Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/4511-83/15/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-04-16
Teza: Czy po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek podatkowy w podatku dochodowym w związku z naliczaniem odsetek od wierzytelności pożyczkowej?
Słowa kluczowe: kapitalizacja; odsetki-naliczanie odsetek; pożyczka; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; udziałowiec
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 16 stycznia 2015 r. (data otrzymania drogą elektroniczną 17 stycznia 2015 r.), uzupełnionym 27 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych naliczenia odsetek od pożyczki udzielonej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, w której pożyczkodawca posiadał udziały – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2015 r. otrzymano drogą elektroniczną ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych naliczenia odsetek od pożyczki udzielonej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, w której pożyczkodawca posiadał udziały.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca udzielił oprocentowanej pożyczki spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, której wspólnikiem pozostawał na dzień udzielenia pożyczki. Na chwilę obecną Wnioskodawca posiada wierzytelność pożyczkową względem Spółki, od której naliczane są odsetki zgodnie z umową pożyczki. Odsetki od pożyczki, zgodnie z umową pożyczki, będą płatne po uprzednim zwrocie kwoty głównej.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Czy po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek podatkowy w podatku dochodowym w związku z naliczaniem odsetek od wierzytelności pożyczkowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, naliczanie odsetek od wierzytelności pożyczkowej nie będzie rodziło po stronie Wnioskodawcy przychodu i w związku z nim obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Obowiązek taki powstanie dopiero w momencie zapłaty odsetek.

Przychody z tytułu odsetek od pożyczek opisanych w stanie faktycznym będą opodatkowane za zasadach opisanych w art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy od odsetek od pożyczek, z wyjątkiem sytuacji, gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 5a pkt 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działalność gospodarcza to działalność zarobkowa:

1.  wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, zdaniem Wnioskodawcy należy stwierdzić, że udzielania pożyczki opisanej w stanie faktycznym nie można uznać za wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Czynności Wnioskodawcy ograniczają się bowiem do zawarcia pojedynczej umowy ze Spółką. Środki stanowią formę dokapitalizowania podmiotu gospodarczego, którego Wnioskodawca był udziałowcem i jest to zdarzenie incydentalne, a nie działalność zorganizowana i ciągła. Reasumując, skoro działalność prowadzona przez Wnioskodawcę nie spełnia wszystkich ustawowych znamion działalności gospodarczej, dochody z tytułu odsetek od pożyczek opodatkowane będą zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 41 ust. 4 ww. ustawy – płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10. Ponadto, zgodnie z ogólnymi zasadami „Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń” (art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Oznacza to, że dochód w postaci odsetek otrzymanych z tytułu umowy pożyczki, który został określony w art. 17 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy nie został wyłączony z kasowej zasady określania przychodu i powstanie w momencie ich faktycznej zapłaty.

Przychód podlegający opodatkowaniu stanowią dochody faktycznie otrzymane, a nie spodziewane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy – odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 7 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem – za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową, wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.

Za przychody z kapitałów pieniężnych – w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uważa się odsetki od pożyczek.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy – przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – z zastrzeżeniem art. 52a, od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej, pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy.

Zryczałtowany podatek, o którym wyżej mowa, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania (art. 30a ust. 6 ww. ustawy).

W myśl art. 41 ust. 4 ww. ustawy – płatnicy, o których mowa w ust. 1 (osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Z treści powyższych przepisów wynika, że odsetki od pożyczek zaliczane są do źródła przychodów z kapitałów pieniężnych. Wyjątek stanowi tylko taka sytuacja, w której udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej, a czynności te stanowią realizację przedmiotu działalności. Przychody (dochody) uzyskane z tego tytułu nie podlegają wówczas opodatkowaniu na podstawie art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W omawianej sprawie Wnioskodawca udzielił pożyczki spółce z o.o., w której był udziałowcem na dzień udzielenia pożyczki. Obecnie Wnioskodawca posiada wierzytelność pożyczkową względem spółki z o.o., od której naliczane są odsetki (zgodnie z umową pożyczki). Odsetki od pożyczki będą płatne po uprzednim zwrocie kwoty głównej przez pożyczkobiorcę.

W tym miejscu zauważyć należy, że Wnioskodawca nie wskazał czy jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, a jeśli jest, to czy przedmiotem tej działalności nie jest udzielanie pożyczek. Jeżeli ta przesłanka zostanie wykluczona to można zgodzić się z Wnioskodawcą, że zawarcie jednej umowy pożyczki mającej charakter incydentalny nie świadczy jeszcze o prowadzeniu działalności gospodarczej. Wówczas działanie Wnioskodawcy polegające na udzieleniu pożyczki spółce z o.o., w której był udziałowcem na dzień udzielenia pożyczki, nie stanowiło realizacji przedmiotu działalności gospodarczej, a przychody uzyskiwane z tytułu odsetek od tej pożyczki opodatkowane będą jako przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy.

Zgodnie z cyt. wyżej art. 11 ust. 1 przychodami m.in. z tytułu odsetek od pożyczek są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne. Zatem do przychodów należy zaliczyć każdą wartość wchodzącą do majątku podatnika, mającą definitywny charakter, powiększającą jego aktywa, którą może rozporządzać jak własną. Za taki przychód nie sposób uznać naliczenia odsetek. Zatem przychód z tytułu odsetek od pożyczki powstanie po stronie Wnioskodawcy dopiero w momencie zapłaty bądź postawienia do dyspozycji odsetek przez pożyczkobiorcę po zwrocie kwoty głównej, o ile nie nastąpi wcześniej kapitalizacja naliczonych odsetek, tj. nie nastąpi doliczenie kwoty naliczonych, lecz jeszcze nie zapłaconych odsetek od pożyczki do kwoty ich kapitału, co pozwala na ich dalsze oprocentowanie. Albowiem w wyniku kapitalizacji – pomimo braku przepływu naliczonych odsetek na rachunek pożyczkodawcy – w dniu kapitalizacji następuje postawienie tych odsetek do dyspozycji. Tym samym należy uznać, że w wyniku kapitalizacji wierzyciel uzyskuje korzyść ekonomiczną w postaci zwiększenia kwoty, od której naliczane są dalsze odsetki. To zaś oznacza, że w momencie kapitalizacji odsetek pożyczkodawca otrzymuje wynagrodzenie za udostępnienie kapitału, stanowiące przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Podsumowując, do kategorii przychodów z kapitałów pieniężnych – zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie sposób zaliczyć naliczonych lecz nie otrzymanych przez Wnioskodawcę bądź postawionych do dyspozycji Wnioskodawcy odsetek, o ile nie nastąpiła kapitalizacja naliczonych odsetek. Odsetki te będą przychodami w dacie ich faktycznego otrzymania bądź postawienia do dyspozycji, który to przychód Wnioskodawca powinien opodatkować jako przychód z kapitałów pieniężnych na zasadach określonych w art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.