Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-781/14-2/MS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-25
Teza: Czy przychód ze sprzedaży będzie zwolniony z pdof, ponieważ nieruchomość (część ułamkowa nieruchomości) została nabyta przed 31 grudnia 2008 r., co pozwala skorzystać ze zwolnienia zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 updof?
Słowa kluczowe: darowizna; działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości; przychód; sprzedaż; wspólność-wspólność majątkowa; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2014 r. (data wpływu 9 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej działalności gospodarczej. Ponieważ opisywane zdarzenie dotyczy sprzedaży nieruchomości, której Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką na wstępie Wnioskodawczyni opisuje status prawno-własnościowy nieruchomości, ponieważ ma to znaczenie dla sprawy.

Nieruchomość tę nabył mąż Wnioskodawczyni dnia 30 listopada 2004 r. na podstawie aktu notarialnego. Dla wzmiankowej nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi Księgę Wieczystą. W momencie nabycia nieruchomości, mąż Wnioskodawczyni był (i nadal jest) przedsiębiorcą zarejestrowanym w ewidencji działalności gospodarczej. Od początku prowadzenia działalności gospodarczej jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. Przy nabyciu mąż Wnioskodawczyni oświadczył, że:

1.  kupuje działkę, jako właściciel firmy „D.",
2.  dokonuje nabycia „do majątku odrębnego, za fundusze z majątku odrębnego",
3.  z żoną, czyli z Wnioskodawczynią, nie zawierał małżeńskich umów majątkowych, co przy akcie zostało potwierdzone przez oświadczenie Wnioskodawczyni.

W tym miejscu Wnioskodawczyni wyjaśnia, że oświadczenia wskazane w punkcie b) nie były zgodne ze stanem faktycznym, ponieważ mąż nabył działkę w rzeczywistości z majątku wspólnego (dorobkowego). Oświadczenie Wnioskodawczyni i Jej męża wynikało z Ich niewiedzy, ponieważ myśleli, że majątek nabyty do działalności gospodarczej i w rzeczywistości sfinansowany z dochodów z tejże działalności stanowi majątek odrębny męża Wnioskodawczyni. Nie zostali też w tej kwestii pouczeni przez Notariusza. Reasumując, mimo powyższych oświadczeń, Wnioskodawczyni i Jej mąż z mocy prawa stali się współwłaścicielami wzmiankowanej nieruchomości w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. Jednakże Sąd Rejonowy w Otwocku na podstawie wniosku złożonego przez Notariusza ujawnił pierwotnie tylko męża Wnioskodawczyni, jako właściciela w księdze wieczystej w roku 2004. Zakup działki zgodnie z ówczesnymi przepisami nie był przedmiotem podatku VAT. Zakupiona nieruchomość nigdy nie była ujęta w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych działalności męża Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni też nigdy nie prowadziła na niej działalności gospodarczej.

Na nabytej działce Wnioskodawczyni wraz z mężem zaczęli od 2007 r. wznosić budynek handlowo - mieszkaniowy, zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy nr 45/05 z dnia 18.02.2005 r. oraz pozwoleniem budowlanym. Według decyzji, 80% powierzchni użytkowej budynku stanowi część handlowa, a 20% powierzchni użytkowej część mieszkalna. Ponieważ budynek miał jednocześnie służyć działalności gospodarczej (działalność handlowa - prowadzenie sklepu z materiałami budowlanymi) oraz celom osobistym (część mieszkalna) w proporcji 80/20, mąż Wnioskodawczyni dokonywał odliczeń VAT naliczonego, związanego ze wznoszeniem tego budynku od 80% wartości faktur zakupowych. Inwestycja do dnia dzisiejszego nie została zakończona a więc budynek nie został zasiedlony ani w części mieszkalnej, ani w części handlowej.

Dnia 20 grudnia 2012 r., działając w obliczu zagrożenia życia po wypadku męża, Wnioskodawczyni zawarła z mężem umowę darowizny wzmiankowanej nieruchomości (Akt notarialny). Na podstawie tegoż aktu notarialnego z dnia 20 grudnia 2012 r. w księdze wieczystej ujawniono jako współwłaścicieli w częściach równych Wnioskodawczynię oraz Jej męża.

Po analizie złożonej sytuacji własności wzmiankowanej nieruchomości Wnioskodawczyni uważa, że:

1.  od dnia zakupu nieruchomości (30.11.2004 r.) Wnioskodawczyni i Jej mąż byli współwłaścicielami nieruchomości, ponieważ nieruchomość została zakupiona z majątku wspólnego do majątku wspólnego,
2.  umowa darowizny nieruchomości w tym kontekście nie mogła wywrzeć skutku, ponieważ mąż Wnioskodawczyni nie mógł dokonać rozporządzenia majątkiem, który nie należał wyłącznie do niego zgodnie z zasadą, że nikt nie może przenieść na drugiego więcej prawa, niż sam posiada (nemo plus iuris in alium transfere potest quam ipse habet).
3.  ujawnienie 50% części ułamkowej Wnioskodawczyni w nieruchomości odzwierciedliło tylko stan zgodny z prawem istniejący od dnia 30.11.2004 r.
4.  a zatem Wnioskodawczyni była w sposób nieprzerwany współwłaścicielką nieruchomości od daty jej nabycia w 2004 roku.

Obecnie Wnioskodawczyni z mężem planują sprzedaż wzmiankowanej nieruchomości. Przychód ze sprzedaży przypadnie po połowie na każdego z małżonków. Mąż Wnioskodawczyni wystawi fakturę na 80% wartości swojego udziału w przychodzie z tytułu sprzedaży ułamkowej części nieruchomości. Wnioskodawczyni poinformowała, że Jej mąż składa równocześnie wniosek ORD-IN w sprawie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Odnośnie podatku dochodowego od osób fizycznych (updof):
    1.  Czy przychód ze sprzedaży będzie zwolniony z pdof, ponieważ nieruchomość (część ułamkowa nieruchomości) została nabyta przed 31 grudnia 2008 r., co pozwala skorzystać ze zwolnienia zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 updof?
2.  Odnośnie podatku od towarów i usług (VAT):
    1.  Czy sprzedając nieruchomość (część ułamkową nieruchomości), jako osoba nie prowadząca działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nie stanie się podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?
    2.  Jeżeli Wnioskodawczyni nie stanie się podatnikiem VAT, to czy wystarczającym dokumentem rozliczeniowym dla Wnioskodawczyni i nabywcy będzie akt notarialny umowy sprzedaży, natomiast tylko mąż Wnioskodawczyni będzie zobowiązany do udokumentowania transakcji sprzedaży zgodnie z przepisami VAT (fakturą)?

Niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawczyni.

Stanowisko do pytania 1a):

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychody ze sprzedaży nieruchomości (ułamkowej części nieruchomości) będą dla niej przychodami ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 updof. Mimo tego, że nieruchomość została nabyta w ramach działalności gospodarczej męża oraz, że wznoszono na niej budynek, który miał w znaczącej części służyć prowadzeniu działalności gospodarczej męża, istotne jest to, że nieruchomość „nie została ujęta w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych”. Wnioskodawczyni także nie prowadziła na niej nigdy działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni zauważa, że nawet fakt, że Jej mąż nabywał nieruchomość do działalności gospodarczej nie zmienia tu kwalifikacji prawnej źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8, bo jak wspomniała, nieruchomość nigdy nie była ujęta w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych". Stanowisko takie przyjęto także w orzecznictwie. W szczególności należy powołać się na następujące orzeczenia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia18 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 522/12, orzeczenie prawomocne (sygn. powiązana: II FSK 1545/10); wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2290/10 (sygn. powiązana: I SA/Gl 340/10); wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 2094/10 (sygn. powiązana I SA/Gl 882/09); wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt II FSK 1545/10; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt II FSK 1543/10; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1151/10; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FSK 2196/08 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 1507/08. W roku 2014 Naczelny Sąd Administracyjny w Uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 17.02.2014 r. (sygn. II FPS 8/13) stwierdził: „W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 r. nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. „a" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz 361, z późn. zm.), odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy.” NSA przyjął, że do ustalenia, że sprzedaż nieruchomości nieujętej w ewidencji środków trwałych przedsiębiorcy nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, wystarczająca jest wykładnia językowa. W szczególności NSA stwierdził: „Mając na uwadze treść zacytowanego przepisu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. „a” u.p.d.o.f., należy stwierdzić, że ustawodawca w sposób jasny (jednoznaczny) wskazuje, że niezbędne jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek do uznania przychodu ze sprzedaży za przychód z działalności gospodarczej:

1.  sprzedaż musi dotyczyć środka trwałego (przesłanka pierwsza),
2.  ujętego w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (przesłanka druga).

Użyte przez ustawodawcę pojęcia w ramach przesłanki pierwszej nie pozostawiają jakichkolwiek dwuznaczności natury interpretacyjnej, gdyż zarówno pojęcie "sprzedaży”, jak też określenie "środka trwałego" pozostaje dostatecznie zdefiniowane w przepisach prawa. Również w zakresie przesłanki drugiej, tj. konieczność "ujęcia" w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych środka trwałego, po odczytaniu zwrotu "ujęcia" prowadzi do jednoznacznych rezultatów.

W słowniku języka polskiego pod pojęciem "ująć" między innymi czytamy: "sformułować coś w pewien sposób, dać czemuś określoną formę" (zob. red. M. Szymczak, Słownik języka polskiego, Warszawa 1989 r., s. 587). Dlatego też, nie ulega wątpliwości, że dokonana sprzedaż środka trwałego, bezwzględnie powinna być poprzedzona uprzednim właściwym "sformułowaniem go - ujęciem" w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych oraz prawnych.”

W konsekwencji takiej wykładni przepisów prawa oraz statusu Wnioskodawczyni jako osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej w ogóle, zdaniem Wnioskodawczyni, źródłem przychodu ze sprzedaży wzmiankowanej nieruchomości (części ułamkowej nieruchomości) dla Niej będzie przychód określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 updof.

Skoro przychody z tego źródła zostały określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 Wnioskodawczyni będzie miała prawo skorzystać ze zwolnienia z podatku od uzyskanego dochodu, ponieważ, zgodnie z przepisem uzyskanie przychodu nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.

Wnioskodawczyni przypomina, że nieruchomość została nabyta w roku 2004 a budynek nie został zakończony i zasiedlony (jest w fazie budowy).

W konsekwencji sprzedaż nieruchomości (ułamkowej części nieruchomości) będzie zwolniona z pdof.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma zatem data ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że mąż Wnioskodawczyni dnia 30 listopada 2004 r., na podstawie aktu notarialnego nabył nieruchomość. Przy nabyciu mąż Wnioskodawczyni oświadczył, że: a) kupuje działkę, jako właściciel firmy, b) dokonuje nabycia „do majątku odrębnego, za fundusze z majątku odrębnego", c) z żoną, czyli z Wnioskodawczynią, nie zawierał małżeńskich umów majątkowych, co przy akcie zostało potwierdzone przez oświadczenie Wnioskodawczyni. Sąd rejonowy na podstawie wniosku złożonego przez notariusza ujawnił pierwotnie tylko męża Wnioskodawczyni, jako właściciela w księdze wieczystej w roku 2004. Na nabytej działce Wnioskodawczyni wraz z mężem zaczęli od 2007 r. wznosić budynek handlowo – mieszkaniowy. Inwestycja ta do dnia dzisiejszego nie została zakończona a więc budynek nie został zasiedlony ani w części mieszkalnej, ani w części handlowej. Dnia 20 grudnia 2012 r., działając w obliczu zagrożenia życia po wypadku męża, Wnioskodawczyni zawarła z mężem umowę darowizny wzmiankowanej nieruchomości. Na podstawie tegoż aktu notarialnego z dnia 20 grudnia 2012 r. w księdze wieczystej ujawniono jako współwłaścicieli w częściach równych Wnioskodawczynię oraz Jej męża. Obecnie Wnioskodawczyni wraz z mężem planują sprzedaż przedmiotowej nieruchomości. Przychód ze sprzedaży przypadnie po połowie na każdego z małżonków.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 z późn. zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami z mocy prawa powstaje wspólność majątkowa obejmująca przedmioty nabyte w czasie jego trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich.

Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Do majątku osobistego każdego z małżonków należą m.in. przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił (art. 33 pkt 2 ww. ustawy).

Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie, skoro mąż Wnioskodawczyni nabył nieruchomość w 2004 roku do majątku odrębnego i za fundusze z majątku odrębnego, to sam fakt, że między Wnioskodawczynią a jej mężem istnieje wspólność ustawowa, nie czyni Wnioskodawczyni współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości.

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością - art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Prawo ustanawia jednak zasadę, że oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. (art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Zgodnie natomiast z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Świadczenie darczyńcy może polegać na działaniu lub zaniechaniu działania. Istotną cechą darowizny jest jej bezpłatny charakter. Oznacza to, że druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy, a więc wszystkie nieruchomości, ruchomości oraz zbywalne prawa majątkowe, czyli takie, które mogą być przedmiotem sprzedaży. Darowizną można objąć także rzeczy przyszłe. Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) - do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – i jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Zatem jeżeli mąż Wnioskodawczyni tak rozporządził nieruchomością, która stanowiła jego majątek odrębny, że obdarował nią swoją żonę - Wnioskodawczynię, to przedmiot majątkowy, wchodzący w skład jego majątku osobistego co do zasady powinien stać się majątkiem odrębnym jego żony - Wnioskodawczyni, zgodnie z powołanym art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Jednakże wskutek oświadczenia darczyńcy, który daruje rzecz należącą do jego majątku odrębnego współmałżonkowi, że przedmiot darowizny wejdzie w skład majątku objętego wspólnością ustawową obojga małżonków, dochodzi do sytuacji, w której darczyńca po dokonaniu darowizny zostaje współwłaścicielem wraz z obdarowanym współmałżonkiem w częściach równych.

Dokonanie darowizny z majątku odrębnego jednego z małżonków do majątku wspólnego małżonków stanowi dla obdarowanego małżonka nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwiększa się bowiem stan posiadania obdarowanego małżonka o nieruchomość.

Mając na względzie powyższe, za moment nabycia przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości należy uznać moment, w którym Wnioskodawczyni nabyła od męża darowiznę sporządzoną w formie aktu notarialnego, tj. 20 grudnia 2012 roku. Dopiero od tego momentu, (jak sama wskazała) była Ona ujawniona w księdze wieczystej jako współwłaściciel nieruchomości w częściach równych wraz z mężem.

Mając na uwadze treść cytowanego art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) oraz moment nabycia przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie upłynął pięcioletni termin, o którym mowa w wyżej wymienionym artykule ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dokonując oceny skutków prawnych sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego w drodze zawarcia umowy darowizny w 2012 r., należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316, z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, w myśl art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości.

Stosownie do przepisu art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawa obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnice pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19 ustawy (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, należy stwierdzić, że planowana czynność sprzedaży udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło jego nabycie tj. przed końcem 2017 roku, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dochód uzyskany z tytułu zbycia przedmiotowego udziału w nieruchomości będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Końcowo, w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawczynię wyroków sądów - wskazać należy, że orzeczenia te dotyczą konkretnych spraw podatników osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.