Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4015.170.2018.4.LB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-22
Teza: Czy zwrot wkładów członkowskich z Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej po śmierci ojca podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn (w przypadku jeżeli będzie przeprowadzone postępowanie spadkowe lub w przypadku uznania, że przelane pieniądze są wkładem oszczędnościowym ojca)?
Słowa kluczowe: kasa-Pracownicza Kasa Zapomogowo-Pożyczkowa (PKZP); wkład; wypłata
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 13 grudnia 2018 r. (data wpływu – 17 grudnia 2018 r.), uzupełnionym 06 lutego 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania wypłaty wkładów zgromadzonych w Pracowniczej Kasie Zapomogowo-Pożyczkowej, dokonanej po śmierci ojca – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania wypłaty wkładów zgromadzonych w Pracowniczej Kasie Zapomogowo-Pożyczkowej, dokonanej po śmierci ojca.

Jako, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych (zawierał braki), w piśmie z 23 stycznia 2019 r. znak:, 0115-KDIT2-2.4011.494.2018.2.ŁS 0111-KDIB4.4015.170.2018.3.LB wezwano o jego uzupełnienie.

Wniosek uzupełniono 06 lutego 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Ojciec Wnioskodawczyni, pracował w latach 1962-1997 na Uniwersytecie, gdzie był członkiem Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej (dalej również jako „Kasa”). Ojciec Wnioskodawczyni należał do Kasy również po zakończeniu pracy zawodowej – będąc emerytem. Pełnomocnikami ustanowionymi przez ojca Wnioskodawczyni do dysponowania jego środkami zgromadzonymi w Pracowniczej Kasie Zapomogowo-Pożyczkowej były jego dwie córki: Wnioskodawczyni oraz jej siostra.

W marcu 2018 r. ojciec Wnioskodawczyni złożył rezygnację z członkostwa w Pracowniczej Kasie Zapomogowo-Pożyczkowej na Uniwersytecie z jednoczesną prośbą o zwrot zgromadzonych w Kasie wkładów członkowskich. Wniosek został przyjęty. Ojciec Wnioskodawczyni został poinformowany, iż wypłata nagromadzonych środków nastąpi w czerwcu 2018 r. na jego konto bankowe. W dniu 17 maja 2018 r. ojciec Wnioskodawczyni zmarł. W chwili śmierci ojciec Wnioskodawczyni, był wdowcem, testamentu nie pozostawił, zaś środki, zgromadzone w Kasie były jedynym majątkiem, wchodzącym w skład masy spadkowej.

Dziedziczenie po zmarłym odbywa się więc na zasadach Kodeksu cywilnego, co oznacza, że dziedziczą po nim bezpośredni zstępni w częściach równych. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po ojcu Wnioskodawczyni nie było do tej pory prowadzone. Jeżeli będzie taka konieczność postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po ojcu zostanie przeprowadzone.

W dniu 13 czerwca 2018 r. cała suma zgromadzonych w Kasie wkładów członkowskich po zmarłym ojcu Wnioskodawczyni została przelana na konto bankowe Wnioskodawczyni. Środki zostały Wnioskodawczyni wypłacone na podstawie dyspozycji, zawartej w aktualizacji deklaracji przystąpienia do Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej podpisanej przez ojca Wnioskodawczyni w dniu 7 kwietnia 2017 r. Dyspozycja brzmi: W razie mojej śmierci wpłacone przeze mnie wkłady członkowskie, po potraceniu ewentualnego zadłużenia należy wypłacić Pani J. K. (Wnioskodawczyni), a w przypadku nie odebrania należnej kwoty przez wyżej wymienioną, kwotę tą należy wypłacić A. G. (siostra Wnioskodawczyni, jednocześnie druga córka zmarłego).

Wnioskodawczyni była więc wskazana, jako osoba uprawniona do przejęcia zgromadzonego wkładu na wypadek śmierci członka Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej (ojca). Wnioskodawczyni otrzymała środki z Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej, jako osoba uprawniona na podstawie dyspozycji członka Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej (ojca).

Niezależnie od tej dyspozycji, zdaniem Wnioskodawczyni środki te stanowią element masy spadkowej po zmarłym ojcu Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni uważa, że środki te są równocześnie nagromadzonymi przez ostatnie lata oszczędnościami ojca, które ojciec mógł w każdej chwili w całości wypłacić, czyli wycofać, składając rezygnację z członkostwa w Kasie Zapomogowo-Pożyczkowej, mógł na podstawie tych wkładów wziąć przysługującą mu pożyczkę, mógł również złożyć dyspozycję na wypadek swojej śmierci, w której przekazuje prawo do wkładów wskazanej osobie.

Ojciec taką dyspozycję wkładem na wypadek jego śmierci wydał. Dyspozycję ojca na wypadek śmierci Wnioskodawczyni cytowała powyżej w tekście. W związku z tą dyspozycją Wnioskodawczyni nabyła prawo do wkładu, który był oszczędnościami ojca zgromadzonymi w Kasie Zapomogowo-Pożyczkowej. Ustawa o podatku od spadków i darowizn formułuje w art. 1 punkcie 2, że podatkowi od spadku i darowizn podlega nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci.

Jednocześnie już po śmierci ojca, Wnioskodawczyni otrzymała informację telefoniczną od księgowej z Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej, że pieniądze które jej przelano stanowią przychód pochodzący z tak zwanych innych źródeł i podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Pomimo próśb Wnioskodawczyni, pracownicy Uniwersytetu nie przedstawili podstawy prawnej naliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od zwrotu środków z Kasy.

Wnioskodawczyni została poinformowana jedynie o tym, że na początku 2019 r. zostanie sporządzona przez Pracowniczą Kasę Zapomogowo-Pożyczkową na Uniwersytecie i przekazana do Urzędu Skarbowego deklaracja PIT, którą Wnioskodawczyni będzie zobowiązana uwzględnić/rozliczyć w ramach swoich dochodów uzyskanych w 2018 r.

Wnioskodawczyni oświadcza, że według jej najlepszej wiedzy, nigdy wcześniej pracownik Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej nie przekazywał ojcu Wnioskodawczyni, a także jej samej oraz jej siostrze, informacji o konieczności opodatkowania wkładów członkowskich w przypadku śmierci członka Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej, w tym przypadku ojca Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni nadmienia, że wycofywane wkłady osobiście przez członka Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej przed jego śmiercią, czyli jeszcze za jego życia nie podlegają opodatkowaniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy zwrot wkładów członkowskich z Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej po śmierci ojca podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy zwrot wkładów członkowskich z Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej po śmierci ojca podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn (w przypadku jeżeli będzie przeprowadzone postępowanie spadkowe lub w przypadku uznania, że przelane pieniądze są wkładem oszczędnościowym ojca)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, postępowanie Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej na Uniwersytecie w przedmiotowej sprawie jest niewłaściwe.

W ocenie Wnioskodawczyni przelane pieniądze nie stanowią jej przychodu i nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W opinii Wnioskodawczyni środki zgromadzone przez ojca na rachunku Kasy Zapomogowo- Pożyczkowej stanowią aktualnie element masy spadkowej. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po ojcu w razie konieczności zostanie przeprowadzone. W tej sytuacji kwota nabyta przeze Wnioskodawczynię w drodze dziedziczenia będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków – zgodnie z ustawą o podatku od spadków i darowizn. Tym samym przedmiotowa kwota nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w szczególności, że wszystkie środki pieniężne w Kasie pochodzą z wynagrodzenia ojca Wnioskodawczyni, należnego za pracę w Uniwersytecie, w związku z czym, podatek dochodowy od tej kwoty został już uiszczony przez ojca Wnioskodawczyni, poprzez dokonanie przez Uniwersytet potrącenia zaliczki na podatek dochodowy przy wypłacaniu wynagrodzenia ojcu.

Wnioskodawczyni uważa, że środki te są równocześnie nagromadzonymi przez ostatnie lata oszczędnościami ojca. Ustawa o podatku od spadków i darowizn formułuje w art. 1 punkcie 2, że podatkowi od spadku i darowizn podlega nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci. Wnioskodawczyni nabyła prawo do wkładów członkowskich ojca po jego śmierci (oszczędności zgromadzonych w Kasie Zapomogowo- Pożyczkowej) poprzez dyspozycję zawartą w aktualizacji deklaracji przystąpienia do Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej podpisaną przez ojca Wnioskodawczyni 7 kwietnia 2017 r., a cytowaną przez Wnioskodawczynię w opisie stanu faktycznego. Stąd wypłacony wkład podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków – zgodnie z ustawą o podatku od spadków i darowizn. Tym samym nie będzie on podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawczyni przywołała interpretacje indywidualną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie skutków podatkowych wypłaty środków po śmierci członka Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej zaistniałych na gruncie podatku od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku, tj. w podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2018 r., poz. 644) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. tytułem dziedziczenia.

Natomiast w myśl art. 1 ust. 2 ww. ustawy podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Zgodnie z art. 5 cyt. ustawy, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia spadku. Natomiast przy nabyciu praw do wkładów oszczędnościowych określonych w art. 1 ust. 2 – z chwilą śmierci wkładcy (art. 6 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

Ponieważ ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera legalnej definicji pojęcia „spadek”, należy w tym zakresie odnieść się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. 2018, poz. 1025, ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego, przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.

Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami (art. 922 § 2 ww. Kodeksu). Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy – art. 924 Kodeksu cywilnego. Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku – art. 925 cyt. Kodeksu.

Z treści zacytowanych przepisów Kodeksu cywilnego wynika, że spadek stanowi ogół praw i obowiązków majątkowych zmarłego o charakterze cywilnoprawnym, istniejący na dzień śmierci spadkodawcy. Należy przy tym podkreślić, że art. 922 ww. ustawy nie zawiera ścisłej definicji spadku, lecz podaje ogólne wskazówki, na których ma się opierać rozstrzygnięcie, czy dane prawo lub obowiązek wchodzi w skład spadku. W doktrynie uznaje się, że dane prawo lub obowiązek wchodzi w skład spadku, jeżeli: ma charakter cywilnoprawny; ma charakter majątkowy; nie jest ściśle związane z osobą zmarłego oraz nie przechodzi na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Zgodnie z przedstawionym w niniejszej sprawie stanem faktycznym, Wnioskodawczyni otrzymała z Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej wkłady członkowskie po zmarłym ojcu. Wnioskodawczyni była wskazana w zaktualizowanej deklaracji przystąpienia do Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej jako osoba uprawniona do przejęcia zgromadzonego wkładu na wypadek śmierci członka Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej (ojca). Zgodnie z dyspozycją zawartą w tej deklaracji, Wnioskodawczyni otrzymała środki z Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej jako osoba uprawniona na podstawie dyspozycji członka Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej.

Pracownicze Kasy Zapomogowo-Pożyczkowe tworzone są na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1881, ze zm.). W myśl tego przepisu, u pracodawców mogą być tworzone kasy zapomogowo-pożyczkowe, których członkami mogą być osoby wykonujące pracę zarobkową, emeryci i renciści bez względu na przynależność związkową. Nadzór społeczny nad tymi kasami sprawują związki zawodowe. Ustęp 5 cytowanego przepisu stanowi ponadto, że Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady organizowania i działania kas, o których mowa w ust. 1, obowiązki zakładów pracy w tym zakresie.

W myśl § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 19 grudnia 1992 r. w sprawie pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w zakładach pracy (Dz.U. 1992, nr 100, poz. 502, ze zm.), w zakładzie pracy, w którym co najmniej 10 pracowników zadeklaruje gotowość przynależności do PKZP lub SKOK, mogą być utworzone PKZP lub SKOK. Zgodnie z § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia, członkowie przyjmowani są do PKZP na podstawie złożonej deklaracji.

Wskazania w tym miejscu wymaga, że PKZP nie stanowi elementu struktury organizacyjnej zakładu pracy, w którym działa, a wypłata zgromadzonych w niej środków nie stanowi świadczenia wynikającego ze stosunku pracy. Świadczą o tym uregulowania ww. rozporządzenia, w szczególności zaś jego § 4 ust. 2, zgodnie z którym szczegółowe warunki świadczenia pomocy, o której mowa w ust. 1, określa umowa zawarta między zakładem pracy a PKZP lub SKOK oraz § 23, w myśl którego zarząd PKZP reprezentuje interesy PKZP na zewnątrz zakładu pracy.

Mając zatem na uwadze obowiązujące uregulowania prawne, jak również przedstawiony we wniosku stan faktyczny, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie regulacja art. 922 § 2 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którą nie należą do spadku prawa, które z chwilą śmierci zmarłego przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami. Zwrot wkładów z Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej – jak wskazała Wnioskodawczyni – nastąpił osobie wskazanej w zaktualizowanej deklaracji przystąpienia do Kasy, czyli osobie oznaczonej. Prawo do wkładów członkowskich zmarłego ojca nie wchodzi zatem w skład masy spadkowej po nim. Nie ma tutaj znaczenia to, że dyspozycję wypłaty złożył spadkodawca, gdyż jak wynika z opisu stanu faktycznego zwrot wkładów miał nastąpić dopiero w czerwcu 2018 r. Spadkodawca zmarł 17 maja 2018 r. Zatem na dzień śmierci środki miały nadal status wkładów członkowskich. To oznacza, że ich wypłata nastąpiła zgodnie z dyspozycją członka PKZP na rzecz określonej osoby.

W analizowanej sprawie, wbrew twierdzeniu Wnioskodawczyni, nie znajduje także zastosowania art. 1 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, regulujący opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn nabycia praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładcy na wypadek jego śmierci.

Wskazanej powyżej dyspozycji można dokonać wyłącznie w odniesieniu do środków gromadzonych jako wkłady oszczędnościowe.

W art. 1 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn mowa jest o wkładzie oszczędnościowym oraz o wkładcy, a więc o prawnych instytucjach regulowanych przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz.U. 2017 r., poz. 1876, ze zm.). Ponadto należy zwrócić uwagę na postanowienia art. 49 ww. ustawy, zgodnie z którym tylko banki są uprawnione do prowadzenia rachunków oszczędnościowych (wkładów oszczędnościowych).

Przepis ten nie dotyczy więc środków gromadzonych przez członka Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej. Środki te nie stanowią wkładów oszczędnościowych w rozumieniu przepisów prawa bankowego, pomimo istotnych podobieństw w zakresie uregulowania uprawnień członka Kasy do wskazania osób, którym Kasa obowiązana jest wypłacić określone kwoty pieniężne po śmierci członka Kasy.

W konsekwencji, w związku z faktem, że Wnioskodawczyni otrzymała środki z Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej jako osoba uprawniona, wcześniej wskazana (oznaczona) przez zmarłego członka PKZP w deklaracji – to wypłata tych wkładów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Z tych względów, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że rolą Organu interpretacyjnego nie jest ocena jak inny podmiot – Uniwersytet – ma postąpić, czy zachowywał się zgodnie z kompetencjami i dokonał poprawnej klasyfikacji czynności. Rola Organu interpretacyjnego sprowadza się do ściśle określonych przepisami Ordynacji podatkowej działań wymienionych w zacytowanym powyżej art. 14b § 1 tej ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.