Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1025/08/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-02-13
Teza: Czy w związku z wykonywanymi przez Wnioskodawcę usługami w zakresie wynajmu części budynku mieszkalnego dla przedsiębiorców, którzy udostępniają tę część swoim pracownikom do zamieszkania, ma prawo - wystawiając rachunki miesięczne za wynajem - do stosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, opierając się na poz. 4 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi najmu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2008 r. (data wpływu 28 listopada 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 lutego 2009 r. (data wpływu 6 lutego 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług wynajmu lokali mieszkalnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 3 lutego 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług wynajmu lokali mieszkalnych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości zabudowanej dwoma budynkami mieszkalnymi. Od 2003 r. prowadzi wynajem części tych budynków na rzecz przedsiębiorców, którzy kierują do zamieszkania w nich swoich pracowników. Przychody z tego tytułu są opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym. W miesiącu marcu 2007 r. zgłosiła się do Wniosokodawcy firma z Węgier zamierzająca wynająć część budynku mieszkalnego z przeznaczeniem na zakwaterowanie swoich pracowników. Pomiędzy Wnioskodawcą, a tą firmą, zawarta została w formie ustnej umowa najmu części jednego budynku mieszkalnego. Zgodnie z umową najem obejmował 9 pokoi mieszkalnych (kuchnię, łazienki, sanitariaty i salon wypoczynkowy) na czas określony, tj. od miesiąca marca do grudnia 2007 r. za umówioną kwotę czynszu miesięcznego. Wskazano, że wynajęta część budynku mieszkalnego posiadała osobne wejście oraz zapewniony dostęp do parkingu. W całym okresie wynajmu z części budynku mieszkalnego korzystały te same osoby, skierowane przez firmę. Wnioskodawca wystawiał tej firmie rachunki za wynajem (zakwaterowanie) z góry za każdy kolejny miesiąc. Wnioskodawca wyjaśnił, iż w 2007 r. wynajmował ponadto sporadycznie pokoje mieszkalne kolejnym przedsiębiorcom, ale w innym budynku mieszkalnym stanowiącym Jego własność. Naczelnik Urzędu Skarbowego, pismem z dnia 28 października 2008 r., wezwał Wnioskodawcę do dostarczenia ewidencji przychodów za 2007 r. w celu określenia prawidłowości korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Po jej dostarczeniu otrzymał od pracownika Urzędu wyjaśnienie Urzędu Skarbowego z dnia 17 listopada 2006 r., z którego wynika, że usługi w zakresie wynajmu pokoi gościnnych nie można zakwalifikować do usług zawartych pod poz. 4 zał. nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług, zawierającej wykaz usług zwolnionych od podatku. Wnioskodawca wyjaśnił, iż wcześniej, tj. 25 czerwca 2007 r., udał się do Urzędu Skarbowego w celu uzyskania informacji, czy usługi świadczone w zakresie wynajmu części budynku mieszkalnego na cele mieszkaniowe są zwolnione od podatku. Wówczas otrzymał postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego, wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 26 kwietnia 2007 r., z którego wynika, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do tej ustawy. Pod poz. 4 tego załącznika, stanowiącego wykaz usług zwolnionych od podatku, wymienione zostały usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe (PKWiU ex 70.20.11). W przedstawionej sytuacji był to lokal mieszkalny stanowiący majątek własny Spółki i lokal ten był przeznaczony na cele mieszkaniowe, wobec czego miało zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, wynikające z powołanego wyżej przepisu.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi są sklasyfikowane wg PKWiU w dziale 70 – Usługi związane z nieruchomościami, Sekcja K – 70.2 Usługi wynajmowania nieruchomości stanowiących majątek własny, poz. 70.20.11 – Usługi wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym stanowiących majątek własny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z wykonywanymi przez Wnioskodawcę usługami w zakresie wynajmu części budynku mieszkalnego dla przedsiębiorców, którzy udostępniają tę część swoim pracownikom do zamieszkania, ma prawo - wystawiając rachunki miesięczne za wynajem - do stosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, opierając się na poz. 4 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, interpretacja dokonana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego ma zastosowanie również do przedstawionej sytuacji. Wnioskodawca wynajął bowiem część budynku mieszkalnego (stanowiącego jego własność) dla przedsiębiorców, którzy kierują do zamieszkania w nim swoich pracowników na dłuższy okres (kilku miesięcy). Wynajęta część budynku przeznaczona jest w dalszym ciągu na cele mieszkaniowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (ust. 3 powołanego artykułu, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r.).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku.

W oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W załączniku tym, pod pozycją 4 zostały wymienione usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe objęte symbolem PKWiU ex 70.20.11.

Wskazać należy, że użycie przez ustawodawcę ,,ex” przy grupowaniu PKWiU, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług oznacza, że zwolnienie dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym na rzecz przedsiębiorców, którzy udostępniają je następnie swoim pracownikom na okres kilku miesięcy, sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 70.20.11 „Usługi wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym stanowiących majątek własny”.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że o ile świadczone usługi – jak wskazał Wnioskodawca – są sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 70.20.11, jako usługi wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym stanowiące majątek własny, to jako wymienione w poz. 4 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podkreślić jednak należy, iż kwestie dotyczące klasyfikacji statystycznych świadczonych usług, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska dotyczącego klasyfikacji statystycznej świadczonych usług, a niniejszą interpretację wydano w oparciu o klasyfikację podaną przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87–100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.