Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-803/10/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-11-19
Teza: Jakie skutki podatkowe będzie miało przekazanie powyższej darowizny w zakresie ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; darowizna; działalność-działalność gospodarcza; korekta; nieruchomości; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura – 25 sierpnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych darowizny wskazanej we wniosku nieruchomości - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 sierpnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych darowizny wskazanej we wniosku nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości zabudowanej pawilonem handlowym z częścią mieszkalną o powierzchni użytkowej 354,70m2\- powierzchnia użytkowa pomieszczeń usługowych wynosi 58% całego budynku - 205,90m2, natomiast powierzchnia użytkowa pomieszczeń mieszkalnych wynosi 42% całego budynku - 148,80m2. Zgodnie z opinią otrzymaną z Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2000r. budynek jednopiętrowy o kubaturze 1349m3, w którym jedna kondygnacja o wysokości 2,6m jest przeznaczona na cele handlowe, a druga o wysokości 2,6m jest przeznaczona na cele mieszkaniowe, został zakwalifikowany wg Klasyfikacji Rodzajowej Środków Trwałych (KRŚT) do rodzaju 121 - "Budynki średnich i małych domów towarowych oraz sklepów i punktów usługowych" oraz zgodnie z obowiązującą od 01 stycznia 2000r. Klasyfikacją Środków Trwałych (KST) ww. budynek zalicza się do rodzaju 103 - "Budynki handlowo-usługowe".

Część handlowo-usługowa budynku jest wykorzystywana w prowadzeniu działalności gospodarczej i została wprowadzona do ewidencji środków trwałych pod datą 31 grudnia 2000r. Odnośnie do tej części budynku Wnioskodawca skorzystał z "ulgi inwestycyjnej" w podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast od pozostałej części nie rozliczonej ulgą inwestycyjną naliczane są odpisy amortyzacyjne.

Część mieszkalna budynku wykorzystywana jest na potrzeby mieszkaniowe i w stosunku do niej skorzystał z "ulgi mieszkaniowej" w podatku dochodowym.

Podatek VAT był odliczany tylko od wydatków ponoszonych na wybudowanie części handlowo-usługowej budynku w proporcji 58% poniesionych wydatków, w jakiej pozostaje powierzchnia użytkowa część usługowej do powierzchni całego budynku.

W dniu 21 lutego 2006r. Wnioskodawca zawarł na czas nieokreślony, jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, umowę najmu ze spółką z o.o., której przedmiotem jest wynajem części lokalu usługowego w opisywanym budynku o powierzchni 123,74 m2. Przychody z tytułu najmu dokumentowane są fakturami VAT z 22% stawką podatku VAT. Od chwili przyjęcia do użytkowania do dnia dzisiejszego Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie ww. budynku. Powyżej opisaną nieruchomość chce przekazać w darowiźnie żonie, z którą ma zawartą od dnia 16 grudnia 1996r. umowę, majątkową małżeńską, wyłączającą wspólność ustawową w małżeństwie.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Jakie skutki podatkowe będzie miało przekazanie powyższej darowizny w zakresie ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przekazanie budynku w formie darowizny nie wywoła powstania przychodu, obowiązku zapłaty podatku, ani korekty dokonanych odpisów amortyzacyjnych, gdyż na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991r., przepisów ustawy o podatku dochodowym, nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768), podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. tytułem darowizny.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż każda darowizna, bez względu na przedmiot darowizny, a zatem również darowizna nieruchomości wykorzystywanej w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega przepisom o podatku od spadków i darowizn, co wyklucza jej opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie zauważyć należy, iż w myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl natomiast art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W przypadku darowizny środków trwałych – jako jednej z form zbycia – zawarcie umowy w formie aktu notarialnego (Wnioskodawca wskazał, iż przedmiotem umowy będzie nieruchomość), wyznacza datę zakończenia dokonywania odpisów amortyzacyjnych (jeżeli są jeszcze naliczane). Zbycie to nie powoduje jednakże konieczności jakichkolwiek korekt dokonanych odpisów amortyzacyjnych. Odpisy naliczane w okresie używania składnika majątku na potrzeby działalności gospodarczej pozostają u darczyńcy kosztami uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na względzie, iż przekazanie wskazanego we wniosku środka trwałego (nieruchomości), o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, nastąpi nieodpłatnie (w formie darowizny), stwierdzić należy, iż w związku z dokonaniem tej czynności prawnej nie powstanie przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w cyt. powyżej przepisie, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ponadto nie zajdzie konieczność korygowania dokonanych odpisów amortyzacyjnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.