Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-197/15/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-03
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. l pkt 33 lit. b ustawy wynagrodzenia z tytułu wykorzystania artystycznych wykonań przez nadawców oraz wynagrodzeń otrzymywanych od zlecających występ artystyczny lub od innych autorów, którzy zlecili stworzenie podkładu muzycznego.
Słowa kluczowe: honorarium; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; twórcy; utwory; wynagrodzenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 2 marca 2015 r. (data wpływu 9 marca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług wynagrodzeń otrzymywanych z tytułu wykorzystania artystycznych wykonań przez nadawców oraz wynagrodzeń otrzymywanych od zlecających występ artystyczny lub od innych autorów, którzy zlecili stworzenie podkładu muzycznego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług wynagrodzeń otrzymywanych z tytułu wykorzystania artystycznych wykonań przez nadawców oraz wynagrodzeń otrzymywanych od zlecających występ artystyczny lub od innych autorów, którzy zlecili stworzenie podkładu muzycznego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest twórcą i artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Prowadzi jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą i jest podatnikiem VAT.

Przedmiotem działalności gospodarczej jest m.in.

1.  tworzenie (komponowanie) oraz wykonywanie utworów słownych, muzycznych oraz słowno-muzycznych;
2.  tworzenie „intro” (wstęp, wprowadzenie) do utworów innych artystów, a także tworzenie remiksów ich nagrań oraz wykonywanie partii wokalnych, instrumentalnych utworów innych artystów, realizowanie ich nagrań we własnym studio muzycznym, realizowanie dźwięku, obróbka nagrań (mastering) utworów własnych oraz innych artystów;
3.  dopracowywanie brzmienia utworów muzycznych stworzonych przez innych artystów;
4.  odtwarzanie (wykonywanie) utworów muzycznych w trakcie imprez artystycznych;
5.  granie (wykonywanie) utworów muzycznych na instrumentach muzycznych, śpiewanie, programowanie sekcji rytmicznych tworząc rytmy.

Z tytułu wykonywania powyższych czynności Wnioskodawca osiąga przychody, które stanowią podstawowe źródło finansowania prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca zawarł umowę zlecenia ze S. na zarządzanie i ochronę prawami do artystycznych wykonań. Na podstawie tej umowy S. reprezentuje Wnioskodawcę w jego imieniu w zakresie majątkowych praw autorskich do artystycznych wykonań jego utworów muzycznych, słownych oraz słowno-muzycznych.

S. jest to Związek \`(...)\`, który zajmuje się prawną ochroną twórców – wykonawców (jako pełnomocnik reprezentuje ich) oraz pobieraniem wynagrodzeń z tytułu wykorzystywania artystycznych wykonań przez nadawców (radio, telewizja) i innych użytkowników (hotele, markety, kluby muzyczne itd.). Wnioskodawca, jako artysta wykonawca, powierza S., na zasadzie wyłączności, zarządzanie prawami majątkowymi do swoich artystycznych wykonań, skutkiem czego S. ma zezwolenie na korzystanie i rozporządzanie artystycznym wykonaniem oraz inkasowanie, repartycję i wypłatę wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania na następujących polach eksploatacji:

1.  utrwalanie oraz zwielokrotnianie artystycznego wykonania określoną techniką;
2.  użyczanie, lub najem egzemplarzy, na których artystyczne wykonanie utrwalono;
3.  rozpowszechnianie przez nadawanie, remitowanie, wyświetlanie i odtwarzanie;
4.  publiczne udostępnienie utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym.

S. różni się tym od Z., że chroni majątkowe prawa do artystycznych wykonań (m.in. granie utworów na instrumentach muzycznych, śpiewanie utworów słownych), natomiast Z. chroni majątkowe prawa autorskie (m.in. skomponowanie utworu muzycznego, napisanie tekstu piosenki).

S.przekazuje faktycznym użytkownikom utworów muzycznych (radio, telewizja, kluby muzyczne, restauracje) prawo do odtwarzania artystycznych wykonań artysty. Z tego tytułu faktyczny użytkownik zobowiązany jest do wnoszenia opłat na rachunek S.. Następnie S., po potrąceniu 20% prowizji tytułem kosztów zarządu i ochrony powierzonymi prawami do artystycznych wykonań, resztę kwoty przekazuje w formie wynagrodzenia (honorarium) Wnioskodawcy.

Na podstawie zawartej ww. umowy S. działa w swoim imieniu, gdyż osobiście podpisuje umowy z podmiotami wykorzystującymi (odtwarzającymi) jego utwory muzyczne. Natomiast S. działa na rachunek (na rzecz) Wnioskodawcy, gdyż z otrzymanych opłat od podmiotów wypłaca dla Wnioskodawcy honorarium (wynagrodzenie), po potrąceniu 20% prowizji.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się m.in. odtwarzaniem utworów muzycznych oraz słowno-muzycznych na imprezach artystycznych w m.in. klubach muzycznych. Z tego tytułu dostaje od zlecającego występ wynagrodzenie. Część z odtwarzanych utworów stanowią utwory, do których Wnioskodawca posiada prawa do ich artystycznych wykonań, a pozostałą część odtwarzanych utworów stanowią utwory, do których prawa do ich artystycznych wykonań posiadają inni artyści.

Ponadto Wnioskodawca otrzymuje od innych autorów same nuty lub sam tekst piosenki. Na ich podstawie Wnioskodawca tworzy podkład muzyczny (dźwięki) do nut oraz słów piosenki. Z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie od autorów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy do otrzymywanych wynagrodzeń od S. można zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy do otrzymywanych wynagrodzeń od zlecających występ artystyczny lub od innych autorów, którzy zlecili stworzenie podkładu muzycznego można zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Stanowisko w sprawie pytania nr 1:

W myśl przepisu art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: u.p.a.p.p.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory muzyczne i słowno-muzyczne.

Zgodnie z art. 85 u.p.a.p.p każde artystyczne wykonanie utworu, lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Artystycznymi wykonaniami są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania. Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami u.p.a.p.p., wyłączne prawo do ochrony dóbr osobistych oraz do korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego. Na podstawie art. 88 u.p.a.p.p. prawo artysty wykonawcy nie narusza prawa autorskiego do wykonywanego utworu.

W umowie zawartej między Wnioskodawcą a S. w § 1 ust. 3 zapisano: „Artysta powierza S. na zasadzie wyłączności na terytorium Polski oraz na terytorium całego świata prawa majątkowe do zgłaszanych do rejestru S. swoich artystycznych wykonań w zakresie objętym niniejszą umową”. Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. umowy: „Zakres zleconego niniejszą umową zarządzania powierzonymi S. a przysługującymi Artyście prawami do artystycznych wykonań obejmuje udzielanie zezwolenia na korzystanie i rozporządzanie artystycznym wykonaniem oraz inkasowanie, repartycję i wypłatę wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania”.

Na podstawie art. 1071 u.p.a.p.p. organizacje zbiorowego zarządzania mogą zawierać porozumienia dotyczące udzielania licencji na korzystanie z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych oraz poboru wynagrodzeń z tytułu tego korzystania na zasadach określonych w tych porozumieniach. W rozumieniu ustawy u.p.a.p.p. prawami pokrewnymi są prawa do artystycznych wykonań utworów. Na podstawie tego przepisu S. zawiera porozumienia (umowy) z faktycznymi użytkownikami (m.in. klubami muzycznymi) do artystycznych wykonań utworów. Dzięki temu porozumieniu faktyczny użytkownik nabywa od S. licencję do odtwarzania artystycznych wykonań utworów oraz jest zobowiązany do ponoszenia opłat na rachunek S., a ten z kolei wypłaca je artystom wykonawcom (Wnioskodawcy), po potrąceniu 20% prowizji.

Na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 u.p.t.u. stawka podatku wynosi 23%. Natomiast na podstawie art. 41 ust. 2 u.p.t.u. w związku z art. 146a pkt 2 u.p.t.u. w załączniku nr 3 do ustawy wymieniono towary i usługi opodatkowane stawką podatku w wysokości 8%. W zał. nr 3 poz. 181, bez względu na symbol PKWiU, opodatkowane stawką podatku VAT 8% wymieniono usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania. Jednakże, w objaśnieniach do ww. załącznika, ustawodawca wskazał, iż wykaz wymienionych usług nie ma zastosowania do świadczenia usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka 8%. Powyższe oznacza, iż stawkę obniżoną w wysokości 8% można zastosować do świadczonych usług, jeżeli te usługi zostały wymienione w załączniku nr 3 do ustawy i jednocześnie, na podstawie odrębnych przepisów, nie korzystają ze zwolnienia od podatku, lub nie spełniają przesłanek do objęcia ich niższą stawką podatku VAT, niż 8%. W świetle powyższego przepisu w pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Takim przepisem jest art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.t.u. w zakresie zwolnienia od podatku usług kulturalnych świadczonych przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca działa m.in. jako artysta wykonawca w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, gdyż tworzy m.in. podkłady muzyczne do nut lub słów piosenek. Ponadto odgrywa utwory muzyczne podczas imprez artystycznych w klubach muzycznych.

Wobec powyższego przesłanka podmiotowa z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.tu. została spełniona. Nadmienić należy, że Wnioskodawca nie jest podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym, nie jest wpisany do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Natomiast analizy prawnej wymaga przesłanka przedmiotowa z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.t.u., tzn. czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na artystycznym wykonywaniu utworów muzycznych mają charakter kulturalny. Z uwagi na brak w prawie podatkowym definicji legalnej „usługi kulturalne” należy odnieść się do znaczenia słownikowego, mając na uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Tym samym wskazać należy, że „kultura” oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś „usługa” to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie „kulturalny” oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanymi z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym). Dodatkowo, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu, i prowadzeniu działalności kulturalnej – działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Czynności Wnioskodawcy, takie jak tworzenie podkładów muzycznych, odgrywanie utworów muzycznych podczas imprez artystycznych stanowią odpłatne świadczenie usług. Świadczone usługi mają niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów, i osiągnięć z dziedziny sztuki, muzyki, funkcjonujących w społeczeństwie w postaci utworów m.in. słownych, muzycznych oraz słowno-muzycznych.

Potwierdzeniem powyższej argumentacji w zakresie usług kulturalnych są interpretacje indywidualne:

1.  DIS w Katowicach z 16 września 2014 r., nr IBPP3/443-661/14/AŚ;
2.  DIS w Warszawie z 11 lipca 2014 r., nr IPPP3/443-490/14-2/MKw;
3.  DIS w Katowicach z 17 grudnia 2013 r., nr IBPP3/443-1166/13/ASz;
4.  DIS w Bydgoszczy z 16 sierpnia 2012 r., nr ITPP1/443-631/12/TS;
5.  DIS w Warszawie z 20 kwietnia 2012 r., nr IPPP1/443-91/12-2/JL;
6.  DIS w Poznaniu z 26 stycznia 2012 r., nr ILPP1/443-1385/11-4/AWa.

Należy zwrócić uwagę, iż przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.t.u. zawiera zwrot: „(\`(...)\`)w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów”. Oznacza to, że przepis ten stosuje się nie tylko do wynagrodzeń (honorariów) otrzymywanych za przekazanie lub udzielenie licencji, ale także do innych wynagrodzeń otrzymywanych przez artystów wykonawców z tytułu świadczenia usług kulturalnych. Innymi słowy przepis ten ma szerszy zakres znaczeniowy, niż zapis w poz. 181 załącznika nr 3 u.p.t.u., gdzie mowa jest wyłącznie o wynagrodzeniu w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji (\`(...)\`).

Podsumowując powyższe, skoro Wnioskodawca nie udziela licencji użytkownikom, lecz udziela ich faktycznie S. oraz świadczone przez Wnioskodawcę usługi mają charakter kulturalny, to do otrzymywanych wynagrodzeń (honorariów) od S. tytułem wykorzystywania artystycznych wykonań utworów muzycznych przez użytkowników (m.in. kluby muzyczne) należy zastosować zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.t.u.

Dodatkowym argumentem świadczącym o tym, że w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania stawka VAT 8% (zał. nr 3 poz. 181 u.p.t.u.) jest to, że skoro S. udziela licencji faktycznym użytkownikom, a nie Wnioskodawca, to tym samym poz. 181 z załącznika nr 3 nie będzie miała zastosowania do otrzymywanych przez Wnioskodawcę wynagrodzeń od S..

Należy dodać, iż Wnioskodawca świadczy „usługi związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach” zgodnie z art. 43 ust. 19 pkt 1 u.p.t.u., ale wykonywane jest to samodzielnie i niezależnie od S. tzn. bez jego pośrednictwa i bez jakiegokolwiek wynagrodzenia od S.. Dlatego wykonywanie tych usług nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Stanowisko w sprawie pytania nr 2

Zgodnie z art. 85 u.p.a.p.p każde artystyczne wykonanie utworu, lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Artystycznymi wykonaniami są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania. Za takim rozumieniem powyższego przepisu przemawia również brzmienie art. 2 lit. a Traktatu WIPO sporządzonego w Genewie z dnia 20 grudnia 1996 r. o artystycznych wykonaniach i fonogramach, zgodnie z którym: „artyści wykonawcy to aktorzy, piosenkarze, muzycy, tancerze i inne osoby, które grają, śpiewają, wygłaszają; deklamują, występują, interpretują, lub w inny sposób wykonują utwory literackie, artystyczne bądź dzieła sztuki ludowej”.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej działa m.in. jako artysta wykonawca (w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych), gdyż m.in. odtwarza utwory muzyczne podczas imprez artystycznych m.in. w klubach muzycznych. Do części tych utworów Wnioskodawca posiada prawa do ich artystycznych wykonań, a do pozostałej części odtwarzanych utworów prawa do ich artystycznych wykonań posiadają pozostali artyści. W trakcie imprezy w danym momencie są odtwarzane min. dwa utwory, które Wnioskodawca łączy ze sobą, dźwiękowo tworząc tym samym nowy utwór (set, mix), dzięki czemu uczestnik (słuchacz) imprezy słyszy nowe brzmienie. Niezależnie od tego, czy Wnioskodawca łączy swoje (autorskie) utwory muzyczne, czy też utwory muzyczne innych autorów, to za każdym razem łączy je i nadaje im nowe brzmienie. Niewątpliwie działanie Wnioskodawcy ma charakter zindywidualizowany, gdyż tworzy nowe brzmienia zmiksowanym osobiście utworom muzycznym, a ponadto ma charakter uzewnętrzniony, gdyż uczestnicy imprezy stają się słuchaczami tych nowych brzmień. Wobec powyższego należy uznać, że Wnioskodawca osobiście (indywidualnie) wykonuje czynności artystyczne i wykonawcze.

Występy artystyczne Wnioskodawcy dowodzą temu, że jest on artystą wykonawcą (w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych) nowych utworów muzycznych powstałych ze zmiksowania pierwotnych utworów muzycznych, niezależnie od tego czy te pierwotne utwory są jego autorstwa, czy też autorstwa innych muzyków.

Z tytułu występu artystycznego Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie od zlecającego występ. Skoro podczas występów Wnioskodawca działa jako artysta wykonawca oraz nie następuje tutaj przekazanie, lub udzielenie licencji do praw autorskich, lub praw do artystycznego wykonania, to do otrzymywanych wynagrodzeń od zlecającego występ artystyczny Wnioskodawca ma prawo zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.t.u.

Podczas prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca działa m.in. jako artysta wykonawca (w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych), gdyż m.in. tworzy podkłady muzyczne (dźwięk) do otrzymywanych od innych autorów (twórców) nut muzycznych oraz słów piosenek. Wnioskodawca działa na odpłatne zlecenie autora (twórcy) nut, lub tekstu piosenki. Jednakże to Wnioskodawca samodzielnie, bez ingerencji autora, tworzy podkład muzyczny. Wnioskodawca działa tutaj jako artysta, gdyż efekt końcowy podkładu muzycznego uzależniony jest tylko i wyłącznie od własnej inwencji twórczej Wnioskodawcy. Po stworzeniu podkładu muzycznego Wnioskodawca staje się, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, artystą wykonawcą nabywającym prawo do artystycznych wykonań tego nowego utworu (podkładu) muzycznego, a autor nadal zachowuje swoje prawa autorskie do nut, lub tekstu piosenki.

Tworzenie podkładu muzycznego cechuje się indywidualnym podejściem Wnioskodawcy, samodzielnym działaniem oraz uzewnętrznionym efektem. Wobec czego należy go uznać za artystę wykonawcę w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tym samym do otrzymywanych od autora (twórcy) wynagrodzeń Wnioskodawca ma prawo zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.t.u.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Ustawodawca jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku. Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną;
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jak wynika z treści art. 43 ust. 19, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2.wstępu:

1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3.wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4.usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5.działalności agencji informacyjnych;

6.usług wydawniczych;

7.usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8.usług ochrony praw.

Zwolnienie określone w ww. przepisie ustawy ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Unormowanie art. 43 ust. 1 pkt 33b ustawy o VAT, odsyła wprost do przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zatem należy zauważyć, że stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory muzyczne i słowno-muzyczne (art. 1 ust. 2 pkt 7 ww. ustawy).

Z treści ww. przepisów można wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

Jak stanowi art. 85 ust. 1 ww. ustawy – każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ww. ustawy, artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Stosownie do art. 86 ust. 1 artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy, wyłączne prawo do ochrony dóbr osobistych oraz do korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego.

Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie albo przyznane w przepisach ustawy. W przypadku nadawania, reemitowania lub odtwarzania artystycznego wykonania za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, artyście wykonawcy przysługuje prawo do stosownego wynagrodzenia (art. 86 ust. 2 i ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim).

Prawo artysty wykonawcy nie narusza prawa autorskiego do wykonywanego utworu (art. 88 ustawy).

W myśl art. 104 ust. 1 ww. ustawy, organizacjami zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi, zwanymi dalej „organizacjami zbiorowego zarządzania”, w rozumieniu ustawy, są stowarzyszenia zrzeszające twórców, artystów wykonawców, producentów lub organizacje radiowe i telewizyjne, których statutowym zadaniem jest zbiorowe zarządzanie i ochrona powierzonych im praw autorskich lub praw pokrewnych oraz wykonywanie uprawnień wynikających z ustawy.

Zgodnie z art. 1071 ust. 2 cyt. ustawy, organizacje zbiorowego zarządzania zawierają porozumienia dotyczące wspólnego poboru wynagrodzeń za korzystanie z przedmiotów praw pokrewnych na polu eksploatacji odtwarzanie, na zasadach określonych w tych porozumieniach i zatwierdzonych tabelach wynagrodzeń.

Jak wynika z wyżej przytoczonego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się z podatku usługi kulturalne (…). Ustawa o podatku od towarów i usług nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982). Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN SA (http://sjp.pwn.pl/), kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”. Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

Wnioskodawca jest twórcą i artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Prowadzi jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą i jest podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności gospodarczej jest m.in.:

1.  tworzenie (komponowanie) oraz wykonywanie utworów słownych, muzycznych oraz słowno-muzycznych;
2.  tworzenie „intro” (wstęp, wprowadzenie) do utworów innych artystów, a także tworzenie remiksów ich nagrań oraz wykonywanie partii wokalnych, instrumentalnych utworów innych artystów, realizowanie ich nagrań we własnym studio muzycznym, realizowanie dźwięku, obróbka nagrań (mastering) utworów własnych oraz innych artystów;
3.  dopracowywanie brzmienia utworów muzycznych stworzonych przez innych artystów;
4.  odtwarzanie (wykonywanie) utworów muzycznych w trakcie imprez artystycznych;
5.  granie (wykonywanie) utworów muzycznych na instrumentach muzycznych, śpiewanie, programowanie sekcji rytmicznych tworząc rytmy.

Wnioskodawca zawarł umowę zlecenia ze Związkiem Artystów Wykonawców na zarządzanie i ochronę prawami do artystycznych wykonań. Na podstawie tej umowy Związek reprezentuje Wnioskodawcę w jego imieniu w zakresie majątkowych praw autorskich do artystycznych wykonań jego utworów muzycznych, słownych oraz słowno-muzycznych. Wnioskodawca, jako artysta wykonawca, powierza Związkowi, na zasadzie wyłączności, zarządzanie prawami majątkowymi do swoich artystycznych wykonań, skutkiem czego Związek ma zezwolenie na korzystanie i rozporządzanie artystycznym wykonaniem oraz inkasowanie, repartycję i wypłatę wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania. Związek działa na rachunek (na rzecz) Wnioskodawcy, gdyż z otrzymanych opłat od podmiotów wypłaca dla Wnioskodawcy honorarium (wynagrodzenie), po potrąceniu 20% prowizji.

Należy w tym miejscu zauważyć, że wynagrodzenia w formie honorariów autorskich, które Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy otrzymuje od Związku Artystów Wykonawców za prawo do odtwarzania artystycznych wykonań Wnioskodawcy przez nadawców (radio, telewizja) i innych użytkowników, do których posiada on prawa majątkowe, na gruncie ustawy o VAT są traktowane jak wynagrodzenie/zapłata za świadczone usługi (w myśl art. 8 ust. 1 ustawy). Istnieje bowiem związek pomiędzy otrzymywanym wynagrodzeniem od Związku Artystów Wykonawców, a usługami polegającymi na powierzeniu, na zasadach przeniesienia powierniczego, służących mu majątkowych praw autorskich do artystycznych wykonań utworów słownych, muzycznych, słowno-muzycznych.

Wnioskodawca, działając w charakterze podatnika, świadczy usługi polegające na czerpaniu korzyści majątkowych z tytułu posiadania przynależnych mu określonych ustawowo praw autorskich, o których mowa we wniosku. Tym samym, należności pieniężne wypłacane przez Związek \`(...)\` stanowią ekwiwalentne wynagrodzenie, w zamian za powierzenie mu majątkowych praw autorskich do artystycznych wykonań utworów słownych, muzycznych, słowno-muzycznych, która to czynność mieści się w szerokiej definicji usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.

Wnioskodawca jest indywidualnym twórcą i artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za usługi będące przedmiotem wniosku Wnioskodawca jest wynagradzany w formie honorariów.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał też, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się m.in. odtwarzaniem utworów muzycznych oraz słowno-muzycznych na imprezach artystycznych m.in. w klubach muzycznych. Z tego tytułu dostaje od zlecającego występ wynagrodzenie. Ponadto Wnioskodawca otrzymuje od innych autorów same nuty lub sam tekst piosenki. Na ich podstawie Wnioskodawca tworzy podkład muzyczny (dźwięki) do nut oraz słów piosenki. Z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie od autorów.

Jak wynika z wniosku Wnioskodawca prowadzi działalność artystyczną, a więc niewątpliwie działania opisane we wniosku są artystycznymi wykonaniami w rozumieniu powołanego wyżej art. 85 ust. 2 ustawy, gdyż w sposób twórczy przyczyniają się do powstania wykonania.

Z analizy zakresu świadczonych przez Wnioskodawczynię usług wynika, że mają one niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w tym przypadku w postaci:

1.  tworzenia (komponowanie) oraz wykonywania utworów słownych, muzycznych oraz słowno-muzycznych;
2.  tworzenia „intro” (wstęp, wprowadzenie) do utworów innych artystów, a także tworzenia remiksów ich nagrań oraz wykonywanie partii wokalnych, instrumentalnych utworów innych artystów, realizowanie ich nagrań we własnym studio muzycznym, realizowanie dźwięku, obróbka nagrań (mastering) utworów własnych oraz innych artystów;
3.  dopracowywania brzmienia utworów muzycznych stworzonych przez innych artystów;
4.  odtwarzania (wykonywanie) utworów muzycznych w trakcie imprez artystycznych;
5.  grania (wykonywanie) utworów muzycznych na instrumentach muzycznych, śpiewania, programowania sekcji rytmicznych tworząc rytmy.

Tym samym uznać należy, że przedmiotowe usługi są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Odnosząc powołane przepisy do przedstawionych okoliczności stwierdzić należy, że ponieważ Wnioskodawca jest podmiotem (twórcą i artystą wykonawcą), to świadczone przez niego usługi opisane w złożonym wniosku, które są usługami kulturalnymi w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33, a za które otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium autorskiego, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Tym samym otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie od Związku Artystów Wykonawców, z tytułu wykorzystania artystycznych wykonań utworów muzycznych przez użytkowników, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Podobnie, ze zwolnienia od podatku VAT korzysta wynagrodzenie od zlecających występ artystyczny lub od innych autorów, którzy zlecili stworzenie podkładu muzycznego.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.