Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.588.2025.2.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-25
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości
wykorzystywanej w działalności gospodarczej przez małżonka.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
lokal-lokal użytkowy
małżonek
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Odpłatne zbycie składników majątku.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem z 26 sierpnia 2025 r. (data wpływu 1 września 2025 r.) – na wezwanie organu.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni wraz z mężem posiadają ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. W
    2016 r. na podstawie aktu notarialnego została rozszerzona wspólność ustawowa na
    nieruchomość, której dotyczy wniosek. Od tego momentu Wnioskodawczyni jest
    współwłaścicielką tej nieruchomości na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, a także nigdy nie
    wykorzystywała tej nieruchomości, ani jej części do działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni nie wyraziła zgody w sposób formalny na wykorzystywanie
    nieruchomości do celów działalności gospodarczej prowadzonej przez Jej męża. Mąż
    Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w budynku od
    momentu jego budowy (lata 1990-1992) do chwili obecnej.
    Wnioskodawczyni wraz z mężem planują wspólnie sprzedaż nieruchomości w 2026 r.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W skład nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży wchodzi działka gruntu zabudowana
    budynkiem handlowo-usługowym. Budynek jest budynkiem użytkowym – handlowo-
    usługowym (zgodnie z PKOB). Nie jest to budynek mieszkalny.
    Budynek został wybudowany przez męża Wnioskodawczyni w latach 1990-1992 z
    przeznaczeniem do prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Nieruchomość
    nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w działalności gospodarczej
    męża. Nie była amortyzowana. Koszty dotyczące budowy budynku nie były ujmowane ani
    w kosztach uzyskania przychodów ani poprzez odpisy amortyzacyjne w działalności
    gospodarczej męża. Koszty utrzymania nieruchomości również nie były ujmowane przez
    męża w kosztach uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.
    Przed planowaną sprzedażą nieruchomość nie będzie wycofywana z działalności
    gospodarczej, gdyż nigdy nie została formalnie do niej wprowadzona jako środek trwały.
    Poszukiwanie nabywców nieruchomości będzie odbywało się w sposób prywatny –
    poprzez ogłoszenia sprzedaży oraz za pośrednictwem biura nieruchomości. Sprzedaż
    nieruchomości nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni,
    ponieważ nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej i nie wykorzystywała tej
    nieruchomości do takich celów.

## Pytanie

Czy w przypadku sprzedaży nieruchomości w 2026 r., której Wnioskodawczyni jest
    współwłaścicielką od 2016 r. (w wyniku rozszerzenia wspólności ustawowej małżeńskiej),
    nie prowadzi działalności gospodarczej i nie wykorzystywała w żaden sposób w ramach
    takiej działalności, przysługuje Jej zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w 2026 r., której jest
    współwłaścicielką od 2016 r., korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób
    fizycznych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, ponieważ:
    • od nabycia nieruchomości minęło więcej niż 5 lat (liczone od końca roku 2016),

    • Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej,
    • nieruchomość nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do celów działalności
      gospodarczej,
    • Wnioskodawczyni nie wyraziła zgody w sposób formalny na jej wykorzystanie do
      działalności Jej męża.
    W związku z tym nie zachodzą przesłanki do opodatkowania Jej części (współwłasności) w
    przychodzie ze sprzedaży tej nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis ten wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami
    przychodów są:
    • pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
    • odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w
      nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
      użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      prawa wieczystego użytkowania gruntów – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w
      wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego
      zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem
      pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
      dokonującej zamiany (pkt 8).
    Art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i
      prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z
      zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19
      stosuje się odpowiednio.
    Na podstawie art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w
      gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do

      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art.
      30e stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia: składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem
      zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności gospodarczej są
    zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z
    działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności
    gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak i przychody uzyskane ze
    sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych
    względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich
    odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie
    stanowi przychodu z działalności gospodarczej.
    Wskazany przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie reguluje ani kwestii kwalifikowania składnika majątku do kategorii środków
    trwałych ani obowiązku ujmowania go w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych. Reguluje on wyłącznie kwestię skutków podatkowych zbycia
    wskazanych w nim składników majątku, podlegających ujęciu w ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą
      albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy
      określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W myśl art. 22c ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają:
      1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami lub lokale
      mieszkalne, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo
      wynajmowane na podstawie umowy, jeżeli podatnik nie podejmie decyzji o ich
      amortyzowaniu,
      3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
      4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust.
      2 pkt 1 i 1a,
      5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
      działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
      wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te

      składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej
      działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Stosownie do treści art. 22d ust. 2 omawianej ustawy:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
    Z Pani wniosku wynika, że:
    • w 2016 r. na podstawie aktu notarialnego została rozszerzona wspólność ustawowa na
      nieruchomość, której dotyczy wniosek;
    • Pani mąż prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w budynku od momentu
      jego budowy (lata 1990-1992) do chwili obecnej;
    • w skład nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży wchodzi działka gruntu
      zabudowana budynkiem handlowo-usługowym;
    • planują Państwo sprzedaż ww. nieruchomości w 2026 r.
    Sposób opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia składnika majątku
    wykorzystywanego w działalności gospodarczej na gruncie podatku dochodowego od
    osób fizycznych nie jest uzależniony od tego, czy składnik majątku należy do
    współwłasności małżeńskiej, czy też nie. Odpłatne zbycie składnika majątkowego,
    stanowiącego przedmiot majątku małżonków, wykorzystywanego przed zbyciem w
    działalności gospodarczej przez jednego z nich, stanowi przychód z pozarolniczej
    działalności gospodarczej jedynie tego małżonka, który faktycznie ten składnik
    wykorzystywał do celów prowadzonej działalności gospodarczej.
    To oznacza, że sprzedaż opisanej przez Panią we wniosku nieruchomości,
    wykorzystywanej w działalności gospodarczej prowadzonej przez Pani męża, będzie
    skutkować powstaniem przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychodu z pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Przychód ten w całości będzie przychodem Pani męża, gdyż to on
    wykorzystuje ww. nieruchomość w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej od
    momentu budowy budynku do chwili obecnej. W konsekwencji nie będzie Pani
    zobowiązana do rozliczania ww. sprzedaży dla celów podatkowych.
    W związku z powyższym Pani stanowisko, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w
    2026 r. korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ta interpretacja dotyczy tylko Pani sytuacji prawnopodatkowej. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna

      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.