Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.330.2018.2.RD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-10
Teza: W zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 25 maja 2018 r. (data wpływu 29 maja 2018 r.) uzupełnionym w dniu 26 czerwca 2018 r. (data wpływu 29 czerwca 2018 r.), na wezwanie tut. Organu z dnia 18 czerwca 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 20 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 26 czerwca 2018 r., złożonym w dniu 26 czerwca 2018 r. (data wpływu 29 czerwca 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 18 czerwca 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

A. sp. z o.o. (dalej: Kupujący) zamierza nabyć od Spółki G. sp. z o.o (dalej: Sprzedający, łącznie: Wnioskodawcy) prawo użytkowania wieczystego do nieruchomości gruntowych (tj. dwóch działek objętych jedną księgą wieczystą - działki nr 18/1 oraz 8/20) i posadowionych na nich obiektów budowlanych, w tym budynków (dalej: Nieruchomości). Przedmiot sprzedaży jest położony w Katowicach. Obecnie jest to teren częściowo zabudowany. Znajduje się on na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z przedmiotową uchwałą teren ten jest przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową i usługową.

Odnośnie do tej nieruchomości zostało wydane pozwolenie na budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usługowej (trzy budynki) z parkingiem podziemnym oraz infrastrukturą techniczną i drogową

18 lipca 2013 r. Sprzedający uzyskał pozwolenie na rozbiórkę wydaną przez Prezydenta Miasta zespołu budynków usytuowanych na działkach nr 8/20, 18/1 k.m. 63. W związku z tym, dla każdego z obiektów zostały założone dzienniki budowy zawierające wpisy, że nastąpiło rozpoczęcie prac przygotowawczych niezbędnych do wykonania rozbiórki.

Na działce 8/20 znajduje się 10 obiektów budowlanych, przy czym w listopadzie 2017 fizycznie rozpoczęto proces rozbiórki i rozebrano wiatę (obiekt nr 3). Fakt ten został udokumentowany odpowiednim wpisami w dzienniku rozbiórki. I tak:

*   pod datą 26 lutego 2018: „Rozpoczęto właściwą rozbiórkę obiektu nr 3, obiekt jest w konstrukcji stalowej”,

*   pod datą 29 lutego 2018: „Trwają prace rozbiórkowe”.

*   pod datą 5 marca 2018: „Zakończono rozbiórkę obiektu. Dokonano wywozu materiału rozbiórkowego”,

*   pod datą 9 marca 2018: „Uporządkowano teren po rozbiórce obiektu nr 3”.

Dokonanie rozbiórki zostało poświadczone przez kierownika budowy. W stosunku do pozostałych budynków znajdujących się na działce 8/20 rozpoczęto jedynie prace przygotowawcze do rozbiórki (proces fizycznej rozbiórki nie został jeszcze rozpoczęty i nie zostanie rozpoczęty na moment dokonania dostawy nieruchomości).

Na działce 18/1 znajdują się dwa obiekty, w stosunku, do których rozpoczęto jedynie prace przygotowawcze do rozbiórki jednak proces fizycznej rozbiórki nie został jeszcze rozpoczęty i nie zostanie rozpoczęty na moment dokonania dostawy nieruchomości.

W odniesieniu do opisanych nieruchomości nie doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Zarówno Kupujący, jak i Sprzedający są czynnymi podatnikami VAT.

W uzupełnieniu do wniosku na pytanie Organu „co konkretnie należy rozumieć przez sformułowanie, że rozpoczęto jedynie prace przygotowawcze do rozbiórki” wskazał, że przez sformułowanie „rozpoczęto jedynie prace przygotowawcze do rozbiórki” należy rozumieć, iż podjęto następujące działania:

*   budynki zostały oznaczone;

*   dokonano oględzin budynków;

*   nastąpił obmiar budynków przeznaczonych do rozbiórki;

*   zabezpieczono teren oraz budynki przed niekontrolowanym zawaleniem;

*   usunięto z budynków niezabezpieczone, niebezpieczne elementy;

*   odcięto dopływ energii elektrycznej, wody oraz gazu.

Na pytanie Organu „czy nabyta nieruchomość będzie przez Spółkę A. wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych” Wnioskodawca wskazał, że tak. Spółka A. zamierza po nabyciu przedmiotowych nieruchomości dokończyć proces rozbiórki budynków, a następnie podejmie starania o uzyskanie pozwolenia na budowę oraz w późniejszym okresie ma w planach rozpoczęcie prac budowlanych.

Na pytanie Organu „kiedy nastąpi dostawa nieruchomości (należy wskazać przybliżoną datę)” Wnioskodawca wskazał, że Spółki zamierzają zawrzeć umowę kupna-sprzedaży w jak najszybszym terminie, bezpośrednio po uzyskaniu indywidualnej interpretacji dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości. Prawdopodobnie transakcja będzie miała miejsce w sierpniu lub wrześniu 2018.

Na pytanie Organu „kiedy Wnioskodawca nabył przedmiotowa nieruchomość” Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta 9 marca 2007 roku od Spółki „T.” Sp. z o.o.

Na pytanie Organu „czy na dzień dokonania sprzedaży, któryś/któreś z obiektów budowlanych posadowionych na działce nr 18/1 będzie/będą stanowić/stanowiły budynek/budynki w myśl art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą Prawo budowlane” Wnioskodawca wskazał, że tak. Na działce 18/1 znajduje się i będzie się nadal znajdował w momencie sprzedaży budynek portierni. Jest to jednopiętrowy budynek wykonany w technologii tradycyjnej (murowanej) o wymiarach 4,5m na 8m i wysokości 3m. Obecnie budynek ten jest nieczynny. Do niedawna na działce znajdował się też drewniany śmietnik. Jednakże uległ on rozpadowi i pozostał tylko fundament. Obiekt ten miał wymiary 2m na 2,5m i wysokości 2m.

Na pytanie Organu „czy na dzień dokonania sprzedaży, któryś/któreś z obiektów budowlanych posadowionych na działce nr 18/1 będzie/będą stanowić/stanowiły budowlę/budowle w myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane” Wnioskodawca wskazał, że na przedmiotowej nieruchomości znajduje się jedynie instalacja przesyłowa energii elektrycznej.

Na pytanie Organu „w jaki sposób były wykorzystywane (użytkowane) przez Wnioskodawcę usytuowane na działce 18/1 poszczególne obiekty budowlane stanowiące budynki/budowle w myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane (z opisu sprawy ma wynikać w jaki sposób, w jakim okresie był wykorzystywany w tym czy do prowadzonej działalności gospodarczej dany budynek/budowla)” Wnioskodawca wskazał, że budynek portierni do lutego 2018 roku był wykorzystywany dla celów ochrony i nadzoru obu nieruchomości tj. działek nr 18/1 oraz nr 8/20, gdyż były one traktowane jako całość pod względem gospodarczym. W portierni przebywał dozorca oraz był prowadzony monitoring obu nieruchomości. Obecnie budynek ten jest wyłączony z użytkowania.

Na pytanie Organu „czy dany budynek/budowla usytuowany na działce 18/1 był wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłączenie na cele działalności zwolnionej od podatku” Wnioskodawca wskazał, że nie.

Na pytanie Organu „czy w odniesieniu do danego budynku/budowli usytuowanego na działce 18/1 w związku z jego nabyciem/wzniesieniem przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego” Wnioskodawca wskazał, że nie. Spółka nabyła przedmiotową nieruchomość jako zwolnioną z podatku od towarów i usług. Zgodnie z zapisami aktu notarialnego pobrano od Spółki podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% liczonej od kwoty ceny.

Na pytanie Organu „czy w odniesieniu do danego budynku/budowli usytuowanego na działce 18/1 ponoszone były przez Wnioskodawcę nakłady stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku/budowli (…)” Wnioskodawca wskazał, że nie były czynione inwestycje/nakłady przewyższające 30% wartości początkowej poszczególnych budynków/budowli usytuowanych na działce 18/1.

Na pytanie Organu „czy na dzień dokonania sprzedaży, któryś/któreś z obiektów budowlanych posadowionych na działce posadowionych na działce nr 8/20 będzie/będą stanowić/stanowiły budynek/budynki w myśl art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane” Wnioskodawca wskazał, że tak.

Na działce znajdują się obecnie i nadal będą się znajdowały w momencie sprzedaży następujące obiekty budowalne:

*   Jednokondygnacyjny budynek garażowy, dwustanowiskowy, murowanym pokryty dachem tradycyjnym ze smołą, wymiary: 6 m. na 7,50 m., wysokość 2,30. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Dwukondygnacyjny budynek biurowy, posiadający piwnicę, wykonany w technologii murowanej, wymiary: 13 m. na 36 m., wysokość 6,50. Budynek ten został odłączony od wszelkich instalacji, posiada zamurowane otwory okienne oraz wejściowe. Budynek jest wyłączony z użytkowania ze względów bezpieczeństwa.

*   Do niedawna na działce znajdowała się wiata, ale uległa ona rozpadowi i pozostał jedynie fundament. Składała się z platformy wraz ze schodami, podłoża oraz zadaszenia. Była wykonana z cegieł oraz metalu. Miała wymiary 11 m. na 2 m. oraz 2 wysokości.

*   Jednokondygnacyjny budynek garażowy, wykonany m.in. z metalu, posiadający tradycyjne pokrycie, o wymiarach 95 m. na 9 m. oraz wysokość 3,50. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Jednokondygnacyjny budynek garażowy, wykonany m.in. z metalu, zbudowany metodą tradycyjną, o wymiarach 15,50 m. na 5 m. oraz wysokość 2,20. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Jednokondygnacyjna hala, wykonana m.in. z metalu; o wymiarach 19 m. na 10,50 m. i wysokości 4,50. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Jednokondygnacyjna hala, wykonana m.in. z blachy falistej, o wymiarach 18 m. na 6,50 m. i wysokości 6,00. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Jednokondygnacyjny budynek garażowy, wykonany w technologii tradycyjnej (murowany) o wymiarach 34 m. na 6 m. oraz wysokości 2,30 m. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Jednokondygnacyjny budynek biurowy wykonany w technologii tradycyjnej (murowany), o wymiarach 11 m. na 6 m. oraz wysokości 3 m. Budynek ten został odłączony od wszelkich instalacji, posiada zamurowane otwory okienne oraz wejściowe. Budynek jest wyłączony z użytkowania ze względów bezpieczeństwa.

Wszystkie wyżej wymienione budynki te są niezdatne do użytku, a ich stan techniczny jest zły. Stąd decyzja Spółki o zaprzestaniu prowadzenia działalności w ww. budynkach.

Na pytanie Organu „czy na dzień dokonania sprzedaży, któryś/któreś z obiektów budowlanych posadowionych na działce nr 8/20 będzie/będą stanowić/stanowiły budowlę/budowle w myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane” Wnioskodawca wskazał, że na terenie znajdują się jedynie gruntowe dojazdy do budynków.

Na pytanie Organu „w jaki sposób były wykorzystywane (użytkowane) przez Wnioskodawcę usytuowane na działce 8/20 poszczególne obiekty budowalne stanowiące budynki/budowle w rozumieniu ustawy Prawo budowlane (z opisu sprawy ma wynikać w jaki sposób, w jakim okresie był wykorzystywany w tym czy do prowadzonej działalności gospodarczej dany budynek/budowla)” Wnioskodawca wskazał, że budynki biurowe oraz inne były do końca 2011 roku wynajmowane podmiotom zewnętrznym. Potem ze względów technicznych Spółka zaprzestała wynajmowania powierzchni w budynkach. Do końca lutego 2018 Spółka wynajmowała nieruchomość gruntową na cele parkingowe dla samochodów ciężarowych. W związku z planami rozbiórki ze względu na stan techniczny budynków zaprzestano również tej działalności i w związku z tym od marca 2018 na działce 8/20 nie jest prowadzona w żadnym zakresie działalność gospodarcza.

Na pytanie Organu „czy dany budynek/budowla usytuowany na działce 8/20 był wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku” Wnioskodawca wskazał, że nie.

Na pytanie Organu „czy w odniesieniu do danego budynku/budowli usytuowanego na działce 8/20 w związku z jego nabyciem/wzniesieniem przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego” Wnioskodawca wskazał, że nie. Spółka nabyła przedmiotową nieruchomość jako zwolnioną z podatku od towarów i usług. Zgodnie z zapisami aktu notarialnego pobrano od Spółki podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% liczonej od kwoty ceny.

Na pytanie Organu „czy w odniesieniu do danego budynku/budowli usytuowanego na działce 8/20 ponoszone były przez Wnioskodawcę nakłady stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku/budowli (\`(...)\`)” Wnioskodawca wskazał, że nie były czynione inwestycje/nakłady przewyższające 30% wartości początkowej poszczególnych budynków/budowli usytuowanych na działce 8/20.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu):

1.  Czy opisaną w zdarzeniu przyszłym sprzedaż nieruchomości należy traktować jak dostawę nieruchomości niezabudowanych i w związku z tym czy sprzedaż powinna być opodatkowana stawką podatku w wysokości 23% (jako dostawa terenów budowlanych)?
2.  Czy w przypadku opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy nieruchomości przez Wnioskodawcę (G. Sp. z o.o.) Zainteresowany (A. Sp. z o.o.) będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

W sytuacji dostawy budynku, jako że jest on trwale związany z gruntem, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W konsekwencji sprzedaż zabudowanego gruntu dla celów podatku od towarów i usług traktuje się jako jedną transakcję, tj. dostawę znajdującego się na niej budynku. Jednakże powstaje wątpliwość w jaki sposób potraktować sytuacje, kiedy przedmiotem transakcji jest nieruchomość zabudowana w stosunku do której zostały wydane pozwolenia na rozbiórkę oraz podjęto pierwsze prace rozbiórkowe (1 z 12 obiektów został rozebrany).

Wnioskujący zajmują stanowisko, że postawione budynki/budowle zarówno dla Kupującego, jak i Sprzedającego nie przedstawiają wartości ekonomicznej (a nawet mogą mieć wartość ujemną ze względu na konieczność poniesienia dodatkowych kosztów związanych w rozbiórką). Zdaniem Wnioskodawców przedmiotem transakcji jest niezabudowany grunt przeznaczony pod zabudowę, a nie zabudowania znajdujące się na ww. działkach. Stanowisko takie znajduje uzasadnienie we właściwym sensie ekonomicznym czynności dokonywanej przez strony transakcji.

W celu uzasadnienia powyższego stanowiska, po pierwsze należałoby podkreślić, że ustawa o VAT nie posługuje się pojęciem sprzedaży w rozumieniu cywilistycznym, a podstawowe znaczenie ma pojęcie odpłatnej dostawy towarów, przez które, zgodnie z art. 5 ust. 1 oraz art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wielokrotnie podkreślał w orzeczeniach, że właśnie ekonomiczny cel (sens) transakcji ma podstawowe znaczenie przy określeniu skutków w zakresie podatku VAT dla danego zdarzenia gospodarczego (przykładowo sprawa C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, w której to TSUE stwierdził, że zwolnieniem z podatku VAT nie jest objęta dostawa działki, na której stoi wciąż stary budynek, który ma zostać rozebrany celem wniesienia na jego miejscu nowej konstrukcji i którego rozbiórka, do jakiej zobowiązał się sprzedający, rozpoczęła przed tą dostawą). Takie transakcje dostawy i rozbiórki stanowią w świetle podatku VAT transakcję jednolitą mającą na celu jako całość dostawę nie tyle istniejącego budynku i gruntu, na którym stoi, co niezabudowanej działki, niezależnie od stanu zaawansowania robót rozbiórkowych starego budynku w momencie rzeczywistej dostawy działki). Analogicznie wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 31 maja 2012 sygn. akt I FSK 1375/11.

Konkludując, w ocenie Wnioskujących, biorąc pod uwagę cel gospodarczy i ekonomiczny transakcji, należy dojść do wniosku, że przedmiotem transakcji jest dokonanie dostawy prawa użytkowania wieczystego do niezabudowanego gruntu.

Ponieważ grunt będący przedmiotem transakcji zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego oraz wydanym pozwoleniem na budowę jest gruntem przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową i usługową, tym samym zostanie spełniona przesłanka, o której mowa w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT stanowiącym, że tereny budowlane to tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W konsekwencji dostawa tegoż gruntu nie podlega zwolnieniu VAT, o którym mowa w art. 43. ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podstawową stawką VAT (23%).

Ad. 2.

W przypadku opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy nieruchomości przez Wnioskodawcę, Zainteresowany (A. Sp. z o.o.) będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W dniu dokonania transakcji sprzedawca i nabywca będą zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT i będą spełniali ustawową definicję podatnika zawartą w art. 15 ustawy o VAT. Zainteresowany (A. Sp. z o.o.) prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Spółka A zamierza po nabyciu przedmiotowych nieruchomości dokończyć proces rozbiórki budynków, a następnie podejmie starania o uzyskanie pozwolenia na budowę oraz w późniejszym okresie ma w planach wybudowanie budynków, które będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej.

W świetle powyższego, po otrzymaniu prawidłowo wystawionej przez G. Sp. z o.o faktury. Zainteresowanemu (A. Sp. z o.o.) będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony przy przedmiotowym nabyciu, gdyż spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Odliczenie podatku naliczonego będzie przysługiwało zatem na zasadach ogólnych, tj. z uwzględnieniem całokształtu przepisów o odliczaniu VAT, a w szczególności przy założeniu, że nie będą miały miejsca okoliczności wyłączające lub ograniczające prawo do odliczenia, w szczególności nie będzie miała miejsca żadna z sytuacji opisanych w art. 88 i art. 90 ust. 1 tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

*   oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste,

*   zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem grunty oraz budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z ww. art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Przy czym na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przy czym definicja terenów budowlanych zawarta w art. 2 pkt 33 ustawy stanowi, że tereny budowlane to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Ponadto stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa budynków, budowli lub ich części dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”.

Z kolei przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami ww. Dyrektywy 2006/112/WE Rady oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem ze dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji według właściwej stawki podatku.

Ponadto w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Co więcej w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga natomiast przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków oraz budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynków” ani „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz.1332).

W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć:

*   budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,

*   budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,

*   obiekt małej architektury.

Stosownie do art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez budynek – należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

W świetle art. 3 pkt 3 ustawy przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Z opisu sprawy wynika, że A. sp. z o.o. zamierza nabyć od Spółki G. sp. z o.o. prawo użytkowania wieczystego do nieruchomości gruntowych (tj. dwóch działek objętych jedną księgą wieczystą - działki nr 18/1 oraz 8/20 i posadowionych na nich obiektów budowlanych, w tym budynków (Nieruchomości). Obecnie jest to teren częściowo zabudowany. Sprzedający uzyskał pozwolenie na rozbiórkę. W związku z tym, dla każdego z obiektów zostały założone dzienniki budowy zawierające wpisy, że nastąpiło rozpoczęcie prac przygotowawczych niezbędnych do wykonania rozbiórki. Rozpoczęcie prac przygotowawczych niezbędnych do wykonania rozbiórki oznacza, że podjęto następujące działania: budynki zostały oznaczone, dokonano oględzin budynków, nastąpił obmiar budynków przeznaczonych do rozbiórki, zabezpieczono teren oraz budynki przed niekontrolowanym zawaleniem, usunięto z budynków niezabezpieczone, niebezpieczne elementy, odcięto dopływ energii elektrycznej, wody oraz gazu.

Na działce 8/20 znajdują się obiekty budowlane, które Wnioskodawca sklasyfikował jako budynki wg. Prawa budowlanego, tj.

*   Jednokondygnacyjny budynek garażowy, dwustanowiskowy, murowanym pokryty dachem tradycyjnym ze smołą, wymiary: 6 m. na 7,50 m., wysokość 2,30. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Dwukondygnacyjny budynek biurowy, posiadający piwnicę, wykonany w technologii murowanej, wymiary: 13 m. na 36 m., wysokość 6,50. Budynek ten został odłączony od wszelkich instalacji, posiada zamurowane otwory okienne oraz wejściowe. Budynek jest wyłączony z użytkowania ze względów bezpieczeństwa.

*   Do niedawna na działce znajdowała się wiata, ale uległa ona rozpadowi i pozostał jedynie fundament. Składała się z platformy wraz ze schodami, podłoża oraz zadaszenia. Była wykonana z cegieł oraz metalu. Miała wymiary 11 m. na 2 m. oraz 2 wysokości.

*   Jednokondygnacyjny budynek garażowy, wykonany m.in. z metalu, posiadający tradycyjne pokrycie, o wymiarach 95 m. na 9 m. oraz wysokość 3,50. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Jednokondygnacyjny budynek garażowy, wykonany m.in. z metalu, zbudowany metodą tradycyjną, o wymiarach 15,50 m. na 5 m. oraz wysokość 2,20. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Jednokondygnacyjna hala, wykonana m.in. z metalu; o wymiarach 19 m. na 10,50 m. i wysokości 4,50. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Jednokondygnacyjna hala, wykonana m.in. z blachy falistej, o wymiarach 18 m. na 6,50 m. i wysokości 6,00. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Jednokondygnacyjny budynek garażowy, wykonany w technologii tradycyjnej (murowany) o wymiarach 34 m. na 6 m. oraz wysokości 2,30 m. Obiekt ten jest wyłączony z użytkowania.

*   Jednokondygnacyjny budynek biurowy wykonany w technologii tradycyjnej (murowany), o wymiarach 11 m. na 6 m. oraz wysokości 3 m. Budynek ten został odłączony od wszelkich instalacji, posiada zamurowane otwory okienne oraz wejściowe. Budynek jest wyłączony z użytkowania ze względów bezpieczeństwa.

Na moment dokonania sprzedaży nie zostanie rozpoczęty proces fizycznej rozbiórki w odniesieniu do obiektów stanowiących budynki. Jedynie wiata została rozebrana i fakt ten został udokumentowany odpowiednimi wpisami w dzienniku rozbiórki.

Na działce 18/1 znajduje się sklasyfikowany przez Wnioskodawcę jako budynek wg. Prawa budowlanego budynek portierni, który jest jednopiętrowym budynkiem wykonanym w technologii tradycyjnej (murowanej). Obecnie budynek ten jest nieczynny. Do niedawna na działce znajdował się też drewniany śmietnik. Jednakże uległ on rozpadowi i pozostał tylko fundament.

Na działce 8/20 znajdują się również gruntowe dojazdy do budynków oraz na działce 18/1 instalacja przesyłowa energii elektrycznej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy sprzedaż nieruchomości należy traktować jako dostawę nieruchomości niezabudowanych a w związku z tym czy sprzedaż powinna być opodatkowana podstawową stawką jako dostawa terenów budowlanych.

Odnosząc się do przedmiotowych wątpliwości wskazać należy, że w kwestii opodatkowania dostawy gruntów zabudowanych budynkami/budowlami do rozbiórki wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën. W wyroku tym TSUE orzekł, że: „Artykuł 13 część B lit. g) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku w związku z art. 4 ust. 3 lit. a) tej dyrektywy powinien być interpretowany w ten sposób, że przewidzianym w pierwszym z tych przepisów zwolnieniem z podatku VAT nie jest objęta dostawa działki, na której wciąż stoi stary budynek, który ma zostać rozebrany w celu wzniesienia na jego miejscu nowej konstrukcji i którego rozbiórka, do jakiej zobowiązał się sprzedający, rozpoczęła się przed tą dostawą. Takie transakcje dostawy i rozbiórki stanowią w świetle podatku VAT transakcję jednolitą mającą na celu jako całość dostawę nie tyle istniejącego budynku i gruntu, na którym stoi, co niezabudowanej działki, niezależnie od stanu zaawansowania robót rozbiórkowych starego budynku w momencie rzeczywistej dostawy działki”.

Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, sam fakt, iż w chwili sprzedaży nieruchomości w stosunku do znajdującego się na niej budynku zostało wydane pozwolenie na jego rozbiórkę, nie daje podstaw do uznania transakcji za dostawę niezabudowanego gruntu – tak m.in. orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt I FSK 1436/13 i sygn. akt I FSK 1582/13 oraz w wyroku z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 818/14. W wyroku z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 818/14, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że „(\`(...)\`) skoro rozbiórka budynków nawet nie rozpoczęła się przed dokonaniem dostawy, to wnioskodawca nabył nieruchomość zabudowaną, a nie sam grunt. Zgodzić się należy z konkluzją, że dla oceny charakteru takiej transakcji nie ma znaczenia fakt, że została wydana decyzja udzielająca pozwolenia na budowę, dla realizacji którego konieczna była rozbiórka istniejących na działkach obiektów. Słusznie sąd I instancji podkreślił, że bez znaczenia dla kwalifikacji tej czynności na gruncie podatku VAT jest okoliczność, że nabywca w przyszłości, po dokonaniu dostawy zamierza zburzyć budynki i wznieść nowe (\`(...)\`)”.

W konsekwencji, istotny w niniejszej sprawie jest fakt, czy rozbiórka znajdujących się na przedmiotowych działkach budynków zostanie dokonana bądź rozpocznie się przed dostawą.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że na działce nr 18/1 znajduje się i będzie nadal się znajdował w momencie sprzedaży budynek portierni zaś drewniany śmietnik uległ rozpadowi i pozostał tylko fundament. Na działce nr 8/20, jak wskazał Wnioskodawca, również znajdują się budynki. Przy tym w odniesieniu do tych budynków rozpoczęły się prace przygotowawcze do rozbiórki co oznacza, że budynki zostały oznaczone, dokonano oględzin budynków, nastąpił obmiar budynków, zabezpieczono teren oraz budynki przed niekontrolowanym zawaleniem, usunięto niebezpieczne elementy i odcięto dopływ energii elektrycznej, wody oraz gazu. Proces rozbiórki ma zaś dokończyć Nabywca.

Podkreślenia wymaga, że o statusie gruntu nie decyduje fakt, że budynki przeznaczone są do rozbiórki. Istotnym elementem jest to, czy przed dostawą podjęto czynności fizycznej rozbiórki tych budynków oraz to, czy w chwili sprzedaży stanowią one budynki w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Jak wskazał Wnioskodawca zarówno na działce 18/1 jak i 8/20 znajdować się będą budynki w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Proces rozbiórki budynków znajdujących się na działkach 18/1 oraz 8/20 nastąpi po dokonaniu planowanej sprzedaży przez nabywcę. Przed sprzedażą budynki zostały jedynie oznaczone, dokonano oględzin budynków, nastąpił obmiar budynków, zabezpieczono teren oraz budynki przed niekontrolowanym zawaleniem, usunięto niebezpieczne elementy i odcięto dopływ energii elektrycznej, wody oraz gazu. Skoro przedmiotowe działki zostaną sprzedane łącznie z budynkami, których rozbiórka fizycznie się nie rozpoczęła to w świetle wyżej powołanego wyroku TSUE należy uznać, że przedmiotem sprzedaży będzie sprzedaż gruntów zabudowanych. O statusie sprzedawanych działek nie decydują przyszłe plany nabywcy dotyczące budynków znajdujących się na tych działkach, lecz okoliczności faktyczne, w szczególności nierozpoczęty fizycznie na moment sprzedaży Nieruchomości proces rozbiórki wszystkich usytuowanych budynków znajdujących się na działce. Jak wskazał Wnioskodawca na działce 18/1 znajdował się śmietnik po którym zostały tylko fundamenty, zaś na działce 8/20 wiata po której również zostały tylko fundamenty jednakże na każdej z działek oprócz tych fundamentów znajdują się budynki, których rozbiórka fizycznie się nie zaczęła zatem każda z działek jest terenem zabudowanym.

Należy podkreślić, że pomimo tego, że wobec budynków znajdujących się na przedmiotowych działkach ze względu na uzyskane pozwolenia, rozpoczęto prace przygotowawcze niezbędne do wykonania rozbiórki to dopóki dany obiekt budowlany spełnia przesłanki do uznania go za budynek/budowlę, teren na którym jest on usytuowany jest terenem zabudowanym. Dopiero kiedy na skutek podjętych prac rozbiórkowych przestanie on spełniać kryteria przewidziane dla budynku, teren na którym taki obiekt się uprzednio znajdował, staje się gruntem niezabudowanym.

W konsekwencji należy uznać, że będące przedmiotem niniejszej sprzedaży działki będą sprzedawane jako grunt zabudowany a tym samym nie będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, który dotyczy terenów niezabudowanych.

Z opisu sprawy wynika, że Nieruchomości (działki 18/1 i 8/20) których transakcja sprzedaży odbędzie się prawdopodobnie w sierpniu lub wrześniu 2018 r. zostały nabyte 9 marca 2007 r. Nieruchomości (prawo użytkowania wieczystego do nieruchomości gruntowych w postaci działek 18/1 oraz 8/20 i posadowionych na nich obiektów budowlanych w tym budynków) zostały nabyte w ramach transakcji zwolnionej z podatku od towarów i usług natomiast od Wnioskodawcy pobrano podatek od czynności cywilnoprawnych. Budynek portierni usytuowany na działce 18/1 do lutego 2018 r. był wykorzystywany do celów ochrony i nadzoru obu nieruchomości tj. działek 18/1 oraz 8/20 gdyż traktowane były jako całość pod względem gospodarczym. W odniesieniu do budynku portierni nie były ponoszone nakłady przekraczające 30% wartości początkowej budynku. Natomiast budynki znajdujące się na działce 8/20 były do końca 2011 roku wynajmowane podmiotom zewnętrznym. Potem ze względów technicznych Spółka zaprzestała wynajmowania powierzchni w budynkach. Do końca lutego 2018 Spółka wynajmowała nieruchomość gruntową na cele parkingowe dla samochodów ciężarowych. W związku z planami rozbiórki ze względu na stan techniczny budynków zaprzestano również tej działalności i w związku z tym od marca 2018 na działce 8/20 nie jest prowadzona w żadnym zakresie działalność gospodarcza. W odniesieniu do budynków znajdujących się na działce 8/20 nie były ponoszone nakłady przekraczające 30% wartości danego budynku.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że sprzedaż Nieruchomości (działki nr 18/1 oraz 8/20) będzie spełniała przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Skoro budynki usytuowane na działce 18/1 i 8/20 zostały nabyte w 2007 r. w ramach transakcji zwolnionej z podatku od towarów i usług oraz na przedmiotowe budynki nie ponoszono nakładów na ulepszenie przewyższających 30% wartości początkowej danego budynku w odniesieniu do tych budynków doszło do pierwszego zasiedlenia i między pierwszym zasiedleniem a planowaną transakcją sprzedaży minie okres dłuższy niż 2 lata. Tym samym sprzedaż budynków usytuowanych na działce nr 18/1 i 8/20 będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działki nr 18/1 i 8/20 na której usytuowane są budynki podlega zwolnieniu z opodatkowania zgodnie z art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Przy tym należy wskazać, że skoro dostawa Nieruchomości będących przedmiotem wątpliwości korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy Wnioskodawca, po spełnieniu warunków wskazanych w przepisie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, może zrezygnować ze zwolnienia od podatku i opodatkować przedmiotową transakcję według właściwej stawki podatku.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie sprzedaży Nieruchomości jako terenu niezabudowanego opodatkowanego podstawową stawką podatku należy uznać za nieprawidłowe.

Wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku opodatkowania dostawy nieruchomości podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, który stanowi, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak wynika z opisu sprawy Nabywca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, zaś nabyte Nieruchomości będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Nabywca po nabyciu przedmiotowej nieruchomości zamierza dokończyć proces rozbiórki budynków, a następnie podejmie starania o uzyskanie pozwolenia na budowę oraz w późniejszym okresie ma w planach rozpoczęcie prac budowlanych. Zatem będą spełnione warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy.

Jednak jak rozstrzygnięto transakcja sprzedaży Nieruchomości, co do zasady, podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem, w przypadku gdy Wnioskodawca nie zrezygnuje ze zwolnienia spełniając warunki wskazane w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, zaistnieje przesłanka negatywna określona w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy (udokumentowana transakcja podlega zwolnieniu z opodatkowania) i Nabywca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości.

W analizowanym przypadku Nabywcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości jedynie w przypadku gdy Wnioskodawca zrezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy spełniając warunki wskazane w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.

W świetle powyższego, skoro prawo do odliczenia podatku naliczonego będzie przysługiwało jedynie w przypadku rezygnacji ze zwolnienia stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego należy uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.