Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.375.2017.2.JP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-23
Teza: Czy Wnioskodawca powinien pobrać i odprowadzić jako płatnik podatek „u źródła” od wynagrodzenia za realizowane przez Wykonawcę obowiązki, zgodnie z art. 26 w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; podatek-pobór podatku; podmiot-podmiot zagraniczny; przedstawicielstwa; Stany Zjednoczone; terytorium; usługi-usługi pośrednictwa; wykonujący; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 grudnia 2017 r. (data wpływu 20 grudnia 2017 r.), uzupełnionego 29 grudnia 2017 r. i 6 lutego 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca jako płatnik powinien pobrać i odprowadzić podatek u źródła od wskazanego we wniosku wynagrodzenia Wykonawcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca jako płatnik powinien pobrać i odprowadzić podatek u źródła od wskazanego we wniosku wynagrodzenia Wykonawcy. W dniu 29 grudnia 2017 r. wniosek powyższy został uzupełniony z inicjatywy Wnioskodawcy. Jednak z uwagi na fakt, że wniosek zawierał braki formalne, Wnioskodawca pismem z 30 stycznia 2018 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.375.2017.1.JP. został wezwany do jego uzupełnienia. Wniosek został uzupełniony ponownie 6 lutego 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – Sp. z o.o. (dalej także: „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Wnioskodawca zawarł Umowę Współpracy z osobą fizyczną – obywatelem USA (dalej zwanym: „Wykonawcą”) na świadczenie usług w USA. Wykonawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawa z dnia 15 lutego 1992 r, o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343 z późn. zm., dalej: „u.p.d.o.p.”). Przedmiotem umowy jest wykonywanie przez Wykonawcę następujących działań na terenie USA:

1.  Prowadzenia aktywnego marketingu w celu pozyskiwania dla Wnioskodawcy nowych klientów;
2.  Wykonywania i koordynowania przedstawicielstwa handlowego Wnioskodawcy;
3.  Prowadzenia sprzedaży bezpośredniej na rzecz Wnioskodawcy;
4.  Pozyskiwania dla Wnioskodawcy klientów, obsługi klientów pozyskanych i obecnych;
5.  Sprzedaży pasywnej (gdy klient sam wyszuka Wnioskodawcę i skontaktuje się z Wykonawcą);
6.  Ewidencjonowania czasu pracy przy konkretnych projektach i dla konkretnych klientów i przedstawiania comiesięcznego raportu godzinowego;
7.  Pozyskiwania partnerów pośredniczących w sprzedaży (dystrybutorzy, agencje, itp);
8.  Profesjonalnego doradztwa klientom Wnioskodawcy w zakresie wyboru optymalnego wariantu umowy, wyboru optymalnego produktu i zasad realizacji umowy;
9.  Przyjmowania od klientów dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy i przestrzegania obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa dotyczących ochrony danych osobowych;
10.  Przekazywania Wnioskodawcy wszelkich informacji mających znaczenie dla Wnioskodawcy oraz podejmowania, w zakresie prowadzonych spraw, czynności potrzebnych do ochrony jego praw.

Za realizowanie wyżej wskazanych obowiązków przysługuje Wykonawcy wynagrodzenie, na które składa się wynagrodzenie stałe oraz wynagrodzenie prowizyjne. Wynagrodzenie wypłacane jest Wykonawcy w każdym miesiącu obowiązywania Umowy na podstawie prawidłowo sporządzonej i wystawionej faktury VAT na rachunek bankowy wskazany na fakturze VAT. Zaznaczyć należy, że głównym celem ww. umowy jest rozwój Wnioskodawcy i pozyskanie nowych klientów przez Wykonawcę na rzecz Wnioskodawcy, a zatem przedmiotem ww. umowy (essentiala negotii) jest usługa pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego. Inne czynności wymienione powyżej, mają charakter pomocniczy względem usług pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 6 lutego 2018 r. (data wpływu do Organu 6 lutego 2018 r.), Wnioskodawca poinformował, że:

1.  Przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności jest świadczenie usług rozwoju oprogramowania aplikacji webowych i mobilnych, w tym stron internetowych. Usługi polegają głównie na analizie potrzeb klienta, stworzeniu interfejsu aplikacji/strony internetowej, programowaniu aplikacji/strony internetowej, ich testowaniu oraz wykonywaniu serwisu gwarancyjnego związanego ze stworzonymi stronami/aplikacjami.
2.  Wnioskodawca nie nabywa żadnych usług za pośrednictwem Wykonawcy. Podmiot ten natomiast oferuje kontrahentom zagranicznym usługi świadczone przez Wnioskodawcę, o których mowa w pkt 1 Umowy z kontrahentami zagranicznymi, których pozyskał ten podmiot. Natomiast są one zawierane bezpośrednio przez Wnioskodawcę i podmiot ten nie ma prawa zawierać umów w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy. Nie są to usługi wymienione w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
3.  Przez sprzedaż bezpośrednią należy rozumieć wszystkie działania związane z reprezentowaniem Wnioskodawcy przed potencjalnymi kontrahentami zagranicznymi, w tym w szczególności wysyłka e-maili z ofertą, rozmowy telefoniczne, spotkania bezpośrednie z kontrahentami zainteresowanymi usługami Wnioskodawcy.
4.  Przez „projekty” należy rozumieć zapytania ofertowe poszczególnych potencjalnych kontrahentów zainteresowanych usługami Wnioskodawcy
5.  Wykonawca nie ma prawa zawierać umów w imieniu Wnioskodawcy.
6.  Zdaniem Wnioskodawcy, żadne ze świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 2 i 2a nie dotyczy usług przedstawicielstwa i oferowania usług/towarów do sprzedaży w imieniu zlecającego i w tym należy dostrzegać zasadniczą różnicę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca powinien pobrać i odprowadzić jako płatnik podatek „u źródła” od wynagrodzenia za realizowane przez Wykonawcę obowiązki, zgodnie z art. 26 w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności wykonywane przez Wykonawcę na rzecz Wnioskodawcy na podstawie umowy współpracy, nie są objęte zakresem przedmiotowym przepisu art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p., a zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany jako płatnik, do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od wynagrodzenia wypłacanego Wykonawcy, niezależnie od tego, czy Wnioskodawca będzie posiadał przekazany od Wykonawcy certyfikat rezydencji.

Należy wskazać, że art. 21. ust. 1 u.p.d.o.p. reguluje kwestię opodatkowania podatkiem dochodowym określonego katalogu przychodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty podlegające tzw. ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Z kolei, zgodnie z art. 21 ust. 2 u.p.d.o.p., przepisy art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których Rzeczypospolita Polska jest stroną. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, wynagrodzenie Wykonawcy należy zakwalifikować jako przychody z tytułu pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego. Z kolei przychody z tytułu pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego nie zostały wprost wymienione w żadnym z przypadków określonych w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. Zgodnie bowiem z jego treścią, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1\. z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2\. z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a. z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

–ustala się w wysokości 20% przychodów.

W wyżej wskazanym przepisie został określony katalog należności wypłacanych przez polskie podmioty, podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązany do jego pobrania i odprowadzenia na rachunek właściwego urzędu skarbowego jest podmiot polski. Jest to tzw. podatek u źródła. Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p. tzw. podatkiem u źródła są opodatkowane przychody z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze.

Przepis ten formułuje otwarty katalog przychodów opodatkowanych podatkiem u źródła, na co wskazuje zapis „oraz świadczeń o podobnym charakterze”.

Najeży jednak podkreślić, że w ramach tego katalogu za świadczenia o podobnym charakterze należy uznać świadczenia równorzędne pod względem prawnym do świadczeń szczegółowo wymienionych w pkt 2a art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, należy spełnić takie same przesłanki, aby daną usługę uzyskać, albo wynikają z niej takie same prawa i obowiązki dla stron.

Istotne w omawianym stanie faktycznym jest to, że usługi pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego charakteryzują się odmiennym celem od usług doradczych, czy też usług badania rynku. Zasadniczym bowiem celem usług pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego jest doprowadzenie do zawarcia umowy i jej realizacji (tutaj pozyskiwanie nowych klientów). Podstawowym celem usług doradczych, czy też badania rynku jest natomiast pozyskanie przez Wnioskodawcę określonych informacji, które będą mogły mieć zastosowanie w procesie zarządzania przedsiębiorstwem.

Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że Wykonawca otrzymuje od Wnioskodawcy wynagrodzenie prowizyjne, które jest charakterystyczne dla umów pośrednictwa. Nie może zmieniać kwalifikacji usług świadczonych przez Wykonawcę fakt, że na podstawie umowy Wykonawca jest również zobowiązany do profesjonalnego doradztwa klientom Wnioskodawcy w zakresie wyboru optymalnego wariantu umowy, wyboru optymalnego produktu i zasad realizacji umowy. Po pierwsze są to czynności, które są elementem szeroko rozumianej usługi pośrednictwa, po drugie doradztwo jest tu świadczone nie na rzecz Wnioskodawcy, a na rzecz jego potencjalnych klientów.

Mając na względzie powyższe, należy stwierdzić iż Wnioskodawca nie powinien pobierać i odprowadzać jako płatnik podatku „u źródła” od wynagrodzenia za realizowane przez Wykonawcę obowiązki, ponieważ usługi pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego nie zostały wymienione przez ustawodawcę w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. Z uwagi na powyższe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe w pełnym zakresie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy opisanego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.