Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-526/09-3/CS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-09-16
Teza: Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących zakup usług reklamowych. Realizacja tego prawa może nastąpić po uprzednim skorygowaniu przez Podatnika zgłoszenia VAT-R i wykazaniu kwot podatku z przedmiotowych faktur w deklaracjach podatkowych w terminach określonych w art. 86 ust. 10 i ust. 11.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług; usługi-usługi reklamowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 22.06.2009 r. (data wpływu 25.06.2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu poniesionych kosztów na reklamę w związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.06.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu poniesionych kosztów na reklamę w związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 19.05.2009 roku Wnioskodawca uzyskał zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. Podatnik rozpoczął działalność 20.05.2009 roku i w tym dniu złożył VAT-R (zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług).

Swoją firmę Podatnik zaczął planować już pod koniec 2008 roku. Wcześniej był zarejestrowany jako osoba bezrobotna.

Aby przyciągnąć klientów Wnioskodawca postanowił pod koniec 2008 roku zareklamować swoją firmę w Internecie i w Panoramie Firm. Z tego tytułu zostały poniesione koszty, które Zainteresowany chciałby w sposób prawidłowy rozliczyć.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Podatnik może odliczyć podatek VAT od faktur dokumentujących zakup usług wymienionych we wniosku ?

Zdaniem Wnioskodawcy, poniósł on koszt, aby zareklamować swoją firmę przed rozpoczęciem działalności gospodarczej. Z uwagi na fakt, iż czynności związane z reklamą dokonane były przed rozpoczęciem działalności tj. powyżej trzech miesięcy od zdarzenia gospodarczego, nie ma możliwości odliczenia podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120, ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z zastrzeżeniem ust. 3-7.

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny (…). Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych – art. 86 ust. 11 ustawy.

Natomiast, jeśli podatnik nie dokonał obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego – art. 86 ust. 13 ustawy.

Dla określenia, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku wynikającego z faktur dokumentujących zakup usług związanych z reklamą przyszłego przedsięwzięcia, niezwykle istotnym jest zaistnienie związku występującego między tymi zakupami, a prowadzoną działalnością gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni, pośredni, jak również może dotyczyć takich czynności, które są niezbędne do funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Ponadto w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Wyżej wspomniany art. 96 w ust. 1 stanowi, iż podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej, wynika prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, co zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. Wszelkie ograniczenia tego prawa wpływają na neutralność podatku, mogą zatem wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej. Przepisy dotyczące rejestracji nie przewidują sankcji w postaci pozbawienia podatnika prawa do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony.

Treść cyt. wcześniej art. 88 ust. 4 ustawy nie wskazuje, aby do nabycia prawa do odliczenia podatku naliczonego konieczne było posiadanie statusu podatnika zarejestrowanego w momencie otrzymania faktur zakupu. Jednak status podatnika czynnego (zarejestrowanego) konieczny jest w momencie wykazywania odliczenia. Oznacza to, że podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego (musi posiadać taki status w momencie realizacji uprawnienia). Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą albo przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Trzeba jednak rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który umożliwia identyfikowanie go jako podatnika.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Zainteresowany rozpoczął działalność gospodarczą w dniu 20 maja 2009 roku, składając VAT-R, tym samym rejestrując się jako podatnik od towarów i usług. Wcześniej natomiast, pod koniec 2008 roku, czyli przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, Podatnik poniósł wydatki na reklamę, umieszczając informacje w Internecie oraz Panoramie Firm.

Biorąc pod uwagę cytowane przepisy oraz treść stanu faktycznego wskazać należy, iż w dniu 20 maja 2009 roku Wnioskodawca nabył prawo, stosownie do art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, do skorzystania z odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na reklamę, dokonanych przed datą rejestracji. Prawo to można zrealizować na zasadach określonych w cyt. przepisach art. 86 ust. 10, 11 i 13 ustawy, o ile nie zachodzą wyłączenia wskazane w art. 88 ustawy.

Reasumując, należy stwierdzić, iż w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących zakup usług reklamowych. Realizacja tego prawa może nastąpić po uprzednim skorygowaniu przez Podatnika zgłoszenia VAT-R i wykazaniu kwot podatku z przedmiotowych faktur w deklaracjach podatkowych w terminach określonych w art. 86 ust. 10 i ust. 11 tj. w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. Otrzymanie faktury potwierdzającej fakt dokonania czynności prawnych, takich jak nabycie towaru lub usługi, zrodziło nie tylko konsekwencję w postaci powstania prawa do odliczenia wskazanego w niej podatku naliczonego, ale też skutek w postaci skonkretyzowania ram czasowych, w obrębie których Podatnik może z tego prawa skorzystać.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).