Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.101.2025.2.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Brak decyzji wydanych przez organ nadzoru budowlanego w
stosunku do posiadanej przez Panią nieruchomości,
uniemożliwia Pani skorzystanie ze zwolnienia z art. 9 pkt 17
ustawy o PCC. Bez wpływu na możliwość zastosowania
przedmiotowego zwolnienia pozostaje także fakt, że obecnie
nie jest Pani właścicielką żadnej nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne
nieruchomości-podatek od nieruchomości
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia od podatku-Zwolnienia
przedmiotowe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4-art. 9-pkt 17

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 21 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie
    możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z
    30 marca 2025 r. (data wpływu: 1 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

ostateczne przedstawiony w uzupełnieniu wniosku
    W bieżącym roku ma Pani zamiar zakupić mieszkanie na rynku wtórnym.
    W (...) r. otrzymała Pani wraz z mężem w darowiźnie działki, które stanowiły Państwa
    majątek wspólny.
    Na jednej z nich rozpoczęli Państwo w (...) r. budowę domu. Z przyczyn losowych nigdy nie
    nastąpił formalny odbiór budynku. Nie ma zaświadczenia o zakończeniu budowy, ani
    pozwolenia na użytkowanie. Nie mieszkała w nim Pani i nie była Pani tam zameldowana.
    Ponadto, po rozwodzie w (...) r., na mocy postanowienia sądu, budynek przeszedł na
    wyłączną własność Pani byłego męża.
    Na drugiej z działek otrzymanych w darowiźnie w (...) r. znajdowały się stare powojenne
    drewniane zabudowania w postaci budynków stajni, stodoły, budynku mieszkalnego,
    który – jak zaznaczono w akcie darowizny – „Z uwagi na zły stan techniczny nadaje się
    tylko do rozbiórki” i określono jego wartość na (...) zł. Z tych trzech budynków z uwagi na
    niebezpieczeństwo zawalenia się nigdy Państwo z nich nie korzystali i nie używali ich
    Państwo. Wszystkie te budynki również są na dzień dzisiejszy, zgodnie z postanowieniem
    sądu, wyłączną własnością Pani byłego męża.
    Powyższy opis powstał w oparciu o posiadanie przez Panią dokumenty, tj.:
    1) akt notarialny z (...) r., mówiący o przyznanej Pani darowiźnie;
    2) decyzję o warunkach zabudowy z (...) r. na budowę budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego;
    3) umowę o roboty budowlane z (...) r.;
    4) wyrok sądu o rozwodzie z (...) r.;
    5) postanowienie sądu o podziale majątku wspólnego z (...) r.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że stare powojenne zabudowanie w postaci
    budynku mieszkalnego, znajdujące się na działce nabytej przez Panią w (...) r., absolutnie
    nie mogło służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Budynek był zamieszkany przez
    dziadków Pani byłego męża w latach (...). Następnie przez 28 lat (do roku (...)) służył
    teściom mieszkającym w swoim domu jako budynek gospodarczy do przechowywania
    zboża i starych urządzeń rolniczych. Przez kolejne 17 lat ((...)), kiedy była Pani jego
    współwłaścicielem obiekt był nieużywany ze względu na przegniłe fundamenty i
    zawalający się dach. Łącznie budynek po śmierci dziadków byłego męża przez 45 lat nie
    był zamieszkany.
    Według Pani wiedzy w roku, w którym powstał budynek ((...)) i w latach powojennych nie
    wymagano pozwolenia na użytkowanie domu. Wymagana była tylko zgoda na wyrąb
    drzewa w lesie, z którego budowano domy w całkowicie spalonej wsi, w której on się
    znajduje. Później, kiedy powstała gmina nadano mu tylko numer. Nie widziała Pani i nie
    posiada więc żadnych dokumentów mówiących o pozwoleniu na jego użytkowanie,
    nadmienia Pani, że jego budowniczy i byli właściciele nie żyją i nie ma Pani możliwości
    zdobycia informacji, czy i kiedy takie dokumenty były im wydawane.

    W (...) r., na dzień otrzymania budynku w darowiźnie, obiekt był związany z gruntem,
    wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród, ale posiadał przegniłe fundamenty i
    zawalający się dach.
    W akcie darowizny z (...) r. opisywany budynek figuruje jako „budynek mieszkalny”, ale nie
    jako „budynek mieszkalny jednorodzinny”.
    Na posiadanych przez Panią decyzjach w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania
    podatkowego obiekt był traktowany jako „budynek mieszkalny”.
    Sformułowanie „budynek mieszkalny, który z uwagi na zły stan techniczny nadaje się tylko
    do rozbiórki” zacytowała Pani z aktu notarialnego darowizny z (...) r. Są to fakty podane
    przez właścicieli – teściów w obecności notariusza i pięciu obecnych świadków –
    pozostałych obdarowanych. Sformułowanie było zgodne ze stanem faktycznym. Budynek
    nie nadawał się ani do zamieszkania, ani do remontu.
    Nie posiada Pani decyzji organu nadzoru budowlanego nakazującej rozbiórki tego
    budynku lub zakazującej jego użytkowania.
    Nie ma Pani wiedzy, czy budynek był objęty którąś z ww. decyzji. Teściowie nie żyją, z
    byłym mężem alkoholikiem nie utrzymuje Pani kontaktu.
    Przed dniem planowanego zakupu mieszkania, oprócz opisanych we wniosku
    nieruchomości, nie posiadała Pani i nie będzie posiadała prawa własności do lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawa własności budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    dotyczącego lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego lub też udziału w tych
    prawach.
    Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Czy w chwili obecnej jako były współwłaściciel niedokończonego domu – budowy oraz
    nigdy nie użytkowanego przez Panią zrujnowanego budynku mieszkalnego powstałego
    w (...) r. i niezamieszkanego przez 45 lat ma Pani obowiązek przy kupnie mieszkania na
    rynku wtórnym opłacać podatek od czynności cywilnoprawnych?
    Pani stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Pani zdaniem, na dzień dzisiejszy zasadnym jest uznanie kupna przez Panią mieszkania na
    rynku wtórnym za Pani pierwsze mieszkanie.
    Zgodnie z Pani wiedzą kupno pierwszego mieszkania zwolnione jest z odprowadzenia
    podatku od czynności cywilnoprawnych wynoszącego 2% od jego wartości.
    Od zawsze zamieszkuje Pani i jest zameldowana w mieszkaniu swoich rodziców – wraz z
    rodzicami oraz trójką swych dzieci. Mimo rozpoczętej w przeszłości budowy domu nigdy
    go Pani nie użytkowała, nie został on formalnie odebrany, brak wymaganych dokumentów
    określonych przez prawo budowlane stwierdzających możliwość jego bezpiecznego i
    legalnego użytkowania. Od (...) r. nie ma Pani do niego żadnych praw – były mąż Panią
    spłacił. Otrzymanego w darowiźnie starego, drewnianego budynku mieszkalnego z (...) r.
    również nigdy Pani nie użytkowała i nie mieszkała w nim ze względu na jego fatalny,
    zrujnowany i nie nadający się do odbudowy stan . Od dwóch lat jest on w wyłącznym
    posiadaniu byłego męża. Uważa Pani, że w sytuacji kupna przez Panią mieszkania
    kwalifikuje się Pani do zwolnienia z płacenia podatku od czynności cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295):
      Podatkowi podlegają: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na
      kupującym.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.
      Jeżeli obowiązek podatkowy ciąży na kilku podmiotach albo na stronach umowy
      zamiany, albo wspólnikach spółki cywilnej, zobowiązanymi solidarnie do zapłaty
      podatku są odpowiednio te podmioty, strony umowy zamiany albo wspólnicy spółki
      cywilnej.
    W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa rzeczy
      lub prawa majątkowego.
    Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w
    myśl którego:
      Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez
      odliczania długów i ciężarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy:
      Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży: nieruchomości, rzeczy ruchomych,
      prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z
      przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do
      lokalu w małym domu mieszkalnym − 2%.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w
      sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz
      obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku
      podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez
      płatnika, oraz przypadków, o których mowa w ust. 1a.
      Notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w
      formie aktu notarialnego.
    Jak wynika z powołanych przepisów – umowa sprzedaży podlega generalnie
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1
    pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia
    tego podatku ciąży na kupującym (kupujących). Przewidziano jednak sytuacje, w których
    czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 9 pkt 17 ww. ustawy:

      Zwalnia się od podatku od czynności cywilnoprawnych sprzedaż, której
      przedmiotem jest prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
      nieruchomość, prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
      spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo
      domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne,
      którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani
      udział w tych prawach, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50% i
      został nabyty w drodze dziedziczenia.
    Zgodnie z powołanym powyżej przepisem, zwolniona z opodatkowania podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych jest sprzedaż, której przedmiotem jest:
    - prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,
    - prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
    - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu
    jednorodzinnego,
    jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed
    tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach. W przypadku,
    w którym kupującemu/kupującym przysługuje lub przysługiwał udział w opisywanych
    prawach nabyty tytułem dziedziczenia − by mogło być zastosowane zwolnienie − wielkość
    przysługującego mu/im udziału nie może przekroczyć 50%.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że ma Pani zamiar zakupić
    mieszkanie na rynku wtórnym. W (...) r. otrzymała Pani wraz z mężem w darowiźnie działki,
    które stanowiły Państwa majątek wspólny. Na jednej z nich rozpoczęli Państwo w (...) r.
    budowę domu. Z przyczyn losowych nigdy nie nastąpił formalny odbiór budynku. Nie ma
    zaświadczenia o zakończeniu budowy, ani pozwolenia na użytkowanie. Na drugiej z
    działek otrzymanych w darowiźnie w (...) r. znajdowały się stare powojenne drewniane
    zabudowania w postaci budynków stajni, stodoły, budynku mieszkalnego. W akcie
    darowizny z (...) r. opisywany budynek figuruje jako „budynek mieszkalny”, ale nie jako
    „budynek mieszkalny jednorodzinny”. Na dzień otrzymania budynku w darowiźnie obiekt
    był związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród, ale posiadał
    przegniłe fundamenty i zawalający się dach. Na posiadanych przez Panią decyzjach w
    sprawie wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego obiekt był traktowany jako
    „budynek mieszkalny”. Sformułowanie „budynek mieszkalny, który z uwagi na zły stan
    techniczny nadaje się tylko do rozbiórki” zacytowała Pani z aktu notarialnego darowizny z
    (...) r. Są to fakty podane przez właścicieli – teściów w obecności notariusza i pięciu
    obecnych świadków – pozostałych obdarowanych. Sformułowanie było zgodne ze stanem
    faktycznym. Budynek nie nadawał się ani do zamieszkania, ani do remontu. Nie posiada
    Pani decyzji organu nadzoru budowlanego nakazującej rozbiórki tego budynku lub
    zakazującej jego użytkowania. Nie ma Pani wiedzy, czy budynek był objęty którąś z ww.
    decyzji. Przed dniem planowanego zakupu mieszkania oprócz opisanych we wniosku
    nieruchomości nie posiadała Pani i nie będzie posiadała prawa własności do lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawa własności budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    dotyczącego lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego lub też udziału w tych
    prawach.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy zauważyć, że zwolnieniem od
    podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych objęta jest umowa sprzedaży, której przedmiotem jest m.in.
    prawo własności budynku mieszkalnego.

    Aby skorzystać ze zwolnienia zawartego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych kupujący musi spełniać warunek nieposiadania wcześniej
    nieruchomości mieszkaniowych czy też spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego
    /budynku mieszkalnego lub udziału w niej lub w ww. prawach, chyba że udział ten nie
    przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
    Wskazała Pani, że otrzymała Pani wraz z mężem w darowiźnie działki, które stanowiły
    Państwa majątek wspólny. Na jednej z nich rozpoczęli Państwo budowę domu. Z przyczyn
    losowych nigdy nie nastąpił formalny odbiór budynku. Nie ma zaświadczenia o
    zakończeniu budowy, ani pozwolenia na użytkowanie. Na drugiej z działek otrzymanych w
    darowiźnie znajduje się m.in. zabudowanie w postaci budynku mieszkalnego. Pani
    zdaniem stare powojenne zabudowanie w postaci budynku mieszkalnego, znajdujące się
    na działce nabytej przez Panią w darowiźnie nie mogło służyć zaspokajaniu potrzeb
    mieszkaniowych. Na dzień otrzymania budynku w darowiźnie obiekt był związany z
    gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród, ale posiadał przegniłe
    fundamenty i zawalający się dach. Nie posiada Pani decyzji organu nadzoru budowlanego
    nakazującej rozbiórki tego budynku lub zakazującej jego użytkowania.
    Zarówno ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych, jak i ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. po. 1061 ze zm.), nie definiują pojęć „budynek
    mieszkalny jednorodzinny” i „budynek”. W takiej sytuacji, na gruncie ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, należy dopuścić możliwość odwołania się do definicji
    budynku określonej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 418).
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 i 2a ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      - budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
        związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych
        oraz posiada fundamenty i dach;
      - budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno
        stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący
        zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną
        całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali
        mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o
        powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
    W doktrynie przyjmuje się, że w świetle wyżej przedstawionych definicji, warunkiem
    uznania budynku za mieszkalny jednorodzinny, jest przede wszystkim to, aby służył on
    zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych i stanowił konstrukcyjnie samodzielną całość.
    Jak wynika z powyższego, budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym jest budynek w stanie
    umożliwiającym jego normalne użytkowanie i tym samym służący zaspokajaniu potrzeb
    mieszkaniowych.
    W myśl art. 54 ust. 1 Prawo budowlane:
      Do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagana jest decyzja o
      pozwoleniu na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-
      2, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu
      nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od
      dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art.
      30 ust. 6a stosuje się.

    Zgodnie z art 55. ust. 1-2 ww. ustawy:
      Przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać decyzję
      o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli:
      1) na budowę obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on
        zaliczony do kategorii (...) – o których mowa w załączniku do ustawy;
      2) zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 49 ust. 5 albo art. 51 ust. 4;
      3) przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed
        wykonaniem wszystkich robót budowlanych.
      Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 3, może obejmować:
      1) obiekt budowlany lub jego część;
      2) niektóre z obiektów budowlanych objętych jedną decyzją o pozwoleniu na
        budowę lub zgłoszeniem budowy, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2.
      Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 3, może być wydana, jeżeli oddawane do
      użytkowania obiekty budowlane lub ich części mogą samodzielnie funkcjonować
      zgodnie z przeznaczeniem.
      Inwestor zamiast dokonania zawiadomienia o zakończeniu budowy może wystąpić z
      wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
    Stosownie do art. 56 ust. 1-2 cyt. ustawy:
      Inwestor, w stosunku do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na
      użytkowanie obiektu budowlanego, jest obowiązany zawiadomić, zgodnie z
      właściwością wynikającą z przepisów szczególnych, organy:
      1) (uchylony)
      2) Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
      3) (uchylony)
      4) Państwowej Straży Pożarnej
      - o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego
      użytkowania. Organy zajmują stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu
      budowlanego z projektem budowlanym.
      Przepisy ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy projekt budowlany obiektu
      budowlanego nieobjętego obowiązkiem uzyskania pozwolenia na użytkowanie
      wymagał uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej lub wymagań
      higienicznych i zdrowotnych.
      Niezajęcie stanowiska przez organy, wymienione w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia
      otrzymania zawiadomienia, traktuje się jak niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag.
    Zatem, w związku z wyżej przytoczonymi przepisami, w stosunku do nieruchomości
    zabudowanej domem, co do którego nie uzyskano pozwolenia na użytkowanie lub nie
    złożono zawiadomienia o zakończeniu budowy (zgodnie z Prawem budowlanym) uznać

    należy, że w świetle prawa niemożliwe było jego użytkowanie w celu zaspokajania potrzeb
    mieszkaniowych.
    Z kolei, w celu ustalenia czy będący w Pani posiadaniu drugi budynek (otrzymany w
    darowiźnie) faktycznie nie mógł służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych nie można
    opierać się jedynie na subiektywnej opinii wyrażonej w opisie sprawy, tj. na stwierdzeniu,
    że budynek nie nadawał się ani do zamieszkania, ani do remontu. Należy ustalić czy w
    okresie posiadania budynek nie służył lub nie mógł służyć zaspokajaniu potrzeb
    mieszkaniowych, tj. czy była wydana decyzja organu nadzoru budowlanego nakazująca
    rozbiórkę tego budynku lub zakazująca jego użytkowanie i czy przez cały okres posiadania
    tego budynku był on objęty powyższymi decyzjami organu nadzoru budowlanego.
    W myśl art. 66 ust. 1-2 ustawy Prawo budowlane:
      W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:
      1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska
        albo
      2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu
        mienia lub środowisku, albo
      3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo
      4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia
      - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych
      nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.
      W przypadku stwierdzenia nieuzasadnionych względami technicznymi lub
      użytkowymi ingerencji lub naruszenia wymagań dotyczących obiektu budowlanego,
      których charakter uniemożliwia lub znacznie utrudnia użytkowanie go do celów
      mieszkalnych, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie
      skutków ingerencji lub naruszeń lub przywrócenie stanu poprzedniego. Decyzja
      podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.
      W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może
      zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia
      stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli
      występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega
      natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.
    Stosownie do art. 67 ust. 1 ww. ustawy:
      Jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do
      remontu, odbudowy lub wykończenia, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję
      nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie
      terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia.
    Stosownie do powyższych regulacji nieruchomość (budynek), w stosunku do której organ
    nadzoru budowlanego wydał zakaz użytkowania na czas usunięcia nieodpowiedniego
    stanu technicznego lub wydał decyzję nakazującą rozbiórkę budynku (w myśl Prawa
    budowlanego) – nie stanowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego, tj. nie umożliwia
    użytkowania budynku i w konsekwencji nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

    Skoro więc, w stosunku do nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym
    (otrzymanym w darowiźnie), którego była Pani właścicielką – nie została wydana decyzja
    organ nadzoru budowlanego o zakazie użytkowania nieruchomości lub decyzja
    nakazująca rozbiórkę tego obiektu – to należy uznać, że w myśl wyżej przytoczonych
    przepisów, nieruchomość ta stanowiła budynek mieszkalny służący zaspokajaniu potrzeb
    mieszkaniowych.
    Jak sama wskazała Pani we wniosku, w akcie darowizny z 2006 r. opisywany budynek
    figuruje jako „budynek mieszkalny”, również na posiadanych przez Panią decyzjach w
    sprawie wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego obiekt był traktowany jako
    „budynek mieszkalny”. To, że budynek, którego była Pani właścicielką, posiadał przegniłe
    fundamenty i zawalający się dach, nie może stanowić przesłanki do zastosowania
    omawianego zwolnienia. Ustawodawca nie uzależnił bowiem prawa do stosowania
    zwolnienia od stanu technicznego czy funkcjonalności budynku.
    Reasumując, brak decyzji wydanych przez organ nadzoru budowlanego w stosunku do
    posiadanej przez Panią nieruchomości, uniemożliwia Pani skorzystanie ze zwolnienia z art.
    9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,
    Bez wpływu na możliwość zastosowania przedmiotowego zwolnienia pozostaje także fakt,
    że obecnie nie jest Pani właścicielką żadnej nieruchomości. Zgodnie z art. 9 pkt 17 ustawy
    o podatku od czynności cywilnoprawnych, zwolnienie ma zastosowanie wyłącznie do osób
    którym przed dniem sprzedaży (oraz w tym dniu) nie przysługiwało żadne z praw ani
    udział wprawach wymienionych w tym przepisie, natomiast Pani – jak już wskazano
    powyżej – takie prawo przysługiwało.
    Zatem w takiej sytuacji nie będzie Pani mogła skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa
    art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    W związku z powyższym, Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji jest wyłącznie ocena skutków podatkowych powstałych
    po Pani stronie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art.54§ 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.