Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.335.2025.4.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-26
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: darowizna
majątek-majątek odrębny
majątek-majątek osobisty
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 30 kwietnia 2025 r. (wpływ 5 maja 2025 r.), pismem z 9 maja 2025 r. (wpływ
    9 maja 2025 r.) oraz pismem z 9 maja 2025 r. (wpływ 21 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Dni 3 stycznia 2023 r. otrzymał Pan w drodze darowizny od żony nieruchomość gruntową.
    Żona była właścicielką tej nieruchomości przez ponad 20 lat. Z uwagi na sytuację rodzinną
    - konieczność sprawowania przez nią opieki nad ciężko chorą matką - przekazała Panu tę
    nieruchomość, aby ułatwić zarządzanie formalnościami.
    Dnia 17 grudnia 2024 r. sprzedał Pan tę nieruchomość za kwotę (...) zł. Środki ze sprzedaży
    nie zostały przeznaczone na cele mieszkaniowe.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W piśmie z 30 kwietnia 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:
    a) kiedy (podać dokładna datę) i w jaki sposób (w drodze jakiej czynności prawnej –
      umowy lub zdarzenia prawnego np. w drodze umowy kupna, darowizny, spadku, innej
      – jakiej?) nabyła Pana żona nieruchomość gruntową, będącą przedmiotem dokonanej
      w 2024 r. sprzedaży? W przypadku nabycia w drodze spadku prosimy wskazać datę
      śmierci spadkodawcy, datę nabycia przez spadkodawcę ww. nieruchomości;
        Odpowiedź: działka nr 1 dnia 26 marca 1997 r. umowa kupna/akt notarialny;
        działka nr 2 dnia 23 kwietnia 2001 r. umowa kupna/akt notarialny; - działka nr 2
        zakupiona wspólnie z Pana żoną A.
    b) czy nabycie przez Pana żonę ww. nieruchomości gruntowej nastąpiło do majątku
      osobistego (odrębnego) Pana żony nieobjętego wspólnością majątkową małżeńską czy
      może nastąpiło do majątku wspólnego Pana i Pana żony (majątku objętego
      wspólnością ustawową małżeńską)?
        Odpowiedź: nabycie do majątku wspólnego.
    c) jaki udział (podać wielkość) w ww. nieruchomości posiadała Pana żona?
        Odpowiedź: działka nr 1 100% udziału Pana żony; działka nr 2 wspólność
        małżeńska.
    d) czy między małżonkami – Panem i Pana żoną – były zawierane umowy majątkowe
      małżeńskie (kiedy, w jakim zakresie), w szczególności umowy dotyczące ww.
      nieruchomości?
        Odpowiedź: nie były zawierane umowy majątkowe.
    e) czy czynności prawnej darowizny w 2023 r. dokonano w formie aktu notarialnego?
        Odpowiedź: darowizna z 2023 r. akt notarialny.
    f) czy nabycie ww. nieruchomości w 2023 r. od Pana małżonki nastąpiło z jej majątku
      osobistego do Pana majątku osobistego?
        Odpowiedź: „nie, to nie był majątek osobisty żony, ja nie mam majątku
        osobistego”.
    g) czy nabycie ww. nieruchomości w 2023 r., nastąpiło do majątku objętego wspólnością
      ustawową małżeńską Pana i Pana żony? Czy ww. nieruchomość weszła w skład
      wspólności majątkowej małżeńskiej, czy stanowiła majątek osobisty Pana nieobjęty
      wspólnością majątkową małżeńską?

        Odpowiedź: nabycie z 2023 r. nastąpiło do majątku wspólnego.
    h) jaki udział (podać wielkość) w ww. nieruchomości Pan posiadał (w wyniku nabycia w
      drodze darowizny)?
        Odpowiedź: całość Pana, ale macie wspólność majątkową.
    Decyzja o darowiźnie wynikła z bardzo skomplikowanej sytuacji rodzinnej: wiekowi rodzice
    Pana żony 87 lat i 85 lat, oboje po nowotworach wymagali szczególnej opieki. Mieszkacie
    67 km od nich, a to dodatkowo absorbowało czas.
    Ponadto ww. działki wymagały scalenia, potem podziału, który umożliwił sprzedaż, (były
    wąskie a długie). Terminy u geodety, notariusza i w innych urzędach bardzo komplikowały
    i utrudniały zaopiekowanie się potrzebującymi rodzicami. Decyzja o darowiźnie faktycznie
    była dla Was kosztem - notariusz - jednak zdecydowaliście o niej przez wzgląd na
    obowiązek opieki córki nad chorymi i wiekowymi rodzicami. Dodatkowym kosztem, który
    ponieśliście to podatek od sprzedanej nieruchomości, który już uregulowaliście.
    Darowizna nie była wybiegiem, lecz kosztowną koniecznością.
    W piśmie z 9 maja 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazał Pan i udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:
    W niniejszej sprawie nie była zawarta umowa majątkowa (intercyza), a zatem w dacie
    nabycia działek nr 1 i nr 2 istniała między małżonkami ustawowa wspólność majątkowa. W
    związku z tym, nabyte nieruchomości stanowiły majątek wspólny małżonków, niezależnie
    od tego, czy formalnie zostały wpisane tylko na jednego z nich.
    W 2023 r. doszło do przekazania udziałów w tych działkach w drodze darowizny z majątku
    wspólnego do majątku osobistego Pana.
    a) Czy nabycie/kupno w 1997 r. działki nr 1 nastąpiło do majątku osobistego (odrębnego)
      Pana żony nieobjętego wspólnością majątkową małżeńską czy może nastąpiło do
      majątku wspólnego Pana i Pana żony (majątku objętego wspólnością ustawową
      małżeńską)?
        Odpowiedź: Działka nr 1 została nabyta na podstawie aktu notarialnego w dniu 26
        marca 1997 r. do majątku wspólnego, ponieważ w chwili jej nabycia istniała
        ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. Nie była zawierana umowa
        majątkowa małżeńska wyłączająca wspólność.
    b) Czy kupiona w 1997 r. działka nr 1 stanowiła współwłasność majątkową małżeńską, czy
      majątek osobisty Pana żony nieobjęty wspólnością majątkową małżeńską?
        Odpowiedź: Działka nr 1 stanowiła majątek wspólny małżonków. Nie była to
        własność osobista Pana żony.
    c) Czy Pana żona była wyłącznym właścicielem zakupionej w 1997 r. działki nr 1 czy może
      współwłaścicielem?
        Odpowiedź: Działka nr 1 została formalnie wpisana jako 100% własność Pana
        żony, jednak nabycie nastąpiło do majątku wspólnego, a zatem Pana żona była
        współwłaścicielem w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej.
    d) Jaki udział (podać wielkość) w działce nr 1 posiadała Pana żona, a jaki udział (podać
      wielkość) posiadał Pan?
        Odpowiedź: Formalnie działka nr 1 została przypisana w całości (100%) na Pana
        żonę, jednak faktycznie stanowiła majątek wspólny, a zatem udziały były po 50%.
    e) Czy nabycie/kupno w 2001 r. działki nr 2 nastąpiło do majątku osobistego (odrębnego)
      Pana żony nieobjętego wspólnością majątkową małżeńską czy może nastąpiło do
      majątku wspólnego Pana i Pana żony (majątku objętego wspólnością ustawową
      małżeńską)?

        Odpowiedź: Działka nr 2 została nabyta w dniu 23 kwietnia 2001 r. na podstawie
        aktu notarialnego wspólnie z Pana żoną, do majątku wspólnego. W chwili zakupu
        obowiązywała ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. Nie była zawierana
        żadna umowa majątkowa.
    f) Czy kupiona w 2001 r. działka nr 2 stanowiła współwłasność majątkową małżeńską, czy
      majątek osobisty Pana żony nieobjęty wspólnością majątkową małżeńską?
        Odpowiedź: Działka nr 2 została zakupiona wspólnie z Pana żoną w 2001 r., do
        majątku wspólnego małżeńskiego. Nie stanowiła majątku osobistego Pana żony.
    g) Czy Pana żona była wyłącznym właścicielem zakupionej w 2001 r. działki nr 2 czy może
      współwłaścicielem?
        Odpowiedź: Pana żona była współwłaścicielem działki nr 2 - nieruchomość ta
        stanowiła wspólność majątkową małżeńską.
    h) Jaki udział (podać wielkość) w działce nr 2 posiadała Pana żona, a jaki udział (podać
      wielkość) posiadał Pan?
        Odpowiedź: Z tytułu wspólności majątkowej małżeńskiej udział żony wynosił 50%,
        a Pana również 50%.
    i) Czy nabycie w drodze darowizny działki nr 2 (udziału) w 2023 r. od Pana małżonki
      nastąpiło:
    - z jej majątku osobistego (odrębnego) do Pana majątku osobistego (odrębnego)?
    - z jej z majątku osobistego (odrębnego) do majątku wspólnego Pana i Pana żony?
    - z majątku wspólnego Pana i Pana żony do Pana majątku osobistego (odrębnego)?
        Odpowiedź: W 2023 r. Pana żona przekazała Panu w formie darowizny swój udział
        w działce nr 1. Wcześniej działka należała do waszego majątku wspólnego, więc
        przekazanie tej części oznaczało, że stał się Pan jedynym właścicielem i ten udział
        przeszedł do Pana majątku osobistego.
    j) Czy nabycie w drodze darowizny działki nr 2 (udziału) w 2023 r. od Pana małżonki
      nastąpiło:
    - z jej majątku osobistego (odrębnego) do Pana majątku osobistego (odrębnego)?
    - z jej z majątku osobistego (odrębnego) do majątku wspólnego Pana i Pana żony?
    - z majątku wspólnego Pana i Pana żony do Pana majątku osobistego (odrębnego)?
        Odpowiedź: Działka nr 2 (udział) została przekazana przez Pana żonę w drodze
        darowizny w 2023 r. Darowizna nastąpiła z majątku wspólnego Pana i Pana żony
        do majątku osobistego (odrębnego) Pana.
    k) Jaki udział (podać wielkość) w działce nr 1 otrzymał Pan od Pana żony w drodze
      darowizny w 2023 r.?
        Odpowiedź: Otrzymał Pan 100% udziału w działce nr 1 w drodze darowizny od
        Pana żony.
    l) Jaki udział (podać wielkość) w działce nr 2 otrzymał Pan od Pana żony w drodze
      darowizny w 2023 r.?
        Odpowiedź: Otrzymał Pan 50% udziału w działce nr 2 od żony (czyli jej całość,
        wchodzącą wcześniej we wspólność majątkową).
    m)Jaki udział (podać wielkość) w działce nr 1 Pan posiadał (w wyniku nabycia w drodze
      darowizny)?
        Odpowiedź: W wyniku darowizny z 2023 r. jest Pan właścicielem 100% udziału w
        działce nr 1.

    n) Jaki udział (podać wielkość) w działce nr 2 Pan posiadał (w wyniku nabycia w drodze
      darowizny)?
        Odpowiedź: W wyniku darowizny z 2023 r. jest Pan właścicielem 100% udziału w
        działce nr 2.
    o) Czy obie działki, tj. nr 1 i nr 2 były przedmiotem dokonanej w 2024 r. sprzedaży?
        Odpowiedź: Tak, obie działki (nr 1 i nr 2) zostały sprzedane w 2024 r.
    Dodatkowo wyjaśnił Pan, że decyzja o darowiźnie działek wynikała z bardzo
    skomplikowanej sytuacji rodzinnej. Rodzice Pana żony (87 i 85 lat), oboje po chorobach
    nowotworowych, wymagali szczególnej opieki. Mieszkacie 67 km od nich, co w połączeniu
    z obowiązkami zawodowymi i codziennymi ograniczało wasze możliwości czasowe.
    Działki wymagały scalenia i podziału, aby mogły zostać skutecznie sprzedane - co wiązało
    się z dodatkowymi kosztami notarialnymi, geodezyjnymi i administracyjnymi. Darowizna
    była rozwiązaniem kosztownym, ale koniecznym. Stanowiła ona narzędzie umożliwiające
    sprawną sprzedaż i pozwoliła na szybsze uporządkowanie spraw majątkowych w obliczu
    obowiązku opieki nad rodzicami Pana żony.
    Dodatkowym kosztem był podatek od sprzedaży nieruchomości, który już został
    uregulowany.
    Darowizna nie była próbą obejścia przepisów podatkowych, lecz koniecznością życiową.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, biorąc pod uwagę szczególne okoliczności darowizny
    oraz długoletni okres posiadania nieruchomości przez Pana żonę, podlega Pan
    obowiązkowi zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od sprzedaży tej
    nieruchomości?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w analizowanej sytuacji obowiązek podatkowy nie powinien wystąpić
    ponieważ:
    1) Nie było intencji unikania opodatkowania - darowizna była podyktowana realnymi,
      życiowymi okolicznościami (opieka nad chorą matką);
    2) Pana żona posiadała nieruchomość ponad 20 lat - gdyby sprzedała ją sama, nie
      zapłaciłaby podatku, co oznacza, że sprzedaż przez Pana tej samej nieruchomości w
      tak krótkim czasie nie powinna generować nowego obowiązku podatkowego;
    3) Cel podatku od nieruchomości - ustawodawca wprowadził 5 - letni okres, aby zapobiec
      spekulacyjnym transakcjom, a Pana sytuacja nie miała charakteru spekulacyjnego;
    4) Konstytucyjna zasada sprawiedliwości podatkowej - obciążenie podatkiem w tej
      sytuacji byłoby sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa (art. 2 Konstytucji RP)
      oraz zasadą równości (art. 217 Konstytucji RP).
    Podstawa prawna:
    1) art. 10 ust. 1 pkt. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
      fizycznych,
    2) art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa,
    3) art. 217 Konstytucji RP,
    4) art. 2 Konstytucji RP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie –
    nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Umowa darowizny uregulowana w art. 888 - 902 Kodeksu cywilnego jest umową
    jednostronnie zobowiązującą, konsensualną, nieodpłatną i kazualną (tzn. jest podstawą
    przysporzenia, która jest konieczna do przejścia własności rzeczy). Jak wynika z art. 888 § 1
    Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku, zatem jeśli świadczenie
    będzie polegać na przekazaniu rzeczy (np. nieruchomości) dochodzi do przeniesienia
    prawa własności rzeczy z darczyńcy na obdarowanego. Z zacytowanego ww. przepisu
    wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na
    rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których
    celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Umowa
    darowizny dochodzi do skutku z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o
    przyjęciu darowizny.

    Aby zatem ustalić, czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż w 2024 r. przez Pana
    nieruchomości (działki nr 1 i nr 2) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy ich odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu
    lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.
    Przyjmując za Panem, że działka nr 1 została nabyta w 1997 r. do majątku wspólnego
    małżonków (Pana i Pana żony) oraz, że działka nr 2 została nabyta w 2001 r. do majątku
    wspólnego małżonków (Pana i Pana żony), a następnie w 2023 r. w drodze darowizny
    nastąpiło przeniesienie praw do ww. nieruchomości (działki nr 1 i nr 2) wchodzącej w skład
    majątku wspólnego małżonków do Pana majątku odrębnego (osobistego), w
    rozpatrywanej sprawie, należy odnieść się do przepisów regulujących stosunki majątkowe
    małżeńskie, zawartych w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.
    j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    W myśl art. 33 pkt 1 i pkt 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba
          że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Zgodnie natomiast z art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    W doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego
    małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co
    oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu powyższych przepisów są wszelkie prawa
    majątkowe – zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe),
    jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa

    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako
    wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie
    mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami,
    a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak
    ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne
    nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków
    tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku
    sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym
    udziale. Skoro z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które
    małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że
    małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu
    nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych od daty ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej. W
    przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej
    wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez Naczelny Sąd
    Administracyjny uchwale w składzie siedmiu sędziów z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2
    /17, w której Sąd stwierdził, że:
      Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych odpłatnego
      zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
      2000 r. Nr 14 poz. 176, z późn. zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku
      dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
      dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
      wspólnego małżonków.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Argumenty zawarte w wyżej wskazanej uchwale NSA, są aktualne także w sytuacji, gdy
    przeniesienie praw do nieruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego
    małżonków nastąpi w drodze darowizny do majątku osobistego jednego z małżonków.
    Dokonana darowizna między małżonkami pozostającymi we wspólności majątkowej
    małżeńskiej, przenosząca składniki majątkowe z majątku wspólnego do majątku
    osobistego, nie stanowi ponownego nabycia prawa do tych składników przez
    obdarowanego małżonka.
    Jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn.
    akt II FSK 33/17 „Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników
    majątkowych z majątku wspólnego obojga małżonków do majątku osobistego jednego z
    nich jest czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia
    w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    nieruchomości i innych praw majątkowych przez małżonka, do którego majątku

    wspólnego przedmioty te wcześniej już przynależały. Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie powinien swoim zakresem obejmować takich
    zdarzeń, jak darowizny dokonywane pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności
    majątkowej małżeńskiej, które w istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi
    przedmiotami majątkowymi, a mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i
    porządkujący małżeński ustrój majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności
    ustawowej”.
    Z tego względu wszelkie późniejsze/następcze zdarzenia prawne dotyczące danego
    składnika majątkowego - pierwotnie wchodzącego w skład ustawowej wspólności
    małżeńskiej - nie mają prawnopodatkowego znaczenia dla ustalenia daty nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis
    stanu faktycznego należy stwierdzić, że nabycie przez Pana nieruchomości (działki nr 1 i nr
    2) nastąpiło odpowiednio w 1997 r. i 2001 r., tj. w momencie kiedy nieruchomości te
    zostały nabyte do majątku wspólnego małżonków. Dokonana darowizna między
    małżonkami pozostającymi we wspólności majątkowej małżeńskiej, przenosząca składniki
    majątkowe z majątku wspólnego do majątku osobistego (odrębnego), nie stanowi bowiem
    dla Pana ponownego nabycia.
    Zatem, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    nieruchomości: dla działki nr 1, upłynął z dniem 31 grudnia 2002 r., z kolei dla działki nr 2,
    upłynął z dniem 31 grudnia 2006 r.
    Reasumując, nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż w 2024 r.
    przez Pana nieruchomości (działki nr 1 i nr 2) nie stanowi dla Pana źródła przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat, liczonego od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości do majątku wspólnego.
    Tym samym, dochód ze sprzedaży w 2024 r. ww. nieruchomości, nie będzie podlegał
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a Pan nie będzie
    zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ
    nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana

    interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu
    faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.