Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.231.2018.2.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-10-04
Teza: Opodatkowanie i udokumentowanie kwoty otrzymanej przez Wnioskodawcę.
Słowa kluczowe: faktura; gmina; opodatkowanie; stawka; umowa; usługi; wynagrodzenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 czerwca 2018 r. (data wpływu 25 czerwca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 września 2018 r. (data wpływu 18 września 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i udokumentowania kwoty otrzymanej przez Wnioskodawcę od X – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i udokumentowania kwoty otrzymanej przez Wnioskodawcę od X. Wniosek uzupełniono w dniu 18 września 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina (dalej: Wnioskodawca, Gmina lub Miasto) jest podatnikiem VAT czynnym. Jak stanowi art. 92 ust. 2 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 995), miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie. Stosownie do przepisów ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994), miasto jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym). Miasto realizuje swoje zadania własne, które polegają na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty oraz zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, jak również z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia wyborów powszechnych oraz referendów (art. 7 i 8 tej ustawy).

Celem wykonywania zadań nałożonych na Miasto mocą odrębnych ustaw, Miasto tworzy jednostki organizacyjne, a także zawiera umowy z innymi podmiotami (art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Wśród jednostek organizacyjnych znajdują się jednostki powołane w celu realizacji zadań własnych Miasta z zakresu edukacji publicznej (dalej jako placówki oświatowe). Jednostki takie świadczą usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą, które są wykonywane w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie oświaty oraz dokonują świadczeń ściśle związanych z takimi usługami. Do jednostek powołanych celem realizacji zadania własnego Miasta w postaci edukacji publicznej, określonego w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym, zaliczyć należy m.in. przedszkola, szkoły podstawowe, gimnazja, zespoły szkół, licea ogólnokształcące, szkoły muzyczne, sportowe czy szkoły specjalne. Ich działalność jest objęta ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Jednostki te świadczą usługi w zakresie kształcenia i wychowania dzieci i młodzieży w oparciu o przywołaną wyżej ustawę o systemie oświaty. Na podstawie ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego Miasto dokonało z dniem 1 stycznia 2017 r. centralizacji wraz ze swoimi jednostkami w zakresie wspólnego rozliczania podatku VAT. Po centralizacji, podatnikiem VAT jest wyłącznie Gmina Miasta Tychy, która w swoich rozliczeniach ujmuje zbiorczo obroty urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, a także wszystkich podlegających centralizacji jednostek budżetowych w tym placówek oświatowych i jednego zakładu budżetowego.

W dniu 3 stycznia 2018 r. Szkoła Podstawowa (…) (w umowie jako „Współorganizator”) zawarła z X (w umowie jako „X”/„Zamawiający”) umowę.

Zapisy umowy.

W myśl § 1 X oświadcza, że jest organizatorem projektu A finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej: Projekt). Projekt ma na celu upowszechnienie śpiewu zespołowego wśród dzieci i młodzieży szkolnej jako elementu edukacji muzycznej.

Działania w ramach Projektu realizowane są poprzez finansowanie zajęć dydaktycznych z chórem oraz wszelkich działań służących opiece merytorycznej nad dyrygentami i chórami, w tym m.in. hospitacji zajęć chóralnych, organizacji i finansowania szkoleń, przesłuchań, koncertów, wydawania literatury repertuarowej i metodycznej.

Zgodnie z § 2 umowy X, zobowiązuje się do pokrycia kosztów pracy dyrygenta w wysokości 50% całości wynagrodzenia, tj. 2520 zł brutto, zapewnienia opieki merytorycznej nad chórami objętymi Projektem w tym organizowania i finansowania warsztatów dla dyrygentów, przeglądów i koncertów chórów oraz zorganizowania bezpośredniego wsparcia dla chórów poprzez finansowanie pracy kuratorów regionalnych sprawujących opiekę nad chórami w terenie.

W ramach umowy Współorganizator zobowiązuje się do: pokrycia kosztów pracy dyrygenta w wysokości 50% całości wynagrodzenia, tj. 2520 zł brutto, wypłacenia dyrygentowi środków przekazanych przez X w wysokości 50% całości wynagrodzenia, tj. 2520 zł brutto, współpracy z kuratorem regionalnym w zakresie rozliczenia pracy dyrygenta, w szczególności w zakresie weryfikacji i potwierdzenia pracy dyrygenta w poszczególnych miesiącach obowiązywania umowy, w tym przedstawionych przez dyrygenta dokumentów rozliczeniowych, zapewnienia w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, warunków do prowadzenia prób chóru przynajmniej 2 razy w tygodniu w sali adekwatnej do wielkości chóru, zapewnienia w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, instrumentu klawiszowego niezbędnego do prowadzenia prób, zapewnienia chórowi w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, miejsca na umieszczanie informacji (strona internetowa, gablota w szkole), umożliwienia chórowi wraz z dyrygentem udziału we wszelkich działaniach metodyczno-organizacyjnych Projektu, pokrycia w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, kosztów transportu członków chóru do miejsca przeglądów i koncertów organizowanych w ramach Projektu, z zastrzeżeniem, iż w miarę posiadanych środków finansowych przez X koszty te może pokryć X na podstawie odrębnego porozumienia ze współorganizatorem.

§ 2 umowy zobowiązuje nadto Współorganizatora do zawarcia umowy z dyrygentem zawierającej co najmniej następujący zakres obowiązków: prowadzenie zajęć chóru w ilości średnio 4 godzin lekcyjnych tygodniowo (chór winien liczyć minimum 21 chórzystów), przedłożenia w terminie do 7 stycznia 2018 r. kuratorowi regionalnemu rocznego planu pracy chóru, przedłożenie w terminie do 22 czerwca i 30 listopada 2018 r. kuratorowi regionalnemu sprawozdania z realizacji ww. planu pracy, będącego podstawą akceptacji przez współorganizatora rachunku wystawionego przez dyrygenta za poszczególne miesiące pracy, prowadzenie na bieżąco dziennika lekcyjnego, wdrażanie uwag przekazywanych przez kuratora podczas hospitacji, udział w działaniach merytoryczno-organizacyjnych Projektu zaplanowanych przez X i kuratora regionalnego (minimalnie dwóch w ciągu roku) – obligatoryjnych warsztatach ogólnopolskich lub regionalnych, udział wraz z chórem w przeglądzie regionalnym i koncercie regionalnym, podanie ramowego planu zajęć chóru z uwzględnieniem prób wspólnych sekcyjnych, w przypadku braku możliwości uczestnictwa w wydarzeniach typu warsztaty ogólnopolskie lub regionalne lub przeglądzie regionalnym i koncercie regionalnym dyrygent i chór ma obowiązek wziąć udział w innym wydarzeniu podobnej rangi w regionie lub w kraju w formie i terminie uzgodnionym z kuratorem.

§ 2 zobowiązuje również Współorganizatora do zawarcia w umowie z dyrygentem zapisów umożliwiających rejestrację wydarzeń organizowanych w ramach Projektu, w co najmniej następującym zakresie: dyrygent wyraża wyłączną, bezpłatną zgodę na rejestrację całości artystycznych wykonań swoich oraz chóru podczas wydarzeń związanych z realizacją Projektu – foto/audio i/lub video, dla potrzeb wewnętrznych/dokumentacyjnych X oraz Projektu A oraz na wykorzystanie przez X zarejestrowanych materiałów do celów promocyjnych/reklamowych, na wszystkich polach eksploatacji wskazanych w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Dyrygent udziela ponadto upoważnienia do korzystania z nazwiska i wizerunku oraz fragmentów biografii dla potrzeb i w celach, wewnętrznych/dokumentacyjnych. Dyrygent wyraża zgodę na udzielenie praw, o których mowa w niniejszym ustępie podmiotom trzecim.

§ 3 umowy dotyczy rozliczenia kosztów. Zgodnie z nim X przekaże współorganizatorowi środki finansowe na 50% rocznego wynagrodzenia dyrygenta w wysokości 2520 zł brutto na podstawie faktury lub noty księgowej wystawionej tytułem częściowej refundacji wynagrodzenia dyrygenta lub usługi kulturalnej przelewem w terminie 30 dni od daty dostarczenia faktury lub noty księgowej do X. Faktura lub nota księgowa zostanie przekazana do X nie później niż 25 maja 2018 r. za pierwszy okres pracy dyrygenta oraz nie później niż do 31 października 2018 r. za drugi okres pracy dyrygenta.

Współorganizator zobowiązuje się do zawarcia umowy z dyrygentem oraz przekazania całości wynagrodzenia dyrygentowi na mocy umowy.

Przekazane środki finansowe Współorganizator zobowiązany jest wykorzystać zgodnie z ich przeznaczeniem, niewykorzystane z jakichkolwiek powodów środki finansowe (np. z powodu rezygnacji dyrygenta z Projektu) współorganizator zobowiązany jest zwrócić, proporcjonalnie do tygodni pracy dyrygenta faktycznie zrealizowanych w ramach Projektu, na rachunek X, niezwłocznie, ale nie później jednak niż w terminie do 21 dni od dnia zajścia zdarzenia uzasadniającego zwrot środków. W takim przypadku Współorganizator wystawi fakturę korygującą albo notę korygującą, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Współorganizator zobowiązuje się do rozliczenia dofinansowania w terminie 7 dni od zakończenia działań Projektu, tj. nie później niż do dnia 7 grudnia 2018 r.

Koniec zapisów umowy.

W związku z zawartą umową z X również w dniu 3 stycznia 2018 r. Szkoła Podstawowa zawarła umowę-zlecenie z osobą fizyczną na usługę prowadzenia chóru za wynagrodzeniem w wysokości 5040 zł, płatnym w dwóch ratach, od którego to wynagrodzenia zostanie potrącona zaliczka na podatek dochodowy zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Biorąc pod uwagę powyższe Gmina powzięła wątpliwości dotyczące prawidłowego udokumentowania otrzymywanego dofinansowania z X.

Ponadto w piśmie z dnia 12 września 2018 r., będącym uzupełnieniem do wniosku, Wnioskodawca w odpowiedzi na poniższe pytania udzielił następujących odpowiedzi:

1.  Czy Wnioskodawca będzie wykonywał jakiekolwiek świadczenie na rzecz X w związku z zawarta umową, za które otrzyma od ww. podmiotu wynagrodzenie (dofinansowanie)? Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał innych świadczeń na rzecz X niż te wynikające z umowy m.in. zobowiązanie do zawarcia w umowie z dyrygentem zapisów umożliwiających rejestrację wydarzeń – foto/audio/wideo – organizowanych w ramach Projektu dla potrzeb dokumentacyjnych X oraz na wykorzystanie przez X zarejestrowanych materiałów do celów promocyjnych. Prowadzenie chóru jest wspólnym przedsięwzięciem Wnioskodawcy i X, w związku z którym strony zobowiązane są do wspólnych działań na rzecz chóru zgodnie z treścią umowy szczegółowo opisanej we wniosku. Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał innych świadczeń na rzecz X, które dotyczyłyby zadania prowadzenia chóru, a nie były opisane w umowie.
2.  Czy Zainteresowany w związku z prowadzeniem chóru będzie pobierał jakiekolwiek opłaty np. za uczestnictwo w chórze, za występy chóru itp.? Wnioskodawca w związku z prowadzeniem chóru nie pobiera i nie będzie pobierał żadnych opłat.
3.  Jeżeli w związku z ww. przedsięwzięciem Wnioskodawca będzie pobierał opłaty należy wymienić te opłaty oraz wskazać, czy otrzymane dofinansowanie będzie skutkowało obniżeniem ich wysokości. W przypadku, gdy dofinansowanie będzie pomniejszało wysokość pobieranych opłat należy wskazać, w jaki sposób i w jakiej części. Nie dotyczy.
4.  W przypadku, gdy otrzymane dofinansowanie wpłynie na wysokość ceny za różne świadczenia wykonywane przez Wnioskodawcę, należy wskazać:
    1.  co będzie elementem dominującym w ramach realizowanego przez Wnioskodawcę świadczenia? Jakie okoliczności przesądzały o tym, że dany element świadczenia miał charakter dominujący?
    2.  które z wykonanych czynności będą stanowić z punktu widzenia Wnioskodawcy czynności pomocnicze do czynności głównej i nie będą stanowiły celu samego w sobie lecz będą służyły wykonaniu czynności głównej i na czym będzie polegała ich niezbędność?Nie dotyczy.
5.  Czy usługa świadczona przez Wnioskodawcę (sfinansowana dotacją), zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., Nr 1221, z późn. zm.), jest usługą kulturalną świadczoną przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną? Szkoła podstawowa świadczy usługi edukacyjne, a tym samym nie jest uznawana na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym oraz nie jest wpisana do rejestru instytucji kultury. Zatem usługa świadczona przez placówkę nie jest usługą kulturalną w myśl przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług.
6.  W sytuacji, gdy świadczone przez Zainteresowanego usługi są usługami kulturalnymi, to czy będące przedmiotem wniosku usługi są niezbędne do wykonania usługi podstawowej jaką jest usługa kulturalna, a ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia? Nie dotyczy.
7.  Czy Wnioskodawca, jako podmiot wykonujący ww. czynności (tj. usługę kulturalną), zgodnie z art. 43 ust. 18 ustawy, nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług? Nie dotyczy.
8.  Jaki jest symbol PKWiU (pełny siedmiocyfrowy symbol), zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2008 r. nr 207, poz. 1293, z późn. zm.), którą na podstawie § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U., poz. 1676) stosuje się dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2018 r., dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług (prowadzenie chóru). (…) 85.20.12.0 usługi szkół podstawowych z wyłączeniem usług szkół podstawowych on-line.
9.  Czy prowadzenie chóru będzie realizowane przez Wnioskodawcę w ramach zadań własnych? Jeśli tak, to na podstawie jakich przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.)? Prowadzenie chóru przez placówkę oświatową Wnioskodawcy wpisuje się w zadania własne Gminy z zakresu edukacji publicznej na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2018 r., poz. 994 z późn. zm.).
10.  Czy X jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem? Na dzień 11 września 2018 r. X zgodnie z informacjami zawartymi na portalu podatkowym udostępnionym na stronach internetowych Ministerstwa Finansów jest zarejestrowane jako podatnik VAT czynny. X jest również osobą prawną.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy kwota otrzymana przez Gminę od X stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl przepisów ustawy o VAT opodatkowaną stawką 23%?
2.  Czy prawidłowe jest obciążenie X fakturą w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zdaniem Gminy, kwota otrzymana od X na podstawie zawartej umowy stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl przepisów ustawy o VAT opodatkowaną stawką 23%.

W myśl art. 5 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei ust. 6 wskazanego artykułu stwierdza, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 29a ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast jak stanowi art. 146a ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jak wynika z powyższych przepisów podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Podstawę opodatkowania z kolei stanowi wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługobiorca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży.

Zdaniem Gminy, w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy o VAT, zatem zapłata ze strony X będzie stanowić dla Wnioskodawcy zapłatę za wykonaną usługę organizacji Projektu – prowadzenia chóru, która powinna podlegać opodatkowaniu wg podstawowej stawki podatku VAT w wysokości 23%.

Ad. 2

Zdaniem Gminy, prawidłowym jest obciążenie X fakturą VAT.

Jak stanowi art. 106a ustawy o VAT, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

1.  sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów;
2.  dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
    1.  państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
    2.  państwa trzeciego.

Zgodnie z art. 106b ww. ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową, dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Przez sprzedaż stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Natomiast, w myśl art. 2 pkt 31 ww. ustawy, przez fakturę rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego oraz z uwagi na przytoczone przepisy Gmina uważa, że dokumentem właściwym dla rozliczenia przedmiotowej transakcji jest faktura w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.

Aby świadczenie usługi podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, musi mieć miejsce również odpłatność, tj. gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usługi, a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym, zaś usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek świadczenia usługi oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego) za dokonanie tych czynności. Bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść na rzecz świadczącego usługę i jeżeli świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem dokonanej czynności.

Taka definicja świadczenia usług jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług wszelkich transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Wobec powyższych rozważań dostawa towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie oraz gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne.

Należy wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

I tak, w wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, iż wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), w którym Trybunał zauważył, iż czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Miasto jest podatnikiem VAT czynnym. Jak stanowi art. 92 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie. Stosownie do przepisów ustawy o samorządzie gminnym, miasto jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym). Miasto realizuje swoje zadania własne, które polegają na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty oraz zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, jak również z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia wyborów powszechnych oraz referendów (art. 7 i 8 tej ustawy).

Celem wykonywania zadań nałożonych na Miasto mocą odrębnych ustaw, Miasto tworzy jednostki organizacyjne, a także zawiera umowy z innymi podmiotami (art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Wśród jednostek organizacyjnych znajdują się jednostki powołane w celu realizacji zadań własnych Miasta z zakresu edukacji publicznej (dalej jako placówki oświatowe). Jednostki takie świadczą usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą, które są wykonywane w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie oświaty oraz dokonują świadczeń ściśle związanych z takimi usługami. Do jednostek powołanych celem realizacji zadania własnego Miasta w postaci edukacji publicznej, określonego w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym, zaliczyć należy m.in. przedszkola, szkoły podstawowe, gimnazja, zespoły szkół, licea ogólnokształcące, szkoły muzyczne, sportowe czy szkoły specjalne. Ich działalność jest objęta ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Jednostki te świadczą usługi w zakresie kształcenia i wychowania dzieci i młodzieży w oparciu o przywołaną wyżej ustawę o systemie oświaty. Na podstawie ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego Miasto dokonało z dniem 1 stycznia 2017 r. centralizacji wraz ze swoimi jednostkami w zakresie wspólnego rozliczania podatku VAT. Po centralizacji, podatnikiem VAT jest wyłącznie Gmina Miasta, która w swoich rozliczeniach ujmuje zbiorczo obroty urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, a także wszystkich podlegających centralizacji jednostek budżetowych, w tym placówek oświatowych i jednego zakładu budżetowego.

W dniu 3 stycznia 2018 r. Szkoła Podstawowa (…) (w umowie „Współorganizator”) zawarła z X Muzyki (w umowie jako „X”/„Zamawiający”) umowę.

Zapisy umowy.

W myśl § 1 X oświadcza, że jest organizatorem projektu A finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej: Projekt). Projekt ma na celu upowszechnienie śpiewu zespołowego wśród dzieci i młodzieży szkolnej jako elementu edukacji muzycznej.

Działania w ramach Projektu realizowane są poprzez finansowanie zajęć dydaktycznych z chórem oraz wszelkich działań służących opiece merytorycznej nad dyrygentami i chórami, w tym m.in. hospitacji zajęć chóralnych, organizacji i finansowania szkoleń, przesłuchań, koncertów, wydawania literatury repertuarowej i metodycznej.

Zgodnie z § 2 umowy, X zobowiązuje się do pokrycia kosztów pracy dyrygenta w wysokości 50% całości wynagrodzenia, tj. 2520 zł brutto, zapewnienia opieki merytorycznej nad chórami objętymi Projektem, w tym organizowania i finansowania warsztatów dla dyrygentów, przeglądów i koncertów chórów oraz zorganizowania bezpośredniego wsparcia dla chórów poprzez finansowanie pracy kuratorów regionalnych sprawujących opiekę nad chórami w terenie.

W ramach umowy Współorganizator zobowiązuje się do: pokrycia kosztów pracy dyrygenta w wysokości 50% całości wynagrodzenia, tj. 2520 zł brutto, wypłacenia dyrygentowi środków przekazanych przez X w wysokości 50% całości wynagrodzenia, tj. 2520 zł brutto, współpracy z kuratorem regionalnym w zakresie rozliczenia pracy dyrygenta, w szczególności w zakresie weryfikacji i potwierdzenia pracy dyrygenta w poszczególnych miesiącach obowiązywania umowy, w tym przedstawionych przez dyrygenta dokumentów rozliczeniowych, zapewnienia w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, warunków do prowadzenia prób chóru przynajmniej 2 razy w tygodniu w sali adekwatnej do wielkości chóru, zapewnienia w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, instrumentu klawiszowego niezbędnego do prowadzenia prób, zapewnienia chórowi w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, miejsca na umieszczanie informacji (strona internetowa, gablota w szkole), umożliwienia chórowi wraz z dyrygentem udziału we wszelkich działaniach metodyczno-organizacyjnych Projektu, pokrycia w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, kosztów transportu członków chóru do miejsca przeglądów i koncertów organizowanych w ramach Projektu, z zastrzeżeniem, iż w miarę posiadanych środków finansowych przez X koszty te może pokryć X na podstawie odrębnego porozumienia ze współorganizatorem.

§ 2 umowy zobowiązuje nadto Współorganizatora do zawarcia umowy z dyrygentem zawierającej co najmniej następujący zakres obowiązków: prowadzenie zajęć chóru w ilości średnio 4 godzin lekcyjnych tygodniowo (chór winien liczyć minimum 21 chórzystów), przedłożenie w terminie do 7 stycznia 2018 r. kuratorowi regionalnemu rocznego planu pracy chóru, przedłożenie w terminie do 22 czerwca i 30 listopada 2018 r. kuratorowi regionalnemu sprawozdania z realizacji ww. planu pracy, będącego podstawą akceptacji przez współorganizatora rachunku wystawionego przez dyrygenta za poszczególne miesiące pracy, prowadzenie na bieżąco dziennika lekcyjnego, wdrażanie uwag przekazywanych przez kuratora podczas hospitacji, udział w działaniach merytoryczno-organizacyjnych Projektu zaplanowanych przez X i kuratora regionalnego (minimalnie dwóch w ciągu roku) – obligatoryjnych warsztatach ogólnopolskich lub regionalnych, udział wraz z chórem w przeglądzie regionalnym i koncercie regionalnym, podanie ramowego planu zajęć chóru z uwzględnieniem prób wspólnych sekcyjnych, w przypadku braku możliwości uczestnictwa w wydarzeniach typu warsztaty ogólnopolskie lub regionalne lub przeglądzie regionalnym i koncercie regionalnym dyrygent i chór ma obowiązek wziąć udział w innym wydarzeniu podobnej rangi w regionie lub w kraju w formie i terminie uzgodnionym z kuratorem.

§ 2 zobowiązuje również Współorganizatora do zawarcia w umowie z dyrygentem zapisów umożliwiających rejestrację wydarzeń organizowanych w ramach Projektu, w co najmniej następującym zakresie: dyrygent wyraża wyłączną, bezpłatną zgodę na rejestrację całości artystycznych wykonań swoich oraz chóru podczas wydarzeń związanych z realizacją Projektu – foto/audio i/lub video, dla potrzeb wewnętrznych/dokumentacyjnych X oraz Projektu A oraz na wykorzystanie przez X zarejestrowanych materiałów do celów promocyjnych/reklamowych, na wszystkich polach eksploatacji wskazanych w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Dyrygent udziela ponadto upoważnienia do korzystania z nazwiska i wizerunku oraz fragmentów biografii dla potrzeb i w celach, wewnętrznych/dokumentacyjnych. Dyrygent wyraża zgodę na udzielenie praw, o których mowa w niniejszym ustępie podmiotom trzecim.

§ 3 umowy dotyczy rozliczenia kosztów. Zgodnie z nim X przekaże współorganizatorowi środki finansowe na 50% rocznego wynagrodzenia dyrygenta w wysokości 2520 zł brutto na podstawie faktury lub noty księgowej wystawionej tytułem częściowej refundacji wynagrodzenia dyrygenta lub usługi kulturalnej przelewem w terminie 30 dni od daty dostarczenia faktury lub noty księgowej do X. Faktura lub nota księgowa zostanie przekazana do X nie później niż 25 maja 2018 r. za pierwszy okres pracy dyrygenta oraz nie później niż do 31 października 2018 r. za drugi okres pracy dyrygenta.

Współorganizator zobowiązuje się do zawarcia umowy z dyrygentem oraz przekazania całości wynagrodzenia dyrygentowi na mocy umowy.

Przekazane środki finansowe współorganizator zobowiązany jest wykorzystać zgodnie z ich przeznaczeniem, niewykorzystane z jakichkolwiek powodów środki finansowe (np. z powodu rezygnacji dyrygenta z Projektu) współorganizator zobowiązany jest zwrócić, proporcjonalnie do tygodni pracy dyrygenta faktycznie zrealizowanych w ramach Projektu, na rachunek X, niezwłocznie, ale nie później jednak niż w terminie do 21 dni od dnia zajścia zdarzenia uzasadniającego zwrot środków. W takim przypadku Współorganizator wystawi fakturę korygującą albo notę korygującą, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Współorganizator zobowiązuje się do rozliczenia dofinansowania w terminie 7 dni od zakończenia działań Projektu, tj. nie później niż do dnia 7 grudnia 2018 r.

Koniec zapisów umowy.

W związku z zawartą umową z X również w dniu 3 stycznia 2018 r. Szkoła Podstawowa zawarła umowę-zlecenie z osobą fizyczną na usługę prowadzenia chóru za wynagrodzeniem w wysokości 5040 zł, płatnym w dwóch ratach, od którego to wynagrodzenia zostanie potrącona zaliczka na podatek dochodowy zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał innych świadczeń na rzecz X niż te wynikające z umowy m.in. zobowiązanie do zawarcia w umowie z dyrygentem zapisów umożliwiających rejestrację wydarzeń – foto/audio/wideo – organizowanych w ramach Projektu dla potrzeb dokumentacyjnych X oraz na wykorzystanie przez X zarejestrowanych materiałów do celów promocyjnych. Prowadzenie chóru jest wspólnym przedsięwzięciem Wnioskodawcy i X, w związku z którym strony zobowiązane są do wspólnych działań na rzecz chóru zgodnie z treścią umowy szczegółowo opisanej we wniosku. Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał innych świadczeń na rzecz X, które dotyczyłyby zadania prowadzenia chóru, a nie były opisane w umowie.

Wnioskodawca w związku z prowadzeniem chóru nie pobiera i nie będzie pobierał żadnych opłat.

Szkoła podstawowa świadczy usługi edukacyjne, a tym samym nie jest uznawana na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym oraz nie jest wpisana do rejestru instytucji kultury. Zatem usługa świadczona przez placówkę nie jest usługą kulturalną w myśl przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług.

PKWiU dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług (prowadzenie chóru) to 85.20.12.0 usługi szkół podstawowych z wyłączeniem usług szkół podstawowych on-line.

Prowadzenie chóru przez placówkę oświatową Wnioskodawcy wpisuje się w zadania własne Gminy z zakresu edukacji publicznej na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym.

Na dzień 11 września 2018 r. X zgodnie z informacjami zawartymi na portalu podatkowym udostępnionym na stronach internetowych Ministerstwa Finansów jest zarejestrowane jako podatnik VAT czynny. X jest również osobą prawną.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy kwota otrzymana przez Gminę od X stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaną 23% stawką podatku VAT.

W tym miejscu należy ponownie zaznaczyć, że pojęcie „świadczenia usług” ma bardzo szeroki zakres, bowiem nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz także jego zaniechania poprzez zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Usługa w rozumieniu regulacji zawartej w art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług jest transakcją gospodarczą, co oznacza, że stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Aby uznać jakieś zdarzenie za odpłatne świadczenie usług musi wystąpić stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podmiotami biorącymi udział w tym zdarzeniu, czyli strony muszą zobowiązać się do określonego działania bądź powstrzymania się od dokonania określonych czynności. Tym samym, aby czynności mające charakter odpłatny podlegały przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, winny być wykonywane w okolicznościach, w związku z którymi, można wyodrębnić dwie strony transakcji: świadczącego i beneficjenta, przy czym świadczący winien występować w charakterze podatnika tego podatku.

Ponadto zgodnie z art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.), zwanej dalej k.c., strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Tak więc strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których strony są zobowiązane. Oznacza to, że Strony mogą także swobodnie umówić się, w kwestiach dotyczących wynagrodzenia za realizację warunków umowy.

Jak wskazuje art. 353 § 2 k.c., świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu.

Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innego podmiotu), jak i zaniechanie (nie czynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się też jednocześnie składać zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie czynności wykonywane przez obie strony, tj. jednostkę organizacyjną Gminy – Szkołę Podstawową (…) oraz X na podstawie zawartej umowy mają charakter świadczenia wzajemnych usług. Między działaniami Wnioskodawcy i X występuje bezpośredni związek prawny, a tym samym ekwiwalentność i wzajemność świadczeń.

Jak bowiem wynika z opisu sprawy Strony umowy są zobowiązane do wzajemnego świadczenia określonych w umowie czynności – usług. Jak wskazano we wniosku jednostka organizacyjna Gminy – Współorganizator zobowiązany jest m.in. do:

*   zawarcia umowy z dyrygentem zawierającej co najmniej następujący zakres obowiązków prowadzenia zajęć chóru w ilości średnio 4 godzin lekcyjnych tygodniowo (chór winien liczyć minimum 21 chórzystów),
*   przedłożenia w terminie do 7 stycznia 2018 r. kuratorowi regionalnemu rocznego planu pracy chóru,
*   przedłożenia w terminie do 22 czerwca i 30 listopada 2018 r. kuratorowi regionalnemu sprawozdania z realizacji ww. planu pracy,
*   prowadzenia na bieżąco dziennika lekcyjnego,
*   wdrażania uwag przekazywanych przez kuratora podczas hospitacji,
*   udziału w działaniach merytoryczno-organizacyjnych Projektu zaplanowanych przez X i kuratora regionalnego (minimalnie dwóch w ciągu roku) – obligatoryjnych warsztatach ogólnopolskich lub regionalnych, udział wraz z chórem w przeglądzie regionalnym i koncercie regionalnym, podanie ramowego planu zajęć chóru z uwzględnieniem prób wspólnych sekcyjnych, w przypadku braku możliwości uczestnictwa w wydarzeniach typu warsztaty ogólnopolskie lub regionalne lub przeglądzie regionalnym i koncercie regionalnym dyrygent i chór ma obowiązek wziąć udział w innym wydarzeniu podobnej rangi w regionie lub w kraju w formie i terminie uzgodnionym z kuratorem.

Ponadto § 2 zawartej umowy zobowiązuje również Współorganizatora do zawarcia w umowie z dyrygentem zapisów umożliwiających rejestrację wydarzeń organizowanych w ramach Projektu, w co najmniej następującym zakresie: dyrygent wyraża wyłączną, bezpłatną zgodę na rejestrację całości artystycznych wykonań swoich oraz chóru podczas wydarzeń związanych z realizacją Projektu – foto/audio i/lub video, dla potrzeb wewnętrznych/dokumentacyjnych X oraz Projektu A oraz na wykorzystanie przez X zarejestrowanych materiałów do celów promocyjnych/reklamowych, na wszystkich polach eksploatacji wskazanych w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Dyrygent udziela ponadto upoważnienia do korzystania z nazwiska i wizerunku oraz fragmentów biografii dla potrzeb i w celach, wewnętrznych/dokumentacyjnych. Dyrygent wyraża zgodę na udzielenie praw, o których mowa w niniejszym ustępie podmiotom trzecim.

Jak również wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca zobowiązuje się do: pokrycia kosztów pracy dyrygenta w wysokości 50% całości wynagrodzenia, tj. 2520 zł brutto, wypłacenia dyrygentowi środków przekazanych przez X w wysokości 50% całości wynagrodzenia, tj. 2520 zł brutto, współpracy z kuratorem regionalnym w zakresie rozliczenia pracy dyrygenta, w szczególności w zakresie weryfikacji i potwierdzenia pracy dyrygenta w poszczególnych miesiącach obowiązywania umowy, w tym przedstawionych przez dyrygenta dokumentów rozliczeniowych, zapewnienia w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, warunków do prowadzenia prób chóru przynajmniej 2 razy w tygodniu w sali adekwatnej do wielkości chóru, zapewnienia w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, instrumentu klawiszowego niezbędnego do prowadzenia prób, zapewnienia chórowi w porozumieniu z placówką, przy której działa chór miejsca na umieszczanie informacji (strona internetowa, gablota w szkole), umożliwienia chórowi wraz z dyrygentem udziału we wszelkich działaniach metodyczno-organizacyjnych Projektu, pokrycia w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, kosztów transportu członków chóru do miejsca przeglądów i koncertów organizowanych w ramach Projektu, z zastrzeżeniem, iż w miarę posiadanych środków finansowych przez X koszty te może pokryć X na podstawie odrębnego porozumienia ze współorganizatorem.

Natomiast X na podstawie § 3 zawartej umowy przekaże Wnioskodawcy środki finansowe na 50% rocznego wynagrodzenia dyrygenta w wysokości 2520 zł brutto, które to środki Współorganizator zobowiązany jest wykorzystać zgodnie z ich przeznaczeniem. Natomiast niewykorzystane z jakichkolwiek powodów środki finansowe (np. z powodu rezygnacji dyrygenta z Projektu) współorganizator zobowiązany jest zwrócić, proporcjonalnie do tygodni pracy dyrygenta faktycznie zrealizowanych w ramach Projektu, na rachunek X, niezwłocznie, ale nie później jednak niż w terminie do 21 dni od dnia zajścia zdarzenia uzasadniającego zwrot środków, zapewnienia warunków do prowadzenia prób chóru przynajmniej 2 razy w tygodniu w sali adekwatnej do wielkości chóru, zapewnienia instrumentu klawiszowego niezbędnego do prowadzenia prób, zapewnienia chórowi w porozumieniu z placówką, przy której działa chór, miejsca na umieszczanie informacji (strona internetowa, gablota w szkole), umożliwienia chórowi wraz z dyrygentem udziału we wszelkich działaniach metodyczno-organizacyjnych Projektu.

Zatem – jak wynika z opisu sprawy – należne jednostce organizacyjnej Gminy – Szkole Podstawowej wynagrodzenie w kwocie pokrywającej 50% rocznego wynagrodzenia dyrygenta w wysokości 2520 zł brutto, będzie wynagrodzeniem za świadczone usługi związane z realizacją Projektu A, które polegają na zatrudnieniu dyrygenta, współpracy z kuratorem regionalnym w zakresie rozliczenia pracy dyrygenta, w szczególności w zakresie weryfikacji i potwierdzenia pracy dyrygenta w poszczególnych miesiącach obowiązywania umowy, zapewnieniu warunków do prowadzenia prób chóru przynajmniej 2 razy w tygodniu w sali adekwatnej do wielkości chóru, zapewnieniu instrumentu klawiszowego niezbędnego do prowadzenia prób, zapewnieniu chórowi miejsca na umieszczanie informacji (strona internetowa, gablota w szkole), umożliwieniu chórowi wraz z dyrygentem udziału we wszelkich działaniach metodyczno-organizacyjnych Projektu.

Z powyższego wynika, że środki finansowe, które otrzyma Gmina od X, są związane ze świadczeniem ze strony Wnioskodawcy na rzecz X konkretnych czynności wynikających z umowy zawartej pomiędzy Zainteresowanym a X, tj. realizacją Projektu A. Zatem pomiędzy Wnioskodawcą a X istnieje więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy stanowi świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

Tym samym w przedmiotowej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące uznanie wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach zawartej umowy czynności za odpłatne usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, że na mocy art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę, obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 23%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę (art. 41 ust. 13 ustawy).

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Niewymienienie danego towaru lub usługi w ustawie lub przepisach wykonawczych dotyczących tych czynności jest jednoznaczne z obowiązkiem zastosowania stawki podstawowej, tj. 23%.

Należy zauważyć, że świadczenie wskazanych przez Wnioskodawcę usług na rzecz X nie mieści się w katalogu zwolnień od podatku od towarów i usług, nie jest również objęte przez ustawodawcę stawką obniżoną. Zatem opisane czynności, wykonywane przez Wnioskodawcę stanowiące świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu według stawki podstawowej, tj. 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Ad. 1

Podsumowując, kwota otrzymana przez Gminę od X stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaną 23% stawką podatku VAT.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Ponadto wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest obciążenie X fakturą w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Wskazać należy, że przepisy dotyczące obowiązku wystawienia faktur i zasad z tym związanych zostały uregulowane w rozdziale 1 działu XI ustawy.

Na mocy art. 106a ustawy, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

1.  sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów;
2.  dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
    1.  państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
    2.  państwa trzeciego.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Na mocy art. 106b ust. 2 ustawy, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Jak stanowi art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
2.  sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

– jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

W art. 106e ust. 1 ustawy, znajduje się wykaz elementów, które faktura powinna zawierać.

Z ww. przepisów wynika zatem, że co do zasady podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na rzecz innego podatnika jest zobowiązany do wystawienia faktury.

W analizowanej sprawie – jak wskazał Wnioskodawca – na dzień 11 września 2018 r. X zgodnie z informacjami zawartymi na portalu podatkowym udostępnionym na stronach internetowych Ministerstwa Finansów jest zarejestrowane jako podatnik VAT czynny.

Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony opis sprawy, jak i powołane przepisy należy stwierdzić, że świadczenie przez Wnioskodawcę usług, za które Zainteresowany otrzymuje wynagrodzenie ustalone przez strony w zawartej umowie, powinno być udokumentowane – zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy – fakturą, którą Wnioskodawca winien wystawić zgodnie z przepisami art. 106a-106q ustawy.

Podsumowując, prawidłowe jest obciążenie X fakturą w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.