Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT3.4011.274.2017.2.MH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-21
Teza: Czy sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; majątek; nieruchomości; składnik-składnik majątkowy; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2017 r. (data wpływu 20 września 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 października 2017 r. (data wpływu 25 października 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2017 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z czym pismem z dnia 9 października 2017 r., nr 0113-KDIPT3.4011.274.2017.1.MH, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 9 października 2017 r. (data doręczenia 13 października 2017 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 19 października 2017 r. (data wpływu 25 października 2017 r.), nadanym za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 20 października 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe „…”. Jest czynnym podatnikiem podatku Vat, natomiast jako formę opodatkowania wybrał podatek liniowy. Jednym z miejsc prowadzonej działalności jest …, ul. \`(...)\` Wnioskodawca nieruchomość tą nabył aktem notarialnym z dnia 31 maja 1996 r. od Syndyka, jako przedsiębiorstwo, obejmujące prawo wieczystego użytkowania oznaczonych działek oraz znajdujących się na nich budynków. Przy zakupie nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. W akcie notarialnym wartość nieruchomości określona jest jedną kwotą. Do celów księgowych wydzielono poszczególne budynki i przypisano im wartość, a następnie wprowadzono do ewidencji środków trwałych. W okresie prowadzonej działalności dokonywano ulepszeń środków trwałych takich jak: budynek produkcyjny „B”, budynek materiałów elektrycznych, wiata magazynowa, sklep, na łączną wartość 101 676 zł 02 gr. Kotłownia przylega do budynku administracyjno-produkcyjnego „A”. W 2006 r. do kotłowni zakupiony został kocioł grzewczy i w wyniku tego zakupu obniżono podatek należny o podatek naliczony zawarty w fakturze zakupu kotła. Kotłownia wraz z nowym kotłem grzewczym służy do ogrzewania nie tylko budynku, do którego przylega, ale również budynku produkcyjnego „B” i budynku materiałów elektrycznych, które są wynajmowane innym podmiotom gospodarczym. Mimo, że kocioł grzewczy stanowi odrębny środek trwały to stanowi on ulepszenie środka trwałego jakim jest kotłownia, ponieważ zastąpił on stary niefunkcjonalny kocioł. Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać całą nieruchomość znajdująca się w … na ul. … wraz ze wszystkimi środkami trwałymi, takimi jak: budynek administracyjno-produkcyjny „A”, budynek garażowy, budynek produkcyjny „B”, budynek materiałów elektrycznych, budynek materiałów łatwopalnych, portiernia, drogi i place, ogrodzenie nieruchomości, wiata magazynowa, sklep, kotłownia, kocioł grzewczy, składowisko węgla.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 19 października 2017 r. Wnioskodawca wskazał, że działalność gospodarcza w zakresie produkcji odzieży roboczej oraz handlu odzieżą i obuwiem roboczym prowadzona była w okresie od dnia 15 kwietnia 1992 r. do dnia 11 maja 2011 r. Od dnia 12 maja 2011 r. działalność gospodarcza prowadzona jest w zakresie wynajmu pomieszczeń magazynowych i biurowych. Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą. Dokumentację podatkową prowadzi w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Koszty uzyskania przychodów księgowane są memoriałowo. Nabyta nieruchomość w całości wykorzystywana jest na potrzeby działalności gospodarczej. Poszczególne budynki, tj. budynek administracyjno-produkcyjny „A”, budynek garażowy, budynek produkcyjny „B”, budynek materiałów elektrycznych, budynek materiałów łatwopalnych, portiernia, drogi i place, ogrodzenie nieruchomości, wiata magazynowa, sklep, kotłownia, kocioł grzewczy, składowisko węgla zostały przyjęte do użytkowania w dacie wprowadzenia do ewidencji. Od tej daty naliczane są odpisy amortyzacyjne. Większość budynków została przyjęta do użytkowania, wprowadzona do ewidencji i rozpoczęto naliczanie odpisów amortyzacyjnych z dniem 1 grudnia 1996 r. Grunt i prawo wieczystego użytkowania gruntu zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej działalności. Budynki wynajmowane są innym podmiotom gospodarczym w ramach działalności gospodarczej. Przedmiotem sprzedaży będzie grunt (działki), z którego dwie działki o pow. 9 049 m2 stanowią wieczyste użytkowanie i działka o pow. 3 771 m2, która stanowi własność oraz środki trwałe, tj. budynek administracyjno-produkcyjny „A”, budynek garażowy, budynek produkcyjny „B”, budynek materiałów elektrycznych, budynek materiałów łatwopalnych, portiernia, drogi i place, ogrodzenie nieruchomości, wiata magazynowa, sklep, kotłownia, kocioł grzewczy, składowisko węgla.

Wnioskodawca dodał, że po uzyskaniu interpretacji podatkowej niezwłocznie zostaną wzmożone działania w celu sprzedaży nieruchomości. W momencie sprzedaży Wnioskodawca będzie posiadał 100% udziału w przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca posiada inne nieruchomości i po sprzedaży przedmiotowej nieruchomości będzie nadal prowadził działalność gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

1.  Czy sprzedając opisaną nieruchomość w całości można wykazać na fakturze sprzedaży jej wartość jedną kwotą i skorzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług w pełnym zakresie, tj. wliczając w to kocioł grzewczy?
2.  Czy sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w odniesieniu do pytania nr 1 w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, sformułowanym w uzupełnieniu wniosku, sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości, na którą składa się grunt i wyszczególnione w wykazie środki trwałe, tj. budynek administracyjno-produkcyjny „A”, budynek garażowy, budynek produkcyjny „B”, budynek materiałów elektrycznych, budynek materiałów łatwopalnych, portiernia, drogi i place, ogrodzenie nieruchomości, wiata magazynowa, sklep, kotłownia, kocioł grzewczy, składowisko węgla podlega opodatkowaniu 19%, zgodnie z wybraną przez Wnioskodawcę formą opodatkowania (art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Opodatkowanie sprzedaży wynika z art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów, określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, spełnione winny zostać co najmniej dwie podstawowe przesłanki:

*   nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej,

*   nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w tej działalności.

W przypadku zatem, gdy co najmniej jedna z ww. przesłanek nie zostanie spełniona, wówczas przychód ze sprzedaży nieruchomości podlega zaliczeniu do odrębnego źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Natomiast w świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2015 r. - przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Przy czym, do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio (art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

O tym jaki składnik majątku może stanowić środek trwały albo wartość niematerialną i prawną decydują regulacje zawarte w art. 22a i 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym nie wszystkie wymienione w nich rodzaje składników majątku mogą podlegać amortyzacji podatkowej.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Amortyzacji nie podlegają:

1.  grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
2.  budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami lub lokale mieszkalne, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy, jeżeli podatnik nie podejmie decyzji o ich amortyzowaniu,
3.  dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
4.  wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust. 2 pkt 1,
5.  składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tę działalność

\-zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi (art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z powyższego wynika, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają zatem możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały lub wartość niematerialną i prawną od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ani też dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych objęta jest ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej).

Stosownie natomiast do art. 22d ust. 2 ww. ustawy, składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1 (tj. składników, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 3 500 zł, i co do których podatnik nie podjął decyzji o ich amortyzacji) wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2015 r., objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego, podlegającego ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził tych składników do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.

Wskazać również należy, że przy kwalifikacji przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie ma przedmiotowe i funkcjonalne powiązanie danego rodzaju przychodu ze źródłem jego uzyskania.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać nieruchomość, nabytą aktem notarialnym z dnia 31 maja 1996 r. od Syndyka, jako przedsiębiorstwo. Przedmiotem sprzedaży będzie grunt (działki), z którego dwie działki o pow. 9 049 m2 stanowią wieczyste użytkowanie i działka o pow. 3 771 m2 stanowiąca własność oraz środki trwałe, tj. budynek administracyjno-produkcyjny „A”, budynek garażowy, budynek produkcyjny „B”, budynek materiałów elektrycznych, budynek materiałów łatwopalnych, portiernia, drogi i place, ogrodzenie nieruchomości, wiata magazynowa, sklep, kotłownia, kocioł grzewczy, składowisko węgla. Nabyta nieruchomość w całości wykorzystywana jest na potrzeby działalności gospodarczej. Poszczególne budynki zostały przyjęte do użytkowania w dacie wprowadzenia do ewidencji. Od tej daty naliczane są odpisy amortyzacyjne. Większość budynków została przyjęta do użytkowania, wprowadzona do ewidencji i rozpoczęto naliczanie odpisów amortyzacyjnych z dniem 1 grudnia 1996 r. Grunt i prawo wieczystego użytkowania gruntu również zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej działalności. Budynki wynajmowane są innym podmiotom gospodarczym w ramach działalności gospodarczej. W momencie sprzedaży Wnioskodawca będzie posiadał 100% udziału w przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca posiada inne nieruchomości i po sprzedaży przedmiotowej nieruchomości będzie nadal prowadził działalność gospodarczą.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że przychód z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej i wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, tj. nieruchomości, na którą składają się grunt, prawo wieczystego użytkowania gruntów oraz środki trwałe, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód z tytułu zbycia przedmiotowej nieruchomości będzie podlegał opodatkowaniu zgodnie z wybranym przez Wnioskodawcę sposobem opodatkowania pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Ponadto tutejszy Organ wskazuje, że dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku oraz jego uzupełnienia nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku oraz stanowiskiem Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.