Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-129/16/SR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-04-22
Teza: wyłączenie z opodatkowania nieodpłatnego przekazania całego przedsiębiorstwa spółki cywilnej, wraz z towarami, na rzecz jednego ze wspólników oraz braku obowiązku sporządzenia spisu, o którym mowa w art. 14 ust. 5 u.p.t.u. i zapłaty podatku od towarów i usług w związku z rozwiązaniem spółki.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa; rozwiązanie; spis-spis z natury; spółki-spółka cywilna; wspólnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 19 lutego 2016 r. (data wpływu 24 lutego 2016 r.) uzupełnionym pismem z 23 marca 2016 r. (data wpływu 24 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania nieodpłatnego przekazania całego przedsiębiorstwa spółki cywilnej, wraz z towarami, na rzecz jednego ze wspólników oraz braku obowiązku sporządzenia spisu, o którym mowa w art. 14 ust. 5 u.p.t.u. i zapłaty podatku od towarów i usług w związku z rozwiązaniem spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania nieodpłatnego przekazania całego przedsiębiorstwa spółki cywilnej, wraz z towarami, na rzecz jednego ze wspólników oraz braku obowiązku sporządzenia spisu, o którym mowa w art. 14 ust. 5 u.p.t.u. i zapłaty podatku od towarów i usług w związku z rozwiązaniem spółki. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 23 marca 2016 r. (data wpływu 24 marca 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 15 marca 2016 r.

W przedmiotowym wniosku uzupełnionym pismem z 23 marca 2016 r. przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką cywilną, w której jedynymi wspólnikami są małżonkowie pozostający w małżeńskim ustroju majątkowym wspólności ustawowej. Udziały obu małżonków w ww. spółce cywilnej wynoszą po 50%. Spółka ta jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W skład majątku stanowiącego wspólność wspólników tej spółki wchodzą ruchomości w postaci towarów, których sprzedaż jest przedmiotem działalności spółki, jak również ruchomości służące prowadzeniu działalności (samochody, sprzęt komputerowy itp.). W skład tego majątku nie wchodzą natomiast nieruchomości, jak również ograniczone prawa rzeczowe na nieruchomościach. Spółka ta prowadzi swą działalność w lokalu, który jest wynajmowany.

Jeden ze wspólników ww. spółki (X) zamierza zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej, w związku z czym spółka ta ulegnie rozwiązaniu. Drugi ze wspólników ww. spółki (Y) zamierza rozpocząć prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej pod swoim imieniem i nazwiskiem oraz w ramach indywidualnego numeru identyfikacji podatkowej – jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. W ramach rozpoczętej indywidualnej działalności gospodarczej Y zamierza kontynuować działalność prowadzoną dotychczas przez ww. spółkę. Przedmiot indywidualnej działalności gospodarczej Y będzie tożsamy z przedmiotem działalności prowadzonej aktualnie przez tę spółkę.

Przed rozwiązaniem ww. spółki cywilnej jej wspólnicy zamierzają dokonać nieodpłatnego przekazania przedsiębiorstwa tej spółki na rzecz wspólnika Y. Przekazanie przedsiębiorstwa nastąpi zgodnie z przepisami prawa cywilnego (art. 551, art. 552 i art. 751 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny /tekst jednolity Dz.U. z 2014 poz. 121 ze zm., dalej: k.c.) w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi i obejmie wszystko, co wchodzi w skład tegoż, w tym w szczególności: nazwę, własność rzeczy, prawo wynikające z umowy najmu nieruchomości, wierzytelności, tajemnicę przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej). Po przekazaniu przedsiębiorstwa ww. spółki Y będzie je prowadził pod dotychczasową nazwą, z tym że umieści dodatek wskazujący na jego osobę jako nabywcy przedsiębiorstwa (art. 438 § 3 k.c).

Na dzień rozwiązania ww. spółki cywilnej nie będzie ona miała żadnego majątku, albowiem ten przejdzie razem z przedsiębiorstwem na Y.

Wnoszone przedsiębiorstwo będzie posiadało pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot. Przedmiot zbycia stanowi bowiem całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym.

W zbywanym zespole składników majątkowych i niemajątkowych zachowane zostaną funkcjonalne związki pomiędzy jego poszczególnymi składnikami w sposób pozwalający nabywcy (wspólnikowi) prowadzić działalność gospodarczą tylko i wyłącznie w oparciu o te składniki.

W zbywanym przedsiębiorstwie nie są zatrudnieni żadni pracownicy.

Na dzień zbycia przedsiębiorstwa zarówno Wnioskodawca (spółka cywilna), jak i nabywca (wspólnik) będą podatnikami VAT czynnymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z nieodpłatnym przekazaniem całego przedsiębiorstwa spółki cywilnej, której jedynymi wspólnikami są małżonkowie pozostający we wspólności małżeńskiej, na rzecz jednego z tych wspólników, który będzie – jako czynny podatnik podatku od towarów i usług – kontynuował działalność prowadzoną dotąd przez spółkę, a następnie rozwiązaniem tej spółki, po stronie spółki wystąpi obowiązek dokonania spisu, o którym mowa w art. 14 ust. 5 u.p.t.u., i obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług co do towarów wskazanych w art. 14 ust. 1 u.p.t.u. lub obowiązek zapłaty tego podatku co do towarów przekazanych wraz z przedsiębiorstwem, czy też nieodpłatne przekazanie przedsiębiorstwa tej spółki, wraz z towarami, na rzecz jednego z jej wspólników nie będzie podlegało przepisom ustawy o podatku od towarów i usług z mocy art. 6 pkt 1 u.p.t.u., a spółka na dzień jej rozwiązania nie będzie obowiązana do dokonywania ww. spisu, jak również nie będzie obowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług, jako że nie będzie już w tym momencie posiadała żadnego majątku?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy nieodpłatne przekazanie przedsiębiorstwa spółki cywilnej, której jedynymi wspólnikami są małżonkowie pozostający we wspólności małżeńskiej, na rzecz jednego z tych wspólników, który będzie – jako czynny podatnik podatku od towarowi usług – kontynuował działalność prowadzoną dotąd przez spółkę, a następnie rozwiązanie tej spółki, nie spowoduje po stronie spółki ani obowiązku sporządzania spisu, o którym mowa w art. 14 ust. 5 u.p.t.u., ani obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług co do towarów wskazanych w art. 14 ust. 1 u.p.t.u., ani obowiązku zapłaty tego podatku co do towarów przekazanych wraz z przedsiębiorstwem, albowiem własność całego majątku spółki przejdzie na wspólnika razem z przekazanym przedsiębiorstwem w drodze czynności neutralnej dla podatku od towarów i usług, a zatem na dzień rozwiązania tej spółki nie będzie ona miała żadnego majątku, który podlegałby spisowi, i który mógłby powodować obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 u.p.t.u., przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Przez towary, według art. 2 pkt 6 u.p.t.u., rozumie się rzeczy oraz ich części (\`(...)\`).

Przepisy art. 6 u.p.t.u. wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu. I tak, na mocy art. 6 pkt 1 u.p.t.u., przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie wyjaśnia co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając jednak zakres przedmiotowy tej ustawy, pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 u.p.t.u., tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 u.p.t.u. obejmuje te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 551 k.c, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem, składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Jeżeli warunki, o których mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego, zostaną spełnione, to dostawa realizowana w taki sposób do innego podmiotu, nie będzie podlegała przepisom ustawy. Zgodnie z art. 552 k.c, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Z treści zamierzonych czynności wspólników przedmiotowej spółki cywilnej nie wyniknie odstępstwo od zasady wskazanej powołanym przepisem.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej. W myśl art. 14 ust. 4 u.p.t.u., przepisy art. 14 ust. 1 i 3 u.p.t.u. stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie do art. 14 ust. 5 u.p.t.u., w przypadkach, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 3 u.p.t.u., podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu („spis z natury”). Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, a także o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. W omawianym zdarzeniu przyszłym skutkiem przekazania całego przedsiębiorstwa przedmiotowej spółki będzie, iż na dzień jej rozwiązania nie wystąpią towary, w stosunku do których przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Towary te będą bowiem przed rozwiązaniem spółki przedmiotem dostawy wraz z przekazanym przedsiębiorstwem. Tym samym po stronie Wnioskodawcy nie wystąpią obowiązki, o których mowa w art. 14 u.p.t.u.

Co do okoliczności, że wspólnicy przedmiotowej spółki są również małżonkami, którzy pozostają we wspólności ustawowej, Wnioskodawca podaje, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, spółka cywilna jest traktowana jako odrębny podmiot, który wykazuje cechy podatnika. Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość takiej interpretacji jego przepisów, która zakładałaby, że wspólność majątkowa istniejąca między małżonkami na podstawie przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ma wpływ na zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Za dopuszczalne należy uznać dokonywanie czynności cywilnoprawnych między małżonkami pozostającymi w małżeńskiej wspólności majątkowej, jeżeli czynności te dotyczą sfery objętej zakresem ich działalności gospodarczej.

Przekazywany przez podatnika podatku od towarów i usług (spółkę cywilną) majątek, który w omawianym zdarzeniu przyszłym stanowi całe przedsiębiorstwo, w świetle Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi (przy istnieniu wspólności majątkowej) niewątpliwie majątek wspólny małżonków, jednakże w świetle ustawy o podatku od towarów i usług są to rzeczy, które podatnik (spółka cywilna) nabył w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. W niniejszej sprawie podatnikiem podatku od towarów i usług jest Spółka cywilna, a nie każdy z małżonków odrębnie.

Zatem, przekazanie przedsiębiorstwa nastąpi pomiędzy Spółką a osobą fizyczną będącą wspólnikiem w tej Spółce, prowadzącą odrębną od spółki cywilnej działalność gospodarczą. Nieodpłatne przekazanie całego przedsiębiorstwa między spółką cywilną a wspólnikiem – małżonkiem, w sytuacji, gdy przekazujący jest podatnikiem podatku od towarów i usług, co do zasady, będzie podlegać przepisom ustawy o VAT na zasadach ogólnych, chyba że z przepisów tej ustawy wynika, że do dostawy danego towaru (jak to ma miejsce w sytuacji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w myśl art. 6 pkt 1 u.p.t.u.) nie stosuje się jej przepisów. W omawianej sytuacji przyszłej dojdzie do przekazania przez spółkę cywilną całego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego na rzecz jednego ze wspólników spółki (będącego małżonkiem drugiego wspólnika). Czynność taka będzie więc wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 u.p.t.u.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. zbycie przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport). Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb regulacji podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121, ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 552 k.c. czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Ponadto w przedmiotowej sprawie istotne jest, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z okoliczności sprawy, Wnioskodawca jest spółką cywilną, w której jedynymi wspólnikami są małżonkowie pozostający w małżeńskim ustroju majątkowym wspólności ustawowej. Przed rozwiązaniem spółki cywilnej jej wspólnicy zamierzają dokonać nieodpłatnego przekazania przedsiębiorstwa tej spółki na rzecz jednego ze wspólników. Przekazanie przedsiębiorstwa nastąpi zgodnie z przepisami prawa cywilnego (art. 551, art. 552 i art. 751 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny) w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi i obejmie wszystko, co wchodzi w skład tegoż, w tym w szczególności: nazwę, własność rzeczy, prawo wynikające z umowy najmu nieruchomości, wierzytelności, tajemnicę przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wnioskodawca wskazał ponadto, że wnoszone przedsiębiorstwo będzie posiadało pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot. Przedmiot zbycia stanowi bowiem całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. W zbywanym zespole składników majątkowych i niemajątkowych zachowane zostaną funkcjonalne związki pomiędzy jego poszczególnymi składnikami w sposób pozwalający nabywcy (wspólnikowi) prowadzić działalność gospodarczą tylko i wyłącznie w oparciu o te składniki. We wniosku wskazano również, że wspólnik na rzecz którego zostanie przekazane przedsiębiorstwo zamierza kontynuować działalność prowadzoną dotychczas przez ww. spółkę. Przedmiot indywidualnej działalności gospodarczej tego wspólnika będzie tożsamy z przedmiotem działalności prowadzonej aktualnie przez spółkę. Ponadto Wnioskodawca zaznaczył, że na dzień rozwiązania ww. spółki cywilnej nie będzie ona miała żadnego majątku, albowiem ten przejdzie razem z przedsiębiorstwem na wspólnika.

W świetle powołanych przepisów należy stwierdzić, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca jako spółka cywilna jest traktowany jako odrębny podmiot, spełniający definicję podatnika. Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość takiej interpretacji jego przepisów, która zakładałaby, że wspólność majątkowa istniejąca między małżonkami na podstawie przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ma wpływ na zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

Dopuszczalne jest dokonywanie czynności cywilnoprawnych między małżonkami pozostającymi w małżeńskiej wspólności majątkowej, jeżeli czynności te dotyczą sfery objętej zakresem ich działalności gospodarczej.

Przekazywany przez podatnika podatku od towarów i usług (spółkę cywilną) majątek, który w analizowanym przypadku stanowi całe przedsiębiorstwo, w świetle Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi (przy istnieniu wspólności majątkowej) niewątpliwie majątek wspólny małżonków, jednakże w świetle ustawy o podatku VAT są to rzeczy, które podatnik (spółka cywilna) nabył w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie podatnikiem podatku od towarów i usług jest spółka cywilna, a nie każdy z małżonków odrębnie. Zatem, przekazanie przedsiębiorstwa nastąpi pomiędzy spółką, a osobą fizyczną będącą wspólnikiem w tej spółce, prowadzącą odrębną od spółki cywilnej działalność gospodarczą.

Należy zatem stwierdzić, że skoro w omawianej sytuacji przedmiotem przekazania ze spółki cywilnej do indywidualnej działalności gospodarczej wspólnika będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, to należy uznać, że powyższa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, tj. nie będzie objęta zakresem przedmiotowym ustawy.

Wyjaśnić należy, że Wnioskodawca nie będzie miał również obowiązku zapłaty podatku w odniesieniu do towarów przekazywanych wraz z przedsiębiorstwem, bowiem wchodzą one w skład tegoż przedsiębiorstwa.

Odnosząc się natomiast do kwestii obowiązku sporządzenia spisu z natury oraz zapłaty podatku od towarów i usług w związku z rozwiązaniem spółki należy wskazać, że w myśl art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej.

W myśl art. 14 ust. 4 ustawy, przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu (art. 14 ust. 5).

W niniejszej sprawie całość przedsiębiorstwa Wnioskodawcy przed rozwiązaniem spółki cywilnej zostanie przekazana nieodpłatnie do działalności gospodarczej jednego ze wspólników, co oznacza, że na dzień rozwiązania spółki Wnioskodawca nie będzie posiadał żadnych towarów ani składników majątkowych, a zatem na dzień rozwiązania spółki nie wystąpią towary podlegające opodatkowaniu. Tym samym wartość remanentu likwidacyjnego wyniesie „0”. Ww. przepis art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy odnosi się do towarów, będących w posiadaniu podatnika w dniu rozwiązania spółki. U Wnioskodawcy nie będzie towarów na dzień rozwiązania spółki, a więc nie wystąpi obowiązek, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy, a zatem nie jest on zobowiązany do sporządzenia spisu z natury, o którym mowa w art. 14 ust. 5 ustawy.

Reasumując, przekazanie ze spółki cywilnej do indywidualnej działalności gospodarczej jednego ze wspólników całego przedsiębiorstwa wraz z towarami przed rozwiązaniem spółki cywilnej, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, a Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do sporządzenia „spisu z natury” towarów, o którym mowa w art. 14 ust. 5 ustawy oraz do zapłaty podatku VAT, ponieważ na dzień rozwiązania spółki nie wystąpią towary podlegające opodatkowaniu.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.