Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.147.2025.3.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Opodatkowanie przychodów uzyskanych ze sprzedaży dwóch
budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej (czterech
lokali mieszkalnych).
Słowa kluczowe: budynek-budynek jednorodzinny
dom-dom jednorodzinny
lokal-lokal mieszkalny
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 6-lit a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 1 kwietnia 2025 r. (wpływ 2 kwietnia 2025 r.)
    oraz z 1 i 15 kwietnia 2025 r. (wpływ 17 i 23 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) 2008 r. Wnioskodawca nabył w drodze darowizny od najbliższej rodziny (od ojca i
    babci) dla własnych celów mieszkaniowych 1/3 udziału w działce nr 1 z obr. (...) w A
    (repertorium (...)). Już w roku 2009 Wnioskodawca wystąpił do (...) o wydanie warunków
    przyłączeniowych do sieci elektroenergetycznej planowanego budynku jednorodzinnego o
    mocy (...) kW. (...) 2009 r. Wnioskodawca otrzymał warunki przyłączeniowe na powyższą
    moc, a w dniu (...) 2009 r. Wnioskodawca zawarł z ww. przedsiębiorstwem energetycznym
    umowę o świadczenie usług przyłączeniowych na warunkach określonych w umowie.
    Przyłącze zostało wybudowane w roku 2012 jeszcze na ówczesnej działce 1. Przyłącze było
    dostosowane do przyłączenia domu jednorodzinnego jednolokalowego, przystosowane
    do montażu maksymalnie jednego licznika. Dom miał powstać dla potrzeb
    mieszkaniowych Wnioskodawcy.
    Ponieważ działka nr 1 była współwłasnością Wnioskodawcy oraz była zbyt wąska do
    zabudowy, Wnioskodawca skorzystał z propozycji pozostałych współwłaścicieli działki oraz
    działek sąsiednich o podobnych parametrach do przekształcenia swojego udziału w
    działce nr 1 w odrębną działkę z tym zastrzeżeniem, że w skład nowej działki musi
    wchodzić grunt stanowiący pierwotną działkę nr 1. W ten sposób w roku 2014 powstała,
    stanowiąca odrębną własność Wnioskodawcy, działka nr 2, w granicach której znalazło się
    wspomniane powyżej wybudowane na działce nr 1 przyłącze energetyczne
    jednolicznikowe.
    Na skutek scalenia i podziału Wnioskodawca utracił współwłasność dotychczasowej działki
              2nr 1 o pow. (...) m a przejął w dniu (...) 2014 r. na wyłączną własność działkę nr 2 o pow.
      2(...) m. W skład nowo powstałej działki wchodziła także dawna działka nr 1 nabyta przez
    Wnioskodawcę w roku 2008. Zatem Wnioskodawca częściowo nabył działkę nr 2 w roku
    2008, a częściowo w roku 2014.
    Wydane w dniu (...) 2010 r. przez (...) dla potrzeb podziału warunki zabudowy nr (...)
    przewidywały zabudowę działki domem jednorodzinnym. Już po powstaniu działki nr 2
    Wnioskodawca kontynuował plany związane z budową domu jednorodzinnego
    przeznaczonego dla własnych potrzeb mieszkaniowych. Wnioskodawca miał już wówczas
    pięcioosobową rodzinę i planował sprzedaż zajmowanego od 2007 r. mieszkania w B przy
    ul. (...). i przeznaczenie środków pozyskanych za sprzedaży zajmowanego mieszkania na
    budowę domu. W tym celu jeszcze w roku 2014 Wnioskodawca zawarł z dwiema
    agencjami nieruchomości umowę pośrednictwa sprzedaży zajmowanego przez siebie i
    jego rodzinę, nabytego w roku 2006 do majątkowej wspólnoty małżeńskiej mieszkania
    przy ul. (...) w B. (...) 2014 r. Wnioskodawca zawarł umowę pośrednictwa z (...), a (...) 2014 r.
    z (...).
    Z kolei (...) 2014 r. Wnioskodawca wystąpił do (...) o wydanie warunków przyłączenia do
    sieci gazowej dla potrzeb planowanego domu jednorodzinnego jednolokalowego dla
    dwóch urządzeń, tj. jednej kuchni gazowej i jednego kotła gazowego do ogrzewania domu.
    Stosowne warunki przyłączeniowe ww. spółka wystawiła dla działki nr 2 (...) 2015 r. a (...)
    2015 r. Wnioskodawca zawarł z (...) umowę o przyłączenie do sieci gazowej planowanego

    budynku jednorodzinnego jednolokalowego na działce nr 2. Przyłącze miało zostać
    wybudowane wyłącznie dla jednego licznika gazowego.
    Pomimo podjętych ww. działań oraz publikowania własnych ogłoszeń w internecie
    Wnioskodawcy nie udało się znaleźć nabywcy na mieszkanie. Własne środki pieniężne
    Wnioskodawcy były zbyt małe na rozpoczęcie budowy. W roku 2019 Wnioskodawca
    postanowił zrewidować swoje plany. Wnioskodawca uznał, że jedyną szansą na poprawę
    sytuacji mieszkaniowej będzie budowa z własnych oraz pożyczonych od rodziny środków
    dwóch domów jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, z których jeden będzie mógł
    sprzedać i rozliczyć koszty pożyczki, a drugi pozostawić sobie i swojej rodzinie. Prawidłowe
    gospodarowanie własnym mieniem zakładało osiągnięcie maksymalnej korzyści z
                          2posiadanej nieruchomości o pow. (...) m. Prawo budowlane przewidywało możliwość
    wyznaczenia w takim obiekcie 4 lokali. Wg założeń Wnioskodawcy dwa lokale (czyli połowa
    budowli) powinna pozostać dla rodziny Wnioskodawcy. Tylko pozostawienie sobie całej
    połowy domu bliźniaczego (dwóch lokali) miało sens z punktu widzenia potrzeb dużej
    rodziny Wnioskodawcy.
    Wybudowane poprzednio przyłącze energetyczne nie było przydatne dla budynku
    bliźniaczego. Ponownie więc po 10 latach Wnioskodawca wystąpił do przedsiębiorstwa
    energetycznego, które wówczas działało już pod inną nazwą o wydanie nowych warunków
    przyłączeniowych. Warunki zostały wydane (...) 2019 r. Po uzyskaniu warunków
    Wnioskodawca zawarł ponowną umowę przyłączeniową nr (...) z (...) na moc (...) kW, tj. dla
    czterech liczników w miejsce istniejącego przyłącza jednolicznikowego. Zmiany musiał
    także dokonać Wnioskodawca w przyłączu gazowym. Wobec tego Wnioskodawca zlecił
    przebudowę złącza gazowego firmie (...), działającej jako podwykonawca (...) realizującej
    umowę przyłączeniową, polegającą na zastosowaniu punktów redukcyjno-pomiarowych
    na cztery gazomierze w miejsce jednego oraz opłacił z tego tytułu fakturę usługową nr (...)
    z (...) 2020 r.
    Budowa była prowadzona na podstawie jedynej wydanej decyzji Wojewody (...) o
    pozwoleniu na budowę nr (...) z (...) 2021 r., budowa całego obiektu rozpoczęła się jednego
    dnia na podstawie jednego dziennika budowy nr (...) wydanego (...) 2021 r., a prace
    budowlane nie były prowadzone kolejno w jednym a następnie drugim budynku tylko
    jednocześnie, bowiem oba budynki tworzyły konstrukcyjnie jedną całość trwale ze sobą
    związaną. Budowla jest jednobryłowa o podstawie jednego prostokąta. Zakończenie
    budowy całego obiektu oraz przyłączenie do sieci energetycznej i gazowej nastąpiło z tą
    samą chwilą dla całego obiektu. Także zgłoszenie do PINBU zakończenia budowy nastąpiło
    w ramach tego samego oświadczenia złożonego (...) 2022 r. (...) 2022 r. Powiatowy
    Inspektorat Nadzoru Budowlanego dla (...) wydał jedno oświadczenie nr (...), że nie zgłosił
    sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania obu bliźniaczych budynków. Jedynie
    zbycie zostało podzielone na poszczególne lokale. Gdyby budowę prowadzono przed 2003
    r. budowla byłaby prawdopodobnie jednym budynkiem jednorodzinnym. Po zmianie
    przepisów prawa budowlanego, wobec konieczności zastosowania dodatkowej pionowej
    przegrody na środku konstrukcji są to formalnie dwa budynki jednorodzinne w zabudowie
    bliźniaczej.
    W trakcie budowy obiektu ceny materiałów i usług galopujące w górę przerosły
    przewidywania Wnioskodawcy. Okazało się, że do spłaty pożyczonej od rodziny kwoty
    Wnioskodawca musi sprzedać część drugiego budynku (jeden lokal). W tej sytuacji,
    pozostawienie dla siebie jednego mieszkania nie miało sensu, bo nie rozwiązywało
    problemu mieszkaniowego Wnioskodawcy. Ponadto w tym czasie trójka dzieci
    Wnioskodawcy była już uczniami BB szkół, w jednej z BB szkół żona Wnioskodawcy była i
    do dziś jest (...), a Wnioskodawca od czasu pandemii Covid wykonuje pracę zdalnie w 80%,
    więc do A dojeżdża jedynie raz w tygodniu. Przenosiny do zbyt małego dla potrzeb
    Wnioskodawcy lokalu w A nie miały więc sensu.

    Niewykonalnym w zasadzie i całkowicie nieracjonalnym ekonomicznie byłoby
    poszukiwanie nabywcy na całość bliźniaczego obiektu. Z tego powodu sprzedaż została
    podzielona na czterech nabywców. Sprzedaż całego obiektu była incydentalna i
    okazjonalna i niepowtarzalna. Wszystkie uzyskanie środki Wnioskodawca przeznaczył na
    wciąż aktualny cel, tj. poprawę warunków mieszkaniowych. Od 2008 r. Wnioskodawca
    zamieszkuje w B w budynku wielorodzinnym z trzema sypialniami. Wnioskodawca posiada
    z żoną czwórkę dzieci, a po śmierci teścia do B przeniosła się także jego teściowa. Od kilku
    lat w mieszkaniu Wnioskodawcy jest zameldowanych (...) osób.
    Z uzyskanych środków Wnioskodawca dokonał spłaty pożyczki swojej rodzinie a pozostałą
    kwotę przeznaczył na zakup (...) 2023 r. (repertorium (...)) do majątku wspólnego wraz z
    małżonką, kilkakrotnie tańszej działki na obrzeżach B oraz na wybudowanie domu
    jednorodzinnego jednolokalowego (bez możliwości podziału) zaspokającego potrzeby
    swojej dużej rodziny. Budowę Wnioskodawca rozpoczął bezzwłocznie po zakupie działki,
    nie czekając na upływ pięciu lat, a zakończył w ubiegłym roku tzn. w rok po zakupie działki
    (prawomocne zawiadomienie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w (...) o
    zakończeniu budowy z (...) 2024 r.), a obecnie trwają prace wykończeniowe. Wkrótce
    nastąpi upragniona przeprowadzka. Na zakupionej działce, zgodnie z wydanymi dla niej
    warunkami zabudowy, poza wykańczanym domem jednorodzinnym nie ma już możliwości
    dobudowania żadnego budynku. Budowa i wykończenie tego domu pochłonęła wszystkie
    środki pozyskane ze sprzedaży obiektu powstałego na działce nr 2 w A. Budynek zawiera
    przyłącza energetyczne, gazowe, wodociągowe oraz kanalizacyjne wyłącznie do jednego
    lokalu. Budynek nie jest przeznaczony do sprzedaży, lecz dla własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Jego sprzedaż do końca roku 2028 byłaby zresztą opodatkowana
    podatkiem dochodowym, zatem nikt racjonalny nie budowałby domu na sprzedaż z takim
    (cztero i pół letnim) wyprzedzeniem.
    Wnioskodawca nie miał woli prowadzenia działalności gospodarczej, ani nie prowadził
    zarejestrowanej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Sprzedana nieruchomość nie była włączona do majątku
    trwałego, ani nie była amortyzowana przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie obciążał
    nieruchomości kredytem hipotecznym.
    W piśmie z 1 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1) W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:
        Na skutek scalenia i podziału wnioskodawca utracił współwłasność
                              2dotychczasowej działki nr 1 o pow. (...) m a przejął w dniu (...) 2014 r. na wyłączną
                            2własność działkę nr 2 o pow. (...) m. W skład nowo powstałej działki wchodziła
        także dawna działka 1 nabyta przez wnioskodawcę w roku 2008.
      proszę o wyjaśnienie nieścisłości w powierzchniach działek nr 1 i 2, ponieważ wskazał
                                2Pan, że w skład działki nr 2 o powierzchni (...) m weszła działka nr 1 o powierzchni (...)
      2m.
    Odpowiedź: W skład nowej działki nr 2 wchodziła część działki nr 1 (działka ta została
    podzielona na mniejsze elementy), a częściowo inna działka. Wnioskodawcy zależało na
    pozostawieniu sobie części działki nr 1 w granicach działki nr 2, ponieważ było już tam
    wybudowane kilka lat wcześniej na jego wniosek przyłącze energetyczne. Stąd we wniosku
    Wnioskodawca napisał, że część działki nr 2 nabył w 2008 r. (w części, która była działką nr
    1) a część po scaleniu i podziale czyli w roku 2014 (w zakresie w jakim działka nr 2
    powstała z gruntów niebędących wcześniej działką nr 1).

    2) W jaki sposób była wykorzystywana przez Pana działka nr 1 od momentu wejścia w jej
      posiadanie do chwili sprzedaży czterech lokali w budynkach w zabudowie bliźniaczej, o
      których mowa we wniosku?
    Odpowiedź: Na działce nr 1 przed podziałem i scaleniem dokonanym w 2014 r. znajdował
    się sad (...).
    3) W jaki sposób były wykorzystywane przez Pana lokale w budynkach w zabudowie
      bliźniaczej, o których mowa we wniosku do chwili ich sprzedaży?
    Odpowiedź: Lokale nie były wykorzystywane (pustostany). Jeden lokal był
    przystosowywany dla potrzeb rodziny Wnioskodawcy (Wnioskodawca wykonał instalację
    (...)).
    4) Czy cztery lokale w budynkach w zabudowie bliźniaczej, o których mowa we wniosku,
      miały charakter mieszkalny?
    Odpowiedź: Tak, były to lokale mieszkalne.
    5) W jaki sposób poszukiwał Pan nabywców czterech lokali w budynkach w zabudowie
      bliźniaczej, o których mowa we wniosku? Gdzie prezentował Pan oferty ich sprzedaży?
      Czy prowadził jakiekolwiek aktywne działania marketingowe w zakresie sprzedaży ww.
      lokali, które wykraczały poza zwykłe formy ogłoszenia o ich sprzedaży (np. działania
      reklamowe, korzystanie z pomocy biura nieruchomości)? Jeżeli tak, to proszę wskazać
      jakie to były działania?
    Odpowiedź: Na budynku Wnioskodawca powiesił napis - sprzedam z podanym nr
    telefonu. Wnioskodawca zamieścił też bezpłatne ogłoszenie w internecie. Kupujący przy
    zakupie korzystają jednak z kredytów i poszukują lokali oferowanych przez
    profesjonalnych pośredników mających doradców kredytowych. Ostatecznie wobec nie
    uzyskania nabywcy Wnioskodawca musiał skorzystać z takiego pośrednika, który skojarzył
    Wnioskodawcę z nabywcami. Wnioskodawca nie wie w jaki sposób zgłosili się do niego
    kupujący. Działań marketingowych oraz reklamowych Wnioskodawca nie prowadził. Warto
    dodać, że zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 22
    lutego 2024 r. sygn. I SA/Gl 1003/23: „Dokonanie we własnym imieniu nakładów w celu
    przystosowania nieruchomości do wynajmu stanowi element racjonalnego zarządu
    własnym majątkiem. Powyższego stanowiska nie zmienia okoliczność, iż skarżąca w
    związku z planowaną sprzedażą nieruchomości korzysta z usług biura pośrednictwa
    nieruchomości. Nie można wymagać, aby osoba fizyczna w ramach racjonalnego zarządu
    swoim majątkiem prywatnym wyzbywała się tego majątku w możliwe najmniej rentowny i
    ekonomicznie uzasadniony sposób, aby tylko nie podjąć żadnych czynności
    zwiększających atrakcyjność czy przeznaczenie nieruchomości, co mogłoby skutkować
    uznaniem przychodów ze sprzedaży nieruchomości za przychód z pozarolniczej
    działalności gospodarczej”.
    Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 maja 2024 r. sygn. II FSK 1016/21
    wskazał, że: „Nie można oczekiwać od osoby, która zbywa składnik swojego majątku, aby
    nie kierowała się rachunkiem ekonomicznym i powstrzymywała się od działań, które
    pozwolą jej uzyskać jak najwyższą cenę, tylko w obawie przed opodatkowaniem transakcji
    z racji uznania, że stanowi to wyraz prowadzonej działalności gospodarczej”.
    W jeszcze innym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2023 r.
    sygn. II FSK 343/21 Sąd potwierdził, że: „kwestia formy ogłoszenia o sprzedaży - czy »
    Skarżący wykroczył poza zwykłe formy ogłoszenia«, nie jest okolicznością, która byłaby
    przydatna do rozróżnienia odpłatnego zbycia nieruchomości stanowiącej składnik majątku
    osobistego a sferą prowadzenia działalności gospodarczej. W obu przypadkach, co jest
    oczywiste, sprzedający dąży do maksymalizacji ceny i poszerzenia kręgu podmiotów
    zainteresowanych kupnem, a od dawna nie jest już tak, że w obu tych sytuacjach
    ogłoszenia przybierają różne charakterystyczne dla każdej nich formy”.

    6) Czy z nabywcami czterech lokali w budynkach w zabudowie bliźniaczej, o których mowa
      we wniosku, były zawarte przedwstępne umowy kupna/sprzedaży? Jeśli tak, to proszę
      wskazać:
      a) jakie warunki zawierały umowy przedwstępne sprzedaży zawarte z nabywcami?
      b) czy w ramach umów przedwstępnych udzielił Pan jakichkolwiek pełnomocnictw
        (upoważnień, zgód) dla nabywców? Jeżeli tak, to proszę wskazać jaki był ich zakres
        (należy wymienić wszystkie czynności, których kupujący mógł dokonać w Pana
        imieniu)?
    Odpowiedź:
    a) Tak. Nabywcy w zakupie posiłkowali się kredytem. Ze względu na bankowe procedury
      kredytowe, nabywcy zawierali z Wnioskodawcą umowy przedwstępne, w ramach
      których wpłacali tytułem zadatku określoną kwotę, która w przypadku odmowy
      udzielenia im kredytu przez banki miała być w 100% zwracana (kwota była w depozycie
      Wnioskodawcy). Nie były to umowy deweloperskie.
      Tutaj także warto tytułem przykładu wskazać choćby Wyrok Naczelnego Sądu
      Administracyjnego z 17 lipca 2024 r. sygn. II FSK 422/24 wskazujący, że przejawem
      prowadzenia działalności gospodarczej nie jest zawieranie przez zbywającego umów
      przedwstępnych, skoro „nabywca działki będzie wspierał się kredytem i będzie to
      wymagane”.
    b) Wnioskodawca nie udzielał żadnych pełnomocnictw. Wnioskodawca działał
      samodzielnie i bezpośrednio.
    7) Kiedy sprzedał Pan cztery lokale w budynkach w zabudowie bliźniaczej, o których mowa
      we wniosku?
    Odpowiedź: Lokale zostały przez Wnioskodawcę zbyte: (...) 2022 r., (...) 2022 r., (...) 2022 r.
    oraz (...) 2023 r.
    8) Czy posiada Pan inne nieruchomości, które zamierza Pan sprzedać? Jeśli tak, to proszę
      podać ile nieruchomości, jakiego rodzaju Pan posiada i wskazać odrębnie dla każdej z
      tych nieruchomości:
      a) kiedy (data), w jaki sposób i w jakim celu nabył Pan tę nieruchomość?
      b) w jaki sposób wykorzystywał i wykorzystuje Pan tę nieruchomość?
      c) czy nieruchomość była/jest niezabudowana czy zabudowana? Jeśli jest zabudowana –
        czy zabudowa ma charakter mieszkalny, czy użytkowy?
    Odpowiedź: Podobnych nieruchomości Wnioskodawca nie posiada.
    Wnioskodawca posiada nabyte do wspólnoty majątkowej małżeńskiej w 2007/8 r. od
    dewelopera na rynku pierwotnym mieszkanie (własność lokalu) na osiedlu
    mieszkaniowym w B przy ul. (...). W tym mieszkaniu aktualnie Wnioskodawca mieszka wraz
    z całą rodziną i w nim Wnioskodawca jest wraz z rodziną zameldowany od 2008 r.
    Mieszkanie to Wnioskodawca zamierza sprzedać w celu pozyskania środków na
    wykończenie wybudowanego domu, ponieważ środki pozyskane ze sprzedaży obiektu w
    zabudowie bliźniaczej były niewystarczające. Dopiero po sprzedaży tego mieszkania
    Wnioskodawca dokończy prace wykończeniowe umożliwiające mu przeprowadzkę.
    Wnioskodawca jeszcze nie podjął żadnych działań przygotowawczych do sprzedaży, ani
    nie publikował ogłoszeń. Od sprzedaży tego lokalu przysługuje Wnioskodawcy ulga
    meldunkowa (zameldowanie od około 16 lat).
    9) Czy w przeszłości dokonywał Pan sprzedaży innych nieruchomości niż czterech lokali w
      budynkach w zabudowie bliźniaczej, o których mowa we wniosku? Jeśli tak – proszę
      wskazać:

      a) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości;
      b) jakie to były nieruchomości? Ile ich było?
      c) w jakim celu nieruchomości te zostały przez Pana nabyte;
      d) w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Pana od momentu wejścia
        w ich posiadanie do chwili sprzedaży;
      e) kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną sprzedaży;
      f) ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych,
        a jeśli zabudowanych – to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe).
    Odpowiedź: Wnioskodawca podobnego obiektu nigdy wcześniej, ani nigdy później nie
    posiadał. Wnioskodawca sprzedał jedynie mniejszościowy udział w innej działce oraz 1/6
    udziału w spółdzielczym prawie do lokalu, o których Wnioskodawca pisze poniżej.
    (...) 2021 r. Wnioskodawca sprzedał mniejszościowy udział w niezabudowanym gruncie
    ornym stanowiącym działkę nr 3, która powstała w tym samym czasie i w wyniku tego
    samego podziału działki nr 1 co działka nr 2. Działka nr 3 miała czterech współwłaścicieli, a
    Wnioskodawca posiadał niewielki w niej udział, wynikający z faktu, że działka nr 2 nie
    objęła wszystkich jego praw do ziemi powstałych po podziale działki nr 1. Niewielka ich
    część została więc przyznana Wnioskodawcy poprzez udział w działce nr 3. W 2021 r.
    Wnioskodawca nabył w drodze kupna od innego współwłaściciela (kuzyna) jego niewielki
    udział. Łącznie cały udział Wnioskodawcy w tej działce był mniejszościowy i bezużyteczny,
    ale w toku scalenia i podziału nie można go było inaczej przydzielić. Tak jak Wnioskodawca
    wspomniał powyżej, na gruncie tym, w granicach działki nr 1, wcześniej był sad (...). Wobec
    posiadania mniejszościowego udziału i jego nieprzydatności dla celów mieszkaniowych
    Wnioskodawca sprzedał go a pozyskane środki w 100% przeznaczył na własne cele
    mieszkaniowe, tzn. na zakup (...) 2023 r. w B przy ul. (...) dz. 4 obr. (...), tj. działki, na której
    Wnioskodawca wybudował w 2024 r. dom, do którego zamierza się wraz z rodziną
    przeprowadzić. Dom nie jest przeznaczony do sprzedaży lecz na własne (rodzinne) cele
    mieszkaniowe.
    W roku 2017 Wnioskodawca zbył nabyty w tym samym roku od szwagra w drodze kupna
    udział w 1/6 własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu w C – należącego do (...).
    Pozostałą część udziału w prawie do lokalu posiadała żona, która otrzymała go w drodze
    darowizny od swojej matki i spadku po swoim ojcu. Z udziału Wnioskodawca nie korzystał,
    ponieważ mieszka w B. Mieszkanie było pustostanem. Udział Wnioskodawca nabył i zbył
    za tą samą kwotę, tj. (...) zł. Razem z Wnioskodawcą swój udział zbyła żona, a dochód
    osiągnięty ze sprzedaży przeznaczono w 100% na własne cele mieszkaniowe, tj. częściową
    spłatę kredytu mieszkaniowego z 2007 r. zaciągniętego na mieszkanie w (...). Rozliczenie
    tego dochodu i przeznaczenie na cele mieszkaniowe było przedmiotem kontroli urzędu
    skarbowego w 2021 r. Kontrola potwierdziła prawidłowość dokonanego przeznaczenia
    środków.
    Obecnie Wnioskodawca nie posiada już żadnych nieruchomości, ani udziałów w
    nieruchomości powstałych w wyniku scalenia i podziału działki nr 1.
    10) Czy zamierza Pan nabywać inne nieruchomości w celu ich sprzedaży?
    Odpowiedź: Wnioskodawca nie zamierza nabywać nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    Wnioskodawca nie posiada ani takiej woli, ani środków. Wnioskodawca nie posiada też już
    podobnych działek otrzymanych od rodziny. Działki nr 1 oraz powstałych po jej
    przekształceniu działek nr 2 i 3 (mniejszościowego udziału) Wnioskodawca nie otrzymał od
    rodziny w celu ich sprzedaży lecz dla własnych potrzeb mieszkaniowych. Potrzeby te
    Wnioskodawca zrealizował jednak dopiero w B a nie w A, z uwagi na znacznie mniejszą
    cenę gruntów oraz przeniesienie centrum życiowego swojej rodziny do tego miasta.

    W piśmie z 15 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. W związku ze wskazaniem w uzupełnieniu:
    W dniu (...) 2021 r. sprzedałem mniejszościowy udział w niezabudowanym gruncie ornym
    stanowiącym działkę nr 3 która powstała w tym samym czasie i w wyniku tego samego
    podziału działki nr 1 co działka nr 2. Działka nr 3 miała czterech współwłaścicieli a ja
    posiadałem niewielki w niej udział, wynikający z faktu, że działka nr 2 nie objęła
    wszystkich moich praw do ziemi powstałych po podziale działki nr 1. Niewielka ich część
    została mi więc przyznana poprzez udział w działce 3. W 2021 r. nabyłem w drodze
    kupna od innego współwłaściciela (mojego kuzyna) jego niewielki udział. Łącznie cały mój
    udział w tej działce był mniejszościowy i bezużyteczny, ale w toku scalenia i podziału nie
    można go było inaczej przydzielić. Tak jak wspomniałem powyżej, na gruncie tym, w
    granicach działki nr 1, wcześniej był sad (...). Wobec posiadania mniejszościowego
    udziału i jego nieprzydatności dla celów mieszkaniowych sprzedałem go (...).
    proszę wyjaśnić, w jakim celu nabył Pan od kuzyna udział w działce nr 3 skoro, jak Pan
    wskazuje, udział ten był dla Pana bezużyteczny i został w tym samym roku przez Pana
    sprzedany?
    Odpowiedź: Tak jak Wnioskodawca wspomniał, był on jednym z czterech współwłaścicieli
    tej działki. Była to współwłasność łączna. Udział ten był dla Wnioskodawcy bezużyteczny,
    ponieważ nie mógł go wykorzystać dla własnych celów mieszkaniowych. Wnioskodawca
    traktował go jako lokatę kapitału z zamiarem sprzedaży, gdy urealni się możliwości
    pobudowania domu. Ponieważ jeden ze współwłaścicieli (kuzyn) poszukiwał kupca na swój
    udział, zachodziła obawa, że potencjalny nabywca nie będzie zainteresowany jego
    sprzedażą w przyszłości. Natomiast Wnioskodawca, jak i dwaj inni współwłaściciele nosili
    się z zamiarem sprzedaży swych udziałów w nieodległej przyszłości. Bardziej realną oraz
    opłacalną formą sprzedaży było znalezienie kupca na całość działki a nie na niewielki w
    niej udział. Ponieważ wspomniany powyżej współwłaściciel był zdeterminowany do
    szybkiego zbycia udziału, a działka nie była wystawiona do sprzedaży, Wnioskodawca
    zdecydował się wraz z żoną na zakup tego udziału do majątkowej wspólnoty małżeńskiej,
    by nie skomplikować w przyszłości szansy do sprzedaży w porozumieniu z pozostałymi
    współwłaścicielami całej działki. Istotnie wkrótce po uzgodnieniu zakupu zgłosił się
    nabywca, „który pocztą pantoflową” (nie było publikowane żadne ogłoszenie, ani nie
    korzystaliście z pomocy agencji pośrednictwa sprzedaży nieruchomości) dowiedział się o
    działce i zgłosił chęć jej zakupu. Pozostali współwłaściciele, przystali na jego ofertę i
    wszystkie udziały zostały mu sprzedane. Dochód ze sprzedaży udziału nabytego od
                                          2 współwłaściciela do majątkowej wspólnoty małżeńskiej (około (...) m)Wnioskodawca
    przeznaczył z żoną, tak jak wspomniał, na własne cele mieszkaniowe, tj. zakup działki w B,
    na której wybudował dom dla swojej rodziny. Dochód ze sprzedaży udziału posiadanego
                                              2przez Wnioskodawcę wcześniej (własność odrębna Wnioskodawcy) – ok. (...) m (tj. od tej
    samej chwili co chwili co działka nr 2, tzn. częściowo od 2008 r. a częściowo od 2014 r.) był
    z uwagi na upływ odpowiednio 13 i 7 lat zwolniony z podatku.
    2. Wobec wskazania w uzupełnieniu:
    W roku 2017 zbyłem nabyty w tym samym roku od szwagra w drodze kupna udział w 1/6
    własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu w C - należącego do (...). Pozostałą część
    udziału w prawie do lokalu posiadała żona, która otrzymała go w drodze darowizny od
    swojej mamy i spadku po swoim tacie. Z udziału nie korzystałem, ponieważ mieszkamy w
    (...). Mieszkanie było pustostanem. Udział nabyłem i zbyłem za tą samą kwotę tj. (...) zł.
      proszę wskazać, w jakim celu nabył Pan 1/6 udziału we własnościowym spółdzielczym
      prawie do lokalu od szwagra skoro, jak Pan wskazuje, z udziału tego Pan nie korzystał
      (mieszkanie było pustostanem) i udział ten został przez Pana zbyty w tym samym roku?

    Odpowiedź: O udziale we własnościowym prawie do lokalu Wnioskodawca wspomniał w
    poprzednim piśmie, chociaż pytanie pierwotnie odnosiło się do nabycia i sprzedaży
    nieruchomości a nie praw do lokalu. Prawo do tego lokalu w 2/3 nabyła żona
    Wnioskodawcy w drodze spadku po ojcu oraz darowizny po matce. Była to odrębna
    własność żony Wnioskodawcy. 1/3 prawa otrzymał brat żony Wnioskodawcy. W celu
    uregulowania praw do lokalu wspólnie z żoną Wnioskodawca uzgodnił, że wykupią od
    brata żony jego udział, żeby swobodnie dysponować całością praw do lokalu. Ponieważ
    Wnioskodawca ma z żoną wspólnotę majątkową małżeńską zatem nabycie udziału w
    prawie do lokalu od brata żony Wnioskodawcy nastąpiło do majątku wspólnego. Do
    wspólnego majątku Wnioskodawca z żoną pozyskał więc 1/3 spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu, zatem w poprzednim piśmie Wnioskodawca przyjął w
    uproszczeniu, że mu przysługiwała połowa tego prawa czyli 1/6. Mieszkanie
    Wnioskodawca z żoną planował wynajmować, a pieniądze przeznaczone z najmu
    przeznaczać na spłatę kredytu mieszkaniowego ich mieszkania w (...), na który mieli
    zaciągnięty kredyt w wysokości (...) zł. Z uwagi jednak na znaczną odległość B od C,
    wynajmowanie i pilnowanie mieszkania okazało się trudne. Ponadto możliwa do uzyskania
    cena najmu była znacznie niższa niż rata kredytu. Po przejęciu praw do lokalu, wyniesieniu
    z niego przedmiotów przejętych przez brata żony Wnioskodawcy oraz odsunięciu szaf
    okazało się ponadto, że mieszkanie ma zagrzybione ściany. Mieszkanie było bez windy na
    ostatniej kondygnacji w budynku z początku lat 70-tych ubiegłego wieku.
    Najprawdopodobniej grzyb powstał w wyniku zaciekającej wody z poddasza ale nie udało
    się tego na 100% potwierdzić. Koszty dostosowania mieszkania do wynajmu (remont
    generalny i zakup mebli były zbyt wysokie), a istniała obawa, że bez zaangażowania
    spółdzielni mieszkaniowej, nie uda się naprawić mieszkania. Wobec tego Wnioskodawca z
    żoną doszedł do wniosku, że bardziej opłacalna i bezkosztowa będzie sprzedaż prawa do
    lokalu, bowiem pozwoli zredukować zadłużenie kredytowe mieszkania w B o prawie 50%
    oraz w podobnym stopniu redukcji ulegnie comiesięczna rata kredytu hipotecznego w
    banku. Z tego powodu Wnioskodawca z żoną dokonał sprzedaży prawa do lokalu
    (opublikowano ogłoszenie na stronie internetowej) a wszystkie pozyskane z tego tytułu
    środki Wnioskodawca z żoną przeznaczył na częściową spłatę kredytu zaciągniętego na
    zajmowane przez nich mieszkanie w B.
    3. W jaki sposób była wykorzystywana przez Pana działka nr 2 od momentu wejścia w jej
      posiadanie w wyniku scalenia i podziału do chwili sprzedaży czterech lokali w
      budynkach w zabudowie bliźniaczej, o których mowa we wniosku?
    Odpowiedź: Od chwili wejścia w posiadanie działki nr 2 Wnioskodawca starał się ją
    dostosować dla własnych celów mieszkaniowych, tzn. poza istniejącym na niej już
    wcześniej przyłączem energetycznym dostosowanym do domu jednolokalowego, starał
    się o wybudowanie dla takiego samego obiektu przyłącza gazowego. Proces ten trwał
    jednak wiele lat, gdyż gazownia musiała po pierwsze ująć taką inwestycję we własnych
    planach finansowych, a ponadto musiała pozyskać służebności przesyłu na działkach
    prywatnych osób trzecich. Z uwagi na liczbę właścicieli gruntów znajdujących się na trasie
    przebiegu projektowanego gazociągu oraz początkowy brak zgody niektórych proces ten
    zakończył się dopiero po blisko 6 latach. W tym czasie Wnioskodawca wyrównał teren
    działki oraz wkopał słupki graniczne. Po ośmiu latach od powstania działki nr 2 (oraz 14
    latach od chwili nabycia poprzez darowiznę od ojca i babci udziału w poprzedzającej
    działkę nr 2, działce nr 1) wybudował tam obiekt budowalny, który był przedmiotem
    wniosku o interpretację.

## Pytanie

Czy powyżej opisana sprzedaż zaliczona do źródeł przychodów wskazanych w art. 10 ust.
    1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolniona z podatku na
    skutek upływu terminu wskazanego w art.10 ust. 1 pkt 8 lit. d, tj. upływu 8 i 12 lat, stanowi
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych?

    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działki wraz z wyodrębnionymi na niej czterema
    lokalami mieszkalnymi nie była wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychody ze
    sprzedaży zostały zaliczone do źródeł przychodów wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
    ustawy, jednak z uwagi na 8 i 14 letni upływ czasu od chwili nieodpłatnego nabycia
    nieruchomości do czasu jej sprzedaży, dochód był zwolniony z podatku. Przeciwne
    stanowisko urzędu podważałoby wskazane w art. 2 Konstytucji RP zaufanie obywatela do
    Państwa i prawa.
    Zgodnie z interpretacją indywidualną ws. skutków podatkowych odpłatnego zbycia
    nieruchomości po jej wybudowaniu (sygn. 0115-KDIT2-1.4011.189.2019.2.MST) bez
    względu na datę ukończenia budowy domu, jego sprzedaż będzie zwolniona z podatku,
    gdy nastąpi po upływie pięcioletniego okresu, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym doszło do nabycia gruntu. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przyznał, że
    kluczowe dla ustalenia skutków podatkowych jest określenie daty nabycia nieruchomości.
    Definicji nieruchomości nie należy szukać jednak na gruncie prawa podatkowego, lecz
    cywilnego. Zgodnie z art. 46 kodeksu cywilnego nieruchomościami są grunty i budynki lub
    ich części trwale związane z gruntem. Jak stanowi art. 47 ustawy, do części składowych
    gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
    również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. „Budynek trwale związany
    z gruntem jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Z
    powyższych przepisów wynika więc, że w przypadku wybudowania budynku na własnym
    gruncie, grunt ten wraz z budynkiem stanowi jedną nieruchomość – zaznacza Dyrektor
    KIS. Organ rozwiewa więc wątpliwości podatnika i zaznacza, że sprzedaż domu oznacza
    też sprzedaż gruntu, na którym się znajduje i który jest trwale z nim związany. Dlatego za
    datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu
    niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek – wynika z interpretacji.
    Wnioskodawca nabył działkę 12 lat temu, zatem bez względu na datę ukończenia budowy
    domu, jego sprzedaż będzie zwolniona z podatku, gdyż nastąpi po upływie pięcioletniego
    okresu, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia gruntu
    (Dziennik Gazeta Prawna 24 lipca 2019 r.)
    Wnioskodawca realizując sprzedaż nie wypełnił przy tym przesłanek koniecznych dla
    uznania wykonywania działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalnością
    gospodarczą jest działalność zarobkowa prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły, z
    której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9, przy czym wszystkie elementy definicji muszą zostać
    spełnione łącznie. W bogatym orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd,
    że o zorganizowaniu działalności gospodarczej świadczy m.in. formalne zarejestrowanie
    przez podatnika działalności gospodarczej, czy też zaciąganie kredytów hipotecznych
    dostępnych wyłącznie deweloperom. Wnioskodawca nie spełnia żadnego z tych
    warunków, jednak kluczowy jest brak ciągłości. Na podstawie orzecznictwa sądowego
    można wskazać na trzy podstawowe elementy definiujące ciągłość w rozumieniu ustawy.
    Wszystkie elementy muszą wystąpić łącznie.
    1. Nabycie nieruchomości nastąpiło w celach handlowych. Należy wykazać, że nabywca
      nieruchomości nabył ją z przeznaczeniem na handel. Wnioskodawca nie spełnia tego
      warunku prowadzenia działalności gospodarczej. Nieruchomość stanowiąca działkę nr
      2 została nabyta częściowo w drodze darowizny w roku 2008, a częściowo w drodze
      zamiany w roku 2014 wyłącznie dla własnych potrzeb mieszkaniowych. Wnioskodawca
      podejmował różnego typu działania, takie jak wybudowanie jednolokalowego przyłącza
      energetycznego oraz zawarcie umowy na budowę podobnego przyłącza gazowego. Dla
      celów przekształceniowych dla działki wydano warunki zabudowy dla budowy domu

      jednorodzinnego. Ponadto Wnioskodawca starał się sprzedać zajmowane przez siebie
      mieszkanie w (...) w celu pozyskania środków na budowę domu dla własnych potrzeb
      mieszkaniowych. W tym zamiarze Wnioskodawca trwał nieprzerwalnie do roku 2019,
      czyli przez 11 lat od otrzymania darowizny. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu
      Administracyjnego z 17 stycznia 2024 r. sygn. II FSK 485/21 LEX nr 3720669: „z
      pojęciem działalności gospodarczej nie powinny być identyfikowane transakcje
      odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku lub darowizny” „nie
      można bowiem przyjąć, że czynności dokonywane przez skarżącego po upływie
      kilkunastu lat i kilku lat od nabycia nieruchomości poprzedzające planowaną sprzedaż
      nieruchomości (każdorazowo po upływie terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
      u.p.d.o.f.), miały cechy zorganizowania i ciągłości (...), Skoro skarżący obiektywnie rzecz
      biorąc nie traktował nieruchomości jako składników majątkowych związanych
      bezpośrednio z wykonywaną i formalnie zarejestrowaną działalnością gospodarczą, a
      także nie uzewnętrznił woli ich odpłatnego zbycia w ramach wykonywania działalności
      gospodarczej, to należy uznać, że odpłatne zbycie nieruchomości - po kilku lub
      kilkunastu latach od ich nabycia - nie będzie wywoływało skutku w postaci powstania
      obowiązku podatkowego”. „Podkreślić należy, że skarżący nie wskazał na planowane
      reinwestowanie przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości (działek) w inne
      składniki majątkowe o charakterze towarów handlowych”. Z kolei w wyroku sygn. II FSK
      180/23 LEX nr 3581942 z 29 czerwca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał:
      „Dodatkowo zauważyć należy, że dla oceny czy uzyskany przez skarżącego przychód ze
      sprzedaży można zaliczyć do »działalności handlowej« konieczne jest dokonanie
      ustalenia czy sprzedaż dotyczy majątku, który został nabyty w celach odsprzedaży.
      Tymczasem kwestia ta została całkowicie zignorowana przez organ i sąd. Ze
      zgromadzonego materiału dowodowego wynika natomiast, że sporne działki zostały
      nabyte przez skarżącego w celu prowadzenia na nich działalności rolniczej. W tym też
      celu opisana nieruchomość była wykorzystywana przez szereg lat. Nie jest to więc
      typowa lokata kapitału, z zamiarem odsprzedaży w przyszłości z zyskiem. Potrzeby z
      upływem czasu się zmieniają lub pojawiają się nowe, więc nie można utrzymywać, że
      po ponad 30 latach od nabycia nieruchomości skarżący dokonuje finalizacji inwestycji.
      W podobnym tonie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 lipca 2024 r.
      sygn. II FSK 422/24 LEX nr 3765518: „Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego
      działaniom skarżącego nie można przypisać charakteru ciągłej działalności handlowej,
      gdyż wnioskodawca nie dokonywał transakcji zakupu nieruchomości w warunkach
      wskazujących na zamiar ich późniejszej sprzedaży. W tej sytuacji potencjalne transakcje
      przedstawione przez skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji należało
      zakwalifikować jako sprzedaż nieruchomości dokonywaną w ramach zarządu
      majątkiem skarżącego. Zarząd majątkiem swym zakresem obejmuje także
      rozporządzanie składnikami majątku polegające na zbywaniu tych składników z
      zyskiem, które stanowi element wykonywania prawa własności”. Z kolei wyrok
      Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 kwietnia 2010 r. sygn. VIII SA
      /Wa 870/09 uzasadnia czym jest prowadzenie działalności gospodarczej „Podstawowe
      znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy należy zdaniem Sądu przypisać temu,
      że w dniu nabycia przedmiotowych nieruchomości, skarżący działali z zamiarem ich
      odsprzedaży”.
    2. Nabycie oraz sprzedaż nie były okazjonalne, lecz miały trwały (stały), powtarzalny,
      regularny i stabilny charakter. Wnioskodawca nie spełnia tego warunku prowadzenia
      działalności gospodarczej. Wnioskodawca jeden raz i w jednym czasie zabudował jedną
                2działkę o pow. (...) m jednym obiektem budowalnym stanowiącym dwa domy
      jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej a jedynie z uwagi na właściwe gospodarowanie
      własnym mieniem podzielił sprzedaż wyodrębnionych lokali, bowiem całkowicie
      nieracjonalne ekonomicznie i nierealne co do zasady byłoby poszukiwanie nabywcy
      całości obiektu. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Gdańsku z 4 lipca 2023 r. sygn. I SA/Gd 248/23 LEX nr 3583419: „przez ciągłość działań

      należy rozumieć stałość (trwałość) ich wykonywania, powtarzalność, regularność i
      stabilność”. Z kolei zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29
      czerwca 2023 r. sygn. II FSK 180/23 LEX nr 3581942: „Nie można przyjąć, aby działania
      takie jak podział nieruchomości na mniejsze działki, wydzielenie drogi, jak również
      uzyskanie służebności przejazdu (drogi koniecznej), a dalej wystawienie tablicy
      informacyjnej o sprzedaży działek na jednej ze sprzedawanych nieruchomości, a nawet
      wystąpienie do operatorów poszczególnych mediów o wskazanie warunków
      przyłączenia działek do poszczególnych sieci, istotnie odbiegały od normalnego
      wykonywania prawa własności, a nadto że dokonując sprzedaży rozczłonkowanych
      fragmentów jednego zbioru (jednej działki gruntu), podatnik z operacji tych uczynił
      sobie stałe (nieokazjonalne) źródło zarobkowania. Zwłaszcza gdy nieruchomość
      znajduje się w posiadaniu podatnika od kilkudziesięciu lat. (...) Należy także podkreślić,
      że gospodarowanie osobistym majątkiem nie może być zarezerwowane wyłącznie dla
      czynności jednorazowych. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przy ocenie
      charakteru sprzedaży dokonywanej przez podatnika nie może decydować liczba i
      zakres transakcji. Jednorazowe zbycie dużego majątku może być bowiem trudne czy
      mniej korzystne, niż podzielonego, (...) trudno oczekiwać od podmiotu, który zbywa
      składnik swojego majątku, aby nie kierował się przy tym rachunkiem ekonomicznym i
      powstrzymywał od działań, które pozwolą mu uzyskać jak najwyższa cenę, tylko w
      obawie przed obłożeniem transakcji sprzedaży daniną publicznoprawną (...) podział
      nieruchomości i zmiana jej przeznaczenia, a następnie sprzedaż 32 wydzielonych
      działek w latach 2017-2019 nie może świadczyć o zorganizowanej i ciągłej działalności
      gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., a raczej wskazuje na elementy
      związane z prawidłowym gospodarowaniem własnym osobistym mieniem”. „(...) Uszło,
      przy ocenie materiału dowodowego, uwadze organu, że »powtarzalność«
      podejmowanych działań ograniczona była do jednej nieruchomości nabytej w drodze
      spadku i to po przeszło 30 lat od jej nabycia. Wbrew zatem stanowisku organu należało
      działania związane ze sprzedażą w 2017 r. działek, powstałych na skutek podziału
      nabytej od rodziców nieruchomości, potraktować jako incydentalne i sporadyczne.(...)
      Działanie z rozmysłem nie przesądza bynajmniej o kwalifikacji charakteru tej
      działalność, skoro także racjonalny i efektywny zarząd majątkiem prywatnym wymaga
      przemyśleń, planowania i nastawiony jest na osiągnięcie korzyści majątkowej”. W
      zgodzie z powyższą tezą stoi także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Gdańsku z 19 września 2023 r. sygn. I SA/Gd 311/23, który słusznie wskazał: „Każdy
      właściciel nieruchomości, którą przeznacza na sprzedaż, podejmuje działania
      zwiększające jej atrakcyjność handlową. (...) Należy wskazać, że Skarżący podzielił
      nieruchomość na zaledwie 4 działki. Ten fakt wyklucza uznanie, że wystąpiła,
      niezbędna dla uznania prowadzenia działalności gospodarczej, przesłanka jej »ciągłości
      «. Już sama ta okoliczność przesądza o niezgodności przedmiotowej interpretacji
      indywidualnej z prawem, przy związaniu organu stanowiskiem wnioskodawcy, że nie
      zamierza dokonywać dalszych działań związanych z obrotem nieruchomościami”.
      Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2024 r. sygn. II
      FSK 422/24 LEX nr 3765518: „podział przez właściciela jednej nieruchomości na kilka, a
      nawet kilkanaście działek, a następnie ich sprzedaż nie może jednoznacznie świadczyć
      o zorganizowanej i ciągłej działalności gospodarczej, a raczej wskazuje na elementy
      związane z prawidłowym gospodarowaniem własnym, osobistym mieniem. (wyrok NSA
      z 16 maja 2023 r., sygn. akt II FSK 21/23)”. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego
      (wyrok z 17 lipca 2024 r. sygn. II FSK 422/24) LEX nr 3765518: „Przez »ciągłość« działań
      należy rozumieć stałość (trwałość) ich wykonywania, powtarzalność, regularność i
      stabilność. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego powtarzalność i regularność
      czynności w działalności gospodarczej o charakterze handlowym musi występować
      zarówno w odniesieniu do sprzedaży jak i w odniesieniu do zakupów dokonywanych
      przez podatnika. Dokonywanie przez podatnika powtarzalnych transakcji zakupu i
      sprzedaży towarów pozwala na uznanie podatnika za handlowca. W efekcie działania

      podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność składników majątkowych (w tym
      mienia nieruchomego), wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, w rozumieniu art. 5a
      pkt 6 u.p.d.o.f., gdy podejmowane przez niego czynności, związane z
      zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały od
      normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych uczyni
      sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania”.
      Podobnego zdania był Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 kwietnia 2015 r.
      sygn. II FSK 773/13: „Zatem w każdym przypadku o właściwej kwalifikacji przychodu
      zadecydować musi całokształt ustaleń faktycznych, w tym dotyczących zjawisk
      poprzedzających i towarzyszących zbyciu składników majątkowych (np.
      nieruchomości). Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w
      art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. może wskazywać zespół powiązanych ze sobą działań
      podatnika, polegających na: wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich
      zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza
      zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym przygotowanych
      w ten sposób do zbycia nieruchomości oraz dokonywaniu tych transakcji (nabycia i
      zbycia) w stosunkowo krótkim przedziale czasowym. (...) na ocenę określonego
      zdarzenia mogą mieć również wpływ okoliczności życiowe, w jakich znajdował się
      podatnik dokonujący transakcji, a które mogły determinować jego decyzje, jak też
      indywidualne cechy przedmiotu sprzedaży (np. podatnik, który odziedziczył budynek
      wielomieszkaniowy z mieszkaniami na wynajem może wyzbyć się takiego budynku w
      całości, ale też - wobec rynkowych trudności z pozyskaniem nabywcy całości - może
      sprzedawać poszczególne lokale i w takim przypadku zasadniczo nie ma podstaw do
      różnicowania skutków podatkowych takich transakcji) (...) O kwalifikacji uzyskanych
      przez podatnika przychodów ze sprzedaży nieruchomości do źródła wymienionego w
      art. 10 ust. 1 pkt 3 up.d.o.f. nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie
      tylko okoliczności, jak: ilość transakcji sprzedaży, uzyskanie zysku (rozumianego jako
      nadwyżka między kosztami zakupu, a przychodem ze sprzedaży), podział dużej
      nieruchomości gruntowej na mniejsze działki, dla poprawy możliwości
      zagospodarowania oraz poszukiwanie nabywców przez składanie ofert sprzedaży.
      Wszystkie te formy aktywności mogą mieścić się w zwykłych czynnościach związanych z
      właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie przekraczają granic takiego zarządu
      czynności stanowiące naturalną konsekwencję prawidłowego gospodarowania
      własnym mieniem”. Także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 stycznia 2024 r.
      sygn. II FSK 485/21 LEX nr 3720669 uznał: „Należy zatem podkreślić, że
      gospodarowanie »osobistym« majątkiem nie może być zarezerwowane wyłącznie dla
      czynności jednorazowych, w tym rozumianych jako wyzbywanie się części większego
      zbioru składników majątkowych nabytych okazjonalnie i incydentalnie w ramach lokaty
      kapitału (oszczędności), a nie w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.
      Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przy ocenie charakteru sprzedaży
      dokonywanej przez podatnika nie może decydować liczba i zakres transakcji.
      Jednorazowe zbycie dużego majątku może być bowiem trudne czy mniej korzystne, niż
      podzielonego. Brak jest przy tym jakichkolwiek podstaw do nakładania na obywatela
      obowiązku zbywania jego majątku bez zysku. Innymi słowy, wykładni przepisów art. 5a
      pkt 6 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. w relacji do art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. należy
      dokonywać w taki sposób, który będzie stanowił realizację konstytucyjnych gwarancji
      udzielanych przez racjonalnego ustawodawcę obywatelowi (podatnikowi) w zakresie
      możliwości swobodnego rozporządzania swoim majątkiem bez konieczności
      przewidywania ryzyka (i przeciwdziałaniu temu), że w bliżej nieokreślonej przyszłości
      jego wyraźna wola działania w określonym trybie podatkowym (np. w ramach art. 10
      ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.) zostanie pominięta przez organ podatkowy. (...) aktywność
      skarżącego związana z realizacją zamiaru osiągnięcia maksymalnie wysokich
      przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej do majątku »prywatnego«, a
      nie do składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,

      stanowiła bowiem przejaw jego racjonalnego zarządzania majątkiem »osobistym«.
      Brak jest przy tym podstaw do wniosku, że takie okoliczności jak podział nieruchomości
      lub ich zamiana i wzrost wartości owych nieruchomości (...) świadczą o tym, że
      planowana sprzedaż nieruchomości będzie dokonana w ramach niezarejestrowanej
      pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 oraz art. 10 ust. 1
      pkt 3 u.p.d.o.f.” .Także zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
      wyrażonym w wyroku z 22 lutego 2024 r. sygn. I SA/Gl 1003/23 LEX nr 3694664:
      „Wykonywanie działalności w sposób ciągły to prowadzenie jej w sposób stały, nie
      okazjonalny.
    3. Redystrybuowanie środków pozyskanych ze sprzedaży na zakup podobnych
      nieruchomości, domów lub mieszkań oraz ich zbywanie. Wnioskodawca nie spełnia
      tego warunku prowadzenia działalności gospodarczej. Budowa całego obiektu
      bliźniaczego na działce nr 2 odbywała się jednocześnie a budowa jednej części
      budynku nie była więc finansowana ze środków pozyskanych ze sprzedaży drugiej
      części. Budowa została fizycznie oraz formalnie zakończona w tym samym momencie i
      dopiero wówczas nastąpiła sprzedaż. Z kolei środki pozyskane ze ww. sprzedaży
      Wnioskodawca w całości przeznaczył dla własnych celów mieszkaniowych, tj. zakupu
      działki nr 4 z obr. (...) w (...) oraz budowy domu jednorodzinnego. Budowa jest od
      ubiegłego roku zakończona a obecnie trwają pracę wykończeniowe. Po ich zakończeniu
      Wnioskodawca nie będzie dysponował oszczędnościami. Wnioskodawca nigdy nie
      planował kontynuowania budowy domu w zabudowie bliźniaczej oraz nie starał się o
      uzyskanie pozwolenia na budowę na taki obiekt. Wnioskodawca zrealizował wreszcie
      swoje zamierzenie zaplanowane w roku 2008 w postaci wybudowania domu
      jednorodzinnego dla własnych potrzeb mieszkaniowych oraz swojej dużej rodziny.
      Wybudowanie domu na działce nr 4 w (...) zaledwie rok po nabyciu działki świadczy, że
      Wnioskodawca nie przeznaczył go do sprzedaży, bowiem w celu uniknięcia zapłaty
      podatku musiałby czekać ze zbyciem przez blisko 4,5 roku od chwili zakończenia
      budowy. Wyjaśnienia w tym zakresie udzielił Naczelny Sąd Administracyjny w
      niedawnym wyroku z 17 stycznia 2024 r. sygn. II FSK 485/21 LEX nr 3720669:
      „Podkreślić należy, że skarżący nie wskazał na planowane reinwestowanie przychodów
      z odpłatnego zbycia nieruchomości (działek) w inne składniki majątkowe o charakterze
      towarów handlowych. W realiach rozpoznawanej sprawy brak jest podstaw do
      wniosku, że skarżący podejmował działania, które łącznie mogłyby wskazywać na jego
      zamiar prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie
      profesjonalnego obrotu nieruchomościami lub w zakresie deweloperskim (...) Można
      mówić o gospodarowaniu »osobistym« majątkiem, jeżeli zamiarem podatnika jest
      jedynie spieniężenie części lub całości swojego majątku. Pieniądze uzyskane ze
      sprzedaży majątku nie są wówczas reinwestowane, czyli przeznaczane na zakup
      kolejnych rzeczy tego samego rodzaju i przygotowanie ich do sprzedaży, a następnie
      sprzedaży, ale są wykorzystywane na inne cele, przykładowo na bieżące potrzeby
      podatnika lub jego rodziny”. „(...) Brak jest przy tym podstaw do wniosku, że takie
      okoliczności jak podział nieruchomości lub ich zamiana i wzrost wartości owych
      nieruchomości (...) a także bez reinwestowania środków uzyskanych ze sprzedaży
      nieruchomości w składniki majątkowe właściwe dla owego przedsiębiorcy, świadczą o
      tym, że planowana sprzedaż nieruchomości będzie dokonana w ramach
      niezarejestrowanej pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
      oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.”.
    Poza powyższymi przesłankami wynikającymi z ciągłości istnieje też odrębna przesłanka,
    tj. deklarowanie prowadzenia działalności gospodarczej przez podatnika. Wnioskodawca
    nie spełnia tego warunku. Wnioskodawca przez cały okres posiadania nieruchomości aż
    do jej zbycia deklarował, że dysponuje swoim mieniem prywatnym nabytym w drodze
    darowizny oraz zamiany a także, że jej sprzedaż wraz z wybudowanymi na niej dwoma
    domami jednorodzinnymi w zabudowie bliźniaczej jest na zasadzie superficies solo cedit

    (art. 48 i 191 k.c.) zwolniona z podatku. Wnioskodawca nie korzystał z kredytu
    hipotecznego obciążającego nieruchomość, nie amortyzował jej, nie zaliczył do środków
    trwałych oraz nie rejestrował działalności gospodarczej. Zdaniem Naczelnego Sądu
    Administracyjnego wyrażonym w wyroku z 17 stycznia 2024 r. sygn. II FSK 485/21 LEX nr
    3720669: „Na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w zw. z art. 5a pkt 6 i art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.
    d.o.f. owo bezpieczeństwo prawne może być realizowane tylko w taki sposób, który
    pozwala podatnikowi planować konsekwencje prawnopodatkowe swoich działań w
    pięcioletnim okresie zakreślonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. dla przychodów z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c. Innymi słowy,
    o odpłatnym zbyciu następującym w wykonaniu działalności gospodarczej po upływie
    owego pięcioletniego okresu można mówić tylko wówczas, gdy podatnik uzewnętrzni
    swoją wolę tego rodzaju zbycia w sposób wyraźny, tj. poprzez spełnienie wszystkich
    przesłanek przewidzianych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. Natomiast organ podatkowy oceniając
    w ramach procesu stosowania prawa owo uzewnętrznienie woli obowiązany jest
    każdorazowo przyjąć, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f., po upływie
    pięcioletniego okresu przewidzianego dla ich zastosowania, o zbyciu następującym w
    wykonaniu działalności gospodarczej decyduje łączne spełnienie wszystkich przesłanek
    przewidzianych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., oceniane w sposób obiektywny oraz
    gwarantujący podatnikowi jego bezpieczeństwo prawne w rozumieniu art. 2 Konstytucji
    RP”. „(...) W sytuacji, gdy właściciel (współwłaściciel) nieruchomości przez kilka lat nie
    wyraził woli ich zaliczenia do towarów handlowych lub środków trwałych, czyli
    wykorzystania do prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej (także
    niezarejestrowanej), to brak jest podstaw do wniosku, że wbrew jego woli planowana
    sprzedaż nieruchomości świadczy o zamiarze dokonania tejże czynności w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej. Szczególnie w sytuacji, gdy brak jest podstaw do
    wniosku, że podatnik osiągał korzyści płynące z możliwości zaliczenia do kosztów
    podatkowych wydatków związanych z nabyciem nieruchomości lub zaewidencjonował je
    w urządzeniach księgowych dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej. Innymi
    słowy, skoro podatnik nabył nieruchomości w ramach lokaty kapitału (oszczędności), a nie
    w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, nie wykorzystywał
    nieruchomości na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, a także nie wyraził
    woli jej odpłatnego zbycia w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, także
    niezarejestrowanej, to sprzedaż owej nieruchomości (w całości lub w części) należy
    kwalifikować do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. Szczególnie w
    sytuacji, gdy jest planowana po upływie terminu zakreślonego w tym przepisie, tak jak w
    niniejszej sprawie. Istotne są bowiem okoliczności nabycia nieruchomości i obiektywny
    brak woli podatnika w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem
    owych nieruchomości jako towarów handlowych, na co wskazuje stan faktyczny niniejszej
    sprawy. W ocenie składu orzekającego skarżący planuje sprzedaż nieruchomości (nabytej
    przez osobę fizyczną do majątku niezwiązanego z działalnością gospodarczą tej osoby) w
    ramach zwykłego zarządu majątkiem »osobistym«, a nie jako składnik majątku
    podlegający sprzedaży »w wykonaniu działalności gospodarczej«, również
    niezarejestrowanej. Skarżący nie uzewnętrznił woli odpłatnego zbycia nieruchomości po
    upływie kilku lub kilkunastu lat od ich nabycia, w warunkach przewidzianych w art. 5a pkt
    6 u.p.d.o.f. Skoro skarżący obiektywnie rzecz biorąc nie traktował nieruchomości jako
    składników majątkowych związanych bezpośrednio z wykonywaną i formalnie
    zarejestrowaną działalnością gospodarczą, a także nie uzewnętrznił woli ich odpłatnego
    zbycia w ramach wykonywania działalności gospodarczej, to należy uznać, że odpłatne
    zbycie nieruchomości – po kilku lub kilkunastu latach od ich nabycia - nie będzie
    wywoływało skutku w postaci powstania obowiązku podatkowego”. W podobnym tonie
    utrzymany jest Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 października 2024 r. sygn.
    II FSK 139/22 LEX nr 3765518 „Jeżeli podatnik nie podejmuje czynności zmierzających do
    wyraźnego wyodrębnienia działalności poprzez stworzenie zorganizowanego zespołu

    składników materialnych lub niematerialnych mających służyć tej działalności, nie tworzy
    struktury organizacyjnej pozwalającej mu na zarządzanie tą wydzieloną częścią majątku,
    nie planuje rozwoju, badania rynku pod kątem potrzeb potencjalnych najemców,
    dostosowywania składników majątków do tych potrzeb), lecz jedynie przeznacza
    posiadane środki na zakup nieruchomości lub w tym lokali mieszkalnych, które
    wynajmuje, wówczas nie można uznać, że składniki majątkowe związane są z pozarolniczą
    działalnością gospodarczą. Wielkość osiąganego przychodu, jak również liczba
    wynajmowanych lokali mieszkalnych nie pozwalają wyprowadzić wniosku, że jest to
    przychód z najmu albo z działalności gospodarczej”.
    Wystąpienie wszystkich powyższych czterech przesłanek łącznie jest warunkiem uznania,
    sprzedaż za związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej a brak którejkolwiek z
    nich wyklucza taką działalność. U Wnioskodawcy nie wystąpiła żadna przesłanka
    wymieniona powyżej a okoliczność ta przesądza, że sprzedaż nie miała związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej. Poza przesłankami pozytywnymi wskazującymi
    na prowadzenie działalności gospodarczej, które jak to wykazano powyżej u
    Wnioskodawcy nie wystąpiły, istnieją także przesłanki negatywne które wykluczają
    prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Należą do nich:
    1. Transakcje odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku lub darowizny,
      czy w związku z zaniechaniem realizacji celu dla którego została ona uprzednio nabyta.
      Wnioskodawca spełnia oba te warunki wykluczenia działalności gospodarczej. Jak to już
      zaznaczył Wnioskodawca, nabył on udział w działce nr 1 w drodze darowizny. W wyniku
      scalenia i podziału nieruchomości cześć działki nr 1 weszła w skład nowej nabytej przez
      Wnioskodawcę działki nr 2. Zarówno wcześniejsza działka nr 1, jak i powstała w wyniku
      jej podziału działka nr 2 były nabyte przez Wnioskodawcę dla własnych celów
      mieszkaniowych. W tym celu Wnioskodawca zawarł dedykowane dla domu
      jednorodzinnego umowy przyłączeniowe z przedsiębiorstwem energetycznym oraz
      zakładem gazowniczym, a także wystawił na sprzedaż własne mieszkanie. Brak efektów
      podjętych starań wielu latach spowodowała zaniechaniem celu, dla którego była
      nabyta. Na powyższy aspekt uwagę zwrócił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z
      17 stycznia 2024 r. sygn. II FSK 485/21 LEX nr 3720669: „Z pojęciem działalności
      gospodarczej nie powinny być identyfikowane transakcje odpłatnego zbycia
      nieruchomości nabytych w drodze spadku lub darowizny, w związku z zaniechaniem
      realizacji celu, dla którego została ona uprzednio nabyta”.
    2. Przeznaczenie środków ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe wyklucza możliwość
      powtarzalności, stałości sprzedaży i redystrybucji środków na zakup podobnych
      nieruchomości w przyszłości. Wnioskodawca spełnia ten warunek wykluczenia
      działalności gospodarczej. Powyższe okoliczności przesądzają jednoznacznie, że
      sprzedaż dokonana przez Wnioskodawcę nie była związana z działalnością
      gospodarczą. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 stycznia 2024 r. sygn. II FSK
      485/21 LEX nr 3720669 podsumował: „Wykładni przepisów prawa podatkowego należy
      dokonywać w sposób prokonstytucyjny, wykluczający możliwość istnienia pułapki
      legislacyjnej. O jej istnieniu można zaś mówić wówczas, gdy podatnik będący
      kilkanaście lat właścicielem nieruchomości, co do której nie uzewnętrznił woli jej
      nabycia oraz zbycia w ramach wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej,
      po kilku latach od nabycia nieruchomości (np. jako lokaty oszczędności lub w drodze
      darowizny) narażony jest na niekorzystne skutki podatkowe jej odpłatnego zbycia.
      Odpłatne zbycie nieruchomości (lub jej części) dokonane po upływie pięciu lat od
      końca roku, w którym została ona nabyta, co do zasady winno być uznawane za
      działanie w ramach zarządu majątkiem »osobistym«, również w sytuacji, gdy podatnik
      podjął zwykłe działania przypisywane osobie racjonalnie realizującej zamiar uzyskania
      maksymalnych korzyści ze sprzedaży swego majątku, w tym nieruchomości (ich części).
      Za wyjątkiem sytuacji, gdy obiektywnie rzecz biorąc oczywistą wolą podatnika było

      uprzednie zaliczenie zbywanej odpłatnie nieruchomości do towarów handlowych lub
      środków trwałych bezpośrednio wykorzystywanych przez niego »w ramach«
      prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej – w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.
      o.f., tj. po łącznym spełnieniu przesłanek wymienionych w tym przepisie. Wartość
      środków przeznaczonych na zakup nieruchomości, a w konsekwencji również wartość
      przychodów z ich sprzedaży (w całości lub w części) co do zasady nie ma wpływu na
      wynik sprawy, jeżeli okoliczności towarzyszące zarówno nabyciu nieruchomości, jak i
      ich odpłatnemu zbyciu (w całości lub w części), nie spełniają łącznie wszystkich
      przesłanek przewidzianych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. Przy czym każdorazowo przepis
      ten, a także art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 8 u.p.d.o.f., należy wykładać oraz stosować w
      sposób prokonstytucyjny, wykluczający możliwość istnienia pułapki legislacyjnej. W
      przypadku przedsiębiorcy sprzedającego nieruchomości należy zatem każdorazowo
      badać, czy były one traktowane przez niego jako towar handlowy lub środek trwały.
      Obowiązek wykazania, że podatnik dokonywał sprzedaży nieruchomości w ramach
      pozarolniczej działalności gospodarczej (w tym niezaewidencjonowanej), spełniając
      łącznie wszystkie przesłanki przewidziane w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., spoczywa na
      organie podatkowym, jeżeli podatnik nie zadeklarował owej działalności do
      opodatkowania (zob. wyroki NSA z 12 października 2023 r., II FSK 305/21, II FSK 306/21
      oraz II FSK 307/21, a także z 27 października 2023 r., II FSK 933/23). (...) kluczowe
      znaczenie ma upływ czasu pomiędzy zakupem nieruchomości oraz jej planowanym
      zbyciem, a także brak woli podatnika, aby dokonywać planowanego odpłatnego zbycia
      nieruchomości (po upływie kilku lub kilkunastu lat od ich nabycia) w ramach
      pozarolniczej działalności gospodarczej”.
    Mając na względzie powyższe okoliczności faktyczne, tj. prawidłowe gospodarowanie
    przez Wnioskodawcę własnym mieniem polegające na podjęciu starań o maksymalizację
    zysków, brak celu gospodarczego towarzyszącego nabywaniu nieruchomości, nabycie
    nieruchomości w drodze darowizny i zamiany, niezaliczenie nieruchomości do środków
    trwałych oraz jej nieamortyzowanie, nakierowanie działań wyłącznie na potrzeby rodzinne
    (poprawa sytuacji bytowej oraz przeznaczenie dochodu na potrzeby rodziny) a także
    jednorazowy, incydentalny sposób nabycia oraz zbycia nieruchomości, bez
    reinwestowania pozyskanych środków dla podobnych celów, świadczy jednoznacznie, że
    Wnioskodawca nie planował oraz nie wykonywał działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychody ze
    sprzedaży zostały zaliczone do źródeł przychodów wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
    ustawy, jednak z uwagi na 8 i 14 letni upływ czasu od chwili nieodpłatnego nabycia
    nieruchomości do czasu jej sprzedaży, dochód był zwolniony z podatku. Przeciwne
    stanowisko urzędu podważałoby wskazane w art. 2 Konstytucji RP zaufanie obywatela do
    Państwa i prawa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu
    działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła
    przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie podstawowe przesłanki:
    - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności
      gospodarczej,
    - nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości
      mieszkalnych).
    Według art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 cytowanej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową :
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9;
    Użyte w tym przepisie pojęcie „pozarolniczej działalności gospodarczej” opiera się na
    trzech przesłankach:
    - zarobkowym celu działalności,
    - wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    - prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednak brak

    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie”, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o
    charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej
    struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z
    uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 r.,
    sygn. I SA/Po 919/14:
      Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.
    Natomiast przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie natomiast czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze
    sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach
    zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji), angażując

    środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność
    gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne
    elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w
    jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem
    sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele
    inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na
    potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ww. ustawy).
    Przyjęcie, iż dana osoba fizyczna – sprzedając nieruchomości – działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w
    tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka
    aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną np. nabycie nieruchomości, podział
    nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, wydzielenie
    dróg wewnętrznych, podjęcie działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w
    zakresie pośrednictwa nieruchomościami, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności.
    Dlatego też w celu właściwego zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Pana do
    właściwego źródła przychodów należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości będących przedmiotem wniosku.
    Ze złożonego przez Pana wniosku oraz jego uzupełnień wynika, że w 2008 r. nabył Pan w
    drodze darowizny od najbliższej rodziny (od ojca i babci) dla własnych celów
    mieszkaniowych 1/3 udziału w działce nr 1. W 2009 r. wystąpił Pan o wydanie warunków
    przyłączeniowych do sieci elektroenergetycznej planowanego budynku jednorodzinnego.
    W 2009 r. otrzymał Pan warunki przyłączeniowe. Przyłącze zostało wybudowane w 2012 r.
    jeszcze na ówczesnej działce nr 1. Ponieważ działka nr 1 była Pana współwłasnością oraz
    była zbyt wąska do zabudowy, skorzystał Pan z propozycji pozostałych współwłaścicieli
    działki oraz działek sąsiednich o podobnych parametrach do przekształcenia swojego
    udziału w działce nr 1 w odrębną działkę z tym zastrzeżeniem, że w skład nowej działki
    musi wchodzić grunt stanowiący pierwotną działkę 1. W ten sposób w 2014 r., na skutek
    scalenia i podziału, powstała stanowiąca Pana odrębną własność działka nr 2, w granicach
    której znalazło się wspomniane powyżej wybudowane na działce nr 1 przyłącze
    energetyczne jednolicznikowe. W 2010 r. zostały wydane dla potrzeb podziału warunki
    zabudowy, które przewidywały zabudowę działki domem jednorodzinnym. Już po
    powstaniu działki nr 2 kontynuował Pan plany związane z budową domu jednorodzinnego
    przeznaczonego dla własnych potrzeb mieszkaniowych. W 2014 r. wystąpił Pan o wydanie
    warunków przyłączenia do sieci gazowej dla potrzeb planowanego domu jednorodzinnego
    jednolokalowego, które uzyskał Pan w 2015 r. Z powodu niesprzedania mieszkania w B
    zamieszkałego przez Pana i rodzinę, w 2019 r. postanowił Pan zrewidować swoje plany.
    Uznał Pan, że jedyną szansą na poprawę sytuacji mieszkaniowej będzie budowa z

    własnych oraz pożyczonych od rodziny środków dwóch domów jednorodzinnych w
    zabudowie bliźniaczej, z których jeden będzie Pan mógł sprzedać i rozliczyć koszty
    pożyczki a drugi pozostawić sobie i swojej rodzinie. Zakładał Pan osiągnięcie maksymalnej
                                2korzyści z posiadanej nieruchomości o pow. (...) m, ponieważ prawo budowlane
    przewidywało możliwość wyznaczenia w ww. obiekcie 4 lokali. Wg Pana założeń dwa lokale
    (czyli połowa budowli) powinna pozostać dla Pana rodziny. Wybudowane poprzednio
    przyłącze energetyczne nie było przydatne dla budynku bliźniaczego i ponownie po 10
    latach wystąpił Pan o wydanie nowych warunków przyłączeniowych, które zostały wydane
    w 2019 r. Zmiany musiał Pan także dokonać w przyłączu gazowym. Budowa dwóch
    domów jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej rozpoczęła się w 2021 r. i została
    zakończona w 2022 r. W trakcie budowy obiektu ceny materiałów i usług galopujące w
    górę przerosły Pana przewidywania. Okazało się, że do spłaty pożyczonej od rodziny kwoty
    musi Pan sprzedać część drugiego budynku (jeden lokal). W tej sytuacji, pozostawienie dla
    Pana jednego mieszkania nie miało sensu, bo nie rozwiązywało Pana problemu
    mieszkaniowego. Sprzedaż lokali nastąpiła na rzecz czterech nabywców. Trzy lokale
    zostały zbyte w 2022 r. i czwarty w 2023 r. W celu sprzedaży lokali powiesił Pan na
    budynku napis - sprzedam z podanym nr telefonu oraz zamieścił Pan bezpłatne
    ogłoszenie w internecie. Ostatecznie wobec nieuzyskania nabywcy musiał Pan skorzystać z
    pośrednika, który skojarzył Pana z nabywcami. W przeszłości dokonał Pan zbycia udziałów
    w niezabudowanej działce oraz we własnościowym spółdzielczym prawie do lokalu w C.
    Posiadał Pan udział w niezabudowanym gruncie ornym stanowiącym działkę nr 3, która
    powstała w tym samym czasie i w wyniku tego samego podziału działki nr 1 co działka nr
    2. Działka nr 3 miała czterech współwłaścicieli, a Pan posiadał niewielki w niej udział,
    wynikający z faktu, że działka nr 2 nie objęła wszystkich jego praw do ziemi powstałych po
    podziale działki nr 1. Niewielka ich część została więc przyznana Panu poprzez udział w
    działce nr 3. Niewielki udział w ww. działce nabył Pan także w 2021 r. od kuzyna, traktując
    ten udział jako lokatę kapitału z zamiarem sprzedaży. Posiadane udziały w działce
    sprzedał Pan w 2021 r. W 2017 r. sprzedał Pan posiadaną z żoną 1/6 udziału we
    własnościowym spółdzielczym prawie do lokalu w C, który nabyliście Państwo w 2017 r. od
    szwagra. Pana żona nabyła 2/3 udziału w mieszkaniu w spadu. Mieszkanie planował Pan z
    żoną wynajmować, a pieniądze z wynajmu przeznaczać na spłatę kredytu mieszkaniowego
    Państwa mieszkania. Jednak z uwagi na znaczną odległość, niską ceną najmu oraz
    zagrzybienie mieszkania zdecydowaliście się Państwo je sprzedać.
    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują na ścisłe związanie podjętych przez Pana
    działań z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą. Pana zamiarem
    towarzyszącym przy rozpoczęciu budowy dwóch budynków jednorodzinnych w
    zabudowie bliźniaczej była sprzedaż co najmniej jednego z tych budynków, czyli dwóch
    lokali mieszkalnych. Tym samym już przed rozpoczęciem budowy dwóch budynków
    jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej zamierzał Pan sprzedać jeden z nich. Zatem
    budowa ww. budynków nie nastąpiła celem realizacji wyłącznie Pana celów
    mieszkaniowych. Można więc uznać, że budowa budynków jednorodzinnych w zabudowie
    bliźniaczej od samego początku posiadała cechy swego rodzaju inwestycji. Jak Pan
    wskazał, zamiast jednego budynku jednorodzinnego dla swojej rodziny w 2019 r.
    postanowił Pan wybudować dwa budynki jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej, z
    których jeden budynek dwulokalowy w celu sprzedaży, zakładając jednocześnie
                                                2osiągnięcie maksymalnej korzyści z posiadanej przez Pana działki o pow. (...) m, ponieważ
    prawo budowlane przewidywało możliwość wyznaczenia w ww. obiekcie 4 lokali.
    Zatem w chwili budowy ww. budynków miał Pan zamiar osiągnąć zysk. Jak sam Pan
    wskazał, dwa lokale mieszkalne były budowane z przeznaczeniem ich na sprzedaż, a nie w
    celu realizacji własnych i Pana rodziny celów mieszkaniowych. Ostatecznie sprzedał Pan
    jednak wszystkie cztery lokale mieszkalne. Zatem nie ulega wątpliwości, że zakres, rozmiar
    (budowa budynków jednorodzinnych zawierających cztery odrębne lokale mieszkalne) i
    charakter dokonanych przez Pana czynności nie był typowy dla działań podejmowanych

    przez osobę fizyczną w zakresie zarządzania majątkiem osobistym – prywatnym. Opisane
    działania były przejawem Pana profesjonalnej i zorganizowanej aktywności, której nie
    sposób uznać za typowe (zwykłe) rozporządzanie majątkiem osobistym (prywatnym).
    Ponadto należy zauważyć, że w przeszłości nabywał Pan już wskazane w uzupełnieniach
    wniosku udziały w nieruchomościach na cele inwestycyjne (lokaty kapitału) celem
    czerpania zysków z najmu i/lub sprzedaży.
    Zatem Pana działania były rodzajem aktywności określonej jako działalność
    gospodarcza podjęta w celu zarobkowym.
    Całokształt podejmowanych przez Pana działań wskazuje, że wykorzystanie
    posiadanego Pana majątku nie miało charakteru osobistego (prywatnego), a
    profesjonalny. Tego rodzaju rozporządzanie majątkiem stanowiło o jego zarobkowym
    charakterze i determinowało jego wyłączenie z Pana majątku osobistego.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty opis sprawy stwierdzić
    należy, że sprzedaż wskazanych w opisie sprawy lokali mieszkalnych wybudowanych
    przez Pana, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, stanowiła sprzedaż w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności, podjął Pan działania podobne do tych,
    jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, tj.
    wykazał Pan aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z uwagi na powyższe,
    w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem sprzedaży były składniki
    Pana majątku osobistego, a sprzedaż dwóch budynków jednorodzinnych w zabudowie
    bliźniaczej (czterech lokali mieszkalnych) stanowiła realizację prawa do rozporządzania
    majątkiem osobistym.
    Bez znaczenia jest okoliczność, na jaki cel został przez Pana przeznaczony przychód
    /dochód osiągnięty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w związku ze
    sprzedażą dwóch budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej (czterech lokali
    mieszkalnych). Prawo do rozporządzania dochodem z tytułu sprzedaży nieruchomości
    nie determinuje kwalifikowania przychodu do określonego źródła przychodów, tj. z art.
    10 ust. 1 pkt 3 czy z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Ponadto, jak już wyjaśniono wyżej, możliwe jest osiąganie dochodów z
    działalności gospodarczej bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji
    (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią
    obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia Pan i jak ją nazywa oraz czy
    dopełnia ciążących na Panu obowiązków z działalnością tą związanych.
    Pana działania były wykonywane w sposób zorganizowany oraz nakierowane na
    osiągnięcie przychodu z tytułu sprzedaży lokali mieszkalnych. Zatem na gruncie
    badanej sprawy nie znajdzie zastosowania przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji przychód ten należy zakwalifikować
    do przychodów z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej
    ustawy i opodatkować zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego właśnie źródła.
    Podsumowując, przychody uzyskane przez Pana ze sprzedaży dwóch budynków
    jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej (czterech lokali mieszkalnych) będących
    przedmiotem wniosku, są kwalifikowane do przychodów z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Przychody te podlegają opodatkowaniu przez Pana zgodnie z zasadami
    przewidzianymi dla tego właśnie źródła, tj. w ramach działalności gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie przedstawionego stanu
    faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana wyroków sądów oraz interpretacji
    indywidualnej wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko
    konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.