Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-259/09/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-06-17
Teza: Opodatkowanie dopłat związanych z realizowaną inwestycją.
Słowa kluczowe: budowa; obiekt-obiekt użytkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2009 r. (data wpływu 23 marca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dopłat związanych z realizowaną inwestycją – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2009 r. został złożony wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dopłat związanych z realizowaną inwestycją.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest w trakcie realizacji inwestycji pn. „Rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków wraz z kolektorem tłoczonym”. Na podstawie porozumienia międzygminnego zawartego 30 grudnia 2005 r. między Gminą Miasto (100% udziałów w Spółce) a Gminą (gmina wiejska) ustalono zasady partycypacji Gminy w kosztach ww. zadania inwestycyjnego. Inwestycja jest finansowana z dotacji (E), pożyczki (Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej) oraz ze środków własnych Spółki.

W porozumieniu międzygminnym ustalono, że Gmina w ramach partycypacji w kosztach inwestycji pokryje:

*   30% nakładów ze środków własnych Spółki,
*   30% pożyczki wraz z odsetkami zaciągniętej przez Spółkę na realizację przedmiotowej inwestycji w Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej,
*   w całości koszty budowy rurociągów dosyłowych ścieki z terenu gminy.

W zamian za współfinansowanie inwestycji przez Gminę, Spółka zobowiązała się do odbioru ścieków z terenu Gminy przez oczyszczalnię ścieków. Dokonane wpłaty nie będą miały bezpośredniego wpływu na późniejszą cenę jednostkową za świadczone usługi przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy wpłaty dokonane przez Gminę będące partycypacją w kosztach modernizacji i rozbudowy oczyszczalni ścieków oraz budowy rurociągów dosyłowych ścieki z terenu gminy wiejskiej podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonane przez Gminę wpłaty związane z realizacją rozbudowy i modernizacji oczyszczalni ścieków i budową rurociągów przesyłowych ścieków mają charakter zwrotu części kosztów realizowanej inwestycji służącej zaspokojeniu zbiorowych potrzeb i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie są to bowiem czynności o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Rozbudowa oczyszczalni oraz wykonanie sieci kanalizacyjnej nie może być uznane za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, gdyż w związku z wpłatą gminy wiejskiej nie nastąpi przeniesienie własności na jej rzecz. Partycypacja w kosztach inwestycji nie jest też odpłatnością za świadczone usługi w rozumieniu art. 8 ustawy, gdyż gminie wiejskiej po zrealizowaniu inwestycji nie będą przysługiwać żadne ulgi czy bonifikaty przy odbiorze ścieków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do zapisów art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów, import towarów, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Świadczeniem usług jest zatem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, w tym również zobowiązanie do świadczenia. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powoływanej ustawy o VAT. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie natomiast z art. 29 ust. 1 powołanej ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Jak wynika więc z uregulowań art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, kwota należna obejmuje wszystkie elementy kosztów związane z dostawą towarów czy świadczeniem usługi kształtujące cenę, której sprzedawca żąda od nabywcy. Tak skalkulowana kwota należności powinna zostać opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki właściwej dla danego towaru czy świadczonej usługi.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w ramach partycypacji w kosztach prowadzonej przez Wnioskodawcę inwestycji, gmina wiejska w całości pokryje koszt budowy rurociągów dosyłowych ścieki z jej terenu, natomiast nakłady ze środków własnych Wnioskodawcy i zaciągniętej przez niego pożyczki wraz z odsetkami, pokryje w 30%. Jak wskazuje Wnioskodawca, wpłaty te mają charakter zwrotu części kosztów realizowanej inwestycji, w zamian za co, Wnioskodawca zobowiązał się do odprowadzania ścieków z terenu gminy wiejskiej.

Z powyższego wynika zatem, iż pomiędzy Wnioskodawcą a gminą wiejską istnieje więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem, o których mowa w art. 8 ust. 1 cyt. ustawy.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy stwierdzić należy, iż przekazanie środków finansowych przez Gminę podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w części stanowiącej zapłatę - zaliczkę z tytułu świadczenia usługi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług polegającej na budowie przyłączy do sieci wodociągowej. Wnioskodawca zobowiązując się do odprowadzania ścieków z terenu gminy wiejskiej wykonuje czynności, za które zostaje wynagrodzony, a część powyższego wynagrodzenia stanowi zwrot kosztów przez niego poniesionych w związku z rozbudową i modernizacją oczyszczalni ścieków wraz z kolektorem tłoczonym, które to wynagrodzenie zostaje mu wypłacone przez gminę wiejską. Zwrot poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów jest formą wynagrodzenia za świadczenie (określone umową zachowanie Wnioskodawcy) podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.