Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4012.116.2019.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-16
Teza: Prawo do odzyskania podatku VAT w zw. z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odzyskanie; projekt; stowarzyszenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2019 r. (data wpływu 3 kwietnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 kwietnia 2019 r. (data wpływu 11 kwietnia 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację projektu pn. „Rozbudowa infrastruktury kształcenia ogólnego (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w powyższym zakresie. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 11 kwietnia 2019 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Stowarzyszenie jest organizacją pozarządową zarejestrowaną w Rejestrze Stowarzyszeń prowadzonym przez Sąd Rejonowy. Stowarzyszenie posiada również status organizacji pożytku publicznego. Stowarzyszenie nie jest wpisane do Rejestru Przedsiębiorców i nie prowadzi działalności gospodarczej. Stowarzyszenie nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Stowarzyszenie czerpie swoje przychody z dotacji i darowizn, które w całości przeznaczane są na cele statutowe organizacji.

Statutowym celem działania Stowarzyszenia jest m.in. rozwój edukacji, oświaty i wychowania, a jednym z przedmiotów działalności statutowej jest powoływanie i prowadzenie szkół i placówek oświatowo-wychowawczych na terenie Archidiecezji. W ramach prowadzonej działalności statutowej, Stowarzyszenie powołało i prowadzi, jako organ prowadzący, m.in. Katolicką Szkołę Podstawową.

W roku 2017 Stowarzyszenie złożyło w Urzędzie Marszałkowskim Województwa wniosek o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego RPO Województwa na lata 2014-2020, którego celem była rozbudowa infrastruktury kształcenia ogólnego w Katolickiej Szkole Podstawowej.

Wniosek dotyczył dofinansowania następujących elementów:

*   opracowania dokumentacji projektowej w zakresie architektoniczno-budowalnym wraz z niezbędnymi instalacjami - koszt kwalifikowalny 36.900,00 zł brutto,
*   wykonania robót budowlanych obejmujących rozbudowę i adaptację na cele edukacyjne nieużytkowanego dotychczas obiektu będącego w posiadaniu Stowarzyszenia – koszt 1.283.839,19 zł brutto (w tym kwalifikowalny 888.060,00 zł oraz niekwalifikowalny 395.779,19 zł),
*   nabycie wyposażenia pracowni lekcyjnych oraz pomocy dydaktyczno-naukowych, z przeznaczeniem do sal lekcyjnych powstałych w nowopowstałej infrastrukturze szkolnej – koszt kwalifikowalny 60.270,00 zł brutto,
*   prowadzenie nadzoru inwestorskiego w trakcie prowadzenia robót budowlanych – koszt kwalifikowalny 12.300.00 zł brutto,
*   promocja projektu w postaci zakupu dwóch tablic informacyjnych – koszt kwalifikowalny 1.230,00 zł brutto.

Łączna wartość projektu zgodnie ze złożonym wnioskiem wynosiła 1.394.539,19 zł brutto, w tym koszty kwalifikowalne 998.760,00 zł.

Na podstawie umowy zawartej z Województwem, Stowarzyszenie otrzymało dofinansowanie przedmiotowego projektu w wysokości 82,99% kosztów kwalifikowalnych, tj. w kwocie 828.870,92 zł.

W celu realizacji przedmiotowego projektu, Stowarzyszenie zawarło umowy na zakup usług i dostawę towarów, w tym:

*   wykonanie dokumentacji architektoniczno-budowlanej,
*   wykonanie robót budowlanych zgodnie z zakresem projektu,
*   pełnienie funkcji inspektora nadzoru,
*   dostawę wyposażenia i pomocy edukacyjnych,
*   wykonanie tablic informacyjnych.

Ponieważ Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, we wniosku aplikacyjnym o dofinansowanie projektu wskazało jako koszt kwalifikowalny koszty brutto, tj. łącznie z podatkiem VAT. Tym samym podatek od towarów i usług został określony jako koszt kwalifikowalny, niemożliwy do odzyskania przez Wnioskodawcę (Stowarzyszenie). Zakupione przez Stowarzyszenie w ramach projektu dostawy i usługi, zrealizowane zostały przez podmioty będące czynnymi płatnikami podatku VAT. Za wykonanie przedmiotowych usług i dostawy towarów, podmioty te wystawiły Stowarzyszeniu faktury VAT. Wyjątkiem była usługa pełnienia funkcji inspektora nadzoru, która powierzona została na mocy umowy cywilnoprawnej (umowa zlecenie). Całość poniesionych przez Stowarzyszenie kosztów związanych z realizacją dofinansowanego projektu została rozliczona z Urzędem Marszałkowskim Województwa, przy czym koszty te zostały rozliczone w kwotach brutto obejmujących naliczony podatek VAT, jako niemożliwy do odzyskania przez Wnioskodawcę (Stowarzyszenie).

Ponadto, w piśmie z dnia 10 kwietnia 2019 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Zainteresowany wskazał, że efekty powstałe w wyniku realizowanego projektu pn. „Rozbudowa infrastruktury kształcenia ogólnego (…)” nie będą w żaden sposób związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w oparciu o przepisy krajowe, Stowarzyszenie może odzyskać naliczony podatek VAT od dostaw i usług zakupionych w celu realizacji projektu „Rozbudowa infrastruktury kształcenia ogólnego (…)”?

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o przepisy krajowe, Stowarzyszenie nie ma możliwości odzyskania VAT naliczonego mu przez dostawców towarów i usług w ramach realizacji projektu „Rozbudowa infrastruktury kształcenia ogólnego (…)”. Stowarzyszenie prowadzi nieodpłatną działalność statutową, w tym jako organ prowadzący Katolicką Szkołę Podstawową. Ponieważ Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej, nie działa dla celów zarobkowych, a wszelkie przychody z tytułu dotacji i darowizn przeznacza w całości na cele statutowe, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy od podatku od towarów i usług, nie można uznać go za podatnika.

Stowarzyszenia nie można również uznać za podatnika podatku od towarów i usług na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy, gdyż dostawcy towarów i usług na rzecz przedmiotowego projektu mają siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, a Wnioskodawca jako usługobiorca, mimo zakupu usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy, nie jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.

Ponieważ całość uzyskanej dotacji oraz odpowiadające temu koszty zakupionych towarów usług w ramach projektu „Rozbudowa infrastruktury kształcenia ogólnego (…)” przeznaczone są na realizację celów edukacyjnych w Katolickiej Szkole Podstawowej, dla której Wnioskodawca jest organem prowadzącym, a całość zakupionych towarów i usług nie jest wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego od tych usług i dostaw.

Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, iż Stowarzyszenie nie ma możliwości odzyskania VAT naliczonego mu przez dostawców towarów i usług w ramach realizacji projektu „Rozbudowa infrastruktury kształcenia ogólnego (…)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2018 r., poz. 723), stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych.

Stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności (art. 2 ust. 2 ww. ustawy).

Na podstawie art. 34 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Zaznaczyć należy, że działalność statutowa stowarzyszenia to działalność zgodna z jego statutem, w którym wymienione są cele działalności stowarzyszenia i sposoby ich realizacji. Działalność statutowa nie jest nastawiona na zysk, czyli nie jest to działalność gospodarcza, która w organizacji pozarządowej jest tylko działalnością pomocniczą.

Z opisu sprawy wynika, że Stowarzyszenie posiada status organizacji pożytku publicznego. Stowarzyszenie nie jest wpisane do Rejestru Przedsiębiorców i nie prowadzi działalności gospodarczej. Stowarzyszenie nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a swoje przychody czerpie z dotacji i darowizn, które w całości przeznaczane są na cele statutowe organizacji. Statutowym celem działania Stowarzyszenia jest m.in. rozwój edukacji, oświaty i wychowania, jednym z przedmiotów działalności statutowej jest powoływanie i prowadzenie szkół i placówek oświatowo-wychowawczych. W ramach prowadzonej działalności statutowej, Stowarzyszenie powołało i prowadzi, jako organ prowadzący, m.in. Katolicką Szkołę Podstawową.

W roku 2017 Stowarzyszenie złożyło w Urzędzie Marszałkowskim Województwa wniosek o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego RPO Województwa na lata 2014-2020, którego celem była rozbudowa infrastruktury kształcenia ogólnego w Katolickiej Szkole Podstawowej. W celu realizacji przedmiotowego projektu, Stowarzyszenie zawarło umowy na zakup usług i dostawę towarów, w tym: wykonanie dokumentacji architektoniczno-budowlanej, wykonanie robót budowlanych zgodnie z zakresem projektu, pełnienie funkcji inspektora nadzoru, dostawę wyposażenia i pomocy edukacyjnych, wykonanie tablic informacyjnych.

Zakupione przez Stowarzyszenie w ramach projektu dostawy i usługi, zrealizowane zostały przez podmioty będące czynnymi płatnikami podatku VAT. Za wykonanie przedmiotowych usług i dostawy towarów, podmioty te wystawiły Stowarzyszeniu faktury VAT. Wyjątkiem była usługa pełnienia funkcji inspektora nadzoru, która powierzona została na mocy umowy cywilnoprawnej (umowa zlecenie). Ponadto, efekty powstałe w wyniku realizowanego projektu nie będą w żaden sposób związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii odzyskania podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację projektu pn. „Rozbudowa infrastruktury kształcenia ogólnego (…)”.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a efekty powstałe w wyniku realizacji projektu nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych w związku z realizacją ww. projektu.

Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Wnioskodawca nie ma również możliwości zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego, pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Podsumowując, Stowarzyszenie nie ma możliwości odzyskania podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację projektu pn. „Rozbudowa infrastruktury kształcenia ogólnego (…)”.

Z powyższych względów stanowisko przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Zaznaczyć należy, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez niego, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 Ordynacji podatkowej. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, tut. Organ dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy.

W związku z powyższym należy zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o przedstawiony opis sprawy, w tym w szczególności o wskazanie, że Stowarzyszenie nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej. W wyniku realizacji ww. operacji Stowarzyszenie nie osiągnie żadnych przychodów. Efekty powstałe w wyniku realizacji projektu nie będą związane w żaden sposób z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, w szczególności konieczności zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego oraz wykorzystywania powstałego w efekcie działania mienia do wykonywania czynności opodatkowanych, wydana interpretacja straci swą aktualność.

Należy nadmienić, ze kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach rozliczeń dotyczących wykorzystywanych środków pomocowych Unii Europejskiej (w tym kwalifikowalności podatku od towarów i usług), nie jest zagadnieniem regulowanym przez przepisy prawa podatkowego. Określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2018 r., poz. 1307, z późn. zm.), należy do zadań instytucji zarządzającej, która na podstawie art. 25 ust. 1 ww. ustawy, odpowiada za prawidłową realizację programu operacyjnego.

W związku z powyższym, organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.