Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-632/14/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-07-25
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu dotyczącego promocji i ułatwienia dostępu do usług teleinformatycznych, usług i aplikacji dla obywateli.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-fundusz unijny; odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony-odzyskanie podatku naliczonego; projekt-projekt pomocowy; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2014 r. (data wpływu 14 maja 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu dotyczącego promocji i ułatwienia dostępu do usług teleinformatycznych, usług i aplikacji dla obywateli – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu dotyczącego promocji i ułatwienia dostępu do usług teleinformatycznych, usług i aplikacji dla obywateli.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Poradnia powstała w 2011 r. Przedmiotem jej działalności jest praktyka lekarska (ogólna i specjalistyczna) oraz pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana. Poradnia jest zakładem opieki zdrowotnej działającym w publicznym systemie ochrony zdrowia. Została wpisana do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Wykonuje tylko zadania publiczne na podstawie zawartej umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia. W dniu 23 grudnia 2013 r. Poradnia podpisała z Województwem umowę o przyznanie pomocy w ramach Osi Priorytetowej 7 − „Infrastruktura społeczeństwa informacyjnego”, Działania 7.2 − „Promocja i ułatwienie dostępu do usług teleinformatycznych”, Poddziałania 7.2.1 − „Usługi i aplikacje dla obywateli”, Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007−2013. W złożonym wniosku Poradnia ubiega się o objęcie kosztami kwalifikowanymi podatku od towarów i usług. Jest to zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18−20 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476) oraz na podstawie ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 54, poz. 535, z późn. zm.).

W ramach pomocy zostaną zrealizowane następujące elementy:

1.  e-poradnia − nabycie systemu do prowadzenia praktyki lekarskiej wraz z systemem zdalnej rejestracji,
2.  nabycie portalu internetowego do e-usług,
3.  budowa sieci bezprzewodowej w jednostce,
4.  zakup sprzętu informatycznego (5 komputerów stacjonarnych wraz z monitorem i oprogramowaniem, 3 drukarki),
5.  zakup serwera.

W maju 2014 r. Poradnia złoży wniosek o płatność, zgodnie z umową przyznania pomocy z dnia 23 grudnia 2013 r., w którym ubiegać się będzie o objęcie kosztami kwalifikowanymi podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Poradnia ma możliwość odzyskania podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w obecnym stanie prawnym nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powyższego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach, daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że Poradni nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ – jak wynika z wniosku – przedmiotowe zakupy będą służyły sprzedaży zwolnionej od podatku. Wnioskodawcy nie będzie również przysługiwało prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanym rozporządzeniu Ministra Finansów.

Końcowo należy zaznaczyć, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, ponieważ kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.