Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.880.2025.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu Lokalu i usług
wykończeniowych, a ujętego w fakturach otrzymanych przez
Wnioskodawcę przed formalną rejestracją Wnioskodawcy jako
podatnika VAT czynnego.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
zgłoszenie-zgłoszenie aktualizacyjne
zgłoszenie-zgłoszenie rejestracyjne
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13
1
Zagadnienia: naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Przywrócenie
zarejestrowania podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zawieszenie
działalności
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie
rejestracyjne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zmiana danych
w zgłoszeniu rejestracyjnym
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania
przepisów rozdziału
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 4-pkt 2 (od 01.01.2025)-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 4-pkt 2 (od 01.01.2025)-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 5-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 5-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 5-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 5-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego w
    pytaniu nr 1 wniosku zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT przy nabyciu Lokalu i usług
    wykończeniowych, a ujętego w fakturach otrzymanych przez Wnioskodawcę przed
    formalną rejestracją Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego.

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan A. A. (dalej: „Wnioskodawca”) jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym.
    Wnioskodawca nie prowadzi jednoosobowej działalności gospodarczej. Wnioskodawca
    rozpoczął prowadzenie działalności związanej z dzierżawą/wynajmem lokalu w ramach
    najmu prywatnego.
    W związku z rozpoczęciem tej działalności, Wnioskodawca zarejestrował się jako podatnik
    VAT czynny począwszy od 1 czerwca 2025 r. (ta data została wskazana w części C
    zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R). Wnioskodawca rozlicza VAT składając deklaracje
    miesięczne, począwszy od czerwca 2025 r.

    Działalność opodatkowana VAT Wnioskodawcy polega na wynajmie lokalu
    niemieszkalnego (apartamentu wypoczynkowego, dalej: „Lokal”), położonego w
    miejscowości turystycznej.
    Wnioskodawca świadczy usługi wynajmu (dzierżawy) lokalu wraz z wyposażeniem na rzecz
    podmiotu profesjonalnie zajmującego się wynajmem krótkoterminowym nieruchomości
    (dalej: „Operator”), który wynajmuje lokal gościom. Usługi świadczone są na podstawie
    umowy zawartej z Operatorem 8 maja 2025 r. oraz aneksem nr 1 do umowy. W związku ze
    świadczeniem usług, Wnioskodawca wystawia faktury na Operatora z zastosowaniem 23%
    stawki podatku od towarów i usług. Tym samym, Lokal jest wykorzystywany przez
    Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych – świadczenia usług wynajmu
    na rzecz Operatora.
    Wnioskodawca zakupił Lokal od dewelopera na podstawie Umowy ustanowienia odrębnej
    własności lokalu i sprzedaży, zawartej w formie aktu notarialnego 22 lipca 2024 r. Lokal
    został zakupiony przez Wnioskodawcę oraz żonę Wnioskodawcy do ich majątku
    wspólnego. Wnioskodawcę i jego żonę obowiązuje ustawowy ustrój wspólności
    majątkowej. Żona Wnioskodawcy wyraziła na rzecz Operatora zgodę na oddanie Lokalu w
    dzierżawę przez Wnioskodawcę (zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 36 § 2 ustawy z
    dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy).
    Zgodnie z umową przedwstępną, Wnioskodawca dokonywał płatności zaliczek na zakup
    Lokalu, które były dokumentowane przez dewelopera fakturami zaliczkowymi:
      1) Faktura zaliczkowa z 22 maja 2024 r., dokumentująca zaliczkę otrzymaną (...),
      2) Faktura zaliczkowa z 22 maja 2024 r., dokumentująca zaliczkę otrzymaną (...),
      3) Faktura zaliczkowa z 23 maja 2024 r., dokumentująca zaliczkę otrzymaną (...),
      4) Faktura zaliczkowa z 10 czerwca 2024 r., dokumentująca zaliczkę otrzymaną (...),
      5) Faktura zaliczkowa z dnia 11 czerwca 2024 r., dokumentująca zaliczkę otrzymaną (...).
    Wnioskodawca zawarł również umowę z zewnętrznym podmiotem na wykonanie prac
    wykończeniowych w Lokalu. Zgodnie z umową, Wnioskodawca był zobowiązany do wpłaty
    zaliczek na wykonanie prac, które były dokumentowane fakturami zaliczkowymi:
      1) Faktura zaliczkowa z 23 maja 2024 r., dokumentująca zaliczkę otrzymaną (...),
      2) Faktura zaliczkowa z 11 czerwca 2024 r., dokumentująca zaliczkę otrzymaną (...),
      3) Faktura zaliczkowa z dnia 24 czerwca 2024 r., dokumentująca zaliczkę otrzymaną (...).
    Powyższe faktury dokumentujące zaliczki na zakup i wykończenie Lokalu nie zawierały
    numeru NIP Wnioskodawcy, gdyż w tym czasie nie był on jeszcze formalnie
    zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Jako nabywcy na powyższych fakturach zostali
    wskazani Wnioskodawca oraz jego żona, która jest współwłaścicielem Lokalu (w ramach
    wspólności ustawowej małżeńskiej).
    Faktury dokumentujące nabycie Lokalu oraz wykonanie usług wykończeniowych
    odzwierciedlają rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych – potwierdzają czynności
    faktycznie dokonane.
    Zakup Lokalu i usług wykończeniowych podlegał opodatkowaniu 23% VAT.
    Faktury były otrzymywane przez Wnioskodawcę w miesiącach ich wystawienia
    wskazanych powyżej (tj. począwszy od maja 2024 r.).
    Pomimo, że w momencie podpisywania umów (umowy przedwstępnej z deweloperem
    oraz umowy na wykonanie wykończenia) i w momencie otrzymania faktur zaliczkowych,
    Wnioskodawca nie był formalnie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, to już od
    samego początku działał w charakterze podatnika VAT z zamiarem wykorzystania Lokalu
    w ramach działalności opodatkowanej (opodatkowanej dzierżawy/wynajmu Lokalu wraz z

    wyposażeniem). Wnioskodawca zamierza złożyć aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego
    VAT-R, wskazując okres rozliczeniowy, za który Wnioskodawca złoży pierwszą deklarację
    podatkową, w oparciu o datę otrzymania pierwszej faktury zaliczkowej (maj 2024 r.).
    Pytanie (oznaczone we wniosku nr 1)
    Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia
    VAT naliczonego przy nabyciu Lokalu i usług wykończeniowych, a ujętego w fakturach
    otrzymanych przez Wnioskodawcę przed formalną rejestracją Wnioskodawcy jako
    podatnika VAT czynnego?
    Pana stanowisko w sprawie
    W przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia
    VAT naliczonego przy nabyciu Lokalu i usług wykończeniowych, a ujętego w fakturach
    otrzymanych przez Wnioskodawcę przed formalną rejestracją Wnioskodawcy jako
    podatnika VAT czynnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej „Ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług (zwanym dalej „podatkiem”), podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Według art. 86 ust. 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      1) nabycia towarów i usług,
      2) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn.
    takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza tym samym możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy
    uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że
    zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności
    opodatkowanej.
    Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. W każdym przypadku
    należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z
    którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności
    opodatkowanych.
    Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do
    nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek
    podatkowy.
    Jak wynika z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a
    – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę
    lub dokument celny.
    Według art. 86 ust. 11 ustawy: Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku
    należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku
    należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów
    rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji
    podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.
    Z kolei zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy: Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10,
    10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty
    deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o
        którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego – nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od
        początku roku, w którym powstało prawo.
    Przepisy ustawy nie ograniczają w żadnej mierze czasu korekty podatku należnego.
    Jedynym ograniczeniem czasowym jest tu termin przedawnienia (i związany z nim termin
    złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty) zobowiązania podatkowego.
    Natomiast kwestię prawa korygowania podatku naliczonego reguluje ww. art. 86 ust. 13
    ustawy.
    Podkreślić należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi odliczenie podatku naliczonego
    w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako

    podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w
    art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Wskazany powyżej przepis ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje sankcję w
    postaci pozbawienia podatnika prawa do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego w razie niezarejestrowania się. Nie wskazuje natomiast wprost, z jakim
    momentem – z punktu widzenia niemożności odliczenia podatku naliczonego – należy
    wiązać status podatnika (zarejestrowany czy nie).
    Z przepisu art. 88 ust. 4 ustawy nie wynika bowiem, aby do nabycia uprawnienia do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego koniecznym było
    posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w momencie otrzymania faktury.
    Tak więc podatnik, w zakresie, w jakim nabyte towary wykorzystuje do czynności
    opodatkowanych, nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie
    otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status czynnego
    podatnika VAT.
    Zatem prawo do obniżenia podatku należnego może być realizowane przez podatnika w
    ściśle określonym czasie, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych,
    tj. istnienia związku między zakupami i prowadzoną działalnością opodatkowaną.
    Wobec powyższego, ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia
    podatku od zakupów dokonanych przed rejestracją, o ile zakupione towary i usługi będą
    wykorzystywane do bieżącej lub przyszłej działalności opodatkowanej (oraz ewentualnie
    spełniać inne warunki określone w przepisach powołanej ustawy). Niemniej ustawodawca
    narzucił podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć,
    obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny.
    Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy: Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed
    dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
    skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r.:
    Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania
    pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie
    rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy: Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż
    jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie
    czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na
    podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy: Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych
    podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT
    czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT
    zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie
    Jak wynika z art. 96 ust. 5 ustawy: Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną
    dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z
    tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w
    ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do
    aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
      1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione
        od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na
        podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
      2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art.
        113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;

      3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym
        mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego
        zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
      4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
        rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej
        czynności.
    Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
    Zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej
    w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić.
    Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej
    czynności opodatkowanej.
    Należy zauważyć, że w momencie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego podatnik spełni
    warunek formalny i od tego momentu może realizować uprawnienia do odliczenia
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy: Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani
    składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do
    25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10,
    art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego
    prawa. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę
    skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już
    powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego
    prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia
    identyfikowanie go jako podatnika.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-400/98 Trybunał stwierdził, iż prawo
    do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonaniem inwestycji nie jest
    uzależnione od dokonania wcześniejszej rejestracji dla celów podatku VAT.
    Potwierdzeniem takiej tezy mogą być także wyroki TSUE w sprawach C-268/83 oraz C-110
    /94, gdzie TSUE wskazał, że powstanie prawa do odliczenia nie zależy od formalnego
    uznania statusu podatnika przez organy podatkowe.
    Nabywane jest ono automatycznie, z chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje
    w momencie pierwszych inwestycji związanych z przyszłą działalnością gospodarczą.
    Natomiast z orzeczenia TSUE w sprawie C-385/09 Nidera wynika, że prawo do odliczenia
    powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w
    żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ
    skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi
    dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących
    VAT.
    Zatem, należy podkreślić, że ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania
    odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują
    przesłanki, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżących (lub
    przyszłych) czynności opodatkowanych (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone
    w przepisach ustawy).
    Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom obowiązek rejestracji jako podatnik VAT
    czynny. Rejestracja następuje w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w
    urzędzie skarbowym druku VAT-R.
    Z tym momentem, podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu podatnika podatku od
    towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do odliczania podatku naliczonego
    od dokonywanych zakupów.

    Zatem podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie
    powstania obowiązku podatkowego i otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to
    zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji
    uprawnienia.
    Jak zostało wskazane w treści wniosku, Wnioskodawca jest osobą fizyczną, czynnym
    podatnikiem VAT, rozliczającym VAT w okresach miesięcznych. Wnioskodawca zakupił
    Lokal przeznaczony do wynajmu opodatkowanego 23% VAT i dzierżawi lokal na rzecz
    Operatora. Zakup Lokalu opodatkowany był 23% VAT. Usługa najmu Lokalu na rzecz
    Operatora jest opodatkowana stawką 23% VAT, a wynagrodzenie jest płatne na podstawie
    wystawianych przez Wnioskodawcę faktur.
    Mając na uwadze powołane powyżej regulacje prawne oraz przedstawiony opis stanu
    faktycznego wskazać należy, że prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy
    zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych
    (art. 86 ust. 1 ustawy) kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym.
    Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą,
    że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek
    rejestracji jest niezbędny do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku
    należnego.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa
    w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
    od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
    niebędącej podatnikiem.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem
    czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
        1b.
    Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1-5 ustawy: Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy, ich adresy. Faktura winna zawierać
    dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia
    gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji.
    Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z
    zawartej umowy.

    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało
    bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza
    zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust.
    1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą
    wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania,
    a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinno decydować przede wszystkim, czy dokumenty te potwierdzają
    rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje
    występują tzw. wadliwości mniejszej wagi należy uznać, że nie ma podstawy do
    kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z
    powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju
    wadliwości, które, co prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym
    w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę
    opodatkowania.
    Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie
    wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na
    fakturze. Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych
    podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości
    zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy
    towaru lub usługi, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania
    podatkowego.
    Jeżeli małżonkowie pozostają we współwłasności małżeńskiej i nabywają dobro
    inwestycyjne, które jest używane w sposób wyłączny do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej przez jednego z małżonków będących współwłaścicielami, to jeden z nich
    korzysta z prawa do odliczenia całości podatku naliczonego, pod warunkiem, że występuje
    związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi. Jednocześnie jak już wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku
    naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków
    wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie
    określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanej we
    wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako przesłanki negatywnej powodującej
    utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla
    prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem, w przedstawionych we wniosku
    okolicznościach, brak numeru NIP na fakturze, nie przesądza o braku prawa do odliczenia
    podatku VAT. Jeśli z faktury wynika, iż nabywcą danej usługi czy towaru jest szczególnego
    rodzaju podmiot, jakim jest małżeństwo, które samo nie ma przymiotu podatnika – to
    pozbawienie Wnioskodawcy prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z niej
    wynikającego, naruszałoby fundamentalną zasadę neutralności, obowiązującą w podatku
    od towarów i usług.
    Możliwość dokonania odliczenia VAT przez jednego z małżonków (prowadzącego
    działalność opodatkowaną VAT) z faktur niezawierających numeru NIP oraz wskazujących
    imiona i nazwiska obydwojga małżonków było wielokrotnie potwierdzane przez Dyrektora

    Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach, np. interpretacja z 17
    lutego 2023 r. (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.609.2022.1.HW): „W niniejszej sprawie, na wstępie
    należy odnieść się do faktur (w tym faktur dokumentujących wpłacone zaliczki)
    dokumentujących zakup lokalu, które zostały wystawione na Wnioskodawczynię i Jej męża
    (na fakturach zamieszczono: imię i nazwisko zarówno Wnioskodawczyni jak i Jej męża).
    Faktury nie zawierają numeru NIP Wnioskodawczyni. (...) W konsekwencji
    Wnioskodawczyni, jako czynnemu, zarejestrowanemu podatnikowi podatku VAT, na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie ww.
    lokalu użytkowego, gdyż Wnioskodawczyni będzie wykorzystywała ww. nieruchomość do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Prawo będzie przysługiwało
    Wnioskodawczyni, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w
    art. 88 ustawy.”
    Podsumowując:
    W przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia
    VAT naliczonego przy nabyciu Lokalu i usług wykończeniowych, a ujętego w fakturach
    otrzymanych przez Wnioskodawcę przed formalną rejestracją Wnioskodawcy jako
    podatnika VAT czynnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa dnia z 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.),
    zwanej dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Na mocy art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Na podstawie art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Jak wynika z art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    W akcie notarialnym dokumentującym nabycie nieruchomości wymieniani są oboje
    małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność
    wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do
    współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania
    żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Stwarza to dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom
    prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym
    przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała
    ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem przedmiotem np. najmu jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje najmu we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) – jako podatnik VAT.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik”
    tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły
    dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy
    rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub
    długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że rozpoczął Pan działalność gospodarczą i zarejestrował się
    jako podatnik VAT czynny od 1 czerwca 2025 r. Pana działalność opodatkowana jest
    podatkiem VAT i polega na wynajmie lokalu niemieszkalnego. W związku ze
    świadczeniem usług, wystawia Pan faktury. Zawarł Pan również umowę z zewnętrznym
    podmiotem na wykonanie prac wykończeniowych w Lokalu. Zgodnie z umową w maju i
    czerwcu 2024 r. był Pan zobowiązany do wpłaty zaliczek na wykonanie prac, które były
    dokumentowane fakturami zaliczkowymi. Faktury dokumentujące zaliczki na zakup i
    wykończenie Lokalu nie zawierały Pana numeru NIP, gdyż w tym czasie nie był Pan
    jeszcze formalnie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
    W rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę, że na mocy art. 659 § 1 ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
        Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do
        używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się
        płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości lub rzeczy skutkuje uzyskiwaniem
    korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    W świetle przepisów ustawy działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu, czy
    dzierżawy niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował, czy nie i
    niezależnie od tego czy przedmiot najmu (dzierżawy) stanowi w jego działalności środek
    trwały.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, gdyż wykonywany jest w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych, bez względu na to, czy przedmiot najmu stanowi
    składnik majątkowy w prowadzonej działalności gospodarczej przez podatnika, czy też
    stanowi jego majątek osobisty.
    Zatem skoro nie cele osobiste a cele gospodarcze leżą u podstaw Pana działania, to
    wynajmując Lokal działa Pan jako podatnik podatku od towarów i usług, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Odnosząc się natomiast do kwestii odliczenia podatku naliczonego wskazać należy, że
    podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony zawarte zostało w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

        W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
        opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
        zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
        Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
        otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki,
    tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i
    usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa
    do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr
    347, str. 1, ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane
    są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta, wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa
    do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy:
        Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
        powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
        importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

        Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
        przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie
        wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub
        dokument celny.
    Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
        Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
        określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
        deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
        przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej
        za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    W art. 86 ust. 13 ustawy przewidziano, że:
        Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on
        obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
        1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
        2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
        podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych
        okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego
        - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur
    dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością
    gospodarczą, wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia
    neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. W stosunku do faktur lub
    dokumentów celnych podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w
    rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
    podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy po otrzymaniu faktury lub
    dokumentu celnego, będącego podstawą odliczenia lub za jeden z trzech następnych
    okresów rozliczeniowych.
    Wskazać należy, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. O prawidłowości faktur
    wystawianych i otrzymywanych przez podatnika powinny decydować przede wszystkim
    ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między
    określonymi podmiotami.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
        Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
        dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
        dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
        dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem;
    Jak stanowi art. 106e ust. 1 ustawy:
        Faktura powinna zawierać:
        1) datę wystawienia;
        2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;

        3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
        4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
        z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
        5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
        6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub
        datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
        7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
        8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
        9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową
        netto);
        10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
        11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją,
        bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
        12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
        13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą
        poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
        14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
        15) kwotę należności ogółem (...).
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imię i
    nazwisko lub nazwy podatnika/sprzedawcy i nabywcy, ich adresy. Faktura powinna
    zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste
    zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy
    transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien
    wynikać z zawartej umowy.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Co do zasady zatem, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie
    zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura
    potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez
    art. 106e ust. 1 ustawy, mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki
    merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie
    lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia
    wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem, jeżeli w fakturach
    dokumentujących transakcje występują, tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać,
    że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku

    naliczonego. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie
    odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają
    na przedmiot i podstawę opodatkowania. Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna
    zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak
    niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości jego identyfikacji na
    podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.
    Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu
    będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania
    dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a
    jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują określone sytuacje, w
    których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy
    nabyciu towarów i usług, pomimo tego, że spełnione są generalne przesłanki
    upoważniające go do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Ograniczenia
    te zawarte są w art. 88 ustawy.
    Stosownie do postanowień art. 88 ust. 4 ustawy:
        Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
        podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
        96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Wskazany powyżej przepis ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje sankcję w
    postaci pozbawienia podatnika prawa do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego w razie niezarejestrowania się, ale nie wskazuje wprost, z jakim momentem
    – z punktu widzenia niemożności odliczenia podatku naliczonego - należy wiązać status
    podatnika (zarejestrowany czy nie).
    Z art. 88 ust. 4 ww. ustawy nie wynika bowiem, aby do nabycia uprawnienia do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego koniecznym było
    posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w momencie otrzymania faktury. Podatnik
    nabywa więc prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania
    faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT
    czynnego.
    Ponadto prawo do obniżenia podatku należnego może być realizowane przez
    podatnika w ściśle określonym czasie, pod warunkiem spełnienia przez niego
    przesłanek pozytywnych, tj. istnienia związku między zakupami i prowadzoną
    działalnością opodatkowaną.
    Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik
    został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    jednakże nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako
    przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w
    sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania
    odliczenia podatku VAT od zakupów, o ile występują przesłanki świadczące o tym, że
    zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności
    opodatkowanej. Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom chcącym dokonać
    odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć obowiązek rejestracji jako podatnik VAT
    czynny. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku

    naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Natomiast dla realizacji tego prawa konieczne jest m.in. posiadanie statusu podatnika
    VAT czynnego.
    Analiza obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że ustawa o podatku od
    towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od
    zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki, że zakupione towary i
    usługi będą wykorzystywane do bieżących (lub przyszłych) czynności opodatkowanych
    (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach ustawy). Niemniej
    ustawodawca narzucił podatnikom obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny, a
    zatem podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania
    obowiązku podatkowego i otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi
    posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji uprawnienia.
    W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
        Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
        wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
        skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:
        Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
        podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
        ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:
        Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
        rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
        1) „podatnika VAT czynnego”,
        2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
        a) ust. 3 i 3c,
        b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT
        UE
        - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Jak wynika z art. 96 ust. 5 ustawy:
        Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
        opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
        obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a
        w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do
        aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
        1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż
        zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów
        wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej
        sprzedaży;
        2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w
        art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
        3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o
        którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji
        z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;

        4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
        rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej
        czynności.
        Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
    Powyższe przepisy stanowią o terminie dokonania rejestracji dla celów podatku VAT w
    zależności od zaistniałej sytuacji lub statusu podatnika. Rejestracji należy dokonać przed
    dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis ten
    nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić
    najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.
    Należy zauważyć, że w momencie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego podatnik spełni
    warunek formalny i od tego momentu może realizować uprawnienia do odliczenia
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
        Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie
        skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia
        miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10,
        art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Powyższy przepis wskazuje, że podatnicy VAT czynni są obowiązani przesyłać za każdy
    miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,
    ewidencję prowadzoną na potrzeby podatku od towarów i usług, łącznie z deklaracją
    podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Z wniosku wynika, że w związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej zarejestrował
    się Pan jako podatnik VAT czynny od 1 czerwca 2025 r. i rozlicza Pan podatek VAT
    składając deklaracje miesięczne od czerwca 2025 r. Pana działalność opodatkowana
    polega na wynajmie lokalu niemieszkalnego. W związku ze świadczeniem usług, wystawia
    Pan faktury z zastosowaniem 23% stawki podatku od towarów i usług. Tym samym, Lokal
    jest wykorzystywany przez Pana do wykonywania czynności opodatkowanych. 22 lipca
    2024 r. zakupił Pan wraz z żoną w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej Lokal.
    Dokonywał Pan płatności zaliczek na zakup Lokalu, które były dokumentowane fakturami
    zaliczkowymi w maju i czerwcu 2024 r. Zawarł Pan również umowę z zewnętrznym
    podmiotem na wykonanie prac wykończeniowych w Lokalu. Zgodnie z umową w maju i
    czerwcu 2024 r. był Pan zobowiązany do wpłaty zaliczek na wykonanie prac, które były
    dokumentowane fakturami zaliczkowymi. Jako nabywcy na powyższych fakturach został
    wskazany Pan oraz Pana żona. Zakup Lokalu i usług wykończeniowych podlegał
    opodatkowaniu 23% VAT. Pomimo, że w momencie podpisywania umów i w momencie
    otrzymania faktur zaliczkowych, nie był Pan formalnie zarejestrowany jako podatnik VAT
    czynny, to już od samego początku działał Pan w charakterze podatnika VAT z zamiarem
    wykorzystania Lokalu w ramach działalności opodatkowanej. Zamierza Pan złożyć
    aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, wskazując okres rozliczeniowy, za który
    złoży Pan pierwszą deklarację podatkową, w oparciu o datę otrzymania pierwszej faktury
    zaliczkowej (maj 2024 r.).
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości w zakresie pytania nr 1 wniosku
    dotyczą odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących nabycia i remontu Lokalu.
    Analiza okoliczności sprawy w kontekście przepisów prawa podatkowego mających
    zastosowanie w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że prawo podatnika do
    odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do
    wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy) kształtuje się w danym
    okresie rozliczeniowym. Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego – co
    wprost wynika z art. 86 ust. 10 w związku z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy – jest przy tym
    otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku
    jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego. Prawo do

    obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy
    były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji
    jest niezbędny do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego.
    Przy czym, co również istotne, jak wynika z ww. art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje za okres, w którym w
    odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
        Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
        wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
        ust. 1 i art. 138f.
    Ponadto należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu
    skorzystania z tego prawa. Jak już wskazano, jego realizacja następuje poprzez złożenie
    deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do
    odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć –
    najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak
    rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-400/98 Trybunał stwierdził, że
    prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonaniem inwestycji nie jest
    uzależnione od dokonania wcześniejszej rejestracji dla celów podatku VAT.
    Potwierdzeniem takiej tezy mogą być także wyroki TSUE w sprawach C-268/83 oraz C-110
    /94, gdzie TSUE wskazał, że powstanie prawa do odliczenia nie zależy od formalnego
    uznania statusu podatnika przez organy podatkowe. Nabywane jest ono automatycznie, z
    chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje w momencie pierwszych inwestycji
    związanych z przyszłą działalnością gospodarczą.
    Natomiast z orzeczenia TSUE w sprawie C-385/09 Nidera wynika, że prawo do odliczenia
    powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w
    żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ
    skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi
    dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących
    VAT.
    Aby podatnik mógł skorzystać z ww. prawa do odliczenia, musi spełnić warunki formalne,
    tj. usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne,
    w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie podatnika.
    W tym celu konieczne jest uprzednie dokonanie przez podatnika odpowiedniego
    zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R dla potrzeb podatku od towarów i usług i wskazanie
    okresu rozliczeniowego, od którego podatnik mógł rozliczać podatek od towarów i usług i
    składać deklaracje dla potrzeb tego podatku.
    Dopiero dopełnienie wymogów formalnych umożliwia podatnikowi realizację prawa do
    odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem
    VAT. Jednakże o rejestracji podatnika jako „podatnika VAT czynnego” każdorazowo
    decyduje urząd skarbowy.
    Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że
    przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur
    zaliczkowych dotyczącej zarówno nabycia jak i remontu Lokalu, otrzymanych przed dniem
    złożenia formularza VAT-R i rejestracją jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
    W analizowanym przypadku spełnione są bowiem, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy,
    przesłanki warunkujące nabycie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Zakupiony
    Lokal jest wykorzystany przez Pana do czynności opodatkowanych, Lokal od maja 2025 r.
    jest wynajmowany na rzecz Operatora zajmującego się krótkoterminowym wynajmem
    nieruchomości. Usługa wynajmu Lokalu opodatkowana jest stawką 23% VAT. Wskazał Pan
    również, że dopełnił obowiązku rejestacji jako podatnik VAT czynny 1 czerwca 2025 r. W

    celu skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących zaliczki otrzymanych przed formalną rejestracją Pana jako podatnika
    VAT czynnego, powinien Pan skorygować zgłoszenie rejestracyjne VAT-R poprzez jego
    aktualizację wskazując w nim okres rozliczeniowy, za który złoży Pan pierwszą deklarację
    podatkową, zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy. Następnie powinien Pan – jako podatnik VAT
    czynny – złożyć zaległe deklaracje VAT za kolejne okresy rozliczeniowe, w których wykaże
    Pan kwoty podatku naliczonego z kolejnych otrzymanych ww. faktur.
    Należy zauważyć, że to organ podatkowy właściwy dla podatnika decyduje ostatecznie o
    sposobie rejestracji podatnika jako podatnik VAT czynny.
    W konsekwencji Panu, jako czynnemu zarejestrowanemu podatnikowi podatku VAT, na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie i
    remont Lokalu, gdyż będzie Pan wykorzystywał ww. Lokal do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT. Prawo to będzie Panu przysługiwało, pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 wniosku uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dacie
    zaistnienia zdarzenia.
    Informuję ponadto, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku nr 1, zaś w zakresie dotyczącym pytania oznaczonego we
    wniosku nr 2 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.