Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-300/12-3/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-06-19
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; stawka-stawki podatku; usługi-usługi medyczne; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 13 marca 2012 r. (data wpływu 19 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka wykupuje dla pracowników pakiety medyczne. W skład pakietu wchodzą trzy grupy usług medycznych:

1.  medycyna pracy,
2.  profilaktyka,
3.  usługi dodatkowe.

Medycyna pracy obejmuje wszelkie niezbędne i określone zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy usługi medyczne, których obowiązek zapewnienia spoczywa na Spółce jako pracodawcy. Profilaktyka obejmuje szereg usług opieki zdrowotnej w rozumieniu ustawy o służbie medycyny pracy z dnia 27 czerwca 1997 r. z późniejszymi zmianami. Natomiast usługi dodatkowe obejmują specjalistyczne usługi wykraczające poza medycynę pracy i profilaktykę.

Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przekazywanie pakietów medycznych na rzecz pracowników jest nieodpłatne. Spółka dokonuje zakupu przedmiotowych pakietów medycznych od zakładu opieki zdrowotnej jako usługi medyczne zwolnione od podatku VAT. Jednocześnie wszystkie zakupy, jakich dokonuje Spółka, służą wyłącznie sprzedaży opodatkowanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zastosowanie stawki zwolnionej VAT przy przekazywaniu pracownikom pakietów istnieje konieczność dokonywania rocznej korekty podatku VAT naliczonego ze względu na wystąpienie sprzedaży zwolnionej?

Zdaniem Wnioskodawcy, faktura wewnętrzna ze stawką zwolnioną wystawiana co miesiąc to jedyna sprzedaż zwolniona z podatku od towarów i usług, jaką posiada Spółka. Zważywszy na fakt, iż ze zwolnioną sprzedażą pakietów medycznych związany jest jedynie ich zakup od usługodawcy, Spółka stoi na stanowisku, iż nie ma konieczności dokonywania raz w roku korekty podatku naliczonego z tytułu wystąpienia sprzedaży zwolnionej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Natomiast w myśl art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, są wystawiane faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Z powyższego przepisu wynika, iż obowiązkiem podatnika jest wystawienie faktury dokumentującej sprzedaż. Faktura wewnętrzna odzwierciedla wewnętrzne rozliczenia podatnika z tytułu wykonania danej czynności dla prawidłowego określenia podstawy opodatkowania i obliczenia podatku należnego. W przypadku czynności wymienionych w art. 8 ust. 2 ustawy podatnik ma obowiązek wystawienia faktury wewnętrznej.

Z opisu sprawy wynika, iż Spółka wykupuje dla pracowników pakiety medyczne. W skład pakietu wchodzą trzy grupy usług medycznych: medycyna pracy; profilaktyka; usługi dodatkowe. Medycyna pracy obejmuje wszelkie niezbędne i określone zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy usługi medyczne, których obowiązek zapewnienia spoczywa na Spółce jako pracodawcy. Profilaktyka obejmuje szereg usług opieki zdrowotnej w rozumieniu ustawy o służbie medycyny pracy z dnia 27 czerwca 1997 r. z późniejszymi zmianami. Natomiast usługi dodatkowe obejmują specjalistyczne usługi wykraczające poza medycynę pracy i profilaktykę. Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przekazywanie pakietów medycznych na rzecz pracowników jest nieodpłatne. Spółka dokonuje zakupu przedmiotowych pakietów medycznych od zakładu opieki zdrowotnej jako usługi medyczne zwolnione od podatku VAT. Jednocześnie wszystkie zakupy, jakich dokonuje Spółka, służą wyłącznie sprzedaży opodatkowanej.

W interpretacji indywidualnej z dnia 19 czerwca 2012 r. nr ILPP2/443-300/12-2/MR w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania pracownikom pakietów medycznych wskazano, że nieodpłatne przekazanie przez Spółkę na rzecz jej pracowników pakietów medycznych w zakresie medycyny pracy nie stanowi odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy i w konsekwencji nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu. Natomiast nieodpłatne przekazanie na rzecz pracowników pakietów medycznych w zakresie profilaktyki i usług dodatkowych stanowi, w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, czynność podlegającą opodatkowaniu i korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19a w związku z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

Wobec powyższego w przypadku nieodpłatnego przekazania na rzecz pracowników pakietów medycznych w zakresie profilaktyki i usług dodatkowych, czynności te wymagają, w myśl art. 106 ust. 7 ustawy, wystawienia faktury wewnętrznej dokumentującej nieodpłatne świadczenie usług na rzecz pracowników.

Jak wskazał Wnioskodawca faktura wewnętrzna ze stawką zwolnioną wystawiana co miesiąc to jedyna sprzedaż zwolniona z podatku od towarów i usług, jaką posiada Spółka. Zważywszy na fakt, iż ze zwolnioną sprzedażą pakietów medycznych związany jest jedynie ich zakup od usługodawcy, Spółka stoi na stanowisku, iż nie ma konieczności dokonywania raz w roku korekty podatku naliczonego z tytułu wystąpienia sprzedaży zwolnionej.

Na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, iż proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ustawy), a także obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie (art. 90 ust. 6 ustawy).

Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%,
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma praw uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Zatem, dokonując analizy cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, iż na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Z kolei, zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W świetle art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz opis sprawy wskazać należy, że z uwagi na fakt, że ze zwolnioną sprzedażą pakietów medycznych związany jest jedynie ich zakup od usługodawcy, możliwe jest wyodrębnienie podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, zatem nie znajdą zastosowania przepisy określone w art. 90 ust. 2 oraz art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji Wnioskodawca nie ma obowiązku dokonywania rocznej korekty podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje że kwestia dotycząca opodatkowania nieodpłatnego przekazania pracownikom pakietów medycznych została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji z dnia 19 czerwca 2012 r. nr ILPP2/443-300/12-2/MR.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.