Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP2.4512.920.2016.2.RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-09
Teza: W zakresie prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości sporządzania miesięcznych raportów fiskalnych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; kasa-kasa rejestrująca; podatek-podatek od towarów i usług; raporty fiskalne; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Strony  przedstawione we wniosku z dnia 15 listopada 2016 r. (data wpływu do BKIP w Płocku 1 grudnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 stycznia 2017 r. (data wpływu 19 stycznia 2017 r.) w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Organu z dnia 5 stycznia 2017 r., nr 1462-IPPP2.4512.920.2016.1.RR (skutecznie doręczone w dniu 10 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości sporządzania miesięcznych raportów fiskalnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości sporządzania miesięcznych raportów fiskalnych. Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 12 stycznia 2017 r. (data wpływu 19 stycznia 2017 r.) w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Organu z dnia 5 stycznia 2017 r., nr 1462-IPPP2.4512.920.2016.1.RR (skutecznie doręczone w dniu 10 stycznia 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni od miesiąca sierpnia 2016 r. prowadzi działalność gospodarczą. W miesiącu Strona ma kilka sprzedaży ewidencjonowanych w kasie fiskalnej. Na koniec każdego miesiąca sporządzając wydruk za dany miesiąc - kasa drukuje sprzedaż nie od pierwszego dnia danego miesiąca do ostatniego dnia miesiąca sprzedaży, tylko za okres kiedy była dokonywana sprzedaż.

Na przykład od 5 października 2016 r. do 18 października 2016 r.

Jednocześnie Wnioskodawczyni wskazała, że pan u którego Strona zakupiła kasę fiskalną powiedział, że wszystko jest w porządku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy takie zestawienia są prawidłowe i czy Urząd Skarbowy nie będzie podważał prawidłowości wydruku podsumowań za dany miesiąc.

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko sprecyzowane w uzupełnieniu do złożonego wniosku), według posiadanych informacji na wydruku sprzedaży powinna być data 1 października 2016 r. do 31 października 2016 r. pomimo sprzedaży w kilku dniach miesiąca.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT. Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Zasady prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących określono, na podstawie upoważnienia zawartego w art. 111 ust. 7a pkt 1 ustawy, w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r. poz. 363).

W myśl § 2 pkt 12 ww. rozporządzenia, przez paragon fiskalny rozumie się wydrukowany przez kasę dla nabywcy w momencie sprzedaży dokument potwierdzający dokonaną transakcję sprzedaży. Natomiast przez raport fiskalny (dobowy, okresowy, w tym miesięczny, oraz rozliczeniowy) rozumie się dokument fiskalny zawierający dane sumaryczne o obrocie i kwotach podatku za daną dobę lub za dany wybrany okres w ujęciu według poszczególnych stawek podatku oraz sprzedaży zwolnionej od podatku (§ 2 pkt 19 ww. rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących).

Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1-4 ww. rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, podatnicy, prowadząc ewidencję:

1.  wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny,
2.  dokonują po fiskalizacji kasy wyłącznie sprzedaży w trybie fiskalnym i nie dokonują sprzedaży ewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy po jej fiskalizacji w żadnym innym trybie, w tym w trybie szkoleniowym,
3.  sporządzają raport fiskalny dobowy po zakończeniu sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem pierwszej sprzedaży w dniu następnym,
4.  sporządzają raport fiskalny okresowy (miesięczny) po zakończeniu sprzedaży za dany miesiąc, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po danym miesiącu.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni od miesiąca sierpnia 2016 r. prowadzi działalność gospodarczą. W miesiącu Strona ma kilka sprzedaży ewidencjonowanych w kasie fiskalnej. Na koniec każdego miesiąca sporządzając wydruk za dany miesiąc - kasa drukuje sprzedaż nie od pierwszego dnia danego miesiąca do ostatniego dnia miesiąca sprzedaży, tylko za okres kiedy była dokonywana sprzedaż. Na przykład od 5 października 2016 r. do 18 października 2016 r.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni ma wątpliwości czy takie zestawienia są prawidłowe.

Po uwzględnieniu treści powołanych przepisów należy stwierdzić, że obowiązek sporządzania fiskalnych raportów dobowych uzależniony jest od wystąpienia sprzedaży, która podlegać będzie obowiązkowi ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.

Raporty fiskalne dobowe są sporządzane po zakończeniu sprzedaży w danym dniu i ewidencjonują obrót z tego tytułu oraz wskazują kwoty podatku należnego za daną dobę. Brak sprzedaży oznacza, że obrót i kwota podatku mają wartość zerową. Dane o sumarycznym obrocie zostaną wykazane w raporcie fiskalnym miesięcznym. Wobec tego, nie ma potrzeby ani prawnego obowiązku sporządzania raportów dobowych w dniach, w których nie zaewidencjonowano żadnej sprzedaży na kasie rejestrującej.

Natomiast obowiązek sporządzenia raportów fiskalnych za okres miesięczny powstaje po zakończeniu sprzedaży w ostatnim dniu miesiąca, nie później jednak niż przed rozpoczęciem sprzedaży w następnym miesiącu. Zatem, jeżeli w okresie miesięcznym w danym dniu nie wystąpi sprzedaż podlegająca obowiązkowi ewidencjonowania to nie wystąpi obowiązek sporządzenia raportu fiskalnego miesięcznego za ten dzień w którym nie było dokonanej sprzedaży.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma obowiązku sporządzenia i drukowania raportów miesięcznych fiskalnych za pełne miesiące w sytuacji, gdy w danym dniu miesiąca nie wystąpiła sprzedaż co do której istnieje obowiązek zaewidencjonowania na kasie rejestrującej, tj. gdy nie we wszystkich dniach miesiąca Wnioskodawczyni dokonywała sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ani rolników ryczałtowych.

Tym samym Wnioskodawczyni nie ma także obowiązku sporządzania raportów fiskalnych okresowych (miesięcznych) za okresy w których nie nastąpiła sprzedaż podlegająca obowiązkowi ewidencjonowania na kasie rejestrującej.

Dlatego też, w niniejszej sprawie stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Niniejszą interpretację wydano w zakresie prawidłowości sporządzania miesięcznych raportów fiskalnych, gdyż w tym zakresie Wnioskodawczyni przedstawiła pytanie oraz stanowisko. Natomiast wydana interpretacja nie odnosi się do kwestii postępowania Urzędu Skarbowego dotyczącego kontroli prawidłowości dokonywanych wydruków, gdyż Strona nie przedstawiła stanowiska w sprawie, a ponadto w tym zakresie tutejszy Organ podatkowy nie posiada kompetencji ustawowych wskazanych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej do wydania interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izby Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.