Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.178.2025.3.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-20
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 11 kwietnia 2025 r. (wpływ 13 kwietnia 2025 r.)
    oraz z 25 kwietnia 2025 r. (wpływ 25 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od (...) października
    2023 r. pod firmą (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od
    samego początku prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca ma
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2022 poz. 2647 z
    późn. zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, a wybrana przez Niego forma opodatkowania to podatek
    liniowy. Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki
    opodatkowania 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Wnioskodawca działa w branży informatycznej jako programista, zajmując się przede
    wszystkim wytwarzaniem oprogramowania. Wnioskodawca zajmuje się (...). Tworzy
    rozwiązania dedykowane, często w oparciu o indywidualne wymagania Klientów.
    Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb
    Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy
    uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi
    wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia programistyczne realizowane
    przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są
    wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość
    wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest On
    związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą a Kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne
    wady świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod
    dojścia do umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w

    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów. Na
    potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
    indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
    się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
    dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
    implementacji.
    2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
    funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
    programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
    uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
    projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
    jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
    oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy
    wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
    poprawek, czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
    testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
    akceptacyjnych. Wytworzenie narzędzi automatyzujących procesy wdrożeniowe.
    Wsparcie Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie
    pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analizą
    potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz
    poprawą tychże błędów.
    3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
    systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
    programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
    funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie
    każdej aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a
    przykładowo zajmuje się następującymi projektami:
    (...).
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie
    art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.
    U. z 2022 r. poz. 2509 dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy
    o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi.
    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w
    powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu
    utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z
    dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP
    BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko,
    w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności
    programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi
    być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie
    tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.

    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie
    danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a
    także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie,
    stanowiącymi, że:
    - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
    komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
    postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
    bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
    Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
    Warszawa 2019 – art. 74);
    - nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
    przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
    odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr.
    SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa
    1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
    objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych
    przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania
    opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie
    algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację,
    modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
    wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie
    miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę, jak i Kontrahenta na rzecz którego są realizowane zlecenia
    programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności
    gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta,
    czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale
    niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje On tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku,
    w którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże

    nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co
    oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich
    programów, z których osiąga przychód. Nadto czynności wykonywane przez
    Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy
    wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i
    znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego,
    sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w
    zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę
    należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    1) koszty usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
    księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania
    z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane
    oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis; ponadto, dzięki
    prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na
    wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego
    programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości jest
    niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt poniesiony na usługi
    doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej); w
    tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego
    działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojową;
    Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element prowadzenia działalności
    gospodarczej;
    2) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych – Wnioskodawca dba o
    ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
    wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce
    pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że wydatki na
    odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w
    prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
    3) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż zakup
    sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
    prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
    zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
    elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego programisty;

    natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz
    uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle
    związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych;
    4) koszty związane z wyjazdami służbowymi – Wnioskodawca podróżuje służbowo, w
    związku z czym ponosi on koszty związane z noclegiem oraz koszty dojazdu do
    wyznaczonego miejsca; są one konieczne z punktu widzenia działalności związanej z
    tworzeniem oprogramowania, gdyż może zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca będzie
    musiał przykładowo omówić dany projekt z klientem w miejscu innym niż siedziba
    Wnioskodawcy;
    5) koszty związane z wyjazdami służbowymi Wnioskodawca często podróżuje służbowo, w
    związku z czym ponosi On koszty związane z noclegiem (np. zakwaterowanie w hotelu)
    oraz koszty dojazdu do wyznaczonego miejsca (np. bilety autostradowe, bilety lotnicze,
    bilety kolejowe, taksówki);
    6) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
    wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
    wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
    Pracowniczych; obciążenia te są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
    jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
    przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych; również nie można
    zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków
    pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w
    dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową.
    Od 1 września 2024 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów.
    Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala
    dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika
    nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Przepis art.
    30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W piśmie z 11 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. W związku z tym, że w opisie sytuacji faktycznej wskazuje Pan na przykładowe pięć
    projektów, tj.:
      Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a
      przykładowo zajmuje się następującymi projektami: (...).
    proszę wyjaśnić:
    a) czy ww. Pana działania w zakresie projektu nr 1, 2, 3, 4 i 5 wskazane w opisie sprawy
      stanowią katalog zamknięty Pana działalności w zakresie tworzenia „programów
      komputerowych” (wskazane w opisie sformułowanie „przykładowo” sugeruje, że są to
      tylko niektóre z Pana działań)?

      i) jeśli odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca, proszę opisać na czym
        polega innowacyjność tworzonych przez Pana:
        (...)?
      ii) jeśli odpowiedź na powyższe pytanie jest przecząca, proszę wskazać, jakie
        konkretne „programy komputerowe” (prawa autorskie do tych programów
        komputerowych) tworzył/tworzy/będzie Pan tworzył w okresie, którego dotyczy
        wniosek, w oparciu o zlecone przez Kontrahenta prace programistyczne, w
        stosunku do których przenosił/przenosi/będzie Pan przenosił autorskie prawa
        majątkowe na rzecz Kontrahenta?
        Proszę przedstawić szczegółowy opis będących przedmiotem zapytania
        „programów komputerowych” (konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje oraz na
        czym polega ich innowacyjność) wraz ze wskazaniem, czy zostały rozwinięte w
        okresie, którego dotyczy wniosek.
    b) jakie konkretne „programy komputerowe” rozwijał/rozwija/będzie Pan rozwijał w
      okresie, którego dotyczy wniosek, w oparciu o zlecone przez Kontrahenta prace
      programistyczne, w stosunku do których przenosił/przenosi/będzie Pan przenosił
      autorskie prawa majątkowe na rzecz Kontrahenta.
    Proszę przedstawić szczegółowy opis będących przedmiotem zapytania „programów
    komputerowych” (konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje oraz na czym polega ich
    innowacyjność) wraz ze wskazaniem, czy zostały stworzone w okresie, którego dotyczy
    wniosek.
    c) czy wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”, „projekty”, „nowe funkcjonalności” to
      programy komputerowe, które są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Pana?
    Sposób, w jaki używa Pan ww. pojęć nie pozwala na stwierdzenie, czy różne pojęcia
    określają różne efekty Pana prac, czy pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić ten
    sam efekt Pana prac.
    Odpowiedź: Działalności opisane we wniosku są jego przedmiotem i nie stanowią katalogu
    zamkniętego, są to tylko niektóre z działań przykładowych wyników prac twórczych.
    Wnioskodawca zamieścił we wniosku poniższy opis powstałych programów
    komputerowych, na skutek zleceń programistycznych, wykonanych bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę. Wnioskodawca oświadcza, iż mając na względzie szeroką definicję
    programu komputerowego każdy ze wskazanych efektów prac Wnioskodawcy stanowi
    utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Wskazane we wniosku zlecenia programistyczne, realizowane na rzecz Kontrahentów
    stanowią konkretne „programy komputerowe”:
    (...).
    2. W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
      odniesieniu do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek?
      Należy ponadto wyjaśnić, jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu
      opracowania nowego „programu komputerowego” lub rozwijania istniejącego, a w
      szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do tworzenia i rozwijania (jakiego „programu
        komputerowego”?) zostały/zostaną podjęte w celu realizacji projektu, w ramach
        którego tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”?
      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został/zostanie wytworzony i
        rozwinięty przez Pana „program komputerowy”? Czego dotyczyło/będzie dotyczyć

        tworzenie i rozwijanie przez Pana „programu komputerowego”? Jakie konkretnie
        narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce
        gospodarczej Pan zastosował/zastosuje?
      c) co powoduje, że wytworzony nowy „program komputerowy” lub rozwinięty w
        znacznym stopniu różnił się/różni się/będzie się różnił od rozwiązań już
        funkcjonujących u Pana?
      d) na czym polegała/polega/będzie polegać oryginalność tego „programu
        komputerowego”?
      e) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi)
        powodowało/ powoduje/będzie powodować, iż „program komputerowy” po jego
        wytworzeniu lub rozwinięciu różnił się/będzie się różnił od rozwiązań już
        funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on Oprogramowanie ma
    charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości
    indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w
    stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi on prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są
    to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów
    takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma
    znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych).
    Praca Wnioskodawcy jako programisty (...) polega na tworzeniu i rozwijaniu aplikacji w (...),
    implementowaniu nowych funkcjonalności zgodnie z wymaganiami biznesowymi oraz
    integracji ich z bazami danych – głównie (...). Na co dzień Wnioskodawca tworzy nowe i
    rozwija istniejące funkcjonalności, projektuje strukturę danych, tworzy testy
    automatyczne, analizuje wymagania oraz uczestniczy w (...). Odpowiada także za
    wdrażanie zmian na środowiska testowe i produkcyjne z wykorzystaniem narzędzi (...).
    3. W związku ze wskazaniem we wniosku, że:
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
    wiedzy.
      proszę wyjaśnić:
      a) czy Pana działalność, w ramach której tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”
        prowadzona była/jest/będzie w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny,
        według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
        przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?
      b) na czym polegała/polega/będzie polegała systematyczność w odniesieniu do
        podejmowanych przez Pana działań w zakresie opisanych we wniosku czynności?
    Odpowiedź na pytania z lit. a i b:

    Tak, działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie, podejmowana
    jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym przez niego planem.
      c) jakie cele na wstępie postawił/postawi Pan w celu wytworzenia nowego i rozwinięcia
        istniejącego „programu komputerowego” w poszczególnych latach oraz źródeł
        finansowania zaplanowanych prac?
    Odpowiedź: Wnioskodawca za każdym razem stawia ten sam cel – stworzenie
    oprogramowania, które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie
    zaplanowane funkcjonalności.
      d) jakie konkretnie cele zostały/zostaną osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach
        jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło/nastąpi opracowanie
        konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedź: Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania
    spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując
    jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
      e) jakie harmonogramy w związku z tym zostały/zostaną opracowane w
        poszczególnych latach, a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do
        jakiego nowego i rozwiniętego „programu komputerowego”?
    Odpowiedź: Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały
    każdorazowo zrealizowane.
    4. Jakimi zasobami wiedzy dysponował/dysponuje/będzie Pan dysponował przed
      rozpoczęciem realizacji poszczególnego „programu komputerowego”?
    5. Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystywał/wykorzystuje/będzie wykorzystywał i
      rozwijał/rozwija/będzie rozwijał Pan w ramach opisanej we wniosku działalności?
    6. Przy użyciu jakich „technologii” powstały/powstają/będą powstawały poszczególne
      innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania, jakie usprawnienia odróżniają
      tworzone i rozwijane „programy komputerowe” od już istniejących?
    7. Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
      programistycznych oparte były/są/będą tworzone i rozwijane produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź na pytania nr 4, 5, 6, 7:
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodował stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Wnioskodawca tworzy
    programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca
    każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy,
    Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę

    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w jego
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych
    rozwiązań.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi On prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX).
    8. Czy Pana działania polegające na rozwijaniu „programów komputerowych” zmierzały/
      zmierzają/będą zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tych
      „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Tak, działania podjęte przez Wnioskodawcę polegające na rozwijaniu
    programów komputerowych zmierzały i będą zmierzać do poprawy ich użyteczności oraz
    funkcjonalności.
    9. Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:
      (...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
      objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
      (...)

      należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
      przypadku rozwijania utworów – efekty Pana samodzielnej pracy były/są/będą
      odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
      74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    10. Czy przysługiwały/przysługują/będą przysługiwały wyłącznie Panu majątkowe prawa
      autorskie do tych odrębnych „programów komputerowych”?
    Odpowiedź na pytania nr 9 i 10:
    Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie wytwarzania i
    rozwijania/ulepszania/modyfikowania programów komputerowych, zlecane przez
    Kontrahenta, prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów
    komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa majątkowe. Wnioskodawcy
    przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż do – w
    przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    11. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze, tj.
      zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, były/są/będą utworami w
      rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      · zawsze odznaczały się/odznaczają się/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym,
        twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
        niematerialnej;
      · nie były/nie są/nie będą efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu
        jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
        określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
      · nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
        projektów zlecanych przez Kontrahentów?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że efektem jego prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    12. Dochodów za jaki okres albo okresy (lata podatkowe) dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Wniosek dotyczy okresu od września od 1 stycznia 2025 roku i lat następnych.
    Od tego momentu nie zmienił się opisany stan faktyczny, który będzie obowiązywać
    również w przyszłości.
    13. Jeżeli wniosek dotyczy również dochodów za przyszłe okresy (lata następne), czy będą
      one uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych
      we wniosku (jeżeli nie, należy wyczerpująco przedstawić okoliczności ich uzyskiwania)?
    Odpowiedź: Wniosek dotyczy również dochodów za przyszłe okresy (lata następne). Będą
    one uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych we
    wniosku.
    14. Jaką formą była, jest i będzie opodatkowana Pana działalność gospodarcza w
      poszczególnych latach wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 12 (wg skali
      podatkowej, tzw. podatkiem „liniowym”, ryczałtem od przychodów
      ewidencjonowanych, w formie karty podatkowej)?

    Odpowiedź: Wnioskodawca wybrał w ustawowym terminie podatek liniowy jako formę
    opodatkowania na rok 2025. Wnioskodawca na ten moment nie planuje stosować innej
    formy opodatkowania w następnych latach.
    15. Czy ponosił/ponosi/będzie Pan ponosił odpowiedzialność za efekty swojej pracy w
      stosunku do osób trzecich (innych niż Kontrahent)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym
    ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności
    w ramach realizacji zleceń.
    16. W jaki sposób umowy z Kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      · wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do „programu
        komputerowego” (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
      · także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich).
    Odpowiedź: Wnioskodawca przenosi odpłatnie autorskie prawa majątkowe na swoich
    Kontrahentów, następuje to na konkretnych polach eksploatacji. Ulgą IP BOX
    Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są bezpośrednio związane z
    wytwarzaniem programów komputerowych. Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość
    tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    17. Jak należy rozumieć, że:
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym?
      W szczególności:
      · na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) jest ustalane Pana „zaangażowanie w
        prace nad określonym programem komputerowym”, skoro „program
        komputerowy” jest w całości efektem Pana pracy?
      · w jaki sposób Pana „zaangażowanie” czy poziom „zaangażowania” przekłada się na
        wartość Pana wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Zgodnie z umową należne wynagrodzenie zawiera w sobie wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich. Przy pomocy ewidencji Wnioskodawca jest w stanie
    przyporządkować odpowiednią wartość wynagrodzenia, które ma skorzystać z ulgi.
    Zaangażowanie mierzone jest czasem jaki jest Wnioskodawcy potrzebny do wytworzenia
    programu komputerowego.
    18. Jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z Kontrahentami? Czy:
      · są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne), czy
      · zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych
        warunków przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana określonych
        prac albo etapu prac) – jeśli tak, proszę wskazać spełnienie jakich warunków lub
        zaistnienie jakich okoliczności wyznacza koniec okresu rozliczeniowego?
    Odpowiedź: Wnioskodawca zgodnie z zawartą umową z Kontrahentem stosuje miesięczny
    okres rozliczeniowy.

    19. Jak na gruncie poszczególnych umów z Kontrahentami wygląda relacja między
      przeniesieniem przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnego efektu Pana pracy a
      upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością
      tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta po upływie okresu rozliczeniowego
    autorskie prawa majątkowe do wytworzonej części programu komputerowego, która
    stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do programu komputerowego oraz
    świadczenie usług, Wnioskodawca otrzymuje po upływie okresu rozliczeniowego
    wynagrodzenie wypłacane na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury.
    Wartość wynagrodzenia wyliczana jest na podstawie tego, ile czasu w ciągu jednego
    okresu rozliczeniowego Wnioskodawca poświęcił na tworzenie programu
    komputerowego, a ile na działania nietwórcze (np. czynności administracyjne), następnie
    określa jaka była to część całego czasu poświęconego na świadczenie usług w danym
    okresie rozliczeniowym. Na podstawie takich obliczeń Wnioskodawca ustala wysokość
    wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich do oprogramowania.
    20. Jak należy rozumieć sformułowanie:
    Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala
    dochód z każdego programu komputerowego,
      które sugeruje cykliczność ustalania dochodów z poszczególnych „programów
      komputerowych”) w kontekście okoliczności, że przenosi Pan prawa do „programów
      komputerowych” na Kontrahentów (a więc dokonuje jednorazowych czynności, po
      których prawa do poszczególnych „programów” nie są już Pana składnikiem majątku
      wykorzystywanym w działalności gospodarczej)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca po zakończeniu okresu rozliczeniowego przenosi na
    Kontrahenta prawa do wytworzonej części programu komputerowego, który stanowi
    utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, za co otrzymuje
    na koniec okresu rozliczeniowego wynagrodzenie.
    21. Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
      przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
      następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Odpowiedź: Tak, „przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w
    przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. Ustawy.
    22. Czy w związku z wykonywaną umową zawartą z Kontrahentami wystawia Pan faktury,
      jeśli tak, to czy wyodrębniają one wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych
      praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na Kontrahentów? Jeśli nie,
      proszę wskazać dlaczego i w jaki sposób określa Pan wartość wynagrodzenia z tytułu
      przeniesienia majątkowych praw autorskich?
    Odpowiedź: Wystawiane faktury przychodowe wyodrębniają wynagrodzenie z tytułu
    świadczenia przez Wnioskodawcę usług na rzecz danego Kontrahenta, zaś wynagrodzenie
    za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych lub ich części, zawiera
    się w tym wynagrodzeniu. Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac Wnioskodawcy dla
    Kontrahenta, ponieważ Wnioskodawca nie jest do tego zobligowany.
    23. W jaki sposób poszczególne umowy z Kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnych stworzonych

      przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana
      pracy na Kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Kontrahent)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż
    Kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
    a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019
    r. poz. 123 z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas przekazanie
    wytworzonego utworu Kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co bezpośrednio regulują
    zapisy zawarte w umowie.
    b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz.
    123 z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo wytworzenie
    przez Wnioskodawcę ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    24. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
      wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych? Proszę o wskazanie, w formie
      katalogu zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii
      wydatków.
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i
    artykułów biurowych rozumie koszty dotyczące zakupu mebli biurowych (biurko, szafki,
    regały, krzesła), papieru, segregatorów, organizerów.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    25. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
      sprzętu komputerowego i elektronicznego? Proszę o wskazanie, w formie katalogu
      zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, iż wskazując koszt zakupu sprzętu
    komputerowego i elektronicznego, rozumie: telefon, słuchawki, dysk, głośnik, modem,
    router, klucz sprzętowy, ładowarki, baterie, stację dokującą, monitor, laptop, pendrive,
    klawiaturę, myszki do komputera. Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości możliwości
    poniesienia podobnych, niezbędnych kosztów w związku z prowadzoną działalnością
    programistyczną dotyczącą wytworzenia oprogramowania lub jego części. Wnioskodawca
    nie jest w stanie przewidzieć wszystkich kosztów. Wydatki zostały/zostaną poniesione dla
    potrzeb wielu projektów programistycznych.
    26. Wobec wskazania we wniosku:
      W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na
      wytwarzaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące
      wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów:
      (...)

      4 ) koszty związane z wyjazdami służbowymi; – Wnioskodawca podróżuje służbowo,
      w związku z czym ponosi on koszty związane z noclegiem oraz koszty dojazdu do
      wyznaczonego miejsca; są one konieczne z punktu widzenia działalności związanej z
      tworzeniem oprogramowania, gdyż może zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca
      będzie musiał przykładowo omówić dany projekt z klientem w miejscu innym niż
      siedziba Wnioskodawcy; 5) koszty związane z wyjazdami służbowymi Wnioskodawca
      często podróżuje służbowo, w związku z czym ponosi On koszty związane z
      noclegiem (np. zakwaterowanie w hotelu) oraz koszty dojazdu do wyznaczonego
      miejsca (np. bilety autostradowe, bilety lotnicze, bilety kolejowe, taksówki);
      proszę wyjaśnić o jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi
      koszty związane z wyjazdami służbowymi? Proszę o wskazanie, w formie katalogu
      zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Pod pojęciem kosztów dotyczących wyjazdów służbowych Wnioskodawca ma
    na myśli wydatki na: zakwaterowanie w hotelu, bilety lotnicze, bilety kolejowe, taksówki,
    (...), dieta, bilety wstępu. W kwestii szkoleń i konferencji, Wnioskodawca ponosi wydatki na
    szkolenia i kursy, zależne od realizowanego przez niego zadania, wynikające z
    konieczności zapoznania się z nową technologią, uzupełnienia wiedzy potrzebnej do
    realizacji konkretnego zadania.
    Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych
    wydatków z tej kategorii. Powyższe koszty Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Służą one Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    27. Jaki dokładnie jest cel Pana wyjazdów służbowych? Czy są to podróże służące
      zdobywaniu nowych klientów, czy może są to wyjazdy do konkretnych, posiadanych już
      Kontrahentów?
    Odpowiedź: Celem wyjazdów służbowych jest zarówno zdobywanie potencjalnie nowych
    klientów, jak i również dalsza współpraca z Kontrahentami, z którymi Wnioskodawca już
    współpracuje.
    28. Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana trzecie pytanie były/są
      /będą ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na
      tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Wszystkie wymienione we wniosku koszty są kosztami uzyskania przychodu
    faktycznie ponoszonymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami osiąganymi z
    poszczególnych praw własności intelektualnej, tj. z działań polegających na tworzeniu i
    rozwijaniu „programów komputerowych”. Wszystkie z nich są bezpośrednio związane z
    powstaniem przychodu z poszczególnych praw własności intelektualnej.
    29. W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
      Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana
      „programów komputerowych”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie
      wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego
      „programu komputerowego”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania
      wydatków do wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).
    Odpowiedź: Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość
    wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw

    majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
    przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie
    przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
    wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
    30. O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 3? Czy stosowany
      jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Odpowiedź: W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga
    przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są
    do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie
    jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22
    ust. 3 ustawy.
    31. Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz
      podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 3) stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy
      z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu
      (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w
      danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych
      IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej,
      która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego
      kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego
      kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi.
    Odpowiedź: Tak, przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z
    obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu z
    konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 25 kwietnia 2025 r. doprecyzował Pan odpowiedzi na
    pytania:
    1. Proszę ponownie o wskazanie dochodów za jaki okres albo okresy (lata podatkowe)
      dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Wniosek dotyczy okresu od 1 stycznia 2025 r. i lat następnych. Od tego
    momentu nie zmienił się opisany stan faktyczny, który będzie obowiązywać również w
    przyszłości.
    2. Proszę ponownie o wskazanie jaką formą była opodatkowana Pana działalność
      gospodarcza w poszczególnych latach przed 2025 r. (wg skali podatkowej, tzw.
      podatkiem „liniowym”, ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, w formie
      karty podatkowej)? – w zależności czy w odpowiedzi na pytanie nr 1 wskaże Pan, że
      wniosek dotyczy także lat podatkowych przed 2025 r.

    Odpowiedź: Wnioskodawca wybrał w ustawowym terminie podatek liniowy jako formę
    opodatkowania na rok 2025. Wnioskodawca na ten moment nie planuje stosować innej
    formy opodatkowania w następnych latach.
    Wnioskodawca nie jest zainteresowany uzyskaniem interpretacji indywidualnej za rok
    2024 lub okresy wcześniejsze.
    3. Należy wskazać, czy Pana wniosek dotyczy też wydatków na szkolenia i kursy. W
      przypadku odpowiedzi twierdzącej należy ponadto:
      1) wskazać:
        a) jaki był/jest/będzie zakres tematyczny szkoleń i kursów, w których bierze Pan
        udział?
        b) jak wykorzystywał/wykorzystuje/będzie wykorzystywał Pan wiedzę zdobytą w
        ww. szkoleniach i kursach w prowadzonej przez Pana działalności?
        c) w jaki sposób wiedza zdobyta w ww. szkoleniach i konferencjach była/jest
        /będzie wykorzystywana przez Pana do bezpośredniego tworzenia i rozwijania
        konkretnych „programów komputerowych” wskazanych we wniosku?
        d) jakie przesłanki świadczą o bezpośrednim powiązaniu wydatków na ww.
        szkolenia i kursy z wytworzeniem i rozwijaniem konkretnych „programów
        komputerowych” wskazanych we wniosku?
    2) ponownie sformułować pytanie nr 3, w taki sposób, aby ponownie sformułowane
    pytanie nr 3 dotyczyło także wydatków na szkolenia i kursy;
    3) przedstawić własne stanowisko do pytania nr 3, tak by ponownie przedstawione
    stanowisko do pytania nr 3 dotyczyło także wydatków na szkolenia i kursy.
    Odpowiedź: Nie, wniosek nie dotyczy wydatków na szkolenia i kursy. W kontekście
    odpowiedzi na pytanie nr 26 z wcześniejszego wezwania organu – dotyczy on jedynie
    wydatków związanych z wyjazdami służbowymi:
    Pod tym pojęciem Wnioskodawca rozumie wydatki na zakup paliwa, zakup biletów np.
    kolejowych, lotniczych, koszt parkingu, koszt noclegu, koszt taksówek.
    Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych
    wydatków z tej kategorii. Powyższe koszty Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Służą one Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych. Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w
    trakcie prowadzenia działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie
    wyklucza możliwości ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z
    prowadzoną działalnością.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
    tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
    Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?

    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej na:
    1) koszty usługi księgowej i doradczej;
    2) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych;
    3) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego;
    4) koszty związane z wyjazdami służbowymi;
    5) składki na ubezpieczenia społeczne
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
    w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu
    odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika nexus,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby
    wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do
    zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako:
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną
    w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
    potrzeb Kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu
    zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
    potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
    od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
    proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
    korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie
    całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
    zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
    udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
    przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest
    w sposób systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
    wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej jest przeniesienie
    autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co nierozerwalnie
    wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.

    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej
    funkcjonalności, na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność
    wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej,
    łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie
    narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
    działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel,
    którym jest wytworzenie oprogramowania, rozwiązującego problemy nakreślone przez
    Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy.
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu. Począwszy od
    wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swoją działalności, to
    oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z
    należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta. Wnioskodawca, z
    wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej
    działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    produktów, procesów lub usług programistycznych.
    Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z
    posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone
    przez Niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów
    lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone
    programy stanowią przejaw jego twórczej działalności oraz są one innowacyjne
    zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności, jak i jego Kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do
    praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności – autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego
    jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w
    jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.

    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym
    opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z
    praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga, aby spełnione zostały dwa kryteria:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
    niego działalność badawczo-rozwojowej oraz
    b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska.
    Oprogramowanie, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o
    PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego
    ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia
    jakichkolwiek wymogów formalnych.
    Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet
    krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi
    podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,
    Bezpečnostní softwaravá asociace. ECU:EU:C2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-
    alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz. Warszawa 2019 – art.
    74).
    Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych
    wytwarzanych przez Niego w ramach prowadzonej działalność gospodarczej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku
    działalności zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw
    własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na
    podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w
    ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności opisanej we wniosku, która
    jego zdaniem stanowi działalność badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
    kwalifikowanego IP;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
    uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
    niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;

    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z
    postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług
    przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta wytworzone
    oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian
    za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie – należność ta
    obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do
    programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do
    wytworzonego oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b) x 1,3/a+b+c+d, w którym poszczególne
    litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium,
    które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi On wydatki na:
    1) koszty usługi księgowej i doradczej;
    2) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych;
    3) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego;

    4) koszty związane z wyjazdami służbowymi;
    5) składki na ubezpieczenia społeczne.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu
    art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez Niego
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą jego zdaniem
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym
    Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku
    dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
        spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku, wynika, że
    prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od (...) października 2023 r., która
    dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności
    gospodarczej. Działa Pan w branży informatycznej jako programista, zajmując się przede

    wszystkim wytwarzaniem oprogramowania. Zajmuje się Pan (...). Tworzy rozwiązania
    dedykowane, często w oparciu o indywidualne wymagania Klientów. Realizuje Pan
    projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez
    projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach
    testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia w
    modernizacji wdrożonych systemów. Realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz
    swoich Kontrahentów, a przykładowo zajmuje się następującymi projektami:
    (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów komputerowych opisanych we wniosku oraz uzupełnieniu).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz
    doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem
    programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich
    Kontrahentów. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta
    lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego
    działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami
    powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii
    oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. W
    uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Pana działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem
    własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny
    w pomyśle, jest nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
    unikatowym. Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności
    archaicznych rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Jest Pan w
    stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu

    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej
    działalności tzn. są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od
    innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia. Pana praca jako programisty (...) polega na tworzeniu i
    rozwijaniu aplikacji w (...), implementowaniu nowych funkcjonalności zgodnie z
    wymaganiami biznesowymi oraz integracji ich z bazami danych – głównie (...). Na co
    dzień tworzy Pan nowe i rozwija istniejące funkcjonalności, projektuje strukturę danych,
    tworzy testy automatyczne, analizuje wymagania oraz uczestniczy w (...). Odpowiada
    także za wdrażanie zmian na środowiska testowe i produkcyjne z wykorzystaniem
    narzędzi (...).
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan we wniosku, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pana działania prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikację, zakończenie. W
    uzupełnieniu wniosku stwierdził Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie, podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Zobowiązany jest Pan w ramach
    danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest
    należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
    przedstawionym przez niego planem. Za każdym razem stawia Pan ten sam cel –
    stworzenie oprogramowania, które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie
    zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Samodzielnie stworzył pan
    oprogramowanie, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. Każde
    oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo zrealizowane.

    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji. Pana działalność polega
    na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca. Oprogramowanie
    stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności. Opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. W uzupełnieniu wniosku dodaje Pan,
    że programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu,
    którego tylko efekt jest z góry ustalony. Istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą
    do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze najbardziej wydajnych
    i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
    funkcjonalności. Program stworzony przez Pana na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i
    rozwinął działanie starych programów, lub też powodował stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności. Tworzy Pan programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
    każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan
    w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania za każdym razem musi
    Pan wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Nie
    jest Pan podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi
    ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej
    następstwie zdobywa Pan prawa do stworzonego dzieła. W swojej działalności zawsze
    stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym
    stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w
    działalności Pana Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreśla
    Pan, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej
    działalności, planuje, projektuje i tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w branży w postaci

    ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia
    wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Przystępując do tworzenia oprogramowania planuje Pan jego realizację w ten sposób, aby
    prace odbywały się w ramach harmonogramu. Pana zdaniem, należy także pamiętać, że
    ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów
    wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Pan uwzględnia w swojej działalności.
    Ponadto, Pana twórczą działalność odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania
    stanowią nowość w Pana działalności, więc do momentu ich wytworzenia nie oferował
    Pan podobnych rozwiązań. Pana działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie, ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem
    własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w
    pomyśle, jest nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
    unikatowym. Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Jest Pan w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi Pan prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną
    inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Niniejsze
    przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania, które
    choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana
    systemów i aplikacji. Opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Nie świadczy
    Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. W uzupełnieniu wniosku dodaje Pan, że Pana praca polega na
    doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów
    wiedzy, które posiada Pan w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy Pan
    innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług
    informatycznych, przy czym ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie
    wielu procesów.

    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,

    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                        (a + b) x 1,3
                        a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został

    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek
    prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Przepisy o
    IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo
        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy należy
    wskazać, że:
    - tworzy i rozwija Pan wymienione w opisie sprawy programy komputerowe w ramach
    prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję
    wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - wszystkie czynności, które Pan realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania
    /ulepszania/ modyfikowania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta,
    prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których przenoszone są prawa majątkowe;
    - przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż do – w
    przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta;
    - w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Pana należności
    będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego;
    - od 1 września 2024 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Autorskie prawo do programu komputerowego tworzonego i rozwijanego przez Pana w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej było/jest/będzie kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem należy stwierdzić, że odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu
    komputerowego w ramach wykonywanych przez Pana zleceń programistycznych stanowi
    sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ten stanowi
    kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu
    osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów
    art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniu rocznym
    za 2025 r. Jeżeli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan mógł
    skorzystać z omawianej preferencji także w zeznaniach za następne lata podatkowe.

    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej wyjaśniam, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że
    „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie
    przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego
    5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP
    przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów
    osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów
    funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni
    przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest
    nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.

    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem i rozwinięciem
    konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem i rozwojem
    kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus.
    Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku
    podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
    Zatem wydatki, które Pan ponosi na:
    1) usługę księgową i doradczą;
    2) zakup wyposażenia biurowego i artykułów biurowych (mebli biurowych (biurka, szafek,
    regałów, krzeseł)), papieru, segregatorów, organizerów);
    3) zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego (telefonu, słuchawek, dysku, głośnika,
    modemu, routera, klucza sprzętowego, ładowarek, baterii, stacji dokującej, monitora,
    laptopa, pendrive-a, klawiatury, myszek do komputera);
    4) wyjazdy służbowe, których celem jest dalsza współpraca z Kontrahentami, z którymi
    Pan już współpracuje (zakup paliwa, zakup biletów kolejowych, lotniczych, koszt
    parkingu, noclegu, taksówek);
    5) składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe),
    wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych);
    przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w lit. a
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Odnosząc się z kolei do kosztów związanych z wyjazdami służbowymi mającymi na celu
    zdobywanie potencjalnie nowych klientów, takie jak: zakup paliwa, zakup biletów

    kolejowych, lotniczych, koszt parkingu, noclegu, taksówek, wskazać należy, że takie
    wydatki bez wątpienia mają związek z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.
    Jednakże, kierując się treścią art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wydatków tych nie można uznać za koszty faktycznie poniesione na działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Przepis ten literalnie wskazuje, że do kosztów, o których mowa w ust. 4 nie zalicza się
    kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej. W tym miejscu należy wskazać, że koszty związane z wyjazdami służbowymi
    w celu zdobywania potencjalnie nowych klientów nie są wprost związane z tworzeniem i
    rozwijaniem oprogramowania. Są one związane z Pana działalnością w sensie ogólnym, a
    nie z tworzeniem i rozwijaniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Koszty te pozwalają Panu na zdobywanie nowych klientów w przyszłości
    jednak nie mają bezpośredniego związku z wytworzeniem/rozwinięciem kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Koszty te związane są z potencjalnymi zleceniami
    programistycznymi w przyszłości, a zatem z ewentualnym potencjalnym przyszłym
    przychodem, niepewnym, zbyt odległym i warunkowym. Koszty te nie mają zatem
    bezpośredniego wpływu na wytworzenie i rozwinięcie kwalifikowanego IP, w konsekwencji
    nie mogą zawierać się we wskaźniku nexus.
    Podsumowując, koszty związane z wyjazdami służbowymi w celu zdobywania potencjalnie
    nowych klientów (zakup paliwa, zakup biletów kolejowych, lotniczych, koszt parkingu,
    noclegu, taksówek) nie stanowią/nie będą stanowić kosztów, o których mowa w literze „a”
    wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W
    stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzeń przyszłych i
    zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.