Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.124.2025.4.JF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: W zakresie skutków podatkowych sprzedaży zorganizowanej
części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
przychód
sprzedaż
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Przedsiębiorstwo i zorganizowana część
przedsiębiorstwa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 19-ust. 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Dział
    Księgowości w ramach przeniesienia (zbycia) Działu Księgowości do Holdingu stanowi
    „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, a tym
    samym transakcję taką należy zaklasyfikować jako sprzedaż poszczególnych składników
    majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą a przychodem
    Wnioskodawcy podlegającym opodatkowaniu podatkiem CIT z tytułu sprzedaży
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinna być cena ustalona między stronami
    transakcji.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 11 kwietnia 2025 r. (wpływ
    15 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
    A. sp. z o.o. („Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową mającą siedzibę oraz miejsce zarządu
    na terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”).
    Wnioskodawca prowadzi działalność operacyjną w obszarze chowu i hodowli drobiu.
    Wnioskodawca posiada około 10% akcji w B. S.A., a także część ogółu praw i obowiązków
    w dwóch spółkach jawnych prowadzących także działalność w obszarze produkcji drobiu
    (C. sp. z o.o. sp. j. oraz D. sp. z o.o. sp. j.). Ponadto, Wnioskodawca posiada inne aktywa, w
    tym nieruchomości.
    Obecnie u Wnioskodawcy zorganizowany jest dział księgowości („Dział Księgowości”).
    Wnioskodawca wskazuje, że Dział Księgowości stanowi odrębny dział w strukturze
    Wnioskodawcy.
    Dział Księgowości tworzy zespół składników majątkowych, zarówno materialnych jak i
    niematerialnych oraz pracowników, przeznaczonych do prowadzenia działalności
    gospodarczej. W skład Działu Księgowości wchodzą:
    1) 3 osoby zatrudnione na umowę o pracę (2 księgowe i 1 administracyjna),
    2) komputery,
    3) meble,
    4) umowa na oprogramowanie komputerowe ((za licencje do programu płaci B. a
      następnie raz w roku refakturuje koszty na Wnioskodawcę).

    Wnioskodawca chce przenieść (nastąpi odpłatne zbycie) Dział Księgowości do spółki
    holdingowej - E. sp. z o.o. („Holding”). W przyszłości właścicielem 100 % udziałów
    Wnioskodawcy będzie Holding.
    Holding jest więc także spółką kapitałową mającą siedzibę oraz miejsce zarządu na
    terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w podatku CIT. Holding prowadzi działalność holdingową, zarządzania
    spółkami i przedsiębiorstwami, świadczy także usługi doradcze, w tym w zakresie
    zarządzania.
    W ramach Holdingu Dział Księgowości będzie świadczył usługi księgowe na rzecz Holdingu
    i na rzecz spółek działających pod Holdingiem a być może także na zewnątrz.
    W ramach przeniesienia (zbycia), do Holdingu zostaną przeniesieni wszyscy pracownicy
    zatrudnieni obecnie w Dziale Księgowości wraz z zachowaniem obecnie istniejących
    struktur organizacyjnych i zależności służbowych. W tym zakresie przeniesienie Działu
    Księgowości będzie stanowiła przejście zakładu pracy w rozumieniu art. 23¹ ustawy z dnia
    26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2023, poz. 1465 ze zm ).
    Wnioskodawca poniżej przedstawia sposób wyodrębnienia Działu Księgowości u
    Wnioskodawcy:
      Wyodrębnienie organizacyjne
    Wnioskodawca wskazuje, że Dział Księgowości jest obecnie i będzie na moment
    przeniesienia (zbycia) wydzielony organizacyjnie w ramach prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności:
    a) Dział Księgowości posiada odrębne kierownictwo (dyrektora/główną księgową)
      sprawujące kontrolę nad działalnością księgową, któremu podlegają pracownicy
      przypisani do Działu Księgowości. Dział Księgowości posiada własny wewnętrzny
      schemat organizacyjny. Do Działu Księgowości przypisani są pracownicy, którzy
      zostaną przeniesieni do Holdingu w ramach Transakcji;
    b) faktyczne wyodrębnienie Działu Księgowości wynika bezpośrednio z odrębności
      przedmiotu działalności oraz realizowanych zadań;
    c) Dział Księgowości prowadzi odrębny od reszty działów u Wnioskodawcy rodzaj
      działalności, do którego przypisane zostały określone (odrębne) zadania i funkcje.
      Poszczególne zadania realizowane są przez konkretnych pracowników mających do
      dyspozycji odpowiednie narzędzia i składniki przypisane do tych poszczególnych
      działalności.
    Wyodrębnienie finansowe
    Spółka wskazuje, że Dział Księgowości jest obecnie i będzie na moment Transakcji
    wydzielony finansowo w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności:
    a) ewidencja księgowa i zasady rachunkowości prowadzone przez Wnioskodawcę
      pozwalają na rozpoznanie i przypisanie przychodów i kosztów oraz wierzytelności i
      zobowiązań do Działu Księgowości, z możliwymi wyjątkami dotyczącymi elementów
      wspólnych / ogólnego zarządu;
    b) Ewidencja księgowa prowadzona przez Wnioskodawcę pozwala na odrębne
      księgowanie zdarzeń gospodarczych związanych z funkcjonowaniem Działu
      Księgowości;
    c) ponadto, prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych pozwala na identyfikację składników przypisanych do
      Działu Księgowości poprzez odpowiednie oznaczenia w systemie księgowym
      Wnioskodawcy.
    Wyodrębnienie funkcjonalne

    Wnioskodawca wskazuje, że w zakresie wyodrębnienia funkcjonalnego Dział Księgowości:
    a) Dział Księgowości prowadzi działalność w zakresie przypisanych mu funkcji;
    b) jak zostało zaznaczone wyżej w ramach Działu Księgowości istnieje określony zespół
      składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, który jest
      przeznaczony do realizacji określonych zadań w ramach tej działalności;
    c) Dział Księgowości jest zarządzany przez odrębne kierownictwo i posiada własny
      wykwalifikowany personel, odrębny od reszty działalności Wnioskodawcy.
    Należy podkreślić, że Holding nabywając Dział Księgowości w opisanym powyżej zakresie,
    dysponował będzie materialnymi i niematerialnymi składnikami majątkowymi
    składającymi się na odrębnie funkcjonujący dział i w konsekwencji będzie mógł
    samodzielnie realizować zadania wykonywane uprzednio przez Dział Księgowości.
    Powyższe składniki majątkowe zostaną przeniesione na Holding w zamian za cenę
    sprzedaży, określoną w umowie, która to wartość będzie wartością rynkową w rozumieniu
    ustaw podatkowych.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem wniosku w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych jest to czy Dział Księgowości na moment jego
    przeniesienia (zbycia) do Holdingu stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co
    oznacza, że transakcję taką należy zaklasyfikować jako sprzedaż poszczególnych
    składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą a przychodem
    Wnioskodawcy podlegającym opodatkowaniu podatkiem CIT z tytułu sprzedaży
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinna być cena ustalona między stronami
    transakcji.
    Ponadto na moment zbycia Działu Księgowości nie będą istnieć u Wnioskodawcy
    zobowiązania związane z Działem Księgowości.
    W piśmie z 11 kwietnia 2025 r. ostatecznie sformułowali Państwo pytania mające być
    przedmiotem interpretacji indywidualnej oraz przedstawili Państwo stanowisko do ww.
    pytań.
    Pytania (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym zdarzeniu przyszłym
      Dział Księgowości w ramach przeniesienia (zbycia) Działu Księgowości do Holdingu
      będzie stanowić „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 2 pkt 27e
      ustawy o VAT, a tym samym transakcja przeniesienia (zbycia) Działu Księgowości do
      Holdingu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt
      1 ustawy o VAT?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym zdarzeniu przyszłym
      Dział Księgowości w ramach przeniesienia (zbycia) Działu Księgowości do Holdingu
      „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, a
      tym samym transakcję taką należy zaklasyfikować jako sprzedaż poszczególnych
      składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą a
      przychodem Wnioskodawcy podlegającym opodatkowaniu podatkiem CIT z tytułu
      sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinna być cena ustalona między
      stronami transakcji?
    Niniejsza interpretacja dotyczy rozstrzygnięcia w zakresie pytania nr 2, tj. w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych, natomiast w zakresie pytania nr 1, tj.
    dotyczącego podatku od towarów i usług zostało wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    Ad 2

    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym
    zdarzeniu przyszłym Dział Księgowości w ramach przeniesienia (zbycia) Działu Księgowości
    do Holdingu będzie stanowić „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” w rozumieniu art.
    4a pkt 4 ustawy o CIT, a tym samym transakcję taką należy zaklasyfikować jako sprzedaż
    poszczególnych składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą
    a przychodem Wnioskodawcy podlegającym opodatkowaniu podatkiem CIT z tytułu
    sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinna być cena ustalona między
    stronami transakcji.
    [Przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa] Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy
    o VAT „ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania.”
    Zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy o CIT „ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące
    te zadania.”
    Pojęcie „przedsiębiorstwa” nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT oraz w ustawie o CIT,
    niemniej jednak, zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych i sądów
    administracyjnych, należy w tym przypadku odnieść się do definicji legalnej
    przedsiębiorstwa zawartej w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny
    („Kodeks Cywilny”), zgodnie z którym „przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa),
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych,
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    5) koncesje, licencje i zezwolenia,
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    8) tajemnice przedsiębiorstwa,
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.”
    Ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa na gruncie ustawy o VAT mamy natomiast do
    czynienia, jeżeli kumulatywnie spełnione są następujące przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania);
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące wyżej wymienione zadania gospodarcze.

    Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
    Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i
    funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako: dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Warunkiem wyodrębnienia finansowego jest to,
    aby do zorganizowanej części przedsiębiorstwa mogły zostać przypisane związane z nim
    koszty, przychody, należności i zobowiązania. Wyodrębnienie może nastąpić na podstawie
    stosowanego w jednostce planu kont, ale również w przypadku, gdy takie wyodrębnienie
    nie jest dokonane na poziomie zakładowego planu kont, ale faktycznie można powiązać
    dane finansowe z poszczególnymi częściami składowymi przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć, jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania,
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić
    nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Wobec powyższego, zaznacza się, że aby w rozumieniu przepisów podatkowych,
    określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako
    zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek
    zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością
    niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by
    można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów,
    których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza
    to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników,
    przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym
    zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki
    majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim
    wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Przedmiotem czynności prawnej
    muszą być istotne elementy, które decydują czy wyodrębniony zespół składników służy do
    realizacji celów gospodarczych realizowanych przez zbywcę (prawomocny wyrok WSA w
    Kielcach z dnia 13 sierpnia 2009 r. (sygn. akt I SA/Ke 225/09)).
    Reasumując, dla uznania, że mamy do czynienia z zorganizowaną częścią
    przedsiębiorstwa, istotne jest przede wszystkim ustalenie, czy określony wyodrębniony
    zespół składników materialnych i niematerialnych będzie zdolny do prowadzenia
    działalności gospodarczej i umożliwi samodzielną realizację przypisanych im zadań
    gospodarczych. Podkreślić przy tym należy, że fakt wyłączenia niektórych składników
    materialnych i niematerialnych (np. przeniesienia praw, w szczególności dokumentacji
    finansowej, technicznej, umów, stanów magazynowych, należności i zobowiązań) może
    pozostać bez wpływu na kwalifikację zbywanych składników jako zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa.

    Podobnie jak formułowanie nazbyt rygorystycznych wymogów w odniesieniu do trzech
    płaszczyzn wyodrębnienia (organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej) prowadzić może do
    wniosków niedających pogodzić się zarówno z literalną jak i celowościową wykładnią
    przepisu art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT.
    Najistotniejszą bowiem okolicznością jest to, czy dany zespół składników będzie zdolny do
    prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.
    W ramach planowanej transakcji Wnioskodawca przeniesie (dokona zbycia) na Holding
    elementy opisane w zdarzeniu przyszłym.
    Składniki materialne i niematerialne przenoszone w ramach transakcji przez
    Wnioskodawcę na Holding będą mogły stanowić niezależny dział samodzielnie realizujący
    zadania gospodarcze. Przenoszony majątek będzie umożliwiał samodzielne prowadzenie
    działalności, wyłącznie w oparciu o nabywane składniki. W planowanej transakcji dojdzie
    do przeniesienia środków, wystarczających do samodzielnego prowadzenia działalności, a
    w celu jej prowadzenia Holding nie będzie musiał podejmować dalszych działań.
    W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że
    w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku, Dział Księgowości w ramach
    przeniesienia (zbycia) Działu Księgowości do Holdingu będzie stanowić „zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT „Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz
    art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe”.
    Przepis art. 12 ust. 1 ustawy o CIT nie definiuje pojęcia przychodu, jednak zawarty w nim
    otwarty katalog przykładowych rodzajów przysporzeń stanowiących przychody pozwala
    na przyjęcie, że za przychody uznaje się przysporzenia o charakterze definitywnym (trwałe
    i bezzwrotne), które skutkują zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów
    podatnika, a nie zostały wyłączone na mocy przepisów art. 12 ust. 4 ustawy o CIT
    W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT „Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z
    działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze
    faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat
    i skont.”
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT „Przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4
    oraz art. 14, jest w szczególności wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub
    przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z
    wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy."
    Jednocześnie, w myśl art. 14 ust. 1 ustawy o CIT „Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy,
    praw majątkowych lub świadczenia usług jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w
    umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega
    od wartości rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód
    w wysokości wartości rynkowej.”
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o CIT „Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy,
    praw majątkowych lub usług określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w
    obrocie rzeczami, prawami lub usługami tego samego rodzaju i gatunku, z
    uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca zbycia
    albo świadczenia.”
    Stosownie do art. 14 ust. 3 ustawy o CIT „Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w
    umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ
    podatkowy wzywa strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn
    uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie

    nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które
    uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy
    określa wartość z uwzględnieniem opinii biegłego. Jeżeli wartość określona w ten sposób
    odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego ponosi
    zbywający albo świadczący usługi.”
    W świetle powołanych przepisów (w szczególności art. 14 ust. 1 ustawy o CIT), wskazać
    należy, że przychodem z odpłatnego zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    będzie cena wynikająca z umowy sprzedaży. Cena ta, będzie odpowiadać wartości
    rynkowej.
    Powyższe oznacza, że prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym
    zdarzeniu przyszłym Dział Księgowości w ramach przeniesienia (zbycia) Działu Księgowości
    do Holdingu będzie stanowić „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” w rozumieniu art.
    4a pkt 4 ustawy o CIT, a tym samym transakcję taką należy zaklasyfikować jako sprzedaż
    poszczególnych składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą
    a przychodem Wnioskodawcy podlegającym opodatkowaniu podatkiem CIT z tytułu
    sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinna być cena ustalona między
    stronami transakcji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy CIT ustawy z 15 lutego 1992 r o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz.U z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej „ustawa o CIT”),
      ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej część przedsiębiorstwa - oznacza to
      organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
      składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
      realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
      niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    W świetle tej definicji zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi
    stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że
    najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek
    stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do
    realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej. Ocena ta musi być dokonana według
    podstawowego kryterium, tj. ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi
    prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile
    stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Elementami zespołu składników
    materialnych i niematerialnych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki (pracowniczy).
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.

    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego. Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony
    zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej,
    ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa, tj. na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. Przesłanki takiego
    wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej
    strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób
    pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań
    związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo
    samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Wydzielona jednostka jeszcze przed jej
    zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki
    prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i
    niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym
    podmiocie (u nabywcy).
    Podsumowując, na gruncie ustawy mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią
    przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:
    1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Zatem dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi jego zorganizowaną część,
    istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 4a pkt 4 ustawy, uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.

    W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia.
    Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki
    sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych
    elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego
    zorganizowanej części zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi
    składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką kapitałową prowadzącą
    działalność gospodarczą w obszarze chowu i hodowli drobiu.
    Obecnie jest u Państwa zorganizowany Dział Księgowości, stanowiący odrębny dział w
    Państwa strukturze.
    Dział Księgowości tworzy zespół składników majątkowych, zarówno materialnych, jak i
    niematerialnych oraz pracowników, przeznaczonych do prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    W skład Działu Księgowości wchodzą:
    1) 3 osoby zatrudnione na umowę o pracę (2 księgowe i 1 administracyjna),
    2) komputery,
    3) meble,
    4) umowa na oprogramowanie komputerowe (za licencje do programu płaci B., a
      następnie raz w roku refakturuje koszty na Państwa).
    Planują Państwo odpłatnie zbyć Dział Księgowości na rzecz spółki holdingowej - E. sp. z o.
    o. (dalej: „Holding”). Holding prowadzi działalność holdingową, zarządzania spółkami i
    przedsiębiorstwami, świadczy także usługi doradcze, w tym w zakresie zarządzania.
    W ramach Holdingu Dział Księgowości będzie świadczył usługi księgowe na rzecz Holdingu
    i na rzecz spółek działających pod Holdingiem, a być może także na zewnątrz.
    W ramach zbycia, do Holdingu zostaną przeniesieni wszyscy pracownicy zatrudnieni
    obecnie w Dziale Księgowości - dojdzie do przejścia zakładu pracy w rozumieniu Kodeksu
    pracy.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą tego, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Dział
    Księgowości w ramach przeniesienia (zbycia) Działu Księgowości do Holdingu
    „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, a tym
    samym transakcję taką należy zaklasyfikować jako sprzedaż poszczególnych składników
    majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą a przychodem
    Wnioskodawcy podlegającym opodatkowaniu podatkiem CIT z tytułu sprzedaży
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinna być cena ustalona między stronami
    transakcji.
    Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników
    materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę,
    itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że
    możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa
    samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie
    jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u Zbywcy
    zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako
    samodzielne przedsiębiorstwo, a po przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie
    działalności gospodarczej przez Nabywcę, w oparciu o nabyte składniki.

    Analiza przedstawionego opisu, który zaprezentowali Państwo we wniosku, prowadzi do
    wniosku, że zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na Dział
    Księgowości stanowić będzie na dzień jego zbycia zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy, ponieważ odznaczać się będzie odrębnością
    organizacyjną, finansową i funkcjonalną z możliwością samodzielnego funkcjonowania w
    obrocie gospodarczym.
    Jak wynika bowiem z wniosku, Dział Księgowości stanowi odrębny dział w strukturze
    Państwa Spółki. Posiada odrębne kierownictwo sprawujące kontrolę nad działalnością
    księgową. Dział Księgowości posiada własny wewnętrzny schemat organizacyjny.
    Faktyczne wyodrębnienie Działu Księgowości wynika bezpośrednio z odrębności
    przedmiotu działalności oraz realizowanych działań. Tym samym warunek wyodrębnienia
    organizacyjnego przenoszonych składników majątkowych (przypisanych do Działu
    Księgowości) należy uznać za spełniony.
    O wyodrębnieniu finansowym świadczyć będzie natomiast fakt, że ewidencja księgowa i
    zasady rachunkowości prowadzone przez Państwa pozwalają na rozpoznanie i przypisanie
    przychodów i kosztów oraz wierzytelności i zobowiązań do Działu Księgowości. Ewidencja
    księgowa prowadzona przez Państwa pozwala na odrębne księgowanie zdarzeń
    gospodarczych związanych z funkcjonowaniem Działu Księgowości.
    Zespół składników materialnych i niematerialnych, mający być przedmiotem zbycia,
    będzie również wyodrębniony funkcjonalnie w Państwa przedsiębiorstwie - Dział
    Księgowości prowadzi działalność w zakresie przypisanych mu funkcji oraz istnieje
    określony zespół składników materialnych i niematerialnych, który jest przeznaczony do
    realizacji określonych zadań w ramach tej działalności. Dział Księgowości jest zarządzany
    przez odrębne kierownictwo i posiada własny wykwalifikowany personel, odrębny od
    reszty Państwa działalności.
    Zgodnie z Państwa wskazaniem, w ramach planowanej transakcji dojdzie do przejścia
    zakładu pracy na nowego pracodawcę w rozumieniu Kodeksu pracy.
    Jednocześnie z opisu sprawy wynika, że na moment zbycia Działu Księgowości nie będą
    istnieć u Państwa zobowiązania związane z Działem Księgowości. Zatem w chwili transakcji
    nie będą istniały zobowiązania, jakie można byłoby przypisać do zbywanej części Państwa
    przedsiębiorstwa i jakie można byłoby przenieść na Holding.
    Należy w tym miejscu wskazać, że nie w każdym przypadku konieczne jest przeniesienie
    wszystkich elementów wchodzących w skład standardowych elementów typowych dla
    transakcji dotyczących zbycia przedsiębiorstwa czy ZCP, ważne aby nabywca mógł
    kontynuować działalność gospodarczą w oparciu o składniki materialne będące
    przedmiotem transakcji - co ma miejsce w opisanym przypadku.
    Jak bowiem wskazali Państwo we wniosku, Holding, nabywając Dział Księgowości,
    dysponował będzie materialnymi i niematerialnymi składnikami majątkowymi
    składającymi się na odrębnie funkcjonujący dział i w konsekwencji będzie mógł
    samodzielnie realizować zadania wykonywane uprzednio przez Dział Księgowości. W
    ramach Holdingu Dział Księgowości będzie świadczył usługi księgowe na rzecz Holdingu i
    na rzecz spółek działających pod Holdingiem, a być może także na zewnątrz. W
    planowanej transakcji dojdzie do przeniesienia środków wystarczających do
    samodzielnego prowadzenia działalności, a w celu jej prowadzenia Holding nie będzie
    musiał podejmować dodatkowych działań.
    W analizowanej sprawie należy więc zgodzić się z Państwem, że zespół składników
    materialnych i niematerialnych związany z Działem Księgowości spełniać będzie na dzień
    transakcji przesłanki do uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy CIT.
    W tym miejscu należy wskazać, że jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Przepis art. 12 ust. 1 updop nie definiuje pojęcia przychodu, jednak zawarty w nim otwarty
    katalog przykładowych rodzajów przysporzeń stanowiących przychody pozwala na
    przyjęcie, że za przychody uznaje się przysporzenia o charakterze definitywnym (trwałe i
    bezzwrotne), które skutkują zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów
    podatnika, a nie zostały wyłączone na mocy przepisów art. 12 ust. 4 updop.
    W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy CIT:
      Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług
      jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez
      uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych
      rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości
      rynkowej.
    Jednocześnie w myśl art. 14 ust. 2 ustawy CIT:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy, praw majątkowych lub usług
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami, prawami
      lub usługami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca zbycia albo świadczenia.
    Stosownie do art. 14 ust. 3 ustawy CIT:
      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości
      rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy wzywa strony umowy do
      zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie
      odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania
      zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie
      odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określa wartość z
      uwzględnieniem opinii biegłego. Jeżeli wartość określona w ten sposób odbiega co
      najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego ponosi
      zbywający albo świadczący usługi.
    Jednocześnie w myśl art. 19 ust. 1 ustawy o CIT:
      podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art.
      24f, wynosi:

      1) 19% podstawy opodatkowania;
      2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków
      kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku
      podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej
      równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.
    Wskazać należy, że zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowi zbycie ogółu
    praw i obowiązków związanych z prowadzeniem zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    czyli nabywający wstępuje prawnie w wyodrębniony majątek swego poprzednika.
    Na wartość przejmowanych składników majątkowych mogą mieć wpływ przejęte długi
    funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy. Ustawodawca
    nie konkretyzuje, jakie zobowiązania należy uznać za funkcjonalnie związane z
    działalnością gospodarczą zbywcy, w doktrynie przyjmuje się, że chodzi o wszystkie
    ekonomicznie uzasadnione zobowiązania, związane z działalnością gospodarczą
    zbywającego. Są to wszelkie długi, które wpływają na funkcjonowanie zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa.
    Przejęcie zobowiązań powinno wpływać na określenie ceny za sprzedaż zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa, która na podstawie art. 14 ust. 1 updop powinna odpowiadać
    cenie rynkowej. Jednakże jeżeli w cenie nie uwzględniono przejęcia zobowiązań, za
    dodatkowy przychód uznać należy również wartość zobowiązań handlowych i kredytów.
    Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku na moment zbycia Działu Księgowości nie
    będą istnieć u Państwa zobowiązania związane z Działem Księgowości.
    W świetle powołanych przepisów (w szczególności art. 14 ust. 1 updop) oraz opisu sprawy,
    wskazać należy, że przychodem z odpłatnego zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa będzie cena wynikająca z umowy sprzedaży. Cena ta, co do zasady,
    powinna odpowiadać wartości rynkowej. Ponadto jak Państwo wskazali, na moment
    zbycia Działu Księgowości nie będą istnieć u Państwa zobowiązania związane z Działem
    Księgowości.
    Jednocześnie w przypadku transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, cena przedmiotu transakcji powinna być ustalona i
    ujęta w kalkulacji podstawy opodatkowania CIT łącznie, w odniesieniu do wszystkich
    zbywanych składników majątkowych oraz praw i obowiązków, jako przychód z tytułu
    sprzedaży jednego przedmiotu transakcji. Skutki tego rodzaju transakcji powinny być
    kwalifikowane i rozpatrywane na gruncie ogólnych przepisów stanowiących o rozpoznaniu
    przychodu podatkowego i o jego wysokości, tj. art. 12 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy o CIT.
    Tym samym nie wystąpi obowiązek przyporządkowania uzyskanej przez Spółkę ceny
    sprzedaży Działu Księgowości do poszczególnych składników majątku wchodzących w jego
    skład.
    Tym samym Państwa stanowisko przyjmujące, że przychodem z odpłatnego zbycia
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie cena wynikająca z umowy sprzedaży, cena
    ta, będzie odpowiadać wartości rynkowej należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać

    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.