Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-125a/09/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-04-15
Teza: Brak obowiązku rozliczania i składania deklaracji dla podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: deklaracje; podatek-podatek od towarów i usług; usługi-usługi medyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2009 r. (data wpływu 13 lutego 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku rozliczania i składania deklaracji dla podatku od towarów i usług - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2009 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku rozliczania i składania deklaracji dla podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pani samodzielnie działalność gospodarczą w zakresie rehabilitacji pourazowej i leczniczej dzieci oraz dorosłych jako emerytka uzyskująca świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zabiegi lecznicze wykonuje Pani osobiście lub zatrudnia studentów wydziałów rehabilitacji i absolwentów szkół masażu. Nie jest Pani zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług czynny ani też nie jest zobowiązania do składania deklaracji dla podatku od towarów i usług. Do dnia 31 grudnia 2008 r. prowadziła Pani działalność w niewielkim zakresie, uzyskując obrót roczny nie wyższy od kwoty 30.000 zł. Ma Pani zamiar zwiększyć zatrudnienie, a tym samym zwiększyć ilość świadczonych usług co może spowodować, iż obrót ze sprzedaży usług za rok 2009 przekroczy kwotę 50.000 zł. Urząd Statystyczny w Łodzi na Pani wniosek poinformował, iż świadczone przez Panią usługi dla celów podatkowych należy zaliczyć do usług rehabilitacyjnych o symbolu PKWiU: 85.14.13-00.00 – usługi fizykoterapeutów i innych osób zajmujących się usługami paramedycznymi. Poza sprzedażą ww. usług nie wykonuje Pani innych usług dla osób fizycznych oraz nie dokonuje sprzedaży towarów opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wskazała Pani, iż usługi rehabilitacyjne wykonuje wyłącznie na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w roku podatkowym 2009 w przypadku uzyskania sprzedaży usług rehabilitacyjnych ponad kwotę 50.000 zł, z mocy prawa stanie się Pani podatnikiem zobowiązanym do składania deklaracji dla podatku od towarów i usług oraz określania podatku należnego wg stawki podatkowej w wysokości 22 %?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z poz. 9 załącznika 4 do ustawy o podatku od towarów i usług niniejsze usługi rehabilitacyjne są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Ponieważ wykonuje Pani wyłącznie usługi rehabilitacyjne, to nawet w przypadku przekroczenia w 2009 roku obrotu w kwocie 50.000 zł nie spoczywa na Pani obowiązek składania deklaracji dla podatku od towarów i usług oraz opłacania od uzyskiwanego wynagrodzenia za wykonane usługi rehabilitacyjnej podatku należnego według stawki w wysokości 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy. Jak stanowi art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na podstawie art. 8 ust. 3 cyt. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba że przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3 (art. 99 ust. 7).

Stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 powołanej ustawy - wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2 - 12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 9 załącznika nr 4 zostały wymienione jako zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU ex 85.2).

Oznaczenie w załączniku danej grupy „ex” oznacza, że stawka podatku odnosi się tylko do danej usługi z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa usługi”. Zatem wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania. Podkreślić również należy, iż, poza usługami weterynaryjnymi, ustawodawca nie wyszczególnił żadnych usług w zakresie ochrony zdrowia, dla których zwolnienie to nie miałoby zastosowania.

Stosownie do treści art. 113 ust. 1 powołanej ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Ponadto, zgodnie z zapisem art. 113 ust. 2, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że świadczy Pani usługi w zakresie rehabilitacji pourazowej i leczniczej, zaklasyfikowane według Urzędu Statystycznego do usług fizykoterapeutów i innych osób zajmujących się usługami paramedycznymi (PKWiU 85.14.13-00.0). Nie jest Pani zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług, a obroty z tytułu prowadzonej działalności do końca 2008 r. nie przekraczały 30.000 zł rocznie.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż o ile świadczone przez Panią usługi w zakresie rehabilitacji pourazowej i leczniczej, zaliczane są do usług ochrony zdrowia a wskazana przez Panią klasyfikacja jest prawidłowa, to na podstawie zapisów art. 43 ust. 1 powołanej ustawy w powiązaniu z poz. 9 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług stanowiącym wykaz czynności zwolnionych od podatku, korzysta Pani zwolnienia od podatku od towarów i usług, bez względu na wysokość osiągniętego z tytułu ich wykonywania obrotu. Tym samym, nie ma Pani obowiązku rozliczania i składania deklaracji dla podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy wskazać, że organ wydający interpretację indywidualną, nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji usług według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Tak więc to Podatnika obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.