Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-255/16-4/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-07-05
Teza: Interpretacja w zakresie prawa do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego w fakturach dokumentujących nabycie paliwa, wydatki eksploatacyjne oraz naprawy powypadkowe związane z pojazdami samochodowymi.
Słowa kluczowe: eksploatacja; naprawa; odliczenia-odliczenie podatku; paliwo; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z póżn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2016 r. (data wpływu 8 kwietnia 2016 r.), uzupełnionym w dniu 6 czerwca 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego w fakturach dokumentujących nabycie paliwa, wydatki eksploatacyjne oraz naprawy powypadkowe związane z pojazdami samochodowymi – **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 6 czerwca 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego w fakturach dokumentujących nabycie paliwa, wydatki eksploatacyjne oraz naprawy powypadkowe związane z pojazdami samochodowymi.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące stany faktyczne.

Pan G. M. zwany dalej Stroną, Podatnikiem lub Wnioskodawcą, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wykonywania posadzek przemysłowych. Strona jest podatnikiem VAT czynnym zobowiązanym do składania deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług, miesięcznie. Wykorzystuje przy prowadzeniu działalności pojazdy samochodowe. Strona nabyła od podatników VAT czynnych, przyjęła do użytkowania oraz zaewidencjonowała w ewidencji środków trwałych poniżej opisane samochody ciężarowe, zwane też dalej pojazdami samochodowymi. Podatnik do dnia 31 marca 2014 r., odliczał od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy podatek naliczony w 100,00% z faktur dokumentujących nabywanie paliwa oraz z faktur dokumentujących wydatki związane z eksploatacją niżej opisanych 13 samochodów ciężarowych. Wnioskodawca w związku ze zmianą przepisów założył od dnia 1 kwietnia 2014 r. dla niżej wymienionych 13 samochodów ciężarowych ewidencje przejazdów, o której mowa w art. 86a ust. 6 p.t.u. oraz odliczał, w okresie od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 30 czerwca 2015 r., od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy podatek naliczony w 100,00% z faktur dokumentujących nabywanie paliwa oraz z faktur dokumentujących wydatki związane z eksploatacją niżej opisanych 13 samochodów ciężarowych. W dniu 1 lipca 2015 r., podatnik złożył w Urzędzie Skarbowym w miejscowości G. informację na druku VAT-26, że od dnia 1 lipca 2015 r. zaprzestaje prowadzenia ewidencji przejazdów dla ww. samochodów ciężarowych i rozpoczął od ww. daty, odliczanie od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy 50,00% podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabywanie paliwa oraz z faktur dokumentujących wydatki związane z eksploatacją niżej opisanych 13 samochodów ciężarowych:

1.  samochód ciężarowy marki Fiat Ducato, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym, nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 945 kg, ma on 9 (dziewięć) miejsc siedzących. Rok produkcji 2006. Pierwsza rejestracja w kraju w dniu 24 kwietnia 2006 r., i od tej daty ww. pojazd jest wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
2.  samochód ciężarowy marki Fiat Ducato, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym, nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 945 kg, ma on 9 (dziewięć) miejsc siedzących. Rok produkcji 2002. Pierwsza rejestracja w kraju w dniu 29 października 2002 r. i od tej daty ww. pojazd jest wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
3.  samochód ciężarowy marki Fiat Ducato, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 945 kg, ma on 9 (dziewięć) miejsc siedzących. Rok produkcji 2003. Pierwsza rejestracja w kraju w dniu 27 marca 2003 r. i od tej daty ww. pojazd jest wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
4.  samochód ciężarowy marki Fiat Ducato, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym nr rejestracyjny … Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 945 kg, ma on 8 (osiem) miejsc siedzących. Rok produkcji 2005. Pierwsza rejestracja w kraju w dniu 30 maja 2005 r. i od tej daty ww. pojazd jest wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
5.  samochód ciężarowy marki Fiat Ducato, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 945 kg, ma on 9 (dziewięć) miejsc siedzących. Rok produkcji 2003. Pierwsza rejestracja w kraju w dniu 27 maja 2003 r. i od tej daty ww. pojazd jest wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
6.  samochód ciężarowy marki Fiat Ducato, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 1145 kg, ma on 3 (trzy) miejsc siedzących. Rok produkcji 2003. Pierwsza rejestracja w kraju w dniu 3 lipca 2003 r. i od tej daty ww. pojazd jest wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
7.  samochód ciężarowy marki Fiat Ducato, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 945 kg, ma on 9 (dziewięć) miejsc siedzących. Rok produkcji 2006. Pierwsza rejestracja w kraju w dniu 3 sierpnia 2006 r. i od tej daty ww. pojazd jest wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
8.  samochód ciężarowy marki Fiat Ducato, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 945 kg, ma on 9 (dziewięć) miejsc siedzących. Rok produkcji 2006. Pierwsza rejestracja w kraju w dniu 1 wrzesień 2006 r. i od tej daty ww. pojazd jest wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
9.  samochód ciężarowy marki Fiat Ducato, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 945 kg, ma on 9 (dziewięć) miejsc siedzących. Rok produkcji 2006. Pierwsza rejestracja w kraju w dniu 25 wrzesień 2006 r. i od tej daty ww. pojazd jest wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
10.  samochód ciężarowy marki Fiat Ducato, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 1015 kg, ma on 6 (sześć) miejsc siedzących. Rok produkcji 2007. Pierwsza rejestracja w kraju dniu 12 listopad 2007 r. i od tej daty ww. pojazd jest wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
11.  samochód ciężarowy marki Fiat Seicento Van, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu wynosi 505 kg, ma on 2 (dwa) miejsca siedzące. Rok produkcji 2008. Pierwsza rejestracja 10 wrzesień 2008 r. i od tej daty ww. pojazd jest wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
12.  samochód ciężarowy marki Fiat Panda Van, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność ww. pojazdu samochodowego wynosi 505 kg, ma on 2 (dwa) miejsca siedzące. Samochód ciężarowy od dnia rejestracji do dnia sprzedaży w dniu 12 stycznia 2016 r. był wykorzystywany przez Stronę przy prowadzeniu działalności.
13.  Samochód ciężarowy marki Fiat Seicento Van, zwany dalej samochodem ciężarowym lub pojazdem samochodowym nr rejestracyjny \`(...)\` Dopuszczalna ładowność 505 kg, ma on 2 (dwa) miejsca siedzące. Rok produkcji 2006, data pierwszej rejestracji w dniu 21 czerwiec 2006 r.

Opisane powyżej pojazdy samochodowe są w dyspozycji pracowników Wnioskodawcy podczas ich wyjazdów w delegację w miejsca, gdzie są wykonywane usługi przez Podatnika i z uwagi na fakt, że usługi są wykonywane przez Stronę na terenie całego kraju, ww. pojazdy samochodowe są też wykorzystywane przez pracowników do celów prywatnych, np. dojazd od hotelu lub miejsca zakwaterowania podczas delegacji, dojazd po zakup posiłków lub artykułów w trakcie delegacji, dojazd do miejsca zamieszkania gdy powrót z delegacji odbywa się w nocy lub też gdy trzeba będzie wyjechać w nocy w następną delegację. Do dnia złożenia wniosku jakakolwiek okręgowa stacja kontroli na terenie kraju nie wydała na wniosek Strony zaświadczenia, że ww. pojazdy samochodowe odpowiadają dodatkowym warunkom technicznym określonym w art. 86 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054, z późń. zm.), które to zaświadczenie zostałoby wpisane do dowodu rejestracyjnego danego pojazdu samochodowego. Strona nie założyła dla pojazdów samochodowych pod dniu 1 lipca 2015 r. oraz nie prowadzi do chwili obecnej oraz nie ma zamiaru prowadzić w przyszłości, ewidencji przebiegu pojazdu, o której to mowa w art. 86a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2014 r.

Pojazdy samochodowe, o których mowa w pkt 11-13 nie są skalsyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju o nazwie: pojazd wielozadaniowy, van. Pojazd samochodowy marki Fiat Ducato, o którym mowa w pkt 6 nie jest skalsyfikowany na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju o nazwie: pojazd wielozadaniowy, van.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawcy od dnia 1 lipca 2015 r. w związku z użytkowaniem przy prowadzeniu działalności gospodarczej opisanych powyżej trzynastu pojazdów samochodowych nabytych i przyjętych przez Podatnika do użytkowania przed dniem 31 marca 2014 r., które to pojazdy samochodowe są też wykorzystywane przez pracowników Wnioskodawcy także do celów prywatnych, przysługiwało prawo odliczania od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy, rozpoczynając od miesiąca lipca 50,00 % podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabywanie paliwa oraz z faktur dokumentujących wydatki eksploatacyjne związane z ww. pojazdami samochodowymi i z faktur związanych z naprawami powypadkowymi?

Zdaniem Wnioskodawcy, zważyć należy, że przed dniem 1 lipca 2016 r. i do chwili obecnej nie uzyskał w okręgowej stacji kontroli pojazdów dla ww. samochodów ciężarowych zaświadczeń, że opisany pojazd spełnia wymagania do uznania pojazdu za samochód ciężarowy. Dlatego też z uwagi na powyższe, zdaniem Strony, w stosunku do niej nie znajduje zastosowanie art. 9 ustawy zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług z dnia 7 lutego 2014 r. Dlatego też reasumując powyższe należy uznać, że Stronie od dnia 1 lipca 2015 r. w związku z użytkowaniem przy prowadzeniu działalności gospodarczej opisanych powyżej pojazdów samochodowych nabytych przed dniem 31 marca 2014 r., przysługiwało prawo odliczania od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy, począwszy od lipca 2015 r., 50,00% podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabywanie paliwa oraz z faktur dokumentujących wydatki eksploatacyjne związane z ww. pojazdami samochodowymi i faktur dokumentujących naprawy powypadkowe, które to pojazdy samochodowe są użytkowane przez pracowników do celów prywatnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanów faktycznych jest prawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi są uregulowane w art. 86a ustawy.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2.  należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

Przez pojazdy samochodowe - stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy - rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Na mocy art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, z póź. zm.), przez pojazd samochodowy rozumie się pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Stosownie do zapisu art. 86a ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Zatem zgodnie z obowiązującymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

Od zasady wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy występują jednakże wyjątki.

W świetle art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Zgodnie z ust. 4 powołanego artykułu, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Jak stanowi ust. 5 ww. artykułu, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:

1.  odprzedaży,
2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze – jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;

1.  w odniesieniu do których:

1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Z treści ust. 6 tegoż artykułu wynika, że ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

W myśl ust. 7 ww. artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
    1.  kolejny numer wpisu,
    2.  datę i cel wyjazdu,
    3.  opis trasy (skąd – dokąd),
    4.  liczbę przejechanych kilometrów,
    5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
        1.  potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;
5.  liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

W świetle ust. 9 powołanego artykułu, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
    1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
    2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
3.  pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
    1.  agregat elektryczny/spawalniczy,
    2.  do prac wiertniczych,
    3.  koparka, koparko-spycharka,
    4.  ładowarka,
    5.  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
    6.  żuraw samochodowy
        1.  jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Zgodnie z ust. 10 powołanego artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:

1.  pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2.  pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Na podstawie ust. 12 ww. artykułu, podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

W myśl ust. 13 tegoż artykułu, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

W powołanych przepisach art. 86a ustawy ustawodawca zawarł szczególne uregulowania dotyczące określenia wysokości przysługującej do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Taka konstrukcja oznacza, że w sytuacji, gdy znajdzie zastosowanie szczególne uregulowanie zawarte w art. 86a ust. 1 ustawy, wówczas podatnik może skorzystać jedynie z ograniczonego prawa do odliczenia podatku naliczonego. Jeżeli jednak przepis art. 86a ust. 1 ustawy nie znajdzie zastosowania (vide: art. 86a ust. 3 ustawy), wówczas znajdą zastosowanie ogólne uregulowania zawarte w art. 86 ustawy.

Należy zauważyć, że przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W pierwszej grupie (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) mieszczą się pojazdy, których konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej. Z tych też względów – dla celów pełnego odliczania podatku naliczonego – fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów prywatnych,
2.  wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Przy czym obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu dla powyższych pojazdów został wyłączony, ale jedynie w przypadkach wskazanych w art. 86 ust. 5 ustawy.

W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy) mieszczą się natomiast pojazdy samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. Jednakże spełnienie tych wymagań musi być stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Analiza przedstawionych stanów faktycznych oraz treści powołanych przepisów pozwala stwierdzić, że z uwagi na fakt, że - jak wynika z opisu sprawy – samochody wskazane w pkt 1-5 i 7-10 wykorzystywane są zarówno w działalności gospodarczej jak i w celach prywatnych pracowników Wnioskodawcy przysługuje – na podstawie art. 86a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego w fakturach dokumentujących nabycie paliwa, wydatki eksploatacyjne oraz naprawy powypadkowe związane z ww. pojazdami samochodowymi. Należy przy tym podkreślić, że o ile rzeczywiście samochody wymienione w pkt 6 i 11-13 nie są klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: pojazd wielozadaniowy czy van, nie zostały wydane dla nich przez okręgowe stacje kontroli pojazdów zaświadczenia o spełnieniu tych wymagań, a ponadto Wnioskodawca od dnia 1 lipca 2015 r. zaprzestał prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów, o której mowa w art. 86a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, przysługuje również w przypadku tych pojazdów Wnioskodawcy prawo do odliczenia jedynie 50% kwoty podatku naliczonego od ww. wydatków. Powyższe prawa przysługują, o ile nie zachodzą wyłączenia zawarte w art. 88 ustawy.

Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku stanów faktycznych, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostaną określone odmienne stany faktyczne, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto informuje się, że rozstrzygnięcia kwestii uznania obciążenia najemcy lokalu użytkowego kosztami eksploatacyjnymi za odpłatne świadczenie usług oraz prawa do wystawienia faktur korygujących w związku z dokonaną nadpłatą lub niedopłatą ww. kosztów dokonano w interpretacji indywidualnej nr ITPP2/4512-255/16-5/RS.

Interpretacja dotyczy stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.