Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-201/13-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-09-10
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych spłat rat Pożyczki denominowanej.
Słowa kluczowe: denominacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; pożyczka; pożyczka-spłata pożyczki; przychód; różnica-różnice kursowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 13 czerwca 2013 r. (data wpływu 17 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych spłat rat Pożyczki denominowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych spłat rat Pożyczki denominowanej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce.

W dniu 18 grudnia 2007 r. Wnioskodawca zawarł umowę pożyczki (dalej: „Pożyczka”) ze spółką „B” Spółka Akcyjna (dalej: „Pożyczkodawca”).

Zgodnie z treścią umowy, Pożyczkodawca zobowiązał się do udzielenia Spółce pożyczki gotówkowej w kwocie 15 mln złotych, denominowanej we frankach szwajcarskich (CHF), według Kursu Umownego (dalej: „Kurs Umowny”).

Kurs Umowny oznacza kurs średni Narodowego Banku Polskiego dla CHF z tabeli kursów A ustalony w dniu wypłaty Pożyczki, pomniejszony o 250 punktów bazowych (jeden punkt bazowy = jedna dziesięciotysięczna złotego).

Wypłacenie Pożyczki odbyło się w dwóch transzach: 5mln złotych po Kursie Umownym 1 (dalej: „Kurs Umowny 1”) oraz 10 mln złotych po Kursie Umownym 2 (dalej: „Kurs Umowny 2”).

Spłata zarówno części odsetkowej, jak i kapitałowej dokonywana jest w złotówkach po przeliczeniu kwot określonych w CHF po Kursie Przeliczeniowym (dalej: „Kurs Przeliczeniowy”).

Kurs Przeliczeniowy oznacza kurs średni Narodowego Banku Polskiego dla CHF z tabeli kursów A ustalony w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym przypada termin zapłaty danej raty Pożyczki, powiększony o 250 punktów bazowych (jeden punkt bazowy = jedna dziesięciotysięczna złotego), z tym zastrzeżeniem, iż jeżeli w dniu ustalenia kursu rzeczywisty kurs kupna waluty CHF przez Pożyczkodawcę na rynku walutowym będzie wyższy niż kurs średni dla CHF Narodowego Banku Polskiego z tabeli kursów A, ustalonej w tym dniu, powiększony o 400 punktów bazowych, Kurs Przeliczeniowy ustalony zostanie w wysokości rzeczywistego kursu kupna waluty CHF przez Pożyczkodawcę.

Ponadto, po zakończeniu każdego roku obrotowego Pożyczkobiorca dokonuje dodatkowych spłat Pożyczki ponad raty określone powyżej, każdorazowo w kwocie stanowiącej nie mniej niż 50% nadwyżki przepływów pieniężnych Pożyczkobiorcy (w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.)) z minionego roku obrotowego pomniejszonych o stan środków pieniężnych zgromadzonych na Rachunku Depozytu i Rezerwowym Rachunku Obsługi Zadłużenia, którymi Pożyczkobiorca nie może dysponować.

Pożyczkobiorca zobowiązany jest do dokonania spłaty udzielonej Pożyczki w ratach miesięcznych. W związku z faktem, iż wypłata Pożyczki odbyła się w dwóch transzach po Kursie Umownym 1 oraz Kursie Umownym 2, Spółka otrzymuje od Pożyczkodawcy informacje zawierające: kwotę raty określonej w CHF (w rozbiciu na dwie części - oddzielnie dla transzy 5 mln zł oraz 10 mln zł), wysokość Kursu Przeliczeniowego oraz równowartość raty w walucie polskiej.

Przy spłacie poszczególnych rat Pożyczki denominowanych w CHF powstawały różnice wynikające z przeliczenia rat po aktualnym Kursie Przeliczeniowym, a ich wartością wynikającą z przeliczenia obydwu części rat odpowiednio po Kursie Umownym 1 oraz po Kursie Umownym 2.

Spółka nie rozliczała różnic kursowych wynikających ze spłaty rat Pożyczki na podstawie przepisów o rachunkowości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dla spłat rat Pożyczki denominowanej w CHF dokonywanych po 1 stycznia 2009 r. ujemna / dodatnia różnica pomiędzy wartością spłacanych rat Pożyczki (po Kursie Przeliczeniowym) a ich wartością wynikającą z przeliczenia obydwu części raty odpowiednio po Kursie Umownym 1 oraz po Kursie Umownym 2 powinna zostać rozpoznana przez Wnioskodawcę odpowiednio za przychód / koszt podatkowy?

W związku z faktem, iż spłata pożyczki będzie kontynuowana w następnych latach (po złożeniu wniosku o przedmiotową interpretację) Wnioskodawca wnosi o wydanie interpretacji indywidualnej odnoszącej się również do zdarzeń przyszłych (czyli przyszłych spłat pożyczki).

Zdaniem Wnioskodawcy, dla spłat rat Pożyczki dokonywanych po 1 stycznia 2009 r. ujemna bądź dodatnia różnica pomiędzy wartością spłacanych rat Pożyczki (po aktualnym Kursie Przeliczeniowym) a ich wartością wynikającą z przeliczenia obydwu części raty odpowiednio po Kursie Umownym 1 oraz po Kursie Umownym 2, powinna zostać rozpoznana przez Wnioskodawcę odpowiednio za przychód podatkowy bądź koszt uzyskania przychodu.

Uzasadnienie.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., do przychodów zalicza się przychody osiągnięte w związku ze zwrotem pożyczki, jeżeli pożyczka była waloryzowana kursem waluty obcej, w przypadku gdy pożyczkobiorca zwraca tytułem spłaty pożyczki środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty otrzymanej pożyczki - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą otrzymanej pożyczki a kwotą zwróconego kapitału.

Analogicznie, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) tiret pierwszy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki w przypadku, gdy pożyczka była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli pożyczkobiorca w związku ze spłatą pożyczki zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwróconego kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki.

Definicja pożyczki / kredytu waloryzowanego walutą obcą nie została zawarta w ustawach podatkowych. Jednakże istotą pożyczki waloryzowanej kursem waluty obcej jest to, że zostaje ona zaciągnięta oraz spłacona w złotówkach natomiast jej rzeczywista wysokość, mimo spłat w PLN, jest uzależniona od aktualnego kursu waluty obcej, w tym przypadku CHF.

Zgodnie z opisanymi w stanie faktycznym warunkami, Pożyczka została wypłacona w walucie polskiej. Jej raty spłacane są również w walucie polskiej. Wartość tych rat uzależniona jest od kursu CHF. Dlatego, zdaniem Spółki, Pożyczka (która zgodnie z treścią umowy jest pożyczką denominowaną) zalicza się do kategorii pożyczek waloryzowanych walutą obcą, o której mowa w ww. przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stanowisko Spółki w powyższej kwestii zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 lutego 2009 r. (sygn. IPPB5/423-200/08-2/IŚ) oraz Ministra Finansów z dnia 12 lutego 2010 r. (sygn. DD5/8213/135/ZDA/09/PK-1285), w której zostało wskazane, że: „(\`(...)\`) od 1 stycznia 2009 r. podatnicy spłacający pożyczki denominowane mają obowiązek wykazać przychód podatkowy w przypadku, gdy zwracają środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty otrzymanej pożyczki (kredytu) i odpowiednio prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu, w przypadku, gdy zwracają kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki”.

Podsumowując, w opinii Spółki, z brzmienia przepisów art. 12 ust. 1 pkt 10 lit. b) oraz art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) tiret pierwszy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż ujemna lub dodatnia różnica pomiędzy wartością spłaconej raty Pożyczki (po Kursie Przeliczeniowym) a jej wartością wynikającą z przeliczenia obydwu części raty odpowiednio po Kursie Umownym 1 oraz po Kursie Umownym 2, powinny zostać rozpoznane przez Wnioskodawcę odpowiednio za przychód podatkowy lub za koszt uzyskania przychodu. Powyższe dotyczy spłat rat Pożyczki dokonywanych od dnia 1 stycznia 2009 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji, stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.