Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.239.2025.4.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-16
Teza: Podatek od towarów i usług, który dotyczy ustalenia, czy
Państwa Uniwersytet prawidłowo zinterpretował art. 90 ust.
10 ustawy, uznając, że przepis ten ma zastosowanie również
do Państwa Uczelni oraz w przypadku, gdy proporcja nie
przekroczy 2% mają Państwo prawo uznać, że proporcja ta
wynosi 0%.
Słowa kluczowe: brak
odliczenia
proporcja
uczelnie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    1. ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 21 marca 2025 r. o wydanie
      interpretacji indywidualnej – w wyniku uwzględnienia zażalenia Dyrektor Krajowej
      Informacji Skarbowej postanowieniem z 4 lipca 2025 r. znak (...), uchylił w całości
      postanowienie z 30 czerwca 2025 r. znak 0112-KDIL1-1.4012.239.2025.2.MG o
      pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, i
    2. stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
      stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług, który dotyczy ustalenia, czy Państwa
    Uniwerystet prawidłowo zinterpretował art. 90 ust. 10 ustawy, uznając, że przepis ten ma
    zastosowanie również do Państwa Uczelni oraz w przypadku, gdy proporcja nie
    przekroczy 2% mają Państwo prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%. Uzupełnili go
    Państwo pismem z 18 czerwca 2025 r. (wpływ 18 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca – Uniwersytet (...) (dalej: „Uczelnia”) będący czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług realizuje Projekt pn.: „(...)” finansowany z (...)
    (dalej: „Projekt”). Jednym z efektów realizacji Projektu jest utworzona wewnętrzna
    jednostka „X” umożliwiająca świadczenie usług komercyjnych, opodatkowanych według
    obowiązujących stawek VAT. W związku z tym Uczelnia ponosi następujące rodzaje
    kosztów:
    1. Amortyzacja – (...).
    2. Energia i media – (...).
    3. Serwis i utrzymanie infrastruktury – (...).
    4. Utrzymanie budynku i aparatury – (...).

    5. Materiały eksploatacyjne – (...).
    6. Wynagrodzenia kadry zatrudnionej na stałe – (...).
    7. Wynagrodzenia członków zespołów badawczych – (...).
    8. Obsługa administracyjna – (...).
    9. Promocja – (...).
    10. Obsługa magazynowa i logistyczna – (...).
    Działalność komercyjna (gospodarcza) obejmuje świadczenie m.in. następujących usług:
    1. Usług w zakresie badań przemysłowych oraz eksperymentalnych prac rozwojowych,
      dotyczących badań mających na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
      prowadzących do opracowania nowych produktów, usług, procesów, lub też
      wprowadzenia znaczących ulepszeń do istniejących produktów usług procesów, bądź
      też opracowania prototypów, projektów demonstracyjnych lub pilotażowych,
      testowania i walidacji nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w
      otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których
      głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług,
      których ostateczny kształt zasadniczo nie jest jeszcze określony.
    2. Usług w zakresie wzornictwa, dotyczących wykonania projektu wzorniczego.
      Obejmujących opracowanie cech technicznych, użytkowych lub estetycznych danego
      produktu, bądź też wykonania projektu inżynierskiego, obejmujących projekty
      szczegółowe: konstrukcyjne, technologiczne oraz projekty oprzyrządowania.
    3. Usług w zakresie prototypowania i prac przedwdrożeniowych opartych na włączeniu
      użytkowników końcowych do procesu rozwoju nowego produktu lub usługi (...), które
      uwzględniają co najmniej dwa cykle testów w celu optymalizacji wyników końcowych
      projektu.
    4. Usług w zakresie wykonania badań dotyczących jakości i zgodności z określonymi
      wymogami lub normami oraz certyfikacji nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań.
    Jednocześnie, Uczelnia wykorzystuje zakupioną infrastrukturę badawczą na cele
    ogólnouczelniane (statutowe), które nie generują przychodów, a tym samym nie
    powodują powstania obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT, tj. na:
    1. Projekty naukowe, niekomercyjne prowadzone przez pracowników naukowych (...) np.
      prace badawcze statutowe, konkursy i inne.
    2. Działalność (...).
    3. Realizację prac dyplomowych: inżynierskich, licencjackich, magisterskich lub
      doktorskich.
    4. Realizację prac semestralnych.
    5. Obsługę wydarzeń (...) realizowanych przez pracowników Uczelni.
    W roku poprzedzającym wystąpienie czynności opodatkowanych udział obrotu z tytułu
    czynności opodatkowanych w całkowitym obrocie nie przekroczył 2%. W związku z tym,
    zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 u.p.t.u. podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi
    0%.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    1. Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w związku z realizacją projektu pn.
      „(...)” są wystawiane na Uniwerystet (...) jako nabywcę. Projekt realizowany jest
      bezpośrednio przez Uczelnię, a wszelkie prawa i obowiązki związane z jego realizacją
      pozostają po stronie Uczelni jako beneficjenta i podatnika VAT.

    2. Wydatki związane z realizacją ww. Projektu są wykorzystywane zarówno do celów
      prowadzonej przez Uczelnię działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.
      u. i usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w szczególności do
      działalności statutowej o charakterze edukacyjnym i badawczym, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z tym, nie wszystkie nabycia mogą być
      przypisane wyłącznie do działalności gospodarczej.
    3. Na pytanie o treści: „W przypadku, gdy ww. wydatki są wykorzystywane zarówno do
      celów prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, należy wskazać:
      a) czy możliwe jest przypisanie zakupionych towarów i usług odrębnie do każdego
        rodzaju działalności?
      b) do jakich czynności wykonywanych w ramach prowadzonej działalności
        wykorzystywane są nabywane towary i usługi, o których mowa we wniosku, tj.
        opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zwolnionych od podatku, czy
        niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem? Należy przy tym jednoznacznie
        wskazać, jakie konkretnie czynności są opodatkowane podatkiem od towarów i
        usług, jakie będą zwolnione od podatku lub/oraz jakie są niepodlegające
        opodatkowaniu tym podatkiem?
      c) czy mają Państwo możliwość przyporządkowania poniesionych wydatków odrębnie
        do czynności dających prawo do odliczenia oraz do czynności niedających takiego
        prawa?”
        wskazali Państwo, że:
      a) „W przypadku wydatków bezpośrednio związanych z realizacją działalności
        komercyjnej (np. zakup materiałów do wykonania konkretnego zlecenia
        komercyjnego w ramach X), możliwe jest jednoznaczne przypisanie danego
        wydatku do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. W celu
        zapewnienia transparentności, dla każdego zlecenia prowadzone są osobne
        rejestry umożliwiające precyzyjną identyfikację wydatków.
        Natomiast w odniesieniu do wydatków ogólnych (np. media, konserwacja,
        wynagrodzenia pracowników zatrudnionych zarówno przy działalności
        komercyjnej, jak i statutowej), jednoznaczne przyporządkowanie do
        poszczególnych rodzajów działalności nie jest możliwe i wymaga zastosowania
        proporcji.
      b) Nabywane towary i usługi są wykorzystywane do:
        · czynności opodatkowanych VAT – w szczególności realizacji usług komercyjnych
        wykonywanych przez X na rzecz podmiotów zewnętrznych (np. produkcja
        modeli, prototypów, analiza projektów),
        · czynności niepodlegających opodatkowaniu – np. działalność statutowa
        obejmująca prowadzenie zajęć dydaktycznych, niekomercyjne prace badawcze
        realizowane w ramach celów edukacyjnych i naukowych Uczelni.
      c) W odniesieniu jedynie do części wydatków możliwe jest ich przyporządkowanie
        odrębnie do czynności dających oraz niedających prawa do odliczenia VAT. Wydatki
        związane z konkretnymi projektami komercyjnymi są ujmowane w dedykowanym
        rejestrze wewnętrznym. Jednakże, ze względu na niski udział obrotu z działalności
        gospodarczej w ogólnym obrocie Uczelni (poniżej 2%), zgodnie z art. 90 ust. 10 u.p.t.
        u., uznano, że należy przyjąć 0%, jako wartość proporcji dla całości poniesionych
        wydatków. W związku z powyższym Uczelnia uznaje, że metoda proporcji nie
        znajduje w jej przypadku zastosowania.

## Pytanie

Czy Uniwersytet prawidłowo zinterpretował art. 90 ust. 10 u.p.t.u., uznając, że przepis ten
    ma zastosowanie również do Uczelni oraz że w przypadku, gdy proporcja nie przekroczyła
    2%, jej wartość należy przyjąć jako 0%, a w konsekwencji podatek VAT naliczony nie
    podlega odliczeniu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W myśl art. 15 ust. 1 u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez wzglądu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 u.p.t.u., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Ponadto należy wskazać, że wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają m.in.
    regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 u.p.t.u.
    Na mocy art. 86 ust. 2a u.p.t.u., w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
    zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w
    przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w
    całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b u.p.t.u., sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Jak wynika z powyższych unormowań, podatnik, u którego nabywane towary i usługi,
    wykorzystywane będą zarówno do celów wykonywanej przez niego działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy
    przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, będzie
    w pierwszej kolejności zobowiązany do wydzielenia podatku naliczonego przy zastosowani
    współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego w prawidłowej
    wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h u.p.t.u.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 u.p.t.u., w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane
    przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku

    naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    W myśl art. 90 ust. 2 u.p.t.u., jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot,
    o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką
    część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w
    stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
    Na mocy art. 90 ust. 3 u.p.t.u., proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział
    rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku
    z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
    czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Stosownie do art. 90 ust. 4 u.p.t.u., proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się
    procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku
    poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu, do którego jest ustalana proporcja.
    Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
    Stosownie do art. 90 ust. 10 pkt 2 u.p.t.u., w przypadku, gdy proporcja określona, zgodnie
    z ust. 2-8: nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego,
    podatnik na wstępie winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych
    rodzajów działalności (niepodlegającej opodatkowaniu, opodatkowanej podatkiem VAT,
    zwolnionej z opodatkowania). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z
    działalnością opodatkowaną, podatnik na podstawie art. 86 ust. 1 u.p.t.u., odlicza podatek
    naliczony w całości, natomiast w przypadku wydatków związanych z czynnościami
    niepodlegającymi ustawie o VAT lub zwolnionymi od podatku VAT prawo do odliczenia
    podatku naliczonego nie przysługuje w ogóle. W związku z powyższym w przypadku, gdy
    wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej,
    jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a przyporządkowanie ich do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86
    ust. 2a u.p.t.u.
    W sytuacji opisanej powyżej, gdy proporcja nie przekroczyła 2% – Uniwersytet ma prawo
    uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,

      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy
    zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy: transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Należy ponadto zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze
    sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku
    zakupów z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest,
    że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy należy zauważyć, że obowiązkiem
    podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z

    którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z
    jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur
    zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    W oparciu o art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Stosownie do art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Według art. 86 ust. 2d ustawy:

      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Stosownie do art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Natomiast z treści art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (Dz. U. z 2021 r., poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Rozporządzenie to określa, w przypadku niektórych podatników, sposób określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
    działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
    proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku
    naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Stosownie do § 6 rozporządzenia:
      W przypadku uczelni publicznej, jako sposób określenia proporcji uznaje się sposób
      ustalony według wzoru:
      X = A x 100/A+F
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej uczelni publicznej,
      F – sumę wykorzystanych przez uczelnię publiczną środków obejmującą subwencje,
      dotacje i inne środki o podobnym charakterze przeznaczone w danym roku przez tę
      uczelnię na zadania, o których mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619), których realizacja nie

      mieści się w działalności gospodarczej, wynikające ze sprawozdania z wykonania
      planu rzeczowo-finansowego tej uczelni, z wyłączeniem środków finansowych
      przeznaczonych na stypendia dla studentów lub doktorantów.
    Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      − odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      − odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      − eksportu towarów,
      − wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Pojęcie obrotu, o którym mowa w powyższej regulacji powinno być interpretowane tak,
    jak w przypadku art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług. Obrót powinien być
    rozumiany jako kwota należna z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług
    pomniejszona o VAT. Obrót ten będzie – dla celów określenia proporcji – powiększany o
    otrzymane przychody z innej niż gospodarcza działalności.
    Stosownie do § 8 rozporządzenia:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-
      7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy.
    Jak wynika z treści powołanych powyżej przepisów art. 86 ust. 2a ustawy ma zatem
    zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane
    są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do
    celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w
    całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Ww. przepis wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia
    towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia
    towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Należy również wskazać, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem
    towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie
    go, dla tej czynności, za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. Mieszczą się tutaj
    również działania, czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże
    niegenerujące opodatkowania podatkiem. Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę
    działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 2 i ust. 3 ustawy – przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy,
    czy nieodpłatna działalność statutowa. W celach działalności gospodarczej mieścić się
    będą również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej
    („towarzyszące” tej działalności), niezależnie od tego czy ostatecznie bezpośrednio
    generują opodatkowanie VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    od podatku, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe
    przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    W myśl art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Przepis art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, że:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł –
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
    związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku
    z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego
    rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.
    Należy nadmienić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90
    ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Dotyczą zatem czynności
    podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych). Natomiast nie dotyczą
    czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie
    podlegają one przepisom ustawy. W świetle powyższego należy stwierdzić, że czynności
    niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie powinny być
    uwzględniane w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i
      realizują projekt pn.: „(...)” finansowany z (...).
    · Jednym z efektów realizacji przez Państwa ww. Projektu jest utworzona wewnętrzna
      jednostka X umożliwiająca świadczenie usług komercyjnych, opodatkowanych według
      obowiązujących stawek VAT. W związku z tym ponoszą Państwo następujące rodzaje
      kosztów: Amortyzacja, Energia i media, Serwis i utrzymanie infrastruktury, Utrzymanie
      budynku i aparatury, Materiały eksploatacyjne, Wynagrodzenia kadry zatrudnionej na
      stałe, Wynagrodzenia członków zespołów badawczych, Obsługa administracyjna,
      Promocja, Obsługa magazynowa i logistyczna.
    · Państwa działalność komercyjna (gospodarcza) obejmuje świadczenie m.in.
      następujących usług: w zakresie badań przemysłowych oraz eksperymentalnych prac
      rozwojowych, w zakresie wzornictwa, dotyczących wykonania projektu wzorniczego, w
      zakresie prototypowania i prac przedwdrożeniowych opartych na włączeniu
      użytkowników końcowych do procesu rozwoju nowego produktu lub usługi (...), które
      uwzględniają co najmniej dwa cykle testów w celu optymalizacji wyników końcowych
      projektu, w zakresie wykonania badań dotyczących jakości i zgodności z określonymi
      wymogami lub normami oraz certyfikacji nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań.
    · Jednocześnie wykorzystują Państwo zakupioną infrastrukturę badawczą na cele
      ogólnouczelniane (statutowe), które nie generują przychodów, a tym samym nie
      powodują powstania obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT, tj. na: projekty
      naukowe, niekomercyjne prowadzone przez pracowników naukowych Uczelni np.
      prace badawcze statutowe, konkursy i inne; działalność (...); realizację prac
      dyplomowych: inżynierskich, licencjackich, magisterskich lub doktorskich; realizację
      prac semestralnych; obsługę wydarzeń (...) realizowanych przez Państwa pracowników.

    · W roku poprzedzającym wystąpienie czynności opodatkowanych udział obrotu z tytułu
      czynności opodatkowanych w całkowitym obrocie nie przekroczył 2%. W związku z
      tym, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 u.p.t.u. podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta
      wynosi 0%.
    · Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w związku z realizacją ww. Projektu są
      wystawiane na Państwa, jako nabywcę. Projekt realizowany jest bezpośrednio przez
      Państwa, a wszelkie prawa i obowiązki związane z jego realizacją pozostają po stronie
      Państwa jako beneficjenta i podatnika VAT.
    · Wydatki związane z realizacją ww. Projektu są wykorzystywane zarówno do celów
      prowadzonej przez Państwa Uczelnię działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
      ust. 2 u.p.t.u., jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w szczególności do
      działalności statutowej o charakterze edukacyjnym i badawczym, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z tym, nie wszystkie nabycia mogą być
      przypisane wyłącznie do działalności gospodarczej.
    · W przypadku wydatków bezpośrednio związanych z realizacją działalności komercyjnej
      (np. zakup materiałów do wykonania konkretnego zlecenia komercyjnego w ramach
      X), możliwe jest jednoznaczne przypisanie danego wydatku do działalności
      gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. W celu zapewnienia transparentności,
      dla każdego zlecenia prowadzone są osobne rejestry umożliwiające precyzyjną
      identyfikację wydatków.
    · Natomiast w odniesieniu do wydatków ogólnych (np. media, konserwacja,
      wynagrodzenia pracowników zatrudnionych zarówno przy działalności komercyjnej,
      jak i statutowej), jednoznaczne przyporządkowanie do poszczególnych rodzajów
      działalności nie jest możliwe i wymaga zastosowania proporcji.
    · Nabywane towary i usługi są wykorzystywane do:
      - czynności opodatkowanych VAT – w szczególności realizacji usług komercyjnych
        wykonywanych przez X na rzecz podmiotów zewnętrznych (np. produkcja modeli,
        prototypów, analiza projektów),
      - czynności niepodlegających opodatkowaniu – np. działalność statutowa obejmująca
        prowadzenie zajęć dydaktycznych, niekomercyjne prace badawcze realizowane w
        ramach celów edukacyjnych i naukowych Państwa Uczelni.
    · Jedynie do części wydatków możliwe jest przyporządkowanie odrębnie do czynności
      dających prawo do odliczenia oraz do czynności niedających takiego prawa.
    · Wydatki związane z konkretnymi projektami komercyjnymi są ujmowane w
      dedykowanym rejestrze wewnętrznym.
    · Ze względu na udział poniżej 2% obrotu z działalności gospodarczej w ogólnym obrocie
      Państwa Uczelni, zgodnie z art. 90 ust. 10 u.p.t.u., uznali Państwo, że należy przyjąć
      0%, jako wartość proporcji dla całości poniesionych wydatków (uznali Państwo, że
      metoda proporcji nie znajduje w Państwa przypadku zastosowania).
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Państwa Uniwersytet prawidłowo
    zinterpretował art. 90 ust. 10 ustawy, uznając, że przepis ten ma zastosowanie również do
    Państwa Uczelni oraz w przypadku, gdy proporcja nie przekroczy 2% mają Państwo prawo
    uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Zaznaczyć należy, że obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić
    jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych
    przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie
    konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są

    związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego
    prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy przyporządkowanie ponoszonych wydatków do poszczególnych
    rodzajów działalności nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy.
    Jak wynika z treści wniosku, wykorzystują Państwo nabywane towary i usługi w ramach
    realizacji ww. Projektu zarówno do czynności opodatkowanych (w szczególności do
    realizacji usług komercyjnych wykonywanych przez X na rzecz podmiotów zewnętrznych
    np. produkcja modeli, prototypów, analiza projektów), jak i do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (np. działalność statutowa obejmująca
    prowadzenie zajęć dydaktycznych, niekomercyjne prace badawcze realizowane w ramach
    celów edukacyjnych i naukowych Państwa Uczelni). W odniesieniu do części wydatków
    poniesionych w ramach ww. Projektu nie są Państwo w stanie przypisać ich wyłącznie do
    czynności opodatkowanych VAT lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    W związku z powyższym skoro część nabywanych towarów i usług w ramach ww. Projektu
    wykorzystywana jest zarówno do celów działalności gospodarczej (czynności
    opodatkowanych) oraz do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, to przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 2a i następne ustawy, z
    uwzględnieniem przepisów rozporządzenia. Prawo to przysługuje Państwu pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z art. 88 ustawy.
    Należy jednak zauważyć, że jak wskazano wyżej, w myśl art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli
    proporcja nie przekracza 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie
    dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g
    ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem
    podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję,
    czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy podatku naliczonego.
    Jak wynika z okoliczności rozpatrywanej sprawy oraz treści wniosku, proporcja wyliczona
    dla Państwa na podstawie art. 86 ust. 2a i następne ustawy nie przekracza 2%, na skutek
    czego mogą Państwo uznać zgodnie z art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, że
    proporcja ta wynosi 0%.
    Podsumowanie
    Państwa Uniwersytet prawidłowo zinterpretował art. 90 ust. 10 ustawy, uznając, że
    przepis ten ma zastosowanie również do Państwa Uczelni oraz że w przypadku, gdy
    proporcja wyliczona dla Państwa na podstawie art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz § 6
    rozporządzenia nie przekroczyła 2%, jej wartość należy przyjąć jako 0%, a w konsekwencji
    będą mogli Państwo przyjąć, że podatek naliczony nie podlega odliczeniu.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem
    wskazaną przez Państwa okoliczność, że wyliczony prewspółczynnik wynosi mniej niż 2%
    przyjęto jako element opisu. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Podkreślić należy, iż rolą Organu w postępowaniu interpretacyjnym jest wyłącznie
    interpretacja przepisów prawa podatkowego, a nie badanie poprawności dokonanych
    wyliczeń i podanych kwot, zatem w niniejszej interpretacji nie dokonano oceny ich
    prawidłowości.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.