Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-138/11/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-04-11
Teza: Dotacja, jako niemająca wpływu na cenę wyprodukowanego filmu, nie stanowi obrotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 powołanej ustawy, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: dotacja; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2011 r. (data wpływu 31 stycznia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 7 kwietnia 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dotacji otrzymanej na produkcję filmową - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2011 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 7 kwietnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dotacji otrzymanej na produkcję filmową.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Fundacja jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się produkcją filmową. W dniu 3 sierpnia 2010 r., w wyniku realizacji umowy z Instytutem na dofinansowanie przedsięwzięcia z zakresu produkcji filmu, na konto Fundacji wpłynęła dotacja 100.000 zł.

Jest to pierwsza transza i 50% całej dotacji przeznaczonej na dofinansowanie produkcji filmu. Umowa została zawarta po tym, jak wniosek o dofinansowanie filmu został pozytywnie oceniony przez ekspertów „I.” i decyzję o dofinansowaniu podjęła dyrektor „I.”. Dotacja ta służy wyłącznie pokryciu części kosztów netto, tzn. że nie jest kwalifikowanym kosztem podatek od towarów i usług, który Fundacja jako płatnik VAT rozlicza niezależnie od „I.”. Dotacja jest dotacją zwrotną i zgodnie z umową podlega zwrotowi w przypadku osiągnięcia zysku z eksploatacji filmu.

Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. Nr 132, poz. 1111), dofinansowanie przedsięwzięcia związanego z produkcją filmową udzielane są w oparciu o następujące kryteria:

*   walory artystyczne, poznawcze i estetyczne;
*   znaczenie dla kultury narodowej oraz urozmaicenie tradycji polskiej i języka ojczystego;
*   wzbogacanie europejskiej różnorodności kulturalnej;
*   przewidywane skutki planowanego przedsięwzięcia;
*   warunki ekonomiczno-finansowe realizacji.

Wypełniając dyspozycję tego zapisu producent przeprowadza cały proces produkcji filmu, który kończy się wyprodukowaniem kopii wzorcowej. Dalszy ciąg życia filmu, jako gotowego produktu, uzależniony jest od zapotrzebowania rynku i gustów odbiorców. Cena w umowach licencyjnych jest zawsze negocjowana i uzależniona jest od szeregu czynników pozaekonomicznych. W przypadku umów dystrybucyjnych cena za produkt w ogóle nie występuje, bowiem określony jest tylko procentowy udział we wpływach z eksploatacji producenta, które to wpływy są zarówno przyszłe jak i niepewne. Cały szereg produkcji filmowych, które są filmami artystycznymi, nie pokrywa nawet w części kosztów ich wyprodukowania. Specyfika rynku filmowego w zakresie produkcji i eksploatacji filmów sprawia, iż brak jest jakichkolwiek korelacji pomiędzy kosztami produkcji filmu z wpływami z jego eksploatacji na różnych polach. Tym bardziej brak jest możliwości łączenia kosztów produkcji z pojęciem ceny filmu jako produktu, zaś dotacja „I.” przeznaczona jest na produkcję filmu a nie na jego eksploatację. Dofinansowanie może odbyć się w formie dotacji, pożyczki lub poręczenia. Wnioskodawca, zajmując się profesjonalnie produkcją filmową, zawiera z „I.” umowy cywilnoprawne na dofinansowanie w formie dotacji na konkretne produkcje filmowe. Z umowy cywilnoprawnej wynika, że dofinansowanie dotyczy produkcji filmu i nie jest w żaden sposób związane z przyszłą ceną, ani nie ma wpływu na cenę tego filmu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dotacja otrzymana od Instytutu na produkcję filmową podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane dotacje nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to, po pierwsze, celowa dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze, związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi oraz, po drugie, wpływająca bezpośrednio na cenę towaru lub usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru, czy też konkretnego rodzaju usługi i mają bezpośredni wpływ na ich cenę. Nie jest więc obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Dotacje o charakterze ogólnym, przeznaczone np. na pokrycie kosztów, a nie będące dofinansowaniem, czy też refundacją usługi, nie są zaliczane do podstawy opodatkowania. Jeżeli dofinansowanie służy pokryciu ogólnych kosztów działalności podatnika -nie jest uzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług przez podatnika - to otrzymana dotacja nie zwiększa podstawy opodatkowania z tytułu podatku od towarów i usług. Otrzymana dotacja przeznaczona została na dofinansowanie kosztów konkretnej produkcji filmowej, ale nie wpływa na cenę wyprodukowanych filmów. Brak jest możliwości łączenia kosztów produkcji z ceną produktu. Cena wyprodukowanego filmu zawsze jest negocjowana i uzależniona od takich czynników jak: atrakcyjność tematu, zainteresowanie odbiorców (umowy licencyjne), procentowy udział we wpływach, który jest przyszły i niepewny (umowy dystrybucyjne), a w przypadku filmów artystycznych cena jest ustalona poniżej kosztów produkcji.

Fundacja wskazała, że podobne stanowisko w sprawie wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów, w interpretacji IPPP1-443-278/07-2/JF. „I.” udziela rocznie kilkadziesiąt takich dotacji. Fundacja w roku 2009 otrzymała interpretację potwierdzającą zdanie na temat nieopodatkowywania podatkiem dotacji od „I.” do rozwoju projektu filmowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do dyspozycji art. 29 ust. 1 powołanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z treścią zdania pierwszego ww. przepisu – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. – podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5.

Jak stanowi zdanie trzecie ww. przepisu – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r. - kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.

Powołany przepis stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347.1 i L 384.92), z treści którego wynika, iż w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia. Dla określenia, czy dane dotacje są, czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Włączenie zatem do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to celowa dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze, związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Dla określenia, czy dane dotacje są, czy nie są opodatkowane istotne są zatem szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Z powołanego przepisu wynika, że elementem wpływającym na ewentualne zwiększenie obrotu o otrzymaną dotację jest stwierdzenie, czy są one przekazywane w celu sfinansowania bądź dofinansowania konkretnej dostawy lub usługi. W efekcie obrót zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni mają wpływ na cenę (kwotę należną). Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, otrzymane dofinansowanie ogólne na pokrycie kosztów nie ma wpływu na wysokość obrotu.

W opisanym we wniosku stanie faktycznym Fundacja wskazała, że zajmując się profesjonalnie produkcją filmową, zawiera z „I.” umowę cywilnoprawną na dofinansowanie, w formie dotacji, przygotowania konkretnego projektu filmowego. Dotacja jest wykorzystana w całości na pokrycie części kosztów przygotowania do produkcji filmu i nie ma wpływu na jego cenę. Otrzymana dotacja stanowi jedynie refundację kosztów przygotowania do produkcji filmu, a nie ceny produktu.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż dotacja ta, jako niemająca wpływu na cenę wyprodukowanego filmu, nie stanowi obrotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 powołanej ustawy, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.