Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.680.2025.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Skutki podatkowe opodatkowania znalezionych pieniędzy,
których własność po upływie ustawowego okresu 2 lat została
przeniesiona na Wnioskodawczynię.
Słowa kluczowe: kwota
opodatkowanie
pieniądze
przychód
własność-przeniesienie własności rzeczy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    23 października 2019 r. na terenie parku X we A, w godzinach 17-18, znalazła Pani
    zniszczony portfel z zawartością pieniędzy w kwocie 8.900 złotych. Portfel wraz z kwotą
    8.900 zł 23 października 2019 r. zaniosła Pani do Komisariatu Policji B, gdzie został
    sporządzony protokół, pieniądze przeliczone. Sprawa została zarejestrowana pod
    numerem (...).
    23 października 2019 r. nie zaniosła Pani znalezionych pieniędzy do Biura Rzeczy
    Znalezionych, gdyż Biuro czynne jest do godziny 16. Portfel wraz z kwotą 8.900 zł został
    przekazany przez Policję 16 grudnia 2019 r. do Miejskiego Biura Rzeczy Znalezionych we A
    przy ul. C 1. Biuro zajęło się poszukiwaniem właściciela, jednak nie przyniosło to
    oczekiwanych skutków. Zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami (art. 187 kodeksu
    cywilnego) po 2 latach stała się Pani właścicielką znalezionych pieniędzy. 15 lutego 2022 r.
    w Biurze Rzeczy Znalezionych we A został sporządzony protokół, z którego wynika, że
    8.900 zł zostało przelane na wskazany przez Panią numer konta bankowego.
    Informowała się Pani 3-krotnie w Urzędzie Skarbowym, w jakim PIT ma Pani wpisać kwotę
    8.900zł. Początkowo nie umiano Pani udzielić informacji, tłumacząc to brakiem przepisu,
    który wskazywałby, jaki podatek należy uiścić od kwoty znalezionej. Ostatecznie
    poradzono Pani, aby w PIT-37 kwotę 8.900 zł wpisać w rubryce „inne” i tak Pani uczyniła.
    Szukała Pani odpowiedzi, czy od znalezionych pieniędzy należy płacić podatek, a jeżeli tak
    to w jakiej wysokości. Przeglądając (...) zwróciła Pani uwagę na pismo z 21 czerwca 2024 r.
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDWP.4011.38.2024.1.JCH.

## Pytanie

Czy od znalezionych pieniędzy, których własność po upływie ustawowego okresu 2 lat
    została przeniesiona na Panią, powinna Pani odprowadzić podatek dochodowy od osób
    fizycznych? Jeżeli tak, to czy pieniądze te stanowią dla Pani, jako znalazcy, przychód z
    innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, od znalezionych pieniędzy, które zostały oddane do Biura Rzeczy
    Znalezionych i zadośćuczyniła Pani swoim obowiązkom, nie powinna Pani odprowadzać
    podatku dochodowego od osób fizycznych. Wskazuje na to odpowiedź podsekretarza
    stanu w Ministerstwie Finansów – z upoważnienia ministra – na interpelację (...) w sprawie
    opodatkowania tzw. znaleźnego, w której poruszony został także temat samej znalezionej
    kwoty.
    Według tej odpowiedzi wartość rzeczy znalezionej, która po upływie określonych
    terminów stanie się własnością znalazcy, nie stanowi przychodu znalazcy podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych stosownie do art. 11 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na podkreślenie zasługuje fakt, że nie otrzymała Pani od Biura Rzeczy Znalezionych
    dokumentów umożliwiających Pani rozliczenie takiego „przychodu”, np. deklaracji PIT. Nie
    udało się Pani również znaleźć podstawy prawnej wskazującej wprost na obowiązek tak
    otrzymanej własności. W Urzędzie Skarbowym nie była Pani także w stanie uzyskać
    informacji na temat takiej podstawy prawnej, co wskazuje na to, że nie istnieje podstawa
    prawna, według której od wartości znaleźnego przedmiotu powinien zostać
    odprowadzony podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Pani zdaniem kwota znalezionych pieniędzy, których własność została przeniesiona po
    ustawowym okresie na Panią, nie stanowi dla Pani (znalazcy) przychodu z innych źródeł, o

    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Takie stanowisko zostało również wyrażone w piśmie z dnia 21 czerwca 2024 r. Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDWP.4011.38.2024.1.JCH.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę
    pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
    Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog
    źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłami przychodów są inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej
    kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Sposób postępowania z rzeczami znalezionymi został uregulowany w ustawie z 20 lutego
    2015 roku o rzeczach znalezionych (Dz. U. z 2019 r. poz. 908). Określa ona prawa i

    obowiązki znalazcy oraz wskazuje sposób postępowania ze znalezioną rzeczą. Ustawa
    wprowadziła także regulację, zgodnie z którą znalazca po upływie określonym w
    przepisach czasie nabywa własność znalezionych pieniędzy.
    Na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy o rzeczach znalezionych:
      Kto znalazł pieniądze, papiery wartościowe, kosztowności, o których mowa w art. 21
      ust. 4, lub rzeczy o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej i nie zna osoby
      uprawnionej do ich odbioru lub nie zna jej miejsca pobytu, oddaje rzecz niezwłocznie
      właściwemu staroście, chyba że znalezione zostały jedynie pieniądze, a ich kwota nie
      przekracza 100 złotych lub równowartości tej kwoty obliczonej według kursu
      średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia znalezienia pieniędzy, a w
      przypadku gdy w tym dniu nie ogłoszono takiego kursu, według ostatniego kursu
      ogłoszonego przed tym dniem.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o rzeczach znalezionych:
      W przypadku gdy rzecz znaleziona nie została odebrana przez osobę uprawnioną do
      jej odbioru, w terminie określonym w art. 187 Kodeksu cywilnego, właściwy starosta
      zawiadamia o tym znalazcę oraz wzywa go do odbioru rzeczy w terminie, nie krótszym
      niż 2 tygodnie, z pouczeniem, że w przypadku nieodebrania rzeczy w tym terminie jej
      właścicielem stanie się powiat. Przepisy art. 18 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 187 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny:
      Rzecz znaleziona, która nie zostanie przez osobę uprawnioną odebrana w ciągu roku
      od dnia doręczenia jej wezwania do odbioru, a w przypadku niemożności wezwania -
      w ciągu dwóch lat od dnia jej znalezienia, staje się własnością znalazcy, jeżeli uczynił
      on zadość swoim obowiązkom. Jeżeli jednak rzecz została oddana staroście, znalazca
      staje się jej właścicielem, jeżeli rzecz odebrał w wyznaczonym przez starostę terminie.
    W myśl art. 187 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Rzecz znaleziona będąca zabytkiem lub materiałem archiwalnym po upływie terminu
      do jej odebrania przez osobę uprawnioną staje się własnością Skarbu Państwa. Inne
      rzeczy znalezione stają się własnością powiatu po upływie terminu do ich odbioru
      przez znalazcę.
    Zgodnie z art. 187 § 3 Kodeksu cywilnego:
      Z chwilą nabycia własności rzeczy przez znalazcę, powiat albo Skarb Państwa wygasają
      obciążające ją ograniczone prawa rzeczowe.
    Mając na uwadze zacytowane przepisy prawa oraz opisany stan faktyczny, kwota
    znalezionych pieniędzy, których własność została przeniesiona po ustawowym okresie na
    Panią, nie stanowi dla Pani (jako znalazcy) przychodu podatkowego, w szczególności
    przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W tej sprawie nie należy zrównywać otrzymania
    znalezionych pieniędzy przez znalazcę ze znaleźnym, czy kwotą otrzymanej nagrody.
    Kwotę znalezionych pieniędzy po przeniesieniu własności na znalazcę należy traktować
    jako przeniesienie na znalazcę własności znalezionej rzeczy. Nie musi Pani odprowadzać
    podatku dochodowego z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Rozstrzygnięcie, które podała Pani we wniosku, zostało wydane w indywidualnej sprawie
    innego podatnika i nie ma mocy wiążącej w Pani sprawie. Wydając tę interpretację
    mieliśmy jednak na względzie zawarte w niej stanowisko dotyczące rozumienia przepisów
    prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.