Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-594/09-6/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-27
Teza: W jakim momencie powstanie koszt uzyskania przychodów dla Spółki, tj. w momencie poniesienia kosztu uzyskania przychodów tzn. ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury, czy w momencie ujęcia dodatkowego świadczenia do opodatkowania na liście płac i w związku z tym będą stanowiły koszty uzyskania przychodów tak jak wynagrodzenia ze stosunku pracy w miesiącu, za który są należne oczywiście pod warunkiem wypłacenia lub postawienia ich do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik-wydatki na rzecz pracowników; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; przychód-przychód ze stosunku pracy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2009 r. (data wpływu 3 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu zaliczenia wydatków na rzecz pracowników do kosztów uzyskania przychodów **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

1.  możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej,
2.  możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizację posiedzeń Rady Nadzorczej,
3.  określenia momentu zaliczenia wydatków na rzecz pracowników do kosztów uzyskania przychodów,
4.  możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zleceniobiorców.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zgodnie z ustawą o Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych Spółka nie ma obowiązku tworzenia Funduszu, ale z uwagi na charakter pracy (monotonna praca biurowa) postanowiła wykupić dla pracowników pakiet uprawniający każdego pracownika do korzystania raz w tygodniu w ciągu jednej godziny z basenu. Wydatek finansowany jest ze środków obrotowych Spółki. Zgodnie z art. 12 ust. 1 podatku dochodowego od osób fizycznych Spółka opodatkowuje jako dodatkowy przychód dla pracowników kwoty wynikające z faktury za basen. Są one dodawane do opodatkowania do listy płac, jako świadczenia dodatkowe z podstawowymi wynagrodzeniami pracowników w miesiącu otrzymania faktury lub w miesiącu następnym, w zależności w jakim dniu miesiąca wpłynie do Spółki faktura obciążająca za usługi korzystania z basenu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie określenia momentu zaliczenia wydatków na rzecz pracowników do kosztów uzyskania przychodów.

W jakim momencie powstanie koszt uzyskania przychodów dla Spółki, tj. w momencie poniesienia kosztu uzyskania przychodów tzn. ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury, czy w momencie ujęcia dodatkowego świadczenia do opodatkowania na liście płac i w związku z tym, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów tak jak wynagrodzenia ze stosunku pracy w miesiącu, za który są należne oczywiście pod warunkiem wypłacenia lub postawienia ich do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony?

Zdaniem Wnioskodawcy, poniesiony koszt basenu stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie ujęcia faktury w księgach rachunkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami (tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia swoich przychodów), w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Zaznaczyć również należy, iż prawidłowe zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem przez podatnika jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. To na podatniku bowiem ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia obciążenia podatkowego.

W odniesieniu do wydatków związanych z finansowaniem pakietów uprawniających pracowników do korzystania z basenu należy podkreślić, że w katalogu przepisu art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie zawarto zakazu, ani jakiegokolwiek ograniczenia co do możliwości zaliczenia tego rodzaju wydatków do kosztów uzyskania przychodów. W konsekwencji, wydatki takie mogą stanowić u pracodawcy koszt uzyskania przychodów, jeśli spełniają dyspozycję art. 15 ust. 1 cyt. ustawy.

Z przedstawionych okoliczności wynika, iż kwota sfinansowania basenu ponoszona przez Spółkę kwalifikowana jest jako przychód pracownika podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, iż kwota dofinansowania stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

W tym miejscu należy zatem zwrócić uwagę na przepis art. 15 ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, iż należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.

Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. Nr 127, poz. 1052), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g.

Reasumując, stwierdzić należy, że poniesiony przez Spółkę koszt basenu na rzecz pracowników, należy kwalifikować do kosztów uzyskania przychodów w oparciu o treść art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z uwzględnieniem postanowień 15 ust. 4g i art. 16 ust. 1 pkt 57 ww. ustawy. Zatem powyższy wydatek stanowi koszt uzyskania przychodów, tak jak wynagrodzenia, w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie dodaje się, że wniosek Spółki w zakresie pozostałych stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób prawnych został rozpatrzony odrębnymi rozstrzygnięciami, i tak:

*   w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej - interpretacja indywidualna z dnia 27 października 2009 r. nr ILPB3/423-594/09-4/AO,
*   w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizację posiedzeń Rady Nadzorczej - interpretacja indywidualna z dnia 27 października 2009 r. nr ILPB3/423-594/09-5/AO,
*   w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zleceniobiorców - interpretacja indywidualna z dnia 27 października 2009 r. nr ILPB3/423-594/09-7/AO.

Natomiast w zakresie stanów faktycznych dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych wniosek został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami indywidualnymi z dnia 27 października 2009 r. nr ILPB1/415-834/09-4/TW i nr ILPB1/415-834/09-5/TW oraz postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania z dnia 27 października 2009 r. nr ILPB1/415-834/09-6/TW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.