Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.656.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: W zakresie ciążących obowiązków płatnika na administratorze
hipoteki w związku z wypłata należności na rzecz
obligatariuszy.
Słowa kluczowe: hipoteka
obligacje
odsetki
płatnik
syndycy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Pozostali płatnicy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 września 2025 r. (wpływ do organu 3
    września 2025 r.).Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka A. sp. z o.o. wyemitowała siedem serii obligacji (A3, A4, A5, A7, A9, B1, B2), które
    zostały zabezpieczone poprzez ustanowienie dla każdej z serii ograniczonych praw
    rzeczowych w postaci hipotek umownych łącznych na nieruchomościach będących
    własnością Spółki. Emitent zawarł umowy z administratorem hipoteki, w celu
    wykonywania przez niego praw i obowiązków wierzycieli hipotecznych. W 2022 roku
    została ogłoszona upadłość Spółki. Do pełnienia funkcji syndyka masy upadłości Emitenta
    została wyznaczona spółka B. sp.k. W toku postępowania upadłościowego Syndyk
    sporządził listę wierzytelności. W odniesieniu do wierzytelności wynikających z obligacji
    został umieszczony administrator hipoteki, a jednocześnie na liście wierzytelności nie
    zostali umieszczeni poszczególni obligatariusze. Rozdysponowanie zbiorczej kwoty
    wierzytelności przekazanej administratorowi hipoteki pomiędzy obligatariuszy jest
    obowiązkiem administratora hipoteki. Obowiązek ten potwierdzają również Umowy o
    powołanie administratora hipoteki, zawarte pomiędzy Emitentem a administratorem
    hipoteki. Umowy regulują także kolejność zaspokajania zobowiązań emitenta z kwot
    uzyskanych przez administratora hipoteki, wg kategorii zobowiązań:
    a) kategoria pierwsza: udokumentowane i uzasadnione koszty i wydatki Administratora
    Hipoteki związane z dochodzeniem zaspokojenia z przedmiotu hipoteki, w kwocie nie
    większej niż 10% wartości nominalnej niewykupionych obligacji, oraz niewypłacone
    wynagrodzenie Administratora Hipoteki,
    b) kategoria druga: wartość nominalna niewykupionych przez Emitenta Obligacji,
    c) kategoria trzecia: Należności Administratora Hipoteki wobec Emitenta inne niż
    zaspokojone w kategorii pierwszej,
    d) kategoria czwarta: należne i niewypłacone przez Emitenta odsetki od Obligacji.
    Wypłata dla obligatariuszy została zrealizowana przez administratora hipoteki i składała
    się z następujących części/komponentów:
    Część kapitałowa - spłata kapitału wniesionego przez obligatariuszy;
    Część odsetkowa - wypłata odsetek od kapitału wniesionego przez obligatariuszy;
    Odsetki za zwłokę - kwota odsetek za zwłokę w wypłacie powyższych komponentów,
    powstałych w wyniku braku wykupu obligacji/ wypłaty odsetek w terminie.
    Koszty postępowania - spłata poniesionych kosztów postępowania sądowego,
    egzekucyjnego. Administrator hipoteki po uzyskaniu od Syndyka środków pieniężnych
    wypłacił obligatariuszom - osobom fizycznym część kapitałową, część odsetkową, odsetki

    za zwłokę, koszty postępowania. W odniesieniu do uzyskanych dochodów z części
    odsetkowej oraz odsetek za zwłokę administrator hipoteki obliczył 19% zryczałtowany
    podatek dochodowy i przelał na rachunek właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
    Wskazał Pan, że to Pan jest administratorem hipoteki jako osoba fizyczna, prowadząca
    działalność gospodarczą. Jest Pan zobowiązany do spłaty wierzytelności obligacyjnych, a
    tym samym pełnię rolę administratora hipoteki i jednocześnie płatnika. Występuje Pan z
    wnioskiem jako płatnik, a nie podatnik. Pan interes prawny w uzyskaniu interpretacji,
    polega na tym, że jeśli zaprezentowane przez Pana stanowisko dot. przyjęcia obowiązków
    płatnika, tj. naliczenia i odprowadzenia podatku, okaże się nieprawidłowe, będzie Pan
    zobowiązany do wystąpienia o zwrot wpłaconych tytułem podatku środków, a następnie
    przekazanie zwróconych środków obligatariuszom celem dokonania przez nich
    rozliczenia. Interes ten polega również na tym, że zostanie wyeliminowany stan
    niepewności co do tego, czy na gruncie przepisów prawa podatkowego był Pan płatnikiem
    i w związku z tym był Pan zobowiązany do naliczenia i odprowadzenia przedmiotowego
    podatku.
    W załączeniu przesłał Pan warunki emisji obligacji (dla wszystkich serii obligacji warunki
    emisji oparte na tym samym wzorze dokumentu), zawiadomienie o wpisie hipoteki na
    Pana rzecz jako administratora hipoteki, umowę o powołanie administratora hipoteki (dla
    wszystkich serii obligacji umowa oparta na tym samym wzorze dokumentu), plan podziału
    - dokumenty te potwierdzają, że jest Pan administratorem hipoteki. Przedmiotowa
    umowa potwierdza również Pana obowiązek dokonywania wypłat na rzecz obligatariuszy,
    o których mowa we wniosku.

## Pytanie

Czy na gruncie przedstawionego stanu faktycznego na administratorze hipoteki ciążą
    obowiązki płatnika PIT w zakresie spłaty wierzytelności obligacyjnej (część odsetkowa oraz
    odsetki za zwłokę) obligatariuszom Spółki?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT za przychody co do zasady uznaje się otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych.
    Zgodnie z art. 8 OP płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka
    organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów
    prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we
    właściwym terminie organowi podatkowemu.
    Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, za przychody z kapitałów pieniężnych
    uważa się odsetki (dyskonto) od papierów wartościowych. Według art. 30a ust. 1 pkt 2
    ustawy o PIT, od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek i dyskonta od papierów
    wartościowych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy. Na podstawie art. 41
    ust. 1 Ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i
    ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,
    które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
    18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
    zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
    świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
    określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o
    których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o
    której mowa w art. 27 ust. 1. Zgodnie z ust. 4 tego artykułu, płatnicy (o których mowa
    powyżej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych
    wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości
    pieniężnych z tytułów określonych w (...) art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z

    zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21. W ocenie Wnioskodawcy na administratorze hipoteki
    ciążą obowiązki płatnika PIT w zakresie spłaty wierzytelności obligacyjnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z powołanej definicji płatnika wynika, że o tym, kto jest płatnikiem danego podatku
    rozstrzyga treść przepisów odpowiedniej ustawy właściwej dla tego podatku. Ma to swój
    wyraz w sformułowaniu „obowiązana na podstawie przepisów prawa”. Ustalenie czy dany
    podmiot jest w konkretnym przypadku płatnikiem możliwe jest więc jedynie w oparciu o
    szczegółowe regulacje prawa podatkowego (w przedmiotowej sprawie - ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Na płatniku ciążą zatem trzy podstawowe obowiązki, tj.:
        1) obliczenia podatku w prawidłowej wysokości,
        2) pobrania podatku,
        3) wpłacenia pobranego podatku do właściwego organu podatkowego.
    Tak określone obowiązki determinują także zakres odpowiedzialności płatnika.
    W myśl art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy, zgodnie z
    którym:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W świetle powyższego przepisu, podatkiem dochodowym nie są obciążone wyłącznie
    dochody wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c ww. ustawy oraz dochody, od których
    zaniechano poboru podatku. Zatem, wszelkie dochody podatnika niewymienione
    enumeratywnie w katalogu zwolnień bądź zaniechań są opodatkowane.
    Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie w pkt 7 i 9 wymieniono:
        kapitały pieniężne (pkt 7)
        inne źródła (pkt 9).
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art.
      25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji

      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Istotą nieodpłatnego świadczenia jest bowiem fakt, że podmiot otrzymujący takie
    świadczenie nie jest zobowiązany do żadnego wzajemnego świadczenia względem
    świadczeniodawcy. Natomiast jakikolwiek przejaw wzajemności wyklucza możliwość
    uznania danego świadczenia jako nieodpłatnego.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten
    katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma
    charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z
    elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach , dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności" dowodzi, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.

    ustawy, w tym również premie przyznawane w związku z uczestnictwem w różnego
    rodzaju akcjach, czy programach.
    Odrębne źródło przychodów stanowią kapitały pieniężne, wymienione przez ustawodawcę
    w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki (dyskonto) od papierów
      wartościowych.
    Zgodnie z art. 30a ust. 1 ww. ustawy:
    Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
    dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a:
      2) z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych, z wyjątkiem odsetek
      stanowiących dochód z wykupu przez emitenta obligacji, o którym mowa w pkt 2a;
      2a) od dochodu z wykupu przez emitenta obligacji, od których są należne
      świadczenia okresowe.
    Wyjaśnić należy, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      § 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel
      może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i
      chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik
      odpowiedzialności nie ponosi.
      § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki
      ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej
      Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy
      wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać
      odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
    W analizowanej sytuacji wypłaca Pan jako administrator hipoteki na rzecz obligatariuszy
    m. in. wierzytelności z tytułu posiadanych obligacji, odsetki od kapitału oraz odsetki za
    zwłokę.
    Zatem kwota odsetek za zwłokę będzie stanowiła przychód z innych źródeł, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
    dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika
    pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-
    5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21
    (art. 41 ust. 4 ustawy).
    W świetle przedstawionych regulacji płatnikami są podmioty, które w momencie
    powstania zobowiązania podatkowego dysponują środkami finansowymi podatnika lub

    dokonują czynności związanych z operacjami na jego majątku (w postaci wypłaconych
    /przekazanych środków pieniężnych).
    Na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1, pkt 1-11 oraz 11b-13 z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21
    Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Na mocy art. 42 ust. 1a omawianej ustawy:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby,
      roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące
      podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust.
      10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do treści art. 42a ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Natomiast według art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach (t. j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 708, z późn. zm.):
      Przed rozpoczęciem emisji obligacji emitent jest obowiązany zawrzeć w formie
      pisemnej pod rygorem nieważności umowę z administratorem hipoteki, który
      wykonuje prawa i obowiązki wierzyciela hipotecznego we własnym imieniu, lecz na
      rachunek obligatariuszy. Administratorem hipoteki może być także bank pełniący

      funkcję banku-reprezentanta. Do administratora hipoteki przepisy art. 80 ust. 2-5
      stosuje się odpowiednio. W przypadku wygaśnięcia umowy administrator hipoteki
      wykonuje prawa i obowiązki wierzyciela hipotecznego do czasu zawarcia przez
      emitenta umowy z nowym administratorem.
    Jak przyjmuje się w doktrynie, administrator hipoteki wykonuje prawa i obowiązki
    obligatariuszy, których roszczenia w stosunku do emitenta zostały zabezpieczone
    hipoteką na nieruchomości. W związku z powyższym wpis w księdze wieczystej obciążonej
    hipoteką nieruchomości nie zawiera imiennego oznaczenia poszczególnych obligatariuszy,
    a włącznie dane administratora hipoteki, który wykonując prawa wierzyciela hipotecznego
    działa we własnym imieniu, lecz na rachunek obligatariuszy.
    Podstawowym obowiązkiem administratora hipoteki jest reprezentowanie interesów
    obligatariuszy wobec emitenta. Obowiązek ten obejmuje przede wszystkim dochodzenie
    należności obligatariuszy z przedmiotu zabezpieczenia w sytuacji braku wykupu obligacji
    przez emitenta, a w tym uzyskanie tytułu wykonawczego przeciwko emitentowi oraz
    wystąpienie z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego z nieruchomości
    obciążonej hipoteką na rzecz obligatariuszy. Ponadto co do zasady administrator hipoteki
    dokonuje podziału i wypłaty środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości obciążonej
    hipoteką.
    Z kolei według art. 156 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 794):
      W przypadku ogłoszenia upadłości powołuje się syndyka.
    W myśl art. 160 ust. 1 ww. ustawy:
      W sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności w imieniu
      własnym na rachunek upadłego.
    Przepis art. 173 ww. ustawy stanowi, że:
      Syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go
      przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne oraz
      przystępuje do jego likwidacji.
    Syndyk sprawujący zarząd nad majątkiem upadłego, w celu jego likwidacji poprzez
    sprzedaż składników majątku, dokonuje szeregu czynności prawnych i faktycznych, które
    powodują powstanie określonych zobowiązań.
    Z opisu zdarzenia wynika, że:
        Spółka wyemitowała obligacje i zawarła z administratorem hipoteki
        (Wnioskodawcą) umowy w celu wykonywania przez niego praw i obowiązków
        wierzycieli hipotecznych,
        W 2022 roku została ogłoszona upadłość Spółki,
        W postępowaniu upadłościowym Spółki został powołany syndyk,
        W toku postępowania upadłościowego Syndyk sporządził listę wierzytelności,
        Na liście wierzytelności został umieszczony administrator hipoteki, a jednocześnie
        na liście wierzytelności nie zostali umieszczeni poszczególni obligatariusze,
        Panu jako administratorowi hipoteki zostały przekazane środki pieniężne na
        wypłaty obligatariuszom osobom fizycznym części kapitałowej, części odsetkowej,
        odsetek za zwłokę, kosztów postępowania.

    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia oraz powołane przepisy prawa, to na
    Panu, jako osobie posiadającej i przekazującej środki pieniężne poszczególnym
    obligatariuszem ciążą obowiązki płatnika.
    Jak wskazano powyżej zgodnie z treścią art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych z tytułu wypłacanych obligatariuszom odsetek od obligacji - Pan - jako
    administrator hipoteki był zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku
    dochodowego o którym mowa w wyżej cytowanym art. 30a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W tej części Pana stanowisko jest prawidłowe.
    Natomiast z tytułu przekazanych obligatariuszom odsetek za zwłokę, nie był Pan jako
    płatnik zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego. Otrzymane
    odsetki za zwłokę stanowią dla osób je otrzymujących przychód z innych źródeł o których
    mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. W tym przypadku stosownie do treści art. 42 ust. 1a
    ww. ustawy ciążą na Panu tylko obowiązki informacyjne związane z przekazaniem
    obligatariuszom oraz właściwemu Urzędowi Skarbowemu informacji PIT- 11.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wskazać należy, że załączone do wniosku dokumenty nie podlegają analizie i weryfikacji w
    ramach procedury wydawania interpretacji indywisdualnych.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.