Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-657/11-2/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-07
Teza: zastosowania zwolnienia dla usług finansowych (SWIFT)
Słowa kluczowe: banki; usługi-usługi finansowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 08.04.2011 r. (data wpływu 18.04.2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24.06.2011r. (data wpływu 29.06.2011r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 14.06.2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla usług finansowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.04.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla usług finansowych. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 24.06.2011 r. (data wpływu 29.06.2011 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 14.06.2011 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka S.A. Oddział w Polsce („Bank”) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy na rzecz klientów szereg usług finansowych z zakresu bankowości detalicznej. W celu zabezpieczenia możliwości świadczenia usług finansowych i oferowania swoim klientom niezbędnych rozwiązań Bank zmuszony jest korzystać ze zróżnicowanego wyspecjalizowanego wsparcia, w tym w zakresie technologii informatycznej i rozwiązań systemowych.

W tym zakresie Bank nabywał od podmiotu zagranicznego („Usługodawcy”) usługi udostępniania środowiska informatycznego w postaci systemu V pozwalającego na kompleksowe rozliczanie dokonywanych przez klientów transakcji finansowych, które Bank traktuje jako import usług. Dzięki systemowi V Bank miał zapewniony dostęp do aplikacji informatycznych pozwalających Bankowi na oferowanie, obsługę posprzedażową i rozliczanie produktów kredytowych, m.in. kredytów, odnawialnych i nieodnawialnych pożyczek gotówkowych oraz zarządzanie udzielonymi kredytami/pożyczkami. Dodatkowo, oprócz aplikacji bezpośrednio związanych z rozliczaniem transakcji kredytowych i pożyczkowych, system V pozwalał Bankowi na realizację usług związanych z procesowaniem i rozliczaniem transakcji gotówkowych i bezgotówkowych dokonywanych przy użyciu wydanych przez Bank lub we współpracy z innymi podmiotami kart kredytowych i płatniczych, jak również dokonywanie rozliczeń finansowych ze sklepami, w których udzielony został kredyt.

Wraz z udostępnieniem systemu V Bank miał możliwość codziennego przetwarzania zgromadzonych w systemie danych, ich przechowywania, zarządzania bazami danych oraz miał zapewnioną nieprzerwaną komunikację z pozostałymi systemami funkcjonującymi w Banku. Dane zgromadzone w systemie V stanowiły dla Banku podstawową bazę danych wykorzystywaną przez niemal wszystkie komórki organizacyjne Banku. Zgromadzone i przetwarzane w systemie V dane niejednokrotnie podlegały dalszemu transferowi do innych systemów informatycznych działających w Banku. W rezultacie wygenerowane z systemu V bazy danych stanowiły dane źródłowe dla działania innych systemów w Banku i były wykorzystywane m.in. przez takie działy jak dział windykacji, księgowości, kontroli biznesu, czy też marketingu.

Należy podkreślić, iż wykupienie przez Bank dostępu do systemu V pozwalało Bankowi nie tylko na kompleksowe oferowanie określonych produktów bankowych, m.in. w postaci kredytów/pożyczek, czy też możliwości przeprowadzania transakcji przy użyciu kart kredytowych/płatniczych. Z uwagi na zakres generowanych, gromadzonych oraz przetwarzanych przez system V danych, system ten odgrywał zasadniczą rolę w całościowym funkcjonowaniu Banku. Trzeba, bowiem wyraźnie podkreślić, iż aplikacje udostępnione w ramach systemu V ze względu na ścisły związek z oferowanymi przez Bank produktami, miały bezpośrednie przełożenie na całościowe prowadzenie przez Bank działalności finansowej.

Mając na uwadze dotychczasowy rozwój działalności bankowej na świecie, uznać należy, że nabycie przez Bank komplementarnych usług udostępnionych przez system V, było niezbędne nie tylko dla zabezpieczenia obszarów istotnych dla funkcjonowania Banku, ale również budowania pozycji konkurencyjnej Banku na polskim rynku usług finansowych. Udostępnione w ramach systemu V aplikacje służyły, bowiem nie tylko profesjonalnej i kompleksowej obsłudze klienta, ale również stworzeniu rozwiązań systemowych zmierzających do zapewnienia maksymalnego poziomu bezpieczeństwa zarówno dla klienta, jak i podejmowanych przez Bank decyzji biznesowych.

Wśród kluczowych dla działalności finansowej Banku aplikacji wykorzystywanych w ramach systemu V szczególną uwagę należy zwrócić na następujące aplikacje:

*   Aplikacja wykorzystywana do analizy i przetwarzania wniosku kredytowego klienta, umożliwiająca m.in.:
    *   obsługę i przetwarzanie wniosku klienta o otwarcie produktów bankowych (pożyczek/kredytów, kart);
    *   weryfikację danych z aplikacji klienta; porównanie danych klienta z bazą zastrzeżonych dokumentów oraz nierzetelnych klientów;
    *   weryfikację historii klienta w Biurze Informacji Kredytowej oraz podjęcie decyzji o akceptacji, bądź odrzuceniu wniosku klienta.

*   Aplikacja zapewniająca obsługę pożyczek/kredytów m.in. w zakresie:
    *   otwarcia rachunków i rejestracji udzielanych pożyczek/kredytów;
    *   prowadzenia rachunków klientów: kalkulacji odsetek; rejestracji, obsługi i przetwarzania płatności gotówkowych i bezgotówkowych; rejestracja dokonanych wpłat wraz z ich automatyczną alokacją; naliczanie opłat, prowizji, odsetek do rachunku kredytu; naliczanie wysokości opłat za ubezpieczenie;
    *   obsługi i automatycznego przetwarzania zmian na rachunkach dotyczących m.in. oprocentowania, zmian okresu kredytowania, kwoty raty;
    *   monitorowania terminowości spłat kredytów/pożyczek wraz z rejestracją płatności dokonanych niezgodnie z regulaminem; zamykanie rachunków;
    *   obsługi rachunków kart kredytowych;
    *   rejestrowania oraz rozliczania transakcji na rachunkach kart kredytowych;
    *   rejestracji, przechowywania i zmiany danych klienta;
    *   gromadzenia danych niezbędnych dla wygenerowania wyciągów;
    *   generowania raportów dziennych.

*   Aplikacja przeznaczona do klasyfikacji zrealizowanych przez klienta operacji, bądź wystąpienia zdarzeń związanych z oferowanymi klientom produktami przy pomocy funkcjonujących w systemie kodów; zapewniająca realizację złożonych przez klientów zleceń.

*   Aplikacja dla wprowadzania oraz modyfikacji systemu parametrów sterujących procesem kredytowym (produkty, oprocentowanie, opłaty, prowizje, ubezpieczenia, listy do klientów itp.).

*   Aplikacja wykorzystywana do autoryzacji kart wydanych przez Bank oraz kart wydanych we współpracy z innymi podmiotami; zakresem działania przedmiotowej aplikacji jest aktualizacja zgromadzonych w należącym do Banku systemie autoryzacyjnym STIP informacji dotyczących m.in. potwierdzenia złożonego zlecenia przez klienta, identyfikację klienta, dokonania autoryzacji, informacji o wielkości przyznanego limitu, odrzucenia lub zastrzeżeń transakcji gotówkowych bądź bezgotówkowych, potwierdzenia możliwości realizacji transakcji poprzez wysłanie kodu akceptacji, jak również zapewnienie przeprowadzania płatności przez klienta w kasach podmiotów współpracujących (m.in. w sieci handlowej Real).

*   Aplikacja generująca dane niezbędne dla funkcjonowania działu windykacyjnego poprzez gromadzenie danych o dokonanych spłatach, zapewniająca kontrolę terminowości spłat, rejestrująca powstałe zaległości. Dodatkowo, dzięki parametryzacji aplikacja ta (na podstawie zdefiniowanych kryteriów) zapewnia m.in. automatyczne „zaszeregowanie” oraz przypisanie wierzytelności windykatorom.

*   Aplikacja dla tworzenia, konfiguracji i obsługi sklepów/partnerów m.in. poprzez rejestrację dokonanych transakcji oraz płatności, dokonanie parametryzacji rozliczeń, zarządzanie bieżącymi oraz nowymi rozrachunkami z partnerami, potwierdzenie przelewów, monitorowanie bieżących rozrachunków itp.

*   Aplikacja służąca do zarządzania oraz monitorowania udzielonych uprawnień dla użytkowników systemu, zmierzająca do zagwarantowania bezpieczeństwa dla realizowanych przez Bank transakcji oraz zgromadzonych w systemie danych. Jak zostało wcześniej wskazane udostępnione w ramach systemu V moduły, a przede wszystkim wygenerowane za ich pomocą dane były wykorzystywane również przez inne systemy informatyczne funkcjonujące w Banku. Wśród systemów pozostających poza Systemem V, jednakże ściśle z nim powiązanych należy w szczególności zwrócić uwagę na:

*   System służący gromadzeniu oraz dalszemu przetwarzaniu informacji o podjętych w systemie V decyzjach kredytowych,

*   Systemy finansowe (aplikacje) funkcjonujące w Banku, w tym min.:
    *   system CODA – mimo, że system V nie jest bezpośrednio wykorzystywany w procesie rejestrowania zdarzeń w księdze głównej Banku, to jednak interfejs działający w księdze głównej generujący wsady do systemu CODA bazuje bezpośrednio na plikach wygenerowanych w modułach systemu V.
    *   system MuIticash - aplikacja służąca do przetwarzania wyciągów bankowych skutkująca bezpośrednimi zapisami w plikach systemu V, przy czym pliki wsadowe do Multicash generowane są przy pomocy interfejsów bazujących na danych wygenerowanych z systemu V.
    *   aplikacja IF08 - interfejs służący do przetwarzania wszystkich rodzajów plików rozliczeniowych związanych z dokonanymi transakcjami i płatnościami, na skutek, czego wszystkie dane wygenerowane z modułów systemu V podlegają dalszemu przetwarzaniu w aplikacji IF08.

Odnosząc się do korelacji systemu V z innymi systemami Banku należy uznać, iż korelacja ta odnosi się do niezbędnych dla działania Banku aplikacji umożliwiających m.in.:

*   bezpośrednie księgowania wykonanych transakcji finansowych;
*   księgowania uzupełniające debetowe i kredytowe na kontach klientów, w tym również korekty księgowań;
*   kwalifikację rachunków wg przeterminowania;
*   identyfikację płatności niedokonanych w terminie oraz rozpoczęcie procesu windykacyjnego;
*   obsługę elektronicznych wyciągów;
*   zarządzanie strategiczne dla wprowadzania nowych aplikacji finansowych;
*   funkcjonowanie platformy bankowości internetowej;
*   generowanie, formatowanie oraz obsługę wyciągów bankowych; wspomaganie rozwiązywania problemów oraz badania zgodności.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej zakres działania poszczególnych aplikacji funkcjonujących w ramach systemu V stwierdzić, należy, że Bank na skutek udostępnionego przez Usługodawcę systemu otrzymywał kluczowe dla działalności bankowej wsparcie informatyczne pozwalające mu na skuteczne oferowanie produktów bankowych oraz ich kompleksowe rozliczenie. Dodatkowo, poprzez gromadzenie przez system szerokiego zakresu danych, m.in. danych demograficznych klientów, posiadanych przez nich produktów oraz preferencji, system ten pozwalał również na ciągłe dostosowanie oferowanych przez Bank produktów do istniejącej na rynku sytuacji. Dzięki aplikacjom zapewniającym wsparcie w zakresie tworzenia hurtowni danych, przetwarzania oraz przechowywania danych osobowych, jak również aplikacji związanych z zasilaniem hurtowni danych, obsługi posprzedażowej kredytów/pożyczek w odniesieniu do zmiany danych klientów, zmiany parametrów sprzedanego przez Bank produktu oraz zmiany realizacji dyspozycji klientów, Bank miał możliwość nie tylko zapewnienia profesjonalnej obsługi klienta, ale również na utrzymywanie pozycji konkurencyjnej na polskim rynku usług finansowych.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej zakres czynności stwierdzić należy, że Bank dzięki systemowi V miał możliwość nie tylko sprzedaży klientom oferowanych przez Bank produktów finansowych, ale również miał ciągły dostęp do danych związanych z tymi transakcjami. Nabycie przez Bank dostępu do aplikacji informatycznych oferowanych przez Usługodawcę, pozwalał mu na udzielanie kredytów oraz ich posprzedażową obsługę, zarządzanie kredytami, realizację transakcji za pomocą kart oraz dokonywanie rozliczeń finansowych ze sklepami. Tym samym, usługi te, jak również usługi w postaci umożliwienia wygenerowania danych niezbędnych dla funkcjonowania zewnętrznego systemu windykacyjnego oraz usługi niezbędne dla zapewnienia prawidłowego gromadzenia oraz przetwarzania danych osobowych, uznać należy za kluczowe dla zapewnienia możliwości świadczenia przez Bank podstawowych usług finansowych na rzecz swoich klientów.

W związku z ciągłym rozwojem rynku bankowego na świecie, nabycie tego rodzaju usług przez Bank należy, zatem traktować jako jeden z warunków zapewnienia efektywnego prowadzenia działalności. Tym samym nabycie dostępu do systemu profesjonalnie realizującego rozliczenia transakcji finansowych było nie tylko konieczne dla zapewnienia prawidłowego świadczenia usług przez Bank na rzecz swoich klientów, ale również niezbędne dla zagwarantowania potencjalnym klientom właściwego poziomu świadczonych usług oraz ich bezpieczeństwa. Jednocześnie, dzięki udostępnionym w ramach systemu V aplikacjom Bank miał nie tylko możliwość sprawnego przeprowadzenia procesu obsługi klienta, ale przede wszystkim miał możliwość wprowadzenia mechanizmów optymalizacji ryzyka. Przeprowadzona dzięki systemowi prawidłowa ocena ryzyka zdolności kredytowej klienta miała, bowiem bez wątpienia wpływ na zmniejszenie potencjalnych strat finansowych Banku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy nabywane przez Bank od podmiotu zewnętrznego usługi związane z funkcjonowaniem systemu V były do dnia 31 grudnia 2010 r. objęte zakresem zwolnienia z podatku od towarów i usług?

W opinii Banku w zakresie przedstawionym we wniosku usługi, które Bank nabywał od zewnętrznych kontrahentów podlegały zwolnieniu z podatku od towarów i usług („podatek VAT”) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., „ustawa VAT”). Zgodnie z treścią powyższego przepisu zwolnieniu od podatku VAT podlegały usługi wymienione w załączniku nr 4 do tejże ustawy. Wśród usług wymienionych w przywołanym załączniku, pod pozycją 3, wskazywano m.in. usługi pośrednictwa finansowego zawarte sekcji J, działach 65-67 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Należy podkreślić, iż zgodnie z dyspozycją art. 8 ust. 3 ustawy VAT obowiązującą do 31 grudnia 2010 r., usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej były identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji. W konsekwencji, w celu prawidłowego ustalenia zasad opodatkowania, w tym m.in. możliwości zastosowania zwolnienia, niezbędne jest ustalenie czy usługi nabywane przez Bank należały do zakresu usług zwolnionych wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy VAT. W związku z faktem, iż do dnia 31 grudnia 2010 r. klasyfikacji dla celów podatku VAT należy dokonywać wg regulacji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r., Bank będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia dla nabywanych przez siebie usług, jeśli przedmiotowe usługi będą stanowić jedną z kategorii usług zawartych w sekcji J w działach 65-67 PKWiU.

Dokonując formalnej analizy klasyfikacji usług udostępnienia na rzecz Banku środowiska informatycznego przez zagranicznego kontrahenta, jako usług pomocniczych w stosunku do usług pośrednictwa finansowego, należy wykazać, że usługi takie uznawane były jako usługi pomocnicze do usług wymienionych w dziale 65 PKWiU.

W ocenie Banku klasyfikacja przedstawionych we wcześniejszej części wniosku usług, jako usług pomocniczych związanych z pośrednictwem finansowym uzasadniona jest przede wszystkim charakterem tychże usług. Wszystkie podejmowane w ich ramach działania pozostawały w ścisłym związku z działalnością Banku. Jak zostało wcześniej wykazane nabywane przez Bank usługi składały się z wielu elementów stanowiących nieodłączną całość procesu realizacji usług pośrednictwa finansowego przez Bank.

Należy podkreślić, iż nabywane przez Bank usługi polegały na nierozerwalnym wsparciu działalności Banku w zakresie pośrednictwa finansowego, stanowiąc niezbędny składnik realizowanego przez Bank procesu obsługi sprzedawanych produktów bankowych, obsługi transakcji dokonywanych przy pomocy kart, czy rozliczeń z kontrahentami.

Podkreślić, bowiem należy, że usługi nabywane przez Bank zapewniały wsparcie w zakresie zarówno oferowania, obsługi jak i rozliczania usług finansowych oferowanych przez Bank. W konsekwencji, zdaniem Banku, usług tych nie należy rozpatrywać w oderwaniu od usług finansowych świadczonych przez Bank. Uznać, zatem należy, że bez nabycia przedmiotowych usług prawidłowa realizacja usług oferowanych przez Bank (usług finansowych w postaci udzielania kredytów, pożyczek, czy dokonywania transakcji za pomocą kart) byłaby wręcz niemożliwa. Ponadto, należy wyraźnie pokreślić, że usługi te nie tylko służyły zapewnieniu lub usprawnieniu działań podejmowanych przez Bank, ale również miały zasadnicze znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa klienta, co niewątpliwie znalazło odzwierciedlenie w procesie decyzyjnym klientów Banku. Tym samym, za bezsprzeczne uznać należy okoliczność, iż wszystkie przedstawione w przedmiotowym stanie faktycznym usługi miały bezpośredni wpływ na efektywność prowadzenia działalności przez Bank. Zapewnienie Bankowi możliwości oferowania klientom produktów bankowych, rozliczanie oraz obsługa udzielonych kredytów/pożyczek, jak również zapewnienie możliwości dokonywania transakcji za pomocą kart uznać należy za jeden z warunków efektywnego prowadzenia działalności bankowej. Tym samym podejmowanie współpracy z podmiotami profesjonalnie zajmującymi się obsługą produktów bankowych oraz płatności za pomocą kart było nie tylko konieczne dla zapewnienia profesjonalnej obsługi transakcji gotówkowych i bezgotówkowych, ale również było niezbędne dla zagwarantowania potencjalnym klientom właściwego poziomu świadczonych usług oraz ich bezpieczeństwa. Mając na uwadze dynamiczny rozwój działalności bankowej na świecie, uznać należy, że nabywane przez Bank usługi należy postrzegać jako jedną usługę składającą się z wielu elementów stanowiących nieodłączną całość, niezbędnych zarówno dla usprawnienia procesów operacyjnych, zagwarantowania procesów kontrolnych, jak również stworzenia i utrzymania pozycji konkurencyjnej na rynku.

W tym miejscu należy podkreślić, iż jako usługi pomocnicze w stosunku do usług pośrednictwa finansowego należy traktować usługi, w ramach, których wykonywane są czynności faktyczne lub prawne związane ze świadczeniem usług samego pośrednictwa finansowego. Dlatego też w ocenie Banku, jako usługi pomocnicze w stosunku do usług pośrednictwa finansowego należy właśnie traktować przedmiotowe usługi, w ramach, których Bank w rzeczywistości wykonywał czynności faktyczne lub prawne związane ze świadczeniem usług pośrednictwa finansowego. Czynności zrealizowane dzięki systemowi udostępnionemu przez zewnętrznego kontrahenta były niezbędne dla sprawnego wykonywania świadczonych przez Bank usług bankowych na rzecz klientów. W związku z istniejącym zakresem przedmiotowych usług oraz ich znaczeniem dla sprawnego wykonywania czynności przez Bank, usługi te uznać należy za specyficzne dla usług świadczonych przez Bank oraz za stanowiące istotny element w procesie wykonywania samych czynności bankowych.

Powyższa analiza jest zgodna z wykładnią prezentowaną przez organy podatkowe (m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. IPPP1/443-369/09-2/IG/JL), zgodnie, z którą w sytuacji, gdy dane usługi są specyficzne oraz pełnią istotną rolę dla usług pośrednictwa finansowego, wówczas należy uznać, że usługi te ze względu na swój zakres przedmiotowy samodzielnie nie miałyby żadnego znaczenia gospodarczego, bądź też ich znaczenie miałoby zupełnie odmienny charakter. Co do zasady bowiem tego rodzaju usługi są tak mocno powiązane z usługą pośrednictwa finansowego świadczonego przez Bank, że ich odrębne traktowanie wydaje się być pozbawione racjonalnych argumentów. Dlatego też ze względu na przedstawiony zakres nabywanych przez Bank usługi dostępu do aplikacji służących do udzielania kredytów/pożyczek ich obsługi oraz zarządzania, wdrożenia oraz rozliczania transakcji dokonywanych za pomocą kart, czy też nabyciu innych usług niezbędnych dla zapewnienia prawidłowego gromadzenia oraz przetwarzania danych osobowych uznać należy za ściśle powiązane z usługą pośrednictwa finansowego. Usługi udostępnienia środowiska informatycznego przez zewnętrznego kontrahenta pozostawały w ścisłym związku ze świadczonymi przez Bank usługami pośrednictwa finansowego i de facto stanowiły kluczowy element procesu ich świadczenia.

W konsekwencji, usługi te należy traktować jako usługi pomocnicze do pośrednictwa finansowego gdzie indziej niesklasyfikowane. Z punktu widzenia Banku, udostępnienie systemu V umożliwiało mu prawidłowe świadczenie usług finansowych, tj. Bank nie mógłby oferować i świadczyć we właściwym zakresie usług pośrednictwa finansowego bez odpowiedniego wsparcia ze strony Usługodawcy. Ponadto, czynności objęte zakresem przedmiotowego wniosku miały bezpośredni wpływ na efektywność Banku oraz ograniczenie ryzyka Banku, związanego ze świadczonymi usługami pośrednictwa finansowego. Zaprezentowane powyżej stanowisko Banku wskazujące na pomocniczy charakter przedmiotowych czynności znajduje również uzasadnienie w interpretacjach przepisów prawa podatkowego, jak również stanowisku sądów administracyjnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na wykładnię zaprezentowaną m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. I FSK 1582/08, zgodnie, z którym dla dokonania klasyfikacji danej czynności zasadnicze znaczenie należy przypisać przede wszystkim funkcji pełnionej przez tę czynność oraz jej charakterowi. Przyjmuje się, bowiem, że sam sposób świadczenia danej usługi nie będzie rozstrzygał sposobu opodatkowania usług. Co do zasady, będzie on miał znaczenie jedynie dla określenia miejsca świadczenia usługi. Jeśli jednak określone czynności służą bezpośrednio zapewnieniu i sprawnej realizacji usług pośrednictwa finansowego, a zatem stanowią integralną część usługi bankowej/finansowej, wówczas niezależnie od metody ich świadczenia, usługi te będą zachowywać charakter usług pomocniczych do usług pośrednictwa finansowego. Mając na uwadze okoliczność, iż sam sposób świadczenia danej usługi nie określa jej funkcji prawnej (celu), a tym samym nie determinuje charakteru prawnego danej usługi, przedstawione powyżej argumenty niewątpliwie przemawiać będą za uznaniem nabywanych przez Bank usług udostępnienia systemu do podmiotu zewnętrznego jako usług pomocniczych do usługi pośrednictwa finansowego.

Należy również pokreślić, iż linia interpretacyjna przyjęta przez NSA znalazła odzwierciedlenie w interpretacjach organów podatkowych. Prawidłowość założenia, że usługi istotne i specyficzne dla usług pośrednictwa finansowego stanowiące niezbędny element świadczonych przez Bank usług pośrednictwa finansowego, powinny korzystać ze zwolnienia z podatku VAT została potwierdzona m.in. w interpretacji z dnia IPPP2/443-515/09-2/MS z dnia 4 sierpnia 2009 r., w interpretacji z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. IPPP3/443-835/09-4/MPe; w interpretacji z dnia 8 października 2010 r., sygn. IBPP2/443-581/10/BW, w interpretacji z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. IPPP1/443-822/10-2/AP, w interpretacji z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. IPPP3/443-313/10-2/KT, czy też w interpretacji indywidualnej z dnia 30 października 2009 r., sygn. IPPP2/443-879/09-4/PW.

Możliwość zastosowania zwolnienia nabywanych przez Bank przedmiotowych usług znajduje również potwierdzenie na gruncie prawa wspólnotowego. Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości („ETS”), aby daną usługę można było charakteryzować jako usługę zwolnioną podlegającą zwolnieniu z podatku VAT usługa ta musi odróżniającą się całość, spełniającą w rezultacie specyficzne funkcje usług zwolnionych, jak również odgrywać podstawowe znaczenie dla realizacji usług (powyższe wnioski płyną m.in. z wyroku C-2/95 Sparekassernes Datacenter przeciwko Skatteministeriet oraz C-235/00 Commissioners of Customs Excise przeciwko CSC Financial Services Ltd.).

Jak zostało już wcześniej wykazane, nabyte przez Bank usługi niewątpliwie spełniały wskazane w orzecznictwie ETS warunki. Usługi udostępnienia środowiska stanowią, bowiem odróżniającą się całość, ich specyfika jest charakterystyczna dla transakcji zwolnionych (o czyni świadczy ich ścisłe powiązanie z wykonywanymi przez Bank usługami finansowymi), natomiast nabycie przedmiotowych usług w oderwaniu od operacji wykonywanych przez Bank pozbawione byłoby sensu ekonomicznego.

W ocenie Banku udostępnienie aplikacji umożliwiających oferowanie, obsługę posprzedażową, zarządzanie i rozliczanie produktów kredytowych, jak również aplikacji zapewniających obsługę transakcji gotówkowych i bezgotówkowych dokonywanych przy użyciu kart, czy też rozliczeń finansowych ze sklepami, było niezbędne dla realizacji przez Bank usług pośrednictwa finansowego na rzecz klientów Banku. W związku z dynamicznym rozwojem działalności bankowej, bez nabycia usług objętych zakresem przedmiotowym wniosku Bank nie mógłby, bowiem zarówno oferować oraz świadczyć usług finansowych w sposób efektywny, jak również skutecznie konkurować z innymi podmiotami występującymi na rynku. W rezultacie, więc, nie mógłby on skutecznie świadczyć usług pośrednictwa finansowego w postaci oferowania przez siebie produktów bankowych.

Biorąc pod uwagę dokonaną dotychczas klasyfikację na gruncie PKWiU, przepisy ustawy VAT, jak również wykładnię prawa wspólnotowego, zdaniem Banku nie ulega wątpliwości, że nabywane przez niego usługi udostępnienia środowiska informatycznego służyły umożliwieniu sprzedaży klientowi ostatecznemu usług, jakimi były usługi pośrednictwa finansowego. W konsekwencji, przedstawione szczegółowo w opisie stanu faktycznego usługi, zgodnie z odpowiednimi regulacjami PKWiU należy sklasyfikować jako usługi mieszczące się w sekcji J w grupowaniu 67.13.10-00.90, które na mocy postanowień art. 43 ust. 1 powinny być traktowane jako usługi zwolnione z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że najistotniejszym elementem pozwalającym stwierdzić, czy nabywane przez Bank usługi korzystają ze zwolnienia od podatku, jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji usług wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do klasyfikowania danych usług lub towarów do odpowiednich symboli PKWiU. W świetle zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, zaliczenie danego towaru lub usługi do odpowiedniego grupowania tej klasyfikacji należy do obowiązków zainteresowanego podmiotu (producenta, importera, usługodawcy).

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o grupowanie statystyczne wskazane przez Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego i traci ona swą aktualność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.