Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP1-3.4512.30.2017.2.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-07
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do realizowanych usług montażu i demontażu stoisk targowych.
Słowa kluczowe: obciążenia; targowisko; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2017 r. (data wpływu 30 stycznia 2017 r.) uzupełnionym pismami z dnia 27 stycznia 2017 r. (data wpływu 31 stycznia 2017 r.), z dnia 27 stycznia 2017 r. (data wpływu 23 lutego 2017 r.) oraz z dnia 6 marca 2017 r. (data wpływu 9 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do realizowanych usług montażu i demontażu stoisk targowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do realizowanych usług montażu i demontażu stoisk targowych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 27 stycznia 2017 r. (data wpływu 31 stycznia 2017 r.) zawierającym potwierdzenie wpłaty, z dnia 27 stycznia 2017 r. (data wpływu 23 lutego 2017 r.) oraz pismem z dnia 6 marca 2017 r. (data wpływu 9 marca 2017 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy i sformułowanie pytania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest generalnym wykonawcą i współpracuje z wieloma podwykonawcami, jak również jest podwykonawcą dla innych podmiotów.

W zakres prac związanych z montażem i demontażem stoisk wchodzą następujące prace wykonywane najczęściej:

1.  Prace stolarskie – wykonanie ścian i konstrukcji z płyt wiórowych, laminatu, mdf, wykonywanie lad informacyjnych, podestów, ekspozytorów, regałów, mebli, elementów i konstrukcji wystawienniczych, elementów dekoracyjnych, nośników reklamy, fryzy, plansze.
2.  Prace związane z położeniem wykładzin i dywanów na podłożu betonowym hali, położenie podłóg z płyt laminowanych, płyt wiórowych lub paneli podłogowych.
3.  Rozprowadzenie instalacji elektrycznej i oświetleniowej stoiska, jak i elementów podświetlanych (pylony, banery).
4.  Wykonanie szerokiej gamy prac graficznych, wydruków grafiki reklamowej, nadruków, napisów, zdjęć, wyklejanie ich na przygotowane nośniki i podłoża (płyta laminat, plansza, plexi, szkło).
5.  Prace wyposażeniowe, takie jak rozstawianie mebli, gablot, prezenterów, ekspozytorów, produktów, kostek, wyposażenie pomieszczeń kuchennych w regały, stoły, naczynia, expresy do kawy.
6.  Montaż wszystkich wykonanych uprzednio mebli i elementów; zawieszanie ramp reklamowych z elementów aluminiowych. Montaż stelaży aluminiowych i innych gotowych konstrukcji wykonanych z różnych materiałów – szklane gabloty i półki, regały metalowe, konstrukcje nośne aluminiowe, piętrowe; zawieszanie prezentacji multimedialnych (np. telewizory, ekrany plazmowe).
7.  Demontaż stoiska po zakończeniu targów (3-5 dni); pakowanie, prace rozładunkowe.
8.  Transport mebli stoiska, sprzętu i elementów do magazynu w siedzibie firmy.

Proces technologiczny usług realizacji montażu i demontażu stoisk jest bardzo szeroki i opiera się na wielu branżach – materiałach i czynnościach w zależności od projektu, życzeń klienta oraz od rodzaju imprezy targowej. Czy są to targi branży modowej, jubilerskiej, żywnościowej, maszyn i urządzeń, budownictwa. Zaznaczyć należy, że montaż stoiska odbywa się na powierzchni wynajętej przez klienta, dla którego jest realizowana usługa wg zatwierdzonego i dostarczonego przez niego projektu.

W złożonym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Jest on podatnikiem podatku od towarów i usług (art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późniejszymi zmianami) – nie korzystającym ze zwolnienia na podstawie art. 113 cytowanej ustawy.
2.  Nabywcą usług świadczonych przez Wnioskodawcę są podmioty krajowe (podatnicy) na VAT czynnym.
3.  Wykonywane usługi sklasyfikowane są w wielu obszarach określonych w poszczególnych klasyfikacjach, ale głównie trzon wykonywanych usług mieści się w niżej wymienionych klasyfikacjach (w załączniku pismo z PKWiU z dnia 8 lutego 2017 r.)
    1.  82.30.12.0 Usługi związane z organizacją targów i wystaw.

Jednak trzeba zaznaczyć, że w skład usługi, głównie produkowania stoiska targowego łącznie z wykonaniem jego montażu i demontażu, na halach targowych i pomieszczeniach wystawowych wchodzą poszczególne czynności i prace, które wymieniono w piśmie z dnia 25 stycznia 2017 r. a w szczególności:

*   W pkt 1 ww. pisma – prace stolarskie, wykonanie ścian i konstrukcji z płyt wiórowych PKWiU 31.09.13.0 Meble drewniane, gdzie indziej niesklasyfikowane,
*   Pkt 2 ww. pisma – wyłożenie posadzki wykładziną lub innymi materiałami pokryciowymi, PKWiU 43.33.10.0 Roboty związane z wykładaniem posadzek i oblicowywaniem ścian,
*   Pkt 3 ww. pisma – prace elektryczne, rozprowadzenie instalacji oświetleniowej i elektrycznej na stoisku PKWiU 43.21.10.2 Roboty związane z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych,
*   Pkt 4 ww. pisma – prace graficzne i grafika reklamowa – PKWiU 73.11.19.0 Pozostałe usługi reklamowe,
*   Pkt 5 ww. pisma – wyposażenie stoiska w meble i inne wolnostojące sprzęty PKWiU 77.39.19.0 Wypożyczanie i dzierżawa mebli i pozostałych artykułów gospodarstwa domowego,
*   Montaż ścian i konstrukcji poszczególnych elementów uprzednio wykonanego stoiska na powierzchni hali targowej wynajętej przez zlecającego usługę klienta – PKWiU usługi związane z organizacją targów i wystaw 82.30.12.0,
*   Usługi wykończeniowe takie jak:
    *   malowanie ścian elementów drewnianych lub z płyt drewnopodobnych PKWiU 43.34.10.0 Roboty malarskie
    *   tapetowanie, oklejanie ścian tapetą lub grafiką reklamową PKWiU 73.11.19.0 Pozostałe usługi reklamowe
    *   szklenie gablot, montaż gotowych szyb i ścian ze szkła PKWiU 43.34.20.0 Roboty szklarskie
    *   wg ww. pisma pkt 6 – montaż urządzeń multimedialnych (telewizory, nagłośnienie) PKWiU 77.29.11.0 Wypożyczanie i dzierżawa telewizorów, odbiorników radiowych, odtwarzaczy wideo oraz związanego z nimi wyposażenia i akcesoriów
    *   wg ww. pisma pkt 7 – demontaż stoiska po zakończeniu imprezy targowej PKWiU 82.30.12.0 Usługi związane z organizacją targów i wystaw
    *   wg ww. pisma pkt 8 – transport stoiska PKWiU 49.41.19.0 Pozostały transport drogowy towarów.

Podsumowując to mimo, że część prac i czynności mieści się w grupach literalnie wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, które to czynności podlegają opodatkowaniu odwrotnym obciążeniem VAT, to stanowisko Wnioskodawcy w tej sprawie jest takie, że usługi, które realizuje jako usługę główną docelowo są zakwalifikowane w PKWiU 82.30.12.0 i nie są objęte tym przepisem. Wobec powyższego nie są objęte odwrotnym obciążeniem VAT.

Dodatkowym elementem potwierdzającym i uzasadniającym stanowisko Wnioskodawcy jest fakt, że usługa główna (rozpatrywana jako końcowa) jest realizowana tymczasowo (na okres kilku-kilkunastu dni) i po zakończeniu się targów jest demontowana. Należy również zaznaczyć, że prace i czynności, które realizuje Wnioskodawca wymienione w przepisie i załączniku nr 14 do ustawy o odwrotnym obciążeniu VAT nie mogą być w przypadku Wnioskodawcy zakwalifikowane jako prace budowlane, ponieważ:

*   Wykonywane prace montażowe nie ingerują w konstrukcje obiektu budowlanego,
*   Wykonywanie prac elektrycznych, malarskich, szklarskich, posadzkowych jest wykonywane na elementach wolnostojących – a konkretnie na stoisku i są usługami cząstkowymi, których nie można indywidualnie rozdzielać z usługi głównej – której celem jest stoisko targowe.

Za stanowiskiem Wnioskodawcy przemawia przepis prawa budowlanego, który definiuje jakie prace i czynności nie są zakwalifikowane do prac budowlanych (wymieniono to w piśmie poprzednim).

„Odwołując się do przepisów Ustawy z 7 lipca 1994 r. prawo budowlane Dz. U. z 2010 r. (tekst jednolity) nr 243, poz. 1623

*   Zgodnie z art. 3 ww. ustawy przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie, lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7 ww. art. 3). Ponieważ zgodnie z tym przepisem roboty budowlane są to roboty polegające na budowie, przebudowie lub rozbiórce obiektu budowlanego – te czynności tego głównie dotyczą. Przytaczając art. 3 ust. 1 Ustawy o prawie budowlanym – mowa jest o obiekcie budowlanym rozumianym jako:
    *   budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi
    *   budowę stanowiącą całość techniczną i użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami
    *   obiekt małej architektury.

Aby zabudowę stoiska można było uznać za roboty budowlane, czyli za prace na obiekcie budowlanym, musi to mieć charakter stały, a wykonujący roboty budowlane, musi w stały sposób ingerować w konstrukcję budynku, natomiast zabudowa stoiska ma charakter zmienny, tymczasowy, ingeruje w konstrukcje budynku.

Związane to jest z dopasowywaniem elementów zabudowy i ich montaż do warunków panujących na hali targowej – są pracami niezwiązanymi z tą substancją tego budynku (hali)”.

Wnioskodawca w codziennej realizacji zadań związanych z działalnością, wykonuje i realizuje najczęściej jako generalny i końcowy wykonawca zlecenia (zamówienia) do bezpośredniego klienta tak krajowego jak i zagranicznego. Ale zdarzają się również realizacje zleceń wykonywanych jako:

Przypadek 1: Wnioskodawca jest podwykonawcą (jednym z wielu podwykonawców) gdy realizowane są duże przedsięwzięcia, gdzie jedna firma nie jest w stanie zrealizować tak dużego zlecenia, np.: zabudowa stoiskami całej hali – stoiska narodowe państw.

Przypadek 2: Wnioskodawca realizuje zlecenia od innych podmiotów – np. agencji reklamowych lub podmiotów pośredniczących i nie realizuje stoiska dla końcowego odbiorcy – jest wtedy jednym w wielu podwykonawców, gdyż np. prace graficzne wykonuje samodzielnie agencja zlecająca, oświetlenie stoiska wykonuje inny podwykonawca. Firma Wnioskodawcy wykonuje usługę cząstkową (tyko montaż/demontaż lub tylko elementy ruchome np. ekspozytory).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sformułowane w uzupełnieniu do wniosku).

Czy usługa realizowana przez Wnioskodawcę polegająca na montażu i demontażu stoisk targowych jako podwykonawca podlega przepisom ustawy o odwrotnym opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ branża targowa jest wymieniona wg PKD pod numerem 82.30Z – Działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów a szczególnie 82.30.12 Usługi związane z organizacją targów i wystaw, nie podlega odwrotnemu opodatkowaniu VAT i nie można jej przypisać do branży budowlanej, o której stanowi przepis, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Usługi montażu stoiska targowego są usługami na wynajętej powierzchni – na majątku nieruchomym – ale charakter tych prac jest tymczasowy i jego montaż łączy się nierozerwalnie z demontażem. Mimo, że w załączniku do ustawy oraz wpisach do ewidencji działalności gospodarczej Wnioskodawca wykazuje PKD 4332Z roboty instalacyjne stolarki budowlanej– takie czynności i prace są wykonywane, to jednak usługi te faktycznie są związane ściśle z organizowaniem targów i wystaw sklasyfikowanych w PKD w grupie 8330.11 i 8330.12 i to jest ich zasadniczy i główny cel działania w ramach tych usług.

Ponadto odwołując się do przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. prawo budowlane Dz. U. z 2010 r. (tekst jednolity) nr 243, poz. 1623 – zgodnie z art. 3 ww. ustawy, przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie, lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7 ww. art. 3). Wobec powyższego usługi polegające między innymi na wykonywaniu montażu, zabudowy stoisk targowych i ich demontażu (w tym oświetlenia, wyposażenia i mebli) nie można uznać jako usługi budowlane.

Ponieważ zgodnie z tym przepisem roboty budowlane są to roboty polegające na budowie, przebudowie lub rozbiórce obiektu budowlanego – te czynności tego głównie dotyczą.

Przytaczając art. 3 ust. 1 ustawy o prawie budowlanym – mowa jest o obiekcie budowlanym rozumianym jako:

*   budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
*   budowę stanowiącą całość techniczną i użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
*   obiekt małej architektury.

Aby zabudowę stoiska można było uznać za roboty budowlane, czyli za prace na obiekcie budowlanym, musi to mieć charakter stały, a wykonujący roboty budowlane, musi w stały sposób ingerować w konstrukcję budynku, natomiast zabudowa stoiska ma charakter zmienny i tymczasowy. Związane to jest z dopasowywaniem elementów zabudowy i ich montaż do warunków panujących na hali targowej – są pracami niezwiązanymi z konstrukcją tego budynku (hali).

Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, wykonywane usługi montażu i demontażu stoisk targowych na targach i wystawach jako podwykonawca dla innych podmiotów nie podlega odwrotnemu obciążeniu.

Wnioskodawca prosi o potwierdzenie słuszności swojego stanowiska na podstawie aktualnych przepisów prawa podatku od towarów i usług (zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy – podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy – w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług budowlanych identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa budowlana wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Jednocześnie zauważyć należy, że przy każdej z usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, podano również symbol klasyfikacji statystycznej PKWiU, co wskazuje, że tylko konkretne usługi sklasyfikowane pod danym symbolem, wymagają rozliczania podatku na zasadzie odwrotnego obciążenia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi związane z montażem i demontażem stoisk wystawowych i targowych. W zakres prac związanych z montażem i demontażem stoisk wchodzą następujące prace wykonywane najczęściej:

1.  Prace stolarskie – wykonanie ścian i konstrukcji z płyt wiórowych, laminatu, mdf, wykonywanie lad informacyjnych, podestów, ekspozytorów, regałów, mebli, elementów i konstrukcji wystawienniczych, elementów dekoracyjnych, nośników reklamy, fryzy, plansze.
2.  Prace związane z położeniem wykładzin i dywanów na podłożu betonowym hali, położenie podłóg z płyt laminowanych, płyt wiórowych lub paneli podłogowych.
3.  Rozprowadzenie instalacji elektrycznej i oświetleniowej stoiska, jak i elementów podświetlanych (pylony, banery).
4.  Wykonanie szerokiej gamy prac graficznych, wydruków grafiki reklamowej, nadruków, napisów, zdjęć, wyklejanie ich na przygotowane nośniki i podłoża (płyta laminat, plansza, plexi, szkło).
5.  Prace wyposażeniowe, takie jak rozstawianie mebli, gablot, prezenterów, ekspozytorów, produktów, kostek, wyposażenie pomieszczeń kuchennych w regały, stoły, naczynia, expresy do kawy.
6.  Montaż wszystkich wykonanych uprzednio mebli i elementów; zawieszanie ramp reklamowych z elementów aluminiowych. Montaż stelaży aluminiowych i innych gotowych konstrukcji wykonanych z różnych materiałów – szklane gabloty i półki, regały metalowe, konstrukcje nośne aluminiowe, piętrowe; zawieszanie prezentacji multimedialnych (np. telewizory, ekrany plazmowe).
7.  Demontaż stoiska po zakończeniu targów (3-5 dni); pakowanie, prace rozładunkowe.
8.  Transport mebli stoiska, sprzętu i elementów do magazynu w siedzibie firmy.

Montaż stoiska odbywa się na powierzchni wynajętej przez klienta, dla którego jest realizowana usługa wg zatwierdzonego i dostarczonego przez niego projektu. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług niekorzystającym ze zwolnienia od podatku, nabywcami świadczonych przez niego usług są podmioty będące czynnymi podatnikami VAT. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca realizuje usługi jako podwykonawca.

Ustalenie, czy dana usługa podlega rozliczeniu zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia, czy też zastosowanie ma ogólna zasada rozliczenia podatku – ma charakter indywidualny. Oznacza to, że w każdym konkretnym przypadku należy zbadać, czy dana usługa jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy oraz czy dana usługa jest świadczona przez podwykonawcę. Przy czym podkreślić należy, że dla zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia konieczne jest spełnienie obu ww. przesłanek łącznie.

Wnioskodawca wskazał, że świadczone usługi montażu i demontażu stoisk targowych na targach i wystawach klasyfikuje pod symbolem PKWiU 82.30.12.0 – usługi związane z organizacją targów i wystaw. Natomiast w załączniku nr 14 do ustawy nie zostały wymienione ww. usługi związane z organizacją targów i wystaw.

Zatem skoro świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie stanowią usług wymienionych przez ustawodawcę w załączniku nr 14 do ustawy jako te, do których ma zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia, to tym samym w analizowanej sprawie nie są spełnione przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy. Przepis ten ma bowiem zastosowanie jedynie w odniesieniu do usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy świadczonych przez podwykonawcę. W związku z powyższym, świadczone usługi montażu i demontażu stoisk targowych na targach i wystawach nie wpisują się w mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa (zleceniodawca).

Reasumując, realizowane przez Wnioskodawcę jako podwykonawcę usługi montażu i demontażu stoisk targowych nie są objęte mechanizmem odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, ponieważ nie stanowią usług wymienionych przez ustawodawcę w załączniku nr 14 do ustawy.

Tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości klasyfikacji usług dokonanej przez Wnioskodawcę w świetle PKWiU. Wobec tego została ona wydana przy założeniu, że Wnioskodawca poprawnie zakwalifikował świadczone usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU. Tutejszy organ nie jest bowiem uprawniony, w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości formalnego przyporządkowania towaru lub usługi do grupowania statystycznego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.