Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-325/11-4/KŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-05-31
Teza: Czy Wnioskodawca może skorzystać z odliczenia podatku VAT od paliwa zakupionego do quadów i aut terenowych, które to wynajmowane są klientom?
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; wynajem-wynajem samochodów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2011 r. (data wpływu 23 lutego 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 maja 2011 r. (data wpływu 18 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczania podatku VAT od zakupionego paliwa do quadów i samochodów terenowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczania podatku VAT od zakupionego paliwa do quadów i samochodów terenowych. W dniu 18 maja 2011 r. doprecyzowano opis stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od dnia 1 lipca 2010 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną pod nazwą XX i jest czynnym podatnikiem VAT. Zainteresowany prowadzi Park Rozrywki, posiada własny tor off-road do jazdy pojazdami terenowymi: quadami i autami terenowymi. Wnioskodawca wynajmuje quady i auta terenowe na własnym torze off-road i w miejscu wskazanym przez klienta. Podatnik obsługuje głównie firmy poprzez organizację imprez plenerowych, podczas których wynajmuje klientom quady i auta terenowe, obsługuje również klientów indywidualnych. Auta terenowe są „przerobione” - przystosowane do jazdy w ciężkim terenie. Posiadają ponad fabryczne wyposażenie, niezbędne do wynajmowania w terenie, tzn. zawieszenie jest podniesione, posiadają odpowiednie ogumienie do jazdy w terenie, zamontowane mają wyciągarki, dodatkowe oświetlenie itp.

Aby wynająć quady lub auta terenowe niezbędny jest zakup paliwa do tych pojazdów, które wliczone jest w koszt najmu. Za wynajem pobierana jest stosowna opłata zgodnie z cennikiem świadczonych przez firmę Wnioskodawcy usług. Opłaty te stanowią przychód z działalności gospodarczej, od którego Wnioskodawca odprowadza podatek VAT.

Quady, które Zainteresowany posiada nie podlegają obowiązkowej rejestracji, a auta terenowe są zarejestrowane i w dowodzie rejestracyjnym posiadają wpis, że są autami osobowymi. Dokonując zakupu paliwa do quadów Wnioskodawca może odliczyć podatek VAT, natomiast dokonując zakupu paliwa do aut terenowych z odliczenia skorzystać nie może, ponieważ według interpretacji Urzędu Skarbowego w P., nie posiada homologacji na samochody ciężarowe i dlatego takie odliczenie nie przysługuje.

Quady i auta terenowe wykorzystywane są wyłącznie do wynajmu, przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. Jednakże wynajem poszczególnego pojazdu nie trwa 6 miesięcy. Specyfikacja działalności Wnioskodawcy polega na krótkoterminowym wynajmie quadów i aut terenowych. Klienci najczęściej wynajmują pojazdy na godziny, a nawet na określoną liczbę okrążeń toru stworzonego na potrzeby tej działalności.

Do celów służbowych Podatnik posiada auto osobowe, którym porusza się na co dzień i od którego nie dokonuje odliczeń podatku VAT od zakupionego paliwa.

W dniu 18 maja 2011 r. Wnioskodawca doprecyzował opis stanu faktycznego o następujące informacje:

*   Podatnik posiada wpis do ewidencji działalności gospodarczej obejmujący zakresem wynajem wskazanych we wniosku pojazdów, tzn. quadów i aut terenowych. Rodzaj przeważającej działalności gospodarczej według zaświadczenia o numerze identyfikacyjnym REGON, wg Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007): 9321Z Działalność Wesołych Miasteczek i Parków Rozrywki.
*   posiadane quady są pojazdami silnikowymi, których konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h. Quady, które posiada Zainteresowany na dzień dzisiejszy to: Yamaha Grizzly 660 cm x 2 szt., Honda Fourtrax 250 cm x 1 szt. i quad dla dzieci o pojemności 125 cm i które to nie posiadają świadectwa homologacji i jednocześnie nie podlegają obowiązkowej rejestracji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może skorzystać z odliczenia podatku VAT od paliwa zakupionego do quadów i aut terenowych, które to wynajmowane są klientom?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 4 ustawy o VAT, Podatnik spełnia poniższe przesłanki: quady i auta terenowe wykorzystywane są wyłącznie do wynajmu, przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. Jednakże wynajem poszczególnego pojazdu nie trwa 6 miesięcy. Specyfikacja działalności polega na krótkoterminowym wynajmie quadów i aut terenowych. Klienci najczęściej wynajmują pojazdy na godziny, a nawet na określoną liczbę okrążeń toru stworzonego na potrzeby tej działalności.

Quady i auta terenowe wynajmowane są klientom wraz z paliwem tankowanym przez Wnioskodawcę, na czas kilku godzin lub dni, za co jest pobierana stosowna opłata zgodnie z cennikiem świadczonych przez firmę usług. Opłaty te stanowią przychód z działalności gospodarczej.

Zainteresowany nie rozumie interpretacji wydanej ustnie przez Urząd Skarbowy w P.: że od quadów można dokonać odliczenia podatku VAT od zakupionego paliwa, a od paliwa zakupionego do aut terenowych z takiego odliczenia skorzystać nie można, z uwagi na brak świadectwa homologacji na samochody ciężarowe. Zarówno guady i auta terenowe wynajmowane są klientom wraz z tankowanym paliwem przez Wnioskodawcę.

Biorąc pod uwagę powyższą interpretację, wynikałoby z niej, że jeżeli Zainteresowany zakupiłby quada z możliwością rejestracji, to aby skorzystać z odliczenia podatku VAT od zakupionego paliwa, musiałby posiadać świadectwo homologacji na samochody ciężarowe na takiego quada.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. nadanym ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Do dnia 31 grudnia 2010 r., zasady odliczenia podatku VAT od nabycia samochodów regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy, natomiast kwestię prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z nabyciem paliwa do samochodów regulował przepis art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Na mocy powołanej wyżej ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, zwanej dalej: „ustawą nowelizującą”, z dniem 1 stycznia 2011 r., ww. przepisy art. 86 ust. 3-7a oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług zostały uchylone. Natomiast dodano m. in.:

*   przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,
*   przepis art. 88a ustawy o podatku od towarów i usług, określający zasady odliczenia paliwa do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej, dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 oraz art. 88a wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów oraz paliw, regulują odpowiednio przepisy art. 3 oraz art. 4 ustawy nowelizującej.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei, ust. 2 tegoż przepisu stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W przedmiotowej sprawie Zainteresowany wskazał, że posiada quady i auta terenowe, które w dowodzie rejestracyjnym posiadają wpis, że są autami osobowymi.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęć: samochód osobowy, pojazd samochodowy, czy masa całkowita.

Zgodnie z art. 2 pkt 31, pkt 33 i pkt 40 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), pojazd to środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszyna lub urządzenie do tego przystosowane. Pojazdem samochodowym jest pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h, natomiast samochodem osobowym jest pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu.

W oparciu o załącznik nr 4 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdów do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 137, poz. 968 ze zm.) stwierdza się, że pojazd typu quad kwalifikowany jest jako „pojazd samochodowy inny”, podrodzaj „czterokołowiec".

Zakwalifikowanie quada do pojazdów samochodowych, wynika także z Konwencji o ruchu drogowym, podpisanej w Genewie w dniu 19 września 1949 r., która została przez nasze Państwo ratyfikowana i opublikowana w 1959 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 321 ze zm.).

Zgodnie z art. 4 konwencji, pojazd samochodowy oznacza każdy pojazd poruszający się po drogach o własnym napędzie przy pomocy urządzenia mechanicznego, przeznaczony zazwyczaj do transportu osób lub towarów, a nie będący pojazdem poruszającym się po szynach lub połączonym z przewodami elektrycznymi.

Mając powyższe na uwadze należy uznać quady za pojazdy samochodowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej.

Natomiast, zgodnie z treścią przepisu art. 4 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Zatem mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. ograniczenie w zakresie odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu dotyczy:

*   samochodów osobowych oraz
*   niektórych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (w tym tzw. samochodów z „kratką”), z wyjątkiem pojazdów samochodowych objętych od dnia 1 stycznia 2011 r. pełnym odliczeniem podatku (tzn. z wyjątkiem pojazdów samochodowych, do których zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej nie stosuje się ograniczenia w odliczeniu podatku).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że od dnia 1 lipca 2010 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną pod nazwą XX i jest czynnym podatnikiem VAT. Zainteresowany prowadzi Park Rozrywki, posiada własny tor off-road do jazdy pojazdami terenowymi: quadami i autami terenowymi. Wnioskodawca wynajmuje quady i auta terenowe na własnym torze off-road i w miejscu wskazanym przez klienta. Auta terenowe są „przerobione” - przystosowane do jazdy w ciężkim terenie. Posiadają ponad fabryczne wyposażenie, niezbędne do wynajmowania w terenie, tzn. zawieszenie jest podniesione, posiadają odpowiednie ogumienie do jazdy w terenie, zamontowane mają wyciągarki, dodatkowe oświetlenie itp. Aby wynająć quady lub auta terenowe niezbędny jest zakup paliwa do tych pojazdów, które wliczone jest w koszt najmu. Quady i auta terenowe wykorzystywane są wyłącznie do wynajmu, przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. Jednakże wynajem poszczególnego pojazdu nie trwa 6 miesięcy. Specyfikacja działalności Wnioskodawcy polega na krótkoterminowym wynajmie quadów i aut terenowych. Klienci najczęściej wynajmują pojazdy na godziny, a nawet na określoną liczbę okrążeń toru stworzonego na potrzeby tej działalności. Do celów służbowych Podatnik posiada auto osobowe, którym to poruszam się na co dzień i od którego nie dokonuje odliczeń podatku VAT od zakupionego paliwa. Wnioskodawca posiada wpis do ewidencji działalności gospodarczej obejmujący zakresem wynajem wskazanych we wniosku pojazdów, tzn. quadów i aut terenowych. Posiadane quady są pojazdami silnikowymi, których konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h.

Analiza przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej jednoznacznie wskazuje, że ograniczenie wynikające z art. 3 ust. 1 ww. ustawy odnoszące się do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem działalności podatnika jest przeznaczenie pojazdów na wynajem na okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Zauważyć w tym miejscu należy, iż przepis art. 4 ustawy nowelizującej, stanowi o braku możliwości odliczenia podatku od paliwa wykorzystywanego do samochodów i pojazdów wymienionych w art. 3 ust. 1 ww. ustawy. Zatem zakaz odliczenia podatku od paliwa, o którym mowa w art. 4 ustawy nowelizującej, nie odnosi się do paliwa wykorzystywanego do pojazdów, których przepisy art. 3 ust. 1 ww. ustawy nie dotyczą.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. Wnioskodawcy w odniesieniu do quadów i aut terenowych, oddawanych w najem i wyłącznie do tego celu przeznaczonych przez okres co najmniej 6 miesięcy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu przedmiotowych pojazdów. W opisanym we wniosku przypadku nie ma bowiem zastosowania art. 4 ustawy nowelizującej.

Ponadto w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.