Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-824/14-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-22
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości zabudowanej.
Słowa kluczowe: nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; ulepszenie; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2014 r. (data wpływu 28 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości zabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości zabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 1985 roku Wnioskodawca zakupił nieruchomość – grunty o obszarze 2.260 m2, na której został pobudowany budynek pieczarkarni w 1986 r., a następnie, tj. w 1987 r. pobudowany budynek gospodarczo-garażowy.

Od 1 czerwca 1991 roku do 30 grudnia 2010 r. we wskazanych powyżej pomieszczeniach była przez Zainteresowanego prowadzona działalność gospodarcza na podstawie wpisu do ewidencji działalności prowadzonej przez Burmistrza. Budynek był użytkowany pod działalność od 1994 r., wcześniej Wnioskodawca użytkował plac przed budynkiem. W 1996 r. wskazana nieruchomość została wyceniona przez biegłego ds. szacowania nieruchomości na wartość X zł.

W latach 1997 i 1998 r. były prowadzone prace adaptacyjne w istniejących budynkach, polegające na ich przystosowaniu do celów prowadzonej działalności gospodarczej. Powiększono budynek poprzez nadbudowę wg pozwolenia i planu. Wartość poniesionych nakładów wyniosła X zł, od których odliczono podatek VAT (oczywiście, od faktur VAT spełniających warunki do odliczenia podatku). W przedstawionej sytuacji wartość początkowa budynku wyniosła X zł (X zł wartość wg wyceny biegłego + nakłady na adaptację X zł).

Od 1998 r. do końca 2010 r. (zakończenia działalności gospodarczej) budynek był amortyzowany. Budynek w okresie od 31 grudnia 2010 r. do 31 marca 2011 r. w ogóle nie był użytkowany.

Od dnia 1 kwietnia 2011 r. do chwili obecnej wskazany budynek zostaje wynajmowany na działalność: hurtownię elektrotechniczną innemu podmiotowi gospodarczemu. Wynajmu Zainteresowany dokonuje na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej (…). W prowadzonej działalności wynajmu omawiany budynek nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, a więc nie podlega również amortyzacji.

Na początku 2014 r. Wnioskodawca dokonał podziału nieruchomości oraz około 2/3 zamierza sprzedać. Sprzedaży zamierza dokonać jako osoba nie prowadząca działalności gospodarczej – budynek nie jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Prowadząc działalność gospodarczą polegającą na wynajmie i aktualnie wynajmując budynek Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż budynku podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów usług (podatkiem VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż budynku powinna korzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT), bowiem:

*   budynek od dnia 31 grudnia 2010 r. został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej jako środek trwały – nie podlega amortyzacji;
*   od poniesionych nakładów adaptacyjnych na budynek, od których odliczono podatek VAT, a które to przekroczyły 30% wartości początkowej budynku minie w 2015 roku 17 lat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do treści art. 15 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielne działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m. in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z treści ww. przepisu wynika, że dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku lub budowli kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy – przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z ustawowej definicji „pierwszego zasiedlenia” wynika, że pod tym pojęciem należy rozumieć:

*   oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu,
*   oddanie pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po wybudowaniu lub ulepszeniu, wynoszącym co najmniej 30% wartości początkowej.

Niewątpliwie przez czynności podlegające opodatkowaniu należy rozumieć nie tylko dostawę, ale również najem, dzierżawę, leasing lub podobne czynności (umowy), które w rozumieniu przepisów ustawy stanowią odpłatne świadczenie usług.

Podkreślić przy tym należy, że jeżeli podatnik wybuduje obiekt lub dokona ulepszeń powyżej 30% wartości nieruchomości, a następnie obiekt ten po wybudowaniu zostanie oddany do użytkowania na własne potrzeby tego podatnika (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych) nie oznacza to, że obiekt taki został zasiedlony. W takim przypadku oddanie do użytkowania nie nastąpiło w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

W świetle wyżej przytoczonych przepisów, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków i budowli jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem bowiem zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa oraz najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w 1985 r. zakupił nieruchomość, na której został pobudowany budynek pieczarkarni w 1986 r., a następnie, tj. w 1987 r. pobudowany budynek gospodarczo-garażowy. Od 1 czerwca 1991 roku do 30 grudnia 2010 r. we wskazanych powyżej pomieszczeniach była przez Zainteresowanego prowadzona działalność gospodarcza. Budynek był użytkowany pod działalność od 1994 r., wcześniej Wnioskodawca użytkował plac przed budynkiem. W 1996 r. wskazana nieruchomość została wyceniona przez biegłego ds. szacowania nieruchomości na wartość 193.821,50 zł. W latach 1997 i 1998 r. były prowadzone prace adaptacyjne w istniejących budynkach, polegające na ich przystosowaniu do celów prowadzonej działalności gospodarczej. Wartość poniesionych nakładów wyniosła 133.181,20 zł, od których odliczono podatek VAT. W przedstawionej sytuacji wartość początkowa budynku wyniosła 327.002,70 zł (wartość wg wyceny biegłego oraz nakłady na adaptację). Od 1998 r. do końca 2010 r. (zakończenia działalności gospodarczej) budynek był amortyzowany. Budynek w okresie od 31 grudnia 2010 r. do 31 marca 2011 r. w ogóle nie był użytkowany. Od dnia 1 kwietnia 2011 r. do chwili obecnej budynek jest wynajmowany na działalność innemu podmiotowi gospodarczemu. W prowadzonej działalności wynajmu budynek nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, a więc nie podlega również amortyzacji. Na początku 2014 r. Wnioskodawca dokonał podziału nieruchomości oraz około 2/3 zamierza sprzedać. Sprzedaży zamierza dokonać jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej. Prowadząc działalność gospodarczą polegającą na wynajmie i aktualnie wynajmując budynek Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Z przywołanego wcześniej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wynika że dostawa budynków, budowli lub ich części co do zasady, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili dostawy upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dostawa nieruchomości zabudowanej, na którą Zainteresowany ponosił w latach 1997 i 1998 r. wydatki na ulepszenie obiektów, od których odliczono podatek VAT i których wartość przekroczyła 30% wartości początkowej, a od 1 kwietnia 2011 r. do chwili obecnej jest wynajmowana innemu podmiotowi – nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku (po ulepszeniu) minął okres dłuższy niż 2 lata. Należy bowiem przyjąć, że do pierwszego zasiedlenia doszło już w momencie oddania nieruchomości w najem w 2011 r.

Tut. Organ pragnie zaznaczyć, że pomimo identycznego skutku podatkowego dla podatnika podatku od towarów i usług (brak kwoty podatku należnego z tytułu świadczenia usług) – pojęcia „nie podlega opodatkowaniu” i „zwolniona od podatku” nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której przedmiotowa dostawa nieruchomości podlega opodatkowaniu lecz korzysta ze zwolnienia od podatku.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy wskazać, że sprzedaż budynku podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów usług, jednakże korzysta ze zwolnienia od tego podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.