Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1086/11-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-11-07
Teza: Czy Parafia Rzymsko-Katolicka posiada uprawnienia do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi związane z realizacją działania ?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; parafia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27.07.2011 r. (data wpływu 08.08.2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją działania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.08.2011 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją działania.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Parafia została erygowana 4 lipca 1410 roku i od tejże daty funkcjonuje. Zasady działania i funkcjonowania parafii określone zostały w Kodeksie Prawa Kanonicznego i ustawie z dnia 17 maja 1989 roku o stosunku Państwa do kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. 89 Nr 29 poz. 154 z póź. zm.). Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej. Nalicza i odprowadza zryczałtowany podatek dochodowy zgodnie z obowiązującymi przepisami nie figuruje w ewidencji płatników podatku od towarów i usług.

W 2010 roku Parafia aplikowała wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 313, 322, 323 „Odnowa i rozwój wsi” z programu PROW na lata 2007-2013 dla projektu pt.: „……..” w którym to wykazała podatek VAT naliczony jako koszty kwalifikowane ze względu na brak możliwości odliczenia tegoż podatku. W ramach tego projektu zakupione zostaną materiały i usługi budowlane związane z odnowieniem dachu. Parafia nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zakupione towary i usługi, związane z realizacją działania nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Parafia posiada uprawnienia do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi związane z realizacją działania.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z istniejącą sytuacją prawną Parafia beneficjent działania 313 w ramach osi Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013, który nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, który nie ma możliwości odzyskania tego podatku, który nie widnieje w ewidencji podatników podatku od towarów i usług w przypadku realizacji w/w projektu oraz bieżącej działalności Parafii - zapłacony podatek VAT nie może być odzyskany w żaden sposób.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Jak wynika z powyższego przepisu, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem spełnienia określonych warunków tzn. prawo to przysługuje podatnikowi podatku od towarów i usług oraz w sytuacji gdy towary i usługi, z nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku wykorzystywania ich do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej. Nalicza i odprowadza zryczałtowany podatek dochodowy zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie figuruje w ewidencji płatników podatku od towarów i usług. W 2010 roku Parafia aplikowała wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 313, 322, 323 „Odnowa i rozwój wsi” z programu PROW na lata 2007-2013 dla projektu w którym to wykazała podatek VAT naliczony jako koszty kwalifikowane ze względu na brak możliwości odliczenia tegoż podatku. W ramach tego projektu zakupione zostaną materiały i usługi budowlane związane z odnowieniem dachu. Parafia nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zakupione towary i usługi, związane z realizacją działania nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT jednoznacznie stwierdza, że prawo do odliczenia przysługuje podatnikowi podatku od towarów i usług i tylko w tym zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wobec powyższego, podstawową zasadą płynącą z art. 86 ust. 1 ww. ustawy, istotną dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego, jest istnienie związku tego podatku z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika tego podatku. Nie przysługuje ono w zakresie wykonywania czynności zwolnionych lub niepodlegających temu podatkowi.

Uwzględniając treść powołanych przepisów oraz treść wniosku należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi w ramach realizacji przedmiotowego projektu. Parafia nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług i zakupione w ramach przedmiotowego działania towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi związane z realizacją działania.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, iż tut. Organ nie rozstrzyga kwestii możliwości zaliczania podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają odrębne przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.