Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.294.2017.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-19
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem kompleksowej usługi organizacji wyjazdów szkoleniowo-integracyjnych dla znaczących kontrahentów Spółki.
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna; odliczenia-prawo do odliczenia; szkolenie; usługi-usługi gastronomiczne; usługi-usługi noclegowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 lipca 2017 r. (data wpływu 21 lipca 2017 r.) uzupełnionym pismem z 22 sierpnia 2017 r. (data wpływu 25 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem kompleksowej usługi organizacji wyjazdów szkoleniowo-integracyjnych dla znaczących kontrahentów Spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem kompleksowej usługi organizacji wyjazdów szkoleniowo-integracyjnych dla znaczących kontrahentów Spółki. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z 22 sierpnia 2017 r. o własne stanowisko w sprawie zadanych pytań o nr 2 i 3.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

X Polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Y (dalej: Podatnik lub Spółka) prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług - dalej: VAT. Spółka nie stosuje proporcji, gdyż nie ma sprzedaży zwolnionej od podatku VAT. Spółka nie stosuje także preproporcji, gdyż nie wykonuje innych czynności nie związanych z działalnością gospodarczą. Podstawową działalnością gospodarczą Spółki jest odpłatna dostawa towarów: profili okiennych.

Spółka ponosi szereg wydatków związanych z funkcjonowaniem Spółki, w tym z tytułu organizacji wyjazdów szkoleniowo-integracyjnych (dalej: wyjazd) dla swoich znaczących kontrahentów - odbiorców produktów Spółki. W 2017 r. Spółka również zamierza zorganizować wyjazd dla swoich kontrahentów. W związku z wyjazdem Spółka ponosi koszty rozliczane w części na podstawie faktury zaliczkowej (zapłata części wynagrodzenia przed wyjazdem), w części jako rozliczenie wyjazdu po jego zakończeniu na podstawie faktury zakupowej.

Celem wyjazdu organizowanego przez Spółkę dla Kontrahentów jest:

*   bliższe poznanie się Spółki z Kontrahentami;
*   zapoznanie się Kontrahentów pomiędzy sobą;
*   przedstawienie na wyjeździe produktów Spółki;
*   przedstawienie planów rozwoju Spółki, w tym planów sprzedażowych produktów Spółki.

Wyjazd dla kontrahentów Spółki organizowany jest w całości przez firmę zewnętrzną na podstawie podpisanej z tą firmą umowy i ma charakter wyjazdu szkoleniowo-integracyjnego. Z umowy wynika, iż firma zewnętrzna (organizator wyjazdu) zobowiązuje się podjąć i wykonać wszelkie czynności faktyczne, techniczne, organizacyjne i prawne niezbędne do wykonania zlecenia, w tym zawrzeć stosowne umowy i uzyskać wymagane zezwolenia, uiścić niezbędne opłaty i wynagrodzenia, przygotować komplet dokumentacji i dopełnić wszelkich wymogów formalnych związanych z organizacją Imprezy.

W ramach wykonywania umowy organizator zobowiązuje się koordynować i prowadzić wszelkie działania towarzyszące organizacji wyjazdu, które leżeć będą po stronie organizatora przez jego przedstawicieli. Czynności objęte umową to w szczególności:

1.  rezerwacja i opłacenie w pełni należności za pokoje hotelowe, według specyfikacji zawartej w kosztorysie;
2.  zapewnienie wyżywienia oraz całkowite opłacenie należności z tego tytułu, zgodnie z wytycznymi i życzeniami Spółki;
3.  zapewnienie i całkowite rozliczenie przejazdu gości Spółki na miejsce i z miejsca wyjazdu;
4.  ubezpieczenie pracowników Spółki, podczas przejazdu na miejsce i z miejsca wyjazdu oraz podczas pobytu;
5.  przygotowanie kosztorysu i scenariusza;
6.  zapewnienie oprawy miejsca wyjazdu, uzgodnienie wszelkich formalności technicznych i logistycznych w lokalizacji, w wyniku przeprowadzonej wizji lokalnej;
7.  koordynacja i przeprowadzenie wszelkich działań logistycznych, związanych z prawidłową organizacją wyjazdu;
8.  wykonywanie wszelkich innych działań potrzebnych do należytego wykonania Umowy, w szczególności objętych kosztorysem i scenariuszem.

Załącznikiem do Umowy jest scenariusz wyjazdu i kosztorys określający ponoszone przez firmę zewnętrzną koszty. W ramach kosztorysu, Spółka ma zapewnione wszystkie świadczenia dotyczące przedmiotowego wyjazdu, w tym:

1.  Koszty hotelowe, w tym:
    *   wynajmu pokoi;
    *   wynajmu sali konferencyjnej;
    *   wynajmu tarasu;
    *   przerwy kawowe i lunchowe;
    *   uroczysta kolacja.
2.  Koszty transportu na miejsce wyjazdu, w tym:
    *   bilety lotnicze;
    *   koszty transferu do miejsca pobytu;
    *   transport na zwiedzanie i koszty zwiedzania;
3.  Koszty związane z obsługą techniczną pobytu, w tym:
    *   koszty zaproszonych osób towarzyszących;
    *   koszty zaproszonych gwiazd i osób przedstawiających występy artystyczne;
    *   obsługi nagłośnienia, oświetlenia itp. w trakcie trwania wyjazdu;
    *   techniki audiowizualnej i zabudowy;
    *   prezenty pożegnalne;
    *   wynagrodzenie przewodników w miejscu wyjazdu;
4.  Koszty promocji Spółki i jej produktów, w tym:
    *   materiały promocyjne;
    *   materiały brandingowe;
    *   film reklamowy (promocyjny z wyjazdu);
    *   pobyt pracowników Spółki obsługujących wyjazd.

W kosztorysie są wpisane kwoty wyceny za poszczególne pozycje kosztowe. Kwoty te odnoszą się do ponoszonych kosztów związanych z danym rodzajem wydatków oraz obejmują część będącą wynagrodzeniem organizatora. Podane kwoty w kosztorysie nie są więc faktycznymi kwotami płaconymi za daną usługę (np. za usługę hotelową, wyżywienie) lecz kwotą kosztu określoną łącznie z wynagrodzeniem firmy zewnętrznej. Faktyczny koszt danej usługi lub wydatku może więc być niższy lub wyższy od podanego w kosztorysie.

Spółka otrzymała fakturę zaliczkową wystawioną przez organizatora za „organizację wyjazdu”. Podatnik otrzyma jeszcze - po zakończeniu usługi fakturę końcową, rozliczającą w całości wyjazd. Otrzymywane przez Podatnika faktury zakupowe w nazwie usługi nie zawierają wyszczególnienia poszczególnych usług powyżej wymienionych. Faktura jest wystawiana na całość usługi, a zakres usług wynika z ustaleń pomiędzy stronami.

Podatnik nie jest w stanie wyszczególnić faktycznych kwot za poszczególne czynności składające się na wyjazd dla swoich kontrahentów. Rozliczenie kosztów wyjazdu odbywa się bowiem na podstawie ogólnego wynagrodzenia ustalonego pomiędzy Spółką a firmą organizującą całość wyjazdu. Wysokość wynagrodzenia wykazanego na fakturach jest z kolei odnoszony do kosztorysu będącego załącznikiem do Umowy.

W opinii Spółki usługą, na którą Strony się umawiają to zorganizowanie wyjazdu z kompleksowo świadczonymi czynnościami składającymi się na ten wyjazd. Spółka zleca zorganizowanie wyjazdu o określonym standardzie i wymaganiach nie wnikając w poszczególne koszty składające się łącznie na ten wyjazd. Zamawiając wyjazd Spółka podaje ogólne wymagania dotyczące takiego wyjazdu, np. ilość uczestników, miejsce wyjazdu, czas trwania wyjazdu. Szczegóły wyjazdu są omawiane w późniejszym etapie, po przedstawieniu oferty przez firmę zewnętrzną według zapotrzebowania Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy istnieje możliwość odliczenia podatku VAT w całości od faktury za usługę kompleksową jaką jest zorganizowanie wyjazdu?
2.  Czy Podatnik jest zobowiązany do ustalania cen za poszczególne usługi składające się na zorganizowanie wyjazdu i weryfikowanie możliwości odliczenia podatku VAT z uwzględnieniem przepisów Ustawy o VAT ograniczających możliwość odliczenia podatku VAT, np. od usług hotelowych, usług gastronomicznych?
3.  Czy Podatnik nie ma w ogóle prawa do odliczenia podatku VAT z faktury za zakup usługi organizacji wyjazdu gdyż nie ma możliwości określenia w jakiej części istnieje możliwość odliczenia podatku VAT z uwagi na czynności składające się łącznie na usługę organizacji wyjazdu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Ma on prawo do odliczenia podatku VAT w całości od faktury za zakup organizacji wyjazdu gdyż spełnia wszelkie warunki do pełnego odliczenia podatku naliczonego VAT z takiej faktury.

Aby Spółka mogła dokonać odliczenia podatku naliczonego VAT z tytułu nabycia usług organizacji wyjazdu, muszą być spełnione następujące warunki:

1.  usługi te muszą mieć związek z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi,
2.  kwota podatku VAT musi wynikać z faktury otrzymanej przez Spółkę od organizatora wyjazdu,
3.  nabywane usługi nie mogą być ujęte w katalogu towarów i usług objętych wyłączeniem z odliczenia, zawartym w art. 88 ustawy o VAT.

ad. a)

Przepis art. 86 Ustawy o VAT wskazuje ogólną zasadę związaną z prawem do odliczenia podatku VAT, z której wynika założenie, iż: w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 Ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT nie jest przy tym uzależnione od bezpośredniego związku między zakupami a wykonywanymi przez Podatnika czynnościami opodatkowanymi. Może to być również związek pośredni, o ile dokonywane zakupy związane są bezpośrednio z działalnością opodatkowaną podatnika. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) z 29 marca 2011 r. (sygn. akt I FSK 571/10) potwierdził, iż: „koniecznym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami a transakcją opodatkowaną. Jednakże nie zawsze związek ten musi być tego rodzaju, by można było przypisać bezpośrednio dany wydatek do konkretnej transakcji opodatkowanej. W przypadku bowiem tzw. kosztów ogólnych, które stanowią element cenotwórczy w działalności gospodarczej podatnika, wydatki na ten cel zachowują także bezpośredni związek z działalnością, a podatnik ma prawo do odliczenia VAT z tytułu tych zakupów w takim zakresie, w jakim działalność ogólna daje prawo do odliczenia VAT”.

Organizacja wyjazdu dla Kontrahentów Podatnika ma na celu stworzenie pozytywnych relacji z odbiorcami towarów Spółki, co przekłada się w dalszej przyszłości na wzrost sprzedaży opodatkowanej produktów Spółki. W konsekwencji organizacja wyjazdu dla Kontrahentów Spółki ma pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych przez Spółkę (opodatkowaną podatkiem VAT dostawę towarów) i w założeniu ma w przyszłości zwiększyć tę sprzedaż - ma zwiększyć przychody opodatkowane podatkiem VAT.

ad. b)

Spółka otrzymała od firmy organizującej wyjazd fakturę zaliczkową po wpłaceniu kwoty zaliczki. Spółka otrzyma także fakturę końcową wystawianą po zakończeniu usługi. Na wystawionych fakturach został wykazany podatek VAT w wysokości 23%. Podatnik ma więc dokumenty formalne - faktury zakupowe wystawione przez sprzedającego, z wykazanym podatkiem VAT naliczonym, co daje Podatnikowi podstawę do odliczenia podatku VAT z wystawionych faktur.

ad. c)

W omawianym stanie faktycznym podstawowe znaczenie ma także rozstrzygnięcie, czy w przypadku usługi organizacji wyjazdu Spółka kupuje jedną usługę kompleksową, od której przysługuje w całości prawo do odliczenia podatku VAT, czy też Spółka kupuje szereg poszczególnych usług składających się na organizację wyjazdu. Przepis art. 88 Ustawy o VAT stanowi bowiem, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Przepisy ustawy o VAT nie regulują wprost kwestii opodatkowania czynności złożonych (kompleksowych). Kwestia zasad opodatkowania VAT takich czynności jest natomiast przedmiotem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) oraz interpretacji indywidualnych wydawanych przez Ministra Finansów (dalej: MF) w tym zakresie.

W świetle stanowiska prezentowanego przez TSUE transakcja składająca się z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być rozdzielana. W konsekwencji, jeżeli świadczenia są ze sobą tak ściśle związane, iż tworzą obiektywnie jedno nierozerwane świadczenie gospodarcze, powinny być traktowane jako jedno kompleksowe świadczenie. Taki wniosek znajduje uzasadnienie:

1.  w wyroku z dnia 17 marca 2011 r. w sprawie C-224/11 gdzie TSUE uznał, iż: „Jedna transakcja występuje w wypadku, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (wyroki: z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekcringen i OV Bank, Zb. Orz. s. l-9433, pkt 22; a także z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie C-111/05 Aktiebolaget NN, Zb. Orz. s. 1-2697, pkt 23). Jest tak również w sytuacji, gdy można stwierdzić, że co najmniej jeden element stanowi świadczenie główne, natomiast inny element lub elementy stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los podatkowy świadczenia głównego”.
2.  w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 gdzie TSUE stwierdził, iż: „(\`(...)\`) jeżeli dwa świadczenia lub więcej, lub czynności dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej”.
3.  w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 gdzie TSUE uznał, iż: „W celu ustalenia, dla celów VAT, czy świadczenie usług obejmujące kilka części składowych należy traktować jako jedno świadczenie, czy też jako dwa lub więcej świadczeń wycenianych odrębnie, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę treść przepisu artykułu 2(1) VI Dyrektywy, zgodnie z którym każde świadczenie usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne oraz fakt, iż świadczenie obejmujące z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę nie powinno być sztucznie dzielone, co mogłoby prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu podatku VAT. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. W takiej sytuacji fakt, iż stosowana jest jedna cena nie ma decydującego znaczenia”.
4.  w podanych dalej interpretacjach indywidualnych potwierdzono prawidłowość stanowiska Podatnika:
    *   interpretacja indywidualna Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 24 października 2014 r., nr IPTPP1/443-541/14-4/MH,
    *   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej (dalej: IS) w Poznaniu z dnia 13 maja 2014 r. (sygn. ILPP5/443-81/14-5/PG),
    *   interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Warszawie z dnia 25 października 2013 r. (sygn. IPPP2/443-885/13-2/KOM),
    *   interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Katowicach z dnia 9 lipca 2013 r. (sygn. IBPP2/443-325/13/ICz),
    *   interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Łodzi z dnia 5 czerwca 2012 r. (sygn. IPTPP1/443-224/12-3/MS),
    *   interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Warszawie z dnia 7 lutego 2012 r. (sygn. IPPP3/443-1478/11-2/KB),
    *   interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Bydgoszczy z dnia 19 sierpnia 2011 r. (sygn. ITPP1/443-826/10/11-S/AJ),
    *   interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Katowicach z dnia 5 października 2010 r. (sygn. IBPP1/443-670/10/EA).

W związku z powyższym orzecznictwem i interpretacjami indywidualnymi Spółka stoi na stanowisku, iż usługi nabywane przez nią od organizatorów wyjazdu powinny być oceniane pod kątem całokształtu nabywanego świadczenia, nie zaś z punktu widzenia poszczególnych świadczeń wchodzących w jego skład. Spółka nabywa bowiem od firmy zewnętrznej jedną kompleksową usługę, której istotą jest organizacja całości wyjazdu. Na usługę taką składa się szereg czynności dokonywanych przez organizatora, w tym między innymi udostępnienie sali konferencyjnej i niezbędnego sprzętu technicznego, zapewnienie wyżywienia, oraz noclegów dla uczestników, a także zapewnienie obsługi technicznej i organizacyjnej, organizacja zajęć o charakterze integracyjnym, itp.

Realizacja takich czynności jest niezbędna do prawidłowego wykonania kompleksowej usługi nabywanej przez Spółkę zgodnie z umową zawartą z firmą zewnętrzną. Jednocześnie Spółka nie jest zainteresowana zakupem tylko poszczególnych czynności lecz kompleksowej usługi związanej z organizacją wyjazdu.

Ad. 2 – stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z dnia 22 sierpnia 2017 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on zobowiązany do ustalania cen za poszczególne usługi składające się na zorganizowanie wyjazdu i nie jest zobowiązany do weryfikacji możliwości odliczenia podatku VAT z uwzględnieniem przepisów ustawy o VAT ograniczających możliwość odliczenia podatku VAT, traktuje bowiem usługę jako usługę kompleksową, od której przysługuje w całości prawo do odliczenia podatku VAT.

Ad. 3 – stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z dnia 22 sierpnia 2017 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do całkowitego odliczenia podatku VAT, gdyż traktuje kupioną usługę jako kompleksową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym prawo to nie przysługuje – nawet gdy określone wcześniej warunki są spełnione – w sytuacji wystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy, prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że podstawową działalnością gospodarczą Spółki jest odpłatna dostawa towarów: profili okiennych. Spółka ponosi szereg wydatków związanych z funkcjonowaniem Spółki, w tym z tytułu organizacji wyjazdów szkoleniowo-integracyjnych dla swoich znaczących kontrahentów - odbiorców produktów Spółki. W 2017 r. Spółka również zamierza zorganizować wyjazd dla swoich kontrahentów. W związku z wyjazdem Spółka ponosi koszty rozliczane w części na podstawie faktury zaliczkowej (zapłata części wynagrodzenia przed wyjazdem), w części jako rozliczenie wyjazdu po jego zakończeniu na podstawie faktury zakupowej.

Celem wyjazdu organizowanego przez Spółkę dla Kontrahentów jest:

*   bliższe poznanie się Spółki z Kontrahentami;
*   zapoznanie się Kontrahentów pomiędzy sobą;
*   przedstawienie na wyjeździe produktów Spółki;
*   przedstawienie planów rozwoju Spółki, w tym planów sprzedażowych produktów Spółki.

Wyjazd dla kontrahentów Spółki organizowany jest w całości przez firmę zewnętrzną na podstawie podpisanej z tą firmą umowy i ma charakter wyjazdu szkoleniowo integracyjnego. Z umowy wynika, iż firma zewnętrzna (organizator wyjazdu) zobowiązuje się podjąć i wykonać wszelkie czynności faktyczne, techniczne, organizacyjne i prawne niezbędne do wykonania zlecenia, w tym zawrzeć stosowne umowy i uzyskać wymagane zezwolenia, uiścić niezbędne opłaty i wynagrodzenia, przygotować komplet dokumentacji i dopełnić wszelkich wymogów formalnych związanych z organizacją Imprezy.

W ramach wykonywania umowy organizator zobowiązuje się koordynować i prowadzić wszelkie działania towarzyszące organizacji wyjazdu, które leżeć będą po stronie organizatora przez jego przedstawicieli. Czynności objęte umową to w szczególności:

1.  rezerwacja i opłacenie w pełni należności za pokoje hotelowe, według specyfikacji zawartej w kosztorysie;
2.  zapewnienie wyżywienia oraz całkowite opłacenie należności z tego tytułu, zgodnie z wytycznymi i życzeniami Spółki;
3.  zapewnienie i całkowite rozliczenie przejazdu gości Spółki na miejsce i z miejsca wyjazdu;
4.  ubezpieczenie pracowników Spółki, podczas przejazdu na miejsce i z miejsca wyjazdu oraz podczas pobytu;
5.  przygotowanie kosztorysu i scenariusza;
6.  zapewnienie oprawy miejsca wyjazdu, uzgodnienie wszelkich formalności technicznych i logistycznych w lokalizacji, w wyniku przeprowadzonej wizji lokalnej;
7.  koordynacja i przeprowadzenie wszelkich działań logistycznych, związanych z prawidłową organizacją wyjazdu;
8.  wykonywanie wszelkich innych działań potrzebnych do należytego wykonania Umowy, w szczególności objętych kosztorysem i scenariuszem.

Załącznikiem do Umowy jest scenariusz wyjazdu i kosztorys określający ponoszone przez firmę zewnętrzną koszty. W ramach kosztorysu, Spółka ma zapewnione wszystkie świadczenia dotyczące przedmiotowego wyjazdu, w tym:

1.  Koszty hotelowe, w tym:
    *   wynajmu pokoi;
    *   wynajmu sali konferencyjnej;
    *   wynajmu tarasu;
    *   przerwy kawowe i lunchowe;
    *   uroczysta kolacja.
2.  Koszty transportu na miejsce wyjazdu, w tym:
    *   bilety lotnicze;
    *   koszty transferu do miejsca pobytu;
    *   transport na zwiedzanie i koszty zwiedzania;
3.  Koszty związane z obsługą techniczną pobytu, w tym:
    *   koszty zaproszonych osób towarzyszących;
    *   koszty zaproszonych gwiazd i osób przedstawiających występy artystyczne;
    *   obsługi nagłośnienia, oświetlenia itp. w trakcie trwania wyjazdu;
    *   techniki audiowizualnej i zabudowy;
    *   prezenty pożegnalne;
    *   wynagrodzenie przewodników w miejscu wyjazdu;
4.  Koszty promocji Spółki i jej produktów, w tym:
    *   materiały promocyjne;
    *   materiały brandingowe;
    *   film reklamowy (promocyjny z wyjazdu);
    *   pobyt pracowników Spółki obsługujących wyjazd.

W kosztorysie są wpisane kwoty wyceny za poszczególne pozycje kosztowe. Kwoty te odnoszą się do ponoszonych kosztów związanych z danym rodzajem wydatków oraz obejmują część będącą wynagrodzeniem organizatora. Podane kwoty w kosztorysie nie są więc faktycznymi kwotami płaconymi za daną usługę (np. za usługę hotelową, wyżywienie) lecz kwotą kosztu określoną łącznie z wynagrodzeniem firmy zewnętrznej. Faktyczny koszt danej usługi lub wydatku może więc być niższy lub wyższy od podanego w kosztorysie.

Spółka otrzymała fakturę zaliczkową wystawioną przez organizatora za „organizację wyjazdu”. Podatnik otrzyma jeszcze - po zakończeniu usługi fakturę końcową, rozliczającą w całości wyjazd. Otrzymywane przez Podatnika faktury zakupowe w nazwie usługi nie zawierają wyszczególnienia poszczególnych usług powyżej wymienionych. Faktura jest wystawiana na całość usługi, a zakres usług wynika z ustaleń pomiędzy stronami.

Podatnik nie jest w stanie wyszczególnić faktycznych kwot za poszczególne czynności składające się na wyjazd dla swoich kontrahentów. Rozliczenie kosztów wyjazdu odbywa się bowiem na podstawie ogólnego wynagrodzenia ustalonego pomiędzy Spółką a firmą organizującą całość wyjazdu. Wysokość wynagrodzenia wykazanego na fakturach jest z kolei odnoszony do kosztorysu będącego załącznikiem do Umowy.

Należy podkreślić, że strony w umowach cywilnoprawnych określają jakie świadczenie jest przedmiotem sprzedaży/nabycia. Jeżeli przedmiotem sprzedaży/nabycia jest usługa organizacji wyjazdu, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (koszty hotelowe, koszty transportu, koszty związane z obsługą techniczną wyjazdu, koszty promocji Spółki i jej produktów, itp.). Wyliczenie co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów świadczenia (dla celów podatkowych).

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż zasadniczo każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być uznawane za odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Powyższe znajduje wyraz w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w którym wskazuje się na konieczność traktowania, dla celów podatkowych, złożonego działania podatnika, jako jednolitej całości bez sztucznych podziałów. W orzeczeniu z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie Card Protection Plan Ltd v Commissioners of Customs and Excise (C-349/96), Trybunał rozstrzygnął, że przy świadczeniu usług obejmujących kilka części składowych należy stosować te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz środek do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. Podobnie wypowiedział się Trybunał wydając w dniu 27 września 2012 r. orzeczenie w trybie prejudycjalnym w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse.

Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do świadczenia zasadniczego, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem w skutecznym wykorzystaniu świadczenia zasadniczego. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie jest wykluczone z tego powodu, że do poszczególnych elementów wykazane są odrębnie ceny. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Na podstawie przywołanych uregulowań, w okolicznościach przedstawionych we wniosku, stwierdzić należy, że jeżeli nabyta usługa obiektywnie tworzy – w aspekcie gospodarczym – jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to na podstawie przepisów art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w fakturach dokumentujących jej wykonanie, o ile nie zachodzą przesłanki wykluczające to prawo określone w art. 88 ustawy oraz faktycznie – jak podano we wniosku – organizacja przedmiotowych wyjazdów szkoleniowo-integracyjnych dla swoich znaczących kontrahentów ma na celu stworzenie pozytywnych relacji z odbiorcami towarów Spółki, co przekłada się w dalszej przyszłości na wzrost sprzedaży opodatkowanej produktów Spółki.

Podkreślenia wymaga fakt, że w świetle powołanego art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatek naliczony z tytułu nabycia usług noclegowych i gastronomicznych – co do zasady – nie podlega odliczeniu. Powyższe ograniczenie nie ma jednak zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem zakupu jest kompleksowa usługa organizacji wyjazdów szkoleniowo-integracyjnych dla znaczących kontrahentów, czyli co do istoty jedna usługa, na którą składają się poszczególne elementy, w tym usługi gastronomiczne.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach VAT wystawionych przez organizatora wyjazdu dokumentujących nabycie kompleksowej usługi organizacji wyjazdu szkoleniowo

\-integracyjnego dla znaczących kontrahentów Spółki, niezależnie od rodzajów elementów kosztowych/składowych wchodzących w skład kompleksowej usługi świadczonej przez tego organizatora.

Ponadto, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do ustalania cen za poszczególne usługi składające się na zorganizowanie wyjazdu i weryfikowanie możliwości odliczenia podatku VAT z uwzględnieniem przepisów ustawy ograniczających możliwość odliczenia podatku VAT, np. od usług hotelowych, usług gastronomicznych, ponieważ faktury dokumentują nabycie jednej kompleksowej usługi.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.