Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.263.2025.2.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Brak decyzji wydanych przez organ nadzoru budowlanego w
stosunku do posiadanej nieruchomości (na dzień otrzymania
w darowiźnie), uniemożliwia skorzystanie ze zwolnienia z art. 9
pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
sprzedaż
umowa-umowa sprzedaży
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia od podatku-Zwolnienia
przedmiotowe-Umowa sprzedaży-Pozostałe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4-art. 9-pkt 17

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie możliwości skorzystania ze

    zwolnienia określonego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 16 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

ostateczne przedstawiony w uzupełnieniu wniosku
    Wraz z żoną (...) planuje Pan nabyć lokal mieszkalny z rynku wtórnego na terenie (...) o
    powierzchni (...) m². Chce Pan skorzystać ze zwolnienia z podatku od czynności
    cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych, zgodnie z którym z opodatkowania zwolnione są umowy sprzedaży,
    których przedmiotem jest pierwsze nabycie lokalu mieszkalnego lub budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego przez osoby fizyczne, które wcześniej nie były i nie są
    właścicielami żadnej nieruchomości mieszkalnej. W (...) r. otrzymał Pan w darowiźnie
    działkę o powierzchni (...) ha, sklasyfikowaną jako grunty zabudowane rolne, na której
    znajdował się budynek mieszkalny o powierzchni ok. (...) m², pobudowany przed II wojną
    światową. Stan budynku w momencie darowizny był katastrofalny — zawilgocenie, grzyb,
    dach pokryty azbestem, pękające ściany, brak możliwości zamieszkania, o czym również
    była wzmianka w akcie notarialnym darowizny. Po przejęciu nieruchomości złożył Pan
    wniosek o wyburzenie budynku i po uzyskaniu zgody z (...) r. od starosty (...) (tzw. milcząca
    zgoda), budynek został rozebrany przez firmę rozbiórkową. Od tamtej pory (5 lat)
    nieruchomość pozostaje niezabudowana. Obecnie nie posiada Pan, ani Pana żona
    żadnego lokalu mieszkalnego ani budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
    Budynek mieszkalny znajdujący się na działce był w przeszłości zamieszkany przez Pana
    ojca, jednakże został przez niego opuszczony w (...) r. ze względu na zły stan techniczny.
    Powodem wyprowadzki były poważne wady budowlane: pękające ściany, przechylający się
    budynek z powodu zapadniętych fundamentów z kamienia, występowanie pleśni oraz zły
    stan pokrycia dachowego — dach zarywał się.
    Przed rozbiórką usunęli Państwo również azbest z tego dachu. Od (...) r. budynek nie
    nadawał się do zamieszkania, co zostało również potwierdzone w umowie o podział
    majątku z (...) r. Pana taty i jego byłej żony (...), w której oświadczono, że dom mieszkalny z
    gliny, o czterech izbach jest niezamieszkały ze względu na pęknięte ściany i inne
    uszkodzenia grożące zawaleniem.
    Nie posiada Pan dokumentacji potwierdzającej formalne oddanie budynku do
    użytkowania ani zgłoszenia zakończenia jego budowy zgodnie z Prawem budowlanym.
    Budynek w dniu darowizny był trwale związany z gruntem, posiadał fundamenty (choć
    częściowo zapadnięte), ściany oraz dach. Mimo bardzo złego stanu technicznego i braku
    przydatności do zamieszkania, spełniał definicję budynku w rozumieniu Prawa
    budowlanego.
    Budynek był wolnostojący, konstrukcyjnie samodzielny, bez wydzielonych lokali
    mieszkalnych ani użytkowych, posiadał fundamenty, ściany oraz dach. Z uwagi na bardzo
    zły stan techniczny (opisany powyżej) nie nadawał się do zaspokajania potrzeb
    mieszkaniowych.
    W ewidencji gruntów budynek był sklasyfikowany jako budynek mieszkalny. Potwierdza to
    również akt notarialny darowizny.
    Sformułowanie umieszczone w akcie notarialnym dotyczącym darowizny o „brak
    możliwości zamieszkania” odnosiło się do rzeczywistego na tamten moment stanu
    technicznego budynku w ocenie darczyńcy.
    Nie posiada Pan decyzji organu nadzoru budowlanego nakazującej rozbiórkę ani
    zakazującej użytkowania budynku. Budynek nie był objęty żadną decyzją organu nadzoru
    budowlanego.

    Ani Pan, ani Pana żona nie posiadaliście i nie posiadacie żadnego prawa własności,
    współwłasności, spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takich
    prawach.
    Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w którym nabył Pan w drodze darowizny
    działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym, który na moment nabycia znajdował się w
    skrajnie złym stanie technicznym, uniemożliwiającym zaspokajanie potrzeb
    mieszkaniowych (co zostało potwierdzone w dokumentach notarialnych i umowach
    majątkowych oraz skutkowało jego późniejszą rozbiórką przeprowadzoną zgodnie z
    przepisami prawa budowlanego), przy braku formalnego stwierdzenia tego faktu przez
    organ nadzoru budowlanego, przysługuje Panu prawo do zwolnienia z podatku od
    czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, w związku z planowanym przez Pana zakupem pierwszego
    lokalu mieszkalnego z rynku wtórnego?
    Pana stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Pana zdaniem, spełnione są przesłanki do zastosowania zwolnienia z podatku od
    czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, ponieważ:
    - budynek znajdujący się na działce był w bardzo złym stanie technicznym, nienadającym
      się do zamieszkania już od (...) r., co zostało potwierdzone w dokumentach
      notarialnych z (...) r.;
    - budynek został rozebrany zgodnie z przepisami prawa budowlanego;
    - nie posiada Pan żadnego innego prawa do lokalu mieszkalnego, budynku mieszkalnego
    ani udziału w takich prawach;
    - planowany przez Pana zakup mieszkania będzie Pana pierwszym nabyciem tego rodzaju
    nieruchomości.
    W związku z powyższym, w Pana ocenie, ma Pan prawo do skorzystania ze zwolnienia z
    podatku od czynności cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):
        Podatkowi podlegają: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
        Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
        czynności cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy:
        Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na
        kupującym.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
        Obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.
        Jeżeli obowiązek podatkowy ciąży na kilku podmiotach albo na stronach umowy
        zamiany, albo wspólnikach spółki cywilnej, zobowiązanymi solidarnie do zapłaty
        podatku są odpowiednio te podmioty, strony umowy zamiany albo wspólnicy
        spółki cywilnej.

    W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
        Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa
        rzeczy lub prawa majątkowego.
    Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w myśl
    którego:
        Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na
        podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego
        rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia,
        oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej
        czynności, bez odliczania długów i ciężarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy:
        Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży: nieruchomości, rzeczy ruchomych,
        prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu
        mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z
        przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do
        lokalu w małym domu mieszkalnym − 2%.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
        Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w
        sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz
        obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku
        podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez
        płatnika, oraz przypadków, o których mowa w ust. 1a.
        Notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych
        w formie aktu notarialnego.
    Jak wynika z powołanych przepisów – umowa sprzedaży podlega generalnie
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1
    lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego
    podatku ciąży na kupującym (kupujących). Przewidziano jednak sytuacje, w których
    czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 9 pkt 17 ww. ustawy:
        Zwalnia się od podatku od czynności cywilnoprawnych sprzedaż, której
        przedmiotem jest prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
        nieruchomość, prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo
        domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne,
        którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw
        ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał
        50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
    Zgodnie z powołanym powyżej przepisem, zwolniona z opodatkowania podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych jest sprzedaż, której przedmiotem jest:
    - prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,
    - prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
    - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu
      jednorodzinnego,
    jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed
    tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach. W przypadku,
    w którym kupującemu/kupującym przysługuje lub przysługiwał udział w opisywanych

    prawach nabyty tytułem dziedziczenia − by mogło być zastosowane zwolnienie − wielkość
    przysługującego mu/im udziału nie może przekroczyć 50%.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że ma Pan wraz z żoną zamiar
    zakupić lokal mieszkalny z rynku wtórnego. W (...) r. otrzymał Pan w darowiźnie działkę, na
    której znajdował się budynek mieszkalny, wybudowany przed II wojną światową. Stan
    budynku w momencie darowizny był katastrofalny — zawilgocenie, grzyb, dach pokryty
    azbestem, pękające ściany, brak możliwości zamieszkania, o czym również była wzmianka
    w akcie notarialnym darowizny. Po przejęciu nieruchomości złożył Pan wniosek o
    wyburzenie budynku i po uzyskaniu zgody z (...) r. (tzw. milcząca zgoda), budynek został
    rozebrany przez firmę rozbiórkową. Od tamtej pory (5 lat) nieruchomość pozostaje
    niezabudowana. Budynek mieszkalny znajdujący się na działce był w przeszłości
    zamieszkany przez Pana ojca, jednakże został przez niego opuszczony w (...) r. ze względu
    na zły stan techniczny. Budynek w dniu darowizny był trwale związany z gruntem, posiadał
    fundamenty (choć częściowo zapadnięte), ściany oraz dach. Mimo bardzo złego stanu
    technicznego i braku przydatności do zamieszkania, spełniał definicję budynku w
    rozumieniu Prawa budowlanego. W ewidencji gruntów budynek był sklasyfikowany jako
    budynek mieszkalny. Potwierdza to również akt notarialny darowizny. Nie posiada Pan
    decyzji organu nadzoru budowlanego nakazującej rozbiórkę ani zakazującej użytkowania
    budynku. Budynek nie był objęty żadną decyzją organu nadzoru budowlanego. Ani Pan,
    ani Pana żona nie posiadaliście i nie posiadacie żadnego prawa własności, współwłasności,
    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takich prawach.
    Ma Pan wątpliwości czy przysługuje Panu zwolnienie od podatku od czynności
    cywilnoprawnych z tytułu planowanego zakupu lokalu mieszkalnego.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy zauważyć, że zwolnieniem od
    podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych objęta jest umowa sprzedaży, której przedmiotem jest m.in.
    prawo własności lokalu mieszkalnego.
    Aby skorzystać ze zwolnienia zawartego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych kupujący musi/muszą spełniać warunek nieposiadania wcześniej
    nieruchomości mieszkaniowych czy też spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego
    /budynku mieszkalnego lub udziału w niej lub w ww. prawach, chyba że udział ten nie
    przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
    Wskazał Pan, że otrzymał Pan w darowiźnie działkę, na której znajdował się budynek
    mieszkalny. Pana zdaniem z uwagi na bardzo zły stan techniczny nie nadawał się do
    zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Budynek w dniu darowizny był trwale związany z
    gruntem, posiadał fundamenty (choć częściowo zapadnięte), ściany oraz dach. Mimo
    bardzo złego stanu technicznego i braku przydatności do zamieszkania, spełniał definicję
    budynku w rozumieniu Prawa budowlanego. Nie posiada Pan decyzji organu nadzoru
    budowlanego nakazującej rozbiórkę ani zakazującej użytkowania budynku. Dopiero po
    otrzymaniu darowizny złożył Pan wniosek o wyburzenie budynku.
    Zarówno ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych, jak i ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. po. 1061 ze zm.), nie definiują pojęć „budynek
    mieszkalny jednorodzinny” i „budynek”. W takiej sytuacji, na gruncie ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, należy dopuścić możliwość odwołania się do definicji
    budynku określonej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 418).
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 i 2a ww. ustawy:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o:
        - budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
        związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych
        oraz posiada fundamenty i dach;

        - budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno
        stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący
        zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną
        całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali
        mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni
        całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
    W doktrynie przyjmuje się, że w świetle wyżej przedstawionych definicji, warunkiem
    uznania budynku za mieszkalny jednorodzinny, jest przede wszystkim to, aby służył on
    zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych i stanowił konstrukcyjnie samodzielną całość.
    Jak wynika z powyższego, budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym jest budynek w stanie
    umożliwiającym jego normalne użytkowanie i tym samym służący zaspokajaniu potrzeb
    mieszkaniowych.
    W celu ustalenia czy będący w Pana posiadaniu budynek mieszkalny (otrzymany w
    darowiźnie) faktycznie nie mógł służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych nie można
    opierać się jedynie na subiektywnej opinii wyrażonej w opisie sprawy, tj. na stwierdzeniu,
    „brak możliwości zamieszkania”. Należy ustalić czy w okresie posiadania budynek nie
    służył lub nie mógł służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, tj. czy była wydana
    decyzja organu nadzoru budowlanego nakazująca rozbiórkę tego budynku lub zakazująca
    jego użytkowanie i czy przez cały okres posiadania tego budynku był on objęty
    powyższymi decyzjami organu nadzoru budowlanego.
    W myśl art. 66 ust. 1-2 ustawy Prawo budowlane:
        W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:
        1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska
        albo
        2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu
        mienia lub środowisku, albo
        3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo
        4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia
        - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie
        stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.
        W przypadku stwierdzenia nieuzasadnionych względami technicznymi lub
        użytkowymi ingerencji lub naruszenia wymagań dotyczących obiektu
        budowlanego, których charakter uniemożliwia lub znacznie utrudnia użytkowanie
        go do celów mieszkalnych, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze
        decyzji, usunięcie skutków ingerencji lub naruszeń lub przywrócenie stanu
        poprzedniego. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być
        ogłoszona ustnie.
        W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może
        zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia
        stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli
        występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega
        natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.
    Stosownie do art. 67 ust. 1 ww. ustawy:
        Jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do
        remontu, odbudowy lub wykończenia, organ nadzoru budowlanego wydaje
        decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i
        uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich
        zakończenia.

    Stosownie do powyższych regulacji nieruchomość (budynek), w stosunku do której organ
    nadzoru budowlanego wydał zakaz użytkowania na czas usunięcia nieodpowiedniego
    stanu technicznego lub wydał decyzję nakazującą rozbiórkę budynku (w myśl Prawa
    budowlanego) – nie stanowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego, tj. nie umożliwia
    użytkowania budynku i w konsekwencji nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.
    Skoro więc, w stosunku do nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym
    (otrzymanym w darowiźnie), którego był Pan właścicielem – nie została wydana decyzja
    organ nadzoru budowlanego o zakazie użytkowania nieruchomości lub decyzja
    nakazująca rozbiórkę tego obiektu (na dzień otrzymania go w darowiźnie ) – to należy
    uznać, że w myśl wyżej przytoczonych przepisów, nieruchomość ta stanowiła budynek
    mieszkalny służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.
    Jak sam wskazał Pan we wniosku, mimo bardzo złego stanu technicznego i braku
    przydatności do zamieszkania, spełniał definicję budynku w rozumieniu Prawa
    budowlanego. W ewidencji gruntów budynek był sklasyfikowany jako budynek mieszkalny.
    Potwierdza to również akt notarialny darowizny. To, że budynek, którego był Pan
    właścicielem, posiadał zawilgocenie, grzyb, dach pokryty azbestem, pękające ściany, nie
    może stanowić przesłanki do zastosowania omawianego zwolnienia. Ustawodawca nie
    uzależnił bowiem prawa do stosowania zwolnienia od stanu technicznego czy
    funkcjonalności budynku.
    Reasumując, brak decyzji wydanych przez organ nadzoru budowlanego w stosunku do
    posiadanej przez Pana nieruchomości (na dzień otrzymania go w darowiźnie),
    uniemożliwia Panu skorzystanie ze zwolnienia z art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych.
    Bez wpływu na możliwość zastosowania przedmiotowego zwolnienia pozostaje także fakt,
    że obecnie nie jest Pan właścicielem żadnej nieruchomości. Zgodnie z art. 9 pkt 17 ustawy
    o podatku od czynności cywilnoprawnych, zwolnienie ma zastosowanie wyłącznie do osób
    którym przed dniem sprzedaży (oraz w tym dniu) nie przysługiwało żadne z praw ani
    udział w prawach wymienionych w tym przepisie, natomiast Panu – jak już wskazano
    powyżej – takie prawo przysługiwało.
    Zatem w takiej sytuacji nie będzie Pan mógł skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa art.
    9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    W związku z powyższym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji jest wyłącznie ocena skutków podatkowych powstałych po
    Pana stronie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.