Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.876.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Zwrot nadpłaconych środków finansowych ponad kwotę
udzielonego kredytu przez bank wyrokiem sądu; brak
przychodu.
Słowa kluczowe: banki
nadpłata
wyrok
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 października 2025 r.,

    pismem z 22 października 2025 r. oraz pismem z 24 października 2025 r. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis i uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    W roku podatkowym 2025 został wydany prawomocny wyrok sądu, na mocy którego Bank
    wypłacił środki wynikające z unieważnienia umowy kredytu mieszkaniowego. Wystąpił Pan
    do sądu o unieważnienie kredytu z powodu zapisów abuzywnych. Sąd przychylił się do
    Pana wniosków i wydał wyrok unieważniający umowę kredytową w całości i nakazał
    Bankowi zwrot całkowitej sumy wpłaconych przez Pana i Pana żonę środków wraz z
    odsetkami. Bank w całości wypłacił środki jakie zostały zasądzone - jednocześnie wystąpił
    do Państwa z roszczeniem o zwrot kapitału kredytu. Po wypłacie środków z Banku
    (następnego dnia) dokonał Pan zwrotu 100% kapitału i pozostawił Pan sobie tylko sumę
    nadpłaconego kredytu.
    W 2009 r. zaciągnęli Państwo (...) kredyt hipoteczny w CHF na zakup mieszkania
    położonego w (...) w kwocie 464.000 zł. Nieruchomość była przeznaczona na Państwa
    własne potrzeby. Zamieszkiwali w niej Państwo ok. 12 lat do 2022 roku, mieszkanie nie
    było w tym czasie wynajmowane, ani nie prowadzili Państwo w niej żadnej działalności
    gospodarczej. W 2016 r. Kredyt został całkowicie spłacony. W 2020 roku z pomocą
    Kancelarii (...) złożyli Państwo pozew, w którym Państwo zawnioskowali o całkowite
    unieważnienie umowy kredytowej. W marcu 2025 roku został wydany wyrok Sądu I
    instancji, w którym Sąd przychylił się do Państwa żądań i umowa kredytu została
    unieważniona, co skutkowało całkowitą wypłatą na Państwa rzecz przez Bank, wszystkich
    wpłaconych na rzecz Banku przez Państwa kwot, tj.: 61.775,72 zł, 183.235,11 CHF plus
    odsetki ustawowe. Bank odwołał się od części wyroku do II instancji, a kwota
    niepodlegająca odwołaniu została Państwu wypłacona. Dnia 12 sierpnia 2025 roku Bank
    wypłacił Państwu kwotę 281.956,99 CHF o tytule: (...), kwota główna z odsetkami oraz
    84.999,50 PLN o tytule: (...), oraz dnia 14 sierpnia 2025 r. kwotę oraz 1.029,88 PLN. Jako, że
    są Państwo małżeństwem bez rozdzielności majątkowej i posiadają wspólne konto, zwrot
    został zrobiony na Państwa wspólne konto. W związku z tym, że Bank w 2024 roku pozwał
    Państwa o zwrot kapitału, po otrzymaniu środków od Banku oddali Państwo Bankowi
    poniższe kwoty: w dniu 13 sierpnia 2025 roku zwrócili Państwo 23 223.78 PLN plus 60.000
    CHF oraz 38.721,88 CHF. Są Państwo osobami, które nigdy nie prowadziły, ani nie
    prowadzą działalności gospodarczej. Państwa dochody wynikają z umów o pracę.
    Wskazał Pan, że choć mieszkanie było zakupione wspólnie z żoną i wszystkie z nim
    związane sprawy są wspólne, to wniosek o interpretację złożył Pan w swoim imieniu i dla
    siebie.

## Pytanie

W jaki sposób i czy w ogóle musi Pan deklarować zwrot z Banku - nadpłaconego kredytu i
    czy istnieje obowiązek podatkowy w takiej sprawie?
    Pana stanowisko w sprawie
    Z tytułu unieważnienia przez sąd umowy i w związku z wypłatą przez Bank nadpłaconych
    środków żaden podatek dla Pana się nie należy i nie powinien być naliczany. Nie musi Pan
    też składać do właściwego Panu urzędu skarbowego deklaracji podatkowej w żadnej
    formie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    - dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
        52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
    - dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
        właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
        Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
        uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    - pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
    - pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
        takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro przychód jest określonym przyrostem majątkowym po
    stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl pkt 9 tego artykułu, do źródeł przychodów zalicza się inne źródła.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Z opisu stanu faktycznego wynika, że w 2009 r. wraz z żoną zawarł Pan umowę kredytu
    hipotecznego w Banku na zakup mieszkania położonego w (...) przeznaczonego na
    Państwa własne potrzeby. W 2020 roku z pomocą Kancelarii (...) złożyli Państwo pozew, w
    którym Państwo zawnioskowali o całkowite unieważnienie umowy kredytowej. W marcu
    2025 roku został wydany wyrok Sądu, w którym umowa kredytu została unieważniona, co
    skutkowało całkowitą wypłatą na Państwa rzecz przez Bank, wszystkich wpłaconych na
    rzecz Banku przez Państwa kwot wraz z odsetkami ustawowymi. Bank odwołał się od
    części wyroku do II instancji, a kwota niepodlegająca odwołaniu została Państwu
    wypłacona. Dnia 12 sierpnia 2025 roku Bank wypłacił Państwu kwotę główną z odsetkami.
    Po otrzymaniu środków od Banku oddali Państwo Bankowi poniższe kwoty, o które
    wnioskował Bank.
    Wskazać należy, że stosownie do art. 410 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub
      nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa
      świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli
      czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna
      po spełnieniu świadczenia.
    Art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe stanowi, że:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umowy, tj. banku i klienta,
    nigdy nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z
    nieważną umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca powinien zatem zwrócić
    wszystkie świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca powinien zwrócić kwotę
    faktycznie otrzymanego kredytu.
    W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki prawne na gruncie
    cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia umowy dotkniętej
    wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu jako nieważna już
    od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do czynienia z sytuacją jakby
    w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Odnosząc się do Pana opisu sprawy, skoro doszło do zwrotu nadpłaconych środków
    finansowych ponad kwotę udzielonego kredytu to nie doszło do faktycznego zwiększenia
    (przyrostu) Pana majątku, a jedynie „wyrównania” wcześniejszego zmniejszenia w Pana
    majątku. Tym samym nie powstał przychód, który mógłby podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zwrócona Panu przez bank kwota nadpłaconych
    środków nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, nie jest Pan zobowiązany do złożenia do właściwego urzędu
    skarbowego zeznania podatkowego w powyższym zakresie.
    Zatem, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Wyjaśnić również należy, że wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie
    dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w
    polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny
    własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z
    przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega
    weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Dlatego też nie
    odniosłem się do kwot wskazanych we wniosku.
    Przedmiotem interpretacji są wyłącznie skutki podatkowe zwrotu przez bank
    nadpłaconego kredytu. Nie odniosłem się do pozostałych kwestii poruszanych w opisie
    sprawy, w tym do skutków podatkowych wypłaty przez bank odsetek ustawowych, gdyż
    nie było to przedmiotem zapytania.
    Końcowo wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego
    wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób (np. drugiego kredytobiorcy, tj. Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.