Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-532/11-2/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-05
Teza: Czy przedstawione w opisie stanu taktycznego wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: bilety; dieta; koszt-koszty uzyskania przychodów; rada-rada nadzorcza; samochód; szkolenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 02.06.2011 r. (data wpływu 08.06.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu:

*   wydatków związanych z organizacją i funkcjonowaniem Rady Nadzorczej jako organu Spółki, w części dotyczącej:
    *   wynajmu sal konferencyjnych,
    *   zakupu materiałów biurowych i usług dotyczących obsługi posiedzeń (np. wynajem/udostępnienie sprzętu do prezentacji, telekonferencji, opłaty za przesyłki kurierskie, koszty stenogramów i tłumaczeń),
    *   wydatków związanych z doradztwem ekonomicznym i prawnym (np. doradztwo związane z wyborem członków zarządu),
    *   obsługi gastronomicznej posiedzeń Rady Nadzorczej - **jest prawidłowe;**
*   pozostałych wydatków ponoszonych przez Spółkę na poszczególnych członków Rady Nadzorczej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.06.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej .

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podatkowa grupa kapitałowa P., której podmiotem dominującym jest P. S.A., prowadzi działalność gospodarczą w zakresie szeroko pojętych usług ubezpieczeniowych. Z uwagi na obowiązujące przepisy prawa, każda ze spółek tworzących PGK P. (dalej łącznie i oddzielnie jako „Spółka”), jest zobligowana przepisami prawa prowadzić swoją działalność w formie spółki akcyjnej, a tym samym oprócz organu zarządzającego, w Spółce obowiązkowo musi funkcjonować organ nadzorczy w postaci Rady Nadzorczej.

Rada Nadzorcza jako kolegialny organ Spółki, posiada ściśle określone przepisami prawa oraz postanowieniami Statutu Spółki zadania i kompetencje, które obowiązana jest realizować, głównie w trakcie odbywanych posiedzeń, organizowanych w ramach potrzeb, nie rzadziej niż raz na kwartał.

Ustalona w Statucie Spółki procedura głosowania, uzewnętrznia stanowisko/decyzje Rady Nadzorczej jako jednego organu kolegialnego. Mając jednakże na uwadze charakter oraz zakres prowadzonej przez Spółkę działalności, do kompetencji Rady Nadzorczej Spółki należy nie tylko ustawowo określony stały nadzór nad działalnością Spółki we wszystkich dziedzinach jej działalności, lecz również szereg innych dodatkowych zadań określonych szczegółowo w statucie Spółki, w tym: ocena sprawozdania Zarządu z działalności Spółki oraz sprawozdania finansowego za ubiegły rok obrotowy w zakresie ich zgodności z księgami i dokumentami, jak i ze stanem faktycznym; ocena wniosków Zarządu dotyczących podziału zysku albo pokrycia straty, powoływanie, zawieszanie oraz odwoływanie Prezesa Zarządu, członków Zarządu lub całego Zarządu, jak również podejmowanie decyzji o ustaniu takiego zawieszenia, udzielanie zgody na wypłatę zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy; udzielanie zgody na tworzenie i znoszenie oddziałów; zatwierdzanie opracowanych przez Zarząd wieloletnich planów rozwoju Spółki oraz rocznych planów finansowych, wybór podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych, któremu powierzone zostanie badanie rocznych sprawozdań finansowych Spółki.

W związku z powyższym, na Spółce ciąży obowiązek organizowania posiedzeń Rady Nadzorczej, a tym samym Spółka jest zmuszona ponosić określone wydatki związane z organizacją i funkcjonowaniem Rady Nadzorczej jako organu kolegialnego Spółki, w szczególności takie jak:

*   wynajem określonych pomieszczeń (sale konferencyjne, pokoje hotelowe);
*   zakup materiałów biurowych i usług dotyczących obsługi posiedzeń (np. wynajem/udostępnienie sprzętu do prezentacji, telekonferencji, opłaty za przesyłki kurierskie, koszty stenogramów i tłumaczeń);
*   wydatki związane z doradztwem ekonomicznymi prawnym (np. doradztwo związane z wyborem członków zarządu);
*   koszty dojazdu na posiedzenie organu (wynajem samochodów, autokaru, zakup biletów lotniczych/kolejowych, przejazdy taksówkami);
*   obsługa gastronomiczna posiedzenia (posiedzenie może trwać kilka dni);
*   diety.

Ponadto należy mieć na względzie fakt, że prawidłowa realizacja nałożonych przepisami prawa oraz postanowieniami Statutu Spółki zadań, wymaga od Rady Nadzorczej - jako organu Spółki stałego monitorowania szeroko pojętego rynku ubezpieczeń oraz wszelkich tendencji rynkowych zarówno w skali krajowej, jak i transgranicznej.

W dobrze pojętym interesie Spółki jest więc umożliwienie Radzie Nadzorczej - jako kluczowemu organowi dla podejmowania wszelkich najważniejszych dla Spółki decyzji - możliwie najpełniejszego wglądu w bieżące funkcjonowanie rynku ubezpieczeniowego. Z tego też względu niezbędnym jest, aby przedstawiciele Rady Nadzorczej brali udział w organizowanych przez branżę ubezpieczeniową różnego rodzaju spotkaniach i konferencjach, których celem jest bieżąca ocena tego rynku oraz antycypowanie zmian w branży, zarówno pod kątem oferty produktowej, jak i zmian organizacyjnych, w tym w szczególności w zakresie przekształceń własnościowych w tym sektorze. Nie ulega wszakże wątpliwości, że znajomość powyższego, stanowi warunek sine qua non prawidłowego wykonywania przez Radę Nadzorczą leżących w jej kompetencji zadań i obowiązków.

Aby umożliwić Radzie Nadzorczej prawidłowe wykonywanie jej zadań, Spółka jest więc zobligowana do ponoszenia określonych wydatków związanych z uczestnictwem przedstawicieli Rady Nadzorczej jako ciała kolegialnego w określonych konferencjach i sympozjach.

Dotyczy to w szczególności:

*   kosztów uczestnictwa w konferencjach i sympozjach;
*   kosztów dojazdu na konferencję/sympozjum, a więc wynajem samochodów, autokaru, zakup biletów lotniczych/kolejowych/przejazdu taksówkami;
*   kosztów zakwaterowania podczas sympozjum/konferencji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przedstawione w opisie stanu taktycznego wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Opisane powyżej wydatki ponoszone przez Spółkę w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Rady Nadzorczej, stanowią koszt uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Są one bowiem ściśle związane z działalnością obligatoryjnego dla Spółki organu o charakterze kolegialnym - co wynika wprost z przepisów Kodeksu spółek handlowych (art. 381 w związku z art. 385 § 1) - którego decyzje mają niezwykle istotny wpływ na działalność Spółki, a tym samym na osiągane przez Spółkę przychody.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 15 updop o kosztach uzyskania przychodów możemy mówić w sytuacji, gdy dane koszty są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i nie są to koszty wymienione w art. 16 ust. 1 wskazanej ustawy.

Według Wnioskodawcy za koszty uzyskania przychodów należy więc uznać wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, których celem jest osiągniecie przychodów oraz zabezpieczenie bądź zachowanie danego źródła przychodów. Tym samym, zdaniem Spółki, ponoszone przez nią wydatki, które są związane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, stanowią koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, bądź ich poniesienie ma na celu zachowanie lub zabezpieczenie określonego źródła przychodów, a nie zostały enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 updop.

Spółka podnosi, iż zaprezentowane powyżej stanowisko znajduje pełne potwierdzenie zarówno w doktrynie jak i judykaturze, i tak np.: NSA w postanowieniu z 17 sierpnia 2010 r. (sygn. II FSK 577/09) stwierdził, iż: „Kosztami uzyskania przychodów będą zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą jeśli są one racjonalnie uzasadnione (\`(...)\`) każdy wydatek, poza wskazanymi w ustawie, wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu (\`(...)\`) kosztami uzyskania przychodów, są koszty związane z funkcjonowaniem podatnika i koszty organizacyjne, mimo że wydatki tego rodzaju nie zmierzają bezpośrednio do uzyskania przychodu.” Tytułem uzupełnienia należy powołać wyrok NSA z 14 lipca 2010 r., w którym Sąd odnosząc się do wyroku z 17 lipca 2003 r. (sygn. akt SA/Bd 1819/03) stwierdził, że: „NSA trafnie zwrócił uwagę na konieczność uwzględniania związku wydatku z sytuacją finansową przedmiotu gospodarczego w kontekście jego racjonalnych potrzeb.”

Spółka podnosi, iż podobnie w interpretacji indywidualne\] z 31 marca 2011 r., Dyrektor Izby Skarbowej (sygn. IPPB5/423-161/11-5/RS) zauważa, iż: „Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanymi w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania podmiotu.”

Tożsamy pogląd powyższego organu odnajdujemy również w interpretacji indywidualnej z 31 marca 2011 r. (sygn. IPPB5/423-161/11-6/RS), gdzie stwierdzono, że: ”… każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania (\`(...)\`) dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy (\`(...)\`) ponoszone przez podatnika wydatki, które są związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą stanowią koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, bądź ich poniesienie ma na celu zachowanie lub zabezpieczenie określonego źródła przychodów, a nie zostały enumeratywnie wymienione w art. 16 ust 1 updop.”

Spółka podnosi, iż także Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 27 października 2009 r. (sygn. ILPB3/423-594/09-5/AO), wyraził pogląd, iż: Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie bądź zachowanie źródła przychodów (\`(...)\`) prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Trzeba pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego (\`(...)\`) Nie każdy koszt poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Takimi kosztami bowiem nie mogą być wydatki enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.”

Tym samym, zdaniem Spółki, aby określony wydatek mógł zostać zaliczony przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

*   został definitywnie poniesiony i właściwie udokumentowany;
*   został poniesiony w związku z prowadzona działalnością gospodarczą;
*   został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów;
*   nie znajduje się w katalogu kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

Spółka podnosi, iż powyższe stanowisko zostało poparte m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w cytowanej interpretacji indywidualnej z 31 marca 2011 r. (sygn. IPPB5/423-161/11-6/RS), „\`(...)\`warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

*   wydatek został poniesiony przez podatnika,

*   jest definitywny, a więc bezzwrotny,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.”

Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego stanu faktycznego, zdaniem Spółki, należy stwierdzić, iż nie ulega żadnej wątpliwości fakt, iż wskazane w stanie faktycznym wydatki są ponoszone przez Spółkę w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą jak również, że mają one charakter definitywny (oczywiście są one również odpowiednio udokumentowane).

Według Spółki, biorąc pod uwagę kompetencje i zadania Rady Nadzorczej wynikające z przepisów prawa oraz statutu Spółki, w omawianym przypadku możemy mówić nie tylko o zachowaniu czy zabezpieczeniu źródła przychodów, ale także o faktycznym osiąganiu tych przychodów w sposób pośredni.

Spółka podnosi, iż Rada Nadzorcza bowiem, oprócz kompetencji stricte nadzorczych, podejmuje również działania o charakterze czysto biznesowym, jak chociażby współpraca z Zarządem Spółki przy opracowywaniu planów biznesowych, zatwierdzanie i opiniowanie projektów wypracowanych przez Zarząd Spółki. Tego rodzaju działanie bezwątpienia ma swoje bezpośrednie odzwierciedlenie w osiąganych przez Spółkę wynikach finansowych, wartości firmy oraz jej pozycji na rynku ubezpieczeniowym.

Tak więc, zdaniem Spółki, bezspornym jest, iż wskazane w stanie faktycznym wydatki ponoszone przez Spółkę na działalność Rady Nadzorczej, mają wpływ na osiąganie przychodów przez Spółkę, bądź zachowanie czy też zabezpieczenie ich źródła.

Według Spółki kluczowym staje się więc rozstrzygnięcie, czy w przedmiotowej sprawie wydatki określone w stanie faktycznym są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy postanowień art. 16 ust. 1 updop.

Zdaniem Spółki, mając na uwadze, że bezspornym pozostaje fakt, iż w tego rodzaju przypadkach nie można mówić o kosztach reprezentacji, które zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 updop nie stanowiłyby dla Spółki kosztu uzyskania przychodu, należy rozważyć, czy w analizowanym stanie faktycznym może mieć zastosowanie norma zawarta w art. 16 ust. 1 pkt 38a updop. Zgodnie bowiem z tym przepisem, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki na rzecz osób wchodzących m.in. w skład rad nadzorczych, za wątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

Według Spółki analizę powyższego należy rozpocząć od ustalenia, że jak już wspomniano powyżej, obligatoryjny organ Spółki jakim jest Rada Nadzorcza ma charakter kolegialny, a więc składa się z określonej liczby członków, jednakże wszelkie jej rozstrzygnięcia ujawniane są na „zewnątrz”, jako jedność, tj. rozstrzygniecie jednego organu, a nie poszczególnych jego członków. Koncepcja Rady Nadzorczej jako organu kolegialnego, wynika wprost z postanowień Kodeksu spółek handlowych, gdzie w części poświęconej spółce akcyjnej, dotyczącej nadzoru, wskazuje się wprost na kompetencje, obowiązki czy też sposób działania Rady Nadzorczej jako organu mającego charakter kolegialny. Jedyny wątek stanowi art. 390 § 1 Kodeksu spółek handlowych, który przewiduje możliwość delegowania członków Rady Nadzorczej do samodzielnego pełnienia określonych czynności nadzorczych.

Zdaniem Spółki wprowadzona przez ustawodawcę kolegialna koncepcja Rady Nadzorczej implikuje na gruncie updop konieczność rozróżnienia między kosztami ponoszonymi na ten organ, a kosztami osobowymi, ponoszonymi na jej poszczególnych członków. Skoro więc wskazane w stanie faktycznym wydatki są ściśle związane z organizacją i funkcjonowaniem kolegialnego organu Spółki jakim jest Rada Nadzorcza, a ich poniesienie jest warunkiem niezbędnym dla prawidłowego funkcjonowania tegoż organu, należy jednoznacznie stwierdzić, że tego rodzaju wydatki nie mieszczą się w zakresie wspomnianego art. 16 ust. 1 pkt 38a updop. Zgromadzenia w jednym miejscu i czasie osób tworzących Radę Nadzorczą, zapewnienie warunków lokalowych, obsługi administracyjnej czy też innych wydatków, bez których bieżąca działalność tego obligatoryjnego dla Spółki organu nie byłaby możliwa, jest wszakże obowiązkiem Spółki nałożonym na nią przez ustawodawcę.

O ile więc zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 38a updop, z wydatków ponoszonych na rzecz poszczególnych członków Rady Nadzorczej, tylko wynagrodzenie stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu, to zdaniem Spółki, jest rzeczą niewątpliwą, że przepis ten nie dotyczy wydatków, które są absolutnie niezbędne dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Rady Nadzorczej jako organu Spółki.

Spółka podnosi, iż identycznie rzecz się ma z wydatkami związanymi z uczestnictwem przedstawicieli Rady Nadzorczej jako ciała kolegialnego, w określonych konferencjach i sympozjach. Wszakże nie ulega wątpliwości, że obecność przedstawiciela/i Rady Nadzorczej w tego rodzaju spotkaniu, ma na celu pozyskanie przez Radę Nadzorczą jako organu Spółki, określonych informacji niezbędnych dla jej działalności. Skoro Rada Nadzorcza uznaje, że niezbędnym dla jej działalności jest pozyskanie określonych informacji lub nawiązanie określonych kontaktów, to jest rzeczą oczywistą, że deleguje na tego rodzaju konferencję/sympozjum swojego przedstawiciela, który w jej imieniu bierze udział w takowej imprezie.

Zdaniem Spółki należy więc jednoznacznie stwierdzić, że w przedstawionym przez Spółkę stanie faktycznym wyłączenia przewidziane w art. 16 ust. 1 updop, a w szczególności wynikające z pkt 38a, nie znajdują zastosowania. Wskazane wyłączenie dotyczy bowiem wydatków o charakterze osobowym, tj. ponoszonych na rzecz poszczególnych członków Rady Nadzorczej, które nie są związane bezpośrednio z jej funkcjonowaniem jako organu Spółki, a które stanowią przysporzenie majątkowe dla danej osoby-członka Rady Nadzorczej (np. udostępnienie na okres kadencji samochodu służbowego czy pomieszczenia biurowego, udział członka Rady Nadzorczej w szkoleniu nie związanym z funkcjonowaniem rynku ubezpieczeniowego).

Spółka podnosi, iż warto również nadmienić, że zaprezentowane przez nią stanowisko w zakresie kwalifikacji wydatków związanych z organizacją i funkcjonowaniem Rady Nadzorczej, znajduje potwierdzenie w najnowszych interpretacjach organów podatkowych m.in.

*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 11 lutego 2011 r. (sygn. IBPBI/2/423-1597/10/AK), gdzie stwierdzono, iż: „… wydatki poniesione na zorganizowanie w siedzibie Spółki posiedzenia Rady Nadzorczej, nie posiadają charakteru reprezentacyjnego, a więc nie podlegają ograniczeniom w zakresie zaliczenia ich do kosztów, wynikającym z art. 16 ust- 1 pkt 28 updop. Z racji swojego przeznaczenia i charakteru opisane powyżej wydatki nie spełniają również przesłanki, o której stanowi art. 16 ust. 1 pkt 38a updop, jako że nie mają charakteru wydatków osobowych na rzecz członków Rady Nadzorczej lecz wiążą się z jej funkcjonowaniem.”
*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 27 kwietnia 2010 r. (sygn. ITPB3/423-77/10/PS), gdzie na tle przedstawionego stanu faktycznego wyrażono następujący pogląd: „…Spółdzielnia ponosi koszty obsługi administracyjno - biurowej posiedzeń Rady Nadzorczej, na zakup kawy, herbaty, soków, ciastek, materiałów biurowych, znaczków pocztowych, zakupu dyktafonów do rejestrowania przebiegu posiedzenia, środków czystości (\`(...)\`) należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku wydatki dotyczące posiedzeń rady nadzorczej Spółdzielni można uznać za koszty związane ogólnie z funkcjonowaniem Jednostki, jeżeli tak jak stwierdza Wnioskodawca, są to koszty na rzecz organu jakim jest rada nadzorcza, a nie osób wchodzących w jej skład. Innymi słowy przedmiotowe wydatki ponoszone przez Spółdzielnię w związku z obsługą posiedzeń rady nadzorczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile nie mają charakteru wydatków osobowych na rzecz członków rady nadzorczej, nie stanowią przysporzenia majątkowego dla tych osób i wiążą się tylko i wyłącznie z funkcjonowaniem organu nadzoru.”
*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowe\] w Poznaniu z 2 kwietnia 2010 r. (sygn. ILPB3/423-57/10-3/AO), gdzie zauważono, iż: „wydatki poniesione na organizację posiedzeń Rady Nadzorcze\], w których nie uczestniczą kontrahenci nie posiadają charakteru reprezentacyjnego, a więc nie podlegają ograniczeniom w zakresie zaliczenia ich do kosztów, wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z racji swojego przeznaczenia i charakteru (\`(...)\`) wydatki nie spełniają również przesłanek, o których stanowi art. 16 ust. 1 pkt 38 i 38a cyt. ustawy. Wydatki te nie mają bowiem charakteru osobowego. Związane są natomiast z funkcjonowaniem jednego z obligatoryjnych organów Spółki. Reasumując, poniesione przez Spółkę wydatki na organizację posiedzeń Rady Nadzorczej, w tym na zapewnienie materiałów na posiedzenia (w szczególności koszty wysyłki, tłumaczenia itp.), stanowią koszty uzyskania przychodów, stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.”

Podsumowanie:

Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie, iż wydatki związane z organizacją i funkcjonowaniem Rady Nadzorczej, jak i wydatki związane z uczestnictwem przedstawicieli Rady Nadzorczej jako ciała kolegialnego w konferencjach i sympozjach, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż jednym z organów Spółki Akcyjnej jest Rada Nadzorcza, która posiada ściśle określone przepisami prawa oraz postanowieniami Statutu Spółki zadania i kompetencje, które obowiązana jest realizować, głównie w trakcie odbywanych posiedzeń, organizowanych w ramach potrzeb, nie rzadziej niż raz na kwartał. Na Spółce ciąży obowiązek organizowania posiedzeń Rady Nadzorczej, a tym samym Spółka jest zmuszona ponosić określone wydatki związane z organizacją i funkcjonowaniem Rady Nadzorczej w szczególności takie jak:

*   wynajem określonych pomieszczeń (sale konferencyjne, pokoje hotelowe);
*   zakup materiałów biurowych i usług dotyczących obsługi posiedzeń (np. wynajem/udostępnienie sprzętu do prezentacji, telekonferencji, opłaty za przesyłki kurierskie, koszty stenogramów i tłumaczeń);
*   wydatki związane z doradztwem ekonomicznymi prawnym (np. doradztwo związane z wyborem członków zarządu);
*   koszty dojazdu na posiedzenie organu (wynajem samochodów, autokaru, zakup biletów lotniczych/kolejowych, przejazdy taksówkami);
*   obsługa gastronomiczna posiedzenia (posiedzenie może trwać kilka dni);
*   diety.

Przedstawiciele Rady Nadzorczej brali także udział w organizowanych przez branżę ubezpieczeniową różnego rodzaju spotkaniach i konferencjach, których celem jest bieżąca ocena tego rynku oraz antycypowanie zmian w branży, zarówno pod kątem oferty produktowej, jak i zmian organizacyjnych, w tym w szczególności w zakresie przekształceń własnościowych w tym sektorze. W związku z powyższym Spółka ponosiła także określone wydatki, w tym m. in.: koszt uczestnictwa w konferencjach i sympozjach; koszt dojazdu na konferencję/sympozjum, a więc wynajem samochodów, autokaru, zakup biletów lotniczych/kolejowych/przejazdu taksówkami; koszt zakwaterowania podczas sympozjum/konferencji.

W uzasadnieniu swojego stanowiska Wnioskodawca podnosi, iż przedmiotowe wydatki są ściśle związane z działalnością obligatoryjnego dla Spółki organu o charakterze kolegialnym.

W tym miejscu należy podkreślić, iż art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, iż każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów.

Do katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, zalicza się koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Wyłączając z kosztów podatkowych koszty reprezentacji ustawa podatkowa nie definiuje terminu „reprezentacja”, dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową.

Przez „reprezentację” rozumie się okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną - Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. S. Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007).

Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, należy uznać, że reprezentacja to przede wszystkim działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika w celu ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. Wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę. Pojęcie reprezentacji dotyczy kontaktów podatnika w stosunkach z innymi podmiotami i pozostaje w związku z zakresem prowadzonej przez podatnika działalności.

W niniejszej sprawie należy wskazać także na art. 16 ust. 1 pkt 38a ww. ustawy, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

W tym miejscu należy podkreślić, iż chociaż istnienie organu nadzoru, jakim jest Rada Nadzorcza nie wiąże się bezpośrednio z uzyskiwaniem przez Spółkę przychodu, jednakże ustawodawca określił, iż wynagrodzenia wypłacane z tytułu pełnienia funkcji członków Rady Nadzorczej stanowią koszty uzyskania przychodów. Kosztami uzyskania przychodów nie będą natomiast wydatki, inne niż wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji, ponoszone na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, w związku z wykonywaniem przez nie swoich obowiązków jako członków tych organów.

Należy także zauważyć, że z treści cytowanego wyżej art. 16 ust.1 pkt 38a nie wynika wykluczenie z kosztów podatkowych wydatków na rzecz obsługi Rady Nadzorczej, które to wydatki należy uznać za związane z funkcjonowaniem samej jednostki. Ich zaliczenie do kosztów podatkowych uwarunkowane jest więc spełnieniem ogólnej reguły art. 15 ust. 1 updop, przy braku zaistnienia przesłanek wykluczenia z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc się do kosztów ponoszonych przez Spółkę w związku z organizacją posiedzeń Rady Nadzorczej należy stwierdzić, iż, jak słusznie zauważył Wnioskodawca, o ile w ww. posiedzeniach nie uczestniczą kontrahenci, wydatki poniesione przez Spółkę na organizację posiedzeń Rady Nadzorczej, nie posiadają charakteru reprezentacyjnego, a więc nie podlegają ograniczeniom w zakresie zaliczenia ich do kosztów, wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy w związku z charakterem i przeznaczeniem ww. posiedzeń. Wydatki te nie spełniają również przesłanek, o których mowa w ww. art. 16 ust.1 pkt 38a gdyż nie mają charakteru osobowego lecz związane są z funkcjonowaniem jednego z obligatoryjnych organów Spółki.

Do takich wydatków w przypadku Wnioskodawcy należą:

*   wydatki związane z wynajmem sal konferencyjnych,
*   zakup materiałów biurowych i usług dotyczących obsługi posiedzeń (np. wynajem/udostępnienie sprzętu do prezentacji, telekonferencji, opłaty za przesyłki kurierskie, koszty stenogramów i tłumaczeń),
*   wydatki związane z doradztwem ekonomicznym i prawnym (np. doradztwo związane z wyborem członków zarządu),
*   obsługa gastronomiczna posiedzeń Rady Nadzorczej.

Przedmiotowe wydatki stanowią dla Wnioskodawcy w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty uzyskania przychodów.

Tym samym stanowisko Spółki w danym zakresie należy uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do kosztów związanych w wynajmem pokoi hotelowych dla członków Rady Nadzorczej oraz w stosunku do kosztów dojazdu członków Rady Nadzorczej na posiedzenia organu, w opinii tut. Organu, należy wykluczyć je z kosztów podatkowych, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 38a ww. ustawy.

Tym samym wydatki poniesione przez Spółkę na wynajem pokoi hotelowych, wynajem samochodów, autokaru, zakup biletów lotniczych/kolejowych, przejazdy taksówkami dla członków Rady Nadzorczej, jako wydatki na rzecz osób wchodzących w skład danego organu, nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki.

W związku z powyższym stanowisko Spółki w przedmiotowym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Ustosunkowując się do diet wypłacanych przez Spółkę członkom Rady Nadzorczej, w opinii tut. Organu, Wnioskodawca na podstawie ww. art. 16 ust. 1 pkt 38a także nie może ich zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

W tym miejscu należy podkreślić, iż ustawodawca w ww. art. 16 ust. 1 pkt 38a wyraźnie wskazał, iż wyłącznie wypłaty mające charakter wynagrodzenia za pełnienie funkcji nadzorczych w spółce mogą stanowić jej koszty uzyskania przychodów. Natomiast pozostałe wydatki, powstałe m. in. na skutek podejmowania przez członka rady nadzorczej innych czynności w ramach działalności spółki, wypłacone (bądź zwrócone) przez spółkę temu członkowi nie mogą zostać zaliczone do wspomnianych kosztów.

Według tut. Organu, skoro Spółka może rozliczyć „kosztowo” wydatki poniesione z tytułu wypłaconego członkowi Rady Nadzorczej wynagrodzenia, to powinna je ustalić w takiej wysokości, aby dające się przewidzieć koszty związane z pełnieniem tej funkcji były w nim uwzględnione.

Tym samym stanowisko Spółki w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diet wypłacanych członkom Rady Nadzorczej należy uznać też za nieprawidłowe.

W ocenie organu podatkowego, nie można także uznać za wydatki związane ogólnie z funkcjonowaniem Spółki kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę na uczestnictwo członków Rady Nadzorczej w konferencjach/sympozjach związanych z funkcjonowaniem Rady i pełnieniem przez członków Rady wyznaczonych im funkcji. Wydatki te mają charakter wydatków typowo osobistych na rzecz członków Rady - przyczyniają się do podnoszenia ich kwalifikacji, poszerzenia wiedzy, którą osoby te muszą posiadać by pełnić powierzone funkcje, jak również zdobyta wiedza może być wykorzystana przez te osoby obecnie i w przyszłości nie tylko dla potrzeb zasiadania w Radzie Nadzorczej Wnioskodawcy.

W związku z powyższym, wydatki poniesione przez Spółkę na uczestnictwo przedstawicieli Rady Nadzorczej w konferencjach i sympozjach, dotyczące w szczególności:

*   kosztów uczestnictwa w konferencjach i sympozjach;
*   kosztów dojazdu na konferencję/sympozjum, a więc wynajem samochodów, autokaru, zakup biletów lotniczych/kolejowych/przejazdu taksówkami;
*   kosztów zakwaterowania podczas sympozjum/konferencji.

w związku z art. 16 ust.1 pkt 38a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać także za nieprawidłowe.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż do kosztów uzyskania przychodu Wnioskodawca może zaliczyć wydatki związane z organizacją i funkcjonowaniem Rady Nadzorczej jako organu Spółki, w części dotyczącej:

*   wynajmu sal konferencyjnych na posiedzenia Rady Nadzorczej,

*   zakupu materiałów biurowych i usług dotyczących obsługi posiedzeń (np. wynajem/udostępnienie sprzętu do prezentacji, telekonferencji, opłaty za przesyłki kurierskie, koszty stenogramów i tłumaczeń),

*   wydatków związanych z doradztwem ekonomicznym i prawnym (np. doradztwo związane z wyborem członków zarządu),

*   obsługi gastronomicznej posiedzeń Rady Nadzorczej.

Natomiast wydatki poniesione przez Spółkę na poszczególnych członków Rady Nadzorczej dotyczące w szczególności:

*   wynajmu pokoi hotelowych,

*   kosztów dojazdu na posiedzenie organu (wynajem samochodów, autokaru, zakup biletów lotniczych/kolejowych, przejazd taksówkami)

*   wypłacanych diet,

*   kosztów uczestnictwa w konferencjach i sympozjach;

*   kosztów dojazdu na konferencję/sympozjum (wynajem samochodów, autokaru, zakup biletów lotniczych/kolejowych/przejazd taksówkami);

*   kosztów zakwaterowania podczas sympozjum/konferencji.

jako wydatki na rzecz osób wchodzących w skład danego organu, nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki w związku z art. 16 ust.1 pkt 38a ustawy opodatku dochodowym od osób prawnych.

Końcowo należy wskazać, iż to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), że wydatki te były uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia i że w rezultacie ich poniesienia podatnik mógł oczekiwać zwiększenia swoich przychodów, względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. A zatem konieczne jest udokumentowanie, także w razie nie uzyskania przychodu w następstwie poniesienia tych wydatków, że były one – obiektywnie rzecz ujmując – racjonalne co do zasady i co do wielkości.

W celu wykazania związku pomiędzy kosztem, a przychodem podatnik musi dysponować wymaganymi przez prawo dowodami. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Z tak udokumentowanych wydatków winno ponadto wynikać, że mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i bezpośrednio lub pośrednio wpływają na wielkość osiąganych przez podatnika przychodów. W zakresie obowiązków podatnik, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie na uwagę zasługuje okoliczność, iż pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych wydatków Wnioskodawcy do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Dokonując interpretacji indywidualnej organ podatkowy działający z upoważnienia Ministra Finansów przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Ponadto należy podkreślić, że przywołane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mogą być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach. Z uwagi na powyższe przywołane interpretacje nie są wiążące dla tut. Organu podatkowego. Każdą sprawę Organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.

Należy także wskazać, iż powołane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne z dnia 31.03.2011 r. o sygnaturach IPPB5/423-161/11-5/RS, IPPB5/423-161/11-6/RS dotyczą kosztów uzyskania przychodów w związku z nabyciem lub wykorzystywaniem przez Spółkę uprawnień wtórnych do emisji dwutlenku węgla nie zaś kosztów związanych z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.