Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.34.2018.2.SŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-19
Teza: opodatkowania świadczeń z pracowniczych programów emerytalnych otrzymywanych z Wielkiej Brytanii
Słowa kluczowe: banki; dochód; emerytura; obywatelstwo; programy-programy emerytalne; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 stycznia 2018 r. (data wpływu 19 stycznia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 lutego 2018 r. (data wpływu 23 lutego 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń z pracowniczych programów emerytalnych otrzymywanych z Wielkiej Brytanii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2018 r. wpłynął do Organu podatkowego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń z pracowniczych programów emerytalnych otrzymywanych z Wielkiej Brytanii.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 7 lutego 2018 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.34.2018.1.SŻ, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 8 lutego 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 14 lutego 2018 r.). W dniu 23 lutego 2018 r. (nadano w dniu 19 lutego 2018 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w okresie od lipca 2004 r. do grudnia 2017 r. przebywał i pracował w Wielkiej Brytanii, gdzie miał status rezydenta podatkowego i gdzie odprowadzał podatek dochodowy. Od stycznia 2012 r. Wnioskodawca miał też status rezydenta stałego w Wielkiej Brytanii. Od października 2004 r. do grudnia 2017 r. Wnioskodawca pracował w firmie kateringowej …. Był tam uczestnikiem dwóch programów emerytalnych.

Od października 2005 r. do października 2011 r. był to pracowniczy program emerytalny prowadzony przez pracodawcę …. Program ten został zakończony w październiku 2011 r. i od listopada 2011 r. Wnioskodawca przystąpił do nowego programu prowadzonego przez \`(...)\` Środki zgromadzone na koncie zakończonego programu zostały oddane pod zarząd biura … do czasu wypłaty po przejściu na emeryturę Wnioskodawcy.

W grudniu 2017 r. Wnioskodawca zakończył zatrudnienie, przeszedł na emeryturę, wrócił na stałe do Polski i z dniem 8 stycznia 2018 r. zmienił rezydencję podatkową na polską. Od grudnia 2017 r. Wnioskodawca otrzymuje z obu funduszy następujące kwoty miesięczne:

*   124 GBP wypłacane przez …,

*   65,44 GBP wypłacane przez ….

Płatności te Wnioskodawca otrzymuje w funtach brytyjskich na konto dewizowe w banku …. Otrzymuje również emeryturę państwową z Wielkiej Brytanii oraz emeryturę polską z ZUS, za okres przepracowany w Polsce przed 2004 r.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że posiada obywatelstwo polskie, rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.). Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania na terytorium RP, przebywa w Polsce na stałe i posiada tu centrum interesów życiowych.

Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest otrzymywanie świadczeń emerytalnych z dwóch funduszy emerytalnych prowadzonych w Wielkiej Brytanii, do których Wnioskodawca należał w okresie pracy w Wielkiej Brytanii, tj. do końca 2017 r.

Wniosek dotyczy wyłącznie dwóch stanów faktycznych:

*   wypłaty świadczeń emerytalnych z pracowniczego funduszu emerytalnego …,

*   wypłaty świadczeń emerytalnych z pracowniczego funduszu emerytalnego prowadzonego przez ….

Wniosek dotyczy wydania interpretacji indywidualnej za rok podatkowy 2018.

Wymienione świadczenia zostały Wnioskodawcy przyznane na stałe - dożywotnio. Wniosek nie dotyczy emerytury państwowej (State Pension) z Wielkiej Brytanii ani polskiej emerytury wypłacanej przez ZUS, ponieważ prawo podatkowe nie przewiduje zwolnień podatkowych od tych świadczeń, o czym Wnioskodawca wie i co nie budzi Jego wątpliwości. Świadczenia emerytalne wypłacane przez brytyjskie fundusze emerytalne nie pochodzą z systemu ubezpieczeń społecznych Wielkiej Brytanii (funduszy publicznych), ale z prywatnych kont uczestnika programów emerytalnych. Poza tymi świadczeniami Wnioskodawca otrzymuje z Wielkiej Brytanii emeryturę państwową (State Pension), która nie jest przedmiotem wniosku o interpretację. Wymienione trzy świadczenia emerytalne są jedynymi dochodami Wnioskodawcy pochodzącymi z Wielkiej Brytanii. Dochody z wymienionych trzech składników emerytury podlegają opodatkowaniu w Wielkiej Brytanii na zasadach ogólnych.

Według wiedzy Wnioskodawcy, obydwa fundusze prowadzone były (i są) w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujących w Wielkiej Brytanii i jako takie spełniają wymogi art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy dochody pochodzące z wypłat z tych dwóch funduszy emerytalnych są zwolnione w Polsce od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b)ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku), kwoty pieniężne z tytułu emerytur wypłacanych z brytyjskich funduszy emerytalnych powinny być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce. Wynika to jednoznacznie i wprost z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś art. 21 ust. 33 ww. ustawy zrównuje fundusze emerytalne utworzone i funkcjonujące we wszystkich krajach UE w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych funduszy emerytalnych obowiązujące w tych krajach. Zatem, skoro wypłaty emerytur z funduszy emerytalnych funkcjonujących w Polsce (członek UE) są w Polsce zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych (art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ww. ustawy), to analogiczne wypłaty z funduszy emerytalnych funkcjonujących w Wielkiej Brytanii (członek UE) powinny być w Polsce również zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W świetle art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840, z późn. zm.), określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w okresie od lipca 2004 r.do grudnia 2017 r. przebywał i pracował w Wielkiej Brytanii, gdzie miał status rezydenta podatkowego i gdzie odprowadzał podatek dochodowy. Od stycznia 2012 r. Wnioskodawca miał też status rezydenta stałego w Wielkiej Brytanii. Od października 2004 r. do grudnia 2017 r. Wnioskodawca pracował w firmie kateringowej. Był tam uczestnikiem dwóch programów emerytalnych. Od października 2005 r. do października 2011 r. był to pracowniczy program emerytalny prowadzony przez pracodawcę …. Program ten został zakończony w październiku 2011 r. i od listopada 2011 r. Wnioskodawca przystąpił do nowego programu prowadzonego przez ….

W grudniu 2017 r. Wnioskodawca zakończył zatrudnienie, przeszedł na emeryturę, wrócił na stałe do Polski i z dniem 8 stycznia 2018 r. zmienił rezydencję podatkową na polską. Od grudnia 2017 r. Wnioskodawca otrzymuje z obu funduszy następujące kwoty miesięczne:

*   124 GBP wypłacane przez …,

*   65,44 GBP wypłacane przez ….

Płatności te Wnioskodawca otrzymuje w funtach brytyjskich na konto dewizowe w banku …. Otrzymuje również emeryturę państwową z Wielkiej Brytanii, oraz emeryturę polską z ZUS, za okres przepracowany w Polsce przed 2004 r.

Wnioskodawca wskazał, że posiada obywatelstwo polskie, rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Posiada miejsce zamieszkania na terytorium RP i centrum interesów życiowych, przebywa w Polsce na stałe.

Wymienione świadczenia zostały Wnioskodawcy przyznane na stałe dożywotnio. Świadczenia emerytalne wypłacane przez brytyjskie fundusze emerytalne nie pochodzą z systemu ubezpieczeń społecznych Wielkiej Brytanii (funduszy publicznych), ale z prywatnych kont uczestnika programów emerytalnych. Obydwa fundusze prowadzone były (i są) w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujących w Wielkiej Brytanii i jako takie spełniają wymogi art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 17 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej, z zastrzeżeniem postanowień art. 18 ust. 2, emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (w Polsce), podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (w Polsce).

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, jednorazowe wypłaty w ramach systemu emerytalnego utworzonego w jednym Umawiającym się Państwie i wypłacane na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie (art. 17 ust. 2 ww. Konwencji).

Art. 18 ust. 2 ww. Konwencji stanowi zaś, że:

1.  jakakolwiek emerytura wypłacana lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną albo organ lokalny, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie,
2.  bez względu na postanowienia punktu a) niniejszego ustępu, taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i jest obywatelem tego Państwa.

Zauważyć trzeba, że art. 18 ust. 2 ww. Konwencji dotyczy emerytur wypłacanych z tytułu uprzednio wykonywanej pracy, jednakże nie każdej emerytury, a wyłącznie związanej z usługami na rzecz wypłacającego je państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego. Nadmienić należy, iż wspomniane przepisy dotyczą osób piastujących funkcje publiczne w ramach administracji publicznej (tj. państwowej czy samorządowej). W znaczeniu potocznym tego terminu – bowiem przepisy podatkowe nie definiują „funkcji publicznych” – funkcjonariuszem publicznym jest osoba będąca pracownikiem administracji publicznej, nie pełniąca funkcji wyłącznie usługowych (np. sędzia), a także osoba korzystająca z ochrony prawnej z mocy przepisu szczególnego (np. poseł, senator, radny).

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest m.in. emerytura.

Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych (art. 12 ust. 7 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika – z zastrzeżeniem ust. 33.

Jak wynika z art. 21 ust. 33 ww. ustawy, przez pracownicze programy emerytalne rozumie się pracownicze programy emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że uzyskiwane przez Wnioskodawcę wypłaty środków pieniężnych tytułem świadczeń emerytalnych z pracowniczych programów emerytalnych, utworzonych i działających w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych w Wielkiej Brytanii, stanowią dochód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) w związku z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.