Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.194.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z Bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
ugody-ugoda sądowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych, dotyczący skutków podatkowych zawarcia
    ugody z Bankiem. Wniosek został uzupełniony w dniach 29 kwietnia i 22 maja 2025 r. (daty
    wpływu). Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    W marcu 2025 r. otrzymał Pan PIT-11 wystawiony przez X. Bank wystawił przedmiotowy
    PIT-11 w związku z zawartą w dniu (...) 2024 r. ugodą sądową i zwrotem na rzecz innego z
    kredytobiorców – A.A kwoty 96.000 zł.
    Już w trakcie negocjacji z Bankiem w zakresie przedmiotowej ugody wskazywał Pan, że
    przedmiotowa kwota zwrotu przez Bank nie powinna być traktowana jako przychód i nie
    powinien być przez Bank wystawiany PIT-11. Niestety Bank twierdził, że jest zobligowany
    do wystawienia PIT-11 i w tym zakresie jako kredytobiorca nie korzysta Pan ze zwolnienia
    podatkowego. Dodatkowo, jako że kredytobiorców było trzech każdy z kredytobiorców
    otrzymał PIT-11 na kwotę 32.000 zł (1/3 z całej kwoty zwrotu), pomimo iż raty spłacała ww.
    kredytobiorczyni i to ona otrzymała całość zwrotu.
    W pkt. 3.2 ugody wskazane zostało: „Strony postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci
    Kredytobiorcy kwotę 96 000,00 PLN, w związku z rozliczeniem Umowy na rachunek
    bankowy nr (...) w terminie miesiąca od dnia zawarcia Ugody.” Następnie zaś w pkt. 6.5
    ugody strony wskazały: „Kredytobiorca jest świadomy, iż zaniechanie poboru podatku
    może obejmować jedynie dochód (przychód) uzyskany z tytułu zwolnienia z części długu
    (umorzenia wierzytelności) wynikającego z umowy kredytu mieszkaniowego/kredytów
    mieszkaniowych, zaciągniętego/zaciągniętych na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej.” Podkreślić należy, że nie można było modyfikować tego zapisu, albowiem
    taki był wymóg ze strony Banku by zawrzeć ugodę.
    Zacytował Pan interpretację, w oparciu o którą swoje ugody proponuje Y: „Na podstawie
    odpowiedniej ugody możemy również zwrócić kredytobiorcy lub pożyczkobiorcy część
    kwot, które wcześniej wpłacił na spłatę rat kapitałowo-odsetkowych. Zgodnie z
    interpretacją podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w takiej sytuacji Bank
    nie musi wystawiać informacji PIT-11 z tytułu zwrotu. Zdaniem Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej takie zwroty nie są przychodem podatkowym, więc nie wiążą się z
    obowiązkiem informacyjnym.”
    Nie może ujść uwadze organu, że o uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy
    to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych,
    świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek
    określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    W Pana sprawie z tytułu otrzymania kwoty zwrotu, o której mowa w ugodzie nie dojdzie
    do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody jeden z
    kredytobiorców otrzymał zwrot środków pieniężnych, jakie wpłacił na rzecz Banku na
    poczet kapitału oraz odsetek, spłacając raty kapitału. A zatem otrzymał środki będące
    ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z własnych środków A.A. Kwota
    zwrócona przez Bank otrzymana na podstawie ugody z Bankiem nie spowoduje więc
    faktycznego przyrostu majątku. Wypłata ta winna być neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, otrzymane przez innego z kredytobiorców środki pieniężne, które Bank
    wypłacił w związku z ugodą nie będą stanowiły dla Pana przychodu, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (tak też Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej 0112- KDIL2-1.4011.570.2024.3.DJ). Co więcej, ponownie należy
    wspomnieć, o czym było powyżej, że nie spłacał Pan przedmiotowego kredytu, a zwrot
    pełnej kwoty wynikającej z ugody nastąpił na konto A.A, w związku z powyższym, tym
    bardziej nie można uznać, że spełnione przez Bank świadczenie było w jakimkolwiek
    stopniu Pana przychodem i nie powinno być uwzględniane w rozliczeniu podatkowym.
    Uzupełnienie wniosku
    Umowa kredytowa została zawarta na cel mieszkaniowy w dniu (...) 2005 r. przez Pana
    siostrę A.A i Pana mamę B.A (która zmarła w dniu (...) 2022 r.). Łączna kwota kredytu

    wypłacona przez Bank wyniosła 229.729 zł. Nie otrzymał Pan żadnych środków
    pieniężnych, natomiast otrzymał PIT-11. Na etapie zawierania ugody przez Pana siostrę
    Bank wymagał, aby w miejsce zmarłej mamy do umowy kredytowej zostali wpisani Pan
    oraz Pana ojciec C.A. Od samego początku do końca siostra samodzielnie spłacała raty
    kredytu, stąd też w zawartej ugodzie zostało zapisane, że kwota 96.000 zł wynikająca z
    nadpłaty rat kapitałowo-odsetkowych trafi wyłącznie na jej rachunek bankowy.

## Pytanie

Czy w zaistniałej sytuacji powinien Pan zapłacić podatek w związku z otrzymanym PIT-11?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że nie doszło do powstania przysporzenia majątkowego i w związku z tym nie
    powinien z tego tytułu odprowadzać podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
        · zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne,
        które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
        · zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które
        zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i

        środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a
        więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie
        jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
        wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
      takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
        · świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
        · nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z
    uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym,
    uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie
    przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie, za które się nie
    płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie
    zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku
    jednej osobie kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Nieodpłatne świadczenie w
    znaczeniu prawa podatkowego obejmuje nie tylko świadczenie w rozumieniu prawa
    cywilnego (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony), ale w jego zakres wchodzą
    także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest
    uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz
    gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        - inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,

      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już wcześniej art. 11 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można
    również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że (...) 2005 r. Pana siostra i mama zawarły umowę
    kredytową z Bankiem w celu nabycia przez Pana siostrę mieszkania. Łączna kwota kredytu
    wyniosła 229.729 zł. W związku z zawartą w dniu (...) 2024 r. ugodą z Bankiem, Pana
    siostra otrzymała zwrot kwoty 96.000 zł. Na etapie zawierania ugody przez Pana siostrę
    Bank wymagał, aby w miejsce zmarłej mamy do umowy kredytowej zostali wpisani Pan
    oraz Pana ojciec C.A. Od samego początku do końca siostra samodzielnie spłacała raty
    kredytu, stąd też w zawartej ugodzie zostało zapisane, że kwota 96.000 zł wynikająca z
    nadpłaty rat kapitałowo-odsetkowych trafi wyłącznie na jej rachunek bankowy.

    Wskazać należy, że jeżeli kredytobiorcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za
    zobowiązania wynikające z umowy kredytowej, czyli zgodnie z umową kredytobiorcy
    odpowiadają solidarnie za kredyt, to podatnik jako kredytobiorca solidarny za zadłużenie
    wynikające z tej umowy również odpowiada solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
    Na podstawie przepisu art. 366 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny:
      Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać
      całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od
      każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników
      zwalnia pozostałych (solidarność dłużników). Aż do zupełnego zaspokojenia
      wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.
    Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika, że aż do zupełnego zaspokojenia
    wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników
    solidarnych odpowiada więc za całość długu a nie tylko część, jaką można by mu przypisać
    poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanych.
    W sytuacji więc gdy strona zobowiązania solidarnego spłaca całość zadłużenia bez woli
    czynienia tego w celu uzyskania korzyści przez pozostałe strony zobowiązania, a jedynie w
    zamiarze zwolnienia się z długu, poprzez samą zapłatę całości, czy też części zobowiązania
    solidarnego, nie może dojść do powstania przychodu u któregokolwiek z pozostałych
    dłużników. Solidarny dłużnik spłaca bowiem własny dług a nie cudzy.
    Na podstawie art. 376 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli jeden z dłużników solidarnych spełnił świadczenie, treść istniejącego między
      współdłużnikami stosunku prawnego rozstrzyga o tym, czy i w jakich częściach może
      on żądać zwrotu od współdłużników. Jeżeli z treści tego stosunku nie wynika nic
      innego, dłużnik, który świadczenie spełnił, może żądać zwrotu w częściach równych.
    Treść powyższego przepisu wskazuje więc, że z chwilą spełnienia świadczenia przestaje
    istnieć jakikolwiek stosunek pomiędzy wierzycielem a współdłużnikami solidarnymi.
    Natomiast dłużnik, który spełnił świadczenie, przestaje być współdłużnikiem solidarnym i
    staje się wierzycielem dla pozostałych współdłużników.
    Dawni współdłużnicy są dalej dłużnikami - lecz wobec innego wierzyciela (dłużnika, który
    wierzyciela zaspokoił), w stosunku do którego odpowiada każdy za przypadającą na niego
    część długu. Zatem kredytobiorca, który spłacił kredyt może żądać od kredytobiorcy
    niedokonującego spłat zwrotu części długu, który na niego przypadał.
    Z przytoczonej w niniejszej interpretacji definicji przychodu, zawartej w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wywieść należy, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    W sytuacji takiej, jak przedstawiona we wniosku, nie uzyskał więc Pan faktycznie korzyści
    majątkowej, która mogłaby zostać potraktowana jak trwałe przysporzenie w Pana
    majątku, spełniając w ten sposób definicję przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z wypłatą Pana siostrze przez Bank kwot, o których jest mowa w zawartej 19
    września 2024 r. ugodzie, po Pana stronie nie powstał przychód w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie wystąpił również
    obowiązek zapłaty podatku z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie wystąpienia zdarzenia.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Niniejsza interpretacja wydana została jedynie w Pana indywidualnej i rozstrzyga
    wyłącznie zagadnienie objęte pytaniem, tj. kwestię Pana praw i obowiązków w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych z związku z zawartą ugodą z bankiem. Inne
    kwestie poruszane we wniosku, w tym praw i obowiązków pozostałych kredytobiorców,
    nie były przedmiotem oceny przez tut. organ.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, należy zauważyć,
    że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników, dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie
    obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.