Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDSB1-1.4019.172.2021.3.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-10-12
Teza: opłata od środków spożywczych, w zakresie braku obowiązku uiszczenia opłaty od piwa bezalkoholowego „...” – jest prawidłowe
Słowa kluczowe: cukier; opłata
Zagadnienia: Ustawa o zdrowiu publicznym 
Przepisy: [CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z 22 lipca 2021 r. (data wpływu ) uzupełnione pismem z 3 września 2021 r. (data wpływu 3 września 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów ustawy o zdrowiu publicznym dotyczącej opłaty od środków spożywczych, w zakresie braku obowiązku uiszczenia opłaty od piwa bezalkoholowego (…) – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

22 lipca 2021 r. złożył Pan do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów ustawy o zdrowiu publicznym w zakresie opłaty od środków spożywczych.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 31 sierpnia 2021 r. znak 0111-KDSB1-1.4019.172.2021.1.KP, wezwano do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełnił Pan 3 września 2021 r.

**We wniosku przedstawił Pan następujący stan faktyczny.**

(…). Są to cukry naturalnie występujące w słodzie, który to słód jest podstawowym (po wodzie) składnikiem do produkcji piwa bezalkoholowego (…).

**Wniosek doprecyzował Pan o następujące informacje:**

­Piwo bezalkoholowe będące przedmiotem wniosku jest napojem ujętym w PKWiU 11.07.19.0 lub CN 22029100. W składzie piwa bezalkoholowego (…) nie znajduje się (nie jest dodawana) żadna substancja wymieniona w ustawie o zdrowiu publicznym, art. 12a ust. 1. z wyłączeniem substancji występujących w nim naturalnie,

­W trakcie procesu produkcyjnego do piwa bezalkoholowego (…) nie są dodawane substancje słodzące,

­ Wnioskodawca jest:

a) podmiotem sprzedającym napoje, kontrahentom prowadzącym sprzedaż:

\- hurtową,

\- detaliczną,

\- hurtową i detaliczną.

b) prowadzi sprzedaż hurtową i detaliczną jako podmiot nabywający piwo bezalkoholowe w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

**W związku z powyższym opisem zadał Pan następujące pytanie.**

Czy piwo bezalkoholowe (…) podlega, czy nie podlega opłacie cukrowej?

**Zdaniem Pana.**

Zgodnie z ustawą z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 183 z późn. zm.). Rozdział 3a art. 12b punkt 1 (…) z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie. Cukry proste występujące w słodzie są jak najbardziej naturalne i niezbędne w technologii warzenia piwa. Tak więc piwo bezalkoholowe (…) nie podlega opłacie cukrowej.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego Pana stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie braku obowiązku uiszczenia opłaty od** **piwa bezalkoholowego** **(…)** **– jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2021 r., poz. 183 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:

1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem nr 1333/2008,

2) kofeiny lub tauryny

\- podlega opłacie.

Przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, zgodnie z art. 12a ust. 2 ustawy, o których mowa w ust. 1, rozumie się sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.

W myśl art. 12b ust. 1 ustawy za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1 , uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

Na podstawie art. 12d ust. 1 obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej będącej:

1) podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;

2) zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego.

Jak stanowi art. 12e ust. 1 ustawy obowiązek zapłaty opłaty powstaje z dniem wprowadzenia na rynek krajowy napoju, o którym mowa w art. 12a ust. 1.

Pana wątpliwość dotyczy obowiązku uiszczenia opłaty od środków spożywczych od piwa bezalkoholowego (…).

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku oraz jego uzupełnieniu podał Pan, że prowadzi sprzedaż hurtową i detaliczną piwa bezalkoholowego (…) nabytego w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Piwo bezalkoholowe zawiera w swoim składzie naturalne cukry proste. Są to cukry naturalnie występujące w słodzie, który jest podstawowym składnikiem do produkcji piwa bezalkoholowego (…).

Piwo bezalkoholowe będące przedmiotem wniosku ujęte jest w PKWIU 11.07.19.0 lub CN 22029100, w jego składzie nie znajduje się (nie jest dodawana) żadna substancja wymieniona w art. 12a ust. 1 ustawy, z wyłączeniem substancji występujących w nim naturalnie. W trakcie procesu produkcyjnego do piwa bezalkoholowego nie są dodawane substancje słodzące.

Jak wynika z wyżej powołanego art. 12a ust. 1 ustawy, opłacie od środków spożywczych podlega napój:

\- z dodatkiem cukrów (monosacharydów i/lub disacharydów),

\- z dodatkiem środków spożywczych zawierających wskazane cukry,

\- z dodatkiem substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008, a także,

\- który w swoim składzie zawiera kofeinę lub taurynę.

Natomiast za napój, w myśl art. 12b ust. 1 ustawy, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

A zatem, aby napój podlegał opłacie musi do niego zostać dodana jedna z substancji wymienionych art. 12 a ust. 1 ustawy.

Z uwagi na to, że piwo bezalkoholowe (…) zawiera cukry ze słodu i nie została do niego dodana żadna z substancji wymienionych w art. 12a ust. 1 ustawy, nie podlega opłacie od środków spożywczych.

**W związku z powyższym Pana stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie braku obowiązku uiszczenia opłaty od piwa bezalkoholowego (…) – jest prawidłowe.**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Przysługuje Panu prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.