Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-421/15/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-11-03
Teza: Czy wydatki poniesione na przebudowę drogi publicznej stanowią koszt uzyskania przychodu określony w art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., określanej w dalszej części skrótem „updop”), zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia?
Słowa kluczowe: budowa; drogi; drogi-drogi publiczne; gmina; infrastruktura; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; modernizacja; przebudowa; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 sierpnia 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 25 sierpnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki poniesione na przebudowę drogi publicznej stanowią koszty uzyskania przychodu, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami i są potrącalne w dacie ich poniesienia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 sierpnia 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki poniesione na przebudowę drogi publicznej stanowią koszty uzyskania przychodu, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami i są potrącalne w dacie ich poniesienia.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka podjęła decyzję o budowie nowych hal magazynowo-ekspozycyjno-biurowych. W celu rozpoczęcia budowy przedmiotowych hal Spółka wystąpiła do Prezydenta Miasta o ustalenie warunków zabudowy dla tego zamierzania inwestycyjnego. Uzyskana przez Spółkę decyzja z 21 listopada 2011 r. o ustaleniu warunków zabudowy obejmuje swoim zakresem przebudowę drogi publicznej, do czego Spółka jako inwestor jest zobowiązana na podstawie art. 16 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o dogach publicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 460 ze zm.). Szczegółowe warunki przebudowy drogi publicznej zostały określone w umowie z 4 listopada 2013 r. pomiędzy Spółką a Gminą Miejską - Zarządem Infrastruktury Komunalnej i Transportu (dalej: „ZIKIT”) Na podstawie umowy Spółka zobowiązana jest do nieodpłatnego protokolarnego przekazania ZIKIT zrealizowanej inwestycji drogowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione na przebudowę drogi publicznej stanowią koszt uzyskania przychodu określony w art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., określanej w dalszej części skrótem „updop”), zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia?

Zdaniem Spółki, powyżej opisane wydatki związane z przebudową drogi publicznej w celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie planowanych hal magazynowych stanowią koszty uzyskania przychodu w chwili ich poniesienia, gdyż są to koszty pośrednio związane z działalnością Spółki, niezwiązane z budową hali.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie; są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Kosztami są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób - racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika, brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Wydatki te są jednak związane z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczyniają się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

Art. 15 ust. 4d updop stanowi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu, przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. W myśl art. 15 ust. 4e updop, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Poniesione przez Spółkę koszty uzyskania przychodu związane z przebudową drogi nie mogą zostać potraktowane jako odpisy z tytułu z zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16 (art. 15 ust. 6 updop), bowiem w myśl art. 16a ust. 1 updop, amortyzacji podlegają - z zastrzeżeniem art. 16c - stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W opisanym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) Spółka zamierza dokonać przebudowy drogi publicznej znajdującej się na terenie należącym do Miasta. Przebudowana w przyszłości droga nie będzie stanowić własności Spółki lecz należeć będzie w dalszym ciągu do Miasta, a tym samym nie może zostać uznana za środek trwały należący do Spółki. W związku z powyższym brak jest podstaw do potraktowania kosztów związanych z inwestycją drogową jako odpisów amortyzacyjnych (art. 16a ust. 1 updop). Jednocześnie brak jest podstaw do uznania kosztów poniesionych przez Spółkę w związku z przebudową drogi za tzw. inwestycję w obcym środku trwałym w rozumieniu art. 16a ust. 2 pkt 1 updop, ponieważ Spółka nie będzie dysponowała żadnym tytułem prawnym (wynikającym np. z umowy najmu lub dzierżawy) w odniesieniu do drogi publicznej będącej przedmiotem przebudowy. Wobec tego, zdaniem Spółki, skoro poniesione przez nią w przyszłości wydatki nie stanowią środka trwałego Spółki, ani inwestycji w obcym środku trwałym, nie mogą być rozliczane w formie odpisów amortyzacyjnych. Należy je zatem kwalifikować jako koszty pośrednie, gdyż nie mają one bezpośredniego odzwierciedlenia w uzyskanych przez Spółkę przychodach, ale ich poniesienie ma wpływ na ich uzyskanie. Wydatki te powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d updop w dacie ich poniesienia.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje oparcie w interpretacjach indywidualnych organów podatkowych:

*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 18 marca 2014 r. o sygn. IBPBI/2/423-1714/13/MS,
*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 4 marca 2008 r. o sygn. ILPB3/423-298/07-2/MC,
*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 22 sierpnia 2008 r. o sygn. ITPB3/423-403/08/MH.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.