Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-163a/10/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-05-27
Teza: Usługi remontu, przebudowy i konserwacji statków wymienionych w klasie PKWiU 35.11, świadczone na rzecz armatora będącego podatnikiem z innego kraju UE, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.
Słowa kluczowe: armator; statek; stawka-stawki podatku; świadczenie-miejsce świadczenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2010 r. (data wpływu 25 lutego 2010 r.), uzupełnionym w dniach 29 kwietnia i 20 maja 2010 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług remontu, przebudowy lub konserwacji statków sklasyfikowanych wg symbolu 35.11 PKWiU oraz ich części, wykonywanych na rzecz armatora będącego podatnikiem, posiadającego siedzibę w innym kraju UE – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2010 r. złożono wniosek, przekazany zgodnie z właściwością przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, uzupełniony w dniach 29 kwietnia i 20 maja 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług remontu, przebudowy lub konserwacji statków sklasyfikowanych wg symbolu 35.11 PKWiU oraz ich części, wykonywanych na rzecz armatora będącego podatnikiem, posiadającego siedzibę w innym kraju UE.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka wykonuje usługi polegające na remoncie, przebudowie lub konserwacji statków wymienionych w klasie 35.11 PKWiU oraz ich części składowych. Na wykonanie ww. usług jest wystawiane jednorazowe zlecenie (nie są zawierane umowy), z którego dokładnie wynika na czyją rzecz Spółka świadczy usługę, kto ją zleca, na kogo Spółka wystawia fakturę i kto dokonuje zapłaty. Usługi te wykonywane są na rzecz armatora (właściciela statku), będącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług, posiadającego siedzibę na terenie UE, ale poza terytorium Polski np. na Cyprze, nieposiadającego w Polsce oddziałów. Faktura jest wystawiona dla armatora, natomiast zleceniodawcą i płatnikiem jest firma polska mająca siedzibę i prowadząca działalność na terytorium kraju, będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zleceniodawca działa w imieniu i na rzecz usługobiorcy i nie pobiera wynagrodzenia od Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawką należy opodatkować ww. usługi wykonane dla armatora?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka wystawia fakturę „NP”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przypadku świadczenia usług, dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług, istotnym jest określenie miejsca ich świadczenia. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Na potrzeby stosowania przepisów dotyczących miejsca świadczenia usług, w art. 28a ustawy, ustawodawca zdefiniował pojęcie podatnika. Zgodnie z punktem 1 tego artykułu, ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a), która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.

Ogólna reguła dotycząca miejsca świadczenia usług określona jest w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Stosownie do ust. 2 ww. artykułu, w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Na podstawie § 25 ust. 1 ww. rozporządzenia, przepisy § 5, 7-21 i 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego – podatku o podobnym charakterze.

Stosownie do ust. 2 ww. paragrafu, faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 5, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Zgodnie z ust. 3 tego paragrafu, faktury, o których mowa w ust. 1, mogą nie zawierać danych określonych w § 5 ust. 1 pkt 2, dotyczących nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 4.

Ze stanu faktycznego wynika, że Spółka świadczy usługi remontowe, przebudowy lub konserwacji statków, na rzecz armatora posiadającego siedzibę w innym niż Polska kraju UE (nieposiadającego w Polsce oddziałów), będącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy. Dla ww. podmiotu jest wystawiona faktura dokumentująca wykonaną usługę. Zleceniodawca zlecając wykonanie usług działa w imieniu i na rzecz armatora.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma art. 28b ust. 1 ustawy. Skoro usługobiorcą jest armator statku będący podatnikiem, posiadający siedzibę w innym kraju Wspólnoty, nieposiadający oddziałów na terytorium Polski, to stosownie do ww. regulacji, miejscem świadczenia usług jest kraj, w którym armator posiada siedzibę. Tym samym świadczone przez Spółkę usługi nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, a ewentualny podatek winien być rozliczony według przepisów obowiązujących dla tego typu usług w kraju, w którym znajduje się miejsce ich świadczenia. W konsekwencji Spółka winna wystawić fakturę na zasadach wynikających z przepisów § 25 powołanego rozporządzenia.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w oparciu o przedstawiony stan faktyczny, z którego wynika, że przedmiotowe usługi świadczone są na rzecz podmiotu będącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy i dla miejsca, gdzie posiada on siedzibę, czyli w innym kraju UE i nie rozstrzyga kwestii prawidłowości zawieranych umów cywilnoprawnych (bez względu, na to w jakiej formie są zawierane, np. zlecenia).

Ponadto wskazuje się, że w kwestiach dotyczących stawek podatku obowiązujących dla usług remontu, przebudowy lub konserwacji statków sklasyfikowanych wg symbolu 35.11 PKWiU oraz ich części, wykonywanych na rzecz armatora niebędącego podatnikiem i posiadającego siedzibę poza terytorium UE oraz na rzecz dzierżawcy statku-płatnika będącego podatnikiem i posiadającego siedzibę w innym kraju UE, zostały wydane odrębne interpretacje o numerach ITPP2/443-163b/10/AP i ITPP2/443-163c/10/AP.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.