Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1066/11-2/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-10-28
Teza: Opodatkowanie sprzedaży przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dostawa; know-how; podatek-podatek od towarów i usług; przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2011 r. (data wpływu: 4 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zajmuje się produkcją mebli sklepowych, które dostarczane są do zagranicznych odbiorców. W związku z planowaną reorganizacją grupy, do której należy Spółka, jej udziałowcy planują dokonać sprzedaży przedsiębiorstwa Spółki. Przedmiotem sprzedaży byłby zespół składników materialnych i niematerialnych, wykorzystywany obecnie do prowadzenia działalności produkcyjnej i handlowej Spółki, a w szczególności byłyby to wszystkie środki trwale, takie jak: maszyny i urządzenia, zestawy komputerowe, posiadane środki transportu, inne ruchomości oraz wartości niematerialne i prawne w postaci zakupionych programów komputerowych. Ponadto, przedmiotem transakcji byłyby również prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów, w tym również do umowy najmu nieruchomości, na której prowadzona jest obecnie działalność Wnioskodawcy, wierzytelności i zobowiązania, dokumentacja techniczna konieczna do dalszego prowadzenia działalności produkcyjnej, która stanowi wypracowany przez Spółkę know-how.

Wraz z przejściem składników materialnych i niematerialnych, również pracownicy zatrudnieni w chwili planowanego zbycia przedsiębiorstwa, staliby się pracownikami nabywcy przedsiębiorstwa Spółki. Z przedmiotu planowanej transakcji, Wnioskodawca nie zamierza wyłączyć żadnych składników materialnych czy niematerialnych. Wspomniany zespół składników będzie mógł w chwili sprzedaży stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące zadania związane z dotychczas prowadzoną działalnością.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zbywane niematerialne i materialne składniki majątku stanowią przedsiębiorstwo i czy w związku z tym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z treścią art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, niematerialne i materialne składniki majątku, które mają być przedmiotem sprzedaży, stanowią przedsiębiorstwo, zdefiniowane w art. 551 ustawy Kodeks cywilny i w związku z tym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, stosownie do treści art. 2 pkt 6 ww. ustawy są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast w świetle art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Jak wskazuje art. 6 pkt 1 ww. ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zgodnie z treścią art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z siedzibą w Warszawie z dnia 15 lipca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 183/08, za transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans, należy uznać zarówno odpłatne, jak i nieodpłatne zbycie przedsiębiorstwa.

Ustawodawca nie zawęził przy tym zastosowania wyłączenia od opodatkowania do wskazanej w ustawie formy zbycia. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej. Z tych powodów podatkowi nie będą podlegać także: sprzedaż, aport, zamiana i darowizna, jak też inne czynności powodujące skutek zbycia (także wniesienie przedsiębiorstwa do spółki tytułem wkładu niepieniężnego), jeśli mają za przedmiot przedsiębiorstwo (jego samodzielny oddział).

Jak wskazano w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów, wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w dniu 5 lutego 2010 r. nr ITPP2/443-981/09/AW, zgodnie z art. 55² Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko o zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Wyłączenie ze zbycia istotnych elementów przedsiębiorstwa powoduje, że mamy do czynienia ze sprzedażą sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa. Podkreślenia wymaga, że to nie jest jednak przypadek Wnioskodawcy, gdyż przedmiotem sprzedaży ma być całość składników majątkowych Spółki.

W niniejszym przypadku zbywane składniki majątku stanowią funkcjonalną i organizacyjną całość, składającą się z elementów materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przygotowanych do prowadzenia przy ich pomocy działalności gospodarczej niemal natychmiast po przeniesieniu ich własności. Na podstawie faktu, iż przenoszone mają zostać wszelkie bez wyjątku składniki majątku, które są istotne dla prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę, można stwierdzić, że Wnioskodawca dokona sprzedaży własności przedsiębiorstwa.

Z tego względu, zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, do zbycia tego przedsiębiorstwa nie znajdą zastosowania przepisy tej ustawy - zbycie tego przedsiębiorstwa nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Nadmienia się, iż zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Powyższe brzmienie przepisu zostało nadane ustawą z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476).

Informuję się ponadto, że w Dzienniku Ustaw Nr 177, poz. 1054 z dnia 26 sierpnia 2011 r. został opublikowany jednolity tekst ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.