Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.267.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-24
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie braku podlegania
opodatkowaniu usług świadczonych przez lekarza weterynarii
oraz sposobu udokumentowania świadczonych usług.
Słowa kluczowe: faktura
lekarze-lekarze weterynarii
opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - braku podlegania opodatkowaniu usług świadczonych przez lekarza weterynarii
      niebędącego pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej na rzecz Powiatowego Lekarza
      Weterynarii (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    - sposobu udokumentowania świadczonych usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Uzupełnił go Pan pismem z 21 maja 2025 r. (wpływ 28 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie pismem z 1 lipca 2025 r. (wpływ 4 lipca 2025 r.) oraz pismem z 15 lipca 2025 r.
    (wpływ 23 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest lekarzem weterynarii oraz polskim rezydentem podatkowym.
    Prowadzi własną działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi na rzecz
    Powiatowego Lekarza Weterynarii. Zakres zadań oraz organizację Inspekcji Weterynaryjnej
    określa ustawa z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, jeżeli Powiatowy Lekarz
    Weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać
    ustawowych zadań Inspekcji, może wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii
    niebędących pracownikami Inspekcji, w tym lekarzy weterynarii świadczących usługi
    weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt do określonych w ustawie
    zadań.

    Wyznaczenie do wykonania czynności, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze
    decyzji administracyjnej wydanej przez Powiatowego Lekarza Weterynarii określającej
    rodzaj i zakres czynności przekazanych do wykonania.
    Natomiast z art. 16 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy wynika, że wykonywanie czynności, o
    których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez Powiatowego Lekarza Weterynarii
    umowy.
    Wnioskodawca, jako wyznaczony lekarz weterynarii, nie jest pracownikiem Powiatowej
    Inspekcji Weterynaryjnej.
    Zgodnie z treścią art. 16 ust. 7 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, wykonywanie czynności,
    o których mowa w art. 16 ust. 1 nie stanowi zatrudnienia w rozumieniu przepisów
    Kodeksu pracy.
    Na podstawie wymienionych powyżej przepisów Powiatowy Lekarz Weterynarii zawarł z
    Wnioskodawcą umowę na czas określony.
    Na mocy art. 16 ust. 3 ww. ustawy, umowa powinna określać: zakres, termin i miejsce
    wykonywania tych czynności, wysokość wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin
    płatności, dodatkowo imię i nazwisko wyznaczonego lekarza weterynarii świadczącego
    usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W umowie:
    - Zleceniodawcą jest Powiatowy Lekarz Weterynarii,
    - Zleceniobiorcą jest Wnioskodawca.
    Zleceniobiorca (tj. Wnioskodawca) oświadczył w zawartej umowie, że jest przedsiębiorcą
    prowadzącym działalność gospodarczą. Czynności objęte zawartą umową pokrywają się z
    przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    Możliwość zawierania umów z lekarzami weterynarii niebędącymi pracownikami Inspekcji
    w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej została wprowadzona na
    podstawie ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej
    oraz niektórych innych ustaw.
    Lekarzom weterynarii i innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji, wykonującym
    czynności związane ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób
    odzwierzęcych, przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w przepisach
    wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 2 ww. ustawy.
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 sierpnia 2022 r. w
    sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez lekarzy
    weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii, lekarzom
    weterynarii niebędącym pracownikami powiatowego inspektoratu weterynarii oraz
    lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej, wyznaczonym
    przez powiatowego lekarza weterynarii, a także podmiotom prowadzącym zakład
    leczniczy dla zwierząt, z którymi została zawarta umowa, o której mowa w art. 16 ust. 3
    ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej za wykonywanie czynności
    wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy przysługuje wynagrodzenie.
    Wynagrodzenie jest wypłacane na rachunek firmowy Zleceniobiorcy, na podstawie
    złożonego Zleceniodawcy przez Wnioskodawcę zestawienia z wykonanych czynności.
    Zleceniodawca ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez Zleceniobiorcę
    osobom trzecim, na skutek działań podjętych przy wykonywaniu powierzonych
    Zleceniobiorcy czynności.
    Wnioskodawca zalicza otrzymywane środki do przychodów z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, tj. do źródła przychodów wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26

    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kierując się interpretacją ogólną
    Ministra Finansów z dnia 22 maja 2014 r. nr DD2/033/30/KBF/14/RD-47426, zgodnie z
    którą:
    „Z uwagi na powyższą argumentację, nie znajdując uzasadnienia dla odmiennej wykładni
    tych samych przepisów wobec różnych grup zawodowych, stwierdzam, iż podatnik
    uzyskujący przychody z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2-8 ustawy PIT może dla celów
    podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności gospodarczej, pod
    warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 5a
    pkt 6 ustawy PIT, i jednocześnie nie zachodzą łącznie przesłanki negatywne, o których
    mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o PIT”.
    Uzupełnienie opisu sprawy (ostatecznie sformułowane w zakresie pytania nr 3 pismem z 1
    lipca 2025 r.)
    1. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od dnia 1 lutego 2025
      r. z tytułu prowadzonej od dnia 18 listopada 2024 r. działalności gospodarczej (...).
    2. Wnioskodawca wynagrodzenie, które otrzymuje od Zleceniodawcy (Powiatowego
      Inspektoratu Weterynarii) za wykonywanie czynności na podstawie będącej
      przedmiotem wniosku umowy nie stanowi przychodów, o których mowa w art. 12 ust.
      1-6 ustawy o PIT.
    3. Wynagrodzenie, które Wnioskodawca otrzymuje od Zleceniodawcy (Powiatowego
      Inspektoratu Weterynarii) za wykonywanie czynności na podstawie będącej
      przedmiotem wniosku umowy stanowi przychód, o którym mowa w przepisie art. 13
      pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pytania
    1. Czy wykonywane czynności przez Wnioskodawcę, jako lekarza weterynarii
      (niebędącego pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej) na rzecz Powiatowego Lekarza
      Weterynarii będące konsekwencją decyzji administracyjnej wyznaczającej wykonawcę
      tych czynności, zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług pozostają
      poza zakresem regulacji tej ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT?
    2. Czy w związku z tym, że przedmiotowe czynności pozostają poza zakresem regulacji
      ustawy o podatku od towarów i usług prawidłowym dokumentem jaki wystawi
      Wnioskodawca na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii będzie faktura, nota
      księgowa (obciążeniowa) lub inny dokument księgowy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Wnioskodawca jest lekarzem weterynarii prowadzącym własną działalność gospodarczą.
    Wnioskodawca wykonuje na zlecenie Powiatowego Lekarza Weterynarii (nie jest
    pracownikiem) czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji
    Weterynaryjnej. Pomiędzy Wnioskodawcą – lekarzem weterynarii – a Powiatowym
    Lekarzem Weterynarii została zawarta umowa zawierająca elementy, o których mowa w
    art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji
    Weterynaryjnej, wykonywane przez lekarzy weterynarii, którzy nie są pracownikami
    Inspekcji, zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Wykonywane przez Wnioskodawcę czynności na rzecz
    Powiatowego Lekarza Weterynarii nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem Wnioskodawca
    związany jest umową ze zlecającym na wykonanie czynności, o których mowa w art. 16
    ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, co do warunków wykonania tych czynności, a
    wykonując te czynności nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich.

    Tym samym, zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług,
    wykonywane przez Wnioskodawcę czynności na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (podatkiem VAT).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej: „ustawa o VAT”), opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie,
    powstrzymanie się od działania (nieczynienie bądź też tolerowanie).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o
    podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie
    świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia
    odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Należy wskazać, że aby dana czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT, była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Artykuł 15 ust. 3 pkt 1) i 3) ustawy o VAT stanowi, że za wykonywaną samodzielnie
    działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:
    1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych
      czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
      więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i
      wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,
      wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób
      trzecich.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej,
    organem Inspekcji są: powiatowy lekarz weterynarii, jako kierownik powiatowej inspekcji
    weterynaryjnej wchodzącej w skład niezespolonej administracji rządowej.
    W myśl art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, zadania organów Inspekcji
    wykonują:

    1) pracownicy Inspekcji oraz osoby wyznaczone do wykonywania określonych czynności
      będący:
      a) urzędowymi lekarzami weterynarii w rozumieniu art. 3 pkt 32 rozporządzenia 2017
        /625,
      b) urzędowymi pracownikami pomocniczymi w rozumieniu art. 3 pkt 49
        rozporządzenia 2017/625,
      c) pracownikami wyznaczonymi przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt 5
        rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego 2019 r.
        dotyczącego szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli
        urzędowych dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i obszarów
        przejściowych w odniesieniu do żywych małży zgodnie z rozporządzeniem
        Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (Dz.Urz.UE.L 131 z 17.05.2019, str.
        1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/624”;
    2) pracownicy Inspekcji niebędący osobami, o których mowa w pkt 1;
    3) osoby wyznaczone do wykonywania czynności o charakterze pomocniczym,
      określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 1.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, jeżeli powiatowy lekarz
    weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać
    ustawowych zadań Inspekcji, może: wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii
    niebędących pracownikami Inspekcji, w tym lekarzy weterynarii świadczących usługi
    weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt (...).
    Jak stanowi art. 16 ust 2 powołanej wyżej ustawy, wyznaczenie do wykonania czynności, o
    którym mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji administracyjnej powiatowego lekarza
    weterynarii określającej rodzaj i zakres czynności przekazanych do wykonania.
    Natomiast z art. 16 ust. 3 ww. ustawy wynika, że wykonywanie czynności, o których mowa
    w ust. 1, następuje po zawarciu przez powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
    1) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te osoby
      pozarolniczej działalności gospodarczej lub
    2) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby
      pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub
    3) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie prowadzą one
      działalności gospodarczej, lub
    4) podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt – w przypadku wyznaczenia
      lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego
      dla zwierząt – określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności,
      wysokość wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności.
    Zgodnie z art. 16 ust 6 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, Minister właściwy do spraw
    rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza Weterynarii oraz Krajowej Rady
    Lekarsko – Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia:
    1) zakres czynności wykonywanych przez osoby, 0 których mowa w ust. 1 pkt 2 lit c, oraz
      kwalifikacje tych osób, lub
    2) warunki i wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności, 0 których mowa w ust.
      1,
    – mając na względzie zapewnienie odpowiedniego poziomu i jakości wykonywanych
    czynności.
    Ponadto w art. 12 ust. 4 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wskazano, że lekarzom
    weterynarii innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji, wykonującym czynności
    związane ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych,

    przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie
    art. 16 ust. 6 pkt 2.
    W § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 sierpnia 2022 r. w
    sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez lekarzy
    weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii, lekarzom
    weterynarii niebędącym pracownikami powiatowego inspektoratu weterynarii oraz
    lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej, wyznaczonym
    przez powiatowego lekarza weterynarii, a także podmiotom prowadzącym zakład
    leczniczy dla zwierząt, z którymi została zawarta umowa, o której mowa w art. 16 ust. 3
    ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, za wykonywanie czynności
    wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy przysługuje wynagrodzenie w wysokości
    ustalonej według stawek określonych w załączniku do rozporządzenia, a w przypadku
    wykonywania czynności niewymienionych w tym załączniku – w wysokości 68 zł za
    pierwszą rozpoczętą godzinę pracy oraz 17 zł za każde kolejne rozpoczęte 15 minut pracy,
    z tym że gdy te czynności są wykonywane.
    1) między godzinami 22.00 a 6.00 – wynagrodzenie jest podwyższane o 15%;
    2) w dni ustawowo wolne od pracy i soboty – wynagrodzenie jest podwyższane o 20%.
    Wnioskodawca jest lekarzem weterynarii. Prowadzi własną działalność gospodarczą. W
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz
    Powiatowego Lekarza Weterynarii. Zakres zadań oraz organizację inspekcji określa ustawa
    o Inspekcji Weterynaryjnej. Powiatowy Lekarz Weterynarii z przyczyn finansowych i
    organizacyjnych nie jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, dlatego wyznacza
    lekarzy weterynarii na czas określony do wykonywania czynności, o których mowa w art.
    16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej (wyznaczeni lekarze weterynarii nie są pracownikami
    Inspekcji).
    Wykonywanie ww. czynności odbywa się zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w
    tym zakresie. Powiatowy lekarz weterynarii zawarł z Wnioskodawcą umowę na czas
    określony. Umowa określa: zakres, termin i miejsce wykonywania tych czynności,
    wysokość wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności, dodatkowo imię i
    nazwisko wyznaczonego lekarza weterynarii prowadzącego działalność gospodarczą. W
    umowie:
    - Zleceniodawcą jest Powiatowy Lekarz Weterynarii,
    - Zleceniobiorcą jest Wnioskodawca.
    Umowa została zawarta w następstwie decyzji administracyjnej. Miejsce, sposób, terminy i
    szczegółowy zakres czynności określa Powiatowy Lekarz Weterynarii lub pracownik
    Powiatowego Inspektoratu Weterynarii upoważniony przez niego w formie pisemnego
    zlecenia stanowiącego załącznik do umowy zlecenia. Zleceniodawca ponosi
    odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim przez Wnioskodawcę na skutek
    działań podjętych przy wykonywaniu powierzonych mu czynności. Za wykonywane
    czynności stanowiące przedmiot umowy, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w
    wysokości określonej przepisami rozporządzenia wydanego przez Ministra Rolnictwa i
    Rozwoju Wsi. Wynagrodzenie jest wypłacane na podstawie złożonego Zleceniodawcy
    przez Wnioskodawcę zestawienia z wykonanych czynności.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1-6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.):
    1. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy

      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    2. Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres
      działalności pracodawcy.
    3. Wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z tytułu
      wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych ustala się w wysokości
      (...).
    4. W przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych przez
      część miesiąca wartość świadczenia ustala się za każdy dzień wykorzystywania
      samochodu do celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot określonych w ust. 2a.
    5. Jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania samochodu
      służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to przychodem pracownika
      jest różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a albo ust. 2b i odpłatnością
      ponoszoną przez pracownika.
    Za pracownika w rozumieniu ustawy, uważa się osobę pozostającą w stosunku
    służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
    Nie wlicza się do przychodu osób wykonujących pracę nakładczą wartości surowców i
    materiałów pomocniczych dostarczonych przez te osoby oraz zwrotu poniesionych przez
    nie kosztów z tytułu transportu, zużytej energii, opału, konserwacji maszyn i urządzeń itp.,
    jeżeli osoba, na rzecz której wykonywana jest praca nakładcza, wypłaca należność z tych
    tytułów w wyodrębnionej pozycji.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy, nie wynika, by charakter czynności
    wykonywanych przez Wnioskodawcę mieścił się w zakresie przychodów wymienionych w
    art. 12 ust. 1-6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co więcej, z
    postanowień ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wprost wynika, że wykonywanie
    czynności, o których mowa w ust. 1, nie stanowi zatrudnienia w rozumieniu przepisów
    Kodeksu pracy.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    wskazać należy, że wykonywane przez Wnioskodawcę w imieniu Powiatowego Lekarza
    Weterynarii czynności nie będą stanowić samodzielnie wykonywanej działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jak wynika z przedstawionych przepisów, lekarz weterynarii wykonujący czynności, o
    których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, jest związany umową ze
    zlecającym wykonanie ww. czynności określającą warunki wykonania tych czynności
    (zakres, termin i miejsce wykonania, wysokość wynagrodzenia i płatności) oraz wykonując
    wyznaczone czynności nie ponosi odpowiedzialności za wykonanie tych czynności wobec
    osób trzecich.
    Zatem, Wnioskodawca, jako lekarz weterynarii wykonujący czynności, o których mowa w
    art. 16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej nie prowadzi samodzielnie działalności
    gospodarczej w świetle art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy VAT. Nie stoi temu na przeszkodzie fakt,
    że osiągane w ten sposób przychody Wnioskodawca zalicza do przychodów z
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W konsekwencji, wykonywane przez
    Wnioskodawcę czynności jako lekarza weterynarii (niebędącego pracownikiem Inspekcji
    Weterynaryjnej) jako pozostające poza regulacjami ustawy o VAT nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ad. 2 (ostatecznie przedstawione pismem z 15 lipca 2025 r.)

    Czynności wykonywane na rzecz Powiatowego Inspektoratu Weterynarii pozostają poza
    zakresem regulacji ustawy o VAT, dlatego też prawidłowym wystawionym przez
    Wnioskodawcę dokumentem może być np. nota księgowa (obciążeniowa) lub inny
    dokument księgowy.
    Odnosząc się natomiast do kwestii dokumentowania usług świadczonych przez lekarzy
    weterynarii na podstawie umowy zawartej z powiatowym lekarzem weterynarii wskazać
    należy, iż na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany
    wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług,
    o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika
    podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
    osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Ilekroć w ustawie jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT).
    W myśl art. 87 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, jeżeli odrębne
    przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani
    są na żądanie kupującego lub usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie
    sprzedaży lub wykonanie usługi.
    W przedmiotowej sprawie – jak wskazano powyżej – wykonywane przez Wnioskodawcę
    czynności nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, o której
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Wykonywanie czynności, o których mowa w art. 16
    ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, przez wyznaczonego decyzją
    administracyjną lekarza weterynarii (Wnioskodawcę) nie podlega bowiem opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT.
    Tym samym, Wnioskodawca realizując zadania we wskazanym wyżej zakresie nie
    występuje dla tych czynności jako podatnik, jak również nie dokonuje sprzedaży i dlatego
    ani faktura VAT, ani też rachunek nie są dowodami właściwymi dla udokumentowania
    pobieranego wynagrodzenia. Wnioskodawca w przedstawionym zakresie nie jest
    podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy, dlatego też dokumentami stanowiącymi
    dowód otrzymania stosownego wynagrodzenia nie będą ani faktury, ani też rachunki.
    Natomiast właściwymi dokumentami mogą być, np. noty księgowe lub inne dokumenty
    księgowe.
    Stanowisko powyższe zgodne jest z stanowiskiem Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 28 października 2022 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.513.2022.1.AKA.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie,
    powstrzymanie się od działania (nieczynienie, bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia, jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od
    towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl
    art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący
    korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Natomiast, aby dana czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1
    ustawy, była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast przepis art. 15 ust. 3 ustawy stanowi, że:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony)

      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania
        tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności
        prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie
        czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
        czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych
        czynności wobec osób trzecich.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1-6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), zwanej dalej ustawą o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      1. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
        spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne
        oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu
        na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia
        zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki,
        nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
        od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia
        pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych
        świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
      2. Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na
        podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych
        wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi
        wchodzące w zakres działalności pracodawcy.
      2a. Wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z
        tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych ustala się w
        wysokości:
      1) 250 zł miesięcznie – dla samochodów:
      a) o mocy silnika do 60 kW,
      b) stanowiących pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11
        stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2024 r.
        poz. 1289, 1853 i 1881) lub pojazd napędzany wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15
        tej ustawy;
      2) 400 zł miesięcznie – dla samochodów innych niż wymienione w pkt 1.
      2b. W przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych
        przez część miesiąca wartość świadczenia ustala się za każdy dzień
        wykorzystywania samochodu do celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot
        określonych w ust. 2a.
      2c. Jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania
        samochodu służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to
        przychodem pracownika jest różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a albo
        ust. 2b i odpłatnością ponoszoną przez pracownika.
      3. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
        odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
      3a. (uchylony)
      4. Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
        służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym
        stosunku pracy.

      5. Nie wlicza się do przychodu osób wykonujących pracę nakładczą wartości
        surowców i materiałów pomocniczych dostarczonych przez te osoby oraz zwrotu
        poniesionych przez nie kosztów z tytułu transportu, zużytej energii, opału,
        konserwacji maszyn i urządzeń itp., jeżeli osoba, na rzecz której wykonywana jest
        praca nakładcza, wypłaca należność z tych tytułów w wyodrębnionej pozycji.
      6. Za przychód z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
        spółdzielni zajmującej się produkcją rolną uważa się wszelkie przychody, o których
        mowa w art. 11, uzyskane przez członka spółdzielni lub jego domownika z tytułu
        wkładu pracy oraz innych tytułów przewidzianych w statucie spółdzielni, po
        wyłączeniu z tych przychodów udziałów w dochodzie podzielnym spółdzielni z
        tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na prowadzeniu działów
        specjalnych produkcji rolnej. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
    W myśl natomiast art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej
      albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.
    W świetle art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 12), zwanej dalej ustawą o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Organem Inspekcji jest powiatowy lekarz weterynarii, jako kierownik powiatowej
      inspekcji weterynaryjnej wchodzącej w skład niezespolonej administracji rządowej.
    Na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Zadania organów Inspekcji wykonują:
      1) pracownicy Inspekcji oraz osoby wyznaczone do wykonywania określonych
        czynności będący:
      a) urzędowymi lekarzami weterynarii w rozumieniu art. 3 pkt 32 rozporządzenia 2017
        /625,
      b) urzędowymi pracownikami pomocniczymi w rozumieniu art. 3 pkt 49
        rozporządzenia 2017/625,
      c) pracownikami wyznaczonymi przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt 5
        rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego 2019 r.
        dotyczącego szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli
        urzędowych dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i
        obszarów przejściowych w odniesieniu do żywych małży zgodnie z
        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (Dz. Urz. UE L
        131 z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej ,,rozporządzeniem 2019/624”;
      2) pracownicy Inspekcji niebędący osobami, o których mowa w pkt 1;
      3) osoby wyznaczone do wykonywania czynności o charakterze pomocniczym,
        określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 1.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Osoby, o których mowa w ust. 2, wyznaczone do wykonywania określonych
      czynności wykonują powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu organów
      Inspekcji.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:

      Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie
      jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może: wyznaczać na czas
      określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji, w tym lekarzy
      weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla
      zwierząt (...).
    Jak stanowi art. 16 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Wyznaczenie do wykonania czynności, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze
      decyzji administracyjnej powiatowego lekarza weterynarii określającej rodzaj i zakres
      czynności przekazanych do wykonania.
    W myśl art. 16 ust. 2a ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      W przypadku wyznaczenia lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w
      ramach zakładu leczniczego dla zwierząt do wykonywania czynności określonych w
      ust. 1, wyznaczenie tego lekarza weterynarii następuje po uzyskaniu zgody
      kierownika zakładu leczniczego dla zwierząt, w ramach którego lekarz ten świadczy
      usługi weterynaryjne.
    Natomiast z treści art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wynika, że:
      Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez
      powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
      1) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te osoby
        pozarolniczej działalności gospodarczej lub
      2) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby
        pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub
      3) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie prowadzą
        one działalności gospodarczej, lub
      4) podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt – w przypadku
        wyznaczenia lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach
        zakładu leczniczego dla zwierząt
      – określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość
      wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności.
    Według art. 16 ust. 6 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza
      Weterynarii oraz Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze
      rozporządzenia:
      1) zakres czynności wykonywanych przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c,
        oraz kwalifikacje tych osób,
      2) warunki i wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa w
        ust. 1,
      – mając na względzie zapewnienie odpowiedniego poziomu i jakości wykonywanych
      czynności.
    Ponadto w art. 12 ust. 4 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wskazano, że:
      Lekarzom weterynarii i innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji,
      wykonującym czynności związane ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt, w tym
      chorób odzwierzęcych, przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w
      przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 2.

    W myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 sierpnia 2022
    r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez
    lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 1684):
      Lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami powiatowego inspektoratu
      weterynarii oraz lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami Inspekcji
      Weterynaryjnej, wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii, a także
      podmiotom prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt, z którymi została zawarta
      umowa, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji
      Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, za wykonywanie czynności wymienionych w
      art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy przysługuje wynagrodzenie w wysokości ustalonej według
      stawek określonych w załączniku do rozporządzenia, a w przypadku wykonywania
      czynności niewymienionych w tym załączniku – w wysokości 68 zł za pierwszą
      rozpoczętą godzinę pracy oraz 17 zł za każde kolejne rozpoczęte 15 minut pracy, z
      tym że gdy te czynności są wykonywane:
      1) między godzinami 22.00 a 6.00 – wynagrodzenie jest podwyższane o 15%;
      2) w dni ustawowo wolne od pracy i soboty – wynagrodzenie jest podwyższane o
        20%.
    W pierwszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wykonywane przez Pana
    jako lekarza weterynarii na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii czynności, będące
    konsekwencją decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od
    towarów i usług, nie podlegają opodatkowaniu.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · jest Pan lekarzem weterynarii;
    · prowadzi Pan własną działalność gospodarczą, w ramach której świadczy Pan usługi na
      rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii;
    · od dnia 1 lutego 2025 r. jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT z tytułu
      prowadzonej działalności gospodarczej;
    · Pan jako wyznaczony lekarz weterynarii nie jest Pan pracownikiem Powiatowej Inspekcji
      Weterynaryjnej;
    · na podstawie przepisów art. 16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, Powiatowy Lekarz
      Weterynarii zawarł z Panem umowę na czas określony;
    · w umowie:
      - Zleceniodawcą jest Powiatowy Lekarz Weterynarii,
      - Zleceniobiorcą jest Pan;
    · w zawartej umowie oświadczył Pan, że jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność
      gospodarczą;
    · czynności objęte zawartą umową pokrywają się z przedmiotem prowadzonej przez Pana
      działalności gospodarczej;
    · wynagrodzenie jest wypłacane na Pana rachunek firmowy, na podstawie złożonego
      Zleceniodawcy przez Pana zestawienia z wykonanych czynności;
    · Zleceniodawca ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim przez
      Pana jako Zleceniobiorcę, na skutek działań podjętych przy wykonywaniu
      powierzonych Panu czynności;
    · otrzymane przez Pana wynagrodzenie, nie stanowi przychodów, o których mowa w art.
      12 ust. 1-6 ustawy o PIT;

    · otrzymywane przez Pana wynagrodzenie, które otrzymuje od Zleceniodawcy
      (Powiatowego Inspektoratu Weterynarii) za wykonywanie czynności na podstawie
      będącej przedmiotem wniosku umowy stanowi przychód, o którym mowa w przepisie
      art. 13 pkt. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest
    łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie
    zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
    stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do:
    · warunków wykonywania tych czynności,
    · wynagrodzenia oraz
    · odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    wskazać należy, że czynności, które wykonuje Pan na zlecenie Powiatowego Lekarza
    Weterynarii nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, o której
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Jak wynika z przedstawionych przepisów, lekarz weterynarii
    wykonujący czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej
    jest związany umową ze zlecającym wykonanie ww. czynności, określającą warunki
    wykonania tych czynności (zakres, termin i miejsce wykonania, wysokość wynagrodzenia i
    płatności) oraz wykonując wyznaczone czynności pod nadzorem i w imieniu organów
    Inspekcji nie ponosi odpowiedzialności za wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem Pan, jako lekarz weterynarii, wykonując czynności, o których mowa w art. 16
    ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej (działając na zlecenie Powiatowego Lekarza
    Weterynarii), nie prowadzi samodzielnie działalności gospodarczej w świetle art. 15 ust. 3
    pkt 3 ustawy, gdyż w opisanej sytuacji spełnione są wszystkie warunki wskazane w tym
    przepisie. Otrzymywane przez Pana wynagrodzenie – jak wskazał Pan we wniosku – jest
    wynagrodzeniem wymienionym w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz pomiędzy Panem a Powiatowym Lekarzem Weterynarii została zawarta
    umowa określająca zakres czynności i wskazująca należne wynagrodzenie, a
    odpowiedzialność za wykonane czynności jest po stronie Zlecającego.
    W konsekwencji, czynności wykonywane przez Pana, jako lekarza weterynarii, na rzecz
    Powiatowego Inspektoratu Weterynarii, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdyż w związku z wykonywaniem tych czynności nie działa Pan jako
    podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące
    przepisy prawa podatkowego stwierdzam, że wykonywane przez Pana czynności, jako
    lekarza weterynarii (niebędącego pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej) na rzecz
    Powiatowego Lekarza Weterynarii będące konsekwencją decyzji administracyjnej
    wyznaczającej wykonawcę tych czynności, zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku
    od towarów i usług pozostają poza zakresem regulacji tej ustawy i nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, przedstawione przez Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1 jest prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy opisane czynności może Pan
    udokumentować poprzez wystawienie faktury, noty księgowej lub innego dokumentu
    księgowego.
    Odnosząc się do sposobu udokumentowania opisanych czynności należy wskazać, że na
    podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy
      prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub
      usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub
      wykonanie usługi.
    W analizowanej sprawie wykonywane przez Pana w imieniu Powiatowego Lekarza
    Weterynarii czynności, jako niestanowiące samodzielnie wykonywanej działalności
    gospodarczej, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, realizując opisane zadania oraz pobierając należne wynagrodzenie, nie
    występuje Pan dla tych czynności jako podatnik, jak również nie dokonuje Pan sprzedaży
    w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy. Z tych też względów nie ma podstaw do
    udokumentowania fakturą zleconych czynności (faktura nie jest dowodem właściwym dla
    udokumentowania otrzymanego z tego tytułu wynagrodzenia). Brak jest również
    obowiązku wystawienia przez Pana rachunku, o którym mowa w art. 87 Ordynacji
    podatkowej.
    Jednocześnie należy wskazać, że na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i
    usług brak jest przeciwskazań dla udokumentowania ich poprzez wystawienie innego
    dokumentu księgowego, np. noty księgowej – niemniej jednak należy zauważyć, że nie jest
    to dokument przewidziany przez przepisy o podatku od towarów i usług i jako taki nie jest
    objęty regulacją tych przepisów.
    Tym samym, przedstawione przez Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    W związku z powyższym zaznaczenia wymaga, że wydana interpretacja dotyczy tylko
    sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie

    przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały
    objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.