Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.50.2025.3.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu nakładów poniesionych na nieruchomości użyczonej spółce cywilnej z majątku prywatnego wspólnika tej spółki.
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt-koszty pośrednie; spółki-spółka cywilna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 5c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 21 lutego 2025 r. (wpływ 21 lutego 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wspólnicy Spółki Cywilnej są małżeństwem bez rozdzielności majątkowej. Wspólnicy
    nabyli nieruchomość niezabudowaną do swojego prywatnego majątku. Dokonali
    użyczenia tej nieruchomości do Spółki Cywilnej.
    Spółka cywilna poniosła nakłady na przedmiotową nieruchomość na posadowienie na niej
    kontenera biurowo-usługowego niezwiązanego trwale z gruntem na utwardzonym placu.
    Kontener biurowo-usługowy został przyjęty do użytkowania w Spółce a jego przewidywany
    okres użytkowania przekracza 1 rok.
    Spółka rozpoczęła także działania zmierzające do wybudowania budynku biurowo-
    usługowego trwale związanego z gruntem. W ramach planowanej inwestycji wybudowania
    budynku poniosła koszty projektu oraz badań geotechnicznych gruntu, poniesie dalsze
    koszty projektowe, uzyskania pozwolenia na budowę, koszty materiałów budowlanych,
    koszty usług wykonawców budowy i inne koszty związane z budową budynku. Spółka
    poniosła także koszty utwardzenia terenu działki kostką brukową i kruszywem, wykonania
    ogrodzenia, wykonania instalacji na działce: wodnej w postaci ujęcia wody ze studni,
    odwadniającej, sanitarnej w postaci zbiornika bezodpływowego.
    Instalacje wodna i sanitarna zostały podłączone do kontenera biurowo-usługowego i służą
    dla celów jego użytkowania, w przyszłości będą także podpięte do budynku.
    Instalacja odwadniająca jest instalacją która służy do odprowadzania nadmiaru wody z
    powierzchni działki, tak jak ogrodzenie czy utwardzenie terenu nie służy użytkowaniu
    kontenera biurowo-usługowego czy budynku, który Spółka planuje wybudować.
    Uzupełnienie wniosku
    Spółka zajmuje się (...). Sprzedaż prowadzi stacjonarnie oraz przez sklep internetowy (...).
    Spółka prowadzi działalność od stycznia 2022 roku. W celu rozliczania działalności w
    formie Spółki cywilnej wybrał Pan podatek liniowy. Wniosek dotyczy 2024 r.
    Na pytanie: Kiedy – prosiłem, żeby podał Pan datę – i na podstawie jakiej czynności
    prawnej (np. kupno, darowizna, inna czynność – jaka?) nabyliście Państwo nieruchomość
    niezabudowaną do „swojego prywatnego majątku”?
    Odpowiedział Pan:
      Nieruchomość niezabudowana została nabyta (...).2023 roku. na podstawie jej zakupu
      do majątku prywatnego małżonków.
    Wspólnicy nabyli nieruchomość niezabudowaną do wspólności ustawowej małżeńskiej.
    Na pytanie: (...) – jakiej sytuacji – dotyczy element Pana stanowiska w sprawie: „Jeżeli
    wspólnicy spółki cywilnej pozostają współwłaścicielami składnik majątku poza spółką, w
    ramach współwłasności w częściach ułamkowych (...).”
    Odpowiedział Pan:
      Sytuacji opisanej w zdarzeniu – gdy wspólnicy spółki cywilnej są właścicielami
      nieruchomości niezabudowanej we współwłasności małżeńskiej. Chodziło o to, że
      nieruchomość niezabudowana nie jest majątkiem spółki, nie została do niej
      wprowadzona.

    Na pytanie: gdzie zlokalizowana jest nabyta nieruchomość?
    Odpowiedział Pan:
      ul. (...).
    Na pytanie: Czy cała nabyta nieruchomość została użyczona Spółce cywilnej?
    Odpowiedział Pan:
      Tak, cała nabyta nieruchomość została użyczona spółce cywilnej.
    Wspólnicy dokonali użyczenia do Spółki cywilnej nieruchomości niezabudowanej (...) 2023
    r.
    Na pytanie: Kiedy Spółka cywilna poniosła „nakłady na przedmiotową nieruchomość” na
    posadowienie na niej kontenera biurowo-usługowego oraz jakie to konkretnie wydatki
    oraz jaka była wartość tych „nakładów”?
    Odpowiedział Pan:
      Nakłady zostały poniesione w 2024 roku, ich wartość to 28 000 zł netto, składają się na
      nią zakup kontenera biurowo–usługowego, materiały do wykonania schodów do
      kontenera, instalacja elektryczna i wodna w kontenerze.
    Na pytanie nr 10 wezwania: W jaki sposób Spółka wykorzystuje kontener biurowo-
    usługowy (jakie pożytki z niego czerpie)?
    Odpowiedział Pan:
      W kontenerze biurowo–usługowym znajduje się biuro sprzedaży stacjonarnej Spółki.
      Znajdują się w nim stanowiska handlowców, prowadzona jest obsługa klienta
      związana z zakupem asortymentu Spółki. Kontener biurowy jest wykorzystywany w
      celu prowadzenia przez spółkę działalności gospodarczej.
    Na pytanie: Czy kontener biurowo-usługowy został/zostanie oddany w całości lub w części
    do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym
    charakterze?
    Odpowiedział Pan:
      Nie, spółka będzie go wykorzystywała jako biuro sprzedaży i powierzchnie biurową.
    Na pytanie: Jaki związek mają poniesione wydatki „na posadowienie kontenera biurowo-
    usługowego” z osiąganymi przychodami lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła
    przychodów?
    Odpowiedział Pan:
      Odpowiedź została udzielone w pkt 10.
    Na pytanie nr 13 wezwania: W jaki sposób Spółka wykorzystuje/będzie wykorzystywała
    budynek biurowo-usługowy trwale związany z gruntem (jakie pożytki z niego czerpie
    /będzie czerpała)?
    Odpowiedział Pan:
      Spółka będzie użytkowała budynek biurowo–usługowy trwale związany z gruntem dla
      tych samych celów co aktualnie wykorzystuje kontener biurowo–usługowy opisany w
      pkt. 10. Po wybudowaniu budynku trwałe związanego z gruntem do budynku zostanie
      przeniesione biuro sprzedaży oraz administracja spółki. Kontener biurowo-usługowy
      zostanie jako dodatkowa powierzchnia wykorzystywana przez spółkę na jej archiwum i
      powierzchnię magazynową.
    Na pytanie: Kiedy Spółka poniosła/poniesie nakłady na budynek biurowo-usługowy trwale
    związany z gruntem oraz:
    c. Jakie to konkretnie wydatki?

    d. Jaka będzie wartość tych „nakładów”?
    e. Kiedy budynek zostanie oddany do użytkowania?
    f. Jaki jest/będzie okres jego użytkowania?
    Odpowiedział Pan:
      Spółka w 2024 roku poniosła wydatki wskazane we wniosku, tj. projektu i badań
      geotechnicznych gruntu.
      Spółka poniesie w 2025 roku i latach następnych aż do zakończenia budowy nakłady
      niezbędne do postawienia i funkcjonowania budynku w celach wskazanych w pkt 13,
      tj. na: fundamenty, ściany, dach, elewację, instalacje w budynku: ogrzewanie, instalację
      elektryczną, instalacje hydrauliczną, przyłącza do budynku wodne, kanalizacyjne,
      elektryczne, wykończenie budynku - tynki, wylewki, biały montaż w łazience, okładziny
      ścienne, okładziny podłogowe. Spółka planuje realizację prac budowlanych do 2028
      roku włącznie. Wnioskodawca szacuje, iż wartość nakładów będzie wynosić od 800 000
      do 900 000 zł. Budynek zostanie oddany do użytkowania po zakończeniu budowy,
      planowane oddanie do użytkowania ma nastąpić w 2028 r. Planowany okres
      użytkowania budynku przez Spółkę jest na czas nieokreślony nie krótszy niż 10 lat.
    Na pytanie: Jaki związek mają/będą miały poniesione wydatki na budowę budynku
    biurowo-usługowego z osiąganymi przychodami lub zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła przychodów?
    Odpowiedział Pan:
      Odpowiedź została udzielona w pkt. 13.
    Na pytanie: Czy budynek biurowo-usługowy zostanie oddany w całości lub w części do
    używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym
    charakterze?
    Odpowiedział Pan:
      Nie, będzie w całości wykorzystywany wyłącznie przez Spółkę Cywilną.
    Na pytanie: Czy na nabytej nieruchomości znajduje się/będzie się znajdował wyłącznie
    kontener i budynek biurowo-usługowy?
    Odpowiedział Pan:
      Tak.
    Na pytanie nr 18 wezwania: O jakich konkretnych „kosztach instalacji w gruncie” mowa
    jest w pytaniu nr 3 wniosku, prosiłem, żeby je Pan szczegółowo wymienił i opisał, a w
    szczególności podał:
    a. Kiedy zostały/zostaną poniesione?
    b. Jaki związek te wydatki mają/będą miały z osiąganymi przychodami lub zachowaniem
    albo zabezpieczeniem źródła przychodów?
    Odpowiedział Pan:
      Instalacja odwadniająca, czyli odprowadzająca wodę z działki w postaci drenażu
      wkopanego w grunt – jej koszt 2 200 zł netto, służy do osuszania gruntu. Jej cel to brak
      zabłoconego terenu dojazdowego do biura sprzedaży materiałów i towarów
      oferowanych przez Spółkę do sprzedaży.
      Instalacja sanitarna w gruncie w postaci zbiornika bezodpływowego na nieczystości,
      tzw. szambo w kwocie 1 200 zł netto; instalacja wodna w postaci studni wywierconej w
      gruncie w kwocie 1 800 zł netto. Instalacja wodna i sanitarna są doprowadzone do
      kontenera biurowo–usługowego i dostarczają do niego wodę oraz odprowadzają
      nieczystości. Studnia i szambo po wybudowaniu budynku trwale związanego z

      gruntem zostaną do niego podpięte i będą służyły zarówno dla celów użytku budynku
      trwale związanego z gruntem jak i kontenera.
      Wszystkie wydatki z pkt 18 zostały poniesione w 2024 roku.
    Na pytanie: Czy „instalacje w gruncie”, utwardzenie terenu i ogrodzenie:
    a. są/będą trwale związane z kontenerem i budynkiem biurowo-usługowym?
    Odpowiedział Pan:
      Nie.
    b. są niezbędne dla właściwego funkcjonowania tych obiektów?
    Odpowiedział Pan:
      Tak.
    c. będą stanowiły odrębne od kontenera i budynku biurowo-usługowego elementy
    /obiekty? d. stanowią/będą stanowić odrębne obiekty inwentarzowe?
    Odpowiedział Pan:
      Tak.
    Na pytanie: Czy wartość każdego z tych obiektów/elementów będzie przekraczała 10 000
    zł?
    Odpowiedział Pan:
      Tak.
    Na pytanie: Jaki jest/będzie okres użytkowania „instalacji w gruncie”, utwardzenia terenu i
    ogrodzenia?
    Odpowiedział Pan:
      Czas nieoznaczony, nie mniej niż 10 lat.
    Na pytanie nr 22: Jaki związek mają wydatki na „instalacje w gruncie”, utwardzenie terenu i
    ogrodzenie z osiąganymi przychodami lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła
    przychodów?
    Odpowiedział Pan:
      Utwardzenie terenu sprawia, że klient, który przyjechał do biura sprzedaży ma gdzie
      zaparkować samochód (na utwardzonym terenie) i nie utknie w błocie. Od miejsca
      zaparkowania auta do biura sprzedaży idzie po utwardzonym terenie, nie pobrudzi
      obuwia. Na utwardzonym placu znajdują się towary handlowe oferowane przez spółkę
      na sprzedaż. Utwardzenie terenu sprawia, że pojazdy transportujące towary, tzw.
      widlaki nie zakopują się, klient oglądając towary nie chodzi w błocie.
      Ogrodzenie zabezpiecza teren i znajdujące się na nim towary spółki na paletach na
      utwardzonym placu przed kradzieżą i nienadzorowanym wstępem.
    Na pytanie: Czemu służą/będą służyć „instalacje w gruncie”, utwardzenie terenu i
    ogrodzenie, skoro jak Pan podaje: „Instalacja odwadniająca jest instalacją, która służy do
    odprowadzania nadmiaru wody z powierzchni działki, tak jak ogrodzenie czy utwardzenie
    terenu nie służy użytkowaniu kontenera biurowo-usługowego czy budynku który Spółka
    planuje wybudować.”
    Odpowiedział Pan:
      Cel instalacji w gruncie został wyjaśniony w pkt 22.
    Pytania
    1. Czy kontener biurowo-usługowy stanowi środek trwały podlegający amortyzacji?.

    2. Czy nakłady poniesione na nieruchomości gruntowej na wybudowanie budynku trwale
      związanego z gruntem stanowią koszty uzyskania przychodu w dacie poniesienia tych
      kosztów, czy inwestycję w obcy środek trwały podlegającą amortyzacji?
    3. Czy koszty instalacji w gruncie, utwardzenia terenu, ogrodzenia stanowią koszty
      uzyskania przychodu w dacie poniesienia tych kosztów czy inwestycję samodzielną w
      obcy środek trwały, czy razem z kontenerem biurowo-usługowym lub budynkiem
      stanowią, będą stanowiły inwestycję w obcy środek trwały?
    Pana stanowisko
    Ad 1.
    Zdaniem wspólnika Spółki kontener biurowo-usługowy jako niezwiązany trwale z gruntem,
    przyjęty do użytkowania o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok stanowi
    odrębny środek trwały podlegający amortyzacji zgodnie z art. 22a.
    Ad 2 i 3.
    W odniesieniu do nakładów poniesionych i planowanych na wybudowanie budynku
    biurowo-usługowego oraz poniesionych nakładów na instalacje w gruncie, utwardzenie
    gruntu, ogrodzenie - zdaniem wspólnika Spółki inwestycje realizowane w ramach spółki
    cywilnej trwale związane z gruntem nie mogą być zaklasyfikowane jako skutkujące
    wytworzeniem środka trwałego - stanowisko takie potwierdza interpretacja z 4 września
    2017 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o sygn. 0115- KDIT3.4011.165.2017.2.DW.
    Jeżeli wspólnicy spółki cywilnej pozostają współwłaścicielami składnika majątku poza
    spółką, w ramach współwłasności w częściach ułamkowych, w przypadku wniesienia do
    spółki prawa do używania tego składnika, nakłady ponoszone przez wspólników w ramach
    działalności prowadzonej w formie spółki na ten składnik, nie mogą stanowić inwestycji w
    obcym środku trwałym.
    Zdaniem wspólnika Spółki koszty (wydatki) poniesione przez Spółkę cywilną (jej
    wspólników) na wybudowanie przedmiotowego budynku dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej, wydatki na instalacje w gruncie, wydatki na utwardzenie i
    ogrodzenie działki jako trwale związane z gruntem pozostają w pośrednim związku
    przyczynowo-skutkowym z przychodami Spółki cywilnej.
    Są to koszty, które trudno przyporządkować do określonego strumienia przychodów,
    dlatego też stanowią one koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem,
    potrącalne na zasadach określonych w art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wskazane we wniosku wydatki, jako pośrednio związane z przychodami,
    powinny zostać zaliczone zatem do kosztów uzyskania przychodów wspólników Spółki w
    dacie ich poniesienia.
    Takie stanowisko organ zaprezentował w interpretacji z dnia 3 grudnia 2019 r. Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113- KDIPT2-1.4011.412.2019.3.DJD, a także
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku 7 października 2020 r. I SA/Op 87/20
    oraz Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z dnia 8 grudnia 2023 r., sygn. II FSK 402/21.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 860 § 1 ww. ustawy:
      Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu
      gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie
      wkładów.

    Art. 861 § 1 i 2 ww. Kodeksu cywilnego stanowi:
      Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw
      albo na świadczeniu usług. Domniemywa się, że wkłady wspólników mają jednakową
      wartość.
    W myśl art. 863 § 1 ww. Kodeksu:
      Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani
      udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku.
    Zatem w przypadku wniesienia do spółki cywilnej wkładu w postaci składnika majątku,
    stanowiącego wyłączną własność jednego wspólnika bądź też będącego współwłasnością
    wszystkich wspólników tejże spółki, wyłączna własność wspólnika bądź współwłasność w
    częściach ułamkowych z chwilą wniesienia do spółki przekształca się we współwłasność
    łączną. Współwłasność ta ma charakter bezudziałowy, a każdemu ze wspólników
    przysługują równe prawa do całego majątku.
    Stosownie do art. 867 § 1 i 2 ustawy – Kodeks cywilny:
      Każdy wspólnik jest uprawniony do równego udziału w zyskach i w tym samym
      stosunku uczestniczy w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie
      spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach. Można
      nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach. Natomiast nie można
      wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach. Ustalony w umowie stosunek udziału
      wspólnika w zyskach odnosi się w razie wątpliwości także do udziału w stratach.
    Wspólnik może żądać podziału i wypłaty zysków dopiero po rozwiązaniu spółki. Jednak gdy
    spółka została zawarta na czas dłuższy, wspólnicy mogą żądać podziału i wypłaty zysków z
    końcem każdego roku obrachunkowego (art. 868 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego).
    W przeciwieństwie do spółek osobowych prawa handlowego, spółka cywilna nie jest
    odrębnym podmiotem prawa i stanowi wyłącznie stosunek zobowiązaniowy między
    wspólnikami będącymi stronami umowy spółki cywilnej. Wspólnicy zobowiązują się dążyć
    do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony w
    umowie spółki. Z uwagi na to, że spółka cywilna nie jest podmiotem prawa, nie
    przysługuje jej w związku z tym również zdolność do czynności prawnych, zdolność
    sądowa ani procesowa.
    Spółka cywilna nie jest także przedsiębiorcą w rozumieniu art. 431 Kodeksu cywilnego
    oraz art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 236 ze zm.); „przedsiębiorcami” w myśl tej ustawy są natomiast wspólnicy tej
    spółki.
    Z powyższych przepisów wynika, że spółka cywilna jest umową zawartą przez wspólników
    w celu dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Właścicielami majątku
    wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności
    gospodarczej są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności łącznej, a nie spółka.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.

    Aby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
    • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika przez osoby
      inne niż Podatnik),
    • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została Podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    • pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,
    • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    • został właściwie udokumentowany,
    • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem
    przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że
    konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z
    prawem działań podatnika.
    Przepis art. 22 ust. 8 ww. ustawy stanowi, że:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
    Definicja środków trwałych – dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych –
    określona została w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez
    wskazanie składników majątku, które przy spełnieniu określonych w tym przepisie
    warunków uznać można za środki trwałe, podlegające amortyzacji oraz w art. 22c tej
    ustawy, w którym wymieniono również składniki majątku uznawane m.in. za środki trwałe,
    niepodlegające amortyzacji. Definicja środków trwałych została więc dla celów
    podatkowych ściśle powiązana z pojęciem amortyzacji.
    Z treści przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
      − o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą
      albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy
      określonej w art. 22a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Składnik majątku może zostać zaliczony do środków trwałych, jeżeli łącznie zostaną
    spełnione następujące warunki:
    · stanowi własność lub współwłasność podatnika,

    · został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,
    · jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania (jest wyposażony we
      wszystkie elementy konstrukcyjne umożliwiające jego funkcjonowanie, zgodnie z
      przeznaczeniem; przez sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć możliwość
      faktycznego oraz prawnego jego użytkowania),
    · przewidywany okres używania tego składnika na potrzeby prowadzonej działalności
      gospodarczej jest dłuższy niż rok (decyzja w tym względzie należy do podatnika),
    · składnik ten jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną
      przez niego działalnością gospodarczą albo został oddany do używania na podstawie
      umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 cyt. ustawy.
    W myśl art. 22a ust. 2 ww. ustawy:
      Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania:
        1) przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej
        „inwestycjami w obcych środkach trwałych”,
        2) budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
        3) składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub
        współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z
        prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 23a pkt 1,
        zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników – jeżeli zgodnie z
        przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający
      – zwane także środkami trwałymi.
    Należy zaznaczyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    wprost, co należy rozumieć przez inwestycje w obcych środkach trwałych. Definiuje
    natomiast pojęcie „inwestycji”.
    Zgodnie z art. 5a pkt 1 tej ustawy:
      Inwestycjach – oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29
      września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r.
      poz. 619, 1685 i 1863), zwanej dalej „ustawą o rachunkowości” Inwestycje to środki
      trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
      (Dz. U. z 2021 r. poz. 217).
    Środki trwałe w budowie to – w myśl art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości –
    zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub
    ulepszenia już istniejącego środka trwałego.
    Biorąc pod uwagę ww. definicje, można stwierdzić, że inwestycja w obcym środku trwałym
    to ogół działań (nakładów) podatnika, odnoszących się do niestanowiącego jego własności
    środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia lub polegają na stworzeniu składnika
    majątku mającego cechy środka trwałego.
    Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa sądowego – przez „inwestycje w obcych środkach
    trwałych” należy rozumieć nakłady ponoszone na ulepszenie istniejącego już środka
    trwałego, który nie stanowi własności (współwłasności) podatnika, jest jednak przez niego
    wykorzystywany, na podstawie stosownej umowy (najmu, dzierżawy, użyczenia itp.).
    Natomiast budynek wybudowany na cudzym gruncie (wytworzony), mimo że z
    ekonomicznego punktu widzenia jest szczególnego rodzaju inwestycją, to na gruncie
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odrębną kategorię
    środka trwałego, podlegającego (po spełnieniu ustawowych przesłanek) amortyzacji przez

    podatnika, który wybudował ten budynek, niezależnie od posiadania tytułu własności do
    gruntu, na którym budynek ten jest posadowiony i przewidywanego okresu jego
    używania.
    Zatem, nowe budynki i budowle na cudzym gruncie są specyficznym środkiem trwałym.
    Jest to spowodowane faktem, że może istnieć sytuacja, w której właścicielem gruntu jest
    jeden podmiot, ale budynek bądź budowla została wybudowana przez inny podmiot, przy
    czym właścicielem całej nieruchomości pozostaje ten pierwszy podmiot, zgodnie z zasadą,
    że wszystko, co trwale stoi na gruncie, jest własnością właściciela gruntu.
    Natomiast amortyzacji nie podlegają na podstawie art. 22c ww. ustawy m.in:
      1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
      stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
      mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo
      wynajmowane na podstawie umowy,
      (...)
      – zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Z powyższych przepisów wynika, że odpisów amortyzacyjnych mogą dokonywać, co do
    zasady, jedynie podmioty będące właścicielami lub współwłaścicielami określonych
    składników majątku. Przepisy prawa dopuszczają jednak możliwość dokonywania odpisów
    amortyzacyjnych od składników majątku trwałego niestanowiących własności podatnika,
    na podstawie powołanego powyżej art. 22a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Należy podkreślić, że – co do zasady – wydatki poniesione przez podatnika na nabycie lub
    wytworzenie środków trwałych, w tym również inwestycji w obcych środkach trwałych są
    rozliczane w czasie i podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej
    działalności gospodarczej pośrednio, przez odpisy amortyzacyjne dokonywane od
    wartości początkowej tych środków.
    W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej warunki
    wynikające z przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    dotyczą wszystkich wspólników. Oznacza to, że przepisy dotyczące amortyzacji stosuje się
    w odniesieniu do spółki cywilnej, a nie do wspólników tej spółki.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Pan wraz z żoną są wspólnikami Spółki
    Cywilnej. Wraz z żoną nabyli Państwo (...) 2023 roku nieruchomość niezabudowaną do
    majątkowej wspólności małżeńskiej. Spółka prowadzi działalność od stycznia 2022 roku.
    Wspólnicy, tj. Pan oraz jego żona, (...) 2023 roku dokonali użyczenia tej nieruchomości do
    Spółki Cywilnej.
    Spółka cywilna poniosła nakłady na przedmiotową nieruchomość na posadowienie na niej
    kontenera biurowo-usługowego niezwiązanego trwale z gruntem na utwardzonym placu.
    Kontener biurowo-usługowy został przyjęty do użytkowania w Spółce a jego przewidywany
    okres użytkowania przekracza 1 rok.
    Spółka rozpoczęła także działania zmierzające do wybudowania budynku biurowo-
    usługowego trwałe związanego z gruntem. W ramach planowanej inwestycji wybudowania
    budynku poniosła koszty projektu oraz badań geotechnicznych gruntu, poniesie dalsze
    koszty projektowe, uzyskania pozwolenia na budowę, koszty materiałów budowlanych,
    koszty usług wykonawców budowy i inne koszty związane z budową budynku. Spółka
    poniosła także koszty utwardzenia terenu działki kostką brukową i kruszywem, wykonania
    ogrodzenia, wykonania instalacji na działce: wodnej w postaci ujęcia wody ze studni,
    odwadniającej, sanitarnej w postaci zbiornika bezodpływowego.

    Instalacje wodna i sanitarna zostały podłączone do kontenera biurowo-usługowego i służą
    dla celów jego użytkowania, w przyszłości będą także podpięte do budynku.
    Instalacja odwadniająca jest instalacją która służy do odprowadzania nadmiaru wody z
    powierzchni działki, tak jak ogrodzenie czy utwardzenie terenu służy użytkowaniu
    kontenera biurowo-usługowego czy budynku, który Spółka planuje wybudować.
    Spółka zajmuje się sprzedażą materiałów budowlanych w zakresie (...). Sprzedaż prowadzi
    stacjonarnie oraz przez sklep internetowy.
    W kontenerze biurowo–usługowym znajduje się biuro sprzedaży stacjonarnej Spółki.
    Znajdują się w nim stanowiska handlowców, prowadzona jest obsługa klienta związana z
    zakupem asortymentu Spółki. Kontener biurowy jest wykorzystywany w celu prowadzenia
    przez spółkę działalności gospodarczej.
    Spółka będzie użytkowała budynek biurowo–usługowy trwale związany z gruntem dla tych
    samych celów co aktualnie wykorzystuje kontener biurowo–usługowy. Po wybudowaniu
    budynku trwałe związanego z gruntem do budynku zostanie przeniesione biuro sprzedaży
    oraz administracja spółki. Kontener biurowo-usługowy zostanie jako dodatkowa
    powierzchnia wykorzystywana przez spółkę na jej archiwum i powierzchnię magazynową.
    Spółka poniesie w 2025 roku i latach następnych aż do zakończenia budowy nakłady
    niezbędne do postawienia i funkcjonowania budynku na: fundamenty, ściany, dach,
    elewację, instalacje w budynku: ogrzewanie, instalację elektryczną, instalacje hydrauliczną,
    przyłącza do budynku wodne, kanalizacyjne, elektryczne, wykończenie budynku - tynki,
    wylewki, biały montaż w łazience, okładziny ścienne, okładziny podłogowe. Spółka planuje
    realizację prac budowlanych do 2028 roku włącznie. Planowany okres użytkowania
    budynku przez Spółkę jest na czas nieokreślony nie krótszy niż 10 lat.
    Instalacje w gruncie, utwardzenie terenu i ogrodzenie są niezbędne dla właściwego
    funkcjonowania kontenera i budynku trwale związanego z gruntem.
    Jak już wyżej wskazano – spółka cywilna jest umową zawartą przez wspólników w celu
    dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Właścicielami majątku
    wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności
    gospodarczej są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności łącznej, a nie spółka. Jeżeli
    wspólnicy spółki cywilnej pozostają współwłaścicielami składnika majątku poza spółką, np.
    w ramach ustawowej współwłasności małżeńskiej, w przypadku wniesienia do spółki
    prawa do używania tego składnika np. na podstawie umowy najmu, nakłady ponoszone
    przez wspólników w ramach działalności prowadzonej w formie spółki na ten składnik, nie
    mogą stanowić inwestycji w obcym środku trwałym. Jak wskazano bowiem powyżej, za
    inwestycję w obcym środku trwałym można uznać jedynie te nakłady, które ponoszone są
    na składnik majątku należący do innego podmiotu. Natomiast w przypadku ponoszenia
    przez wspólników w ramach działalność prowadzonej w formie spółki cywilnej nakładów
    na składnik majątku należący do wspólników tej spółki, wspólnicy ponoszą nakłady na
    będący ich własnością składnik majątku.
    Mając na uwadze powyższe, należy zgodzić się z Panem, że nakłady poniesione przez
    Spółkę cywilną (Wspólników Spółki) na budowę budynku biurowo-usługowego na gruncie
    należącym do Pana, jako wspólnika tej Spółki, nie mogą stanowić inwestycji w obcym
    środku trwałym. Ta sama sytuacja dotyczy również wydatków na instalacje w gruncie,
    utwardzenie gruntu oraz ogrodzenie, o ile są one trwale związane z tym gruntem.
    Co do zasady kosztami podatkowymi są wszelkie wydatki poniesione w związku z
    prowadzoną działalnością, w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia albo
    zachowania ich źródła.
    Tym samym kosztami uzyskania przychodów mogą być zarówno koszty, które pozostają w
    bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również

    koszty pośrednie, których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, ale dla
    prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione i
    podmiot jest zobowiązany do ich ponoszenia.
    Przedstawione powyżej przez Pana wydatki trudno przyporządkować do określonego
    strumienia przychodów, dlatego też stanowią one koszty inne niż bezpośrednio związane
    z przychodem, potrącalne na zasadach określonych w art. 22 ust. 5c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj.:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
      są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego
      rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
      podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów
      proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Co do wydatków na kontener biurowo-usługowy jako niezwiązany trwale z gruntem, o
    okresie użytkowania dłuższym niż rok, stwierdzam, że stanowi on odrębny środek trwały
    podlegający amortyzacji zgodnie z ww. art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji oraz stanu faktycznego, który Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku
    stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku.
    Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Ponadto, pamiętać należy, że to na Panu, jako odnoszącym korzyść z faktu zaliczenia
    wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu, ciąży obowiązek
    wykazania ich związku z prowadzoną przez Pana pozarolniczą działalnością gospodarczą
    oraz obowiązek ich właściwego udokumentowania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.