Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.931.2024.2.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Ustalenie, czy za lata podatkowe 2023 oraz 2024 Wnioskodawca jest uprawniony do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
Słowa kluczowe: osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne; ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
Zagadnienia: stawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby samotnie wychowującej dzieci.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Opodatkowanie małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 22 grudnia 2024 r. oraz pismem z 27 grudnia 2024 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie
    Jest Pan rozwiedzionym ojcem, samotnie wychowującym córkę 7 lat. Nie mieszka Pan z
    matką dziecka. Sąd powierzył władzę rodzicielską obojgu rodzicom dziecka. Oprócz
    zasądzonych alimentów aktywnie uczestniczy Pan w jej wychowaniu. Znajduje Pan dla niej
    zajęcia pozaprzedszkolne i zachęca Pan do aktywności pozaprzedszkolnej. Córka spędza z
    Panem część wakacji, ferie i część weekendów z noclegiem. W roku 2023 spędzała także
    kilka dni w tygodniu z noclegiem. Często także odprowadza Pan i odbiera Pani dziecko ze
    szkoły. Córka w Pana domu ma też swój pokój. Podróżuje Pan z córką, opłaca Pan jej
    zajęcia dodatkowe i pokrywa Pan również koszty leczenia, kupuje buty, ubrania i rzeczy
    potrzebne do przedszkola. Mieszka Pan sam, posiada Pan kredyt na dom, którego raty w
    ostatnich latach wzrosły o ponad połowę. Próg przekroczył Pan, ponieważ (...) wlicza diety
    pozyskane w czasie pobytu na placówce dyplomatycznej (Pan był w (...) na przełomie roku
    2023-2024). Nie ukrywa Pan, że płacenie podatku w drugim progu (tym bardziej, że jak
    Pan wskazał nie zarabia Pan kokosów) to dla Pana duże obciążenie. Z informacji
    otrzymanych od matki dziecka p. B.B.) z opodatkowania dochodów w sposób
    przewidziany dla samotnych rodziców w latach 2023 oraz 2024 nie będzie korzystała
    matka. Poniżej przedstawia Pan rozstrzygnięcie innych rodziców w podobnej sytuacji.
    Zwrócił się Pan z prośbą o pozytywne rozpatrzenie Pana wniosku. Rozstrzygnięcie
    Naczelnego Sąd Administracyjnego z 20 maja 2020 r., sygn. akt II FSK 383/20, zgodnie z
    którym literalna, celowościowa i systemowa wykładania art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. prowadzi do
    wniosku, że określone w tym przepisie kryterium samotnego wychowywania dzieci jest
    spełnione również wtedy, gdy rozwiedziony rodzic wychowuje dzieci naprzemiennie z
    drugim rodzicem, tj. w odosobnieniu od drugiego rodzica oraz bez jego udziału wykonuje
    czynności stanowiące proces wychowania w innym miejscu i czasie niż drugi rodzic.
    „Wobec braku wymogu samotnego wychowywania dziecka przez cały rok podatkowy,
    zdaniem Sądu nie może mieć znaczenia prawnego szczegółowe procentowe określenie
    czasu faktycznie spędzonego z dzieckiem w ciągu roku czy też stopień rzeczywistego
    zaangażowania w proces wychowania dziecka, który zresztą w niektórych przypadkach
    mógłby wymykać się jednoznacznej ocenie. Z punktu widzenia treści obecnie
    obowiązującego przepisu art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. liczy się zatem status osoby rodzica
    określony w tym przepisie (tj. jej stan cywilny lub określona tam sytuacja prawna lub
    faktyczna) oraz samotne podejmowanie czynności wychowawczych w stosunku do dziecka
    w ciągu roku podatkowego” – podkreślił NSA. Dodatkowo w wyroku z 12 stycznia 2021 r. (I
    SA/Gd 785/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że brzmienie art. 6 ust.
    4 u.p.d.o.f. nie zawiera zastrzeżenia, że chodzi wyłącznie o jednego z rodziców, stąd status
    osoby samotnie wychowującej dzieci może mieć każde z rodziców rozwiedzionych
    spełniających pozostałe wymagania określone w tym przepisie. Sąd uznał, że osoba
    skarżąca na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej samotnie wychowuje
    dziecko w czasie, kiedy u niej mieszka, opiekując się nim samodzielnie, bez niczyjej
    pomocy. Kwestionowanie zaś w takiej sytuacji prawa podatnika do preferencyjnego
    opodatkowania jego dochodów na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. byłoby sprzeczne nie
    tylko z brzmieniem przepisu, ale też z intencją ustawodawcy, realizującego w praktyce w
    formie ulg podatkowych - deklarowaną przez Państwo politykę prorodzinną.
    Oczekuje Pan wydania interpretacji indywidualnej za lata podatkowe 2023 oraz 2024. W
    okresie będącym przedmiotem zapytania podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi prawnemu. W okresie, którego dotyczy wniosek
    był Pan rozwodnikiem. Wyrok Sądu uprawomocnił się 20 listopada 2020 r. W okresie
    będącym przedmiotem zapytania zarówno Pan jak i matka dziecka posiadaliście
    /posiadacie pełną władzę rodzicielską wobec dziecka. W wyżej wymienionym okresie

    posiadał Pan dochody opodatkowane podatkiem od osób fizycznych ze stosunku pracy na
    zasadach ogólnych. Pana dziecko nie osiągało dochodów. W okresie, którego dotyczy
    wniosek Pana dziecko nie otrzymywało zasiłku ani renty socjalnej. Świadczenie 800 plus
    pobierała i pobiera wyłącznie matka dziecka. W okresie podatkowym będącym
    przedmiotem zapytania w stosunku do Pana i dziecka nie miały zastosowania przepisy art.
    30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie podlega Pan i Pana dziecko
    przepisom o podatku tonażowym ani o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych. Po rozwodzie nie została orzeczona opieka naprzemienna. W okresie
    będącym przedmiotem zapytania wykonywał Pan władzę rodzicielską w stosunku do
    swojego dziecka bez udziału drugiego rodzica. Uczestniczył Pan w wychowaniu córki,
    sprawował Pan nad nią pieczę, troszczył się o rozwój duchowy i fizyczny, zabezpieczał Pan
    potrzeby bytowe, zdrowotne, edukacyjne, dostarczał Pan niezbędnych dóbr materialnych,
    organizował Pan czas, wakacje oraz ferie, wspierał w realizacji hobby.

## Pytanie

Czy za lata podatkowe 2023 oraz 2024 jest Pan uprawniony do rozliczenia się jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że spełnia Pan kryteria rodzica samotnie wychowującego dziecko i przysługuje
    Panu prawo do preferencyjnego opodatkowanie dochodów na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.
    d.o.f.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
        przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Na podstawie art. 6 ust. 4d wskazanej ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e ww. ustawy stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:

      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    W myśl art. 6 ust. 4f ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2023 r. poz. 810 i 1565).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Należy jednak wskazać, że art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i
    znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie
    wychowującą dziecko.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby)
    zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój
    emocjonalny.
    Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status
    osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu
    cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale
    troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej
    osoby.
    Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza
    to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a
    nie samotnie przez któregokolwiek z nich.
    Brzmienie ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje
    pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości,

    że prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim
    osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa
    w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który
    samotnie wychowuje dziecko/dzieci. Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające
    jest samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym. Równie istotne jest samotne
    troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj.
    w szczególności ojca lub matki dziecka.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym
    jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w
    wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi
    obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo,
    pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można
    mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej
    ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które
    samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji
    pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie
    dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego
    samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności
    praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego faktycznie w roku
    podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą
    opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.
    Należy powtórzyć, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie może być zatem odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci
    (posiadająca prawa rodzicielskie i je wykonujące) oraz znajdująca się w stanie wolnym lub
    w separacji jest osobą samotnie wychowującą dziecko.
    Ponadto, wpływ na możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej w
    obecnym stanie prawnym ma również treść art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Z przepisu tego wynika, że sposób opodatkowania, o którym mowa w
    ust 4d nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo
    opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, zaś szczególną formą wspólnej opieki
    (która również wyłącza możliwość rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie
    wychowującej dziecko) jest opieka naprzemienna, w związku z którą obydwojgu rodzicom
    zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11
    lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Zatem, osoba, która wspólnie z drugim rodzicem wychowuje dziecko nie może skorzystać
    z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Samotne
    wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału w
    procesie wychowawczym drugiego rodzica.

    W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe
    są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze
    zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Tak więc, przepisy regulujące
    prawo do preferencyjnego rozliczenia powinny być interpretowane ściśle;
    niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan rozwiedzionym ojcem, samotnie wychowującym córkę
    7 lat. Nie mieszka Pan z matką dziecka. Sąd powierzył władzę rodzicielską obojgu
    rodzicom dziecka. Oprócz zasądzonych alimentów aktywnie uczestniczy Pan w jej
    wychowaniu. Córka spędza z Panem część wakacji, ferie i część weekendów z noclegiem.
    Często także odprowadza Pan i odbiera Pan dziecko ze szkoły. Córka w Pana domu ma też
    swój pokój. Podróżuje Pan z córką, opłaca Pan jej zajęcia dodatkowe i pokrywa Pan
    również koszty leczenia, kupuje buty, ubrania i rzeczy potrzebne do przedszkola. Mieszka
    Pan sam. W okresie, którego dotyczy świadczenie 800 plus pobierała i pobiera wyłącznie
    matka dziecka. W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania w stosunku do
    Pana i dziecka nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Nie podlega Pan i Pana dziecko przepisom o podatku tonażowym ani
    o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Po rozwodzie nie
    została orzeczona opieka naprzemienna. W okresie będącym przedmiotem zapytania
    wykonywał Pan władzę rodzicielską w stosunku do swojego dziecka bez udziału drugiego
    rodzica. Uczestniczył Pan w wychowaniu córki, sprawował Pan nad nią pieczę, troszczył się
    o rozwój duchowy i fizyczny, zabezpieczał Pan potrzeby bytowe, zdrowotne, edukacyjne,
    dostarczał Pan niezbędnych dóbr materialnych, organizował Pan czas, wakacje oraz ferie,
    wspierał w realizacji hobby.
    Dla zastosowania rozliczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych istotny jest m.in. warunek, że w trakcie roku
    podatkowego rzeczywiście samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, wychowuje się
    dziecko. Preferencja ta uzależniona jest nie tylko od stanu cywilnego, ale przede
    wszystkim od faktycznego samotnego wychowywania dziecka. Jak już wskazano,
    wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie jego osobowości, światopoglądu,
    systemu wartości oraz postaw emocjonalnych. W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie
    oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co przejawia się
    między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem
    wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo i pod czyją w danym momencie roku
    podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym wychowywaniu
    dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Nie sposób zatem uznać, że w przedstawionym przez Pana opisie sprawy – w tak
    zorganizowanym trybie wykonywania władzy rodzicielskiej i opieki przez obojga rodziców
    – zachodzą dwa odrębne procesy wychowania, tj. osobny samotny proces przeprowadza
    matka dzieci (Pana była żona) w swoim czasie, gdy córka z nią zamieszkuje i przebywa z
    nią, a zupełnie inny proces wychowywania zachodzi podczas, gdy córka przebywa z

    Panem. Wychowania dziecka nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i długotrwały
    rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna praca obojga rodziców. Dlatego też
    okoliczność, że wychowaniem dzieci zajmuje się zarówno Pan, jak i Pana była żona
    wyklucza możliwość uznania Pana za osobę samotnie wychowującą dzieci.
    Należy podkreślić, że samodzielna opieka nad dziećmi nie jest równoznaczna z samotną
    opieką. Fakt, że każdy z rodziców zajmuje się dziećmi w ustalonym czasie, czyli
    samodzielne i w tym czasie drugi rodzic nie uczestniczy w ich wychowaniu, nie oznacza że
    mamy do czynienia z samotnym wychowaniem dziecka.
    Wskazać także należy, że rodzice nie wychowują dzieci równocześnie. Nie zawsze bowiem
    opiekują się dzieckiem w tym samym miejscu i czasie. Podczas sprawowania opieki przez
    rodziców może zachodzić taka sytuacja, że w którymś momencie dnia, tygodnia, miesiąca
    (a w szczególnych sytuacjach nawet w określonych dniach, tygodniach, miesiącach) tylko
    jeden z rodziców zajmuje się dzieckiem. Jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy o
    samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Tym samym, nie kwestionując faktu, że Pan – jako osoba rozwiedziona – bierze udział w
    wychowywaniu swojej córki – nie sposób uznać Pana za osobę samotnie wychowującą
    dzieci w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym
    konkretnym przypadku, współdziałanie Pana w wychowywaniu dzieci, poprzez opiekę nad
    dziećmi przez oboje rodziców, nie oznacza, że proces wychowawczy dzieci prowadzony
    jest tylko i wyłącznie przez Pana. Fakt, że w przedstawionej sytuacji każdy z rodziców
    zajmuje się córką w ustalonym czasie, czyli samodzielne, i w tym czasie drugi rodzic nie
    uczestniczy w ich wychowaniu, nie oznacza, że mamy do czynienia z samotnym
    wychowaniem dzieci. Należy podkreślić, że samodzielna opieka nad dziećmi nie jest
    równoznaczna z samotną opieką. Zatem nie kwestionując Pana zaangażowania w proces
    wychowawczy córek, nie można uznać, że posiadał i posiada Pan status osoby samotnie
    wychowującej dziecko. Fakt, że matka dziecka nie będzie korzystała z opodatkowania
    dochodów w sposób przewidziany dla samotnych rodziców w latach 2023 oraz 2024, też
    nie daje statusu osoby samotnie wychowującej dziecko.
    Podsumowując, w świetle przedstawionego stanu faktycznego i obowiązującego stanu
    prawnego, nie można uznać Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu
    art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie
    przysługuje Panu prawo do skorzystania z preferencyjnej formy opodatkowania
    przewidzianej w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jako osoba samotnie wychowująca dziecko w zeznaniu rocznym za 2023 r. i 2024 r.
    Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.