Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-981/15/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-02-17
Teza: Czy podatnik może dokonać potrącenia bieżących zobowiązań podatkowych z kwotą nadwyżki podatku pozostałą do zwrotu, co do której wydłużono termin zwrotu?
Słowa kluczowe: nadwyżki-nadwyżka podatku od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od towarów i usług; termin-termin zwrotu; zobowiązanie-zobowiązanie podatkowe
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 września 2015r. (data wpływu 17 listopada 2015r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie możliwości dokonania potrącenia bieżących zobowiązań podatkowych z kwotą nadwyżki podatku pozostałą do zwrotu, co do której wydłużono termin zwrotu (dotyczy pytania przedstawionego we wniosku jako pierwsze 1) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2015r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie możliwości dokonania potrącenia bieżących zobowiązań podatkowych z kwotą nadwyżki podatku pozostałą do zwrotu, co do której wydłużono termin zwrotu (dotyczy pytania przedstawionego we wniosku jako pierwsze 1).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Podatnik jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT rozliczającym się z podatku od towarów i usług za pomocą deklaracji VAT-7 (w okresach miesięcznych). W lipcu 2014 roku podatnik dokonał dostawy towarów na terytorium kraju opodatkowanych stawką 23%, jak również wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do kontrahenta z Republiki Czeskiej. Dokonane dostawy oraz zakup towarów i usług niezbędny w celu dokonania przedmiotowych dostaw, został przez podatnika rozliczony w deklaracji VAT-7 (okres rozliczeniowy - lipiec 2014). Z rozliczenia podatnikowi wyszła znaczna nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, co było spowodowane okolicznością, iż towary handlowe nabywane przez podatnika były w znacznej większości przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. W celu kontynuowania współpracy i wywiązania się z zamówień, podatnik wystąpił do organu podatkowego (Naczelnik Urzędu Skarbowego /…/) o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na konto bankowe w terminie 60 dni. Organ podatkowy dokonał części zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Jednocześnie postanowieniem organ wydłużył termin zwrotu reszty podatku naliczonego nad należnym do czasu zakończenia czynności kontrolnych.

W czerwcu 2015 r., na podstawie art. 67 Ordynacji Podatkowej, podatnik dokonał potrącenia zaległej, wspomnianej powyżej części podatku VAT podlegającej zwrotowi na konto, której termin zwrotu został wydłużony, z bieżącymi należnościami z tytułu zaliczki na podatek dochodowy. Organ podatkowy do dnia złożenia niniejszego wniosku nie wydał postanowienia uwzględniającego dokonane potrącenie, jak również nie wydał postanowienia odmawiającego dokonania potrącenia. Do momentu wystąpienia sytuacji opisanej w niniejszym wniosku, jak również później, w przypadku pozostałych okresów rozliczeniowych, organ podatkowy za każdym razem wydawał postanowienie, w którym określał należności organu względem podatnika oraz na jakie zobowiązania zostają one zaliczone, które to postanowienie było inicjowane wnioskami podatnika, o potrącenie wzajemnych należności i zobowiązań.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie (przedstawione we wniosku jako pierwsze):

Czy podatnik może dokonać potrącenia bieżących zobowiązań podatkowych z kwotą nadwyżki podatku pozostałą do zwrotu, co do której wydłużono termin zwrotu?

Stanowisko swoje Wnioskodawca uzasadnia treścią art. 87 ust. 7 podatku od towarów i usług, w myśl którego różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, traktuje się jako nadpłatę podatku. Jednocześnie mając na uwadze treść art. 64 par. 1 i 4 Ustawy Ordynacja Podatkowa, zobowiązania podatkowe oraz zaległości podatkowe wraz z odsetkami za zwłokę w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa podlegają, na wniosek podatnika, potrąceniu z wzajemnej, bezspornej i wymagalnej wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa, a takie, na wniosek podatnika, mogą być również zaliczane na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego (w zakresie pytania przedstawionego jako pierwsze) jest nieprawidłowe.

Kwestie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zostały uregulowane w art. 87 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT.

Na mocy art. 87 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowane w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty (art. 87 ust. 2 ww. ustawy).

Stosownie do art. 87 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku wydłużenia terminu na podstawie ust. 2 zdanie drugie, urząd skarbowy na wniosek podatnika dokonuje zwrotu różnicy podatku w terminie wymienionym w ust. 2 zdanie pierwsze, jeżeli podatnik wraz z wnioskiem złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku. Jeżeli wniosek wraz z zabezpieczeniem został złożony na 13 dni przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, lub później, zwrotu dokonuje się w terminie 14 dni od dnia złożenia tego zabezpieczenia.

Natomiast, w myśl do art. 87 ust. 7 ww. ustawy o VAT, różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w ust. 2, zdanie 1 i ust. 5a, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

Z kolei, zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Stosownie natomiast do art. 6 ustawy Ordynacja podatkowa, podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej.

Katalog czynności i zdarzeń skutkujących wygaśnięciem w całości lub w części zobowiązania podatkowego został zawarty w art. 59 ustawy Ordynacja podatkowa. Zgodnie z art. 59 § 1 pkt 3 i 4 cyt. ustawy, należy do nich m.in. potrącenie oraz zaliczenie nadpłaty lub zaliczenie zwrotu podatku.

Kwestie wzajemnych potrąceń, jako jedno ze zdarzeń skutkujących wygaśnięciem zobowiązań, regulują przepisy art. 64 ww. ustawy. Zgodnie z art. 64 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe oraz zaległości podatkowe wraz z odsetkami za zwłokę w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa podlegają na wniosek podatnika, potrącenia z wzajemnej, bezspornej i wymagalnej wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa z tytułu:

1.  prawomocnego wyroku sądowego wydanego na podstawie art. 417 lub art. 4172 kodeksu cywilnego,
2.  prawomocnej ugody sądowej zawartej w związku z zaistnieniem okoliczności przewidzianych w art. 417 lub 4172 Kodeksu cywilnego,
3.  nabycia przez Skarb Państwa nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub wywłaszczenia nieruchomości na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami.
4.  odszkodowania za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie, uzyskanego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego,
5.  odszkodowania uzyskanego na podstawie przepisów o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz bytu Państwa Polskiego,
6.  odszkodowania orzeczonego w decyzji organu administracji rządowej.

Z kolei, w myśl art. 64 § 2 Ordynacji podatkowej, przepis § 1 stosuje się również do wzajemnych bezspornych i wymagalnych wierzytelności podatnika wobec państwowych jednostek budżetowych z tytułu zamówień wykonanych przez niego na podstawie umów zawartych w trybie przepisów o zamówieniach publicznych, pod warunkiem że potrącenie jest dokonywane przez tego podatnika i z tej wierzytelności.

Natomiast w myśl art. 64 § 4 Ordynacji podatkowej, na wniosek podatnika wierzytelności z tytułów wymienionych w § 1 i 2 mogą być również zaliczane na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

Powyższy przepis art. 64 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej określa ściśle z jakiego tytułu podatnik możne dokonać potrącenia z wierzytelności, zobowiązań podatkowych bądź zaległości podatkowych wraz z odsetkami. Potrącenie następuje na wniosek podatnika, po spełnieniu przesłanek określonych w ww. przepisie.

Natomiast pojęcie nadpłaty zostało wyjaśnione w art. 72 § 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa.

Zwrot podatku został zdefiniowany w art. 3 pkt 7 ustawy Ordynacja podatkowa, jako zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego.

Na mocy art. 76 § 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2 (tj. z zastrzeżeniem nadpłat, których wysokość nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym).

Nadpłaty, których wysokość nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku - na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, chyba że podatnik wystąpi o ich zwrot (art. 76 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zaliczania nadpłaty płatnika lub inkasenta na poczet jego zaległości podatkowych, bieżących zobowiązań podatkowych lub zobowiązań powstałych w związku z wykonywaniem obowiązków płatnika lub inkasenta (art. 76 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa).

Jak stanowi art. 76a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio.

Jak wynika natomiast z art. 76a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem:

1.  powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2;
2.  złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Zgodnie z art. 76b cyt. ustawy, przepisy art. 76, art. 76a, art. 77b i art. 80 stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku. Zaliczenie, o którym mowa w art. 76a § 2 pkt 1, następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku. Zgodnie z ugruntowanym poglądem, dzień złożenia deklaracji należy rozumieć jako dzień jej fizycznego wpływu do urzędu skarbowego.

Jak wynika z powołanych przepisów, w przypadku powstania prawa do zwrotu podatku, którego wysokość przekracza wysokość kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, organ podatkowy jest obowiązany dokonać następujących czynności:

1.  zaliczyć zwrot podatku z urzędu na zaległe zobowiązania podatkowe, odsetki za zwłokę, odsetki za zwłokę określone w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżące zobowiązania podatkowe,
2.  w przypadku braku zobowiązań, na które można by zaliczyć z urzędu zwrot podatku – dokonać z urzędu zwrotu podatku albo na wniosek podatnika zaliczyć kwotę zwrotu podatku na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

Zwrot podatku może zatem służyć uregulowaniu:

1.  zaległości podatkowych - tj. podatku niezapłaconego w terminie płatności, a także niezapłaconej w terminie płatności zaliczki na podatek, w tym również zaliczki, o której mowa w art. 23a Ordynacji podatkowej, lub raty podatku (art. 51 § 1 - 2 Ordynacji podatkowej). Zaliczenie zwrotu podatku na zaległości podatkowe jest dokonywane z urzędu i dotyczy tych zaległości, o których wiadomo organowi podatkowemu.
2.  bieżących zobowiązań podatkowych - tj. istniejących zobowiązań podatkowych, których termin płatności jeszcze nie upłynął (podatku, a także zaliczki na podatek, w tym również zaliczki, o której mowa w art. 23a Ordynacji podatkowej, lub raty podatku, których termin zapłaty jeszcze nie upłynął). Zaliczenie zwrotu podatku na bieżące zobowiązania podatkowe jest dokonywane z urzędu, przy czym może ono dotyczyć wyłącznie takich bieżących zobowiązań podatnika, o których wiadomo organowi podatkowemu.
3.  przyszłych zobowiązań podatkowych - tj. zobowiązań, które na moment złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku, jeszcze nie powstały. Zaliczenie zwrotu podatku na poczet przyszłych zobowiązań jest dokonywane na wniosek podatnika, przy czym wygaśnięcie zobowiązań wskutek takiego zaliczenia zwrotu podatku nie nastąpi wcześniej niż powstanie tych zobowiązań.

Należy przy tym podkreślić, że samo zaliczenie zwrotu podatku na zobowiązania podatkowe podatnika jest czynnością materialnotechniczną. Warunkiem formalnym tego zaliczenia jest natomiast wydanie stosownego postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 76a § 1 w zw. z art. 76b Ordynacji podatkowej, w sprawach zaliczenia zwrotu podatku na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.

Wydając ww. postanowienie organ podatkowy stwierdza, że na dzień dokonania zaliczenia kwoty zwrotu przestaje istnieć określona zaległość lub bieżące zobowiązanie podatkowe. W przypadku złożenia przez podatnika wniosku o zaliczenie zwrotu podatku na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, przedmiotowe postanowienie jest wydawane dopiero, gdy przyszłe zobowiązania zaistnieją jako zobowiązanie podatnika do zapłacenia podatku w określonej wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego (w istocie zwrot podatku jest zatem zaliczany na poczet bieżących zobowiązań podatkowych).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT rozliczającym się z podatku od towarów i usług za pomocą deklaracji VAT-7 (w okresach miesięcznych). W lipcu 2014 roku podatnik dokonał dostawy towarów na terytorium kraju opodatkowanych stawką 23%, jak również wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do kontrahenta z Republiki Czeskiej. Dokonane dostawy oraz zakup towarów i usług niezbędny w celu dokonania przedmiotowych dostaw, został przez podatnika rozliczony w deklaracji VAT-7 (okres rozliczeniowy - lipiec 2014). Z rozliczenia podatnikowi wyszła znaczna nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, co było spowodowane okolicznością, iż towary handlowe nabywane przez podatnika były w znacznej większości przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. W celu kontynuowania współpracy i wywiązania się z zamówień, podatnik wystąpił do organu podatkowego o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na konto bankowe w terminie 60 dni. Organ podatkowy dokonał części zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Jednocześnie postanowieniem organ wydłużył termin zwrotu reszty podatku naliczonego nad należnym do czasu zakończenia czynności kontrolnych.

W czerwcu 2015 r., podatnik dokonał potrącenia zaległej, wspomnianej powyżej części podatku VAT podlegającej zwrotowi na konto, której termin zwrotu został wydłużony, z bieżącymi należnościami z tytułu zaliczki na podatek dochodowy.

Zatem z informacji przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, że Wnioskodawca w deklaracji VAT-7 za lipiec 2014r. wystąpił o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na konto bankowe w terminie 60 dni. Organ podatkowy dokonał części zwrotu, natomiast co do pozostałej części zwrotu, wydłużył termin zwrotu do czasu zakończenia czynności kontrolnych.

Z przepisu art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT wynika, że w przypadku gdy zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć termin do zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia dokonywanej w ramach kontroli podatkowej. W analizowanej sprawie organ podatkowy w celu zweryfikowania prawidłowości rozliczenia oraz określenia prawidłowej kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym podjął czynności kontrolne i przedłużył termin zwrotu do czasu ich zakończenia. We wniosku nie zostało wskazane, że czynności zostały zakończone.

Jednocześnie Wnioskodawca chce dokonać potrącenia z pozostałej kwoty zwrotu nadwyżki, co do której organ podatkowy przedłużył termin zwrotu, bieżących zobowiązań z tytułu zaliczek na podatek dochodowy.

Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz przedstawiony stan prawny, należy stwierdzić, że zwrot pozostałej różnicy podatku, w analizowanej sprawie będzie możliwy dopiero po zakończeniu przez organ podatkowy weryfikacji rozliczenia, dokonywanej w ramach kontroli podatkowej. Do tego bowiem terminu prowadzone jest postępowanie w sprawie zasadności zwrotu w kwocie wykazanej przez Wnioskodawcę w deklaracji VAT-7. Tym samym, do czasu zakończenia ww. czynności i określenia prawidłowej wysokości kwoty zwrotu różnicy podatku, zaliczenie zwrotu podatku, na podstawie art. 76 ustawy Ordynacja podatkowa, na bieżące zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek dochodowy, nie jest możliwe. Przepis art. 76 nakłada na organ podatkowy obowiązek zaliczenia znanej mu nadpłaty (zwrotu) na znane mu zobowiązanie podatkowe. W analizowanej sprawie do czasu zakończenia postępowania kontrolnego związanego z weryfikacją rozliczenia wysokość kwoty zwrotu nie jest określona, co wyłącza możliwość zaliczenia pozostałej kwoty zwrotu na bieżące zobowiązania.

Ponadto podkreślić należy, że Wnioskodawca nie jest również uprawniony na podstawie art. 64 ustawy Ordynacja podatkowa, do potrącenia z pozostałej kwoty zwrotu, co do której organ podatkowy przedłużył termin zwrotu, bieżących zobowiązań, z uwagi na fakt, że ewentualna wierzytelność powstała z tytułu zwrotu różnicy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, nie została wymieniona w ww. przepisie.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie możliwości potrącenia bieżących zobowiązań podatkowych z kwotą nadwyżki podatku pozostałą do zwrotu, co do której wydłużono termin zwrotu, jest nieprawidłowe.

Na marginesie sprawy należy zauważyć, że powołany przez Wnioskodawcę art. 67 ustawy Ordynacja podatkowa został uchylony z dniem 5 maja 2015r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy zauważyć, że poruszona w przedmiotowym wniosku kwestia objęta pytaniem przedstawionym we wniosku jako drugie, będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Końcowo nadmienia się, że zmiana któregokolwiek z elementów opisu przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.