Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-849/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-10-16
Teza: W przedstawionym powyżej stanie faktycznym Spółka wnosi o potwierdzenie, że w przypadku sprzedaży Nieruchomości przez Spółkę Osobową, do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy CIT Spółka - jako wspólnik Spółki Osobowej - będzie mogła zaliczyć (przypadającą na Spółkę proporcjonalnie do wielkości posiadanego udziału) wartość Nieruchomości, wynikającą z ksiąg rachunkowych Spółki Osobowej. Wartość ta równa będzie wartości określonej w umowie Spółki Osobowej, w łącznej wysokości nie wyższej jednak niż wartość rynkowa Nieruchomości z dnia dokonania aportu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości; sprzedaż; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka osobowa; wkład-wkłady niepieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 16 lipca 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 22 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ustalenia przez Spółkę kosztów uzyskania przychodów przy sprzedaży nieruchomości wniesionych uprzednio aportem do spółki osobowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób w zakresie sposobu ustalenia przez Spółkę kosztów uzyskania przychodów przy sprzedaży nieruchomości wniesionych uprzednio aportem do spółki osobowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest właścicielem budynku mieszkalnego \[dalej: Nieruchomość\]. W wyniku podjętych decyzji biznesowych, Spółka rozważa wniesienie Nieruchomości w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do nowo powstałej spółki osobowej \[dalej: Spółka Osobowa\]. Wartość wkładu niepieniężnego Spółki zostanie określona w umowie Spółki Osobowej w wysokości wartości rynkowej przedmiotu aportu (tj. Nieruchomości) z dnia dokonania wkładu.

Nieruchomość stanowi środek trwały Spółki. Po dokonaniu aportu Nieruchomość nie będzie stanowiła środka trwałego Spółki Osobowej (Nieruchomość nie zostanie wprowadzona do prowadzonej przez Spółkę Osobową ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych). Spółka Osobowa zamierza w przyszłości dokonać zbycia Nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W przedstawionym powyżej stanie faktycznym Spółka wnosi o potwierdzenie, że w przypadku sprzedaży Nieruchomości przez Spółkę Osobową, do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy CIT Spółka - jako wspólnik Spółki Osobowej - będzie mogła zaliczyć (przypadającą na Spółkę proporcjonalnie do wielkości posiadanego udziału) wartość Nieruchomości, wynikającą z ksiąg rachunkowych Spółki Osobowej. Wartość ta równa będzie wartości określonej w umowie Spółki Osobowej, w łącznej wysokości nie wyższej jednak niż wartość rynkowa Nieruchomości z dnia dokonania aportu.

Zdaniem Spółki, spółki osobowe są transparentne podatkowo. Powyższe oznacza, że z punktu widzenia prawa podatkowego podatnikiem podatku dochodowego nie jest sama spółka, lecz poszczególni wspólnicy.

W sytuacji, gdy wspólnikiem spółki osobowej jest osoba prawna, zasady alokacji przychodów i kosztów spółki osobowej do poszczególnych wspólników określa art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej jako „ustawa CIT” ). Alokacji dokonuje się na poziomie kalkulacyjnym, tj. poprzez odpowiedni podział kosztów i przychodów - zarówno tych uwzględnianych, jak i tych nieuwzglednianych dla potrzeb kalkulacji zobowiązania podatkowego.

Przy ustalaniu dochodu Spółki do opodatkowania z tytułu sprzedaży Nieruchomości należy - zdaniem Spółki - stosować zasadę, wyrażoną w art. 7 ust. 2 ustawy CIT; zgodnie z tym przepisem dochodem (a więc także dochodem z tytułu sprzedaży składnika majątku przez Spółkę Osobową) będzie nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania. Zarówno przychody jak i koszty uzyskania przychodów powinny być przyporządkowane do Spółki proporcjonalnie do posiadanego udziału w Spółce Osobowej.

Przychodem w analizowanej sytuacji będzie cena sprzedaży Nieruchomości; cena ta, stosownie do art. 14 ustawy CIT, nie powinna odbiegać od wartości rynkowej Nieruchomości, określonej na moment sprzedaży. Ustawa CIT nie definiuje natomiast, w jaki sposób należy określić koszty uzyskania przychodów w przypadku sprzedaży przez spółkę osobową innych niż środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne składników majątkowych, otrzymanych przez tą spółkę tytułem wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego przez spółkę kapitałową.

W przypadku sprzedaży przez spółkę osobową środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych (składniki majątkowe wprowadzone do ewidencji środków trwałych spółki osobowej), otrzymanych w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego przez spółkę kapitałową, kosztem uzyskania przychodów byłaby wartość określona w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych spółki osobowej, pomniejszona o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych. Organy podatkowe przyjmują w tym zakresie odpowiednie stosowanie przepisów art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy CIT oraz art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej jako: „ustawa PIT”).

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy CIT w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wniesionych w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki kapitałowej, za wartość początkową tych składników majątkowych przyjmuje się wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej. Podobną regulację zawiera art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy PIT. Zgodnie z tym przepisem za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wniesionych do osobowej spółki handlowej, uważa się wartość ustaloną przez poszczególnych wspólników, nie wyższą jednak niż wartość rynkowa. Wartości te - pomniejszone o wartość dokonanych odpisów amortyzacyjnych - stanowią koszt uzyskania przychodu w przypadku zbycia przedmiotu aportu przez spółkę osobową.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka wskazuje interpretacje indywidualne wydane z upoważnienia Ministra Finansów przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie - z dnia 24 lutego 2009 r., znak: IPPB3/423-1640/08-2/MS;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu - z dnia 24 lutego 2009 r., znak: ILPB3/423-794/08-4/HS;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie - z dnia 17 lutego 2009 r., znak: IPPB3/423-1694/08-2/MS;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie - z dnia 19 listopada 2008 r. znak: IPPB3/423-1393/08-2/MS.

Zdaniem Spółki w analogiczny sposób powinien zostać ustalony koszt uzyskania przychodu w przypadku sprzedaży przez spółkę osobową innych niż środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne składników majątkowych, otrzymanych w postaci wkładu niepieniężnego (aportu), wniesionego przez spółkę kapitałową. Kosztem uzyskania przychodów powinna wówczas być wartość otrzymanych składników majątku, określona w umowie spółki osobowej na moment wniesienia wkładu niepieniężnego (aportu) - nie wyższa jednak niż wartość rynkowa z dnia dokonania aportu.

Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów - działającego przez organ upoważniony do wydawania interpretacji, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie - z dnia 24 lutego 2009 r. (znak: lPPB3/423-1618b/08-2/KK), w której został wyrażony pogląd, że skoro nieruchomość nie będzie środkiem trwałym to nie będzie podlegać amortyzacji, a więc brak podstaw prawnych do naliczania odpisów amortyzacyjnych od tego składnika majątku. W konsekwencji w razie sprzedaży tej nieruchomości, kosztem uzyskania przychodów będzie wartość ustalona przez wspólników na dzień wniesienia tej Nieruchomości jako wkładu niepieniężnego, nie wyższa jednak od jej wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu, powiększona o ewentualne nakłady poniesione na tę nieruchomość przed jej zbyciem.

Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, że w przypadku sprzedaży Nieruchomości (wniesionych aportem do Spółki Osobowej przez Podatnika - tj. spółkę kapitałową), kosztem uzyskania przychodu będzie wartość wynikająca z ewidencji Spółki Osobowej, równa wartości rynkowej Nieruchomości z dnia dokonania wkładu niepieniężnego (aportu). Spółka wnosi o potwierdzenie jej stanowiska w sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednakże należy zauważyć, iż powołany przez Spółkę art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy CIT nie będzie miał zastosowania w przypadku ustalania wartości początkowej środka trwałego w razie nabycia w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki osobowej. Przy czym w przedmiotowej sprawie przedmiot aportu nie będzie stanowił środka trwałego w spółce osobowej, zatem nie miało to wpływu na rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji organów podatkowych należy wskazać, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.