Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-10/12-4/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-04-12
Teza: Czy prawidłową dla sprzedaży wyrobów medycznych i ich wyposażenia oraz wyrobów medycznych in vitro będzie stawka 8%?
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; towar; wyposażenie; wyroby-wyroby medyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 stycznia 2012 r. (data wpływu 5 stycznia 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 6 marca 2012 r. (data wpływu 8 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej stawki podatku dla dostawy wyrobów medycznych oraz wyrobu medycznego do diagnostyki in vitro;
*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej stawki podatku dla dostawy wyposażenia wyrobów medycznych.

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy wyrobów medycznych i ich wyposażenia oraz wyrobu medycznego do diagnostyki in vitro. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6 marca 2012 r. (data wpływu 8 marca 2012 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni prowadząc działalność gospodarczą, będzie sprzedawała w 2012 r. urządzenia będące wyrobami medycznymi (urządzenia do laseroterapii, urządzenia do elektroterapii, pulsografii, urządzenia biorezonansowe) a także urządzenie do badań in vitro (pomiary płynów fizjologicznych, tj.: krwi, śliny, moczu) oraz wyposażenie tychże urządzeń – wszystkie urządzenia posiadają europejskie certyfikaty zgodności z Dyrektywą EU dla wyrobów medycznych i zgłoszone są do Urzędu Rejestracji Wyrobów Medycznych. Zgodnie z dotychczasowymi przepisami prawa podatkowego, wszystkie tego typu wyroby medyczne opodatkowane były preferencyjną stawką VAT, tj. w 2009 r. stawką 7%, zaś w 2010 r. stawką 8% VAT. W 2012 r., zdaniem Zainteresowanej, wszystkie te urządzenia – zarówno zabiegowe, jak i urządzenie do badań in vitro płynów fizjologicznych powinny być nadal opodatkowane stawką VAT 8%.

W uzupełnieniu do wniosku poinformowano, że będące przedmiotem wniosku urządzenia:

*   do laseroterapii;
*   urządzenia do elektroterapii;
*   pulsografii;
*   urządzenia biorezonansowe;
*   oraz urządzenie do badań in vitro

stanowią wyroby medyczne, o których mowa w poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy VAT z dnia 11 marca 2004 r., tj. są wyrobami medycznymi w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczonymi do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej, innymi niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika – bez względu na symbol PKWiU. Przedmiotowe urządzenia spełniają w pełni wymagania wyrobu medycznego.

Definicję pojęcia „wyrób medyczny” zawiera art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679), który stanowi, iż wyrobem medycznym jest narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, w tym z oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnych do jego właściwego stosowania, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu: diagnozowania, zapobiegania, leczenia lub łagodzenia przebiegu choroby, diagnozowania, monitorowania, leczenia lub kompensowania skutków urazu lub upośledzenia, badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu fizjologicznego, regulacji poczęć, których zasadnicze zamierzone działanie w ciele lub na ciele ludzkim nie jest osiągane w wyniku zastosowania środków farmakologicznych, immunologicznych lub metabolicznych, lecz których działanie może być wspomagane takimi środkami.

Wnioskodawczyni podkreśliła, że wskazane we wniosku urządzenia w pełni wyczerpują tę definicję. Na podstawie stosownych procedur z udziałem jednostki notyfikowanej (ocena zgodności zgodnie z wymaganiami Dyrektywy 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r.) i wydanych certyfikatów zostały już zarejestrowane na terenie UE jako wyroby medyczne a także są wprowadzone do Rejestru Wyrobów Medycznych dopuszczonych na teren Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie procedury powiadomienia, bądź też procedura powiadomienia jest w toku. Żadne z wymienionych urządzeń nie zostało wymienione w pozostałych pozycjach załącznika nr 3 ustawy VAT z dnia 11 marca 2004 r., z czego wynika, że odnosi się do nich poz. 105 tegoż załącznika, a więc są wyrobami medycznymi bez względu na symbol PKWiU.

Ponadto Zainteresowana wyjaśniła, iż na podstawie art. 123 ustawy o wyrobach medycznych, w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w załączniku nr 3 poz. 105 otrzymała brzmienie: „bez względu na symbol PKWiU – Wyroby medyczne, wyposażenie wyrobów medycznych, wyroby do diagnostyki in vitro oraz aktywne wyroby medyczne do implantacji, w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych, inne niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika”. Uważa ona, że wskazano więc jednoznacznie, że nie ma obowiązku przeprowadzania klasyfikacji statystycznej dla wyposażenia wyrobów medycznych. Wydaje się to tym bardziej uzasadnione, iż wyposażenie wskazanych we wniosku urządzeń będących wyrobami medycznymi stanowi ich integralną część, są to bowiem artykuły przeznaczone przez wytwórcę do stosowania łącznie z wyrobem medycznym, w celu umożliwienia jego używania zgodnie z przewidzianym zastosowaniem. Wyczerpują więc one definicję zamieszczoną w art. 2 pkt 33 ustawy o wyrobach medycznych z dnia 20 maja 2010 r. Ponadto lista wyposażenia danego urządzenia, tj. m.in. różnego typu sondy i elektrody zabiegowe dołączona jest do dokumentacji urządzenia podlegającego certyfikacji jako wyrób medyczny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłową dla sprzedaży wyrobów medycznych i ich wyposażenia oraz wyrobów medycznych in vitro będzie stawka 8%?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 41 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług a także art. 146a i załącznikiem nr 3 tejże ustawy oraz rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie wykazów towarów do celu poboru podatków od towarów i usług w imporcie, oferowane przez nią urządzenia, będące wyrobami medycznymi w myśl ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych oraz urządzenie do badania płynów fizjologicznych będące wyrobem medycznym in vitro w myśl tejże samej ustawy o wyrobach medycznych, winny być opodatkowane stawką VAT 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej stawki podatku dla dostawy wyrobów medycznych oraz wyrobu medycznego do diagnostyki in vitro;
*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej stawki podatku dla dostawy wyposażenia wyrobów medycznych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 2 pkt 6 ustawy, stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni prowadząc działalność gospodarczą będzie sprzedawała w 2012 r. urządzenia będące wyrobami medycznymi (urządzenia do laseroterapii, urządzenia do elektroterapii, pulsografii, urządzenia biorezonansowe) a także urządzenie do badań in vitro (pomiary płynów fizjologicznych, tj.: krwi, śliny, moczu) oraz wyposażenie tychże urządzeń – wszystkie urządzenia posiadają europejskie certyfikaty zgodności z Dyrektywą EU dla wyrobów medycznych i zgłoszone są do Urzędu Rejestracji Wyrobów Medycznych. Zainteresowana w uzupełnieniu do wniosku poinformowała, że będące przedmiotem wniosku urządzenia:

*   do laseroterapii;
*   urządzenia do elektroterapii;
*   pulsografii;
*   urządzenia biorezonansowe;
*   oraz urządzenie do badań In vitro;

stanowią wyroby medyczne, o których mowa w poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy, tj. są wyrobami medycznymi w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczonymi do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej, innymi niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika – bez względu na symbol PKWiU. Przedmiotowe urządzenia spełniają w pełni wymagania wyrobu medycznego. Ponadto wyjaśniła, że wyposażenie wskazanych we wniosku urządzeń będących wyrobami medycznymi stanowi ich integralną część, są to bowiem artykuły przeznaczone przez wytwórcę do stosowania łącznie z wyrobem medycznym, w celu umożliwienia jego używania zgodnie z przewidzianym zastosowaniem. Wyczerpują więc one definicję zamieszczoną w art. 2 pkt 33 ustawy o wyrobach medycznych. Lista wyposażenia danego urządzenia, tj. m.in. różnego typu sondy i elektrody zabiegowe dołączona jest do dokumentacji urządzenia podlegającego certyfikacji jako wyrób medyczny. Żadne z wymienionych urządzeń nie zostało wymienione w pozostałych pozycjach załącznika nr 3.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą stawki podatku dla dostawy wyrobów medycznych i ich wyposażenia oraz wyrobu medycznego do diagnostyki in vitro.

W tym miejscu wskazać należy, iż kwalifikacja wyrobu do kategorii wyrobów medycznych dokonana musi być na gruncie przepisów innych niż regulacje wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług, które nie zawierają unormowań dotyczących zasad klasyfikacji danego towaru do wyrobu medycznego. Powyższe zasady określone zostały w przepisach ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679 ze zm.), zwanej dalej ustawą o wyrobach medycznych.

Definicję pojęcia „wyrobu medycznego” zawiera art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy o wyrobach medycznych, zgodnie z którym wyrób medyczny to narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, w tym z oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnym do jego właściwego stosowania, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu:

1.  diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu choroby,
2.  diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania skutków urazu lub upośledzenia,
3.  badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu fizjologicznego,
4.  regulacji poczęć

– których zasadnicze zamierzone działanie w ciele lub na ciele ludzkim nie jest osiągane w wyniku zastosowania środków farmakologicznych, immunologicznych lub metabolicznych, lecz których działanie może być wspomagane takimi środkami.

Z kolei przez wyrób medyczny do diagnostyki in vitro, stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 39 ustawy o wyrobach medycznych, należy rozumieć:

1.  wyrób medyczny będący odczynnikiem, produktem odczynnikowym, kalibratorem, materiałem kontrolnym, zestawem, przyrządem, aparatem, sprzętem lub systemem, stosowanym samodzielnie lub w połączeniu, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania in vitro do badania próbek pobranych z organizmu ludzkiego, w tym krwi i tkanek, wyłącznie lub głównie w celu dostarczenia informacji :
    *   o stanie fizjologicznym lub patologicznym,
    *   o wadach wrodzonych,
    *   do ustalenia bezpieczeństwa dla potencjalnego biorcy i zgodności z potencjalnym biorcą,
    *   do monitorowania działań terapeutycznych,
2.  pojemnik na próbki specjalnie przeznaczony przez wytwórcę do bezpośredniego przechowywania oraz zabezpieczenia próbek pobranych z organizmu ludzkiego do badania diagnostycznego in vitro,
3.  sprzęt laboratoryjny ogólnego zastosowania, jeżeli ze względna jego właściwości jest specjalnie poznaczony przez wytwórcę do użycia w badaniach diagnostycznych in vitro.

Art. 132 ustawy o wyrobach medycznych stanowi, iż ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o wyrobach medycznych, należy przez to rozumieć wyroby medyczne, aktywne wyroby medyczne do implantacji, wyroby medyczne do diagnostyki in vitro, wyposażenie wyrobów medycznych, wyposażenie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz systemy i zestawy zabiegowe złożone z wyrobów medycznych.

Stawka podatku – art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W tym miejscu zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka zryczałtowego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 105 wymienione zostały, bez względu na symbol PKWiU wyroby medyczne, w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, inne niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika.

Oznacza to, że na podstawie tej regulacji prawnej 8% stawka podatku VAT ma zastosowanie do dostawy wyrobów medycznych w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – innych niż towary związane z ochroną zdrowia wymienione w pozostałych pozycjach załącznika nr 3 do ustawy.

Dodatkowo, zgodnie z § 45 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% w okresie do dnia 31 grudnia 2011 r. dla dostawy, wewnątrzwspólnotowego nabycia oraz importu wyrobów medycznych, o których mowa w art. 132 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679 ze zm.), z wyłączeniem systemów i zestawów zabiegowych złożonych z wyrobów medycznych, innych niż wymienione w załączniku nr 3 do ustawy.

Ponadto, w myśl § 46 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia, stawka, o której mowa w § 45, może być stosowana również do czynności wykonanych w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r.

Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stawka VAT w wysokości 8% na mocy powołanych powyżej przepisów rozporządzenia obowiązywała od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.

Natomiast od dnia 1 stycznia 2012 r. obniżona stawka podatku w wysokości 8% może być stosowana wyłącznie do dostawy wyrobów medycznych, które zostały wymienione w załączniku nr 3 do ustawy, w tym w poz. 105 tego załącznika, tj. do wyrobów medycznych w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (bez względu na symbol PKWiU), spełniających definicje zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 38 i 39 ustawy o wyrobach medycznych.

Odnosząc się z kolei do dostawy pozostałych towarów, które nie stanowią wyrobów medycznych w rozumieniu ww. przepisów ustawy o wyrobach medycznych (np. wyposażenie tych wyrobów), zastosowanie ma podstawowa stawka podatku w wysokości 23%, o ile towary te nie zostały wymienione w pozostałych pozycjach załącznika nr 3 do ustawy.

Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, iż dostawa wyrobów medycznych i dostawa wyrobu medycznego do diagnostyki in vitro, podlegać będzie na podstawie art. 146a pkt 2 w związku z poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy, opodatkowaniu według stawki podatku w wysokości 8%. Natomiast dostawa wyposażenia wyrobów medycznych będzie opodatkowana wg stawki podstawowej 23%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Dodatkowo tut. Organ podkreśla, iż zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Oznacza to, że organy podatkowe nie mają umocowania prawnego do dokonywania interpretacji przepisów prawa innych niż przepisy prawa podatkowego.

Wobec powyższego, tut. Organ nie jest organem kompetentnym do dokonania oceny w zakresie stwierdzenia, czy sprzedawane przez Zainteresowaną towary są wyrobami medycznymi, w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych. Ustawa ta, choć powołana w ustawie o podatku od towarów i usług, nie jest elementem prawa podatkowego, wobec czego przepisy tej ustawy nie mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej udzielanej przez tut. Organ. Interpretacja taka wykraczałaby poza zakres interpretacji prawa podatkowego, do której uprawniony jest Minister Finansów w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z tym, niniejsza interpretacja została udzielona w oparciu o informacje udzielone przez Wnioskodawczynię.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.