Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/4511-713/15-2/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-01-12
Teza: Opodatkowanie dochodów z tytułu działalności gospodarczej uzyskiwanych na terytorium Kataru
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2015 r., który wpłynął za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 26 października 2015 r. (identyfikator poświadczenia ePUAP –…), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu usług świadczonych w ramach pozarolniczej działalności na terytorium …– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2015 r. do Izby Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął wniosek z dnia 26 października 2015 r. dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pismem z dnia 3 listopada 2015 r., Nr IBPB-1-1/4511-649/15/SG (data wpływu 9 listopada 2015 r.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, działający na podstawie art. 170 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) przekazał wniosek Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, celem załatwienia według właściwości, stosownie do § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Od 1999 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, aktualnie zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej, rozliczając się w podatku dochodowym na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), to znaczy, że podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wynosi 19% podstawy. Ponadto, jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, niekorzystającym ze zwolnienia podmiotowego. Od kwietnia 2012 r. na podstawie umowy z belgijską spółką świadczy usługi nadzoru budowlanego na obiekcie „…..”, mieszczącym się w\`(...)\`. Obiekt ten obejmuje 2 budynki zlokalizowane w sąsiedztwie ok. 50 m. ….. (\`(...)\`..). ….. ma 12 pieter, w planie ok. 50 x 50 m. Zakres świadczonych usług to nadzór nad montażem fasad aluminiowo-szklanych na rzecz generalnego wykonawcy - firmy z \`(...)\`, który zapewnia: transport na miejsce, samochód służbowy + paliwo, mieszkanie, telefon, miejsce pracy wraz z potrzebnym wyposażeniem w postaci biura. Usługi są świadczone tylko na jednym obiekcje budowlanym. Faktury za wykonane usługi wystawiane są na firmę belgijską będącą zleceniodawcą. W okresie od 2013 r. Wnioskodawca nie uzyskiwał żadnych dochodów, poza dochodami z usług świadczonych w\`(...)\`, gdzie przebywa przez cały rok, z wyłączeniem kilku krótkich wizyt w Polsce.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przychody uzyskane przez Wnioskodawcę w efekcie wykonywania działalności gospodarczej na obiekcie budowlanym w Katarze na rzecz podmiotu z faktycznym zarządem usytuowanym w Belgii należy rozpatrywać w kontekście „Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Kataru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w \`(...)\`dnia 18 listopada 2008 r. (Dz. U. z 2010 r., Nr 17, poz. 93)”, jako przychody uzyskane poprzez zakład i opodatkować w Katarze?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z artykułem 7 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Państwa Kataru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Doha dnia 18 listopada 2008 r. (Dz. U. z 2010 r., Nr 17, poz. 93; dalej: UoUPO z Katarem), zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu zakładowi.

Jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne i odrębne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych na rzecz tego zakładu, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w którym położony jest zakład, czy gdzie indziej, których odliczanie jest dozwolone, zgodnie z prawem krajowym Umawiającego się Państwa, w którym zakład jest położony.

Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, to postanowienia ustępu 2 nie wykluczają ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysku do opodatkowania według zwykle stosowanego podziału. Sposób stosowanego podziału musi jednak być taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w tym artykule.

Nie można przypisać zakładowi zysków tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów przez ten zakład dla przedsiębiorstwa. Ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane każdego roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić inaczej.

Jeżeli w zyskach mieszczą się kategorie dochodów, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej Umowy, to postanowienia tych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Zaś zgodnie z artykułem 5 tej Umowy, określenie „zakład” oznacza stalą placówkę, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa. Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:

1.  siedzibę zarządu;
2.  filię;
3.  biuro;
4.  fabrykę;
5.  warsztat;
6.  pomieszczenia wykorzystywane do celów sprzedaży;
7.  gospodarstwo rolne lub plantację;
8.  kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce wydobywania lub eksploatacji zasobów naturalnych; i
9.  plac budowy, prace budowlane, montażowe lub instalacyjne albo czynności nadzorcze z nimi związane, ale tylko wtedy, gdy taki plac budowy, prace lub czynności trwają dłużej niż sześć (6) miesięcy.

Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, określenie „zakład” nie obejmuje:

1.  użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
2.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania;
3.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
4.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
5.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia działalności reklamowej lub dostarczania informacji;
6.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym; i
7.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia jakiegokolwiek połączenia rodzajów działalności, o których mowa w punktach od a) do f), pod warunkiem, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy,

Zgodnie z interpretacjami Modelowej Konwencji OECD, plac budowy, prace budowlane lub instalacyjne - stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają dłużej niż określony w umowie czas, czyli w tym przypadku 6 miesięcy. Dopiero po upływie tego minimalnego okresu, dochód będzie podlegał opodatkowaniu w tym Państwie, w którym powstał zakład (trwa budowa). Opodatkowaniu podlega jednak cały dochód uzyskany od początku okresu wskazanego w umowie, nie tylko ten, który był uzyskany po jego przekroczeniu.

Zgodnie zaś z art. 22 UoUPO z Katarem, w obydwu Umawiających się Państwach podwójnego opodatkowania będzie się unikać w następujący sposób:

1.  jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, wówczas pierwsze Umawiające się Państwo zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu w drugim Umawiającym się Państwie; jednakże takie odliczenie w żadnym razie nie może przekroczyć tej części podatku dochodowego obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód jaki może być opodatkowany w tym drugim Umawiającym się Państwie,
2.  jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej Umowy dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie jest w tym Państwie zwolniony od podatku, to jednak Państwo to może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu takiej osoby wziąć pod uwagę zwolniony od podatku dochód.

Reasumując, osoba fizyczna, która ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski, na mocy art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy). Przepis ten stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Kwestię opodatkowania dochodów uzyskanych przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce i prowadzącą działalność w Katarze reguluje UoUPO z Katarem. Dla rozstrzygnięcia kwestii opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej za granicą przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce, kluczowe znaczenie ma ustalenie, czy w świetle powołanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, działalność gospodarcza jest wykonywana poprzez zakład położony na terytorium Kataru, czy też bez pomocy takiego zakładu.

W omawianej sytuacji Wnioskodawca prowadzi działalność za granicą za pośrednictwem zakładu w postaci czynności nadzorczych na placu budowy, trwających dłużej niż sześć (6) miesięcy. Wobec tego prawo do opodatkowania zysków przedsiębiorcy ma zarówno Polska (jako państwo, w którym Wnioskodawca ma miejsce zamieszkania, jak i Katar (jako państwo, w którym Wnioskodawca prowadzi działalność za pośrednictwem zakładu). W tej sytuacji, unikanie podwójnego opodatkowania jest realizowane poprzez stosowanie metody opodatkowania, określonej w art. 22 ust. 1 UoUPO z Katarem. Jest to tzw. metoda odliczenia proporcjonalnego, co przekładając na praktykę prowadzi do konkluzji, że dochody uzyskane w wyniku działalności zakładu w Katarze (a innych Wnioskodawca nie uzyskiwał) winny być opodatkowane w Katarze, a następnie wykazane w rozliczeniu rocznym w PIT-36L, jako dochody uzyskane za granicą i rozliczone, zgodnie z zasadami określonymi dla przyjętej przez umowę UoUPO z Katarem metodą unikania podwójnego opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.