Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.51.2021.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-17
Teza: w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; projekt; stowarzyszenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2021 r. (data wpływu 1 lutego 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu „(…)”- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lutego 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu „(…)”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Stowarzyszenie zarejestrowane zostało, jako osoba prawna na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o Stowarzyszeniach. Celami statutowymi jest m.in. promowanie kultury fizycznej i sportu, prowadzenie działalności kulturalno-oświatowej i rozrywkowej oraz aktywizacja i integracja mieszkańców Gminy.

Stowarzyszenie będzie realizować operację „(…)” mającą na celu poprawę jakości życia i aktywizację mieszkańców, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci, młodzieży i osób starszych, infrastruktury kulturalnej jako miejsce spotkań i lokalnych wydarzeń kulturalnych, integracji i aktywizacji mieszkańców poprzez modernizację świetlicy wiejskiej.

Operacja zostanie zrealizowana z udziałem środków unijnych z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Stowarzyszenie, jako wnioskodawca ww. projektu chce zaliczyć koszty podatku VAT realizacji inwestycji do kosztów kwalifikowanych projektu i tym samym otrzymać do nich dofinansowanie, musi zatem wykazać, iż podatek VAT poniesiony na realizację inwestycji jest kosztem kwalifikowanym projektu.

Stowarzyszenie nie jest zarejestrowanym czynnym ani biernym podatnikiem podatku VAT. Faktury i rachunki z tytułu nabywania towarów i usług potwierdzające poniesione wydatki wystawiane są na Stowarzyszenie . Nabywane towary i usługi nie są przedmiotem dalszego obrotu. W wyniku realizacji operacji Stowarzyszenie będzie realizować nieodpłatną działalność statutową tj. rozwijanie kultury fizycznej i sportu, działalność kulturalno-oświatową i rozrywkową, aktywizację i integrację mieszkańców Gminy. Nabywane towary i usługi przez Stowarzyszenie nie są przedmiotem dalszego obrotu i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Stowarzyszenie ma możliwość odzyskania podatku VAT z faktur VAT związanych z realizacją projektu: „(….)”, współfinansowanego ze środków pochodzących z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy Stowarzyszenie, nie ma możliwości odzyskania podatku VAT z faktur. Stowarzyszenie nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nabywane towary i usługi nie są przedmiotem dalszego obrotu i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei, według art. 15 ust. 2 tej ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podatnikowi, o którym mowa powyżej, przysługuje na mocy art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Może tego dokonać w takim zakresie w jakim towary i usługi są przez niego wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach, które podatnik otrzymuje z tytułu nabycia towarów lub usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT). W przypadku, kiedy kwota podatku naliczonego, o którym mowa powyżej, jest w danym okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy albo do dochodzenia zwrotu tej różnicy na podany rachunek bankowy. Jednakże art. 88 ust. 4 ustawy podkreśla, że nie można stosować obniżenia lub zwrotu różnicy podatku, jeżeli podatnik nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Na podstawie wymienionych powyżej artykułów można jasno określić, że jednym z podstawowych czynników umożliwiającym skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest obowiązek bycia zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (zwanym podatkiem VAT), a przede wszystkim niewątpliwy i bezsporny związek nabytych towarów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Oznacza to, że odliczeniu podlega wyłącznie podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest powstanie zobowiązania podatkowego i określenie podatku należnego. Zasada ta jednoznacznie wskazuje na brak możliwości dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz w przypadku gdy podatek naliczony jest związany z czynnościami, które nie są opodatkowane podatkiem VAT.

Przepis art. 34 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t.j. Dz. U. Z 2020 r. poz. 2261) stwierdza, że stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach, z zastrzeżeniem jednak, iż dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy jedynie realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału pomiędzy jego członków. Jeżeli stowarzyszenie niebędące czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, przystąpi do realizacji wybranego projektu, a efekty tej inwestycji będą wykorzystane na nieodpłatne użyczanie społeczności lokalnej oraz do innych czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT to będzie ono otrzymywało faktury dokumentujące zakupy związane z realizacją tego projektu. Odliczenie przysługuje więc jedynie po wypełnieniu określonych przez ustawodawcę zasad. Stowarzyszenie które wykorzystuje zakupione towary czy też usługi na cele, czy też czynności nieopodatkowane, nie spełnia żadnego z koniecznych kryteriów, jasnym więc jest że nie może obniżyć kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy - kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku VAT oraz gdy towary i usługiz których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy - nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak zaś stanowi ust. 4 ww. artykułu, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Podkreślić należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2020 r., poz. 2261), stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych. Stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności (art. 2 ust. 2 ustawy Prawo o stowarzyszeniach).

Zgodnie z art. 34 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Z opisu sprawy wynika, że Stowarzyszenie zarejestrowane jest jako osoba prawna na podstawie ustawy Prawo o stowarzyszeniach. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Stowarzyszenie otrzymało dofinansowanie na realizację projektu: „(…)”. Projekt obejmuje modernizację świetlicy wiejskiej mającą na celu poprawę jakości życia i aktywizację mieszkańców, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci, młodzieży i osób starszych, infrastruktury kulturalnej jako miejsce spotkań i lokalnych wydarzeń kulturalnych, integracji i aktywizacji mieszkańców.

Realizacja opisanego projektu będzie związana z działalnością statutową Stowarzyszenia.

Nabywane przez Stowarzyszenie towary i usługi w związku z realizacją projektu nie będą przedmiotem dalszego obrotu i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy Stowarzyszeniu będzie przysługiwało prawo do odzyskania podatku VAT z faktur związanych z realizacją projektu.

Z uwagi na powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku od towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostały spełnione.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Realizując projekt Wnioskodawca będzie realizował cele statutowe nałożone na niego ustawą Prawo o stowarzyszeniach.

Ponadto towary i usługi nabyte w ramach realizacji opisanego projektu wykorzystane będą do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Stowarzyszenie nie będzie pobierało żadnych opłat za użyczanie zmodernizowanej świetlicy społeczności lokalnej.

Zatem Stowarzyszenie nie będzie miało prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „(…)”. Tym samym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwać zwrot podatku naliczonego na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy nadmienić, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.