Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-19/14-2/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-13
Teza: w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług
Słowa kluczowe: usługi-usługi rachunkowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni - przedstawione we wniosku z 7 stycznia 2014 r. (data wpływu 10 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2014 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni posiada Certyfikat Księgowego wydany przez Ministra Finansów RP w dniu 26 marca 2010 r., na podstawie którego stosownie do art. 76a ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity Dz.U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 z późn. zm.) jest uprawniona do wykonywania czynności z zakresu usługowego powadzenia ksiąg rachunkowych. Zgodnie z art. 76a ust. 1 ww. ustawy - usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ww. ustawy, tj.:

*   prowadzenie, na podstawie dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych, ujmujących zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym;
*   okresowe ustalanie lub sprawdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i pasywów;
*   wycenę aktywów i pasywów oraz ustalanie wyniku finansowego;
*   sporządzanie sprawozdań finansowych;
*   gromadzenie i przechowywanie dowodów księgowych oraz pozostałej dokumentacji przewidzianej ustawą.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której wykonuje czynności sklasyfikowane wg PKD 2007 pod kodem 69.20.Z „Działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe”, nie udzielając przy tym porad prawnych. Usługi, które świadczy obejmują przede wszystkim prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg rachunkowych na zlecenie/na rzecz Klientów-odpowiednio: osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osób prawnych.

Do zakresu świadczonych przez Wnioskodawczynię usług wchodzą:

*   prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów VAT i przygotowywanie na ich podstawie deklaracji podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług,
*   prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
*   rozliczanie zaliczek i sporządzanie deklaracji na należny podatek dochodowy,
*   prowadzenie karty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych przez Zleceniodawcę,
*   rozliczanie zaliczek i sporządzanie deklaracji ZUS oraz obliczanie zaliczek na podatek dochodowy od zatrudnionych pracowników przez Zleceniodawcę,
*   prowadzenie ewidencji środków trwałych oraz ewidencji wyposażenia,
*   prowadzenie akt osobowych pracowników,
*   sporządzanie list płac i prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników,
*   podpisywanie oraz składanie deklaracji/informacji w imieniu przedsiębiorców (Klientów) do Urzędów Skarbowych.

W ramach wykonywanych czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (biuro rachunkowe), Wnioskodawczyni nie świadczy usług w zakresie doradztwa i nie udziela pomocy w tym zakresie osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej oraz podmiotom gospodarczym, którym nie prowadzi ewidencji lub ksiąg.

Wartość przychodów ze sprzedaży w poprzednich latach podatkowych oraz planowana wartość przychodów ze sprzedaży w bieżącym roku nie przekroczyła/nie przekroczy kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług Wnioskodawczyni korzysta od dnia 1 stycznia 2013 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle powyżej przedstawionego stanu faktycznego prawidłowym będzie korzystanie przez Wnioskodawczynię ze zwolnienia podmiotowego, w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, sprzedaży usług świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?

Stanowisko Wnioskodawczyni,

Wnioskodawczyni uważa, że zakres usług świadczonych przez Nią w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie kwalifikuje się do czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i w związku z tym możliwe jest korzystanie ze zwolnienia z opodatkowania sprzedaży podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 113 ust. 1 ww. ustawy, do czasu, gdy wartość sprzedaży nie przekroczy kwoty 150 000,00 zł.

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni świadczy usługi księgowe (w tym sporządzanie i podpisywanie deklaracji podatkowych) na rzecz konkretnego Zleceniodawcy, które mieszczą się PKD 2007 pod kodem 69.20.Z. Dodatkowo należy mieć na uwadze, iż o prawie podatnika do korzystania ze zwolnienia podmiotowego VAT, gdy świadczy usługi księgowe, decyduje nie ustawa o doradztwie podatkowym, lecz ustawa o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawczyni uważa, iż poniższy zakres usług świadczonych przeze Nią nie mieści się w zakresie usług doradztwa:

1.  Prowadzenie w imieniu i na rzecz podatników ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych. Usługi są w istocie ewidencjonowaniem (wprowadzaniem) zdarzeń gospodarczych na podstawie dokumentów księgowych w programie księgowym. Dodatkowo Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż: „\[…\] czynności polegające na prowadzeniu ksiąg i ewidencji podatkowych z istoty swej bliskie są działalności zawodowej osób uprawnionych do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych \[…\]”.
2.  Sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych. Usługi sprowadzają się do wygenerowania z programu księgowego deklaracji na podstawie wcześniej zaksięgowanych, zaewidencjonowanych (wprowadzonych) dokumentów księgowych. Sporządzanie deklaracji/informacji jest w istocie rzeczy operacją techniczną. W podobny sposób wypowiedział się Trybunał Konstytucyjny: „\[…\] czynności polegające na sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych mają w znacznej mierze charakter techniczny, a nie prawny, choćby z tego względu, że sporządzane są na podstawie innych dokumentów, w szczególności ksiąg rachunkowych”.

Według Trybunału Konstytucyjnego: „\[…\] pojęcie >doradzanie< w potocznym rozumieniu oznacza właśnie udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Chodzi tu zatem o czynności polegające na opracowaniu pewnej koncepcji czy strategii, na podstawie której podatnik podejmować będzie konkretne działania. \[\`(...)\`\] należy stwierdzić, że zakres uprawnień w serze doradztwa podatkowego zastrzeżony dla osób wykonujących zawód zaufania publicznego dotyczy tylko i wyłącznie udzielania owych porad, opinii i wyjaśnień dotyczących obowiązków podatników, płatników i inkasentów. Czynności polegające na prowadzeniu ksiąg i ewidencji podatkowych z istoty swej bliskie są działalności zawodowej osób uprawnionych do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, a czynności polegające na sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych mają w znacznej mierze charakter techniczny, a nie prawny, choćby z tego względu, że sporządzane są na podstawie innych dokumentów, w szczególności ksiąg rachunkowych. Ich wykonywanie wymaga zatem wiedzy z zakresu księgowości i podatków, którą to wiedzę mają podmioty uprawnione, zgodnie z odrębnymi przepisami, do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych”.

Jednocześnie Wnioskodawczyni uważa, że do dokonania aktualizacji w zakresie podatku od towarów i usług będzie zobligowana dopiero w momencie utraty zwolnienia od ww. podatku lub rezygnacji z tego zwolnienia - zgodnie z art. 96 ust. 5 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązującego do 31 grudnia 2013 r., zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ww. ustawy do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Artykuł 113 ust. 5 ww. ustawy stanowi, że jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. (…).

Stosownie do art. 113 ust. 13 pkt 2 cyt. ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

W wykonaniu delegacji ustawowej zawartej w art. 113 ust. 14 pkt 2 ww. ustawy Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68, poz. 360 z późn. zm.). Stosownie do § 27 rozporządzenia Minister Finansów określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy - stanowiącą załącznik do powołanego rozporządzenia. W poz. 12 załącznika do ww. rozporządzenia (bez względu na symbol PKWiU), wymieniono doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni posiada Certyfikat Księgowego wydany przez Ministra Finansów RP w dniu 26 marca 2010 r., na podstawie którego stosownie do art. 76a ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości jest uprawniona do wykonywania czynności z zakresu usługowego powadzenia ksiąg rachunkowych. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której wykonuje czynności sklasyfikowane wg PKD 2007 pod kodem 69.20.Z „Działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe”, nie udzielając przy tym porad prawnych. Usługi, które świadczy obejmują przede wszystkim prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg rachunkowych na zlecenie/na rzecz Klientów-odpowiednio: osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osób prawnych. Do zakresu świadczonych przez Wnioskodawczynię usług wchodzi prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów VAT i przygotowywanie na ich podstawie deklaracji podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług, prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, rozliczanie zaliczek i sporządzanie deklaracji na należny podatek dochodowy, prowadzenie karty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych przez Zleceniodawcę, rozliczanie zaliczek i sporządzanie deklaracji ZUS oraz obliczanie zaliczek na podatek dochodowy od zatrudnionych pracowników przez Zleceniodawcę, prowadzenie ewidencji środków trwałych oraz ewidencji wyposażenia, prowadzenie akt osobowych pracowników, sporządzanie list płac i prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników, podpisywanie oraz składanie deklaracji/informacji w imieniu przedsiębiorców (Klientów) do Urzędów Skarbowych. W ramach wykonywanych czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (biuro rachunkowe) Wnioskodawczyni nie świadczy usług w zakresie doradztwa i nie udziela pomocy w tym zakresie osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej oraz podmiotom gospodarczym, którym nie prowadzi ewidencji lub ksiąg. Wartość przychodów ze sprzedaży w poprzednich latach podatkowych oraz planowana wartość przychodów ze sprzedaży w bieżącym roku nie przekroczyła/nie przekroczy kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczonych usług Wnioskodawczyni korzysta od 1 stycznia 2013 r.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko. Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213) czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Na podstawie art. 2 ust. 2 ww. ustawy zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy. Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 - stosownie do art. 3 ustawy o doradztwie podatkowym - są:

1.  osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.

Ponadto zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r., poz. 330 z późn. zm.). Zgodnie z art. 76a ust. 1 tej ustawy usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

Stosownie do art. 76a ust. 2 ww. ustawy przedsiębiorcy, wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej:

1.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
2.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie - w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Na mocy art. 76a ust. 3 ww. ustawy działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

1.  przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych;
2.  pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Jak stanowi art. 76a ust. 4 ww. ustawy uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

W świetle przytoczonych przepisów i przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że skoro świadczone przez Wnioskodawczynię usługi polegają na wykonywaniu czynności w ramach zawartych z klientami umów o prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg rachunkowych w ramach świadczenia usług księgowych nie można uznać ich za świadczenie usług doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, których świadczenie wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto z wniosku wynika, że Wnioskodawczyni nie udziela porad prawnych, a przygotowanie deklaracji/informacji podatkowych nie jest realizowane w ramach odrębnego zlecenia, lecz stanowi element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości. Wnioskodawczyni nie wykonuje więc czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

W niniejszych okolicznościach wskazano, że wartość przychodów u Wnioskodawczyni ze sprzedaży w poprzednich latach podatkowych oraz planowana wartość przychodów ze sprzedaży w bieżącym roku nie przekroczyła/nie przekroczy kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczonych usług Wnioskodawczyni korzysta od 1 stycznia 2013 r.

Na tle przestawionej treści wniosku i w świetle powołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług i wartość sprzedaży opodatkowanej w 2013 r. nie przekroczyła 150 000 zł Wnioskodawczyni przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, do momentu przekroczenia kwoty 150 000 zł, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym, możliwym i prawidłowym jest korzystanie przez Wnioskodawczynię ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż wartość sprzedaży opodatkowanej w 2013 r. nie przekroczyła limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT i Wnioskodawczyni nie wykonuje czynności wyłączonych z tego zwolnienia tj. usług w zakresie doradztwa.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.