Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.2.2025.4.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie opodatkowania
podatkiem VAT wynajmu krótkoterminowego pokoi wraz z
miejscami parkingowymi oraz możliwości skorzystania przez
Państwa ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: najem-najem mieszkań
osoba-kościelne osoby prawne
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 31-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 31-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania
    podatkiem VAT wynajmu krótkoterminowego pokoi wraz z miejscami parkingowymi
    oraz możliwości skorzystania przez Państwa ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1
    ustawy.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 6 lutego 2025 r. (data
    wpływu 6 lutego 2025 r.), pismem z 23 marca 2025 r. (data wpływu 23 marca 2025 r.) i
    pismem z 6 kwietnia 2025 r. (data wpływu 6 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, jako (...), o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 7) ustawy z dnia 17 maja 1989 r.
    o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2023
    r., poz. 1966, ze zm., dalej: „PKKR”) jest (...) osobą prawną.
    Poza podstawową działalnością duszpasterską i kultu religijnego, Wnioskodawca prowadzi
    również działalność oświatową (...), o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z
    dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 737, dalej: „Prawo
    oświatowe”) pod nazwą (...) (dalej: „Szkoła”).
    Szkoła prowadzona jest na podstawie (...) z dnia (...) 2000 r. w sprawie udzielenia
    zezwolenia na (...). Szkoła podlega nadzorowi (...).
    Siedziba Szkoły mieści się w budynku znajdującym się w (...) przy ul. (...), która to
    nieruchomość stanowi własność Wnioskodawcy.
    Budynek, w którym znajduje się Szkoła stanowi własność Wnioskodawcy. W budynku
    znajduje się również internat zapewniający miejsca pobytu dla uczniów Szkoły. Przed
    budynkiem znajduje się natomiast utwardzony plac, który może być wykorzystywany do
    postoju samochodów.
    W związku z tym, że w różnych okresach roku internat znajdujący się w budynku Szkoły
    nie jest w pełni zajęty przez uczniów Szkoły, Wnioskodawca podjął decyzję o rozpoczęciu

    działalności polegającej na krótkotrwałym wynajmie pokoi w internacie usytuowanym przy
    budynku Szkoły oraz wynajmie miejsc parkingowych na utwardzonym placu wokół
    budynku.
    Z tego tytułu Wnioskodawca uzyskuje przychody, które są przeznaczane na potrzeby
    związane z prowadzeniem Szkoły. W szczególności, Wnioskodawca przeznacza i zamierza
    przeznaczać całość uzyskiwanych w ten sposób przychodów na pokrycie następujących
    wydatków związanych z działalnością oświatową Szkoły lub działalność kultu religijnego, tj.
    np.: niezbędne remonty w budynku szkoły, stypendia i nagrody dla uczniów, doposażenie
    pracowni, premie dla nauczycieli.
    W związku z powyższym Wnioskodawca chciałby potwierdzić skutki podatkowe na gruncie
    Ustawy o CIT oraz Ustawy o VAT w związku z prowadzoną przez siebie dodatkową
    działalnością w zakresie krótkoterminowego wynajmu pokoi w internacie oraz miejsc
    postojowych wokół budynku Szkoły.
    Uzupełnili Państwo opis zdarzenie przyszłego w piśmie z 23 marca 2025 r. (data wpływu
    23 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie – o następujące informacje:
    1) Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i
      usług.
    2) W pierwszej kolejności Wnioskodawca prostuje opis stanu faktycznego
      zaprezentowanego we wniosku poprzez wskazanie, że Wnioskodawca na chwilę
      obecną nie rozpoczął prowadzenia działalności gospodarczej a wyłącznie podjął
      decyzję o rozpoczęciu tej działalności. Wnioskodawca nie dokonywał jeszcze wynajmu
      pokoi w internacie ani miejsc postojowych. W związku z powyższym Wnioskodawca
      dokonuje zmiany pierwotnego wniosku w ten sposób, że wnosi o wydanie interpretacji
      indywidualnej w stosunku do zdarzenia przyszłego a nie zaistniałego stanu
      faktycznego.
    3) Jak wskazano wyżej Wnioskodawca nie rozpoczął jeszcze prowadzenia działalności w
      zakresie wynajmu pokoi w internacie oraz miejsc postojowych.
    4) Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą
      wyłączenie w zakresie wynajmu pokoi i miejsc parkingowych. Pozostała działalność
      Wnioskodawcy nie jest działalnością gospodarczą a działalnością duszpasterską
      /apostolską oraz oświatową. Planowana działalność gospodarcza natomiast w ocenie
      Wnioskodawcy podlega zwolnieniu przedmiotowemu na podstawie art. 17 ust. 1 lit. 4b
      Ustawy o CIT, niemniej jednak należy nadmienić, że to czy faktycznie możliwe jest
      zastosowanie ww. zwolnienia jest przedmiot zapytania Wnioskodawcy w ramach
      niniejszego postępowania.
    5) Wedle szacunków Wnioskodawcy wartość sprzedaży świadczonych przez
      Wnioskodawcę usług oraz usług związanych z krótkoterminowym najmem pokoi i
      miejsc parkingowych nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności
      gospodarczej w roku podatkowym kwoty (...) zł. Jak wspomniano wcześniej,
      Wnioskodawca nie prowadził tej działalności w 2024 r.
    6) W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nie będzie wykonywał czynności, o
      których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
    7) Cele działalności Wnioskodawcy wynikają z prawa kanonicznego i są spisane w
      konstytucji stanowiącej akt założycielski (...). Głównymi celami Wnioskodawcy jest (...)
      poprzez podejmowanie prac w instytucjach o (...). Wnioskodawca może zakładać
      podobne placówki własne (przykładowo Szkołę, która została opisana we wniosku), o
      ile warunki na to pozwalają. Nadto (...) prowadzą kursy rzemiosł i pracownie usługowe.
    8) Opisane powyżej cele realizowane są m.in. poprzez edukację dzieci i młodzieży w
      prowadzonych przez siebie (...).

    9) Wnioskodawca nie uzyskuje dochodów wskazanych w art. 17 ust. 1a pkt 1) ani pkt 1a)
      Ustawy o CIT.
    10) Jak wskazano we wniosku dochody uzyskiwane z wynajmu krótkoterminowego pokoi
      w internacie oraz miejsc parkingowych Wnioskodawca będzie przeznaczał na potrzeby
      związane z prowadzeniem Szkoły. W szczególności, Wnioskodawca zamierza
      przeznaczać całość uzyskiwanych w ten sposób przychodów na pokrycie
      następujących wydatków związanych z działalnością oświatową Szkoły lub działalność
      kultu religijnego, tj. np.: niezbędne remonty w budynku szkoły, stypendia i nagrody dla
      uczniów, doposażenie pracowni, premie dla nauczycieli. Jak wynika z treści wniosku
      według Wnioskodawcy ww. cele są celami zapisanymi w konstytucji Wnioskodawcy.
      Niemniej należy wskazać, że przedmiotem niniejszego postępowania jest uzyskanie
      odpowiedzi od organu, czy wydatkowanie w ten sposób uzyskiwanych przychodów
      kwalifikuje się do objęcia tych przychodów zwolnieniem.
    Uzupełnili Państwo opis zdarzenie przyszłego w piśmie z 6 kwietnia 2025 r. (data wpływu 6
    kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie – o następujące informacje:
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że zdaniem Wnioskodawcy po dokonanym
    uzupełnieniu przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie posiada
    braków formalnych.
    W ocenie Wnioskodawcy wezwanie organu jest bezprzedmiotowe, albowiem w ramach
    obowiązku przedstawienia wyczerpującego opisu stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego nie można oczekiwać konieczności dokonania subsumpcji przepisów prawa
    materialnego. W tym kierunku natomiast zmierza żądanie organu, które wymaga
    jednoznacznego wskazania czy czynności dokonywane przez Wnioskodawcę i
    wyczerpująco opisane w uzupełnionym wniosku korzystają z jednego z ustawowych
    zwolnień z podatku od towarów i usług.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje poparcie w orzecznictwie sądów
    administracyjnych. Przykładowo jak wskazał WSA w Krakowie „Organ nie był więc
    uprawniony do uzależnienia wydania interpretacji od uzupełnienia przez skarżącego
    wniosku o „jednoznaczne” wskazanie przez niego samego czy usługi, które świadczy
    podlegają zwolnieniu określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b uptu i usług oraz czy należą
    do którejkolwiek kategorii czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 tej ustawy, a więc
    wyłączających zwolnienie.” – Wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 lutego 2025 r., I SA/Kr 1/25
    To organ podatkowy na podstawie przedstawionego opisu działalności Wnioskodawcy i
    wykonywanych w jej ramach czynności powinien ocenić, czy mieszczą się one zakresie
    jednego ze zwolnień wskazanych w art. art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o VAT.
    Wezwanie zatem w tym zakresie mogłoby dotyczyć wyłącznie uzupełnienia własnego
    stanowiska w sprawie a nie opisu zdarzenia przyszłego, który ma podlegać ocenie organu.
    Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca jeszcze raz wskazuje, że jego podstawową
    działalnością jest działalność duszpasterska i kultu religijnego. Dodatkowo, Wnioskodawca
    prowadzi działalność oświatową w postaci Szkoły.
    Cele działalności Wnioskodawcy wynikają z prawa (...) i są spisane w konstytucji
    stanowiącej akt założycielski (...). Głównymi celami Wnioskodawcy jest wypełnianie (...)
    poprzez podejmowanie prac w instytucjach o charakterze (...). Wnioskodawca może
    zakładać podobne placówki własne (przykładowo Szkołę, która została opisana we
    wniosku), o ile warunki na to pozwalają. Nadto (...) prowadzą kursy (...).
    Opisane powyżej cele realizowane są m.in. poprzez (...) w prowadzonych przez siebie (...).
    W ramach opisanej powyżej działalności podstawowej Wnioskodawca uzyskuje różnego
    rodzaju przychody np. w postaci (...).
    Dodatkowo, Wnioskodawca planuje rozpocząć prowadzenie działalności w zakresie
    wynajmu pokoi i miejsc parkingowych. Z tego tytułu Wnioskodawca będzie uzyskiwał

    przychody, które będzie przeznaczał na cele statutowe (a więc na cele związane z jego
    działalnością ...).
    Działalność gospodarcza, którą planuje podjąć Wnioskodawca będzie zatem pomocnicza
    do jego działalności podstawowej.
    W ocenie Wnioskodawcy, oczywistym jest, że opisane powyżej czynności zarówno w
    ramach prowadzonej działalności podstawowej, tj. (...), jak również w ramach planowanej
    działalności gospodarczej polegającej na wynajmie pokoi i miejsc parkingowych nie
    mieszczą się w zakresie dyspozycji żadnego z przywołanych przez organ przepisów ustawy
    o VAT, tj. art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 lub 38-41. Niemniej jednak to organ powinien dokonać
    ostatecznej oceny w tym zakresie.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone jak we wniosku), z których
    jedno zostało ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 6 lutego 2025 r. (data wpływu 6
    lutego 2025 r.) oraz z piśmie z 23 marca 2025 r. (data wpływu 23 marca 2025 r.)
    2) Czy działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w postaci wynajmu
      krótkoterminowego pokoi w internacie oraz miejsc postojowych będzie podlegała
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    3) Czy w przypadku, jeżeli łączna wartość sprzedaży w poprzednim roku podatkowym nie
      przekroczy 200.000 zł świadczone przez Wnioskodawcę usługi wynajmu będą
      zwolnione z podatku od towarów i usług?
      W uzupełnieniu wniosku zmodyfikowali Państwo wniosek poprzez dodanie pytania:
      Czy do limitu 200.000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 Ustawy o VAT wlicza się
      wyłącznie dochody z działalności gospodarczej (czyli działalności w zakresie wynajmu
      pokoi i miejsc parkingowych), czy też należy uwzględnić dochody z innych działalności
      tj. w szczególności działalności (...) (np. (...) itp.)?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Ad. 2) Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w zakresie wynajmu
    krótkoterminowego pokoi w internacie oraz miejsc parkingowych należących będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne świadczenie usług.
    Ad. 3) W przypadku, gdy wartość sprzedaży z działalności gospodarczej prowadzonej przez
    Wnioskodawcę, tj. zarówno działalności w zakresie wynajmu krótkoterminowego pokoi i
    miejsc parkingowych, jak również innej działalności gospodarczej nie przekroczy łącznie w
    poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł, świadczenie usług wynajmu nie będzie
    podlegać podatkowi VAT. W tym miejscu należy wskazać, że zdaniem Wnioskodawcy do
    wskazanego limitu nie należy doliczać innych dochodów pochodzących z innej niż
    gospodarcza działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę, tj. w szczególności (...) (np.
    (...), itp.).
    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 2) i 3)
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z kolei zgodnie z art. 5 ust. 2 Ustawy o VAT czynności określone w ust. 1 podlegają
    opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz
    form określonych przepisami prawa.
    Ustawa o VAT nie przewiduje zwolnienia dla kościelnych osób prawnych analogicznego do
    zwolnienia przewidzianego w Ustawie o CIT. W konsekwencji, w przypadku jeżeli kościelna

    osoba prawna podejmuje czynności, które mogą zostać uznane za odpłatne świadczenie
    usług lub odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 Ustawy o VAT, to tego typu
    działalność co do zasady będzie podlegała opodatkowaniu VAT na ogólnych zasadach i
    będą w stosunku do takiej działalności miały zastosowanie przepisy Ustawy o VAT.
    Jednakże, zgodnie z art. 113 ust. 1 Ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż
    dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w
    poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się
    kwoty podatku.
    Ponadto, zgodnie z art. 113 ust. 9 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż
    dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego
    wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość
    sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w
    roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
    Zgodnie natomiast z art. 113 ust. 10 Ustawy o VAT, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży
    zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej
    działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust.
    1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Zatem, w przypadku, gdy Wnioskodawca zaczął prowadzić opisaną w stanie faktycznym
    działalność w zakresie wynajmu krótkoterminowego pokoi w internacie oraz miejsc
    postojowych w trakcie trwania roku podatkowego, sprzedaż usług powinna podlegać
    zwolnieniu z VAT na podstawie art. 113 ust. 9 Ustawy o VAT do momentu, w którym łączna
    wartość sprzedaży wartość sprzedaży (liczona jako łączna suma sprzedaży związanej z
    działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę nie ograniczoną wyłącznie
    do sprzedaży związanej z najmem pokoi i miejsc postojowych) nie przekroczy 200 000 zł
    do końca roku podatkowego (tj. w przypadku Wnioskodawcy roku kalendarzowego).
    Odnośnie kolejnych lat natomiast, sprzedaż związana z najmem krótkoterminowym pokoi
    w internacie oraz miejsc postojowych również powinna korzystać ze zwolnienia z VAT na
    podstawie art. 113 ust. 1 Ustawy o VAT pod warunkiem, że w poprzedzającym roku
    podatkowym łączna wartość sprzedaży (liczona jako łączna suma sprzedaży związanej z
    działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę nie ograniczoną wyłącznie
    do sprzedaży związanej z najmem pokoi i miejsc postojowych) nie przekroczyła 200 000 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą
    o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, (...).
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane są przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji.
    Jedną z generalnych zasad na gruncie podatku od towarów i usług jest bowiem to, że
    czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdy wykonane są przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Takie ujęcie działalności gospodarczej wskazuje, że podatnikami VAT są podmioty
    zajmujące się profesjonalnie obrotem gospodarczym.
    Natomiast podstawową grupą podatników VAT, określoną w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
    są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą (zdefiniowaną w cyt. wyżej ust.
    2 art. 15 ustawy), bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
    Użycie przez ustawodawcę określenia „bez względu na cel i rezultat” oznacza, że
    działalność gospodarcza podatnika VAT może, lecz wcale nie musi być nakierowana na
    osiągnięcie zysku, gdyż w jej ramach podatnik może dążyć do osiągnięcia celów innych niż
    zarobkowe. Tym samym podatnikiem VAT mogą być również podmioty typu non profit,
    realizując np. zadania oświatowe, zdrowotne, kulturalne, charytatywne itp., przy czym
    opodatkowaniu mogą podlegać jedynie takie czynności tych podatników, działających w
    tym charakterze, które są realizowane pod tytułem odpłatnym.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w art. 9 Dyrektywy 2006
    /112/WE  Rady  z  dnia  28  listopada  2006r.  w  sprawie  wspólnego  systemu  podatku  od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą”.
    Zgodnie z art. 9 Dyrektywy: ,,Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w
    dowolnym  miejscu  jakąkolwiek  działalność  gospodarczą,  bez  względu  na  cel  czy  też
    rezultaty takiej działalności.
    ,,Działalność gospodarcza”' obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Artykuł  10  stwierdza,  że  warunek,  o  którym  mowa  w  art.  9  ust.  1,  przewidujący,  że
    działalność  gospodarcza  jest  prowadzona  samodzielnie  wyklucza  opodatkowanie  VAT
    pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub
    jakimikolwiek innymi więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą
    a  pracownikiem  w  zakresie  warunków  pracy,  wynagrodzenia  i  odpowiedzialności
    pracodawcy.
    Dyrektywa VAT zapewnia bardzo szeroki zakres działalności gospodarczej, obejmujący
    wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania towarów i usług. To, że działalność
    gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest działalnością wykonywaną
    okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się w zakresie podatku VAT, musi
    osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony poziomu dochodu. Decydującym
    elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej czynności, aby brać udział w
    produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług. Elementem definiującym

    działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy jest to, że osoba, w celu
    wykonywania swoich działań, wykorzystuje zasoby ludzkie lub rzeczowe w taki sam
    sposób, jak są one wykorzystywane przez producenta, handlowca lub osoby świadczące
    usługi. Działalność gospodarcza w rozumieniu dyrektywy w sprawie VAT będzie miała
    miejsce, gdy zaistnieje zamiar wykorzystania i zorganizowania środków w celu wzięcia
    udziału w produkcji, dystrybucji towarów lub świadczeniu usług.
    Należy zauważyć, że ustawa z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła
    Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2023 r., poz. 1966) stanowi w art. 55 ust.
    1-6, że:
      1. Majątek i przychody kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom
        podatkowym z wyjątkami określonymi w ust. 2-6.
      2. Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania z tytułu przychodów ze
        swojej działalności niegospodarczej. W tym zakresie osoby te nie mają obowiązku
        prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach
        podatkowych.
      3. Dochody z działalności gospodarczej kościelnych osób prawnych oraz spółek,
        których udziałowcami są wyłącznie te osoby, są zwolnione od opodatkowania w
        części, w jakiej zostały przeznaczone w roku podatkowym lub w roku po nim
        następującym na cele kultowe, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne,
        działalność charytatywno-opiekuńczą, punkty katechetyczne, konserwację zabytków
        oraz na inwestycje sakralne, o których mowa w art. 41 ust. 2, i te inwestycje
        kościelne, o których mowa w art. 41 ust. 3, których przedmiotem są punkty
        katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze, jak również remonty tych
        obiektów.
      4. Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania i od świadczeń na fundusz
        gminny i fundusz miejski, od nieruchomości lub ich części, stanowiących własność
        tych osób lub używanych przez nie na podstawie innego tytułu prawnego na cele
        niemieszkalne, z wyjątkiem części zajmowanej na wykonywanie działalności
        gospodarczej.
      5. Zwolnienie od opodatkowania podatkiem od nieruchomości oraz od świadczeń na
        fundusz gminny i fundusz miejski obejmuje nieruchomości lub ich części
        przeznaczone na cele mieszkalne duchownych i członków zakonu, jeżeli:
      1) są one wpisane do rejestru zabytków;
      2) służą jako internaty przy szkołach i seminariach duchownych, domy zakonów
        kontemplacyjnych, domy formacyjne zakonów i domy księży emerytów (sióstr
        emerytek);
      3) znajdują się w budynkach kurii diecezjalnych i biskupich, zakonnych zarządów
        generalnych i prowincjalnych w Sekretariacie Prymasa Polski i w Sekretariacie
        Konferencji Episkopatu Polski.
    6. Nabywanie i zbywanie rzeczy i praw majątkowych przez kościelne osoby prawne w
      drodze czynności prawnych oraz spadkobrania, zapisu i zasiedzenia jest zwolnione od
      podatku od spadków i darowizn oraz opłaty skarbowej, jeżeli ich przedmiotem są:
      1) rzeczy i prawa nie przeznaczone do działalności gospodarczej;
      2) sprowadzane z zagranicy maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.
    Tak więc na podstawie art. 55 powołanej powyżej wyżej ustawy, majątek i przychody
    kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom podatkowym.
    Z opisu sprawy wynika, że jako (...), są Państwo kościelną osobą prawną. Poza
    podstawową działalnością (...), prowadzą Państwo również działalność oświatową (...). W
    związku z tym, że w rożnych okresach roku internat nie jest w pełni zajęty przez uczniów
    Szkoły podjęli Państwo decyzję o rozpoczęciu działalności polegającej na krótkotrwałym
    wynajmie pokoi w internacie usytuowanym przy budynku Szkoły oraz wynajmie miejsc
    parkingowych na utwardzonym placu wokół budynku. Dochody uzyskiwane z wynajmu

    krótkoterminowego pokoi w internacie oraz miejsc parkingowych będą Państwo
    przeznaczali na potrzeby związane z prowadzeniem Szkoły. W szczególności, zamierzają
    Państwo przeznaczać całość uzyskiwanych w ten sposób przychodów na pokrycie
    następujących wydatków związanych z działalnością (...) Szkoły lub działalność (...), tj. np.:
    (...). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie będą Państwo wykonywali
    czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy, należy stwierdzić, iż Państwo -
    będąc kościelną osobą prawną - świadcząc planowane usługi krótkotrwałego najmu pokoi
    w internacie oraz wynajmując miejsca parkingowe na utwardzonym placu wokół budynku,
    prowadzić będą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Jednocześnie należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie
    z ogólną zasadą powszechności i równości opodatkowania tym podatkiem, nie przewidują
    odmiennych od wyżej przedstawionych uregulowań dla opodatkowania usług najmu w
    sytuacji przeznaczenia przez Państwa kwot uzyskanych ze świadczeń tych usług na
    Państwa działalność oświatową lub działalność kultu religijnego.
    Wskazać w tym miejscu trzeba art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), który stanowi, że przez umowę najmu wynajmujący
    zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub
    nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Umówiony między
    stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi
    świadczenie wzajemne należne za używanie przedmiotu najmu przez jego najemcę.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem stanowi świadczenie
    usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na
    mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Usługa najmu wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności
    gospodarczej, jeżeli wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Charakter
    stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że ma ona długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą tego, czy działalność prowadzona
    przez Państwa w postaci wynajmu krótkoterminowego pokoi w internacie oraz miejsc
    postojowych będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że czynność krótkoterminowego
    wynajmu przez Państwa pokoi w internacie oraz miejsc postojowych stanowi, zgodnie z
    art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług w ramach prowadzonej przez Państwa
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji będą
    Państwo podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, z tytułu ww.
    najmu.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania dotyczącego podatku od towarów i usług
    oznaczonego we wniosku nr 2, zgodnie z którym działalność prowadzona przez Państwa w
    zakresie wynajmu krótkoterminowego pokoi w internacie oraz miejsc parkingowych
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne
    świadczenie usług, jest prawidłowe.
    By odnieść się do kolejnego zagadnienia tj. wliczania do limitu zwolnienia podmiotowego
    usług krótkotrwałego najmu pokoi w internacie oraz wynajmu miejsc parkingowych na
    utwardzonym placu wokół budynku, najpierw wskazać trzeba, że stosownie do treści art.
    43 ust. 1 pkt 31 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi oraz dostawę towarów ściśle z
    tymi usługami związaną, realizowane przez:

      a) kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa w przepisach o stosunku Państwa do
        Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w przepisach o stosunku
        Państwa do kościołów i innych związków wyznaniowych,
      b) organizacje powołane do realizacji celów o charakterze politycznym, związkowym,
        patriotycznym, filozoficznym, filantropijnym lub obywatelskim
      - w zakresie interesu zbiorowego swoich członków, wykonywane na rzecz ich członków
      w zamian za składki, których wysokość i zasady ustalania wynikają z przepisów
      statutowych tych podmiotów, pod warunkiem że podmioty te nie są nastawione na
      osiąganie zysków, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;
    W myśl art. 43 ust. 18 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a,
    stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych
    przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku
    ich  osiągnięcia  są  one  przeznaczane  w  całości  na  kontynuację  lub  doskonalenie
    świadczonych usług.
    Zapis  art.  43  ust.  1  pkt  31  ww.  ustawy  jest  odzwierciedleniem  art.  132  ust.  1  lit.  l)
    Dyrektywy 2006/112/WE zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku
    VAT świadczenie usług, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, w zakresie
    zbiorowego interesu swoich członków w zamian za składkę ustaloną zgodnie ze statutem,
    przez  organizacje  nienastawione  na  osiąganie  zysku  mające  cele  natury  politycznej,
    związkowej,  religijnej,  patriotycznej,  filozoficznej,  filantropijnej  lub  obywatelskiej,  pod
    warunkiem że to zwolnienie podatkowe nie spowoduje zakłóceń konkurencji.
    Natomiast art. 134 ww. Dyrektywy stanowi, iż dostawa towarów ani świadczenie usług nie
    korzystają ze zwolnienia przewidzianego m.in. w art. 132 ust. 1 lit. l), w następujących
    przypadkach:
      a) gdy nie są one niezbędne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu;
      b) gdy ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu dla danego
        podmiotu poprzez dokonywanie transakcji będących w bezpośredniej konkurencji z
        działalnością przedsiębiorstw komercyjnych podlegających VAT.
    Zwolnienie przewidziane w ww. artykule 132 ust. 1 lit. l) Dyrektywy, odnoszące się do
    przedmiotowej sprawy, dotyczy usług wykonywanych przez kościoły i związki wyznaniowe,
    o których mowa w przepisach o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w
    Rzeczypospolitej Polskiej oraz w przepisach o stosunku Państwa do kościołów i innych
    związków wyznaniowych w zakresie zbiorowego interesu swoich członków.
    Jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 31 ustawy, warunkiem
    zastosowania zwolnienia wynikającego z tej regulacji jest spełnienie zarówno przesłanki o
    charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy oraz przesłanki przedmiotowej
    dotyczącej rodzaju świadczonych usług.
    Ponadto wskazać należy, iż wszystkie powyższe warunki powinny być spełnione łącznie.
    Niespełnienie choćby jednego z nich wyklucza zwolnienie od podatku.
    Aby skorzystać ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 31 lit. a) ustawy, podatnik
    winien posiadać status: kościoła lub związku wyznaniowego, o których mowa w przepisach
    o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w
    przepisach o stosunku Państwa do kościołów lub innego związku wyznaniowego. Nadto,
    winny być spełnione przesłanki przedmiotowe, tj. usługi świadczone przez ww. podmioty
    muszą być:
      - wykonywane na rzecz ich członków w zamian za składki, których wysokość i zasady
        ustalania wynikają z przepisów statutowych tych podmiotów,
      - realizowane w zakresie interesu zbiorowego swoich członków.
    Nadto, podmioty świadczące ww. usługi nie mogą być nastawione na osiąganie zysków, a
    zastosowanie zwolnienia nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji.

    W opisie spawy wskazali Państwo, że jako (...), o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 7) ustawy z
    dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej
    Polskiej (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1966, ze zm., dalej: „PKKR”) jest kościelną osobą prawną.
    Wobec tego, pierwszy warunek wynikający z cytowanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 31 lit
    a) ustawy został spełniony.
    Natomiast w rozpatrywanej sprawie nie będą spełnione przesłanki przedmiotowe do
    zwolnienia czynności Wnioskodawcy na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 31 lit a) ustawy.
    Z opisu sprawy nie wynika bowiem że usługi w zakresie wynajmu krótkoterminowego
    pokoi w internacie oraz miejsc parkingowych miały świadczone być w zamian za składki,
    których wysokość i zasady ustalania wynikają z przepisów statutowych.
    Kolejnym warunkiem zastosowania przedmiotowego zwolnienia jest również wymóg
    świadczenia usług w interesie zbiorowym swoich członków.
    Pojęcie interesu zbiorowego nie zostało zdefiniowane w ustawie, dlatego też posłużyć się
    trzeba wykładnią językową. Słowo interes oznacza: pożytek, korzyść lub przedsięwzięcie
    przynoszące korzyść materialną, słowo zbiorowy natomiast oznacza: odnoszący się do
    pewnej grupy ludzi lub zbioru rzeczy (Słownik PWN, http://sjp.pwn.pl).
    Natomiast czynności opisane we wniosku: zarówno krótkotrwały wynajem pokoi w
    internacie, jak i wynajem miejsc parkingowych na utwardzonym placu wokół budynku
    wykonywane będą w odniesieniu do poszczególnych kontrahentów i wiązać się będą z
    konkretnym zindywidualizowanym świadczeniem, a zatem nie można przyjąć, że
    dokonywane będą w interesie zbiorowym członków.
    Wobec tego czynności te nie będą wykonywane w interesie zbiorowym członków kościoła.
    Nadto jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 31 podmioty świadczące ww. usługi nie mogą być
    nastawione na osiąganie zysków, a zastosowanie zwolnienia nie spowoduje naruszenia
    warunków konkurencji.
    W przedmiotowej sprawie istnieje realne ryzyko wystąpienia naruszenia zasad
    konkurencji. Zwolnienie od podatku w zakresie świadczenia przez Państwa usług
    (krótkotrwały wynajem pokoi w internacie oraz wynajem miejsc parkingowych na
    utwardzonym placu wokół budynku), stawiałoby Państwa w uprzywilejowanej sytuacji na
    rynku w stosunku do innych podmiotów wykonujących takie same czynności. Bowiem ww.
    usługi mogą być (i w praktyce są) oferowane przez inne podmioty.
    Po dokonaniu analizy warunków umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku,
    o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 31 ustawy, stwierdzić trzeba, że w przedmiotowej
    sprawie nie będą spełnione łącznie wszystkie warunki, o których mowa w tym przepisie
    wskazane wyżej.
    Wobec powyższego, świadczenie usług (krótkotrwały wynajem pokoi w internacie oraz
    wynajem miejsc parkingowych na utwardzonym placu wokół budynku) nie korzystają ze
    zwolnienia od podatku na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 31 lit. a ustawy.
    Należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy zwalnia się od podatku usługi w
    zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym
    lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na
    rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26
    października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2023 r. poz.
    790, 1114, 1463 i 1693).
    Z powołanego wyżej przepisów wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym
    na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia
    przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal
    mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel
    mieszkaniowy). W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o
    charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.

    Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:
    - świadczenie usługi na własny rachunek,
    - charakter mieszkalny nieruchomości,
    - mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
    Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od
    podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na
    zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.
    W konsekwencji planowany przez Państwa w ramach działalności gospodarczej – w
    związku z tym, że w różnych okresach roku internat znajdujący się w budynku Szkoły nie
    jest w pełni zajęty przez uczniów Szkoły – krótkotrwały wynajem pokoi w internacie
    usytuowanym przy budynku Szkoły oraz wynajem miejsc parkingowych na utwardzonym
    placu wokół budynku, nie wpisuje się ww. zwolnienie od podatku od towarów i usług,
    stwierdzić bowiem trzeba, że nie jest spełniony cel mieszkaniowy najmu, a nieruchomości
    w postaci powierzchni parkingowych nie mają charakteru mieszkalnego. Tak więc najem
    ten będzie opodatkowany według stawki właściwej dla tej czynności.
    Wracając w tym miejscu do kwestii zwolnienia podmiotowego wskazać należy, że ustawa o
    podatku od towarów i usług przewiduje możliwość skorzystania z niego zgodnie z art. 113
    ustawy.
    Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez
    podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u
    którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani
    bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie
    wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu
      podatkiem na terytorium kraju;
      2) płatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku
        na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z
        wyjątkiem:
        a) transakcji związanych z nieruchomościami,
        b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
        c)usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
        prawnych podlegających amortyzacji.
    Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na
    podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc
    począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Jak stanowi art. 113 ust. 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną
    przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju,
    rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art.
    5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do
    okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w
    ust. 1.
    W myśl art. 113 ust. 10 ustawy o VAT jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od
    podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności
    gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1,
    zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

    Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do
    podatników:
    1) dokonujących dostaw:
    a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku
    akcyzowym, z wyjątkiem:
    - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
    - wyrobów tytoniowych,
    - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na
    podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających
    amortyzacji,
    c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    10 lit. a i b,
    d) terenów budowlanych,
    e) nowych środków transportu,
    f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego
    systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z
    wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się
    na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
    - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
    - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
    - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
    - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
    g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
    - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
    - motocykli (PKWiU ex 45.4);
    2) świadczących usługi:
    a) prawnicze,
    b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
    hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem
    planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    c) jubilerskie,
    d) ściągania długów, w tym factoringu;
    3) uchylony
    Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego wskazuje, że obliczając limit
    sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1,
    po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku, zgodnie z art.
    113 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie bierze się pod uwagę odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego
    świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów
    wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem transakcji związanych z
    nieruchomościami, usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, usług
    ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji
    pomocniczych.

    Na podstawie art. 288 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.):
    1. Kwota rocznego obrotu stanowiąca punkt odniesienia dla zastosowania zwolnienia, o
    którym mowa w art. 284, obejmuje następujące kwoty, z wyłączeniem VAT:
    a) wartość dostaw towarów i świadczenia usług w zakresie, w jakim byłyby one
    opodatkowane, gdyby zostały dokonane przez podatnika nieobjętego zwolnieniem;
    b) wartość transakcji zwolnionych, z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na
    poprzednim etapie, zgodnie z art. 98 ust. 2 lub art. 105a;
    c) wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 146–149 oraz art. 151, 152 i 153;
    d) wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 138, gdy zastosowanie ma zwolnienie
    przewidziane w tym artykule;
    e) wartość transakcji związanych z nieruchomościami, transakcji finansowych, o których
    mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)-g), oraz usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, chyba
    że transakcje te mają charakter transakcji pomocniczych.
    2. Zbycia materialnych lub niematerialnych dóbr inwestycyjnych podatnika nie uwzględnia
    się do celów obliczania obrotu, o którym mowa w ust. 1.
    Zatem Dyrektywa 2006/112/WE w art. 288 pkt 1 lit. e stanowi, że kwota obrotu obejmuje
    wartość transakcji związanych z nieruchomościami.
    Zauważenia wymaga, że Dyrektywa 2006/112/WE najem i dzierżawę nieruchomości
    traktuje jako transakcje. Wynika to chociażby z treści art. 135 lit. l Dyrektywy, dotyczącego
    zwolnienia od podatku określonych transakcji, który jako transakcje zwolnione wymienia
    dzierżawę i najem nieruchomości.
    Według internetowego wielkiego słownika języka polskiego, transakcja to czynność lub
    zespół czynności prowadzący lub mający doprowadzić do kupna albo sprzedaży jakichś
    towarów.
    Ustawodawca zarówno w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do
    ustawy nie zdefiniował pojęcia charakter „pomocniczy”. W takim przypadku w pierwszej
    kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki bowiem sposób ustawodawca
    komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy. Dopiero gdy wykładnia językowa
    nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów dopuszczalne jest skorzystanie z
    pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych.
    Według internetowego słownika synonimów (strona internetowa http://synonim.net
    /synonim/ pomocniczy), synonimami do słowa „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny,
    wspierający, poboczny, akcesoryjny, dodatkowy, dopływowy, posiłkowy, subsydialny,
    subsydiarny, uzupełniający, wspomagający”.
    Przepisy unijnej Dyrektywy w zakresie VAT posługują się określeniem „incidental
    transactions” w ramach odpowiedniego przepisu, co na język polski może być tłumaczone
    jako „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” wg Słownika języka
    polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza przy tym „mający małe
    znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza
    „dotyczący czegoś pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze
    „incydentalnym” oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy
    określonej okazji, nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie
    „incydentalności” odnosi się więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego
    zdarzenia, co raczej do jego poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.
    Także w wersji francuskiej omawianej VI Dyrektywy użyto określenia „accessoire”, a w
    wersji niemieckiej „Hilfsumsaetze”, co wskazuje, że w analizowanym kontekście istotne
    jest, aby były to czynności poboczne, czy też pomocnicze do zasadniczej działalności
    podatnika (wspomniane powyżej trzy wersje językowe VI Dyrektywy są kompatybilne i

    wskazują na pomocniczy, poboczny charakter omawianych czynności). Podobnie, polska
    wersja językowa Dyrektywy 2006/112, która zastąpiła VI Dyrektywę, odstępuje od
    sformułowania „transakcje sporadyczne” i określa omawiane czynności jako „transakcje
    pomocnicze”.
    Transakcje pomocnicze zatem to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością
    podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym
    uzupełnieniem tej działalności. Tak więc, aby ocenić, czy dana czynność może być uznana
    za pomocniczą, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim to, czy stanowi ona
    uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Jeżeli dana działalność
    stanowi stały i niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze.
    Zatem, aby ocenić, czy świadczona usługa ma charakter „pomocniczy”, należy wziąć pod
    uwagę to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika.
    Jak już wcześniej wskazano, świadczenie usług najmu wypełnia określoną w art. 15 ust. 2
    ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest wykonywane w sposób ciągły do
    celów zarobkowych.
    Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że z cytowanego brzmienia
    art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy wynika, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1
    (czyli uprawniającej do zwolnienia podmiotowego) nie wlicza się m.in. obrotu z tytułu
    odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku (na podstawie m.in. art. 43 ust. 1
    ustawy), jednakże z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności
    te nie mają charakteru transakcji pomocniczych. Za czynności związane z
    nieruchomościami należy uznać nie tylko usługi stricte dotyczące nieruchomości, ale
    wszelkie czynności, których wykonanie oparte jest na wykorzystaniu, używaniu i
    użytkowaniu nieruchomości. Transakcje pomocnicze natomiast to takie, które nie są
    związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich tytułu nie są
    bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności, co w Państwa
    przypadku nie ma miejsca.
    Działalności gospodarczej w zakresie krótkoterminowego wynajmu wskazanych lokali a
    także miejsc parkingowych, nie można uznać za działalność świadczoną pomocniczo. Jest
    to kolejny rodzaj wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej – jak
    jednoznacznie wynika z przedstawionego opisu sprawy, planują go państwo rozpocząć
    obok podstawowej Państwa działalności (...) oraz działalności oświatowej. Zatem nie
    można zgodzić się z Państwa stwierdzeniem, że działalność gospodarcza, którą planują
    Państwo podjąć, będzie działalnością pomocniczą do Państwa działalności podstawowej.
    Jak wynika z opisu sprawy i obowiązujących w tym zakresie, a powołanych wcześniej
    przepisów prawa, wynajem krótkoterminowy pokoi oraz miejsc postojowych nie ma
    charakteru transakcji pomocniczych do świadczonej przez Państwa działalności (...) oraz
    działalności oświatowej.
    Ponadto zwrócić należy uwagę, że zwolnienie wynikające z art. 113 ustawy jest
    zwolnieniem podmiotowym, co oznacza, że jest związane bezpośrednio z podmiotem
    prowadzącym działalność gospodarczą, która w standardowych warunkach podlegałaby
    opodatkowaniu. Zwolnienie to odnosi się do konkretnego limitu wynikającego ze
    sprzedaży (odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług) danego
    podatnika. Zatem działalność wynajmu krótkoterminowego pokoi oraz miejsc
    postojowych powinna być wliczana do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz cytowany stan prawny należy
    stwierdzić, że skoro zgodnie z Państwa wskazaniem, wedle przewidywań (szacunków)
    wartość sprzedaży świadczonych przez Państwa usług związanych z krótkoterminowym
    najmem pokoi i miejsc parkingowych nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej
    działalności gospodarczej w roku podatkowym kwoty 200 000 zł oraz w ramach
    prowadzonej działalności nie wykonują i nie będą Państwo wykonywali czynności, o

    których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, to będą Państwo mogli skorzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, pod warunkiem, że nie przekroczą Państwo limitu określonego w art. 113 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Należy jednak zaznaczyć, że w sytuacji, gdy w trakcie roku podatkowego wartość
    sprzedaży przekroczy kwotę 200 000 zł – stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy –
    zwolnienie podmiotowe straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota
    zostanie przekroczona.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 pomimo, że Państwa
    zdaniem najem krótkoterminowy pokoi i miejsc parkingowych będzie działalnością
    pomocniczą do Państwa działalności podstawowej, całościowo jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego
    od osób prawnych zostało zawarte w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Nadmienia się, że niniejsza
    interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Stąd
    podkreśla się, że Organ oparł interpretacje ściśle na opisie zdarzenia wskazanym przez
    Państwa we wniosku, że zamierzają Państwo prowadzić działalność gospodarczą
    wyłączenie w zakresie wynajmu pokoi i miejsc parkingowych. Pozostała działalność jak
    Państwo wskazali nie jest działalnością gospodarczą. Organ nie rozstrzygał co jest
    działalnością gospodarczą a co jest działalnością inną niż gospodarcza. W przypadku
    zmiany któregokolwiek z elementów opisu stanu, wydana interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Z kolei, odnosząc się do powołanego wyroku sądu administracyjnego, wyjaśniam, że
    stanowi on rozstrzygnięcie w indywidualnej sprawie, osadzonej w określonym stanie
    faktycznym i tylko do niego się zawęża. Zatem wskazany we wniosku wyrok sądu nie ma
    wpływu na podjęte w tej interpretacji rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3. zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Stosownie do art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie
    stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest
    skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej
    lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    – (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.