Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-177/12-6/AWa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-05-21
Teza: Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym, usługi organizowania szkoleń podlegają zwolnieniu wynikającemu z art. 43. ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie w stosunku do tych nabywców, którzy przedstawią oświadczenie, iż środki, z których finansują nabycie usługi szkoleniowej pochodzą w całości lub przynajmniej w 70% ze środków publicznych?
Słowa kluczowe: finansowanie; kształcenie; szkolenie; usługi-usługi szkoleniowe; środek-środki publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2012 r. (data wpływu 27 lutego 2012 r.), uzupełnionym pismami z dnia 14 i 18 maja 2012 r. (data wpływu 17 i 18 maja 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług szkoleniowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług szkoleniowych. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismami z dnia 14 i 18 maja 2012 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe (jak wskazano ostatecznie w piśmie z dnia 18 maja 2012 r.).

Wnioskodawca jest podmiotem działającym w obszarze komunalnym. W przedmiocie działalności Spółka posiada m. in. działalność wspomagającą edukację - PKD 85.60.Z, pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane - PKD 85.59.B oraz działalność związaną z organizacją targów, wystaw i kongresów - PKD 82.30.Z. Wnioskodawca posiada wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez Urząd (…) w (…), jednakże nie jest podmiotem objętym systemem oświaty wg ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca posiada m. in. ofertę szkoleń w zakresie kształcenia zawodowego, skierowaną zarówno do sektora samorządowego, komunalnego, jak i do pozostałych podmiotów rynku lokalnego. Charakter oraz tematyka szkoleń pozostaje w ścisłym związku z branżą. Szkolenia mają na celu przekazanie i uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Adresowane są do przedstawicieli konkretnego zawodu /np. służb finansowo-księgowych/ lub branży /np. firm zajmujących się odpadami/, a ich przedmiotem jest prezentacja wiedzy związanej z danym zawodem lub branżą. Powyższe pozostaje w zgodzie z zapisami art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Przykładowa tematyka organizowanych przez Wnioskodawcę szkoleń to:

*   bilansowe zamknięcie roku 2011,
*   podatkowe aspekty zamknięcia roku,
*   nowelizacja ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach,
*   obowiązki wytwórcy odpadów medycznych.

W organizowanych szkoleniach uczestniczą przedstawiciele podmiotów różnych branż, w tym komunalnych, ale także /z racji powiązań kapitałowych Wnioskodawcy/ przedstawiciele jednostek samorządu terytorialnego. Ci ostatni wnoszą opłaty za szkolenie pochodzące w całości ze środków budżetowych, czyli środków publicznych, a to wyczerpuje wymóg zapisany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Sprzedaż usług jakimi jest organizacja szkoleń, na rzecz instytucji publicznych, to niewielka część całości sprzedaży Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usług opisanych na wstępie.

W piśmie z dnia 14 maja 2012 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, wskazano następujące informacje:

1.  Usługi szkolenia i kształcenia zawodowego świadczone przez Wnioskodawcę nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
2.  Zainteresowany nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.
3.  Świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe finansowane są z wpłat nabywców tych usług – uczestników szkoleń. Wśród nabywców usług szkoleniowych świadczonych przez Zainteresowanego, występują często jednostki samorządu terytorialnego, które uczestnictwo swoich przedstawicieli, w tych szkoleniach finansują ze środków publicznych.

Stąd pytanie Wnioskodawcy w swoim zamiarze, odnosiło się do takich przypadków, w których nabywcą usługi szkoleniowej Zainteresowanego jest jednostka samorządu terytorialnego lub jednostka zakładu ubezpieczeń społecznych - czy przedstawienie przez takiego nabywcę pisemnego oświadczenia, że środki na sfinansowanie tego szkolenia pochodzą ze środków publicznych jest dla Wnioskodawcy podstawą do zastosowania wobec tego konkretnego nabywcy, zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie dla pozostałych nabywców, ta sama usługa szkoleniowa będzie podległa podatkowi od towarów i usług.

Wnioskodawca dokonał zaznaczenia 2 zdarzeń zaistniałych, ponieważ dotyczą one dwóch szkoleń, które już, tj. w roku 2012 się odbyły oraz 3 zdarzeń przyszłych, gdyż Wnioskodawca planuje jeszcze w bieżącym roku przeprowadzić trzy szkolenia o podobnym charakterze. Wnioskodawca zaznaczył więc wszystkie zdarzenia, do których odnosi się pytanie. Zainteresowany wychodzi z założenia, iż pytanie jest jednakowe dla każdego zdarzenia, gdyż zdarzenie rozumiane jako organizowanie i przeprowadzanie szkolenia jest w każdym przypadku identyczne - szkolenia różnią się jedynie tematyką.

Zdarzenia określone jako zaistniałe i przyszłe, tzn. organizowane przez Wnioskodawcę szkolenia, mają tę samą formę kształcenia zawodowego i kierowane są każdorazowo zarówno do jednostek samorządu terytorialnego, jak również do innych podmiotów z terenu.

Wnioskodawca zaznaczył i opłacił 5 zdarzeń, do których odniósł pytanie zawarte we wniosku.

W piśmie z dnia 18 maja 2012 r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż przedmiotowy wniosek dotyczy 1 stanu faktycznego i 1 zdarzenia przyszłego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym, usługi organizowania szkoleń będą podlegały zwolnieniu wynikającemu z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie w stosunku do tych nabywców, którzy przedstawią oświadczenie, iż środki, z których finansują nabycie usługi szkoleniowej pochodzą w całości lub przynajmniej w 70% ze środków publicznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane powyżej usługi będą podlegały zwolnieniu od podatku VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w innych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

oraz świadczenie usług i dostaw towarów ściśle z tymi usługami związane.

Dodatkowo według § 13 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392) zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Wskazane normy prawa podatkowego ustanawiają dwie przesłanki zastosowania zwolnienia od VAT, a są to:

1.  charakter szkolenia, którym ma być kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe,
2.  sposób finansowania szkolenia.

Przepisy przywołanej powyżej ustawy o VAT, jak również rozporządzenia, nie definiują znaczenia sformułowania kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Stąd Wnioskodawca odnosi się w tym zakresie do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, które obowiązuje od dnia 1 lipca 2011 r. w państwach członkowskich, i którego art. 44 stanowi, że usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak też nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Jeżeli więc szkolenie, jak w przypadku Wnioskodawcy, adresowane jest do przedstawicieli konkretnego zawodu lub branży, a jego przedmiotem jest prezentacja lub uaktualnianie wiedzy związanej z tym zawodem lub branżą, może ono korzystać (pod warunkiem spełnienia przesłanki dotyczącej sposobu finansowania) z analizowanego zwolnienia od VAT.

Przepisy ustawy o VAT oraz rozporządzenia, nie definiują również określenia „finansowane ze środków publicznych”. Stąd Wnioskodawca uznaje, iż wobec braku takiej definicji, można je rozumieć jako:

*   sytuację, w której organizator szkolenia uzyskuje środki publiczne na jego organizację np. z funduszy strukturalnych UE, wówczas ze zwolnienia korzysta realizowane szkolenie jako przedmiot, lub
*   sytuację, w której szkolenie finansowane jest ze środków publicznych w takim znaczeniu, że usługobiorcami są podmioty dokonujące zapłaty za szkolenie ze środków publicznych, wówczas ze zwolnienia korzysta konkretny nabywca usługi.

Ustawodawca uzależnił zwolnienie od podatku VAT usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego od tego, z jakiego źródła są one finansowane - decyduje więc status nabywcy.

Ważny jest sposób finansowania ze środków publicznych. Przepisy ustawy o VAT nie wskazują jednak, co należy rozumieć przez określenie „środki publiczne”. Stąd Wnioskodawca uznaje zasadność sięgnięcia do definicji zawartej w ustawie o finansach publicznych, zgodnie z którą środkami publicznymi są m. in.:

*   dochody publiczne,
*   środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej,
*   przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

W odniesieniu do sytuacji Wnioskodawcy, oznacza to, że niektórzy nabywcy usługi szkolenia organizowanego przez Zainteresowanego mogą otrzymać fakturę z 23% VAT, a inni (np. przedstawiciele jednostek samorządu terytorialnego) fakturę ze zwolnieniem od VAT – w zależności od rodzaju środków, z jakich jest finansowany ich udział (publicznych czy innych).

O zastosowaniu przedmiotowego zwolnienia od VAT decyduje więc status jednostki będącej usługobiorcą, tzn. gdy jednostka jest zaliczana do sektora finansów publicznych oraz gdy dokonuje zapłaty za szkolenie ze środków publicznych.

Zdaniem Wnioskodawcy, gdy nabywcą usługi szkolenia o charakterze kształcenia zawodowego jest instytucja publiczna taka jak np. jednostka samorządu terytorialnego czy zakład ubezpieczeń społecznych, mamy wówczas do czynienia z finansowaniem ze środków publicznych, co wyczerpuje podstawę do zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług w powiązaniu z § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Podkreślić należy, iż zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W tym miejscu należy zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.).

Zgodnie z brzmieniem art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Y oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z art. 2 pkt 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) wynika, że system oświaty obejmuje placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych.

Zgodnie z art. 82 ww. ustawy, osoby fizyczne i prawne mogą zakładać placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu placówek publicznych.

Placówki niepubliczne mogą zatem być zakładane i prowadzone przez osoby fizyczne lub osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego.

Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.

Równocześnie, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto, zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Natomiast, w myśl § 13 ust. 1 pkt 20 ww. rozporządzenia, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Przytoczone wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych. Co więcej przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), środkami publicznymi są:

1.  dochody publiczne;
2.  środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
3.  środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
4.  przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
    *   ze sprzedaży papierów wartościowych,
    *   z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
    *   ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
    *   z otrzymanych pożyczek i kredytów,
    *   z innych operacji finansowych;
5.  przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 77 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2011 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 282/2011 zastąpiło rozporządzenie Rady nr 1777/2005, które przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 44 ww. rozporządzenia nr 282/2011 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotem działalności Spółki jest m. in. działalność wspomagającą edukację - PKD 85.60.Z, pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane - PKD 85.59.B. Wnioskodawca posiada wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez Urząd (…) w (…), jednakże nie jest podmiotem objętym systemem oświaty wg ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. W ramach prowadzonej działalności Zainteresowany posiada m. in. ofertę szkoleń w zakresie kształcenia zawodowego, skierowaną zarówno do sektora samorządowego, komunalnego, jak i do pozostałych podmiotów rynku lokalnego. Charakter oraz tematyka szkoleń pozostaje w ścisłym związku z branżą. Szkolenia mają na celu przekazanie i uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Adresowane są do przedstawicieli konkretnego zawodu /np. służb finansowo-księgowych/ lub branży /np. firm zajmujących się odpadami/, a ich przedmiotem jest prezentacja wiedzy związanej z danym zawodem lub branżą. Powyższe pozostaje w zgodzie z zapisami art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług. Przykładowa tematyka organizowanych przez Wnioskodawcę szkoleń to: bilansowe zamknięcie roku 2011, podatkowe aspekty zamknięcia roku, nowelizacja ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz obowiązki wytwórcy odpadów medycznych. W organizowanych szkoleniach uczestniczą przedstawiciele podmiotów różnych branż, w tym komunalnych, ale także /z racji powiązań kapitałowych Wnioskodawcy/ przedstawiciele jednostek samorządu terytorialnego. Ci ostatni wnoszą opłaty za szkolenie pochodzące w całości ze środków budżetowych, czyli środków publicznych, a to wyczerpuje wymóg zapisany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług. Usługi szkolenia i kształcenia zawodowego świadczone przez Wnioskodawcę nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Zainteresowany nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe finansowane są z wpłat nabywców tych usług – uczestników szkoleń. Wśród nabywców usług szkoleniowych świadczonych przez Zainteresowanego, występują często jednostki samorządu terytorialnego, które uczestnictwo swoich przedstawicieli, w tych szkoleniach finansują ze środków publicznych.

Mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, że świadczone przez Zainteresowanego usługi szkoleniowe nie korzystają ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, bowiem Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, nie posiada również statusu uczelni, jednostki naukowej Y oraz jednostki badawczo-rozwojowej, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym. W tej sytuacji należy przeanalizować, czy spełnione są przesłanki umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a – c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Zwolnieniu podlegają również usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, o czym stanowi § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, iż – jak wynika ze zdarzenia przyszłego – przedmiotowe szkolenia spełniają definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Efektem szkoleń prowadzonych przez Wnioskodawcę jest kształcenie zawodowe ich uczestników. Charakter oraz tematyka szkoleń pozostaje bowiem w ścisłym związku z branżą. Tym samym, szkolenia mają na celu przekazanie i uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Z opisu sprawy nie wynika jednakże, aby Zainteresowany spełniał warunki umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia określonego w pkt a i pkt b analizowanego przepisu. Przedmiotowe usługi nie są bowiem prowadzone w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, Wnioskodawca na świadczone usługi nie uzyskał także akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Szkolenia, o których mowa we wniosku, są jednak w całości, a wystarczyłoby co najmniej w 70% finansowane ze środków publicznych. Ponadto, efektem szkoleń prowadzonych przez Wnioskodawcę jest kształcenie zawodowe uczestników. Wobec powyższego, spełniona jest przesłanka wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c oraz § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia ustawy, umożliwiająca skorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, iż szkolenia, które Wnioskodawca zamierza przeprowadzić w bieżącym roku, mające na celu podnoszenie kwalifikacji zawodowych ich uczestników, które w całości, a wystarczyłoby co najmniej w 70% finansowane ze środków publicznych, będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług szkoleniowych. Natomiast, kwestia dotycząca stanu faktycznego w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług szkoleniowych została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej z dnia 21 maja 2012 r. nr ILPP1/443-177/12-5/AWa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.