Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1742/14/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-03-10
Teza: Wyłączenie z opodatkowania dostawy, w drodze licytacji publicznej przez komornika sądowego, nieruchomości zabudowanej.
Słowa kluczowe: egzekucja; handlowiec; komornik-komornik sądowy; licytacja; majątek-majątek prywatny; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; Ustawa Kodeks karny skarbowy 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 grudnia 2014 r. (data wpływu 22 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania dostawy, w drodze licytacji publicznej przez komornika sądowego, nieruchomości zabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania dostawy, w drodze licytacji publicznej przez komornika sądowego, nieruchomości zabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W toku postępowania egzekucyjnego o sygnaturze Km \`(...)\`/.. dokonał Pan, jako komornik sądowy, pismem z dnia 5 maja 2014 r. zajęcia nieruchomość położonej pod adresem xx-xxx xxxxxxx, xxxxxxxxxx xx, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą (…). Nieruchomość stanowi własność dłużników (…..) w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, zamieszkałych (…). Przedmiotowa nieruchomość o powierzchni 0,4602 ha to działki o nr 112/8 i 112/50. Nieruchomość zabudowana jest budynkiem kuźni, garażem, pawilonem sklepowym i studnią. Budynek kuźni wzniesiony został pod koniec XIX wieku. Jest to budynek murowano-szachulcowy typu podcieniowego z częścią mieszkalną. Budynek zachowany jest w stanie średnim a w wysokiej części strychowej zaawansowane są prace adaptacyjne dla celów uzyskania pomieszczeń mieszkalnych. Budynek posiada następujące instalacje: wodociągową z wodociągu wiejskiego, kanalizacyjną odprowadzoną do wybieralnego, szczelnego szamba, centralnego ogrzewania z kotłem na paliwo stałe zainstalowanym w piwnicy, elektryczną. Powierzchnia użytkowa budynku wynosi 88,07 m2. Garaż to typowy podwójny garaż blaszany o powierzchni użytkowej 30 m2. Pawilon sklepowy to budynek parterowy, murowany z drewnianą konstrukcją dachową, stropodach ocieplony z połacią dachową z „onduliny”. Posiada instalację wodno-kanalizacyjną z odprowadzeniem szamba oraz instalację elektryczną. Powierzchnia użytkowa budynku wynosi 38,28 m2. Studnia to studnia kopana, obecnie stanowi „ozdobę w ogrodzenie” a woda dostarczana jest z wodociągu wiejskiego. Teren nieruchomości jest ogrodzony z bramą wjazdową z furtką od strony drogi. Nieruchomość niezamieszkana. Zgodnie z informacją otrzymaną od ZUS, dłużniczka zgłoszona jest do ubezpieczeń jako pracownik podlegający ubezpieczeniu społecznemu i zdrowotnemu przez firmę L. Sp. z o.o., natomiast dłużnik jest emerytem Zakładu Emerytalno Rentowego MSW. Zgodnie z odpowiedzią urzędu skarbowego, dłużnicy nie prowadzą działalności gospodarczych. Z ustaleń pozyskanych z Urzędu Gminy wynika, że nieruchomość znajduje się na terenie, dla którego nie ma planu zagospodarowania przestrzennego, działki nie są objęte decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Zgodnie z odpowiedzią Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków, budynek kuźni, posadowiony na opisywanej nieruchomości, ujęty jest w ewidencji zabytków województwa \`(...)\` . Według oświadczenia dłużników, nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy przy sprzedaży w drodze licytacji w postępowaniu egzekucyjnym ww. nieruchomości, komornik sądowy, jako płatnik podatku od towarów i usług, będzie zobowiązany do naliczenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego podatku od towarów i usług? W przypadku odpowiedzi twierdzącej - w jakiej wysokości naliczyć podatek?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, w drodze licytacji w postępowaniu egzekucyjnym, nie powstaje obowiązek naliczenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl regulacji zawartej w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), zgodnie z którym, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy, podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Żeby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego i treści powołanych uregulowań prawnych prowadzi do stwierdzenia, że w związku z planowaną dostawą, w trybie egzekucji komorniczej, przedmiotowej nieruchomości zabudowanej, dłużnicy nie będą działali w charakterze podatników podatku od towarów i usług, gdyż czynność ta nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Skoro – jak wskazano w treści wniosku – dłużnicy nie prowadzą działalności gospodarczej, a ww. nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, jej sprzedaż licytacyjna stanowić będzie zbycie majątku osobistego dłużników, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania.

Końcowo należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej został (zostanie) określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.