Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-1619/08-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-03-10
Teza: Składka ubezpieczeniowa płacona przez ubezpieczającego na ubezpieczenie członków zarządu, prokurentów i innych pracowników, stanowić będzie przychód ww. osób i z tego tytułu na ubezpieczającym ciążą obowiązki płatnika, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; obowiązek-obowiązek płatnika; odpowiedzialność-odpowiedzialność cywilna; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; przychód-przychód ze stosunku pracy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 11.12.2008 r. (data wpływu 17.12.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń na rzecz członków zarządu i innych osób w postaci sfinansowania bezimiennego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.12.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń na rzecz członków zarządu i innych osób w postaci sfinansowania bezimiennego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca podpisał z towarzystwem ubezpieczeniowym umowę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej członków Zarządu Banku, prokurentów oraz w szczególnych sytuacjach pozostałych pracowników. Wymienione osoby są Ubezpieczonymi zaś Ubezpieczającym jest Bank. Umowa ubezpieczenia ma na celu zwolnienie Banku z odpowiedzialności finansowej od skutków ewentualnych roszczeń osób trzecich związanych z nieprawidłowym wykonaniem obowiązków przez członków organów Spółki. W rezultacie umowa poprawia sytuację rynkową Banku, gdyż członkowie jej organów mogą wykonywać swe czynności ze świadomością obciążenia swoich decyzji mniejszym ryzykiem.

W polisie ubezpieczeniowej otrzymanej od towarzystwa ubezpieczeniowego, jako osoby ubezpieczone zostali wskazani byli, obecni i przyszli Członkowie Zarządu i Prokurenci Spółki, a więc grupa osób, a nie poszczególne osoby z imienia i nazwiska. Dodatkowo klauzula szczególna rozszerza definicję Ubezpieczonego o:

a.) pracowników (innych niż Członkowie Zarządu i Prokurenci) podczas wykonywania funkcji zarządczych lub nadzorczych, lub

b.) pracowników, jako współpozwanych razem z Członkiem Zarządu i Prokurentem Spółki w związku z roszczeniem, w którym podnoszony jest w stosunku do danego pracownika zarzut rzekomego uczestnictwa lub pomocy przy popełnieniu uchybienia.

Również suma ubezpieczenia jest wspólna dla wszystkich Ubezpieczonych, a nie rozdzielona na każdego z nich. Związane jest to z faktem, że osoby objęte ubezpieczeniem mają różny zakres odpowiedzialności wynikający z pełnionych funkcji, a co za tym idzie również różne jest potencjalne ryzyko wystąpienia osób trzecich z roszczeniami.

W czasie trwania umowy ubezpieczenia może dojść do zmian składu osobowego oraz liczebnego np. Członków Zarządu. Dlatego też ubezpieczenie obejmuje zarówno osoby obecnie pełniące funkcje w Banku, pełniące te funkcje w przeszłości, jak i osoby, które będą je pełnić w przyszłości – wobec, których wystąpić może z roszczeniem osoba trzecia. Możliwość zawarcia takiej umowy dopuszcza art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego, który przewiduje, aby w umowie ubezpieczenia ubezpieczony nie był imiennie wskazany.

W związku z powyższym, składka ubezpieczeniowa została skalkulowana przez towarzystwo ubezpieczeniowe ryczałtowo i jej wysokość nie ulegnie zmianie w razie zmiany liczby osób objętych ubezpieczeniem lub zmiany składu osobowego organów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego - mając na uwadze brak możliwości ustalenia kwoty konkretnego przychodu - po stronie Banku istnieje obowiązek doliczenia do przychodu podatkowego Ubezpieczonych, świadczenia z tytułu wykupu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), przychodem są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne, a także wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Art. 12 ust. 1 tej ustawy określając kategorie przysporzeń stanowiących przychód osoby fizycznej ze stosunku pracy, wymienia również świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika oraz wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W świetle powyższych przepisów uznać należy, iż aby można było mówić o powstaniu przychodu podatkowego musi istnieć obiektywna możliwość określenie konkretnej wartości przysporzenia. W ocenie Banku, w sytuacji, gdy nie jest możliwe określenie wartości uzyskanego przysporzenia - tak jak jest to wstanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku - nie dochodzi do powstania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

Jak zostało to już wspomniane w części przedstawiającej stan faktyczny, krąg Ubezpieczonych jest otwarty i anonimowy, określany jedynie poprzez wskazanie funkcji osób fizycznych. W praktyce działalności spółek często spotykane są zmiany składu osobowego ich organów, jak również zmiany ich składu liczebnego (przypadki takie miały miejsce również w Banku w ciągu ostatniego okresu i niewykluczone są w przyszłości). Dodatkowo należy podnieść, iż krąg osób Ubezpieczonych może zostać rozszerzony o pracowników. Ich liczba nie jest jednak sprecyzowana w momencie opłacania składki, gdyż zależy to od faktycznie wykonywanych czynności przez poszczególnych pracowników, czego nie da się określić z góry.

Powyższe argumenty były powodem uregulowania umowy z ubezpieczycielem w ten sposób, iż suma ubezpieczenia jest jedna na całą grupę osób Ubezpieczonych, a Bank ponosi koszt składki skalkulowanej w sposób zryczałtowany. Zmiana składu osobowego lub liczebnego Ubezpieczonych nie pociągnie za sobą zmiany zryczałtowanej kwoty składki ubezpieczeniowej. Nie jest również możliwe ustalenie długości okresu ubezpieczenia. Ubezpieczenie powiązane jest ze sprawowaną funkcją i związaną z tym odpowiedzialnością poszczególnych Ubezpieczonych, a nie bezpośrednio z konkretną osobą.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Banku nie jest możliwe ustalenie wartości przychodu otrzymanego przez każdą z osób Ubezpieczonych, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, iż wartość wykupionego ubezpieczenia nie stanowi przychodu podatkowego tych osób.

Za brakiem przychodu przemawia również fakt, iż o przychodzie podatkowym z tytułu nieodpłatnego świadczenia można mówić tylko wówczas, gdy efektem otrzymania świadczenia jest wzrost majątku beneficjenta (tak np. NSA w wyroku z dnia 18 listopada 2002, sygn. akt FPS 9/02). Tymczasem, w związku z wykupem polis ubezpieczeniowych przez Bank, nie ma mowy o jakimkolwiek przyroście w majątku osób Ubezpieczonych z tytułu samego wykupu ubezpieczenia. Rzeczywiste przysporzenie nastąpi dopiero w momencie wypłaty odszkodowania przez firmę ubezpieczeniową, ale beneficjentami (poprzez wypłatę odszkodowania) z tego tytułu będą nie Ubezpieczeni lecz podmioty trzecie, którym wyrządzona zostanie szkoda działaniem Ubezpieczonych. Ubezpieczeni nigdy nie staną się beneficjentami tego ubezpieczenia ani z tytułu wykupu składki na ich rzecz, ani z tytułu ewentualnej wypłaty odszkodowania.

Przedstawioną wyżej argumentację potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku WSA z dnia 10 grudnia 2007 r. (lIl/Wa 1302107) Sąd wyraźnie stwierdził – w stanie faktycznym zbliżonym do tego, który jest przedmiotem niniejszego wniosku - nie można mówić o powstaniu przychodu, jeśli wartość składek ubezpieczeniowych płaconych za pracowników jest ustalana ryczałtowo. Innymi słowy, niezbędne jest przypisanie korzyści w konkretnej wysokości uzyskanej przez poszczególne osoby fizyczne. Natomiast skalkulowanie wysokości składki w sposób ryczałtowy powoduje, że nie można przypisać poszczególnym pracownikom konkretnych kwot, a co za tym idzie nie można im określić przychodu z tego tytułu. Analogiczne stanowisko - wskazując na konieczność wskazania konkretnej kwoty świadczenia - zajął WSA w wyroku z dnia 20 sierpnia 2008 r. (III SA/Wa 625/03).

Również organy podatkowe potwierdzają stanowisko zaprezentowane przez Bank, m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji wydanej w imieniu Ministra Finansów z dnia 17 października 2008 r. IPPB2/41 5-1 082/08-2/SP.

Pozytywne stanowiska organów podatkowych zostały wydane także w okresie wcześniejszym, tak np. Minister Finansów w piśmie z dnia 27 września 2002 r. Nr SPS-0202-1980102, będącym odpowiedzią na zapytanie poselskie nr 1980). W ślad za interpretacjami ministerialnymi idą również stanowiska niektórych urzędów skarbowych np. postanowienie Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu z dnia 31 sierpnia 2004 r., Nr II MUS-WP-413/1228/04 czy też postanowienie Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 5 maja 2005 r., nr 1 MUS-1471/PDF/415/9/2004/PB.

Wnioskodawca mając na uwadze powyższe wnosi, jak na wstępie i informuje, iż zgodnie ze stanem wiedzy posiadanym przez osoby upoważnione do jego reprezentowania, w przedmiotowej sprawie nie toczy się postępowanie przed sądem administracyjnym.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1, tejże ustawy, z którego treści wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 ,9 i 10, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze oraz innych nieodpłatnych świadczeń. Dotyczy to zarówno podatników osiągających przychody ze stosunku pracy, jak i podatników osiągających przychody z innych źródeł.

W praktyce, w pojęciu przychodu mieści się każda realna korzyść, jaką uzyskał podatnik. Do tych korzyści zaliczyć należy również kwoty składek na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej pokrywanych przez Spółkę członkom zarządu, prokurentom oraz w szczególnych sytuacjach pozostałym pracownikom. Wobec braku przepisów zwalniających je z opodatkowania stanowią one, co do zasady, przychód podlegający opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Stosownie bowiem do przepisów art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek. Ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie chyba, że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia. Jednocześnie zgodnie z § 2 tego artykułu roszczenie o zapłatę składki przysługuje ubezpieczycielowi wyłącznie przeciwko ubezpieczającemu.

Zgodnie z przepisami art. 822 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.

Z treści tego przepisu wynika, że umowa ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej nie musi koniecznie dotyczyć osoby ubezpieczającej. Osoba ta może zawrzeć umowę, której przedmiotem ubezpieczenia będzie odpowiedzialność za szkody spowodowane przez inną osobę Sytuacja, w której składka opłacana jest przez inną osobę niż ta, w której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje powstanie przychodu u osoby, na rzecz, której zawierana jest umowa. Jest ona bowiem odstępstwem od ogólnej zasady pokrywania kosztów ubezpieczenia przez podmiot, którego interesów umowa dotyczy.

Przychody członków organów zarządzających osób prawnych są kwalifikowane do źródeł, których rodzaj określany jest w zależności od sposobu, w jaki powierzono członkowi zarządu wykonywanie obowiązków.

Stosownie do powyższego członkowie zarządu, prokurenci, a także pracownicy spółki mogą osiągać przychody ze źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tzn. m.in.

*   ze stosunku służbowego, stosunku pracy, w tym spółdzielczego stosunku pracy, członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracy nakładczej, emerytury lub renty (pkt 1),

*   z działalności wykonywanej osobiście (pkt 2).

Na gruncie prawa podatkowego przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest każda forma przysporzenia majątkowego tzn. zarówno pieniężna jak i niepieniężna.

Jak wynika ze złożonego wniosku, polisa ubezpieczeniowa wymienia jako ubezpieczonych członków zarządu, prokurentów, a także pracowników spółki - czyli obejmuje grupę osób, jako całość bezimiennie. Jednocześnie z opisu stanu faktycznego wynika, że przedmiot ubezpieczenia ma stanowić odpowiedzialność cywilna za szkody wyrządzone przez ubezpieczonych z tytułu ich nieprawidłowego działania.

Argument Spółki, iż składka ubezpieczeniowa jest bezimienna i nie jest przypisana do konkretnej osoby, w tym przypadku nie znajduje uzasadnienia, gdyż w chwili wpłaty składki, znany jest skład zarządu, prokurenci i pozostali pracownicy, którzy są objęci ubezpieczeniem.

Ilość członków zarządu, prokurentów, a także pracowników spółki pełniących swe funkcje w okresie objętym ubezpieczeniem oraz ich dane osobowe znajdują się niewątpliwie w posiadaniu Spółki. W rezultacie można więc wskazać każdą osobę, która jest objęta tym ubezpieczeniem, a także okres w którym korzysta z ochrony ubezpieczeniowej. Uwzględniając następnie wysokość zapłaconej składki oraz okres ubezpieczenia można ustalić wysokość przychodu uzyskanego przez daną osobę.

Tak więc nie ma podstaw, aby umowę ubezpieczenia „bezimienną” obejmującą wszystkich członków zarządu, prokurentów, a także pracowników spółki traktować, jako zdarzenie niepowodujące przysporzenia po stronie ww. osób tylko dlatego, że jest to umowa, która będzie mieć postać zbiorową, a składka naliczana będzie w sposób ryczałtowy.

Bez znaczenia jest tutaj zakres odpowiedzialności poszczególnych członków. Istotą przedmiotowej umowy jest to, że opłacana przez ubezpieczającego składka zwalnia ubezpieczonych (członków organów Spółki, prokurentów i innych pracowników) z obowiązku poniesienia przez nich, z własnego majątku odszkodowania, którego obowiązek zapłaty może powstać wskutek wyrządzenia szkody, w wyniku ich osobistych działań jako członków zarządu, prokurentów bądź pracowników pełniących określone funkcje w Spółce. W takiej sytuacji nie dojdzie do uszczerbku na majątku ww. osób.

Świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika należą do nieodpłatnych świadczeń. Ich pojęcia nie definiuje jednak ustawa o podatku dochodowym. Termin „świadczenie” pojawia się na gruncie Kodeksu cywilnego i zgodnie z art. 353 Kodeksu oznacza przedmiot stosunku zobowiązaniowego, który wyraża się obowiązkiem określonego zachowania się przez podmiot zobowiązany. Dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy. Świadczenie nie musi mieć charakteru rękodajnego. Wystarczy, że świadczeniodawca swoim działaniem powoduje, że osoba, na rzecz której jest to działanie otrzymuje korzyści finansowe.

Członkowie zarządu, prokurenci, a także pracownicy spółki osiągają korzyść finansową, ponieważ nie są zobowiązani do zapłaty składki ubezpieczeniowej na własne ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, gdyż pokrywa tę składkę za nich Spółka.

Dzięki takiemu działaniu u członków zarządu, prokurentów, a także pracowników spółki dochodzi do przysporzenia w majątku, gdyż inny podmiot ponosi za nich koszt finansowy ubezpieczenia, a tym samym nie muszą oni uszczuplać swojego majątku. Z tej też przyczyny składkę ubezpieczeniową ponoszoną na rzecz członków zarządu prokurentom, a także pracownikom spółki, przez Spółkę należy zaliczyć do przychodów tychże osób. Wyżej wymienieni są beneficjentami ubezpieczenia, gdyż dzięki niemu nie będą narażeni na dochodzenie przez osoby trzecie wobec nich roszczeń, wynikających z podejmowanych działań.

W konsekwencji, składki opłacone przez Spółkę na przedmiotowe ubezpieczenie stanowić będą nieodpłatne świadczenie w rozumieniu przepisów art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskane przez osoby objęte tym ubezpieczeniem. Nieodpłatnym świadczeniem będzie, zatem zapewnienie ochrony członkom zarządu, prokurentów, a także pracowników spółki przed ewentualnymi stratami finansowymi wynikającymi z obowiązku pokrycia szkód powstałych w wyniku podjętych przez nich decyzji, w sytuacji, kiedy za tę ochronę w postaci polisy członkowie zarządu, prokurenci, a także pracownicy spółki nie płacą.

Stosownie do art. 11 ust. 2a pkt 2 ww. ustawy wartość pieniężną świadczeń ustala się - jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu. Zatem w przedmiotowej sprawie wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia należy ustalić na podstawie cen zakupu usługi ubezpieczeniowej opłaconej przez spółkę.

Skoro są to nieodpłatne świadczenia ponoszone przez Spółkę za osoby, z którymi łączą je różne stosunki prawne to przychód u tych osób powstanie w momencie poniesienia tych świadczeń przez Spółkę, a więc w momencie zapłaty składki ubezpieczeniowej.

Ponadto organ podatkowy zauważa, że w interesie wnioskodawcy leży, aby w celu należytego wywiązania się z obowiązku płatnika tak układać stosunki prawne z ubezpieczającym by indywidualizacja świadczeń nie nastręczała trudności. Nadmienić również należy, iż zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie sądowym, ewentualne trudności towarzyszące indywidualizacji świadczeń na rzecz poszczególnych świadczeniobiorców mają charakter drugorzędny i nie mogą wpływać na byt i zakres obowiązku prawnego. Tak więc, problemy techniczne związane z ujednoliceniem ogólnej kwoty na polisie ubezpieczeniowej dotyczącej odpowiedzialności cywilnej członków zarządu, rady nadzorczej, prokurentów jak i innych pracowników nie mogą prowadzić do niemożności wyodrębnienia jaka wartość opłacanej składki przypadać będzie na daną ubezpieczoną osobę.

Nadmienić należy, iż kwota składki rozkłada się solidarnie na wszystkich członków zarządu, prokurentów, a także pracowników spółki objętych przedmiotowym ubezpieczeniem. Składka w częściach odpowiadających poszczególnym członkom zarządu, prokurentom, a także pracownikom spółki stanowi dla nich przychód z działalności wykonywanej osobiście lub stosunku pracy.

Mając na uwadze powyższe, uzyskiwana przez członka zarządu oraz innych pracowników korzyść w postaci opłaconych przez ubezpieczającego składek na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej stanowić będzie nieodpłatne świadczenie, które należy zakwalifikować do przychodów określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku gdy pełnione przez nich obowiązki wynikają ze stosunku pracy. W sytuacji natomiast sprawowania danej funkcji na podstawie aktu powołania lub kontraktu menadżerskiego, otrzymana korzyść nie jest zaliczana do przychodów ze stosunku pracy, lecz do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co zaś tyczy się przychodów prokurentów to w ich przypadku również kwalifikacja określonego świadczenia do konkretnego źródła przychodu uzależniona jest od tego w ramach jakiego stosunku cywilnoprawnego wykonują czynności prokurenta dla Spółki.

W przypadku osób, których przychody stanowią przychody określone w art. 13 pkt 7, 9 ww. ustawy, obowiązki płatnika na Spółkę nakłada art. 41 ust. 1 ww. ustawy, który stanowi iż osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty należności osobom określonym o płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz pomniejszonej o składki potrącone przez płatnika w danym miesiącu na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Natomiast w przypadku osób, których przychody stanowią przychody określone w art. 12 ww. ustawy obowiązki płatnika na Spółkę nakłada art. 31 ww. ustawy, który stanowi iż osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej zakładami są obowiązane jako płatnik obliczyć i pobrać w ciągu roku zaliczkę na podatek dochodowy.

Reasumując, składka ubezpieczeniowa płacona przez ubezpieczającego na ubezpieczenie członków zarządu, prokurentów i innych pracowników, stanowić będzie przychód ww. osób i z tego tytułu na ubezpieczającym ciążą obowiązki płatnika, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych oraz przywołanych wielu tez wyroków Wojewódzkich Sądów Administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego - wskazać należy, iż orzeczenia te dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, jak również powołane wyroki dotyczą konkretnych spraw podatników osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast Organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.