Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-655/15-2/EC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-20
Teza: Po stronie Spółki nie powstaną jakiekolwiek obowiązki płatnika związane z dokonaniem sprzedaży z dużym rabatem na rzecz uczestników programu lojalnościowego, tj. osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; programy-program motywacyjny; przychód; płatnik; rabaty; wycieczka; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 19 maja 2015 r. (data wpływu 25 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z realizacją wskazanego we wniosku programu motywacyjnego w części dotyczącej:

*   powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w przypadku dokonania zakupu wycieczki – **jest nieprawidłowe,**
*   w pozostałej części – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ciążących na Spółce obowiązków płatnika wobec osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, w związku z realizacją wskazanego we wniosku programu motywacyjnego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka") jest działającą na terytorium Polski spółką należącą do międzynarodowego koncernu produkującego między innymi paliwa i środki smarne: oleje i smary dla motoryzacji i przemysłu. Spółka jest dystrybutorem ww. produktów na rynku polskim. Spółka planuje przeprowadzanie akcji promocyjnych skierowanych do jej kontrahentów. W ramach takich akcji, w zamian za dokonanie w danym okresie zakupu określonych produktów dostarczanych przez Spółkę powyżej pewnego poziomu wartości, klienci Spółki (dalej: „Kontrahenci") będą uprawnieni do uzyskania od Spółki określonego rabatu, który będzie mógł przez nich zostać zrealizowany przy dokonywaniu kolejnych zakupów tych produktów lub też innych towarów bądź usług, w tym takich, które nie znajdują się w ofercie podstawowej Spółki (np. wycieczki). W rezultacie, w związku z osiągnięciem przez danego Kontrahenta obrotu z tytułu zakupów od Spółki w określonej wysokości, Kontrahent będzie uprawniony do zakupu określonych towarów/usług ( w tym np. wycieczek) po cenach promocyjnych. Przy tym możliwe jest, że ceny promocyjne (uwzględniające przyznany Kontrahentom rabat) będą znacznie odbiegały od cen rynkowych za dane towary/usługi (w tym np. wycieczki). Przykładowo, cena promocyjna za dany towar/usługę (w tym np. wycieczkę) może wynieść 1 zł, albo 10 zł, a sam rabat - np. 99% od ceny podstawowej.

Celem organizowania ww. akcji promocyjnych jest uatrakcyjnienie oferty Spółki oraz zachęcenie Kontrahentów do zintensyfikowania zakupów dostarczanych przez nią produktów. W rezultacie, Spółka oczekuje, że organizowane przez nią akcje promocyjne wpłyną na zwiększanie jej przychodów z tytułu sprzedaży dostarczanych przez nią produktów; cel ten leży u podstaw organizowanych przez Spółkę akcji promocyjnych.

Kontrahentami Spółki, uprawnionymi do udziału w akcjach promocyjnych opisanych powyżej, będą wyłącznie podmioty prowadzące działalność gospodarczą w tym osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy u Kontrahenta będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, który dokonuje zakupu towarów/usług (w tym towarów i usług, które nie znajdują się w ofercie podstawowej Spółki np. wycieczki), w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, po cenach uwzględniających przyznane mu rabaty, powstanie jakikolwiek przychód podatkowy - np. z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, również w przypadku gdy cena nabycia, po uwzględnieniu rabatu, będzie znacznie odbiegać od ceny rynkowej tych towarów/usług (np. sprzedaż za 1 zł albo 10 zł)?
2.  Czy w związku z opisanymi akcjami promocyjnymi, na Spółce będą spoczywać jakiekolwiek obowiązki płatnika na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  U Kontrahenta, będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, który w związku z tą działalnością dokona zakupu od Spółki, w ramach akcji promocyjnej, towarów/usług (w tym takich które nie znajdują się w ofercie podstawowej Spółki, np. wycieczki) po cenach uwzględniających przyznane mu rabaty, nie powstanie jakikolwiek przychód podatkowy - np. z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, również w przypadku gdy cena nabycia, po uwzględnieniu rabatu, będzie znacznie odbiegać od ceny rynkowej tych towarów/usług (np. sprzedaż za 1 zł albo za 10 zł).
2.  W związku z opisanymi, w opisie zdarzenia przyszłego, akcjami promocyjnymi na Spółce nie będą spoczywać jakiekolwiek obowiązki płatnika na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Poniżej Spółka przedstawia szczegółowe uzasadnienie ww. stanowiska.

Ad. 1

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o pdof, przychodami (\`(...)\`) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń w przypadku towarów określa się - co do zasady - według cen zakupu lub na podstawie cen rynkowych stosowanych przy udostępnianiu rzeczy tego samego rodzaju i gatunku (art. 11 ust. 2a pkt 2 i 4 ustawy o pdof). Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ustawy o pdof).

Należy wskazać, iż w praktyce nieodpłatne lub częściowo nieodpłatne świadczenia na gruncie ustawy o pdof może mieć miejsce w szczególności w przypadku transakcji zawieranych na warunkach odbiegających od warunków rynkowych.

W związku z powyższym, w przypadku opisanej w niniejszym wniosku, akcji promocyjnej przeprowadzonej przez Spółkę, w celu określenia czy po stronie Kontrahentów - nabywców towarów/usług sprzedawanych po cenie np. 1 zł albo 10 zł, powstanie przychód z tytułu otrzymania częściowo nieodpłatnych świadczeń, należy ustalić czy cena stosowana w omawianej transakcji (akcji promocyjnej) odbiega od wartości rynkowej.

Spółka wskazuje, iż zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o pdof, wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Zdaniem Spółki, pojęcie wartości rynkowej nie jest pojęciem obiektywnym i należy je rozpatrywać każdorazowo w kontekście charakteru danej transakcji i jej uwarunkowań ekonomicznych. Niewątpliwie stosowanie upustów cenowych, szczególnie w ramach prowadzonych promocji, należy uznać za w pełni uzasadnione działanie Spółki, podejmowane w celu maksymalizowania jej obrotów i zwiększania przychodów. W konsekwencji, prowadzona przez Spółkę akcja promocyjna, polegająca na umożliwieniu Kontrahentom, którzy osiągnęli określony poziom zakupów produktów Spółki, nabycia określonych towarów/usług (w tym takich, które nie znajdują się w ofercie podstawowej Spółki, np. wycieczek) po obniżonej cenie np. za 1 zł czy 10 zł, posiada, zdaniem Spółki, uzasadnienie ekonomiczne, które świadczy o zachowaniu rynkowego charakteru warunków transakcji (w tym ceny).

Spółka wskazuje, że udzielony Kontrahentom znaczny rabat cenowy, np. 99% od ceny podstawowej, pozwalający na nabycie towarów/usług w promocyjnej cenie np. 1 zł czy 10 zł, wiąże się ściśle z określonym zachowaniem Kontrahentów, którzy - aby zyskać możliwość nabycia towaru/usługi po promocyjnej cenie - muszą wcześniej uzyskać określoną wysokość obrotu z tytułu zakupów towarów od Spółki. Mając powyższe na uwadze, nie sposób uznać, że sprzedaż towarów/usług Kontrahentom Spółki w promocyjnej cenie odbiega od warunków rynkowych. Dodać należy, że Kontrahent uzyska prawo do nabycia towarów/usług po promocyjnej cenie tylko wówczas, jeśli wcześniej dokona określonego pułapu zakupów od Spółki. Tym samym prowadzona akcja promocyjna jest niewątpliwie uzasadniona ekonomicznie, skoro rabat cenowy udzielony nabywcy promocyjnego towaru lub usługi znajdzie pokrycie w wartości pełnopłatnych towarów zakupionych od Spółki przez Kontrahenta.

Możliwość zakupu towaru/usługi w cenie np. 1 zł czy 10 zł, w ramach akcji promocyjnej stanowić będzie jedną z form uatrakcyjnienia oferty Spółki. W konsekwencji, zaangażowanie Kontrahentów w akcję promocyjną winno bezpośrednio przełożyć się na zwiększenie przychodów Spółki. Należy również wskazać, iż przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego akcja promocyjna skierowana jest do podmiotów niepowiązanych ze Spółką, co wyklucza ewentualne zarzuty o nierynkowe kształtowanie transakcji, wynikające z powiązań pomiędzy Spółką a uczestnikami akcji promocyjnej (Kontrahentami).

Spółka zwraca jednocześnie uwagę na fakt, że w istocie, w ramach prowadzonej przez Spółkę akcji promocyjnej, nie dochodzi do wydania nagrody związanej ze sprzedażą premiową, ale sprzedaży towarów/usług w promocyjnej cenie np. 1 zł czy 10 zł, czyli sprzedaży z rabatem, dla określonej grupy osób (Kontrahentów), do których ta akcja promocyjna jest skierowana.

Spółka pragnie również podkreślić, iż okoliczności sprzedaży towaru/usługi (przy osiągnięciu przez Kontrahenta odpowiednio wysokiego pułapu obrotu) za np. 1 zł czy 10 zł, w żadnym razie nie oznaczają że ten towar/usługa jest wydawana bez odpłatności lub też jedynie za częściową odpłatnością. Należy wskazać, iż cena za pozostałe towary, których zakup w odpowiedniej ilości zgodnie z regulaminem akcji promocyjnej warunkuje możliwość dokonania zakupu określonego towaru/usługi po cenie promocyjnej, może bowiem zawierać cenę towaru/usługi sprzedawanych za 1 zł czy 10 zł. Stanowisko powyższe potwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 8 kwietnia 2009 r, (sygn. ILPB3/423-83/09-4/JG).

W konsekwencji, ocena prawna Spółki powyższej sytuacji jest taka, że w świetle obowiązujących przepisów ustawy o pdof, w przypadku nabycia, w ramach opisywanej akcji promocyjnej, przez Kontrahentów, będących osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą, towarów lub usług (w tym towarów lub usług, które nie znajdują się w ofercie podstawowej Spółki, np. wycieczki) po udzieleniu znacznego rabatu np. 99% w cenie 1 zł czy 10 zł - po stronie Kontrahentów nie powstaje nieodpłatne lub częściowo nieodpłatne świadczenie.

Stanowisko Spółki w powyższym zakresie znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r. (sygn. IPPB1/415-1521/12-2/MS).

Ad. 2

W związku z powyższym brakiem przychodu po stronie Kontrahentów, na Spółce nie będą ciążyły jakiekolwiek obowiązki płatnika wobec uczestników tej akcji promocyjnej. Jednocześnie, w przypadku gdy w ramach akcji promocyjnej, Kontrahent, będąc do tego uprawnionym, kupi określony towar lub usługę w cenie np. 1 zł czy 10 zł, Spółka nie będzie zobowiązana do podawania uczestnikom innych wartości towarów/usługi niż 1 zł czy 10 zł, jaka zostanie wskazana na fakturze. Tym samym, Spółka nie będzie zobowiązana do wykazywania ceny podstawowej towaru/usług tj, bez uwzględnienia udzielonego rabatu. Wynika to z faktu, że 1 zł czy 10 zł będzie, w tym przypadku, uzasadnioną ceną towaru lub usługi.

Stanowisko Spółki w powyższym zakresie znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r. (sygn. IPPB1/415-1521/12-2/MS).

Niemniej, nawet jeśli przyjąć twierdzenie (z którym Spółka się nie zgadza), że u Kontrahenta powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych lub częściowo nieodpłatnych świadczeń, to zgodnie z przepisami prawa podatkowego, na Spółce nie będą ciążyły jakiekolwiek obowiązki płatnika z tego tytułu.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa"), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia / pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepisy prawa podatkowego, o których mowa w art. 8 Ordynacji podatkowej, zawiera m.in. ustawa o pdof, w której w Rozdziale 7 „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników" zawarte są przepisy dotyczące zasad obliczania, poboru i odprowadzania do właściwego urzędu skarbowego podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o pdof, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o pdof, za przychód z działalności; o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów; udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o pdof, przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2~2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

Zgodnie natomiast z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdof, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust 3f-3h.

Spółka zauważa, że zgodnie z powyższymi przepisami, podatnicy uzyskujący dochody ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, sami dokonują opodatkowania tych dochodów.

Mając powyższe na względzie, zdaniem Spółki, stwierdzić należy, że skoro towar/usługa zostanie nabyty, w ramach akcji promocyjnej w obniżonej cenie np. 1 zł czy 10 zł, przez Kontrahentów, będących osobami fizycznymi w związku z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą, na Spółce nie będą ciążyły jakiekolwiek obowiązki płatnika z tego tytułu.

Stanowisko Spółki w powyższym zakresie znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby skarbowej w Katowicach z dnia 8 października 2014 r, (sygn. IBPBI/1/415-834/14/JS).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy0 w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie skutków podatkowych związanych z realizacją wskazanego we wniosku programu motywacyjnego w części dotyczącej:

*   powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń w przypadku dokonania zakupu wycieczki – **jest nieprawidłowe,**
*   w pozostałej części – **jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepisy prawa podatkowego, o których mowa w ww. art. 8 Ordynacji podatkowej, zawiera m.in. ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), w której w Rozdziale 7 Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników, zawarte są przepisy dotyczące zasad obliczania, poboru i odprowadzania do właściwego urzędu skarbowego podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania (art. 11 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ww. ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W treści art. 10 ust. 1 pkt 3 i 9 ww. ustawy, ustawodawca jako źródła przychodów wskazał pozarolniczą działalność gospodarczą oraz inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Natomiast zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 – tj. pozarolniczej działalności gospodarczej – uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

Zgodnie natomiast z art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Jak wynika z powyższego, podatnicy uzyskujący dochody ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, sami dokonują opodatkowania tych dochodów.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca planuje przeprowadzanie akcji promocyjnych skierowanych do swoich kontrahentów.

W ramach takich akcji, w zamian za dokonanie w danym okresie zakupu określonych produktów dostarczanych przez Spółkę powyżej pewnego poziomu wartości, klienci Spółki (dalej: „Kontrahenci") będą uprawnieni do uzyskania od Spółki określonego rabatu, który będzie mógł przez nich zostać zrealizowany przy dokonywaniu kolejnych zakupów tych produktów lub też innych towarów bądź usług, w tym takich, które nie znajdują się w ofercie podstawowej Spółki (np. wycieczki). W rezultacie, w związku z osiągnięciem przez danego Kontrahenta obrotu z tytułu zakupów od Spółki w określonej wysokości, Kontrahent będzie uprawniony do zakupu określonych towarów/usług (w tym np. wycieczek) po cenach promocyjnych. Przy tym możliwe jest, że ceny promocyjne (uwzględniające przyznany Kontrahentom rabat) będą znacznie odbiegały od cen rynkowych za dane towary/usługi (w tym np. wycieczki). Przykładowo, cena promocyjna za dany towar/usługę (w tym np. wycieczkę) może wynieść 1 zł, albo 10 zł, a sam rabat - np. 99% od ceny podstawowej.

Celem organizowania ww. akcji promocyjnych jest uatrakcyjnienie oferty Spółki oraz zachęcenie Kontrahentów do zintensyfikowania zakupów dostarczanych przez nią produktów. W rezultacie, Spółka oczekuje, że organizowane przez nią akcje promocyjne wpłyną na zwiększanie jej przychodów z tytułu sprzedaży dostarczanych przez nią produktów; cel ten leży u podstaw organizowanych przez Spółkę akcji promocyjnych.

Kontrahentami Spółki, uprawnionymi do udziału w akcjach promocyjnych opisanych powyżej, będą wyłącznie podmioty prowadzące działalność gospodarczą w tym osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia bonifikaty, rabatu. Słownik wyrazów obcych Kopalińskiego definiuje pojęcie – bonifikata, rabat, opust, upust, jako zniżkę ceny dóbr lub usług, przyznawaną przez sprzedającego (wykonawcę usługi) po dokonaniu transakcji. Termin „rabat”, zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia oznacza „zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie, upust” (Słownik Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996).

„Ceną” – zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2013r., poz. 385) – jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę.

Jeżeli Kontrahenci w ramach akcji promocyjnej zakupią towary/usługi, które znajdują się w ofercie Spółki, w cenie 1 zł lub 10 zł, co jest uwarunkowane wcześniejszym zakupem innych artykułów za określoną min. kwotę lub zakupem określonej minimalnej ilości innych artykułów – to nie powstanie u nich przychód z tytułu częściowego nieodpłatnego świadczenia.

Natomiast w przypadku, gdy Kontrahenci w ramach wskazanej we wniosku akcji promocyjnej zakupią towary/usługi, które nie znajdują się ofercie podstawowej Spółki, np. wycieczki - to po ich stronie powstanie przychód z częściowego nieodpłatnego świadczenia. Przychód ten stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. przychód ze źródła o którym mowa w art. 14 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy, który winien być przez nich opodatkowany zgodnie z wybraną formą opodatkowania.

W związku z tym, że uczestnikami akcji promocyjnej są osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, których ewentualny przychód z tytułu otrzymanych nieodpłatnych lub częściowo nieodpłatnych świadczeń byłby rozliczany w ramach działalności gospodarczej należy stwierdzić, iż na Spółce, nie ciążą obowiązki płatnika określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przedstawionej bowiem we wniosku sytuacji Wnioskodawca nie pełni roli płatnika.

Reasumując, stwierdzić należy, iż po stronie Spółki nie powstaną jakiekolwiek obowiązki płatnika związane z dokonaniem sprzedaży z dużym rabatem na rzecz uczestników programu lojalnościowego, tj. osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy wskazać, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące. Zatem, powołane przez Wnioskodawcę interpretacje nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.