Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/415-1482/11/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-03-26
Teza: Jak należy ustalić wartości początkowe oraz jaką należy przyjąć datę nabycia dla środków trwałych wydzielonych z lokalu mieszkalnego nabytego w drodze darowizny w 2004 r.?
Słowa kluczowe: amortyzacja; darowizna; lokal-lokal mieszkalny; najem; podział; wartość-wartość początkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2011 r. (data wpływu do tut. Biura – 28 grudnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej wskazanych we wniosku środków trwałych (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2011 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej wskazanych we wniosku środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 29 kwietnia 2004 r., wnioskodawca nabył w budynku w drodze darowizny lokal mieszkalny numer \`(...)\`, składający się z czterech pokoi, kuchni, przedpokoju, dwóch łazienek z WC, o powierzchni użytkowej 122,7 m2 oraz przynależnych dwóch wewnętrznych miejsc parkingowych numer \`(...)\` i \`(...)\`, o łącznej powierzchni użytkowej 27,7 m2. Dla przedmiotowej nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą. Z własnością lokalu nabytego w drodze darowizny związany jest udział w 151/2994 częściach w prawie użytkowania wieczystego działki oraz w prawie własności w częściach i urządzeniach wspólnych budynku, objętych księgą wieczystą. Akt notarialny zawierający umowę darowizny obejmował również nabycie przedmiotowej nieruchomości przez darczyńców i określono w nim łączną wartość nieruchomości zgodnie z wartością rynkową na kwotę 476.296,49 złotych. Określono również, że w podanej łącznej kwocie: kwota 382.050,99 złotych odpowiada wartości lokalu mieszkalnego, kwota 69.429,50 złotych odpowiada wartości miejsc parkingowych, a kwota 24.816,00 złotych odpowiada wartości prawa użytkowania wieczystego ułamkowej części gruntu.

Po nabyciu, wnioskodawca przedmiotowy lokal wykończył i wyposażył oraz w nim zamieszkiwał i był zameldowany od mniej więcej połowy 2004 r. do dnia 16 listopada 2011 r.

Aktualna powierzchnia lokalu wykracza poza bieżące potrzeby wnioskodawcy i jego rodziny. W związku z powyższym, wnioskodawca zamierza podzielić przedmiotowy lokal mieszkalny nr \`(...)\` na dwa lokale mieszkalne o powierzchniach około 45,0 m2 i 77,7 m2 oraz wydzielić przynależne garaże. Następnie wnioskodawca planuje mniejszy z lokali wynajmować lub ewentualnie sprzedać, zaś większy planuje wykorzystywać na własne cele, choć nie wyklucza jego wynajmu lub sprzedaży w późniejszym czasie. By zrealizować swoje plany, wnioskodawca zamierza wystąpić o stosowną zgodę do Wspólnoty Mieszkaniowej, a następnie uzyskać pozwolenie na budowę zezwalające na podział przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Kolejno planuje przeprowadzić konieczne prace budowlane, a po ich zakończeniu uzyskać zaświadczenia o samodzielności dla wydzielonych lokali. Z uwagi na fakt, iż na etapie projektowania oraz budowy budynku przedmiotowy lokal składał się z dwóch odrębnych lokali i posiadał osobne podejścia wszelkich mediów (w tym piony oraz liczniki) oraz posiada dwa niezależne wejścia, przewidywany zakres prac związanych z podziałem sprowadza się jedynie do wymurowania ścian dzielących istniejący lokal na dwa lokale mieszkalne.

Po uzyskaniu zaświadczeń o samodzielności, wnioskodawca planuje wydzielić do nowych ksiąg wieczystych: lokal mieszkalny numer \`(...)\` o powierzchni około 45,0 m2, lokal mieszkalny numer \`(...)\` o powierzchni około 77,7 m2, garaż numer \`(...)\` o powierzchni około 14,6 m2 oraz garaż numer \`(...)\` o powierzchni około 13,1 m2.

Z uwagi na znikomy zakres koniecznych prac budowlanych, przewidywane przez wnioskodawcę wydatki związane z podziałem posiadanego lokalu będą niewielkie i sprowadzą się do kosztów: sporządzenia projektu budowlanego podziału, wykonania prac budowlanych (wymurowanie ścian dzielących lokale) oraz opłat urzędowych, notarialnych i sądowych związanych z wydzieleniem lokali do nowych ksiąg wieczystych.

Wnioskodawca zamierza wynajmować co najmniej jeden z wydzielonych lokali mieszkalnych i ewentualnie jeden z garaży. Przychody z najmu byłyby opodatkowane na zasadach ogólnych. W takim przypadku wnioskodawca zamierza wynajmowane lokale ująć w ewidencji środków trwałych i amortyzować je metodą liniową zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 22 ust. 1. Wartość początkowa środków trwałych zostanie określona zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w oparciu o wartości określone w umowie darowizny (382.050,99 złotych dla lokali mieszkalnych oraz 69.429,50 złotych dla garaży), z uwzględnieniem stosunku powierzchni przedmiotowych środków trwałych do powierzchni określonych w darowiźnie.

Ponadto, wnioskodawca nie wyklucza możliwości sprzedaży przynajmniej części lokali wydzielonych z otrzymanej w drodze darowizny nieruchomości. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie traktuje jednak takiej sprzedaży jako ewentualnego źródła przychodu, gdyż od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tj. 2004 r., upłynął już czas dłuższy niż 5 lat.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie.

Jak należy ustalić wartości początkowe oraz jaką należy przyjąć datę nabycia dla środków trwałych wydzielonych z lokalu mieszkalnego nabytego w drodze darowizny w 2004 r.?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem wnioskodawcy, wartość środków trwałych mających być wydzielonymi z lokalu mieszkalnego numer \`(...)\`, tj. lokalu mieszkalnego numer \`(...)\` o powierzchni ok. 45 m2, lokalu mieszkalnego numer \`(...)\` o powierzchni ok. 77,7 m2, garażu numer \`(...)\` o powierzchni ok. 14,6 m2 oraz garażu numer \`(...)\` o powierzchni ok. 13,1 m2 powinna zostać ustalona zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem ich powierzchni po wydzieleniu. Nieruchomość, z której mają zostać wydzielone przedmiotowe środki trwałe bez wątpienia została nabyta w drodze darowizny w dniu 29 kwietnia 2004 r. i możliwe jest określenie jej łącznej wartości, która została wskazana w umowie darowizny. Podział tej nieruchomości, który planuje wnioskodawca, nie stanowi nabycia, a jedynie odmienne ukształtowanie składników majątku, których łączna wartość będzie tożsama z łączną wartością określoną w umowie darowizny. Zatem, wartość wydzielonych lokali mieszkalnych powinna zostać ustalona od kwoty 382.050,99 złotych z uwzględnieniem ich faktycznej powierzchni po podziale. Natomiast wartość wydzielonych garaży powinna zostać ustalona od kwoty 69.429,50 złotych również z uwzględnieniem ich faktycznej powierzchni po wydzieleniu.

Sposób określenia wartości początkowej dla lokali powstałych z podziału nieruchomości pierwotnej określony powyżej jest analogiczny do sposobu określenia wartości początkowej wyodrębnionych lokali powstałych w wyniku zniesienia współwłasności, który został wskazany w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 27 czerwca 2011 r., Znak: IBPBI/1/415-401/11/ZK „(\`(...)\`) do zniesienia współwłasności przedmiotowego budynku Wnioskodawca był współwłaścicielem jednego składnika majątku (budynku mieszkalnego) stanowiącego środek trwały w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast z chwilą zniesienia współwłasności budynku i wydzielenia kilkunastu lokali mieszkalnych i użytkowych stanowiących przedmiot odrębnej własności, Wnioskodawca stał się właścicielem innych niż budynek środków trwałych, tj., lokali mieszkalnych i użytkowych stanowiących odrębne nieruchomości. (\`(...)\`). W przedmiotowej sprawie z uwagi na sposób ich nabycia, zastosowanie znajdzie generalna zasada ustalania wartości początkowej, określona w art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nabył bowiem przedmiotowe składniki majątku w drodze umowy darowizny co oznacza, iż ich wartość jest wartością znaną, wynikającą ze stosownego aktu notarialnego. Przy czym, z uwagi na fakt, iż w drodze umowy darowizny Wnioskodawca nabył udziały w nieruchomości gruntowej oraz nieruchomości budynkowej, w której w terminie późniejszym zostały wydzielone będące przedmiotem wniosku lokale mieszkalne i użytkowe (co oznacza, iż określona jest łączna wartość tych składników majątku), wartość początkową poszczególnych środków trwałych Wnioskodawca winien określić w zakresie. W razie trudności, może w tym zakresie skorzystać z pomocy biegłego rzeczoznawcy, który określi udział procentowy poszczególnych składników majątku w ich wartości wynikającej z wymienionego powyżej dokumentu. Jednakże przy określaniu tych wartości należy pamiętać, aby ich suma odpowiadała sumie (łącznej cenie) zawartej w akcie notarialnym (w części przypadającej na poszczególne składniki majątkowe).”

Przedstawiony tryb określenia wartości początkowej lokali w przypadku podziału nieruchomości znajduje również odzwierciedlenie w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w dniu 23 kwietnia 2010 r. Znak: ITPB1/415-64/10/MR „(…) zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy (nieruchomości) tylko wtedy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Wówczas datą nabycia nieruchomości jest data nabycia udziału w nieruchomości, a nie data zniesienia współwłasności. (\`(...)\`) Stąd też, gdy w wyniku zniesienia współwłasności nie dojdzie do nabycia nieruchomości, tj. wartość nieruchomości nabytych w wyniku zniesienia współwłasności przez Wnioskodawcę nie przekroczy wartości udziału przysługującego jemu przed zniesieniem współwłasności, wówczas wartość początkową lokali należy, opierając się na regulacjach zawartych w art. 22g ust. 1 ustawy, ustalić w oparciu o wartość nabytego uprzednio udziału z uwzględnieniem sposobu nabycia i odnieść ją odpowiednio do wydzielonych lokali.”

W przedmiotowym przypadku, bez wątpienia wartość nieruchomości przed podziałem, jak i po nim będzie równa, a udział wnioskodawcy nie ulegnie zmianie. Zatem przyjmując, że „wartość początkową lokali należy, (\`(...)\`) ustalić w oparciu o wartość nabytego uprzednio udziału z uwzględnieniem sposobu nabycia i odnieść ją odpowiednio do wydzielonych lokali”, wskazany powyżej sposób ustalenia wartości początkowej lokali w oparciu o wartość nabycia z umowy darowizny i odniesienie jej do powierzchni lokali jest prawidłowy.

Na pewną ciągłość zarówno wartości nabycia jak i daty nabycia w stosunku do pierwotnego nabycia prawa do nieruchomości wskazują również interpretacje indywidualne Ministra Finansów dotyczące ustalania wartości środków trwałych powstałych z przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w prawo własności. Jak np. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w dniu 31 lipca 2009 r. Znak: ITPB1/415-369/09/PSZ „Biorąc pod uwagę opisany stan faktyczny i przytoczone przepisy ustawy wskazać należy, iż z chwilą podpisania aktu notarialnego o ustanowieniu odrębnej własności lokalu zmieni się tytuł prawny do tego lokalu. Od tego momentu, jako lokal będący odrębną własnością będzie on mógł być środkiem trwałym. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu może zaś stanowić wartość niematerialną i prawną. (\`(...)\`) W przedmiotowej sprawie nie można mówić o nieodpłatnym nabyciu, w momencie przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w odrębną własność. Będący podstawą przekształcenia lokalu przepis art. 1714 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, dotyczy tylko tych osób, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, po spełnieniu przez nie określonych warunków. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem, iż przeniesienie własności w trybie tego przepisu stanowi nieodpłatne nabycie prawa do lokalu.

Z uwagi na fakt, że nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nastąpiło w drodze darowizny, wartość początkową tego prawa należałoby ustalić na podstawie art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w wysokości jego wartości rynkowej z dnia dokonania darowizny (o ile umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu nie określałaby tej wartości w niższej wysokości). Przy wyliczaniu wartości początkowej środka trwałego, jakim jest lokal będący odrębną własnością, po przekształceniu tegoż prawa spółdzielczego, należy uwzględnić wartość początkową jaka byłaby ustalona dla wartości niematerialnej i prawnej. Należy bowiem mieć na uwadze, że w wyniku przekształcenia zmieni się wyłącznie posiadany przez Pana tytuł prawny do tego samego lokalu.”

Reasumując, wnioskodawca jest przekonany, że do nabycia środków trwałych mających być ewentualnie przedmiotem amortyzacji doszło w drodze darowizny otrzymanej w dniu 29 kwietnia 2004 r., a wartość określona w umowie darowizny określa ich łączną wartość. Podział zmieni jedynie sposób władztwa nad składnikami majątku wnioskodawcy i nie wpłynie na ich łączną wartość czy sposób lub datę nabycia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wyłącznie w zakresie pytania nr 1. Ocena stanowiska w zakresie pytania nr 2 została zawarta w odrębnej interpretacji.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do treści art. 22c pkt 1 i 2 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają:

*   grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
*   budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami lub lokale mieszkalne, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy, jeżeli podatnik nie podejmie decyzji o ich amortyzowaniu.

Zgodnie natomiast z art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych określa art. 22g ust. 1 ww. ustawy.

Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 1, 2 i 3 tej ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się:

1.  w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia,
2.  w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia,
3.  w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Zgodnie natomiast z art. 22g ust. 17 ww. ustawy, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3 500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3 500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawca w drodze darowizny w 2004 r. nabył lokal mieszkalny o powierzchni 122,7 m2 będący odrębną własnością oraz przynależne dwa wewnętrzne miejsca parkingowe. Obecnie wnioskodawca planuje podzielić przedmiotowy lokal mieszkalny na dwa lokale mieszkalne o powierzchniach około 45 m2 i 77,7 m2 oraz wydzielić przynależne garaże. Następnie wnioskodawca wynajmie co najmniej jeden z wydzielonych lokali mieszkalnych i ewentualnie jeden z garaży. Przychody z najmu będą opodatkowane na zasadach ogólnych a wynajmowane lokale amortyzowane metodą liniową.

Wątpliwości wnioskodawcy sprowadzają się do prawidłowości ustalenia wartości początkowej przedmiotowych środków trwałych.

W związku z powyższym należy wyjaśnić, iż w przypadku środka trwałego nabytego w drodze darowizny wartość początkową zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy stanowi wartość rynkowa z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny określa tę wartość w niższej wysokości. Wnioskodawca wskazał, iż w umowie darowizny wyszczególniono wartość lokalu mieszkalnego, miejsc parkingowych oraz prawa użytkowania wieczystego ułamkowej części gruntu. Mimo iż obecnie wnioskodawca planuje z darowanego lokalu wyodrębnić dwa lokale mieszkalne to nie zmienia to faktu, że wnioskodawca stał się właścicielem przedmiotowej nieruchomości na podstawie umowy darowizny z 2004 r. Wnioskodawca winien zatem wartość początkową wynajmowanego lokalu mieszkalnego wydzielonego z darowanego lokalu ustalić na podstawie wartości darowanego lokalu wynikającej z umowy darowizny w odniesieniu do stosunku powierzchni lokalu wydzielonego do powierzchni lokalu darowanego.

W ten sposób wnioskodawca ustali jaka część wartości rynkowej darowanego lokalu mieszkalnego przypada na każdy z wydzielonych lokali. Analogicznie należy ustalić wartość początkową garaży.

Ponadto wartość początkowa wydzielonych lokali zgodnie z art. 22g ust. 17 ww. ustawy będzie mogła zostać powiększona o koszty związane z podziałem darowanego lokalu mieszkalnego. Przy czym koszty te w 1/2 wysokości powiększą wartość początkową zarówno jednego jak i drugiego powstałego lokalu mieszkalnego, gdyż w równym stopniu miały wpływ na wydzielenie obu lokali.

Reasumując, stanowisko wnioskodawcy zgodnie z którym wartość początkową środków trwałych powstałych z wydzielonej nieruchomości nabytej w drodze darowizny w 2004 r. powinna zostać ustalona zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem ich powierzchni po wydzieleniu, należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez wnioskodawcę interpretacji Ministra Finansów, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.