Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-137/10/ZG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-11-09
Teza: Zbiorniki przeznaczone do magazynowania w składzie podatkowym wyrobów energetycznych, z których nie będzie dokonywane wydanie produktów na rzecz odbiorców, nie podlegają prawnej kontroli metrologicznej na podstawie odrębnych przepisów.
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; produkcja; skład-skład podatkowy; zbiornik
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 2-art. 55

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2010 roku (data wpływu 27.08.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie podlegania prawnej kontroli metrologicznej zbiorników produkcyjnych znajdujących się w składzie podatkowym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2010 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie podlegania prawnej kontroli metrologicznej zbiorników produkcyjnych znajdujących się w składzie podatkowym.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi skład podatkowy, w którym produkowane są wyroby akcyzowe (oleje smarowe i przemysłowe środki smarne), w tym wyroby energetyczne w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

Od dnia 1 stycznia 2011 roku Wnioskodawca zamierza wyznaczyć zbiorniki posiadające świadectwa legalizacji w rozumieniu przepisów o prawnej kontroli metrologicznej, w celu magazynowania wyrobów gotowych oraz wydawania ich odbiorcom wyłącznie z tych zbiorników. Pozostałe zbiorniki, nie posiadające świadectw legalizacji, przeznaczone będą wyłącznie do magazynowania surowców i półproduktów. Ze zbiorników tych nie będą dokonywane wydania dla odbiorców. Wnioskodawca wskazuje, iż wyroby zmagazynowane w tych zbiornikach mogłyby stanowić u innych podatników przedmiot obrotu handlowego jako wyroby gotowe (np. olej bazowy nabywany jako półprodukt stanowi u innych podatników wyrób gotowy). Jednak u podatnika stanowią wyłącznie surowce i półprodukty, w związku z tym nie są dla Wnioskodawcy (w danym składzie podatkowym) wyrobami gotowymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zbiorniki przeznaczone do magazynowania w składzie podatkowym wyrobów energetycznych, z których nie będzie dokonywane wydanie produktów na rzecz odbiorców, podlegają prawnej kontroli metrologicznej na podstawie odrębnych przepisów?

Zdaniem Wnioskodawcy prawnej kontroli metrologicznej w składzie podatkowym, w którym prowadzona jest działalność polegająca na produkcji m.in. wyrobów akcyzowych będących wyrobami energetycznymi, podlegają wyłącznie takie zbiorniki, w których magazynowane są produkty stanowiące u danego podatnika wyroby gotowe wydawane odbiorcom. Zbiorniki służące do przechowywania surowców i półproduktów nie będących u danego podatnika wyrobami gotowymi, które to surowce i półprodukty wydawane są wyłącznie wewnątrz składu i nie są wydawane odbiorcom, nie podlegają legalizacji.

Zgodnie § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 roku w sprawie warunków prowadzenia składów podatkowych oraz ewidencji przez podmiotu prowadzące składy podatkowe (Dz. U. Nr 32 poz. 231), aby dany zbiornik w składzie podatkowym produkcyjnym podlegał prawnej kontroli metrologicznej łącznie muszą być spełnione następujące przesłanki:

1.  magazynowane w nim wyroby muszą być wyrobami energetycznymi, określonymi w załączniku nr 2 do ustawy,
2.  magazynowane w nim wyroby muszą być objęte stawką akcyzy inną niż stawka zerowa,
3.  magazynowane w nim wyroby muszą być objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy,
4.  magazynowane w nim wyroby muszą być wyrobami gotowymi.

W zakresie warunku nr 4 przepis nie określa, czy chodzi o produkty, które w ogóle na rynku mogą być przedmiotem obrotu, czy też o produkty, które są wydawane przez danego podatnika jako wyroby gotowe. Warunek ten określa jedynie, że za takie wyroby uznaje się produkty o takim stopniu przetworzenia, w którym mogą być wyprowadzane ze składu podatkowego do odbiorcy. Wykładnia celowościowa tego przepisu wskazuje, że chodzi w tym przypadku o dany skład podatkowy. Zatem w ocenie Wnioskodawcy nie chodzi o takie wyroby, które mogą być w ogóle na rynku przedmiotem obrotu, lecz o takie wyroby, które stanowią u danego podatnika (w danym składzie podatkowym) wyroby gotowe wydawane odbiorcom zewnętrznym.

Reasumując, w ocenie Zainteresowanego decydujące znaczenie ma stopień przetworzenia wyrobu u danego podatnika. Wnioskodawca wskazuje, iż analogiczne stanowisko zajął Minister Finansów w interpretacji IPPP3/443-106/10-4/JK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.