Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-959/12/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-08-07
Teza: Czy różnice kursowe w momencie faktycznej zapłaty skapitalizowanych odsetek będą kosztem podatkowym?
Słowa kluczowe: odsetki; różnica-różnice kursowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2012 r. (wpływ do Organu 7 maja 2012 r.), uzupełnionym w dniu 18 i 20 lipca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy różnice kursowe w momencie faktycznej zapłaty skapitalizowanych odsetek będą kosztem uzyskania przychodu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2012 r. do Organu wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy różnice kursowe w momencie faktycznej zapłaty skapitalizowanych odsetek będą kosztem uzyskania przychodu.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 11 lipca 2012 r. Znak IBPBI/2/423-500/12/JD wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 18 i 20 lipca 2012 r.

W uzupełnieniu wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka holenderska udzieliła Spółce polskiej (dalej także Wnioskodawcy) pożyczki w wysokości 1 miliona Euro w 2010 r. Zgodnie z umową pożyczkę należy spłacać w 100 równych ratach po 10 tys. Euro, przy czym pierwsza rata oprócz kapitału ma być powiększona o odsetki naliczone za okres od udzielenia pożyczki do dnia wymagalności pierwszej raty, tj. do 1 października 2011 r., kolejne raty zawierają odsetki tylko za miesiąc poprzedni. W przypadku braku terminowych spłat, odsetki kapitalizują się i powiększają kwotę główną pożyczki (kapitału). Spółka nie spłaciła w 2011 r. należnych rat kapitału i odsetek w związku z czym zgodnie z umową, kwota pożyczki została powiększona o skapitalizowane odsetki, Spółka od doliczonych do kapitału odsetek uiściła podatek „u źródła”. W kolejnych miesiącach naliczone zostały odsetki od większej podstawy pożyczki.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy różnice kursowe w momencie faktycznej zapłaty skapitalizowanych odsetek będą kosztem podatkowym? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Spółki (stanowisko przedstawione w uzupełnieniu wniosku z dnia 19 lipca 2012 r., które wpłynęło do tut. BKIP 20 lipca 2012 r.), różnice kursowe w momencie faktycznej zapłaty skapitalizowanych odsetek będą kosztem podatkowym. Odsetki są kapitalizowane w terminie wymagalności kolejnych rat, czyli za dany miesiąc są kapitalizowane pierwszego dnia następnego miesiąca po kursie średnim NBP z ostatniego dnia miesiąca zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop. W momencie faktycznej zapłaty wygenerowane zostaną różnice kursowe zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o pdop, które zdaniem spółki będą kosztem podatkowym.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.; dalej: updop), różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Zgodnie z art. 15a ust. 3 updop, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Zgodnie z ww. przepisem art. 15a ust. 3 pkt 5 updop, ujemne różnice kursowe powstają jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. Zdaniem tut. Organu, za dzień otrzymania pożyczki nie może być jednak uznany dzień, w którym doszło do kapitalizacji odsetek naliczonych od kwoty głównej pożyczki.

Kapitalizacja odsetek polega bowiem na przekształceniu zobowiązania z tytułu spłaty odsetek w zobowiązanie z tytułu spłaty części kapitałowej pożyczki. Efektem kapitalizacji odsetek jest powiększenie kapitału pożyczki o wartość skapitalizowanych odsetek. Zdarzenie to jest czymś różnym od udzielenia pożyczki. Stosownie bowiem do art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość rzeczy oznaczonych co do gatunku lub określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku lub tę samą ilość pieniędzy. Skapitalizowane odsetki, chociaż powiększają kwotę główną nie mogą być uznane za pożyczkę. Tym samym w momencie faktycznej spłaty pożyczki, w części przypadającej na skapitalizowane odsetki, nie dojdzie do powstania różnic kursowych o których mowa w art. 15a ust. 3 pkt 5 updop.

Z kolei jak wynika z art. 15a ust. 3 pkt 2 updop z wystąpieniem różnic kursowych mamy do czynienia wtedy, gdy pomiędzy dniem poniesienia kosztu a dniem jego faktycznej zapłaty występują różne kursy walut.

Zgodnie z art. 15 ust. 7 updop, za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku moment poniesienia jest jednocześnie momentem faktycznego poniesienia kosztu, gdyż kapitalizacja odsetek jest równoznaczna z ich faktyczną zapłatą, zatem późniejsza zapłata części pożyczki przypadającej na skapitalizowane wcześniej odsetki nie stanowi zapłaty odsetek. Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, w niniejszej sprawie różnice kursowe w ogóle nie powstaną, a jeżeli tak to nie można przyjąć, że będą one mogły być uznane za koszty uzyskania przychodów. Stanowisko Spółki jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.