Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-350/10-6/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-06-28
Teza: stwierdzić należy, że przekazanie w formie darowizny tymczasowego samochodu, wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie spowoduje powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, a zatem Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku dokonania korekty rozliczeń podatkowych.
Słowa kluczowe: darowizna; działalność-działalność gospodarcza; samochód; skutki podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 12.04.2010 r. (data wpływu 15.04.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych dokonania darowizny samochodu wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15.04.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych dokonania darowizny samochodu wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

We wrześniu 2009 r. Wnioskodawca sprzedał wykorzystywany w działalności gospodarczej i zaliczony do środków trwałych samochód, a uzyskaną cenę zaliczył do przychodów z działalności gospodarczej. Z uwagi na wysokie koszty utrzymania i awaryjność, z decyzją taką nosił się od dawna, a przyspieszyła ją kolejna awaria, przez którą samochód nie nadawał się do jazdy.

Wnioskodawca pilnie potrzebował samochodu w prowadzonej działalności, zatem podjął decyzję o zakupie używanego „tymczasowego” samochodu (toyota corolla z 2003 r.), na okres dwu-trzech miesięcy, na czas kiedy spokojnie zastanowi się, jaki samochód ostatecznie kupić.

Wnioskodawca podaje, że ten „tymczasowy” samochód, również kupił we wrześniu 2009 r.

Z uwagi na zamierzony okres wykorzystywania poniżej 1-go roku nie zaliczył go do środków trwałych (nie spełniał przesłanek wymienionych w art. 22a ustawy PIT), lecz z uwagi na wykorzystywanie w działalności gospodarczej cenę zakupu zaliczył bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.

Ostatecznie samochód ten użytkował i nadal użytkuje w prowadzonej przeze siebie działalności gospodarczej już kilka miesięcy (założenie że będzie mógł kupić nowy w ciągu 2-3 miesięcy okazało się zbyt optymistyczne).

Zgodnie z pierwotną intencją Wnioskodawca zamierza w najbliższym czasie zakupić nowy samochód, a samochód tymczasowy przed upływem 12 miesięcy od jego zakupu sprzedać. Jednocześnie jako alternatywę zamiast sprzedaży Wnioskodawca rozważa darowanie tego „tymczasowego” samochodu osobie z bliskiej rodziny (siostrze).

Wnioskodawca doprecyzował swój wniosek pismem z dnia 17.06.2010 r. informując, iż prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a zapisów w niej dokonuje w sposób memoriałowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca postąpił prawidłowo rozpoznając wydatek na zakup samochodu, wykorzystywanego w działalności gospodarczej w okresie poniżej jednego roku do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo, w dacie jego poniesienia?
2.  Czy w przyszłości sprzedając ten samochód Wnioskodawca powinien w ramach działalności gospodarczej rozpoznać przychód w wysokości uzyskanej ceny, a wydatku na nabycie samochodu nie zaliczać do kosztów uzyskania przychodów w roku 2010, ponieważ zostały już zaliczone w 2009 roku?
3.  Czy w świetle powyższego darowizna samochodu wykorzystywanego w działalności gospodarczej spowoduje obowiązek rozpoznania przychodu lub korekty rozliczeń w ramach działalności gospodarczej?

Odpowiedź na pytanie trzecie stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź w zakresie pytania pierwszego i drugiego zostanie rozstrzygnięta w odrębnych interpretacjach indywidualnych.

Zdaniem Wnioskodawcy darowizna samochodu nie spowoduje rozpoznania przychodu, ponieważ nie wystąpi przysporzenie majątkowe. Jednocześnie nie powstanie obowiązek korekty rozliczeń podatkowych, ponieważ brak jest podstawy prawnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Niemniej jednak zauważyć należy, iż zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl natomiast art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z treści wskazanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż ustawodawca enumeratywnie określił przypadki i zdarzenia, w wyniku których powstaje przychód z działalności gospodarczej. Wśród sytuacji skutkujących powstaniem przychodu z działalności gospodarczej nie wymieniono przypadków, w których podatnik daruje składniki majątku wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności..

Jak wynika ze złożonego wniosku, Wnioskodawca dla celów prowadzonej działalności gospodarczej we wrześniu 2009 r. zakupił „tymczasowy” samochód (toyota corolla z 2003 r.), który z uwagi na zamierzony okres wykorzystywania poniżej 1-go roku nie został przez Wnioskodawcę zaliczony do środków trwałych. Wydatek na zakup tego samochodu Wnioskodawca zaliczył bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, w dacie jego poniesienia.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że przekazanie w formie darowizny tymczasowego samochodu, wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie spowoduje powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, a zatem Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku dokonania korekty rozliczeń podatkowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.