Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-932/11/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-10-28
Teza: Czy wydatki poniesione na kurs licencji pilota samolotu (kurs pilotażu) stanowią koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; licencja; szkolenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 30 sierpnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków związanych z opłaceniem kursu pilotażu – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków związanych z opłaceniem kursu pilotażu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni, jako osoba posiadająca uprawnienia do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz tytuł biegłego rewidenta prowadzi działalności gospodarczą w zakresie usług rachunkowych, podatkowych oraz rewizji finansowej, obsługując klientów mających siedzibę w różnych miastach na terytorium Polski oraz podlegających właściwym urzędom państwowym (urzędy skarbowe, ZUS, urzędy miasta). Z uwagi na zakres obsługi powstaje konieczność osobistych wizyt zarówno w siedzibie klienta, jak i we właściwych urzędach. W bazie klientów Wnioskodawczyni posiada również klientów z udziałem kapitału zagranicznego co zobowiązuje Ją do cyklicznych wizyt w siedzibie spółek zagranicznych wpływających bezpośrednio na politykę rachunkowości spółek zależnych. Dodatkowo chcąc zachować najwyższy poziom jakości świadczonych usług na rzecz podmiotów gospodarczych o zaawansowanej strukturze organizacyjnej i prawnej zobligowana jest do stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych, co wiąże się z częstymi wyjazdami do różnych miast Polski, w których w danym momencie organizowane są szkolenia, konferencje zawodowe, z których pozyskiwana jest wiedza niezbędna do należytego świadczenia usług. Zapewnienie najszybszego środka lokomocji zapewni skuteczność dotarcia w wyznaczone miejsce, w wyznaczonym czasie, przy skróceniu do minimum czasu przeznaczonego na pokonywanie drogi. To z kolei umożliwi efektywną komunikację z obecnymi kontrahentami oraz właściwymi urzędami, znajdującymi się w różnych częściach kraju oraz poza jego granicami, co zwiększy zadowolenie klientów z dotychczasowej współpracy, powodując utrzymanie dotychczasowych kontraktów. Powyższe pozwoli również na powiększenie bazy klientów nie tylko o podmioty zlokalizowanie w bezpośrednim sąsiedztwie geograficznym. Zwiększona mobilność powoduje wzrost pozycji wśród konkurencji na rynku dając realne szanse na zwiększenie ilości kontraktów. W związku z powyższym Wnioskodawczyni rozpoczęła kurs związany ze zdobyciem licencji pilota samolotu (kurs pilotażu), którego ukończenie umożliwi Jej przemieszczenie się w czasie i przestrzeni co ma bezpośredni wpływ na rozwój firmy i daje praktycznie nieograniczone możliwości dalszego usprawnienia działalności firmy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione na kurs licencji pilota samolotu (kurs pilotażu), stanowią koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W świetle powyższego uregulowania można stwierdzić, że wydatek na kurs pilotażu można uznać za koszt uzyskania przychodu, gdyż zaistniały łącznie trzy warunki a mianowicie:

*   celem poniesienia wydatku jest osiągnięcie przychodu i zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów - możliwość szybkiego przemieszczania się w czasie i przestrzeni umożliwi rozwój firmy i praktycznie nieograniczone możliwości dalszego usprawniania działalności firmy,
*   wydatki na opłatę kursów specjalistycznych, w tym nabycie licencji pilota, nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy,
*   wydatek został prawidłowo udokumentowany poprzez fakturę VAT.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2010r. Dz. U. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów). Ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodu.

Do stwierdzenia, czy wydatek poniesiony przez Wnioskodawczynię na opłacenie kursu pilotażu może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie:

*   czy taki wydatek związany jest z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które mają z nią związek,
*   czy taki wydatek służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy, umiejętności i wykształcenia nie związanego z działalnością, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Tym samym w przedmiotowej sprawie istotna jest analiza poniesionego wydatku i jego wpływu na powstanie przychodu, względnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodu.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż wydatek poniesiony na kurs pilotażu, chociaż związany z prowadzoną działalnością – nie ma na celu osiągania przychodów, a jego zapłata nie przynosi żadnego przychodu. Nie sposób również stwierdzić, iż przedmiotowy wydatek w jakikolwiek sposób warunkuje zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

W złożonym wniosku Wnioskodawczyni nie wykazała bowiem, iż brak licencji pilota spowoduje utratę źródła przychodów (np. zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej), a zatem, że jej działania pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z zachowaniem lub zabezpieczeniem tego źródła przychodów. Co więcej biorąc pod uwagę, iż jak wynika, ze złożonego wniosku Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie usług rachunkowych, podatkowych oraz rewizji finansowej nie sposób stwierdzić, iż brak licencji pilota samolotu wiązałby się z utratą przez Nią przedmiotowego źródła przychodów.

Ponadto omawiany wydatek, którego poniesienie ma na celu zdobycie uprawnień umożliwiających pilotowanie samolotu ma charakter osobisty, bowiem w znacznym stopniu może przyczynić się do ułatwienia życia prywatnego Wnioskodawczyni.

Zatem wydatek, związany ze sfinansowaniem kursu licencji pilota, nie ma bezpośredniego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie jest wydatkiem ponoszonym w celu powstania lub zwiększenia przychodu, czy też zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodu, jakim jest ta działalność gospodarcza.

Powyższe oznacza, iż nie została spełniona, w stosunku do przedmiotowego wydatku, podstawowa przesłanka zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodu, zawarta w treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż w myśl art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje terminu „reprezentacja”, dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową. Przez reprezentację rozumie się „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” - Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa 2007). Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, należy uznać, że reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika w celu ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. Wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę. Pojęcie reprezentacji dotyczy kontaktów podatnika w stosunkach z innymi podmiotami i pozostaje w związku z zakresem prowadzonej przez podatnika działalności.

Mając powyższe na względzie zauważyć należy, iż w złożonym wniosku wskazano m.in., iż „zwiększona mobilność powoduje wzrost pozycji wśród konkurencji na rynku dając realne szanse na zwiększenie ilości kontraktów”. Powyższe stwierdzenie wskazuje, iż przedmiotowy wydatek może nosić cechy okazałości, wystawności w ww. rozumieniu, a tym samym stanowić wydatek o charakterze reprezentacyjnym, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogąc tym samym stanowić kosztu podatkowego.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.