Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-562/16-4/AR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-10
Teza: opodatkowanie sprzedaży (zamiany) zabudowanej działki nr A.
Słowa kluczowe: budowle; budynek; gmina; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; zadania-zadania własne; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 15 lipca 2016 r. (data wpływu 21 lipca 2016 r.), uzupełnionym pismem z 12 października 2016 r. (data wpływu 17 października 2016 r.) oraz pismem z 26 października 2016 r. (data wpływu 31 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży (zamiany) zabudowanej działki nr A– **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2016 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży zabudowanej działki nr A oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z zamianą gruntów.

Wniosek został uzupełniony pismem z 12 października 2016 r. (data wpływu 17 października 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 4 października 2016 r. znak IBPP1/4512-562/16-1/AR oraz pismem z 26 października 2016 r. (data wpływu 31 października 2016 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

Gmina X jest czynnym podatnikiem VAT. Gmina zamierza w 2016 roku dokonać zamiany działki A z osoba fizyczną, na będące własnością tej osoby fizycznej nieruchomości gruntowe oraz budynki.

Gmina X jest właścicielem działki A położonej w P. wpisana do księgi wieczystej nr…. Działka ta powstała w wyniku podziału działki B. Działkę B Gmina X otrzymała 25 września 2003 roku w formie darowizny z W.A.M. w K. Działka ta w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest opatrzona symbolem - SK - zabudowa usługowo-produkcyjna i inżynierii.

Na działce A znajdują się budynki i budowle służące oczyszczaniu ścieków. Budynki zostały wybudowane w lata 50-tych XX. i wyremontowane w 1983 roku. Na działce znajdują się następujące środki trwałe:

1.  Budynek nr 142 - sterownia oczyszczalni ścieków - budynek murowany o powierzchni użytkowej 74 m2, kubaturze 344 m2, rok budowy 1955, kapitalny remont 1983 r. zadaszony, posiadający fundamenty;
2.  Budynek Nr 143 - magazyn podręczny - budynek murowany o powierzchni 13 m2, kubaturze 53 m3, wybudowany w 1950 r., zadaszony, posiadający fundamenty;
3.  Piaskownik 9 nr 200) – budowla wybudowana w 1983 r. o kubaturze 200 m3
4.  Osadnik (nr 201) - – budowla wybudowana w 1983 r. o kubaturze 198 m3
5.  Bioblok WS 400 (nr 202) - budowla wybudowana w 1983 r. o kubaturze 628 m3
6.  Bioblok WS 400 (nr 203) - budowla wybudowana w 1983 r. o kubaturze 628 m3
7.  Magazyn wiata – budowla wybudowana w 1983 r. o kubaturze 39 m3 i powierzchni użytkowej 16 m2;

Wartość początkowa budynków i budowli zlokalizowanych na terenie oczyszczalni ścieków w P. wynosiła 542.572 zł, natomiast wartość gruntu 87.460 zł.

Gmina X, przekazała w nieodpłatne użytkowanie oczyszczalnię w marcu 2004 roku swojemu zakładowi budżetowemu - Zakładowi Gospodarki Komunalnej w O. Zakład budżetowy prowadził działalność związaną z oczyszczaniem ścieków na obiektach zlokalizowanych na działce A do dnia 3 września 2015 r., tj. do dnia, w którym uruchomiona została nowo wybudowana oczyszczalnia ścieków.

W 2008 roku Zakład Gospodarki Komunalnej zmodernizował biobloki znajdujące się na terenie oczyszczalni ścieków. Koszt modernizacji wyniósł 41.653,31 zł.

W uzupełnieniu wniosku z 12 października 2016 r. Wnioskodawca podał, że:

1.  Wnioskodawca czyli Gmina X jest czynnym podatnikiem podatku VAT od maja 2010 roku. Poprzednio podatnikiem VAT był urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego - Gminę X czyli Urząd Gminy X. Gmina jest podatnikiem VAT z tej części działalności, która nie dotyczy wykonywania zadań określonych w ustawie o samorządzie gminnym tj. z tytułu wynajmu pomieszczeń, dzierżawy gruntów, sporadycznej sprzedaży gruntów itp.
2.  Gmina otrzymała w drodze darowizny 25 września 2003 r. od W.A.M. działkę wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami opisanymi we wniosku.
3.  Gmina otrzymała budynki i budowle w formie darowizny na cele publiczne określone w art. 6 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 59 ust. 3 tejże ustawy w celu realizacji zdań własnych Gminy z zakresu oczyszczania ścieków komunalnych. Przedmiotowe budynki i budowle były dla Gminy środkami trwałymi.
4.  Gmina nie posiada informacji przez kogo budynki i budowle były wybudowane. Można domniemywać, że skoro były zlokalizowane na terenie Jednostki Wojskowej M., a później przekazane darowizną Gminie X przez W.A.M. tzn., że budowało te obiekty Wojsko Polskie.
5.  Gmina nie posiada informacji kiedy budynki i budowle zostały oddane do użytkowania po wybudowaniu.
6.  Budynki i budowle wskazane we wniosku tj.
    *   Budynek nr 142 - sterownia oczyszczalni ścieków,
    *   Budynek nr 143 - magazyn podręczny,
    *   Piaskownik nr 200,
    *   Osadnik nr 201,
    *   Bioblok WS 400 nr 202,
    *   Bioblok WS 400 Nr 203,
    *   Magazyn wiata,są budynkami i budowlami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne oraz obiektami inżynierii lądowej i wodnej w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r.
7.  Budynek nr 142 - sterownia oczyszczalni ścieków jest sklasyfikowany w PKOB pod kodem 1251 Budynki przemysłowe Pozostałe budynki i budowle są sklasyfikowane w PKOB pod kodem 1252 - Zbiorniki i magazyny.
    1.  Budynek nr 143 - magazyn podręczny,
    2.  Magazyn wiata,
    3.  Osadnik nr 201,
    4.  Bioblok WS 400 nr 202,
    5.  Biobolk WS 400 Nr 203,Natomiast budowla Piaskownik nr 200 jest sklasyfikowana w PKOB pod kodem 242 - Inne obiekty inżynierii wodnej, gdzie indziej nie sklasyfikowane
8.  Wszystkie budynki i budowle wymienione we wniosku są trwale związane z gruntem.
9.  W okresie od otrzymania darowizną budynków i budowli tj. 1 października 2003 r. (data od kiedy protokolarnie przekazano oczyszczalnię ścieków Gminie) do marca 2004 roku Gmina X wykorzystywała je do wykonywania zadań własnych określonych w ustawie o samorządzie gminnym art. 7 ust. 1 pkt 3, a mianowicie do zadania związanego z oczyszczaniem ścieków komunalnych. Czynności te były opodatkowane podatkiem VAT. Od kwietnia 2004 roku zadania te zostały przekazane do utworzonego przez Gminę X zakładu budżetowego - Zakładu Gospodarki Komunalnej w O.
10.  Budynki i budowle stanowiące oczyszczalnię ścieków a opisane we wniosku nigdy nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. W marcu 2004 roku zostały przekazane w nieodpłatne użytkowanie zakładowi budżetowemu. Zakład budżetowy jest odrębnym podatnikiem VAT.
11.  Pierwsze zajęcie (używanie) przedmiotowych obiektów dla potrzeb działalności Wnioskodawcy nastąpiło w dniu 1 października 2003 r.
12.  Wnioskodawca w ww. okresie tj. od 1 października 2003 r. do 31 marca 2004 r. wykorzystywał budynki i budowle do celów działalności opodatkowanej związanej z oczyszczeniem ścieków komunalnych. Od dnia 1 kwietnia 2004 r. do 3 września 2014 roku budynki i budowle wykorzystywał Zakład Gospodarki Komunalnej do celów działalności opodatkowanej związanej z oczyszczaniem ścieków komunalnych. Od dnia 4 września 2014 roku oczyszczalnia została zamknięta i jest w fazie wygaszania.
13.  Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie budynków i budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiących co najmniej 30 % wartości początkowej danego budynku/budowli.
14.  Zakład Gospodarki Komunalnej w O. jest odrębnym od Wnioskodawcy podatnikiem VAT.
15.  Czynność przekazania w nieodpłatne użytkowanie oczyszczalni ścieków Zakładowi Gospodarki Komunalnej w O. nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
16.  W 2008 r. Zakład otrzymał dotację od Gminy X, którą wykorzystał w kwocie 40.500 zł netto na rekonstrukcję biobloków oczyszczalni ścieków w P. Ze środków własnych Zakład wydał kwotę w wysokości 1.153,31 zł. Łącznie wartość rekonstrukcji wyniosła 41.653,31 zł. Wartość początkowa biobloków wynosi 407.792 zł. Wartość ulepszenia, czyli rekonstrukcji nie przekraczała 30% wartości początkowej biobloków. Zakład po zakończeniu wszelkich prac rekonstrukcyjnych biobloku i rozliczeniu dotacji na poniesione wydatki netto rozpoczął naliczanie odpisów amortyzacyjnych w stawce 4,5% KRS 102, którą to miesięczna kwota odpisu stanowiła koszt nie będący kosztem uzyskania przychodu a tym samym nie była wliczana do podstawy podatku dochodowego od osób prawnych. W myśl przepisów „rekonstrukcją ” tj. ulepszeniem rozumie się jako otworzenie (odbudowanie) składnika majątkowego zużytego całkowicie lub częściowo. W art. 16 ust.1 w zw. z art. 16g ust. 13 ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet pomimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodu bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumienia przepisów podatkowych nie mogą by uznane za koszt uzyskania przychodów. Natomiast koszty te jeżeli przekraczają w roku podatkowym wartość 3.500 zł powiększają wartość środka trwałego co stanowi podstawę do stosowania naliczenia odpisów amortyzacyjnych. Dotacja jaką otrzymał zakład była dotacją celową podlegającą zwolnieniu na podstawie art. 17 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) - CIT8/0.
17.  Gmina nie posiada informacji kto ponosił w 1983 roku wydatki na remonty kapitalne budynków i budowli opisanych we wniosku. Domniemywać możemy, że skoro były zlokalizowane na terenie Jednostki Wojskowej M., a później przekazane darowizną Gminie X przez W.A.M. tzn., że remontowało te obiekty Wojsko Polskie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy Gminie X w ramach przygotowywanej zamiany gruntów, dokonując dostawy zabudowanego budynkami i budowlami gruntu przysługuje zwolnienie z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy istnieje możliwość pełnego odliczenia podatku naliczonego wskazanego na fakturach zakupowych dokumentujących wydatki bieżące poniesione w związku z planowaną zamianą gruntów (podział geodezyjny, akt notarialnych, operat szacunkowy itp.), w przypadku gdy Gminie X nie będzie przysługiwało zwolnienie z podatku od towarów i usług przy zamianie ww. działki?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu (art. 29a ust. 8 ustawy i podatku od towarów i usług). W świetle tych przepisów przy sprzedaży budynków lub budowli, grunt na którym są one posadowione podlega opodatkowany według takiej stawki podatku od towarów i usług jaką opodatkowane są te budynki lub budowle. W związku z powyższym jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji budynku czy budowli. Dlatego też należy odwołać się do przepisów prawa budowalnego. Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy prawo budowlane, za budynek należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Natomiast za budowlę uznaje się obiekt budowalny niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak m. in. oczyszczalnie ścieków. Ponieważ przedmiotowe budynki i budowle nie zostały oddane do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a tym samym nie doszło do pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Dopiero dostawa tych budowli w ramach zamiany nieruchomości przez Gminę X będzie spełniała definicję pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 2 ust 14 ustawy. Zatem, dostawa przedmiotowych budynków i budowli nie będzie spełniała przesłanki zastosowania zwolnieni od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Mimo, iż dostawa przedmiotowych budynków i budowli będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia to z uwagi na brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do przedmiotowych budynków i budowli oraz nieponiesienie przez Gminę X wydatków na ich ulepszenie w wysokości wyższej niż 30 % - dostawa ta będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust 1 pkt 10 a ustawy o podatku od towarów i usług.

2.

Gmina ma możliwość pełnego odliczenia podatku naliczonego wskazanego na fakturach zakupowych dokumentujących wydatki bieżące poniesione w związku z planowaną zamianą gruntów (podział geodezyjny, akt notarialnych, operat szacunkowy itp.), jeżeli dostawa gruntu będzie opodatkowana stawką 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania z sobą zagadnień będących przedmiotem wniosku, tut. organ udzielił odpowiedzi w jednej interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Jak stanowi art. 2 pkt 14 ww. ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1 ze zm.) zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. Zgodnie z art. 12 ust. 2 zdanie drugie ww. Dyrektywy państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”. Tym samym państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności tj. przebudowy budynków.

W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami ww. Dyrektywy 2006/112/WE oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Sąd krajowy celem zapewnienia skuteczności normom dyrektywy 112 stwierdził zatem częściową niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a) i 2 dyrektywy 112, jak też art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy 112. Mowa tu o części dotyczącej użytego w treści art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT warunku „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu”. Warunek ten w istocie doprowadza do sztucznego różnicowania sytuacji podmiotu gospodarczego, który po wybudowaniu budynku część oddał w najem a część budynku wykorzystywał na potrzeby własnej działalności gospodarczej albowiem w obydwóch przypadkach doszło do korzystania z budynku.

W pozostałym zaś zakresie należy dokonać wykładni prounijnej art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT i skorygować treść w następujący sposób: pod pojęciem pierwszego zasiedlenia – rozumie się przez to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu”.

Należy w tym miejscu zauważyć, że takie rozumienie pojęcia „pierwszego zasiedlenia” odnosi się do art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT tj. do użytkowania przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia przedstawia się inaczej, w sytuacji gdy budynek/budowla zostanie ulepszony, a wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej obiektu.

W takim bowiem przypadku decydujące znaczenie do rozstrzygnięcia czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie, ma kwestia oddania budynku/budowli po ulepszeniu do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu (np. najem).

Należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym wskazać należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części jest objęta zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a staje się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki i budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania podatkiem VAT dostawy działki nr A zabudowanej budynkami i budowlami.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Gmina zamierza w 2016 roku dokonać zamiany działki A z osobą fizyczną na będące własnością tej osoby fizycznej nieruchomości gruntowe oraz budynki. Działka ta powstała w wyniku podziału działki B. Gmina otrzymała w drodze darowizny 25 września 2003 roku od W.A.M. działkę wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami opisanymi we wniosku. W okresie od otrzymania darowizną budynków i budowli tj. 1 października 2003 r. (data od kiedy protokolarnie przekazano oczyszczalnię ścieków Gminie) do marca 2004 roku Gmina X wykorzystywała je do wykonywania zadań własnych określonych w ustawie o samorządzie gminnym art. 7 ust. 1 pkt 3, a mianowicie do zadania związanego z oczyszczaniem ścieków komunalnych. Czynności te były opodatkowane podatkiem VAT. Od kwietnia 2004 roku zadania te zostały przekazane do utworzonego przez Gminę X zakładu budżetowego - Zakładu Gospodarki Komunalnej w O. Czynność przekazania w nieodpłatne użytkowanie oczyszczalni ścieków Zakładowi Gospodarki Komunalnej w O. nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Pierwsze zajęcie (używanie) przedmiotowych obiektów dla potrzeb działalności Wnioskodawcy nastąpiło w dniu 1 października 2003 r.

Wnioskodawca w ww. okresie tj. od 1 października 2003 r. do 31 marca 2004 r. wykorzystywał budynki i budowle do celów działalności opodatkowanej związanej z oczyszczeniem ścieków komunalnych. Od dnia 1 kwietnia 2004 r. do 3 września 2014 roku budynki i budowle wykorzystywał Zakład Gospodarki Komunalnej do celów działalności opodatkowanej związanej z oczyszczaniem ścieków komunalnych. Od dnia 4 września 2014 roku oczyszczalnia została zamknięta i jest w fazie wygaszania.

Budynki i budowle stanowiące oczyszczalnię ścieków a opisane we wniosku nigdy nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze.

Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie budynków i budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku/budowli.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca po nabyciu nieruchomości w drodze darowizny w okresie od 1 października 2003 r. do 31 marca 2004 r. wykorzystywał budynki i budowle do celów działalności opodatkowanej związanej z oczyszczeniem ścieków komunalnych. Następnie obiekty te były używane przez ZGK, któremu Wnioskodawca przekazał je do używania.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że planowana przez Wnioskodawcę dostawa budynków/budowli nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą nie upłynie okres krótszy niż 2 lata. Spełnione tym samym zostały warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla planowanej dostawy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Jednocześnie, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT zwolnieniem od podatku będzie objęta dostawa działki gruntu, na której te budynki i budowle są posadowione.

Zauważyć należy, że jako przepisy mające być przedmiotem interpretacji Wnioskodawca wskazał art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, jednak w sytuacji zwolnienia od podatku VAT planowanej dostawy budynków/budowli na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, badanie przesłanek dla zwolnienia planowanej dostawy budynku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT stało się bezzasadne.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa ta będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust 1 pkt 10 a ustawy o podatku od towarów i usług należało uznać za nieprawidłowe. W przedmiotowej sprawie doszło bowiem do pierwszego zasiedlenia budynków i budowli i ich dostawa nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT tylko na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Jednocześnie, ze względu na to, że dostawa (zamiana) będzie objęta zwolnieniem odpowiedź na pytanie nr 2 stała się bezprzedmiotowa gdyż Wnioskodawca sformułował to pytanie w odniesieniu do sytuacji gdyby mu nie przysługiwało zwolnienie przy dostawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

W zakresie określenia czy wartość określona w operacie szacunkowym przez rzeczoznawcę majątkowego jest wartością brutto czy netto zostało wydane osobne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała