Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-262/07/AL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-12-31
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur zakupu usług hotelowych i gastronomicznych na potrzeby organizowanego seminarium
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; usługi-usługi gastronomiczne; usługi-usługi hotelarskie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „AP” przedstawione we wniosku z dnia 27 września 2007r. (data wpływu 1 października 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur zakupu usług hotelowych i gastronomicznych na potrzeby organizowanego seminarium – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2007r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur zakupu usług hotelowych i gastronomicznych na potrzeby organizowanego seminarium.

W przedmiotowym wniosku został przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza zorganizować dla współpracowników, którzy są niezależnymi podmiotami gospodarczymi dwudniowe seminarium szkoleniowe. Udział w seminarium jest płatny – każdy uczestnik zobowiązany jest uiścić stosowną opłatę, która potwierdzona zostanie fakturą VAT, wystawioną przez Wnioskodawcę. Opłata pokrywa koszt zakwaterowania, wyżywienia oraz koszty związane z wizytą prelegentów

Spółka stwierdza, iż prowadzi działalność pośredników turystycznych – sklasyfikowaną w PKD 63.30 B oraz działalność turystyczną pozostałą PKD 63.30 D. Spółka przy wystawianiu faktur sprzedaży nie skorzystała z zasad opisanych w art. 119 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

W celu organizacji seminarium Wnioskodawca dokona zakupu usługi hotelowej i gastronomicznej.

W związku z opisanym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur zakupu usług hotelowych i gastronomicznych na potrzeby organizowanego seminarium?

Zdaniem Wnioskodawcy - w oparciu o art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatku od towarów i usług - ma on prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur zakupu usług hotelowych i gastronomicznych na potrzeby organizowanego seminarium.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawa o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Ogólna zasada wskazuje, że odliczenie przysługuje w stosunku do podatku naliczonego, który jest bezpośrednio związany z wykonywanymi przez podatnika czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Natomiast zastrzeżenie odnosi się do przypadków stosowania szczególnych procedur opodatkowania, w ramach których zostało wyłączone to prawo, mimo że związek ze sprzedażą opodatkowaną istnieje.

Przykładem takiego wyjątku są usługi turystyczne opodatkowane zgodnie z art. 119 ustawy, w przypadku których podstawą opodatkowania jest kwota marży pomniejszona o kwotę podatku należnego. W myśl przepisu art. 119 ust. 4 ww. ustawy podatnikom stosującym szczególną procedurę opodatkowania nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty. Nabyte usługi gastronomiczne i noclegowe zgodnie z treścią art. 119 są usługami rozliczanymi na zasadach szczególnych, tj. opodatkowaniu podlega różnica między kwotą należności, którą płaci nabywca usługi turystycznej, a kwotą za którą podatnik nabywa od innych podatników usługi dla bezpośredniej korzyści klienta np.: wyżywienie, zakwaterowanie itp.

Jednakże w myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

1.  przypadków, gdy usługi te zostały nabyte przez podatników świadczących usługi turystyki, jeżeli w skład usługi turystyki, opodatkowanej na zasadach innych niż określone w art. 119, wchodzą usługi noclegowe lub gastronomiczne albo jedne i drugie,
2.  nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Z cytowanego przepisu art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy o VAT wynika, iż generalnie podatnik nie może dokonać obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego w przypadku świadczenia usług innych niż określonych wyjątkiem.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o usługach turystycznych (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 223, poz. 2268 ze zm.) przez usługi turystyki należy rozumieć usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca w KRS ma wpisaną działalność gospodarczą o symbolu PKD 63.30 B – działalność pośredników turystycznych oraz PKD 63.30 D – działalność turystyczna pozostała oraz nie korzysta z opodatkowania na zasadzie marży. Ponadto jak wynika z wniosku nabywane przez Wnioskodawcę usługi hotelowe i gastronomiczne będą miały związek tylko i wyłącznie ze zorganizowaniem dwudniowego seminarium.

Zgodnie z definicją Słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, str. 836) seminarium to: „ zajęcia dydaktyczne dla studentów starszych lat, mające na celu pogłębienie wiedzy z wybranej dziedziny; rodzaj kursu, szkolenia wzorowanego na takich zajęciach”.

Natomiast turystyka to wyjazdy wypoczynkowe (zorganizowane lub indywidualne) połączone z rekreacją i rozrywką.

W świetle powyższego nie można usług zorganizowania seminarium zaliczyć do usług turystyki, bowiem stanowią one usługi o odmiennym od usług turystyki charakterze.

Mając na uwadze powyższe, nabywane w przyszłości przez Wnioskodawcę – w związku z organizacją seminarium - usługi hotelarskie i gastronomiczne nie mogą zostać uznane za tożsame z nabywanymi dla potrzeb turystyki, a zatem nie mogą one zostać objęte wyłączeniem, o którym mowa w cytowanym wyżej art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o VAT.

Podsumowując w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny, należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dotyczących nabycia usług gastronomicznych i hotelowych związanych z organizacją seminarium.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.