Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-528/11-4/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-21
Teza: Czy firma Wnioskodawcy może nadrobić względy formalne i uzyskać wstecznie status podatnika VAT czynnego?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług; podatnik; podatnik-podatnik czynny; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2011 r. (data wpływu 25 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uzyskania statusu podatnika VAT czynnego od dnia 17 grudnia 2007 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uzyskania statusu podatnika VAT czynnego od dnia 17 grudnia 2007 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wskazał, iż w dniu 17 grudnia 2007 r. rozpoczął działalność gospodarczą w zakresie usług wulkanizacyjnych i sprzedaży opon, która była kontynuacją działalności gospodarczej jego ojca, który z przyczyn osobistych i zdrowotnych musiał zaprzestać jej prowadzenia. Księgowość w zakresie rozliczeń VAT oraz składania deklaracji VAT-7 jak i załatwienie spraw formalnych, związanych ze zgłoszeniem VAT-R zlecił biuru rachunkowemu Doradcy Podatkowego. Zamiarem Wnioskodawcy od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej była rezygnacja ze zwolnienia od podatku VAT i istnienie firmy jako podatnika VAT czynnego, gdyż firma ojca również była podatnikiem VAT. W dniu 19 grudnia 2007 r. zostało zainstalowane i zafiskalizowane urządzenie fiskalne. W roku 2007 Wnioskodawca nabył towary handlowe oraz wyposażenie i środki trwałe. W miesiącu styczniu 2008 r. rozpoczął sprzedaż usług i opon, zachowując się jak każdy podatnik VAT, tzn. wystawiał faktury VAT, rejestrował sprzedaż na urządzeniu fiskalnym wraz z wyszczególnionym podatkiem VAT. Faktury zakupu i sprzedaży oddawał do biura rachunkowego z wiarą, że rozliczenia w zakresie podatku VAT są dokonywane i biuro składa do Urzędu Skarbowego stosowne deklaracje VAT-7.

W miesiącu lutym 2011 r. okazało się, że w dniu 10 marca 2008 r. właścicielka biura napisała i złożyła do Urzędu Skarbowego pismo, że do dnia 10 marca 2008 r. Wnioskodawca nie dokonał żadnych czynności opodatkowanych. Pismo zostało napisane na kartce in blanco z jego podpisem i pieczątką firmy. Kartkę tą zostawił właścicielce biura „na wszelki wypadek”, mając do niej zaufanie jako do firmy profesjonalnej. Okazało się również, że zgłoszenie VAT-R nie zostało w roku 2007 złożone, właścicielka nie składała także za okres od grudnia 2007 r. do marca 2008 r. deklaracji VAT-7 pomimo, że przekazywał jej dokumenty do zaksięgowania. Właścicielka biura złożyła VAT-R dopiero w dniu 2 kwietnia 2008 r., Urząd Skarbowy zarejestrował Pana K. jako podatnika VAT czynnego w dniu 7 kwietnia 2008 r. W dniu 23 marca 2011 r. złożył do Urzędu Skarbowego w B. aktualizację VAT-R w zakresie określenia prawidłowej daty rezygnacji ze zwolnienia, tj. na dzień 16 grudnia 2007 r. wraz z pismem o przywrócenie terminu złożenia formularza VAT-R nt. rezygnacji ze zwolnienia. Złożył również zaległe deklaracje VAT-7 za okresy 12/2007, 1/2008, 2/2008, 3/2008.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy firma Wnioskodawcy może nadrobić względy formalne i uzyskać status podatnika VAT czynnego od dnia 17 grudnia 2007 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, po nadrobieniu względów formalnych firma może posiadać status podatnika VAT czynnego od dnia 17 grudnia 2007 r.

Wnioskodawca od dnia 17 grudnia 2007 r. prowadził działalność gospodarczą, powierzając sprawy rozliczeń do biura rachunkowego, które jednak nie złożyło deklaracji podatkowych VAT 7 za okresy miesięczne, począwszy od 12/2007 do 03/2008. W marcu 2011 r. po stwierdzeniu braku deklaracji w Urzędzie Skarbowym złożył zaległe deklaracje VAT-7 oraz aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R, w którym wskazał, iż rezygnuje ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust 1 i ust. 9 z dniem 17 grudnia 2007 r.

Wnioskodawca wskazał, iż w art. 96 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowiącym o obowiązku dokonania rejestracji, ustawodawca posługuje się określeniem „podatnika (podmiotu), o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT”. Oznacza to zatem, iż fakt niewywiązania się przez tak określony podmiot z obowiązku ustanowionego na mocy art. 96 ustawy o podatku od towarów i usług, czyli dokonania rejestracji, nie zwalnia go z obowiązku wystawienia faktury potwierdzającej dokonanie sprzedaży. Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, iż koniecznym jest, aby podmiot w dacie wystawienia faktury był podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, czyli podmiotem wykonującym samodzielnie działalność gospodarczą (zdefiniowaną w ust. 2 tegoż artykułu), bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Jeżeli zatem dany podmiot spełnia kryteria określone w przepisie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, to jest on podatnikiem podatku VAT w sensie obiektywnym, a więc niezależnie od faktu spełnienia formalnego wymogu, jakim jest rejestracja. W konsekwencji przy dokonywaniu przez taki podmiot czynności opodatkowanych, wskazanych w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, powstaje obowiązek podatkowy ze wszelkimi wynikającymi z tego faktu konsekwencjami prawnymi i to zarówno dla tego podmiotu (np. w zakresie podatku należnego), jak też dla jego kontrahentów - nabywców towarów i usług - w zakresie podatku naliczonego.

Okoliczności przedstawione w niniejszym wniosku wskazują, iż mimo formalnego braku rejestracji do podatku VAT Wnioskodawca zachowywał się jak zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług, a zatem nie mający zamiaru korzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe prowadzi do wniosku, iż od chwili rozpoczęcia działalności zamierzał być czynnym podatnikiem podatku VAT, jednakże nie dopełnił, wynikającego z art. 113 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, formalnego obowiązku złożenia dokumentów rejestracyjnych przed 17 grudnia 2007 r.

Wnioskodawca podkreślił, że w okresie późniejszym wywiązał się z obowiązku dokonania rejestracji, składając zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług (VAT-R), a także aktualizację VAT-R, w którym wskazał, iż z dniem 17 grudnia 2007 r., tj. z dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższa okoliczność stanowi potwierdzenie faktu, iż mimo nie przekroczenia kwoty obrotów, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług już od chwili rozpoczęcia działalności zamierzał być czynnym podatnikiem podatku VAT. Stwierdził ponadto, że faktury wystawiane przez podatnika, który spełnia kryteria określone w art. 15, także w przypadku, jeżeli podatnik ten formalnego obowiązku rejestracji jako podatnik VAT czynny dokonał z opóźnieniem, nie może być uważana za fakturę wystawioną przez podmiot nieistniejący, czy też nieuprawniony do wystawiania faktur, o których to podmiotach mowa jest w art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ustawy. W związku z tym, faktura taka powinna być, co do zasady, traktowana jako faktura, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, umożliwiająca odliczenie podatku naliczonego z niej wynikającego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z kolei z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Zgodnie z brzmieniem art. 113 ust. 1 ustawy o VAT obowiązującym w roku 2007, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10 000 euro. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym w roku 2007 stanowił, iż podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1.

W § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 listopada 2006 r. w sprawie określenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 220, poz. 1604), na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 113 ust. 14 pkt 1 ustawy o VAT, wartość sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług, odpowiadającej równowartości 10 000 euro, określono w kwocie 39 700 zł. Kwota ta obowiązywała w roku 2007.

Na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy o VAT, obowiązującego w roku 2007 podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 9, zawiadomienie musi nastąpić przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5.

Art. 96 ustawy o VAT reguluje kwestie związane z rejestracją podatników. Zgodnie z tym przepisem (ust. 1), podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne (ust. 3).

Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego" lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego" (ust. 4).

Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminie: przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9 (art. 96 ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT).

Wzór druku zgłoszenia rejestracyjnego (VAT-R) określa, wydane na podstawie art. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 5 kwietnia 2004 r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją podatników w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 55, poz. 539 ze zm.).

Zatem, gdy podatnik rezygnuje ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, musi przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 zawiadomić o zamiarze rezygnacji ze zwolnienia naczelnika urzędu skarbowego oraz dodatkowo ma obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca rozpoczął w dniu 17 grudnia 2007 r. działalność gospodarczą w zakresie usług wulkanizacyjnych i sprzedaży opon, kontynuując działalność gospodarczą ojca, który zaprzestał jej prowadzenia. Prowadzenie ewidencji i rozliczeń podatkowych Wnioskodawca zlecił doradcy podatkowemu, prowadzącemu biuro rachunkowe, który nie złożył w jego imieniu zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług przed rozpoczęciem wykonywania czynności, nie zawiadomił również urzędu skarbowego o zamiarze rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 9 ustawy. Od początku Wnioskodawca zachowywał się jak podatnik podatku od towarów i usług, w dniu 19 grudnia 2007 r. zostało zainstalowane i zafiskalizowane urządzenie fiskalne, w roku 2007 nabył towary handlowe, wyposażenie i środki trwałe, a w styczniu 2008 roku rozpoczął sprzedaż usług i opon, zachowując się jak każdy podatnik VAT, tzn. wystawiał faktury VAT, rejestrował sprzedaż na urządzeniu fiskalnym wraz z wyszczególnionym podatkiem VAT. Biuro rachunkowe złożyło za Wnioskodawcę zgłoszenie rejestracyjne VAT-R w dniu 2 kwietnia 2008 r., urząd skarbowy zarejestrował jako podatnika VAT czynnego w dniu 7 kwietnia 2008 r. Wnioskodawca złożył natomiast do Urzędu Skarbowego w B. aktualizację druku VAT-R w dniu 23 marca 2011 r., określając datę rezygnacji ze zwolnienia od podatku z dniem 16 grudnia 2007 r. wraz z pismem o przywrócenie terminu do złożenia druku VAT-R.

Należy wskazać, iż art. 15 ustawy o VAT, definiujący podatnika podatku od towarów i usług wskazuje, iż podatnikiem jest m.in. osoba fizyczna, wykonująca działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zatem już sam fakt wykonywania działalności gospodarczej kwalifikuje dany podmiot jako podatnika podatku od towarów i usług. Żaden przepis nie uzależnia zostania przez osobę fizyczną podatnikiem od spełnienia wcześniejszego warunku zarejestrowania się tej osoby w urzędzie skarbowym jako podatnika. Status danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług jest kategorią obiektywną, niezależną od jego woli i poglądu w tym względzie, niezależną także od poglądów organów podatkowych.

Osoba fizyczna, która jest zwolniona od podatku, na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT jest także podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT i nie staje się nim, dopiero z momentem rozpoczęcia wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Rozróżnienie podatnika zwolnionego oraz wykonującego czynności opodatkowane wprowadza m. in. art. 96 ustawy o VAT, zgodnie bowiem z art. 96 ust. 4 naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podmiot odpowiednio jako „podatnika VAT czynnego" lub „podatnika VAT zwolnionego". W świetle innych przepisów ustawy o VAT odmienne są prawa i obowiązki podatników zwolnionych od podatku, inne zaś podatników wykonujących czynności opodatkowane.

Wnioskodawca, od momentu rozpoczęcia działalności z dniem 17 grudnia 2007 r. chciał być podatnikiem podatku od towarów i usług, nie korzystającym ze zwolnienia od podatku, przewidzianego w art. 113 ust. 9 ustawy o VAT i zachowywał się jak podatnik nie korzystający ze zwolnienia od podatku. Na skutek nie dopełnienia przez biuro rachunkowe formalności, bez wiedzy Wnioskodawcy nie zostało jednak złożone zgłoszenie rejestracyjne, ani zawiadomienie o zamiarze rezygnacji ze zwolnienia od podatku. W związku z tym zadał on pytanie, czy mógłby nadrobić względy formalne i uzyskać status podatnika VAT czynnego od dnia 17 grudnia 2007 r.

Art. 96 ustawy o VAT wprowadza obowiązek rejestracji dla podatnika podatku od towarów i usług. Obowiązek rejestracji służy z jednej strony formalnemu rozpoznaniu statusu podatnika przez organy podatkowe, z drugiej strony dla podatnika łączy się z uzyskaniem formalnych znamion statusu podatnika: uzyskaniem NIP, prawem do wystawiania faktur, itd.

Wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 213 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.) każdy podatnik zgłasza rozpoczęcie, zmianę i zakończenie działalności jako podatnika. Przepisy unijne wprowadzają zatem jedynie wymóg zgłoszenia przez podatnika rozpoczęcia działalności jako podatnika.

Jeśli więc, od momentu rozpoczęcia działalności z dniem 17 grudnia 2007 r. Wnioskodawca był podatnikiem podatku od towarów i usług, był również „podatnikiem VAT czynnym”, nie dopełnił jednak formalnego wymogu jakim jest zgłoszenie rejestracyjne, czyli nie zgłosił w terminie rozpoczęcia działalności jako podatnik. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego we wniosku, od momentu rozpoczęcia działalności Wnioskodawca zachowywał się jak podatnik podatku od towarów i usług, wypełniając nałożone przez przepisy obowiązki oraz chciał skorzystać z przysługujących uprawnień. W związku z tym, iż obowiązek zgłoszenia rejestracyjnego jest wymogiem formalnym, nie kreującym statusu podatnika, zdaniem tut. Organu, jeśli podatnik nie złożył zgłoszenia rejestracyjnego w obowiązującym terminie, może złożyć takie zgłoszenie również w terminie późniejszym, informując jednocześnie urząd skarbowy o rezygnacji ze zwolnienia od podatku z dniem 17 grudnia 2007 r. Z momentem rozpoczęcia działalności gospodarczej Wnioskodawca stał się podatnikiem podatku od towarów i usług, powinien jednak zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o prawidłowej dacie rozpoczęcia działalności.

W przypadku opisanym we wniosku, zgłoszenie rejestracyjne zostało złożone przez biuro w dniu 2 kwietnia 2008 r. i Wnioskodawca został już zarejestrowany przez urząd skarbowy jako „podatnik VAT czynny”, w związku z tym winna zostać przez Wnioskodawcę zgłoszona naczelnikowi urzędu skarbowego aktualizacja danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym w zakresie wskazania prawidłowej daty rezygnacji ze zwolnienia, rozpoczęcia działalności i wskazania terminu złożenia pierwszej deklaracji VAT-7.

Należy także wskazać, iż termin do złożenia zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji ze zwolnienia oraz termin złożenia zgłoszenia rejestracyjnego są terminami prawa materialnego, nie podlegają więc przywróceniu. Wnioskodawca może zatem złożyć zgłoszenie rejestracyjne i zawiadomienie o rezygnacji ze zwolnienia od podatku wyłącznie już po upływie obowiązkowego terminu.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy, iż po nadrobieniu względów formalnych jego firma może posiadać status podatnika VAT czynnego od dnia 17 grudnia 2007 r. należało uznać za prawidłowe.

Informuje się także, iż w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług w części dotyczącej stanu faktycznego w części dotyczącej uzyskania statusu podatnika VAT czynnego od dnia 17 grudnia 2007 r. Natomiast w kwestii odliczenia podatku naliczonego w deklaracjach podatkowych VAT-7 za okres od grudnia 2007 r. do marca 2008 r. została wydana odrębna interpretacja z dnia 21 czerwca 2011 r. nr ILPP1/443-528/11-5/KG.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.