Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.54.2020.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-15
Teza: W zakresie możliwości opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej podatkiem liniowym.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; opodatkowanie; podatek-podatek liniowy; umowa-umowa o pracę; wynagrodzenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 stycznia 2020 r. (data wpływu 20 stycznia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej podatkiem liniowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej podatkiem liniowym.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Od dnia 1 stycznia 2020 r. Wnioskodawca podjął samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej (dalej: Działalność), która jest zarejestrowana w Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej. Działalność polega na świadczeniu usług (dalej: Usługi). Przewarzający rodzaj działalności obejmuje działalność agentów specjalizujących się w sprzedaży pozostałych określonych towarów (PKD 46.18.Z). Ponadto wykonywanie działalności obejmuje:

Do 31 grudnia 2019 r. Wnioskodawca był zatrudniony na podstawie umowy o pracę przez Spółkę kapitałową (dalej: Spółka). Zakres obowiązków i zadań wykonywanych na podstawie ww. umowy o pracę zasadniczo pokrywa się z zakresem Działalności.

Od dnia 1 stycznia 2020 r. głównym kontrahentem (partnerem gospodarczym) Wnioskodawcy jest Spółka (były pracodawca Wnioskodawcy). Podstawę współpracy między Wnioskodawcą a Spółką stanowi umowa cywilnoprawna (dalej: Umowa cywilnoprawna), zawarta przez Wnioskodawcę w ramach Działalności. Umowa cywilnoprawna określa w szczególności okres jej obowiązywania, rodzaj i zakres Usług świadczonych przez Wnioskodawcę oraz wysokość wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy.

Usługi nie są wykonywane pod kierownictwem Spółki. Spółka nie wyznacza miejsca i czasu świadczenia Usług, zaś Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z ich świadczeniem na rzecz Spółki oraz pełną odpowiedzialność za ewentualne szkody, które może wyrządzić przy prowadzeniu Działalności, w szczególności w związku ze świadczeniem Usług. Oznacza to, że na podstawie Umowy cywilnoprawnej od dnia 1 stycznia 2020 r. Wnioskodawca świadczy na rzecz Spółki (byłego pracodawcy) usługi odpowiadające czynnościom, które wykonywał w ramach stosunku pracy na rzecz Spółki do dnia 31 grudnia 2019 r. Od dnia 1 stycznia 2020 r., w którym Wnioskodawca podjął prowadzenie Działalności i wykonuje usługi głównie na rzecz Spółki, Wnioskodawcy i Spółki nie łączy już stosunek pracy.

Wynagrodzenie za świadczoną pracę na rzecz Spółki w grudniu 2019 r. (wynagrodzenie należne za grudzień 2019 r.) zostało wypłacone Wnioskodawcy w styczniu 202 r.

Przed dniem podjęcia Działalności, Wnioskodawca powiadomił właściwy organ podatkowy o wyborze sposobu opodatkowania dochodów uzyskanych w 2020 r. z prowadzonej Działalności, o którym mowa w art. 30c UPDOF.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo wybrać sposób opodatkowania dochodów z prowadzonej Działalności, o którym mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podatkiem liniowym według stawki 19 % oraz opodatkować uzyskane w 2020 r. dochody z tej działalności 19% podatkiem liniowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo wyboru sposobu opodatkowania dochodów z prowadzonej Działalności, o którym mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowania 19% podatkiem liniowym dochodów uzyskanych z Działalności w 2020 r.

Wnioskodawca wskazał, że jednym ze źródeł przychodów osób fizycznych stanowi pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Definicja pozarolniczej działalności gospodarczej znajduje się w art. 5a ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś okoliczności wyłączające uznanie danych czynności za pozarolniczą działalność gospodarczą określono w art. 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawcy – Działalność prowadzona przez niego od dnia 1 stycznia 2020 r., stanowi pozarolniczą działalność gospodarczą, gdyż ma ona charakter zarobkowy, prowadzona jest we własnym imieniu w sposób zorganizowany i ciągły oraz polega na świadczeniu Usług. Ponadto nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 5b ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj:

*   Usługi nie są wykonywane pod kierownictwem Spółki,
*   Spółka nie wyznacza miejsca i czasu świadczenia Usług,
*   Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane za ewentualne szkody, które może wyrządzić przy prowadzeniu Działalności, w szczególności w związku ze świadczeniem Usług, co wynika z treści Umowy i faktycznych warunków, w których świadczone są Usługi.

Na podstawie art. 9a ust. 1, 2 i 2c UPDOF – podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 30c UPDOF, jeśli zawiadomią właściwy organ podatkowy o tym wyborze w określonym trybie, w szczególności w trybie złożenia stosownego oświadczenia na podstawie przepisów o CEIDG.

Wnioskodawca spełnił wymagania dotyczące wyboru sposobu opodatkowania, o którym mowa powyżej.

Zgodnie z art. 30c ust. 1 UPDOF – dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki 19% (tzw. Podatek liniowy), w przypadku wyboru tej formy opodatkowania przez podatnika.

W opisanym stanie faktycznym nie znajduje zastosowania art. 9a ust. 3 UPDOF, gdyż w roku podatkowym, tj. 2020 r., Wnioskodawca nie uzyskuje z Działalności przychodów ze świadczenia Usług na rzecz Spółki (byłego pracodawcy), odpowiadających czynnościom, które Wnioskodawca wykonywałby w tym roku podatkowym, tj. 2020 r., w ramach stosunku pracy. W bieżącym roku podatkowym, tj. w 2020 r., Wnioskodawcy nie łączy bowiem ze Spółką stosunek pracy.

Okoliczność wykonywania przez Wnioskodawcę w poprzednim roku podatkowym, tj. 2019 r., w ramach stosunku pracy na rzecz Spółki (byłego obecnie pracodawcy), czynności odpowiadających Usługom świadczonym na podstawie Umowy cywilnoprawnej przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki w bieżącym roku podatkowym, tj. 2020 r., jak również fakt wypłaty w styczniu 2020 r. wynagrodzenia należnego za grudzień 2019 r. ze stosunku pracy, który do 31 grudnia 2019 r. łączył Wnioskodawcę ze Spółką – nie wyłączają prawa Wnioskodawcy do wyboru sposobu opodatkowania dochodów z prowadzonej Działalności, o którym mowa w art. 30c UPDOF, uzyskiwanych w 2020 r., ani nie stanowią okoliczności wyłączających opodatkowanie tych dochodów 19% podatkiem liniowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9a ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.

Stosownie do art. 9a ust. 2b powołanej ustawy dokonany wybór sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 2 zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania albo złoży w terminie i na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym pisemny wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej albo oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Oświadczenie oraz zawiadomienie, o których mowa w ust. 2-2b, podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG (art. 9a ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl art. 30c ust. 1 ww. ustawy podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 9a ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

Z treści powołanych powyżej uregulowań prawnych wynika, że możliwości wyboru sposobu opodatkowania 19% podatkiem liniowym pozbawiony jest podatnik, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej uzyska w danym roku podatkowym przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, a usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik wykonywał lub wykonuje na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy w roku podatkowym w ramach stosunku pracy.

Mając na uwadze powyższe przepisy, należy stwierdzić, że dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę w 2020 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą być opodatkowane 19% podatkiem liniowym, skoro Wnioskodawca przed dniem podjęcia tej działalności dokonał we właściwy sposób wyboru tej formy opodatkowania a w 2020 r. nie będzie wykonywał czynności na rzecz byłego pracodawcy w ramach stosunku pracy.

Wykonywanie przez Wnioskodawcę w roku podatkowym 2019, w ramach stosunku pracy na rzecz Spółki (byłego pracodawcy) czynności odpowiadających usługom świadczonym na rzecz Spółki w ramach działalności gospodarczej w bieżącym roku podatkowym, tj. 2020 r., jak również wypłata w styczniu 2020 r. wynagrodzenia należnego za grudzień 2019 r. ze stosunku pracy, który do 31 grudnia 2019 r. łączył Wnioskodawcę ze Spółką – nie wyłączają prawa Wnioskodawcy do wyboru sposobu opodatkowania dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskiwanych w 2020 r., nie są bowiem objęte dyspozycją przepisu art. 9a ust. 3 pkt 2 tej ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 i 567) dodany przez art. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568)).