Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-91/07-2/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-11-05
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w 2001 r. w związku z uzyskiwaniem dochodów w Stanach Zjednoczonych
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; Stany Zjednoczone
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 21.08.2007 r. (data wpływu 27.08.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w 2001 r. w związku z uzyskiwaniem dochodów w Stanach Zjednoczonych - **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 27.08.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w 2001 r. w związku z uzyskiwaniem dochodów w Stanach Zjednoczonych.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:**

Wnioskodawca w okresie 01.01.2001 r. – 19.03.2001 r. przebywał wraz z rodziną (żoną i dzieckiem) na Węgrzech pracując na podstawie umowy o pracę z firmą mającą siedzibę w Polsce i otrzymywał wynagrodzenie w Polsce.

W okresie od dnia 20.03.2001 r. do dnia 31.12.2001 r. mieszkał wraz z rodziną w Stanach Zjednoczonych pracując na podstawie bezterminowej umowy o pracę z firmą amerykańską (mającą siedzibę w Stanach Zjednoczonych).

Z tytułu pracy wykonywanej w Stanach Zjednoczonych otrzymywał wynagrodzenie w Stanach Zjednoczonych.

W okresie pobytu w Stanach Zjednoczonych nie otrzymywał (uzyskiwał) żadnych dochodów w Polsce.

Do Stanów Zjednoczonych Wnioskodawca wraz z małżonką przeniósł centrum interesów życiowych (zakupił dom, dziecko uczęszczało do przedszkola, kupił samochód, otworzył rachunki bankowe i kredytowe, opłacał składki ubezpieczenia medycznego i socjalnego). W Stanach Zjednoczonych zamieszkiwał z zamiarem stałego pobytu.

W Polsce pozostawił niezamieszkane mieszkanie (traktowane jak inwestycję w nieruchomości) oraz 10-cio letni samochód używany w czasie świątecznych odwiedzin w Polsce.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy w 2001 roku nie dotyczył Wnioskodawcy nieograniczony obowiązek podatkowy związany z przebywaniem w Stanach Zjednoczonych, w związku z czym, dochody uzyskane w Stanach Zjednoczonych nie podlegały opodatkowaniu polskim podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy:

W 2001 roku nie dotyczył Wnioskodawcy nieograniczony obowiązek podatkowy, gdyż posiadał stałe miejsce zamieszkania w Stanach Zjednoczonych, gdzie przeniósł swój ośrodek interesów życiowych i przebywał z zamiarem stałego pobytu.

W związku z powyższym dochody uzyskane w Stanach Zjednoczonych w 2001 r. nie powinny być opodatkowane polskim podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. t. j. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2001 r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub których czasowy pobyt w Rzeczypospolitej Polskiej trwa w danym roku podatkowym dłużej niż 183 dni, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swych dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast zgodnie z art. 4 ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania lub pobytu w rozumieniu art. 3 ust. 1, oraz osoby określone w art. 3 ust. 2 podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz od innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Art. 3 ust. 2 stanowi, iż obowiązek podatkowy określony w ust.1 nie dotyczy osób fizycznych przybyłych do Rzeczypospolitej Polskiej na pobyt czasowy w celu podjęcia zatrudnienia w zagranicznych przedsiębiorstwach drobnej wytwórczości, w spółkach utworzonych z udziałem podmiotów zagranicznych oraz oddziałach i przedstawicielstwach przedsiębiorstw i banków zagranicznych.

Stosownie do art. 3 ust. 7 pkt b) umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178), określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski" oznacza jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z polskim prawem jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi polskiemu jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.

Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 8 pkt b) umowy, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych" oznacza jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi Stanów Zjednoczonych jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Stanach Zjednoczonych.

Definicja ta odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę nieograniczonego obowiązku podatkowego.

W przepisach polskiego prawa podatkowego obowiązującego w 2001 r. pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało zdefiniowane.

Jak stanowi art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości.

Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż:

Od dnia wyjazdu z Polski (20.03.2001 r.) do Stanów Zjednoczonych r., do dnia 31.12.2001 r. Wnioskodawca posiadał miejsce zamieszkania na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki.

W tym państwie Wnioskodawca deklarował zamiar stałego pobytu, pracując na podstawie bezterminowej umowy o pracę podpisanej z firmą amerykańską (mającą siedzibę w Stanach Zjednoczonych). Kupił dom, wraz z nim była jego rodzina, tj. żona i dziecko, które uczęszczało do przedszkola, kupił samochód, otworzył rachunki bankowe i kredytowe, opłacał składki ubezpieczenia medycznego i socjalnego.

W okresie pobytu w Stanach Zjednoczonych, w Polsce nie uzyskał żadnych dochodów.

Analizując stopień powiązań osobistych i gospodarczych należy uznać, iż z tym państwem w okresie od dnia 20.03.2001 r. do dnia 31.12.2001 r. łączyły go ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, tym samym w okresie od dnia 20.03.2001 r. do dnia 31.12.2001 r. Wnioskodawca posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Stanów Zjednoczonych.

W Polsce pozostawił niezamieszkane mieszkanie (traktowane jak inwestycję w nieruchomości) oraz 10-cio letni samochód używany w czasie świątecznych odwiedzin w Polsce.

Reasumując, od dnia wyjazdu do Stanów Zjednoczonych Wnioskodawca nie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, bowiem miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się w Stanach Zjednoczonych. Tym samym dochody z pracy wykonywanej w Stanach Zjednoczonych nie podlegały opodatkowaniu w Polsce.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.