Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-670/09/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-09-24
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego - VAT z faktur od wykonawców hal i nadzoru - z uwagi na związek ze sprzedażą opodatkowaną.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 lipca 2009 r. (data wpływu 20 lipca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku w związku z budową hali rekreacyjno-sportowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku w związku z budową hali rekreacyjno-sportowej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wykonuje następujące czynności podlegające opodatkowaniu:

*   dzierżawa gruntów, dzierżawa i najem budynków i lokali użytkowych, oddanie w użytkowanie wieczyste, udostępnienie terenu pod groby i inne usługi związane z cmentarzem.

Gmina zamierza wybudować halę rekreacyjno-sportową ze środków własnych, środków Ministerstwa Sportu oraz pozyskać środki z Unii Europejskiej. W hali znajdować się będą: boisko do piłki ręcznej, siatkowej oraz koszykówki o powierzchni 1950 m2; sala gimnastyczna o powierzchni 125 m2; sala do gry w squash; sala do ćwiczeń z ciężarami; hole i pomieszczenia, które mogą być wykorzystane do prowadzenia małej gastronomi lub sklepu.

Wybudowaną halę Gmina zamierza, w części lub w całości, wydzierżawiać lub wynajmować dla swoich jednostek organizacyjnych, innych podmiotów, osób fizycznych, organizacji, stowarzyszeń oraz klubów sportowych za odpłatnością. W przypadku najmu na okres dłuższy będą zawarte umowy cywilno-prawne. Za odpłatne korzystanie z hali wystawione zostaną faktury VAT, dokumentujące kwotę przychodu podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w przypadku osób fizycznych – paragony fiskalne. Kwota przychodu będzie opodatkowana stawką 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gminie (zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług) przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, wynikającego z faktur wystawionych przez wykonawców przedmiotowej hali oraz podmioty wykonujące nadzór inwestorski i autorski, a tym samym prawo do zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy (art. 87 ust. 1 ustawy)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż hala będzie przedmiotem najmu i dzierżawy, Gminie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur wystawionych przez wykonawców hali rekreacyjno-sportowej w pełnej wysokości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 87 ust. 1 cytowanej ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jak wynika z powyższego, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom VAT oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione podmiotowo lub przedmiotowo, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług.

Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Należy zauważyć, iż w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, stosownie do wymogu art. 90 ust. 1 podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Gmina zamierza wybudować halę rekreacyjno-sportową, która po wybudowaniu służyć będzie wyłącznie sprzedaży opodatkowanej.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy należy stwierdzić, iż Gmina będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku opisaną we wniosku z inwestycją, w zakresie w jakim poniesione wydatki związane będą ze sprzedażą opodatkowaną – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, o ile nie wystąpią wyłączenia, o których mowa w art. 88 cytowanej ustawy. Tym samym Gmina będzie miała prawo do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, w obowiązujących ustawowo terminach, o ile w rozliczeniu danego miesiąca wystąpi nadwyżka podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska nr 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.