Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-108/11/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-04-11
Teza: w zakresie zwolnienia od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę szkoleń z zakresu budowy i użytkowania rurociągów z poliolefin
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 11 stycznia 2011r. (data wpływu 18 stycznia 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 marca 2011r. (data wpływu 25 marca 2011r.), pismem z dnia 24 marca 2011r. (data wpływu 29 marca 2011r.), oraz pismem z dnia 6 kwietnia 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę szkoleń z zakresu budowy i użytkowania rurociągów z poliolefin - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 22 marca 2011r. (data wpływu 25 marca 2011r.), pismem z dnia 24 marca 2011r. (data wpływu 29 marca 2011r.), oraz pismem z dnia 6 kwietnia 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę szkoleń z zakresu budowy i użytkowania rurociągów z poliolefin.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (zwany dalej Instytutem) jest instytutem badawczym działającym w oparciu o ustawę z dnia 30 kwietnia 2010r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2010r., Nr 96, poz. 618) i Statut zatwierdzony przez Ministra Gospodarki w dniu 28 maja 2008r.

Instytut w ramach swojej działalności prowadzi szkolenia między innymi z zakresu budowy i użytkowania rurociągów z poliolefin (polietylenu, polipropylenu) przy zastosowaniu technologii łączenia metodą zgrzewania doczołowego i elektrooporowego.

Szkolenia prowadzone są przez pracowników naukowych i inżynieryjno - technicznych \`(...)\`. Szkolenia kierowane są do osób zajmujących się nadzorem oraz montażem (zgrzewaniem) rurociągów z poliolefin przeznaczonych do przesyłania gazu, wody oraz innych mediów w instalacjach przemysłowych. Program szkolenia, uwzględniający aktualny poziom wiedzy i praktyki w zakresie projektowania, budowy i użytkowania rurociągów z poliolefin został opracowany w Instytucie i obejmuje część teoretyczną oraz praktyczną.

Uczestnicy szkolenia zostają przygotowani do pełnienia obowiązków zgrzewacza rurociągów z poliolefin (PE, PP).

Szkolenia są przeprowadzane przez Instytut w związku z regulacją zawartą w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2010r., Nr 96, poz. 618) (art. 2 ust. 3).

Instytut nie jest objęty systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania. Usługi, o których mowa we wniosku nie są świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe \`(...)\`oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 27 kwietnia 2000r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach spawalniczych w rozdziale 1 § 1 zgrzewanie tworzyw termoplastycznych, wymagane jest w zakresie kwalifikacji spawalniczych (Rozdział 4 § 28) wykazanie się „co najmniej zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia w zakresie określonym w odrębnych przepisach i Polskich Normach”.

Obecnie brak jest przepisów określających szczegółowo wymagania dotyczące szkoleń dla personelu zgrzewającego. Szkolenia przeprowadzone są w oparciu o program szkolenia opracowany przez Instytut. Program ten obejmuje rozbudowaną część teoretyczną, kończącą się egzaminem testowym oraz część praktyczną, która również jest zakończona egzaminem obejmującym sprawdzenie wszystkich umiejętności wchodzących w zakres szkolenia.

Wnioskodawca poinformował, że odrębnymi przepisami dotyczącymi sieci gazowych jest Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci godowe (Dz. U. Nr 97, poz. 1055). Rozporządzenie nie określa zasad prowadzenia szkoleń dla personelu zgrzewającego. Z tego powodu w \`(...)\` został opracowany program szkolenia.

Ponadto z zakresu zgrzewania tworzyw termoplastycznych dostępna jest tylko norma PN-EN 13067:2005. Personel spawający i zgrzewający tworzywa sztuczne - Egzamin kwalifikacyjny spawaczy i zgrzewaczy - Spawane i zgrzewane połączenia z termoplastycznych tworzyw sztucznych dotycząca przeprowadzania egzaminu kwalifikacyjnego. W normie nie określono wymagań dotyczących samego szkolenia (np. programu szkolenia). W pkt 1 Zakres normy - wprowadzone zostało ograniczenie dotyczące przemysłu sieci gazowych, których norma nie dotyczy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z zapisami art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2010r., Nr 96, poz. 618) można do sprzedaży tych usług szkoleniowych zastosować zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z zapisami art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2010r., Nr 96, poz. 618) można do sprzedaży usług z zakresu kształcenia zawodowego prowadzonych przez Instytut zastosować zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Ustawa o instytutach badawczych wprowadza do zakresu działalności Instytutu prowadzenie innych form kształcenia i wymienia szkolenia i kursy dokształcające. Faktem jest, że ustawa o instytutach badawczych nie określa zasad kształcenia zawodowego prowadzonego przez Instytut ze względu na zbyt obszerny charakter ewentualnej regulacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. - w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, podstawowa stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Z dniem 1 stycznia 2011r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przenoszą uregulowania w tym zakresie do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe \`(...)\`oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\-oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\-oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto zgodnie z treścią obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r. § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.) zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane i usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz. U. L Nr 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca w ramach swojej działalności prowadzi szkolenia między innymi z zakresu budowy i użytkowania rurociągów z poliolefin (polietylenu, polipropylenu) przy zastosowaniu technologii łączenia metodą zgrzewania doczołowego i elektrooporowego.

Szkolenia prowadzone są przez pracowników naukowych i inżynieryjno - technicznych \`(...)\`. Szkolenia kierowane są do osób zajmujących się nadzorem oraz montażem (zgrzewaniem) rurociągów z poliolefin przeznaczonych do przesyłania gazu, wody oraz innych mediów w instalacjach przemysłowych. Program szkolenia, uwzględniający aktualny poziom wiedzy i praktyki w zakresie projektowania, budowy i użytkowania rurociągów z poliolefin został opracowany w Instytucie i obejmuje część teoretyczną oraz praktyczną. Uczestnicy szkolenia zostają przygotowani do pełnienia obowiązków zgrzewacza rurociągów z poliolefin (PE, PP).

Szkolenia są przeprowadzane przez Instytut w związku z regulacją zawartą w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2010r., Nr 96, poz. 618) (art. 2 ust. 3).

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 27 kwietnia 2000r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach spawalniczych w rozdziale 1 § 1 zgrzewanie tworzyw termoplastycznych, wymagane jest w zakresie kwalifikacji spawalniczych (Rozdział 4 § 28) wykazanie się „co najmniej zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia w zakresie określonym w odrębnych przepisach i Polskich Normach”.

Obecnie brak jest przepisów określających szczegółowo wymagania dotyczące szkoleń dla personelu zgrzewającego. Szkolenia przeprowadzone są w oparciu o program szkolenia opracowany przez Instytut. Program ten obejmuje rozbudowaną część teoretyczną, kończącą się egzaminem testowym oraz część praktyczną, która również jest zakończona egzaminem obejmującym sprawdzenie wszystkich umiejętności wchodzących w zakres szkolenia.

Odrębnymi przepisami dotyczącymi sieci gazowych jest Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci godowe (Dz. U. Nr 97, poz. 1055). Rozporządzenie nie określa zasad prowadzenia szkoleń dla personelu zgrzewającego. Z tego powodu w \`(...)\` został opracowany program szkolenia.

Ponadto z zakresu zgrzewania tworzyw termoplastycznych dostępna jest norma PN-EN 13067:2005. Personel spawający i zgrzewający tworzywa sztuczne - Egzamin kwalifikacyjny spawaczy i zgrzewaczy - Spawane i zgrzewane połączenia z ermoplastycznych tworzyw sztucznych dotycząca przeprowadzania egzaminu kwalifikacyjnego. W normie nie określono wymagań dotyczących samego szkolenia (np. programu szkolenia). W pkt 1 Zakres normy - wprowadzone zostało ograniczenie dotyczące przemysłu sieci gazowych, których norma nie dotyczy.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010r. o instytutach badawczych (Dz. U. Nr 96, poz. 618) instytutem badawczym w rozumieniu ustawy jest państwowa jednostka organizacyjna, wyodrębniona pod względem prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno-finansowym, która prowadzi badania naukowe i prace rozwojowe ukierunkowane na ich wdrożenie i zastosowanie w praktyce, zwana dalej „instytutem”.

W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy do podstawowej działalności instytutu należy:

1.  prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych;
2.  przystosowywanie wyników badań naukowych i prac rozwojowych do potrzeb praktyki;
3.  wdrażanie wyników badań naukowych i prac rozwojowych.

Z przepisu art. 2 ust. 2 ww. ustawy wynika, że w związku z prowadzoną działalnością podstawową instytut może:

1.  upowszechniać wyniki badań naukowych i prac rozwojowych;
2.  wykonywać badania i analizy oraz opracowywać opinie i ekspertyzy w zakresie prowadzonych badań naukowych i prac rozwojowych;
3.  opracowywać oceny dotyczące stanu i rozwoju poszczególnych dziedzin nauki i techniki oraz sektorów gospodarki, które wykorzystują wyniki badań naukowych i prac rozwojowych oraz w zakresie wykorzystywania w kraju osiągnięć światowej nauki i techniki;
4.  prowadzić działalność normalizacyjną, certyfikacyjną i aprobacyjną;
5.  prowadzić i rozwijać bazy danych związane z przedmiotem działania instytutu;
6.  prowadzić działalność w zakresie informacji naukowej, technicznej i ekonomicznej, wynalazczości oraz ochrony własności przemysłowej i intelektualnej, a także wspierającej innowacyjność przedsiębiorstw;
7.  wytwarzać w związku z prowadzonymi badaniami naukowymi i pracami rozwojowymi aparaturę, urządzenia, materiały i inne wyroby oraz prowadzić walidację metod badawczych, pomiarowych oraz kalibrację aparatury;
8.  prowadzić działalność wydawniczą związaną z prowadzonymi badaniami naukowymi i pracami rozwojowymi.

Zgodnie z art. 2 ust. 3 ww. ustawy instytut, poza zadaniami, o których mowa w ust. 1 i 2, może prowadzić:

1.  studia podyplomowe i doktoranckie, związane z prowadzonymi przez instytut badaniami naukowymi i pracami rozwojowymi, jeżeli posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych oraz odpowiednie zaplecze i warunki materialno-techniczne;
2.  inne formy kształcenia, w tym szkolenia i kursy dokształcające.

Stosownie do art. 23715 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) Ministrowie właściwi dla określonych gałęzi pracy lub rodzajów prac w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określą, w drodze rozporządzenia, przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące tych gałęzi lub prac.

W związku z powyższym zostało wydane rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 27 kwietnia 2000r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach spawalniczych (Dz. U. Nr 40, poz. 470). Rozporządzenie powyższe określa wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach spawalniczych obejmujących spawanie, napawanie, lutowanie, zgrzewanie i cięcie termiczne metali i tworzyw termoplastycznych (§ 1 ww. rozporządzenia)

Zgodnie z § 27 ww. rozporządzenia prace spawalnicze powinny być wykonywane przez osoby posiadające "Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia" albo "Świadectwo egzaminu spawacza" lub "Książkę spawacza", wystawiane w trybie określonym w odrębnych przepisach i Polskich Normach, z uwzględnieniem przepisu § 28.

Stosownie do § 28 ww. rozporządzenia osoby wykonujące:

1.  ręczne cięcie termiczne,
2.  zgrzewanie,
3.  ręczne lutowanie,
4.  zmechanizowane i automatyczne wykonywanie prac spawalniczych

\-powinny wykazać się co najmniej zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia w zakresie określonym w odrębnych przepisach i Polskich Normach.

Wnioskodawca podaje jednak, że obecnie brak jest przepisów określających szczegółowo wymagania dotyczące szkoleń dla personelu zgrzewającego. Szkolenia przeprowadzone są w oparciu o program szkolenia opracowany przez Instytut. Program ten obejmuje rozbudowaną część teoretyczną, kończącą się egzaminem testowym oraz część praktyczną, która również jest zakończona egzaminem obejmującym sprawdzenie wszystkich umiejętności wchodzących w zakres szkolenia.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, że Wnioskodawca nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, zatem nie może korzystać ze zwolnienia wskazanego w tym przepisie.

W dalszej kolejności należy przeanalizować czy można zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

Szkolenia z zakresu budowy i użytkowania rurociągów z poliolefin (polietylenu, polipropylenu) przy zastosowaniu technologii łączenia metodą zgrzewania doczołowego i elektrooporowego, których uczestnikami są osoby zajmujące się nadzorem oraz montażem (zgrzewaniem) rurociągów z poliolefin przeznaczonych do przesyłania gazu, wody oraz innych mediów w instalacjach przemysłowych prowadzone przez Wnioskodawcę (Instytut) spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże nie jest wystarczające gdyż równocześnie musi być spełnione jedna z pozostałych przesłanek wskazanych w tym przepisie tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Szkolenia przeprowadzane przez Wnioskodawcę co prawda mają na celu zdobycie odpowiednich kwalifikacji przez osoby zajmujące się nadzorem oraz montażem (zgrzewaniem) rurociągów z poliolefin przeznaczonych do przesyłania gazu, wody oraz innych mediów w instalacjach przemysłowych, ale jak wskazał Wnioskodawca w uzupełnieniach do wniosku, obecnie brak jest przepisów określających szczegółowo wymagania dotyczące szkoleń dla personelu zgrzewającego. Szkolenia przeprowadzone są w oparciu o program szkolenia opracowany przez Instytut.

Oznacza to, że nie zostanie spełniona druga przesłanka umożliwiająca korzystanie ze zwolnienia od podatku tzn. szkolenia nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Ponadto Wnioskodawca nie wskazał we wniosku, że posiada akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty jak również, że szkolenia te finansowane są w całości lub co najmniej w 70% ze środków publicznych.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż usługi szkolenia z zakresu budowy i użytkowania rurociągów z poliolefin (polietylenu, polipropylenu) przy zastosowaniu technologii łączenia metodą zgrzewania doczołowego i elektrooporowego nie będą od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r. korzystały ze zwolnienia od podatku gdyż Wnioskodawca nie spełnia żadnego z warunków uprawniających do takiego zwolnienia określonego w przepisach znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług ani przepisach wykonawczych do tej ustawy obowiązujących do dnia 5 kwietnia 2011r.

Należy zauważyć, że zgodnie § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), obowiązującym od dnia 6 kwietnia 2011r., zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe \`(...)\`oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest instytutem badawczym działającym w oparciu o ustawę z dnia 30 kwietnia 2010r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2010r., Nr 96, poz. 618) i Statut zatwierdzony przez Ministra Gospodarki w dniu 28 maja 2008r.

Instytut w ramach swojej działalności prowadzi szkolenia między innymi z zakresu budowy i użytkowania rurociągów z poliolefin (polietylenu, polipropylenu) przy zastosowaniu technologii łączenia metodą zgrzewania doczołowego i elektrooporowego.

Szkolenia prowadzone są przez pracowników naukowych i inżynieryjno - technicznych \`(...)\`.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż usługi szkolenia z zakresu budowy i użytkowania rurociągów z poliolefin (polietylenu, polipropylenu) przy zastosowaniu technologii łączenia metodą zgrzewania doczołowego i elektrooporowego będą od dnia 6 kwietnia 2011r. korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Reasumując stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT prowadzonych przez Wnioskodawcę szkoleń należało uznać za nieprawidłowe, gdyż w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r. szkolenia te nie mogą korzystać ze zwolnienia i należy je opodatkować 23% stawką VAT, natomiast od dnia 6 kwietnia 2011r. szkolenia te objęte są zwolnieniem na podstawie § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.