Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.39.2025.4.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-18
Teza: W zakresie skutków podatkowych udzielenia kredytu
kupieckiego.
Słowa kluczowe: kredyt
kredyt-kredyt kupiecki
podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych
pożyczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne-
Umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko
co do gatunku
Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Wyłączenia z
opodatkowania-Czynności cywilnoprawne w zakresie w
jakim są opodatkowane bądź zwolnione z
opodatkowania podatkiem od towarów i usług
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1-lit. b
[PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 2-pkt 4-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Wniosek zgodnie ze wskazaniem dotyczył wyłącznie podatku od towarów i usług. 31
    stycznia 2025 r. wpłynęło uzupełnienie Państwa wniosku, które stanowiło odpowiedź na
    wezwanie z 10 stycznia 2025 r. Znak: 0114-KDIP4-3.4012.759.2024.1.KM. W ww.
    uzupełnieniu rozszerzyli Państwo zakres pierwotnego wniosku o zagadnienie w podatku
    od czynności cywilnoprawnych. Zatem data wpływu tego uzupełnienia została uznana za
    datę wpływu wniosku dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych wniosek dotyczy skutków podatkowych udzielenia
    kredytu kupieckiego. Wniosek uzupełnili Państwo ponownie – w odpowiedzi na wezwanie
    – pismem z 18 marca 2025 r. (wpływ 21 marca 2025 r.).
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą deweloperską i jest zrejestrowanym
    czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca nabył 12 marca 2020 r. od Spółki prowadzącej działalność gospodarczą i
    zarejestrowanej jako czynny podatnik VAT, nieruchomość zabudowaną za kwotę (...) zł.
    Strony w umowie ustaliły, iż zapłata ceny z tytułu zakupu ww. nieruchomości nastąpi w
    następujący sposób: kwota (...) zł została zapłacona w dniu zawarcia umowy, pozostała
    kwota w wysokości (...) zł zostanie zapłacona przez Wnioskodawcę do 31 maja 2020 r.
    Strony w związku z przesunięciem terminu zapłaty części ceny, ustaliły w umowie, iż
    Wnioskodawca z tego tytułu zapłaci Spółce określone wynagrodzenia.
    Zapłata na zasadach ogólnych polega na uiszczeniu ceny za sprzedany towar w dacie
    dokonania sprzedaży lub w określonym terminie od dnia wystawienia faktury. Natomiast
    w przypadku wyboru przez Strony opcji płatności w formie kredytu kupieckiego, Spółka
    odroczyła termin płatności na określony dzień wskazany w podpisanej umowie. Oznacza
    to, że Spółka poprzez odroczenie terminu płatności przez czas tegoż odroczenia
    (zawartego w umowie sprzedaży nieruchomości) kredytuje Wnioskodawcę. W praktyce,
    kredyt kupiecki jest odłożeniem zapłaty za otrzymane towary i usługi oraz za odroczenie
    terminu płatności. Wnioskodawca będzie uiszczał z tytułu odroczenia płatności dodatkowo
    na rzecz Spółki wynagrodzenie, tj. odsetki umowne wskazane w porozumieniu.
    W ramach opcji płatności z wykorzystaniem kredytu kupieckiego, w każdym przypadku,
    termin płatności należności głównej oraz termin płatności odsetek nastąpi po dokonaniu
    dostawy towarów. Termin płatności wykonywanej w ramach opcji z wykorzystaniem
    kredytu kupieckiego oraz termin zapłaty odsetek będą znacząco dłuższe niż termin
    płatności za dostawę towarów określony w przypadku płatności na zasadach ogólnych.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Udzielony Wnioskodawcy kredyt kupiecki stanowi umowę pożyczki w rozumieniu art. 720
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zmianami). Udzielenie przez Sprzedającego odroczonego terminu płatności spłaty za już
    nabytą nieruchomość na rzecz Wnioskodawcy w zamian za wynagrodzenie w postaci
    odsetek stanowi formę finansowania Wnioskodawcy. Odsetki te stanowią formę
    wynagrodzenia charakterystyczną dla usług finansowych, takich jak kredyt czy pożyczka.
    Pozostały opis stanu faktycznego, który został przedstawiony przez Państwa w treści
    uzupełnień wniosku jako, że dotyczy zagadnienia objętego podatkiem od towarów i usług
    przedstawiony został w rozstrzygnięciu obejmującym swym zakresem ocenę Państwa
    stanowiska w zakresie ww. podatku.

## Pytanie

Czy opisany we wniosku kredyt kupiecki nie podlega podatkowi od czynności
    cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług jako
    usługa finansowa, podlegająca zwolnieniu od podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przedstawionej sprawie usługa udzielenia kredytu
    kupieckiego przez Spółkę w celu odroczenia płatności za sprzedany towar nie podlega
    podatkowi od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, gdyż należy ją uznać za usługę finansową podlegającą
    zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
    Udzielany przez sprzedawcę kredyt kupiecki nie jest niczym innym, niż odroczoną
    płatnością za pobrany przez kupującego towar czy też usługę. Przy takiej umowie zakup
    towaru bądź usługi następuje w innym momencie niż zapłata ustalonej za niego
    należności. Oznacza to, że sprzedawca poprzez odroczenie terminu płatności przez czas
    tegoż odroczenia kredytuje nabywcę. W praktyce, kredyt kupiecki jest odłożeniem zapłaty
    za otrzymane towary i usługi.
    Istotą kredytu kupieckiego jest zatem relacja, w ramach której dostawca poprzez
    odroczenie terminu płatności przez czas tego odroczenia kredytuje nabywcę. Dostawca
    godzi się bowiem na brak otrzymania płatności należności za towary w określonym
    terminie, czyli faktycznie środki te pozostawia w dyspozycji nabywcy w pewnym okresie
    czasu. Relacja ta jest zbliżona do zaciągnięcia przez nabywcę kredytu lub pożyczki w
    instytucji zewnętrznej, z tym, że w przypadku kredytu kupieckiego kredytowania dokonuje
    sam sprzedawca. Sprzedawca pobiera za powyższą usługę wynagrodzenie w postaci
    odsetek, co jest formą wynagrodzenia charakterystyczną dla usług finansowych, takich jak
    kredyt czy pożyczka.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. 2017 r. poz. 1150 ze zm.) - podatkowi temu podlegają umowy
    pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. Ponieważ w ustawie o
    podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie
    należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.).
    Art. 720 § 1 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę
    zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy
    oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość
    pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Stosownie do
    treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych - obowiązek
    podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności
    cywilnoprawnej. Natomiast zgodnie z art. 4 pkt 7 ww. ustawy obowiązek podatkowy w
    podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym
    pożyczkę. W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowa
    pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i
    obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.
    W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w
    których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie art. 2 pkt 4
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych - nie podlegają podatkowi czynności
    cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:
    a. w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
    b. jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z
      tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:

    - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo
      prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo
      do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca
      postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
    W przypadku umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy
    posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia
    może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności
    jest zwolniona z podatku od towarów i usług.
    Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 4 maja
    2021 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.116.2021.2.SP „Czynności polegające na udzielaniu
    pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie
    usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielanie pożyczek
    przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za
    podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu
    nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do
    zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od
    towarów i usług, nawet, gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym”.
    Tego samego zdania jest również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, który w
    wydanych przez siebie interpretacjach indywidualnych jednoznacznie stwierdza, iż
    „udzielenie pożyczki, nawet jednorazowe, należy traktować jako czynność wykonaną w
    ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a w konsekwencji wykonaną przez
    Wnioskodawcę jako podatnika VAT” (interpretacja indywidualna z 8 lutego 2022 r., nr 0114-
    KDIP4-3.4012.806.2021.1.IG).
    Problem związany z opodatkowaniem odsetek od kredytu kupieckiego, był przedmiotem
    orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 27 października 1993 r. w
    sprawie C-281/91 pomiędzy Muysen De Winters Bouwn-en AAnnemingsbedrift BV a
    Staatssecretaris van Financien (Holandia). TSUE wskazał w tym rozstrzygnięciu na
    konieczność odmiennego traktowania sytuacji, gdy odsetki są naliczone za okres do dnia
    realizacji dostawy lub wykonania usługi oraz sytuacji, gdy odsetki od odroczonej płatności
    są należne za okres po zrealizowaniu dostawy lub wykonaniu dostawy. Trybunał
    podkreślił, że co do zasady, odsetki pobierane przez sprzedawcę za odroczenie terminu
    płatności stanowią wynagrodzenie za usługę finansową zwolnioną z VAT. Ponadto, w
    wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1284
    /07, w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji sprzedaży
    nieruchomości na raty, NSA uznał, że w przypadku sprzedaży nieruchomości na raty, na
    gruncie ustawy o VAT mamy do czynienia z dostawą towaru, natomiast czynność
    polegająca na odroczeniu płatności z tytułu dostarczonego towaru przy jednoczesnym
    naliczaniu odsetek jest kredytem kupieckim i jako odrębne świadczenie od czynności
    dostawy towaru płatne w formie płatności okresowych w ustalonych terminach, korzysta
    ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w załączniku nr 4 do ustawy o VAT.
    Ekonomiczna istota oraz charakterystyczne elementy kredytu kupieckiego przesądzają o
    tym, że w zakresie podatku VAT usługi polegające na udzielaniu kredytu kupieckiego
    należy zaklasyfikować jako usługi finansowe zwolnione z podatku VAT i tym samym, nie
    podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b)
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o
    podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295) zawiera zamknięty katalog czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do
      gatunku.
    W myśl art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do
      gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość
      rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Elementami przedmiotowo istotnymi umowy pożyczki są: obowiązek pożyczkodawcy
    przeniesienia na własność pożyczkobiorcy określonej ilości pieniędzy albo rzeczy
    oznaczonych co do gatunku oraz obowiązek pożyczkobiorcy zwrotu tej samej ilości
    pieniędzy albo rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W praktyce największe
    znaczenie, zarówno w obrocie gospodarczym jak i nieprofesjonalnym, mają pożyczki
    pieniężne.
    Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym,
    nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile chodzi o zaznaczenie samego
    obowiązku zwrotu – który, jak wskazuje art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, jest elementem
    przedmiotowo istotnym tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W
    zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona
    przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany
    będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do
    skutku poprzez zgodne oświadczenia woli. Z punktu widzenia podatkowego nie jest
    istotne, w jaki sposób i czy w ogóle nastąpi przekazanie przedmiotu pożyczki przez
    dającego, jak również jej zwrot przez pożyczkobiorcę.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie
      depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
    W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowa pożyczki
    podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek
    uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.
    Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że w ustawie o podatku od czynności
    cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie
    przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych.
    Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy:
      Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej
      zmiany:
        a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z
          wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny
          stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,

        b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług
          z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
          - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej
            część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe
            prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
            mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu
            wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
          - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
    W przypadku umowy pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy
    posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia
    może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności
    jest zwolniona z podatku od towarów i usług.
    W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od
      towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
      i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570, 1598, 1852) lub podatek od wartości dodanej
      pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że nabyli Państwo 12
    marca 2020 r. od Spółki prowadzącej działalność gospodarczą i zarejestrowanej jako
    czynny podatnik VAT, nieruchomość zabudowaną za kwotę (...) zł. Strony w umowie
    ustaliły, iż zapłata ceny z tytułu zakupu ww. nieruchomości nastąpi w następujący sposób:
    kwota (...) zł została zapłacona w dniu zawarcia umowy, pozostała kwota w wysokości (...) zł
    zostanie zapłacona przez Państwa do 31 maja 2020 r. Strony w związku z przesunięciem
    terminu zapłaty części ceny, ustaliły w umowie, iż z tego tytułu zapłacą Państwo Spółce
    określone wynagrodzenia. W przypadku wyboru przez Strony opcji płatności w formie
    kredytu kupieckiego, Spółka odroczyła termin płatności na określony dzień wskazany w
    podpisanej umowie. Oznacza to, że Spółka poprzez odroczenie terminu płatności przez
    czas tegoż odroczenia (zawartego w umowie sprzedaży nieruchomości) kredytuje
    Państwa. W praktyce, kredyt kupiecki jest odłożeniem zapłaty za otrzymane towary i usługi
    oraz za odroczenie terminu płatności. Będą Państwo uiszczali z tytułu odroczenia
    płatności dodatkowo na rzecz Spółki wynagrodzenie, tj. odsetki umowne wskazane w
    porozumieniu. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo m.in, że udzielony Państwu
    kredyt kupiecki stanowi umowę pożyczki w rozumieniu art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny. Udzielenie przez Sprzedającego odroczonego terminu płatności
    spłaty za już nabytą nieruchomość na rzecz Państwa w zamian za wynagrodzenie w
    postaci odsetek stanowi formę finansowania Państwa. Odsetki te stanowią formę
    wynagrodzenia charakterystyczną dla usług finansowych, takich jak kredyt czy pożyczka.
    W związku z tym podkreślić należy, że jakkolwiek Państwa zapytanie dotyczy
    opodatkowania udzielonego kredytu kupieckiego, który – jak wskazali Państwo w
    uzupełnieniu wniosku – stanowi umowę pożyczki podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności ustalenia wymaga kwestia czy
    transakcja ta podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta
    ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami w zakresie ustawy o podatku od
    towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności
    cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    W interpretacji indywidualnej z 28 marca 2025 r. Znak: 0114-KDIP4-3.4012.759.2024.4.KM,
    wydanej dla Państwa w zakresie podatku od towarów i usług, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej stwierdził, że „(...) W konsekwencji, odroczenie terminu płatności zwane w

    piśmiennictwie kredytem kupieckim w zamian za określone wynagrodzenie (odsetki)
    stanowi, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Usługi te mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w tym przepisie, zatem podlegają
    zwolnieniu od podatku.”
    A zatem, skoro udzielanie Państwu kredytu kupieckiego, który – jak wskazali Państwo w
    uzupełnieniu wniosku – stanowi umowę pożyczki jest czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie korzystającą ze zwolnienia
    od tego podatku, to w analizowanej sprawie ma zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie nie są Państwo zobowiązani do
    zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu udzielenia Państwu kredytu
    kupieckiego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska tylko w zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym
    podatku od towarów i usług, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja
    indywidualna z 28 marca 2025 r. Znak: 0114-KDIP4-3.4012.759.2024.4.KM.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.