Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-613/16-2/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-09-29
Teza: w zakresie braku zastosowania wobec Wnioskodawcy przepisów ustawy o odpowiedzialności solidarnej nabywcy oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia paliw płynnych i oleju napędowego
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; odpowiedzialność-odpowiedzialność solidarna; paliwo; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 105 (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 sierpnia 2016 r. (data wpływu 17 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku zastosowania wobec Wnioskodawcy przepisów ustawy o odpowiedzialności solidarnej nabywcy oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia paliw płynnych i oleju napędowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku zastosowania wobec Wnioskodawcy przepisów ustawy o odpowiedzialności solidarnej nabywcy oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia paliw płynnych i oleju napędowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej paliw płynnych - benzyn silnikowych i oleju napędowego - są to towary wymienione w załączniku nr 13 do ustawy o podatku od towarów i usług (dalej ustawa o VAT).

Spółka P. zakupuje towary od firmy X. Firma X na dzień dokonania dostawy jest zarejestrowanym czynnym płatnikiem VAT, nie posiada żadnych zaległości z tytułu VAT, wszystkie deklaracje są składane w terminie a firma posiada zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach (za okresy sprzedaży paliw dla P.).

Firma X sprzedawane do P. towary nabywa od firmy Y, która na dzień dostawy towarów do firmy X posiada zaległości podatkowe bądź zaległości zostały stwierdzone w toku późniejszej kontroli podatkowej.

Dostawa ww. towarów do spółki P. dokumentowana jest wystawianymi przez sprzedawcę/dostawcę dokumentami - fakturą VAT oraz dokumentem wydania WZ, potwierdzającymi sprzedaż i wydanie/dostarczenie zakupionego asortymentu, oraz wystawianym przez spółkę dokumentem PZ, potwierdzającym przyjęcie towarów do magazynu spółki.

W ww. stanie faktycznym spółka P. sp. z o.o. jest zarówno nabywcą - podmiotem, na którego rzecz dokonywana będzie dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy o VAT jak i dostawcą - podmiotem dokonującym dostawy (sprzedaży) towarów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy o VAT.

Niniejszy wniosek składany jest w związku z wejściem, w dniu 1 października 2013 roku, w życie przepisów dotyczących wspólnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w VAT (art. 105a) lecz dotyczy stanu prawnego sprzed ww. zmian czyli do dnia 1 października 2013 roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy i w jaki sposób Spółka P. odpowiada za niewywiązanie się przez dostawcę X z obowiązków wynikających z ustawy VAT (w brzmieniu przed wejściem zmian dotyczących wspólnej odpowiedzialności tj. do dnia 1 października 2013 roku, tj. zakupów dotyczących okresu od 1 stycznia 2012 r. do 30 września 2013 r.)?
2.  Czy Spółka P. w przypadku niewywiązywania się przez dostawcę X z obowiązków wynikających z ustawy VAT (w brzmieniu przed wejściem zmian dotyczących wspólnej odpowiedzialności tj. do dnia 1 października 2013 roku, tj. zakupów dotyczących okresu od 1 stycznia 2012 r. do 30 września 2013 r.) miała prawo do odliczenia podatku VAT dotyczącego zakupu paliw od tej spółki X?
3.  Czy Spółka P. miała prawo do odliczenia podatku VAT dotyczącego zakupu paliw od spółki X (dotyczących zakupów w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 30 września 2013 r.), w sytuacji gdy spółka Y (dostawca do spółki X) posiadała zadłużenie w podatku VAT bądź zaległości zostały stwierdzone w toku późniejszej kontroli podatkowej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Spółka uważa, że nie odpowiada za zobowiązania dostawcy z tytułu podatku VAT (wg stanu prawnego przed zmianami dotyczącymi solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe dostawcy).
2.  Spółka stoi na stanowisku, że w opisanej sytuacji miała prawo do odliczenia podatku VAT dotyczącego zakupu paliw od spółki X.
3.  Spółka stoi na stanowisku, że w opisanej sytuacji miała prawo do odliczenia podatku VAT dotyczącego zakupu paliw od spółki X.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Ponieważ stan faktyczny dotyczy zakupów dokonanych przez Wnioskodawcę w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 30 września 2013 r. zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące w tym czasie.

Ad 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z art. 2 pkt 6 ustawy wynika, że przez towary rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2).

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej paliw płynnych - benzyn silnikowych i oleju napędowego. Wnioskodawca w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 30 września 2013 r. dokonywał zakupów towarów od firmy X. Firma X sprzedawane Wnioskodawcy towary nabywała od firmy Y, która na dzień dostawy towarów do firmy X posiadała zaległości podatkowe bądź zaległości zostały stwierdzone w toku późniejszej kontroli podatkowej. Dostawa ww. towarów do Wnioskodawcy dokumentowana była wystawianymi przez sprzedawcę/dostawcę dokumentami - fakturą VAT oraz dokumentem wydania WZ, potwierdzającymi sprzedaż i wydanie/ dostarczenie zakupionego asortymentu, oraz wystawianym przez Spółkę dokumentem PZ -potwierdzającym przyjęcie towarów do magazynu Spółki.

W stanie faktycznym Wnioskodawca jest zarówno nabywcą - podmiotem, na którego rzecz dokonywana była dostawa towarów jak i dostawcą - podmiotem dokonującym dostawy (sprzedaży) towarów.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy i w jaki sposób Spółka dokonując nabycia paliw płynnych w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 30 września 2013 r. odpowiadała za niewywiązanie się przez dostawcę (X) z obowiązków wynikających z ustawy VAT (w brzmieniu przed wejściem w życie zmian dotyczących wspólnej odpowiedzialności tj. do dnia 1 października 2013 roku), oraz czy Spółka miała prawo do odliczenia podatku VAT dotyczącego zakupu paliw od spółki X (dotyczących zakupów), w sytuacji gdy spółka Y (dostawca do spółki X) posiadała zadłużenie w podatku VAT bądź zaległości zostały stwierdzone w toku późniejszej kontroli podatkowej.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem wniosku jest możliwość zastosowania w stosunku do Spółki odpowiedzialności solidarnej z podmiotem dokonującym dostawy towarów na jej rzecz, pomimo tego, że odpowiedzialność taka została wprowadzona do ustawy o VAT dopiero w dniu 1 października 2013 r.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 105a ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2013 r., podatnik, o którym mowa w art. 15, na rzecz którego dokonano dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na rzecz tego podatnika, jeżeli:

1.  wartość towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nabywanych od jednego podmiotu dokonującego ich dostawy, bez kwoty podatku przekroczyła w danym miesiącu kwotę 50 000 zł, oraz
2.  w momencie dokonania dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, podatnik wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

W myśl ust. 2 ww. artykułu, należy uznać, że podatnik miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego, jeżeli okoliczności towarzyszące tej dostawie towarów lub warunki, na jakich została ona dokonana, odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, w szczególności jeżeli cena za dostarczone podatnikowi towary była bez uzasadnienia ekonomicznego niższa od ich wartości rynkowej.

Należy zauważyć, że w okresie dokonywania przez Wnioskodawcę nabyć towarów w postaci paliw płynnych - benzyn silnikowych i oleju napędowego ustawa o podatku od towarów i usług nie zawierała uregulowań dotyczących odpowiedzialności solidarnej nabywcy tego typu towarów. Przepisy w tym zakresie zostały dodane do ustawy ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 1027) zwanej dalej „ustawą zmieniającą”. Ustawa zmieniająca wprowadziła także nowy załącznik do ustawy – załącznik nr 13 zawierający wykaz tzw. „towarów wrażliwych”, w stosunku do których nowe przepisy miały zastosowanie. Wśród tych towarów pod poz. 10 zostały wymienione - Benzyny silnikowe, oleje napędowe, gazy przeznaczone do napędu silników spalinowych - w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, a zatem towary nabywane przez Spółkę.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej, przepisy dotyczące odpowiedzialności podatkowej nabywcy weszły w życie z dniem 1 października 2013 r. przy czym, zgodnie z art. 8 tej ustawy, przepisy te miały zastosowanie do dostaw towarów dokonanych od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, czyli od dostaw dokonywanych od dnia 1 października 2013 r.

Ponieważ, w przedstawionym stanie faktycznym, dostawy towarów miały miejsce w okresie od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. to przepisy dotyczące odpowiedzialności solidarnej Wnioskodawcy jako nabywcy towarów wrażliwych, wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług, nie mają w przedmiotowej sprawie zastosowania.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Ad 2 i 3

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów, o których mowa w art. 29 ust. 4.

Lista wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zostały zawarte w art. 88 ustawy.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W sytuacji przedstawionej we wniosku, Wnioskodawca nabywał od firmy X towary w postaci paliw płynnych i olejów napędowych i na dzień dokonania nabycia był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Nabywane przez Wnioskodawcę towary były przez niego wykorzystywane do czynności opodatkowanych. W związku z tym, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie były spełnione wszystkie warunki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy uprawniające Wnioskodawcę do odliczenia podatku z faktur dokumentujących nabycie towarów.

Bez znaczenia dla prawa do odliczenia podatku VAT jest okoliczność, że spółka X lub Y (dostawca do spółki X) posiadała zadłużenie w podatku VAT bądź zaległości zostały stwierdzone w toku późniejszej kontroli podatkowej. Art. 88 ustawy, wśród wyjątków powodujących, że prawo do odliczenia podatku VAT nie mogło mieć miejsca, nie wymieniał sytuacji, w której dostawca towarów (pierwszy lub drugi w kolejności) na dzień dokonania dostawy posiadał zadłużenie w podatku VAT bądź zaległości podatkowe zostały stwierdzone w toku późniejszej kontroli podatkowej.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, że Spółka miała prawo do odliczenia podatku VAT dotyczącego zakupu paliw od spółki X, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1-4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.