Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.269.2023.1.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-07-14
Teza: Czy w wyniku dobrowolnego zbycia udziałów posiadanych przez Wnioskodawcę, bez wypłaty wynagrodzenia, w celu dokonania ich umorzenia przez A, po stronie Wnioskodawcy dojdzie do powstania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: przychód-powstanie przychodu; udział-umorzenie udziałów; udział-zbycie udziałów w spółce
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące przychodu-Przychody z wystąpienia ze spółki oraz zmniejszenia udziału kapitałowego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

19 maja 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 maja 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w wyniku dobrowolnego zbycia udziałów posiadanych przez Wnioskodawcę, bez wypłaty wynagrodzenia, w celu dokonania ich umorzenia przez A, po stronie Wnioskodawcy dojdzie do powstania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Spółka A Sp. z o.o. (dalej: „A”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na źródło ich osiągania. A została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym (…), a jej przeważającym przedmiotem działalności jest (…).

Obecnie udziałowcami A są:

a) T. M. - udział: … udziałów o łącznej wartości … zł, udział procentowy: 51%.

b) B Spółka z o.o. (dalej: „B” lub „Wnioskodawca”) - udział: … (winno być: „…”) udziałów o łącznej wartości … zł, udział procentowy: 49%.

Jednym z udziałowców A jest zatem B. B jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na źródło ich osiągania. Wnioskodawca został zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu (…), a jego przeważającym przedmiotem działalności jest (…)

Aktualnie udziałowcami B są:

a) T. M. - udział: … udziałów o łącznej wartości … zł, udział procentowy: 37,5%,

b) A. M. - udział: … udziałów o łącznej wartości … zł, udział procentowy: 38,5%,

c) P. M. - udział: … udziałów o łącznej wartości … zł, udział procentowy: 24%.

Obecnie planowana jest zmiana struktury udziałowców A - mająca na celu doprowadzenie do stanu, w którym udziały w A będą przysługiwały wyłącznie osobom fizycznym - tj. T. M., A. M. oraz P. M. Przy czym proporcjonalny udział każdego z nich w kapitale zakładowym A pozostanie zachowany w stosunku do obecnie posiadanego - bezpośrednio bądź pośrednio przez B. Udziałowcami obu spółek pozostaną bracia M., dzięki czemu te same osoby fizyczne będą w posiadaniu majątku rodzinnego. Docelowa struktura udziałowa A (po przeprowadzeniu zmiany struktury udziałowców) ma prezentować się w sposób następujący:

a) T. M. - … udziałów, czyli 69,375%,

b) A. M. - … udziałów, czyli 18,867%,

c) P. M. - … udziałów, czyli 11,758%.

W celu doprowadzenia do wskazanego wyżej docelowego stanu, w którym udziałowcami A zostaną tylko osoby fizyczne planowane jest podjęcie działań, wśród których można wydzielić dwa etapy.

W ramach pierwszego etapu T. M. daruje odpowiednią ilość udziałów w A swoim braciom: A. M. oraz P. M. - wskutek tej czynności udziałowcami w A będą: B oraz 3 osoby fizyczne: T. M., A. M. oraz P. M.

Niewykluczone jest, że darowizna udziałów nastąpi pod warunkiem zawieszającym - tj. przeniesienie własności udziałów wskutek darowizny wywoła skutki prawne dopiero po umorzeniu udziałów przysługujących B w A.

W ramach drugiego etapu nastąpi umorzenie wszystkich udziałów należących do B w A za zgodą B, w drodze nabycia tych udziałów przez A w celu ich umorzenia - w ramach tzw. umorzenia dobrowolnego, o którym mowa w art. 199 § 1 i § 3 ustawy z dnia 15 września 2000 roku Kodeks Spółek Handlowych (dalej: „KSH”). Umorzenie udziałów zostałoby przeprowadzone na podstawie art. 199 § 1 - § 3 KSH i za zgodą B zostałoby dokonane nieodpłatnie, tj. bez wypłaty wynagrodzenia na rzecz B. W takiej sytuacji najpierw doszłoby do zbycia udziałów przez B i nabycia ich przez A, a dopiero w drugiej kolejności do ich umorzenia przez A.

Nieodpłatne zbycie udziałów w celu ich umorzenia zostałoby dokonane zatem na podstawie art. 199 § 1 i § 3 KSH w trybie tzw. procedury dobrowolnego umorzenia udziałów bez wynagrodzenia. Działając zgodnie z przepisami KSH A planuje zatem:

a) zgodnie z art. 199 § 1 KSH dokonać umorzenia udziałów, za zgodą udziałowca - B w drodze nabycia jego udziałów przez A (umorzenie dobrowolne),

b) zgodnie z art. 199 § 2 KSH zawrzeć uchwałę zgromadzenia wspólników w tej sprawie,

c) zgodnie z art. 199 § 3 KSH określić umorzenie bez wynagrodzenia (za zgodą udziałowca którego udziały są umarzane - B).

W rezultacie wyżej wskazanych działań dojdzie do zmiany struktury udziałowców A. Docelowo (po dobrowolnym umorzeniu udziałów posiadanych przez B, którego udziały zostaną umorzone bez wynagrodzenia) udziałowcami A będą zatem:

a) T. M. - … udziałów, czyli 69,375%,

b) A. M. - … udziałów, czyli 18,867%,

c) P. M. - … udziałów, czyli 11,758%.

Natomiast struktura udziałowców w B nie ulegnie zmianie i w dalszym ciągu będzie ona prezentowała się następująco:

a) T. M. - udział: … udziałów o łącznej wartości … zł, udział procentowy: 37,5%,

b) A. M. - udział: … udziałów o łącznej wartości … zł, udział procentowy: 38,5%,

c) P. M. - udział: … udziałów o łącznej wartości … zł, udział procentowy: 24%.

Przeprowadzenie transakcji w opisany powyżej sposób ma na celu osiągnięcie celów prawnych, tj. dostosowanie modelu biznesowego w celu korzystania z nowych instytucji podatkowych (np. w postaci ryczałtu od dochodów spółek - dalej: estoński CIT czy w postaci fundacji rodzinnej) oraz celów ekonomicznych, tj. dążenie do przeniesienia A wyłącznie do majątków prywatnych rodziny M., dzięki czemu te same osoby fizyczne będą w posiadaniu majątku rodzinnego. Tym samym, nie można uznać, że głównym lub jednym z głównych celów przeprowadzanej transakcji jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Innymi słowy, uwarunkowania gospodarcze i prawne uzasadniają przeprowadzenie transakcji w sposób opisany we wniosku.

**Pytanie**

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w wyniku dobrowolnego zbycia udziałów posiadanych przez Wnioskodawcę, bez wypłaty wynagrodzenia, w celu dokonania ich umorzenia przez A, po stronie Wnioskodawcy dojdzie do powstania przychodu na gruncie CIT?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w wyniku dobrowolnego zbycia udziałów posiadanych przez Wnioskodawcę, bez wypłaty wynagrodzenia, w celu dokonania ich umorzenia przez A, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód na gruncie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”).

Zasady umarzania udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością uregulowane zostały w art. 199 ustawy z dnia 15 września 2000 r. (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1467 ze zm., dalej: KSH”).

Zgodnie z art. 199 § 1 KSH, udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody wspólnika (umorzenie przymusowe). Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa spółki.

Zgodnie z art. 199 § 2 KSH, umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Wynagrodzenie to, w przypadku umorzenia przymusowego, nie może być niższe od wartości przypadających na udział aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między wspólników. W przypadku umorzenia przymusowego uchwała powinna zawierać również uzasadnienie.

Natomiast zgodnie z art. 199 § 3 KSH, za zgodą wspólnika umorzenie udziału może nastąpić bez wynagrodzenia.

Umorzenie udziałów polega na unicestwieniu części udziałów spółki, będących częścią kapitału zakładowego. W przypadku umorzenia udziałów dochodzi do wygaśnięcia wszelkich praw, zarówno o charakterze majątkowym, jak i korporacyjnym, wynikających z posiadanego udziału. Tryb umarzania udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością został jak wskazano wyżej uregulowany w art. 199 KSH.

Umorzenie może być przeprowadzone:

\- za zgodą wspólnika, w drodze nabycia udziałów przez spółkę - tzw. umorzenie dobrowolne,

\- bez zgody wspólnika - tzw. umorzenie przymusowe,

\- w razie ziszczenia się określonego zdarzenia - tzw. umorzenie automatyczne.

Umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Jednocześnie przepisy KSH przewidują że umorzenie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością może nastąpić bez wypłaty wynagrodzenia na rzecz wspólnika, którego udziały są umarzane. Przesądza o tym wprost art. 199 § 3 KSH. W takim przypadku dochodzi do nieodpłatnego nabycia udziałów przez spółkę od jej udziałowca, w celu ich umorzenia.

W danej sprawie działając zgodnie z powyższymi przepisami KSH B wyrazi zgodę na nabycie swoich udziałów przez A (umorzenie dobrowolne) w celu dokonania przez A umorzenia udziałów. Zgodnie z art. 199 § 2 KSH zostanie zawarta uchwała zgromadzenia wspólników w tej sprawie, a zgodnie z art. 199 § 3 KSH umorzenie nastąpi bez wynagrodzenia - tj. B wyrazi zgodę na określenie umorzenia bez wynagrodzenia.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku dobrowolnego zbycia udziałów posiadanych przez B, bez wypłaty wynagrodzenia, w celu dokonania ich umorzenia przez A, po stronie B nie dojdzie do powstania przychodu na gruncie ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Tym samym opodatkowanie CIT wystąpi wyłącznie wtedy kiedy powstanie dochód albo przychód. W przypadku, gdy przychód, ani dochód podatkowy nie wystąpi, to nie są spełnione przesłanki do zaistnienia obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o CIT. Opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób prawnych wystąpi w stosunku do tych kategorii, które zgodnie z ww. przepisami ustawy o CIT stanowią odpowiednio dochód albo przychód. Zatem, jeśli określonej kategorii nie można, zgodnie z ustawą podatkową, uznać ani za przychód, ani też za dochód podatkowy, to kategoria ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Jakkolwiek ustawa o CIT nie przewiduje definicji legalnej przychodu podatkowego, to treść art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przewiduje przykładowe wyliczenie przysporzeń, których uzyskanie powoduje powstanie przychodu na gruncie tej ustawy.

Zgodnie z pierwszym zdaniem art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, przychodami z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności - co oznacza, że katalog zawarty w tym przepisie nie jest katalogiem zamkniętym.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Treść art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT natomiast wskazuje, iż za przychody z zysków kapitałowych uważane są przychody z udziału w zyskach osób prawnych, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału i jest to m.in. przychód z umorzenia udziału.

Jednakże w art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT w sposób bezpośredni wskazano, iż przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia są odrębnym przychodem z zysków kapitałowych.

Jednocześnie stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów (akcji) w spółce, w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz takiej spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji) - w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia.

W świetle powyższego należy uznać, że przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca trwały (definitywny) charakter, którą może on rozporządzać jak własną. W doktrynie podkreśla się, że przychodami są wszystkie przysporzenia majątkowe o charakterze definitywnym, skutkujące zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów podatnika. Stanowisko takie prezentuje doktryna, np.:

\- K. Klimkiewicz-Deplano, M. Siwiński, M. Smakuszewski, CIT 2022. Komentarz, INFOR Warszawa 2022: Na pojęcia przychodu zawarte w omawianym przepisie składają się trwałe i realne (o czym świadczy użycie określenia „otrzymane”) zwiększenia majątku podatnika. Tym samym zwiększenie majątku, o którym tu mowa, powinno mieć charakter definitywny (\`(...)\`),

\- M. Pogoński, Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych. Komentarz, LexisNexis 2014: można podjąć próbę zdefiniowana pojęcia „przychód” na potrzeby podatku dochodowego os osób prawnych jako otrzymane przez podatnika, a niekiedy tylko mu należne, świadczenie (przysporzenie) o charakterze definitywnym, a więc takie, które trwale zwiększa aktywa podatnika.

Potwierdza to również ukształtowana praktyka orzecznicza sądów administracyjnych, np.:

\- wyrok NSA z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt II FSK 2512/11 w którym wskazano, że analiza wyliczonych desygnatów pojęcia przychodów pozwala na wysnucie wniosku, że przychodem jest każde definitywne przysporzenie majątkowe, powodujące zwiększenie aktywów podatnika bądź zmniejszenie jego pasywów),

\- wyrok NSA z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3066/14, w którym wskazano, że przechodząc do wykładni art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. należy zauważyć, że dokonane w nim wyliczenie ma jedynie charakter przykładowy, egzemplifikacyjny, a pojęcie przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych jest dość pojemne i znacznie szersze. Jednakże za przychód mogą zostać uznane tylko takie przysporzenia majątkowe, które mają charakter trwały, czyli są definitywne i zostały rzeczywiście otrzymane, bądź spowodowały zwiększenie aktywów podatnika,

\- wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2018 r., sygn. akt II FSK 3059/16, w którym wskazano, że dokonując wykładni art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. należy zauważyć, że dokonane w nim wyliczenie ma jedynie charakter przykładowy, egzemplifikacyjny, a pojęcie przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych jest dość pojemne i znacznie szersze. Jednakże za przychód mogą zostać uznane tylko takie przysporzenia majątkowe, które mają charakter trwały, czyli są definitywne i zostały rzeczywiście otrzymane, bądź spowodowały zwiększenie aktywów podatnika.

Umorzenie udziałów polega na ich prawnym unicestwieniu, tj. wygaśnięciu wszelkich praw, zarówno o charakterze majątkowym, jak i korporacyjnym wynikających z udziałów.

Zgodnie z art. 199 § 1 KSH udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne).

Zgodnie z art. 199 § 3 KSH za zgodą wspólnika umorzenie udziału może nastąpić bez wynagrodzenia.

Biorąc pod uwagę powyższe, planowane dobrowolne umorzenie udziałów posiadanych przez B w kapitale A, bez wypłaty wynagrodzenia nie spowoduje powstania po stronie B przychodu, ponieważ:

1.  nie skutkuje definitywnym przyrostem majątku B (celem zbycia udziałów A celem ich umorzenia jest wygaśnięcie ich praw jako udziałowca w tej Spółce),
2.  nie może zostać zakwalifikowane do żadnej z kategorii przychodów wymienionych np. w art. 12 ustawy o CIT.

Zgodnie z przepisami warunkiem koniecznym do osiągnięcia przychodu jest uzyskanie definitywnego przysporzenia majątkowego. Natomiast dobrowolne umorzenie udziałów B w A nie spowoduje powstania przychodu dla B zbywającego udziały. Zarówno nieodpłatne zbycie przez B udziałów w celu umorzenia, jak i samo umorzenie udziałów w wyniku podjęcia odpowiednich uchwał nie spowoduje jakiegokolwiek wpływu środków pieniężnych dla B ani innego przysporzenia majątkowego u B. Nie uzyska on bowiem w wyniku analizowanego zdarzenia przyszłego żadnych korzyści o charakterze majątkowym. Zarówno doktryna, jak i orzecznictwo sądowo administracyjne wskazują, że w literaturze przedmiotu podkreśla się, że dopiero definitywne przysporzenie majątkowe stanowi przychód podatnika.

W konsekwencji, skoro zbycie udziałów bez wynagrodzenia na rzecz A w celu ich umorzenia nie będzie skutkować dla B przyrostem aktywów albo zmniejszeniem pasywów (zobowiązań) to taka operacja nie będzie skutkować uzyskaniem przez B przychodu na gruncie ustawy o CIT.

Zgodnie z przepisami ustawy o CIT, warunkiem koniecznym dla osiągnięcia przychodu jest uzyskanie definitywnego przysporzenia majątkowego Dobrowolne umorzenie udziałów nie spowoduje powstania przychodu. Zarówno nieodpłatne zbycie przez udziałów w celu umorzenia, jak i ich umorzenie w wyniku podjęcia odpowiednich uchwał, nie spowoduje jakiegokolwiek wpływu środków pieniężnych ani innego przysporzenia majątkowego dla B. B nie uzyska w wyniku analizowanego zdarzenia żadnych korzyści o charakterze majątkowym. Jak wskazano wyżej – zarówno w literaturze przedmiotu, jak i w orzecznictwie podkreśla się, że dopiero definitywne przysporzenie majątkowe stanowi przychód podatnika.

W konsekwencji, skoro zbycie udziałów bez wynagrodzenia w celu ich umorzenia nie będzie skutkować dla Wnioskodawcy przyrostem aktywów albo zmniejszeniem pasywów - to taka operacja nie będzie skutkować uzyskaniem przez Wnioskodawcę przychodu podatkowego na gruncie CIT.

Takie stanowisko zawarte zostało w interpretacji indywidualnej z dnia 28 lutego 2023 r. sporządzonej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Znak: 0111-KDIB2-1.4010.14. 2023.1.AS.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej oraz orzeczeń sądów administracyjnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym:

interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.