Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.1052.2024.2.JSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Korekta podatku VAT w związku ze zmianą przeznaczenia hali
sportowej.
Słowa kluczowe: gmina
hala-hala sportowa
korekta
odliczenia-odliczenie częściowe
przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta środki trwałe i nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy korekty podatku VAT w związku ze zmianą przeznaczenia hali sportowej oraz
    zwrotu odliczonego podatku VAT w okresie zmiany przeznaczenia inwestycji. Uzupełnili go
    Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 lutego 2025 r. (wpływ 20 lutego 2025
    r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: Gmina, Wnioskodawca) jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2023.40 t.j.), z
    późn. zm., dalej: "ustawa o samorządzie gminnym") Gmina jest wyposażona w osobowość
    prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    Gmina ...realizuje projekt pn. „...”. W ramach realizacji inwestycji powstała hala sportowo-
    widowiskowa, która jest budynkiem wolno stojącym, niepodpiwniczonym, w części sali
    sportowej – parterowym, w części zaplecza – 2 kondygnacyjnym, w części technicznej – 3
    kondygnacyjnym.
    Jest ona podzielona funkcjonalnie na trzy części:
      salę widowiskowo-sportową o wymiarach ok. 44 m x 25 m wraz z zapleczem
      socjalnym, w którym zlokalizowane są klatki schodowe, szatnie i łazienki dla
      sportowców, pokój nauczyciela (trenera), pom. pierwszej pomocy, toalety,
      pomieszczenie gospodarcze,
      mniejsze sale gimnastyczne wyposażone we własne zespoły szatniowe,
      część techniczną, w której znajdują się magazyn na sprzęt sportowy, kotłownia,
      wentylatornia, pomieszczenie wodomierza i pomieszczenie elektryczne.
    W hali sportowej znajdują się dwie dodatkowe sale gimnastyczne, jedna na parterze,
    druga na 1 piętrze. Sala gimnastyczna na parterze może być wykorzystywana do ćwiczeń
    aerobiku bądź jako siłownia. Sala gimnastyczna na pierwszym piętrze może być
    wykorzystywana na salę do squasha. Obydwie sale gimnastyczne mają własne zaplecze
    szatniowe z umywalniami osobno dla kobiet i mężczyzn.
    Wartość inwestycji: ... zł; Inspektor Nadzoru: ... zł; Nadzór autorki projektanta: ... zł - Razem
    ... zł, z czego ... zł pochodzi z Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji
    Strategicznych, kolejne dofinansowanie w wysokości ... zł pochodzi ze środków Funduszu
    Rozwoju Kultury Fizycznej „...”.

    Dofinansowano ze środków Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej, których dysponentem
    jest Minister Sportu i Turystyki. Wykonawcą tej inwestycji jest firma ... sp. z o.o. z ...
    Inwestycja jest na ukończeniu – obecnie trwa jej doposażanie i wykonywania ostatnich
    prac wykończeniowych. Planowane zakończenie inwestycji przypada na I kwartał 2025
    roku. Hala sportowa będzie stanowiła środek trwały.
    Gmina od początku zamierzała wykorzystywać halę do czynności opodatkowanych (aport
    do spółki po zakończeniu). Podatek VAT został na bieżąco rozliczony. Gmina wskazuje
    jednak, że w momencie ukończenia inwestycji może dojść do zmiany przeznaczenia i
    wskazana hala będzie wykorzystywana przez nowoutworzoną jednostkę Gminą
    (Scentralizowaną). W przypadku takiego wykorzystania hala byłaby wykorzystywana do
    czynności opodatkowanych oraz niepodlegających VAT. Gmina nie planuje wykorzystania
    hali do czynności zwolnionych z opodatkowania VAT.
    W uzupełnieniu wniosku udzielono odpowiednio następujących odpowiedzi na zadane w
    wezwaniu pytania:
      1) „Od kiedy jesteście Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?”
        Odpowiedź: Gmina jest czynnym podatkiem podatku VAT od 1 stycznia 2000 r.
      2) „W jakim okresie ponosili Państwo wydatki na realizację inwestycji, o której mowa
        we wniosku i w jakim okresie otrzymywali Państwo faktury z tego tytułu?”
        Odpowiedź: Zarówno faktury, jak i wydatki są otrzymywane/ponoszone w okresie
        od czerwca 2023 r. do teraz.
      3) „Czy hala sportowa została już oddana do użytkowania? Jeżeli tak, to proszę wskazać
        kiedy (proszę wskazać dzień, miesiąc, rok)?”
        Odpowiedź: Hala sportowa obecnie jest na etapie wyposażania, planowany termin
        oddania do użytkowania tj. koniec I kw. 2025 r.
      4) „Czy w związku z poniesieniem wydatków związanych z realizacją inwestycji doszło
        /dojdzie do nabycia lub wytworzenia:
        a) nieruchomości, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł? Jeśli tak, to
          należy je wymienić wraz z podaniem daty oddania ich do użytkowania.
        b) nieruchomości, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł? Jeśli tak,
          to należy je wymienić wraz z podaniem daty oddania ich do użytkowania.
        c) środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających
          amortyzacji innych niż nieruchomości, których wartość początkowa przekracza
          15.000 zł? Jeśli tak, to należy je wymienić wraz z podaniem daty oddania ich do
          użytkowania.
        d) środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających
          amortyzacji innych niż nieruchomości, których wartość początkowa nie
          przekracza 15.000 zł? Jeśli tak, to należy je wymienić wraz z podaniem daty
          oddania ich do użytkowania.
        e) innych środków niż wymienione powyżej w pkt a)-d)? Jeśli tak, to należy je
          wymienić wraz z podaniem daty oddania ich do użytkowania.”
        Odpowiedź: W związku z poniesieniem wydatków związanych z realizacją inwestycji:
        a) Doszło do wytworzenia nieruchomości, których wartość początkowa przekracza
          15.000 zł. Jest to budynek hali sportowej planowana data oddania do
          użytkowania to koniec I kw. 2025 r.
        b) Nie.
        c) Doszło i dojdzie do wytworzenia środków trwałych lub wartości niematerialnych i
          prawnych podlegających amortyzacji innych niż nieruchomości, których
          wartość początkowa przekracza 15.000 zł. Listy wskazanych środków trwałych

          zostały załączone do niniejszego uzupełnienia. Środki trwałe powyżej 15 tys.
          stanowią pozycje 1-4 w części I, w części III pozycje 1 -4 oraz w części IV pozycje
          od 1-5.
        d) Doszło i dojdzie do wytworzenia środków trwałych lub wartości niematerialnych i
          prawnych podlegających amortyzacji innych niż nieruchomości, których
          wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł. Lista wskazanych środków
          trwałych została załączona do niniejszego uzupełnienia. Środki trwałe powyżej
          15 tys. stanowią pozycje 5-38 w części I, w części II od 1-42, w części III od 5-6
          oraz w części IV pozycja 6.
        e) Gmina nie zakupi innych środków nie wymienionych wcześniej.
      5) „W związku z informacją wskazaną we wniosku, iż:
    (...) w momencie ukończenia inwestycji może dojść do zmiany przeznaczenia i wskazana
    hala będzie wykorzystywana przez nowoutworzoną jednostkę Gminą (Scentralizowaną).
    W przypadku takiego wykorzystania hala byłaby wykorzystywana do czynności
    opodatkowanych oraz niepodlegających VAT.
      należy wskazać:
      a) czy będzie istniała możliwość przyporządkowania wydatków dot. realizowanej
        inwestycji, o której mowa we wniosku, w całości do celów działalności
        gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
      b) jaki jest status organizacyjno-prawny ww. nowoutworzonej jednostki? Czy np. jest
        /będzie Państwa jednostką budżetową czy Państwa zakładem budżetowym?
      c) czy wskazanie przez Państwa, iż „(...) w momencie ukończenia inwestycji może
        dojść do zmiany przeznaczenia (...)” należy rozumieć, iż zmiana przeznaczenia
        hali sportowej może nastąpić po oddaniu hali do użytkowania? Jeżeli nie, to w
        jakim konkretnie momencie może nastąpić zmiana przeznaczenia hali?”
        Odpowiedź: Gmina wskazuje:
          a) Gmina nie będzie miała możliwości bezpośredniej alokacji wydatków do
            sprzedaży opodatkowanej oraz niepodlegającej opodatkowaniu VAT. W
            związku z czym zasadne będzie odliczenie częściowe (prewspółczynnikiem)
          b) Nowo utworzona jednostka będzie jednostką budżetową.
          c) Doszło i dojdzie do wytworzenia środków trwałych lub wartości
            niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji innych niż
            nieruchomości, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł. Listy
            wskazanych środków trwałych zostały załączone do niniejszego
            uzupełnienia. Środki trwałe powyżej 15 tys. stanowią pozycje 1-4 w części I,
            w części III pozycje 1 -4 oraz w części IV pozycje od 1-5.Pytania
      1. Czy w przypadku, gdyby Gmina dokonała zmiany przeznaczenia hali na czynności
        mieszane (wykorzystanie przez jednostkę Gminną) będzie zobligowana do
        dokonywania korekty 10-letniej z zastosowaniem prewspółczynnika nowo
        utworzonej jednostki?
      2. Czy w przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1, Gmina będzie zobligowana
        do zwrotu odliczonego podatku VAT w okresie zmiany przeznaczenia inwestycji
        (rozpoczęcia wykorzystywania przez jednostkę Gminy)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy,
    Ad.1
    Zdaniem Gminy, w przypadku zmiany sposobu wykorzystania inwestycji z przeznaczenia
    wyłącznie na cele działalności gospodarczej dającej prawo do pełnego odliczenia VAT
    naliczonego, na działalność mieszaną, częściowo dającą prawo do odliczenia podatku

    naliczonego, Gmina zobowiązana będzie do dokonania tzw. korekty wieloletniej, o której
    mowa w art. 91 ust. 2 i następnych ustawy o VAT w związku z art. 90c ustawy o VAT
    zastosowaniem prewspółczynnika nowoutworzonej jednostki.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza w świetle ust. 2 przywołanego artykułu obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jednocześnie Gmina pragnie zauważyć, iż stosownie natomiast do art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
    te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W związku z powyższym Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie
    czynności, które Gmina wykonuje w ramach działalności gospodarczej i mają charakter
    cywilnoprawny, a więc są realizowane przez nią na podstawie umów cywilnoprawnych. W
    pozostałym zakresie, a więc w zakresie czynności, które nie są realizowane w ramach
    zawieranych przez Gminę czynności cywilnoprawnych, Gmina co do zasady występuje jako
    podmiot władzy publicznej, wykonujący swoje zadania własne lub zadania zlecone z
    zakresu administracji rządowej. W ramach wykonywania tych zadań Gmina nie występuje
    jako podatnik VAT.
    W przypadku wykorzystywania hali przy pomocy jednostki Gminy wybudowana hala
    sportowa będzie służyć czynnościom opodatkowanym oraz niepodlegającym
    opodatkowaniu VAT (z infrastruktury będą korzystać także jednostki zcentralizowane
    Gminy). Skoro zatem Gmina będzie wykorzystywać hale sportową do czynności, w związku
    z którymi przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jak i do czynności,
    które pozostają poza zakresem opodatkowani VAT, Gmina będzie zobowiązana do
    odpowiedniego zastosowania art. 91 i art. 90 ustawy o VAT, czyli odpowiedniego
    skorygowania odliczonego wcześniej podatku naliczonego na zasadach wynikających z
    tych przepisów.
    Ad. 2
    W przypadku braku obowiązku korekty podatku VAT w drodze korekty wieloletniej, Gmina
    będzie zobligowana do dokonania zwrotu podatku w miesiącu zmiany przeznaczenia hali
    z działalności opodatkowanej na działalność mieszaną zgodnie z art. 90a.
    Należy wskazać, że jeżeli dojdzie do zmiany w stopniu wykorzystania tej nieruchomości z
    dotychczasowego wykorzystywania wyłącznie dla celów działalności gospodarczej na
    wykorzystanie w przeważającej części dla celów działalności gospodarczej, w pozostałej
    zaś części na działalność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W efekcie Wnioskodawca będzie zobligowany do dokonania korekty podatku naliczonego,
    przy czym w opisanym wypadku korekta ta będzie odnosić się wyłącznie do podatku
    naliczonego wynikającego z budowy wskazanego budynku dokonanego w okresie korekty
    przewidzianym w treści regulacji art. 90a ust. 1 ustawy o VAT. Norma ta wyraźnie bowiem
    wskazuje, iż korekty dokonuje się gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym
    nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana
    do użytkowania, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów
    działalności gospodarczej, a rozwiązanie to stosuje się w przypadkach przewidzianych

    regulacją art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, tj. m.in. w odniesieniu do nakładów na wytworzenie
    nieruchomości stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika wykorzystywanej
    zarówno do celów wykonywanej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do
    celów osobistych.
    W konsekwencji w ocenie podatnika planowana zmiana w stopniu wykorzystywania
    stanowiącej majątek przedsiębiorstwa podatnika nieruchomości polegająca na zamiarze
    wykorzystywania jej części dla celów działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT, tj.
    stanowić będzie o obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego wynikającego z
    nakładów poniesionych na wytworzenia tej nieruchomości, ale wyłącznie tych, w stosunku
    do których nie upłynął jeszcze okres 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym inwestycja
    ta została oddana do użytkowania. W efekcie czego Gmina będzie zobligowana do zwrotu
    podatku VAT w miesiącu zmiany przeznaczenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie korekty podatku VAT w
    związku ze zmianą przeznaczenia hali sportowej jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.

    Ponadto, ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. „niezwłocznego
    odliczenia podatku naliczonego”, która wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa
    zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności
    opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć
    wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art.
    86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie
    wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie.
    Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach
    działalności opodatkowanej. Tym samym, podatnik dokonując zakupu towarów czy usług
    dokonuje ich natychmiastowej alokacji do czynności dających prawo do odliczenia lub
    niedających takiego prawa.
    Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy
    zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają m.in. regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i
    następne.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
    Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów

        osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
        których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
        przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    W myśl art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
        gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
        wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych
        na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż
        gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
        średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
        działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Zgodnie z art. 86 ust 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy stanowi, że:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Natomiast z treści art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że:

      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (Dz. U. z 2021 r., poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    W świetle § 1 ww. rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej ,,
        sposobem określenia proporcji'';
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Stosownie z § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Według § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla:
      · urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu Gminy, urzędu
        miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
      · jednostki budżetowej,
      · zakładu budżetowego.
    W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy”
    sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej,
    tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Wyżej wymienione rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są
    sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Metody te mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu
    działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz
    działalności pozostającej poza sferą podatku od towarów i usług.

    W § 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia ustawodawca podał ustalony według wzoru
    sposób określania proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego (§ 3 ust. 2 rozporządzenia), w przypadku jednostki budżetowej (§ 3 ust. 3
    rozporządzenia) oraz zakładu budżetowego (§ 3 ust. 4 rozporządzenia).
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i
    usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do
    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.

      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w
    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu
    terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami.
    Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15
    ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w
    przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu
    komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest
    opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie
    uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego,
    należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do
    niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za
    podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej od
    podatku i niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów
    bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast, w sytuacji, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, jesteście Państwo czynnym podatkiem podatku VAT od 1
    stycznia 2000 r. Realizują Państwo projekt pn. „...”. W ramach realizacji inwestycji powstała
    hala sportowo-widowiskowa, która jest budynkiem wolno stojącym, niepodpiwniczonym,
    w części sali sportowej – parterowym, w części zaplecza – 2 kondygnacyjnym, w części
    technicznej – 3 kondygnacyjnym. Inwestycja jest na ukończeniu – obecnie trwa jej
    doposażanie i wykonywania ostatnich prac wykończeniowych. Planowane zakończenie
    inwestycji przypada na I kwartał 2025 r. Hala sportowa będzie stanowiła środek trwały.
    Zarówno faktury, jak i wydatki są otrzymywane/ponoszone w okresie od czerwca 2023 r.
    do teraz.
    Odnosząc się do pytania nr 1 postawionego we wniosku należy wskazać, że zasady
    dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone
    w art. 90c i art. 91 ustawy.

    Przepis art. 90c ust. 1 ustawy stanowi, że:
      W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku
      naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego,
      w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest
      obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając
      dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się
      odpowiednio.
    Natomiast stosownie z art. 90c ust. 2 i ust. 3 ustawy:
      2. W przypadku, gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla którego
        sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust.
        22, może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
        podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego
        w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a.
      3. Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób
        określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby
        on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.
    Zatem z art. 90c ust. 1 ustawy wynika obowiązek korekty rocznej podatku naliczonego z
    jednoczesnym wskazaniem, że w zakresie tej korekty zastosowanie znajdą przepisy art. 91
    ust. 2 – ust. 9 ustawy.
    Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:

      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    Według art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia
      tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Stosownie do art. 91 ust. 8 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania
    ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku
    późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu
    wykorzystania.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie

    procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia
    niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym
    rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter
    planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny
    związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia
    albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych
    czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od
    podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas
    konieczne jest dokonanie korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał
    prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również
    sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, od początku zamierzali Państwo wykorzystywać halę
    sportową do czynności opodatkowanych (aport do spółki po zakończeniu). Podatek VAT
    został na bieżąco rozliczony. Jednak w momencie ukończenia inwestycji może dojść do
    zmiany przeznaczenia i wskazana hala będzie wykorzystywana przez nowoutworzoną
    jednostkę Gminą (Scentralizowaną). W przypadku takiego wykorzystania hala byłaby
    wykorzystywana do czynności opodatkowanych oraz niepodlegających VAT. Nie będą mieli
    Państwo możliwości bezpośredniej alokacji wydatków do sprzedaży opodatkowanej oraz
    niepodlegającej opodatkowaniu VAT. Nie planują Państwo wykorzystania hali do czynności
    zwolnionych z opodatkowania VAT. W związku z poniesieniem wydatków związanych z
    realizacją inwestycji:
      Doszło do wytworzenia nieruchomości, których wartość początkowa przekracza
      15.000 zł. Jest to budynek hali sportowej planowana data oddania do użytkowania to
      koniec I kw. 2025 r.
      Doszło i dojdzie do wytworzenia środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji innych niż nieruchomości, których wartość
      początkowa przekracza 15.000 zł.
      Doszło i dojdzie do wytworzenia środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji innych niż nieruchomości, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł.
    W konsekwencji, w przypadku zmiany sposobu wykorzystywania hali sportowej, tj. do
    czynności opodatkowanych oraz niepodlegających VAT, będzie Państwu przysługiwało w
    drodze korekty prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących
    zakupy towarów i usług w ramach ww. inwestycji jedynie w zakresie, w jakim te towary i
    usługi będą służyć do wykonywania przez Państwa czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT.
    Zatem Państwo będą zobowiązani do wydzielenia podatku naliczonego przy zastosowaniu
    proporcji umożliwiającej odliczenie podatku naliczonego w prawidłowej wysokości w
    odniesieniu do nabywanych towarów i usług w ramach ww. inwestycji wykorzystywanych
    do celów mieszanych, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy. Powołane bowiem przepisy art. 86 ust. 2a i następne ustawy będą miały
    zastosowanie wyłącznie do sytuacji – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – w której
    nabywane towary i usługi, wykorzystywane będą zarówno do celów wykonywanej przez
    podatnika działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT), jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do
    działalności gospodarczej nie jest możliwe.

    W takich okolicznościach kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem
    określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej.
    Zauważyć również należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą
    przepisy nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy
    swoich jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest – pomimo że podatnikiem podatku
    VAT jest Gmina – wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez
    jednostkę samorządu terytorialnego w oparciu o sposoby określania proporcji ustalone
    odrębnie dla jednostki organizacyjnej, która wykorzystuje powstałą w ramach inwestycji
    infrastrukturę.
    W świetle powyższego, w celu dokonania korekty odliczonego podatku VAT w związku ze
    zmianą sposobu wykorzystywania hali sportowej właściwe będzie zastosowanie obliczenia
    prewspółczynnika dla tej korekty z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy oraz rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. Przy czym z uwagi na
    okoliczność, że hala będzie wykorzystywana przez nowoutworzoną jednostkę budżetową,
    to odliczenie podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację inwestycji,
    służących czynności opodatkowanych oraz niepodlegających VAT, powinno nastąpić
    według proporcji ustalonej dla jednostki wykorzystującej przedmiotową inwestycje, tj. w
    niniejszej sprawie dla jednostki budżetowej, zgodnie ze sposobem obliczenia proporcji
    wskazanej w § 3 ust. 3 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r.
    Mając zatem na uwadze przywołane wyżej przepisy prawa wskazać należy, że – w
    przypadku wykorzystywania hali sportowej zarówno do czynności opodatkowanych, jak i
    niepodlegających VAT– będziecie Państwo zobowiązani do korekty odliczonego podatku
    VAT z tytułu wydatków poniesionych na inwestycję, zgodnie z art. 90c ustawy, na zasadach
    wynikających z art. 91 ust. 2 i nast. ustawy, z uwzględnieniem art. 86 ust. 2a i nast. ustawy
    oraz rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. Przy czym korekta ta powinna być
    dokonywana:
      corocznie, w okresie 10 lat od oddania inwestycji do używania - w odniesieniu do
      środków trwałych powstałych w ramach inwestycji, o wartości początkowej
      przekraczającej 15.000 PLN będących nieruchomościami;
      corocznie, w okresie 5 lat od oddania inwestycji do używania - w odniesieniu do
      środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających
      amortyzacji powstałych w ramach inwestycji, niebędących nieruchomościami, o
      wartości początkowej przekraczającej 15.000 PLN;
      jednorazowo, po zakończeniu roku, w którym inwestycja zostanie oddana do
      używania – w odniesieniu do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji innych niż nieruchomości, powstałych w
      ramach inwestycji, o wartości początkowej nieprzekraczającej 15.000 PLN.
    Tym samym oceniając Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 wniosku uznaję je za
    nieprawidłowe, bowiem nie uwzględnili w nim Państwo, że w zakresie środków trwałych
    lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji innych niż
    nieruchomości, o wartości początkowej nieprzekraczającej 15.000 PLN korekty podatku
    należy dokonać jednorazowo, po zakończeniu roku, w którym inwestycja zostanie oddana
    do używania.
    W związku z powyższym rozstrzygnięciem, iż jesteście Państwo zobowiązani do korekty
    odliczonego podatku VAT z tytułu wydatków poniesionych na inwestycję, nie udzielam
    odpowiedzi na pytanie nr 2 wniosku postawione w kontekście braku obowiązku
    dokonania korekty VAT.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Podkreślam także, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Jednocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z wyżej cytowanym art. 14b § 3 ustawy
    Ordynacja podatkowa, przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena Państwa
    stanowiska dotycząca przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. Nie jestem
    natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację
    dokumentów, a niniejszą interpretację wydano jedynie w oparciu o opis zdarzenia
    przyszłego w nim przedstawiony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.