Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-345b/10/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-07-09
Teza: Czy Wnioskodawca mógł odliczyć za 2008 r. na swoja córkę, która mieszka ze swoją matką, a byłą żoną Wnioskodawcy ulgę z tytułu wychowywania dziecka?
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; niepełnosprawni; renta; ulga; ulga-ulga prorodzinna; zasiłki-zasiłek pielęgnacyjny
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 29 marca 2010 r. (data wpływu 30 marca 2010 r.), uzupełnionego pismami z dnia 19 czerwca 2010 r. (data wpływu 23 czerwca 2010 r.) oraz z dnia 8 lipca 2010 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z odliczeń w ramach tzw. „ulgi prorodzinnej” - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z odliczeń w ramach tzw. „ulgi prorodzinnej”.

W przedmiotowym wniosku oraz w pismach uzupełniających z dnia 19 czerwca i 8 lipca 2010 r. przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca z pierwszego małżeństwa ma 32 letnią córkę, która jest chora na „dziecięce porażenie mózgowe” i z powodu tej choroby została zakwalifikowana do I grupy inwalidztwa, tj. znacznego stopienia niepełnosprawności według ustalonych kodów N. Orzeczenie wydane zostało na stałe.

Z uwagi na znacznie ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji córka wymaga stałej opieki drugiej osoby. Występuje u niej jednostronny niedowład kończyn, zaburzenie zdolności ruchów i równowagi, wzmożone napięcie mięśniowe, padaczka, zaburzenia umysłowe.

Wnioskodawca dowozi córkę na zabiegi lecznicze samochodem osobowym, którego jest właścicielem – wpisany jest w dowodzie rejestracyjnym tego pojazdu. Leczenie córki polega na ciągłej rehabilitacji poprzez zajęcia z fizjoterapii oraz leczeniu farmakologicznemu. Córka jest pod stałą kontrolą u specjalisty Akademii. Zajęcia leczniczo - rehabilitacyjne prowadzone są zgodnie z zaleceniami lekarzy specjalistów.

Wnioskodawca wydatkował na leczenie dziecka znacznie wyższą kwotę, aniżeli odliczył w zeznaniu rocznym PIT-37.

Córka mieszka razem ze swoją matką, tj. z byłą żoną Wnioskodawcy i uzyskuje dochody z tytułu zasiłku pielęgnacyjnego oraz renty socjalnej, która w 2008 r. wynosiła 525 zł. Jej roczny dochód nie przekroczył kwoty 9.120 zł.

Ponadto Wnioskodawca łoży na utrzymanie swojej córki, płaci alimenty, pomaga i uczestniczy stale, niemalże codziennie w wychowywaniu i utrzymaniu córki. Wnioskodawca współuczestniczy w podejmowaniu wszystkich decyzji i rozwiązywaniu problemów związanych z wychowywaniem, leczeniem oraz zapewnianiem córce środków do życia – ponosi koszty związane z wyżywieniem, utrzymaniem mieszkania i innymi potrzebami.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca mógł odliczyć za 2008 r. na swoja córkę, która mieszka ze swoją matką, a byłą żoną Wnioskodawcy ulgę z tytułu wychowywania dziecka?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowo odliczył w zeznaniu podatkowym za 2008 r. ulgę z tytułu wychowywania dziecka, gdyż:

*   prawo do ulgi przysługuje podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych, który w roku podatkowym wychowywał własne dzieci,
*   Wnioskodawca łoży na utrzymanie dziecka a matka dziecka nie dokonała w zeznaniu rocznym odliczenia przedmiotowej ulgi ,,prorodzinnej.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r. (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć rocznie kwotę, obliczoną zgodnie z ust. 2, jeżeli w roku podatkowym wychowywał własne lub przysposobione dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 ww. ustawy tj.:

*   dzieci małoletnie,
*   dzieci, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
*   dzieci do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Stosownie do art. 27f ust. 2 ustawy odliczeniu podlega kwota stanowiąca iloczyn liczby wychowywanych dzieci i dwukrotności kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 27f ust. 3 ustawy stanowi, iż odliczenie kwoty ww. ulgi, dotyczy łącznie obojga rodziców, z zastrzeżeniem ust. 4, a kwotę tę odlicza się od podatku jednego z rodziców lub od podatku obojga.

Nadto w myśl art. 27f ust. 4 cytowanej ustawy w brzmieniu obowiązującym do końca 2008 r., w przypadku rodziców, w stosunku do których orzeczone zostały rozwód albo separacja, odliczenie przysługuje temu z nich, u którego dzieci faktycznie zamieszkują, o ile spełnione są warunki określone w ust. 1. Jeżeli przez część roku podatkowego dzieci faktycznie zamieszkują u każdego z rodziców (rozwiedzionych bądź będących w separacji) odliczenie przysługuje każdemu z nich, o ile spełnione są warunki uzyskania ulgi; w tym przypadku kwota odliczenia stanowi iloczyn liczby miesięcy pobytu dzieci u rodzica i 1/12 kwoty odliczenia.

Podkreślenia wymaga fakt, iż korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Przytoczone regulacje ustawowe wskazują wyraźnie, iż jednym z kryterium skorzystania z prawa do odliczenia ulgi jest wychowanie dziecka przez podatnika w danym roku podatkowym. Ulga dotyczy zawsze obojga rodziców, niezależnie od tego czy są małżeństwem, z tym, że w przypadku małżonków rozwiedzionych ulga przysługuje temu z nich, u którego dzieci faktycznie zamieszkują.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż córka Wnioskodawcy zamieszkuje ze swoją matką – byłą żoną Wnioskodawcy.

Mając na uwadze obowiązujące uregulowania prawne, należy stwierdzić, iż prawo do odliczania ulgi prorodzinnej w zeznaniu rocznym za 2008 r. Wnioskodawcy nie przysługiwało, ponieważ przesłanka zamieszkiwania wspólnie z dzieckiem w 2008 r. nie została przez niego spełniona.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.