Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-621/15-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-11-12
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie ustalenia czy planowane połączenie spółek będzie skutkować dla Wnioskodawcy obowiązkiem zgłoszenia o zaprzestaniu prowadzenia działalności oraz obowiązkiem dokonania korekty stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: działalność-zaprzestanie działalności; korekta; połączenie; przedsiębiorstwa; przejęcie; spółki; spółki-spółka kapitałowa; sukcesja-sukcesja prawna; łączenie-łączenie spółek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z 29 lipca 2015 r. (data wpływu 12 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług:

*   **jest prawidłowe** – w zakresie ustalenia czy planowane połączenie spółek będzie skutkować dla Wnioskodawcy obowiązkiem zgłoszenia o zaprzestaniu prowadzenia działalności;
*   **jest nieprawidłowe** – w zakresie obowiązku dokonania korekty stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy o VAT.

UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy planowane połączenie spółek będzie skutkować dla Wnioskodawcy obowiązkiem zgłoszenia o zaprzestaniu prowadzenia działalności oraz obowiązkiem dokonania korekty stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy o VAT.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

„A” S.A. (dalej: Wnioskodawca; Spółka) jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest zarządzanie aktywami powierzonymi przez Klientów. Wnioskodawca współpracuje z „B” S.A. (dalej: „B”) zarządzając funduszami inwestycyjnymi utworzonymi przez tą spółkę. Ponadto Wnioskodawca jest 100% akcjonariuszem „B”.

W celu skonsolidowania działalności, uproszczenia struktury kapitałowej oraz ograniczenia kosztów operacyjnych Wnioskodawca oraz „B” zostaną połączone. Wnioskodawca będzie spółką przejmowaną (dalej również: Spółka Przejmowana), natomiast „B” spółką przejmującą (dalej również: Spółka Przejmująca).

Połączenie ma nastąpić w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek Handlowych (dalej: KSH) poprzez przeniesienie całego majątku Wnioskodawcy na Spółkę Przejmującą w zamian za akcje, które Spółka Przejmująca wyda akcjonariuszom Wnioskodawcy.

Stosownie do art. 493 § 1 KSH, „spółka przejmowana (\`(...)\`) zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru.” Zatem Wnioskodawca jako spółka przejmowana w wyniku połączenia zostanie rozwiązana i wykreślona z rejestru.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z połączeniem, Wnioskodawca powinien złożyć stosownie do art. 96 ust. 6 ustawy VAT zgłoszenie o zaprzestaniu prowadzenia działalności z zastosowaniem formularza VAT-Z?
2.  Czy w związku z połączeniem, Wnioskodawca powinien z uwagi na zakończenie działalności stosowanie do art. 91 ust. 3 ustawy VAT dokonać korekty?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

W związku z połączeniem, Wnioskodawca powinien złożyć stosownie do art. 96 ust. 6 ustawy VAT zgłoszenie o zaprzestaniu prowadzenia działalności z zastosowaniem formularza VAT-Z.

Zgodnie z art. 96 ust. 6 ustawy VAT „jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.”

Natomiast stosownie do art. 493 § 1 KSH, „spółka przejmowana (\`(...)\`) zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru”. W związku z rozwiązaniem i wykreśleniem z rejestru, Spółka Przejmowana zakończy swój byt cywilnoprawny. W rezultacie Spółka Przejmowana zakończy prowadzenie przez siebie działalności gospodarczej, w szczególności zaprzestanie wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. W rezultacie, Spółka Przejmowana powinna z użyciem formularza VAT-Z zgłosić właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zaprzestanie działalności.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (dalej: Ustawa o Ewidencji Podatników), „NIP nadany podatnikowi nie przechodzi na następcę prawnego”. Zatem NIP nadany Wnioskodawcy nie przejdzie na Spółkę Przejmującą. Z kolei stosownie do art. 12 ust. 2 Ustawy o Ewidencji Podatników, „w przypadku (\`(...)\`) ustania bytu prawnego podatnika, nadany NIP wygasa”. Zatem również z Ustawy o Ewidencji Podatników wynika, iż byt Spółki Przejmowanej ustanie.

W świetle powyższego, w związku z połączeniem Spółka Przejmowana powinna z użyciem formularza VAT-Z zgłosić właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zaprzestanie działalności. Z tym, że w imieniu Wnioskodawcy zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności, jako sukcesor praw i obowiązków może także sporządzić Spółka Przejmująca.

Pogląd powyższy znajduje potwierdzenie w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. IPPP2/443-526/13-2/AO zgodnie z którą, „Zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (zgłoszenie VAT-Z) składa się do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, w ostatnim dniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem zasadniczo to spółka przejmowana składa w ostatnim dniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgłoszenie zaprzestania działalności. Jednakże w opinii tut. Organu, w imieniu spółki przejmowanej zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności, jako sukcesor praw i obowiązków może także sporządzić spółka przejmująca. (\`(...)\`) w sytuacji braku zgłoszenia zaprzestania wykonywania działalności przez spółki przejmowane w ostatnim dniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na Wnioskodawcy jako spółce przejmującej będzie ciążył obowiązek złożenia deklaracji VAT-7 (VAT-7K) oraz formularza VAT-Z za spółki przejmowane.”

Z kolei Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. ITPP1/443-1064e/10/MN uznał, że „w myśl art. 96 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT. (\`(...)\`) Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza przejąć Spółkę z o. o., zgodnie z art. 492 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych poprzez przeniesienie całego majątku tej Spółki na Wnioskodawcę, z równoczesnym podwyższeniem kapitału zakładowego o nową emisję akcji, przyznanych udziałowcom Spółki przejmowanej. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podatkowego na tle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, wskazać należy, iż Spółka przejmująca dokonuje aktualizacji danych, które uległy zmianie w związku połączeniem się spółek, poprzez złożenie formularza NIP-2 oraz składa formularz VAT-Z w imieniu Spółki przejmowanej.”

Ad. 2

W wyniku połączenia Wnioskodawca zakończy działalność opodatkowaną, a w konsekwencji powinien dokonać korekty stosowanie do art. 91 ust. 3 ustawy VAT.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy VAT „po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego”. Przepis ten reguluje tzw. korektę roczną. Z kolei zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy VAT, „w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje wciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.” Przepis ten reguluje korektę w odniesieniu do środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Korekty tej stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy VAT dokonuje się po zakończeniu roku. Wyjątek od tej zasady zawiera art. 91 ust. 3 ustawy VAT. Stosownie do tego przepisu „korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy”. Zatem w przypadku zakończenia działalności gospodarczej, podatnik powinien dokonać korekty w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. W takim przypadku ostateczna proporcja zostanie wyliczona na podstawie obrotów za okres krótszy niż 12 miesięcy.

Jak Wnioskodawca wcześniej wskazywał, stosownie do art. 493 § 1 KSH, „spółka przejmowana (\`(...)\`) zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru” Zatem w związku z rozwiązaniem i wykreśleniem z rejestru, Spółka Przejmowana zakończy swój byt cywilno-prawny. W rezultacie Spółka Przejmowana zakończy prowadzenie przez siebie działalności gospodarczej.

Fakt zakończenia działalności gospodarczej w związku z wykreśleniem z rejestru spółki przejmowanej potwierdzają liczne interpretacje podatkowe. Przykładowo:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. IBPP1/443-1215/14/BM uznał, że „z chwilą zarejestrowania planowanego przez Spółkę przejęcia połączonego z wykreśleniem spółki przejmowanej z rejestru sądowego ustanie nie tylko jej byt cywilnoprawny, ale także prawno-podatkowy. Z tą chwilą, spółka przejmowana przestanie zatem istnieć jako podatnik VAT. W konsekwencji, spółka przejmowana traci zdolność do wywiązywania się z przysługujących jej praw lub nałożonych obowiązków wynikających z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług”.
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. IPPP2/443-996/14-2/RR uznał, iż „chwilą planowanego przez Wnioskodawcę przejęcia spółki przejmowanej ustanie nie tylko jej byt cywilnoprawny, ale także prawno-podatkowy. Z tą chwilą spółka przejmowana przestanie istnieć jako podatnik VAT. W konsekwencji, spółka przejmowana traci zdolność do wywiązywania się z przysługujących jej praw lub nałożonych obowiązków wynikających z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług”.
*   Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. ILPP2/443-735/13-2/JK.

W konsekwencji, z uwagi na zakończenie działalności w związku z połączeniem, Wnioskodawca stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy VAT, powinien w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy dokonać korekty, o której mowa w art. 91 ust. 1 i 2 ustawy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe w zakresie ustalenia czy planowane połączenie spółek będzie skutkować dla Wnioskodawcy obowiązkiem zgłoszenia o zaprzestaniu prowadzenia działalności oraz jest nieprawidłowe w zakresie obowiązku dokonania korekty stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy o VAT.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest zarządzanie aktywami powierzonymi przez Klientów. Wnioskodawca współpracuje z „B” S.A. zarządzając funduszami inwestycyjnymi utworzonymi przez tą spółkę. Ponadto Wnioskodawca jest 100% akcjonariuszem „B”. W celu skonsolidowania działalności, uproszczenia struktury kapitałowej oraz ograniczenia kosztów operacyjnych Wnioskodawca oraz „B” zostaną połączone. Wnioskodawca będzie spółką przejmowaną, natomiast „B” spółką przejmującą. Połączenie ma nastąpić w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek Handlowych (dalej: KSH) poprzez przeniesienie całego majątku Wnioskodawcy na Spółkę Przejmującą w zamian za akcje, które Spółka Przejmująca wyda akcjonariuszom Wnioskodawcy.

Instytucja łączenia spółek jest uregulowana w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 z późn. zm.), zwanej dalej k.s.h.

Zgodnie z art. 491 § 1 k.s.h., spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka osobowa nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

W myśl art. 492 § 1 pkt 1 tej ustawy, połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie).

Według dalszych regulacji Kodeksu spółek handlowych, Spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru. Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507 (art. 493 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych).

Z kolei art. 494 § 1 i § 2 Kodeksu spółek handlowych, jako główny skutek połączenia spółek wskazuje zasadę sukcesji generalnej, ustanawiając spółkę przejmującą następcą prawnym spółki przejmowanej. W myśl tych przepisów, Spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki (art. 494 § 1 ww. ustawy).

Na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej – 494 § 2 ww. ustawy.

Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie podatkowym regulują przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn.). W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1.  osób prawnych,
2.  osobowych spółek handlowych,
3.  osobowych i kapitałowych spółek handlowych

– wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

W myśl art. 93 § 2 ww. ustawy, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1.  innej osoby prawnej (osób prawnych);
2.  osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Przepisy art. 93-93c mają zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego (art. 93d Ordynacji podatkowej). Nadmienić przy tym należy, iż zgodnie z art. 93e Ordynacji podatkowej, przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej. Oznacza to, że aby określić zakres przejmowanych przez następcę prawnego praw i obowiązków, należy dokonać oceny nie tylko przepisów Ordynacji podatkowej, ale także innych aktów prawnych.

Następstwo prawne polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa jak i w obowiązki swego poprzednika prawnego.

Przedmiotem następstwa podatkowego są prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego, przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, chodzi tu o prawa i obowiązki wynikające z wszelkich aktów normatywnych prawa podatkowego. W szczególności wstępuje się w prawa i obowiązki poprzednika, jako podatnika, płatnika i inkasenta.

Wskazać należy, że z chwilą planowanego łączenia spółek połączonego z wykreśleniem spółki przejmowanej z rejestru sądowego ustanie nie tylko jej byt cywilnoprawny, ale także prawno-podatkowy. Z tą chwilą spółka przejmowana przestanie istnieć jako podatnik VAT. W konsekwencji, spółka przejmowana traci zdolność do wywiązywania się z przysługujących jej praw lub nałożonych obowiązków wynikających z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie, zgodnie z powołanym art. 93 ustawy Ordynacja podatkowa, prawa te i obowiązki, związane z działalnością spółki przejmowanej (Wnioskodawcy), przejdą z chwilą rejestracji połączenia na spółkę przejmującą. Z dniem połączenia, spółka przejmująca wstąpi bowiem we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej (poprzednika prawnego) i stanie się jej następcą prawnym dla celów podatkowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą m.in. ustalenia, czy planowane połączenie spółek będzie skutkować dla Wnioskodawcy obowiązkiem zgłoszenia o zaprzestaniu prowadzenia działalności z zastosowaniem formularza VAT-Z.

W myśl art. 96 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

Ponadto stosownie do art. 96 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2004 r. nr 269, poz. 2681, z późn. zm.). Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.

W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 5 kwietnia 2004 r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją podatników w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. 55, poz. 539 z późn. zm.) określono m.in. wzór zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stanowiący załącznik nr 4 do rozporządzenia ( § 1 pkt 4).

Zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (zgłoszenie VAT-Z) składa się do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, w ostatnim dniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, w związku z zaistniałą sytuacją, spółka przejmowana (Wnioskodawca) winna złożyć do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla Wnioskodawcy, w ostatnim dniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgłoszenie zaprzestania działalności (zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług).

W tym zakresie uznano stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również ustalenia czy planowane połączenie spółek będzie skutkować dla Wnioskodawcy obowiązkiem dokonania korekty stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy o VAT.

W odniesieniu do powyższego wskazać należy, że zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W świetle art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Natomiast na mocy art. 91 ust. 3 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Ponadto wskazać należy, że jak wynika z art. 91 ust. 9 ustawy, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że z uwagi na fakt, że Spółka przejmująca w wyniku przejęcia Wnioskodawcy stanie się następcą prawnym jednostki przejmowanej i wstąpi w jej prawa i obowiązki, w opisanym przypadku to ona winna dokonać korekty podatku naliczonego, do której zobowiązana była jednostka przejmowana.

Przepis art. 91 ust. 9 ustawy choć nie bezpośrednio, ma zastosowanie również w przypadku łączenia jednostek. Powyższy przepis nakłada bowiem na sukcesora praw i obowiązków, a w przedmiotowej sprawie na jednostkę przejmującą obowiązek dokonywania stosownych korekt w zakresie podatku naliczonego, do których zobowiązana była jednostka przejmowana (Wnioskodawca).

W konsekwencji, to Spółka przejmująca jako następca prawny Wnioskodawcy, będzie obowiązana do dokonania ewentualnej korekty podatku VAT, w przypadku zaistnienia przesłanek, o których mowa w ww. art. 91 ustawy.

W powyższym zakresie, stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z pózn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.