Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-454/10/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-08-04
Teza: Przy budowie drogi Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, tym samym w niniejszej sprawie zwolnienie określone w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10a nie znajdzie zastosowania. Jeżeli natomiast dostawa budowli podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku VAT, to taką stawką należy opodatkować również grunt.
Słowa kluczowe: darowizna; drogi; działalność-działalność gospodarcza; grunty-grunt zabudowany; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2010r. (data wpływu 17 maja 2010r.), uzupełnionym pismami z dnia 21 lipca 2010r. (data wpływu 27 lipca 2010r.) oraz z dnia 29 lipca 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny działki zabudowanej drogą dojazdową – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2010r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny działki zabudowanej drogą dojazdową.

Wniosek został uzupełniony pismami z dnia 21 lipca 2010r. (data wpływu 27 lipca 2010r.) oraz z dnia 29 lipca 2010r., stanowiącymi odpowiedzi na wezwanie tut. organu z dnia 12 lipca 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z o.o. nabyła w 2006r. grunt pod budowę osiedla mieszkaniowego, uzyskała pozwolenie na budowę, w którym wjazd z drogi głównej został wyznaczony przez działkę będącą własnością Gminy.

W marcu 2008r. aktem notarialnym Spółka dokonała zamiany nieruchomości z Gminą. Na mocy tego aktu Spółka stała się właścicielem działki, dotychczas gminnej, przez którą został wyznaczony mieszkańcom wjazd na osiedle. Zamiana działek podyktowana była budową przez Spółkę kolektora odwadniającego na własnym terenie, który po zamianie stał się własnością Gminy.

Wartość zamienionych działek została wyceniona przez rzeczoznawcę majątkowego i umieszczona w akcie notarialnym zamiany, po czym dopłata do wartości zamienionych działek została przez Spółkę zaksięgowana i pozostaje na bilansie Spółki.

Od końca 2007r. Spółka rozpoczęła sukcesywne przekazywanie własności wybudowanych domów aktami notarialnymi. Klienci, którzy podpisali akty przed wyżej opisaną zamianą działek w 2008r. posiadali zgodnie z pozwoleniem na budowę wjazd na osiedle przez działkę gminną. Po zamianie działek Spółka ustanowiła nieodpłatne służebności gruntowe przejazdu i przechodu na rzecz każdoczesnych właścicieli działki drogowej wewnątrzosiedlowej czyli wszystkich mieszkańców osiedla.

W obecnej chwili Spółka opłaca podatek od nieruchomości odnośnie tej działki, bo pozostaje nadal jej właścicielem.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż jako właściciel gruntu jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT składającym deklaracje VAT-7.

Przedmiotem darowizny jest jedna działka z udziałem 100%. Działka jest zabudowana i zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Zielonki leży ona częściowo w obrębie sklasyfikowanym jako 06.ZI.2, a częściowo (w przeważającej części) w obrębie sklasyfikowanym jako 06.MN.5. Nabycie gruntu od Gminy nastąpiło na podstawie aktu notarialnego, nie była wystawiona faktura VAT, nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT.

Grunt mający być przedmiotem darowizny był wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych przez okres od 17 marca 2008r. - 21 lipca 2008r.

Przedmiotem darowizny będzie grunt zabudowany drogą. Grunt jest zabudowany drogą, od końca roku w którym zakończono budowę drogi nie minęło 5 lat, w trakcie użytkowania drogi nie poniesiono wydatków na jej ulepszenie.

Grunt jest zabudowany drogą, która wybudował Wnioskodawca w 2008r., przy budowie drogi Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Właściwy symbol PKOB to 2112.

Ponadto Wnioskodawca podał, że zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. art. 2 pkt 14 nie wystąpiło pierwsze zasiedlenie budowli, więc zgodnie z art. 43 pkt 10 lit. a ww. ustawy darowizna, o której mowa we wniosku nie podlega zwolnieniu od podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z dnia 21 lipca 2010r.):

Czy darowizna drogi podlega opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, darowizna nieruchomości działki wjazdowej od Spółki dla mieszkańców osiedla będzie opodatkowana 22% podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT definiuje pojęcie dostawy towarów za wynagrodzeniem. W myśl tego przepisu przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 7 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Zgodnie z przepisem art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, przy budowie przedmiotowej drogi Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, zatem uznać należy, iż w świetle cyt. wyżej art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT transakcja będąca przedmiotem zapytania Wnioskodawcy stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca zamierza przekazać w formie darowizny grunt zabudowany drogą.

Działka jest zabudowana i zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Zielonki leży ona częściowo w obrębie sklasyfikowanym jako 06.ZI.2, a częściowo (w przeważającej części) w obrębie sklasyfikowanym jako 06.MN.5. Nabycie gruntu od Gminy nastąpiło na podstawie aktu notarialnego, nie była wystawiona faktura VAT, nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT.

Grunt jest zabudowany drogą, którą wybudował Wnioskodawca w 2008r., przy budowie drogi Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Wnioskodawca podał dla tego obiektu klasyfikację PKOB 2112. Od końca roku w którym zakończono budowę drogi nie minęło 5 lat, w trakcie użytkowania drogi nie poniesiono wydatków na jej ulepszenie.

Według Wnioskodawcy zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT nie wystąpiło pierwsze zasiedlenie budowli.

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT składającym deklaracje VAT-7.

Należy wskazać, że zgodnie z objaśnieniami zawartymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.

Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

W myśl art. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.  obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury;

3.  budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 3 ww. ustawy pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Stosownie do art. 3 pkt 3a ww. ustawy przez obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Zatem jeśli dana budowla w rozumieniu Prawa budowlanego nie została sklasyfikowana w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych jako budynek, mieści się w sekcji „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”.

W PKOB obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. Zgodnie z objaśnieniami zawartymi w PKOB obiektami inżynierii lądowej i wodnej są wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki, tj.: drogi kołowe, drogi kolejowe, mosty, autostrady, drogi lotniskowe, zapory wodne, itp.

W sekcji „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej” można wyróżnić klasę 2112 - ulice i drogi pozostałe, do której zalicza się: Drogi na obszarach miejskich i zamiejskich, w tym: skrzyżowania, węzły komunikacyjne i parkingi, np.: drogi, ulice, aleje, ronda, drogi gruntowe, drogi boczne, drogi dojazdowe, drogi wiejskie i leśne, ścieżki dla pieszych, ścieżki rowerowe, ścieżki do jazdy konnej, drogi i strefy dla pieszych, wraz z instalacjami do oświetlenia dróg i sygnalizacji, nasypami, rowami, słupkami bezpieczeństwa, przepustami pod drogami i urządzeniami odwadniającymi drogi.

W świetle powyższego, jeżeli opisana we wniosku droga dojazdowa mająca być przedmiotem darowizny stanowi budowlę trwale z gruntem związaną w rozumieniu wyżej cyt. ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia w sprawie PKOB, zastosowanie znajdą cyt. przepisy art. 43 i art. 2 pkt 14 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług.

Sprzedaż ww. budowli jak i gruntu, na którym jest posadowiona – co do zasady – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 - 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Ponadto stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ww. ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Wobec powyżej powołanych przepisów, koniecznym dla rozstrzygnięcia, czy sprzedaż przedmiotowego budynku korzysta ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy przedmiotowa dostawa będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia.

Opierając się na powyższej definicji wynikającej z przepisu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT należy przyjąć, iż z punktu widzenia pierwszego zasiedlenia, pierwszym nabywcą lub użytkownikiem budynku, budowli lub ich części będzie podmiot, który stanie się takim nabywcą lub użytkownikiem budowli w następstwie czynności podlegającej opodatkowaniu po jej wybudowaniu lub ulepszeniu (jeżeli wydatki stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej).

W związku z tym, iż w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że „zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. art. 2 pkt 14 nie wystąpiło pierwsze zasiedlenie budowli”, w ocenie tut. organu transakcja będąca przedmiotem zapytania Wnioskodawcy będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu oraz art. 2 pkt 14 ustawy o VAT i tym samym badanie warunku czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynków upłynął okres krótszy niż 2 lata jest bezprzedmiotowe.

Z uwagi na fakt, że planowana przez Wnioskodawcę dostawa będzie objęta wyjątkiem określonym w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o VAT tj. będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, zwolnienie określone w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 nie znajdzie zastosowania.

Odnośnie natomiast możliwości zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług o którym mowa w cyt. wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, należy zauważyć, iż, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, przy budowie przedmiotowej drogi Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, zatem nie zostanie spełniony podstawowy warunek wynikający z art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy o VAT. Tym samym w niniejszej sprawie zwolnienie określone w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10a nie znajdzie zastosowania.

W przedmiotowej sprawie przedmiotem dostawy będzie również grunt, na którym posadowiona jest ww. budowla.

Jeśli zatem chodzi o kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym położona jest budowla, to rozstrzygają ją przepisy art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli albo ich części trwale związanych z gruntem.

Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Jeżeli natomiast dostawa budowli podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku VAT, to taką stawką należy opodatkować również grunt.

Reasumując, w świetle opisanego zdarzenia przyszłego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy stwierdzić, iż planowana przez Wnioskodawcę darowizna budowli (drogi wjazdowej) wraz z działką, na której ww. budowla jest usytuowana, będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT a zatem nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 czy też art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, będzie natomiast podlegać opodatkowaniu według stawki podstawowej zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, tj. 22%.

Podatek należny z tytułu dokonanej darowizny gruntu zabudowanego drogą Wnioskodawca będzie obowiązany wykazać w deklaracji VAT-7 i wpłacić na rachunek właściwego Urzędu Skarbowego. Zgodnie bowiem z art. 99 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. Natomiast zgodnie z art. 103 ust. 1 tej ustawy podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy jednak zauważyć, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

W zakresie pozostałej kwestii poruszonej we wniosku zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.