Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.260.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Prawo do zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej
dostawy towarów na podstawie posiadanych dokumentów w
Wariantach I; V.
Słowa kluczowe: dokumentacja
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
specyfikacja
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów - dokumenty
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki
zastosowania stawki podatku 0% przy
wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów -
dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do zastosowania stawki podatku
    VAT w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na podstawie
    posiadanych dokumentów w Wariantach od I do V. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) z
    siedzibą w (...) Polsce. Spółka jest wiodącym producentem (...). Spółka jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych w Polsce (podatnik VAT UE).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami
    posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej (dalej: „UE”), zarejestrowanymi
    do celów rozliczania podatku od wartości dodanej (dalej: „Kontrahenci”). Spółka będzie
    dokonywać wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów (dalej: „WDT”), o których mowa w
    art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.
    W każdym z niżej opisanych przypadków miejscem rozpoczęcia transportu towarów
    będzie terytorium Polski (co do zasady siedziba Spółki w (...) Polsce), a miejscem
    zakończenia transportu towarów - terytorium innego państwa członkowskiego UE.
    Podmiotami odpowiedzialnymi za organizację transportu co do zasady będą Kontrahenci
    (jednak nie jest całkowicie wykluczone, że odpowiedzialną może być w określonych
    sytuacjach Spółka). Towary będą transportowane za pośrednictwem usług zewnętrznych
    podmiotów, tzn. spedytorów, przewoźników lub kurierów.

    W niektórych wypadkach stosowana będzie procedura tzw. samofakturowania („self-
    billing”, „SBI”), o której mowa w art. 106d ust. 1 ustawy o VAT. W tych przypadkach Spółka
    oraz Kontrahenci będą mieli zawarte stosowne porozumienia, określające m.in. procedurę
    zatwierdzania faktur przez Spółkę.
    Informacje o dokonywanych WDT Spółka będzie wykazywać prawidłowo i terminowo w
    wysyłanych informacjach podsumowujących VAT-UE.
    Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, będzie gromadzić dokumenty
    potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do
    odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski.
    Przedmiotem wniosku jest potwierdzenie prawidłowości stanowiska Spółki, zgodnie z
    którym gromadzone przez Spółkę warianty dokumentacji będą uprawniać Spółkę do
    stosowania stawki VAT 0% przy WDT.
    Warianty gromadzonej dokumentacji
    Co do zasady, w związku z dokonywanymi WDT, Spółka będzie każdorazowo w posiadaniu
    następujących dokumentów:
        faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku;
        dokument zamówienia;
        dokument dostawy (występujący pod różnymi nazwami, np. Delivery Note,
        Lieferschein, Sendungsbeleg), który będzie zawierać m.in. numer zamówienia,
        nazwę/opis/kod towaru, jego ilość, wagę, adres dostawy oraz warunki Incoterms.
        Najczęściej jednak dokument ten nie będzie zawierać podpisu odbiorcy;
        międzynarodowy list przewozowy CMR (lub jego kopia) sporządzony przez Spółkę
        lub przewoźnika, z podpisem nadawcy i przewoźnika. Najczęściej w polu
        przeznaczonym dla odbiorcy towaru w liście przewozowym nie będzie widnieć jego
        podpis. Powyższe wynika z faktu, że w większości wypadków to Kontrahent
        organizuje transport towarów z zastosowaniem warunków dostawy EXW
        (Incoterms).
    Powyższe dokumenty (dalej: „Dokumenty podstawowe”), co do zasady, Spółka będzie
    gromadziła na potrzeby każdej transakcji WDT.
    Ponadto, Spółka może dysponować także potwierdzeniem zapłaty za towar z systemu
    bankowego (jeśli do danego momentu Spółka otrzymała płatność od Kontrahenta).
    Dodatkowo, oprócz Dokumentów podstawowych Spółka gromadzić będzie każdorazowo
    określone dodatkowe dokumenty, które zależeć będą od specyfiki współpracy z danym
    Kontrahentem. Ujęte zostały one w wariantach poniżej.
    Wariant I
    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu następującego dokumentu:
        potwierdzenia odbioru towarów otrzymanego od Kontrahenta w formie
        wiadomości elektronicznej (mailowej). Potwierdzenie będzie zawierać zbiorcze
        zestawienie dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych
        umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw, takich jak: dane dostawcy
        oraz odbiorcy, data odbioru towaru, miejsce rozładunku, oznaczenie symbolu oraz

        ilości towaru, numer dokumentu „Delivery Note” będącego dokumentem
        towarzyszącym danej dostawie. Potwierdzenie to może stanowić również załącznik
        do wiadomości.
    Wariant II
    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu następującego dokumentu:
        potwierdzenia odbioru towaru w formie elektronicznej, realizowanego poprzez
        udostępnienie Spółce dostępu do systemu informatycznego Kontrahenta. Dostęp
        do tego systemu będą posiadać zarówno Spółka, jak i Kontrahent. Zgodnie z
        zasadami funkcjonowania systemu, po przyjęciu towaru będącego przedmiotem
        danej dostawy do magazynu, Kontrahent wprowadzi dane dotyczące danej
        dostawy do systemu. Dane znajdujące się w systemie będą pozwalały na
        jednoznaczną identyfikację danych dostawy. Po wprowadzeniu przez Kontrahenta
        do systemu danych danej dostawy, Spółka będzie w stanie wyszukać tę dostawę w
        systemie oraz potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju oraz dostarczenie do
        Kontrahenta. W przypadku komunikatów generowanych przez system
        Kontrahenta, Spółka uzyska dostęp do wydzielonej części sieciowej infrastruktury
        Kontrahenta. Tego rodzaju dostęp pozwoli Spółce na monitorowanie statusu
        realizowanej dostawy.
        Spółka będzie miała przy tym możliwość pozyskiwania z ww. systemu komunikatów
        w formacie elektronicznym, takich jak pliki PDF lub zrzuty ekranu, które będą
        potwierdzać fakt otrzymania towarów przez Kontrahenta.
    Wariant III
    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu następującego dokumentu:
        faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającą specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku, wystawianej przez Kontrahentów w imieniu i na
        rzecz Spółki (w ramach samofakturowania). Ze specyfiki funkcjonowania
        współpracy z takimi Kontrahentami wynika, że faktura będzie generowana przez
        Kontrahentów każdorazowo wyłącznie dopiero po doręczeniu towaru (przyjęciu go
        na magazynie w danym państwie UE). Powyższe wynika z faktu, że data
        wystawienia faktury co do zasady będzie występować po dniu dostarczenia
        towarów do magazynu kontrahenta. W niektórych przypadkach na fakturze będzie
        wprost wskazane, że datą otrzymania towarów jest data wystawienia faktury.
    Wariant IV
    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu następującego dokumentu:
        potwierdzenia odbioru towarów otrzymanego od przewoźnika wskazującego, że
        towary zostały wywiezione i dostarczone na terytorium innego państwa

        członkowskiego UE. Dokument taki będzie zawierać m.in. następujące dane: dane
        nadawcy, dane odbiorcy, oznaczenie faktury dokumentującej dostawę, datę,
        pieczątkę i podpis przedstawiciela przewoźnika.
    Wariant V
    U Spółki może także wystąpić w przyszłości następujący wariant dokumentowania WDT:
        zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie - zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi
        drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy (np. po zakończeniu
        miesiąca), z prośbą o potwierdzenie dokonania (otrzymania) dostaw. Zgodnie z
        informacją, która będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku
        braku dokonania potwierdzenia do 15. dnia miesiąca następującego po okresie,
        którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary
        udokumentowane wymienionymi w zestawieniu fakturami zostały dostarczone do
        danego miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE
        innego niż Polska. Ponadto, w przypadku niepowodzenia dostarczenia wiadomości
        ze zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta
        Spółka będzie otrzymywała informację zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw.
        powiadomienie lub zwrotka). Spółka będzie archiwizować wysłaną wiadomość
        elektroniczną zawierającą informację o zbiorczym zestawieniu wysłanym do
        Kontrahenta oraz otrzymaną od Kontrahenta odpowiedź, jeśli Kontrahent do
        wskazanego terminu potwierdzi, że towary ujęte w zestawieniu zostały do niego
        dostarczone. Możliwa będzie zatem sytuacja, w której wiadomość zostanie
        dostarczona do Kontrahenta (Spółka nie otrzyma automatycznej informacji
        zwrotnej o niepowodzeniu dostarczenia wiadomości), Kontrahent nie zgłosi
        zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki
        potwierdzenia w tym zakresie.
    Spółka zaznacza również, że we wszystkich przedstawionych powyżej wariantach
    dokumenty mogą być otrzymywane pocztą tradycyjną lub drogą elektroniczną (np. w
    formie skanów).
    Pytania
    1. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, opisanych w Wariancie I
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
      powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (zdarzenie przyszłe)?
    2. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
      powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (zdarzenie przyszłe)?
    3. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
      powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (zdarzenie przyszłe)?
    4. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie IV
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
      powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (zdarzenie przyszłe)?

    5. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie V
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
      powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (zdarzenie przyszłe)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki:
    1) Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
      powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.
    2) Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
      powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.
    3) Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
      powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.
    4) Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie IV
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
      powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.
    5) Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie V
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
      powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Spółki
    1. Uwagi Ogólne
    Warunki zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    Spółka pragnie wskazać, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według
    0% stawki VAT. Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, aby podatnik był uprawniony do
    zastosowania 0% VAT, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki tj.: (...)
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być
    postrzegane jako wyjątek od zasady, lecz jako zasada, od której wyjątkiem jest stosowanie
    stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
    wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować
    powinno stawką podatkową 0%, która - wbrew stanowisku Organów - w ramach WDT nie
    jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”.
    Jak wskazano w opisie stanowiska, zarówno warunek wskazany w pkt 1 jak i warunek
    wskazany w pkt 3 zacytowanego powyżej przepisu, będą przez Spółkę spełnione. Spółka
    będzie dokonywać dostaw na rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny numer

    identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (nadany przez właściwe państwo
    członkowskie; ta przesłanka będzie każdorazowo weryfikowana przez Spółkę), a także jest
    zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
    Spółka będzie spełniać również warunek, o którym mowa w art. 42 ust. 1a, tj. będzie
    składać prawidłowo i terminowo informacje podsumowujące VAT-UE.
    Tym samym, warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia czy Spółce
    będzie przysługiwać prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych
    dostaw, jest ten, dotyczący posiadania dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały
    wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa
    członkowskiego (stosownie do treści art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).
    Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na
    terytorium innego kraju członkowskiego
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:
    1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
      wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały
      dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne
      niż terytorium kraju - w przypadku, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi
      (spedytorowi),
    2) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
    - jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT.
    Spółka zaznacza, że zgodnie z dominującym w orzecznictwie podejściem, posiadanie
    specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku w postaci odrębnego od faktury dokumentu
    nie jest konieczne do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu WDT. Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, które powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (m.in.
    nazwa i ilość towarów), to faktura taka stanowi w istocie również specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku. Przedstawioną tezę potwierdził, przykładowo, Dyrektor
    Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 9 czerwca 2014 r., znak:
    ILPP4/443-117/14-2/BA, w której organ wskazał, że „w związku z tym, że faktura jaką
    Spółka posiada w swojej dokumentacji zawiera treść wypełniającą znamiona specyfikacji,
    to dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy (specyfikacja poszczególnych
    sztuk ładunku) nie musi być przez nią sporządzony oddzielnie”.
    Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT w przypadku, gdy
    dokumenty wymienione w ust. 3 nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty
    wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku - inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Jednocześnie, Spółka podkreśla, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów
    pomocniczych ma charakter otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt
    dokonania dostawy na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim również innymi
    niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT dokumentami.
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu
    udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się zupełnie dowolnymi dokumentami.

    Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu
    sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której stwierdzono m.in., że
    przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej
    w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r.,
    poz. 749, z późn. zm.), w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może
    przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. Co więcej, NSA
    wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT nie mają charakteru
    bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie dysponuje
    kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, bądź posiadane
    dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi dowodami
    potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.
    W tej samej uchwale stwierdzono także, że „dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt
    wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju”.
    W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT z
    tytułu WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42
    ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT
    (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi w tym przepisie), które łącznie,
    jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do ostatecznego nabywcy na terytorium
    innego niż Polska państwa członkowskiego.
    Dokumenty otrzymywane drogą elektroniczną
    W opinii Spółki, przepisy art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT nie zawierają wymogu, by
    dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    gromadzona była wyłącznie w formie papierowej. Tym samym, zdaniem Spółki
    dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty przyjęły formę elektroniczną, bądź też były
    przesłane w formie elektronicznej (skan dokumentu). Spółka pragnie zwrócić uwagę, iż do
    takiego wniosku prowadzi m.in. analiza wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2009 r.
    (sygn. akt III SA/Wa 1909/08), w którym Sąd stwierdził, iż: „z przywołanych przepisów nie
    wynika wymóg, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter
    transakcji miały formę papierową. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie
    dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona
    była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że
    dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”.
    Powyżej wskazane podejście prezentowane jest również przez organy podatkowe.
    Przykładowo:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 4
        stycznia 2023 r., znak: 0114-KDIP1-2.4012.480.2022.2.RST, stwierdził, że: „Przepisy
        ustawy nie uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
        stawki podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie
        papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że
        każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych
        dokumentów została uprawdopodobniona. (...) Dokumenty zeskanowane przez

        Spółkę i przechowywane tylko w postaci elektronicznej nadal będą stanowiły
        dowody dokonania dostaw wewnątrzwspólnotowych, które zgodnie z art. 43 ust. 3 i
        ust. 11 ustawy upoważniają Spółkę do zastosowania stawki 0% dla zrealizowanych
        dostaw. CMR lub inne dokumenty potwierdzające wywóz towarów gromadzone i
        przechowywane w formie elektronicznej, będą dokumentami, o których mowa w
        art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy”.
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 12 listopada
        2020 r., znak: 0114-KDIP1-1.4012.480.2020.1.IZ podkreślił, że: „Należy wskazać, że
        przepisy ustawy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów
        dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd
        można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że
        autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko
        rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej
        dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem
        jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan lub faks
        dokumentu, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić
        dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy”.
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 1
        sierpnia 2019 r., znak: 0112-KDIL1-3.4012.293.2019.2.PR stwierdził, że „Przepisy
        ustawy nie uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
        stawki podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie
        papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że
        każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych
        dokumentów została uprawdopodobniona. (...) dokumenty przewozowe (listy
        przewozowe CMR) gromadzone i przechowywane wyłącznie w formie
        elektronicznej bez jednoczesnego przechowywania ich w formie papierowej będą
        miały moc dowodową dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy”.
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 2
        lutego 2018 r., znak: 0112-KDIL1-3.4012.614.2017.3.IT stwierdził, że „Dla
        zastosowania stawki w wysokości 0% dla transakcji wewnątrzwspólnotowej
        dostawy towarów nie jest konieczne zatem posiadanie oryginałów dokumentów w
        formie papierowej, wystarczy ich wersja elektroniczna. Jeżeli są to dokumenty
        przesyłane w formie elektronicznej, niebudzące wątpliwości co do ich
        autentyczności, mogą one stanowić dowody (dokumenty) potwierdzające, że
        towary będące przedmiotem danej wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały
        dostarczone na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju”.
    Mając na względzie powyższe uwagi, w ocenie Spółki otrzymywane drogą elektroniczną
    bądź też przesyłane w formie elektronicznej będą stanowić dowody, o których mowa w
    art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT.
    2. Analiza dokumentacji posiadanej przez Spółkę
    Dokumentacja gromadzona przez Spółkę - uwagi ogólne

    Jak wynika z przedstawionych przez Spółkę wariantów dokumentacji WDT, Spółka będzie
    co do zasady posiadać wymienione w opisie sprawy Dokumenty podstawowe, tj. fakturę,
    dokument zamówienia, dokument dostawy, list przewozowy CMR (bez podpisów
    odbiorcy), ewentualnie także potwierdzenie zapłaty. Dodatkowo, oprócz nich Spółka
    gromadzić będzie każdorazowo określone dodatkowe dokumenty, które zależeć będą od
    specyfiki współpracy z danym Kontrahentem, a które ujęte zostały w poszczególnych
    Wariantach.
    W ocenie Spółki, posiadane przez nią dokumenty, w przypadku każdego z
    przedstawionych Wariantów, będą potwierdzać jednoznacznie dokonanie dostawy
    towarów do nabywcy na terytorium innego państwa UE.
    Mając natomiast na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października
    2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie (np. specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku) razem z innymi dokumentami
    (mogą to być dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody),
    które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium
    innego niż Polska państwa członkowskiego.
    Wobec powyższego, Spółka pragnie podkreślić, iż jej zdaniem brak podpisanego przez
    odbiorcę listu przewozowego, o którym mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, nie pozbawia
    Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT. Dotyczy to sytuacji, gdy Spółka będzie
    dysponować inną, dodatkową dokumentacją, która łącznie z Dokumentami
    podstawowymi będzie jednoznacznie potwierdzać dostawę towarów do Kontrahenta na
    terytorium innego państwa członkowskiego UE.
    Wariant I
    W tym wariancie oprócz Dokumentów podstawowych Spółka będzie posiadać dodatkowo:
        potwierdzenie odbioru towarów otrzymane od Kontrahenta w formie wiadomości
        elektronicznej (mailowej). Potwierdzenie będzie zawierać zbiorcze zestawienia
        dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających
        identyfikację poszczególnych dostaw, takich jak: dane dostawcy oraz odbiorcy, data
        odbioru towaru, miejsce rozładunku, oznaczenie symbolu oraz ilości towaru,
        numer dokumentu „Delivery Note” będącego dokumentem towarzyszącym danej
        dostawie. Potwierdzenie to może stanowić również załącznik do wiadomości.
    W ocenie Spółki Dokumenty podstawowe wraz z dodatkowym dokumentem w postaci
    potwierdzenia odbioru towarów, które Spółka będzie otrzymywać od Kontrahenta w
    formie wiadomości elektronicznej (mailowej) będą jednoznacznie dowodzić, że towary
    dostarczono do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego
    niż terytorium kraju. Przesyłane przez Kontrahenta zbiorcze zestawienie będzie zawierać
    listę zrealizowanych dostaw poprzez wskazanie m.in. numerów Delivery Note, którymi
    Spółka oraz Kontrahent mogą się posługiwać w celu identyfikacji poszczególnych dostaw.
    Ponadto zestawienie dostaw będzie zawierać także inne istotne dla dostawy elementy, na
    podstawie których Spółka będzie mogła łatwo przyporządkować dostawę do konkretnej
    faktury lub zamówienia.
    Tym samym w ocenie Spółki posiadane przez nią Dokumenty podstawowe oraz zbiorcze
    zestawienie dostaw, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, będą stanowić dowód
    potwierdzający, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
    państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przykładowo przez DKIS w interpretacji
    indywidualnej z dnia 13 czerwca 2022 r., znak: 0113-KDIPT1-2.4012.262.2022.2.KT wskazał,
    że: „(...) Mając zatem na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności sprawy należy
    stwierdzić, że skoro posiadają/będą posiadać Państwo Dokumenty podstawowe, tj.:
        fakturę dokumentującą WDT wystawioną przez Państwa lub fakturę
        dokumentującą WDT wystawioną przez Kontrahenta UE w Państwa imieniu i na
        Państwa rzecz w ramach tzw. samofakturowania,
        zamówienie w systemie zamówień elektronicznych,
        dokument dostawy (Delivery Note/Lieferschein),
        list przewozowy CMR, podpisany przez Państwa pracownika, wraz z jednym z
        poniższych Dokumentów uzupełniających: (...)
        podpisane zbiorcze zestawienie (...)
    oraz w sytuacji, gdy - jak wskazano w uzupełnieniu wniosku - zapłata za towar jest/będzie
    dokonana przez Kontrahenta po dostarczeniu towaru na terytorium innego państwa
    członkowskiego i mają/będą mieli Państwo możliwość ustalenia, której
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dotyczy ta zapłata, to ww. dokumenty stanowią
    /stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art.
    42 ust. 3, ust. 4 i ust. 11 ustawy o VAT, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
    dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    do Kontrahentów UE na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju
    (...)”.
    DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lutego 2021 r. znak: 0111-KDIB3-
    3.4012.718.2020.2JS wskazał, że: „(...) w przypadku nr 7, Spółka wskazała, że będzie w
    posiadaniu kopii faktury zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, faktury
    od przewoźnika towarów oraz zbiorczego poświadczenia odbioru przez nabywcę w formie
    e-mail lub w formie skanu podpisanego dokumentu dołączonego do wiadomości e-mail,
    zawierającego m.in. odniesienie do numeru dostawy, który pozwala na powiązanie z
    miejscem dostawy i faktura za towar oraz datę dostawy. (...) Podobnie jak w poprzednim
    wariancie, zestawienie zrealizowanych dostaw będzie przesyłane Kontrahentowi drogą
    elektroniczną. Kontrahent będzie odsyłał potwierdzenie dokonanych dostaw również
    drogą elektroniczną w postaci wiadomości e-mail lub w formie skanu podpisanego
    dokumentu dołączonego do wiadomości e-mail. (...) Tym samym, w ocenie Organu,
    opisany zestaw dokumentacji zgromadzonej w przypadku nr 7 potwierdzającej łącznie, że
    towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do
    nabywcy w UE pozwala na stwierdzenie, że Wnioskodawca będzie uprawniony do
    opodatkowania WDT opisanej w wariancie siódmym stawką VAT w wysokości 0%.
    Stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 7 należy zatem uznać za prawidłowe (...)”.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy
    pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie I powinny być opodatkowane stawką 0%
    VAT.
    Wariant II
    W tym wariancie oprócz Dokumentów podstawowych Spółka będzie posiadać dodatkowo:
        potwierdzenia odbioru towaru w formie elektronicznej, realizowanego poprzez
        udostępnienie Spółce dostępu do systemu informatycznego Kontrahenta. Dostęp
        do tego systemu będą posiadać zarówno Spółka, jak i Kontrahent. Zgodnie z
        zasadami funkcjonowania systemu, po przyjęciu towaru będącego przedmiotem

        danej dostawy do magazynu, Kontrahent wprowadzi dane dotyczące danej
        dostawy do systemu. Dane znajdujące się w systemie będą pozwalały na
        jednoznaczną identyfikację danych dostawy. Po wprowadzeniu przez Kontrahenta
        do systemu danych danej dostawy, Spółka będzie w stanie wyszukać tę dostawę w
        systemie oraz potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju oraz dostarczenie do
        Kontrahenta. W przypadku komunikatów generowanych przez system
        Kontrahenta, Spółka uzyska dostęp do wydzielonej części sieciowej infrastruktury
        Kontrahenta. Tego rodzaju dostęp pozwoli Spółce na monitorowanie statusu
        realizowanej dostawy.
        Spółka dodatkowo będzie miała możliwość pozyskiwania z ww. systemu
        komunikatów w formacie elektronicznym, takich jak pliki PDF lub zrzuty ekranu,
        które będą potwierdzać fakt otrzymania towarów przez Kontrahenta.
    W ocenie Spółki Dokumenty podstawowe wraz z dodatkowym dokumentem w postaci
    potwierdzenia odbioru towaru w formie elektronicznej, które Spółka będzie mogła
    pozyskać z systemu Kontrahenta w formacie pliku PDF lub zrzutu ekranu będą
    jednoznacznie dowodzić, że towary dostarczono do miejsca ich przeznaczenia na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Potwierdzenie to będzie
    dotyczyć dostaw zrealizowanych na rzecz Kontrahenta w danym okresie. Dostawy te będą
    przypisane do konkretnych numerów dokumentów towarzyszących dostawie pn. „Delivery
    Note” lub zamówień towaru co pozwoli Spółce zidentyfikować, który konkretnie towar
    został wywieziony na terytorium innego kraju UE.
    Tym samym w ocenie Spółki posiadane przez nią Dokumenty podstawowe oraz dokument
    dodatkowy w postaci potwierdzenia odbioru towaru, wygenerowanego z systemu
    Kontrahenta, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, będą stanowić dowód
    potwierdzający, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
    państwa członkowskiego.
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów
    podatkowych powołanych poniżej:
    DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 28 października 2022 r., znak: 0113-KDIPT1-
    2.4012.546.2022.2.KT wskazał, że: „(...) Mając zatem na uwadze powołane przepisy oraz
    okoliczności sprawy należy stwierdzić, że skoro posiadają/będą posiadać Państwo
    następujące dokumenty: (...)
        w opisanym Wariancie II:
        fakturę (lub jej kopię) zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
        jedną z dokumentacji w postaci potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego
        od Kontrahenta: (...)
          odrębny dokument generowany z systemu Kontrahenta, który zawiera
          /będzie zawierać potwierdzenie otrzymania przez niego dostaw
          zrealizowanych na jego rzecz w danym okresie, (...)
          zrzut ekranu z systemu SAP, do którego dostęp mają zarówno Państwo, jak i
          Kontrahent, a Kontrahent wprowadza dane dotyczące danej dostawy do
          systemu, na podstawie których mogą Państwo wyszukać dostawę w
          systemie oraz potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju, a także jej
          dostarczenie do Kontrahenta (...)

    to ww. dokumenty stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42. ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT, łącznie
    potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahentów na terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju (...)”.
    DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 24 września 2020 r., znak: 0112-KDIL1-
    3.4012.298.2020.1.TKU wskazał, że: „(...) W rozpatrywanej sprawie, Spółka zamierza
    każdorazowo gromadzić kopię faktury zawierającą dane Kontrahenta oraz specyfikację
    poszczególnych sztuk załadunku łącznie z jednym bądź kilkoma z poniższych dokumentów:
        a. potwierdzeniem odbioru towarów przesyłanym przez Kontrahenta w wiadomości
        e-mail,
        b. potwierdzeniem odbioru towarów pobieranym z portalu Kontrahenta - pobrana z
        portalu lista odebranych przez Kontrahenta towarów będzie zawierała dane
        pozwalające na identyfikacje poszczególnych dostaw, np. numer listu
        przewozowego, numer identyfikacyjny danego towaru, data dostawy towarów,
        cena, listami przewozowymi CMR wystawionymi przez przewoźnika; dokumenty
        przewozowe będą podpisane przez przewoźnika oraz odbiorcę towarów z innego
        kraju UE,
    (...) Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić,
    że dokumenty, na które składają się opisane w: (...)
    Wariancie II, tj. kopie faktur zawierające dane Kontrahenta oraz specyfikacje
    poszczególnych sztuk załadunku wraz z potwierdzeniem odbioru towarów pobranym z
    portalu Kontrahenta (...)
    stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art.
    42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie dla każdego z Wariantów będą potwierdzały dostarczenie
    towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy
    na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji
    będą upoważniały Wnioskodawcę (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1
    ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (...)”.
    DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 16 października 2020 r., znak: 0111-KDIB3-
    3.4012.484.2020.1.MAZ wskazał, że: „(...) W czwartym wariancie gromadzenia
    dokumentacji Spółka wskazała, że będzie w posiadaniu faktury lub jej kopii, zawierającej
    specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Wnioskodawca będzie również posiadał
    potwierdzenie odbioru określonych towarów przez Kontrahenta, mogące mieć jedną z
    poniższych form: (...)
        wydruk certyfikatu otrzymania dostaw dokonanych w danym okresie, pobrany z
        systemu internetowego Kontrahenta; na wydruku znajdzie się jego wyraźne
        oświadczenie, że towary zostały dostarczone na terytorium innego państwa
        członkowskiego UE, a także informacje pozwalające na identyfikację konkretnych
        dostaw (np. numer dowodu dostawy, numer identyfikacyjny towaru oraz jego ilość)
        oraz podpis i pieczątka Kontrahenta; na podstawie tych danych Spółka
        przyporządkuje dostawy do numerów faktur.
    Analiza przedstawionego czwartego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na
    stwierdzenie, że Wnioskodawca będzie dysponował dokumentami umożliwiającymi
    potwierdzenie dokonania WDT, wymienionymi w art. 42 ust. 3 pkt 3 oraz art. 42 ust. 11 pkt
    4 ustawy. (...)”.

    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy
    pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie II powinny być opodatkowane stawką 0%
    VAT.
    Wariant III
    W tym wariancie oprócz Dokumentów podstawowych Spółka będzie posiadać dodatkowo:
        fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną dostawę, zawierającą specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku, wystawianej przez Kontrahentów w imieniu i na
        rzecz Spółki (w ramach samofakturowania). Ze specyfiki funkcjonowania
        współpracy z takimi Kontrahentami wynika, że faktura będzie generowana przez
        Kontrahentów każdorazowo wyłącznie dopiero po doręczeniu towaru (przyjęciu go
        na magazynie w danym państwie UE). Powyższe wynika z faktu, że data
        wystawienia faktury co do zasady będzie występować po dniu dostarczenia
        towarów do magazynu kontrahenta. W niektórych przypadkach na fakturze będzie
        wprost wskazane, że datą otrzymania towarów jest data wystawienia faktury.
    W ocenie Spółki Dokumenty podstawowe wraz z dodatkowym dokumentem w postaci
    faktury wystawionej przez Kontrahenta w ramach tzw. samofakturowania będą
    jednoznacznie dowodzić, że towary dostarczono do miejsca ich przeznaczenia na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Kontrahent będzie
    wystawiać fakturę dopiero, gdy faktycznie otrzyma towar. Ponadto wystawiana faktura
    będzie zawierać specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, a w niektórych przypadkach
    również oświadczenie Kontrahenta o tym, że datą przybycia towarów do jego magazynu
    będzie data wystawienia faktury w ramach samofakturowania. W związku z powyższym w
    ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w Wariancie III będzie spełniać warunki
    dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów
    podatkowych powołanych poniżej:
    DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2024 r., znak: 0114-KDIP1-
    2.4012.238.2024.1.GK
    „(...) gromadzona przez Spółkę w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dokumentacja w
    związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do
    Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w
    innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww.
    transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dokumenty (opisane w
    Wariantach l-VI) w postaci:
    (...)V
    faktury wystawionej przez nabywcę w imieniu Spółki i na rzecz Spółki w ramach tzw.
    samofakturowania, która zawiera/będzie zawierała w szczególności specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku oraz wyraźne oświadczenie nabywcy o otrzymaniu
    towarów, których dotyczy faktura. Ponadto, zgodnie z funkcjonalnością systemu
    Kontrahenta, faktura wystawiana w ramach samofakturowania generowana jest/będzie
    przez system elektroniczny dopiero po przyjęciu przez Kontrahenta towarów w miejscu
    przeznaczenia.
    VI.
    faktury wystawionej przez nabywcę w imieniu Spółki i na rzecz Spółki w ramach tzw.
    samofakturowania, która nie zawiera/nie będzie zawierała jednak bezpośrednio w swojej
    treści oświadczenia nabywcy o otrzymaniu towarów (takiego jak wskazane w Wariancie V).

    Niemniej jednak, Spółka zawarła/zawrze z Kontrahentami właściwe porozumienia, z
    których jednoznacznie będzie wynikało, że faktura w trybie samofakturowania będzie
    wystawiona przez Kontrahenta dopiero w momencie otrzymania i przyjęcia przez niego
    towarów w państwie UE innym niż Polska. Taka faktura zawiera/będzie zawierała w
    szczególności specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Alternatywnie, jeżeli Spółka nie
    zawarła/nie zawrze stosownych porozumień z Kontrahentami, o których mowa powyżej,
    to Spółka gromadzi/będzie gromadziła dokumentację potwierdzającą otrzymanie towarów
    przez nabywcę analogiczną dla Wariantów I - IV.
    - stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które
    zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
    dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (...)”.
    DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 28 października 2022 r., znak: 0113-KDIPT1-
    2.4012.546.2022.2.KT wskazał, że: „(...) Mając zatem na uwadze powołane przepisy oraz
    okoliczności sprawy należy stwierdzić, że skoro posiadają/będą posiadać Państwo
    następujące dokumenty: (...)
    w opisanym Wariancie IV:
        kopię faktury wystawionej przez nabywcę w Państwa imieniu i na Państwa rzecz w
        ramach tzw. samofakturowania, zawierającej w szczególności specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku oraz wyraźne oświadczenie nabywcy o otrzymaniu
        towarów, których dotyczy faktura (...)
    to ww. dokumenty stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT, łącznie
    potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahentów na terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju (...)”.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy
    pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie III powinny być opodatkowane stawką 0%
    VAT.
    Wariant IV
    W tym wariancie oprócz Dokumentów podstawowych Spółka będzie posiadać dodatkowo:
        potwierdzenie odbioru towarów otrzymane od przewoźnika wskazujące, że towary
        zostały wywiezione i dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego
        UE. Dokument taki będzie zawierać m.in. następujące dane: dane nadawcy, dane
        odbiorcy, oznaczenie faktury dokumentującej dostawę, datę, pieczątkę i podpis
        przedstawiciela przewoźnika.
    Spółka stoi na stanowisku, że dokument otrzymany od przewoźnika będzie jednoznacznie
    i wyraźnie stanowić formę potwierdzenia dostarczenia przez niego towarów w innym
    państwie członkowskim (jako dowód wydany przez inny niż strony transakcji, niezależny
    podmiot). W związku z powyższym w ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w
    Wariancie IV będzie spełniać warunki dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz
    w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    Spółka pragnie podkreślić, że jej stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w stanowiskach
    organów podatkowych, przykładowo:

        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 1 września 2017 r., znak: 0115-KDIT1-
        3.4012.399.2017.1.MD zgodził się w całości ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że
        gromadzone przez Wnioskodawcę dokumenty w postaci: faktury, protokołu/listu
        załadunkowego (jako specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku), CMR „wyjścia”
        oraz oświadczenie/potwierdzenie od przewoźnika, że konkretne towary (np.
        udokumentowane konkretnymi fakturami) zostały dostarczone do danego
        Odbiorcy końcowego/w dane miejsce stanowią dowód potwierdzający fakt
        dostarczenia towarów do innego państwa członkowskiego.
        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 29 marca 2019 r., znak: 0114-KDIP1-
        2.4012.119.2019.1.WH wskazał, że: „(...) Z okoliczności sprawy wynika, że Spółka
        będzie posiadać Dokumenty podstawowe, tj. fakturę stanowiącą specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku, potwierdzenie zapłaty za Towar a także co najmniej
        jeden z Dokumentów dodatkowych: dokument CMR lub/i Oświadczenie Nabywcy
        lub/i dokument dostawy Delivery notę lub/i Oświadczenie Spedytora (...) skoro
        Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy będzie posiadać dokumenty potwierdzające łącznie, iż towary zostały
        wywiezione z Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium Polski, przy spełnieniu pozostałych
        warunków, o których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy, ma prawo stosować do
        dokonanych dostaw stawkę VAT w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z
        art. 42 ustawy (...)”.
        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 5 listopada 2020 r., znak: 0113-KDIPT1-
        2.4012.542.2020.2.MC wskazał, że: „(...) Mając na uwadze powołane przepisy oraz
        okoliczności sprawy należy stwierdzić, że dokumenty, na które składają się opisane
        w: Wariancie II: - faktura (lub jej kopia), wystawiona przez Spółkę z tytułu dokonanej
        WDT, zawierająca specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, - oświadczenie
        przewoźnika o dostarczeniu towaru pod wskazany adres odbiorcy
      - stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z
      art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie dla każdego z Wariantów II, (...) będą potwierdzały
      dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
      towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
      kraju, a w konsekwencji będą upoważniały Wnioskodawcę (przy spełnieniu pozostałych
      warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w
      odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (...)”
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy
    pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie IV powinny być opodatkowane stawką 0%
    VAT.
    Wariant V
    W tym wariancie oprócz Dokumentów podstawowych Spółka będzie posiadać dodatkowo:
        zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie - zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi
        drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy (np. po zakończeniu
        miesiąca), z prośbą o potwierdzenie dokonania (otrzymania) dostaw. Zgodnie z

        informacją, która będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku
        braku dokonania potwierdzenia do 15. dnia miesiąca następującego po okresie,
        którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary
        udokumentowane wymienionymi w zestawieniu fakturami zostały dostarczone do
        danego miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE
        innego niż Polska. Ponadto, w przypadku niepowodzenia dostarczenia wiadomości
        ze zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta
        Spółka będzie otrzymywała informację zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw.
        powiadomienie lub zwrotka). Spółka będzie archiwizować wysłaną wiadomość
        elektroniczną zawierającą informację o zbiorczym zestawieniu wysłanym do
        Kontrahenta oraz otrzymaną od Kontrahenta odpowiedź, jeśli Kontrahent do
        wskazanego terminu potwierdzi, że towary ujęte w zestawieniu zostały do niego
        dostarczone. Możliwa będzie zatem sytuacja, w której wiadomość zostanie
        dostarczona do Kontrahenta (Spółka nie otrzyma automatycznej informacji
        zwrotnej o niepowodzeniu dostarczenia wiadomości), Kontrahent nie zgłosi
        zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki
        potwierdzenia w tym zakresie.
    W ocenie Spółki Dokumenty podstawowe wraz z dodatkowym dokumentem w postaci
    zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta
    (przesyłane Kontrahentowi i niezakwestionowane przez niego) łącznie będą jednoznacznie
    potwierdzały, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium
    Polski, a następnie (ii) dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa
    członkowskiego.
    Brak odpowiedzi na zbiorcze zestawienie faktur będzie miało taki sam skutek jak
    odesłanie do Spółki potwierdzenia otrzymania towarów z otrzymanego zestawienia faktur.
    Należy bowiem wskazać, iż termin na potwierdzenie otrzymania towarów każdorazowo
    daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji danych zawartych w
    tym zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego treści. Nie ulega
    natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce wszelkie
    zauważone braki w towarach mających być przedmiotem dostaw dokonywanych na jego
    rzecz (udokumentowanych fakturami dostarczonymi Kontrahentom).
    Warto zaznaczyć, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń może być w ocenie Spółki
    postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami stron oraz z informacją
    zawartą na przedmiotowym zestawieniu (która stanowi, iż brak przekazania informacji
    zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów udokumentowanych
    fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu). Jak wskazują bowiem
    przedstawiciele doktryny prawa cywilnego „bierne zachowanie podmiotu prawa
    cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem) może być sposobem
    złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące z nim sens w postaci
    woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny. Komentarz, Legalis 2014).
    Przykładowo, taką formę złożenia oświadczenia woli dopuszcza uregulowanie przepisu
    art. 682 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny, zgodnie z którym: „jeżeli
    przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych stosunkach gospodarczych,
    ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak niezwłocznej odpowiedzi
    poczytuje się za przyjęcie oferty.” W związku z powyższym w ocenie Spółki, dokumentacja
    przedstawiona w niniejszym Wariancie spełnia warunki dokumentacji WDT wymienione w
    art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

    W interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2024 r., znak: 0114-KDIP1-
    2.4012.238.2024.1.GK, DKIS uznał, że: „(...) gromadzona przez Spółkę w stanie faktycznym i
    zdarzeniu przyszłym dokumentacja (...), tj. dokumenty (opisane w Wariantach l-VI) w
    postaci: (...)
    IV. fakturą (lub jej kopią) zawierającą dane Kontrahenta oraz specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku, oraz zbiorcze zestawieniem faktur dokumentujących dostawy dokonane na
    rzecz Kontrahenta w danym okresie, w stosunku do których Kontrahent uregulował
    należność, które będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu
    okresu którego dotyczy. Zgodnie z porozumieniem, które jest/będzie zawierane z
    Kontrahentem, lub informacją, która jest/będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu,
    w przypadku braku dokonania potwierdzenia do uzgodnionego przez strony dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka
    będzie uznawała, że towary udokumentowane opłaconymi i wymienionymi w zestawieniu
    fakturami zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
    członkowskiego UE innego niż Polska. Ponadto, otrzymanie wiadomości ze zbiorczym
    zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta jest/będzie
    potwierdzane informacją zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw. funkcja „informuj o
    statusie dostarczenia”) przez serwer Kontrahenta. Otrzymane potwierdzenia są/będą
    archiwizowane jako załącznik wraz z wiadomością elektroniczną zawierającą informację o
    zbiorczym zestawieniu wysłanym do Kontrahenta. Możliwa jest zatem sytuacja, w której
    Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do
    Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie. (...)
    stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które
    zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
    dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Tym
    samym, ww. dokumenty wskazane przez Państwa we wniosku w wariantach l-VI, przy
    spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy upoważniają/będą upoważniały
    Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT)”.
        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 16 marca 2022 r., znak: 0111-KDIB3-
        3.4012.634.2021.3.PJ stwierdził, że: „(...) W świetle zatem przedstawionego przez
        Wnioskodawcę w odniesieniu do Modelu III posiadane przez Wnioskodawcę ww.
        dokumenty stanowią dowody z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT, które (jak
        wynika z opisu sprawy) są gromadzone jako dokumenty potwierdzające, że towary
        zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium innego państwa
        członkowskiego UE niż Polska uprawniają do zastosowania stawki 0%”.
    Autor powyższego wniosku o interpretację opisał w stanie faktycznym, iż w ramach
    Modelu III gromadzi: kopię faktury wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku
    oraz zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
    Kontrahenta w danym okresie, do którego nie zostały wniesione zastrzeżenia przez
    Kontrahenta w ustalonym terminie, przez co dany Kontrahent w sposób milczący
    potwierdził otrzymanie danych towarów w kraju UE innym niż Polska (akceptacja
    dorozumiana).
        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 31 sierpnia 2021 r., znak: 0114-KDIP1-
        2.4012.304.2021.1.PC zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, który uważał, że:
        „Sposób dokumentowania WDT dokonywanych w transakcjach realizowanych w
        ramach Modelu G (w przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji

        Skarbowej, że transakcje te stanowią WDT, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy
        o VAT), przedstawiony w Przypadku 2, w ramach opisu stanu faktycznego/zdarzenia
        przyszłego niniejszego wniosku, uprawnia Spółkę do stosowania stawki 0% VAT na
        podstawie art. 42 ust. 1 w zw. z ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT”. Autor wniosku o
        interpretację w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w Przypadku 2 jest
        w posiadaniu przed terminem złożenia deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy
        kopii faktury oraz zbiorczego Zestawienia faktur (wraz z przewodnią wiadomością e-
        mail wysłaną do Kontrahenta), przy pomocy którego Nabywca potwierdził fakt
        dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium
        innego niż Polska państwa członkowskiego UE w drodze tzw. milczącej akceptacji.
        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 24 września 2020 r., znak: 0112-KDIL1-
        3.4012.298.2020.1.TKU wskazał, że: „(...) Mając na uwadze powołane przepisy prawa
        oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że dokumenty, na które składają się
        opisane w: (...)
      Wariancie V, tj. kopie faktur zawierające dane Kontrahenta oraz specyfikacje
      poszczególnych sztuk załadunku, wraz ze zbiorczym zestawieniem faktur
      dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie stanowić
      będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust.
      3 i ust. 11 ustawy łącznie dla każdego z Wariantów będą potwierdzały dostarczenie
      towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do
      nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w
      konsekwencji będą upoważniały Wnioskodawcę (przy spełnieniu pozostałych
      warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w
      odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”.
    Podobnie wskazano w m.in.: interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2018 r. (znak: 0114-KDIP1-2.4012.251.2018.1.WH), z dnia 13
    czerwca 2017 r. (znak: 0112-KDIL1-3.4012.94.2017.1.AP) oraz interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2017 r. (znak: 0112-KDIL1-
    3.4012.117.2017.1.KB); oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w
    Poznaniu z dnia 24 marca 2016 r. (znak: ILPP4/4512-1-38/16-2/PR); oraz interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 14 września 2015 r. (znak:
    ILPP4/4512-1-208/15-2/HW); a także interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej
    w Poznaniu z dnia 10 marca 2015 r. (znak: ILPP4/443-646/14-2/BA).
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy
    pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie V powinny być opodatkowane stawką 0%
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;

      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1, 3 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się przez to terytoria państw
      członkowskich Unii Europejskiej (...).
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
      towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
      transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
      niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
      terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w
      pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
      przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
      lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
      innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
      dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług, zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w
    Polsce (podatnik VAT UE). Spółka jest wiodącym producentem (...). W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami posiadającymi siedzibę w
    innych krajach Unii Europejskiej, zarejestrowanymi do celów rozliczania podatku od
    wartości dodanej. Spółka będzie dokonywać wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów. W
    każdym z przypadków miejscem rozpoczęcia transportu towarów będzie terytorium Polski
    (co do zasady siedziba Spółki w (...)), a miejscem zakończenia transportu towarów -
    terytorium innego państwa członkowskiego UE. Podmiotami odpowiedzialnymi za
    organizację transportu co do zasady będą Kontrahenci (jednak nie jest całkowicie
    wykluczone, że odpowiedzialną może być w określonych sytuacjach Spółka). Towary będą
    transportowane za pośrednictwem usług zewnętrznych podmiotów, tzn. spedytorów,
    przewoźników lub kurierów. W niektórych wypadkach stosowana będzie procedura tzw.
    samofakturowania („self-billing”, „SBI”), o której mowa w art. 106d ust. 1 ustawy o VAT. W
    tych przypadkach Spółka oraz Kontrahenci będą mieli zawarte stosowne porozumienia,
    określające m.in. procedurę zatwierdzania faktur przez Spółkę. Informacje o
    dokonywanych WDT Spółka będzie wykazywać prawidłowo i terminowo w wysyłanych
    informacjach podsumowujących VAT-UE. Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z
    tytułu WDT, będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z
    terytorium Polski i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego
    innego niż terytorium Polski. Co do zasady, w związku z dokonywanymi WDT, Spółka
    będzie każdorazowo w posiadaniu następujących dokumentów:
        faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku;
        dokument zamówienia;
        dokument dostawy (występujący pod różnymi nazwami, np. Delivery Note,
        Lieferschein, Sendungsbeleg), który będzie zawierać m.in. numer zamówienia,
        nazwę/opis/kod towaru, jego ilość, wagę, adres dostawy oraz warunki Incoterms.
        Najczęściej jednak dokument ten nie będzie zawierać podpisu odbiorcy;
        międzynarodowy list przewozowy CMR (lub jego kopia) sporządzony przez Spółkę
        lub przewoźnika, z podpisem nadawcy i przewoźnika. Najczęściej w polu
        przeznaczonym dla odbiorcy towaru w liście przewozowym nie będzie widnieć jego
        podpis. Powyższe wynika z faktu, że w większości wypadków to Kontrahent
        organizuje transport towarów z zastosowaniem warunków dostawy EXW
        (Incoterms).
    Powyższe dokumenty (Dokumenty podstawowe), co do zasady, Spółka będzie gromadziła
    na potrzeby każdej transakcji WDT.
    Ponadto, Spółka może dysponować także potwierdzeniem zapłaty za towar z systemu
    bankowego (jeśli do danego momentu Spółka otrzymała płatność od Kontrahenta).
    Dodatkowo, oprócz Dokumentów podstawowych Spółka gromadzić będzie każdorazowo
    określone dodatkowe dokumenty, które zależeć będą od specyfiki współpracy z danym
    Kontrahentem.
    Wariant I

    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu następującego dokumentu:
        potwierdzenia odbioru towarów otrzymanego od Kontrahenta w formie
        wiadomości elektronicznej (mailowej). Potwierdzenie będzie zawierać zbiorcze
        zestawienie dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych
        umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw, takich jak: dane dostawcy
        oraz odbiorcy, data odbioru towaru, miejsce rozładunku, oznaczenie symbolu oraz
        ilości towaru, numer dokumentu „Delivery Note” będącego dokumentem
        towarzyszącym danej dostawie. Potwierdzenie to może stanowić również załącznik
        do wiadomości.
    Wariant II
    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu następującego dokumentu:
        potwierdzenia odbioru towaru w formie elektronicznej, realizowanego poprzez
        udostępnienie Spółce dostępu do systemu informatycznego Kontrahenta. Dostęp
        do tego systemu będą posiadać zarówno Spółka, jak i Kontrahent. Zgodnie z
        zasadami funkcjonowania systemu, po przyjęciu towaru będącego przedmiotem
        danej dostawy do magazynu, Kontrahent wprowadzi dane dotyczące danej
        dostawy do systemu. Dane znajdujące się w systemie będą pozwalały na
        jednoznaczną identyfikację danych dostawy. Po wprowadzeniu przez Kontrahenta
        do systemu danych danej dostawy, Spółka będzie w stanie wyszukać tę dostawę w
        systemie oraz potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju oraz dostarczenie do
        Kontrahenta. W przypadku komunikatów generowanych przez system
        Kontrahenta, Spółka uzyska dostęp do wydzielonej części sieciowej infrastruktury
        Kontrahenta. Tego rodzaju dostęp pozwoli Spółce na monitorowanie statusu
        realizowanej dostawy.
        Spółka będzie miała przy tym możliwość pozyskiwania z ww. systemu komunikatów
        w formacie elektronicznym, takich jak pliki PDF lub zrzuty ekranu, które będą
        potwierdzać fakt otrzymania towarów przez Kontrahenta.
    Wariant III
    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu następującego dokumentu:
        faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającą specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku, wystawianej przez Kontrahentów w imieniu i na
        rzecz Spółki (w ramach samofakturowania). Ze specyfiki funkcjonowania
        współpracy z takimi Kontrahentami wynika, że faktura będzie generowana przez
        Kontrahentów każdorazowo wyłącznie dopiero po doręczeniu towaru (przyjęciu go
        na magazynie w danym państwie UE). Powyższe wynika z faktu, że data
        wystawienia faktury co do zasady będzie występować po dniu dostarczenia
        towarów do magazynu kontrahenta. W niektórych przypadkach na fakturze będzie
        wprost wskazane, że datą otrzymania towarów jest data wystawienia faktury.

    Wariant IV
    Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu następującego dokumentu:
        potwierdzenia odbioru towarów otrzymanego od przewoźnika wskazującego, że
        towary zostały wywiezione i dostarczone na terytorium innego państwa
        członkowskiego UE. Dokument taki będzie zawierać m.in. następujące dane: dane
        nadawcy, dane odbiorcy, oznaczenie faktury dokumentującej dostawę, datę,
        pieczątkę i podpis przedstawiciela przewoźnika.
    Wariant V
    U Spółki może także wystąpić w przyszłości następujący wariant dokumentowania WDT:
        zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie - zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi
        drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy (np. po zakończeniu
        miesiąca), z prośbą o potwierdzenie dokonania (otrzymania) dostaw. Zgodnie z
        informacją, która będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku
        braku dokonania potwierdzenia do 15. dnia miesiąca następującego po okresie,
        którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary
        udokumentowane wymienionymi w zestawieniu fakturami zostały dostarczone do
        danego miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE
        innego niż Polska. Ponadto, w przypadku niepowodzenia dostarczenia wiadomości
        ze zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta
        Spółka będzie otrzymywała informację zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw.
        powiadomienie lub zwrotka). Spółka będzie archiwizować wysłaną wiadomość
        elektroniczną zawierającą informację o zbiorczym zestawieniu wysłanym do
        Kontrahenta oraz otrzymaną od Kontrahenta odpowiedź, jeśli Kontrahent do
        wskazanego terminu potwierdzi, że towary ujęte w zestawieniu zostały do niego
        dostarczone. Możliwa będzie zatem sytuacja, w której wiadomość zostanie
        dostarczona do Kontrahenta (Spółka nie otrzyma automatycznej informacji
        zwrotnej o niepowodzeniu dostarczenia wiadomości), Kontrahent nie zgłosi
        zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki
        potwierdzenia w tym zakresie.
    Spółka zaznacza również, że we wszystkich przedstawionych powyżej wariantach
    dokumenty mogą być otrzymywane pocztą tradycyjną lub drogą elektroniczną (np. w
    formie skanów).
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą określenia czy Spółka będzie miała
    prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% właściwej dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na podstawie dokumentów wskazanych w
    przedstawionym zdarzeniu przyszłym w Wariantach od I do V.
    Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020
    r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4
    grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi

    (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912.
    Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
      1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
      domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
      członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale
      na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
      niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
      posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
      których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
      niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w
      posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a),
      wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami,
      o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały
      wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
      sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
      (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane
      lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz
      nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie
      pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz
      adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w
      przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu;
      oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
      (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
      mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
      niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek
      pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek
      pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w
      ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez
      dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od
      nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) ppkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
      2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
      a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
      list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub
      faktura od przewoźnika towarów;
      b) następujące dokumenty:
      (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
      dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;

      (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
      notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
      przeznaczenia;
      (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
      członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie
      członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
      numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
      państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
      stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju
      i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
      jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
      pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
      dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
      których mowa w art. 100 ust. 8

      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
      odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
      wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
      państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz
      towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony),
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
      4) (uchylony),
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
      ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.

    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,
    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu
    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1,
    3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”.
    Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem
    potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został
    wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III
    Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów
    (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest
    niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji
    Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej
    umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony
    dowód przeciwny.

    Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na
    ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama
    Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie
    przewozu towarów tylko do listu przewozowego.
    Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1
    ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego
    jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i
    dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno
    tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i
    potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy
    dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
    prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.

    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    Jak wynika z opisu sprawy, Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, będzie gromadzić dokumenty potwierdzające,
    że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do odbiorcy na terytorium
    państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Co do zasady, w związku z
    dokonywanymi WDT, Spółka będzie każdorazowo w posiadaniu następujących
    Dokumentów podstawowych, tj. faktury, dokumentu zamówienia, dokumentu dostawy,
    międzynarodowego listu przewozowego CMR (bez podpisów odbiorcy). Ponadto, Spółka
    może dysponować także potwierdzeniem zapłaty za towar z systemu bankowego (jeśli do
    danego momentu Spółka otrzymała płatność od Kontrahenta).
    Dodatkowo, oprócz Dokumentów podstawowych Spółka gromadzić będzie każdorazowo
    określone dodatkowe dokumenty, które zależeć będą od specyfiki współpracy z danym
    Kontrahentem. Spółka będzie dodatkowo w posiadaniu następujących dokumentów,
    wymienionych w Wariantach od I do V, tj.: potwierdzenia odbioru towarów otrzymanego
    od Kontrahenta w formie wiadomości elektronicznej (mailowej); potwierdzenia odbioru
    towaru w formie elektronicznej, realizowanego poprzez udostępnienie Spółce dostępu do
    systemu informatycznego Kontrahenta, który potwierdzi wywóz towarów z terytorium
    kraju oraz jego dostarczenie do Kontrahenta; faktury (lub jej kopii) wystawianej przez
    Kontrahentów w imieniu i na rzecz Spółki (w ramach samofakturowania), która będzie
    generowana przez Kontrahentów każdorazowo wyłącznie dopiero po doręczeniu towaru
    (przyjęciu go na magazynie w danym państwie UE); potwierdzenia odbioru towarów
    otrzymanego od przewoźnika wskazującego, że towary zostały wywiezione i dostarczone
    na terytorium innego państwa członkowskiego UE; zbiorczego zestawienia faktur
    dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie -
    zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu
    okresu, którego dotyczy (np. po zakończeniu miesiąca), z prośbą o potwierdzenie
    dokonania (otrzymania) dostaw. Zgodnie z informacją, która będzie zawarta w
    przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 15. dnia
    miesiąca następującego po okresie, którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka będzie
    uznawała, że towary udokumentowane wymienionymi w zestawieniu fakturami zostały
    dostarczone do danego miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego
    UE innego niż Polska. Ponadto, w przypadku niepowodzenia dostarczenia wiadomości ze
    zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta Spółka
    będzie otrzymywała informację zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw. powiadomienie lub
    zwrotka). Spółka będzie archiwizować wysłaną wiadomość elektroniczną zawierającą
    informację o zbiorczym zestawieniu wysłanym do Kontrahenta oraz otrzymaną od
    Kontrahenta odpowiedź, jeśli Kontrahent do wskazanego terminu potwierdzi, że towary
    ujęte w zestawieniu zostały do niego dostarczone.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że gromadzone przez Spółkę
    dokumenty w Wariantach od I do V będą stanowić dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej na rzecz nabywców, którzy - jak wynika z treści wniosku -
    posiadają właściwy i ważny numer identyfikacji dla transakcji, które zgodnie z art. 42 ust. 3
    i ust. 11 ustawy, łącznie będą potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywców na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Tym samym, dokumenty wskazane przez Spółkę we wniosku w Wariantach od I do V, przy
    spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy będą upoważniały Spółkę do
    zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT).
    Zatem Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.