Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-444/10-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-07-07
Teza: Stawka przy budowie budynku parafii – PKOB 1130
Słowa kluczowe: kościół; podatek-podatek od towarów i usług; roboty-roboty budowlane; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Parafii, przedstawione we wniosku z dnia 17 kwietnia 2010 r. (data wpływu 19 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku w związku z budową budynku plebanii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku w związku z budową budynku plebanii.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Parafia zamierza rozebrać stojący obok kościoła budynek tzw. „Pastorówki” i pobudować na jego miejscu nowy budynek plebanii. Parafia posiada niezbędne zezwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i Starostwa Powiatowego. Budynek będzie pełnił głównie funkcję mieszkalną. Zamieszka w nim 3 księży obsługujących parafię i jeden ksiądz rezydent. Ponadto w budynku znajdować się będzie biuro parafialne i tzw. część wspólna, w skład której będą wchodzić między innymi: stołówka i salon (służące do przygotowania i spożywania wspólnych posiłków przez księży), spiżarnia i skrytka (znajdujące się przy kuchni), pralnia (używana przez lokatorów), kotłownia (służąca do ogrzania całego budynku). Powierzchnia budynku wynosi 429,8 m2 w tym: powierzchnia części mieszkalnej wynosi 295,8 m2 (68,82% powierzchni ogólnej), powierzchnia biura parafialnego wynosi 52 m2 (12,10 % powierzchni ogólnej), powierzchnia wspólna wynosi 82 m2 (19,8% powierzchni ogólnej). W ramach powierzchni wspólnej występują pomieszczenia, które należy – zdaniem pytającego – dołączyć do części mieszkalnej, ponieważ spełniają funkcję mieszkalną jako użytkowane przez wszystkich mieszkańców budynku w celu przygotowania posiłków; kuchnia, salon, spiżarnia zajmują powierzchnię 63,2 m2 (stanowi to 14,7% całości budynku). Łącznie część mieszkalna z wymienionymi jako służące przygotowaniu i spożywaniu posiłków pomieszczeniami wspólnymi zajmie 83,52%. Każdy z 4 księży zamieszkiwał będzie w odrębnym mieszkaniu składającym się z: przedpokoju, pokoju (2-3), łazienki. Mieszkanie proboszcza posiadać będzie aneks kuchenny. Zgodnie z zasadami określonymi w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, opisany budynek plebanii należy zaliczyć do budynków mieszkalnych dział 11 w związku z tym, że głównym użytkowaniem budynku (68,82% powierzchni, a z pomieszczeniami wspólnymi dla wszystkich użytkowników 83,52% powierzchni) jest użytkowanie na cele mieszkaniowe zaliczane do programu społecznego budownictwa mieszkaniowego.

W związku z powyższym stawka VAT na budowę całego budynku plebanii powinna wynosić 7%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawką podatku VAT winna być obciążona budowa budynku plebanii?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w odniesieniu do art. 41 ust. 12 i ust. 12a ustawy oraz Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, budowany obiekt należy zaliczyć do „budynków mieszkalnych” dział 11 w związku z tym, że budynek plebanii zawierał będzie w swym składzie 68,82% powierzchni typowo mieszkalnej, zamieszkiwanej w 4 mieszkaniach przez 4 osoby i 19,8% powierzchni wspólnej, z której 14,7% (w odniesieniu do powierzchni ogólnej) stanowią pomieszczenia służące do przygotowania i spożywania posiłków przez zamieszkujących tam księży.

W związku z tym budynek jako całość, ze względu na przeważającą funkcję mieszkalną, zaliczyć należy do budynków mieszkalnych. Ponadto budynek ten należy również do budynków mieszkalnych zbiorowego zamieszkania - klasyfikacja 1130.

Przytoczone dane stanowią, że usługa budowy budynku plebani winna być, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w całości zakwalifikowana do usług objętych stawką VAT 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast, art. 8 ust. 1 ustawy określa, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z kolei, na mocy art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do ustawy, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, tj. 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, iż do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Stosownie do przepisu § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to, budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy).

Zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych dział PKOB 11 obejmuje:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne – 111,
*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112,
*   budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Natomiast Klasa 113 (budynki zbiorowego zamieszkania) obejmuje m.in.: budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np.: domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty, bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych itp.

Ponadto, w myśl ww. rozporządzenia, budynki mieszkalne – są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Budynki niemieszkalne – to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 41 ust. 12 w związku z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT oraz zgodnie z § 37 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów, 7% stawka podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie w odniesieniu do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części, a także robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów zaliczanych do budownictwa mieszkaniowego. Ustawa wprowadza szeroką definicję obiektów, odnosząc to pojecie do całości działu 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych i obejmując wszelkie budynki, jakie to grupowanie PKOB wyróżnia. Zatem, w przypadku usług związanych z wykonywaniem robót budowlano-montażowych, kluczowym elementem pozwalającym prawidłowo określić stawkę podatku VAT jest rodzaj obiektu (budynku), w którym roboty te są wykonywane.

Odnosząc powyższe do powołanych wcześniej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług podkreślić należy, iż wykonywanie robót budowlanych korzystających z 7% stawki podatku VAT, odnosi się do prac wykonywanych w budynkach sklasyfikowanych do działu PKOB 11 oraz wybranych z działu 12.

Z opisu sprawy wynika, iż Parafia zamierza rozebrać stojący obok kościoła budynek tzw. „Pastorówki” i wybudować na jego miejscu nowy budynek plebanii. Budynek będzie pełnił głównie funkcję mieszkalną. Zamieszka w nim 3 księży obsługujących parafię i jeden ksiądz rezydent. Ponadto w budynku znajdować się będzie biuro parafialne i tzw. część wspólna, w skład której będą wchodzić między innymi: stołówka i salon (służące do przygotowania i spożywania wspólnych posiłków przez księży), spiżarnia i skrytka (znajdujące się przy kuchni), pralnia (używana przez lokatorów), kotłownia (służąca do ogrzania całego budynku).

Zgodnie z zasadami określonymi w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych budynek plebanii Wnioskodawca zalicza do budynków mieszkalnych dział 11 w związku z tym, że większa część plebanii użytkowana będzie na cele mieszkalne (68,82% powierzchni, a z pomieszczeniami wspólnymi dla wszystkich użytkowników 83,52% powierzchni).

Reasumując, w sytuacji gdy roboty budowlane związane będą z budową budynku plebanii sklasyfikowanego w PKOB w dziale 11, to do przedmiotowych usług będzie miała zastosowanie 7% stawka podatku od towarów i usług.

Należy jednak zauważyć, że jeżeli będą podejmowane osobne roboty budowlane (na podstawie odrębnej umowy), wykonywane w lokalu użytkowym, to do tych robót powinna mieć zastosowanie 22% stawka podatku VAT.

Ponadto podkreślić należy, iż przedmiot zaklasyfikowania budynku do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska odnośnie klasyfikacji przedmiotowego budynku. Tym samym odpowiedzi udzielono przy założeniu, że podana przez Wnioskodawcę klasyfikacja obiektu jest prawidłowa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.