Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-8/13/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-02-08
Teza: skutki podatkowe otrzymania rekompensaty za mienie ….
Słowa kluczowe: rekompensata; spadek; zwolnienie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2012 r. (data wpływu do tut. Biura - 18 października 2012 r.), uzupełnionym w dniu 03, 08 i 28 stycznia 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami Polski – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami Polski.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych pismem z dnia 17 grudnia 2012 r. znak: IBPB II/1/415-893/12/MCZ oraz pismem z dnia 15 stycznia 2013 r. znak: IBPB II/1/415-893/12/MCZ i IBPB II/1/436-8/13/MCZ wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 03 stycznia 2013 r. (uiszczenie opłaty) i 08 oraz 28 stycznia 2013 r. (pozostałe braki formalne).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Po 22 latach usilnych starań Wnioskodawca otrzymał rekompensatę za mienie pozostawione poza granicami RP w wysokości 36.259,00 zł, tj. 20% wartości mienia (do podziału z bratem).

Z uzupełnienia wniosku wynika, że:

*   wniosek o przyznanie rekompensaty został złożony przez Wnioskodawcę w dniu 29 grudnia 1989 r. na prośbę rodziców, którzy przekazali mu oryginalne dokumenty dotyczące zabudowań i ziemi pozostawionych poza granicami RP,
*   prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia mienia poza granicami Polski Wnioskodawca nabył (wraz z bratem) tytułem spadku po rodzicach: ojcu zmarłym 22 września 1984 r. i matce zmarłej 04 września 1990 r., co potwierdza postanowienie Sądu z dnia 14 marca 2001 r. o nabyciu spadku po ww.,
*   prawo do ww. rekompensaty zostało potwierdzone decyzją Wojewody z dnia 12 czerwca 2012 r. na podstawie przepisów art. 5, art. 6, art. 8 ust. 1 i art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 08 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 i art. 104 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego,
*   w dniu 05 grudnia 2008 r. brat Wnioskodawcy złożył oświadczenie o wskazaniu Wnioskodawcy jako osoby uprawnionej do ww. rekompensaty,
*   w ww. decyzji Wojewody - zawierającej ww. oświadczenie brata Wnioskodawcy - jako osoba uprawniona w całości do rekompensaty wymieniony został Wnioskodawca,
*   świadczenie pieniężne w kwocie 36.636,00 zł zostało Wnioskodawcy wypłacone na polecenie Ministra Skarbu przez Bank \`(...)\`.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z otrzymaniem ww. rekompensaty Wnioskodawca musi zapłacić podatek od spadków i darowizn, jeżeli tak to w jakiej wysokości?
2.  Czy w związku z otrzymaniem ww. rekompensaty Wnioskodawca musi zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych, jeżeli tak to w jakiej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy, od kwoty przyznanej rekompensaty nie powinien płacić żadnego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, iż niniejsza interpretacja indywidualna stanowi pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącą podatku od spadków i darowizn, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie znak: IBPB II/1/415-893/12/MCZ.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. dziedziczenia.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W myśl przepisu art. 922 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Zgodnie natomiast z § 2 ww. przepisu nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Z przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawcy została przyznana rekompensata z tytułu pozostawienia przez rodziców mienia poza granicami RP. Wnioskodawca jest spadkobiercą rodziców i na mocy prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 14 marca 2001 r. o stwierdzeniu nabycia spadku odziedziczył wraz z bratem prawo do ww. rekompensaty.

Prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez rodziców (spadkodawców) nieruchomości poza granicami RP zostało potwierdzone decyzją Wojewody z dnia 12 czerwca 2012 r. na podstawie przepisów art. 5, art. 6, art. 8 ust. 1 i art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 08 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 7, art. 8 , art. 9 , art. 77 i art. 104 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku Wnioskodawcy z dnia 29 grudnia 1989 r. W dniu 05 grudnia 2008 r. brat Wnioskodawcy złożył oświadczenie o wskazaniu Wnioskodawcy jako osoby uprawnionej do ww. rekompensaty. W ww. decyzji Wojewody - zawierającej ww. oświadczenie brata Wnioskodawcy - jako osoba uprawniona w całości do rekompensaty wymieniony został Wnioskodawca. Wnioskodawca wskazał, iż świadczenie pieniężne w kwocie 36.636,00 zł zostało mu wypłacone na polecenie Ministra Skarbu przez Bank \`(...)\`.

W świetle powyższego należy wskazać, iż na podstawie art. 2 ustawy z dnia 08 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418 ze zm.) prawo do rekompensaty przysługuje właścicielowi nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskie, jeżeli spełnia on łącznie następujące wymogi:

1.  był w dniu 1 września 1939 r. obywatelem polskim, zamieszkiwał w tym dniu na byłym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz opuścił je z przyczyn, o których mowa w art. 1,
2.  posiada obywatelstwo polskie.

Natomiast art. 3 ust. 2 tej ustawy stanowi, że w przypadku śmierci właściciela nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, prawo do rekompensaty przysługuje wszystkim spadkobiercom albo niektórym z nich, wskazanym przez pozostałych spadkobierców, jeżeli spełniają wymóg określony w art. 2 pkt 2. Wskazanie osoby uprawnionej do rekompensaty następuje przez złożenie oświadczenia z podpisem poświadczonym notarialnie lub przed organem administracji publicznej albo przez złożenie oświadczenia w polskiej placówce konsularnej.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca na mocy postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku odziedziczył prawo do rekompensaty.

Prawo do rekompensaty jest prawem majątkowym wchodzącym w skład spadku, którego nabycie co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Jednakże zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie w drodze spadku prawa do rekompensaty w rozumieniu ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca skorzystał jako spadkobierca byłych właścicieli nieruchomości z prawa do rekompensaty na podstawie przepisów ww. ustawy o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, to nabycie tego prawa tytułem dziedziczenia stanowi składnik masy spadkowej i podlega podatkowi od spadków i darowizn, jednakże zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 16 tej ustawy nabycie to zwolnione jest z opodatkowania. To oznacza, że z tego tytułu Wnioskodawca nie jest zobowiązany do płacenia podatku.

Wskazać także należy, że prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości (mienia) poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej korzysta bezwarunkowo z opisanego zwolnienia wynikającego z ustawy o podatku od spadków i darowizn, w rezultacie czego na Wnioskodawcy nie spoczywał obowiązek złożenia zeznania podatkowego w związku z omawianym nabyciem prawa do rekompensaty, gdyż przepisy ustawy nie nakładają takiego obowiązku.

Jednocześnie zauważyć należy, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, co wskazano wyżej, podlega jedynie nabycie prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Prawo to odróżnić należy od otrzymania samej rekompensaty, czyli, tak jak w opisanym stanie faktycznym, kwoty pieniężnej przyznanej na podstawie decyzji właściwego organu administracji.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.