Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-278/10-5/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-07-15
Teza: CIT - w zakresie określenia momentu uwzględnienia w rachunku podatkowym różnic kursowych związanych ze spłatą przedmiotowej pożyczki - na moment spłaty kapitału.
Słowa kluczowe: Francja; kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; połączenie; pożyczka-odsetki od pożyczki; różnica-różnice kursowe; udział; waluta-waluta obca
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia (29.04.2010 r. (data wpływu 05.05.2010 r.), uzupełnionym w dniu 05.07.2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

1.  możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki udzielonej w Euro przez spółkę francuską na zakup udziałów „spółki córki”, która następnie została przejęta przez Wnioskodawcę;
2.  braku ograniczeń kwotowych w kwestii zaliczenia ww. odsetek do kosztów uzyskania przychodów (tj. ograniczeń związanych z tzw. „niedostateczną kapitalizacją”);
3.  braku obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (tzw. „podatku u źródła”) od wypłacanych odsetek;
4.  określenia momentu uwzględnienia w rachunku podatkowym różnic kursowych związanych ze spłatą przedmiotowej pożyczki - na moment spłaty kapitału

w świetle

*   przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.; dalej: ustawa o CIT),

*   postanowień umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Warszawie dnia 20 czerwca 1975 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 1, poz. 5; dalej: umowa Polska-Francja)

– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.02.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

1.  możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki udzielonej w Euro przez spółkę francuską na zakup udziałów „spółki córki”, która następnie została przejęta przez Wnioskodawcę;
2.  braku ograniczeń kwotowych w kwestii zaliczenia ww. odsetek do kosztów uzyskania przychodów (tj. ograniczeń związanych z tzw. „niedostateczną kapitalizacją”);
3.  braku obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (tzw. „podatku u źródła”) od wypłacanych odsetek;
4.  określenia momentu uwzględnienia w rachunku podatkowym różnic kursowych związanych ze spłatą przedmiotowej pożyczki - na moment spłaty kapitału.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne i zdarzenia przyszłe.

I Wnioskodawca – Z. spółka z o.o., z siedzibą oraz miejscem zarządu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.

Poprzednia nazwa Wnioskodawcy to G. Sp. z o.o. (spółkę utworzono w dniu 20 września 2005 r.)

Obecnie kapitał zakładowy Wnioskodawcy wynosi 15.360.000 zł - w całości został opłacony w gotówce.

Obecnie, jedynym wspólnikiem Wnioskodawcy jest spółka F.., z siedzibą w Luksemburgu („Spółka F.”).

II W dniu 11 października 2005 r., Wnioskodawca (działający wtedy pod nazwą G. sp. z o.o.) zawarł umowę pożyczki w kwocie 11.701.000 EUR („Pożyczka°) ze spółką C., z siedzibą we Francji (Pożyczkodawca”).

Pożyczka została zaciągnięta przez Wnioskodawcę w związku z planowanym kupnem udziałów spółki P. sp. z o.o. (Spółka Córka”).

Właścicielem 100 % udziałów (akcji) Pożyczkodawcy jest spółka C., z siedzibą we Francji, której jedynym wspólnikiem jest Spółka F. (udziałowiec Wnioskodawcy).

Pożyczkodawca nie prowadził, nie prowadzi i nie będzie prowadzić działalności w Polsce poprzez zakład w rozumieniu Umowy Polska-Francja.

III Następnie, również w 2005 r., Wnioskodawca nabył 115.227 udziałów Spółki Córki, stanowiących 100% jej kapitału zakładowego, za łączną cenę 15.271.000 EUR.

Zakup udziałów Spółki Córki został w części sfinansowany przez Wnioskodawcę ze środków z Pożyczki.

IV W dniu 5 grudnia 2006 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Wnioskodawcy i Spółki Córki podjęły uchwały w sprawie połączenia spółek w trybie przewidzianym w art. 492 § 1 pkt 1 KSH - łączenie się przez przejęcie.

Zgodnie z tymi uchwałami, połączenie nastąpiło bez podwyższenia kapitału zakładowego Wnioskodawcy (art. 515 § 1 KSH).

Jednocześnie, Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Wnioskodawcy podjęło uchwałę, że po połączeniu zostanie zmieniona nazwa Wnioskodawcy na Z. sp. z o.o. Rejestracja połączenia nastąpiła w dniu 1 lutego 2007 r.

V Z tytułu Pożyczki, Wnioskodawca jest dłużnikiem Pożyczkodawcy z tytułu naliczonych odsetek; powstały też ujemne różnice kursowe.

Wnioskodawca rozlicza różnice kursowe zgodnie z art. 15a ustawy o CIT.

VI Kapitał Pożyczki, wraz z narosłymi odsetkami, trzykrotnie przewyższa kapitał zakładowy Wnioskodawcy (Pożyczkodawca nie jest udziałowcem Wnioskodawcy).

VII Wnioskodawca otrzyma od Pożyczkodawcy ważny certyfikat rezydencji wydany przez właściwe władze podatkowe we Francji zaświadczający miejsce siedziby Pożyczkodawcy dla celów podatkowych. VIII W dniu 24 września 2007 r., Wnioskodawca otrzymał postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 21 września 2007 r. („Postanowienie z 21 września 2007 r.”), w którym uznano za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, iż

1.  zgodnie z art. 16 ust 1 pkt 11 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT - odsetki od pożyczki zaciągniętej na sfinansowanie zakupu udziałów spółki z o.o., która została przejęta przez pożyczkobiorcę (Wnioskodawcę) w wyniku połączenia przez przejęcie, stanowią koszt uzyskania przychodów dla pożyczkobiorcy w momencie zapłaty (kapitalizacji) tych odsetek;
2.  zgodnie z art. 15a ust. 1 w zw. z art. 15a ust. 3 pkt 5 oraz ust. 7 ustawy o CIT - różnice kursowe od pożyczki zaciągniętej na sfinansowanie zakupu udziałów spółki z o.o., która została przejęta przez pożyczkobiorcę (Wnioskodawcę) w wyniku połączenia przez przejęcie, stanowią koszt uzyskania przychodów dla pożyczkobiorcy w momencie spłaty kapitału pożyczki.

Do chwili obecnej postanowienie to nie zostało zmienione lub uchylone

IX We Wniosku o wydanie Postanowienia z 21 września 2007 r., a w efekcie również w Postanowieniu z 21 września 2007 r., został błędnie (omyłkowo) przedstawiony stan faktyczny w zakresie osoby pożyczkodawcy. Jako pożyczkodawcę wskazano bowiem wspólnika Wnioskodawcy - Spółkę F., podczas, gdy prawidłowym jest, iż pożyczka została udzielona przez spółkę C., z siedzibą we Francji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w świetle art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 11 w zw. z pkt 8 ustawy o CIT, odsetki od Pożyczki udzielonej Wnioskodawcy w celu sfinansowania zakupu udziałów Spółki Córki, która następnie została przejęta przez Wnioskodawcę w wyniku połączenia przez przejęcie, stanowią dla Wnioskodawcy w całości koszty uzyskania przychodów w podatku CIT?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż odsetki od Pożyczki wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz Pożyczkodawcy nie będą podlegały ograniczeniom w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, przewidzianym w art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 ustawy o CIT?
3.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w świetle art. 21 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 2 w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT w zw. z art. 11 Umowy Polska-Francja, odsetki od Pożyczki wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz Pożyczkodawcy nie będą opodatkowane w Polsce zryczałtowanym podatkiem CIT, a Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania kwoty podatku dochodowego od wypłacanych odsetek?
4.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w świetle art. 15a ust. 1 w zw. z art. 15a ust. 3 pkt 5 oraz ust. 7 ustawy o CIT, różnice kursowe od pożyczki zaciągniętej na sfinansowanie zakupu udziałów spółki z o.o., która została przejęta przez pożyczkobiorcę (Wnioskodawcę) w wyniku połączenia przez przejęcie, stanowią koszt uzyskania przychodów dla pożyczkobiorcy (Wnioskodawcy) w momencie spłaty kapitału pożyczki?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest wykładnia przepisów w zakresie zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Spółkę.

Wniosek odnośnie stanów faktycznych przedstawionych przez Spółkę został rozpatrzony odrębną interpretacją.

Stanowisko Spółki:

ad. 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w świetle art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 11 w zw. z pkt 8 ustawy o CIT, odsetki od Pożyczki udzielonej Wnioskodawcy w celu sfinansowania zakupu udziałów Spółki Córki, która następnie została przejęta przez Wnioskodawcę w wyniku połączenia przez przejęcie, stanowią dla Wnioskodawcy w całości koszty uzyskania przychodów w podatku CIT.

Art. 15 ust. 1 ustawy o CIT stanowi, iż „kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w wt 16 ust. 1 (ustawy o CIT\])(\`(...)\`).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT, „nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (..) naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (..)”.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie bądź zachowanie źródła przychodów i które nie zostały wyłączone z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Określony wydatek nie wymieniony w katalogu wydatków nie stanowiących kosztów podatkowych, może zatem stanowić koszt uzyskania przychodu pod warunkiem, że między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu zachodzi związek przyczynowo skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu albo zachowanie (zabezpieczenie) źródła przychodu. Ustawodawca przewiduje możliwość zaliczania odsetek do kosztów uzyskania przychodów, w ustawie o CIT, dopiero w momencie ich zapłaty. Z tego można więc wnioskować, iż z punktu wiedzenia ustawodawcy odsetki na gruncie podatku CIT należy kwalifikować w momencie zapłaty - a nie w momencie zawarcia umowy, z której takie odsetki będą wynikać, czy nawet w momencie kiedy są naliczone, lecz nie zapłacone. W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, odsetki od Pożyczki udzielonej w celu sfinansowania zakupu udziałów Spółki Córki, która następnie została przejęta przez Wnioskodawcę w wyniku połączenia przez przejęcie stanowią dla Wnioskodawcy w całości koszty uzyskania przychodów w podatku CIT w momencie ich zapłaty bądź kapitalizacji.

Ponadto, Wnioskodawca uważa, iż na możliwość zaliczenia odsetek od Pożyczki do kosztów uzyskania przychodów nie ma wpływu fakt, iż w wyniku zakupu udziałów Spółki Córki, została ona następnie przejęta przez Wnioskodawcę w trybie art. 492 \* § 1 pkt 1 KSH - łączenie się przez przejęcie. Takie stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 4 czerwca 2009 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB3/423-168/09-4/KK).

Zdaniem Wnioskodawcy, do odsetek od pożyczek zaciągniętych na sfinansowanie nabycia udziałów (akcji) nie ma jednocześnie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT.

Przepis ten stanowi, iż „nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (\`(...)\`) wydatków na objęcie lub nabycie (..) udziałów albo akcji w spółce (..) wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych (..j udziałów, akcji (\`(...)\`).” Użycie przez ustawodawcę, w tym artykule, sformułowania wydatki na nabycie oznacza, że do kosztów uzyskania przychodów - dopiero z chwilą sprzedaży udziałów (akcji) - zalicza się wszelkie koszty bezpośrednio warunkujące nabycie tych udziałów (akcji), bez których poniesienia nie byłoby możliwe skuteczne nabycie udziałów lub akcji. Typowymi kosztami warunkującymi nabycie udziałów (akcji) są niewątpliwie zapłacona cena udziałów (akcji) oraz inne koszty bezpośrednio związane z tym zakupem. Natomiast odsetki od pożyczek związane są ze źródłem finansowania, a więc nie są wydatkami na nabycie udziałów (akcji). Odsetki od takich pożyczek nie stanowią wydatków na nabycie (objęcie) udziałów (akcji), bowiem odsetki te niewątpliwie pozostają w związku z przychodami podatnika, a więc stanowią koszty uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty (kapitalizacji).

Stanowisko, iż odsetek od pożyczek zaciągniętych w celu finansowania nabycia udziałów (akcji) nie zalicza się do wydatków bezpośrednio warunkujących nabycie tych udziałów, zostało potwierdzone w:

*   interpretacji indywidualnej z dnia 24 lutego 2010 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPBI/2/423-1466/09/MO), oraz

*   w ww. interpretacji indywidualnej z dnia 4 czerwca 2009 r. (sygn. IPPB3/423-168/09-4/KK).

ad. 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż odsetki od Pożyczki wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz Pożyczkodawcy nie będą podlegały ograniczeniom w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, przewidzianym w art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 ustawy o CIT.

Art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT stanowi, iż „nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (\`(...)\`) odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowc6w (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni”.

Art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy o CIT stanowi, iż „nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (\`(...)\`) odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek (…)”.

Powyższe przepisy mają zastosowanie do odsetek od pożyczek (kredytów):

(1) udzielanych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki (art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o CIT), oraz

(2) udzielanych przez spółkę innej spółce (pożyczkobiorcy), jeżeli oba te podmioty mają wspólnego udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej po 25 % udziałów każdej z tych spółek (art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy o CIT).

Jednocześnie, zadłużenie spółki (pożyczkobiorcy) musi przekroczyć określony - w omawianym artykule - pułap liczony w stosunku do wielkości kapitału zakładowego spółki (pożyczkobiorcy).

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym we wniosku, zarówno Wnioskodawca, jak i Pożyczkodawca nie posiadają wspólnego udziałowca (akcjonariusza) posiadającego co najmniej 25 % ich udziałów (akcji); powiązanie kapitałowe między tymi spółkami istnieje natomiast na poziomie wyższym.

Zdaniem Wnioskodawcy, odsetki od Pożyczki wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz Pożyczkodawcy nie będą więc podlegały ograniczeniom w zakresie zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, przewidzianym w art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 ustawy o CIT, a za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy.

Stanowisko, iż art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o CIT ograniczają możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów jedynie odsetek od pożyczek udzielanych spółce (pożyczkobiorcy) przez podmioty „bezpośrednio” powiązane z nią w sposób, o którym mowa w tych przepisach, zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z dnia 29 stycznia 2009 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy (sygn. ITPB3/423-634/08/MK).

ad.3 )

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w świetle art. 21 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust 2 w zw. z art. 26 ust 1 ustawy o CIT w zw. z art. 11 Umowy Polska-Francja, odsetki od Pożyczki wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz Pożyczkodawcy nie będą opodatkowane w Polsce zryczałtowanym podatkiem CIT, a Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania kwoty podatku dochodowego od wypłacanych odsetek.

W świetle art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT „podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 (ustawy o CIT), przychodów (\`(...)\`) z odsetek (\`(...)\`) - ustala się w wysokości 20% przychodów”.

Art. 21 ust. 2 ustawy o CIT wskazuje, iż przepis art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT „osoby prawne (\`(...)\`) które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art .21 ust 1 (ustawy o CIT) (…) są obowiązane, jako płatnicy, pobierać (…) w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.”

Stosownie do art. 11 Umowy Polska-Francja:

„1.  Odsetki, które pochodzą z jednego Umawiającego się Państwa (Polska) i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie (Francja), podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie (Francja)
2.  Użyty w niniejszym artykule wyraz „odsetki” oznacza dochody z wierzytelności wszelkiego rodzaju, tak zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych hipoteką lub klauzulą udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych i skryptów dłużnych, w tym również premie i udziały związane z powyższymi tytułami. Kary za zwłokę w wypłacie odsetek nie są traktowane jako odsetki w rozumieniu niniejszego artykułu.
3.  Postanowień ustępu 1 nie stosuje się, jeżeli odbiorca odsetek mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą odsetki, bądź działalność handlową lub przemysłową przy pomocy zakładu położonego w tym Państwie, bądź to wolny zawód w oparciu o stałą placówkę położoną w tym Państwie i jeżeli wierzytelności, na których zaspokojenie są płacone odsetki faktycznie należą do tego zakładu lub związane są z wykonywaniem wolnego zawodu.

W tym przypadku mają zastosowanie odpowiednio postanowienia artykułów 7 lub 14”.

Z treści ww. przepisów wynika zatem, iż - co do zasady - płatnik, dokonując wypłaty odsetek z tytułu pożyczki, będzie zobowiązany do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 20 % przychodu. Zastosowanie przez płatnika stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową będzie możliwe po warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Zdaniem Wnioskodawcy, niepobranie przez Wnioskodawcę podatku, zgodnie z postanowieniami Umowy Polska-Francja, będzie możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby Pożyczkodawcy dla celów podatkowych uzyskanym od Pożyczkodawcy certyfikatem rezydencji Oznacza to zatem iż odsetki od Pożyczki wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz Pożyczkodawcy nie będą opodatkowane w Polsce zryczałtowanym podatkiem CIT, a Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania kwoty podatku dochodowego od wypłacanych odsetek.

ad. 4)

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy iż w świetle art. 15a ust 1 w zw. z art. 15a ust. 3 pkt 5 oraz ust. 7 ustawy o CIT, różnice kursowe od pożyczki zaciągniętej na sfinansowanie zakupu udziałów spółki z o.o., która została przejęta przez pożyczkobiorcę (Wnioskodawcę) w wyniku połączenia przez przejęcie, stanowią koszt uzyskania przychodów dla pożyczkobiorcy (Wnioskodawcy) w momencie spłaty kapitału pożyczki.

Art. 15a ust. 1 ustawy o CIT stanowi, iż „różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w (art. 15a) ust 2 i 3 (ustawy o CIT)”.

Art. 15a ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT stanowi, iż „ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość: (\`(...)\`) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.”

Z art. 15a ust. 7 ustawy o CIT wynika, iż „za koszt poniesiony, o którym mowa w (art. 15a) ust. 2 i 3 (ustawy o CIT), uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w (art. 15a) ust. 2 i 3 (ustawy o CIT) - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności”.

Zdaniem Spółki, z powołanych powyżej przepisów wynika, iż różnice kursowe od pożyczki zaciągniętej na sfinansowanie zakupu udziałów (akcji) stanowią dla pożyczkodawcy koszt uzyskania przychodów w momencie spłaty kapitału pożyczki. Dotyczy to również różnic kursowych od pożyczki zaciągniętej na sfinansowanie zakupu udziałów (akcji) spółki, która została przejęta przez pożyczkobiorcę w wyniku połączenia przez przejęcie.

Dniem zapłaty odsetek jest dzień obciążenia rachunku bankowego pożyczkodawcy z tytułu spłaty kapitału pożyczki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałych zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.