Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.905.2024.2.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-03
Teza: Możliwość skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko/dzieci.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; małoletni; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; preferencje-preferencyjne opodatkowanie; rodzice-władza rodzicielska
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Opodatkowanie małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4d; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4f

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 20 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    możliwości skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie
    wychowującej dziecko. Uzupełnił go Pan pismem z 9 stycznia 2025 r. (wpływ 13 stycznia
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Stan faktyczny nie uległ istotnej zmianie w stosunku do tego wskazywanego we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej z 29 maja 2024 r. (interpretacja indywidualna nr 0112-
    KDIL2-1.4011.459.2024.2.DJ, z wyjątkiem:
      1) Pana córka przeszła już planowaną operację w tamtym wniosku a stan jej nie uległ
        znaczącej zmianie.
      2) Pana była żona, mierzy się z problemami zdrowotnymi i finansowymi (niedawno
        zakończone leczenie onkologiczne, obecnie w leczeniu psychiatrycznym co
        skutkowało znaczącą redukcją możliwości zarobkowania) skutkujące tym, że
        zdecydowana większość kosztów utrzymania dzieci przeszła na Pana. Opłaca Pan
        wszystkie znaczące wydatki związane z dziećmi, wizyty u lekarzy, zakupy, edukacja,
        obiady szkolne, itp.
      3) Nie dopuszcza Pan sytuacji, że wystąpi Pan do Sądu o zmianę zasad opieki i
        pozbawienie byłej żony praw rodzicielskich, gdyż doprowadziłoby to do dalszego
        pogorszenia sytuacji psychicznej zarówno dzieci jak też ich matki, Pana byłej żony.
      4) Dnia 9 lipca 2024 r. (tj. krótko po wydaniu opinii do Pana poprzedniego wniosku)
        zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, sygn. akt. I SA/
        Gd 378/24, w którym to wystąpiła łudząco podobna sytuacja, do tej w której Pan
        się znajduje, co więcej w tamtym przypadku nie miały miejsca zdarzenia losowe,
        które w Pana przypadku wystąpiły i z którymi musi Pan sobie radzić.
    Treść stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego opisanego przez Pana wówczas, wskazuje
    Pan niżej celem poprawnej interpretacji aktualnego wniosku w wyżej opisanym kontekście.
    „W listopadzie 2023 r. po 13 latach małżeństwa został orzeczony rozwód między Panem a
    A. Owocem małżeństwa była 2 dzieci, obecnie córka w wieku 13 i syn w wieku 9 lat. W
    wyroku rozwodowym z listopada 2023 r. Sąd pozostawił wykonywanie władzy
    rodzicielskiej obojgu rodzicom, nie orzekał o sposobie kontaktów z małoletnimi, kosztami
    utrzymania małoletnich obciążył obie strony, jednocześnie zobowiązując do płacenia
    alimentów na każde z dzieci Pana, ojca dzieci, po 500 zł na każde z nich ze względu na
    mniejsze możliwości zarobkowe matki dzieci. W wyroku nie zawarto żadnego
    postanowienia w zakresie tego pod czyją opieką i w jakim zakresie dzieci mają się
    znajdować, także nie została ustanowiona opieka naprzemienna. Już kilka miesięcy przed
    rozwodem (luty 2023) matka dzieci wyprowadziła się ze wspólnego mieszkania
    pozostawiając dzieci z Panem, ich ojcem w dotychczasowym miejscu zamieszkania.
    Sprawował Pan w tym czasie pełną opiekę nad dwójką dzieci i ponosił Pan pełne koszty z
    tym związane. Matka dzieci zamieszkiwała wówczas w innej dzielnicy (...). Po wyprowadzce
    matki, dzieci regularnie odwiedzały ją w wynajętym przez nią mieszkaniu, a ich częstość i
    czas trwania wizyt był różny od kilku godzin do kilku dni. W końcu 2023 r. sytuacja
    zdrowotna córki B uległa znacznemu pogorszeniu. Przeszła od tego czasu 2 nieudane
    zabiegi kardiologiczne ze względu na wrodzoną wadę serca, kolejny zabieg
    kardiochirurgiczny jest zaplanowany na wczesną jesień 2024 r. Jednocześnie bardzo

    pogłębiły się jej problemy psychologiczne, wychowawcze i szkolne, w związku z czym jest
    objęta ciągłą opieką psychologiczną i psychiatryczną i istnieje duże zagrożenie, że nie
    dostanie promocji do kolejnej klasy. Znaczącym problemem jest także jej zła relacja z
    młodszym bratem. Ze względu na to, że córka dotąd była bliżej związana z matką, jako
    rodzice uznaliście, że wymaga ona szczególnej opieki i uwagi, w związku z czym będzie
    pod wyłączną opieką matki, która to poświęcać będzie jej swoją maksymalną uwagę do
    czasu unormowania sytuacji zdrowotnej i wychowawczej. Jednocześnie zdecydowaliśmy,
    że syn, 9 letni C, który to jest blisko związany emocjonalnie ze Panem, będzie pod Pana
    wyłączną opieką do czasu ustabilizowania sytuacji z siostrą. Takie też ustne porozumienie
    rodzicielskie zostało zawarte między rodzicami w końcu 2023 r., po zaistnieniu tych
    okoliczności. Aby zrealizować powyższe, matka wynajęła inne, położone bliżej szkoły
    mieszkanie. Obecnie mieszkania rodziców dzieci są położone w tej samej dzielnicy (...), w
    związku z czym rodzeństwo ma możliwość utrzymywać kontakt, a także odwiedzać
    drugiego rodzica. Są to okresy i terminy nieregularne, zależne od woli dzieci. Wart uwagi
    jest fakt, że w (...) nie zamieszkuje nikt inny z rodziny któregokolwiek z rodziców dzieci, kto
    mógłby wesprzeć was w opiece nad dziećmi w tym okresie. W praktyce od kilku miesięcy
    wszelkie wydatki na córkę ponosi jej matka, z kolei na syna Pan, jego ojciec. Będąc
    świadom szczególnych potrzeb córki w obecnym czasie i wysokich kosztów leczenia,
    wspiera Pan matkę finansowo w tym zakresie w stopniu wyższym niż wynika to z wyroku
    sądu. Całość wydatków na syna (obiady szkolne, wycieczki, zajęcia sportowe, wyżywienie,
    ubrania, itd.) ponosi Pan wyłącznie samodzielnie, jednak nie podważał Pan zasądzonej
    przez Sąd wysokości alimentów na niego 500 PLN ze względu na ich niewielką wysokość a
    także na fakt, że w rzeczywistości pieniądze te są przeznaczane na potrzeby córki.
    Świadczenie rodzicielskie „800+” dla córki, 13 letniej B przyznane zostało wyłącznie jej
    matce, z kolei świadczenie dla syna, 9 letniego C przyznane zostało wyłącznie Panu, jego
    ojcu.”
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Przedmiotem Pana zapytania jest ewentualne przyszłe rozliczenie dochodów za 2024 r.
    podatkowy w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
    W roku podatkowym będącym przedmiotem zapytania podlega Pan nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Uzyskuje Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej z umowy o pracę.
    Orzeczenie sądu o rozwodzie uprawomocniło się 13 grudnia 2023 r.
    Od początku 2024 r., tj. w całym okresie rozliczeniowym posiada Pan stan cywilny
    „rozwiedziony”.
    W ww. okresie nie będą miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a także ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym w odniesieniu do Pana, a także Pana dzieci w zakresie osiągniętych w roku
    podatkowym przychodów, kosztów uzyskania przychodów (...) lub odliczeń.
    W ww. okresie Pan ani Pana dzieci nie będą podlegały opodatkowaniu na zasadach
    wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym (...) i przemysłów
    komplementarnych.
    W ww. okresie w odniesieniu do syna:
      a) władza rodzicielska wyrokiem sądu została pozostawiona do wykonywania obojgu
        rodzicom, jednakże jak wymieniono we wniosku o interpretację ze względu na
        okoliczności (problemy zdrowotne córki i konieczność poświęcenia jej szczególnej
        uwagi) podzielił się Pan z matką dzieci obowiązkami w ten sposób, że Pan będzie
        sprawować pieczę nad synem a ona nad córką. Pan ponosi podstawowe koszty,
        jak np. zakupy ubrań, finansowanie zajęć sportowych, wycieczek szkolnych, zajęć

        dodatkowych, wyżywienia w tym szkolnego, Pan uczestniczy w wywiadówkach,
        pomaga w odrabianiu lekcji, Pan jest na wizytach lekarskich z synem, odwozi na
        treningi sportowe po lekcjach, dba o kontakt syna z dalszą rodziną. Jednocześnie
        jest Pan w tym zakresie w bieżącym kontakcie z matką syna, która jest o
        wszystkich istotnych sprawach na bieżąco informowana a punkty krytyczne, jak
        np. opieka zdrowotna są uzgadniane wspólnie. Syn także nie ma żadnych
        ograniczeń w zakresie kontaktu ze swoją mamą, zarówno telefonicznie jak też
        osobiście ze względu na jej bliskie miejsce zamieszkania, zatem mają miejsce
        sytuacje, że syn przebywa u matki czy zostaje u niej na noc i to ona w tym czasie
        zapewnia mu wyżywienie, miejsce do spania, itd. Mają miejsce sytuacje, że mama
        Pana syna kupuje mu upominki czy realizuje inne spontaniczne wydatki. Mają
        miejsce także sytuacje, że mama syna jest obecna na zawodach sportowych syna,
        czy odwiedza wspólnie z nim swoich rodziców, czy spędza czas wspólnie z nim
        poza miejscem zamieszkania, itp. Co do zasady ciężar opieki nad nim jednak
        spoczywa na Panu, w szczególności w zakresie finansowym. Nie jest Pan w stanie
        aktualnie określić jak długo będzie trwać taki stan, tj. faktyczne sprawowanie
        opieki nad synem przez Pana. Najprawdopodobniej potrwać to może kolejne
        kilkanaście miesięcy;
      b) władza rodzicielska jest pozostawiona sądownie zarówno Panu, jak też matce
        syna, żadnemu z rodziców władza nie została ograniczona. Nie została także
        zasądzona opieka naprzemienna. Syn ma częste kontakty z mamą i siostrą
        (czasem weekend, czasem pojedyncze dni w ciągu tygodnia, czasem 2-3 dni
        ciągiem), jednak okresy jego przebywania w miejscu zamieszkania matki nie są
        regularne i stałe, najczęściej mające charakter spontaniczny. Syn uczęszcza do
        szkoły podstawowej położonej w okolicy miejsca zamieszkania obojga jego
        rodziców, także ma ten sam krąg znajomych. Wyprowadzka jego matki z
        wspólnego mieszkania nic w tym zakresie nie zmieniła;
      c) była Pana żona ma pozostawioną pełną władzę rodzicielską przez sąd i jej zdanie
        naturalnie bierze Pan pod uwagę w każdej istotnej kwestii dotyczącej syna,
        pomimo tego, że generalnie syn jest pod Pana opieką. Wykonywanie władzy
        rodzicielskiej przez nią polega, jak Pan opisał w poprzednim punkcie na
        przygotowaniu synowi posiłków w czasie, który spędza u niej. To samo dotyczy
        innych podstawowych potrzeb w tym czasie (spanie, kąpiel, zabawa, drobne
        zakupy, itd.). W pewnym zakresie była żona zapewnia część potrzeb
        emocjonalnych czy rozwojowych syna, jak wspomniane wyżej, gdyż syn ma
        kontakt z mamą i trudno uznać, że to nie ma wpływu na jego rozwój. Nie ponosi
        ona jednak istotnych wydatków ani nie odpowiada aktualnie za wszystkie inne
        bardziej istotne kwestie (jak np. wizyty u lekarzy zajęcia sportowe, wydatki na
        ubrania, wyżywienie, w tym szkolne, wywiadówki, odrabianie lekcji, itd.).
    W ww. okresie w odniesieniu do córki:
      a) władza rodzicielska wyrokiem sądu została pozostawiona do wykonywania obojgu
        rodzicom, jednakże jak wymieniono we wniosku o interpretację ze względu na
        aktualne okoliczności (problemy zdrowotne córki i konieczność poświęcenia jej
        szczególnej uwagi podzielił się Pan obowiązkami z matką dzieci w ten sposób, że
        przez najbliższe co najmniej kilkanaście miesięcy, to Pana była żona będzie
        sprawować pieczę nad córką a Pan nad synem. W zasadzie to ona ponosi
        większość obowiązków związanych z wychowaniem córki, jak np. zakupy ubrań,
        kontakty ze szkołą, organizacja nauki zdalnej, wizyty u lekarzy jednak na ile
        pozwala Panu na to opieka nad synem, wspiera Pan ją w tym zakresie (np. dalsze
        dojazdy do szpitala czy lekarzy). Jednocześnie Pan jest w tym zakresie
        informowany na bieżąco, istotne kwestie związane z córką są uzgadniane
        wspólnie, np. te dotyczące leczenia czy sytuacji szkolnej. Córka nie ma żadnych
        ograniczeń w zakresie kontaktu z Panem i ze względu na bliskie miejsce

        zamieszkania, odwiedza Pana i brata we wspólnym mieszkaniu. W tym czasie mają
        miejsce sytuacje, że córka przebywa u Pana czy zostaje na noc i wówczas to Pan
        zapewnia jej wyżywienie, miejsce do spania, itd. Wspomaga Pan także matkę córki
        finansowo w zakresie wyższym niż wynika to z wyroku sądu, ze względu na
        znaczne wydatki związane z jej leczeniem. Nie jest Pan w stanie aktualnie określić
        jak długo będzie trwać taki stan, tj. faktyczne sprawowanie opieki nad córką przez
        byłą żonę. Najprawdopodobniej potrwać to może kolejne kilkanaście miesięcy;
      b) Pan, jak też była żona macie pozostawioną pełną władzę rodzicielską przez sąd i
        także w tym przypadku, pomimo faktu przebywania córki generalnie pod kuratelą
        matki, Pana zdanie jest brane pod uwagę w każdej istotnej kwestii. Nie została
        także zasądzona opieka naprzemienna. Córka ma częste kontakty z Panem
        (czasem weekend, czasem pojedyncze dni w ciągu tygodnia, czasem 2-3 dni
        ciągiem), jednak okresy jej przebywania w Pana miejscu zamieszkania nie są
        regularne i stałe, najczęściej mające charakter spontaniczny. Córka miała
        orzeczenie dotyczące nauki zdalnej w trybie indywidualnym ze względu na swój
        stan zdrowia, stąd z zasady zdecydowaną większość czasu spędza w mieszkaniu z
        matką. Córka pozostaje jednak w starym kręgu znajomych sprzed czasu rozwodu
        rodziców, gdyż mieszka niedaleko starego adresu;
      c) wykonywanie władzy rodzicielskiej przez Pana polega, jak Pan opisał w poprzednim
        punkcie na zapewnieniu córce posiłków w czasie, który spędza u Pana. To samo
        dotyczy innych podstawowych potrzeb w tym czasie (zakupy, wyżywienie,
        rozrywka, itd. ). W pewnym zakresie także zapewnia Pan część potrzeb
        emocjonalnych czy rozwojowych córki, gdyż ma Pan z córką kontakt, czy to
        osobisty, czy telefoniczny. Pomimo, że ponosi Pan wydatki mające na celu m.in.
        zapewnienie opieki zdrowotnej córce, czy opłacenie większych wydatków,
        przekazując środki mamie dzieci, to była żona opiekuję się nią, jest w kontakcie ze
        szkołą i lekarzami, czy robi jej zakupy. Pan ją wspomaga w sytuacjach
        szczególnych, jak np. przewiezienie córki do oddalonego ponad 100km szpitala i w
        innych bardziej wymagających kwestiach logistycznych.
    Jak opisano częściowo wyżej, co do zasady córka mieszka obecnie ze swoją mamą, a syn z
    Panem, jednak w żadnym stopniu wizyty u drugiego rodzica nie są ograniczone ani
    limitowane czasowo. Jest to spowodowane stanem córki i taka sytuacja będzie trwać,
    zakłada Pan, co najmniej jeszcze kolejne kilkanaście miesięcy (operacja serca córki była we
    wrześniu 2024 r., kłopoty szkolne/ psychologiczne trwają od kilku/kilkunastu miesięcy i nie
    zakłada Pan, że zostaną szybko rozwiązane - aktualnie córka ma indywidualną ścieżkę
    kształcenia. Nie zakłada Pan, że uda wam się sytuację unormować przed końcem 2025 r.
    pomimo opieki psychologa/psychiatry). Jak wyżej wskazano, syn aktualnie mieszka/będzie
    mieszkać z Panem. Jednak ma bieżący kontakt z mamą i siostrą i bywa w ich mieszkaniu
    średnio 1-2, czasem 3 razy w tygodniu, czasem z noclegiem, czasem bez (np. po szkole
    kilka godzin, kiedy odwiedza mamę i siostrę i kolegów w tamtej okolicy, po czym wraca do
    Pana), czasem nie bywa u mamy ponad tydzień. Bywają także sytuacje, że syn spędza
    weekend u mamy lub u którychś dziadków, jednak z zasady mieszka z Panem i u Pana ma
    stałe miejsce pobytu (swoje ubrania, pokój, zabawki, książki, itd.). Córka zamieszkuje
    generalnie z mamą i tam ma od kilku miesięcy swoje centrum życia (pokój, ubrania,
    książki, itd.), jednak odwiedza Pana i brata w Pana mieszkaniu nieregularnie i
    spontanicznie, 1-2 czasem 3 dni w tygodniu. Także bywają weekendy, które spędza u
    Pana, a także sytuacje, kiedy w weekend odwiedza dziadków poza (...). Tak jak w
    przypadku syna, odwiedziny drugiego rodzica mają charakter spontaniczny. Nie jest Pan w
    stanie aktualnie określić jak długo będzie trwać taki stan, tj. faktyczne sprawowanie opieki
    nad córką przez byłą żonę a Pana nad synem. Najprawdopodobniej potrwać to może
    kolejne kilkanaście miesięcy, jednak zależne jest od stanu zdrowia córki. Ważne
    odnotowania jest, że oboje dzieci są zameldowane od urodzenia w Pana miejscu
    zamieszkania, w bliskiej odległości od szkoły, do której uczęszczają.

    Sposób rozgraniczenia „świadczenia rodzicielskiego 800+” był kwestią uzgodnień między
    Panem a byłą żoną, ze względu na faktyczny udział każdego z rodziców w wydatkach na 13
    letnią córkę i 9 letniego syna. Uznaliście, że skoro to była żona ponosi zdecydowaną
    większość kosztów na bieżące utrzymanie nad córką, to ona powinna o to świadczenie
    wystąpić. Z kolej w przypadku syna to Pan wystąpił o te środki, gdyż praktycznie całość
    wydatków na niego ponosi Pan.
    Nie posiada Pan innych dzieci niż te opisane powyżej.

## Pytanie

Czy wobec przedstawionej powyżej sytuacji w kontekście samodzielnej opieki nad synem,
    a także przejęcia opieki nad drugim dzieckiem, w tym w zakresie finansowym ze względu
    na stan zdrowia matki, a ponadto mając na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gdańsku z 9 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 378/24, może Pan
    rozliczać podatek PIT w 2024 r. jako osoba samotnie wychowująca dziecko?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, biorąc pod uwagę obiektywne przesłanki, które niestety w sposób
    nieplanowany zaistniały, tj. choroba córki i konieczność zajęcia się w tym okresie synem, a
    także stan zdrowia i sytuacja osobista Pana byłej żony, świadczą o tym, że preferencja
    rozliczenia podatku PIT jako osoby samotnie wychowującej dziecko jest uzasadniona.
    Opiekę nad synem sprawuje Pan bowiem samodzielnie i bez wsparcia innych osób,
    jednocześnie wspomagając finansowo matkę dzieci w ponoszeniu wysokich wydatków na
    leczenie córki. Taki sposób interpretacji przepisu potwierdza także Wyrok Sądu
    Administracyjnego w Gdańsku z 9 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 378/24.
    Według Pana opinii, rozliczenie jako rodzica samotnego w Pana sytuacji jest prawnie
    poprawne. Jednak zostało to podważone przez KIS w odpowiedzi do Pana poprzedniego
    wniosku w tej sprawie (w interpretacji indywidualnej nr 0112-KDIL2-1.4011.459.2024.2.DJ),
    gdzie zasugerowano, że Pana sytuacja wyczerpuje definicję opieki naprzemiennej, która to
    jednakże nie została przez Sąd orzeczona.
    Jednocześnie w podobnej sytuacji do Pana, zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gdańsku, sygn. akt I SA/ Gd 378/24, w którym to wystąpiła łudząco
    podobna sytuacja, do tej w której Pan się znajduje, co więcej, w tamtym przypadku nie
    miały miejsca zdarzenia losowe, które w Pana przypadku wystąpiły i z którymi musi Pan
    sobie radzić.
    Ostatecznie wystąpił Pan z wnioskiem o ponowną interpretację skutków podatkowych ze
    wskazaniem na powyższe, nie chcąc się narażać na konsekwencje karno-skarbowe w
    przypadku gdyby Pana subiektywna ocena Pana sytuacji nie była poprawna.
    Stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego oparł Pan na
    art. 6 ust. 4c i ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono

      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Na podstawie art. 6 ust. 4d wskazanej ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz. U. z 2023 r. poz. 810 i 1565).
    W świetle art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i
    znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie
    wychowującą dziecko.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby)
    zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój
    emocjonalny.
    Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status
    osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu
    cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale

    troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej
    osoby.
    Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka/dzieci
    (co ma miejsce w niniejszej sprawie) oznacza, że w roku podatkowym dziecko/dzieci
    wychowywane jest/są wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie przez
    któregokolwiek z nich.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym
    jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co
    przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z
    procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo pod czyją w danym
    momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym
    wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji
    pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie
    dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego
    samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności
    praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe
    są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze
    zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stąd też, korzystanie z każdej
    preferencji podatkowej, wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je
    konstytuujących. Tak więc, przepisy regulujące prawo do preferencyjnego rozliczenia
    powinny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Dla zastosowania rozliczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych istotny jest m.in. warunek, że w trakcie roku
    podatkowego rzeczywiście samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, wychowuje się
    dziecko/dzieci, który wobec sytuacji przedstawionej we wniosku nie został spełniony.
    Preferencja ta uzależniona jest nie tylko od stanu cywilnego, ale przede wszystkim od
    faktycznego samotnego wychowywania dziecka/dzieci. Jak już wskazano, wychowanie
    dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego
    samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności
    praktycznych, kształtowanie światopoglądu i systemu wartości oraz postaw
    emocjonalnych. Natomiast w przedstawionej przez Pana sytuacji nie można uznać, że w
    okresie 2024 r. jest Pan osobą samotnie wychowująca dziecko w rozumieniu przepisu art.
    6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wskazał Pan m.in. w opisie sprawy, w wyroku rozwodowym z 2023 r. Sąd pozostawił
    wykonywanie władzy rodzicielskiej nad dziećmi (synem i córką) obojgu rodzicom (Panu i
    Pana byłej żonie), nie orzekał o sposobie kontaktów z małoletnimi, kosztami utrzymania
    małoletnich obciążył obie strony, jednocześnie zobowiązując do płacenia alimentów na

    każde z dzieci Pana, ojca dzieci, po 500 zł na każde z nich ze względu na mniejsze
    możliwości zarobkowe matki dzieci. W wyroku nie zawarto żadnego postanowienia w
    zakresie tego, pod czyją opieką i w jakim zakresie dzieci mają się znajdować, także nie
    została ustanowiona opieka naprzemienna.
    W okresie, będącym przedmiotem wniosku z uwagi na sytuację zdrowotną córki, złe
    relacje z bratem oraz fakt, że była bardziej związana z matką jako rodzice zdecydowali
    Państwo, że córka zamieszka z matką i będzie pod opieką matki, która to poświęcać
    będzie jej swoją maksymalną uwagę do czasu unormowania sytuacji zdrowotnej i
    wychowawczej. Jednocześnie zdecydowali Państwo, że syn, który to jest blisko związany
    emocjonalnie z Panem zamieszka z Panem i będzie pod Pana opieką do czasu
    ustabilizowania sytuacji z siostrą. Aby zrealizować powyższe, matka wynajęła położone
    bliżej szkoły mieszkanie. Obecnie mieszkania rodziców dzieci są położone w tej samej
    dzielnicy (...), w związku z czym rodzeństwo ma możliwość utrzymywać kontakt, a także
    odwiedzać drugiego rodzica. W praktyce wszelkie wydatki w tym okresie na córkę ponosi
    jej matka, z kolei na syna Pan, jego ojciec. Jednocześnie, ze względu na szczególne
    potrzeby córki w obecnym czasie i wysokie koszty leczenia, wspiera Pan matkę finansowo
    w tym zakresie w stopniu wyższym niż wynika to z wyroku sądu. Całość wydatków na syna
    ponosi samodzielnie Pan.
    Ponadto jak Pan wskazuje, to Pan ponosi podstawowe koszty, jak np. zakupy ubrań,
    finansowanie zajęć sportowych, wycieczek szkolnych, zajęć dodatkowych, wyżywienia w
    tym szkolnego, Pan uczestniczy w wywiadówkach, pomaga w odrabianiu lekcji, Pan jest na
    wizytach lekarskich z synem, odwozi na treningi sportowe po lekcjach, dba o kontakt syna
    z dalszą rodziną. Jednocześnie jest Pan w tym zakresie w bieżącym kontakcie z matką
    syna, która jest o wszystkich istotnych sprawach na bieżąco informowana, a sprawy
    istotne, jak np. opieka zdrowotna są uzgadniane wspólnie. Syn także nie ma żadnych
    ograniczeń w zakresie kontaktu ze swoją mamą, zarówno telefonicznie jak też osobiście ze
    względu na jej bliskie miejsce zamieszkania, zatem mają miejsce sytuacje, że syn przebywa
    u matki, czy zostaje u niej na noc i to matka w tym czasie zapewnia mu wyżywienie,
    miejsce do spania, itd. Są też sytuacje, że matka kupuje synowi upominki czy realizuje inne
    spontaniczne wydatki. Matka jest obecna na zawodach sportowych syna, czy odwiedza
    wspólnie z nim swoich rodziców, a także spędza czas wspólnie z nim poza miejscem
    zamieszkania itp. Była żona zapewnia część potrzeb emocjonalnych czy rozwojowych
    syna, gdyż syn ma kontakt z mamą i trudno uznać, że to nie ma wpływu na jego rozwój.
    W odniesieniu do córki natomiast, w zasadzie to matka ponosi większość obowiązków
    związanych z jej wychowaniem, jak np. zakupy ubrań, kontakty ze szkołą, organizacja
    nauki zdalnej, wizyty u lekarzy, jednak (na ile pozwala Panu na to opieka nad synem),
    wspiera Pan ją w tym zakresie (np. dojazdy do szpitala czy lekarzy). Jednocześnie Pan jest
    w tym zakresie informowany na bieżąco, istotne kwestie związane z córką są uzgadniane
    wspólnie, np. te dotyczące leczenia czy sytuacji szkolnej. Córka nie ma żadnych ograniczeń
    w zakresie kontaktu z Panem i ze względu na bliskie miejsce zamieszkania, odwiedza Pana
    i brata we wspólnym mieszkaniu. W tym czasie mają miejsce sytuacje, że córka przebywa
    u Pana, czy zostaje na noc i wówczas to Pan zapewnia jej wyżywienie, miejsce do spania,
    itd. Wspomaga Pan także matkę córki finansowo w zakresie wyższym niż wynika to z
    wyroku sądu, ze względu na znaczne wydatki związane z jej leczeniem. Pana zdanie jest
    brane pod uwagę w każdej istotnej kwestii wychowania córki. W pewnym zakresie, także
    zapewnia Pan część potrzeb emocjonalnych czy rozwojowych córki, gdyż ma Pan z córką
    kontakt, czy to osobisty czy telefoniczny. Wspomaga Pan byłą żonę w sytuacjach
    szczególnych, jak np. przewiezienie córki do szpitala i w innych kwestiach logistycznych.
    Pana była żona, mierzy się z problemami zdrowotnymi i finansowymi, skutkujące tym, że
    zdecydowana większość kosztów utrzymania dzieci przeszła na Pana. Opłaca Pan
    wszystkie znaczące wydatki związane z dziećmi, wizyty u lekarzy, zakupy, edukacja, obiady
    szkolne, itp.

    Sposób rozgraniczenia „świadczenia rodzicielskiego 800+” był kwestią uzgodnień między
    Panem a byłą żoną, ze względu na faktyczny udział każdego z rodziców w wydatkach na
    córkę i syna. Uznali Państwo, że skoro to była żona ponosi zdecydowaną większość
    kosztów na bieżące utrzymanie nad córką, to ona powinna o to świadczenie wystąpić. Z
    kolei w przypadku syna to Pan wystąpił o te środki, gdyż praktycznie całość wydatków na
    niego ponosi Pan.
    Zatem mając na uwadze powyższe – niezależnie od tego, że syn mieszka z Panem, a córka
    z matką – oboje, tj. Pan wraz z byłą żoną sprawują opiekę nad synem i córką, a to oznacza,
    że proces wychowawczy zarówno syna, jak i córki prowadzony jest przez Pana i Pana byłą
    żonę wspólnie. Nie sposób uznać, że w przedstawionym przez Pana opisie sprawy – w tak
    zorganizowanym trybie wykonywania władzy rodzicielskiej przez obojga rodziców (na
    podstawie porozumienia, w którym ustalił Pan z byłą żoną sposób wykonywania władzy
    rodzicielskiej w odniesieniu do syna i córki mając na uwadze dobro dzieci) – zachodzą dwa
    odrębne procesy wychowania, tj. osobny samotny proces przeprowadza Pan w stosunku
    do syna, bowiem syn u Pana zamieszkuje, a zupełnie inny proces wychowywania
    wykonuje matka tylko z tego powodu, że dziecko z nią nie mieszka (mimo, że matka
    czynnie uczestniczy w jego wychowywaniu). Analogiczna sytuacja ma miejsce w stosunku
    do córki, tj. nie można uznać, że jedynie matka ją wychowuje z uwagi na fakt, że
    zamieszkuje z matką, ponieważ również Pan jako ojciec bierze czynny udział w procesie
    wychowawczym córki. Wychowania dzieci nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i
    długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna praca Państwa jako
    obojga rodziców.
    Dlatego też, okoliczność, że dwie osoby wychowują to samo dziecko/te same dzieci
    zgodnie z porozumieniem wyklucza możliwość uznania, że którakolwiek z tych osób
    wychowuje dziecko/dzieci samotnie.
    Z literalnego brzmienia art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że ww. preferencyjne opodatkowanie nie ma zastosowania do osoby, która
    wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno
    dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą
    obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a
    ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Zatem osoba, która wspólnie z drugim rodzicem wychowuje dziecko/dzieci nie może
    skorzystać z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
    Prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje zatem jedynie temu z rodziców,
    czy opiekunów prawnych, który mając określony stan cywilny (będąc np. osobą
    rozwiedzioną) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje
    nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym.
    Zatem, nie można w okresie 2024 r. uznać Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko
    /dzieci w myśl przepisu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wyjaśnił Pan we wniosku, Sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad
    dziećmi (tj. synem i córką) obojgu rodzicom, nie orzekał o sposobie kontaktów z
    małoletnimi, kosztami utrzymania dzieci obciążył obie strony jednocześnie zobowiązując
    do płacenia alimentów na każde z dzieci Pana, ze względu na mniejsze możliwości
    zarobkowe matki dzieci. Poza tym w wyroku nie zawarto żadnego postanowienia w
    zakresie tego pod czyją opieką i w jakim zakresie dzieci mają się znajdować, także nie
    została orzeczona opieka naprzemienna. Z powyższego wynika zatem, że Sąd uprawnił i
    zobowiązał zarówno Pana, jak i matkę dzieci do współdecydowania we wszystkich
    kwestiach ich dotyczących, zapewniając obojgu rodzicom prawo do kontaktów z dziećmi.
    Współdecydowanie we wszystkich kwestiach dotyczących dziecka wskazuje też na jego
    wspólne wychowywanie. Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że zarówno Pan,
    jak i matka biorą czynny udział w szeroko rozumianym wychowywaniu dzieci, zajmują się

    ich rozwojem osobistym, dbają o ich codzienne potrzeby, zdrowie, nadzorują edukację,
    itp. Mając na uwadze całokształt sytuacji stwierdzić należy, że dzieci wychowywane były
    wspólnie przez dwoje rodziców.
    Zatem, nie będzie Pan miał prawa do skorzystania z preferencyjnej formy opodatkowania
    przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    osoba samotnie wychowująca dziecko/dzieci w rozliczeniu podatkowym za 2024 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Odnosząc się do powołanego wyroku sądu administracyjnego wskazać należy, że
    niewątpliwie rozstrzygnięcia kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa,
    jednak dotyczą wyłącznie konkretnej sprawy, w danym stanie prawnym. Należy podkreślić,
    że rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie i w świetle art. 87 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym
    samym nie może być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.