Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-541/15-4/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-17
Teza: W zakresie stawki podatku dla usługi wykonania elewacji oraz prac wykończeniowych.
Słowa kluczowe: prace-prace wykończeniowe; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2015 r. (data wpływu 29 czerwca 2015 r.) uzupełnionym w dniu 11 września 2015 r. (data wpływu 14 września 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 7 września 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 9września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi wykonania elewacji oraz prac wykończeniowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 czerwca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi wykonania elewacji oraz prac wykończeniowych. Wniosek uzupełniony został w dniu 11 września 2015 r. (data wpływu 14 września 2015 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 7 września 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Ewidencji Działalności Gospodarczej. Przedmiotem działalności jest wykonywanie robót ogólnobudowlanych, w tym elewacji. Wnioskodawca jako podwykonawca, zawarł umowę ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością będącą Generalnym Wykonawcą Inwestora, której przedmiotem jest budowa elewacji - drewnianej, aluminiowej, szklanej i lustrzanej oraz prace wykończeniowe w budynku Pawilonu Polskiego na Światową Wystawę na terenie Włoch.

Prace, o których mowa powyżej były wykonywane na terenie Włoch dla Zamawiającego, który swoją siedzibę ma na terenie Polski. Prace były wykonane od 12 stycznia 2015 r. do 25 kwietnia 2015 r. Zamawiający ani Wnioskodawca nie zarejestrowali firmy we Włoszech do podatku VAT.

Nieruchomość, na której Wnioskodawca wykonywał swoje roboty jest budynkiem tymczasowym i zostanie rozebrana po zakończeniu Światowej Wystawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę VAT Wnioskodawca powinien zastosować na fakturze dokumentującej wykonanie przedmiotu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca na podstawie art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług zastosował stawkę VAT-NP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia usług istotnym jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach obowiązujących w Polsce, czy też będzie podlegała opodatkowaniu w innym kraju na zasadach tam obowiązujących.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że miejscem świadczenia w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, czyli opodatkowanie usługi zostaje przeniesione do państwa, gdzie następuje faktyczna konsumpcja usługi.

Jednym z zastrzeżeń do zasady wyrażonej w art. 28b ust. 1 ustawy, jest świadczenie usług związanych z nieruchomościami.

Zgodnie z art. 28e ustawy, miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Wnioskodawca zawarł umowę budowy elewacji oraz prac wykończeniowych w budynku Pawilonu Polskiego na Światową Wystawę w Z. Usługi były wykonane w okresie od 12 stycznia 2015 r. do 25 kwietnia 2015 r. na terenie W dla Zamawiającego z siedzibą na terytorium Polski. Zamawiający ani Wnioskodawca nie są zarejestrowanymi podatnikami podatku od wartości dodanej na terytorium W. Nieruchomość, na której Wnioskodawca wykonywał swoje roboty jest budynkiem tymczasowym, który zostanie rozebrany po zakończeniu Światowej Wystawy .

Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że przedmiotem świadczenia przez Wnioskodawcę są usługi związane z konkretnie wskazanym miejscem położonym na terenie W. Należy zauważyć jednakże, że jak wskazuje Wnioskodawca - pawilon wystawienniczy po zakończeniu wystawy zostanie rozebrany. Zatem jest tymczasowym obiektem budowlanym, o jakim mowa w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. nr 1409 z późn. zm.), zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o tymczasowym obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Wobec tego usług związanych z tymczasowym Pawilonem na Światową Wystawę w Z. wzniesionym na okres trwania wystawy i podlegającym rozbiórce po upływie zakończeniu nie należy rozpatrywać w kontekście art. 28e ustawy, ale należy zastosować zasadę ogólną wynikająca z art. 28b ust. 1 ustawy.

Zatem, usługa budowy elewacji oraz prac wykończeniowych w budynku Pawilonu Polskiego na Światową Wystawę w Z. jest opodatkowana na podstawie art. 28b ustawy, tj. w miejscu, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Wobec tego świadczona przez Wnioskodawcę usługa na rzecz polskiego podatnika z siedzibą w Polsce podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą stawki podatku dla usługi świadczonej na rzecz Zamawiającego.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast, w myśl przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednocześnie stosownie do art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r., do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Art. 41 ust. 12b ustawy, stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

Z kolei, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Zatem, dla celów ustawy stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r., w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316, z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z tym rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne.

Powyższe uregulowania przewidują obniżoną stawkę podatku wyłącznie dla dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa mieszkaniowego sklasyfikowanego w dziale 11 PKOB.

Wnioskodawca natomiast świadczył usługi wykonania elewacji oraz prac wykończeniowych w budynku pawilonu wystawowego. Wobec tego nie można powiedzieć, że świadczył usługi związane z obiektami budowlanymi zaliczanymi do budownictwa mieszkaniowego. Zatem Wnioskodawca nie może skorzystać z opodatkowania stawką obniżoną przewidzianą w art. 41 ust. 12 ustawy.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2013 r. nr 1719) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwaną dalej „ustawą”, obniża się do wysokości 8% dla:

1.  towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia;
2.  robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
3.  robót konserwacyjnych dotyczących:
    1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
    2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Z powyższego przepisu wynika, że obniżona stawka 8% odnosi się wyłącznie robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego. Zatem świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie budowy pawilonu handlowego nie spełniają tych przesłanek. Poza tym Wnioskodawca świadcząc usługę wykonania elewacji czy też wykonując usługę wykończeniową w budynku pawilonu nie wykonuje robót konserwacyjnych. Wobec tego stawka przewidziana w § 3 ust. 1 rozporządzenia nie znajduje zastosowania.

W związku z tym należy uznać, że usługi budowy elewacji oraz prac wykończeniowych w budynku Pawilonu Polskiego na Światową Wystawę w Z. Wnioskodawca powinien opodatkować stawką 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie stawki podatku dla świadczonej usługi budowy elewacji oraz prac wykończeniowych w budynku Pawilonu Polskiego na Światową Wystawę w Z. należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.