Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.581.2021.2.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-12-31
Teza: opodatkowanie dochodów uzyskanych z tytułu umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich przez rezydenta Tajlandii
Słowa kluczowe: komputery-program komputerowy; prawa-prawa autorskie; prawa-prawa majątkowe; Tajlandia; umowa-umowa o dzieło
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej działalności.-Umowy zlecenia i umowy o dzieło.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 18

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 lipca 2021 r. (data wpływu 10 lipca 2021 r.) uzupełnionym pismem z 8 września 2021 r. (data nadania 8 września 2021 r., data wpływu 8 września 2021 r.) na wezwanie z 6 września 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2. 4011.581.2021.1.JK2 (data nadania 6 września 2021 r., data doręczenia 7 września 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich przez rezydenta Tajlandii – **jest nie****prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 10 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich przez rezydenta Tajlandii.

Z uwagi na braki formalne, pismem z 6 września 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2. 4011.581.2021.1.JK2 (data nadania 6 września 2021 r., data doręczenia 7 września 2021 r.) wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.

Pismem z 8 września 2021 r. (data nadania 8 września 2021 r., data wpływu 8 września 2021 r.) uzupełniono powyższe w terminie.

**We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawca w danym roku podatkowym jest rezydentem podatkowym w Królestwie Tajlandii. Zamieszkuje w tym kraju na pobyt stały i w tym kraju koncentruje się jego centrum interesów życiowych oraz gospodarczych. Wnioskodawca posiada również zezwolenie na pracę w tym państwie oraz wydany przez władze tajskie numer identyfikacji podatkowej. Przez większą część roku przebywa na terytorium Królestwa Tajlandii i jest zatrudniony na umowę o pracę przez lokalną firmę. A stan ten może potwierdzić oryginałem certyfikatu rezydencji podatkowej za dany rok wydanym przez tajski urząd skarbowy. Wnioskodawca, wykonujący wolny zawód inżyniera informatyki, zamierza dodatkowo podjąć współpracę z firmą mającą siedzibę w Polsce na podstawie umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich. Rezultatem wykonanej umowy będą zmiany w systemach informatycznych w postaci kodu źródłowego przekazanego firmie z Polski.

Wnioskodawca w uzupełnieniu z 8 września 2021 r. doprecyzował zdarzenie przyszłe o następujące informacje:

a. czy umowa o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich będzie zawarta w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej?

Odpowiedź: Nie.

b. czy będzie Pan przebywał w Polsce przez okres lub okresy nie dłuższe niż 183 dni w ciągu roku finansowego (podatkowego)?

Odpowiedź: Istnieje taka możliwość. Z pewnością Wnioskodawca nie przekroczy progu 183 dni, jednak może zdarzyć się sytuacja, w której nie będzie przebywał w Polsce ani jednego dnia w ciągu roku finansowego.

c. czy będzie posiadał Pan stałą placówkę lub zakład? Jeśli tak, to czy stała placówka będzie utrzymywana w Polsce przez okres lub okresy łącznie przekraczające 183 dni w ciągu roku finansowego (podatkowego)?

Odpowiedź: Nie.

d. czy dochód z tytułu umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich nie powstanie w przedsiębiorstwie lub zakładzie w Polsce?

Odpowiedź: Nie powstanie w przedsiębiorstwie lub zakładzie w Polsce.

e. czy przedstawi Pan certyfikat rezydencji firmie mającej siedzibę w Polsce?

Odpowiedź: Nie ma możliwości przedstawienia bieżącego certyfikatu rezydencji za dany rok podatkowy, gdyż jest on wydawany po rozliczeniu lokalnego zeznania PIT za dany rok. Zeznanie podatkowe za rok fiskalny 2020 w Tajlandii można było złożyć do 30 czerwca 2021 roku. Zatem nawet otrzymanie certyfikatu podatkowego i dołączenie go do zeznania rocznego PIT w Polsce jest pewnym wyzwaniem.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.**

Czy biorąc pod uwagę ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych (w szczególności art. 3 i art. 45 ustawy) wraz z UPO pomiędzy Polską a Tajlandią, dochód osiągnięty na podstawie umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich, kiedy podstawą umowy jest realizacja zadań rozbudowy systemów informatycznych, a wykonawca jest rezydentem Tajlandii (posiada certyfikat rezydencji) w danym roku podatkowym podlega opodatkowaniu w Polsce?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** we wspomnianym przypadku wykonuje on wolny zawód nie będąc jednocześnie w danym roku rezydentem podatkowym w Polsce, nie przebywa na terytorium Polski przez okres dłuższy niż 183 dni łącznie, nie utrzymuje stałej placówki przez okres przekraczający łącznie 183 dni oraz dochód nie powstaje w przedsiębiorstwie lub zakładzie w Polsce, a zatem w myśl przytoczonych w pytaniu przepisów nie podlega on podatkowi dochodowemu w Polsce z powyższego tytułu.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe**.

Stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1\. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2\. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Z art. 3 ust. 2b ww. ustawy wynika, że za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1\. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

2\. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

3\. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

4\. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;

5\. papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;

6\. z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

6a. z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;

7\. z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;

8\. niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Ze zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w danym roku podatkowym jest rezydentem podatkowym w Królestwie Tajlandii. Zamieszkuje w tym kraju na pobyt stały i w tym kraju koncentruje się jego centrum interesów życiowych oraz gospodarczych. Wnioskodawca posiada również zezwolenie na pracę w tym państwie oraz wydany przez władze tajskie numer identyfikacji podatkowej. Przez większą część roku przebywa na terytorium Królestwa Tajlandii i jest zatrudniony na umowę o pracę przez lokalną firmę. A stan ten może potwierdzić oryginałem certyfikatu rezydencji podatkowej za dany rok wydanym przez tajski urząd skarbowy. Wnioskodawca, wykonujący wolny zawód inżyniera informatyki, zamierza dodatkowo podjąć współpracę z firmą mającą siedzibę w Polsce na podstawie umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich. Rezultatem wykonanej umowy będą zmiany w systemach informatycznych w postaci kodu źródłowego przekazanego firmie z Polski. Umowa o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich nie będzie zawarta w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie przekroczy progu 183 dni, jednak może zdarzyć się sytuacja w której nie będę przebywał w Polsce ani jednego dnia w ciągu roku finansowego. Wnioskodawca nie będzie posiadał stałej placówki lub zakładu. Dochód z tytułu umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich nie powstanie w przedsiębiorstwie lub zakładzie w Polsce. Wnioskodawca nie ma możliwości przedstawienia bieżącego certyfikatu rezydencji za dany rok podatkowy, gdyż jest on wydawany po rozliczeniu lokalnego zeznania PIT za dany rok.

Mając na względzie opisane zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie umowa z 8 grudnia 1978 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Tajlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1983 r. Nr 37 poz. 170).

Zgodnie z art. 14 ww. umowy, dochód osiągnięty przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z wykonywania wolnego zawodu lub innej samodzielnej działalności o podobnym charakterze może być opodatkowany tylko w tym Państwie, chyba że takie rodzaje działalności były wykonywane w drugim Umawiającym się Państwie. Dochód osiągnięty w związku z wykonywaniem wolnego zawodu lub samodzielnej działalności w tym drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowany przez to drugie Umawiające się Państwo.

Według art. 14 ust. 2 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, jeżeli chodzi o wykonywanie wolnego zawodu lub innych niezależnych rodzajów działalności wykonywanych w drugim Umawiającym się Państwie, nie będzie podlegał opodatkowaniu w tym drugim Państwie, gdy:

a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nie dłuższe niż łącznie 183 dni w ciągu roku finansowego,

b) odbiorca nie utrzymuje stałej placówki w tym drugim Państwie przez okres lub okresy łącznie przekraczające 183 dni w takim roku oraz

c) dochód nie powstaje w przedsiębiorstwie lub zakładzie w tym drugim Państwie.

Stosowne do art. 14 ust. 3 cytowanej umowy, określenie "wolny zawód" obejmuje między innymi samodzielne wykonywanie działalności naukowej, literackiej, artystycznej, wychowawczej i nauczycielskiej, jak również samodzielną działalność lekarzy, prawników, inżynierów, architektów, lekarzy dentystów i księgowych.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. umowy, należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie będą opodatkowane w tym drugim Państwie.

W myśl art. 12 ust. 2 powołanej umowy, należności te mogą być jednak opodatkowane także w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, lecz podatek w ten sposób pobierany nie może przekroczyć:

a. 5% kwoty należności licencyjnych brutto, jeżeli stanowią one należność za przeniesienie własności lub wykorzystywanie albo prawo do wykorzystywania dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, z wyłączeniem filmów dla kin lub taśm dla telewizji lub radia,

b. 15% kwoty brutto innych należności licencyjnych.

Według art. 12 ust. 3 ww. mowy, bez względu na postanowienia ustępu 2 należności licencyjne lub inne podobne należności płacone Umawiającemu się Państwu lub spółce będącej własnością Państwa z tytułu praw autorskich do filmów i taśm będą zwolnione od opodatkowania w drugim Umawiającym się Państwie.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 wskazanej umowy, określenie "należności licencyjne" użyte w niniejszym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności otrzymane jako należność lub należności za przeniesienie własności lub wykorzystywanie bądź prawo do wykorzystywania prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, lub taśmami dla telewizji lub radia, każdego patentu, znaku towarowego, wzoru albo modelu, tajemnicy lub technologii produkcyjnej, albo za wykorzystanie lub prawo wykorzystania informacji związanych z doświadczeniem zdobytym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

Stosownie do art. 12 ust. 5 ww. umowy, postanowień ustępów 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli odbiorca należności licencyjnych, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, posiada w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą należności, zakład, a prawa lub wartości majątkowe, z tytułu których wypłacane są należności licencyjne, rzeczywiście należą do tego zakładu, pod warunkiem, że na podstawie ustawodawstwa tego drugiego Państwa należności licencyjne są opodatkowane jako część zysku zakładu. W takim wypadku stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7.

Biorąc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że przychody (dochody) uzyskiwane z tytułu zawartej umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich należy traktować dla celów podatkowych jak „należności licencyjne”, o których mowa w art. 12 umowy polsko-tajlandzkiej. Natomiast wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy nie będzie miał zastosowania art. 14 ust. 1 umowy polsko-tajlandzkiej („Wolne zawody”).

Cytowana w art. 12 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania definicja należności licencyjnych nie wymienia wprost pojęcia oprogramowania komputerowego, posługując się pojęciem wszelkich praw autorskich z tytułu twórczości literackiej, artystycznej lub prac naukowych, które pozostają niezdefiniowane w tej umowie. Należy jednak stwierdzić, że umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawierane przez Polskę wzorowane są na Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku. Zarówno tekst Modelowej Konwencji, jak i Komentarz do Modelowej Konwencji zostały wypracowane w drodze konsensusu przez państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.

W pkt 13, Komentarza do art. 12 Modelowej Konwencji OECD (należności licencyjne) wyraźnie stwierdza się, że program komputerowy może być traktowany jako utwór literacki, artystyczny lub naukowy, przy czym – o ile ustawodawstwo krajowe nie stanowi inaczej – najbardziej uzasadnione jest traktowanie programów komputerowych jako dzieła naukowego. Zatem w przypadku braku wymienienia dochodów z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania programów komputerowych w definicji „należności licencyjnych”, należy uznać program komputerowy za utwór literacki, artystyczny lub naukowy i dochód uzyskiwany z tytułu użytkowania takich programów traktować dla celów podatkowych jak „należność licencyjną”.

Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania: przy stosowaniu niniejszej umowy przez Umawiające się Państwo, jeżeli z treści przepisu nie wynika inaczej, każde określenie, jeśli nie zostało zdefiniowane inaczej, ma takie znaczenie, jakie przyjmuje się zgodnie z prawem tego Umawiającego się Państwa w zakresie podatków, które są przedmiotem niniejszej umowy.

W celu określenia zakresu praw autorskich według polskich przepisów należy odnieść się do art. 1 ust. 1 ustawy z 4 kwietnia 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2021, poz. 1062), który stwierdza, że: przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Natomiast w myśl art. 74 ust. 1 tejże ustawy: programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

Ponadto w art. 1 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy stwierdza się, że: w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

Nie ulega wątpliwości, że art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim zawiera ogólną normę, opisującą utwór, będący przedmiotem prawa autorskiego. Natomiast ust. 2 tegoż artykułu ma charakter pomocniczy i dla uznania danego dzieła za przedmiot prawa autorskiego nie wystarcza ustalenie, że mieści się ono w jednej z nazwanych ustawowo kategorii podanych jako katalog otwarty.

Ustawodawca wyszczególniając przykładowe kategorie utworów posłużył się porządkującym kryterium przedmiotu twórczości i użytych w niej środków wyrazu. Oznacza to, że niektóre dzieła chronione mogą być przyporządkowane do więcej niż jednego przedziału klasyfikacyjnego. Utwory wyrażone w sposób określony w art. 1 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy stanowią niejednorodną grupę utworów będących przedmiotem prawa autorskiego. Grupa ta została wyodrębniona ze względu na stosowane przez twórcę techniczne środki wyrazu, czyli utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. W grupie tej wyodrębniono podkategorie wg przedmiotu twórczości, czyli literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe.

Wobec tego należy stwierdzić, że w rozumieniu polskich przepisów o prawie autorskim przedmiotem tego prawa są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie.

Program komputerowy został wymieniony przez ustawodawcę jako przedmiot prawa autorskiego, i nie ma znaczenia, że wymieniony został obok dzieła naukowego czy literackiego. Wyliczenie egzemplifikujące zawarte w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawach autorskich pozwala dopuścić, że istnieją programy komputerowe, które mogą być jednocześnie dziełem naukowym.

Mając powyższe na uwadze oraz odnosząc się do definicji należności licencyjnych zawartej w art. 12 ust. 4 umowy polsko-tajlandzkiej, należy podkreślić, że Państwa-Strony tejże umowy posłużyły się sformułowaniem „wszelkiego rodzaju należności otrzymane jako należność lub należności za przeniesienie własności lub wykorzystywanie bądź prawo do wykorzystywania prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego”, obejmując tym samym całość chronionych praw autorskich na gruncie polskiej ustawy. Fakt, że program komputerowy jest utworem stanowiącym przedmiot prawa autorskiego jest czynnikiem wystarczającym do włączenia oprogramowania do definicji należności licencyjnych odnoszących się do wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego.

Intencją Państw-Stron umowy było objęcie zakresem dyspozycji art. 12 ust. 4 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania wszelkich dochodów uzyskiwanych w związku z korzystaniem z jakiegokolwiek dzieła czy utworu chronionego prawem autorskim na gruncie prawa krajowego. Dochód z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania programów komputerowych należy traktować jako należności licencyjne, ponieważ program komputerowy stanowi utwór będący przedmiotem prawa autorskiego.

Zatem biorąc pod uwagę fakt, że Wnioskodawca na podstawie umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich będzie wykonywał zmiany w systemach informatycznych w postaci kodu źródłowego, to należy stwierdzić, że mamy tu do czynienia z należnościami licencyjnymi, o których mowa w art. 12 ust. 4 umowy polsko-tajlandzkiej. Tym samym – na podstawie art. 12 ust. 2 pkt a tej umowy – właściwą stawką do opodatkowania tych należności przez firmę polską jest stawka 5%.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie ma art. 29 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji (art. 29 ust. 2 ww. ustawy).

Zatem przedmiotowe przychody (dochody) z tytułu umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich, której rezultatem będą zmiany w systemach informatycznych w postaci kodu źródłowego przekazanego firmie z Polski będą podlegały opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 29 ust. 2 ww. ustawy oraz art. 12 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zryczałtowanym podatkiem w wysokości 5% wypłacanej należności (brutto), pod warunkiem udokumentowania miejsca zamieszkania tajlandzkim certyfikatem rezydencji. Jeżeli Wnioskodawca nie przedstawi płatnikowi certyfikatu rezydencji wówczas przychody (dochody) z tego tytułu będą podlegały opodatkowaniu 20% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, który powinien być pobrany przez firmę polską (płatnika).

Stosownie do art. 45 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zeznaniami, o których mowa w ust. 1 i ust. 1a pkt 2 nie obejmuje się dochodów opodatkowanych zgodnie z art. 29 – 30a, z zastrzeżeniem ust. 3c.

W zeznaniu, o którym mowa w ust. 1 lub ust. 1a, wykazuje się należny podatek dochodowy, o którym mowa w art. 29-30a, jeżeli podatek ten nie został pobrany przez płatnika (art. 45 ust. 3b ustawy).

W świetle powyższego, Wnioskodawca nie ma obowiązku składania w Polsce zeznania rocznego w związku z uzyskanymi przychodami (dochodami) z tytułu umowy o dzieło z przeniesieniem majątkowych praw autorskich, w przypadku gdy należny zryczałtowany podatek od dokonanych wypłat zostanie przez płatnika pobrany. Natomiast obowiązek złożenia zeznania rocznego w Polsce spoczywa na Wnioskodawcy tylko w przypadku, gdyby płatnik nie pobrał od wypłaconego wynagrodzenia należnego zryczałtowanego podatku dochodowego.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem **nieprawidłowe**.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1\. z zastosowaniem art. 119a

2\. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

3\. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.