Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1252/09-5/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-11
Teza: 1. Czy w wyniku wniesienia przez Wnioskodawczynię do spółki komandytowej, której wspólnikiem jest Wnioskodawczyni w formie aportu praw do znaku towarowego stanowiących obecnie majątek prywatny Wnioskodawczyni, po stronie Wnioskodawczyni lub po stronie pozostałych wspólników spółki komandytowej powstanie przychód (dochód) podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym? 2. Czy odpisy amortyzacyjne od praw do znaku towarowego wniesionych w formie aportu do spółki komandytowej będą stanowiły koszty podatkowe dla pozostałych wspólników spółki komandytowej oraz dla Wnioskodawczyni jako osoby będącej również wspólnikiem tej spółki komandytowej?
Słowa kluczowe: aport; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; spółki-spółka komandytowa; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 listopada 2009 r. (data wpływu 19 listopada 2009 r.), uzupełnionym w dniach: 24 grudnia 2009 r. i 4 lutego 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest właścicielem praw do znaku towarowego. Znak towary został zarejestrowany w Urzędzie Patentowym, co jednoznacznie zostało potwierdzone w świadectwie ochronnym wydanym przez ten Urząd.

Wnioskodawczyni jest jednym ze wspólników (komandytariuszem) spółki komandytowej. Pozostałymi wspólnikami tej spółki są: osoba fizyczna (również komandytariusz) oraz osoba prawna (komplementariusz). Pomimo, iż Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki komandytowej posiadane przez Nią prawo do znaku towarowego nie jest wykorzystywane do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej, w tym w szczególności nie jest wykorzystywane przez spółką komandytową, której Wnioskodawczyni jest wspólnikiem. Prawo do znaku towarowego stanowi zatem majątek prywatny Wnioskodawczyni.

Obecnie Wnioskodawczyni planuje wnieść w formie aportu do spółki komandytowej, której Jest wspólnikiem posiadane przez Nią prawa do znaku towarowego. W ten sposób prawo do znaku towarowego przeszłoby na rzecz tej spółki komandytowej. Spółka po otrzymania prawa do znaku towarowego dokona stosownych zmian w rejestrze prowadzonym przez Urząd Patentowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Czy odpisy amortyzacyjne od praw do znaku towarowego wniesionych w formie aportu do spółki komandytowej będą stanowiły koszty podatkowe dla pozostałych wspólników spółki komandytowej oraz dla Wnioskodawczyni jako osoby będącej również wspólnikiem tej spółki komandytowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej prawa do znaku towarowego wniesionego w formie aportu do tej spółki będą stanowiły koszty podatkowe zarówno Wnioskodawczyni, jak i pozostałych wspólników w proporcji jakiej każdy z tych wspólników uczestniczy w zysku spółki komandytowej.

W wyniku wniesienia aportem przez Wnioskodawczynię prawa do znaku towarowego do spółki komandytowej prawo to stanie się własnością tej spółki. Jednakże spółka komandytowa nie jest ani podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych ani też podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Podatnikami z kolei są wspólnicy takiej spółki. w odniesieniu do wspólników spółki komandytowej będących osobami fizycznymi zastosowanie znajdą przepisy updof, natomiast w odniesieniu do wspólników będących osobami prawnymi zastosowanie znajda przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej „updop"). Zatem rozpatrując możliwość ujęcia w kosztach podatkowych odpisów amortyzacyjnych od wniesionego przez Wnioskodawczynię prawa do znaku towarowego należy rozpoznać taką możliwość oddzielnie u każdego ze wspólników.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego wspólnikami spółki komandytowej, do której będzie wnoszone prawo do znaku towarowego są osoby fizyczne (komandytariusze) oraz osoba prawna (komplementariusz). Zarówno w świetle przepisów updof oraz updop prawo do znaku towarowego (zarejestrowanego już w urzędzie patentowym) stanowi wartość niematerialną i prawną (dalej: WNiP) (odpowiednio art. 22b ust. 1 pkt 6 updof orsz art. 1 6b ust. 1 pkt 6 updop) podlegająca amortyzacji. Jednocześnie zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 updof za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej uważa się ustaloną, przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu.

W przypadku osób prawnych przepisy updop nie zawierają regulacji odnoszącej się wprost do sytuacji wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki osobowej. w ocenie Wnioskodawczyni można w tym przypadku dla ustalenia wartości początkowej zastosować przepis art. 16g ust. 1 pkt 4 updop (podobnie interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. IPPB3/423-185/09-2/MS).

Przepis art. 16g ust. 1 pkt 4 updop wyznacza taki sam sposób ustalenia wartości początkowej aportu jak zostało to uczynione przez ustawodawcę w treści przepisu art. 22g ust. 1 pkt 4 updof.

Zatem niezależnie do faktu czy określenie wartości początkowej wniesionego w formie aportu prawa do znaku towarowego nastąpi na podstawie art. 22g ust. 1 pkt 4 updof czy też na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 4 updop wartość ta będzie taka sama (identyczna). w przypadku osób fizycznych (a więc w odniesieniu do Wnioskodawczyni oraz osoby drugiego komandytariusza) zgodnie z treścią art. 22 ust. 8 updof kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

W ocenie Wnioskodawczyni w odniesieniu do odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej prawa do znaku towarowego wniesionego w formie aportu w sytuacji przedstawionej w opisie stanu faktycznego nie znajdzie zastosowanie żadne wyłączenie z kosztów podatkowych zawarte w art. 23 updof. Tym samym uwzględniając treść art. 8 ust. 1, 2 updof kosztem podatkowym osób fizycznych (Wnioskodawczyni jako wspólnika spółki komandytowej oraz osoby fizycznej drugiego wspólnika komandytariusza) będą odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej prawa do znaku towarowego wniesionego do spółki komandytowej ustalonej zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 updof odpowiednio u każdego ze wspólników w części jakiej te osoby fizyczne uczestniczą, w zysku spółki komandytowej.

W odniesieniu do osoby prawnej (trzeciego wspólnika spółki komandytowej -komplementariusza) zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 6 updop.

W świetle tego przepisu kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

W ocenie Wnioskodawczyni w odniesieniu do odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej prawa do znaku towarowego wniesionego w formie aportu w sytuacji przedstawionej w opisie stanu faktycznego nie znajdzie zastosowanie żadne wyłączenie z kosztów podatkowych zawarte w art. 16 updop. Tym samym uwzględniając treść art. 5 ust. 1, 2 updop kosztem podatkowym osoby prawnej (komplementariusza spółki komandytowej) będą odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej prawa do znaku towarowego wniesionego do spółki komandytowej ustalonej zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4 updop, w proporcji (w części) do posiadanego przez tą osobę udziału w spółce komandytowej.

Reasumując, odpisy amortyzacyjne dokonywane od prawa do znaku towarowego (jako WNiP) będą w odpowiednich częściach stanowiły koszty podatkowe każdego ze wspólników spółki komandytowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie kosztów uzyskania przychodów uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Jak stanowi art. 22 ust. 8 powołanej wyżej ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22b ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t. j. Dz. u. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

W przeciwieństwie do środków trwałych, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, na nabycie których wydatki rozpoznawane powinny być jako koszt podatkowy w formie odpisów amortyzacyjnych. Oznacza to, iż prawa, które nie zostały wymienione wprost w tej ustawie jako wartości niematerialne i prawne nie mogą zostać zaliczone do tej kategorii. Tym samym nie podlegają amortyzacji.

W katalogu wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, przy spełnieniu określonych przesłanek, wymienione zostały prawa określone w ustawie - Prawo własności przemysłowej.

Ustawa Prawo własności przemysłowej normuje m.in.:

1.  stosunki w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych;
2.  zasady, na jakich przedsiębiorcy mogą przyjmować projekty racjonalizatorskie i wynagradzać ich twórców;
3.  zadania i organizację Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „Urzędem Patentowym”.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, na warunkach w niej określonych udzielane są patenty oraz dodatkowe prawa ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz oznaczenia geograficzne.

Znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa (art. 120 ust. 1 ww. ustawy).

Znakiem towarowym może być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy (art. 120 ust. 2 ww. ustawy). Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne (art. 121 ww. ustawy).

Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni jest właścicielem praw do znaku towarowego. Znak towary został zarejestrowany w Urzędzie Patentowym, co jednoznacznie zostało potwierdzone w świadectwie ochronnym wydanym przez ten Urząd.

Biorąc powyższe pod uwagę, znak towarowy, do którego prawa posiada Wnioskodawczyni, posiada prawa potwierdzone wydaną przez Urząd Patentowy decyzją, w myśl art. 22b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji.

Zgodnie z treścią art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu.

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. w przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

W myśl art. 8 ust. 2 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

1.  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat,
2.  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki nie będącej osobą prawną.

Reasumując, odpisy amortyzacyjne od praw do znaku towarowego wniesionych w formie aportu do spółki komandytowej będą stanowiły koszt podatkowy dla Wnioskodawczyni - jako osoby będącej również wspólnikiem tej spółki komandytowej - w części w jakiej Wnioskodawczyni uczestniczy w zysku spółki komandytowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W odniesieniu do zagadnień dotyczących zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przez pozostałych wspólników odpisów amortyzacyjnych od praw do znaku towarowego wniesionego przez Wnioskodawczynię w formie aportu do spółki komandytowej tut. Organ wskazuje, że zgodnie z treścią art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż ww. Organ wydaje interpretacje prawa podatkowego wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy.

Zatem, tut. Organ w interpretacji indywidualnej odniósł się tylko do zagadnień dotyczących Wnioskodawczyni.

Podkreślić również należy, że pozostali wspólnicy spółki komandytowej mogą – działając w swoim imieniu – wystąpić z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawczynię pism urzędowych co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Rozstrzygnięcie przedstawionego we wniosku pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia do spółki komandytowej w formie aportu praw do znaku towarowego, zawarto w interpretacji indywidualnej z dnia 11 lutego 2010 r. nr ILPB1/415-1252/09-4/AMN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.