Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-226/15/WLK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-22
Teza: Czy wydatki na zakup paliwa oraz inne wydatki związane z eksploatacją samochodów służbowych wykorzystywanych przede wszystkim do celów służbowych, ale również i do celów prywatnych pracowników, będą kosztem uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; samochód-eksploatacja samochodu; samochód-samochód służbowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 17 lipca 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 22 lipca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez Spółkę na zakup paliwa oraz innych wydatków związanych z eksploatacją samochodów służbowych, wykorzystywanych przez pracowników do celów służbowych oraz prywatnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez Spółkę na zakup paliwa oraz innych wydatków związanych z eksploatacją samochodów służbowych, wykorzystywanych przez pracowników do celów służbowych oraz prywatnych.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka zamierza nabyć lub wziąć w odpłatne użytkowanie samochody, które będą wykorzystywane przez jej pracowników dla celów wykonywanej działalności gospodarczej. Wnioskodawca udostępni pracownikom samochody służbowe w celu umożliwienia im właściwej realizacji obowiązków służbowych. Zasady udostępniania pracownikom samochodów służbowych określać będzie ustanowiony regulamin warunków użytkowania samochodów służbowych, w szczególności w zakresie odpowiedzialności i dbałości pracownika związanych z powierzeniem mienia Pracodawcy. Zgodnie z postanowieniami regulaminu, samochody służbowe będą mogły być wykorzystywane przez uprawnionych pracowników Spółki w godzinach pracy wyłącznie w celach służbowych oraz w interesie i na zlecenie Pracodawcy. Regulamin ten będzie stanowił także, że uprawnionemu pracownikowi Spółki zezwala się na użytkowanie samochodów służbowych w celach prywatnych po godzinach pracy oraz w weekendy i inne dni wolne od pracy w sposób swobodny. W związku z używaniem samochodu dla celów prywatnych, pracownik będzie dokonywał tankowania paliwa we własnym zakresie. Ponadto, pracownik nie będzie ponosił żadnych innych opłat w związku z użytkowaniem samochodu Spółki dla celów prywatnych. Mogą się jednak zdarzyć sytuacje, że pracownik po godzinach pracy będzie używał samochodu z zatankowanym wcześniej dla celów Spółki paliwem. Mogą również zdarzyć się sytuacje, że pracownik, na przykład po weekendzie, będzie w godzinach pracy wykorzystywał samochód dla celów służbowych, na zatankowanym wcześniej paliwie dla celów prywatnych, za własne środki. Spółka będzie również ponosić wszelkie koszty związane z użytkowaniem przedmiotowych samochodów takie jak: ubezpieczenie, wymiana opon, bieżące naprawy, materiały eksploatacyjne, przeglądy okresowe, wymiana oleju i innych płynów oraz zużywających się części w wyniku zwykłego korzystania z pojazdu. Do przychodu podatkowego pracownika Spółka zamierza doliczać jedynie wartość, świadczenia wynikającego z używania samochodu służbowego do celów prywatnych w wysokościach określonych w art. 12a-12c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o taxpodatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki na zakup paliwa oraz inne wydatki związane z eksploatacją samochodów służbowych wykorzystywanych przede wszystkim do celów służbowych, ale również i do celów prywatnych pracowników, będą kosztem uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na paliwo oraz inne wydatki eksploatacyjne związane z samochodami służbowymi będą dla niego kosztem w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm. dalej: „ustawa o PDOP”). W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zatem, kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 16 ustawy o PDOP i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo- skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Wydatki na zakup paliwa, jak i inne koszty eksploatacyjne są kosztem, który nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, w związku z czym, nie może być to wydatek wyłączony z kosztów uzyskania przychodów, bo nie występują w owym katalogu wyłączeń.

Aby wydatek stanowił koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Dla podkreślenia wagi ostatniego podpunktu, dotyczącego art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP, Wnioskodawca pragnie również powołać się na Wyrok NSA z 19 września 2014 r., sygn. akt II FSK 2305/12, w którym to Sąd między innymi stwierdza: Ma natomiast znaczenie to, że omawiany wydatek nie został wymieniony w katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Dlatego zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup paliwa i inne koszty eksploatacyjne należy zatem zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Koszty świadczeń dokonywanych przez pracodawcę na rzecz pracownika mogą pod pewnymi warunkami być kwalifikowane jako koszty podatkowe. Koniecznym jest w tym zakresie wykazanie przez Spółkę, jako pracodawcę związku poniesionego wydatku z osiąganym przychodem bądź działanie w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu. W analizowanym zatem przypadku wykazać przykładowo należy, że ponoszenie świadczeń na paliwo i inne wydatki eksploatacyjne do samochodów służbowych ma na celu zmotywowanie pracowników do lepszej, czy bardziej wydajnej pracy. W omawianym zdarzeniu przyszłym, możliwość korzystania z samochodu, również do celów prywatnych, jak najbardziej stanowi element motywacyjny dla pracownika. Ministerstwo Finansów w piśmie z 27 lutego 1995 r. nr PO 3/IP-722-126/95 pisze, że wszelkie wydatki ponoszone przez podatników podatku od osób prawnych na rzecz swoich pracowników, tj. zarówno wydatki bezpośrednie wynikające z zatrudnienia, jak i pośrednie (nawet jeżeli obowiązek ich ponoszenia nie wynika z układu zbiorowego pracy lub innych aktów prawnych) od dnia 1 stycznia 1995 r. stanowią koszty uzyskania przychodów.

Resumując, ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na paliwo i inne wydatki eksploatacyjne do samochodów służbowych wykorzystywanych przede wszystkim do celów służbowych, ale również do celów prywatnych, jako wydatki związane z ogólnym funkcjonowaniem Wnioskodawcy ponoszone na rzecz pracowników spełniające warunki zaliczenia ich do kosztów podatkowych na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP i jednocześnie niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy PDOP, stanowić będą koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto, należy zaznaczyć, że z uwagi na zakres wniosku, a w szczególności postawione w nim pytanie, które wyznacza zakres żądania Wnioskodawcy, niniejsza interpretacja dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez Spółkę na zakup paliwa oraz innych wydatków związanych z eksploatacją samochodów służbowych, wykorzystywanych przez pracowników do celów służbowych oraz prywatnych. Nie dotyczy kwestii, czy wartość paliwa powinna stanowić przychód podatnika. Powyższe przyjęto jako element opisu zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.