Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.491.2025.3.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-28
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
wydatków związanych z leasingiem operacyjnym drugiego
samochodu i wydatków eksploatacyjnych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
leasing-leasing operacyjny
samochód-samochód elektryczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Opodatkowanie stron umowy leasingu.-Leasing
operacyjny.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 46a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z leasingiem operacyjnym drugiego
    samochodu i wydatków eksploatacyjnych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 27 czerwca 2025 r. (wpływ 27 czerwca 2025 r. oraz 3 lipca 2026 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wykonuje Pan zawód psychologa w mieście powyżej 0,5 mln mieszkańców w ramach
    jednoosobowej działalności gospodarczej, nie zatrudnia pracowników, a obowiązki
    zawodowe (usługi psychologiczne) realizuje w kilku poradniach znajdujących się w różnych
    częściach miasta.
    W ramach prowadzenia działalności gospodarczej posiada Pan jeden samochód osobowy,
    który jest środkiem trwałym w 100% zamortyzowanym. W związku ze stale rosnącym
    wiekiem pierwszego samochodu (ponad 8 lat) częstotliwość jego napraw, a w
    konsekwencji przestojów w możliwościach korzystania z niego w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, staje się coraz większa, czego chce Pan uniknąć zakupując drugi
    pojazd.
    Zakup drugiego samochodu osobowego ze względu na specyfikę świadczonych usług staje
    się koniecznością, bo daje bezpieczeństwo i gotowość do świadczenia pracy w każdej
    chwili.
    Planuje Pan zakup drugiego samochodu (z napędem w pełni elektrycznym), który zapewni
    niezagrożone przerwami świadczenie usług z powodu awaryjności pierwszego pojazdu i
    zoptymalizuje koszty ponoszone przez przedsiębiorcę wynikające z niższych kosztów
    utrzymania i eksploatowania pojazdu elektrycznego (ładowanie głównie z wykorzystaniem
    OZE w postaci instalacji FV wraz z magazynem energii w miejscu zamieszkania).
    Zakup drugiego samochodu (elektrycznego) umożliwi bezpłatne parkowanie w strefach
    płatnego parkowania, gdzie realizowana jest część usług oferowanych przez Pana.
    Samochód osobowy, który zamierza Pan nabyć będzie w leasingu operacyjnym.
    Oba pojazdy będą używane zarówno w działalności gospodarczej, jak i prywatnie.

    Do kosztów uzyskania przychodu zamierza zaliczać Pan wydatki związane z ratą
    leasingową oraz koszty eksploatacyjne związane z jego użytkowaniem (ładowanie,
    ubezpieczenie, serwis, naprawy, zakup części, mycie i konserwacja pojazdu).
    Uzupełnienie wniosku
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Działalność gospodarczą
    prowadzi Pan od 1 września 2017 r. Forma opodatkowania przychodów z działalności
    gospodarczej – zasady ogólne, prowadzi Pan PKPiR. Opisany we wniosku drugi samochód,
    to samochód osobowy, o którym mowa w art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Drugi samochód nie będzie środkiem trwałym, będzie użytkowany na
    podstawie umowy leasingu operacyjnego zawartej na okres 5 lat. Wartość początkowa
    drugiego samochodu (elektrycznego) 194 000 zł brutto. Zakup drugiego samochodu
    zostanie poniesiony w celu zabezpieczenia źródła przychodów z wykonywanej działalności
    gospodarczej. Działalność związana jest z przemieszczaniem się w różne miejsca i
    obarczona reżimem czasowym. Drugi samochód zabezpiecza pewność dotarcia do
    miejsca pracy w razie awarii pierwszego 9-letniego samochodu. Działalność
    psychologiczna polegająca na pracy z pacjentem w różnych miejscach wymaga pewności
    dotarcia w umówione miejsce i godzinie w celu uniknięcia dodatkowego stresu u pacjenta
    i jego opiekuna, dla których często podjęcie decyzji o wizycie jest dużym wyzwaniem. Na
    ten moment drugi samochód będzie leasingowany przez okres 5 lat, po tym czasie
    zostanie wykupiony i wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wówczas będzie
    stanowił w działalności gospodarczej składnik majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest Pan zarejestrowany jako
    czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz nie jest zobowiązany do prowadzenia
    ewidencji przebiegu pojazdu. Pana praca polega na zapewnieniu niezawodności dotarcia
    w umówione miejsce i na umówiony czas w celu spotkania się z oczekującym pacjentem.
    W przypadku braku dotarcia na konsultację spowodowaną awarią samochodu może
    skutkować wycofaniem się pacjenta ze współpracy. Umowa leasingu operacyjnego została
    zawarta 28 maja 2025 r. na okres 5 lat. Jest to samochód elektryczny marki ... model ..., rok
    produkcji 2025, moc silnika 208 kW. Koszty utrzymania drugiego auta, tj. opłata wstępna,
    rata leasingowa, ubezpieczenie oraz ładowanie chce Pan zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów. Ponieważ wartość samochodu elektrycznego jest poniżej 225 000 zł, koszty
    raty kapitałowej leasingu i ubezpieczenia OC 100%, natomiast ubezpieczenie AC, GAP
    wyliczone proporcją, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 47, natomiast koszty eksploatacyjne w
    wysokości 75%, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46a. Umowa leasingu, o której mowa we
    wniosku, spełnia warunki określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Do kosztów uzyskania przychodów chce Pan zaliczyć całą wartość rat
    leasingowych (w umowie nie ma części odsetkowej).
    Pytanie (ostatecznie postawione w uzupełnieniu wniosku)

    Czy koszty związane z leasingowaniem drugiego samochodu (elektrycznego), tj. koszty
    wpłaty wstępnej, rat leasingowych i opłaty końcowej, ubezpieczenia oraz wydatki na
    eksploatację są kosztami uzyskania przychodów w myśl przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (art. 22 ust. 1 i art. 23 ust. 1)?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Według Pana, tak, ponieważ art. 22 ust. 1 i art. 23 (wyłączenia z kosztów podatkowych) nie
    ograniczają zaliczenia do kosztów, wydatków poniesionych na wykorzystywanie drugiego
    samochodu na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania, przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
    • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
    pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
    podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż
    podatnik),
    • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
    w jakikolwiek sposób zwrócona,
    • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

    • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
    może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    • został właściwie udokumentowany,
    • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
    nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej
    są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą
    działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub
    zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie
    podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu
    źródła przychodów.
    Pana wątpliwość budzi kwestia, czy do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć
    koszty związane z zakupem oraz eksploatacją drugiego samochodu osobowego
    (elektrycznego) w ramach leasingu operacyjnego.
    W kontekście tych wątpliwości wyjaśniam, że decydującym czynnikiem pozwalającym
    zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu
    osiągnięcia przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie,
    wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i
    racjonalności działania dla osiągnięcia przychodów. Przy kwalifikowaniu poniesionych
    wydatków należy wziąć pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia
    się wydatku do osiągnięcia przychodów, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich
    adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz
    konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ograniczają możliwości
    wykorzystywania na potrzeby działalności gospodarczej różnych środków transportu, w
    tym także samochodów osobowych oraz ilości zakupionych środków transportu.
    Warunkiem koniecznym dla uznania wydatków poniesionych na określony składnik
    majątku, w tym przypadku samochodu osobowego, za koszt uzyskania przychodów jest
    jego wykorzystywanie na potrzeby i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podkreślam, że wykazanie związku przyczynowo-skutkowego między wykorzystywaniem
    samochodu a osiągniętym przychodem spoczywa na Panu. To Pan będzie osiągać korzyści

    polegające na możliwości zaliczenia wydatków poniesionych w związku z opłatami
    leasingowymi dotyczącymi drugiego samochodu osobowego do kosztów uzyskania
    przychodów i tym samym obniżeniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Brak jest przeszkód prawnych, aby w prowadzonej działalności gospodarczej
    wykorzystywał Pan kilka samochodów osobowych, o ile jest to uzasadnione rodzajem
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Jeżeli zatem charakter prowadzonej
    przez Pana działalności gospodarczej (np. jej rozmiar, sposób wykonywania usług)
    uzasadnia wykorzystywanie w tej działalności gospodarczej dwóch środków transportu
    (samochodów), to (co do zasady) wydatki związane z tymi pojazdami - w ustawowych
    granicach - mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie występują ograniczenia co do
    liczby lub rodzajów posiadanych w przedsiębiorstwie pojazdów, z wyjątkiem ograniczeń
    wynikających z ogólnych warunków, jakie musi spełniać dany wydatek, by mógł zostać
    uznany za koszt działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu
    osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej
    od wartości samochodu przewyższającej kwotę:
    a) 225 000 zł - w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w
    rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach
    alternatywnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1289, 1853 i 1881) oraz w przypadku samochodu
    osobowego będącego pojazdem napędzanym wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej
    ustawy,
    b) 150 000 zł – w przypadku pozostałych samochodów osobowych.
    Zasady opodatkowania stron leasingu reguluje rozdział 4a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:
    Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu – rozumie się przez to umowę nazwaną
    w Kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana
    dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania
    pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej
    „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i
    prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów;
    Jak stanowi art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

    Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym
    okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa
    w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
    1. umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2,
    została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu
    amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom
    amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została
    zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom
    amortyzacyjnym nieruchomości;
    2. umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca
    działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
    3. suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona
    o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej
    środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez
    finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i
    prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego
    wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się
    odpowiednio.
    Z powyższego przepisu wynika zatem, że - co do zasady - jeżeli umowa leasingu spełnia
    określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki, to
    wówczas ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego - prowadzącego pozarolniczą
    działalność gospodarczą) w związku z tą umową wydatki w podstawowym okresie, z tytułu
    używania przedmiotu leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu kosztów
    używania, stanowiącego własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą,
    samochodu osobowego niebędącego składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust.
    2 pkt 1, oraz składek na ubezpieczenie takiego samochodu; te wydatki i składki w
    wysokości 20% stanowią jednak koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że
    samochód ten jest wykorzystywany również do celów związanych z działalnością
    gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Przepis ten, jak wprost wynika z jego treści, dotyczy wydatków z tytułu eksploatacji
    samochodu osobowego wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej
    stanowiącego własność podatnika.
    Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z
    zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego, innego niż
    określony w pkt 46, na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej –
    jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Zatem wszelkie wydatki związane z korzystaniem z samochodu osobowego służącego
    podatnikowi także do innych celów niż działalność gospodarcza podlegać będą zaliczeniu
    do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków.
    Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego opłat
    wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy
    lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na
    ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w
    takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego
    będącego przedmiotem tej umowy.
    Oznacza to, że w przypadku opłacania składek na ubezpieczenie samochodu osobowego
    składki te stanowią koszt uzyskania przychodu tylko w części ustalonej od wartości
    samochodu nieprzekraczającej równowartości 225 000 zł z dnia zawarcia umowy
    ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Z tym, że
    przewidziane ograniczenie wysokości składek na ubezpieczenie samochodu osobowego,
    które mogą zostać zaliczone go kosztów uzyskania przychodów dotyczy wyłącznie składek,
    których wysokość jest uzależniona od wartości samochodu (np. AC, GAP).
    Zgodnie z art. 23 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    W przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy
    leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 47a,
    stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego.
    Przepis ten rozciąga limit rozliczania wydatków na korzystanie z samochodu osobowego
    na umowy leasingu operacyjnego, umowy najmu, dzierżawy lub inne umowy o podobnym
    charakterze. Limit ten koresponduje z (podwyższanym) limitem stosowanym przy
    dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych od nabytego samochodu i ustalany jest proporcją
    wartości samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu i kwoty 225 000 zł - w
    przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w rozumieniu art. 2
    pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych.

    Z przepisu tego wynika zatem, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów dotyczące
    samochodu osobowego opłaty wynikające z umów leasingu w wysokości przekraczającej
    ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 225 000 zł pozostaje do wartości
    samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Limit ten ma zastosowanie do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu
    osobowego - części kapitałowej raty leasingowej.
    Zgodnie z art. 23 ust. 5f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    W przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a ust. 4
    ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest
    wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika.
    Zgodnie z art. 23 ust. 5g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Przepisu ust. 5f nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o podatku
    od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z wyjątkiem
    przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 100% wydatków z tytułu używania
    samochodu osobowego dotyczy zatem wykorzystywania samochodu osobowego
    wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym podatnik jest zobowiązany
    prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i
    usług, potwierdzającą wykorzystywanie samochodu osobowego wyłącznie do działalności
    gospodarczej. W przypadku nieprowadzenia przez podatnika tej ewidencji, uznaje się, że
    samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą podatnika. Zasady tej jednak nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest zobowiązany do prowadzenia
    takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5
    pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz obowiązujące
    przepisy prawa stwierdzić należy, że jeżeli samochód będący przedmiotem leasingu
    stanowi samochód osobowy wykorzystywany do celów mieszanych, to ponoszone wydatki
    na opłaty leasingowe będą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej
    działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile będą poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów i zostaną prawidłowo udokumentowane.
    Należy jednak mieć na uwadze ograniczenia, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46 - 47a
    oraz art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zawarcie zatem umowy
    leasingu operacyjnego skutkuje tym, że do kosztów uzyskania przychodów będzie Pan

    mógł zaliczyć tę część opłat leasingowych (w części dotyczącej spłaty wartości
    samochodu), która proporcjonalnie do ceny samochodu nie przekracza 225 000 zł. Wobec
    tego, jeżeli wartość samochodu będącego przedmiotem leasingu przekraczać będzie 225
    000 zł (we wniosku wskazał Pan, że wartość drugiego samochodu nie będzie przekraczać
    225 000 zł), to wydatki te nie będą kosztem w wysokości przekraczającej ich część ustaloną
    w takiej proporcji, w jakiej kwota 225 000 zł pozostaje do wartości samochodu
    osobowego, będącego przedmiotem tej umowy. Limit ten dotyczy także części raty
    kapitałowej każdej faktury.
    W przypadku opłacania składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, składki te
    stanowią koszt uzyskania przychodu tylko w części ustalonej od wartości samochodu
    nieprzekraczającej równowartości 225 000 zł z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w
    wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Z tym że przewidziane
    ograniczenie wysokości składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, które mogą
    zostać zaliczone go kosztów uzyskania przychodów, dotyczy wyłącznie składek, których
    wysokość jest uzależniona od wartości samochodu. Zatem wydatki na ubezpieczenie AC i
    GAP samochodu osobowego, który używany jest na podstawie umowy leasingu
    operacyjnego, stanowią koszt uzyskania przychodów w takiej proporcji, w jakiej kwota 225
    000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego przyjętej dla celów ubezpieczenia.
    Natomiast koszty ubezpieczenia OC będzie Pan mógł zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów w wysokości 100% poniesionych wydatków.
    Natomiast odnośnie wydatków eksploatacyjnych (poniesionych na bieżące wykorzystanie
    samochodu (ładowanie, serwis, naprawy, zakup części, mycie i konserwacja pojazdu), w
    przypadku gdy wydatki te będą rozliczane, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, to będzie Pan mógł zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodów 75% wydatków poniesionych na używanie samochodów
    osobowych. Nie uważa się za koszt uzyskania przychodu 25% poniesionych wydatków z
    tytułu kosztów używania samochodu osobowego (wydatków eksploatacyjnych),
    wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej -
    jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika (wskazał Pan, że drugi samochód
    elektryczny będzie wykorzystywany do celów mieszanych).
    Reasumując, do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć wydatki związane z
    leasingiem operacyjnym drugiego samochodu (opłaty leasingowe oraz wydatki
    eksploatacyjne), zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Należy jednak mieć na uwadze ograniczenia, o których mowa w art. 23 ust. 1
    pkt 46a oraz art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć opisane przez Pana
    wydatki związane z drugim samochodem, z zastosowaniem ograniczeń wynikających z
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku
    stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku.
    Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z
    opisu sprawy i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej, które nie były
    przedmiotem zapytania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.