Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-219/08-2/SAP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-04-24
Teza: W związku z nieodpłatnym przekazaniem urządzenia na rzecz Gminy Spółka nie powinna dokonać odliczenia i przekazania podatku VAT
Słowa kluczowe: gmina; opodatkowanie; przekazanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 31.01.2008 r. (data wpływu 11.02.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności bezpłatnego przekazania inwestycji na rzecz Gminy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2008 r. został złożony w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności bezpłatnego przekazania inwestycji na rzecz Gminy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka z braku wody niezbędnej do produkcji wykonała na własny koszt i we własnym zakresie sieć wodociągową. Ponoszone koszty były gromadzone na koncie „Inwestycje w t…”. W określonej części wodociąg został nieodpłatnie przekazany na rzecz Gminy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z nieodpłatnym przekazaniem urządzenia na majątek Gminy Spółka powinna dokonać naliczenia i przekazania podatku VAT?

Zdaniem Spółki nie musi ona przekazywać podatku VAT od wartości inwestycji przekazanej na rzecz Gminy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 w/w ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Na mocy art. 7 ust. 2 w/w ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia;
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

W myśl art. 8 ust. 1 w/w ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Z treści art. 8 ust. 2 w/w ustawy wynika, że nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu, o ile wykonywane usługi nie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami. Tak więc wszelkie nieodpłatne usługi świadczone przez podatnika w ramach jego przedsiębiorstwa i na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem nie powinny podlegać opodatkowaniu. W wyroku z dnia 13 lipca 2007 r. WSA w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 3630/06) stwierdził, iż z polskich przepisów o VAT wynika ogólna zasada, że nieodpłatne świadczenie usług nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Zdaniem Sądu opodatkowanie wchodzi w grę jedynie wtedy, gdy spełnione zostaną dwie przesłanki z art. 8 ust. 2 w/w ustawy, tj. gdy brak jest związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa oraz gdy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku. Jeżeli spełniona jest tylko jedna z nich, dana usługa nie podlega podatowi VAT.

W opisanej przez Spółkę sytuacji doszło do nieodpłatnego świadczenia usług, polegającego na wybudowaniu sieci wodociągowej. Wybudowanie sieci wodociągowej pozostaje w ścisłym związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą (zapewnia wodę niezbędną do produkcji), zatem hipoteza powyższego przepisu nie zostanie wypełniona. Tak więc nieodpłatne wykonanie powyższej usługi, związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, nie będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.