Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.38.2025.2.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: W zakresie ustalenia:; czy koszty uczestnictwa w targach
wskazane w punkcie 1 niniejszego wniosku, stanowią koszty
kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy
CIT, a tym samym Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia
w ramach ulgi,; czy koszty promocyjno; informacyjne
wskazane w punkcie 2 niniejszego wniosku, stanowią koszty
kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy
CIT, a tym samym Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia
w ramach ulgi,; czy koszty związane z dostosowaniem
opakowań produktów do wymagań kontrahentów wskazane
w punkcie 3 niniejszego wniosku, stanowią koszty
kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy
CIT, a tym samym Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia
w ramach ulgi,; czy koszty związane z certyfikacją towarów
oraz rejestracją znaków towarowych wskazane w punkcie 4
niniejszego wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o których
mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 4 ustawy CIT, a tym samym
Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w ramach ulgi.
Słowa kluczowe: abolicja
koszt
sprzedaż
targi
ulga
ulga-ulga na ekspansję
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Pozostałe odliczenia-Odliczenie kosztów
produkcji próbnej nowego produktu i kosztów
wprowadzenia na rynek nowego produktu
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Pozostałe odliczenia-Odliczenie kosztów
zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 10
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 7
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 8
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 stycznia 2025 r. za pośrednictwem e-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek z tego
    samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego
    od osób prawnych w zakresie ustalenia:
    1. czy koszty uczestnictwa w targach wskazane w punkcie 1 niniejszego wniosku,
      stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy CIT, a
      tym samym Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w ramach ulgi,
    2. czy koszty promocyjno-informacyjne wskazane w punkcie 2 niniejszego wniosku,
      stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy CIT, a
      tym samym Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w ramach ulgi,
    3. czy koszty związane z dostosowaniem opakowań produktów do wymagań
      kontrahentów wskazane w punkcie 3 niniejszego wniosku, stanowią koszty
      kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy CIT, a tym samym
      Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w ramach ulgi,
    4. czy koszty związane z certyfikacją towarów oraz rejestracją znaków towarowych
      wskazane w punkcie 4 niniejszego wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o których
      mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 4 ustawy CIT, a tym samym Spółka będzie uprawniona do
      ich rozliczenia w ramach ulgi.
    Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 18 marca 2025 r. Znak:
    0111-KDIB2-1.4010.38.2025.1.BJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 25
    marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”), jest
    podmiotem mającym siedzibę na terytorium Polski, a w związku z tym podlega
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na
    miejsce ich osiągania zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego
    1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn.
    zm.) (dalej jako „ustawa CIT”).
    Spółka nie jest podmiotem korzystającym ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 34, 34a ustawy o CIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy, ujawniony w Krajowym Rejestrze
    Sądowym to: Produkcja nawozów i związków azotowych (PKD 20.15.Z.). Wnioskodawca
    jest producentem profesjonalnych podłoży do upraw oraz środków poprawiających
    właściwości gleby. Produkcja ta oparta jest na torfie, kompoście, zrębce drzewnej oraz
    korze, które Spółka jako surowce przetwarza w dalszych procesach produkcyjnych. W
    wyniku tych procesów wytwarzane są półfabrykaty, które wykorzystywane są do produkcji
    podłoży i środków poprawiających właściwości gleby.
    Głównym celem Spółki jest zapewnienie ciągłego rozwoju sprzedaży opartego na
    pozyskiwaniu nowych klientów i kontynuowaniu współpracy z obecnymi odbiorcami. Cele
    te są realizowane poprzez wprowadzanie nowych produktów, a także większe
    wykorzystanie alternatywnych komponentów nietorfowych do produkcji podłoży.
    Firma od ponad (...) lat specjalizuje się w produkcji podłoży ogrodniczych do upraw i
    środków poprawiających właściwości gleby. Na szczególną uwagę zasługują produkowane
    w Spółce włókna drzewne, które powstają z drewna drzew iglastych, pozostałego po
    obróbce mechanicznej w trakcie skomplikowanego procesu termiczno-mechanicznego.

    Atutami firmy są: własne surowce – torf, włókno drzewne oraz kora – kompost,
    technologicznie nowoczesne linie produkcyjne, wieloletnie doświadczenie w produkcji
    podłoży a przede wszystkim pracownicy. Spółka posiada również certyfikat ISO, a obecny
    system zarządzania jest zgodny z aktualną normą ISO 9001:2015.
    Spółka w celu utrzymania ugruntowanej pozycji na rynku w sposób systematyczny dba o
    rozwój swojej oferty produktowej. Rozwój firmy poprzez poszukiwanie nowych rozwiązań
    technologicznych w zakresie produkcji podłoży wymuszony jest również regulacjami
    prawnymi (zakaz korzystania z torfu).
    W związku z założeniami w sprawie ochrony torfowisk przed nadmierną eksploatacją,
    polityka UE dąży do ograniczenia wydobycia torfu. W tym celu poszukuje się
    komponentów, które zastąpią torf w produkcji substratów ogrodniczych.
    Celem jednego z projektów realizowanego przez Spółkę jest wprowadzenie do
    powszechnego obiegu specjalistycznych podłoży o zredukowanej ilości torfu do upraw
    roślin: ozdobnych, warzyw, ziół, krzewów i roślin szkółkarskich. Podłoża są produkowane
    na rynek krajowy, a w kolejnych latach Spółka planuje ich ekspansję również na rynki UE i
    eksport.
    W związku z restrykcjami do paru lat prowadzone są badania nad możliwości zastąpienia
    w całości lub w części tego surowca jego substytutami:
    - kompost;
    - włókno drzewne;
    - kora;
    - włókno kokosowe.
    Z uwagi na powyższe Wnioskodawca w każdym roku wprowadza oraz zamierza
    wprowadzać na rynek nowe bądź ulepszone produkty, które dotychczas nie znajdowały
    się w ofercie Spółki.
    Za rok podatkowy 2022 i 2023 Spółka zamierza skorzystać w ramach przepisu art. 18eb
    Ustawy o CIT ze zwolnienia (odliczenia) z uwagi na zwiększenie przychodów ze sprzedaży
    produktów już oferowanych oraz osiągnięcie przychodów ze sprzedaży produktów
    dotychczas nieoferowanych.
    Wskazane wyżej „produkty oferowane” stanowią w rozumieniu Wnioskodawcy produkty,
    które zostały już wprowadzone do katalogów ofertowych Spółki i klienci mogą je w każdej
    chwili nabyć.
    Z kolei przez „produkty nieoferowane” należy rozumieć takie produkty, które są w fazie
    testowej, nie znajdując się tym samym w ofercie sprzedaży.
    Spółka oświadcza, że zwiększyła przychody ze sprzedaży produktów już oferowanych oraz
    osiąga w następujących po sobie latach podatkowych, licząc od roku podatkowego, w
    którym poniosła koszty zwiększenia przychodów, zwiększone przychody ze sprzedaży
    produktów dotychczas nieoferowanych.
    W tym miejscu Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż wydatki poniesione w celu
    zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów oraz produktów dotychczas
    nieoferowanych nie zostały i nie zostaną zwrócone w żadnej formie, a także nie zostały
    odliczone od podstawy opodatkowania.
    Jednocześnie Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że systematyczny rozwój firmy oraz
    wzrost generowanych przychodów byłby niemożliwy, gdyby nie działania marketingowe.
    W związku z powyższym na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił
    poszczególne koszty, które poniósł w 2022 i 2023 r. roku na działania marketingowe:

    1. Uczestnictwo w targach:
      a) organizacja miejsca wystawnego (winno być: wystawowego),
      b) usług związanych z obsługą stoiska (np. koszty związane ze zużyciem prądu,
        wypożyczeniem i wynajmem sprzętu, w tym stolików, lad, krzeseł, telewizorów
        LED, totemu), Opłata za zgłoszenie wystawcy,
      c) koszty transportu samochodem sprzętu niezbędnego do organizacji miejsca
        wystawowego, zakresie w jakim nie dotyczą przewozu pracowników,
      d) usługa informatyczna, dotycząca stałego łącza podczas targów, która zapewnia
        możliwość pobrania, instalacji, korzystanie z aplikacji stworzonej przez Spółkę
        dla klientów targów,
      e) wynajęcie powierzchni wystawienniczej,
      f) koszty zakupu mebli na stoisko,
      g) koszty związane z opłatami za zużyte media na stoisku,
      h) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników,
      i) sprzątanie po montażu stanowiska,
      j) usługi zaprojektowania i wykonania produktów promocyjnych posiadających logo
        Wnioskodawcy, jak i oznaczenia produktów lub oznaczenia produktu,
      k) projektowanie oraz budowa stoiska,
      l) wykonanie grafik na stoisko targowe,
      m) zakup materiałów reklamowych, które zostaną wykorzystane na targach,
      n) przygotowanie materiałów reklamowych: katalogów, ulotek dotyczących
        produktów rozkładówek cenowych, roll-upów,
      o) wynagrodzenie przedstawicieli handlowych uczestniczących w targach, którzy
        reklamują produkty Wnioskodawcy.
        Wskazane w punkcie „J” produkty promocyjne posiadające logo Wnioskodawcy
        obejmują:
          - katalogi, poradniki autorstwa Spółki;
          - kalendarze trójdzielne; książkowe, paletki (notatniki z logo);
          - długopisy;
          - koszulki; polary; softschele;
          - torby z logo;
          - banery, plakaty.
    2. Koszty związane z działaniami promocyjno-informacyjnymi.
      W ramach tej kategorii możemy wyróżnić trzy podkategorie:
        2.1. Marketing internetowy:
          - Koszty przygotowania oraz modyfikacji strony internetowej (WNiP –
            amortyzacja),
          - Reklama na stronach internetowych Spółki lub grupy do której
            Wnioskodawca należy,
          - Prowadzenie social mediów Spółki w celu promowania i pozycjonowania
            produktów ((...),(...), (...)) – na podstawie umowy o pracę oraz zlecenia wraz z
            należnymi składkami ZUS oraz na podstawie umowy współpracy rozliczane
            poprzez fakturę,
          - Koszty reklamy (...) ((...), pozycjonowanie strony internetowej),
          - Koszty reklamy (...) (posty sponsorowane),
          - Koszty modyfikacji strony internetowej należącej do Spółki, usługa
            świadczona przez firmę zewnętrzną zgodnie z umową o wykonanie
            modyfikacji strony internetowej,

          - Realizacja materiałów na platformę (...) – koszty związane z wynagrodzeniem
            firmy zewnętrznej,
          - Umowa z ambasadorem marki należącej do Spółki – dziennikarz, autor
            poradników ogrodniczych, autorytet w dziedzinie ogrodnictwa - filmy
            instruktażowe reklamujące produkty oferowane przez Spółkę,
          - Umowy z infulencerami zajmującymi się tematyką ogrodnictwa – lokowanie
            produktów na stronie internetowej, kanałach społecznościowych,
            nagrywanie filmów reklamowych na podstawie umów o współpracy,
          - Umowa o współpracy ze Spółką powiązaną w zakresie reprezentowania
            Wnioskodawcy zagranicą, u klientów, dostawców jak i w strukturach
            związkowych i stowarzyszeniowych, w tym na targach na arenie
            międzynarodowej do kosztów poniesionych na działania promocyjno-
            informacyjne oraz pozyskiwanie kontaktów i klientów na rzecz Spółki, wraz
            z tworzeniem struktur i kanałów sprzedażowych,
          - Przygotowanie animacji do filmów reklamowych wraz z przeniesieniem
            autorskich praw majątkowych (zewnętrzny artysta) ujmowanych jako
            pośrednie koszty uzyskania przychodu oraz odpisy amortyzacyjne z WNIP,
          - Produkcja filmów poradnikowych z ambasadorem marki Spółki na podstawie
            umowy o dzieło,
          - Produkcja filmów szkoleniowych o nowościach usługa firmy zewnętrznej,
          - Wykonanie zdjęć produktów w celu opublikowania ich na kanałach
            społecznościowych oraz w katalogach (zewnętrzny podwykonawca),
          - Koszty przedstawicieli handlowych będącymi kierownikami regionalnymi
            Wnioskodawcy.
          Wspomniani wyżej przedstawiciele handlowi (kierownicy regionalni) w ramach
          pełnionych obowiązków brali aktywny udział promocji autorskiej aplikacji (...) na
          różnego rodzaju targach, dniach otwartych, wizyt u kontrahentów czy też w
          trakcie przeprowadzania szkoleń poprzez rozprowadzanie banerów
          reklamowych.
          Przedstawiciele handlowi mieli również za zadanie aktywnie uczestniczyć w
          aktualizacji sklepów oferujących produkty w promocji na stronie internetowej
          „kupon online”.
          Spółka pragnie w tym miejscu wskazać, iż koszty związane z wyższej
          wymienionymi działaniami przedstawicieli handlowych sprowadzały się
          wyłącznie do kosztów ich wynagrodzeń.
          Dodatkowe koszty związane z wykonywaniem przez kierowników regionalnych
          obowiązków, które Spółka musiała ponieść, sprowadzały się do wydatków
          związanych z ich uczestnictwem w promocji dropshippingu z partnerami
          handlowymi.
          Jak wynika z wymienionych wyżej kosztów, w ramach marketingu
          internetowego Wnioskodawca podjął decyzję o współpracy ze znanymi
          osobami.
          Jedną z takich osób jest znany dziennikarz, który w ramach zawartej umowy
          współpracy z Wnioskodawcą bierze udział w filmach instruktarzowych
          dotyczących ogrodnictwa, reklamując przy tym produkty Spółki.
          Jak wynika z wyżej wymienionych kosztów Spółka podjęła również współpracę z
          influencerami, którzy przy pomocy swoich profili w mediach społecznościowych
          są w stanie dotrzeć do szerszego grona odbiorców.

          Zgodnie z przyjętymi przez Wnioskodawcę założeniami współpraca z
          influencerami ma polegać na tym, iż będą tworzyć filmy instruktażowe
          dotyczące m.in. uprawy wybranych roślin, wykorzystując przy tym produkty
          oferowane przez Spółkę. Umowa współpracy przewiduje również umieszczanie
          przez influencerów nazw produktów Spółki w tworzonych przez siebie treściach
          w mediach społecznościowych, rekomendując ich zakup .
        2.2. Marketing w mediach tradycyjnych:
            - Reklama nowych produktów w prasie,
            - Reklama w telewizji (gwiazdy branży ogrodniczej).
        2.3. Pozostałe koszty związane z działaniami promocyjno-informacyjnymi:
            - Koszty materiałów reklamowych: katalogi produktowe, bluzy, koszulki,
              torebki, długopisy, kalendarze, smycze, swetry, banery,
            - Zakup roślin, nasion oraz akcesoriów na potrzeby nagrywania filmów
              reklamowych,
            - Wykup możliwości automatycznego wysyłanie newsletterów,
            - Tabliczki z grawerem na potrzeby reklamy w Internecie,
            - Transport produktów potrzebnych do nakręcenie filmów emitowanych w
              Internecie.
          Wskazane w punkcie 2.3. materiały reklamowe takie jak katalogi produktowe,
          bluzy, koszulki, torebki, długopisy, kalendarze, smycze, swetry czy banery,
          mogą skutecznie promować produkty z tego względu, iż:
          - zwiększają rozpoznawalność marki: Logo i identyfikacja wizualna
            umieszczona na tych materiałach sprawiają, że marka staje się bardziej
            widoczna i zapada w pamięć klientów,
          - podkreślają profesjonalizm firmy: Wysokiej jakości materiały reklamowe
            wzmacniają pozytywny wizerunek przedsiębiorstwa i budują zaufanie,
          - zachęcają do interakcji z marką: Praktyczne przedmioty, takie jak długopisy,
            smycze czy torebki, które są używane na co dzień, przypominają
            użytkownikowi o produktach i usługach firmy,
          - docierają do szerokiej grupy odbiorców: Nośne materiały, jak banery czy
            koszulki, eksponowane publicznie, mogą przyciągnąć uwagę osób spoza
            pierwotnej grupy docelowej,
          - pełnią funkcję informacyjną: Katalogi produktowe czy kalendarze mogą
            dostarczać szczegółowych informacji o ofercie, ułatwiając klientom podjęcie
            decyzji zakupowych.
          Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż wymienione wyżej produkty wpisują się w
          przyjętą przez Spółkę strategię marketingową.
          Przykładowo:
            - katalogi produktowe prezentują szczegóły oferty i podkreślają jakość
              produktów;
            - koszulki, bluzy, torby budują świadomość marki w przestrzeni publicznej;
            - długopisy i smycze są praktyczne, często używane, co wzmacnia kontakt z
              marką;
            - kalendarze mają charakter funkcjonalny, dzięki czemu utrwalają wizerunek
              marki przez cały rok;
            - banery z kolei przyciągają uwagę w miejscach o dużym natężeniu ruchu.
    3. Dostosowanie opakowań produktów do wymagań kontrahentów:
          - Koszty matrycy do folii,

          - Koszt wynagrodzenia pracowników za czas pracy poświęcony na dostosowanie
          opakowań produktów do wymagań kontrahentów,
      Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie, powyższe wydatki mają charakter
      wydatków związanych z dostosowaniem opakowań produktów do wymagań
      kontrahentów, które poniesione są w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży
      produktów,
      Wydatki te bowiem nie tylko umożliwiają Wnioskodawcy sprzedaż produktów za
      pomocą sieci handlowych, które pełnią funkcję dystrybutora - umożliwiają dotarcie do
      większej ilości klientów. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż niektóre sieci
      handlowe wymagają dostosowania opakowań pod ich specjalne wymagania związane
      m.in. z etykietami. Efektywnie więc, osiągnięcie przez Wnioskodawcę sprzedaży z tych
      produktów będzie możliwe po ich dostosowaniu opakowań do wymagań
      kontrahentów.
      W tym miejscu Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż koszty dostosowania opakowań
      produktów do wymagań kontrahentów były ponoszone na dwa sposoby, w zależności
      od przyjętej strategii współpracy i negocjacji, mianowicie:
      1) Na zlecenie konkretnych klientów – np. w sytuacji gdy kontrahent wymaga
          dostosowania opakowania, poprzez umieszczenie dodatkowego elementu o
          segregacji opakowania po użyciu
      2) Z własnej inicjatywy, wynikającej z chęci dostosowania produktów do ogólnych
          potrzeb rynku i zwiększenia konkurencyjności oferty.
    4. Przygotowanie dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów – rejestracja znaków
      towarowych oraz certyfikacja towarów:
        - Uzyskanie prawa ochronnego na dwa znaki towarowe – z wyłączeniem części na
          którą Spółka otrzymała dotacje.
    Z ulgi prowzrostowej, o której mowa w art. 18eb ustawy CIT, mogą skorzystać podatnicy,
    którzy wytworzyli produkty w ramach swojej działalności gospodarczej.
    Zgodnie bowiem z art. 18eb ust. 2 ustawy CIT przez produkty rozumie się rzeczy
    wytworzone przez podatnika.
    W związku z powyższym należy wskazać, że produkty oferowane przez Spółkę są przez nią
    samodzielnie produkowane – Wnioskodawca nie kupuje gotowych produktów w celu ich
    odsprzedaży, a wytwarzane przez Spółkę produkty są zbywane do podmiotów
    niebędących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy CIT.
    Spółka wskazuje, że w stosunku do produktów już oferowanych na rzecz których Spółka
    poniosła koszty o których mowa w art. 18eb ustawy o CIT zanotować można wzrost
    przychodów z ich sprzedaży w roku 2023 i 2024 względem 2022 oraz 2024 względem roku
    2023 – wzrost przewidywany jest również w latach następnych. Spółka dodatkowo
    wskazuje, że w stosunku do produktów wcześniej przez nią nieoferowanych Spółka osiąga
    przychód z ich sprzedaży.
    W celu rozwiania potencjalnych wątpliwości, tym miejscu Spółka pragnie podkreślić, iż
    dochód ze sprzedaży produktów, które w założeniach mają zostać objęte ulgą na
    ekspansję jest opodatkowany w Polsce.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 25 marca 2025 r. wskazaliście Państwo, że do
    materiałów reklamowych, które były i będą wykorzystane na targach należą m.in.:
      - katalogi,
      - poradniki,

      - banery reklamowe,
      - długopisy,
      - kalendarze,
      - koszulki,
      - kubki,
      - smycze,
      - torby,
      - doniczki,
      - kwiaty,
      - wyroby gotowe Spółki.
    Wskazane przez Wnioskodawcę reklamy, które są zamieszczane zarówno na stronie
    internetowej Spółki jak i Grupy do której należy, prezentują pełny obraz firmy oraz grupy.
    Dotyczą one również m.in. oferowanych przez Spółkę produktów, autorskiej aplikacji, a
    także możliwości nawiązania współpracy w ramach dropshippingu.
    Reklamy te są co do zasady przygotowywane przez pracowników Wnioskodawcy bądź też
    zleceniobiorców, niemniej Wnioskodawca wykupuje również reklamy u firm zewnętrznych,
    które to udostępniają je na swoich stronach internetowych.
    Modyfikacja należącej do Wnioskodawcy strony internetowej sprowadzała się przede
    wszystkim do unowocześnienia jej, tak aby odpowiadała zarówno współczesnym
    standardom jak i oczekiwaniom klientów.
    Przykładowe koszty związane z modyfikacją strony internetowej dotyczą:
      - Przygotowania projektu oraz wdrożenia strony typu OnePage (zawierające: tekst,
      elementy graficzne, CTA, QR kody);
      - Modyfikacji sposobu komunikacji CMS-API CRM;
      - API CMS dostępnego w domenach publicznych;
      - Zabezpieczenia kluczem API;
      - Uwzględnienia wariantów produktów oraz bazy wiedzy;
      - Poprawki na OnePage LILY;
      - Modyfikacji strony: (...).
    Materiały które są przygotowywane na platformę (...) dotyczą promocji produktów
    Wnioskodawcy przez influencerów. Wnioskodawca zawiera umowy z influencerami, którzy
    w przygotowywanych przez siebie materiałach reklamują produkty Spółki.
    Wnioskodawca zawarł umowę współpracy z niemiecką Spółką (podmiotem powiązanym),
    której przedmiotem jest świadczenie usług doradczych.
    W ramach zawartej umowy współpracy niemiecka Spółka jest zaangażowana m.in. w
    działania marketingowe polegające na promowaniu produktów Wnioskodawcy oraz
    nawiązywaniu kontaktów z potencjalnymi kontrahentami.
    Zgodnie z zawartą umową o współpracy niemiecka Spółka poza promowaniem produktów
    Wnioskodawcy, zobowiązała się również w imieniu Wnioskodawcy do wsparcia w postaci
    nabywania części surowców oraz półfabrykatów potrzebnych do produkcji wyrobów.
    Niemiecka Spółka podejmuje działania marketingowe na rzecz Wnioskodawcy przy
    pomocy:
    - spotkań odbywających się na różnego rodzaju targach krajowych jak i zagranicznych
        (np. IPM ESSEN);

    - innych spotkań biznesowych;
    - rozmów telefonicznych;
    - korespondencji mailowej oraz
    - telekonferencji.
    Podejmowane przez niemiecką Spółkę działania marketingowe polegały również na
    zapraszaniu do siedziby Wnioskodawcy potencjalnych kontrahentów, którzy w trakcie
    wizyty zamawiali „próbki” produktów oferowanych przez Wnioskodawcę, a następnie
    nawiązywali długofalową współpracę.
    Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż wydatki związane z zawartą umową współpracy z
    niemiecką Spółką są proporcjonalne do zaangażowania danego specjalisty w dane
    zagadnienie i obliczane są one każdorazowo w oparciu o faktycznie poniesione wydatki ze
    strony niemieckiej Spółki.
    Wnioskodawca ponosi przede wszystkim koszty wynagrodzeń przedstawicieli handlowych,
    którzy pełnią również funkcję kierowników regionalnych.
    Podobnie jak pozostali pracownicy, są oni zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, przy
    czym część wynagrodzenia, które otrzymują jest związana z czasem pracy w trakcie
    uczestnictwa w targach, w promocjach odbywających się na „rodzinnych warsztatach
    ogrodniczych”, a także dniach otwartych w centrach ogrodniczych które są odbiorcami
    naszych produktów.
    Wskazane we wniosku „tabliczki z grawerem” stanowią materiały, które w trakcie kampanii
    reklamowej w Internecie umożliwiają identyfikacje danego produktu podczas jego
    prezentacji.
    Wskazane przez Wnioskodawcę banery stanowią fizyczną formę reklamy zewnętrznej,
    którą może umieszczać na ogrodzeniach, przy czym są one umieszczane przede
    wszystkim w miejscach dystrybucji oferowanych przez Spółkę produktów.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż banery w swojej treści reklamują oferowane przez
    Spółkę produkty, usługi, a także organizowane przez nią wydarzenia.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym koszty uczestnictwa w
    targach wskazane w punkcie 1 niniejszego wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o
    których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy CIT, a tym samym Spółka będzie
    uprawniona do ich rozliczenia w ramach ulgi?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym koszty promocyjno-
    informacyjne wskazane w punkcie 2 niniejszego wniosku, stanowią koszty
    kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy CIT, a tym samym
    Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w ramach ulgi?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym koszty związane z
    dostosowaniem opakowań produktów do wymagań kontrahentów wskazane w punkcie
    3 niniejszego wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust.
    7 pkt 3 ustawy CIT, a tym samym Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w
    ramach ulgi?
    4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym koszty związane z
    certyfikacją towarów oraz rejestracją znaków towarowych wskazane w punkcie 4

    niniejszego wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7
    pkt 4 ustawy CIT, a tym samym Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w ramach
    ulgi?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszty związane z uczestnictwem w targach wskazane w punkcie
    1 niniejszego wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7
    pkt 1 ustawy CIT, a tym samym Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w ramach ulgi.
    Szczegółowe stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania przedstawionego w
    punkcie 1:
    Zgodnie z treścią art. 18eb ust. 1 ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż
    przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie
    z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
    sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku
    podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak
    niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.
    Ustawodawca wprowadzając art. 18eb ustawy CIT, na podstawie ustawy z dnia 29
    października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
    2021 r. poz. 2105; dalej: Ustawa nowelizująca), miał na celu wsparcie polskich
    przedsiębiorców w ramach zwiększania ich rynków zbytu oraz rozwoju rodzimych
    przedsiębiorstw.
    Jak możemy przeczytać w uzasadnieniu do ustawy wprowadzającej „celem wprowadzanej
    ulgi jest umożliwienie podwójnego uwzględniania w rozliczeniu podatkowym kosztów
    związanych ze zwiększeniem przychodów ze sprzedaży produktów.
    Zasadność wprowadzenia projektowanej ulgi należy odczytywać również w aspekcie
    społeczno-ekonomicznym. Poza walorem zachęty do rozszerzania skali działalności
    związanej ze sprzedażą produktów, proponowane rozwiązanie może stanowić dla
    przedsiębiorców niewątpliwe wsparcie w obecnej trudnej sytuacji ekonomicznej związanej
    z pandemią COVID19. Skorzystanie z ulgi daje bowiem w szczególności szansę do
    zapełnienia luki powstałej wskutek likwidacji zagranicznych przedsiębiorstw, jak również
    zdobycia nowych kontraktów w związku z potencjalną możliwością przenoszenia
    łańcuchów dostaw z państw azjatyckich do Europy.
    Wydaje się, że wprowadzane rozwiązanie powinno oddziaływać wspierająco szczególnie
    na małe podmioty podejmujące się ryzyka związanego z ekspansją na zagraniczne rynki
    (zarówno rozpoczynające jak i rozwijające dotychczasową działalność związaną ze
    sprzedażą produktów za granicę)”.
    W świetle art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione w
    celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty uczestnictwa w
    targach.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach zaistniałego stanu faktycznego w 2022 i 2023 r.
    wziął udział w targach, których koszty dotyczyły produktów dotychczas nieoferowanych jak
    również już oferowanych przez Spółkę. W stosunku do takich kosztów Spółka zamierza
    korzystać ze zwolnienia (odliczenia) z uwagi na zwiększenie przychodów z produktów już
    oferowanych oraz osiągnięcie przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas
    nieoferowanych. Koszty (wydatki) te dotyczyły:
    a) organizacji miejsca wystawnego (winno być: wystawowego),

    b) usług związanych z obsługą stoiska (np. koszty związane ze zużyciem prądu,
      wypożyczeniem i wynajmem sprzętu, w tym stolików, lad, krzeseł, telewizorów LED,
      totemu), Opłata za zgłoszenie wystawcy,
    c) kosztów transportu samochodem sprzętu niezbędnego do organizacji miejsca
      wystawowego, zakresie w jakim nie dotyczą przewozu pracowników,
    d) usług informatyczna, dotycząca stałego łącza podczas targów, która zapewnia
      możliwość pobrania, instalacji korzystanie z aplikacji stworzonej przez Spółkę dla
      klientów targów,
    e) wynajęcie powierzchni wystawienniczej,
    f) kosztów zakupu mebli na stoisko,
    g) kosztów związane z opłatami za zużyte media na stoisku,
    h) zakwaterowania i wyżywienia dla pracowników,
    i) Sprzątania po montażu stanowiska,
    j) usług zaprojektowania i wykonania produktów promocyjnych posiadających logo
      Wnioskodawcy, jak i oznaczenia produktów lub oznaczenia produktu,
    k) Projektowania oraz budowy stoiska,
    l) Wykonania grafik na stoisko targowe,
    m) zakupu materiałów reklamowych, które zostaną wykorzystane na targach,
    n) przygotowania materiałów reklamowych: katalogów, ulotek dotyczących produktów
      rozkładówek cenowych, roll-upów,
    o) wynagrodzenia przedstawicieli handlowych uczestniczących w targach, którzy
      reklamują produkty Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wskazuje, że koszty wskazane wyżej w punktach a i h są kosztem
    kwalifikowanym zaliczanym do ulgi prowzrostowej na podstawie art. 18eb ust. 7 pkt 1 lit. a
    i c ustawy o CIT.
    Odnosząc się natomiast do pozostałych kosztów wykazanych powyżej, Wnioskodawca
    pragnie zwrócić uwagę na interpretację indywidualną DKIS z 27 października 2023 roku Zn
    ak: 0111-KDIB1-3.4010.434.2023.2.AN, w której to organ podatkowy wskazał, że
    wymienione poniżej koszty można zaliczyć do kosztów wymienionych w art. 18eb ust. 7
    pkt 1 ustawy CIT, jako koszty uczestnictwa w targach, tj.:
    - opłaty za wyznaczenie powierzchni wystawienniczej stoiska;
    - opłaty za wstęp na targi dla pracowników wyznaczonych do prezentacji produktów na
      stoisku Spółki;
    - opłaty za wpis do katalogów i ulotek targowych;
    - koszty wykonania zlecenia spedycyjnego (transport elementów stoiska targowego oraz
      eksponatów targowych);
    - koszty zakupu zabudowy stoiska - w tym wykładziny stoika targowego;
    - koszty zakupu mebli na stoisko oraz koszty wypożyczenia mebli na stoisko
      (wypożyczenie odbywa się w zależności od potrzeb i specyfiki danych targów);
    - koszty wykonania grafik na stoisko targowe;
    - koszty montażu i demontażu stoiska targowego wraz z montażem zasilania stoiska
      prądem;
    - koszty związane z opłatami za zużyte media na stoisku;
    - koszty sprzątania stoiska;
    - koszty noclegów pracowników delegowanych na targi;

    - można zaliczyć do kosztów wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy CIT, jako
      koszty uczestnictwa w targach.
    Ponadto, w interpretacji indywidualnej z 3 listopada 2023 r. Znak: 0111-KDIB2-
    1.4010.297.2023.2.DD DKIS uznał, że podatnik w ramach ulgi na ekspansję można zaliczyć
    do kosztów wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy CIT, jako koszty uczestnictwa w
    targach: przygotowania i zakupu materiałów reklamowych, które zostaną wykorzystane na
    targach, wynajęcia powierzchni wystawienniczej oraz wykonania wystroju stoiska,
    wynagrodzenia agencji reklamowej zapewniającej usługi hostess, a także koszty
    transportu samochodem sprzętu niezbędnego do organizacji miejsca wystawowego mogą
    zostać odliczone, w takim zakresie w jakim nie dotyczą przewozu pracowników.
    Mając na uwadze przywołane przepisy prawa podatkowego oraz stanowiska organów
    podatkowych, w ocenie Wnioskodawcy wskazane koszty uczestnictwa w targach stanowią
    koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT i mogą zostać
    rozliczone w ramach przedmiotowej ulgi.
    Ad 2
    W ocenie Wnioskodawcy promocyjno-informacyjne wskazane w punkcie 2 niniejszego
    wniosku stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy
    CIT, w związku z czym Spółka będzie uprawniona do odliczenia ich do wysokości 1 000 000
    zł, w przypadku spełnienia się przesłanek przewidzianych w art. 18eb ust. 4 ustawy CIT.
    Szczegółowe stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania przedstawionego w
    punkcie 2:
    Zgodnie z treścią art. 18eb ust. 1 ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż
    przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie
    z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
    sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku
    podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak
    niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.
    Ustawodawca wprowadzając art. 18eb ustawy CIT, na podstawie ustawy z dnia 29
    października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
    2021 r. poz. 2105; dalej: Ustawa nowelizująca), miał na celu wsparcie polskich
    przedsiębiorców w ramach zwiększania ich rynków zbytu oraz rozwoju rodzimych
    przedsiębiorstw.
    Jak możemy przeczytać w uzasadnieniu do ustawy wprowadzającej „celem wprowadzanej
    ulgi jest umożliwienie podwójnego uwzględniania w rozliczeniu podatkowym kosztów
    związanych ze zwiększeniem przychodów ze sprzedaży produktów.
    Zasadność wprowadzenia projektowanej ulgi należy odczytywać również w aspekcie
    społeczno-ekonomicznym. Poza walorem zachęty do rozszerzania skali działalności
    związanej ze sprzedażą produktów, proponowane rozwiązanie może stanowić dla
    przedsiębiorców niewątpliwe wsparcie w obecnej trudnej sytuacji ekonomicznej związanej
    z pandemią COVID19.
    Skorzystanie z ulgi daje bowiem w szczególności szansę do zapełnienia luki powstałej
    wskutek likwidacji zagranicznych przedsiębiorstw, jak również zdobycia nowych
    kontraktów w związku z potencjalną możliwością przenoszenia łańcuchów dostaw z
    państw azjatyckich do Europy. Wydaje się, że wprowadzane rozwiązanie powinno
    oddziaływać wspierająco szczególnie na małe podmioty podejmujące się ryzyka
    związanego z ekspansją na zagraniczne rynki (zarówno rozpoczynające jak i rozwijające
    dotychczasową działalność związaną ze sprzedażą produktów za granicę)”.

    W świetle art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesionych
    w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty działań
    promocyjno-informacyjnych, w tym zakup przestrzeni reklamowych, przygotowania strony
    internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek,
    dotyczących produktów.
    Użycie przez ustawodawcę sformułowania „w tym” oznacza, iż jest to przykładowe
    wyliczenie kosztów związanych z działaniami promocyjno-informacyjnymi, a więc do tej
    kategorii należy zaliczyć również koszty, które nie zostały w nim wymienione, a są
    bezpośrednio związane z działaniami promocyjno-informacyjnymi.
    Interpretację przepisów prawa podatkowego zgodnie z hierarchią wykładni każdorazowo
    należy rozpocząć od wykładni językowej. Jak słusznie wskazał NSA w wyroku z dnia 26
    października 2021 r., o sygn. akt II FSK 9179/21 „Zgodnie z zasadą pierwszeństwa wykładni
    językowej w procesie wykładni prawa, należy w pierwszej kolejności zastosować dyrektywy
    wykładni językowej, a dopiero w przypadku dalszych wątpliwości lub w celu wzmocnienia
    wyniku wykładni językowej, sięgać kolejno po wykładnię systemową lub funkcjonalną”.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego
    (https://sjp.pwn.pl) „promocja”, to działania zmierzające do zwiększenia popularności
    jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia; też: każde z tych działań. Z kolei, „informacja”
    oznacza: to, co powiedziano lub napisano o kimś lub o czymś, także zakomunikowanie
    czegoś.
    Mając na uwadze powyższe słownikowe znaczenia pojęć „promocja” i „informacja” należy
    wskazać, że aby daną działalność można było uznać za działania promocyjno-
    informacyjne, niezbędne jest, aby była to działalność zmierzająca do zwiększenia
    popularności jakiegoś produktu i jednocześnie aby była to działalność związana z
    komunikowaniem (informowaniem) o produktach. Działania promocyjno-informacyjne to
    zatem wszelkie działania, wykorzystywane do poinformowania klientów (odbiorców) o
    istnieniu oferty oraz doprowadzenia do zakupu produktu, skorzystania z usługi.
    Natomiast reklama, to działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do
    zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług, plakat, napis,
    ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi. Natomiast pojęcie „reklama” według
    „Słownika języka polskiego” pod red. M. Szymczyka (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2002
    r.) oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i
    możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję i
    inne podobne środki, np. plakaty, napisy i ogłoszenia służące temu celowi.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca ponosi następujące
    koszty, które związane są bezpośrednio z działalnością promocyjno-informacyjną:
    1) Marketing internetowy:
    a) Koszty przygotowania oraz modyfikacji strony internetowej (WNiP – amortyzacja),
    b) Reklama na stronach internetowych Spółki lub grupy do której Wnioskodawca należy,
    c) Prowadzenie social mediów Spółki w celu promowania i pozycjonowania produktów
        ((...), (...), (...)) – na podstawie umowy o pracę oraz zlecenia wraz z należnymi
        składkami ZUS oraz na podstawie umowy współpracy rozliczane poprzez fakturę,
    d) Koszty reklamy (...) ((...), pozycjonowanie strony internetowej),
    e) Koszty reklamy (...) (posty sponsorowane),
    f) Koszty modyfikacji strony internetowej należącej do Spółki, usługa świadczona przez
        firmę zewnętrzną zgodnie z umową o wykonanie modyfikacji strony internetowej,
    g) Realizacja materiałów na platformę (...) – koszty związane z wynagrodzeniem firmy
        zewnętrznej,

    h) Umowa z ambasadorem marki należącej do Spółki – dziennikarz, autor poradników
        ogrodniczych, autorytet w dziedzinie ogrodnictwa - filmy instruktażowe
        reklamujące produkty oferowane przez Spółkę,
    i) Umowy infulencerami zajmującymi się tematyką ogrodnictwa – lokowanie produktów
        na stronie internetowej, kanałach społecznościowych, nagrywanie filmów
        reklamowych na podstawie umów o współpracy,
    j) Umowa o współpracy ze spółką powiązaną w zakresie reprezentowania Wnioskodawcy
        zagranicą, u klientów, dostawców jak i w strukturach związkowych i
        stowarzyszeniowych, w tym na targach na arenie międzynarodowej do kosztów
        poniesionych na działania promocyjno-informacyjne oraz pozyskiwanie
        kontaktów i klientów na rzecz Spółki, wraz z tworzeniem struktur i kanałów
        sprzedażowych,
    k) Przygotowanie animacji do filmów reklamowych wraz z przeniesieniem autorskich
        praw majątkowych (zewnętrzny artysta) ujmowanych jako pośrednie koszty
        uzyskania przychodu oraz odpisy amortyzacyjne z WNIP,
    l) Produkcja filmów poradnikowych z ambasadorem marki Spółki na podstawie umowy o
        dzieło,
    m) Produkcja filmów szkoleniowych o nowościach usługa firmy zewnętrznej,
    n) Wykonanie zdjęć produktów w celu opublikowania ich na kanałach społecznościowych
        oraz w katalogach (zewnętrzny podwykonawca),
    o) Koszty przedstawicieli handlowych (kierowników regionalnych).
        Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca ponosił koszty
        wynagrodzeń przedstawicieli handlowych, którzy w ramach wykonywanych przez
        siebie obowiązków brali aktywny udział w promocji autorskiej aplikacji, a także
        rozprowadzali banery reklamowe w trakcie przeprowadzania szkoleń.
        Do wyznaczonych im zadań zalicza się również aktywne uczestniczenie w
        aktualizacji sklepów oferujących produkty w promocji na stronie internetowej
        „kupon online”.
        Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż poza kosztami wynagrodzeń
        przedstawicieli handlowych, musiał on ponieść dodatkowe koszty związane z
        wykonywaniem przez nich swoich obowiązków. Do takich kosztów należy zaliczyć
        wydatki związane uczestnictwem kierowników regionalnych w promocji
        dropshippingu z partnerami handlowymi.
        Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, w celu promowania własnych
        produktów Wnioskodawca podjął decyzję o nawiązaniu współpracy ze znanymi
        osobami.
        Przykładem takiej współpracy jest umowa ze znanym dziennikarzem, na podstawie
        której bierze on udział w filmach instruktażowych w zakresie ogrodnictwa
        reklamując jednocześnie produkty oferowane przez Spółkę.
        Innym przykładem jest współpraca z influencerami zajmującymi się tematyką
        ogrodnictwa, którzy na podstawie umowy zawartej z Wnioskodawcą lokują
        produkty Spółki na swoich stronach internetowych i profilach w mediach
        społecznościowych, a także reklamują je w tworzonych przez siebie materiałach.
        Współpraca z influencerami wynika przede wszystkim z tego, iż w dzisiejszych
        czasach bardzo ważną rolę w sprzedaży i marketingu odgrywa Internet. Aktualnie
        zaobserwować można trend odchodzenia od tradycyjnych nośników reklamy
        (telewizja, prasa, reklama zewnętrzna), a coraz bardziej popularnym nośnikiem
        reklamy jest właśnie Internet, który łączy w sobie cechy medium masowego, jak i

        kanału komunikacji bezpośredniej. Pozwala on na kierowanie informacji zarówno
        do masowego odbiorcy, jak i informacji ukierunkowanej na indywidualnego
        użytkownika.
        Na przestrzeni ostatnich lat obserwuje się znaczący wzrost sprzedaży produktów za
        pośrednictwem Internetu, a pandemia COVID-19 tylko ten proces przyśpieszyła. Z
        danych Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego wynika, że od czasu
        wybuchu pandemii pod koniec 2019 roku liczba użytkowników Internetu wzrosła o
        17% (dane na rok 2021).
        Wnioskodawca wskazuje, że media społecznościowe oferują wiele narzędzi do
        kreowania wizerunku, prezentacji czy też promocji produktów. Social media
        umożliwiają tworzenie reklam z wykorzystaniem różnych formatów reklamowych.
        Reklama taka jest niezwykle skuteczna i dociera do sprecyzowanej grupy osób.
        Spółka nawiązała współpracę z infulencerami, z uwagi na to, że dzięki swoim
        kanałom medialnym (media społecznościowe, portale informacyjne), są w stanie
        dotrzeć do potencjalnego grona odbiorców. Z założenia, współpraca ta polega na
        tym, że tworząc filmy instruktażowe (np. o uprawie określonego gatunku krzewu)
        wykorzystując przy tym produkty oferowane przez Spółkę (np. podłoże pod iglaki),
        czy umieszczając nazwy produktów w swoich treściach na portalach
        społecznościowych, rekomendując je swoim obserwatorom i zachęcając ich do
        kupowania produktów, których używają.
        W ten sposób wykorzystywany jest potencjał rekomendacyjny influencerów w celu
        dotarcia do określonej grupy docelowej i potencjalnych klientów. Dzięki zasięgom
        influencerów Wnioskodawca ma pewność, że jego produkty będą odebrane
        pozytywnie wypromowane przez osobę popularną i w ocenie jej społeczności
        wiarygodną.
        Wnioskodawca wskazuje, że akceptowalność powyższych działań i związanych z
        tym wydatków jako kosztów potwierdzone zostało w interpretacji indywidualnej z
        23 grudnia 2022 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.412.2022.1.AR.
    2) Marketing w mediach tradycyjnych:
        - Reklama nowych produktów w prasie,
        - Reklama w telewizji (gwiazdy branży ogrodniczej).
      Należy wskazać, że koszty związane z publikacjami prasowymi zostały wprost
      wymienione w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy CIT jako te, które kwalifikują się do
      rozliczenia ulgi. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że reklama produktów w
      telewizji również w opinii Spółki powinna zaliczać się do tej kategorii, ponieważ jest
      bezpośrednio związana z działaniami promocyjno-informacyjnymi.
      Udostępnienie reklamy produktu w telewizji umożliwia Spółce dotarcie do większej
      ilości osób – przede wszystkim osób starszych, którzy nie korzystają z Internetu, a
      więc w sposób bezpośredni ma związek i przekłada się na zwiększenie przychodów
      ze sprzedaży produktów oferowanych przez Spółkę.
    3) Pozostałe koszty związane z działaniami promocyjno-informacyjnymi:
        - Koszty materiałów reklamowych: katalogi produktowe, bluzy, koszulki, torebki,
          długopisy, kalendarze, smycze, swetry, banery.
        - Zakup roślin, nasion oraz akcesoriów na potrzeby nagrywania filmów
          reklamowych
        - Wykup możliwości automatycznego wysyłanie newsletterów
        - Tabliczki z grawerem na potrzeby reklamy w Internecie

        - Transport produktów potrzebnych do nakręcenie filmów emitowanych w
          Internecie.
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, w ocenie Spółki wskazane materiały reklamowe
    w postaci katalogów produktowych, bluz, koszulek, torebek, długopisów, kalendarzy,
    smyczy, swetrów, czy też banerów mogą skutecznie promować produkty z tego względu,
    że:
    - zwiększają rozpoznawalność marki: Logo i identyfikacja wizualna umieszczona na tych
    materiałach sprawiają, że marka staje się bardziej widoczna i zapada w pamięć klientów.
    - podkreślają profesjonalizm firmy: Wysokiej jakości materiały reklamowe wzmacniają
    pozytywny wizerunek przedsiębiorstwa i budują zaufanie.
    - zachęcają do interakcji z marką: Praktyczne przedmioty, takie jak długopisy, smycze czy
    torebki, które są używane na co dzień, przypominają użytkownikowi o produktach i
    usługach firmy.
    - docierają do szerokiej grupy odbiorców: Nośne materiały, jak banery czy koszulki,
    eksponowane publicznie, mogą przyciągnąć uwagę osób spoza pierwotnej grupy
    docelowej.
    - pełnią funkcję informacyjną: Katalogi produktowe czy kalendarze mogą dostarczać
    szczegółowych informacji o ofercie, ułatwiając klientom podjęcie decyzji zakupowych
    Spółka pragnie zaznaczyć, że wymienione wyżej produkty wpisują się w przyjętą przez nią
    strategię marketingową.
    Ad 3.
    W ocenie Wnioskodawcy koszty związane z dostosowaniem opakowań produktów do
    wymagań kontrahentów wskazane w punkcie 3 niniejszego wniosku, stanowią koszty
    kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy CIT i mogą zostać
    rozliczone w ramach ulgi na ekspansję.
    Szczegółowe stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania przedstawionego w
    punkcie 3:
    Zgodnie z treścią art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy CIT, za koszty uzyskania przychodów
    poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty
    dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów.
    Jak zostało przedstawione w opisie stanu faktycznego Spółka w 2022 i 2023 roku poniosła
    następujące koszty:
      - Koszty matrycy do folii;
      - Koszt wynagrodzenie pracowników za czas pracy poświęcony na dostosowanie
        opakowań produktów do wymagań kontrahentów.
    Odnosząc się do kosztów dostosowania opakowań produktów do wymagań
    kontrahentów, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż były one ponoszone na dwa sposoby, w
    zależności od przyjętej strategii współpracy i negocjacji.
    W przypadku, kiedy kontrahent Spółki wymaga dostosowania opakowania, poprzez
    umieszczenie dodatkowego elementu – koszty były ponoszone na zlecenie klienta,
    natomiast w pozostałych przypadkach były ponoszone z własnej inicjatywy.

    Zdaniem Wnioskodawcy powyższe wydatki mają charakter wydatków związanych z
    dostosowaniem opakowań produktów do wymagań kontrahentów, które poniesione są w
    celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów.
    Wydatki te bowiem nie tylko umożliwiają Wnioskodawcy sprzedaż produktów za pomocą
    sieci handlowych, które pełnią funkcję dystrybutora – umożliwiają dotarcie do większej
    ilości klientów. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż niektóre sieci handlowe
    wymagają dostosowania opakowań pod ich specjalne wymagania związane m.in. z
    etykietami. Efektywnie więc, osiągnięcie przez Wnioskodawcę sprzedaży z tych produktów
    będzie możliwe po ich dostosowaniu opakowań do wymagań kontrahentów.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 6 grudnia 2023 r., o sygn. akt II FSK 1868/23. W przywołanym wyroku
    NSA wskazał, że „ (...) w art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT jest mowa o dostosowaniu
    opakowań produktów do wymagań kontrahentów. Z jego literalnego brzmienia nie wynika
    zatem, w jaki sposób podatnik powinien poznać wymagania kontrahentów. Wiedza na ten
    temat może zostać przekazana podatnikowi na skutek jego pytania, ale równie dobrze
    wymagania te mogą być oczywiste dla podmiotów działających w danej branży, czy to z
    uwagi na wymogi danego rynku, przyjęte standardy, czy też przyjęte rozwiązania prawne”.
    Ad 4.
    W ocenie Wnioskodawcy koszty związane z certyfikacją towarów oraz rejestracją znaków
    towarowych wskazane w punkcie 4 niniejszego wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o
    których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 4 ustawy CIT i mogą zostać rozliczone w ramach ulgi
    na ekspansję. Szczegółowe stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania
    przedstawionego w punkcie 4:
    Zgodnie z treścią art. 18eb ust. 7 pkt 4 ustawy CIT, za koszty uzyskania przychodów
    poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty
    przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
    dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca w 2022 roku poniósł
    koszty związane z rejestracją dwóch znaków towarowych – na część opłat Spółka uzyskała
    dofinansowanie w związku z tym w uldze zamierza uwzględnić wyłącznie część kosztów
    niepokrytych dotacją.
    W związku z tym, że rejestracja znaków towarowych została wskazana wprost w przepisie
    w opinii Wnioskodawcy koszty z tym związane z wyłączeniem dotacji może uwzględnić w
    uldze prowzrostowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r.,
    wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system
    ulg podatkowych. Jedną z form wsparcia przedsiębiorców w ramach Polskiego Ładu jest
    ulga na zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, czyli tzw. „ulga na ekspansję”.
    Celem ulgi jest zachęcenie przedsiębiorców do rozwoju swojej działalności i rozszerzania
    działalności nie tylko na rynek krajowy, ale także na zagraniczne rynki zbytu.

    Ulga na ekspansję polega na odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów
    poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów bezpośrednio
    wytworzonych przez podatnika i zbywanych na rzecz podmiotów niepowiązanych. Ulga
    umożliwia odliczenie wydatków dwa razy – zarówno jako koszty uzyskania przychodów,
    jak i w ramach samej ulgi (do kwoty 1 mln zł).
    Podatnik będzie mógł odliczyć wskazane poniżej koszty od podstawy opodatkowania,
    jeżeli po skorzystaniu z ulgi, w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych,
    począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty zwiększenia przychodów
    (dokonano odliczenia):
    - zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
    ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych
    kosztów lub
    - osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub
    - osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
    Regulacje dotyczące tej ulgi zawiera dodany do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”) art.
    18eb, który w ust. 1 stanowi, że:
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości
      dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż
      przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku
      podatkowym.
    Według art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT:
      przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.
    W świetle art. 18eb ust. 3 ww. ustawy:
      przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w ust. 1,
      rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem
      powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT:
      podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie
      2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w
      którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył
      przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
      tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych w danym kraju.
    W świetle art. 18eb ust. 5 ustawy o CIT:
      przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się
      wyłącznie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 6 ustawy o CIT:
      w przypadku gdy podatnik, który skorzystał z odliczenia, nie spełni warunku, o
      którym mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w
      którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów, do
      odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.

    Według art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT:
    za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
    sprzedaży produktów uznaje się koszty:
      1) uczestnictwa w targach poniesione na:
        a) organizację miejsca wystawowego,
        b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,
        c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;
      2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
        przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
        informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
      3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
      4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
        dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
      5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w
        celu składania ofert innym podmiotom.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 8 ustawy o CIT:
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu
      zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    W myśl art. 18eb ust. 9 ustawy o CIT:
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w
      celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik
      poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od
      kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w
      pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć
      lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał
      lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 10 ustawy o CIT:
      koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone
      w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia:
    1. czy koszty uczestnictwa w targach wskazane w punkcie 1 niniejszego wniosku,
      stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy CIT, a
      tym samym Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w ramach ulgi,
    2. czy koszty promocyjno-informacyjne wskazane w punkcie 2 niniejszego wniosku,
      stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy CIT, a
      tym samym Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w ramach ulgi,
    3. czy koszty związane z dostosowaniem opakowań produktów do wymagań
      kontrahentów wskazane w punkcie 3 niniejszego wniosku, stanowią koszty
      kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy CIT, a tym samym
      Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w ramach ulgi,
    4. czy koszty związane z certyfikacją towarów oraz rejestracją znaków towarowych
      wskazane w punkcie 4 niniejszego wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o których

      mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 4 ustawy CIT, a tym samym Spółka będzie uprawniona do
      ich rozliczenia w ramach ulgi.
    Odnosząc się do ww. wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z przywołanym powyżej art.
    18eb ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków
    kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty
    uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z
    przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000
    zł w roku podatkowym.
    Opisana w powyższym artykule tzw. „ulga na ekspansję” dotyczy zatem kosztów uzyskania
    przychodów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów.
    Jak wynika m.in. z opisu sprawy, jesteście Państwo producentem profesjonalnych podłoży
    do upraw oraz środków poprawiających właściwości gleby. Produkcja ta oparta jest na
    torfie, kompoście, zrębce drzewnej oraz korze, które Spółka jako surowce przetwarza w
    dalszych procesach produkcyjnych. W wyniku tych procesów wytwarzane są półfabrykaty,
    które wykorzystywane są do produkcji podłoży i środków poprawiających właściwości
    gleby. Nie jesteście Państwo podmiotem korzystającym ze zwolnienia podatkowego, o
    którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34, 34a ustawy o CIT. Głównym Państwa celem jest
    zapewnienie ciągłego rozwoju sprzedaży opartego na pozyskiwaniu nowych klientów i
    kontynuowaniu współpracy z obecnymi odbiorcami. Cele te są realizowane poprzez
    wprowadzanie nowych produktów, a także większe wykorzystanie alternatywnych
    komponentów nietorfowych do produkcji podłoży.
    W każdym roku wprowadzają oraz zamierzają Państwo wprowadzać na rynek nowe bądź
    ulepszone produkty, które dotychczas nie znajdowały się w Państwa ofercie.
    W stosunku do produktów już oferowanych na rzecz których ponieśliście Państwo koszty,
    o których mowa w art. 18eb ustawy o CIT notujecie wzrost przychodów z ich sprzedaży w
    roku 2023 i 2024 względem 2022 oraz 2024 względem roku 2023 – wzrost przewidywany
    jest również w latach następnych. W stosunku do produktów wcześniej przez Państwa
    nieoferowanych osiągacie przychód z ich sprzedaży.
    Wydatki poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów oraz
    produktów dotychczas nieoferowanych nie zostały i nie zostaną zwrócone Państwu w
    żadnej formie, a także nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania.
    W tym miejscy zauważyć należy, że „ulga na ekspansję” dotyczy zatem kosztów uzyskania
    przychodów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. Mogą
    z niej skorzystać podatnicy, którzy wytworzyli produkty w ramach swojej działalności
    gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT, przez „produkty” rozumie
    się rzeczy wytworzone przez podatnika. Wsparciem w ramach ulgi, w świetle art. 18eb ust.
    3 ustawy o CIT, wymienionych regulacji objęte zostało odpłatne zbycie produktów
    wytworzonych przez podatnika, do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Wskazać należy, że pojęcie „rzeczy” należy odnieść do definicji zawartej w art. 45 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) w świetle
    którego, rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    Wymaga podkreślenia, że ustawy podatkowe odwołują się odrębnie do pojęcia „rzeczy” i
    „praw majątkowych”.
    W myśl z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.
    14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych
    świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub
    częściowo odpłatnie (...).

    Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 1 ustawy o CIT, przychodem z odpłatnego zbycia
    rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług jest ich wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie. (...).
    Ustawodawca nie wprowadził na potrzeby przepisu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT również
    definicji „wytworzenia” rzeczy, należy więc posłużyć się potocznym rozumieniem tego
    słowa.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem języka Polskiego (https://sjp pwn.pl) „wytworzyć” to
    „zrobić”, „wyprodukować coś”.
    Podatnik, który zleca podmiotom trzecim produkcję wyrobów tylko sprzedawanych pod
    swoją marką „nie robi” ani „nie produkuje” tych wyrobów. Działania podatnika nie można
    więc uznać za wytworzenie produktów, w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT.
    Powołane wyżej regulacje oznaczają w sposób niewątpliwy, że intencją ustawodawcy przy
    projektowaniu przepisów art. 18eb ustawy o CIT, było objęcie przedmiotową ulgą
    wyłącznie produktów stanowiących rzeczy (a zatem przedmioty materialne) wytworzone
    przez podatnika.
    Natomiast przez pojęcie „produktu dotychczas nieoferowanego” należy rozumieć jako
    konieczność wprowadzenia do oferty przedsiębiorstwa dobra materialnego, które
    różniłoby się od dotychczas oferowanego asortymentu w stopniu pozwalającym uznać, że
    przedsiębiorca rozszerza działalność na nowy segment rynku. Z produktem dotychczas
    nieoferowanym będziemy mieli więc do czynienia, w przypadku gdy skala zmian bądź
    usprawnień względem dotychczas oferowanych przez podatnika produktów uzasadnia
    przekonanie, że mamy do czynienia z nowym produktem w ujęciu rodzajowym. W
    konsekwencji wszelkie zmiany bądź usprawnienia, w tym opracowanie nowych technologii
    zaangażowanych w proces produkcji, które nie skutkują powstaniem nowego rodzaju
    produktu (znacząco różniącego się pod kątem specyfikacji technicznej na tle
    dotychczasowej oferty przedsiębiorcy) należy zakwalifikować jedynie jako innowacje w
    obrębie dotychczas wytwarzanego produktu. Podatnik wprowadzający do dotychczas
    wytwarzanych produktów jedynie nieznaczne modyfikacje nie może więc skorzystać z ulgi
    na ekspansję z powołaniem na realizację przesłanki osiągnięcia przychodów ze sprzedaży
    produktów dotychczas nieoferowanych.
    Z wniosku wynika, że w 2022 i 2023 roku ponieśliście Państwo szczegółowo wskazane we
    wniosku koszty.
    Dochód ze sprzedaży produktów, które w założeniach mają zostać objęte ulgą na
    ekspansję jest opodatkowany w Polsce.
    Ustalając, czy wskazane koszty stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art.
    18eb ust. 7 ustawy o CIT należy pamiętać, że katalog kosztów poniesionych w celu
    zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, uprawniających do ulgi, ma charakter
    zamknięty. Zatem, tylko wydatki w nim wskazane mogą być odliczone jako koszty
    kwalifikowane. Jednocześnie ocena, czy dany wydatek mieszczący się w powyższym
    katalogu może być uznany za podlegający odliczeniu, powinna być dokonywana w każdym
    przypadku indywidualnie.
    Jednocześnie należy podkreślić, że na gruncie prawa podatkowego obowiązuje prymat
    wykładni gramatycznej (językowej). W granicach wykładni obowiązujących przepisów
    prawa nie mieści się taka ich interpretacja, która prowadzi do wykreowania nowych norm
    prawnych, niezawartych w przepisach. Każda bowiem wykładnia powinna się sytuować w
    ramach możliwego sensu językowego danego pojęcia czy wyrażenia (por. np. wyrok NSA z
    16 czerwca 2021 r., sygn. akt III FSK 32/21 i z 19 września 2018 r., sygn. akt I GSK 2788/18,
    CBOSA). Odstąpienie przez interpretatora od sensu literalnego przepisu jest uzasadnione
    wyłącznie szczególnie ważnymi powodami. Takimi powodami mogą być np. wartości
    konstytucyjne. Na gruncie prawa podatkowego kierowanie się wykładnią celowościową, to

    jest z pominięciem woli „historycznego” prawodawcy, w oderwaniu od innych rodzajów
    wykładni, może prowadzić do wypaczenia rzeczywistych intencji prawodawcy, dowolności
    w stosowaniu prawa i do związanej z nią utraty poczucia pewności prawnej (R. Mastalski,
    Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 112 i n.; por. uchwałę NSA z 29
    maja 2000 r., FPS 2/00, ONSA 2001/1/2, M. Podat. 2000/7/3, Pr. Gosp. 2000/10/25, Glosa
    2000/10/37, POP 2001/5/131, M. Prawn. 2000/10/643).
    Ulga zawarta w art. 18eb ustawy o CIT, stanowi odstępstwo od zasady powszechności
    opodatkowania. W tym przedmiocie znane jest stanowisko sądownictwa, zgodnie z
    którym wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady
    powszechności opodatkowania, a więc przy wykładni przepisów dotyczących ulg i
    zwolnień podatkowych nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą.
    Tego rodzaju interpretacja kłóciłaby się bowiem z wyrażoną w art. 84 Konstytucji zasadą
    powszechności opodatkowania (przykładowo: wyrok NSA z 14 maja 2015 r., sygn. akt II
    FSK 94/14).
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu Nr 1 wskazać należy, że
    kosztami uczestnictwa w targach będą wydatki poniesione przez Państwa na:
    a) organizację miejsca wystawowego,
    b) usługi związane z obsługą stoiska (np. koszty związane ze zużyciem prądu,
      wypożyczeniem i wynajmem sprzętu, w tym stolików, lad, krzeseł, telewizorów LED,
      totemu), opłata za zgłoszenie wystawcy,
    c) koszty transportu samochodem sprzętu niezbędnego do organizacji miejsca
      wystawowego, w zakresie w jakim nie dotyczą przewozu pracowników,
    d) usługę informatyczną, dotycząca stałego łącza podczas targów, która zapewnia
      możliwość pobrania, instalacji, korzystania z aplikacji stworzonej przez Spółkę dla
      klientów targów,
    e) wynajęcie powierzchni wystawienniczej,
    f) koszty zakupu mebli na stoisko,
    g) koszty związane z opłatami za zużyte media na stoisku,
    h) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników,
    i) sprzątanie po montażu stanowiska,
    j) usługi zaprojektowania i wykonania produktów promocyjnych posiadających logo
      Wnioskodawcy, jak i oznaczenia produktów lub oznaczenia produktu takich jak:
      katalogi, poradniki autorstwa Spółki i banery,
    k) projektowanie oraz budowę stoiska,
    l) wykonanie grafik na stoisko targowe,
    m) zakup materiałów reklamowych, tj. katalogów, poradników i banerów reklamowych,
      które zostaną wykorzystane na targach,
    n) przygotowanie lub zakup materiałów reklamowych, które zostaną wykorzystane na
      targach, tj.: katalogów, poradników, ulotek dotyczących produktów, rozkładówek
      cenowych, roll-upów.
    Natomiast Państwa koszty związane z uczestnictwem w targach, które nie uprawniają/nie
    będą uprawniały do odliczenia, to wydatki ponoszone na:
    j) usługi zaprojektowania i wykonania produktów promocyjnych posiadających logo
      Wnioskodawcy, jak i oznaczenia produktów lub oznaczenia produktu, tj. kalendarze
      trójdzielne; książkowe, paletki (notatniki z logo), długopisy, koszulki, polary,
      softschele, torby z logo i plakaty,
    m) zakup materiałów reklamowych, które zostaną wykorzystane na targach takich jak:
      długopisy, kalendarze, koszulki, kubki, smycze, torby, doniczki, kwiaty, wyroby
      gotowe Spółki,

    o) wynagrodzenie przedstawicieli handlowych uczestniczących w targach, którzy
      reklamują produkty Wnioskodawcy.
    Powyższe wydatki nie zostały wprost zidentyfikowane w pkt 1 art. 18eb ust. 7 ustawy o
    CIT. Wykazują pośredni związek z kosztami określonymi we wskazanym przepisie, o czym
    mogą świadczyć użyte przez Państwa sformułowania: „są niezbędne do jej uczestnictwa i
    organizacji miejsca wystawowego” czy „związane z organizacją miejsca wystawowego”.
    Należy zauważyć, że art. 18eb ust. 7 pkt 1 uznaje za koszty uzyskania przychodów
    poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów tylko koszty
    uczestnictwa w targach polegające na organizacji miejsca wystawowego, zakupie biletów
    lotniczych oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia pracowników. Zakres tego przepisu
    nie obejmuje innych kosztów oprócz tych, które zostały w nim wyraźnie wskazane. Zatem
    koszty nie wymienione wprost w przywołanej regulacji i przeznaczone na realizację działań
    mających pośredni związek z wydatkami w nim wymienionymi, nie podlegają/nie będą
    podlegać odliczeniu w ramach ulgi na ekspansję.
    Należy także zauważyć, że katalog wydatków uprawniających do odliczenia nie obejmuje
    kosztów wynagrodzeń przedstawicieli handlowych uczestniczących w targach, co
    uniemożliwia odliczenie takiej kategorii kosztów. Ponadto w uzupełnieniu wniosku wprost
    wskazano, że przedstawiciele handlowi pełnią również funkcję kierowników regionalnych i
    podobnie jak pozostali pracownicy, są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, przy
    czym część wynagrodzenia, które otrzymują jest związana z czasem pracy w trakcie
    uczestnictwa w targach.
    Wskazać należy, że w kwestii rozliczenia kosztów uposażeń pracowniczych, jedynymi
    rodzajami kosztów pracowniczych, jakie mogą zostać odliczone w związku z
    zastosowaniem ulgi na ekspansję są wydatki na zakup biletów lotniczych dla pracowników
    oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia dla pracowników. Z uwagi na powyższe
    zakresem ulgi na ekspansję nie są objęte koszty wynagrodzeń pracowników
    zaangażowanych w działania generujące koszty, scharakteryzowane w ust. 2-5 art. 18eb
    ustawy CIT.
    W odniesieniu do pojęcia „pracownik” należy wskazać, że stosownie do treści art. 12 ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za pracownika uważa się osobę
    pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub
    spółdzielczym stosunku pracy. Z kolei ustawa CIT nie zawiera definicji legalnej pojęcia
    „pracownik”. Z uwagi jednak na tożsamy kształt przepisów o uldze na ekspansję
    obowiązujący na gruncie obu ustaw o podatku dochodowym uzasadnione jest przyjęcie
    sposobu rozumienia pojęcia pracownik wynikającego z definicji zawartej w ustawie o PIT
    również do ustalenia zakresu wydatków kwalifikowanych, które mogą zostać odliczone w
    ramach ulgi przez podatnika podatku CIT.
    Tym samym, wydatki na wynagrodzenie przedstawicieli handlowych obejmujący
    uczestnictwo w targach, nie będą stanowić kosztów podlegających odliczeniu w ramach
    omawianej ulgi.
    Odnosząc się z kolei do wydatków poniesionych na usługi zaprojektowania i wykonania
    produktów promocyjnych posiadających logo Wnioskodawcy, jak i oznaczenia produktów
    lub oznaczenia produktu, wskazać należy, że przekazywanie kalendarzy trójdzielnych,
    książkowych, paletek (notatników), długopisów, koszulek, polarów, softscheli, torb z logo, i
    plakatów z logo jak również kubków, smyczy, doniczek, kwiatów, czy wyrobów gotowych
    Spółki, należy uznać bardziej za działania o charakterze reklamowym i reprezentacyjnym
    niż za koszty związane z uczestnictwem w targach. Nie promują bowiem ani nie informują
    o żadnym konkretnym produkcie.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że Państwa stanowisko w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku Nr 1 dotyczącego ustalenia, czy koszty uczestnictwa w targach
    wskazane w punkcie 1 niniejszego wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o których

    mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy CIT, a tym samym Spółka będzie uprawniona do ich
    rozliczenia w ramach ulgi, w zakresie dotyczącym wydatków na:
    - usługi zaprojektowania i wykonania produktów promocyjnych posiadających logo
      Wnioskodawcy, jak i oznaczenia produktów lub oznaczenia produktu, tj. kalendarze
      trójdzielne; książkowe, paletki (notatniki z logo), długopisy, koszulki, polary, softschele,
      torby z logo i plakaty,
    - zakup materiałów reklamowych, które zostaną wykorzystane na targach takich jak:
      długopisy, kalendarze, koszulki, kubki, smycze, torby, doniczki, kwiaty, wyroby gotowe
      Spółki,
    - wynagrodzenie przedstawicieli handlowych uczestniczących w targach, którzy reklamują
      produkty Wnioskodawcy,
        - jest nieprawidłowe,
    - w pozostałym zakresie - jest prawidłowe.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu oznaczonym we wniosku Nr 2,
    tj. poniesionych kosztów promocyjno-informacyjnych, wskazać należy, że w art. 18eb ust.
    7 pkt 2 ustawy o CIT ustawodawca, w ramach kosztów poniesionych w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów wymienia koszty poniesione na działania
    promocyjno-informacyjne, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony
    internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek,
    dotyczących produktów.
    Ustawodawca nie zdefiniował tego typu działań, lecz wskazał jedynie przykładowe rodzaje
    kosztów, które wchodzą w zakres wskazanego przepisu.
    W związku z brakiem definicji ustawowej „działań promocyjno-informacyjnych”, posłużyć
    się należy definicją zawartą w słowniku języka polskiego. Zgodnie ze słownikiem języka
    polskiego PWN, poprzez pojęcie „promocja” należy rozumieć m.in. „działania zmierzające
    do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia”. Natomiast, poprzez
    pojęcie „informacja” rozumieć należy czynności związane z „udzielaniem informacji,
    wskazówek, podawaniem do wiadomości”. Tym samym, zgodnie z powyższymi
    definicjami, „działaniami promocyjno-informacyjnymi” będą działania, których zamiarem
    będzie zwiększenie popularności danego produktu oraz udzielanie w jego zakresie
    potrzebnych informacji.
    Z kolei „informacja” to „to, co powiedziano lub napisano o kimś lub o czymś, także
    zakomunikowanie czegoś”.
    Należy podkreślić, że regulacje o charakterze ulg podatkowych, powinny być
    interpretowane wąsko, w myśl reguły interpretacyjnej exceptiones non sunt extendendae,
    zabraniającej rozszerzającej wykładni przepisów o charakterze wyjątkowym (a za takie
    należy uznać przepisy dotyczące ulg i zwolnień będące wyjątkami od zasady
    powszechności opodatkowania). Artykuł 18eb ust. 7 ustawy o CIT, zawiera katalog kosztów
    uzyskania przychodu objętych ulgą na ekspansję. Przywołane wyliczenie ma charakter
    zamknięty. Oznacza to, że kosztami uprawniającymi do skorzystania z ulgi na ekspansję są
    jedynie wydatki wyraźnie wskazane przez ustawodawcę w ramach przywołanych regulacji,
    a ich treść powinna być interpretowana ściśle.
    Z kolei pod pojęciem usług reklamowych rozumie się wszelką działalność promocyjną, w
    wyniku której lub w trakcie której następuje przekazywanie treści mających za zadanie
    informować o istnieniu lub cechach oferowanych towarów lub usług w celu zwiększenia
    sprzedaży tych produktów. Usługi reklamowe mogą być wykonywane zarówno przez po
    dmioty, które profesjonalnie zajmują się świadczeniem usług reklamowych, jak i
    podmioty, dla których wykonanie usługi reklamowej nie jest realizowane w ramach ich
    podstawowej działalności gospodarczej.

    Mając na uwadze powyższe do koszów działań promocyjno-informacyjnych w ramach
    marketingu internetowego, mogą/będą mogli Państwo zaliczyć wydatki poniesione na:
    - przygotowanie oraz modyfikację strony internetowej,
    - reklamę na stronach internetowych Spółki lub grupy do której Wnioskodawca należy,
    jednakże wyłącznie w zakresie w jakim reklama ta dotyczy oferowanych przez Spółkę
    produktów i została zakupiona od podmiotów zewnętrznych, tj. tych wydatków, które
    zostały poniesione na rzecz podmiotów zewnętrznych w celu zamieszczenia tych
    reklam,
    - reklamę produktów u firm zewnętrznych, które udostępniają je na swoich stronach
    internetowych,
    - prowadzenie social mediów Spółki w celu promowania i pozycjonowania produktów ((...),
    (...), (...)) – na podstawie umowy współpracy rozliczane poprzez fakturę,
    - reklamę (...) ((...), pozycjonowanie strony internetowej),
    - reklamę (...) (posty sponsorowane),
    - realizację materiałów dotyczących promocji produktów Wnioskodawcy przez
    influencerów na platformę (...) – koszty związane z wynagrodzeniem firmy zewnętrznej,
    - umowę z ambasadorem marki należącej do Spółki – dziennikarz, autor poradników
    ogrodniczych, autorytet w dziedzinie ogrodnictwa - filmy instruktażowe reklamujące
    produkty oferowane przez Spółkę,
    - umowy z infulencerami zajmującymi się tematyką ogrodnictwa – lokowanie produktów
    na stronie internetowej, kanałach społecznościowych, nagrywanie filmów reklamowych
    na podstawie umów o współpracy,
    - przygotowanie animacji do filmów reklamowych wraz z przeniesieniem autorskich praw
    majątkowych (zewnętrzny artysta) ujmowanych jako pośrednie koszty uzyskania
    przychodu oraz odpisy amortyzacyjne z WNIP,
    - produkcję filmów poradnikowych z ambasadorem marki Spółki na podstawie umowy o
    dzieło,
    - produkcję filmów szkoleniowych o nowościach usługa firmy zewnętrznej,
    - wykonanie zdjęć produktów w celu opublikowania ich na kanałach społecznościowych
    oraz w katalogach (zewnętrzny podwykonawca).
    Również do koszów działań promocyjno-informacyjnych w ramach marketingu
    tradycyjnego, mogą/będą mogli Państwo zaliczyć wydatki poniesione na:
    - reklamę nowych produktów w prasie,
    - reklamę w telewizji (gwiazdy branży ogrodniczej).
    Z kolei w ramach pozostałych kosztów związanych z działaniami promocyjno-
    informacyjnymi, mogą/będą mogli Państwo zaliczyć wydatki poniesione na:
    - materiały reklamowe: katalogi produktowe i banery reklamujące oferowane przez Spółkę
    produkty, jednak wyłącznie w zakresie w jakim dotyczą one działań promocyjno-
    informacyjnych dotyczących samych produktów,
    - wykup możliwości automatycznego wysyłanie newsletterów,
    - tabliczki z grawerem na potrzeby reklamy w Internecie,
    - zakup roślin, nasion oraz akcesoriów na potrzeby nagrywania filmów reklamowych,
    - transport produktów potrzebnych do nakręcenie filmów emitowanych w Internecie.

    Wydatki te będą miały charakter zarówno promocyjny jak i informacyjny, tak więc będą
    spełniały warunki umożliwiające zakwalifikowanie ich jako wydatków poniesionych przez
    Państwa na działania promocyjno-informacyjne, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2
    ustawy o CIT.
    Należy bowiem wskazać, że internetowy słownik języka polskiego wskazuje, iż „promocja”
    to działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub
    przedsięwzięcia; też: każde z tych działań. Z kolei „informacja” to „to, co powiedziano lub
    napisano o kimś lub o czymś, także zakomunikowanie czegoś”. Ponieważ w przepisie art.
    18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT mowa o działaniach promocyjno-informacyjnych, zatem
    odliczeniu w ramach ulgi podlegają wyłącznie wydatki, które mają charakter zarówno
    promocyjny jak i informacyjny. Ponadto ustawodawca w powołanej regulacji wymienia
    formy działań promocyjno-informacyjnych takie jak: zakup przestrzeni reklamowej,
    przygotowanie strony internetowej, publikacje prasowe, broszury, katalogi informacyjne i
    ulotki dotyczące produktów, w ramach których poniesione wydatki może odliczyć
    podatnik korzystający z ulgi na ekspansję.
    Do kosztów działań promocyjno-informacyjnych w ramach marketingu internetowego, nie
    można zaliczyć wydatków na:
    - wynagrodzenia przedstawicieli handlowych będących kierownikami regionalnymi
    Wnioskodawcy,
    - umowę o współpracy ze Spółką powiązaną w zakresie reprezentowania Wnioskodawcy
    zagranicą, u klientów, dostawców jak i w strukturach związkowych i
    stowarzyszeniowych, w tym na targach na arenie międzynarodowej do kosztów
    poniesionych na działania promocyjno-informacyjne oraz pozyskiwanie kontaktów i
    klientów na rzecz Spółki, wraz z tworzeniem struktur i kanałów sprzedażowych,
    - reklamę na stronach internetowych Spółki lub grupy do której Wnioskodawca należy, w
    zakresie reklamy przygotowanej przez pracowników Wnioskodawcy,
    - prowadzenie social mediów Spółki w celu promowania i pozycjonowania produktów ((...),
    (...), (...)) - na podstawie umowy o pracę wraz z należnymi składkami ZUS.
    Odnosząc się do powyższego, podkreślenia ponownie wymaga, że scharakteryzowane w
    art. 18eb ust. 7 pkt 1 lit. b i c ustawy o CIT wydatki są jedynymi rodzajami kosztów
    pracowniczych, jakie mogą zostać odliczone w związku z zastosowaniem ulgi na
    ekspansję. Z uwagi na tę okoliczność zakresem ulgi na ekspansje nie są objęte koszty
    wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w działania generujące koszty,
    scharakteryzowane w art. 18eb ust. 7 pkt 2-5 ustawy o CIT.
    Wykluczenie kosztów związanych z wynagrodzeniami pracowników z zakresu
    zastosowania ulgi na ekspansję podyktowane jest koniecznością uwzględnienia w procesie
    wykładni założenia o racjonalności ustawodawcy. Przywołane domniemanie nakazuje
    uznać, że skoro ustawodawca dopuszcza w ramach jednej kategorii wydatków
    uwzględnienie kosztów związanych z udziałem pracownika, to posłużyłby się analogiczną
    konstrukcją, tj. poprzez bezpośrednie odwołanie w dalszej części analizowanego przepisu
    do wynagrodzenia pracownika, gdyby jego zamiarem było stworzenie możliwości
    odliczenia uposażeń pracowniczych w ramach wydatków wymienionych w kolejnych
    pozycjach analizowanego katalogu.
    Stosownie do przedstawionych ustaleń poza zakresem przedmiotowym ulgi na ekspansję
    są wszelkie wydatki wynikające z zaangażowania pracownika w działania wykraczające
    poza ramy wynikające z treści art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT. W rezultacie należy
    przyjąć, że nie stanowi tytułu do skorzystania z analizowanej ulgi poniesienie jakichkolwiek
    innych wydatków, w tym również kosztów służących realizacji działań zidentyfikowanych w
    ramach art. 18eb ust. 7 pkt 2-5 ustawy o CIT w zakresie, w jakim zostały przeznaczone na
    sfinansowanie wynagrodzeń pracowników.

    Tym samym, wydatki na wynagrodzenie pracowników na opisane działania promocyjno-
    informacyjne nie będą stanowić kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze
    sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT.
    Odnosząc się do wydatków z tytułu umowy o współpracy ze Spółką powiązaną w zakresie
    reprezentowania Wnioskodawcy zagranicą, u klientów, dostawców jak i w strukturach
    związkowych i stowarzyszeniowych, w tym na targach na arenie międzynarodowej do
    kosztów poniesionych na działania promocyjno-informacyjne oraz pozyskiwanie
    kontaktów i klientów na rzecz Spółki, wraz z tworzeniem struktur i kanałów
    sprzedażowych, zauważyć należy, że wydatki z tego tytułu nie zawierają się w żadnej z
    wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy formie działań promocyjno-informacyjnych.
    Wprawdzie katalog określony w tym przepisie jest przykładowy, jednakże brak jest
    podstaw do uznania, że współpraca z firmą niemiecką wpisuje się w te działania, biorąc
    pod uwagę, że przedmiotem tej umowy są usługi doradcze, a we wniosku nie wskazali
    Państwo w jaki dokładnie sposób współpraca ta wpisuje się w działania promocyjno-
    informacyjne Spółki dot. jej produktów. Pomimo wezwania, nie wyjaśnili Państwo na czym
    polegają działania marketingowe w zakresie promowania produktów, ani dokładnie jakie
    wydatki z tego tytułu ponosicie.
    Do kosztów w ramach pozostałych kosztów związanych z działaniami promocyjno-
    informacyjnymi, nie można również zaliczyć wydatków na:
      - materiały reklamowe: bluzy, koszulki, torebki, długopisy, kalendarze, smycze, swetry,
      - banery reklamowe, jeżeli nie informują one o produktach Spółki.
    Przekazywanie ww. gadżetów reklamowych potencjalnym klientom należy uznać bardziej
    za działania o charakterze reklamowym i reprezentacyjnym niż za koszty z działaniami
    promocyjno-informacyjnymi. Nie promują bowiem one ani nie informują o żadnym
    konkretnym produkcie.
    Podobnie banery reklamowe, jeżeli nie informują one o konkretnych produktach Spółki
    lecz przykładowo ogólnie o działalności Spółki lub organizowanych przez nią wydarzeniach
    nie mogą zostać uwzględnione w ramach ulgi prowzrostowej.
    Reasumując, stwierdzić należy, że Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego
    we wniosku Nr 2 dotyczącego ustalenia, czy koszty promocyjno-informacyjne wskazane w
    punkcie 2 niniejszego wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art.
    18eb ust. 7 pkt 2 ustawy CIT, a tym samym Spółka będzie uprawniona do ich rozliczenia w
    ramach ulgi, w zakresie dotyczącym wydatków na:
    2.1. Marketing internetowy obejmujący:
    - wynagrodzenia przedstawicieli handlowych będących kierownikami regionalnymi
      Wnioskodawcy,
    - umowę o współpracy ze Spółką powiązaną w zakresie reprezentowania Wnioskodawcy
      zagranicą, u klientów, dostawców jak i w strukturach związkowych i
      stowarzyszeniowych, w tym na targach na arenie międzynarodowej do kosztów
      poniesionych na działania promocyjno-informacyjne oraz pozyskiwanie kontaktów i
      klientów na rzecz Spółki, wraz z tworzeniem struktur i kanałów sprzedażowych,
    - reklamę na stronach internetowych Spółki lub grupy do której Wnioskodawca należy,
      w zakresie reklamy przygotowanej przez pracowników Wnioskodawcy,
    - prowadzenie social mediów Spółki w celu promowania i pozycjonowania produktów
      ((...), (...), (...)) – na podstawie umowy o pracę wraz z należnymi składkami ZUS
        - jest nieprawidłowe,
    - w pozostałym zakresie - jest prawidłowe.
    2.2. Marketing w mediach tradycyjnych - jest prawidłowe.
    2.3. Pozostałe koszty związane z działaniami promocyjno-informacyjnymi obejmujące:

      - materiały reklamowe: bluzy, koszulki, torebki, długopisy, kalendarze, smycze, swetry,
      - banery reklamowe, jeżeli nie informują one o produktach Spółki
        - jest nieprawidłowe,
    - w pozostałym zakresie - jest prawidłowe.
    Z kolei odnosząc się do poniesionych kosztów dostosowania opakowań produktów do
    wymagań kontrahentów, wskazać należy, że zgodnie z powołanym powyżej art. 18eb ust.
    7 pkt 3 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty dostosowania opakowań
    produktów do wymagań kontrahentów.
    Stwierdzić należy, że odliczeniu mogą podlegać jedynie koszty, które dostosowują
    opakowania do wymagań zgłaszanych przez Państwa kontrahentów. Zatem, w przypadku
    kiedy Państwo ponosicie koszty opracowania nowych opakowań dla produktów, które są
    wprowadzane do oferty sprzedażowej z Państwa inicjatywy, odliczenie nie powinno
    przysługiwać.
    Tym samym, wskazać należy, że o ile koszty matrycy do folii zostały poniesione w celu
    dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów, to mogą zostać
    uwzględnione w ramach ulgi na ekspansję. Nie dotyczy to jednakże kosztów
    pracowniczych związanych z czasem pracy poświęconym na dostosowanie opakowań
    produktów do wymagań kontrahentów.
    Jak już bowiem wskazano, jedynymi rodzajami kosztów pracowniczych, jakie mogą zostać
    odliczone w związku z zastosowaniem ulgi na ekspansję są wymienione w art. 18eb ust. 7
    pkt 1 lit. b i c wydatki odpowiednio na zakup biletów lotniczych dla pracowników oraz
    koszty zakwaterowania i wyżywienia pracowników. Zakresem ulgi na ekspansję nie są
    objęte natomiast koszty wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w działania
    generujące koszty, określone w art. 18eb ust. 7 pkt 2-5 ustawy o CIT.
    Z kolei koszty, które będą dotyczyć ogólnych kosztów produkcji opakowań lub opakowań
    dla produktów wprowadzanych do oferty z Państwa inicjatywy, nie powinny uprawniać do
    skorzystania z odliczenia w ramach ulgi na ekspansję. Potwierdzenie takiego stanowiska
    znajdujemy również w udzielonej przez Ministerstwo Finansów odpowiedzi dla
    dziennikarzy z 24 stycznia 2022 r. Ministerstwo wyjaśniło w niej, że: odliczeniu w ramach
    ulgi podlegają wyłącznie koszty związane z samym etapem dostosowawczym (dot. dla
    przykładu rozróżnienia kolorystyki opakowań w zależności od kraju odbiorcy), a nie koszty
    ogólne produkcji (począwszy od etapu projektowego, poprzez wytworzenie przy
    zastosowaniu szerokiej gamy materiałów, a skończywszy na uzyskaniu gotowego
    opakowania, któremu dopiero w kolejnej fazie zostanie nadany np. indywidualny kolor
    właściwy dla danego kontrahenta).
    Zatem, wskazane przez Państwa wydatki z tytułu dostosowania opakowań produktów do
    wymagań kontrahentów, które ponoszone były z własnej inicjatywy, wynikającej z chęci
    dostosowania produktów do ogólnych potrzeb rynku i zwiększenia konkurencyjności
    oferty, nie mogą stanowić, kosztów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT.
    Czynności te są bowiem podejmowane z inicjatywy Spółki, a nie kontrahenta.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 dotyczącego ustalenia, czy
    koszty związane z dostosowaniem opakowań produktów do wymagań kontrahentów
    wskazane w punkcie 3 niniejszego wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o których
    mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy CIT, a tym samym Spółka będzie uprawniona do ich
    rozliczenia w ramach ulgi w zakresie dot. wskazanych we wniosku kosztów poniesionych:
    - na matrycę do folii (ze wskazanym powyżej zastrzeżeniem dot. tego wydatku) - jest
      prawidłowe,

    - w pozostałym zakresie - jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 4, należy wskazać, że zgodnie
    z art. 18eb ust. 7 pkt 4 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu
    zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty przygotowania
    dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji
    towarów oraz rejestracji znaków towarowych.
    Skoro jak wynika z wniosku, Spółka ponosiła wydatki na rejestrację (uzyskanie praw
    autorskich) dwóch znaków towarowych częściowo pokryte z otrzymanej dotacji, to w
    części sfinansowanej ostatecznie przez Państwa, mogą zostać rozliczone w ramach ulgi
    prowzrostowej.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Wskazać należy, że Organ podatkowy wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji
    podatkowej, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest
    obowiązany, ani uprawniony do oceny (weryfikacji) załączonych do wniosku dokumentów
    źródłowych. W konsekwencji załączone do wniosku zdjęcia nie mogą być przedmiotem
    analizy, a niniejszą interpretację indywidualną oparto wyłącznie o informacje wynikające z
    opisu sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Aby
      interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo
      zastosować do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośr
    ednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu
    dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie narusz

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.