Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.192.2020.8.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury
wystawionej wcześniej niż 30 dni przed otrzymaniem zaliczki
oraz wystawionej później niż 15 dnia miesiąca następującego
po miesiącu otrzymania zaliczki.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
faktura-wystawienie faktury
odliczenia-prawo do odliczenia
zaliczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Termin wystawienia
faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 marca 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Sp. z o.o. sp.k. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest czynnym podatnikiem VAT. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka prowadzi działalność polegającą na
    sprzedaży detalicznej artykułów (..) (np.: artykuły spożywcze, kosmetyki, chemia
    gospodarcza, wyroby tytoniowe, alkohole) oraz artykułów przemysłowych (np.: odzież,
    urządzenia AGD, zabawki) poprzez (1) sieć placówek handlowych (sprzedaż stacjonarna),
    jak również (2) online (za pośrednictwem sklepu internetowego). Klientami Spółki są
    zarówno osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (osoby prywatne), jak i
    podmioty gospodarcze.
    Spółka dokonuje również, z różną częstotliwością, dostaw towarów oraz świadczy usługi
    wykraczające poza opisaną wcześniej działalność podstawową (np. sprzedaż środków
    trwałych, sprzedaż elementów wyposażenia, wynajem lokali etc.).
    Z prowadzoną przez Spółkę działalnością związane jest nieodłącznie nabywanie
    wykorzystywanych w niej towarów i usług. Co do zasady, w przypadku większości takich
    transakcji dochodzi najpierw do dostawy towarów bądź wykonania usługi, co sprzedawcy
    dokumentują wystawiając stosowne faktury, a następnie do zapłaty. Niektóre zawarte
    przez Spółkę umowy nakładają na nią obowiązek dokonania zapłaty przed dostawą
    towaru lub/bądź wykonaniem na jej rzecz usługi. W takiej sytuacji, sprzedawcy co do
    zasady, dokumentują zaliczkę wystawiając fakturę najwcześniej 30 dni przed dniem jej
    otrzymania i nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ją
    otrzymano.
    Spółka nie może wykluczyć, że w przyszłości zaistnieją sytuacje, w których z przyczyn
    leżących po jej stronie lub z przyczyn od niej niezależnych, dokonana przez nią zapłata
    zaliczki nastąpi po upływie ustalonego między stronami terminu. Zaistnieć będzie mogła
    zatem sytuacja, w której zapłata zaliczki nastąpi po upływie 30 dni od wystawienia przez
    dostawcę faktury do niej się odnoszącej. Spółka dopuszcza również możliwość
    udokumentowania przez sprzedawcę zaliczki po upływie 15 dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym ją otrzymał.
    Uzupełniając opis zdarzenia przyszłego Spółka również zaznacza, że:
    1. dotyczyć będzie ono transakcji krajowych, których przedmiotem nie będą usługi
    noclegowe ani gastronomiczne,
    2. wystawcami faktur będą zawsze podmioty istniejące, będące czynnymi podatnikami
    VAT,
    3. transakcje będą podlegały opodatkowaniu,

    4. transakcje nie będą stanowić czynności opodatkowanych, do których nie wykazuje się
    kwoty podatku na fakturze oraz nie będą korzystały ze zwolnienia z podatku,
    5. w przypadku, jeśli na podstawie art. 106d ust. 1 pkt 2, otrzymane zaliczki zostaną
    udokumentowane przez Spółkę w imieniu i na rzecz sprzedającego, będą za każdym
    razem podlegały jego akceptacji, zgodnie z zawartą umową, o której mowa w tym artykule,
    6. faktury nie będą potwierdzały czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58
    i 83 Kodeksu cywilnego, a więc czynności dotkniętych nieważnością bezwzględną, jako
    sprzeczne z ustawą lub zasadami współżycia społecznego, bądź mające na celu obejście
    ustawy, a także czynności będących następstwem oświadczeń woli złożonych dla pozoru,
    7. faktury nie będą dokumentowały czynności, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i 5 pkt 4.
    Spółka, zgodnie z art. 86 ust. 10 oraz ust. 11 u.p.t.u., w rozliczeniu za okres, w którym
    spełnione będą oba warunki:
    1. u sprzedawcy, zgodnie z art. 19a ust. 8 u.p.t.u., powstanie obowiązek podatkowy
    związany z otrzymaniem od Spółki zapłaty przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi,
    2. Spółka otrzyma fakturę tę zapłatę dokumentującą, bądź w rozliczeniu za jeden z dwóch
    następnych okresów rozliczeniowych, będzie korzystała z przysługującego jej prawa do
    umniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany na fakturach
    dokumentujących otrzymanie przez sprzedawcę zaliczki, niezależnie od tego, czy zostaną
    wystawione z zachowaniem terminów określonych w art. 106i u.p.t.u.

## Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym faktura dokumentująca otrzymanie zaliczki,
    wystawiona z naruszeniem terminu określonego w art. 106i u.p.t.u., a więc wcześniej niż
    30 dnia przed otrzymaniem zaliczki lub później niż 15 dnia miesiąca następującego po
    miesiącu otrzymania zaliczki, stanowić będzie dla Wnioskodawcy, pod warunkiem
    wcześniejszego otrzymania zaliczki przez sprzedawcę, podstawę do odliczenia
    wykazanego na niej podatku naliczonego w terminie określonym w art. 86 ust. 10 w
    związku z ust. 10b pkt 1, ust. 10c oraz ust. 11 u.p.t.u.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, w opisanym stanie przyszłym faktura dokumentująca otrzymanie
    zaliczki, wystawiona z naruszeniem terminu określonego w art. 106i u.p.t.u., a więc
    wcześniej niż na 30 dni przed otrzymaniem zaliczki lub później niż 15 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu otrzymania zaliczki, stanowić będzie dla Wnioskodawcy, pod
    warunkiem wcześniejszego otrzymania zaliczki przez sprzedawcę, podstawę do odliczenia
    wykazanego na niej podatku naliczonego w terminie określonym w art. 86 ust. 10 w
    związku z ust. 10b pkt 1, ust. 10c oraz ust. 11 u.p.t.u.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 u.p.t.u. prawo do odliczenia przysługuje w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Zgodnie z ust. 2 pkt 1 tego samego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu dokonania
    całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Dodatkowo (1) art. 86 ust. 10 u.p.t.u. w związku z ust. 10c uzależnia powstanie prawa do
    odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej zaliczkę od
    powstania obowiązku podatkowego u sprzedawcy, a (2) art. 86 ust. 10b pkt 1 u.p.t.u. od
    otrzymania faktury.
    Zgodnie zaś z art. 19a ust. 8 u.p.t.u., jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem

    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty.
    Należy podkreślić, że ustawodawca wskazał również w art. 88 u.p.t.u. przesłanki
    negatywne, zaistnienie których uniemożliwia nabywcy obniżenie podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego. W szczególności, zgodnie z ust. 3a pkt 4 lit. a oraz lit. b tego
    artykułu, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
    podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy:
    · stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności;
    · podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których
      podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością.
    Spółka stoi na stanowisku, że w opisanym przez nią zdarzeniu przyszłym, zaistnieją
    wskazane przez ustawodawcę przesłanki pozytywne, przyznające jej prawo do odliczenia.
    Nabywane przez Spółkę towary lub usługi, w związku z którymi będzie dokonywała ona
    wcześniejszej, mającej miejsce przed ich dostawą lub wykonaniem, zapłaty, będą
    wykorzystywane przez Spółkę do wykonywanych przez nią czynności opodatkowanych,
    zostanie zatem spełniony warunek, o którym mowa art. 86 ust. 1 u.p.t.u.
    Przed dokonaniem umniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany na
    fakturach, których dotyczy zadane przez Spółkę w niniejszym wniosku pytanie, u
    sprzedawcy, zgodnie z art. 19a ust. 8 u.p.t.u. powstanie obowiązek podatkowy, co sprawi,
    że spełniona zostanie przesłanka, o której mowa w art. 86 ust. 10 u.p.t.u. w związku z ust.
    10c.
    Spółka będzie także w posiadaniu faktury dokumentującej zaliczkę, a więc zostanie
    spełniony warunek formalny, o którym mowa w art. 86 ust. 10b pkt 1 u.p.t.u.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku faktur dokumentujących otrzymanie zaliczki,
    wystawionych z naruszeniem terminów, o których mowa w art. 106i u.p.t.u., a więc
    wcześniej, niż 30 dni od otrzymania zaliczki, bądź później, niż 15 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu jej otrzymania, nie zajdą również negatywne przestanki
    określone w art. 88 ust. 3a pkt 4.
    W szczególności Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w okresie, w rozliczeniu za który
    będzie on dokonywał umniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany na
    fakturze, do której odnosi się pytanie Wnioskodawcy, będzie ona zawsze dokumentować
    czynność już dokonaną. Nie zaistnieje w takiej sytuacji przesłanka negatywna do
    odliczenia podatku VAT, o której mowa w art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a.
    Faktury dokumentującej zaliczkę, której wystawienie nastąpiło z naruszeniem terminów
    określonych w art. 106i u.p.t.u., nie można również, zdaniem Spółki, uznać za podającą
    kwotę niezgodną z rzeczywistością, w sytuacji, gdy kwota ta odpowiada otrzymanej,
    zgodnie z zawartą ze sprzedawcą umową, zaliczce, a wykazany na fakturze podatek
    obliczony jest zgodnie z art. 106f ust. 1 pkt 3 u.p.t.u. Faktura taka jest, zdaniem Spółki
    dotknięta wadliwością, a nie nierzetelnością, i nie pozbawia Spółki prawa do odliczenia
    wykazanego na niej podatku, jeśli spełnione zostaną materialne przesłanki określone w
    art. 86 u.p.t.u.
    W szczególności faktury wystawionej zbyt wcześnie, a więc przed 30 dniem
    poprzedzającym dzień powstania u sprzedawcy obowiązku z tytułu otrzymanej zaliczki, nie
    można uznać za fakturę „pustą”, do której zastosowanie miałby art. 108 u.p.t.u., a w
    dalszej konsekwencji art. 103 ust. 1 u.p.t.u., gdyż intencją jej wystawcy nie jest
    udokumentowanie czynności nieznajdujących odzwierciedlenia w rzeczywistości,
    niemających w ogóle zaistnieć. Ratio legis regulacji ujętej w art. 108 u.p.t.u. jest bowiem
    zabezpieczenie interesów Skarbu Państwa w przypadku, gdy do obrotu zostanie
    dopuszczona faktura, która nie powinna co do zasady zostać wystawiona, gdyż

    dokumentuje fikcyjną transakcję, niezależnie od tego, czy jej wystawienie nastąpiło w
    rezultacie pomyłki, czy celowego działania. NSA w wyroku z 13 lutego 2014 r. (sygn. I FSK
    351/13) uznał, że „specyficzną regulację ustawową art. 108 u.p.t.u. należy stosować po
    dogłębnej analizie, czy rzeczywiście w konkretnej sprawie zaistniała ostatecznie sytuacja
    rzeczywistego obniżenia wpływów z tytułu podatków, a analiza taka winna uwzględniać
    zarówno przyczyny wystawienia takiej faktury, jak i samo późniejsze zachowanie się obu
    stron transakcji”.
    W zdarzeniu przyszłym, będącym przedmiotem wniosku, wystawienie faktury nie będzie
    skutkiem pomyłki, gdyż wystawca nie jest w stanie przewidzieć w momencie wystawienia
    faktury, że do zapłaty dojdzie po upływie 30 dni. Nie zaistnieje też w rzeczonej sytuacji
    umyślne wystawienie fikcyjnej faktury, gdyż ta wystawiona zostanie w oparciu o wiążącą
    strony umowę, zgodnie z którą Spółka zobowiązana jest do zapłaty zaliczki przed dniem
    wydania towaru lub wykonania usługi. Nawet w sytuacji, gdy z przyczyn leżących po
    stronie Spółki lub z przyczyn od niej niezależnych, zapłata ta nastąpi później, niż 30 dni od
    wystawienia faktury, nie będzie mogło być mowy o automatycznym uznaniu takiej faktury
    za „pustą”, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że do zapłaty zaliczki ostatecznie dojdzie.
    Z opinią spółki w kwestii zastosowania art. 108 u.p.t.u. w przypadku zdarzenia przyszłego
    będącego przedmiotem wniosku koresponduje wyrok WSA w Rzeszowie z 24 stycznia
    2019 r. (sygn. I SA/Rz 1130/18), zgodnie z uzasadnieniem którego „podatek wykazany na
    fakturze wystawionej przed otrzymaniem zaliczki ma charakter niejako prawa
    zawieszonego – jego realizacja może nastąpić w okresach rozliczeniowych, w których
    dokonywane były płatności”.
    Do kwestii przedwcześnie wystawionych faktur odniósł się również, w wydanej 9 marca
    2018 r. interpretacji indywidualnej (sygn. 0114-KDIP4.4012.21.2018.1.BS) Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, uznając za prawidłową opinię wnioskodawcy na temat
    stosowania art. 108 u.p.t.u., zgodnie z którą „przepis ten dotyczy (...) sytuacji, w których
    kwota podatku wynika jedynie z samego faktu wystawienia faktury, a więc gdy dana
    czynność nie jest objęta zakresem opodatkowania, podlega zwolnieniu z opodatkowania
    lub też gdy faktura w ogóle nie odzwierciedla żadnej transakcji. Jeżeli natomiast faktura
    dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, które co do zasady podlega
    opodatkowaniu, sam fakt wystawienia takiej faktury w sposób niezgodny z przepisami
    (przedwcześnie) nie rodzi obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy
    o VAT. Taka faktura powinna zostać zaewidencjonowana i rozliczona na zasadach
    ogólnych, tj. z chwilą powstania obowiązku podatkowego właściwego dla czynności, którą
    ta faktura dokumentuje”. Taki sam pogląd został również zaaprobowany przez Dyrektora
    Izby Skarbowej w Warszawie, w wydanej 30 lipca 2014 r. interpretacji indywidualnej (sygn.
    IPPP1/443-584/14-2/AS).
    Spółka ma świadomość, że wskazane interpretacje stanowią rozstrzygnięcie w
    indywidualnych sprawach, organy podatkowe jednak, działając, zgodnie z zasadą
    praworządności na podstawie przepisów prawa, mając na względzie zasadę pewności
    prawa, powinny dążyć, w analogicznych stanach faktycznych, do jego jednolitej wykładni.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 15 maja 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0112-KDIL3.4012.192.2020.1.LS, w której uznałem Państwa stanowisko za:
    - nieprawidłowe – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury
      wystawionej wcześniej niż 30 dni przed otrzymaniem zaliczki;
    - prawidłowe – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wystawionej później
      niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu otrzymania zaliczki.
    Interpretację doręczono Państwu 18 maja 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną

    17 czerwca 2020 r. (data nadania) wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
    Wnieśli Państwo o uchylenie przedmiotowej interpretacji.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    28 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Po 410/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 18 grudnia 2024 r. sygn. akt I FSK 996/21
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 18 grudnia 2024 r.
    Odpis prawomocnego wyroku otrzymałem 22 kwietnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
    • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie wydania pierwotnego rozstrzygnięcia, tj. 15 maja
    2020 r., bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy
    w wyniku orzeczeń: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 28 stycznia
    2021 r. sygn. akt I SA/Po 410/20 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia
    2024 r. sygn. akt I FSK 996/21.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem
    VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka prowadzi działalność
    polegającą na sprzedaży detalicznej artykułów (...) (np.: artykuły spożywcze, kosmetyki,
    chemia gospodarcza, wyroby tytoniowe, alkohole) oraz artykułów przemysłowych (np.:
    odzież, urządzenia AGD, zabawki) poprzez (1) sieć placówek handlowych (sprzedaż
    stacjonarna), jak również (2) online (za pośrednictwem sklepu internetowego). Klientami
    Spółki są zarówno osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (osoby
    prywatne), jak i podmioty gospodarcze. Spółka dokonuje również, z różną częstotliwością,
    dostaw towarów oraz świadczy usługi wykraczające poza opisaną wcześniej działalność
    podstawową (np. sprzedaż środków trwałych, sprzedaż elementów wyposażenia, wynajem
    lokali etc.). Z prowadzoną przez Spółkę działalnością związane jest nieodłącznie nabywanie
    wykorzystywanych w niej towarów i usług. Co do zasady, w przypadku większości takich
    transakcji dochodzi najpierw do dostawy towarów bądź wykonania usługi, co sprzedawcy
    dokumentują wystawiając stosowne faktury, a następnie do zapłaty. Niektóre zawarte
    przez Spółkę umowy nakładają na nią obowiązek dokonania zapłaty przed dostawą
    towaru lub/bądź wykonaniem na jej rzecz usługi. W takiej sytuacji, sprzedawcy co do
    zasady, dokumentują zaliczkę wystawiając fakturę najwcześniej 30 dni przed dniem jej
    otrzymania i nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ją
    otrzymano. Spółka nie może wykluczyć, że w przyszłości zaistnieją sytuacje, w których z
    przyczyn leżących po jej stronie lub z przyczyn od niej niezależnych, dokonana przez nią
    zapłata zaliczki nastąpi po upływie ustalonego między stronami terminu. Zaistnieć będzie
    mogła zatem sytuacja, w której zapłata zaliczki nastąpi po upływie 30 dni od wystawienia
    przez dostawcę faktury do niej się odnoszącej. Spółka dopuszcza również możliwość
    udokumentowania przez sprzedawcę zaliczki po upływie 15 dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym ją otrzymał. Spółka również zaznacza, że zdarzenie przyszłe
    dotyczyć będzie transakcji krajowych, których przedmiotem nie będą usługi noclegowe ani
    gastronomiczne. Wystawcami faktur będą zawsze podmioty istniejące, będące czynnymi
    podatnikami VAT. Transakcje będą podlegały opodatkowaniu. Transakcje nie będą
    stanowić czynności opodatkowanych, do których nie wykazuje się kwoty podatku na
    fakturze oraz nie będą korzystały ze zwolnienia z podatku. W przypadku, jeśli na
    podstawie art. 106d ust. 1 pkt 2, otrzymane zaliczki zostaną udokumentowane przez
    Spółkę w imieniu i na rzecz sprzedającego, będą za każdym razem podlegały jego
    akceptacji, zgodnie z zawartą umową, o której mowa w tym artykule. Faktury nie będą
    potwierdzały czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu
    cywilnego, a więc czynności dotkniętych nieważnością bezwzględną, jako sprzeczne z
    ustawą lub zasadami współżycia społecznego, bądź mające na celu obejście ustawy, a
    także czynności będących następstwem oświadczeń woli złożonych dla pozoru. Faktury
    nie będą dokumentowały czynności, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i 5 pkt 4. Spółka,
    zgodnie z art. 86 ust. 10 oraz ust. 11 ustawy, w rozliczeniu za okres, w którym spełnione
    będą oba warunki (u sprzedawcy, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy, powstanie obowiązek
    podatkowy związany z otrzymaniem od Spółki zapłaty przed wydaniem towaru lub
    wykonaniem usługi, Spółka otrzyma fakturę tę zapłatę dokumentującą) bądź w rozliczeniu
    za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, będzie korzystała z
    przysługującego jej prawa do umniejszenia podatku należnego o podatek naliczony
    wykazany na fakturach dokumentujących otrzymanie przez sprzedawcę zaliczki,
    niezależnie od tego, czy zostaną wystawione z zachowaniem terminów określonych w art.
    106i ustawy.
    Na tle przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy faktura
    dokumentująca otrzymanie zaliczki, wystawiona z naruszeniem terminu określonego w

    art. 106i ustawy, a więc wcześniej niż 30 dnia przed otrzymaniem zaliczki lub później niż
    15 dnia miesiąca następującego po miesiącu otrzymania zaliczki, stanowić będzie dla
    Wnioskodawcy, pod warunkiem wcześniejszego otrzymania zaliczki przez sprzedawcę,
    podstawę do odliczenia wykazanego na niej podatku naliczonego w terminie określonym
    w art. 86 ust. 10 w związku z ust. 10b pkt 1, ust. 10c oraz ust. 11 ustawy.
    W odniesieniu do przedstawionego problemu w pierwszej kolejności należy wskazać, że w
    świetle art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Jak stanowi art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Według regulacji art. 86 ust. 10c ustawy:
      Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed
      dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.
    Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Stosownie do art. 88 ust. 1 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
      nabywanych przez podatnika:
      1) (uchylony);

      2) (uchylony);
      3) (uchylony);
      4) usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
      a) (uchylona),
      b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
      świadczących usługi przewozu osób;
      5) (uchylony).
    Zgodnie z art. 88 ust. 1a ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do wydatków,
      o których mowa w art. 29a ust. 7 pkt 3.
    W rozumieniu art. 88 ust. 3a ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy:
      1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
      a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
      b) (uchylona);
      2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku;
      3) (uchylony);
      4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych
      czynności,
      b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla
      których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
      Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
      5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
      przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
      6) (uchylony);
      7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
      czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze
      – w części dotyczącej tych czynności.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Powyższe przepisy wskazują, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia
    podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i
    usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej
    czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego co do zasady powstaje w momencie powstania obowiązku

    podatkowego pod warunkiem, że podatnik posiada fakturę dokumentującą nabycie
    towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych, a także
    niezaistnienia przesłanek określonych w art. 88 ustawy.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy w kontekście przedstawionych przepisów
    prowadzi do wniosku, że dla opisanej czynności Wnioskodawcę należy uznać za
    podatnika, ponadto Wnioskodawca jest w posiadaniu faktury, a dla opisanej czynności nie
    zachodzą przesłanki określone ww. art. 88 ustawy. Należy zatem zbadać, czy w sytuacji,
    kiedy faktura została wystawiona przez dostawcę wcześniej niż 30 dnia przed
    otrzymaniem zaliczki lub później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu
    otrzymania zaliczki u dostawcy powstanie obowiązek podatkowy.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Na wstępie WSA w Poznaniu w orzeczeniu z 28 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Po 410/20
    wskazał:
      Przystępując do rozpoznania powyższej kwestii wskazać należy, że w zakresie, w
      jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT. Termin, w jakim
      podatnik może skorzystać z przysługującego mu prawa do odliczenia VAT, został
      określony w art. 86 ust. 10, 10b i 11 u.p.t.u. W świetle tych przepisów prawo do
      odliczenia powstaje zasadniczo w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do
      nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Przy czym
      odliczenie może być dokonane nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym
      podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny. Jeżeli podatnik nie dokonał odliczenia
      w tym terminie, może tego dokonać w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch
      następnych okresów rozliczeniowych. Termin odliczenia VAT jest zatem uzależniony
      przede wszystkim od momentu powstania obowiązku podatkowego.
    Zgodnie z zasadą ogólną, zawartą w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust.
      1.
    Na podstawie art. 19a ust. 2 ustawy:
      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.
    Przepis art. 19a ust. 3 ustawy, stanowi, że:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Natomiast, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt
      4.

    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 28 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA
    /Po 410/20 wskazał:
      Tym samym sam fakt wystawienia faktury nie wywołuje skutków w zakresie
      momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT. W przypadku faktur
      zaliczkowych obowiązek podatkowy powstaje w dacie otrzymania płatności.
      Obowiązek podatkowy jest więc związany z otrzymaniem zaliczki i jest niezależny od
      wystawienia faktury. Faktura z żądaniem zapłaty zaliczki (wystawiona przed
      otrzymaniem zaliczki) daje prawo podatnikowi, dla którego została wystawiona, do
      odliczenia podatku naliczonego, ale nie w momencie jej otrzymania, lecz w
      momencie dokonania zapłaty zaliczki. Tak więc podatnik, który otrzymał taką fakturę,
      może dokonać odliczenia wynikającego z niej podatku w rozliczaniu za miesiąc
      uiszczenia takiej zaliczki. W rezultacie, podatek wykazany na fakturze wystawionej
      przed otrzymaniem zaliczki ma charakter niejako prawa zawieszonego - jego
      realizacja może nastąpić w okresach rozliczeniowych, w których dokonywane były
      płatności (por. wyroki: NSA z 24 czerwca 2010 r., I FSK 1079/09; WSA w Rzeszowie z
      11 marca 2008 r., I SA/Rz 932/07 - wszystkie przytaczane w niniejszej sprawie
      orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W
      związku z powyższym, wystawienie przedwczesnej faktury pozostaje bez wpływu na
      moment powstania obowiązku podatkowego na gruncie VAT, gdyż obowiązek
      podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub z chwilą zapłaty, nie
      zaś z chwilą wystawienia faktury.
    Kwestie wystawiania faktur reguluje art. 106b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
      2. sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju
      na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
      3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
      w pkt 1;
      4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy
      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek
      podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Na podstawie art. 106i ust. 1 tej ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Na mocy art. 106i ust. 2 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie
      później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość
      lub część zapłaty od nabywcy.
    Stosownie do art. 106i ust. 7 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed:
      1. dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
      2. otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości
      lub części zapłaty.

    Według art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    Powołane przepisy wyraźnie wskazują, że podatnik jest zobowiązany do wystawienia
    faktury nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    dostawy lub wykonano usług, lecz nie wcześniej niż 30. dnia przed dokonaniem tej
    dostawy lub wykonaniem usługi. Jeżeli podatnik otrzyma całość lub część zapłaty przed
    dokonaniem danej czynności – powinien wystawić fakturę również nie później niż 15. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu w którym otrzymał całość lub część zapłaty, jednak
    nie wcześniej niż 30. dnia przed otrzymaniem tej części zapłaty lub całości.
    Stosownie do art. 108 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości
      prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest
      obowiązana do jego zapłaty.
    Zgodnie z art. 108 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę, w
      której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego.
    Przepis ten zobowiązuje wystawcę faktury do zapłaty wykazanej w niej kwoty podatku,
    niezależnie od okoliczności wystawienia takiej faktury. Każda zatem faktura z wykazaną
    kwotą podatku, wprowadzona do obrotu prawnego, powoduje konieczność zapłaty tego
    podatku. Już samo wystawianie faktur, które nie dokumentują faktycznych zdarzeń
    gospodarczych, bez względu na ujęcie ich w rejestrach prowadzonych dla celów
    rozliczenia podatku od towarów i usług oraz wykazanie podatku należnego z nich
    wynikającego w deklaracji, skutkuje zaistnieniem obowiązków wynikających z art. 108 ust.
    1 ustawy. Każda osoba, która wprowadza do obrotu prawnego fakturę z wykazaną kwotą
    podatku (bez względu na powód nieprawidłowego wystawienia faktury) ma obowiązek
    zapłaty wykazanego w niej podatku VAT.
    W tym miejscu należy wskazać, że zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia
    VAT. Termin, w jakim podatnik może skorzystać z przysługującego mu prawa do odliczenia
    VAT, został określony w art. 86 ust. 10, 10b i 11 ustawy o VAT. W świetle tych przepisów
    prawo do odliczenia powstaje zasadniczo w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu
    do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Przy czym
    odliczenie może być dokonane nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik
    otrzymał fakturę lub dokument celny. Jeżeli podatnik nie dokonał odliczenia w tym
    terminie, może tego dokonać w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych
    okresów rozliczeniowych.
    Tak więc termin odliczenia VAT uzależniony jest przede wszystkim od momentu powstania
    obowiązku podatkowego, który, co do zasady, powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towarów/wykonania usługi lub otrzymania zaliczki na dostawę towarów/świadczenie usług.
    W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu:
      (...) w zdarzeniu przyszłym rozpatrywanym w zaskarżonej interpretacji, brak jest
      również podstaw, aby przyjąć (...), że do faktur wystawionych w terminie
      wcześniejszym niż 30 dni przed zapłatą zaliczki ma zastosowanie art. 108 u.p.t.u.
      Kwestie wystawiania faktur reguluje art. 106b ust. 1 u.p.t.u., zgodnie z którym
      podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty, przed dokonaniem tej dostawy. Na
      podstawie art. 106i ust. 1 u.p.t.u., fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, z

      zastrzeżeniem ust. 2-9. Stosownie do art. 106i ust. 7 pkt 1 i 2 tej ustawy, istnieje
      możliwość wystawienia faktury przed dokonaniem dostawy towaru lub otrzymaniem
      zaliczki, jednak nie wcześniej niż 30. dnia przed datą powstania obowiązku
      podatkowego, a zatem przed dokonaniem dostawy towaru (sprzedaży) albo
      otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru, całości lub części zapłaty.
    W dalszej części wskazano:
      W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym w przypadku faktur
      dokumentujących otrzymanie przez dostawcę towaru lub wykonawcę usługi zaliczki
      nie może budzić wątpliwości, że dotyczą one rzeczywistych czynności podlegających
      opodatkowaniu. Spółka nabywa towary i usługi, a ich potwierdzeniem jest faktura
      dokumentująca to zdarzenie, ale wystawiana przed zapłatą zaliczki. Wystawiana jest
      ona w oparciu o wiążącą strony umowę, zgodnie z którą zapłata zaliczki powinna
      nastąpić przed dostawą towaru bądź wykonaniem usługi, w terminie najpóźniej do
      30 dni od wystawienia faktury. Dopiero opóźnienie w zapłacie umówionej zaliczki
      (bez względu na to, czy przyczyna opóźnienia była zawiniona przez spółkę, czy od niej
      niezależna) powoduje, że faktura ta okazuje się wystawiona w terminie
      przekraczającym 30 dni od dnia zapłaty zaliczki. Jednak dokumentuje rzeczywiste
      zdarzenie gospodarcze. Jest to więc sytuacja zgoła odmienna od tej, którą reguluje
      swoim zakresem art. 108 § 1 u.p.t.u., gdzie już w momencie wystawienia faktury VAT,
      ze wskazanym w niej podatkiem od towarów i usług, jej wystawca zdaje sobie
      sprawę, że dokumentuje zdarzenie, które bądź to nie podlega opodatkowaniu lub
      które nie zaistniało w rzeczywistości. Obowiązek zapłaty podatku w trybie art. 108 u.
      p.t.u. wynika wyłącznie z faktu wystawienia tzw. pustej faktury. Jest to przepis o
      charakterze prewencyjnym, albowiem ma on przeciwdziałać wprowadzaniu do
      obiegu nierzetelnych faktur, z których nieuczciwi przedsiębiorcy mogliby wywodzić
      prawo do odliczenia podatku naliczonego. Dotyczy on zatem sytuacji, w których
      kwota podatku wynika jedynie z samego faktu wystawienia faktury, a więc gdy dana
      czynność nie zaistniała w rzeczywistości, nie jest objęta opodatkowaniem bądź
      podlega zwolnieniu z opodatkowania. Skoro w okolicznościach nakreślonych we
      wniosku faktura zaliczkowa odnosi się do rzeczywistych zdarzeń gospodarczych,
      które podlegają opodatkowaniu, to samo jej wystawienie - jak się później okazuje -
      przedwczesne, a tym samym niezgodne z przepisami z art. 106i ust. 7 pkt 2 u.p.t.u.
      nie może rodzić rodzi obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 tej
      ustawy. Takiej przedwcześnie wystawionej faktury nie można w opisanej w zdarzeniu
      przyszłym sytuacji uznać za „pustą”, to jest oderwaną od realnych zdarzeń
      gospodarczych, przy której obowiązek zapłaty podatku wiąże się z samym tylko
      faktem wystawienia faktury (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 24 stycznia 2019 r., I SA
      /Rz 1130/18). Przepis art. 108 ust. 1 u.p.t.u. nie znajduje bowiem zastosowania do
      sytuacji, w której dana czynność podlega opodatkowaniu, zaś podmiot wystawiający
      fakturę VAT jest podatnikiem, lecz faktura wystawiona została przedwcześnie albo z
      opóźnieniem (por. wyrok WSA w Białymstoku z 14 lipca 2009 r., I SA/Bk 233/09).
      Należy bowiem pamiętać, że obowiązek podatkowy - zgodnie z art. 19a ust. 8 u.p.t.u.
      - powstaje z chwilą otrzymania zaliczki (oczywiście w odniesieniu do otrzymanej
      kwoty) a nie wystawienia faktury.
    Końcowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał:
      Ponadto art. 108 u.p.t.u. ma zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy dochodzi do
      realnego uszczuplenia zobowiązania podatkowego, dochodów Skarbu Państwa i
      dotyczy transakcji fikcyjnych. Natomiast wystawienie faktury wcześniej niż 30 dni
      przed datą zapłaty zaliczki nie powoduje ryzyka uszczuplenia należności
      publicznoprawnych, ponieważ dopóki u sprzedawcy nie powstanie obowiązek
      podatkowy, czyli nie otrzyma on zaliczki, to spółka nie odliczy podatku VAT
      naliczonego z takiej faktury. W tej sytuacji wystawca faktury nie ma obowiązku na
      podstawie art. 108 ust. 1 i 2 u.p.t.u. płacić podatku wynikającego z - jak się później

      okazało - przedwcześnie wystawionej faktury. Podkreślenia wymaga, że w chwili
      rozliczania podatku ze spornej faktury, ta będzie już dokumentować czynność
      dokonaną, co oznacza, że nie będzie można skarżącej zarzucić, że sporna faktura
      stwierdza czynności, które nie zostały dokonane, czy podaje kwoty niezgodne z
      rzeczywistością (...).
      Sąd nie podziela argumentacji organu, że sporna faktura powinna zostać
      skorygowana stosownie do regulacji zawartej w art. 106j ust. 1 pkt 5 u.p.t.u. W myśl
      tego przepisu w przypadku, gdy po wystawieniu faktury podwyższono cenę lub
      stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej
      pozycji faktury - podatnik wystawia fakturę korygującą. Wystawienie faktury
      korygującej będzie jedynie konieczne, jeżeli transakcja, do której odnosi się faktura
      pierwotna, w ogóle nie dojdzie do skutku, np. wskutek braku możliwości
      zrealizowania dostawy bądź wykonania usługi. W sytuacji, w której strony transakcji
      przewidują, że nie zostanie ona zrealizowana, spółka po upływie 30 dni od dnia
      wystawienia faktury ma obowiązek wystawić fakturę korygującą. Jeżeli jednak taka
      transakcja jest realizowana i w konsekwencji taka czynność podlega opodatkowaniu,
      skarżąca rozlicza wynikający z niej podatek w miesiącu, w którym obowiązek
      podatkowy z tytułu realizacji transakcji przekształcił się w zobowiązanie podatkowe.
      Wystawienie faktury dokumentującej tę dostawę bądź usługę przed tym okresem lub
      po jego zakończeniu, pozostaje bez wpływu na rozliczenie podatku VAT. Skoro spółka
      prawidłowo rozpoznaje moment powstania obowiązku podatkowego, to wystawienie
      faktury korygującej, która wskaże faktyczną datę otrzymania zaliczki, nie jest
      konieczne (por. wyrok WSA w Warszawie z 7 listopada 2019 r., III SA/Wa 742/19).
      W związku z powyższym organ błędnie wskazał na zastosowanie w sprawie art. 106j
      ust. 1 w zw. z art. 106i ust. 7 u.p.t.u., uznając że po upływie 30 dni od wystawienia
      faktury (bezskutecznego oczekiwania na zaliczkę) podatnik jest zobligowany do
      wystawienia faktury korygującej, która korygowałaby podstawę opodatkowania i
      kwotę podatku. Przepis art. 106j ust. 1 u.p.t.u. wyraźnie wskazuje, jakie okoliczności
      zobowiązują podatnika do wystawienia faktury korygującej i uzależniają to od
      wystąpienia sytuacji enumeratywnie wskazanych w tym przepisie. W niniejszej
      sprawie pierwotna faktura nie zawiera pomyłki czy błędu. W dacie jej wystawienia
      wskazano prawidłową, uzgodnioną między stronami umowy, kwotę zaliczki, nie
      popełniono również błędu co do kwoty podatku a w każdym razie tego rodzaju
      pomyłki nie wynikają z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. Mając
      zatem na uwadze, że przepis u.p.t.u. reguluje sytuację stwierdzenia pomyłki w
      fakturze po jej wystawieniu, sprzeczne z tym przepisem byłoby dokonanie korekty
      faktury w zakresie podstawy opodatkowania i kwoty podatku w sytuacji opisanej we
      wniosku skarżącej.
    Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wskazał jednoznacznie, że:
      W przedstawionym we wniosku o interpretację stanie faktycznym faktura
      dokumentująca otrzymanie zaliczki, wystawiona wcześniej niż 30. dnia przed
      otrzymaniem zaliczki, stanowić będzie dla skarżącej, pod warunkiem wcześniejszego
      otrzymania zaliczki przez sprzedawcę, podstawę do odliczenia wykazanego na niej
      podatku naliczonego w terminie określonym w art. 86 ust. 10 w zw. z ust. 10b pkt 1,
      ust. 10c oraz ust. 11 ustawy o VAT.
      (...) faktura zaliczkowa wystawiona z naruszeniem terminu określonego w art. 106i
      ustawy o VAT (wcześniej niż 30 dni przed otrzymaniem zaliczki) i nieskorygowana
      przez sprzedającego w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym upłynął trzydziesty dzień od wystawienia faktury, nie staje się fakturą „pustą”
      i daje prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem wcześniejszego
      otrzymania zaliczki przez sprzedawcę, w terminie określonym w art. 86 ust. 10 w zw.
      z ust. 10b pkt 1, ust.10c oraz ust. 11 ustawy o VAT.

      Należy podkreślić, że faktura wystawiona w okolicznościach przytoczonych we
      wniosku o interpretację indywidualną i nie skorygowana, nie jest „pustą”. Potwierdza
      ona bowiem konkretną czynność. Ponadto należy podkreślić, że przed dokonaniem
      rozliczenia zaliczka zostanie już opłacona. Zatem spełniony zostanie również
      warunek materialnoprawny do skorzystania z prawa do odliczenia podatku
      naliczonego.
    Zatem w świetle powyższego – uwzględniając ocenę prawną Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Poznaniu z 28 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Po 410/20 oraz
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2024 r., sygn. akt I FSK 996/21 –
    stwierdzić należy, że będą Państwo uprawnieni do dokonania odliczenia podatku
    naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur dokumentujących zapłacone zaliczki
    (wystawione wcześniej niż 30. dnia przed otrzymaniem zaliczki, pod warunkiem
    wcześniejszego otrzymania zaliczki przez sprzedawcę) w terminie określonym w art. 86
    ust. 10 w zw. z ust. 10b pkt 1, ust. 10c oraz ust. 11 ustawy.
    Odnosząc się do prawa do odliczenia z faktur zaliczkowych wystawionych później niż 15
    dnia miesiąca następującego po miesiącu otrzymania zaliczki należy wskazać, że według
    przywołanego na wstępie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, jednym z warunków dokonania
    odliczenia podatku VAT jest posiadanie przez podatnika faktury dokumentującej zakup
    związany z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.
    Aby podatnik miał możliwość odliczyć podatek VAT od dokonanego zakupu muszą zostać
    spełnione łącznie następujące warunki:
    · otrzymał fakturę,
    · powstał obowiązek podatkowy u sprzedawcy,
    · nabyte towary lub usługi będą przez podatnika wykorzystywane w związku z
      wykonywaniem czynności opodatkowanych.
    Zatem otrzymanie faktury przez podatnika wyznacza moment, od którego możliwe jest
    zrealizowanie tego prawa.
    Podkreślić przy tym należy, że decydujące znaczenie – dla powstania prawa do odliczenia i
    terminu jego realizacji – ma fakt, czy podatnik otrzymał fakturę.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego co do zasady
    powstaje w momencie powstania obowiązku podatkowego pod warunkiem, że podatnik
    posiada fakturę dokumentującą nabycie towarów i usług wykorzystywanych do
    wykonywania czynności opodatkowanych lub otrzymania przez sprzedającego zaliczki, a
    także niezaistnienia przesłanek określonych w art. 88 ustawy.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa, należy stwierdzić, że będą Państwo również uprawnieni do dokonania odliczenia
    podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur dokumentujących zapłacone
    zaliczki (wystawionych później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu otrzymania
    zaliczki) w rozliczeniu za okres, w którym je Państwo otrzymali lub dwa kolejne miesiące.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji indywidualnej, tj. 15 maja 2020
    r.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle

    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.