Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.696.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%
dla dostaw towarów na statek.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
statek-statek morski
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 4. Szczególne
przypadki zastosowania stawki 0%-Stawka podatku 0% -
dostawa towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu
statków używanych do żeglugi na pełnym morzu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 4-art. 83-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 4-art. 83-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%

    dla dostaw towarów na statek. Uzupełnili go Państwo pismem z 15 października 2025 r.
    (wpływ 15 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie przedstawiony w piśmie z 15 października 2025 r.)
    „A” prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży towarów w postaci
    urządzeń (...) na rzecz klientów biznesowych (przedsiębiorców).
    „A” jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem czynnym podatku od towarów i usług
    (VAT).
    „A” otrzymuje od klientów lub ich przedstawicieli zapytania ofertowe lub zamówienia
    dotyczące dostaw towarów w postaci urządzeń (...) przeznaczonych dla statków
    pełnomorskich (...), używanych do celów gospodarczych, przemysłowych lub połowów
    bądź wykonujących przewóz pasażerów za opłatą.
    W przypadku, którego dotyczy złożony wniosek, nabywcą towaru ma być armator statku
    pełnomorskiego o nazwie X, spółka cypryjska „B” z W (Cypr).
    W imieniu i na rzecz armatora zamówienie złoży podmiot polski – „C” .
    Armator statku, spółka cypryjska „B” z W (Cypr), jest podatnikiem czynnym podatku VAT,
    zarejestrowanym na Cyprze.
    Na fakturze VAT dokumentującej transakcję, jako sprzedawca towaru wskazana będzie „A”
    , a jako nabywca towaru wskazany będzie armator – „B”. Płatnikiem, czyli podmiotem,
    który dokona zapłaty na rzecz „A” ceny za zamówiony towar, będzie nie nabywca towaru,
    czyli nie armator statku, lecz podmiot polski działający w imieniu i na rzecz armatora, tj.
    „C”.
    Dostawa towaru jest realizowana przez Wnioskodawcę poprzez przekazanie towaru
    podmiotowi polskiemu działającemu w imieniu i na rzecz armatora, tj. „C”, z
    przeznaczeniem na konkretny statek, tj. X. Następnie „B” we własnym zakresie, bez
    udziału „A” jako sprzedawcy, zorganizuje dostarczenie towaru na statek X.
    Statek X pływa pod banderą cypryjską i posiada klasę nadaną przez Polski Rejestr Statków
    (PRS). X jest jednostką przeznaczoną do żeglugi na pełnym morzu i odbywa rejsy na
    pełnym morzu.
    Przedmiotem sprzedaży mają być (...), używane również na statkach pełnomorskich.
    Transakcja zostanie udokumentowana następującymi dokumentami:
    1) zamówienie złożone przez „C” w imieniu i na rzecz armatora „B”, potwierdzające
      zlecenie dostawy towaru na rzecz armatora statku, obejmujące następujące dane:
      a) dane identyfikacyjne:
        - Zamawiający (płatnik): „C”,
        - Dostawca (podmiot, do którego kierowane jest zamówienie): „A”,
        - Nabywca towaru: „B”,
      b) opis przedmiotu zamówienia:
        - dostawa (...),
      c) określenie wartości zamówienia, sposobu zapłaty (przelew), terminu płatności (30
        dni) oraz sposobu przeliczenia waluty obcej na PLN (na podstawie kursu średniego
        NBP z dnia poprzedzającego dokonanie dostawy),
      d) informacje dodatkowe takie jak: dane do faktury, sposób przesłania faktury (wersja
        elektroniczna + oryginał na adres siedziby), numer zamówienia, nazwa statku (X,
        bandera cypryjska), podmiot do kontaktu w kwestiach technicznych („C”); określenie
        miejsca dostarczenia towaru do siedziby („C”);

    2) oświadczenie kapitana statku X, złożone w imieniu i na rzecz armatora „B” (nabywcy)
      „do celu stosowania podatku VAT w wysokości 0%”, obejmujące:
      a) dane identyfikacyjne nabywcy, tj. „B”,
      b) wskazanie PKWiU: 30.11.24.0 (dot. statków), CN (kodu celnego): (...), IMO (numer
        identyfikacyjny statku): (...),
      c) treść oświadczenia, zgodnie z którym zamówiony przez „C” w firmie „A” towar będzie
        używany na statku morskim X oraz że jest on niezbędny do eksploatacji statku X,
      d) powołanie się na art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a) ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od
        towarów i usług (Dz.U. 2025 r., poz. 775),
      e) pieczęć statku X i podpis kapitana statku X;
    3) wydruki informacji z ogólnodostępnego publicznego portalu internetowego
      dotyczącego żeglugi morskiej: (...), prezentujące szczegółowe dane dotyczące:
      (...);
    4) wydruk z ogólnodostępnego portalu internetowego monitorującego trasy statków,
      takiego jak np. (...), zawierający raport dotyczący tras statku X, którego dotyczy
      dostawa, z którego wynika, że statek jest używany do celów żeglugi na pełnym morzu,
      tj. wykonuje rejsy na pełnym morzu;
    5) dokument potwierdzający przekazanie towaru podmiotowi, który dokonał zamówienia
      danego towaru w imieniu i na rzecz armatora, tj. spółce „C”, która przekaże towar na
      statek X, np. protokół zdawczo -odbiorczy, protokół odbioru lub pokwitowanie;
    6) dokument potwierdzający dostarczenie w określonej dacie przez „C” zakupionego od „A”
      towaru na statek X w Polsce;
    7) faktura VAT, wystawiona przez „A” jako sprzedawcę, dokumentująca sprzedaż towaru
      nabywcy (armatorowi statku).
    Według oświadczenia kapitana statku X „do celu stosowania stawki podatku VAT w
    wysokości 0%”, które zostało opisane wyżej w punkcie 2, będący przedmiotem sprzedaży
    towar w postaci (...) będzie używany na wskazanej jednostce i będzie on służył jako towar
    do bezpośredniego zaopatrzenia statku zgodnie z ustawą o VAT, art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a)
    oraz że jest on niezbędny do eksploatacji statku X.
    Transakcja ma na celu wyposażenie statku pełnomorskiego X w specjalistyczny sprzęt (...)
    niezbędny do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemów (...). (...).
    Wnioskodawca nie ma jednak możliwości fizycznego zweryfikowania, gdzie będą
    zainstalowane zakupione (...) i w jakim faktycznie celu będą wykorzystywane na statku X.
    Sprzedawca polega w tej kwestii na oświadczeniu kapitana statku jako osoby uprawnionej
    do potwierdzenia przeznaczenia towaru oraz treści zamówienia.
    Wnioskodawca będzie dysponował opisanym wyżej w pkt 2 oświadczeniem kapitana
    statku X potwierdzającym, że dostawa będzie służyła bezpośrednio zaopatrzeniu statku, w
    którym kapitan oświadcza, że zamówiony w firmie „A” towar (ze wskazaniem numeru
    zamówienia) będzie używany na jednostce X i wskazującym podstawę prawną: „Ustawa o
    VAT, art. 83 ust. 1 punkt 10 lit. a), dotyczy dostaw towarów służących bezpośrednio
    zaopatrzeniu statków a) używanych dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do
    połowów”. Z dokumentacji będzie zatem wynikało jednoznacznie, że towar będzie służył
    bezpośrednio zaopatrzeniu statku pełnomorskiego X. Zakupiony towar w postaci (...)
    zostanie przekazany firmie „C”, w celu przekazania go na statek X, co zostanie
    potwierdzone dokumentem, o którym mowa powyżej w pkt 5). Przekazanie towaru
    zostanie dokonane na terytorium Polski. Wnioskodawca będzie posiadał również
    dokument potwierdzający przekazanie sprzętu przez „C” na statek X w Polsce.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 15 października 2025 r.)

    Czy w opisanym stanie faktycznym „A” jako sprzedawca ma prawo zastosowania do
    sprzedaży (...) na rzecz armatora „B” stawki 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a) w
    zw. z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 15 października 2025 r.)
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym do sprzedaży przez „A” na rzecz
    armatora „B” (...) powinna być zastosowana stawka podatkowa 0% na podstawie art. 83
    ust. 1 pkt 10 lit. a) w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (dalej: „Ustawa o VAT”).
    Opisane dokumenty, które będzie posiadał „A”, tj. zamówienie, oświadczenie kapitana
    statku X złożone w imieniu armatora tego statku („B”), wydruki informacji z
    ogólnodostępnego publicznego portalu internetowego o nazwie (...) dotyczącego żeglugi
    morskiej, wskazujące dane dotyczące statku, armatora i zarejestrowanego właściciela
    statku, wydruk z ogólnodostępnego portalu internetowego monitorującego trasy statków,
    takiego jak np. (...) zawierający raport dotyczący tras statku X i dokumentujący odbywanie
    przez ten statek rejsów na pełnym morzu, potwierdzenie odbioru towaru przez „C” jako
    firmę, która dokonała zamówienia danego towaru w imieniu i na rzecz armatora z
    przeznaczeniem na zaopatrzenie statku X, dokument potwierdzający dostarczenie towaru
    na statek X w (...) i faktura VAT, są wystarczające dla udokumentowania przez sprzedawcę
    jako podatnika VAT czynnego prawidłowości zastosowania stawki podatkowej 0% na
    podstawie art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a) w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o
    podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 10) lit. a) Ustawy o VAT, stawkę podatku w wysokości 0%
    stosuje się do dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków używanych
    do żeglugi na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów za opłatą lub używanych dla
    celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów. Zgodnie z art. 83 ust. 2 Ustawy o
    VAT opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których
    mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji,
    z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu
    warunków określonych w tym przepisie.
    W obowiązujących przepisach prawa brak jest określenia katalogu dokumentów, za
    pomocą których należy udokumentować spełnienie wymogów, o których mowa w art. 83
    ust. 1 pkt 10) lit. a) Ustawy o VAT. Minister właściwy do spraw finansów publicznych nie
    skorzystał dotychczas z delegacji ustawowej z art. 83 ust. 16 pkt 4) Ustawy o VAT do
    określenia takich dokumentów.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dokumenty opisane w stanie faktycznym sprawy potwierdzają
    jednoznacznie, że spełnione są wszystkie wymogi zastosowania stawki 0% określone w
    art. 83 ust. 1 pkt 10) lit. a) Ustawy o VAT. Jednoznacznie ustalony jest nabywca towaru
    (armator) i jego dane, statek, w celu zaopatrzenia którego towar jest nabywany przez
    armatora, w tym numery IMO armatora i statku oraz typ statku, z którego wynika, że
    statek jest statkiem pełnomorskim, a zatem przeznaczonym do żeglugi na pełnym morzu,
    prawidłowo udokumentowane są również rejsy statku X na pełnym morzu.
    Reprezentowanie zagranicznego armatora (w tym przypadku „B”) w Polsce przez
    wyspecjalizowaną polską firmę („C”) jest sytuacją typową, często spotykaną w żegludze
    międzynarodowej i w obsłudze statków (...) i nie ma żadnego wpływu na zastosowanie
    stawki 0% zgodnie z Ustawą o VAT.
    Portal internetowy (...) jest renomowanym portalem zajmującym się żeglugą morską,
    którego założycielem była między innymi Komisja Europejska, pozyskującym dane z
    miarodajnych źródeł i udostępniającym je nieodpłatnie użytkownikom. Dane
    prezentowane i udostępniane zarejestrowanym użytkownikom przez (...) są powszechnie
    uznawane za w pełni wiarygodne, zwłaszcza jeżeli znajdują potwierdzenie w treści
    zamówienia złożonego przez polski podmiot działający w imieniu i na rzecz armatora
    statku oraz w oświadczeniu sygnowanym przez kapitana statku.

    Ogólnodostępne portale, takie jak (...), umożliwiają monitorowanie pozycji statków w
    czasie rzeczywistym, jak również oferują użytkownikom raporty archiwalne o rejsach
    poszczególnych statków. Te funkcjonalności dają możliwość wiarygodnego zweryfikowania
    i wykazania ponad wszelką wątpliwość, że dany statek jest nie tylko przeznaczony do
    żeglugi na pełnym morzu, co wynika już z typu (rodzaju) statku, ale wykonuje rejsy na
    pełnym morzu, czyli jest używany do żeglugi na pełnym morzu. Zatem wydruki z jednego z
    tych portali są wystarczające do wykazania, że statek X wykonuje żeglugę na pełnym
    morzu.
    Kapitan statku jest osobą uprawnioną do składania w imieniu armatora oświadczeń
    dotyczących przeznaczenia określonego towaru nabytego przez armatora dla danego
    statku w celu jego używania na tym statku, w tym do potwierdzenia, że towar służy
    bezpośrednio zaopatrzeniu statku i jest niezbędny do eksploatacji statku. Potwierdzenie
    odbioru towaru przez podmiot polski, który nie jest nabywcą towaru, ale działa w imieniu i
    na rzecz armatora, uprzednio dokonał zamówienia tego towaru w imieniu i na rzecz
    armatora, odbiera go od sprzedawcy i przekaże towar na określony w zamówieniu statek,
    w wystarczający sposób dokumentuje faktyczne dostarczenie towaru nabywcy jako
    zaopatrzenie określonego statku (X), a zatem realizację transakcji, o której mowa w art. 83
    ust. 1 pkt 10 lit. a) Ustawy o VAT. Dodatkowo fakt dostarczenia towaru przez „C” na statek
    X również będzie potwierdzony dokumentem.
    Przepisy nie określają, w jaki sposób i przez kogo nabyty towar powinien być „fizycznie”
    dostarczony na statek, przez kogo ma być przetransportowany, ani przez kogo odebrany
    od sprzedawcy. Brak jest zatem wymogu, aby „fizycznie” towar został odebrany przez jego
    nabywcę, tj. armatora, co zresztą w praktyce często nie byłoby możliwe, bowiem armator
    nie ma w Polsce swojego personelu, a jego interesy reprezentuje podmiot polski, a zatem
    w niniejszej sprawie spółka „C”, działający w jego imieniu i na jego rzecz. Brak również
    wymogu, aby odbiór towaru pokwitował członek załogi, a tym bardziej kapitan statku.
    Zatem towar nie musi być dostarczony przez sprzedawcę bezpośrednio na statek X, a tym
    bardziej nie musi być dostarczony bezpośrednio armatorowi. Wystarczające jest
    przekazanie towaru reprezentującej armatora spółce „C”, a następnie przekazanie towaru
    przez ten podmiot na statek X.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa będzie dokonana z chwilą dostarczenia towaru spółce
    „C” reprezentującej armatora. Z uwagi na swoją rolę firma ta utrzymuje kontakt zarówno z
    armatorem, jak i statkiem i jego załogą, posiada wiedzę odnośnie harmonogramu rejsów
    statku i jego ewentualnych zmian (np. część statków wykonuje relatywnie krótkie rejsy (...))
    czas i miejsce ich postoju w porcie, ramy czasowe, kiedy możliwe jest przewiezienie
    towaru na statek i jego odbiór przez uprawnionego członka załogi, a tymi informacjami nie
    dysponuje sprzedawca towaru. Co istotne, firma biorąca udział w przekazaniu towaru na
    statek, a zatem podmiot polski reprezentujący interesy armatora, nie nabywa towaru w
    imieniu własnym (w ogóle nie jest nabywcą, a jedynie przedstawicielem nabywcy). Nie
    dochodzi zatem do dostawy towaru w rozumieniu Ustawy o VAT na rzecz podmiotu
    polskiego – firmy biorącej udział w przekazaniu towaru na statek, bowiem firma ta na
    żadnym etapie nie jest uprawniona do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Z uwagi na specyfikę i techniczną złożoność systemów informatycznych i komunikacyjnych
    statku pełnomorskiego oraz procedur ich używania, wymagających wysoko
    specjalistycznej wiedzy, a także zasady bezpieczeństwa i poufność wykluczającą wstęp
    sprzedawcy urządzeń na statek i dostęp do urządzeń statku, „A” jako sprzedawca nie ma
    możliwości weryfikacji (sprawdzenia), czy dostarczone (...) zostaną zainstalowane na statku
    X ani do jakich faktycznie celów będą na tym statku używane.
    W tym zakresie sprzedawca będzie polegać na oświadczeniu kapitana statku X jako osoby
    uprawnionej do potwierdzenia zarówno tego, że towary będą używane na statku X oraz
    tego, że towary służą bezpośrednio zaopatrzeniu tego statku i są niezbędne do jego
    eksploatacji, oraz spójnym z tym oświadczeniem zamówieniem dokonanym przez „C”.

    Zgodnie z oświadczeniem kapitana statku X, towar zakupiony od „A” ma być używany na
    tym statku i jest niezbędny do jego eksploatacji, a jako podstawę prawną w oświadczeniu
    wyraźnie wskazano art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a) Ustawy o VAT i przywołano jego treść, a
    zatem w ocenie Wnioskodawcy nie zachodzą wątpliwości co do tego, że sprzedane
    armatorowi towary będą służyć bezpośrednio zaopatrzeniu statku X i są niezbędne do
    jego eksploatacji.
    Płatnikiem za towar objęty sprzedażą na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a) Ustawy o
    VAT może być inny podmiot niż armator statku (nabywca towaru). Z przepisów Ustawy o
    VAT nie wynika, aby nabywca musiał sam zapłacić należność (cenę) za zakupiony towar.
    Może to zatem uczynić płatnik niebędący nabywcą. Dane płatnika mogą być wskazane na
    fakturze VAT jako element dodatkowy, obok obligatoryjnych danych wskazanych w art.
    106e Ustawy o VAT.
    Stronami transakcji udokumentowanej fakturą VAT pozostają: sprzedawca – podatnik (w
    tym przypadku „A”) oraz nabywca (w tym przypadku armator statku). Okoliczność, kto
    zapłaci za towar nie ma znaczenia dla zastosowania stawki 0%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług oraz odpłatna
    dostawa towarów, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na
    podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy:
      Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art.
      120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z treścią art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy:
      W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla
      którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia
      2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której
      mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o
      której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 i art. 138i ust. 4 wynosi 23%.

    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Na mocy art. 83 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw towarów służących
      bezpośrednio zaopatrzeniu statków:
      a) używanych do żeglugi na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów za opłatą
        lub używanych dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów,
      b) używanych do ratownictwa lub do udzielania pomocy na morzu, lub do połowów
        przybrzeżnych, z wyłączeniem dostaw prowiantu na pokład statków do połowów
        przybrzeżnych,
      c) marynarki wojennej, wypływających z kraju do zagranicznych portów i przystani;
    Jednocześnie stosownie do art. 83 ust. 2 ustawy:
      Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika
      dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy
      zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.
    Z kolei art. 83 ust. 16 pkt 4 ustawy stanowi, że:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
      rozporządzenia dokumenty, dane, które powinna zawierać dokumentacja, o której
      mowa w ust. 2 – uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności,
      konieczność zapewnienia prawidłowej identyfikacji usługi na potrzeby rozliczenia
      podatku oraz przepisy Unii Europejskiej.
    Jak wynika z powyższych przepisów stawka podatku VAT w wysokości 0% na podstawie
    art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a) ustawy ma zastosowanie tylko względem czynności polegających
    na dostawie towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków używanych do żeglugi
    na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów za opłatą lub używanych dla celów
    gospodarczych, przemysłowych lub do połowów. Przy tym podatnik świadczący te
    czynności musi prowadzić dokumentację, z której jednoznacznie wynika, że czynności te
    zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a)
    ustawy.
    Wobec braku w tym zakresie rozporządzenia wykonawczego do ustawy, warunkiem
    koniecznym jest posiadanie dokumentu potwierdzającego, że stawkę 0% zastosowano do
    dostawy towarów służącej bezpośrednio zaopatrzeniu statków, o których mowa w art. 83
    ust. 1 pkt 10, z tym że dokumenty potwierdzające dokonanie ww. dostaw muszą mieć
    rangę dowodów, w związku z czym muszą w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzać
    okoliczność faktycznie przez nie dowodzoną. Aby skorzystać ze stawki 0% podatnik
    powinien posiadać w swojej dokumentacji dowody wiarygodne i potwierdzające faktyczne
    dokonanie transakcji.
    Istotne znaczenie ma w tym przypadku użyte pojęcie „towarów służących bezpośrednio
    zaopatrzeniu statków”, które pozwala na zastosowanie 0% stawki podatku od towarów i
    usług wyłącznie do tych towarów, które dostarczone zostały bezpośrednio nabywcy (nie
    obejmuje to dostaw na wcześniejszym etapie obrotu, tj. dostaw na rzecz innego podmiotu
    niż podmiot używający dany statek) i które są niezbędne do eksploatacji statku
    traktowanego jako środek transportu.
    Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski (t. j. Dz. U. 2023 poz.
    1309):
      Kapitan statku jest z mocy prawa przedstawicielem armatora i zainteresowanych
      ładunkiem w zakresie zwykłych spraw związanych z wykonywaniem żeglugi oraz
      zwykłym zarządem statkiem i ładunkiem. W tych granicach kapitan może w imieniu

      armatora i zainteresowanych ładunkiem dokonywać poza portem macierzystym
      czynności prawnych oraz zastępować ich przed sądem.
    W przypadku kryterium rodzaju statku i jego przeznaczenia wskazać należy, że stawka
    podatku w wysokości 0% znajduje zastosowanie jedynie w przypadku, gdy dostawa
    towarów służy bezpośrednio zaopatrzeniu statków przewożących pasażerów za opłatą lub
    używanych dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów, pod warunkiem, że
    statki te używane są do żeglugi na pełnym morzu.
    Stosownie do dyspozycji przepisu art. 148 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L 347 z 11.12.2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej dyrektywą 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      a) dostawy towarów w celu zaopatrzenia w paliwo i zaopatrzenia ogólnego jednostek
        pływających przeznaczonych do żeglugi na pełnym morzu i przewożących
        odpłatnie pasażerów lub używanych do celów handlowych, przemysłowych lub do
        połowów, jak również statków ratowniczych i udzielających pomocy na morzu oraz
        jednostek pływających przeznaczonych do rybołówstwa przybrzeżnego, z
        wyłączeniem, w przypadku tych ostatnich, dostaw prowiantu na pokład;
    Wskazać również należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w dyrektywie 2006/112/WE nie może
    być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z dyrektywą
    2006/112/WE stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona
    interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości
    dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej
    Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa
    towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19
    listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
    Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu
    statków”, wobec czego należy odwołać się do znaczenia językowego, użytych w
    przywoływanym przepisie sformułowań. Zgodnie z definicjami zawartymi w „Słowniku
    języka polskiego” PWN, słowo „bezpośrednio” oznacza „bez pośrednictwa”, natomiast
    słowo „zaopatrzyć” oznacza „dostarczyć jakiejś osobie, instytucji lub organizacji potrzebne
    rzeczy; wyposażyć w odpowiednie urządzenia”.
    Należy podkreślić, że oceniając, czy konkretna dostawa towarów służy bezpośrednio
    zaopatrzeniu statku, należy zawsze rozpatrywać każdą sprawę indywidualnie, mając na
    uwadze rodzaj statku, jego przeznaczenie lub ewentualnie charakter przewożonego
    towaru. Stawkę podatku w wysokości 0% można zastosować wyłącznie do towarów, które
    są niezbędne do eksploatacji statku traktowanego jako środek transportu. Należy bowiem
    jeszcze raz wskazać, że towarami, których dostawa będzie opodatkowana stawką podatku
    w wysokości 0%, mogą być wyłącznie towary służące bezpośrednio do zaopatrzenia
    statków, tj. towary które są niezbędne do ich eksploatacji. Ponadto należy zwrócić uwagę,
    że dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% istotnym jest, aby dostawa towarów
    była dokonywana bezpośrednio na rzecz podmiotu, który używa dany statek.
    Prawidłowość takiej wykładni – na zasadzie analogii – potwierdza również orzeczenie
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-181/04 i C-183/04 pomiędzy
    Elmeka NE, a Ypourgos Oikonomikom, w którym stwierdzono, że art. 15 pkt 8 Szóstej
    Dyrektywy Rady 77/388 z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw
    członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L 145, z późn. zm.), a obecnie art. 148 lit. d) Dyrektywy 2006/112/WE,

    należy interpretować w ten sposób, iż zwolnienie przewidziane w tym przepisie dotyczy
    usług świadczonych bezpośrednio na rzecz armatora, przeznaczonych dla zaspokojenia
    bezpośrednich potrzeb statków morskich.
    Jak wynika z orzecznictwa zarówno TSUE (np. wyroki: w sprawie C-185/89; w sprawie C-181
    /04 i C-183/04) jak i krajowych sądów administracyjnych (np. wyroki NSA: z 8 stycznia 2009
    r., sygn. akt I FSK 1845/07; z 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 873/12) „bezpośredniość
    zaopatrzenia” oznacza przede wszystkim, że dostawa dokonywana jest bez ogniw
    pośrednich.
    Dalsze wyjaśnienia co do stosowania przepisów art. 83 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT,
    stanowiących implementację art. 148 lit. a) dyrektywy 2006/112 zawiera wyrok TSUE z 3
    września 2015 r. w sprawie C-526/13. Jak wskazano w pkt 29 tego wyroku: „(...) aby można
    było skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 148 lit. a) dyrektywy 2006/112,
    dostawa towarów w celu zaopatrzenia w paliwo i zaopatrzenia ogólnego powinna zostać
    dokonana na rzecz podmiotu eksploatującego statki przeznaczone do żeglugi na pełnym
    morzu, który je wykorzysta (...)”.
    Wykładnia przepisów art. 83 ust. 1 pkt 10 ustawy była również przedmiotem orzeczeń
    krajowych sądów administracyjnych. W kontekście rozpatrywanej sprawy szczególnie
    należy zwrócić uwagę na prawomocny wyrok NSA z 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt I FSK 873
    /12, z którego wynika, iż dostawy tuszów i tonerów koniecznych do funkcjonowania
    drukarek, zainstalowanych na statkach armatora spełnia warunki zaopatrzenia statku. Jak
    zauważył Sąd zwrot „towary służące zaopatrzeniu statków” nie został zdefiniowany na
    potrzeby VAT, stąd trafne jest odwołanie się w ramach wykładni językowej do potocznego
    rozumienia tych pojęć, co za tym idzie posłużenie się danymi słownikowymi.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwo (Spółka) prowadzą działalność m.in. w zakresie
    sprzedaży towarów w postaci urządzeń (...) na rzecz klientów biznesowych. Otrzymują
    Państwo od klientów lub ich przedstawicieli zapytania ofertowe lub zamówienia dotyczące
    dostaw towarów w postaci urządzeń (...) przeznaczonych dla statków pełnomorskich (...),
    używanych do celów gospodarczych, przemysłowych lub połowów bądź wykonujących
    przewóz pasażerów za opłatą. W analizowanej sprawie, otrzymali Państwo zamówienie na
    (...), używane również na statkach pełnomorskich. W imieniu i na rzecz armatora
    zamówienie złoży podmiot polski – „C”, natomiast nabywcą towaru ma być armator statku
    pełnomorskiego o nazwie X, spółka cypryjska „B”. Przekazanie towaru zostanie dokonane
    na terytorium Polski. Będą Państwo posiadali również dokument potwierdzający
    przekazanie sprzętu przez „C” na statek X w Polsce. Zgodnie z oświadczeniem kapitana
    statku (działającego w imieniu i na rzecz armatora „B” (nabywcy), będący przedmiotem
    sprzedaży towar w postaci (...) będzie używany na wskazanej jednostce i będzie on służył
    jako towar do bezpośredniego zaopatrzenia statku zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a)
    ustawy oraz, że jest on niezbędny do eksploatacji statku X.
    Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy mają Państwo prawo zastosowania do
    sprzedaży (...) na rzecz armatora „B” stawki podatku VAT w wysokości 0% na podstawie
    art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a) w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że w świetle analizowanych przepisów nie jest
    dopuszczalne stosowanie preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu
    do dostawy towarów na rzecz innego podmiotu niż podmiot używający dany prom lub
    statek. W Państwa przypadku dostawy będą jednak wykonywane na rzecz armatora statku
    X. Tym samym spełniony zostanie warunek dokonania dostaw bezpośrednio na rzecz
    podmiotu, który używa dany statek. Ponadto towary będą przeznaczone są na statek
    używany do celów żeglugi na pełnym morzu, i który odbywa rejsy na pełnym morzu, w
    związku z czym spełniony zostanie również warunek, o którym mowa w art. 83 ust. 1 pkt
    10 lit. a) ustawy, dotyczący wymogu dostawy towarów na statki używane do żeglugi na
    pełnym morzu, używane do celów gospodarczych.

    Jak wskazano w art. 83 ust. 1 pkt 10 ustawy stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do
    „dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków”. W kontekście
    przywołanych w tej interpretacji aktów prawnych oraz wyroków TSUE oraz NSA towarami
    służącymi bezpośrednio zaopatrzeniu statków będą takie towary, które są niezbędne z
    punktu widzenia jego eksploatacji, w tym służące zaopatrzeniu statku w paliwo oraz
    zaopatrzenia ogólnego.
    Jak już wyżej wskazano, przedmiotem sprzedaży przez Państwa mają być (...), używane
    również na statkach pełnomorskich. Transakcja ma na celu wyposażenie statku
    pełnomorskiego X w specjalistyczny sprzęt (...), niezbędny do zapewnienia prawidłowego
    funkcjonowania systemów (...). (...). Z posiadanej przez Państwa dokumentacji będzie
    wynikało jednoznacznie, że towar będzie służył bezpośrednio zaopatrzeniu statku
    pełnomorskiego X. Z zamówienia złożonego przez „C” w imieniu i na rzecz armatora „B”
    będzie wynikało, że Państwo są dostawcą towaru, natomiast nabywcą towaru jest
    armator. Zakupiony towar w postaci (...) zostanie przekazany firmie „C”, w celu
    przekazania go na statek X, co zostanie potwierdzone dokumentem potwierdzającym, np.
    protokołem zdawczo-odbiorczym, protokołem odbioru lub pokwitowaniem. Będą Państwo
    posiadali również m.in. dokument potwierdzający dostarczenie w określonej dacie przez
    „C” zakupionego od Państwa towaru na statek X w Polsce oraz fakturę VAT, wystawioną
    przez Państwa jako sprzedawcę, dokumentującą sprzedaż towaru nabywcy (armatorowi
    statku). Zgodnie z oświadczeniem kapitana statku (działającego w imieniu i na rzecz
    armatora „B” (nabywcy), będący przedmiotem sprzedaży towar w postaci (...) będzie
    używany na wskazanej jednostce i będzie on służył jako towar do bezpośredniego
    zaopatrzenia statku zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a) ustawy oraz, że jest on niezbędny
    do eksploatacji statku X.
    Z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że dostawa (...) ma na celu
    wyposażenie statku pełnomorskiego X w specjalistyczny sprzęt (...), niezbędny do
    zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemów (...). (...). Tym samym, skoro ww. (...)
    stanowić będą wyposażenie służące do eksploatacji statku, przy posiadaniu dokumentacji
    wskazanej we wniosku, będą Państwo mieli prawo do zastosowania stawki w wysokości
    0% dla dostawy tych towarów na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a) w zw. art. 83 ust. 2
    ustawy.
    W konsekwencji, stwierdzić należy, że „A” jako sprzedawca będzie miała prawo
    zastosowania do sprzedaży (...) na rzecz armatora „B” stawki podatku VAT w wysokości 0%
    na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 10 lit. a) w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w

    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Podkreślić przy tym należy, że to czy posiadane przez Spółkę dokumenty rzeczywiście
    będą potwierdzały wymagania określone w przedmiotowych regulacjach, może być
    ocenione jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ pierwszej instancji, a nie w
    postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.