Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.268.2025.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Zastosowanie stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku
z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie
posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumenty
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów - dokumenty
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki
zastosowania stawki podatku 0% przy
wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów -
dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki
    podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na
    podstawie posiadanych dokumentów. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie
    - pismem z 27 maja 2025 r. (data wpływu 4 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest Spółką z o.o. która prowadzi działalność sprzedaży części do
    samochodów ciężarowych. Jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca dokonuje sprzedaży części w kraju, sprzedaży WDT oraz exportu.
    Niniejszy wniosek dotyczy określenia przyszłych zasad „elektronicznego potwierdzania
    dokumentów” poprzez platformę (...).
    1. Cel procedury
    Określenie zasad elektronicznego potwierdzania dokumentów dotyczących
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, umożliwiającego zastosowanie stawki VAT 0%,
    zgodnie z art. 42 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2024.361 t.j.).
    2. Zakres zastosowania
    Procedura dotyczy wszelkich transakcji wewnątrzwspólnotowych realizowanych przez
    firmę A. Sp. z o.o. zwanej dalej A. Sp. z o.o., w ramach których wymagane jest
    potwierdzenie dostarczenia towarów do kontrahenta w innym państwie członkowskim UE.
    3. Narzędzie do potwierdzania dokumentów
    Wszystkie dokumenty wymagane do zastosowania stawki VAT 0% będą potwierdzane
    elektronicznie za pośrednictwem platformy (...), która umożliwia:
        wyświetlanie dokumentów WDT, OOTN, CMR i innych wymaganych dowodów,
        których wzory stanowią załącznik do procedury,
        elektroniczne potwierdzanie dostawy poprzez kliknięcie przycisku „Potwierdź
        dokumenty”,
        archiwizację potwierdzenia wraz z loginem osoby potwierdzającej oraz datą,
        generowanie raportu z potwierdzonymi dokumentami.
    4. Uprawnienia do potwierdzania dokumentów

    Loginy do platformy (...) są unikalnie przypisane do każdego użytkownika klienta i
    wymagają autoryzacji. Uprawnienia do potwierdzania dokumentów mają wyłącznie osoby
    posiadające status administratora lub osoby upoważnione do składania zamówień.
    Weryfikacja tożsamości następuje na podstawie unikalnego loginu i hasła użytkownika.
    5. Procedura elektronicznego potwierdzania dokumentów
    Po dostawie towarów kontrahent loguje się na platformie (...). W zakładce „Faktury”
    system wyświetla komplet wymaganych dokumentów (np. WDT, CMR, OOTN) do
    potwierdzenia dostawy.
    Uprawniona osoba może zatwierdzić dokumenty poprzez kliknięcie przycisku „Potwierdź
    dokumenty”.
    System automatycznie rejestruje potwierdzenie wraz z:
        datą i godziną potwierdzenia,
        loginem osoby potwierdzającej,
        zestawem potwierdzonych dokumentów.
    Generowany jest osobny plik (z unikalnym kluczem potwierdzenia oraz załączone są do
    niego wszystkie obrazy z potwierdzonymi dokumentami), który może być pobrany w
    formacie PDF.
    Firma A. Sp. z o.o. przechowuje dokumentację przez okres wymagany przepisami prawa
    podatkowego.
    6. Zgodność z ustawą o VAT i honorowanie przez organy podatkowe
    Dokumentacja potwierdzona elektronicznie w systemie (...) spełnia wymóg posiadania
    dowodów dostawy zgodnie z art. 42 ustawy o VAT.
    W przypadku kontroli podatkowej firma A. Sp. z o.o. może wygenerować raport
    zawierający:
        komplet dokumentów potwierdzonych przez kontrahenta,
        identyfikację osoby potwierdzającej na podstawie unikalnego loginu,
        datę i godzinę potwierdzenia,
        numer faktury,
        unikalny kluczem potwierdzenia.
    Raporty będą przechowywane w systemie przez okres wymagany przez przepisy
    podatkowe i mogą być udostępnione organom kontrolnym na żądanie.
    7. Odpowiedzialność i konsekwencje braku potwierdzenia
    W przypadku braku potwierdzenia dokumentacji w wymaganym terminie firma A. Sp. z o.
    o. zobowiązana jest do naliczenia VAT według stawki krajowej.
    Kontrahent zobowiązuje się do współpracy w celu dostarczenia brakujących dokumentów.
    W sytuacji wykrycia nieprawidłowości, firma A. Sp. z o.o. może wstrzymać realizację
    kolejnych zamówień do momentu wyjaśnienia sprawy.
    8. Postanowienia końcowe
    Wszelkie zmiany w regulaminie będą publikowane na platformie (...). Użytkownik
    zobowiązuje się do zapoznania się z aktualnymi zasadami obowiązującymi w procesie
    potwierdzania dostawy. W sprawach nieuregulowanych niniejszą procedurą obowiązują
    przepisy ustawy o VAT oraz akty wykonawcze.

    W uzupełnieniu wniosku na pytania:
    1) gdzie (w jakim kraju) będzie rozpoczynać się wywóz towarów poza terytorium kraju;
    2) czy będziecie Państwo zarejestrowani do transakcji wewnątrzwspólnotowej VAT UE w
      momencie składania deklaracji podatkowej;
    3) czy Kontrahenci na rzecz których będziecie dokonywali Państwo dostaw towarów,
      będą podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby
      transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż
      terytorium kraju oraz czy kontrahenci będą posiadali właściwe i ważne numery
      identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadane przez państwo
      członkowskie właściwe dla kontrahenta, zawierające dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej? Czy Kontrahent przekaże Państwu ten właściwy i ważny
      numer identyfikacyjny,
    4) jakie konkretnie dokumenty/komplet dokumentów będziecie Państwo generowali z
      platformy (...) w związku z dokonanymi transakcjami, przed upływem terminu do
      złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy. Należy szczegółowo
      wymienić. W szczególności wskazać czy będziecie Państwo generowali z portalu
      /posiadali specyfikację towarów będących przedmiotem dostawy (jako odrębny
      dokument);
    5) czy z posiadanych dokumentów będzie wynikało, że towar został dostarczony do
      nabywcy na terytorium innego kraju członkowskiego niż Polska;
    6) czy sposób przechowywania dokumentów przez Państwa na portalu (...) będzie
      zapewniał autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność dokumentów
      od momentu ich wystawienia;
    odpowiedzieli Państwo, że:
    1. Kraj rozpoczęcia wywozu
    Wywóz towarów poza terytorium kraju będzie rozpoczynał się z terytorium Polski.
    2. Rejestracja do transakcji wewnątrzwspólnotowych
    Spółka A. Sp. z o.o. jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE i będzie taką rejestrację
    posiadać również w momencie składania deklaracji podatkowej.
    3. Kontrahenci
    Dostawy będą realizowane na rzecz kontrahentów zarejestrowanych jako podatnicy VAT
    UE w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, którzy posiadają ważne i aktywne
    numery identyfikacyjne VAT nadane przez te państwa. Numery te są każdorazowo
    weryfikowane w systemie VIES. Kontrahenci będą podatnikami, na których zostanie
    przeniesiony obowiązek podatkowy z tytułu WDT.
    4. Dokumenty potwierdzające transakcje
    a) Dokumenty takie jak faktury, potwierdzenia odbioru towarów (WDT, lub/i OOTN), CMR,
      specyfikacje do faktury będą generowane w systemie (...) używanym w firmie A. Sp. z o.
      o. i przekazywane do systemu (...) używanym w firmie A. Sp. z o.o.
    b) System (...) umożliwia także archiwizację dokumentów w formie elektronicznej.
    c) Wszystkie dane są generowane oraz przechowywane w sposób gwarantujący
      autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność dokumentów od
      momentu ich wystawienia.
    5. Dostarczenie towaru na terytorium innego kraju UE
    Z dokumentów będzie wynikać, że towary zostały dostarczone do nabywców na
    terytorium innych państw członkowskich niż Polska.

    6. Autentyczność i archiwizacja dokumentów:
    System (...) używany w firmie A. Sp. z o.o. zapewnia autentyczność, integralność oraz
    czytelność dokumentów dzięki technicznym i organizacyjnym zabezpieczeniom
    wdrożonym przez Spółkę (m.in. kontrola dostępu, archiwizacja w formie elektronicznej,
    logi użytkowników, backupy).
    Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    1) Czy dokumentacja elektroniczna wygenerowana i przechowywana wyłącznie w
      systemie (...) (obejmująca m.in. faktury, potwierdzenia odbioru towaru, specyfikacje
      dostaw) może zostać uznana przez organy podatkowe za dokumentację
      potwierdzającą dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu
      art. 42 ustawy o VAT?
    2) Czy na podstawie takiej dokumentacji możliwe będzie zastosowanie stawki 0% VAT do
      dostaw realizowanych w ramach WDT na rzecz kontrahentów z państw UE, zgodnie z
      przedstawionym stanem faktycznym?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy procedura zakłada wykorzystanie platformy (...), która umożliwia
    kontrahentom elektroniczne potwierdzanie dostarczenia towarów poprzez autoryzowany
    dostęp, rejestrację danych oraz archiwizację potwierdzeń. W ocenie Wnioskodawcy takie
    działanie spełnia warunki formalne i materialne dla zastosowania stawki VAT 0% zgodną z
    art. 42 ustawy o VAT oraz przepisami wykonawczymi dotyczącymi dokumentacji WDT.
    Wnioskodawca wskazał, że nie wnosi o potwierdzenie, czy procedura opisana we wniosku
    jest zgodna z art. 42 ustawy o VAT, a jedynie o potwierdzenie, czy wskazana dokumentacja
    może zostać uznana za spełniająca warunki określone w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT,
    jako podstawa do zastosowania stawki 0%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
      transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
      niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
      terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w
      pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
      przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
      lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
      innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
      dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020
    r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4
    grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi
    (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7 grudnia 2018 r., s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018
    /1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
    1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
      domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa

      członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale
      na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
    a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego
      lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu
      co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa
      w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
      siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu
      jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z
      jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o
      których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały
      wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
      sprzedawcy i od nabywcy;
    b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
    (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub
      przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz
      nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie
      pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz
      adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w
      przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu;
      oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
    (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa
      w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
      siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych
      dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi
      niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b),
      potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne
      strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
    2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
    3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
    a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list
      przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od
      przewoźnika towarów;
    b) następujące dokumenty:
    (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
      dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
    (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
      notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
      przeznaczenia;
    (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
      członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie
      członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.

    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju
      i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
      jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
    1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt
      1, lub
    2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w
      art. 100 ust. 8
      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:

    1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
      za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
      zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest
      zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
    2) (uchylony)
    3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
    4) (uchylony)
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
      ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,

    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu
    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1,
    3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”.
    Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem
    potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został
    wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III
    Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów
    (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest
    niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji
    Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej
    umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony
    dowód przeciwny.
    Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na
    ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama
    Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie
    przewozu towarów tylko do listu przewozowego.
    Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1
    ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego
    jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i
    dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno
    tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i
    potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla

    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy
    dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
    prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie sprzedaży części do samochodów ciężarowych i jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem VAT. Ponadto Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE i będzie taką
    rejestrację posiadać również w momencie składania deklaracji podatkowej. Dostawy z
    terytorium Polski będą realizowane na rzecz kontrahentów zarejestrowanych jako
    podatnicy VAT UE w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, którzy posiadają
    ważne i aktywne numery identyfikacyjne VAT nadane przez te państwa. Numery te są
    każdorazowo weryfikowane w systemie VIES. Kontrahenci będą podatnikami, na których
    zostanie przeniesiony obowiązek podatkowy z tytułu WDT. Spółka ma zamiar wdrożyć
    procedurę „elektronicznego potwierdzania dokumentów” poprzez platformę (...).
    Procedura dotyczy wszelkich transakcji wewnątrzwspólnotowych realizowanych przez
    Spółkę w ramach których wymagane jest potwierdzenie dostarczenia towarów do
    Kontrahenta w innym państwie członkowskim UE. Wszystkie dokumenty wymagane do
    zastosowania stawki VAT 0% będą potwierdzane elektronicznie za pośrednictwem
    platformy (...), która umożliwia: wyświetlanie dokumentów WDT, OOTN, CMR i innych
    wymaganych dowodów, których wzory stanowią załącznik do procedury, elektroniczne
    potwierdzanie dostawy poprzez kliknięcie przycisku „Potwierdź dokumenty”, archiwizację
    potwierdzenia wraz z loginem osoby potwierdzającej oraz datą, generowanie raportu z
    potwierdzonymi dokumentami. Loginy do platformy (...) są unikalnie przypisane do
    każdego użytkownika klienta i wymagają autoryzacji. Uprawnienia do potwierdzania
    dokumentów mają wyłącznie osoby posiadające status administratora lub osoby
    upoważnione do składania zamówień. Weryfikacja tożsamości następuje na podstawie
    unikalnego loginu i hasła użytkownika. Po dostawie towarów kontrahent loguje się na
    platformie (...). W zakładce „Faktury” system wyświetla komplet wymaganych dokumentów
    (np. WDT, CMR, OOTN) do potwierdzenia dostawy. Uprawniona osoba może zatwierdzić
    dokumenty poprzez kliknięcie przycisku „Potwierdź dokumenty”. System automatycznie
    rejestruje potwierdzenie wraz z: datą i godziną potwierdzenia, loginem osoby
    potwierdzającej oraz zestawem potwierdzonych dokumentów. Generowany jest osobny
    plik (z unikalnym kluczem potwierdzenia oraz załączone są do niego wszystkie obrazy z
    potwierdzonymi dokumentami), który może być pobrany w formacie PDF. W przypadku
    braku potwierdzenia dokumentacji w wymaganym terminie firma A. Sp. z o.o.
    zobowiązana jest do naliczenia VAT według stawki krajowej. Kontrahent zobowiązuje się
    do współpracy w celu dostarczenia brakujących dokumentów. W sytuacji wykrycia
    nieprawidłowości, firma A. Sp. z o.o. może wstrzymać realizację kolejnych zamówień do
    momentu wyjaśnienia sprawy.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą tego, czy dokumentacja
    elektroniczna wygenerowana i przechowywana wyłącznie w systemie (...) (obejmująca m.
    in. faktury, potwierdzenia odbioru towaru, specyfikacje dostaw) może zostać uznana przez
    organy podatkowe za dokumentację potwierdzającą dokonanie wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów w rozumieniu art. 42 ustawy o VAT i czy na podstawie takiej
    dokumentacji możliwe będzie zastosowanie stawki 0% VAT do dostaw realizowanych w

    ramach WDT na rzecz kontrahentów z państw UE, zgodnie z przedstawionym stanem
    faktycznym.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja potwierdzona przez
    Kontrahenta w postaci faktury, potwierdzenia odbioru towarów (WDT, lub/i OOTN), CMR i
    specyfikacji do faktury, generowana z systemu (...) używanym przez firmę A. Sp. z o.o. i
    przekazywana do systemu (...) używanym w firmie A. Sp. z o.o. będzie stanowić dowody
    dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, która zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy,
    łącznie będzie potwierdzać fakt dostarczenia towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahentów, którzy - jak wynika z treści
    wniosku - posiadają właściwy i ważny numer identyfikacji dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe państwo członkowskie na terytorium
    państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. W konsekwencji powyższa
    dokumentacja będzie upoważniała Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art.
    42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).
    Zatem Państwo dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w
    art. 13 ust. 1 ustawy i posiadając wskazane dokumenty (w postaci faktury, potwierdzenia
    odbioru towarów (WDT, lub/i OOTN), CMR i specyfikacji do faktury) przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej VAT za dany okres rozliczeniowy (przy
    spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy i niezaistnienia przesłanek
    negatywnych wynikających z art. 42 ust. 1a ustawy o VAT), będą Państwo uprawieni do
    stosowania stawki podatku w wysokości 0%.
    Należy wskazać, że przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki
    podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie
    towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym
    zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów
    dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można
    wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych
    dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik
    komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi
    sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument
    udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan, faks dokument lub dokument
    w formie elektronicznej pobrany z platformy internetowej przewoźnika czy udostępniony
    za pośrednictwem określonych aplikacji, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Biorąc pod uwagę, że posiadane dokumenty potwierdzone przez Kontrahenta, o których
    mowa w art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy jednoznacznie będą potwierdzały fakt
    wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem WDT do Kontrahentów
    znajdujących się na terytorium państw członkowskich innych niż terytorium kraju i będą
    uprawniały Państwa do zastosowania stawki 0% dla realizowanych dostaw
    wewnątrzwspólnotowych, a przepisy obowiązujące nie stanowią, że podatnik ma posiadać
    wyłącznie oryginały dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie wskazują
    wprost jaka forma jest właściwa to należy przyjąć, że generowane dokumenty z systemu
    (...) używanym przez firmę A. Sp. z o.o. i przekazywane do systemu (...) używanym w firmie
    A. Sp. z o.o., które następnie za pośrednictwem przypisanego loginu do konta potwierdza
    Kontrahent, jest dopuszczalna. Wobec tego dokumenty otrzymywane i przechowywane

    wyłącznie w formie elektronicznej, przy zapewnieniu ich autentyczności integralności
    pochodzenia i czytelności dokumentów, mogą stanowić dowód, o którym mowa w
    powołanych przepisach ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko, należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego
    oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia
    przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową
    interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.