Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-979a/11/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-10-05
Teza: Obowiązek rozpoznania importu usług z tytułu nabycia usługi od kontrahenta z kraju trzeciego.
Słowa kluczowe: import-import usług; usługi-usługi elektroniczne; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 lipca 2011 r. (data wpływu 8 lipca 2011 r.), uzupełnionym w dniu 23 września 2011 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozpoznania importu usług z tytułu nabycia usługi od kontrahenta z kraju trzeciego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lipca 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 23 września 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozpoznania importu usług z tytułu nabycia usługi od kontrahenta z kraju trzeciego.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest jednostką oświatową, dla której organem założycielskim jest Marszałek Województwa. Jest jednostką budżetową i uzyskuje przychody z usług kserograficznych oraz najmu pomieszczeń biurowych dla innych instytucji (administruje budynkiem w ramach trwałego zarządu). Celem Wnioskodawcy jest zaspokajanie potrzeb czytelniczych i informacyjnych kształcących się i doskonalących się nauczycieli, studentów, słuchaczy, zakładów kształcenia nauczycieli oraz innych osób zainteresowanych szeroką edukacją.

W 2010 r. - celem poszerzenia i usprawnienia dostępności do zasobów bibliotecznych - ze środków unijnych zakupiono program komputerowy dostępu do systemu „V.” (w formie nośników danych, tj. płycie CD) wraz z licencją na użytkowanie. Program ten oferuje czytelnikowi rozbudowane narzędzie do przeszukania katalogów, a także umożliwia wgląd we własne konto i dokonanie w nim pewnych operacji (składanie zamówień, rezerwacji oraz prolongaty wypożyczonych zbiorów). Program jest nowoczesnym narzędziem używanym m. in. w bibliotekach szkół wyższych, dającym czytelnikom możliwość dotarcia do edukacyjnych zasobów Wnioskodawcy i 4 jego filii.

Dowodem potwierdzającym ww. transakcję jest faktura wystawiona dla Wnioskodawcy przez dostawcę będącego przedsiębiorcą z USA (firma prowadząca działalność poza terytorium Polski). Faktura obejmuje przedmiot transakcji, wartość ogólną wyrażoną w kwocie bez podatku od towarów i usług. Dostawca oświadczył, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2010 r. Wnioskodawca posiadał status czynnego podatnika podatku od towarów i usług. Podstawowe usługi świadczone przez niego były zwolnione od podatku od towarów i usług albo nie podlegały przepisom ustawy. Opodatkowaniu podlegały tylko usługi kserograficzne świadczone dla czytelników oraz przychody związane z administrowaniem budynku (najem). Wnioskodawca sporządzał comiesięcznie deklaracje VAT-7 i regulował naliczony podatek. W okresie gdy dokonał transakcji zagranicznej sporządził fakturę wewnętrzną, naliczając 22% podatku od towarów i usług oraz „odprowadził” go do urzędu skarbowego. W deklaracji VAT-7 wykazał ten podatek w pozycji „import usług”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionej sytuacji Wnioskodawca postąpił prawidłowo będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w 2010 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionej sytuacji postępił prawidłowo, w zgodzie z obowiązującymi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. W 2010 r. kiedy był czynnym podatnikiem: prawidłowo naliczył i odprowadził podatek od opisanej transakcji zagranicznej na konto urzędu skarbowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W związku z okresem czasowym, który obejmuje przedstawiony we wniosku stan faktyczny (tj. 2010 r.), należy na wstępie zaznaczyć, że poniższe regulacje powołuje się w brzmieniu obowiązującym w tym okresie.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przypadku świadczenia usług, celem określenia miejsca ich opodatkowania, należy ustalić miejsce ich świadczenia.

Stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

W świetle ust. 2 tego artykułu, w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności.

W przypadku gdy usługobiorca nie posiada siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym zwykle prowadzi on działalność lub w którym ma on miejsce zwykłego pobytu (ust. 3 ww. artykułu).

W tym miejscu wskazać należy, że dla potrzeb określenia miejsca świadczenia usług funkcjonuje autonomiczna definicja podatnika. Z art. 28a pkt 1 ustawy wynika bowiem, iż przez podatnika należy rozumieć:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a), która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, dla określenia miejsca świadczenia usług kluczowe znaczenie ma status podatkowy usługobiorcy, tj. czy jest on podatnikiem w rozumieniu art. 28a pkt 1 ustawy.

Przez import usług – w myśl art. 2 pkt 9 ustawy – rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju.

Stosownie do postanowień zawartych w ust. 2 powyższego artykułu, przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyjątkiem świadczenia usług, do których stosuje się art. 28b, oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów.

Na mocy ust. 3 tegoż artykułu, przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97.

W świetle art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Implementacją powyższego przepisu w krajowym porządku prawnym, jest art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z 15 ust. 1 tej ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

W myśl ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Według art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, są wystawiane faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest jednostką budżetową, uzyskującą przychody z usług kserograficznych oraz najmu pomieszczeń biurowych dla innych instytucji. Celem Wnioskodawcy jest zaspokajanie potrzeb czytelniczych i informacyjnych kształcących się i doskonalących się nauczycieli, studentów, słuchaczy, zakładów kształcenia nauczycieli oraz innych osób zainteresowanych szeroką edukacją. W 2010 r. - celem poszerzenia i usprawnienia dostępności do zasobów bibliotecznych - nabył program komputerowy dostępu do systemu „Virtua” (płyta CD) wraz z licencją na użytkowanie. Dowodem potwierdzającym tą transakcję jest faktura wystawiona przez dostawcę będącego przedsiębiorcą z USA (firma prowadząca działalność poza terytorium Polski). Faktura obejmuje przedmiot transakcji, wartość ogólną wyrażoną w kwocie bez podatku od towarów i usług. Dostawca oświadczył, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2010 r. Wnioskodawca był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a w okresie gdy dokonał ww. transakcji sporządził fakturę wewnętrzną, naliczając 22% podatku od towarów i usług oraz „odprowadził” go do urzędu skarbowego. W deklaracji VAT-7 wykazał ten podatek w pozycji „import usług”.

Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwości co do prawidłowości postępowania w związku z nabyciem ww. oprogramowania.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług potwierdzić należy, że Wnioskodawca postąpił prawidłowo rozliczając ww. nabycie oprogramowania jako import usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.