Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-259/13/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-06-18
Teza: Czy wydatki poniesione na remont domu wnioskodawca może uwzględnić jako koszty uzyskania przychodu z tytułu zawarcia umowy najmu opodatkowanej na zasadach ogólnych
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; najem; nieruchomości; remonty
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. Biura 08 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniach 21 i 28 maja 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułu najmu wydatków poniesionych na remont lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08 marca 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułu najmu wydatków poniesionych na remont lokalu mieszkalnego.

W związku z brakami formalnymi, pismem z dnia 16 maja 2013 r. Znak: IBPBII/2/415-259/13/NG wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniach 21 i 28 maja 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w marcu 2012 r. wynajął spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Wnioskodawca uzyskał dochód roczny w wysokości 4 000 zł.

Wcześniej wnioskodawca poniósł następujące koszty związane z remontem:

*   zakup w dniu 07 grudnia 2011 r. wanny za kwotę 534 zł,
*   zakup w dniu 04 lutego 2012 r. termy łazienkowej za kwotę 1280 zł,
*   montaż w dniu 09 lutego 2012 r. termy zakupem armatury za kwotę 416,36 zł.

Wnioskodawca wprowadził się w 1974 r. po wybudowaniu budynku jako pierwszy lokator. Przez 32 lata użytkowania wanna i terma były zużyte w stopniu kwalifikującym się do wymiany. Od września 1993 r. mieszkanie jest własnością wnioskodawcy.

Za 2012 r. wnioskodawca zapłacił podatek według skali podatkowej – 18% od kwoty 4000 zł, czyli 720 zł.

Wnioskodawca nie odlicza amortyzacji z uwagi na utrudnione określenie wartości aktualnej przedmiotu wynajmu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przedmiotowe wydatki wnioskodawca może uwzględnić jako koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem wnioskodawcy, przedmiotowe wydatki stanowią koszt uzyskania przychodu z wynajmu mieszkania opodatkowanego na zasadach ogólnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodu jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Stosownie do art. 9 ust. 3 tej ustawy o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, można obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Moment powstania przychodu z najmu określa art. 11 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Analizując art. 11 ust. 1 ww. ustawy, należy stwierdzić, że przychodami z tytułu najmu, który nie stanowi działalności gospodarczej, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Aby więc powstał po stronie wynajmującego przychód, konieczne jest zaistnienie przesłanki określonej w wyżej powołanym art. 11 ust. 1 ustawy, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego.

W odniesieniu do przychodów z najmu zastosowanie ma ogólna definicja kosztu podatkowego, zawarta w art. 22 ust. 1 ww. ustawy, który stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Art. 22 ust. 4 ww. ustawy stanowi natomiast, że koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

Powołany przepis art. 22 ust. 1 ustawy, nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo – skutkowego, polegającego na tym, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, bądź funkcjonowanie źródła tego przychodu. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

Zauważyć ponadto należy, iż poniesienie wydatków przed rozpoczęciem najmu nie wyklucza możliwości zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów z najmu, jeżeli wydatki te miały na celu osiągnięcie przychodu. Poniesione wydatki mające na celu przygotowanie lokalu do wynajęcia, niewątpliwie mają wpływ na osiągnięcie przychodów z najmu.

A zatem kosztami uzyskania przychodów z najmu są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają następujące warunki:

*   pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z najmem,
*   nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów oraz
*   zostały prawidłowo udokumentowane.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca jest od 1993 r. właścicielem mieszkania, w którym mieszkał od 1974 r. Wnioskodawca postanowił mieszkanie przeznaczyć na wynajem. Wnioskodawca wskazał, że przez 32 lata użytkowania wanna i terma łazienkowa były zużyte w stopniu kwalifikującym je do wymiany. W przedmiotowym mieszkaniu przed zawarciem umowy najmu dokonano następujących czynności: zakup wanny w grudniu 2011 r., zakup oraz montaż termy łazienkowej w 2012 r. Wydatki te wnioskodawca zatem poniósł na przełomie dwóch lat kalendarzowych (2011 r. i 2012 r.). Mieszkanie zostało przez wnioskodawcę wynajęte w marcu 2012 r. Wnioskodawca z przychodu osiągniętego w 2012 r. z tytułu najmu rozliczał się na zasadach ogólnych i wskazał ponadto, iż nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych od wartości mieszkania.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, iż wszystkie ww. wydatki poniesione przez wnioskodawcę mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu z tytułu najmu pod warunkiem ich należytego udokumentowania o ile w rzeczywistości przedmiotowe wydatki zostały przeprowadzone celem przygotowania lokalu do wynajmowania. Tezę tę uprawdopodabnia fakt, że po zakończeniu remontu wnioskodawca zawarł pierwszą umowę najmu, która służy osiągnięciu przychodu.

Mając na względzie treść art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, iż ww. wydatki remontowe poniesione w 2011 r. winny zostać wykazane po stronie kosztów uzyskania przychodów w zeznaniu PIT-36 za 2011 r. W związku z tym, iż wnioskodawca w 2011 r. nie uzyskał przychodu z tytułu najmu, w rozliczeniu za ten rok powstała strata ze źródła przychodów jakim jest najem, o którą wnioskodawca może obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

W związku z powyższym wnioskodawca winien złożyć korektę zeznania rocznego na formularzu PIT-36 za 2011 r. uwzględniając w nim w wydatki remontowe poniesione w 2011 r.

Stanowisko wnioskodawcy uznać należało zatem za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.