Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4011.277.2022.3.AZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-03-01
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawo własności intelektualnej (tzw. IP BOX)
Słowa kluczowe: IP Box; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; własność-własność intelektualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

(…) wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan (…) . Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego:
-------------------------------------------------

Wnioskodawca (…) (zwany dalej „Wnioskodawcą") prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…), zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przedmiotem jest między innymi działalność związana z oprogramowaniem. W ramach tej działalności tworzy nowe programy autorskie oraz rozwija i ulepsza programy komputerowe.

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy o współpracę ze spółką (…) (dalej: "Spółka") z dnia (…) (dalej: „Umowa”) świadczy usługi programistyczne na rzecz klientów Spółki (w tym dużego międzynarodowego dostawcy z branży(…).

Opisana w niniejszym wniosku działalność była i jest prowadzona przez Wnioskodawcę w Polsce.

W ramach ww. umowy, Spółka zleca Wnioskodawcy wykonywanie usług z zakresu IT dla poszczególnych Klientów Zleceniodawcy, w szczególności usług z zakresu programowania polegających m.in. na tworzeniu oprogramowania na podstawie dokumentacji przekazanej przez Zleceniodawcę lub jego Klientów, rozwój i utrzymanie oprogramowania, planowanie i przygotowanie funkcjonalności tworzonych przez zespół, w ramach którego będzie współpracował, bezpośredni kontakt ze Zleceniobiorcą lub jego Klientami w celu jak najdokładniejszego wywiązywania się z powierzonych zadań, sporządzenie stosownej dokumentacji niezbędnej do prawidłowego wykonania przedmiotu Umowy, dokonywanie wszelkich innych czynności, które mogą się pojawić w trakcie realizacji Umowy, niezbędnych dla zapewnienia odpowiednio wysokiej jakości realizacji zadań.

Za usługi świadczone na podstawie Umowy Wnioskodawcy przysługuje od Spółki wynagrodzenie obliczone jako iloraz stawki za godzinę, przyjętej w Umowie oraz ilości przepracowanych godzin w danym okresie rozliczeniowym (tj. okresie jednego miesiąca kalendarzowego). Do wynagrodzenia netto, wskazanego na fakturze VAT, Wnioskodawca zobowiązuje się doliczyć podatek od towarów i usług w wysokości przewidzianej obowiązującymi przepisami podatkowymi. Powyższe wynagrodzenie zawiera wynagrodzenia za przeniesienie przez Wnioskodawcę na Spółkę autorskich praw majątkowych, praw zależnych i upoważnień do utworów stworzonych w danym okresie rozliczeniowym. Wnioskodawca osiąga zatem dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnione w cenie usług świadczonych na rzecz Spółki. Czynności zlecone przez Wnioskodawcę na podstawie umowy z Klientem nie były, nie są i nie będą wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu, czy w czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności.

Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

W ramach opisanego zlecenia, w ramach prowadzonej przez siebie działalności badawczo- rozwojowej, Wnioskodawca tworzył specyfikację i robił to na podstawie pozyskanych wymagań od klienta i jego dalszych kontrahentów. Wnioskodawca tworzy w szczególności kody źródłowe i wynikowe w odniesieniu do programu komputerowego i dokumentację programu.

Podatnik prowadził i nadal prowadzi w ramach umowy z Klientem działalność twórczą, obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Omawiane oprogramowanie tworzone jest przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny, w ramach codziennej pracy zespołu. Każdy z członków zespołu programistów, pomimo współpracy na rzecz jednego klienta odpowiada za inne powierzone mu przez Spółkę zadania.

Wkład Wnioskodawcy co do rozwinięcia i ulepszenia w ramach zlecenia stanowił każdorazowo utwór lub część utworu. Rozwijając i ulepszając istniejące oprogramowanie komputerowe Wnioskodawca wykonywał czynności zmierzające do poprawy użyteczności i funkcjonalności tego oprogramowania jak również czynności zmierzające do dodania nowej użyteczności i funkcjonalności, której poprzednia wersja programu nie posiadała. Wytwarzane, rozwijane oraz ulepszane przez niego Oprogramowanie komputerowe, części Oprogramowania, stanowi przejaw jego działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej).

Czynności wykonywane przez podatnika w ramach umowy z Klientem są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych procesów lub usług. Nie są natomiast działalnością obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do procesów lub usług. Aby być w stanie tworzyć, ulepszać i rozwijać oprogramowanie, Wnioskodawca stale zdobywa i poszerza swoją wiedzę z zakresu najnowszych technologii wytwarzania oprogramowania, a następnie implementować zdobytą wiedzę, pisząc kod programu, a także poszukiwać nowych rozwiązań systemowych i projektować ich wdrożenie do systemu.

Efektem działalności Wnioskodawcy jest oprogramowanie wspomagające i unowocześniające proces dostarczania(…). Ponadto, dzięki funkcjonalności aplikacji (…) dostarczają treści zgodne z prawem i bezpieczne dla użytkowników.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnik opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi; niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Omawiany system dostarcza klientom bardzo dużą wartość, pozwalając skutecznie optymalizować procesy (…) tak, by jak najlepiej wpasować się w potrzeby klientów. Weryfikacja reklam polega nie tylko na wykrywaniu podejrzanych reklam, ale też obszarów, które uniemożliwiają reklamom dotarcie do jak największej liczby odbiorców. To proces pozwalający na dostarczanie reklamodawcom danych o wyświetleniach i o konwersji.

W przypadku (…) pozwala na dostarczenie informacji na temat tego, jak długo odbiorca oglądał daną reklamę. Tego typu dane statystyczne stanowią dla reklamodawców dużą wartość (dlatego też w ramach działalności Wnioskodawcy wdrażany jest obecnie nowy standard o nazwie (…). Dzięki nim reklamodawcy są w stanie optymalizować koszty kampanii reklamowych. Jest to szczególnie istotne w uzyskaniu informacji na temat tego czy dane reklamy „performują”, tj. czy związane z nimi kampanie są opłacalne i przynoszą korzyść. Ten obszar technologii reklamy cyfrowej zyskuje na popularności. W przeszłości za przeglądanie reklam przed ich opublikowaniem odpowiadały działania reklamowe wydawców, ale wraz ze wzrostem liczby partnerów sieci, liczba reklam stała się na tyle ogromna, iż nie było już możliwe spójne zarządzanie jakością reklam w ten sposób. Technologia współtworzona przez Wnioskodawcę pomaga reklamodawcom zaoszczędzić (…). Weryfikacja reklam zachęca również wydawców do stosowania przejrzystych praktyk w zakresie sposobu uzyskiwania i reprezentowania ruchu w witrynie. Istnieje szereg czynników, które mogą wpływać nie tylko na wydajność reklamy, ale także na wizerunek marki reklamowej.

Na przykład, jeśli reklama została wyświetlona obok nieodpowiednich treści (np. szerzenie nienawiści), użytkownicy mogą skojarzyć tę markę z tymi treściami, a nawet odnieść fałszywe wrażenie, że marka popiera te treści. Z drugiej strony, weryfikacja reklam pomaga wydawcom zminimalizować ryzyko wyświetlania w ich witrynach fałszywych reklam, a także na większą kontrolę nad tym, co jest na nich publikowane. Weryfikacja reklam jest częścią rosnącego ruchu w kierunku poprawy przejrzystości w branży (…). Wdrażając technologię automatycznej weryfikacji reklam, wydawcy mogą unikać wyświetlania określonych rodzajów treści w swoich witrynach, w tym: złośliwych reklam (automatyczne przekierowania, wyłudzanie informacji, pobieranie zachęcające do pobierania i złośliwe oprogramowanie zintegrowane z kliknięciem przed lub po kliknięciu), nieodpowiednich reklam (np. pornografia), reklam nielegalnych produktów, fałszywego wykrywania ruchu.

Wytworzenie, rozwijanie i ulepszenie oprogramowania, którego Wnioskodawca jest twórcą, następuje w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności badawczo- rozwojowej. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Oprogramowanie wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej i stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do każdego wytworzonego, ulepszonego i rozwiniętego oprogramowania w trybie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Umowa Wnioskodawcy przewiduje, że w przypadku, gdy w wykonaniu realizacji umowy zostanie stworzony utwór w rozumieniu ustawy o prawach autorskich, to przeniesienie majątkowych praw autorskich do utworu następuje w chwili jego powstania.

Utwory tworzone przez Wnioskodawcę stanowią w całości utwór oryginalny, nie naruszają praw autorskich osób trzecich, są wolne od jakichkolwiek zapożyczeń oraz nie mają miejsca żadne inne okoliczności, które mogłyby narazić Zleceniodawcę na odpowiedzialność wobec osób trzecich z tytułu korzystania z nich lub ich rozpowszechniania.

Umowa wskazuje konkretne pola eksploatacji. Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje na następujących polach eksploatacji:

1\. w zakresie utworów stanowiących oprogramowanie komputerowe:

(…)

2\. w zakresie utworów niebędących programami komputerowymi, w szczególności twórczych elementów takich jak dokumentacja, tekst, grafika, multimedia:

(…)

Wynagrodzenie określone w umowie zawiera wynagrodzenie za przeniesienie przez Wnioskodawcę na Spółkę autorskich praw majątkowych, praw zależnych i upoważnień do utworów stworzonych w danym okresie rozliczeniowym.

Należy tu wskazać, że oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszeniem jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.

W ramach omawianej działalności gospodarczej, w toku współpracy ze Spółką, Wnioskodawca wraz z zespołem innych programistów zajmuje się wytwarzaniem oprogramowania składającego się z aplikacji webowej, służącej do koordynacji procesu walidacji i weryfikacji reklam cyfrowych, a także aukcji ww. reklam. Oprogramowanie to powstaje z wykorzystaniem nowoczesnych języków programowania, takich jak (…) - w szczególności w (…) oraz przy wykorzystaniu takich technologii i frameworków, jak (…).

Rolą Wnioskodawcy jest głównie tworzenie kodu, który jest częścią platformy internetowej (aplikacji webowej). Wnioskodawca jest odpowiedzialny za tworzenie modułów, podsystemów i serwisów, które wspomagają i są wykorzystywane do prawidłowego funkcjonowania platformy. Powyższe oprogramowanie jest niezbędne w procesie określania, które reklamy wyświetlą się u odbiorców końcowych (użytkowników przeglądających strony) w oparciu o ich historię przeglądania, preferencje zakupowe, przeszłe wyszukiwanie danych w internecie. Zbieranie danych o użytkowniku musi być zgodne z regulacjami lokalnymi (np. dyrektywą (…) dla Unii Europejskiej). Oprogramowanie to ma również na celu kategoryzację reklam (pod względem parametrów nośnika czy pod względem grup odbiorczych wyselekcjonowanych przez reklamodawcę).

Wnioskodawca odpowiada m.in. za proces uznania reklamy za odpowiednią do wyświetlenia (walidację reklam) oraz przeprowadzenia aukcji reklam, podczas której „zapada decyzja”, czy reklama się wyświetli i na której pozycji na stronie, dochodzi również do ustalenia miejsca docelowego reklamy oraz kontekstu. Proces walidacji pozwala na odrzucenie reklam naruszających zasady, niezgodne z prawem, promujące nielegalne treści, a także ochronę przed tzw. oszustwami reklamowymi i nieuczciwymi praktykami. Weryfikacja reklam polega na sprawdzeniu, czy reklamy wyświetlane w serwisie spełniają kryteria określone w ustawieniach kampanii. Weryfikacja reklamy jest zwykle stosowana przez reklamodawców w celu sprawdzenia, czy wyznaczone atrybuty wyświetlanej reklamy są zgodne z warunkami określonymi w ustawieniach kampanii reklamowej (np. parametry witryny, geograficzne lub zawartości). W tym celu (…) lub obrazy (…) wdrażane wraz z reklamą (wewnątrz znaczników reklamy) w celu przeanalizowania treści strony wydawcy i zapewnienia, że witryna jest odpowiednia dla reklamy. Rolą Wnioskodawcy jest współtworzenie i udoskonalanie aplikacji pozwalającej na automatyczną walidację i proces licytacji, poprzez tworzenie kodu źródłowego określającego i przewidującego różne ścieżki postępowania.

Rozwijanie oprogramowania następuje na podstawie Zlecenia, bez przenoszenia na Wnioskodawcę uprawnień do programu w postaci licencji wyłącznej. Wnioskodawca nie nabywa kwalifikowanych praw własności intelektualnej celem ich dalszej odsprzedaży.

Wnioskodawca chciałby zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5% uzyskanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (odnośnie dochodów od Klienta) w zeznaniu rocznym za (…) lub poprzez korektę zeznania podatkowego (gdy interpretacja zostałaby wydana po upływie terminu na złożenie zeznania rocznego). W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza w zeznaniu rocznym za rok (…) i w latach następnych rozliczyć dochód uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze Spółką z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

Jednocześnie, Wnioskodawca chciałby zastosować 5% stawkę podatku do osiągniętego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (odnośnie dochodów od Klienta) w korekcie zeznania rocznego za (…).

Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową od (…).

Podatnik oczywiście jest świadom niezbędnych wymogów formalnych w zakresie odrębnej ewidencji w rozumieniu art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT i zgodnie z tymi przepisami ją prowadził od (…) i prowadzi nadal.

W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy). Ponieważ na podstawie umowy zawartej ze Spółką Wnioskodawca przenosił i przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego (oprogramowania) opisanego we wniosku, Wnioskodawca osiąga i osiągnie dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W piśmie z dnia (…) uzupełnił Pan wniosek poprzez doprecyzowanie i udzielenie następujących informacji:

Podatnik wskazuje, że zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej również w zakresie oceny, czy czynności podejmowane w ramach umowy z Klientem opisanej w pozycji 61 (wniosku ORD-IN) są działalnością, badawczo-rozwojową.

Wnioskodawca prowadzi opisywaną działalność od (…). Przedmiotowa działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest związana z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów - programów komputerowych. Tym samym działalność prowadzona przez Wnioskodawcę obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z 20 lipca 2018 r. Celem tych prac jest stworzenie lub rozwinięcie istniejącego programu komputerowego. Prace te dotyczą programów komputerowych. W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zajmuje się projektowaniem i tworzeniem nowego Oprogramowania. Na podstawie Umowy zawartej ze Spółką, Wnioskodawca wykonuje usługi programistyczne polegające na tworzeniu, rozwijaniu lub ulepszaniu oprogramowania komputerowego, w szczególności poprzez tworzenie kodu źródłowego. Szczegółowa koncepcja co do samego sposobu zaprojektowania i wykonania takiego oprogramowania, każdorazowo bazuje na autorskich pomysłach i kreatywności Wnioskodawcy, będąc przejawem jego inwencji twórczej.

Efektem prowadzonym przez Wnioskodawcę prac jest stworzenie Oprogramowania, do którego prawa autorskie odpłatnie Wnioskodawca sprzedaje na rzecz Zleceniodawcy. Pod pojęciem Oprogramowanie należy rozumieć napisany przez Wnioskodawcę w języku programowania program komputerowy. Efektem działalności Wnioskodawcy jest oprogramowanie wspomagające i unowocześniające proces dostarczania reklam. Ponadto, dzięki funkcjonalności aplikacji, reklamy cyfrowe dostarczają treści zgodne z prawem i bezpieczne dla użytkowników.

Wyniki prac Wnioskodawcy mają w szczególności następującą formę:

\- przekazanie kodu do wewnętrznych repozytoriów kodu klienta - czyli będą to wpisy w repozytorium kodu;

\- wdrożenie, uruchomienie nowych serwisów lub nowych wersji serwisów, które w ramach mojej pracy zostały utworzone/zmienione - czyli na serwery klienta będą wgrywane uruchamialne pliki i/lub skrypty, które następnie po uruchomieniu będą wykonywać założone zadania;

\- raporty wykorzystania serwisów w postaci wykresów dostępnych on-line, dzięki którym klient może sprawdzić (…). Tego typu wykresy i zestawienia pozwalają klientowi ocenić, czy serwisy utworzone/zmienione przez Wnioskodawcę faktycznie mają dla niego "wartość dodaną" - tzn. czy zwiększają (…).

W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca projektuje i tworzy nowy, zmieniony lub ulepszony produkt jakim jest/są programy komputerowe wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach usług na rzecz Spółki. Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały zakończone pozytywnym wynikiem. Tym wynikiem/wynikami jest nowa funkcjonalność, rozwiązanie. Wynik/wyniki prac rozwojowych mają/będą miały ustaloną formę, tj. formę programu komputerowego.

Efekty pracy Wnioskodawcy, które Wnioskodawca nazywa "oprogramowaniem":

\- zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze stanowią kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

\- nie stanowią efektu pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

\- nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów. „Oprogramowanie” zawsze jest efektem prac rozwojowych Wnioskodawcy w rozumieniu przepisów Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W ramach prac Wnioskodawcy ulegały zmianie istniejące procesy i usługi klienta. Co do zasady, klient przyjmuje od swoich klientów reklamy i jego główna usługa polega na znajdowaniu w czasie rzeczywistym "miejsc w Internecie", na których te reklamy mogą być przedstawione. Jednym z celów klienta jest maksymalizacja zysku z opłaty za to pośrednictwo. Żeby zmaksymalizować ten zysk należy z jednej strony móc trafić do jak największej liczby "miejsc w Internecie" (platform pośredniczących, platform aukcyjnych etc.) oraz na dane platformy kierować reklamy, które "nadają" się do danej platformy. Przykładowo, niektóre platformy nie akceptują reklam hazardu, większość platform nie akceptuje pornografii itd. Zadaniem procesów wewnętrznych w firmie Klienta jest takie automatyczne określenie właściwości reklamy, aby trafiła ona do właściwych platform. Dodatkowo, zazwyczaj platformy nie życzą sobie ciągłego wysyłania im reklam, które one z założenia odrzucają i mają prawo ukarać klienta Wnioskodawcy, jeśli często łamie założenia danej platformy. Wnioskodawca oferował produkty, procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych prowadzonych w ramach swojej działalności gospodarczej.

W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy, ww. produkty, procesy lub usługi miały nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter i nie są wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług. Czynności wykonywane przez podatnika w ramach umowy z Klientem są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych procesów lub usług. Nie są natomiast działalnością obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do procesów lub usług. Aby być w stanie tworzyć, ulepszać i rozwijać oprogramowanie, Wnioskodawca stale zdobywał i poszerza swoją wiedzę z zakresu najnowszych technologii wytwarzania oprogramowania, a następnie implementować zdobytą wiedzę, pisząc kod programu, a także poszukiwać nowych rozwiązań systemowych i projektować ich wdrożenie do systemu.

Pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a przychodami Wnioskodawcy jest bezpośrednia zależność.

Efekty prac, do których majątkowe prawa autorskie Wnioskodawca przenosił na Zleceniodawcę, zawsze są efektem podejmowanych przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu art. 4 ust. 3 ww. ustawy.

Wnioskodawca ponosił i ponosi odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż Zleceniodawca/Kontrahent).

Wnioskodawca tworzył utwory chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i jest to element konstrukcyjny wniosku. W efekcie rozwijania programu komputerowego powstawały utwory zależne w rozumieniu art. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Efekty pracy Wnioskodawcy, które Wnioskodawca nazywa "programem komputerowym" zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

\- zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

\- nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

\- nie są jedynie "techniczną" realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez zleceniodawców, bowiem zawsze mają charakter "twórczy".

W każdym przypadku tworzenie przez Wnioskodawcę "programu komputerowego" wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca prowadził i prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego poszczególnego "programu komputerowego", który jest efektem jego pracy.

Efekty prac Wnioskodawcy są utworami zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawami pokrewnymi, poprzez stworzenie nowego programu komputerowego bądź twórczą zmianę istniejącego już programu.

Wnioskodawca jest członkiem zespołu programistów, jednakże każdy w zespole (w tym Wnioskodawca) odpowiada za własne działania i wykonuje je w ramach własnej działalności. Wnioskodawca jest programistą i odpowiada w szczególności za analizę, badanie, programowanie, testowanie, wdrażanie programów. Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie samodzielnie w ramach własnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze w związku z prowadzoną działalnością. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za osiągnięcie pewnych założonych rezultatów funkcjonalnych i/lub wydajnościowych.

Efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę są programy komputerowe, rozumiane w sposób opisany we wniosku i uzupełnieniu, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Powyższe potwierdza, że usługi są realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej.

Prawa autorskie do programów komputerowych przysługują jedynie Wnioskodawcy i są one przenoszone następnie na Spółkę w ramach zawartej z nią umowy opisanej we wniosku. Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa majątkowe do wytworzonych przez niego programów komputerowych. Nie przysługują mu prawa do całości oprogramowania wytworzonego przez współtwórców. Każdy w zespole odpowiada za własne zadania i tworzy utwory w ramach prowadzonej działalności. Nie jest tak, że prawo to przysługuje niepodzielnie wszystkim twórcom. Każdy z uprawnionych przenosi na daną Spółkę swoje prawa autorskie majątkowe na podstawie odrębnej umowy zawartej z tą Spółką.

Sposób „przenoszenia" autorskich praw do programu komputerowego każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy.

Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej ewidencji pozarachunkowej, Prawa IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Prowadzona ewidencja jest odrębną ewidencją od podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Taką ewidencję Podatnik prowadzi na bieżąco. Podatnik prowadzi taką ewidencję od początku współpracy ze spółką (…). W prowadzonej ewidencji wyodrębnione jest każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Prowadzona ewidencja pozaksięgowa pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Podatnik prowadzi taką ewidencję od początku współpracy ze spółką (…)

Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Wynagrodzenie od Zleceniodawcy jest łączną zapłatą za całość czynności, jakie Wnioskodawca realizuje w ramach umowy. Umowa nie wyodrębnia wartości wynagrodzenia należnego za poszczególne czynności. Wnioskodawca dokonuje takiego wyodrębnienia samodzielnie. Wnioskodawca nie otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do "programu komputerowego". Wypłacane Wnioskodawcy przez Kontrahenta wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa - poboczne usługi informatyczne a mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne. Preferencyjną stawką podatkową Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania, za co otrzymuje zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz prowadzonych rejestrów realizowanych prac.

Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich, gdyż nie jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych z kontrahentem. Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia i rozwijania programów komputerowych poprzez comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona ewidencja pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.

Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do „Oprogramowania”/„programu komputerowego” następowało/następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.

Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy który podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego. Fizycznie przekazanie kodu zachodziło w momencie przekazania kodu do repozytorium kodu. Przeniesienie praw potwierdza umowa, jak również wystawiane faktury.

Dochodem, dla którego Wnioskodawca zamierza stosować preferencyjną stawkę opodatkowania (art. 30ca updof) jest wyłącznie dochód z tytułu przenoszenia praw majątkowych do tworzonego oprogramowania.

Inne prace poza pracami rozwojowymi, które są wprost związane z wytwarzaniem programów komputerowych, tzn. udział w spotkaniach z innymi specjalistami czy wsparcie poprodukcyjne, Wnioskodawca nie zamierza objąć ich preferencyjnym 5% opodatkowaniem.

Dokumentacja wytwarzana przez Wnioskodawcę jest nierozerwalnie związana z wytworzonym kodem źródłowym i jako całość, tj. program komputerowy (oprogramowanie) stanowi autorskie prawo do programu komputerowego (tj. oprogramowania) podlegające ochronie w myśl art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oraz ww. kwalifikowane prawo własności intelektualnej, czyli program komputerowy (oprogramowanie) jest przenoszone łącznie przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta. Dokumentacja przykładowo odnosi się do przypadków użycia, ograniczenia oprogramowania etc. Część dokumentacji polegała na opracowaniu architektury rozwiązania, bądź na opracowaniu funkcjonalnego przepływu danych, aby spełnić określone wymaganie.

Wnioskodawca samodzielnie przekształca stworzoną dokumentację do postaci kodu źródłowego. W każdym przypadku tworzenie/rozwijanie/ulepszanie przez Wnioskodawcę oprogramowania komputerowego wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych, tj. prac, które związane są z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do tworzenia i projektowania nowych programów komputerowych.

Wnioskodawca podkreśla, że wytwarzana przez niego dokumentacja projektowa zawiera szereg dokumentów niezbędnych do wytworzenia programu komputerowego, m.in. szczegółowe specyfikacje określające architekturę systemu informatycznego, specyfikację interfejsów, specyfikacje struktury danych, specyfikacje programu komputerowego, specyfikacje algorytmów. Specyfikacje te, wytworzone w oparciu o wymagania Klienta oraz pomysły, wiedzę i doświadczenie Wnioskodawcy stanowią instrukcje przeznaczone do komputera, które pozwalają przekształcić je do postaci kodu źródłowego. Instrukcje te są przekształcane do postaci kodu źródłowego. W ramach projektów powstał zbiór zleceń. Każde ze zleceń zawiera szczegółowy spodziewany opis zachowania systemu i na ich podstawie powstaje kod źródłowy. Tworzona dokumentacja pozwalała odtworzyć instrukcje przeznaczone dla komputera i przekształcić je do postaci kodu źródłowego.

W ramach projektów powstały instrukcje komend adresowanych do komputera. Pośrednio rezultatem prac Wnioskodawcy jest kod źródłowy, tzn. Wnioskodawca nie „programuje” osobiście, a efekty jego prac nie mają postaci stricte kodu źródłowego, ale stanowią instrukcje przeznaczone dla komputera, które pozwalają przekształcić je do postaci kodu źródłowego. Instrukcje te spełniają definicję programu komputerowego.

Dokumentacja jest sporządzana w szczegółowy sposób. Wnioskodawca podkreśla, że wytwarzana przez niego dokumentacja projektowa zawiera szereg dokumentów niezbędnych do wytworzenia programu komputerowego, m.in. szczegółowe specyfikacje określające architekturę systemu informatycznego, specyfikację interfejsów, specyfikacje struktury danych, specyfikacje programu komputerowego, specyfikacje algorytmów. Algorytmy i przepływy danych opisywane są przy pomocy diagramów, rzadziej pseudokodu. Sporządzana przez Wnioskodawcę dokumentacja zawierała opis punktów wejścia i wyjścia.

Dokumentacja cechuje się dużą szczegółowością. Ma ona zachować w postaci trwałej założenia co do kodu (np. wytłumaczenie dlaczego dany serwis jest w stanie przetworzyć (…) na minutę) czy też co należałoby zrobić, żeby te założenia rozszerzyć lub jakie wymagania wykraczają poza architekturę rozwiązania (np. serwisu w obecnej architekturze nie da się przeskalować do (…) na sekundę z wyjaśnieniem). Dokumentacja ma też zachować w postaci trwałej założenia co do funkcjonalności, jak również zachować w postaci trwałej i czytelnej postać danych wejściowych i wyjściowych. Na dokumentację składają się również m.in. algorytmy przepływu danych w sposób jednoznaczny, przy pomocy kodu czy też przy pomocy diagramów sekwencji, diagramów stanu, sieci Petriego itd.). Dokumentacja ta zawiera również opis w sposób jednoznaczny procedurę wdrożenia i uruchomienia danego serwisu bądź fragmentu serwisu, jak również jakie dane i w jaki sposób należy wprowadzić, aby program mógł komunikować się z bazami danych, innymi serwisami itd.

Pytania
-------

1\. Czy podatnik ma prawo stosować preferencyjne zasady opodatkowania opisane w art. 30ca i nast. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.) w stosunku do przychodu z umowy z Klientem opisanej w pozycji 61 zarówno co do przychodu osiągniętego przed złożeniem wniosku o interpretację, jak i po złożeniu wniosku o interpretację?

2\. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę, rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach Umowy ze Spółką (…), polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo –rozwojowej, o której mowa w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pytanie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)?

Pana stanowisko w sprawie
-------------------------

Ad 1

Podatnik ma prawo stosować preferencyjne zasady opodatkowania opisane w art. 30ca i następnych ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stosunku do przychodu z umowy z Klientem opisanej w pozycji 61 zarówno co do przychodu osiągniętego przed złożeniem wniosku o interpretację jak i po złożeniu wniosku o interpretację.

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Można wskazać, że nawet jeśli dany przychód nie jest związany z tworzeniem całości utworu w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego a jest związany jedynie tworzeniem nowej części lub przetwarzaniem istniejącej części programu już istniejącego i podlegającego ochronie, gdy części wytwarzane lub przetwarzane przez podatnika są wkomponowywane w istniejący program komputerowy i nie stanowią osobnej, czy nawet samodzielnej aplikacji lub biblioteki (w rozumieniu programistycznym), podatnik zachowa prawo do preferencyjnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Z literalnej treści przepisu wynika, że nie tylko wytworzony przez podatnika program (właściwie autorskie prawo do tego programu) będzie kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Takim prawem będzie również prawo wynikające z rozwinięcia lub ulepszenia programu już istniejącego. To samo dotyczy współtworzenia programu lub stworzenia części programu.

Dodatkowo w art 30ca ust. 7 ustawy wskazano, że dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Jeśli zatem - jak wskazano w opisie stanu faktycznego - wynagrodzenie zawarte w łączącej podatnika z klientem umowie o świadczenie usług obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie przedmiotów prawa własności intelektualnej, o których mowa w umowie, w tym za korzystanie z utworów na licznych polach eksploatacji, to spełniona jest przesłanka ustawowa do stosowania preferencyjnego opodatkowania. W Umowie bowiem wprost przewidziano przejście na klienta Wnioskodawcy autorskich praw majątkowych do Utworu (czyli programu komputerowego w rozumieniu art. 74 Prawa autorskiego), wobec tego wynagrodzenie z niniejszej Umowy, będzie dochodem o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy.

Należy także wskazać, że oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm. ). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo- rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie". W cytowanym przepisie pojawia się bardzo istotna dla ochrony programów komputerowych wskazówka - ochrona programów obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia, czyli w szczególności kod źródłowy oraz kod wynikowy, w tym również oprogramowanie sprzętowe. Ochrona może obejmować także dokumentację projektową danego oprogramowania, co jest istotne w przedmiotowej sprawie. Na gruncie omawianego przepisu art. 74 ust. 2 pr. aut. wyłania się jeszcze jedna niezmiernie istotna kwestia - tj. problematyka niechronionych elementów programu komputerowego. Ochronie nie podlegają idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy (interfejsów).

Przyczyną takiej regulacji była chęć uniknięcia monopolizacji określonych pomysłów na programy komputerowe. Brak takich postanowień mógłby bowiem oznaczać, że na rynku mielibyśmy dostępny jedynie jeden edytor tekstowy, jedynie jeden odtwarzacz multimediów, itd. Wskazać należy, że to, iż idee i zasady nie są przedmiotem ochrony nie powoduje, że sposób ich prezentacji i organizacji nie jest utworem tak jak wzór matematyczny, czy fizyczny nie podlega ochronie, to program czy plan wykorzystujący te wzory już ochronie podlega.

W tym miejscu trzeba zauważyć, że zgodnie z motywem 8 dyrektywy 2009/24/WE w procesie ustalania, czy danemu programowi komputerowemu można przypisać cechy oryginalności, nie mogą być stosowane żadne testy dotyczące jakościowych czy estetycznych wartości programu. Nie można również uzależnić przyznania ochrony prawnoautorskiej od takich aspektów, jak zgodność z prawem powstania lub rozpowszechniania programu (zob. Z. Okoń \[w:\] Prawo autorskie. .. red. D Flisak, 2015, s. 954). Należy ponadto podkreślić, że program komputerowy nie musi mieć postaci ukończonej, aby korzystał z ochrony (art. 1 ust. 3). Także fragmenty programu, jeśli tylko odpowiadają wymogom określonym w art. 1 ust. 1, mogą stanowić przedmiot prawa autorskiego (zob. J. Barta. R. Markiewicz \[w:\] System\`(...)\`, t. 13, red. J. Barta, 2017, s 1271).

Program komputerowy może istnieć w dwóch podstawowych formach: jako kod źródłowy oraz jako kod wynikowy. Warto jednak wskazać, że program komputerowy występuje także w formach pośrednich, np. w postaci kodu obiektowego wymagającego linkowania, czyli procesu konsolidacji programu. Trzeba również - z punktu widzenia przesłanek świadczących o twórczej działalności programisty - zastanowić się nad analizą procesu tworzenia programu komputerowego.

Program komputerowy powstaje etapami. W uproszczeniu proces ten przedstawia się następująco:

a) sformułowanie/oznaczenie celu/problemu;

b) analiza problemu (określenie informacji/danych wejściowych oraz stworzenie koncepcji, sposobu postępowania w celu osiągnięcia pożądanego stanu końcowego, czyli uzyskania oczekiwanych informacji wyjściowych przy uwzględnieniu ograniczeń sprzętowych i środowiska programowego (platformy software'owej);

c) projektowanie algorytmu (przez pojęcie algorytmu należy rozumieć zbiór reguł postępowania mający na celu przetworzenie informacji wejściowych w informacje wyjściowe w skończonej liczbie kroków/działań (zob. A Mednis, Program komputerowy, s. 160): istotne jest to. że może istnieć wiele algorytmów służących rozwiązaniu tego samego problemu);

d) implementacja algorytmu, tj. zapisanie programu w postaci flow chart (dokumentacja projektowa) i następnie przetłumaczenie go do formy kodu źródłowego programu, który to kod następnie powinien zostać poddany procesowi przetwarzania np. kompilacji, asemblacji itp. w celu otrzymania kodu wykonywalnego;

e) testowanie (przyjmując uproszczoną definicję - jest to postępowanie mające na celu wykrycie usterek programu komputerowego powodujących jego nieprawidłowe działanie, które wynikają z błędu programisty na jednym z etapów tworzenia programu najczęściej w procesie tworzenia kodu źródłowego: błąd programistyczny określa się mianem bug, natomiast program pomagający usunąć przedmiotowy błąd nazywa się debagerem);

f) eksploatacja.

Ochrona prawna przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia (art. 74 ust. 2 zdanie pierwsze). Punktem wyjścia przy ocenie zakresu przyznanej programom komputerowym ochrony jest zdefiniowanie pojęcia "forma wyrażenia programu komputerowego". Brak jest legalnej definicji przedmiotowego pojęcia, jednak próbę jego zdefiniowania podjął natomiast Trybunał Sprawiedliwości, wskazując, że forma wyrażenia powinna umożliwiać powielenie programu komputerowego w różnych językach informatycznych, takich jak kod źródłowy i kod wynikowy. TS podkreślił, że każda forma wyrażenia programu komputerowego musi być chroniona od chwili, gdy jej odtworzenie prowadziłoby do odtworzenia samego programu, pozwalając w ten sposób komputerowi na wypełnienie jego funkcji. Zdaniem Trybunału Sprawiedliwości przedmiot ochrony dyrektywy 91/250/EWG obejmuje formy wyrażenia programu komputerowego, jak również przygotowawcze prace projektowe pozwalające na, odpowiednio, powielanie lub późniejsze stworzenie takiego programu (pkt 29-38 wyroku TS z 22.12.2010 r., C-393/09. Bezpećnostni softwarovś asociace - Svaz softwarovóochrany przeciwko Ministerstvo kultury, EU C:2010:816).

W literaturze przedmiotu wskazuje się, że przez formę wyrażenia programu komputerowego "należy rozumieć każdy obiektywnie postrzegalny sposób zapisu poleceń adresowanych do komputera" (Z. Okoń \[w:\] Prawo autorskie\`(...)\`, red. D. Flisak, 2015, s 954). Aktywnością poprzedzającą pisanie kodu źródłowego programu komputerowego może być przygotowanie dokumentacji projektowej obejmującej schemat działania algorytmu, np. w postaci schematów blokowych bądź diagramów przepływów (flow charts). Schemat blokowy ma na celu prezentację algorytmu, najczęściej w postaci graficznej, ale również w formie opisu poszczególnych instrukcji dla komputera, zarówno od strony występujących w nim działań, jak i ich kolejności. Powinien być on czytelny dla programistów posługujących się różnymi językami programowania, a tym samym zapewniać możliwość przepisania na dowolny język programowania.

Zgodnie z motywem 7 dyrektywy 2009/24/WE pojęcie "program komputerowy" obejmuje również "przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie". W tym kontekście wskazać trzeba, że tłumaczenie regulacji tej dyrektywy na język polski niestety jest dość niefortunne. W motywie 7 dyrektywy użyto w polskiej wersji językowej zwrotu "prowadzące do rozwoju programu", tymczasem jak wynika z angielskiej wersji tego postanowienia, chodzi o "prowadzące do opracowania programu" (to the development of Computer program). Również w art. 1 ust. 1 zdanie drugie dyrektywy stanowi, że pojęcie "programy komputerowe" obejmuje ich przygotowawczy materiał projektowy.

Podsumowując, program komputerowy podlega ochronie także w sytuacji, gdy został utrwalony w odręcznie sporządzonych notatkach, w dokumentacji projektowej itp. innymi słowy, w tym zakresie, w którym program komputerowy jest wyrażony w dokumentacji, podlega on ochronie według zasad przewidzianych dla ochrony programów (zob. J. Barta, R. Markiewicz \[w:\] Prawo autorskie\`(...)\`, red. J. Barta, R Markiewicz, 2011, s. 459).

Uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na Spółkę praw autorskich do wytwarzanego programu komputerowego - autorskiego oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo -rozwojowej (kwalifikując się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu programowania - aplikacji webowej dla branży (…) mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (w ramach współpracy ze Spółką, w ramach zespołu programistów) stanowi więc oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej i stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie sprzętu, narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia, rozwoju i ulepszania aplikacji umożliwiającej koordynację procesu walidacji i weryfikacji reklam cyfrowych, a także aukcji ww. reklam. Omawiany system dostarcza klientom bardzo dużą wartość, pozwalając skutecznie optymalizować procesy walidacji oraz licytacji reklam cyfrowych, tak, by jak najlepiej wpasować się w potrzeby klientów.

Prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Po trzecie, prace nad oprogramowaniem mają systematyczny charakter - nie mają charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób zorganizowany, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości.

Wnioskodawca przenosił i przenosi całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego (oprogramowania) opisanego we wniosku (otrzymuje wynagrodzenie z tego tytułu).

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, w ramach prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej, prowadzi on działalność badawczo-rozwojową (prace rozwojowe). Prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na wytwarzaniu programowania mają bowiem twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Ponadto, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do wytwarzania nowych funkcjonalności systemu znacznie usprawniającego i ulepszającego proces dostarczania i doboru reklam cyfrowych wyświetlanych w witrynach internetowych. Prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Wnioskodawca przenosił, przenosi i będzie przenosił na Spółkę całość majątkowych praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej i otrzymywał, otrzymuje i będzie otrzymywał wynagrodzenie z tego tytułu w ramach wynagrodzenia za świadczenie usług, a zatem - w ocenie Wnioskodawcy - osiągał, osiąga i będzie osiągał kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT.

Wnioskodawca na potwierdzenie przedstawionego stanowiska wskazał sygnatury przykładowych interpretacji indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo stosować preferencyjne zasady opodatkowania opisane w art. 30ca i następnych ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdy tworzy projekty nowych programów oraz gdy tworzy części lub przetwarza istniejące części programów komputerowych i podlegających ochronie, ponieważ w wyniku podejmowanych czynności powstają odrębne od tych programów utwory (nowe kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci nowych autorskich praw do programów komputerowych). W szczególności zaś Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania preferencyjnego opodatkowania w przypadku gdy tworzy od początku nowe oprogramowanie. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.

Ad 2 (stanowisko sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Podatnik wskazuje, że opisane działania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawcy prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe. Twórczość działalności Wnioskodawcy wynika z wytwarzania nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących, to znaczy wprowadzających to, czego jeszcze nie było. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie "twórczym" owej działalności, tzn. są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (zob. Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX). Wnioskodawca przenosił i przenosi całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego (oprogramowania) opisanego we wniosku (otrzymuje wynagrodzenie z tego tytułu).

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574 z późn. zm.),

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

Prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 574 z późn. zm.).

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1\. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2\. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W ocenie Wnioskodawcy prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe. Twórczość działalności Wnioskodawcy wynika z wytwarzania w szczególności nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących, to znaczy wprowadzających to, czego jeszcze nie było. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą, korzystając przy tym z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.

Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu programowania - aplikacji webowej dla branży (…) mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (w ramach współpracy ze Spółką, w ramach zespołu programistów) stanowi więc oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego.

Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej i stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności - autorskich praw do programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jednocześnie podkreślić należy, iż przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.

Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie sprzętu, narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia, rozwoju i ulepszania aplikacji umożliwiającej koordynację procesu walidacji i weryfikacji reklam cyfrowych, a także aukcji ww. reklam. Omawiany system jest dostarcza klientom bardzo dużą wartość, pozwalając skutecznie optymalizować procesy walidacji oraz licytacji reklam cyfrowych, tak, by jak najlepiej wpasować się w potrzeby klientów. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Po trzecie, prace nad oprogramowaniem mają systematyczny charakter - nie mają charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób zorganizowany, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości.

I tak, zdaniem Wnioskodawcy, w ramach prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej, prowadzi on działalność badawczo-rozwojową (prace rozwojowe). Prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na wytwarzaniu programowania mają bowiem twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego.

Ponadto, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do wytwarzania nowych funkcjonalności systemu znacznie usprawniającego i ulepszającego proces dostarczania i doboru reklam cyfrowych wyświetlanych w witrynach internetowych.

Prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca przenosił na Spółkę całość majątkowych praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo- rozwojowej i otrzymywał wynagrodzenie z tego tytułu w ramach wynagrodzenia za świadczenie usług, _a_ zatem osiągał kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT.

Wnioskodawca na potwierdzenie przedstawionego stanowiska wskazał sygnatury przykładowych interpretacji indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., dalej: „updof”),

opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z kolei art. 5a pkt 38 updof wskazuje, że ilekroć w ustawie jest mowa o:

działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 updof:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w art. 5a pkt 40 updof wskazano, że:

Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.):

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wtedy, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wyraźnie podkreślić, że w celu stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 5a pkt 38 updof).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje Słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza: (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Tymczasem z opisu sprawy przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji i jego uzupełnienia wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, w ramach której tworzy nowe programy autorskie oraz rozwija i ulepsza programy komputerowe. Wskazał Pan, że w stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy, ww. produkty, procesy lub usługi miały nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter i nie są wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług. Prowadzi Pan działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych procesów lub usług. Ponosi Pan ryzyko gospodarcze. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Prowadzi Pan prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniu opis sprawy oraz cytowane przepisy, należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku Pana działania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są podejmowane w sposób systematyczny, mają charakter twórczy, a także wykonuje Pan prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.

**Reasumując – opisane prace wykonywane przez Pana polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo‑rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podkreślenia przy tym wymaga, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość świadczonych przez Pana usług ani też całość prowadzonej działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu w ramach podejmowanych przez Pana prac rozwojowych.**

Rozpatrując z kolei możliwość skorzystania przez Pana z tzw. ulgi Innovation Box, należy zauważyć, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 updof:

podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 updof:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1) patent,

2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin ((Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8) autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509). Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Art. 30ca ust. 3 updof wskazuje, że:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast art. 30ca ust. 4 updof:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a- prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b- nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d., od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c- nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d- nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 updof).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 updof:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W powołanym przepisie ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich wymienił opłaty (należności) wynikające z umowy licencyjnej (pkt 1), sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (pkt 2) oraz uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi (pkt 3).

W przypadku kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, sprzedaż ta polega na przeniesieniu przez podatnika przysługujących mu autorskich praw majątkowych do programu komputerowego na inny podmiot.

Natomiast uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

W myśl art. 30ca ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

do ustalenia dochodów (strat), o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 23o i art. 23p stosuje się odpowiednio.

Należy podkreślić, że wskazany przepis do dnia 31.12.2021 r. brzmiał następująco:

do ustalenia dochodów (strat), o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 23o stosuje się odpowiednio.

Na mocy art. 30ca ust. 11 updof:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 updof:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 updof).

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

Mając na uwadze zacytowane powyżej przepisy, dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (części oprogramowania), które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP.

Należy w tym miejscu wyeksponować, że opodatkowaniu preferencyjną stawką podatkową w wysokości 5% może podlegać wyłącznie dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnych uzyskany w danym roku podatkowym.

Jak zaznaczono w opisie sprawy, efekty Pana pracy, powstałe zarówno na skutek tworzenia, rozwijania jak i ulepszania przez Pana utworów są odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika też, że przenosi Pan autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych na Zleceniodawcę (Spółkę), dzięki czemu osiąga Pan dochód z jego sprzedaży.

Jak wskazał Pan we wniosku, wyodrębnia Pan w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji prawa autorskie do programów komputerowych.

W szczególności wskazał Pan, że w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, jak również dokonuje wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 updof.

Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od (…).

Istotnym jest również, że wynagrodzenie za przeniesienie na zleceniodawcę praw majątkowych do stworzonego lub rozwiniętego oprogramowania jest Pan w stanie wyodrębnić na podstawie prowadzonych ewidencji, co nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego, a czego weryfikacja może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej.

**W konsekwencji uznać należy, że skoro uzyskuje Pan dochód z przeniesienia majątkowych praw autorskich, które stanowią utwór prawnie chroniony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i został wytworzony, rozwinięty i ulepszony w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej oraz dochód ten kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - to może Pan zastosować stawkę 5% do dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za rok (…)oraz za lata przyszłe (przy założeniu, że Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się w istotnym zakresie) zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.**

Zaznaczenia przy tym wymaga, że o ile podstawą opodatkowania preferencyjną stawką podatkową jest suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP osiągniętych w roku podatkowym, to wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co istotne, podatnik ma obowiązek ustalenia odrębnych wskaźników nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP.

Wymaga przy tym zaznaczenia, że opodatkowaniu 5% stawką nie będzie podlegał cały uzyskany przez Pana dochód z prowadzonej działalności i świadczenia usług na rzecz zleceniodawcy, lecz suma przemnożonych przez wskaźniki nexus dochodów ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja nie rozstrzyga, czy prowadzi Pan prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz czy efekty Pana pracy to programy komputerowe podlegające ochronie, o której mowa w art. 74 ustawy o Prawie autorskim i prawach pokrewnych. Te elementy podał Pan jako okoliczności faktyczne sprawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez podatnika. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. – dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).