Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.847.2025.1.HJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-10
Teza: Ulga na złe długi.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
ulga-ulga na złe długi
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Odliczenia od przychodów-Złe długi - zmiana wysokości
przychodów w związku z nieuregulowanymi
wierzytelnościami o zapłatę świadczenia pieniężnego z
tytułu transakcji handlowej
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 11-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie możliwości skorzystania z tzw. ulgi na złe długi. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą (ryczałt ewidencjonowany,
    podatnik VAT zwolniony), w ramach której wynajmuje samochody zastępcze dla
    poszkodowanych w wypadkach komunikacyjnych. Auto zastępcze dla poszkodowanego
    wynajmowane jest bezgotówkowo. Nie jest pobierana kaucja. Kwota wynajmu jest
    odzyskiwana bezpośrednio od firmy ubezpieczeniowej sprawcy wypadku.
    Z poszkodowanym podpisywana jest umowa najmu pojazdu zastępczego, w której
    umieszczona jest klauzula gwarantująca bezpłatny wynajem, nawet w przypadku odmowy
    zwrotu jego kosztów przez ubezpieczyciela (w takim przypadku ubezpieczycielowi
    zakładana jest sprawa w sądzie o zwrot jego kosztów). Warunkiem zwolnienia Najemcy z
    opłaty za korzystanie z samochodu zastępczego jest podpisanie umowy cesji
    wierzytelności, w której Najemca wskaże sprawcę wypadku i firmę ubezpieczeniową, od
    której przysługuje mu prawo zwrotu kosztów najmu samochodu zastępczego za powstałą
    szkodę. W celu otrzymania samochodu zastępczego poszkodowany musi spełnić
    następujące warunki:
      • potwierdzenie zgłoszenia szkody do ubezpieczyciela oraz uznanie go
        poszkodowanym,
      • podanie numeru szkody nadanego przez firmę ubezpieczeniową sprawcy wypadku,
      • dokument potwierdzający własność pojazdu (dowód rejestracyjny, karta pojazdu),
      • w przypadku leasingu - potwierdzenie zgody na użytkowanie tego pojazdu,
      • pojazd poszkodowanego powinien być zarejestrowany na terenie Polski.
    Następnie podpisywana jest z poszkodowanym Umowa cesji wierzytelności, zgodnie z
    którą wszelkie zobowiązania wynikające z wynajmu samochodu zastępczego przechodzą
    na Ubezpieczyciela poszkodowanego, bądź Ubezpieczyciela sprawcy wypadku.
    Zgodnie z umową cesji wierzytelności:
      1. „Cedent na warunkach określonych w niniejszej Umowie, w celu zwolnienia się ze
        zobowiązania wobec Cesjonariusza z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego,
        przelewa na rzecz Cesjonariusza swoja wierzytelność - prawo do zwrotu kosztów
        najmu pojazdu zastępczego - przysługującą Cedentowi wobec podmiotu lub
        podmiotów ponoszących odpowiedzialność za szkodę z dnia ........ (t. j. sprawcy w
        pojeździe marki ..... o nr rej. .... lub sprawców, właściwego towarzystwa ubezpieczeń
        lub (...)).
      2. Wraz z wierzytelnością przechodzą na Cesjonariusza wszelkie związane z nią prawa,
        w szczególności roszczenia o zaległe odsetki.
      3. Cedent oświadcza, że w dniu podpisania Umowy nie posiada względem towarzystwa
        ubezpieczeń żadnych zobowiązań, które mogłyby być przedmiotem wzajemnych
        potrąceń.
      4. Cesjonariusz oświadcza, iż przyjmuje wierzytelność.”
    Tym samym, stroną umowy najmu pojazdu zastępczego staje się (...), tj. podmiot
    prowadzący działalność, i od niego dochodzone są prawa do świadczenia pieniężnego
    wynikającego z wykonanej usługi.
    W związku z powyższym, że niejednokrotnie dochodzi do niezapłacenia przez
    Towarzystwo Ubezpieczeniowe wierzytelności wynikających z wykonanej usługi wynajmu

    samochodu zastępczego, mija 90 dni od terminu płatności za usługę, sprawy kierowane są
    na drogę sądową w celu dochodzenia swoich należności. Stroną takiego powództwa
    również jest Ubezpieczyciel, czyli podmiot prowadzący działalność.
    Zarówno wierzyciel, jak i dłużnik spełniają wszystkie warunki określone w art. 11 pkt 4
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne. Dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia
    zeznania podatkowego nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego,
    postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji. Od daty wystawienia faktury
    (rachunku) lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym została wystawiona faktura (rachunek) lub
    została zawarta umowa, a w przypadku gdy rok kalendarzowy, w którym wystawiono
    fakturę (rachunek), jest inny niż rok kalendarzowy, w którym zawarto umowę - gdy nie
    upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego późniejszej z tych czynności.
    Transakcja handlowa zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz działalności
    dłużnika, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Transakcje opisane we wniosku nie były i nie są dokonywane między podmiotami
    powiązanymi. Wierzytelności, o których mowa we wniosku zostały zaliczone do
    przychodów należnych i został odprowadzony od nich zryczałtowany podatek.
    Wierzytelności opisane we wniosku nie zostały odliczone od przychodu, zgodnie z ustawą
    o zryczałtowanym podatku. Przedmiotowe wierzytelności nie są wierzytelnościami
    przedawnionymi. Na dzień złożenia zeznania podatkowego wierzytelności nie zostały
    uregulowane ani zbyte.
    Umowa cesji jest zgodna z art. 509-518 Kodeksu cywilnego i zawarta była w formie
    pisemnej.
    Cesjonariusz ma prawo odstąpić od Umowy, jeżeli Cedent:
      przekazał Cesjonariuszowi w Umowie najmu pojazdu zastępczego (zawartej
      pomiędzy Cedentem a Cesjonariuszem), informacje niezgodne ze stanem
      faktycznym - w szczególności dotyczące szkody komunikacyjnej, o której mowa a §
      1.1. Umowy cesji,
      wbrew obowiązkom wynikającym z Umowy, nie udziela Cesjonariuszowi informacji
      lub przekazuje informacje nieprawdziwe, lub nie przekazuje dokumentów, które
      dotyczą wierzytelności (kosztorysy, decyzje, upoważnienia od właścicieli,
      potwierdzenia przelewu, zdjęcia po naprawie),
      w razie odstąpienia od Umowy przez Cedenta, Cesjonariuszowi przysługuje prawo
      do dochodzenia roszczeń wynikających z cesji wierzytelności od Cedenta.
    Nie stosuje Pani metody kasowej rozliczania przychodów. Przedmiotowe należności nie
    podlegają zaliczeniu do przychodów w dacie uregulowania należności. Wyżej wymienione
    należności podlegają zaliczeniu do przychodów w dacie określonej zgodnie z art. 14c ust. 2
    pkt 1 i 2ustawy o podatku dochodowym. Transakcja była transakcją handlową w
    rozumieniu ustawy. Zobowiązanie dłużnika stanowi świadczenie pieniężne w rozumieniu
    art. 4 pkt 1 (ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom).

## Pytanie

Czy może Pani skorzystać z ulgi na złe długi i skorygować przychód z działalności w dniu, w
    którym minie 90 dni od terminu płatności za wykonanie wyżej wymienionej usługi?
    Pani stanowisko w sprawie

    Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą (ryczałt ewidencjonowany,
    podatnik VAT zwolniony), w ramach której wynajmuje samochody zastępcze dla
    poszkodowanych w wypadkach komunikacyjnych.
    Pani zdaniem, w ramach ulgi na złe długi zmniejszenia podstawy opodatkowania dokonać
    należy o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności (art. 11 pkt 4 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne). Wierzytelność ta musi wynikać z roszczenia o zapłatę świadczenia
    pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym
    opóźnieniom w transakcjach handlowych. Jest to zatem wynagrodzenie za dostawę lub
    wykonanie usługi w transakcji handlowej. Transakcja handlowa zaś, to umowa, której
    przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony
    zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością. W omawianym przypadku docelowo
    stronami transakcji są podmioty prowadzące działalność. Dochodzenie należności
    wynikającej z wykonanej usługi wynajmu samochodu zastępczego następuje tylko i
    wyłącznie w stosunku do Towarzystwa Ubezpieczeniowego, a nie w stosunku do osoby
    fizycznej. Osoba fizyczna przestaje być stroną transakcji z chwilą podpisania przez nią
    Umowy cesji wierzytelności, która to umowa jest podpisywana w tym samym momencie
    co umowa najmu samochodu zastępczego.
    Zatem, według Pani, transakcja jest objęta ulgą na złe długi i tym samym kwoty, które nie
    zostały opłacone po 90 dniach od terminu płatności, mogą zostać odliczone od podstawy
    opodatkowania zgodnie z art. 11 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843):
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych
      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej
      „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12
      ust. 10a.
    Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przychody wymienione w art. 6 ust. 1, pomniejszone o dokonane na podstawie ust.
      1, 1a, 2 i 3a odliczenia:
      1) mogą być zmniejszone o zaliczaną do przychodów należnych wartość
      wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy
      o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została uregulowana lub
      zbyta, przy czym zmniejszenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za
      rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty
      określonego na fakturze lub rachunku lub w umowie;
      2) podlegają zwiększeniu o związaną z prowadzoną działalnością wartość
      zobowiązania z tytułu zakupu towaru do zapłaty świadczenia pieniężnego w
      rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, które
      nie zostało uregulowane, przy czym zwiększenia dokonuje się w zeznaniu
      podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia
      upływu terminu zapłaty określonego na fakturze lub rachunku lub w umowie.

    W myśl art. 11 ust. 5 ww. ustawy:
      Jeżeli wartość zmniejszenia przychodów, przysługującego na podstawie ust. 4 pkt 1,
      jest wyższa od tych przychodów, zmniejszenia przychodów o nieodliczoną wartość
      dokonuje się w kolejnych latach podatkowych, nie dłużej jednak niż przez okres
      trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, za który powstało prawo do
      zmniejszenia. Zmniejszenia przychodów w kolejnych latach dokonuje się, jeżeli
      wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta.
    Na podstawie art. 11 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Zmniejszenia na podstawie ust. 4 pkt 1 dokonuje się, jeżeli do dnia złożenia zeznania
      podatkowego wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta.
    Stosownie do art. 11 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przepis ust. 4 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:
      1) dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania
      podatkowego nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu
      ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2022 r. poz. 2309
      oraz z 2023 r. poz. 1723 i 1860), postępowania upadłościowego lub w trakcie
      likwidacji;
      2) od daty wystawienia faktury lub rachunku lub zawarcia umowy dokumentującej
      wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      wystawiono fakturę lub rachunek lub w którym zawarto umowę, a w przypadku gdy
      rok kalendarzowy, w którym wystawiono fakturę, jest inny niż rok kalendarzowy, w
      którym zawarto umowę – gdy nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku
      kalendarzowego późniejszej z tych czynności;
      3) transakcja handlowa w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym
      opóźnieniom zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz działalności
      dłużnika, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 11 ust. 11 tej ustawy:
      Okres 90 dni, o którym mowa w ust. 4, liczy się począwszy od pierwszego dnia
      następującego po określonym na fakturze lub rachunku lub w umowie upływie
      terminu do uregulowania zobowiązania.
    W myśl art. 11 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Wierzytelności, o których mowa w ust. 4, nie podlegają odliczeniu od przychodów,
      jeżeli zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie przepisów
      ustawy o podatku dochodowym.
    Stosownie do art. 11 ust. 17 ustawy:
      Przepisu ust. 4 nie stosuje się do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy o
      przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom dokonywanych między podmiotami
      powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym.
    Zatem ulga na złe długi to możliwość dokonania zmniejszenia przychodów przez
    wierzyciela w razie nieuregulowania płatności, a jednocześnie obowiązek zwiększenia
    przychodów po stronie dłużnika. Ulga na złe długi oznacza zmniejszenie oraz odpowiednio
    zwiększenie przychodów o fakturę, która nie została opłacona po upływie 90 dni od dnia
    upływu terminu zapłaty określonego na fakturze lub w umowie. Wierzyciele mają
    możliwość zmniejszenia przychodów o zaliczoną do przychodów należnych wartość
    wierzytelności, która nie została uregulowana lub zbyta. Dłużnicy natomiast dokonują
    zwiększenia przychodów o związaną z prowadzoną działalnością wartość zobowiązania,
    które nie zostało uregulowane.

    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pani jednoosobową
    działalność gospodarczą (ryczałt ewidencjonowany, podatnik VAT zwolniony), w ramach
    której wynajmuje samochody zastępcze dla poszkodowanych w wypadkach
    komunikacyjnych. Auto zastępcze dla poszkodowanego wynajmowane jest
    bezgotówkowo. Nie jest pobierana kaucja. Kwota wynajmu jest odzyskiwana
    bezpośrednio od firmy ubezpieczeniowej sprawcy wypadku. Pełni Pani funkcję
    cesjonariusza, czyli podmiotu nabywającego prawa od poszkodowanego. Na podstawie
    umowy cesji towarzystwo ubezpieczeniowe dokonuje wypłaty odszkodowania
    bezpośrednio na Pani rzecz. Tym samym, stroną umowy najmu pojazdu zastępczego staje
    się Towarzystwo Ubezpieczeniowe, (...), tj. podmiot prowadzący działalność i od niego
    dochodzone są prawa do świadczenia pieniężnego wynikającego z wykonanej usługi.
    Zarówno wierzyciel, jak i dłużnik spełniają warunki, o których mowa w art. 11 ust. 4 ustawy
    o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne. Wskazała Pani, że wierzytelności, o których mowa we wniosku, zostały
    zaliczone do przychodów należnych i został odprowadzony od nich zryczałtowany
    podatek. Nie zostały odliczone od przychodu, zgodnie z ustawą o zryczałtowanym
    podatku. Przedmiotowe wierzytelności nie są wierzytelnościami przedawnionymi. Na
    dzień złożenia zeznania podatkowego wierzytelności nie zostały uregulowane, ani zbyte.
    Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powyższe przepisy prawa podatkowego
    stwierdzić należy, że skoro wierzytelności, o których mowa we wniosku, zostały zaliczone
    do przychodów należnych oraz w istocie zarówno wierzyciel, jak i dłużnik spełniają
    warunki, o których mowa w art. 11 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, to może Pani dokonać
    odliczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, o ile
    wierzytelność ta do dnia złożenia zeznania podatkowego nie została uregulowana lub
    zbyta.
    Zatem, należy zgodzić się z Pani stanowiskiem, że kwoty, które nie zostały opłacone po 90
    dniach od terminu płatności mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, zgodnie
    z art. 11 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne.
    Pani stanowisko zostało uznane za prawidłowe pomimo podania we wniosku
    nieprawidłowego przepisu ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wskazała Pani art. 11 pkt 4 ww. ustawy
    zamiast art. 11 ust. 4. Uznałem to za oczywistą omyłkę pisarską.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonano wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie
    faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne.

    Interpretacja zawiera ocenę Pani stanowiska, które zostało zaprezentowane we
    wniosku. Inne kwestie nie podlegały analizie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.