Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.250.2025.1.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Dotyczy braku obowiązku zapłaty podatku akcyzowego w
sytuacji obciążania najemców kosztem energii elektrycznej
wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
nabywca-nabywca końcowy
podatek-podatek akcyzowy
sprzedaż
usługi-usługi kompleksowe
zapłata-zapłata podatku
zwolnienie
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres
przedmiotowy
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Powstanie obowiązku
podatkowego
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Powstanie obowiązku
podatkowego w przypadku energii elektrycznej
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania w
przypadku energii elektrycznej
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania
wyrobów akcyzowych
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 18
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 19
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 21
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 5
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 1
1

[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
2-art. 13-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 17 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 18
    września 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest bankiem, posiadającym status czynnego podatnika podatku VAT.
    Podstawowy przedmiot działalności Wnioskodawcy stanowią czynności bankowe w
    rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2488, z późn. zm.), które to Wnioskodawca wykonuje na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    W ramach prowadzonej działalności bankowej, Bank wykorzystuje instalację
    fotowoltaiczną, zlokalizowaną na należących do niego nieruchomościach, służącą do
    wytwarzania energii elektrycznej na potrzeby własne Banku. Łączna moc zainstalowanych
    generatorów nie przekracza 1 MW.
    Wyprodukowana energia elektryczna przeznaczona jest w pierwszej kolejności na pokrycie
    własnego zapotrzebowania Banku w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej.
    Energia ta wykorzystywana jest do zasilania urządzeń technicznych, oświetlenia,
    systemów informatycznych i innych instalacji koniecznych do prawidłowego
    funkcjonowania placówek i infrastruktury Banku.
    W niektórych lokalach Banku część powierzchni udostępniana jest najemcom. Najemcy ci
    korzystają z infrastruktury Banku, w tym z dostępu do energii elektrycznej. Bank nie
    prowadzi działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży energii elektrycznej i nie posiada
    koncesji, o których mowa w ustawie Prawo energetyczne.
    Koszty związane z utrzymaniem lokali, obejmujące również koszty energii elektrycznej,
    przenoszone są na najemców w formie opłat związanych z najmem.
    Rozliczenia z najemcami dokonywane są w okresach miesięcznych w jeden z dwóch
    sposobów:
    - W przypadku lokali wyposażonych w podliczniki - Bank obciąża najemców kosztami
      faktycznie zużytej przez nich energii elektrycznej, wynikającymi ze wskazań
      podlicznika danego lokalu.
    - W przypadku lokali nieposiadających podlicznika - Bank obciąża najemców
      zryczałtowanymi (hipotetycznymi) kosztami zużycia energii elektrycznej, ustalanymi
      proporcjonalnie do powierzchni zajmowanego lokalu bądź na innej uzgodnionej
      podstawie.

    Na wystawianych najemcom fakturach lub innych dokumentach rozliczeniowych, Bank
    wyodrębnia ww. koszty, przy czym koszty te nie są wykazywane jako odrębna pozycja
    sprzedaży energii elektrycznej, lecz jako wyodrębniony element kosztowy kompleksowej
    usługi najmu. Taki sposób rozliczenia zużytej energii, ma na celu zapewnienie
    przejrzystego i klarownego rozliczenia wszystkich elementów składających się na koszt
    kompleksowej usługi najmu i jest powszechnie przyjętą praktyką w obrocie gospodarczym.

## Pytanie

Czy obciążając najemców kosztem energii elektrycznej wyprodukowanej z instalacji
    fotowoltaicznej, Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy obciążając najemców kosztem energii elektrycznej
    wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej, nie będzie on zobowiązany do zapłaty
    podatku akcyzowego.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (dalej: ustawa
    o podatku akcyzowym), w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania
    akcyzą jest m.in.:
    1) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez
      podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie,
      dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10
      kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię,
    2) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, który
      wyprodukował tę energię,
    3) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
    Natomiast zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym:
    podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna
    niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu
    akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w
    tym podmiot będący nabywcą końcowym zużywającym energię elektryczną, jeżeli od tej
    energii nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu,
    który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym:
    nabywca końcowy jest definiowany jako podmiot nabywający energię elektryczną,
    nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub
    obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. -
    Prawo energetyczne (z określonymi wyłączeniami, niemającymi zastosowania w niniejszej
    sprawie).

    Z powyższego wynika, że zarówno sprzedaż energii do najemców, jak i zużycie
    wyprodukowanej przez Bank energii, co do zasady stanowi czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
    W tym miejscu wskazać należy, że ustawodawca wprowadził możliwość zwolnienia z
    podatku akcyzowego. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i
    Polityki Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego
    (dalej: Rozporządzenie):
    zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej przez podmiot, który wyprodukował ją z
    generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW.
    Powyższe zwolnienie dotyczy zatem wyłącznie zużycia wyprodukowanej przez siebie
    energii na własne potrzeby, nie dotyczy natomiast sprzedaży energii na rzecz innych
    podmiotów, nawet jeśli została ona wyprodukowana z generatorów o łącznej mocy
    nieprzekraczającej 1 MW.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku akcyzowym:
    sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do
    przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.
    W związku z powyższym wskazać należy, że w sytuacji, gdy produkowana z
    wykorzystaniem instalacji fotowoltaicznej energia będzie wykorzystywana i zużywana
    wyłącznie przez Bank na jego własne potrzeby - ze względu na to, że łączna moc
    generatorów nie przekracza 1 MW, Bank będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia z
    podatku akcyzowego.
    W opisanym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) nie można uznać, że po stronie
    Banku występuje sprzedaż energii elektrycznej w rozumieniu ustawy o podatku
    akcyzowym. Obciążenie najemców kosztami energii elektrycznej nie stanowi bowiem
    odrębnej transakcji przeniesienia posiadania lub własności energii na inny podmiot, lecz
    element kalkulacji wynagrodzenia za usługę najmu. W takim przypadku energia
    elektryczna jest w pierwszej kolejności zużywana przez Bank na własne potrzeby,
    związane z utrzymaniem i udostępnieniem nieruchomości.
    Należy podkreślić, że Bank nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży
    energii elektrycznej i nie posiada stosownych koncesji przewidzianych w ustawie Prawo
    energetyczne. Energia elektryczna wyprodukowana w instalacji fotowoltaicznej służy
    zaspokojeniu potrzeb Banku wynikających z prowadzenia działalności gospodarczej oraz
    działalności pomocniczej w postaci najmu nieruchomości. W konsekwencji w ocenie
    Wnioskodawcy, obciążenie najemców kosztem energii elektrycznej nie stanowi sprzedaży
    energii w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku akcyzowym, lecz pozostaje
    elementem świadczenia kompleksowej usługi najmu.
    Analogiczne podejście zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Szefa
    Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 1 lutego 2023 r., nr DOP7.8101.4.2022. W
    interpretacji tej, która odnosiła się do różnych modeli rozliczania kosztów zużycia energii
    elektrycznej (uwzględnienie kosztu energii w czynszu, osobnym rozliczeniu kosztu energii

    na bazie podlicznika lub osobnym rozliczeniu kosztu energii na bazie szacunkowego
    ryczałtu), organ wskazał, iż wszystkie powyższe przypadki nie powinny być kwalifikowane
    jako sprzedaż energii, lecz jako korzystanie z niej dla własnych potrzeb (tj. wynajmowania
    lokali najemcom).
    W przedmiotowej interpretacji organ stwierdził:
    „W związku z tym, że nie prowadzą Państwo działalności, którą jest wytwarzanie energii
    elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, to obciążanie kosztami zużytej energii z
    odnawialnych źródeł energii w takim przypadku najemców lokali usługowych również nie
    powinna być rozpatrywana w kategoriach sprzedaży energii”.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym (zdarzeniu
    przyszłym), w którym Bank wytwarza energię elektryczną w instalacji fotowoltaicznej o
    łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, a następnie zużywa ją na własne potrzeby
    związane z prowadzeniem działalności bankowej oraz działalności pomocniczej w zakresie
    najmu, obciążając najemców kosztami energii w ramach kompleksowej usługi najmu, nie
    wystąpi sprzedaż energii w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.
    W konsekwencji, w takim modelu rozliczeń energia elektryczna wyprodukowana i
    zużywana przez Bank korzysta ze zwolnienia przewidzianego w § 5 ust. 1 rozporządzenia
    Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie
    zwolnień od podatku akcyzowego.
    Tym samym, po stronie Banku nie powstanie obowiązek zapłaty podatku akcyzowego od
    energii elektrycznej wytworzonej i wykorzystywanej w opisany sposób.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo w odniesieniu do sformułowanego we wniosku
    pytania jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2025 r., poz.126, ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe,
      wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby
      nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji,
      saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do
      ustawy.
    W poz. 33 załącznika nr 1 do ustawy wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00
    00.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający
      koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią

      elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
      energetyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 266, 834 i 859), z wyłączeniem:
    a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października
      2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 910) nabywającej energię
      elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26
      października 2000 r. o giełdach towarowych,
    b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia
      26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z
      tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r.
      o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego
      zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
      obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722),
    c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A.
      lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
      zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
      instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia
      funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
      towarowych,
    d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w
      rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
      nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a
      ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w
      celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy:
      Użyte w ustawie określenie faktura oznacza fakturę w rozumieniu przepisów o
      podatku od towarów i usług zawierającą dane nabywcy i jego adres oraz dane
      dotyczące ilości (liczby) i miary nabywanych wyrobów akcyzowych lub samochodów
      osobowych.
    W art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy wskazano, że:
      Użyte w ustawie określenie sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w
      której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu
      sprzedaży na inny podmiot.
    Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy:
      W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
    1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
    2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez
      podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie,
      dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10
      kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
    3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w
      pkt 2;
    4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w
      pkt 2, który wyprodukował tę energię;

    5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
    6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
    Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy:
      Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z
      wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek
      podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu
      akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej
      wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
      W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:
    1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę
      końcowego;
    2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku
      sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
    3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1
      pkt 3, 4 i 6;
    4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez
      nabywcę końcowego.
    W art. 11 ust. 2 ustawy wskazano, że:
      Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu
      jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z
      którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.
    Jak stanowi art. 4 ustawy:
      Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych przepisów nie mają
      zastosowania do akcyzy.
    W myśl art. 5 ustawy:
      Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5a, art. 9 ust. 1, art. 9a
      ust. 1 i 2, art. 9b ust.1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem
      opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z
      zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.
    Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy:
      Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna
      niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających
      opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający
      opodatkowaniu akcyzą [...].

    Zgodnie z art. 24 ust. 1 i 3 ustawy:
    1. W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu
      podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje
      podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek
      właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25.dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym:
        1) upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został
          określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia
          wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
        2) upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu
          dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w
          umowie - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu
          wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za
          sprzedaną przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie
          został określony w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z
          faktury nie wynika należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie -
          po miesiącu, w którym wystawiono fakturę lub ten dokument - w przypadku
          sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
        3) nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9
          ust. 1 pkt 3, 4 i 6.
    3. Przepis ust. 1 pkt 3 nie ma zastosowania do podmiotu, o którym mowa w art. 16 ust.
      7a pkt 1, w zakresie zużycia energii elektrycznej wyprodukowanej przez ten podmiot
      z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, pod warunkiem że od
      wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej
      została zapłacona akcyza w należnej wysokości.
    W myśl § 5 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28
    czerwca 2021r., w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1891):
    1. Zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej przez podmiot, który
      wyprodukował ją z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, z tym że w
      przypadku jednostki samorządu terytorialnego produkującej energię elektryczną z
      odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
      o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762) łączna
      moc generatorów jest ustalana odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
      jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 16 ust. 7b ustawy.
    2. W przypadku wykorzystywania do produkcji energii elektrycznej wyrobów
      energetycznych innych niż pochodzące z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu
      ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii zwolnienie od
      akcyzy, o którym mowa w ust. 1, może być stosowane pod warunkiem, że od tych
      wyrobów energetycznych została zapłacona akcyza w należnej wysokości.
    Zgodnie natomiast z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki
    Regionalnej z dnia 25czerwca 2025 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t.j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 851):
    1. Zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej przez podmiot, który
      wyprodukował ją z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, z tym że w
      przypadku jednostki samorządu terytorialnego produkującej energię elektryczną z

      odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
      o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r.
      poz. 303 i 759) łączna moc generatorów jest ustalana odrębnie dla każdej z jednostek
      organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 16 ust. 7b
      ustawy.
    2. W przypadku wykorzystywania do produkcji energii elektrycznej wyrobów
      energetycznych innych niż pochodzące z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu
      ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii zwolnienie od
      akcyzy, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że od tych wyrobów
      energetycznych została zapłacona akcyza w należnej wysokości.
    § 46 ww. rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z 25 czerwca 2025 r.:
      Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia
      28 czerwca 2021 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2023 r. poz.
      1891).
    § 47 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z 25 czerwca 2025 r.:
      Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2025 r.
    Jak z kolei wynika z art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, ze zm., zwana dalej „ustawą o OZE”):
      Odnawialne źródło energii to odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące
      energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię
      geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów
      morskich, energię otoczenia, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu
      rolniczego, biometanu, biopłynów oraz z wodoru odnawialnego.
    Mając na uwadze powyższe przepisy, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że obrót
    energią elektryczną oraz jej zużycie podlega co do zasady opodatkowaniu akcyzą.
    Ustawodawca w zakresie energii elektrycznej zawarł w art. 9 ust. 1 ustawy wyczerpujący
    katalog czynności, których zaistnienie stanowić będzie czynność podlegającą
    opodatkowaniu akcyzą, pociągającą za sobą obowiązek zapłaty akcyzy na zasadach
    wynikających z art. 24 ustawy. Przy czy prawodawca na podstawie ustawy jak i aktów
    wykonawczych przewidział również możliwość stosowania zwolnień w zakresie energii
    elektrycznej w ściśle określonych okolicznościach faktycznych.
    Wyjaśnienia dalej wymaga, że zagadnienia związane z opodatkowaniem akcyzą
    uregulowane są w ustawie o podatku akcyzowym (i aktach wykonawczych do tej ustawy),
    co wynika z art. 217 Konstytucji RP, w myśl którego nakładanie podatków, innych danin
    publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych,
    a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od
    podatków następuje w drodze ustawy.
    To właśnie ustawa z 6 marca 2008 r. o podatku akcyzowym reguluje najważniejsze kwestie
    związane z akcyzą, w tym określa reguły opodatkowania określonych wyrobów
    akcyzowych, wskazuje podmioty, na których ciąży obowiązek podatkowy (podatników
    akcyzy), charakteryzuje przedmiot opodatkowania oraz wysokość podatku (określa jego
    stawki). Ponadto ustawa określa warunki zwolnienia danych wyrobów z podatku.
    Jednocześnie to właśnie z ustawy wynika, jak zorganizowany jest w Polsce obrót wyrobami
    akcyzowymi, jakie trzeba spełnić warunki, żeby korzystać z danych preferencji
    podatkowych, a także jakie obowiązki ciążą na podatnikach tego podatku.

    Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z treścią art. 5 ustawy, czynności lub stany
    faktyczne, o których mowa m.in. art. 9 ust. 1 ustawy, są przedmiotem opodatkowania
    akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków
    oraz form określonych przepisami prawa. Tym samym z punktu widzenia oceny, czy dana
    czynność, np. produkcja wyrobów akcyzowych, sprzedaż wyrobów akcyzowych, rodzi
    skutki podatkowe w akcyzie, dochowanie warunków przewidzianych przepisami prawa dla
    dokonania tych czynności jest obojętne. Zatem zawsze w takich sytuacjach, o ile tylko
    zostanie spełniona dyspozycja normy wynikająca z przepisów ustawy, określających
    przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązek podatkowy w akcyzie. De facto zatem
    warunki lub też forma czynności są obojętne dla sprawy wystąpienia przedmiotu
    opodatkowania. W konsekwencji kluczowe z punktu widzenia powstania obowiązku
    podatkowego w akcyzie jest samo dokonanie czynności, z którą ustawa wiąże powstanie
    tego obowiązku (por.m.in. wyrok WSA w Lublinie z 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Lu
    249/15).
    Powyższe tezy jak i sama treść art. 5 ustawy (podobnie art. 4 ustawy, odnoszącego się do
    materii zwolnień), są odzwierciedleniem jednej z podstawowych zasad prawa
    podatkowego - zasady autonomii prawa podatkowego, zgodnie z którą powstanie, m.in.
    obowiązku podatkowego wynikać może wyłącznie z przepisów prawa podatkowego,
    pomimo że niejednokrotnie jest to związane z dokonaniem czynności uregulowanych w
    innych gałęziach prawa. Autonomia prawa podatkowego jest bowiem swego rodzaju
    kompromisem pomiędzy zasadami spójności i zupełności systemu prawa, do którego
    prawo podatkowe przynależy, a jego niezależnością w obrębie tego systemu, przy czym
    jednocześnie inne dziedziny nie mogą stanowić źródła powstania obowiązku
    podatkowego czy uprawnienia na gruncie prawa podatkowego, gdyż jest to zastrzeżone
    wyłącznie dla przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z 6 maja 2021 r., sygn. akt I
    GSK 59/18; wyrok WSA w Krakowie z24maja 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 380/16; uchwała
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2kwietnia 2012 r., sygn. II FPS 3/11; wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 223/14).
    Oznacza to, że przepisy prawa podatkowego nie mogą być modyfikowane przez pryzmat
    innych aktów prawnych jak również nie mogą być interpretowane w sposób
    zdeterminowany przez konieczność dostosowania do zasad określonych w tych innych
    aktach prawnych czy też praktyk i zamierzeń gospodarczych podmiotów.
    Zauważyć należy, że podatek akcyzowy jest podatkiem nakładanym tylko na niektóre
    wyroby określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy i jest podatkiem jednofazowym -
    nakładanym co do zasady tylko jeden raz.
    Z zasadą jednokrotności opodatkowania akcyzą wiąże się również zasada opodatkowania
    konsumpcji, która sprowadza się do obciążania ciężarem ekonomicznym podatku
    ostatecznego nabywcy wyrobu. Zasada ta jest w szczególności uwidoczniona w stosunku
    do opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej na rzecz nabywcy końcowego
    zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy - podmiotu nabywającego energię
    elektryczną, nieposiadającego koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie,
    dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy Prawo
    energetyczne. Zatem zgodnie z powyższą definicją wprowadzono zasadę opodatkowania
    akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji
    końcowemu nabywcy - konsumentowi.
    Jednocześnie zgodnie z art 2. ust. 1 pkt 21 sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub
    prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu
    sprzedaży na inny podmiot.

    A więc na potrzeby opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych, ustawodawca ustanowił
    szeroką definicję sprzedaży, tak aby obejmowała wszystkie możliwe transakcje i czynności,
    których przedmiotem mogą być wyroby akcyzowe. W ten bowiem sposób racjonalny
    ustawodawca umożliwia zapewnienie powszechności opodatkowania podatkiem
    akcyzowym wszystkich możliwych transakcji i czynności, które co wskazano wyżej,
    oderwane mogą być w wielu przypadkach od transakcji w rozumieniu cywilnoprawnymi,
    co ma służyć zapewnieniu realizacji założonych przez normodawcę celów opodatkowania.
    W tym miejscu należy więc podkreślić, że powstanie obowiązku podatkowego nie jest
    zależne od woli podatnika lecz od okoliczności, które je wywołują.
    Obowiązek podatkowy w przypadku energii elektrycznej powstaje, m.in. w momencie jej
    sprzedaży nabywcy końcowemu (konsumentowi), przy czym, co wynika wprost z art. 11
    ust. 2 ustawy, jest to związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego
    dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię
    elektryczną. Podstawę do obliczenia należnego podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży
    energii na terytorium kraju, stanowi ilość energii fizycznie wydanej danemu klientowi,
    wyrażoną w MWh, w danym okresie rozliczeniowym i co do zasady powinno odbywać się
    w oparciu o urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe, przy czym ustawodawca dopuszcza
    także stosowanie metod szacunkowych (w przypadku braku posiadania urządzeń
    pomiarowo-rozliczeniowych lub w przypadku, gdy urządzenie pomiarowe zlicza ilość
    energii elektrycznej pochodzącej z różnych źródeł, np. energii nabytej od zewnętrznego
    dostawcy i wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej), co wynika z przepisów dotyczących
    ewidencji energii elektrycznej (art. 138h ustawy).
    Zgodnie z powyższą definicją nabywcy końcowego, wprowadzono zasadę opodatkowania
    akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji
    nabywcy końcowemu, w tym przez podmiot posiadający koncesję jak i przez podmiot
    nieposiadający koncesji, który wyprodukował tą energię.
    Dla opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, co do zasady nie
    ma zatem znaczenia status podmiotu sprzedającego. Dla uznania, że dojdzie do sprzedaży
    energii elektrycznej istotne jest to, aby doszło do wydania energii elektrycznej, a
    sprzedawca wystawił fakturę lub inny dokument, z którego wynika należność za
    sprzedaną (wydaną) energię elektryczną, co wynika wprost z art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art.
    11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy.
    W tym miejscu odnosząc się do Państwa wskazań dotyczących kompleksowego
    charakteru świadczonych usług najmu, zauważyć należy, że zgodnie z orzecznictwem,
    dostawy mediów, w tym energii elektrycznej w ramach wynajmu, co do zasady powinny
    być uważane za odrębne świadczenia od usługi najmu, jeżeli najemca ma możliwość
    wyboru sposobu korzystania z danych towarów i usług poprzez decydowanie o wielkości
    zużycia. Jak zauważa NSA w wyroku z 10 lipca 2015 r., sygn. akt IFSK 944/15: „(...) Taka
    sytuacja wystąpi wówczas, gdy zostały przyjęte kryteria umożliwiające określenie
    faktycznego zużycia mediów. W szczególności, jak wskazał Trybunał, taka sytuacja
    występuje w przypadku rozliczania zużycia tych mediów w oparciu o wskazania liczników.
    Możliwe jest jednak przyjęcie przez strony umowy innego sposobu ustalenia faktycznego
    zużycia mediów np. w oparciu o liczbę osób korzystających z wynajmowanych
    pomieszczeń. Przy wyborze tych kryteriów strony muszą kierować się względami
    ekonomicznymi, które pozwolą na wydzielenie i oddzielne rozliczenie mediów w taki
    sposób, że obiektywnie odzwierciedlone zostanie ich zużycie i wówczas świadczenia te
    powinny być traktowane odrębnie. Zatem w odniesieniu do mediów, w stosunku do

    których możliwe jest przyjęcie kryterium zużycia to właśnie ww. kryterium będzie
    decydujące o odrębności tych mediów, a nie kwestia czy najemca miał możliwość wyboru
    świadczeniodawcy”.
    Zatem powszechną zasadą jest, że podmioty nie mogą uznać za jedno świadczenie
    kompleksowe usługi najmu oraz dostawę mediów związaną z usługą najmu, jeśli najemca
    decyduje o wielkości zużycia, np.: przez zamontowanie liczników/podliczników. Od
    najemcy jest wtedy pobierana kwota czynszu za najem oraz odrębna opłata za zużyte
    media.
    Zauważyć przy tym należy, że dla podatku akcyzowego udokumentowanie wydania energii
    elektrycznej może nastąpić na podstawie faktury jak i innego dokumentu z którego wynika
    należność za sprzedaną (wydaną) energię elektryczną.
    Z kolei opodatkowaniu akcyzą nie podlega samo wytwarzanie energii elektrycznej, jak i
    energia elektryczna, która jest przedmiotem obrotu pomiędzy podmiotami posiadającymi
    koncesję, a także sprzedaż energii elektrycznej podmiotowi posiadającemu koncesję przez
    podmiot, który tą energię elektryczną wyprodukował i który sam takiej koncesji nie
    posiada.
    Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą jednofazowości, nie podlega także energia elektryczna
    nabyta przez nabywcę końcowego (nabyta od podmiotu posiadającego koncesję z akcyzą
    zawartą w cenie), która została odsprzedana (refakturowana) innemu podmiotowi. Tym
    samym pomimo faktu, że w takiej sytuacji dochodzi do sprzedaży w rozumieniu art. 2 ust.
    1 pkt 21 ustawy, to ta kolejna czynność z uwagi na treść art. 9 ust. 3 ustawy co do zasady
    nie powoduje powstania obowiązku podatkowego.
    Podsumowując - obrót i zużycie energii elektrycznej podlega co do zasady opodatkowaniu
    akcyzą, a ustawodawca w zakresie energii elektrycznej zawarł w art. 9 ust. 1 ustawy (w zw.
    z art. 11 ustawy) wyczerpujący katalog czynności, których zaistnienie stanowić będzie
    czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą, skutkującą obowiązkiem zapłaty akcyzy na
    zasadach wynikających z art. 24 ustawy. Przy czym istnieje również możliwość uniknięcia
    konieczności zapłaty podatku akcyzowego przy zastosowaniu zwolnień od podatku
    (uzależnionych od okoliczności faktycznych i wynikających z ustanowionych przez
    prawodawcę przepisów).
    Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy na należących do Państwa nieruchomościach
    znajdują się instalacje fotowoltaiczne o łącznej nie przekraczającej 1 MW. Wytworzona w
    tych instalacjach energia elektryczna jest wykorzystywana przez Państwa jak i najemców,
    którzy korzystają z infrastruktury Banku.
    Jak wynika również z opisu sprawy, koszty związane z utrzymaniem lokali, obejmujące
    również koszty energii elektrycznej, przenoszone są na najemców w formie opłat
    związanych z najmem.
    Rozliczenia z najemcami dokonywane są w okresach miesięcznych w jeden z dwóch
    sposobów:
    - w przypadku lokali wyposażonych w podliczniki - Bank obciąża najemców kosztami
      faktycznie zużytej przez nich energii elektrycznej, wynikającymi ze wskazań podlicznika
      danego lokalu;

    - w przypadku lokali nieposiadających podlicznika - Bank obciąża najemców
      zryczałtowanymi (hipotetycznymi) kosztami zużycia energii elektrycznej, ustalanymi
      proporcjonalnie do powierzchni zajmowanego lokalu bądź na innej uzgodnionej
      podstawie.
    Jak Państwo wskazali, na wystawianych najemcom fakturach lub innych dokumentach
    rozliczeniowych, Bank wyodrębnia ww. koszty, przy czym koszty te nie są wykazywane
    jako odrębna pozycja sprzedaży energii elektrycznej, lecz jako wyodrębniony element
    kosztowy kompleksowej usługi najmu. Taki sposób rozliczenia zużytej energii, ma na celu
    zapewnienie przejrzystego i klarownego rozliczenia wszystkich elementów składających
    się na koszt kompleksowej usługi najmu i jest powszechnie przyjętą praktyką w obrocie
    gospodarczym.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości - zakreślone treścią pytania
    dotyczą uznania, czy obciążając najemców kosztem energii elektrycznej wyprodukowanej
    z instalacji fotowoltaicznej, Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku
    akcyzowego.
    W Państwa ocenie obciążając najemców kosztem energii elektrycznej wyprodukowanej z
    instalacji fotowoltaicznej, nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku akcyzowego,
    gdyż nie dochodzi do jej sprzedaży. W konsekwencji energia ta będzie, Państwa zdaniem,
    korzystała ze zwolnienia przewidzianego w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów,
    Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie zwolnień od podatku
    akcyzowego.
    Z tym stanowiskiem nie sposób się jednak zgodzić. W ocenie Organu w przedstawionych
    okolicznościach w zakresie energii elektrycznej wyprodukowanej z instalacji
    fotowoltaicznej, która będzie wydawana najemcom, dochodzi do jej sprzedaży na rzecz
    najemców i to najemcy, a nie Państwo będą tą energię w rzeczywistości zużywać. Tym
    samym w sprawie nie znajdzie w tym zakresie zastosowania zwolnienie przewidziane w §
    5 ust. 1 rozporządzenia ws. zwolnień, które dodatkowo od 1 lipca 2025r., wynika z innej,
    niż Państwo wskazali podstawy prawnej.
    Jak wynika bowiem z opisu sprawy i treści pytania najemcy korzystają z energii
    elektrycznej wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej i na nich, w oparciu o jeden z
    dwóch sposobów rozliczeń, są przenoszone koszty dotyczące energii elektrycznej, tj. w
    oparciu o podliczniki lub poprzez ryczałt, które są wyodrębnione na wystawianych
    najemcom fakturach lub innych dokumentach rozliczeniowych.
    Zdaniem Organu w tej sytuacji mamy do czynienia z czynnością podlegającą
    opodatkowaniu akcyzą, która rodzi obowiązek podatkowy, tj. czynnością o której mowa w
    art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy - sprzedażą
    energii elektrycznej wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej najemcom - nabywcom
    końcowym, przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię.
    Przedstawiony w opisie sprawy sposób rozliczenia z najemcami wskazuje jednoznacznie,
    że są spełnione przesłanki o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2,
    ust. 2 i art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy. Dochodzi bowiem do wydania - sprzedaży energii
    elektrycznej wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej najemcom, która będzie
    związana z wystawieniem przez Państwa faktur lub innych dokumentów rozliczeniowych,
    z których wynikać będzie zapłata należności za sprzedaną (wydaną najemcom) energię
    elektryczną wytworzoną w instalacjach fotowoltaicznych.

    Dla takiej oceny nie ma znaczenia, że tak wyodrębnione koszty nie są wykazywane jako
    odrębna pozycja sprzedaży energii elektrycznej, lecz jako wyodrębnione elementy
    kosztowe kompleksowej usługi najmu. Samo bowiem wyodrębnienie tych kosztów, które
    jak Państwo sami wskazali, ma na celu zapewnienie przejrzystego i klarownego rozliczenia
    wszystkich elementów, jest wystarczające aby był spełniony warunek wynikający z art. 11
    ust. 2 - doszło do wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu i wystawienia przez
    Państwa faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną
    przez podatnika energię elektryczną wytworzoną w instalacjach fotowoltaicznych.
    W przedstawionych zatem we wniosku okolicznościach, obciążając najemców kosztem
    energii elektrycznej wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej, będą Państwo
    zobowiązani do zapłaty podatku akcyzowego od tej energii, a w sprawie nie znajdzie
    zastosowania zwolnienie z § 5 ust. 1 rozporządzenia ws. zwolnień.
    W konsekwencji Państwa stanowisko należy zatem uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał
        w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      -zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji
    prawnopodatkowej oraz sprawy będącej przedmiotem zadanego pytania i została wydana
    w oparciu o przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.), składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanej przez Państwa zmiany interpretacji Szefa Krajowej
    Administracji Skarbowej z dnia 1 lutego 2023r., znak: DOP7.8101.4.2022 wskazać należy,
    że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z
    27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15).

    W kontekście powyższego zauważenia wymaga, że powołana przez Państwa interpretacja
    dotyczyła indywidualnego zdarzenia przyszłego, w którym wynajmujący nie wystawiał na
    rzecz najemców odrębnych faktur lub innych dokumentów, z których wynikał obowiązek
    zapłaty należności za wydaną energię elektryczną. Tym samym

## Opis zdarzenia przyszłego

w powołanej przez Państwa interpretacji nie jest analogiczny do przedstawionych przez
    Państwa okoliczności będących przedmiotem niniejszej sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
      Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
      przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
          1) z zastosowaniem art. 119a;
          2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
            ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
          3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    -Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.