Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.400.2023.11.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-16
Teza: Wniesienie przez Fundatora do Fundacji środka trwałego
(wkładu niepieniężnego) w postaci nieruchomości lokalowej
(Lokal), która była dotychczas amortyzowana, wartość
początkowa tego środka trwałego (Lokalu) dla celów
podatkowych powinna zostać ustalona – w drodze analogii
legis; na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, tj. jako
ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu wartość
tego środka trwałego, nie wyższa jednak od jego wartości
rynkowej.
Słowa kluczowe: amortyzacja
fundacje-fundacja rodzinna
majątek
nieruchomości
wartość-wartość początkowa-wartość początkowa
środka trwałego
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Zwolnienia podmiotowe-Fundacja rodzinna
1

2

W konsekwencji, w celu ustalenia przez Fundację dochodu z ww. źródła do opodatkowania
według stawki podstawowej konieczne będzie ustalenie przez Fundację wartości
początkowej wniesionego Lokalu, od której następnie będą dokonywane odpisy
amortyzacyjne stanowiące koszt uzyskania przychodu.
Kwestia ustalenia wartości początkowej środka trwałego (wkładu niepieniężnego) po
wniesieniu tego środka do fundacji rodzinnej na podwyższenie funduszu założycielskiego
nie została określona ani w ustawie o fundacji rodzinnej, ani w ustawie o podatku
dochodowym od osób prawnych. Należy zatem stwierdzić, że w tym zakresie istnieje luka
prawna, albowiem brak jest stosownej regulacji.
Pytanie
Czy w przypadku wniesienia przez Fundatora do Fundacji środka trwałego (wkładu
niepieniężnego) w postaci nieruchomości lokalowej (Lokal), która była dotychczas
amortyzowana, wartość początkowa tego środka trwałego (Lokalu) dla celów
podatkowych powinna zostać ustalona – w drodze analogii legis - na podstawie art. 16g
ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, tj. jako ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu
wartość tego środka trwałego, nie wyższa jednak od jego wartości rynkowej?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, w opisanej wyżej sytuacji, w związku z występującą luką prawną,
wartość początkowa powinna zostać ustalona - w drodze analogii legis - na podstawie art.
16g ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, tj. jako ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu
wartość tego środka trwałego, nie wyższa jednak od jego wartości rynkowej.
Na uzasadnienie swojego stanowiska Wnioskodawca przedstawia następujące argumenty.
Podobna luka prawna miała miejsce w ustawie CIT przed 2011 rokiem. W stanie prawnym
obowiązującym do 1 stycznia 2011 r. ustawa CIT nie regulowała zagadnienia ustalenia
wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych
wnoszonych jako wkład do spółek osobowych. Zagadnienie to było przedmiotem licznych
orzeczeń NSA, w których stwierdzano, że ujawnioną lukę prawną należy wypełnić w
drodze analogii art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i uznać, że w przypadku, gdy spółka
kapitałowa wniosła wkład niepieniężny (aport) do spółki osobowej za wartość początkową
uważa się ustaloną przez podatnika (spółkę osobową) na dzień wniesienia wkładu lub
udziału wartość środka, nie wyższą jednak od wartości rynkowej (vide: m.in. wyrok NSA z
dnia 12 czerwca 2014 r., II FSK 1726/12; wyrok NSA z dnia 06 czerwca 2014 r., II FSK 2030
/12; wyrok NSA z dnia 28 marca 2014 r., II FSK 998/12; wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2013
r., II FSK 2002/11). Sądy administracyjne podkreślały przy tym, że w prawie podatkowym
dopuszczalna jest analogia, o ile wypełnienie luki nie następuje na niekorzyść podatnika.
Możliwość stosowania analogii w prawie podatkowym jest ugruntowana w orzecznictwie
Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Wojewódzkich sądów administracyjnych od
wielu lat. Niezwykle ważne w zakresie zastosowania analogii jest orzeczenie NSA z 24
października 2006 r., I FSK 93/06. W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że wszelka
analogia mająca na celu jakiekolwiek pogorszenie sytuacji prawnej podatnika jest
niedopuszczalna. Podobnie w wyroku z 8 maja 2009 r., I FSK 166/08 18, NSA odniósł się do
zasady wyrażającej się w zakazie stosowania analogii na niekorzyść podatnika. W innym
wyroku z 11 lipca 2013 r., I FSK 1015/12 14, NSA uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny
jest uprawniony do posłużenia się metodą analogii legis w celu wypełnienia luki w
przepisach prawa w zakresie możliwości oprocentowania zwrotu różnicy podatku, tak jak i
nadpłaty, na podstawie wydanego wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości i
wskazać jako stosowany, odpowiednio, przepis art. 74 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. -
Ordynacja podatkowa.
Istniejąca do 2011 r. luka prawna została uzupełniona ustawą nowelizującą z dnia 25
listopada 2010 r. (weszła w życie 1 stycznia 2011 r.) poprzez dodanie pkt 4a w art. 16g ust.
1 ustawy CIT.
3

Obecnie w prawie podatkowym (ustawie CIT) mamy do czynienia z podobną luką prawną,
jaka występowała do 2011 roku, gdyż ani ustawa o fundacji rodzinnej, ani art. 16g ustawy
CIT nie reguluje kwestii określenia wartości początkowej środka trwałego przy wniesieniu
wkładu niepieniężnego do fundacji rodzinnej.
Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy CIT, fundacja rodzinna korzysta z podmiotowego
zwolnienia od podatku.
Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma
zastosowania do osiąganych przez fundację rodzinną przychodów z najmu, dzierżawy lub
innej umowy o podobnym charakterze, której przedmiotem jest przedsiębiorstwo,
zorganizowana część przedsiębiorstwa lub składniki majątku służące prowadzeniu
działalności przez beneficjenta, fundatora lub podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a
ust. 1 pkt 4 ustawy CIT z fundacją rodzinną, beneficjentem lub fundatorem, przy czym
wielkość udziałów i praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, wynosi co
najmniej 5%.
W konsekwencji, w przypadku sytuacji opisanej w art. 6 ust. 8 ustawy CIT (tj. objętej
zdarzeniem przyszłym, którego dotyczy wniosek o wydanie interpretacji) konieczne jest
ustalenie wartości początkowej środka trwałego (Lokalu, który zostałby wniesiony do
Fundacji) dla celów podatkowych. Od wartości początkowej zależy bowiem wysokość
odpisów amortyzacyjnych, które będą stanowić koszt uzyskania przychodu, a zatem kwota
wartości początkowej będzie wpływać na wysokość dochodu z najmu, dzierżawy lub innej
umowy o podobnym charakterze do opodatkowania według stawki podstawowej.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej, fundacja rodzinna jest osobą prawną
utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz
spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel
fundacji rodzinnej. W myśl natomiast art. 4 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej, fundacja
rodzinna nabywa osobowość prawną z chwilą wpisu do rejestru fundacji rodzinnych. Tym
samym fundacja rodzinna wpisana do rejestru fundacji rodzinnych jest osobą prawną
podobnie jak spółki kapitałowe czy spółdzielnie.
Zgodnie z art. 4a pkt 21 ustawy CIT, przez „spółkę” rozumie się m.in. spółki kapitałowe,
spółki kapitałowe w organizacji, spółkę komandytowo-akcyjną, spółkę komandytową.
Zdaniem Wnioskodawcy, w braku odpowiednich regulacji do fundacji rodzinnej powinien
być stosowany przepis odnoszący się do „spółki” w rozumieniu ustawy CIT, ponieważ
fundacja rodzinna tak jak spółki kapitałowe (mieszczące się w pojęciu „spółki”) jest osobą
prawną, ma niemal w tożsamy sposób ukształtowane organy (zarząd, rada nadzorcza,
zgromadzenie beneficjentów), a także posiada fundusz założycielski podobny do kapitału
zakładowego spółki.
Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że wyposażenie majątku fundacji rodzinnej może
nastąpić także w postaci darowizny od fundatora, co nie powoduje powstania przychodu
po stronie fundacji, a w takiej sytuacji wartość początkową również będzie stanowić
wartość rynkowa (art. 16g ust. 1 pkt 3 ustawy CIT).
Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, za wartość początkową środków trwałych oraz
wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie
nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki albo spółdzielni -
ustaloną przez podatnika, z zastrzeżeniem pkt 4c, na dzień wniesienia wkładu wartość
poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą
jednak od ich wartości rynkowej.
Żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie daje podstaw
do ustalenia wartości początkowej środka trwałego czy wartości niematerialnej i prawnej
jako „wartości historycznej”, to jest wartości początkowej, jaką przyjął podatnik (Fundator
wnoszący wkład) dla celów amortyzacji tego środka trwałego czy wartości niematerialnej i
prawnej, pomniejszonej o dokonane odpisy amortyzacyjne. Skoro żaden z przepisów nie
stanowi, że w sytuacji opisanej w zdarzeniu przyszłym powinna zostać zastosowana
4

„wartość historyczna”, zaś przedstawione powyżej argumenty wskazują na zasadność
zastosowania analogii legis z art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, to w ocenie Wnioskodawcy
należy uznać, że dla określenia wartości początkowej środka trwałego (Lokalu) w
przedstawionym zdarzeniu przyszłym stosowana powinna być wartość rynkowa.
Zastosowanie tej analogii jest dopuszczalne, gdyż będzie korzystne dla podatnika.
Zdaniem Wnioskodawcy brak jest natomiast argumentów do stosowania w drodze
analogii przepisów o ustaleniu wartości początkowej jako wartości historycznej.
Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania
31 października 2023 r. wydałem postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania znak
0111-KDIB1-2.4010.400.2023.1.DP. Postanowienie doręczono Państwu 6 listopada 2023 r.
Pismem z 13 listopada 2023 r. (wpływu 17 listopada 2023 r.), złożyli Państwo w
wymaganym przepisami prawa terminie – zażalenie na ww. postanowienie.
W dniu 17 stycznia 2024 r. wydałem postanowienie znak 0111-KDIB1-2.4010.400.2023.2.
MK, którym utrzymałem w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Postanowienie
doręczono 26 stycznia 2024 r.
Skarga na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie odmawiające wszczęcia
postępowania
Pismem z 26 lutego 2024 r. (wpływ 1 marca 2024 r.) wnieśli Państwo skargę na to
postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o:
- uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia o
odmowie wszczęcia postępowania z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania,
- zasądzenie na rzecz Fundacji kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa
procesowego, według norm przepisanych.
Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 28 marca 2024 r., znak 0111-KDIB1-
2.4010.400.2023.3.DP.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie i
poprzedzające je postanowienie z 31 października 2023 r. znak 0111-KDIB1-
2.4010.400.2023.1.DP – wyrokiem z 21 maja 2024 r. sygn. akt I SA/Łd 217/24.
Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Po ponownej analizie sprawy wycofałem swoją skargę kasacyjną. Naczelny Sąd
Administracyjny w Warszawie – postanowieniem z 11 lutego 2025 r. sygn. akt II FSK 1096
/24 umorzył postępowanie kasacyjne.
Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął do mnie 22
kwietnia 2025 r.
Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
przepisy prawa uległy zmianie.
Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:; uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w ww. wyroku;
5; ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
stwierdzam, że stanowisko jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 4a pkt 36 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
prawnych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „updop”):
Ilekroć w ustawie jest mowa o fundacji rodzinnej - oznacza to fundację rodzinną albo
fundację rodzinną w organizacji w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o
fundacji rodzinnej (Dz.U. poz. 326).
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. z 2023 r. poz.
326, dalej: „ufr”):
Ustawa reguluje organizację i funkcjonowanie fundacji rodzinnej, w tym prawa i
obowiązki fundatora i beneficjenta.
W tym miejscu wskazać należy na przepis art. 6 ust. 1 pkt 25 updop, który stanowi, że:
Zwalnia się od podatku fundację rodzinną.
Jednakże, zgodnie z art. 6 ust. 6, 7 i 8 updop:
6. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma zastosowania do podatku, o
którym mowa w art. 24b i art. 24q.
7. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma zastosowania do działalności
gospodarczej fundacji rodzinnej wykraczającej poza zakres określony w art. 5 ustawy
z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej.
8. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma zastosowania do osiąganych
przez fundację rodzinną przychodów z najmu, dzierżawy lub innej umowy o
podobnym charakterze, której przedmiotem jest przedsiębiorstwo, zorganizowana
część przedsiębiorstwa lub składniki majątku służące prowadzeniu działalności przez
beneficjenta, fundatora lub podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z
fundacją rodzinną, beneficjentem lub fundatorem, przy czym wielkość udziałów i
praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1, wynosi co najmniej 5%.
Stosownie do art. 24r updop:
1. W zakresie w jakim fundacja rodzinna prowadzi działalność gospodarczą
wykraczającą poza zakres określony w art. 5 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o
fundacji rodzinnej stawka podatku, o którym mowa w art. 19, wynosi 25% podstawy
opodatkowania.
2. Do fundacji rodzinnej, o której mowa w ust. 1, przepis art. 15 ust. 2 stosuje się
odpowiednio.
3. Do fundacji rodzinnej, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się zwolnień i odliczeń
określonych w art. 17-18f.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku wniesienia przez Fundatora do
Fundacji środka trwałego w postaci nieruchomości lokalowej, która była dotychczas
amortyzowana, wartość początkowa tego środka trwałego dla celów podatkowych
powinna zostać ustalona - w drodze analogii legis - na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 4
ustawy CIT, tj. jako ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu wartość tego
środka trwałego, nie wyższa jednak od jego wartości rynkowej.
Fundacje rodzinne podlegają co do zasady zwolnieniu z opodatkowania podatkiem
dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 updop.
Zwolnienie to nie ma jednak charakteru bezwzględnego i nie znajduje zastosowania m.in.
do osiąganych przez fundację rodzinną przychodów z najmu, dzierżawy lub innej umowy o
podobnym charakterze, której przedmiotem jest przedsiębiorstwo, zorganizowana część
6

przedsiębiorstwa lub składniki majątku służące prowadzeniu działalności przez
beneficjenta, fundatora lub podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z
fundacją rodzinną, beneficjentem lub fundatorem, przy czym wielkość udziałów i praw, o
których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1, wynosi co najmniej 5%. (art. 6 ust. 8 updop).
Do zaistnienia sytuacji opisanej w ww. art. 6 ust. 8 updop odwołuje się Wnioskodawca w
opisie zdarzenia przyszłego oraz w uzasadnieniu swojego stanowiska, gdyż wniesiona na
powiększanie funduszu założycielskiego nieruchomość lokalowa będzie wynajmowana
przez fundację rodzinną na rzecz podmiotów powiązanych z tą fundacją na cele
działalności gospodarczej.
W tych okolicznościach Wnioskodawca uważa, że skoro zobowiązany będzie do
opodatkowania przychodu z najmu nieruchomości, to w odniesieniu do tego przychodu
przysługiwać mu będzie prawo do amortyzacji nieruchomości.
W zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej środka trwałego Wnioskodawca
uznaje za zasadne (w drodze analogii) zastosowanie art. 16g ust. 1 pkt 4 updop, z którego
wynika, że:
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu
niepieniężnego wniesionego do spółki albo spółdzielni - ustaloną przez podatnika, z
zastrzeżeniem pkt 4c, na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich
wartości rynkowej.
Z powyższym poglądem nie można się jednak zgodzić.
Przepis ten odwołuje się literalnie jedynie do przypadku nabycia środka trwałego w
postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki albo spółdzielni. Fundacja rodzinna
nie została wymieniona w tym przepisie i z oczywistych względów nie może być również
postrzegana jako spółka lub spółdzielnia, gdyż zbędne w takim przypadku byłoby
wprowadzenie przez ustawodawcę do art. 4a pkt 36 updop odrębnej definicji fundacji
rodzinnej. Nie znajduje więc uzasadnienia rozszerzająca wykładnia art. 16g ust. 1 pkt 4
updop.
W okolicznościach opisanych we wniosku, zastosowanie znajdzie przepis art. 16g ust. 1
pkt 3 updop. Wynika z niego, że:
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny
lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa
darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej
wysokości.
Wniesienie nieruchomości lokalowej przez fundatora na podwyższenie funduszu
założycielskiego jest w istocie formą nieodpłatnego nabycia mienia przez fundację
rodzinną. W tym przypadku fundacja rodzinna działa jako odrębny podmiot praw i
obowiązków, który zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej jest osobą prawną
utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz
spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów. Fundacja z tytułu otrzymania mienia na
powiększenie funduszu założycielskiego nie dokonuje żadnych ekwiwalentnych świadczeń
na rzecz fundatora w zamian za wniesioną nieruchomość, w szczególności nie wydaje
żadnych praw udziałowych, nie dokonuje płatności, nie wydaje innego swojego mienia, itp.
Potencjalną możliwość otrzymywania ewentualnych późniejszych świadczeń przez
fundatora (jako beneficjenta) należy traktować jako odrębną niezależną czynność
wykonywaną zgodnie ze statutem, która nie powinna również być postrzegana jako
wynagrodzenie za wnoszone wcześniej do fundacji mienie.
7

Zatem wartość początkową nieruchomości lokalowej otrzymanej od fundatora należy
ustalić na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 3 updop w wartości rynkowej z dnia nabycia, chyba
że umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.
Przy czym w kwestii możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości
wniesionych na powiększenie funduszu założycielskiego fundacji rodzinnej,
wynajmowanych/wydzierżawianych następnie przez tą fundację także na rzecz
podmiotów powiązanych z fundacją rodzinną (gdy zastosowanie znajdzie przepis art. 6
ust. 8 updop) zastosowane znajdzie przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. a tiret drugi updop, w
myśl którego:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości
początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych
nieodpłatnie, jeżeli:
- nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub
praw, lub
- dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
- nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów
zaniechano poboru podatku.
Fundacje rodzinne podlegają co do zasady zwolnieniu z opodatkowania podatkiem
dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 updop. Wyjątki od tej
reguły zostały przewidziane w przepisach art. 6 ust. 6-9 updop, jednak nie obejmują one
zdarzeń polegających na wnoszeniu mienia do fundacji rodzinnej.
Należy przyjąć, że z tytułu wniesienia innego mienia np. w postaci nieruchomości na
fundusz założycielski fundacji rodzinnej, fundacja ta będzie korzystać ze zwolnienia na
podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 updop. W takich okolicznościach nabycie nieodpłatne
nieruchomości przez fundację rodzinną w okolicznościach przedstawionych we wniosku i
fakt, że z tego tytułu fundacja rodzinna będzie korzystać ze zwolnienia od podatku
dochodowego (zwolnienia podmiotowego) nie może uprawniać do zaliczania do koszów
uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od takiej nieruchomości. Do takiej
sytuacji odnosi się właśnie powołany wyżej przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. a updop.
Biorąc pod uwagę powyższe, Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku.
Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia
sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w
ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
8

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
czynności które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
(art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
(art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
podatkowej.
9
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 1-pkt 25
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 63-lit. a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 1-pkt 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 sierpnia 2023 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (zwany dalej: Fundacją, F.R. (...)) jest fundacją rodzinną utworzoną na
    podstawie ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 326).
    Fundacja została ustanowiona w akcie założycielskim sporządzonym w formie aktu
    notarialnego przed notariuszem w (...). W dniu (...) maja 2023 r. w Sądzie Okręgowym w
    Piotrkowie Trybunalskim (sądzie rejestrowym) został złożony wniosek o wpis Fundacji do
    rejestru fundacji rodzinnych. Postanowieniem z dnia (...) lipca 2023 r. wydanym przez Sąd
    Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, I Wydział Cywilny (sygn. (...)) Fundacja została
    wpisana do rejestru fundacji rodzinnych.
    Zgodnie ze statutem Fundacji, fundatorem Fundacji jest (...) (zwany dalej: Fundatorem).
    Zarząd Fundacji jest jednoosobowy i składa się z Prezesa Zarządu w osobie (...) (małżonki
    Fundatora). W skład Zgromadzenia Beneficjentów wchodzą natomiast (...) i (...).
    Fundator i jego małżonka (...) są współwłaścicielami, na prawach wspólności małżeńskiej
    ustawowej, lokalu użytkowego nr (...) położonego w (...) (zwanego dalej: Lokalem). Lokal
    jest wykorzystywany na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Lokal
    jest amortyzowany przez (...) według metody liniowej (...) przyjęta wartość początkowa (...)
    zł, dotychczasowe odpisy amortyzacyjne wynoszą natomiast (...) zł (stan na (...) lipca 2023
    r.).
    Fundator rozważa wniesienie, za zgodą małżonki (...) (art. 37 § 1 pkt 1 k.r.o.), Lokalu do
    Fundacji tytułem wkładu na podwyższenie funduszu założycielskiego, który obecnie
    zgodnie ze statutem Fundacji wynosi 100.000 złotych. Lokal miałby zostać wniesiony do
    Fundacji zarejestrowanej w rejestrze fundacji rodzinnych i posiadającej osobowość
    prawną (art. 4 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej).
    Po wniesieniu Lokalu do Fundacji, Lokal miałby być dalej wykorzystywany w działalności
    gospodarczej i amortyzowany. Fundacja miałaby wykorzystywać Lokal do osiągania
    przychodów z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, do których
    zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (zwanej dalej:
    ustawą CIT) nie miałoby zastosowania zwolnienie podmiotowe, o którym mowa w art. 6
    ust. 1 pkt 25 ustawy CIT.

    W konsekwencji, w celu ustalenia przez Fundację dochodu z ww. źródła do opodatkowania
    według stawki podstawowej konieczne będzie ustalenie przez Fundację wartości
    początkowej wniesionego Lokalu, od której następnie będą dokonywane odpisy
    amortyzacyjne stanowiące koszt uzyskania przychodu.
    Kwestia ustalenia wartości początkowej środka trwałego (wkładu niepieniężnego) po
    wniesieniu tego środka do fundacji rodzinnej na podwyższenie funduszu założycielskiego
    nie została określona ani w ustawie o fundacji rodzinnej, ani w ustawie o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Należy zatem stwierdzić, że w tym zakresie istnieje luka
    prawna, albowiem brak jest stosownej regulacji.

## Pytanie

Czy w przypadku wniesienia przez Fundatora do Fundacji środka trwałego (wkładu
    niepieniężnego) w postaci nieruchomości lokalowej (Lokal), która była dotychczas
    amortyzowana, wartość początkowa tego środka trwałego (Lokalu) dla celów
    podatkowych powinna zostać ustalona – w drodze analogii legis - na podstawie art. 16g
    ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, tj. jako ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu
    wartość tego środka trwałego, nie wyższa jednak od jego wartości rynkowej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w opisanej wyżej sytuacji, w związku z występującą luką prawną,
    wartość początkowa powinna zostać ustalona - w drodze analogii legis - na podstawie art.
    16g ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, tj. jako ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu
    wartość tego środka trwałego, nie wyższa jednak od jego wartości rynkowej.
    Na uzasadnienie swojego stanowiska Wnioskodawca przedstawia następujące argumenty.
    Podobna luka prawna miała miejsce w ustawie CIT przed 2011 rokiem. W stanie prawnym
    obowiązującym do 1 stycznia 2011 r. ustawa CIT nie regulowała zagadnienia ustalenia
    wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych
    wnoszonych jako wkład do spółek osobowych. Zagadnienie to było przedmiotem licznych
    orzeczeń NSA, w których stwierdzano, że ujawnioną lukę prawną należy wypełnić w
    drodze analogii art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i uznać, że w przypadku, gdy spółka
    kapitałowa wniosła wkład niepieniężny (aport) do spółki osobowej za wartość początkową
    uważa się ustaloną przez podatnika (spółkę osobową) na dzień wniesienia wkładu lub
    udziału wartość środka, nie wyższą jednak od wartości rynkowej (vide: m.in. wyrok NSA z
    dnia 12 czerwca 2014 r., II FSK 1726/12; wyrok NSA z dnia 06 czerwca 2014 r., II FSK 2030
    /12; wyrok NSA z dnia 28 marca 2014 r., II FSK 998/12; wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2013
    r., II FSK 2002/11). Sądy administracyjne podkreślały przy tym, że w prawie podatkowym
    dopuszczalna jest analogia, o ile wypełnienie luki nie następuje na niekorzyść podatnika.
    Możliwość stosowania analogii w prawie podatkowym jest ugruntowana w orzecznictwie
    Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Wojewódzkich sądów administracyjnych od
    wielu lat. Niezwykle ważne w zakresie zastosowania analogii jest orzeczenie NSA z 24
    października 2006 r., I FSK 93/06. W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że wszelka
    analogia mająca na celu jakiekolwiek pogorszenie sytuacji prawnej podatnika jest
    niedopuszczalna. Podobnie w wyroku z 8 maja 2009 r., I FSK 166/08 18, NSA odniósł się do
    zasady wyrażającej się w zakazie stosowania analogii na niekorzyść podatnika. W innym
    wyroku z 11 lipca 2013 r., I FSK 1015/12 14, NSA uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny
    jest uprawniony do posłużenia się metodą analogii legis w celu wypełnienia luki w
    przepisach prawa w zakresie możliwości oprocentowania zwrotu różnicy podatku, tak jak i
    nadpłaty, na podstawie wydanego wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości i
    wskazać jako stosowany, odpowiednio, przepis art. 74 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. -
    Ordynacja podatkowa.
    Istniejąca do 2011 r. luka prawna została uzupełniona ustawą nowelizującą z dnia 25
    listopada 2010 r. (weszła w życie 1 stycznia 2011 r.) poprzez dodanie pkt 4a w art. 16g ust.
    1 ustawy CIT.

    Obecnie w prawie podatkowym (ustawie CIT) mamy do czynienia z podobną luką prawną,
    jaka występowała do 2011 roku, gdyż ani ustawa o fundacji rodzinnej, ani art. 16g ustawy
    CIT nie reguluje kwestii określenia wartości początkowej środka trwałego przy wniesieniu
    wkładu niepieniężnego do fundacji rodzinnej.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy CIT, fundacja rodzinna korzysta z podmiotowego
    zwolnienia od podatku.
    Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma
    zastosowania do osiąganych przez fundację rodzinną przychodów z najmu, dzierżawy lub
    innej umowy o podobnym charakterze, której przedmiotem jest przedsiębiorstwo,
    zorganizowana część przedsiębiorstwa lub składniki majątku służące prowadzeniu
    działalności przez beneficjenta, fundatora lub podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a
    ust. 1 pkt 4 ustawy CIT z fundacją rodzinną, beneficjentem lub fundatorem, przy czym
    wielkość udziałów i praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, wynosi co
    najmniej 5%.
    W konsekwencji, w przypadku sytuacji opisanej w art. 6 ust. 8 ustawy CIT (tj. objętej
    zdarzeniem przyszłym, którego dotyczy wniosek o wydanie interpretacji) konieczne jest
    ustalenie wartości początkowej środka trwałego (Lokalu, który zostałby wniesiony do
    Fundacji) dla celów podatkowych. Od wartości początkowej zależy bowiem wysokość
    odpisów amortyzacyjnych, które będą stanowić koszt uzyskania przychodu, a zatem kwota
    wartości początkowej będzie wpływać na wysokość dochodu z najmu, dzierżawy lub innej
    umowy o podobnym charakterze do opodatkowania według stawki podstawowej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej, fundacja rodzinna jest osobą prawną
    utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz
    spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel
    fundacji rodzinnej. W myśl natomiast art. 4 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej, fundacja
    rodzinna nabywa osobowość prawną z chwilą wpisu do rejestru fundacji rodzinnych. Tym
    samym fundacja rodzinna wpisana do rejestru fundacji rodzinnych jest osobą prawną
    podobnie jak spółki kapitałowe czy spółdzielnie.
    Zgodnie z art. 4a pkt 21 ustawy CIT, przez „spółkę” rozumie się m.in. spółki kapitałowe,
    spółki kapitałowe w organizacji, spółkę komandytowo-akcyjną, spółkę komandytową.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w braku odpowiednich regulacji do fundacji rodzinnej powinien
    być stosowany przepis odnoszący się do „spółki” w rozumieniu ustawy CIT, ponieważ
    fundacja rodzinna tak jak spółki kapitałowe (mieszczące się w pojęciu „spółki”) jest osobą
    prawną, ma niemal w tożsamy sposób ukształtowane organy (zarząd, rada nadzorcza,
    zgromadzenie beneficjentów), a także posiada fundusz założycielski podobny do kapitału
    zakładowego spółki.
    Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że wyposażenie majątku fundacji rodzinnej może
    nastąpić także w postaci darowizny od fundatora, co nie powoduje powstania przychodu
    po stronie fundacji, a w takiej sytuacji wartość początkową również będzie stanowić
    wartość rynkowa (art. 16g ust. 1 pkt 3 ustawy CIT).
    Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, za wartość początkową środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie
    nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki albo spółdzielni -
    ustaloną przez podatnika, z zastrzeżeniem pkt 4c, na dzień wniesienia wkładu wartość
    poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą
    jednak od ich wartości rynkowej.
    Żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie daje podstaw
    do ustalenia wartości początkowej środka trwałego czy wartości niematerialnej i prawnej
    jako „wartości historycznej”, to jest wartości początkowej, jaką przyjął podatnik (Fundator
    wnoszący wkład) dla celów amortyzacji tego środka trwałego czy wartości niematerialnej i
    prawnej, pomniejszonej o dokonane odpisy amortyzacyjne. Skoro żaden z przepisów nie
    stanowi, że w sytuacji opisanej w zdarzeniu przyszłym powinna zostać zastosowana

    „wartość historyczna”, zaś przedstawione powyżej argumenty wskazują na zasadność
    zastosowania analogii legis z art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, to w ocenie Wnioskodawcy
    należy uznać, że dla określenia wartości początkowej środka trwałego (Lokalu) w
    przedstawionym zdarzeniu przyszłym stosowana powinna być wartość rynkowa.
    Zastosowanie tej analogii jest dopuszczalne, gdyż będzie korzystne dla podatnika.
    Zdaniem Wnioskodawcy brak jest natomiast argumentów do stosowania w drodze
    analogii przepisów o ustaleniu wartości początkowej jako wartości historycznej.
    Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania
    31 października 2023 r. wydałem postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania znak
    0111-KDIB1-2.4010.400.2023.1.DP. Postanowienie doręczono Państwu 6 listopada 2023 r.
    Pismem z 13 listopada 2023 r. (wpływu 17 listopada 2023 r.), złożyli Państwo w
    wymaganym przepisami prawa terminie – zażalenie na ww. postanowienie.
    W dniu 17 stycznia 2024 r. wydałem postanowienie znak 0111-KDIB1-2.4010.400.2023.2.
    MK, którym utrzymałem w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Postanowienie
    doręczono 26 stycznia 2024 r.
    Skarga na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie odmawiające wszczęcia
    postępowania
    Pismem z 26 lutego 2024 r. (wpływ 1 marca 2024 r.) wnieśli Państwo skargę na to
    postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o:
    - uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia o
      odmowie wszczęcia postępowania z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
      oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania,
    - zasądzenie na rzecz Fundacji kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa
      procesowego, według norm przepisanych.
    Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 28 marca 2024 r., znak 0111-KDIB1-
    2.4010.400.2023.3.DP.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie i
    poprzedzające je postanowienie z 31 października 2023 r. znak 0111-KDIB1-
    2.4010.400.2023.1.DP – wyrokiem z 21 maja 2024 r. sygn. akt I SA/Łd 217/24.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Po ponownej analizie sprawy wycofałem swoją skargę kasacyjną. Naczelny Sąd
    Administracyjny w Warszawie – postanowieniem z 11 lutego 2025 r. sygn. akt II FSK 1096
    /24 umorzył postępowanie kasacyjne.
    Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął do mnie 22
    kwietnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w ww. wyroku;

    • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 4a pkt 36 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „updop”):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o fundacji rodzinnej - oznacza to fundację rodzinną albo
      fundację rodzinną w organizacji w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o
      fundacji rodzinnej (Dz.U. poz. 326).
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. z 2023 r. poz.
    326, dalej: „ufr”):
      Ustawa reguluje organizację i funkcjonowanie fundacji rodzinnej, w tym prawa i
      obowiązki fundatora i beneficjenta.
    W tym miejscu wskazać należy na przepis art. 6 ust. 1 pkt 25 updop, który stanowi, że:
      Zwalnia się od podatku fundację rodzinną.
    Jednakże, zgodnie z art. 6 ust. 6, 7 i 8 updop:
      6. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma zastosowania do podatku, o
      którym mowa w art. 24b i art. 24q.
      7. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma zastosowania do działalności
      gospodarczej fundacji rodzinnej wykraczającej poza zakres określony w art. 5 ustawy
      z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej.
      8. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25, nie ma zastosowania do osiąganych
      przez fundację rodzinną przychodów z najmu, dzierżawy lub innej umowy o
      podobnym charakterze, której przedmiotem jest przedsiębiorstwo, zorganizowana
      część przedsiębiorstwa lub składniki majątku służące prowadzeniu działalności przez
      beneficjenta, fundatora lub podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z
      fundacją rodzinną, beneficjentem lub fundatorem, przy czym wielkość udziałów i
      praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1, wynosi co najmniej 5%.
    Stosownie do art. 24r updop:
      1. W zakresie w jakim fundacja rodzinna prowadzi działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zakres określony w art. 5 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o
      fundacji rodzinnej stawka podatku, o którym mowa w art. 19, wynosi 25% podstawy
      opodatkowania.
      2. Do fundacji rodzinnej, o której mowa w ust. 1, przepis art. 15 ust. 2 stosuje się
      odpowiednio.
      3. Do fundacji rodzinnej, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się zwolnień i odliczeń
      określonych w art. 17-18f.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku wniesienia przez Fundatora do
    Fundacji środka trwałego w postaci nieruchomości lokalowej, która była dotychczas
    amortyzowana, wartość początkowa tego środka trwałego dla celów podatkowych
    powinna zostać ustalona - w drodze analogii legis - na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 4
    ustawy CIT, tj. jako ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu wartość tego
    środka trwałego, nie wyższa jednak od jego wartości rynkowej.
    Fundacje rodzinne podlegają co do zasady zwolnieniu z opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 updop.
    Zwolnienie to nie ma jednak charakteru bezwzględnego i nie znajduje zastosowania m.in.
    do osiąganych przez fundację rodzinną przychodów z najmu, dzierżawy lub innej umowy o
    podobnym charakterze, której przedmiotem jest przedsiębiorstwo, zorganizowana część

    przedsiębiorstwa lub składniki majątku służące prowadzeniu działalności przez
    beneficjenta, fundatora lub podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z
    fundacją rodzinną, beneficjentem lub fundatorem, przy czym wielkość udziałów i praw, o
    których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1, wynosi co najmniej 5%. (art. 6 ust. 8 updop).
    Do zaistnienia sytuacji opisanej w ww. art. 6 ust. 8 updop odwołuje się Wnioskodawca w
    opisie zdarzenia przyszłego oraz w uzasadnieniu swojego stanowiska, gdyż wniesiona na
    powiększanie funduszu założycielskiego nieruchomość lokalowa będzie wynajmowana
    przez fundację rodzinną na rzecz podmiotów powiązanych z tą fundacją na cele
    działalności gospodarczej.
    W tych okolicznościach Wnioskodawca uważa, że skoro zobowiązany będzie do
    opodatkowania przychodu z najmu nieruchomości, to w odniesieniu do tego przychodu
    przysługiwać mu będzie prawo do amortyzacji nieruchomości.
    W zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej środka trwałego Wnioskodawca
    uznaje za zasadne (w drodze analogii) zastosowanie art. 16g ust. 1 pkt 4 updop, z którego
    wynika, że:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu
      niepieniężnego wniesionego do spółki albo spółdzielni - ustaloną przez podatnika, z
      zastrzeżeniem pkt 4c, na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich
      wartości rynkowej.
    Z powyższym poglądem nie można się jednak zgodzić.
    Przepis ten odwołuje się literalnie jedynie do przypadku nabycia środka trwałego w
    postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki albo spółdzielni. Fundacja rodzinna
    nie została wymieniona w tym przepisie i z oczywistych względów nie może być również
    postrzegana jako spółka lub spółdzielnia, gdyż zbędne w takim przypadku byłoby
    wprowadzenie przez ustawodawcę do art. 4a pkt 36 updop odrębnej definicji fundacji
    rodzinnej. Nie znajduje więc uzasadnienia rozszerzająca wykładnia art. 16g ust. 1 pkt 4
    updop.
    W okolicznościach opisanych we wniosku, zastosowanie znajdzie przepis art. 16g ust. 1
    pkt 3 updop. Wynika z niego, że:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny
      lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa
      darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej
      wysokości.
    Wniesienie nieruchomości lokalowej przez fundatora na podwyższenie funduszu
    założycielskiego jest w istocie formą nieodpłatnego nabycia mienia przez fundację
    rodzinną. W tym przypadku fundacja rodzinna działa jako odrębny podmiot praw i
    obowiązków, który zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej jest osobą prawną
    utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz
    spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów. Fundacja z tytułu otrzymania mienia na
    powiększenie funduszu założycielskiego nie dokonuje żadnych ekwiwalentnych świadczeń
    na rzecz fundatora w zamian za wniesioną nieruchomość, w szczególności nie wydaje
    żadnych praw udziałowych, nie dokonuje płatności, nie wydaje innego swojego mienia, itp.
    Potencjalną możliwość otrzymywania ewentualnych późniejszych świadczeń przez
    fundatora (jako beneficjenta) należy traktować jako odrębną niezależną czynność
    wykonywaną zgodnie ze statutem, która nie powinna również być postrzegana jako
    wynagrodzenie za wnoszone wcześniej do fundacji mienie.

    Zatem wartość początkową nieruchomości lokalowej otrzymanej od fundatora należy
    ustalić na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 3 updop w wartości rynkowej z dnia nabycia, chyba
    że umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.
    Przy czym w kwestii możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości
    wniesionych na powiększenie funduszu założycielskiego fundacji rodzinnej,
    wynajmowanych/wydzierżawianych następnie przez tą fundację także na rzecz
    podmiotów powiązanych z fundacją rodzinną (gdy zastosowanie znajdzie przepis art. 6
    ust. 8 updop) zastosowane znajdzie przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. a tiret drugi updop, w
    myśl którego:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych
      nieodpłatnie, jeżeli:
      - nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub
      praw, lub
      - dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
      - nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów
      zaniechano poboru podatku.
    Fundacje rodzinne podlegają co do zasady zwolnieniu z opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 updop. Wyjątki od tej
    reguły zostały przewidziane w przepisach art. 6 ust. 6-9 updop, jednak nie obejmują one
    zdarzeń polegających na wnoszeniu mienia do fundacji rodzinnej.
    Należy przyjąć, że z tytułu wniesienia innego mienia np. w postaci nieruchomości na
    fundusz założycielski fundacji rodzinnej, fundacja ta będzie korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 updop. W takich okolicznościach nabycie nieodpłatne
    nieruchomości przez fundację rodzinną w okolicznościach przedstawionych we wniosku i
    fakt, że z tego tytułu fundacja rodzinna będzie korzystać ze zwolnienia od podatku
    dochodowego (zwolnienia podmiotowego) nie może uprawniać do zaliczania do koszów
    uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od takiej nieruchomości. Do takiej
    sytuacji odnosi się właśnie powołany wyżej przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. a updop.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia
    sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.