Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.137.2025.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-08
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
rodzice-władza rodzicielska
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 3
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani – na wezwanie organu – pismem z 10 kwietnia 2025 r. (wpływ). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    21 czerwca 2021 r. otrzymała Pani wyrok rozwodowy, który uprawomocnił się 29 czerwca
    2021 r. Wyrokiem rozwodowym Sąd powierzył władzę rodzicielską nad Pani córką A. A
    urodzoną 1 sierpnia 2008 r. i B. A urodzoną 22 grudnia 2015 r. obojgu rodzicom ustalając
    ich miejsce pobytu przy Pani jako matce. Jeszcze przed orzeczeniem rozwodu, czyli w
    październiku 2020 r. wyprowadziła się Pani z dwójką dzieci ze wspólnego domu
    zamieszkiwanego z byłym już Pani mężem i ta sytuacja trwa nieprzerwanie do dnia
    dzisiejszego. Mieszkacie Państwo osobno, pod różnymi adresami a dzieci mieszkają z
    Panią. Nie sprawujecie Państwo opieki naprzemiennej.
    Kontakty dzieci z ojcem zostały ustalone przez Sąd: pierwszy i trzeci weekend każdego
    miesiąca (B. A i A. A), każdy wtorek i czwartek od 16 do 19 (B. A), każdy poniedziałek i
    czwartek od 16 do 19 (A. A), 3 tygodnie wakacji (B. A i A. A), ferie 1 tydzień (B. A i A. A).
    Kontakty z A. A nigdy nie były i nadal nie są realizowane, A. A nie spotyka się z ojcem w
    żaden dzień tygodnia, nie spędza z nim weekendów, wakacji, ferii ani świąt. Ma z nim
    jedynie bardzo sporadyczny kontakt telefoniczny.
    B. A spotyka się z ojcem w wyznaczone przez Sąd dni, jednak często zdarza się, że
    spotkania te są odwoływane przez niego i nie dochodzą do skutku np. przez jego liczne
    wyjazdy na granicę, odbywane służby, szkolenia itp. (ojciec jest (...)).
    Jako matka zamieszkująca z dziećmi całkowicie przejęła Pani sprawowanie nad nimi
    władzy rodzicielskiej, poprzez wykonywanie obowiązków dzięki którym dzieci
    wychowywane są w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny.

    To Pani jest osobą podejmującą decyzje dotyczącą zdrowia, rozwoju i wychowania dzieci.
    Zapewnia Pani im potrzeby edukacyjne, bytowe, zdrowotne, rozwojowe i emocjonalne.
    Umawia i zawozi Pani na wizyty lekarskie, zajęcia dodatkowe itp.
    Ojciec zaś nie interesuje się sytuacją dzieci w tym zakresie. Nie uczestniczy w procesie
    podejmowania istotnych decyzji dotyczących sfery edukacji, zdrowia, religii itp. Nie chodzi
    na spotkania z nauczycielami córek. Nie uczestniczy w organizowanych przedstawieniach
    itp. Ogranicza się jedynie do kontaktów z córką B. A, nie wykraczając poza ramy
    wyznaczone przez Sąd, a często zmniejszając liczbę tych kontaktów jak również cedując w
    wyznaczonych terminach opiekę nad córką B. A na jej babcię lub innych członków rodziny.
    Jako rodzice nie doszliście Państwo do porozumienia co do sposobu podziału ulgi
    prorodzinnej za 2021, 2022 i 2023 r.
    W roku 2023 wystąpiła Pani do sądu z pozwem o zwiększenie alimentów. W związku z
    czym Sąd zobowiązał ojca dzieci do przedstawienia rozliczenia PIT-37 za lata 2021-2023.
    Po przedstawieniu rozliczeń okazało się, że ojciec dzieci odliczył ulgę na dzieci w połowie
    wartości na każde dziecko. Jednocześnie, jako matka nie będąc świadoma sytuacji zrobiła
    Pani to samo odliczając ulgę w pełnej wysokości na każde dziecko.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W latach 2021, 2022, 2023 podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W roku 2021 i 2022 była Pani zatrudniona na umowę o pracę i umowę zlecenia. Natomiast
    w roku 2023 tylko na umowę o pracę. W roku 2021, 2022 i 2023 uzyskiwała Pani dochody
    według skali podatkowej.
    W latach 2021, 2022 i 2023 żadne z Pani dzieci na podstawie orzeczenia sądu nie zostało
    umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów
    o świadczeniach rodzinnych.
    W 2021 r., tj. zarówno do 29 czerwca 2021 r., jak i po 29 czerwca 2021 r., oraz w roku 2022
    i 2023 miejsce zamieszkania dzieci nie było takie samo jak miejsce zamieszkania ojca.
    Dzieci w wyżej wymienionych okresach i do dnia dzisiejszego mieszkają i przebywają na
    stałe z Panią pod adresem takim samym jak Pani, ale innym niż ich ojca.
    W latach 2021, 2022 i 2023 posiadała Pani władzę rodzicielską względem Pani dzieci,
    ograniczoną wyrokiem rozwodowym poprzez zobowiązanie do podjęcia (...).
    W latach 2021, 2022 i 2023 ojciec dzieci posiadał władzę rodzicielską względem dzieci,
    ograniczoną wyrokiem rozwodowym poprzez zobowiązanie do podjęcia (...).
    Nad Pani małoletnimi dziećmi nie została orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna.
    W latach 2021, 2022 i 2023 i obecnie samotnie wychowuje Pani dzieci i sprawuje nad nimi
    opiekę. Nie ma między Panią i Pani byłym mężem współpracy w żadnym aspekcie
    wychowawczym.
    W odpowiedzi na pytanie z wezwania:
      Czy w latach 2021, 2022 i 2023 w stosunku do Pani dzieci miały zastosowanie przepisy:
        a) art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów
        specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym
        podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) –
        w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?

        b) z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6
        lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
        komplementarnych?
    wyjaśniła Pani, że powyższe przepisy nie miały zastosowania w stosunku do Pani dzieci.

## Pytanie

Czy przysługiwało Pani prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej za rok 2021, 2022 i 2023 w
    pełnej wysokości?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, jako matka sprawująca faktyczną władzę rodzicielską nad dziećmi, miała
    Pani prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej za rok 2021, 2022 i 2023 w pełnej wysokości tj.
    100% kwoty zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie zaś do z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    · w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę
      składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną
      zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku
      podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    · w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć
      kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego
      w roku podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
    · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych do 31
      grudnia 2021 r.:

      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
          a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego
            małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
          b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
            podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
            wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
            wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu
            określona w lit. a;
        2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
          a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
          b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
          c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
        · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
        stycznia 2022 r.:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
          a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego
            małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
          b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
            podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
            wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
            wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota
            dochodu określona w lit. a;
        2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
          a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
          b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
          c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
    · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych do 31
      grudnia 2021 r.:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa
      w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.
    · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
      stycznia 2022 r.:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania

      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa
      w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu
      w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę,
      pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej
      niż jednego dziecka.
    Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
        1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
        2) wstąpiło w związek małżeński.
    Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
        1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
        przepisów;
        2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
        praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mającego
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2023 r.:
      Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka,
      którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o
      których mowa w art. 26 ust. 7d.
    Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w
      ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty
      obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia
    2021 r.:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą
      odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku
      porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie
      wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie
      separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo
      jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy
      odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości
      100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu
      ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    Zgodnie zaś art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 1610 ze zm.):

      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Z kolei art. 26 ww. Kodeksu wskazuje, że:
      § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest
      miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje
      władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy
      rodzicielskiej.
      § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne
      miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego
      dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego
      miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz
      daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany
      przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) odpis aktu urodzenia dziecka;
        2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
        3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
        4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Przy czym zgodnie z art. 27f ust. 7 ww. ustawy:
    · w brzmieniu do 31 grudnia 2021 r.:
      Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    · w brzmieniu od 1 stycznia 2022 r.:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Na mocy art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 9 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Stosownie do art. 6 ust. 8 omawianej ustawy – w brzmieniu mającym zastosowanie do
    dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021 r.:

      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku
      gdy chociażby jeden z małżonków:
        1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Wyjaśnić przy tym należy, że na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r.
    o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105
    ze zm.), dodanego przez art. 9 pkt 7 ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2427):
      W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w art.
      6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
      2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie wychowującej dzieci i jej
      dziecka.
    Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu mającym
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. – stanowi, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
          - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
            kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
            zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
            zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie/małoletnie dziecko
    /dzieci jest wykonywanie w stosunku do tego/tych dziecka/dzieci władzy rodzicielskiej.
    Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Zgodnie z art. 93 ww. ustawy:

      § 1. Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
      § 2. Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie dziecka
      może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej jednego
      lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109-111 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    W myśl zaś art. 97 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest
      obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.
      § 2. Jednakże o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie; w braku
      porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy.
    Na podstawie zaś art. 107 ww. Kodeksu:
      § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd
      opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i
      utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu
      rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o
      sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
      Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga
      innego rozstrzygnięcia.
      § 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka
      do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania
      władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć
      wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę
      rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby
      dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
      § 3. Na zgodny wniosek stron sąd nie orzeka o utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
    Z kolei art. 109 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
      § 1. Jeżeli dobro dziecka jest zagrożone, sąd opiekuńczy wyda odpowiednie
      zarządzenia.
      § 2. Sąd opiekuńczy może w szczególności:
        1) zobowiązać rodziców oraz małoletniego do określonego postępowania, w
        szczególności do pracy z asystentem rodziny, realizowania innych form pracy z
        rodziną, skierować małoletniego do placówki wsparcia dziennego, określonych w
        przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej lub skierować
        rodziców do placówki albo specjalisty zajmujących się terapią rodzinną,
        poradnictwem lub świadczących rodzinie inną stosowną pomoc z jednoczesnym
        wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń;
        2) określić, jakie czynności nie mogą być przez rodziców dokonywane bez
        zezwolenia sądu, albo poddać rodziców innym ograniczeniom, jakim podlega
        opiekun;
        3) poddać wykonywanie władzy rodzicielskiej stałemu nadzorowi kuratora
        sądowego;
        4) skierować małoletniego do organizacji lub instytucji powołanej do przygotowania
        zawodowego albo do innej placówki sprawującej częściową pieczę nad dziećmi;

        5) zarządzić umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu
        dziecka albo w instytucjonalnej pieczy zastępczej albo powierzyć tymczasowo
        pełnienie funkcji rodziny zastępczej małżonkom lub osobie, niespełniającym
        warunków dotyczących rodzin zastępczych, w zakresie niezbędnych szkoleń,
        określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej albo
        zarządzić umieszczenie małoletniego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w
        zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej.
      § 3. Sąd opiekuńczy może także powierzyć zarząd majątkiem małoletniego
      ustanowionemu w tym celu kuratorowi.
      § 4. W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 5, a także w razie zastosowania innych
      środków określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej,
      sąd opiekuńczy zawiadamia o wydaniu orzeczenia właściwą jednostkę organizacyjną
      wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, która udziela rodzinie małoletniego
      odpowiedniej pomocy i składa sądowi opiekuńczemu, w terminach określonych przez
      ten sąd, sprawozdania dotyczące sytuacji rodziny i udzielanej pomocy, w tym
      prowadzonej pracy z rodziną, a także współpracuje z kuratorem sądowym.
    Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na
    małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.
    Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania
    przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie
    przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne
    realizowanie, czyli wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w
    sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej
    pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój
    dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po
    edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy
    rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego
    i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny
    wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej
    może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie
    się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce,
    interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.
    Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności
    faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Co
    istotne, samo tylko uiszczanie alimentów na rzecz dziecka, czy też sporadyczne spotkania
    z dzieckiem nie wypełniają tak rozumianego określenia wykonywanie władzy rodzicielskiej.
    Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, rodzice mogą odliczyć od podatku:
    a) w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,
    b) w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:
        - zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad
        dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub
        - gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
        rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających
        w związku małżeńskim.
    W przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z
    rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

    Wobec tego odliczenie w pełnej wysokości kwoty ulgi na dziecko przysługuje rodzicowi, u
    którego dziecko ma miejsce zamieszkania, w przypadku gdy oboje rodzice wykonują
    władzę rodzicielską względem tego dziecka, nie orzeczono jednak pieczy naprzemiennej i
    nie ustalą proporcji w jakiej każde z nich odlicza kwotę przysługującej ulgi prorodzinnej na
    dziecko (brak porozumienia).
    Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi
    prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy
    spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w
    stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.
    Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi
    przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione
    jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji
    Z analizy przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia wynika, że w latach 2021-2023
    podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskiwała dochody opodatkowane według skali podatkowej.
    21 czerwca 2021 r. otrzymała Pani wyrok rozwodowy, który uprawomocnił się 29 czerwca
    2021 r. Wyrokiem rozwodowym Sąd powierzył władzę rodzicielską nad Pani córką A. A
    urodzoną 1 sierpnia 2008 r. i B. A urodzoną 22 grudnia 2015 r. obojgu rodzicom ustalając
    ich miejsce pobytu przy Pani jako matce. Jeszcze przed orzeczeniem rozwodu, czyli w
    październiku 2020 r. wyprowadziła się Pani z dwójką dzieci ze wspólnego domu
    zamieszkiwanego z byłym już Pani mężem i ta sytuacja trwa nieprzerwanie do dnia
    dzisiejszego. Mieszkacie Państwo osobno, pod różnymi adresami a dzieci mieszkają z
    Panią. Zarówno do 29 czerwca 2021 r., jak i po 29 czerwca 2021 r., oraz w roku 2022 i 2023
    miejsce zamieszkania dzieci nie było takie samo jak miejsce zamieszkania ojca. Dzieci w
    wyżej wymienionych okresach i do dnia dzisiejszego mieszkają i przebywają na stałe z
    Panią pod adresem takim samym jak Pani, ale innym niż ich ojca. Żadne z Pani dzieci w
    latach 2021-2023 na podstawie orzeczenia sądu nie zostało umieszczone w instytucji
    zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach
    rodzinnych. Kontakty dzieci z ojcem zostały ustalone przez Sąd. Kontakty z A. A nigdy nie
    były i nadal nie są realizowane, A. A nie spotyka się z ojcem w żaden dzień tygodnia, nie
    spędza z nim weekendów, wakacji, ferii ani świąt. Ma z nim jedynie bardzo sporadyczny
    kontakt telefoniczny. B. A spotyka się z ojcem w wyznaczone przez Sąd dni, jednak często
    zdarza się, że spotkania te są odwoływane przez niego i nie dochodzą do skutku np. przez
    jego liczne wyjazdy na granicę, odbywane służby, szkolenia itp. (ojciec jest (...)). W latach
    2021-2023 posiadała Pani władzę rodzicielską względem Pani dzieci, ograniczoną
    wyrokiem rozwodowym poprzez zobowiązanie do (...). W latach 2021-2023 ojciec dzieci
    posiadał władzę rodzicielską względem dzieci, ograniczoną wyrokiem rozwodowym
    poprzez zobowiązanie do (...). Nad Pani małoletnimi dziećmi nie została orzeczona przez
    Sąd opieka naprzemienna. W latach 2021-2023 i obecnie samotnie wychowuje Pani dzieci i
    sprawuje nad nimi opiekę. Nie ma między Panią i Pani byłym mężem współpracy w
    żadnym aspekcie wychowawczym. Jako matka zamieszkująca z dziećmi całkowicie przejęła
    Pani sprawowanie nad nimi władzy rodzicielskiej, poprzez wykonywanie obowiązków
    dzięki którym dzieci wychowywane są w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój
    fizyczny i psychiczny. To Pani jest osobą podejmującą decyzje dotyczącą zdrowia, rozwoju i
    wychowania dzieci. Zapewnia Pani im potrzeby edukacyjne, bytowe, zdrowotne,
    rozwojowe i emocjonalne. Umawia i zawozi Pani na wizyty lekarskie, zajęcia dodatkowe
    itp. Ojciec zaś nie interesuje się sytuacją dzieci w tym zakresie. Nie uczestniczy On w
    procesie podejmowania istotnych decyzji dotyczących sfery edukacji, zdrowia, religii itp.
    Nie chodzi na spotkania z nauczycielami córek. Nie uczestniczy w organizowanych
    przedstawieniach itp. Ogranicza się jedynie do kontaktów z córką B. A, nie wykraczając
    poza ramy wyznaczone przez Sąd, a często zmniejszając liczbę tych kontaktów jak również
    cedując w wyznaczonych terminach opiekę nad córką B. A na jej babcię lub innych

    członków rodziny. W stosunku do Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy, o których
    mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym, a także ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
    podatku tonażowym i ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i
    przemysłów komplementarnych. Jako rodzice nie doszliście Państwo do porozumienia co
    do sposobu podziału ulgi prorodzinnej za 2021, 2022 i 2023 r.
    W konsekwencji, na tle przedstawionego opisu sprawy oraz zacytowanych wyżej
    przepisów prawa stwierdzam, że przysługuje Pani prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej
    za lata 2021-2023 w pełnej wysokości, na zasadach określonych w art. 27f ust. 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec tego Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.