikających z niepełnosprawności - mając na uwadze Pana przyczynę
    niepełnosprawności - stwierdza Pan, że wcześniej wspomniane wydatki (schody, drzwi,
    lodówka) bezpośrednio oddziałują na Pana niepełnosprawność, polepszają, czy ułatwiają
    funkcjonowanie dnia codziennego. Dlatego też Pana stanowisko jest następujące: można
    odliczyć ww. wydatki w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-
    7g tego artykułu.
    Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:
      Wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej ulgi są wydatki
      poniesione na:

    1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
    2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności;
    2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
      wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
      4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2023 r.
      poz. 826, 1733, 1938 i 2105) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie
      z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch
      anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
    3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych
      w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich
      używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o
      którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
    3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
      anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
    4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności;
    5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
    6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji
      leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
    6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
      inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
      niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
      uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
    6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
    7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z
      niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym 2 280 zł;
    8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w
      kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2 280 zł;
    9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
      choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
      osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
    10) opłacenie tłumacza języka migowego;
    11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
      niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
    12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne
      (Dz. U. z 2022 r. poz. 2301 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 1859 i 1938) – w wysokości
      stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym
      miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna
      powinna stosować stale lub czasowo te leki;
    13) odpłatny przewóz:

      a) osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego,
      b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
        niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż
        wymienione w lit. a);
    14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby
      niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną
      albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2 280 zł;
    15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
      a) na turnusie rehabilitacyjnym,
      b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
      c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
      d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci
        niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na
        turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub
        zakładzie rehabilitacji leczniczej.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie
      organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do
      ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem
          przez nie funkcji przewodnika;
        2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
    W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
          stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do
          pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
          wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
        1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
          do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
        a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji
          albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
        b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
        a) całkowitą niezdolność do pracy albo
        b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku,
      gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności
      wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących
      do dnia 31 sierpnia 1997 r.
    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej
    sytuacji, podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu
    jako data ustalenia niepełnosprawności.
    Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej
    zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane
    ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem
    wydatki poniesione na inne cele − nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z
    niepełnosprawnością − nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.
    Z treści wniosku wynika, że posiada Pan grupę inwalidzką w stopniu umiarkowanym - kod
    11-1. Organem orzekającym o niepełnosprawności był Powiatowy Zespół ds. Orzekania o
    Niepełnosprawności w (...), ul. (...) i orzeczenie wydano 20 sierpnia 2024 r. W orzeczeniu
    wskazano, że Pana niepełnosprawność powstała 2 maja 2024 r. z uwagi na cukrzycę typu
    pierwszego - insulinozależną. W orzeczeniu wskazano, że niepełnosprawność datowana
    jest wcześniej niż data orzeczenia i stwierdzono niepełnosprawność występuje od 25 roku
    Pana życia (2007 r.). Przedmiotowe orzeczenie wydano do dnia 31 sierpnia 2028 r.
    Chciałby Pan w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczyć niżej wymienione wydatki stosownie
    do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym,

    za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na: adaptację i
    wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z
    niepełnosprawności.
    W przypadku Pana schorzenia (cukrzyca insulinozależna) to następujące wydatki:
        1) odliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej, kwoty zakupu lodówki, która służy m.in.
        do przechowywania insuliny, której to producent nakazuje przechowywanie w
        warunkach chłodniczych (zakres przechowywania 2-8 stopni C),
        2) odliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej, kwoty instalacji schodów przykręcanych
        na piętro mieszkania, gdzie znajduje się m.in. łazienka i sypialnia
        niepełnosprawnego. Wcześniej komunikacja na piętro, była możliwa wyłącznie za
        pomocą drabiny,
        3) odliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej, kwoty instalacji drzwi wewnętrznych,
        które eliminują, problem przeciągów.
    Producent nakazuje utrzymywanie insuliny w granicach 2-8 stopni C. Zatem, takie warunki
    są do spełnienia wyłącznie w urządzeniu chłodniczym, jakim jest lodówka.
    Odliczenie kosztów instalacji schodów przykręcanych na piętro. Wcześniej komunikacja
    była możliwą wyłącznie, za pomocą drabiny. Zważywszy, że w nocy przydarzają się Panu
    spadki cukru (hipoglikemia), notoryczne używanie drabiny jest niebezpieczne, gdyż przy
    hipoglikemii, występuje zaburzenie równowagi i ryzyko upadku z drabiny. Zatem,
    instalacja schodów przykręcanych do ściany i mające stabilne oparcie w swojej
    konstrukcji, barierkę, podnosi poziom bezpieczeństwa niepełnosprawnego, eliminując
    ryzyko upadku z drabiny. Zejście z piętra w przypadku hipoglikemii, jest konieczne, aby
    uzupełnić poziomom węglowodanów/cukrów, które są przechowywane na parterze, w
    lodówce.
    Odliczenie kwoty instalacji drzwi wewnętrznych. Brak drzwi powoduje nadmierny ruch
    powietrza, co powoduje przeciągi i pogorszenie się stanu chorobowego, poprzez
    przewlekłe infekcje/przeziębienia. Ma to wpływ na skoki poziomów cukrów
    (hiperglikemię), które to występują podczas przeziębienia. Zainstalowanie drzwi znacząco
    wpływa na niepełnosprawność chorego, poprzez zdecydowanie zmniejszenie
    częstotliwości przeziębień.
    Wydatki na drzwi, powstały po wydaniu orzeczenia o niepełnosprawności. Schody zostały
    zamontowane w styczniu 2024 r., lodówkę kupił Pan w lutym 2024 r., a drzwi zostały
    zamontowane w listopadzie 2024 r. W okresie, którego dotyczy wniosek osiągał Pan
    dochody ze stosunku pracy, umowa o pracę na czas nieokreślony. Wydatki wskazane we
    wniosku nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od
    dochodu oraz nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie. Poniesione wydatki zostały
    sfinansowane w 100% z Pana własnych środków. Nie zostały zwrócone przez żaden urząd,
    fundusz albo jakikolwiek inny podmiot, czy formie. Posiada Pan faktury potwierdzające
    poniesione ww. wydatki na schody, drzwi i lodówkę.
    Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem
    odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy
    wydatek m.in. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
    stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach. Zauważyć należy, że
    odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania
    orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej
    sytuacji, podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu
    jako data ustalenia niepełnosprawności.
    Posiada Pan orzeczenie o niepełnosprawności wydane 20 sierpnia 2024 r. przez
    Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności i w orzeczeniu wskazano, że

    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data orzeczenia oraz stwierdzono
    niepełnosprawność występuje od 25 roku Pana życia (2007 r.). Przedmiotowe orzeczenie
    wydano do 31 sierpnia 2028 r. W związku w tym, od daty stwierdzenia Pana
    niepełnosprawności (2007 r.) przysługiwało Panu prawo dokonywania odliczeń w ramach
    ulgi rehabilitacyjnej.
    Rozpatrując czy wydatki, o których mowa we wniosku można zakwalifikować do wydatków
    na cele rehabilitacyjne wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, czyli do wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz
    budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności,
    koniecznym jest wyjaśnienie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i
    „wyposażenie”. Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie
    do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie
    przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast
    „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś. W
    doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w art. 26
    ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć takie
    przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie
    niepełnosprawnej. Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które
    jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu
    rzeczy - w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby
    niepełnosprawnej. Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka,
    mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie
    mieszkania oraz budynku mieszkalnego - to przydanie jemu rzeczowych elementów
    zwiększających jego walory użytkowe. Zatem, adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku)
    mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu
    (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności.
    Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację
    i wyposażenie podlegają odliczeniu, ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego
    rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest to by adaptacja
    (wyposażenie) mieszkania/budynku mieszkalnego odpowiadała potrzebom wynikającym z
    niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne
    elementy adaptacji, czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę
    funkcję. Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i
    jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma - dla uznania wydatków poniesionych
    na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne - znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej
    adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub
    osoby pozostającej na jego utrzymaniu. Za wydatki na cele rehabilitacyjne, o których
    mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można
    zatem uznać wydatki poniesione na np. likwidację barier architektonicznych, budowę
    podjazdów dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”,
    likwidację progów, założenie okien zamykanych z niskiego poziomu, położenie terakoty
    antypoślizgowej, likwidację wanny i zainstalowanie brodzika z panelem prysznicowym i
    siedziskiem dla osób niepełnosprawnych ruchowo, założenie „wiszącego” sedesu oraz
    umywalki „bez nogi” umożliwiających swobodne podjechanie wózkiem, także montaż
    wszelkiego rodzajów uchwytów, specjalnych baterii dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi,
    montaż drzwi przesuwnych.
    Wobec powyższego, skoro wydatki poniesione przez Pana w 2024 r. na instalację schodów
    (przykręcanych na piętro mieszkania, gdzie znajduje się m.in. Pana łazienka i sypialnia,
    wcześniej komunikacja na piętro, była możliwa wyłącznie za pomocą drabiny), jak Pan
    wskazuje będą stanowiły wydatki na przystosowanie mieszkania lub budynku
    mieszkalnego, odpowiadające indywidualnym potrzebom wynikającym z rodzaju

    posiadanej przez Pana niepełnosprawności, to uznać należy, że zostały poniesione na cele
    rehabilitacyjne wskazane w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, do wydatków na cele rehabilitacyjne może Pan zaliczyć wydatki na instalację
    schodów, gdyż spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tej części Pana stanowisko jest prawidłowe.
    Natomiast, w świetle przedstawionych okoliczności, wydatków na instalację drzwi
    wewnętrznych (które eliminują, problem przeciągów) nie sposób zakwalifikować do
    wydatków na adaptację i wyposażenie budynku mieszkalnego określonych w art. 26 ust.
    7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż wydatki te nie miały
    związku z Pana potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności. Wydatków poniesionych
    przez Pana na instalację ww. drzwi wewnętrznych nie sposób zakwalifikować również do
    żadnej innej kategorii wydatków na cele rehabilitacyjne wymienionych w art. 26 ust. 7a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może więc Pan ich odliczyć od
    dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
    Również wydatków na zakup lodówki (która służy m.in. do przechowywania insuliny), nie
    można zakwalifikować do wydatków na adaptację i wyposażenie budynku mieszkalnego
    na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy, gdyż sprzęt ten nie posiada szczególnych
    cech, przystosowujących do Pana niepełnosprawności.
    Ponadto, z treści art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że do wydatków na zakup indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
    technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności
    życiowych, nie można zaliczyć wydatków na sprzęt gospodarstwa domowego. W związku z
    tym, zakup przez Pana lodówki nie może zostać zaliczony do wydatków rehabilitacyjnych
    wymienionych w tym przepisie.
    Zatem, ww. wydatków poniesionych przez Pana na instalację drzwi wewnętrznych i zakup
    lodówki nie sposób zakwalifikować do żadnej z kategorii wydatków na cele rehabilitacyjne,
    które enumeratywnie wymienione zostały w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, nie może Pan tych wydatków odliczyć
    w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
    W tej części Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, w
    związku z czym nie dokonuje analizy dołączonych do wniosku dokumentów.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm. ) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie

    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu
    faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pana do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.