Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-565/14-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-08-18
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że sprzedaż w zakresie półkolonii podlegać będzie zwolnieniu z VAT?
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; impreza; kolonie i obozy; park; podatek-podatek od towarów i usług; posiłki; stawka; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi; usługi-usługi gastronomiczne; wypoczynek; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z 6 maja 2014 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 16 maja 2014 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 20 maja 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla organizowanych przez Wnioskodawcę półkolonii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla organizowanych przez Wnioskodawcę półkolonii.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego. Podatek odprowadza od:

1.  wykonanych usług budowlanych (stawka uzależniona od rodzaju robót),
2.  pobieranych opłat wstępu do parku rozrywki uzależnionych od czasu przebywania w parku (stawka podstawowa),
3.  opłat dodatkowych pobieranych za dodatkowe atrakcje (stawka podstawowa),
4.  świadczonych usług gastronomicznych dla przebywających na terenie parku (stawka właściwa dla gastronomii).

Spółka, obok prowadzonej od początku istnienia usługowej działalności budowlanej, uruchomiła nowy zakres działalności – park rozrywki dla dzieci w związku z czym poszerzyła działalność o PKD 93.21 i 29, tj. działalność parku rozrywki i pozostałą działalność rozrywkową i rekreacyjną oraz o PKD 56.10, tj. działalność restauracyjną i gastronomiczną.

Spółka zamierza organizować odpłatnie letni i zimowy wypoczynek dla dzieci i młodzieży (w wieku 5-17 lat) w czasie wolnym od zajęć tzw. półkolonie polegające na prowadzeniu zajęć dydaktycznych oświatowo-kulturalnych, rekreacyjnych wraz z zapewnieniem opieki wychowawców i częściowego wyżywienia, bez zakwaterowania. W ramach półkolonii zapewniona będzie możliwość korzystania z atrakcji parku rozrywki, zabawy i zajęcia dydaktyczne pod okiem opiekuna oraz wyżywienie.

W zakresie półkolonii:

*   Spółka nie jest wpisana do rejestru placówek oświatowo-wychowawczych,
*   półkolonie organizowane będą w oparciu o Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 grudnia 2009 r. (Dz. U. Nr 218, poz. 1696), półkolonie będą zgłaszane i ich realizacja będzie podlegać kontroli przez kuratorium,
*   stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, wykonywane:
    1.  w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach o systemie oświaty,
    2.  przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.
*   Zgodnie z art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) w czasie wolnym od zajęć szkolnych dla uczniów mogą być organizowane kolonie, obozy i inne formy wypoczynku. Na podstawie dyspozycji zawartej w ust. 2 tego artykułu minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określił zasady organizowania form wypoczynku dla dzieci i młodzieży, o czym stanowi rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12. poz. 67 ze zm.). Przy czym w tym miejscu należy nadmienić, iż rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 grudnia 2009 r. (Dz. U. Nr 218, poz. 1696), na które powołuje się Wnioskodawca, jest jednym z rozporządzeń zmieniających ww. rozporządzenie z dnia 21 stycznia 1997 r.
*   Stosownie do zapisów ww. rozporządzenia z dnia 21 stycznia 1997 r., organizatorami wypoczynku mogą być szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej. W świetle § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, wypoczynek może być organizowany w formach wypoczynku wyjazdowego (np. kolonie, obozy, zimowiska) i formach wypoczynku w miejscu zamieszkania (np. półkolonie, wczasy w mieście), zwanych dalej „placówkami wypoczynku”. Rozporządzenie nie określa żadnych szczególnych wymagań co do formy prawnej, ani też warunków organizacyjno-finansowych, które powinien spełnić organizator. Ustala się jedynie wymagania dotyczące samych form wypoczynku: obowiązkiem organizatorów jest zapewnienie bezpiecznych warunków wypoczynku i właściwej opieki wychowawczej, a także zatrudnienie odpowiednio przygotowanej kadry pedagogicznej.
*   W myśl § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej, organizator wypoczynku może zorganizować wypoczynek po przedstawieniu kuratorowi oświaty, właściwemu ze względu na miejsce siedziby lub zamieszkania organizatora, zgłoszenia wypoczynku, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że sprzedaż w zakresie półkolonii podlegać będzie zwolnieniu z VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, półkolonie organizowane będą w oparciu o rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz będą zgłaszane i ich realizacja podlegać będzie kontroli kuratorium. Wobec powyższego półkolonie organizowane dla dzieci w wieku 5-17 lat są zwolnione od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Podkreślić także należy, że w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane:

1.  w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach o systemie oświaty,
2.  przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.

Jednocześnie w myśl art. 43 ust. 17 ustawy – zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W rozpatrywanej sprawie zwrócić należy uwagę na postanowienia zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy. Określając krąg usług objętych zwolnieniem na podstawie tego przepisu, ustawodawca odwołał się do przepisów o systemie oświaty.

Zgodnie z art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) – w czasie wolnym od zajęć szkolnych dla uczniów mogą być organizowane kolonie, obozy i inne formy wypoczynku.

Na podstawie dyspozycji zawartej w ust. 2 tego artykułu minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określił zasady organizowania form wypoczynku dla dzieci i młodzieży, o czym stanowi rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem”.

Stosownie do § 2 rozporządzenia, organizatorami wypoczynku mogą być szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Rozporządzenie nie określa żadnych szczególnych wymagań co do formy prawnej, ani też warunków organizacyjno-finansowych, które powinien spełnić organizator. Ustala się jedynie wymagania dotyczące samych form wypoczynku: obowiązkiem organizatorów jest zapewnienie bezpiecznych warunków wypoczynku i właściwej opieki wychowawczej, a także zatrudnienie odpowiednio przygotowanej kadry pedagogicznej.

W myśl § 6 ust. 1 powołanego rozporządzenia, organizator wypoczynku może zorganizować wypoczynek po przedstawieniu kuratorowi oświaty, właściwemu ze względu na miejsce siedziby lub zamieszkania organizatora, zgłoszenia wypoczynku, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, zawierającego:

1.  dane dotyczące organizatora wypoczynku,
2.  informację na temat formy wypoczynku, czasu trwania wypoczynku i liczby uczestników wypoczynku,
3.  dane dotyczące kwalifikacji pracowników pedagogicznych lub wolontariuszy i kierownika wypoczynku,
4.  informację na temat programu pracy z dziećmi i młodzieżą,
5.  informację na temat rodzaju zakwaterowania, miejsca wypoczynku i opieki medycznej podczas wypoczynku,
6.  w przypadku obozów wędrownych – informację na temat przebiegu trasy obozu wędrownego.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego. Podatek odprowadza od:

1.  wykonanych usług budowlanych (stawka uzależniona od rodzaju robót),
2.  pobieranych opłat wstępu do parku rozrywki uzależnionych od czasu przebywania w parku (stawka podstawowa),
3.  opłat dodatkowych pobieranych za dodatkowe atrakcje (stawka podstawowa),
4.  świadczonych usług gastronomicznych dla przebywających na terenie parku (stawka właściwa dla gastronomii).

Spółka, obok prowadzonej od początku istnienia usługowej działalności budowlanej, uruchomiła nowy zakres działalności – park rozrywki dla dzieci w związku z czym poszerzyła działalność o PKD 93.21 i 29, tj. działalność parku rozrywki i pozostałą działalność rozrywkową i rekreacyjną oraz o PKD 56.10, tj. działalność restauracyjną i gastronomiczną.

Spółka zamierza organizować odpłatnie letni i zimowy wypoczynek dla dzieci i młodzieży (w wieku 5-17 lat) w czasie wolnym od zajęć tzw. półkolonie polegające na prowadzeniu zajęć dydaktycznych oświatowo-kulturalnych, rekreacyjnych wraz z zapewnieniem opieki wychowawców i częściowego wyżywienia, bez zakwaterowania. W ramach półkolonii zapewniona będzie możliwość korzystania z atrakcji parku rozrywki, zabawy i zajęcia dydaktyczne pod okiem opiekuna oraz wyżywienie.

W zakresie półkolonii:

*   Spółka nie jest wpisana do rejestru placówek oświatowo-wychowawczych,
*   półkolonie organizowane będą w oparciu o Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 grudnia 2009 r. (Dz. U. Nr 218, poz. 1696), półkolonie będą zgłaszane i ich realizacja będzie podlegać kontroli przez kuratorium.

Biorąc zatem pod uwagę opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że jeśli Wnioskodawca organizując półkolonie dla dzieci i młodzieży będzie spełniał wymagania przewidziane w ww. rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej w zakresie form i zasad tego wypoczynku, to organizowane przez Wnioskodawcę, w oparciu o ww. rozporządzenie, półkolonie dla dzieci i młodzieży, które będą przez niego zgłaszane i ich realizacja będzie podlegała kontroli przez kuratorium, będą zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że w pozostałym zakresie wniosku zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.