Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-493/07-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-03-12
Teza: Czy na podstawie wystawianej przez wnioskodawcę faktury VAT i oznaczenie przychodu jako niepodlegającego opodatkowaniu (NP) wnioskodawca jest zwolniony z obowiązku płacenia podatku VAT w Polsce, a obowiązek zapłaty podatku VAT spoczywa na nabywcy holenderskim, który pokazał swój numer unijny NIP UE? Czy świadczenie usług inżynieryjnych w ramach kontraktu zawartego z firmą holenderską na okres 6 miesięcy z możliwością przedłużenia okresu wykonywania usług i wykonywanie ich na terytorium Holandii oraz na terenie innych państw stanowi podstawę do uznania wykonywania działalności w formie „zakładu” i opodatkowania przychodów wnioskodawcy podatkiem dochodowym na terytorium Holandii?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; Holandia; placówki; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zakład; zawody-wolny zawód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art.14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 21.12.2007 r. (data wpływu 24.12.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z działalności prowadzonej na terytorium Holandii - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.12.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z działalności prowadzonej na terytorium Holandii.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie architektury i inżynierii - RKD 74. 20A (automatyka, programowanie systemów sterowania itp.).

Działalność wykonywana przez wnioskodawcę obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną działalność inżynierów - jest to wolny zawód.

Oprócz działalności prowadzonej w Polsce wnioskodawca podpisał kontrakt na świadczenie usług inżynieryjnych z firmą holenderską. Firma holenderska ma zlecenia od innych firm położonych w różnych krajach na usługi inżynieryjne. W tym celu podpisuje kontrakty z różnymi wykonawcami tych usług, między innymi z wnioskodawcą. Wnioskodawca zawarł kontrakt z firmą holenderską, a ta z kolei oddelegowuje go do innych firm położonych w różnych krajach - są to zarówno kraje Unii Europejskiej oraz kraje trzecie. Także usługi świadczone na rzecz holenderskiego kontrahenta (usługobiorcy) wnioskodawca wykonuje fizycznie na terytorium innych państw oraz na terenie Holandii. Za wykonaną usługę na rzecz holenderskiego odbiorcy, z którym zawarty jest kontrakt wnioskodawca wystawia fakturę VAT, w której nabywca usługi (usługobiorca) wskazuje swój unijny numer NIP UE (NL), tym samym na nim spoczywa obowiązek odprowadzenia podatku VAT na terytorium Holandii. Przychód za usługę wnioskodawca wykazuje w fakturze jako czynność niepodlegającą opodatkowaniu na terytorium Polski (NP).

Kontrakt zawarty przez wnioskodawcę z firmą holenderską opiewa na okres 6 miesięcy z możliwością przedłużenia okresu wykonywania usług. Podczas wykonywania usługi inżynieryjnej w oparciu o kontakt z firmą holenderską wnioskodawca wykonuje usługę dla norweskiej firmy. Na terenie Holandii świadczenie usług wykonywane było w okresie od 27 sierpnia 2007 do 23 listopada 2007 r. Obecnie w ramach kontraktu wnioskodawca będzie świadczył usługi inżynieryjne w Szkocji. Wizyty wnioskodawcy w siedzibie firmy holenderskiej podczas całego kontraktu trwają zaledwie parę dni, jedynie tylko w celu omówienia warunków kontraktu. Usługi inżynieryjne zatem wykonywane są w innych firmach w różnych krajach.

Podatek dochodowy z tytułu świadczonych usług inżynieryjnych wnioskodawca opłaca w Polsce, bowiem nie posiada w Holandii „zakładu”. Na terytorium Holandii wnioskodawca nie posiada „stałej placówki”, podczas kontraktu wnioskodawca również przebywa w różnych krajach, gdzie też nie mam „zakładu”. W celu wyświadczenia usługi na rzecz klienta wnioskodawca nie ma konieczności utrzymywana sprzętu, pracowników i innych środków w kraju, do którego jest wysyłany w ramach kontraktu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy na podstawie wystawianej przez wnioskodawcę faktury VAT i oznaczenie przychodu jako niepodlegającego opodatkowaniu (NP) wnioskodawca jest zwolniony z obowiązku płacenia podatku VAT w Polsce, a obowiązek zapłaty podatku VAT spoczywa na nabywcy holenderskim, który pokazał swój numer unijny NIP UE?
2.  Czy świadczenie usług inżynieryjnych w ramach kontraktu zawartego z firmą holenderską na okres 6 miesięcy z możliwością przedłużenia okresu wykonywania usług i wykonywanie ich na terytorium Holandii oraz na terenie innych państw stanowi podstawę do uznania wykonywania działalności w formie „zakładu” i opodatkowania przychodów wnioskodawcy podatkiem dochodowym na terytorium Holandii?

Zdaniem wnioskodawcy nabywca usługi (firma holenderska) pokazując swój numer NIP UE obowiązany jest zapłacić podatek VAT w Holandii, a osiągnięty przez wnioskodawcę przychód nie podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem VAT.

W ocenie wnioskodawcy świadczenie firmie holenderskiej usług inżynieryjnych w ramach kontraktu na okres 6 miesięcy z możliwością przedłużenia okresu wykonywania usług na terytorium Holandii oraz innych państw nie powoduje prowadzenia działalności w formie „zakładu” na terytorium Holandii. Fakt ten nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego w Holandii, tylko w Polsce.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest wykładnia przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2000 r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) oraz przepisów Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120)

Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 4a w/w ustawy, powyższy przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W myśl art. 14 ust. 1 Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120) dochód, który osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z wykonywania wolnego zawodu albo z innej działalności o samodzielnym charakterze, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że osoba ta posiada stałą placówkę w drugim Umawiającym się Państwie w celu wykonywania swej działalności. Jeżeli posiada ona taką stałą placówkę, wówczas dochód może być opodatkowany w drugim Państwie, jednak tylko w takim zakresie, w jakim może być przypisany tej stałej placówce.

Określenie "wolny zawód" zostało zdefiniowane w art. 14 ust. 2 Konwencji i obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną działalność naukową, literacką, artystyczną, wychowawczą lub edukacyjną, jak również samodzielnie wykonywaną działalność lekarzy, prawników, inżynierów, architektów, dentystów i księgowych.

Przepis art. 5 ust. 1 Konwencji stanowi, iż określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa. Zgodnie z Komentarzem do art. 5 Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, z faktu, iż placówka musi być stała wynika, że zakład może istnieć tylko wówczas, gdy placówka ma określony stopień trwałości tzn. nie ma charakteru wyłącznie tymczasowego.

Z opisu staniu faktycznego wynika, że usługi świadczone przez wnioskodawcę na podstawie kontraktu zawartego z firmą holenderską, wykonywane są nie tylko na terenie Holandii, ale także w różnych krajach Unii Europejskiej oraz poza Unią. Charakter wykonywanej pracy wiąże się z częstymi wyjazdami wnioskodawcy do różnych krajów i świadczeniu tam usług na zlecenie firmy holenderskiej. Kontrakt został zawarty na okres 6 miesięcy, z czego na terenie Holandii wnioskodawca świadczył usługi w okresie od sierpnia 2007 r. do 23 listopada 2007 r..

Wnioskodawca oświadczył, iż następnym miejscem świadczenia usług inżynieryjnych (w ramach kontraktu) będzie Szkocja.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż przedstawiony we wniosku stan faktyczny nie daje podstaw do uznania, iż wykonywanie usług inżynieryjnych na terytorium Holandii posiada znamiona stałej placówki.

W konsekwencji, zyski z tej działalności – o czym traktuje art. 14 ust. 1 Konwencji - podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, wraz z pozostałymi dochodami uzyskanymi przez wnioskodawcę w danym roku podatkowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art.47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.