Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-259/09/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-24
Teza: sposobu rozliczania otrzymywanych należności na usługę pocztową dotyczącymi sprzedaży za pośrednictwem Internetu
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszt przesyłki; pełnomocnictwo; poczta-usługi pocztowe; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 31 marca 2009r.), uzupełnionego w dniu 13 maja 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczania otrzymywanych należności za usługę pocztową w związku z dokonywaną sprzedażą towaru za pośrednictwem Internetu **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2009r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczania otrzymywanych należności za usługę pocztową w związku z dokonywaną sprzedażą towaru za pośrednictwem Internetu.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 8 maja 2009r. wezwano do ich uzupełnienia co nastąpiło 13 maja 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi sklep internetowy. Wysyłając towar do klienta w większości przypadków korzysta z usług poczty, która to instytucja zwolniona jest z płacenia podatku VAT. Według obowiązujących przepisów podatkowych wystawiając klientowi fakturę VAT za towar i ujmując na niej dodatkowo koszty wysyłki musi naliczyć od tej usługi podatek VAT wg stopy procentowej sprzedawanego towaru (w przypadku wnioskodawcy 22%). Jak twierdzi, jeżeli przyjmie, że ujmowanie kosztów przesyłki na fakturze jest obligatoryjne, to obowiązkowe staje się także naliczenie podatku VAT od tej usługi i uznanie kosztów przesyłki jako przychodu.

Wobec posiadanych wątpliwości wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym wyraził dwa rozwiązania, powyższego problemu:

1.  Przyjmując, że kwotę np. 12,20 zł naliczoną przez pocztę za przesyłkę jest kwotą brutto (ceny umowne), na fakturze będzie to uwidocznione jako 10 zł netto i 2,20zł VAT. W podanym przypadku będąc czynnym płatnikiem VAT jako przychód w księdze przychodów i rozchodów musi przyjąć kwotę 10 zł, a jako koszt księgowany na podstawie faktury z poczty, czy dowodu nadania kwotę 12,20 zł. Jak widać z powyższego przykładu takie księgowanie spowoduje obniżenie wysokości podatku dochodowego ze względu na zmianę proporcji kosztu do przychodu, która powinna być w tym przypadku 1:1 - koszt 12,20 zł i przychód 12,20 zł lub 10 zł i 10 zł.
2.  Druga możliwość to doliczanie do opłaty pocztowej w tym przypadku 12,20zł 22% VAT co daje kwotę brutto 14,88 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Który z przedstawionych powyżej sposobów księgowania poniesionych kosztów jest właściwy?

Zdaniem wnioskodawcy, jeżeli w regulaminie sklepu umieści zapis o udzieleniu przez klienta pełnomocnictwa jego firmie, to pieniądze, które przesyła klient na jego konto firmowe jako zapłata za przesyłkę traktowane będą jako zwrot kosztów i nie muszą być ujmowane na fakturze VAT, w związku z tym nie ma także konieczności naliczania podatku VAT i księgowania tych kwot w ewidencji sprzedaży i zakupu VAT.

Podobnie sytuacja wygląda w kwestii księgowania kwoty zapłaty za wysyłkę w księdze przychodów i rozchodów. Kwota jaka wpływa na rachunek wnioskodawcy od danego klienta za wysyłkę jest tylko zwrotem kosztów nie musi być ona traktowana i księgowana jako przychód. Należy tylko posiadać dowody nadania w celu udokumentowania poniesionych kosztów wysyłki. Chodzi o to, że kwota jaka wpływa na konto firmowe wnioskodawcy od klienta będzie większa o koszty wysyłki w porównaniu do wartości towaru na fakturze.

W związku z powyższym zdaniem wnioskodawcy zwrot kosztów przesyłki nie powoduje nieuzasadnionego wzrostu kosztów po stronie odbiorcy.

Stanowisko tej treści uzyskał telefonicznie od pracownika KIP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zauważyć należy, iż niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę przedstawionego we wniosku stanu faktycznego w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług ocena stanowiska wnioskodawcy zostanie dokonana w odrębnej interpretacji.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 źródłem przychodów jest m.in. pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Jednakże w myśl art. 14 ust. 3 pkt 3a ww. ustawy do przychodów o których mowa w ust. 1 i 2 nie zalicza się zwróconych wydatków niezliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) pełnomocnictwo to jednostronne oświadczenie osoby - mocodawcy - na mocy którego inna osoba - pełnomocnik - staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

Po dokonaniu analizy stanu faktycznego i zastosowaniu powyżej powołanych przepisów należy uznać, iż w sytuacji opisanej przez Wnioskodawcę nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów prawa podatkowego, a co za tym idzie środki pieniężne, które będą wpływać na rachunek Wnioskodawcy w związku ze zobowiązaniem do wykonania polecenia mocodawcy, tj. kwoty, które Wnioskodawca zobowiązany jest przekazać wskazanemu przez mocodawcę podmiotowi nie będą opodatkowane podatkiem dochodowym.

Należy jednak podkreślić, iż warunkiem bezwzględnym i podstawowym dla takiej klasyfikacji kwot otrzymanych od kupującego jest działanie przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz (rachunek) kupującego na podstawie umowy zawartej z kupującym i udzielonego pełnomocnictwa, bowiem tylko w takiej sytuacji stanowisko Wnioskodawcy będzie można uznać za prawidłowe. Koniecznym jest także posiadanie dowodów potwierdzających dokonanie usługi przez wnioskodawcę, np. dowód opłaty za nadanie przesyłki pocztowej.

Zauważyć jednocześnie należy, iż zgodnie z art. 24a ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Z wyżej przytoczonego przepisu wynika obowiązek prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów lub ksiąg rachunkowych.

Podstawą obliczenia zaliczek na podatek dochodowy jest dochód (nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania), którego ustalenia dokonuje się na podstawie prowadzonej podatkowej księgi przychodów i rozchodów lub ksiąg rachunkowych.

Jak wskazano we wniosku, wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, w której obowiązany jest ewidencjonować przychody i koszty mające wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku.

Sposób prowadzenia księgi określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

W świetle powyższego skoro wpłacone na konto firmowe wnioskodawcy środki pieniężne nie stanowią przychodu wnioskodawcy, a więc pozostają bez wpływu na podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nieprawidłowym byłoby ewidencjonowanie ww. otrzymanych kwot w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnach służących do księgowania przychodów.

Jedynym miejscem, gdzie fakultatywnie można ujmować otrzymane środki pieniężne nie będące przychodem w rozumieniu wyżej powołanych przepisów oraz wydatki, które nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów, jest kolumna 16 Księgi (Uwagi). Wynika to z pkt 17 „Objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów” stanowiących załącznik do ww. rozporządzenia. Poza tą kolumną środki pieniężne oraz wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, jako nie mające wpływu na ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy nie powinny być w księdze ewidencjonowane.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.