Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-408/11-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-04
Teza: Ocena czy przewalutowanie pożyczki wyrażonej w walucie obcej na walutę polską oraz późniejsza jej spłata skutkuje rozpoznaniem różnic kursowych.
Słowa kluczowe: gotówka; kurs; Niemcy; pożyczka-spłata pożyczki; przewalutowanie; różnica-różnice kursowe; udziałowiec; waluta-waluta obca
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 27.04.2011 r. (data wpływu 29.04.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie oceny, czy przewalutowanie pożyczki wyrażonej w walucie obcej na walutę polską oraz późniejsza jej spłata skutkuje rozpoznaniem różnic kursowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.04.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie oceny, czy przewalutowanie pożyczki wyrażonej w walucie obcej na walutę polską oraz późniejsza jej spłata skutkuje rozpoznaniem różnic kursowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka - Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Jednocześnie Spółka jest od 21 listopada 2007 r. jedynym udziałowcem (100% udziałów) niemieckiego podmiotu zależnego - spółki kapitałowej S. (dalej: S.) będącej podmiotem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Niemczech.

Na mocy umowy zawartej w dniu 19 grudnia 2007 r. Spółka udzieliła S. pożyczki wyrażonej w euro (EUR). We wspomnianej umowie uzgodniono, że spłata pożyczki oraz odsetek będzie także następować w EUR. Pożyczka została częściowo spłacona przez S. Obecnie Spółka rozważa możliwość dokonania przewajutowania pożyczki z EUR na PLN. Przewalutowanie pożyczki polegać będzie na zmianie waluty obcej (EUR), w której wyrażona została pożyczka, na PLN poprzez aneks do istniejącej umowy pożyczki, po ustalonym kursie wymiany.

W momencie przewalutowania nie dojdzie do spłaty dotychczasowej należności walutowej. Spłata przedmiotowej pożyczki przez S. może nastąpić w gotówce wkrótce po jej przewalutowaniu na PLN. Spółka ustala różnice kursowe w oparciu o art. 15a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.)

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) w momencie przewalutowania pożyczki z EUR na PLN powstaną dla Spółki, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, różnice kursowe wynikające z różnych kursów zastosowanych w momencie udzielenia pożyczki i jej przewalutowania?
2.  Czy w momencie spłaty kwoty pożyczki w gotówce, po wcześniejszym przewalutowaniu pożyczki z EUR na PLN, powstaną po stronie Spółki dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, różnice kursowe wynikające z różnych kursów zastosowanych w momencie udzielenia pożyczki i jej przewalutowania?

Stanowisko Spółki:

Ad.1)

Spółka stoi na stanowisku, że przewalutowanie pożyczki z EUR na PLN nie będzie skutkować powstaniem dla Spółki, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, różnic kursowych związanych ze zmianą kursu waluty, w której pożyczka była pierwotnie wyrażona.

Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: ustawa o CIT), różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowa albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe.

Stosownie do art. 15a ust. 2 pkt 4 oraz art. 15 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, dodatnie lub ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest odpowiednio niższa lub wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Jednocześnie należy zauważyć, że powyższe uregulowanie odnosi się do dnia zapłaty (zwrotu) kredytu (pożyczki); którym zgodnie z art. 15a ust. 7 ustawy o CIT, jest dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

W ocenie Spółki, operacja przewalutowania pożyczki nie stanowi formy uregulowania zobowiązania. Przewalutowanie nie ma bowiem na celu doprowadzenia do wygaśnięcia zobowiązań ciążących na pożyczkobiorcy, stanowi jedynie zamianę waluty pożyczki. Kwotę kapitału pożyczki przelicza się na należność w innej walucie według przyjętego przez strony kursu. Zobowiązanie zatem nadal istnieje i w efekcie przewalutowania nie dochodzi do uregulowania należności, tj. spłaty pożyczki.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że w momencie przewalutowania pożyczki nie realizują się różnice kursowe dla celów podatkowych. Mimo, że w wyniku zmiany waluty pożyczki mogą powstać różnice w wysokości pożyczki, która została udzielona w walucie obcej (po przeliczeniu na PLN według właściwego kursu), i wartością tej pożyczki wyrażonej w PLN po przewalutowaniu, różnice te są nieistotne z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego regulujących kwestię przychodu oraz kosztu uzyskania przychodu z tytułu różnic kursowych.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, np.:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. IPPB5/423-675/010-2/IŚ,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 października 2010 r., sygn. IBPBI/2/423-944/10/AP,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2010 r., sygn. ILPB3/423-B5/10-4/MM,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 sierpnia 2009 r., sygn. IBPBI/2/423-934/09/AM,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 września 2009 r., sygn. IPPB5/423-371/09-4/MB,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 września 2009 r. sygn.: IPPB5/423-369/09-2/MB.

Ad.2)

Spółka stoi na stanowisku, że w momencie spłaty pożyczki przez pożyczkobiorcę, po wcześniejszym dokonaniu przewalutowania pożyczki z EUR na PLN, nie powstaną dla Spółki, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, dodatnie lub ujemne różnice kursowe związane ze zmianami kursu waluty, w której była pierwotnie wyrażona pożyczka.

Zdaniem Spółki, z brzmienia art. 15a ust. 2 pkt 4 i 15a ust. 3 pkt 4 wynika, że aby doszło do powstania różnic kursowych z tytułu uzyskania spłaty pożyczki łącznie muszą zostać spełnione następujące warunki:

*   pożyczkodawca musi udzielić pożyczki w walucie obcej;
*   pożyczkobiorca musi dokonać spłaty pożyczki w walucie obcej;
*   pomiędzy dniem udzielenia pożyczki a dniem jej spłaty musi wystąpić różnica w kursie waluty.

Zdaniem Spółki, pożyczka zarówno w momencie jej udzielenia, jak i w momencie jej spłaty musi mieć charakter walutowy.

Tymczasem w momencie przewalutowania z EUR na PLN zaciągnięta pożyczka traci charakter zobowiązania walutowego.

Od tego bowiem momentu zobowiązanie wyrażone jest w PLN i w takiej też walucie nastąpi jego późniejsza spłata lub rozliczenie w jakiejkolwiek innej formie. Do zwrotu pożyczki nie będzie miał zatem zastosowania żaden kurs walutowy. W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że w momencie spłaty jakiejkolwiek części kwoty pożyczki (która uprzednio uległa przewalutowaniu na PLN) w PLN, różnice kursowe dla celów podatkowych nie realizują się.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, np.:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. IPPB5/423-675/010-2/IŚ,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 października 2010 r. sygn. IBPBI/2/423-1250/10/AP,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2010 r., sygn. ILPB3/423-85/10-5/MM,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 września 2009 r., sygn. IPPB5/423-371/09-5/MB,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 października 2009 r., sygn. IPPB5/423-429/09-3/AS,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 września 2009 r., sygn. IPPBS/423-369/09-3/MB.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.