Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.917.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-16
Teza: Możliwości zaliczenia czesnego za studia podyplomowe do
kosztów uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: czesne
koszt-koszty uzyskania przychodów
studia-studia podyplomowe
umowa-umowa o pracę
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 11
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 13
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 2-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 3 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W lutym 2024 r. poniosła Pani wydatek w wysokości 28 000,00 złotych (słownie
    dwadzieścia osiem tysięcy złotych) z tytułu jednorazowej opłaty za studia (...) MBA (...)
    prowadzone przez X). Jednocześnie dokonała Pani opłaty wstępnej w wysokości 500,00
    złotych (słownie pięćset złotych). Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności
    gospodarczej. Pracuje Pani na podstawie umowy o pracę na stanowisku [wskazać
    stanowisko, np. specjalisty ds. compliance, kierownika projektu itp.].
    Zakres Pani obowiązków zawodowych ściśle wiąże się z tematyką studiów (...). Celem
    podjęcia studiów jest podniesienie kwalifikacji zawodowych oraz zwiększenie efektywności
    w wykonywaniu obowiązków służbowych w ramach pracy etatowej. Koszt studiów został
    udokumentowany fakturą wystawioną na Pani imię i nazwisko. Opłaciła go Pani ze
    środków własnych. Posiada Pani dokumenty potwierdzające poniesione wydatki. Faktury
    VAT wystawione przez uczelnię na Pani imię i nazwisko. Dowody zapłaty (np.
    potwierdzenia przelewu). W związku z poniesieniem takich kosztów, chciałaby Pani koszty
    te uwzględnić w swoim zeznaniu podatkowym, i skorzystać z tzw. ulgi edukacyjnej.

## Pytanie

Czy wydatek w wysokości 28 500 zł poniesiony w 2024 r. na studia podyplomowe (...) w X
    w (...), jako wydatek na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, może zostać uznany za
    koszt uzyskania przychodu z tytułu stosunku pracy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym dokonać zastosowania ulgi na
    rzecz kształcenia ?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, wydatek ten może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, ponieważ:
        został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów ze stosunku pracy lub
        zabezpieczenia źródła przychodów;
        podnosi kwalifikacje w sposób bezpośrednio związany z wykonywaną pracą
        etatową;
        nie znajduje się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania
        przychodów, o których mowa w art. 23 ustawy o PIT.
    Studia są związane z aktualnie wykonywaną pracą, a zdobyta wiedza służy podnoszeniu
    kwalifikacji zawodowych. Posiadanie dokumentów potwierdzających poniesione wydatki,
    takie jak faktury lub rachunki wystawione na imię i nazwisko Pani.
    Koszty poniesione w związku z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, które są
    niezbędne do wykonywania obowiązków służbowych, mogą - w świetle dotychczasowej

    praktyki interpretacyjnej organów podatkowych - stanowić koszty uzyskania przychodu.
    Wnosi Pani o potwierdzenie prawidłowości powyższego stanowiska. Jednocześnie wnosi
    Pani o wskazanie numeru lub symbolu PIT który powinien zostać wykorzystany w celu
    rozliczenia podatku za fakturę dotyczącą opłaty za studia podyplomowe w 2024 roku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze
    zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie w pkt 1
    wymieniono:
      stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Wątpliwość Pani budzi kwestia, czy poniesione przez Panią wydatki na czesne za studia
    podyplomowe, o których mowa we wniosku można zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów i odliczyć w zeznaniu za 2024 rok.
    Koszty uzyskania przychodów zostały uregulowane w przepisach rozdziału 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika ze wskazanego przez Panią we wniosku art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Uszczegółowienie powyższego przepisu w odniesieniu do przychodów uzyskanych z tytułu
    stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy
    nakładczej znajduje odzwierciedlenie w przepisie art. 22 ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym.
    Podkreślić należy, że skoro w 2024 roku uzyskiwała Pani przychody ze stosunku pracy to
    przysługują Pani koszty uzyskania przychodu z łączącego Panią z pracodawcą stosunku

    pracy. W konsekwencji w Pani sytuacji zastosowanie znajdą koszty uzyskania przychodów
    ustalone na podstawie uregulowań zawartych w art. 22 ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca szczegółowo określił koszty uzyskania przychodów ze stosunku pracy.
    Osobom posiadającym status pracownika uzyskującym przychody ze stosunku pracy
    przysługują co do zasady koszty uzyskania przychodów ustalone zgodnie z przepisami art.
    22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ww. przepis stanowi, że:
      Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy,
      spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:
      1) wynoszą 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3000 zł - w
        przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku
        służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
      2) nie mogą przekroczyć łącznie 4500 zł za rok podatkowy - w przypadku gdy
        podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku
        służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
      3) wynoszą 300 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3600 zł - w
        przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest
        położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie
        uzyskuje dodatku za rozłąkę;
      4) nie mogą przekroczyć łącznie 5400 zł za rok podatkowy - w przypadku gdy
        podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku
        służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,
        miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza
        miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku
        za rozłąkę.
    Z powyższego wynika, że art. 22 ust. 2 ww. ustawy jest przepisem szczególnym w stosunku
    do przepisu art. 22 ust. 1. Wyłącza on jego zastosowanie poprzez ograniczenie wysokości
    kosztów uzyskania przychodów m.in. ze stosunku służbowego, do ściśle określonej
    wartości, nie pozwalając tym samym na uznanie za koszty uzyskania przychodów z
    powyższego tytułu „wszelkich kosztów poniesionych w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów określonych w
    art. 23".
    Koszty uzyskania przychodu ze stosunku pracy zgodnie z zasadą ustanowioną w art. 22
    ust. 2 określone zostały więc w kwocie zryczałtowanej. Wysokość kosztów uzależniono od
    tego, czy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego lub więcej stosunku pracy,
    spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej oraz od tego, czy miejsce stałego lub
    czasowego zamieszkania podatnika położone jest poza miejscowością, w której znajduje
    się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.
    Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 13 ww. ustawy:
      Przepisów ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust. 11 nie stosuje się w przypadku, gdy pracownik
      otrzymuje zwrot kosztów dojazdu do zakładu pracy, z wyjątkiem, gdy zwrócone
      koszty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu.
    Z kolei, na podstawie przepisu art. 22 ust. 11 ww. ustawy:
      Jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 2, są niższe od
      wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu
      autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym

      rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika w wysokości
      wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi
      biletami okresowymi.
    Na aprobatę nie zasługuje zatem Pani stanowisko, zgodnie z którym wydatki poniesione
    przez Panią na czesne za studia podyplomowe (...) w X w (...) mogą zostać uznane za
    koszty uzyskania przychodów i odliczone w rocznym zeznaniu PIT-37. W Pani sytuacji brak
    jest podstaw prawnych do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych
    przez Panią ww. wydatków.
    Podkreślić bowiem należy, że w przedstawionym stanie faktycznym nie znajduje
    zastosowania – wskazana przez Panią – ogólna zasada ustalenia kosztów wynikająca u z
    art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otrzymane przez Panią
    w 2024 roku wynagrodzenie z tytułu stosunku pracy stanowi dla Pani źródło przychodu ze
    stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Natomiast do wynagrodzenia ze stosunku pracy mają zastosowanie koszty uzyskania
    przychodu określone w art. 22 ust. 2 tejże ustawy. Powyższy przepis swym zakresem nie
    obejmuje kosztu poniesionego na czesne za studia podyplomowe.
    W konsekwencji, w zeznaniu podatkowym za 2024 rok w kosztach uzyskania przychodów
    nie może Pani uwzględnić poniesionych wydatków na czesne za studia podyplomowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (....).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.