Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.375.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Zbycie gruntu leśnego nie stanowi źródła przychodu w
rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6
ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: grunty
małżonek
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
skutki podatkowe
spadkobiercy
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    Pani wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 maja 2025 r. (data wpływu 16
    maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Dnia 30 marca 2001 r. nabyła Pani wraz z mężem C.A. działkę leśną na zasadach
    wspólności ustawowej, która ustała z chwilą śmierci Pani męża w dniu 31 października
    2020 r.
    Oprócz Pani do spadku powołane zostały Pani dzieci, które zrzekły się wszelkich praw do
    wszystkich nieruchomości i ruchomości na Pani rzecz. Dnia 5 października 2021 r. stała się
    Pani jedyną ich właścicielką.
    Dnia 13 marca 2024 r. sprzedała Pani działkę leśną, którą nabyła Pani z mężem w 2001 r. i
    dowiedziała się Pani, że musi Pani zapłacić w związku z tą sprzedażą podatek od dochodu
    w wysokości 19%.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Po śmierci Pani męża do spadku po nim powołane były następujące osoby:
    1. A.A. (wnioskodawczyni),
    2. B.B. (...),
    3. D.A. (...),
    które w notarialnym Akcie Poświadczenia Dziedziczenia z mocy ustawy nabyły udziały po 1
    /3 części spadku.
    Składniki majątkowe spadku oraz udział w poszczególnych składnikach majątkowych:
    A. Lokal mieszkalny przy ul. (...), nabyty w przez A.A. i C.A. na zasadach wspólności
    majątkowej małżeńskiej:
        A.A. - w udziale wynoszącym 4/6 części,
        B.B. - w udziale wynoszącym 1/6 części,
        D.A. - w udziale wynoszącym 1/6 części;
    B. Z własnością lokalu związany jest udział w nieruchomości wspólnej:
        A.A. (...) części,
        B.B. (...) części
        D.A. (...) części;
    C. Niezabudowana nieruchomość gruntowa w miejscowości (...), nabyta przez A.A. i C.A. na
    zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej w 2001 r.:
        A.A. - w udziale wynoszącym 4/6 części,

        B.B. - w udziale wynoszącym 1/6 części,
        D.A. - w udziale wynoszącym 1/6 części;
    D. Zabudowana nieruchomość gruntowa przy ul. (...):
        A.A. - w udziale 1/3 części,
        B.B. - w udziale 1/3 części,
        D.A. - w udziale 1/3 części;
    E. Samochód osobowy marki (...)
        A.A. - w udziale 1/3 części,
        B.B. - w udziale 1/3 części,
        D.A. - w udziale 1/3 części;
    Dnia 5 października 2021 r. został notarialnie dokonany dział spadku, jak następuje: A.A.,
    D.A. oraz B.B. oświadczyli, że dokonują działu spadku po C.A. w ten sposób, że A.A. (Pani)
    nabywa na wyłączną własność wszystkie wyżej wymienione składniki majątkowe spadku.
    Działowi spadku po Pani mężu nie towarzyszyły ani spłaty ani dopłaty.
    Dnia 8 maja 2024 r. notarialnie sprzedała Pani niezabudowaną nieruchomość gruntową w
    miejscowości (...) i zgodnie z informacją uzyskaną w Urzędzie Skarbowym (...) zapłaciła
    Pani podatek od dochodu od sumy powyżej 4/6 ceny sprzedaży, czyli od 2/6 ceny
    sprzedaży uznanej, jako dochód.
    Poprosiła Pani o interpretację przepisu zawartego w art. 10 ust. 5 i 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, odnośnie powyżej przedstawionej sprawy.

## Pytanie

Czy jest Pani zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego od zbycia w 2024 r.
    niezabudowanej nieruchomości gruntowej w miejscowości (...) gmina (...), nabytej na
    zasadach wspólności majątkowej do majątku wspólnego małżeńskiego w 2001 roku?
    Pani stanowisko w sprawie
    W związku z ustawą nie była Pani zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego,
    który Pani zapłaciła. Będąc w nieprzerwanej wspólności małżeńskiej, miała Pani
    przekonanie, że nabyta przez Państwa w 2001 roku nieruchomość, faktycznie była także
    Pani własnością przez prawie 20 lat i sprzedając ją nie spodziewała się Pani, że będzie
    obciążona obowiązkiem podatkowym od dochodu. Uważa Pani, że art. 10 ust. 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdza, że w tym przypadku odpłatne
    zbycie po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytej w 2001 r. nieruchomości
    nie podlega obowiązkowi podatkowemu od dochodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.
    Natomiast art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku

      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Stosownie do art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, do wysokości przysługującego
      podatnikowi udziału w spadku.
    W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa
      spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami
    wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do
    chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja
    składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Wedle art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    Ponadto, wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały
    uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak
    ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne

    nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków
    tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    W konsekwencji, po śmierci jednego z małżonków drugi z nich nie mógł ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości w drodze dziedziczenia, jak też w drodze działu spadku, skoro
    nieruchomość ta wchodziła wcześniej do wspólnego majątku małżeńskiego, a małżonkowi
    z tego tytułu przysługiwało już prawo własności całej nieruchomości.
    Wobec powyższego stwierdzam, że z uwagi na panujący w Pani małżeństwie ustrój
    małżeńskiej wspólności majątkowej nie można wyodrębnić udziałów, które Pani oraz Pani
    mąż posiadaliście w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu nie mogła Pani
    ponownie nabyć udziałów w nieruchomości, ani w drodze dziedziczenia, ani w drodze
    działu spadku. W związku z powyższym nabycie przez Panią, stosownie do art. 10 ust. 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nastąpiło w 2001 r., tj. w momencie
    nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.
    Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości
    Nabyła Pani niezabudowaną nieruchomość gruntową (grunt leśny) do wspólności
    majątkowej małżeńskiej w 2001 r. Pani mąż zmarł w 2020 r. w spadku po mężu nabyła
    Pani wraz z dziećmi po 1/3 udziału w masie spadkowej. W dziale spadku
    przeprowadzonym bez spłat i dopłat Pani dzieci zrzekły się na Pani rzecz swoich udziałów
    we wszystkich ruchomościach i nieruchomościach. Grunt leśny sprzedała Pani w 2024 r.
    Zatem pięcioletni okres liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie ww. nieruchomości do majątku wspólnego małżonków niewątpliwie upłynął.
    Wobec powyższego zbycie przez Panią ww. gruntu leśnego nie stanowi dla Pani źródła
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż ww. nieruchomości nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a,
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.