Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.390.2025.2.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-28
Teza: Zwolnienie z opodatkowania sprzedaży dwóch nieruchomości
wraz z naniesieniami.
Słowa kluczowe: gmina
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
szkoły
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
stosowania tych zwolnień
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży
    Nieruchomości I oraz Nieruchomości II wraz z naniesieniami na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 30 lipca 2025 r. (wpływ 4 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 8 marca (...) r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm., dalej: ustawa o samorządzie gminnym) Gmina może posiadać mienie
    komunalne.
    Składnikiem mienia komunalnego są w szczególności nieruchomości stanowiące własność
    Gminy.
    Wnioskodawca jest właścicielem następujących nieruchomości:
    · działka nr 1 położona w obrębie (...) (dalej: Nieruchomość I) oraz
    · działka nr 2 położona w obrębie (...) (dalej: Nieruchomość II)
        (dalej łącznie: Nieruchomości).
    Ww. nieruchomości nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    Nieruchomość I zabudowana jest budynkiem o charakterze użytkowym. Budynek składa
    się z dwóch części: pierwsza część budynku została wybudowana ok. (...) r. i
    przebudowana w okresie powojennym, natomiast pozostała część budynku została
    dobudowana ok. (...) r.
    Przedmiotowy budynek jest obecnie przedmiotem bezpłatnego użyczenia na rzecz X,
    która wykorzystuje go na potrzeby swojej działalności. Ww. szkoła w (...) złożyła rezygnację
    z funkcjonowania.
    Ponadto, na terenie Nieruchomości I zostało urządzone nieutwardzone boisko oraz plac
    zabaw należący do ww. szkoły.

    Nieruchomość II również jest zabudowana budynkiem o charakterze użytkowym,
    składającym się z dwóch części: pierwsza część budynku została wybudowana ok. (...) r.,
    natomiast pozostała część budynku została dobudowana ok. (...) r.
    Obecnie przedmiotowym budynkiem administruje Y, która wykorzystuje go na potrzeby
    swojej działalności. Przedmiotowa szkoła wraz z końcem (...) zakończy działalność.
    Ponadto, teren Nieruchomości II jest częściowo ogrodzony trwale związanym z gruntem
    ogrodzeniem panelowym, a część terenu przedmiotowej nieruchomości stanowi dojście i
    dojazd do budynku utwardzone kostką typu polbruk.
    Wnioskodawca planuje, po zakończeniu działalności ww. placówek oświatowych, sprzedać
    Nieruchomość I oraz Nieruchomość II wraz ze znajdującymi się na Nieruchomościach
    budynkami użytkowymi oraz posadowionymi na Nieruchomości II: ogrodzeniem i
    utwardzeniem terenu z kostki betonowej typu polbruk.
    Jednocześnie, Gmina pragnie poinformować, iż przedmiotem dostawy nie będzie
    znajdujący się na Nieruchomości I plac zabaw, bowiem nie stanowi on własności Gminy,
    jak również Gmina nie zamierza rozliczyć się z nakładów poniesionych w przedmiotowym
    zakresie przez właściciela placu zabaw.
    Reasumując, wszystkie wskazane wyżej znajdujące się na Nieruchomości I i
    Nieruchomości II naniesienia, z wyjątkiem rzeczonego placu zabaw, będą przedmiotem
    sprzedaży.
    W konsekwencji, ilekroć w dalszej części wniosku będzie mowa o naniesieniach, należy
    przez to rozumieć będące przedmiotem sprzedaży znajdujące się na Nieruchomości II
    ogrodzenie i utwardzenie terenu z kostki brukowej typu polbruk, a także budynki
    użytkowe znajdujące się na Nieruchomości I oraz Nieruchomości II.
    Gmina pragnie jednocześnie zaznaczyć, iż wszystkie wskazane wyżej naniesienia zostały
    wzniesione w okresie wcześniejszym niż ostatnich dwóch lat. Dodatkowo w ostatnich
    dwóch latach Gmina nie ponosiła żadnych wydatków na remont/modernizację/ulepszenie
    przedmiotowych obiektów, które stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowej.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    1) W ocenie Gminy, naniesienia w postaci:
      · nieutwardzonego boiska;
      · ogrodzenia panelowego;
      · utwardzenia kostką typu polbruk;
      na moment sprzedaży nie będą stanowiły budowli lub ich części w rozumieniu
      przepisów Prawa budowlanego.
      Zdaniem Gminy, na moment sprzedaży:
      · nieutwardzone boisko nie spełnia żadnej z definicji wskazanych w przepisach Prawa
        budowlanego – jest to bowiem niezagospodarowany teren zielony, a jego
        przeznaczenie (tj. sportowo-rekreacyjne) nie będzie miało decydującego
        znaczenia, bowiem nie występują na nim trwale związane z gruntem urządzenia;
      · ogrodzenie panelowe będzie stanowiło urządzenie budowlane w rozumieniu
        przepisów Prawa budowlanego;
      · utwardzenie kostką typu polbruk będzie stanowiło urządzenie budowlane w
        rozumieniu przepisów Prawa budowlanego.
      Jednocześnie, Gmina pragnie ponownie zaznaczyć, iż w jej ocenie planowane dostawy
      Nieruchomości mają charakter kompleksowy, co oznacza, że każdą z transakcji należy
      traktować jako jedno zdarzenie gospodarcze z perspektywy podatku VAT. W praktyce
      oznacza to, że wszelkie elementy składające się na przedmiot transakcji (zarówno

      grunt, jak i posadowione na nim naniesienia, niezależnie od ich kwalifikacji w świetle
      przepisów Prawa budowlanego) powinny podlegać jednolitej kwalifikacji na gruncie
      VAT.
    2) W ocenie Gminy, ogrodzenie panelowe oraz utwardzenie kostką typu polbruk,
      stanowiące urządzenia budowlane, są związane ze znajdującym się na działce nr 2
      budynkiem o charakterze użytkowym oraz zapewniają możliwość jego użytkowania
      zgodnie z przeznaczeniem.
    3) Gmina pragnie zauważyć, że pojęcie pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14
      ustawy o podatku VAT odnosi się do budynków, budowli lub ich części, a jak wskazała
      w odpowiedzi na pytanie nr 1 nieutwardzone boisko nie spełnia żadnej z
      przedmiotowych definicji w rozumieniu Prawa budowlanego.
        Jednocześnie Gmina pragnie podkreślić, iż na Nieruchomości I oprócz
        nieutwardzonego boiska, znajduje również się budynek, co do którego od
        pierwszego zasiedlenia do momentu przeprowadzenia transakcji sprzedaży upłynie
        okres dłuższy niż 2 lata, bowiem przedmiotowe naniesienie zostało wybudowane
        /wzniesione ponad 2 lata przed planowaną sprzedażą.
        Końcowo, Gmina pragnie także ponownie zaznaczyć, iż w jej ocenie planowane
        dostawy Nieruchomości mają charakter kompleksowy, co oznacza, że każdą z
        transakcji należy traktować jako jedno zdarzenie gospodarcze z perspektywy
        podatku VAT. W praktyce oznacza to, że wszelkie elementy składające się na
        przedmiot transakcji (zarówno grunt, jak i posadowione na nim naniesienia,
        niezależnie od ich kwalifikacji w świetle przepisów Prawa budowlanego) powinny
        podlegać jednolitej kwalifikacji na gruncie podatku VAT.
    4) Gmina pragnie wskazać, że nie były/nie będą ponoszone wydatki na ulepszenie
      nieutwardzonego boiska w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
      stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej.

## Pytanie

Czy planowane transakcje sprzedaży Nieruchomości I oraz Nieruchomości II wraz z
    naniesieniami będą podlegać zwolnieniu od podatku VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Planowane transakcje sprzedaży Nieruchomości I oraz Nieruchomości II wraz z
    naniesieniami będą podlegać zwolnieniu od podatku VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika
    podatku VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez
    jednostki samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników podatku VAT.

    Zatem, w przypadku, gdy Gmina wykonuje czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą – powinna być ona traktowana jako podatnik
    podatku VAT, gdyż w przedmiotowym zakresie działa de facto w sposób analogiczny do
    tych podmiotów.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy oraz ich części
    oraz wszelkie postacie energii.
    Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Mając na uwadze, iż Gmina zamierza dokonać sprzedaży Nieruchomości I oraz
    Nieruchomości II wraz z naniesieniami za wynagrodzeniem i działać będzie jednocześnie w
    roli podatnika VAT w ramach tych transakcji, przedmiotowe transakcje będą podlegały
    opodatkowaniu VAT jako odpłatne dostawy towarów na gruncie ustawy o podatku VAT.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, iż czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT, może korzystać ze zwolnienia z tego podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku
    VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwalnia się z podatku dostawę budynków, budowli
    lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Jak stanowi przepis art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie
    do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu
    nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Natomiast, kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki,
    budowle lub ich części będące przedmiotem dostawy, reguluje art. 29a ust. 8 ustawy.
    Zgodnie ze wskazaną regulacją, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu. Na podstawie tego przepisu uznaje się, że w
    przypadku transakcji, które mają za przedmiot dostawę nieruchomości zabudowanych
    sposób opodatkowania ustala się w oparciu o zasady przewidziane do posadowionych na
    tym gruncie budynków lub budowli.
    W tym miejscu Gmina pragnie ponadto zauważyć, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia
    budynku czy budowli. Należy więc zwrócić uwagę na uregulowania zawarte w ustawie z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418, dalej: Prawo
    budowlane) – na podstawie art. 3 pkt 2 oraz pkt 3 ww. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa
    o:
    a) budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
      gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach;
    b) budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
      obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,
      tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące

      trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle
      ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące
      instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska
      odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne
      przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze,
      pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
      przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową.
    Mając na uwadze powyższe, należałoby przyjąć, że znajdujące się na Nieruchomości I i
    Nieruchomości II budynki użytkowe stanowią budynki w rozumieniu Prawa budowlanego
    – rzeczone naniesienia w pełni spełniają bowiem cechy budynku, o których mowa w art. 3
    pkt 2 Prawa budowlanego, tj. są one trwale związane z gruntem, wydzielone za pomocą
    przegród budowlanych oraz posiadają fundamenty i dach.
    Odnosząc się natomiast do pozostałych znajdujących się na terenie Nieruchomości II
    naniesień, będących przedmiotem sprzedaży, tj. ogrodzenia, jak również utwardzenia
    terenu z kostki betonowej typu polbruk, należałoby przyjąć, że nie będą spełniać one
    definicję budowli w rozumieniu Prawa budowlanego.
    Ponadto, budynki/budowle stanowiące ww. naniesienia stanowić będą przedmiot
    planowanych transakcji – w ramach sprzedaży dojdzie do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi obiektami jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w
    sensie prawnym).
    W konsekwencji, dla określenia sposobu opodatkowania planowanych transakcji
    sprzedaży Nieruchomości wraz z naniesieniami, biorąc pod uwagę treść art. 29a ust. 8
    ustawy, kluczowe jest określenie sposobu opodatkowania podatkiem VAT stanowiących
    budynki/budowle naniesień znajdujących się odpowiednio na Nieruchomości I oraz
    Nieruchomości II, do których dostawy dojdzie w ramach planowanych transakcji.
    Wobec powyższego, przy dostawie budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków
    /budowli w zakresie opodatkowania podatkiem VAT. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczne zasady jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z
    gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze
    zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym
    obiekt jest posadowiony.
    Zarówno na Nieruchomości I, jak i na Nieruchomości II znajdują się budynki/budowle, co
    do których od pierwszego zasiedlenia do momentu przeprowadzenia transakcji sprzedaży
    upłynie okres dłuższy niż 2 lata, bowiem przedmiotowe naniesienia zostały wybudowane
    /wzniesione ponad 2 lata przed planowaną sprzedażą. Dodatkowo w ostatnich dwóch
    latach Gmina nie poniosła żadnych nakładów na ulepszenie przedmiotowych naniesień.
    Wobec powyższego, planowane transakcje sprzedaży Nieruchomości powinny podlegać
    zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem
    między pierwszym zasiedleniem ww. naniesień a planowanymi dostawami upłynie okres
    dłuższy niż 2 lata.
    W tym miejscu Gmina pragnie zaznaczyć, iż w jej ocenie planowane dostawy
    Nieruchomości mają charakter kompleksowy, co oznacza, że każdą z transakcji należy
    traktować jako jedno zdarzenie gospodarcze z perspektywy podatku VAT. W praktyce
    oznacza to, że wszelkie elementy składające się na przedmiot transakcji (zarówno grunt,
    jak i posadowione na nim naniesienia, niezależnie od ich kwalifikacji w świetle przepisów
    Prawa budowlanego) powinny podlegać jednolitej kwalifikacji na gruncie podatku VAT.
    Z uwagi na powyższe okoliczności, całe dostawy Nieruchomości I i II (obejmujące grunt
    oraz wszystkie znajdujące się na terenie poszczególnych Nieruchomości naniesienia),

    powinny być objęte jednolitym reżimem podatkowym, a w konsekwencji korzystać ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z treścią art. 29a
    ust. 8 ustawy.
    Przedstawione przez Gminę stanowisko znajduje oparcie w licznych interpretacjach
    indywidualnych.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej:
    DKIS) z 3 października 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.547.2024.2.MC, w której DKIS
    wskazał: „W świetle powyższego stwierdzić należy, że sprzedaż budynków po byłej szkole
    podstawowej znajdujących się na działce nr 1 i utwardzonego boiska szkolnego
    stanowiącego budowlę znajdującego się na działce nr 2 nie będzie dokonana w ramach
    pierwszego zasiedlenia. Jak wyżej wskazano, nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków
    znajdujących się na działce nr 1 oraz budowli znajdującej się na działce nr 2 i od momentu
    ich pierwszego zasiedlenia do dnia planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
    Jednocześnie nie ponosili Państwo wydatków na ulepszenie ww. budynków i budowli
    stanowiących co najmniej 30% ich wartości początkowej. Zatem w odniesieniu do
    budynków po byłej szkole podstawowej znajdujących się na działce nr 1 i budowli
    stanowiącej utwardzone boisko szkolne znajdującej się na działce nr 2 zostaną spełnione
    przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT określone w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy”.
    Tożsame stanowisko zostało przedstawione w interpretacji z 28 kwietnia 2025 r., sygn.
    0113-KDIPT1-3.4012.204.2025.1.AB, DKIS stwierdził: „(...) budynek ten został wybudowany
    około 1966 r. oraz że nie ponosili Państwo nakładów na jego rozbudowę oraz ulepszenie,
    budynek był wykorzystywany do działalności szkoły oraz najmu lokali mieszkalnych.
    Wobec powyższego, planowana dostawa budynku nie będzie dokonywana w ramach
    pierwszego zasiedlenia, ponieważ w stosunku do ww. budynku doszło już do pierwszego
    zasiedlenia. Ponadto, od pierwszego zasiedlenia budynku do momentu planowanego jego
    zbycia upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Zatem w odniesieniu do budynku znajdującego
    się na działce nr 1 będą spełnione przesłanki wymagane dla zastosowania zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W konsekwencji dostawa gruntu, z
    którym budynek jest związany - przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy - również
    będzie objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług. Mając na względzie powyższe,
    uznać należy, że planowana sprzedaż działki zabudowanej nr 1 będzie czynnością
    zwolnioną od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku art. 29a ust. 8
    ustawy o VAT”.
    Analogicznie stanowisko zajął DKIS w interpretacji indywidualnej z 29 września 2023 r.,
    sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.440.2023.2.AG, w której wskazał: „Jak wskazano powyżej, grunt
    będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak
    posadowione na nim budynki i budowle. W związku z powyższym - na podstawie art. 29a
    ust. 8 ustawy – sprzedaż gruntu, na którym posadowiony jest budynek mieszkalny
    jednorodzinny w zabudowie wolnostojącej oraz ogrodzenie, będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług. Mając zatem na uwadze przedstawiony we
    wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że sprzedaż przez
    Państwa działki nr 1 wraz z posadowionym na niej budynkiem, budowlą oraz urządzeniem
    budowlanym będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT korzystającą
    ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a
    ust. 8 ustawy”.
    Podsumowując, w opinii Gminy, planowane transakcje sprzedaży Nieruchomości I oraz
    Nieruchomości II wraz z naniesieniami będą podlegać zwolnieniu z opodatkowania VAT na
    postawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, budynki, budowle i grunty spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej
    przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi
    towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347, str. 1, ze zm.), zgodnie z którym:

      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi
    charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają
    te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym
    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W rozpatrywanej sprawie planują Państwo dokonać sprzedaży zabudowanej
    Nieruchomości I oraz Nieruchomości II.
    Z analizy opisu sprawy oraz powołanych regulacji wynika, że sprzedaż przez Gminę
    nieruchomości zabudowanej, będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie
    publicznoprawną), nie będzie wykonywana w ramach zadań publicznych. W odniesieniu
    do dostawy ww. nieruchomości nie będą działali Państwo jako organ władzy publicznej, o
    którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Dokonując odpłatnego zbycia ww. nieruchomości
    objętych wnioskiem, będą działali Państwo jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzący działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem
    transakcja sprzedaży nieruchomości zabudowanych oznaczonych numerami działek 1
    oraz 2, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art.
    5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca (...) r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W świetle art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki
      nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.
    W myśl art. 43 ustawy o samorządzie gminnym:
      Mieniem komunalnym jest własność i inne prawa majątkowe należące do
      poszczególnych gmin i ich związków oraz mienie innych gminnych osób prawnych, w
      tym przedsiębiorstw.

    W oparciu o art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią
      przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz
      nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy.
    Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być
      przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem
      sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub
      dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane
      ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do
      spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych
      oraz jako majątek tworzonych fundacji.
    W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Na mocy art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Stosownie do art. 47 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Z kolei w myśl art. 47 § 3 ustawy Kodeks cywilny:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt
    wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi.
    Podkreślić należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy, nie należy utożsamiać z
    prawem własności.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów”
    akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów
    prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu w sprawie C-
    320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził
    pogląd, że wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
    także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
    dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak
    jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym
    przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą
    jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Zaznaczenia wymaga, że przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu właściwego
    zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”
    należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo

    do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą
    dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia
    „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji, pojęcie
    „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na
    odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie
    towaru.
    Powyższe wskazuje jednoznacznie, że rozważając skutki podatkowe transakcji sprzedaży
    nieruchomości należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają
    znaczenie z punktu widzenia ustawy.
    Podkreślić przy tym należy, że co do zasady ustawy podatkowe nie uznają za przedmiot
    opodatkowania umów i czynności cywilnoprawnych, lecz rezultaty tych czynności.
    Jak wcześniej wskazano, z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że istotą dostawy jest przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym chodzi tutaj o możliwość
    faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.
    W analizowanej sprawie, planują Państwo m.in. transakcję sprzedaży Nieruchomości I na
    której znajduje się budynek o charakterze użytkowym oraz plac zabaw. Jednakże
    przedmiotem dostawy nie będzie znajdujący się na Nieruchomości I plac zabaw, bowiem
    nie stanowi on własności Państwa Gminy, jak również Państwa Gmina nie zamierza
    rozliczyć się z nakładów poniesionych w przedmiotowym zakresie przez właściciela placu
    zabaw.
    Powyższe uregulowania wskazują jednoznacznie, że rozważając skutki podatkowe
    planowanej przez Państwa m.in. dostawy działki nr B/3 położonej w obrębie (...), należy
    mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu
    widzenia ustawy. O ile jest oczywiste, że przeniesienie własności gruntu spowoduje
    przeniesienie na nowego właściciela także własności posadowionych na nim obiektów
    jako części składowych gruntu, to bynajmniej nie jest oczywiste, że tym samym dojdzie do
    ich dostawy w rozumieniu przepisów ustawy.
    Odnośnie zatem ww. placu zabaw, skoro obiekt nie jest Państwa własnością i nie będzie
    stanowił przedmiotu sprzedaży, tym samym, nie wystąpi dostawa towaru w postaci ww.
    naniesienia (plac zabaw) w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji powyższego, przedmiotem sprzedaży będzie wyłącznie budynek o
    charakterze użytkowym znajdujący się na działce nr 1.
    Należy wskazać, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach
    wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności lub
    zwolnienia od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    Zatem, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do
    dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce
    pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie
    jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa
    jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Zauważyć należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie
    podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia
    poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej
    wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków
    w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy
    gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub
    ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich
    części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

    Należy również wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują
    pojęcia „budynku”, „budowli” oraz „urządzenia budowlanego”.
    W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    W myśl art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Natomiast w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych – należy przez to rozumieć
      urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
      instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także
      przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy
    przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na
    tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów
    ustawy o podatku od towarów w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w
    oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących
    przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo właścicielem działki nr 1
    położonej w obrębie (...) (dalej: Nieruchomość I) oraz działki nr 2 położonej w obrębie (...)
    (dalej: Nieruchomość II) (dalej łącznie: Nieruchomości). Ww. nieruchomości nie są objęte
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość I zabudowana
    jest budynkiem o charakterze użytkowym. Budynek składa się z dwóch części: pierwsza
    część budynku została wybudowana ok. (...) r. i przebudowana w okresie powojennym,
    natomiast pozostała część budynku została dobudowana ok. (...) r. Przedmiotowy budynek
    jest obecnie przedmiotem bezpłatnego użyczenia na rzecz X, która wykorzystuje go na
    potrzeby swojej działalności. Ww. szkoła w (...) złożyła rezygnację z funkcjonowania.
    Ponadto, na terenie Nieruchomości I zostało urządzone nieutwardzone boisko oraz plac
    zabaw należący do ww. szkoły. Nieruchomość II również jest zabudowana budynkiem o
    charakterze użytkowym, składającym się z dwóch części: pierwsza część budynku została

    wybudowana ok. (...) r., natomiast pozostała część budynku została dobudowana ok. (...) r.
    Obecnie przedmiotowym budynkiem administruje Y, która wykorzystuje go na potrzeby
    swojej działalności. Przedmiotowa szkoła wraz z końcem (...) zakończy działalność.
    Ponadto, teren Nieruchomości II jest częściowo ogrodzony trwale związanym z gruntem
    ogrodzeniem panelowym, a część terenu przedmiotowej nieruchomości stanowi dojście i
    dojazd do budynku utwardzone kostką typu polbruk. Nieutwardzone boisko nie spełnia
    żadnej z definicji wskazanych w przepisach Prawa budowlanego – jest to bowiem
    niezagospodarowany teren zielony, a jego przeznaczenie (tj. sportowo-rekreacyjne) nie
    będzie miało decydującego znaczenia, bowiem nie występują na nim trwale związane z
    gruntem urządzenia. Ogrodzenie panelowe oraz utwardzenie kostką typu polbruk będą
    stanowiły urządzenia budowlane w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, są one
    związane ze znajdującym się na działce nr 2 budynkiem o charakterze użytkowym oraz
    zapewniają możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Na Nieruchomości I
    oprócz nieutwardzonego boiska, znajduje również się budynek, co do którego od
    pierwszego zasiedlenia do momentu przeprowadzenia transakcji sprzedaży upłynie okres
    dłuższy niż 2 lata, bowiem przedmiotowe naniesienie zostało wybudowane/wzniesione
    ponad 2 lata przed planowaną sprzedażą. Planują Państwo, po zakończeniu działalności
    ww. placówek oświatowych, sprzedać Nieruchomość I oraz Nieruchomość II wraz ze
    znajdującymi się na Nieruchomościach budynkami użytkowymi oraz posadowionymi na
    Nieruchomości II: ogrodzeniem i utwardzeniem terenu z kostki betonowej typu polbruk. Z
    wniosku wynika, że wszystkie wskazane wyżej znajdujące się na Nieruchomości I i
    Nieruchomości II naniesienia, z wyjątkiem placu zabaw, będą przedmiotem sprzedaży.
    Zaznaczają Państwo, iż wszystkie wskazane wyżej naniesienia (znajdujące się na
    Nieruchomości II ogrodzenie i utwardzenie terenu z kostki brukowej typu polbruk, a także
    budynki użytkowe znajdujące się na Nieruchomości I oraz Nieruchomości II) zostały
    wzniesione w okresie wcześniejszym niż ostatnich dwóch lat. Dodatkowo w ostatnich
    dwóch latach Gmina nie ponosiła żadnych wydatków na remont/modernizację/ulepszenie
    przedmiotowych obiektów, które stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowej.
    Państwa wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT
    sprzedaży Nieruchomości I oraz Nieruchomości II wraz z naniesieniami na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w
    odniesieniu do budynków użytkowych znajdujących się na Nieruchomości I oraz
    Nieruchomości II, zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że w odniesieniu do
    budynków nastąpiło pierwsze zasiedlenie i od tego momentu do dnia sprzedaży upłynie
    okres co najmniej 2 lata. Dodatkowo w ostatnich dwóch latach Państwa Gmina nie
    ponosiła żadnych wydatków na remont/modernizację/ulepszenie przedmiotowych
    obiektów, które stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowej.
    Ponadto znajdujące się na działce nr 2 trwale związane z gruntem ogrodzenie panelowe
    oraz utwardzenie kostką typu polbruk stanowiące urządzenia budowlane, należy
    traktować jako elementy przynależne do budynku Y, i ich dostawa będzie korzystała ze
    zwolnienia właściwego dla budynku. Wobec tego skoro urządzenia budowlane powiązane
    są z budynkiem, to ich dostawa korzystać będzie ze zwolnienia, o którym mowa art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak posadowione na nim budynki. W związku z powyższym –
    na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – sprzedaż gruntu, z którym związane są ww. budynki
    będzie zwolniona od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W efekcie, dostawa nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.

    Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż zabudowanych Nieruchomości I oraz
    Nieruchomości II, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego,
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego bądź we własnym stanowisku,
    które – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.