Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.597.2024.3.KB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 8 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych
    przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania –
    pismami z 16 grudnia 2024 r. (daty wpływu 17 grudnia 2024 r. i 10 stycznia 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od (...) 2024 r. zarejestrowaną w
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przeważającym
    przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem – kod PKD 62.01.Z.
    W przeszłości Wnioskodawca pracował przez 24 lata w USA, gdzie zdobył doświadczenie w
    tworzeniu oprogramowania, jego instalacji oraz uaktualniania. Obecnie Wnioskodawca
    świadczy usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz posiada na terytorium RP
    nieograniczony obowiązek podatkowy. Rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, opodatkowując dochód podatkiem liniowym.
    Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez
    inne podmioty, ani praw autorskich od innych podmiotów. Wnioskodawca nie posiada
    statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o
    niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Wnioskodawca świadczy usługi
    bez wykorzystania pracy innych osób, nie zatrudnia pracowników ani podwykonawców
    oraz innych osób trzecich.
    Wnioskodawca obecnie świadczy usługi na podstawie umowy z dnia (...) 2024 r. zawartej z
    X. z siedzibą w (...). Świadczy usługi programistyczne jako architekt oprogramowania i
    programista oraz przenosi na X. autorskie prawa majątkowe do wytworzonego
    oprogramowania. Kontrahent Wnioskodawcy – X. zajmuje się (...). Wcześniej
    Wnioskodawca świadczył usługi na podstawie umowy z dnia (...) 2024 r., co do której
    warunki oraz zakres wykonywanych usług nie uległy zmianie.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach umowy nie są wykonywane pod
    kierownictwem osób trzecich, a sposób wykonania czynności nie jest Wnioskodawcy przez
    nikogo narzucony. Wnioskodawca sam wyznacza czas oraz miejsce pracy, samodzielnie
    projektuje i dobiera odpowiednie narzędzia do stworzenia oprogramowania. Jednocześnie
    należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu, jak i
    ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich wynikającą z bezwzględnie obowiązujących
    przepisów prawa.
    W 2024 r. Wnioskodawca pracował nad optymalizacją i automatyzacją procesów – w
    szczególności (...).
    W 2024 r. Wnioskodawca pracował nad programem (...). Wnioskodawca jest
    pomysłodawcą tego projektu, jego architektem, managerem, twórcą prototypów oraz
    twórcą kodu. Wnioskodawca nakreślił założenia tego projektu, które po przedstawieniu
    kontrahentowi zostały przez niego przyjęte, w wyniku czego Wnioskodawca rozpoczął
    pracę nad programem. Podstawową funkcjonalnością programu jest (...). Większość kodu

    została stworzona bezpośrednio przez zleceniodawcę, natomiast jego część przez
    programistę, który pracował pod jego nadzorem, stosując się do jego wytycznych.
    Wnioskodawca decydował, jak kod ma wyglądać, jakich technologii użyć przy jego
    tworzeniu oraz określał kolejność kodowania funkcjonalności – bazując na potrzebach
    głównego odbiorcy programu. Wnioskodawca oprócz wytworzenia nowego kodu ulepsza
    również kod wcześniej wytworzony.
    Działalność Wnioskodawcy polega więc na zaprojektowaniu, zaprogramowaniu,
    ulepszaniu i modyfikowaniu oprogramowania przy wykorzystaniu najnowszych
    dostępnych rozwiązań technologicznych. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie
    są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii. Wykonywane przez Wnioskodawcę prace dostarczają wartość dodaną dla
    funkcjonowania oprogramowania oraz nie mają charakteru działań rutynowych, ani
    okresowych zmian, lecz są systematycznym (uporządkowanym, zaplanowanym,
    metodycznym, wg. ustalonego przez Wnioskodawcę schematu) działaniem
    podejmowanym w celu osiągnięcia założonych celów, tj. rozwojem konkretnego
    oprogramowania informatycznego, mającego na celu wytworzenie oprogramowania i
    wdrożenie nowych funkcjonalności.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej, a zarazem na
    tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    Jego działalność ma więc charakter twórczy – rezultatem jego pracy jest wytwór intelektu,
    który powstaje w oparciu o wiedzę, doświadczenie oraz rozwiązania technologiczne.
    Element twórczy w trakcie wykonywania zadań przez Wnioskodawcę polega zarówno na
    pracy koncepcyjnej (poszukiwaniu najlepszego rozwiązania informatycznego), jak i
    tworzeniu samodzielnie kodu oprogramowania. Efektem prac Wnioskodawcy jest kod
    oraz dokumentacja utrwalone w postaci elektronicznej. Kod oraz dokumentacja dotycząca
    tworzonego oprogramowania utrwalane są w postaci elektronicznej oraz przechowywane
    w systemie kontrahenta.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie, jak również jego wytworzona
    wskutek ulepszenia lub rozwinięcia część oraz opisana dokumentacja projektowa,
    podlegają ochronie jak utwór literacki zgodnie z art. 74 w zw. z art. 1 ust. 2 pkt. 1 ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę powstaje w ramach prowadzonej przez
    niego działalności stanowiącej działalność rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za
    działalność badawczo- rozwojową uznaje się działalność twórczą obejmującą badania
    naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności podejmuje prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 z późn. zm.), ponieważ w ramach prowadzonej
    działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, w celu stworzenia nowych zastosowań (nowych produktów, procesów
    lub usług), w postaci innowacyjnego oprogramowania. Działalność Wnioskodawcy nie
    obejmuje badań naukowych.
    Działalność rozwojowa Wnioskodawcy polega na projektowaniu oraz wytwarzaniu
    Oprogramowania, przy czym Wnioskodawca dokonuje również ulepszenia/modyfikacji
    wytworzonego przez siebie Oprogramowania, będącego rezultatem własnej pracy
    twórczej. Tym samym należy wskazać, że w wyniku modyfikacji również powstają odrębne
    utwory (kody źródłowe) podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.

    Zdarza się również, że Wnioskodawca rozwija istniejące już oprogramowanie autorstwa
    innych osób, przy czym nie nabywa autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego od innych podmiotów. Należy przy tym wskazać, że w wyniku opisanych
    powyżej prac także dochodzi do powstania nowego programu komputerowego (utworu)
    lub jego części autorstwa Wnioskodawcy, podlegającego ochronie na podstawie ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W ramach umowy Wnioskodawca zobowiązuje się za wynagrodzeniem do przeniesienia
    na rzecz Kontrahenta autorskich praw majątkowych do wszelkich utworów w rozumieniu
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z 4 lutego 1994r., które zostaną
    stworzone przez Wnioskodawcę w wyniku realizacji postanowień umowy. Tym samym
    należy uznać, że autorskie prawa majątkowe do programu w okresie ich tworzenia
    przysługują Wnioskodawcy, a następnie są cedowane na Kontrahenta. Przy czym wskazać
    należy, że Wnioskodawca nie nabywa majątkowych praw autorskich od innych
    podmiotów, a jedynie w procesie prac rozwojowych tworzy nowe utwory (autorskie kody
    źródłowe).
    W przypadku modyfikowania (rozwijania) lub ulepszania Oprogramowania zdarza się, że
    modyfikowanie to odbywa się już po przeniesieniu na Kontrahenta praw majątkowych do
    utworzonego przez Wnioskodawcę uprzednio Oprogramowania. W takiej sytuacji
    autorskie prawa majątkowe do utworu wytworzonego pierwotnie przysługują
    Kontrahentowi, bowiem zostały na niego przeniesione zgodnie z brzmieniem umowy, a
    Wnioskodawca dokonuje modyfikacji na jego zlecenie. Wskazać jednak należy, że w
    przypadku dalszego rozwijania Oprogramowania (do którego prawa zostały scedowane na
    Kontrahenta uprzednio), w ramach prowadzonych dalszych prac rozwojowych dochodzi
    do powstania nowego utworu (unikalnego kodu źródłowego), do którego prawa następnie
    również są przenoszone przez Wnioskodawcę na Kontrahenta. Tak więc, właścicielem
    rozwijanego, ulepszanego, modyfikowanego Oprogramowania (utworu) jest
    Zleceniodawca, a Wnioskodawca dokonuje jedynie jego rozwinięcia, ulepszenia,
    modyfikacji, przy czym Wnioskodawca nie jest jednocześnie użytkownikiem prawa do
    rozwijanego, ulepszanego, modyfikowanego programu na podstawie licencji wyłącznej, a
    także niewyłącznej.
    Wnioskodawca, zgodnie z umową, z chwilą odbioru utworu, przenosi na Kontrahenta
    wszelkie autorskie prawa majątkowe i prawa zależne do utworu, wraz z prawem do
    udzielania zezwolenia na wykonywanie dalszych praw zależnych, jak również do części
    mających samodzielne znaczenie, jakie powstaną w związku z realizacją umowy.
    Wnioskodawca zatem uzyskuje wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług oraz z tytułu
    przeniesienia wszystkich autorskich praw majątkowych, wraz z prawem do udzielania
    zezwolenia na wykonywanie praw pokrewnych, na wszystkich polach eksploatacji
    wymienionych w umowie.
    Zgodnie z umową może się więc zdarzyć, że Wnioskodawca będzie świadczył usługi, za
    które wynagrodzenie nie będzie związane z przeniesieniem praw autorskich.
    Wnioskodawca chce jednak objąć preferencyjną stawką wyłącznie dochody ze sprzedaży
    autorskich praw majątkowych do wszelkich utworów w rozumieniu ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych z 4 lutego 1994 r., które zostały stworzone przez
    Wnioskodawcę w wyniku prowadzonych prac rozwojowych.
    Wszelkie utwory obejmują stworzone Oprogramowanie oraz jego części – ulepszenia
    /modyfikacje. Tym samym dochody te należy zakwalifikować jako dochody ze sprzedaży
    autorskich praw majątkowych. Wnioskodawca przenosi wszelkie autorskie prawa
    majątkowe, wraz z prawem do udzielenia zezwolenia na wykonywanie praw pokrewnych,
    dotyczące programów komputerowych opracowanych w wyniku świadczenia Usług lub w
    związku z nimi, na podstawie Umowy, na następujących polach eksploatacji:
    - trwałe lub czasowe utrwalanie lub zwielokrotnianie programu komputerowego w
      całości lub w części, jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie, w tym również

      prawo do zwielokrotniania programu w celu jego wprowadzania, wyświetlania,
      stosowania, przekazywania i przechowywania,
    - tłumaczenie, przystosowanie, zmiany układu modyfikacji, rozbudowa lub jakiekolwiek
      inne zmiany w programie komputerowym,
    - rozpowszechnianie, w tym użyczenie lub najem programu komputerowego lub jego
      kopii.
    Ponadto, zgodnie z umową Wnioskodawca upoważnia Kontrahenta do rozporządzania
    zależnymi prawami autorskimi do utworów, o których mowa powyżej, na wcześniej
    wskazanych polach eksploatacji. Upoważnienie dotyczy prawa do korzystania i
    rozporządzania zależnymi prawami autorskimi, jak również do przygotowywania
    opracowań utworów, o których mowa powyżej. Jednocześnie Wnioskodawca na mocy
    zawartej umowy o świadczenie usług zobowiązał się, że osobiste prawa autorskie do
    utworów nie będą wykonywane i upoważnił Kontrahenta do tego by nie załączał on do
    utworów chronionych prawami autorskimi informacji dotyczących ich autorstwa.
    Reasumując, świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegają na projektowaniu,
    tworzeniu i modyfikacji oprogramowania i jego części, a wszystkie opisane we wniosku
    utwory są programami komputerowymi lub ich częściami, a całość wytworzonego i
    ulepszonego przez Wnioskodawcę oprogramowania, o którym mowa we wniosku została
    zrealizowana w ramach prowadzonej działalności rozwojowej.
    Przez cały okres 2024 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy
    o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona
    elektronicznie, w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów i informacji wymaganych przepisami ustawy o PIT.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca potwierdził, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca wyjaśnił, że dokumentacja projektowa nie jest odrębnym od
    oprogramowania rezultatem usług będących przedmiotem wniosku – dokumentacja jest
    ściśle związana z wytwarzanym oprogramowaniem. Dokumentacja projektowa bez prawa
    do programu komputerowego jest bezużyteczna i nie jest w stanie samodzielnie
    funkcjonować. Wnioskodawca przenosi prawo autorskie do programu komputerowego na
    kontrahenta łącznie z dokumentacją projektową, będącą integralną częścią wytworzonego
    programu komputerowego.
    Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy, tj. wszelkie utwory, które obejmują stworzone
    Oprogramowanie oraz jego części, ulepszenia/modyfikacje – zarówno w przypadku
    tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów – były/są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują również autorskie prawa
    majątkowe do tych programów komputerowych.
    Czynności objęte wnioskiem, które związane są z wytwarzaniem oprogramowania,
    prowadzą każdorazowo do powstania utworów, które podlegają ochronie zgodnie z art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są
    autorskie prawa majątkowe.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego, następuje
    zgodnie z przepisami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jak również z
    zachowaniem wymogów określonych w art. 41 oraz art. 53 ustawy, tj. w formie pisemnej
    wraz ze wskazaniem pól eksploatacji znanych w momencie zawarcia umowy.

    Wnioskodawca potwierdził, że na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oblicza wskaźnik Nexus, o którym mowa
    w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Pytanie

Czy w opisanym w stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania
    stawki 5%, wynikającej z art. 30ca ustawy o PIT, do dochodu uzyskanego w 2024 r. z tytułu
    przeniesienia autorskich praw majątkowych do zaprojektowanego i wytworzonego przez
    Wnioskodawcę oprogramowania?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    „ustawa o PIT”), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej
    albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za
    pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są
    następujące warunki:
    1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
    2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności;
    3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Jak wskazał Wnioskodawca, czynności podejmowane przez niego w ramach umowy nie są
    wykonywane pod kierownictwem osób trzecich, a sposób wykonania czynności nie jest
    Wnioskodawcy przez nikogo narzucony. Ponadto w związku z wykonywaną działalnością
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze w kontekście odpowiedzialności za jakość i
    ewentualne wady świadczonych usług oraz ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od
    osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami
    własności intelektualnej są:
    1) patent,
    2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,

    6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8) autorskie prawo do programu komputerowego
    – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego lub jego części objęte jest ochroną na
    mocy art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej, „ustawa o PAIPP”).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 wyżej powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi
    komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Ustawa kwalifikuje programy
    komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich
    wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych.
    Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet
    krótkie fragmenty programu, jeśli tylko spełniają wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o
    PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub
    ich zestawy (wyr. TS z 22 grudnia 2010 r., C-393/09). Do programów komputerowych
    stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie
    testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74).
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Zgodnie z objaśnieniami
    podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX:
    pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko, w
    szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Program komputerowy obejmuje więc jego
    funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych,
    zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i
    interfejs. W doktrynie oraz orzecznictwie wskazuje się także, że:
    - materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
    pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo
    programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę
    operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania” (A. Michalak red., Ustawa o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74);
    - „nie ma znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku
      przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki,
      wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa” (wyr. SA w Łodzi z 4
      lutego 2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27 lutego 2013 r. I ACa 1157
      /12).
    Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie
    podlegają ochronie.

    Natomiast pojęcie tworzenia i ulepszania programów komputerowych należy rozumieć
    szeroko – jest to bowiem pewien proces, od pomysłu i analizowania możliwości napisania
    nowego kodu źródłowego lub odpowiedniej modyfikacji, projektowania, przez fizyczne
    pisanie kodu, aż do testowania i wdrażania, bez których nie ma możliwości wprowadzenia
    produktu finalnego w postaci nowej aplikacji czy też funkcjonalności w aplikacji już
    istniejącej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec
    autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia
    funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym
    międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan
    Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko
    program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie
    chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP, jako
    aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie
    chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest
    nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia
    innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować
    przepisy o IP Box.
    OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową
    oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi
    posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie
    oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie
    równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie
    oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to,
    czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki zgodnie z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww.
    Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 3Oca ust.
    2 pkt 8 ustawy o PIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem
    prac badawczo-rozwojowych.
    Jak wskazano we wniosku, udział współtwórców w tworzeniu programu komputerowego
    w tym wypadku ma charakter wertykalny, czyli polega m.in. na uczestnictwie w różnych
    etapach powstawania programu.
    Jak wskazuje się w literaturze odnoszącej się do prawa autorskiego i praw pokrewnych – J.
    Krysińska (w:) Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz, red. W. Machała, R. M.
    Sarbiński, Warszawa 2019, LEX – program komputerowy powstaje etapami. W
    uproszczeniu proces ten przedstawia się następująco:
    a) sformułowanie/oznaczenie celu/problemu;
    b) analiza problemu (określenie informacji/danych wejściowych oraz stworzenie
      koncepcji, sposobu postępowania w celu osiągnięcia pożądanego stanu końcowego,
      czyli uzyskania oczekiwanych informacji wyjściowych przy uwzględnieniu ograniczeń
      sprzętowych i środowiska programowego (platformy softwareowej);
    c) projektowanie algorytmu (przez pojęcie algorytmu należy rozumieć zbiór reguł
      postępowania mający na celu przetworzenie informacji wejściowych w informacje
      wyjściowe w skończonej liczbie kroków/działań); istotne jest to, że może istnieć wiele
      algorytmów służących rozwiązaniu tego samego problemu);
    d) implementacja algorytmu, tj. zapisanie programu w postaci flow chart (dokumentacja
      projektowa) i następnie przetłumaczenie go do formy kodu źródłowego programu,

      który to kod następnie powinien zostać poddany procesowi przetwarzania np.
      kompilacji, asemblacji itp. w celu otrzymania kodu wykonywalnego;
    e) testowanie (przyjmując uproszczoną definicję – jest to postępowanie mające na celu
      wykrycie usterek programu komputerowego powodujących jego nieprawidłowe
      działanie, które wynikają z błędu programisty na jednym z etapów tworzenia
      programu, najczęściej w procesie tworzenia kodu źródłowego);
    f) eksploatacja.
    W takich przypadkach prawa autorskie do programu komputerowego mogą przysługiwać
    jego współtwórcom na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w którym przewidziano, że „współtwórcom przysługuje prawo autorskie
    wspólnie”.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, każdy ze
    współtwórców może wykonywać prawo autorskie do swojej części utworu mającej
    samodzielne znaczenie, bez uszczerbku dla praw pozostałych współtwórców.
    Wnioskodawca w opisie zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wskazał, że
    rozwija oprogramowanie poprzez udział w tworzeniu kodu źródłowego. Stworzenie
    nowego kodu źródłowego prowadzi w istocie do powstania nowego oprogramowania
    komputerowego lub ulepszeniu funkcjonalności dotychczas istniejącego oprogramowania,
    poprzez poszerzenie go o nowe zastosowania. Praca polegająca na wykonywaniu tych
    czynności ma charakter jednoznacznie twórczy, nie jest efektem działań powtarzalnych, a
    jej wynikiem jest zmodyfikowany, stworzony od początku kod źródłowy, będący nowym
    wytworem intelektu podlegającym ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, do którego Wnioskodawca traci prawa własności, z chwilą
    przeniesienia ich na kontrahenta.
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego pojęcie
    tworzenia i ulepszania programów komputerowych Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze
    wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy
    o PAIPP. Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych
    wytwarzanych przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności
    zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2
    ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności
    intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy
    o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez niego działalności opisanej we wniosku, która – jego zdaniem –
    stanowi działalność badawczo-rozwojową.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm., dalej „ustawa o PIT”) działalność
    badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 z późn. zm.) prace rozwojowe są działalnością obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Prace rozwojowe prowadzone przez Wnioskodawcę mają charakter twórczy, ponieważ
    służą stworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych

    rozwiązań leżało w całości po stronie Wnioskodawcy. Jak wskazał Wnioskodawca, jego
    działalność polega na tworzeniu nowych funkcjonalności oraz ulepszaniu już istniejących
    przy wykorzystaniu najnowszych dostępnych rozwiązań technologicznych. Każdy nowy
    program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz dotyczy różnych środowisk
    programowych, sprzętowych lub biznesowych.
    Wszystkie opisane we wniosku czynności są związane z wytworzeniem, rozwinięciem,
    ulepszaniem i modyfikacją Oprogramowania lub jego części. Ponadto działania
    podejmowane przez Wnioskodawcę obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Wytworzone oprogramowanie stanowi oryginalny wytwór pracy
    twórczej oraz przedmiot ochrony Prawa autorskiego.
    Obok powyższych regulacji wskazuje się również, że działalność badawczo-rozwojowa
    powinna mieć charakter nowatorski, twórczy, nieprzewidywalny, metodyczny oraz być
    możliwa do przeniesienia lub odtworzenia (Podręcznik Frascati 2015 – Zalecenia dotyczące
    pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej,
    OECD). Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu nowego
    programu komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe Kontrahentów.
    Działania te stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych ustaw. Polegają
    one bowiem na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi
    programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania
    nowych i ulepszonych rozwiązań. Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę
    przedstawiony stan faktyczny, jego działalność spełnia powyższe kryteria:
    - jest nowatorska i twórcza – Wnioskodawca projektuje i tworzy Oprogramowanie lub
      części Oprogramowania w zależności od potrzeb Kontrahenta, z którym współpracuje,
      mające na celu zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych;
    - jest nieprzewidywalna – Wnioskodawca wykonuje zadania na zlecenie Kontrahenta,
      który oczekuje określonych skutków, ale proces tworzenia danego rozwiązania
      (oprogramowania), pomimo korzystania z istniejących metod informatycznych i
      języków programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania;
    - jest metodyczna – Wnioskodawca wykonuje zadania zgodnie z harmonogramem
      współpracy, dokumentuje je i wykonuje zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
      przedstawionymi przez niego wymaganiami;
    - możliwa do przeniesienia lub odtworzenia – celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej przez niego działalności gospodarczej jest przeniesienie autorskich praw
      majątkowych do oprogramowania lub części oprogramowania, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Odnosząc się natomiast do aspektu systematyczności, Wnioskodawca wskazuje, że
    zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX spełnienie tego kryterium „nie jest uzależnione od
    ciągłości tej działalności, w tym od określonego okresu przez jaki działalność taka ma być
    prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej
    działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził
    chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do
    osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność
    systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”.
    Wnioskodawca prowadzi prace według harmonogramu w oparciu o przekazane
    wymagania, a ich celem jest wytworzenie innowacyjnego oprogramowania spełniającego

    określone przez Kontrahenta warunki. Na prace Wnioskodawcy składa się wiele etapów i
    składowych, które należy podejmować w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Ponadto Wnioskodawca każdorazowo wytwarzając oprogramowanie stara się dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    poprzez szkolenia i samokształcenie oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w
    działalności jego Kontrahenta. Wnioskodawca planuje, projektuje i tworzy innowacyjne
    rozwiązania w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług programistycznych z
    wykorzystaniem swojego intelektu, doświadczenia i wszystkich możliwych wiadomości
    naukowych jakie posiada.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, podejmowana przez niego
    działalność spełnia kryteria działalności rozwojowej zawarte art. 5a pkt 38 ustawy o PIT,
    art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz Podręczniku Frascati.
    Prawo własności intelektualnej zostało od podstaw wykonane przez Wnioskodawcę oraz
    cały zespół pracujący w projekcie i obecnie ciągle jest ulepszane o dodatkowe innowacyjne
    rozwiązania (techniczne rozwiązania systemowe i programistyczne oraz biznesowe).
    Wytworem twórczej pracy Wnioskodawcy jest oprogramowanie lub jego część. Jak wskazał
    Wnioskodawca w stanie faktycznym jego pracę (stworzony kod lub jego część) da się
    wyodrębnić z pracy zespołu.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy).
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Wnioskodawca zgodnie z umową przenosi (sprzedaje) na Kontrahenta całość
    majątkowych praw autorskich do Oprogramowania wytworzonego w ramach działalności
    rozwojowej i z tego tytułu otrzymuje stosowne wynagrodzenie, a zatem osiąga dochód ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca
    ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
    1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w

      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy).
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku, gdy na podstawie ksiąg
    rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu
    (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do
    zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.
    Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z
    kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla
    wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP
    Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Jak wskazał w stanie faktycznym Wnioskodawca, przez cały okres 2024 r. prowadzi na
    bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o
    której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego
    comiesięczne zestawienie dokumentów i informacji wymaganych przepisami ustawy o PIT.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że uzyskany przez
    Wnioskodawcę dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na Nabywcę praw autorskich do
    wytworzonego Oprogramowania, który stanowi utwór prawnie chroniony i został
    wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do
    dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Z tego też
    względu Wnioskodawca uprawniony będzie do skorzystania z preferencyjnego
    opodatkowania dochodów uzyskanych w 2024 r. z tego tytułu według stawki 5%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo

        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, na podstawie umów świadczy Pan usługi programistyczne jako
    architekt oprogramowania i programista. Podejmuje Pan prace rozwojowe w rozumieniu
    art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    ponieważ nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, w celu stworzenia nowych zastosowań (nowych produktów, procesów
    lub usług), w postaci innowacyjnego oprogramowania. Potwierdził Pan, że w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W 2024 r. pracował Pan nad optymalizacją i automatyzacją procesów – w szczególności
    (...). Pracował Pan nad programem (...). Jest Pan pomysłodawcą tego projektu, jego
    architektem, managerem, twórcą prototypów oraz twórcą kodu. Nakreślił Pan założenia
    tego projektu, które po przedstawieniu kontrahentowi zostały przez niego przyjęte, w
    wyniku czego rozpoczął Pan pracę nad programem. Podstawową funkcjonalnością
    programu jest (...). Oprócz wytworzenia nowego kodu ulepsza Pan również kod wcześniej
    wytworzony.
    Pana działalność polega na: zaprojektowaniu, zaprogramowaniu, ulepszaniu i
    modyfikowaniu oprogramowania przy wykorzystaniu najnowszych dostępnych rozwiązań
    technologicznych. Element twórczy w trakcie wykonywania zadań polega zarówno na
    pracy koncepcyjnej (poszukiwaniu najlepszego rozwiązania informatycznego), jak i
    tworzeniu samodzielnie kodu oprogramowania. Efektem Pana prac jest kod oraz
    dokumentacja utrwalone w postaci elektronicznej, przechowywane w systemie
    kontrahenta.
    Efekty Pana samodzielnej pracy, tj. wszelkie utwory, które obejmują stworzone
    Oprogramowanie oraz jego części, ulepszenia/modyfikacje – zarówno w przypadku
    tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów – były/są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Przysługują Panu również autorskie prawa majątkowe
    do tych programów komputerowych. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego, następuje zgodnie z przepisami ustawy o prawie autorskim i

    prawach pokrewnych, jak również z zachowaniem wymogów określonych w art. 41 oraz
    art. 53 ustawy, tj. w formie pisemnej wraz ze wskazaniem pól eksploatacji znanych w
    momencie zawarcia umowy. Uzyskiwane dochody kwalifikuje Pan jako dochody ze
    sprzedaży autorskich praw majątkowych
    Przez cały 2024 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. W związku z tym, że
    przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji, sporządzana jest ona elektronicznie, w postaci arkusza
    kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie dokumentów i informacji
    wymaganych przepisami ustawy o PIT. Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oblicza Pan wskaźnik Nexus, o którym
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za okres objęty wnioskiem, tj. za rok 2024.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego,
    natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.