Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-32/15/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-04-20
Teza: w zakresie opodatkowania dostawy działki zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym
Słowa kluczowe: budynek; dostawa; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 stycznia 2015 r. (data wpływu 15 stycznia 2015 r.) uzupełnionym pismem z 20 marca 2015 r. (data wpływu 25 marca 2015 r.) oraz z 27 marca 2015 r. (data wpływu 3 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 20 marca 2015 r. (data wpływu 25 marca 2015 r.) i z 27 marca 2015 r. (data wpływu 3 kwietnia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 12 marca 2015 r. znak: IBPP2/4512-32/15/KO.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W 1996 r. Wnioskodawca wraz z żoną nabyli nieruchomość położoną we wsi i gminie X powiat Y składającą z się działki nr 1227/130 i budynku handlowo-usługowego o pow. 130 mkw., w którym żona prowadziła działalność gospodarczą sklep spożywczo-przemysłowy. W grudniu 2000 r. zakończona została rozbudowa tego budynku (dobudowana została część handlowa o pow. 171 mkw), w którym w dalszym ciągu żona prowadziła działalność gospodarczą. Od grudnia 2004 r. cała nieruchomość została na podstawie umowy najmu wynajęta innemu podmiotowi gospodarczemu, w którym do dzisiaj kontynuowana jest działalność handlowa. W 2015 r. Wnioskodawca wraz z żoną chce sprzedać całą tą nieruchomość.

Pismem z 20 marca 2015 r. Wnioskodawca uzupełnił zdarzenie przyszłe następująco:

1.Nabycie budynku handlowego było opodatkowane podatkiem VAT wg. stawki 22%. Transakcja nabycia działki i budynku jako nieruchomości udokumentowana była w formie aktu notarialnego z dnia 28 sierpnia 1996 r. Repertorium A nr … sporządzonego na obojga małżonków R. i M. M. oraz faktury VAT wystawionej na małżonkę prowadzącą działalność gospodarczą jako podatnik podatku od towarów i usług.

2.Przy nabyciu budynku handlowego na podstawie faktury VAT małżonce R.M. przysługiwało jako podatnikowi VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego i z tego prawa skorzystała.

3.W grudniu 2000 r. zakończona została rozbudowa budynku - dobudowana została część handlowa o pow. 171 mkw., a wartość rozbudowy to 133.055,00 zł. a więc przekroczyła o więcej niż 30% wartość początkową budynku, która wynosiła 32.000,00 zł. W trakcie rozbudowy żona korzystała z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem materiałów budowlanych oraz wydatków na usługi budowlane.

4.Budynek w stanie ulepszonym był wykorzystywany w działalności gospodarczej żony, działalności handlowej - sklep spożywczo-przemysłowy do października 2003 r., a następnie został w ramach działalności gospodarczej wynajęty innemu podmiotowi gospodarczemu i do dzisiaj jest tam prowadzona działalność handlowa.

5.W sprzedawanym budynku są części lub pomieszczenia, które nie były przedmiotem umów najmu. Dotyczy to tzw. starej części, która nie jest wynajmowana od lutego 2013 r.

6.Sprzedawany budynek od dnia nabycia do dzisiaj jest wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług w działalności małżonki.

7.Przez poprzedniego właściciela tj. Spółdzielnię w X budynek był wynajmowany. Jednak nie można ustalić w jakim okresie, ponieważ spółdzielnia została zlikwidowana, i nie ma dokumentacji dotyczącej tego najmu.

8.W przedmiotowym budynku działalność gospodarczą prowadzi małżonka R.M., Wnioskodawca nie prowadził nigdy działalności gospodarczej.

9.Sprzedaży budynku jako nieruchomości nabytej wspólnie z małżonką z majątku wspólnego, dokonają oboje z małżonką w ramach ustawowej wspólności majątkowej.

Pismem z 27 marca 2015 r. Wnioskodawca uzupełnił zdarzenie przyszłe następująco:

1.  Wnioskodawca otrzymał jako darowiznę od rodziców w dniu 1 kwietnia 2003 r. działkę gruntową, którą sprzedał w 2006 r.
2.  Oprócz tej działki Wnioskodawca nie sprzedawał żadnych innych nieruchomości w tym działek gruntowych.
3.  Teraz i w najbliższej przyszłości Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać żadnych działek i innych nieruchomości oprócz budynku handlowego w X.
4.  Od momentu zakupu nieruchomości w 1996 r. tj. budynku handlowego wraz z działką Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej i nie był podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy do sprzedaży nieruchomości składającej się z działki gruntowej zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym Wnioskodawca może wykorzystać zwolnienie z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy przy sprzedaży ww. nieruchomości może zastosować zwolnienie w podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Ze wskazanych regulacji wynika, że dostawa nieruchomości, co do zasady, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W świetle zaś definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem, dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Natomiast nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Zatem określenie czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 15 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym należy przytoczyć przepisy ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.). W świetle art. 31 § 1 ww. ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku (art. 35 ww. Kodeksu).

Zgodnie z brzmieniem art. 36 § 1 oraz § 2 cyt. ustawy, oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

W oparciu o art. 37 § 1 pkt 1 ww. ustawy, zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Stosownie do zapisu zawartego w art. 43 § 1 ww. Kodeksu, oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, dotyczących stosunków majątkowych między małżonkami, nic nie uprawnia do wniosku, że wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług przez jednego z małżonków (sprzedaż towarów, odpłatne świadczenie usług, import itp.) czyni podatnikiem tego podatku również drugiego małżonka, gdy czynności te dotyczą składników ich majątku wspólnego, a przychód uzyskany z wykonywania tych czynności stanowi ich majątek dorobkowy.

Skoro każdy z małżonków jest uprawniony do samodzielnego zarządzania majątkiem wspólnym, to może on samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek dokonywać czynności prawnych będących wykonywaniem tego zarządu, jakkolwiek skuteczność czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga akceptacji drugiego małżonka.

Prawno-podatkowa skuteczność czynności podjętej przez jednego z małżonków nie jest uzależniona od zgody drugiego z nich na jej dokonanie, skoro taka czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niezależnie od tego, czy została wykonana z zachowaniem warunków i form określonych przepisami prawa. Czynności określone w art. 5 ust. 1 ustawy podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa (art. 5 ust. 2 ustawy).

Jak już wyżej stwierdzono, ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom.

Ze wskazanych regulacji wynika, że dostawa nieruchomości, co do zasady, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W świetle zaś definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem, dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie zawsze zbycie nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. Sprzedaż budynku nie stanowi takiej czynności wówczas, gdy sprzedaży dokonują podmioty niebędące podatnikami VAT lub przez podmioty będące co prawda podatnikami, lecz niedziałające jako podatnicy w odniesieniu do tej czynności.

W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania dostawy nieruchomości podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy tez dostawa nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu – dla wyjaśnienia zakresu zwykłego wykonywania prawa własności – konieczne jest sięgnięcie do zapisów prawa cywilnego, tj. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.). Zgodnie z art. 140 ustawy Kodeks cywilny w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.

Z powyższych wyjaśnień wynika, że dokonanie sprzedaży określonej rzeczy materialnej stanowi naturalny (oczywisty, podstawowy) element wykonania prawa własności.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 1996 r. Wnioskodawca wraz z żoną nabyli nieruchomość składającą się z działki nr 1227/130 i budynku handlowo-usługowego. W przedmiotowym budynku działalność gospodarczą prowadzi małżonka Wnioskodawcy. Sprzedawany budynek od dnia nabycia do dzisiaj jest wykorzystywany wyłącznie w działalności opodatkowanej VAT małżonki. W budynku działalność gospodarczą prowadzi małżonka Wnioskodawcy. Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności gospodarczej. W ramach działalności gospodarczej żona Wnioskodawcy poniosła wydatki na budowę i ulepszenie budynku, od których przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Z powyższego wynika, że budynek od momentu nabycia znajduje się w ekonomicznym posiadaniu i władztwie żony Wnioskodawcy i jej działalności.

Tym samym Wnioskodawca, który nie wykorzystywał tej nieruchomości w żaden sposób jak też nie był w ekonomicznym jej posiadaniu, nie może być uznany za podatnika gdyż w istocie transakcji dostawy całej działki dokona żona Wnioskodawcy, a nie Wnioskodawca.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opis zdarzenia przyszłego wskazać należy, że brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika.

Nabyta bowiem w 1996 r. nieruchomości składająca się z działki nr 1227/130 i budynku handlowo-usługowego zaraz po nabyciu była wykorzystywana wyłącznie w działalności gospodarczej żony Wnioskodawcy. Nieruchomość ta była zatem składnikiem majątku innego podatnika (żony Wnioskodawcy). Sam Wnioskodawca nie wykorzystywał tej nieruchomości w żaden sposób jak również nie był w ekonomicznym jej posiadaniu.

W tej sytuacji Wnioskodawca nie może być uznany za podatnika podatku VAT dla transakcji dostawy ww. nieruchomości, gdyż w istocie transakcji dostawy tej nieruchomości dokona małżonka Wnioskodawcy a nie Wnioskodawca. Na gruncie ustawy o VAT u Wnioskodawcy czynność dostawy nieruchomości w ogóle nie wystąpi.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa nieruchomości będzie z jego perspektywy zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należało uznać za nieprawidłowe.

W związku z powyższym rozpatrywanie tej transakcji pod kątem uznania jej za dostawę towarów na gruncie podatku od towarów i usług, która jest zwolniona od podatku stało się bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Na marginesie zauważyć należy, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnopodatkowych dla żony Wnioskodawcy.

Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.