Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.228.2025.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Określone w umowie o pracę z pracownikiem miejsce
wykonywania pracy położone jest na obszarze jednostki
samorządu terytorialnego innej, niż jednostka samorządu
terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika, oznacza to
posiadanie przez Spółkę w tych miejscach zakładów
(oddziałów) w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o CIT. W
konsekwencji jest to równoznaczne z obowiązkiem złożenia
przez Spółkę deklaracji CIT; ST (do 31 grudnia 2021 r.) oraz CIT; 8ST (od 1 stycznia 2022 r.).
Słowa kluczowe: CIT-8
banki
deklaracje-deklaracja podatkowa
oddział
umowa-umowa o pracę
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Obowiązki podatników
posiadających zakłady na terenie innej jednostki
samorządu terytorialnego niż właściwa dla ich siedziby
(CIT-ST)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 28-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia czy, Wnioskodawca w związku z zatrudnianiem jednej osoby na umowę o pracę,
    która jako miejsce świadczenia pracy miała wskazaną inną miejscowość, niż siedziba
    Wnioskodawcy oraz Oddziału Podmiotu C, był w świetle art. 28 ust. 1 Ustawy o CIT
    zobowiązany do złożenia deklaracji CIT-ST oraz CIT-8ST za lata 2019-2022.
    Opis stanu faktycznego
    Bank A. S.A. Oddział w Polsce (dalej: „Wnioskodawca”, „Oddział”) jest oddziałem Banku B. z
    siedzibą w (...), (dalej: „Bank B.” „Centrala Banku B.”). Bank B. jest wiodącą spółką Grupy
    (...) oraz zajmuje kluczowe stanowiska w (...).
    Wnioskodawca jest również sukcesorem Podmiotu C. (dalej: „Podmiot C.”), przejętego w
    roku 2022. Podmiot C. posiadał również Oddział w Polsce (dalej: „Oddział Podmiotu C.”),
    którego następcą jest Wnioskodawca.
    W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2022 r. (dalej: „Przedmiotowy Okres”)
    siedziby zarówno Oddziału, jak i Oddziału Podmiotu C., przestrzenie biurowe
    wykorzystywane na potrzeby świadczenia pracy przez zatrudnionych pracowników,
    znajdowały się w (...).
    W związku z rozwojem organizacji, Wnioskodawca w 2023 roku otworzył biuro w K. w celu
    rozwoju działu IT. W nowej lokalizacji sukcesywnie rosło zatrudnienie. Biuro w K. na koniec
    roku 2023 zatrudniało (...) osób, zaś na koniec roku 2024: (...) osób. Przed rokiem 2022 ani
    Wnioskodawca, ani Oddział Podmiotu C., nie posiadały wyodrębnionych organizacyjne
    jednostek w innych miejscowościach, niż (...).
    Jednocześnie w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 30 września 2022 r., Oddział Podmiotu C.
    zatrudniał na umowę o pracę osobę do spraw kadrowych, zamieszkałą na stałe w K., która
    jako miejsce wykonywania pracy w swojej umowie o pracę miała wskazany K. (dalej:
    „Osoba „A”). Od 1 października 2022 roku, w związku z przejęciem Podmiotu C. przez
    Centralę Banku B. i związanymi z tym zmianami organizacyjnymi w Polsce, na podstawie
    art. 231 Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy, pracodawcą Osoby A stał się
    Wnioskodawca. Osoba A świadczyła pracę pod nadzorem kierownictwa zlokalizowanego w
    Y. W latach 2019-2021 kilka razy w roku Osoba A w celach organizacyjnych pojawiała się w
    biurze Podmiotu C w Y.
    W Przedmiotowym Okresie Osoba A wykonywała swoje zadania zawodowe korzystając z 4
    2m przestrzeni podnajmowanej przez Oddział Podmiotu C. od zlokalizowanego w K. biura
    innego Banku (dalej: „Bank K.”) na podstawie Umowy Podnajmu z 1 stycznia 2018 r.
    zawartej między Oddziałem Podmiotu C. a Bankiem K. Rozliczenie za wynajem odbywało
    się kwartalnie, na koszt najmu składała się kwota czynszu w wysokości (...) oraz stała
    opłata eksploatacyjna w wysokości (...) złotych.
    W roku 2019 roku praca wykonywana przez Osobę A była wykonywana z biura Banku K.
    Od marca 2020 do sierpnia 2021 pracowała wyłącznie zdalnie. Natomiast od sierpnia 2021
    r. do końca Przedmiotowego Okresu Osoba A przebywała na urlopie macierzyńskim.
    Poza Osobą A, ani Wnioskodawca, ani Oddział Podmiotu C., nie zatrudniał w
    Przedmiotowym Okresie jakiejkolwiek innej osoby na umowę o pracę, która miała
    wpisane miejsce wykonywania pracy inne niż Y.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca w związku z zatrudnianiem jednej osoby na umowę o pracę, która jako
    miejsce świadczenia pracy miała wskazaną inną miejscowość, niż siedziba Wnioskodawcy
    oraz Oddziału Podmiotu C., był w świetle art. 28 ust. 1 Ustawy o CIT zobowiązany do
    złożenia deklaracji CIT-ST oraz CIT-8ST za lata 2019-2022?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Oddziału, Wnioskodawca, działając zarówno we własnym imieniu, jak i jako
    sukcesor Oddziału Podmiotu C., nie był zobowiązany do złożenia informacji CIT-ST oraz
    CIT- 8ST za lata 2019-22.
    Zgodnie z przepisem art. 28 ust. 1 Ustawy o CIT w brzmieniu od 1 stycznia 2019 r. do 31
    grudnia 2022 r., podatnicy posiadający zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki
    samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla ich siedziby byli obowiązani składać do
    urzędu skarbowego w terminie wpłat zaliczek miesięcznych lub kwartalnych oraz załączać
    do zeznania o wysokości dochodu (straty) informacje, sporządzone zgodnie z odrębnymi
    przepisami, w celu ustalenia dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu
    terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych.
    Natomiast zgodnie z nowelizacją wyżej wspomnianego przepisu, obowiązującą od 1
    stycznia 2022 r., podatnicy posiadający zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki
    samorządu terytorialnego innej niż właściwa ze względu na ich siedzibę są obowiązani
    składać do urzędu skarbowego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, informację,
    według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz zakładów (oddziałów) oraz liczbę osób
    zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych
    zakładach (oddziałach) ze wskazaniem jednostek samorządu terytorialnego, na których
    obszarze są położone, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego.
    Na podstawie art. 28a ust. 1 Ustawy o CIT, wzór informacji, o której mowa w art. 28 ust. 1
    ustawy o CIT, udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej minister właściwy do spraw
    finansów publicznych. W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r. była to
    informacja CIT-ST, natomiast od 1 stycznia 2022 r. - informacja CIT-8ST.
    Jak stanowił art. 10 ust. 1 obowiązującej w Przedmiotowym Okresie ustawy z dnia 13
    listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2022 r. poz.
    2267, dalej: „Ustawa o dochodach JST”, „DochSamTerytU03”), „Jeżeli podatnik podatku
    dochodowego od osób prawnych posiada zakład (oddział) położony na obszarze jednostki
    samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla jego siedziby, to w celu ustalenia
    wskaźników, o których mowa w art. 9a, należny podatek dochodowy od tego podatnika
    rozdziela się między jednostki samorządu terytorialnego proporcjonalnie do liczby osób
    zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w zakładzie (oddziale) położonym na
    obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a.”. Zaś
    zgodnie z art. 10 ust. 3 Ustawy o dochodach JST, zakładem (oddziałem) w rozumieniu
    Ustawy o dochodach JST było określone w umowie o pracę miejsce wykonywania pracy,
    położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka samorządu
    terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika.
    Jednocześnie należy wskazać, że praca wykonywana przez Osobę A w sensie faktycznym
    wypełniała dyspozycję art. 675 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks Pracy (Dz.U. z
    2022 r. poz. 1510, dalej: „Kodeks Pracy”) w brzmieniu obowiązującym w Przedmiotowym
    Okresie. Zgodnie § 1 tego przepisu, praca mogła być wykonywana regularnie poza
    zakładem pracy, z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu
    przepisów o świadczeniu usług drogą elektroniczną (telepraca). Jak wskazywał art. 675 § 2,
    telepracownikiem był pracownik, który wykonywał pracę w warunkach określonych w art.
    675 § 1 i przekazywał pracodawcy wyniki pracy, w szczególności za pośrednictwem
    środków komunikacji elektronicznej.
    Jak wskazuje się w orzecznictwie i doktrynie, zakład pracy jest zorganizowaną całością, na
    którą składają się określone elementy materialne (lokal, wydzielony teren, urządzenia,
    maszyny) i niematerialne (firma, klientela, kontakty handlowe) oraz odrębna organizacja

    (wyodrębnienie strukturalne) i własna struktura zarządzania (zespół pracowników) (za: K.
    Walczak [red.], Kodeks pracy. Komentarz, 2020, Art. 231). To sprawia, że w
    Przedmiotowym Okresie, Wnioskodawca nie posiadał zakładu pracy w K., a co za tym
    idzie, praca wykonywana przez Osobę A była wykonywana poza zakładem pracy, a więc
    spełniała znamiona telepracy.
    Rozpatrując istnienie lub nieistnienie zakładu w odniesieniu do statusu Osoby A, należy
    wziąć pod uwagę okoliczności związane z jej zatrudnieniem. Kilka razy w roku musiała się
    zgłaszać w siedzibie Oddziału Podmiotu C. Co więcej, od marca 2020 r. pracowała
    wyłącznie zdalnie, bez stawiennictwa w biurze, zaś od sierpnia 2021 r., aż do końca
    Przedmiotowego Okresu, przebywała na urlopie macierzyńskim.
    Oznacza to, że przez zdecydowaną większość Przedmiotowego Okresu, Osoba A ani razu
    nie pojawiła się w biurze w K. Jej status w sensie faktycznym w żadnym stopniu nie różnił
    się od pracowników wykonujących telepracę, czy pracowników wykonujących zdalną
    pracę, którzy, zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną i wyrokami oraz interpretacjami
    przytoczonymi w niniejszym wniosku, nie tworzą zakładu (oddziału), nawet pomimo
    wpisania w swojej umowie o pracę innej miejscowości niż siedziba pracodawcy. Dlatego
    też trudno mówić o fakcie istnienia Oddziału w Przedmiotowym Okresie, a w szczególności
    w latach 2020-2022.
    Istotną cezurą w funkcjonowaniu Wnioskodawcy jest rok 2023, gdy doszło do otwarcia
    biura w K. Od tej pory można mówić o powstaniu zorganizowanej, wyodrębnionej całości,
    tworzącej zakład pracy. Wcześniej - nie. Charakter wykonywanych zadań przez Osobę A, w
    żaden sposób nie pozwala na stwierdzenie, że zarówno Wnioskodawca, jak i Oddział
    Podmiotu C. w Przedmiotowym Okresie posiadali zakład na terenie K.
    Do powstania biura w K. w 2023 r., Wnioskodawca (jak również Oddział Podmiotu C.) nie
    posiadał organizacyjnie wyodrębnionego oddziału, wskazywanego przez inne przepisy
    prawa - jak obowiązujące w Przedmiotowym Okresie art. 3 pkt 4 Ustawy z dnia 6 marca
    2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób
    zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z
    2022 r. poz. 470).
    Zgodnie z nim, jak również z definicją Głównego Urzędu Statystycznego, oddział stanowi
    wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną
    przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania
    działalności. Analizując zasadność rozpatrywania obowiązku składania informacji CIT-ST
    oraz CIT-8ST, nie sposób abstrahować od tej okoliczności, która jest tu kluczowa.
    Uwzględniając całość polskiego porządku prawnego, nie sposób więc uznać, że
    Wnioskodawca, jak i Oddział Podmiotu C, posiadały w K. zakład pracy, lub zakład (oddział),
    w Przedmiotowym Okresie.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku III SA
    /Wa 3313/10 z 29 czerwca 2011 r., „Sąd (...) uznał, że zakładem (oddziałem) podatnika, o
    którym mowa w art. 28 PODPrU i art. 10 DochSamTerytU03 jest wyodrębniona
    organizacyjnie część struktury podatnika, będącego osobą prawną, wyposażona w
    odpowiedni substrat ludzki, zorganizowana na zasadach ustalonych w regulacjach
    wewnętrznych tej osoby prawnej. Takim zakładem (oddziałem) podatnika nie może być
    wyłącznie miejsce wykonywania pracy, o którym mowa w art. 10 ust. 3 DochSamTerytU03,
    ponieważ trudno jest uznać za część struktury osoby prawnej wyłącznie miejsce
    wykonywania pracy pracownika (pracowników) tej osoby prawnej określone w umowie o
    pracę. Tym bardziej nie do przyjęcia jest założenie, iż zakładem (oddziałem) osoby prawnej
    może być osoba fizyczna, będąca pracownikiem podatnika. Przyjęcie takiej interpretacji
    zarówno na gruncie logiki prawnej, jak też spójności z całym systemem prawnym, w
    którym osadzone są analizowane przepisy nie może zostać zaakceptowane. Wprawdzie
    ustawodawca w art. 10 ust. 3 DochSamTerytU03 posługuje się pojęciem „miejsca
    wykonywania pracy określone w umowie o pracę” w celu zdefiniowania zakładu (oddziału)
    w rozumieniu DochSamTerytU03, jednakże jak podano już wyżej w celu ustalenia

    właściwej treści normatywnej zawartej w art. 28 ust. 1 PODPrU oraz art. 10
    DochSamTerytU03 przepisy te należy odczytywać łącznie.
    Przepis art. 10 ust. 3 w związku z art. 10 ust. 1 DochSamTerytU03 zawiera w istocie
    definicję lokalizacji zakładu (oddziału) spójną z rozumieniem miejsca wykonywania pracy
    w świetle przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 1998 r. Nr
    21, poz. 94 ze zm., dalej KP). Należy zaznaczyć, że miejsce wykonywania pracy jest
    obligatoryjnym elementem każdej umowy o pracę, o czym stanowi wprost art. 29 § 1 pkt 2
    KP. Doprecyzowanie w art. 10 ust. 3 DochSamTerytU03 pojęcia zakładu (oddziału) jako
    odpowiedniej lokalizacji ma bardzo istotne znaczenie ustawowe i jest uzasadnione
    koniecznością ustalenia nie tylko lokalizacji tego oddziału, ale także liczby zatrudnionych w
    nim pracowników. W oparciu bowiem o ww. liczbę pracowników zakładu (oddziału)
    obliczana jest część dochodu z tytułu udziału we wpływach z podatku CIT, która jest
    przekazywana do budżetu jednostki samorządu terytorialnego, na której obszarze
    znajduje się ten zakład (oddział).
    Ponadto, na pojmowanie zakładu (oddziału) jako wyodrębnionej organizacyjnie i
    finansowo części struktury osoby prawnej wskazuje treść art. 10 ust. 4 DochSamTerytU03.
    Zgodnie z tym przepisem podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych są
    obowiązani do sporządzania i przekazywania informacji składanych do urzędów
    skarbowych, zawierających wykaz zakładów (oddziałów) oraz liczbę osób zatrudnionych na
    podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych zakładach (oddziałach)
    ze wskazaniem jednostek samorządu terytorialnego, na których obszarze są położone. Z
    brzmienia tego przepisu wynika wprost, że ustawodawca wymaga od podatnika najpierw
    podania wykazu zakładu (oddziałów), a następnie dopiero liczby osób zatrudnionych na
    podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych zakładach (oddziałach).
    Przyjęcie, wyłącznie w oparciu o art. 10 ust. 3 DochSamTerytU03, że zakładem (oddziałem)
    jest miejsce wykonywania pracy niweczyłoby w istocie sens wskazanej wyżej regulacji.
    Skoro bowiem już miejsce wykonywania pracy jest zakładem (oddziałem) podawanie
    zarówno wykazu oddziałów, jak i liczby pracowników świadczących pracę w
    poszczególnych oddziałach nie miałoby żadnego sensu i uzasadnienia.
    (...) treść art. 10 ust. 3 DochSamTerytU03 należy rozumieć jako doprecyzowanie lokalizacji
    zakładu (oddziału) osoby prawnej, będącej podatnikiem zarówno w spójności z przepisami
    prawa pracy, jak i dla celów DochSamTerytU03 i właściwego obliczania części dochodów
    przeznaczanych dla poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego. Natomiast
    pojęcie „zakładu (oddziału)” osoby prawnej należy interpretować biorąc pod uwagę
    pozostałe przepisy prawa, w tym art. 155 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek
    handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) oraz w sposób zbliżony do definicji zawartej w
    art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz.U. z
    2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.), zgodnie z którym oddziałem jest wyodrębniona i
    samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez
    przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania
    działalności.
    (...) za interpretacją zakładu (oddziału) jako wyodrębnionej organizacyjnie struktury
    podatnika przemawia również wykładnia celowościowa. Ratio legis poddanych
    interpretacji przepisów jest zapewnienie udziału w podatku dochodowym od osób
    prawnych jednostkom samorządu terytorialnego, na obszarze których znajdują się
    zakłady (oddziały) podatnika. Uzasadnieniem dla takiego udziału w dochodach jest
    sytuacja, w której na obszarze jednostki samorządu terytorialnego znajduje się zakład
    (oddział) osoby prawnej, korzystający z infrastruktury tej jednostki i osiągający określony
    dochód na jej obszarze. Jednostka samorządu terytorialnego powinna zatem również
    uzyskiwać odpowiednią rekompensatę w postaci udziału w dochodach z tytułu podatku
    dochodowego tej osoby prawnej, która na jej obszarze prowadzi działalność gospodarczą i
    uzyskuje dochód poprzez swój zakład (oddział). W przeciwnym przypadku jedyną
    jednostką samorządu terytorialnego uzyskującą dochód z ww. tytułu byłaby gmina, na

    obszarze której znajduje się siedziba osoby prawnej, niezależnie od liczby jej zakładów
    (oddziałów), położonych na obszarze innych jednostek samorządu terytorialnego i ich
    wielkości ustalanej w oparciu o kryterium liczby zatrudnionych pracowników. Tymczasem
    niejednokrotnie zakłady (oddziały) osoby prawnej przeważają wielkością (organizacyjnie i
    liczbą pracowników) nad siedzibą podatnika. Takie uzasadnienie nie znajduje natomiast
    miejsca, gdyby przyjąć, że zakładem (oddziałem) jest w istocie sam pracownik w
    połączeniu z miejscem wykonywania czynności pracowniczych. Należy podkreślić, że
    pracownicy są obowiązani do rozliczania z tytułu podatku dochodowego od osób
    fizycznych i składania corocznych deklaracji PIT, a rozliczenia te dokonuje się w oparciu o
    kryterium miejsca zamieszkania pracownika (osoby fizycznej).”
    Co więcej, jak wskazano również w odpowiedzi z 4 kwietnia 2023 r. na interpelację
    poselską nr 39920 (znak sprawy: DD6.054.5.2023), miejsce świadczenia pracy przez
    pracownika wykonującego pracę zdalną nie można uznać za zakład (oddział) położony na
    obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka samorządu
    terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika.
    Ponadto, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w Interpretacji indywidualnej z 29
    grudnia 2023 r. 0114-KDIP2-2.4010.594.2023.1.ASK. zgodził się w niej ze stwierdzeniem, że
    miejsce świadczenia pracy (adres zamieszkania pracownika) przez pracownika
    wykonującego pracę zdalną całkowitą oraz telepracę nie może zostać uznane za zakład
    (oddział) położony na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka
    samorządu terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika, w konsekwencji podmiot
    wnioskujący o wydanie interpretacji nie powinien w ramach sporządzania informacji CIT-
    8ST wskazywać miejsc zamieszkania osób wykonujących pracę zdalną całkowitą oraz
    telepracę jako prowadzonych przez siebie zakładów (oddziałów) pracy.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, ani Oddział, ani Oddział Podmiotu C, nie był
    zobowiązany do składania informacji CIT-ST, jak i CIT-8ST z uwagi na fakt zatrudniania
    jednej osoby w K. w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2022 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
    Uzasadnienie
    Obowiązek składania „Informacji podatnika do ustalenia należnych jednostkom
    samorządu terytorialnego dochodów z tytułu udziału we wpływach z podatku
    dochodowego od osób prawnych wynika z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej:
    „ustawa o CIT”)
    Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych
    - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.;
    dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy posiadający zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki samorządu
      terytorialnego innej niż właściwa dla ich siedziby są obowiązani składać do urzędu
      skarbowego w terminie wpłat zaliczek miesięcznych lub kwartalnych oraz załączać do
      zeznania o wysokości dochodu (straty) informacje, sporządzone zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w celu ustalenia dochodów z tytułu udziału jednostek
      samorządu terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych.
    Od 1 stycznia 2022 r. wprowadzona została nowelizacja art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587
    ze zm. dalej: „ustawa o CIT”), który aktualnie ma brzmienie:
      Podatnicy posiadający zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki samorządu
      terytorialnego innej niż właściwa ze względu na ich siedzibę są obowiązani składać

      do urzędu skarbowego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, informację,
      według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz zakładów (oddziałów) oraz liczbę osób
      zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych
      zakładach (oddziałach) ze wskazaniem jednostek samorządu terytorialnego, na
      których obszarze są położone, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego.
    Zmianie uległ zatem okres, w jakim należy składać informację CIT-ST.
    Wyłączną przesłanką powstania obowiązku złożenia informacji, o których mowa w art. 28
    ust. 1 ustawy o CIT jest posiadanie przez podatnika zakładu (oddziału) na terenie innej
    jednostki samorządu terytorialnego niż właściwa dla jego siedziby.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek
    samorządu terytorialnego (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1572 ze zm.):
      Jeżeli podatnik podatku dochodowego od osób prawnych posiada zakład (oddział)
      położony na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka
      samorządu terytorialnego, na obszarze której ma siedzibę, w celu ustalenia dochodu
      jednostki samorządu terytorialnego z tytułu udziału w podatku dochodowym od
      osób prawnych, dochód tego podatnika rozdziela się między jednostki samorządu
      terytorialnego proporcjonalnie do liczby osób zatrudnionych na podstawie umowy o
      pracę w zakładzie (oddziale) położonym na obszarze danej jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Przywołana wyżej ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego zawiera
    własną definicję zakładu (oddziału), którą należy stosować dla potrzeb tej ustawy.
    Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego:
      Zakładem (oddziałem) w rozumieniu ustawy jest określone w umowie o pracę
      miejsce wykonywania pracy, położone na obszarze jednostki samorządu
      terytorialnego innej niż jednostka samorządu terytorialnego, na obszarze której
      podatnik ma siedzibę.
    Określenie zatem w umowie o pracę miejsca świadczenia pracy konkretnego pracownika,
    przesądza o tym, która jednostka samorządu terytorialnego (gmina, powiat,
    województwo) uzyska odpowiednio, procentowo określony udział w całości podatku
    dochodowego od osób prawnych, zapłaconego przez pracodawcę.
    Zatem, o istnieniu zakładu (oddziału) w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji, o konieczności składania informacji
    CIT-ST (do 31 grudnia 2021 r.) lub CIT-8ST (od 1 stycznia 2022 r.), decyduje określone w
    umowie o pracę miejsce świadczenia pracy pracownika.
    Jak wynika z powyższego stwierdzenia, przyjęta konstrukcja prawna zakłada, że dla
    potrzeb ustalenia dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we
    wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych - wyodrębnionym organizacyjnie
    zakładem jest określone w umowie o pracę, z konkretnym pracownikiem, miejsce
    świadczenia pracy. Nie ma więc znaczenia, czy w danym miejscu świadczenia pracy
    znajduje się lokalne biuro oddziału (zakładu). Istotnym jest, aby miejsce świadczenia pracy
    określone było w umowie o pracę i aby położone było na obszarze jednostki samorządu
    terytorialnego innej, niż jednostka samorządu terytorialnego właściwa dla siedziby
    podatnika.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia czy Wnioskodawca w związku z zatrudnianiem jednej
    osoby na umowę o pracę, która jako miejsce świadczenia pracy miała wskazaną inną
    miejscowość, niż siedziba Wnioskodawcy oraz Oddziału Podmiotu C., był w świetle art. 28
    ust. 1 Ustawy o CIT zobowiązany do złożenia deklaracji CIT-ST oraz CIT-8ST za lata 2019-
    2022.

    Z opisu sprawy wynika, że Bank A. S.A. Oddział w Polsce, tj. Wnioskodawca jest oddziałem
    Bank B. z siedzibą w Paryżu. Bank jest wiodącą spółką Grupy (...). Jest również sukcesorem
    Podmiotu C., przejętego w roku 2022, który to posiadał Oddział w Polsce.
    W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2022 r. siedziby zarówno Wnioskodawcy, jak
    i Oddziału, wykorzystywane na potrzeby świadczenia pracy przez zatrudnionych
    pracowników, znajdowały się w Y.
    W związku z rozwojem organizacji, Wnioskodawca w 2023 roku otworzył biuro w K. Przed
    rokiem 2022 ani Wnioskodawca, ani Oddział nie posiadały wyodrębnionych organizacyjne
    jednostek w innych miejscowościach niż Y.
    Jednocześnie w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 30 września 2022 r., Oddział
    Wnioskodawcy zatrudniał na umowę o pracę osobę do spraw kadrowych, zamieszkałą na
    stałe w K., która jako miejsce wykonywania pracy w swojej umowie o pracę miała
    wskazany K. Od 1 października 2022 roku, w związku z przejęciem Oddziału przez Centralę
    Banku i związanymi z tym zmianami organizacyjnymi w Polsce, pracodawcą osoby ds.
    kadrowych stał się Wnioskodawca. Pracownik ds. kadr świadczył pracę pod nadzorem
    kierownictwa zlokalizowanego w Y..
    W latach 2019-2021 kilka razy w roku w celach organizacyjnych ww. pracownik pojawiał się
    w biurze Oddziału w Y. W latach 2019-2021 ww. osoba wykonywała swoje zadania
                    2zawodowe korzystając z 4 m przestrzeni podnajmowanej przez Oddział od innego
    podmiotu zlokalizowanego w K.
    W roku 2019 roku praca wykonywana przez pracownika ds. kadr była wykonywana z
    podnajmowanego biura w K. Od marca 2020 do sierpnia 2021 pracowała wyłącznie
    zdalnie. Natomiast od sierpnia 2021 r. do końca roku 2022 osoba ta przebywała na urlopie
    macierzyńskim.
    Poza pracownikiem ds. kadr, ani Wnioskodawca, ani Oddział, nie zatrudniał w latach 2019-
    2022 jakiejkolwiek innej osoby na umowę o pracę, która miała wpisane miejsce
    wykonywania pracy inne niż Y.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że czynnikiem decydującym o
    istnieniu zakładu (oddziału) w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, a w konsekwencji, o konieczności składania informacji CIT-ST (do 31
    grudnia 2021 r.) lub CIT-8ST (od 1 stycznia 2022 r.), jest określone w umowie o pracę
    miejsce świadczenia pracy pracownika.
    Dla potrzeb ustalenia dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we
    wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych - wyodrębnionym organizacyjnie
    zakładem jest określone w umowie o pracę, z konkretnym pracownikiem, miejsce
    świadczenia pracy. Co do zasady, określenie przez pracodawcę w umowie o pracę miejsca
    świadczenia pracy przez konkretnego pracownika przesądza o tym, która gmina, powiat i
    województwo uzyskają odpowiedni, procentowo określony udział w podatku
    dochodowym od osób prawnych, zapłaconym przez tego pracodawcę (podatnika).
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w okresie od 1 stycznia 2019
    r. do 30 września 2022 r., Oddział Wnioskodawcy zatrudniał na podstawie umowy o pracę
    jedną osobę, która jako miejsce świadczenia pracy miała wskazaną inną miejscowość, niż
    siedziba Wnioskodawcy oraz Oddziału Podmiotu C. Osoba, o której mowa we wniosku w
    analizowanym okresie mieszkała na stałe w K., a jako miejsce wykonywania pracy w swojej
    umowie o pracę miała również wskazany K., podczas gdy siedzibą Spółki był Y.
    Mając na względzie przedstawione wyżej regulacje prawne stwierdzić należy, że określone
    w umowie o pracę z pracownikiem miejsce wykonywania pracy położone jest na obszarze
    jednostki samorządu terytorialnego innej, niż jednostka samorządu terytorialnego

    właściwa dla siedziby podatnika, oznacza to posiadanie przez Spółkę w tych miejscach
    zakładów (oddziałów) w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    W konsekwencji jest to równoznaczne z obowiązkiem złożenia przez Spółkę deklaracji CIT-
    ST (do 31 grudnia 2021 r.) oraz CIT-8ST (od 1 stycznia 2022 r.).
    Tym samym Państwa stanowisko, że ani Oddział, ani Oddział Podmiotu C, nie był
    zobowiązany do składania informacji CIT-ST, jak i CIT-8ST z uwagi na fakt zatrudniania
    jednej osoby w K. w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2022 r. należało uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnych i wyroku sądu
    administracyjnego wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw
    podatników, w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich
    zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast
    organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się
    wydanymi rozstrzygnięciami sądów i organów podatkowych, to nie mają możliwości
    zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za

    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.