Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.357.2025.2.JB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-29
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości rolnej.
Słowa kluczowe: darowizna
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podział
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej posiadającą
    nieograniczony obowiązek podatkowy zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT (dalej.
    „Wnioskodawca”).
    Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości rolnej niezabudowanej o łącznej
    powierzchni (...) (dalej jako: nieruchomość rolna), która położona jest we wsi (...). Powyższą
    nieruchomość rolną Wnioskodawca otrzymał od rodziców, na skutek zawartej w 2002 r.
    umowy darowizny.
    Wnioskodawca na tej nieruchomości rolnej prowadzi gospodarstwo rolne i uprawia ziemię
    (zboże). Nieruchomość rolna Wnioskodawcy nigdy nie była wykorzystywana do
    jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca
    nigdy nie udostępniał nieruchomości rolnej na podstawie umowy dzierżawy, najmu czy też
    innej umowy cywilnoprawnej wywierającej tożsame skutki. Wnioskodawca jest rolnikiem
    ryczałtowym w rozumieniu ustawy o podatku o VAT.
    Wnioskodawca nie prowadził nigdy działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami. W 2002 r. sprzedał jedną działkę rolną, a środki uzyskane z tej
    sprzedaży przeznaczył na zakup mieszkania dla syna. W 2021 r. sprzedał dwie działki rolne
    (jednemu właścicielowi) przeznaczając środki uzyskane ze sprzedaży na bieżące potrzeby
    finansowe swojej rodziny, w tym pomoc finansową synowi. Wnioskodawca aktualnie
    zamierza sprzedać nieruchomość rolną. Głównym motywem sprzedaży jest chęć zdobycia
    środków finansowych na pokrycie budowy domu. Dodatkowym powodem sprzedaży jest
    fakt, iż powierzchnia gruntu rolnego jest zbyt mała, żeby stanowiła główne źródło dochodu
    Wnioskodawcy z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego. W konsekwencji prowadzenie
    gospodarstwa rolnego stało się nieopłacalne. Głównym źródłem dochodu Wnioskodawcy
    jest zawarta z jego pracodawcą umowa o pracę.
    Wnioskodawca jest obecnie w trakcie postępowania o dział nieruchomości rolnej na
    mniejsze działki (na 17 mniejszych działek), a także doprowadził do nich drogę dojazdową,
    co było konieczne do podziału działki. Wnioskodawca by móc podzielić działkę na mniejsze
    był obowiązany do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, co uczynił.
    Na jednej z działek powstałych z podziału nieruchomości rolnej, Wnioskodawca w
    przyszłości planuje wybudować dom na własne cele mieszkalne.
    Wnioskodawca nie będzie korzystać z usług biura nieruchomości celem znalezienia
    potencjalnego nabywcy nieruchomości rolnej. Wnioskodawca nie poniesie żadnych
    nakładów inwestycyjnych, w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości rolnej – nie
    doprowadzi prądu, wody, gazu ani nie utwardzi gruntu.
    Wnioskodawca nie podejmie się żadnej wyspecjalizowanej działalności marketingowej,
    poza dodaniem ogłoszeń o sprzedaży nieruchomości na jednym z serwisów
    internetowych. Wnioskodawca nie będzie budować na podzielonych działkach domów, z
    wyjątkiem jednego planowanego domu na własne cele mieszkaniowe. Jak wcześniej
    wskazano Wnioskodawca musiał wystąpić o warunki zabudowy, gdyż było to warunkiem
    koniecznych do podziału działki. Celem Wnioskodawcy nie jest prowadzenie działalności
    deweloperskiej, a zarząd majątkiem prywatnym.
    Środki pieniężne uzyskane na skutek sprzedaży nieruchomości rolnej Wnioskodawca
    zamierza przeznaczyć na budowę domu, a także zabezpieczenie stabilizacji finansowej
    swojej rodziny.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, planowana sprzedaż nieruchomości rolnej przez
    Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w
    świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż nieruchomości rolnej
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w świetle art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych
    w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach
    wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej - nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a
    tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Zatem, przychód z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie
    powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa
    warunki:
    1) odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    2) zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie.
    Przepisy ustawy o PIT nie precyzuje pojęcia „nabycie”. Nie wskazuje również, czy ma to
    być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa, na podstawie jakiej czynności
    prawnej, bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości. Zatem
    pojęcie to interpretuje się szeroko, tzn., że nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a-c ustawy PIT, następuje z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości. W
    interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 września
    2018 r., nr 0115-KDIT2-3.4011.253.2018.1.AWO odnosząc się do definicji pojęcia
    „nabycia” stwierdził, że „(...) pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z
    nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą
    uzyskania prawa własności do nieruchomości (lub tych praw), bez względu na charakter
    czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w
    postaci własności rzeczy lub praw”.
    W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że nabycie nieruchomości rolnej przez
    Wnioskodawcę nastąpiło dnia 8 stycznia 2002 r. na skutek umowy darowizny
    (gospodarstwo rolne darowane zostało przez rodziców). Zredagowany w ustawie PIT 5-
    letni okres upłynął już dawno, ponieważ nabycie nieruchomości rolnej nastąpiło w 2002
    r.
    Przechodząc natomiast do aspektu uznania za działalność gospodarczą czynności
    towarzyszących zbyciu nieruchomości rolnej, odnieść się należy do definicji działalności
    gospodarczej wskazanej w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Zgodnie z tym przepisem za działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT
    uznaje się działalność zarobkową:
    1) Wytwórcza, budowlaną, handlową, usługową,
    2) Polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    3) Polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

    – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
    zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
    przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Działalność uznać należy za zarobkową w sytuacji, gdy jej celem jest maksymalizowanie
    możliwości osiągnięcia potencjalnego zysku. Jednakże w okolicznościach niniejsze
    sprawy działania ukierunkowane są wyłącznie na zaspokojenie własnych potrzeb, a
    środki pieniężne otrzymane z planowanej sprzedaży nieruchomości rolnej mają zostać
    przeznaczone na cele prywatne Wnioskodawcy, o których już mówiono w opisie stanu
    faktycznego.
    Odnosząc się natomiast do zorganizowania i ciągłości podejmowanych działań,
    zauważyć należy, że profesjonalny obrót nieruchomościami nie jest celem
    Wnioskodawcy.
    Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 10 września 2024 r. sygn. akt II FSK 1/22 „(...)
    wykładnia językowo-logiczna art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w z zw. z art. 5a pkt 6 updof
    wyklucza możliwość zaliczenia przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości (jej części)
    do źródła przychodów przewidzianego w art. 10 ust. 1 pkt 3 updof wbrew woli
    podatnika, jeżeli był on jej właścicielem (lub współwłaścicielem) przez okres dłuższy od
    pięcioletniego okresu między jej nabyciem i zbyciem oraz nie uzewnętrznił w sposób
    obiektywny woli dokonania odpłatnego zbycia tej nieruchomości (jej części) w ramach
    wykonania działalności gospodarczej po upływie owego pięcioletniego okresu (przed jej
    odpłatnym zbyciem)”.
    Zespół czynności towarzyszący planowanemu zbyciu nieruchomości rolnej (wymieniony
    już w stanie faktycznym) nie świadczy o prowadzeniu działalności gospodarczej w
    zakresie obrotu nieruchomościami, na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Przykładowo, jak już wspominano w uzasadnieniu do pytania nr 1 – podział
    nieruchomości na mniejsze działki także nie może stanowić przesłanki kwalifikacji do
    kategorii „działalności gospodarczej”, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Jak
    orzekł NSA w wyroku z dnia 17 lipca 2024 r. II FSK 422/24: „Sam podział przez
    właściciela jednej nieruchomości na kilka, a nawet kilkanaście działek, a następnie ich
    sprzedaż nie może jednoznacznie świadczyć o zorganizowanej i ciągłej działalności
    gospodarczej, a raczej wskazuje na elementy związane z prawidłowym
    gospodarowaniem własnym, osobistym mieniem”.
    Tożsamo pozostałe czynności, które Wnioskodawca wykonał celem sprzedaży działek
    na skutek podziału nieruchomości rolnej. Warto wskazać, iż niemożliwym byłoby
    oczekiwania od Wnioskodawcy sprzedaży nieruchomości w jak najmniej opłacalny
    sposób. Jednakże głównym celem przyświecającym podziałowi nieruchomości rolnej
    była konieczność wydzielenia części działki, na której Wnioskodawca będzie budował
    swój dom. Do tego potrzebne są środki finansowe, które Wnioskodawca zamierza
    zdobyć sprzedając pozostałą część działki. Konieczne zatem było podzielenie
    nieruchomości rolnej na mniejsze, a to z kolei wiązało się z koniecznością wystąpienia o
    warunki zabudowy.
    W konsekwencji planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż nieruchomości rolnej należy
    uznać za czynność związaną ze wykonywanie prawa własności, a stosując obiektywne
    kryteria kwalifikacji zespołu czynności towarzyszącemu sprzedaży planowanej
    nieruchomości, należy wskazać, iż nie świadczy on o wykonywaniu działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Mając powyższe na względzie, w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż nieruchomości
    rolnej przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części, udziału w
    nieruchomości bądź praw majątkowych określonych w lit. a-c nie powstanie w podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych nie następuje w wykonywaniu
      działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
    - zarobkowym celu działalności,
    - wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    - prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, iż
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie
    przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej
    przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu
    działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza
    on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
    osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym
    cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z
    całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu
    konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:
      Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność
    gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne
    elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w
    jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem
    sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele
    inwestycyjne, celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na
    potrzeby osobiste podatnika.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w
    tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka
    aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości, podział
    nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, itp.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy.
    Zakwalifikowanie do źródła przychodów ma istotne znaczenie dla ustalenia chociażby
    takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodów, możliwość odliczenia kosztów ich
    uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych
    sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy
    zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden i ten sam przychód stanowić
    może przychód wyłącznie z jednego źródła. Nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam
    przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    podatników do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel
    działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 tej ustawy.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan właścicielem nieruchomości
    rolnej niezabudowanej (...). Powyższą nieruchomość rolną otrzymał Pan od rodziców, na

    skutek zawartej w 2002 r. umowy darowizny. Na tej nieruchomości rolnej prowadzi Pan
    gospodarstwo rolne i uprawia ziemię (zboże). Nieruchomość rolna nigdy nie była
    wykorzystywana do jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług. Nigdy nie udostępniał Pan nieruchomości rolnej na podstawie umowy dzierżawy,
    najmu czy też innej umowy cywilnoprawnej wywierającej tożsame skutki. Nie prowadził
    Pan nigdy działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. W 2002 r.
    sprzedał Pan jedną działkę rolną, a środki uzyskane z tej sprzedaży przeznaczył na zakup
    mieszkania dla syna. W 2021 r. sprzedał Pan dwie działki rolne (jednemu właścicielowi)
    przeznaczając środki uzyskane ze sprzedaży na bieżące potrzeby finansowe swojej
    rodziny, w tym pomoc finansową synowi. Aktualnie zamierza Pan sprzedać nieruchomość
    rolną. Głównym motywem sprzedaży jest chęć zdobycia środków finansowych na pokrycie
    budowy domu. Dodatkowym powodem sprzedaży jest fakt, iż powierzchnia gruntu
    rolnego jest zbyt mała, żeby stanowiła Pana główne źródło dochodu z tytułu prowadzenia
    gospodarstwa rolnego. W konsekwencji prowadzenie gospodarstwa rolnego stało się
    nieopłacalne. Pana głównym źródłem dochodu jest zawarta z pracodawcą umowa o pracę.
    Jest Pan obecnie w trakcie postępowania o dział nieruchomości rolnej na mniejsze działki
    (na 17 mniejszych działek), a także doprowadził Pan do nich drogę dojazdową, co było
    konieczne do podziału działki. Wskazał Pan, że był obowiązany do uzyskania decyzji o
    warunkach zabudowy, co uczynił – by móc podzielić działkę na mniejsze. Na jednej z
    działek powstałych z podziału nieruchomości rolnej, w przyszłości planuje Pan wybudować
    dom na własne cele mieszkalne. Nie będzie Pan korzystać z usług biura nieruchomości
    celem znalezienia potencjalnego nabywcy nieruchomości rolnej. Nie poniesie Pan żadnych
    nakładów inwestycyjnych, w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości rolnej – nie
    doprowadzi prądu, wody, gazu ani nie utwardzi gruntu. Nie podejmie się Pan żadnej
    wyspecjalizowanej działalności marketingowej, poza dodaniem ogłoszeń o sprzedaży
    nieruchomości na jednym z serwisów internetowych. Nie będzie Pan budować na
    podzielonych działkach domów, z wyjątkiem jednego planowanego domu na własne cele
    mieszkaniowe. Wskazał Pan również, że Pana celem nie jest prowadzenie działalności
    deweloperskiej, a zarząd majątkiem prywatnym. Środki pieniężne uzyskane na skutek
    sprzedaży nieruchomości rolnej zamierza Pan przeznaczyć na budowę domu, a także
    zabezpieczenie stabilizacji finansowej swojej rodziny.
    W tej sprawie czynności podejmowane przez Pana nie mają charakteru profesjonalnego
    działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach
    związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Okoliczności opisane we wniosku
    nie wskazują, że sprzedaż przez Pana nieruchomości rolnej nastąpi w ramach
    zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpuje znamiona działalności
    gospodarczej, określonej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania i cel
    Pana działania wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Tym samym, przychody z planowanej sprzedaży nieruchomości rolnej nie będą uzyskane
    ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt
    3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe planowanej sprzedaży
    nieruchomości rolnej należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,

    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Natomiast moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest
    zgodnie z normami prawa cywilnego. W tym zakresie należy odwołać się do przepisów
    ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), a w
    szczególności do art. 155 § 1, który stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Jak stanowi art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Z opisu sprawy wynika, że nieruchomość rolną nabył Pan na podstawie umowy darowizny
    od rodziców w 2002 r.
    W rezultacie, odpłatne zbycie (sprzedaż) nieruchomości rolnej, o której mowa we wniosku,
    będzie miało miejsce po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości na podstawie umowy darowizny. W
    konsekwencji, sprzedaż ta nie będzie skutkowała powstaniem po Pana stronie przychodu
    ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem, planowana przez Pana sprzedaż nieruchomości rolnej nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie informuję, że wniosek w zakresie podatku od towarów i usług podlegać
    będzie odrębnemu rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.