Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.695.2025.1.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Korygowanie danych nabywcy notą korygującą.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca
noty-nota korygująca
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Nota korygująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106k (uchylony od 01.02.2026 r.)-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

    A. Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka Przejmująca” lub „Wnioskodawca”) jest częścią
    międzynarodowej grupy kapitałowej B. (dalej: „Grupa”), będącej (...). Spółka jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    30 czerwca 2023 r. (dalej jako: „Dzień Wydzielenia”), w wyniku reorganizacji Grupy, doszło
    do podziału przez wydzielenie (zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych) –
    określony zespół składników majątkowych (dalej jako: „Działalność Wydzielona”) został
    przeniesiony z innej spółki wchodzącej w skład Grupy, tj. C. sp. z o.o. (aktualnie: C. sp. z o.
    o.; dalej również jako: „Spółka Dzielona”) do Spółki Przejmującej.
    W interpretacji indywidualnej z 21 września 2022 sygn. 0111-KDIB3-3.4012.318.2022.4.WR
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że Działalność Wydzielona stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Konsekwentnie
    potwierdzono również, że dokonanie Podziału będzie wyłączone z zakresu opodatkowania
    VAT, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    Niepoprawne dane na fakturach zakupowych
    W wyniku przeniesienia Działalności Wydzielonej do Spółki Przejmującej dochodzi do
    sytuacji, w których kontrahenci Wnioskodawcy, wystawiając faktury dokumentujące
    świadczenie usług lub dostawy towarów związane z Działalnością Wydzieloną, które
    dokumentują czynności, które miały miejsce po Dniu Wydzielenia, omyłkowo umieszczają
    na nich dane Spółki Dzielonej (w szczególności nazwę nabywcy).
    Nabywane towary i usługi, udokumentowane opisanymi we wniosku fakturami, służą
    Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych, niepodlegających zwolnieniu
    od podatku VAT.
    W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwości czy skorygowanie danych
    nabywcy na otrzymywanych fakturach zakupowych może odbywać się za pośrednictwem
    not korygujących wystawianych przez Spółkę Przejmującą.
    Zakładając, że powyższe byłoby w świetle przepisów ustawy o VAT możliwe,
    Wnioskodawca dodatkowo powziął wątpliwości czy uzyskiwanie wymaganej od wystawcy
    faktury akceptacji noty korygującej mogłoby odbywać się w następujący sposób: wysyłanie
    za pośrednictwem poczty elektronicznej noty korygującej do swoich kontrahentów na ich
    oficjalne adresy e-mail wraz z informacją, że w przypadku braku odpowiedzi w
    wyznaczonym terminie, np. w terminie 7 dni od otrzymania noty korygującej, brak
    sprzeciwu w zakresie skorygowanych danych uważa się za akceptację noty korygującej
    (milcząca akceptacja). Otrzymanie wiadomości z notą korygującą przez kontrahenta
    zostaje potwierdzone informacją zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw. funkcja „informuj
    o statusie dostarczenia”) przez serwer kontrahenta. Otrzymane potwierdzenie zostaje
    zarchiwizowane jako załącznik do noty korygującej wraz z wiadomością elektroniczną
    zawierającą informację o nocie korygującej wysłanej do kontrahenta.
    Pytania
    1. Czy w sytuacji, gdy faktura zakupowa dotycząca Działalności Wydzielanej została
      wystawiona na dane Spółki Dzielonej po Dniu Wydzielenia, a dokumentuje ona
      czynności, które miały miejsce po Dniu Wydzielenia, Spółka Przejmująca jest
      uprawiona do skorygowania danych nabywcy za pomocą noty korygującej?
    2. Czy uzyskiwanie wymaganej od wystawcy faktury akceptacji noty korygującej – w myśl
      art. 106k ust. 2 ustawy o VAT - mogłoby odbywać się poprzez wysyłanie za
      pośrednictwem poczty elektronicznej noty korygującej do swoich kontrahentów na ich
      oficjalne adresy e-mail wraz z informacją, że w przypadku braku odpowiedzi w
      wyznaczonym terminie, np. w terminie 7 dni od otrzymania noty korygującej, brak
      sprzeciwu w zakresie skorygowanych danych uważa się za akceptacje noty korygującej?
    Państwa stanowisko w sprawie

    1. W sytuacji, gdy faktura zakupowa dotycząca Działalności Wydzielanej została
      wystawiona na dane Spółki Dzielonej po Dniu Wydzielenia, a dokumentuje ona
      czynności, które miały miejsce po Dniu Wydzielenia, Spółka Przejmująca jest
      uprawiona do skorygowania danych nabywcy za pomocą noty korygującej.
    2. Uzyskiwanie wymaganej od wystawcy faktury akceptacji noty korygującej – w myśl art.
      106k ust. 2 ustawy o VAT - może odbywać się w opisany przez Wnioskodawcę sposób.
    UZASADNIENIE:
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury:
    1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
    2) (uchylony),
    3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
    4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1
      pkt 4,
    5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,
    - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Zgodnie zaś z art. 106k ust. 1 ustawy VAT nabywca towaru lub usługi, który otrzymał
    fakturę zawierającą pomyłki, z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art.
    106e ust. 1 pkt 8-15 (zasadniczo dane dot. kwot netto, VAT, brutto), może wystawić fakturę
    nazywaną notą korygującą. Na tej podstawie przyjąć należy, że w szczególności nota
    korygująca może być wystawiona w celu skorygowania pomyłek w nazwie i adresie
    nabywcy oraz jego numerze NIP. Przedmiotowy przepis nie wprowadza bowiem w tym
    zakresie żadnych ograniczeń. Niemniej nota korygująca wymaga akceptacji wystawcy
    faktury (zgodnie z art. 106k ust. 2 ustawy VAT).
    Ustawa o VAT przewiduje zatem, że zarówno sprzedawca, jak i nabywca towarów i usług
    mają odpowiednie instrumenty prawne, aby skorygować podstawowy dokument dla
    rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług jakim jest faktura.
    Wobec powyższego, w sytuacji, w której sprzedawca nie wystawi faktury korygującej
    zawierającej poprawne dane nabywcy, sposobem skorygowania błędu w nazwie nabywcy
    dostarczonego towaru lub świadczonej usługi jest wystawienie przez nabywcę noty
    korygującej.
    Odnosząc się do powyższego w sytuacji, gdy sprzedawcy wystawią po Dniu Wydzielania
    faktury dotyczące Działalności Wydzielanej za czynności zrealizowane po Dniu
    Wydzielenia, ale na takiej fakturze omyłkowo znajdą się dane Spółki Dzielonej zamiast
    Spółki Przejmującej, taka faktura powinna być skorygowana poprzez wystawienie przez
    sprzedawcę faktury korygującej lub poprzez wystawienie przez nabywcę noty korygującej.
    Konkludując, w sytuacji, gdy faktura dotycząca Działalności Wydzielanej została
    wystawiona na dane Spółki Dzielonej po Dniu Wydzielenia, dotyczące czynności, które
    miały miejsce po Dniu Wydzielenia, Spółka Przejmująca jest uprawiona do skorygowania
    danych nabywcy za pomocą noty korygującej.
    Podobne stanowisko znajduje wyraz w orzecznictwie sądów administracyjnych. Na
    szczególną uwagę zasługuje wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
    z 20 czerwca 2024 r., sygn. VIII SA/Wa 290/24. W uzasadnieniu przywołanego wyroku
    wskazano, że:
    Nie ma jednak przeszkód, by pomyłki co do nabywcy były korygowane przez nabywcę
    notą korygującą. Zgodzić się należy z organem, że co do zasady korekty co do oznaczenia
    nabywcy nie mogą prowadzić do wskazania zupełnie innego podmiotu niż uwidoczniony w

    fakturze pierwotnej, chyba że wiąże się to z pomyłkowym jego oznaczeniem, a nie ze
    świadomym działaniem w tym zakresie wystawcy faktur. Pomyłki takie odnosić się więc
    mogą przede wszystkim do przypadków związanych z następstwem prawnym, czy też
    podobnymi przypadkami. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się
    bowiem, że w tych przypadkach w których doszło do sukcesji praw czy obowiązków, w
    przypadku błędnego określenia na fakturze osoby nabywającej towar czy usługę, nie ma
    przeszkód do skorygowania tego błędu poprzez wystawienie przez nabywcę noty
    korygującej (vide wyroki NSA z 22 października 2015 r. sygn. akt I FSK 1131/14 oraz WSA w
    Poznaniu z 17 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Po 221/13, dostępne w Centralnej Bazie
    Orzeczeń NSA).
    Podobne stanowisko znajduje również potwierdzenie w innych interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np.:
    · z 6 kwietnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.179.2023.1.MKA.
    · z 9 kwietnia 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.140.2020.1.IZ.
    · z 26 kwietnia 2017 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.5.2017.1.KB.
    Ad. 2
    Jak już wskazano wyżej, zgodnie z art. 106k ust. 2 ustawy o VAT, faktura, o które mowa w
    ust. 1 (nota korygująca), wymaga akceptacji wystawcy faktury.
    Przepisy ustawy o VAT nie regulują w jaki sposób i w jakiej formie ma być dokonywana
    akceptacja noty korygującej, a tym samym nie zastrzegają, aby akceptacja noty musiała
    być np. potwierdzona podpisem – w braku szczególnego, zamkniętego katalogu
    „sposobów akceptacji” możliwe jest zatem akceptowanie not korygujących przez wystawcę
    faktury w dowolny sposób, tj. np. ustnie, przez wysłanie wiadomości mailowej, tekstowej,
    etc.
    W szczególności zatem, brak wyrażenia sprzeciwu wobec noty korygującej w sytuacji
    opisywanej we wniosku - tzn., gdy kontrahent będący wystawcą faktury pierwotnej
    otrzyma notę korygującą za pośrednictwem wiadomości elektronicznej na swój oficjalny
    adres e-mail, wraz z informacją, że w przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym
    terminie, np. w terminie 7 dni od otrzymania noty korygującej, brak sprzeciwu w zakresie
    skorygowanych danych uważa się za akceptacje noty korygującej – należy uznać za
    akceptację noty w myśl art. 106k ust. 2 ustawy o VAT.
    Kontrahent Wnioskodawcy zostanie bowiem poinformowany o treści noty korygującej i
    poprawianych pomyłkach wraz z wyraźną informacją, że brak wyrażenia sprzeciwu we
    wskazanym terminie będzie poczytywany za akceptację takiej noty korygującej – w sposób
    dorozumiany zatem zaakceptuje jej treść, dokonując tym samym tzw. zaakceptowania w
    sposób „milczący”. Dzięki archiwizacji wysłanych za pomocą poczty elektronicznej
    wiadomości oraz automatycznych informacji zwrotnych Wnioskodawca ma również
    pewność, że wystawca faktury otrzymał wysłaną do niego notę korygującą.
    Tym samym, uzyskiwanie wymaganej od wystawcy faktury akceptacji noty korygującej – w
    myśl art. 106k ust. 2 ustawy o VAT - może odbywać się za pośrednictwem tzw. „milczącej
    akceptacji”, tzn. wysyłanie za pośrednictwem poczty elektronicznej noty korygującej do
    swoich kontrahentów wraz z informacją, że w przypadku braku odpowiedzi, np. w
    terminie 7 dni od otrzymania noty korygującej, brak sprzeciwu w zakresie skorygowanych
    danych uważa się za akceptację noty korygującej.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie przy stosowaniu wykładni historycznej
    przedmiotowej regulacji. Analiza przepisów normujących wystawianie not korygujących w
    kontekście historycznym w sposób wyraźny wskazuje, że pierwotne brzmienie przepisów
    dot. akceptacji not korygujących przez wystawcę faktury wymagało określonej metody
    potwierdzania tych not. W stanie prawnym sprzed 1 stycznia 2014 r., zgodnie z § 15 ust. 4
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku

    niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy
    towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług – już nieobowiązującego - jeżeli wystawca faktury lub faktury korygującej akceptował
    treść noty, potwierdzał ją podpisem osoby uprawnionej do wystawienia faktury lub
    faktury korygującej. W obecnym stanie prawnym taki wymóg już nie obowiązuje.
    Zakładając więc racjonalność ustawodawcy należy stwierdzić, że świadomie zrezygnowano
    ze szczegółowego unormowania metody akceptacji noty korygującej, a więc w
    konsekwencji sposób akceptacji noty korygującej jest w obowiązującym stanie prawnym
    dowolny, a co za tym idzie również tzw. „milcząca akceptacja” jest dopuszczalna w świetle
    aktualnie obowiązujących przepisów normujących noty korygujące.
    Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w literaturze przedmiotu, tak np. A.
    Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, wyd. XIX, Warszawa 2025, art. 106(k); akapit 7:
    Komentowane przepisy stanowią, że nota korygująca wymaga akceptacji wystawcy
    faktury. Nie stanowią, w jakiej formie akceptacja może zostać wyrażona, ani nie określają,
    na czym ma polegać.
    W związku z tym należy uznać, że forma akceptacji i jej treść są dowolne, byle z
    okoliczności wynikało, że wystawca faktury godzi się z wystawioną przez nabywcę notą
    korygującą.
    Mając na uwadze, że nota korygująca dotyczy pozycji zasadniczo nieistotnych dla
    rozliczenia podatku, trzeba uznać, że akceptacja wystawcy faktury dla noty korygującej
    może również zostać wyrażona w sposób dorozumiany, przez brak sprzeciwu wobec
    danej noty. Jeśli więc wystawca nie sprzeciwi się wystawionej nocie bądź też w inny sposób
    nie da do zrozumienia, że się z wystawioną notą nie zgadza – to należy przyjąć, iż notę
    korygującą zaakceptował.
    Podobne stanowisko znajduje również potwierdzenie w innych interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np.:
        z 28 lipca 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.293.2023.2.AA.
        z 13 kwietnia 2017 r., sygn. 2461-IBPP4.4512.21.2017.1.LG.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Wskazać należy, że następstwo prawne, polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi
    określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z
    pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki
    przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy
    praw i obowiązków poprzednio już istniejących.
    W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod tytułem ogólnym
    (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego dochodzi do nabycia
    całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa, jak i w obowiązki swego
    poprzednika prawnego.
    Zagadnienie sukcesji podatkowej, tj. sytuację, w której dany podmiot (podatnik) wstępuje
    w prawa i obowiązki innego podatnika m.in. korzystając z praw nabytych przez inny
    podmiot (innego podatnika) regulują przepisy Działu III Rozdziału 14 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej
    Ordynacją podatkową. W regulacjach tych, zawarta jest pozycja prawnopodatkowa dwóch
    kategorii podmiotów: następców prawnych oraz podmiotów przekształconych.
    Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej:

      Osoba prawna lub spółka komandytowo-akcyjna zawiązane (powstałe) w wyniku
      łączenia się:
      1) osób prawnych,
      2) osobowych spółek handlowych,
      3) osobowych i kapitałowych spółek handlowych
      - wstępują we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i
      obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.
    W myśl art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej i spółki komandytowo-
      akcyjnej łączących się przez przejęcie:
      1) innej osoby prawnej (osób prawnych);
      2) osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).
    Jak stanowi art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej:
      Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:
      1) przekształcenia innej osoby prawnej,
      2) przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej
      - wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i
      obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.
    Na podstawie art. 93a § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do:
      1) osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:
      a) innej spółki niemającej osobowości prawnej,
      b) spółki kapitałowej.
    Zgodnie z art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej:
      Osoby prawne lub spółki komandytowo-akcyjne przejmujące albo osoby prawne lub
      spółki komandytowo-akcyjne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem
      podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia, we wszelkie
      przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej
      lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi
      im w planie podziału składnikami majątku.
    Na mocy art. 93c § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
      podziale przez wydzielenie albo podziale przez wyodrębnienie - także majątek osoby
      prawnej lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa.
    Następstwo prawne polega zatem na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych
    praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym
    nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego
    poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio
    już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod
    tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego
    dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa, jak i
    w obowiązki swego poprzednika prawnego.
    Inaczej rzecz ujmując, należy sprawdzić, czy każde prawo, które przysługiwałoby danemu
    podmiotowi (podatnikowi) przysługuje – na podstawie przepisów o sukcesji prawnej –

    innemu podmiotowi (podatnikowi), będącemu tzw. „następcą prawnym” tego pierwszego
    podmiotu (podatnika).
    Przepis art. 93c Ordynacji podatkowej zakłada możliwość wyodrębnienia praw i
    obowiązków podatkowych związanych z poszczególnymi zorganizowanymi częściami
    majątku oraz że tak wyodrębnione zespoły praw i obowiązków są objęte sukcesją.
    Powyższy przepis wprowadza zatem do systemu podatkowego zasadę sukcesji
    podatkowej częściowej. Zgodnie z tą zasadą, w przypadku podziału przez wydzielenie,
    podmiot przejmujący wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podatkowe, które
    związane są z tą częścią majątku, która jest przejmowana. Należy jednak zwrócić uwagę na
    to, że w wyniku podziału przez wydzielenie przejmowane są prawa i obowiązki
    przewidziane w przepisach prawa podatkowego, ale pod warunkiem, że majątek
    przejmowany na skutek podziału, a także majątek osoby prawnej dzielonej stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Z uwagi na fakt, że ustawodawca nie definiuje pojęcia „praw i obowiązków podatkowych
    związanych ze składnikami majątku”, będących przedmiotem sukcesji na podstawie art.
    93c Ordynacji podatkowej, należy przyjąć, że sukcesji nie podlegają te prawa i obowiązki,
    które na mocy obowiązujących przepisów podatkowych zostały przypisane do osoby
    dzielonego podatnika. Sukcesji podlegają prawa i obowiązki, które choć wynikają ze
    zdarzeń mających miejsce przed podziałem, to nie uległy konkretyzacji do tej daty na
    gruncie rozliczeń podatkowych.
    W przypadku podziału przez wydzielenie decydujące znaczenie ma okoliczność, czy dane
    prawo lub obowiązek powstało i istniało przed dniem wydzielenia. Wniosek taki wynika z
    literalnej wykładni art. 93c Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym sukcesji podlegają
    prawa i obowiązki „pozostające” w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub
    spółce nowopowstałej w wyniku podziału składnikami majątku. W przepisie tym,
    ustawodawca posłużył się czasem teraźniejszym. Stąd, przedmiotem sukcesji mogą być
    wyłącznie „stany otwarte”, tj. prawa i obowiązki, które na dzień wydzielenia „pozostają”
    jeszcze w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub spółce nowopowstałej w
    wyniku podziału składnikami majątku.
    Z literalnej wykładni przepisu wynika zatem, że nie odnosi się on do praw i obowiązków,
    które „pozostawały” w związku z danymi składnikami majątku przed dniem wydzielenia. W
    konsekwencji, jeżeli dane prawo bądź obowiązek powstało przed dniem wydzielenia lub
    dotyczy okresu poprzedzającego podział (powinno być rozliczone w tym właśnie czasie),
    skutki podatkowe z nim związane ściśle wiążą się z rozliczeniami podatkowymi Spółki
    dzielonej, tj. na dzień wydzielenia nie „pozostają” w związku z wydzielanym majątkiem.
    Z kolei, w przypadku, gdy dane prawo bądź obowiązek powstało w dniu wydzielenia lub
    po tej dacie (tj. „pozostaje” w dniu wydzielenia w związku ze składnikami majątku
    podlegającymi podziałowi), rozliczenia podatkowe z nim związane powinny dotyczyć
    wyłącznie spółek nowo zawiązanych/przejmujących.
    Następstwo prawne (sukcesję generalną częściową), zgodnie z art. 93c Ordynacji
    podatkowej, należy rozumieć jako kontynuację – od dnia wydzielenia – rozliczeń
    podatkowych prowadzonych dotychczas przez spółkę dzieloną, a nie jako przejęcie przez
    spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną całości rozliczeń podatkowych
    wydzielanych części przedsiębiorstwa z okresu przed podziałem.
    Przepis art. 93c Ordynacji podatkowej łączy następstwo prawne jedynie z tymi składnikami
    majątku, które osobom prawnym przydzielono w planie podziału. Nie jest to więc pełna
    sukcesja uniwersalna, ale można mówić raczej o sukcesji uniwersalnej częściowej.
    Plan podziału jest pisemnym uzgodnieniem między spółką dzieloną a spółką przejmującą.
    Nie jest on czynnością prawną, ale raczej ma charakter czynności faktycznej.
    Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące sukcesji podatkowej w przypadku przejęcia lub
    podziału osoby prawnej stosuje się jedynie wtedy, gdy majątek przejmowany na skutek

    podziału, a przy podziale przez wydzielenie – także majątek osoby prawnej dzielonej,
    stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Nadmienić przy tym należy, że zgodnie z art. 93e Ordynacji podatkowej,
      Przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o
      unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy
      międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.
    Oznacza to, że aby określić zakres przejmowanych przez następcę prawnego praw i
    obowiązków, należy dokonać oceny nie tylko przepisów Ordynacji podatkowej, ale także
    innych aktów prawnych. Zagadnienie podziału spółek jest uregulowane w tytule IV dziale II
    ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze
    zm.), zwanej dalej k.s.h.
    W myśl art. 529 § 1 k.s.h.:
      Podział może być dokonany:
      1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo
      akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez
      przejęcie);
      2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej
      za udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej
      (podział przez zawiązanie nowych spółek);
      3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo
      zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących i
      nowo zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez
      przejęcie i zawiązanie nowej spółki);
      4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo
      zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących,
      nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej
      (podział przez wydzielenie);
      5) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo
      zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących
      lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez
      wyodrębnienie).
    Zgodnie z art. 529 § 2 k.s.h.:
      Do podziału przez wydzielenie oraz podziału przez wyodrębnienie stosuje się
      przepisy o podziale spółek dotyczące odpowiednio spółki przejmującej lub spółki
      nowo zawiązanej. W przypadku podziału przez wyodrębnienie nie stosuje się
      przepisów art. 534 § 1 pkt 2, 3-5 i 8, art. 536 § 1, art. 537, art. 538 i art. 541 § 5.
    Podział przez wydzielenie jest instytucją prawa handlowego będącą jedną z form
    restrukturyzacji, polegającą na rozdrobnieniu majątku spółki dzielonej, które polega na
    przekazaniu składników majątkowych (pasywów i aktywów) spółki dzielonej bez
    przeprowadzenia likwidacji, do spółek nowo tworzonych lub przejmujących. Instytucję
    podziału spółek regulują przepisy art. 528-550 k.s.h.
    Stosownie do art. 531 § 1 k.s.h.:
      Spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem
      wstępują z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia w
      prawa i obowiązki spółki dzielonej, określone w planie podziału.
    W myśl art. 531 § 2 k.s.h.:
      Na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną powstałą w związku z podziałem
      przechodzą z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia

      w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z
      przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej, a które
      zostały przyznane spółce dzielonej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu
      zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.
    Zgodnie z art. 532 § 1 k.s.h.:
      Do podziału spółki stosuje się przepis art. 441 § 3 oraz odpowiednio przepisy
      dotyczące powstania właściwej formy prawnej spółki przejmującej albo spółki nowo
      zawiązanej, z wyłączeniem przepisów o wkładach niepieniężnych, jeżeli przepisy
      niniejszego działu nie stanowią inaczej.
    Cechą szczególną trybu podziału spółki wskazanego w art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h. jest to, że
    spółka dzielona nie przestaje istnieć, nie traci swojej podmiotowości prawnej, a jedynie
    zmniejsza swój majątek o część, która jest przenoszona do istniejącego podmiotu
    (następuje tylko przeniesienie części majątku tej spółki na inną spółkę już istniejącą lub
    nowo zawiązaną). W takiej sytuacji ma miejsce sukcesja uniwersalna częściowa (art. 531 §
    1 k.s.h.), tj. następstwo generalne dotyczące praw i obowiązków związanych z
    przenoszonymi składnikami majątku (określonymi w planie podziału). Zatem następstwo
    prawne, w zakresie, o którym mowa powyżej dotyczy tylko i wyłącznie określonej w planie
    podziału części przenoszonej na inny podmiot (sukcesja uniwersalna częściowa).
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej jako: „ustawa”):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów [...].
    Z opisu sprawy wynika, że 30 czerwca 2023 r., w wyniku reorganizacji Grupy, doszło do
    podziału przez wydzielenie. Wskazali Państwo, że w wyniku przeniesienia Działalności
    Wydzielonej do Spółki Przejmującej dochodzi do sytuacji, w których Państwa kontrahenci,
    wystawiając faktury dokumentujące świadczenie usług lub dostawy towarów związane z
    Działalnością Wydzieloną, które dokumentują czynności, które miały miejsce po Dniu
    Wydzielenia, omyłkowo umieszczają na nich dane Spółki Dzielonej (w szczególności nazwę
    nabywcy).
    Wskazali Państwo również, że 21 września 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    wydał indywidualną interpretację prawa podatkowego sygn. 0111-KDIB3-
    3.4012.318.2022.4.WR w której potwierdził, że Działalność Wydzielona stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Wskazali

    Państwo także, że w wydanej interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej potwierdził również, to że dokonanie Podziału będzie wyłączone z zakresu
    opodatkowania VAT, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy w sytuacji, gdy faktura zakupowa dotycząca
    Działalności Wydzielanej została wystawiona na dane Spółki Dzielonej po Dniu
    Wydzielenia, a dokumentuje ona czynności, które miały miejsce po Dniu Wydzielenia,
    Spółka Przejmująca jest uprawiona do skorygowania danych nabywcy za pomocą noty
    korygującej.
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1
    ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Na podstawie art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
      jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
      adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
      otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
      określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
      kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
      korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7
      i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
      dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy, ich adresy. Faktura powinna
    zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste
    zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy
    transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien
    wynikać z zawartej umowy.
    W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
      ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Zgodnie z art. 106j ust. 2 ustawy:
      Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) (uchylony)
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
      2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy
      faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla
      których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
      3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
      b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4) (uchylony)
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
      należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty
      podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku
      i sprzedaży zwolnionej;
      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
      pozycji.
    W myśl art. 106k ust. 1 ustawy:
      nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki, z wyjątkiem
      pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8-15, może wystawić
      fakturę nazywaną notą korygującą.
    Zgodnie z art. 106k ust. 2 ustawy:
      Faktura, o której mowa w ust. 1, wymaga akceptacji wystawcy faktury.
    Na podstawie art. 106k ust. 3 ustawy:
      Faktura, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać:

      1) wyrazy "NOTA KORYGUJĄCA";
      2) numer kolejny i datę jej wystawienia;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
      adresy i numer za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby
      podatku, a także numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest
      zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej;
      4) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura, o której mowa w ust. 1, określone
      w art. 106e ust. 1 pkt 1-6;
      5) wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.
    Jak stanowi art. 106k ust. 4 ustawy:
      Przepisy ust. 1-3 nie naruszają przepisów dotyczących wystawiania faktur
      korygujących.
    Należy zauważyć, że nota korygująca jest wystawiana przez nabywcę, a nie sprzedawcę i
    ma zastosowanie w ograniczonych przypadkach. Możliwość korygowania faktur poprzez
    wystawienie przez nabywcę not korygujących dotyczy jedynie pomyłek dotyczących
    danych nabywcy, takich jak np. błąd w nazwisku, imieniu, nazwie, adresie lub numerze
    identyfikacyjnym czy też oznaczeniu towaru lub usługi. Wystawienie noty korygującej nie
    może prowadzić do zmiany podmiotu umowy sprzedaży. W przypadku zatem, gdy na
    fakturze błędnie został wskazany nabywca, nie jest dopuszczalna korekta notą korygującą.
    Jedynym sposobem naprawienia tego typu błędu jest wystawienie faktury korygującej
    przez sprzedawcę. Korygowanie faktury w tym zakresie – jak wskazano wyżej – należy do
    obowiązków wystawcy faktury (sprzedawcy), który koryguje fakturę pierwotną wystawiając
    fakturę korygującą.
    W przypadku bowiem, gdy po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na
    treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, fakturę
    korygującą wystawia podatnik, tj. sprzedawca. Fakturę korygującą wystawia się w razie
    stwierdzenia pomyłki w jakiejkolwiek pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie
    treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez
    sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania
    właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych,
    decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących
    jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń
    gospodarczych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej
    wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.
    W analizowanej sprawie, jak Państwo wskazali kontrahenci wystawiając faktury
    dokumentujące świadczenie usług lub dostawy towarów związane z Działalnością
    Wydzieloną, które dokumentują czynności, które miały miejsce po Dniu Wydzielenia,
    omyłkowo umieszczają na nich dane Spółki Dzielonej (w szczególności nazwę nabywcy).
    Jak wyżej wskazano, możliwość korygowania faktur poprzez wystawienie przez nabywcę
    not korygujących dotyczy jedynie pomyłek w elementach danych nabywcy, czyli np. błąd w
    nazwisku, imieniu, nazwie, adresie lub numerze identyfikacyjnym czy też oznaczeniu
    towaru lub usługi. Wystawienie noty korygującej nie może prowadzić do zmiany podmiotu
    będącego stroną danej transakcji.
    W konsekwencji jedynym sposobem naprawienia błędu polegającego na błędnym
    wskazaniu na fakturze danych Spółki Dzielonej jako nabywcy, jest/będzie wystawienie
    faktury korygującej przez sprzedawcę. Korygowanie faktury w tym zakresie należy do
    obowiązków wystawcy faktury (sprzedawcy), który koryguje fakturę pierwotną wystawiając
    fakturę korygującą.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

    Z uwagi na to, że uznałem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe,
    tj. że Państwo jako Spółka Przejmująca nie są/będą uprawnieni do skorygowania danych
    nabywcy za pomocą noty korygującej odstępuję od odpowiedzi na pytanie nr 2.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji pokrywać się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy,
    że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą
    organu wydającego interpretacje indywidualne w sprawach innych podatników, co jest
    tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności
    faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających
    interpretacjom.
    Ponadto należy wskazać, że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie
    przyszłe przedstawiony przez danego podatnika. Powołane interpretacje nie stanowią
    źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu
    podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę organ
    wydający interpretacje jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    W konsekwencji, powołane przez Państwa interpretacje indywidualne nie mogą stanowić
    podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
    Odnosząc się zaś do powołanych przez Państwa orzeczeń sądów administracyjnych należy
    wyjaśnić, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach,
    osadzonymi w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem
    wskazane we wniosku wyroki nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji
    rozstrzygnięcie. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie (wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109
    /15). Ocena omawianej kwestii, tj. wystawiania not korygujących przez nabywcę, nie jest
    kwestią uniwersalną dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych
    sprawach, lecz opiera się na wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ
    podatkowy i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.