Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-444/09/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-08-20
Teza: - Wnioskodawcą, nie jest zobowiązany składać deklaracje podatkowe w przypadku gdy następuje u niego wyłącznie czynność o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4 zwolniona od podatku na mocy art. 30 ust. 6 ustawy, niemniej należy zauważyć, że Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalności winien być zarejestrowanym podatnikiem w zakresie podatku akcyzowego. - Wnioskodawca będzie zobowiązany do składania oświadczenia które powinny zawierać m.in. informację o ilości i sposobie wykorzystania energii zwolnionej z podatku akcyzowym. - energia elektryczna uzyskana z odnawialnych źródeł energii, zwolniona na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym jest objęta ewidencją ilościową
Słowa kluczowe: akcyza; deklaracje; energia-energia elektryczna; ewidencja; rejestracja; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2009r. (data wpływu 1 czerwca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 lipca 2009r. (data wpływu 21 lipca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie rejestracji jako podatnik podatku akcyzowego oraz dokumentacji zużytej energii elektrycznej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie rejestracji jako podatnik podatku akcyzowego oraz dokumentacji zużytej energii elektrycznej. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 lipca 2009r. będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 9 lipca 2009r. znak IBPP3/443-444/09/PK.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej. Przedmiotem działalności objętej koncesją jest wytwarzanie energii elektrycznej w odnawialnych źródle energii- objętej zwolnieniem z podatku akcyzowego. Energia wytwarzana jest na składowisku odpadów komunalnych.

W wyniku zmiany przepisów w zakresie akcyzy od energii elektrycznej, w miesiącu marcu 2009 roku Wnioskodawca otrzymał fakturę wystawioną przez E. Sp. z o.o. Za pobraną energię elektryczną i zużytą na potrzeby siedziby firmy. Faktura nie obejmowała podatku akcyzowego. W związku z tym w dniu 24 marca 2009r. Wnioskodawca złożył zgłoszenie rejestracyjne AKC-R. Następnie deklarację AKC-4 w której wykazał podatek akcyzowy od energii zużytej na potrzeby w siedzibie firmy oraz dokonał zapłaty należnego podatku.

Interpretacja ogólna Min. Finansów AE6/033/13/IRZ/09/1772 z dnia 31 marca 2009r. zmieniła stan prawny naliczania podatku akcyzowego, co skutkuje tym, że podatek akcyzowy od energii elektrycznej zużytej na potrzeby firmy jest naliczany i opłacany przez dostawcę tj. E. Sp. z o.o. A zatem od miesiąca kwietnia nie występuje konieczność naliczania podatku akcyzowego od zużytej energii na potrzeby własne, gdyż podatek ten jest naliczany i pobierany przez dostawce energii.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca powinien nadal być zarejestrowanym płatnikiem podatku akcyzowego i składać deklaracje zerowe.
2.  Czy Wnioskodawca powinien składać oświadczenie o ilości i sposobie wykorzystania zwolnionej energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii zgodnie z rozp. Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009r. zużycie następuje wyłącznie w celu podtrzymania procesu produkcji.
3.  Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do prowadzenia ilościowej ewidencji energii elektrycznej zgodnie z Rozp. Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009r.

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  powinien wyrejestrować się jako płatnik podatku akcyzowego i nie składać deklaracji podatku akcyzowego.
2.  nie powinien składać oświadczenia ww. gdyż jest zwolniony w podatku akcyzowego. Zużycie następuje wyłącznie w celu podtrzymania procesu produkcji.
3.  nie powinien prowadzić ewidencji ilościowej, gdyż w świetle przepisów wytwarzana energia źródeł odnawialnych jest objęta zwolnieniem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Ad. 1.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3 poz. 11), w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Jednocześnie należy wskazać, iż w świetle ust. 2 ww. artykułu za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją.

Z akt sprawy wynika, iż Wnioskodawca posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej. Zainteresowany poza produkcją również nabywa energię elektryczną celem jej wykorzystania w prowadzonej działalności.

Powyższa sytuacja, w której podmiot posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej i jednocześnie kupuje energię elektryczną, którą zużywa na własne potrzeby mieści się w zakresie przepisu art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym przedmiotem opodatkowania jest sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju. Niezależnie od tego czy podmiot, który posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej przeznacza ją do sprzedaży czy też tylko ją zużywa, koncesja ta w żadnym wypadku nie wiąże się z zakupem energii elektrycznej z zewnątrz i zużyciem tej zakupionej energii na własne potrzeby. W tym zakresie, gdy podmiot zakupuje energię na własne potrzeby (nie przeznacza jej do sprzedaży) staje się nabywcą końcowym, jak każdy inny podmiot (ostateczny konsument), który zużywa energię na własne potrzeby (w swoim gospodarstwie domowym).

Podatnikiem akcyzy zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, czyli w tym przypadku osoba lub jednostka, która sprzedaje energię nabywcy końcowemu.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 19 ustawy nabywcą końcowym jest podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych.

Odnosząc się do ww. definicji, wskazać należy, iż ustawodawca poprzez pojęcie nabywcy końcowego określa podmiot, który nie będzie zajmował się obrotem energią elektryczną, lecz ją zużyje. Zatem ratio legis tego przepisu, określającego nabywcę końcowego poprzez odwołanie się do faktu braku posiadania jakiejkolwiek koncesji, która jest przewidziana w ustawie Prawo energetyczne, było wskazanie ostatecznego konsumenta, który kupuje energię elektryczną, aby ją zużyć na własne potrzeby.

Reasumując, w zakresie w jakim Wnioskodawca (czyli podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej) dokupuje energię elektryczną i ją zużywa na własne potrzeby staje się nabywcą końcowym. W tej sytuacji zastosowanie znajduje art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy, a podatnikiem jest podmiot, który sprzedaje energię elektryczną nabywcy końcowemu. Zatem Wnioskodawca, w przedmiotowej sytuacji, nie jest podatnikiem od nabywanej energii elektrycznej, którą zużywa na potrzeby własnej działalności gospodarczej. Podatnikiem podatku akcyzowego, zobowiązanym do zapłaty tego podatku będzie sprzedawca tej energii.

Jednakże należy zauważyć, że stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest zużycie energii elektrycznej przez podmiot nie posiadający koncesji, na przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią, który wyprodukował tę energię.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest obowiązany, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą lub pierwszej czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu naczelnikowi urzędu celnego.

Z kolei w myśl art. 30 ust. 6 ww. ustawy zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych.

Stosownie do art. 21 ust. 1 ustawa o podatku akcyzowym podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1.  składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru,
2.  obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej

\- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Jednakże ww. przepisy, zgodnie z ust. 3 ww. artykułu, nie mają zastosowania:

1.  w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji uproszczonej, obliczenia i zapłaty akcyzy, o których mowa w art. 62 ust. 2 pkt 3 i art. 78 ust. 1 pkt 3;
2.  w zakresie, w jakim podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji podatkowej, obliczenia i zapłaty akcyzy od energii elektrycznej, o których mowa w art. 24;
3.  do podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie wyrobów akcyzowych objętych zerową stawką akcyzy lub objętych zwolnieniem od akcyzy, z wyjątkiem zwolnień częściowych lub zwolnień realizowanych przez zwrot akcyzy, lub zwolnień ubytków, o których mowa w art. 30 ust. 3;

A zatem w sytuacji gdy Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem nie jest zobowiązany do składania deklaracji podatkowych.

Jak wynika z wniosku wyprodukowaną energie Wnioskodawca zużywa na potrzeby własne elektrowni związane z produkcją i podtrzymywaniem produkcji energii elektrycznej, a zatem dochodzi tutaj do sytuacji przewidzianej w art. 9 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy gdzie podmiot nie posiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną zużywa energię elektryczną wyprodukowaną przez siebie. Powyższe, pomimo faktu, iż zużycie przedmiotowej energii może korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 30 ust. 6 cyt. ustawy, będzie jednak obligowało Wnioskodawcę do zarejestrowania się jako podatnik podatku akcyzowego bowiem samo zużycie energii elektrycznej jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem akcyzowym jednakże prowadzenie działalności zwolnionej z podatku akcyzowego nie rodzi obowiązku składania deklaracji podatkowych.

Tym samym należy się zgodzić z Wnioskodawcą, iż nie powinien składać deklaracji podatkowych niemniej należy zauważyć, że Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalności winien być zarejestrowanym podatnikiem w zakresie podatku akcyzowego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należy uznać za nieprawidłowe.

Ad. 2.

Zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 32, poz. 228) zwolnienie, o którym mowa w art. 30 ust. 6 i 7 ustawy, ma zastosowanie pod warunkiem, że podmiot zużywający zwolnioną energię elektryczną:

1.  prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania tej energii;
2.  przekazuje do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie zwolnionej energii, oświadczenie o ilościach i sposobie wykorzystania zwolnionej energii elektrycznej.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinno zawierać co najmniej:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu zużywającego energię elektryczną oraz jego NIP;
2.  ilość zużytej zwolnionej energii elektrycznej;
3.  cel, na który została zużyta zwolniona energia elektryczna;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz podpis osoby składającej oświadczenie.

Ww. przepis bezpośrednio odnosi się do zwolnienia o którym mowa w art. 30 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym to jest do zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych czyli powyższe odnosi się do sytuacji opisanej we wniosku tym samym Wnioskodawca będzie zobowiązany do składania ww. oświadczeń które powinny zawierać m.in. informację o ilości i sposobie wykorzystania energii zwolnionej z podatku akcyzowym.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należy uznać za nieprawidłowe.

Ad. 3.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 i 3 wspomnianej ustawy podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, zużywający energię elektryczną w sytuacji, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4, a także podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5, są obowiązani do prowadzenia ilościowej ewidencji energii elektrycznej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych:

1.  ilości wyprodukowanej oraz zakupionej energii elektrycznej - w megawatogodzinach (MWh);
2.  ilości energii elektrycznej dostarczonej nabywcom końcowym;
3.  ilości energii elektrycznej dostarczonej podmiotom niebędącym nabywcami końcowymi;
4.  dat dokonania płatności wynikających z umów właściwych do rozliczeń z tytułu dostaw;
5.  ilości energii elektrycznej, od których powstał obowiązek naliczenia i zapłaty akcyzy;
6.  kwot akcyzy należnej do zapłaty od energii elektrycznej;
7.  ilości energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy;
8.  ilości energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
9.  ilości energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo albo wyeksportowanej;
10.  ilości strat powstałych w wyniku przesyłu i rozdziału energii elektrycznej. .

Stosownie do art. 91 ust. 4 ww. ustawy jeżeli brak jest urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie ilości, o których mowa w ust. 3 pkt 8 i 10, prowadzący ewidencję określa ilości szacunkowe.

Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009r. w sprawie ewidencji energii elektrycznej (Dz.U. Nr 32, poz. 243) wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 91 ust. 7 ww. ustawy, ewidencję prowadzi się w sposób ciągły, umożliwiający określenie danych, o których mowa w art. 91 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r.

W ewidencji, w myśl § 2 ust. 2 pkt 1-4 ww. rozporządzenia wykazuje się:

1.  ilości energii elektrycznej dostarczonej nabywcom końcowym wynikające z faktur, ujmowane w ewidencji zgodnie z datą sprzedaży wykazaną w fakturze;
2.  szacunkowe ilości przepływów energii elektrycznej skutkujących powstaniem obowiązku podatkowego, powodujące obowiązek zapłaty wpłat miesięcznych, ujmowane w ewidencji miesiąca;
3.  ilości zużytej i podlegającej opodatkowaniu energii elektrycznej, ujmowane w ewidencji miesiąca na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo - rozliczeniowych, z uwzględnieniem art. 91 ust. 4 ustawy;
4.  ilości energii elektrycznej wynikające z pozostałych czynności niepowodujących powstania obowiązku podatkowego, o których mowa w art. 91 ust. 3 ustawy, ujmowane całościowo w ewidencji miesięcznej, z uwzględnieniem powstałych strat.

Podmiot obowiązany do prowadzenia ewidencji dokonuje miesięcznego zamknięcia ewidencji, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego ewidencja dotyczy.

Art. 91 ust. 1 i 3 ww. ustawy nie rozróżnia energii elektrycznej uzyskanej z odnawialnych źródeł energii od pozostałej. W związku z powyższym podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, zużywający energię elektryczną w sytuacji, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4, a także podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5, są obowiązani do prowadzenia ilościowej ewidencji energii elektrycznej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika.

Ponadto warto też zauważyć, że warunkiem do skorzystanie ze zwolnienia o którym mowa art. 30 ust. 6 jest, m.in., prowadzenie ewidencji pozwalającej na określenie ilości i sposobu wykorzystania tej energii (§ 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego)

W świetle powyższego energia elektryczna uzyskana z odnawialnych źródeł energii, zwolniona na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym, jest objęta ewidencją ilościową na podstawie art. 91 ust. 1 wspomnianej ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należy uznać za nieprawidłowe.

Reasumując:

*   Wnioskodawcą, nie jest zobowiązany składać deklaracje podatkowe w przypadku gdy następuje u niego wyłącznie czynność o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4 zwolniona od podatku na mocy art. 30 ust. 6 ustawy, niemniej należy zauważyć, że Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalności winien być zarejestrowanym podatnikiem w zakresie podatku akcyzowego.
*   Wnioskodawca będzie zobowiązany do składania oświadczenia które powinny zawierać m.in. informację o ilości i sposobie wykorzystania energii zwolnionej z podatku akcyzowym.
*   energia elektryczna uzyskana z odnawialnych źródeł energii, zwolniona na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym jest objęta ewidencją ilościową

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy, oceniane całościowo, należało uznać za nie nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.