Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.250.2025.2.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-28
Teza: Ustalenie, czy wynagrodzenie, które będzie wypłacane
Agentowi z tytułu świadczenia usług pośrednictwa w ramach
Umowy będzie podlegać zryczałtowanemu podatkowi
dochodowemu w związku z treścią art. 21 ust. 1 oraz art. 22
ust. 1 uCIT, a w konsekwencji czy Wnioskodawca będzie pełnił
funkcję płatnika podatku w rozumieniu art. 26 ust. 1 uCIT
Słowa kluczowe: agent
podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek
dochodowy
płatnik
umowa
usługi-usługi pośrednictwa
wynagrodzenia-wynagrodzenie prowizyjne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)-Należności objęte obowiązkiem
poboru podatku przez płatnika
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 21-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 24 czerwca 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest spółką
    specjalizującą się w produkcji (...) (dalej: Produkty). Spółka jest polskim rezydentem
    podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 uCIT i podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych od wszystkich osiąganych przez siebie dochodów.
    Spółka jest częścią międzynarodowej grupy (...) (dalej: Grupa). Wnioskodawca, z uwagi na
    specyfikę prowadzonego biznesu i w celu zwiększenia rynków zbytu, zamierza nawiązać
    współpracę z podmiotem z Grupy, tj. A, który będzie świadczył na jego rzecz usługi
    pośrednictwa sprzedaży (dalej: Agent) na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki
    (dalej: Terytorium).
    Wnioskodawca oraz Agent planują zawrzeć „Umowę prowizyjną” (dalej: Umowa), w
    ramach której Agent zobowiąże się do podejmowania działań mających na celu
    koordynowanie sprzedaży Produktów Wnioskodawcy na Terytorium zgodnie z warunkami
    określonymi w Umowie. Agent nie będzie natomiast upoważniony do podejmowania
    zobowiązań umownych w imieniu i na rachunek Wnioskodawcy z podmiotami trzecimi
    (dalej: Nabywcy). Jednocześnie Agent nie będzie uzyskiwał prawa własności do Produktów,
    które przez cały czas trwania Umowy (lub do chwili ich sprzedaży Nabywcy) pozostaną
    własnością Wnioskodawcy.
    W szczególności zakres obowiązków Agenta obejmie:
    - prowadzenie działań mających na celu dokładne rozpoznanie rynku oraz identyfikację
      potencjalnych możliwości sprzedaży produktów Wnioskodawcy na Terytorium,
    - aktywne poszukiwanie i nawiązywanie kontaktów z potencjalnymi klientami, którzy
      mogą być zainteresowani ofertą Wnioskodawcy,
    - budowanie i utrzymywanie relacji z klientami poprzez bezpośredni kontakt oraz
      prezentację oferty Wnioskodawcy, przy jednoczesnym wyłączeniu formalnych działań
      reklamowych,
    - prowadzenie negocjacji handlowych z Nabywcami w celu wypracowania korzystnych
      warunków współpracy pomiędzy Nabywcami a Wnioskodawcą,
    - przeprowadzanie weryfikacji zdolności finansowej potencjalnych klientów, w celu
      ograniczenia ryzyka ich niewypłacalności oraz zapewnienia terminowości płatności,
    - przy czym Agent nie będzie uprawniony do zawierania i podpisywania umów w imieniu
      Wnioskodawcy.
    Co należy podkreślić, Usługa nie będzie obejmować:

    - prowadzenia działań marketingowych lub promocyjnych, gdyż rola Agenta ogranicza się
      wyłącznie do prezentowania potencjalnym Nabywcom ofert cenowych dotyczących
      konkretnych Produktów Wnioskodawcy,
    - przekazywania Agentowi jakichkolwiek praw własności intelektualnej związanych z
      Produktami lub innymi dobrami niematerialnymi Spółki,
    - przejęcia przez Agenta odpowiedzialności za jakość, stan techniczny lub inne cechy
      Produktów oferowanych przez Wnioskodawcę,
    - uprawnienia Agenta do zaciągania zobowiązań w imieniu Wnioskodawcy, jak również
      składania w jego imieniu jakichkolwiek oświadczeń, zapewnień lub gwarancji,
    - usług doradczych, rozumianych jako udzielanie specjalistycznych zaleceń i porad, w
      tym: w obszarze technicznym, prawnym oraz biznesowym. Działania Agenta mają
      bowiem wyłącznie charakter operacyjny i handlowy, skupiając się na realizacji celów
      sprzedażowych oraz wsparciu procesu dystrybucji Produktów Wnioskodawcy.
    Wynagrodzenie Agenta z tytułu świadczonych usług pośrednictwa będzie miało charakter
    prowizyjny i będzie uzależnione od efektywności działań Agenta - będzie ustalone jako
    procent wartości Produktów sprzedanych w wyniku działań podjętych przez Agenta w
    ramach realizacji Umowy. Należy przy tym zaznaczyć, że zgodnie z postanowieniami
    Umowy, Agent nie będzie uprawniony do otrzymania niniejszej prowizji, dopóki Nabywcy
    nie wywiążą się ze swoich zobowiązań płatniczych wobec Wnioskodawcy.
    W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na zadane pytanie wskazali Państwo:
    Czy w ramach wskazanych we wniosku usług pośrednictwa sprzedaży Agent świadczy na
    rzecz Spółki na podstawie zawartej Umowy regulującej zasady współpracy usługi badania
    rynku, przez które należy rozumieć zespół czynności polegających na gromadzeniu
    informacji o zjawiskach i procesach na rynku, ich przyczynach, stanie aktualnym i
    tendencjach rozwojowych?
    Tak, zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, zakres obowiązków Agenta
    będzie obejmował m.in. działania zmierzające do dokładnego rozpoznania rynku oraz
    identyfikacji potencjalnych możliwości sprzedaży produktów Wnioskodawcy na
    wskazanym Terytorium.
    W ramach realizacji usług pośrednictwa sprzedaży, na wyraźne żądanie (zlecenie)
    Wnioskodawcy, Agent będzie także w stanie realizować czynności o charakterze ana
    lityczno-badawczym. Ich celem będzie zebranie i opracowanie informacji na temat sytuacji
    rynkowej, na której zamierza działać Wnioskodawca.
    W ocenie Wnioskodawcy, tego rodzaju działania wpisują się w definicję badań rynku,
    rozumianych jako systematyczne pozyskiwanie danych dotyczących mechanizmów i
    tendencji rynkowych, zachowań konsumenckich oraz uwarunkowań konkurencyjnych.
    Efektem prac Agenta będzie zatem dostarczenie Wnioskodawcy kompleksowej wiedzy w
    zakresie:
      - struktury i specyfiki rynku docelowego,
      - oczekiwań i preferencji potencjalnych klientów,
      - działań oraz pozycji konkurentów,
      - identyfikacji obszarów o wysokim potencjale sprzedażowym dla oferowanych
      produktów.

    Zgromadzone przez Agenta informacje będą stanowiły istotne wsparcie dla
    Wnioskodawcy w podejmowaniu decyzji biznesowych i rozwijaniu strategii sprzedażowej
    na nowym obszarze działalności.
    Co również należy przy okazji podkreślić, Stany Zjednoczone stanowią dla Grupy ważny
    rynek i mają istotny udział w jej przychodach. To właśnie znaczenie tego rynku oraz
    potrzeba bycia bliżej klientów doprowadziły do decyzji o potrzebie zawarcia z Agentem
    „Umowy prowizyjnej”.
    Jak wskazano powyżej, Agent będzie prowadził działania ukierunkowane na pozyskiwanie
    zapytań ofertowych od obecnych oraz potencjalnych kontrahentów z terenu całych
    Stanów Zjednoczonych. Ze względu na charakter świadczonych usług, kluczowe znaczenie
    będzie mieć zatem bieżąca znajomość specyfiki lokalnego rynku - w szczególności w
    zakresie planowanych zamówień, zwyczajów zakupowych oraz przewidywanych potrzeb
    klientów. Pozyskiwane w ten sposób informacje będą mieć istotne znaczenie dla
    zapewnienia ciągłości procesów sprzedażowych, a także dla ochrony interesów
    ekonomicznych Spółki poprzez właściwą obsługę istniejącej bazy produktów.
    Równocześnie, wiedza na temat rynku amerykańskiego będzie stanowić dla
    Wnioskodawcy istotny element przy opracowywaniu budżetów sprzedażowych oraz
    prognoz finansowych dotyczących działalności handlowej prowadzonej na tym obszarze.
    Planuje się także, że usługi polegające na badaniu rynku będą realizowane jedynie w
    odpowiedzi na wyraźne (wyrażone poprzez odrębne żądanie) zlecenie, będą także
    rozliczane w formie odrębnej, tzn. nie będą elementem opłaty prowizyjnej należnej w
    związku z realizacją za pośrednictwem Agenta umów sprzedaży.

## Pytanie

Czy wynagrodzenie, które będzie wypłacane Agentowi z tytułu świadczenia usług
    pośrednictwa w ramach Umowy będzie podlegać zryczałtowanemu podatkowi
    dochodowemu w związku z treścią art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 uCIT, a w konsekwencji
    czy Wnioskodawca będzie pełnił funkcję płatnika podatku w rozumieniu art. 26 ust. 1 uCIT
    i będzie zobowiązany do poboru tego podatku od dochodów uzyskiwanych przez Agenta
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane Agentowi z tytułu świadczenia
    realizowanych w ramach Umowy usług pośrednictwa sprzedaży nie będzie podlegać
    zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu w związku z treścią art. 21 ust. 1 oraz art. 22
    ust. 1 uCIT, a w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie pełnił funkcji płatnika tego
    podatku w rozumieniu art. 26 ust. 1 uCIT i tym samym nie będzie zobowiązany do poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych z tego tytułu.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 uCIT:
    Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 5 uCIT:
    Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
    5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
    potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
    nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania
    świadczenia.

    W myśl art. 3 ust. 5 uCIT:
    Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione
    w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których
    mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której
    znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania
    podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów
    uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce są zobowiązane do wykazania jedynie tych dochodów, których
    źródło położone jest na terytorium Polski i nie są w Polsce opodatkowane z tytułu
    dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem posiadania w Polsce
    statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski
    zarówno siedziby, jak i faktycznego zarządu podatnika.
    Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 uCIT:
    Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
      1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów
        wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
        sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub
        procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
        przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
        naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
        przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
      2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej
        lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
        organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych
        prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub
        sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
        reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
        pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
        podobnym charakterze - ustala się w wysokości 20% przychodów;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
        portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej,
        z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
        przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
        lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
        posiadania biletu lotniczego przez pasażera
      - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 21 ust. 2 uCIT:
    Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu
    opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

    Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 uCIT:
    Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz
    innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających
    siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19%
    uzyskanego przychodu (dochodu).
    Jednocześnie zgodnie z art. 26 ust. 1 uCIT
    Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
    zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek
    dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-
    1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod
    warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od
    podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki
    podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków
    niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej
    staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę
    działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt
    5 płatnika z podatnikiem.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy uCIT, w pierwszej kolejności należy wskazać, że
    wynagrodzenie uzyskiwane przez Agenta z tytułu świadczonych usług pośrednictwa
    sprzedaży nie będzie przychodem z dywidend ani innym przychodem (dochodem) z tytułu
    udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie art. 22 ust. 1 uCIT z
    pewnością nie znajdzie zastosowania. Ponadto wynagrodzenie to nie będzie mieścić się
    również w katalogu przychodów objętych regulacją art. 21 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i 4 uCIT.
    W odniesieniu do art. 21 ust. 1 pkt 2a uCIT, który obejmuje m.in. usługi doradcze,
    księgowe, badania rynku, reklamowe, zarządzania, kontroli oraz „świadczenia o
    podobnym charakterze” (dalej: świadczenia podobne), należy zauważyć, że usługi
    pośrednictwa nie zostały w tym przepisie wymienione wprost. Z uwagi jednak na to, że
    jest to katalog otwarty - co wynika z użycia sformułowania „oraz świadczeń o podobnym
    charakterze” - konieczne jest przeanalizowanie, czy usługi pośrednictwa mogą być uznane
    za świadczenia podobne.
    W tym kontekście należy podkreślić, że za takie świadczenia mogą zostać uznane
    wyłącznie te, które są równorzędne do wskazanych w ww. przepisie uCIT. Oznacza to, że
    aby dane świadczenie mogło zostać zakwalifikowane do katalogu wymienionego w art. 21
    ust. 1 pkt 2a uCIT, musi spełniać podobne przesłanki lub powodować powstanie takich
    samych praw i obowiązków dla stron, jak świadczenia bezpośrednio wymienione w
    cytowanym przepisie.
    Jak słusznie wskazał zresztą NSA w wyroku z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. II FSK 2369/15:
    „w aktualnym brzmieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a (...) świadczenia w nim wymienione można
    podzielić na dwie grupy. Pierwszą stanowią świadczenia wyraźnie nazwane, drugą tworzą
    świadczenia mające podobny charakter do świadczeń nazwanych. W tej drugiej grupie
    mieszczą się świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla świadczeń wprost
    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy, ale posiadające również elementy
    charakterystyczne dla świadczeń innych od skonkretyzowanych w tym przepisie. Dla
    uznania, że świadczenie niewymienione wprost w art. 21 ust. 1 pkt 2a jest objęte jego
    zakresem, decydujące jest, aby elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost
    wymienionych w omawianym przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla
    świadczeń w nim niewymienionych”.

    W praktyce oznacza to, że każda próba uznania usług pośrednictwa za świadczenia
    podobne wymaga szczegółowej oceny ich charakteru oraz podstawowych funkcji. W tym
    kontekście istotne jest dokładne zrozumienie takich terminów jak „usługi pośrednictwa”,
    „usługi doradcze”, „badania rynku”, „reklama”, „zarządzanie i kontrola” oraz
    „przetwarzanie danych”, których to definicje nie zostały bezpośrednio określone w
    przepisach. W związku z tym kluczowe staje się zastosowanie wykładni językowej w celu
    precyzyjnego wyznaczenia granic podobieństwa pomiędzy poszczególnymi kategoriami
    usług.
    I tak, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, przez pojęcie:
              [1]A. „pośrednictwo” należy rozumieć:
        1. «działalność osoby trzeciej mająca na celu porozumienie się między stronami
          lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron»;
        2. «kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych oraz umożliwianie
          kontaktu uczestnikom rynku pracy»;
            [2]  [3]B. „doradztwo” oznacza «udzielanie fachowych porad», zaś, „doradzać” - «udzielić
      porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie»;
          [4]C. „reklama” oznacza «działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do
      zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług», natomiast
            [5]„promocja” to «działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś
      produktu lub przedsięwzięcia; też: każde z tych działań»;
            [6]  [7]D. „zarządzać”, oznacza «wydać polecenie», «sprawować nad czymś zarząd», „zarząd”
      oznacza «zespół ludzi kierujących pracą jakiejś instytucji lub organizacji», «instytucja
                                                  [8]nadrzędna kierująca działalnością innych instytucji lub organizacji», zaś kontrola” to
      «sprawdzanie czegoś, zestawianie stanu faktycznego ze stanem wymaganym»,
      «nadzór nad kimś lub nad czymś».
    Definicja „usług badania rynku” została przedstawiona m.in. w Piśmie DKIS z dnia 18
    marca 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.709.2021.1.AK, i oznacza:
    „(...) przez usługi badania rynku należy rozumieć zespół czynności polegających na
    gromadzeniu informacji o zjawiskach i procesach na rynku, ich przyczynach, stanie
    aktualnym i tendencjach rozwojowych. Usługi te mają przyczynić się m.in. do zwiększenia
    sprzedaży. Celem badań rynku jest zdobycie informacji o kształtowaniu się mechanizmów
    rynkowych takich, jak popyt, podaż, ceny, potencjału, zachowania, zwyczaje, preferencje,
    lojalność oraz wrażliwość cenowa konsumentów, działania konkurencji, funkcjonowanie
    systemu dystrybucji, sprzedaży itp. Usługi badania rynku mają dostarczyć informacji
    nieodzownych w procesie podejmowania decyzji. Mimo, że badania te nie wykluczają w
    sposób całkowity ryzyka, to jednak ich zastosowanie wyraźnie ogranicza ryzyko wpisane w
    działalność biznesową i przyczynia się do tego, że podejmowane decyzje będą w
    mniejszym zakresie obarczone błędami.
    Zaś „usługi przetwarzania danych” m.in. w piśmie DKIS z dnia 7 września 2022 r., sygn.
    0111-KDIB1- 2.4010.164.2022.2.ANK, zostały określone jako:
    (...) pozyskanie przez zlecającego określonych informacji mających zastosowanie w
    procesie zarządzania przedsiębiorstwem. Przetwarzanie danych stanowi przekształcanie
    treści i postaci danych wejściowych metodą wykonywania systematycznych operacji w
    celu uzyskania wyników w postaci z góry określonej. Przez przetwarzanie danych
    zwyczajowo rozumie się bieżącą działalność informatyczną związaną z poddawaniem
    danych procesom przekształcenia w celu np. zasilania bazy danych, tworzenia raportów,

    tabel, formularzy np. umów itp. (por.: Greg Wilson „Przetwarzanie danych dla
    programistów”, Wydawnictwo Helion 2006 r.). Przetwarzanie danych dotyczy zarówno
    operacji w systemach informatycznych jak i papierowych kartotekach.
    Z drugiej zaś strony, należy zwrócić uwagę, że zakres usług świadczonych przez Agenta w
    ramach Umowy obejmować będzie:
    - prowadzenie działań mających na celu dokładne rozpoznanie rynku oraz identyfikację
      potencjalnych możliwości sprzedaży produktów Wnioskodawcy na Terytorium,
    - aktywne poszukiwanie i nawiązywanie kontaktów z potencjalnymi klientami, którzy
      mogą być zainteresowani ofertą Wnioskodawcy,
    - budowanie i utrzymywanie relacji z klientami poprzez bezpośredni kontakt oraz
      prezentację oferty Wnioskodawcy, przy jednoczesnym wyłączeniu formalnych działań
      reklamowych,
    - prowadzenie negocjacji handlowych z Nabywcami w celu wypracowania korzystnych
      warunków współpracy pomiędzy Nabywcami a Wnioskodawcą,
    - przeprowadzanie weryfikacji zdolności finansowej potencjalnych klientów, w celu
      ograniczenia ryzyka ich niewypłacalności oraz zapewnienia terminowość płatności,
    - przy czym Agent nie będzie uprawniony do zawierania i podpisywania umów w imieniu
      Wnioskodawcy.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadczenia
    realizowane przez Agenta nie mogą zostać uznane za świadczenia podobne w rozumieniu
    art. 21 ust. 1 pkt 2a uCIT. Przepis ten odnosi się przede wszystkim do usług
    niematerialnych, takich jak doradztwo, usługi reklamowe, czy badania rynku, które
    charakteryzują się tym, że ich efekty są trudne do bezpośredniego zmierzenia. Ich wartość
    dodana opiera się głównie na dostarczeniu nabywcy tych usług specjalistycznej wiedzy lub
    wsparcia, a sam rezultat nie jest bezpośrednio powiązany z konkretnym, mierzalnym
    wynikiem. Z kolei usługi pośrednictwa sprzedaży, które świadczy Agent, polegają na
    bezpośrednim doprowadzeniu do zawarcia umowy sprzedaży między Wnioskodawcą a
    Nabywcą. Wartość tych usług jest zatem ściśle powiązana z wartością sprzedanych
    Produktów.
    Głównym celem usługi świadczonej przez Agenta będzie umożliwienie Spółce zwiększenia
    sprzedaży Produktów na rynkach zagranicznych. Działania Agenta skoncentrowane będą
    zatem na zapewnieniu możliwie najkorzystniejszych warunków współpracy z przyszłymi
    kontrahentami Spółki oraz na prawidłowej realizacji transakcji sprzedaży Produktów, będą
    zatem miały na celu przyniesienie wymiernych, materialnych efektów. Świadczenie to
    zmierzać będzie zatem do osiągnięcia celu odmiennego od tego, który przewidziany został
    w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.
    Należy również zauważyć, że usługi pośrednictwa sprzedaży charakteryzują się odmienną
    specyfiką w zakresie odpowiedzialności za osiągnięcie rezultatu. Agent, występując w roli
    pośrednika, nie tylko wspiera nawiązywanie relacji handlowych, lecz także ponosi
    odpowiedzialność za faktyczne doprowadzenie do zawarcia umowy sprzedaż, co
    uzasadnia także przyjęcie charakterystycznej metody wynagradzania, opartej na
    uzyskanych rezultatach (success fee). Odmiennie przedstawia się sytuacja w przypadku
    usług takich jak doradztwo, księgowość czy badania rynku, które koncentrują się na
    dostarczaniu informacji, analiz bądź opinii o charakterze pomocniczym - mogą one
    wspierać proces decyzyjny przedsiębiorcy, jednak same w sobie nie skutkują
    bezpośrednim zawarciem transakcji sprzedaży towarów bądź usług.
    Dodatkowo, jak słusznie wskazano np. w Piśmie DKIS z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn.
    0111-KDIB2- 3.4010.369.2018.2.MK:

    „Usług pośrednictwa handlowego nie można także zaliczyć do „świadczeń o podobnym
    charakterze” wymienionych w tym przepisie ze względu na liczbę podmiotów koniecznych
    do dokonania zapłaty na rzecz agenta. W przeciwieństwie bowiem do wymienionych w art.
    21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT usług, tj. doradczych, księgowych, badania rynku, tj. usług
    bezpośrednio obejmujących zobowiązania dwóch podmiotów, usługa pośrednictwa
    handlowego polega na doprowadzeniu do zawarcia umowy przez zleceniodawcę tej usługi
    z podmiotem trzecim. W przypadku więc usługi pośrednictwa handlowego, jej
    konsekwencją są wzajemne zobowiązania dotyczące trzech podmiotów - zleceniodawcy,
    zleceniobiorcy oraz podmiotu trzeciego zawierającego w następstwie usługi umowę ze
    zleceniodawcą”.
    Co więcej, nawet jeśli przyjąć, że usługi pośrednictwa mogą w pewnym, marginalnym
    zakresie wykazywać cechy podobne do usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a uCIT,
    to, zdaniem Wnioskodawcy, nie są to cechy decydujące o ich kwalifikacji prawnej.
    Kluczowe elementy, takie jak charakter i główny cel usługi pośrednictwa, wyraźnie różnią
    się od usług doradczych, reklamowych czy kontrolnych.
    Powyższe zostało wielokrotnie potwierdzone przez naczelny sąd administracyjny, np. w
    wyroku z dnia 12 kwietnia 2023 r., sygn. II FSK 2470/20:
    „Oczywistym jest, że pośrednik oferujący do sprzedaży określone towary może w związku
    z tym podejmować działania w celu przedstawienia pozytywnych cech tych towarów w tym
    choćby poprzez aktywność na platformie biznesowej, udzielanie informacji potencjalnym
    klientom. Trudno jednak uznać, że czynności podejmowane w celu sprzedaży towaru mają
    zasadniczy charakter i przesądzają o tym, że usługa staje się usługą reklamy lub
    doradztwa, skoro mają one charakter pomocniczy. Z tych względów należy uznać, że
    pośrednictwo w sprzedaży nie jest żadnym ze świadczeń wymienionych wprost w art. 21
    ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p. lub świadczeń o podobnym do nich charakterze. Zwrócić trzeba
    uwagę, że na zasadniczy cel świadczeń agenta, którym jest pośrednictwo w sprzedaży
    wskazuje także sposób ustalenia wynagrodzenia za tę usługę, którego wysokość
    uzależniona jest od wyników sprzedaży, a nie określona ryczałtowo niezależnie od
    wyników działania agenta (jak zazwyczaj bywa przy umowach o świadczenie usług
    reklamowych czy doradczych)”.
    Czy w wyroku z dnia 28 czerwca 2024 r., sygn. II FSK 1311/21:
    „Nie można negocjacji handlowych, przy których niewątpliwie występuje pewien rodzaj
    doradzania w postaci nakłaniania, namawiania do kupna konkretnego towaru wiązać ze
    specjalistycznymi usługami doradztwa. Nie można też uznać za działania reklamowe
    występujące bezpośrednio przy sprzedaży elementy zachwalania towaru, przedstawiania
    go, podkreślania jego cech. Ne są to również świadczenia o podobnym charakterze, gdyż
    sprzedaż towaru jest odrębną czynnością od reklamy i doradztwa pod względem
    organizacyjnym, technicznym, prawnym i finansowym. Odrębną czynnością jest
    pośrednictwo w sprzedaży. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, to że nieodłączną
    cechą usług pośrednictwa w sprzedaży jest zawieranie się w nich elementów
    reklamowych, marketingowych czy doradczych, nie skutkuje tym, iż usługa ta staje się
    automatycznie usługą podobną do reklamy, czy doradztwa”.
    Analogiczne stanowisko zajął DIS w Katowicach w Piśmie z dnia 27 maja 2015 r., sygn.
    IBPBI/2/4510- 251Z15/MS:
    „wprawdzie katalog usług wskazanych w omawianej regulacji jest katalogiem otwartym, na
    co wskazuje sformułowanie » (...) oraz świadczeń o podobnym charakterze«, jednak w
    ramach tego katalogu za świadczenia o podobnym charakterze należy uznać świadczenia
    równorzędne pod względem prawnym do wymienionych w ustawie o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było
    zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, należy spełnić takie same przesłanki,
    aby daną usługę uzyskać, albo wynikają z niej takie same prawa i obowiązki dla stron."
    Istotne w omawianym stanie faktycznym jest to, że usługi pośrednictwa charakteryzują się

    odmiennym celem od usług doradczych, czy też usług badania rynku. Zasadniczym
    bowiem celem usług pośrednictwa jest doprowadzenie do zawarcia umowy i jej realizacji
    (tutaj sprzedaży danych towarów). Podstawowym celem usług doradczych, czy też badania
    rynku jest natomiast pozyskanie przez zlecającego określonych informacji, które będą
    mogły mieć zastosowanie w procesie zarządzania przedsiębiorstwem”.
    Nie bez znaczenia jest również fakt, że Agent będzie otrzymywał wynagrodzenie
    prowizyjne, co jest typowe dla umów pośrednictwa. W przeciwieństwie do tego, usługi
    doradcze czy badania rynku są zwykle wynagradzane w sposób zryczałtowany, na
    podstawie ustalonej kwoty. Ta różnica ma kluczowe znaczenie, ponieważ wynagrodzenie
    prowizyjne w przypadku Agenta jest bezpośrednio uzależnione od wyników jego działań,
    tj. od zawarcia umowy sprzedaży, co motywuje Agenta do osiągania konkretnych efektów.
    Z kolei w przypadku usług doradczych lub badań rynku, wynagrodzenie jest raczej
    odzwierciedleniem czasu poświęconego na analizę, przygotowanie rekomendacji czy
    opracowanie raportów, a nie bezpośrednich wyników sprzedaży. To oznacza, że nawet
    sposób wynagradzania Agenta, określony w Umowie, potwierdza, iż nie mamy do
    czynienia ze świadczeniem podobnym do usług wskazanych w 21 ust. 1 pkt 2a uCIT.
    Podsumowując, należy uznać, że usługi pośrednictwa, nabywane od Agenta nie wchodzą
    w zakres świadczeń wskazanych w art. 21 ust. 1, a zwłaszcza ust. 1 pkt 2a uCIT. W związku
    z tym, w analizowanej sytuacji, przepis art. 26 ust. 1 uCIT nie będzie miał zastosowania, a
    tym samym nie będzie podstaw do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od
    ewentualnych przyszłych wypłat na rzecz Agenta za świadczone usługi.
    Potwierdzają to organy podatkowe w wydawanych interpretacjach podatkowych, np.:
    - DKIS w Piśmie z dnia 11 grudnia 2020 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.402.2020.2.AP;
    - DKIS w Piśmie z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4010.369.2018.2.MK;
    - DKIS w Piśmie z dnia 17 grudnia 2020 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.380.2020.2.BJ;
    - DKIS w Piśmie z dnia 4 lutego 2019 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.513.2018.1.EN.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. W
    szczególności niniejsza interpretacja nie dotyczy usług badania rynku, które jak wynika z
    wniosku będą realizowane na wyraźne żądanie (zlecenie) Wnioskodawcy i będą rozliczane
    w formie odrębnej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: uCIT):
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 5 uCIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne

      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia.
    Jak stanowi art. 3 ust. 5 uCIT:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
      wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
      (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której
    znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania
    podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów
    uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce są zobowiązane do wykazania jedynie tych dochodów, których
    źródło położone jest na terytorium Polski.
    Wskazać należy, że zgodnie z art. 21 ust. 1 uCIT:
    Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
      1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów
        wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
        sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub
        procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
        przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
        naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
        przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
      2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
        sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
        organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych
        prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub
        sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
        reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
        pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
        podobnym charakterze
      - ustala się w wysokości 20% przychodów;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
        portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
        wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
        przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
        lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
        posiadania biletu lotniczego przez pasażera
      - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    Stosownie do art. 21 ust. 2 uCIT:

      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia
      podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W myśl art. 22 ust. 1 uCIT:
      Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend
      oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
      wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Na podstawie art. 22b uCIT:
      Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem
      istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego
      opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych
      od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym
      podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.
    Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu a uzyskuje przychody na tym
    terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania, pierwszeństwo mają postanowienia
    właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Przy czym należy
    podkreślić, że zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie
    podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca
    siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem
    (certyfikatem rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej oraz
    spełnieniem innych przesłanek, o których mowa we wskazanym niżej art. 26 ust. 1 uCIT.
    W art. 21 uCIT, wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez
    podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot
    zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym
    do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot
    polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób
    jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone
    należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 uCIT.
    W myśl art. 26 ust. 1 uCIT:
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21
      ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik
      jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania
      należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez
      płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wynagrodzenie, które będzie wypłacane
    Agentowi z tytułu świadczenia usług pośrednictwa w ramach Umowy będzie podlegać
    zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu w związku z treścią art. 21 ust. 1 oraz art. 22

    ust. 1 uCIT, a w konsekwencji czy Wnioskodawca będzie pełnił funkcję płatnika podatku w
    rozumieniu art. 26 ust. 1 uCIT i będzie zobowiązany do poboru tego podatku od
    dochodów uzyskiwanych przez Agenta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że wynagrodzenie wypłacane Agentowi z tytułu
    świadczenia usług pośrednictwa w ramach Umowy nie zostało literalnie wymienione w art.
    21 ust. 1 pkt 1-3 i 4 uCIT, jak również nie jest dywidendą ani innym przychodem z tytułu
    udziału w zysku, o których mowa w art. 22 ust. 1 uCIT.
    W odniesieniu do treści art. 21 ust. 1 pkt 2a uCIT zauważyć należy, że katalog usług w nim
    wskazanych jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie „oraz świadczeń o
    podobnym charakterze”. W ramach tego katalogu za świadczenia o podobnym
    charakterze należy jednakże uznać wyłącznie świadczenia równorzędne do wymienionych
    w uCIT. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu
    wskazanego powyżej, winno ono spełnić takie same przesłanki, albo winny wynikać z
    niego takie same prawa i obowiązki dla stron jak ze świadczeń wymienionych w
    cytowanym przepisie. Innymi słowy, lista ta obejmuje również świadczenia, które
    zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane. Niemniej
    jednak sama nazwa umowy o świadczenie usługi nie może być wyłącznym czynnikiem,
    który kwalifikuje daną usługę jako należącą do katalogu świadczeń podlegających
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść
    postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim,
    charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń.
    Na gruncie prawa podatkowego zasadą jest, że o rodzaju czynności decyduje nie nazwa
    nadana przez strony, lecz rzeczywisty charakter czynności. W rezultacie o
    zakwalifikowaniu do konkretnego rodzaju usług decyduje treść czynności.
    W przedmiotowej sprawie istotne będzie odkodowanie znaczenia pojęć: „pośrednictwa”,
    „usług doradczych”, „badania rynku”, „usług reklamowych”, „zarządzania i kontroli” oraz
    „przetwarzania danych”. Przepisy uCIT nie definiują ww. pojęć.
    Wobec braku w ustawie definicji tych pojęć należy posiłkowo odwołać się do wykładni
    językowej tych pojęć. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego, przez pojęcie
    „pośrednictwo” należy rozumieć: działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie
    się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron, kojarzenie
    kontrahentów w transakcjach handlowych i doprowadzenie do zawarcia umowy.
    Literatura przedmiotu wskazuje, że: „Podstawowym zadaniem (...) wyspecjalizowanych
    „pośredników” jest wywieranie wpływu na pozycję prawną angażujących ich
    zleceniodawców poprzez „wprowadzenie” ich w określony stosunek umowny (zobacz:
    Michał Romanowski, Charakter prawny umowy o pośrednictwo, Monitor Prawniczy Nr 2
    /1997)”.
    Z kolei „doradztwo” zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN oznacza udzielanie
    fachowych porad, natomiast termin „doradzać” znaczy udzielić porady, wskazać sposób
    postępowania w jakiejś sprawie. Użyty w ustawie o CIT termin „usługi doradztwa” należy
    rozumieć w związku z tym szeroko.
    Potwierdza to jednolite orzecznictwo sądów administracyjnych (zob. wyrok NSA z 10
    października 2013 r., sygn. akt I FSK 1567/12, wyrok NSA z 2 października 2014 r., sygn. akt
    I FSK 1441/13, wyrok NSA z 2 października 2014 r., sygn. akt I FSK 1530/13, wyrok WSA w
    Poznaniu z 28 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1202/14, wyrok WSA w Gdańsku z 28
    marca 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 175/12, wyrok WSA w Łodzi z 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt
    I SA/Łd 168/13). Według sądów administracyjnych, odwołując się do powszechnego języka
    polskiego można stwierdzić, że przez doradztwo rozumie się udzielanie fachowych
    zaleceń, porad. Stosownie do definicji podanej w ww. słowniku, poradnictwo to

    „zorganizowana forma udzielania porad w jakimś zakresie”. Doradca to ten co udziela
    fachowych zaleceń czy porad, wskazówek, to ktoś, kto posiadaną wiedzę wykorzystuje na
    wskazywanie najlepszych, najbardziej optymalnych rozwiązań, nakłaniając odbiorcę takiej
    usługi do zastosowania się do rady, porady, wskazówki, dyrektywy postępowania.
    Zdaniem sądów administracyjnych, świadczenie usługi doradztwa należy postrzegać jako
    wykorzystanie swojej wiedzy, znajomości rzeczy poprzez wskazywanie najlepszych,
    najskuteczniejszych rozwiązań do ich zastosowania do danego problemu.
    Również w doktrynie przedmiotu przyjmuje się szerokie ujęcie terminu usługi doradcze.
    Według przedstawicieli nauki doradztwo, w bardzo ogólnym znaczeniu, jest usługą
    świadczoną przez jedną osobę/instytucję na rzecz drugiej osoby/instytucji, która zleca
    wykonanie tej usługi. W literaturze przedmiotu bardzo różnorodnie formułowane są
    zadania stojące przed usługami doradczymi, np. doradztwo określane jest jako:
      - przejęcie zadań,
      - pośrednictwo w zakresie przekazywania wiedzy,
      - pośrednictwo w przekazywaniu specjalnych informacji,
      - pomoc w rozwiązywaniu problemów,
      - pomoc w podejmowaniu decyzji,
      - przekazywanie informacji zmniejszających ryzyko,
      - przygotowanie i przekazywanie informacji służących rozwiązaniu kompleksowych
      problemów,
      - przekazywanie specyficznej wiedzy, celem usprawnienia działań,
      - identyfikacja i rozwiązywanie problemów,
      - przekazywanie zaleceń dotyczących usprawniania działań oraz pomoc w ich
      wdrożeniu,
      - dawanie wskazówek dotyczących postępowania.
    Doradcy mogą więc pomóc zleceniodawcy w przygotowaniu decyzji, rozwiązaniu
    problemów, usprawnieniu działania itp.
    Z kolei przez usługi badania rynku należy rozumieć zespół czynności polegających na
    gromadzeniu informacji o zjawiskach i procesach na rynku, ich przyczynach, stanie
    aktualnym i tendencjach rozwojowych. Usługi te mają przyczynić się m.in. do zwiększenia
    sprzedaży. Celem badań rynku jest zdobycie informacji o kształtowaniu się mechanizmów
    rynkowych takich, jak popyt, podaż, ceny, potencjału, zachowania, zwyczaje, preferencje,
    lojalność oraz wrażliwość cenowa konsumentów, działania konkurencji, funkcjonowanie
    systemu dystrybucji, sprzedaży itp. Usługi badania rynku mają dostarczyć informacji
    nieodzownych w procesie podejmowania decyzji. Mimo, iż badania te nie wykluczają w
    sposób całkowity ryzyka, to jednak ich zastosowanie wyraźnie ogranicza ryzyko wpisane w
    działalność biznesową i przyczynia się do tego, że podejmowane decyzje będą w
    mniejszym zakresie obarczone błędami.
    Pojęcie „reklama” wg „Słownika języka polskiego” pod red. M. Szymczyka (Wyd. Naukowe
    PWN, Warszawa 2002 r.) oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach,
    wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez
    prasę, radio, telewizję i inne podobne środki, np. plakaty, napisy i ogłoszenia służące temu
    celowi.
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przy wykładni przepisów ustawy
    dotyczących reklamy przeważa wykładnia gramatyczna. W wyroku z 12 czerwca 1997 r.
    sygn. akt I SA/Ka 192-193/97 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że reklama to
    działanie mające kształtować popyt poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o

    towarach w celu zachęcenia ich do nabycia towarów od tego właśnie a nie innego
    podmiotu gospodarczego. Reklama musi zawierać elementy wartościujące towar lub
    zachęcające do jego kupna, a za reklamę należy uznać wszystko, co zawiera informacje,
    które nie są niezbędne do zawarcia umowy (I. Konieczna, J. Ruszyński, Problematyka
    kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w
    podatku dochodowym od osób prawnym orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, Poznań 1997, s. 29-30).
    Z kolei pod pojęciem usług reklamowych rozumie się wszelką działalność promocyjną, w
    wyniku której lub w trakcie której następuje przekazywanie treści mających za zadanie
    informować o istnieniu lub cechach oferowanych towarów lub usług w celu zwiększenia
    sprzedaży tych produktów.
    Usługi reklamowe mogą być wykonywane zarówno przez podmioty, które profesjonalnie
    zajmują się świadczeniem usług reklamowych, jak i podmioty, dla których wykonanie
    usługi reklamowej nie jest realizowane w ramach ich podstawowej działalności
    gospodarczej.
    Według Słownika języka polskiego PWN „zarządzać”, oznacza kierować, administrować
    czymś” (E. Sobol, Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 1996). W tym kontekście, za
    zarządzanie należy uznać władcze uprawnienie w stosunku do realizowanego projektu lub
    działalności gospodarczej. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, „kierować”
    oznacza „stać na czele czegoś, wskazywać sposób postępowania”.
    Z kolei kontrola, to:
      - porównanie stanu faktycznego ze stanem wymaganym i ustalanie ewentualnych
        odstępstw, sprawdzanie, czy coś jest zgodne z obowiązującymi przepisami,
      - nadzór nad czymś albo nad kimś, czuwanie nad prawidłowym przebiegiem czegoś,
        wpływ na rozwój wydarzeń.
    Istotą usług przetwarzania danych jest pozyskanie przez zlecającego określonych
    informacji mających zastosowanie w procesie zarządzania przedsiębiorstwem.
    Przetwarzanie danych stanowi przekształcanie treści i postaci danych wejściowych metodą
    wykonywania systematycznych operacji w celu uzyskania wyników w postaci z góry
    określonej. Przez przetwarzanie danych zwyczajowo rozumie się bieżącą działalność
    informatyczną związaną z poddawaniem danych procesom przekształcenia w celu np.
    zasilania bazy danych, tworzenia raportów, tabel, formularzy np. umów itp. (por.: Greg
    Wilson ,,Przetwarzanie danych dla programistów”, Wydawnictwo Helion 2006 r.).
    Przetwarzanie danych dotyczy zarówno operacji w systemach informatycznych, jak i
    papierowych kartotekach.
    Zauważyć należy, że o tym, czy dane świadczenie ma charakter usług doradczych, usług
    pośrednictwa, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli czy
    przetwarzania danych nie decyduje sposób, w jaki strony nazwały to świadczenie w
    umowie, lecz jego rzeczywisty charakter. Innymi słowy, nie nazwa, lecz treść świadczenia
    decyduje o tym jaki ma ono charakter, gdyż ocena prawnego charakteru danego
    świadczenia powinna nastąpić na podstawie obiektywnej analizy całokształtu okoliczności
    faktycznych przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji.
    Odnosząc się do przedmiotowej sprawy wskazują Państwo, że usługi pośrednictwa
    nabywane od Agenta nie będą obejmować prowadzenia działań marketingowych lub
    promocyjnych, czy usług doradczych, rozumianych jako udzielanie specjalistycznych
    zaleceń i porad.

    Z powyższego wynika, że w rozpatrywanej sprawie nie dochodzi do świadczenia usług
    reklamowych i doradczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a uCIT. Powyższe
    potwierdzają Państwo wskazując, że z zakresu obowiązków Agenta wyłączone są formalne
    działania reklamowe.
    Zatem, świadczenia realizowane przez Agenta nie mogą zostać uznane za świadczenia
    podobne do świadczeń doradczych, czy usług reklamowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt
    2a uCIT.
    W rezultacie usługi pośrednictwa, nabywane przez Spółkę od Agenta (w których nie
    zawierają się, realizowane na wyraźne zlecenie i rozliczane odrębnie, czynności o
    charakterze analityczno-badawczym) nie mieszczą się w katalogu świadczeń wskazanych
    w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 uCIT. Tym samym, Państwa Spółka nie będzie
    zobowiązana jako płatnik do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od
    wynagrodzenia wypłacanego Agentowi z tytułu świadczenia usług pośrednictwa w ramach
    Umowy. Zatem, przepis art. 26 ust. 1 uCIT nie będzie miał w sprawie zastosowania, a tym
    samym nie będzie podstaw do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od
    dochodów uzyskiwanych przez Agenta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    [1] https://sjp.pwn.pl/slowniki/po%C5%9Brednictwo, dostęp dnia 7 maja 2025 r.
    [2] https://sjp.pwn.pl/slowniki/doradztwo, dostęp dnia 7 maja 2025 r.
    [3] https://sjp.pwn.pl/slowniki/doradza%C4%87, dostęp dnia 7 maja 2025 r.
    [4] https://sjp.pwn.pl/slowniki/reklama, dostęp dnia 7 maja 2025 r.
    [5] https://sjp.pwn.pl/slowniki/promocja, dostęp dnia 7 maja 2025 r.
    [6] https://sjp.pwn.pl/slowniki/zarz%C4%85dza%C4%87, dostęp dnia 7 maja 2025 r.
    [7] https://sjp.pwn.pl/slowniki/zarz%C4%85d, dostęp dnia 7 maja 2025 r.
    [8] https://sjp.pwn.pl/slowniki/kontrola, dostęp dnia 7 maja 2025 r.