Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-1165/15-2/MS2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-12-03
Teza: Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w przypadku, kiedy wartość otrzymanych przez pracownika świadczeń sfinansowanych z ZFŚS przekroczyła w roku podatkowym kwotę 380 zł, wynikającą z art. 21 ust. 1 pkt 67, przychodem jest wartość tych świadczeń, z których dziecko (lub opiekun), na pewno skorzysta w trakcie zabawy. Natomiast wartość pozostałych świadczeń, tj. organizacja imprezy, wynajem dmuchanych elementów, udział w zajęciach manualnych, nagrody i inne atrakcje, których wartość przypadająca na jednego uczestnika jest niemożliwa do ustalenia, nie stanowi przychodu.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz świadczeń socjalnych; przychód; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2015 r. (data wpływu 28 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizacją zabawy dla dzieci finansowanej ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizacją zabawy dla dzieci finansowanej ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca - P. S.A. - Oddział w S. planuje organizację zabaw dla dzieci pracowników z okazji mikołajek oraz Dnia Dziecka.

Zabawy organizowane będą według poniższych zasad:

1.  Środki na organizację będą pochodziły z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
2.  Organizowane imprezy zostaną ogłoszone z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem.
3.  Imprezy będą miały charakter zamknięty - będą brały w nich udział dzieci w przedziale wiekowym od 1 do 14 roku życia, które zostaną zapisane na listę.
4.  Za każde dziecko pobierana będzie odpłatność, której wysokość uzależniona będzie od średniego dochodu na członka rodziny wykazanego w Informacji o sytuacji życiowej pracownika.
5.  Dla dzieci zostaną przygotowane napoje i posiłki, każde dziecko otrzyma identyczny, ściśle określony zestaw. Oprócz tego każde dziecko dostanie paczkę ze słodyczami oraz zabawkę.
6.  Dla dzieci (i niekiedy dorosłych) organizowane będą konkursy, w których uczestnicy otrzymają nagrody rzeczowe o wartości nieprzekraczającej kilkanaście złotych.
7.  Dzieciom zapewnione będą dodatkowe atrakcje, takie jak: dmuchane zjeżdżalnie, niekiedy wstęp na basen, wstęp na przedstawienie teatralne lub inne.
8.  Na całkowity koszt składać się będą wydatki poniesione na:
    1.  zakup paczek ze słodyczami i zabawki,
    2.  usługę cateringową - napoje i posiłki dla dzieci wydawane na podstawie kuponów,
    3.  wynajem dmuchanych zjeżdżalni,
    4.  wynajem basenu, zakup wejściówek na basen, zakup biletów na przedstawienie teatralne, koncert,
    5.  organizację konkursów i zabaw (w tym zajęć manualnych),
    6.  zakup nagród na potrzeby organizowanych konkursów,
    7.  wynajem oraz dekoracja okolicznościowa sali,
    8.  wynajem artystów/zespołów/fotografa,
    9.  ochrona/obsługa medyczna,
    10.  ubezpieczenie imprezy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy stosownie do art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 12 ust. 1 i ust. 3 Wnioskodawca jest zobowiązany obliczyć i pobrać zaliczki na podatek dochodowy od pracowników, którzy uzyskują przychody od innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych z tytułu uczestnictwa dzieci w zabawie mikołajkowej bądź zabawie z okazji Dnia Dziecka wyliczone zgodnie z art. 11 ust. 2a i ust. 2b, sfinansowane w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, w przypadkach kiedy wartość otrzymanych przez pracownika świadczeń sfinansowanych z ZFŚS przekroczyła w roku podatkowym kwotę 380 zł wynikającą z art. 21 ust. 1 pkt 67?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy przychodem jest wartość tych świadczeń, z których dziecko (lub opiekun) na pewno skorzysta w trakcie zabawy lub zabierze do domu, będą to świadczenia wydawane na podstawie kuponów, biletów wstępu oraz paczki ze słodyczami i zabawki.

Natomiast wartość pozostałych świadczeń, tj. organizacja imprezy, wynajem dmuchanych elementów, udział w zajęciach manualnych, nagrody i inne atrakcje, których wartość przypadająca na jednego uczestnika jest niemożliwa do ustalenia - nie stanowi przychodu w związku z art. 11 ust. 1.

Zgodnie art. 11 ust. 1 updof, świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia mogą być uznane za przychód jedynie po otrzymaniu tych świadczeń przez podatnika. O przychodzie pracownika można mówić w sytuacji, gdyby każde dziecko faktycznie korzystało z wszystkich atrakcji w jednakowym stopniu, ale w rzeczywistości jedno dziecko będzie uczestniczyło w zajęciach manualnych, drugie skorzysta z atrakcji dmuchanych elementów a inne tylko z zabawy na świeżym powietrzu lub weźmie udział w konkursie. Jedynie świadczenia rzeczowe takie jak jednakowe paczki z słodyczami, zabawki, bilety wstępu i posiłki jednakowe dla wszystkich dzieci, wydawane na podstawie kuponów, mogą stanowić przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1, pod warunkiem że koszt tych świadczeń będzie określony, a nie ustalony ryczałtowo za całą imprezę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody (w tym ze stosunku pracy), z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Art. 11 ust. 1 ww. ustawy określa, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy, do źródeł przychodów zalicza się m.in.: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta; oraz inne źródła.

Art. 12 ust. 1 ustawy, wskazuje, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 20 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Ustawodawca definiując szeroko pojęcie przychodu wskazuje, że w każdym przypadku, w którym podatnik (w opisywanym przypadku pracownik) uzyska realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na bazie wyżej przedstawionych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych, zaliczamy między innymi wartość świadczeń udostępnionych na spotkaniach integracyjnych, spotkaniach świątecznych, imprezach okolicznościowych i socjalnych.

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia mogą być uznane za przychód, jedynie po otrzymaniu tych świadczeń przez podatnika. O przychodzie pracownika można mówić w sytuacji, gdyby każde dziecko faktycznie korzystało z wszystkich atrakcji w jednakowym stopniu, ale w rzeczywistości jedno dziecko będzie uczestniczyło w zajęciach manualnych, drugie skorzysta z atrakcji dmuchanych elementów, a inne tylko z zabawy na świeżym powietrzu lub weźmie udział w konkursie. Jedynie świadczenia rzeczowe, takie jak jednakowe paczki ze słodyczami, zabawki, bilety wstępu i posiłki jednakowe dla wszystkich dzieci, wydawane na podstawie kuponów, mogą stanowić przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1, pod warunkiem, że koszt tych świadczeń, będzie określony, a nie ustalony ryczałtowo za całą imprezę.

Zatem przychód powstaje w takim zakresie, w jakim będzie możliwe określenie wartości nieodpłatnie otrzymanego świadczenia przez konkretne dziecko.

Również podobne stanowisko wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 27 kwietnia 2011 r. (sygn. I SA/Gd 140/11): „w przypadku, gdy wartości świadczeń nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych przez konkretnego pracownika (\`(...)\`) brak jest podstaw do ustalenia dla konkretnego pracownika kwoty przychodu uzyskanego z tytułu finansowania przez pracodawcę kosztów organizowanej imprezy. Nie sposób bowiem stwierdzić, czy pracownik rzeczywiście otrzymał owe świadczenie i jaka jest jego wartość. Zatem (\`(...)\` ) pracodawca w tej sytuacji nie jest zobowiązany obliczyć, pobrać i odprowadzić do właściwego urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych przychodów”. W tej samej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 maja 2013 r. (sygn. II FSK 1812/11) stwierdził, że „o „wartości” otrzymanych świadczeń (zarówno w „naturze”, jak też „innych nieodpłatnych” świadczeń) możemy mówić tylko wówczas, gdy świadczenia dla każdego danego pracownika będą mogły być wyrażone w pieniądzu lub innym środku płatniczym. Z kolei ten zabieg musi wiązać z jednoznacznym przypisaniem określonej ilości (np. wagi, objętości, sztuk).

Ponadto w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. K 7/13) przychód z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń” po stronie pracownika powstanie, gdy będą to świadczenia, które: „zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść” a także, gdy „korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).”

Dodatkowo do świadczeń finansowanych z ZFŚS znajdzie zastosowanie art. 21 ust.1 pkt 67 ustawy o pdof. Art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o pdof, stanowi, że wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. W myśl postanowień art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS działalność socjalną stanowią m.in. usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno - oświatowej, sportowo – rekreacyjnej.

Reasumując, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w przypadku, kiedy wartość otrzymanych przez pracownika świadczeń sfinansowanych z ZFŚS przekroczyła w roku podatkowym kwotę 380 zł, wynikającą z art. 21 ust. 1 pkt 67, przychodem jest wartość tych świadczeń, z których dziecko (lub opiekun), na pewno skorzysta w trakcie zabawy. Natomiast wartość pozostałych świadczeń, tj. organizacja imprezy, wynajem dmuchanych elementów, udział w zajęciach manualnych, nagrody i inne atrakcje, których wartość przypadająca na jednego uczestnika jest niemożliwa do ustalenia, nie stanowi przychodu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.