Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.21.2020.9.HK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-24
Teza: Ograniczenia wynikające z treści art. 15e ust. 1 ustawy o CIT dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu nabywania usług organizacji zakupów, stan prawny do 31 grudnia 2018 r. Ograniczenia wynikające z treści art. 15e ust. 1 ustawy o CIT dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu nabywania usług organizacji zakupów, stan prawny od 1 stycznia 2019 r.
Słowa kluczowe: koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; podmiot; powiązania; usługi; usługi-usługi organizowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ograniczenie kosztów niektórych usług niematerialnych i praw świadczonych przez podmioty powiązane
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15e (uchylony od 1.1.2022)-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 sierpnia 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 sierpnia 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia,
    czy ponoszone/poniesione, na rzecz Usługodawców wynagrodzenie z tytułu nabycia usług
    organizacji zakupów nie stanowi/nie będzie stanowić kosztów, o których mowa w art. 15e
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i tym samym ograniczenie w
    możliwości zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów wynikające z tego artykułu nie
    znajduje/nie znajdzie zastosowania. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 3 września 2020 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    X sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest osobą prawną, podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych, podlegającym na terytorium Polski nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka jest
    producentem podzespołów i części dla branży samochodowej (automotive). Do
    produkowanych przez nią towarów należą w szczególności wycieraczki samochodowe,
    oświetlenie (lampy samochodowe) oraz chłodnice.
    Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej (dalej jako: „Grupa”)
    prowadzącej działalność w dziedzinie projektowania, produkcji oraz sprzedaży części
    samochodowych na rynek pierwotny oraz wtórny. W ramach Grupy przyjęty został model
    biznesowy, zakładający standaryzację i centralizację procesów wsparcia spółek
    prowadzących podstawową (operacyjną) działalność Grupy. Dla osiągnięcia korzyści skali i
    związanej z tym redukcji kosztów, procesy takie są najczęściej skoncentrowane w
    dedykowanych temu celowi podmiotach, które następnie świadczą przedmiotowe usługi
    na rzecz pozostałych jednostek z Grupy. Usługi nabywane przez Wnioskodawcę, których
    dotyczy niniejszy wniosek, świadczone są przez następujące podmioty:
    - A;
    - B;
    - C
    (dalej łącznie: „Usługodawcy”). Każdy z Usługodawców stanowi względem Wnioskodawcy
    podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. W roku 2018 każdy z
    Usługodawców stanowił natomiast, względem Wnioskodawcy, podmiot powiązany w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o CIT – w brzmieniu obowiązującym pomiędzy 1 stycznia
    2018 r., a 31 grudnia 2018 r.
    Usługodawcy świadczą na rzecz Wnioskodawcy szereg usług o charakterze
    niematerialnym, w tym w szczególności usługi związane z zaopatrzeniem i zakupami
    (dalej: „usługi organizacji zakupów”), obejmujące m.in. następujące świadczenia:
    - negocjowanie niektórych grupowych umów dotyczących dostaw surowców i
      komponentów do produkcji (w przypadku dostawców działających w skali światowej –
      w celu umożliwienia uzyskania lepszej oferty cenowej w związku z dużym wolumenem

      zakupów) bądź wsparcie w negocjowaniu umów z dostawcami z innego kraju, którzy
      preferują negocjacje z działem zakupowym funkcjonującym w tym kraju,
    - wybór dostawców, ich weryfikacja (pod względem finansowym i jakościowym),
    - szkolenie dostawców i definiowanie dla nich procedur jakościowych,
    - organizowanie miesięcznych spotkań dla Działów Zakupów w celu omówienia bieżących
      kwestii związanych z zarządzaniem dostawami,
    - pomoc we wdrażaniu programów redukcji kosztów,
    - wsparcie poszczególnych działów Spółki (np. R&D, sprzedaż) w podejmowaniu decyzji
      poprzez dostarczanie danych dotyczących zakupów i zaopatrzenia,
    - wsparcie w sytuacjach kryzysowych związanych z pogorszeniem jakości, upadłością
      dostawców, itd.
    Wnioskodawca ponosi na rzecz Usługodawców wynagrodzenie z tytułu nabywania usług
    organizacji zakupów.
    Uzupełnienie wniosku
    Urząd Statystyczny w Łodzi stwierdził w piśmie z 11 września 2019 r., że poszczególne
    usługi organizacji zakupów nabywane przez Wnioskodawcę, których dotyczy wniosek o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego z 7 sierpnia 2020 r. mieszczą się na
    gruncie PKWiU 2008 w następujących grupowaniach:
    - w odniesieniu do szkolenia dostawców i definiowania dla nich procedur jakościowych
    - w grupowaniu PKWiU 85.59.19.0 „Usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji gdzie
      indziej nie klasyfikowane”,
    - w odniesieniu do:
      - negocjowania niektórych grupowych umów dotyczących dostaw surowców i
        komponentów do produkcji bądź wsparcia w negocjowaniu umów z dostawcami z
        innego kraju, którzy preferują negocjacje z działem zakupowym funkcjonującym w
        tym kraju,
      - wyboru dostawców, ich weryfikacji (pod względem finansowym i jakościowym),
      - organizowania miesięcznych spotkań dla Działów Zakupów w celu omówienia
        bieżących kwestii związanych z zarządzaniem dostawami,
      - pomocy we wdrażaniu programów redukcji kosztów,
      - wsparcia poszczególnych działów Spółki w podejmowaniu decyzji poprzez
        dostarczanie danych dotyczących zakupów i zaopatrzenia,
      - wsparcia w sytuacjach kryzysowych związanych z pogorszeniem jakości, upadłością
        dostawców, itd.
    - w grupowaniu PKWiU 70.22.1 „Usługi doradztwa związane z zarządzaniem”.
    Pytania
    1. Czy ponoszone na rzecz Usługodawców, począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r.,
      Wynagrodzenie z tytułu nabywania usług organizacji zakupów nie stanowi (nie będzie
      stanowić) kosztów, o których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT – i tym samym
      ograniczenie w możliwości zaliczania go do kosztów uzyskania przychodów
      Wnioskodawcy wynikające z tego artykułu – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia
      2019 r. – nie znajduje (nie znajdzie) do niego zastosowania? (pytanie oznaczone we
      wniosku numerem 1)
    2. Czy poniesione na rzecz Usługodawców, przed dniem 1 stycznia 2019 r.,
      Wynagrodzenie z tytułu nabywania usług organizacji zakupów nie stanowi kosztów, o

      których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT – i tym samym ograniczenie w możliwości
      zaliczania go do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy wynikające z tego
      artykułu – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. – nie znajduje do niego
      zastosowania? (pytanie oznaczone we wniosku numerem 2)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone na rzecz Usługodawców, począwszy od dnia 1
    stycznia 2019 r., Wynagrodzenie z tytułu nabywania usług organizacji zakupów nie stanowi
    (nie będzie stanowić) kosztów, o których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT. W
    konsekwencji, Wnioskodawca nie jest (nie będzie) zobowiązany do stosowania
    ograniczenia w możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa
    w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. – w
    stosunku do wspomnianych kosztów.
    Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione na rzecz Usługodawców, przed dniem 1 stycznia
    2019 r., Wynagrodzenie z tytułu nabywania usług organizacji zakupów nie stanowi
    kosztów, o których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT. W konsekwencji, Wnioskodawca
    nie jest zobowiązany do stosowania ograniczenia w możliwości zaliczania do kosztów
    uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. – w stosunku do wspomnianych kosztów.
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 15e ust. 1 ustawy o CIT – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.
    – podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty:
    1) usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli,
      przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym
      charakterze,
    2) wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw
      lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,
    3) przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż
      udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w
      ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz
      świadczeń o podobnym charakterze
    - poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w
      rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lub podmiotów mających miejsce zamieszkania,
      siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych
      na podstawie art. 9a ust. 6, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym
      przekraczają 5% kwoty odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich
      źródeł przychodów pomniejszonych o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów
      uzyskania przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do
      kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-
      16m, i odsetek.
    W myśl art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie o CIT jest mowa o podmiotach
    powiązanych – oznacza to:
    a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny
      podmiot, lub
    b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
    - ten sam inny podmiot lub
    - małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej
      znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
    c) spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub

    d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej –
      spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.
    Wynagrodzenie z tytułu nabywania usług organizacji zakupów jako koszt nieobjęty
    dyspozycją z art. 15e ust. 1 ustawy o CIT.
    Przenosząc powyższe na grunt stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego będących
    przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację, w celu rozstrzygnięcia czy do
    wynagrodzenia za usługi organizacji zakupów znajdują (znajdą) zastosowanie
    ograniczenia, o których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, należy przeanalizować, czy
    usługi te mogą zostać zakwalifikowane jako usługi doradcze, badania rynku, reklamowe,
    zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń bądź
    świadczenia o podobnym charakterze. W przepisach prawa (w szczególności w ustawie o
    CIT) brak jest definicji legalnej „usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych,
    zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz
    świadczeń o podobnym charakterze”. Z uwagi na ten fakt należy rozstrzygnąć, w jaki
    sposób powinno się rozumieć czynności określone w powyższym katalogu stosując
    wykładnię językową.
    Spółka stoi na stanowisku, iż usługi organizacji zakupów stanowią całkowicie odmienną
    kategorię od czynności wskazanych w wyżej przywołanym przepisie.
    Zgodnie z definicją ujętą w Słowniku języka polskiego PWN (dalej: „SJP PWN”) pojęcie
    „doradczy” to inaczej „służący radą, doradzający”, natomiast czasownik doradzać oznacza
    „udzielanie porady, wskazywanie sposobu postępowania w jakiejś sprawie”. To oznacza,
    że same usługi doradcze, jako takie, które są związane z czynnością doradzania, są
    usługami polegającymi na wyrażaniu opinii w danej sprawie i udzielaniu jedynie porad. Są
    one pozbawione czynnika samego działania. Natomiast w ramach nabywanych przez
    Spółkę usług nie dochodzi do przekazania jakiejś opinii, stanowiącej poradę w
    przedstawionym rozumieniu. W ramach tych usług, Usługodawcy dokonują czynności
    związanych z towarami nabywanymi przez Wnioskodawcę, takich jak negocjowanie umów
    zakupowych, wybór i weryfikacja dostawców. Żadne ze świadczeń składających się na
    usługi organizacji zakupu nie polega natomiast na udzielaniu porad Wnioskodawcy
    (przykładowo podczas szkolenia dostawców, Usługodawcy nie udzielają porad, a
    podejmują konkretne czynności ukierunkowane na przekazanie swojej wiedzy
    uczestnikom). W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że usługi
    organizacji zakupu nie stanowią usług doradczych w rozumieniu art. 15e ust. 1 pkt 1
    ustawy o CIT.
    Usługi nabywane przez Spółkę nie stanowią również usług badania rynku. Zgodnie z
    definicją SJP PWN „badać” oznacza „czynność poznawania czegoś za pomocą analizy
    naukowej, natomiast rynek jest całokształtem stosunków handlowych i gospodarczych”. W
    związku z tym „badanie rynku” należy rozumieć jako „poznawanie całokształtu stosunków
    handlowych i gospodarczych za pomocą analizy naukowej”. Ponadto, zgodnie ze
    stanowiskiem zaprezentowanym przez Ministerstwo Finansów w Wyjaśnieniach do art.
    15e ustawy o CIT opublikowanych 25 kwietnia 2018 r.: „Usługi badania rynku
    sklasyfikowane są w sekcji M, dziale 73 PKWiU 2015 w kategorii 73.20.1 (usługi badania
    rynku i usługi podobne). Kategoria ta obejmuje usługi badania rynku, badanie potencjału
    rynkowego, popytu i zwyczajów konsumentów w celu zwiększenia sprzedaży oraz
    stosowanie monografii, badań statystycznych, modeli ekonometrycznych, sondaży itp.”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, usługi organizacji zakupów nie mieszczą się w żadnej z
    wymienionych powyżej kategorii. Celem tych usług nie jest bowiem uzyskanie informacji
    na temat rynku dostawców, ale jak najbardziej efektywne i sprawne zorganizowanie
    procesu zaopatrzenia i zakupów.
    Ponadto Wnioskodawca twierdzi, iż usługi organizacji zakupów nie mogą być
    rozpatrywane w kategorii usług zarządzania i kontroli. Zgodnie ze Słownikiem PWN
    zarządzać oznacza „sprawować nad czymś zarząd”, natomiast pojęcie kontroli tłumaczone

    jest jako „sprawdzanie czegoś, zestawianie stanu faktycznego ze stanem wymaganym
    bądź nadzór nad kimś lub nad czymś”. Usługi zarządzania i kontroli mogą dotyczyć
    różnorodnych sfer funkcjonowania przedsiębiorstwa. Zdaniem Wnioskodawcy nabywane
    usługi organizacji zakupów nie mają charakteru usług zarządzania i kontroli, nie służą
    bowiem zarządzaniu działalnością Spółki. Czynności podejmowane w ramach tych usług
    mają na celu rutynowe administrowanie procesem zakupu w ramach działalności
    prowadzonej przez Wnioskodawcę i mają w przeważającej mierze charakter
    administracyjno-techniczny.
    Zgodnie ze SJP PWN „reklamą” jest „działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych
    klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług”.
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przy wykładni przepisów ustawy
    dotyczących reklamy przeważa wykładnia językowa. W wyroku z 12 czerwca 1997 r., sygn.
    akt I SA/Ka 192-193/97 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że reklama to
    działanie mające kształtować popyt poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o
    towarach w celu zachęcenia ich do nabycia towarów od tego właśnie a nie innego
    podmiotu gospodarczego. Natomiast przedmiotowe usługi nabywane przez Spółkę nie
    mają na celu zachęcenia klientów do zakupu oraz poszerzania ich wiedzy na temat
    produktów oferowanych przez Spółkę – nakierowane są bowiem na sferę zakupów Spółki,
    a zatem w ogóle nie mogą być rozpatrywane w kategorii reklamy.
    Pojęcie „przetwarzania danych” zgodnie ze SJP PWN dotyczy czynności, które mają
    charakter odtwórczy, m.in. są to porządkowanie, zabezpieczanie, archiwizowanie,
    udostępniania zbiorów danych. Sama czynność przetwarzania oznacza „przekształcać coś
    twórczo i zmieniać coś, nadając inny kształt, wygląd”. Przedmiotem nabywanych usług
    organizacji zakupów nie jest opracowywanie danych i przetwarzanie już istniejących
    zbiorów danych, ale wspieranie procesu zakupu przez Spółkę surowców i komponentów.
    Cel przedmiotowych usług jest zatem zupełnie inny niż w wypadku przetwarzania danych,
    z którymi usługi organizacji zakupów nie mogą być utożsamiane.
    Ponadto wydatki na nabywane usługi przez Wnioskodawcę nie są również kosztami
    ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń – w drodze nabycia przedmiotowych usług Spółka nie
    uzyskuje ubezpieczenia, gwarancji, ani poręczeń.
    Ostatnią kategorią usług, wskazaną w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT są usługi o podobnym
    charakterze. Zgodnie ze SJP PWN charakter to zespół cech właściwych danemu
    przedmiotowi lub zjawisku, odróżniających je od innych przedmiotów i zjawisk tego
    samego rodzaju. Uznanie, że konkretna usługa ma charakter podobny do usług
    wskazanych w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT możliwe jest tylko wtedy, gdy właściwy zespół
    cech odróżniających stanowi główny element danej usługi nad odmiennymi cechami
    pomiędzy dwoma usługami. W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie z 7 października 2016 r., znak IPPB5/4510-751/16-2/MK wskazano, iż
    świadczeniami o podobnym charakterze są świadczenia równorzędne pod względem
    prawnym do wymienionych w ustawie, powinny one spełniać takie same przesłanki, aby
    daną usługę uzyskać albo powinny wynikać z niej takie same prawa i obowiązki dla stron.
    Wnioskodawca również przytoczył stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego
    wyrażone w wyroku z 5 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 2369/15, zgodnie z którym dla
    uznania, że świadczenie niewymienione wprost w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT jest
    objęte jego zakresem decydujące jest, by elementy charakterystyczne dla świadczeń
    wprost wymienionych w przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla
    świadczeń w nim niewymienionych. Ten ostatni przepis dotyczy co prawda innego
    zagadnienia, tj. obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła, jednak pewne
    podobieństwo zawartego w obu przepisach katalogu usług oraz praktyka pomocniczego
    odwoływania się do dorobku orzecznictwa (tak przez sądy jak i organy podatkowe) w
    zakresie art. 21 ustawy o CIT podczas wykładni art. 15e ust. 1 ustawy o CIT (por. wyrok
    WSA w Krakowie z 20 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 1398/18, Wyrok WSA w Poznaniu z
    10 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Po 306/19 oraz interpretacja indywidualna z 8 marca 2018

    r., znak 0111-KDIB1-2.4010.441.2017.1.AW i z 5 marca 2018 r., znak 0111-KDIB2-
    1.4010.357.2017.2.MJ) powodują, że w niniejszej sprawie konieczne jest wzięcie pod
    uwagę stanowisk wydanych na gruncie art. 21 ustawy o CIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, nabywane usługi nie mają charakteru podobnego do usług
    wymienionych w ustawowym katalogu. Wnioskodawca podkreślił, że głównym założeniem
    tych usług jest wsparcie Spółki w relacjach biznesowych. Spółka nabywa je z uwagi na
    możliwość ulepszenia procesów związanych z zaopatrzeniem i zakupami, a co za tym idzie
    te usługi nie mają (w opinii Wnioskodawcy) w przeważającej części cech tożsamych z
    usługami wymienionymi w art. 15e ustawy o CIT.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, nieprawidłowe byłoby zrównanie usług
    organizacji zakupów z usługami doradczymi, reklamowymi, badania rynku, itd., które to
    mają zupełnie inną istotę.
    Wnioskodawca wskazał, że jego stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie
    sądów administracyjnych w tym zakresie, zob. w szczególności wyrok WSA w Poznaniu z 6
    lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Po 900/18, w którym sąd uznał, że „(...) usługi organizacji
    zakupu polegające na negocjowaniu i zawieraniu umów z dostawcami na dostawy
    materiałów do produkcji, renegocjowaniu obowiązujących umów, prowadzeniu
    współpracy z dostawcami, wprowadzaniu cen i innych warunków dostawy do
    standardowych systemów koncernowych” nie podlegają ograniczeniom w możliwości
    zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15e ustawy o CIT.
    Ponadto Wnioskodawca przytoczył treść wydanych na gruncie art. 21 ustawy o CIT
    interpretacji indywidualnych, odmawiających usługom wsparcia zakupu/pośrednictwa
    handlowego przynależności do katalogu usług podlegających opodatkowaniu u źródła
    (mając na względzie wskazaną powyżej praktykę odwoływania się do orzecznictwa na
    gruncie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT w procesie wykładni art. 15e ust. 1 pkt 1 tejże
    ustawy) – w tym zakresie zob. m.in. interpretacje indywidualne Dyrektora KIS z:
    - 28 marca 2019 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.103.2019.1.KS, zgodnie z którą: „Zgodnie z
      definicją słownikową (Słownik języka polskiego, wydawnictwo PWN; http://sjp.pwn.pl)
      „pośrednictwo” to: działalność osoby trzeciej mająca na celu porozumienie się między
      stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron, kojarzenie
      kontrahentów w transakcjach handlowych oraz umożliwianie kontaktu uczestnikom
      rynku pracy. Zatem, uzyskiwane przez podmioty zagraniczne przychody osiągane z
      tytułu opisanych we wniosku usług nie zostały literalnie wymienione jako podlegające
      opodatkowaniu „podatkiem u źródła”, jak również nie sposób uznać ich za przychody
      ze świadczeń o charakterze podobnym do świadczeń doradczych, księgowych,
      badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli,
      przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu,
      gwarancji i poręczeń. W świetle powyższego należy stwierdzić, że należności płacone
      przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia ww. usług nie mieszczą się w dyspozycji art.
      21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, i w związku z tym nie podlegają obowiązkowi zapłaty
      podatku dochodowego w wysokości 20%.”,
    - 14 stycznia 2019 r., znak 0111-KDIB2-3.4010.369.2018.2.MK, zgodnie z którą: „(...) uznać
      należy, że uzyskiwane przez podmioty zagraniczne przychody z tytułu usług
      pośrednictwa nie zostały literalnie wymienione jako podlegające opodatkowaniu
      podatkiem u „źródła”, jak również nie sposób ich uznać za przychody ze świadczeń o
      charakterze podobnym do świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług
      prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług
      rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń
      o podobnym charakterze. Tym samym przychody uzyskane przez podmioty
      zagraniczne z tytułu świadczenia usług pośrednictwa nie są objęte zakresem art. 21
      ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji
      Wnioskodawca nie jest zatem zobowiązany do pobierania jako płatnik
      zryczałtowanego podatku od wypłacanego agentom wynagrodzenia.”

    Zdaniem Wnioskodawcy w konsekwencji należy uznać, że ponoszone na rzecz
    Usługodawców, począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r., Wynagrodzenie z tytułu nabywania
    usług organizacji zakupów nie stanowi (nie będzie stanowić) kosztów o których mowa w
    art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, a zatem Wnioskodawca nie jest (nie będzie) zobowiązany do
    stosowania ograniczenia w możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, o
    którym mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia
    2019 r. – w stosunku do wspomnianych kosztów.
    Ad. 2
    Odnosząc się do stanu faktycznego, którego dotyczy pytanie nr 2, tj. sytuacji ponoszenia
    na rzecz Usługodawców Wynagrodzenia z tytułu nabywania usług organizacji zakupów
    przed dniem 1 stycznia 2019 r., Wnioskodawca wskazał, że począwszy od wskazanej daty
    brzmienie art. 15e ust. 1 ustawy o CIT uległo zmianie. Przed tym dniem (w roku 2018),
    przepis ten brzmiał następująco:
    Podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty:
    1) usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli,
      przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym
      charakterze,
    2) wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw
      lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,
    3) przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż
      udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w
      ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz
      świadczeń o podobnym charakterze
    - poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych, o których
      mowa w art. 11, lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd
      na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 9a
      ust. 6, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają 5% kwoty
      odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów
      pomniejszonych o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów uzyskania
      przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów
      uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-16m, i
      odsetek.
    W myśl natomiast art. 11 ust. 1 ustawy o CIT – w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
    stycznia 2019 r. (tj. w roku 2018) – jeżeli:
    1) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości
      prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział
      bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym poza
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale
      tego przedsiębiorstwa, albo
    2) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości
      prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem zagranicznym”, bierze udział
      bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli
      albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo
    3) ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w
      zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo
      posiada udział w kapitale tych podmiotów

    - i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się
      od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego
      podatnik nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich
      należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały – dochody danego
      podatnika oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków
      wynikających z tych powiązań.
    Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy o CIT – w brzmieniu obowiązującym przed
    dniem 1 stycznia 2019 r. (tj. w roku 2018) – powyższy przepis stosuje się odpowiednio, gdy:
    1) podmiot krajowy, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w
      zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w
      kapitale innego podmiotu krajowego, albo
    2) ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu
      terytorialnego lub ich związków, równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze
      udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiada udział w
      kapitale tych podmiotów.
    W ocenie Wnioskodawcy, zmiana brzmienia art. 15e ust. 1 ustawy o CIT oraz uchylenie art.
    11 tejże ustawy i wprowadzenie definicji podmiotów powiązanych w jej art. 11a ust. 1 pkt
    4 nie wpływa na ocenę danego kosztu jako podlegającego wyłączeniu z ograniczeń
    przewidzianych w art. 15e ust. 1.
    Do oceny kwalifikacji na gruncie art. 15e ust. 1 ustawy o CIT kosztów Wynagrodzenia z
    tytułu nabywania usług organizacji zakupów uiszczonego na rzecz Usługodawców w roku
    2018 pełne zastosowanie znajdzie zatem argumentacja przedstawiona przez
    Wnioskodawcę w zakresie pytania nr 1.
    W konsekwencji, Wnioskodawca jest zdania, iż poniesione przed dniem 1 stycznia 2019 r.
    Wynagrodzenie z tytułu nabywania usług organizacji zakupów nie powinno być
    zakwalifikowane jako koszt o którym mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, a zatem
    Wnioskodawca nie jest zobowiązany do stosowania ograniczenia w możliwości zaliczania
    do kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w ww. przepisie – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. – w stosunku do wspomnianych kosztów.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 9 października 2020 r. wydałem interpretację
    indywidualną znak 0111-KDWB.4010.21.2020.2.HK, w której uznałem Państwa stanowisko
    w zakresie ustalenia, czy ponoszone/poniesione, na rzecz Usługodawców wynagrodzenie z
    tytułu nabycia usług organizacji zakupów nie stanowi/nie będzie stanowić kosztów, o
    których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i tym
    samym ograniczenie w możliwości zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów
    wynikające z tego artykułu nie znajduje/nie znajdzie zastosowania:
    - w części dotyczącej szkolenia dostawców i definiowania dla nich procedur jakościowych
      – za prawidłowe,
    - w pozostałej części – za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 12 października 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 9 listopada 2020 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga wpłynęła do mnie 12
    listopada 2020 r.
    Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości na podstawie art.
    146 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c PPSA.

    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 24 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA
    /Kr 1237/20 uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    9 października 2020 r., znak: 0111-KDWB.4010.21.2020.2.HK, w części uznającej Państwa
    stanowisko za nieprawidłowe.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 19 lipca 2024 r. sygn. akt II FSK
    146/22 oddalił skargę kasacyjną.
    Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
    wpłynął do mnie 10 grudnia 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraziły
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      ww. wyrokach,
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz 16 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.
    Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm., dalej: „updop”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Analizując poniesione przez Wnioskodawcę wydatki z tytułu zapłaty za wskazane we
    wniosku usługi organizacji zakupów, organ ograniczył się w interpretacji wyłącznie do
    przeprowadzenia analizy wydatków ponoszonych przez Spółkę pod kątem możliwości
    zastosowania postanowień art. 15e updop. Przedmiotem interpretacji nie jest zatem
    ocena, czy przedstawione we wniosku wydatki spełniają warunki uznania ich za koszty
    uzyskania przychodów, na mocy art. 15 ust. 1 updop. Okoliczność ta została przyjęta jako
    element opisu sprawy, który nie podlega ocenie.
    Na mocy przepisów ustawy z 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2175, dalej jako: „ustawa nowelizująca”)
    nastąpiła nowelizacja przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 18 ustawy nowelizującej od 1 stycznia 2018 r. wszedł w życie art. 15e
    ust. 1 updop, którego istota polegała na ograniczeniu wysokości kosztów uzyskania
    przychodów ponoszonych przez podatnika na nabycie określonych usług niematerialnych
    i praw.

    Zgodnie z art. 15e ust. 1 updop – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.:
      Podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty:
      1) usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli,
      przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze,
      2) wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z
      praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,
      3) przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż
      udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w
      ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz
      świadczeń o podobnym charakterze
      – poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych, o
      których mowa
      w art. 11, lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na
      terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 9a
      ust. 6, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają 5% kwoty
      odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów
      pomniejszonych o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów uzyskania
      przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów
      uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-16m, i
      odsetek.
    Jednocześnie, w myśl art. 11 ust. 1 updop – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2018 r.:
      Jeżeli:
      1) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości
      prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział
      bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym poza
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w jego kontroli albo posiada udział w
      kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
      2) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości
      prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem zagranicznym”, bierze udział
      bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli
      albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo
      3) ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w
      zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo
      posiada udział w kapitale tych podmiotów
      – i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące
      się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego
      podatnik nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich
      należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały – dochody danego
      podatnika oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków
      wynikających z tych powiązań.
    Na mocy ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja

    podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), od 1 stycznia
    2019 r. wprowadzone zostały zmiany dotyczące art. 15e updop oraz uchylony został art.
    11 updop.
    Na podstawie art. 15e ust. 1 updop – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.:
      Podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty:
      1) usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli,
      przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze,
      2) wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z
      praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,
      3) przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż
      udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w
      ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz
      świadczeń o podobnym charakterze
      – poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w
      rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lub podmiotów mających miejsce zamieszkania,
      siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych
      na podstawie art. 11j ust. 2, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym
      przekraczają 5% kwoty odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich
      źródeł przychodów pomniejszonych o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów
      uzyskania przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym
      do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art.
      16a-16m, i odsetek.
    Stosownie do treści art. 11a ust. 1 pkt 4 updop – obowiązującego od 1 stycznia 2019 r.:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych – oznacza to:
      a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden
      inny podmiot, lub
      b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
        - ten sam inny podmiot lub
        - małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej
          wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
      c) spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub
      d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej
      – spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.
    Dyspozycją przepisu art. 15e ust. 1 updop, objęte są te podmioty, które są podmiotami
    powiązanymi oraz świadczą usługi wymienione w tym przepisie. Podkreślenia wymaga, że
    oba te warunki muszą być spełnione łącznie.
    Celem dodanego art. 15e updop było ograniczenie wysokości zaliczanych do kosztów
    uzyskania przychodów kwot związanych m.in. z określonymi usługami i wartościami o
    charakterze niematerialnym i prawnym.
    Katalog świadczeń skutkujących ograniczeniem zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów, który jest zawarty w przepisie art. 15e ust. 1 pkt 1 updop, można podzielić na
    dwie grupy. Pierwszą stanowią świadczenia wyraźnie nazwane, drugą tworzą świadczenia
    mające podobny charakter do świadczeń nazwanych. W tej drugiej grupie mieszczą się
    świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w
    art. 15e ust. 1 pkt 1 updop, ale posiadające również elementy charakterystyczne dla
    świadczeń innych od skonkretyzowanych w tym przepisie. Dla uznania, że świadczenie

    niewymienione wprost w art. 15e ust. 1 pkt 1 updop jest objęte jego zakresem,
    decydujące jest, aby elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w
    omawianym przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla świadczeń w nim
    niewymienionych (stanowi to kryterium podstawowe).
    Poprawna wykładnia pojęcia „świadczenie o podobnym charakterze” z art. 15e ust. 1
    updop prowadzi zatem do wniosków, że świadczenie takie to nie każde świadczenie
    niematerialne, ale tylko świadczenie równorzędne pod względem prawnym do
    (świadczeń) usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli,
    przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń.
    Odnosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy podkreślić należy, że
    zagadnieniem podlegającym rozstrzygnięciu jest indywidualna ocena charakteru
    ponoszonych przez Państwa wydatków na usługi organizacji zakupów.
    W przedmiotowej sprawie istotne będzie wyjaśnienie znaczenia pojęć: „usług doradczych”,
    „usług reklamowych”, „usług badania rynku”, „usług zarządzania i kontroli” oraz „usług
    przetwarzania danych”.
    Przepisy updop nie definiują wyżej wymienionych pojęć. Wobec braku w ustawie definicji
    należy odwołać się do wykładni językowej tych pojęć.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, „doradztwo” oznacza udzielanie fachowych
    porad, natomiast termin „doradzać” znaczy udzielić porady, wskazać sposób
    postępowania w jakiejś sprawie. Użyty w updop, termin „usługi doradztwa” należy
    rozumieć w związku z tym szeroko.
    W doktrynie przedmiotu przyjmuje się szerokie ujęcie terminu usługi doradcze. Według
    przedstawicieli nauki doradztwo, w bardzo ogólnym znaczeniu, jest usługą świadczoną
    przez jedną osobę/instytucję na rzecz drugiej osoby/instytucji, która zleca wykonanie tej
    usługi. Doradcy mogą więc pomóc zleceniodawcy w przygotowaniu decyzji, rozwiązaniu
    problemów, usprawnieniu działania itp.
    Zdaniem F. Steele, doradztwo to „wszelkie formy dostarczania pomocy w zakresie
    realizacji celów, procesu czy struktury zadania lub ewentualnie ciągu zadań, gdzie doradca
    nie jest faktycznie odpowiedzialny za wykonanie tych zadań, lecz służy pomocą tym, którzy
    tę odpowiedzialność ponoszą (F. Steele, Consulting for Organizational Change, Amherst,
    MA, University of Massachusetts Press, 1975, s. 3).
    Zróżnicowanie funkcjonalne rodzajów doradztwa doprowadziło do wykształcenia się
    różnych rodzajów doradztwa (np. gospodarczego, finansowego, w zakresie zarządzania
    tzw. doradztwa organizacyjnego itd. W tym ostatnim przypadku można wyróżnić rodzaje
    doradztwa dotyczące m.in. problemów informatycznego wspomagania zarządzania) (zob.
    Urszula Skurzyńska-Sikora, op. cit., s. 164-165).
    Pojęcie „reklama” wg „Słownika języka polskiego” pod red. M. Szymczyka (Wyd. Naukowe
    PWN, Warszawa 2002 r.) oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach,
    wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez
    prasę, radio, telewizję i inne podobne środki, np. plakaty, napisy i ogłoszenia służące temu
    celowi.
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przy wykładni przepisów ustawy
    dotyczących reklamy przeważa wykładnia gramatyczna. W wyroku z dnia 12 czerwca 1997
    r. sygn. akt I SA/Ka 192-193/97 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że reklama to
    działanie mające kształtować popyt poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o
    towarach w celu zachęcenia ich do nabycia towarów od tego właśnie a nie innego
    podmiotu gospodarczego. Reklama musi zawierać elementy wartościujące towar lub
    zachęcające do jego kupna, a za reklamę należy uznać wszystko, co zawiera informacje,
    które nie są niezbędne do zawarcia umowy (I. Konieczna, J. Ruszyński, Problematyka

    kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w
    podatku dochodowym od osób prawnym orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, Poznań 1997, s. 29-30).
    Usługi reklamowe mogą być wykonywane zarówno przez podmioty, które profesjonalnie
    zajmują się świadczeniem usług reklamowych, jak i podmioty, dla których wykonanie
    usługi reklamowej nie jest realizowane w ramach ich podstawowej działalności
    gospodarczej.
    Przez usługi badania rynku należy rozumieć zespół czynności polegających na
    gromadzeniu informacji o zjawiskach i procesach na rynku, ich przyczynach, stanie
    aktualnym i tendencjach rozwojowych. Usługi te mają przyczynić się m.in. do zwiększenia
    sprzedaży. Celem usług badania rynku jest zdobycie informacji o kształtowaniu się
    mechanizmów rynkowych takich, jak popyt, podaż, ceny, potencjał, zachowania, zwyczaje,
    preferencje, lojalność oraz wrażliwość cenowa konsumentów, działania konkurencji,
    funkcjonowanie systemu dystrybucji, sprzedaży itp. Usługi badania rynku mają dostarczyć
    informacji nieodzownych w procesie podejmowania decyzji. Mimo, że badania te nie
    wykluczają w sposób całkowity ryzyka, to jednak ich zastosowanie wyraźnie ogranicza
    ryzyko wpisane w działalność biznesową i przyczynia się do tego, że podejmowane decyzje
    będą w mniejszym zakresie obarczone błędami.
    Według Słownika języka polskiego PWN „zarządzać”, oznacza kierować, administrować
    czymś” (E. Sobol, Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 1996). W tym kontekście, za
    zarządzanie należy uznać władcze uprawnienie w stosunku do realizowanego projektu lub
    działalności gospodarczej. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, „kierować”
    oznacza „stać na czele czegoś, wskazywać sposób postępowania”.
    Z kolei, kontrola, to: 1) porównanie stanu faktycznego ze stanem wymaganym i ustalanie
    ewentualnych odstępstw, sprawdzanie, czy coś jest zgodne z obowiązującymi przepisami,
    2) nadzór nad czymś albo nad kimś, czuwanie nad prawidłowym przebiegiem czegoś,
    wpływ na rozwój wydarzeń.
    Należy zaznaczyć, że w doktrynie prawa przyjęło się uważać, że zarządzanie w szerokim
    ujęciu oznacza „zrobienie czegoś za pomocą wysiłków innych osób” (B. Kudrycka, B.G.
    Peters, P.J. Suwaj, Nauka administracji, Warszawa 2009); organizowanie działań dla
    osiągnięcia określonych celów przy zachowaniu zasad skuteczności i sprawności
    organizacyjnej z uwzględnieniem realnej odpowiedzialności za osiągnięte rezultaty.
    Istotą usług przetwarzania danych jest pozyskanie przez zlecającego określonych
    informacji mających zastosowanie w procesie zarządzania przedsiębiorstwem.
    Przetwarzanie danych stanowi przekształcanie treści i postaci danych wejściowych metodą
    wykonywania systematycznych operacji w celu uzyskania wyników w postaci z góry
    określonej. Przez przetwarzanie danych zwyczajowo rozumie się bieżącą działalność
    informatyczną związaną z poddawaniem danych procesom przekształcenia w celu np.
    zasilania bazy danych, tworzenia raportów, tabel, formularzy np. umów itp. (por.: Greg
    Wilson ,,Przetwarzanie danych dla programistów”, Wydawnictwo Helion 2006 r.).
    Przetwarzania danych dotyczy zarówno operacji w systemach informatycznych jak i
    papierowych kartotekach.
    Przepisy updop nie zawierają również definicji pojęcia szkolenie, w związku z czym za
    celowe należy uznać odwołanie się do wykładni językowej. W internetowym wydaniu
    Słownika języka polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl) pojęcie to zostało zdefiniowane jako
    cykl wykładów z jakiegoś przedmiotu, zorganizowanego w celu uzupełnienia czyjegoś
    wykształcenia lub czyichś wiadomości z jakiejś dziedziny. Działania polegające na szkoleniu
    nie są zatem usługami doradczymi, których istota sprowadza się do wskazywania
    możliwych rozwiązań (w tym optymalnych z punktu widzenia podmiotu).
    Jak wynika ze złożonego wniosku, usługi organizacji zakupów obejmują m.in. następujące
    świadczenia: negocjowanie niektórych grupowych umów dotyczących dostaw surowców i
    komponentów do produkcji (w przypadku dostawców działających w skali światowej – w

    celu umożliwienia uzyskania lepszej oferty cenowej w związku z dużym wolumenem
    zakupów) bądź wsparcie w negocjowaniu umów z dostawcami z innego kraju, którzy
    preferują negocjacje z działem zakupowym funkcjonującym w tym kraju, wybór
    dostawców, ich weryfikację (pod względem finansowym i jakościowym), szkolenie
    dostawców i definiowanie dla nich procedur jakościowych, organizowanie miesięcznych
    spotkań dla Działów Zakupów w celu omówienia bieżących kwestii związanych z
    zarządzaniem dostawami, pomoc we wdrażaniu programów redukcji kosztów, wsparcie
    poszczególnych działów Spółki (np. R&D, sprzedaż) w podejmowaniu decyzji poprzez
    dostarczanie danych dotyczących zakupów i zaopatrzenia, wsparcie w sytuacjach
    kryzysowych związanych z pogorszeniem jakości, upadłością dostawców, itd.
    Odnosząc się do powyższego, należy stwierdzić, że pojęcia: „usługi doradcze”, „usługi
    reklamowe”, „usługi badania rynku”, „usługi zarządzania i kontroli” oraz „usługi
    przetwarzania danych”, użyte w art. 15e ust. 1 pkt 1 updop, nie obejmują opisanych przez
    Państwa we wniosku czynności wchodzących w skład usług organizacji zakupów.
    W szczególności, usług tych nie można uznać za usługi doradcze lub świadczenia do nich
    podobne. Jak bowiem wynika z wniosku, w ramach nabywanych przez Spółkę usług nie
    dochodzi do przekazania opinii, stanowiącej poradę. Usługodawcy dokonują czynności
    związanych z towarami nabywanymi przez Spółkę, takich jak negocjowanie umów
    zakupowych, wybór i weryfikacja dostawców. Żadne ze świadczeń składających się na
    usługi organizacji zakupów nie polega natomiast na udzielaniu Spółce porad.
    Jednocześnie, usługi organizacji zakupów nie będą również kwalifikowane jako usługi
    reklamowe lub świadczenia do nich podobne. Jak Państwo wskazali, przedmiotowe usługi
    nabywane przez Spółkę nie mają na celu zachęcenia klientów do zakupu oraz poszerzania
    ich wiedzy na temat produktów oferowanych przez Spółkę – nakierowane są bowiem na
    sferę zakupów Spółki.
    Opisanych we wniosku usług nie sposób również uznać za usługi badania rynku lub
    świadczenia o podobnym charakterze – celem tych usług, jak wynika z wniosku, nie jest
    bowiem uzyskanie informacji na temat rynku dostawców, ale jak najbardziej efektywne i
    sprawne zorganizowanie procesu zaopatrzenia i zakupów.
    Wskazane usługi nie stanową również usług zarządzania i kontroli bądź świadczeń do nich
    podobnych. Jak Państwo wskazali, czynności podejmowane w ramach tych usług mają na
    celu rutynowe administrowanie procesem zakupu w ramach prowadzonej przez Państwa
    działalności i mają w przeważającej mierze charakter administracyjno-techniczny.
    Dodatkowo, podkreślili Państwo, że przedmiotem nabywanych usług organizacji zakupów
    nie jest opracowywanie danych i przetwarzanie już istniejących zbiorów danych, ale
    wspieranie procesu zakupu przez Spółkę surowców i komponentów. W związku z
    powyższym, usługi te nie stanowią również usług przetwarzania danych oraz świadczeń o
    podobnym charakterze.
    W konsekwencji Państwa stanowisko, zgodnie z którym:
    1) ponoszone na rzecz Usługodawców, począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r.,
      Wynagrodzenie z tytułu nabywania usług organizacji zakupów nie stanowi (nie będzie
      stanowić) kosztów o których mowa w art. 15e ust. 1 updop. W konsekwencji,
      Wnioskodawca nie jest (nie będzie) zobowiązany do stosowania ograniczenia w
      możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15e
      ust. 1 updop w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. w stosunku do
      wspomnianych kosztów,
    2) poniesione na rzecz Usługodawców, przed dniem 1 stycznia 2019 r., Wynagrodzenie z
      tytułu nabywania usług organizacji zakupów nie stanowi kosztów, o których mowa w
      art. 15e ust. 1 updop. W konsekwencji, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do

      stosowania ograniczenia w możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, o
      którym mowa w art. 15e ust. 1 updop w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018
      r. w stosunku do wspomnianych kosztów
    – należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu fatycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwo w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).