Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-332/15/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-29
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa do samochodu rajdowego będącego przedmiotem najmu
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 marca 2015 r. (data wpływu 3 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z 17 czerwca 2015 r. (data wpływu 23 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa do samochodu rajdowego będącego przedmiotem najmu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa do samochodu rajdowego będącego przedmiotem najmu.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 17 czerwca 2015 r. (data wpływu 23 czerwca 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 9 czerwca 2015 r. znak: IBPP2/4512-332/15/KO.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, której przedmiotem był między innymi wynajem samochodów, Wnioskodawca w ramach Umowy Wynajmu Samochodu Sportowego wypożyczał odpłatnie samochód sportowy podczas imprez zaliczających się do Rajdowych Samochodowych Mistrzostw Polski, celem odbycia tym samochodem wskazanego rajdu oraz ekspozycji reklam na karoserii tego samochodu podczas przedmiotowej imprezy. W ramach ww. usługi wypożyczenia samochodu Wnioskodawca dostarczał sprawny technicznie samochód na miejsce rajdu, przygotowany zgodnie z najnowszą dostępną specyfikacją techniczną, jak również;

1.  obsługiwał serwisowo w czasie trwania rajdu (zapewniał auto serwisowe wraz z kompletem podstawowych części zamiennych, trzech doświadczonych mechaników),
2.  zapewniał odpowiednią ilości benzyny do samochodu rajdowego,
3.  obsługiwał dodatkowe strefy tankowania,
4.  zapewniał transport samochodu po rajdzie z miejsca jego trwania do siedziby wnioskodawcy,
5.  zapewniał naklejki z nazwiskami kierowcy i pilota na samochód sportowy (zgodnych z przepisami obowiązującymi w rajdzie),
6.  zapewniał sprawne narzędzia i części dodatkowe w samochodzie takie jak Metromeż, podnośnik hydrauliczny i zakrętarka elektryczna,
7.  pokrywał koszt kar nałożonych przez organizatora za niezgodność samochodu z przepisami FIA,
8.  zwracał 100% ceny rajdu w przypadku negatywnego wyniku BK-1, oraz pokrywał koszty stałe (transport, wynagrodzenia mechaników, hotelu) w przypadku negatywnego wyniku BK-2.

Samochód był najmowany przez cały rok, przy czym był serwisowany i garażowany przez Wnioskodawcę. Samochód nie był i nie mógł być wykorzystywany do innych celów aniżeli jazdy rajdowe ze względu na specyfikę konstrukcji (klatka). Opłaty za wynajem samochodu na podstawie niniejszej umowy były obliczane w oparciu o długość tras odcinków specjalnych przejechanych przez samochód, przy zachowaniu zapisów gwarantujących Wnioskodawcy odpowiednie dodatkowe wynagrodzenie w przypadku gdyby Zleceniodawca nie przekroczył dystansu 1500 km odcinków specjalnych.

W ramach wynajmu Wnioskodawca dokonywał zakupu paliwa i części do samochodu z wyjątkiem opon, które najemca nabywał według uznania pod dany rajd, oraz dodatkowego ubezpieczenia wykupywanego osobiście przez najemcę pod specyfikację danego rajdu. Wszystkie dokonywane świadczenia, w tym zakup paliwa, wliczane były w ryczałt oparty o przejechane kilometry odcinków specjalnych.

Pismem z 17 czerwca 2015 r. Wnioskodawca uzupełnił zaistniały stan faktyczny następująco:

ad. 1 Umowa została zawarta na czas określony od 01.03.2013 r. do dnia 31.12.2013 r.

ad. 2 Faktury za paliwo każdorazowo wystawiane były na Wnioskodawcę.

ad. 3 Paliwo wykorzystywane było w całości do samochodu będącego przedmiotem najmu. Jest to specjalistyczne paliwo do samochodów rajdowych.

ad. 4 Paliwo stanowiło element wkalkulowany w wynagrodzenie. Zleceniobiorca wypożyczał pojazd i płacił ryczałt za przejechane kilometry odcinków specjalnych, nie mniej niż 4 000 zł.

ad. 5 W umowie Wnioskodawca zobowiązywał się do zapewnienia wystarczającej ilości paliwa na okres korzystania z samochodu rajdowego. W konsekwencji zapas paliwa był wyższy niż wykorzystywany w rajdzie, a zapas z danego rajdy wykorzystywany był na kolejnych wyścigach.

ad. 6 Samochód przeznaczony był wyłącznie do wynajmu, do użytkowania na rajdach wskazanych w umowie oraz rajdach i testach dodatkowych przez okres obowiązywania umowy.

ad. 7 Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT od dnia 01.01.2003 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego wykazanego na fakturach VAT od zakupionego paliwa do samochodu rajdowego stanowiącego przedmiot najmu, wykorzystywany do realizacji umowy wynajmu samochodu sportowego oraz reklamy na samochodzie sportowym podczas imprez masowych?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W związku z tym, że wniosek dotyczy stanu faktycznego zaistniałego w 2013 r., Wnioskodawca opierał będzie się w ocenie swojego stanowiska na podstawie stanu, prawnego obowiązującego w tym okresie. Stosownie do dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. a ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. W myśl art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.) (dalej: ustawa nowelizująca), w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku, należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej, jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei ust. 2 pkt 7 lit. b tego artykułu stanowi, że przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Stosownie do art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz.U. z 2012 r. poz. 1456), w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 247, poz. 1652 oraz z 2011 r. Nr 102, poz. 585), użyte w art. 3 ust. 1, w art. 4, w art. 5 oraz w art. 7 wyrazy „31 grudnia 2012 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2013 r.”. Do samochodów (pojazdów) wykorzystywanych w sposób określony w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej, w tym m.in. przeznaczonych wyłącznie na cele wynajmu przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy, nie ma zastosowania zakaz odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, o którym mowa w art. 4 ustawy nowelizującej, bowiem dotyczy on tylko tych paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, które wykorzystywane są do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, wskazanych w art. 3 ust. 1 tej ustawy. Ponadto ustawodawca wskazuje, obok przeznaczenia samochodów na cele określone w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, również na konieczność ich wykorzystywania, tj. fizycznego używania, przez podmiot trzeci. Samochody przez okres co najmniej sześciu miesięcy muszą być przeznaczone wyłącznie na ten cel. Istotne jest, aby przeznaczenie samochodów do działalności polegającej na ich wynajmie trwało nie krócej niż 6 miesięcy, a nie aby jedna czynność wynajmu trwała minimum pół roku. Należy także zauważyć, że wskazana w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej działalność, powinna być przez podatnika rzeczywiście prowadzona albo też co najmniej z okoliczności towarzyszących nabyciu samochodów powinno wynikać, że podatnik ma zamiar podjąć tego rodzaju działalność. Użyte w tym przepisie sformułowanie „przedmiotem działalności podatnika” w zestawieniu z dalszą częścią zdania w brzmieniu „jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy (\`(...)\`)” nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym (formalnym), lecz w kontekście zadysponowania konkretnym samochodem w ściśle określony sposób. Mówiąc o przedmiocie działalności podatnika, przepis ten wiąże go jednocześnie z oddaniem w odpłatne używanie konkretnych samochodów poprzez użycie wyrazu „tych”, przy czym ich oddanie w odpłatne używanie na podstawie określonej umowy jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie. Nie wystarczy w tym przypadku sama deklaracja podatnika, że prowadzi tego rodzaju działalność, jeśli nie towarzyszą temu okoliczności przemawiające za tym, że oddanie w odpłatne używanie samochodów na podstawie określonej umowy, stanowi rzeczywisty przedmiot działalności podatnika.

Z powyższego, w opinii Wnioskodawcy wynika, że usługa Wynajmu samochodu sportowego osobie trzeciej, wraz z paliwem do jego napędzania, w zakresie umożliwiającym przejazd rajdu lub testów, dokonania kontroli sprawności technicznej, dojazd na miejsce rajdu lub testów, oraz powrót z tych lokalizacji, oraz przechowanie pojazdu spełniała przesłanki wskazane w ww. przepisach ustawy. Tym samym zakup paliwa nabywanego do napędzania wynajmowanego pojazdu warunkował, wraz z pozostałymi usługami towarzyszącymi, możliwość podpisania ww. umowy przez strony stosunku zobowiązaniowego. Tym samym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przysługiwało mu prawo do obniżenia podatku należnego, o podatek naliczony od zakupionego paliwa w ramach usługi najmu przedmiotowego samochodu rajdowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Wstępnie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zauważa, że we wniosku Wnioskodawca wskazał, że wniosek dotyczy stanu faktycznego zaistniałego 2013 r. Zatem, podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie odnosi się do kwestii objętych wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej z 24 marca 2015 r. w stanie prawnym obowiązującym w 2013 r.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Wskazać należy, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów regulują przepisy art. 3 ww. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), zwanej dalej ustawą nowelizującą.

I tak, w myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Stosownie do art. 3 ust. 3 ww. ustawy nowelizującej, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Z wyżej powołanego przepisu art. 3 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony, wykorzystywanych w celach prowadzonej działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości.

Jednak, w myśl art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 tego artykułu nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Sformułowanie zawarte w powyższym zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, dotyczące przedmiotu działalności podatnika nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w sensie zadysponowania konkretnym samochodem w pewien określony sposób.

W kontekście ww. przepisu przedmiot działalności gospodarczej w tym wypadku jest związany jednocześnie z wynajmem/dzierżawą konkretnych samochodów ze względu na użycie w nim wyrazu „tych”, przy czym najem/dzierżawa samochodów jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie.

W związku z tym zaistnienie przesłanki w postaci prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu/dzierżawy samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze nie jest wystarczające do nabycia prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. samochodów i pojazdów. Bowiem do nabycia tego uprawnienia niezbędne jest zaistnienie drugiej przesłanki w postaci przeznaczenia danego samochodu do wynajmu/dzierżawy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT od dnia 01.01.2003 r. W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, której przedmiotem był m.in. wynajem samochodów, Wnioskodawca w ramach Umowy Wynajmu Samochodu Sportowego wypożyczał odpłatnie samochód sportowy podczas imprez zaliczających się do Rajdowych Samochodowych Mistrzostw Polski, celem odbycia tym samochodem wskazanego rajdu oraz ekspozycji reklam na karoserii tego samochodu podczas przedmiotowej imprezy. Umowa została zawarta na czas określony od 01.03.2013 r. do dnia 31.12.2013 r. W ramach ww. usługi wypożyczenia samochodu Wnioskodawca dostarczał sprawny technicznie samochód na miejsce rajdu, przygotowany zgodnie z najnowszą dostępną specyfikacją techniczną, jak również;

*   obsługiwał serwisowo w czasie trwania rajdu (zapewniał auto serwisowe wraz z kompletem podstawowych części zamiennych, trzech doświadczonych mechaników),
*   zapewniał odpowiednią ilości benzyny do samochodu rajdowego,
*   obsługiwał dodatkowe strefy tankowania,
*   zapewniał transport samochodu po rajdzie z miejsca jego trwania do siedziby wnioskodawcy,
*   zapewniał naklejki z nazwiskami kierowcy i pilota na samochód sportowy (zgodnych z przepisami obowiązującymi w rajdzie),
*   zapewniał sprawne narzędzia i części dodatkowe w samochodzie takie jak Metromeż, podnośnik hydrauliczny i zakrętarka elektryczna,
*   pokrywał koszt kar nałożonych przez organizatora za niezgodność samochodu z przepisami FIA,
*   zwracał 100% ceny rajdu w przypadku negatywnego wyniku BK-1, oraz pokrywał koszty stałe (transport, wynagrodzenia mechaników, hotelu) w przypadku negatywnego wyniku BK-2.

Samochód nie był i nie mógł być wykorzystywany do innych celów aniżeli jazdy rajdowe ze względu na specyfikę konstrukcji (klatka). W ramach wynajmu Wnioskodawca dokonywał zakupu paliwa i części do samochodu z wyjątkiem opon, które najemca nabywał według uznania pod dany rajd, oraz dodatkowego ubezpieczenia wykupywanego osobiście przez najemcę pod specyfikację danego rajdu. Wszystkie dokonywane świadczenia, w tym zakup paliwa, wliczane były w ryczałt oparty o przejechane kilometry odcinków specjalnych. Faktury za paliwo każdorazowo wystawiane były na Wnioskodawcę. Paliwo wykorzystywane było w całości do samochodu będącego przedmiotem najmu. Jest to specjalistyczne paliwo do samochodów rajdowych. Paliwo stanowiło element wkalkulowany w wynagrodzenie. Zleceniobiorca wypożyczał pojazd i płacił ryczałt za przejechane kilometry odcinków specjalnych, nie mniej niż 4 000 zł. W umowie Wnioskodawca zobowiązywał się do zapewnienia wystarczającej ilości paliwa na okres korzystania z samochodu rajdowego. W konsekwencji zapas paliwa był wyższy niż wykorzystywany w rajdzie, a zapas z danego rajdy wykorzystywany był na kolejnych wyścigach. Samochód przeznaczony był wyłącznie do wynajmu, do użytkowania na rajdach wskazanych w umowie oraz rajdach i testach dodatkowych przez okres obowiązywania umowy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa do samochodu rajdowego będącego przedmiotem najmu.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis zdarzenia stwierdzić należy, że w sytuacji gdy, jak wskazano we wniosku, przedmiotowy samochód był wynajmowany przez cały rok przez Wnioskodawcę, w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w zakresie wynajmu samochodów, w oparciu o umowę Wynajmu Samochodu Sportowego i samochód ten nie był i nie mógł być wykorzystywany do innych celów, a nabywane do niego paliwo stanowiło element wkalkulowany w wynagrodzenie, wówczas Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa do samochodu rajdowego podczas trwania umowy najmu tego samochodu, na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej. Podkreślić bowiem należy, że warunkiem prawa do odliczenia podatku w pełnej kwocie, jak wyraźnie wynika z tego przepisu, jest to, aby samochód osobowy (pojazd samochodowy) był przeznaczony przez podatnika, w ramach jego działalności gospodarczej w zakresie wynajmu do odpłatnego używania na podstawie umów wynajmu, przy czym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy wyłącznie w tym celu.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie objętym zapytaniem Wnioskodawcy. Stąd też nie są przedmiotem interpretacji inne kwestie wskazane w opisie stanu faktycznego, w tym m.in. prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu części do samochodu o którym mowa we wniosku.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów zaistniałego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-000 Bielsko-Biała.

Z wyżej powołanego przepisu art. 3 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony, wykorzystywanych w celach prowadzonej działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości.

Jednak, w myśl art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 tego artykułu nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Sformułowanie zawarte w powyższym zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, dotyczące przedmiotu działalności podatnika nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym, lecz w sensie zadysponowania konkretnym samochodem w pewien określony sposób.

W kontekście ww. przepisu przedmiot działalności gospodarczej w tym wypadku jest związany jednocześnie z wynajmem/dzierżawą konkretnych samochodów ze względu na użycie w nim wyrazu „tych”, przy czym najem/dzierżawa samochodów jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie.

W związku z tym zaistnienie przesłanki w postaci prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu/dzierżawy samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze nie jest wystarczające do nabycia prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. samochodów i pojazdów. Bowiem do nabycia tego uprawnienia niezbędne jest zaistnienie drugiej przesłanki w postaci przeznaczenia danego samochodu do wynajmu/dzierżawy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT od dnia 01.01.2003 r. W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, której przedmiotem był m.in. wynajem samochodów, Wnioskodawca w ramach Umowy Wynajmu Samochodu Sportowego wypożyczał odpłatnie samochód sportowy podczas imprez zaliczających się do Rajdowych Samochodowych Mistrzostw Polski, celem odbycia tym samochodem wskazanego rajdu oraz ekspozycji reklam na karoserii tego samochodu podczas przedmiotowej imprezy. Umowa została zawarta na czas określony od 01.03.2013 r. do dnia 31.12.2013 r. W ramach ww. usługi wypożyczenia samochodu Wnioskodawca dostarczał sprawny technicznie samochód na miejsce rajdu, przygotowany zgodnie z najnowszą dostępną specyfikacją techniczną, jak również;

*   obsługiwał serwisowo w czasie trwania rajdu (zapewniał auto serwisowe wraz z kompletem podstawowych części zamiennych, trzech doświadczonych mechaników),
*   zapewniał odpowiednią ilości benzyny do samochodu rajdowego,
*   obsługiwał dodatkowe strefy tankowania,
*   zapewniał transport samochodu po rajdzie z miejsca jego trwania do siedziby wnioskodawcy,
*   zapewniał naklejki z nazwiskami kierowcy i pilota na samochód sportowy (zgodnych z przepisami obowiązującymi w rajdzie),
*   zapewniał sprawne narzędzia i części dodatkowe w samochodzie takie jak Metromeż, podnośnik hydrauliczny i zakrętarka elektryczna,
*   pokrywał koszt kar nałożonych przez organizatora za niezgodność samochodu z przepisami FIA,
*   zwracał 100% ceny rajdu w przypadku negatywnego wyniku BK-1, oraz pokrywał koszty stałe (transport, wynagrodzenia mechaników, hotelu) w przypadku negatywnego wyniku BK-2.

Samochód nie był i nie mógł być wykorzystywany do innych celów aniżeli jazdy rajdowe ze względu na specyfikę konstrukcji (klatka). W ramach wynajmu Wnioskodawca dokonywał zakupu paliwa i części do samochodu z wyjątkiem opon, które najemca nabywał według uznania pod dany rajd, oraz dodatkowego ubezpieczenia wykupywanego osobiście przez najemcę pod specyfikację danego rajdu. Wszystkie dokonywane świadczenia, w tym zakup paliwa, wliczane były w ryczałt oparty o przejechane kilometry odcinków specjalnych. Faktury za paliwo każdorazowo wystawiane były na Wnioskodawcę. Paliwo wykorzystywane było w całości do samochodu będącego przedmiotem najmu. Jest to specjalistyczne paliwo do samochodów rajdowych. Paliwo stanowiło element wkalkulowany w wynagrodzenie. Zleceniobiorca wypożyczał pojazd i płacił ryczałt za przejechane kilometry odcinków specjalnych, nie mniej niż 4 000 zł. W umowie Wnioskodawca zobowiązywał się do zapewnienia wystarczającej ilości paliwa na okres korzystania z samochodu rajdowego. W konsekwencji zapas paliwa był wyższy niż wykorzystywany w rajdzie, a zapas z danego rajdy wykorzystywany był na kolejnych wyścigach. Samochód przeznaczony był wyłącznie do wynajmu, do użytkowania na rajdach wskazanych w umowie oraz rajdach i testach dodatkowych przez okres obowiązywania umowy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa do samochodu rajdowego będącego przedmiotem najmu.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz opis zdarzenia stwierdzić należy, że w sytuacji gdy, jak wskazano we wniosku, przedmiotowy samochód był wynajmowany przez cały rok przez Wnioskodawcę, w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w zakresie wynajmu samochodów, w oparciu o umowę Wynajmu Samochodu Sportowego i samochód ten nie był i nie mógł być wykorzystywany do innych celów, a nabywane do niego paliwo stanowiło element wkalkulowany w wynagrodzenie, wówczas Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa do samochodu rajdowego podczas trwania umowy najmu tego samochodu, na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej. Podkreślić bowiem należy, że warunkiem prawa do odliczenia podatku w pełnej kwocie, jak wyraźnie wynika z tego przepisu, jest to, aby samochód osobowy (pojazd samochodowy) był przeznaczony przez podatnika, w ramach jego działalności gospodarczej w zakresie wynajmu do odpłatnego używania na podstawie umów wynajmu, przy czym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy wyłącznie w tym celu.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie objętym zapytaniem Wnioskodawcy. Stąd też nie są przedmiotem interpretacji inne kwestie wskazane w opisie stanu faktycznego, w tym m.in. prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu części do samochodu o którym mowa we wniosku.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów zaistniałego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-000 Bielsko-Biała.