Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.267.2025.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Możliwość dwukrotnego skorzystania ze zwolnienia na
dofinansowanie zakupu okularów na podstawie tego samego
zaświadczenia lekarskiego.
Słowa kluczowe: okulary
orzeczenia
zaświadczenie-zaświadczenie lekarskie
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 11
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. jako pracodawca zgodnie z przepisami prawa pracy kieruje pracowników na
    obowiązkowe badania lekarskie (wstępne, okresowe oraz kontrolne), które mają
    potwierdzić zdolność pracownika do wykonywania pracy na danym stanowisku.
    Jeżeli wyniki badania okulistycznego wykażą potrzebę używania okularów podczas pracy
    przy obsłudze monitora ekranowego, to pracodawca zapewnia okulary zgodnie z § 8 ust. 1
    i 2 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 1 grudnia 1998 r. w sprawie
    bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe.
    Na podstawie wewnętrznego zarządzenia Dyrektora A. dotyczącego refundacji za zakup
    okularów, pracownikom zatrudnionym przy obsłudze komputera przysługiwać będzie
    refundacja na podstawie orzeczenia nie częściej niż raz na dwa lata w kwocie x zł. Ww.
    kwota jest zwolniona z podatku dochodowego na podstawie § 21 ust. 1 pkt 11 ustaw z 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Pytanie

Czy pracownik, na podstawie orzeczenia lekarza medycyny pracy, które potwierdza
    zdolność do pracy na okres 4 lat i zawiera zalecenie pracy przy komputerze w okularach
    korygujących wzrok, może skorzystać dwukrotnie z wolnej od podatku refundacji zakupu
    okularów korygujących wzrok, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jeśli w okresie ważności tego orzeczenia dwukrotnie
    występuje o dofinansowanie zakupu okularów (zgodnie z obowiązującym w jednostce
    zarządzeniem kwota dofinansowania do zakupu okularów następuje co dwa lata do
    wysokości x zł)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem A., z przepisów wynika, że o ile refundacja zostanie dokonana na podstawie oraz
    zgodnie z przepisami k.p. oraz zgodnie z art. 8 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Pracy i
    Polityki Socjalnej z 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na
    stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe, to wówczas otrzymany przez
    pracownika zwrot wydatków będzie stanowił przychód zwolniony z podatku dochodowego
    od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Według A., nie ma przeciwskazań, aby pracodawca dwukrotnie dokonał refundacji
    pracownikowi kosztów poniesionych na zakup okularów korygujących wzrok na podstawie
    tego samego (ważnego) zaświadczenia lekarskiego, jeżeli wynika to z wewnętrznych
    regulacji oraz refundacja kosztów zakupu okularów korekcyjnych stanowi świadczenie
    wynikające z przepisów BHP, a więc spełnia warunki do zastosowania zwolnienia z
    podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej
    ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów i obowiązki płatnika
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Według art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie natomiast do art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    W myśl art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych
    W świetle art. 21 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te
      świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie
      pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów
      wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

    Jak wynika z art. 229 § 8 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    277):
      Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do
      spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia:
      1) tryb i zakres badań lekarskich, o których mowa w § 1, 2 i 5, oraz częstotliwość
      badań okresowych, a także sposób dokumentowania i kontroli badań lekarskich,
      2) tryb wydawania i przechowywania orzeczeń lekarskich do celów przewidzianych w
      niniejszej ustawie i w przepisach wydanych na jej podstawie,
      3) zakres informacji objętych skierowaniem na badania lekarskie i orzeczeniem
      lekarskim, a także wzory tych dokumentów,
      4) zakres profilaktycznej opieki zdrowotnej, o której mowa w § 6 zdanie drugie,
      5) dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, jakie powinni spełniać lekarze
      przeprowadzający badania, o których mowa w § 1, 2 i 5, oraz sprawujący
      profilaktyczną opiekę zdrowotną, o której mowa w § 6 zdanie drugie - uwzględniając
      konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu i kompleksowości badań
      lekarskich, o których mowa w § 1, 2 i 5, profilaktycznej opieki zdrowotnej, o której
      mowa w § 6 zdanie drugie, a także informacji umożliwiających porównanie
      warunków pracy u pracodawcy oraz ochrony danych osobowych osób poddanych
      badaniom.
    Stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 30 maja
    1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu opieki
    profilaktycznej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych dla celów
    przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. 1996 r. Nr 69 poz. 332 ze zm.) w aktualnie
    obowiązującym brzmieniu:
      Rozporządzenie określa:
      1) zakres wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich pracowników, o
      których mowa w art. 229 § 1, 2 i 5 Kodeksu pracy, zwanych dalej „badaniami
      profilaktycznymi”, tryb ich przeprowadzania oraz sposób dokumentowania i kontroli
      tych badań;
      2) częstotliwość wykonywania badań okresowych;
      3) zakres profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami, o której mowa w art.
      229 § 6 zdanie drugie Kodeksu pracy, niezbędnej z uwagi na warunki pracy;
      4) tryb wydawania i przechowywania orzeczeń lekarskich:
      a) o utracie przez pracownika zdolności do wykonywania dotychczasowej pracy (art.
      43 pkt 2 Kodeksu pracy),
      b) o konieczności przeniesienia pracownika do innej pracy ze względu na
      stwierdzenie szkodliwego wpływu wykonywanej pracy na zdrowie pracownika (art.
      55 § 1 Kodeksu pracy),
      c) (uchylona),
      d) stwierdzających, że dana praca zagraża zdrowiu młodocianego (art. 201 § 2
      Kodeksu pracy),
      e) o braku przeciwwskazań do wykonywania pracy na określonym stanowisku (art.
      229 § 4 Kodeksu pracy),
      f) stwierdzających u pracownika objawy wskazujące na powstawanie choroby
      zawodowej (art. 230 § 1 Kodeksu pracy),

      g) stwierdzających niezdolność do wykonywania dotychczasowej pracy u
      pracownika, który uległ wypadkowi przy pracy lub u którego stwierdzono chorobę
      zawodową, lecz nie zaliczono go do żadnej z grup inwalidów (art. 231 Kodeksu pracy);
      5) dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, jakie powinni spełniać lekarze
      przeprowadzający badania profilaktyczne oraz sprawujący profilaktyczną opiekę
      zdrowotną nad pracownikami, niezbędną z uwagi na warunki pracy.
    Natomiast § 4 ww. rozporządzenia wskazuje, że:
      1. Badanie profilaktyczne przeprowadza się na podstawie skierowania wydanego
      przez pracodawcę.
      1a. Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane w dwóch egzemplarzach, z
      których jeden otrzymuje osoba kierowana na badania.
      2. Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:
      1) określenie rodzaju badania profilaktycznego, jakie ma być wykonane;
      2) w przypadku osób przyjmowanych do pracy lub pracowników przenoszonych na
      inne stanowiska pracy - określenie stanowiska pracy, na którym osoba ta ma być
      zatrudniona; w tym przypadku pracodawca może wskazać w skierowaniu dwa lub
      więcej stanowisk pracy, w kolejności odpowiadającej potrzebom zakładu;
      3) w przypadku pracowników - określenie stanowiska pracy, na którym pracownik
      jest zatrudniony;
      4) opis warunków pracy uwzględniający informacje o występowaniu na stanowisku
      lub stanowiskach pracy, o których mowa w pkt 2 i 3, czynników niebezpiecznych,
      szkodliwych dla zdrowia lub czynników uciążliwych i innych wynikających ze sposobu
      wykonywania pracy, z podaniem wielkości narażenia oraz aktualnych wyników
      badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia, wykonanych na tych
      stanowiskach.
      3. Wzór skierowania na badania lekarskie stanowi załącznik nr 3a do rozporządzenia.
    Przenosząc powyższe na grunt Państwa sprawy - kierując pracownika na badanie lekarskie
    w oparciu, o które zostało wydane zaświadczenie stwierdzające konieczność używania
    okularów korygujących wzrok – wywiązują się Państwo z ciążących na Państwu
    obowiązków.
                6Na podstawie art. 237 § 1 Kodeksu pracy:
      § 1. Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie środki
      ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i
      szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy oraz
      informować go o sposobach posługiwania się tymi środkami.
    Według § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 1 grudnia 1998 r. w
    sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory
    ekranowe (Dz. U. 1998 r. Nr 148 poz. 973):
      Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym na stanowiskach
      z monitorami ekranowymi profilaktyczną opiekę zdrowotną, w zakresie i na
      zasadach określonych w odrębnych przepisach.
    Następnie § 8 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom okulary korygujące wzrok,
      zgodne z zaleceniem lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych
      w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej, o której mowa w ust. 1, wykażą
      potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego.

    Wynik badania okulistycznego wskazujący na konieczność stosowania lub wymiany
    okularów obliguje więc pracodawcę do zapewnienia pracownikowi okularów korygujących
    wzrok, zgodnie z zaleceniami lekarza.
    Formę zapewnienia okularów korygujących wzrok określa pracodawca. Istotne jest, aby
    pracownik został zaopatrzony w okulary lub soczewki kontaktowe zgodnie z § 8 ust. 2 ww.
    rozporządzenia.
    Jednakże zauważyć należy, że skoro zaświadczenie lekarskie zostało wydane Państwa
    pracownikowi na okres 4 lat, a nie zachodzi konieczność wcześniejszego - niż wymagałoby
    to z obowiązującego zaświadczenia - przeprowadzenia badania lekarskiego, to nie ma
    podstaw do tego, aby pracownik dwukrotnie w ciągu tego okresu korzystał z refundacji
    celem zakupu okularów.
    Za taką koniecznością przemawiałby np. fakt pogorszenia/polepszenia wzroku pracownika
    i wówczas taką zmianę można by traktować jako zmianę jego stanu zdrowia,
    uzasadniającą ponowne badanie lekarskie.
    Sąd Najwyższy w wyroku z 18 grudnia 2002 r. (I PK 44/02, OSNP 2004/12/209) wskazał że:
      Aktualnym orzeczeniem lekarskim jest orzeczenie stwierdzające stan zdrowia
      pracownika w dacie której ma być dopuszczony do pracy. Zachowuje ono aktualność
      w okresie w nim wymienionym, jednak staje się nieaktualne w przypadku
      wystąpienia w tym okresie zdarzeń, które mogą wskazywać na zmianę stanu zdrowia
      pracownika.
    Podkreślenia wymaga fakt, że w omawianych przepisach brak jest regulacji, która
    ograniczałaby prawo pracodawcy do skierowania pracownika na badania w sytuacji, gdy
    formalnie zachowuje jeszcze ważność wydane uprzednio zaświadczenie lekarskie.
    Przeciwnie, biorąc pod uwagę ciążący na pracodawcy generalny obowiązek zapewnienia
    pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, zgłoszenie pracodawcy przez
    pracownika pogorszenia/polepszenia stanu zdrowia, powinno skłonić pracodawcę do
    skierowania pracownika na badania profilaktyczne.
    Tymczasem z analizy sprawy nie wynika, żeby pracownik ponownie wystąpił z wnioskiem o
    skierowanie na badanie lekarskie, a tylko to mogłoby potwierdzić pogorszenie
    /polepszenie stanu zdrowia pracownika, co w konsekwencji uzasadniałoby realizację
    ciążącego na pracodawcy obowiązku refundacji kosztów wymiany okularów.
    To samo zaświadczenie lekarskie nie może potwierdzić takiej zmiany, tj. pogorszenia
    /polepszenia stanu zdrowia pracownika.
    Zatem refundacja przez Państwa poniesionych i udokumentowanych przez pracownika
    kosztów zakupu okularów korygujących wzrok, w sytuacji – gdy pracownik wystąpi o tę
    refundację ponownie na podstawie tego samego zaświadczenia lekarskiego - będzie
    stanowić przychód pracownika ze stosunku pracy, który nie korzysta ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Od wartości ww. świadczenia jako przychodu pracownika ze stosunku pracy, powinni
    Państwo – jako płatnik – pobrać zaliczkę na podatek dochodowy.
    Państwa stanowisko należało więc uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.