Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-935/08/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-02-23
Teza: Czy istnieje możliwość zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej od używanego lokalu, w stosunku do którego wnioskodawca posiada spółdzielcze prawdo do lokalu użytkowego, a które zostanie przekształcone na podstawie umowy w formie aktu notarialnego w odrębną własność?
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-lokal użytkowy; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; spółki-spółka cywilna; stawka-stawka indywidualna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana P., przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2008 r. (data wpływu do tut. Biura 25 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 listopada 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki cywilnej, która 1 września 2001 r. wynajęła lokal od Spółdzielni Mieszkaniowej, w którym za zgodą tej Spółdzielni dokonała szeregu nakładów inwestycyjnych (w tym dobudowę dodatkowych pomieszczeń). W okresie najmu lokalu poniesione nakłady potraktowano jako inwestycję w obcym środku trwałym i rozpoczęto jej amortyzację stawką amortyzacyjną 10% od miesiąca następującego po zakończeniu prac adaptacyjnych (art. 22j ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W kwietniu 2005 r. Spółka dokonała zakupu wynajmowanego lokalu i 26 kwietnia 2005 r. została zawarte ze Spółdzielnią umowa o ustalenie spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego.

Od maja 2005 r. Spółka rozpoczęła amortyzowanie spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego według stawki 2,5% (art. 22m ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)

W 2008 r. Spółka była w trakcie przekształcenia spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego w odrębną własność (zawarcie umowy o ustanowienie odrębnej własności w formie aktu notarialnego).

Spółdzielnia Mieszkaniowa, od której w 2001 r. Spółka wynajmowała lokal i w rezultacie odkupiła go, była właścicielem i użytkownikiem ww. lokalu od 1 sierpnia 1984 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy istnieje możliwość zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej od używanego lokalu, w stosunku do którego wnioskodawca posiada spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, a które zostanie przekształcone na podstawie umowy w formie aktu notarialnego w odrębną własność?

Zdaniem wnioskodawcy, może zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną do używanego lokalu, do którego obecnie posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego, a które to prawo zostanie przekształcone na podstawie aktu notarialnego w odrębną własność.

Z chwilą podpisania aktu notarialnego o ustanowieniu odrębnej własności lokalu zmienia się tytuł prawny do tego lokalu i w konsekwencji otrzyma nowy środek trwały, który będzie pierwszy raz wpisany do ewidencji środków trwałych.

Wprawdzie lokal ten jest obecnie wpisany do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ale jako wartość niematerialna i prawna (tj. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego).

Środek trwały powstanie dopiero z chwilą przekształcenia tego prawa w odrębną własność lokalu.

Środek trwały będzie można amortyzować wg indywidualnej stawki amortyzacji, gdyż wcześniej był używany przez Spółdzielnię Mieszkaniową, tj. od 1984 do 2001 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

Stosownie do przepisu art. 22 ust. 8 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne), dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a – 22o z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z treścią art. 22b ust, 1. amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

W myśl art. 22h ust. 2 ww. ustawy podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Zgodnie z art. 22i ust. 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.

Możliwość ustalenia indywidualnej stawki amortyzacji przewiduje art. 22j ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z zastrzeżeniem art. 22l, podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że:

*   dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat, z wyjątkiem: a) trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, b) kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych - dla których okres amortyzacji nie może być krótszy niż 3 lata.
*   dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5 % okres amortyzacji nie może być krótszy niż 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

W myśl art. 22j ust. 3 ww. ustawy środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za:

1.  używane - jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy, lub
2.  ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z wniosku Spółka, której wspólnikiem jest wnioskodawca, nabyła spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego w 2005 r. Prawo to wykorzystywane jest w ramach prowadzonej przez tę Spółkę pozarolniczej działalności gospodarczej. Zostało ono wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, amortyzowane wg stawki 2,5% rocznie. Z chwilą podpisania aktu notarialnego o ustanowieniu odrębnej własności lokalu zmieni się status prawny tego lokalu. W związku z czym Spółka, której wnioskodawca jest wspólnikiem, pozyska środek trwały po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych, dla którego istnieje możliwość zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej na podstawie cyt. powyżej przepisów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.