Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-534/12-2/MS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-07-24
Teza: Stwierdzić należy, że Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia od podatku należnego w Polsce kwoty podatku w wysokości 10% kwoty dywidend, który stanowiłyby podatek do zapłacenia na Cyprze, gdyby nie zwolnienie tego rodzaju dochodów od podatku zgodnie z wewnętrznym prawem cypryjskim.
Słowa kluczowe: Cypr; dywidendy; rezydent podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 24.05.2012 r. (data wpływu 04.06.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu dywidendy wypłaconej przez spółkę mającą siedzibę na terytorium Cypru – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.06.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskanych z tytułu dywidendy wypłaconej przez spółkę mającą siedzibę na terytorium Cypru.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, polskim rezydentem dla celów podatkowych, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca zamierza uczestniczyć w spółce kapitałowej z siedzibą na Cyprze \[Spółka Cypryjska\]. Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do udziału w zyskach osoby prawnej i otrzymania dochodu od Spółki Cypryjskiej w formie dywidendy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku otrzymania przez Wnioskodawcę od Spółki Cypryjskiej dywidendy, przy obliczaniu wysokości podatku, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia l9% zryczałtowanego podatku dochodowego należnego w Polsce o 10% wartości dywidendy, bez względu na to, czy podatek od tej dywidendy zostanie faktycznie zapłacony na Cyprze (tj. także w sytuacji, gdy taki podatek nie zostanie zapłacony na Cyprze)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku otrzymania przez niego od Spółki Cypryjskiej dywidendy, przy obliczaniu wysokości podatku, będzie on uprawniony do obniżenia l9% zryczałtowanego podatku dochodowego należnego w Polsce o kwotę odpowiadającą 10% wartości dywidendy, bez względu na to, czy podatek od tej dywidendy zostanie faktycznie zapłacony na Cyprze (tj. także w sytuacji, gdy taki podatek nie zostanie zapłacony na Cyprze).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 361; dalej: updof), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów \[dalej: nieograniczony obowiązek podatkowy\]. Zatem, osoba fizyczna, będąca polskim rezydentem podatkowym, podlegająca w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zobowiązana jest do rozliczenia w Polsce, dla celów podatkowych, wszystkich osiąganych dochodów (przychodów), niezależnie od miejsca ich osiągania (a więc także dochodów/przychodów ze źródeł położonych na Cyprze).

Zasady opodatkowania dywidend zostały uregulowane w art. 30a ust. 1 pkt 4 updof, zgodnie z którym dywidendy (i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych) podlegają opodatkowaniu l9% zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce.

Powyższe zasady mają zastosowanie z uwzględnieniem postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska (art. 4a updof oraz art. 30a ust. 2 updof).

Zgodnie z Umową między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z 4 czerwca 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 117, poz. 523; dalej: Umowa), dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Dywidendy te mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, z zastrzeżeniem, że jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, to podatek wymierzony nie może przekroczyć 10 procent kwoty dywidendy brutto (art. 10 ust. 1 i 2 Umowy).

Powyższe oznacza, że co do zasad, na podstawie Umowy, dywidendy wypłacane przez Spółkę Cypryjską mogą być opodatkowane 10% tzw. podatkiem u źródła na Cyprze.

Metoda unikania podwójnego opodatkowania regulująca uprawnienia Polski i Cypru w zakresie nakładania podatku w sytuacji wystąpienia opodatkowania w obu krajach, została uregulowana w art. 24 Umowy.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. b Umowy (tekst polski), jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami art. 10 Umowy może być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu „zapłaconemu na Cyprze”. Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku wyliczonego przed dokonaniem potrącenia, który odnosi się do dochodu uzyskanego na Cyprze.

Umowa wprowadza zatem metodę kredytu podatkowego, zgodnie z którą podatnik może potrącić od podatku w Polsce kwotę podatku zapłaconego na Cyprze, przy czym potrącenie to nie może przekroczyć części podatku wyliczonego od danego dochodu (dywidendy) w Polsce przed dokonaniem potrącenia.

Zgodnie z tekstem polskim Umowy, odliczeniu (potrąceniu) podlega podatek „zapłacony na Cyprze”. Niemniej jednak w angielskiej wersji Umowy podatek podlegający odliczeniu został określony jako „tax payable”. Należy zauważyć, że wyrażenie to nie jest tożsame z polskim sformułowaniem „podatek zapłacony”, którym błędnie posłużono się w polskiej wersji Umowy. Wersja angielska wskazuje, że podatnik jest uprawniony do potrącenia podatku „podlegającego zapłacie” (podatku należnego), a więc nie tylko podatku faktycznie zapłaconego.

Ponadto, w art. 24 ust. 3 Umowy zdefiniowano pojęcie „podatku zapłaconego na Cyprze”. Zgodnie z definicją polskiej wersji językowej Umowy, za podatek zapłacony na Cyprze uważa się podatek, który obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, „z wyjątkiem” jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia lub innych obniżek przyznanych przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa.

Natomiast, zgodnie z art. 24 ust. 3 Umowy (tekst angielski), podatek zapłacony na Cyprze obejmuje kwotę podatku, która byłaby zapłacona, „gdyby nie” zapisy prawne dotyczące obniżenia podatku, wyłączeń lub innych zwolnień podatkowych. Definicja „podatku zapłaconego na Cyprze” w wersji polskiej Umowy jest niespójna z wersją angielską. Rozbieżność wynika z błędnego tłumaczenia na język polski terminu „but for”, który oznacza „gdyby nie” (Wielki Słownik Angielsko — Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, str. 15 w), nie zaś użyty w polskiej wersji Umowy zwrot „z wyjątkiem”.

Zgodnie z art. 30 Umowy w przypadku rozbieżności przy interpretacji postanowień Umowy, tekst angielski jest uważany za rozstrzygający. Oznacza to, że zgodnie z art. 24 ust 1 lit. b Umowy, odliczeniu (potrąceniu) powinien podlegać podatek podlegający zapłacie na Cyprze, a zatem nie tylko podatek faktycznie zapłacony. Jednocześnie w ocenie Wnioskodawcy art. 24 ust. 3 Umowy należy tłumaczyć w następujący sposób: „Uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, gdyby nie jakiekolwiek ulgi, zwolnienia lub inne obniżki przyznane przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa”. Oznacza to, że na podstawie Umowy rezydent podatkowy Polski ma prawo do odliczenia od podatku należnego w Polsce kwoty podatku w wysokości 10% wartości dywidendy, która stanowiłaby podatek do zapłacenia na Cyprze.

Powyższy pogląd potwierdza szereg interpretacji indywidualnych, np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 27 lipca 2011 r., sygn. IPTPB2/415-140/11-4/Akr oraz z 8 lipca 2011 r., sygn. IPTPB2/415-111/11-2/MD, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 20 czerwca 2011 r., sygn. IPPB2/415-391/11-2/MS, Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 czerwca 2011 r., sygn. IBPBII/2/415-369/11/JG.

Mając na względzie powyższe, uznać należy, iż odliczeniu na podstawie art. 24 ust. 1 lit b) Umowy podlega kwota podatku, która na mocy Umowy mogłaby zostać pobrana w państwie źródła przychodu (czyli 10% w przypadku dywidendy). Bez znaczenia przy tym jest istnienie ewentualnego zwolnienia lub ulgi wprowadzonej przez ustawodawstwo wewnętrzne państwa źródła przychodu (Cypru), zgodnie z którym nie nastąpi pobór podatku możliwy na podstawie Umowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2012 r., poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Powołane przepisy – w myśl art. 4a ww. ustawy – stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do art. 10 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 117, poz. 523) zwanej dalej umową, dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W myśl art. 10 ust. 2 ww. umowy, dywidendy te mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, to podatek wymierzony nie może przekroczyć 10 procent kwoty dywidend brutto. Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki od zysku, z którego są wypłacane dywidendy.

Należy zauważyć, że określenie „dywidendy”, o którym mowa w umowie oznacza dochody z akcji lub innych praw związanych z udziałem w zyskach i nie odnoszących się do roszczeń z tytułu wierzytelności, jak również dochody z innych udziałów w spółce, które są traktowane w ten sam sposób, jak dochód z akcji, zgodnie z ustawodawstwem podatkowym Państwa, w którym spółka dokonująca jego podziału ma siedzibę.

W myśl art. 24 ust. 1 lit. b) umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułu 10, 11 i 12 niniejszej umowy może być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu na Cyprze. Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku wyliczonego przed dokonaniem potrącenia, która odnosi się do dochodu uzyskanego na Cyprze.

Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 3 umowy, uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, z wyjątkiem jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia lub innych obniżek przyznanych przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa. W myśl artykułu 10 ust. 2 oraz artykułu 11 ust. 2 rozumie się, że stawka podatku wynosi 10% kwoty brutto dywidend i odsetek, a w rozumieniu artykułu 12 ust. 2 stawka podatku wynosi 5% kwoty brutto należności licencyjnych.

Umowa stanowi, iż w przypadku trudności interpretacyjnych jej postanowień, rozstrzygające jest brzmienie przepisów zawarte w tekście angielskim.

Artykuł 24 ust. 1 lit. b) umowy, w wersji angielskiej, dotyczy potrącenia w Polsce od podatku dochodowego osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce kwoty równej podatkowi dochodowemu płatnemu na Cyprze, a nie jak wskazuje na to polska wersja umowy zapłaconemu na Cyprze. Angielskie wyrażenie „tax payable” użyte w tym kontekście oznacza bowiem podatek podlegający zapłaceniu (należny do zapłaty). Natomiast angielskie wyrażenie „but for” użyte w kontekście art. 24 ust. 3 umowy należy tłumaczyć jako „gdyby nie”, a nie jako „z wyjątkiem”.

Zgodnie z powyższym, zdanie pierwsze w art. 24 ust. 3 umowy należy tłumaczyć w następujący sposób: „Uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, gdyby nie jakiekolwiek ulgi, zwolnienia lub inne obniżki przyznane przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa”.

Reasumując, stwierdzić należy, że Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia od podatku należnego w Polsce kwoty podatku w wysokości 10% kwoty dywidend, który stanowiłyby podatek do zapłacenia na Cyprze, gdyby nie zwolnienie tego rodzaju dochodów od podatku zgodnie z wewnętrznym prawem cypryjskim.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie stanowią one materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.