Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.187.2017.2021.6.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-28
Teza: W zakresie obowiązków płatnika w związku z organizowanymi przez Spółkę przedsięwzięciami skierowanymi do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; konkursy; obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3130/17 (data wpływu prawomocnego orzeczenia 4 maja 2021 r.), stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 maja 2017 r. (data wpływu 31 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizowanymi przez Spółkę przedsięwzięciami skierowanymi do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2017 r. do tutejszego organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizowanymi przez Spółkę przedsięwzięciami skierowanymi do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą.

Dotychczasowy przebieg postępowania.

W dniu 14 lipca 2017 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał dla Wnioskodawcy indywidualną interpretację znak 0114-KDIP3-1.4011.187.2017.1.EC, w której uznał stanowisko w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizowanymi przez Spółkę przedsięwzięciami skierowanymi do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, w części dotyczącej:

*   wydania nagrody ograniczonej liczbie najlepszych Uczestników – za nieprawidłowe,
*   wydania nagrody każdemu Uczestnikowi - za prawidłowe.

Na powyższą interpretację przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie z 14 lipca 2017 r. znak 0114-KDIP3-1.4011.187.2017.1.EC Wnioskodawca pismem z 17 sierpnia 2017 r. (data wpływu 22 sierpnia 2014 r.) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 22 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3130/17 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z 14 lipca 2017 r. znak 0114-KDIP3-1.4011.187.2017.1.EC.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3130/17 tutejszy organ podatkowy wniósł w dniu 10 sierpnia 2018 r. skargę kasacyjną.

W dniu 23 marca 2021 r. do tut. organu wpłynął wyrok z 11 lutego 2021 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FSK 3038/18 oddalający skargę kasacyjną, a następnie 4 maja 2021 r. wpłynął do organu prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego III SA/Wa 3130/17 z 22 czerwca 2018 r. oraz akta administracyjne.

Sąd orzekł, że skarga jest zasadna.

Spór w sprawie dotyczy sposobu opodatkowania dochodu będącego wynikiem przyznania przez Skarżącą (osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą) nagród i związanych z tym obowiązków płatnika. Zdaniem Skarżącej, podatek zryczałtowany 10 % w odniesieniu do konkursów obowiązuje niezależnie od źródła przychodu, jakim jest nagroda z konkursu, zatem należy go stosować również do nagród stanowiących przychody z działalności gospodarczej. W konsekwencji Skarżąca powinna pobrać jako płatnik 10 % zryczałtowany podatek, czyli zastosować art. 30 ust. 1 pkt 2 i art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. Zdaniem DIKS, art. 14 u.p.d.o.f. jest lex specialis względem art. 20 u.p.d.o.f., co determinuje sposób opodatkowania: jeżeli „wygrana” (nagroda) została uzyskana przez przedsiębiorcę (w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą), to nie mają do niego zastosowania „zryczałtowane” zasady opodatkowania na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., lecz „zasady” ogólne”.

Sąd wskazał, że niezrozumiałe dla Sądu jest pomijanie ustalonej od 2005 r. podatkowej kwalifikacji przychodu z tytułu wygranej w konkursie i prawnych konsekwencji (również w zakresie obowiązków płatnika) tej kwalifikacji.

Chociaż przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia "konkurs", to jego znaczenie tego terminu można ustalić odwołując się nie tylko do „dorobku prawnego”, ale również do potocznego znaczenia tego pojęcia, odzwierciedlonego w definicji słownikowej. I tak, w Słowniku Języka Polskiego pod redakcją M. Szymczaka (PWN. Warszawa 1998, t. I, s. 922) konkurs określony został jako "impreza, przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, dające możność wyboru przez eliminację, najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp. zwykle wyróżnianych nagrodami". Analogiczną definicję zawiera Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją S. Dubisza (PWN, Warszawa 2003 r., t. II, s. 210). Według zaś Domowego Popularnego Słownika Języka Polskiego (Wydawnictwo Cykada, s. 202), "konkurs" to zorganizowana impreza o określonym regulaminie, której celem jest wyłonienie w drodze eliminacji kogoś lub czegoś najlepszego w danej dziedzinie, zwykle połączona z przyznaniem nagród. Słownik Wyrazów Obcych (Wydawnictwo Europa, s. 396-397) definiuje natomiast "konkurs" jako imprezę, która ma na celu wyłonienie przez specjalistyczne jury osoby lub grupy najlepszej w danej dziedzinie, np. artystycznej, naukowej, przebiegająca często wieloetapowo; najczęściej wygrana lub zajęcie jednego z wyższych miejsc w konkursie jest związane z określoną w warunkach wstępnych nagrodą pieniężną, rzeczową lub przyznaniem prawa do realizacji czegoś. Z powyższych definicji wynika, że głównym celem konkursu jest wyłonienie osób najlepszych w danej dziedzinie. Oznacza to, że aby dane przedsięwzięcie odpowiadało istocie konkursu, powinien w nim wystąpić element rywalizacji, współzawodnictwo uczestników. Konkurs jest więc przedsięwzięciem, podczas którego uczestnicy rywalizują między sobą, co w efekcie prowadzi do wyłonienia najlepszego z nich w danej dziedzinie. Współzawodnictwo odbywa się według określonych wcześniej kryteriów, których spełnienie ocenia specjalna komisja wskazująca zwycięzcę (zwycięzców). Nagrody otrzymują najlepsi uczestnicy. Nie budzi wątpliwości, że dane przedsięwzięcie może być uznane za konkurs, jeżeli posiada stosowny regulamin. Regulamin taki powinien jasno określać nazwę, organizatora i uczestników konkursu, nagrody oraz zasady wyboru zwycięzców, ograniczenie liczby zwycięzców (nagrody nie mogą zostać przekazane wszystkim uczestnikom akcji), wskazanie osób odpowiedzialnych za prawidłowy, zgodny z regulaminem, przebieg akcji (komisja konkursowa, jury), zasady wydawania nagród zwycięzcy (zwycięzcom). Zdaniem Sądu, w świetle opisanego przez Skarżącą zdarzenia przyszłego brak jest podstaw do przyjęcia, że organizowane przez nią „przedsięwzięcie”, nie posiada powyższych cech konkursu.

W szczególności, konkurs przeprowadzany jest na podstawie regulaminu, który normuje przedmiotowo istotne elementy konkursu. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, określono adresatów konkursu, a także sposób przystąpienia do konkursu, czas trwania konkursu oraz zadanie konkursowe. Regulamin reguluje również zasady przyznawania nagród, tryb składania i rozpatrywania reklamacji, skład komisji czuwającej nad prawidłowym przebiegiem przedsięwzięcia i in (s. 3 zakwestionowanej interpretacji).

Sąd wskazał, że z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że „wygrana w konkursie" w „przedsięwzięciu" jest następstwem spełnienia przez „uczestnika konkursu” (prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.) w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą szczególnych wymogów związanych z tą właśnie działalnością gospodarczą (wymienionych na str. 3 wniosku o interpretację). W konsekwencji rezultat osiągnięty w badanym „przedsięwzięciu” jest uzależniony nie tylko od sposobu prowadzenia działalności gospodarczej. Sąd zaznacza, że jedną z podstawowych zasad działania organów administracji publicznej, jest działanie na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP). Z zasady tej wynika w szczególności zakaz domniemywania kompetencji organu władzy publicznej, a tym samym nakaz, by działania organu władzy publicznej były oparte na wyraźnie określonej normie kompetencyjnej. Organ władzy publicznej musi zatem wskazać na istnienie normy uprawniającej go do działania; niedopuszczalne jest bowiem poprzestanie na stwierdzeniu braku zakazu takiego działania w normach zawierających kompetencje ogólne, czy też wyprowadzonego z innych norm prawa (por. postanowienie 7 sędziów SN z 18 stycznia 2005 r. sygn. akt WK 22/04 publik.: Biul. SN 2005/3/23). Natomiast argumenty organu interpretacyjnego zmierzające do pominięcia zasygnalizowanego rozróżnienia poczynionego przez prawodawcę, tym bardziej, że również inne Sądy przydają znaczenie rozróżnieniu źródeł przychodów omawianemu w sprawie, niesie za sobą nie tylko następstwo w postaci naruszenia obowiązku uwzględniania dorobku prawnego, ale również naruszenia przepisów prawa. Dlatego Sąd z całą mocą akcentuje, że chociaż rezultat i cel konkursu jest następstwem działalności gospodarczej, to ustawodawca wyodrębnił źródło przychodu, umownie ujmując - „z konkursu", zaś Sąd, będąc ograniczony przepisami prawa i zasadą działania na podstawie prawa (por art. 2 i art. 7 Konstytucji RP), jest zobowiązany zwrócić na to uwagę organom.

Dlatego Sąd, w realiach niniejszej sprawy, podziela poglądy wyrażone w wyroku z 27 stycznia 2016 r. III SA/Wa 523/15, zgodnie z którymi z uwagi na to, że „(\`(...)\`) art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. nie zawiera także żadnych ograniczeń podmiotowych, które uniemożliwiałyby objęcie jego zakresem osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Tym samym nie wyklucza on zastosowania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych do przychodów przedsiębiorców stanowiących nagrody i wygrane w konkursach” (zobacz też prawomocne wyroki WSA w Warszawie z 9 sierpnia 2012r. sygn. akt III SAAA/a 2988/11 z 3 grudnia 2014r. sygn. akt III SA/Wa 1114/14, CBOSA).

Za trafnością zasygnalizowanego stanowiska zdaje się przemawiać również poglądy wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2006 r., w sprawie II FSK 304/05 (publ. LEX nr 261965) zgodnie z którymi art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ma zastosowanie do wszystkich nagród, zarówno tych mających związek z wykonywaną działalnością gospodarczą, jak i niemających (wsparte poglądem z wyroku z 20 stycznia 2015 r., II FSK 232/13, CBOSA) należy miarkować wskazaniami ze stanu faktycznego niniejszej sprawy, gdzie „wygrana” w „konkursie” (przedsięwzięciu) jest nie tyle wyrazem czynników losowych, ile wyrazem bardziej „profesjonalnego” sposobu prowadzenia działalności gospodarczej. Na takie rozumienie konkursu, o którym stanowi art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. wskazuje dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki z dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie II FSK 232/13 oraz z dnia 1 grudnia 2015 r. w sprawie II FSK 2075/13, z 17 października 2017 r. II FSK 2540/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej zwana: "CBOSA"). Jak wskazuje się bowiem w orzecznictwie, głównym celem konkursu jest wyłonienie osób najlepszych w danej dziedzinie. Oznacza to, że aby dane przedsięwzięcie odpowiadało istocie konkursu, powinien w nim wystąpić element rywalizacji, współzawodnictwo uczestników. Przedsięwzięcie - takie jak w badanej sprawie - jest konkursem wtedy, gdy kreuje współzawodnictwo, ale w ramach konkursu. W tym przypadku bez znaczenia pozostaje, kto jest uczestnikiem przedsięwzięcia.

Sąd podkreślił, że art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ma zastosowanie do wszystkich nagród, zarówno tych mających związek z wykonywaną działalnością gospodarczą, jak i niemających. Nie ma żadnych podstaw, aby z zakresu znaczeniowego zwrotu frazeologicznego "wygrane w konkursach" wyłączyć nagrody związane z działalnością gospodarczą, co potwierdza wykładnia systemowa wewnętrzna przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazująca iż art. 30 ust. 1 pkt 2 stanowi lex specialis w stosunku do zasad opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Gdyby z zakresu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. ustawodawca chciał wyłączyć nagrody i wygrane otrzymane w konkursach związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez ich uczestników, uczyniłby to poprzez stosowny zapis w treści tego przepisu. Brak takiego zapisu oznacza, że związek konkursu z działalnością gospodarczą podatnika nie wpływa na sposób opodatkowania wygranej (nagrody).

„Przedsięwzięcia”, którego są przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację, związane z działalnością gospodarczą także objęte są zryczałtowanym podatkiem dochodowym przewidzianym w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f, zaś nagrody związane z „przedsięwzięciem” otrzymane przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, nie zostały wyłączone z zakresu zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Zdaniem Sądu, powyższa argumentacja jest adekwatna również do nagród i wygranych otrzymanych w konkursach, ujętych w tym samym art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 grudnia 2015 r. sygn. akt II FSK 2075/13; CBOSA). W konsekwencji za uprawniony należy uznać wniosek, że jeżeli Skarżąca organizuje przedsięwzięcie spełniające wymogi przypisane właśnie konkursowi, to otrzymane przez uczestników wygrane stanowią ich przychód z konkursu. Tego zaś rodzaju przychód podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym bez względu na fakt, czy uzyskał go przedsiębiorca, czy też osoba nieprowadząca działalności gospodarczej.

Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie ze stanu faktycznego wynika, iż przywołane „współzawodnictwo” w ramach konkursu nie jest wtórne względem współzawodnictwa w ramach i ściśle w zakresie profesjonalnie prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazują na to chociażby uzależnienie, że „nagrody przysługiwać będą jedynie określonej liczbie najlepszych uczestników”, czy uzależnienie przyznania nagród od spełnienia określonych warunków współzawodnictwa, w szczególności tego, że wynagrodzenie może być przyznane od ilości sprzedanych umów. Dlatego uzyskanego spornego przychodu, jako niebędącego bezpośrednio związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie można kwalifikować z uwzględnieniem art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. Sąd zaznacza, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje terminu działalność gospodarczą jako działalność zarobkową (wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa; lub: polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż; lub: polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych), prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Fakt możliwego kwalifikowania - co do zasady - przychodów uzyskanych w zakresie i w bezpośrednim następstwie działalności gospodarczej nie oznacza zmiany reżimu opodatkowania, któremu podlega Strona w ramach działalności gospodarczej. W szczególności, osiągnięte dochody „z konkursu” są następstwem wyróżnionej przez ustawodawcę w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. aktywności prowadzonej przez Stronę i wypełnienia wyodrębnionych w przywołanym przepisie, cech przychodu. Ze stosowaniem przywołanych przepisów prawa materialnego do oceny uzyskanego przychodu jest skorelowany obowiązek wynikający z art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f.

Z tych powodów, w opinii Sądu, jest trafny zarzut naruszenia art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 i art. 44 u.p.d.o.f. oraz - w następstwie - błąd rozumienia art. 30 ust. 1 pkt 2 i art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. Przy czym Sąd odnotowuje, że zarzucany w skardze błąd zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 i art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. należy traktować jako następstwo błędu rozumienia art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 i art. 44 u.p.d.o.f., zatem o trafności skargi zadecydował sposób rozpoznania „błędu wykładni” art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 i art. 44 u.p.d.o.f. Organ interpretacyjny, rozpoznając powtórnie sprawę, będzie zobowiązany uwzględnić (w końcu) ustalony dorobek prawny i ustalone w orzecznictwie wyodrębnienie źródeł przychodów i związanych z tym konsekwencji podatkowych, także w zakresie obowiązków płatnika - o czym wyżej.

Z tych powodów, zdaniem Sądu, Skargę, na podstawie art. 146 § 1 u.p.p.s.a., należało uwzględnić.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

A sp. z o.o. („Spółka", „Wnioskodawca") prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie pośrednictwa w zawieraniu umów ubezpieczeniowych, umów na produkty emerytalne (umowy uczestnictwa w funduszach emerytalnych, umowy o prowadzenie Indywidualnego Konta Emerytalnego, umowy o prowadzenie Indywidualnego Konta Zabezpieczenia Emerytalnego) oraz umów dotyczących innych produktów finansowych lub inwestycyjnych. Wynagrodzenie Spółki może być uzależnione od ilości sprzedanych (zawartych) umów.

W celu zwiększenia liczby/wartości zawieranych umów Wnioskodawca może organizować przedsięwzięcia skierowane do:

1.  osób fizycznych zatrudnionych na podstawie stosunku pracy w Spółce (dalej: „pracownicy Spółki"),
2.  osób fizycznych zatrudnionych na podstawie stosunku pracy w podmiotach powiązanych ze Spółką (dalej: „pracownicy podmiotów powiązanych"),
3.  osób fizycznych wykonujących czynności / usługi na rzecz Spółki (nie w ramach działalności gospodarczej) na podstawie stosunków cywilnoprawnych, do których stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu cywilnego dotyczące umowy zlecenia, na podstawie umów agencyjnych lub umów o dzieło (dalej: „zleceniobiorcy Spółki"),
4.  osób fizycznych wykonujących czynności / usługi na rzecz podmiotów powiązanych ze Spółką (nie w ramach działalności gospodarczej) na podstawie stosunków cywilnoprawnych, do których stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu cywilnego dotyczące umowy zlecenia, na podstawie umów agencyjnych lub umów o dzieło (dalej: „zleceniobiorcy podmiotów powiązanych"),
5.  osób fizycznych wykonujących czynności / usługi na rzecz Spółki na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze (dalej: „menedżerzy Spółki"),
6.  osób fizycznych wykonujących czynności / usługi na rzecz podmiotów powiązanych ze Spółką na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze (dalej: „menedżerzy podmiotów powiązanych"),
7.  osób fizycznych wykonujących czynności / usługi na rzecz Spółki lub na rzecz podmiotów powiązanych ze Spółką w ramach działalności gospodarczej (dalej: „współpracownicy”), lub
8.  osób fizycznych:
    *   wykonujących pracę na podstawie stosunku pracy, lub
    *   wykonujących czynności / usługi (nie w ramach działalności gospodarczej) na podstawie stosunków cywilnoprawnych, do których stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu cywilnego dotyczące umowy zlecenia, na podstawie umów agencyjnych lub umów o dzieło,

na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, które to podmioty wykonują czynności / usługi na rzecz Spółki lub podmiotów ze Spółką powiązanych (dalej: „pracownicy / zleceniobiorcy agentów")

(przedsięwzięcia mogą być skierowane łącznie do wszystkich grup osób wskazanych w lit. a) - h), do niektórych grup lub tylko do jednej grupy; dalej pracownicy Spółki, pracownicy podmiotów powiązanych, zleceniobiorcy Spółki, zleceniobiorcy podmiotów powiązanych, menedżerzy Spółki, menedżerzy podmiotów powiązanych, współpracownicy oraz pracownicy / zleceniobiorcy agentów zwani łącznie: „Uczestnikami") polegające na tym, że Uczestnik lub Uczestnicy, którzy spełnią przewidziane warunki związane z przyczynieniem się do zawarcia umów (np. doprowadzą do zawarcia określonej liczby umów ubezpieczenia, o określonym typie / rodzaju, o określonej składce przypisanej lub zainkasowanej) lub zawarcia umów produktów emerytalnych, finansowych lub inwestycyjnych, otrzymają od organizatora przedsięwzięcia (którym może być Wnioskodawca samodzielnie, lub jako współorganizator wraz z innym / innymi podmiotami powiązanymi) nagrodę pieniężną lub niepieniężną.

W zależności od danego przedsięwzięcia:

*   liczba nagród może być ograniczona - nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych Uczestników, albo
*   liczba nagród będzie nieograniczona - nagrody będą przysługiwać każdemu Uczestnikowi, który spełni warunki przewidziane dla danego przedsięwzięcia.

Zasady organizacji przedsięwzięć regulują ich regulaminy, które określają czas ich trwania, nazwę, Uczestników, zasady przyznawania nagród, tryb składania i rozpatrywania reklamacji, skład komisji czuwającej nad prawidłowym przebiegiem przedsięwzięcia i rozpatrującej reklamacje.

Na potrzeby niniejszego wniosku, pojęcie podmiotów powiązanych ze Spółką należy rozumieć w kontekście powiązań, o których mowa w art. 11 ust. 1 i 4 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1888 ze zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w stosunku do przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych Uczestników), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi, Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania podatku lub zaliczki na podatek oraz do sporządzenia i przesłania informacji (np. PIT-11, PIT-8C) lub deklaracji (np. PIT-4R, PIT-8AR)?
2.  Czy w stosunku do przedsięwzięć o nieograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać każdemu Uczestnikowi, który spełni warunki przewidziane dla danego przedsięwzięcia), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi, Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania podatku lub zaliczki na podatek oraz do sporządzenia i przesłania informacji (np. PIT-11, PIT-8C) lub deklaracji (np. PIT-4R, PIT-8AR)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  w stosunku do przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych Uczestników), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi, Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania 10% zryczałtowanego podatku oraz do uwzględnienia kwoty pobranego podatku w rocznej deklaracji PIT-8AR. Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzenia i przesłania innych informacji lub deklaracji;
2.  w stosunku do przedsięwzięć o nieograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać każdemu Uczestnikowi, który spełni warunki przewidziane dla danego przedsięwzięcia), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi, Spółka nie będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania podatku lub zaliczki na podatek oraz Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzenia i przesłania jakichkolwiek informacji (np. PIT-11, PIT-8C) lub deklaracji (np. PIT-4R, PIT-8AR).

Uwagi ogólne i definicja konkursu.

Jak stanowi art. 30 ust. 1 pkt 2 updof, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 - w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 4 updof, płatnicy, o których mowa w ust. 1 (m.in. osoby prawne), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Stosownie do art. 42 ust. la updof, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru.

Updof nie zawiera definicji konkursu, to niemniej w praktyce wykształconej na podstawie stanowisk prezentowanych przez organy podatkowe uznaje się, że konkursem dla celów podatkowych jest przedsięwzięcie, w którym uczestnicy rywalizują ze sobą o ograniczoną liczbę nagród. Zgodnie z definicją słownikową, konkurs jest to impreza, przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, mające określony program i dające możliwość wyboru przez eliminację najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp., zwykle wyróżnianych nagrodami. Zatem uznać należy, iż konkursem dla celów updof jest przedsięwzięcie, w którym z założenia tylko określona liczba uczestników, którzy osiągną najlepsze wyniki, uzyskuje nagrodę (charakterystyczny element rywalizacji). Organy podatkowe wskazują także na formalną stronę przedsięwzięcia, jak konieczność sporządzenia regulaminu, w którym określona zostanie nazwa konkursu, organizator, uczestnicy, nagrody oraz sposób wyłonienia zwycięzców.

Wskazane cechy konstytutywne dla pojęcia konkursu potwierdzono także w orzecznictwie sądowym, przykładowo w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 kwietnia 2014 r., sygn. II FSK 911/12, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 24 kwietnia 2013 r., sygn. I SA/Łd 141/13 lub w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 maja 2015 r., I SA/Wr 303/15.

Ad. 1

Zdaniem Spółki, w stosunku do przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (które to nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych Uczestników), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi, Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania 10% zryczałtowanego podatku oraz do uwzględnienia kwoty pobranego podatku w rocznej deklaracji PIT-8AR. Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzenia i przesłania innych informacji lub deklaracji.

Jak wskazano w stanie faktycznym, zasady organizacji przedsięwzięć regulują ich regulaminy, który określają czas ich trwania, nazwę, Uczestników, zasady przyznawania nagród, tryb składania i rozpatrywania reklamacji, skład komisji czuwającej nad prawidłowym przebiegiem przedsięwzięcia i rozpatrującej reklamacje. Ponadto, w przypadku przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (nagrody będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych Uczestników) wystąpi element rywalizacji / współzawodnictwa - tak charakterystyczny dla definicji konkursu z art. 30 ust. 1 pkt 2 updof.

Niniejszym, w przypadku przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (które będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych Uczestników), powinny one zostać zakwalifikowane jako konkurs w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 updof.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 updof, od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 - pobiera się zryczałtowany (bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania) podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

W ocenie Wnioskodawcy, jeżeli dane świadczenie stanowi nagrodę z konkursu w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 updof, to płatnik wydający taką nagrodę powinien pobrać 10% zryczałtowany (bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania) podatek dochodowy także w przypadku gdy laureatem konkursu jest osoba fizyczna - przedsiębiorca. Literalna wykładnia przepisów updof, w tym art. 30 ust. 1 pkt 2, art. 27 ust. 1 , art. 30c ust. 1 updof, wskazuje, że podatek zryczałtowany 10% obowiązuje niezależnie od źródła przychodu jakim jest nagroda z konkursu.

Stanowisko przeciwne, tj. że art. 30 ust. 1 pkt 2 updof nie ma zastosowania do nagród z konkursów otrzymywanych przez przedsiębiorców, nie ma podstawy prawnej. Nie ma żadnych podstaw, aby z zakresu znaczeniowego zwrotu frazeologicznego „wygrane w konkursach" wyłączyć nagrody związane z działalnością gospodarczą.

Spółka pragnie zauważyć, że art. 30 ust. 1 pkt 2 updof stanowi lex specialis także w stosunku do zasad opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wskazuje na to analiza systematyki updof. W szczególności należy zauważyć, że przepisy dotyczące źródeł przychodów zawarto w przepisach rozdziału 2 updof (od art. 10 do art. 20 updof), zaś przepisy dotyczące podstawy obliczania i wysokości podatku znajdują się w rozdziale 6 updof. W przepisach tych ogólna reguła dotycząca podstawy obliczenia podatku z art. 26 ust. 1 updof, dotycząca dochodu ustalonego zgodnie z art. 9 i art. 24 ust. 1 i 2 updof została ograniczona zastrzeżeniami wynikającymi z art. 29-30c, art. 30e i art. 30f updof, tj. m.in. z zastrzeżeniem przepisu o ryczałcie w przypadku wszystkich nagród z konkursów.

Także przepis odnoszący się do stawki podatku (art. 27 ust. 1 updof) zawiera wyłączenie („z zastrzeżeniem") odwołujące się m.in. do art. 30 updof. Niniejszym, art. 30 ust. 1 pkt 2 updof jako przepis szczególny wobec ogólnych zasad opodatkowania, ma pierwszeństwo w zastosowaniu i wyłącza ogólne zasady opodatkowania.

Również w przypadku przedsiębiorców opłacających podatek liniowy z art. 30c ust. 1 updof zawarto zastrzeżenie, że regulacja ta nie dotyczy dochodów opodatkowanych zgodnie z art. 30 updof. Zdaniem Wnioskodawcy, gdyby ustawodawca zamierzał wyłączyć z zakresu art. 30 ust. 1 pkt 2 updof nagrody i wygrane otrzymane w konkursach związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez ich uczestników, uczyniłby to poprzez stosowne postanowienie w treści tego przepisu. W ocenie Spółki, brak takiego postanowienia wskazuje, że związek konkursu z działalnością gospodarczą podatnika nie wpływa na sposób opodatkowania nagrody.

Biorąc pod uwagę całość powyższej argumentacji, Wnioskodawca pragnie wskazać, że w związku z wydaniem przez Spółkę nagrody współpracownikom - osobom fizycznym będącym przedsiębiorcami - w związku z konkursem organizowanym przez Wnioskodawcę, na Spółce ciąży obowiązek płatnika pobrania 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 41 ust. 4 updof.

Końcowo, Wnioskodawca pragnie podnieść, że prezentowane przez Spółkę stanowisko powszechnie podziela aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych. W szczególności, należy wskazać następujące wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego:

*   z 1 grudnia 2015 r., sygn. II FSK 2075/13;
*   z 20 stycznia 2015 r., sygn. II FSK 232/13;

oraz następujące wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych:

*   wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 9 grudnia 2015 r., sygn. I SA/Wr 1588/15;
*   wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 stycznia 2016 r., sygn. III SA/Wa 523/15;
*   wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 23 marca 2016 r., sygn. I SA/Łd 85/16.

Podsumowując, w obecnym stanie prawnym, w stosunku do przedsięwzięć o ograniczonej liczbie nagród (które będą przysługiwać jedynie określonej liczbie najlepszych Uczestników), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi, Spółka będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania 10% zryczałtowanego podatku oraz do uwzględnienia kwoty pobranego podatku w rocznej deklaracji PIT-8AR. Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzenia i przesłania innych informacji lub deklaracji.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w stosunku do przedsięwzięć o nieograniczonej liczbie nagród (które będą przysługiwać każdemu Uczestnikowi, który spełni warunki przewidziane dla danego przedsięwzięcia), w przypadku przyznania przez Spółkę nagrody współpracownikowi, Spółka nie będzie zobowiązana (jako płatnik) do pobrania podatku lub zaliczki na podatek oraz Spółka nie będzie zobowiązana do sporządzenia i przesłania jakichkolwiek informacji (np. PIT-11, PIT-8C) lub deklaracji (np. PIT-4R, PIT-8AR).

Jak wskazano powyżej, jedną z koniecznych przesłanek wystąpienia konkursu z art. 30 ust. 1 pkt 2 updof jest ograniczona liczba nagród oraz charakterystyczny element rywalizacji / współzawodnictwa. Niniejszym, w stosunku do przedsięwzięć pozbawionych tego elementu (nagrodę otrzyma każdy Uczestnik który wykona przewidziane zadanie), należy uznać, że nie będziemy mieli do czynienia z konkursem w rozumieniu tego przepisu. W konsekwencji, przepis ten nie powinien znaleźć zastosowania w tym przypadku.

W związku z tym, nagrody współpracowników z przedsięwzięć niespełniających definicji konkursu będą podlegać opodatkowaniu na zasadach ogólnych. A więc jako związane z działalnością gospodarczą i stanowiące przychód z działalności gospodarczej powinny zostać opodatkowane samodzielnie przez otrzymującego je współpracownika - przedsiębiorcę. Co więcej, na Spółce nie powinny spoczywać już obowiązki płatnika ani obowiązek sporządzenia i przesłania informacji / deklaracji.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.