Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.425.2025.7.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-07
Teza: Brak opodatkowania transakcja zbycia działek.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działki
nieruchomości-zbycie nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania transakcja zbycia działek.
    Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwania - pismem z 22 maja 2025 r. (data wpływu
    10 lipca 2025 r.) oraz z 10 lipca 2025 r. (data wpływu 10 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest wyłączną właścicielką niezabudowanej nieruchomości, dla której
    Sąd Rejonowy (...), prowadzi księgę wieczystą nr (...), dalej jako „Nieruchomość”).
    Nieruchomość jest objęta planem miejscowym, który umożliwia zabudowę (tereny
    zabudowy usługowej i przemysłowej zgodnie z uchwałą nr (...). Nieruchomość zajmuje
    powierzchnię ponad 15 hektarów. Działki wchodzące w skład Nieruchomości są
    oznaczone w ewidencji gruntów i budynków jako „łąki trwałe” (Ł) i „lasy” (L). W skład
    Nieruchomości wchodzi m.in. 8 działek: nr 1 (0,02 ha) oraz 2-8 (...) („Działki”), które
    powstały z podziału działki nr 9 oraz nr 10, na podstawie decyzji Burmistrza (...) z 2
    października 2024 r.
    Jak wskazano w decyzji podziałowej, działki nr 11 i nr 12 zostały przeznaczone na
    wewnętrzną drogę dojazdową, zgodnie z wymogiem przewidzianym w art. 93 ust. 3
    ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1145 ze zm.).
    Nieruchomość jest pozostałością rodzinnego majątku, w skład którego wchodziła
    przędzalnia wełny (zbombardowana we wrześniu 1939 r.) wraz z osiedlem robotniczym,
    pałacykiem wraz z parkiem i terenami niezabudowanymi.
    Wnioskodawczyni nabyła Nieruchomość w drodze spadkobrania, w tym na podstawie
    umowy zniesienia współwłasności i działu spadku z 26 sierpnia 1997 r., a także, w 1/54
    udziału we współwłasności, od matki na podstawie umowy darowizny z 1995 r.
    Informacyjnie należy wskazać, że w drodze spadku Wnioskodawczyni odziedziczyła
    również, wraz z matką oraz kuzynem mieszkającym w Anglii (współwłasność - nie doszło
    do działu spadku), drugą nieruchomość (...), która była zabudowana domami
    pracowniczymi oraz pałacykiem.
    W latach 2006-2010, działki wchodzące w skład tej nieruchomości były stopniowo
    sprzedawane przez współwłaścicieli (w tym Wnioskodawczynię) miastu (...), z inicjatywy
    miasta (...), w ramach 3-4 transakcji zawieranych na warunkach podawanych przez miasto
    (...). Tereny te były zabudowane osiedlem robotniczym (ok. 20 domów), w którym
    zamieszkiwali lokatorzy kwaterunkowi.
    Zabudowanych nieruchomości współwłaściciele wyzbyli się, żeby uniknąć
    odpowiedzialności za osoby tam zamieszkające; wówczas brak było możliwości
    rozwiązania tej sytuacji w sposób inny niż sprzedaż na rzecz miasta (...). To miasto (...)
    samo się zgłosiło i transakcje zostały przeprowadzone z inicjatywy miasta (...).
    Również z inicjatywy miasta (...), a konkretnie spółki (...) sp. z o.o., w 2014 r. doszło do
    sprzedaży działki nr 13 (wchodzącej wówczas w skład Nieruchomości), na potrzeby
    realizacji inwestycji wodociągowej.
    Działki wchodzące w skład Nieruchomości nie są, ani nie były wykorzystywane do
    prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawczynię. Spośród działek
    wchodzących w skład Nieruchomości, jedynie działka leśna o numerze 14 jest związana z
    prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą, przy czym działka ta nie
    jest objęta niniejszym wnioskiem (nie jest rozważana jej sprzedaż).
    W odniesieniu do Nieruchomości, nie były podejmowane z inicjatywy Wnioskodawczyni
    żadne działania mające na celu zwiększenie atrakcyjności terenu takie jak: uzbrojenie
    działki, wyposażenie w media, postawienie ogrodzenia, ubieganie się o wydanie decyzji o

    warunkach zabudowy, ubieganie się o wydanie decyzji o środowiskowych warunkach dla
    inwestycji, ubieganie się o wydanie decyzji o wydaniu pozwolenia na budowę, zmiana
    przeznaczenia nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Jak wskazano powyżej, z inicjatywy Wnioskodawczyni w 2024 r. dokonany został podział
    działek nr 9 oraz nr 10 (wchodzących w skład Nieruchomości) na 41 mniejszych działek. Z
    uwagi na znaczną powierzchnię Nieruchomości (ponad 15 ha), bez podziału wskazanych
    powyżej niektórych działek wchodzących w jej skład, sprzedaż mienia Wnioskodawczyni
    byłaby znacznie utrudniona lub być może wręcz niemożliwa.
    W 2024 r. nakładami Wnioskodawczyni, od strony (...) (droga krajowa nr ...), został
    wybudowany zjazd (na podstawie decyzji (...) Zarządu Dróg Wojewódzkich (...) z 4
    października 2022 r.). Za pomocą tego zjazdu działki nr 16 i nr 17 (wchodzące w skład
    Nieruchomości) uzyskały bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Wnioskodawczyni nie
    zaliczyła jakichkolwiek kosztów związanych z budową zjazdu do kosztów uzyskania
    przychodu ani też nie odliczała z tytułu wydatków poniesionych na zjazd podatku
    naliczonego.
    Poza opisanym wyżej podziałem oraz wykonaniem zjazdu, Wnioskodawczyni w żaden
    sposób nie wykorzystywała Nieruchomości (poza działką leśną o numerze 14, która jest
    związana z działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni i nie jest objęta niniejszym
    wnioskiem), ani nie poczyniła na niej żadnych inwestycji.
    W odniesieniu do Nieruchomości, ani jakichkolwiek innych nieruchomości,
    Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła żadnych działań o charakterze marketingowym.
    Wnioskodawczyni nie zamieszczała ogłoszeń w Internecie, które dotyczyły sprzedaży
    nieruchomości.
    Wnioskodawczyni nie była nigdy aktywna na rynku nieruchomości, tj. nie zatrudniała
    pracowników/podwykonawców zajmujących się w jej imieniu sprzedażą lub kupnem
    nieruchomości oraz nie posiadała biura sprzedaży nieruchomości. Co więcej,
    Wnioskodawczyni nie zatrudnia (oraz nie zatrudniała) pracowników trudniących się w jej
    imieniu zakupem lub sprzedażą nieruchomości, nie otworzyła biura sprzedaży
    nieruchomości, nie korzystała z usług doradców w zakresie reklamy i marketingu ani też
    żadnych innych doradców zewnętrznych ds. obrotu nieruchomościami, którzy mieliby
    pomagać w efektywnej sprzedaży nieruchomości, nie stworzyła biznesplanu dla
    działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Zainteresowany potencjalny nabywca Działek, jak również uprzednio Miasto (...),
    każdorazowo zgłaszali się do Wnioskodawczyni wyłącznie z własnej inicjatywy.
    Wnioskodawczyni nie zatrudniła pośredników w obrocie nieruchomościami.
    Nieruchomość nie wchodziła w skład gospodarstwa rolnego i nie była na niej prowadzona
    przez Wnioskodawczynię działalność rolnicza.
    Z przyszłym nabywcą nie zostanie zawarta umowa dzierżawy Działek. Wnioskodawczyni
    nie udzieliła ani nie planuje udzielić na rzecz nabywcy Działek jakichkolwiek
    pełnomocnictw.
    Wnioskodawczyni nie wykorzystuje ani nie wykorzystywała Działek (ani Nieruchomości -
    poza działką nr 14) w prowadzonej działalności gospodarczej, w tym również na cele
    czynności zwolnionych z podatku od towarów i usług.
    Istotne okoliczności dotyczące Wnioskodawczyni.
    Wnioskodawczyni posiada, zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.),
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawczyni
    prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości.

    Wnioskodawczyni nie prowadzi i nie prowadziła nigdy działalności gospodarczej w
    zakresie nabywania i odsprzedaży nieruchomości, świadczenia usług deweloperskich ani
    pośrednictwa w handlu nieruchomościami.
    W trakcie dotychczasowego życia Wnioskodawczyni (na moment składania wniosku
    Wnioskodawczyni ma 73 lata), nabyła następujące nieruchomości:
    1) W 1994 r. wspólnie z mężem zakupiono segment (...), w którym Wnioskodawczyni
      zamieszkuje do dziś.
    2) W latach 2005-2006 kupno działek (...); nieruchomość pozostaje własnością
      Wnioskodawczyni, nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej,
      na moment składania wniosku nie ma intencji sprzedaży tej nieruchomości.
    3) W 2008 r. kupno lokalu mieszkalnego (...), lokal został sprzedany w 2018 r. za cenę
      poniżej ceny zakupu.
    4) W 2011 r. kupno mieszkania (...), nieruchomość pozostaje własnością
      Wnioskodawczyni, nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej,
      na moment składania wniosku nie ma intencji sprzedaży tej nieruchomości.
    5) W 2013 r. kupno lokalu mieszkalnego (...); lokal został sprzedany w 2018 r. za cenę
      poniżej ceny zakupu.
    6) W 2018 r. kupno niezabudowanej nieruchomości na dom wakacyjny (...); nieruchomość
      pozostaje własnością Wnioskodawczyni, nie jest wykorzystywana do prowadzenia
      działalności gospodarczej, na moment składania wniosku nie ma intencji sprzedaży tej
      nieruchomości.
    7) W 2019 r. kupno lokalu (...) (którego wcześniej Wnioskodawczyni była
      współwłaścicielką, patrz niżej). Lokal został włączony do prowadzonej przez
      Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.
    8) W 2019 r. zakup połowy nieruchomości (zabudowanej działki) przy ulicy (...). Po
      remoncie, w 2021 r., nieruchomość została przekazana dzieciom Wnioskodawczyni.
    Dodatkowo, oprócz Nieruchomości i wspominanej wcześniej drugiej nieruchomości
    (zabudowanej) w (...), która została już zbyta, Wnioskodawczyni odziedziczyła następujący
    majątek (poniższe zestawienie obejmuje również kwestie związane z podziałem
    współwłasności odziedziczonego majątku):
    1) Wraz z kilkunastoma innymi osobami Wnioskodawczyni była współużytkownikiem
      wieczystym nieruchomości zabudowanych położonych przy ul. (...) oraz przy ul. (...)
      oraz współwłaścicielem znajdujących się na nich budynków (na podstawie spadku z
      2001 r. po wuju oraz spadku z 2011 r. po matce), przy czym w 2012 r. doszło do
      zawarcia umowy częściowego działu spadku i częściowego zniesienia wspólności praw,
      na skutek czego Wnioskodawczyni pozostała (1 z 6) współużytkownikiem wieczystym
      gruntu oraz współwłaścicielem budynków wyłącznie przy ul. (...).
    2) W 2018 r. zawarta została umowa zniesienia wspólności praw dotycząca
      nieruchomości przy ul. (...), efektem której Wnioskodawczyni stała się - w zakresie
      związanym z podziałem tej współwłasności (będącej konsekwencją umowy opisanej w
      pkt 1 powyżej) - wyłącznym użytkownikiem wieczystym i właścicielem budynku
      (wyodrębnionych lokali mieszkalnych), poza lokalem nr x i lokalem nr y, wraz z
      prawami z nimi związanymi, co nastąpiło za dopłatą ze strony Wnioskodawczyni. Jak
      wskazano powyżej, rok później doszło do odsprzedaży lokalu nr y na rzecz
      Wnioskodawczyni, z inicjatywy jego ówczesnego właściciela (kuzyna
      Wnioskodawczyni), który nabył ten lokal w ramach podziału współwłasności.
      Nieruchomości przy ul. (...) są wykorzystywane przez Wnioskodawczynię do
      prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na wynajmie.

    3) Wnioskodawczyni odziedziczyła również nieruchomość przy ul. (...). W latach 2006-2014
      dokonała 8 transakcji sprzedaży mieszkań na rzecz zamieszkujących w tych
      mieszkaniach lokatorów, poniżej cen rynkowych, transakcje zostały zainicjowane przez
      lokatorów. Wnioskodawczyni pozostały z tego spadku jeszcze 2 mieszkania, które są
      wykorzystywane do działalności gospodarczej polegającej na wynajmie.
    4) Wnioskodawczyni odziedziczyła jeszcze mieszkanie po wuju (przy ul. ...), które zostało
      sprzedane w 2005 r.
    5) Wnioskodawczyni odziedziczyła ponadto wraz z innymi spadkobiercami kamienicę przy
      ul. (...). W 2005 r., bezpośrednio po zwrocie nieruchomości (nieruchomość przejęta na
      mocy tzw. dekretu Bieruta), Wnioskodawczyni wraz ze spadkobiercami sprzedała
      kamienicę (kamienica była w stanie ruiny).
    Jak wskazano powyżej, Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    wynajmie lokali zlokalizowanych w (...).
    Na dzień składania wniosku o wydanie interpretacji, Wnioskodawczyni nie zamierza
    sprzedawać opisanych powyżej nieruchomości.
    Wnioskodawczyni dopuszcza przy tym, że jeżeli samodzielnie zgłosi się do niej kupiec
    oferujący zadowalającą cenę, a będą jej potrzebne środki pieniężne, to może rozważyć
    sprzedaż działek wchodzących w skład Nieruchomości, w tym również innych niż Działki.
    Wnioskodawczyni nie ma obecnie zamiaru sprzedawać przy tym wszystkich działek
    wchodzących w skład Nieruchomości, traktuje jako swoją rezerwę majątkową. Decyzję o
    sprzedaży może podjąć w szczególności w przypadku wystąpienia nagłych,
    niespodziewanych sytuacji, takich jak np. choroba w rodzinie.
    Decyzję o sprzedaży Działek Wnioskodawczyni podjęła w ciągu ostatniego roku, kiedy to
    nabywca złożył ofertę nabycia Działek. Nabywca sam odszukał Wnioskodawcę oraz złożył
    ofertę.
    Wnioskodawczyni wskazuje, że nie jest wykluczona sytuacja, w której nabywca Działek
    ostatecznie złoży ofertę na zakup innych działek niż Działki (przykładowo, działek
    położonych w innej części Nieruchomości).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    1) Działki, objęte pytaniami nr 1 i nr 2, będące przedmiotem planowanego zbycia, to
      działka nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, wszystkie działki z obrębu (...)
      Jeżeli potencjalny nabywca, z którym są obecnie prowadzone rozmowy, złoży ofertę na
      zakup innych działek niż wymienione wyżej wprost lub większej liczby działek (ale
      działek z tej samej nieruchomości, działek objętych tą samą księgą wieczystą), to
      sprzedaż nastąpi z uwzględnieniem woli potencjalnego nabywcy i może obejmować
      działki o innych numerach lub w większej liczbie (przy czym należy powtórzyć z tej
      samej nieruchomości) niż wskazane szczegółowo wyżej. Nie można w pełni wykluczyć
      takiego scenariusza.
      Niezależnie od tego, czy ostatecznym przedmiotem transakcji będą działki
      szczegółowo wymienione powyżej, czy też inne działki znajdujące się w obrębie tej
      samej nieruchomości, co działki wymienione powyżej, okoliczności dotyczące tych
      działek i opisane w opisie zdarzenia przyszłego pozostają takie same (patrz pkt 2-13
      poniżej).
    2) Wszystkie działki mające być przedmiotem sprzedaży, leżą odłogiem, stanowią majątek
      Wnioskodawczyni, który traktuje ona jako zabezpieczenia na przyszłość możliwości
      ewentualnej sprzedaży. Wszystkie działki nie są wykorzystywane w żaden sposób,
      stanowią odziedziczony przez Wnioskodawczynię majątek. Na wszystkich działkach,
      które mają być przedmiotem sprzedaży, Wnioskodawczyni nie prowadziła działalności
      gospodarczej.

      Powyższy opis zdarzenia przyszłego obejmuje w równym stopniu (tzn. okoliczności
      używania są takie same) również działki inne niż wymienione wprost w pkt 1 powyżej,
      a które mogą stanowić przedmiot sprzedaży na rzecz potencjalnego nabywcy, z
      którym są obecnie prowadzone rozmowy.
    3) Na pytanie, czy którakolwiek z działek mających być przedmiotem zbycia była/będzie
      do dnia zbycia udostępniana innym osobom, na podstawie umów cywilnoprawnych
      (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa - jaka), podała Pani, że nie. Żadna z działek
      mających być przedmiotem zbycia nie była i nie będzie do dnia zbycia udostępniana
      innym osobom na podstawie umów cywilnoprawnych.
    4) Obecnie planowana transakcja przewiduje sprzedaż 8 działek wymienionych w pkt 1
      na rzecz jednego nabywcy. Planowana sprzedaż ma nastąpić w ramach jednej
      transakcji. Jak wskazano w pkt 1, jeżeli potencjalny nabywca, z którym są obecnie
      prowadzone rozmowy, złoży ofertę na zakup innych działek niż wymienione wprost w
      pkt 1 lub większej ich liczby (ale działek z tej samej nieruchomości, objętych tą samą
      księgą wieczystą), to sprzedaż nastąpi z uwzględnieniem woli potencjalnego nabywcy i
      może obejmować działki o innych numerach lub w większej liczbie (przy czym należy
      powtórzyć z tej samej nieruchomości) niż wskazane szczegółowo wyżej.
      Umowa sprzedaży działek nie będzie przewidywała żadnych szczegółowych warunków
      sprzedaży. Cena zostanie zapłacona na rzecz Wnioskodawczyni gotówką lub
      przelewem, umowa zostanie sporządzona w formie aktu notarialnego. Na
      Wnioskodawczynię nie zostaną nałożone żadne szczegółowe obowiązki związane
      przykładowo z przygotowaniem działek do zamierzeń potencjalnego nabywcy (które
      nie są Wnioskodawczyni znane).
      Należy przy tym wskazać (w odniesieniu do pyt. 3 i 4), że nabywcy zgłaszają się do
      Wnioskodawczyni sami. Jeżeli transakcja sprzedaży działek, która jest obecnie
      rozpatrywana, nie dojdzie do skutku, to w przypadku innej transakcji dotyczącej
      działek może być jeden nabywca, może być również więcej niż jeden nabywca - jest to
      przyszłość, której Wnioskodawczyni nie może przewidzieć. Wnioskodawczyni
      wskazuje, że warunki takich transakcji będą jednak takie same jak w przypadku
      transakcji rozpatrywanej z obecnym potencjalnym nabywcą, tj. taka umowa (umowy)
      nie będzie przewidywała żadnych szczególnych warunków sprzedaży. Cena zostanie
      zapłacona na rzecz Wnioskodawczyni gotówką lub przelewem, umowa zostanie
      sporządzona w formie aktu notarialnego. Na Wnioskodawczynię nie zostaną nałożone
      żadne szczególne obowiązki związane przykładowo z przygotowaniem działek do
      zamierzeń potencjalnego nabywcy.
    5) Na pytanie, czy udzieliła/udzieli Pani innemu podmiotowi, np. developerowi prawa do
      dysponowania nieruchomością na cele budowlane (jeżeli tak należało wskazać
      konkretnie zakres tego prawa i których działek to dotyczy), podała Pani, że nie udzieliła
      i nie udzieli.
    6) Wnioskodawczyni nie udzieliła i nie udzieli innej osobie/innemu podmiotowi
      pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w
      imieniu Wnioskodawczyni w związku z transakcją sprzedażą działek.
    7) W odpowiedzi na pytanie, czy przed sprzedażą działek będzie Pani zawierała umowy
      przedwstępne sprzedaży (jeżeli tak, to czy będą zawierały warunki, od spełnienia
      których będzie uzależniona przyszła sprzedaż), wskazała Pani, że na ten moment
      Wnioskodawczyni nie zawarła żadnej umowy przedwstępnej. Nie można wykluczyć, że
      taka umowa zostanie zawarta, jeżeli potencjalny nabywca wyrazi takie żądanie.
      Umowa przedwstępna stanowi standardowy mechanizm mający zabezpieczyć
      zobowiązania obu stron planowanej transakcji do zawarcia właściwej umowy
      przenoszącej własność.
      Umowa przedwstępna nie będzie jednak przewidywać udzielenia pełnomocnictwa
      nabywcy, zawarcia umowy cywilnoprawnej (np. najmu) dotyczącej sprzedawanych

      działek, ani uzależniać transakcji sprzedaży od spełnienia warunków w rodzaju zmiany
      przeznaczenia gruntu w planie miejscowym czy uzbrojenia działek.
    8) Z tytułu dotychczasowej sprzedaży nieruchomości, nie była Pani zarejestrowanym,
      czynnym podatnikiem podatku VAT.
    9) Sprzedaż działek objętych pytaniem nr 3 będzie dokonywana na tożsamych warunkach
      jak w zakresie działek objętych pytaniem nr 1 i nr 2, wskazanych w pkt 1 powyżej (w
      związku z obecnie planowaną transakcją). Jedyna istotna różnica może polegać innej
            2cenie za m, może też być więcej niż jeden nabywca.
    Pytania
    1) Czy planowana transakcja zbycia Działek (lub działek położonych na Nieruchomości im
      odpowiadających) będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2) Czy sprzedaż innych, niż Działki, działek wchodzących w skład Nieruchomości, będzie
      podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (wniosek nie obejmuje działki
      nr 14)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, planowana transakcja zbycia Działek (lub działek im
    odpowiadających) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    (pytanie nr 1).
    W ocenie Wnioskodawczyni sprzedaż innych, niż Działki, działek wchodzących w skład
    Nieruchomości, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    (pytanie nr 3).
    Odnośnie do pytania nr 1 i nr 3:
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w okolicznościach opisanych we wniosku, sprzedaż
    przedmiotowych Działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług (VAT) z uwagi na fakt, że planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż będzie
    związana ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawczyni nie będzie
    działać w ramach tej sprzedaży w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT - Wnioskodawczyni dokona sprzedaży jako osoba
    prywatna. Tego rodzaju sprzedaż nie może sama z siebie być uznana za prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Co do zasady sprzedaż nieruchomości może stanowić dostawę towarów w myśl przepisów
    ustawy o VAT, przy czym aby dana czynność była opodatkowana podatkiem VAT, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem uznać, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do
    czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, z definicji podatników podatku od towarów i usług należy wykluczyć podmioty,
    które dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Również
    dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych
    czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność

    w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej
    aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną może być m.in. nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności,
    a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Wobec powyższego istotne jest, czy sprzedający w celu dokonania sprzedaży gruntów
    podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, co skutkowałoby
    koniecznością uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą, a więc za podatnika VAT. Dodatkowo należy wskazać, że działalność
    gospodarcza powinna cechować się stałością (ciągłością), powtarzalnością i niezależnością
    jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.
    Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z
    prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej
    również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Kwestia opodatkowania VAT sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne
    nieprowadzące działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami była
    przedmiotem rozważań orzecznictwa i doktryny prawa podatkowego. Analiza praktyki
    organów podatkowych oraz orzeczeń sądów administracyjnych pozwala w konkretnym
    przypadku na przeprowadzenie swoistego „testu” tego, czy dana osoba fizyczna
    sprzedając grunt działa jako podatnik VAT, czy też dysponuje majątkiem prywatnym w
    ramach wykonywania przysługującego jej prawa własności.
    W tym zakresie należy przede wszystkim odnieść się do istotnych orzeczeń Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”, „Trybunał”) z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuc i
    Halina Jeziorska-Kuc przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-1820), w
    których TSUE zakreślił istotne ramy interpretacyjne dla oceny, kiedy sprzedaż
    nieruchomości przez osobę fizyczną należy kwalifikować jako dokonaną w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. TSUE wskazał w szczególności, że zgodnie z
    utrwalonym orzecznictwem, zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi
    wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu
    dochodu przez podatnika w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy VAT, jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Takie
    transakcje nie stanowią zaś same z siebie działalności gospodarczej w rozumieniu
    Dyrektywy VAT. Trybunał podkreślił, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność
    rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy VAT,
    kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym tej osoby. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą

    stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które
    znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy VAT, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą.
    Podobnie - zdaniem TSUE - nie przesądza o tym okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym sprzedającego. Inaczej jest,
    jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    Dyrektywy VAT - wówczas należy uznać taką osobę za podmiot prowadzący „działalność
    gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości
    dodanej.
    Dodatkowo, należy zwrócić uwagę, że pojęcie „majątku prywatnego” nie zostało
    zdefiniowane w Ustawie o VAT, ale wynika z wykładni art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT. Zasadne
    przy tym jest odwołanie się do treści jednego z orzeczeń TSUE (w sprawie C-291/92
    Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży
    przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. Trybunał podkreślił, że majątek prywatny, to aktywa które nie są
    przeznaczone ani wykorzystywane dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    W konsekwencji, uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa
    jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim
    działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Polskie sądy wydały szereg orzeczeń, w których (opierając się na ocenie TSUE) podjęto
    próbę określenia mniej lub bardziej szczegółowych kryteriów pozwalających odróżnić
    działalność gospodarczą od zwykłego wykonywania prawa własności.
    Szeroko w tym zakresie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18
    października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), w którym stwierdził, że: „Wykonanie danej
    czynności jednorazowo (w przypadku sprzedaży działki budowlanej lub przeznaczonej pod
    zabudowę), jednakże w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w
    sposób częstotliwy, nie przesądza automatycznie, że z tego tylko powodu dany podmiot
    staje się podatnikiem VAT. Konieczne bowiem jest ustalenie, że w odniesieniu do tej
    czynności występował on w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki
    podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo
    własności w stosunku to tego gruntu. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna, sprzedając działki
    budowlane, działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec), wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i
    wykazany obiektywnymi dowodami zamiar ich kontynuacji), a w konsekwencji
    zorganizowaną; przesłanka „stałości” działalności gospodarczej wynika z porównania art. 9
    z art. 12 dyrektywy 2006/112/WE, gdyż skoro art. 12 wprowadza, jako zasadę szczególną,
    możliwość uznania za podatnika także podmiotów wykonujących działalność gospodarczą
    w sposób sporadyczny (okazjonalny), to oznacza, że zasadą ogólną jest, że działalność
    gospodarcza musiała być wykonywana w sposób niesporadyczny (stały). Nie jest
    działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty
    w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz do spożytkowania w celach prywatnych.
    Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia
    między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem

    opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Okoliczność, że
    przed sprzedażą zainteresowana dokonała podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich
    przychodów. Całość powyższych elementów bowiem może odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego. Fakt podjęcia, np. takich czynności jak
    uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte
    w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej
    aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności
    sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji
    zorganizowaną”.
    W innym wyroku skład orzekający wskazał, że charakterystyczną cechą handlowca jest
    nabywanie nowych towarów w miejsce tych, które sprzeda. Tylko pod tym warunkiem
    sprzedaż może przekształcić się w działalność handlową i stanowić źródło utrzymania w
    dłuższej perspektywie pozwalającej przyjąć, że działalność handlowa jest wykonywana w
    sposób stały i systematyczny (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 14
    czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 174/18).
    Dodatkowo, sądy zauważają, że od zawodowego handlowca nieruchomościami należałby
    oczekiwać np. profesjonalnie przygotowanej strony internetowej prezentującej oferowane
    do sprzedaży nieruchomości, a nie zlecanie sprzedaży pośrednikowi lub poszukiwanie
    nabywców przez „pocztę pantoflową”.
    W świetle powyższego, przy ocenie charakteru działalności osoby sprzedającej
    nieruchomość należy uwzględniać całokształt czynności podejmowanych na
    poszczególnych etapach aktywności sprzedającego. Należy przede wszystkim mieć na
    uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza
    standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna
    sprzedając działki budowlane, działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową
    działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność
    tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną, (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę,
    jego uzbrojenie, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu
    (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, itd.).
    Przy czym, jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, na tego rodzaju aktywność
    handlową wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich (wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 6 lipca 2018 r., sygn. akt I FSK 1986/16).
    W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni co prawda prowadzi działalność
    gospodarczą, ale niezwiązaną z Działkami (i Nieruchomością), przy czym ta działalność
    gospodarcza polega na wynajmie lokali, a nie na obrocie nieruchomościami.
    Wnioskodawczyni nabyła Nieruchomość w drodze spadku. Wnioskodawczyni nie ulepszała
    Działek (dokonano jedynie podziału Nieruchomości), nie czyniła na nich inwestycji
    (zrealizowany zjazd miał na celu zapewnienie części działek położonych na Nieruchomości
    dostępu do drogi publicznej - drogi krajowej). Wnioskodawczyni w żaden sposób nie
    poszukuje nabywców, nie prowadzi jakichkolwiek działań o charakterze marketingowym.
    Wnioskodawczyni nie korzysta z pomocy profesjonalistów w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Transakcje sprzedaży nieruchomości należących do Wnioskodawczyni,
    które miały miejsce w przeszłości, występowały sporadycznie w przeszło 30-letnim
    okresie. Ostatnie transakcje sprzedaży nieruchomości przy udziale Wnioskodawczyni
    miały miejsce na początku 2018 r., przy czym owe transakcje nie miały charakteru
    zarobkowego (była to sprzedaż na rzecz członka rodziny i nastąpiła poniżej ceny zakupu).

    Należy również wskazać, że Działki ani Nieruchomość nie były przedmiotem najmu ani
    dzierżawy. Wnioskodawczyni nie planuje również udzielać na rzecz nabywców
    pełnomocnictw.
    Zdaniem Wnioskodawczyni jej działania, poczynając od momentu nabycia Nieruchomości
    (w drodze działu spadku, co miało miejsce 28 lat temu), do momentu ich przyszłej
    sprzedaży, nie spełniają znamion zorganizowanej działalności. Nie ma mowy o
    zorganizowanym, profesjonalnym i ciągłym prowadzeniu działalności gospodarczej w
    zakresie obrotu nieruchomościami.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż przedmiotowych działek jest wykonywana w formie
    zarządu majątku prywatnego i nie jest zatem wykonywaniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Z uwagi na powyższe, taka działalność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, z uwagi na brak możliwości przypisania Wnioskodawczyni w tym zakresie statusu
    podatnika VAT.
    Analogiczną ocenę należy zastosować w odniesieniu do pytania nr 3, tj. ewentualnego
    zdarzenia przyszłego, w ramach którego Wnioskodawczyni dokonałaby w przyszłości
    sprzedaży innych działek wchodzących w skład Nieruchomości, aniżeli Działki.
    Wnioskodawczyni dopuszcza bowiem, że jeżeli samodzielnie zgłosi się do niej kupiec
    oferujący zadowalającą cenę, a będą jej potrzebne środki pieniężne, to może rozważyć
    sprzedaż działek wchodzących w skład Nieruchomości, innych niż Działki. Również w
    stosunku do takich nieruchomości Wnioskodawczyni nie planuje prowadzić akcji
    reklamowej, uzyskiwać pozwoleń na budowę, dążyć do zmiany obowiązującego planu
    miejscowego, uzbrajać działki, itp. (tj. jej zachowanie będzie identyczne jak w stosunku do
    Działek). Prowadzi to do wniosku, że taka ewentualna sprzedaż również nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudzień 2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
      wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od

    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że jest Pani właścicielką niezabudowanej
    nieruchomości składającej się z 8 działek nr 1 oraz nr 2-8 , które powstały z podziału
    działki nr 9 oraz nr 10. Nabyła Pani Nieruchomość w drodze spadku, w tym na podstawie
    umowy zniesienia współwłasności i działu spadku w 1997 r., a także w 1/54 udziału we
    współwłasności od matki na podstawie umowy darowizny z 1995 r. W drodze spadku
    nabyła Pani również na współwłasność drugą nieruchomość zabudowaną. W latach 2006-
    2010, działki wchodzące w skład tej nieruchomości były stopniowo sprzedawane przez
    współwłaścicieli (w tym Panią) z inicjatywy miasta. Również z inicjatywy miasta, w 2014 r.
    doszło do sprzedaży działki nr 13 (wchodzącej wówczas w skład Nieruchomości), na
    potrzeby realizacji inwestycji wodociągowej. Działki wchodzące w skład Nieruchomości
    (poza działką nr 14, która nie jest objęte wnioskiem) nie są, ani nie były wykorzystywane
    do prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej. W odniesieniu do Nieruchomości,
    nie były podejmowane z Pani inicjatywy żadne działania mające na celu zwiększenie
    atrakcyjności terenu takie jak uzbrojenie działki, wyposażenie w media, postawienie
    ogrodzenia, ubieganie się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ubieganie się o
    wydanie decyzji o środowiskowych warunkach dla inwestycji, ubieganie się o wydanie
    decyzji o wydaniu pozwolenia na budowę, zmiana przeznaczenia nieruchomości w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W 2024 r. z Pani inicjatywy
    dokonany został podział działek nr 9 oraz nr 10 (wchodzących w skład Nieruchomości) na
    41 mniejszych działek oraz został wybudowany zjazd do działki nr 16 i nr 17. Poza
    podziałem oraz wykonaniem zjazdu, w żaden sposób nie wykorzystywała Pani
    Nieruchomości (poza działką leśną o numerze 14) ani nie dokonywała na niej żadnych
    inwestycji. W odniesieniu do Nieruchomości, ani jakichkolwiek innych nieruchomości,
    nigdy nie prowadziła Pani żadnych działań o charakterze marketingowym, nie
    zamieszczała Pani ogłoszeń w Internecie, które dotyczyły sprzedaży nieruchomości. Nie
    była Pani nigdy aktywna na rynku nieruchomości, tj. nie zatrudniała pracowników

    /podwykonawców zajmujących się w jej imieniu sprzedażą lub kupnem nieruchomości
    oraz nie posiadała biura sprzedaży nieruchomości. Nie zatrudnia (oraz nie zatrudniała)
    Pani pracowników trudniących się w Pani imieniu zakupem lub sprzedażą nieruchomości,
    nie otworzyła Pani biura sprzedaży nieruchomości, nie korzystała z usług doradców w
    zakresie reklamy i marketingu ani też żadnych innych doradców zewnętrznych ds. obrotu
    nieruchomościami, którzy mieliby pomagać w efektywnej sprzedaży nieruchomości.
    Potencjalni nabywcy Działek, jak również uprzednio miasto, każdorazowo zgłaszali się do
    Pani wyłącznie z własnej inicjatywy. Z przyszłym nabywcą nie zostanie zawarta umowa
    dzierżawy Działek. Nie udzieliła ani nie planuje Pani udzielić na rzecz nabywcy Działek
    jakichkolwiek pełnomocnictw. Jest Pani jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości. Nie prowadzi
    i nie prowadziła Pani nigdy działalności gospodarczej w zakresie nabywania i odsprzedaży
    nieruchomości, świadczenia usług deweloperskich ani pośrednictwa w handlu
    nieruchomościami. Działki, będące przedmiotem planowanego zbycia, to działka nr: 1, 2,
    3, 4, 5, 6, 7, 8. Jeżeli potencjalny nabywca, złoży ofertę na zakup innych działek lub
    większej liczby działek (ale działek z tej samej nieruchomości), to sprzedaż może
    obejmować działki o innych numerach lub w większej liczbie (ramach tej samej
    nieruchomości), a okoliczności dotyczące tych działek opisane w zdarzeniu przyszłym
    pozostają takie same. Wszystkie działki nie są wykorzystywane w żaden sposób, stanowią
    odziedziczony przez Panią majątek. Żadna z działek mających być przedmiotem zbycia nie
    była i nie będzie do dnia zbycia udostępniana innym osobom na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Umowa sprzedaży działek nie będzie przewidywała żadnych
    szczegółowych warunków sprzedaży. Nie zostaną nałożone na Panią żadne szczegółowe
    obowiązki związane przykładowo z przygotowaniem działek do zamierzeń potencjalnego
    nabywcy. Jeżeli transakcja sprzedaży działek, która jest obecnie rozpatrywana, nie dojdzie
    do skutku, to w przypadku innej transakcji dotyczącej działek może być jeden nabywca,
    może być również więcej niż jeden nabywca. Warunki takich transakcji będą jednak takie
    same jak w przypadku transakcji rozpatrywanej z obecnym potencjalnym nabywcą. Nie
    udzieliła i nie udzieli Pani innej osobie/innemu podmiotowi pełnomocnictwa lub
    jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pani imieniu w związku z
    transakcją sprzedażą działek.
    Pani wątpliwości dotyczą tego, czy planowana transakcja zbycia Działek (lub działek
    położonych na Nieruchomości im odpowiadających) oraz sprzedaż innych niż Działki,
    działek wchodzących w skład Nieruchomości, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług. Przy czym warunki transakcji będą tożsame do opisanych we wniosku.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek, istotne jest, czy w celu
    dokonania ich sprzedaży podejmowała/podejmie Pani aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby
    to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług. Zwykłe
    nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich
    transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-

    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    W rozpatrywanej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie podejmowała
    /podejmie Pani w odniesieniu do działek powstałych z podziału działki nr 9 oraz nr 10
    przed ich sprzedażą i ustalić, czy w odniesieniu do tych czynności zostaną spełnione
    przesłanki pozwalające na uznanie Pani za podatnika podatku od towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady, osoby fizyczne, które dokonują
    transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników
    VAT.

    Znaczenie dla rozpatrywanej sprawy ma więc całokształt działań jakie podejmowała Pani i
    będzie podejmować w odniesieniu do nieruchomości przez cały okres posiadania. Z
    przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zauważyć
    należy, że działki z której zostały wydzielone działki mające być przedmiotem sprzedaży,
    nie zostały nabyte przez Panią w celu dalszej odsprzedaży. Działki zostały nabyte w drodze
    spadku, w tym na podstawie umowy zniesienia współwłasności i działu spadku, a części
    udziału we współwłasności na podstawie umowy darowizny. Istotne jest również to, że
    działki wchodzące w skład Nieruchomości (poza działką nr 14, która nie jest objęte
    wnioskiem) nie są, ani nie były wykorzystywane do prowadzenia przez Panią działalności
    gospodarczej. Ponadto nie podejmowała Pani żadnych działania mających na celu
    zwiększenie atrakcyjności nieruchomości takich jak uzbrojenie terenu, wyposażenie w
    media, postawienie ogrodzenia. Nie ubiegała się Pani o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy, decyzji o pozwoleniu na budowę, zmianę przeznaczenia nieruchomości w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Poza podziałem nieruchomości
    oraz wykonaniem zjazdu, w żaden sposób nie wykorzystywała Pani Nieruchomości (oprócz
    działki leśnej nr 14, która nie jest objęta treścią wniosku) ani nie dokonywała na niej
    żadnych inwestycji. Nigdy nie prowadziła Pani żadnych działań o charakterze
    marketingowym, nie zatrudniała pracowników/podwykonawców zajmujących się w Pani
    imieniu sprzedażą lub kupnem nieruchomości. Żadna z działek mających być
    przedmiotem zbycia nie była i nie będzie do dnia zbycia udostępniana innym osobom na
    podstawie umów cywilnoprawnych. Umowa sprzedaży działek nie będzie przewidywała
    żadnych szczegółowych warunków sprzedaży. Nie udzieliła i nie udzieli Pani innej osobie
    /innemu podmiotowi pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego
    do działania w Pani imieniu w związku z transakcją sprzedażą działek.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    działek nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że ich sprzedaż wypełni
    przesłanki działalności gospodarczej. Nie podejmowała/podjęła Pani takich aktywnych
    działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków
    w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności
    przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach
    zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym
    wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Czynności podejmowane przez Panią nie wykraczają poza zakres zarządu majątkiem
    prywatnym i nie będą stanowiły działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami. W przypadku zbycia opisanych działek nie dokonywała/nie będzie Pani
    dokonywała czynności typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami,
    wykonywanych przez handlowców. Brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności przesądza o tym, że zbycie przez Panią
    ww. działek nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    A zatem planowana transakcja sprzedaży działek (lub działek położonych na
    Nieruchomości im odpowiadających) oraz sprzedaż innych niż działki, działek
    wchodzących w skład Nieruchomości, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Dokonując sprzedaży ww. działek będzie Pani korzystać z
    przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, a dostawę tych działek cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działek, należało
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.