Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.99.2017.2.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-22
Teza: Czy dostawa działki określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren wód płynących, może podlegać zwolnieniu z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, jako grunt niezabudowany o przeznaczeniu innym niż budowlane?
Słowa kluczowe: gmina; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 kwietnia 2017 r. (data wpływu 11 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wysokości opodatkowania dostawy gruntu o różnym przeznaczeniu w planie zagospodarowania przestrzennego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wysokości opodatkowania dostawy gruntu o różnym przeznaczeniu w planie zagospodarowania przestrzennego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina zamierza dokonać sprzedaży działek gruntu o nr ewid. 740/4 oraz 741/3. Dla będących przedmiotem sprzedaży działek o nr ewid. 740/4 oraz 741/3, w gminie obowiązuje zmiana Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzona Uchwałą Rady Gminy z dnia 20 marca 2013 roku i opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa obowiązująca z częściowym stwierdzeniem nieważności w wyżej wymienionej Uchwale na podstawie Rozstrzygnięcia Nadzorczego Wojewody z dnia 26 kwietnia 2013 r., opublikowanego w Dz. Urz. oraz Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzony Uchwałą Rady Gminy z dnia 19 czerwca 2002 roku.

Działka o nr ewid. 740/4, znajduje się na terenie oznaczonym symbolem planistycznym: 15 MN – teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolno stojącą i bliźniaczą, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych (znaczna część działki znajduje się poza linią zabudowy wyznaczoną w odległości 5, 0 mb od drogi 10 KD (D) i 10,0 mb od granic KPN-u). Działka oznaczona numerem ewidencyjnym 741/3 znajduje się na terenie oznaczonym symbolem planistycznym: 15 – teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą i bliźniaczą, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych; oraz na terenie oznaczonym symbolem planistycznym 18 W – (południowa część działki) objęta jest ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania w zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy z dnia 19 czerwca 2002 roku, określona jako teren wód płynących, ta część działki położona jest w granicach Parku Narodowego. Jednocześnie działki 740/4 oraz 741/3 na całej powierzchni pozostają niezabudowane.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy dostawa działki nr ew. 741/3, w zakresie części południowej działki, określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren wód płynących, położonej w granicach Parku Narodowego, może podlegać zwolnieniu z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, jako grunt niezabudowany o przeznaczeniu innym niż budowlane?

Zdaniem Wnioskodawcy

Grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (dalej „ustawa o VAT”), natomiast sprzedaż gruntów stanowi na gruncie ustawy o VAT dostawę towarów i podlega opodatkowanie wg stawki 23%.

Całość powierzchni działki nr ew. 740/4 będącej przedmiotem planowanej dostawy, stanowi teren przeznaczony w miejscowym planie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą i bliźniaczą, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych (znaczna część działki znajduje się poza linią zabudowy wyznaczoną w odległości 5, 0 mb od drogi 10 KD (D) i 10, 0 mb od granic KPN – u).

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku dostawy działki 740/4, całość powierzchni tej działki powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT 23%, z uwagi na fakt, że cała powierzchnia działki pozostaje gruntem przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę. Natomiast w odniesieniu do działki nr ew. 741/3, stwierdzić należy, że jedynie część powierzchni działki została przeznaczona w miejscowym planie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą i bliźniaczą, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych. Pozostała południowa część działki 741/3 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określona została jako teren wód płynących, położony w granicach Parku Narodowego. Przedstawiony powyżej stan faktyczny wymaga odpowiedzi na pytanie, czy możliwe będzie zwolnienie dostawy działki 471/3 z podatku VAT, na podstawie art. 43 ust.1 pkt 9 ustawy o VAT, w zakresie południowej części działki, która pozostaje terenem niezabudowanym i stanowi teren inny niż budowlany?

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. A zatem zwolnieniem objęta zostanie taka dostawa, która dotyczy terenu niezabudowanego, przy jednoczesnym przeznaczeniu tego terenu na cele inne niż pod zabudowę.

Przepis art. 2 pkt 33 ustawy o VAT zawiera definicję terenów budowlanych, odwołując się do ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778, z późn. zm.), (dalej „u. p. z. p.” ). Na podstawie u. p. z. p. zaś ustalenie przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku, zgodnie z art. 4 ust. 2 u. p. z. p. określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, kryterium wyłączającym ze zwolnienia od podatku jest przeznaczenie terenu pod zabudowę. W rozpatrywanym przypadku część działki nr ew. 741/3 stanowi teren przeznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę i w tej części powinna podlegać opodatkowaniu VAT stawką 23%.

Natomiast część południowa działki 741/3, stanowiąca teren wód płynących, położony w granicach KPN, mieści się w dyspozycji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy – pozostaje terenem niezabudowanym i innym niż teren budowlany lub przeznaczony pod zabudowę.

W ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do ww. południowej części działki 741/3, stanowiącej teren wód płynących położony w granicach Parku Narodowego, Wnioskodawca może zastosować zwolnienie z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie o podatku od towarów i usług zakres opodatkowania tym podatkiem wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 – 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 129 ust.1.

Natomiast jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 10, wynosi 23%.

Zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku lub zwolnień od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m . in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane – stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, wiąże zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego istotna jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.

Tym samym również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Z powyższego należy wywieść, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca Gmina zamierza dokonać sprzedaży działek gruntu o nr ewid. 740/4 oraz 741/3.

Dla będących przedmiotem sprzedaży działek o nr ewid. 740/4 oraz 741/3, obowiązuje zmiana Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzona Uchwałą Rady Gminy z dnia 20 marca 2013 roku oraz Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, zatwierdzony Uchwałą Rady Gminy z dnia 19 czerwca 2002 roku.

Działka o nr ewid 740/4 znajduje się na terenie oznaczonym symbolem planistycznym: 15 MN – teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą i bliźniaczą, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych (znaczna część działki znajduje się poza linią zabudowy wyznaczona w odległości 5, 0 mb od drogi 10 KD (D) i 10, 0 mb od granic KPN - u).

Działka oznaczona numerem ewidencyjnym 741/3 znajduje się na terenie oznaczonym symbolem planistycznym: 15 MN –teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą i bliźniaczą, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych; oraz na terenie oznaczonym symbolem planistycznym 18 W – (południowa część działki) objęta jest ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania gm., ETAP I, zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy z dnia 19 czerwca 2002 roku, określona jako teren wód płynących, ta część działki położona jest w granicach Parku Narodowego. Jednocześnie działki 740/4 oraz 741/3 na całej powierzchni pozostają niezabudowane.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy dostawa działki nr ew. 741/3, w zakresie części południowej działki, określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren wód płynących, położonej w granicach Parku Narodowego, może podlegać zwolnieniu z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, jako grunt niezabudowany o przeznaczeniu innym niż budowlane.

Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” - do którego odnosi się przepis art. 2 pkt 33 ustawy – należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290, z późn. zm.).

W świetle przytoczonych przepisów grunt budowlany to taki grunt, który objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym określono dla niego funkcję „pod zabudowę”.

Przy czym, w sytuacji gdy w planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla danej działki wyznaczono linie rozgraniczające miejsce zabudowy, to teren taki tylko w tej części, w której przeznaczony jest pod zabudowę będzie uznany za teren budowlany, pozostała część działki będzie uznana za teren inny niż budowlany.

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy działka 741/3 jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym jej przeznaczenie to:

*   15 MN teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą i bliźniaczą, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej z dopuszczeniem usług nieuciążliwych;
*   18 W - (południowa część działki) – teren określony jako teren wód płynących, ta część działki położona jest w granicach Parku Narodowego.

Zatem, skoro przeznaczenie 18 W części działki - według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - wskazuje na brak możliwości jej zabudowy – to jej sprzedaż w tej części korzysta ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że dostawa części działki 741/3 , o przeznaczeniu 18 W (teren wód płynących) w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.