Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.419.2020.2.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-11
Teza: Opodatkowanie wytwarzanych olejków eterycznych.
Słowa kluczowe: handel-handel detaliczny; produkty; produkty-produkty rolne; przychód; przychód-źródła przychodu; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; źródło
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 maja 2020 r. (data wpływu 11 maja 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wytwarzanych olejków eterycznych – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek – uzupełniony pismem z 17 lipca 2020 r. (data wpływu 20 lipca 2020 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wytwarzanych olejków eterycznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest rolnikiem indywidualnym i prowadzi niewielkie gospodarstwo rolne, ekologiczne. Na razie Wnioskodawca prowadzi tylko produkcję roślinną, działa także w ramach rolniczego handlu detalicznego – przetwarza własne płody rolne.

Jedną z głównych upraw Wnioskodawcy jest lawenda lekarska, którą uprawia na zbiór bukietów, suszu spożywczego, syropów.

Pytanie Wnioskodawcy dotyczy kwestii wytwarzania olejków eterycznych – w jaki sposób rozliczać, ewidencjonować, opodatkować wytwarzanie przez rolnika olejków eterycznych (wyłącznie do aromaterapii, odświeżania pomieszczeń).

Jest to produkt powstający w wyniku prostego procesu – destylacji parą wodną kwiatów lawendy lekarskiej zebranej wprost z pola. Jest to na tyle prosta obróbka, że można ją wykonywać wręcz wprost na polu (jak jest to praktykowane np. we Francji czy Anglii). Surowiec pochodzi całkowicie z pola Wnioskodawcy – lawenda oraz woda potrzebna do podgrzania w alembiku. Uzyskany w ten sposób olejek eteryczny byłby rozlewany do buteleczek i sprzedawany klientom indywidualnym jako jeden z produktów z gospodarstwa Wnioskodawcy.

O ile sprzedaż produktów, w tym ziół, dla celów spożywczych nie budzi wątpliwości, o tyle sprzedaż ziół i ich przetworów dla celów niespożywczych już nie jest jasne. Należy założyć, że jest to przetwarzanie na niewielką skalę i sezonowe – tylko raz w roku przetwarza się lawendę w ten sposób, a sprzedaż jest okazjonalna – dla klientów gospodarstwa.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku przedstawiono następujące informacje.

1.  Olejki eteryczne powstają w wyniku przerobu roślin w sposób nieprzemysłowy. Jest to prosty proces destylacji surowca roślinnego parą wodną, w wyniku którego pod wpływem działania gorącej pary wodnej z rośliny uwalniają się aromatyczne olejki eteryczne. Podczas tego procesu materiał roślinny umieszczany jest na sicie w prostym urządzeniu – miedzianym alembiku, w którym w trakcie gotowania para wodna przechodzi przez zioła, następnie skrapla się, w wyniku czego wydostaje się gotowy produkt – woda kwiatowa (hydrolat) – w której jest zawieszony olejek eteryczny, następnie zbierany z powierzchni wody. Jak wskazał Wnioskodawca, jest to wytwarzanie na niewielką skalę i przy pomocy najprostszych urządzeń tradycyjnie, od wieków używanych w wytwarzaniu olejków eterycznych, w pełni obsługiwanych ręcznie, osobiście (nakładanie ziół, nalewanie wody, napełnianie naczyń hydrolatem, zbieranie olejku z powierzchni hydrolatu/wody kwiatowej).
2.  Przedmiotowy produkt (olejek eteryczny) nie jest objęty opodatkowaniem podatkiem akcyzowym.
3.  Przetwarzanie surowców roślinnych w celu uzyskania olejku eterycznego oraz jego sprzedaż nie odbywa się przy zatrudnieniu osób. Jest wykonywana wyłącznie osobiście przez Wnioskodawcę.
4.  Produkty użyte do wytwarzania olejku eterycznego pochodzą w 100% z własnej uprawy – jest to wyłącznie kwiat i ziele lawendy lekarskiej, którą Wnioskodawca uprawia we własnym gospodarstwie rolnym + woda.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Na jakiej podstawie rolnik może przetwarzać, sprzedawać swoje płody rolne inne niż spożywcze, takie jak olejki eteryczne z ziół (lawendy lekarskiej)? Jak ewidencjonować, opodatkować w ramach działalności rolniczej? Czy jest to możliwe bez zakładania działalności rolniczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, Załącznik II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/1992 do produktów rolnych zalicza między innymi także siano oraz olejki eteryczne. Wydaje się zatem, że wytwarzanie olejków (których pozyskiwanie jest nie bardziej pracochłonne niż suszenie siana, czy na przykład wytwarzanie octu z jabłek), które są produktami rolnymi, nie powinno stanowić problemu i wydaje się, że może być wykonywane przez rolnika w ramach prowadzonej działalności rolniczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów, z których w treści art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy wskazane są „inne źródła”.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Natomiast w myśl art. 20 ust. 1c tej ustawy: za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody ze sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym na podstawie odrębnych przepisów, jeżeli:

1.  (uchylony);
2.  przetwarzanie produktów roślinnych i zwierzęcych i ich sprzedaż nie odbywa się przy zatrudnieniu osób na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze, z wyłączeniem uboju zwierząt rzeźnych i obróbki poubojowej tych zwierząt, w tym również rozbioru, podziału i klasyfikacji mięsa, przemiału zbóż, wytłoczenia oleju lub soku oraz sprzedaży podczas wystaw, festynów, targów i kiermaszy;
3.  (uchylony);
4.  jest prowadzona ewidencja sprzedaży, o której mowa w ust. 1e;
5.  ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu, z wyłączeniem wody.

W myśl art. 20 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: za produkt roślinny pochodzący z własnej uprawy uważa się również mąkę, kaszę, płatki, otręby, oleje i soki wytworzone z surowców pochodzących z własnej uprawy.

Zgodnie zaś z art. 20 ust. 1e ww. ustawy: podatnicy osiągający przychody, o których mowa w ust. 1c, są obowiązani prowadzić odrębnie za każdy rok podatkowy ewidencję sprzedaży produktów roślinnych i zwierzęcych zawierającą co najmniej: numer kolejnego wpisu, datę uzyskania przychodu, kwotę przychodu, przychód narastająco od początku roku oraz ilość i rodzaj przetworzonych produktów. Dzienne przychody są ewidencjonowane w dniu sprzedaży.

Ewidencję sprzedaży, o której mowa w ust. 1e, należy posiadać w miejscu sprzedaży przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych (art. 20 ust. 1f ww. ustawy).

Jak zaś wskazuje art. 21 ust. 1 pkt 71a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: wolne od podatku dochodowego są przychody, o których mowa w art. 20 ust. 1c, do kwoty 40 000 zł rocznie.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest rolnikiem indywidualnym i prowadzi niewielkie ekologiczne gospodarstwo rolne. Jedną z głównych upraw Wnioskodawcy jest lawenda lekarska, którą uprawia na zbiór bukietów, suszu spożywczego, syropów. Wnioskodawca wytwarza olejki eteryczne. Olejki eteryczne powstają w wyniku przerobu roślin w sposób nieprzemysłowy. Jest to prosty proces destylacji surowca roślinnego parą wodną, w wyniku którego pod wpływem działania gorącej pary wodnej z rośliny uwalniają się aromatyczne olejki eteryczne. Podczas tego procesu materiał roślinny umieszczany jest na sicie w prostym urządzeniu – miedzianym alembiku, w którym w trakcie gotowania para wodna przechodzi przez zioła, następnie skrapla się, w wyniku czego wydostaje się gotowy produkt – woda kwiatowa (hydrolat) – w której jest zawieszony olejek eteryczny, następnie zbierany z powierzchni wody. Jak wskazał Wnioskodawca, jest to wytwarzanie na niewielką skalę i przy pomocy najprostszych urządzeń tradycyjnie, od wieków używanych w wytwarzaniu olejków eterycznych, w pełni obsługiwanych ręcznie, osobiście (nakładanie ziół, nalewanie wody, napełnianie naczyń hydrolatem, zbieranie olejku z powierzchni hydrolatu/wody kwiatowej). Niniejszy produkt (olejek eteryczny) nie jest objęty opodatkowaniem podatkiem akcyzowym. Przetwarzanie surowców roślinnych w celu uzyskania olejku eterycznego oraz jego sprzedaż nie odbywa się przy zatrudnieniu osób. Praca ta jest wykonywana wyłącznie osobiście przez Wnioskodawcę. Produkty użyte do wytwarzania olejku eterycznego pochodzą w 100% z własnej uprawy Wnioskodawcy – jest to wyłącznie kwiat i ziele lawendy lekarskiej, którą Wnioskodawca uprawia we własnym gospodarstwie rolnym, oraz woda.

Powyższe oznacza, że w analizowanej sprawie przychody osiągnięte ze sprzedaży olejków eterycznych uzyskiwane będą w warunkach i na zasadach pozwalających na zaliczenie ich do źródła „inne źródła”, stosownie do treści art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zastosowanie zatem znajdzie zwolnienie z opodatkowania opisane w art. 21 ust. 1 pkt 71a tej ustawy.

Zwolnienie to będzie miało zastosowanie do przychodów osiągniętych ze sprzedaży produktów uzyskanych w warunkach opisanych w art. 20 ust. 1c ww. ustawy – tj. olejków eterycznych, mieszczących się w wartości wskazanej w art. 21 ust. 1 pkt 71a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 40.000 zł rocznie.

Jednocześnie należy podkreślić, że Wnioskodawca jest zobowiązany prowadzić stosowną ewidencję sprzedaży za każdy rok podatkowy według wskazań art. 20 ust. 1e omawianej ustawy podatkowej.

Reasumując – przychody osiągnięte przez Wnioskodawcę ze sprzedaży olejków eterycznych należy zaliczyć do źródła określonego w art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – „inne źródła”. Przychody te, do wysokości 40.000 zł rocznie – stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 71a tej ustawy – będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.