Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-75/13-2/LS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-04-16
Teza: Zakres skutków podatkowych usługi zarządzania płynnością finansową.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; rachunki; środek-transfer środków
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 06.02.2013 r. (data wpływu 11.02.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych usługi zarządzania płynnością finansową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.02.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych usługi zarządzania płynnością finansową.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

H. Sp. z o.o. („Wnioskodawca” lub „Spółka”) należy do międzynarodowej grupy kapitałowej H. („Grupa H.”), która jest dostawcą kompleksowych rozwiązań dla branży poligraficznej (np. drukarni), w szczególności w zakresie technologii druku offsetowego.

W celu usprawnienia zarządzania płynnością finansową, Wnioskodawca rozważa obecnie zawarcie z D. z siedzibą w Niemczech („D”) umowy „d-Cash Sweep” („Umowa”). Na podstawie Umowy:

*   Wnioskodawca otworzy konto bankowe w D. S.A. („D. PL”) lub wykorzysta posiadane już konto w tym banku,

*   dodatkowo, Spółka otworzy konto bankowe w D. DE (tj. w Niemczech),

*   poszczególne spółki zagraniczne z Grupy H., które będą uczestniczyły w strukturze d-Cash Sweep, w szczególności H.D. ( „HDE”), również otworzą konta bankowe w D. DE - jednakże, Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że zgodnie z założeniami, na początku jedynymi uczestnikami ww. struktury będą H. PL oraz HDE,

*   HDE przyjmie rolę centralnego podmiotu i w związku z tym otworzy w D. DE odrębna konto, zwane kontem głównym („Konto główne”).

Omawiana struktura db-Cash Sweep, będzie realizowana w dwóch fazach, tj.;

1.  Faza nr 1 - w ramach tej fazy, D. DE będzie dokonywać dziennych transferów środków pieniężnych pomiędzy rachunkiem bankowym należącym do HPL otworzonym w D. PL oraz rachunkiem bankowym HPL otworzonym w DB DE w taki sposób, aby na koniec każdego dnia saldo na polskim rachunku bankowym HPL (tj. na rachunku HPL w DB PL) osiągnęło poziom określony w Umowie (np. zero).

W praktyce, powyższe oznacza, że:

(i) w przypadku gdy saldo na polskim rachunku bankowym Wnioskodawcy będzie ujemne - w celu osiągnięcie określonego poziomu zawartego w Umowie, D. DE dokona odpowiedniego przelewu środków pieniężnych (tj. pokrywającego debet) na ten polski rachunek bankowy z niemieckiego konta HPL (tj. konta HPL w D. DE)

lub

(ii) w przypadku gdy saldo na polskim rachunku bankowym Wnioskodawcy będzie dodatnie - w celu osiągnięcia określonego poziomu zawartego w Umowie, D. DE dokona odpowiedniego przelewu środków pieniężnych (tj. redukującego nadwyżkę) z tego polskiego rachunku bankowego na niemieckie konto HPL (tj. konto HPL w D. DE).

1.  Faza nr 2 - w ramach tej fazy, saldo na rachunku HPL W DB DE zostanie przeniesione na Konto Główne w taki sposób, aby na koniec każdego dnia saldo na niemieckim koncie H. PL (tj. rachunku HPL W D. DE) osiągnęło poziom określony w Umowie (np. zero).

W praktyce, powyższe oznacza, że:

(i) w przypadku gdy saldo na niemieckim rachunku bankowym Wnioskodawcy będzie ujemne - w celu osiągnięcia określonego poziomu zawartego w Umowie, D. DE dokona odpowiedniego przelewu środków pieniężnych (tj. pokrywającego debet) na niemiecki rachunek HPL z Konta Głównego

lub

(ii) w przypadku gdy saldo na niemieckim rachunku bankowym Wnioskodawcy będzie dodatnie - w celu osiągnięcia określonego poziomu zawartego w Umowie, D. DE dokona odpowiedniego przelewu środków pieniężnych (tj. redukującego nadwyżkę) z tego niemieckiego rachunku bankowego na Konto Główne.

Na koniec uzgodnionego okresu rozliczeniowego, w zależności od wartości przelewów redukujących nadwyżkę bądź pokrywających debet, które były dokonywane pomiędzy rachunkami bankowymi HPL w Polsce i Niemczech, D. PL lub D. DE odpowiednio obciąży lub uzna rachunek HPL o wartość odsetek należnych z tego tytułu (jeśli takie powstaną - w praktyce może się bowiem zdarzyć, że odsetki nie powstaną, ponieważ saldo na obu rachunkach HPL wyniesie zero). Podobny mechanizm naliczania odsetek będzie miał zastosowanie również w przypadku HDE, a w przyszłości także innych podmiotów, które przystąpią do przedmiotowej struktury.

Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż przedmiotowe przelewy dokonywane pomiędzy rachunkami bankowymi HPL (tj. otwartymi w D. PL oraz D. DE) będą dokonywane automatycznie, tzn. bez zaangażowania Wnioskodawcy.

W przypadku salda dodatniego/ujemnego na Koncie Głównym, HDE każdorazowo samodzielnie będzie dokonywać przelewu środków pieniężnych pomiędzy Kontem Głównym a swoim rachunkiem otwartym w innym banku w celu osiągnięcia salda równego zeru lub zbliżonego do zera. Dodatnie saldo na Koncie Głównym będzie reinwestowane przez HDE.

b)

Ponadto Wnioskodawca pragnie wskazać, że HDE prowadzi tzw. Heidelberg Inhouse-Bank System — tj. wewnętrzny quasi bank Grupy H. („Wewnętrzny System Bankowy”, dalej łącznie ze strukturą d-Cash Sweep zwany „Struktura Finansowa”).

Zgodnie z zalożeniami Wewnętrznego Systemu bankowego:

(i) w przypadku przelewu środków pieniężnych (tj. redukującego nadwyżkę) z niemieckiego konta PPL na Konto Główne, operacja ta będzie rejestrowana w Wewnętrznym Systemie Bankowym jak depozyt wewnętrzny złożony przez PPL bądź jak spłata pożyczki

lub

(ii) w przypadku przelewu środków pieniężnych (tj. pokrywającego debet) z Konta Głównego na niemiecki rachunek HPL, operacja taka będzie rejestrowana w Wewnętrznym Systemie Bankowym jak wycofanie wewnętrznego depozytu złożonego przez HPL bądź jak zaciągnięcie pożyczki.

Wnioskodawca dodatkowo pragnie zauważyć, iż ze względu na fakt, że HPL posiada swoje własne quasi konto w Wewnętrznym Systemie Bankowym, to możliwe jest określenie, jaka część środków pieniężnych powinna być przypisana Wnioskodawcy, a zatem, w szczególności, możliwa jest alokacja w Wewnętrznym Systemie Bankowym wszelkich wpływów i wypłat środków pieniężnych dokonywanych przez członków tego Systemu, w tym przez HPL.

Pod koniec uzgodnionego okresu rozliczeniowego, w zależności od wartości wypłat (lub wpływów) środków pieniężnych dokonywanych z konta (tub na konto) przypisanego HPL w Wewnętrznym Systemie Bankowym, HDE odpowiednio obciąży lub uzna to konto należnymi odsetkami naliczonymi w Wewnętrznym Systemie Bankowym. Podobny mechanizm naliczania odsetek ma zastosowanie również w przypadku pozostałych uczestników Wewnętrznego Systemu Bankowego.

Wewnętrzny System Bankowy jest kompleksowym systemem zarządzania płynnością finansową, wprowadzonym w Grupie H. w celu uproszczenia wzajemnych rozliczeń pomiędzy spółkami z Grupy oraz centralizacji ryzyka walutowego. Wewnętrzny System Bankowy pełni rolę quasi wewnętrznego banku Grupy H. jest zarządzany przez HDE.

W ramach Wewnętrznego Systemu Bankowego, H. Niemcy może świadczyć w szczególności następujące usługi na rzecz uczestników (w tym, na rzecz Wnioskodawcy), tj.:

*   zarządzanie środkami pieniężnymi - w celu umożliwienia i zapewnienia sprawnego zarządzania płynnością finansową, HDE, na prośbę HPL, może pokrywać potrzeby finansowe Wnioskodawcy oraz w przypadku gdy HPL. posiada wolne środki, HDE może przyjmować te nadwyżki. Zarówno środki otrzymane przez HPL, jak i środki przekazane przez HPL podlegają oprocentowaniu według uzgodnionych stawek;

*   tzw. clearing HDE może świadczyć również na rzecz HPL tzw. clearing należności i zobowiązań, który polega na rozliczaniu wewnątrzgrupowych należności handlowych i zobowiązań Wnioskodawcy za pomocą dwóch odrębnych strumieni płatności. Oznacza to, że wszelkie wewnątrzgrupowe zobowiązania HPL w danym okresie rozliczeniowym są regulowane za pomocą jednej płatności, tj. HPL przekazuje HDE całkowitą sumę swoich wewnątrzgrupowych zobowiązań handlowych, a HDE odpowiednio alokuje otrzymaną kwotę. Analogicznie, jedna płatność otrzymana z HDE pokrywa wszelkie należności handlowe HPL od innych spółek z Grupy H. Obie ww. skumulowane płatności są dokonywane przez HDE, która przekazuje całą kwotę do HPL;

*   funkcja pośrednika przy płatnościach - HDE może świadczyć rozszerzone usługi w zakresie pośrednictwa na rzecz HPL w związku z płatnościami dokonywanymi na rzecz zagranicznych podmiotów spoza Grupy H., tj. HDE może regulować zobowiązania HPL wobec zagranicznych spółek spoza Grupy H. Następnie, płatności te są zwracane przez HPL w ramach rozliczeń okresowych;

*   zarządzanie ryzykiem walutowym - HPL może zawierać z HDE transakcje kupna walut obcych oraz sprzedaży nadwyżki walut obcych. W tym zakresie, strony zawierają transakcje typu spot (według wewnątrzgrupowych kursów wymiany), jak również kontrakty terminowe typu forward z dostawą walut oraz opcje kupna i sprzedaży walut obcych;

*   zarządzanie Wewnętrznym Systemem Bankowym - Wewnętrzny System Bankowy zapewnia wbudowane funkcje administracyjne związane z wyżej wymienionymi czynnościami w zakresie zarządzania płynnością finansową. Z tego względu, HDE zajmuje się uzgadnianiem, weryfikacją i nadzorem danych w tym zakresie w ramach Wewnętrznego Systemu Bankowego. HDE nie świadczy w tym zakresie dodatkowej usługi ze względu na fakt, iż ww. czynności stanowią wewnętrzną funkcję systemu.

d.

Za świadczenie ww. usług w ramach Wewnętrznego Systemu Bankowego, HDE otrzymuje roczne wynagrodzenie kalkulowane na podstawie kosztów poniesionych przez HDE w trakcie świadczenie ww. usług powiększonych o ustaloną marżę.

Niezależnie od ww. wynagrodzenia należnego za Wewnętrzny System Bankowy - po implementacji struktury d-Cash Sweep, Wnioskodawca może zostać obciążony (oddzielnie przez D. PL i/lub D. DE) lokalnymi opłatami administracyjnymi za prowadzenie rachunków bankowych w tych bankach.

e.

Celem wdrożenia struktury d-Cash Sweep jest usprawnienie przepływów środków finansowych w ramach Wewnętrznego Systemu Bankowego - tj. po implementacji ww. struktury, transfery pieniężne pomiędzy rachunkami HPL otworzonymi w D. PL/D. DE oraz do / z Wewnętrznego Systemu Bankowego będą zautomatyzowane. Obecnie, transfery środków pieniężnych do / z Wewnętrznego Systemu Bankowego są dokonywane ręcznie, co jest rozwiązaniem czasochłonnym i nieefektywnym.

f.

HDE nie jest zarejestrowany w Polsce dla celów podatku od towarów i usług.

g.

H. PL zaznacza, że oprócz udostępniania środków pieniężnych / otrzymywania płatności w ramach Struktury Finansowej nie będzie wykonywała żadnych innych czynności na rzecz H. DE oraz innych uczestników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z uczestnictwem Wnioskodawcy w Strukturze Finansowej, w tym w szczególności w przypadku dokonywania transferów środków pieniężnych: (i) z rachunku Wnioskodawcy w D. DE na Konto Główne oraz (ii) na rachunek Wnioskodawcy w D. DE z Konta Głównego, będzie na nim ciążył obowiązek rozliczania podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Wnioskodawca stoi na stanowisku że w związku z jego uczestnictwem w Strukturze Finansowej, w tym w szczególności w przypadku dokonywania transferów środków pieniężnych: (i) z rachunku Wnioskodawcy w D. DE na Konto Główne oraz (ii) na rachunek Wnioskodawcy w D. DE z Konta Głównego, nie będzie na nim ciążył obowiązek rozliczania podatku od czynności cywilnoprawnych.

Uzasadnienie:

a.

Zgodnie z Ustawą o PCC co do zasady, podatkowi podlegają czynności cywilnoprawne, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 1 Ustawy o PCC, tj.:

„Podatkowi podlegają:

1.  następujące czynności cywilnoprawne:
    
    1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
    2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
    3.  (uchylona),
    4.  umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
    5.  umowy dożywocia, o umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
    6.  (uchylona),
    7.  ustanowienie hipoteki,
    8.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności, umowy depozytu nieprawidłowego,
    9.  umowy spółki;
2.  zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;
3.  orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.”

Sposób skonstruowania ww. przepisu wskazuje ze zawarły w nim katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest katalogiem zamkniętym Tym samym jeżeli dana czynność nie została wymieniona w ww. ustawowym katalogu to nie podlega ona opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nawet jeśli wywołuje skutki gospodarcze takie same tub podobne do tych jakie wywołują czynności wprost wymienione w art. 1 ust. 4 pkt 1-3 Ustawy o PCC.

Jednocześnie zgodnie z powszechnie akceptowaną praktyką organów podatkowych o prawidłowej kwalifikacji określonej czynności prawnej jako podlegającej opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych decydują jej elementy przedmiotowo istotne (Jej treść) a nie nazwa. Tym samym dla oceny czy w związku z dokonaniem określone czynności cywilnoprawnej powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron pozwalające na jej kwalifikację pod względem prawnym.

Zauważyć należy, iż umowa o zarządzanie płynnością finansową jest urnową nienazwaną zawieraną w oparciu o zasadę swobody kontraktowej. Zarówno w przepisach polskiego prawa cywilnego jak i pozostałych gałęzi prawa brak jest przepisu który definiowałby lub regulował tę instytucję

b.

Literalnie umowa o zarządzanie płynnością finansową nie została wymieniona w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednakże mając na względzie treść tej umowy najbardziej do niej zbliżonymi umowami wydają się być umowa pożyczki oraz umowa depozytu nieprawidłowego które zgodnie z normami (odpowiednio) art. 1 ust. 1 pkt 1 lit b) oraz art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) Ustawy o PCC podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych

Umowa pożyczki została zdefiniowana w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr IB poz. 93 ze zm. dalej Kodeks cywilny) który stanowi że:

„Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy \[pogrubienie własne - przypis Wnioskodawcy\] albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.”

Natomiast umowa depozytu nieprawidłowego została określona w art. 845 Kodeksu cywilnego jako umowa szczególnego rodzaju łącząca w sobie elementy umów przechowania i pożyczki w której przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku. Podobnie jak w przypadku umowy pożyczki osoba biorąca pieniądze / rzecz do depozytu nieprawidłowego ma obowiązek zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Pomimo pewnych podobieństw w stosunku do umowy pożyczki oraz umowy depozytu nieprawidłowego przedmiotowa umowa jest umową szczególnego rodzaju. Jej odrębny charakter nie pozwala na zakwalifikowanie jej do jednej z ww. kategorii umów z uwagi na fakt, iż nie wyczerpuje ona istotnych znamion ani umowy pożyczki ani umowy depozytu nieprawidłowego.

c.

Zgodnie z wielokrotnie prezentowanym stanowiskiem organów podatkowych w przypadku umowy o zarządzanie płynnością finansową mamy do czynienia nie z dwoma - tak jak w przypadku umowy pożyczki lub depozytu nieprawidłowego - ale przynajmniej z trzema podmiotami tj. podmiotem posiadającym nadwyżki środków finansowych podmiotem posiadającym niedobór tych środków oraz bankiem (lub podmiotem pełniącym funkcję wewnątrzgrupowego quasi-banku), występującym w roli pośrednika działającego we własnym imieniu.

d.

Ponadto z tytułu uczestnictwa w transakcjach przeprowadzanych w ramach umowy o zarządzanie płynnością finansową dla poszczególnych podmiotów powstają określone prawa i obowiązki natomiast nie dochodzi w tym przypadku do zawarcia umowy pożyczki, gdyż nie powstaje zobowiązanie do przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony w umowie podmiot. Zgodnie istotą umowy jej przedmiotem jest bowiem jedynie zarządzanie wolnymi środkami finansowymi uczestnika (jakie pozostają na jego koncie) w celu optymalnego zarządzania płynnością finansową wszystkich uczestników danej struktury.

e.

Zgodnie z opisanym zdarzeniem przyszłym w planowanej Strukturze Finansowej udział wezmą co najmniej cztery podmioty tj. Wnioskodawca HDE oraz dwa banki tj. D. PL i D. DE - profesjonalnie pośredniczące w dokonywaniu przedmiotowych przepływów finansowych pomiędzy rachunkami uczestników Struktury. Na koniec każdego dnia podmioty pośredniczące (banki) będą dokonywać odpowiednich przelewów pokrywających debat bądź redukujących nadwyżkę środków finansowych na rachunkach HPL w celu uzyskania na nich określonego salda (np salda równego zew bądź bliskiego zera w przypadku konta HPL otworzonego w D. DE). Wnioskodawca nie jest w stanie przewidzieć czy w konkretnym dniu konieczne będzie pokrycie debetu na jego koncie w D. DE (i jeżeli tak to w jakiej wysokości) czy też zredukowanie nadwyżki na tym koncie (i jeżeli tak to w jakiej wysokości). Tym samym nie jest możliwe określenie czyi jaka część środków pieniężnych pochodzących z rachunku Wnioskodawcy w D. zostanie przeniesiona a jeśli tak to w jakim okresie i na rzecz którego uczestnika Struktury Finansowej.

Powyższe wynika m.in. z faktu, że rachunek HPL otworzony w D. PL służy Wnioskodawcy do normalnego prowadzenia działalności gospodarczej i każdego dnia są na niego dokonywane płatności przez klientów HPL, a HPL reguluje z niego zobowiązania względem swoich kontrahentów (z różnych tytułów i w kwotach o różnej wysokości). W związku z powyższym, saldo na polskim rachunku HPL, może podlegać w danym dniu częstym dynamicznym zmianom. Ponieważ przelewy środków pieniężnych w ramach Struktury Finansowej są dokonywane przez D. PL / D. DE automatycznie, Wnioskodawca nie będzie posiadał również wiedzy o tym, który podmiot i w jakim czasie posiada saldo ujemne/dodatnie na swoim rachunku, co uniemożliwia jednoznaczne wskazanie, które podmioty w Strukturze Finansowej miałyby pełnić role pożyczkodawców, a które pożyczkobiorców.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, zdaniem Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, iż przelewy środków pieniężnych w ramach Struktury Finansowej odbywają się na podstawie umowy nienazwanej, która nie stanowi ani umowy pożyczki, ani umowy depozytu nieprawidłowego, a tym samym - skoro przedmiotowa umowa nienazwana nie została zawarta przez ustawodawcę w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych - to nie podlega ona temu podatkowi.

f.

Jednakże nawet gdyby uznać wbrew ww. argumentom, że czynności wykonywane w ramach Struktury Finansowej spełniają przesłanki, aby uznać je za wykonywane w ramach umowy pożyczki lub depozytu nieprawidłowego, to czynności takie zwolnione byłyby z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC. Zgodnie bowiem z tym przepisem:

„Nie podlegają podarkowi czynności cywilnoprawne (…), jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem do towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku do towarów i usług, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   (uchylone),
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych”,

Tym samym, jeśli przynajmniej jedna ze stron Struktury Finansowej będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług z tytułu dokonywania przedmiotowych czynności cywilnoprawnych lub będzie z niego zwolniona, to zastosowanie znajdzie norma ww. art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC. Zdaniem Spółki, nie ulega bowiem wątpliwości, iż w opisanym zdarzeniu przyszłym:

*   usługi zarządzania środkami finansowymi w ramach Struktury Finansowej będą świadczone przez HDE (nieposiadającą ani siedziby, ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski) na rzecz Spółki (posiadającej w Polsce swoją siedzibę oraz stale miejsce prowadzenia działalności);

*   usługi te należy zatem uznać za usługi podlegające opodatkowaniu w Polsce;

*   jednocześnie to Spółka, jako nabywca przedmiotowych usług, będzie występowała w charakterze podatnika, który jest obowiązany do rozliczania podatku VAT od nabywanych usług poprzez wykazanie tzw. importu usług;

*   usługi świadczone przez HDE będą mieścić się w kategorii usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 38-41 ustawy o VAT i tym samym będą podlegać zwolnieniu z VAT,

W konsekwencji, uczestnictwo Spółki w Strukturze Finansowej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

g.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem HPŁ związku z jej uczestnictwem w Strukturze Finansowej, w tym w szczególności w przypadku dokonywania transferów środków pieniężnych: (i) z rachunku Wnioskodawcy w D. DE na Konto Główne oraz (ii) na rachunek Wnioskodawcy w D. DE z Konta Głównego, nie będzie na niej ciążył obowiązek rozliczania podatku od czynności cywilnoprawnych.

h.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego wydanych przez Ministra Finansów, m.in.:

*   w interpretacji Indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 13 listopada 2012 r. (sygn. IPPB2/436-464/12-4/AF),
*   w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 13 listopada 2012 r., (sygn. IPPB2/436-434/12-2/LS),
*   w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie w dniu 26 września 2012 r. (sygn. IPPB2/436-331/12-2/AF),
*   w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 21 września 2012 r. (sygn. IPPB2/436-289/12-4/AF),
*   w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 30 sierpnia 2012 r. (sygn. IPPB2/436-307/12-2/MZ).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki;

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne ( art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy przedmiotem opodatkowania są umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

W myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Depozyt nieprawidłowy został natomiast uregulowany w art. 845 Kodeksu cywilnego. Uznaje się również, że depozyt nieprawidłowy (przechowanie nieprawidłowe) jest umową szczególnego rodzaju, zawierającą elementy przechowania i pożyczki. Przedmiotem depozytu nieprawidłowego mogą być wyłącznie pieniądze lub rzeczy oznaczone tylko co do gatunku. Osoba biorąca pieniądze (rzecz) do depozytu nieprawidłowego, analogicznie do umowy pożyczki, ma obowiązek zwrócić tę sama ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Należy podkreślić, iż umowa cash pooling pozostaje na gruncie polskiego prawa umową nienazwaną. Ustawa Kodeks cywilny - w części zobowiązaniowej - nie zawiera przepisów odnoszących się do tego typu umowy. Przedstawiona we wniosku konstrukcja umowy cash pooling, jako sposobu gospodarowania wolnymi środkami finansowymi uczestniczących podmiotów, pomimo zawierania w sobie pewnych elementów pożyczki, nie wyczerpuje istotnych jej znamion. „Cash pooling” polega na umożliwieniu lepszej gospodarki finansowej grupy kapitałowej. Dzięki tej usłudze można skompensować niedobory środków przedsiębiorstw należących do danej grupy nadwyżkami innych przedsiębiorstw należących do tej samej grupy oraz korzystnie zagospodarować nadwyżkę środków netto.

W przypadku „cash poolingu” mamy do czynienia z trzema przynajmniej podmiotami, a mianowicie: podmiotem posiadającym wolne środki finansowe, podmiotem posiadającym niedobór tych środków oraz bankiem występującym w roli pośrednika działającego we własnym imieniu. Z tytułu uczestnictwa w tych transakcjach dla wszystkich podmiotów powstają określone prawa i obowiązki, jednak nie dochodzi w tym przypadku do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony w umowie podmiot.

Uczestnik „cash poolingu” posiadający wolne środki nie wie, czy środki te zostaną wykorzystane, w jakiej wysokości i przez którego uczestnika. Tym samym nie jest skonkretyzowana druga strona transakcji, jak też jej przedmiot, ponieważ źródłem, z którego zostanie zasilony rachunek o saldzie debetowym, jest rachunek zbiorczy, na którym gromadzone są wolne środki wszystkich posiadających je uczestników „cash poolingu”. Należy stwierdzić, iż zawarcie umowy dotyczącej kompleksowego zarządzania płynnością finansową „cash pooling” nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Czynności tego typu nie można również zakwalifikować jako umowy pożyczki. Tym samym wszelkie czynności dokonywane w ramach umowy nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Reasumując, należy stwierdzić, iż czynności dokonywane w ramach umowy zarządzania płynnością finansową nie zostały wymienione w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, czynności te nie będą podlegały opodatkowaniu ww. podatkiem zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji w uzasadnieniu własnego stanowiska, należy stwierdzić, iż interpretacje te co do zasady wiążą w sprawie, w której zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.