Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.524.2025.1.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-28
Teza: Obowiązki płatnika w odniesieniu do przejętych pracowników
oraz współpracowników.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
odpowiedzialność
odpowiedzialność-odpowiedzialność płatnika
przejęcie
płatnik
spółki
spółki-podział spółki
spółki-podział spółki przez wydzielenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42a

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przejście praw i obowiązków podatkowych w sytuacji podziału przez wydzielenie reguluje
    art. 93c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.) ustawy. Zgodnie z § 1 ww. artykułu:
      Osoby prawne lub spółki komandytowo-akcyjne przejmujące albo osoby prawne lub
      spółki komandytowo-akcyjne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem
      podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia, we wszelkie
      przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej
      lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi
      im w planie podziału składnikami majątku.
    Natomiast zgodnie z art. 93c § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
      podziale przez wydzielenie albo podziale przez wyodrębnienie - także majątek osoby
      prawnej lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że przedmiotem sukcesji prawnopodatkowej są jedynie te
    prawa i obowiązki dzielonej osoby prawnej, które pozostają w związku z przydzielonymi
    sukcesorowi w planie podziału składnikami majątku. Przepis ten zakłada możliwość
    wyodrębnienia praw i obowiązków podatkowych związanych z poszczególnymi
    zorganizowanymi częściami majątku oraz że tak wyodrębnione zespoły praw i
    obowiązków są objęte sukcesją. Powyższy przepis wprowadza zatem do systemu
    podatkowego zasadę sukcesji podatkowej częściowej. Zgodnie z tą zasadą, w przypadku
    podziału przez wydzielenie, podmiot przejmujący wstępuje we wszystkie prawa i
    obowiązki podatkowe, które związane są z tą częścią majątku, która jest przejmowana.
    Zwracam jednak uwagę na to, że w wyniku podziału przez wydzielenie przejmowane są
    prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego, ale pod warunkiem, że

    majątek przejmowany na skutek podziału, a także majątek osoby prawnej dzielonej
    stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Kwestie związane z odpowiedzialnością płatnika reguluje art. 30 ustawy Ordynacja
    podatkowa.
    Stosownie do art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Natomiast art. 30 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że:
      Płatnik lub inkasent odpowiada za należności wymienione w § 1 lub 2 całym swoim
      majątkiem.
    Zgodnie z art. 30 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi okoliczność, o której
      mowa w § 1 lub 2, organ ten wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej
      płatnika lub inkasenta, w której określa wysokość należności z tytułu niepobranego
      lub pobranego, a niewpłaconego podatku.
    Oznacza to, że w przypadkach wymienionych w przepisach art. 93-93c ustawy Ordynacja
    podatkowa na następcę prawnego przechodzi odpowiedzialność z tytułu niewykonania
    przez poprzednika prawnego obowiązków płatnika określonych w art. 8 ustawy Ordynacja
    podatkowa.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku zdarzenia, nowy zakład pracy (w tym
                                    1przypadku Spółka Przejmująca), o którym mowa w art. 23 § 1 ustawy Kodeks pracy
    winien kontynuować jako następca prawny obowiązki płatnika nałożone przepisami
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie zakład ten ponosi
    odpowiedzialność własnym majątkiem z tytułu niedopełnienia przez dotychczasowego
    pracodawcę (poprzednika prawnego) obowiązku wpłacenia pobranych zaliczek na
    podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    W przypadku opisanego podziału przez wydzielenie, obowiązki płatnika nałożone
    przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym obowiązek
    sporządzenia stosownych informacji, deklaracji i obowiązek poboru przez płatników
    zaliczek na podatek dochodowy, nie ustają lecz przechodzą na nowego płatnika, który
    przejmując pracowników przejmuje także obowiązek poboru zaliczek na podatek
    dochodowy od osób fizycznych oraz wszelkie inne obowiązki z tym związane.
    Powyższe oznacza, że Spółka Przejmująca zostaje następcą prawnym Spółki Dzielonej w
    zakresie praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego, a więc

    również obowiązków nałożonych przepisami art. 32, art. 38, art. 39 i art. 41, art. 42 i art.
    42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 38 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Z kolei art. 38 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 32-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy
      pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru (PIT-4R).
    Stosownie do art. 39 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w
      zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty
      świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej
      wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    Stosownie natomiast do art. 39 ust. 2 ww. ustawy:
      Jeżeli obowiązek poboru przez płatników, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35,
      zaliczek na podatek ustał w ciągu roku, płatnicy na sporządzony na piśmie wniosek
      podatnika, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, są obowiązani do
      sporządzenia i przekazania podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      podatnika wykonuje swoje zadania, lub urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego
      naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania, imiennej informacji, o której mowa w ust. 1.
    Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Przepis art. 42 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż:

      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Stosownie do art. 42 ust. 1a ww. ustawy:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby,
      roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące
      podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust.
      10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
    Natomiast w myśl art. 42 ust. 2 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa:
      1) w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów
        skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje
        zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust.
        1, sporządzone według ustalonego wzoru;
      2) w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
        urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
        wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku
        podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru,
        również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w
        trybie przewidzianym w ust. 4.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ww. ustawy:
      W razie zaprzestania przez płatnika prowadzenia działalności przed upływem
      terminu dla złożenia informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 2, informacje te płatnik
      składa nie później niż w dniu zaprzestania prowadzenia działalności.
    Z treści art. 42a ust. 1 ww. ustawy wynika, że:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi

      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    W myśl natomiast art. 42g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
          1. Płatnicy oraz podmioty, o których mowa w art. 42a, przesyłają roczne
          obliczenie podatku, o którym mowa w art. 34 ust. 7, oraz informacje, o
          których mowa w art. 34 ust. 8, art. 35 ust. 10, art. 39 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 2
          pkt 1, art. 42a ust. 1 oraz art. 42e ust. 6:
          1) urzędowi skarbowemu - w terminie do końca stycznia roku następującego
            po roku podatkowym;
          2) podatnikowi - w terminie do końca lutego roku następującego po roku
            podatkowym.
          2. W przypadku zaprzestania prowadzenia działalności przed upływem
          terminów, o których mowa w ust. 1, obowiązek przesłania rocznego
          obliczenia podatku oraz informacji, o których mowa w ust. 1, jest
          wykonywany nie później niż w dniu zaprzestania prowadzenia działalności.
    Zgodnie z przedstawionym przez Państwa opisem zdarzenia, przejęcie pracowników
                                        1Spółki Dzielonej przez Spółkę Przejmującą nastąpiło w trybie art. 23 ustawy z dnia 26
    czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 277 ze zm.) który stanowi, że:
      W razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z
      mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem
      przepisów § 5.
    Przepis ten dotyczy wyłącznie praw i obowiązków wynikających z umów o pracę zawartych
    z pracownikami. Zakres regulacji Kodeksu pracy określa art. 1 ustawy. Zgodnie z nim:
      Kodeks pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców.
    W myśl art. 2 Kodeksu pracy:
      Pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania,
      wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.
                  1Wywieść należy, że art. 23 Kodeksu pracy przyjmuje konstrukcję automatycznego wejścia
    w stosunek pracy po stronie jednego zakładu pracy w miejsce drugiego, czyli wprowadza
    swoistą sukcesję uniwersalną na płaszczyźnie stosunków pracy. Opiera się ona przy tym
    na założeniu, że stosunek pracy w ogóle nie zostaje rozwiązany mimo przekształceń
    podmiotowych.
    Oznacza to, że obowiązki płatnika nałożone przepisami ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych nie ustają, lecz przechodzą na nowego płatnika, który przejmując
                          1pracowników w oparciu o przepis art. 23 Kodeksu pracy, jak również przejmując składniki
    majątku dzielonej osoby prawnej, przejmuje także obowiązek poboru zaliczek na podatek
    dochodowy od osób fizycznych oraz wszelkie inne obowiązki z tym związane.
    Okoliczności powyższe powodują, że przejmujący powinien kontynuować obowiązki
    płatnika nałożone m.in. przepisem art. 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Konkludując, w razie przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę staje się on z mocy
    prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Na nowego pracodawcę przechodzą
    wszelkie prawa i obowiązki wynikające z umowy o pracę, w tym także obowiązki związane
    z pełnieniem funkcji płatnika.

    Zgodnie jednak z powyższym, pracownikiem jest osoba pozostająca w stosunku pracy.
    Osoba zatrudniona na innej podstawie prawnej niż wskazana w art. 2 nie jest
    pracownikiem, co oznacza, że nie jest nim osoba wykonująca pracę na podstawie np.
    umów cywilnoprawnych.
    Reasumując, stwierdzam, że na gruncie opisanych zdarzeń prawidłowe jest Państwa
    stanowisko w zakresie pytania nr 1, zgodnie z którym:
      w odniesieniu do Przejętych Pracowników, to Spółka Przejmująca będzie
      zobowiązana sporządzić za cały rok kalendarzowy, w którym nastąpił Dzień Podziału,
      imienne informacje, o których mowa w art. 39 ust. 1 oraz art. 42a ust. 1 ustawy o PIT
      (PIT-11) i deklarację roczną, o której mowa w art. 38 ust. 1a ustawy o PIT (PIT-4R) i
      uwzględnić w nich świadczenia wypłacone (lub pozostawione do dyspozycji)
      Przejętym Pracownikom zarówno sprzed Dnia Podziału, jak i po Dniu Podziału.
      Natomiast Spółka Dzielona nie będzie zobowiązana do sporządzania takich
      informacji i deklaracji w odniesieniu Przejętych Pracowników za 2025 rok.
    Jednocześnie stwierdzam, że na gruncie opisanych zdarzeń prawidłowe jest Państwa
    stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym:
      w związku z nabyciem przez Spółkę Przejmującą ZCP Usługowej w drodze podziału
      przez wydzielenie, zarówno Spółka Przejmująca, jak i Spółka Dzielona będą
      zobowiązane do sporządzenia:
          • imiennych informacji PIT-11, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 1 oraz art.
            42a ust. 1 ustawy o PIT, oraz
          • rocznej deklaracji PIT-4R, o której mowa w art. 42 ust. 1a ustawy o PIT
      - za rok kalendarzowy, w którym nastąpił Dzień Podziału, w odniesieniu do Przejętych
      Współpracowników.
      Każda ze Spółek uwzględni w tych informacjach wyłącznie te wypłaty (lub
      pozostawione do dyspozycji świadczenia) na rzecz Przejętych Współpracowników,
      których sama faktycznie dokonała, tj.:
          • Spółka Przejmująca uwzględni tylko świadczenia wypłacone przez nią samą
            (lub pozostawione do dyspozycji świadczenia) Przejętym
            Współpracownikom;
          • Spółka Dzielona uwzględni tylko świadczenia wypłacone przez nią samą (lub
            pozostawione do dyspozycji świadczenia) Przejętym Współpracownikom.
    Z kolei nieprawidłowe jest Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, zgodnie z którym:
      w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych wobec pytania nr 1 za słuszne,
      Spółka Przejmująca powinna złożyć do właściwego urzędu skarbowego wniosek o
      przeksięgowanie z mikrorachunku Spółki Dzielonej na mikrorachunek Spółki
      Przejmującej dokonanych w 2025 r. przed Dniem Podziału wpłat zaliczek na PIT
      pobranych od Przejętych Pracowników i dokonanych przez Spółkę Dzieloną,
    ponieważ brak jest przepisu prawa podatkowego, który do złożenia takiego wniosku by
    zobowiązywał, choć złożenie takiego wniosku nie tylko nie byłoby błędem, ale byłoby
    pomocne.
    Z tego samego powodu – jakim jest brak przepisu prawa podatkowego, który do złożenia
    takiego wniosku by zobowiązywał – prawidłowe jest Państwa stanowisko w zakresie
    pytania nr 4, zgodnie z którym:
      w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych wobec pytania nr 2 za słuszne,
      żadna ze spółek (tj. ani Spółka Przejmująca, ani Spółka Dzielona) nie ma obowiązku
      ani powinności złożenia do właściwego urzędu skarbowego wniosku o
      przeksięgowanie z mikrorachunku Spółki Dzielonej na mikrorachunek Spółki

      Przejmującej dokonanych w 2025 r. przed Dniem Podziału wpłat zaliczek na PIT
      pobranych od Przejętych Współpracowników i dokonanych przez Spółkę Dzieloną.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń oraz zdarzeń przyszłych, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowaną, która jest
    stroną postępowania
    X (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.