Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.99.2017.2.APO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-29
Teza: Czy Spółka słusznie zakwalifikowała koszty badania sprawozdania finansowego przeprowadzonego w roku 2015 jako koszty pośrednio związane z przychodami 2015 r., odnosząc je w ciężar kosztów podatkowych w momencie ich poniesienia, tj. w roku 2015?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; sprawozdania-sprawozdania finansowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 8 maja 2017 r. (data wpływu 11 maja 2017 r.), uzupełnionym 21 czerwca 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy Spółka słusznie zakwalifikowała koszty badania sprawozdania finansowego przeprowadzonego w roku 2015 jako koszty pośrednio związane z przychodami 2015 r., odnosząc je w ciężar kosztów podatkowych w momencie ich poniesienia, tj. w roku 2015 (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy Spółka słusznie zakwalifikowała koszty badania sprawozdania finansowego przeprowadzonego w roku 2015 jako koszty pośrednio związane z przychodami 2015 r., odnosząc je w ciężar kosztów podatkowych w momencie ich poniesienia, tj. w roku 2015.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 20 czerwca 2017 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.99.2017.1.APO wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 21 czerwca 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej jako” „Spółka”, „X S.A.”) jest producentem i formulatorem środków ochrony roślin. Spółka jest częścią międzynarodowego koncernu A.

W październiku 2000 r. R S.A. został przekształcony w RA S.A. W maju 2009 r. głównym udziałowcem RA S.A. został koncern MAI (dalej jako: „MAI”). Nastąpiła restrukturyzacja firmy, a RA S.A. zmieniła nazwę na MAAP S.A., rozpoczynając ekspansję międzynarodową. Dynamiczny rozwój koncernu MAI i długofalowa strategia wzrostu doprowadziły do fuzji z chińskim przedsiębiorstwem chemicznym. W wyniku fuzji nastąpiły zmiany organizacyjne, co doprowadziło do ujednolicenia korporacji. W następstwie tych działań doszło do zmiany modelu biznesowego, firma MAI zmieniła nazwę na AAS Ltd. (dalej jako: „Centrala”). Procesy zmiany objęły wszystkie spółki w grupie, w wyniku czego w 2014 r. MAAP S.A. zmieniła nazwę na X S.A.

W 2015 r. w związku z fuzją grupy A w Chinach, reorganizacją struktury grupy oraz zacieśnieniu współpracy między członkami grupy przeprowadzone zostało badanie sprawozdania finansowego Spółki. Badanie obejmowało okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 lipca 2015 r. Faktura za wykonaną usługę audytową została wystawiona w listopadzie 2015 r. i obejmowała wynagrodzenie za „badanie pakietu grupowego na dzień i za okres kończący się 31.7.2015 r.” wraz z kosztami dodatkowymi. Faktura ta została uregulowana przez Spółkę terminowo. Wydatek ten zgodnie z zasadami rachunkowości oraz zasadami zaliczania kosztów pośrednich do kosztów uzyskania przychodów, określonymi w art. 15 ust. 4d i 4e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej jako: „ustawa o CIT”), rozliczony został w kosztach uzyskania przychodu roku 2015.

Na moment ponoszenia powyższego wydatku, Spółka nie rozważała ani nie posiadała wiedzy co do możliwości uzyskania zwrotu kosztów badania poprzez obciążenie Centrali. W lutym 2016 r. Spółka podjęła rozmowy z Centralą w kwestii zwrotu kosztów badania sprawozdania finansowego Spółce. Kwestia ta była procedowana w Centrali w okresie od 2016 r. do początku 2017 r. Ostatecznie, w styczniu bieżącego roku Spółka otrzymała informację o możliwości uzyskania od Centrali zwrotu kosztów badania poniesionych w 2015 r., w wyniku czego 1 lutego 2017 r. Spółka obciążyła Centralę powyższymi kosztami. Przychód z tego tytułu został uznany przez Spółkę za przychód z prowadzenia działalności gospodarczej w 2017 r.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Spółka słusznie zakwalifikowała koszty badania sprawozdania finansowego przeprowadzonego w roku 2015 jako koszty pośrednio związane z przychodami 2015 r., odnosząc je w ciężar kosztów podatkowych w momencie ich poniesienia, tj. w roku 2015? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionych powyżej okoliczności, wydatek poniesiony na przeprowadzenie badania sprawozdania finansowego w związku z reorganizacją struktury grupy stanowi koszt pośrednio związany z przychodem. W związku z tym, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, powinien być ujęty jako koszt uzyskania przychodu w dacie jego poniesienia. Fakt uzyskania przez Spółkę w roku 2017 przychodu z tytułu zwrotu kosztów poniesionych na przeprowadzone w 2015 r. badanie sprawozdania finansowego nie powoduje konieczności przeniesienia kosztów tegoż badania z roku podatkowego 2015 do roku podatkowego 2017.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Są to więc wszelkiego rodzaju wydatki, jakie Spółka ponosi w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Istotne jest również, aby ponoszone wydatki pozostawały w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służyły zabezpieczeniu danego źródła przychodów. Koszt powinien być również właściwie udokumentowany i mieć charakter definitywny.

Mając na uwadze przedstawioną charakterystykę kosztu podatkowego, koszt przeprowadzenia badania sprawozdania finansowego jest kosztem o charakterze pośrednio związanym z przychodem. Generalnie, wydatki na audyt zaliczane są do kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodem. Nie można ich bowiem powiązać z konkretnym przychodem, pośrednio natomiast związane są z przychodami uzyskiwanymi przez przedsiębiorcę. Zasady zaliczania kosztów pośrednich do kosztów uzyskania przychodów określone są w art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT, zgodnie z którymi koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Koszt badania sprawozdania finansowego został poniesiony przez Spółkę i był definitywny. Pozostawał on także w ścisłym związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, został właściwie udokumentowany i nie znajdował się w grupie wydatków, które zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Ustawa o CIT nie wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatków na badanie sprawozdań finansowych, które nie mają charakteru obligatoryjnego. Takie wydatki muszą jednak wypełnić generalną regułę wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Jeśli badanie sprawozdania miało na celu potwierdzenie prawidłowości księgowań, poprawności ustalania oraz wartości śródrocznego wyniku finansowego Spółki na potrzeby związane ze zmianami organizacyjnymi Grupy, poniesiony wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów. Potwierdzają to liczne interpretacje indywidualne, m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 4 stycznia 2011 r. nr IBPBI/2/423-1327/10/AP, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 lutego 2016 r. nr IPPB3/4510-1063/15-2/MC, czy interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 18 stycznia 2017 r. nr 2461-IBPB-1-3.4510.1122.2016.1.SK.

Natomiast, zasadność zakwalifikowania kosztów przeprowadzonego badania do kosztów pośrednich potwierdza fakt, że na moment jego ponoszenia Spółka nie posiadała wiedzy co do możliwości obciążenia tymi kosztami Centrali. Kosztami tymi Centrala została obciążona dopiero w 2017 r. na podstawie decyzji, które zapadły w tym względzie w styczniu bieżącego roku. Dodatkowo, moment rozpoznania kosztu został ustalony na podstawie otrzymanej i zaksięgowanej w 2015 r. faktury zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Świętego Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.