Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.359.2025.2.MR1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Ulga B+R oraz ustalenie kosztów kwalifikowanych oraz
przyporządkowania ich wg klucza alokacji.
Słowa kluczowe: amortyzacja
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
1

opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ulgi
    badawczo- rozwojowej oraz ustalenia kosztów kwalifikowanych.
    Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 26 sierpnia 2025 r. (data
    wpływu 26 sierpnia 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) prowadzi na terenie Polski działalność w zakresie
    projektowania i wdrażania zintegrowanych rozwiązań IT, ze szczególnym uwzględnieniem
    systemów ERP (...), systemów Business Intelligence, elektronicznego obiegu dokumentów
    oraz automatyzacji procesów biznesowych. Spółka oferuje kompleksowe usługi integracji,
    doradztwa oraz dostosowywania systemów informatycznych do indywidualnych potrzeb
    klientów.
    Coraz większe zmiany w przemyśle spowodowane rozwojem nowych technologii i
    zmieniającymi się oczekiwaniami konsumentów powodują konieczność opracowywania i
    wdrażania innowacji oraz rozwijania dotychczasowych produktów i usług poprzez
    poprawę ich parametrów (jakości). Takie trendy są również obserwowane w branży IT, w
    tym w obszarze oprogramowania ERP. W związku z powyższym, Spółka prowadzi
    działalność rozwojową. Chociaż zasadniczym obszarem działalności Wnioskodawcy jest
    wdrażanie istniejących rozwiązań informatycznych, w praktyce operacyjnej Spółka często
    napotyka problemy techniczne, które wymagają opracowania nowych, dedykowanych
    rozwiązań programistycznych.
    Prace te mają charakter twórczy, systematyczny, ukierunkowane są na opracowanie
    nowych zastosowań istniejącej wiedzy w celu stworzenia lub udoskonalenia produktów,
    procesów bądź usług informatycznych.
    Działalność rozwojowa realizowana przez Spółkę wynika m.in. z rosnących potrzeb
    klientów oraz zmieniających się wymogów rynku, w tym regulacji prawnych.
    Przykładem opisanej powyżej (niestandardowej) działalności Spółki był projekt polegający
    na opracowaniu interfejsu integrującego system ERP (...) z systemem zarządzania
    magazynem wysokiego składowania (...).
    W ramach projektu:
        przeprowadzono analizę wymagań biznesowych i technicznych obu systemów,
        zaprojektowano architekturę integracji, uwzględniającą mapowanie danych,
        autoryzację i obsługę błędów,
        opracowano autorskie algorytmy wymiany danych oraz synchronizacji stanów
        magazynowych,
        wdrożono warstwę pośredniczącą (middleware) umożliwiającą dwukierunkową,
        bezpieczną i elastyczną komunikację pomiędzy systemami,
        przeprowadzono testy oraz optymalizację rozwiązania.
    Projekt był realizowany z wykorzystaniem technologii takich jak REST API, WebAPI, SOAP,
    JSON, HTTP, narzędzi ETL.

    Nie stanowił jedynie konfiguracji standardowych narzędzi dostępnych na rynku, ale
    wymagał twórczego podejścia oraz rozwiązywania zdecydowanie nieoczywistych
    problemów technicznych.
    W związku z realizowanymi pracami rozwojowymi Wnioskodawca ponosi wydatki na:
        wynagrodzenia z tytułu stosunku pracy oraz sfinansowane przez płatnika z tego
        tytułu składki ZUS osób zaangażowanych w prace rozwojowe,
        wynagrodzenia z tytułu umów zlecenia i umów o dzieło oraz sfinansowane przez
        płatnika z tego tytułu składki ZUS (osób nieprowadzących działalności
        gospodarczej),
        koszty amortyzacji środków trwałych w postaci sprzętu, maszyn i urządzeń oraz
        wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonych pracach
        rozwojowych,
        nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
        wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
        rozwojowej,
        surowce i materiały bezpośrednio wykorzystywane do prowadzonych działań
        rozwojowych,
        wydatki na opinie, ekspertyzy i usługi doradcze świadczone przez podmioty, o
        których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
        szkolnictwie wyższym i nauce (planowane).
    Wszystkie ww. wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z realizacją prac
    rozwojowych stanowią dla niego koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT
    (wydatki uwzględnione w kosztach bezpośrednio lub poprzez odpisy amortyzacyjne).
    Innymi słowy, działalność innowacyjna Spółki przy pewnej części realizowanych zamówień
    ściśle łączy się z analizą bieżących procesów wdrożeniowych i pozostałych procesów
    operacyjnych.
    We wskazanych przypadkach wybrane środki trwałe oraz sprzęt specjalistyczny i materiały
    oraz surowce wykorzystywane są przez Wnioskodawcę zarówno do działalności
    projektowej, jak i do prowadzonej standardowej działalności operacyjnej. Tym samym
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz koszty sprzętu specjalistycznego i koszt
    materiałów i surowców wykorzystywanych przez Wnioskodawcę częściowo w
    prowadzonej działalności projektowej Wnioskodawca zalicza w części do kosztów
    kwalifikowanych.
    Wskazane powyżej przypadki wywołały jednak dla Spółki techniczny problem w zakresie
    dokładnego, każdorazowego rozdzielnia (kosztów) działalności mającej charakter
    innowacyjny od działalności operacyjnej standardowej - pod względem określenia czasu
    pracy pracowników oraz skali wykorzystania materiałów, surowców i środków trwałych.
    Wnioskodawca, na podstawie praktycznych, kilkuletnich doświadczeń i obserwacji (liczba
    godzin w ramach projektu, dzienniki projektowe), wybrał więc dla analizowanych
    przypadków klucz alokacyjny w postaci (średniego) stopnia czasu pracy związanego z
    wykorzystaniem środków trwałych oraz materiałów i surowców do działalności
    operacyjnej oraz projektowej (25% ogólnego czasu pracy oraz zasobów powiązane jest
    średnio z pracą rozwojową).
    W celu dokonania alokacji na podstawie przyjętego klucza alokacji, Wnioskodawca
    prowadzi stałą ewidencję czasu pracy i stosownych zasobów z podziałem na pracę
    operacyjną i związaną bezpośrednio z realizacją projektu. W dalszej kolejności

    dokonywana jest alokacja w danym okresie rozliczeniowym odpisów amortyzacyjnych od
    środków trwałych i kosztów materiałów i surowców na podstawie przyjętego klucza
    alokacji do kosztów kwalifikowanych.
    Spółka dysponuje w ramach swojej struktury organizacyjnej odrębną jednostkę skupiającą
    programistów, jednakże przez dłuższy czas nie wyodrębniła w ramach swojej struktury
    organizacyjnej jednostki strice poświęconej działalności R&D. Zbierane przez lata
    doświadczenia przekładały się jednak stopniowo na ukształtowanie struktury
    organizacyjnej Spółki w sposób jak najbardziej odpowiadający innowacyjnemu (w dużym
    stopniu) charakterowi jej działalności. Ukoronowaniem tego procesu kształtowania się
    struktury organizacyjnej stało się powołanie decyzją Zarządu (...) 2025 r. obok
    dotychczasowej jednostki wdrożeniowej Centrum Badań i Rozwoju, jako formalnej
    wewnętrznej jednostki, która od tej pory skupia działalność wykraczającą poza
    standardową działalność operacyjną i jest jej wyłącznie poświęcona.
    Wnioskodawca nie posiadał ani nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.
    W odniesieniu do kosztów, które stanowić mają podstawę do wykorzystania ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową wnioskodawca wskazuje, iż:
        nie korzystał, ani nie korzysta, ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17
        ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT,
        opisane wyżej wydatki poniesione na prowadzenie projektów nie zostały
        Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie (w szczególności, w formie dotacji)
        oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Do czasu powołania specjalistycznej jednostki B+R, jak zostało wyżej wskazane, prace
    rozwojowe prowadzone były przede wszystkim w dziale programistycznym. W każdym
    razie wszystkie projekty typu B+R realizowane przez Spółkę są ewidencjonowane i
    nadzorowane w ramach posiadanej wewnętrznej dokumentacji projektowej. Poszczególne
    projekty realizowane są przez pracowników Spółki w oparciu o przyjęte wewnętrznie
    zasady realizacji projektów. Rezultatami projektów B+R są nowe algorytmy, skrypty i kody
    informatyczne oraz kompleksowe i zaawansowane rozwiązania informatyczne w postaci
    oprogramowania komputerowego. W ramach prowadzonych projektów o charakterze
    B+R występują takie czynności jak wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do
    produktów czy naprawianie występujących w obrębie wdrożonych rozwiązań błędów.
    Jednocześnie, w celu dochowania wszelkiej staranności Spółka prowadzi szczegółową
    ewidencję czasu pracy, a czas poświęcony na czynności nie posiadające charakteru
    badawczo-rozwojowego nie jest uwzględniany na potrzeby ulgi B+R.
    Na potrzeby każdego z projektów angażowani są wykwalifikowani specjaliści o różnych
    specjalizacjach i kompetencjach. W skład zespołów projektowych wchodzą m.in.
    deweloperzy, testerzy, analitycy biznesowi, specjaliści ds. rozwoju aplikacji itp.
    Osoby zaangażowane w projekty B+R wykonują między innymi następujące zadania:
        opracowywanie rozwiązań technologicznych,
        tworzenie wymagań/specyfikacji funkcjonalnej dla nowych bądź ulepszonych
        produktów, procesów i usług,
        działania związane z tworzeniem oprogramowania,
        konstrukcja nowych rozwiązań IT,
        symulacja i testowanie próbnych/prototypowych rozwiązań IT,
        opracowywanie koncepcji zmian i znaczących modyfikacji do istniejącego
        oprogramowania,

        znaczące modyfikacje i ulepszenia systemów wynikające ze zmian technologicznych
        i regulacyjnych lub w odpowiedzi na zapotrzebowanie klientów,
        opracowywanie nowych procesów biznesowych i modyfikowanie istniejących,
        prace programistyczne w obrębie kodu źródłowego oprogramowania,
        przeprowadzenie testów funkcjonowania systemów i aplikacji.
    W ramach projektów rozwojowych realizowane są także czynności je wspierające tj.
    niezbędne prace związane z planowaniem i zarządzaniem projektami rozwojowymi:
        czynności administracyjne i koordynacyjne realizowane wyłącznie na cele danego
        projektu B+R, mające na celu opracowanie podstawowych założeń projektu
        (harmonogram, budżet),
        bezpośredni merytoryczny nadzór nad realizacją projektu,
        koordynacja prawidłowości prowadzenia prototypowania w ramach projektu,
        przeprowadzenie czynności dokumentacyjnych związanych z realizacją projektu,
        zapewnienie wsparcia w zakresie zarządzania aspektami finansowymi i kadrowymi
        projektów badawczo-rozwojowych.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Pismem z 26 sierpnia 2025 r. doprecyzowali Państwo wniosek w następującym zakresie:
    Wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego - w odniesieniu do wszystkich zadań pytań.
    Wskazanie na „stan faktyczny” w tytule opisu odnosiło się w zamierzeniu tylko do
    przedstawienia rozwoju Spółki i ukształtowania sposobu jej funkcjonowania, które ma być
    utrzymane w przewidywalnej przyszłości.
    1. Spółka jest rezydentem podatkowym w Polsce i posiada w Polsce nieograniczony
      obowiązek podatkowy.
    2. Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.
    3. Spółka prowadzi działalność polegającą na projektowaniu i wdrażaniu zintegrowanych
      rozwiązań informatycznych i regularnie realizuje projekty posiadające charakter
      działalności badawczo-rozwojowej i uzyskuje z tego tytułu dochody od początku
      działalności gospodarczej (2019 r.).
    4. Wniosek dotyczy roku 2025 i następnych. Spółka nie wnosi o interpretację przepisów
      obowiązujących przed 1 października 2018 r.
    5. Spółka uzyskuje również (choć na marginalnym poziomie) przychody z zysków
      kapitałowych, jednak w stosunku do tych przychodów nie korzysta i nie zamierza
      korzystać z odliczenia w ramach ulgi B+R.
    6. Wszystkie wydatki wymienione we wniosku stanowią koszty uzyskania przychodów
      danego roku w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    7. Spółka prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, pozwalającą
      na wyodrębnienie kosztów działalności badawczo-rozwojowej.
    8. Przyporządkowanie wydatków do kategorii kosztów kwalifikowanych:
          wynagrodzenia ze stosunku pracy + ZUS # art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT,
          wynagrodzenia z umów cywilnoprawnych + ZUS # art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o
          CIT,

          amortyzacja środków trwałych i WNiP wykorzystywanych w pracach B+R # art.
          18d ust. 3 ustawy o CIT,
          nabycie sprzętu specjalistycznego niebędącego środkami trwałymi # art. 18d
          ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT,
          surowce i materiały # art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT,
          opinie, ekspertyzy, usługi doradcze świadczone przez podmioty z art. 7 ustawy -
          Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce # art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT.
    9. Twórczy charakter działalności Spółki przejawia się w:
    1) opracowywaniu nowych koncepcji i algorytmów: Spółka projektuje własne algorytmy
      wymiany danych, synchronizacji stanów magazynowych i automatyzacji procesów
      biznesowych, które nie są dostępne w standardowych rozwiązaniach rynkowych.
      Każdy projekt integracyjny (np. ERP # WMS) wymaga indywidualnej analizy, a
      następnie stworzenia unikalnych mechanizmów komunikacji między systemami.
    2) tworzeniu oryginalnych rozwiązań informatycznych: Spółka rozwija middleware i
      interfejsy umożliwiające komunikację pomiędzy odmiennymi systemami IT.
      Rozwiązania te są niepowtarzalne i dostosowane do specyficznych potrzeb danego
      klienta.
    3) projektowaniu nowych funkcjonalności i modułów IT: Projekty obejmują budowę
      dodatkowych funkcji ERP, aplikacji wspierających oraz zaawansowanych raportów BI,
      które wcześniej nie istniały w ofercie Spółki. Wymaga to kreatywnego łączenia wiedzy
      technicznej (języki programowania, architektury systemowe) z wiedzą biznesową
      (procesy magazynowe, kadrowe, finansowe).
    4) rozwiązywaniu problemów technicznych w sposób innowacyjny: Spółka w trakcie
      wdrożeń napotyka bariery technologiczne, dla których brak gotowych narzędzi na
      rynku. W takich sytuacjach zespół opracowuje autorskie, dedykowane metody obejścia
      ograniczeń systemów standardowych.
    5) procesie systematycznym i metodycznym: Projekty są prowadzone zgodnie z ustaloną
      metodyką (harmonogramy, dokumentacja, ewidencja czasu pracy). Rezultaty mają
      charakter utrwalony w postaci dokumentacji projektowej, kodów źródłowych, bibliotek
      programistycznych, specyfikacji i prototypów.
    6) powstawaniu nowego know-how: W wyniku prowadzonych prac powstaje wiedza
      wewnętrzna (know-how), obejmująca m.in. wzorce integracyjne, narzędzia
      programistyczne i procedury projektowe. Wiedza ta nie jest odtwórcza, lecz rozwija i
      poszerza zasoby Spółki w zakresie rozwiązywania skomplikowanych problemów IT.
      Reasumując, twórczy charakter działalności Spółki przejawia się w opracowywaniu i
      tworzeniu nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań IT, które powstają w wyniku
      kreatywnej pracy specjalistów, a nie prostego powielania czy konfigurowania
      istniejących systemów.
    10. Wszystkie czynności wykonywane przez Spółkę w ramach projektowania i wdrażania
      zintegrowanych rozwiązań informatycznych, które mają charakter prac badawczo-
      rozwojowych, są działalnością twórczą, systematyczną i ukierunkowaną na
      zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie wiedzy do tworzenia nowych
      zastosowań.
      Nie stanowią one i nie będą stanowiły:
      a) czynności wdrożeniowych dotyczących gotowych produktów i usług - Spółka nie
        kwalifikuje do ulgi czynności polegających na standardowej konfiguracji czy

        instalacji dostępnego oprogramowania. Prace B+R obejmują wyłącznie
        opracowywanie nowych rozwiązań i modułów, które wykraczają poza gotowe
        funkcjonalności systemów ERP czy BI.
      b) produkcji seryjnej - Spółka nie prowadzi produkcji masowej oprogramowania. Każdy
        projekt B+R ma charakter jednostkowy, dostosowany do potrzeb konkretnego
        klienta i wiąże się z opracowaniem dedykowanych rozwiązań programistycznych.
      c) bieżącej działalności operacyjnej - rutynowe czynności wdrożeniowe, serwisowe czy
        utrzymaniowe są traktowane jako standardowa działalność operacyjna i nie są
        zaliczane do działalności B+R.
      d) działalności pomocniczej wykraczającej poza zakres B+R - czynności administracyjne
        i koordynacyjne są uwzględniane w kosztach B+R wyłącznie w zakresie, w jakim
        służą bezpośrednio realizacji projektów rozwojowych (np. harmonogramy,
        dokumentacja techniczna).
      e) prac następczych po zakończeniu B+R - etap wdrożenia produkcyjnego gotowego
        rozwiązania nie jest traktowany jako B+R. B+R kończy się na etapie stworzenia i
        przetestowania nowego rozwiązania (prototypu, modułu, algorytmu).
      f) czynności serwisowych - usuwanie błędów, bieżące utrzymanie systemów i poprawki
        techniczne nie są kwalifikowane jako B+R.
      g) działań marketingowych i promocyjnych - Spółka nie zalicza do ulgi czynności
        polegających na promowaniu nowych funkcjonalności czy ulepszeń.
      h) czynności ograniczonych wyłącznie do testów, badań czy oceny - testy i weryfikacja
        są elementem procesu badawczo-rozwojowego, ale zawsze stanowią jego część
        pomocniczą i są powiązane z opracowywaniem nowych rozwiązań. Same w sobie
        nie są traktowane jako odrębne B+R.
      i) innych prac spoza B+R - np. rutynowych zmian, prostych aktualizacji czy dostosowań,
        które nie mają charakteru twórczego.
      Reasumując, Spółka prowadzi działalność B+R tylko w zakresie, w jakim czynności mają
      charakter twórczy, systematyczny i innowacyjny. Wszystkie czynności o charakterze
      rutynowym, serwisowym czy wdrożeniowym są wyłączane z ulgi B+R i
      ewidencjonowane osobno, aby zapewnić pełną zgodność z przepisami podatkowymi.
    11. Spółka nie zalicza prac o charakterze rutynowym do działalności badawczo-
      rozwojowej. Spółka wyraźnie rozróżnia (zarówno w kontekście metodologicznym, jak i
      organizacyjno-sprawozdawczym) czynności rutynowe od działań twórczych B+R.
      Rutynowe modyfikacje, aktualizacje, powtarzalne czynności w żadnym przypadku nie
      są ujmowane jako działalność B+R.
      Tylko te prace, które:
          prowadzą do powstania nowych rozwiązań,
          wymagają eksperymentowania, analizy i prototypowania,
          są dokumentowane w systematyczny sposób,
    - są przez Wnioskodawcę kwalifikowane jako działalność badawczo-rozwojowa.
    12. W ramach projektów badawczo-rozwojowych związanych z projektowaniem i
      wdrażaniem zintegrowanych rozwiązań informatycznych, Spółka wykorzystuje szeroki
      zakres istniejącej wiedzy technicznej, projektowej i biznesowej, obejmującej w
      szczególności:
    1) wiedzę technologiczną z obszaru informatyki:

          języki programowania i frameworki (m.in. C#/.NET, JavaScript, SQL, Python),
          architektury systemowe (np. model klient-serwer, mikroserwisy, architektura
          warstwowa),
          standardy i protokoły komunikacyjne (REST API, WebAPI, SOAP, HTTP, JSON,
          XML),
          technologie bazodanowe (Microsoft SQL Server, Azure SQL, MongoDB),
          rozwiązania chmurowe i infrastrukturalne (Microsoft Azure, konteneryzacja,
          hosting API).
    2) wiedzę o systemach ERP i procesach biznesowych:
          znajomość funkcjonalności systemów klasy ERP (w tym ...),
          doświadczenie w integracji systemów ERP z systemami WMS, CRM czy BI,
          wiedzę o procesach biznesowych w przedsiębiorstwach - finansowych,
          kadrowo-płacowych, magazynowych, logistycznych, produkcyjnych,
          znajomość regulacji prawnych i wymagań rynkowych, które kształtują potrzeby
          klientów.
    3) wiedzę inżynierską i projektową:
          metodyki modelowania i analizy procesów (BPMN, UML),
          techniki testowania i zapewniania jakości (testy jednostkowe, integracyjne,
          regresyjne),
          wiedzę z zakresu cyberbezpieczeństwa, autoryzacji i kontroli dostępu,
          praktyczne doświadczenie w projektowaniu middleware i warstw
          integracyjnych.
    4) wiedzę empiryczną zdobytą w praktyce działalności Spółki:
          wewnętrzne standardy projektowe, biblioteki kodów, wzorce rozwiązań i know-
          how,
          doświadczenia z dotychczasowych projektów wdrożeniowych, które wskazują
          najczęstsze problemy integracyjne i sposoby ich rozwiązania.
        Reasumując, Spółka wykorzystuje istniejącą, ogólnodostępną wiedzę
        technologiczną i biznesową (branżową, projektową, praktyczną), która sama w
        sobie nie ma charakteru nowatorskiego. Twórczość działalności Spółki polega na
        łączeniu i stosowaniu tej wiedzy w nowy, nieoczywisty sposób w celu opracowania
        unikalnych rozwiązań IT dostosowanych do specyficznych potrzeb klientów.
    13. W wyniku prac związanych z projektowaniem i wdrażaniem zintegrowanych rozwiązań
      informatycznych nie powstaje nowa wiedza naukowa rozumiana w ramach
      terminologii badań podstawowych i badań stosowanych.
      Jednakże w ramach prowadzonych prac rozwojowych powstaje nowe know-how na
      poziomie przedsiębiorstwa, obejmujące w szczególności:
          autorskie algorytmy, biblioteki i moduły programistyczne,
          dedykowane rozwiązania integracyjne (np. interfejs ERP # WMS),

          nowe metody optymalizacji wymiany danych i automatyzacji procesów,
          dokumentacja techniczna i projektowa odzwierciedlająca twórcze rozwiązania
          opracowane przez zespół.
        Powstałe rezultaty stanowią nową wiedzę w sensie praktycznym i użytkowym -
        unikalną z perspektywy Spółki i jej działalności, choć nie mają charakteru nowej
        wiedzy naukowej.
    14. W ramach prac związanych z projektowaniem i wdrażaniem zintegrowanych rozwiązań
      informatycznych Spółka łączy i kształtuje różne rodzaje istniejącej wiedzy:
    1) wiedzę technologiczną IT:
          języki programowania (C#/.NET, JavaScript, SQL, Python),
          standardy integracyjne (REST API, SOAP, JSON, XML),
          architektury systemowe (mikroserwisy, model klient-serwer),
          technologie bazodanowe i chmurowe (SQL Server, MongoDB, Microsoft Azure).
    2) wiedzę o systemach biznesowych:
          funkcjonalności systemów ERP (... i inne),
          procesy obsługiwane przez WMS, CRM czy systemy obiegu dokumentów,
          znajomość procesów biznesowych klientów (finanse, kadry, logistyka,
          produkcja).
    3) wiedzę inżynierską i projektową:
          metodyki analizy i modelowania procesów (BPMN, UML),
          procedury zapewniania jakości i testowania,
          zasady cyber bezpieczeństwa, autoryzacji i kontroli dostępu.
    Efektem połączenia i kształtowania tej wiedzy jest powstawanie nowych, unikalnych
    rozwiązań IT, w tym m.in.:
          dedykowanych interfejsów integrujących systemy ERP z innymi narzędziami
          (np. WMS Remmert),
          autorskich algorytmów wymiany danych i synchronizacji procesów,
          middleware umożliwiającego bezpieczną komunikację między różnymi
          systemami,
          nowych modułów i funkcjonalności ERP odpowiadających na zmieniające się
          potrzeby klientów.
        Reasumując, w działalności Spółki nie dochodzi do tworzenia nowej wiedzy
        naukowej, lecz o twórcze łączenie i rozwijanie dostępnej wiedzy technicznej i
        biznesowej, co skutkuje powstaniem nowych rozwiązań praktycznych, unikatowych
        z perspektywy Spółki i jej klientów.
    15. Działalność Spółki będąca przedmiotem wniosku obejmuje nabywanie, łączenie,
      kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności w celu tworzenia
      nowych zastosowań, w szczególności poprzez:

    1) nabywanie wiedzy (korzystanie z dokumentacji producentów oprogramowania (np.
      ERP ...), uczestnictwo w szkoleniach branżowych, konferencjach IT, pozyskiwanie
      wiedzy z repozytoriów open source i publikacji technicznych),
    2) łączenie wiedzy (integracja wiedzy programistycznej (języki, frameworki) z wiedzą o
      procesach biznesowych klientów, łączenie standardów komunikacyjnych (REST, SOAP,
      API) z konkretnymi potrzebami integracyjnymi, zestawianie rozwiązań chmurowych i
      lokalnych w ramach jednej architektury systemu.
    3) kształtowanie wiedzy (opracowywanie własnych procedur integracyjnych, bibliotek i
      wzorców kodu, rozwój know-how w zakresie automatyzacji i optymalizacji procesów,
      adaptacja dostępnych technologii do specyficznych wymagań klientów).
    4) wykorzystywanie wiedzy (projektowanie i tworzenie nowych lub ulepszonych
      rozwiązań IT, np. middleware, modułów ERP, raportów BI, implementację autorskich
      algorytmów wymiany danych i synchronizacji stanów magazynowych, wdrażanie
      nowych procesów biznesowych w formie cyfrowych workflow czy automatyzacji).
        Efektem tej działalności są:
          zmienione lub ulepszone produkty informatyczne (moduły ERP, interfejsy
          integracyjne, rozwiązania BI),
          nowe procesy biznesowe u klientów (zautomatyzowane obiegi dokumentów,
          usprawnione procesy logistyczne), nowe lub znacząco zmodyfikowane usługi
          Spółki (np. usługi integracji systemów ERP z WMS, które wcześniej nie były
          dostępne).
        Reasumując, tak - działalność Spółki spełnia kryteria wskazane w pytaniu. Obejmuje
        nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie wiedzy w celu projektowania i
        tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów i usług.
    16. Do kosztów kwalifikowanych ulgi B+R Spółka zalicza wyłącznie te składniki
      wynagrodzeń, które stanowią przychód pracownika ze stosunku pracy w rozumieniu
      art. 12 ust. 1 ustawy o PIT oraz finansowane przez Spółkę składki na ubezpieczenia
      społeczne od tych należności. Są to:
    1) składniki stałe:
          wynagrodzenie zasadnicze (płaca podstawowa),
          dodatki wynikające z regulaminu wynagradzania lub umowy o pracę (np.
          dodatki funkcyjne, stażowe).
    2) składniki zmienne:
          premie i nagrody uznaniowe,
          wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych,
          dodatki za pracę w porze nocnej,
          prowizje, jeśli wynikają z systemu wynagradzania.
    3) świadczenia wynikające bezpośrednio ze stosunku pracy:
          ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy,
          wynagrodzenie za czas choroby wypłacane przez pracodawcę (art. 92 Kodeksu
          pracy).

    4) składki finansowane przez pracodawcę:
          składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, wypadkowe),
          składki na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy - w części, w jakiej są
          naliczane od ww. składników wynagrodzeń.
      Do kosztów kwalifikowanych nie są zaliczane m.in.:
          świadczenia finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych,
          świadczenia o charakterze pozapłacowym (np. prywatna opieka medyczna,
          karty sportowe),
          diety i ryczałty z tytułu podróży służbowych,
          wynagrodzenie za czas urlopu macierzyńskiego, rodzicielskiego lub
          wychowawczego, finansowane ze środków ZUS.
        Reasumując, Spółka uwzględnia w kosztach kwalifikowanych ulgi B+R jedynie te
        składniki wynagrodzeń i składki ZUS, które są ściśle związane z wykonywaniem
        pracy przez pracowników zaangażowanych w działalność badawczo-rozwojową i
        stanowią ich przychód z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.
    17. Wynagrodzenia ze stosunku pracy stanowią należności z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.
      Wynagrodzenia z umów zlecenia/o dzieło stanowią należności z art. 13 pkt 8 lit. a
      ustawy o PIT.
    18. Pracownicy realizują zarówno prace B+R, jak i inne zadania. Koszty kwalifikowane
      odliczane są proporcjonalnie - wyłącznie w części odpowiadającej faktycznemu
      zaangażowaniu w prace B+R, zgodnie z ewidencją czasu pracy. Jednocześnie
      Wnioskodawca wskazuje, iż w roku 2025 powołał do życia odrębną, wewnętrzną
      jednostkę, która od tej pory skupia działalność wykraczającą poza standardową
      działalność operacyjną.
    19. Wszystkie przedstawione we wniosku materiały, surowce oraz sprzęt specjalistyczny są
      wykorzystywane bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej Spółki.
    1) Sprzęt specjalistyczny:
          obejmuje urządzenia i narzędzia programistyczne niebędące środkami
          trwałymi, takie jak: dodatkowe stacje robocze, monitory, urządzenia do
          testowania oprogramowania, serwery testowe, narzędzia deweloperskie i
          licencje środowiskowe,
          służy one do tworzenia, uruchamiania i testowania prototypów rozwiązań IT, w
          szczególności middleware, interfejsów ERP # WMS oraz dedykowanych
          modułów ERP,
          sprzęt ten nie ma zastosowania poza działalnością B+R - jest kupowany
          wyłącznie na potrzeby realizacji projektów rozwojowych.
    2) Materiały i surowce:
          obejmują m.in. nośniki danych, dyski testowe, kable i urządzenia sieciowe,
          elementy infrastruktury niezbędne do przeprowadzania testów integracyjnych,

          są zużywane w procesie opracowywania, prototypowania i testowania nowych
          rozwiązań IT,
          ich przeznaczenie jest zawsze powiązane z konkretnym projektem badawczo-
          rozwojowym.
    3) Środki pomocnicze:
          Spółka w kosztach kwalifikowanych nie ujmuje materiałów ogólnego użytku
          (np. artykułów biurowych, eksploatacji budynku, usług telekomunikacyjnych).
          Do ulgi B+R zaliczane są wyłącznie te materiały i sprzęt, których zużycie ma
          bezpośredni związek z działalnością rozwojową.
      Podsumowując, wszystkie materiały, surowce i sprzęt specjalistyczny wskazane we
      wniosku są wykorzystywane bezpośrednio w projektach badawczo-rozwojowych,
      opisanych we wniosku. Spółka prowadzi szczegółową ewidencję, która pozwala
      wyodrębnić te koszty od innych wydatków operacyjnych, dzięki czemu do ulgi B+R nie
      trafiają żadne wydatki o charakterze ogólnym czy administracyjnym.
      Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że nie wszystkie przedstawione we wniosku
      materiały, surowce i sprzęt specjalistyczny są wykorzystywane wyłącznie w działalności
      badawczo-rozwojowej.
          Część z nich (np. specjalistyczne urządzenia testowe, dodatkowe licencje
          programistyczne, środowiska testowe) jest wykorzystywana w 100% w
          projektach B+R i w całości zaliczana do kosztów kwalifikowanych.
          Część natomiast (np. sprzęt komputerowy, serwery, elementy infrastruktury IT,
          materiały eksploatacyjne) może być wykorzystywana także w innych obszarach
          działalności Spółki. W takich przypadkach Spółka stosuje klucz alokacyjny,
          ustalony na podstawie rzeczywistego zaangażowania tych zasobów w projekty
          B+R.
        Spółka ma świadomość, że warunek „wyłączności” z pytania należy rozumieć z
        uwzględnieniem proporcji faktycznego wykorzystania, a nie jako absolutne
        wyłączenie pozostałych zastosowań.
        Spółka prowadzi szczegółową ewidencję pozwalającą na prawidłowe i
        proporcjonalne przyporządkowanie kosztów do działalności badawczo-rozwojowej,
        dzięki czemu do ulgi B+R trafiają wyłącznie te wydatki, które faktycznie są z nią
        związane.
    20. Opinie, ekspertyzy i usługi doradcze mieszczą się w kategorii określonej w art. 18d ust.
      2 pkt 3 ustawy o CIT.
    21.
    a) Podmioty świadczące usługi:
    Ekspertyzy, opinie i usługi doradcze wykorzystywane w działalności Spółki są nabywane
    (czy planowane do nabycia) wyłącznie od podmiotów mieszczących się w katalogu
    określonym w art. 7 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w tym w
    szczególności:
        uczelni wyższych (art. 7 ust. 1 pkt 1 PSWiN),

        instytutów badawczych (art. 7 ust. 1 pkt 2 PSWiN),
        Polskiej Akademii Nauk i jej instytutów (art. 7 ust. 1 pkt 4 PSWiN),
        innych jednostek naukowych prowadzących działalność badawczo-rozwojową (art.
        7 ust. 1 pkt 8 PSWiN).
      Każdy z dostawców usług posiada w statucie lub umowie założycielskiej wpisane
      prowadzenie działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej.
    b) Cel nabywania usług:
      Ekspertyzy i opinie są/będą nabywane wyłącznie na potrzeby działalności badawczo-
      rozwojowej Spółki. Mają one charakter specjalistyczny i obejmują m.in.:
          analizy możliwości technologicznych integracji określonych systemów,
          opinie w zakresie bezpieczeństwa danych i cyberochrony,
          doradztwo dotyczące optymalnych architektur systemowych,
          ekspertyzy w zakresie zastosowania nowych technologii (np. chmura
          obliczeniowa, sztuczna inteligencja w procesach biznesowych).
    c) Zakres wykorzystania usług:
        Usługi te nie mają charakteru ogólnego doradztwa biznesowego czy prawnego.
        Są wykorzystywane wyłącznie w fazie projektowej i rozwojowej, bezpośrednio
        wspierając procesy B+R prowadzone przez Spółkę.
    d) Forma i dokumentacja:
        Każda usługa nabywana jest na podstawie umowy lub zlecenia, a jej rezultaty są
        udokumentowane w formie raportu, opinii, analizy czy ekspertyzy.
        Dokumentacja ta jest przechowywana w ewidencji projektów B+R i stanowi
        dowód wykorzystania usług na potrzeby ulgi badawczo-rozwojowej.
    Podsumowując, ekspertyzy, opinie i usługi doradcze wykorzystywane przez Spółkę są
    świadczone przez uprawnione podmioty, mieszczą się w katalogu art. 18d ust. 2 pkt 3
    ustawy o CIT i są nabywane wyłącznie w związku z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową. Ich zakres, cel i dokumentacja jednoznacznie potwierdzają, że stanowią koszty
    kwalifikowane ulgi B+R.
    22. Jeżeli usługi nabywane są od podmiotów z art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy - Prawo o SWiN:
      a) dostawcy mają w statucie zapisaną działalność naukową lub badawczo-rozwojową,
      b) prowadzą działalność w sposób systematyczny i przy wykorzystaniu własnych
        zasobów,
      c) usługi są nabywane na podstawie umów,
      d) dostawcy są wpisani do bazy POL-on.
    23. Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne wykorzystywane w działalności
      badawczo-rozwojowej są ujęte w ewidencji środków trwałych i wartości
      niematerialnych i prawnych Spółki i podlegają amortyzacji zgodnie z art. 16a ust. 1 i
      art. 16b ust. 1 ustawy o CIT.
          Część z nich (np. specjalistyczne licencje programistyczne, środowiska
          testowe, urządzenia wykorzystywane wyłącznie w procesach projektowych i
          testowych) jest używana wyłącznie w działalności badawczo-rozwojowej i w tej
          części w całości stanowi koszty kwalifikowane.

          Część natomiast (np. komputery pracowników, serwery, infrastruktura IT)
          może być wykorzystywana zarówno w pracach B+R, jak i w działalności
          operacyjnej Spółki. W takich przypadkach Spółka stosuje klucz alokacyjny,
          pozwalający na proporcjonalne ujęcie wyłącznie tej części odpisów
          amortyzacyjnych, która odpowiada rzeczywistemu wykorzystaniu danego
          środka trwałego lub WNiP w działalności badawczo-rozwojowej.
        Podobnie, jak w odpowiedzi na pytanie nr 19 - Spółka ma świadomość, że
        warunek „wyłączności” z pytania należy rozumieć z uwzględnieniem proporcji
        faktycznego wykorzystania, a nie jako absolutne wyłączenie pozostałych
        zastosowań.
        Spółka prowadzi szczegółową ewidencję wykorzystania środków trwałych i
        wartości niematerialnych i prawnych, tak aby do kosztów kwalifikowanych ulgi
        B+R trafiały wyłącznie te wydatki, które faktycznie są związane z działalnością
        badawczo-rozwojową.
    24. W rozumieniu Spółki, badania stosowane (aplikacyjne) to systematyczne działania
      prowadzące do zdobycia nowej wiedzy technicznej, ukierunkowanej na praktyczne
      zastosowanie, np. w procesach produkcyjnych. Różnią się od prac rozwojowych tym,
      że:
          mają charakter eksperymentalny i poznawczy,
          często prowadzone są z udziałem jednostek naukowych,
          poprzedzają działania rozwojowe, dostarczając nowej wiedzy o granicach
          technicznych, materiałowych i procesowych.
      Reasumując, pod pojęciem „badań stosowanych” Spółka rozumie prace badawcze
      mające na celu zdobycie nowej wiedzy i umiejętności ukierunkowanych na
      opracowanie nowych produktów, procesów lub usług. Spółka nie prowadzi badań
      stosowanych - jej działalność obejmuje wyłącznie prace rozwojowe.
    W piśmie z 26 sierpnia 2025 r. Spółka skorygowała brzmienie pytania nr 1 mającego być
    przedmiotem interpretacji indywidualnej.
    Pytania
    1. Czy opisana we Wniosku, wykonywana obok standardowej działalności operacyjnej,
      działalność Wnioskodawcy, polegająca na projektowaniu i wdrażaniu zintegrowanych
      rozwiązań informatycznych, obejmująca tworzenie i rozwój dedykowanych rozwiązań,
      może zostać uznana za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26
      ustawy o CIT, w szczególności jako działalność rozwojowa?
    2. Czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na: wynagrodzenia oraz związane z nimi
      składki ZUS (zarówno ze stosunku pracy, jak i umów cywilnoprawnych), amortyzację
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zakup sprzętu
      specjalistycznego, materiałów i surowców, usługi doradcze, ekspertyzy i opinie
      naukowe (świadczone przez podmioty wskazane w art. 7 ustawy - Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce), mogą zostać uznane - w odpowiednim zakresie - za
      koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, uprawniające do
      skorzystania z ulgi B+R?
    3. Czy Wnioskodawca może - w związku z brakiem możliwości dokładnego
      przyporządkowania kosztów pomiędzy działalność operacyjną a działalność

      rozwojową - stosować przyjęty przez siebie klucz alokacyjny (oparty na średnim
      udziale czasu pracy i wykorzystania zasobów) jako podstawę wyodrębnienia kosztów
      kwalifikowanych do ulgi B+R?
    4. Czy Wnioskodawca jest uprawniony - w odniesieniu do opisanej działalności - do
      skorzystania z ulgi B+R przewidzianej w art. 18d ustawy o CIT?
    Ta interpretacja stanowi odpowiedź na pytania od 1, 3, 4 oraz pytanie nr 2 z wyłączeniem:
        części dotyczącej kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w oparciu o
        umowy o pracę, obejmujących należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
        ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych za czas
        choroby, urlopu lub innej usprawiedliwionej nieobecności oraz sfinansowanych
        przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13
        października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, do których ma
        zastosowanie interpretacja ogólna Ministra Finansów z 13 lutego 2024 r. nr DD8.
        8203.1.2021 (Dz. Urz. Min. Fin. z 2024 r. poz.16). W tej części wydane zostało
        odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pytanie nr 1
    Czy opisana w stanie faktycznym, wykonywana obok standardowej działalności
    operacyjnej, działalność Wnioskodawcy, polegająca na projektowaniu i wdrażaniu
    zintegrowanych rozwiązań informatycznych, obejmująca tworzenie i rozwój
    dedykowanych rozwiązań, może zostać uznana za działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, w szczególności jako działalność rozwojowa?
    Odpowiedź Tak, opisana działalność Wnioskodawcy może zostać uznana za działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, w szczególności jako
    działalność rozwojowa.
    Uzasadnienie
    Działalność Wnioskodawcy obejmuje działalność rozwojową, natomiast nie ma w niej
    przesłanek, by uznać, że obejmuje również badania stosowane w rozumieniu przepisów
    podatkowych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność rozwojowa to działalność obejmująca
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych,
    zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług.
    Spółka:
    1) projektuje i wdraża nowe rozwiązania IT na potrzeby konkretnych klientów,
    2) opracowuje autorskie algorytmy i integracje,
    3) prowadzi działania o charakterze twórczym, systematycznym i ukierunkowanym na
      ulepszanie procesów lub produktów,
    4) nie dokonuje jedynie konfiguracji standardowych rozwiązań rynkowych.
    W przypadku Wnioskodawcy nie mamy do czynienia z działalnością ukierunkowaną na
    zdobycie nowej wiedzy naukowej ani z prowadzeniem eksperymentów o charakterze
    badawczym. Działania te nie są oderwane od zastosowania praktycznego ani nie
    wykraczają poza znane technologie i metody - są ściśle związane z konkretnymi
    potrzebami klientów. W praktyce podatkowej i interpretacyjnej jest to częsty przypadek w

    branży IT, gdzie działalność B+R ogranicza się do tworzenia nowych aplikacji, integracji
    systemów czy algorytmów w odpowiedzi na konkretne problemy - bez prowadzenia
    badań naukowych. Wnioskodawca, prowadząc działalność polegającą na projektowaniu i
    wdrażaniu zintegrowanych rozwiązań IT (w szczególności systemów ERP i systemów
    integracyjnych), identyfikuje część tej działalności jako mającą charakter badawczo-
    rozwojowy w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
    Dla potwierdzenia prawidłowości takiej kwalifikacji, Wnioskodawca odwołuje się do
    dotychczasowej praktyki interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w
    której podkreślono, że określone działania związane z wdrażaniem, dostosowywaniem i
    rozwojem systemów informatycznych mogą stanowić działalność rozwojową objętą ulgą
    B+R.
    1. Interpretacja z 27 lipca 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.248.2021.1.MBD
        W interpretacji tej wskazano, że wdrażanie systemów ERP może łączyć w sobie
        zarówno standardową działalność operacyjną, jak i działalność B+R. Spółka będąca
        twórcą oprogramowania ERP dla branży produkcyjnej realizowała projekty B+R
        mające na celu opracowanie nowych funkcjonalności lub technologii. Projekty te
        wynikały m.in. z nowych potrzeb klientów, zmian przepisów prawa lub konieczności
        ulepszania dotychczasowych rozwiązań - co jednoznacznie wpisuje się w definicję
        działalności rozwojowej.
    2. Interpretacja z 10 października 2023 r., sygn. 0111-KDSB2-2.4011.279.2023.2.AP
        W interpretacji tej bezpośrednio rozróżniono zakres działalności badawczej i
        rozwojowej, wskazując, że w przypadku wdrażania systemów ERP działalność B+R
        dotyczy wyłącznie działalności rozwojowej. Wnioskodawca nie prowadził badań
        naukowych, natomiast podejmował działania twórcze polegające na wykorzystaniu
        aktualnej wiedzy informatycznej do tworzenia i projektowania nowych lub
        ulepszonych produktów i usług.
    3. Interpretacja z 18 listopada 2021 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4011.121.2021.2.OK
        W interpretacji podkreślono, że realizacja zleceń informatycznych na rzecz klientów
        obejmujących integrację systemów i tworzenie nowych modułów ma charakter
        działalności rozwojowej. Każdy projekt był niepowtarzalny, wymagał
        indywidualnego podejścia oraz znajomości różnych środowisk programowych i
        technologii. Wnioskodawca wykonywał zadania od analizy potrzeb klienta, przez
        wytworzenie aplikacji, testowanie, aż po integrację z innymi systemami - co łącznie
        stanowiło działalność B+R o rozwojowym charakterze.
    4. Interpretacja z 9 września 2022 r., sygn. 0115-KDWT.4011.641.2022.2.NC
        W tej interpretacji wskazano, że rozwiązania w zakresie ERP tworzone były na
        zlecenie konkretnych klientów i zgodnie z ich specyficznymi wytycznymi. W efekcie
        powstawały unikalne, dostosowane do indywidualnych potrzeb aplikacje, co
        potwierdzało twórczy i nie rutynowy charakter pracy - istotny dla uznania jej za
        działalność rozwojową.
    5. Interpretacja z 23 stycznia 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.803.2024.2.DW
      Interpretacja ta odnosi się bezpośrednio do kwestii alokacji kosztów między
      działalność operacyjną a działalność B+R. Ze względu na praktyczne trudności w
      precyzyjnym przyporządkowaniu każdorazowego czasu pracy czy zużycia materiałów,
      Wnioskodawca przyjął klucz alokacyjny oparty na wieloletnich obserwacjach. Przyjęcie
      średniego wskaźnika (w analizowanym przypadku - 25%) jako reprezentatywnego
      udziału działań B+R w całkowitej działalności zostało uznane za dopuszczalne, pod
      warunkiem prowadzenia odpowiedniej dokumentacji i ewidencji.
    Przytoczone interpretacje potwierdzają, że działalność Wnioskodawcy - obejmująca
    tworzenie, rozwój i integrację dedykowanych rozwiązań IT, w szczególności systemów ERP

    - może być uznana za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów
    podatkowych, przy czym ma ona charakter rozwojowy, a nie badawczy.
    Jednocześnie zastosowanie klucza alokacyjnego do podziału kosztów pomiędzy
    działalność operacyjną i B+R jest rozwiązaniem zaakceptowanym przez organy podatkowe
    w sytuacjach praktycznych trudności z precyzyjnym przypisaniem zasobów.
    Ponadto, uznanie prac w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania, w tym
    związanych z nimi prac zarządczych i administracyjnych, za działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu ustawy o CIT, zostało potwierdzone przez organy podatkowe, jak
    przez w interpretacji z 21 lutego 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.592.2019.1.IM), z 2
    czerwca 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.171.2020.1.IM), z 19 lutego 2018 r. (sygn. 0114-
    KDIP2-1.4010.380.2017.1.JF), z 27 marca 2017 r. (sygn. 3063-ILPB2.4510.226.2016.3.AO).
    Zakres istniejącej, dostępnej wiedzy, z której Wnioskodawca korzysta przy prowadzeniu
    prac rozwojowych, obejmuje przede wszystkim:
    1. Wiedzę z zakresu technologii informatycznych:
          Języki programowania i frameworki, w szczególności Microsoft C#/.NET,
          JavaScript, SQL, Python, itp.
          Architektury systemowe, np. model klient-serwer, architektura
          mikroserwisowa, model REST/SOAP.
          Standardy i protokoły komunikacyjne (REST API, WebAPI, SOAP, HTTP, JSON,
          XML) wykorzystywane do integracji systemów.
          Bazy danych, zarówno relacyjne (np. Microsoft SQL Server, Azure SQL), jak i
          nierelacyjne (np. MongoDB).
          Technologie chmurowe i infrastrukturalne (Microsoft Azure, usługi chmurowe,
          konteneryzacja, hosting API).
    2. Wiedzę o systemach ERP i procesach biznesowych:
          Znajomość funkcjonalności systemów klasy ERP, takich jak (...) - w tym ich
          modułów finansowych, magazynowych, kadrowo-płacowych, produkcyjnych itp.
          Doświadczenie w implementacji systemów klasy WMS (Warehouse
          Management System) i ich integracji z systemami ERP.
          Zrozumienie procesów automatyzacji i cyfryzacji w przedsiębiorstwach: obiegi
          dokumentów, workflow, planowanie zasobów.
          Znajomość procesów biznesowych klientów - ich specyfiki branżowej,
          ograniczeń prawnych, oczekiwań funkcjonalnych.
    3. Wiedzę inżynierską i projektową:
          Metodyki analizy i modelowania systemów (np. BPMN, UML).
          Metody testowania i zapewnienia jakości - testy jednostkowe, integracyjne,
          regresyjne.
          Wiedza z zakresu cyberbezpieczeństwa i autoryzacji dostępu do systemów.
          Doświadczenie w projektowaniu middleware i warstw integracyjnych systemów.
    4. Wiedzę zdobytą w praktyce projektowej:

          Wnioskodawca, działając przez wiele lat w obszarze IT, wypracował wewnętrzne
          standardy, narzędzia, biblioteki i wzorce rozwiązań.
          Na bazie dotychczasowych wdrożeń i zrealizowanych projektów gromadzona
          jest wiedza empiryczna dotycząca problemów integracyjnych, sposobów ich
          rozwiązania i optymalizacji rozwiązań.
    Charakterystyka tej wiedzy:
        Nie jest to wiedza nowatorska lub naukowa w ścisłym sensie, lecz dostępna w
        środowisku profesjonalnym - w literaturze technicznej, dokumentacji producentów
        oprogramowania, repozytoriach, środowiskach open source, branżowych
        konferencjach, szkoleniach i doświadczeniu zespołu programistycznego.
        W ramach działalności rozwojowej Wnioskodawca łączy, przetwarza i stosuje tę
        wiedzę w nowy sposób - projektując unikalne rozwiązania dostosowane do
        konkretnych potrzeb klientów.
    Ustawy podatkowe nie wykluczają, aby działalność B+R była prowadzona w ramach
    działalności operacyjnej, o ile spełnione są przesłanki twórczości, systematyczności i
    celowości (zwiększenie/wdrożenie wiedzy).
    Interpretacje indywidualne oraz Objaśnienia podatkowe MF z 15 lipca 2019 r. wyraźnie
    potwierdzają, że działalność B+R może być prowadzona incydentalnie, okazjonalnie lub
    pomocniczo wobec działań operacyjnych - o ile nosi cechy działalności B+R w rozumieniu
    ustawy.
    W analizowanym przypadku, Spółka w toku realizacji nietypowych zamówień napotyka
    problemy techniczne, dla których:
        brak jest gotowych rozwiązań rynkowych,
        konieczne jest opracowanie oryginalnych koncepcji,
        prowadzone są testy i symulacje mające ustalić efektywny sposób działania,
        działania mają charakter iteracyjny i eksperymentalny,
        efektem jest powstanie nowego know-how oraz dokumentacja projektowa.
    Takie działania spełniają kryteria działalności badawczo-rozwojowej: są twórcze,
    nowatorskie, metodyczne i ukierunkowane na odnalezienie nowego zastosowania dla
    zastanych zasobów wiedzy.
    Wnioskodawca zachowuje przy tym wymóg dokumentacyjny, ewidencjonując czas pracy,
    koszty i efekty projektowe. Działalność Wnioskodawcy charakteryzuje się wszystkimi
    wymienionymi właściwościami.
    Spółka w ramach działalności opisanej we Wniosku nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług. W szczególności, Wnioskodawca prowadzi projekty, których celem jest
    wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy do projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów oferowanych przez Wnioskodawcę oraz zmienionych,
    ulepszonych lub nowych procesów. Działalność twórcza Spółki w analizowanym zakresie
    wyróżnia się na tle swojej codziennej rutynowej czynności współpracą członków załogi
    Wnioskodawcy oraz faktem oparcia o szczególną metodykę działania i szczególne
    procedury.

    Zgodnie z treścią art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej obejmuje zatem badania naukowe, które
    zdefiniowane są w art. 4a pkt 27 ustawy o CIT oraz prace rozwojowe, które zdefiniowane
    są w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.
    W myśl art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, prace rozwojowe oznaczają prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce.
    Zgodnie natomiast z powołanym artykułem Prawa o SWiN, prace rozwojowe są
    działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Działalnością B+R jest więc działalność mająca charakter działalności twórczej,
    podejmowana w sposób systematyczny i w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, przyjmuje formę badań
    naukowych lub prac rozwojowych zdefiniowanych również w ustawie o CIT.
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o CIT wynika, że działalność
    badawczo- rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego
    PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia
    („działalność - zespól działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś („twórczy -
    mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś”). W tym zakresie
    Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na treść Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca
    2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej, dotyczących również definicji działalności B+R dla celów
    ulgi na działalność B+R. Zgodnie z Objaśnieniami: „(...) twórczość działalności badawczo-
    rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle
    innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u podatnika
    funkcjonujących.” Objaśnienia wskazują również, że: „wystarczające jest działanie twórcze
    na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach
    prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty,
    procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny
    podmiot. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.”
    W ocenie Wnioskodawcy, niewątpliwie podejmowane prace rozwojowe opisane w
    niniejszym wniosku mają charakter twórczy, nakierunkowane są one bowiem na
    stworzenie nowych lub w znacznym stopniu zmienionych produktów lub procesów,
    będących wytworem określonych procesów myślowych wymagających od ich twórców
    kreatywności, wiedzy i oryginalnych rozwiązań z perspektywy Wnioskodawcy. Ponadto,
    efekt prac realizowanych przez Wnioskodawcę w ramach projektów znajduje odpowiednie
    utrwalenie (nowe, ulepszone lub zmienione receptury produktów oraz analizy, kalkulacje,
    opisy rozwiązań lub inne dokumenty odzwierciedlające wysiłek twórczy nad
    opracowaniem nowych, zmienionych lub ulepszonych procesów).
    Ponadto, w wyniku realizowanych prac powstaje efekt, który zostaje następnie utrwalony
    w postaci nowych, ulepszonych lub zmienionych rozwiązań dotyczących powstawania

    produktów oraz analiz, kalkulacji, opisów rozwiązań lub innych dokumentów
    odzwierciedlających wysiłek twórczy nad opracowaniem nowych, zmienionych lub
    ulepszonych procesów.
    Odnośnie prowadzenia działalności w sposób systematyczny Objaśnienia wskazują:
    „Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza: „robiący coś
    regularnie i starannie; o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu; o działaniach:
    prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich
    działań; planowy, metodyczny.”
    W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny”
    występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc
    odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu,
    najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem określenie „systematycznie” odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej.
    Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie
    jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki
    działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez
    podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik
    zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla
    niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być
    uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany
    i uporządkowany.”
    W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez niego, opisane powyżej prace w ramach
    projektów (programów) mają charakter systematyczny, są bowiem metodyczne,
    zaplanowane i uporządkowane. Wnioskodawca posiada określoną metodykę (procedury)
    zarządzania pracami rozwojowymi która m.in.:
        określa sposób prowadzenia prac, wykorzystując w tym zakresie wiedzę z obszaru
        zarządzania projektami,
        wymaga prowadzenia prac zgodnie z określonym planem, budżetem i
        harmonogramem,
        wymaga stosowania różnego rodzaju sformalizowanej dokumentacji, na podstawie
        której prace są planowane, dokumentowane lub podsumowywane,
        definiuje zadania i kompetencje poszczególnych osób w projekcie.
    Prowadzone w Spółce prace nie mają charakteru działalności incydentalnej, gdyż
    Wnioskodawca w sposób regularny prowadzi projekty o charakterze innowacyjnym. W
    praktyce, projekty innowacyjne, które skutkują wytworzeniem nowego, zmienionego lub
    ulepszonego produktu bądź procesu, stanowią w zasadzie ciągły element działalności
    Wnioskodawcy.
    Odnośnie zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań Objaśnienia wskazują: „głównym zadaniem dla zarządzającego
    projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy
    przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i
    celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do
    wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja

    wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej
    wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.” Jak dalej wskazują Objaśnienia, zwiększenie lub wykorzystanie istniejących
    zasobów wiedzy dla nowych jej zastosowań dotyczyć może zarówno wiedzę
    ogólnodostępną, wiedzę danego przedsiębiorstwa czy też jej pracowników.
    W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez niego prace mają również na celu nowe
    zastosowanie istniejącej już wiedzy. W prowadzonych pracach Wnioskodawca
    wykorzystuje bowiem wiedzę techniczną i łączy ją z wiedzą biznesową, prowadząc prace w
    celu znalezienia dla tej wiedzy nowych zastosowań. Posiadana już przez Wnioskodawcę i
    jego pracowników wiedza jest identyfikowana na wstępnych etapach prowadzonych
    projektów a dodatkowo w wyniku prowadzonych prac ulegać może zwiększeniu.
    W ocenie Wnioskodawcy Spółka prowadzi prace rozwojowe w rozumieniu ustawy o CIT i
    Prawa o SWiN, gdyż realizowane przez nią projekty spełniają wszystkie elementy definicji
    prac rozwojowych, tj.:
        obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
        aktualnie wiedzy i umiejętności,
        do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych
        lub nowych produktów lub procesów,
        nie dotyczą działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
        nich.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, celem prowadzenia projektów jest
    wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy do projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów oferowanych przez Wnioskodawcę, jak również
    zmienionych, ulepszonych lub nowych procesów związanych z opisaną produkcją.
    Prowadzone przez Wnioskodawcę prace nie mają jednocześnie charakteru rutynowych
    lub okresowych zmian. Projekty realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter
    kompleksowy, obejmując działania wymagające współpracy różnych pracowników, którzy
    przy standardowej działalności operacyjnej wykonują swoje zadania samodzielnie.
    Dodatkowo, projekty realizowane przez Wnioskodawcę mają na celu wprowadzenie
    nowych lub istotnie zmienionych produktów, rozwiązań, koncepcji czy narzędzi, które
    wiążą się z istotnymi korzyściami dla Wnioskodawcy lub klientów, a zatem wykraczają
    zdecydowanie poza charakter rutynowy lub okresowy.
    Podsumowując, Wnioskodawca wskazuje, iż prowadzone przez niego prace rozwojowe,
    opisane w niniejszym wniosku, spełniają warunki uznania ich za działalność B+R w
    rozumieniu art. 4a ust. 26 ustawy o CIT.
    Pytanie nr 2
    Czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na: wynagrodzenia oraz związane z nimi
    składki ZUS (zarówno ze stosunku pracy, jak i umów cywilnoprawnych), amortyzację
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zakup sprzętu
    specjalistycznego, materiałów i surowców, usługi doradcze, ekspertyzy i opinie naukowe
    (świadczone przez podmioty wskazane w art. 7 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce), mogą zostać uznane - w odpowiednim zakresie - za koszty kwalifikowane w
    rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, uprawniające do skorzystania z ulgi B+R?
    Odpowiedź Tak, wskazane powyżej, ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki mogą zostać
    uznane - w odpowiednim zakresie - za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ustawy
    o CIT.

    Uzasadnienie
    W ocenie Wnioskodawcy, wskazane we wniosku i zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodu, jak koszty odpisów amortyzacyjnych, nabycia materiałów i surowców, nabycia
    niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej - stanowią koszty
    kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej wskazane w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane
    w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uważa się również
    nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Konstrukcja cytowanego powyżej art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy CIT, pozwala na zaliczenie
    do kosztów kwalifikowanych, nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
    specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, w tym np. przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.
    Z brzmienia wskazanego przepisu wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt
    specjalistyczny, można było uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione
    następujące warunki:
    1) sprzęt nie stanowi środka trwałego,
    2) zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego” oraz
    3) jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Ponadto zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uważa się
    również nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Odnosząc się do kosztów materiałów i surowców, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż art.
    18d ust. 2 pkt 2 ustawy CIT stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie
    materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy
    rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i
    surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności
    badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    W ocenie Wnioskodawcy, powyższe mieć będzie miejsce w przedmiotowym stanie
    faktycznym (zdarzeniu przyszłym), bowiem materiały i surowce nabywane są zawsze na
    potrzeby konkretnej pracy rozwojowej (tworzenia lub ulepszania danego produktu) i są
    one ewidencjonowane w przypisaniu do danej pracy rozwojowej.
    O bezpośrednim powiązaniu ww. materiałów i surowców z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową świadczy również fakt, iż wydatki te Spółka traktuje jako koszty
    bezpośrednio związane z przychodem uzyskanym z komercjalizacji prac rozwojowych.
    Pomocniczo, można dodatkowo wskazać, iż zgodnie z podejściem rachunkowym, w myśl
    art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości przez rzeczowe aktywa obrotowe rozumie się
    między innymi: „materiały nabyte w celu zużycia na własne potrzeby, wytworzone lub
    przetworzone przez jednostkę produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do sprzedaży lub
    w toku produkcji, półprodukty oraz towary nabyte w celu odprzedaży w stanie
    nieprzetworzonym”.
    Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego nabywane przez nią bezpośrednio na cele
    prac rozwojowych materiały dla celów rachunkowych rozpoznaje księgowo na zasadach

    wskazanych w zacytowanym przepisie (jako materiały). Podejście takie jednoznacznie
    potwierdzają organy podatkowe.
    W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 kwietnia 2019 r., sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.147.2019.JKT, organ potwierdził możliwość uznania za koszty kwalifikowane
    (jako materiałów i surowców) bezpośredniego zakupu lub wykonania na zlecenie
    podatnika niezbędnych do realizacji prac badawczo-rozwojowych urządzeń,
    specjalistycznych części bądź elementów, które stanowić będą część prototypu lub
    urządzenia pilotażowego, niezależnie od opisu otrzymanej przez podatnika faktury.
    Zapytanie podatnika dotyczyło gotowych urządzeń, części bądź elementów posiadających
    określone funkcjonalności, które jednak w połączeniu z innymi elementami w ramach
    prototypu lub urządzenia pilotażowego pozwalają na powstanie zupełnie nowego lub
    istotnie zmienionego/ulepszonego produktu, posiadającego nowe funkcjonalności.
    W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.207.2019.2.JKT, organ potwierdził, iż jako koszty kwalifikowane materiałów
    podatnik zaliczyć uwzględnić koszty z wiązane z wytworzeniem gotowych produktów przez
    podatnika lub nabycia takich produktów od konkurencji (produkty, które staną się częścią
    produktu tworzonego lub ulepszanego przez podatnika).
    W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 maja 2017 r., sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.11.2017.2.IZ, organ zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż: „Według
    rozporządzenia poprzez materiały podstawowe należy rozumieć materiały, które w
    procesie produkcji łub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego
    wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część
    składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki,
    butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli
    opakowania te nie są środkami trwałymi. Materiałami pomocniczymi są zaś materiały
    niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością
    gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości.”
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 14 grudnia 2018 r. Nr 0114-
    KDIP2-1.4010.415.2018.2.JS wskazał, że: „W rozpatrywanej sprawie, wskazać należy, że
    Wnioskodawca może uznać za koszt kwalifikowany: materiały i surowce zużyte do testów
    obróbki powierzchni nowych detali, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 PDOPrU, zakup
    narzędzi i urządzeń niebędących środkami trwałymi niezbędnych do przeprowadzania
    badań, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych,
    jeżeli stanowią one sprzęt specjalistyczny wykorzystywany w prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej w myśl art. 18d ust. 2pkt 2a PDOPrU, koszty delegacji służbowych
    pracowników zajmujących się badaniem potrzeb rynku, skoro związane one były/są
    wyłącznie z realizacja przez nich prac badawczo-rozwojowych, stosownie do treści art. 18d
    ust. 2 pkt 1 PDOPrU, - koszty amortyzacji środków trwałych i WNiP używanych do prac
    badawczo-rozwojowych w całości lub w części, w jakiej wykorzystywane są w prowadzonej
    działalności badawczo- rozwojowej, zgodnie z art. 18d ust. 3 PDOPrU poniesione w
    ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, o których mowa w art. 4a pkt 26-28
    PDOPrU.
    Również w odniesieniu do materiałów i surowców, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji z dnia 10 grudnia 2018, nr 0111-KDIB1-3.4010.500.2018.1.MBD
    wskazał, iż: „Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest również ustalenie, czy za koszty
    kwalifikowane Prac BR, mogą być uznane koszty materiałów i surowców zużytych podczas
    prac BR. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, wynika, że Spółka w trakcie
    Prac BR zużywa materiały, komponenty elektroniczne, detale mechaniczne, kable i
    przewody elektryczne. złącza, obudowy, konektory, terminale, koszulki oraz taśmy PCV,
    tworzywa sztuczne, cynę lutowniczą, emulsje i roztwory do obróbki metali, gumy i
    mieszanki gumowe będące w użyciu jak i wykonywane na zamówienie, oleje silnikowe,
    przekładniowe i smarowe, rozpuszczalniki do mycia urządzeń, materiały filtracyjne,
    tkaniny do wycierania i ubrania ochronne, baterie i akumulatory, tonery i papier, inne

    materiały biurowe, opakowania, pojemniki i obudowy służące do przechowywania i
    magazynowania, narzędzia ręczne (zestawy kluczy, szczypiec, kombinerek, śrubokrętów,
    lutownic itp.) i osprzęt pomiarowy ręczny (mierniki itp.).
    Art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie
    materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy
    rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i
    surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności
    badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Wobec spełnienia przez Wnioskodawcę tego warunku, tj. nabycia materiałów i surowców
    niezbędnych do zrealizowania projektów polegających na tworzeniu innowacyjnych
    produktów, bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową
    należy stwierdzić, że wydatki te stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w ww.
    przepisie.
    Art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie
    materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów. Zatem, przyjmuje się, że materiały, w przypadku których istnieje możliwość
    ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane
    w ramach ww. działalności.
    Należy zwrócić uwagę, że w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, ustawodawca posługuje się
    pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy
    o CIT, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być
    wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości.
    W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy, materiały to składniki majątku zużywane na
    własne potrzeby. Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie
    podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu
    operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby,
    tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji
    działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki
    majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach
    działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość
    użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych ...części zamienne,
    półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Ustawa o
    rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    Jeżeli nabyte ww. materiały i surowce stanowią wydatki bezpośrednio związane z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową Spółki należy stwierdzić, że mogą one
    stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy CIT.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT kosztami kwalifikowanymi są poniesione w
    danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz

    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o ZUS, w
    takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1a ustawy o CIT analogiczne zasady mają zastosowanie w
    stosunku do umów zlecenia oraz umów o dzieło. Pracownicy Spółki biorący udział w
    projektach rozwojowych faktycznie wykonują zadania będące realizacją prac rozwojowych.
    Wnioskodawca zamierza zatem traktować jako koszt kwalifikowane (w odpowiedniej
    proporcji) wynagrodzenie pracowników (lub osób na umowie zlecenie lub o dzieło,
    nieprowadzących działalności gospodarczej), którzy rzeczywiście uczestniczą w pracach
    badawczo-rozwojowych.
    W ocenie Wnioskodawców nie ma znaczenia w tym zakresie brak (do maja 2025 r.)
    dedykowanego w strukturze organizacyjnej Spółki działu o charakterze stricte R&D.
    Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w nowelizacji przepisów ustawy o CIT, w ramach
    których sformułowanie o „pracownikach zatrudnionych w celu realizacji działalności
    badawczo-rozwojowej” zostało zastąpione obecnym brzmieniem art. 18d ust. 2 ustawy o
    CIT, w którym dodatkowo wprowadzono obowiązek liczenia proporcji czasu pracy
    poświęcanego działalności B+R do czasu poświęcanego na realizację innych obowiązków.
    W interpretacjach indywidualnych oraz wytycznych Ministerstwa Finansów potwierdzono,
    że w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową (B+R) można zaliczyć do kosztów
    kwalifikowanych wynagrodzenia pracowników pracujących nad projektami B+R, również
    wtedy, gdy wykonują te prace w części etatu. Kluczowe jest właściwe dokumentowanie
    czasu pracy oraz wydzielenie części wynagrodzenia przypisanego bezpośrednio do
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Przykładowe źródła:
        Interpretacja z 16 października 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.340.2020.2.AN) -
        potwierdzono, że można uwzględnić część wynagrodzenia, jeśli pracownik
        poświęca tylko część etatu na prace B+R, pod warunkiem prowadzenia ewidencji
        wskazującej czas spędzony nad tymi zadaniami.
        Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 września 2021 r. (sygn. II FSK 436
        /21) - potwierdza możliwość odliczania kosztów kwalifikowanych poniesionych na
        wynagrodzenia również w ramach rozliczeń wewnątrzgrupowych, co może
        obejmować także częściowe etaty związane z pracami badawczo-rozwojowymi.
        Interpretacja Indywidualna z 16 stycznia 2020 r. (0111-KDIB1-3.4010.444.2019.1.IZ)
        W tej interpretacji potwierdzono, że jeżeli pracownik wykonuje obowiązki związane
        z działalnością B+R w ramach części etatu, można uznać proporcjonalnie wyliczoną
        część jego wynagrodzenia za koszt kwalifikowany. Ważne jest prowadzenie
        odpowiedniej ewidencji czasu pracy poświęconego na projekty B+R.
        Interpretacja z 27 sierpnia 2018 r. (0111-KDIB1-3.4010.308.2018.1.BM) Dotyczy
        możliwości rozliczania kosztów wynagrodzeń pracowników zajmujących się
        działalnością B+R, nawet jeśli prace te wykonywane są częściowo. Istotne jest
        precyzyjne określenie proporcji czasu poświęconego na działalność B+R i
        udokumentowanie tego w sposób zgodny z wymogami prawa.
    Spółka rozlicza czas pracy z uwzględnieniem wniosków wynikających z powyższych
    interpretacji. W zakresie kosztów wynagrodzeń za czas nieobecności pracowników,
    zastosowanie znajduje tu oczywiście interpretacja ogólna Ministra Finansów z 13 lutego
    2024 r. Nr DD8.8203.1.2021.

    Reasumując, w świetle powołanych regulacji prawnych należy stwierdzić, że aby
    podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w
    zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku
    podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:
    1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 ustawy o CIT,
    4. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy czym jeżeli koszty
      kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były
      prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w
      rozumieniu odrębnych przepisów,
    5. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    6. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu,
    7. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych,
    8. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie.
    W ocenie Wnioskodawcy wszystkie te warunki zostały spełnione w ramach działalności
    Spółki.
    Ponadto pismem z 26 sierpnia 2025 r. Spółka uzupełniła własne stanowisko do pytania nr
    2 w następującym zakresie:
    Wskazane we wniosku wydatki stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d
    ustawy o CIT i uprawniają do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową.
    1. Usługi doradcze, ekspertyzy i opinie naukowe
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, koszty kwalifikowane obejmują wydatki
    poniesione na nabycie ekspertyz, opinii, usług doradczych i usług równorzędnych,
    świadczonych lub wykonywanych przez podmioty należące do systemu szkolnictwa
    wyższego i nauki określone w art. 7 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wnioskodawca nabywa/będzie nabywał takie usługi wyłącznie na potrzeby działalności
    badawczo-rozwojowej, a zatem spełnia warunki do ich uznania za koszty kwalifikowane.
    2. Amortyzacja środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych
    Na podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w działalności B+R (z wyjątkiem samochodów osobowych oraz
    budowli, budynków i lokali). Środki trwałe i WNiP używane przez Spółkę w projektach B+R
    są ujęte w ewidencji środków trwałych, podlegają amortyzacji zgodnie z art. 16a i 16b
    ustawy o CIT i są wykorzystywane bezpośrednio oraz wyłącznie (z uwzględnieniem
    opisanej proporcji) w działalności B+R. W konsekwencji, odpisy amortyzacyjne od takich
    składników majątku stanowią koszty kwalifikowane.
    3. Zakup sprzętu specjalistycznego
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, koszty kwalifikowane obejmują wydatki na
    nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w działalności B+R (np. przyborów laboratoryjnych, urządzeń

    pomiarowych). Sprzęt specjalistyczny nabywany przez Spółkę jest wykorzystywany
    wyłącznie (z uwzględnieniem opisanej proporcji) w projektach B+R i nie stanowi środków
    trwałych, dlatego jego koszt należy kwalifikować jako koszt B+R.
    4. Podsumowanie
    Wszystkie trzy wskazane grupy wydatków mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów
    kwalifikowanych określonym w art. 18d ust. 2 i 3 ustawy o CIT. Ponadto:
        są ponoszone w związku z działalnością B+R,
        stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
        nie zostały zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie ani odliczone w inny sposób od
        podstawy opodatkowania.
    W konsekwencji, wydatki na usługi doradcze, ekspertyzy i opinie naukowe, amortyzację
    środków trwałych i WNiP oraz zakup sprzętu specjalistycznego stanowią koszty
    kwalifikowane ulgi B+R w rozumieniu ustawy o CIT.
    Pytanie nr 3
    Czy Wnioskodawca może - w związku z brakiem możliwości dokładnego
    przyporządkowania kosztów pomiędzy działalność operacyjną a działalność rozwojową -
    stosować przyjęty przez siebie klucz alokacyjny (oparty na średnim udziale czasu pracy i
    wykorzystania zasobów) jako podstawę wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych do ulgi
    B+R?
    Odpowiedź Tak, Wnioskodawca może stosować przyjęty przez siebie klucz alokacyjny
    (oparty na średnim udziale czasu pracy i wykorzystania zasobów) jako podstawę
    wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych do ulgi B+R.
    Uzasadnienie
    W stanie faktycznym Wnioskodawca wskazuje, że prowadzi zarówno działalność
    operacyjną, jak i działalność rozwojową, przy czym w niektórych przypadkach te obszary
    współdzielą zasoby - np. środki trwałe, sprzęt, materiały oraz czas pracy pracowników. Ze
    względu na techniczne trudności w każdorazowym i precyzyjnym wyodrębnieniu części
    kosztów przypadających wyłącznie na działalność B+R, Spółka przyjęła klucz alokacyjny
    oparty na analizie czasu pracy i wykorzystania zasobów - ustalony na podstawie
    wieloletnich obserwacji i doświadczenia.
    Takie podejście znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej (np. interpretacja
    0111-KDIB1-3.4010.803.2024.2.DW z 23 stycznia 2025 r.), gdzie wskazano, że stosowanie
    średniego wskaźnika alokacji w oparciu o dane operacyjne i wewnętrzne szacunki jest
    dopuszczalne, o ile podatnik prowadzi odpowiednią dokumentację oraz ewidencję
    projektową.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania klucza
    alokacyjnego jako metody podziału kosztów kwalifikowanych pomiędzy działalność
    operacyjną a działalność badawczo-rozwojową.
    Art. 18d ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o CIT wprost przewiduje możliwość zaliczenia do kosztów
    kwalifikowanych w ramach ulgi B+R:
        wydatków na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z
        działalnością badawczo-rozwojową (ust. 2 pkt 2),
        odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz WNiP, wykorzystywanych w
        działalności B+R (ust. 3).

    Ustawodawca jednocześnie nie wymaga wyłącznego wykorzystywania danego środka
    trwałego czy materiału wyłącznie w działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z
    utrwaloną linią interpretacyjną, jeśli zasób wykorzystywany jest częściowo w działalności
    B+R, a częściowo w operacyjnej, to możliwe jest przypisanie kosztów w części
    odpowiadającej faktycznemu wykorzystaniu w B+R, pod warunkiem:
    1. prowadzenia odpowiedniej dokumentacji (ewidencji),
    2. przyjęcia i stosowania uzasadnionego, racjonalnego klucza alokacyjnego,
    3. możliwości wykazania związku ponoszonych wydatków z konkretnymi działaniami B+R.
    Wnioskodawca stosuje proporcjonalny klucz alokacyjny (oparty np. na udziale pracy
    rozwojowej w czasie ogólnym - średnio 25%), który bazuje na kilkuletnich
    doświadczeniach i jest poparty ewidencją czasu pracy oraz dokumentacją księgową.
    W ocenie organów podatkowych, takie podejście jest zgodne z przepisami:
        Interpretacja KIS z 12.04.2019 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.147.2019.JKT -
        potwierdzono dopuszczalność proporcjonalnego ujęcia kosztów materiałowych i
        części do prototypów;
        Interpretacja z 14.12.2018 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.415.2018.2.JS - wskazano, że
        koszt wspólny (np. amortyzacja) może być kwalifikowany, jeśli podatnik stosuje
        proporcję odpowiadającą wykorzystaniu zasobu w działalności B+R;
        Objaśnienia podatkowe MF z 15 lipca 2019 r. - wskazują, że częściowe
        wykorzystanie środka trwałego lub materiałów w działalności B+R nie wyklucza
        możliwości objęcia ich ulgą, o ile ich rozdział jest należycie udokumentowany.
        Spółka ma prawo - na podstawie art. 18d ust. 2 i 3 ustawy o CIT - uznać za koszty
        kwalifikowane również te wydatki na amortyzację środków trwałych oraz zakup
        materiałów i surowców, które są wykorzystywane częściowo w działalności
        badawczo-rozwojowej, pod warunkiem, że ich rozdział następuje zgodnie z
        przyjętym i udokumentowanym kluczem alokacyjnym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT, koszty kwalifikowane, podlegające odliczeniu w
    ramach ulgi badawczo-rozwojowej, obejmują m.in.:
        materiały i surowce bezpośrednio związane z działalnością B+R (ust. 2 pkt 2),
        sprzęt specjalistyczny niebędący środkami trwałymi wykorzystywany bezpośrednio
        w B+R (ust. 2 pkt 2a),
        odpisy amortyzacyjne środków trwałych i WNiP wykorzystywanych w B+R (ust. 3),
        wynagrodzenia wraz ze składkami ZUS pracowników realizujących działalność B+R
        w odpowiedniej proporcji (ust. 2 pkt 1, 1a).
    Z przepisów tych wynika możliwość proporcjonalnego rozliczania kosztów, w
    szczególności w sytuacjach, gdy dane zasoby są wykorzystywane zarówno w działalności
    operacyjnej, jak i badawczo-rozwojowej. Ustawodawca dopuszcza taką możliwość, o ile
    podatnik:
    1. prowadzi rzetelną ewidencję czasu pracy (lub zużycia zasobów) z podziałem na
      działalność B+R i operacyjną;
    2. stosuje klucz alokacyjny, który oparty jest na wiarygodnych danych i odzwierciedla
      rzeczywisty udział kosztów w działalności B+R;

    3. posiada dokumentację potwierdzającą powyższe dane (np. raporty projektowe,
      ewidencje księgowe, zestawienia czasu pracy).
    W opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wykazuje, że:
        prowadzi szczegółową ewidencję czasu pracy i kosztów projektowych;
        stosuje klucz alokacyjny (25% średniego czasu i zasobów przypisanych do B+R) na
        podstawie obserwacji i wieloletniego doświadczenia;
        dokonuje proporcjonalnego przypisania kosztów amortyzacji oraz materiałów i
        surowców na podstawie przyjętego klucza i ewidencji wewnętrznej.
    Takie podejście jest zgodne z praktyką interpretacyjną organów podatkowych.
    Przykładowo:
        Interpretacja indywidualna z 16.10.2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.340.2020.2.AN
        - potwierdza możliwość częściowego kwalifikowania wynagrodzenia do ulgi B+R
        przy odpowiedniej dokumentacji;
        Interpretacja indywidualna z 12.04.2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.147.2019.JKT -
        wskazuje na dopuszczalność kwalifikowania kosztów częściowo przypisanych do
        prac B+R (np. materiałów i części do prototypów).
    Dodatkowo, art. 18d ust. 2 ustawy o CIT nie zakazuje rozliczania kosztów częściowych, o
    ile spełnione są kryteria merytoryczne i formalne - co znajduje również odzwierciedlenie w
    Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. W świetle przedstawionego stanu
    faktycznego, prowadzonej dokumentacji oraz przyjętego przez Spółkę klucza alokacyjnego
    opartego na analizie rzeczywistego wykorzystania zasobów, możliwe jest - zgodnie z art.
    18d ustawy o CIT - kwalifikowanie kosztów wspólnych (takich jak amortyzacja czy
    materiały) do ulgi B+R w odpowiedniej proporcji odpowiadającej ich wykorzystaniu w
    działalności badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca, mając świadomość braku możliwości
    pełnego rozdzielenia kosztów operacyjnych i badawczo-rozwojowych (ze względu na
    współużytkowanie zasobów), przyjęła metodykę opartą na rzetelnej dokumentacji, w
    szczególności:
        prowadzi ewidencję czasu pracy pracowników zaangażowanych w prace rozwojowe
        i operacyjne,
        opracowała klucz alokacyjny - oparty na średnim udziale czasu i zasobów
        wykorzystywanych w działalności B+R (np. 25% ogólnego czasu pracy i zasobów),
        stosuje ten klucz do proporcjonalnego przypisywania kosztów amortyzacji,
        materiałów, surowców oraz specjalistycznego sprzętu do kosztów kwalifikowanych.
    Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w orzecznictwie i interpretacjach
    podatkowych. Przykładowo:
        interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 16.01.2020 r., nr 0111-KDIB1-
        3.4010.444.2019.1.IZ - dopuszcza alokację kosztów proporcjonalnie do udziału
        pracy B+R;
        interpretacja indywidualna z 14.12.2018 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.415.2018.2.JS -
        potwierdza możliwość proporcjonalnego przypisywania kosztów amortyzacji i
        materiałów, przy prowadzeniu odpowiedniej ewidencji;

        Objaśnienia podatkowe MF z 15 lipca 2019 r. wskazują, że nawet jeśli
        przedsiębiorca nie posiada wyodrębnionego działu R&D, może stosować ulgę B+R
        pod warunkiem odpowiedniego dokumentowania i proporcjonalnego przypisania
        kosztów.
    Metodyka przyjęta przez Spółkę jest zgodna z powyższymi standardami - opiera się na
    realnej analizie danych historycznych i operacyjnych, co zapewnia jej rzetelność i
    powtarzalność. Tym samym, spełniony zostaje wymóg „należytego udokumentowania”
    alokacji kosztów, o którym mowa w orzecznictwie i praktyce interpretacyjnej.
    W świetle przedstawionych okoliczności i w oparciu o przepisy ustawy o CIT oraz
    utrwaloną praktykę interpretacyjną, należy uznać za prawidłowe przyjęcie przez Spółkę
    proporcji wykorzystania zasobów (środków trwałych, materiałów i surowców) - wyliczonej
    na podstawie ewidencji czasu pracy i udziału pracy projektowej - jako podstawy do
    obliczenia kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi B+R.
    Pytanie nr 4
    Czy Wnioskodawca jest uprawniony - w odniesieniu do opisanej działalności - do
    skorzystania z ulgi B+R przewidzianej w art. 18d ustawy o CIT?
    Odpowiedź Tak, Wnioskodawca jest uprawniony - w odniesieniu do opisanej działalności -
    do skorzystania z ulgi B+R przewidzianej w art. 18d ustawy o CIT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 18d ustawy o CIT, podatnik prowadzący działalność badawczo-rozwojową
    może odliczyć od podstawy opodatkowania tzw. koszty kwalifikowane. Wnioskodawca
    prowadzi działalność rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT - tj.
    systematyczne działania twórcze podejmowane w celu opracowania lub udoskonalenia
    produktów, procesów i usług informatycznych. Działania te obejmują m.in. tworzenie
    autorskich algorytmów integracyjnych, dedykowanych interfejsów komunikacyjnych,
    modułów programistycznych dla systemów ERP, analizę potrzeb technicznych i
    projektowanie architektury rozwiązań IT, co spełnia kryteria działalności B+R.
    Spółka nie korzysta jednocześnie ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust.
    1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT, a koszty działalności rozwojowej są przez nią
    dokumentowane i ewidencjonowane.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca spełnia przesłanki ustawowe do skorzystania z
    ulgi B+R, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1 i 4
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o: działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop:
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 24), badania naukowe są działalnością obejmującą:
    1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop:
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Przy odniesieniu wskazanych przepisów na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że
    aby uznać, czy działalność Spółki spełniała będzie przesłanki działalności badawczo-
    rozwojowej, konieczne jest przeprowadzenie analizy nakierowanej na zidentyfikowanie
    przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-
    rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt
    26-28 updop).
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka prowadzi na terenie
    Polski działalność w zakresie projektowania i wdrażania zintegrowanych rozwiązań IT, ze
    szczególnym uwzględnieniem systemów ERP, systemów Business intelligence,
    elektronicznego obiegu dokumentów oraz automatyzacji procesów biznesowych. Spółka
    oferuje kompleksowe usługi integracji, doradztwa oraz dostosowywania systemów
    informatycznych do indywidualnych potrzeb klientów. Przykładem działalności Spółki był
    projekt polegający na opracowaniu interfejsu integrującego system ERP (...) z systemem
    zarządzania magazynem wysokiego składowania WMS Remmert.
    W ramach projektu:
        przeprowadzono analizę wymagań biznesowych i technicznych obu systemów,
        zaprojektowano architekturę integracji, uwzględniającą mapowanie danych,
        autoryzację i obsługę błędów,

        opracowano autorskie algorytmy wymiany danych oraz synchronizacji stanów
        magazynowych,
        wdrożono warstwę pośredniczącą (middleware) umożliwiającą dwukierunkową,
        bezpieczną i elastyczną komunikację pomiędzy systemami,
        przeprowadzono testy oraz optymalizację rozwiązania.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26
    updop, zgodnie z którą (jak już wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy
    rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec tego ocena, czy prace wykonywane przez Spółkę w ramach projektowania i
    wdrażania zintegrowanych rozwiązń informatycznych stanowią działalność badawczo-
    rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Państwa we wniosku i
    uzupełnieniu wniosku efektów tych prac.
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego chociaż zasadniczym obszarem działalności Spółki
    jest wdrażanie istniejących rozwiązań informatycznych, w praktyce operacyjnej Spółka
    często napotyka problemy techniczne, które wymagają opracowania nowych,
    dedykowanych rozwiązań programistycznych. Prace te mają charakter twórczy,
    systematyczny, ukierunkowane są na opracowanie nowych zastosowań istniejącej wiedzy
    w celu stworzenia lub udoskonalenia produktów, procesów bądź usług informatycznych.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku doprecyzowali Państwo, iż twórczy charakter
    działalności Spółki przejawia się w:
        opracowywaniu nowych koncepcji i algorytmów: Spółka projektuje własne
        algorytmy wymiany danych, synchronizacji stanów magazynowych i automatyzacji
        procesów biznesowych, które nie są dostępne w standardowych rozwiązaniach
        rynkowych. Każdy projekt integracyjny (np. ERP # WMS) wymaga indywidualnej
        analizy, a następnie stworzenia unikalnych mechanizmów komunikacji między
        systemami.

        tworzeniu oryginalnych rozwiązań informatycznych: Spółka rozwija middleware i
        interfejsy umożliwiające komunikację pomiędzy odmiennymi systemami IT.
        Rozwiązania te są niepowtarzalne i dostosowane do specyficznych potrzeb danego
        klienta.
        projektowaniu nowych funkcjonalności i modułów IT: Projekty obejmują budowę
        dodatkowych funkcji ERP, aplikacji wspierających oraz zaawansowanych raportów
        BI, które wcześniej nie istniały w ofercie Spółki. Wymaga to kreatywnego łączenia
        wiedzy technicznej (języki programowania, architektury systemowe) z wiedzą
        biznesową (procesy magazynowe, kadrowe, finansowe).
        rozwiązywaniu problemów technicznych w sposób innowacyjny: Spółka w trakcie
        wdrożeń napotyka bariery technologiczne, dla których brak gotowych narzędzi na
        rynku. W takich sytuacjach zespół opracowuje autorskie, dedykowane metody
        obejścia ograniczeń systemów standardowych.
        procesie systematycznym i metodycznym: Projekty są prowadzone zgodnie z
        ustaloną metodyką (harmonogramy, dokumentacja, ewidencja czasu pracy).
        Rezultaty mają charakter utrwalony w postaci dokumentacji projektowej, kodów
        źródłowych, bibliotek programistycznych, specyfikacji i prototypów.
        powstawaniu nowego know-how: W wyniku prowadzonych prac powstaje wiedza
        wewnętrzna (know-how), obejmująca m.in. wzorce integracyjne, narzędzia
        programistyczne i procedury projektowe. Wiedza ta nie jest odtwórcza, lecz rozwija
        i poszerza zasoby Spółki w zakresie rozwiązywania skomplikowanych problemów IT.
    Dodatkowo wszystkie czynności wykonywane przez Spółkę w ramach projektowania i
    wdrażania zintegrowanych rozwiązań informatycznych, które mają charakter prac
    badawczo-rozwojowych, są działalnością twórczą, systematyczną i ukierunkowaną na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. Nie stanowią one i nie będą stanowiły:
        czynności wdrożeniowych dotyczących gotowych produktów i usług - Spółka nie
        kwalifikuje do ulgi czynności polegających na standardowej konfiguracji czy
        instalacji dostępnego oprogramowania. Prace B+R obejmują wyłącznie
        opracowywanie nowych rozwiązań i modułów, które wykraczają poza gotowe
        funkcjonalności systemów ERP czy BI.
        produkcji seryjnej - Spółka nie prowadzi produkcji masowej oprogramowania.
        Każdy projekt B+R ma charakter jednostkowy, dostosowany do potrzeb
        konkretnego klienta i wiąże się z opracowaniem dedykowanych rozwiązań
        programistycznych.
        bieżącej działalności operacyjnej - rutynowe czynności wdrożeniowe, serwisowe czy
        utrzymaniowe są traktowane jako standardowa działalność operacyjna i nie są
        zaliczane do działalności B+R.
        działalności pomocniczej wykraczającej poza zakres B+R - czynności
        administracyjne i koordynacyjne są uwzględniane w kosztach B+R wyłącznie w
        zakresie, w jakim służą bezpośrednio realizacji projektów rozwojowych (np.
        harmonogramy, dokumentacja techniczna).

        prac następczych po zakończeniu B+R - etap wdrożenia produkcyjnego gotowego
        rozwiązania nie jest traktowany jako B+R. B+R kończy się na etapie stworzenia i
        przetestowania nowego rozwiązania (prototypu, modułu, algorytmu).
        czynności serwisowych - usuwanie błędów, bieżące utrzymanie systemów i
        poprawki techniczne nie są kwalifikowane jako B+R.
        działań marketingowych i promocyjnych - Spółka nie zalicza do ulgi czynności
        polegających na promowaniu nowych funkcjonalności czy ulepszeń.
        czynności ograniczonych wyłącznie do testów, badań czy oceny - testy i weryfikacja
        są elementem procesu badawczo-rozwojowego, ale zawsze stanowią jego część
        pomocniczą i są powiązane z opracowywaniem nowych rozwiązań. Same w sobie
        nie są traktowane jako odrębne B+R.
        innych prac spoza B+R - np. rutynowych zmian, prostych aktualizacji czy
        dostosowań, które nie mają charakteru twórczego.
    Jak sami Państwo również wskazali, twórczy charakter działalności Spółki przejawia się w
    opracowywaniu i tworzeniu nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań IT, które powstają
    w wyniku kreatywnej pracy specjalistów, a nie prostego powielania czy konfigurowania
    istniejących systemów.
    Zatem prace wykonywane przez Spółkę w ramach projektowania i wdrażania
    zintegrowanych rozwiązań informatycznych, należy uznać za spełniające kryterium
    twórczości.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza:
    (i) robiący coś regularnie i starannie,
    (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,
    (iii)o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też:
      o efektach takich działań; planowy, metodyczny.
    W definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu. Wobec tego
    najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-
    rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale
    prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie,
    co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku,
    klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, w ramach projektów rozwojowych realizowane są
    także czynności je wspierające tj. niezbędne prace związane z planowaniem i
    zarządzaniem projektami rozwojowymi:
        czynności administracyjne i koordynacyjne realizowane wyłącznie na cele danego
        projektu B+R, mające na celu opracowanie podstawowych założeń projektu
        (harmonogram, budżet),
        bezpośredni merytoryczny nadzór nad realizacją projektu,
        koordynacja prawidłowości prowadzenia prototypowania w ramach projektu,
        przeprowadzenie czynności dokumentacyjnych związanych z realizacją projektu,
        zapewnienie wsparcia w zakresie zarządzania aspektami finansowymi i kadrowymi
        projektów badawczo-rozwojowych.
    Należy zatem zgodzić się z Państwa stwierdzeniem, że opisane we wniosku prace w
    ramach projektów (programów) mają charakter systematyczny, są bowiem metodyczne,
    zaplanowane i uporządkowane. Spółka posiada określoną metodykę (procedury)
    zarządzania pracami rozwojowymi która m.in.:
        określa sposób prowadzenia prac, wykorzystując w tym zakresie wiedzę z obszaru
        zarządzania projektami,
        wymaga prowadzenia prac zgodnie z określonym planem, budżetem i
        harmonogramem,
        wymaga stosowania różnego rodzaju sformalizowanej dokumentacji, na podstawie
        której prace są planowane, dokumentowane lub podsumowywane,
        definiuje zadania i kompetencje poszczególnych osób w projekcie.
    Omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności. Ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu
    prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Głównym zadaniem dla zarządzającego
    projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy
    przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i
    celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do
    wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja
    wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej
    wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Jak wynika z opisu sprawy, prace prowadzone przez Spółkę mają na celu zastosowanie
    istniejącej już wiedzy. W prowadzonych pracach Spółka wykorzystuje bowiem wiedzę
    techniczną i łączy ją z wiedzą biznesową, prowadząc prace w celu znalezienia dla tej
    wiedzy nowych zastosowań. Posiadana już przez Spółkę i jej pracowników wiedza jest
    identyfikowana na wstępnych etapach prowadzonych projektów a dodatkowo w wyniku
    prowadzonych prac ulegać może zwiększeniu.
    I jak doprecyzowano w uzupełnieniu wniosku, w ramach projektów badawczo-
    rozwojowych związanych z projektowaniem i wdrażaniem zintegrowanych rozwiązań
    informatycznych, Spółka wykorzystuje szeroki zakres istniejącej wiedzy technicznej,
    projektowej i biznesowej, obejmującej w szczególności: wiedzę technologiczną z obszaru

    informatyki, wiedzę o systemach ERP i procesach biznesowych, wiedzę inżynierską i
    projektową, wiedzę empiryczną zdobytą w praktyce działalności Spółki.
    W wyniku prac związanych z projektowaniem i wdrażaniem zintegrowanych rozwiązań
    informatycznych nie powstaje nowa wiedza naukowa rozumiana w ramach terminologii
    badań podstawowych i badań stosowanych.
    Jednakże w ramach prowadzonych prac rozwojowych powstaje nowe know-how na
    poziomie przedsiębiorstwa, obejmujące w szczególności: autorskie algorytmy, biblioteki i
    moduły programistyczne, dedykowane rozwiązania integracyjne (np. interfejs ERP # WMS),
    nowe metody optymalizacji wymiany danych i automatyzacji procesów, dokumentacja
    techniczna i projektowa odzwierciedlająca twórcze rozwiązania opracowane przez zespół.
    Efektem połączenia i kształtowania tej wiedzy jest powstawanie nowych, unikalnych
    rozwiązań IT, w tym m.in.: dedykowanych interfejsów integrujących systemy ERP z innymi
    narzędziami (np. WMS Remmert), autorskich algorytmów wymiany danych i synchronizacji
    procesów, middleware umożliwiającego bezpieczną komunikację między różnymi
    systemami, nowych modułów i funkcjonalności ERP odpowiadających na zmieniające się
    potrzeby klientów.
    Podsumowali Państwo, że w działalności Spółki nie dochodzi do tworzenia nowej wiedzy
    naukowej, lecz o twórcze łączenie i rozwijanie dostępnej wiedzy technicznej i biznesowej,
    co skutkuje powstaniem nowych rozwiązań praktycznych, unikatowych z perspektywy
    Spółki i jej klientów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że w odniesieniu do prac wykonywanych przez Spółkę w
    ramach projektowania i wdrażania zintegrowanych rozwiązań informatycznych, które
    mają charakter twórczy, wykorzystują Państwo istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia
    nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto
    dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te
    obejmują kolejno:

        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość tych czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od
    niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wynika z uzupełnienia wniosku Spółka nie zalicza prac o charakterze rutynowym do
    działalności badawczo-rozwojowej. Spółka wyraźnie rozróżnia (zarówno w kontekście
    metodologicznym, jak i organizacyjno-sprawozdawczym) czynności rutynowe od działań
    twórczych B+R. Rutynowe modyfikacje, aktualizacje, powtarzalne czynności w żadnym
    przypadku nie są ujmowane jako działalność B+R.
    Tylko te prace, które:
        prowadzą do powstania nowych rozwiązań,
        wymagają eksperymentowania, analizy i prototypowania,
        są dokumentowane w systematyczny sposób,
    - są przez Spółkę kwalifikowane jako działalność badawczo-rozwojowa.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa uznać
    należy, że wykonywana obok standardowej działalności operacyjnej, działalność Spółki,
    polegająca na projektowaniu i wdrażaniu zintegrowanych rozwiązań informatycznych,
    obejmująca tworzenie i rozwój dedykowanych rozwiązań, może zostać uznana za
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, w
    szczególności jako działalność rozwojowa.

    Powyższe uprawnia Spółkę - w odniesieniu do opisanej działalności - do skorzystania z ulgi
    B+R przewidzianej w art. 18d ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 4 należało uznać za prawidłowe.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 updop:
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 - 3 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się:
    1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    1a. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8
      lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
    2. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
    2a. nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
    3. ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
      wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt
      1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a
      także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań
      naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
    W myśl art. 18d ust. 3 updop:
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Zgodnie z art. 18d ust. 5 updop:
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Natomiast zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 updop:

      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Zgodnie z art. 18d ust. 7 updop:
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
        których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
        ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
        pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 updop:
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Z uwagi na powołane przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku
    dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym
    kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie
    spełnione następujące warunki:
    1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu ustawy o CIT,
    3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 ustawy o CIT,
    4. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu
      ustawy o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach
      badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub
      porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    5. jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia

      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    6. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    7. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu,
    8. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawy o CIT,
    9. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie ze wskazaniem w uzupełnieniu wniosku
    wszystkie wymienione przez Spółkę wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów
    danego roku w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Dodatkowo jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego opisane we wniosku wydatki
    poniesione na prowadzenie projektów nie zostały Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie
    (w szczególności, w formie dotacji) oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym.
    Nadto wskazali Państwo, że Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej oraz nie korzystała, a ni nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT. Dodatkowo Spółka prowadzi ewidencję,
    o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, pozwalającą na wyodrębnienie kosztów
    działalności badawczo- rozwojowej.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 jest ustalenie czy ponoszone
    przez Spółkę wydatki na: wynagrodzenia oraz związane z nimi składki ZUS (zarówno ze
    stosunku pracy, jak i umów cywilnoprawnych), amortyzację środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, zakup sprzętu specjalistycznego, materiałów i
    surowców, usługi doradcze, ekspertyzy i opinie naukowe (świadczone przez podmioty
    wskazane w art. 7 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce), mogą zostać uznane -
    w odpowiednim zakresie - za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o
    CIT, uprawniające do skorzystania z ulgi B+R?
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego oraz uzupełnienia wniosku, w związku z
    realizowanymi pracami rozwojowymi, Spółka ponosi wydatki, które zamierza zaliczyć do
    następujących kategorii kosztów kwalifikowanych:
        wynagrodzenia ze stosunku pracy + ZUS # art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT,
        wynagrodzenia z umów cywilnoprawnych + ZUS # art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT,
        amortyzacja środków trwałych i WNiP wykorzystywanych w pracach B+R # art. 18d
        ust. 3 ustawy o CIT,
        nabycie sprzętu specjalistycznego niebędącego środkami trwałymi # art. 18d ust. 2
        pkt 2a ustawy o CIT,
        surowce i materiały # art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT,
        opinie, ekspertyzy, usługi doradcze świadczone przez podmioty z art. 7 ustawy -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce # art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT.
    Wszystkie ww. wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją prac rozwojowych
    stanowią dla niej koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT (wydatki
    uwzględniane w kosztach bezpośrednich lub poprzez odpisy amotyzacyjne) koszty
    związane są z etapami planowania, konstruowania prototypów tj. pierwszych

    funkcjonalnych egzemplarzy maszyn. Nie dotyczą one potencjalnego powielania produkcji
    jednego typu maszyny.
    W tym miejscu stwierdzić należy, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty
    kwalifikowane m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje
    wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest, aby pracownik
    wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas
    wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz
    będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku, gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Jak wynika z opisu sprawy Spółka zamierza do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art.
    18 ust. 2 ustawy o CIT zaliczyć wydatki na wynagrodzenia oraz związane z nimi składki ZUS
    (zarówno ze stosunku pracy, jak i umów cywilnoprawnych).
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163, dalej: „updof”, „ustawa o PIT”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i nagrody, zostały wymienione wprost
    w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów
    kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne
    kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ten katalog jest
    katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc
    wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Oznacza to, że koszty poniesione z tytułu zatrudnienia pracowników w oparciu o umowy o
    pracę mogą stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop,
    w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Od 1 stycznia 2018 r. przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty
    kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 updof, oraz
    sfinansowanymi przez płatnika składkami z tytułu tych należności określonymi w ustawie z
    dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2
    pkt 1 updop), również należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a updof,

    oraz sfinansowanymi przez płatnika składkami z tytułu tych należności określonymi w
    ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art.
    18d ust. 2 pkt 1a updop).
    Stosownie do art. 13 pkt 8 lit. a updof:
      za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki z wyjątkiem przychodów
      uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa
      w pkt 9.
    Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-
    rozwojowej stanowią wydatki na wynagrodzenia osób, z którymi zawarta została umowa
    zlecenia i/lub umowa o dzieło, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej
    przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy
    zlecenia i o dzieło w danym miesiącu.
    Oznacza to, że poniesione koszty z tytułu zatrudnienia osób w oparciu o umowy zlecenia
    mogą stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1a updop, w
    takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
    badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
    podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.
    Należy podnieść, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/
    wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o Uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracownika (...).
    Jak wynika z uzupełnienia wniosku wynagrodzenia ze stosunku pracy stanowią należności
    z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Wynagrodzenia z umów zlecenia/o dzieło stanowią należności
    z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Pracownicy realizują zarówno prace B+R, jak i inne
    zadania. Koszty kwalifikowane odliczane są proporcjonalnie - wyłącznie w części
    odpowiadającej faktycznemu zaangażowaniu w prace B+R, zgodnie z ewidencją czasu
    pracy. Jednocześnie Spółka wskazała, iż w roku 2025 powołała do życia odrębną,
    wewnętrzną jednostkę, która od tej pory skupia działalność wykraczającą poza
    standardową działalność operacyjną.
    Do kosztów kwalifikowanych ulgi B+R Spółka zalicza wyłącznie te składniki wynagrodzeń,
    które stanowią przychód pracownika ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy
    o PIT oraz finansowane przez Spółkę składki na ubezpieczenia społeczne od tych
    należności. Są to:
    1) składniki stałe:
          wynagrodzenie zasadnicze (płaca podstawowa),

          dodatki wynikające z regulaminu wynagradzania lub umowy o pracę (np.
          dodatki funkcyjne, stażowe).
    2) składniki zmienne:
          premie i nagrody uznaniowe,
          wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych,
          dodatki za pracę w porze nocnej,
          prowizje, jeśli wynikają z systemu wynagradzania.
    3) świadczenia wynikające bezpośrednio ze stosunku pracy:
          ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy,
          wynagrodzenie za czas choroby wypłacane przez pracodawcę (art. 92 Kodeksu
          pracy).
    4) składki finansowane przez pracodawcę:
          składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, wypadkowe),
          składki na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy - w części, w jakiej są
          naliczane od ww. składników wynagrodzeń.
    Do kosztów kwalifikowanych nie są zaliczane m.in.:
          świadczenia finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych,
          świadczenia o charakterze pozapłacowym (np. prywatna opieka medyczna,
          karty sportowe),
          diety i ryczałty z tytułu podróży służbowych,
          wynagrodzenie za czas urlopu macierzyńskiego, rodzicielskiego lub
          wychowawczego, finansowane ze środków ZUS.
    Spółka uwzględnia w kosztach kwalifikowanych ulgi B+R jedynie te składniki wynagrodzeń
    i składki ZUS, które są ściśle związane z wykonywaniem pracy przez pracowników
    zaangażowanych w działalność badawczo-rozwojową i stanowią ich przychód z art. 12 ust.
    1 ustawy o PIT.
    W tym miejscu wskazać należy, że obowiązek i zasady odprowadzania składek na Fundusz
    Pracy nakłada na pracodawców ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i
    instytucjach rynku pracy (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 735 ze zm.). Składki na Fundusz
    Solidarnościowy uregulowane są w ustawie z dnia 23 października 2018 r. o Funduszu
    Solidarnościowym (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 1848 ze zm.). Zatem, składki te nie zostały
    uregulowane w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych z dnia 13 października 1998
    r. , a tylko takie mogą stanowić koszty kwalifikowane, w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1
    updop. W ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych są wskazane sytuacje, w których
    do składek na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy stosuje się tę ustawę, ale składki
    te nie są należnościami określonymi w ww. ustawie o Systemie Ubezpieczeń Społecznych.
    Należy jeszcze raz podkreślić, że w art. 18d ust. 2pkt 1 i 1a ustawodawca wyraźnie
    wskazał, że kosztami kwalifikowanymi w ramach ulgi badawczo -rozwojowej są
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas

    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu. Składkami, o których mowa wyżej są składki na
    ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz wypadkowe.
    Wobec powyższego nie będą mogli Państwo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową sfinansowanych przez Państwa składek na Fundusz
    Pracy i Fundusz Solidarnościowy.
    Tym samym, Państwa stanowisko dotyczące wątpliwości w zakresie uznania
    wynagrodzenia oraz związanego z nim składek ZUS (zarówno ze stosunku pracy, jaki i
    umów cywilnoprawnych należało uznać za prawidłowe
        za wyjątkiem składek na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy oraz
        w części nieobejmującej należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
        ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych za czas
        choroby, urlopu lub innej usprawiedliwionej nieobecności oraz sfinansowanych
        przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13
        października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, do których ma
        zastosowanie interpretacja ogólna Ministra Finansów z 13 lutego 2024 r. nr DD8.
        8203.1.2021 (Dz. Urz. Min. Fin. z 2024 r. poz.16).
    Przechodząc z kolei do Państwa wątpliwości dotyczących ustalenia czy wydatki na surowce
    i materiały oraz wydatki na nabycie sprzętu specjalistycznego niebędącego środkami
    trwałymi mogą zostać uznane - w odpowiednim zakresie - za koszty kwalifikowane w
    rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, uprawniające do skorzystania z ulgi B+R.
    Zgodnie z treścią art. 18d ust. 2 pkt 2 updop:
      Za koszty kwalifikowane uznaje się:
      nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową.
    Należy zwrócić uwagę, że w art. 18d ust. 2 pkt 2 updop ustawodawca posługuje się
    pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach tej
    ustawy, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być
    wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika
    działalnością badawczo-rozwojową.
    W związku z brakiem definicji pojęcia „surowce” na gruncie przepisów podatkowych i
    rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się
    znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego. Tak
    zatem „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub
    mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do definicji tego
    pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 120 ze zm., dalej: „uor”). W świetle art. 3 ust. 1 pkt
    19 uor:
      materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały
    to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka
    nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby w tym m.in. na potrzeby
    wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności

    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam. Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj. Walińska Anna. Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    Należy zauważyć, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą
    być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Z kolei zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a updop :
      za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
      specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz
      urządzeń pomiarowych.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania w szczególności oznacza, że wymieniony
    katalog sprzętów nie jest zamknięty.
    Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy,
    przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika
    języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak
    mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś
    dziedziną.
    Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego,
    oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.
    Aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą
    być spełnione następujące warunki:
        sprzęt nie stanowi środka trwałego,
        zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz
        jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, mogą stanowić wyłącznie
    wydatki poniesione na sprzęt specjalistyczny nie stanowiący u podatnika środka trwałego.
    Natomiast, jeżeli sprzęt taki stanowi środek trwały kosztem kwalifikowanym mogą zostać
    wyłącznie odpisy amortyzacyjne w myśl art. 18d ust. 3 updop, w części, w jakiej sprzęt jest
    wykorzystywany do działalności badawczo-rozwojowej.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka ponosi wydatki na surowce i materiały bezpośrednio
    wykorzystywane do prowadzonych działań rozwojowych oraz wydatki na nabycie
    niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Jak doprecyzowano w uzupełnieniu wniosku:
        sprzęt specjalistyczny
          obejmuje urządzenia i narzędzia programistyczne niebędące środkami
          trwałymi, takie jak: dodatkowe stacje robocze, monitory, urządzenia do
          testowania oprogramowania, serwery testowe, narzędzia deweloperskie i
          licencje środowiskowe,

          służy on do tworzenia, uruchamiania i testowania prototypów rozwiązań IT, w
          szczególności middleware, interfejsów ERP # WMS oraz dedykowanych
          modułów ERP,
          sprzęt ten nie ma zastosowania poza działalnością B+R - jest kupowany
          wyłącznie na potrzeby realizacji projektów rozwojowych.
        Materiały i surowce:
          obejmują m.in. nośniki danych, dyski testowe, kable i urządzenia sieciowe,
          elementy infrastruktury niezbędne do przeprowadzania testów integracyjnych,
          są zużywane w procesie opracowywania, prototypowania i testowania nowych
          rozwiązań IT,
          ich przeznaczenie jest zawsze powiązane z konkretnym projektem badawczo-
          rozwojowym.
        Środki pomocnicze:
          Spółka w kosztach kwalifikowanych nie ujmuje materiałów ogólnego użytku
          (np. artykułów biurowych, eksploatacji budynku, usług telekomunikacyjnych).
          Do ulgi B+R zaliczane są wyłącznie te materiały i sprzęt, których zużycie ma
          bezpośredni związek z działalnością rozwojową.
    Wszystkie materiały, surowce i sprzęt specjalistyczny wskazane we wniosku są
    wykorzystywane bezpośrednio w projektach badawczo-rozwojowych, opisanych we
    wniosku. Spółka prowadzi szczegółową ewidencję, która pozwala wyodrębnić te koszty od
    innych wydatków operacyjnych, dzięki czemu do ulgi B+R nie trafiają żadne wydatki o
    charakterze ogólnym czy administracyjnym.
    Jednocześnie Spółka wskazała, że nie wszystkie przedstawione we wniosku materiały,
    surowce i sprzęt specjalistyczny są wykorzystywane wyłącznie w działalności badawczo-
    rozwojowej.
        Część z nich (np. specjalistyczne urządzenia testowe, dodatkowe licencje
        programistyczne, środowiska testowe) jest wykorzystywana w 100% w projektach
        B+R i w całości zaliczana do kosztów kwalifikowanych.
        Część natomiast (np. sprzęt komputerowy, serwery, elementy infrastruktury IT,
        materiały eksploatacyjne) może być wykorzystywana także w innych obszarach
        działalności Spółki. W takich przypadkach Spółka stosuje klucz alokacyjny, ustalony
        na podstawie rzeczywistego zaangażowania tych zasobów w projekty B+R.
    Spółka prowadzi szczegółową ewidencję pozwalającą na prawidłowe i proporcjonalne
    przyporządkowanie kosztów do działalności badawczo-rozwojowej, dzięki czemu do ulgi
    B+R trafiają wyłącznie te wydatki, które faktycznie są z nią związane.
    Wobec zacytowanych przepisów prawa podatkowego oraz wskazanego opisu zdarzenia
    przyszłego, należy uznać, że ponoszone przez Spółkę wydatki na surowce i materiały oraz
    wydatki na nabycie sprzętu specjalistycznego niebędącego środkami trwałymi mogą
    zostać uznane - w zakresie w jakim wykorzystywane są/będą do działalności badawczo-
    rozwojowej - za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 oraz art. 18d ust.
    2 pkt 2a ustawy o CIT, uprawniające do skorzystania z ulgi B+R.

    Jak wynika natomiast z opisu sprawy Państwa zamiarem jest również uwzględnienie w
    kosztach kwalifikowanych ulgi B+R amortyzacji środków trwałych w postaci sprzętu,
    maszyn i urządzeń oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
    prowadzonych pracach rozwojowych.
    W tym miejscu ponownie wskazać należy, że jeżeli sprzęt stanowi środek trwały kosztem
    kwalifikowanym mogą zostać wyłącznie odpisy amortyzacyjne w myśl art. 18d ust. 3
    updop, w części, w jakiej sprzęt jest wykorzystywany do działalności badawczo-
    rozwojowej, zgodnie z którym:
      Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    W myśl natomiast art. 15 ust. 6 updop:
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Natomiast jak wynika z art. 16a ust. 1 updop:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Stosownie do art. 16b ust. 1 updop:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu,
      nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:
      1) (uchylony)
      2) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
      3) (uchylony)
      4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
      5) licencje,
      6) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
      przemysłowej,
      7) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w
      dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością

      gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej
      (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane
      wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    W myśl natomiast art. 16b ust. 2 updop:
      Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania:
      1)(uchylony)
      2)wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub
      jego zorganizowanej części w drodze:
      a) kupna,
      b) przyjęcia do odpłatnego korzystania, a odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z
      przepisami rozdziału 4a, dokonuje korzystający,
      c) wniesienia do spółki na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji,
      2a) wartość firmy, jeżeli w związku z przeniesieniem na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa wartość ta
      została opodatkowana w państwie członkowskim Unii Europejskiej podatkiem
      równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym
      mowa w art. 24f - w przypadku gdy przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część
      przenoszone są z tego państwa,
      3) koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być
      wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
      a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty
      prac rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
      b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika
      odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o
      wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz
      c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych
      zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub
      zastosowania technologii,
      4) składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub
      współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z
      prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej
      z właścicielem lub współwłaścicielami albo uprawnionymi do korzystania z tych
      wartości - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych
      dokonuje korzystający
      - zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Zgodnie zaś z art. 16f ust. 3 updop:
      odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że co do zasady, odpisy amortyzacyjne dokonane
    od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
    działalności badawczo-rozwojowej, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową
    przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 18d updop.

    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d
    ust. 3 updop, w ramach limitów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych.
    Odnośnie do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, wskazanych w art. 18d ust. 3 updop, konieczne jest, aby były
    one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.
    Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 updop, sformułowania „wyłącznie”, to
    jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych,
    jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i
    wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww.
    przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności
    badawczo-rozwojowej. Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo
    wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej
    działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty
    kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i
    prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Jak wskazano w uzupełnieniu wniosku Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne
    wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej są ujęte w ewidencji środków
    trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Spółki i podlegają amortyzacji zgodnie z
    art. 16a ust. 1 i art. 16b ust. 1 ustawy o CIT.
    Część z nich (np. specjalistyczne licencje programistyczne, środowiska testowe, urządzenia
    wykorzystywane wyłącznie w procesach projektowych i testowych) jest używana wyłącznie
    w działalności badawczo-rozwojowej i w tej części w całości stanowi koszty kwalifikowane.
    Część natomiast (np. komputery pracowników, serwery, infrastruktura IT) może być
    wykorzystywana zarówno w pracach B+R, jak i w działalności operacyjnej Spółki. W takich
    przypadkach Spółka stosuje klucz alokacyjny, pozwalający na proporcjonalne ujęcie
    wyłącznie tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada rzeczywistemu
    wykorzystaniu danego środka trwałego lub WNiP w działalności badawczo-rozwojowej.
    Spółka prowadzi szczegółową ewidencję wykorzystania środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych, tak aby do kosztów kwalifikowanych ulgi B+R trafiały
    wyłącznie te wydatki, które faktycznie są związane z działalnością badawczo-rozwojową.
    Z uwagi na wskazane przepisy prawa oraz opis zdarzenia przyszłego, należy uznać, że
    ponoszone przez Spółkę koszty amortyzacji środków trwałych w postaci sprzętu, maszyn i
    urządzeń oraz wartości niematerialnych i prawnych mogą zostać uznane - w zakresie w
    jakim wykorzystywane są/będą do działalności badawczo- rozwojowej - za koszty
    kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, uprawniające do skorzystania z
    ulgi B+R.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości objętych pytaniem nr 2 jest również ustalenie czy
    opinie, ekspertyzy, usługi doradcze świadczone przez podmioty, o których mowa w art. 7
    ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    (planowane) mogą zostać uznane - w odpowiednim zakresie - za koszty kwalifikowane w
    rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, uprawniające do skorzystania z ulgi B+R.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 3 updop,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi
      równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o
      którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników

      prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-
      rozwojowej.
    W tym miejscu wskazujemy, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce,
      System szkolnictwa wyższego i nauki tworzą:
      1. uczelnie;
      2. federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, zwane dalej
      „federacjami”;
      3. Polska Akademia Nauk, działająca na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r.
      o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. z 2019 r. poz. 1183, 1655 i 2227), zwana dalej „PAN”;
      4. instytuty naukowe PAN, działające na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 3,
      zwane dalej „instytutami PAN”;
      5. instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
      instytutach badawczych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1350 i 2227);
      6. międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw
      działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej „instytutami
      międzynarodowymi”;
      6a. Centrum Łukasiewicz, działające na podstawie ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o
      Sieci Badawczej Łukasiewicz (Dz.U. poz. 534 i 2227);
      6b. instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, zwane dalej
      „instytutami Sieci Łukasiewicz”;
      7. Polska Akademia Umiejętności, zwana dalej „PAU”;
      8. inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i
      ciągły. Przepis art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy CIT, odsyła zatem do podmiotów objętych
      systemem szkolnictwa wyższego i nauki.
    Przytoczony powyżej art. 18d ust. 2 pkt 3 updop wskazuje, że za koszty kwalifikowane
    należy uznać ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
    wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i
    4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie
    od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem, za koszty kwalifikowane należy uznać ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi
    równorzędne, nabycie wyników badań naukowych, które są świadczone lub wykonywane
    jednocześnie:
        na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8
        Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce,
        na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo podmioty świadczące usługi, cel nabywania
    usług, zakres wykorzystywania usług.
    Podmioty świadczące usługi:
    Ekspertyzy, opinie i usługi doradcze wykorzystywane w działalności Spółki są nabywane
    (czy planowane do nabycia) wyłącznie od podmiotów mieszczących się w katalogu
    określonym w art. 7 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w tym w
    szczególności:

        uczelni wyższych (art. 7 ust. 1 pkt 1 PSWiN),
        instytutów badawczych (art. 7 ust. 1 pkt 2 PSWiN),
        Polskiej Akademii Nauk i jej instytutów (art. 7 ust. 1 pkt 4 PSWiN),
        innych jednostek naukowych prowadzących działalność badawczo-rozwojową (art.
        7 ust. 1 pkt 8 PSWiN).
    Każdy z dostawców usług posiada w statucie lub umowie założycielskiej wpisane
    prowadzenie działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej.
    Cel nabywania usług:
    Ekspertyzy i opinie są/będą nabywane wyłącznie na potrzeby działalności badawczo-
    rozwojowej Spółki. Mają one charakter specjalistyczny i obejmują m.in.:
        analizy możliwości technologicznych integracji określonych systemów,
        opinie w zakresie bezpieczeństwa danych i cyberochrony,
        doradztwo dotyczące optymalnych architektur systemowych,
        ekspertyzy w zakresie zastosowania nowych technologii (np. chmura obliczeniowa,
        sztuczna inteligencja w procesach biznesowych).
    Zakres wykorzystania usług:
    Usługi te nie mają charakteru ogólnego doradztwa biznesowego czy prawnego. Są
    wykorzystywane wyłącznie w fazie projektowej i rozwojowej, bezpośrednio wspierając
    procesy B+R prowadzone przez Spółkę.
    Forma i dokumentacja:
    Każda usługa nabywana jest na podstawie umowy lub zlecenia, a jej rezultaty są
    udokumentowane w formie raportu, opinii, analizy czy ekspertyzy. Dokumentacja ta jest
    przechowywana w ewidencji projektów B+R i stanowi dowód wykorzystania usług na
    potrzeby ulgi badawczo-rozwojowej.
    Ekspertyzy, opinie i usługi doradcze wykorzystywane przez Spółkę są świadczone przez
    uprawnione podmioty, mieszczą się w katalogu art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT i są
    nabywane wyłącznie w związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Ich
    zakres, cel i dokumentacja jednoznacznie potwierdzają, że stanowią koszty kwalifikowane
    ulgi B+R.
    Dodatkowo Spółka wskazała, że jeżeli usługi nabywane są od podmiotów z art. 7 ust. 1 pkt
    8 ustawy - Prawo o SWiN:
    a) dostawcy mają w statucie zapisaną działalność naukową lub badawczo-rozwojową,
    b) prowadzą działalność w sposób systematyczny i przy wykorzystaniu własnych zasobów,
    c) usługi są nabywane na podstawie umów,
    d) dostawcy są wpisani do bazy POL-on.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu sprawy należy uznać, że
    ponoszone przez Spółkę wydatki na opinie, ekspertyzy i usługi doradcze świadczone przez
    podmioty, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane w
    rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, uprawniające do skorzystania z ulgi B+R.
    Ad. 3
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3 dotyczą ustalenia, czy w związku z brakiem
    możliwości dokładnego przyporządkowania kosztów pomiędzy działalność operacyjną a

    działalność rozwojową - Spółka może stosować przyjęty przez siebie klucz alokacyjny
    (oparty na średnim udziale czasu pracy i wykorzystania zasobów) jako podstawę
    wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych do ulgi B+R.
    Z opisu sprawy wynika, że we wskazanych przypadkach wybrane środki trwałe oraz sprzęt
    specjalistyczny i materiały oraz surowce wykorzystywane są przez Państwa Spółkę
    zarówno do działalności projektowej, jak i do prowadzonej standardowej działalności
    operacyjnej. Tym samym odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz koszty sprzętu
    specjalistycznego i koszt materiałów i surowców wykorzystywanych przez Spółkę
    częściowo w prowadzonej działalności projektowej zaliczają Państwo w części do kosztów
    kwalifikowanych.
    Wskazane powyżej przypadki wywołały jednak dla Państwa Spółki techniczny problem w
    zakresie dokładnego, każdorazowego rozdzielnia (kosztów) działalności mającej charakter
    innowacyjny od działalności operacyjnej standardowej - pod względem określenia czasu
    pracy pracowników oraz skali wykorzystania materiałów, surowców i środków trwałych.
    Państwa Spółka, na podstawie praktycznych, kilkuletnich doświadczeń i obserwacji (liczba
    godzin w ramach projektu, dzienniki projektowe), wybrała więc dla analizowanych
    przypadków klucz alokacyjny w postaci (średniego) stopnia czasu pracy związanego z
    wykorzystaniem środków trwałych oraz materiałów i surowców do działalności
    operacyjnej oraz projektowej (25% ogólnego czasu pracy oraz zasobów powiązane jest
    średnio z pracą rozwojową).
    W celu dokonania alokacji na podstawie przyjętego klucza alokacji, Państwa Spółka
    prowadzi stałą ewidencję czasu pracy i stosownych zasobów z podziałem na pracę
    operacyjną i związaną bezpośrednio z realizacją projektu. W dalszej kolejności
    dokonywana jest alokacja w danym okresie rozliczeniowym odpisów amortyzacyjnych od
    środków trwałych i kosztów materiałów i surowców na podstawie przyjętego klucza
    alokacji do kosztów kwalifikowanych.
    W celu alokacji kosztów do kosztów kwalifikowanych wymienionych w art. 18d ust. 2 i 3
    updop ulgi badawczo-rozwojowej, podatnik zobowiązany jest wyodrębnić koszty te w
    ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop.
    Jednak w przypadku, gdy Spółka pomimo prawidłowo prowadzonej ewidencji nie jest w
    stanie wyodrębnić poniesionych kosztów to może je alokować do kosztów
    kwalifikowanych na podstawie zaproponowanego klucza alokacji, jeżeli w sposób jak
    najbardziej precyzyjny odzwierciedla on proporcje materiałów i surowców oraz odpisów
    amortyzacyjnych zużytych przy pracach badawczo-rozwojowych.
    Podsumowując, Państwa stanowisko, zgodnie z którym Spółka może stosować przyjęty
    przez siebie klucz alokacyjny (oparty na średnim udziale czasu pracy i wykorzystania
    zasobów) jako podstawę wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych do ulgi B+R - jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła

    prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk
    organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę
    tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.