Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1209a/09/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-03-05
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego - termin i warunki do zwrotu z tytułu realizowanej inwestycji.
Słowa kluczowe: inwestycje; podatek-podatek naliczony; termin-termin zwrotu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2009 r. (data wpływu 11 grudnia 2009 r.) uzupełnionym w dniu 8 lutego 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie terminu i prawa (warunków) do zwrotu podatku naliczonego z tytułu realizowanej inwestycji - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 8 lutego 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie terminu i prawa (warunków) do zwrotu podatku naliczonego z tytułu realizowanej inwestycji.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, realizującym projekt budowy sieci szerokopasmowej. W pierwszej fazie projektu zakłada się nabycie składników majątkowych, składających się na infrastrukturę teleinformatyczną częściowo przygotowaną do świadczenia usług telekomunikacyjnych. W drugiej fazie projektu ww. zespół składników majątkowych zostanie w drodze umowy cywilnoprawnej oddany operatorowi infrastruktury (podmiot komercyjny) do używania i pobierania pożytków. Oddanie do używania i pobierania pożytków nastąpi odpłatnie - operator infrastruktury obowiązany będzie płacić Wnioskodawcy umówiony czynsz, którego zasady kształtowania określa umowa. Zatem składniki majątkowe wytworzone w fazie inwestycyjnej projektu będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, polegających na ich dzierżawie operatorowi infrastruktury. W okresie rozliczeniowym, w którym zostanie wykazany zwrot kwoty podatku naliczonego, mimo niewykonywania czynności opodatkowanych polegających na dzierżawie operatorowi infrastruktury, Wnioskodawca wykona inne czynności opodatkowane. Uwzględniając jednak w tym zakresie przyjętą konstrukcję projektu (dzierżawa operatorowi infrastruktury) oraz treść krajowych wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013, zgodnie z którymi podatek od towarów i usług może być uznany za wydatek kwalifikowany tylko wtedy, gdy został faktycznie poniesiony przez beneficjenta oraz beneficjent nie ma prawnej możliwości odzyskania podatku od towarów i usług, należałoby uznać, iż podatek nie będzie wydatkiem kwalifikowanym w tymże projekcie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca spełnia warunki do zwrotu kwoty podatku naliczonego w formie zaliczki na etapie inwestycyjnym, mając na uwadze, że budowana infrastruktura jest nabyciem przed dokonaniem sprzedaży opodatkowanej, a w przypadku istnienia takich przesłanek - jaki jest możliwy najkrótszy termin zwrotu przez urząd skarbowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikający z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w szczególności - czy zachodzą przesłanki określone w art. 87 ust. 6 lub art. 93 ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, kwalifikowalność wydatków oznacza, że dany wydatek jest niezbędny do wykonania projektu i bezpośrednio z nim związany. Kategorie wydatków kwalifikowanych muszą być ściśle powiązane z projektami, które kwalifikują się do objęcia wsparciem w ramach danego działania stanowiącego element programu operacyjnego. Podczas okresu programowania 2007-2013, reguły kwalifikowalności wydatków nie są już określane na poziomie wspólnotowym, tylko krajowym. Rozporządzenie Komisji Europejskiej 448/2004/WE z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady 1260/1999/WE w odniesieniu do warunków, jakie muszą spełniać wydatki na działanie współfinansowane z funduszy strukturalnych - ma zastosowanie tylko do projektów, które są realizowane w ramach programów operacyjnych przewidzianych na lata 2004-2006. Do projektów, które będą realizowane z nowych programów operacyjnych w zakresie kwalifikowalności wydatków znajdą zastosowanie „Krajowe wytyczne dotyczące kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013”. Wytyczne zostały wydane na podstawie art. 35 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658) oraz art. 56 ust. 4 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego ogólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006 r.). Zgodnie z rozdziałem 5 podrozdziałem 15 pt. „Podatek od towarów i usług i inne podatki” ww. Krajowych wytycznych, (Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007-2013, Ministerstwo Rozwoju Regionalnego):

1.  Podatek od towarów i usług może być uznany za wydatek kwalifikowany tylko wtedy gdy:
    1.  został faktycznie poniesiony przez beneficjenta, oraz
    2.  beneficjent nie ma prawnej możliwości odzyskania podatku VAT.
2.  Możliwość odzyskania podatku rozpatruje się w świetle ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  Beneficjent zobowiązany jest załączyć do wniosku o płatność oświadczenie, w którym zadeklaruje, czy w ramach realizowanego projektu będzie miał możliwość odzyskania podatku VAT poniesionego w związku z realizacją projektu.

Zasada określona powyżej oznacza - zdaniem Wnioskodawcy - że zapłacony podatek może być uznany za wydatek kwalifikowalny tylko i wyłącznie wówczas, gdy beneficjentowi, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem krajowym, nie przysługuje prawo (czyli beneficjent nie ma prawnych możliwości lub potencjalnej prawnej możliwości) do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o zwrot podatku od towarów i usług. Powołując przepisy art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazano, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie wówczas, gdy zakupione przez beneficjenta towary i usługi będą służyły czynnościom opodatkowanym, natomiast prawo to nie przysługuje w zakresie, w jakim zakupy związane są z czynnościami zwolnionymi z podatku lub z czynnościami nie podlegającymi opodatkowaniu. Tym samym Wnioskodawca (beneficjent) realizujący projekt budowlany sieci szerokopasmowej będzie mógł odliczyć podatek od towarów i usług wówczas, gdy zakupy towarów i usług w ramach realizowanego projektu związane są bezpośrednio z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, jakimi niewątpliwie będzie dzierżawa operatorowi infrastruktury. Beneficjent poprzez określenie sposobu wykorzystania infrastruktury wskazuje równocześnie, czy podatek będzie mógł zostać uznany za wydatek kwalifikowany. Ponadto - zdaniem Wnioskodawcy - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego przysługuje - co do zasady określonej w art. 86 ust. 10 ww. ustawy - w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny lub w rozliczeniu za okres następny. Podatnik ma prawo również ubiegać się o bezpośredni zwrot podatku w terminie 60 dni, gdy wykonał czynności opodatkowane, natomiast jeśli w danym okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonał czynności podlegających opodatkowaniu i w związku z tym w deklaracji nie wystąpi podatek należny, to w myśl art. 86 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik może przenieść kwotę podatku naliczonego za ten okres do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy. Wskazano także na przepis art. 93 ww. ustawy obowiązujący do dnia 1 grudnia 2008 r. dotyczący problematyki tzw. zwrotu zaliczkowego podatku naliczonego, następującego od zakupów inwestycyjnych dokonywanych przed rozpoczęciem wykonywania czynności opodatkowanych oraz na obowiązujący obecnie przepis art. 87 ust. 5a cyt. ustawy, stanowiący, iż w sytuacji gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym jakichkolwiek czynności opodatkowanych (w Polsce lub za granicą), przysługuje mu zwrot VAT naliczonego związanego z jego działalnością gospodarczą, w ciągu 180 dni od złożenia deklaracji. Zdaniem Wnioskodawcy termin ten można skrócić do 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe kwoty zwrotu w wysokości odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku. Jeżeli wniosek wraz z zabezpieczeniem został złożony na 13 dni przed upływem terminu 60 dni lub później, zwrotu dokonuje się w terminie 14 dni od dnia złożenia tego zabezpieczenia. Zabezpieczenie majątkowe może być złożone w formie gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, poręczenia banku, weksla z poręczeniem wekslowym banku, czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku, papierów wartościowych na okaziciela o określonym terminie wykupu wyemitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy bank Polski, bankowych papierów wartościowych i listów zastawnych o określonym terminie wykupu, wyemitowanych we własnym imieniu i na własny rachunek przez podmiot mogący być gwarantem lub poręczycielem zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Wybór rodzaju zabezpieczenia zależy od podatnika. Jedynie w przypadku zwrotu podatku do równowartości w złotych 1.000 euro zabezpieczenie majątkowe może być złożone w formie weksla. Przeliczenia kwoty wyrażonej w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zwrot podatku, w zaokrągleniu do pełnych złotych. Wskazano także na sytuacje, w których naczelnik urzędu skarbowego odmawia przyjęcia zabezpieczenia oraz nie dokonuje się zwolnienia zabezpieczenia. Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na wprowadzenie powyższej zmiany i zniesienie tzw. zaliczkowego trybu zwrotu, o którym stanowił art. 93 ustawy o podatku od towarów i usług, obecnie na gruncie art. 87 ust. 5a ww. ustawy istnieje po stronie beneficjenta możliwość bezpośredniego zwrotu w terminie 180 dni na jego rachunek podatku naliczonego (oczywiście istnieje możliwość skrócenia terminu zwrotu do 60 dni, jeżeli beneficjent złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe kwoty zwrotu), nawet gdy nie wykonuje w rozliczanym okresie czynności opodatkowanych. Powyższa zmiana usuwa niezgodność z prawem wspólnotowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika m.in. z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl powyższych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku czy też niepodlegających temu podatkowi.

W świetle przepisu art. 86 ust. 10 ww. ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje, co do zasady, w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Jeżeli jednak podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (ust. 11 art. 86 cyt. ustawy).

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

W świetle dyspozycji art. 87 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty (art. 87 ust. 2).

Zgodnie z dyspozycją art. 87 ust. 5a ustawy, w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe.

Natomiast na podstawie art. 87 ust. 6 ustawy, na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z:

1.  faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.),
2.  dokumentów celnych deklaracji importowej oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,
3.  importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, importu usług lub dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej została wykazana kwota podatku należnego od tych transakcji

*   przy czym przepis ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca, realizując projekt budowy sieci „szerokopasmowej”, ponosi wydatki na zakup składników majątkowych składających się na przedmiotową infrastrukturę teleinformatyczną, którą następnie będzie wydzierżawiał odpłatnie na podstawie umowy cywilnoprawnej operatorowi (podmiotowi komercyjnemu). W związku z powyższym Wnioskodawca zamierza wystąpić o zwrot kwoty nadwyżki podatku naliczonego „w formie zaliczki na etapie inwestycyjnym” z zastrzeżeniem, że wystąpienie to będzie dotyczyć okresu rozliczeniowego, w którym zostaną wykonane czynności opodatkowane inne niż polegające na przyszłej dzierżawie.

Zatem, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane regulacje ustawy o podatku od towaru i usług, należy uznać, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków na zakup składników majątkowych składających się na przedmiotową infrastrukturę teleinformatyczną, bowiem realizowana inwestycja będzie związana z wykonywaniem czynności opodatkowanych, gdyż Wnioskodawca osiągnie przychody opodatkowane z tytułu dzierżawy ww. infrastruktury teleinformatycznej.

W konsekwencji Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego na podatkiem należnym w trybie wskazanym w przepisie art. 87 ust. 2 ustawy, a więc w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia, zakładając – jak wskazano we wniosku – wykonanie przez niego w okresie, za który zostanie złożona dyspozycja o zwrocie, czynności opodatkowanych, innych niż polegające na przyszłej dzierżawie.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe, bowiem nie znajdzie zastosowania powołany w nim przepis art. 87 ust. 5a ustawy dotyczący przypadku, gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1.

W przedstawionej sytuacji możliwy jest również - na wniosek podatnika złożony wraz z deklaracją podatkową - 25-dniowy termin zwrotu różnicy podatku, o ile zostaną spełnione warunki z art. 87 ust. 6 ww. ustawy.

Niemniej jednak należy zauważyć, że na gruncie znowelizowanych przepisów działu IX, rozdział 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008 r. art. 87 ust. 5a, podatnik uprawniony jest do zwrotu kwoty podatku naliczonego w terminie 60 dni, nawet, gdy nie wykonał w danym okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1 (dostawa towarów lub świadczenie usług poza terytorium kraju), pod warunkiem złożenia we właściwym urzędzie skarbowym zabezpieczenia majątkowego wraz z pisemnym wnioskiem.

Wskazać ponadto należy, iż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu kwalifikacji, czy podatek od towarów i usług w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Końcowo nadmienić należy, iż w niniejszej interpretacji nie rozstrzygnięto prawidłowości rejestracji Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów, gdyż nie było to przedmiotem pisemnego zapytania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.