Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.751.2025.1.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Przychody i koszty uzyskania przychodów związane z
sprzedażą i montażem wyrobów strefowych stanowią element
kalkulacyjny dochodu zwolnionego na podstawie decyzji o
wsparciu
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
działalność-działalność zwolniona z opodatkowania
koszt-koszty uzyskania przychodów
montaż
przychód
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 47
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 8-art. 38eb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 listopada 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) z siedzibą w (...), ul. (...), (...) (KRS: (...), NIP: (...)) - dalej w treści dokumentu: „Spółka” -
    jest polską spółką kapitałową, będącą polskim rezydentem podatkowym, tj. podatnikiem
    podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Rok podatkowy
    (obrotowy) Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.
    Spółka jest jednym z czołowych w Europie producentów (...), dostarczanych dla sektora
    branży (...).
    Spółka (...) 2023 r. uzyskała decyzję o wsparciu nr (...) wydaną przez Agencję Rozwoju
    Przemysłu S.A. działającą w imieniu Ministra Rozwoju i Technologii (dalej: „Decyzja”).
    Rzeczona Decyzja została wydana w związku z nową inwestycją Spółki polegającą na
    zwiększeniu zdolności produkcyjnych istniejącego zakładu. Inwestycja obejmowała:
    budowę nowej hali produkcyjnej połączonej z pomieszczeniami biurowymi oraz
    socjalnymi. W związku z otrzymaną Decyzją, Spółka poniosła nakłady inwestycyjne
    ukierunkowane na zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa.
    Decyzja została udzielona na wsparcie przy:
    - prowadzeniu, na terenie objętym wsparciem (opisanym poniżej, a niezależnie do
      wniosku załącza się również mapkę działek na których realizowana jest inwestycja),
      działalności gospodarczej, rozumianej jako działalność zarobkowa, wykonywana we
      własnym imieniu i w sposób ciągły, w ramach której oferuje produkty i usługi w
      zakresie określonym w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
      (PKWIU) Głównego Urzędu Statystycznego, wprowadzonej rozporządzeniem Rady
      Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
      (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676, z późn. zm.):
    1. (...)
    Wspomniana wyżej Decyzja dotyczy działalności gospodarczej na nieruchomości o łącznej
    powierzchni 1,4215 ha, położonej w województwie (...), powiecie (...), w (...), obrębie
    ewidencyjnym (...), składającej się z działek: nr (...) o powierzchni 0,1053 ha, nr (...) o
    powierzchni 0,5179 ha, nr (...) o powierzchni 0,0124 ha, nr (...) o powierzchni 0,4477 ha
    oraz działki nr (...) o powierzchni 0,3382 ha.
    Decyzję tę załącza się do niniejszego wniosku. W związku z ww. uzyskaną Decyzją, po
    zrealizowaniu nowej inwestycji, Spółce przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia
    podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „CIT”),
    jak również na mocy ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „WNI”). Wskazana Decyzja jest ważna przez okres 15 lat od
    dnia jej wydania.

    Opis działalności produkcyjnej: przedsiębiorstwo Spółki działa głównie w sektorze (...), a
    konkretnie zajmuje się produkcją (...) (przeważającą działalność określa kod PKD (...),
    wymieniony wprost w treści Decyzji ws. przyznania prawa do zwolnieniu dochodu wg
    zasad WNI); przez Spółkę wykonywane są różne (...), w tym, m.in.: (...).
    Produkty wytwarzane przez Spółkę nazwać można ogólnie: „(...)”. Usługi oferowane przez
    spółkę, opisać można ogólnie jako: „Montaż (...)”.
    Procesy technologiczne występujące w Spółce to m.in.: (...) itp.
    Procesy technologiczne w opisanej działalności produkcyjnej przebiegają w sposób:
    liniowy i jednorodny na terenie jednego zakładu objętego Decyzją (zob. mapka załączona
    do wniosku).
    Zasadnicza zmiana procesów technologicznych dzięki inwestycji objętej Decyzją, to:
    znaczne zwiększenie możliwości produkcyjnych oraz zwiększenie intensywności i
    efektywności realizowanych do tej pory procesów technologicznych w prowadzonej do tej
    pory działalności produkcyjnej; Spółka borykała się uprzednio przede wszystkim z
    problemem braku miejsca, co skutkowało brakiem możliwości realizacji tylu cyklów
    technologicznych, ile byłoby optymalnie realizować; problemem był brak wystarczającej
    liczby maszyn (i miejsca na te maszyny), na których pracę Spółka ma zapotrzebowanie;
    problemem był także brak miejsca na zmagazynowanie materiałów i surowców do
    produkcji oraz wyrobów gotowych, ukończonych w procesie produkcyjnym (produkcja w
    toku odbywa się zasadniczo w ten sposób, że nie wymaga specjalnego miejsca na
    zmagazynowanie: elementy w trakcie produkcji, na różnym stadium ich ukończenia
    znajdują się na terenie hal produkcyjnych - na stołach montażowych, w (...), stanowiskach
    (...), w centrach (...) itp.). Dzięki inwestycji Spółka: opisane problemy rozwiązała, nowa hala
    i nowe maszyny zapewniają więcej miejsca i większe moce produkcyjne.
    Uwzględniając powyższe, należy dodać, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej osiąga i będzie osiągać zarówno dochody podlegające przedmiotowym
    zwolnieniom z opodatkowania w związku z posiadanymi Instrumentami wsparcia (dalej:
    „Działalność zwolniona”, także: „D.Z.”), jak i dochody podlegające opodatkowaniu na
    zasadach ogólnych (dalej: „Działalność opodatkowana”, także „D.O.”). Spółka nie wyklucza
    pozyskania w przyszłości kolejnych instrumentów wsparcia.
    Dodatkowo, Spółka korzysta z innych możliwości wsparcia działalności ze środków
    publicznych w postaci tzw. projektów, na których realizację otrzymuje od instytucji
    finansujących środki pieniężne oraz ulg podatkowych, np. ulgi na robotyzację, ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową (dalej: „Działalność Inna”, także „D.I”).
    Mając na uwadze specyfikę prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej w ramach
    D.Z. - tj. produkcję (...) - jak je nazwano wyżej: „(...)” oraz „Montaż (...)”, Spółka osiąga i
    będzie osiągać w przyszłości przychody podatkowe i koszty ich uzyskania wiążące się z
    transakcjami ich sprzedaży. Sprzedaż ta jest i będzie dokonywana na rzecz klientów
    zamawiających oferowane im produkty, objęte zakresem przedmiotowym i terytorialnym
    pozyskanych Instrumentów wsparcia, a tym samym wytwarzanych w ramach Działalności
    zwolnionej. Specyfika indywidualnie projektowanych (...) polega na tym, że nabywca nie
    jest zainteresowany ich nabyciem bez zapewniania mu przez producenta Montażu (...).
    Usługa montażu - czasami, co zależy od rodzaju (...) - odbywa się w miejscu ich
    użytkowania przez klienta, czyli - czasami - nie odbywa się „fizycznie” na terenie
    nieruchomości objętej Decyzją, lecz jest do oferowania sprzedaży (...) niezbędna i
    komplementarna. (...) nie mógłby zostać objęty gwarancją i rękojmią producenta, a dla
    dopuszczenia do użytku u klienta wymagana jest zwykle przeprowadzenie prób, testów i
    odbiorów technicznych. W części zleceń faktycznie sprzedawane są: (...) oraz
    specjalistyczne (...), wytworzone w zakładzie na terenie D.Z. objętej Decyzją, przywożone
    do Klienta jako gotowe do Montażu (...) i montowane w miejscu eksploatacji (chodzi m.in.
    o gabaryty, ciężar i rozmiar gotowego (...)).

    Wymaga wskazania, iż materiały (surowce) do produkcji, Spółka magazynuje przy nabyciu
    w takich sposób, aby ich rozchód odbywał się przy zapewnieniu w ewidencji dokładnej
    informacji w poczet produkcji jakich wyrobów zużywane materiały mają być zaliczone - w
    szczególności, czy są kosztem produkcji (...) lub kosztem Montażu (...) w ramach D.Z. W taki
    sam sposób Spółka ewidencjonuje wynagrodzenia robotników zatrudnionych
    bezpośrednio przy produkcji i usługi zewnętrzne nabywane przez Spółkę od dostawców
    zewnętrznych (tzw. robocizna własna i obróbka obca). Spółka dla materiałów
    bezpośrednich, robocizny własnej i obróbki obcej stosuje alokację bezpośrednią kosztów
    D.Z. ponoszonych w celu uzyskania przychodów D.Z.
    Inne koszty produkcji, których nie da się rozliczyć metodą alokacji bezpośredniej, np.
    amortyzacja środków produkcji, zużycie energii, koszty eksploatacyjne, serwisowe i
    utrzymania ruchu Spółka ewidencjonuje przy zastosowaniu tzw. kluczy podziałowych -
    adekwatnych dla ustalenia udziału tych kosztów w kosztach D.Z. i D.O, w relacji do
    przychodów z D.Z. i D.O. Dla kosztów ogólnych, Spółka również stosuje klucze podziałowe.
    Spółka w ramach D.I zrealizowała w między czasie kilka mniejszych projektów, które
    uzyskały wsparcie ze środków publicznych (tzw. dotacje których rozliczenie związane jest z
    zastosowaniem zwolnienia podatkowego z art. 17 ust. 1 pkt 47 CIT) a ponadto Spółka
    skorzystała z ulgi podatkowej na robotyzację i działalność badawczo-rozwojową (art. 38eb
    CIT, art. 18d CIT). Dochody z Działalności Innej są ewidencjonowane osobno, spółka
    oddziela koszty i oddziela przychody D.I., również z zastosowaniem metody alokacji
    bezpośredniej oraz alokacji pośredniej z zastosowaniem kluczy podziałowych.
    Spółka oświadcza, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga
    przychodów podatkowych z zysków kapitałowych i nie ponosi kosztów uzyskania
    przychodów z zysków kapitałowych.
    Pytania
    1. Czy przychody podatkowe i koszty ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą (...) w
      ramach D.Z. - stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego
      Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT?
    2. Czy przychody podatkowe i koszty ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą Montażu
      (...) wytworzonych w ramach D.Z., służące ich odbiorowi przez klienta - stanowią i
      stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na
      podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    ad 1) przychody podatkowe i koszty ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą (...) w ramach
    D.Z., stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności
    zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.
    ad 2) przychody podatkowe i koszty ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą Montażu (...)
    wytworzonych w ramach D.Z., służące ich odbiorowi przez klienta - stanowią i stanowić
    będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie
    przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT.
    Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT, wolne od podatku są dochody z zastrzeżeniem ust. 4-
    6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w
    decyzjach o wsparciu, o których mowa we WNI i uzyskane na terenie określonym w takiej
    właśnie decyzji, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego
    zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy,
    dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej
    wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

    Z kolei w myśl art. 17 ust. 4 CIT: „Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i
    34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z
    działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
    dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o
    wsparciu”.
    Zwolnienie podatkowe, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT, przysługuje
    podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na
    terenie określonym w decyzji o wsparciu (art. 17 ust. 4 CIT). Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia
    20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    1604, dalej: „SSE”), specjalną strefą ekonomiczną jest wyodrębniona zgodnie z przepisami
    ustawy niezamieszkała część terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, na której terenie może
    być prowadzona działalność gospodarcza na zasadach określonych ustawą. W obecnym
    stanie prawnym, są to jednak nie tylko części kraju fizycznie wyodrębnione, na których
    możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, w
    tym w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób
    prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych. Obecnie, specjalna Ustawa o
    wspieraniu nowych inwestycji - widzi obszar całego kraju jako jedną wielką Polskę Strefę
    Inwestycji (dalej: „PSI”), dlatego ogólnie określa zasady udzielania przedsiębiorcom
    wsparcia na realizację nowych inwestycji, a wyznaczony organ właściwy w sprawach
    wspierania nowych inwestycji realizuje na jej podstawie szczegółowe kompetencje, trybu
    działania i zarządzania, w tym również umocowanie do wydania decyzji w sprawach
    konkretnych podatników.
    Biorąc pod uwagę wspomniane przepisy należy wskazać, że kluczowymi warunkami
    stosowania ww. ulg podatkowych jest więc łączne spełnienie się dwóch warunków tj.:
    1) prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, względnie PSI na podstawie
      zezwolenia ws. prowadzenie działalności gospodarczej i decyzji o wsparciu,
    2) uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, względnie
      uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej dzięki realizacji nowej inwestycji
      określonej w konkretnej decyzji o wsparciu.
    Niemniej jednak, należy zauważyć, iż przepisy CIT, przepisy SSE oraz WNI nie precyzują, w
    jaki sposób powinna być definiowana „działalność gospodarcza” w rozumieniu tych
    przepisów. Na gruncie przepisów podatkowych „działalność gospodarcza” zdefiniowana
    została w art. 3 pkt 9 OP. Jak stanowi wspominany przepis „Ilekroć w ustawie jest mowa o
    działalności gospodarczej - rozumie się przez to każdą działalność zarobkową w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r.- Prawo przedsiębiorców (...) w tym
    wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną
    we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają
    tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność - do
    przedsiębiorców”. Zatem, rozumienie działalności gospodarczej- w myśl wyżej powołanej
    definicji ustawowej - pozostaje bardzo szerokie. Zdaniem Wnioskodawcy, powinno to
    stanowić również wyznacznik dla rozumienia pojęcia „działalności gospodarczej” na
    gruncie innych ustaw podatkowych - czyli również dla rozumienia znaczenia przepisów
    CIT, SSE i WNI.
    Z takim poglądem zgadzają się sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd
    Administracyjny, który w wyroku z dnia 24 maja 1991 r. o sygn. SA/Wr 294/91 wskazał, iż
    „Pojęcie działalności gospodarczej nie sprowadza się tylko do procesów technologicznych i
    zjawisk ekonomicznych zachodzących w toku „działalności wytwórczej, budowlanej,
    handlowej i usługowej prowadzonej w celach zarobkowych i na rachunek podmiotu” (...),
    ale obejmuje także czynności faktyczne i prawne związane np. z uzyskiwaniem czynników
    produkcji - o ile czynności te lub działania nie są zabronione przez prawo (...)”. I skąd inąd
    wiadomo, że właśnie tak szerokie rozumienie działalności gospodarczej - w tym właśnie tej

    prowadzonej na podstawie instrumentów wsparcia w postaci zezwoleń strefowych bądź
    decyzji o wsparciu - jest podtrzymywane m.in. przez organy podatkowe.
    Przykładem więc wspomnianego stanowiska jest wykładnia prawa dokonana w
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 3 lipca 2014 r. o
    sygn. IBPBI/2/423-297/14/CzP, w której organ uznał, iż: „Należy zwrócić uwagę, że z
    działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, tak jak z
    każdą działalnością gospodarczą wiąże się szereg różnorodnych zdarzeń gospodarczych,
    które mogą generować po stronie przedsiębiorcy przychód” - z uwagi na analogiczną
    konstrukcję reżimu decyzji o wsparciu (czyli Decyzji otrzymanej przez Wnioskodawcę) do
    reżimu zezwoleń strefowych, powyższe wnioski winny być stosowane odpowiednio.
    Konkludując: dochodem zwolnionym z opodatkowania jest nie tylko taki dochód, który
    wynika bezpośrednio z czynności stanowiących podstawową działalność podatnika
    (działalność produkcyjną lub usługową), ale również każdy inny dochód, będący
    nieodłącznym elementem działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie
    zezwolenia strefowego bądź decyzji o wsparciu (tu: „Decyzji”), na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej, względnie terenie określonym w treści decyzji o wsparciu (zob. PSI). Za
    dochody mogące korzystać z przedmiotowych zwolnień podatkowych nie można
    natomiast uznać takich, które nie są związane z działalnością prowadzoną na podstawie
    zezwolenia strefowego bądź decyzji o wsparciu albo - związek ten nie jest ścisły.
    Na wymóg istnienia bezpośredniego związku danego dochodu z działalnością podlegającą
    zwolnieniu na podstawie pozyskanych instrumentów wsparcia w postaci zezwoleń
    strefowych, uwagę zwrócił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 maja 2016 r. o
    sygn. II FSK 763/14 (z uwagi na analogiczną konstrukcję reżimu decyzji o wsparciu do
    reżimu zezwoleń strefowych, niniejsze wnioski mogą być stosowane odpowiednio):
    „Sformułowanie uzyskane z działalności gospodarczej wskazuje przy tym, że chodzi o
    dochody będące bezpośrednim następstwem tak postrzeganej działalności, a nie o
    dochody związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zakres przedmiotowy
    zwolnienia - jak już zaznaczono dodatkowo precyzuje art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych
    strefach ekonomicznych (do którego treści zresztą odwołuje się art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT).
    W świetle art. 16 ust. 1 SSE, podstawą do korzystania z pomocy publicznej jest zezwolenie
    na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy. Powiązanie obu
    wymienionych regulacji należy odczytywać w ten sposób, że zwolnienie z opodatkowania
    przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT dotyczy tylko tych dochodów, które są wynikiem
    prowadzenia działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu”. W tym wypadku, w
    jakim z pytaniami zwraca się Wnioskodawca zamiast o zezwoleniu oczywiście chodzi o
    Decyzję.
    Zatem, w celu uznania danego dochodu za zwolniony z opodatkowania na podstawie art.
    17 ust. 1 pkt 34a CIT, należy zweryfikować, czy stanowi on dochód bezpośrednio
    wynikający z działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia strefowego bądź decyzji o
    wsparciu, w tym na terenie specjalnej strefy ekonomicznej lub terenie objętym decyzją o
    wsparciu bądź nieodłączne następstwo takiej działalności.
    W orzecznictwie sądów administracyjnych, na przestrzeni ubiegłych lat, wskazywane były i
    są przykładowe kategorie tego rodzaju dochodów - przykładowo, w wyroku Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z 25 maja 2011 r. o sygn. II FSK 125/10, Sąd wskazał co następuje:
    „Dochodem stanowiącym nieodłączne następstwo wstąpienia w stosunki prawne
    nastawione na realizację czynności gospodarczych objętych zezwoleniem to np. wypłaty
    za bezszkodowość w ubezpieczeniu, kary umowne lub należności od pracowników,
    odsetki od środków wpływających na obligatoryjny rachunek bieżący. (...) Bez nawiązania
    stosunków pracy (rodzących niekiedy majątkową odpowiedzialność pracowniczą),
    stosunków ubezpieczenia (rodzących niekiedy profity z tytułu długoterminowego
    nieuruchamiania ryzyka ubezpieczeniowego), stosunków dostawy (rodzących niekiedy, w
    przypadku nierzetelności kontrahentów, odpowiedzialność umowną bądź
    odszkodowawczą), czy wreszcie stosunku rachunku bankowego (rodzącego zobowiązanie

    banku do gromadzenia środków i wypłaty odsetek) nie można, w danych realiach prawno-
    organizacyjnych, prowadzić działalności gospodarcze”.
    Widać zatem wyraźnie, iż pojęcie działalności gospodarczej i jej następstwa nie powinny
    być ograniczane jedynie do wybranych czynności, składających się wyłącznie na
    działalność produkcyjną bądź usługową fizycznie w granicach administracyjnych działek
    gruntu wymienionych w Decyzji, lecz odnoszą się one do całokształtu stosunków łączących
    danego przedsiębiorcę z różnorakimi podmiotami i dochodów, które wynikają z tychże
    stosunków.
    Pogląd taki został potwierdzony jako słuszny również m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 17 kwietnia 2019 r. o sygn. akt II FSK 1149/17, z 14 czerwca 2017 o
    sygn. akt II FSK 1438/15, z 19 listopada 2014 r. o sygn. akt II FSK 2750/12 oraz z 15 grudnia
    2011 r. o sygn. akt II FSK 1139/10 (wyroki te dotyczą stanów faktycznych dotyczących
    działalności w ramach reżimu, jednak z uwagi na podobieństwo przepisów w ocenie
    Wnioskodawcy powołanie się na nie jest uzasadnione).
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, zwolnienia podatkowe - uregulowane treścią
    przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT - nie powinny obejmować wyłącznie przychodu
    (dochodu), wynikającego z ceny uzyskanej ze sprzedaży wyrobów i usług wykonanych w
    ramach D.Z. czyli działalności gospodarczej rozumianej jako pewne pojedyncze czynności,
    składające się na proces technologiczny i odbywającej się w zakresie objętym
    zezwoleniem strefowym bądź decyzją o wsparciu (tu: „Decyzją”), „fizycznie” tylko na
    terenie „fizycznie” właśnie ograniczonym do tak jakby „wąsko”, „geograficznie” rozumianej
    specjalnej strefy ekonomicznej lub terenie wskazanym explicite w treści Decyzji, ale
    powinno obejmować również przychody (dochody) uzyskane na skutek takich działań
    gospodarczych, które są bezpośrednio i ściśle związane z prowadzeniem działalności
    produkcyjnej - czyli D.Z. jako takiej - na podstawie pozyskanych instrumentów wsparcia.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wśród tychże czynności gospodarczych - objętych zakresem D.Z.
    - należy wyróżnić działania wskazane w opisie stanu faktycznego - wiążące się ze
    sprzedażą przez Spółkę usług Montażu (...), tak samo jak sprzedaż (...), ponieważ jedne
    wraz z drugimi, razem i łącznie (komplementarnie) służą sprzedaży w działalności objętej
    Decyzją. W przeciwnym razie, mając na uwadze założenie o racjonalności prawodawcy,
    brzmienie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT, w tym również innych regulacji
    szczegółowych z zakresu pomocy publicznej udzielanej na podstawie zezwoleń strefowych
    i decyzji o wsparciu, nie powinno odnosić się do pojęcia dochodu z działalności
    gospodarczej. Przepisy te nie znają pojęcia „trochę dochodu” - znają natomiast pojęcie
    dochód, co oczywiście nie stoi wbrew zasadom ustalania kosztów przychodu D.Z. stosując
    odpowiednie metody, a więc m.in. alokację bezpośrednią i alokację pośrednią z użyciem
    kluczy podziałowych.
    Uwzględniając powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Montażu (...) pozostaje w
    ścisłym i nierozerwalnym związku z działalnością gospodarczą objętą pozyskanymi
    Instrumentami wsparcia, tu: Decyzji i ma w stosunku do niej charakter niesamodzielny i
    zarazem niezbędny, czyli komplementarny.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza w szczególności, że: bez poniesienia kosztów
    bezpośrednich produkcji, wydzielanych w systemie księgowym dla obliczenia kosztów D.Z.
    i bez poniesienia innych kosztów, w tym kosztów ogólnych, zaliczanych do kosztów D.Z.
    dzięki zastosowaniu kluczy podziałowych, niemożliwe byłoby wytwarzanie
    zindywidualizowanych (...), czyli potencjalnie oferowane przez Wnioskodawcę wyroby ze
    względu na ich specyficzne, zindywidualizowane parametry i funkcjonalności
    dostosowane do potrzeb konkretnego Klienta - nie znajdowałyby już nie potencjalnych,
    ale faktycznych nabywców, gdyby nie zapewniana przez Wnioskodawcę usługa Montażu
    (...) u klienta. Tak przychód ze sprzedaży Montażu (...), jak i koszty ponoszone dla
    zapewnienia Montażu (...) w ogóle nie miałyby miejsca, gdyby nie prowadzona przez
    Wnioskodawcę D.Z, w ramach której zindywidualizowane (...) projektuje i wytwarza.
    Dlatego koszty Montażu (...) Wnioskodawca ponosi właśnie w ramach kosztów D.Z. (...) nie

    mógłby zostać objęty gwarancją i rękojmią producenta, a dla dopuszczenia do użytku u
    klienta wymagana jest zwykle przeprowadzenie prób, testów i odbiorów technicznych.
    Faktycznie sprzedawany są więc: (...) oraz specjalistyczne (...) niezbędne do działania (...)
    jako całości wytworzone w zakładzie na terenie D.Z. objętej Decyzją, przywożone do
    Klienta jako gotowe do Montażu (...) i montowane w miejscu eksploatacji (chodzi m.in. o
    gabaryty, ciężar i rozmiar gotowego (...)).
    Nie zachodzi i nawet nie ma technicznej możliwości, sprzedaż elementów (...) w taki
    sposób, aby części (...) były „fizycznie” na miejscu Montażu (...) u klienta lub wykorzystane
    do jakiejś innej działalności niż D.Z. Jedno i drugie służy podstawowej działalności
    produkcyjnej D.Z. opisanej w Decyzji i pozostaje z nią w funkcjonalnym związku, bowiem
    sprzedaż wyrobów gotowych generuje przychody alokowane do wyniku podatkowego D.Z.
    (tj. korzystającej ze zwolnień podatkowych na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a
    ustawy o CIT).
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, przychody podatkowe i koszty ich
    uzyskania więżące się ze sprzedażą (...) oraz Montażu (...) służą prowadzeniu D.Z. -
    stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego D.Z. na podstawie
    przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT.
    Opisywane działania gospodarcze są ściśle i bezpośrednio związane z działalnością
    określoną w pozyskanych Instrumentach wsparcia (tj. Decyzji) jako D.Z. i są niezbędne dla
    prowadzenia tej działalności. W konsekwencji, bezpośredni związek przedmiotowych
    zdarzeń gospodarczych (tj. sprzedaży (...) oraz Montażu (...)) z działalnością gospodarczą
    prowadzoną na podstawie pozyskanych przez Spółkę Instrumentów wsparcia sprawia, że
    dochód (strata) uzyskiwana z tego tytułu jest i będzie objęta zakresem zwolnień
    podatkowych uregulowanych w przepisach art. 17 ust. 1 pkt 34a CIT.
    Stanowisko Spółki znajduje swoje potwierdzenie m.in. w następujących interpretacjach
    indywidualnych prawa podatkowego, wydanych w analogicznych stanach faktycznych lub
    zdarzeniach przyszłych:
      - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z
      25 stycznia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.701.2023.1.ZK, w treści, której Organ
      wskazał, co następuje: „Zwolnienie przewidziane treścią art. 17 ust. 1 pkt 34 oraz 34a
      CIT nie ma wprawdzie charakteru podmiotowego, jednak przesłanka zezwolenia
      winna odnosić się do prowadzonej działalności, nie zaś do rodzajów przychodów
      osiąganych z działalności gospodarczej. Tym bardziej, że zwolnienie odnosi się
      wprost do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na
      terenie SSE, a nie do produktów wskazanych w posiadanym przez podatnika
      zezwoleniu/decyzji. Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy, a także opis stanu
      faktycznego/zdarzenia przyszłego należy zwrócić uwagę, że na potrzeby produkcji
      wyrobów strefowych X, uzupełnia swoje linie produkcyjne w specjalistyczny sprzęt
      oraz oprzyrządowanie („tooling”), bez których produkcja nie byłaby możliwa. Tooling
      jest projektowany i wykonywany indywidualnie dla każdego z produkowanych
      wyrobów gotowych. Oprzyrządowanie w całości lub części nabywane są od
      podmiotów trzecich prowadzących działalność poza SSE. Następnie jest
      transportowane do zakładu Spółki na terenie SSE, gdzie jest wykorzystywane w
      procesie produkcji wyrobów strefowych (...). W świetle powyższych przepisów uznać
      należy, że Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i 2 tj. ustalenia,
      czy przychód:

      - ze sprzedaży oprzyrządowania na rzecz odbiorcy wyrobu strefowego, stanowi
      przychód objęty zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych na
      podstawie uzyskanego Zezwolenia/Decyzji, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a CIT,
      jest prawidłowe;
      - ze sprzedaży usług polegających na modyfikacji oprzyrządowania na zlecenie odbiorcy
      wyrobu strefowego, stanowi przychód objęty zwolnieniem z podatku dochodowego
      od osób prawnych na podstawie uzyskanego Zezwolenia/Decyzji, zgodnie z art. 17
      ust. 1 pkt 34 i 34a CIT, jest prawidłowe”.
      - interpretacja indywidualna DKIS z 16 stycznia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.718.2023.1.ZK, w treści której Organ uznał stanowisko Wnioskodawcy za
      prawidłowe: „Reasumując, zdaniem Spółki, dochód ze sprzedaży maszyn, urządzeń i
      /lub narzędzi, o którym mowa w pytaniu 1 i 2, należy traktować jako dochód z
      działalności pomocniczej względem działalności Spółki objętej Decyzją o wsparciu, a
      zatem również jako dochód objęty zwolnieniem z opodatkowania CIT na podstawie
      uzyskanej Decyzji o wsparciu na realizację nowych inwestycji”,
      - interpretacja indywidualna DKIS z 18 kwietnia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.95.2024.1.DW, w treści której Organ potwierdził prawidłowość stanowiska,
      zgodnie z którym: „W konsekwencji, biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej stan
      faktyczny, przepisy prawa oraz argumentację, należy uznać, że przychody osiągnięte
      przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży na rzecz Klienta usług polegających na
      przyznaniu wyłącznego prawa do korzystania z omawianego wyposażenia
      /oprzyrządowania powinny zostać zaliczone przez Spółkę do przychodów osiąganych
      z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE w ramach Zezwoleń,
      tj. korzystających ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34
      CIT. W konsekwencji - wynik osiągnięty w związku ze świadczeniem wspomnianych
      powyżej usług/realizacją Zamówienia (tj. dochód lub strata) również należy uznać za
      zwolniony z opodatkowania podatkiem CIT z tytułu prowadzenia przez
      Wnioskodawcę działalności gospodarczej w ramach Zezwoleń na terenie SSE,
      zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT”.
      - interpretacja indywidualna DKIS z 13 lipca 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.297.2023.1.PC, w treści której Organ wskazał, co następuje: „Reasumując,
      stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy dochód ze sprzedaży Narzędzi
      wykorzystywanych do produkcji wyrobów gotowych, w sytuacji, gdy w trakcie
      realizacji projektu Narzędzia nie opuszczają obszaru SSE i są wykorzystywane do
      realizacji projektu produkcyjnego wyłącznie przez Spółkę, Spółka jest uprawniona do
      traktowania uzyskanego dochodu jako objęty zwolnieniem z opodatkowania na
      mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT, na podstawie uzyskanych Zezwoleń, jest prawidłowe.
      Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia czy dochód ze
      sprzedaży Narzędzi wykorzystywanych do produkcji wyrobów gotowych, w sytuacji,
      gdy w trakcie realizacji projektu Narzędzia nie opuszczają obszaru SSE i są
      wykorzystywane do realizacji projektu produkcyjnego wyłącznie przez Spółkę, Spółka
      jest uprawniona do traktowania uzyskanego dochodu jako objęty zwolnieniem z
      opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT, na podstawie uzyskanych
      Zezwoleń, jest prawidłowe”.
      - interpretacja indywidualna DKIS z 16 maja 2022 r. o sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.94.2022.1.BM, w ramach której Organ potwierdził prawidłowość stanowiska
      wnioskodawcy i stwierdził, co następuje: „Tym samym, należy przyjąć, że przychody
      ze sprzedaży Form wykorzystywanych wyłącznie do produkcji Wyrobów strefowych,

      w sytuacji gdy pozostają one na terenie SSE, podlegają zwolnieniu na podstawie art.
      17 ust. 1 pkt 34 CIT. Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia,
      czy przychód ze sprzedaży Form stanowi przychód objęty zwolnieniem z podatku
      dochodowego od osób prawnych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na
      terenie SSE zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 CIT, jest prawidłowe”.
    A ponadto, już bez przytaczania fragmentów, interpretacje indywidualne DKIS z 4
    listopada 2021 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.441.2021.1.MBD, z 29 stycznia 2020 r. o sygn.
    0111-KDIB1-3.4010.474.2019.1.IZ; z 22 listopada 2019 r. o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.426.2019.1.PC, z 27 czerwca 2019 r. o sygn. 0111-KDIB1-2.4010.207.2019.1.ANK, z
    28 czerwca 2017 r. o sygn. 0111- KDIB1-3.4010.94.2017.1.IZ; z 7 lutego 2017 r. o sygn.
    2461-IBPB-1-3.4510.1102.2016.1.PC, z 29 maja 2015 r. o sygn. ILPB3/4510-1-97/15-2/KS; z
    20 marca 2014 r. o sygn. IBPBI/2/423-1729/13/JD, z 1 lutego 2013 r. o sygn. IBPBI/2/423-52
    /13/AK, z 2 października 2025 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.562.2025.1.JG...itp.
    Dodatkowo, Wnioskodawca zwraca uwagę, iż w ramach analogicznego stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego) w stosunku do objętego treścią niniejszego wniosku podatniczka
    uzyskała interpretację indywidualną z dnia 23 grudnia 2005 r. o sygn. PSUS/PB-RI-PDP/423
    /330/P/05/MD (wydaną przez Naczelnika Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego),
    potwierdzającą prawidłowość prezentowanego stanowiska, iż przychód (wraz z
    odpowiadającymi mu kosztami podatkowymi), wynikający ze sprzedaży maszyn i form
    klientom, powinien zostać zakwalifikowany do działalności zwolnionej na podstawie art.
    17 ust. 1 pkt 34 CIT.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, przychody podatkowe i koszty ich uzyskania -
    wiążące się ze sprzedażą Montażu elementów (...), służą prowadzeniu D.Z. - stanowią i
    stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności zwolnionej na
    podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.
    Natomiast, względem kosztów wytworzenia (...), w celu uzyskania przychodu z działalności
    objętej Decyzją, a w efekcie dochodu D.Z. przypomnieć należy, że Spółka oblicza podstawę
    opodatkowania w oparciu o księgi rachunkowe, o czym mówi Art. 9 CIT. Księgi
    rachunkowe prowadzone są na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów o
    rachunkowości: ustawy o rachunkowości, krajowych standardów rachunkowości oraz
    uregulowań szczególnych, tj. własnej polityki rachunkowości przyjętej przez Spółkę w
    zgodzie z przepisami ogólnie obowiązującymi.
    Wnioski na podstawie opisu działalności i procesu technologicznego oraz wpływu zmian
    wynikających z inwestycji, na prowadzenie księgowości.
    Zgodnie z przepisami WNI (art. 2 pkt 1), przez nową inwestycję rozumiemy inwestycję w
    rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem
    nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu,
    dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio
    nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego
    istniejącego zakładu lub nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty
    lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez
    przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub
    udziałów przedsiębiorstwa. Skoro w wyniku inwestycji:
    - nie założono nowego zakładu,
    - nie nabyto aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby
      zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił,
    - nie nabyto akcji lub udziałów ani jako jedyny, ani jako element składowy inwestycji
    - nie nastąpiła dywersyfikacja produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów
      uprzednio nieprodukowanych w zakładzie

    - nie nastąpiła zasadnicza zmiana dotycząca procesu produkcyjnego istniejącego
      zakładu rozważyć/potwierdzić zatem należy, czy w Spółce zaszło w wyniku inwestycji:
      (A) zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu,
      Spółka opisując stan faktyczny wykazała, że prowadzenie D.Z. dzięki zrealizowanej
      inwestycji, umożliwiło Spółce:
        - przestawienie się na produkcję z przewagą użycia pewnych technologii lub
          produkcji inaczej zorganizowanej w porównaniu z produkcją dotąd
          prowadzoną przez podatnika, czym spełnia ona warunki (A) a fakt ten
          potwierdzają pozytywnie zakończone kontrole organu, który wydał Decyzję
    Analiza ww. okoliczności (A) w odniesieniu do stanu faktycznego Spółki, prowadzi do
    wniosku, że dla prawidłowego rozliczenia dochodu zwolnionego dzięki inwestycji, czyli dla
    zastosowania się przez Spółkę do postanowień art. 3 ustawy o WNI:
    1) ma znaczenie i wymaga wydzielenia w księgach i polityce rachunkowości (planie
      kont), alokacja księgowa weryfikowana na bieżąco w kwestiach z ww. zakresu (A)
    2) nie wymaga, rozważanie innych okoliczności, które nie wystąpiły a mianowicie:
      - zgodnie z Decyzją oraz powyższym opisem wpływu nowej inwestycji na proces
        technologiczny w Spółce nie zostało założone nowe przedsiębiorstwo oraz nie
        zostały nabyte aktywa przedsiębiorstwa, które zostało zamknięte lub zostałoby
        zamknięte;
      - nowa inwestycja pozwoliła na zakup nowych maszyn, co przełożyło się na poprawę
        i zwiększenie liczby przepływów cyklów technologicznych, eliminację
        dotychczasowych wąskich gardeł oraz zwiększenie liczby obsługiwanych zaleceń,
        natomiast wybudowanie nowej hali pozwoliło zwiększyć miejsce na
        magazynowanie materiałów, surowców oraz wyrobów gotowych; w wyniku zmian
        związanych z nową inwestycją przedsiębiorstwo zwiększyło swoją ogólną zdolność
        produkcyjną w stosunku do stanu sprzed inwestycji; od strony księgowej, ujęcie
        inwestycji nastąpiło poprzez zaksięgowania nabycia lub wytworzenia środków
        trwałych, które na koszty produkcji wpływają poprzez odpowiednie ujęcie w
        kosztach bezpośrednich produkcji uzasadnionej części kosztów amortyzacji (tj.
        uzasadnionej stopniem wykorzystania środków produkcji, zob. art. 32 Ustawa z
        dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości);
      - nowa inwestycja nie powoduje powstania nowego rodzaju wyrobu, który nie byłby
        wcześniej wytwarzany w zakładzie; wprowadzone zmiany w produkcji nie polegają
        na wprowadzeniu obróbki innych rodzajów materiałów lub stosowanie bądź
        uzyskiwanie odmiennych parametrów produkcyjnych, które pozwalałyby na
        wyprodukowanie zupełnie nowych rodzajów produktów znacząco odmiennych od
        obecnego asortymentu produkcji przedsiębiorstwa Spółki;
      - wskutek inwestycji nie nastąpiły zmiany sposobu wytwarzania, a także nie zaszły
        zmiany technologiczne i organizacyjne produkcji; w ramach inwestycji
        zoptymalizowano działalność przedsiębiorstwa jednak nie doprowadziło to do
        zasadniczej zmiany dotychczasowego procesu produkcyjnego (uzyskano korzyści
        głównie ilościowe, w mniejszym stopniu jakościowe).
    Niezależnie, jak wspomniano w opisie stanu faktycznego, Spółka uzyskuje i będzie
    uzyskiwać dochody nie tylko w ramach D.Z., ale także D.O. - innymi sprawami, mającymi
    znaczenie dla sposobu ich ujęcia w księgach w kontekście ustalenia dochodu zwolnionego
    (PSI) u konkretnego podatnika: okazuje się, że w wypadku Spółki, istotnym jest, że Spółka
    niezależnie od inwestycji objętej Decyzję, zrealizowała w między czasie kilka mniejszych

    projektów, które uzyskały wsparcie ze środków publicznych (tzw. dotacje, których
    rozliczenie związane jest z zastosowaniem zwolnienia podatkowego z art. 17 ust. 1 pkt 47
    CIT) oraz ulgi podatkowe na robotyzację i działalność B+R (art. 38eb CIT, art. 18d CIT).
    Dochody z Działalności Innej są ewidencjonowane osobno, spółka oddziela koszty i
    oddziela przychody D.I., również z zastosowaniem metody alokacji bezpośredniej oraz
    alokacji pośredniej z zastosowaniem kluczy podziałowych.
    W celu obliczenia wyodrębnionego z zysku ogółem i dochodu ogółem, dochodu Spółki
    zwolnionego na podstawie Decyzji o wsparciu, Spółka odpowiednio używa wybrane konta
    księgowe (przeznaczając zapis prowadzony na tych kontach księgowych na koszty i
    przychody z działalności objętej wsparciem wg Decyzji) oraz stosuje doliczenia oraz
    wyłączenia z kosztów i przychodów objętych Decyzją uwzględniając przepisy właściwe dla
    PSI (SSE, WNI).
    Spółka korzysta z pomocy publicznej w ramach ww. zwolnień podatkowych - co oznacza,
    że jak każdy inny podatnik w takiej sytuacji, Spółka może osiągać (i faktycznie osiąga)
    dochody podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym - oraz - dochody
    zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT. Dlatego
    konieczne jest odpowiednie alokowanie (rozdzielenie) przez Spółkę ponoszonych kosztów
    podatkowych do działalności zwolnionej wg zasad PSI i opodatkowanej poza PSI w celu
    prawidłowego określenia podstawy opodatkowania i podatku należnego CIT. W tym
    miejscu trzeba zaznaczyć, że przez sformułowanie „opodatkowanej poza PSI” rozumie się
    ogół zasad wynikających z przepisów podatkowych innych niż odnoszące się bezpośrednio
    do PSI, czyli również wszystkie włączenia i wyłączenia z kosztów podatkowych, oraz
    doliczenia i wyłączenia z przychodów podatkowych, o jakich mowa np. w art. 16 oraz art.
    17 CIT (i przepisach powiązanych).
    W ramach prowadzonej działalności spółka może ponosić koszty związane z działalnością
    opodatkowaną oraz z działalnością zwolnioną z podatku na podstawie Decyzji. Spółka
    rozróżnia koszty bezpośrednio związane z działalnością opodatkowaną, koszty związane
    bezpośrednio z działalnością zwolnioną oraz koszty wspólne związane zarówno z
    działalnością opodatkowaną i nieopodatkowaną, których nie da się bezpośrednio
    przyporządkować do działalności opodatkowanej lub działalności podlegającej zwolnieniu.
    W celu odpowiedniego przypisania kosztów, których nie da się bezpośrednio przypisać do
    dochodu zwolnionego na podstawie Decyzji lub dochodu opodatkowanego Spółka stosuje
    klucz alokacyjny - klucz przychodowy.
    Spółka w swoich księgach wyodrębnia przychody z działalności opodatkowanej i z
    działalności zwolnionej z podatku na podstawie Decyzji. Na podstawie tych dochodów
    Spółka wylicza klucz alokacyjny (przychodowy). Dochód zwolniony na podstawie decyzji
    Spółka oblicza poprzez odjęcie od przychodów z działalności objętej Decyzją, kosztów
    bezpośrednio związanych z działalnością zwolnioną z opodatkowania oraz kosztów
    związanych łącznie z działalnością opodatkowaną i zwolnioną w części wynikające z klucza
    alokacyjnego.
    Materiały (surowce) do produkcji, Spółka magazynuje przy nabyciu w takich sposób, aby
    ich rozchód odbywał się przy zapewnieniu w ewidencji dokładnej informacji w poczet
    produkcji jakich wyrobów zużywane materiały mają być zaliczone - w szczególności, czy są
    kosztem produkcji (...) lub kosztem Montażu (...) w ramach D.Z. W taki sam sposób Spółka
    ewidencjonuje wynagrodzenia robotników zatrudnionych bezpośrednio przy produkcji i
    usługi zewnętrzne nabywane przez Spółkę od dostawców zewnętrznych (tzw. robocizna
    własna i obróbka obca). Spółka dla materiałów bezpośrednich, robocizny własnej i obróbki
    obcej stosuje alokację bezpośrednią kosztów D.Z. ponoszonych w celu uzyskania
    przychodów D.Z. Osobno, wyłączając z D.Z. Spółka w ramach D.I rozlicza koszty i
    przychody związane z realizowanymi projektami D.I.
    Inne koszty produkcji, których nie da się rozliczyć metodą alokacji bezpośredniej, np.
    amortyzacja środków produkcji, zużycie energii, koszty eksploatacyjne, serwisowe i
    utrzymania ruchu Spółka ewidencjonuje przy zastosowaniu tzw. kluczy podziałowych -

    adekwatnych dla ustalenia udziału tych kosztów w kosztach D.Z. i D.O oraz D.I. w relacji do
    przychodów z D.Z. i D.O. oraz D.I. Dla kosztów ogólnych, Spółka również stosuje klucze
    podziałowe.
    Dokonując podziału/przyporządkowania kosztów do poszczególnych przychodów, a więc
    przychodów opodatkowanych i przychodów zwolnionych na podstawie Decyzji Spółka
    wydziela w ewidencji księgowej i podatkowej 4 kategorie kosztów:
    1. koszty ponoszone tylko w celu uzyskania przychodów w działalności opodatkowanej
      dające się bezpośrednio do niej przyporządkować (negatywna alokacja bezpośrednia,
      D.O.),
    2. koszty ponoszone tylko w celu uzyskania przychodów w działalności zwolnionej na
      podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a - przychodami ze sprzedaży związane z działalnością
      objętą Decyzją dające się bezpośrednio do niej przyporządkować (pozytywna alokacja
      bezpośrednia, D.Z.),
    3. koszty ponoszone w ramach Działalności Innej dające się bezpośrednio odnieść do
      realizowanych projektów, (negatywna alokacja bezpośrednia, D.I),
    4. koszty wspólne, związane zarówno z działalnością opodatkowaną i nieopodatkowaną/
      podlegająca zwolnieniu, których nie da się bezpośrednio przyporządkować do
      działalności opodatkowanej lub działalności podlegającej zwolnieniu - koszty te są
      dzielone/ przyporządkowywane do przychodów opodatkowanych i zwolnionych
      proporcjonalnie - ustala się je w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z źródeł
      opodatkowanych i zwolnionych z opodatkowania do ogólnej kwoty przychodów, co
      oznacza zastosowanie podziałowego klucza przychodowego do podziału kosztów nie
      dających się bezpośrednio przyporządkować do poszczególnych przychodów.
    Według Spółki, stosowany podział kosztów na związane z działalnością opodatkowaną i
    zwolnioną z opodatkowania jest prawidłowy i pozwala na prawidłowe obliczenie dochodu
    zwolnionego z opodatkowania na podstawie uzyskanej przez nią Decyzji. Stanowisko
    spółki znajduje potwierdzenie m.in. w najnowszych stanowiskach organów podatkowych,
    np.:
    1. DKIS z dn. 26 września 2025 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.668.2025.1.PS ws. skutków
      podatkowych nowej inwestycji w działalność gospodarczą;
    2. DKIS z dn. 25 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.525.2025.1.JKU ws.
      zwolnienia z CIT dla nowych inwestycji;
    3. DKIS z dn. 23 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.395.2021.10.BS ws. skutków
      podatkowych kosztów uzyskania przychodów z działalności zwolnionej z
      opodatkowania.
    Mając przedstawione argumenty na uwadze, Spółka liczy na uznanie nw. stanowiska za
    prawidłowe w zakresie obu zadanych w niniejszym wniosku pytań.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

    Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla
    przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
    W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy,
      wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w
      formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio
      w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
      gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu,
      o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.
      U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39), i uzyskane na terenie określonym w tej
      decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego
      zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy,
      dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej
      wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji
      o wsparciu.
    Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o WNI,
      wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze
      decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu”.
    Przedmiotem decyzji o wsparciu - w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI - jest nowa
    inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na
    podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.
    Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres
    obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które
    przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT,
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT,
    przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

      1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu
        podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,
      2) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku
        podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
        położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się
        koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały
        uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na
        zagraniczny zakład.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT,
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody
      podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z
      przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe
      przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim
      stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł
      w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
      Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik
      ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie
      podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego
      opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się
      odpowiednio.
    Metoda przychodowego klucza podziału kosztów, określona w art. 15 ust. 2 omawianej
    ustawy, ma zastosowanie, jeżeli kumulatywnie zaistnieją następujące przesłanki:
    - podatnik osiąga przychody ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu oraz
      przychody z innych źródeł,
    - w związku z tym faktycznie ponosi określone koszty uzyskania przychodów, które są
      ujęte łącznie i nie ma możliwości ich wyodrębnienia dla poszczególnych źródeł
      przychodów.
    Przepis art. 15 ust. 2a powołanej ustawy stosuje się natomiast, jeżeli zaistnieją łącznie
    następujące przesłanki:
    - podatnik osiąga przychody ze źródeł, z których część dochodów podlega
      opodatkowaniu a część nie podlega opodatkowaniu albo jest wolna od podatku,
    - w związku z tym faktycznie ponosi określone koszty podatkowe, które są ujęte łącznie i
      nie ma możliwości ich wyodrębnienia dla przychodów tworzących dochód podlegający
      opodatkowaniu i tworzących dochód niepodlegający opodatkowaniu albo wolny od
      podatku.
    Należy przy tym podkreślić, że zastosowanie przychodowego klucza podziału koszów do
    poszczególnych rodzajów przychodów należy rozpatrywać w kategoriach „wyjątku od
    zasady”, kiedy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej
    kategorii kosztu do danego źródła przychodów nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym (dany koszt dotyczy kilku źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej
    metodologii jego przypisania do danego źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać
    adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu z przychodami z danego
    źródła).
    Rozliczenie kosztów podatkowych związanych z różnymi przychodami ma na celu
    ustalenie tej ich części, która powinna mieć wpływ na dochód do opodatkowania. Z całej

    bowiem ogólnej masy przychodów i kosztów podatkowych podatnik musi wyodrębnić te,
    które mają wpływ na dochód do opodatkowania i wyeliminować te, które nie powinny
    mieć tego wpływu, uwzględniając przy tym odrębności wynikające z działalności
    podlegającej opodatkowaniu, tj. działalności niepodlegającej opodatkowaniu, tj.
    działalności zwolnionej.
    Dodatkowo, wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT,
      podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, są
    przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120
    ze zm.). W związku z powyższym, konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki
    sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania
    przychodów związanych z działalnością z nowej inwestycji określoną w decyzji o wsparciu
    oraz pozostałą działalnością podatnika.
    Analiza przywołanych przepisów prowadzi do jednoznacznego wniosku, że podstawą do
    skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT jest
    osiąganie dochodów z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, a
    przepis ten należy odczytywać wraz z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, który ogranicza prawo do
    skorzystania ze wspomnianego zwolnienia do dochodów uzyskanych z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów
    uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, stanowi formę ulgi
    podatkowej, która jest wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania.
    Tym samym, powinna być interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne
    jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ulgą
    może zostać objęty wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej
    w ramach inwestycji objętej decyzją o wsparciu.
    Zwolnienie przewidziane treścią art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, nie ma wprawdzie
    charakteru podmiotowego, jednak przesłanka zwolnienia winna odnosić się do
    prowadzonej działalności, nie zaś do rodzajów przychodów osiąganych z działalności
    gospodarczej. Tym bardziej, że zwolnienie odnosi się wprost do dochodów uzyskanych z
    działalności gospodarczej prowadzonej w ramach nowej inwestycji.
    Ww. regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z
    tytułu działalności gospodarczej, zgodnie z decyzją o wsparciu nowej inwestycji, jaką jest
    niezapłacony przez przedsiębiorcę podatek dochodowy. Zasadniczym elementem
    stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:
      - prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu
      nowej inwestycji,
      - uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej osiągniętego z realizacji nowej
      inwestycji określonej w ww. decyzji.
    W konsekwencji, dokonując oceny, czy w świetle treści art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT,
    dany dochód może zostać objęty zwolnieniem podatkowym, w każdym przypadku niez

    będne jest między innymi ustalenie, czy dochody zwolnione są uzyskane z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu oraz, czy prowadz
    ona działalność wskazana jest w treści wydanej dla Spółki decyzji o wsparciu.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przychody podatkowe i koszty ich uzyskania -
    wiążące się ze sprzedażą:
      - (...) w ramach D.Z. - stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku
      podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a
      ustawy o CIT,
      - Montażu (...) wytworzonych w ramach D.Z., służące ich odbiorowi przez klienta
      stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności
      zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.
    Jak wynika z opisu sprawy, Spółka uzyskała decyzję o wsparciu. Decyzja została wydana w
    związku z nową inwestycją Spółki polegającą na zwiększeniu zdolności produkcyjnych
    istniejącego zakładu. Inwestycja obejmowała: budowę nowej hali produkcyjnej połączonej
    z pomieszczeniami biurowymi oraz socjalnymi. W związku z otrzymaną Decyzją, Spółka
    poniosła nakłady inwestycyjne ukierunkowane na zwiększenie zdolności produkcyjnej
    istniejącego przedsiębiorstwa.
    Decyzja została udzielona na wsparciu przy prowadzeniu, na terenie objętym wsparciem,
    działalności gospodarczej, rozumianej jako działalność zarobkowa, wykonywana we
    własnym imieniu i w sposób ciągły, w ramach której oferuje produkty i usługi w zakresie
    określonym w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego
    Urzędu Statystycznego, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4
    września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług:
    1. (...)
    Przedsiębiorstwo Spółki działa głównie w sektorze (...), a konkretnie zajmuje się produkcją
    (...) (przeważającą działalność określa kod (...) wymieniony wprost w treści Decyzji); przez
    Spółkę wykonywane są różne (...).
    Produkty wytwarzane przez Spółkę nazwać można ogólnie: „(...)”. Usługi oferowane przez
    spółkę, opisać można ogólnie jako: „Montaż (...)”.
    Spółka osiąga i będzie osiągać w przyszłości przychody podatkowe i koszty ich uzyskania
    wiążące się z transakcjami sprzedaży oraz montażu (...). Sprzedaż ta jest i będzie
    dokonywana na rzecz klientów zamawiających oferowane im produkty, objęte zakresem
    przedmiotowym i terytorialnym pozyskanych Instrumentów wsparcia, a tym samym
    wytwarzanych w ramach Działalności zwolnionej. Specyfika indywidualnie projektowanych
    (...) polega na tym, że nabywca nie jest zainteresowany ich nabyciem bez zapewniania mu
    przez producenta Montażu (...). Usługa montażu - czasami, co zależy od rodzaju (...),
    odbywa się w miejscu ich użytkowania przez klienta, czyli czasami nie odbywa się
    „fizycznie” na terenie nieruchomości objętej Decyzją, lecz jest do oferowania sprzedaży (...)
    niezbędna i komplementarna. (...) nie mógłby zostać objęty gwarancją i rękojmią
    producenta, a dla dopuszczenia do użytku u klienta wymagana jest zwykle
    przeprowadzenie prób, testów i odbiorów technicznych.
    Uwzględniając powyższe przepisy i powyższy opis sprawy, należy stwierdzić, iż sprzedaż
    (...) jak i wykonywanie usługi montażu (...), w tym poza terenem określonym w decyzji o
    wsparciu, mieści się przedmiotowo w działalności określonej w decyzji o wsparciu
    otrzymanej przez Spółkę.
    Dochód zwolniony to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowej inwestycji,
    albo też stanowi nieodłączne (nie dające się uniknąć ze względu na naturę stosunku
    prawnego) następstwo tej działalności gospodarczej.

    Co prawda, usługa montażu (...) odbywa się czasami poza terenem określonym w decyzji o
    wsparciu, jednak ze względu na ścisłe powiązania pomiędzy sprzedażą (...) a montażem
    (...) (jak wskazuje Spółka, nabywcy oczekują zapewnienia usługi montażu, a usługa
    montażu wykonywana poza terenem decyzji o wsparciu jest niezbędna i komplementarna
    wobec sprzedaży (...)), należy uznać, iż stanowi ona następstwo działalności gospodarczej
    prowadzonej na terenie decyzji o wsparciu.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy przychody podatkowe i koszty
    ich uzyskania - wiążące się ze sprzedażą:
    - (...) w ramach D.Z. - stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku
      podatkowego Działalności zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a
      ustawy o CIT - jest prawidłowe,
    - Montażu (...) wytworzonych w ramach D.Z., służące ich odbiorowi przez klienta
      stanowią i stanowić będą element kalkulacyjny wyniku podatkowego Działalności
      zwolnionej na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT - jest
      prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Do wniosku dołączono dokumenty tj. Decyzją o wsparciu oraz mapkę działek inwestycji
    objętej Decyzją. Należy jednak zauważyć, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, nie
    przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani
    uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego
    przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku i jego stanowiskiem.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w
    konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się
    odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem
    poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy
    pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i
    są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie
    mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.