Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.137.2025.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-07
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu wydawania pracownikom kart
przedpłacowych.
Słowa kluczowe: bony-bony żywnościowe
karta-karta płatnicza
obowiązek-obowiązek płatnika
posiłki
pracownik
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 11b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zakup posiłków profilaktycznych jest niezbędny z uwagi na obowiązek wynikający z art.
    232 Kodeksu Pracy (Dz. U. 2023. 0. 1465 t. j.) dotyczący zapewnienia pracownikom (...) S.A.
    w (...), zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych odpowiednich posiłków,
    wydawanych zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z 28 maja 1996 r. w sprawie
    profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. 1996 Nr 60, poz. 279 z poźn. zm.), które
    określa rodzaje tych posiłków oraz wymagania, jakie powinny spełniać, a także przypadki i
    warunki ich wydawania.
    W (...) S.A. w (...) ustalono dzienną stawkę netto w wysokości 10,00 zł na zakup posiłku dla
    jednego pracownika.
    (...) S.A. w (...) jest Spółką posiadającą komórki organizacyjne na terenie całego kraju i nie
    posiada odpowiedniego zaplecza we wszystkich lokalizacjach, w których pracownicy są
    uprawnieni do otrzymywania posiłków profilaktycznych, tj. stołówki lub pomieszczenia,
    spełniającego właściwe normy sanitarne, w którym posiłki mogłyby być przygotowywane
    lub podgrzewane. Ponadto cześć pracowników wykonuje pracę w systemie zmianowym.
    Ze względu na zakres powierzonych obowiązków, pracownicy nie mają możliwości
    samodzielnego przygotowania posiłków, w szczególności dotyczy to pracowników, którzy
    wykonują prace związane z naprawą i badaniem stanu technicznego (...) - w terenie bądź
    też w obrębie posterunków i stacji.
    Aktualnie (...) S.A. w (...), powyższe obowiązki Pracodawcy, wynikające z przepisów prawa
    pracy, realizuje poprzez wydawanie bonów żywnościowych (w formie papierowej), na
    podstawie umowy nr (...) z (...) 2023 r. zawartej z (...) Sp. z o.o.
    Bony żywnościowe przeznaczone na realizację posiłków profilaktycznych wydawane są
    uprawnionym pracownikom, posiadają wydrukowany widoczny nominał odpowiadający
    wartości bonu, wyrażony w polskich złotych, zawierają nazwę jednoznacznie wskazującą
    na przeznaczenie z nadrukiem „posiłek", posiadają numer seryjny, są ponumerowane
    oraz odpowiednio zabezpieczone przed sfałszowaniem.
    Ponadto na każdym bonie żywnościowym widnieje informacja o braku możliwości
    wymiany bonu na artykuły nieżywnościowe, produkty alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz
    na gotówkę. Bony żywnościowe posiadają termin ważności minimum 6 miesięcy, licząc od
    daty ich dostarczenia do (...) S.A. w (...).
    Bony uprawniają do płacenia za zakup posiłków lub artykułów spożywczych do
    przygotowania posiłków, z wyłączeniem wyrobów tytoniowych oraz napojów
    alkoholowych. Ostatecznego wyboru artykułów spożywczych, składających się na posiłek
    profilaktyczny, dokonuje uprawniony pracownik Zamawiającego w chwili realizacji bonu.
    Realizacja bonów następuje w punktach (placówkach) handlowych i gastronomicznych
    znajdujących na terenie całej Polski, takich jak np. markety, sklepy spożywcze, bary
    mleczne, jadłodajnie, pizzerie, sklepy z możliwością zakupu gotowych ciepłych posiłków,
    restauracje, catering, itp.

    W aktualnie obowiązującej Umowie, której przedmiotem jest dostawa bonów
    żywnościowych przeznaczonych na posiłki profilaktyczne jest ponad 10 000 punktów, w
    których można realizować bony. Do placówek gastronomicznych oraz handlowych nie
    zalicza się ruchomych punktów sprzedaży detalicznej i automatów sprzedażowych.
    Pracownik musi osobiście zgłosić się do upoważnionego pracownika Sekcji w Zakładzie po
    odbiór przysługujących bonów żywnościowych.
    Szczegółowe zasady przyznawania bonów żywieniowych na posiłki profilaktyczne, wykaz
    stanowisk pracy, na których zatrudnionym pracownikom przysługują posiłki oraz zasad
    rozliczania bonów żywnościowych zawierają Decyzje Dyrektorów poszczególnych
    Zakładów Spółki. Powyższe zasady ustalane są w oparciu o par. 10 ust. 2 pkt 4 Regulaminu
    Organizacyjnego (...) S.A. (Załącznik do Uchwały (...) Zarządu (...) S.A. w (...) z 28 sierpnia
    2024 r.), w oparciu o art. 232 Kodeksu Pracy, Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia
    28.05.1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. Nr 60 poz. 279 z 30
    maja 1996 r.) oraz Załącznik nr (...) do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy.
    W związku z ograniczoną liczbą Wykonawców, posiadających w swojej ofercie bony
    żywnościowe, jak również dla komfortu pracowników, (...) S.A. w (...) rozważa zmianę
    dotychczasowego systemu realizacji obowiązku zapewnienia uprawnionym pracownikom
    posiłków profilaktycznych.
    Przewidywana zmiana ma dotyczyć wprowadzenia w (...) S.A. w (...) kart przedpłaconych,
    gdzie Pracodawca nie będzie miał możliwości wydania pracownikom posiłków, artykułów
    spożywczych lub napojów bezalkoholowych i będzie przekazywał uprawnionym
    pracownikom karty pre-paid (przedpłacone) w celu zapewnienia im odpowiednich
    posiłków i napojów profilaktycznych w zamian za obecnie obowiązujące bony
    żywnościowe.

## Pytanie

Czy karty przedpłacone, przekazywane przez (...) S.A. w (...) pracownikom w celu
    wywiązania się z ustawowego obowiązku zapewnienia posiłków profilaktycznych i
    uprawniające pracowników do nabywania posiłków, artykułów spożywczych do ich
    przygotowania oraz napojów bezalkoholowych, mogą być uważane za inne dowody
    uprawniające do uzyskania na ich podstawie posiłków, artykułów spożywczych lub
    napojów bezalkoholowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 11b ustawy o PIT, a w
    konsekwencji czy wartość dokonywanych przez (...) S.A. w (...) doładowań tych kart
    płatniczych stanowić będzie przychód pracownika wolny od podatku dochodowego od
    osób fizycznych oraz czy (...) S.A. w (...) nie będzie zobowiązana do obliczania, pobierania i
    wpłacania zaliczek na poczet tego podatku odniesieniu do tych świadczeń?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 11b ustawy o PIT:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika od
      pracodawcy bonów, talonów, kuponów lub innych dowodów uprawniających do
      uzyskania na ich podstawie posiłków, artykułów spożywczych lub napojów
      bezalkoholowych, w przypadku, gdy pracodawca, mimo ciążącego na nim obowiązku
      wynikającego z przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, nie ma możliwości
      wydania pracownikom posiłków, artykułów spożywczych lub napojów
      bezalkoholowych.
    Z powyższego przepisu wynika zatem, że jeżeli pracodawca ze względu na rodzaj
    wykonywanej przez pracownika pracy lub ze względów organizacyjnych nie ma możliwości
    wydawania pracownikowi posiłku w formie dania gorącego i w związku z powyższym
    wydaje pracownikowi inny dowód, za który pracownik nabędzie posiłek lub produkty do
    jego sporządzenia, to wartość tego innego dowodu podlega zwolnieniu z podatku
    dochodowego.

    W ocenie (...) S.A. w (...), spełnione będą określone w art. 21 ust. 1 pkt 11b ustawy o PIT,
    przesłanki uznania wartości doładowywania kart przedpłaconych za wolną od tego
    podatku, tj.:
        obciążenie (...) S.A. w (...) wynikające z przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy
        obowiązkiem zapewnienia pracownikom posiłków profilaktycznych,
        brak możliwości (...) S.A. w (...) wydania pracownikom posiłków, artykułów
        spożywczych i napojów bezalkoholowych,
        przekazanie pracownikom przez (...) S.A. w (...) innych dowodów uprawniających do
        uzyskania na ich podstawie posiłków i napojów bezalkoholowych niezbędnych ze
        względów profilaktycznych.
    W związku z powyższym, w odniesieniu do wartości doładowań kart przepłaconych (...) S.A.
    w (...) stoi na stanowisku, że nie będą ciążyły na nim obowiązki wynikające z art. 31 i 38
    ustawy o PIT, tj. (...) S.A. w (...) nie będzie zobowiązany do obliczania, pobierania i
    wpłacania zaliczek na poczet tego podatku w odniesieniu do tych świadczeń na rzecz
    pracowników.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie zaś do art. 11 ust. 1 tej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno w
    postaci pieniężnej, jak i w postaci niepieniężnej, w tym nieodpłatne świadczenia
    otrzymane przez podatnika.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 tej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za

      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyte w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowanie
    „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów stanowią katalog
    otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego
    rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia
    majątkowego, mające źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub
    stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów
    pracownika zaliczyć należy właściwie wszystkie otrzymane przez niego od pracodawcy
    świadczenia. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost
    wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody
    (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z
    faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca
    zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń
    nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się
    zatem każde świadczenie, które pracownik otrzymał w związku z faktem pozostawania w
    stosunku pracy z pracodawcą.
    Stosownie natomiast do art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Obowiązki płatnika
    Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    – podatku, zaliczki lub raty.
    Ustawa o podatku dochodowym zawiera przepisy regulujące pobór zaliczek przez płatnika.
    W przypadku wynagrodzeń wypłacanych m. in. w ramach umowy o pracę, zastosowanie
    ma art. 32 ust. 1, który wskazuje, że:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Ponadto, według art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania

      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Przedstawili Państwo informacje, z których wynika, że:
    1. z uwagi na obowiązek wynikający z art. 232 Kodeksu pracy niezbędny jest zakup
      posiłków profilaktycznych dla Państwa pracowników zatrudnionych w warunkach
      szczególnie uciążliwych;
    2. posiadacie Państwo komórki organizacyjne na terenie całego kraju i nie posiadacie
      odpowiedniego zaplecza we wszystkich lokalizacjach, w których pracownicy są
      uprawnieni do otrzymywania posiłków profilaktycznych, tj. stołówki lub
      pomieszczenia, spełniającego właściwe normy sanitarne, w którym posiłki mogłyby być
      przygotowywane lub podgrzewane; ponadto cześć pracowników wykonuje pracę w
      systemie zmianowym;
    3. aktualnie obowiązek zapewnienia posiłków realizują Państwo poprzez wydawanie
      bonów żywnościowych;
    4. bony uprawniają do płacenia za zakup posiłków lub artykułów spożywczych do
      przygotowania posiłków, z wyłączeniem wyrobów tytoniowych oraz napojów
      alkoholowych; ostatecznego wyboru artykułów spożywczych, składających się na
      posiłek profilaktyczny, dokonuje uprawniony pracownik Zamawiającego w chwili
      realizacji bonu;
    5. ponadto na każdym bonie żywnościowym widnieje informacja o braku możliwości
      wymiany bonu na artykuły nieżywnościowe, produkty alkoholowe, wyroby tytoniowe
      oraz na gotówkę. Bony żywnościowe posiadają termin ważności minimum 6 miesięcy,
      licząc od daty ich dostarczenia do Państwa;
    6. planują Państwo wprowadzenie kart przedpłacowych w zamian za obecnie
      obowiązujące bony żywnościowe.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy karty przedpłacone mogą być uważane za inne dowody
    uprawniające do uzyskania na ich podstawie posiłków, artykułów spożywczych lub
    napojów bezalkoholowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 11b ustawy o PIT, a w
    konsekwencji - czy w związku z doładowaniem tych kart pracownikom będą na Państwu
    ciążył obowiązki płatnika.
    Prawa i obowiązki pracodawcy i pracowników
    Prawa i obowiązki pracodawcy i pracowników reguluje ustawa z 26 czerwca 1974 r.
    Kodeks pracy (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 277).
    Obowiązek pracodawcy zapewnienia nieodpłatnie pracownikom zatrudnionym w
    szczególnie uciążliwych warunkach odpowiednich posiłków i napojów ze względów
    profilaktycznych wynika z art. 232 Kodeksu pracy.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym w warunkach
      szczególnie uciążliwych, nieodpłatnie, odpowiednie posiłki i napoje, jeżeli jest to
      niezbędne ze względów profilaktycznych. Rada Ministrów określi, w drodze
      rozporządzenia, rodzaje tych posiłków i napojów oraz wymagania, jakie powinny
      spełniać, a także przypadki i warunki ich wydawania.
    Natomiast rodzaje tych posiłków i napojów oraz wymagania, które powinny spełnić, a
    także przypadki i warunki ich wydawania określają przepisy rozporządzenia Rady
    Ministrów z 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. z 1996
    r. Nr 60, poz. 279 ze zm.)
    Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia:

      Pracodawca zapewnia pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie
      uciążliwych nieodpłatnie:
      1) posiłki wydawane ze względów profilaktycznych, zwane dalej „posiłkami”, w formie
      jednego dania gorącego, z zastrzeżeniem § 2 ust. 2,
      2) napoje, których rodzaj i temperatura powinny być dostosowane do warunków
      wykonywania pracy.
    Na podstawie § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia:
      Pracodawca zapewnia pracownikowi możliwość spożycia posiłku w czasie pracy w
      inny sposób niż wydanie jednego dania gorącego, w szczególności przez przekazanie
      produktów umożliwiających przygotowanie posiłku we własnym zakresie lub bonów,
      talonów, kuponów oraz innych dowodów uprawniających do otrzymania na ich
      podstawie takich produktów lub posiłku, jeżeli ze względu na rodzaj wykonywanej
      przez pracownika pracy lub ze względów organizacyjnych nie ma możliwości
      wydawania pracownikowi posiłku w tej formie.
    Stosownie do § 3 ww. rozporządzenia:
      1. Pracodawca zapewnia posiłki pracownikom wykonującym prace:
      1) związane z wysiłkiem fizycznym, powodującym w ciągu zmiany roboczej efektywny
      wydatek energetyczny organizmu powyżej 2000 kcal (8374 kJ) u mężczyzn i powyżej
      1100 kcal (4605 kJ) u kobiet,
      2) związane z wysiłkiem fizycznym, powodującym w ciągu zmiany roboczej efektywny
      wydatek energetyczny organizmu powyżej 1500 kcal (6280 kJ) u mężczyzn i powyżej
      1000 kcal (4187 kJ) u kobiet, wykonywane w pomieszczeniach zamkniętych, w których
      ze względów technologicznych utrzymuje się stale temperatura poniżej 10#C lub
                                        #wskaźnik obciążenia termicznego (WBGT) wynosi powyżej 25C,
      3) związane z wysiłkiem fizycznym, powodującym w ciągu zmiany roboczej efektywny
      wydatek energetyczny organizmu powyżej 1500 kcal (6280 kJ) u mężczyzn i powyżej
      1000 kcal (4187 kJ) u kobiet, wykonywane na otwartej przestrzeni w okresie
      zimowym; za okres zimowy uważa się okres od dnia 1 listopada do dnia 31 marca,
      4) pod ziemią.
      2. Pracodawca zapewnia posiłki pracownikom zatrudnionym przy usuwaniu skutków
      klęsk żywiołowych i innych zdarzeń losowych.
    Z § 4 tego rozporządzenia wynika, że:
      1. Pracodawca zapewnia napoje pracownikom zatrudnionym:
      1) w warunkach gorącego mikroklimatu, charakteryzującego się wartością wskaźnika
                              oobciążenia termicznego (WBGT) powyżej 25 C,
      2) w warunkach mikroklimatu zimnego, charakteryzującego się wartością wskaźnika
      siły chłodzącej powietrza (WCl) powyżej 1000,
                                                  o3) przy pracach na otwartej przestrzeni przy temperaturze otoczenia poniżej 10 C
              olub powyżej 25 C,
      4) przy pracach związanych z wysiłkiem fizycznym, powodującym w ciągu zmiany
      roboczej efektywny wydatek energetyczny organizmu powyżej 1500 kcal (6280 kJ) u
      mężczyzn i 1000 kcal (4187 kJ) u kobiet,
      5) na stanowiskach pracy, na których temperatura spowodowana warunkami
                        oatmosferycznymi przekracza 28C.

      2. Pracodawca zapewnia pracownikom napoje w ilości zaspokajającej potrzeby
      pracowników, odpowiednio zimne lub gorące w zależności od warunków
      wykonywania pracy, a w przypadku określonym w ust. 1 pkt 1 - napoje wzbogacone
      w sole mineralne i witaminy.
    Wedle § 5 powołanego rozporządzenia:
      Stanowiska pracy, na których zatrudnieni pracownicy powinni otrzymywać posiłki i
      napoje, oraz szczegółowe zasady ich wydawania, a także warunki uzasadniające
      zapewnienie posiłków w sposób, o którym mowa w § 2 ust. 2, ustala pracodawca w
      porozumieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi, a jeżeli u danego
      pracodawcy nie działa zakładowa organizacja związkowa - pracodawca po uzyskaniu
      opinii przedstawicieli pracowników.
    Wskazali Państwo, że w miejsce bonów żywnościowych planują Państwo wprowadzić karty
    przedpłacowe w celu zapewnienia pracownikom odpowiednich posiłków i napojów
    profilaktycznych.
    Zwolnienie przedmiotowe
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 11b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika od
      pracodawcy bonów, talonów, kuponów lub innych dowodów uprawniających do
      uzyskania na ich podstawie posiłków, artykułów spożywczych lub napojów
      bezalkoholowych, w przypadku gdy pracodawca, mimo ciążącego na nim obowiązku
      wynikającego z przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, nie ma możliwości
      wydania pracownikom posiłków, artykułów spożywczych lub napojów
      bezalkoholowych.
    Zwolnienie przedmiotowe wynikające z powyższego przepisu można zastosować zatem do
    wydawanych bonów, talonów, kuponów i innych tego rodzaju dokumentów tylko
    wówczas, jeżeli do wydawania pracownikom posiłków, artykułów spożywczych lub
    napojów bezalkoholowych zobowiązują pracodawcę przepisy w zakresie bezpieczeństwa i
    higieny pracy i jednocześnie ze względu na różne okoliczności nie ma on możliwości
    zrealizowania takich obowiązków.
    Zauważyć także należy, że z literalnego brzmienia przepisu art. 21 ust. 1 pkt 11b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, aby na pracodawcę nałożony został
    dodatkowy obowiązek polegający na weryfikacji sposobu realizacji bonu, kuponu, lub
    innego dowodu uprawniającego pracownika do uzyskania na ich podstawie posiłków,
    artykułów spożywczych, lub napojów bezalkoholowych, w przypadku gdy pracodawca,
    mimo ciążącego na nim obowiązku wynikającego z przepisów o bezpieczeństwie i higienie
    pracy, nie ma możliwości ich wydania pracownikom.
    Państwa obowiązki jako płatnika
    W świetle powyższego, karty przedpłacone, które będą Państwo wydawać uprawnionym
    pracownikom mogą zostać uznane - oprócz wskazanych wprost w art. 21 ust. 1 pkt 11b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych bonów, talonów i kuponów - jako inne
    dowody uprawniające do uzyskania na ich podstawie posiłków, artykułów spożywczych
    lub napojów bezalkoholowych.
    Wartość przekazanych pracownikom przedmiotowych kart będzie stanowiła dla Państwa
    pracowników przychód ze stosunku pracy, korzystający ze zwolnienia przewidzianego w
    art. 21 ust. 1 pkt 11b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, w związku z wydawaniem ww. kart przedpłaconych uprawnionym
    pracownikom nie będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika.
    Państwa stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.