Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-925/11/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-11-28
Teza: Czy kwota wypłaconego honorarium może zostać uznana za koszt w prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: usługi-usługi prawnicze; wydatek; zastępstwo-zastępstwo procesowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 2 września 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest lekarzem i prowadzi jednoosobowo działalność gospodarczą. Dochody uzyskiwane w ramach tej działalności rozliczane są na zasadach ogólnych. Prokuratura postawiła Wnioskodawcy (niesłusznie) zarzut popełnienia przestępstwa - narażenie na utratę życia osoby względem, której Wnioskodawca udzielał świadczenia medycznego. Sprawa będzie rozpatrywana przez Sąd Rejonowy w trybie postępowania zwyczajnego. W związku z zaistniałą sytuacją Wnioskodawca skorzystał z usług adwokata, któremu wypłacił honorarium w wysokości 4.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy kwota wypłaconego honorarium może zostać uznana za koszt w prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, skorzystanie z usług adwokata zmniejsza prawdopodobieństwo zasądzenia przez Sąd niekorzystnego dla Wnioskodawcy wyroku - np. zawieszenia prawa wykonywania zawodu, pozbawienia wolności czy też wypłaty zadośćuczynienia. Każdy niekorzystny wyrok spowodowałby stratę w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej - tj. praktyce lekarskiej. Zaistniałe zdarzenie, w wyniku którego Wnioskodawca został niesłusznie oskarżony, było ściśle związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Reasumując - skorzystanie z usług adwokata zapobiega powstaniu potencjalnej straty finansowej i dlatego wypłacone honorarium może być uznane za koszt w prowadzonej działalności gospodarczej

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2010 r. Dz. U. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z uzyskanymi przychodami. Z oceny związku z uzyskanym przychodem winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie mógł się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Koszty poniesione w celu uzyskania przychodów to te, które zostały poniesione z zamiarem uzyskania przychodu. Ten zamiar (cel) musi być, po pierwsze, obiektywnie realny, zaś po drugie, istniejące okoliczności faktyczne muszą wskazywać na to, że dany wydatek w istocie mógł podatnikowi pozwolić na przewidywanie osiągnięcia przychodu. Natomiast koszty ponoszone w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu, to wydatki mające na celu ochronę źródła przychodu, tak by źródło to istniało w stanie niepogorszonym.

Z przedstawionego w sprawie stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie praktyki lekarskiej. W związku z postawionym przez Prokuraturę zarzutem popełnienia przestępstwa (narażenie na utratę życia osoby względem, której udzielono świadczenia medycznego) Wnioskodawca skorzystał z usług adwokata, któremu wypłacił honorarium.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić można, iż poniesiony przez Wnioskodawcę wydatek w postaci honorarium wypłaconego adwokatowi uwarunkowany był prowadzoną działalnością gospodarczą. Wydatek ten został poniesiony dla ochrony interesów Wnioskodawcy i wiąże się z całokształtem jego działalności warunkując zachowanie, a w konsekwencji dalsze funkcjonowanie źródła przychodu - pozarolniczej działalności gospodarczej.

Równocześnie należy zauważyć, iż poniesiony przez Wnioskodawcę wydatek nie został wymieniony w katalogu kosztów i wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów - zawartych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, poniesiony przez Wnioskodawcę wydatek w postaci honorarium wypłaconego adwokatowi jako związany z całokształtem jego działalności, może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ponownego podkreślenia wymaga jednak, iż warunkiem zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest faktyczne istnienie związku wydatku z działalnością gospodarczą jako źródłem przychodu, a obowiązek jednoznacznego wykazania istnienia tego związku – każdorazowo spoczywa na podatniku. W szczególności wykazanie tego związku nie leży w kompetencji organu interpretacyjnego.

Tut. organ, w ramach postępowania uregulowanego w Rozdziale 1a Ordynacji podatkowej, dokonał wyłącznie interpretacji mającego w sprawie zastosowanie przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istotą analizowanego przepisu jest związek przyczynowy między wydatkiem, a zaistnieniem przychodu (źródłem przychodu). Natomiast faktyczne zarachowanie danego wydatku jako kosztu, mieści się w obszarze stanu faktycznego sprawy, nie zaś w zakresie wykładni prawa materialnego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydając interpretację indywidualną, organ podatkowy jedynie przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego. Nadanie interpretacji formy pisemnej nie zmienia charakteru samej interpretacji – nie staje się ona aktem stosowania prawa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.