Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.431.2025.1.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-30
Teza: Uznanie Miasta za podatnika podatku od towarów i usług w
związku z wniesieniem aportem do Spółki infrastruktury
kanalizacji deszczowej oraz podlegania opodatkowaniu
podatkiem od towarów i usług transakcji przekazania ww.
infrastruktury w drodze aportu do Spółki.
Słowa kluczowe: infrastruktura
miasto
odliczenia-odliczenie podatku
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący uznania Miasta za podatnika podatku od towarów i usług w
    związku z wniesieniem aportem do Spółki infrastruktury kanalizacji deszczowej oraz
    podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług transakcji przekazania ww.
    infrastruktury w drodze aportu do Spółki.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina Miasto (...) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną nadaną
    ustawowo przez art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. z
    2024 r. poz. 1465) i prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w
    przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1530).
    Miasto wykonuje przede wszystkim tzw. zadania własne nałożone na jednostkę
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostało powołane. Zdecydowana
    większość tych zadań ma charakter publicznoprawny, niektóre czynności Miasto wykonuje
    na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, traktując je jako podlegające przepisom
    VAT.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy
    należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej, obejmując sprawy
    dotyczące wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania
    ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych,
    wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i
    cieplną oraz gaz.
    Jednocześnie, w myśl art. 6 ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów.

    Realizując wyżej wymienione zadania własne, Gmina od lat podejmuje działania
    inwestycyjne, w ramach których powstaje infrastruktura kanalizacji deszczowej.
    Kanalizacja ta jest usytuowana głównie w pasach drogowych przy uwzględnieniu lokalizacji
    innych urządzeń i budowli podziemnych, a także nadziemnych o głębokich fundamentach.
    Przez system kanalizacji deszczowej rozumie się zbiór urządzeń wodnych takich jak
    kanały, rowy, kolektory, rury – przeznaczone do odbioru wód opadowych i roztopowych.
    System kanalizacji składa się z sieci kanalizacji deszczowej, przykanalików od wpustów,
    przepompowni oraz urządzeń podczyszczających na wylotach rzek i kanałów.
    Najstarsza kanalizacja deszczowa została wybudowana ponad (...) temu i na przestrzeni
    kolejnych lat była sukcesywnie rozbudowywana i modernizowana. Łączna długość
    kanałów deszczowych wynosi łącznie około (...), natomiast łączna długość przykanalików
    od wpustu wynosi około (...).
    Na terenie miasta działa (...) przepompowni wód deszczowych o różnych parametrach
    technicznych. Ponadto, na rzekach i kanałach działają urządzenia podczyszczające na (...)
    wylotach, składające się z osadników, separatorów, piaskowników.
    Wymienione urządzenia stanowią własność Miasta (...).
    Powstała w ramach zadań inwestycyjnych infrastruktura stanowi budowle i spełnia
    definicję towaru, wynikającą z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361), a jej zbycie stanowi dostawę towarów.
    Miasto (...) zamierza wnieść wkładem niepieniężnym (aportem) przedmiotowy majątek do
    spółki (...). Aport stanowi odpłatną dostawę towarów, w rozumieniu przepisów ustawy o
    VAT.
    Gmina wykonuje zadania własne samodzielnie lub przez swoje jednostki organizacyjne.
    Spółka ta jest spółką miejską z 100% udziałem Miasta. Została powołana do zapewnienia
    ciągłości powszechnej dostępności dostaw wody, odbioru ścieków oraz odbioru wód
    opadowych i roztopowych zlewni kanalizacji ogólnospławnych na terenie Miasta (...).
    Miasto (...) corocznie w trybie zamówienia z wolnej ręki podpisuje ze Spółką odpłatną
    umowę na utrzymanie kanalizacji deszczowej na terenie miasta (...), będącej jego
    własnością.
    Wartość netto składników majątkowych wchodzących w skład powstałej infrastruktury
    zostanie ustalona przez niezależnego rzeczoznawcę.
    Miasto wnosząc do Spółki aport w postaci infrastruktury kanalizacyjnej powstałej w
    ramach zadań inwestycyjnych, będzie działać w roli organu władzy publicznej.
    Infrastruktura została wybudowana w zakresie zadań własnych i do momentu wniesienia
    jej aportem służy odprowadzaniu wód deszczowych i roztopowych. Zatem, jest i będzie
    wykorzystywana wyłącznie do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, a mianowicie do realizacji zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami (art. 15 ust. 6 tej ustawy), czyli do zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty
    w zakresie kanalizacji.
    Przeniesienie własności infrastruktury na rzeczy Spółki ma nastąpić w drodze wniesienia
    wkładu niepieniężnego (aportu) w zamian za udziały w podwyższonym kapitale
    zakładowym Spółki. Powyższa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, ponieważ Miasto nie będzie działać w
    charakterze podatnika.
    Pytania
    1. Czy w związku z opisaną transakcją Miasto (...) będzie występować jako podatnik
      podatku od towarów i usług?
    2. Czy transakcja przekazania infrastruktury kanalizacji deszczowej w drodze aportu do
      spółki komunalnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?

    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Miasta (...), transakcja przekazania przez Gminę infrastruktury kanalizacji
    deszczowej do spółki (...) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ
    Miasto (...) nie będzie występować jako podatnik podatku od towarów i usług.
    Miasto (...) zamierza dokonać aportu infrastruktury kanalizacyjnej do spółki (...), która jest
    spółką komunalną, w której Miasto (...) posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym.
    Została powołana do zapewnienia ciągłości powszechnej dostępności dostaw wody,
    odbioru ścieków oraz odbioru wód opadowych i roztopowych zlewni kanalizacji
    ogólnospławnych na terenie Miasta (...). Przedmiotem działalności spółki jest m.in.:
    odprowadzanie i oczyszczanie ścieków, pobór, uzdatniania i dostarczanie wody, roboty
    związane z budową rurociągów przesyłowych i sieci rozdzielczych, pozostałe
    specjalistyczne roboty budowlane, gdzie indziej niesklasyfikowane, roboty związane z
    budową pozostałych obiektów inżynierii lądowej i wodnej, gdzie indziej niesklasyfikowane,
    wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych.
    W ramach bieżącego utrzymania kanalizacji deszczowej na terenie Gminy, Miasto (...)
    corocznie w trybie zamówienia z wolnej ręki podpisuje ze Spółką odpłatną umowę,
    polegającą w szczególności na m.in. prowadzeniu eksploatacji sieci i urządzeń kanalizacji
    deszczowej, w tym wykonywaniu usług związanych z konserwacją sieci i urządzeń
    kanalizacji deszczowej, ustalaniu warunków technicznych na wykonanie nowych
    podłączeń do sieci kanalizacji deszczowej, prowadzeniu niezbędnej dokumentacji
    technicznej sieci i urządzeń kanalizacji deszczowej, sporządzanie niezbędnych sprawozdań
    statystycznych. Kanalizacja deszczowa nigdy nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy
    na rzecz innych podmiotów.
    Zdaniem Gminy, planowane wniesienie aportem nie będzie stanowiło czynności
    podlegającej opodatkowaniu VAT, a Gmina wnosząc wkład niepieniężny nie będzie działać
    jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (ustawa o VAT), ale jako organ władzy publicznej. Tym samym, transakcja
    przekazania infrastruktury w drodze aportu nie będzie miała charakteru czynności
    opodatkowanej.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym, Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
    odpowiedzialność. Do zakresu działania Gminy w myśl art. 6 ust. 1 tej ustawy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów. Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym,
    zadania własne gminy obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
    komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Artykuł 9 ust. 1 ustawy stanowi, że w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć
    jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z
    organizacjami pozarządowymi.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii. Według art. 2 pkt 22 tej samej ustawy sprzedaż to
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
    towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez
    dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Powstała w ramach zadań inwestycyjnych infrastruktura kanalizacyjna stanowi budowlę
    zgodnie z art. 3 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 418).
    Zgodnie z przepisami budowlą jest m.in. obiekt liniowy określony według PKOB:
    kanalizacja 2223 (Rurociągi sieci kanalizacyjnej rozdzielczej i kolektory). Budowle spełniają
    definicję towaru wynikającą z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, a ich sprzedaż stanowi
    dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 320), za drogę należy uznać budowlę składającą się z części i urządzeń drogi,
    budowli ziemnych, lub drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach
    wydanych na podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane,
    stanowiącą całość techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną
    do ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
    urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt. Kanalizacja
    deszczowa wpisuje się w pojęcie urządzeń obcych umieszczonych w pasach drogowym,
    przez które rozumie się obiekt lub urządzenie, w tym obiekt lub urządzenie budowlane, w
    szczególności wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, cieplne, telekomunikacyjne lub
    elektroenergetyczne, niezwiązane funkcjonalnie z drogą lub ruchem drogowym, z
    wyjątkiem kanału technologicznego.
    Zadaniem kanalizacji deszczowej jest efektywne odprowadzanie wód opadowych z ulic,
    chodników i dachów, zapobiegając zalaniu oraz podtopieniom.
    Zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1087), usługi wodne obejmują odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych –
    wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwartych lub zamkniętych systemów
    kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych albo
    systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Zgodnie z
    orzecznictwem obowiązek poniesienia opłat za usługi wodne wiąże się z odprowadzaniem
    do wód opadowych lub roztopowych uprzednio ujętych w oznaczone rodzaje urządzeń
    wodnych, tzn. w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do
    odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej. Przez
    systemy kanalizacji deszczowej rozumie się zbiór urządzeń wodnych, takich jak kanały,
    rowy, rury, kolektory, przeznaczone do odprowadzania wód opadowych lub roztopowych.
    Według Wód Polskich otwarte systemy kanalizacji deszczowej to urządzenia takie jak np.
    korytka odwadniające, rynsztoki, rynny, rowy, systemy odwodnień i profili dróg,
    chodników oraz innych powierzchni utwardzonych. Zamknięte systemy kanalizacji
    deszczowej to rurociągi oraz zamknięte kanały ściekowe wraz ze studzienkami.
    Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii
    elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
    nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Zatem w świetle przepisów
    cywilnoprawnych, infrastruktura, po podłączeniu jej do sieci kanalizacyjnej funkcjonującej
    na terenie miasta, z prawnego punktu widzenia, nie będzie stanowiła części składowej
    nieruchomości, przez które przebiega.
    Wniesienie aportu do Spółki spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, ponieważ
    dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot
    odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a
    otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej efektem

    jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.
    Aport stanowi wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy
    lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.
    Należy wspomnieć, że w przedmiotowej sytuacji nie mamy do czynienia ze sprzedażą
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa czy przedsiębiorstwa (przedmiotem aportu nie są
    np. zobowiązania, należności, składniki niematerialne, umowy).
    Zgodnie z powyższym wniesienie aportem infrastruktury kanalizacyjnej w zamian za
    udziały na gruncie przepisów o VAT stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu. Aby
    dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być
    wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza dotyczy w szczególności czynności polegających na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższe potwierdza art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. U. UE L 347 z 11.12.2006 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne
    organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w
    związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy
    władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku
    z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie
    działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych
    działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do
    znaczących zakłóceń konkurencji. (...) A zatem kryterium podziału stanowi charakter
    wykonywanych przez gminę czynności. Czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle powyższego, należy stwierdzić,
    że gmina będzie uznana za podatnika podatku od towarów i usług gdy wykonuje
    czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje
    czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale jest to realizowane na podstawie
    umów cywilnoprawnych.
    Z powyższego wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku VAT
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej. Wyłączenie organów władzy
    publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    Wybudowana infrastruktura nie będzie służyła do wykonywania odpłatnych czynności na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, a Gmina nie będzie uzyskiwała żadnych
    pożytków. Zatem, w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami
    prawa, dla realizacji których została powołana, Gmina nie jest podatnikiem podatku VAT a

    zastosowanie będzie miał art. 15 ust. 6 ustawy. W konsekwencji, w ocenie Miasta, w
    przypadku, gdy w zakresie realizacji danej czynności Gmina nie działa w charakterze
    podatnika VAT, nie jest możliwe opodatkowanie planowanej czynności wniesienia przez
    Miasto (...) aportem infrastruktury kanalizacji deszczowej do Spółki komunalnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status,
    wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań, oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny.
    Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w
    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z wniosku wynika, że Miasto jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Realizując zadania własne, Gmina od lat podejmuje działania
    inwestycyjne, w ramach których powstaje infrastruktura kanalizacji deszczowej.
    Kanalizacja ta jest usytuowana głównie w pasach drogowych przy uwzględnieniu lokalizacji
    innych urządzeń i budowli podziemnych, a także nadziemnych o głębokich fundamentach.
    Przez system kanalizacji deszczowej rozumie się zbiór urządzeń wodnych takich jak
    kanały, rowy, kolektory, rury – przeznaczone do odbioru wód opadowych i roztopowych.
    System kanalizacji składa się z sieci kanalizacji deszczowej, przykanalików od wpustów,
    przepompowni oraz urządzeń podczyszczających na wylotach rzek i kanałów. Najstarsza
    kanalizacja deszczowa została wybudowana ponad (...) temu i na przestrzeni kolejnych lat
    była sukcesywnie rozbudowywana i modernizowana. Łączna długość kanałów
    deszczowych wynosi łącznie około (...), natomiast łączna długość przykanalików od wpustu
    wynosi około (...). Na terenie miasta działa (...) przepompowni wód deszczowych o różnych
    parametrach technicznych. Ponadto, na rzekach i kanałach działają urządzenia
    podczyszczające na (...) wylotach, składające się z osadników, separatorów, piaskowników.
    Wymienione urządzenia stanowią własność Miasta (...).
    Powstała w ramach zadań inwestycyjnych infrastruktura stanowi budowle i spełnia
    definicję towaru, a jej zbycie stanowi dostawę towarów. Miasto zamierza wnieść wkładem
    niepieniężnym (aportem) przedmiotowy majątek do Spółki. Gmina wykonuje zadania
    własne samodzielnie lub przez swoje jednostki organizacyjne. Spółka ta jest spółką
    miejską z 100% udziałem Miasta. Została powołana do zapewnienia ciągłości powszechnej
    dostępności dostaw wody, odbioru ścieków oraz odbioru wód opadowych i roztopowych
    zlewni kanalizacji ogólnospławnych na terenie Miasta. Miasto corocznie w trybie
    zamówienia z wolnej ręki podpisuje ze Spółką odpłatną umowę na utrzymanie kanalizacji
    deszczowej na terenie miasta (...), będącej jego własnością.
    Wartość netto składników majątkowych wchodzących w skład powstałej infrastruktury
    zostanie ustalona przez niezależnego rzeczoznawcę. Przeniesienie własności
    infrastruktury na rzeczy Spółki ma nastąpić w drodze wniesienia wkładu niepieniężnego
    (aportu) w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki.

    Państwa wątpliwości dotyczą uznania Miasta za podatnika podatku od towarów i usług w
    związku z wniesieniem aportem do Spółki infrastruktury kanalizacji deszczowej oraz
    podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji przekazania ww. infrastruktury w
    drodze aportu do Spółki.
    Jak wskazano wyżej, rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków
    podmiotów takich jak jednostki samorządu terytorialnego (np. gminy, miasta) należy mieć
    na względzie okoliczność, że podmioty te w odniesieniu do niektórych czynności
    występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do
    ww. art. 15 ust. 6 ustawy.
    Jednostki samorządu terytorialnego występują w charakterze podatników podatku od
    towarów i usług wyłącznie w zakresie, w jakim działają w ramach stosunku
    cywilnoprawnego.
    Należy wskazać, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który
    daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty
    pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne
    czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje
    świadczeń ekonomicznych:
    • wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do
      rozporządzania określonymi składnikami majątku,
    • w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną
      wartość.
    Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne
    formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością
    jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport
    uzyskuje pewną wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co
    jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego
    świadczenia usług. Tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za
    sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek
    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w
    formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
    W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i
    gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, wniesienie aportem powstałego w ramach inwestycji majątku w zamian
    za udziały należy uznać za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju.
    Zatem, wniesienie przez Państwa aportem infrastruktury w postaci kanalizacji deszczowej
    będzie miało charakter cywilnoprawny. Tym samym, nie będą Państwo działali jako organ
    władzy publicznej i w konsekwencji nie będą mogli Państwo skorzystać z wyłączenia, o
    którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług jako dostawa towaru dokonywana za wynagrodzeniem (w
    formie wyrażonych pieniężnie udziałów) zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że:
    1) w związku z opisaną transakcją Miasto (...) będzie występować jako podatnik podatku
      od towarów i usług,
    2) transakcja przekazania infrastruktury kanalizacji deszczowej w drodze aportu do Spółki
      komunalnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.