Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.483.2020.4.IM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-18
Teza: w zakresie ustalenia: - czy w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., wartość nominalna udziałów objętych w wyniku tej konwersji stanowi przychód wnioskodawcy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, - czy w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., kwota pożyczki przeznaczona na wniesienie wkładu na udziały, stanowi koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1j pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; spółki-wkład do spółki; umowa-umowa pożyczki; wierzytelność-konwersja wierzytelności
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 października 2020 r. (data wpływu 20 października 2020 r.), uzupełnionym 2 grudnia 2020 r., a następnie 15 stycznia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia:

*   czy w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., wartość nominalna udziałów objętych w wyniku tej konwersji stanowi przychód wnioskodawcy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
*   czy w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., kwota pożyczki przeznaczona na wniesienie wkładu na udziały, stanowi koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1j pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

\-**jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2020 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia:

*   czy w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., wartość nominalna udziałów objętych w wyniku tej konwersji stanowi przychód wnioskodawcy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
*   czy w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., kwota pożyczki przeznaczona na wniesienie wkładu na udziały, stanowi koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1j pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 18 listopada 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.483.2020.1.IM, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków, co też nastąpiło 2 grudnia 2020 r. Następnie pismem z 30.12.2020 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.483.2020.2.IM wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków, co nastąpiło 15 stycznia 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą prawną - udziałowcem spółki prowadzącej działalność w zakresie dostarczania usługi teleopieki, działającej w formie spółki z.o.o. W początkowym okresie działalności spółki-córki, teleopieka była nowością na polskim rynku i rozwój jej sprzedaży pociągał koszty znacznie przewyższające przychody, stąd spółka potrzebowała co pewien czas środków finansowych na utrzymanie płynności. Wnioskodawca zawarł ze spółką szereg umów pożyczek, na podstawie których przekazał spółce pieniądze na cele związane z działalnością spółki. Umowy pożyczek były zawierane w różnych datach i opiewały na różne kwoty. W przedmiotowym stanie faktycznym wszystkie umowy pożyczki zostały zawarte pisemnie. Zgodnie z treścią umów pożyczki były oprocentowane, a w roku 2019 stawka oprocentowania wszystkich pożyczek została zrównana do poziomu wibor 3M + 5PP w stosunku rocznym.

W chwili obecnej spółka z o.o. - pożyczkobiorca zamierza dokonać spłaty wszystkich zaciągniętych pożyczek wraz z odsetkami. Odsetki zostaną spłacone w formie pieniężnej.

Natomiast odnośnie kwot pożyczek, wnioskodawca (wspólnik spółki) i spółka wyrazili wolę konwersji wierzytelności na udziały według wartości nominalnej kwot pożyczek. Realizacja tego procesu rozpocznie się podobnie jak kodeksowa (ksh) procedura podwyższenia kapitału zakładowego. W tym celu po podjęciu uchwały zgromadzenia wspólników w przedmiocie podwyższenia kapitału zakładowego o kwotę co najmniej równą sumie wszystkich pożyczek, o których mowa wyżej, wspólnik - pożyczkodawca dokona objęcia nowych udziałów.

Wnioskodawca obejmie udziały o wartości co najmniej równej łącznej kwocie pożyczek, których udzielił spółce. W uchwale zgromadzenia wspólników będzie wskazane, iż pokrycie wkładów na udziały nastąpi poprzez wniesienie wkładów niepieniężnych.

W ten sposób dojdzie do sytuacji, w której spółka oraz wspólnik - pożyczkodawca będą posiadać wobec siebie wierzytelności wzajemne: wspólnik wobec spółki z tytułu udzielonej pożyczki, natomiast spółka wobec wspólnika z tytułu wierzytelności na pokrycie wkładów na udziały, które wspólnik objął. Następnie zamiarem wnioskodawcy jest, aby w drodze umowy zawartej przez spółkę z wnioskodawcą - pożyczkodawcą obie wierzytelności zostały przedstawione do potrącenia.

Podkreślić należy, że umowne potrącenie wierzytelności wspólnika wobec spółki z tytułu wpłaty na poczet udziałów lub akcji z wierzytelnością spółki względem wspólnika jest dopuszczalne, o czym wyraźnie stanowi art. 14 § 4 zdanie drugie kodeksu spółek handlowych.

W odpowiedzi na wezwanie z 30 grudnia 2020 r. Wnioskodawca wskazał, że w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczek na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., kwoty pożyczek będące przedmiotem konwersji, zostały przekazane przez wnoszącego wkład na rachunek płatniczy Spółki. Wartość nominalna pożyczek jest zgodna z wartością wkładu niepieniężnego jako wierzytelności z tytułu tych pożyczek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (uzupełnione w odpowiedzi na wezwanie):

1.  Czy w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., wartość nominalna udziałów objętych w wyniku tej konwersji stanowi przychód wnioskodawcy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., kwota pożyczki przeznaczona na wniesienie wkładu na udziały, stanowi koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1j pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, całość kwoty pożyczki przeznaczona na wniesienie wkładu na udziały stanowi koszt uzyskania przychodu.

W opisanym stanie faktycznym konwersja pożyczki na udziały stanowi objęcie udziałów w spółce przez pożyczkodawcę za wkład niepieniężny. W konsekwencji, po stronie wnioskodawcy (udziałowca) powstanie przychód z tytułu objęcia udziałów w spółce (art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się wartość wkładu określoną w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określoną w innym dokumencie o podobnym charakterze – w przypadku wniesienia do spółki albo do spółdzielni wkładu niepieniężnego w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym charakterze, przychodem jest wartość rynkowa takiego wkładu określona na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego; przepis art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z powyższym za przychód z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów w spółce mającej osobowość prawną objętych w zamian za wkład niepieniężny. Oznacza to, że w przypadku wniesienia do spółki kapitałowej wkładu niepieniężnego w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, po stronie nabywającego udziały powstanie przychód do opodatkowania.

Jeżeli zatem wnioskodawca objąłby udziały w spółce kapitałowej w zamian za aport w postaci wierzytelności, po jego stronie powstanie z tego tytułu przychód podatkowy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 ww. Ustawy.

Dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wobec powyższego z uwzględnieniem przepisów art. 19 ust. 1 oraz art. 18 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, od dochodów uzyskanych z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawna w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu (dla małych podatników 15% uzyskanego dochodu). Natomiast, zgodnie z art. 7 ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągniętą w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Zgodnie z powyższym w sytuacji wnioskodawcy, dochodem będzie różnica pomiędzy wartością nominalną udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 15 ust. 1j pkt 2a ww. Ustawy - osiągnięta w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 15 ust. 1j pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana części - na dzień objęcia tych udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni - ustala się koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7, w wysokości wartości odpowiadającej kwocie pożyczki (kredytu), która została przekazana przez wnoszącego wkład na rachunek płatniczy tej spółki lub spółdzielni, nie wyższej jednak niż wartość wkładu z tytułu tej pożyczki (kredytu) określona zgodnie z art. 12 przychody ust. 1 pkt 7 - jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego jest wierzytelność z tytułu tej pożyczki (kredytu).

Stosownie do art. 15 ust. 1o ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli podatnik w związku z obejmowaniem udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny poniósł wydatki związane z objęciem tych udziałów (akcji), to wydatki te powiększają koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 1j.

W konsekwencji, po stronie udziałowca może wystąpić dochód do opodatkowania, jednakże dochodem z tytułu objęcia udziałów za wkład niepieniężny jest różnica miedzy przychodem a kosztami jego uzyskania. Kwoty pożyczek nie zostały przez wnioskodawcę zaliczone do kosztów uzyskania przychodów do chwili obecnej. W związku z treścią powyżej przedstawionych przepisów należy uznać, że całość kwot pożyczek stanowi koszt uzyskania przychodu w postaci wartości objętych udziałów. W związku z tym, że wspólnik obejmie udziały o wartości odpowiadającej wartości pożyczki, po stronie wnioskodawcy nie powstanie dochód, który należałoby opodatkować - przychód w postaci wartości udziałów zostanie bowiem zrównoważony kosztami poniesionymi na ich objecie w postaci wartości pożyczki.

Wskazać przy tym należy, że podobne skutki pod względem podatkowym zaistnieją, jeżeli przyjmiemy pieniężny charakter wkładu w postaci wierzytelności z tytułu umowy pożyczki. W takiej sytuacji organy podatkowe (np. Minister finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 8 kwietnia 2009 roku, sygn. DD5/8211/127ZSD/G8/PK-468) i sądy administracyjne uznają, iż nie dochodzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu po stronie udziałowca (z uwagi, że w powyższej formie ma miejsce wkład pieniężny, nie zaś objęty dyspozycją tego przepisu wkład niepieniężny), a wspólnik (akcjonariusz) nie ma prawa rozpoznać kosztów uzyskania przychodów w wartości potrącanej wierzytelności. W konsekwencji, w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego droga wkładu pieniężnego zachowana jest neutralność w podatku dochodowym.

Stanowisko tożsame do przedstawionego powyżej zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 24 czerwca 2009 roku (IBPBII/2/415-568/09/MM) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 26 marca 2009 roku (ITBP1/415W-11/09). Wobec powyższego wskazane stanowisko wnioskodawcy uznać należy za utrwalone w praktyce organów podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 z późn. zm., dalej: „updop”), za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, wkładu niepieniężnego.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość wkładu określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określona w innym dokumencie o podobnym charakterze; jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym charakterze, przychodem jest wartość rynkowa takiego wkładu określona na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego; przepis art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Źródłem powstania przychodu opisanego w przedmiotowym przepisie, powstającego po stronie podmiotu wnoszącego aport (wkład niepieniężny), jest objęcie udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny, z wyłączeniem przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (art. 12 ust. 4 pkt 25 ustawy). Przychodem nazwanym w tym przepisie jest wartość wkładu określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określona w innym dokumencie o podobnym charakterze. Jeżeli wartość ta będzie niższa od jego wartości rynkowej albo nie zostanie ona określona w statucie, umowie spółki albo innym dokumencie o podobnym charakter.

Zasady podwyższania kapitału zakładowego spółek z ograniczoną odpowiedzialnością regulują przepisy art. 257-262 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1526 ).

Zgodnie z art. 257 § 1 tej ustawy, jeżeli podwyższenie kapitału zakładowego następuje nie na mocy dotychczasowych postanowień umowy spółki przewidujących maksymalną wysokość podwyższenia kapitału zakładowego i termin podwyższenia, może ono nastąpić jedynie przez zmianę umowy spółki.

Stosownie do treści art. 257 § 2 Kodeksu spółek handlowych, podwyższenie kapitału zakładowego następuje przez podwyższenie wartości nominalnej udziałów istniejących lub ustanowienie nowych.

Udziały (akcje) w spółkach kapitałowych mogą być obejmowane w dwojaki sposób, tj. w zamian za wkład pieniężny albo za wkład niepieniężny (aport).

Przedmiotem aportu mogą być wszystkie przedmioty majątkowe (prawa i rzeczy), o ile są zbywalne i mogą jako aktywa wejść do bilansu spółki, przy czym muszą być one wymienione w umowie ze wskazaniem osoby wnoszącej i przeznaczonych za ten aport udziałów (akcji). Wspólnik i akcjonariusz nie może potrącać swoich wierzytelności wobec spółki kapitałowej z wierzytelnością spółki względem wspólnika z tytułu należnej wpłaty na poczet udziałów albo akcji. Nie wyłącza to potrącenia umownego (art. 14 § 4 Kodeksu spółek handlowych). Szczególnym rodzajem wkładu jest natomiast wierzytelność przysługująca podmiotowi (np. wspólnikowi) w stosunku do spółki. W tym miejscu należy wskazać, że operację, w wyniku której dochodzi do zamiany wierzytelności wspólnika wobec spółki na udziały (akcje), określa się jako konwersję wierzytelności na udziały (akcje).

Konwersja wierzytelności na kapitał zakładowy, niezależnie od jej kwalifikacji dokonanej na gruncie prawa cywilnego, np. jako potrącenia, zawsze stanowi wniesienie do spółki wkładu niepieniężnego. Konwersja wierzytelności wierzyciela oznacza jej zamianę na inne prawo majątkowe i nie jest wniesieniem wkładu w formie pieniężnej albowiem tę można zrealizować tylko przez wpłatę pieniądza (gotówki) lub przy użyciu pieniądza bankowego.

W kontekście powyższego w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, objęcie przez Wnioskodawcę udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym spółki, w wyniku przeprowadzenia konwersji pożyczki na udziały, spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstanie przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 updop, odpowiadającego wartości nominalnej nabywanych udziałów.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., wartość nominalna udziałów objętych w wyniku tej konwersji stanowi przychód wnioskodawcy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy uznać za prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 updop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zaznaczyć trzeba jednak, że w świetle art. 15 ust. 1j pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana części - na dzień objęcia tych udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni - ustala się koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7, w wysokości wartości odpowiadającej kwocie pożyczki (kredytu), która została przekazana przez wnoszącego wkład na rachunek płatniczy tej spółki lub spółdzielni, nie wyższej jednak niż wartość wkładu z tytułu tej pożyczki (kredytu) określona zgodnie z art. 12 przychody ust. 1 pkt 7 - jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego jest wierzytelność z tytułu tej pożyczki (kredytu).

Z kolei zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1o powołanej ustawy, jeżeli podatnik w związku z obejmowaniem udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny poniósł wydatki związane z objęciem tych udziałów (akcji), to wydatki te powiększają koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 1j.

Przepisy w powyższym brzmieniu obowiązują od 1 stycznia 2019 r. i jak można wyczytać z uzasadnienia do projektu nowelizującego przedmiotowe regulacje, zostały wprowadzone w celu wyeliminowania rozbieżności występujących w orzecznictwie organów podatkowych oraz sądów administracyjnych dotyczących istnienia prawa do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu w przypadku konwersji wierzytelności pożyczkowej na kapitał zakładowy. Zgodnie z wprowadzonym przepisem art. 15 ust. 1j pkt 2a updop, w sytuacji gdy przedmiotem wkładu niepieniężnego będzie wierzytelność przysługująca wnoszącemu taki wkład z tytułu udzielonej uprzednio przez ten podmiot pożyczki na rzecz spółki, do której wnoszony jest wkład niepieniężny, podatnik wnoszący taki wkład będzie mógł zaliczyć do swoich kosztów uzyskania przychodów wartość odpowiadającą kwocie udzielonej uprzednio pożyczki, nie wyższej jednak niż przyjęta przez strony (wnoszącego i przez spółkę) wartość takiej wierzytelności, ustalona zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 updop. Przy czym, takie prawo będzie przysługiwać tylko do wartości kwoty pożyczki, która została przekazana na rachunek płatniczy spółki, do której wnoszony jest taki wkład.

Należy zauważyć, że literalne brzmienie art. 15 ust. 1j pkt 2a updop umożliwia odpowiednie rozliczenie kosztów jedynie w przypadku konwersji wierzytelności na udziały (akcje) w spółce, której uprzednio wnoszący udzielił pożyczki (kredytu). Udzielona pożyczka (kredyt), aby mogła być rozliczona do kosztów w odniesieniu do przychodów na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy, powinna być uprzednio przez wnoszącego wpłacona na rachunek płatniczy spółki (spółdzielni), w której obejmuje udziały (akcje). Wyklucza to tym samym możliwość rozliczenia kosztów w odniesieniu do wierzytelności pożyczkowych, z których środki pieniężne zostały wcześniej postawione do dyspozycji np. poprzez kompensatę wzajemnych zobowiązań (taki też był zamysł ustawodawcy).

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego we wniosku opisu zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że kwota pożyczki przeznaczona na wniesienie wkładu na udziały, stanowi koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1j pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że jako przychód z zysków kapitałowych w przypadku opisanym we wniosku należy rozpoznać wartość nominalną objętych udziałów odpowiadającą kwocie udzielonej pożyczki, która podlega wniesieniu na kapitał zakładowy spółki, natomiast kosztem uzyskania przychodu będzie kwota w wysokości wartości odpowiadającej kwocie pożyczki. Zatem, w niniejszym zdarzeniu przyszłym, kwota osiągniętych przychodów będzie odpowiadała kwocie kosztów możliwych do rozpoznania w rachunku podatkowym.

Reasumując, na podstawie przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz przepisów prawa stanowisko Wnioskodawcy:

*   czy w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., wartość nominalna udziałów objętych w wyniku tej konwersji stanowi przychód wnioskodawcy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
*   czy w związku z konwersją wierzytelności z tytułu pożyczki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki z o.o., kwota pożyczki przeznaczona na wniesienie wkładu na udziały, stanowi koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1j pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

\-jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.