Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-386/10/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-12
Teza: Czy Spółka ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją spotkań wewnętrznych z organami kierowniczymi Spółki i z pracownikami, w tym na nabycie kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych, artykułów spożywczych?
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; catering; koszt-koszty uzyskania przychodów; poczęstunki; posiłki; reprezentacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 07 grudnia 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 14 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją spotkań wewnętrznych z organami kierowniczymi Spółki i z pracownikami, w tym na nabycie kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych, artykułów spożywczych (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2009 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją spotkań wewnętrznych z organami kierowniczymi Spółki i z pracownikami, w tym na nabycie kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych, artykułów spożywczych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 02 lutego 2010 r. znak: IBPBI/2/423-1580/09/JS wezwano do ich uzupełnienia. Braki formalne uzupełniono w dniu 18 lutego 2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest częścią międzynarodowej Grupy. Działalność Spółki koncentruje się na produkcji i handlu materiałami budowlanymi: od materiałów izolacyjnych z wełny mineralnej i skalnej, styropianu, systemów zapraw suchych wnętrz, po zaprawy tynkarskie itp. Spółka posiada obecnie kilka fabryk na terenie kraju. Wyroby oraz towary są sprzedawane do hurtowni, klientów indywidualnych, sklepów, centrów dystrybucyjnych oraz do innych przedsiębiorców. W związku z prowadzoną działalnością, Spółka podejmuje działania mające na celu pozyskiwanie nowych klientów oraz utrzymywanie wypracowanych kontaktów biznesowych z dotychczasowymi odbiorcami. W ramach tych działań, Spółka organizuje spotkania z kontrahentami (klientami, potencjalnymi klientami, dostawcami, potencjalnymi dostawcami), podczas których omawiane są kwestie bieżącej oraz potencjalnej współpracy, w tym w szczególności prezentowana jest oferta Spółki, negocjowane są umowy handlowe oraz poruszane są inne zagadnienia związane bezpośrednio z działalnością Spółki. Spotkania mają często również na celu przekazanie kontrahentowi określonych informacji technicznych na temat produktów i rozwiązań oferowanych przez Spółkę, obwiązujących norm dotyczących stosowania tych produktów czy rozwiązań, itp.

Ponadto, Spółka nabywa artykuły spożywcze, tj. kawę, herbatę, cytryny, napoje bezalkoholowe oraz słodycze z przeznaczeniem do serwowania ich na posiedzeniach organów kierowniczych (np. zarządu), w trakcie narad kierownictwa Spółki, zebrań i długotrwałych spotkań pracowniczych lub wewnętrznych szkoleń dla pracowników. Wydatki te są dokumentowane rachunkami lub fakturami VAT wystawionymi na rzecz Spółki. Również w tych przypadkach podawane napoje i ewentualny poczęstunek, służą głównemu celowi, jakim jest sprawne i efektywne czasowo omówienie konkretnych tematów i poczynienie ustaleń czy przekazanie pracownikom określonych informacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych ze spotkaniami wewnętrznymi (tj. posiedzeniami organów kierowniczych, np. zarządu, naradami kierownictwa Spółki, zebraniami i długotrwałymi spotkaniami pracowniczymi lub wewnętrznymi szkoleniami dla pracowników), obejmujących w szczególności wydatki na nabycie kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych, artykułów spożywczych itp.?

Spółka stoi na stanowisku, zgodnie z którym jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z opisanymi w stanie faktycznym wewnętrznymi spotkaniami i szkoleniami, obejmujących w szczególności wydatki na nabycie kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych, artykułów spożywczych itp.

Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Zgodnie z przepisami art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Do katalogu wydatków nienazwanych za koszty uzyskania przychodów, na mocy art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, zalicza się koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Użyty w cytowanym przepisie zwrot „w szczególności” wskazuje, iż zawarty w nim katalog wydatków ma jedynie charakter przykładowy, otwarty, tj. wydatki na wszystkie towary i usługi noszące znamiona reprezentacji nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Jednocześnie, podkreślić należy, iż wydatki na usługi gastronomiczne, zakup żywności i napojów nie będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jedynie wówczas, gdy będą miały charakter reprezentacyjny.

Zgodnie ze stanowiskiem Spółki przedstawionym w odniesieniu do pytania nr 1, należy uznać, że reprezentacją są takie działania podatnika, których głównym celem jest stworzenie pozytywnego wizerunku oraz podkreślenie jego zasobności. Są to więc z definicji działania kierowane na zewnątrz, tj. do innych podmiotów, a nie do wewnątrz, tj. do pracowników czy osób zarządzających podatnikiem.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Spółka nabywa artykuły spożywcze, np. kawę, herbatę, napoje bezalkoholowe oraz słodycze, z przeznaczeniem do serwowania ich na posiedzeniach organów kierowniczych (np. zarządu), w trakcie narad kierownictwa Spółki, zebrań i spotkań pracowniczych lub wewnętrznych szkoleń dla pracowników. W spotkaniach tych biorą udział jedynie pracownicy i osoby zarządzające Spółką. Spółka pragnie podkreślić, iż celem posiedzeń, narad, szkoleń i innych spotkań wewnętrznych jest omawianie różnych zagadnień związanych z funkcjonowaniem Spółki i prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Ponadto, słodycze, przekąski czy napoje dostępne w siedzibie firmy, podawane w czasie spotkań wewnętrznych czy zebrań, zwłaszcza tych dłuższych, zwiększają komfort osób w nich uczestniczących wpływając pozytywnie na ich przebieg i usprawnienie pracy. W związku z tym, w opinii Spółki, wydatki na zakup kawy herbaty, napojów bezalkoholowych oraz artykułów spożywczych nie pełnią w tym przypadku funkcji reprezentacyjnej, tzn. nie są skierowane na zewnątrz firmy, a więc nie podlegają ograniczeniom w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisku, że ponoszone przez nią wydatki na zakup kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych oraz artykułów spożywczych są kosztami związanymi z organizacją posiedzenia, narady, szkolenia czy spotkania wewnętrznego i jako takie pozostają w związku z działalnością gospodarczą Spółki, z której osiąga ona przychody podlegające opodatkowaniu. Tym samym, zdaniem Spółki, ma ona prawo, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, zaliczyć przedmiotowe wydatki do kosztów uzyskania przychodów.

Jednocześnie, Spółka pragnie wskazać, że zaprezentowane przez nią stanowisko zostało niejednokrotnie potwierdzone przez organy podatkowe, m.in. w następujących interpretacjach wydanych w indywidualnych sprawach podatników:

*   interpretacja indywidualna wydana przez Ministra Finansów w dniu 24 stycznia 2008 r. (sygn. ITPB3/423-219/07/PS),
*   interpretacja indywidualna wydana przez Ministra Finansów w dniu 6 stycznia 2009 r. (sygn. ILPB3/423-666/08-2/KS).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.). Zgodnie z przepisami art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania podmiotu.

Nie każdy koszt poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Takimi kosztami bowiem nie mogą być wydatki enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu „reprezentacja”, dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową. Przez reprezentację rozumie się „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” - Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa 2007).

Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, należy uznać, że reprezentacja to każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika ułatwiającego zawarcie umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia.

Wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę. Pojęcie reprezentacji dotyczy kontaktów podatnika w stosunkach z innymi podmiotami i pozostaje w związku z zakresem prowadzonej przez podatnika działalności.

Odnosząc powyższe uwarunkowania prawne do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego stwierdzić należy, że wydatki poniesione na nabycie kawy, herbaty, napojów bezalkoholowych, artykułów spożywczych, związanych z organizacją spotkań wewnętrznych z organami kierowniczymi Spółki, jeśli nie noszą znamion wystawności, to jako wydatki nie wymienione w tzw. negatywnym katalogu kosztów mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ww. ustawy.

Podobnie, koszty zakupu artykułów spożywczych i napojów bezalkoholowych, na spotkania, zebrania lub szkolenia pracownicze, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z ww. przepisem.

Należy jednocześnie zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak również prawidłowym udokumentowaniem. Trzeba pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne z tego faktu w postaci w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powoływanych we wniosku interpretacji organów podatkowych stwierdzić należy, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego nr 1 (stan faktyczny nr 1, 2 i 3), wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.