Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.680.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-31
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów
amortyzacyjnych od Obiektów.
Słowa kluczowe: amortyzacja
amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
budynek-budynek niemieszkalny
koszt-koszty uzyskania przychodów
pokoje gościnne
pokoje gościnne-wynajem pokoi gościnnych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16c-pkt 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych - jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy Spółka uprawniona jest na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT do
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od opisanych we
    wniosku Obiektów.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest
    spółką zarejestrowaną w Polsce, polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    prawnych. Jednocześnie Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Przedmiotem działalności Spółki jest m.in:
        68.20.Z - wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi;
        55.1 - hotele i podobne obiekty zakwaterowania;
        55.2 - obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania;
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności zakupił inwestycję w trakcie budowy w
    postaci osiedla domów z przeznaczeniem na wynajem w celach rekreacyjno-turystycznych
    (domy o których mowa w tym zdaniu dalej będą zwane „Obiektami”).
    Wnioskodawca po zakupie niezakończonej inwestycji osiedla domów prowadził projekt
    inwestycyjny polegający na dalszej budowie domów w celach rekreacyjno-turystycznych.
    Powyższa inwestycja została zakończona i oddana do użytkowania z końcem 2024 roku.
    Wnioskodawca wykorzystuje Obiekty na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
    działalnością gospodarczą w przewidywanym okresie dłuższym niż rok.
    Biorąc pod uwagę główny profil działalności Spółki, Spółka prowadzi wynajem Obiektów
    klientom na okresy dobowe. Klienci nie mają możliwości zameldowania się w Obiektach
    na pobyt stały ani czasowy. Obiekty nie są wynajmowane klientom w celu zaspokajania ich
    potrzeb mieszkaniowych.
    Należy dodać, że pomimo, iż na osiedlu znajduje się kilka obiektów to osiedle zostało
    zaprojektowane w ten sposób, że żaden obiekt nie jest wydzielony oddzielnym
    ogrodzeniem. Całe osiedle posiada jedno wspólne ogrodzenie, a postawione obiekty nie
    są oddzielone od siebie żadną barierą typu ogrodzenie, płotek. Na terenie Obiektu
    znajdują się ogólnodostępne wspólne miejsca dedykowane gościom, w tym: plac zabaw,
    wiata grillowa, sauny zewnętrzne oraz rozpoczęta inwestycja budowy wspólnego
    kompleksu basenowego zawierającego basen dla dorosłych oraz nieckę dla dzieci.

    Dnia 28 października 2024 roku Spółka otrzymała od Wójta Gminy właściwego według
    położenia nieruchomości, zaświadczenie, iż zamierzona zmiana sposobu użytkowania
    obiektów budowlanych (osiedla domów) polegająca na przeznaczeniu budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych pod usługi turystyczne i rekreacyjne jest zgodna z
    ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który
    to oznaczony jest symbolem 1 UMN tj. z przeznaczeniem pod zabudowę usługowo-
    mieszkaniową.
    Spółka złożyła również wniosek do Starosty o zmianę sposobu użytkowania domów z
    mieszkaniowego na usługowy, a także złożyła wniosek do Gminy o wpisanie obiektów do
    ewidencji innych obiektów świadczących usługi hotelarskie.
    W dniu 27 maja 2025 roku Spółka otrzymała zaświadczenie od Starosty o braku sprzeciwu
    w sprawie zmiany sposobu użytkowania 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych
    wolnostojących na 10 budynków usługowych, w których świadczone będą usługi
    turystyczne i rekreacyjne, tj. zakwaterowanie turystyczne i rekreacyjne.
    W dniu 10 czerwca 2025 roku Gmina wydała Zaświadczenie potwierdzające wpisanie
    Obiektu do ewidencji obiektów turystycznych Gminy (...).
    W związku z powyższym, z uwagi na prowadzoną działalność polegającą na wynajmie
    krótkoterminowym w celach rekreacyjno-turystycznych Spółka powzięła wątpliwości czy
    jest uprawniona do dokonywania amortyzacji ww. obiektów stosownie do treści art. 16a
    ustawy o CIT.

## Pytanie

Czy Spółka uprawniona jest na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT do zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od ww. Obiektów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka uprawniona jest na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT
    do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od ww.
    Obiektów.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu
    zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy
    amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek
    nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1
    Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z
    przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia
    środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów
    amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16a-16 m ustawy o CIT. Zgodnie z art. 16a ust. 1
    pkt 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność
    lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
    zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące
    odrębną własnością - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok,
    wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
    działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu,
    dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 (umowy leasingu), zwane środkami
    trwałymi.
    Z kolei w myśl art. 16c ustawy o CIT amortyzacji nie podlegają:
    1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    2) budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów
      mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej
      przez spółdzielnie mieszkaniowe,

    2a) budynki mieszkalne, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość,
    spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu
    jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
    4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust. 2
      pkt 2 i 2a,
    5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
      działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
      wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te
      składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej
      działalności
    - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Biorąc pod uwagę powyżej powołane przepisy należy uznać, że środki trwałe podlegają
    amortyzacji, o ile spełniają następujące warunki:
    1) zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
    2) stanowią własność lub współwłasność podatnika,
    3) są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
    4) przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
    5) są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu,
      dzierżawy lub umowy leasingu,
    6) nie są wymienione w katalogu wskazanym w art. 16c ustawy o CIT.
    Jak wynika z powyższego, z punktu widzenia przedmiotowej sprawy kluczowa jest
    prawidłowa kwalifikacja Obiektów do prawidłowej kategorii budynków w kontekście
    ewentualnego zastosowania przepisu art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, w myśl którego
    budynki mieszkalne nie podlegają amortyzacji.
    Należy wskazać, że zasady klasyfikacji danego środka trwałego zostały unormowane w
    rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji
    Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r. poz. 1864, dalej: „KŚT”). Klasyfikacja ta jest
    usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego, służącym m.in. do celów
    ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych.
    Zgodnie z objaśnieniami wstępnymi wskazanymi w pkt 1.3 KŚT za podstawową jednostkę
    ewidencji przyjmuje się pojedynczy obiekt majątku trwałego spełniający określone funkcje
    w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. W nielicznych przypadkach
    dopuszcza się w ewidencji przyjęcie za pojedynczy obiekt - obiektu zbiorczego, którym
    może być zespół przewodów rurociągowych lub zespół latarni jednego typu,
    użytkowanych na terenie zakładu, ulicy, osiedla, zespoły komputerowe.
    Organy podatkowe w utrwalonej linii interpretacyjnej wskazują, że o zaliczeniu budynku
    (lokalu) do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje jego przeznaczenie oraz związana z tym
    konstrukcja i wyposażenie, a nie sposób użytkowania, który w praktyce bywa czasem
    niezgodny z przeznaczeniem. O zmianie pierwotnego przeznaczenia na stałe, decyduje
    każdorazowo wykonanie odpowiednich robót budowlano adaptacyjnych. W przypadku
    budynków (lokali) o różnym przeznaczeniu, o zaliczeniu obiektu do właściwej podgrupy i
    rodzaju decyduje jego główne przeznaczenie. Powyższe znajduje potwierdzenie np. w
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia: 14 kwietnia
    2023 r., sygn.0111-KDIB1-1.4010.69.2023.2.RH, pismo z dnia 27 listopada 2023 r., sygn.
    0111- KDIB1-1.4010.555.2023.1.AND.

    Jak więc wynika z powyższego, dla prawidłowej kwalifikacji obiektu na gruncie KŚT
    kluczowe jest przeznaczenie obiektu, które powinno znaleźć odzwierciedlenie w
    konstrukcji i wyposażeniu obiektu.
    W związku z tym należy zauważyć, że przedmiotowe Obiekty są w całości wykorzystywane
    przez Spółkę do świadczenia usług zakwaterowania o charakterze zbliżonym do usług
    hotelarskich, czy też usług krótkotrwałego zakwaterowania turystów. Świadczy o tym m.
    in. fakt, że klienci nie mają możliwości zameldowania się w Obiektach na pobyt stały ani
    czasowy, a Obiekty te nie są i nie będą wynajmowane klientom w celu zaspokajania ich
    potrzeb mieszkaniowych. Klient może wynajmować Obiekty wyłącznie na okresy dobowe.
    Ponadto osiedle składa się z kilku Obiektów, które łącznie tworzą jeden zespół budynków
    służący świadczeniu usług hotelarskich. Zostało ono zaprojektowane właśnie w ten
    sposób, żeby żaden z Obiektów wchodzących w skład przedmiotowego osiedla domów nie
    był wydzielony od pozostałych Obiektów. Całe osiedle posiada jedno wspólne ogrodzenie,
    a postawione obiekty nie są oddzielone od siebie żadną barierą typu ogrodzenie, płotek.
    Osiedle domów stanowi zatem w istocie jedną funkcjonalnie spójną całość. W ocenie
    Spółki fakt braku wygrodzenia poszczególnych Obiektów wskazuje na niemieszkalne
    przeznaczenie budynków, ponieważ w polskich warunkach nie istnieje zwyczaj
    pozostawiania domów niezagrodzonych, tj. typowo w Polsce, domy przeznaczone do
    realizacji celów mieszkalnych posiadają ogrodzone działki.
    Wszystko to wskazuje, że przeznaczenie Obiektów (domów na wynajem) jako jednego
    zespołu budynków funkcjonalnie ze sobą połączonych będzie miało charakter
    niemieszkalny z uwagi na przeznaczenie tych obiektów jako całości przez podatnika do
    świadczenia usług zakwaterowania o charakterze zbliżonym do usług hotelarskich, czy też
    usług krótkotrwałego zakwaterowania.
    W związku z powyższym w ocenie Spółki, jako że przeznaczenie Obiektów jest
    niemieszkalne, co znajduje odzwierciedlenie w rozwiązaniach zastosowanych w otoczeniu
    Obiektów (jedno wspólne ogrodzenie i brak wygrodzenia poszczególnych Obiektów),
    należy przyjąć, że owe Obiekty należy traktować jako budynki niemieszkalne dla potrzeb
    KŚT.
    Dodatkowym argumentem przemawiającym za przeznaczeniem przedmiotowych
    Obiektów przez Wnioskodawcę do celów związanych ze świadczeniem usług hotelarskich
    jest fakt otrzymania od Starosty zaświadczenia o braku sprzeciwu w sprawie zmiany
    sposobu użytkowania 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych (Obiekty) na 10
    budynków usługowych, w których będą świadczone usługi turystyczne i rekreacyjne, a
    także otrzymanie zaświadczenia od Gminy o wpisaniu przedmiotowych obiektów do
    ewidencji innych obiektów świadczących usługi hotelarskie. Ponadto należy wskazać, że
    dnia 28 października 2024 roku Spółka otrzymała od Wójta Gminy właściwego według
    położenia nieruchomości, zaświadczenie, iż zamierzona zmiana sposobu użytkowania
    obiektów budowlanych (osiedla domków) polegająca na przeznaczeniu budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych pod usługi turystyczne i rekreacyjne jest zgodna z
    ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który
    to oznaczony jest symbolem 1 UMN tj. z przeznaczeniem pod zabudowę usługowo-
    mieszkaniową.
    W związku z powyższym należy uznać, że przesłanki uprawniające do dokonywania przez
    Spółkę amortyzacji przedmiotowych obiektów stosownie do treści art. 16a ustawy o CIT
    zostały spełnione, gdyż zostały one nabyte przez Spółkę i stanowią jej własność, są
    kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia ich do używania, przewidywany okres ich
    używania jest dłuższy niż rok, są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z
    prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i nie stanowią budynków
    mieszkalnych. Spółka ww. Obiekty zakwalifikowała pod KŚT 109 - pozostałe budynki
    niemieszkalne, który to rodzaj KŚT obejmuje takie obiekty jak hotele i podobne budynki

    krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem hoteli robotniczych sklasyfikowanych w
    rodzaju 110. W konsekwencji Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów odpisy amortyzacyjne od ww. Obiektów.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w pismach Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia :
        14 kwietnia 2023 r., sygn.0111-KDIB1-1.4010.69.2023.2.RH,
        22 czerwca 2023r., sygn.0111-KDIB2-1.4010.181.2023.1.AS,
        27 listopada 2023r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.555.2023.1.AND.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
      a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat
        za wieczyste użytkowanie gruntów,
      b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a
        środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
        wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
      c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
        środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
      - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
        odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak
        kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych
        lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
    Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów
    amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16a-16m ustawy o CIT.

    Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
        lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Z powyższych przepisów wynika, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w
    czasie obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności
    gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie dłuższym niż 1 rok (środków
    trwałych). Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania
    danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek
    amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiących
    załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 16c ustawy o CIT:
      Amortyzacji nie podlegają:
      1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      2) budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów
      mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej
      przez spółdzielnie mieszkaniowe,
      2a) budynki mieszkalne, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość,
      spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
      4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b
      ust. 2 pkt 2 i 2a,
      5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
      działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
      wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te
      składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej
      działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i
        prawnymi.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają
    następujące warunki:
        zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
        stanowią własność lub współwłasność podatnika,
        są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
        przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,

        są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez
        niego działalnością gospodarczą,
        nie mają do nich zastosowania przepisy art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy przedmiotem działalności Spółki jest m.in: wynajem
    i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, hotele i podobne obiekty
    zakwaterowania, obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania.
    Spółka w ramach prowadzonej działalności zakupiła inwestycję w trakcie budowy w
    postaci osiedla domów z przeznaczeniem na wynajem w celach rekreacyjno-turystycznych
    (Obiekty). Spółka po zakupie niezakończonej inwestycji osiedla domów prowadziła projekt
    inwestycyjny polegający na dalszej budowie domów w celach rekreacyjno-turystycznych.
    Powyższa inwestycja została zakończona i oddana do użytkowania z końcem 2024 roku.
    Spółka wykorzystuje Obiekty na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
    działalnością gospodarczą w przewidywanym okresie dłuższym niż rok. Biorąc pod uwagę
    główny profil działalności Spółki, Spółka prowadzi wynajem Obiektów klientom na okresy
    dobowe. Klienci nie mają możliwości zameldowania się w Obiektach na pobyt stały ani
    czasowy. Obiekty nie są wynajmowane klientom w celu zaspokajania ich potrzeb
    mieszkaniowych. Na osiedlu znajduje się kilka obiektów, osiedle zostało zaprojektowane w
    ten sposób, że żaden obiekt nie jest wydzielony oddzielnym ogrodzeniem. Całe osiedle
    posiada jedno wspólne ogrodzenie, a postawione obiekty nie są oddzielone od siebie
    żadną barierą typu ogrodzenie, płotek. Na terenie Obiektu znajdują się ogólnodostępne
    wspólne miejsca dedykowane gościom, w tym: plac zabaw, wiata grillowa, sauny
    zewnętrzne oraz rozpoczęta inwestycja budowy wspólnego kompleksu basenowego
    zawierającego basen dla dorosłych oraz nieckę dla dzieci. Dnia 28 października 2024 roku
    Spółka otrzymała od Wójta Gminy właściwego według położenia nieruchomości,
    zaświadczenie, iż zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektów budowlanych
    (osiedla domów) polegająca na przeznaczeniu budynków mieszkalnych jednorodzinnych
    pod usługi turystyczne i rekreacyjne jest zgodna z ustaleniami obowiązującego
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który to oznaczony jest symbolem
    1 UMN tj. z przeznaczeniem pod zabudowę usługowo-mieszkaniową. Spółka złożyła
    również wniosek do Starosty o zmianę sposobu użytkowania domów z mieszkaniowego
    na usługowy, a także złożyła wniosek do Gminy o wpisanie obiektów do ewidencji innych
    obiektów świadczących usługi hotelarskie. W dniu 27 maja 2025 roku Spółka otrzymała
    zaświadczenie od Starosty o braku sprzeciwu w sprawie zmiany sposobu użytkowania 10
    budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na 10 budynków usługowych, w
    których świadczone będą usługi turystyczne i rekreacyjne, tj. zakwaterowanie turystyczne i
    rekreacyjne. W dniu 10 czerwca 2025 roku Gmina wydała Zaświadczenie potwierdzające
    wpisanie Obiektu do ewidencji obiektów turystycznych Gminy (...).
    Ponadto Spółka wskazała we wniosku, że ww. Obiekty zakwalifikowała pod KŚT 109 -
    pozostałe budynki niemieszkalne, który to rodzaj KŚT obejmuje takie obiekty jak hotele i
    podobne budynki krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem hoteli robotniczych
    sklasyfikowanych w rodzaju 110.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Spółka uprawniona jest na podstawie art. 15
    ust. 6 ustawy o CIT do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów
    amortyzacyjnych od ww. Obiektów.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że zasady klasyfikacji danego środka trwałego
    zostały unormowane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w
    sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1864).
    Klasyfikacja ta jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.
    in. do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań
    statystycznych. O zaliczeniu budynku (lokalu) do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje
    jego przeznaczenie oraz związana z tym konstrukcja i wyposażenie, a nie sposób
    użytkowania, który w praktyce bywa czasem niezgodny z przeznaczeniem. O zmianie

    pierwotnego przeznaczenia na stałe, decyduje każdorazowo wykonanie odpowiednich
    robót budowlano-adaptacyjnych. W przypadku budynków (lokali) o różnym przeznaczeniu,
    o zaliczeniu obiektu do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje główne jego przeznaczenie
    (uwagi szczegółowe do Grupy I w KŚT). Organem uprawnionym do orzekania w zakresie
    Klasyfikacji Środków Trwałych jest Urząd Statystyczny.
    W przypadku budynków (lokali) o różnym przeznaczeniu o zaliczeniu obiektu do właściwej
    podgrupy i rodzaju decyduje główne jego przeznaczenie (uwagi szczegółowe do Grupy I w
    KŚT). Organem uprawnionym do orzekania w zakresie Klasyfikacji Środków Trwałych jest
    Urząd Statystyczny.
    Należy dodać, że podział budynków na mieszkalne i niemieszkalne w Klasyfikacji Środków
    Trwałych oparty jest na Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Według
    Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych budynki mieszkalne to obiekty budowlane,
    których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do
    celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej
    wykorzystywana jest na cele mieszkalne, wówczas budynek klasyfikowany jest jako
    niemieszkalny. Budynki niemieszkalne to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla
    potrzeb niemieszkalnych.
    W związku z powyższym, przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena
    prawidłowości dokonanej przez Państwa klasyfikacji Obiektów wskazanych we wniosku do
    odpowiedniej grupy klasyfikacji środków trwałych. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy
    Organ przyjął za Wnioskodawcą, wskazaną kwalifikację ww. Obiektów jako pozostałe
    budynki niemieszkalne, zakwalifikowanego do KŚT pod symbolem 109.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że skoro opisane
    we wniosku Obiekty:
        stanowią własność Spółki,
        zostały wytworzone przez Spółkę we własnym zakresie,
        są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
        przewidywany okres ich używania przez Spółkę jest dłuższy niż rok,
        są i będą wykorzystywane przez Spółkę na potrzeby związane z prowadzoną przez
        nią działalnością gospodarczą
        zostały zakwalifikowane przez Spółkę pod KŚT 109 - pozostałe budynki
        niemieszkalne, który to rodzaj KŚT obejmuje takie obiekty jak hotele i podobne
        budynki krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem hoteli robotniczych
        sklasyfikowanych w rodzaju 110,
    to tym samym, należy uznać, że przesłanki uprawniające do dokonywania przez Spółkę
    amortyzacji przedmiotowych obiektów stosownie do treści art. 16a ustawy o CIT zostały
    spełnione.
    Spółka uprawniona jest na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT do zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od ww. Obiektów, ponieważ wyłączenie
    określone art. 16c pkt 2a ustawy o CIT nie dotyczy budynków niemieszkalnych, nawet jeśli
    w budynku prowadzona jest działalność usługowa polegająca na oferowaniu usług
    zakwaterowania. Jak Państwo wskazali, Spółka prowadzi wynajem Obiektów klientom na
    okresy dobowe. Klienci nie mają możliwości zameldowania się w Obiektach na pobyt stały
    ani czasowy. Obiekty nie są wynajmowane klientom w celu zaspokajania ich potrzeb
    mieszkaniowych.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk
    organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę
    tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.