Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-62/14-4/KSU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-05-09
Teza: Koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości, nabytej na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu o przysądzeniu własności nieruchomości.
Słowa kluczowe: dług-zwolnienie z długu; koszt-koszty uzyskania przychodów; licytacja; nabycie; nieruchomości; sprzedaż; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2014 r. (data wpływu 3 lutego 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 kwietnia 2014 r. (data wpływu 11 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości:

*   należnych odsetek – **jest nieprawidłowe,**

*   w pozostałej części – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 31 marca 2014 r., Nr IPTPB1/415-62/14-2/KSU na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 2 kwietnia 2014 r., następnie w dniu 11 kwietnia 2014 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania 8 kwietnia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi Firmę remontowo-budowlaną od roku 1986. W listopadzie 1999 r. zawarł umowę z Panem Z.S. na remont i modernizację oraz rozbudowę budynku wraz z instalacjami, na nieruchomości położonej w miejscowości Z.

W czerwcu 2000 r. na żądanie Pana Z.S. doszło do przerwania robót budowlanych bez ich ostatecznego finansowego rozliczenia. Pomimo wielokrotnych prób polubownego rozwiązania umowy Pan Z.S. nie chciał dokonać ostatecznego rozliczenia wykonanych robót budowlanych. W pozwie z dnia 13 marca 2001 r. Wnioskodawca wystąpił do Sądu o zasądzenie od Pana Z.S. kwoty 280.000,00 zł, wynikającej z kosztorysów budowlanych za wykonane i zafakturowane roboty. W wyniku długiego procesu sądowego w dniu 30 czerwca 2003 r. Sąd Okręgowy I Wydział Cywilny, sygn. akt IC202/01 zasądził od Pana Z.S. na rzecz Wnioskodawcy kwotę 255.842,00 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 11 października 2000 r. Sąd zasądził również na rzecz Wnioskodawcy kwotę 26.516,11 zł tytułem zwrotu kosztów procesu sądowego. W wyniku apelacji wniesionej do Sądu Apelacyjnego I Wydział Cywilny w dniu 30 czerwca 2000 r. przez Panią M.S. - następcę prawnego Pana Z.S. (w międzyczasie Pan Z.S. zmarł, a jego następcą prawnym została córka Pani M.S.), Sąd Apelacyjny w dniu 9 stycznia 2004 r. postanowił oddalić apelację Pani M.S. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 czerwca 2003 r., sygn. akt IC202/01 i zasądził na rzecz Wnioskodawcy kwotę 5.400,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postanowieniu odwoławczym.

Ponieważ egzekucja komornicza należnych Wnioskodawcy prawomocnie kwot pieniężnych okazała się nieskuteczna, zwrócił się On do Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny o egzekucję świadczeń pieniężnych od Pani M.S. w przedmiocie przysądzenia własności. Dnia 19 listopada 2009 r. Sąd Rejonowy I Wydział Cywilny, sygn. akt ICo208/08 postanowił, po nieskutecznej drugiej licytacji, przysądzić Wnioskodawcy prawo własności nieruchomości położonej w Z., obejmującej działkę nr 42 (poprzednio 38/2), za cenę 553.973,33 zł.

Dnia 22 lipca 2010 r. Sąd Rejonowy I Wydział Cywilny, sygn. akt ICo208/08, postanowił sporządzić plan podziału kwoty 553.973,33 zł uzyskanej z egzekucji nieruchomości dłużniczki Pani M.S., położonej w Z., stanowiącej działkę nr 42 (poprzednio 38/2), uzyskanej w trybie przejęcia nieruchomości przez wierzyciela – Wnioskodawcę – po drugiej bezskutecznej egzekucji w ten sposób, że postanowił przyznać:

1.  Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym - kwotę 54.710,81 zł z tytułu kosztów egzekucyjnych w sprawie - Wnioskodawca wpłacił tą kwotę (54.710,81 zł), jako cenę przybicia na rachunek depozytowy Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny w dniu 5 listopada 2009 r.;
2.  Wnioskodawcy kwotę 493.187,17 zł w tym:
    1.  3.045,00 zł na koszty egzekucyjne i wierzytelność tę zaliczyć do kat. I,
    2.  255.842,00 zł na zaspokojenie w całości należności głównej i wierzytelność tą zaliczyć w całości do kat. V,
    3.  odsetki 62.569,14 zł na zaspokojenie w części należnych odsetek i w tej kwocie zaliczyć je do kat. V,
    4.  25.584,20 zł na zaspokojenie w części należności za poniesione koszty sądowe i zaliczyć ją do kat. V,
    5.  149.191,83 zł na zaspokojenie w części należności odsetek i kosztów sądowych ujętych w postanowieniu Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny z dnia 22 lipca 2011 r., sygn. akt I Co 208/08, pkt A.l.2b i A.l.2c,
3.  Gminie S. kwotę 3.030,35 zł na zaspokojenie w części należności opisanej w pkt A.I.3 postanowienia Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny z dnia 22 lipca 2011 r., sygn. akt I Co 208/08 - Wnioskodawca kwotę tą wpłacił na rachunek depozytu Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny w dniu 22 lipca 2010 r. tytułem należności po sporządzeniu projektu planu podziału.

Aby przejąć ww. nieruchomość od dłużniczki Pani M.S., Wnioskodawca musiał oprócz kosztów zastępstwa procesowego pokryć koszty komornicze w wysokości 54.710,81 zł i wierzytelność na rzecz Gminy S. w kwocie 3.030,35 zł, wynikające z planu podziału sporządzonego przez Sąd Rejonowy dnia 22 lipca 2010 r. Stanowiło to łącznie kwotę (54.710,81+3.030,35) = 57.741,16 zł

Ponieważ Firma Wnioskodawcy nie ma osobowości prawnej i Wnioskodawca jest we wspólnocie majątkowej z żoną, Sąd zasądził wpisanie do księgi wieczystej jako właścicieli powyższej nieruchomości małżonków S.

Chcąc odzyskać poniesione koszty i należność główną dochodzoną od 11 października 2000 r., Wnioskodawca wraz z żoną postanowili ww. nieruchomość sprzedać. W dniu 6 kwietnia 2011 r. na podstawie aktu notarialnego sprzedali przedmiotową nieruchomość za kwotę 510.000,00 zł. Otrzymane pieniądze małżonkowie postanowili przeznaczyć na cele mieszkaniowe. Nabyli Oni, jako małżeństwo, dwie nieruchomości w postaci mieszkań spółdzielczych. Pierwsze mieszkanie Wnioskodawca wraz z żoną kupili na podstawie aktu notarialnego nr 7602/2011 w dniu 4 listopada 2011 r., za kwotę 100.000,00 zł + koszty dodatkowe (podatek od czynności cywilnoprawnych 2.000,00 zł, taksa notarialna 585,00 zł + 72,00 zł, VAT 154,11 zł) o łącznej kwocie 2.808,11 zł. Całkowite koszty nabycia ww. mieszkania wyniosły 102.808,11 zł.

Drugie mieszkanie spółdzielcze małżonkowie kupili na podstawie aktu notarialnego nr 7973/2011 w dniu 18 listopada 2011 r., za kwotę 88.000,00 zł + koszty dodatkowe (podatek od czynności cywilnoprawnych 1.760,00 zł, taksa notarialna 500,00 zł + 72,00 zł, VAT 131,56 zł) o łącznej kwocie 2.463,56 zł. Łącznie ww. mieszkanie nabyte zostało za kwotę 90.463,56 zł. Razem w dwa mieszkania spółdzielcze małżonkowie zainwestowali kwotę: 102.808,11 zł + 90.463,56 = 193.271,67 zł.

Reasumując, Wnioskodawca wskazał, że po długoletnim procesie sądowym nie odzyskał należnych pieniędzy w gotówce, ale Sąd zasądził na Jego własność nieruchomość dłużnika. Aby ją przejąć musiał ponieść poniższe koszty, tj.:

*   54.710,81 zł - koszty egzekucji komorniczej,

*   3.030,35 - wierzytelność na rzecz Gminy S.,

Łącznie: 57.741,16 zł.

Sąd Rejonowy zasądził na rzecz Wnioskodawcy:

*   koszty egzekucyjne w kwocie 3.045,00 zł,

*   należność główną w kwocie 255.842,00 zł,

*   odsetki należne w części 62.569,14 zł,

*   na zaspokojenie w części należności na poniesione koszty sądowe – kwotę 25.584,20 zł,

*   na zaspokojenie w części należności odsetek i kosztów sądowych – kwotę 149.191,83 zł.

Nieruchomość zasądzoną przez Sąd Wnioskodawca wraz z żoną sprzedali w dniu 6 kwietnia 2011 r., za kwotę 510.000,00 zł. Część pozyskanych środków – 193.271,67 zł małżonkowie przeznaczyli na cele mieszkaniowe kupując dwa lokale mieszkalne, których są cały czas właścicielami. Lokale te kupili w listopadzie 2011 r.

W dniu 25 kwietnia 2012 r. w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w Y. Wnioskodawca złożył PIT-39, uwzględniający sprzedaż przysądzonej nieruchomości.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 6 kwietnia 2014 r. Wnioskodawca dodał, że:

*   prowadzi nadal działalność gospodarczą;

*   forma opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tytułu działalności gospodarczej to podatkowa księga przychodów i rozchodów;

*   data prawomocnego postanowienia Sądu o przysądzeniu własności nieruchomości położonej w Z. – 19 listopada 2009 r.;

*   nie wykorzystywał w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotowej nieruchomości nabytej w drodze postępowania egzekucyjnego;

*   przedmiotowa nieruchomość nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej;

*   nie dokonywał od ww. nieruchomości odpisów amortyzacyjnych;

*   wpłacił określoną kwotę na rzecz Gminy S. z tytułu podatku od nieruchomości poprzednich właścicieli;

*   odsetki, o których mowa w pkt 2 lit. c) dotyczą odsetek od należności głównej;

*   nie poniósł kosztów odpłatnego zbycia nieruchomości;

*   poniósł koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, w wysokości i przedmiocie wskazanym we wniosku - pkt 70.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

Czy kosztem nabycia nieruchomości, o którym mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są koszty zasądzone przez Sąd wymienione w pkt 70, które zostały wydatkowane w momencie wygaśnięcia roszczenia Wnioskodawcy w stosunku do Pani M.S., w momencie prawomocnego postanowienia Sądu o przysądzeniu własności nieruchomości położonej w Z., oraz koszty komornicze i wydatki na rzecz Gminy S. z tytułu podatku od nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprecyzowanym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku, przepis art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawiera zamknięty katalog wydatków, które mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zostały one podzielone na cztery grupy wydatków związanych z:

*   wcześniejszym odpłatnym nabyciem nieruchomości;

*   z wcześniejszym wbudowaniem nieruchomości;

*   poniesionymi nakładami na nieruchomość;

*   zapłaconym podatkiem od spadków i darowizn.

Jeśli nieruchomość została „odpłatnie nabyta”, do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć udokumentowane koszty nabycia. Ustawa nie określa, co mieści się w pojęciu kosztów nabycia. „Koszt nabycia” nie jest tym samym co „cena”, „cena nabycia” albo „wydatek na nabycie”.

Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku prawomocnego postanowienia Sądu o przysądzeniu własności nieruchomości położonej w Z, nabył nieruchomość odpłatnie.

Zgodnie z art. 453 zd. 1 Kodeksu cywilnego, świadczenie w miejsce wypełnienia polega na spełnieniu przez dłużnika za zgodą wierzyciela innego świadczenia, niż pierwotnie wynikało to z treści zobowiązania. Skutkiem spełnienia świadczenia w miejsce wypełnienia jest wygaśnięcie zobowiązania i tym samym roszczenia z niego wynikającego.

W wyniku przeniesienia własności przedmiotowej nieruchomości nastąpiło wygaśnięcie roszczenia w stosunku do właściciela nieruchomości, co należy traktować na równi z zapłatą za tę nieruchomość (w formie wygaśnięcia zobowiązania). Wypełniona zatem została przesłanka, o której mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotycząca „odpłatnego nabycia”. Także poniesione koszty komornicze oraz wydatki na rzecz Gminy S. z tytułu podatku od nieruchomości winny być uznane za koszt nabycia przedmiotowej nieruchomości, jako faktycznie poniesione wydatki związane z jej nabyciem.

Wartość odpłatnego nabycia winna wynikać z postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 22 lipca 2010 r. w zakresie planu podziału kwoty 553.973,33 zł uzyskanej z egzekucji przedmiotowej nieruchomości, która została szczegółowo wskazana w pkt 68 wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości:

*   należnych odsetek – **jest nieprawidłowe,**

*   w pozostałej części – **jest prawidłowe.**

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości (w tym lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość),
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Jak zatem wynika z powyższego przepisu, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma zarówno data, jak i forma nabycia tej nieruchomości.

Jednym ze sposobów nabycia nieruchomości jest nabycie w drodze postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z art. 999, zawartym w części III „Postępowanie Egzekucyjne” ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.), prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy własności w katastrze nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentów do zbioru dokumentów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nabył w drodze licytacji komorniczej nieruchomość. Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 19 listopada 2009 r. przysądził własność tej nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy. W dniu 6 kwietnia 2011 r. Wnioskodawca zbył ww. nieruchomość.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość w dniu wydania przez Sąd prawomocnego postanowienie o przysądzeniu własności nieruchomości, tj. w dniu 19 listopada 2009 r.

Zatem, dokonując oceny skutków podatkowych zbycia ww. nieruchomości należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316, z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

Zatem, odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości nabytej w 2009 r., na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu o przysądzeniu własności nieruchomości, stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem dokonane zostało przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym przepisie, tj. przed upływem 31 grudnia 2014 r.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł, stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Stosownie do art. 19 ust. 3 ww. ustawy, wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (m.in. sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, opłatę sądową. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Natomiast, w myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 powyższej ustawy).

Przenosząc zatem powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy w kontekście zapytania ujętego we wniosku stwierdzić należy, że cena jaką Wnioskodawca uzyskał ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości mogła zostać pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jednakże, w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że nie poniósł kosztów związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości. Tak więc, przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać pomniejszony o koszty uzyskania przychodu, które Wnioskodawca poniósł w związku z nabyciem tej nieruchomości. W przedmiotowej sprawie są to: wyegzekwowana od dłużnika wierzytelność za wykonane roboty budowlane, udokumentowane koszty sądowe, koszty egzekucyjne oraz koszty egzekucji komorniczej i wpłata dokonana na rzecz Gminy S. tytułem podatku od nieruchomości. Nie będą natomiast stanowić kosztów uzyskania przychodu ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości należne odsetki, gdyż Wnioskodawca nie poniósł wydatków z tego tytułu.

Reasumując, podstawę opodatkowania przychodu uzyskanego w 2011 r. z odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości nabytej w 2009 r., na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu o przysądzeniu własności nieruchomości, stanowić będzie różnica pomiędzy przychodem ze sprzedaży mieszkania ustalonym zgodnie z art. 19 ww. ustawy a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy, czyli kosztami nabycia sprzedanej nieruchomości, tj. w przedmiotowej sprawie będą to wyegzekwowana od dłużnika wierzytelność za wykonane roboty budowlane, udokumentowane koszty sądowe, koszty egzekucyjne oraz koszty egzekucji komorniczej i wpłata dokonana na rzecz Gminy S. tytułem podatku od nieruchomości.

Końcowo wskazać należy, że niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji w zakresie kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości. Nie rozstrzyga natomiast o możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia tej nieruchomości, przeznaczonego na zakup dwóch lokali mieszkalnych, ponieważ zagadnienie to nie było przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.