Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.199.2025.6.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Uznanie wykonywanych przez Wspólnika na rzecz Spółki
powtarzających się świadczeń niepieniężnych za odpłatne
świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem
oraz VAT sposób dokumentowania wykonywanych przez
Wspólnika powtarzających się świadczeń niepieniężnych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-samodzielna
działalność gospodarcza
faktura
podatnik
wspólnik-świadczenia wspólników
świadczenie-świadczenie niepieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie uznania wykonywanych przez
    Wspólnika na rzecz Spółki powtarzających się świadczeń niepieniężnych za odpłatne
    świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem oraz VAT sposobu
    dokumentowania wykonywanych przez Wspólnika powtarzających się świadczeń
    niepieniężnych - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16
    kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki z o.o. (...).
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą (...). Spółka jest zarejestrowana jako podatnik
    VAT czynny. Wspólnikami spółki są cztery osoby fizyczne, posiadające wiedzę i
    doświadczenie w zakresie technologii obróbki metali oraz zarządzania przedsiębiorstwem.
    Zgodnie z wprowadzoną przez wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
    modyfikacją umowy Spółki wspólnicy Spółki zobowiązani są do wykonywania
    następujących powtarzających się świadczeń niepieniężnych:
    a) wystawianiu i przyjmowania faktur i innych dowodów księgowych oraz rozliczeniowych,
      przygotowywaniu i opisywaniu dokumentacji rozliczeniowej, faktur, rachunków i
      innych dowodów księgowych, realizowaniu kontaktów z podmiotami świadczącymi
      usługi prowadzenia ksiąg rachunkowych i rozliczeń podatkowych, wykonywanie
      rozliczeń kasowych i operacji na rachunkach bankowych;
    b) czynnościach związanych z administracyjną obsługą biura Spółki, takich jak
      przyjmowanie klientów Spółki, ustalanie spotkań, prowadzenie harmonogramów,
      planów i ewidencji, przygotowywanie, edycja, korekta, redakcja, archiwizacja i
      niszczenie dokumentów, przyjmowanie i nadawanie przesyłek listowych i kurierskich,
      wykonywanie zdjęć, fotokopii dokumentów, odbieranie telefonów i inne podobne
      świadczenia;
    c) przygotowywaniu i tworzeniu dokumentacji związanej z realizowanymi przez Spółkę
      usługami, takiej jak umowy wykonawcze, dokumentacja techniczna, zdjęcia,
    d) podejmowaniu czynności faktycznych i prawnych mających na celu pozyskiwanie i
      utrzymanie klientów na rzecz Spółki, w szczególności polegające na przygotowywaniu

      ofert, utrzymywaniu bieżących kontaktów z klientami, odbywaniu spotkań i rozmów
      za pomocą środków porozumiewania się na odległość, prowadzeniu korespondencji,
      w tym także drogą elektroniczną;
    e) tworzenie, redagowanie, umieszczanie oraz usuwanie treści na stronach internetowych
      Spółki, a także na profilach Spółki w mediach społecznościowych, w tym w
      szczególności tekstów, grafik, zdjęć oraz innych treści wizualnych i dźwiękowych;
    Powtarzające się świadczenia niepieniężne realizowane będą co miesiąc w wymiarze do
    100 godzin miesięcznie stosownie do potrzeb Spółki.
    Świadczenia są odpłatne i ekwiwalentne, tzn. Spółka dokonuje wypłat wynagrodzenia na
    rzecz wspólników na podstawie wystawionych przez nich rachunków/faktur VAT, według
    stawek przyjętych w obrocie (rynkowych), których wysokość ustalana jest na podstawie
    uchwały Zgromadzenia Wspólników Spółki.
    Zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych,
    wynagrodzenie wspólnika za takie świadczenia na rzecz Spółki jest wypłacane niezależnie
    od tego, czy Spółka wykazuje zysk.
    Wspólnicy są jednocześnie członkami organu stanowiącego Spółki, tj. Zgromadzenia
    Wspólników (jak wszyscy wspólnicy spółek kapitałowych). Wspólnicy są również powołani
    jako członkowie zarządu.
    Czynności które są wskazane w umowie są wskazane jako czynności stanowiące
    świadczenia niepieniężne świadczone są przez zobowiązanych do tego wspólników
    osobiście, a czynności te nie są wykonywane pod niczyim kierownictwem. Zgodnie z
    umową Spółki organami Spółki są Zarząd i Zgromadzenie Wspólników. Zgromadzenie
    Wspólników m.in. powołuje i odwołuje członków Zarządu. Członkowie Zarządu są
    decydentami i osobami zarządzającymi Spółką. Reprezentują ponadto Spółkę na zewnątrz.
    Zgromadzenie Wspólników decyduje ponadto m.in. o aktualnych stawkach wynagradzania
    wspólników za omawiane świadczenia biorąc pod uwagę aktualne stawki rynkowe lub
    ceny za tożsame lub podobne świadczenia przyjęte w obrocie. W tym zakresie i tylko w
    tym wspólnik zobowiązany do powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz
    spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest podporządkowany osobie lub osobom
    pełniącym funkcje członków Zarządu Spółki. Podmiotem ponoszącym ryzyko gospodarcze
    za wykonanie powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz Spółki jest Spółka.
    Podmiotem ponoszącym odpowiedzialność za wykonanie powtarzających się świadczeń
    niepieniężnych na rzecz Spółki, ale wobec osób trzecich i za rezultat tych czynności jest
    Spółka, a nie wspólnicy wykonujący świadczenia niepieniężne. Wspólnicy zobowiązani do
    wykonywania świadczeń niepieniężnych na rzecz Spółki uprawnieni są do samodzielnego
    decydowania o miejscu, czasie i sposobie wykonania czynności, które określone są w
    umowie spółki jako czynności stanowiące świadczenia niepieniężne. Ani Spółka, ani żaden
    inny podmiot nie ma prawa do nakładania kar dyscyplinarnych związanych z
    wykonywaniem omawianych świadczeń na wspólnika. Umowa Spółki nie przewiduje
    urlopu lub podobnego rozwiązania.
    Wedle przewidywań wynagrodzenie z tytułu powtarzających się świadczeń niepieniężnych
    przekroczy 200.000,00 złotych rocznie.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    W ocenie Wnioskodawcy wynagrodzenie, które otrzyma wspólnik od Spółki z tytułu
    wykonywania powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz Spółki nie będzie
    stanowić:
    1) przychodów wymienionych w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
          dochodowym od osób fizycznych;

    2) przychodów wymienionych w art. 13 ust. 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
          dochodowym od osób fizycznych.
    Spółka jest czynnym podatnikiem VAT, a usługi świadczone przez Spółkę na rzecz jej
    klientów podlegają pod opodatkowanie podatkiem VAT. W ocenie Wnioskodawcy
    czynności świadczone przez wspólnika Spółki na rzecz Spółki będą związane z
    czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone numerami jak we wniosku)
    3. Czy w opisanym stanie faktycznym czynności wykonywane przez wspólnika na rzecz
    spółki będą stanowiły odpłatne świadczenie usług przez podatnika w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług?
    4. Jakim dokumentem, na potrzeby podatku od towarów i usług, wspólnik spółki powinien
    dokumentować wykonywanie na rzecz spółki powtarzających się świadczeń
    niepieniężnych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W zakresie stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego pytania drugiego:
    W ocenie Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym czynności wykonywane przez
    wspólnika spółki na rzecz Spółki stanowią odpłatne świadczenie usług przez podatnika w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług,
    o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby
    fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy o podatku od
    towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,

    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Artykuł 15 ust. 2 ww. ustawy stanowi, iż działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, za wykonaną samodzielnie
    działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:
  1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
  2) (uchylony);
  3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych
      czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
      więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i
      wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,
      wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonania tych czynności wobec osób
      trzecich.
    Z przywołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług wynika,
    że podstawowym warunkiem dla uznania, że określone czynności wykonywane przez
    osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym
    samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, jest uznanie
    przychodów osiąganych z tytułu wykonywanych czynności za przychody wymienione w
    art. 12 ust. 1-6 (przychody z wykonanej pracy) lub w art. 13 pkt 2-9 (przychody z
    działalności wykonywanej osobiście) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W ocenie Wnioskodawcy i wynagrodzenie, które otrzymuje wspólnik od Spółki za
    wykonywane czynności na rzecz Spółki nie będzie stanowić:
    1) przychodów wymienionych w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    2) przychodów wymienionych w art. 13 ust. 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    W ocenie Wnioskodawcy wynagrodzenie to powinno zostać zakwalifikowane jako
    przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z powołanych przepisów wynika, że możliwość stosowania przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3
    ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym możliwość wyłączenia z grona
    podatników osoby fizycznej będącej wspólnikiem spółki, wymaga łącznego spełnienia
    wszystkich wymienionych w przepisie kryteriów, w tym zaliczenia przychodów z tytułu
    wykonania tych czynności do przychodów wymienionych w art. 13 pkt 2-9 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych lub w art. 12 pkt 1-6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Stąd też niespełnienie warunku w zakresie uznania
    przychodów osiąganych z tytułu wykonywanych czynności za przychody wymienione w

    art. 12 ust. 1-6 (przychody z tytułu wykonywanej pracy) lub w art. 13 pkt 2-9 (przychody z
    działalności wykonywanej osobiście) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    powoduje, iż czynności wykonywane odpłatnie przez wspólnika spółki w wykonaniu
    zawartego w umowie spółki na podstawie art. 176 § 1 ustawy - Kodeks spółek handlowych
    zobowiązania uznać należy za podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, wykonując opisane w stanie faktycznym
    powtarzające się świadczenia niepieniężne wspólnik spółki działa w charakterze podatnika
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a w
    konsekwencji, wykonywane świadczenia na rzecz Spółki należy uznać za odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju, o którym mowa w art. 8 ust. 1 tej ustawy.
    W zakresie stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego pytania trzeciego:
    W ocenie Wnioskodawcy w przypadku niekorzystania przez wspólnika spółki
    zobowiązanego do powtarzających się świadczeń niepieniężnych ze zwolnienia
    podmiotowego uregulowanego w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o podatku od towarów i
    usług, wspólnik jest zobowiązany dokumentować wykonywanie czynności poprzez
    wystawienie faktury VAT, czyli dokumentu określonego w Dziale XI Rozdziale 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej, podatnicy prowadzący działalność
    gospodarczą są zobowiązani wystawić rachunek za dokonaną sprzedaż lub wykonanie
    usługi.
    Zgodnie zaś z art. 106b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik, który nie
    korzysta m.in. ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego w art. 113 ust. 1 i ust. 9
    ustawy o podatku od towarów i usług jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą
    sprzedaż na rzecz innego podatnika podatku VAT.
    Zatem w przypadku, gdy wspólnik spółki zobowiązany do powtarzających się świadczeń
    niepieniężnych nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego w art. 113 ust. 1
    i ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, a w przedstawionym stanie faktycznym
    dochodzi do odpłatnego świadczenia usług (wykonywania czynności), czyli do sprzedaży,
    na rzecz Spółki, która także posiada status podatnika VAT czynnego, obowiązkowe jest
    udokumentowane przez wspólnika spółki wykonania świadczeń niepieniężnych poprzez
    wystawienie faktury VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy.
    Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z kolei, art. 15 ust. 3 ustawy stanowi, że:
    Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje
    się czynności:

      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1–6 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony)
      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania
        tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności
        prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie
        czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
        czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych
        czynności wobec osób trzecich.
    Z powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 3 ustawy wynika, że podstawowym warunkiem
    dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią
    samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza
    regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, jest uznanie przychodów osiąganych z
    tytułu wykonywanych czynności za przychody wymienione w art. 12 ust. 1-6 (przychody z
    wykonywanej pracy) lub w art. 13 pkt 2-9 (przychody z działalności wykonywanej
    osobiście) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przywołany przepis art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług jest wynikiem
    dostosowania prawodawstwa krajowego do prawodawstwa wspólnotowego – art. 10
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą.
    Zgodnie z postanowieniami art. 9 ust. 1 Dyrektywy:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
    Natomiast art. 10 Dyrektywy stanowi, że:
      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza
      jest prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych
      osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi
      więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a
      pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności
      pracodawcy.
    Ponadto, jak wynika z treści art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od
    towarów i usług, poza spełnieniem warunku zaliczenia przychodu do art. 13 pkt 2-9
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, istotne jest również łączne spełnienie
    wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze
    zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny
    pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane czynności co do warunków:
    - wykonywania tych czynności,
    - wynagrodzenia, oraz
    - odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

    A zatem, wyłączone z opodatkowania są czynności, których prawodawca, zgodnie z art. 15
    ust. 3 pkt 3 ustawy, nie uznaje za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem, że uzyskiwane
    przychody są przychodami, o których mowa w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz podmioty uzyskujące te przychody związane są ze
    zlecającym ich wykonanie więzami tworzącymi stosunek prawny co do warunków ich
    wykonania, wynagrodzenia oraz odpowiedzialności zlecającego za wykonanie tych
    czynności. Odpowiedzialność zlecającego wykonanie tych czynności, to odpowiedzialność
    wobec osób trzecich.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla
    przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas primera y segunda, C-235/85 Komisja
    Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach
    wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która
    wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu,
    na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób
    trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością. Zatem, wyłączone z
    opodatkowania VAT są stosunki, które pod względem warunków wykonywania czynności,
    wynagrodzenia oraz odpowiedzialności zlecającego tożsame są ze stosunkiem pracy.
    Chodzi tutaj w szczególności o element podporządkowania zlecającemu, który jest
    charakterystyczny dla stosunku pracy.
    Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą tego, czy w związku z wykonywaniem
    przez Pana powtarzających się świadczeń niepieniężnych, będzie Pan działał w tym
    zakresie w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy
    oraz, czy wykonywanie powtarzających się świadczeń mających charakter usług
    doradczych na rzecz Spółki należy uznać za odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju, o których mowa w art. 8 ust. 1 tej ustawy.
    Należy w tym miejscu wskazać, że na podstawie art. 176 ustawy z 15 września 2000 r.
    Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):
      § 1. Jeżeli wspólnik ma być zobowiązany do powtarzających się świadczeń
      niepieniężnych, w umowie spółki należy oznaczyć rodzaj i zakres takich świadczeń.
      § 2. Wynagrodzenie wspólnika za takie świadczenia na rzecz spółki jest wypłacane
      przez spółkę także w przypadku, gdy sprawozdanie finansowe nie wykazuje zysku.
      Wynagrodzenie to nie może przewyższać cen lub stawek przyjętych w obrocie.
      § 3. W przypadku określonym w § 1 zbycie udziału, jego części lub ułamkowej części
      udziału, bądź obciążenie udziału, może nastąpić jedynie za zgodą spółki, o której
      mowa w art. 182, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.
    Przepis art. 176 § 1 Kodeksu spółek handlowych umożliwia tworzenie swoistych relacji
    między wspólnikiem a spółką, które pozwalają im wzajemnie odnosić określone korzyści.
    Dla spółki oznacza to pewność otrzymania w określonym czasie pewnych świadczeń, zaś
    dla wspólnika możliwość zbytu świadczeń i otrzymania wynagrodzenia.
    Ze świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy mamy do czynienia w sytuacji, w
    której dana czynność/zachowanie/zdarzenie posiada następujące cechy:
    - stanowi świadczenie dające się wyodrębnić spośród innych czynności dokonywanych
      przez dany podmiot;

    - świadczenie to może mieć charakter czynny lub bierny - tj. może polegać zarówno na
      podejmowaniu danych czynności/działań jak również na powstrzymywaniu
      /zaniechaniu tych czynności/działań czy też ich tolerowaniu.
    Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest
    zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania
    tego świadczenia miało być wypłacone.
    Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
      - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy przy tym podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało - jako usługa - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Niewątpliwie w niniejszej sprawie wykonywane przez Pana powtarzające się świadczenia
    niepieniężne - mają charakter odpłatny. W przypadku świadczenia przez Pana na
    podstawie modyfikacji umowy Spółki odpłatnie usług na rzecz Spółki mamy do czynienia
    ze świadczeniem, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego korzyść, tj. Spółka. Pan natomiast w zamian za wykonane
    świadczenie niepieniężne będzie otrzymywać od Spółki określone wynagrodzenie.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że możliwość stosowania cyt. wcześniej art. 15 ust.
    3 ustawy i tym samym możliwość wyłączenia z grona podatników osoby fizycznej będącej
    wspólnikiem Spółki wymaga łącznego spełnienia wszystkich wymienionych w przepisie
    kryteriów, w tym zaliczenia przychodów z tytułu wykonania tych czynności do przychodów
    wymienionych w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w
    art. 12 pkt 1-6 tejże ustawy.
    Wskazał Pan, że wynagrodzenie, które otrzymuje Pan od Spółki za wykonywanie
    powtarzających się świadczeń niepieniężnych, nie będzie stanowiło przychodu, o którym
    mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    oraz nie będzie stanowiło przychodu, o którym mowa w przepisach art. 13 pkt 2-9 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stąd też, niespełnienie warunku w zakresie uznania przychodów osiąganych z tytułu
    wykonywanych przez Panią czynności za przychody wymienione w art. 12 ust. 1-6
    (przychody z tytułu wykonywanej pracy) lub w art. 13 pkt 2-9 (przychody z działalności
    wykonywanej osobiście) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powoduje, iż
    w okolicznościach niniejszej sprawy czynności wykonywane odpłatnie przez Pana na rzecz
    Spółki należy uznać za czynności wykonywane przez podatnika, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej określonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skoro nie będzie spełniony podstawowy warunek zawarty w art. 15 ust. 3 ustawy
    pozwalający wyłączyć Pana z grona podatników podatku VAT, to analiza pozostałych
    warunków z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy jest bezprzedmiotowa.
    W związku z wykonywaniem na rzecz Spółki opisanych we wniosku powtarzających się
    świadczeń niepieniężnych działa Pan w charakterze podatnika podatku VAT, o którym

    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji wykonywane powtarzające się
    świadczenia niepieniężne na rzecz Spółki należy uznać za odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.
    Przechodząc do kwestii dokumentowania wykonywanych przez Pana czynności wskazać
    należy, że:
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Jak wynika z art. 113 ust. 13 ustawy:
    Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
        a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
        b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
          podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
          - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
          - wyrobów tytoniowych,
          - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
            podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
            trwałych podlegających amortyzacji,
        c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust.
          1 pkt 10 lit. a i b,
        d) terenów budowlanych,
        e) nowych środków transportu,
        f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
          zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
          fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
          liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
          włącznie:
          - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
          - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
          - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
          - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
        g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
          - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
          - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
        a) prawnicze,
        b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
          hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
          sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
        c) jubilerskie,
        d) ściągania długów, w tym factoringu;

    Zatem podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9
    ustawy, pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13
    ustawy.
    Z kolei w myśl art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art.
    106a-106q ustawy.
    W myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
        pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
        wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
        z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
        pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
          pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
          ust. 1b.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika, natomiast faktura stanowi podstawę dla nabywcy towaru lub usługi do
    odliczenia podatku naliczonego.
    W Pana przypadku powtarzające się świadczenia niepieniężne, które Pan wykonuje na
    rzecz Spółki, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych w myśl art. 5
    ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy. Z tytułu wykonywanych odpłatnie na rzecz
    Spółki świadczeń niepieniężnych jest Pan podatnikiem podatku VAT. Tak więc skoro jest
    Pan podatnikiem podatku VAT i dokonuje czynności podlegającej opodatkowaniu tym
    podatkiem, to jest Pan zobowiązany do udokumentowania świadczonej usługi poprzez
    wystawienie na rzecz Spółki faktury, w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem w sytuacji, gdy nie korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego w
    art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy, to jest Pan zobowiązany do wystawienia w ramach

    prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej faktury dokumentującej
    wykonywane przez siebie czynności na rzecz Spółki.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wyjaśnić należy, że ze względu na autonomiczność prawa podatkowego i
    odrębność uregulowań prawnych w zakresie podatku dochodowego i podatku VAT,
    rozstrzygnięcie przyjęte w niniejszej interpretacji dot. uznania wykonywanych przez
    Wspólnika na rzecz Spółki powtarzających się świadczeń niepieniężnych za odpłatne
    świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem oraz sposobu
    dokumentowania wykonywanych przez Wspólnika powtarzających się świadczeń
    niepieniężnych, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w tym zakresie na gruncie
    przepisów dotyczących podatku dochodowego.
    Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony przez Pana opis stanu
    faktycznego, w szczególności w oparciu o Pana wskazanie, że wynagrodzenie, które
    otrzyma wspólnik od Spółki z tytułu wykonywania powtarzających się świadczeń
    niepieniężnych na rzecz Spółki nie będzie stanowić:
      1) przychodów wymienionych w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
        podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) przychodów wymienionych w art. 13 ust. 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
        podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Informuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
    Zatem, niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla pozostałych
    wspólników Spółki.
    Ocena prawna Pana stanowiska w zakresie podatku od osób fizycznych oraz zasad
    ewidencji i identyfikacji podatników i płatników zostanie zawarta w odrębnych
    rozstrzygnięciach.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację

    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Pan do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.