Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.713.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Skutki podatkowe wypłacenia przez bank pozostałej kwoty
roszczenia, zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i
konieczności dokonania korekty ulgi odsetkowej.
Słowa kluczowe: kompensata
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
ugody
zobowiązanie-potrącenie (kompensata) zobowiązań
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga
odsetkowa (kontynuacja praw nabytych)
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26b (uchylony)
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 8-art. 45-ust. 3a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 10 września 2025 r. (wpływ 17 września 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

wynikający z wniosku jak i jego uzupełnienia
    W 2004 roku wraz partnerem A.B. (...) (pobraliście się Państwo (...) 2007) podpisaliście
    Państwo umowę o kredyt hipoteczny na zakup i wykończenie mieszkania przy ulicy (...).
    Mieszkanie zostało zakupione na własny cel mieszkaniowy i mieszkacie Państwo w nim do
    dziś. Umowa o kredyt hipoteczny została podpisana z (...) (obecnie (...)) umowa nr (...) na
    kwotę (...) PLN co stanowiło równowartość (...) CHF.
    Niestety (...) (obecnie (...)) nie poinformował Państwa, że po 10 latach regularnej spłaty
    wartość zadłużenia może wynosić dwukrotnie więcej niż wypłacona wartość kredytu. Nie
    mieliście Państwo wpływu na treść przedstawionej Wam umowy i nie mieliście możliwości
    żadnej zmiany treści, a umowa ta zawiera klauzule abuzywne.
    Bank sprzedał Państwu produkt niebezpieczny, ponieważ nigdy nie wiadomo ile jutro
    będzie wynosić zadłużenie.
    W związku z zastosowaniem przez Bank klauzul niedozwolonych, wraz z mężem wytoczyła
    Pani pozew indywidualny dotyczący stwierdzenia nieważności umowy/trwałej
    bezskuteczności (Sąd Okręgowy (...) sygn. akt (...))
    Bank wytoczył przeciwko Państwu pozew wzajemny o zapłatę (...) zł, która odpowiada
    wartości wypłaconemu przez Bank kapitału na podstawie ww. umowy o kredyt hipoteczny.
    Sprawy zostały połączone do wspólnego rozpatrywania.
    Bank wystąpił z propozycją podpisania ugody, gdzie zamiarem Banku i klienta jest
    polubowne rozstrzygnięcie sporu pomiędzy stronami w zakresie wzajemnie
    przysługujących roszczeń, jak również uchylenie niepewności co do roszczeń stron.
    W związku z zawarciem i wykonaniem postanowień ugody Strony ustalają, że nie będą
    dochodzić w przyszłości od siebie wzajemnie roszczeń związanych z zawarciem i
    wykonywaniem Umowy i zrzekają się wzajemnie wszelkich roszczeń z tego wynikających
    wykraczających poza zakres objęty ugodą.
    Klient dobrowolnie zgadza się na wzajemne potrącenie roszczeń stron.
    Strony potwierdzają, że Klientowi przysługują roszczenia w stosunku do Banku wynikające
    ze świadczeń spełnionych w wykonaniu Umowy:
      - (...) PLN tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, (...) CHF tytułem rat kapitałowo-
        odsetkowych,
      - (...) PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego,
      - (...) PLN tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem.

    Strony potwierdzają, że Bankowi przysługuje roszczenie do Klienta o zapłatę (...) z tytułu
    zwrotu wypłaconego kapitału na podstawie umowy kredytowej oraz wyrażają zgodę na
    wzajemne potrącenie roszczeń.
    Na skutek potrącenia Bank zobowiązany jest do zapłaty na rzecz klienta pozostałej kwoty
    przysługującego mu roszczenia (w zależności od tego jaki kurs CHF będzie w przyszłości,
    może to być kwota ok. (...) PLN).
    Bank dodatkowo zobowiązuje się dokonać zwrotu na rzecz Klienta kosztów zastępstwa
    procesowego (...) PLN (100% stawki minimalnej) która to kwota nie przekracza
    maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie
    rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za
    czynności radców prawnych (Dz. U. 2023 poz. 1935 t.j. z dnia 20.09.2023).
    W związku z zawarciem ugody strony zobowiązują się wycofać pozwy względem siebie.
    Ponadto Bank zobowiązuje się zwrócić zapłacone raty kapitałowo-odsetkowe za okres od
    (...) 2025 r. do dnia zawarcia ugody.
    Dla podsumowania, Strony w ugodzie potwierdzają roszczenia wzajemne, umowa o
    kredyt hipoteczny pozostaje ważna a na mocy potrącenia roszczeń następuje rozliczenie
    stron i wypłata nadpłaty ponad wartość udzielonego kredytu.
    Pytania
    1. Czy w wyniku podpisania ugody (zdarzenie przyszłe) wartość pozostałej kwoty
      roszczenia przysługującego Pani ponad roszczenie banku (ok. (...) PLN) oraz kwota
      zwrotu na rzecz klienta kosztów zastępstwa procesowego (...) PLN będzie stanowiło
      podstawę do podatku dochodowego od osób fizycznych?
    2. Czy w związku z wypłatą pozostałej części roszczenia ponad roszczenie Banku (kwota
      ok. (...) PLN stanowiąca kwotę nadpłaty ponad wartość wypłaconego kapitału z tytułu
      umowy o kredyt hipoteczny) będzie Pani zobowiązana do zwrotu ulgi odsetkowej?
      Jeśli miałaby Pani ją zwrócić to w jaki sposób to zrobić? Czy jest możliwość aby uzyskać
      wartość odliczonej ulgi odsetkowej przez Panią i męża? Nie jest Pani pewna czy
      posiada Pani jeszcze wszystkie dokumenty za kilkanaście lat wstecz.
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, odnośnie pytania nr 1, jeśli strony wzajemnie uznają swoje roszczenia i
    dokonują ich potrącenia, to następuje jedynie zwrot nadpłaty/zwrot nienależnie
    pobranych świadczeń.
    Natomiast proponowana kwota (...) PLN za koszty zastępstwa procesowego, to zwrot
    poniesionych kosztów (kwota ta nie pokryje faktycznych kosztów kancelarii adwokackiej).
    Odnosząc się do pytania nr 2, wskazała Pani, że uzyskała Pani informację, że ulga ta uległa
    przedawnieniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii

    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że w związku z zastosowaniem przez Bank klauzul
    niedozwolonych, wytoczyła Pani wraz z mężem pozew indywidualny dotyczący
    stwierdzenia nieważności umowy/trwałej bezskuteczności. Bank wytoczył przeciwko
    Państwu pozew wzajemny o zapłatę (...) zł, która odpowiada wartości wypłaconemu przez
    Bank kapitału na podstawie ww. umowy o kredyt hipoteczny. Sprawy zostały połączone do
    wspólnego rozpatrywania. Bank wystąpił do Państwa z propozycją podpisania ugody.
    Strony potwierdziły, że Pani i Pani mężowi przysługują roszczenia w stosunku do Banku
    wynikające ze świadczeń spełnionych w wykonaniu Umowy:
      - (...) PLN tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, (...) CHF tytułem rat kapitałowo-
        odsetkowych,
      - (...) PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego,
      - (...) PLN tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem.
    Strony potwierdziły również, że Bankowi przysługuje roszczenie do Pani i Pani męża o
    zapłatę (...) z tytułu zwrotu wypłaconego kapitału na podstawie umowy kredytowej oraz
    wyrażają zgodę na wzajemne potrącenie roszczeń. Na skutek potrącenia Bank
    zobowiązany jest do zapłaty na Państwa rzecz pozostałej kwoty przysługującego
    roszczenia (ok. (...) PLN). Bank dodatkowo zobowiązuje się dokonać zwrotu kosztów
    zastępstwa procesowego w kwocie (...) PLN.
    Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1646 ze zm.):
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    W opisanej przez Panią sytuacji bank, dokonując wyliczenia ostatecznej kwoty do wypłaty
    na Pani rzecz, uwzględnił poniesione wcześniej przez Panią koszty w związku z zawarciem
    umowy kredytowej. Przy czym kwota zwrotu stanowi będzie nadwyżkę wpłaconych przez
    Panią środków ponad wypłacony Pani kapitał. Zatem kwota zwrotu uwzględniona w
    ugodzie nie spowoduje faktycznego przyrostu w Pani majątku, a jedynie „wyrównanie”
    wcześniejszego zmniejszenia w Pani majątku. Wobec tego zwrot ten nie spełnia celu
    przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów
    ani poprzez zmniejszenie jego pasywów, a tym samym po Pani stronie jako kredytobiorcy
    nie powstanie przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu.
    Tym samym wartość pozostałej kwoty roszczenia przysługującego Pani ponad roszczenie
    banku nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W tym zakresie Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

    W odniesieniu natomiast do Pani wątpliwości dotyczących kwestii zwrotu kosztów
    zastępstwa procesowego, wskazuję, że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada
    1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego,
    opłaty od wniesienia pozwu) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.
    Zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez bank na Pani rzecz, w ramach zawartej
    ugody – nie spowoduje powstania u Pani przychodu z innych źródeł, o którym mowa w
    art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zwrócone Pani koszty zastępstwa procesowego nie będą stanowiły przysporzenia po Pani
    stronie i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów postępowania sądowego nie
    nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej
    kolejności zostały sfinansowane z Pani własnych środków, a następnie na podstawie
    ugody zostaną Pani zwrócone. W takim wypadku kwota ta będzie stanowić jedynie zwrot
    poniesionych wcześniej nakładów – nie będzie więc przychodem podlegającym
    opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów
    postępowania sądowego będzie obojętna podatkowo.
    Mając na uwadze powyższe, zwrot na Pani rzecz kosztów zastępstwa procesowego w
    ramach zawartej z bankiem ugody, nie spowoduje powstania po Pani stronie przychodu,
    w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji nie
    będzie Pani zobowiązana do wykazania ww. kwoty w zeznaniu podatkowym.
    W tym zakresie Pani stanowisko również uznałem za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Pani wątpliwości związanych z koniecznością dokonania
    korekty ulgi odsetkowej, w związku z wypłatą pozostałej części roszczenia ponad
    roszczenie banku wskazuję, że zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na
    spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej
    na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
    stycznia 2007 r.
    Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:

      Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z
      zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę
      odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb
      mieszkaniowych, związanej z:
      1. budową budynku mieszkalnego albo
      2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni
      mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo
      lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
      3. zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w
      takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w
      wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
      4. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową
      (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia
      niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne
      mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
    W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych
    odliczeń, gdyż są one limitowane.
    Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:
      Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5,
      mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym
      podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.
    Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:
      Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5
      mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym
      bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył
      odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą
      odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w
      roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.
    Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 1, dotyczą odsetek zapłaconych łącznie przez oboje
      małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu – odliczeń
      dokonuje się zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od
      dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od
      dochodu jednego z małżonków.
    Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w
    ramach praw nabytych.
    Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217
    poz. 1588) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:
      Podatnikowi, któremu w latach 2002 – 2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o
      którym mowa w art. 26b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
      stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo odliczania
      wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty
      określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r.,
      nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.

    Dla oceny skutków podatkowych Pani sytuacji istotne jest to, czy w wyniku zawartej ugody,
    bank zwróci Pani wartość odsetek, z którymi związane było Pani prawo do korzystania z
    tej ulgi.
    Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. Ulga
    odsetkowa jest również niewątpliwie ulgą w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
    Stosownie do art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy
      obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w
      całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w
      którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
    Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w
    zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu tych odsetek. Jednocześnie
    przepis ten wskazuje, że doliczenia dokonuje podatnik, który uprzednio odliczył zwrócone
    kwoty.
    Dlatego, w przypadku otrzymania od banku kwoty pieniężnej w wyniku zawartej ugody,
    będzie Pani miała obowiązek doliczenia zwróconych odsetek w wysokości uprzednio
    odliczonej przez Panią, tj. tę część odsetek zwróconych przez bank, która była odliczana w
    ramach ulgi odsetkowej.
    Powyższe oznacza, że w przypadku jeżeli, obliczając podatek należny, dokonała Pani
    odliczeń od dochodu (podstawy obliczenia podatku lub podatku), a następnie otrzymała
    Pani zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym
    za rok podatkowy, w którym otrzyma ten zwrot powinna Pani doliczyć odpowiednio kwoty
    poprzednio odliczone. Zwróconą kwotę odsetek (tę część odsetek zwróconych przez bank,
    która była odliczana w ramach ulgi odsetkowej niezależnie od roku ich odliczenia) winna
    Pani wykazać w zeznaniu rocznym.
    Dodatkowo wskazuję, że kwestia przedawnienia zobowiązań podatkowych za lata
    wcześniejsze nie ma znaczenia dla rozliczenia przez Panią ulgi odsetkowej, gdyż
    zobowiązanie podatkowe dotyczące rozliczenia z tytułu zwrotu odsetek, z którymi była
    związana ulga odsetkowa, powstało dopiero w momencie otrzymania zwrotu odsetek.
    W tym zakresie Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zwracam uwagę, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje interpretację
    indywidualną na wniosek podmiotu, który chce się dowiedzieć, czy w jego indywidualnej
    sprawie mają zastosowanie określone przepisy prawa podatkowego (podmiot taki jest
    nazywany „zainteresowanym”). Interpretacja wyjaśnia, czy w danej sytuacji dla
    wnioskodawcy powstają określone prawa lub obowiązki podatkowe.
    Z uwagi na to, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego,
    dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    został złożony przez Panią jako jedną ze współkredytobiorców, niniejsza interpretacja

    stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pani osoby. Nie
    wywiera ona skutku prawnego dla drugiego współkredytobiorcy (Pani męża).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.