Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-108/08/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-05
Teza: Dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów remontu generalnego dwóch hydrogeneratorów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; remonty
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 01 lutego 2008 r. (data wpływu do tut. BKIP- 07 lutego 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na remont generalny dwóch hydrogeneratorów– **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 07 lutego 2008 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na remont generalny dwóch hydrogeneratorów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka przeprowadza remont generalny dwóch hydrogeneratorów polegający na wymianie uzwojenia, mając na uwadze przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego wymienionych hydrogeneratorów.

W roku 2007 zostały wystawione przez wykonawcę faktury (w załączeniu) za wykonanie I i II etapu remontu hydrogeneratora nr 2 tj. wykonanie dolnej warstwy uzwojenia oraz górnej warstwy uzwojenia na kwotę netto 3.280.000,00 zł.

W kontekście prawa bilansowego, zgodnie z przyjętymi przez Spółkę zasadami w polityce rachunkowości, ustalono, iż remonty te będą rozliczane w czasie przez 5 lat i odnoszone w koszty ratami miesięcznymi.

Natomiast zgodnie z przepisami prawa podatkowego Spółka potraktowała wydatki na remont w całości jako koszt uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka postąpiła prawidłowo?

Zdaniem wnioskodawcy, przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji pojęcia „remont”. Zasadne jest więc odwołanie się do definicji tego pojęcia zawartej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z póź. zm.) - dalej prawo budowlane.

Zgodnie z art. 3 pkt 8 prawa budowlanego przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Istotą remontu jest zatem wykonanie prac przywracających pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego niezwiększających jego wartości użytkowej. Kolejną istotną cechą remontu jest to, że następuje on w toku eksploatacji środka trwałego przez podatnika i jest wynikiem tej eksploatacji (zużycia).

Powyższe powoduje, iż wydatki na remont środka trwałego są zaliczane bezpośrednio do kosztów uzyskania bieżącego okresu i nie powiększają wartości początkowej środka trwałego.

Zatem Spółka potraktowała podatkowo wydatki na remont w całości jako stanowiące koszt uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, natomiast bilansowo zgodnie z polityką rachunkowości jako rozliczane w czasie.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Na podstawie z art. 15 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t. j .Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.- określonej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o pdop, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c. Wydatków na remont hydrogeneratorów nie można uznać za koszty bezpośrednio związane z przychodami. Wobec powyższego zastosowaniu będą miały przepisy z art. 15 ust. 4d ustawy o pdop zgodnie z którym, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka rozlicza koszty remontów w kontekście prawa bilansowego zgodnie z przyjętymi zasadami polityki rachunkowej i rozlicza koszty remontów dla potrzeb bilansowych w ciągu 5 lat.

Jeśli zatem Spółka, dla celów bilansowych rozlicza koszty remontów w ciągu 5 lat, co oznacza iż wydatki te dotyczą 5 lat. Tym samym Spółka powinna je zaliczać do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do tego okresu. Zasada ta wynika z powołanego wcześniej art. 15 ust. 4d ustawy o pdop.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że stanowisko Spółki w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na remont dwóch hydrogeneratorów w dacie ich poniesienia - **jest nieprawidłowe**.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.