Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-221/10-4/AGr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-19
Teza: Czy w kontekście opisanej sprawy Zainteresowana może być opodatkowana w formie karty podatkowej?
Słowa kluczowe: karta-karta podatkowa; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; usługi-usługi krawieckie
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2010 r. (data wpływu 22 lutego 2010 r.), uzupełnionym w dniu 11 maja 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr ILPB1/415-221/10-2/AGr wezwano Zainteresowaną do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 6 maja 2010 r., natomiast w dniu 11 maja 2010 r. Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni od 2006 r. prowadzi działalność gospodarczą i w całym tym okresie, trwającym aż do dziś, podstawą do rozliczeń z tytułu podatku była - karta podatkowa.

Określenie podmiotu działalności:

*   produkcja pozostałej odzieży wierzchniej - polega ona na szyciu odzieży wierzchniej przez Zainteresowaną, takiej jak: spódnice, spodnie, garsonki, żakiety, płaszcze, kurtki, zarówno z własnego, jak i powierzonego materiału i szycie to odbywa się zgodnie z wolą i wymogami klienta,
*   produkcja gotowych wyrobów tekstylnych, polega na szyciu wyrobów pościelowych (prześcieradła, poszwy, poszewki) zarówno z własnych, jak i z powierzonych przez klienta materiałów,
*   wykończenie wyrobów włókienniczych – jest to wykonanie usług w zakresie plisowania tkanin na życzenie klienta.

Działalność usługowo-handlową Zainteresowana prowadzi tylko i wyłącznie pod kątem klienta indywidualnego, nie prowadzi zatem sprzedaży hurtowej. Wnioskodawczyni mieszka na peryferiach miasta, dlatego wychodząc naprzeciw potencjalnemu klientowi Zainteresowana przyjmuje zamówienia na rynku, biorąc miarę i przywozi gotowy produkt do odbioru.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w kontekście opisanej sprawy Zainteresowana może być opodatkowana w formie karty podatkowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, opodatkowanie w jej przypadku kartą podatkową jest zasadne i działalność jaką prowadzi w zakresie krawiectwa, bieliźniarstwa i obciągania guzików powinna być opodatkowana w formie karty podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, zwanej dalej „tabelą”, w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy – przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu określonego w tabeli.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, działalność usługowa to pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z 1999 r. Nr 92, poz. 1045 i z 2001 r. Nr 12, poz. 94) wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439, z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 769, z 1998 r. Nr 99, poz. 632 i Nr 106, poz. 668 oraz z 2001 r. Nr 100, poz. 1080), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Stosownie do treści art. 25 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli:

1.  złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie,
2.  we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli,
3.  przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne,
4.  nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej,
5.  małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie,
6.  nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym,
7.  pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto, zgodnie z objaśnieniami do części I tabeli, przy prowadzeniu działalności wymienionej w części I tabeli dopuszczalne jest – poza usługami, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy – wytwarzanie:

1.  przedmiotów (wyrobów) z materiału powierzonego przez zamawiającego,
2.  przedmiotów (wyrobów) na indywidualne zamówienie z materiałów własnych wykonawcy, w tym także połączone z czynnościami ich instalowania, uwzględniające indywidualne cechy przedmiotów (wyrobów) lub życzenia zamawiającego

\- jeżeli przedmioty (wyroby) te nie są przeznaczone przez zamawiającego do dalszej odprzedaży lub nie służą zamawiającemu do celów wytwórczych lub usługowych jako surowce, materiały, półfabrykaty, elementy, części.

Usługi w zakresie bieliźniarstwa sklasyfikowane zostały w poz. 40 części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ww. ustawy.

Usługi te – po spełnieniu warunków określonych w art. 25 ust. 1 ustawy – mogą być opodatkowane w formie karty podatkowej przy maksymalnym zatrudnieniu dwóch pracowników.

Zakres usług w zakresie bieliźniarstwa, uprawniający do skorzystania i opodatkowania w formie karty podatkowej, szczegółowo określono w poz. 40 załącznika nr 4 do ustawy i obejmuje on: wyrób, przerabianie i naprawa bielizny stołowej, pościelowej, niemowlęcej, dziecięcej, damskiej i męskiej (dziennej i nocnej), liturgicznej, podomek, szlafroków, płaszczy kąpielowych, bonżurek męskich, czepków pielęgniarskich, kucharskich itp. Wyrób kołder, śpiworów, poduszek, pierzyn, sienników. Wyrób z materiałów włókienniczych odzieży, ubiorów i rękawiczek oraz nakryć głowy dla dzieci do lat 6. Wyrób firanek i zasłon okiennych, pledów, narzut, fartuchów, bluzek, krawatów, chustek, apaszek, żabotów i muszek, śliniaków, kostiumów plażowych itp. Usługowo okrętkowanie. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.

Natomiast usługi krawieckie sklasyfikowane zostały w poz. 44 części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ww. ustawy.

Usługi te – po spełnieniu warunków określonych w art. 25 ust. 1 ustawy – mogą być opodatkowane w formie karty podatkowej przy maksymalnym zatrudnieniu pięciu pracowników.

Zakres usług krawieckich, szczegółowo określono w poz. 44 załącznika nr 4 do ustawy i obejmuje on: szycie miarowe ubiorów i okryć damskich, męskich i dziecięcych, np.: kostiumy, kurtki, wdzianka, płaszcze letnie, płaszcze zimowe, spodnie, marynarki, prochowce z podpinką, ubiory sportowe, fraki, smokingi, sutanny, mundury, z wszelkich materiałów, w tym również ze skór licowych i materiałów skóropodobnych oraz pelis z użyciem skór futerkowych naturalnych i sztucznych. Pokrywanie błamów. Naprawa i renowacja ubrań i okryć. Wyrób, naprawa i renowacja odzieży lekkiej damskiej i dziecięcej, jak: bluzki, sukienki, suknie, spódnice, spodnie, spodniumy, prochowce, wiatrówki, fartuchy, kombinezony, ubiory sportowe, ubiory plażowe, odzież młodzieżowa lekka itp. Szycie ocieplanej odzieży dla dzieci do lat 6. Inne prace i czynności towarzyszące, niezbędne do całkowitego wykonania i wykończenia wyrobu lub świadczonej usługi.

Z kolei cerowanie i naprawa odzieży, obciąganie guzików, okrętkowanie, mereżkowanie, plisowanie sklasyfikowane zostały w poz. 45 części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ww. ustawy.

Usługi te – po spełnieniu warunków określonych w art. 25 ust. 1 ustawy – mogą być opodatkowane w formie karty podatkowej przy maksymalnym zatrudnieniu dwóch pracowników.

Zakres powyższych usług szczegółowo określono w poz. 45 załącznika nr 4 do ustawy i obejmuje on: cerowanie odzieży, w tym cerowanie artystyczne. Naprawa odzieży. Obciąganie guzików, klamer i pasków. Ręczne i maszynowe okrętkowanie, mereżkowanie, plisowanie spódnic, bluzek i innej garderoby oraz zasłon i firanek. Wszywanie zamków błyskawicznych, obszywanie maszynowe i ręczne dziurek, nabijanie zatrzasków i nap.

Zgodnie z art. 25 ust. 4 ww. ustawy jeżeli podatnik we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej zgłosi prowadzenie działalności, określonej w art. 23 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 oraz w ust. 1a, w różnym zakresie lub prowadzi działalność w odrębnych zakładach, łączne zatrudnienie nie może przekroczyć stanu zatrudnienia określonego dla zakresu działalności, dla którego przewidziano najwyższy stan zatrudnienia.

Ponadto stosownie do art. 26 ust. 4 ww. ustawy jeżeli podatnik we wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej zgłosi prowadzenie działalności wymienionej w art. 23 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a w różnych zakresach lub różnych miejscowościach, dla których przewidziano różne wysokości stawek karty podatkowej, wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej ustala się według stawki właściwej dla tego zakresu działalności i miejscowości, dla których przewidziana jest stawka najwyższa. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do podatników prowadzących działalność usługową w zakresie handlu detalicznego oraz działalność gastronomiczną.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni może być opodatkowana w formie karty podatkowej. W związku z czym stanowisko Zainteresowanej uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.