Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-790/13-6/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-12-17
Teza: Czy dochody Spółki będą podlegały opodatkowaniu podatkiem CIT w Polsce ?
Słowa kluczowe: dochód; opodatkowanie; spółki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 30.09.2013 r. (data wpływu 2.10.2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9.12.2013 r. (data wpływu 11.12.2013 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu podatkowego z dnia 28.11.2013 r. (data doręczenia 2.12.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania jej dochodów w Polsce – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2.10.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania dochodów Wnioskodawcy w Polsce.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką założoną zgodnie z prawem duńskim w formie Partnerselskab (P/S) mającą siedzibę na terytorium Danii. Zgodnie z przepisami duńskiego prawa Spółka jest spółką osobową w której występują dwie kategorie wspólników:

*   co najmniej jeden wspólnik ponoszący ograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki oraz
*   co najmniej jeden wspólnik odpowiadający za zobowiązania spółki bez ograniczeń.

Jako spółka osobowa, Wnioskodawca może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania we własnym imieniu, pozywać oraz być pozywana. Na gruncie prawa duńskiego Spółka jest transparentna podatkowo - wypracowane przez nią dochody podlegają opodatkowaniu tylko na poziomie jej wspólników, proporcjonalnie do posiadanego przez nich prawa do udziału w zysku. Spółka nie jest objęta zakresem uregulowań Dyrektywy Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich ani też Dyrektywy Rady 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych Państw Członkowskich.

Spółka zamierza przystąpić w charakterze wspólnika do spółki jawnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r., Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: „KSH”), która będzie prowadzić działalność gospodarczą na terenie Polski. Głównym przedmiotem działalności spółki jawnej będzie działalność usługowa w branży telekomunikacyjnej. W związku z uzyskaniem statusu wspólnika Wnioskodawca będzie otrzymywać wypłaty z zysku spółki jawnej.

Nadto, w uzasadnieniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca wskazał niżej wymienione okoliczności:

W polskim systemie prawnym osobami prawnymi są Skarb Państwa i jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną (art. 33 Kodeksu cywilnego). Przez „osobowość prawną” należy przy tym rozumieć wyposażenie jednostki z mocy prawa w pełną zdolność prawną oraz pełną zdolność do czynności prawnych.

W duńskim systemie prawa cywilnego / handlowego funkcjonuje pojęcie zbliżone do pojęcia „osobowości prawnej” w rozumieniu wynikającym z uregulowań polskiego systemu prawnego. Określenie „osoba prawna” w rozumieniu duńskiego systemu prawnego jest stosowane do podmiotu, który zgodnie z duńskim prawem podatkowym jest traktowany jako odrębny podatnik. Ustawodawstwo duński nie przyznaje spółkom osobowym, w tym spółkom Partnerselskab podmiotowości prawno podatkowej. W konsekwencji, spółki te nie są objęte zakresem znaczeniowym pojęcia „osoby prawnej” w rozumieniu prawa duńskiego.

Partnerselskab nie jest traktowana na gruncie duńskiego prawa cywilnego jak osoba prawna (w znaczeniu odpowiadającym temu pojęciu w polskim systemie prawnym). Podmiotami odpowiedzialnymi za zobowiązania Partnerselskab są jej wspólnicy. Ponadto, Partnerselskab nie podlega w Danii opodatkowaniu od całości swoich dochodów (jest transparentna podatkowo).

Zgodnie z duńskim prawem Partnerselskab posiada zdolność upadłościową.

W przypadku organów Partnerselskab możliwe są dwie opcje:

1.  Zgodnie z pierwszą z nich spółka ta posiada zarząd (wybierany przez walne zgromadzenie Partnerselskab), który jest odpowiedzialny za strategiczne kierownictwo. Natomiast czynności związane z bieżącym zarządzaniem spółką wykonują powołani przez zarząd Partnerselskab dyrektorzy (przy czym dyrektorzy mogą być powołani spośród członków zarządu ale nie mogą stanowić większości składu zarządu ani pełnić funkcji prezesa oraz wiceprezesa zarządu).
2.  Zgodnie z opcją drugą Partnerselskab może posiadać zarząd odpowiedzialny zarówno za kierownictwo strategiczne, jak i bieżące zarządzanie spółką. W takim wypadku zarząd jest nadzorowany przez radę nadzorczą (wybieraną przez walne zgromadzenie Partnerselskab).

Spółka jest zorganizowana wg modelu A, tj. strategiczne kierownictwo pełni w niej kolegialny zarząd („board of directors”), podczas gdy bieżące prowadzenie spraw spółki należy do jednego z członków zarządu („executive board”). W Spółce nie występuje rada nadzorcza. Posiedzenia walnego zgromadzenia wspólników Spółki mają się odbywać minimum raz w roku.

W Partnerselskab istnieją dwa rodzaje wspólników:

1.  wspólnicy, którzy posiadają ograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania Partnerselskab (zwani dalej „Limited partners”),
2.  wspólnicy, którzy odpowiadają za zobowiązania Partnerselskab w sposób nieograniczony (zwani dalej „General partners”).

„Limited partners” posiadają przede wszystkim prawo do udziału i głosowania na walnym zgromadzeniu Partnerselskab, poprzez które mogą wpływać na funkcjonowanie spółki (np. dokonując wyboru zarządu czy uchwalając wypłatę dywidendy). Natomiast „General partners” posiadają uprawnienia administracyjne (przykładowo prawo do reprezentacji w zarządzie czy też prawo weta wobec istotnych decyzji w spółce) oraz prawo do otrzymania godziwego wynagrodzenia w kontekście ich nieograniczonej odpowiedzialności za zobowiązania Partnerselskab.

W przypadku Spółki kapitał zakładowy podzielony jest na akcje należące do „Limited partners”. Każda akcja daje jeden głos na walnym zgromadzeniu. Ponadto, akcje uprawniają do udziału w zysku Spółki. „General partner” jest uprawniony do rocznego wynagrodzenia oraz do wyznaczania prezesa zarządu. Ponadto, „General partner” ma prawo veta wobec uchwał zarządu mogących mieć wpływ na jego odpowiedzialność za zobowiązania Spółki.

Transparentność podatkowa duńskiej spółki Partnerselskab nie ma charakteru fakultatywnego (nie istnieje możliwość wyboru sposobu opodatkowania na poziomie wspólników lub spółki). Partnerselskab co do zasady nie podlega w Danii opodatkowaniu czyli jest transparentna podatkowo. Jedynym wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy Partnerselskab jest traktowana jako nietransparentna podatkowo przez prawo państwa siedziby większościowego wspólnika Partnerselskab.

W opinii Wnioskodawcy opisany wyjątek nie będzie miał zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Wniosku. Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zagraniczne spółki osobowe mogą podlegać przepisom ustawy, jeżeli są traktowane jako podatnicy (rezydenci podatkowi podlegający opodatkowaniu od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągania) w państwie siedziby/zarządu. Partnerselskab nie jest w Danii traktowana jako podatnik (rezydent podatkowy podlegający opodatkowaniu od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągania). Zatem zarówno na gruncie ustawodawstwa polskiego, jak i na gruncie ustawodawstwa duńskiego, spółkę Partnerselskab należy uznać za transparentną podatkowo.

Wnioskodawca nie będzie posiadać statusu funduszu inwestycyjnego, spółki inwestycyjnej lub innej instytucji zbiorowego inwestowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dochody Spółki będą podlegały opodatkowaniu podatkiem CIT w Polsce ?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy jego dochody nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem CIT w Polsce.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 1 ust. 1 Ustawy CIT podatnikami podatku CIT są osoby prawne i spółki kapitałowe w organizacji. Ponadto ust. 2 tego artykułu stanowi, że przepisy Ustawy CIT mają zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3. Jak stanowi z kolei ust. 3 tego artykułu Ustawa CIT ma również zastosowanie do spółek niemających osobowości prawnej mających siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Jak stanowi artykuł 4a pkt 14 Ustawy CIT, ilekroć w ustawie tej jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną, oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego. Zgodnie z komentarzem do Ustawy CIT autorstwa Aleksandry Obońskiej, Adama Wacławczyka i Agnieszki Walter „pojęcie to \[tzn. pojęcie spółki niebędącej osobą prawną - dopisek Wnioskodawcy\] będzie obejmowało także spółki mające siedzibę lub zarząd w innym państwie, o ile zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa nie są one traktowane jak odrębni podatnicy” (Aleksandra Obońska, Adam Wacławczyk, Agnieszka WaIter, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, Legalis, 2013).

Jak wskazano powyżej w opisie zdarzenia przyszłego, zgodnie z przepisami duńskiego prawa Spółka nie jest opodatkowana z tytułu uzyskiwanych przez nią dochodów, a zatem nie jest podatnikiem podatku dochodowego (nie jest traktowana jako odrębny podatnik). Podatnikami są natomiast wspólnicy Spółki, którzy płacą podatek dochodowy proporcjonalnie do posiadanego przez nich prawa do udziału w zysku. W związku z tym należy uznać, że Wnioskodawca, jako spółka niebędąca podatnikiem podatku dochodowego w Danii, jest „spółką niebędącą osobą prawną” w rozumieniu Ustawy CIT i jednocześnie jest spółką, o której mowa w art. 1 ust. 3 Ustawy CIT. W konsekwencji, Spółka nie może być traktowana jako podatnik CIT w Polsce, ponieważ nie jest podatnikiem podatku dochodowego w Danii.

Powyższy wniosek potwierdzają również normy kolizyjne zawarte w Konwencji, która, zgodnie z jej artykułem 1 dotyczącym zakresu podmiotowego, dotyczy „osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiających się Państwach”.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania łub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego tylko w tym Państwie.

Stosownie do art. 3 ust. 1 lit. d) i e) Konwencji określenie „osoba” oznacza osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób, a określenie „spółka” oznacza osobę prawną łub inną jednostkę organizacyjną, którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną. Na marginesie należy również zauważyć, że Konwencja odróżnia osoby prawne oraz spółki osobowe. Wskazuje na to art. 3 ust. 1 pkt j) Konwencji, zgodnie z którym określenie „obywatel” oznacza:

1.  każdą osobę fizyczną posiadającą obywatelstwo Umawiającego się Państwa,
2.  każdą osobę prawną, spółkę osobową lub stowarzyszenie utworzone na podstawie ustawodawstwa obowiązującego w Umawiającym się Państwie.

Ponadto zgodnie z art. 3 ust. 2 Konwencji przy jej stosowaniu przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej niezdefiniowane ma takie znaczenie, jakie ma ono w danym czasie w przepisach prawnych tego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie Konwencja, przy czym znaczenie wynikające z ustawodawstwa podatkowego tego Państwa ma pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym określeniu przez inne przepisy prawne tego Państwa.

Na gruncie Ustawy CIT osobowe spółki zagraniczne traktowane są „jak osoba prawna” wyłącznie wówczas, gdy zgodnie z przepisami prawa podatkowego państwa, w którym mają siedzibę lub zarząd są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Na podstawie powyższych rozważań można skonstatować, że Wnioskodawca nie jest na gruncie Konwencji „osobą mająca miejsce zamieszkania tub siedzibę w Umawiającym się Państwie” (tj. nie jest rezydentem podatkowym Danii), do której postanowienia Konwencji mogłyby mieć zastosowanie. W efekcie, bazując na normach kolizyjnych zapisanych w Konwencji, Wnioskodawca nic może być traktowany jako podatnik podatku dochodowego.

Reasumując, zgodnie z uregulowaniami Konwencji oraz Ustawy CIT, Wnioskodawca nie może być uznany za podatnika CIT w Polsce, ponieważ ustawodawstwo państwa siedziby Spółki nie przyznaje jej podmiotowości prawnopodatkowej.

Do podobnych wniosków prowadzą również prace Komitetu Podatkowego OECD. Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu, w 1999 r. po wielu latach pracy Komitet Podatkowy OECD opublikował raport na temat Stosowania Modelowej Konwencji Podatkowej do Spółek Osobowych (The Application of be OECD Model Tax Convention to the Parntnerships. Application de la Coneention Fiscale de l’OCDE aux Sociétés de personnes. Paris, 1999). Raport ten wyjaśnia wiele kwestii na tle statusu spółek osobowych w kontekście międzynarodowym. Najważniejszym wnioskiem raportu jest stwierdzenie, że państwo, w którym spółka została zorganizowana decyduje o tym, czy spółka jest z podatkowego punktu widzenia przeźroczysta. Państwo źródła musi uznać ustalenie państwa, w którym spółka została zorganizowana. Jeżeli spółka osobowa jest podmiotem przeźroczystym w świetle ustawodawstwa państwa, w którym jest utworzona, to państwo źródła powinno odwołać się do jego umowy podatkowej z państwem miejsca zamieszkania wspólników” (Kazimierz Bany, Stosowanie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania do spółek osobowych, Monitor Podatkowy Nr 7/2006).

Odnosząc powyższe uwagi do analizowanego zdarzenia przyszłego należy uznać, że Spółka nie będzie podlegała opodatkowaniu CIT w Polsce, ponieważ nie jest ona w rozumieniu Ustawy CIT podatnikiem CIT (jest transparentna podatkowo).

Stanowisko, że duńska spółka osobowa w formie Partnerselskab nie jest podatnikiem z polskiej perspektywy podatkowej zostało również potwierdzone w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie dnia 17 stycznia 2013 roku (IPPB5/423-1069/12-4/PS), w której organ zgodził się ze stanowiskiem podatnika, iż „spółka P/S \[P/S to skrótowe określenie zarejestrowanej według prawa duńskiego spółki w formie Partnerselskab - dopisek Spółki\] nie może być traktowana jak podatnik z polskiej perspektywy podatkowej, ponieważ nie jest ona uznawana w Danii za osobę prawną dla celów podatkowych i nie podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów. (\`(...)\`) W związku z powyższym należy uznać, że duńska spółka P/S będzie spółką transparentną podatkowo również zza gruncie krajowych przepisów. W konsekwencji, jej dochody wynikające z udziału w polskiej spółce komandytowej nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1-3 oraz art. 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej także: „updop”) podatnikami (podatku dochodowego od osób prawnych) są:

*   osoby prawne,
*   spółki kapitałowe w organizacji,
*   jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej,
*   spółki niemające osobowości prawnej mające siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania oraz
*   podatkowe grupy kapitałowe.

Wynika stąd, iż podatnikiem jest m.in.:

*   każda osoba prawna bez wyjątku,
*   jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, za wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej innych niż te, które są traktowane w państwie rezydencji jak osoby prawne i które są objęte nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w tym państwie.

Należy przy tym zauważyć, iż Ustawodawca wyznaczając kategorię podatników podatku dochodowego od osób prawnych w art. 1 ust. 2 i art. 1 ust. 3 updop posługuje się pojęciem „spółki niemającej osobowości prawnej”.

Natomiast definicja określona w art. 4a pkt 14 updop dotyczy spółki „niebędącej osobą prawną”.

Pojęcie to zdefiniowane jest na potrzeby art. 5 ust. 1, art. 12 ust. 4 pkt 3a – 3c, art. 15 ust. 1j pkt 4, art. 16 ust. 1 pkt 8f, art. 16g ust. 1 pkt 4a, art. 16g ust. 1a i ust. 10c updop, itd.

Obydwa ww. pojęcia nie są zatem tożsame, a trudno byłoby założyć, iż polski Ustawodawca różnym pojęciom w tej samej ustawie nadaje jednakowe znaczenie (biorąc pod uwagę zasady poprawnej legislacji). Należy zatem uznać, iż zarówno pojęcie „osoby prawnej”, jak i „spółki niemającej osobowości prawnej” nie zostało wprost zdefiniowane na potrzeby updop.

Definicja określona w art. 4a pkt 14 nie dotyczy art. 1 updop zakreślającego krąg podatników (użyto zupełnie innych pojęć), lecz precyzuje pojęcie spółki niebędącej osobą prawną, do dochodów z udziału w której podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych są obowiązani stosować określony w ww. art. 5 ust. 1 i nast. schemat opodatkowania.

Doprecyzowanie to było konieczne z uwagi na zapis art. 1 ust. 3 updop, z którego wynika, iż spółka niemająca osobowości prawnej, niebędąca osobą prawną, lecz traktowana w państwie rezydencji jak osoba prawna i objęta nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w tym państwie jest uznawana za podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, a w związku z tym dochody osób prawnych z udziału w takich spółkach są objęte zupełnie innym schematem opodatkowania (np. spółki osobowe belgijskie, hiszpańskie, portugalskie wymienione w załączniku nr 3 do updop, wskazującym listę podmiotów do których ma zastosowanie art. 10 ust. 1-5 updop na podstawie art. 10 ust. 6 tej ustawy).

Należy zatem przyjąć, iż transparentność podatkowa zagranicznej spółki osobowej w kraju siedziby nie oznacza, iż automatycznie spółka taka nie może być podatnikiem polskiego podatku dochodowego.

Biorąc pod uwagę powyższe w opinii tut. Organu podatkowego Ustawodawca przez osobę prawną rozumie podmioty:

*   którym prawo polskie nadaje osobowość prawną,
*   którym prawo obce nadaje osobowość prawną w znaczeniu odpowiadającym rozwiązaniu przyjętemu przez polskiego Ustawodawcę,
*   funkcjonujące w zagranicznych systemach prawnych, w których nie funkcjonuje pojęcie osoby prawnej w znaczeniu zbliżonym do przyjętego w polskim systemie prawnym, lecz wykazujące takie podstawowe cechy konstrukcyjne, które odpowiadają cechom charakterystycznym dla polskich osób prawnych (tak jak podmioty typu corporate w niektórych systemach prawnych), biorąc pod uwagę strukturę organizacyjną, odpowiedzialność wspólników za zobowiązania spółki itd.

Należy przy tym zauważyć, iż zgodnie z art. 17 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe (Dz. U. z 2011 r. Nr 80 poz. 432, dalej: „ppm”) osoba prawna podlega prawu państwa, w którym ma siedzibę.Jeżeli jednak prawo wskazane w przepisie ust. 1 przewiduje właściwość prawa państwa, na podstawie którego osoba prawna została utworzona, stosuje się prawo tego państwa. Na podstawie art. 21 ppm przepis art. 17 powołanej ustawy stosuje się odpowiednio do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej.

Na podstawie art. 17 ust. 3 ppm prawu wskazanemu w przepisach ust. 1 i 2 podlegają w szczególności:

1.  powstanie, łączenie, podział, przekształcenie lub ustanie osoby prawnej;
2.  charakter prawny osoby prawnej;
3.  nazwa oraz firma osoby prawnej;
4.  zdolność osoby prawnej;
5.  kompetencje i zasady działania oraz powoływanie i odwoływanie członków organów;
6.  reprezentacja;
7.  nabycie i utrata statusu wspólnika lub członkostwa oraz prawa i obowiązki z nimi związane;
8.  odpowiedzialność wspólników lub członków za zobowiązania osoby prawnej;
9.  skutki naruszenia przez osobę reprezentującą osobę prawną ustawy, aktu założycielskiego lub statutu.

Z powyższych regulacji wprost wynika, iż prawem właściwym do ustalenia, czy spółka prawa duńskiego typu Parntnerselskab (dalej także: P/S) jest osobą prawną będzie prawo duńskie. Natomiast kwalifikacja prawnopodatkowa danego podmiotu na gruncie ustawodawstwa krajowego następuje w sposób autonomiczny na podstawie przepisów upodop.

Należy zauważyć, iż zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę (tut. Organ podatkowy przyjął poniższe stwierdzenia za Wnioskodawcą):

*   spółki P/S nie są objęte zakresem znaczeniowym pojęcia „osoby prawnej” w rozumieniu prawa duńskiego, przy czym w duńskim systemie prawa cywilnego / handlowego funkcjonuje pojęcie zbliżone do pojęcia osobowości prawnej w rozumieniu uregulowań wynikającym z uregulowań polskiego systemu prawnego (określenie to jest stosowane do podmiotu, który zgodnie z duńskim prawem podatkowym jest traktowany jako odrębny podatnik);
*   przynajmniej jeden ze wspólników P/S odpowiada za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem,
*   Wnioskodawca jest w Danii podmiotem transparentnym dla celów podatku dochodowego.

Wnioskodawca jest w Danii podmiotem transparentnym dla celów podatku dochodowego.

W opinii tut. Organu podatkowego należy stwierdzić, że skoro P/S jest odrębnym podmiotem praw i obowiązków, a jednocześnie wspólnicy mogą ponosić (z pewnymi ograniczeniami) odpowiedzialność za zobowiązania Wnioskodawcy, to charakterystyczne cechy konstrukcji prawnej Spółki odpowiadają cechom charakterystycznym polskiej jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, lecz posiadającej zdolność prawną.

Dla potrzeb analizy podmiotowości podatkowej w kontekście art. 1 updop należy zatem stwierdzić, że brak jest wystarczających przesłanek do uznania spółki P/S za osobę prawną w rozumieniu art. 1 ust. 1 updop.

W konsekwencji należy uznać, że spółka P/S nie mieści się w kategorii podatników określonej:

*   w art. 1 ust. 1 updop, gdyż nie jest osobą prawną, ani nie może być za taką uznana w wyniku analizy porównywalności elementów konstrukcyjnych P/S i polskich osób prawnych z uwzględnieniem specyfiki ustawodawstwa duńskiego,
*   w art. 1 ust. 2 updop, gdyż jest spółką odpowiadającą spółce niemającej osobowości prawnej w rozumieniu prawa polskiego,
*   w art. 1 ust. 3 updop, gdyż nie podlega w Danii opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (P/S nie jest rezydentem podatkowym Danii z uwagi na „przeźroczystość” podatkową).

W obecnym stanie prawnym Spółki P/S nie można zatem uznać za podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce.

W świetle powyższego stanowisko Spółki (w granicach wyznaczonych treścią zadanego pytania we wniosku ORD-IN), zgodnie z którym dochody Wnioskodawcy nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce (gdyż Spółka P/S nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, jest transparentna podatkowo) należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.