Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-638/12/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-07-26
Teza: Do którego ze źródeł przychodu zaliczyć należy dochód z transakcji na rynku „walutomat”? Jak ustalić moment powstania przychodu i poniesienia kosztów w przeliczeniu na PLN? Jak dokonać rozliczenia podatku od przychodu z transakcji za pośrednictwem „walutomat”? Jakie dokumenty są wymagane do udokumentowania dochodów?
Słowa kluczowe: obrót; przychód-źródła przychodu; sprzedaż; towar-wymiana (towarów); waluta; zakup
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 kwietnia 2012 r. (data wpływu do Organu 26 kwietnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych transakcji wymiany walut poprzez serwis „w” - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 kwietnia 2012 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych transakcji wymiany walut poprzez serwis „w”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Serwis „w” na stronie internetowej oferuje - cytat: „w to serwis, w którym możesz wymieniać waluty z innymi ludźmi, pomijając kantory i banki”, „aby składać zlecenia wymiany, należy zagwarantować środki na ich realizację. W tym celu należy przesłać pieniądze do portfela w w. W przyjmuje przelewy ze wszystkich polskich banków i udostępnia konta w: (\`(...)\`). Przelew w ramach jednego banku jest bezpłatny i natychmiastowy”.

„Składając zlecenie wymiany, określamy: walutę i kwotę, którą chcemy sprzedać walutę, którą chcemy kupić, kurs wymiany. Następnie w. dopasuje nasze zlecenie ze zleceniami innych osób. Po znalezieniu przeciwstawnych ofert, dokonana zostanie transakcja po najkorzystniejszym kursie wymiany”.

„Aby wypłacić pieniądze z portfela na własne konto, składamy zlecenie wypłaty. W. wykonuje wypłaty do wszystkich polskich banków”. „Po dokonaniu wymiany walut operator wydaje użytkownikom dowody kupna lub sprzedaży waluty, określone w prawie dewizowym”. „Prowizja operatora naliczana jest w momencie dokonania wymiany walut i potrącana jest z kwoty wypłacanej użytkownikowi po dokonaniu wymiany lub po anulowaniu oferty przez użytkownika.”

Wnioskodawczyni jest studentką na częściowym utrzymaniu matki. Nie prowadzi działalności gospodarczej. W 2011 r. korzystając z usług „w” wymieniała walutę z innymi ludźmi. Z tytułu powyższych transakcji osiągała zysk lub stratę. Transakcje wnioskodawczyni wykonywała jako osoba fizyczna. Jako podatnik nie łączyła powyższych czynności z działalnością gospodarczą.

Wnioskodawczyni otrzymała z „w” w postaci pdf zbiór potwierdzeń z transakcji wymiany walut oraz faktury VAT z wyszczególnionymi za każdy miesiąc prowizjami pobranymi przez „w” za pośrednictwo w wymianie walut (PKWIU 67.13.10-00.30).

Z transakcji w „w” wnioskodawczyni rozliczyła się na zasadach ogólnych do 30 kwietnia 2012 r. składając PIT-38. W PIT-38 wnioskodawczyni wpisała uzyskane przychody, koszty, dochód, oraz 19% podatek od dochodu.

Wnioskodawczyni wskazała, iż zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.) i z zawartymi w niej artykułami niżej wymienionymi: art. 17 ust. 1 pkt 10, art. 11a ust. l, art. 11a ust. 2, art. 11 pkt 3 - obliczyła przychody i koszty, spisała średni kurs walut z NBP z dnia poprzedniego, roboczego i obliczyła różnicę kursową związaną z zapłatą zobowiązań podatkowych oraz różnicę kursową od środków zgromadzonych na rachunku uwzględniając naliczone prowizje.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Do którego ze źródeł przychodu zaliczyć należy dochód z transakcji na rynku „w”?
2.  Jakie dokumenty są wymagane do udokumentowania dochodów?
3.  Jak ustalić moment powstania przychodu i poniesienia kosztów w przeliczeniu na PLN?
4.  Jak dokonać rozliczenia podatku od przychodu z transakcji za pośrednictwem „w”?

Ad.1.

Zdaniem wnioskodawczyni, „w” działa w sposób podobny jak „F”. Zamiast platformy ma portfel, do którego należy wpłacić pieniądze, które oczekują na zlecenie wymiany. Nazwa broker używana w „F” - to w „w” osoba przyjmująca zlecenie polegające na otwieraniu i zamykaniu pozycji, dopasowująca zlecenia ze zleceniami innych osób. Zyskiem lub stratą jest różnica wartości pary walutowej. Od każdej transakcji pobierana jest prowizja w walucie jaka wypłacana jest użytkownikowi po dokonaniu wymiany. „W” jest pośrednikiem finansowym. Transakcje w „w” mają cechę pochodnych instrumentów finansowych.

Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.) jednym ze źródeł przychodów są m.in. kapitały pieniężne. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających. Zgodnie z art. 17 ust. 1b ww. ustawy przychód określony w art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy powstaje w momencie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych.

W myśl art. 5a pkt 13 ww. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych, oznacza to instrumenty, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538 z późn. zm.) instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami wartościowymi: inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest waluta lub inny instrument pochodny.

Stosownie do art. 2 pkt 1b ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (wchodzi w życie z dniem 24 października 2005 r. - Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538) instrumenty pochodne, to prawa majątkowe, których cena rynkowa zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz inne prawa majątkowe, których cena rynkowa bezpośrednio lub pośrednio zależy od kształtowania się ceny rynkowej walut obcych lub od zmiany wysokości stóp procentowych.

W ocenie wnioskodawczyni ekonomiczny sens najprostszych instrumentów pochodnych polega na tym, że są one rodzajem uprawnienia do zrealizowania w przyszłości pewnej operacji ekonomicznej po cenie określonej już dziś (taką operacją może być np. wymiana pewnej pary walut).

Serwis „w” na stronie internetowej oferuje - cytat: „w to serwis, w którym możesz wymieniać waluty z innymi ludźmi, pomijając kantory/banki”. „Składając zlecenie wymiany określamy: walutę i kwotę, która chcemy sprzedać walutę, którą chcemy kupić, kurs wymiany. Następnie w dopasuje nasze zlecenie ze zleceniami innych osób. Po znalezieniu przeciwstawnych ofert, dokonana zostanie transakcja po najkorzystniejszym kursie wymiany”.

W związku z powyższym przychód z tytułu transakcji na rynku „w” uznać należy za przychód ze źródła przychodów określonego w powołanym wyżej przepisie, tj. w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czyli źródła kapitały pieniężne.

Sposób opodatkowania dochodów został uregulowany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 30b ust. 1 ustawy, w myśl którego od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych i z realizacji praw z nich wynikających podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu. PIT-38 jest właściwy do wykazania tych dochodów.

Ad. 2.

Zdaniem wnioskodawczyni, do udokumentowania dochodu lub straty są potrzebne wszystkie dotyczące transakcji wymiany walut dokumenty tj. potwierdzenia transakcji wymiany walut, faktury VAT, PIT-8C (w. nie wystawia PIT-ów). Na podstawie otrzymanych dokumentów logiczne, uporządkowane, zestawienie historii transakcji, z którego wynikają przychody, koszty, dochód lub strata.

Ad. 3.

Zdaniem wnioskodawczyni, w myśl art. 30b ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochód z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających ustala się jako różnicę między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych w walucie obcej przeliczonych na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Bank z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów poniesionymi w walucie obcej przeliczonymi na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Bank z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Ad. 4.

Zdaniem wnioskodawczyni, zgodnie z art. 45 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu lub straty podatnicy obowiązani są składać w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. W myśl art. 30b ust. 1 od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych i z realizacji praw z nich wynikających podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z kolei art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym dochód z tytułu transakcji wymiany waluty np. poprzez serwis „w”. Każde bowiem przysporzenie majątkowe, które uzyskują osoby fizyczne podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wyjątki od opodatkowania ww. przysporzeń zostały wyraźnie wymienione w ustawie i jest to katalog zamknięty. Ustawodawca wśród wyłączeń i zwolnień przedmiotowych nie ujął jednak przychodu osiągniętego przez podatnika z tytułu transakcji wymiany waluty, które nie następują w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Jednakże w celu prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, jak również sposobu opodatkowania i wysokości podatku z tytułu transakcji wymiany waluty istotne znaczenie ma właściwe zakwalifikowanie uzyskiwanego z tego tytułu przychodu do jednego ze źródeł przychodów wymienionych w przepisie art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który zawiera katalog przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią tego przepisu źródłami przychodów są:

1.  stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta,
2.  działalność wykonywana osobiście,
3.  pozarolnicza działalność gospodarcza,
4.  działy specjalne produkcji rolnej,
5.  (uchylony),
6.  najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą,
7.  kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c),
8.  odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany,10.  inne źródła.

Wnioskodawczyni uważa, że przychód z tytułu wymiany walut poprzez serwis „w” należy zakwalifikować do źródła przychodów kapitały pieniężne jako przychód z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających. W związku z powyższym wnioskodawczyni uważa, że podatek od tego rodzaju dochodu w skali roku wyniesie 19%. Rozliczenia rocznego uzyskanych dochodów z tego tytułu należy dokonać zeznaniem o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym - PIT-38.

Zauważyć jednak należy, że w przedmiotowej sprawie uzyskany przez wnioskodawczynię, będącą osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej przychód z tytułu wymiany waluty nie może stanowić przychodu z żadnego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym również przychodu z kapitałów pieniężnych z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych i realizacji praw z nich wynikających.

Artykuł 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym za przychody uznaje kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c) ustawy. Z kolei na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 10 omawianej ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Przez pochodne instrumenty finansowe, zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 13 cyt. ustawy, rozumie się instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 z późn. zm.).

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, do pochodnych instrumentów finansowych należy zaliczyć niebędące papierami wartościowymi:

1.  tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
2.  instrumenty rynku pieniężnego,
3.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne,
4.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
5.  opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez dostawę, pod warunkiem, że są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu,
6.  niedopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani w alternatywnym systemie obrotu opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar, które mogą być wykonane przez dostawę, które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
7.  instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
8.  kontrakty na różnicę,
9.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych, uprawnień do emisji oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także wszelkiego rodzaju inne instrumenty pochodne odnoszące się do aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz innych wskaźników, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.

Na podstawie powyższego przepisu można skonstatować, że pochodny instrument finansowy to prawo majątkowe, którego cena rynkowa zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości np. akcji, obligacji, kwitów depozytowych, oraz inne prawa majątkowe, których cena rynkowa bezpośrednio lub pośrednio zależy od kształtowania się ceny rynkowej walut obcych lub od zmiany wysokości stóp procentowych. Waluta co oczywiste prawem majątkowym nie jest, może być co najwyżej traktowana jako instrument bazowy do rozliczania prawa majątkowego, które przysługuje danemu podatnikowi. Waluty nie stanowią zatem w żadnym wypadku pochodnego instrumentu finansowego. W art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy waluty nie zostały wymienione wśród licznego katalogu jako pochodne instrumenty finansowe. W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni wskazała, że dokonuje wymiany – zakupu i sprzedaży – waluty. Powyższych transakcji nie dokonuje jednak za pośrednictwem banku czy kantoru, ale przy pomocy serwisu, który umożliwia wymianę walut pomiędzy ludźmi za pomocą internetu – tzw. „w”.

Wnioskodawczyni nie będzie zatem nabywała i zbywała pochodnych instrumentów finansowych ani realizowała żadnych praw z nich wynikających. Wnioskodawczyni będzie dokonywała wyłącznie transakcji kupna i sprzedaży waluty jednak nie w kantorze czy banku a w „internetowym kantorze w”, który pozwala wymieniać waluty między zarejestrowanymi użytkownikami. Fakt, że wnioskodawczyni dokonuje transakcji za pośrednictwem serwisu internetowego nie zmienia charakteru tych transakcji. Wnioskodawczyni ustala walutę i kurs, po którym chce dokonać zakupu lub sprzedaży a serwis kojarzy jedynie jej ofertę z ofertą innej osoby, która w podobny sposób określiła swoje warunki. Wnioskodawczyni nie musi zatem poszukiwać sama osoby, która zechce kupić od niej walutę, bazę tych osób zawiera serwis i to on kojarzy ze sobą zbywców i nabywców pełniąc jedynie rolę pośrednika. Transakcje zawierane przez wnioskodawczynię tak naprawdę nie różnią się więc w swej istocie od transakcji zawieranych w kantorze lub banku, różnica polega na tym, że zamiast kantoru lub banku występuje inna osoba, która złożyła ofertę zbieżną z ofertą wnioskodawczyni. Transakcja o tych cechach mogłaby zostać przeprowadzona poza serwisem „w” i byłaby bezspornie uznawana za zwykłą sprzedaż i kupno walut od konkretnych podmiotów. Fakt przeniesienia tej transakcji na płaszczyznę internetu nie uczyni nagle z waluty pochodnego instrumentu finansowego.

Przenosząc zatem powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że uzyskiwane przez wnioskodawczynię z tytułu transakcji wymiany waluty przychody nie mogą stanowić przychodów z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających, opodatkowanych zryczałtowanym 19% podatkiem dochodowym.

W związku z wymianą waluty wnioskodawczyni osiąga przychód z tytułu różnicy na cenie jej zakupu i sprzedaży. W efekcie, przychód taki powinien być traktowany jako przychód z innych źródeł, analogicznie jak przychód z tytułu zakupu i sprzedaży waluty w banku bądź kantorze.

Zgodnie bowiem z treścią art. 20 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym w 2011 r. za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Do przychodów z innych źródeł należy zatem zaliczyć każdy przychód, jeśli nie jest zaliczany do źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy, a także nie jest wyłączony z przedmiotowego zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przychodami ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy, mogą więc być także przychody z tytułów innych niż określone w art. 20 ust. 1 ustawy, w tym także z tytułu wymiany waluty i to niezależnie od tego czy transakcje wymiany dokonywane są w banku, kantorze czy też za pomocą serwisu „w”.

Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz brzmienie cytowanych powyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że przychód osiągnięty przez wnioskodawczynię wynikający z transakcji wymiany walut należy zakwalifikować do kategorii tzw. przychodu z innych źródeł w rozumieniu cytowanego art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy. Przychód taki powstaje w momencie dopisania na rachunku wnioskodawczyni środków uzyskanych na każdej zawartej transakcji wymiany walut. W momencie takiego dopisania wnioskodawczyni zostaną te środki postawione do dyspozycji, gdyż tylko od nie zależy kiedy złoży dyspozycję wypłaty aby otrzymać je na rachunek bankowy.

Stosownie do treści art. 9 ust. 2 przedmiotowej ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Natomiast jak stanowi ust. 3 art. 9 ww. ustawy o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, można obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Zatem dochód z tego źródła, tj. dochód z innych źródeł obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowany jest w myśl art. 27 ust. 1 ww. ustawy, według którego podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29–30e oraz 44 ust. 4, pobiera się od podstawy jego obliczenia według skali podatkowej obowiązującej w danym roku podatkowym.

Dochód ten podlega wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, według ustalonego wzoru (PIT-36).

Jak zostało wskazane powyżej dochód osiągnięty przez wnioskodawczynię z transakcji wymiany walut należy zakwalifikować do dochodów z innych źródeł, który podlega rozliczeniu na zasadzie samoopodatkowania. Oznacza to, że po zakończeniu roku podatkowego podatnik bez pośrednictwa płatnika jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, składanym do końca kwietnia roku następnego po roku podatkowym (PIT-36), wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z tytułu wymiany walut i obliczyć należny podatek dochodowy.

Przeliczania uzyskanego w walutach obcych przychodu oraz poniesionych w walutach obcych kosztów uzyskania przychodu należy dokonywać na podstawie art. 11a ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Bank z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu. Natomiast koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Bank z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Tym samym w przypadku uzyskania przychodu w dniu wolnym od pracy (w tym święta) wnioskodawczyni winna dokonać przeliczenia uzyskanego przychodu na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Bank z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Reasumując stwierdzić należy, że uzyskany przez wnioskodawczynię, jako osobę nieprowadzącą działalności gospodarczej, przychód z tytułu wymiany walut, należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód z tego tytułu należy uwzględnić w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy (PIT-36), w którym dochód ten został osiągnięty. W przypadku osiągnięcia straty na przedmiotowych operacjach w danym roku podatkowym wnioskodawczyni ma możliwość o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Odnosząc się do kwestii sposobu dokumentowania dochodów lub strat z tytułu wymiany walut wskazać należy, że dla celów właściwego i zgodnego z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozliczenia osiągniętego dochodu (poniesionej straty) z tytułu wymiany walut istotna jest kwestia właściwego udokumentowania przychodów i kosztów, co wiąże się z dysponowaniem przez podatnika stosownymi informacjami w ww. zakresie. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazują jednak jakie dokumenty podatnik winien posiadać aby udowodnić, że poniósł dany wydatek bądź uzyskał określony przychód. Jednakże w celu prawidłowego wypełnienia obowiązku podatkowego wnioskodawczyni winna dysponować dokumentami, z których wynika wysokość uzyskanego przychodu oraz wartość poniesionych w związku z jego uzyskaniem wydatków. W zakresie dotyczącym dowodów, art. 180 Ordynacji podatkowej stanowi, że dowodem może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Jak wynika z informacji dostępnych na stronach internetowych systemu „w” – „W wystawi faktury VAT na swoje usługi”. Ponadto w stanie faktycznym wnioskodawczyni wskazała że po dokonaniu wymiany walut operator wydaje użytkownikom dowody kupna lub sprzedaży waluty zgodnie z prawem dewizowym.

Tak więc w myśl powyższego, dokumentem stwierdzającym poniesienie kosztów a także wskazującym osiągnięte przychody jest wystawiona przez „w” faktura VAT oraz potwierdzenia, z których będzie wynikało kto i kiedy poniósł określony wydatek oraz wysokość uzyskanego przychodu bądź dowody kupna lub sprzedaży waluty zgodnie z prawem dewizowym, które również będą określały kto, kiedy i w jakiej wysokości poniósł koszt bądź uzyskał przychód. Ponadto dodatkowymi dokumentami mogą być potwierdzenia transakcji wymiany, zestawienie historii transakcji.

Tym samym stanowisko wnioskodawczyni, zgodnie z którym uzyskany z tytułu wymiany walut dochód jest dochodem z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych i z realizacji praw z nich wynikających, od którego podatek w skali roku wyniesie 19%, a jego rozliczenia rocznego należy dokonać zeznaniem o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym PIT-38, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.