Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1580/11/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-02-09
Teza: zwolnienie usług kształcenia i wychowania (szkoła tańca), zwolnienieorganizowania obozów, kolonii i zimowisk.
Słowa kluczowe: kolonie i obozy; kształcenie; placówki-placówka oświatowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2011 r. (data wpływu 24 listopada 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia świadczonych usług - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia świadczonych usług.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w chwili obecnej jest zarejestrowany jako placówka oświatowo-wychowawcza pod nr 105. W dniu 3 stycznia 2011 r. na podstawie art. 82 ust. 3 oraz art. 5e ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, Starosta dokonał wpisu do ewidencji szkół i placówek Powiatu. Wnioskodawca prowadzi zajęcia na terenie szkół podstawowych i przedszkoli. Są to zajęcia edukacyjno-wychowawcze z zakresu tańca, popularyzacji tańca i zasad dobrego wychowania w różnych sytuacjach życiowych. Placówka działa w oparciu o statut oraz ustawę z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Placówka zamierza organizować obozy, kolonie, zimowiska taneczne dla dzieci i młodzieży. Organizacja obejmuje zakup usług obcych takich jak: transportowe, gastronomiczne, zakwaterowanie itp. Wnioskodawca nie posiada środków transportu oraz środków trwałych w postaci obiektów budowlanych, które stanowiłyby bazę noclegową i gastronomiczną. Wnioskodawca jest organizatorem turystyki wpisanym pod nr 217 przez Wojewodę.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę, będącego placówką oświatowo-wychowawczą, objętą ustawą o systemie oświaty, w zakresie nauki tańca i dobrych manier (zakres kształcenia i wychowania, kształtowanie i rozwijanie uzdolnień w zakresie ruchowo tanecznym i zasad dobrego wychowania) podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust 1 pkt 26a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Czy usługi organizacji obozów, kolonii i zimowisk, które świadczy Wnioskodawca będą podlegały również zwolnieniu od podatku z jednoczesnym zwolnieniem z obowiązku odprowadzenia podatku na podstawie art. 119 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego treść art. 43 pkt 26 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług, świadczone usługi podlegają zwolnieniu od podatku. Wnioskodawca jest jednostką objętą systemem oświaty. Jednostka prowadzi zajęcia w zakresie kształcenia i wychowania. Zatem w myśl art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ww. ustawy, usługi świadczone przez tą jednostkę oświatowo-wychowawczą są zwolnione od podatku od towarów i usług, jest to kształcenie i rozwijanie uzdolnień w zakresie ruchowo-tanecznym i zasad dobrego wychowania.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o § 13 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia wykonawczego VAT świadczone przez Wnioskodawcę, czyli placówkę oświatowo-wychowawczą, usługi polegające na organizacji obozów, kolonii i zimowisk dla dzieci i młodzieży uczestniczących w zajęciach prowadzonych przez Wnioskodawcę, zwolnione są od podatku, tym samym Wnioskodawca nie ma obowiązku odprowadzania podatku VAT na podstawie art. 119 ustawy o VAT z tytułu organizacji turystyki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Ponadto, zgodnie z przepisem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy, stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie zaznacza się, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.

Należy wskazać, że zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku oraz zwolnień od podatku.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów. Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

*   oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

W świetle art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), system oświaty obejmuje placówki oświatowo-wychowawcze, w tym szkolne schroniska młodzieżowe, umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku i organizacji czasu wolnego.

Według art. 82 ust. 1 tej ustawy, osoby prawne i fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek.

Regulacje art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanych przepisach wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Ograniczenie umożliwiające skorzystanie z niniejszego zwolnienia ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy, nie wystarcza, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi zajęcia edukacyjno wychowawcze z zakresu tańca, popularyzacji tańca i zasad dobrego wychowania w różnych sytuacjach życiowych na terenie szkół podstawowych i przedszkoli. Działa w oparciu o statut oraz ustawę o systemie oświaty. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako placówka oświatowo-wychowawcza, w oparciu o ustawę o systemie oświaty.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisanych we wniosku okoliczności należy stwierdzić, iż z uwagi na fakt, że Wnioskodawca posiada wpis do ewidencji szkół i placówek Powiatu, mieści się w katalogu jednostek objętych systemem oświaty i jako placówka oświatowo-wychowawcza świadczy usługi w zakresie kształcenia i wychowania (zajęcia edukacyjno-wychowawcze z zakresu tańca, popularyzacji tańca i zasad dobrego wychowania w różnych sytuacjach życiowych), wypełniona zostaje podmiotowo-przedmiotowa dyspozycja art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy, co oznacza, że przedmiotowe usługi są zwolnione od podatku VAT.

W odniesieniu natomiast do kwestii organizacji obozów, kolonii i zimowisk wskazać należy na treść § 13 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zgodnie z którym zwalnia się od podatku usługi obozów, kolonii lub usługi o podobnym charakterze, organizowane przez szkoły i inne jednostki objęte ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), świadczone wyłącznie na rzecz dzieci i młodzieży z tych szkół i jednostek.

Biorąc pod uwagę treść powołanego przepisu należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca będzie organizował obozy, kolonie i zimowiska dla dzieci i młodzieży uczestniczących w zajęciach prowadzonych przez własną placówkę, która jest jednostką objętą systemem oświaty, to do świadczenia tych usług będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku przewidziane w § 13 ust. 1 pkt 15 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r.

Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.