Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.188.2025.1.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Opisana we wniosku czynność nie stanowi czynności
wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC; nie podlega więc
opodatkowaniu PCC.
Słowa kluczowe: rachunki-rachunek bankowy
spółki-spółka jawna
umowa-umowa cywilnoprawna
wpłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne-
Umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko
co do gatunku
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych
    transakcji polegającej na wpłacie utargów na konto spółki przez konto wspólnika (członka
    zarządu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca – X. (dalej: Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie udzielania
    usług prawnych. Płatności z tytułu transakcji za świadczone usługi, jakie dokonywane są w
    spółce, mają charakter gotówkowy i bezgotówkowy. Utargi dzienne są wpłacane
    bezpośrednio na bankowy rachunek firmowy oraz ewidencjonowane w kasie fiskalnej.
    Ze względu na to, że część wpłat za świadczone usługi realizowane jest w formie
    gotówkowej, poprzez stosowne wpłaty w kasach znajdujących się w siedzibie Spółki,
    powstała konieczność systematycznego dokonywania wpłat utargów na rachunek
    firmowy.
    Opłaty bankowe związane z prowizjami od wpłat utargów mogą stanowić poważne
    obciążenie dla firmy, zwłaszcza jeśli mówimy o skali kilkudziesięciu tysięcy złotych rocznie.
    Taki koszt może znacząco wpłynąć na rentowność działalności, szczególnie w przypadku
    firm operujących na dużej liczbie transakcji gotówkowych. Z kolei od wpłat na rachunki
    osobiste bank nie pobiera prowizji.
    Celem ograniczenia kosztów w zakresie ponoszenia opłat prowizji bankowych Spółka
    rozważa zastosowanie następującego modelu wpłat z utargów.
    1. Środki pieniężne z kasy firmowej na rachunek firmowy zostaną transferowane za
      pośrednictwem prywatnego rachunku (konta) wspólnika/członka zarządu, na który
      będą wpłacane utargi dzienne. Kwoty wpłacone na rachunek osobisty wspólnik/członek
      zarządu będzie przelewał niezwłocznie w drodze przelewu bankowego na rachunek
      firmowy Spółki. Opisywane postępowanie można uznać za ekonomicznie uzasadnione
      i racjonalne, gdyż sprzyja zwiększeniu rentowności działalności gospodarczej.
    2. Spółka zawrze w tym celu ze wspólnikiem/członkiem zarządu, który zobowiązany będzie
      dokonywać przedmiotowych wpłat, stosowną umowę, z której będzie wynikać, że jego
      rachunek prywatny będzie służył tylko i wyłącznie dokonywaniu wpłat utargów ze
      sprzedaży prowadzonej przez Spółkę oraz następnie do dokonania niezwłocznego
      przelewu wpłaconych środków na rachunek firmowy Spółki.
    W opisanym modelu środki pieniężne z utargu od samego początku, tj. od ich pobrania z
    kasy, do samego końca, tj. do ich przelania na rachunek firmowy Spółki, pozostają
    własnością Spółki. Zgodnie z zawartą umową, wspólnik/członek zarządu nie będzie
    uprawniony do rozporządzania wpłaconymi kwotami. Umowa wyłączy możliwość
    dokonywania przedmiotowych wpłat i przelewów, a także z tytułu krótkoterminowego
    przechowywania środków na własnym prywatnym rachunku, wyłączona zostanie
    możliwość pobierania od Spółki wynagrodzenia.
    Pytania
    1. Czy wyżej opisana transakcja polegająca na wpłacaniu utargów dziennych na specjalnie
      otwarty w tym celu rachunek osobisty członka zarządu i następnie ich przelewanie na
      rachunek firmowy Spółki – będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych,
      zgodnie z art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
    2. Czy wyżej opisana transakcja może zostać zakwalifikowana jako depozyt nieprawidłowy
      określony w art. 845 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) lub umowa
      pożyczki określona w art. 720 Kodeksu cywilnego w zw. z lit. b) ustawy o podatku od
      czynności cywilnoprawnych przyjmując, że wspólnik/członek zarządu zgodnie z zawartą
      ze Spółką umową nie ma prawa do dysponowania/rozporządzania środkami

      zgromadzonymi na jego rachunku osobistym, poza przelewem tych środków
      bezpośrednio na rachunek firmowy oraz nie przysługuje mu żadne wynagrodzenie z
      tytułu przechowania środków stanowiących wpłaty utargów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Przywołując treść art. 1 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od
    czynności cywilnoprawnych wskazali Państwo, że katalog czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest zamknięty. Katalog z art. 1
    ust. 1 pkt 1 nie należy interpretować rozszerzająco. Taka jest też od lat – jak Państwo
    wskazali – rekomendacja doktryny prawa podatkowego. Zgodnie z poglądem NSA: „Za
    niebudzące wątpliwości należy uznać, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych
    podlegają wyłącznie czynności cywilnoprawne wymienione w art. 1 u.p.c.c. Czynności te
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę. Czynności cywilnoprawne, które
    nie zostały wymienione w sposób wyraźny w katalogu ustawowym, nie podlegają
    opodatkowaniu omawianym podatkiem. Lista czynności podlegających podatkowi od
    czynności cywilnoprawnych ma charakter zamknięty, a więc nie może być interpretowana
    rozszerzająco. Treść nazwanych czynności cywilnoprawnych wymienionych wyraźnie w
    ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych należy ustalać w odniesieniu do
    postanowień kodeksu cywilnego regulujących poszczególne zagadnienia. Zamknięty
    charakter katalogu czynności prawnych obciążonych omawianym podatkiem wyklucza
    jakąkolwiek możliwość opodatkowania umów nieznajdujących swojego dokładnego
    odpowiednika wśród tych wymienionych w powoływanym art. 1 ust. 1 u.p.c.c., nawet
    gdyby faktycznie łączyły one w sobie pewne elementy kilku umów nazwanych,
    podlegających podatkowi".
    Nie podlegają mu również czynności prawne dające podobny efekt gospodarczy
    (ekonomiczny) co czynności objęte ustawą, jednak przybierające inną postać
    cywilnoprawną. Czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają
    opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź
    podobne do tych, które zostały w nim wyliczone. Tym samym, o kwalifikacji określonej
    czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem
    decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa.
    Zatem, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony
    sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności
    cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne
    będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod
    względem prawnym.
    W opisywanym stanie faktycznym środki stanowiące utarg Spółki na żadnym etapie
    opisanego transferu nie stają się przedmiotem pożyczki, depozytu nieprawidłowego czy
    też podwyższenia kapitału zakładowego Spółki bądź dopłaty do kapitału Spółki.
    Wspólnik/członek zarządu działa jedynie jako pośrednik lub „pełnomocnik”. Rachunek
    osobisty będzie służył wyłącznie dla tego celu i nie będzie wykorzystywany do innych
    celów, członek zarządu z tego tytułu nie będzie osiągał żadnych korzyści finansowych.
    Co więcej, członek zarządu nie będzie uprawniony do rozporządzania wpłacanymi
    kwotami co będzie wynikało z zawartej w tym zakresie pomiędzy członkiem zarządu a
    Spółką umowy.
    Przedstawiony model finansowy nie będzie kwalifikował się jako:
    - umowa pożyczki, o której mowa w art. 720 Kodeksu cywilnego – Spółka nie przenosi w
      żaden sposób własności środków z utargu na rzecz wspólnika/członka zarządu, a
      wspólnik/członek zarządu nie uzyskuje w żaden sposób możliwości korzystania z tych
      środków przez określony czas,
    - depozyt nieprawidłowy, o którym mowa w art. 835 Kodeksu cywilnego – umowa
      pomiędzy Spółką a wspólnikiem/członkiem zarządu wyłącza prawo tego drugiego do

      jakiegokolwiek rozporządzania powierzonymi środkami ściśle definiując jego zadanie i
      sprowadzając je do pobrania utargu, wpłacenia go na rachunek prywatny i następnie
      do dokonania bezzwłocznie przelewu środków w kwocie równej utargowi na rachunek
      firmowy Spółki,
    - zmiana umowy Spółki – z przyczyn oczywistych opisane działanie polegające na
      transferze gotówki z utargu na rachunek firmowy Spółki poprzez rachunek prywatny
      umowy spółki w żaden sposób nie zmienia ani też nie stanowi wkładu, ani podniesienia
      kapitału zakładowego lub dopłaty do kapitału. Wynika to z faktu, że środki pieniężne z
      utargu stanowią od samego początku własność Spółki (aktywo w postaci środków
      pieniężnych) i jako taka własność zmieniają wyłącznie lokalizację, z kasy firmowej Spółki
      na jej rachunek firmowy.
    W konsekwencji, powyższe nie będzie kwalifikować się jako czynność wymieniona w art. 1
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Tym samym, nie będzie ciążył na Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku od
    czynności cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
      a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
      b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
      c) (uchylona)
      d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
        ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
      e) umowy dożywocia,
      f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części
        dotyczącej spłat lub dopłat,
      g) (uchylona)
      h) ustanowienie hipoteki,
      i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
        służebności,
      j) umowy depozytu nieprawidłowego,
      k) umowy spółki.
    W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 cyt. ustawy:
      Podatkowi podlegają:
      2) zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie
        podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z
        zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;
      3) orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one
        takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub
        2.
    Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy:

      W przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się – przy spółce osobowej –
      wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie
      majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie
      przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.
    Na podstawie art. 4 pkt 7 i 9 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży:
      7) przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – na biorącym
        pożyczkę lub przechowawcy;
      9) przy umowie spółki cywilnej – na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki
        – na spółce.
    Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, o kwalifikacji
    określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym
    podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa.
    Zatem, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony
    sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności
    cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne
    będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod
    względem prawnym.
    Szczegółowe ustalenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje.
    Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu,
    wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w
    przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają
    opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź
    podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że celem ograniczenia
    kosztów działalności, związanych z opłatami za prowizje bankowe, Spółka zawrze umowę
    ze wspólnikiem/członkiem zarządu. Środki pieniężne z utargów dziennych (w formie
    gotówki) będą wpłacane na prywatne rachunek (konto) wspólnika/członka zarządu, który
    będzie zobowiązany niezwłocznie je przekazać w drodze przelewu bankowego na
    rachunek firmowy Spółki. Z umowy będzie wynikać, że rachunek prywatny wspólnika
    /członka zarządu będzie służył tylko i wyłącznie dokonywaniu wpłat utargów ze sprzedaży
    prowadzonej przez Spółkę oraz następnie do dokonania niezwłocznego przelewu
    wpłaconych środków na jej rachunek firmowy. Środki pieniężne z utargu od samego
    początku, tj. od ich pobrania z kasy, do samego końca, tj. do ich przelania na rachunek
    firmowy Spółki, pozostają własnością Spółki. Zgodnie z zawartą umową, wspólnik/członek
    zarządu nie będzie uprawniony do rozporządzania wpłaconymi kwotami. Umowa wyłączy
    możliwość dokonywania przedmiotowych wpłat i przelewów. Z tytułu krótkoterminowego
    przechowywania środków na własnym prywatnym rachunku wyłączona także zostanie
    możliwość pobierania od spółki wynagrodzenia.
    Państwa wątpliwość dotyczy kwestii tego, czy opisana transakcja stanowi czynności
    powodującą powstanie obowiązku podatkowego w podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    Wyjaśnić należy, że w przypadku czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych, wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych, których to pojęć ustawa nie definiuje, przy ich interpretacji odwołać się
    należy do znaczenia nadanego w przepisach prawa cywilnego. Wskazać jednak należy, że
    użycie przez ustawodawcę podatkowego pojęcia prawnego z innej gałęzi prawa musi
    powodować ten skutek, że pojęcie to i związany z nim całokształt regulacji prawnych
    powinny być interpretowane z wykorzystaniem zasad wykładni właściwych dla prawa
    podatkowego.

    We wniosku odnoszą się Państwo do umowy pożyczki, depozytu nieprawidłowego oraz do
    umowy spółki.
    Zgodnie z art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Z treści powołanego przepisu wynika, że umowa pożyczki jest umową konsensualną,
    dwustronnie zobowiązującą, polegającą na zobowiązaniu stron do przeniesienia własności
    pieniędzy lub innych rzeczy oznaczonych rodzajowo, natomiast jej gospodarczy sens
    wyraża się w tym, że biorący pożyczkę uzyskuje możliwość korzystania przez pewien czas z
    wartości przekazanych mu przez dającego pożyczkę.
    Brak przeniesienia własności środków finansowych pomiędzy Państwem a wspólnikiem
    /członkiem zarządu oraz brak możliwości swobodnego korzystania z nich nie pozwala na
    uznanie opisanej czynności jako umowy pożyczki.
    Z powyższych względów nie można uznać, że czynność przedstawiona we wniosku nosi
    znamiona umowy pożyczki, która uregulowana została w art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego.
    Powyższa czynność nie może również zostać zakwalifikowana jako umowa depozytu
    nieprawidłowego uregulowanego w art. 845 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 845 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że
      przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub
      innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy
      o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o
      przechowaniu.
    Depozyt nieprawidłowy uznawany jest albo za odmianę zwykłej umowy przechowania,
    instytucję odrębną od umowy pożyczki, albo odrębny typ umowy nazwanej. Uznaje się
    również, że depozyt nieprawidłowy (przechowanie nieprawidłowe) jest umową
    szczególnego rodzaju, zawierającą elementy przechowania i pożyczki.
    Przedmiotem depozytu nieprawidłowego mogą być wyłącznie pieniądze lub rzeczy
    oznaczone tylko co do gatunku. Osoba biorąca pieniądze (rzecz) do depozytu
    nieprawidłowego ma obowiązek oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy), ale
    niekoniecznie tę samą.
    Depozyt nieprawidłowy ma miejsce wtedy, gdy z przepisów szczególnych albo z umowy
    lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na
    przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku. Do
    przyjęcia depozytu nieprawidłowego nie jest konieczne wyraźne zastrzeżenie tego w
    umowie, niemniej dla zastosowania art. 845 Kodeksu cywilnego konieczne jest ustalenie,
    że przechowawca uprawniony został do rozporządzania oddanymi na przechowanie
    pieniędzmi lub rzeczami oznaczonymi co do gatunku, co nie ma miejsca w opisanej we
    wniosku sytuacji.
    Upoważnienie do rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzmi jest dla bytu
    umowy depozytu nieprawidłowego konieczne – sam fakt oddania na przechowanie
    pieniędzy nie tworzy bowiem jeszcze stosunku depozytu nieprawidłowego z prawem
    rozporządzania nimi.
    Umowa pomiędzy Państwem (Spółką) a wspólnikiem/członkiem zarządu, którą planują
    Państwo zawrzeć będzie wyłączać prawo do jakiegokolwiek rozporządzania powierzonymi

    środkami. Do zadań wspólnika/członka zarządu będzie należało tylko pobranie utargu,
    wpłacenie go na rachunek prywatny a następnie dokonanie bezzwłocznie przelewu
    środków w kwocie równej utargowi na Państwa rachunek firmowy (Spółki).
    Z treści wniosku nie wynika, żeby Państwo – Spółka zawierali ze wspólnikiem/członkiem
    zarządu umowę pożyczki (zaciągali pożyczkę), czy też brali w depozyt środki pieniężne
    (zawierali umowę depozytu).
    Transfer gotówki z utargu na Państwa rachunek firmowy poprzez rachunek prywatny
    wspólnika/członka zarządu w żaden sposób nie zmienia umowy spółki ani też nie stanowi
    żadnej z czynności wskazanych w art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych, tj. nie stanowi wkładu, ani podniesienia kapitału zakładowego lub
    dopłaty do kapitału, pożyczki udzielonej Państwu przez wspólnika, dopłaty oraz oddania
    przez wspólnika Państwu rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.
    Środki pieniężne z utargu od samego początku stanowią Państwa własność (aktywo w
    postaci środków pieniężnych) i jako Państwa własność zmieniają tylko lokalizację, z
    Państwa kasy firmowej na Państwa rachunek firmowy, za pośrednictwem rachunku
    bankowego wspólnika/członka zarządu.
    Reasumując, opisana we wniosku czynność nie stanowi czynności wymienionych w art. 1
    ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych; nie podlega więc opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Z tytułu opisanych we wniosku czynności nie
    są Państwo podatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczyć należy, że interpretacja indywidualna – zgodnie ze złożonym wnioskiem – jest
    wydawana wyłącznie dla podmiotu bądź podmiotów, które o jej wydanie się zwróciły do
    organu podatkowego. Rozstrzygnięcie jest w niej dokonywane w oparciu o opis
    przedstawiony w tym konkretnym wniosku, którego interpretacja dotyczy.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego wydaje, w jego
    indywidualnej sprawie (opisanej we wniosku sytuacji), interpretację przepisów prawa
    podatkowego (interpretacje indywidualną). Funkcja ochronna płynąca z wydanej
    interpretacji indywidualnej ma zastosowanie wyłącznie dla Strony, która zwróciła się do
    organu podatkowego o jej wydanie. Tym samym wydana interpretacja nie wywołuje
    żadnego skutku prawnego dla podmiotów bądź osób które nie zwróciły się o jej
    wydanie.
    Zatem jeżeli wspólnicy (członkowie zarządu) chcieli by uzyskać ochronę płynącą z
    interpretacji indywidualnej, powinni się zwrócić z odrębnymi wnioskami.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy –
    Ordynacja podatkowa.