Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.383.2020.2.RR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-22
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową.
Słowa kluczowe: IP Box; prace-prace badawczo-rozwojowe; prawa-prawo własności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2020 r. (data wpływu 15 kwietnia 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 lipca 2020 r. (data wpływu 10 lipca 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych możliwości skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej.

Z uwagi na braki formalne wniosku, Organ podatkowy pismem z dnia 2 lipca 2020 r., (doręczonym w dniu 2 lipca 2020 r.) wezwał Wnioskodawcę na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 10 lipca 2020 r., wpłynęło do Organu za pośrednictwem systemu ePUAP uzupełnienie wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca od dnia 1 lutego 2017 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEiDG, której przedmiotem jest między innymi działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa PDOF”). Rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, korzystając z opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym na podstawie art. 30c ustawy PDOF. W ramach działalności wykonuje usługi programistyczne/informatyczne na rzecz różnych podmiotów. Od lutego 2019 r. na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług z S. Sp. z o.o. świadczy usługi programistyczne związane z udziałem w dużym projekcie budowy nowatorskiego systemu informatycznego związanego – ogólnie rzecz ujmując – z planowaniem pracy kontrolerów ruchu powietrznego. Działalność Jego polega na programowaniu, tj. tworzeniu i rozwijaniu systemu do inteligentnego zarządzania czasem pracy kontrolerów ruchu powietrznego w największej firmie w branży na terytorium Norwegii. System pozwala na swobodne planowanie oraz modyfikację czasu pracy (system zmianowy) osób niezbędnych do pokrycia zapotrzebowania w danym dniu. Jest to proces niezwykle złożony i czasochłonny z uwagi na specyfikę pracy kontrolerów lotu (pokrycie wymaganych sektorów nieba). Wykorzystując elementy sztucznej inteligencji (zewnętrzna usługa dostawcy) przyspiesza pracę analityka, który do tej pory ręcznie tworzył plan pracy na dany okres. Szacuje się, że proces ten został skrócony do kilku godzin, podczas gdy w przeszłości trwał około dwóch tygodni. Aplikacja wspiera także interakcje oraz zaangażowanie pracowników w procesie planowania urlopów oraz samego czasu pracy. Użytkownicy systemu mogą aktywnie wpływać na układ pracy, znając wymagane zapotrzebowanie oraz plany innych pracowników. Duży nacisk został położony na interfejs użytkownika, dlatego też wiele jego elementów jest skomplikowanych i wymagało budowy od podstaw, przy jednoczesnym zachowaniu najlepszych praktyk. Dzięki temu interfejs jest bardzo intuicyjny i dopasowany do oczekiwań wszystkich użytkowników aplikacji. Podczas uczestnictwa w projekcie niejednokrotnie zmieniały się zasady bezpieczeństwa sieci, co wymuszało aktualizacje modułów lub tworzenie całkowicie nowych rozwiązań. Wnioskodawca jest częścią zespołu programistów pracujących nad opisywaną aplikacją. Nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty. Tworzy i rozwija autorskie oprogramowanie, stanowiące utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych Z uwagi na ogromną skalę i wysoki poziom skomplikowania, oprogramowanie współtworzone przez Niego znajduje się na granicy możliwości współczesnych technologii. W konsekwencji,

musi stosować nowe, innowacyjne rozwiązania, aby zapewnić użytkownikom jednoczesny, nieprzerwany dostęp do danych. Oprogramowanie to tworzone jest, rozwijane i ulepszane przez Niego w sposób systematyczny, w ramach codziennej pracy. W ramach umowy, przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do tworzonego programu komputerowego, za co otrzymuje wynagrodzenie. W przyszłości system ma być dalej rozwijany, tj. rozszerzony o moduł umożliwiający analizę danych historycznych oraz integracje z systemami finansowymi klienta. Całość prac programistycznych zarówno w aspekcie koncepcyjnym, jak i wykonawczym realizowana jest przez Wnioskodawcę i jest wytworem Jego działalności intelektualnej. Nie nabywał wyników prac badawczo rozwojowych ani gotowego kwalifikowanego IP. Dla celów realizacji prac badawczo-rozwojowych związanych z ww. projektem ponosił wydatki na zwiększenie zasobów sprzętowych jak i ludzkich. W związku ze stopniem skomplikowania i zaawansowania budowanego systemu potrzebna była większa przestrzeń dyskowa na przechowanie rosnącej ilości danych. Z tego powodu na potrzeby opisywanego projektu nabył w kwietniu 2019 r. dodatkowy dysk zewnętrzny. Wnioskodawca, jako podatnik uważa, że kwalifikuje się i chciałby skorzystać z preferencji IP Box wobec dochodów z autorskiego prawa do programu komputerowego będącego wynikiem własnych prac badawczo-rozwojowych i otrzymać w tym zakresie stosowną ochronę prawnopodatkową. W trakcie roku podatkowego opłacał zaliczki podatku dochodowego stawką 19%. W związku z obowiązującymi od początku 2019 r. regulacjami IP Box chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy PDOF, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy PDOF). W zeznaniu rocznym za 2019 r. planuje dochód z wyżej opisanego kwalifikowanego IP oddzielić od pozostałych dochodów i opodatkować preferencyjną stawką j.w. W tym też celu prowadzi obecnie wyodrębnioną ewidencję przychodów i kosztów dotyczących kwalifikowanego IP zgodną z wymogami art. 30cb ustawy PDOF i w konsekwencji jest w stanie precyzyjnie ustalić dochód będący podstawą opodatkowania preferencyjną stawką 5%. W zeznaniu tym rozlicza też koszty prowadzanej działalności B+R. Ponieważ jednak preferencja podatkowa jest istotna, a zastosowanie ulgi IP Box wygeneruje u Niego nadpłatę podatku dochodowego – z daleko posuniętej ostrożności podatnika chciałaby uzyskać potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska, co do możliwości skorzystania z ulgi IP Box w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, stąd zapytanie o interpretację przepisów prawa podatkowego. Do składania wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w tym zakresie zachęca podatników Ministerstwo Finansów w pkt 75 „Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box”. Ze względu bowiem na dynamikę zmian w budowie i funkcjonowaniu programów komputerowych, a także ze względu na brak wykształconej praktyki stosowania przepisów o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji prawnej zapewniającej ochronę prawnopodatkową.

Wnioskodawca wskazał, że prowadzi szczegółową ewidencję: przychodów i kosztów związanych z kwalifikowanym IP odrębnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów (jest to arkusz w Excelu), a ewidencja ta pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu przypadającego na przedmiotowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz kosztów związanych z działalnością B+R w ramach podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a ewidencja ta pozwala na ustalenie wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy i w konsekwencji umożliwia określenie kwalifikowanego dochodu na potrzeby preferencji IP Box. Reasumując uważa On, że spełnia wszystkie warunki określone w art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30 ca ust. 1 ust. 2 pkt i ust. 7 ustawy PDOF, a tym samym będzie mógł w rozliczeniu rocznym za rok 2019 skorzystać z 5% stawki podatku od dochodu z kwalifikowanego IP opisanego we wniosku.

W piśmie z dnia 7 lipca 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że prowadzona przez Niego działalność w ramach tworzenia, ulepszania i rozwijania oprogramowania ma charakter twórczy, ponieważ polega ona w dużej mierze na pracy koncepcyjnej, rozwiązywaniu problemów oraz tworzeniu jak najlepszego (optymalnego) algorytmu spełniającego określone założenia. Praca ta nie nosi znamion odtwórczych, jest wyłącznie wynikiem Jego badań oraz rozwoju. Działalność badawczo-naukowa prowadzona przez Niego ma charakter uporządkowany, jest szczegółowo zaplanowana oraz wielokrotnie kontrolowana. W ramach pracy nad oprogramowaniem wyznacza się określone cele oraz terminy realizacji. Dobrą praktyką jest planowanie z wyprzedzeniem dwutygodniowym oraz codzienna ocena dotychczasowej pracy. W ramach swojej działalności, ze względu na specyfikę prowadzonych prac niezbędne jest korzystanie z najnowszych technologii oraz zdobytej w ciągu wielu lat wiedzy i umiejętności. Działalność Wnioskodawcy to przede wszystkim praca twórcza, podczas której powstaje nowy produkt lub nowa usługa. W ramach prac badawczo-naukowych powstają rozwiązania „szyte na miarę”, które są unikalne i nie występują jako produkt dostępny na rynku. Wynik prac jest przede wszystkim efektem badań i nauki oraz zdobyczy najnowszych technologii informatycznych. W związku z tym, że owa technologia zmienia się stosunkowo szybko, próżno szukać rozwiązań, które już istnieją, Wnioskodawca ulepsza rozwiązanie, które stworzył sam na potrzeby danego projektu. Właścicielem prawa do oprogramowania jest firma S., co wynika bezpośrednio z zawartej umowy. Wynikiem Jego pracy są nowe algorytmy oraz nowy kod źródłowy. W momencie ich tworzenia niejako automatycznie powstaje nowe prawo własności intelektualnej, które zostaje na podstawie umowy przekazane firmie S. W wyniku działań Wnioskodawcy powstaje zawsze nowy utwór, czyli nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Całość praw do powstałego utworu przekazywana jest w ramach umowy firmie S. Nie ponosi On odpowiedzialności wobec osób trzecich z zastrzeżeniem, gdy pomimo przekazania pełni praw do utworu, rościłby sobie do nich prawo osobiste.

Zlecone prace badawczo-naukowe wykonywane są w określonym czasie, bez określonego miejsca ich wykonania. W momencie przekazania ich wyniku zleceniodawcy następuje ich kontrola przez zamawiającego. Wszelkie ryzyka Wnioskodawcy, w tym gospodarcze reguluje umowa zawarta ze zleceniodawcą.

Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w momencie przekazania praw do utworu zleceniodawcy (sprzedaży).

Odrębna, szczegółowa ewidencja przychodów oraz kosztów związanych z kwalifikowanym prawem własności prowadzona jest od momentu początku prac badawczo-rozwojowych, co za tym idzie również od momentu powstania pierwszych kosztów ujętych w art. 30ca ust. 4 ustawy PDOF. Ewidencja prowadzona jest w taki sposób, że zapewnia wyodrębnienie kosztów i przychodów związanych z każdym kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy prace prowadzone przez Wnioskodawcę (programistę) stanowią działalność badawczo-rozwojową?
2.  Czy w opisanym stanie faktycznym wnioskodawca ma jako podatnik prawo do skorzystania z preferencji IP Box, tj. zastosowania 5% stawki podatku dochodowego w odniesieniu do dochodów uzyskanych z kwalifikowanego IP zgodnego z opisanym stanem faktycznym?
3.  Czy wytworzony przez Wnioskodawcę (programistę) utwór jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (kwalifikowanym IP)?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku),

Ad 1

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy PDOF, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Przepis ustawy podatkowej w art. 5a pkt 39 i 40 ustawy PDOF odwołuje się w definicji badań naukowych i prac rozwojowych do ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 2 i 3 tej ustawy badania naukowe są działalnością obejmującą :

1.  badania podstawowe, z którymi nie mamy tu do czynienia,
2.  badania aplikacyjne – zdefiniowane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń,
3.  prace rozwojowe – zdefiniowane jako działania obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku Jego działalności mamy do czynienia z pracami rozwojowymi, polegającymi na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania, prace te mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po Jego stronie. Zleceniodawca określa cele, funkcje i funkcjonalności jakie chce osiągnąć, natomiast koncepcja, strona techniczna i technologiczna, dobór metod działania leżą po Jego stronie – o ile doprowadzą do założonego celu. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania prowadzi On w sposób zaplanowany, metodyczny i uporządkowany w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy jest zatem działalnością twórczą, obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny. Jego praca nie ma charakteru jednorazowego, lecz prace prowadzone są w sposób zorganizowany, z nastawieniem na ciągłe poszukiwanie nowych rozwiązań, rozwój i ulepszanie systemu w przyszłości.

Podsumowując, prowadzi On zatem – na potrzeby tego projektu – działalność badawczo -rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy PDOF.

Ad. 2

Przepis art. 30ca ust. 2 ustawy PDOF definiuje kwalifikowane IP (kwalifikowane prawa własności intelektualnej) w przypadku których można skorzystać z preferencyjnej 5% stawki opodatkowania, o której mowa w art. 30ca w ust.1 ustawy PDOF. W pkt 8 tego przepisu wymienia się autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo -rozwojowej.

Zdaniem Wnioskodawcy, oprogramowanie wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Niego w ramach umowy z firmą S. jest – w części w jakiej jestem za nie odpowiedzialny w tym ogromnym projekcie – rezultatem Jego indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi oryginalny utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Potwierdzeniem tego są zapisy umowy ze zleceniodawcą, na mocy której jest On obowiązany do przeniesienia na zleceniodawcę całości autorskich praw majątkowych do tworzonego oprogramowania.

Ad. 3

Wnioskodawca uważa, że spełnia wszystkie warunki określone w art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30 ca ust. 1, ust. 2 pkt i ust. 7 ustawy PDOF, a tym samym będzie mógł w rozliczeniu rocznym za rok 2019 skorzystać z 5% stawki podatku od dochodu z kwalifikowanego IP opisanego we wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40 powoływanej ustawy.

I tak, w myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych − oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, podkreślić wyraźnie należy, że w celu stwierdzenia czy Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego tygodnia lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe, jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwie rodzaje aktywności, tj.: (i) badania naukowe (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz (ii) prace rozwojowe (o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy).

Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Z informacji zawartych we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji oraz z jego uzupełnienia wynika, że Wnioskodawca od lutego 2019 r. na podstawie zawartej umowy świadczy usługi programistyczne związane z udziałem w dużym projekcie budowy nowatorskiego systemu informatycznego związanego z planowaniem pracy kontrolerów ruchu powietrznego. Musi stosować nowe, innowacyjne rozwiązania, aby zapewnić użytkownikom jednoczesny, nieprzerwany dostęp do danych. Oprogramowanie to tworzone jest, rozwijane i ulepszane przeze Niego w sposób systematyczny, w ramach codziennej pracy. Całość prac programistycznych zarówno w aspekcie koncepcyjnym, jak i wykonawczym realizowana jest przez Wnioskodawcę i jest wytworem Jego działalności intelektualnej. Prowadzona przez Niego działalność w ramach tworzenia, ulepszania i rozwijania oprogramowania ma charakter twórczy, ponieważ polega ona w dużej mierze na pracy koncepcyjnej, rozwiązywaniu problemów oraz tworzeniu jak najlepszego (optymalnego) algorytmu spełniającego określone założenia. Praca ta nie nosi znamion odtwórczych, jest wyłącznie wynikiem Jego badań oraz rozwoju. Działalność badawczo-naukowa prowadzona przez Niego ma charakter uporządkowany, jest szczegółowo zaplanowana oraz wielokrotnie kontrolowana. W ramach pracy nad oprogramowaniem wyznacza się określone cele oraz terminy realizacji. W ramach swojej działalności, ze względu na specyfikę prowadzonych prac niezbędne jest korzystanie z najnowszych technologii oraz zdobytej w ciągu wielu lat wiedzy i umiejętności. Działalność Wnioskodawcy to przede wszystkim praca twórcza, podczas której powstaje nowy produkt lub nowa usługa. W ramach prac badawczo-naukowych powstają rozwiązania „szyte na miarę”, które są unikalne i nie występują jako produkt dostępny na rynku. Wynik prac jest przede wszystkim efektem badań i nauki oraz zdobyczy najnowszych technologii informatycznych. Wynikiem Jego pracy są nowe algorytmy oraz nowy kod źródłowy. W momencie ich tworzenia niejako automatycznie powstaje nowe prawo własności intelektualnej, W wyniku działań Wnioskodawcy powstaje zawsze nowy utwór, czyli nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz cytowane wyżej przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że przedstawione we wniosku działania, polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania komputerowego, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż mają twórczy charakter, są podejmowane w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań. W ramach prac badawczo-naukowych powstają rozwiązania, które są unikalne i nie występują jako produkt dostępny na rynku. W wyniku działań Wnioskodawcy powstaje zawsze nowy utwór, czyli nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi również kwestia uznania wytworzonego przez Niego utworu za kwalifikowane prawo własności intelektualnej (kwalifikowane IP) w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz możliwości skorzystania przez z ulgi Innovation Box.

Zauważyć należy, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r., poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ww. ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Stosownie do art. 30ca ust. 11 ww. ustawy, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box.

W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.

Wskazać także należy, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z Raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym.

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i jego uzupełnienia wynika, że Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu przypadających na przedmiotowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odrębna, szczegółowa ewidencja przychodów oraz kosztów związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej prowadzona jest od początku prac badawczo-rozwojowych, również od momentu powstania pierwszych kosztów ujętych w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ewidencja prowadzona jest w taki sposób, że zapewnia wyodrębnienie kosztów i przychodów związanych z każdym kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej

– w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

1.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. W myśl art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek zapłaty podatku dochodowego wg skali bądź podatkiem liniowym.

Taka odrębna ewidencja, oprócz dat dokumentów księgowych, ich numerów oraz kwot z nich wynikających, powinna także:

*   wyodrębniać każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody (przede wszystkim, jaki to jest rodzaj kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, na podstawie jakich przepisów prawa te podlegają ochronie),

*   wykazywać przychody, koszty ich uzyskania, a także dochód (stratę) przypadające na każde wyodrębnione kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

*   wyodrębniać koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy.

Powyższe ma zapewnić możliwość ustalenia łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

*   zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

*   należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

*   podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.). Stąd oprogramowanie komputerowe może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia.

Na podstawie powyższych informacji należy stwierdzić, że stworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie (utwór) podlegając ochronie z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, samodzielnie wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w wyniku prowadzonych przez Niego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prac badawczo-rozwojowych stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uwzględniając powyższe, możliwe jest zastosowanie przez Wnioskodawcę stawki opodatkowania 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Reasumując wskazać należy, że:

*   działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy,

*   stworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie (utwór) podlegając ochronie z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, samodzielnie wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w wyniku prowadzonych przez Niego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prac badawczo-rozwojowych stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

*   możliwe jest zastosowanie przez Wnioskodawcę stawki opodatkowania 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji indywidualnej.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.