Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-372/09/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-07-01
Teza: Status podatnika Gmina czy Urząd.
Słowa kluczowe: podatnik; status
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2009 r. (data wpływu 20 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia statusu podatnika podatku od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia statusu podatnika podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina z dniem 1 kwietnia 2009 r. zarejestrowała się jako czynny podatnik VAT, natomiast Urząd Gminy z dniem 31 marca 2009 r. zaprzestał wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Powyższa decyzja o rejestracji została podjęta na podstawie orzecznictwa sądów administracyjnych, w tym: wyroku NSA z 3 stycznia 2008 r. sygn. akt I FSK 116-119/07, wyroku WSA w Łodzi z 20 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 247/08, wyroku WSA w Lublinie z 9 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Lu 167/08, oraz interpretacji Ministra Finansów. Gmina wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT m.in. w zakresie dostawy wody, odprowadzenia ścieków, wywozu odpadów, dzierżawy gruntów, sprzedaży gruntów i nieruchomości, wieczystego użytkowania gruntów, wynajmu lokali mieszkalnych i użytkowych. Z informacji uzyskanych na szkoleniach dotyczących podatku VAT, jak również uzyskanych z fachowych publikacji wynika, iż obecnie w kraju funkcjonują 3 różne opcje, dotyczące określenia statusu podatnika, tj. w pierwszym przypadku podatnikiem VAT jest wyłącznie gmina, w drugim - wyłącznie urząd gminy, a w trzecim - zarówno gmina, jak i jej urząd.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Kto posiada status podatnika VAT, gmina czy urząd Gminy, czy też zarówno gmina, jak i jej urząd?

Zdaniem Wnioskodawcy, gmina jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną i może zawierać umowy cywilnoprawne w imieniu własnym, na własny rachunek i odpowiedzialność, co wynika z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Gmina nie posiadająca własnych struktur organizacyjnych, nałożone prawem zadania wykonuje za pośrednictwem urzędu gminy. Urząd gminy powołany do obsługi gminy działa w granicach jej umocowania co wskazuje na brak cech samodzielności. Nie powinno zatem ulegać wątpliwości że to gmina, a nie jej urząd w odniesieniu do opodatkowania podatkiem posiada status podatnika VAT. To na gminie zatem ciążą obowiązki rejestracyjne i deklaracyjne, ale i prawo do rozliczenia tego podatku. Urząd gminy realizuje wyłącznie zadania gminy w jej imieniu i na jej rzecz, co wskazuje że każde działanie podejmowane przez urząd gminy nie jest działaniem samodzielnego podatnika, lecz działaniem gminy. Zdolność prawną i zdolność do dokonywania czynności prawnych ma wyłącznie gmina, a nie ma takiej zdolności urząd gminy. Gmina nie może więc wykonywać swoich czynności bez udziału urzędu gminy. Zatem podatnikiem podatku od towarów i usług jest gmina a nie urząd. To gmina składa deklaracje VAT-7 a co za tym idzie to gmina wystawia faktury, podając swój NIP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Dla celów określenia statusu podatnika kluczowa jest zatem cecha samodzielności.

W oparciu o przepis art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 1991 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Samorządowe osoby prawne nie mają własnych struktur organizacyjnych, a nałożone na nie zadania wykonują za pośrednictwem Urzędu. W tym miejscu należy zauważyć, że gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest wspólnotą samorządową, działającą jako strona czynności cywilnoprawnych we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Nie powinno zatem ulegać wątpliwości, że w odniesieniu do znacznego zakresu swojej działalności posiada ona status podatnika podatku od towarów i usług oraz związane z tym prawa i obowiązki.

Wobec powyższego należy podkreślić, iż traktowanie urzędu gminy jako odrębnego podatnika podatku od towarów i usług nie znajduje żadnego uzasadnienia. Brak jest aktów prawnych, które stanowiłyby o jego samodzielności, a nawet takich, które dokładnie określałyby jego pozycję względem osób trzecich. Urząd gminy bowiem należy rozumieć jako wydzieloną część gminy, realizującą zadania w jej imieniu i na jej rzecz. Jest to więc rodzaj wewnętrznej jednostki organizacyjnej gminy. Każde działanie podejmowane przez urząd gminy w rzeczywistości nie będzie jego działaniem, lecz - przynajmniej z perspektywy ustawy o podatku od towarów i usług - działaniem samej gminy. Zdolność prawną i zdolność do dokonywania czynności prawnych ma gmina, nie zaś urząd gminy.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Ponadto, w myśl § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywanymi w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Uwzględniając powołane regulacje prawne należy stwierdzić, iż Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego, posiadająca osobowość prawną, jest podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Natomiast Urząd Gminy jest jedynie zespołem środków osobowych i rzeczowych, za pośrednictwem którego Gmina wykonuje te czynności.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztynie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.