Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-435/13/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-12-04
Teza: Skutki podatkowe związanych z przemieszczeniem własnego towaru do magazynu położonego w innym kraju Unii Europejskiej.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; obowiązek-obowiązek podatkowy; skład-skład konsygnacyjny; towar-przemieszczanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2013 r. (data wpływu 11 września 2013 r.), uzupełnionym w dniu 15 listopada 2013 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych związanych z przemieszczeniem własnego towaru do magazynu położonego w innym kraju Unii Europejskiej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 15 listopada 2013 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych związanych z przemieszczeniem własnego towaru do magazynu położonego w innym kraju Unii Europejskiej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka akcyjna z siedzibą w …. (dalej „Spółka”) prowadzi działalność w zakresie produkcji i sprzedaży wymienników ciepła. Współpracuje z kontrahentem mającym siedzibę na terenie Niemiec, tj. firmą … GmbH (dalej „Kontrahent”). Spółka dostarcza swoje wyroby do magazynu (składu) konsygnacyjnego zlokalizowanego na terenie Niemiec, w fabryce Kontrahenta. Kontrahent pobiera wyroby z magazynu konsygnacyjnego stosownie do swoich potrzeb. Między Spółką a Kontrahentem została zawarta Umowa Składu Konsygnacyjnego (dalej „Umowa”). Zgodnie z nią towary dostarczone do magazynu konsygnacyjnego cały czas pozostają własnością Spółki do chwili, gdy nie zostaną pobrane z magazynu konsygnacyjnego przez Kontrahenta. Jest on upoważniony do pobrania towarów z magazynu konsygnacyjnego w miarę swoich potrzeb. W momencie pobrania towaru z magazynu przez Kontrahenta dochodzi do przeniesienia własności tego towaru ze Spółki na Kontrahenta.

W związku z dostarczaniem, przechowywaniem i pobieraniem wyrobów Spółki z magazynu konsygnacyjnego zlokalizowanego na terenie N. (w fabryce Kontrahenta) Spółka jest zarejestrowana w N. jako czynny podatnik VAT. Konieczność rejestracji Spółki w N. dla celów VAT wynika z tego, że w odniesieniu do przemieszczeń wyrobów Spółki z użyciem magazynu konsygnacyjnego, niemieckie przepisy o podatku od wartości dodanej nie przewidują możliwości skorzystania z uproszczonego sposobu opodatkowania dla transakcji w składzie konsygnacyjnym.

Na koniec każdego miesiąca Kontrahent przedstawia Spółce listę towarów pobranych przez niego z magazynu konsygnacyjnego w poprzednim miesiącu ze wskazaniem konkretnych dat oraz ilości pobranego towaru. Na tej podstawie Kontrahent wystawia na rzecz Spółki notę kredytową. Takie udokumentowanie dostawy towarów z magazynu konsygnacyjnego zlokalizowanego na terenie N. jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa niemieckiego. Tak wystawiona nota zostaje przedłożona Spółce w pierwszym dniu każdego miesiąca kalendarzowego w odniesieniu do towarów pobranych ze składu konsygnacyjnego w poprzednim miesiącu. Rozliczenia między Spółką a Kontrahentem dokonywane są w euro lub innej walucie obcej. Strony nie dokonują rozliczeń w złotówkach. Płatność za towar sprzedany Kontrahentowi za pośrednictwem magazynu dokonywana jest po pobraniu towaru. Spółka ponosi szereg wydatków związanych bezpośrednio z wyprodukowaniem towarów sprzedanych za pośrednictwem magazynu konsygnacyjnego położonego na terenie Niemiec, które stanowią koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodem ze sprzedaży tych towarów. Wydatki te są ponoszone przed sprzedażą towarów.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania.

1.  Czy dokumentem jakim Spółka powinna potwierdzić fakt przemieszczenia własnych towarów ze swojego magazynu w Polsce do magazynu konsygnacyjnego w Niemczech, powinna być faktura VAT dokumentująca wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w której jako nabywca wskazana będzie Spółka z „niemieckim numerem NIP”?
2.  W jakiej dacie u Spółki powstanie obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów (i jednocześnie obowiązek wykazania w odpowiedniej deklaracji) w związku z przemieszczeniem własnych towarów ze swojego magazynu w Polsce do magazynu konsygnacyjnego w Niemczech?

Zdaniem Spółki, przemieszczenie towarów z magazynu w Polsce do magazynu na terenie Niemiec powinno być udokumentowane fakturą VAT. Jako sprzedawcę należy wskazać Spółkę z polskim NIP, zaś jako nabywcę Spółkę z niemieckim numerem dla celów VAT. W Polsce transakcja ta będzie traktowana jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, zaś w Niemczech Spółka powinna rozpoznać wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów według tamtejszych przepisów. Wystawiona faktura VAT będzie dokumentem sporządzonym wyłącznie w celu rozliczenia w Polsce podatku od towarów usług. Wystawienie faktury VAT nie będzie równoznaczne z obowiązkiem rozpoznania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stanowisko Spółki wynika z następujących argumentów:

Stosownie do art. 5 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej ustawa o VAT), opodatkowaniu tym podatkiem podlega m.in. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 ustawa o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 13 ust. 1 ustawa o VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju (w niniejszym przypadku Polski) na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju (w niniejszym przypadku N.).

Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawa o VAT, za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnik lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Przepisy ustawy o VAT przewidują ułatwienia w rozliczaniu VAT w przypadku dostaw dokonywanych przez magazyn konsygnacyjny.

Warunki skorzystania z tych uproszczeń wskazane zostały m.in. w art. 20a ust. 2 ustawa o VAT, zgodnie z którym podatnik może rozpoznać wewnątrzwspólnotową dostawę towarów dopiero w momencie pobrania towaru z magazynu, jeżeli:

*   przemieszczenia towarów dokonuje podatnik, który nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim zakończenia transportu lub wysyłki;
*   podatnik, który przemieszcza towary do miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu, prowadzi ewidencję towarów przemieszczanych do tego miejsca.

Możliwość skorzystania z uproszczonej procedury, jest w praktyce uzależniona od przepisów obowiązujących w państwie, w którym znajduje się magazyn konsygnacyjny. Jak wskazują A. Bartosiewicz i R. Kubacki: „Zastosowanie uproszczeń, o których mowa, przy wykonywaniu dostawy do innego państwa członkowskiego z wykorzystaniem magazynu tam położonego uzależnione jest od tego, czy w tym innym państwie członkowskim funkcjonują przepisy odnoszące się do magazynów konsygnacyjnych (czy to w postaci magazynów typu call-of-stock, czy to w postaci składów konsygnacyjnych), względnie czy wykształciła się tam odpowiednia praktyka traktowania takich dostaw. Jeśli takich przepisów (względnie takiej praktyki) nie będzie, wówczas zagraniczny nabywca nie będzie mógł potraktować przemieszczenia towarów do magazynu położonego w swoim państwie i ich późniejszej dostawy z tego magazynu jako wewnątrzwspólnotowego nabycia”. (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Komentarz do art. 20a ustawy o VAT, SIP Lex 2013).

Niemieckie przepisy wewnętrzne nie przewidują dla sytuacji Spółki uproszczeń w zakresie rozliczania dostaw przez magazyn konsygnacyjny tam położony, dlatego Spółka zarejestrowała się w Niemczech jako podatnik VAT czynny. Z uwagi na ten fakt Spółka nie jest uprawniona do skorzystania z uproszczonej procedury, a więc powinna rozpoznać wewnątrzwspólnotowe przemieszczenie własnych towarów do magazynu w N., a następnie w dacie pobrania towaru z magazynu, niemiecką dostawę krajową.

Stosownie do unormowania zawartego w art. 106 ust. 1 ustawa o VAT, podatnicy tego podatku są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT).

Mając zatem na uwadze to, że w przedstawionym stanie faktycznym Spółka przemieszcza towary z magazynu w Polsce do magazynu konsygnacyjnego zlokalizowanego na terytorium N. i rozpoznaje to jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, stwierdzić należy, że powyższe zdarzenie gospodarcze na gruncie przepisów ustawy o VAT stanowi sprzedaż, która winna być udokumentowana fakturą VAT. Konieczność wystawienia faktury VAT w takim przypadku została potwierdzona m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 18 stycznia 2012 r., nr IBPP3/443-1153/11/PH.

Zgodnie z art. 20 ustawy o VAT, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy.

Z powyższe regulacji wynika, że obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów w związku z ich przemieszczeniem do magazynu konsygnacyjnego na terenie Niemiec powstanie w dniu wystawienia przez Spółkę faktury VAT, jednak nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy. W związku z tym, jeśli przemieszczenie własnych towarów zrównane z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów zostanie udokumentowane fakturą VAT, obowiązek wykazania transakcji w deklaracji VAT-7 oraz w deklaracji podsumowującej powstanie w miesiącu, w którym faktura ta została wystawiona. W przypadku gdyby faktura taka nie została wystawiona, obowiązek wykazania dostawy w ww. deklaracjach powstanie w miesiącu następującym po miesiącu, w którym została dokonana dostawa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez terytorium kraju, zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy, rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a (art. 2 pkt 4 ustawy).

W świetle art. 2 pkt 27c ustawy, „magazyn konsygnacyjny” to wyodrębnione u podatnika zarejestrowanego jako podatnik VAT UE, o którym mowa w art. 97 ust. 4, miejsce przechowywania na terytorium kraju towarów należących do podatnika podatku od wartości dodanej przemieszczonych przez niego lub na jego rzecz z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju do tego miejsca, z którego podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT UE, przechowujący towary, pobiera je, a przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel następuje w momencie ich pobrania.

„Prowadzący magazyn konsygnacyjny” to podatnik, który przechowuje w magazynie konsygnacyjnym towary i pobiera je z tego magazynu (art. 2 pkt 27d ustawy).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 12a ust. 1 ustawy, przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, do magazynu konsygnacyjnego w celu ich dostawy prowadzącemu magazyn konsygnacyjny, oraz dostawę tych towarów, uważa się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1, u prowadzącego magazyn konsygnacyjny, pod warunkiem że:

1.  podatnik podatku od wartości dodanej nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony;
2.  przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone do działalności produkcyjnej lub usługowej, z wyłączeniem działalności handlowej, przez prowadzącego magazyn konsygnacyjny;
3.  prowadzący magazyn konsygnacyjny, przed pierwszym wprowadzeniem przez podatnika podatku od wartości dodanej towarów do tego magazynu, złożył w formie pisemnej naczelnikowi urzędu skarbowego zawiadomienie o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego zawierające:

1.  dane podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego przemieszczenia towarów do magazynu konsygnacyjnego oraz prowadzącego magazyn konsygnacyjny, dotyczące ich nazw lub imion i nazwisk, numerów identyfikacyjnych stosowanych na potrzeby odpowiednio podatku od wartości dodanej i podatku, adresu siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej oraz adresu, pod którym znajduje się magazyn konsygnacyjny,
2.  oświadczenie podatnika podatku od wartości dodanej, że zamierza dokonywać przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, do magazynu konsygnacyjnego; w oświadczeniu wskazuje się prowadzącego magazyn konsygnacyjny;
3.  prowadzący magazyn konsygnacyjny prowadzi ewidencję towarów wprowadzanych do tego magazynu, zawierającą datę ich wprowadzenia, datę pobrania towarów z magazynu, dane pozwalające na identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w art. 20b ust. 3 - także dane dotyczące powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

W świetle art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika (art. 13 ust. 3 ustawy).

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7 (art. 13 ust. 6 ustawy).

W świetle art. 20 ust. 1 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4 oraz art. 20a.

Zgodnie z art. 20a ust. 1 ustawy, w przypadku przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 13 ust. 3, do miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu w celu ich późniejszej dostawy podatnikowi podatku od wartości dodanej, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dostawy towarów, nie później jednak niż z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej tę dostawę podatnikowi podatku od wartości dodanej, pod warunkiem że podatnik podatku od wartości dodanej jest obowiązany wykazać dokonane przemieszczenie towarów w państwie członkowskim zakończenia transportu lub wysyłki oraz dostawę towarów jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w miesiącu, w którym u podatnika powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej dostawy.

W świetle ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli:

1.  przemieszczenia towarów dokonuje podatnik, który nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim zakończenia transportu lub wysyłki;
2.  podatnik, który przemieszcza towary do miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu, prowadzi ewidencję towarów przemieszczanych do tego miejsca zawierającą datę ich przemieszczenia, datę dostawy towarów podatnikowi podatku od wartości dodanej, dane pozwalające na identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w ust. 3 - także dane dotyczące powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Przepisy zawarte w art. 20a ustawy dotyczą zatem dostawy do miejsca położonego w innym państwie członkowskim, które odpowiada magazynowi konsygnacyjnemu. Miejsce odpowiadające magazynowi konsygnacyjnemu jest to wyodrębnione u podatnika zarejestrowanego w innym państwie członkowskim dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych miejsce przechowywania na terytorium innego państwa członkowskiego towarów należących do polskiego podatnika przemieszczonych przez niego lub na jego rzecz z terytorium Polski do tego miejsca, z którego ów zagraniczny podatnik, przechowujący towary, pobiera je, zaś przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel następuje w momencie ich pobrania.

W tym miejscu wskazać należy, że podatek od towarów i usług jest daniną o charakterze terytorialnym. Opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane – na tle przepisów o miejscu świadczenia - za wykonane w tym państwie. Zatem określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania.

Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie zostały zawarte m. in. w rozdziale 1 działu V ustawy.

Na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

1\. towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy;

(…)

3\. towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy;

(…).

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16 (art. 106 ust. 1 ustawy).

Według art. 2 pkt 22 przez „sprzedaż” rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zasady wystawiania faktur i innych dokumentów z nimi zrównanych są szczegółowo uregulowane w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68, poz. 360 ze zm.) – dalej rozporządzenie.

Obowiązkowe elementy jakie winna zawierać faktura określa § 5 ust. 1 rozporządzenia. W świetle tego przepisu, faktura powinna m.in. zawierać:

(…)

1.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
2.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a;
3.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. b;

(…).

W świetle § 5 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia, faktura powinna zawierać dodatkowo w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3 ustawy:

1.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, poprzedzony kodem PL,
2.  numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany dla podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego.

W oparciu o art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Według art. 100 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:

1.  wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3, do których ma zastosowanie art. 42 ust. 1, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
2.  wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub art. 11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
3.  dostawach towarów zgodnie z art. 136 ust. 1 lub 2, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
4.  usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca

\- zwane dalej „informacjami podsumowującymi”.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka dostarcza (przemieszcza) swoje wyroby do magazynu (składu) konsygnacyjnego zlokalizowanego na terenie Niemiec, w fabryce kontrahenta. Kontrahent pobiera wyroby z magazynu konsygnacyjnego stosownie do swoich potrzeb. Spółka jest zarejestrowana w N. jako czynny podatnik VAT.

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą skutków podatkowych związanych z przemieszczeniem własnego towaru do magazynu położonego w innym kraju Unii Europejskiej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów potwierdzić należy pogląd Spółki, że w związku z przemieszczaniem własnych towarów do magazynu położonego w Republice …, winna rozpoznawać wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3 ustawy, bez stosowania procedury magazynu konsygnacyjnego. Spółka jest zobowiązana dokumentować te zdarzenia fakturami. Faktury te winny m.in. zawierać: z jednej strony – nazwę Spółki, jako sprzedawcy, z drugiej strony – nazwę Spółki, jako nabywcy. W tym szczególnym przypadku pod pojęciem nabywcy należy rozumieć podmiot przemieszczający towar. Występuje on bowiem w podwójnej roli. Jest nie tylko „dostawcą”, ale również „nabywcą”. Ponadto faktury wystawiane przez Spółkę winny zawierać:

*   numer, za pomocą którego Spółka jest zidentyfikowana dla podatku, poprzedzony kodem PL (po stronie sprzedawcy);
*   numer, za pomocą którego Spółka jest zidentyfikowana dla podatku od wartości dodanej w Niemczech, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego (po stronie nabywcy).

Na gruncie niniejszej sprawy potwierdzić należy również pogląd Spółki, że obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów w związku z przemieszczeniem towarów do magazynu konsygnacyjnego na terenie N., powstanie w dniu wystawienia przez Spółkę faktury, jednak nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy (art. 20 ust. 1 ustawy, a nie – jak nieprecyzyjnie podała Spółka w swoim stanowisku – art. 20 ustawy). W związku z tym, jeśli przemieszczenie własnych towarów zrównane z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów zostanie udokumentowane fakturą, obowiązek wykazania transakcji w deklaracji VAT-7 oraz w informacji podsumowującej powstanie w miesiącu, w którym faktura ta została wystawiona. W przypadku, gdyby faktura taka nie została wystawiona, obowiązek wykazania dostawy w ww. deklaracjach powstanie w miesiącu następującym po miesiącu, w którym została dokonana dostawa.

Należy ponadto dodać, że:

*   odnosząc się do stwierdzeń Spółki o obowiązkach podatkowych dotyczących jej na terytorium Republiki … – czynności, która Spółka wykona po przemieszczeniu towaru do tego kraju, będą podlegały niemieckiej jurysdykcji podatkowej. Zatem o podmiocie zobowiązanym do rozliczenia podatku, sposobie jego rozliczania, jego wysokości itd. decydują przepisy prawa niemieckiego;
*   w niniejszej interpretacji indywidualnej nie odniesiono się do zagadnień z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych, również w kontekście stwierdzenia Spółki (cyt. „Wystawienie faktury VAT nie będzie równoznaczne z obowiązkiem rozpoznania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”) zawartego stanowisku do pytania nr 1.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.