Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.389.2025.4.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-07
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków Spółki
na zakup wycieczki dla Pracownika lub Współpracowników
oraz jego krewnych jako część należnego wynagrodzenia
(premia).
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
premia
wycieczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie uznania, że:
        wydatek Spółki na zakup wycieczki dla Pracownika lub Współpracowników - jako
        formy wypłaty należnego wynagrodzenia - stanowi koszt uzyskania przychodu
        Spółki - jest prawidłowe.

        wydatek Spółki na zakup wycieczki w części dotyczącej krewnego Pracownika lub
        Współpracownika - jako formy wypłaty należnego wynagrodzenia - stanowi koszt
        uzyskania przychodu Spółki - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący możliwości zaliczenia wydatków na premie w formie
    niepieniężnej do kosztów uzyskania przychodów. Uzupełnili go Państwo pismem z 29
    sierpnia 2025 r. (wpływ 29 sierpnia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, A. spółka akcyjna, z siedzibą (...), prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie (...) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”).
    Spółka zatrudnia kadrę w oparciu o różne tytuły prawne:
        zatrudnia pracowników w ramach stosunku pracy, (dalej: „Pracownicy”),
        współpracuje z osobami prowadzącymi jednoosobowe działalności gospodarcze,
        którzy świadczą swoje usługi na rzecz spółki (dalej: „Współpracownicy”).
    Osoby te tworzą skład kadry kierowniczej i dyrektorskiej Spółki (dalej: „kadra kierownicza”).
    W spółce kadra kierownicza odpowiada za negocjowanie i doprowadzenie do kluczowych
    kontraktów, a także zarządzanie nimi w trakcie ich wykonania, co ma decydujący wpływ na
    przychody spółki.
    W związku z istotnym wpływem kadry kierowniczej na wartość przychodów Spółki, spółka
    zamierza wprowadzić zmiany w umowach zawartych z kadrą kierowniczą (zarówno w
    stosunku do pracowników i współpracowników), które przewidywać będą dodatkowe
    wynagrodzenie należne za spełnienie określonych warunków związanych z realizacją
    kontraktów i z wykonaniem obowiązków nałożonych na mocy umowy na danego
    współpracownika lub pracownika.
    Wynagrodzenie, zależnie od umowy, przyznawane będzie w okresach kwartalnych,
    półrocznych lub rocznych, a jego wysokość będzie ustalona przez strony danej umowy na
    zasadach tam określonych.
    Tymi warunkami uprawniającymi do otrzymania dodatkowego wynagrodzenia w związku z
    realizacją kontraktów mogą być na przykład:
        udział w negocjacjach kontraktu, który został zawarty lub zrealizowany w trakcie
        roku,
        realizacja (finalizacja) stadium określonego kontraktu,
        osiągnięcie określonego wyniku finansowego przez zespół/ dział / komórkę
        organizacyjną Spółki podległą danemu Pracownikowi / Współpracownikowi.
    Zgodnie z zamysłem spółki, to wynagrodzenie będzie przyjmować formę pieniężną lub
    niepieniężną - zależnie od indywidualnych ustaleń stron danej umowy.
    W przypadku, gdy wynagrodzenie dodatkowe przyjmie formę niepieniężną, przyjmie ono
    postać na przykład zorganizowanej wycieczki, którą spółka wykupi danemu pracownikowi
    lub danemu współpracownikowi.
    Pracownik i Współpracownik będzie mieć możliwość wyboru destynacji podróżniczej, choć
    to, a także czas trwania wycieczki będzie uzależniony od wysokości należnej pracownikowi

    premii, gdyż celem spółki jest to, by wartość wycieczki była równa wartości należnego
    pracownikowi lub współpracownikowi wynagrodzenia w związku z realizacją zawartej
    umowy.
    W niektórych przypadkach (zarówno w przypadku pracowników, jak i współpracowników)
    zależnie od postanowień indywidualnej umowy oraz wysokości należnego wynagrodzenia
    dodatkowego, udział w wycieczce przewidziany będzie nie tylko dla samego pracownika
    lub współpracownika, ale także dla krewnego tego pracownika lub współpracownika (w
    domyśle małżonka, partnera lub innej osoby wskazanej przez tego pracownika lub
    współpracownika).
    W obu przypadkach wynagrodzenie, które zamierza przyznawać Spółka, będzie
    wynagrodzeniem należnym za świadczoną pracę lub świadczone usługi.
    Przyznanie takiego wynagrodzenia ma zwiększyć stabilność obecnego zatrudnienia w
    Spółce, a także atrakcyjność Spółki jako pracodawcy / usługobiorcy i potencjalnego
    pracodawcy / usługobiorcy.
    W tak wąskiej branży pozyskanie specjalistów posiadających stosowne kompetencje jest
    trudnym zadaniem i koniecznym jest zapewnienie im atrakcyjnych dla nich warunków
    wynagrodzeń (bez względu na formę prawną związania ze spółką), tak by chcieli być
    związani ze Spółką, a nie innym podmiotem.
    W skład kadry kierowniczej wchodzą także podmioty powiązane ze spółką w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ale planowane zmiany w
    modelu wynagrodzeń nie będą zarezerwowane wyłącznie dla tych podmiotów
    powiązanych.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    W zależności od wysokości należnej premii, wykupiona przez Spółkę wycieczka (której
    wartość co od zasady odpowiada wysokości premii) obejmie uczestnictwo osoby
    towarzyszącej względem pracownika/współpracownika.
    Pracownik/ Współpracownik mógłby zdecydować się na samodzielne uczestnictwo w
    droższej wycieczce lub zdecydować się na wybór wycieczki tańszej, by wartość
    wypracowanego i należnego mu wynagrodzenia dodatkowego objęła także sfinansowanie
    tej wycieczki osobie towarzyszącej (np. Partnerowi lub małżonkowi tego pracownika/
    współpracownika).
    Poniżej Wnioskodawca przedstawia związek przyczynowo-skutkowy poniesienia tego
    wydatków z działalnością gospodarczą.
    Po pierwsze Spółka do osiągania i zabezpieczenia przychodów musi posiadać
    wykwalifikowaną kadrę.
    Wykwalifikowani pracownicy / współpracownicy poza otrzymywaniem wynagrodzenia w
    formie pieniężnej ustalili z Wnioskodawcą, że wynagrodzenie dodatkowe - zależne od
    efektów pracy przyjmie formę niepieniężną. Jest to zatem wynagrodzenie należne za
    wykonaną pracę / świadczenie usług. Wynagrodzenie za wykonaną pracę / świadczenie
    usług, które jest przewidziane w umowie łączącej pracownika / współpracownika z
    Wnioskodawcą ma ścisły związek z przychodami Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca przypomina, że strony umowy (Wnioskodawca i dany pracownik/
    współpracownik) na zasadzie swobody umów wynikającej z przepisów Kodeksu Cywilnego
    mogą w zasadzie dowolnie ułożyć swój stosunek prawny, o ile nie sprzeciwia się to
                                                1zasadom współżycia społecznego i naturze danego stosunku prawnego (art. 353 Kodeksu
    Cywilnego).
    Możliwe jest zatem przewidzenie by wynagrodzenie dodatkowe (premia) miało postać
    niepieniężną - np. w formie zakupu przez Wnioskodawcę wycieczki. Tak samo, jeśli
    wysokość należnej premii będzie odpowiednio wysoka, forma tego wynagrodzenia może

    przyjąć postać wycieczki nie sfinansowanej nie tylko samemu pracownikowi /
    współpracownikowi, ale także osobie wskazanej przez tego pracownika / współpracownika.
    Żaden z przepisów prawa, w tym prawa podatkowego, nie nakłada na strony ograniczeń
    co do sposobu i formy wynagradzania za faktycznie wykonaną pracę / wyświadczone
    usługi.
    Jedynym ograniczeniem, przewidzianym w stosunku do osób zatrudnionych w ramach
    stosunku pracy, jest wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę wynikającą z ustawy
    o minimalnym wynagrodzeniu za pracę i wydawanych w oparciu o tę ustawę
    rozporządzeń (ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za
    pracę, Dz. U. z 2024 r. Poz. 1773). Tu Wnioskodawca precyzuje, że wynagrodzenie
    podstawowe wypłacane pracownikom w formie pieniężnej spełnia warunki przewidziane
    w ww. ustawie i rozporządzeniach wydawanych na tej podstawie.
    Dodatkowym argumentem w tej kwestii jest fakt, że w czasach dużej rotacji kadry
    pracowniczej, w interesie Wnioskodawcy jest nie tylko pozyskanie, ale i zatrzymanie
    cennych dla niej pracowników / współpracowników, tj. spełniających oczekiwania Spółki i
    generujących możliwie duże przychody poprzez właściwe czuwanie nad wykonaniem
    kontraktów realizowanych przez Wnioskodawcę. W tym celu Wnioskodawca musi niejako
    konkurować na rynku pracodawców, by pozostać możliwie atrakcyjnym pracodawcą /
    zleceniodawcą. Taki sposób wypłaty wynagrodzenia, przewidzianego dobrowolnie i
    odrębnie w ramach umowy z każdym pracownikiem / współpracownikiem jest przykładem
    innowacyjnego i kreatywnego spojrzenia Wnioskodawcy na kwestię zatrudnienia i
    utrzymania zrekrutowanej kadry.
    Wypłata wynagrodzenia dodatkowego w tak ustalonej formie niepieniężnej nie jest
    żadnym mechanizmem optymalizacji podatkowej, ani nie ma na celu wykreowania
    sztucznego wehikułu prawnego.
    Jak zostało już wskazane, dany pracownik / współpracownik będzie mógł samodzielnie
    zdecydować, czy należne mu wynagrodzenie dodatkowe w formie niepieniężnej
    (wycieczka) przyjmie formę wycieczki wyłącznie dla tego pracownika / współpracownika (w
    domyśle droższej), czy wycieczki dla niego i wskazanej osoby towarzyszącej (w domyśle
    tańszej tak, by kwota należnego wynagrodzenia wystarczyła na sfinansowanie wycieczki
    dla dwóch osób).
    Każdorazowo kwestia ta będzie doprecyzowywana z danym pracownikiem /
    współpracownikiem, gdy na podstawie danych finansowych Wnioskodawcy, odpowiednio
    przypisanych do osoby danego pracownika/ współpracownika, znana będzie wysokość
    należnego tej osobie wynagrodzenia dodatkowego.
    Wnioskodawca podkreśla, że w czasach dużej rotacji kadry pracowniczej, w interesie
    Wnioskodawcy jest nie tylko pozyskanie, ale i zatrzymanie cennych dla niej pracowników /
    współpracowników, tj. spełniających oczekiwania Spółki i generujących możliwie duże
    przychody poprzez właściwe czuwanie nad wykonaniem kontraktów realizowanych przez
    Wnioskodawcę. W tym celu Wnioskodawca musi niejako konkurować na rynku
    pracodawców by pozostać możliwie atrakcyjnym pracodawcą / zleceniodawcą.
    Taki sposób wypłaty wynagrodzenia, przewidzianego dobrowolnie i odrębnie w ramach
    umowy z każdym pracownikiem / współpracownikiem Jest przykładem innowacyjnego i
    kreatywnego spojrzenia Wnioskodawcy na kwestię zatrudnienia i utrzymania
    zrekrutowanej kadry.
    Wnioskodawca pragnie przypomnieć, że każdy z pracowników / współpracowników w
    ramach stosunku prawnego wiążącego go ze Spółką otrzymuje umówione wynagrodzenie
    podstawowe, które przyjmuje formę pieniężną.
    Wynagrodzenie dodatkowe (premia) Jest zależne od skuteczności danego pracownika /
    współpracownika (skuteczności rozumianej jako przełożenie efektów działań tej osoby na
    wyniki finansowe Spółki). Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że taka forma

    wynagrodzenia dodatkowego Jest pewnym odstępstwem od typowej formy wypłaty
    premii, jednak właśnie w tej innowacyjności i kreatywności Wnioskodawca upatruje swojej
    przewagi rynkowej nad innymi przedsiębiorcami, również konkurującymi o pozyskanie
    cennego z perspektywy biznesu pracownika / współpracownika.
    Wnioskodawca korzysta w tym zakresie ze wspomnianej wyżej zasady swobody umów
    przewidzianej w przepisach Kodeksu Cywilnego.
    Dodatkowo, podkreślić należy, że to dany pracownik/ współpracownik, nawiązując
    współpracę z Wnioskodawcą, samodzielnie godzi się na przyjęcie, że w jego przypadku
    wynagrodzenie dodatkowe przyjmie formę niepieniężną.
    Skoro dany pracownik / współpracownik samodzielnie i z własnej woli godzi się na taką
    treść stosunku prawnego i taką właśnie formę wypłaty wynagrodzenia dodatkowego, to
    znaczy, że jest ona dla niego (chociażby z subiektywnych powodów) bardziej atrakcyjna i
    niż forma pieniężna takiego wynagrodzenia.
    Ten argument w ocenie Wnioskodawcy należy uznać za decydujący, ponieważ w interesie
    Wnioskodawcy leży zaoferowanie pracownikowi/ współpracownikowi takich warunków, na
    których zgodzi się on świadczyć pracę/ usługi w możliwie najwyższej jakości.
    Wskazać należy, że wynagrodzenie zasadnicze w formie pieniężnej tej części pracowników
    i współpracowników jest na tyle wysokie, że samo w sobie nie jest już jedynym czynnikiem
    motywującym. Dodatkowym czynnikiem może być (i jest w tym przypadku), fakt, że
    Wnioskodawca wykupi i zorganizuje (oszczędność czasu pracownika / współpracownika)
    całą wycieczkę.
    Na wykupioną wycieczkę składają się wydatki takie jak:
        Zakwaterowanie przez cały okres trwania wycieczki,
        Czasem koszty zakwaterowania obejmują swoim zakresem także koszty wyżywienia
        w trakcie wycieczki w miejscu jej odbywania się (tzw. all inclusive),
        Koszty transportu (np. bilety lotnicze, pociągowe, morskie),
        Koszty ubezpieczenia,
        Koszty niezbędnych opłat lokalnych w miejscu odbywania się wycieczki (np. opłaty
        miejscowe, klimatyczne itp.),
        Atrakcje dodatkowe w miejscu docelowym podróży (np. Zaplanowane rejsy
        wycieczkowe, wizyty w muzeach, miejscach kultu, parkach narodowych, parkach
        rozrywki, warsztaty i pokazy związane z lokalną kulturą i tradycją),
        Dodatkowe opłaty i wynagrodzenie należne zewnętrznym organizatorom wycieczek
        (np. biuro podróży).
    Powyższy katalog ma jedynie przykładowy charakter, gdyż trudno jest Wnioskodawcy
    wskazać wszystkie koszty mogące wyniknąć w związku z daną wycieczką, ponieważ różni
    się to od konkretnej destynacji.
    Każdorazowo umowa łącząca Wnioskodawcę z danym pracownikiem /
    współpracownikiem będzie przewidywać następujące okoliczności:
        Możliwość wypłaty wynagrodzenia dodatkowego (premii) w formie niepieniężnej
        (wycieczka) - tu decyduje dany pracownik / współpracownik Jaka forma
        wynagrodzenia dodatkowego będzie dla niego bardziej atrakcyjna,

        Możliwość wypłaty wynagrodzenia dodatkowego w formie niepieniężnej, tj.
        Wycieczki nie tylko dla niego samego, ale także dla wskazanej przez niego osoby
        towarzyszącej.
    Powyższe, jak już kilkukrotnie wskazano jest emanacją zasady swobody umów
    przewidzianej w Kodeksie Cywilnym.
    Dany pracownik / współpracownik, nawiązując współpracę z Wnioskodawcą lub
    renegocjując treść zawartej już umowy, będzie mógł przewidzieć, że wynagrodzenie
    dodatkowe (premia) przyjmie właśnie formę niepieniężną.
    Nic nie stoi i nie będzie stało na przeszkodzie by w dowolnym, dogodnym dla siebie
    momencie i zależnie od subiektywnych okoliczności dany pracownik / współpracownik
    aneksował umowę wiążącą go ze spółką, zmieniając formę wynagrodzenia dodatkowego z
    niepieniężnej na formę pieniężną n zależnie od tego, która z form będzie dla niego
    bardziej atrakcyjna i pożądana.
    Wydatki te będą dokumentowane w formie faktur VAT od podmiotów świadczących usługi
    zakwaterowania (np. hotele), usługi transportu (np. linie lotnicze, przewoźnicy itp.).
    Gdyby zdarzyło się, że dany usługodawca nie wystawi faktury VAT (np. z uwagi na brak
    takiego obowiązku), spółka będzie dążyć, by udokumentować wydatki w inny sposób
    precyzyjnie określający wartość wydatku i jego przedmiot (np. umowa, rachunek, inny
    dowód wewnętrzny).
    Możliwa jest okoliczność, w której wartość wycieczki przekroczy wartość należnej premii.
    Wówczas dany pracownik / współpracownik będzie zobowiązany do zwrotu ww. nadwyżki
    w terminie wskazanym w umowie (jako wynagrodzenie nienależne) lub umowy mogą
    przewidywać, że ww. nadwyżka pomniejszy wartość wynagrodzenia dodatkowego
    należnego za kolejny okres rozliczeniowy - z tym jednak zastrzeżeniem, że w przypadku
    ustania stosunku pracy / współpracy (bez względu na przyczynę) dany współpracownik /
    pracownik będzie zobowiązany do zwrotu ww. nadwyżki w terminie wskazanym w umowie
    łączącej go z Wnioskodawcą.
    Możliwa jest również okoliczność, w której wartość wycieczki (wynagrodzenia
    dodatkowego w formie niepieniężnej) będzie niższa niż wartość należnej mu premii.
    Wówczas nadwyżka ta powiększy wartość wynagrodzenia dodatkowego należnego
    pracownikowi / współpracownikowi za następny okres rozliczeniowy uprawniający go do
    otrzymania premii.
    W przypadku ustania stosunku pracy / współpracy (bez względu na przyczynę) i tylko w
    takim przypadku, Wnioskodawca będzie zobowiązany do zwrotu w formie pieniężnej ww.
    nadwyżki w terminie wynikającym z umowy.

## Pytanie

1) Czy wydatek Spółki na zakup wycieczki dla Pracownika, który to wydatek jest formą
      wypłaty należnego wynagrodzenia, stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki?
    2) Czy wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego Pracownikowi w formie
      wycieczki stanowić będzie przychód ze stosunku pracy tego Pracownika, wobec czego
      na Spółce będą ciążyć obowiązki płatnika podatku?
    3) Czy wydatek Spółki na zakup wycieczki w części dotyczącej krewnego Pracownika, który
      to wydatek jest formą wypłaty należnego wynagrodzenia, stanowi koszt uzyskania
      przychodu Spółki?
    4) Czy wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego pracownika w formie wycieczki
      sfinansowanej krewnemu Pracownika stanowić będzie przychód ze stosunku pracy
      tego pracownika, wobec czego na Spółce będą ciążyć obowiązki płatnika podatku?

    5) Czy wydatek Spółki na zakup wycieczki dla Współpracownika, który to wydatek jest
      formą wypłaty należnego wynagrodzenia, stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki?
    6) Czy wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego Współpracownikowi w formie
      wycieczki stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej tego
      Współpracownika, wobec czego na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika podatku?
    7) Czy wydatek Spółki na zakup wycieczki w części dotyczącej krewnego
      Współpracownika, który to wydatek jest formą wypłaty należnego wynagrodzenia,
      stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki?
    8) Czy wartość wynagrodzenia dodatkowego wypłaconego Współpracownikowi w formie
      wycieczki sfinansowanej krewnemu Pracownika stanowić będzie przychód z
      pozarolniczej działalności gospodarczej tego Współpracownika wobec czego na Spółce
      nie będą ciążyć obowiązki płatnika podatku?
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1, nr 3, nr 5 i nr 7 w
    zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W zakresie pytania
    oznaczonego jako nr 2, nr 4, nr 6 i nr 8 wydam odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Wnioskodawca uważa, że wydatek na zakup wycieczki dla Pracownika, jako formy
      należnego mu wynagrodzenia, może stanowić koszt uzyskania przychodu Spółki.
    3) Wnioskodawca uważa, że wydatek na zakup wycieczki w części dotyczącej krewnego
      Pracownika, który to wydatek jest formą wypłaty należnego pracownikowi
      wynagrodzenia, stanowi koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy.
    5) Wnioskodawca uważa, że wydatek na zakup wycieczki dla Współpracownika, który to
      wydatek jest formą wypłaty należnego wynagrodzenia, stanowi koszt uzyskania
      przychodu Spółki.
    7) Wnioskodawca uważa, że wydatek na zakup wycieczki w części dotyczącej krewnego
      Współpracownika, który to wydatek jest formą wypłaty należnego wynagrodzenia,
      stanowi koszt uzyskania przychodu Spółki.
    Ad 1.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wynagrodzenie dodatkowe należne pracownikowi
    wypłacone w umówionej formie, tj. świadczenia w formie wycieczki - za pełną zgodą i
    akceptacją tego pracownika, stanowi koszt uzyskania przychodu spółki w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Wydatek ten spełni wszystkie warunku uprawniające do zaliczenia go do kosztu uzyskania
    przychodu:
        zostanie poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku będzie pokryty
        z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
        wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż
        podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony zostanie w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia
        ich źródła,
        zostanie właściwie udokumentowany,

        nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, tj. katalogu wydatków
        niestanowiących kosztu uzyskania przychodów.
    W opisywanym przypadku wynagrodzenie dodatkowe za zrealizowanie określonych
    wyników i osiągnięcie założonych celów będzie formą premii, przewidzianą w umowie
    łączącej każdego pracownika ze Spółką.
    Wynagrodzenie to ma ścisły związek z działalnością gospodarczą Spółki:
        motywuje pracownika do wytężonej pracy (jej efekty skutkować będą korzyściami w
        formie dodatkowego wyjazdu sfinansowanego przez Spółkę), a wytężona i
        efektywna praca pracownika - np. w kontekście pozyskiwania nowych kontraktów,
        ma bezpośredni wpływ na przychód tej Spółki,
        wpływa na stabilność zatrudnienia na stanowiskach wymagających specjalistycznej
        wiedzy, doświadczenia i rozwiniętych umiejętności miękkich, a ten rodzaj
        specjalistów z uwagi na ich relatywnie niewielką liczbę jako kandydatów na
        potencjalnym rynku pracy, jest trudno zastępowalny, więc jakakolwiek zmiana
        kadrowa na szczeblu kierowniczym lub dyrektorskim naraża spółkę na dodatkowe
        koszty związane z poszukiwaniem i wdrożeniem w swoje struktury nowego
        specjalisty, a także minimalizowane jest ryzyko związane z niewykonaniem lub
        nienależytym wykonaniem danego kontraktu lub jego części przez Spółkę.
    W kontekście premii i nagród pracowniczych należy wskazać także na art. 15 ust. 4g
    ustawy o CIT, który stanowi, że należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy o PIT, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod
    warunkiem, że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z
    przepisów prawa pracy.
    Wnioskodawca ma świadomość, że w przypadku, gdyby ww. premia miała być wypłacona
    w innym terminie niż ustalony przez strony (z opóźnieniem), wówczas będzie kosztem
    uzyskania przychodu dopiero w dacie jej wypłaty (art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT).
    Korzystne stanowiska w zakresie „pracowniczych” kosztów uzyskania przychodów
    potwierdzają także interpretacje indywidualne, np. interpretacja indywidualna z dnia 30
    czerwca 2020 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.158.2020.5.PC, a także korzystne orzecznictwo
    Naczelnego Sądu Administracyjnego uprawniające na zaliczanie do kosztów podatkowych
    wydatków na integrację pracowników - np. wyrok NSA z dnia 19 października 2022 r.,
    sygn. II FSK 572/22.
    Ad 3
    Wnioskodawca uważa, że wydatek na zakup wycieczki w części dotyczącej krewnego
    Pracownika, który to wydatek jest formą wypłaty należnego pracownikowi wynagrodzenia,
    stanowi koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy.
    W tym zakresie Wnioskodawca podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące istoty kosztów
    uzyskania przychodów zaprezentowane w części dotyczącej pytania nr 1 składanego
    wniosku. W trosce o zwięzłość niniejszego wniosku, Wnioskodawca odstępuje od
    powielania ww. stanowiska, jedynie do niego odsyłając.
    W tym zakresie argumentację Wnioskodawcy wzmacniają wnioski płynące w interpretacji
    indywidualnych wydawanych w sprawach dotyczących możliwości zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na zakup pakietów medycznych dla
    pracowników i członków ich rodzin oraz partnerów.

    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 15 czerwca
    2020 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.124.2020.1.AM podzielił stanowisko podatnika, iż:
    „(...) wydatki na Pakiety Medyczne dla członków rodzin lub partnerów pracowników należy
    uznać za koszty pracownicze, ponieważ są one związane ze stosunkiem pracy łączącym
    pracownika z pracodawcą (gdyby nie ten stosunek członkowie rodzin/partnerzy nie
    partycypowaliby w nabytych pakietach medycznych).
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy wydatki na zakup Pakietów Medycznych dla
    pracowników (oraz członków ich rodzin lub partnerów) zostaną poniesione przez Spółkę w
    trosce o swoich pracowników. W założeniu mają one zapobiec utracie obecnych, dobrze
    wykwalifikowanych specjalistów zatrudnionych w Spółce oraz zwiększyć ich motywację i
    lojalność wobec Spółki jako pracodawcy. Tym samym pomogą one budować wizerunek
    Wnioskodawcy jako pracodawcy dbającego o swoich pracowników, a także o członków
    rodzin i partnerów swoich pracowników. Zdaniem Wnioskodawcy, oferowanie ww.
    świadczeń przez Spółkę przełoży się na wyższą efektywność oraz zmniejszenie rotacji
    pracowników.”
    Podobne wnioski płyną z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 10 października 2024 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.438.2024.1.AN.
    Ad 5
    W tym zakresie Wnioskodawca podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące istoty kosztów
    uzyskania przychodów zaprezentowane w części dotyczącej pytania nr 1 składanego
    wniosku. W trosce o zwięzłość niniejszego wniosku, Wnioskodawca odstępuje od
    powielania ww. stanowiska, jedynie do niego odsyłając.
    W tym zakresie Wnioskodawca, z uwagi na fakt, że rozpatrywana jest relacja między
    Spółką a Współpracownikiem (tzw. B2B) uzupełniająco wskazuje na korzystne
    orzecznictwo sądów administracyjnych obrazujące szeroki zakres definicji koszt uzyskania
    przychodu.
    Podstawową cechą kosztu podatkowego jest związek wydatku z przychodem podatnika
    (ewentualnie z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodu). Zwrot „w celu”
    należy rozumieć w ten sposób, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w
    związku z prowadzoną działalnością podlega zaliczeniu do kosztów podatkowych,
    ponieważ zaliczyć do tych kosztów można jedynie ten wydatek, który pozostaje w związku
    przyczynowo-skutkowym z przychodem podatnika.
    Oznacza to, że poniesienie wydatku ma lub potencjalnie może mieć wpływ na powstanie
    lub zwiększenie przychodu. Konkretny wydatek należy oceniać uwzględniając racjonalność
    określonego działania podatnika dla celu osiągnięcia przychodu. W efekcie kosztowa
    kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać
    charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność
    poniesionego wydatku (tak np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16
    października 2012 r., IIFSK 430/11).
    Spółka przypomina, że kosztem uzyskania przychodu są wszelkie wydatki spełniające
    warunki ustawowe, tj. definitywność wydatku, cel wydatku - osiągnięcie lub
    zabezpieczenie przychodów, związek z działalnością gospodarczą, odpowiednie
    udokumentowanie wydatku.
    Każdy z tych warunków jest spełniony w opisanym zdarzeniu przyszłym:
        wydatek nie zostanie Spółce w jakikolwiek sposób zwrócony lub refundowany,
        wydatek ten ma na celu osiągnięcie lub zabezpieczenie przychodów, co
        realizowane jest poprzez fakt, że odpowiednio zmotywowany i zachęcony
        współpracownik będzie świadczyć swoje usługi w sposób bardziej efektywny, co

        przełoży się na przychody Spółki, a z drugiej strony - Spółka oferując odpowiednio
        korzystne warunki współpracy, określone w umowie zawartej z tym
        współpracownikiem zabezpiecza swoje przychody czego wyrazem jest niska skala
        odejść osób pełniących kluczowe stanowiska w Spółce, odpowiedzialnych za
        pozyskiwanie nowych klientów i skuteczną realizację już zawartych kontraktów.
        Istnieje duże ryzyko, że gdyby dana umowa o współpracy nie przewidywała
        określonych postanowień, w zakresie składników wynagrodzenia, do dany
        Współpracownik mógłby zrezygnować ze współpracy z tą Spółką, a to naraziłoby tę
        Spółkę na ryzyko poniesienia dodatkowych strat i kosztów - związanych zarówno z
        dodatkowym procesem rekrutacyjnym, jak i ryzykiem nienależytego wykonania
        kontraktów.
        związek z działalnością gospodarczą - specjaliści, których usługi nabywa Spółka i
        których wynagrodzenie opłaca świadczą usługi związane stricto z jej działalnością
        gospodarczą, więc wydatki poniesione na wynagrodzenie tych osób (także w formie
        rzeczowej) jest związane z działalnością gospodarczą Spółki.
        wydatki te będą odpowiednio udokumentowane - Spółka będzie posiadać faktury
        VAT wystawione przed podmioty, od których nabywać będzie wycieczki stanowiące
        formę wynagrodzenia dodatkowego dla Współpracowników oraz będzie posiadać
        stosowne umowy ze Współpracownikami, z których wynikać będzie, że strony
        umowy (Spółka i Współpracownik umówiły się na konkretne warunki współpracy i
        wynagradzania),
        wydatki te nie mieszczą się w katalogu wydatków, które nie mogą stanowić kosztu
        uzyskania przychodów, tj. nie mieszczą się w zamkniętym katalogu zamieszczonym
        w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Dodatkowo, Wnioskodawca przypomina, że zgodnie z jednolitą w tym zakresie linią
    orzeczniczą za koszt podatkowy należy uznać wszelkie koszty bezpośrednie, jak i
    pośrednie, o ile tylko są poniesione w celu uzyskania przychodów (por. wyrok WSA z dnia
    25 września 2008 r., III SA/Wa 656/08). Wynika to z faktu, że ustawodawca nie wiąże
    poniesienia danego wydatku z konkretnym, zidentyfikowanym strumieniem przychodu.
    Przede wszystkim zaś poniesienie wydatku nie musi przełożyć się na efekt w postaci
    osiągnięcia określonego przychodu, niemniej musi doprowadzić do zwiększenia
    potencjalnej możliwości osiągnięcia tego przychodu. W efekcie kosztami podatkowymi są
    również te wydatki, które w ostatecznym rozrachunku nie doprowadziły do powstania
    przychodu. Ustawodawca, podkreślając w jakim celu muszą być poniesione wydatki,
    abstrahuje jednocześnie od skutków, jakie ostatecznie zostały wywołane działaniem
    podatnika.
    Uwzględniając powyższe - Wnioskodawca uważa, że poniesienie wydatku na zakup
    wycieczki, który to wydatek jest formą wypłaty należnego wynagrodzenia stanowi koszt
    uzyskania przychodu Spółki.
    Ponieważ takie świadczenie Spółki będzie formą umówionego wynagrodzenia między
    stronami, w związku ze świadczonymi usługami, nie można w ocenie Wnioskodawcy
    zrównywać tych wydatków z wydatkami o charakterze reprezentacyjnym lub z darowizną,
    które to wydatki stanowią wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów (art. 16
    ust. 1 pkt 14 i pkt 28 ustawy o CIT).
    Ad 7

    Wnioskodawca uważa, że wydatek na zakup wycieczki w części dotyczącej krewnego
    Współpracownika, który to wydatek jest formą wypłaty należnego wynagrodzenia stanowi
    koszt uzyskania przychodu Spółki.
    W tym zakresie Wnioskodawca podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące istoty kosztów
    uzyskania przychodów zaprezentowane w części dotyczącej pytania nr 5 składanego
    wniosku. W trosce o zwięzłość niniejszego wniosku, Wnioskodawca odstępuje od
    powielania ww. stanowiska, jedynie do niego odsyłając.
    Kluczowym wskazaniem jest tu okoliczność, że strony umowy - Spółka i Współpracownik,
    określając formę wynagrodzenia dodatkowego, korzystając z zasady swobody umów
                1przewidzianej w art. 353 Kodeku Cywilnego mogą ułożyć swój stosunek w sposób w
    zasadzie dowolny, o ile nie sprzeciwia się to zasadom współżycia społecznego.
    W tym przypadku, w umowie łączącej Spółkę i Współpracownika, przewidziana będzie
    okoliczność, że w przypadku zrealizowania określonych celów uprawniających do
    otrzymania wynagrodzenia dodatkowego przez Współpracownika może przyjąć ono
    formę wycieczki sfinansowanej nie tylko temu Współpracownikowi, ale także osobie przez
    niego wskazanej i nadal pozostanie to formą wynagrodzenia należnego temu
    Współpracownikowi za wyświadczenie na rzecz Spółki określonych usług, w terminie i na
    warunkach określonych przez te strony umowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,

        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła
    przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów.
    Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że
    konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z
    prawem działań podatnika.
    Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po
    wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w
    związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z
    przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1
    updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za
    koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty,
    które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty
    uzyskania przychodów.
    Zatem kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie
    danego źródła przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że, uznając dany wydatek za koszt uzyskania
    przychodu, podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu
    zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego
    wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej
    oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy
    zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i
    powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub
    zabezpieczenia przychodu. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony
    wydatek jest kosztem uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania
    przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych
    zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie
    uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia
    danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
    a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,

    b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
    c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym
      stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed
      zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego
    poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu
    zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w
    zakresie (...).
    W spółce kadra kierownicza odpowiada za negocjowanie i doprowadzenie do kluczowych
    kontraktów, a także zarządzanie nimi w trakcie ich wykonania, co ma decydujący wpływ na
    przychody spółki. W związku z istotnym wpływem kadry kierowniczej na wysokość
    przychodów Spółka zamierza wprowadzić zmiany w umowach zawartych z kadrą
    kierowniczą (zarówno w stosunku do pracowników i współpracowników), które
    przewidywać będą dodatkowe wynagrodzenie należne za spełnienie określonych
    warunków związanych z realizacją kontraktów i z wykonaniem obowiązków nałożonych na
    mocy umowy na danego współpracownika lub pracownika, m.in.:
        udział w negocjacjach kontraktu, który został zawarty lub zrealizowany w trakcie
        roku,
        realizacja (finalizacja) stadium określonego kontraktu,
        osiągnięcie określonego wyniku finansowego przez zespół/ dział / komórkę
        organizacyjną Spółki podległą danemu Pracownikowi / Współpracownikowi.
    Wynagrodzenie, zależnie od umowy, przyznawane będzie w okresach kwartalnych,
    półrocznych lub rocznych, a jego wysokość będzie ustalona przez strony danej umowy na
    zasadach tam określonych. Wynagrodzenie będzie przyjmować formę pieniężną lub
    niepieniężną - zależnie od indywidualnych ustaleń stron danej umowy.
    W przypadku, gdy wynagrodzenie dodatkowe przyjmie formę niepieniężną, będzie to na
    przykład zorganizowana wycieczka, którą spółka wykupi danemu pracownikowi lub
    współpracownikowi. Pracownik i Współpracownik będzie mieć możliwość wyboru formy
    wycieczki, ale będzie to uzależnione od wysokości należnej pracownikowi premii.
    W niektórych przypadkach, zależnie od postanowień indywidualnej umowy oraz wysokości
    należnego wynagrodzenia dodatkowego, udział w wycieczce przewidziany będzie nie tylko
    dla samego pracownika lub współpracownika, ale także dla osoby wskazanej przez tego
    pracownika lub współpracownika.

    Pracownik/ Współpracownik będzie mógł zdecydować się na samodzielne uczestnictwo w
    droższej wycieczce lub zdecydować się na wybór wycieczki tańszej, by wartość
    wypracowanego i należnego mu wynagrodzenia dodatkowego objęła także sfinansowanie
    tej wycieczki osobie towarzyszącej (np. partnerowi lub małżonkowi tego pracownika/
    współpracownika).
    Wynagrodzenie, które zamierza przyznawać Spółka, w każdym przypadku będzie
    wynagrodzeniem należnym za świadczoną pracę lub świadczone usługi. Wykwalifikowani
    pracownicy/ współpracownicy, poza otrzymywaniem wynagrodzenia w formie pieniężnej,
    ustalili z Wnioskodawcą, że wynagrodzenie dodatkowe - zależne od efektów pracy
    przyjmie formę niepieniężną. Jest to wynagrodzenie należne za wykonaną pracę /
    świadczenie usług. Wynagrodzenie za wykonaną pracę / świadczenie usług, które jest
    przewidziane w umowie łączącej pracownika/ współpracownika z Wnioskodawcą ma ścisły
    związek z przychodami Wnioskodawcy.
    W Państwa opinii przyznanie takiego wynagrodzenia ma zwiększyć stabilność zatrudnienia
    w Spółce, a także atrakcyjność Spółki jako pracodawcy /usługobiorcy i potencjalnego
    pracodawcy /usługobiorcy. W tak wąskiej branży pozyskanie specjalistów posiadających
    stosowne kompetencje jest trudnym zadaniem i koniecznym jest zapewnienie im
    atrakcyjnych warunków wynagrodzeń (bez względu na formę prawną związania ze
    spółką), tak by chcieli być związani ze Spółką, a nie innym podmiotem. W czasach dużej
    rotacji kadry pracowniczej, w interesie Wnioskodawcy jest nie tylko pozyskanie, ale i
    zatrzymanie cennych dla niej pracowników / współpracowników, tj. spełniających
    oczekiwania Spółki i generujących możliwie duże przychody poprzez właściwe czuwanie
    nad wykonaniem kontraktów realizowanych przez Wnioskodawcę. Taki sposób wypłaty
    wynagrodzenia, przewidzianego dobrowolnie i odrębnie w ramach umowy z każdym
    pracownikiem/ współpracownikiem jest przykładem innowacyjnego i kreatywnego
    spojrzenia Spółki na kwestię zatrudnienia i utrzymania zrekrutowanej kadry.
    W skład kadry kierowniczej wchodzą także podmioty powiązane ze Spółką w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ale planowane zmiany w
    modelu wynagrodzeń nie będą zarezerwowane wyłącznie dla tych podmiotów
    powiązanych.
    Wydatki będą dokumentowane w formie faktur VAT od podmiotów świadczących usługi
    zakwaterowania (np. hotele), usługi transportu (np. linie lotnicze, przewoźnicy itp.). Gdyby
    zdarzyło się, że dany usługodawca nie wystawi faktury VAT (np. z uwagi na brak takiego
    obowiązku), Spółka będzie dążyć, by udokumentować wydatki w inny sposób precyzyjnie
    określający wartość wydatku i jego przedmiot (np. umowa, rachunek, inny dowód
    wewnętrzny).
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii tego, czy wydatki Spółki na zakup wycieczki dla
    Pracownika lub Współpracowników - jako formy wypłaty należnego wynagrodzenia -
    stanowią koszty uzyskania przychodu Spółki oraz czy wydatki Spółki na zakup wycieczki w
    części dotyczącej osoby wskazanej przez Pracownika lub Współpracownika - jako formy
    wypłaty należnego wynagrodzenia - stanowią koszty uzyskania przychodu Spółki.
    W analizowanym zakresie za kierunkowe kryterium wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o CIT
    trzeba przyjąć kryterium celu poniesionego kosztu. Wiąże się ono z zamiarem działania
    podatnika zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie ich źródła, a tym samym we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim)
    ponoszonego wydatku na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we
    wpływie na zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła. W tym kontekście istotne jest
    również, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony wydatek jako koszt
    podatkowy, była dokonywana z perspektywy jego związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą oraz wiedzy na temat tego, czy dany wydatek może obiektywnie przyczynić

    się do realizacji pożądanego celu - osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
    zabezpieczenia jego źródła - co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten musi być zawsze
    osiągnięty.
    Ponadto wskazać należy, że uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest
    możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika
    ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to
    Spółka zobowiązana jest wykazać, że ponoszone przez nią ww. wydatki pozostają w
    związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą i pozostają w związku o jakim
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu
    wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT. W wymienionym przepisie znajduje się kilka punktów, które wymagają
    rozważenia, czy na gruncie omawianej sprawy nie wyłączają z kosztów ponoszonych przez
    Państwa wydatków.
    I tak zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów:
      kwot wypłacanych tytułem podziału (rozliczenia) wyniku finansowego jednostki (zysku
      netto);
    Jednak z wniosku wynika, że omawiane premie, nie wynikają z rozliczenia wyniku
    finansowego Spółki, a związane są z zawartymi indywidualnymi umowami z
    Pracownikami/ Współpracownikami i stanowią element należnego wynagrodzenia.
              1Zgodnie z art. 353 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego
    Tak więc uznać należy, zgodnie z cytowaną wyżej zasadą swobody zawierania umów, że
    wypłata należnego, dodatkowego wynagrodzenie może przybrać formę wykupionej
    wycieczki, o ile zostało to uwzględnione w zawartej umowie i wynika to z ustaleń pomiędzy
    stronami umowy.
    Kosztami podatkowymi mogą być co do zasady tzw. „koszty pracownicze”, jednak tylko te,
    które wykazują związek z uzyskanym przychodem lub zachowaniem (zabezpieczeniem)
    źródła przychodów. Koszty te obejmują przede wszystkim:
        wynagrodzenia zasadnicze,
        wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz
        wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników.
    Wydatki takie przyczyniają się do zwiększenia przychodów podatnika, bądź zachowania
    lub zabezpieczenia źródła jego przychodów, więc te wydatki taki można uznać za koszt
    uzyskania przychodów.
    Kolejnym elementem wymagającym rozpatrzenia jest to, czy wskazane wydatki mogą
    stanowić koszty reprezentacji. Zgodnie bowiem z 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT do kosztów
    uzyskania przychodów nie zalicza się:
      kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup
      żywności oraz napojów, w tym alkoholowych;
    Mimo, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu
    „reprezentacja”, to zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych
    jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy,
    działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Zatem reprezentacja to

    przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych
    kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu wykreowania pozytywnego wizerunku
    podatnika. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym podejmowane są w
    stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie reprezentacji nie
    obejmuje tych działań, które podejmowane są w stosunku do własnych pracowników oraz
    współpracowników.
    Zatem tak samo, jak koszty związane z wykupem wycieczki dla Pracownika/
    Współpracownika, należy potraktować wydatki Spółki na wykup wycieczki w części
    przeznaczonej dla osoby wskazanej przez tego Pracownika/ Współpracownika - decyzja o
    przeznaczeniu wypracowanej premii należy do Pracownika/ Współpracownika i również
    wynika z ustaleń umowy.
    Koszty te nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT i
    pozostają w związku z osiąganymi przychodami.
    Stosownie natomiast do art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT za koszty uzyskania przychodów
    nie uważa się:
      wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o
      zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są
      jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym
      funduszu świadczeń socjalnych oraz koszty, o których mowa w art. 15 ust. 1za pkt 2.
    Natomiast wskazują Państwo, że przedmiotowe wynagrodzenia są częścią należnego
    wynagrodzenia za świadczone usługi na rzecz Spółki, nie jest to działalność socjalna. Tym
    samym przepis ten również nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie.
    Jak sami Państwo wskazują zmiana formy wypłaty części wynagrodzenia należnego jest
    odstępstwem od typowej formy wypłaty premii, jednak właśnie w tej innowacyjności i
    kreatywności upatrują Państwo stworzenia przewagi rynkowej nad innymi
    przedsiębiorcami, również konkurującymi o pozyskanie cennego z perspektywy biznesu
    pracownika / współpracownika. A skoro dany pracownik /współpracownik z własnej woli
    godzi się na taką formę wypłaty wynagrodzenia dodatkowego, to znaczy, że jest ona dla
    niego bardziej atrakcyjna i niż forma pieniężna takiego wynagrodzenia. W interesie
    Wnioskodawcy leży zaoferowanie pracownikowi/ współpracownikowi takich warunków, na
    których zgodzi się on świadczyć pracę/ usługi w możliwie najwyższej jakości.
    Wskazać należy, że wynagrodzenie zasadnicze w formie pieniężnej dla omawianych
    Pracowników i Współpracowników jest na tyle wysokie, że samo w sobie nie jest już
    jedynym czynnikiem motywującym.
    Podsumowując, biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że Spółka będzie miała
    prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z
    wykupieniem wycieczki zarówno dla Pracowników, jak i Współpracowników oraz
    wskazanych osób towarzyszących.
    Uznać należy, że ww. wydatki pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem
    zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodów i mogą mieć wpływ na wielkość
    osiągniętych przez Państwa przychodów. W konsekwencji ww. wydatki będą mogły
    stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 1, nr 3, nr 5 i nr
    7 należało uznać w całości za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.