Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-526/12-2/ISz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-07-09
Teza: prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego w związku z leasingiem samochodu o przeznaczeniu specjalnym (bankowóz) oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa służącego do jego napędu
Słowa kluczowe: leasing; paliwo; pojazdy-pojazd specjalny; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 18.06.2012 r.(data wpływu 21.06.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego w związku z leasingiem samochodu o przeznaczeniu specjalnym (bankowóz) oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa służącego do jego napędu- **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.06.2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego w związku z leasingiem samochodu o przeznaczeniu specjalnym (bankowóz) oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa służącego do jego napędu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną wykonującą wolny zawód na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 maja 1982 r. (tj. Dz.U. z 2009, nr 146, poz., 1188 ze zm., dalej zwana: Prawem o Adwokaturze). Wykonywanie takiego wolnego zawodu stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 i 14 ustawy z z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1991 r., nr 80, poz. 350 ze zm., dalej zwana: UoPIT) oraz art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U, z 2004, nr 54, poz. 535 ze zm., dalej zwana: UoVAT).

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy prowadzona jest pod firmą Kancelaria Adwokacka… Zgodnie z art. 4 Prawa o Adwokaturze, polega ona na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i Urzędami. Klientami Wnioskodawcy są osoby fizyczne, jak również osoby prawne. Jeżeli mowa o osobach fizycznych, to są to zarówno osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, jak również osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej. Z tytułu świadczonych przez siebie usług, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie, zarówno przelewem na rachunek bankowy, co jest zasadą w przypadku osób prawnych, jak również poprzez wpłaty w gotówce - co jest zasadą w przypadku osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Ponadto, w związku ze świadczonymi przez siebie usługami, Wnioskodawca dysponuje dokumentami objętymi tajemnicą adwokacką.

Z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych Wnioskodawca rozlicza się w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów stosując stawkę liniową 19 % zgodnie z art. 30c UoPIT. Z punktu widzenia podatku od towarów i usług, Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług rozliczającym się kwartalnie. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę opodatkowane są według stawki 23 %. Zarówno w przypadku jeżeli usługi są świadczone na rzecz osób prawnych, jak również osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej, Wnioskodawca wystawia faktury VAT zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Finansów z 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (tj., Dz. U. z 2011 r., nr 68, poz. 360). Następnie dochody wynikające z faktur VAT ujmowane są w rejestrze sprzedaży VAT, a w konsekwencji w kwartalnej deklaracji VAT-7. Z tego punktu widzenia, należy zauważyć, iż w chwili obecnej pomimo, że Wnioskodawca świadczy swoje usługi również na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej, to nie rejestruje sprzedaży na rzecz takich osób fizycznych poprzez kasę fiskalną, albowiem korzysta ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia kasy fiskalnej, o którym mowa w przepisie 111 ust. 8 UoVAT w związku z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (t.j. Dz.U. z 2010 r., nr 138, poz. 930).

W związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą (w celu zapewnienia bezpieczeństwa przewozu środków pieniężnych otrzymywanych w gotówce np. do banku, jak również w celu zabezpieczenia przewozu dokumentów objętych tajemnicą adwokacką) dnia 26 marca 2012 r. Wnioskodawca podpisał umowę leasingu operacyjnego tj. leasingu w rozumieniu art. 23b UoPIT, samochodu Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland. W aucie zostały zainstalowane szczególne elementy wyposażenia, które spełniają wymogi zawarte w załączniku nr 5 do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. z 2010, nr 166, poz. 1128.), określone dla Bankowozu typu C. W samochodzie został zainstalowany pojemnik specjalistyczny typu N400/D, produkowany przez producenta urządzeń i systemów antynapadowych - Przedsiębiorstwo Prywatne E., posiadające certyfikat Instytutu Mechaniki Precyzyjnej o nr P41/032/2011 (4167) oraz system alarmowy i system monitoringu w celu zapewnienia bezpieczeństwa gotówce i dokumentom objętym tajemnicą adwokacką. Pojazd przeszedł badania certyfikujące w jednostce certyfikującej samochody specjalne - Przemysłowym Instytucie Motoryzacji w dniu 29 marca 2012 r. uzyskał certyfikat, zaświadczający o posiadaniu wymagań dla Bankowozu typu C oraz wpis klasyfikacyjny do dowodu rejestracyjnego umożliwiającego określenie, że samochód jest samochodem specjalnym o przeznaczeniu „Bankowóz”.

Wnioskodawca zawarł Umowę świadczenia usług „Lokalizacji oraz sygnalizacji Alarmu i Napadu z zewnętrzną firmą - ProSafe Sp. z o.o., która pozostanie w gotowości do podejmowania Reakcji alarmowej po odebraniu Sygnału alarmowego. Sygnał alarmowy będzie przekazany do Stacji Monitorowania Alarmów firmy przez Urządzenie zainstalowane w samochodzie Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland, po czym firma monitorująca podejmie Reakcję alarmową.

Wnioskodawca zamierza rozliczyć w pierwszej deklaracji kwartalnej oraz w kolejnych deklaracjach kwartalnych całą kwotę podatku należnego wynikającego z otrzymanych przez korzystającego faktur VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku korzystania na podstawie umowy leasingu, o którym mowa w art. 23b UoPIT z samochodu specjalnego - Bankowozu typu C, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe samochodu specjalnego oraz z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur VAT dokumentujących zakup paliwa do samochodu specjalnego typu Bankowóz zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 5 ustawy nowelizującej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Na podstawie art. 86 ust. 1 UoVAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Powyższe zastrzeżenia nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie, w związku z czym, nie są analizowane w dalszej części niniejszego wniosku.

Wnioskodawca, jak zostało opisane w stanie faktycznym, za swoje usługi wystawia faktury VAT oraz odprowadza należny podatek VAT, a zatem jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT, co potwierdza złożenie deklaracji VAT-R. Dodatkowo, samochód, w związku z którym na podstawie umowy leasingu naliczony został podatek, wykorzystywany będzie w działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę w celu przewozu środków pieniężnych oraz dokumentów.

W związku z powyższym, należy uznać, iż Wnioskodawca spełnia warunki do uzyskania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zasady odliczania podatku związanego z nabyciem samochodów osobowych i pojazdów samochodowych w okresie od 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. regulują odpowiednio zapisy art. 3, art. 4 i art. 6 ustawy nowelizującej.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 UoVAT, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywa - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Na mocy art. 3 ust. 2 pkt 5 ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 1997 nr 98, poz 602, dalej zwana: Prawem o ruchu drogowym) o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do ustawy nowelizującej.

W ww. załączniku wymieniono m.in przeznaczenie Bankowóz.

Zgodnie z objaśnieniami do załącznika, dotyczy on pojazdów specjalnych, których wymagania techniczne uregulowane są na podstawie odrębnych przepisów, a zatem w tej kwestii należy odwołać się do art. 2 pkt 36 Prawa o ruchu drogowym, zgodnie z którym przez pojazd specjalny należy rozumieć pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia. W pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji. Pojazd wykorzystywany przez Wnioskodawcę spełnia kryteria określone dla pojazdu specjalnego na podstawie Prawa o ruchu drogowym.

Dodatkowo, w załączniku nr 5 do Rozporządzenia, określone są wymogi konieczne do uznania pojazdu za Bankowóz. Są one następujące:

1.  Bankowóz typu C powinien być wyposażony w:
    1.  pojemniki specjalistyczne co najmniej klasy „D” w stojakach umożliwiających mocowanie i wyjmowanie pojemników przez osoby uprawnione albo urządzenia do przechowywania wartości pieniężnych klasy co najmniej 1;
    2.  immobiliser spełniający wymagania dyrektywy Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 2, str. 49), zwanej dalej „dyrektywą 74/61/EWG”, lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite wymagania techniczne dotyczące ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym użyciem, zwanego dalej „regulaminem nr 116 EKG ONZ”;
    3.  modułowy samochodowy system alarmowy spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ, posiadający co najmniej następujące właściwości:
        *   funkcję „panika” włączaną i wyłączaną jednym przyciskiem pilota radiowego i dodatkowym wyłącznikiem wewnątrz przedziału osobowego,
        *   rezerwowe zasilanie,
        *   dodatkową syrenę alarmową,
        *   czujniki ochrony wnętrza,
        *   blokadę pracy silnika,
        *   tryb serwisowy,
        *   sygnalizację alarmową wszystkimi światłami kierunkowskazów;
    4.  monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu;
    5.  system transmisji alarmu przekazujący co najmniej informacje o:
        *   położeniu i prędkości pojazdu,
        *   otwarciu i zamknięciu drzwi przedziału ładunkowego i osobowego,
        *   stanie alarmowania samochodowego systemu alarmowego,
        *   włączeniu i wyłączeniu silnika pojazdu;
        *   oświetlenie przedziału z pojemnikami.
2.  Urządzenia elektroniczne i elektryczne zamontowane w pojeździe powinny spełniać, w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej, wymagania dyrektywy Rady nr 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez silniki z zapłonem iskrowym stosowane w pojazdach silnikowych (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1, str. 226) lub regulaminu nr 10 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.
3.  Dodatkowa instalacja elektryczna pojazdu (po zabudowie) powinna spełniać wymagania normy PN-S 76021 (rodzaje i zakres badań według punktu 4.1.b tablica 2 kolumna 4 tej normy).
4.  W Bankowozie typu C nie dopuszcza się stosowania instalacji gazowej.

W przedmiotowej sprawie samochód użytkowany zgodnie z zawartą przez Wnioskodawcę umową leasingu posiada wymagane Rozporządzeniem elementy wyposażenia, które zostały przedstawione w stanie faktycznym. Wnioskodawca zawarł umowę z zewnętrzną firmą monitorującą w celu pełnej ochrony samochodu typu Bankowóz C oraz posiada certyfikaty wystawione w jednostce certyfikującej samochody specjalne - Przemysłowym Instytucie Motoryzacji i w dniu 29 marca 2012 r. uzyskał certyfikat o nr CB/153/12 zaświadczający o posiadaniu wymagań dla Bankowozu typu C. Potwierdzenie faktu, iż samochód jest pojazdem specjalnym z przeznaczeniem Bankowóz wynika również z odpowiedniego wpisu kwalifikacyjnego w dowodzie rejestracyjnym.

Wnioskodawca, jak już zostało nadmienione, przeznaczy samochód do przewozu środków pieniężnych w gotówce, które stanowią zapłatę za świadczone usługi prawne. W pojemniku zamontowanym w samochodzie przewożone będą także dokumenty, objęte tajemnicą adwokacką. Zgodnie z art. 6 Prawa o adwokaturze, Wnioskodawca ma obowiązek zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku z udzielaniem pomocy prawnej. Zasadę bezwzględnego charakteru tajemnicy zawodowej akcentuje także Zbiór Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (dalej zwany: Zbiorem). W § 19 Zbioru znajduje się wyraźny zapis, zgodnie z którym znajdujące się w aktach adwokackich materiały objęte są tajemnicą adwokacką - dotyczy to min. notatek i dokumentów uzyskanych od klienta oraz innych osób, nawet wówczas gdy znajdują się w kancelarii. Należy zatem uznać, że koniecznym jest dołożenie wszelkich starań nie tylko w związku z nieudzielaniem informacji dotyczących prowadzonych spraw nieuprawnionym osobom, ale także a może przede wszystkim w związku z ochroną ww. dokumentów przed możliwością zapoznania się z ich treścią przez osoby niepowołane. W wyniku przewożenia środków pieniężnych oraz dokumentów koniecznym dla Wnioskodawcy stało się i posiadanie pojazdu, który zagwarantuje bezpieczeństwo przewozu ww. przedmiotów, a zatem bezpieczeństwo prowadzenia działalności gospodarczej. W celu podsumowania należy stwierdzić, iż samochód będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawcy zgodnie z jego przeznaczeniem.

W związku z powyższym, samochód, którego dotyczy niniejszy wniosek, spełnia wszystkie warunki wymagane przepisami prawa aby mógł zostać uznany za pojazd specjalny o przeznaczeniu Bankowóz w rozumieniu ustawy nowelizującej. Zatem Wnioskodawcy, który zawarł umowę leasingu i korzysta z pojazdu specjalnego zgodnie z jego przeznaczeniem w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, powinno przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących raty leasingowe samochodu specjalnego oraz z zakupu paliwa do samochodu specjalnego typu Bankowóz.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie mając bezwarunkowego charakteru, przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług, występującemu w takim charakterze, przy czym podatek naliczony winien dotyczyć zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który związany jest z transakcjami opodatkowanymi, realizowanymi przez podatnika.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem określonych kategorii samochodów, regulują przepisy art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652) - zwanej dalej ustawą nowelizującą.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6 000 zł – art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej.

Z kolei ust. 2 tegoż artykułu stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z powyższych regulacji wynika, że obowiązujące od dnia 1 stycznia 2011 r. ograniczenia wynikające z art. 3 ustawy nowelizującej nie mają zastosowania m.in. do pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do tej ustawy.

Ww. załącznik zawiera następujący wykaz przeznaczeń pojazdów specjalnych, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 5:

1.  Agregat elektryczny/spawalniczy
2.  Bankowóz
3.  Do prac wiertniczych
4.  Koparka, koparkospycharka
5.  Ładowarka
6.  Do oczyszczania dróg
7.  Podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych
8.  Pomoc drogowa
9.  Do zimowego utrzymania dróg
10.  Żuraw samochodowy
11.  Pogrzebowy

W objaśnieniu do ww. załącznika wskazano, że wykaz ten dotyczy pojazdów specjalnych, które spełniają warunki i wymagania techniczne określone dla przeznaczeń tych pojazdów, zawartych w odrębnych przepisach.

W świetle art. 4 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Na podstawie art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), przez „pojazd specjalny” należy rozumieć pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji.

W świetle § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128) - dalej rozporządzenie - użyte w rozporządzeniu określenia „wartości pieniężne” oznaczają:

1.  krajowe i zagraniczne znaki pieniężne,
2.  czeki, z wyjątkiem czeków zakreślonych, skasowanych lub opatrzonych indosem pełnomocniczym, zawierającym wzmiankę "wartość do inkasa", "należność do inkasa" lub inną o podobnym charakterze,
3.  weksle, z wyjątkiem weksli opatrzonych indosem pełnomocniczym zawierającym wzmiankę "wartość do inkasa" lub inną o podobnym charakterze,
4.  inne dokumenty zastępujące w obrocie gotówkę,
5.  złoto, srebro i wyroby z tych metali, kamienie szlachetne i perły, a także platynę i inne metale z grupy platynowców, z wyjątkiem przedmiotów będących muzealiami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz.U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24, z późn. zm.\[2\] );

W świetle § 1 pkt 15 rozporządzenie, bankowozy to pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu wartości pieniężnych, oznaczone w zależności od konstrukcji i zabezpieczenia technicznego jako typy: A, B i C.

Według § 10 ust.1 rozporządzenia, wymagania techniczne bankowozów określają załączniki do rozporządzenia:

1.  załącznik nr 3 - wymagania techniczne dla bankowozu typu A;
2.  załącznik nr 4 - wymagania techniczne dla bankowozu typu B;
3.  załącznik nr 5 - wymagania techniczne dla bankowozu typu C.

Według załącznika nr 5 do rozporządzenia („Ogólne wymagania techniczne dla bankowozu typu C”):

1.  Bankowóz typu C powinien być wyposażony w:
    1.  pojemniki specjalistyczne co najmniej klasy „D” w stojakach umożliwiających mocowanie i wyjmowanie pojemników przez osoby uprawnione albo urządzenia do przechowywania wartości pieniężnych klasy co najmniej 1;
    2.  immobiliser spełniający wymagania dyrektywy Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 2, str. 49), zwanej dalej "dyrektywą 74/61/EWG", lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite wymagania techniczne dotyczące ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym użyciem, zwanego dalej „regulaminem nr 116 EKG ONZ”;
    3.  modułowy samochodowy system alarmowy spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ, posiadający co najmniej następujące właściwości:
        1.  funkcję „panika” włączaną i wyłączaną jednym przyciskiem pilota radiowego i dodatkowym wyłącznikiem wewnątrz przedziału osobowego,
        2.  rezerwowe zasilanie,
        3.  dodatkową syrenę alarmową,
        4.  czujniki ochrony wnętrza,
        5.  blokadę pracy silnika,
        6.  tryb serwisowy,
        7.  sygnalizację alarmową wszystkimi światłami kierunkowskazów;
    4.  monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu;
    5.  system transmisji alarmu przekazujący co najmniej informacje o:
        1.  położeniu i prędkości pojazdu,
        2.  otwarciu i zamknięciu drzwi przedziału ładunkowego i osobowego,
        3.  stanie alarmowania samochodowego systemu alarmowego,
        4.  włączeniu i wyłączeniu silnika pojazdu;
    6.  oświetlenie przedziału z pojemnikami.
2.  Urządzenia elektroniczne i elektryczne zamontowane w pojeździe powinny spełniać, w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej, wymagania dyrektywy Rady nr 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez silniki z zapłonem iskrowym stosowane w pojazdach silnikowych Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1, str. 226) lub regulaminu nr 10 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.
3.  Dodatkowa instalacja elektryczna pojazdu (po zabudowie) powinna spełniać wymagania normy PN-S 76021 (rodzaje i zakres badań według punktu 4.1.b tablica 2 kolumna 4 tej normy).
4.  W bankowozie typu C nie dopuszcza się stosowania instalacji gazowej.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą pod firmą Kancelaria Adwokacka…. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę opodatkowane są według stawki 23 %. Z tytułu świadczonych przez siebie usług, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie, zarówno przelewem na rachunek bankowy, co jest zasadą w przypadku osób prawnych, jak również poprzez wpłaty w gotówce - co jest zasadą w przypadku osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Ponadto, w związku ze świadczonymi przez siebie usługami, Wnioskodawca dysponuje dokumentami objętymi tajemnicą adwokacką.

W związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą (w celu zapewnienia bezpieczeństwa przewozu środków pieniężnych otrzymywanych w gotówce np. do banku, jak również w celu zabezpieczenia przewozu dokumentów objętych tajemnicą adwokacką) dnia 26 marca 2012 r. Wnioskodawca podpisał umowę leasingu operacyjnego tj. leasingu w rozumieniu art. 23b UoPIT, samochodu Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland. W aucie zostały zainstalowane szczególne elementy wyposażenia, które spełniają wymogi zawarte w załączniku nr 5 do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. z 2010, nr 166, poz. 1128.), określone dla Bankowozu typu C.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą czy w przypadku korzystania na podstawie umowy leasingu, o którym mowa w art. 23b UoPIT z samochodu specjalnego - Bankowozu typu C, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe samochodu specjalnego oraz z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur VAT dokumentujących zakup paliwa do samochodu specjalnego typu Bankowóz zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 5 ustawy nowelizującej.

Na wstępie należy zaznaczyć, że przyjmuje się za opisem zaistniałego stanu faktycznego, że samochód będzie spełniał wymagania techniczne określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128).

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zaistniały stan faktyczny oraz powołane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, że – wbrew opinii Wnioskodawcy - w związku z faktem użytkowania na podstawie umowy leasingu pojazdu marki Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland stanowiący bankowóz typu C, nie nabędzie on prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe.

Powyższe wynika z faktu, iż wykorzystywanie bankowozu do celów innych niż jego przeznaczenie, wyklucza możliwość skorzystania z pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z jego leasingiem. Należy wskazać, że aby móc odliczyć podatek naliczony przy leasingu pojazdu marki Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland stanowiący bankowóz typu C oraz przy zakupie paliwa służącego do napędu samochodu o specjalnym przeznaczeniu (bankowozu), pojazd ten winien służyć działalności opodatkowanej podatnika i to takiej, w której jego wykorzystywanie jest konieczne. Oznacza to, że zakup bankowozu powinien być uzasadniony i ściśle powiązany z przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej. Jeśli przedmiotem prowadzonej działalności nie jest ochrona przechowywanych i transportowanych wartości pieniężnych w rozumieniu § 1 pkt 2 tegoż rozporządzenia, trudno mówić, że nabycie bankowozu następuje celem wykorzystania zgodnie z jego przeznaczeniem. Tytułem przykładu można wskazać wykorzystywanie bankowozu do świadczenia usług w zakresie przewozu utargu. Nie jest natomiast – w ocenie tut. organu – taką działalnością wykonywanie przez Wnioskodawcę usług prawnych. Ponadto, zgodnie z cyt. rozporządzeniem MSWiA, bankowóz służy do przewozu wartości pieniężnych w rozumieniu § 1 pkt 2 tegoż rozporządzenia. Natomiast przedstawiony przez Wnioskodawcę opis stanu faktycznego, a w szczególności cel w jakim planuje on nabyć przedmiotowy bankowóz nie uzasadnia nabycia pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia pojazdu specjalnego jakim jest bankowóz.

Sam fakt przystosowania ww. samochodu do przeznaczenia specjalnego nie będzie uprawniał do odliczania podatku naliczonego związanego z wyleasingowaniem pojazdu marki Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland stanowiący bankowóz typu C jak i paliwa do jego napędu.

Uwzględniając powyższe, jak również przywołane przepisy prawa stwierdzić należy, że ze względu na to, iż ww. samochód (marki Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland stanowiący bankowóz typu C) będzie– jak wskazał Wnioskodawca - wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej, przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur dokumentujących raty leasingowe dotyczące przedmiotowego samochodu. Zwrócić należy jednakże uwagę na to, że nie będzie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia pełnej, wykazanej na fakturze VAT kwoty podatku naliczonego, lecz w oparciu o postanowienia zawarte w obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012r. art. 3 ust. 1 i 6 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (od dnia 1 stycznia 2013 r. natomiast na zasadach określonych w art. 86a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług) jedynie 60% tej kwoty, nie więcej jednak niż 6.000zł w całym okresie używania pojazdu. Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa silnikowego do ww. samochodu w oparciu o treść art. 4 ustawy nowelizującej.

Reasumując w przypadku leasingu pojazdu, oznaczonego w dowodzie rejestracyjnym jako pojazd specjalny — bankowóz, Wnioskodawcy wykorzystującemu ten pojazd w działalności gospodarczej, tj. do wyświadczenia usług prawnych, nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących leasing takiego bankowozu oraz zakup paliwa do jego napędu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.