Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-831/11-9/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-03-22
Teza: Otrzymanie części należności (zaliczki) przed wykonaniem usługi Wnioskodawca winien udokumentować fakturą zaliczkową nie później niż siódmego dnia od dnia otrzymania części należności od nabywcy. Natomiast w odniesieniu do pozostałej części należnej kwoty, którą Wnioskodawca otrzyma po wykonaniu usługi, winna być wystawiona faktura końcowa na zasadach określonych w § 5 i 7 -9 w związku § 26 rozporządzenia, nie później niż siódmego dnia od dnia wykonania usługi. Faktura ta, winna być wystawiona na pozostającą do zapłaty kwotę wynagrodzenia za usługę oraz zawierać informację o otrzymanej wcześniej zaliczce.
Słowa kluczowe: faktura-faktura zaliczkowa; targi; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o .o. przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2011 r. (data wpływu 6 grudnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 1 marca 2012 r. (data wpływu 5 marca 2012 r.) oraz pismem według daty wpływu z dnia 19 marca 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca świadczenia, momentu powstania obowiązku podatkowego, sposobu wystawienia faktury zaliczkowej w przypadku świadczenia kompleksowej usługi organizacji stoiska targowego na rzecz zagranicznego podatnika - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2011 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca świadczenia, momentu powstania obowiązku podatkowego, sposobu wystawienia faktury zaliczkowej w przypadku świadczenia kompleksowej usługi organizacji stoiska targowego na rzecz polskiego podatnika oraz zagranicznego podatnika, jak również w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu importu usługi wynajmu powierzchni wystawienniczej.

W pismach stanowiących uzupełnienie wniosku doprecyzowano opis zdarzenia przyszłego, własne stanowisko, pełnomocnictwo i brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Działalność Wnioskodawcy obejmuje między innymi usługi organizacji targów i wystaw. Usługi te są świadczone na rzecz podatników polskich jak i zagranicznych, zarówno z Unii Europejskiej jak i spoza Unii.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca w miesiącu maju 2012 r. będzie organizatorem targów w Czechach. Prace przygotowawcze trwają kilka miesięcy. W toku tego procesu, Spółka pozyskuje od kontrahentów obowiązkowe zaliczki tytułem wynajmu powierzchni wystawienniczej, czasem i innych usług targowych. Wnioskodawca będzie świadczył kompleksowe usługi obejmujące: udostępnienie powierzchni wystawienniczej wraz z zabudową lub bez niej, w zależności od potrzeb klienta, obsługę techniczną doprowadzenia mediów, obsługę hostess, udostępnianie wyposażenia stoisk, ochronę fizyczną, wpis do katalogu wydawanego przez organizatora targów, reklamę w katalogu targowym, opłatę rejestracyjną pobieraną za udział w targach (jej uiszczenie warunkuje otrzymanie przepustki umożliwiającej wstęp na teren targów), dodatkowe usługi techniczne. W zależności od okoliczności, przedsiębiorcy nabywać będą od Wnioskodawcy wszystkie ww. usługi, lub tylko niektóre z nich.

W ofercie sprzedaży Wnioskodawca posiadać będzie różne pakiety, które obejmować będą związane z targami i zestawione w różnych konfiguracjach usługi. Sprzedaż biletów zostanie zlecona firmie czeskiej. Wnioskodawca otrzyma wynagrodzenie w postaci prowizji, które będzie skalkulowane w odpowiedniej proporcji od przychodów uzyskanych przez czeską firmę. Na kwotę prowizji Organizator – polski podatnik – wystawi fakturę NP., przenosząc tym samym obowiązek podatkowy z tytułu VAT na podatnika czeskiego. W związku z realizacją organizacji targów Wnioskodawca dokona jako podatnik VAT-UE zakupu w Czechach od podatnika VAT-UE powierzchni wystawienniczej w Czechach na czas trwania wystawy. Zakupy w Czechach będą stanowiły import usług z obowiązkiem samoobliczenia VAT (podatek należny jest równy podatkowi naliczonemu) zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

W pismach stanowiących uzupełnienie wniosku, Zainteresowany wskazał, że jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Powierzchnia wystawiennicza w Czechach będzie nabyta przez Wnioskodawcę od podmiotu, który nie ma siedziby działalności kraju i nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Podmiot czeski nie jest zarejestrowany w Polsce.

Podatnik zagraniczny, na rzecz którego Wnioskodawca planuje świadczyć kompleksową usługę organizacji stoiska targowego, spełnia definicję podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Jak opodatkować kompleksową usługę organizacji stoiska targowego na rzecz zagranicznego podatnika?

Kiedy powstanie obowiązek podatkowy dla ww. usług?

Kiedy powstanie obowiązek podatkowy dla wpłaconych zaliczek dotyczących części ceny za ww. usługi?

Jak należy wystawiać fakturę zaliczkową dotyczącą ww. usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W przypadku świadczenia usług organizacji targów, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju, czyli świadczenia tychże usług nie podlega opodatkowaniu w Polsce, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wykonania tych usług na podstawie art. 19 ust. 19a ustawy.

Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności w postaci np. zaliczki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazano, że jeśli przed wykonaniem usługi Wnioskodawca otrzyma zaliczkę, wystawia fakturę zaliczkową w ciągu 7 dni od daty jej otrzymania, obliczoną według średniego kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień wpływu na konto bankowe Wnioskodawcy. Zaliczka, ponieważ dotyczy usługi głównej polegającej na świadczeniu usługi organizacji targów na rzecz podmiotu zagranicznego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w kraju.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca – czynny podatnik podatku od towarów i usług – prowadzi działalność obejmującą organizację targów i wystaw. Usługi te są świadczone na rzecz podatników polskich jak i zagranicznych, zarówno z Unii Europejskiej jak i spoza Unii. Podatnicy zagraniczni spełniają definicją podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług. W miesiącu maju 2012 r. będzie organizatorem targów w Czechach. Prace przygotowawcze trwają kilka miesięcy. W toku tego procesu, Wnioskodawca pozyskuje od kontrahentów obowiązkowe zaliczki tytułem wynajmu powierzchni wystawienniczej, czasem i innych usług targowych. Wnioskodawca będzie świadczył kompleksowe usługi obejmujące: udostępnienie powierzchni wystawienniczej wraz z zabudową lub bez niej, w zależności od potrzeb klienta, obsługę techniczną doprowadzenia mediów, obsługę hostess, udostępnianie wyposażenia stoisk, ochronę fizyczną, wpis do katalogu wydawanego przez organizatora targów, reklamę w katalogu targowym, opłatę rejestracyjną pobieraną za udział w targach (jej uiszczenie warunkuje otrzymanie przepustki umożliwiającej wstęp na teren targów), dodatkowe usługi techniczne. W zależności od okoliczności przedsiębiorcy nabywać będą od Wnioskodawcy wszystkie ww. usługi, lub tylko niektóre z nich.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi miejsce świadczenia kompleksowej usługi organizacji stoiska targowego na rzecz zagranicznego podatnika, moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu jej wykonania oraz otrzymania zaliczki na poczet ceny tej usługi, jak również sposób wystawienia faktury zaliczkowej.

Odnosząc się do kwestii miejsca świadczenia przedmiotowej usługi należy przeanalizować przepisy ustawy Działu V, Rozdziału 3 „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.

Zgodnie z art. 28a ustawy na potrzeby stosowania ww. rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Powyższy artykuł wprowadza definicję podatnika, która ma zastosowanie tylko na potrzeby ustalenia miejsca świadczenia usług.

Ogólna zasada dotycząca miejsca świadczenia usług na rzecz podatników wyrażona została w art. 28b ust. 1 ustawy.

I tak w myśl art. 28b ust. 1 ustawy miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j i art. 28n.

Zgodnie z 28g ust. 1 ustawy miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.

Stosownie do ust. 2 tego artykułu miejscem świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych dziedzinach, świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, jest miejsce, w którym ta działalność faktycznie jest wykonywana.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż zasadniczo każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być uznawane za odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do świadczenia zasadniczego, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem w skutecznym wykorzystaniu świadczenia zasadniczego. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia – jak wskazał Wnioskodawca – z kompleksową usługą organizacji stoiska targowego.

Planowana usługa organizacji stoiska targowego wraz z usługami z nią związanymi nie jest natomiast wymieniona w wyjątkach od zasady ogólnej wyrażonej w art. 28b ust. 1 ustawy, a zatem miejscem świadczenia tej usługi będzie terytorium państwa gdzie usługobiorca posiada siedzibę, czyli w przedmiotowej sprawie miejsce świadczenia znajdować się będzie poza terytorium Polski.

Odnosząc się zaś do pozostałych wątpliwości Wnioskodawcy należy zauważyć iż zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przepis ust. 1 powołanego wyżej artykułu stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze (art. 106 ust. 2 ustawy).

Przepis ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do części należności otrzymywanych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi (art. 106 ust. 3).

Stosownie do art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 — dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Natomiast, stosownie z art. 109 ust. 3a ustawy, podatnicy świadczący usługi, których miejscem świadczenia nie jest terytorium kraju, są obowiązani w prowadzonej ewidencji podać nazwę usługi, wartość usługi bez podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, uwzględniając moment powstania obowiązku podatkowego określany dla tego rodzaju usług świadczonych na terytorium kraju. W przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19 ust. 19a i 19b.

W myśl zasady ogólnej zawartej w art. 19 ust. 1 ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Stosownie zaś do art. 19 ust. 4 ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Natomiast, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części (art. 19 ust. 11 ustawy).

Obowiązek podatkowy dla usług, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju określany jest na podstawie art. 19 ust. 19a i 19b ustawy.

Zgodnie z art. 19 ust. 19a ustawy, w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usług, z tym że:

1.  usługi, dla których, w związku z ich świadczeniem, ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonane z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te rozliczenia lub płatności, do momentu zakończenia świadczenia tych usług;
2.  usługi świadczone w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla których, w związku z ich świadczeniem, w danym roku nie upływają terminy rozliczeń lub płatności, uznaje się za wykonane z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tych usług.

Do usług, o których mowa w ust. 19a, przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio (art. 19b ustawy).

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż w przypadku świadczenia kompleksowej usługi organizacji stoiska targowego na rzecz zagranicznego podatnika, dla której miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju, czyli świadczenie tejże usługi nie podlega opodatkowaniu w Polsce, obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą wykonania usług, na podstawie art. 19 ust. 19a ustawy. Przy czym w sytuacji, kiedy Wnioskodawca otrzyma na poczet świadczenia tej usługi przedpłatę, zaliczkę bądź zadatek, wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ), dalej zwanego rozporządzeniem.

Należy wskazać, iż w myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10 - 12.

Natomiast, w świetle § 10 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Na mocy § 10 ust. 3 rozporządzenia, fakturę wystawia się również nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi każdą kolejną część należności (zaliczkę, przedpłatę, zadatek lub ratę).

W myśl § 10 ust. 4 rozporządzenia – faktura stwierdzająca otrzymanie części lub całości należności przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy;
3.  datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT” lub „FAKTURA VAT-MP”, kwotę otrzymanej części lub całości należności brutto, a w przypadku określonym w ust. 3 - również daty i numery poprzednich faktur oraz sumę kwot otrzymanych wcześniej części należności brutto;
4.  stawkę podatku;
5.  kwotę podatku, wyliczoną według wzoru:

KP =( ZB x SP ) / ( 100 + SP )

gdzie:

KP - oznacza kwotę podatku,

ZB - oznacza kwotę otrzymanej części lub całości należności brutto,

SP - oznacza stawkę podatku;

1.  dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności: nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, cenę netto, ilość zamówionych towarów, wartość zamówionych towarów lub usług netto, stawki podatku, kwoty podatku oraz wartość brutto zamówienia lub umowy;
2.  datę otrzymania części lub całości należności (przedpłaty, zaliczki, zadatku, raty), o której mowa w ust. 1 - 3, jeśli nie pokrywa się ona z datą wystawienia faktury.

Z treści § 10 ust. 5 rozporządzenia wynika, że jeżeli faktury, o których mowa w ust. 1 - 3, nie obejmują całej ceny brutto, sprzedawca po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi wystawia fakturę na zasadach określonych w § 5 i 7 - 9, z tym że sumę wartości towarów (usług) pomniejsza się o wartość otrzymanych części należności, a kwotę podatku pomniejsza się o sumę kwot podatku wykazanego w fakturach dokumentujących otrzymanie części należności; taka faktura powinna zawierać również numery faktur wystawionych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Natomiast, w myśl § 10 ust. 6 rozporządzenia, jeżeli faktury, o których mowa w ust. 1 - 3, obejmują całą cenę brutto towaru lub usługi, sprzedawca po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi nie wystawia faktury w terminie określonym w § 9.

W świetle powołanego wyżej § 10 ust. 5 rozporządzenia faktura końcowa, zamykająca transakcję sprzedaży wystawiana jest na zasadach określonych w § 5 i 7 - 9 rozporządzenia.

Z kolei w myśl § 26 ust. 1 rozporządzenia, przepisy § 5, 7-22 i 25 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

Stosownie do ust. 2 powyższego paragrafu, faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 5, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Stosownie do dyspozycji przepisu § 26 ust. 4 rozporządzenia, w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi, lub odesłanie do odpowiedniego przepisu dyrektywy, na podstawie którego zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.

Wobec powyższego otrzymanie części należności (zaliczki) przed wykonaniem usługi Wnioskodawca winien udokumentować fakturą zaliczkową nie później niż siódmego dnia od dnia otrzymania części należności od nabywcy. Natomiast w odniesieniu do pozostałej części należnej kwoty, którą Wnioskodawca otrzyma po wykonaniu usługi, winna być wystawiona faktura końcowa na zasadach określonych w § 5 i 7 -9 w związku § 26 rozporządzenia, nie później niż siódmego dnia od dnia wykonania usługi. Faktura ta, winna być wystawiona na pozostającą do zapłaty kwotę wynagrodzenia za usługę oraz zawierać informację o otrzymanej wcześniej zaliczce.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca świadczenia, momentu powstania obowiązku podatkowego, sposobu wystawienia faktury zaliczkowej w przypadku świadczenia kompleksowej usługi organizacji stoiska targowego na rzecz zagranicznego podatnika. Natomiast w kwestii dotyczącej określenia miejsca świadczenia, momentu powstania obowiązku podatkowego, sposobu wystawienia faktury zaliczkowej w przypadku świadczenia usług organizacji stoiska targowego na rzecz polskiego podatnika wydano interpretację indywidualną Nr IPTPP2/443-831/11-7/AW, zaś w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu importu usługi wynajmu powierzchni wystawienniczej wydano interpretację indywidualną Nr IPTPP2/443-831/11-10/AW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.