Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-30/08/UB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-01-17
Teza: możliwość skorygowania uzyskanego z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej przychodu, zaewidencjonowanego na podstawie błędnego zapisu dokonanego za pomocą kasy rejestrującej
Słowa kluczowe: paragon-paragon fiskalny; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana P. przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2007r. (data wpływu do tut. Biura – 18 października 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorygowania uzyskanego z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej przychodu, zaewidencjonowanego na podstawie błędnego zapisu dokonanego za pomocą kasy rejestrującej - jest **prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2007r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorygowania uzyskanego z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej przychodu zaewidencjonowanego na podstawie błędnego zapisu dokonanego za pomocą kasy rejestrującej. **W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:**

Podatnik prowadzi działalność jednoosobową na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Jednym z rodzajów działalności jest handel galanterią skórzaną, artykułami skóropodobnymi. Firma jest czynnym podatnikiem VAT, w miejscach sprzedaży (sklepach) ww. artykułów znajdują się kasy fiskalne. Udokumentowanie sprzedaży tj. zaewidencjonowanie obrotu na kasie fiskalnej w przypadku zakupu towaru przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej lub rolnika ryczałtowego bądź wystawienie faktury, zgodnie z treścią zawieranych umów należy do obowiązków pracowników (ekspedientek), które z chwilą przyjęcia do pracy przechodzą w tym temacie stosowne szkolenia, w tym w zakresie obsługi kasy fiskalnej, zakończone oświadczeniem złożonym przez pracownika. Zakres cenowy sprzedawanego asortymentu waha się między 2 zł, a 450 zł za jednostkę. W godzinach otwarcia w sklepach z reguły panuje duży ruch. Jedna z nowo przyjętych osób w charakterze sprzedawcy, dokonała sprzedaży towaru dla osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, która następnie błędnie została zaewidencjonowała na kasie fiskalnej tzn. klientka zakupiła towar za cenę sprzedaży brutto 20,00 zł (dwadzieścia złotych). Pracownica ewidencjonując sprzedaż na kasie fiskalnej po wprowadzeniu 20, przez nieuwagę ponownie wprowadziła 20, a następnie zaakceptowała odpowiednim klawiszem obrót. Po powyższych operacjach cena na wydrukowanym paragonie dla klientki wykazała wartość 2.020,00 zł (dwa tysiące dwadzieścia złotych) brutto. Pracownica po tej operacji nie wiedziała czy to jej błąd, czy może kasy fiskalnej i w związku z tym bała się ponownie wystawić paragon na wartość tj. 20 zł brutto, a błędny paragon na wartość 2.020,00 zł przekazać księgowości do uwzględnienia w ewidencji zwrotów (pomyłek). Pracownica zdecydowała więc, że wyda klientce wydrukowany z błędną wartością paragon, ale po skreśleniu długopisem po prawej stronie (tylnej) 20, z nadzieją, że po tej czynności sprzedaż będzie prawidłowo udokumentowana tj. zgodnie z przepisami podatkowymi. W odniesieniu do asortymentu handlowego - w firmie brak towarów, których jednostkowa cena sprzedaży przewyższa wartość 450,00 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych). **W związku z powyższym zadano następujące pytanie:** Czy księgowana sprzedaż (obrót) na podstawie miesięcznego raportu fiskalnego, zawierająca w sobie kwotę 2.020,00 zł brutto, w oparciu o złożone na powyższą okoliczność wyjaśnienie - oświadczenie pracownika, wiedząc że w firmie brak towarów o cenie jednostkowej sprzedaży powyżej 450,00 zł może zostać skorygowana o błędnie zaewidencjonowaną wartość tj. 2.000,00 zł brutto (2.020,00 minus 20,00 zł), netto 1.639,34 zł, wartość podatku VAT 360,66 zł (22%)?.

Zdaniem wnioskodawcy, o ile korygowanie faktur VAT uregulowano zostało przepisami rozporządzenia w sprawie podatku VAT, to niestety brak jest jakichkolwiek przepisów dotyczących korekty obrotu zaewidencjonowanego w kasie fiskalnej. Brak regulacji prawnych nie może jednak pozbawiać podatnika możliwości korekty pomyłek, które są przecież nieuniknione w każdej działalności gospodarczej. Wręcz przeciwnie, sprzedawca ma obowiązek skorygowania popełnionych błędów, a wynika to z podstawowego obowiązku każdego podatnika, czyli rzetelnego prowadzenia ewidencji podatkowych, odzwierciedlających rzeczywiste operacje gospodarcze. Konstrukcja kasy rejestrującej nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej, dlatego też korekta musi być dokonywana za pomocą innych urządzeń księgowych. Niestety, żadne przepisy nie określają, jakie to powinny być dokumenty. Jedyne wytyczne w tym zakresie to pismo Ministerstwa Finansów z dnia 10 stycznia 1994 r., nr PP7-7253/010/94, w którym zaleca się prowadzenie tzw. "ewidencji korekt", w której powinny być zapisywane wszelkie zdarzenia związane z korektą obrotu, takie jak: błędy kasjera, udzielone rabaty, zwroty towarów. Brak jest jednak jakiegokolwiek wzoru takiej ewidencji, dlatego też podatnicy prowadzą je w dowolnej formie. W firmie podatnika ww. ewidencja zawiera dane: nazwisko (nazwę) podatnika, jego adres (siedzibę) oraz adres punktu sprzedaży, numer identyfikacji podatkowej, logo i numer kasy fiskalnej, numer paragonu, który podlega korekcie, nazwę towaru, przyczynę dokonania korekty wraz z datą jej dokonania, poprzednią wartość sprzedaży, stawki i kwoty podatku, aktualną (po korekcie) wartość sprzedaży, stawki i kwoty podatku. Do dzisiaj nierozstrzygnięta jest niestety wątpliwość, czy do skuteczności tej korekty niezbędny jest oryginał paragonu, który otrzymuje klient w momencie sprzedaży. Wnioskodawca ma świadomość, że urzędy skarbowe w większości stoją na stanowisku, iż tylko posiadanie przez sprzedawcę oryginału paragonu fiskalnego jest dowodem na to, iż doszło do rzeczywistej korekty tej sprzedaży. Zwracając bowiem oryginał paragonu sprzedawcy, klient poświadcza, że sprzedaż ta została anulowana całkowicie lub też w części (dotyczącej pewnych towarów). Paragony te, jako anulowane, powinny być opisane w "ewidencji korekt" z podaniem przyczyn tej korekty, a obrót z nich wynikający powinien być uwzględniony (in minus) w deklaracji VAT-7 za dany miesiąc. Zdaniem podatnika, tak rygorystyczne stanowisko nie ma oparcia w przepisach (a właściwie w ich braku). Podatnik przytoczył przy tym interpretację Pierwszego Urzędu Skarbowego w Radomiu (US 24/1110/443/119/2004/IW z dnia 6 grudnia 2004r.), która potwierdza bardziej liberalne stanowisko. Wskazał również na art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), zgodnie z którym „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może do przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. W związku z powyższym, w oparciu o:

*   stan rzeczywisty, faktyczny tj. sprzedaż towaru wyniosła 20,00 zł (a nie 2.020,00 zł),
*   złożone oświadczenie — wyjaśnienie pracownika o zaistniałym zdarzeniu,
*   rzeczywisty asortyment handlowy, w którym brak towarów o cenie jednostkowej sprzedaży powyżej 450,00 zł,
*   uwzględnienie błędnie zaewidencjonowanej sprzedaży w „ewidencji pomyłek (zwrotów, korekt)”, Podatnik twierdzi, że ma prawo do skorygowana sprzedaży, zaksięgowanej na podstawie miesięcznego raportu z kasy fiskalnej o wartość brutto = 2.000,00 zł (wartość netto = 1.639,34 zł, VAT = 360,66 zł).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Natomiast sposób dokonywania zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w przypadku podatników ewidencjonujących obrót za pomocą kas fiskalnych reguluje § 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr.152, poz. 1475 ze zm.), zgodnie z którym podatnicy, którzy ewidencjonują obrót przy zastosowaniu kas rejestrujących, dokonują zapisów w księdze na podstawie danych wynikających z raportów dobowych, z zastrzeżeniem ust. 2, skorygowanych o wartości dotyczące zwrotów towarów wynikające z odrębnych ewidencji. Zastrzeżenie wynikające z ust. 2 § 20 ww. rozporządzenia dopuszcza możliwość dokonywania zapisów w księdze na koniec każdego miesiąca, w terminie określonym w § 30 ust. 1 tego rozporządzenia, na podstawie danych wynikających z miesięcznych zestawień raportów dobowych. Przy czym zestawienie powinno zawierać: numer kolejny wpisu, numer unikatowy pamięci fiskalnej kasy, numery i daty raportów dobowych, wynikającą z raportów łączną kwotę należności pomniejszoną o łączną kwotę podatku i skorygowaną o wartości dotyczące zwrotów towarów wynikające z odrębnych ewidencji (§ 20 ust. 3 ww. rozporządzenia).

W myśl § 20 ust. 4 ww. rozporządzenia podatnicy, o których mowa w ust. 1, nie wpisują do księgi kwot wynikających z faktur dokumentujących dokonanie sprzedaży uprzednio zarejestrowanej przy zastosowaniu kas rejestrujących, natomiast są obowiązani do połączenia w sposób trwały zwróconych oryginałów paragonów fiskalnych z kopiami wystawionych faktur. Zatem podatnik w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wpisuje sprzedaż na podstawie raportów z kasy rejestrującej, skorygowanych o wartości dotyczące zwrotów towarów wynikające z odrębnych ewidencji prowadzonych przez podatnika. W interpretacji indywidualnej z dnia 15 stycznia 2008r. Nr IBPP1/443-358/07/AW wydanej dla podatnika w zakresie podatku od towarów i usług Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stanął na stanowisku, iż „(…) wprawdzie obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości skorygowania sprzedaży i podatku należnego zaewidencjonowanego za pomocą kasy rejestrującej (tak jak jest to w przypadku faktur VAT), jednakże brak regulacji prawnych w tym zakresie, nie może pozbawić podatnika możliwości dokonania korekty, jeżeli możliwe jest wykazanie, że obrót z danej transakcji był inny niż kwota figurująca na paragonie. Zakaz zmiany treści paragonu jest jedynie warunkiem stosowania kas rejestrujących i nie może on zmieniać zasady wynikającej z ww. art. 29 ust. 1 i 4 ustawy o VAT, bowiem obrotem jest kwota rzeczywiście należna, a nie kwota figurująca na paragonie fiskalnym.

Skoro kasa rejestrująca nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej (tj. po wydrukowaniu paragonu), to korekta taka powinna być dokonywana za pomocą innych urządzeń księgowych. W takim przypadku należałoby prowadzić tzw. ewidencję korekt, z której musi dokładnie wynikać kwota korekty sprzedaży i podatku należnego przypisana do konkretnego paragonu. Należy zaznaczyć, iż w prowadzonej ewidencji korekt powinny być zapisywane wszelkie zdarzenia związane z korektą obrotu. Ewidencja taka nie ma określonego wzoru, ale wskazane jest, aby zawierała co najmniej dane niezbędne do ustalenia przyczyn zaistniałej korekty, a zapisy w niej widniejące pozwalały na określenie prawidłowej kwoty obrotu i podatku należnego (…).

Dowodzenie zaistnienia błędu, będącego podstawą dokonania korekty, na podstawie innych dokumentów aniżeli oryginał paragonu fiskalnego, nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa podatkowego. W tym przypadku, ciężar dowodu znajduje się po stronie podatnika, który w prowadzonej przez siebie dokumentacji powinien posiadać dowody potwierdzające stan rzeczywisty (…)”. W konkluzji stwierdzono, iż „(…) jeżeli podatnik jest w stanie zgromadzić dowody stanowiące dowód przeciwny do dowodu, jakim jest zapis z kasy rejestrującej, przy uwzględnieniu wyjątkowego charakteru zdarzeń, dowód taki może stanowić podstawę do skorygowania obrotu i kwot podatku należnego".

Zatem, skoro w świetle obowiązujących przepisów, u podatnika prowadzącego podatkową księgę przychodów i rozchodów, będącego podatnikiem podatku od towarów i usług, dokonującego zapisów w księdze na podstawie ewidencji prowadzonych dla celów podatku od towarów i usług - możliwym jest skorygowanie niewłaściwie zaewidencjonowanego obrotu (jako skutek błędnie wystawionego paragonu fiskalnego), przy właściwym udokumentowaniu tego zdarzenia, to wartość skorygowanego obrotu (sprzedaży) stanowić będzie przychód dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.