Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.123.2025.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Na spadkobierczyni udziału w prawie własności majątku ojca
ciąży obowiązek zgłoszenia nabycia (w odpowiednim udziale),
właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w terminie 6
miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: Belgia
dziedziczenie
spadek
spadkobiercy
spadkobiercy-obowiązki spadkobierców
zgłoszenie
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Warunki
zwolnienia
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 1a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku po ojcu
    zmarłym w Belgii. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spadkodawca był obywatelem Polski, przez ostatnie dwa lata mieszkał oraz pracował w
    Belgii, gdzie zmarł. Postępowanie spadkowe zostało przeprowadzone zgodnie z prawem
    belgijskim. Zostało wydane Europejskie Poświadczenie Spadkowe (EPS), które przedstawia
    podział spadku.
    Zgodnie z dokumentem:
  - małżonka zmarłego otrzymała dożywotnie prawo korzystania z całego majątku (tzw.
      użytkowanie dożywotnie/usufruct),
  - dzieci zmarłego (w tym Pani) nabyły po 1/3 tzw. „nagiej własności”, czyli prawa własności bez
      prawa do korzystania z majątku do czasu śmierci małżonki.
    W polskim urzędzie skarbowym powstała wątpliwość dotycząca zapisu podziału spadku na
    małżonkę i dzieci (małżonka cały spadek, dzieci po 1/3).
    Pytania
    Kto jest zobowiązany do zgłoszenia nabycia spadku w Polsce (na formularzu SD-Z2) w
    sytuacji, gdy zgodnie z Europejskim Poświadczeniem Spadkowym (EPS) małżonka
    zmarłego otrzymała dożywotnie prawo korzystania z majątku (tzw. użytkowanie
    dożywotnie/usufruct), a dzieci zmarłego nabyły po 1/3 tzw. „nagiej własności” (nuda
    propiedad)?
    Czy obowiązek zgłoszenia nabycia (formularz SD-Z2) dotyczy wyłącznie dzieci jako
    nabywców nagiej własności?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, zgodnie z treścią Europejskiego Poświadczenia Spadkowego oraz
    przepisami prawa belgijskiego, małżonka zmarłego otrzymała prawo do dożywotniego
    korzystania z całego majątku spadkowego (tzw. użytkowanie dożywotnie - usufruct).
    Oznacza to, że ma wyłączne prawo do korzystania z całości spadku do końca swojego
    życia.
    Dzieci zmarłego nabyły po 1/3 udziału w tzw. „nagiej własności” (nuda propiedad), a więc
    są właścicielami tego majątku, jednak bez prawa do faktycznego korzystania z niego,
    dopóki żyje małżonka zmarłego. Dopiero po jej śmierci będą mogły realnie korzystać i
    dysponować swoją częścią.
    Wobec powyższego, obowiązek zgłoszenia nabycia spadku (formularz SD-Z2) dotyczy
    wyłącznie dzieci jako nabywców prawa własności. Małżonka nie nabyła własności, a
    jedynie prawo użytkowania, które nie podlega zgłoszeniu ani opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1873):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu,
      zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, dlatego
    należy w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 922 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
      Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak
      również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby
      niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.
    Stosownie do treści art. 924 ww. ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Natomiast zgodnie z art. 925 tej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    W myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych
      wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub
      zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce
      stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jak wynika z art. 5 cyt. ustawy:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 tej ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu w drodze dziedziczenia - z chwilą
      przyjęcia spadku.
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Art. 7 ust. 1 omawianej ustawy stanowi, że:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy

      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.
    Z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 omawianej ustawy wynika natomiast, że:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
      Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    W myśl art. 14 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
      Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia,
      synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    Art. 17a ust. 1 tej ustawy stanowi, że:
      Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca
      od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według
      ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ
      na określenie podstawy opodatkowania.
    Niezależnie od powyższego, ustawodawca przewidział także zwolnienie z opodatkowania
    podatkiem od spadków i darowizn, pod warunkami określonymi w art. 4a ustawy o
    podatku od spadków i darowizn.
    Zgodnie z ust. 1 oraz ust. 1a ww. art. 4a cyt. ustawy:
      Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
      małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
      1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
        podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w
        przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
        uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
      2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia
        darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku
        nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie
        nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w

        art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na
        rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
      Jeżeli dokumentem potwierdzającym nabycie własności rzeczy lub praw
      majątkowych jest akt poświadczenia dziedziczenia lub europejskie poświadczenie
      spadkowe, termin 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, do zgłoszenia tego
      nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego liczy się od dnia
      zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego
      poświadczenia spadkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Spadkodawca był obywatelem Polski, przez ostatnie
    dwa lata mieszkał oraz pracował w Belgii, gdzie zmarł. Postępowanie spadkowe zostało
    przeprowadzone zgodnie z prawem belgijskim. Zostało wydane Europejskie
    Poświadczenie Spadkowe (EPS), które przedstawia podział spadku. Zgodnie z
    dokumentem:
      1) małżonka zmarłego otrzymała dożywotnie prawo korzystania z całego majątku (tzw.
        użytkowanie dożywotnie/usufruct),
      2) dzieci zmarłego (w tym Pani) nabyły po 1/3 tzw. „nagiej własności”, czyli prawa
        własności bez prawa do korzystania z majątku do czasu śmierci małżonki.
    Chce Pani dowiedzieć się, kto jest zobowiązany do zgłoszenia nabycia spadku.
    Jak wynika z wyżej przytoczonego opisu, jako dziecko zmarłego, nabyła Pani prawo
    własności (nuda propiedad) majątku Pani ojca (w odpowiednim udziale, po uwzględnieniu
    pozostałych spadkobierców).
    Co do zasady, na spadkobiercach będących obywatelami Polski ciąży obowiązek
    podatkowy w podatku od spadków i darowizn w związku z nabyciem spadku zarówno
    położonego w Polsce, jak i za granicą.
    Na Pani więc, jako spadkobierczyni udziału w prawie własności majątku Pani ojca, ciąży
    obowiązek zgłoszenia nabycia (w odpowiednim dla Pani udziale), właściwemu
    Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
    podatkowego, a więc – w omawianym przypadku – w terminie 6 miesięcy od dnia wydania
    europejskiego poświadczenia spadkowego. Wartość nabytego udziału należy ustalić w
    oparciu o wymienione wyżej przepisy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja - zgodnie ze złożonym wnioskiem i stosownie do uregulowania zawartego w
    art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - została wydana wyłącznie dla Pani i tylko Pani może
    czerpać z niej ochronę. Interpretacja ta nie chroni zatem pozostałych spadkobierców.
    Gdyby chcieli oni również skorzystać z ochrony jaką daje interpretacja, winni wystąpić z
    odrębnymi wnioskami o wydanie interpretacji.
    Ta interpretacja dotyczy wyłącznie Pani sytuacji prawnopodatkowej - pytań zadanych
    przez Panią we wniosku jako pierwsze i drugie. W zakresie sytuacji prawnopodatkowej
    pozostałych spadkobierców oraz kwestii związanej z interpretacją aktu przez urząd
    skarbowy zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja jest zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.