Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-356/12-2/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-08-08
Teza: Czy w związku z przedstawioną w opisie stanu faktycznego planowaną działalnością na terenie Polski, powstanie dla Spółki zakład w rozumieniu art. 5 ust. 1 - 3 Umowy z dnia 20 czerwca 1975 roku między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 1977 r., Nr 1, poz. 5, dalej „Umowa Polsko-Francuska”)? Czy przedstawiona w opisie stanu faktycznego planowana działalność Pracownika Spółki stanowi działalność zależnego agenta w rozumieniu art. 5 ust. 4 Umowy Polsko- Francuskiej, a tym samym powstanie zakład Spółki w rozumieniu art. 5 Umowy Polsko Francuskiej?
Słowa kluczowe: agent; działalność; Francja; pracownik; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 749) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 08.05.2012 r. (data wpływu 11.05.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie art. 5 umowy z dnia 20 czerwca 1975 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1977 roku, Nr 1 poz. 5) dalej umowa polsko – francuska– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dnu 11.05.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie art. 5 umowy polsko –francuskiej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

R. jest francuską spółką prawa handlowego posiadającą osobowość prawną z siedzibą w Lyon (dalej „Spółka”). Główny przedmiot działalności Spółki stanowi rejestracja środków agrochemicznych eksportowanych do Spółki we właściwych ministerstwach oraz sprzedaż tych środków agrochemicznych do dystrybutorów na obszarze Europy Południowej, Środkowej i Wschodniej. Spółka planuje uczynić bardziej skutecznymi i efektywnymi swoje biznesowe działania w Europie Środkowej i Wschodniej. W tym celu zamierza zatrudnić w Polsce jednego pracownika na pozycji o nazwie „menedżer ds. rozwoju produktów i wsparcia klientów” na obszar Europy Środkowej i Wschodniej (dalej Pracownik). Stosunek pracy powstanie bezpośrednio pomiędzy Spółką a Pracownikiem.

Spółka nie posiada w Polsce przedstawicielstwa lub oddziału w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447) ani żadnej innej struktury korporacyjnej. Spółka nie dysponuje na terenie Polski żadnym biurem, magazynem, ani też inną stałą placówką na podstawie jakiegokolwiek tytułu lub bez tytułu. Pracownik będzie pracował we własnym domu (tzw. home oftice), a także odbywał częste delegacje na terenie Polski i za granicę. Spółka nie będzie miała prawa do korzystania z pomieszczeń w domu Pracownika, w tym prawa do obywania w nim jakichkolwiek spotkań.

Pracownik nie będzie posiadał pełnomocnictwa do podejmowania jakichkolwiek czynności prawnych, w imieniu i na rzecz Spółki, w szczególności nie będzie posiadał pełnomocnictwa do zawierania umów z klientami Spółki, dystrybutorami, dostawcami i innymi podmiotami na rzecz i w imieniu Spółki. Działania Pracownika na rzecz Spółki będą obejmowały następujące czynności faktyczne o charakterze pomocniczym wobec głównej działalności Spółki:

1.  czynności związane z technicznym pozycjonowaniom środków agrochemicznych znajdujących się w ofercie Spółki i pomoc dla pracowników działu sprzedaży i marketingu Spółki przy marketingowym pozycjonowaniu tych środków na rynku Europy Środkowej i Wschodniej;
2.  wsparcie techniczne i marketingowe dla krajowych dystrybutorów środków agrochemicznych oferowanych przez Spółkę na obszarze Europy Środkowej i Wschodniej;
3.  wsparcie w tworzeniu etykiet i instrukcji stosowania dla nowych środków agrochemicznych;
4.  nadzór nad testami terenowymi nowych produktów i analiza ich wyników;
5.  współpraca z zespołem zajmującym się zagadnieniami regulacyjnymi dopuszczeniem środków agrochemicznych do obrotu;
6.  dostarczanie informacji i prowadzenie badań rynku na obszarze Europy Środkowej i Wschodniej, m. in. w następującym zakresie:
    1.  analiza rynku środków agrochemicznych;
    2.  identyfikacja zapotrzebowania na nowe produkty, tworzenie planów rozwoju nowych produktów;
    3.  monitoring wywiadu rynkowego (marketing intelligence) w zakresie produktów oferowanych przez Spółkę i produktów konkurencyjnych.

Z punktu widzenia poprawy efektywności działań biznesowych Spółki w regionie Europy Środkowej i Wschodniej, istotne jest dla Spółki, że Pracownik znający i rozumiejący regionalny rynek środków agrochemicznych będzie „na miejscu” udzielał wsparcia technicznego i marketingowego partnerom handlowym Spółki w regionie, a także zbierał dane, prowadził analizy, opracowywał dane przesyłane następnie do siedziby Spółki i do spółek powiązanych ze Spółką, w celu ich dalszego wykorzystania. Działalność Pracownika nie będzie generować bezpośrednio zysku dla Spółki, jednakże może (choć nie musi) pozytywnie wpłynąć na pozycję biznesową Spółki w Europie środkowej i Wschodniej. Poza czynnościami dokonywanymi poprzez Pracownika Spółka nie będzie prowadzić żadnej innej działalności gospodarczej z terenu Polski. Pozostała działalność Spółki dotycząca polskiego rynku będzie prowadzona z miejsca zlokalizowanego poza terytorium Polski.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z przedstawioną w opisie stanu faktycznego planowaną działalnością na terenie Polski, powstanie dla Spółki zakład w rozumieniu art. 5 ust. 1 - 3 Umowy z dnia 20 czerwca 1975 roku między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 1977 r., Nr 1, poz. 5, dalej „Umowa Polsko-Francuska”)?
2.  Czy przedstawiona w opisie stanu faktycznego planowana działalność Pracownika Spółki stanowi działalność zależnego agenta w rozumieniu art. 5 ust. 4 Umowy Polsko- Francuskiej, a tym samym powstanie zakład Spółki w rozumieniu art. 5 Umowy Polsko Francuskiej?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Do pytania 1: Zdaniem Spółki, w opisanym powyżej stanie faktycznym, działalność Spółki w Polsce nie spowoduje powstania zakładu w rozumieniu art. 5 ust. 1 - 3 Umowy Polsko- Francuskiej.

Do pytania 2: Zdaniem Spółki, w opisanym powyżej stanie faktycznym, działalność Pracownika nie będzie stanowić działalności zależnego agenta w rozumieniu art. 5 ust. 4 Umowy Polsko-Francuskiej, a tym samym nie powstanie zakład Spółki w Polsce.

Uzasadnienie:

Do pytania 1:

Zgodnie z art. 7 Umowy Polsko-Francuskiej zyski francuskiego przedsiębiorstwa podlegają opodatkowaniu wyłącznie we Francji, o ile nie posiada ono zakładu na terytorium Polski. Zgodnie z art. 5 ust. 1 Umowy Polsko-Francuskiej określenie zakład oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo wykonuje się działalność przedsiębiorstwa. Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 2 Umowy Polsko-Francuskiej określenie „zakład” obejmuje w szczególności: miejsce zarządzania, filię, biuro, w którym prowadzona jest działalność handlowa, zakład fabryczny, warsztat, kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych, budowę albo montaż, których okres przekracza 12 miesięcy. Wreszcie, w art. 5 ust. 3 Umowy Polsko - Francuskiej zostały wskazane sytuacje, kiedy stała placówka, poprzez którą przedsiębiorstwo prowadzi całkowicie lub częściowo działalność w drugim Państwie, nie stanowi zakładu w rozumieniu ust. 1. Są to:

1.  placówki, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania albo wydawania dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa,
2.  dobra albo towary należące do przedsiębiorstwa, utrzymywane wyłącznie do składowania, wystawiania albo wydawania,
3.  dobra albo towary należące do przedsiębiorstwa utrzymywane wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
4.  stała placówka utrzymywana wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstw,
5.  stała placówka utrzymywana przez przedsiębiorstwo do celów reklamowych, dla dostarczania informacji, prowadzenia badań naukowych lub wykonywania podobnej działalności o przygotowawczym lub pomocniczym charakterze.

Wspólną cechą wymienionych powyżej rodzajów działalności jest ich przygotowawczy i pomocniczy charakter, pomimo że są one prowadzone przez stałą placówkę.

Z przywołanych powyżej przepisów art. 5 Umowy Polsko Francuskiej wynika, że w celu stwierdzenia istnienia zakładu w drugim Państwie konieczne jest wystąpienie łącznie trzech przesłanek:

1.  istnienie miejsca, gdzie działalność jest prowadzona (placówka),
2.  stały charakter placówki,
3.  wykonywanie za pośrednictwem stałej placówki działalności gospodarczej, która nie stanowi rodzaju działalności wymienionego w art. 5 ust. 3 Umowy Polsko - Francuskiej.

Odnosząc powyższe rozważania ogólne do Spółki, stwierdzić należy, że Spółka, wykonując działalność gospodarczą w Polsce za pomocą swojego Pracownika, nie będzie dysponowała w Polsce żadną placówką o stałym charakterze w rozumieniu art. 5 Umowy Polsko- Francuskiej. Spółka nie będzie bowiem władać w Polsce żadnymi pomieszczeniami ani inną powierzchnią pod jakimkolwiek tytułem prawnym lub faktycznie jako dzierżyciel bez tytułu prawnego). Wykonywanie czynności przez Pracownika nie będzie się zatem odbywać w żadnym stałym miejscu pozostającym do dyspozycji Spółki. Tym samym, nie zostanie spełniona pierwsza ani druga przesłanka (wskazane w punkcie a i b powyżej), których istnienie jest konieczne do powstania zakładu w rozumieniu art. 5 ust. 1 - 3 Umowy Polsko- Francuskiej.

Stanowisko Spółki znajduje poparcie w oficjalnym Komentarzu do artykułu 5 Modelowej Konwencji OECD o Podatkach od Majątku i Dochodu z lipca 2010 r., na której wzorowano się przy opracowaniu tekstu Umowy Polsko-Francuskiej (Oryginalny tytuł: The OECD Model Tax Convention on Income and on Capitat Condensed Version, July 22, 2010; dalej „Komentarz do Konwencji OECD”). W Komentarzu do Konwencji OECD wskazano, że dla zaistnienia placówki (ang. place of business) konieczne jest władanie, pod jakimkolwiek tytułem lub bez tytułu, miejscem, gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa (Por.: Punkt 4 i 5 do Komentarza do Konwencji OECD do Artykułu 5, str. 93-94).

Ponadto, z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że działalność Spółki w Polsce nosi znamiona działalności określonej w art. 5 ust. 3 pkt d) i e) Umowy Polsko-Francuskiej, gdyż po pierwsze dotyczy uzyskiwania informacji dla Spółki (art. 5 ust. 3 pkt d Umowy Polsko - Francuskiej), a po drugie ma charakter działalności o pomocniczym i przygotowawczym charakterze w stosunku do głównej działalności Spółki, podobnej do działalności reklamowej, działalności związanej z dostarczaniem informacji i działalności związanej z prowadzeniem badań naukowych (art. 5 ust. 3 pkt e Umowy Polsko-Francuskiej). Wyłącza to możliwość powstania zakładu, nawet gdyby działalność pomocnicza i przygotowawcza Spółki w Polsce odbywała się w stałej placówce w rozumieniu art. 5 ust. 1 Umowy Polsko-Francuskiej.

O pomocniczym i przygotowawczym charakterze działalności Spółki świadczy nie tylko sam zakres tej działalności, ale również fakt, że działalność Spółki poprzez Pracownika nie będzie bezpośrednio generować zysku dla Spółki. Czynności wykonywane przez Pracownika będą jedynie pośrednio wpływać na zwiększenie zysków Spółki, lub wcale na nie nie wpływać. Do działalności Spółki w Polsce nie będzie można przypisać konkretnych zysków. Powyższe stanowisko znalazło również poparcie w Komentarzu do Konwencji OECD (Por: Punkt 23 do Komentarza do Konwencji OECD do Artykułu 5, str. 104).

W świetle powyższego, w przedstawionym stanie faktycznym na gruncie przepisów art. 5 ust. 1 - 3 Umowy Polsko-Francuskiej nie powstanie dla Spółki zakład.

Do pytania 2

Zgodnie z art. 5 ust. 4 Umowy Polsko-Francuskiej, nawet w przypadku braku wszystkich przesłanek niezbędnych do powstania zakładu Spółki w Polsce określonych w art. 5 ust. 1-3 Umowy Polsko - Francuskiej, uważa się, że zakład w Polsce będzie istniał, jeżeli osoba działająca dla Spółki w Polsce będzie posiadać pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu Spółki i pełnomocnictwo to w Polsce zwykle wykonuje jako tzw. agent zależny Spółki (chyba że działalność tej osoby ograniczać będzie się tylko do zakupu dla przedsiębiorstwa dóbr i towarów). Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Pracownik nie będzie posiadał pełnomocnictwa od Spółki do wykonywania czynności prawnych w imieniu Spółki. Działalność Pracownika w Polsce będzie składać się wyłącznie z czynności o charakterze faktycznym. Tak więc, w przedstawionym stanie faktycznym na gruncie przepisu art. 5 ust. 4 Umowy Polsko - Francuskiej nie powstanie dla Spółki zakład.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono w tym zakresie od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –– tekst jednolity Dz.U.2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.