Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.134.2020.3.AKS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-12
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego na Dokumentach przechowywanych wyłącznie w formie elektronicznej.
Słowa kluczowe: dokumenty; dokumenty-przechowywanie dokumentów; faktura; odliczenia-prawo do odliczenia; przechowywanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 4-art. 112; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 4-art. 112a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2020 r. (data wpływu 30 marca 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 czerwca 2020 r. (data wpływu 8 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości przechowywania dokumentów wyłącznie w formie elektronicznej oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur przechowywanych wyłącznie w formie elektronicznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości przechowywania dokumentów wyłącznie w formie elektronicznej oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur przechowywanych wyłącznie w formie elektronicznej. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 czerwca 2020 r. (data wpływu 8 czerwca 2020 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

X jest spółką z siedzibą na terytorium kraju (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”), będącą polskim rezydentem podatkowym. Spółka zajmuje się hurtową dystrybucją szybko zbywalnych produktów spożywczych, chemii gospodarczej, alkoholi i wyrobów tytoniowych oraz wsparciem marketingowym dla niezależnych sklepów w kraju.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”), a także podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”). Spółka utrzymuje stosunki handlowe z szeregiem kontrahentów. W związku z tym, Spółka wystawia, jak i otrzymuje, znaczne ilości faktur dokumentujących sprzedaż dokonywaną przez Spółkę oraz nabycia przez nią towarów i usług. Nabywane towary i usługi są wykorzystywane w całości do wykonywania czynności opodatkowanych. Wydatki powyższe ponoszone są w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów, w związku z czym, co do zasady, Spółka jest uprawniona do ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT.

Ponadto, w związku ze zdarzeniami gospodarczymi, Spółka wystawia oraz otrzymuje inne dokumenty niezbędne dla celów księgowych. Wnioskodawca posiada także kasy fiskalne.

W związku z ciągłym rozwojem Wnioskodawcy, zwiększa się liczba transakcji, jakie są przez Spółkę przeprowadzane, a co za tym idzie, rośnie liczba dokumentów je potwierdzających, takich jak m.in.: faktury sprzedażowe i zakupowe wraz z załącznikami, a także ich duplikaty, faktury i noty korygujące, inne dowody księgowe, noty księgowe, paragony, raporty z kasy fiskalnej, rachunki, jak również inne podobne dokumenty, rachunki, rozliczenia podróży służbowych i pozostałe dokumenty, które są podstawą do obliczenia podatku CIT. Wszystkie te dokumenty Wnioskodawca zgodnie z przepisami prawa archiwizuje, co do zasady w wersji papierowej.

Tylko część dokumentów (w tym faktur zakupowych) Spółka otrzymuje w wersji elektronicznej, np. na dedykowany adres mailowy, wysłane z autoryzowanego adresu mailowego wskazanego w umowie z kontrahentem. Zdarza się jednak, że kontrahenci Spółki wysyłają takie dokumenty, w tym faktury VAT dokumentujące sprzedaż na rzecz Spółki w formie elektronicznej, ale na inny adres mailowy, niż ten wskazany w umowie (tj. np. wysyłają je bezpośrednio do pracownika Spółki, z którym korespondują w sprawie zamówienia). W takich przypadkach Spółka planuje utworzyć dedykowany adres mailowy/odrębną skrzynkę mailową (lub platformę), na którą byłyby przekazywane te dokumenty od pracowników Spółki. Zdarzają się także sytuacje, kiedy kontrahenci przesyłają faktury w formie elektronicznej z adresu innego niż uzgodniony w umowie, ale na właściwy, uzgodniony adres, a także sytuacje, gdy faktury są przesyłane do Spółki w formie elektronicznej przez kontrahentów, z którymi Spółka nie zawarła umowy na przesyłanie faktur w formie elektronicznej.

Każdy dokument przesłany w ten sposób poddany będzie kontroli i weryfikacji koniecznej do potwierdzenia, że dokumentuje faktyczną sprzedaż na rzecz Spółki. Takie działanie będzie zintegrowane z systemem księgowym Spółki umożliwiającym prawidłowe przechowywanie tych dokumentów w formie elektronicznej.

Przechowywanie coraz większej ilości dokumentów w formie papierowej generuje w Spółce coraz wyższe koszty związane z wygospodarowaniem odpowiednich pomieszczeń, zaopatrzeniem ich w odpowiedni sprzęt archiwizacyjny. Dążąc do zmniejszania kosztów związanych z prowadzoną działalnością oraz bardziej efektywnym zarządzaniem gromadzoną dokumentacją, Spółka rozważa rezygnację z archiwizowania w formie papierowej zewnętrznych dokumentów i przechowywanie ich wyłącznie w formie elektronicznej.

Spółka planuje, że przyszła archiwizacja będzie wyglądała w następujący sposób:

*   dokumenty otrzymane w formie papierowej będą skanowane i zapisywane w postaci elektronicznej na serwerze za pomocą specjalnego programu zintegrowanego z systemem księgowym Spółki, a następnie ich papierowa forma będzie niszczona,
*   rachunki, rozliczenia podróży służbowych i inne dokumenty, na podstawie których jest obliczany podatek CIT, Spółka planuje skanować i zapisywać w postaci elektronicznej na serwerze za pomocą specjalnego programu zintegrowanego z systemem księgowym Spółki, a następnie niszczyć ich papierowe formy,
*   wszelkie inne dokumenty związane z rozliczeniami VAT i CIT Spółki będą archiwizowane wyłącznie w postaci elektronicznej na serwerze za pomocą specjalnego programu zintegrowanego z systemem księgowym Spółki.

Przestrzeń do przechowywania dokumentów na serwerach będzie zapewniona przez dostawców specjalnych programów do archiwizacji zintegrowanych z systemem księgowym Spółki. Serwery mogą znajdować się na terytorium kraju, jak również za granicą w innym państwie członkowskim UE. Jeżeli dokumenty archiwizowane na tych serwerach w formie elektronicznej znajdowałyby się poza terytorium kraju, Spółka zapewni właściwym organom, w tym naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, dostęp na każde żądanie.

Wszystkie dokumenty, które Spółka planuje archiwizować w formie elektronicznej opisanej powyżej, będą przechowywane w taki sposób, aby można było odszukać dany dokument ze wskazanego okresu rozliczeniowego, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W szczególności, Wnioskodawca wyjaśnia, że przechowywane przez Spółkę pliki zawierające zdigitalizowane dokumenty będą umożliwiały odczytanie ich w dowolnym momencie oraz ewentualne wydrukowanie lub zapisanie na nośniku danych.

Autentyczność pochodzenia – rozumiana jako pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy dokumentu – będzie zapewniona poprzez:

*   w przypadku otrzymanych w formie papierowej faktur zakupu i ich korekt autentyczność pochodzenia takiego dokumentu będzie zapewniona poprzez zastosowanie kontroli biznesowych, których celem będzie potwierdzenie, że dokument jest zgodny z umową lub zamówieniem zawartym pomiędzy Wnioskodawcą a dostawcą, i że dokument faktycznie pochodzi od dostawcy towaru lub usługi,
*   w przypadku rachunków, rozliczeń podróży służbowych i pozostałych dokumentów, na podstawie których jest obliczany podatek dochodowy od osób prawnych, Spółka autentyczność pochodzenia takich dokumentów zapewni poprzez zastosowanie kontroli biznesowych zgodnych z procedurami Spółki.

Ponadto, każdy dokument poddawany będzie kontroli biznesowej poprzez proces weryfikacji pod względem formalno-rachunkowym przez osoby zajmujące się procesami księgowymi Spółki. Tylko dokumenty, które pozytywnie przejdą proces weryfikacji będą mogły być podstawą do ich rozpoznania dla celów podatkowych. Zdaniem Spółki zapewniona zostanie wiarygodna ścieżka audytu pomiędzy dokumentami źródłowymi a faktycznymi zdarzeniami gospodarczymi.

Integralność treści – rozumiana jako niezmienianie danych, które powinien zawierać dokument – w przypadku wszystkich dokumentów, które będą podlegały archiwizacji elektronicznej w Spółce, będzie zapewniona poprzez format pliku, który uniemożliwi zmianę danych zawartych w dokumentach. Procedury, jakie będą przez Spółkę zastosowane oraz sposób przechowywania plików uniemożliwią jakąkolwiek zmianę danych na zeskanowanych dokumentach, zapewniona zostanie tym samym ich integralność.

Spółka zapewni również czytelność dokumentów. W szczególności – czytelność dokumentów, które Spółka otrzymała w formie papierowej, a następnie zeskanowała, będzie zapewniona poprzez zastosowanie wysokiej jakości urządzeń skanujących.

Wszystkie powyższe dokumenty będą w przyszłości przechowywane przez okres wymagany przepisami prawa podatkowego (do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego).

W uzupełnieniu z dnia 2 czerwca 2020 r. Spółka wskazała, że:

1.  Spółka potwierdza, że będzie zapewniała naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami bezzwłoczny dostęp do dokumentów przechowywanych w formie elektronicznej zarówno na terytorium kraju jak i poza terytorium kraju, a także bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.
2.  Przestrzeń do przechowywania dokumentów na serwerach będzie zapewniona przez dostawców specjalnych programów do archiwizacji zintegrowanych z systemem księgowym Spółki. Serwery mogą znajdować się na terytorium kraju, jak również za granicą w innym państwie członkowskim UE. Jeżeli dokumenty archiwizowane na tych serwerach w formie elektronicznej znajdowałyby się poza terytorium kraju, Spółka zapewni właściwym organom, w tym naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, dostęp on-line do tych dokumentów.
3.  Wnioskodawca wskazuje, że w stosunku do nabywanych towarów i usług udokumentowanych fakturami, których dotyczy pytanie Wnioskodawcy nie mają zastosowania wyłączenia przewidziane w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy dopuszczalne jest dla celów podatkowych przechowywanie wszystkich dokumentów potwierdzających sprzedaż oraz zakup towarów lub usług, wystawionych i otrzymanych przez Spółkę, w tym w szczególności: faktur sprzedażowych i zakupowych wraz z załącznikami, a także ich duplikatów, faktur i not korygujących, not księgowych, paragonów, raportów fiskalnych z kasy fiskalnej, innych emitowanych przez kasę dokumentów i ich kopii, rachunków oraz innych podobnych dokumentów, wyłącznie w formie elektronicznej i niszczenie papierowych oryginałów przed upływem okresu przedawnienia, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: „Op.”)?
2.  Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach przewidzianych w ustawie o VAT, zawartego w fakturach zakupowych i ich korektach (w tym również fakturach i ich korektach przesłanych przez kontrahenta Spółki na adres mailowy inny niż wskazany w umowie), archiwizowanych wraz z załącznikami oraz dokumentacją towarzyszącą (np. umowy, dowody zapłaty itp.), wyłącznie w formie elektronicznej, przy założeniu, że spełnione zostaną warunki do odliczenia podatku VAT, o których mowa w art. 86 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W zakresie pytania oznaczonego we wniosku jako pytanie nr 1

Zdaniem Wnioskodawcy, dopuszczalne jest dla celów podatkowych przechowywanie wszystkich dokumentów potwierdzających sprzedaż oraz zakup towarów lub usług, wystawionych i otrzymanych przez Spółkę, w tym w szczególności: faktur sprzedażowych i zakupowych wraz z załącznikami, a także ich duplikatów, faktur i not korygujących, not księgowych, paragonów, raportów fiskalnych z kasy fiskalnej, innych emitowanych przez kasę dokumentów i ich kopii, rachunków oraz innych podobnych dokumentów, wyłącznie w formie elektronicznej i niszczenie papierowych oryginałów przed upływem okresu przedawnienia, o którym mowa w przepisach Op.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Na podstawie art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy, zaś zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy o VAT – dokonywać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Paragon fiskalny stanowi dla nabywcy dowód dokonania zakupu, natomiast dla sprzedawcy dokonanie sprzedaży i potwierdzenie tożsamości towaru.

W myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących, podatnicy prowadząc ewidencję:

*   wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności (§ 6 ust. 1 pkt 1);
*   wystawiają raport fiskalny dobowy po zakończeniu sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem pierwszej sprzedaży w dniu następnym (§ 6 ust. 1 pkt 3);
*   sporządzają raport fiskalny okresowy (miesięczny) po zakończeniu sprzedaży za dany miesiąc, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po danym miesiącu; w przypadku kas on-line zamiast raportu fiskalnego okresowego (miesięcznego) podatnicy mogą wystawić łączny raport fiskalny okresowy (miesięczny) (§ 6 ust. 1 pkt 4);
*   przechowują odpowiednio dokumenty fiskalne i kopie dokumentów fiskalnych, w tym dane z pamięci chronionej, przez okres wymagany w ustawie oraz w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości i zapewniają do nich dostęp (§ 6 ust. 1 pkt 7).

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

*   sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
*   sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
*   wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
*   otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy o VAT wskazuje, że ilekroć jest mowa w przepisach ustawy o VAT o fakturze, rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Z kolei na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy o VAT, przez fakturę elektroniczną rozumie się fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Odnosząc się natomiast do art. 106g ust. 1 ustawy o VAT, faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży. Art. 106g ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku faktur przesyłanych w formie elektronicznej podatnik dokonujący sprzedaży lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia przesyła je lub udostępnia nabywcy.

Zgodnie z art. 106h ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż. Przepis ust. 1 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą wystawianą przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku są zaewidencjonowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy (art. 106h ust. 2 ustawy o VAT).

Na podstawie art. 106n ust. 1 ustawy o VAT, stosowanie faktur elektronicznych wymaga akceptacji odbiorcy faktury. Wobec powyższego stosowanie przesyłu elektronicznego faktur wymaga uprzedniej akceptacji przez odbiorcę dla takiego sposobu przekazywania tych dokumentów, który to warunek Spółka spełnia zawierając z kontrahentami stosowne porozumienie w sprawie elektronicznego przesyłania dokumentów księgowych. Jednocześnie należy wskazać, że nie istnieją żadne szczególne wymogi dotyczące samej formy i treści akceptacji wysyłania, w tym udostępniania faktur w formie elektronicznej przez odbiorcę faktur. Szczegółowe kwestie w zakresie sposobu wyrażenia lub cofnięcia zgody przez odbiorcę na przesyłanie faktur w formie elektronicznej pozostają w gestii stron i stanowią element umowy przez nie zawartej.

Należy przy tym mieć na względzie, że wymóg akceptacji przez odbiorcę przesyłania faktur w formie elektronicznej, w tym udostępniania, które to faktury zostaną otrzymane przez odbiorcę wyłącznie w formie elektronicznej, znajduje swoje uzasadnienie głównie w technicznych wymogach koniecznych dla odbioru faktury przesłanej w formie elektronicznej i – w przypadku podatników będących odbiorcami tych faktur – w możliwości zapewnienia przez nich autentyczności, integralności oraz czytelności treści faktury. W każdym przypadku decyzja o stosowaniu faktur elektronicznych pozostaje ostatecznie kwestią uzgodnienia między stronami transakcji, przy czym uzgodnienie to nie musi posiadać formy pisemnej.

Stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 6 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Art. 112 ustawy o VAT stanowi, że podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, z zastrzeżeniem art. 130d ust. 3 i art. 134 ust. 3.

Na podstawie art. 112a ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy przechowują:

*   wystawione przez siebie lub w swoim imieniu faktury, w tym faktury wystawione ponownie,
*   otrzymane faktury, w tym faktury wystawione ponownie -w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z ust. 2. ww. artykułu, podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju są obowiązani do przechowywania faktur na terytorium kraju. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli faktury są przechowywane poza terytorium kraju w formie elektronicznej w sposób umożliwiający naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych faktur.

Zgodnie z ust. 4 przywołanego artykułu, podatnicy zapewniają naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, o których mowa w ust. 1, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej – również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Natomiast, stosownie do art. 106m ust. 1 ustawy o VAT, podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury. Przez autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury. Przez integralność treści faktury rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura. Autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktury można zapewnić za pomocą dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług. Poza wykorzystaniem kontroli biznesowych, autentyczność pochodzenia i integralność treści faktury elektronicznej są zachowane, w szczególności, w przypadku wykorzystania elektronicznej wymiany danych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa dotycząca tej wymiany przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność jej danych.

Powyższy przepis określa technologiczne sposoby przesyłu faktur w postaci elektronicznej (kwalifikowany podpis elektroniczny i system elektronicznej wymiany danych EDI), które mocą ustawy uznane zostały przez prawodawcę za zapewniające autentyczność pochodzenia i integralności treści faktur elektronicznych. Wykorzystując jedną z powyższych metod podatnik może mieć pewność, że zapewnia spełnienie ww. przedmiotowych cech faktur. Wskazane metody są jednak tylko przykładowym wyliczeniem co oznacza, że podatnik może zastosować inne, dowolne środki zapewnienia autentyczności i integralności faktury.

Zauważyć należy, że dla potrzeb przepisów o VAT, pojęcie „kontrole biznesowe” należy rozumieć jako proces, za pośrednictwem którego podatnik tworzy, wdraża oraz aktualizuje dostateczny poziom pewności co do tożsamości dostawcy lub usługodawcy albo wystawcy faktury (autentyczność pochodzenia), w zakresie tego, że nie zmieniono danych dotyczących podatku VAT (integralność treści) oraz w zakresie czytelności faktury od momentu wystawienia faktury aż do końca okresu przechowywania. Kontrola biznesowa powinna dawać pewną ścieżkę kontrolną, dzięki której można powiązać fakturę ze stanowiącą podstawę jej wystawienia dostawą towarów bądź usługą. Kontrole biznesowe powinny być odpowiednie do wielkości działalności i rodzaju podatnika oraz powinny uwzględniać ilość i wartość transakcji, jak również ilość i rodzaj dostawców lub usługodawców oraz nabywców lub usługobiorców. W stosownych przypadkach uwzględnione powinny być także inne czynniki. Przykładem kontroli biznesowej jest posiadanie dokumentów uzupełniających, takich jak zamówienie, umowa, dokument transportowy czy wezwanie do zapłaty, które będą towarzyszyły zaistniałym transakcjom handlowym.

Z kolei pojęcie „wiarygodna ścieżka audytu” oznacza, że związek pomiędzy dokumentami uzupełniającymi oraz realizowanymi transakcjami jest łatwy do prześledzenia (dzięki posiadaniu dostatecznych danych dla powiązania dokumentów), zgodny z ustalonymi w przedsiębiorstwie procedurami oraz odzwierciedla procesy, które faktycznie miały miejsce. Ścieżka audytu dla celów podatku VAT powinna zapewnić możliwy do skontrolowania związek pomiędzy fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług tak, aby umożliwić sprawdzenie, czy faktura odzwierciedla to, że dostawa towarów lub świadczenie usług miało miejsce. Przy czym środki – przy wykorzystaniu których podatnik może wykazać powyższy związek – pozostawia się uznaniu podatnika.

Należy stwierdzić, że regulacje prawne dopuszczają możliwość przechowywania faktur (wystawianych bądź otrzymywanych w formie papierowej) w formie elektronicznej, w dowolny sposób, jednakże sposób ten – jak wymaga ustawodawca – ma zapewniać przechowywanie faktur w podziale na okresy rozliczeniowe w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Ponadto, podatnik zobowiązany jest zapewnić odpowiednim organom na żądanie, bezzwłoczny dostęp do faktur, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej – również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych. Podkreślić należy szczególną rangę wymogu, jaki ustawodawca stawia podatnikom poprzez treść art. 106m ust. 1 ustawy o VAT. Przesądza w nim to, że to podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury. Dopuszczalne są więc wszelkie metody (procedury) przechowywania faktur w formie elektronicznej, z tym zastrzeżeniem, że muszą one gwarantować autentyczność pochodzenia faktur, ich integralność oraz czytelność.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że duplikaty faktur oraz faktury korygujące są rodzajami faktur, do których również zastosowanie mają powyższe wymogi.

Brzmienie przytoczonych przepisów nie nakłada na podatnika obowiązku przechowywania otrzymanej faktury w postaci materialnej (papierowej). Co więcej, nie nakazuje tego żaden inny przepis ustawy o VAT. Spółka pragnie również zauważyć, że w przepisach ustawy o VAT nie została zakazana zmiana formatu faktur otrzymywanych przez podatników. Przepisy formułują jedynie obowiązek odpowiedniego przechowywania faktur – należy zaś uznać, iż ten obowiązek spełniony będzie w sytuacji przechowywania dokumentów przez Spółkę.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przechowywanie faktur wyłącznie w formie elektronicznej (bez konieczności przechowywania ich w wersji papierowej) – w sposób opisany i proponowany przez Spółkę – będzie zgodne z przytoczonymi przepisami.

Odnosząc się natomiast do przechowywania w formie elektronicznej pozostałych wymienionych przez Wnioskodawcę dokumentów (np. paragonów, raportów z kasy fiskalnej itp.), do których nie stosuje się przepisów dotyczących przechowywania faktur zawartych w ustawie o VAT, należy stwierdzić, że nie ma żadnych przeciwwskazań do elektronicznego przechowywania tego rodzaju dokumentów.

Wnioskodawca wskazuje, że przedstawione powyżej stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, w tym przykładowo w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 grudnia 2018 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.753.2018.2.ALN) – „Dopuszczalne są więc wszelkie metody (procedury) przechowywania faktur w formie elektronicznej, z tym zastrzeżeniem, że muszą one gwarantować autentyczność pochodzenia faktur, ich integralność oraz czytelność”,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 grudnia 2018 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.577.2018.2.JF) – „Wobec tego należy podzielić zdanie Spółki, że na gruncie przepisów ustawy dopuszczalne jest przechowywanie otrzymywanych faktur w formie elektronicznej”,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 lutego 2018 r. (sygn. 0112-KDIL2-2.4012.572.2017.1.AKR) – „Zatem, z powołanych przepisów wynika, iż obowiązujące relacje prawne dopuszczają możliwość przechowywania faktur w formie elektronicznej lub papierowej, w dowolny sposób. Jednakże sposób ten, jak wymaga ustawodawca, ma zapewnić przechowywanie faktur w podziale na okresy rozliczeniowe w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego”,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 listopada 2019 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.340.2019.1.PJ) – „Rozpatrując kwestię dopuszczalności przechowywania przez Wnioskodawcę faktur oraz ich duplikatów, faktur korygujących oraz not korygujących wyłącznie w formie elektronicznej niezależnie od ich pierwotnej formy i sposobu ich otrzymania przez Spółkę należy stwierdzić, że w przedstawionych we wniosku okolicznościach przechowywanie wyłącznie w formie elektronicznej (bez konieczności przechowywania w formie papierowej) faktur wystawianych/otrzymanych w formie papierowej oraz w formie elektronicznej – w sposób opisany przez Wnioskodawcę, czyli w okresie nie krótszym niż upływ przedawnienia zobowiązania podatkowego, przy zapewnieniu autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności tych faktur, a także umożliwieniu dostępu do nich na żądanie odpowiedniego organu – będzie zgodne z przytoczonymi przepisami. Odnosząc się natomiast do przechowywania w formie elektronicznej pozostałych wymienionych przez Wnioskodawcę innych dokumentów księgowych (dokumentów i komunikatów celnych, wyciągów bankowych, not, biletów, paragonów, rachunków, dokumentów wpłat i wypłat, poleceń księgowania, raportów kasowych, lisi płac, ewidencji przebiegu pojazdu, rozliczeń poleceń wyjazdów służbowych, itp.) tj. innych niż faktury, należy stwierdzić, że nie stosuje się do nich przepisów dotyczących przechowywania faktur zawartych w ustawie o VAT, zatem z punktu widzenia przepisów o podatku od towarów i usług nie na przeciwskazań do ich elektronicznego przechowywania”.

W zakresie pytania oznaczonego we wniosku jako pytanie nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach przewidzianych w ustawie o VAT, zawartego w fakturach zakupowych i ich korektach (w tym również fakturach i ich korektach przesłanych przez kontrahenta Spółki na adres mailowy inny niż wskazany w umowie), archiwizowanych wraz z załącznikami oraz dokumentacją towarzyszącą (np. umowy, dowody zapłaty itp.) wyłącznie w formie elektronicznej, przy założeniu, że spełnione zostaną warunki do odliczenia podatku VAT, o których mowa w art. 86 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Negatywne przesłanki odliczenia określone zostały w art. 88 ustawy o VAT.

W konsekwencji, nabycie przez podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ma miejsce, gdy spełnione zostaną następujące warunki:

*   w odniesieniu do czynności udokumentowanej fakturą powstał obowiązek podatkowy,
*   faktura została otrzymana przez podatnika dokonującego odliczenia,
*   odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
*   towary lub usługi, w związku z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych,
*   w stosunku do nabywanych towarów lub usług nie mają zastosowania wyłączenia przewidziane w art. 88 ustawy o VAT.

Należy podkreślić, iż forma, w jakiej przechowywane są faktury (papierowa, czy elektroniczna) pozostaje bez wpływu na możliwość czy zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur. W konsekwencji, przy założeniu, że spełnione zostaną warunki do odliczenia podatku VAT, o których mowa w art. 86 ustawy o VAT, przechowywanie przez Spółkę faktur zakupowych i ich korekt wraz z załącznikami wyłącznie w formie elektronicznej nie wpłynie na prawo do odliczenia podatku VAT.

Zgodnie z art. 106m ustawy o VAT, podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury. Przez autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury. Przez integralność treści faktury rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura. Autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktury można zapewnić za pomocą dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług.

Zgodnie z art. 112 ustawy o VAT, podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, z zastrzeżeniem art. 130d ust. 3 i art. 134 ust. 3.

Zgodnie z art. 112a ustawy o VAT, podatnicy przechowują:

*   wystawione przez siebie lub w swoim imieniu faktury, w tym faktury wystawione ponownie,
*   otrzymane faktury, w tym faktury wystawione ponownie -w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymana do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju są obowiązani do przechowywania faktur na terytorium kraju. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli faktury są przechowywane poza terytorium kraju w formie elektronicznej w sposób umożliwiający naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych faktur. Podatnicy zapewniają naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, o których mowa w ust. 1, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej – również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Zgodnie z powyższymi przepisami ustawy o VAT podatnik zobowiązany jest do zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury jak również przechowywania faktur w podziale na okresy rozliczeniowe w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Podatnik winien ponadto umożliwić organom podatkowym i organom kontroli skarbowej na żądanie bezzwłoczny dostęp do tych faktur, a w przypadku faktur elektronicznych także bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Mając na względzie powołane powyżej przepisy, zdaniem Wnioskodawcy, może on przechowywać faktury zakupu i ich korekty wraz z załącznikami, wyłącznie w formie elektronicznej, bez utraty prawa do odliczenia podatku wynikającego z takich dokumentów, bez względu na to, czy zostały one pierwotnie wystawione w takiej formie, czy też zostały one wystawione w formie papierowej, a następnie zeskanowane, a ich papierowa wersja zniszczona. Żadne bowiem przepisy ustawy o VAT nie uzależniają od formy, w jakiej jest wystawiona dana faktura VAT lub jej korekta, prawa do odliczenia wynikającego z niej podatku naliczonego.

Prawo takie jest uwarunkowane powstaniem obowiązku podatkowego, posiadaniem faktury VAT lub jej korekty, jak również istnieniem związku pomiędzy nabywanymi przez Wnioskodawcę towarami i usługami, a wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi. Spółka w opisie stanu faktycznego wskazała, że nabywane towary i usługi wykorzystuje wyłącznie do czynności opodatkowanych, w związku z tym spełnia wymagania dotyczące odliczenia podatku naliczonego.

Ustawa o VAT, co zostało wykazane powyżej, wymaga natomiast określonych warunków dla przechowywania dokumentów. Spółka, opisując zdarzenie przyszłe, wykazała, że spełnia ustawowe wymogi nałożone na podatnika dotyczące archiwizacji faktur poprzez zapewnienie ich przechowywania w podziale na okresy rozliczeniowe, zapewnienie autentyczności ich pochodzenia, integralności ich treści i czytelności oraz zapewnienie naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych dokumentów (w przypadku przechowywania ich na serwerach poza terytorium kraju), jak również zapewnienie na żądanie bezzwłocznego dostępu do tych dokumentów, a także bezzwłocznego ich poboru i przetwarzania danych w nich zawartych.

W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisku, że może przechowywać faktury VAT i ich korekty wraz z załącznikami wyłącznie w formie elektronicznej bez utraty prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur i ich korekt, bez względu na to, w jakiej formie otrzymała te dokumenty od kontrahentów (papierowej czy elektronicznej). Co istotne, powyższej konkluzji nie zmienia sytuacja, w której Spółka otrzymuje od kontrahenta fakturę VAT przesłaną w wersji elektronicznej, ale na adres mailowy inny niż wskazany w umowie. W sytuacji, gdy nie ma wątpliwości, że taka faktura dokumentuje sprzedaż na rzecz Spółki i że została ona wystawiona przez kontrahenta Spółki (co weryfikują procedury stosowane przez Spółkę), Spółka – przechowując taką fakturę w formie elektronicznej – ma prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego w takiej fakturze na zasadach ogólnych.

Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe:

*   Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji z dnia 20 września 2017 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.376.2017.1.KM stwierdził, że: „Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przechowywanie wyłącznie w formie elektronicznej (bez konieczności przechowywania w formie papierowej) faktur wystawianych zarówno w formie papierowej, jak i w formie elektronicznej – w sposób opisany przez Wnioskodawcę, czyli w podziale na okresy rozliczeniowe w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie od momentu ich wystawienia do czasu upływu przedawnienia zobowiązania podatkowego, przy zapewnieniu autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności tych faktur, a także umożliwieniu bezzwłocznego dostępu do nich, również ich poboru i przetwarzania danych w nich zawartych na żądanie odpowiedniego organu – będzie zgodne z przytoczonymi przepisami”,
*   Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji z dnia 26 września 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.419.2017.2.KOM wskazał, że: „W świetle przedstawionych we wniosku okolicznościach należy stwierdzić, że przechowywanie wyłącznie w formie elektronicznej jako zapisane w systemie komputerowym pliki „JPG” (bez konieczności przechowywania w formie papierowej) faktur otrzymanych w formie papierowej – w sposób opisany przez Wnioskodawcę – przy zapewnieniu autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności tych faktur, a także umożliwieniu dostępu do nich na żądanie odpowiedniego organu – będzie zgodne z przytoczonymi wyżej przepisami. Sposób przechowywania dokumentów określony w powołanych przepisach w okresie do czasu upływu przedawnienia zobowiązania podatkowego, pozwala na stosowanie wyłącznie elektronicznego modelu ich przechowywania i umożliwia jednocześnie niszczenie faktur otrzymanych w formie papierowej. W odniesieniu do kwestii dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych w formie papierowej i zeskanowanych do formatu „JPG”, w sytuacji, gdy będą one przechowywane w formie elektronicznej opisanej we wniosku, należy stwierdzić, że zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi wykazane na tych fakturach będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”,
*   Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w indywidualnej interpretacji z dnia 5 września 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.349.2018.2.MK stwierdził, że: „Zatem przy założeniu, że spełnione zostaną standardowe warunki prawa do odliczenia podatku naliczonego na gruncie ustawy wynikające z art. 86 oraz art. 88 ustawy, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w odniesieniu do faktur przechowywanych przez Spółkę wyłącznie w formie elektronicznej”,
*   Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji indywidualnej z dnia 13 czerwca 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.238.2018.1.JF wskazał, że: „Spółka będzie uprawniona do odliczenia (na zasadach określonych w ustawie VAT) podatku naliczonego zawartego na fakturach, jeżeli będą one przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej”,
*   Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.101.2019.3.JG wskazał, że: „zatem przy założeniu, że spełnione zostaną standardowe warunki prawa do odliczenia podatku naliczonego na gruncie ustawy wynikające z art. 86 oraz art. 88 ustawy, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w odniesieniu do faktur przechowywanych przez Spółkę wyłącznie w formie elektronicznej”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Tutejszy organ informuje, że w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości przechowywania dokumentów wyłącznie w formie elektronicznej oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur przechowywanych wyłącznie w formie elektronicznej. Natomiast w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych wniosek został rozpatrzony odrębnym pismem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.