Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-257/15/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-23
Teza: opodatkowanie sprzedaży działki nr 4061 zabudowanej budynkiem wolnostojącym
Słowa kluczowe: budynek; działki; sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 grudnia 2014 r. (data wpływu 22 grudnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 10 marca 2015 r. (data wpływu 16 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki nr 4061 zabudowanej budynkiem wolnostojącym - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży m.in. działki nr 4061 zabudowanej budynkiem wolnostojącym.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 10 marca 2015 r. (data wpływu 16 marca 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 27 lutego 2015 r. znak: IBPP2/443-1276/14/AB.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Nieruchomość stanowiąca własność X., przeznaczona do sprzedaży położona jest w S przy ul. O i ul. B, oznaczona jako działki gruntu nr 4070, 4069, 4074, 4076, 4061, 4068, o łącznej powierzchni 2.468 m2.

Działki nr 4070, 4069, 4074, 4076, 4068 są działkami niezabudowanymi, z tego działki nr 4070, 4069, 4074, 4076, zgodnie z wypisem z rejestru gruntów oznaczone są symbolem Bp - tereny przeznaczone pod zabudowę (niezabudowane) i wpisane do jednej księgi wieczystej nr K.

Działka nr 4068 wpisana w księdze wieczystej nr K, zgodnie z wypisem z rejestru gruntów oznaczona jest symbolem B-tereny mieszkaniowe.

Dla ww. nieruchomości brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Działka gruntu nr 4061 jest działką zabudowaną, wpisaną w księdze wieczystej nr …, zgodnie z wypisem z rejestru gruntów oznaczona jest symbolem B - tereny mieszkaniowe i Bi - inne tereny zabudowane.

Na działce posadowiony jest budynek wolnostojący, jednokondygnacyjny, niepodpiwniczony o powierzchni użytkowej 94,30 m2, o funkcji handlowo-usługowej.

Budynek, dnia 30.06.2014 r. na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego został zwrócony przez Gminę S - M - Zakład Budżetowy, X.. X. nie był inwestorem i nie ponosił kosztów związanych z budową i jego utrzymaniem. Wszystkie ww. działki sąsiadują ze sobą.

Należny dodać, że stan prawny działki nr 4061, na której posadowiony jest budynek i działki nr 4068 został uregulowany Decyzją Wojewody z dnia 06.10.2011 r. znak: N, stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 01.09.2005 r. przez U prawa własności gruntu będącego własnością Skarbu Państwa i pozostającego w użytkowaniu wieczystym tej uczelni publicznej położonego w S przy ul. R i O.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

1.  nabycie przez X. budynku wolnostojącego nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
2.  przy zwrocie budynku wolnostojącego nie przysługiwało X. prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
3.  budynek został zwrócony X. po zakończeniu czynności formalno-prawnych związanych z regulacją stanu prawnego nieruchomości położonych w S przy ul. O, R, Cj, B, w tym po uzyskaniu Decyzji Wojewody z dnia 06.10.2011, znak: N stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 września 2005 r. prawa własności gruntu,
4.  zgodnie z pismem z dnia 25.07.2013 r. Urzędu Miejskiego w S znak: N wynika, że budynek stanowił mienie opuszczone w rozumieniu dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich (tj. Dz. U. nr 13 poz. 87), natomiast w dniu 21 listopada 1950 r. Urząd Likwidacyjny w K zarządził o przekazaniu przedmiotowego obiektu na potrzeby P,
5.  sprzedaż budynku nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ani przed nim. Zgodnie z przekazanymi przy Protokole zdawczo-odbiorczym z dnia 30.06.2014 r. przez Gminę S - M - Zakład Budżetowy oraz faksem, umowami wynika, że budynek był wynajmowany od 01.07.1991 r. przez wskazany wyżej Zakład, na którego stanie majątkowym znajdował się do dnia 30.06.2014 r. Po przejęciu budynku przez X. od dnia 31.07.2014 do chwili obecnej jest przedmiotem dzierżawy zgodnie z umową nr A z dnia 02.09.2014 r.,
6.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług, a dostawą budynku wolnostojącego upłynął okres dłuższy niż 2 lata,
7.  X. nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynku,
8.  budynek od dnia 31.08.2014 r. do chwili obecnej jest przedmiotem dzierżawy zgodnie z umową nr A z dnia 02.09.2014 r.,
9.  X. nie wykonywał ulepszeń w budynku,
10.  budynek będący przedmiotem sprzedaży został zwrócony X. od M - Zakładu Budżetowego, 30.06.2014 r. i do tej daty nie był wykorzystywany przez X. na cele działalności zwolnionej od podatku.
11.  budynek w okresie od 01.07.1991 r. do 30.06.2014 r. był wynajmowany przez poprzedniego właściciela tj. Gminę S -M - Zakład Budżetowy.
12.  nadmienić należy, iż działka gruntu oznaczona geodezyjnie nr 4061, zgodnie z informacją dnia 26.11.2014 r. Urzędu Miejskiego w S - Wydział Planowania Przestrzennego, jest działką zabudowaną, a jednocześnie nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz ważnymi decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawką podatku od towarów i usług należy opodatkować przedmiotową sprzedaż?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedając przedmiotową nieruchomość w odniesieniu do działki nr 4061, na której znajduje się budynek wolnostojący zastosować należy zwolnienie od podatku VAT z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, ponieważ w stosunku do tego obiektu Uczelni nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ani też Uczelnia nie poniosła wydatków na jego ulepszenie, w stosunku do których miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w kwestii opodatkowania działki zabudowanej nr 4061 jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Podstawowa stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Przy czym, ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jednym z nich jest zwolnienie od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Zatem pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany w stopniu nie niższym niż 30% wartości początkowej obiekt budowlany będzie przedmiotem dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy lub np. przedmiotem najmu, dzierżawy (przedmiotem świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy) bowiem zarówno dostawa, jak i najem czy dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Pierwszym zasiedleniem będzie zatem pierwsza czynność (po wybudowaniu lub ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej) opodatkowana dotycząca danych budynków lub budowli.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości budynków, budowli lub ich części, jeżeli w momencie ich dostawy są one już zasiedlone, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą jest dłuższy niż 2 lata.

W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto – jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy – warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z powyżej cytowanych przepisów wynika, że aby sprzedaż nieruchomości lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule tj. sprzedającemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu budynków i budowli, oraz sprzedający nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę nr 4061 zabudowaną budynkiem wolnostojącym, jednokondygnacyjnym, niepodpiwniczonym o powierzchni użytkowej 94,30 m2, o funkcji handlowo-usługowej. Budynek, dnia 30.06.2014 r. na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego został zwrócony przez Gminę S M - Zakład Budżetowy, X. (Wnioskodawcy). Wnioskodawca nie był inwestorem i nie ponosił kosztów związanych z budową i jego utrzymaniem. Nabycie przez Wnioskodawcę budynku wolnostojącego nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przy zwrocie budynku wolnostojącego nie przysługiwało X. prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Budynek został zwrócony Wnioskodawcy po zakończeniu czynności formalno-prawnych związanych z regulacją stanu prawnego nieruchomości położonych w S przy ul. O, R, C, B, w tym po uzyskaniu Decyzji Wojewody z dnia 06.10.2011, stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 września 2005 r. prawa własności gruntu. Sprzedaż budynku nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ani przed nim. Zgodnie z przekazanymi przy Protokole zdawczo-odbiorczym z dnia 30.06.2014 r. przez Gminę S - M - Zakład Budżetowy oraz faksem, umowami wynika, że budynek był wynajmowany od 01.07.1991 r. przez wskazany wyżej Zakład, na którego stanie majątkowym znajdował się do dnia 30.06.2014 r. Po przejęciu budynku przez X. od dnia 31.07.2014 do chwili obecnej jest przedmiotem dzierżawy zgodnie z umową z dnia 02.09.2014 r. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług, a dostawą budynku wolnostojącego upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynku, Budynek od dnia 31.08.2014 r. do chwili obecnej jest przedmiotem dzierżawy. Wnioskodawca nie wykonywał ulepszeń w budynku. Budynek będący przedmiotem sprzedaży został zwrócony Wnioskodawcy od M - Zakładu Budżetowego, 30.06.2014 r. i do tej daty nie był wykorzystywany przez Wnioskodawcę na cele działalności zwolnionej od podatku. Budynek w okresie od 01.07.1991 r. do 30.06.2014 r. był wynajmowany przez poprzedniego właściciela tj. Gminę S - M - Zakład Budżetowy.

Tak więc mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że planowana dostawa budynku wolnostojącego nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż pierwsze zasiedlenie przedmiotowego budynku miało miejsce kiedy to budynek był wynajmowany przez poprzedniego właściciela, który wynajmował budynek w okresie od 01.07.1991 r. do 30.06.2014 r., jak również spełniony zostanie drugi warunek umożliwiający zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, gdyż między pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. nieruchomości zabudowanej budynkiem minął okres dłuższy niż 2 lata. Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynku. W związku z powyższym dostawa przedmiotowego budynku będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a nie jak wskazał Wnioskodawca na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki i budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, stosownie do którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntów.

Powyższe oznacza, że do zbycia gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również zbycie gruntu, na którym obiekty te są posadowione.

Mając zatem powyższe na uwadze stwierdzić należy, dostawa działki nr 4061 wraz z budynkiem wolnostojącym będzie podlegać zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w powiązaniu z art. 29a ust. 8.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy, że działka nr 4061 będzie zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a uznać należało za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Kwestia opodatkowania działek gruntu niezabudowanych o nr 4068, 4069, 4070, 4074, 4076 została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.