Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-153a/13/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-04-17
Teza: Czy Wnioskodawca powinien ustalić przychód od umowy nieodpłatnego ustanowienia służebności przesyłu i opodatkować go?
Słowa kluczowe: służebność-służebność przesyłu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2013 r. (data wpływu: 28 stycznia 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 marca 2013 r. (data wpływu 2 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych ustanowienia nieodpłatnej służebności przesyłu- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych ustanowienia nieodpłatnej służebności przesyłu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wraz z małżonką zawarł ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie Aktu Notarialnego z dnia 29 marca 2012r. umowę o ustanowienie służebności przesyłu.

W akcie notarialnym ustalono, że ustanowienie służebności przesyłu, o której mowa następuje nieodpłatnie albowiem jest wykonaniem przez Wnioskodawcę i jego małżonkę zobowiązania wynikającego z zawartej pomiędzy Stronami w dniu 29 marca 2012r. umowy dzierżawy części nieruchomości, która przewiduje wyłączenie z nieruchomości do odrębnej księgi wieczystej tej części po zlokalizowaniu na niej siłowni wiatrowej. Strony określają wartość powyższej służebności na kwotę 1.000,00 zł (jeden tysiąc złotych).

W dniu 29 marca 2012r. została zawarta również umowa dzierżawy nieruchomości pomiędzy Małżonkami a Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, zgodnie z którą czynsz dzierżawny będzie płacony w dwóch ratach - 25.000,00 zł w lutym i 50.000,00 zł w sierpniu. Przed otrzymaniem pierwszej wpłaty Wnioskodawca dokonał rejestracji w Urzędzie Skarbowym i wybrał formę opodatkowania najmu w postaci ryczałtu ewidencjonowanego ze stawką podatku w wysokości 8,5%.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca dodał, że dzierżawiona nieruchomość wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków. Ponadto Wnioskodawca złożył do urzędu skarbowego oświadczenie o opodatkowaniu przez niego całości przychodów z dzierżawy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1):

Czy Wnioskodawca powinien ustalić przychód od umowy nieodpłatnego ustanowienia służebności przesyłu i opodatkować go?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nie powinien ustalać żadnego przychodu z tytułu ustanowienia służebności przesyłu gdyż ww. służebność następuje nieodpłatnie, ponadto Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Zatem - zdaniem Wnioskodawcy – nie wystąpi podatek dochodowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w treści art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Służebność przesyłu została uregulowana w art. 3051 – 3054 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Istotą służebności przesyłu jest możliwość korzystania przez przedsiębiorcę z nieruchomości stanowiącej prywatną własność w określonym zakresie, tj. wybudowania i korzystania z urządzeń określonych w art. 49 Kodeksu cywilnego w sposób zgodny z przeznaczeniem tych urządzeń (art. 3051 Kodeksu cywilnego).

Ustanowienie służebności przesyłu, może być zarówno odpłatne, jak i nieodpłatne - zależne jest to tylko od woli kontrahentów. Pod względem prawnym i gospodarczym zasadnicza cecha służebności przesyłu tkwi w powszechnej możliwości ustanowienia odpowiedniego wynagrodzenia.

Służebność przesyłu określa zakres w jakim przedsiębiorca przesyłowy może korzystać z cudzej nieruchomości, na której znajdują się (lub mają się znajdować) jego urządzenia przesyłowe, tj. wszelkie konstrukcje i instalacje tworzące linie do doprowadzania i odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia o podobnym przeznaczeniu. Źródłem służebności przesyłu jest umowa zawarta w formie aktu notarialnego między przedsiębiorcą przesyłowym i właścicielem gruntu, na którym są lub mają zostać zainstalowane urządzenia przesyłowe. Umowa ta powinna szczegółowo określać zakres czynności, które przedsiębiorca przesyłowy może wykonywać w stosunku do nieruchomości.

Wynagrodzenie z tytułu ustanowienia służebności przesyłu jest ceną za prawo korzystania z nieruchomości obciążonej. Może ono mieć charakter świadczenia pieniężnego lub świadczenia w naturze – w obu przypadkach także okresowego.

Ww. wynagrodzenie stanowi - dla ustanawiającego służebność - przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z definicją przychodów z innych źródeł, określoną w art. 20 ust. 1, stanowią je w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użyty we wskazanym przepisie zwrot „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy bowiem mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Ustawodawca natomiast nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia, zatem należy przyjąć, poprzez odniesienie do prawa cywilnego, że podmiot, który je otrzyma osiąga korzyść kosztem innego podmiotu, nie będąc jednocześnie zobowiązanym do odpłatności lub innego świadczenia wzajemnego. Przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku podmiotowi (osobie), mające konkretny wymiar finansowy.

Z powyższego wynika, że nieodpłatne świadczenia stanowią przychód podmiotu, który to świadczenie otrzymał. Osoba która dokonuje określonego świadczenia nieodpłatnie, tj. nie otrzymuje z tego tytułu świadczenia ekwiwalentnego nie uzyskuje dochodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku ustanowienia nieodpłatnej służebności przesyłu, podmiot na rzecz którego została ustanowiona służebność przesyłu, nie będzie zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. W związku z tym, po stronie podmiotu ustanawiającego nieodpłatną służebność przesyłu, który nie uzyska z tego tytułu korzyści, nie powstanie przychód do opodatkowania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż pomiędzy spółką z ograniczoną odpowiedzialnością a Wnioskodawcą i jego małżonką została zawarta umowa zgodnie z którą małżonkowie zobowiązali się do ustanowienia na rzecz ww. spółki nieodpłatnej służebności przesyłu na nieruchomości będącej ich współwłasnością.

Wnioskodawca z tytułu ww. ustanowienia służebności przesyłu nie otrzyma żadnego świadczenia wzajemnego, a więc po jego stronie nie wystąpi przysporzenie majątkowe.

Zgodnie z powyższym, skoro Wnioskodawca ustanowił nieodpłatną służebność przesyłu na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością to nie uzyska z tego tytułu przychodu a co za tym idzie nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.