Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1170/12-4/KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-03-05
Teza: w zakresie uznania dostawy na rzecz konsumentów za sprzedaż krajową.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; dostawa-dostawa towarów; kraj; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; terytorium
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 poz. 749 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 19.11.2012 r. (data wpływu 23.11.2012 r.), uzupełnionym w dniu 25.02.2013 r. (data wpływu 28.02.2013 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 14.02.2013 r. (skutecznie doręczone w dniu 19.02.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dostawy na rzecz konsumentów za sprzedaż krajową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.11.2012 r. wpłynął ww. wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dostawy na rzecz konsumentów za sprzedaż krajową. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 25.02.2013 r., złożonym w dniu 25.02.2013 r. (data wpływu 28.02.2013 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 14.02.2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w branży bieliźnianej wyłącznie za pośrednictwem sklepu internetowego, który jest zlokalizowany na czeskim serwerze. Głównymi rynkami zbytu sprzedawanych artykułów są Czechy i Polska. Na terytorium Czech znajduje się siedziba i zarząd Spółki wnioskodawcy oraz prowadzona jest obsługa klienta (przyjmowanie zamówień, zawarcie umowy sprzedaży, obsługa reklamacji itp.).

Wnioskodawca posiada status czynnego podatnika VAT w Czechach, dla celów VAT Wnioskodawca zarejestrował się także na terytorium Polski. Wnioskodawca zaopatruje się w towary do sprzedaży w sklepie internetowym u polskich producentów. Produkty od producentów dostarcza do magazynu wnioskodawcy firma kurierska. Towary dostarczane są do magazynu zlokalizowanego na terytorium Polski. W magazynie produkty są składowane, sortowane na paczki, pakowane w kartony i wysyłane do finalnych odbiorców - konsumentów (tj. do Polski lub Czech). Klient nie ma możliwości odbioru towaru w magazynie. Wspomniany magazyn nie stanowi zakładu w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania ani też zyski uzyskiwane przez wnioskodawcę z tytułu sprzedaży produktów polskim konsumentom i wysyłanych z polskiego magazynu nie stanowią dla wnioskodawcy „dochodów osiągniętych na terytorium Polski” na co wnioskodawca otrzymał potwierdzenie w interpretacji Ministerstwa Finansów z dnia 27.01.2012 r. IPPB5/423-1059/11-4/PS (wcześniejsza nazwa wnioskodawcy R. s.r.o.).

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że towary zbywane są jedynie na rzecz konsumentów. Wnioskodawca wynajmuje magazyn w którym przechowuje nabyte w Polsce towary, a które następnie wysyła do klientów. Magazyn wyposażony jest w telefon, komputer i dostęp do internetu. Opłaty za najem magazynu, opłaty za media realizowane są z rachunku bankowego prowadzonym przez polski bank. Do pracy w polskim magazynie Wnioskodawca oddelegował dwóch pracowników spółki z siedziby w Czechach. Pracownicy są odpowiedzialni za przyjmowanie towarów od dostawców, rozładunek, sprawdzenie towarów, sortowanie i ewidencjonowanie, pakowanie i wysyłkę do klientów.

Sprzedaż towarów na rzecz konsumentów odbywa się za pośrednictwem sklepu internetowego zlokalizowanego na czeskim serwerze. Konsumenci nie mają możliwości zakupu towarów w magazynie położonym w Polsce. Obsługa zamówień (przyjmowanie zamówień, zawieranie umów, kontakt z klientem i obsługa reklamacji) prowadzona jest w Czechach, wpłaty za zakupiony towar konsumenci dokonują także do banku czeskiego.

W ocenie Wnioskodawcy posiada odpowiednie zaplecze personalne i techniczne, które umożliwia mu nabywanie i sprzedaż towarów na rzecz polskich konsumentów. Z uwagi jednak na fakt, że obsługa klienta prowadzona jest wyłącznie z Czech (co wynika z przyjętego przez Wnioskodawcę sposobu organizacji systemu sprzedaży) nie można uznać, że z polskiego magazynu nabycie i sprzedaż towarów może być realizowana w sposób niezależny od działalności głównego podmiotu. Wnioskodawca zaznacza, że nie prowadzi w Polsce oddziału, przedstawicielstwa czy też zakładu.

Jednocześnie wnioskodawca zaznacza, że polskie firmy od których nabywa towar fakturują koszty transportu:

*   albo dodając taką pozycję na fakturze;
*   albo wystawiając odrębną fakturę.

Wnioskodawca, oprócz usług opisanych we wniosku o interpretacje, nabywa także w Polsce usługi księgowe, telekomunikacyjne oraz wywozu śmieci.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca sprzedając towary polskim konsumentom dokonuje sprzedaży krajowej?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Wnioskodawca uważa, że sprzedaż towarów na rzecz polskich konsumentów będzie sprzedażą krajową mimo tego, iż nie posiada na terytorium RP siedziby ani też filii, oddziału itp. a umowa sprzedaży zawierana jest w Czechach za pośrednictwem sklepu internetowego. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia fakt, że towary które są sprzedawane polskim klientom, są nabywane przez wnioskodawcę w Polsce i wysyłane z Polski. W analizowanym przypadku towar nie przekracza nigdy granicy. Wnioskodawca może dokonywać sprzedaży w Polsce bez zakładania zakładu na jej terytorium, ponieważ zapewnia mu to swoboda przedsiębiorczości zgodnie z którą podmioty gospodarcze z każdego z Państw Członkowskich mają prawo do zakładania i prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium RP.

Zgodnie z ustawą o VAT przez terytorium kraju - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a, natomiast przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Sprzedażą wysyłkową z terytorium kraju jest dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rzecz z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa dokonywana jest na rzecz:

1.  podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
2.  innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości dodanej;

Sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju to z kolei dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa jest dokonywana na rzecz:

1.  podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem w rozumieniu art. 15, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
2.  innego niż wymieniony w lit. a podmiotu, niebędącego podatnikiem w rozumieniu art. 15 i niemającego obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 ustawy.

Mając na uwadze powyższe definicje sprzedaży wysyłkowej należy uznać, że sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawcę nie spełnia warunków dla uznania jej za sprzedaż wysyłkową „z” lub „na” terytorium kraju. Krajem wysyłki jaki przeznaczenia towarów jest bowiem Polska. Wnioskodawca dokonuje więc sprzedaży krajowej, ponieważ czynności przez niego dokonywane nie wyczerpują definicji sprzedaży wysyłkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej zwana ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, jako czynny podatnik w Czechach i w Polsce, prowadzi działalność gospodarczą w branży bieliźnianej wyłącznie za pośrednictwem sklepu internetowego, który jest zlokalizowany na czeskim serwerze. Wnioskodawca zaopatruje się w towary do sprzedaży w sklepie internetowym u polskich producentów, które następnie trafiają do magazynu Wnioskodawcy, zlokalizowanego na terytorium Polski. W magazynie produkty są składowane, sortowane na paczki, pakowane w kartony i wysyłane do finalnych odbiorców - konsumentów z Polski lub Czech. Ponadto, jak wskazuje Wnioskodawca, magazyn wyposażony jest w telefon, komputer i dostęp do internetu. Do pracy w polskim magazynie Wnioskodawca oddelegował dwóch pracowników spółki z siedziby w Czechach, którzy są odpowiedzialni za przyjmowanie towarów od dostawców, rozładunek, sprawdzenie towarów, sortowanie i ewidencjonowanie, pakowanie i wysyłkę do klientów.

Sprzedaż towarów na rzecz konsumentów odbywa się za pośrednictwem sklepu internetowego zlokalizowanego na czeskim serwerze, obsługa zamówień prowadzona jest w Czechach, wpłaty za zakupiony towar konsumenci dokonują także do banku czeskiego. Wnioskodawca nabywa także w Polsce usługi księgowe, telekomunikacyjne oraz wywozu śmieci.

W związku z powyższym, Wnioskodawca ma wątpliwość, czy sprzedając towary polskim konsumentom dokonuje sprzedaży krajowej.

Stosownie do powyższego zauważyć należy, iż zgodnie z cyt. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega dostawa towarów na terytorium kraju. Należy tym samym mieć na uwadze terytorialny charakter podatku VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia było terytorium Polski.

O tym, czy dana dostawa towarów lub świadczenie usługi jest dokonywane na terytorium kraju decydują przepisy o miejscu świadczenia. W przypadku dostaw towarów są to przede wszystkim przepisy art. 22 ustawy.

I tak, na mocy art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. Innymi słowy, w przypadku gdy towary po ich nabyciu nie są przemieszczane, miejscem dokonania dostawy jest to miejsce, w którym znajdują się w momencie dostawy.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca, jako polski podatnik VAT, dokonuje dostawy towarów, które znajdują się w momencie ich dostawy w polskim magazynie, na rzecz konsumentów, czyli podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej. Tym samym, miejscem opodatkowania przedmiotowej dostawy towarów jest terytorium Polski.

Podsumowując, stwierdzić należy, że Wnioskodawca sprzedając towary, znajdujące się w polskim magazynie Wnioskodawcy polskim konsumentom, dokonuje sprzedaży krajowej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.