Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-166/13-2/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-03-27
Teza: Usługi stołówkowe świadczone dla uczniów Szkoły mieszkających w internacie, dla pracowników pedagogicznych Szkoły oraz świadczone na rzecz innej jednostki budżetowej na podstawie zawartej umowy są zwolnione od podatku. Natomiast usługi stołówkowe świadczone na rzecz pracowników niepedagogicznych szkoły tj. dla pracowników administracji i obsługi będą podlegać opodatkowaniu stawką VAT w wysokosci 8 % – pod warunkiem zakwalifikowania przedmiotowych usług jako związanych z wyżywieniem do grupowania PKWiU 56.
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka budżetowa; posiłki; uczniowie; usługi-usługi stołówkowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Szkoły przedstawione we wniosku z dnia 20.02.2013 r. (data wpływu 22.02.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedawanych posiłków na stołówce szkolnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22.02.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedawanych posiłków na stołówce szkolnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Szkoła jest jednostką budżetową prowadzącą działalność edukacyjną podlegającą pod Starostwo Powiatowe. Jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Dla uczniów uczących się poza miejscem stałego zamieszkania szkoła prowadzi internat, w którym mieści się również stołówka szkolna. Stołówka i internat są integralną częścią szkoły. Wszystkie usługi wykonywane są w ramach jednego podmiotu gospodarczego, posiadającego ten sam NIP. Stołówka prowadzona jest przez personel szkoły. Oferta szkoły proponuje zakwaterowanie w internacie wraz z całodziennym wyżywieniem w stołówce. W internacie zakwaterowani są uczniowie szkoły. Wychowankowie internatu dokonują comiesięcznej opłaty za wyżywienie, która uzależniona jest od ilości faktycznie spożytych posiłków.

Ze stołówki korzystają:

1.  całodzienne wyżywienie - wychowankowie internatu będący uczniami szkoły
2.  obiady - uczniowie szkoły nie mieszkający w internacie oraz nauczyciele i pracownicy administracji i obsługi szkoły
3.  całodzienne wyżywienie - umowa zawarta z inną jednostką budżetową (Dom Dziecka – również podlegający pod Starostwo Powiatowe).

Sprzedaż posiłków dla uczniów i wychowanków internatu odbywa się po kosztach zużycia surowca, natomiast dla pozostałych osób po pełnych kosztach przygotowania i wydania posiłków. Wysokość opłat ustala dyrektor w porozumieniu z organem prowadzącym szkoły.

Za sprzedaż posiłków szkoła wystawia faktury VAT:

1.  dla wychowanków internatu będących uczniami szkoły - ze stawką zwolnioną
2.  dla uczniów szkoły nie mieszkających w internacie - ze stawką zwolnioną
3.  dla nauczycieli szkoły - ze stawką zwolnioną
4.  dla pracowników administracji i obsługi - ze stawką 8%
5.  dla innej jednostki budżetowej na podstawie zawartej umowy - ze stawką zwolnioną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę podatku należy stosować za usługi wyżywienia świadczone przez stołówkę szkolną mieszczącą się w internacie:

1.  dla wychowanków internatu będących uczniami szkoły
2.  dla uczniów szkoły nie mieszkających w internacie a korzystających z obiadów
3.  dla nauczycieli i pracowników administracji i obsługi szkoły korzystających z obiadów
4.  dla innej jednostki budżetowej na podstawie zawartej umowy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Usługi wyżywienia zapewniane przez stołówki szkolne uczniom, należy uznać za usługi ściśle związane z usługami edukacyjnymi. Mają one bowiem charakter pomocniczy w stosunku do działalności edukacyjnej, która stanowi świadczenie główne. W związku z powyższym usługi stołówkowe świadczone na rzecz wychowanków internatu będących uczniami szkoły oraz uczniów szkoły nie mieszkających w internacie a korzystających z obiadów korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług.

Usługi wyżywienia świadczone dla nauczycieli szkoły należy uznać za usługi ściśle związane z usługami w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą, które mają charakter pomocniczy i są niezbędne w stosunku do prowadzonej działalności opiekuńczej szkoły i podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie § 13 ust. 1 pkt 26 w związku z § 13 ust. 8 i 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Również przygotowywanie i sprzedaż posiłków przez placówkę oświatową będącą jednostką budżetową dla innej jednostki budżetowej na podstawie zawartej umowy korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 13 ust.1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. mówiącego o tym, że zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy:

1.  jednostkami budżetowymi
2.  samorządowymi zakładami budżetowymi
3.  jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi.

Z kolei sprzedaż posiłków dla pracowników niepedagogicznych szkoły (pracowników administracji i obsługi) jako że nie są to usługi ściśle związane z usługami w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku zgodnie z § 7 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia

2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Natomiast zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

Na podstawie obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług - zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, wykonywane:

1.  w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach o systemie oświaty,
2.  przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.

Jednocześnie art. 43 ust. 17 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., stanowi, iż zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W myśl § 13 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U.

z 2013 r., poz. 247) zwanego dalej rozporządzeniem, zwalnia się od podatku usługi ściśle związane z usługami w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy.

Stosownie do postanowienia § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 136, poz. 798) z dnia 29 czerwca 2011 r. - zwolnienie to może być stosowane również do usług wykonanych w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r.

Ponadto zgodnie z § 13 ust. 8 rozporządzenia zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe. W myśl zaś § 13 ust. 9 ww. rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, pod warunkiem, że:

1.  są one niezbędne do wykonywania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 19, 20, 24 i 25 oraz art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy, lub
2.  ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia

Należy również wskazać, iż jak wynika z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia. W poz. 7 tego załącznika wskazano na usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży:

1.  napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%,
2.  napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,
3.  kawy i herbaty (wraz z dodatkami),
4.  napojów bezalkoholowych gazowanych,
5.  wód mineralnych,
6.  innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r.

Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), system oświaty zapewnia w szczególności realizację prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się oraz prawa dzieci

i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju.

Zgodnie z uregulowaniem art. 67a ust. 1 ww. ustawy o systemie oświaty, w celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań opiekuńczych, w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów, szkoła może zorganizować stołówkę. Korzystanie z posiłków w stołówce szkolnej jest odpłatne (art. 67a ust. 2 ustawy o systemie oświaty).

Stosownie do treści art. 67a ust. 3 cyt. ustawy, warunki korzystania ze stołówki szkolnej,

w tym wysokość opłat za posiłki, ustala dyrektor szkoły w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę.

Zgodnie z art. 67a ust. 4, do opłat wnoszonych za korzystanie przez uczniów z posiłku

w stołówce szkolnej, o których mowa w ust. 3, nie wlicza się wynagrodzeń pracowników

i składek naliczanych od tych wynagrodzeń oraz kosztów utrzymania stołówki.

Powołane przepisy o systemie oświaty wyraźnie wskazują na możliwość prowadzenia przez szkoły publiczne stołówek. Celem ich prowadzenia nie jest jednak świadczenie usług gastronomicznych jako takich, ale wyłącznie pełnienie funkcji socjalno-bytowych, polegających na zapewnieniu żywienia w ramach realizacji przez szkoły funkcji opiekuńczej. Ponieważ szkoła nie prowadzi działalności dla zysku, opłaty za korzystanie ze stołówki mogą być kalkulowane wyłącznie na poziomie zapewniającym jedynie pokrycie faktycznych kosztów wytworzenia posiłków. Niedopuszczalne jest ustalanie jakichkolwiek narzutów zapewniających szkole zysk lub refundację kosztów, których zgodnie z ustawą nie może ona przerzucać na korzystających z usług stołówki.

Jak wynika z powyższego funkcjonowanie stołówek szkolnych służy zapewnieniu prawidłowej realizacji zadań opiekuńczych przez jednostki systemu oświaty, a w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów, do których jednostki te są m.in. powołane.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że usługi wyżywienia, świadczone na zasadach określonych w ustawie o systemie oświaty, przez stołówki szkolne na rzecz dzieci i młodzieży, spełniają przesłanki do uznania tych czynności za zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast usługi wyżywienia świadczone przez stołówki szkolne dla pracowników pedagogicznych szkół należy uznać za usługi ściśle związane z usługami w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą polegającymi na ich żywieniu, mają one bowiem charakter pomocniczy i są niezbędne w stosunku do prowadzonej działalności opiekuńczej szkół w tym zakresie, która stanowi świadczenie główne, przy czym, jak już wskazano powyżej, ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez szkoły. W konsekwencji usługi te od dnia 1 stycznia 2011 r. podlegają zwolnieniu od podatku do towarów i usług.

Z kolei sprzedaż posiłków dla pracowników niepedagogicznych szkoły i innych osób jest opodatkowana 8% stawką podatku – zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia w związku z poz. 7 załącznika nr 1 do tego rozporządzenia, pod warunkiem, że sprzedaż ta sklasyfikowana jest w grupowaniu PKWiU ex 56, według obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Odnosząc powyższe do przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że – o ile stołówka szkolna działa na podstawie ww. przepisów ustawy o systemie oświaty – usługi stołówkowe świadczone zarówno dla uczniów Szkoły mieszkających w internacie, jak i uczniów Szkoły dojeżdżających i uczących się w Szkole - jako usługi mieszczące się w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą – od dnia 1 stycznia 2011 r. korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług usług stołówkowych świadczonych dla uczniów Szkoły mieszkających w internacie należało uznać za prawidłowe. Wskazać jednakże należy, że prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy wynika z innej podstawy prawnej niż przywołana przez Wnioskodawcę. Podstawę tę stanowią bowiem uregulowania art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług, a nie jak wskazał Wnioskodawca art. 43 ust. 1 pkt 26 tej ustawy.

Z kolei świadczone przez Wnioskodawcę usługi stołówkowe dla pracowników pedagogicznych Szkoły, które jak wskazano powyżej – należy uznać za usługi ściśle związane z usługami w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą –są zwolnione od podatku od towarów i usług – na podstawie § 13 ust. 1 pkt 26 w związku z § 13 ust. 8 i 9 ww. rozporządzenia. Stosownie do § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2011 r. zwolnienie to może być stosowane również do ww. usług wykonanych od dnia 1 stycznia 2011 r.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie zwolnienia usług stołówkowych świadczonych dla pracowników pedagogicznych Szkoły należy uznać za prawidłowe.

W kwestii zaś usług stołówkowych świadczonych przez stołówkę szkolną na rzecz pracowników niepedagogicznych szkoły tj. dla pracowników administracji i obsługi należy stwierdzić, że nie mogą one korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług i, jak wskazano powyżej, będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki podatku VAT, tj. 8 % – pod warunkiem zakwalifikowania przedmiotowych usług jako związanych z wyżywieniem do grupowania PKWiU 56. Usługi te nie są bowiem usługami ściśle związanymi z usługami w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą.

Odnosząc się do usług stołówkowych świadczonych na rzecz innej jednostki budżetowej na podstawie zawartej umowy, wskazać należy, że zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 13 lit. a ww. rozporządzenia, usługi świadczone pomiędzy jednostkami budżetowymi są zwolnione od podatku z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej. Usługi stołówkowe świadczone przez Wnioskodawcę nie mieszczą się we wskazanych powyżej wyłączeniach, a zatem stanowisko Wnioskodawcy, że usługi te korzystają ze zwolnienia należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w zakresie usług najmu zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.