Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.600.2024.4.SP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-17
Teza: Ustalenie, czy Spółka może zaliczyć wypłacone kwoty odsetek
do kosztów uzyskania przychodów z prowadzonej działalności
gospodarczej.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu
finansowanie-finansowanie dłużne
koszt-koszty uzyskania przychodów
odsetki-odsetki od odsetek
pożyczka-odsetki od pożyczki
wynagrodzenia-wynagrodzenie zaległe-odsetki od
zaległego wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
finansowania dłużnego-Pojęcie kosztów finansowania
dłużnego-Wydatki uznawane za koszty finansowania
dłużnego
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 12
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia, czy Spółka może zaliczyć wypłacone
    kwoty odsetek do kosztów uzyskania przychodów z prowadzonej działalności
    gospodarczej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A. Sp. z o.o. świadczy usługi wynajmu powierzchni posiadanych budynków na cele
    działalności gospodarczej, prowadzonej przez inne podmioty.
    Funkcję członka zarządu Spółki sprawuje udziałowiec, obywatel B., nierezydent, powołany
    do pełnionej funkcji na podstawie uchwały. Za wykonywaną funkcję członkowi zarządu
    zostało przyznane wynagrodzenie na podstawie podjętych uchwał wspólników w
    poszczególnych latach. Wynagrodzenie to nie zostało wypłacone niezwłocznie, ale po kilku
    latach kiedy sytuacja oraz płynność finansowa Spółki na to pozwoliła. Po wypłacie
    wynagrodzenia trudna sytuacja finansowa Spółki, brak możliwości uzyskania kredytu z
    banku oraz konieczność przeprowadzenia generalnych remontów posiadanych budynków
    zmusiły członka zarządu do udzielenia pożyczek Spółce. Od tych pozycji tj. od
    wynagrodzenia wypłaconego z dużym opóźnieniem, od pożyczek udzielonych Spółce
    naliczone zostały członkowi zarządu odsetki. Do tak naliczonych kwot odsetek za każdy
    rok zostały doliczone tzw. odsetki od odsetek jako dodatkowy dochód członka zarządu z
    inwestycji w nieruchomości Spółki tzn. od niewypłaconych kwot wcześniej naliczonych
    odsetek, pozostawionych do dyspozycji Spółki na czas modernizacji budynku oraz
    istniejących tam lokali. Odsetki od wynagrodzeń naliczone zostały za każdy rok od
    skumulowanego salda niewypłaconego wynagrodzenia na dzień 31.12. każdego roku przy
    zastosowaniu stopy procentowej uzgodnionej z udziałowcami. Podobnie kalkulowana była
    część odsetek od udzielonych pożyczek, na dzień 31.12 każdego roku lub do dnia spłaty
    pożyczki przez Spółkę. Dodatkowe odsetki od odsetek liczone są od istniejącego salda
    zadłużenia z tytułu naliczonych i nie wypłaconych odsetek członka zarządu na ostatni
    dzień 31.12 każdego roku, przy zastosowaniu oprocentowania również uzgodnionego
    uchwałą udziałowców.
    Podsumowując, w chwili obecnej Spółka posiada zobowiązania wobec członka zarządu z
    tytułu naliczonych odsetek, na które składają się odsetki od udostępnionego kapitału w
    postaci niewypłaconych lub wypłaconych z kilkuletnim opóźnieniem wynagrodzeń, odsetki
    od udzielonych pożyczek oraz odsetki od naliczonych oraz niewypłaconych wcześniej
    wspomnianych odsetek tzw. odsetki premium. W związku z tym, iż Spółka przygotowuje
    się do spłaty wspomnianych odsetek powstały wątpliwości dotyczące wysokości zaliczek

    na podatek dochodowy od osób fizycznych od planowanych wypłat, które musi
    odprowadzić jako płatnik. Spółka rozważa również możliwości zaliczenia wypłaconych
    kwot odsetek do kosztów uzyskania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej.
    Pismem z 12 grudnia 2024 r. uzupełnili Państwo opis sprawy w następujący sposób:
    Członek zarządu, który jest uprawniony do wypłaty przez Spółkę należnych mu odsetek
    jest obywatelem B. ze stolicą w C.
    Członek Zarządu przedłożył Spółce A. Sp. z o.o. ważny certyfikat rezydencji potwierdzający
    jego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium B.
    Członek zarządu jest osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej.
    Umowy pożyczki, jakie Członek Zarządu zawarł ze Spółką były przeznaczone na
    podstawowy cel działalności Spółki czyli remonty posiadanych nieruchomości, na co nie
    mogła Spółka zdobyć finansowania od banków na rynku. Środki pieniężne otrzymane od
    Członka Zarządu pochodziły z wypłaconych mu wynagrodzeń za pełnioną funkcję w Spółce
    i przeznaczone zostały tylko na podstawową działalność Spółki, czyli na opłacenie
    zakupionych materiałów remontowych oraz usług prac budowlanych niezbędnych do
    zmodernizowania nieruchomości.
    Odsetki opisane we wniosku zostały naliczone w inny sposób niż wynika to z ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Odsetki naliczone były od podstawy salda
    niewypłaconych wynagrodzeń za poszczególne lata oraz od salda udzielonych pożyczek
    według tej samej stopy, raz na koniec roku kalendarzowego. Wysokość tej stopy
    kształtowała się na różnym poziomie, w niektórych okresach była wyższa, w pewnych była
    niższa niż stopa odsetek ustawowych. Dodatkowo naliczone zostały od tych pozycji
    odsetek, odsetki premium, w wysokości stopy uzgodnionej z udziałowcami odpowiednimi
    uchwałami. Stopy procentowe dla odsetek premium są na znacznie mniejszym poziomie
    niż stopy dla niewypłaconych wynagrodzeń oraz pożyczek. Odsetki dla Członka Zarządu
    były wykazywane w księgach rachunkowych Spółki w jednej kwocie za dany rok, jako
    pozostałe zobowiązania do wypłaty w dogodnym finansowo dla Spółki okresie. Odsetki tak
    naliczane mają charakter tzw. investment income - dochodu z inwestycji, czyli
    dodatkowego dochodu Członka Zarządu za pozostawiony do dyspozycji Spółki kapitał w
    postaci niewypłaconych wynagrodzeń zaraz po podjęciu uchwał, udzielonych Spółce
    pożyczek oraz niewypłacaniu niezwłocznym odsetek za lata poprzednie. Niewypłacone
    Członkowi Zarządu kwoty z wcześniej wymienionych tytułów pozostały do dyspozycji
    Spółki na prowadzenie bieżącej i inwestycyjnej działalności Spółki. Wspominając o
    inwestycyjnej działalności mamy na myśli renowacje posiadanych budynków oraz lokali,
    które wykorzystywane są do prowadzenia podstawowej działalności Spółki tj. wynajmu
    powierzchni biurowych.
    Przedmiotem zapytania są wszystkie wyżej wymienione odsetki, jako że były naliczane i
    uzgadniane z udziałowcami za dany rok w jednej kwocie i tak też będą wypłacane.
    Pytania
    1. Czy Spółka jest obowiązana do pobrania zaliczki na podatek dochodowy osób
      fizycznych od wypłaconych kwot odsetek członkowi zarządu z powołania,
      nierezydentowi, w wysokości 20%?
    2. Czy Spółka wypłacone kwoty odsetek może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z
      prowadzonej działalności gospodarczej?
    Poniższa interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych, tj.
    pytania nr 2. W pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 2

    Kwoty wypłaconych odsetek brutto powinny zostać uznane jako koszty uzyskania
    przychodu, gdyż związane są ściśle z prowadzoną działalnością gospodarczą. Są kosztem
    wynagrodzenia za udostępniony Spółce kapitał na przeprowadzenie remontu posiadanych
    nieruchomości, które Spółka wykorzystuje do świadczenia usług wynajmu lokali. Koszty
    odsetek wypłaconych wspomnianym tytułem powinny być ujmowane jako koszty
    uzyskania przychodu do wysokości kwoty uregulowanej w art. 15c ustawy o podatku
    dochodowym osób prawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.
    Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT” lub „updop”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Konstrukcja tego przepisu daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ww. ustawy), pod warunkiem, że wykaże
    istnienie związku przyczynowego pomiędzy ich poniesieniem a powstaniem,
    zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu. Dotyczy to zarówno takich
    wydatków, które bezpośrednio przekładają się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak
    i tych, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są
    racjonalnie uzasadnione, jako zmierzające do ich osiągnięcia.
    Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi
    spełniać łącznie następujące przesłanki, tj.:
        musi być poniesiony przez podatnika, czyli w ostatecznym rozrachunku musi on
        zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        musi być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        winien pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
        gospodarczą,
        musi być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów
        lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        musi być właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy
    pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w

    postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne
    jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać
    takiego efektu.
    ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia
    przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
        „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do
        celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju
        zmierzały one do określonego celu”,
        „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
        szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
        dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
        zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
        „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w
        niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”,
        „uchronić przed zapomnieniem”.
    Bliżej zasadę celowości opisuje wyrok NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK
    430/11, w którym stwierdzono: zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony
    przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy
    opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-
    skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie
    przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego
    działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z
    prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie
    przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość
    uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja
    konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego
    wydatku.
    Zatem, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie
    przychodów bądź zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem
    wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Jak wynika z treści wniosku, prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie
    wynajmu powierzchni posiadanych budynków na cele działalności gospodarczej,
    prowadzonej przez inne podmioty. Funkcję członka zarządu Spółki sprawuje udziałowiec,
    obywatel B., nierezydent, powołany do pełnionej funkcji na podstawie uchwały. Za
    wykonywaną funkcję członkowi zarządu zostało przyznane wynagrodzenie na podstawie
    podjętych uchwał wspólników w poszczególnych latach. Wynagrodzenie zostało
    wypłacone z kilkuletnim opóźnieniem z powodu kondycji finansowej Spółki. Niewypłacone
    Członkowi Zarządu kwoty z wcześniej wymienionych tytułów pozostały do dyspozycji
    Spółki na prowadzenie bieżącej i inwestycyjnej działalności Spółki. Członek Zarządu udzielił
    Spółce pożyczek, które przeznaczone były na podstawowy cel działalności Spółki, tj. do
    przeprowadzenia wymaganych remontów nieruchomości. Spółka nie była w stanie
    uzyskać wymaganych środków w formie kredytu udzielonego przez bank. Od
    wynagrodzenia wypłaconego z opóźnieniem oraz od pożyczek udzielonych Spółce
    naliczono na rzecz Członka Zarządu odsetki. Do tych odsetek, za każdy rok doliczono tzw.
    odsetki od odsetek, jako dodatkowy dochód członka zarządu z inwestycji w nieruchomości

    Spółki, tzn. od niewypłaconych kwot wcześniej naliczonych odsetek, pozostawionych do
    dyspozycji Spółki na czas modernizacji budynku oraz istniejących tam lokali. Odsetki od
    wynagrodzeń naliczone zostały za każdy rok od skumulowanego salda niewypłaconego
    wynagrodzenia na dzień 31 grudnia każdego roku przy zastosowaniu stopy procentowej
    uzgodnionej z udziałowcami. Podobnie kalkulowana była część odsetek od udzielonych
    pożyczek, na dzień 31 grudnia każdego roku lub do dnia spłaty pożyczki przez Spółkę.
    Dodatkowe odsetki od odsetek liczone są od istniejącego salda zadłużenia z tytułu
    naliczonych i nie wypłaconych odsetek członka zarządu na ostatni dzień 31 grudnia
    każdego roku, przy zastosowaniu oprocentowania również uzgodnionego uchwałą
    udziałowców. W chwili obecnej Spółka posiada zobowiązania wobec Członka Zarządu z
    tytułu naliczonych odsetek, na które składają się odsetki od udostępnionego kapitału w
    postaci niewypłaconych lub wypłaconych z kilkuletnim opóźnieniem wynagrodzeń, odsetki
    od udzielonych pożyczek oraz odsetki od naliczonych oraz niewypłaconych wcześniej
    wspomnianych odsetek tzw. odsetki premium. Spółka przygotowuje się do spłaty
    wymienionych powyżej odsetek.
    Udzielenie pożyczek jest neutralne podatkowo dla stron umowy, ale odsetki z nimi
    związane do poniesienia których jest zobowiązany pożyczkobiorca, po spełnieniu
    określonych warunków mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
    Koszty pożyczki, tj. odsetki od pożyczki, mogą zatem być zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów w momencie ustalonym zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a lub art. 16 ust. 1
    pkt 11 ustawy CIT.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek
      (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów) (...).
    Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 pkt 11 tej ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo
      umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 57 updop:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub
      niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów
      określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, (...)
    Zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz.U. z 2024 r., poz. 226 ze zm.)
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Przepis art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT znajduje również zastosowanie do innych
    odsetek, w tym przypadku do wynikających z zaległości w wypłaconych wynagrodzeniach.
    Mając na uwadze powyższe przepisy stwierdzić należy, że dla celów podatkowych za
    koszty uzyskania przychodów uznawane są wyłącznie zapłacone przez podatnika odsetki
    od zobowiązań (w tym pożyczek), pod warunkiem, że wiążą się one z jego przychodami.
    Obciążenie finansowe z tytułu odsetek musi być zatem faktycznie poniesione przez
    podatnika. W związku z tym, nie stanowią kosztów podatkowych spełniające warunek
    związku z przychodami odsetki naliczone, lecz niezapłacone lub umorzone. Zasada ta
    obowiązuje zarówno w przypadku odsetek od niewypłaconych albo wypłaconych z
    opóźnieniem wynagrodzeń dla Członka Zarządu, dla odsetek od udzielonych Spółce
    pożyczek oraz odsetek od naliczonych odsetek.

    Zatem w świetle ww. przepisów podatkowych regulujących zaliczanie odsetek do kosztów
    uzyskania przychodów należy podkreślić, iż przy zaliczaniu odsetek do kosztów uzyskania
    przychodów musi być spełniony warunek, aby kredyt został zaciągnięty w celu osiągnięcia
    przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy CIT:
      Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wyłączyć z kosztów
      uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka
      kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot:
      1) kwotę 3.000.000 zł albo
      2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:
      [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30%
      w którym poszczególne symbole oznaczają:
      P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których
      dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
      Po - przychody o charakterze odsetkowym,
      K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego
      ustępu,
      Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
      podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
      Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
      finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń
      wynikających z niniejszego ustępu.
    Na podstawie art. 15c ust. 1a ww. ustawy:
      W przypadku gdy rok podatkowy podatnika jest dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy,
      kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, oblicza się, mnożąc kwotę 250.000 zł przez
      liczbę rozpoczętych miesięcy roku podatkowego podatnika.
    W myśl art. 15c ust. 3 powołanej ustawy:
      Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką
      poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do
      kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez
      podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o
      charakterze odsetkowym.
    Zgodnie z art. 15c ust. 12 ustawy CIT:
      Przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane
      z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków
      finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym
      skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości
      niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej,
      kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia
      zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na
      rzecz kogo zostały one poniesione.
    Podkreślić należy, że treść powołanego wyżej art. 15c ust. 12 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych wskazuje, że katalog kosztów ujętych w definicji „kosztów
    finansowania dłużnego” ma charakter przykładowy, o czym świadczy użycie przez
    Ustawodawcę sformułowań „wszelkiego rodzaju koszty” oraz „w szczególności”.
    Zgodnie z art. 15c ust. 18 ustawy CIT:

      Koszty finansowania dłużnego wyłączone w roku podatkowym z kosztów uzyskania
      przychodów zgodnie z ust. 1 podlegają zaliczeniu do takich kosztów w następnych 5
      latach podatkowych, zgodnie z zasadami określonymi w ust. 1-17 oraz w ramach
      obowiązujących w danym roku limitów wynikających z tych przepisów.
    Zgodnie z opisem sprawy, odsetki opisane we wniosku zostały naliczone w inny sposób
    niż wynika to z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061
    ze zm., dalej: „KC”).
    Zgodnie z art. 359 KC:
      § 1. Odsetki od sumy pieniężnej należą się tylko wtedy, gdy to wynika z czynności
      prawnej albo z ustawy, z orzeczenia sądu lub z decyzji innego właściwego organu.
      § 2. Jeżeli wysokość odsetek nie jest w inny sposób określona, należą się odsetki
      ustawowe w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku
      Polskiego i 3,5 punktów procentowych.
        1§ 2. Maksymalna wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej nie może w
      stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych
      (odsetki maksymalne).
        2§ 2. Jeżeli wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej przekracza wysokość
      odsetek maksymalnych, należą się odsetki maksymalne.
        3§ 2. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o
      odsetkach maksymalnych, także w razie dokonania wyboru prawa obcego. W takim
      przypadku stosuje się przepisy ustawy.
      § 3. (uchylony)
      § 4. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
      Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wysokość odsetek
      ustawowych.
                                  1Należy jednak mieć przy tym na uwadze treść art. 353 KC, zgodnie z którym:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów wskazanych we wniosku kwot odsetek.
    Jak wskazano w opisie sprawy, odsetki jakie są Państwo zobowiązani zapłacić na rzecz
    Członka Zarządu wynikają z opóźnień w wypłacie wynagrodzenia, są związane z
    udzielonymi pożyczkami przez Członka Zarządu oraz powstały w wyniku naliczenia
    odsetek od zaległych odsetek. Wszystkie opisane we wniosku odsetki były naliczane i
    uzgadniane z udziałowcami za dany rok i w taki sposób będą wypłacane. Środki
    pochodzące z otrzymanych pożyczek oraz z należnych wynagrodzeń, które nie zostały
    wypłacone Członkowi Zarządu, lecz zostały zatrzymane w Spółce – zostały przeznaczone
    na bieżącą i inwestycyjną działalność gospodarczą, w tym na remonty nieruchomości, z
    których wynajmu Spółka czerpie przychody.
    W związku z powyższym, należy zgodzić się z Państwem, że wymienione we wniosku
    koszty odsetek mogą stanowić dla Państwa koszty uzyskania przychodów na podstawie
    art. 15 ust. 1 updop w związku z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Należy przy tym zaznaczyć, że
    powyższe stwierdzenie obowiązuje przy jednoczesnym stosowaniu innych regulacji
    ustawy o CIT, tzn. art. 15c ust. 1 i następne, który wskazuje sposób liczenia limitu kosztów
    finansowania dłużnego, jakie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w

    danym roku podatkowym oraz przepisów Kodeksu cywilnego, ze szczególnym
    uwzględnieniem regulacji odnoszących się do dopuszczalnej wysokości odsetek
    maksymalnych (art. 359 KC).
    Mając powyższe na uwadze Państwa stanowisko w zakresie pytanie nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.