Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4513-1/15/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-04-09
Teza: Straty energii elektrycznej powstające w infrastrukturze energetycznej Spółki, w związku z przesyłaniem energii do poszczególnych punktów odbioru − w tym zarówno dla zasilania podmiotów zewnętrznych jak i obiektów własnych − są wyłączone z opodatkowania akcyzą.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; strata
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 13 stycznia 2015 r. (data wpływu 15 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania strat energii elektrycznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania strat energii elektrycznej.

We wniosku przedstawiono stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Głównym przedmiotem działalności Spółki jest przerób ropy naftowej, produkcja i obrót produktami naftowymi. Zakres prowadzonej działalności obejmuje jednak również wytwarzanie, dystrybucję oraz obrót energią elektryczną. Na rzecz Spółki wydane zostały przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki decyzje przyznające koncesje na wytwarzanie, obrót oraz dystrybucję energii elektrycznej. Większość nabywanej energii elektrycznej Spółka zużywa na potrzeby własne w ramach prowadzonych na terenie jej zakładu procesów produkcyjnych. Ze względu na rozmiar zakładu oraz charakter prowadzonych w nim procesów produkcyjnych, Spółka posiada również rozbudowaną infrastrukturę energetyczną obejmującą szereg instalacji w tym m.in. punkty odbioru energii od zewnętrznego operatora sieci dystrybucyjnej, rozdzielnie wewnętrzne oraz sieci energetyczne, którymi energia elektryczna jest dostarczana zarówno do odbiorników Spółki jak i do odbiorców zewnętrznych. Z technicznego punktu widzenia, ta sama infrastruktura energetyczna, która jest wykorzystywana przez Spółkę do świadczenia usług dystrybucyjnych służy również do zasilania obiektów własnych Spółki. W związku ze świadczeniem usług dystrybucji oraz obrotem energią elektryczną, Spółka na kolejne okresy prowadzenia działalności zwraca się do Prezesa URE o zatwierdzanie taryf dla dystrybucji energii elektrycznej. W ramach postępowań o zatwierdzenie taryfy dla energii elektrycznej na poszczególne okresy, Spółka przedkłada do weryfikacji Prezesa URE szereg informacji, dokumentów oraz kalkulacji. Wśród informacji weryfikowanych w ramach postępowania taryfowego znajdują się również dane dotyczące strat sieciowych powstające na poszczególnych napięciach wykorzystywanej przez Spółkę infrastruktury energetycznej (tzw. wskaźniki strat sieciowych). Ostateczne zatwierdzenie taryfy dla dystrybucji energii elektrycznej, w formie decyzji Prezesa URE, stanowi również potwierdzenie prawidłowości przedstawionych przez Spółkę danych o stratach sieciowych powstających w jej sieciach energetycznych. Przykładowo, decyzja zatwierdzająca taryfę dla energii elektrycznej na 2013 r. stanowi potwierdzenie, iż za 2012 rok:

*   wskaźnik strat występujących na sieciach niskiego napięcia wyniósł 2,99%;
*   wskaźnik strat występujących na sieciach średniego napięcia wyniósł 0,66%.

Infrastruktura Spółki nie obejmuje sieci wysokiego napięcia.

Decyzja Prezesa URE potwierdza, że w stosunku do ilości energii wprowadzonej do infrastruktury energetycznej Spółki, jeżeli energia była dostarczana tylko liniami średniego napięcia, wówczas z każdych 100 MWh wprowadzonych do sieci, efektywnie zużyto w odbiornikach 99,34 MWh, a 0,66 MWh zostało utracone. Jeżeli natomiast energia została odebrana, a następnie dostarczona zarówno liniami średniego napięcia jak i liniami niskiego napięcia - wówczas straty wystąpiły na obu tych liniach i efektywnie z każdego 100 MWh w urządzeniach zużyto jedynie 96,35 MWh energii.

Dotychczas Spółka nie wyłączała z opodatkowania akcyzą strat energii powstających w jej sieci energetycznej, tj. traktowała jako zużycia własne zarówno straty energii dostarczanej jej infrastrukturą do podmiotów zewnętrznych, jak również straty na przesyłach do jej odbiorników (tj. straty na przesyłach „wewnętrznych”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy straty energii elektrycznej powstające w infrastrukturze energetycznej Spółki, w związku z dostarczaniem energii do poszczególnych punktów odbioru (w tym zarówno dla zasilania podmiotów zewnętrznych jak i obiektów własnych) podlegają opodatkowaniu akcyzą?
2.  Czy na potrzeby wyliczenia ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą Spółka może wykorzystać wskaźniki strat sieciowych weryfikowane przez Prezesa URE w ramach postępowania o zatwierdzenie na jej rzecz taryfy dla energii elektrycznej?
3.  Czy wyliczenie ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, może polegać na odniesieniu za dany okres, którego dotyczy rozliczenie - wskaźników strat sieciowych odnoszących się do poszczególnych napięć, weryfikowanych przez Prezesa URE w ramach postępowania o zatwierdzenie na rzecz Spółki taryfy dla energii elektrycznej, do ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci Spółki na danym napięciu, następnie dostarczanej do poszczególnych punktów odbioru (zasilającej podmioty zewnętrzne oraz odbiorniki Spółki)?
4.  Czy w odniesieniu do przyszłych okresów rozliczeniowych, Spółka może przyjąć na potrzeby wyliczania ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, wskaźniki strat sieciowych zatwierdzone przez Prezesa URE dla przyszłego okresu obowiązywania taryfy dla energii elektrycznej pokrywającego się z tymi okresami rozliczeniowymi?

Stanowisko Wnioskodawcy.

1.  Straty energii elektrycznej powstające w infrastrukturze energetycznej Spółki, w związku z dostarczaniem energii do poszczególnych punktów odbioru (w tym zarówno dla zasilania podmiotów zewnętrznych jaki obiektów własnych) są wyłączone z opodatkowania akcyzą.
2.  Na potrzeby wyliczenia ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, Spółka może wykorzystać wskaźniki strat sieciowych weryfikowane przez Prezesa URE w ramach postępowania o zatwierdzenie na jej rzecz taryfy dla energii elektrycznej.
3.  Wyliczenie ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, może polegać na odniesieniu za dany okres, którego dotyczy rozliczenie - wskaźników strat sieciowych odnoszących się do poszczególnych napięć, weryfikowanych przez Prezesa URE w ramach postępowania o zatwierdzenie na rzecz Spółki taryfy dla energii elektrycznej, do ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci Spółki na danym napięciu, następnie dostarczanej do poszczególnych punktów odbioru (zasilającej podmioty zewnętrzne oraz odbiorniki Spółki).
4.  W odniesieniu do przyszłych okresów rozliczeniowych, Spółka może przyjąć na potrzeby wyliczania ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, wskaźniki strat sieciowych zatwierdzone przez Prezesa URE dla przyszłego okresu obowiązywania taryfy dla energii elektrycznej pokrywającego się z tymi okresami rozliczeniowymi.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 1.

Podstawową zasadą konstrukcyjną podatku akcyzowego jest jego konsumpcyjny charakter - nakładanie akcyzy na dany wyrób powinno powodować jej zapłatę jedynie w sytuacji, gdy dochodzi do efektywnej konsumpcji danego wyrobu. Powyższa zasada ma również zastosowanie do akcyzy od energii elektrycznej, w szczególności wyłączenie z opodatkowania akcyzą strat tej energii wynika właśnie z zasady opodatkowywania akcyzą wyłącznie jej konsumpcji. Odmiennie zatem od efektywnego rodzaju wykorzystania energii, tj. jej zużycia - straty energii elektrycznej nie podlegają opodatkowaniu akcyzą.

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym zużycie energii, od której wcześniej nie zapłacono akcyzy powinno podlegać opodatkowaniu - np. art. 9 ust. 1 pkt pkt 3, 4 oraz 6 ustawy, zgodnie z którymi: W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję \[\`(...)\`\];
2.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji \[\`(...)\`\], który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Jednocześnie jednak, zgodnie z art. 9 ust. 2 cytowanej ustawy:

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż to co dzieje się z energią elektryczną jest, w uproszczeniu:

*   albo jej zużyciem (od tej ilości powinna zostać zapłacona akcyza),
*   albo stratą (ilość ta nie podlega akcyzie).

W odniesieniu do działalności dystrybucyjnej rozróżnienia tego precyzyjnie dokonano w piśmie Departamentu Podatku Akcyzowego i Ekologicznego Ministerstwa Finansów z dnia 9 lipca 2010 r. nr AE5/0680/81/LIW/10/2989, opubl. Biul. Skarb z 2010 r., Nr 5, s. 23, wskazując, iż:

„Przez straty powstałe przy przesyłaniu i dystrybucji energii elektrycznej rozumie się takie straty, które są wynikiem właściwości technicznych infrastruktury przesyłowej. Jeżeli proces zostanie uznany za nierozerwalny element procesu przesyłu energii, należy wskazać, że tak jak w przypadku strat w oporze infrastruktury przesyłowej, w wyniku procesu transformacji, na skutek technicznych ubytków, następuje utrata mocy prądu. Uznać zatem należy, że różnica w mocy energii elektrycznej pomiędzy mocą po stronie pobieranej i po stronie wtórnej, określana sprawnością transformatora, będzie w związku z tym uznana za stratę i nie będzie opodatkowana podatkiem akcyzowym”.

„Jednocześnie wskazać należy, iż z informacji uzyskanych z Urzędu Regulacji Energetyki (\`(...)\`) wynika, że energię elektryczną zużytą w procesie transformacji (różnicę pomiędzy energią dostarczoną do transformatora i oddaną z transformatora) należy traktować jako straty energii przesyłanej lub dystrybuowanej, gdyż powstają one w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, w związku z czym nie ma podstaw do dzielenia strat energii na powstałe w procesie grzania się rdzenia i powstałe podczas tworzenia pola magnetycznego, a tym bardziej do kwalifikowania jednych do strat energii, a drugich do zużycia”.

„Reasumując, nie uznaje się za straty i podlega opodatkowaniu zużycie energii elektrycznej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją, natomiast straty powstałe w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, jak i straty powstałe podczas transformacji z napięcia 6 kV na napięcie 110 kV nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym”.

Z powyższego wynika zatem, iż straty związane z dostarczaniem przez Spółkę energii do poszczególnych punktów odbioru nie stanowiące zużycia tej energii w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją (np. zużycie energii do zasilania elementów infrastruktury) stanowią straty tejże energii, w związku z czym wyłączone są z zakresu opodatkowania akcyzą.

Należy przy tym podkreślić, iż ze względu na jednolity charakter energii oraz tożsamy charakter powstających strat - powyższe odnosi się zarówno do ilości energii dostarczonej infrastrukturą Spółki do punktów odbioru energii do podmiotów trzecich (zasilanie podmiotów trzecich), jak również do odbiorników własnych Spółki (zasilanie obiektów własnych).

Zgodnie bowiem z powszechnie akceptowanym poglądem:

,,W związku z tym, że akcyzie podlega efektywne zużycie energii elektrycznej, opodatkowaniu nie podlegają straty, które występują w wewnętrznej sieci dystrybucyjnej podmiotu zużywającego energię elektryczną. Przykładowo, jeżeli huta posiadająca koncesję na obrót energią elektryczną nabywa bez akcyzy energię elektryczną z lokalnego zakładu energetycznego celem jej zużycia i dalszej odsprzedaży, część, która została przeznaczona do zużycia własnego, podlega opodatkowaniu jedynie w tej części, w której została faktycznie zużyta. Opodatkowaniu natomiast nie podlega energia elektryczna, która została utracona pomiędzy licznikiem dostawcy energii, a dystrybucją do urządzeń pobierających energię elektryczną u danego podmiotu. W tej części bowiem nie następuje zużycie energii elektrycznej, które podlega opodatkowaniu”. (S. Parulski, Akcyza. Komentarz - Program LEX - komentarz do art. 9 ust. 2 ustawy akcyzowej).

Stanowisko to jest również zgodne z opinią zawartą w interpretacji Dyrektora izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 16 kwietnia 2014 r. nr ILPP3/443-22/14-2/TW, wydaną w analogicznej sprawie do objętej niniejszym wnioskiem, w której to interpretacji wprost wskazano iż: „ Straty energii elektrycznej powstające na instalacjach Spółki, w związku z dostarczaniem energii do poszczególnych lokalizacji (punktów odbioru, w tym zarówno dla zasilania podmiotów trzecich jak i obiektów własnych) nie podlegają opodatkowaniu akcyzą”.

Interpretacja potwierdza wcześniejsze stanowisko prezentowane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 września 2013 r. nr IPPP3/443-553/13-3/SM, w której potwierdzono, iż:

„Gdyby przyjąć, iż Przedsiębiorstwo ma prawo nie opodatkowywać tylko strat powstałych przy sprzedaży energii elektrycznej, powodowałoby to opodatkowanie strat powstałych przy zużyciu własnym przez Przedsiębiorstwo, a więc w konsekwencji zawyżenie podatku akcyzowego. \[\`(...)\`\]. Skoro zaś opodatkowaniu nie podlega energia elektryczna, która została utracona pomiędzy licznikiem dostawcy energii, a dystrybucją do urządzeń pobierających energię elektryczną u danego podmiotu, gdyż nie jest to zużycie, należy wykazywać energię elektryczną na tym etapie dystrybucji jako stratę”. Konkluzja przedstawiona w tej interpretacji stanowiła, iż:

„Odnosząc się do powyższego zgodzić się trzeba z Wnioskodawcą, iż zwolnieniu od akcyzy podlegają straty energii elektrycznej podczas dystrybucji zarówno przy sprzedaży energii elektrycznej, jak również przy zużyciu własnym”.

Podobnie Minister Finansów rozstrzygnął w interpretacji z dnia 27 kwietnia 2012 r. nr IPPP3/443-138/12-2/KB.

Podsumowując zatem, Spółka stoi na stanowisku, iż straty energii elektrycznej powstające w jej infrastrukturze energetycznej, w związku z dostarczaniem energii do poszczególnych punktów odbioru (w tym zarówno dla zasilania podmiotów zewnętrznych jak i obiektów własnych) są wyłączone z opodatkowania akcyzą.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 2 i 3.

Przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie zawierają definicji strat energii elektrycznej, ani nie precyzują, w jaki sposób powinno dokonywać się ich kalkulacji. Wynika to z faktu, iż „ilość możliwych zdarzeń i sytuacji w praktyce nie pozwala na stworzenie kompleksowej definicji strat, tak jak to ma miejsce w przypadku ubytków wyrobów akcyzowych. W rezultacie, jako straty energii elektrycznej należy uznać wszystkie sytuacje i zdarzenia, które nie mogą zostać uznane za zużycie energii elektrycznej”. (S. Parulski, Akcyza. Komentarz-Program LEX - komentarz do art. 9 ust. 2 ustawy akcyzowej).

Mając zatem na uwadze, iż podmioty prowadzące działalność w zakresie dystrybucji energii zobowiązane są do zgromadzenia, przeanalizowania oraz przedstawienia do zatwierdzenia Prezesowi URE szczegółowych danych dotyczących powstających u nich strat energii w związku z realizowanymi dostawami - uzasadnione jest posiłkowanie również dla potrzeb rozliczania akcyzy tymi samymi danymi (tzw. wskaźnikami strat energii).

Podejście takie powoduje spójność systemową między rozliczeniami akcyzowymi a sprawozdawczością w pozostałych obszarach prowadzonej przez Spółkę działalności regulowanej (zarówno w ramach postępowania o wydanie koncesji energetycznych jak i w ramach corocznych postępowań o zatwierdzenie taryfy energetycznej Spółka przedstawia do weryfikacji Prezesa URE szczegółowe dane dotyczące powstających u niej strat energii). Pozytywne decyzje Prezesa URE stanowią potwierdzenie, iż przyjęte wskaźniki strat sieciowych odpowiadają rzeczywistości i są wyliczone zgodnie z zasadami wynikającymi z prawa energetycznego.

Mając przy tym na uwadze, iż powyższe zasady odnoszą się do każdej energii wprowadzonej do infrastruktury Spółki, zasadne jest odnoszenie wspomnianych wskaźników właśnie do energii wprowadzanej (energii „na wejściu”) do infrastruktury Spółki. Ujmując rzecz w uproszczeniu, skoro uwarunkowania techniczne (opór instalacji, prawa fizyki itp.) dotyczą każdej energii wprowadzonej do sieci energetycznej (nie jest możliwe dostarczenie energii bez jej strat, a energia ma charakter jednorodny) - prawidłowe jest odnoszenie wskaźników strat sieciowych (zweryfikowanych w postępowaniu taryfowym) do każdej ilości energii wprowadzanej do sieci Spółki.

Należy przy tym podkreślić, że tożsame rozwiązanie jest aprobowane przez Ministra Finansów, który w cytowanej już interpretacji z dnia 16 kwietnia 2014 r. nr ILPP3/443-22/14-2/TW jednoznacznie potwierdził stanowisko podatnika, że:

„Na potrzeby wyliczenia ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, Spółka może wykorzystać wskaźniki strat sieciowych weryfikowane przez Prezesa URE w ramach postępowania o zatwierdzenie na jej rzecz taryfy dla energii elektrycznej”. Oraz, że:

„Wyliczenie ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, może polegać na odniesieniu wskaźników strat sieciowych weryfikowanych przez Prezesa URE w ramach postępowania o zatwierdzenie na rzecz Spółki taryfy dla energii elektrycznej do ilości energii elektrycznej wprowadzonej do infrastruktury elektroenergetycznej Spółki, następnie dostarczanej do poszczególnych punktów odbioru (zasilającej podmioty trzecie oraz obiekty własne Spółki)”.

Stanowisko to jest zgodne z wcześniejszymi rozstrzygnięciami MF, który konsekwentnie uznaje, iż: „Z uwagi natomiast na fakt, iż straty rozumiane są jako różnica pomiędzy energią na „wejściu”, a energią elektryczną na „wyjściu” z sieci, należy je odnosić do wielkości wejściowych. Jednakże trzeba podkreślić, że poza zakresem opodatkowania podatkiem akcyzowym są rzeczywiste poniesione straty na przesyle lub dystrybucji, a nie domniemane straty. Niemniej należy zauważyć, że przepisy podatkowe nie określają sposobu określania przedmiotowych strat, gdyż są to kwestie techniczne i jako takie nie mogą być przedmiotem interpretacji przepisów podatkowych. Zatem w sytuacji, gdy przedmiotowe straty w wysokości 6%, określone w taryfie zatwierdzonej decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, liczone od energii zakupionej od przedsiębiorstwa obrotu, będą odpowiadać rzeczywistym stratom powstałym na przesyle, to straty tę nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem akcyzowym” (interpretacja z dnia 17 września 2013 r. nr IPPP3/443-553/13-3/SM).

Podobnie Minister Finansów uznał w interpretacji z dnia 27 kwietnia 2012 r. nr IPPP3/443-138/12-2/KB, potwierdzając stanowisko podatnika, iż straty energii elektrycznej powstałe w wyniku jej przesyłania lub dystrybucji, w wysokości określonej w ramach postępowania taryfowego przed Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym.

Dodatkowo warto wskazać, iż zasadność odwoływania się wskaźników strat sieciowych weryfikowanych przez Prezesa URE na potrzeby rozliczania akcyzy dostrzegł również sam prawodawca, który planował oprzeć właśnie na tych wielkościach rozwiązanie prawne dotyczące zwrotu akcyzy od strat energii elektrycznej (por. projekt z dnia 16 marca 2010 r. ustawy o zwrocie podatku akcyzowego zapłaconego od strat przesyłowych energii elektrycznej w okresie od 1 stycznia 2006 r. do 28 lutego 2009 r.). Ostatecznie odstąpiono od wprowadzania tego rodzaju regulacji, niemniej z uzasadnienia do projektu wynikało, iż główną wskazówką kalkulacyjną dla wyliczania ilości energii wyłączonej z opodatkowania akcyzą powinny być właśnie dane Prezesa URE dotyczące strat sieciowych.

Mając na uwadze powyższe przy wyliczeniu ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, wskaźniki strat sieciowych powinny być odnoszone do energii elektrycznej wprowadzanej do sieci energetycznej, tj. energii pobranej z sieci innego operatora systemu dystrybucyjnego bądź energii wyprodukowanej przez Spółkę i wprowadzonej do jej sieci. Przykładowo zatem, Spółka może przyjąć, że w stosunku do ilości energii wprowadzonej do infrastruktury energetycznej, jeżeli energia była dostarczana tylko liniami średniego napięcia, wówczas z każdych 100 MWh wprowadzonych do sieci, efektywnie zużyto w odbiornikach 99,34 MWh, a 0,66 MWh zostało utracone - w związku z czym ilość ta podlega wyłączeniu z opodatkowania akcyzą. Jeżeli natomiast energia została odebrana, a następnie dostarczona zarówno liniami średniego napięcia jak i liniami niskiego napięcia - wówczas straty wystąpiły na obu tych liniach i efektywnie z każdego 100 MWh w urządzeniach zużyto jedynie 96,35 MWh energii. W takiej sytuacji, wyłączeniu z opodatkowania akcyzą podlega 3,65 MWh energii (odpowiadające sumie 0,66 MWh energii utraconej na średnim napięciu oraz 2,99 MWh energii utraconej na liniach niskiego napięcia).

Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, iż na potrzeby wyliczenia ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, może ona wykorzystać wskaźniki strat sieciowych weryfikowane przez Prezesa URE w ramach postępowania o zatwierdzenie na jej rzecz taryfy dla energii elektrycznej. Jednocześnie wyliczenie ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, może polegać na odniesieniu za dany okres, którego dotyczy rozliczenie - wskaźników strat sieciowych odnoszących się do poszczególnych napięć, weryfikowanych przez Prezesa URE w ramach postępowania o zatwierdzenie na rzecz Spółki taryfy dla energii elektrycznej, do ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci Spółki na danym napięciu, następnie dostarczanej do poszczególnych punktów odbioru (zasilającej podmioty zewnętrzne oraz odbiorniki Spółki).

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 4.

Dotychczas Spółka nie wyłączała z opodatkowania akcyzą strat energii powstających w jej sieci energetycznej, tj. traktowała jako zużycia własne zarówno straty energii dostarczanej jej infrastrukturą do podmiotów zewnętrznych, jak również straty na przesyłach do jej odbiorników (tj. straty na przesyłach „wewnętrznych”). Dlatego w odniesieniu do przeszłych okresów rozliczeniowych możliwe jest wyliczenie strat energii wyłączonych z opodatkowania akcyzą, w oparciu o wskaźniki tych strat zatwierdzone przez Prezesa URE dotyczące danego okresu (np. zatwierdzając taryfę na 2013 r., Prezes URE zweryfikował wskaźniki za rok 2012). Jednakże w celu uniknięcia konieczności bieżącego nadpłacania akcyzy oraz późniejszego korygowania rozliczeń - w ocenie Spółki - dopuszczalne jest również posiłkowanie się wskaźnikami strat sieciowych, które również weryfikowane są przez Prezesa URE, jednak dotyczą przyszłego okresu obowiązywania taryfy (tj. mają charakter prognozowy). Przykładowo zatem, jeżeli w roku 2015, Spółka zwróci się po raz kolejny o zatwierdzenie dla niej taryfy dla energii elektrycznej, przedstawiając Prezesowi URE do weryfikacji dane (a tym samym wskaźniki strat) dotyczące roku 2014 (tj. dane historyczne), jednocześnie przedstawi ona przewidywany poziom strat energii na poszczególnych napięciach na rok 2015. O ile zatem Prezes URE potwierdzi zasadność tych prognoz, zatwierdzając opartą na nich taryfę dla energii elektrycznej na 2015 rok, wówczas rozliczając na bieżąco akcyzę w poszczególnych miesiącach roku 2015, Spółka może przyjąć poziom strat na poszczególnych napięciach, zgodny ze wskaźnikami zatwierdzonymi przez Prezesa URE właśnie na 2015 r. Odmienne podejście skutkowałoby koniecznością każdorocznej korekty rozliczeń Spółki z tytułu akcyzy od energii elektrycznej.

Dlatego Spółka stoi na stanowisku, iż w odniesieniu do przyszłych okresów rozliczeniowych, może ona przyjmować na potrzeby wyliczania ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, wskaźniki strat sieciowych zatwierdzone przez Prezesa URE dla przyszłego okresu obowiązywania taryfy dla energii elektrycznej pokrywającego się z tymi okresami rozliczeniowymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014 r. poz. 752, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie − art. 9 ust. 2 ustawy.

Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej − art. 9 ust. 3 ustawy.

Mając na uwadze opis zawarty we wniosku, przytoczone wyżej przepisy stwierdzić należy, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Należy bowiem zauważyć, że art. 9 ust. 2 ustawy wyłącza spod opodatkowania akcyzą straty energii elektrycznej powstałe w wyniku jej przesyłania lub dystrybucji, przy czym nie dotyczy to energii zużytej w związku z jej przesyłaniem i dystrybucją, a także energii pobranej nielegalnie.

Zatem przez straty powstałe przy przesyłaniu i dystrybucji energii elektrycznej rozumie się takie straty, które są wynikiem właściwości technicznych infrastruktury przesyłowej. Skoro więc wątpliwości Wnioskodawcy – jak wynika to z opisu wniosku − dotyczą opodatkowania strat powstałych w wyniku jej przesyłania lub dystrybucji, ale z wyłączeniem energii zużytej w związku z tymi procesami oraz energii pobranej nielegalnie to należy stwierdzić, że straty te – jako ww. straty techniczne − nie są ujęte w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W związku z powyższym, straty energii elektrycznej powstające w infrastrukturze energetycznej Spółki, w związku z dostarczaniem (przesyłaniem ) energii do poszczególnych punktów odbioru − w tym zarówno dla zasilania podmiotów zewnętrznych jaki obiektów własnych − są wyłączone z opodatkowania akcyzą.

Zgodzić się także należy, że na potrzeby wyliczenia ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, Spółka może wykorzystać wskaźniki strat sieciowych weryfikowane przez Prezesa URE w ramach postępowania o zatwierdzenie na jej rzecz taryfy dla energii elektrycznej. Wyliczenie ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, może polegać na odniesieniu za dany okres, którego dotyczy rozliczenie − wskaźników strat sieciowych odnoszących się do poszczególnych napięć, weryfikowanych przez Prezesa URE w ramach postępowania o zatwierdzenie na rzecz Spółki taryfy dla energii elektrycznej, do ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci Spółki na danym napięciu, następnie dostarczanej do poszczególnych punktów odbioru (zasilającej podmioty zewnętrzne oraz odbiorniki Spółki).

W odniesieniu do przyszłych okresów rozliczeniowych, Spółka może przyjąć na potrzeby wyliczania ilości energii elektrycznej wyłączonej z opodatkowania akcyzą, wskaźniki strat sieciowych zatwierdzone przez Prezesa URE dla przyszłego okresu obowiązywania taryfy dla energii elektrycznej pokrywającego się z tymi okresami rozliczeniowymi. Jednakże przyjąć należy, że opisane we wniosku straty (techniczne) energii elektrycznej będą to straty rzeczywiste. Bowiem w przypadku, gdy w wyniku obiektywnych ustaleń faktyczne straty będą odbiegały od strat określonych w ww. decyzjach Prezesa URE, to Spółka będzie zobowiązana do skorygowania stosownych rozliczeń w podatku akcyzowym.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego z dnia wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.