Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-85/12-4/KSU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-04-27
Teza: Czy Wnioskodawca może wykonywać usługi działalności gospodarczej w formie karty podatkowej, zgodnie z ustawą z dnia 20 listopada 1998 r. (Dz. U. Nr. 144, poz. 930 z późn. zm.), w części I pod Nr 22 (teleradiomechanik) takie jak: montaż, naprawa i konserwacja domofonów dla wspólnot mieszkaniowych, gdzie wartość faktur wystawionych w ciągu roku podatkowego będzie powyżej 100.000 zł?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; karta-karta podatkowa; limit; przychód
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 stycznia 2012 r. (data wpływu 1 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania w formie karty podatkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą w zakresie konserwacji i montażu domofonów. Ponadto rozlicza się z Urzędem Skarbowym w formie karty podatkowej (decyzja wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego - działalność główna Nr 22 z tabel „usługi w zakresie tele – i radiomechaniki”. Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi rejestr zakupów i sprzedaży VAT. Usługi montażu i konserwacji domofonów wykonywane są dla wspólnot mieszkaniowych, klientów indywidualnych oraz dla firm.

Wnioskodawca spotkał się z opinią, że z racji, iż usługi wykonywane są dla wspólnot mieszkaniowych są one zaliczane do usług budowlanych, które są objęte limitem obrotu około 60.000 zł.

Konsultant Krajowej Informacji Podatkowej stwierdził, że „raczej” limitu nie ma, gdyż w załączniku Nr 4 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, pozycja ta nie jest ograniczona limitem.

Pracownik Urzędu Skarbowego w dziale „Karta Podatkowa” na zapytanie Wnioskodawcy udzielił mu odpowiedzi, że: „według mnie nie ma Pan takiego limitu, bez względu kto jest odbiorcą usługi”.

Wątpliwości Wnioskodawcy nie zostały jednak rozwiane. W roku 2011 Wnioskodawca wykonał obrót powyżej 150.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca może wykonywać usługi działalności gospodarczej w formie karty podatkowej, zgodnie z ustawą z dnia 20 listopada 1998 r. (Dz. U. Nr. 144, poz. 930 z późn. zm.), w części I pod Nr 22 (teleradiomechanik) takie jak: montaż, naprawa i konserwacja domofonów dla wspólnot mieszkaniowych, gdzie wartość faktur wystawionych w ciągu roku podatkowego będzie powyżej 100.000 zł?
2.  Czy Wnioskodawca może zostać ukarany przez Urząd Skarbowy, gdyby interpretacja nie była dla Niego korzystna?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego, natomiast w pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, może On wystawić faktury bez limitu obrotów, gdyż nie uważa, iż wykonuje usługi budowlane (poz. 70-76, gdzie jest limit około 60.000 zł, ale dotyczy on usług instalacji gazowych i elektrycznych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, zwanej dalej „tabelą”, w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy – przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu określonego w tabeli.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, działalność usługowa to pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264, ze zm.) wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439 ze zm.), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli:

1.  złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie,
2.  we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli,
3.  przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne,
4.  nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej,
5.  małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie,
6.  nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym,
7.  pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto, zgodnie z objaśnieniami do części I tabeli, przy prowadzeniu działalności wymienionej w części I tabeli dopuszczalne jest – poza usługami, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy - wytwarzanie:

1.  przedmiotów (wyrobów) z materiału powierzonego przez zamawiającego,
2.  przedmiotów (wyrobów) na indywidualne zamówienie z materiałów własnych wykonawcy, w tym także połączone z czynnościami ich instalowania, uwzględniające indywidualne cechy przedmiotów (wyrobów) lub życzenia zamawiającego

\- jeżeli przedmioty (wyroby) te nie są przeznaczone przez zamawiającego do dalszej odprzedaży lub nie służą zamawiającemu do celów wytwórczych lub usługowych jako surowce, materiały, półfabrykaty, elementy, części.

Usługi w zakresie tele- i radiomechaniki sklasyfikowane zostały w poz. 22 części I tabeli stanowiącej załącznik Nr 3 do ww. ustawy.

Usługi te – po spełnieniu warunków określonych w art. 25 ust. 1 ww. ustawy – mogą być opodatkowane w formie karty podatkowej przy maksymalnym zatrudnieniu czterech pracowników.

Zakres usług tele- i radiomechanicznych, uprawniający do skorzystania z opodatkowania w formie karty podatkowej, szczegółowo określono w poz. 22 załącznika nr 4 do ustawy i obejmuje on: naprawę i konserwację oraz instalowanie urządzeń i aparatów radiowych, telewizyjnych, teletechnicznych, elektroakustycznych, w tym również domofonów, sygnalizacyjnych oraz elektronicznych i elektromechanicznych urządzeń współpracujących, w tym również anten telewizyjnych, z wyjątkiem instalacji i montażu anten satelitarnych i sieci telewizji kablowej. Konserwacja i naprawa telefonicznej sieci wewnątrzzakładowej, central telefonicznych, aparatów telefonicznych i urządzeń dyspozytorskich wewnątrz zakładowych. Wykonywanie nietypowych urządzeń stabilizacyjnych, antenowych oraz części zamiennych, elementów i podzespołów. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.

Przy prowadzeniu działalności wymienionej w lp. 70-76 dopuszczalne jest - poza świadczeniami dla ludności – wykonywanie świadczeń dla innych odbiorców w rozmiarze nieprzekraczającym w 2012 r. kwoty 60.724,00 zł przychodu rocznie.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że co do zasady prawo do opodatkowania w formie karty podatkowej nie jest uzależnione od wykonywania działalności wyłącznie na rzecz ludności. Ustawodawca wprowadza wyjątek od powyższej zasady. Dotyczy on wyłącznie usług wymienionych w części I tabeli pod pozycjami 70-76.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą w zakresie konserwacji i montażu domofonów. Ponadto rozlicza się z Urzędem Skarbowym w formie karty podatkowej (decyzja wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego - działalność główna Nr 22 z tabel „usługi w zakresie tele – i radiomechaniki”). Usługi montażu i konserwacji domofonów wykonywane są dla wspólnot mieszkaniowych, klientów indywidualnych oraz dla firm.

Miesięczna stawka karty podatkowej dla usług w zakresie tele- i radiomechaniki została określona w poz. 22 załącznika Nr 3 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zakres tych usług, uprawniający do skorzystania z opodatkowania w formie karty podatkowej, szczegółowo określono w poz. 22 załącznika Nr 4 do ustawy. Przepisy powołanej ustawy nie zawierają podmiotowego ograniczenia ze względu na odbiorców tego rodzaju usług. Zatem, fakt wykonywania przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ww. usług na rzecz wspólnot mieszkaniowych, nie będzie powodował utraty prawa do opodatkowania usług zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że jeżeli usługi wykonywane przez Wnioskodawcę mieszczą się w części I tabeli stanowiącej załącznik Nr 3 do ww. ustawy oraz nie są to usługi wymienione pod poz. 70-76, wówczas Wnioskodawca będzie mógł świadczyć je na rzecz wspólnot mieszkaniowych, bez ograniczenia wielkości przychodu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu w po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.