Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT3.4011.425.2018.4.KSM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-19
Teza: skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych stanowiących zwrot ceny nieruchomości (pytanie nr 2)
Słowa kluczowe: nieruchomości; roszczenia; spadek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2018 r. (data wpływu 7 września 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 listopada 2018 r. (data wpływu 14 listopada 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych stanowiących zwrot ceny nieruchomości (pytanie nr 2) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 września 2018 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 2 listopada 2018 r., nr 0113-KDIPT3.4011.425.2018.4.KSM, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 2 listopada 2018 r. (data doręczenia 7 listopada 2018 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 7 listopada 2018 r. (data wpływu 14 listopada 2018 r.), nadanym za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 7 listopada 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Dnia \`(...)\` 2012 r. na mocy aktu notarialnego, dwa małżeństwa - \`(...)\` i \`(...)\` oraz \`(...)\`i \`(...)\`zakupiły, każde z małżeństw na prawach wspólnoty ustawowej, po 1/2 części nieruchomości składającej się z działki ziemi o powierzchni 8 arów 48 m2. Łączna cena sprzedaży wynosiła 130 000 zł, z czego każde z małżeństw zapłaciło połowę tej ceny. Krótko po wydaniu nieruchomości w użytkowanie nowym właścicielom okazało się, że przedmiotowa nieruchomość posiada wadę, która zmniejsza wartość i użyteczność tej nieruchomości. Niezwłocznie po podjęciu takiej informacji (\`(...)\` 2012 r.) nowi właściciele wystąpili z pismem do poprzedniego właściciela nieruchomości informując o odstąpieniu od umowy sprzedaży wraz z wezwaniem do zwrotu ceny oraz poniesionych kosztów transakcji (na mocy art. 560 § 1 k.c. w zw. z art. 556 k.c.). Po otrzymaniu dnia \`(...)\` 2012 r. odpowiedzi odmownej na złożone pismo od poprzedniego właściciela nieruchomości, nowi właściciele wystąpili dnia \`(...)\` 2012 r. z pozwem sądowym w przedmiotowej sprawie. Dnia \`(...)\` 2017 r. sprawa sądowa zakończyła się rozstrzygnięciem przed sądem I instancji, na mocy którego stronie powodów zasądzono zwrot kosztów nieruchomości wraz z odsetkami ustawowymi. Strona pozwana odwołała się od wyroku sądu I instancji do sądu apelacyjnego. Sąd apelacyjny dnia \`(...)\` 2018 r. apelację oddalił. Dnia \`(...)\` 2018 r. na mocy wyroku sądowego zawarty został drugi akt notarialny zwrotnego przeniesienia własności przedmiotowej nieruchomości, który przywrócił stan prawny sprzed dnia \`(...)\` 2012 r.

Dnia \`(...)\` 2016 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy \`(...)\`. Było to w trakcie trwania procesu sądowego, podczas którego ww. osoby były jeszcze właścicielami przedmiotowej nieruchomości. Na podstawie przeprowadzonego postępowania spadkowego 1/8 przedmiotowej nieruchomości przypadła żonie zmarłego (mamie Wnioskodawcy) oraz 1/8 przypadła Wnioskodawcy - synowi zmarłego. Realizując postanowienie wyroku sądowego oraz biorąc pod uwagę przeprowadzone wcześniej postępowanie spadkowe, pozwany zwrócił matce Wnioskodawcy i Wnioskodawcy dodatkowo po 1/8 ceny sprzedaży, czyli po 16 250 zł.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 7 listopada 2018 r. Wnioskodawca podał, że dodatkowa część ceny nieruchomości (a więc ta ponad kwotę wynikającą z udziału Wnioskodawcy w nieruchomości pierwotnie nabytej) została przez Niego otrzymana w wyniku realizacji roszczenia o zwrot tej dodatkowej części ceny w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży nieruchomości - roszczenie to Wnioskodawca nabył w spadku po ojcu wraz z odziedziczonym udziałem w nieruchomości (ojciec zmarł w toku procesu, a więc Wnioskodawca odziedziczył zarówno udział w nieruchomości, jak i roszczenie o zwrot ceny w związku z dokonanym odstąpieniem od umowy sprzedaży na podstawie art. 560 Kodeksu cywilnego). Materialnoprawnym potwierdzeniem ww. tezy jest to, że Sąd zasądził przypadającą ojcu Wnioskodawcy kwotę na rzecz jego spadkobierców (Wnioskodawcy i Jego matce).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy mama Wnioskodawcy powinna zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych od dodatkowej części ceny (1/8 z 130 000 zł) uzyskanej w ramach spadku?
2.  Czy Wnioskodawca powinien zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych od dodatkowej części ceny (1/8 z 130 000 zł) uzyskanej w ramach spadku?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2. Natomiast w odniesieniu do pytania nr 1 wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, gdyby za datę sprzedaży nieruchomości uznać datę aktu notarialnego zwrotnego przeniesienia własności, tj. dzień … 2018 r. to od daty uzyskania spadku: … 2016 r. nie upłynęło 5 pełnych lat i można rozważać zasadność zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Jednak, jak to przedstawił Wnioskodawca podatek ten nie należy się, gdyż nie można mówić o faktycznym akcie sprzedaży nieruchomości, gdyż de facto jest to realizowanie postanowienia sądowego, na które strona oddająca nieruchomość oraz uzyskująca zwrot ceny nie ma wpływu. W związku z tym, akt notarialny zwrotnego przeniesienia własności nie jest wolną wolą osoby oddającej nieruchomość (jak to ma miejsce podczas normalnych transakcji sprzedaży) tylko realizacją postanowienia sądowego. Rozwijając poprzednią myśl, strona oddająca nieruchomość nie ma wpływu również na termin jej przekazania aktem notarialnym. W tzw. normalnej sytuacji świadomy podatnik wie, że sprzedaż nieruchomości uzyskanej na drodze spadku przed upływem 5 lat ponosi za sobą odpowiednie konsekwencje podatkowe. Po drugie z uwagi na fakt, że wyrok w przedmiotowej sprawie zapadł na podstawie powództwa związanego z wadą, która zmniejsza wartość i użyteczność nieruchomości (na mocy art. 560 § 1 k.c. w zw. z art. 556 k.c.) nie można mówić o podatku dochodowym od pełnej wartości, gdyż sąd przychylił się do stwierdzenia strony powodów, że nieruchomość ma wadę i że jej faktyczna wartość jest mniejsza niż cena zakupu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 przywołanej wyżej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie między innymi w pkt 9 wymieniono „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. Ustawodawca sformułował bowiem tak wskazany przepis, aby stanowił on kategorię otwartą. Nie jest bowiem możliwym, aby przewidzieć każdy rodzaj przychodu, który wystąpi.

Jednocześnie, stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego przepisu każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Jednocześnie z treści cytowanego przepisu wynika, że źródłem przychodu podatnika jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie.

Przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn (art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

Z wniosku wynika, że dnia 27 lutego 2012 r. na mocy aktu notarialnego, dwa małżeństwa, tj. rodzice Wnioskodawcy oraz Wnioskodawca z małżonką zakupili na prawach wspólnoty ustawowej po 1/2 części nieruchomości składającej się z działki ziemi o powierzchni 8 arów 48 m2. Łączna cena sprzedaży wynosiła 130 000 zł, z czego każde z małżeństw zapłaciło połowę tej ceny. Krótko po wydaniu nieruchomości w użytkowanie nowym właścicielom okazało się, że przedmiotowa nieruchomość posiada wadę, która zmniejsza wartość i użyteczność tej nieruchomości. Niezwłocznie po podjęciu takiej informacji (\`(...)\` 2012 r.) nowi właściciele wystąpili z pismem do poprzedniego właściciela nieruchomości informując o odstąpieniu od umowy sprzedaży wraz z wezwaniem do zwrotu ceny oraz poniesionych kosztów transakcji (na mocy art. 560 § 1 k.c. w zw. z art. 556 k.c.). Po otrzymaniu dnia \`(...)\` 2012 r. odpowiedzi odmownej na złożone pismo od poprzedniego właściciela nieruchomości, nowi właściciele wystąpili dnia \`(...)\` 2012 r. z pozwem sądowym w przedmiotowej sprawie. Dnia \`(...)\` 2017 r. sprawa sądowa zakończyła się rozstrzygnięciem przed sądem I instancji, na mocy którego stronie powodów zasądzono zwrot kosztów nieruchomości wraz z odsetkami ustawowymi. Strona pozwana odwołała się od wyroku sądu I instancji do sądu apelacyjnego. Sąd apelacyjny dnia \`(...)\` 2018 r. apelację oddalił. Dnia \`(...)\` 2018 r. na mocy wyroku sądowego zawarty został drugi akt notarialny zwrotnego przeniesienia własności przedmiotowej nieruchomości, który przywrócił stan prawny sprzed dnia \`(...)\` 2012 r. Dnia \`(...)\` 2016 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy. Było to w trakcie trwania procesu sądowego, podczas którego ww. osoby były jeszcze właścicielami przedmiotowej nieruchomości. Na podstawie przeprowadzonego postępowania spadkowego 1/8 przedmiotowej nieruchomości przypadła Wnioskodawcy - synowi zmarłego. Realizując postanowienie wyroku sądowego oraz biorąc pod uwagę przeprowadzone wcześniej postępowanie spadkowe, pozwany zwrócił mamie Wnioskodawcy i Wnioskodawcy dodatkowo po 1/8 ceny sprzedaży, czyli po 16 250 zł.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 556 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z poźn. zm.), sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę fizyczną lub prawną (rękojmia).

W myśl art. 560 § 1 tej ustawy, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli rzecz była już wymieniona lub naprawiana przez sprzedawcę albo sprzedawca nie uczynił zadość obowiązkowi wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady.

Stosowanie do art. 560 § 3 ww. ustawy, obniżona cena powinna pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej wartość rzeczy z wadą pozostaje do wartości rzeczy bez wady.

Strona, która odstępuje od umowy wzajemnej, obowiązana jest zwrócić drugiej stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy, a druga strona obowiązana jest to przyjąć. Strona, która odstępuje od umowy, może żądać nie tylko zwrotu tego, co świadczyła, lecz również na zasadach ogólnych naprawienia szkody wynikłej z niewykonania zobowiązania (art. 494 § 1 ww. ustawy).

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, że dodatkowa część ceny nieruchomości została przez Niego otrzymana w wyniku realizacji roszczenia o zwrot tej dodatkowej części ceny w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży nieruchomości - roszczenie to Wnioskodawca nabył w spadku po ojcu wraz z odziedziczonym udziałem w nieruchomości Ojciec zmarł w toku procesu, a więc Wnioskodawca odziedziczył zarówno udział w nieruchomości, jak i roszczenie o zwrot ceny w związku z dokonanym odstąpieniem od umowy sprzedaży na podstawie art. 560 Kodeksu cywilnego.

Jak wynika z ogólnej zasady dziedziczenia określonej w art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny, prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów Księgi czwartej (Spadki). Następstwo prawne obejmuje ogół praw i obowiązków majątkowych spadkodawcy, a zatem wszystkich składników jego majątku, które następnie tworzą spadek. Nie należą do spadku te prawa i obowiązki zmarłego, które są ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami (art. 922 § 2 Kodeksu cywilnego).

Stosownie do art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia, potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2018 r., poz. 644) – podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

Przyjęcie spadku (na mocy testamentu lub ustawy) oznacza zatem powstanie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, a jeżeli nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek ten powstał, m.in. z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku (art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn). Na spadkobiercach, którzy przyjęli spadek, ciąży obowiązek podatkowy z tego tytułu w podatku od spadków i darowizn.

Zatem, w sytuacji gdy przedmiotem dziedziczenia jest roszczenie o zwrot ceny w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 560 § 1 w zw. z art. 494 ustawy Kodeks cywilny, to należy uznać, że otrzymany następnie przez spadkobiercę (Wnioskodawcę) zwrot ceny w wyniku realizacji tego roszczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na wyłączenie określone w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do przychodów podlegającym przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Reasumując stwierdzić należy, że na gruncie opisanego we wniosku stanu faktycznego i powołanych przepisów prawa, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od dodatkowej części ceny (1/8 z 130 000 zł) uzyskanej w ramach spadku.

W konsekwencji, wadliwa argumentacja prawna Wnioskodawcy, przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, skutkowała uznaniem stanowiska Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Tutejszy Organ podatkowy zaznacza, że niniejsza interpretacja odnosi się wyłącznie do kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zwrotu ceny odpowiadającej 1/8 części nieruchomości otrzymanej przez Wnioskodawcę w spadku po ojcu, nie dotyczy natomiast zapłaty odsetek z tego tytułu oraz skutków podatkowych zwrotu ceny nieruchomości w części nabytej przez Wnioskodawcę.

Niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawcy jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie dotyczy innych osób (np. matki Wnioskodawcy).

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała