Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.36.2023.2.AKS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-04-05
Teza: Zwolnienie od podatku od towarów i usług transakcji sprzedaży udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; spółki; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług **jest prawidłowe**.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

26 stycznia 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 stycznia 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług transakcji sprzedaży udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 16 marca 2023 r. (wpływ 16 marca 2023 r.), z 30 marca 2023 r. (wpływ 30 marca 2023 r.) oraz z 3 kwietnia 2023 r. (wpływ 3 kwietnia 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

1\. 12 maja 2022 r., aktem notarialnym, sporządzonym w Kancelarii Notarialnej, Wnioskodawca nabył w drodze zamiany udział w wysokości 5.129/10.000 we współwłasności lokalu mieszkalnego w A wraz z przynależnymi prawami.

2\. Wartość udziału, o którym mowa w punkcie 1, określono w umowie sprzedaży na kwotę 200.000 zł.

3\. Podatek od zamiany – notariusz pobrał na podstawie ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych.

4\. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

5\. Udział, o którym mowa w punkcie 1, został potraktowany przez Wnioskodawcę jako towar handlowy. Nie został on uznany przez Wnioskodawcę za środek trwały (wartość niematerialną i prawną) i w konsekwencji nie ujęto go też w ewidencji środków trwałych (wartości niematerialnych i prawnych) Wnioskodawcy.

6\. Wnioskodawca nie dokonywał żadnych nakładów na ten udział.

7\. Od transakcji nabycia udziału Wnioskodawca nie dokonywał odliczeń podatku naliczonego VAT, gdyż z tego tytułu zbywca lokalu nie wystawił faktury VAT.

8\. Aktem notarialnym zawartym 28 września 2022 r. w Kancelarii Notarialnej, zawarto umowę sprzedaży przez Wnioskodawcę 1.378/10.000 współwłasności lokalu mieszkalnego, położonego w A wraz z prawami przynależnymi.

9\. Cenę transakcji, o której mowa w punkcie 8, ustalono na kwotę brutto 222.580 zł (w tym podatek od towarów i usług według stawki 8%).

**Uzupełnienie opisu stanu faktycznego (ostatecznie przedstawione w piśmie z 30 marca 2023 r. i doprecyzowane w piśmie z 3 kwietnia 2023 r.)**

1\. Lokal, którego dotyczy udział 5129/10000 we współwłasności, nabyty przez Wnioskodawcę – został zasiedlony, a od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata.

2\. Wartość udziału we współwłasności (5129/10000) została nabyta od sprzedawcy który oświadczył, że jest współwłaścicielem w ww. części lokalu mieszkalnego – na podstawie umowy dożywocia z dnia 20 listopada 2018 r. Lokal, z którym związane jest prawo współwłasności, znajduje się w starej kamienicy (najprawdopodobniej początek XX wieku).

3\. Nabycia udziału w lokalu Wnioskodawca dokonał 12 maja 2022 r.

Nie użytkował on tego udziału w lokalu na potrzeby własne, gdyż od początku jego część była przeznaczona do sprzedaży.

4\. Wnioskodawca dokonał sprzedaży udziału 1378/10000 w lokalu dnia 28 września 2022 r.

### Pytanie

Czy transakcja sprzedaży 1.378/10.000 udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego, o której mowa w punktach 8-9, była zwolniona od podatku od towarów i usług?

### Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca uważa, że dokonana transakcja sprzedaży udziału była zwolniona od podatku od towarów i usług. Przemawiają za tym przytoczone niżej argumenty.

1\. Uchwała 7 sędziów NSA z 24 października 2011 r. (sygn. akt I FPS 2/11) traktuje zbycie udziału w prawie własności nieruchomości – jako dostawę towarów. Podobnie w wyrokach NSA: z 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 223/12; z 16 maja 2012 r., sygn. akt I FSK 1050/11 i I FSK 1031/11; z 13 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 817/11. W związku z tym do przedmiotowej dostawy na gruncie podatku VAT, należy zastosować przepisy dotyczące dostawy towarów, a nie świadczenia usług.

2\. Nabyty przez Wnioskodawcę udział we współwłasności lokalu mieszkalnego, na gruncie podatku dochodowego należy uznać za towar handlowy. Na charakter towaru handlowego wskazuje to, że został on przeznaczony do sprzedaży w stanie nieprzerobionym. Dokonano jedynie podziału udziału w nieruchomości (nabyto 5.129/10.000, a sprzedano 1.378/10.000). Podziału nie można utożsamiać z przetworzeniem nabytego udziału.

3\. W przypadku sprzedaży udziału w budynku (jego części) można zastosować zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 u.o p.t.u. Jednakże ustawodawca postanowił, że zwolnienia tego nie można zastosować w przypadku gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Kluczowa jest więc sprawa pierwszego zasiedlenia.

Definicję legalną tego pojęcia zawiera art. 2 pkt 14 u.o p.t.u. Zgodnie z nim, jest to m.in. oddanie do użytkowania części budynku, pierwszemu nabywcy po jego:

\- wybudowaniu albo

\- ulepszeniu (w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym), ale tylko wtedy gdy wydatki na ten cel stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Ustawa o podatku dochodowym pojęcia ulepszenia używa tylko w kontekście środków trwałych: art. 16g ust. 13 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm.), zwanej dalej u.o p.d.p. Zasadne jest więc stwierdzenie, że ulepszenia można dokonać jedynie w stosunku do części budynku będącego środkiem trwałym, również dlatego, że jego wysokość odnosi się do wartości początkowej (dotyczącej przecież środka trwałego). Przedmiotowy udział w budynku nie jest jednak środkiem trwałym Wnioskodawcy. Budynku, którego Wnioskodawca zbył część udziałów we współwłasności – ani on nie wybudował ani nie mógł ulepszyć. W takim razie przy zbyciu udziałów w budynku (który nie został wybudowany ani ulepszony przez Wnioskodawcę) – można zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 u.o p.t.u.

4\. Wnioskodawca nie zamierza rezygnować ze zwolnienia opisanego w punkcie 2 i wybrać opodatkowanie transakcji dostawy na podstawie przepisów art. 43 ust. 10-11 u.o p.t.u.

5\. Jeżeli dostawa lokalu nie byłaby objęta zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 10 u.o p.t.u., wówczas należy zastosować zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a u.o p.t.u. Wynika to z następujących powodów:

\- Wnioskodawca nie miał prawa przy nabyciu udziałów w budynku do obniżenia podatku VAT naliczonego, gdyż sprzedawca uznał tą transakcję za zwolnioną i nie wystawił faktury VAT,

\- Wnioskodawca nie poniósł wydatków na ulepszenie, gdyż można ulepszyć jedynie środek trwały, a udziały w budynku do dnia sprzedaży były towarami handlowymi, a nie środkami trwałymi Wnioskodawcy.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, lokal spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników majątku przedsiębiorstwa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że 12 maja 2022 r., Wnioskodawca nabył w drodze zamiany udział w wysokości 5.129/10.000 we współwłasności lokalu mieszkalnego wraz z przynależnymi prawami. Wartość udziału określono w umowie sprzedaży na kwotę 200.000 zł. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Udział został potraktowany przez Wnioskodawcę jako towar handlowy. Nie został on uznany przez Wnioskodawcę za środek trwały (wartość niematerialną i prawną) i w konsekwencji nie ujęto go też w ewidencji środków trwałych (wartości niematerialnych i prawnych) Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie dokonywał żadnych nakładów na ten udział. Od transakcji nabycia udziału Wnioskodawca nie dokonywał odliczeń podatku naliczonego VAT, gdyż z tego tytułu zbywca lokalu nie wystawił faktury VAT. 28 września 2022 r. zawarto umowę sprzedaży przez Wnioskodawcę 1.378/10.000 współwłasności lokalu mieszkalnego wraz z prawami przynależnymi. Cenę transakcji ustalono na kwotę brutto 222.580 zł (w tym podatek od towarów i usług według stawki 8%). Lokal, którego dotyczy udział 5.129/10.000 we współwłasności, nabyty przez Wnioskodawcę – został zasiedlony, a od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą stwierdzenia, czy transakcja sprzedaży 1.378/10.000 udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego była zwolniona od podatku od towarów i usług.

Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego należy uznać Wnioskodawcę za podatnika podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Udział we współwłasności lokalu mieszkalnego, o którym mowa w złożonym wniosku, stanowi bowiem majątek Spółki i został potraktowany przez Wnioskodawcę jako towar handlowy.

Zatem, sprzedaż przez Spółkę przedmiotowego udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego będzie dostawą dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji sprzedaż ta będzie stanowiła – wskazaną w art. 7 ust. 1 ustawy – dostawę towaru, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podkreślić jednak należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Wskazać należy, że zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami preferencyjnymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Kwestia ulepszenia środków trwałych została uregulowana w art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:

Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ww. ustawy podatkowej – jest więc:

· przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,

· rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,

· rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,

· adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,

· modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Zatem nieruchomości jak np. lokale mieszkalne lub użytkowe, które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.

Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Natomiast gdy nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:

*   towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
*   przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawa, aby ocenić, czy dostawa przez Wnioskodawcę udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego korzysta ze zwolnienia od podatku należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy względem ww. lokalu nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Wnioskodawca wskazał, że lokal, którego dotyczy udział 5.129/10.000 we współwłasności, nabyty przez Wnioskodawcę – został zasiedlony, a od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata.

Zatem w rozpatrywanej sprawie dostawa udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego nie została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, ani przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą tego lokalu upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że nie dokonywał żadnych nakładów na ten udział. W konsekwencji, dostawa ww. udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku z zastosowaniem zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy do dostawy udziału we współwłasności lokalu, bezzasadne jest badanie możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

**Podsumowując, transakcja sprzedaży 1.378/10.000 udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego nr 1 w A. była zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.**

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy **jest prawidłowe**.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

**Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.**

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-------------------------------------------

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA.

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).