Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-623/14-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-08-19
Teza: Gdzie Wnioskodawca będzie składał zeznania podatkowe od dochodów z emerytury inwalidzkiej?
Słowa kluczowe: Francja; opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania; renta
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 maja 2014 r. (data wpływu 20 maja 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 7 czerwca 1997 r. Wnioskodawca podjął pracę we Francji wysłany przez (…). Zainteresowany pracował w rolnictwie na kontrakcie stałym. W 1998 r. Wnioskodawca uległ wypadkowi przy pracy i otrzymał rentę wypadkową o stałym uszczerbku na zdrowiu 15% i grupę inwalidzką I kat. Następnie Zainteresowany pracował jako rzemieślnik, później w budownictwie.

W styczniu 2008 r. Wnioskodawca podjął działalność usługową jako rzemieślnik (budownictwo).

Z kolei w styczniu 2010 r. nastąpiła zmiana statusu firmy, nadal budownictwo, działalność do września 2013 r.

Stan zdrowia i otrzymanie – 1 stycznia 2013 r. – II grupy inwalidzkiej spowodowało, że Wnioskodawca zamknął działalność usługową na rzecz Francji.

Rozliczenie podatkowe od dochodów pobierała Francja.

W wieku 60 lat i 9 miesięcy Zainteresowanemu zamieniono grupy inwalidzkie, na emeryturę inwalidzką z tytułu niezdolności do pracy. Jest to mała emerytura. W związku z czym Wnioskodawca podjął decyzję o powrocie do kraju. Formalna data powrotu to 1 stycznia 2014 r. Zainteresowany otworzył konto bankowe w celu przelewu tej emerytury z tytułu niezdolności do pracy (inwalidztwo). Jest to kwota 259, 29 Euro, która została opodatkowana podatkiem w wysokości 197 zł.

Wnioskodawca otrzymuje również z rolnictwa emeryturę inwalidzką z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 279,98 EURO opodatkowanej podatkiem w wysokości 211 zł.

Tytułem wykonywanej pracy jako rzemieślnik Wnioskodawca otrzymuje 84,06 EURO.

Dodatkowe ubezpieczenie w budownictwie przyznało Zainteresowanemu także emeryturę (z tego samego tytułu) w wysokości 84 EURO, której bank nie przyjął.

Wnioskodawca dodał, że w tych kwotach zawierają się małe dodatki rodzinne (dzieci w wieku 6 lat i 12 lat).

Przed wyjazdem Wnioskodawca pytał w biurze podatkowym we Francji, gdzie będzie rozliczany. Wnioskodawca uzyskał odpowiedź, że we Francji, powinien podać adres zamieszkania w Polsce do przesyłania rozliczeń podatkowych z tytułu tej emerytury inwalidzkiej. Zainteresowany nie posiada żadnych źródeł dochodów, ma niezdolność do wykonywania pracy.

Zainteresowany otrzymuje tylko emeryturę z Francji. Adres zamieszkania posiada również we Francji w postaci dowodu rezydenta. We Francji Wnioskodawca posiada ubezpieczenie zdrowotne stałe (100%) zwrotów kosztów z tytułu inwalidztwa. Zainteresowany nigdy nie starał się o obywatelstwo francuskie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Gdzie Wnioskodawca będzie składał zeznania podatkowe od dochodów od emerytury inwalidzkiej?

Zdaniem Wnioskodawcy rozliczenie podatkowe będzie składane we Francji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Stosownie do art. 18 umowy z dnia 19 stycznia 1977 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 1977 r. Nr 1, poz. 5), z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ustęp 2 renty, emerytury i podobne wynagrodzenia z tytułu poprzedniego zatrudnienia, wypłacane osobie zamieszkałej w jednym Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Art. 19 ust. 2 ww. umowy stanowi, że:

1.  Renty i emerytury przekazywane przez Umawiające się Państwo albo przez jedną z jego jednostek samorządu lokalnego, albo przez jedną z ich osób prawnych prawa publicznego, bądź wprost, bądź w ciężar tworzonego przez nie funduszu osobie fizycznej z tytułu usług o charakterze publicznym świadczonych temu Państwu, albo tej jednostce samorządu, albo tej osobie prawnej podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
2.  Jednakże te renty i emerytury podlegają opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli ich odbiorca ma w tym Państwie miejsce zamieszkania i posiada jego obywatelstwo.

W związku z powyższym zauważyć trzeba, że co do zasady emerytury i renty wypłacane z tytułu poprzedniego zatrudnienia, podlegają opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania osoby, której są wypłacane. Natomiast emerytury i renty z tytułu wcześniejszego świadczenia państwu francuskiemu usług o charakterze publicznym, albo jego jednostce samorządu, albo też osobie prawnej tej jednostki lub państwa podlegają opodatkowaniu tylko we Francji, chyba że osoba pobierająca emeryturę lub rentę ma miejsce zamieszkania w Polsce i posiada obywatelstwo polskie. Wówczas taka emerytura, otrzymywana z tytułu tej pracy, podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca otrzymuje z Francji emeryturę inwalidzką z tytułu niezdolności do pracy. Zainteresowany ma miejsce zamieszkania w Polsce. Z wniosku wynika, że Wnioskodawca pracował w rolnictwie, następnie jako rzemieślnik, później w budownictwie, a więc nie świadczył na rzecz Francji usług o charakterze publicznym.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że do otrzymywanej przez Wnioskodawcę emerytury znajdzie zastosowanie przepis art. 18 konwencji dotyczący emerytur i rent. W konsekwencji przedmiotowe świadczenie podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, czyli w Polsce. Jednocześnie dochód ten nie podlega opodatkowaniu w państwie, z którego jest wypłacany, czyli we Francji.

Zatem, do emerytury wypłacanej z tytułu niezdolności do pracy osobie zamieszkałej w Polsce stosuje się przepisy polskiego prawa podatkowego, gdyż w świetle ww. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania świadczenia te podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest m. in. emerytura lub renta.

W myśl art. 12 ust. 7 ww. ustawy, przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.

W świetle art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy – od wypłacanych przez nie emerytur i rent.

Zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1-1c, z tym że w przypadku poboru zaliczek od emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty (art. 35 ust. 3 tej ustawy).

Jak stanowi art. 35 ust. 9 ww. ustawy, zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w ust. 3-8, zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej w tym miesiącu przez płatnika ze środków podatnika.

Z kolei, w myśl art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Zgodnie z art. 45 ust. 4 pkt 1 cyt. ustawy w terminie określonym w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7, podatnicy są obowiązani wpłacić różnicę między podatkiem należnym wynikającym z zeznania, o którym mowa w ust. 1, a sumą należnych za dany rok zaliczek, w tym również sumą zaliczek pobranych przez płatników.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny i przytoczone przepisy prawne stwierdzić należy, że przychód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu otrzymywanej przez Niego emerytury wypłacanej z Francji podlega opodatkowaniu w Polsce.

W związku z powyższym Zainteresowany obowiązany jest złożyć w Polsce zeznanie podatkowe oraz odprowadzić podatek z tytułu otrzymywanego świadczenia według wskazanych zasad określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.