Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/4511-797/15-3/Akr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-03-23
Teza: 1. Czy ma zastosowanie art. 13 ust. 1 Umowy pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku? 2. Czy Wnioskodawca ma obowiązek zgłoszenia do Urzędu Skarbowego wpływu środków finansowych na rachunek bankowy? 3. Czy Wnioskodawca jest zobowiązany zgłosić fakt uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości położonej we Francji na druku PIT-39 i skorzystać z ulgi mieszkaniowej?
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; Francja; nieruchomości; sprzedaż; udział; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) w związku z art. 16 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1649) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 grudnia 2015 r. (data wpływu 8 grudnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 marca 2016 r. (data wpływu 11 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości położonej na terenie Francji - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2015 r. złożony został wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, położonej na terenie Francji.

Wniosek nie spełniał wymogów, określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 23 lutego 2016 r., Nr IPTPB2/4511-797/15-2/AKr, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 23 lutego 2016 r. (skutecznie doręczone w dniu 4 marca 2016 r.). W dniu 11 marca 2016 r. (nadano w dniu 9 marca 2016 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 3 października 2014 r. Wnioskodawca nabył nieruchomość (jej część), położoną we Francji, w drodze spadku po zmarłym tragicznie we Francji bracie, który mieszkał na stałe we Francji – od ponad 20 lat. Śmierć spadkodawcy nastąpiła w dniu 15 czerwca 2012 r. Spadek uprawomocnił się aktem notarialnym, sporządzonym w dniu 27 października 2014 r. przez biuro notarialne francuskie.

Fakt nabycia spadku, Wnioskodawca zgłosił w Urzędzie Skarbowym, na druku SD-Z2, z zachowaniem obowiązującego terminu. Ponieważ spadek pochodził od brata Wnioskodawcy, więc podatek od spadków i darowizn nie wystąpił. Wnioskodawca zaznacza, że jest obywatelem Polski i mieszka w Polsce. Miejsce zamieszkania Wnioskodawcy dla celów podatkowych to …. Centrum interesów osobistych (ośrodek interesów życiowych) w 2015 r. znajdowało się w Polsce.

W październiku 2015 r. doszło do sprzedaży udziału w nieruchomości położonej we Francji, nabytego w spadku. Nie była to sprzedaż w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Biuro notarialne we Francji prowadziło zarówno sprawę spadkową, jak i sprzedaż nieruchomości. Dokonano także rozliczenia i potrącenia podatkowego, obowiązującego we Francji z kwoty sprzedaży, wraz z innymi zobowiązaniami zmarłego brata, a różnicę przekazano na konto bankowe Wnioskodawcy. Środki finansowe, które wpłynęły na Jego rachunek, Wnioskodawca chce przeznaczyć na zakup mieszkania lub domu jednorodzinnego (mieszkalnego).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy ma zastosowanie art. 13 ust. 1 Umowy pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku?
2.  Czy Wnioskodawca ma obowiązek zgłoszenia do Urzędu Skarbowego wpływu środków finansowych na rachunek bankowy?
3.  Czy Wnioskodawca jest zobowiązany zgłosić fakt uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości położonej we Francji na druku PIT-39 i skorzystać z ulgi mieszkaniowej?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), w tym konkretnym przypadku ma zastosowanie art. 13 ust. 1 ww. Umowy polsko-francuskiej i dochód ten jest wyłączony z opodatkowania w Polsce, ze względu na opodatkowanie, w tym Umawiającym się Państwie, w którym majątek nieruchomy jest położony. W przypadku Wnioskodawcy jest on położony we Francji i został opodatkowany we Francji (ad. 1).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie ma obowiązku zgłaszania wpływu środków finansowych na rachunek bankowy, ponieważ zostały opodatkowane we Francji, stosownie do art. 13 ust. 1 ww. Umowy (ad. 2).

O obowiązku podatkowym w Polsce mówi art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ale w myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. W przypadku Wnioskodawcy mają zastosowanie uregulowania Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie musi zgłaszać faktu uzyskania przychodów z tytułu zbycia nieruchomości położonej na terenie Francji, do Urzędu Skarbowego w Polsce na druku PIT-39, a otrzymane środki finansowe zamierza przeznaczyć na zakup mieszkania lub domu mieszkalnego jednorodzinnego (ad. 3).

Wnioskodawca wskazuje, że Jego stanowisko wymienione w pkt 1, 2 i 3 jest oparte m.in. na analizie interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach Nr IBPBII/2/415-599/14/NG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska - o czym stanowi art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca nabył udział w nieruchomości położonej we Francji, w drodze spadku po bracie zmarłym w 2012 r. we Francji. Wnioskodawca jest polskim obywatelem i mieszka w Polsce. Jego ośrodek interesów życiowych w 2015 r. znajdował się w Polsce. W październiku 2015 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży ww. udziału w nieruchomości. Sprzedaż nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej. Środki finansowe, które wpłynęły na rachunek Wnioskodawcy w związku z ww. sprzedażą Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na zakup mieszkania lub domu mieszkalnego jednorodzinnego.

W opisanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym zastosowanie znajdą uregulowania Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1977 r. Nr 1, poz. 5).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. Umowy, dochody z majątku nieruchomego, włączając dochody z eksploatacji gospodarstw rolnych i leśnych, podlegają opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie, w którym ten majątek jest położony.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. Umowy, określenie „majątek nieruchomy” rozumie się według prawa podatkowego Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku przynależność do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa rzeczowego, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji albo prawa do eksploatacji pokładów mineralnych, źródeł i innych bogactwa naturalnych. Statki żeglugi morskiej i śródlądowej oraz samoloty nie stanowią majątku nieruchomego.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. Umowy – zyski pochodzące ze sprzedaży majątku nieruchomego określonego w artykule 6 ustęp 2 albo ze sprzedaży udziałów lub podobnych praw w spółce, której aktywa składają się głównie z majątku nieruchomego, podlegają opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie, w którym majątek ten jest położony.

Należy zatem stwierdzić, że w świetle powołanego wyżej art. 13 ust. 1 ww. Umowy zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku, dochody ze sprzedaży nieruchomości podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Państwie, w którym nieruchomość ta jest położona (zasada situs tj. prawo do opodatkowania dochodów ma państwo położenia nieruchomości), niezależnie od tego czy miejsce zamieszkania sprzedającego jest w Polsce, czy we Francji. Innymi słowy w przypadku sprzedaży nieruchomości położonej na terenie Francji przez osobę mającą miejsce stałego zamieszkania w Polsce, dochód z tej sprzedaży, stosownie do art. 13 ust. 1 ww. Umowy, jest opodatkowany we Francji zgodnie z prawem francuskim.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku oraz przepis art. 13 ust. 1 ww. Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej należy stwierdzić, że dochód z dokonanej przez Wnioskodawcę w 2015 r. sprzedaży nabytego w spadku w 2012 r. udziału w nieruchomości położonej na terytorium Francji, nie podlega opodatkowaniu w Polsce, natomiast podlega opodatkowaniu we Francji, na zasadach jakie przy sprzedaży nieruchomości obowiązują w prawie francuskim.

W konsekwencji, w związku ze sprzedażą udziału w przedmiotowej nieruchomości położonej na terenie Francji na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym (PIT-39) w Polsce. Wnioskodawca nie ma również obowiązku zgłoszenia do Urzędu Skarbowego wpływu środków finansowych na rachunek bankowy w związku z ww. sprzedażą.

W związku z tym, że ww. dochód nie podlega opodatkowaniu w Polsce pytanie nr 3 w zakresie możliwości skorzystania z ulgi mieszkaniowej jest bezprzedmiotowe, gdyż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidujące zwolnienie od podatku dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w ramach ulgi mieszkaniowej mają zastosowanie w przypadku dochodu z tego tytułu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.

Jednocześnie Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Końcowo tutejszy Organ wskazuje, że należna opłata od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynosi 40 zł, gdyż przedmiotowy wniosek dotyczy jednego stanu faktycznego. Zatem opłata od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w wysokości 80 zł stanowiąca część opłaty uiszczonej w łącznej kwocie 120 zł w dniu 2 grudnia 2015 r. na konto Izby Skarbowej w Łodzi, stanowi nadpłatę i zostanie zwrócona na wskazany we wniosku rachunek bankowy, w terminie określonym w art. 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w…, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.