Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.917.2021.1.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-12-14
Teza: korekta przychodów
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; koszt-koszty uzyskania przychodów; ugody-ugoda sądowa; wyrok
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 7c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 7d

**Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

14 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 14 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy korekty przychodów.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Firma (\`(...)\`) prowadzi działalność na podstawie wpisu do CEIDG. Z racji wielkości obrotów prowadzi ewidencję w postaci „pełnej księgowości” zgodnie z ustawą o rachunkowości. W roku 2019 zawarła ustną umowę z (\`(...)\`) sp. z o. o na usługi doradcze w zakresie przekształceń własnościowych prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Powstał spór o wykonaną usługę i kwotę zapłaty za jej wykonanie. (\`(...)\`) sp. z o.o. wystąpiła do sądu z roszczeniem o zapłatę za usługę w wysokości 224 193 zł z odsetkami oraz kosztami sądowymi i kosztami zastępstwa procesowego. Przed Sądem Okręgowym w (\`(...)\`) strony zawarły ugodę ograniczającą całościowe roszczenie do kwoty 120 000 złotych. Ugoda dotyczyła kwoty roszczenia, a nie jego tytułu wynikającego z pozwu (\`(...)\`) sp. z o.o. (\`(...)\`).

W roku 2020 na rzecz podmiotu- (\`(...)\`) sp. z o.o. dokonano przelewy: data 9 marca 2020 r. kwota 20 000 zł - tytuł przelewu ZAPŁATA ZA USŁUGĘ - UGODA SĄDOWA, data 9 kwietnia 2020 r. kwota 20 000 zł - tytuł przelewu ZAPŁATA ZA USŁUGĘ - UGODA SĄDOWA, data 8 maja 2020 r. kwota 20 000 zł - tytuł przelewu ZAPŁATA ZA USŁUGĘ - UGODA SĄDOWA, data 9 czerwca 2020 r. kwota 20 000 zł - tytuł przelewu ZAPŁATA ZA USŁUGĘ - UGODA SĄDOWA, data 9 lipca 2020 r. kwota 20 000 zł - tytuł przelewu ZAPŁATA ZA USŁUGĘ - UGODA SĄDOWA, data 7 sierpnia 2020 r. kwota 20 000 zł- tytuł przelewu ZAPŁATA ZA USŁUGĘ - UGODA SĄDOWA na łączną kwotę 120 000 PLN.

Przelewów dokonano zgodnie za zawartą przed sądem ugodą. Opis przelewów jednoznacznie określa, że jest to zapłata za usługę - usługi doradcze świadczone przez podmiot gospodarczy, w tym przypadku przez (\`(...)\`) sp. z o.o. winny być potwierdzone fakturą VAT - usługi doradcze są objęte podatkiem VAT bez możliwości korzystania ze zwolnienia, a kwota roszczenie określona w ugodzie jest wartością brutto.

Wnioskodawca podjął próbę uzyskania, niestety bezskutecznie, duplikatu faktury lub faktur (pierwotnej i jej korekty do wysokości zawartej ugody). Wnioskodawca wysłał do kontrahenta prośbę o potwierdzenie salda - również bez odzewu. We wniosku o potwierdzenie salda Wnioskodawca wykazał swoją wpłatę jako nierozliczoną z powodu braku tytułu. Z rozmowy telefonicznej Wnioskodawca dowiedział się, że zdaniem firmy (\`(...)\`) za tytuł Wnioskodawca powinien uznać ugodę i że od firmy (\`(...)\`) Wnioskodawca nie otrzyma innego dokumentu.

Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawca posiada jedynie pozew, ugodę i potwierdzenia dokonanych zapłat. Na ich podstawie wydatek zaliczono do kosztów roku 2020 (rok poniesienia wydatku) w kwocie brutto. W przypadku otrzymania faktury VAT Wnioskodawca dokona korekty podatku dochodowego i podatku VAT. (\`(...)\`) sp. z o.o. - za usługi doradcze nie wystawiła faktury VAT- nigdy takiej Wnioskodawca nie otrzymał. Wydatek zaliczono do kosztów działalności jako nabycie usługi konsultingowej w roku 2020 w kwocie brutto na podstawie posiadanej kopii pozwu, ugody i przelewów potwierdzających poniesiony wydatek. Wnioskodawca takie postępowanie traktuje niejako tymczasowo do czasu uzyskania prawidłowego dokumentu to jest prawidłowej faktury VAT lub jej duplikatu.

Wnioskodawca ma świadomość, że korekta zwiększy podatek dochodowy do zapłaty za rok 2020 - odliczeniu będzie podlegała kwota netto, a nie brutto. Złożenie korekty po 30 kwietnia 2021 r. (nie z winy Wnioskodawcy) będzie rodzić konieczność naliczenia odsetek.

**Pytanie**

Czy po otrzymaniu faktury VAT prawidłowe będzie dokonanie korekty podatku dochodowego za 2020 rok i odliczenie podatku VAT za okres właściwy dla daty otrzymania faktury lub jej duplikatu?

**Pana stanowisko w sprawie**

Po otrzymaniu faktury VAT lub jej duplikatu jako podatnik dokonam rozliczenia podatku VAT za okres właściwy dla daty otrzymania faktury lub duplikatu i dokona korekty w podatku dochodowym . Do kosztów winien być zaliczony wydatek w kwocie netto zgodnie z fakturą, a nie brutto jak to pierwotnie wykonano.

**Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.**

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze. zm.):

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

W związku z tym warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

*   wydatek został poniesiony przez podatnika,
*   jest definitywny, a więc bezzwrotny,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   został właściwie (odpowiednio) udokumentowany.

Zgodnie z art. 22 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

Art. 22 ust. 7d tej ustawy brzmi:

Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 7c, podatnik nie poniósł kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.

Oznacza to, że bez znaczenia jest data wystawienia faktury korygującej lub – w przypadku braku faktury – innego dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty, jak również to, że korekta odnosi się do kosztów poprzedniego okresu. O momencie korekty kosztów, która nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub oczywistą omyłką, decyduje data otrzymania stosownego dokumentu.

Wobec tego korekta „wstecz” może być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka.

Ustawodawca nie wskazuje, co należy rozumieć poprzez pojęcia „błąd rachunkowy” oraz „inna oczywista omyłka”. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym.

Za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po tronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości kosztu na złote, etc.).

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sip.pwn.pl), przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji, za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się również będzie z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”.

Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta dokonywana winna być w okresie otrzymania dokumentu potwierdzającego przyczynę korekty (w przypadku korekty kosztów uzyskania przychodów) lub w okresie wystawienia tego dokumentu (w przypadku korekty przychodów). Tylko w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie przychodu bądź kosztu było bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki, korekta kosztu winna być uwzględniana „wstecznie”.

Zapłaty za wykonaną usługę na rzecz kontrahenta dokonał Pan zgodnie z zawartą przed sądem ugodą. Braku faktury pierwotnej jak i jej korekty (do wysokości zawartej ugody) nie można uznać, że mamy do czynienia z „ błędem rachunkowym „ czy też „oczywistą omyłką. Tym samym, korekty kosztów uzyskania przychodów winien Pan dokonać „na bieżąco”, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma Pan inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy Ordynacja podatkowa. Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktyczneg i musi się Pan zastosować do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.