Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-303/09-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-08-26
Teza: 1. Czy prawidłowo zaliczamy do kosztu uzyskania przychodów raty czynszu płacone firmie leasingowej(wynajmującemu) jak i opłaty związane z eksploatacją samochodów osobowych przy uwzględnieniu limitu wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? 2. Czy raty czynszu i wydatki eksploatacyjne związane z użytkowaniem samochodów osobowych nie będących składnikiem naszego majątku, wynikające z prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu powinny być uwzględniane w tej ewidencji netto, czy brutto?
Słowa kluczowe: czynsz; eksploatacja; ewidencja-ewidencja przebiegu pojazdu; koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing-leasing finansowy; leasing-umowa cesji leasingu; rata; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 05.06.2009r. (data wpływu 12.06.2009r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie skutków podatkowych związanych z cesją umowy leasingu:

*   w zakresie pytania nr 1, tj. zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków na raty czynszu oraz opłaty eksploatacyjne – **jest prawidłowe,**
*   w zakresie pytania nr 2, tj. ujmowania wydatków w ewidencji przebiegu pojazdów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2009r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z cesją umowy leasingu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność rachunkowo-księgową wynajem zabawek do gier, wynajem nieruchomości. W ramach prowadzonej działalności zawarła umowy cesji leasingu samochodów osobowych różnych marek (leasing operacyjny) od innych Spółek, wstępując w dotychczasowe prawa i obowiązki jako cesjonariusz. Jako cesjonariusz nie spełniliśmy warunków, aby kontynuować dotychczasowy leasing i potraktowaliśmy umowy jako najem. Zaprowadziliśmy ewidencje przebiegu pojazdu dla tych samochodów. Kosztem podatkowym są u nas raty czynszu płacone firmie leasingowej(wynajmującemu) jak i opłaty związane z eksploatacją pojazdu uwzględniające ograniczenia limitu wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowo zaliczamy do kosztu uzyskania przychodów raty czynszu płacone firmie leasingowej(wynajmującemu) jak i opłaty związane z eksploatacją samochodów osobowych przy uwzględnieniu limitu wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy raty czynszu i wydatki eksploatacyjne związane z użytkowaniem samochodów osobowych nie będących składnikiem naszego majątku, wynikające z prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu powinny być uwzględniane w tej ewidencji netto, czy brutto?
3.  Czy możemy nadal kontynuować odliczenie podatku naliczonego wynikającego z rat czynszu w wysokości 60% podatku naliczonego nie więcej niż 6000 zł dotyczący wynajmowanych samochodów osobowych, zgodnie z art. 86 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług?
4.  Czy przysługuje nam odliczenie podatku naliczonego od raty czynszu i wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem samochodów osobowych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej są zagadnienia dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych, tj. pytania oznaczone nr 1 oraz nr 2.

W części dotyczącej podatku od towarów i usług, tj. pytanie oznaczone nr 3 oraz nr 4 wydana została odrębna interpretacja indywidualna nr IPPP2/443-626/09-2/BM.

Ze względu na przejęcie samochodów osobowych przez naszą Spółkę jako cesjonariusz na podstawie umowy cesji i nie spełnienia warunków umowy leasingu operacyjnego potraktowaliśmy te umowy jako umowy najmu i uważamy że prawidłowo zaliczamy do kosztu uzyskania przychodów raty czynszu płacone firmie leasingowej(wynajmującemu) jak i opłaty związane z eksploatacją pojazdu przy uwzględnieniu limitu wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W ewidencji przebiegu pojazdu uwzględniamy raty czynszu i wydatki eksploatacyjne w wartości netto, ze względu na przysługujące nam z tytułu tych zakupów odliczenie podatku VAT naliczonego wynikające z generalnej zasady art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku paliwa w ewidencji faktury ujmujemy w wartości brutto, z uwagi na niemożliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem paliwa do samochodów osobowych art. 88 ust. 1 pkt 3.

Zgodnie z art. 86 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług kontynuujemy przysługujące nam odliczanie podatku naliczonego w wysokości 60% podatku naliczonego nie więcej jednak niż 6000 zł, wynikające z raty czynszu, przejętych w formie cesji samochodów osobowych.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu.

Jak wynika z art. 17a pkt 1 ww. ustawy ilekroć w Rozdziale 4a jest mowa o umowie leasingu – rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

W myśl art. 17b ust. 1 ww. ustawy, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1.  została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2.  suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż co do zasady, jeżeli umowa leasingu spełnia warunki określone w art. 17b ww. ustawy, to wówczas ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego) w związku z tą umową wydatki z tytułu używania przedmiotu leasingu – w podstawowym okresie – będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów.

Należy podkreślić, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie regulują wprost podatkowych skutków zmiany stron umowy leasingu. Unormowania zawarte w art. 17a-17l ww. ustawy określają jedynie skutki podatkowe rozporządzania przedmiotem leasingu występujące w trakcie trwania umowy oraz po upływie podstawowego okresu umowy.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, zauważyć należy, iż w następstwie cesji umowy leasingu, Wnioskodawca przejmie wyłącznie prawa i obowiązki cywilnoprawne dotychczasowego leasingobiorcy (korzystającego). Nie przejmie natomiast praw i obowiązków o charakterze podatkowym. Umową cywilnoprawną nie można bowiem przenieść uprawnień podatkowych. Przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dopuszczają wprawdzie możliwość przejęcia przez nowego korzystającego wszystkich praw i obowiązków poprzedniego leasingobiorcy, bez rozwiązywania umowy leasingowej. Nie oznacza to jednak, iż dokonana cesja umowy leasingu będzie miała analogiczne skutki na gruncie prawa podatkowego. Nie można bowiem mówić o kontynuacji podatkowej umowy leasingu w sytuacji, gdy korzystającym został nowy podmiot gospodarczy przystępujący do umowy, której okres obowiązywania jest krótszy, niż w momencie jej podpisywania przez pierwszego korzystającego.

W świetle powyższego, w przypadku cesji umowy leasingu niezbędne jest ustalenie, czy umowa ta stanowi dla nowego leasingobiorcy nadal podatkową umowę leasingu, a tym samym, czy opłaty ponoszone z tego tytułu mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w oparciu o art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż na dzień cesji umowy leasingu nie będą spełnione warunki wynikające z powołanego wyżej art. 17b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Umowa ta utraci więc charakter podatkowej umowy leasingu. Dlatego też w takim przypadku dla celów podatkowych w odniesieniu do przejętych na podstawie cesji środków transportu będą miały zastosowanie ogólne zasady wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w powiązaniu z art. 17l ww. ustawy, w myśl którego do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony, lecz niespełniającej warunków, określonych między innymi w art. 17b ust. 1 pkt 2, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 12 – 16, właściwe dla umów najmu i dzierżawy.

W celu ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów związanych z eksploatacją środków transportu przejętych w wyniku cesji umów leasingu Spółka, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 i ust. 5 ww. ustawy, będzie obowiązana prowadzić ewidencje przebiegu pojazdów.

Stosownie bowiem do art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania, dla potrzeb działalności gospodarczej, samochodów osobowych niestanowiących składników majątku podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu dla celów podatnika oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; podatnik jest obowiązany prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu. W myśl przepisu art. 16 ust. 3b przepis ust. 1 pkt 51 nie dotyczy samochodów osobowych używanych na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1. Jednakże w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie wystąpi.

Reasumując, w wyniku cesji umów leasingu samochodów osobowych Spółka na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 51 w/w ustawy jest obowiązana prowadzić ewidencje przebiegu pojazdu, aby zaliczyć raty leasingowe wynikające z umowy leasingu oraz opłaty związane z eksploatacją samochodów, do kosztów uzyskania przychodów w części nie przekraczającej kwoty wynikającej z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu dla celów podatnika oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Należy również potwierdzić prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy co do uwzględniania w ewidencji przebiegu pojazdu rat czynszu i wydatków eksploatacyjnych w wartości netto. W przypadku jednakże ujmowania w ewidencji wydatków na paliwo, faktury winne być księgowane również w wartości netto. W sytuacji bowiem gdy VAT naliczony nie podlega odliczeniu ponieważ podatnikowi takie odliczenie nie przysługuje, a koszty z tytułu używania samochodu, z którymi wiąże się ten VAT były poniesione w celu uzyskania przychodów, podatek ten może stanowić w całości koszt uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:

1.  podatek naliczony:

*   jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,

*   w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Reasumując, Spółka w prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu winna uwzględniać raty czynszu i wydatki eksploatacyjnyjne w wartości netto. Natomiast wydatki na paliwo przy uwzględnieniu regulacji przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych również winne być uwzględniane w kwocie netto. Podatek naliczony VAT zaliczyć będzie można na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w całości do kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.