Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.583.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Opodatkowanie emerytury wojskowej z Polski.
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
emerytura
służba-służba wojskowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan – na wezwanie – pismem z 3 lipca 2025 r. (data wpływu 3 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem Polski. Po śmierci żony (...) w 2023 r. nie posiada Pan już najbliższej
    rodziny w Polsce. Najbliższa rodzina, tj. córka (...) oraz syn (...) wraz z dziećmi, a Pana

    wnukami mieszkają na stałe w Wielkiej Brytanii od ponad 20 lat. Dlatego postanowił Pan
    dołączyć do nich i zamieszkać na stałe w Wielkiej Brytanii. W związku z tym, na terytorium
    Polski nie będzie Pan przebywał dłużej niż 183 dni w danym roku podatkowym. Ze
    względu na zaistniały stan faktyczny, chciałby Pan uniknąć podwójnego opodatkowania
    Pana emerytury i odprowadzać podatek w kraju wyłącznie w którym będzie Pan
    zamieszkiwał na stałe. Emeryturę otrzymuje i nadal będzie Pan otrzymywał z (...) z siedzibą
    w Polsce jako emerytowany żołnierz z tytułu zakończenia czynnej służby wojskowej w (...).
    Informuje Pan również, że nie będzie Pan uzyskiwał innych dochodów z Polski.

## Pytanie

Czy w związku z Pana obecną sytuacją i rezydenturą w Wielkiej Brytanii, którą otrzymał
    Pan w dniu 6 maja 2025 r. kwalifikuje się Pan do programu uniknięcia podwójnego
    opodatkowania Pana emerytury wypłacanej w Polsce z (...) na podstawie artykułu 3 ustawy
    o podatkach dochodowych od osób fizycznych i artykułu 17 Konwencji z 20 lipca 2006 r.
    podpisanej pomiędzy tymi krajami?
    Pana stanowisko w sprawie
    Po uzyskaniu rezydentury w Wielkiej Brytanii od 6 maja 2025 r. uważa Pan, że nie
    powinien Pan być obciążony podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, tj. od
    Pana emerytury numer (...) wypłacanej przez (...), aby uniknąć podwójnego opodatkowania.
    Wniosek swój opiera Pan na Konwencji z 2 lipca 2006 r. podpisanej pomiędzy
    Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o
    podwójnym opodatkowaniu – artykuł 17 Emerytury i Renty, oraz artykuł 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto zobowiązuje się Pan do
    zarejestrowania w urzędzie skarbowym w Wielkiej Brytanii celem złożenia zeznania
    podatkowego o wysokości Pana dochodów z Polski.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich

    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona
    osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę
    i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Z opisu zdarzenia wynika, że jest Pan obywatelem Polski. Po śmierci żony w 2023 r.
    wyprowadził się Pan na stałe do Wielkiej Brytanii. Na terytorium Polski nie posiada Pan już
    najbliższej rodziny oraz nie będzie Pan przebywał w Polsce dłużej niż 183 dni w danym
    roku podatkowym.
    Mając zatem na uwadze powyższe informacje stwierdzam, że od momentu wyjazdu do
    Wielskiej Brytanii nie posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.
    Od dnia wyjazdu podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o
    którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj.
    podlega Pan obowiązkowi podatkowemu od dochodów uzyskanych na terytorium Polski z
    uwzględnieniem umowy/Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Otrzymuje Pan i będzie Pan otrzymywał emeryturę z (...) z siedzibą w Polsce jako
    emerytowany żołnierz z tytułu zakończenia czynnej służby wojskowej w (...). Innych
    dochodów w Polsce nie będzie Pan uzyskiwał.
    Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy Konwencji między
    Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
    w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w
    Londynie 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840), zmodyfikowanej przez
    Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Polskę oraz przez Zjednoczone Królestwo dnia 7 czerwca 2017 r. (tzw.
    „Konwencja MLI”).
    Stosownie do art. 17 ust. 1 Konwencji:

      Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2 niniejszej Konwencji, emerytury,
      renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce
      zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym
      Państwie.
    W myśl natomiast art. 18 ust. 2 Konwencji :
      a) Jakakolwiek emerytura wypłacana lub pochodząca z funduszy utworzonych przez
        Umawiające się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną albo organ lokalny,
        osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego
        jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym
        Państwie.
      b) Bez względu na postanowienia punktu a) niniejszego ustępu, taka emerytura
        podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba
        ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i jest obywatelem tego Państwa.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika jednoznacznie, że – co do zasady – emerytury
    wypłacane z Polski osobie fizycznej, która ma miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii,
    podlegają opodatkowaniu tylko w Wielkiej Brytanii.
    Wyjątek dotyczy jednak emerytur otrzymywanych z tytułu usług o charakterze publicznym
    świadczonych na rzecz państwa, jednostek samorządu lokalnego tego państwa albo
    jednej z ich osób prawnych prawa publicznego; świadczenia te podlegają opodatkowaniu
    – co do zasady – tylko w tym państwie. Jednakże tego rodzaju świadczenia podlegają
    opodatkowaniu wyłącznie w państwie zamieszkania w sytuacji gdy świadczeniobiorca ma
    w tym państwie zarówno miejsce zamieszkania, jak i posiada obywatelstwo tego państwa.
    Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji OECD, postanowienia tego artykułu
    mają zastosowanie do emerytur wypłacanych w związku z wcześniejszymi usługami
    świadczonymi na rzecz umawiającego się państwa. Świadczenia te powinny być wypłacane
    z funduszy publicznych. Emerytura musi pozostawać w związku z uprzednim
    wykonywaniem służby publicznej. Przepis ten znajduje zastosowanie do tzw. emerytur
    „mundurowych”, wypłacanych na specjalnych zasadach osobom, które legitymują się
    odpowiednim stażem w określonych służbach państwa.
    Zatem, emerytura wojskowa wypłacana z Polski osobie mającej miejsce zamieszkania w
    Wielkiej Brytanii, ze względu na fakt, że wypłacana jest w związku z pełnieniem służby
    publicznej, podlega dyspozycji art. 18 ust. 2 Konwencji polsko – brytyjskiej.
    Z treści wniosku i uzupełnienia wynika, że co prawda posiada Pan miejsce zamieszkania w
    Wielkiej Brytanii, jednakże jest Pan obywatelem Polski.
    Zatem zgodnie z art. 18 ust. 2 lit. a) Konwencji polsko-brytyjskiej otrzymywana przez Pana
    emerytura wojskowa z Polski podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.
    Samo posiadanie przez Pana rezydentury w Wielkiej Brytanii nie jest wystarczające, aby
    Pana emerytura wojskowa była opodatkowana tylko w Wielkiej Brytanii. Jak wynika z treści
    art. 18 ust. 2 lit. b) Konwencji w tym celu niezbędne jest zarówno miejsce zamieszkania w
    Wielkiej Brytanii jak i posiadanie obywatelstwa tego państwa.
    Wobec powyższego, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pana do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.