Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-323/10-3/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-27
Teza: Czy przy zapłacie należności za usługi delegowania personelu Spółka powinna pobrać podatek mając certyfikat rezydencji z Francji?
Słowa kluczowe: Francja; nierezydent; obowiązek-obowiązek płatnika; oddelegowanie-oddelegowanie personelu; pobór-pobór podatku u źródła; podatek-pobór podatku; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; podmiot-podmiot zagraniczny; płatnik; rezydencja-certyfikat rezydencji; usługi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 05 lutego 2010 r. (data wpływu 08 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 08 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 20 marca 2010 r. (data wpływu 20 kwietnia 2010 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka podpisała ze spółką z grupy kapitałowej z terenu Francji umowę na delegowanie pracowników zatrudnionych w spółce we Francji do pracy przy produkcji w Spółce w Polsce. Czas pobytu w skali roku każdego z pracowników nie przekracza na terenie Polski 183 dni. z tytułu delegowania swoich pracowników, spółka z Francji co miesiąc wystawia dla Wnioskodawcy fakturę obciążającą kwotą umowną za usługi delegowania personelu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przy zapłacie należności za usługi delegowania personelu Spółka powinna pobrać podatek mając certyfikat rezydencji z Francji?

Zdaniem Wnioskodawcy, umowa polsko – francuska w art. 15 ust. 2 stanowi, że bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenia, jakie osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej na terenie drugiego Umawiającego się Państwa, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie jeżeli:

1.  odbiorca przebywa w drugim Państwie podczas jednego lub kilku okresów, nie przekraczających łącznie 183 dni w danym roku podatkowym,
2.  wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma w drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby,
3.  wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

Zgodnie z powyższym, jeśli pracownik zatrudniony w spółce we Francji, wykonuje pracę w Polsce w okresie poniżej 183 dni w skali roku, a wynagrodzenie za tę pracę wypłaca spółka we Francji, która nie ma stałej placówki, zarządu w Polsce podlega opodatkowaniu od dochodów we Francji. Również na podstawie artykułu 7 ust. 1 umowy polsko – francuskiej, przy posiadaniu certyfikatu rezydencji z Francji, Wnioskodawca nie musi pobierać zryczałtowanego 20% podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pismem uzupełniającym Spółka wyjaśniła, iż:

1.  spółka francuska, która wystawia fakturę za usługę oddelegowania personelu do pracy w Spółce nie ma siedziby ani stałej placówki i zarządu w Polsce,
2.  wysyłając do Francji przelew dewiz za zobowiązanie Spółki wynikające z wystawionych przez spółkę we Francji faktur za usługę oddelegowania personelu, Spółka nie pobiera zryczałtowanego 20% podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
3.  Spółka uważa, że nie ma obowiązku pobierania tego podatku, gdyż Spółka posiada certyfikat od spółki we Francji, która wystawia na Spółkę faktury i otrzymuje od Spółki swoje należności,
4.  dodatkowo z zapisów umowy polsko – francuskiej wynika, że zyski z takich transakcji są opodatkowane we Francji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W art. 3 ust. 2 ww. ustawy, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła. Niezależnie od miejsca lokalizacji siedziby danego podmiotu – opodatkowaniu w danym państwie podlegać będą te dochody, które w państwie tym powstały.

W stosunku do niektórych dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku od tych dochodów spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego dochodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ww. ustawy.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 2a ww. ustawy, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze – ustala się w wysokości 20% tych przychodów.

Stosownie do art. 21 ust. 2 ww. ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Przepisy poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawierają rozwiązania szczególne w stosunku do przepisów ustaw podatkowych i na podstawie art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, mają pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.

Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Obowiązek pobrania podatku „u źródła” wynika z faktu dokonania wypłaty należności na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd za granicą. Dla rozstrzygnięcia kwestii obowiązku pobrania podatku nie ma znaczenia miejsce wykonania usług określonych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, lecz miejsce siedziby odbiorcy tych należności.

Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, iż w przypadku podmiotu, który nie ma na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej siedziby lub zarządu a uzyskuje przychody na tym terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania, pierwszeństwo mają postanowienia właściwej umowy w sprawie zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu. Przy czym, zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca podpisał ze spółką z terenu Francji umowę na delegowanie pracowników zatrudnionych w tej spółce do pracy przy produkcji w Spółce w Polsce. z tytułu delegowania swoich pracowników, spółka z Francji co miesiąc wystawia dla Wnioskodawcy fakturę obciążającą kwotą umowną za usługi delegowania personelu. Wnioskodawca dokonuje zapłaty należności za przedmiotowe usługi.

Ponadto, spółka francuska, która wystawia fakturę za usługę oddelegowania personelu do pracy w Spółce nie ma siedziby ani stałej placówki i zarządu w Polsce. Wnioskodawca jest w posiadaniu certyfikatu rezydencji spółki francuskiej.

W powołanym powyżej przepisie (art. 21 ust. 1 pkt 2a ww. ustawy) został określony konkretny katalog świadczeń, które podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych. Katalog ten nie jest wyczerpujący, jednakże nie ulega wątpliwości, że inne podlegające opodatkowaniu świadczenia muszą mieć charakter podobny do wskazanych w ustawie. Poprzez sformułowanie „świadczenia o podobnym charakterze” ustawodawca pozostawił otwarty katalog tych świadczeń, nie można jednak przyjmować, iż obejmuje on wszystkie pozostałe usługi w nim nie wymienione.

Mając na uwadze powyższe, ww. usługi dokonane na rzecz Wnioskodawcy przez podmiot francuski spełniają dyspozycję świadczenia wymienionego w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako usługi pozyskania personelu lub świadczenia o podobnym charakterze.

Jednocześnie, stosownie do art. 7 ust. 1 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. u. z dnia 19 stycznia 1977 r. Nr 1, poz. 5), zyski z przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa podlegają opodatkowaniu w drugim Umawiającym się Państwie jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Reasumując powyższe, zapłata przez Wnioskodawcę – posiadającego certyfikat rezydencji spółki francuskiej – należności na rzecz tej spółki z tytułu usługi delegowania personelu, nie powoduje po stronie Wnioskodawcy, jako płatnika, obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych. w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą postanowienia art. 7 umowy polsko – francuskiej dotyczące opodatkowania zysku przedsiębiorstwa, tj. kwoty te stanowią dla spółki zysk z prowadzenia przedsiębiorstwa opodatkowany we Francji.

Jednocześnie dodaje się, że inna byłaby interpretacja skutków podatkowych transakcji zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a spółką francuską, jeżeli w wyniku istniejących szczególnych powiązań ustalone zostałyby warunki różniące się od warunków, które by ustaliły między sobą niezależne przedsiębiorstwa (art. 9 umowy polsko – francuskiej).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.