Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-178/08-4/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-05-20
Teza: W przypadku wykonywania konserwacji zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych instalacji i urządzeń technicznych, konieczne jest stosowanie 7 % stawki podatku do części robót dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, a 22 % stawkę podatku do pozostałych robót.
Słowa kluczowe: budownictwo; budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; infrastruktura-infrastruktura towarzysząca; roboty-roboty budowlane; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi-usługi konserwacyjne; usługi-usługi remontowo-budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2008 r. (data wpływu 21 luty 2008 r.) uzupełnione pismem z dnia 31 marca 2008 r. (data wpływu 1 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 31 marca 2008 r. (data wpływu 1 kwietnia 2008 r.) o wyjaśnienie dotyczące osoby upoważnionej do samodzielnej reprezentacji Spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Stan faktyczny 1:

Wnioskodawca w miesiącu styczniu przeprowadził roboty konserwacyjne zestawów hydroforowych, węzłów cieplnych. Konserwowane zestawy hydroforowe to urządzenia podnoszące ciśnienie wody czystej, które w omawianym problemie, według oświadczenia nabywców w 100% pompują wodę czystą do lokali mieszkalnych w budynkach mieszkalnych.

Węzeł cieplny to zespół urządzeń łączących sieć cieplną, znajdującą się na zewnątrz obiektu zaopatrzenia w ciepło z instalacją wewnętrzną obiektu.

W omawianym problemie węzły cieplne to zespoły urządzeń grzewczych, za pomocą których ciepło jest dostarczone do lokali mieszkalnych w budynkach mieszkalnych. Konserwowane węzły cieplne są umiejscowione w jednym z pomieszczeń w budynku mieszkalnym, nazwanym „Węzeł cieplny”.

Konserwowane zestawy hydroforowe zamontowane są w budynkach mieszkalnych (w piwnicach) i zasilają w wodę budynek, w którym są zamontowane. Konserwacją jednakże są objęte również zestawy hydroforowe, które są zamontowane w innym budynku niż zasilany budynek mieszkaniowy, poza budynkiem bądź w stacji uzdatniania wody, jeśli pompowana jest woda do wielu budynków mieszkalnych. W miesiącu styczniu konserwowany był również zestaw hydroforowy, który był zamontowany w piwnicy w jednym budynku mieszkalnym, a pompował wodę do tego budynku mieszkalnego, w którym był zamontowany, jak i do innych budynków mieszkalnych poza miejscem montażu.

Bez względu na miejsce montażu i to ile budynków obsługuje konserwowany lub remontowany zestaw hydroforowy, w przedstawionym problemie, służy zawsze 100% potrzebom mieszkaniowym.

Zdarzenie przyszłe 1:

Wnioskodawca będzie wykonywać roboty konserwacyjne, remonty, montaż i rozruch pompowni wody, przepompowni ścieków, stacji uzdatniania wody i kotłowni. Zainteresowany rozpatruje tylko te prace, które służą potrzebom mieszkaniowym. Pompownie ścieków oraz stacje uzdatniania wody są zamontowane poza budynkiem mieszkalnym, stanowią one według prawa budowlanego urządzenia budowlane i są związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego. W przedstawionym zdarzeniu kotłownia jest umiejscowiona w jednym z pomieszczeń budynku mieszkalnego. Pompownie ścieków kompletne, w pełni zautomatyzowane urządzenia, przeznaczone do pompowania ścieków w systemach kanalizacyjnych, grawitacyjno ciśnieniowych, służą do zapewnienia warunków użytkowych, zgodnie z przeznaczeniem obiektu budownictwa mieszkaniowego poprzez usuwanie ścieków. Stacje uzdatniania wody to urządzenia budowlane służące do uzdatniania, a następnie przetłaczania wody.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy do usług konserwacji, remontów, modernizacji, montażu, rozruchu wszystkich urządzeń technicznych serwisowanych przez Wnioskodawcę w % służących potrzebom budownictwa mieszkaniowego można zastosować 7% stawkę VAT na podstawie paragrafu 5 pkt 1a rozporządzenia Ministra Finansów z 24 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na miejsce ich zamontowania i to ilu budynkom mieszkalnym służą, czy też ma znaczenie miejsce zamontowania urządzenia i to ilu budynkom mieszkalnym ono służy?

Zdaniem Wnioskodawcy, do usług konserwacji, remontów, napraw, montażu i rozruchu urządzeń technicznych ma zastosowanie § 5 pkt 1a rozporządzenia Ministra Finansów z 24 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem można zastosować 7% stawkę VAT. Zdaniem Zainteresowanego, nieważne gdzie urządzenie jest zamontowane, bowiem zawsze spełnia ono te same funkcje, a mianowicie, uzdatnia, pompuje wodę do wszystkich mieszkań w budynku lub w przypadku węzłów cieplnych, kotłowni zapewnia ciepło wszystkim lokalom mieszkalnym, bądź też w przypadku przepompowni ścieków odprowadza ścieki z budynków mieszkalnych. Wszystkie serwisowane urządzenia, o których mowa w opisanym stanie faktycznym są związane z budynkami mieszkalnymi, a zatem wszelkie prace wykonane na tych urządzeniach dotyczą obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Ww. stanowisko Wnioskodawca opiera na przepisach Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r., nr 156 poz. 1118 ze zm.; dalej Prawo budowlane) obiekt budowlany stanowi między innymi budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi.

Brzmienie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane wskazuje na fakt, że obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając warunki użytkowe zgodne z przeznaczeniem obiektu, w szczególności w zakresie zaopatrzenia w wodę i energię elektryczną oraz odpowiednio do potrzeb w energię cieplną i paliwa, przy założeniu efektywnego wykorzystania tych czynników oraz usuwania ścieków, wody opadowej i odpadów. Natomiast w art. 5 ust. 2 Prawo budowlane, jest mowa m. in. o konieczności utrzymywania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej w szczególności w zakresie związanym z wymogami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1-7.

Urządzenia budowlane to urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków (art. 3 pkt 9 Prawo budowlane).

W związku z powyżej przedstawionymi przepisami roboty budowlano-montażowe, konserwacyjne, naprawy i remonty służą zapewnieniu sprawności technicznej obiektów budowlanych.

Zdaniem Wnioskodawcy nie mnożna traktować inaczej serwisowanych urządzeń technicznych zamontowanych w budynku mieszkalnym od tych, które są zamontowane poza nim. W każdym przypadku są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego i służą zapewnieniu technicznej sprawności tym budynkom. Dodatkowym argumentem za tym jest fakt, że zestaw hydroforowy (sytuacja opisana w stanie faktycznym) zamontowany w jednym budynku mieszkalnym, może służyć pompowaniu wody do trzech budynków, dlatego nie jest ważne gdzie jest zamontowany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, stawka podatku wynosi 22% (…). Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Art. 41 ust. 2 wskazuje, iż dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku wynoszącą 7%, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. W myśl tego zastrzeżenia, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Stosownie do art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Mocą § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7%, również w odniesieniu do:

1\. robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, 2. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy (budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11), lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12 – 12c ustawy.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 12 ustawy, obiekty budownictwa mieszkaniowego to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zaznaczyć trzeba, iż w samej ustawie o podatku od towarów i usług zawarte zostały definicje obiektów budownictwa mieszkaniowego, budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz stosowne odesłania do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Nie można zatem odwoływać się w tym zakresie do definicji zawartych w innych aktach prawnych.

W okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r., stosownie do przepisu art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a i lit. b ustawy, obniżoną stawką do 7% objęte były m.in. roboty budowlano-montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, a także obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

Zgodnie z art. 146 ust. 3 ustawy, przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumiało się:

1\. sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych, 2. urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę, 3. urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne – jeżeli były one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

W związku z powyższymi uregulowaniami prawnymi, w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą stosowana była 7% stawka podatku. Od dnia 1 stycznia 2008 r. 7% stawką podatku od towarów i usług opodatkowane są roboty budowlano-montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane wyłącznie z budownictwem mieszkaniowym. Obecnie obowiązujące przepisy nie przewidują obniżenia stawki podatku dla robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, w rozumieniu definicji z art. 146 ust. 3 ustawy. Utrata mocy przez ww. przepis przejściowy spowodowała, iż od 1 stycznia 2008 r. do budowy, remontów i konserwacji obiektów infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu zastosowanie ma podstawowa, 22% stawka podatku.

Wskazane regulacje mają zastosowanie zarówno do stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Realizując opisane zadania będzie on zobowiązany do stosowania dwóch różnych stawek podatku, tj. dla robót związanych z obiektami budownictwa mieszkaniowego stawki 7% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z ust. 12 ustawy i § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów oraz dla robót dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, 22% stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy.

W świetle przedstawionych przepisów zasadnicze znaczenie ma miejsce zamontowania urządzeń technicznych, o których mowa we wniosku. Roboty konserwacyjne, remonty, montaż oraz inne czynności przeprowadzane przez Zainteresowanego na urządzeniach grzewczych, zestawach hydroforowych, pompowniach wody, przepompowniach ścieków itp. urządzeniach technicznych, znajdujących się wewnątrz budynku mieszkalnego, podlegają opodatkowaniu 7% stawką podatku. Natomiast te same prace realizowane np.: w stacjach uzdatniania wody, pompowniach ścieków, kotłowniach itp., które usytuowane są poza budynkami mieszkalnymi, objęte są 22% stawką podatku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.