Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.69.2025.2.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Przedmiotem opodatkowania akcyzą w tych okolicznościach
jest zdaniem Organu zużycie energii elektrycznej
wyprodukowanej w mikroinstalacji przez Państwa (właściciela
użyczanego budynku), tj. czynność o której mowa w art. 9 ust.
1 pkt 4 ustawy. Jednocześnie należy zauważyć, że zużycie
energii elektrycznej przez Państwa – podmiotu
nieposiadającego koncesji, wyprodukowanej w mikroinstalacji
o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, będzie mogło
korzystać w tej sytuacji ze zwolnienia od akcyzy na mocy § 5
ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku
akcyzowego Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą
jednokrotności, nie będzie podlegała także odsprzedaż, w
oparciu o refaktury, nabywanej przez Państwa od podmiotu
posiadającego koncesję energii elektrycznej. Przedmiotem
opodatkowania akcyzą nie będzie także sprzedaż przez
Państwa nadwyżek wyprodukowanej energii elektrycznej
podmiotowi posiadającemu koncesję.
Słowa kluczowe: centralizacja
czynności-czynności opodatkowane
deklaracje
deklaracje-składanie deklaracji
energia-energia elektryczna
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
ewidencja
jednostka-jednostka samorządu terytorialnego
jednostka-samorządowa jednostka organizacyjna
koncesja
nabywca-nabywca końcowy
1

odsprzedaż
podatnik
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku akcyzowego
rejestry-Centralny Rejestr Podmiotów Akcyzowych (CRPA)
zwolnienie
zwolnienie-prawo do zwolnienia
zwolnienie-warunki zwolnienia
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych- Deklaracja podatkowa. Terminy płatności
akcyzy- Obowiązki podatnika
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Przedmiot
opodatkowania
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres
przedmiotowy
Podatek akcyzowy-Ewidencje i inne dokumentacje.-
Ewidencja ilościowa energii elektrycznej
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych- Rejestracja podmiotów- Wyłączenie
zastosowania przepisu
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Deklaracja podatkowa. Terminy płatności
akcyzy.-Deklaracje podatkowe i terminy płatności
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Deklaracja podatkowa. Terminy płatności
akcyzy.-Energia elektryczna - deklaracje i termin
płatności.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Podatnik akcyzy, właściwość organów
podatkowych-Podatnik akcyzy
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania w
przypadku energii elektrycznej
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Rejestracja podmiotów-Rejestracja
podmiotów
Przepisy: [AKCYZA] Rozporządzenie Ministra Finansów, Funduszy i
Polityki Regionalnej w sprawie zwolnień od podatku
akcyzowego-Rozdział 2-§ 5
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 19
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 21
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 5a
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 5
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
2-art. 13-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
3-art. 16-ust. 1-pkt 1-lit. a
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
3-art. 16-ust. 7a-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
3-art. 16-ust. 7b
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 3
2

[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział
1-art. 88-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym, w zakresie braku
    obowiązku naliczania i zapłaty podatku akcyzowego od energii elektrycznej, jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 31 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 2
    kwietnia 2025 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 maja
    2025 r. (data wpływu 23 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina X. (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) realizuje zadania własne, o których mowa w
    szczególności w art. 7 ust. 1 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (dalej: ustawa o samorządzie gminnym) w zakresie w szczególności kultury, w
    tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad
    zabytkami oraz kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń
    sportowych.
    Gmina jest właścicielem budynku, który został w całości udostępniony nieodpłatnie
    gminnej instytucji kultury, tj. Centrum. Centrum ma odrębną od Gminy osobowość
    prawną.
    Gmina powołała Centrum do realizacji jej zadań z zakresu kultury, turystyki i rekreacji.
    Celami działania Centrum, wyrażonymi w statucie tej jednostki, są:
      - rozwijanie i zaspokajanie potrzeb mieszkańców w zakresie kultury i edukacji,
      - zachowanie oraz kultywowanie tradycji i dziedzictwa kulturowego,
      - pobudzanie inicjatyw lokalnych i społecznych w zakresie kultury, turystyki i rekreacji,
      - integracja społeczna poprzez współuczestnictwo w różnorodnych formach życia
        kulturalnego,
      - rozwijanie różnorodnych form aktywności umysłowej i fizycznej,
      - zwiększanie atrakcyjności turystycznej Gminy.
    Udostępniany Centrum przez Gminę nieodpłatnie budynek jest wykorzystywany przez
    Centrum do realizacji wyżej wskazanych celów, w szczególności do realizacji zadań w
    zakresie kultury, turystyki i rekreacji. Nieodpłatne udostępnianie budynku wynika z
    zawartej pomiędzy stronami umowy użyczenia. W umowie uregulowano, że Centrum
    będzie ponosiło koszty zużycia energii elektrycznej.
    Gmina zrealizowała inwestycję polegającą na zakupie i montażu paneli fotowoltaicznych
    na budynku udostępnianym Centrum (dalej: Panele fotowoltaiczne). Faktury
    dokumentujące przedmiotowe wydatki zostały wystawione na Gminę z NIP Gminy.
    Panele fotowoltaiczne stanowią mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z
    dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (dalej: ustawa o OZE).
    Łączna moc Paneli fotowoltaicznych zamontowanych przez Gminę nie przekracza 1 MW.
    Gmina jako właściciel budynku Centrum podpisała umowę kompleksowej sprzedaży
    energii elektrycznej, świadczenia usługi dystrybucji oraz świadczenia usługi odbioru i
    rozliczania energii elektrycznej (dalej: Umowa). W świetle ustawy o OZE Gmina jest
    prosumentem energii odnawialnej. Gmina rozlicza się z dostawcą energii w systemie tzw.
    net-billing. Gmina wprowadza do sieci nadwyżki wytworzonej z Paneli fotowoltaicznych
    energii elektrycznej, uzyskując tzw. depozyt prosumencki. Gmina wystawia faktury VAT na
    przedsiębiorstwo energetyczne, przyjmując za podstawę opodatkowania VAT wartość
    wprowadzonej do sieci w danym okresie rozliczeniowym energii elektrycznej.

    Gmina obciąża Centrum wartością energii elektrycznej pobranej z sieci energetycznej na
    podstawie wystawianych przez przedsiębiorstwo energetyczne faktur VAT (bez obniżania
    jej o wartość depozytu prosumenckiego rozliczanego w danym okresie). Gmina wystawia z
    tego tytułu na Centrum faktury VAT. Innymi słowy, Gmina otrzymuje fakturę od
    przedsiębiorstwa energetycznego za zakup energii elektrycznej i następnie obciąża
    Centrum tym kosztem na podstawie wystawianej refaktury.
    Gmina nie posiada koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub dystrybucję energii
    elektrycznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
    energetyczne. Taką koncesją posiada jednak przedsiębiorstwo energetyczne, z którym
    Gmina zawarła Umowę.
    W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytania Organu wyjaśnili Państwo:
    1) Czy energia elektryczna wytworzona z paneli fotowoltaicznych (z wyłączeniem
      nadwyżek wprowadzanych do sieci) jest zużywana przez Gminę, czy jest przekazywana
      Centrum i zużywana przez ten podmiot?
      Odpowiedź:
      Energia elektryczna wytworzona z paneli jest zużywana przez Centrum, tj. powołaną
      przez Gminę do realizacji jej zadań i zaspokajania potrzeb kulturalnych mieszkańców
      Gminy samorządową instytucję kultury.
    2) Czy Gmina wystawia Centrum fakturę VAT lub inny dokument, z którego wynika zapłata
      należności za przekazaną energię elektryczną wytworzoną z paneli fotowoltaicznych?
      Odpowiedź:
      Gmina nie obciąża instytucji kultury za zużytą energię elektryczną wytworzoną z paneli
      fotowoltaicznych. Gmina jedynie obciąża ten podmiot za energię kupioną przez Gminę
      od przedsiębiorstwa energetycznego na podstawie wystawionej faktury VAT.
    3) Czy z umowy użyczenia z Centrum wynika że Gmina będzie nieodpłatnie przekazywać
      temu podmiotowi energię elektryczną wytworzoną z paneli fotowoltaicznych?
      Odpowiedź:
      Kwestia ta nie została doprecyzowana w umowie, jednakże strony założyły, że
      instytucja kultury będzie obciążana jedynie za koszty nabycia przez Gminę energii
      elektrycznej do budynku zarządzanego przez Centrum. Instytucja kultury została
      powołana do realizacji zadań własnych Gminy. Zatem zarówno użyczenie obiektu tej
      instytucji jak i brak obciążenia jej kosztami zużycia energii wytworzonej z paneli jest w
      ocenie Gminy uzasadnione. Co więcej, Gmina nie posiada na ten moment specjalnej
      aparatury pomiarowej, która pozwoliłaby jej określić łączną faktyczną wysokość zużycia
      energii wyprodukowanej z paneli fotowoltaicznych przez instytucję kultury.
    Pytania
    1) Czy w związku z montażem Paneli fotowoltaicznych i dokonywanymi refakturami
      kosztów energii elektrycznej do budynku Centrum Gmina powinna naliczać i płacić
      podatek akcyzowy?
    2) Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, jak ustalić podstawę opodatkowania
      akcyzą?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (dalej: ustawa
    o podatku akcyzowym) ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym
    dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu
    wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    W świetle art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, wyroby akcyzowe to wyroby
    energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy,

    płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr
    1 do ustawy.
    W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną (kod CN 2716 00 00).
    Jak stanowi art. 9 ww. ust. 1 ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem
    opodatkowania akcyzą jest:
    1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
    2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez
      podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót
      energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
      energetyczne, który wyprodukował tę energię;
    3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
    4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt
      2, który wyprodukował tę energię;
    5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
    6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
    Jednocześnie w świetle art. 9 ust. 2 cyt. ustawy, za zużycie energii elektrycznej nie uznaje
    się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z
    wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii
    elektrycznej pobranej nielegalnie.
    Dodatkowo w świetle art. 9 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli w stosunku do
    energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z
    czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z
    wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy
    została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy
    stanowią inaczej.
    Ponadto, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustaw o podatku akcyzowym, w przypadku energii
    elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:
    1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę
      końcowego;
    2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku
      sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
    3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt
      3, 4 i 6;
    4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez
      nabywcę końcowego.
    Dodatkowo, art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym reguluje, że podatnikiem akcyzy
    jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości
    prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której
    zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.
    Jak stanowi art. 88 ust. 2 ustawy, podstawą opodatkowania energii elektrycznej jest jej
    ilość, wyrażona w megawatogodzinach (MWh).
    W świetle art. 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2021 r. w
    sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (dalej: Rozporządzenie), zwalnia się od akcyzy
    zużycie energii przez podmiot, który wyprodukował ją z generatorów o łącznej mocy
    nieprzekraczającej 1 MW, z tym że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    produkującej energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz.

    1436, 1597, 1681 i 1762) łączna moc generatorów jest ustalana odrębnie dla każdej z
    jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 16 ust.
    7b ustawy.
    Mając na uwadze powyżej powołane przepisy, należy zauważyć, że ustawa o podatku
    akcyzowym jasno wskazuje, jakie czynności podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. W
    szczególności opodatkowaniu akcyzą podlega sprzedaż energii elektrycznej, także gdy
    sprzedawcą jest podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub
    dystrybucję energii elektrycznej.
    Opodatkowaniu akcyzą nie podlega jednak samo wytwarzanie energii elektrycznej czy
    sprzedaż energii elektrycznej na rzecz podmiotu posiadającego koncesję na wytwarzanie,
    przesyłanie, obrót lub dystrybucję energii elektrycznej przez podmiot, który ją wytworzył a
    sam koncesji nie posiada.
    Z kolei jak wynika z zacytowanego przepisu Rozporządzenia zużycie energii przez podmiot,
    który wyprodukował ją z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, podlega
    ustawie o podatku akcyzowym, lecz korzysta ze zwolnienia.
    W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Gmina:
    - zużywa energię elektryczną wytworzoną z Paneli fotowoltaicznych na potrzeby realizacji
      swoich zadań z zakresu kultury, turystyki i rekreacji poprzez udostępnienie budynku na
      rzecz Centrum, które zostało powołane przez Gminę do tych zadań,
    - w związku z wprowadzaniem nadwyżek energii elektrycznej wytworzonej z Paneli
      fotowoltaicznych do sieci, dokonuje de facto jej sprzedaży na rzecz przedsiębiorstwa
      energetycznego (otrzymując tzw. depozyt prosumencki),
    - obciąża Centrum kosztami energii elektrycznej zakupionej od przedsiębiorstwa
      energetycznego, który posiada koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub
      dystrybucję energii elektrycznej i który naliczył akcyzę i wykazał ją w wystawianej przez
      rzecz Gminie fakturze.
    Jeśli chodzi o zużycie na potrzeby realizacji zadań własnych energii wytworzonej z Paneli
    fotowoltaicznych o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW przez Gminę, nieposiadającą
    koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub dystrybucję energii elektrycznej, to w
    świetle § 5 ust. 1 Rozporządzenia taka czynność korzysta ze zwolnienia z podatku.
    W odniesieniu do drugiej z czynności, a więc sprzedaży energii elektrycznej na rzecz
    podmiotu posiadającego koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub dystrybucję
    energii elektrycznej przez podmiot, który ją wytworzył a sam koncesji nie posiada to jak
    wskazano taka czynność nie podlega w ogóle opodatkowaniu akcyzą.
    Z kolei refakturowanie kosztów energii elektrycznej, która została opodatkowana akcyzą
    przez przedsiębiorstwo energetyczne również nie podlega opodatkowaniu, z uwagi na
    wyrażoną w art. 9 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym zasadą jednokrotności
    opodatkowania akcyzą.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej z
    dnia 17 listopada 2023 r., sygn. 0111 -KDIB3-3.4013.296.2023.1.MW, w której uznano, że
    „Przedmiotem opodatkowania akcyzą w ww. sytuacji będzie zdaniem Organu zużycie
    energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej przez Państwa
    (właściciela wynajmowanych lokali), tj. czynności o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Jednocześnie, należy zauważyć, że zużycie energii elektrycznej przez Państwa - podmiotu
    nieposiadającego koncesji, wyprodukowanej w opisanych instalacji fotowoltaicznej o
    łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, będzie mogło korzystać ze zwolnienia od akcyzy na
    mocy cytowanego wyżej § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku
    akcyzowego i w konsekwencji nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku
    akcyzowego”.
    Podsumowując, w związku z montażem Paneli fotowoltaicznych i dokonywanymi
    refakturami kosztów energii elektrycznej do budynku Centrum Gmina nie jest obowiązana
    naliczać i płacić podatek akcyzowy.

    Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    Gmina jest zdania, że brak jest możliwości ustalenia podstawy opodatkowania. W
    analizowanej sytuacji należałoby określić, ile energii elektrycznej wytworzonej z paneli
    fotowoltaicznych zużywa instytucja kultury, zanim nadwyżka tej energii zostanie
    wprowadzona do sieci z pominięciem ewentualnych ubytków tej energii. Gmina nie
    posiada takiej aparatury pomiarowej, która wskazałaby, ile faktycznie energii zużywa
    instytucja kultury.
    Jak stanowi art. 88 ust. 2 ustawy, podstawą opodatkowania energii elektrycznej jest jej
    ilość, wyrażona w megawatogodzinach (MWh).
    Jednocześnie jak wskazała Gmina, opodatkowaniu akcyzą nie podlega jednak samo
    wytwarzanie energii elektrycznej czy sprzedaż energii elektrycznej na rzecz podmiotu
    posiadającego koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub dystrybucję energii
    elektrycznej przez podmiot, który ją wytworzył a sam koncesji nie posiada.
    W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Gmina:
    - zużywa energię elektryczną wytworzoną z Paneli fotowoltaicznych na potrzeby realizacji
      swoich zadań z zakresu kultury, turystyki i rekreacji poprzez udostępnienie budynku na
      rzecz Centrum, które zostało powołane przez Gminę do tych zadań,
    - w związku z wprowadzaniem nadwyżek energii elektrycznej wytworzonej z Paneli
      fotowoltaicznych do sieci, dokonuje de facto jej sprzedaży na rzecz przedsiębiorstwa
      energetycznego (otrzymując tzw. depozyt prosumencki),
    - obciąża Centrum kosztami energii elektrycznej zakupionej od przedsiębiorstwa
      energetycznego, który posiada koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub
      dystrybucję energii elektrycznej i który naliczył akcyzę i wykazał ją w wystawianej przez
      rzecz Gminie fakturze.
    Gmina jest zdania, że brak jest możliwości ustalenia podstawy opodatkowania. W
    analizowanej sytuacji należałoby określić, ile energii elektrycznej wytworzonej z paneli
    fotowoltaicznych zużywa instytucja kultury, zanim nadwyżka tej energii zostanie
    wprowadzona do sieci z pominięciem ewentualnych ubytków tej energii. Gmina nie
    posiada takiej aparatury pomiarowej, która wskazałaby, ile faktycznie energii zużywa
    instytucja kultury.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie braku obowiązku
    naliczania i zapłaty podatku akcyzowego od energii elektrycznej jest prawidłowe.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 126, ze zm., dalej jako „ustawa”):
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe,
      wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby
      nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji,
      saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do
      ustawy.
    W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.
    Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 5a ustawy:
      Centralny Rejestr Podmiotów Akcyzowych to rejestr podmiotów, o których mowa w
      art. 16 ust. 1 i 1a.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:

      Nabywca końcowy - podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający
      koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią
      elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
      energetyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 266, 834 i 859), z wyłączeniem:
      a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października
        2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 910) nabywającej energię
        elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26
        października 2000 r. o giełdach towarowych,
      b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z
        dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię
        elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26
        października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną
        na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z
        dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz.
        722),
      c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A.
        lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
        zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
        instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia
        funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
        towarowych,
      d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w
        rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
        nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art.
        68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
        lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy:
      Sprzedaż - czynność faktyczna lub prawna, w której wyniku dochodzi do
      przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.
    Jak wynika z art. 9 ust. 1-3 ustawy:
      1. W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
      1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym
        przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie,
        przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę
        energię;
      3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w
        pkt 2;
      4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa
        w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
      5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
      2. Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku
        przesyłania, dystrybucji lub magazynowania energii elektrycznej, z wyłączeniem
        energii zużytej w związku z jej przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem
        oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

      3. Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku
        z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje
        obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej
        opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana
        w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
    Stosownie natomiast do art. 11 ustawy:
      1. W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:
      1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę
        końcowego;
      2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku
        sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
      3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust.
        1 pkt 3, 4 i 6;
      4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez
        nabywcę końcowego.
      2. Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu
        jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z
        którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię
        elektryczną.
    Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy:
      Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna
      niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających
      opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający
      opodatkowaniu akcyzą, (...).
    Jak z kolei stanowi art. 5 ustawy:
      Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5a, art. 9 ust. 1, art. 9a
      ust. 1 i 2, art. 9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem
      opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z
      zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy:
      Zgłoszenia rejestracyjnego jest obowiązany dokonać podmiot prowadzący
      działalność gospodarczą zamierzający wykonywać czynności podlegające
      opodatkowaniu akcyzą - przed dniem wykonania pierwszej takiej czynności.
    Zgodnie z art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy:
      Obowiązek dokonania zgłoszenia rejestracyjnego nie ma zastosowania do
      podmiotów produkujących energię elektryczną z generatorów o łącznej mocy
      nieprzekraczającej 1 MW, która jest zużywana przez te podmioty, pod warunkiem że
      od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej
      została zapłacona akcyza w należnej wysokości, przy czym w przypadku jednostki
      samorządu terytorialnego łączną moc generatorów produkujących energię
      elektryczną z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20
      lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2024 r. poz. 1361) ustala się
      odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.
    Art. 16 ust. 7b ustawy stanowi, że:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 7a pkt 1, rozumie się:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową oraz samorządowy zakład budżetowy;

      2) urząd gminy, starostwo powiatowe oraz urząd marszałkowski.
    W myśl art. 24 ust. 1, 3 i 4 ustawy:
      1. W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu
        podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje
        podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek
        właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego
        po miesiącu, w którym:
      1) upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został
        określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia
        wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      2) upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu
        dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie
        - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu
        wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną
        przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony
        w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z faktury nie wynika
        należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie - po miesiącu, w
        którym wystawiono fakturę lub ten dokument – w przypadku sprzedaży energii
        elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
      3) nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9
        ust. 1 pkt 3, 4 i 6.
      3. Przepis ust. 1 pkt 3 nie ma zastosowania do podmiotu, o którym mowa w art. 16
        ust. 7a pkt 1, w zakresie zużycia energii elektrycznej wyprodukowanej przez ten
        podmiot z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, pod warunkiem
        że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii
        elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości.
      4. W przypadku gdy moc generatorów produkujących energię elektryczną z
        odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego
        2015 r. o odnawialnych źródłach energii jednostki organizacyjnej jednostki
        samorządu terytorialnego przekroczy 1 MW, jednostka samorządu terytorialnego
        składa deklarację podatkową, w której wykazuje energię elektryczną w zakresie
        odnoszącym się do tej jednostki organizacyjnej.
    Art. 88 ust. 2 ustawy:
      Podstawą opodatkowania energii elektrycznej jest jej ilość, wyrażona w
      megawatogodzinach (MWh).
    Zgodnie z art. 138h ustawy:
      1. Ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzą:
      1) podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu;
      2) podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w art. 9
        ust. 1 pkt 3 i 4;
      3) podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5;
      4) podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu energii
        elektrycznej.
      2. Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do podmiotów, o których mowa w art. 16
        ust. 7a pkt 1.
      2a. W przypadku gdy moc generatorów produkujących energię elektryczną z
        odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego
        2015 r. o odnawialnych źródłach energii jednostki organizacyjnej jednostki

        samorządu terytorialnego przekroczy 1 MW, jednostka samorządu terytorialnego
        prowadzi ewidencję, o której mowa w ust. 1, tej energii w zakresie odnoszącym
        się do tej jednostki organizacyjnej.
      3. Podmioty określone w ust. 1 pkt 1-3 prowadzą ewidencję, o której mowa w ust. 1,
        na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy
        końcowego lub podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń
        pomiarowych - na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru
        energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej
        przez podatnika.
      4. Podmiot określony w ust. 1 pkt 4 prowadzi ewidencję, o której mowa w ust. 1, na
        podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, a w przypadku braku
        takich możliwości - na podstawie dokumentów rozliczeniowych.
      5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać odpowiednio dane
        niezbędne do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh,
        łącznej ilości:
      1) energii elektrycznej wyprodukowanej, nabytej wewnątrzwspólnotowo,
        zaimportowanej lub zakupionej na terytorium kraju;
      2) energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju;
      3) energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu
        przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
      4) energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo i wyeksportowanej;
      5) energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
      6) energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a oraz
        przepisów wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2;
      7) strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w art.
        9 ust. 2.
      6. W przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne
        określenie ilości, o których mowa w ust. 5 pkt 5 i 7, prowadzący ewidencję określa
        ilości szacunkowe.
      7. W odniesieniu do energii elektrycznej produkowanej z odnawialnych źródeł energii
        w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
        energii, w przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne
        określenie ilości energii wyprodukowanej, o której mowa w ust. 5 pkt 1,
        prowadzący ewidencję, o której mowa w ust. 1, określa ilości szacunkowe tej
        energii, uwzględniając moc zainstalowaną elektryczną instalacji odnawialnego
        źródła energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
        odnawialnych źródłach energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 1361, ze zm., zwana dalej „ustawą o OZE”):
      Odnawialne źródło energii to odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące
      energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię
      geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów
      morskich, energię otoczenia, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu
      rolniczego, biometanu, biopłynów oraz z wodoru odnawialnego.
    Na podstawie natomiast § 5 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki
    Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t.j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 1891):
      1. Zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej przez podmiot, który
        wyprodukował ją z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, z tym
        że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego produkującej energię

        elektryczną z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
        20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436,
        1597, 1681 i 1762) łączna moc generatorów jest ustalana odrębnie dla każdej z
        jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art.
        16 ust. 7b ustawy.
      2. W przypadku wykorzystywania do produkcji energii elektrycznej wyrobów
        energetycznych innych niż pochodzące z odnawialnych źródeł energii w
        rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
        zwolnienie od akcyzy, o którym mowa w ust. 1, może być stosowane pod
        warunkiem, że od tych wyrobów energetycznych została zapłacona akcyza w
        należnej wysokości.
    Mając na uwadze powyższe przepisy, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że obrót
    energią elektryczną, w tym jej zużycie, podlega co do zasady opodatkowaniu akcyzą.
    Ustawodawca w zakresie energii elektrycznej zawarł w art. 9 ust. 1 ustawy wyczerpujący
    katalog czynności, których zaistnienie stanowić będzie czynność podlegającą
    opodatkowaniu akcyzą, pociągającą za sobą obowiązek rozliczenia akcyzy na zasadach
    wynikających z art. 24 ustawy, przy czym ustawodawca na podstawie ustawy jak i aktów
    wykonawczych przewidział również możliwość stosowania zwolnień w zakresie energii
    elektrycznej w ściśle określonych okolicznościach faktycznych.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z treścią art. 5 ustawy, czynności lub stany
    faktyczne, o których mowa m.in. art. 9 ust. 1 ustawy, są przedmiotem opodatkowania
    akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków
    oraz form określonych przepisami prawa. Tym samym z punktu widzenia oceny, czy dana
    czynność, np. sprzedaż wyrobów akcyzowych, rodzi skutki podatkowe w akcyzie,
    dochowanie warunków przewidzianych przepisami prawa dla dokonania tych czynności
    jest obojętne. Zatem zawsze w takich sytuacjach, o ile tylko zostanie spełniona dyspozycja
    normy wynikająca z przepisów ustawy, określających przedmiot opodatkowania,
    powstanie obowiązek podatkowy w akcyzie. De facto zatem warunki lub też forma
    czynności są obojętne dla sprawy wystąpienia przedmiotu opodatkowania. W
    konsekwencji kluczowe z punktu widzenia powstania obowiązku podatkowego w akcyzie
    jest samo dokonanie czynności, z którą ustawa wiąże powstanie tego obowiązku (por. m.
    in. wyrok WSA w Lublinie z 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 249/15).
    Zauważyć należy, że podatek akcyzowy jest podatkiem nakładanym tylko na niektóre
    wyroby określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy i jest podatkiem jednofazowym –
    nakładanym co do zasady tylko jeden raz.
    Z zasadą jednokrotności opodatkowania akcyzą wiąże się również zasada opodatkowania
    konsumpcji, która sprowadza się do obciążania ciężarem ekonomicznym podatku
    ostatecznego nabywcy wyrobu. Zasada ta jest w szczególności uwidoczniona w stosunku
    do opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej na rzecz nabywcy końcowego
    zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy - podmiotu nabywającego energię
    elektryczną, nieposiadającego koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie,
    dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy Prawo
    energetyczne. Zatem zgodnie z powyższą definicją wprowadzono zasadę opodatkowania
    akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji
    końcowemu nabywcy – konsumentowi.
    Zaznaczyć przy tym należy, że powstanie obowiązku podatkowego nie jest zależne od woli
    podatnika lecz od okoliczności, które je wywołują. Obowiązek podatkowy w przypadku
    energii elektrycznej powstaje, m.in. w momencie jej sprzedaży nabywcy końcowemu
    (konsumentowi), przy czym, co wynika wprost z art. 11 ust. 2 ustawy, jest to związane z
    wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata
    należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną. Podstawę do obliczenia
    należnego podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii na terytorium kraju stanowi
    ilość energii fizycznie wydanej danemu klientowi, wyrażoną w MWh, w danym okresie
    rozliczeniowym określona w oparciu o urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe, ale
    ustawodawca dopuszcza także stosowanie metod szacunkowych.

    Zgodnie z powyższą definicją nabywcy końcowego, wprowadzono zasadę opodatkowania
    akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji
    nabywcy końcowemu, w tym przez podmiot posiadający koncesję jak i przez podmiot
    nieposiadający koncesji, który wyprodukował tą energię.
    Dla opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu (podmiotowi
    nieposiadającemu koncesji), co do zasady nie ma zatem znaczenia status podmiotu
    sprzedającego. Dla uznania, że dojdzie do sprzedaży energii elektrycznej istotne jest to,
    aby doszło do wydania energii elektrycznej, a sprzedawca wystawił fakturę lub inny
    dokument, z którego wynika należność za sprzedaną (wydaną) energię elektryczną, co
    wynika wprost z art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy.
    Zauważyć przy tym należy, że dla podatku akcyzowego udokumentowanie wydania energii
    elektrycznej może nastąpić na podstawie faktury jak i innego dokumentu z którego wynika
    należność za sprzedaną (wydaną) energię elektryczną.
    Z kolei opodatkowaniu akcyzą nie podlega samo wytwarzanie energii elektrycznej, jak i
    energia elektryczna, która jest przedmiotem obrotu pomiędzy podmiotami posiadającymi
    koncesję, a także sprzedaż energii elektrycznej podmiotowi posiadającemu koncesję przez
    podmiot, który tą energię elektryczną wyprodukował i który sam takiej koncesji nie
    posiada.
    Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą jednofazowości, nie podlega także energia elektryczna
    nabyta przez nabywcę końcowego (nabyta od podmiotu posiadającego koncesję z akcyzą
    zawartą w cenie), która została odsprzedana (refakturowana) innemu podmiotowi. Tym
    samym pomimo faktu, że w takiej sytuacji dochodzi do sprzedaży w rozumieniu art. 2 ust.
    1 pkt 21 ustawy, to ta kolejna czynność z uwagi na treść art. 9 ust. 3 ustawy co do zasady
    nie powoduje powstania obowiązku podatkowego.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina jest właścicielem budynku, który został
    w całości udostępniony nieodpłatnie, na podstawie umowy użyczenia, Centrum - gminnej
    instytucji kultury, która ma odrębną od Gminy osobowość prawną.
    Gmina zrealizowała inwestycję polegającą na zakupie i montażu paneli fotowoltaicznych
    na budynku udostępnianym Centrum, stanowiących mikroinstalację, której łączna moc nie
    przekracza 1 MW.
    Wytworzona przez Gminę w mikroinstalacji energia elektryczna jest udostępniana
    Centrum, które ją zużywa. Natomiast nadwyżki są odsprzedawane (na podstawie faktury
    VAT) przedsiębiorstwu energetycznemu (podmiotowi posiadającemu koncesję) w oparciu
    o zawartą przez Gminę umowę kompleksowej sprzedaży energii elektrycznej, świadczenia
    usługi dystrybucji oraz świadczenia usługi odbioru i rozliczania energii elektrycznej.
    Ponadto Gmina otrzymuje fakturę od przedsiębiorstwa energetycznego za zakup energii
    elektrycznej i następnie obciąża Centrum tym kosztem na podstawie wystawianej
    refaktury.
    W uzupełnieniu doprecyzowali Państwo także, że Gmina nie obciąża Centrum za zużytą
    energię elektryczną wytworzoną z paneli fotowoltaicznych (w oparciu o faktury lub inne
    dokumenty), a jedynie obciąża ten podmiot za energię kupioną przez Gminę od
    przedsiębiorstwa energetycznego na podstawie wystawionej faktury VAT.
    Zdaniem Organu, w przedstawionych we wniosku okolicznościach, w których
    wyprodukowana w mikroinstalacji energia elektryczna jest udostępniana Centrum, które
    korzysta z budynku w ramach nieodpłatnej umowy użyczenia, gdzie Gmina nie obciąża
    Centrum za zużytą energię elektryczną wytworzoną z paneli fotowoltaicznych (w oparciu o
    faktury lub inne dokumenty), a jedynie obciąża ten podmiot za energię kupioną przez
    Gminę od przedsiębiorstwa energetycznego na podstawie wystawionej faktury VAT,
    wówczas w ocenie Organu po stronie Państwa jako użyczającego nie będzie dochodziło do
    czynności sprzedaży energii elektrycznej pochodzącej z mikroinstalacji jako czynności
    podlegającej opodatkowaniu.

    Przedmiotem opodatkowania akcyzą w tych okolicznościach jest zdaniem Organu zużycie
    energii elektrycznej wyprodukowanej w mikroinstalacji przez Państwa (właściciela
    użyczanego budynku), tj. czynność o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Jednocześnie należy zauważyć, że zużycie energii elektrycznej przez Państwa – podmiotu
    nieposiadającego koncesji, wyprodukowanej w mikroinstalacji o łącznej mocy
    nieprzekraczającej 1 MW, będzie mogło korzystać w tej sytuacji ze zwolnienia od akcyzy na
    mocy § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego.
    Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą jednokrotności, nie będzie podlegała także odsprzedaż,
    w oparciu o refaktury, nabywanej przez Państwa od podmiotu posiadającego koncesję
    energii elektrycznej.
    Przedmiotem opodatkowania akcyzą nie będzie także sprzedaż przez Państwa nadwyżek
    wyprodukowanej energii elektrycznej podmiotowi posiadającemu koncesję.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że w opisanych we wniosku okolicznościach nie będą
    Państwo zobowiązani do rozliczenia i zapłaty podatku akcyzowego od energii elektrycznej.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 uznać zatem należy
    za prawidłowe.
    Jednoczenie z uwagi na uwarunkowanie zawarte w treści pytania oznaczanego we
    wniosku nr 2, ocena Państwa stanowiska w tym zakresie staje się bezprzedmiotowa.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego
      w dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji
    prawnopodatkowej i została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku opis stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111, ze zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo
    zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku
    opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym w złożonym wniosku. W związku z
    tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
    Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.