Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.96.2025.1.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu uczestnictwa pracowników w
programie motywacyjnym.
Słowa kluczowe: akcja
obowiązek-obowiązek płatnika
pracownik
programy-program motywacyjny
spółki-spółka akcyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.-
Zbycie udziałów, akcji.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązków płatnika.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    ...(dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową będącą polskim rezydentem
    podatkowym. Spółka działa w branży produkcji..., a głównym przedmiotem jej działalności
    jest produkcja....
    Wnioskodawca zatrudnia w Polsce osoby fizyczne na podstawie m.in. umowy o pracę, w
    stosunku do których pełni rolę płatnika w związku z wypłacaniem na ich rzecz
    wynagrodzeń i innych świadczeń ze stosunku pracy.
    Spółka należy do międzynarodowej grupy spółek (dalej: „Grupa”), w której podmiotem
    dominującym jest ...(dalej: „Emitent”), spółka publiczna utworzona pod prawem Szwajcarii
    z siedzibą .... Akcje Emitenta notowane są na giełdzie papierów wartościowych w ....
    W celu zmniejszenia rotacji kluczowych pracowników Grupy w perspektywie
    długoterminowej oraz zapewnienia bliższej identyfikacji ich interesów z interesami Grupy,
    w Grupie wdrożono program motywacyjny (dalej: „Program”) oparty na podlegających
    publicznemu obrotowi akcjach Emitenta (dalej „Akcje”), otrzymywanych w ramach
    realizacji uprawnień z jednostek Performance Share Units (dalej „P”). Program został
    przyjęty przez zarząd Emitenta i jest administrowany przez specjalny komitet działający
    przy zarządzie Emitenta (dalej „Komitet”), a jego zasady zostały określone w regulaminie
    Programu (dalej: „Regulamin”).
    Program skierowany jest do pracowników określonych spółek z Grupy, którzy spełniają
    ustalone warunki uczestnictwa (dalej: „Uprawnieni Pracownicy”). Spółki z Grupy objęte
    Programem, grono Uprawnionych Pracowników oraz liczba jednostek P do przyznania
    Uprawionym Uczestnikom określane są corocznie przez Komitet na podstawie jego
    własnego uznania, z zastrzeżeniem zgody zarządu Emitenta. Program realizowany jest w
    corocznych edycjach na podobnych zasadach. Co roku w Programie uczestniczy kilku
    pracowników Wnioskodawcy.
    Warunkiem otrzymania P w ramach Programu jest aktywne zatrudnienie (w tym
    niepozostawanie w okresie wypowiedzenia) pomiędzy Uprawnionym Pracownikiem a
    daną spółką z Grupy (w tym Wnioskodawcą) na określony dzień oraz zawarcie
    indywidualnej umowy między Uprawnionym Pracownikiem a Emitentem dotyczącej
    przyznania P („Umowa”). Udział w Programie przez Uprawnionych Pracowników jest
    dobrowolny. Nie zawarcie Umowy w określonym terminie jest – co do zasady –
    równoznaczne z rezygnacją Uprawnionego Pracownika z udziału w Programie. Po
    zawarciu Umowy, Uprawniony Pracownik staje się uczestnikiem Programu (dalej
    „Uczestnik”).
    Na podstawie Umowy, Uczestnikom przyznawane są nieodpłatnie jednostki P w
    określonej liczbie. P są warunkowymi, niezbywalnymi, niezabezpieczonymi instrumentami
    uprawniającymi do otrzymania określonej liczby Akcji nieodpłatnie po upływie – co do
    zasady – trzeciej rocznicy od daty przyznania P (dalej „Vesting”), pod warunkiem spełnienia
    określonych kryteriów. P stanowią uprawnienie osobiste Uczestników i nie podlegają
    zbyciu ani przeniesieniu na osoby trzecie w inny sposób. P nie inkorporują jakichkolwiek
    uprawnień korporacyjnych, w tym nie uprawniają do wykonywania prawa głosu czy
    otrzymywania dywidendy. Dla porządku wskazać należy, że zgodnie z Regulaminem,
    Komitet albo zarząd Emitenta mogą postanowić, że niektóre P będą zawierać uprawnienie
    do quasi dywidendy („ekwiwalentu” dywidendy), i zastrzec odpowiednie postanowienia w
    tym zakresie w Umowach. W takiej sytuacji, quasi dywidenda wypłacana jest Uczestnikom
    po Vestingu. Jednak w praktyce postanowienia w zakresie quasi-dywidendy nie są
    stosowane i na potrzeby niniejszego wniosku należy założyć, że P przyznane
    Uprawnionym Pracownikom Wnioskodawcy nie inkorporują prawa do quasi dywidend”.
    Realizacja uprawnień z P (Vesting P) i – co za tym idzie – możliwość objęcia Akcji i liczba
    Akcji możliwych do objęcia przez Uczestników – są, co do zasady, zależne od dwóch

    czynników: wyników Emitenta oraz spełnienia warunku pozostawania przez Uczestnika w
    zatrudnieniu z daną spółką z Grupy (w tym z Wnioskodawcą).
    Pierwszy warunek, dotyczący wyników Emitenta, polega na ocenie stopnia spełnienia z
    góry zdefiniowanych przesłanek wynikowych, ustalanych odrębnie w każdej edycji
    Programu. W najnowszej edycji Programu, przesłanki wynikowe obejmują:
      (i) zysk na Akcję przed odpisami aktualizującymi i dezinwestycjami,
      (ii) zwrot z zainwestowanego kapitału, mierzony jako zysk operacyjny netto (strata) po
        opodatkowaniu i
      (iii) trzy określone cele zrównoważonego rozwoju.
    Okres brany pod uwagę przy ocenie powyższych wyników obejmuje jeden rok
    poprzedzający rok, w którym ma miejsce Vesting. Każdy z powyższych celów podlega
    osobnej ocenie, na podstawie której określany jest tzw. współczynnik Vestingu.
    Współczynnik Vestingu może doprowadzić do zmniejszenia liczby P podlegających
    realizacji na Akcje, a w przypadku gdy żaden z celów nie został spełniony w minimalnym
    zakresie, P nie podlegają Vestingowi i zostają umorzone bez wynagrodzenia, co wiąże się z
    brakiem możliwości otrzymania Akcji przez Uczestników.
    Drugi warunek polega na tym, że do momentu przyznania Akcji w ramach realizacji
    „zvestowanych” P, Uczestnik powinien pozostawać w aktywnym zatrudnieniu z daną
    spółką z Grupy (w tym z Wnioskodawcą, jeśli Uczestnikiem jest pracownik Wnioskodawcy).
    W niektórych sytuacjach wiążących się z rozwiązaniem stosunku pracy bez winy
    Uczestnika w okresie od dnia przyznania P do dnia otrzymania Akcji, P podlegają
    Vestingowi w liczbie proporcjonalnej do okresu zatrudnienia. W pozostałych sytuacjach,
    wręczenie oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę przez którąkolwiek ze stron tej
    umowy przed Vestingiem wiąże się z utratą wszystkich P bez wynagrodzenia. Kwestie te
    regulowane są szczegółowo w Regulaminie.
    Dodatkowo, Regulamin przewiduje szczegółowe postanowienia wiążące się ze zmianą
    liczby P, lub zmianą zasad dotyczących Vestingu, w tym umorzeniem P bez
    wynagrodzenia. Sytuacje te obejmują m.in. upadłość Uczestnika, konieczność korekt
    finansowych u Emitenta, określone zdarzenia korporacyjne dotyczące Emitenta, upadłość
    Emitenta, niezgodne z prawem lub zasadami Grupy postępowanie Uczestnika skutkujące
    sankcjami dyscyplinarnymi lub rozwiązaniem stosunku pracy etc.
    Po upływie trzyletniego okresu od daty przyznania P i po spełnieniu opisanych powyżej
    przesłanek (oraz niezaistnieniu przesłanek negatywnych), Uczestnicy otrzymują Akcje w
    liczbie odpowiadającej „zvestowanym” P, czyli iloczynowi przyznanych Umową P i
    współczynnika Vestingu. Akcje są transferowane na indywidualne rachunki maklerskie
    przypisane Uczestnikom. Posiadanie Akcji wiąże się dla Uczestników z pełnią praw
    korporacyjnych, w tym m.in. prawem do dywidendy oraz prawem głosu. Z zastrzeżeniem
    ograniczeń powszechnie obowiązującego prawa oraz wewnętrznych przepisów
    obowiązujących w Grupie, Akcje mogą być przez Uczestników zbyte na wolnym rynku
    natychmiast po ich otrzymaniu (w którym to procesie Wnioskodawca nie uczestniczy).
    Regulamin przewiduje, że w wyjątkowych sytuacjach, gdy rozliczenie „zvestowanych” P w
    formie Akcji powodowałoby nadmierne obciążenie administracyjne lub negatywne
    konsekwencje regulacyjne bądź podatkowe dla Uczestników lub dla dowolnej spółki z
    Grupy, Komitet lub zarząd Emitenta mają prawo do podjęcia decyzji o zastosowaniu
    gotówkowego rozliczenia P. W takiej sytuacji, Uczestnikowi wypłacana jest kwota
    pieniężna odpowiadająca wartości (cenie) Akcji przysługujących w ramach realizacji
    „zvestowanych” P w dniu, w którym zgodnie z normalnymi zasadami Programu miałoby
    dojść do ich wydania na rzecz Uczestnika. Wskazać przy tym należy, że historycznie w
    przypadku Uczestników zatrudnionych u Wnioskodawcy, P rozliczane były w Akcjach, bez
    zastosowania alternatywy gotówkowej, a rozliczenie gotówkowe P w najbliższych latach
    nie jest planowane. W związku z tym, Wnioskodawca podkreśla, że konsekwencje

    podatkowe ewentualnego rozliczenia P z wykorzystaniem alternatywy gotówkowej nie
    stanowią przedmiotu niniejszego wniosku (wniosek dotyczy wyłącznie P rozliczanych w
    Akcjach).
    Koszt udziału pracowników Wnioskodawcy w Programie ponosi Wnioskodawca na
    podstawie wystawionych w tym zakresie przez Emitenta not obciążeniowych albo refaktur.
    W myśl Regulaminu:
      a) wszelkie potencjalne świadczenia lub prawa wynikające z Programu nie będą
        uznawane za część wynagrodzenia Uprawnionego Pracownika;
      b) ustanowienie Programu, przyznanie P i/lub przyznanie Akcji nie mogą być
        interpretowane jako przyznanie Uczestnikowi jakiegokolwiek prawa do
        kontynuowania zatrudnienia u Emitenta lub w jakiejkolwiek spółce z Grupy (w tym u
        Wnioskodawcy), niezależnie od okresu, przez jaki Uczestnik otrzymywał świadczenia
        w ramach Programu.
    Uprawnienie zatrudnionych u Wnioskodawcy Uprawnionych Pracowników do udziału w
    Programie nie wynika z ich umów o pracę zawartych ze Spółką, regulaminu
    wynagradzania ani innych wewnętrznie obowiązujących przepisów o wynagradzaniu (tj.
    nie jest przewidziane ani gwarantowane powyższymi aktami). Udział w Programie nie
    wiąże się z jakąkolwiek ingerencją w obowiązujące u Wnioskodawcy zasady
    wynagradzania, w szczególności nie stanowi ekwiwalentu czy substytutu wynagrodzenia
    za faktycznie wykonaną przez Uprawnionych Pracowników pracę na rzecz Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca nie ma wpływu na decyzję w zakresie tego, którzy z Jego pracowników
    będą mieli możliwość udziału w Programie ani jaka liczba P/Akcji zostanie im przyznana.
    Wnioskodawca nie jest sygnatariuszem Regulaminu ani stroną Umów z Uczestnikami, a
    ponadto nie ma wpływu na treść regulacji Programu ani Umów.
    Program ma charakter powtarzalny i jest realizowany w corocznych edycjach.
    Wnioskodawca zakłada więc, że Emitent wdroży w przyszłości kolejny program
    motywacyjny (lub programy motywacyjne), którym objęci zostaną wybrani pracownicy
    Wnioskodawcy. Zasady funkcjonowania przyszłych programów będą tożsame do zasad
    regulujących działanie Programu, z zastrzeżeniem możliwych technicznych różnic, takich
    jak np. inna liczba P do przyznania Uprawnionym Pracownikom lub inne cele warunkujące
    zamianę (realizację praw z) P na Akcje Emitenta.
    Pytania
      1. Czy w zaistniałym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym (przy założeniu
        analogicznych zasad funkcjonowania przyszłych edycji Programu), w związku z
        udziałem w Programie Uczestników będących pracownikami Wnioskodawcy i
        ewentualnym osiąganiem przez nich przychodów z tytułu otrzymania P oraz
        Vestingu P i ich zamiany na Akcje, na Wnioskodawcy ciążą (będą ciążyły) obowiązki
        płatnika wynikające z art. 32 ust. 1 i art. 39 ust. 1 Ustawy o PIT?
      2. Czy w zaistniałym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym (przy założeniu
        analogicznych zasad funkcjonowania przyszłych edycji Programu), w związku z
        udziałem w Programie Uczestników będących pracownikami Wnioskodawcy i
        ewentualnym osiąganiem przez nich przychodów z tytułu otrzymania P oraz
        Vestingu P i ich zamiany na Akcje, na Wnioskodawcy ciążą (będą ciążyły) obowiązki
        wynikające z art. 42 ust. 1 Ustawy o PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym (przy
    założeniu analogicznych zasad funkcjonowania przyszłych edycji Programu), w związku z
    udziałem w Programie Uczestników będących pracownikami Wnioskodawcy i

    ewentualnym osiąganiem przez nich przychodów z tytułu otrzymania P oraz Vestingu P i
    ich zamiany na Akcje, na Wnioskodawcy nie ciążą i nie będą ciążyły obowiązki płatnika
    wynikające z art. 32 ust. 1 i art. 39 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym (przy
    założeniu analogicznych zasad funkcjonowania przyszłych edycji Programu), w związku z
    udziałem w Programie Uczestników będących pracownikami Wnioskodawcy i
    ewentualnym osiąganiem przez nich przychodów z tytułu otrzymania P oraz Vestingu P i
    ich zamiany na Akcje, na Wnioskodawcy nie ciążą i nie będą ciążyły obowiązki wynikające z
    art. 42 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Brak przychodu z tytułu otrzymania P oraz Vestingu P i otrzymania Akcji
    Stosowanie do Ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku (art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT). Ponadto, przychodami, z zastrzeżeniem art.
    14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń (art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT).
    Jak podkreśla się w orzecznictwie, „przychód (dochód) w rozumieniu Ustawy o PIT oznacza
    uzyskanie korzyści majątkowej, czy też inaczej - przysporzenia, mogącego przybrać postać
    zarówno zwiększenia aktywów podatnika, jak i uniknięcia (zaoszczędzenia) wydatków,
    które musiałby ponieść”. Przysporzenie to musi mieć ponadto konkretny wymiar
    finansowy. Co niezwykle istotne, „w odniesieniu do opodatkowania innych nieodpłatnych
    świadczeń, wymaganie określenia zdarzenia, z którym wiąże się obowiązek podatkowy,
    jest szczególnie podkreślone przez ustawodawcę w treści art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Jednolite stanowisko doktryny prawa podatkowego, wyraża się w przekonaniu, że „użycie
    w tym przepisie słowa «otrzymane» w odniesieniu do świadczeń nieodpłatnych wskazuje,
    że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość
    pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę” (Marciniuk, op. cit., Nb 20). Podkreśla się, że art.
    11 ust. 1 Ustawy o PIT wyraźnie różnicuje sposoby powstania przychodu: gdy chodzi o
    pieniądze i wartości pieniężne przychód może powstać - verba legis - przez „otrzymanie
    lub postawienie go do dyspozycji podatnika”. Natomiast świadczenia w naturze i inne
    nieodpłatne świadczenia - w przeciwieństwie do pieniędzy i wartości pieniężnych - są
    traktowane jako przychód wyłącznie pod warunkiem, że są „otrzymane”, co ma wskazywać
    na bezwzględnie - w odniesieniu do tego przychodu - wymagany realny charakter
    świadczenia (tak: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. K7/13).
    Tymczasem, jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego,
    otrzymywane w ramach Programu przez zatrudnionych u Wnioskodawcy Uczestników P
    stanowią warunkowe i niezabezpieczone instrumenty niepodlegające zbyciu lub innemu
    przeniesieniu ani nieinkorporujące jakichkolwiek uprawnień korporacyjnych. W ramach
    Programu Uczestnicy mogą otrzymać Akcje w liczbie mniejszej, niż liczba otrzymanych na
    podstawie Umowy P. Co więcej, samo otrzymanie P nie jest równoznaczne z
    uprawnieniem do otrzymania Akcji, gdyż to ostatnie warunkowane jest spełnieniem
    warunków pozytywnych dotyczących wyników Emitenta i kryterium pozostawania w
    zatrudnieniu, i jednocześnie nieziszczeniem się określonych przesłanek negatywnych. W
    związku z tym, nie da się realnie ocenić wartości otrzymanych przez Uczestników P, a co
    za tym idzie – ustalić jakiegokolwiek przysporzenia Uczestników z tytułu ich otrzymania.
    Podobne wnioski należy wysnuć w odniesieniu do samego otrzymania Akcji. Zgodnie
    bowiem z orzecznictwem sądów administracyjnych, samo nieodpłatne lub częściowo

    odpłatne nabycie lub objęcie akcji nie wiąże się dla podatnika z wymierną korzyścią
    finansową i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu. W momencie otrzymania akcji
    na preferencyjnych warunkach, przysporzenie, jakie z tego tytułu uzyskuje dana osoba,
    jest jedynie potencjalne i może mieć miejsce dopiero w przyszłości, na etapie uzyskania
    dywidendy lub zbycia akcji. Tym samym uznanie, że przychód powstaje w momencie
    nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego nabycia lub objęcia akcji w ramach danego
    programu oraz że dochodem z tej czynności jest wartość rynkowa akcji prowadziłoby do
    opodatkowania wartości wyrażonej w pieniądzu, której podatnik w momencie uzyskania
    akcji nie osiągnął. Judykatura przedstawia ugruntowany pogląd, zgodnie z którym dopiero
    zbycie akcji pozwala ustalić, jaki dochód podatnik osiągnął przez to, że nabył akcje w
    drodze programu motywacyjnego, a następnie zbył te akcje. Nabycie akcji samo przez się
    nie daje żadnego przychodu. W praktyce wygląda to tak, że w chwili nabycia akcji podatnik
    nie wie, jaki uzyska przychód, bowiem okaże się to dopiero w przyszłości (powyższe
    stanowisko zostało wyrażone m.in. w uzasadnieniu następujących orzeczeń: wyrok NSA z
    13 lipca 2020 r. sygn. II FSK 3052/19; wyrok WSA w Warszawie z 13 czerwca 2023 r. sygn. III
    SA/Wa 186/23; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 30
    października 2019 r. sygn. I SA/Gl 1198/19).
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, po stronie Uczestników
    pozostających z Wnioskodawcą w stosunku pracy nie powstanie przychód podlegający
    opodatkowaniu z tytułu przyznania P ani realizacji praw ze „zvestowancyh” P na Akcje.
    Tym samym, już tylko na podstawie tej okoliczności, na Wnioskodawcy nie ciążą (nie będą
    ciążyły) jakiekolwiek obowiązki określone w Ustawie o PIT w tym zakresie.
    Brak przychodu ze stosunku pracy
    Niezależnie od powyższego, nawet gdyby uznać, że otrzymanie P i realizacja
    „zvestowanych” P poprzez ich nieodpłatną zamianę na Akcje, stanowi dla Uczestników
    pozostających w stosunku pracy z Wnioskodawcą przychód to, zdaniem Wnioskodawcy,
    przychód ten nie może być uznany za pochodzący ze stosunku pracy z Wnioskodawcą.
    W świetle bowiem Ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy,
    pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych (art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT).
    Ponadto, zgodnie z art. 10 ust. 4 Ustawy o PIT, przychody z realizacji praw z papierów
    wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi, lub z pochodnych instrumentów finansowych, uzyskane w
    następstwie objęcia lub nabycia tych praw jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne
    świadczenie, są zaliczane do tego źródła przychodów, w ramach którego to świadczenie w
    naturze lub nieodpłatne świadczenie zostało uzyskane.
    Natomiast w myśl art. 32 ust. 1 Ustawy o PIT, zakłady pracy są obowiązane jako płatnicy
    obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują
    od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy i im podobnych.
    Dodatkowo, na mocy art. 39 ust. 1 Ustawy o PIT, płatnicy, o których mowa w poprzednio
    omawianym przepisie, są obowiązani przesłać podatnikowi i właściwemu urzędowi,
    imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11).
    W orzecznictwie sądów administracyjnych, pomimo istniejących rozbieżności co do tego,
    jak ścisły musi być związek otrzymywanego przychodu ze stosunkiem pracy, aby możliwe
    było jego zakwalifikowanie do przychodów ze źródła określonego w art. 12 ust. 1 Ustawy o
    PIT, przeważa ścisła interpretacja tego przepisu. W wyrokach opowiadających się za takim

    rozumieniem „przychodów ze stosunku pracy”, sądy podnoszą m.in., że „z przytoczonego
    przepisu wynika jednoznacznie, że stanowi on o przychodach z określonych (w nim)
    stosunków prawnych, w tym – istotnego dla sprawy niniejszej – stosunku pracy. W
    przywołanej regulacji prawnej prawodawca nie użył sformułowań w rodzaju: «przychody
    związane ze stosunkiem pracy, towarzyszące stosunkowi pracy, osiągnięte przy okazji
    stosunku pracy». Jeżeli więc uczestnicząc w określonym stosunku pracy osoba fizyczna
    osiągnie przychód pozostający w jakimś związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale
    nie stanowiący przychodu ze stosunku prawnego w postaci stosunku pracy, nie będzie to
    przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.” (tak przykładowo: wyrok NSA z
    27.04.2011 r., sygn. II FSK 1410/10, podobnie m.in. wyrok NSA z 14.09.2023 r. sygn. II FSK
    2632/20; wyrok WSA w Łodzi z 21.03.2024 r. sygn. I SA/Łd 72/24; wyrok NSA z 27.04.2011 r.
    sygn. II FSK 1665/10).
    Tymczasem, jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, uprawnienie
    zatrudnionych u Wnioskodawcy pracowników do udziału w Programie nie wynika z ich
    umów o pracę zawartych z Wnioskodawcą, regulaminu wynagradzania ani innych
    wewnętrznie obowiązujących przepisów o wynagradzaniu (tj. nie jest przewidziane ani
    gwarantowane powyższymi aktami). Udział w Programie nie wiąże się z jakąkolwiek
    ingerencją w obowiązujące u Wnioskodawcy zasady wynagradzania, w szczególności nie
    stanowi ekwiwalentu czy substytutu wynagrodzenia za faktycznie wykonaną przez
    Uprawnionych Pracowników pracę na rzecz Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie ma
    wpływu na decyzję w zakresie tego, którzy z Jego pracowników będą mieli możliwość
    udziału w Programie ani jaka liczba P/Akcji zostanie im przyznana. Wnioskodawca nie jest
    sygnatariuszem Regulaminu ani stroną Umów z Uczestnikami, a ponadto nie ma wpływu
    na treść regulacji Programu ani Umów.
    W związku z powyższym, brak jest podstaw do twierdzenia, że ewentualne przychody
    Uczestników z tytułu udziału w Programie mogą być uznane jako pochodzące ze stosunku
    pracy z Wnioskodawcą.
    Niezależnie od powyższego, jak wskazuje tut. Organ w wielu wydawanych przez siebie
    indywidualnych interpretacjach podatkowych, w sytuacji gdy podmiot występuje z
    wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej jako potencjalny płatnik, to z tej
    perspektywy (indywidualnej sprawy wnioskodawcy jako potencjalnego płatnika) ocena
    sytuacji faktycznych w pierwszej kolejności wymaga ustalenia, czy dany wnioskodawca jest
    świadczeniodawcą świadczeń, w odniesieniu do których rozważa rolę płatnika. Jeśli nie -
    indywidualna sprawa wnioskodawcy jest wyjaśniona (kwestia kwalifikacji podatkowej
    świadczeń po stronie ich odbiorców nie jest indywidualną sprawą wnioskodawcy, więc nie
    może być przedmiotem wydanej dla niego interpretacji indywidualnej (tak m.in.
    interpretacja indywidualna z dnia 19 września 2024 r. sygn. 0113-KDIPT2-
    3.4011.489.2024.1.MS).
    Należy podkreślić, że w sprawie objętej przedmiotowym wnioskiem, Wnioskodawca nie
    dokonuje na rzecz Uczestników jakichkolwiek świadczeń z tytułu ich udziału w Programie.
    Podsumowując powyższe, należy uznać, że w związku z udziałem w Programie
    Uczestników będących pracownikami Wnioskodawcy i ewentualnym osiąganiem przez
    nich przychodów z tytułu otrzymania P oraz Vestingu P i ich zamiany na Akcje, na
    Wnioskodawcy nie ciążą i nie będą ciążyły obowiązki płatnika wynikające z art. 32 ust. 1 i
    art. 39 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Brak obowiązku wynikającego z art. 42a ust. 1 Ustawy o PIT
    Konsekwencją uznania, że ewentualne przychody z Programu w zakresie przyznania P i
    zamianie „zvestowanych” P na Akcje nie będą dla Uczestników pozostających w stosunku
    pracy z Wnioskodawcą przychodami z tego stosunku, jest konieczność ich
    zakwalifikowania do innego źródła przychodów. Zdaniem Wnioskodawcy, przychody te
    mogą zostać zakwalifikowane do „innych źródeł”.

    W świetle art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci
    członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi
    jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17 Ustawy o PIT.
    Z kolei w myśl art. 42a ust. 1 Ustawy o PIT, podmioty, które dokonują wypłaty należności
    lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT (z wyjątkami), są obowiązane
    sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
    podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu.
    Z powyższych regulacji wynika, że obowiązek sporządzenia informacji, o której mowa w
    art. 42a ust. 1 Ustawy o PIT, spoczywa wyłącznie na tych podmiotach, od których
    podatnicy osiągają przychód. Tymczasem – co było już podnoszone – Wnioskodawca nie
    dokonuje na rzecz Uczestników jakichkolwiek świadczeń (wypłat) z tytułu ich udziału w
    Programie. Rola Wnioskodawcy ogranicza się do bycia podmiotem, z tytułu zatrudnienia w
    którym wybrani pracownicy mogą Uczestniczyć w Programie, a także do ponoszenia
    ekonomicznego kosztu udziału własnych Pracowników w programie na podstawie not
    obciążeniowych lub refaktur wystawianych przez Emitenta.
    W konsekwencji należy uznać, że w związku z udziałem w Programie Uczestników
    będących pracownikami Wnioskodawcy i ewentualnym osiąganiem przez nich
    przychodów z tytułu otrzymania P oraz Vestingu P i ich zamiany na Akcje, na
    Wnioskodawcy nie ciążą i nie będą ciążyły obowiązki wynikające z art. 42 ust. 1 Ustawy o
    PIT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    stanowiska w zakresie pytań przedstawionych w niniejszym wniosku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
      1) obliczenie,
      2) pobranie,
      3) wpłacenie
    - podatku, zaliczki.
    Zgodnie z art. 30 § 1 ww. ustawy:

      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    W świetle art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób
      fizycznych (...).
    Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych:
      · tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
      · obliczenie i pobór podatku przez płatnika.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W
    odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę,
    poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające
    do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku
    przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione
    przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:
      · zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
        organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej - w odniesieniu do
        uzyskiwanych od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego,
        stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także
        wypłacanych przez nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz
        wypłat z nadwyżki bilansowej (art. 32);
      · osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
        organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej - w
        odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń
        z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1);
      · osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
        organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej - w
        odniesieniu do dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
        podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art.
        30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
        ust. 4d, 5, 10, 12 i 21 (art. 41 ust. 4).
    Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
    poprzez:
      · określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
        podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego
        formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z
        podatnikiem oraz
      · określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww.
        podmiotach spoczywają obowiązki płatnika podatku.
    Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające
    należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
      · nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
      · mają obowiązki o charakterze informacyjnym.

    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Stosownie do tego przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku.
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił:
      · stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
        w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
        rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust. 1 pkt 1);
      · inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9).
    Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
    spółdzielczego stosunku pracy uważa się, w myśl art. 12 ust. 1 ustawy:
      wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze
      bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a
      w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
      różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie
      inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
      świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
      nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    O tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje okoliczność, czy
    może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą.
    Istotne jest także to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z
    istniejącym stosunkiem pracy. Nie ma natomiast znaczenia, z jakiego źródła pracodawca
    pokrywa wypłatę danych świadczeń dla pracowników - czy pokrywa wypłatę tych
    świadczeń bezpośrednio ze środków własnych czy pośrednio poprzez zapewnienie
    wypłaty świadczeń ze źródeł bezpośrednio z pracodawcą niezwiązanych.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia
    majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje
    źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    W myśl art. 38 ust. 1 cyt. ustawy:

      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Jak wynika natomiast z art. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania (...) imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację,
      o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku
      dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-
      154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na
      podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów
      międzynarodowych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Obowiązki informacyjne, o których mowa w ww. przepisie również mogłyby powstać
    wyłącznie w sytuacji udzielania przez Państwa świadczeń na rzecz pracowników.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 powołanej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: (...) nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do
      przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1, mieszczące się w ogólnej definicji
    przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy.

    W analizowanym przypadku rozważają Państwo, czy spoczywają na nich obowiązki
    płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z udziałem Państwa
    pracowników (dalej: Uprawnieni Pracownicy, Uczestnik) w programie motywacyjnym
    (dalej: Program) wdrożonym przez Spółkę z siedzibą za granicą (dalej: Emitent), która jest
    podmiotem dominującym w stosunku do Państwa Spółki (dalej: Spółka).
    W pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy Uprawnieni Pracownicy otrzymują
    opisane świadczenia od Państwa czy od innego podmiotu (Emitenta). Obowiązki płatnika
    po Państwa stronie mogłyby bowiem powstać wyłącznie w odniesieniu do sytuacji
    udzielenia przez Państwa świadczeń na rzecz Uprawnionych Pracowników.
    Świadczeniami, do których odnoszą się Państwo, uzyskiwanymi przez Uprawnionych
    Pracowników w związku z ich uczestnictwem w Programie są akcje Emitenta, otrzymane w
    ramach realizacji uprawnień z jednostek Performance Share Units (dalej: „P”).
    Jak wskazano w opisie sprawy:
      · Spółka należy do międzynarodowej grupy spółek (dalej: „Grupa”), w której podmiotem
        dominującym jest Emitent, spółka publiczna utworzona pod prawem Szwajcarii....
      · W celu zmniejszenia rotacji kluczowych pracowników Grupy w perspektywie
        długoterminowej oraz zapewnienia bliższej identyfikacji ich interesów z interesami
        Grupy, w Grupie wdrożono program motywacyjny (dalej: „Program”) oparty na
        podlegających publicznemu obrotowi akcjach Emitenta (dalej: „Akcje”),
        otrzymywanych w ramach realizacji uprawnień z jednostek Performance Share
        Units („P”). Program został przyjęty przez zarząd Emitenta i jest administrowany
        przez specjalny komitet działający przy zarządzie Emitenta (dalej „Komitet”), a jego
        zasady zostały określone w regulaminie Programu (dalej: „Regulamin”).
      · Program skierowany jest do pracowników określonych spółek z Grupy, którzy
        spełniają ustalone warunki uczestnictwa. Spółki z Grupy objęte Programem, grono
        Uprawnionych Pracowników oraz liczba jednostek P do przyznania Uprawionym
        Uczestnikom określane są corocznie przez Komitet na podstawie jego własnego
        uznania, z zastrzeżeniem zgody zarządu Emitenta. Program realizowany jest w
        corocznych edycjach na podobnych zasadach. Co roku w Programie uczestniczy
        kilku pracowników Spółki.
      · Warunkiem otrzymania P w ramach Programu jest aktywne zatrudnienie (w tym
        niepozostawanie w okresie wypowiedzenia) pomiędzy Uprawnionym Pracownikiem
        a daną spółką z Grupy (w tym Państwa Spółką) na określony dzień oraz zawarcie
        indywidualnej umowy między Uprawnionym Pracownikiem a Emitentem dotyczącej
        przyznania P („Umowa”). Udział w Programie przez Uprawnionych Pracowników jest
        dobrowolny. Nie zawarcie Umowy w określonym terminie jest – co do zasady –
        równoznaczne z rezygnacją Uprawnionego Pracownika z udziału w Programie. Po
        zawarciu Umowy, Uprawniony Pracownik staje się uczestnikiem Programu (dalej:
        „Uczestnik”).
      · Uprawnienie zatrudnionych w Państwa Spółce Uprawnionych Pracowników do udziału
        w Programie nie wynika z ich umów o pracę zawartych ze Spółką, regulaminu
        wynagradzania ani innych wewnętrznie obowiązujących przepisów o
        wynagradzaniu (tj. nie jest przewidziane ani gwarantowane powyższymi aktami).
        Udział w Programie nie wiąże się z jakąkolwiek ingerencją w obowiązujące w Spółce
        zasady wynagradzania, w szczególności nie stanowi ekwiwalentu czy substytutu
        wynagrodzenia za faktycznie wykonaną przez Uprawnionych Pracowników pracę na
        rzecz Spółki. Spółka nie ma wpływu na decyzję w zakresie tego, którzy z Państwa
        pracowników będą mieli możliwość udziału w Programie ani jaka liczba P/Akcji
        zostanie im przyznana. spółka nie jest sygnatariuszem Regulaminu ani stroną
        Umów z Uczestnikami, a ponadto nie ma wpływu na treść regulacji Programu ani
        Umów.

    W takiej sytuacji świadczenia Uczestników związane z uczestnictwem w Programie nie są
    przez nich uzyskiwane od Państwa.
    Skoro nie są Państwo podmiotem dokonującym opisanych we wniosku świadczeń na
    rzecz Uczestników, nie powstaną po Państwa stronie obowiązki płatnika podatku
    dochodowego od osób fizycznych. W szczególności świadczenia opisane we wniosku nie
    są objęte zakresem zastosowania art. 32 omawianej ustawy, a tym samym również art. 39,
    ani obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie ma przy tym znaczenia kwalifikacja podatkowa
    opisanych świadczeń lub zdarzeń związanych z uczestnictwem w Programie po stronie
    Uczestnika jako podatnika.
    Tym samym na Państwu, nie będą ciążyły obowiązki płatnika, ani obowiązki informacyjne
    w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stosunku do
    Uczestnika Programu z tytułu świadczeń, o których mowa we wniosku.
    Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Należy jednocześnie podkreślić, że przedmiotem interpretacji jest wyłącznie kwestia
    istnienia po Państwa stronie obowiązków płatnika oraz obowiązków informacyjnych.
    Niniejsza interpretacja indywidualna nie rozstrzyga natomiast, czy uzyskiwanie przez
    Państwa pracowników świadczenia w związku z opisanym Programem powodują po
    stronie Państwa pracowników obowiązki podatkowe. Kwestie te nie są bowiem
    decydujące dla wyjaśnienia Państwa indywidualnej sprawy jako podmiotu nie
    dokonującego opisanych świadczeń.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosujecie się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.