Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-641/15/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-08-28
Teza: Zwolnienie od podatku czynności zbycia gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2015 r. (data wpływu 22 czerwca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 25 sierpnia 2015 r. (data wpływu), wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności zbycia gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 25 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności zbycia gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza zbyć w drodze zamiany (dokonanej w formie umowy notarialnej) grunt leśny — użytek Ls, na którym znajduje się budynek administracyjno-warsztatowy opisany zgodnie z ewidencją gruntów jako budynek inny. Jednocześnie na zbywaną nieruchomość został opracowany plan zagospodarowania przestrzennego przeznaczający zbywane grunty na tereny usług sportu i rekreacji, jednakże z zapisów uchwały jednoznacznie nie wynika, czy grunty te należy traktować jako grunty przeznaczone pod zabudowę, w myśl przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z wprowadzeniem w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT definicji terenu budowlanego powstała wątpliwość, czy grunt leśny, zabudowany, objęty planem dla terenu usług sportu i rekreacji to grunt przeznaczony pod zabudowę w myśl ww. przepisów i czy należny jest z tego tytułu podatek od towarów i usług - VAT. Zamiana nieruchomości dotyczy obszaru objętego planem, który podzielony został na 5 terenów elementarnych, wyznaczonych liniami rozgraniczającymi, o różnych zasadach zagospodarowania.

 Teren o symbolu 1 US o pow. 0,51 ha, gdzie wskazuje się przeznaczenie terenu jako teren sportu i rekreacji - ogólnodostępne urządzenia sportowe i rekreacyjne (rozdział 3 Ustalenia szczegółowe § 10 ww. uchwały).

 Teren o symbolu 2 US o pow. 1,90 ha, gdzie wskazuje się przeznaczenie terenu jako teren sportu i rekreacji, natomiast w ramach opisu kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu dopuszcza się lokalizację zabudowy klubowej z zapleczem socjalno-sanitarnym i gastronomicznym, o powierzchni zabudowy do 400 m2 (rozdział 3 Ustalenia szczegółowe § 10 ww. uchwały).

 Teren o symbolu 3 US o pow. 0,81 ha, gdzie wskazuje się przeznaczenie terenu, jako teren sportu i rekreacji - urządzenia sportowe, w ustaleniach szczegółowych w ramach opisu kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu dopuszcza się lokalizację zabudowy klubowej z zapleczem socjalno-sanitarnym i gastronomicznym, o powierzchni zabudowy do 150 m2 (rozdział 3 Ustalenia szczegółowe § 10 ww. uchwały).

 Teren o symbolu 4 US o pow. 0,70 ha, gdzie wskazuje się przeznaczenie terenu jako teren sportu i rekreacji - ogólnodostępne urządzenia sportowe i rekreacyjne (rozdział 3 Ustalenia szczegółowe § 10 ww. uchwały).

 Teren o symbolu KDG o pow. 0,19 ha, publiczna droga wojewódzka nr xxx (rozdział 3 Ustalenia szczegółowe § 10 ww. uchwały).

 Teren o symbolu KDW o pow. 0,32 ha, droga wewnętrzna (rozdział 3 Ustalenia szczegółowe § 10 ww. uchwały).

Nabywcą zbywanych w ramach zamiany gruntów leśnych, zabudowanych, przeznaczonych na cele usług sportu i rekreacji jest Urząd Gminy, który opracował plan zagospodarowania przestrzennego dla tych gruntów i zamierza je nabyć na ww. cele.

Dodatkowo, w uzupełnieniu wniosku Nadleśnictwo poinformowało, że budynek administracyjno-warsztatowy został przekazany na jego rzecz nieodpłatnie przez zlikwidowany Ośrodek xxx, w związku z tym nie była wystawiona faktura VAT. Przez cały okres użytkowania na ww. budynek nie były ponoszone żadne nakłady. Budynek administracyjno-warsztatowy nie był przedmiotem najmu i dzierżawy. Droga wewnętrzna nie stanowi budowli. Jest obecnie drogą gruntową i będzie wykorzystywana w przypadku przebudowy drogi wojewódzkiej i ograniczenia liczby zjazdów do działek numer 37/6 oraz 36/10. W planie zagospodarowania przestrzennego działka ta przeznaczona jest do włączenia do drogi wojewódzkiej. Punkt drugi planu dla tej działki mówi o kształtowaniu zabudowy i zagospodarowaniu terenu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przeznaczeniem zbywanych gruntów na cele sportu i rekreacji można zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 i dokonać zbycia gruntów w ramach zamiany ze stawką zwolnioną od VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, grunty leśne przeznaczone na cele usług sportu i rekreacji powinny być zwolnione od VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Artykuł 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Od zasady opodatkowania według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Na podstawie art. 2 pkt 33 cyt. ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z przywołanych regulacji wynika, że podlegające podatkowaniu są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane, a także niezabudowane stanowiące tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, niestanowiących terenów budowlanych w rozumieniu tego przepisu, są zwolnione od podatku.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r. poz. 199, z późn. zm.), reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy stanowi, że ustawa określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, w planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.

Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren przeznaczony pod zabudowę.

Zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587), rozporządzenie określa wymagany zakres projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części tekstowej i graficznej, a w szczególności wymogi dotyczące stosowanych oznaczeń.

Stosownie do treści § 4 ww. rozporządzenia, ustala się następujące wymogi dotyczące stosowania standardów przy zapisywaniu ustaleń projektu tekstu planu miejscowego:

pkt 1 ustalenia dotyczące przeznaczenia terenów powinny zawierać określenie przeznaczenia poszczególnych terenów lub zasad ich zagospodarowania, a także symbol literowy i numer wyróżniający go spośród innych terenów;

(…).

W załączniku nr 1 do cyt. rozporządzenia zostały określone podstawowe barwne oznaczenia graficzne i literowe dotyczące przeznaczenia terenów, które należy stosować na projekcie rysunku planu miejscowego.

W części 2 zatytułowanej „TERENY ZABUDOWY USŁUGOWEJ” pod poz. 2.2 znajdują się „Tereny sportu i rekreacji” - oznaczenie literowe US.

Natomiast w części 6 zatytułowanej „TERENY KOMUNIKACJI” zostały wymienione pod poz. 6.1 „Tereny dróg publicznych” - oznaczenie literowe KD, zaś pod poz. 6.2 „Tereny dróg wewnętrznych” - oznaczenie literowe KDW.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie na podstawie miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego lub – w przypadku jego braku – o wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy ustawodawca określił, co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z treści przywołanego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, bądź go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, bowiem zarówno sprzedaż, dzierżawa, czy najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Przy czym bez znaczenia jest, czy czynności te zostaną opodatkowane, czy też zwolnione od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

W myśl ust. 7a tego artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu (art. 29a ust. 8 ustawy).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że grunt niezabudowany mający być przedmiotem dostawy, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, położony jest na terenach przeznaczonych pod zabudowę, zatem jest terenem budowlanym.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że sprzedaż budynku administracyjno-warsztaowego nie będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż z treści wniosku wynika, że dostawa dokonana zostanie w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Natomiast będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż przy nabyciu działki gruntu wraz z budynkiem Nadleśnictwu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego i nie ponosiło wydatków na jego ulepszenie, które stanowiły co najmniej 30% jego wartości początkowej.

W związku z powyższym – przy uwzględnieniu art. 29a ust. 8 ustawy – zwolnione od podatku będzie również zbycie gruntu, w tej części, która jest związana z posadowionym na nim budynkiem administracyjno-warsztatowym.

Natomiast zbycie pozostałej części gruntu – wbrew stanowisku Nadleśnictwa – nie będzie korzystało ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż jest terenem budowlanym. Jednocześnie sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż z okoliczności sprawy nie wynika, żeby przedmiotowy grunt wykorzystywane były wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. Wobec tego jego sprzedaż będzie opodatkowana 23% stawką podatku.

Jednocześnie wskazać należy, że względu na błędne stwierdzenie, że do dostawa w całości będzie zwolniona od podatku, oceniając stanowisko Nadleśnictwa całościowo należało uznać je za nieprawidłowe.

Końcowo podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70 - 561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.