Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.600.2025.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Zaliczenie wydatków do ulgi mieszkaniowej.
Słowa kluczowe: budowa-budowa budynków
kredyt-spłata kredytu
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
ulga-ulga mieszkaniowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    30 maja 2009 r. zawarła Pani z mężem (A) związek małżeński, w którym nieprzerwanie
    panuje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.

    17 grudnia 2021 r. zaciągnęła Pani wraz z mężem kredyt hipoteczny na kwotę 760 000 zł
    na budowę domu jednorodzinnego przy ul. (...), w X, objętego wspólnością majątkową
    małżeńską. Budowa zakończona w marcu 2024 r. i od tego czasu tam mieszkacie. Kredyt
    hipoteczny na budowę domu jednorodzinnego, o którym mowa we wniosku został
    zaciągnięty przez Panią i męża w banku mającym siedzibę w państwie członkowskim Unii
    Europejskiej, tj. (...). 27 sierpnia 2024 r. podpisała Pani wraz z mężem aneks z (...), zgodnie
    z którym kredyt hipoteczny dotyczyć będzie wyłącznie lokalu nr 2, należącego we
    współwłasności małżeńskiej Pani oraz męża, a który to lokal nr 2 jest Pani celem
    mieszkaniowym.
    2 września 2024 r, w drodze aktu notarialnego, został wyodrębniony lokal mieszkalny nr 2,
            2o pow. 153 m, który to lokal wchodzi do majątku małżeńskiego wspólnego, i w którym to
    lokalu realizuje Pani własny cel mieszkaniowy. Zgodnie z aktem notarialnym, na lokalu nr
    2 została ustanowiona hipoteka na rzecz banku. Udział tego lokalu w gruntach wynosi (...).
    Jednocześnie lokal nr 1 stanowi Pani wyłączną własność w majątku osobistym, a
                            2wydzielenie tego niewielkiego lokalu (36 m) wynikało z sytuacji rodzinnej.
    17 października 2024 r. nabyła Pani w formie darowizny od rodziców nieruchomość do
    majątku osobistego. 3 czerwca 2025 r. dokonała Pani odpłatnego zbycia nieruchomości
    nabytej 17 października 2024 r. Jednocześnie oświadcza Pani, że sprzedaż nieruchomości
    nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Zgodnie z umową kredytową z 17 grudnia 2021 r., jako kredytobiorcy, odpowiada Pani
    wraz z mężem solidarnie za wynikające z tej umowy zadłużenie. Kwota kredytu pozostała
    do spłaty (bez odsetek) na dzień 8 czerwca 2025 r. wynosi 664 713,07 zł. W przedmiotowej
    sprawie, chce Pani dokonać spłaty części zadłużenia wykorzystując w pełni środki
    pochodzące ze sprzedaży nieruchomości, tj. 489 000 zł, z zamiarem zwolnienia się z długu
    względem banku na lokalu nr 2 objętym hipoteką, który to lokal został wybudowany ze
    środków pochodzących z kredytu oraz będący Pani własnym celem mieszkaniowym.
    Zarówno Pani, jak i mąż nie korzystaliście, ani nie korzystacie z ulgi odsetkowej. W żadnym
    z wymienionych we wniosku lokali nie jest i nie była prowadzona działalność gospodarcza,
    żaden z wymienionych lokali nie jest i nie był nigdy wynajmowany.

## Pytanie

Czy przeznaczenie przez Panią w ustawowym terminie środków ze sprzedaży
    nieruchomości z 3 czerwca 2025 r., która podlega opodatkowaniu (sprzedaż przed
    upływem 5 lat od dnia nabycia) oraz będąca Pani majątkiem odrębnym, na spłatę
    zaciągniętego wcześniej wraz z mężem kredytu hipotecznego obejmującego, zgodnie z
    aneksem lokal nr 2, który to lokal jest we współwłasności małżeńskiej oraz Pani własnym
    celem mieszkaniowym, będzie podlegało zwolnieniu z obowiązku zapłaty podatku
    dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, spełnia warunki zwolnienia z obowiązku zapłaty podatku dochodowego w
    sytuacji przeznaczania środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości na spłatę
    kredytu hipotecznego, ponieważ, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawidłowe będzie zastosowanie
    zwolnienia podatkowego od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży lokalu
    mieszkalnego nabytego do majątku odrębnego, o ile zostanie przeznaczony na spłatę
    kredytu hipotecznego w celu realizacji własnego celu mieszkaniowego, a zaciągniętego
    przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. Intencją
    zaciągnięcia kredytu było sfinansowanie własnego celu mieszkaniowego określonego w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, gdzie za wydatki na cele o których mowa w ust. 1 pkt 131
    uważa się wydatki poniesione na: „budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub
    remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego1”.

    Cel został zrealizowany i zgodnie z aneksem kredyt objął wyłącznie lokal nr 2, będący Pani
    własnym celem mieszkaniowym we wspólności małżeńskiej. Zachowana jest ciągłość
    wydatkowania kredytu na własne cele mieszkaniowe. Wszystkie czynności, tj. umowa
    kredytu hipotecznego na budowę domu, zakończenie budowy domu, wyodrębnienie
    lokalu nr 2 oraz ustanowienie hipoteki na lokalu nr 2, miało miejsce przed uzyskaniem
    przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.
    Zgodnie z art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, wspólność majątkowa małżonków
    jest bezudziałowa i w trakcie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w
    majątku wspólnym (a w związku z tym, także w zaciągniętym wspólnie kredycie). W
    związku z tym, spłata wspólnego kredytu hipotecznego środkami uzyskanymi ze sprzedaży
    praw własności lokalu jednego z małżonków nie jest przeszkodą w uzyskaniu ww.
    zwolnienia podatkowego.
    Wskazuje Pani, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w
    ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między
    małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością
    ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Jak wynika z art. 33 pkt 2
    Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, do majątku osobistego każdego z małżonków należą
    przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
    spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. W konsekwencji, pozyskane środki ze
    sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze darowizny, stanowiącego Pani majątek
    odrębny, będą mogły być przeznaczone w całości na częściową spłatę zaciągniętego
    wspólnie z mężem kredytu na własne cele mieszkaniowe, stanowiącego przedmiot
    współwłasności małżeńskiej, w którym zaspokaja Pani swoje potrzeby mieszkaniowe i tym
    samym ma Pani prawo skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wskazuje Pani, że w przedmiotowej sprawie planuje dokonać spłaty zadłużenia bez woli
    czynienia tego w celu obdarowania. Planuje dokonać spłaty jedynie w zamiarze zwolnienia
    się z długu względem banku oraz skorzystania z ulgi podatkowej w związku z
    wydatkowaniem przychodu ze sprzedaży lokalu na własne cele mieszkaniowe. Poprzez
    samą zapłatę całości, czy też części zobowiązania solidarnego, nie może, w Pani ocenie,
    tym samym dojść do obdarowania kogokolwiek, czy też dokonania na rzecz tej osoby
    przysporzenia majątkowego. Dłużnik solidarny spłaca bowiem własny dług, a nie cudzy.
    Choć w świetle dominującej linii interpretacyjnej, spłata kredytu na lokalu będącym
    własnym celem mieszkaniowym powinna być, w Pani ocenie, w pełni uznana za
    dopuszczalną, jest również proporcjonalne podejście do kwestii wysokości możliwej
    nadpłaty kredytu np. w oparciu o udział lokalu nr 2 w gruntach, tj. (...). Takie podejście
    byłoby zgodnie z art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    przypadku, gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część
    kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych
    przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na
    cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu
    (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu
    (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w
    ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w przykładowych interpretacjach Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej:
    · z 17 stycznia 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.789.2023.2.JK,
    · z 15 czerwca 2023 r., nr. 0115-KDIT3.4011.269.2023.2.JS,

    · z 21 lutego 2018 r., nr 0115-KDIT2-3.4011.33.2018.1.AD,
    · z 22 grudnia 2017 r., nr 0115-KDIT2-2.4011.356.2017.1.,
    · z 23 marca 2017 r., nr 0461-ITPB2.4511.42.2017.1.NP,
    · z 6 lipca 2016 r., nr 1061-IPTPB2.4511.310.2016.1.MK,
    · z 22 września 2016 r., nr ITPB4/4511-624/16-1/JS,
    · z 2 maja 2013 r., nr ILPB2/415-56/13-5/JK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Zatem, sprzedaż przez Panią w 2025 r. nieruchomości nabytej w drodze umowy darowizny
    w 2024 r. stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie zostało dokonane przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy:

      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia określonym zgodnie z art. 19 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi
    zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak
    obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
    1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 ww. ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    1) wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
    2) wydatki poniesione na:
    a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
      podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
      art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
      podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
      art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
      zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
      zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o
      których mowa w lit. a) lub b)

      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własny budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu
          lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
          albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Na mocy art. 21 ust. 29 powyższej ustawy:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Zawarte w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie
    wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący. Tylko realizacja w wymaganym
    terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości. Omawiana regulacja art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy wprowadza również termin, w jakim należy dokonać wydatkowania przychodu ze
    zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, aby uprawniało ono do skorzystania z
    omawianej ulgi podatkowej. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, aby przychód ten
    został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych limituje
    wartość dochodu, jaki podlega zwolnieniu do wysokości, która odpowiada iloczynowi:
    · dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz

    · udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z tego
      odpłatnego zbycia.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą
    bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. W
    związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt
    131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych,
    wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek
    udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich
    warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi
    z tego określone skutki prawne. Ustawodawca w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog
    wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Katalog tych wydatków ma charakter zamknięty – jest to
    wyliczenie enumeratywne.
    Należy zwrócić również uwagę na daleko idące konsekwencje wypływające z zawartego w
    przepisie dotyczącym analizowanego zwolnienia stwierdzenia „własne cele
    mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”
    świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i
    dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie tylko takiego
    przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów
    mieszkaniowych”, rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak
    więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła
    zarobkowania bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz
    „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do
    zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie
    do wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym.
    W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia
    w związku z zakupem lokalu na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy nabył ten lokal w
    celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie realizuje lub będzie realizował
    w nim swoje potrzeby mieszkaniowe. Pojęcie celu związane jest z wewnętrzną postawą
    człowieka, określaną najczęściej mianem chęci, woli, dążenia, zamiaru, postawy
    motywującej (powodującej) ludzkie działanie. Zatem, wydatek poniesiony na własne cele
    mieszkaniowe, to wydatek dokonany w zamiarze zaspokajania własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Utwierdza to w przekonaniu, że istotny jest zamiar nabycia
    nieruchomości na cele mieszkaniowe, który powinien prowadzić do zamieszkania w
    nabytej nieruchomości.
    Jednym z tych celów jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
    (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo –
    kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
    państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
    Szwajcarskiej.
    Z treści wniosku wynika, że 30 maja 2009 r. zawarła Pani z mężem związek małżeński, w
    którym nieprzerwanie panuje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
    17 grudnia 2021 r. zaciągnęła Pani wraz z mężem kredyt hipoteczny na kwotę 760 000 zł
    na budowę domu jednorodzinnego w X, objętego wspólnością majątkową małżeńską.

    Budowa zakończona w marcu 2024 r. i od tego czasu tam mieszkacie. Kredyt hipoteczny
    na budowę domu jednorodzinnego, o którym mowa we wniosku został zaciągnięty przez
    Panią i męża w banku mającym siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. (...).
    27 sierpnia 2024 r. podpisała Pani wraz z mężem aneks z (...), zgodnie z którym kredyt
    hipoteczny dotyczyć będzie wyłącznie lokalu nr 2, należącego we współwłasności
    małżeńskiej Pani oraz męża, a który to lokal nr 2 jest Pani celem mieszkaniowym.
    2 września 2024 r, w drodze aktu notarialnego, został wyodrębniony lokal mieszkalny nr 2,
            2o pow. 153 m, który to lokal wchodzi do majątku małżeńskiego wspólnego i, w którym to
    lokalu realizuje Pani własny cel mieszkaniowy. Zgodnie z aktem notarialnym, na lokalu nr
    2 została ustanowiona hipoteka na rzecz banku. Udział tego lokalu w gruntach wynosi (...).
    Jednocześnie lokal nr 1 stanowi Pani wyłączną własność w majątku osobistym, a
                            2wydzielenie tego niewielkiego lokalu (36 m) wynikało z sytuacji rodzinnej.
    Zgodnie z umową kredytową z 17 grudnia 2021 r., jako kredytobiorcy, odpowiada Pani
    wraz z mężem solidarnie za wynikające z tej umowy zadłużenie. Kwota kredytu pozostała
    do spłaty (bez odsetek) na dzień 8 czerwca 2025 r. wynosi 664 713,07 zł. W przedmiotowej
    sprawie, chce Pani dokonać spłaty części zadłużenia wykorzystując w pełni środki
    pochodzące ze sprzedaży nieruchomości, tj. 489 000 zł, z zamiarem zwolnienia się z długu
    względem banku na lokalu nr 2 objętym hipoteką, który to lokal został wybudowany ze
    środków pochodzących z kredytu oraz będący Pani własnym celem mieszkaniowym.
    Należy przy tym zaznaczyć, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały
    uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Jak wynika z art. 33 pkt 1 i pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
    1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
    2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
      spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Zgodnie z art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Stosownie natomiast do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z powyższego wynika, że w przypadku współwłasności wszyscy współwłaściciele są
    właścicielami całej rzeczy, ale żaden z nich nie jest właścicielem całości. Niepodzielność
    wspólnego prawa własności oznacza, że żaden ze współwłaścicieli nie ma fizycznie
    wydzielonej części rzeczy na swoją wyłączną własność. Zarówno rzecz jako całość, jak i
    każda część rzeczy należy do wszystkich współwłaścicieli.

    Reasumując, kwota przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, którą przeznaczy
    Pani, nie później niż w ciągu trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie, na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie z
    mężem na budowę budynku mieszkalnego, stanowi wydatki poniesione na własne cele
    mieszkaniowe, uprawniające do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Przeszkodą nie jest fakt, że wydatki zostaną zrealizowane na cele
    mieszkaniowe Pani oraz Pani męża, bowiem jak wskazano wyżej, małżeńska wspólność
    majątkowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym. Nie sposób więc wydzielić lub ograniczyć
    kwotę wydatków poniesionych przez Panią na cele mieszkaniowe zrealizowane w ramach
    małżeństwa opartego na wspólności majątkowej.
    Zaznaczyć jednakże należy, że ww. zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia jaka proporcjonalnie odpowiada iloczynowi tego dochodu i
    udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie osiągniętym
    z odpłatnego zbycia. Zatem, w sytuacji, gdy cały przychód osiągnięty przez Panią z
    odpłatnego zbycia zostanie wydatkowany na wskazane wyżej cele, dochód z tytułu
    odpłatnego zbycia będzie w całości zwolniony z podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego,
    które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Jednocześnie podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego i/lub zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Końcowo wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego
    wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje
    skutków prawnych dla Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a ;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. O podatku od towarów i usług ;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA) :
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres : Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).