Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.127.2018.2.HS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-10-12
Teza: wniesienie składników materialnych i niematerialnych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa w formie wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej.
Słowa kluczowe: aport; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; zwolnienie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 lipca 2018 r. (data wpływu 2 sierpnia 2018 r.), uzupełnionym 26 września 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wniesienia składników materialnych i niematerialnych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa w formie wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wniesienia składników materialnych i niematerialnych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa w formie wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 14 września 2018 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4014.127.2018.1.HS wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 26 września 2018 r.

We wniosku (po jego uzupełnieniu i modyfikacji) przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prawa polskiego z siedzibą w Y. (dalej: Wnioskodawca), której udziały należą w całości do spółki X. spółka akcyjna z siedzibą w Y. Spółka X. została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym i jest spółką akcyjną, której akcje są przedmiotem obrotu na rynku regulowanym prowadzonym przez Giełdę Papierów Wartościowych.

Spółka X. powstała w 1949 r., a w 1993 r. została sprywatyzowana. W wyniku nabycia większościowego pakietu akcji Spółki X., od 2011 r. Spółka X. należy do Grupy Z. Spółka X. obecnie zatrudnia około 1.700 osób. Od początku istnienia Spółka X. związana jest z branżą energetyczną.

Spółka X. prowadzi działalność gospodarczą przede wszystkim na terenie Y., gdzie zlokalizowane są biura projektowe i technologiczne, pięć hal produkcyjnych oraz dyrekcja. Działalność Spółki X. jest również prowadzona na terenie P. oraz W.

Działalność Spółki X. obejmuje różne rodzaje aktywności, które można podzielić na:

*   świadczenie szeregu rodzajów usług, w tym generalną realizację bloków energetycznych opalanych paliwami kopalnymi, montaż instalacji oczyszczania spalin, projektowanie i realizację pod klucz instalacji odsiarczania spalin, instalacji redukcji tlenków azotu, urządzeń odpylających, instalacji do termicznej utylizacji odpadów oraz do spalania, usług serwisowych, usług diagnostycznych, napraw, remontów, kompleksowych modernizacji kotłów i urządzeń towarzyszących oraz
*   wytwarzanie szeregu rodzaju różnych produktów, a w szczególności: szerokiej gamy kotłów opalanych węglem brunatnym, kamiennym, olejem, gazem bądź kombinacją tych paliw, wśród nich kotłów konwencjonalnych, na parametry nadkrytyczne, fluidalnych i rusztowych, kotłów do termicznej utylizacji odpadów, do spalania biomasy i kotłów odzyskowych, a także produkcję części do takich kotłów i wskazanych powyżej instalacji, w tym części zamiennych.

W ślad za tą różnorodną aktywnością przedsiębiorstwo Spółki X. od dawna podlega podziałom organizacyjnym. Obecnie w Spółce X. funkcjonuje siedem wyodrębnionych organizacyjnie zakładów (tzw. Business Units). Podział przedsiębiorstwa został dokonany formalnie w oparciu o uchwałę Zarządu Spółki X. z 2016 r. Na podstawie tej uchwały wyodrębniono w ramach przedsiębiorstwa Spółki X. następujące zakłady: Zakład Instalacji Odazotowania, Zakład Obiektów Kotłowych, Zakład Instalacji Termicznego Przekształcania Odpadów, Zakład Instalacji Odsiarczania Spalin, Zakład Obiektów Energetycznych, Zakład Instalacji Odpylania Spalin, Zakład Produkcji Kotłów.

Przedmiotem działania Zakładu Produkcji Kotłów, do którego odnosi się niniejszy wniosek, jest produkcja elementów ciśnieniowych kotłów energetycznych, zbiorników i innych urządzeń oraz produkcja wielkogabarytowych modułów kotłowych oraz kompletnych jednostek kotłowych.

Na potrzeby realizacji zadań z zakresu wskazanej wyżej produkcji zostały dodatkowo w tym Zakładzie utworzone jednostki organizacyjne (piony) zapewniające kompleksową realizację oferowanych produktów (związanych już z samym procesem produkcji stanowiącym jedynie część realizowanej przez Spółkę X. inwestycji/zamówienia). Są to dla przykładu Biuro Handlowe odpowiedzialne za zakupy, oferty handlowe, sprzedaż oraz realizację kontraktów, Dział Projektowy odpowiedzialny za techniczne przygotowanie i realizację kontraktów pod kątem projektowo-konstrukcyjnym itp.

Jak już wspomniano, Zakład Produkcji Kotłów oferuje produkcję głównie elementów ciśnieniowych dla szeroko pojętej energetyki. Zakład Produkcji Kotłów dysponuje bardzo dużym potencjałem produkcyjnym. Blisko 1.000 osób jest bezpośrednio zaangażowanych w produkcję elementów kotłów i innych urządzeń. Podstawową ofertę produkcyjną stanowią części ciśnieniowe kotłów, takie jak ściany szczelne, walczaki, wężownice i rurociągi. Zakład produkuje i wysyła również wielkogabarytowe moduły kotłów a nawet kompletne mniejsze jednostki kotłowe.

Zakład Produkcji Kotłów umiejscowiony jest w dwóch miejscowościach. Główna część Zakładu mieści się w Y., gdzie zlokalizowane są główne hale produkcyjne Zakładu, dodatkowo na Zakład składa się również wydział produkcyjny wraz z wyposażeniem położony na terenie pobliskiej miejscowości W.

Na skutek działań formalnych jak i przede wszystkim faktycznych podjętych przez Zarząd Spółki X. Zakład Produkcji Kotłów został wyodrębniony organizacyjnie, finansowo, majątkowo i funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie Spółki X. W powyższym zakresie Zarząd Spółki X. podjął wspomnianą wcześniej uchwałę o dokonaniu wewnętrznego podziału przedsiębiorstwa na jednostki organizacyjne, zakłady (tzw. Business Units).

Następnie Zarząd podjął kolejną uchwałę w której to uchwale w szczególności:

1.  zatwierdził wyodrębnienie ze struktury organizacyjnej Spółki X. zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci Zakładu Produkcji Kotłów w Y.;
2.  potwierdził, że przedmiotem działalności Zakładu jest przede wszystkim produkcja elementów ciśnieniowych kotłów, takich jak komory, ściany szczelne, walczaki, wężownice, rurociągi, zbiorniki, obrotowe podgrzewacze powietrza i konstrukcje stalowe;
3.  zatwierdził aktywa w postaci: nieruchomości, środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, zapasów, należności od odbiorców, pozostałych należności, pasywa w postaci: rezerw oraz zobowiązań pracowniczych, zobowiązań z tytułu leasingu, zobowiązań wobec dostawców, pozostałych zobowiązań, użytkowanych oraz wykorzystywanych przez Zakład Produkcji Kotłów;
4.  zatwierdził przeniesienie do Zakładu umów i przypisanie do Zakładu praw i obowiązków wynikających z tych umów;
5.  przyjął regulamin organizacyjny Zakładu;
6.  przyjął zakres czynności i obowiązków osoby kierującej Zakładem;
7.  zatwierdził przypisanie pracowników Spółki X. do Zakładu;
8.  wskazał, że Zakład posiada wyodrębnione rachunki bankowe przypisane do działalności prowadzonej przez ten Zakład,
9.  wskazał, iż Zakład prowadzi osobne od Spółki X. konta księgowe w celu prowadzenia ewidencji majątku, przychodów, kosztów oraz należności i zobowiązań przypisanych do Zakładu.

Wyodrębnienie organizacyjne w pierwszej kolejności wiąże się ze wspomnianym formalnym utworzeniem zakładu pod nazwą „Zakład Produkcji Kotłów” jako samodzielnej jednostki organizacyjnej w strukturach Spółki X. Dodatkowo:

1.  bieżącą działalnością Zakładu kieruje dyrektor. Do jego zadań należy kierowanie pracownikami i funkcjonowaniem jednostki (Zakładu). Osoba ta posiada nie tylko uprawnienia do kierowania personelem, ale też do dysponowania majątkiem i aktywnością tej jednostki zarówno wewnątrz Spółki X. jak i reprezentowania jej na zewnątrz (w oparciu o udzielone pełnomocnictwo); pełnomocnictwo to uprawnia do kontraktacji dostaw, usług lub robót budowlanych – do kwoty nieprzekraczającej 500.000,00 zł, przy czym dyrektor Zakładu jest również prokurentem Spółki X.;
2.  do Zakładu Produkcji Kotłów został przydzielony całkowicie odrębny zespół pracowników, który został również organizacyjnie przypisany do określonych zadań (pionów); pracownicy są zatrudnieni na podstawie umów o pracę oraz umów cywilnoprawnych;
3.  w ramach Zakładu Produkcji Kotłów została stworzona szczegółowa i rozbudowana struktura organizacyjna. Dyrektorowi zakładu organizacyjnie zostały podporządkowane stosowne piony takie jak: „Biuro Utrzymania Ruchu”, „Biuro Techniczne”, „Biuro Handlowe”, „Biuro ds. Finansowych”, „Produkcja” itd. Struktura jest wielostopniowa i odzwierciedla wszystkie piony organizacyjne w zakładzie (od najwyższego do najniższego szczebla);
4.  Zakład korzysta z własnych wyodrębnionych do tego celu służb pomocniczych (pracowników) w tym w szczególności w zakresie finansów, kontrolingu, kontroli jakości, bezpieczeństwa i higieny pracy itp. Jedynie w przypadku usług księgowych oraz kadrowych Zakład korzysta ze służb (pracowników) nie należących organizacyjnie do Zakładu.

Zakład Produkcji Kotłów został również wyodrębniony na płaszczyźnie finansowej. Wyodrębnienie to osiągnięto poprzez prowadzenie ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa w taki sposób, który pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do Zakładu Produkcji Kotłów, a ściślej do realizowanych przez Zakład zadań gospodarczych.

W przypadku Zakładu Produkcji Kotłów przeprowadzone zostało wyodrębnienie analitycznych kont księgowych na których są ewidencjonowane składniki majątku i zobowiązania jak również przychody i koszty dla Zakładu. Założone zostały takie konta jak: analityka do wszystkich kont rodzajowych dla miejsc powstawania kosztu w Zakładzie Produkcji Kotłów, np.: 411011-400000-Zużycie materiałów Dyrektor Wytwórni oraz zostały przyjęte następujące zasady: każde konto księgowe w swojej numeracji posiada odpowiedni numer miejsca powstawania kosztu przypisanego do Zakładu Produkcji Kotłów lub numeru projektu realizowanego przez Zakład Produkcji Kotłów.

Dodatkowo dla działalności Zakładu Produkcji Kotłów istnieje możliwość prowadzenia odrębnej sprawozdawczość finansowej (sporządzanie odrębnych rachunków zysków i strat oraz bilansów) oraz sprawozdawczości zarządczej (generowanie raportów dotyczących tej działalności).

Dodatkowo należy wskazać, że dla Zakładu Produkcji Kotłów są prowadzone zupełnie odrębne rachunki bankowe (złotowe i walutowe) i co istotne rachunki te służą do obsługi realizacji zadań gospodarczych Zakładu Produkcji Kotłów. Za pomocą tych rachunków gromadzone są i wydatkowane środki finansowe związane z realizacją zadań gospodarczych Zakładu Produkcji Kotłów. Przy ich użyciu prowadzone są rozliczenia z kontrahentami jak i pracownikami tego Zakładu.

Zakład Produkcji Kotłów cechuje się także stosownym wyodrębnieniem majątkowym. Działalność Zakładu opiera się na samodzielnych (odrębnych) grupach składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) i związanych z nimi praw i zobowiązań. Do Zakładu zostały przyporządkowane odrębne składniki zarówno materialne jak i niematerialne pozwalające prowadzić określoną (przypisaną Zakładowi) działalność gospodarczą, jak również do Zakładu przypisano zobowiązania. Zakład dysponuje blisko 2.000 środków trwałych o łącznej wartości 37.000.000,00 zł.

Na Zakład Produkcji Kotłów składa się w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące Zakład (nazwa);
2.  ruchomości w szczególności w postaci:
    *   instalacji oczyszczania powietrza w malarni;
    *   automatów spawalniczych;
    *   walcarki do elektrod;
    *   suwnicy bramowej dwudźwigowej;
    *   wycinarki wodnej CNC;
    *   wypalarki plazmowej,
    *   giętarek, tokarek, frezarek, szlifierek, śrutownic;
3.  nieruchomości (gruntowe i budynkowe) w postaci 5 hal produkcyjnych, budynków socjalnych i biurowych, placów, składów;
4.  do Zakładu zostały przypisane określone umowy, których realizacja związana jest z funkcjonowaniem tego Zakładu, a w szczególności umowy z dostawcami, umowy z odbiorcami, umowy z pracownikami, umowy handlowe, umowy transportowe;
5.  do Zakładu zostały również przypisane zobowiązania krótkoterminowe takie jak zobowiązania pracownicze, zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz długoterminowe, w szczególności w postaci rezerwy z tytułu świadczeń pracowniczych;
6.  należności krótkoterminowe, w szczególności z tytułu dostaw i usług oraz kaucji;
7.  środki pieniężne.

Do przykładowych pasywów związanych z prowadzoną działalnością w ramach Zakładu Produkcji Kotłów należą w szczególności:

1.  zobowiązania z tytułu dostaw i usług;
2.  zobowiązania z umów leasingu;
3.  zobowiązania z tytułu napraw gwarancyjnych;
4.  rezerwa z tytułu świadczeń pracowniczych.

Zakład Produkcji Kotłów został również wyodrębniony na płaszczyźnie funkcjonalnej. Cały bowiem Zakład stanowi funkcjonalnie odrębną całość i obejmuje elementy niezbędne do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych.

Jak można zauważyć w związku z wyodrębnieniem Zakładu na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i majątkowej alokowane w ramach działalności Zakładu składniki materialne i niematerialne, zobowiązania, jak również personel, są ze sobą funkcjonalnie powiązane, umożliwiając prowadzenie takiej działalności w sposób ciągły i odrębny W ramach pozostałych części przedsiębiorstwa Spółki X., to jest poza Zakładem Produkcji Kotłów, nie funkcjonują jakiekolwiek składniki majątkowe lub zobowiązania, które byłyby funkcjonalnie związane z działalnością tego Zakładu Również wśród przydzielonych Zakładowi Produkcji Kotłów składników majątkowych i zobowiązań nie ma składników, które byłyby funkcjonalnie związane z działalnością innych niż ten Zakład części przedsiębiorstwa Spółki X.

Wydzielenie Zakładu Produkcji Kotłów w ramach struktur Spółki X. ma na celu dalsze urynkowienie tej działalności i zwiększenie jej konkurencyjności Dlatego też kolejnym krokiem Spółka X. zamierza dokonać wniesienia aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci Zakładu Produkcji Kotłów do spółki będącej Wnioskodawcą.

Przedmiotem tego aportu będzie całość aktywów (składników majątkowych), to jest aktywa trwałe, w tym nieruchomości i rzeczy ruchome, oraz środki obrotowe, w tym zapasy należności, środki pieniężne, zobowiązania, o których mowa powyżej a wyodrębnionych w ramach Zakładu Produkcji Kotłów. W ramach tego wkładu niepieniężnego zostaną przeniesione prawa i obowiązki wynikające z umów, o których mowa powyżej, to jest umowy z dostawcami i odbiorcami itp. Spółka X. pozyskuje i pozyskiwać będzie zgody kontrahentów na zmianę strony tych umów, to jest zgody by w miejsce Spółki X. jako strona umów wstąpiła spółka będąca Wnioskodawcą, do której będzie wniesiony aport. Pracownicy Zakładu Produkcji Kotłów staną się pracownikami Wnioskodawcy, do której to spółki będzie wniesiony aport, a to w oparciu o art. 231 Kodeksu pracy.

Wraz z wniesieniem przedmiotowego aportu pomiędzy Spółką X. a Wnioskodawcą zostaną zawarte w szczególności takie umowy jak: umowy na obsługę księgowo kadrową, umowy podwykonawcze związane z określonymi inwestycjami. Spółka będąca Wnioskodawcą, będzie prowadziła wyłącznie działalność, która dziś prowadzona jest przez Zakład Produkcji Kotłów, to jest działalność w zakresie wytwarzania szeregu rodzaju różnych produktów, a w szczególności szerokiej gamy kotłów opalanych węglem brunatnym, kamiennym, olejem, gazem bądź kombinacją tych paliw, wśród nich kotłów konwencjonalnych, na parametry nadkrytyczne, fluidalnych i rusztowych, kotłów do termicznej utylizacji odpadów, do spalania biomasy i kotłów odzyskowych a także produkcję części do takich kotłów i wskazanych powyżej instalacji, w tym części zamiennych. Pozostała dotychczasowa działalność Spółki X., to jest świadczenie szeregu rodzajów usług, w tym generalnej realizacji bloków energetycznych opalanych paliwami kopalnymi, montażu instalacji oczyszczania spalin, projektowania i realizacji pod klucz instalacji odsiarczania spalin, instalacji redukcji tlenków azotu, urządzeń odpylających instalacji do termicznej utylizacji odpadów oraz do spalania usług serwisowych usług diagnostycznych, napraw, remontów, kompleksowych modernizacji kotłów i urządzeń towarzyszących, będzie nadal prowadzona przez Spółkę X.

Wnioskodawca będzie od chwili nabycia przedmiotu aportu prowadzić wskazaną wyżej działalność samodzielnie i bez konieczności jakiejkolwiek modyfikacji (zmian) dotychczasowej struktury organizacyjnej Zakładu Produkcji Kotłów oraz nabytych składników majątkowych. W celu kontynuowania realizacji przejętych zadań gospodarczych Zakładu Produkcji Kotłów Wnioskodawca nie będzie musiał pozyskiwać nowych narzędzi pracy np. środków trwałych oraz pracowników.

Od strony formalnej dla przeniesienia przedmiotowego zespołu składników materialnych i niematerialnych, zobowiązań i pracowników zostaną spełnione wszystkie warunki wymagane przepisami dla zbycia przedsiębiorstwa. Umowa przenosząca przedmiot aportu zostanie sporządzona w formie aktu notarialnego z uwagi na przeniesienie nieruchomości (co do zasady dla zbycia przedsiębiorstwa wymagana jest forma pisemna z podpisami notarialnie poświadczonymi). Zbycie przedsiębiorstwa zostanie wpisane do rejestru przedsiębiorców.

Przeniesienie przedmiotowej działalności wyodrębnionej w ramach Zakładu Produkcji Kotłów (wniesienie przedmiotowego aportu) podyktowane jest m.in.:

1.  zamiarem zwiększenia konkurencyjności ofert poprzez optymalizację kosztów ogólnych oraz
2.  kosztów obszarów wsparcia biznesowego;
3.  zwiększeniem elastyczności w zakresie strategii oraz polityki handlowej;
4.  ukierunkowaniem na węższą specjalizację zwiększającym konkurencyjność oferty produkcyjnej;
5.  utrzymaniem stabilnej mocy wytwórczej;
6.  umożliwieniem wdrożenia zoptymalizowanego modelu kalkulacyjnego dla węższej specjalizacji jakim są projekty produkcyjne.

Podsumowując powyższe wyjaśnienia, należy stwierdzić, że przedmiotem aportu będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa spółki X. S.A., które w ocenie Wnioskodawcy niewątpliwie stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego.

Wnioskodawca dla uniknięcia wątpliwości podkreślił, że przedmiotem aportu będzie część przedsiębiorstwa X. S.A., która w ocenie Wnioskodawcy ma charakter zorganizowany, co wynika ze szczegółowego opisu zdarzenia przyszłego. Może tu być mowa jedynie o „zorganizowanej części” takiego przedsiębiorstwa rozumianej zgodnie ze znaczeniem językowym takiego sformułowania.

W związku z powyższym opisem (po uzupełnieniu i modyfikacji wniosku) zadano następujące pytanie.

Czy wniesienie aportem do spółki będącej Wnioskodawcą zespołu składników materialnych i niematerialnych opisanego we wniosku będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportem do spółki będącej Wnioskodawcą zespołu składników materialnych i niematerialnych opisanego we wniosku nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k i pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – podatkowi temu podlegają umowy spółki oraz zmiany umów spółek: „1. Podatkowi podlegają: (\`(...)\`) k) umowy spółki; \[\`(...)\`\], 2) zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.”

W przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się przy spółce kapitałowej – podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów – co wynika z art. 1 ust. 3 pkt ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych: „3. W przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się: 1) przy spółce osobowej – wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania; 2) przy spółce kapitałowej – podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłaty”.

Podstawę opodatkowania stanowi przy zawarciu umowy spółki – wartość kapitału zakładowego, a przy podwyższeniu kapitału zakładowego – wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy a to zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a i lit. b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych: „1. Podstawę opodatkowania stanowi: \[\`(...)\`\], 8) przy umowie spółki, a) przy zawarciu umowy – wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego, b) przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego – wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy”.

Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych przewiduje od powyższych zasad istotny wyjątek, zgodnie bowiem z treścią art. 2 pkt 6 lit. c tiret pierwsze ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych: „Nie podlegają podatkowi: \[\`(...)\`\], 6) umowy spółki i ich zmiany związane z: a) łączeniem spółek kapitałowych, \[\`(...)\`\], b) przekształceniem spółki kapitałowej w inną spółkę kapitałową, c) wniesieniem do spółki kapitałowej, w zamian za jej udziały lub akcje: – przedsiębiorstwa spółki kapitałowej lub jego zorganizowanej części, – udziałów lub akcji innej spółki kapitałowej dających w niej większość głosów albo kolejnych udziałów lub akcji, w przypadku gdy spółka, do której są wnoszone te udziały lub akcje, posiada już większość głosów”.

Resumując, nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych umowy spółki i ich zmiany związane z wniesieniem do spółki kapitałowej, w zamian za jej udziały lub akcje, zorganizowanej części przedsiębiorstwa spółki kapitałowej.

Zatem aby odpowiedzieć na zawarte we wniosku pytanie ustalić należy najpierw, czy przedmiot planowanego aportu w postaci Zakładu Produkcji Kotłów stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: „ZCP”).

Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nigdzie w swej treści nie definiuje pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa pomimo faktu, że z okoliczności istnienia bądź nieistnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa wywodzi istotne skutki prawne dla podatników (w postaci podlegania bądź niepodlegania opodatkowaniu).

W tym zakresie (tj. braku definicji w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych) daje się zauważyć w orzecznictwie oraz w wydawanych indywidualnych interpretacjach co najmniej trzy rodzaje stanowisk.

Pierwsze stanowisko opiera się na założeniu, że skoro ustawa nie definiuje pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa to w tym zakresie należy sięgnąć do art. 5 ust. 1 lit. e) w zw. z art. 4 ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału. Według tego stanowiska pojęcie ZCP w odniesieniu do art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należy intepretować w znaczeniu, jakie wynika z przepisów Dyrektywy oraz z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej tj. jako obejmujący wyodrębniony organizacyjnie (niekoniecznie finansowo) zespół składników zdolny do prowadzenia niezależnej działalności.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 13 października 1992 r., sygn. akt: C- 50/91 orzekł, że przez „oddział” – „część działalności”, o której mowa w art. 7 ust. 1 lit. b dyrektywy kapitałowej (stanowiący odpowiednik obecnie obowiązującej Dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. tj. art. 4 ust. 1 lit. a), należy rozumieć „każdą część przedsiębiorstwa, jeżeli stanowi ona zorganizowany zbiór rzeczy i osób zdolnych do uczestniczenia w prowadzeniu określonej działalności” (pkt 12 uzasadnienia), a także, że „w przypadku aportu jednej lub więcej niż jednej części przedsiębiorstwa korzystny sposób opodatkowania nie jest związany z liczbą rodzajów działalności wykonywanych w momencie wniesienia wkładu przez tą spółkę, do której należała jednostka (entity) stanowiąca przedmiot przeniesienia, lecz ze zdolnością tej jednostki do tego, aby przyczynić się do rozwoju przedsiębiorstwa, do którego zostaje ona przeniesiona” (pkt 14 uzasadnienia). Trybunał stwierdził, że dla możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, a tym samym dla oceny charakteru przedmiotu wkładu, bez znaczenia jest brak osobowości prawnej, finansowanie przez główne przedsiębiorstwo (centralę) i wykonywanie poleceń tej centrali (pkt 15-16 uzasadnienia). Celem Dyrektywy jest bowiem zapewnienie, by transfery aktywów między spółkami kapitałowymi nie napotykały przeszkód, tak aby sprzyjać reorganizacji przedsiębiorstw, a zwłaszcza przegrupowaniom w ramach jednego przedsiębiorstwa różnych podmiotów wykonujących działalność podobną lub komplementarną. Na tej podstawie Trybunał stwierdził, że oddział stanowi część działalności w rozumieniu Dyrektywy, jeżeli stanowi zbiór rzeczy i osób zdolny do uczestniczenia w prowadzeniu określonej działalności.

Natomiast w wyroku z 13 grudnia 1991 r., sygn. akt: C-164/90 Trybunał wskazał, że pojęcie to oznacza „różne elementy, które – niezależnie od tego, czy stanowią całość majątku spółki, czy stanowią tylko jego część – tworzą zbiór zdolny do funkcjonowania w sposób autonomiczny”. W świetle powyższego, w doktrynie prawa podatkowego oraz w orzecznictwie organów interpretacyjnych oraz sądów administracyjnych wskazuje się, że zespół składników nie traci charakteru ZCP przez sam fakt, że pewne składniki, w tym zobowiązania, zostają z niego wyłączone (nie są przenoszone na nabywcę).

Drugie stanowisko odnosi się do przepisów prawa krajowego, to jest przede wszystkim do przepisów art. 551 Kodeksu cywilnego (dalej: „Kc”). Zgodnie z treścią art. 551 Kc przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedmiotowy przepis wymienia tylko przykładowo typowe składniki takiego przedsiębiorstwa, a są nimi:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Sam Kodeks cywilny co prawda nie definiuje zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ale powszechnie przyjmuje się, że w oparciu o powyższą definicję należy przyjąć, że część aktywów i pasywów przedsiębiorstwa, zdefiniowanego w Kodeksie cywilnym, tworząca niezależną jednostkę gospodarczą zdolną do samodzielnej działalności stanowi nic innego jak właśnie zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W oparciu o powyższą definicję należy przyjąć, że ZCP stanowi część aktywów i pasywów przedsiębiorstwa, zdefiniowanego w Kodeksie cywilnym, tworząca niezależną jednostkę gospodarczą zdolną do samodzielnej działalności. Co za tym idzie, należy wskazać zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. akt: III CZP 45/08, że za ZCP uznaje się jednostkę tego przedsiębiorstwa, która:

1.  wchodzi w skład przedsiębiorstwa jako jego wewnętrzna część,
2.  stanowi organizacyjnie wyodrębniony kompleks składników majątkowych i niemajątkowych,
3.  składniki te są powiązane w sposób funkcjonalny.

Według trzeciego stanowiska, (które najczęściej jednocześnie odnosi się także do drugiego stanowiska) nie można nie zauważyć, że pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zostało również uregulowane w innych ustawach podatkowych tj. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w ustawie o podatku od towarów i usług. Definicja w tych ustawach zasadniczo odpowiada tej, którą wywodzi się na gruncie przepisów Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z tymi ustawami za zorganizowaną część przedsiębiorstwa uznaje się „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.

Według tego stanowiska można przyjąć, że zbędnym staje się tworzenie pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa na potrzeby ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych pojęciowo (definicyjnie) odmiennej niż ta, która została powyżej wskazana. Prowadziłoby to bowiem do sytuacji, w której pewien zespół składników materialnych i niematerialnych mógłby w rozumieniu wskazanych ustaw stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa, natomiast nie posiadałby takiego przymiotu na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Nic bowiem w treści samej ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie wskazuje, aby pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa miałoby być rozumiane w jakiś odmienny czy szczególny sposób.

W odniesieniu do przytoczonych trzech stanowisk daje się zauważyć, że podejście do definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa na potrzeby ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jest najszersze (najmniej formalne i najbardziej liberalne) w przypadku odesłania do przepisów prawa europejskiego i wspomnianej Dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. Bardziej szczegółowe określenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zdaje się wynikać w przypadku odesłania do przepisów Kodeksu cywilnego i wspominanego już art. 551 Kodeksu cywilnego. Najdokładniejsze i zawierające najwięcej wymagań jest natomiast stanowisko odwołujące się do definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynikające z definicji wspomnianych ustaw podatkowych.

Niewątpliwie daje się zatem zauważyć, że jeśli jakiś zespół określonych składników materialnych i niematerialnych będzie spełniał wymagania dla zorganizowanej części przedsiębiorstwa zdefiniowanej w przepisach podatkowych to tym bardziej spełni wymagania przewidziane dla jego istnienia na gruncie art. 551 Kodeksu cywilnego czy tym bardziej na gruncie art. 5 ust. 1 lit. e) w zw. z art. 4 ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisany obszar działalności gospodarczej Spółki X., prowadzonej w ramach Zakładu Produkcji Kotłów, obejmujący w szczególności określone składniki materialne i niematerialne, zobowiązania oraz pracowników, spełnia wymagania stawiane zorganizowanej części przedsiębiorstwa w ramach wszystkich wskazanych stanowisk. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, opisany w stanie faktycznym zespół składników materialnych i niematerialnych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z ZCP mamy do czynienia, jeżeli spełnione są następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.

ZCP nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których w przyszłości będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz pewnym zorganizowanym zespołem tych składników. Podstawowym wymogiem jest zatem to, aby ZCP stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Warunkiem niezbędnym jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, które to wydzielenie powinno zachodzić na czterech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej, majątkowej i funkcjonalnej.

Zdaniem Wnioskodawcy, w podanym opisie mamy do czynienia z pełnym wyodrębnieniem organizacyjnym. Działalność prowadzona w ramach Zakładu Produkcji Kotłów:

1.  prowadzona jest przez odrębny zespół pracowników;
2.  na czele zespołu pracowników stoi osoba kierująca tymi pracownikami; i tak jak wskazano w opisie zdarzenia osoba ta posiada nie tylko uprawnienia do kierowania personelem, ale też do zarządzania/kierowania majątkiem i aktywnością tej jednostki zarówno wewnątrz Spółki X., jak i reprezentowania jej na zewnątrz (w oparciu o udzielone pełnomocnictwo);
3.  opiera się na przypisanych grupach składników majątkowych i związanych z nimi praw materialnych; na składniki te jak wskazano składają się setki ruchomości jak również nieruchomości gruntowe i budynkowe;
4.  stanowi funkcjonalną całość.

Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, gdy sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ściślej do realizowanych przez nią zadań gospodarczych. Nie należy jednak utożsamiać tego pojęcia z pełną samodzielnością finansową. Elementem wyodrębnienia finansowego jest również prowadzenie oddzielnych rachunków bankowych.

W tym kontekście należy zaznaczyć, że system finansowo-księgowy Spółki X. umożliwia ewidencjonowanie zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na ustalenie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań wynikających z działalności prowadzonej w ramach Zakładu Produkcji Kotłów, dodatkowo, jest możliwe prowadzenie dla tej działalności odrębnej sprawozdawczości finansowej (tj. sporządzanie odrębnych rachunków zysków i strat oraz bilansów) oraz sprawozdawczości zarządczej (tj. generowanie raportów dotyczących danej działalności).

Tak jak była mowa w opisie zdarzenia w przypadku Zakładu Produkcji Kotłów wspomniane wyodrębnienie zostało przeprowadzone między innymi poprzez wyodrębnienie analitycznych kont księgowych księgi głównej i ksiąg pomocniczych, na których są ewidencjonowane składniki majątku i zobowiązania, jak również przychody i koszty dla Zakładu.

Powyższe okoliczności potwierdzają, że działalność prowadzona w ramach Zakładu Produkcji Kotłów spełnia warunek wyodrębnienia finansowego. Należy też podkreślić, że opisane wyżej formalne wyodrębnienie ZCP w obszarze finansowym pokrywa się z obiektywnym istnieniem przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych ze składnikami majątku, które służą realizacji zadań powierzonych Zakładowi Produkcji Kotłów.

Analogicznie ma się sytuacja w przypadku wyodrębnienia majątkowego. Działalność gospodarcza prowadzona w ramach Zakładu Produkcji Kotłów opiera się na przypisanych do tej działalności składnikach majątkowych (zarówno materialnych jak i niematerialnych). Zakład Produkcji Kotłów dysponuje zatem zarówno stosownymi ruchomościami jak i nieruchomościami niezbędnym do wykonywania (prowadzenia) tego rodzaju działalności. Składniki te nie są wykorzystywane do prowadzenia innej działalności przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Jako przykład w opisie wskazano, że Zakład Produkcji Kotłów dysponuje setkami środków trwałych na które składają się różnego rodzaju składniki majątkowe w tym maszyny i narzędzia niezbędne do produkcji, a także nieruchomości gruntowe i budynkowe.

Wyodrębnienie funkcjonalne należy natomiast rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. W świetle ustalonej praktyki, ZCP musi być zatem przeznaczona do realizacji określonych zadań gospodarczych, a więc musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia określonych działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Wyodrębniona w Spółce X. działalność prowadzona w ramach Zakładu Produkcji Kotłów może zatem stanowić odrębną całość i zdaniem Wnioskodawcy stanowi taką całość. Alokowane w ramach działalności Zakładu Produkcji Kotłów składniki materialne i niematerialne, zobowiązania, jak również personel, są ze sobą funkcjonalnie powiązane, umożliwiając prowadzenie niezależnie tego rodzaju działalności.

Podsumowując należy podkreślić, że przedmiot aportu do spółki będącej Wnioskodawcą w postaci Zakładu Produkcji Kotłów nie jest dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo, majątkowo i funkcjonalnie zespołem tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze, dlatego też na podstawie przytoczonego w opisie zdarzenia przyszłego stanu faktycznego zdaniem Wnioskodawcy wskazana działalność prowadzona w ramach Zakładu Produkcji Kotłów winna zostać uznana za odrębne ZCP.

W związku z powyższymi wyjaśnieniami, zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportem do spółki będącej Wnioskodawcą zespołu składników materialnych i niematerialnych opisanego we wniosku nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) oraz art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) – podatkowi temu podlegają umowy spółki oraz ich zmiany, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w przypadku umowy spółki kapitałowej za zmianę umowy uważa się podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłaty.

Stosownie do art. 1 ust. 5 pkt 2 ww. ustawy – umowa spółki kapitałowej oraz jej zmiana podlega podatkowi, jeżeli w chwili dokonania czynności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się:

1.  rzeczywisty ośrodek zarządzania albo
2.  siedziba tej spółki – jeżeli jej rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajduje się na terytorium innego państwa członkowskiego.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 6 lit. c) ustawy – nie podlegają podatkowi umowy spółki i ich zmiany związane z wniesieniem do spółki kapitałowej, w zamian za jej udziały lub akcje:

*   przedsiębiorstwa spółki kapitałowej lub jego zorganizowanej części,
*   udziałów lub akcji innej spółki kapitałowej dających w niej większość głosów albo kolejnych udziałów lub akcji, w przypadku gdy spółka, do której są wnoszone te udziały lub akcje, posiada już większość głosów.

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu nie podlega m.in. zmiana umowy spółki związana z wniesieniem do spółki kapitałowej w zamian za jej udziały lub akcje przedsiębiorstwa spółki kapitałowej lub jego zorganizowanej części.

Mając to na względzie wskazać należy, że w przepisach dotyczących podatku od czynności cywilnoprawnych, brak jest definicji przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Ustawodawca nie odsyła także do posiłkowania się tą definicją zawartą w innych ustawach podatkowych, tj. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych czy w ustawie o podatku od towarów i usług.

Dlatego też w tym zakresie należy posłużyć się właściwymi przepisami prawa zawartymi w odrębnych ustawach. Definicję „przedsiębiorstwa” zawiera przepis art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.).

Na mocy tego przepisu przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie natomiast z art. 552 Kodeksu cywilnego – czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W oparciu o powyższą definicję można stwierdzić, iż część aktywów i pasywów przedsiębiorstwa, zdefiniowanego w Kodeksie cywilnym, tworząca niezależną jednostkę gospodarczą zdolną do samodzielnej działalności stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W literaturze przedmiotu jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że konkretna jednostka stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa wówczas, gdy:

*   wchodzi w skład przedsiębiorstwa jako jego wewnętrzna część,
*   stanowi pewien organizacyjnie wyodrębniony kompleks składników o charakterze materialnym i niematerialnym,
*   zachodzi powiązanie tych składników w sposób funkcjonalny, tzn. pozwalające na realizację określonych zadań gospodarczych.

Innymi słowy, dla uznania jednostki za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, konieczne jest istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), wydzielonego w istniejącym przedsiębiorstwie w trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika (jako dział, wydział, oddział), przy czym ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, jakim jest ustalenie roli jaką składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych, możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie zaś funkcjonalne to kryterium sprowadzające się do ustalenia, czy wyodrębniona organizacyjnie całość, jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku jako niezależny podmiot gospodarczy.

W opisie zdarzenia Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem aportu będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa spółki X. S.A., które w ocenie Wnioskodawcy niewątpliwie stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Ponadto Wnioskodawca dla uniknięcia wątpliwości podkreślił, że przedmiotem aportu będzie część przedsiębiorstwa X. S.A., która w ocenie Wnioskodawcy ma charakter zorganizowany, co wynika ze szczegółowego opisu zdarzenia przyszłego.

Oznacza to, że skoro Zakład Produkcji Kotłów będący wyodrębnionym zespołem składników materialnych i niematerialnych, który zostanie wniesiony do Wnioskodawcy, stanowi wydzielony i wyodrębniony w sposób funkcjonalny, organizacyjny i finansowy zespół składników materialnych i niematerialnych, który może samodzielnie funkcjonować jako odrębne i niezależne od Spółki X. przedsiębiorstwo, to stanowi on zorganizowaną część przedsiębiorstwa spółki kapitałowej. W analizowanej sprawie będzie miał zatem zastosowanie przepis art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwsze ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, jeżeli spełniony będzie drugi warunek, który wynika z tego przepisu, tj. zorganizowana część przedsiębiorstwa spółki kapitałowej będzie wniesiona w zamian za udziały Wnioskodawcy. Wtedy planowane wniesienie zespołu składników materialnych i niematerialnych do Wnioskodawcy, traktowane na gruncie analizowanej ustawy jako zmiana umowy spółki, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych; będzie wyłączone z opodatkowania tym podatkiem.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.