Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.247.2017.1.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-31
Teza: Sposób opodatkowania usług budowlanych.
Słowa kluczowe: obciążenia-odwrotne obciążenie; podwykonawstwo; usługi-usługi budowlane; wykonawstwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2017 r. (data wpływu 22 maja 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu opodatkowania usług budowlanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w ww. zakresie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (spółka komandytowa zwana dalej też jako „Spółka”) jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (zwana dalej też jako „ustawa o VAT‘), u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym.

W ramach swojej działalności Spółka, jako główny wykonawca realizuje dla inwestora - spółki celowej wykonanie budynku i w związku z powyższym świadczy na rzecz spółki celowej usługi wymienione w załączniku nr 14 poz. 2- 48 ustawy o VAT (spółka celowa jest podmiotem powiązanym). Spółka celowa jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Spółka celowa jest także zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

W ramach realizacji ww. projektu Wnioskodawca zleca również Podwykonawcom, o których mowa w art. 15 ustawy o VAT, u których sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, wykonanie części usług budowalnych wskazanych w załączniku nr 14 poz. 2-48 ustawy o VAT. Podwykonawcy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie znajdzie art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 17 ust. lh ustawy o VAT stosunku do usług budowlanych (wskazanych w załączniku nr 14 poz. 2-48 ustawy o VAT) wykonywanych przez Wnioskodawcę na zlecenie spółki celowej?
2.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie znajdzie art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 17 ust. lh ustawy o VAT w stosunku do usług budowlanych (wskazanych w załączniku nr 14 poz. 2-48 ustawy o VAT) zlecanych przez Wnioskodawcę do wykonania przez Podwykonawców ?

Stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania 1 :

Zdaniem Wnioskodawcy, sytuacji, gdy spółka celowa będzie działała jako inwestor, natomiast Wnioskodawca będzie działał jako główny (generalny) wykonawca, to nie będzie miał zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT. W związku z powyższym usługi świadczone przez Wnioskodawcę (działającego jako generalny wykonawca) na rzecz spółki celowej (działającej jako inwestora) rozliczane są zasadach ogólnych, tzn. to na Wnioskodawcy spoczywać będzie obowiązek rozliczenia podatku VAT, ponieważ działa on bezpośrednio na zlecenie i na rzecz inwestora.

Stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania 2:

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy Wnioskodawca, działając jako główny wykonawca, podzleca część prac Podwykonawcom, to zastosowanie znajdzie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT dot. odwróconego obciążenia. Innymi słowy rozliczenie VAT w takim scenariuszu gospodarczym spoczywać będzie na Wnioskodawcy, jako nabywcy usług wymienionych w załączniku nr 14 poz. 2-48 ustawy o VAT. Zgodnie ze znowelizowanym brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT: podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa u art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Zgodnie natomiast z dodanym do ustawy o VAT art. 17 ust. 1 h, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. I pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Mając na uwadze znowelizowaną treść art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT, nabywca usługi budowlanej zobowiązany jest do rozliczenia podatku VAT na zasadzie odwrotnego obciążenia w sytuacji, gdy spełnione są wszystkie poniżej wskazane warunki tj.:

*   przedmiotem sprzedaży są usługi wymienione w załączniku nr 14 ustawy o VAT w poz. 2-48;
*   sprzedawcą usług budowalnych jest czynny podatnik podatku VAT, czyli podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, który nie korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 (zwolnienie podmiotowe);
*   nabywcą usług budowalnych będzie podatnik, o którym mowa w art. 15 o ile jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
*   usługodawca świadczy usługi jako podwykonawca.

Należy wskazać, że ustawa o VAT nie zawiera definicji podwykonawcy. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z 17 marca 2017 roku odnośnie stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w transakcjach dotyczących świadczenia usług budowalnych (zwane dalej też jako ,,Objaśnienia podatkowe” dla prawidłowego rozumienia terminu podwykonawca wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika języka polskiego: „podwykonawca — to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy”. Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 14 n § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (znanej dalej też jako „OP") zastosowanie się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do objaśnień podatkowych powoduje objęcie go ochroną przewidzianą w art. 14k- 14 m OP.

W tym miejscu należy wskazać, że podobnie jak w przypadku definicji podwykonawcy, ustawa o VAT ani żaden innych akt prawny nie zawiera legalnej definicji pojęcia głównego (generalnego) wykonawcy. W takiej sytuacji, zdaniem Spółki, można sięgnąć do cywilistycznego rozumienia niniejszego pojęcia. Zgodnie z nim główny (generalny) wykonawca jest to podmiot, który działa bezpośrednio na zlecenie inwestora. Niniejsze wynika z przepisów zawartych w regulacjach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (zwana dalej także jako „.KC”) dotyczących umowy o roboty budowalne. Zgodnie z art. 647 KC przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, a szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia.

Natomiast idąc za art. 647 (1) KC § 1 KC w umowie o roboty budowlane, o której mowa w art. 647, zawartej między inwestorem a wykonawcą (generalnym wykonawcą), strony ustalają zakres robót, które wykonawca będzie wykonywał osobiście lub za pomocą podwykonawców.

Z kolei wobec braku definicji legalnej pojęcia inwestora, można posłużyć się wykładnią dokonaną w wyroku NSA z 17 września 2009 roku sygn. II OSK 1499/08:

„(\`(...)\`) Prawo budowlane niejednokrotnie posługuje się tym pojęciem, jednakże go nie definiuje. Dla uchwycenia jego istoty posłużyć się należy wykładnią funkcjonalną. Z całokształtu przepisów obecnie obowiązującej ustawy - Prawo budowlane wynika, że inwestorem jest podmiot, bez którego woli nie może funkcjonować ani budowa w sensie faktycznym, ani nie może toczyć się postępowanie administracyjne zmierzające do wydania określonej decyzji administracyjnej. W związku z tym należy przyjąć, że inwestorem może być osoba fizyczna lub prawna bądź też inna jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej. Inwestor na poszczególnych etapach procesu budowlanego podejmuje różne działania, np. inicjuje działalność budowlaną, czyli podejmuje działania niezbędne do realizacji inwestycji, organizuje budowę, finansuje przedsięwzięcie lub organizuje na ten cel odpowiednie środki, realizuje inwestycję lub organizuje jej realizację, a w końcowym etapie wykonuje czynności niezbędne do rozpoczęcia użytkowania obiektu wykonanej inwestycji(\`(...)\`). ”

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, przytoczone wyżej regulacje, definicje oraz orzecznictwo, należy wskazać, że Wnioskodawca - spółka komandytowa posiada status głównego wykonawcy, czyli jest generalnym wykonawcą inwestycji. Bowiem Wnioskodawca działa bezpośrednio na zlecenie spółki celowej, która z kolei wypełnia znamiona definicji inwestora. Natomiast podmioty, którym Wnioskodawca (główny wykonawca) podzleca wykonanie części robót budowalnych traktowane winny być jako podwykonawcy.

W związku z powyższym usługi wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz inwestora nie podlegają reżimowi z art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy o VAT. Natomiast w stosunku do usług zlecanych przez Wnioskodawcę Podwykonawcom zastosowanie znajdzie mechanizm przewidziany w art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1 h ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowe, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.