Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/4514-575/15-2/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-02-05
Teza: Czy udzielenie na jego rzecz przez Pożyczkodawcę pożyczki/pożyczek, zgodnie z treścią art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, będzie czynnością niepodlegającą obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych („PCC”) i tym samym na Wnioskodawcy (jako pożyczkobiorcy) nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w zakresie PCC?
Słowa kluczowe: pożyczka; umowa-umowa pożyczki; umowa-umowa spółki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2015 r. (data wpływu 21 grudnia 2015 r.) o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych dotyczących zawarcia umowy pożyczki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych dotyczących zawarcia umowy pożyczki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która ma (i na moment zdarzenia przyszłego będzie miała) miejsce zamieszkania w Polsce i podlega (i na moment zdarzenia przyszłego będzie podlegać) nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Wnioskodawca planuje zaciągnąć oprocentowaną pożyczkę lub oprocentowane pożyczki od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub od spółki osobowej („Pożyczkodawca”), w której będzie odpowiednio udziałowcem lub wspólnikiem.

Planowane jest, że umowa pożyczki/umowy pożyczek zostanie zawarta/zostaną zawarte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki/pożyczek w chwili jej/ich zawarcia będą znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Nie jest również wykluczone, że w celu osiągnięcia zysku w postaci odsetek od pożyczek, Pożyczkodawca będzie także udzielał pożyczek innym podmiotom niż Wnioskodawca, w tym również innym swoim udziałowcom lub wspólnikom.

Czynność polegająca na udzielaniu pożyczek będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, która na moment opisanego zdarzenia będzie obejmować m.in. działalność w zakresie udzielania kredytów (PKD 64.92.Z - pozostałe formy udzielania kredytów). Wskazany rodzaj działalności gospodarczej - PKD 64.92.Z - pozostałe formy udzielania kredytów - jest również wskazany w umowie spółki Wnioskodawcy.

Pożyczkodawca na moment zawarcia umowy pożyczki (umów pożyczek) z Wnioskodawcą będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Pożyczkodawca udzielając pożyczki (pożyczek) Wnioskodawcy będzie działał w charakterze podatnika VAT, a sama czynność udzielenia pożyczki (pożyczek) na rzecz Wnioskodawcy będzie stanowić czynność znajdująca się w zakresie ustawy o VAT, która będzie zarazem czynnością zwolnioną z tego podatku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy udzielenie na jego rzecz przez Pożyczkodawcę pożyczki/pożyczek, zgodnie z treścią art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, będzie czynnością niepodlegającą obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych („PCC”) i tym samym na Wnioskodawcy (jako pożyczkobiorcy) nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w zakresie PCC?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielenie na jego rzecz przez Pożyczkodawcę pożyczki/pożyczek, zgodnie z treścią art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, będzie czynnością niepodlegającą obowiązkowi podatkowemu w zakresie PCC i tym samym na Wnioskodawcy (jako pożyczkobiorcy) nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w zakresie PCC.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Co do zasady, na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b Ustawy o PCC, opodatkowaniu PCC podlegają m.in. umowy pożyczki.

Niemniej jednak w Ustawie o PCC przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym tej ustawy jest wyłączona z opodatkowania. Stosownie bowiem do postanowienia art. 2 pkt 4 tej ustawy, nie podlegają PCC czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tych czynności jest: (i) opodatkowana podatkiem od towarów i usług albo (ii) jest z tego podatku zwolniona (z określonymi wyłączeniami wskazanymi w ustawie, które jednak nie dotyczą umowy pożyczki).

Tym samym ustalenie, czy przedmiotowa umowa pożyczki/umowy pożyczek podlega/podlegają opodatkowaniu PCC, wymaga rozstrzygnięcia czy przynajmniej jedna ze stron z tytułu udzielenia tej pożyczki/pożyczek jest opodatkowana podatkiem VAT albo jest z tego podatku zwolniona.

Podmiot, który udzieli Wnioskodawcy pożyczki/pożyczek na moment zawarcia umowy pożyczki/pożyczek z Wnioskodawcą będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Dodatkowo, Pożyczkodawca udzielając pożyczki/pożyczek Wnioskodawcy będzie działał w charakterze podatnika VAT, a sama czynność udzielenia pożyczki/pożyczek na rzecz Wnioskodawcy będzie stanowić czynność znajdująca się w zakresie ustawy o VAT, która będzie zarazem czynnością zwolnioną z tego podatku. Tym samym, to Pożyczkodawca jako jedna ze stron pożyczki/pożyczek będzie podatnikiem VAT, a tym samym udzielanie pożyczki/pożyczek będzie czynnością niepodlegającą obowiązkowi podatkowemu w zakresie PCC i tym samym na Wnioskodawcy (jako pożyczkobiorcy) nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w zakresie PCC.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii interpretacyjnej organów podatkowych. Zaprezentowane wyżej rozumowanie potwierdzają m.in. następujące interpretacje indywidualne w zakresie zwolnienia z VAT udzielania pożyczek (pożyczki):

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. IBPBII/1/436-326/14/MZ,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. IBPBII/1/436-324/14/MK,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 15 grudnia 2014 r., sygn. IPTPB2/436-126/14-4/KK,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 30 października 2014 r., sygn. IBPBII/1/436-256/14/MZ,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 27 marca 2014 r., sygn. ILPB2/436-3/14-4/TR,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 17 lutego 2014 r., sygn. ILPB2/436-301/13-2/WS,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. ITPB2/436-216/13/DSZ,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. ILPB2/436-268/13-6/MK,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. ILPB2/436-282/13-2/MK,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. ILPB2/436-279/13-3/MK,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 31 grudnia 2013 r., sygn. ILPB2/436-266/13-2/WS,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. ITPB2/436-197/13/TJ,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. ITPB2/436-170/13/TJ,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. ILPB2/436-217/13-2/TR,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. ILPB2/436-213/13-2/WS,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 13 września 2013 r., sygn. IPTPB2/436-83/13-2/KK,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 29 października 2013 r., sygn. ITPB2/436-153/13/DSZ,

• interpretacja indywidualna Dyrektora izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 9 września 2013 r., sygn. IPTPB2/436-69/13-5/KK,

• interpretacja indywidualna Dyrektora izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 9 września 2013 r., sygn. IPTPB2/436-69/13-6/KK,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 12 sierpnia 2013r. Sygn. IPTPB2/436-57/13-4/KK,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. IPPB2/436-241/13-4/LS,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. IBPBII/1/436-111/13/AA,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. IBPBII/1/436-112/13/BD,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. IPPB2/436-207/13-4/LS,

• interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 17 maja 2013 r., sygn. IBPBII/1/436-64/13/AA.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest tylko i wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz.U. z 2015 r. poz. 626) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile zaznaczenia samego obowiązku zwrotu - który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy, jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka będzie podlegała również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca - pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która ma (i na moment zdarzenia przyszłego będzie miała) miejsce zamieszkania w Polsce i podlega (i na moment zdarzenia przyszłego będzie podlegać) nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Wnioskodawca planuje zaciągnąć oprocentowaną pożyczkę lub oprocentowane pożyczki od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub od spółki osobowej („Pożyczkodawca”), w której będzie odpowiednio udziałowcem lub wspólnikiem.

Planowane jest, że umowa pożyczki/umowy pożyczek zostanie zawarta/zostaną zawarte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki/pożyczek w chwili jej/ich zawarcia będą znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Nie jest również wykluczone, że w celu osiągnięcia zysku w postaci odsetek od pożyczek, Pożyczkodawca będzie także udzielał pożyczek innym podmiotom niż Wnioskodawca, w tym również innym swoim udziałowcom lub wspólnikom.

Czynność polegająca na udzielaniu pożyczek będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, która na moment opisanego zdarzenia będzie obejmować m.in. działalność w zakresie udzielania kredytów (PKD 64.92.Z - pozostałe formy udzielania kredytów). Wskazany rodzaj działalności gospodarczej - PKD 64.92.Z - pozostałe formy udzielania kredytów - jest również wskazany w umowie spółki Wnioskodawcy.

Pożyczkodawca na moment zawarcia umowy pożyczki (umów pożyczek) z Wnioskodawcą będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Pożyczkodawca udzielając pożyczki (pożyczek) Wnioskodawcy będzie działał w charakterze podatnika VAT, a sama czynność udzielenia pożyczki (pożyczek) na rzecz Wnioskodawcy będzie stanowić czynność znajdująca się w zakresie ustawy o VAT, która będzie zarazem czynnością zwolnioną z tego podatku.

Należy wskazać iż w ustawie przewidziano sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych;

Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Przyjmując za Wnioskodawcą, że czynność udzielenia pożyczki (pożyczek) na rzecz Wnioskodawcy będzie stanowić czynność znajdującą się w zakresie ustawy o VAT, która będzie zarazem czynnością zwolnioną z tego podatku, powyższa czynność będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W przeciwnym wypadku umowa pożyczki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.