Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-172/14-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-06-03
Teza: Z Belgią Wnioskodawcę łączą ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, oraz uwzględniając zapisy Konwencji zawartej między Rzecząpospolita Polską a Królestwem Belgii w sprawie w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, stwierdzić należy, że Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Belgii. W tym państwie pozostaje w związku z dalszą nauką, karierą zawodową, wykonuje tam pracę zarobkową, a także ma plany życiowe związane z założeniem rodziny. Zatem, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski.
Słowa kluczowe: Belgia; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2014 r. (data wpływu do tut. organu 3 marca 2014 r.) uzupełniony pismem z dnia 20 maja 2014 r. (data nadania 20 maja 2014 r., data wpływu 21 maja 2014 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 15 maja 2014 r. Nr IPPB4/415-172/14-2/JK (data nadania 16 maja 2014 r., data doręczenia 19 maja 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2014 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego.

Pismem z dnia 25 lutego 2014 r. Nr ITPB2/071-9/14/RS Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający na podstawie art. 170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz stosownie do § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) przekazał przedmiotowy wniosek zgodnie z właściwością do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie – Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku.

Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie ze znowelizowanym art. 14b § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, z dniem 1 lipca 2007 r. organem właściwym do dokonywania interpretacji przepisów prawa podatkowego został Minister Finansów.

Natomiast stosownie do art. 14b § 6 Ordynacji podatkowej Minister Finansów upoważnił – w drodze ww. rozporządzenia – dyrektorów pięciu izb skarbowych do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym zakresie, określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych organów.

W przypadku Wnioskodawcy, właściwym miejscowo organem podatkowym do wydawania pisemnej interpretacji od dnia 1 lipca 2007 r. jest – w związku z § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 15 maja 2014 r. Nr IPPB4/415-172/14-2/JK (data nadania 16 maja 2014 r., data doręczenia 19 maja 2014 r.) tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez dostarczenie pełnomocnictwa lub innego dokumentu (oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa lub innego dokumentu) z którego wynika prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego przez Panią B. M.

Pismem z dnia 20 maja 2014 r. (data nadania 20 maja 2014 r., data wpływu 21 maja 2014 r.) wniosek uzupełniono w terminie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest kawalerem, nie posiada dzieci, posiada obywatelstwo polskie. Do maja 2013 r. Wnioskodawca był zameldowany w Polsce w mieszkaniu rodziców. Naukę na studiach wyższych rozpoczął na Wydziale Fizyki Medycznej. Po 3 latach nauki w Uniwersytecie i zdobyciu licencjatu, w roku 2010 w ramach programu „Erasmus” Wnioskodawca został skierowany na dalsze roczne studia dzienne w Katolickim Uniwersytecie na Wydziale Biofizyki w Belgii i otrzymywał w tym czasie stosowne stypendium. Po roku nauki w Belgii Wnioskodawca podjął decyzję dalszego jej kontynuowania na studiach wyższych w Katolickim Uniwersytecie. W roku 2013 obronił pracę magisterską w dziedzinie biofizyki. Po obronie pracy magisterskiej Wnioskodawca nadal studiuje na studiach dziennych Katolickiego w Belgii. na Wydziale Medycznym (Radiologia), przygotowującym Go do otwarcia doktoratu. W związku z nauką w Katolickim Uniwersytecie w Belgii– od 21 września 2010 r. Wnioskodawca został zameldowany w Belgii, gdzie stale przebywa i zamieszkuje do chwili obecnej. Wnioskodawca zamieszkiwał stale i zamieszkuje nadal w akademiku Katolickiego Uniwersytetu w L. przy ulicy Damiaanplein 10. Od 6 czerwca 2011 r. Wnioskodawca posiada zameldowanie na podstawie meldunkowej Karty „E” na czas do 6 czerwca 2016 r., za którą nadano Mu belgijski identyfikacyjny numer dla celów podatkowych. W okresie nauki w Uniwersytecie w Belgii, Wnioskodawca odrębnie ukończył kurs języka niderlandzkiego i uzyskał certyfikat IV stopnia z tego języka, co pozwala Mu na swobodne porozumiewanie się w Belgii we wszystkich sprawach życiowych. Przeniesienie centrum życiowego do Belgii było podyktowane dążeniem do zdobycia odpowiedniego wykształcenia, w tym ukończenia studiów doktoranckich, uzyskanie stopnia naukowanego – doktora i dalszej pracy naukowej. Wnioskodawca wybrał, jako miejsce nauki Katolicki Uniwersytet w Belgii albowiem sposób i zakres nauczania oraz angielski język wykładowy odpowiada umiejętnościom i predyspozycjom Wnioskodawcy. Centrum i interesy życiowe Wnioskodawcy od 2010 roku stale skupiają się w Belgii i są ściśle powiązane z Jego nauką i dalszą karierą naukową oraz planami życiowymi związanymi z założeniem rodziny. W Polsce Wnioskodawca posiada prawo własności do odrębnego lokalu mieszkalnego w Polsce. Lokal ten Wnioskodawca wynajmuje osobom trzecim i rozlicza się odrębnie na zasadzie ryczałtu (PIT-28). W Polsce Wnioskodawca utrzymuje rachunek bankowy w celu przekazywania na ten rachunek czynszu najmu przez najemców lokalu mieszkalnego. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie Polski, ani na terenie innego kraju. W Polsce nie posiada inwestycji, w tym papierów wartościowych notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych. Nie jest również członkiem jakichkolwiek organizacji społecznych, kulturalnych lub politycznych w Polsce. Do Polski Wnioskodawca przyjeżdża sporadycznie w odwiedziny do rodziny, przeważnie na okres Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanoc, czasami w okresie wakacyjnym na kilka dni urlopu.

Od 2011 roku Wnioskodawca był zatrudniany okresowo przez Katolicki Uniwersytet w Belgii, jako „student pracujący obsługi administracyjno – technicznej” w akademiku. Wnioskodawca posiada belgijski numer identyfikacyjny dla celów podatkowych (88.01.26-507.83), a Jego wynagrodzenie osiągane za pracę w Belgii było i jest zgłaszane przez tamtejszego pracodawcę do urzędu skarbowego w Belgii i rozliczane według obowiązującego w Belgii prawa podatkowego. Pracę na takich warunkach Wnioskodawca świadczył również w latach 2012 i 2013 oraz świadczy ją również obecnie w roku 2014.

W roku podatkowym 2013, na podstawie trzech umów zawartych na czas określony z Katolickim Uniwersytetem w Belgii, jako „student pracujący obsługi administracyjno – technicznej” Wnioskodawca świadczył pracę w akademiku, w którym zamieszkuje, w wymiarze 20 godz. tygodniowo, przez okres 11 miesięcy, w tym:

*   od 1 stycznia 2013 r. do 30 czerwca 2013 r.;

*   od 1 lipca 2013 r. do 30 września 2013 r. i

*   od 12 listopada 2013 r. do 31 grudnia 2013 r.

Uzyskane za tę pracę wynagrodzenie pozwoliło Wnioskodawcy na samodzielne utrzymywanie się w tym czasie. Uzyskane w roku 2013 wynagrodzenie zostało przez tamtejszego pracodawcę Wnioskodawcy zgłoszone i rozliczone w miejscowym, belgijskim urzędzie skarbowym według obowiązującego tam prawa podatkowego. Wnioskodawca posiada rachunek w banku belgijskim, na który wynagrodzenie przekazuje tamtejszy pracodawca. Z tytułu uzyskanego w roku 2013 dochodu z najmu lokalu w Polsce Wnioskodawca dokonał odrębnych rozliczeń podatku w Polsce na podstawie PIT-28 i opłacił stosowny podatek. W okresie roku 2013 (poza czynszem najmu za lokal) Wnioskodawca nie uzyskał innych dochodów z tytułu pracy, działalności wykonywanej osobiście lub działalności gospodarczej świadczonej w Polsce albo od płatnika podlegającego polskim przepisom podatkowym. W okresie całego 2013 roku Wnioskodawca przebywał w Polsce w odwiedzinach Jego rodziny przez łączny okres nie dłuższy niż 36 dni, tj. w okresach:

*   od 1 do 3 stycznia 2013 r. (3 dni);

*   od 29 marca 2013 r. do 1 kwietnia 2013 r. (4 dni);

*   od 19 sierpnia 2013 r. do 4 września 2013 r. (17 dni) i;

*   od 20 do 31 grudnia 2013 r. (12 dni) – (wylot samolotem dnia 3 stycznia 2014 r.)

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym w świetle przepisów art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem art. 4 Konwencji między Rzeczypospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku – centrum interesów życiowych Wnioskodawcy (miejsce zamieszkania dla celów obowiązku podatkowego) mieści się w L. w Belgii?
2.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym w świetle przepisów art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem art. 4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku – za okres 2013 roku Wnioskodawca podlega obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiągniętych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem dochodów (przychodów) uzyskanych w tym czasie z tytułu świadczenia pracy w Belgii (ograniczony obowiązek podatkowy)?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1) W opisanym stanie faktycznym, centrum interesów życiowych od roku 2010 skupiało się i skupia nadal w Belgii i w rozumieniu przepisów art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, z którym cytowana ustawa wiąże nieograniczony obowiązek podatkowy opisany w art. 3 ust. 1 tej ustawy albowiem:

1.  na terenie Rzeczypospolitej Polskiej Wnioskodawca nie posiada centrum interesów życiowych (miejsca zamieszkania w rozumieniu ustawy);
2.  w okresie całego 2013 roku Wnioskodawca przebywał w Rzeczypospolitej Polskiej tylko przez okres 36 dni kalendarzowych, w pozostałym okresie przebywał w Jego miejscu zamieszkania w Belgii;

Ad. 2) W świetle przepisów art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i z uwzględnieniem postanowień art. 4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku – za okres 2013 roku Wnioskodawca podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów uzyskanych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej z tytułu wynajmowania lokalu mieszkalnego, które rozliczył odrębnie (PIT-28) i opłacił z tego tytułu stosowne podatki. W roku podatkowym 2013 na terenie Rzeczypospolitej Polskiej Wnioskodawca nie uzyskał innych dochodów (przychodów) opisanych w art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej nie będą podlegały osiągnięte w 2013 roku dochody ze stosunku pracy w Belgii, które zostały zgłoszone przez pracodawcę Wnioskodawcy we właściwym w Belgii urzędzie skarbowym i tam rozliczone według obowiązującego w Belgii prawa podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 4a ustawy, powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisana w Warszawie dnia 20 sierpnia 2001 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz. 2139).

Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, wszystkie jego jednostki terytorialne lub organy lokalnr. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

Stosownie do art. 4 ust. 2 ww. Konwencji, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
3.  jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;
4.  jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub jeżeli nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym umowa zawarta między Polską i Belgią.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest kawalerem, nie posiada dzieci, posiada obywatelstwo polskie. W 2010 r. w ramach programu „Erasmus” Wnioskodawca został skierowany na roczne studia dzienne w Katolickim Uniwersytecie w L na Wydziale Biofizyki. Po roku nauki w Belgii Wnioskodawca podjął decyzję dalszego jej kontynuowania na studiach wyższych w Katolickim Uniwersytecie w L. W roku 2013 obronił pracę magisterską w dziedzinie biofizyki. Po obronie pracy magisterskiej Wnioskodawca nadal studiuje na studiach dziennych Katolickiego Uniwersytetu w Belgii na Wydziale Medycznym (Radiologia), przygotowującym Go do otwarcia doktoratu. W związku z nauką w Katolickim Uniwersytecie w Belgii – od 21 września 2010 r. Wnioskodawca został zameldowany w Belgii, gdzie stale przebywa i zamieszkuje do chwili obecnej. Od 6 czerwca 2011 r. Wnioskodawca posiada zameldowanie na podstawie meldunkowej Karty „E” na czas do 6 czerwca 2016 r. za którą nadano Mu belgijski identyfikacyjny numer dla celów podatkowych (88.01.26-507.83). Przeniesienie centrum życiowego do Belgii było podyktowane dążeniem do zdobycia odpowiedniego wykształcenia, w tym ukończenia studiów doktoranckich, uzyskanie stopnia naukowanego – doktora i dalszej pracy naukowej. Centrum i interesy życiowe Wnioskodawcy od 2010 roku stale skupiają się w w Belgii i są ściśle powiązane z Jego nauką i dalszą karierą naukową oraz planami życiowymi związanymi z założeniem rodziny. W Polsce Wnioskodawca posiada prawo własności do odrębnego lokalu mieszkalnego, który wynajmuje osobom trzecim i rozlicza się odrębnie na zasadzie ryczałtu (PIT-28). W Polsce Wnioskodawca utrzymuje rachunek bankowy w celu przekazywania na ten rachunek czynszu najmu przez najemców lokalu mieszkalnego. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie Polski, ani na terenie innego kraju. W Polsce nie posiada inwestycji, w tym papierów wartościowych notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych. Nie jest również członkiem jakichkolwiek organizacji społecznych, kulturalnych lub politycznych w Polsce. Do Polski Wnioskodawca przyjeżdża sporadycznie w odwiedziny do rodziny, przeważnie na okres świąt Bożego Narodzenia i Wielkanoc, czasami w okresie wakacyjnym na kilka dni urlopu.

Od 2011 roku Wnioskodawca był zatrudniany okresowo przez Katolicki Uniwersytet w L, jako „student pracujący obsługi administracyjno – technicznej” w akademiku. Pracę na takich warunkach Wnioskodawca świadczył również w latach 2012 i 2013 oraz świadczy ją również obecnie w roku 2014. Uzyskane za tę pracę wynagrodzenie pozwoliło Wnioskodawcy na samodzielne utrzymywanie się w tym czasie. Wnioskodawca posiada rachunek w banku belgijskim, na który wynagrodzenie przekazuje tamtejszy pracodawca. Z tytułu uzyskanego w roku 2013 dochodu z najmu lokalu w Polsce Wnioskodawca dokonał odrębnych rozliczeń podatku w Polsce na podstawie PIT-28 i opłacił stosowny podatek. W okresie roku 2013 (poza czynszem najmu za lokal) Wnioskodawca nie uzyskał innych dochodów z tytułu pracy, działalności wykonywanej osobiście lub działalności gospodarczej świadczonej w Polsce albo od płatnika podlegającego polskim przepisom podatkowym. W okresie całego 2013 roku Wnioskodawca przebywał w Polsce w odwiedzinach swojej rodziny przez łączny okres nie dłuższy niż 36 dni.

W świetle przedstawionych faktów, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że centrum interesów życiowych i gospodarczych Wnioskodawcy od dnia wyjazdu, tj. 2010 r. znajduje się w Belgii. Fakt uzyskiwania dochodu z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Belgii, a także przeniesienie centrum życiowego do Belgii, jako powiązane z Jego nauką i dalszą karierą naukową oraz planami życiowymi związanymi z założeniem rodziny niezbicie świadczy, że centrum interesów życiowych oraz gospodarczych Wnioskodawcy znajduje się w Belgii. Ponadto, do Polski Wnioskodawca przyjeżdża sporadycznie w odwiedziny do rodziny, przeważnie na okres Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanoc, czasami w okresie wakacyjnym na kilka dni urlopu. W okresie całego 2013 r. Wnioskodawca przebywał w Polsce w odwiedzinach swojej rodziny przez łączny okres nie dłuższy niż 36 dni.

Biorąc pod uwagę fakt, że z Belgią Wnioskodawcę łączą ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, oraz uwzględniając zapisy Konwencji zawartej między Rzecząpospolita Polską a Królestwem Belgii w sprawie w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, stwierdzić należy, że Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Belgii. W tym państwie pozostaje w związku z dalszą nauką, karierą zawodową, wykonuje tam pracę zarobkową, a także ma plany życiowe związane z założeniem rodziny. Zatem, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym Skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.