Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.100.2025.1.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-01
Teza: Uwzględnienie w kosztach uzyskania przychodów wartości
emisyjnej udziałów wydanych w zamian za aport (tj. w
wysokości wartości rynkowej wkładu na moment jego aportu),
mającej odzwierciedlenie po stronie Wnioskodawcy w sumie
kapitału zakładowego oraz zapasowego utworzonego z agio.
Słowa kluczowe: aport
wartość-wartość emisyjna
wartość-wartość rynkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
związane ze składnikami majątku-Ustalenie wartości
składników wkładu niepieniężnego w postaci
przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części lub
komercjalizowanej własności intelektualnej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 7
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową, będącą podatnikiem, podlegającym w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, a
    także czynnym podatnikiem VAT. Działalności Spółki skupia się w szczególności na (...) oraz
    (...). Wspólnikami Wnioskodawcy są: P. oraz X sp. z o.o.
    W listopadzie 2022 r. (na mocy uchwały zgromadzenia wspólników) nastąpiło
    podwyższenie kapitału zakładowego Wnioskodawcy o ... zł (tj. z ... zł do ... zł), polegające na
    emisji ... nowych udziałów, każdy o wartości nominalnej ... zł. Wskazane udziały zostały
    objęte w połowie przez: wspólnika Wnioskodawcy tj. X sp. z o.o. (dalej: „Wspólnik”) w
    zamian za wkład niepieniężny o łącznej wartości ... zł.
    Niniejsza interpretacja dotyczy sprzedaży wkładu niepieniężnego wniesionego aportem
    przez X sp. z o.o. do Wnioskodawcy w 2022 r. W tym zakresie podwyższenie kapitału
    Wnioskodawcy nastąpiło w zamian za wkład niepieniężny (aport) w postaci praw
    wynikających z umów (...) oraz umów (...) o łącznej wartości rynkowej ... zł. Tym samym ... zł
    zostało przeznaczone na kapitał zakładowy Wnioskodawcy, a nadwyżka ceny emisyjnej
    nad wartość nominalną (agio) w wysokości ... zł została przekazana na kapitał zapasowy
    Wnioskodawcy. Cena emisyjna udziałów objętych przez Wspólnika, określona w umowie
    spółki, odpowiadała wartości rynkowej przedmiotu aportu (wartości rynkowej aportu) i
    jednocześnie była nie niższą od wartości rynkowej tych udziałów.
    W 2024 r. przedmiot aportu był przedmiotem odpłatnego zbycia, tj. sprzedaży przez
    Wnioskodawcę. Przedmiot aportu nie stanowił środka trwałego Wnioskodawcy oraz nie
    był ujmowany w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca ma wątpliwości, co do ustalania wysokości
    kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia praw (...) będących
    przedmiotów aportu.
    Pytanie:
    Czy z tytułu sprzedaży przedmiotu aportu Wnioskodawca będzie uprawniony do
    uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wartości emisyjnej udziałów wydanych
    w zamian za aport (tj. w wysokości wartości rynkowej wkładu na moment jego aportu),
    mającej odzwierciedlenie po stronie Wnioskodawcy w sumie kapitału zakładowego oraz
    zapasowego utworzonego z agio.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu odpłatnego zbycia przedmiotu wkładu niepieniężnego
    (aportu), Wnioskodawca jest uprawniony do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu w
    wysokości ceny emisyjnej udziałów wydanych w zamian za ten aport, tj. w wysokości
    wartości rynkowej tego wkładu na moment jego aportu, niezależnie od tego jaka część
    wkładu została przeznaczona na kapitał zakładowy, a jaka na inne kapitały (kapitał
    zapasowy).
    Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2805), zwanej dalej: „Ustawa o CIT” kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez podmioty
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 Ustawy o CIT, nie
      uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego
    źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych
    kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a
    osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy
    oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno
    wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia
    przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać
    z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika. Mając na uwadze powyższe
    przepisy prawa wskazać należy, że Ustawa o CIT nie precyzuje wprost zasad określania
    przez spółkę kapitałową wysokości kosztów uzyskania przychodów w przypadku
    odpłatnego zbywania przez taką spółkę składników majątku, niebędących środkami
    trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi, wniesionych uprzednio do takiej
    spółki tytułem wkładu niepieniężnego (aportu), który nie stanowił przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Z uwagi jednak na fakt, iż czynność taka wywołuje po stronie spółki otrzymującej aport
    obowiązek wydania za taki wkład udziałów (akcji), wartość wydanych za aport udziałów
    (akcji) stanowi dla spółki kapitałowej „koszt nabycia” składników majątku będących
    przedmiotem aportu, który może być przez nią uznany jako koszt uzyskania przychodów
    w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT w przypadku odpłatnego zbycia tych składników
    majątku. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, przy rozpoznawaniu
    przychodów i kosztów uzyskania przychodów, należy kierować się zasadą współmierności
    przychodów i kosztów ich uzyskania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (dalej: „NSA”) z 9 sierpnia 2013 r. sygn. II FSK 2433/11).
    Zatem, przy rozpoznawaniu kosztu uzyskania przychodu z tytułu zbycia przedmiotu
    aportu, należy poddać analizie również przepis dotyczący określenia przychodu u
    podmiotu, który dany aport wnosi, tj. art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT. Przepisy te należy
    rozpatrywać łącznie, gdyż obydwa dotyczą rozliczenia podatkowego aportu (por. wyrok
    NSA z 9 sierpnia 2013 r. sygn. II FSK 2433/11 lub z 14 stycznia 2014 r. sygn. II FSK 219/12).
    Zmiana ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dotycząca przepisu art. 12
    ust. 1 pkt 7 Ustawy o CIT, w wyniku której przepis ten odwołuje się aktualnie do wartości
    wkładu nie niższej od wartości rynkowej powoduje, że również spółka przyjmująca wkład
    niepieniężny w przypadku późniejszego zbycia takiego przedmiotu wkładu może
    rozpoznać jako koszt zbycia wartość emisyjną wydanych udziałów (akcji) w zamian za
    wniesiony wkład niepieniężny. Spółka, do której wnoszony jest wkład ponosi wydatek w
    wysokości wartości emisyjnej udziałów - taka jest bowiem wartość majątku, który jest
    wydawany wspólnikowi w związku z wniesieniem przez niego wkładu.

    Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2022 r.
    sygn. II FSK 1427/19 wskazując, że: „(...) zmiana Ustawy CIT, dotycząca przepisu art. 12 ust.
    1 pkt 7 Ustawy o CIT, w wyniku której przepis ten odwołuje się aktualnie do wartości
    wkładu nie niższej od wartości rynkowej powoduje, że również spółka przyjmująca wkład
    niepieniężny w przypadku późniejszego zbycia takiego przedmiotu wkładu może
    rozpoznać jako koszt zbycia, wartość emisyjną wydanych udziałów (akcji) w zamian za
    wniesiony wkład niepieniężny”.
    Zgodnie z art. 4a pkt 16a Ustawy o CIT wartość emisyjna udziałów oznacza cenę, po jakiej
    obejmowane są udziały, określoną w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku - w
    innym dokumencie o podobnym charakterze, nie niższą od wartości rynkowej tych
    udziałów. Wnioskodawca wskazuje, że wartość emisyjna nowych udziałów tj. cena po jakiej
    obejmowane są te udziały, nie niższa od ich wartości rynkowej, odpowiada wartości
    rynkowej aportu.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy powyższe oznacza, iż wydatkiem Wnioskodawcy
    na nabycie aportu będzie wartość emisyjna udziałów wydanych w zamian za aport (tj.
    wartość rynkowa aportu na moment jego wniesienia), mająca odzwierciedlenie po stronie
    Wnioskodawcy w sumie kapitału zakładowego oraz zapasowego, utworzonego z agio.
    Pogląd, zgodnie z którym kosztem uzyskania przychodu po stronie spółki otrzymującej
    aport jest wartość emisyjna wydanych udziałów, nie większa od wartości rynkowej
    przedmiotu aportu, potwierdzają interpretacje organów podatkowych. Przykładowo:
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 19 maja 2023 r.,
      nr 0111-KDIB1-1.4010.165.2023.3.AND, w której organ podatkowy potwierdził
      stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „w momencie dokonania Sprzedaży
      Akcji wniesionych (do Spółki) Aportem, Spółka lub Spółka Przekształcona będzie mogła
      potrącić przychód w wysokości ceny Akcji o koszt uzyskania przychodu, ustalony jako
      realny wydatek poniesiony przez Spółkę na nabycie Akcji, tj. wartość rynkową Nowych
      Udziałów ustaloną na Dzień Emisji”;
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 26 października
      2022 r., nr: 0114-KDIP2-2.4010.78.2022.1.SP „Zmiana ustawy o podatku dochodowym
      od osób prawnych, dotycząca przepisu art. 12 ust. 1 pkt 7, w wyniku której przepis ten
      odwołuje się aktualnie do wartości wkładu nie niższej od wartości rynkowej powoduje,
      że również spółka przyjmująca wkład niepieniężny w przypadku późniejszego zbycia
      takiego przedmiotu wkładu (np. towar handlowy, wyposażenie itp.) może rozpoznać
      jako koszt zbycia wartość emisyjną wydanych udziałów (akcji) w zamian za wniesiony
      wkład niepieniężny. Zatem, Wnioskodawca będzie uprawniony do uwzględnienia w
      kosztach uzyskania przychodów wydatków na nabycie tego składnika majątku
      odpowiadającej wartości emisyjnej udziałów własnych wydanych Wnioskodawcy za
      aport (tj. wartości obejmującej wartość nominalną udziałów oraz agio), nie większej
      jednak niż wartość rynkowa tych składników majątku.”
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 14 października
      2022 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.628.2022.1.IZ: „ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku
      dochodowym od osób prawnych nie precyzuje wprost zasad określania przez spółkę
      kapitałową wysokości kosztów uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego
      zbywania przez taką spółkę składników majątku, niebędących środkami trwałymi lub
      wartościami niematerialnymi i prawnymi, wniesionych uprzednio do takiej spółki
      tytułem wkładu niepieniężnego (aportu), który nie stanowił przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Z uwagi jednak na fakt, iż czynność taka
      wywołuje po stronie spółki otrzymującej aport obowiązek wydania za taki wkład
      udziałów (akcji), wartość wydanych za aport udziałów (akcji) stanowi dla spółki
      kapitałowej „koszt nabycia” składników majątku będących przedmiotem aportu, który
      może być przez nią uznany jako koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust.
      1 u.p.d.o.p. w przypadku odpłatnego zbycia tych składników majątku. Jak słusznie

      wskazał Wnioskodawca, zmiana ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
      dotycząca przepisu art. 12 ust. 1 pkt 7, w wyniku której przepis ten odwołuje się
      aktualnie do wartości wkładu nie niższej od wartości rynkowej powoduje, że również
      spółka przyjmująca wkład niepieniężny w przypadku późniejszego zbycia takiego
      przedmiotu wkładu (np. towar handlowy, wyposażenie itp.) może rozpoznać jako koszt
      zbycia, wartość emisyjną wydanych udziałów (akcji) w zamian za wniesiony wkład
      niepieniężny. Wnioskodawca będzie uprawniony do uwzględnienia w kosztach
      uzyskania przychodów wydatków na nabycie tego składnika majątku odpowiadającej
      wartości emisyjnej udziałów własnych wydanych Wnioskodawcy za aport (tj. wartości
      obejmującej wartość nominalną udziałów oraz agio), nie większej jednak niż wartość
      rynkowa tych składników majątku";
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 17 września
      2021 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.293.2021.1.BS: „W przypadku sprzedaży
      Nieruchomości, która nie zostanie zakwalifikowana przez Spółkę A jako środek trwały,
      A będzie uprawniona do uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wydatków
      na nabycie tego składnika majątku odpowiadającej wartości emisyjnej udziałów
      własnych wydanych Wnioskodawcy za aport (tj. wartości obejmującej wartość
      nominalną udziałów oraz agio), nie większej jednak niż wartość rynkowa
      Nieruchomości”;
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 17 września
      2021 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.291.2021.1.AW: „Zmiana ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych, dotycząca przepisu art. 12 ust. 1 pkt 7, w wyniku
      której przepis ten odwołuje się aktualnie do wartości wkładu nie niższej od wartości
      rynkowej powoduje, że również spółka przyjmująca wkład niepieniężny w przypadku
      późniejszego zbycia takiego przedmiotu wkładu może rozpoznać jako koszt zbycia,
      wartość emisyjną wydanych udziałów w zamian za wniesiony wkład niepieniężny”.
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 17 kwietnia
      2020 r. o sygn. 0111-KDIB1-2.4010.146.2020.1.AW zgodził się ze spółką, że: „(...) w razie
      zbycia przez sp. z o.o. przedmiotu aportu, kosztem uzyskania przychodu spółki jest
      wartość wkładu określona w umowie spółki (lub w akcie założycielskim jednoosobowej
      spółki z o.o.). Jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości rynkowej tego wkładu
      albo wartość wkładu nie została określona w tego rodzaju dokumencie, przychodem
      jest wartość rynkowa takiego wkładu określona na dzień przeniesienia własności
      przedmiotu wkładu niepieniężnego”;
    Powyższa praktyka organów potwierdza, że wysokość kosztów uzyskania przychodu po
    stronie spółki otrzymującej aport w zamian za emisję własnych udziałów, w przypadku
    odpłatnego zbycia przedmiotu aportu ustala się w wysokości w wartości emisyjnej
    udziałów wydanych w zamian za aport, obejmującej wartość nominalną udziałów oraz
    agio, nie wyższej jednak niż wartość rynkowa przedmiotu aportu.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, Spółka przyjmująca
    aport, którego część została przekazana na kapitał zakładowy, a część na kapitał zapasowy
    utworzony z agio jest uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w
    wysokości wartości emisyjnej udziałów własnych wydanych w zamian za aport (tj. w
    wysokości wartości rynkowej przedmiotu aportu na moment aportu), mającej
    odzwierciedlenie po stronie Wnioskodawcy w sumie kapitału zakładowego oraz
    zapasowego, utworzonego z agio.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W

    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i art.
    16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych
    przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z
    ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu,
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodu.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu generowało przychód oraz
    aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji
    przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art.
    12 ust. 1 przykładowych przysporzeń zaliczanych do tej kategorii.

    I tak w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
    Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, można stwierdzić, że o zaliczeniu danego
    przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny jego charakter w tym
    sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika. Otrzymane
    świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny,
    ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania
    określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT:
    Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: wartość wkładu
    określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określona w
    innym dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia do spółki albo
    spółdzielni wkładu niepieniężnego; jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości
    rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie albo
    innym dokumencie o podobnym charakterze, przychodem jest wartość rynkowa takiego
    wkładu określona na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego;
    przepis art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
    Z opisu sprawy wynika że w listopadzie 2022 r. (na mocy uchwały zgromadzenia
    wspólników) nastąpiło podwyższenie kapitału zakładowego Wnioskodawcy o ... zł (tj. z ... zł
    do ... zł), polegające na emisji ... nowych udziałów, każdy o wartości nominalnej ... zł.
    Wskazane udziały zostały objęte w połowie przez: Wspólnika Wnioskodawcy w zamian za
    wkład niepieniężny (aport) w postaci praw ... oraz o łącznej wartości rynkowej ... zł.
    Przedmiot aportu nie stanowił środka trwałego Wnioskodawcy oraz nie był ujmowany w
    ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Cena emisyjna
    udziałów objętych przez Wspólnika, określona w umowie spółki, odpowiadała wartości
    rynkowej przedmiotu aportu (wartości rynkowej aportu) i jednocześnie była nie niższą od
    wartości rynkowej tych udziałów.
    Mając na uwadze powyższe przepisy prawa wskazać należy, że ustawa o podatku
    dochodowym od osób prawnych nie precyzuje wprost zasad określania przez spółkę
    kapitałową wysokości kosztów uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbywania
    przez taką spółkę składników majątku, niebędących środkami trwałymi lub wartościami
    niematerialnymi i prawnymi, wniesionych uprzednio do takiej spółki tytułem wkładu
    niepieniężnego (aportu), który nie stanowił przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Z uwagi jednak na fakt, iż czynność taka wywołuje po stronie spółki
    otrzymującej aport obowiązek wydania za taki wkład udziałów (akcji), wartość wydanych
    za aport udziałów (akcji) stanowi dla spółki kapitałowej „koszt nabycia” składników
    majątku będących przedmiotem aportu, który może być przez nią uznany jako koszt
    uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT w przypadku odpłatnego
    zbycia tych składników majątku.
    Zmiana ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dotycząca przepisu art. 12
    ust. 1 pkt 7, w wyniku której przepis ten odwołuje się aktualnie do wartości wkładu nie
    niższej od wartości rynkowej powoduje, że również spółka przyjmująca wkład niepieniężny
    w przypadku późniejszego zbycia takiego przedmiotu wkładu (np. towar handlowy,
    wyposażenie itp.) może rozpoznać jako koszt zbycia, wartość emisyjną wydanych udziałów
    (akcji) w zamian za wniesiony wkład niepieniężny.
    Wnioskodawca zatem będzie uprawniony do uwzględnienia w kosztach uzyskania
    przychodów wydatków na nabycie tego składnika majątku odpowiadającej wartości
    emisyjnej udziałów własnych wydanych Wnioskodawcy za aport (tj. wartości obejmującej
    wartość nominalną udziałów oraz agio), nie większej jednak niż wartość rynkowa tych
    składników majątku.

    Stanowisko Państwa należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk
    organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę
    tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie. Odnosząc się natomiast do
    przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące
    jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i
    innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią
    materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.