Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.373.2025.2.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Korekta faktur zaliczkowych.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
faktura
faktura-faktura korygująca
przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku od towarów i usług.
    Wniosek uzupełnili Państwo pismem z 16 maja 2025 r. będącym odpowiedzią na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Podatnik w 2019 r. podpisał notarialną przedwstępną umowę sprzedaży prawa
    wieczystego użytkowania dwóch niezabudowanych działek, których nie obowiązywał
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy.
    Umowa została sporządzona pod warunkiem uzyskania przez Podatnika ostatecznej
    decyzji Prezydenta Miasta zatwierdzającej podział geodezyjny jednej z działek oraz zapłatę
    zaliczki w wysokości 20 tys. zł. Czynności urzędowe przeciągnęły się do początku br.
    Kupujący chcąc zabezpieczyć swoje prawa dokonał w okresie od 2019 do 03/2025 pięć
    zaliczkowych wpłat na poczet zakupu działek (trzy w 2019, jedna w 2021 i jedna w 2025r.).
    Każda wpłata była potwierdzona fakturą zaliczkową ze stawką podatku ZW na podstawie
    art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o VAT, poza ostatnią gdzie zastosowano stawkę 23%.-,
    uwzględniając zmianę przeznaczenia działek pod zabudowę. Podatnik, gromadząc
    dokumenty do sprzedaży, wystąpił do Urzędu Miasta o zaświadczenie z planu
    zagospodarowania przestrzennego o statusie sprzedawanych działek. Decyzją
    administracyjną z dnia 30 września 2021r. działki zostały przekształcone na teren
    budowlany (tereny zabudowy produkcyjnej i usługowej). Akt notarialny, który ma
    ostatecznie przenieść prawo własności ma zostać podpisany w maj/czerwiec br.
    Pismem z 16 maja 2025 r. uzupełnili Państwo opis sprawy następująco.
    1. Jakie są warunki zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży prawa użytkowania
    wieczystego niezabudowanych działek?
    Warunkiem zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży prawa wieczystego użytkowania
    niezabudowanych działek było uzyskanie przez Wnioskodawcę ostatecznej decyzji
    Prezydenta Miasta zatwierdzającej podział geodezyjny jednej z działek, w wyniku
    którego miała powstać działka objęta sprzedażą. Decyzja została wydana w styczniu
    2021r., a 1 lutego 2021r. została ostatecznie zatwierdzona.
    2. Czy warunkiem zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży prawa użytkowania
    wieczystego niezabudowanych działek jest przeznaczenie nieruchomości (działek) pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego bądź
    uzyskanie dla nieruchomości (działek) decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach ustawa z dnia 27 marca 2003
    r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1130 ze
    zm.)?
    Warunkiem zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży prawa wieczystego użytkowania
    nie jest przeznaczenie działek pod zabudowę bądź uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy.
    3. Czy i dlaczego wystąpili Państwo do Urzędy Miasta o zmianę miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego działek, a jeżeli nie Państwo, to kto i dlaczego?
    Wnioskodawca nie występował do Urzędu Miasta o zmianę miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego działek. Rada Miasta zwyczajowo co kilka lat
    reguluje sposób wykorzystania swoich terenów i prawdopodobnie tak się stało w tym
    przypadku. Wnioskodawca wystąpił o wypis z planu zagospodarowania przestrzennego
    lub decyzję o warunkach zabudowy w związku z planowaną umową sprzedaży działek,
    co jest niezbędne przy każdej sprzedaży nieruchomości (na polecenie Notariusza).
    4. Jaka jest przyczyna sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działek dopiero w maju
    /czerwcu 2025 r., skoro w 2019 r. podpisano przedwstępną umowę sprzedaży i
    Kupujący chcąc zabezpieczyć swoje prawa dokonał w okresie od 2019 do marca 2025 r.
    pięć zaliczkowych wpłat na poczet zakupu działek?
    Przyczyną sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działek dopiero maj/czerwiec
    2025r. były przede wszystkim ograniczenia wynikające ze stanu zagrożenia

    epidemicznego Covid (do początku roku 2023), a później brak dogodnego terminu dla
    obu stron i opóźnienia w załatwieniu formalności ze strony spółki m.in. zgody banku na
    wykreślenie hipoteki zabezpieczającej wierzytelności banku, zgody Rady Nadzorczej
    spółki na sprzedaż, brak wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów, brak zaświadczenia o
    przeznaczeniu działek w miejscowym planie zagospodarowania. Pracownik, który był
    odpowiedzialnego za sprawy min. geodezyjne w spółce i zajmował się tą transakcją, nie
    wywiązywał się sumiennie ze swoich obowiązków. Pracownik z dniem 30 kwietnia br.
    został zwolniony i Wnioskodawca postanowił zakończyć ostatecznie tą sprawę.
    5. W jakim celu nabyli Państwo prawo użytkowania wieczystego działek i w jaki sposób
    wykorzystywali/wykorzystują Państwo działki w celu prowadzenia działalności
    gospodarczej?
    Prawo wieczystego użytkowania działek do roku 2089 Wnioskodawca nabył zgodnie z
    decyzją Wojewody na podstawie przepisów art. 2 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o
    zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości ( Dz.U Nr 79,
    poz. 464, zm., Dz. U. z 1991r. Nr 83, poz.373 i z 1992r. Nr 91, poz.455), rozporządzeniem
    Rady Ministrów z dnia 16 marca 1993r. w sprawie przepisów wykonawczych
    dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w
    ich zarządzie lub użytkowaniu oraz na podstawie art. 104 i 107 Kodeks postępowania
    administracyjnego. Celem nabycia było prowadzenie działalności gospodarczej. Nabycie
    prawa wieczystego użytkowania gruntu jak i prawa własności budynków nastąpiło 5
    grudnia 1990r. Sprzedawane działki były wykorzystywane w przeszłości jako teren
    magazynowy dla produkowanych wyrobów spółki.
    6. Czy przy nabyciu działek (prawa użytkowania działek) przysługiwało/nie przysługiwało
    Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
    Przy nabyciu sprzedawanych działek Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do
    obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    7. Czy działki wykorzystywali/wykorzystują Państwo wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku?
    Wnioskodawca wykorzystywał działki wyłącznie na cele działalności opodatkowanej.
    Pytanie ostatecznie sformułowane w piśmie z 16 maja 2025 r.
    Czy podatnik ma prawo zastosować zwolnienie z podatku VAT (na podstawie art. 43 ust.1
    pkt 9 ustawy o VAT) do tej części zaliczek zapłaconych przed przekształceniem na tereny
    budowlane, a tylko do niezapłaconej części kwoty umowy sprzedaży zastosować właściwą
    stawkę podatku?
    Państwa stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w piśmie z 16 maja 2025 r.
    W ocenie Wnioskodawcy, do tej części zaliczek otrzymanych przed przekształceniem na
    tereny budowlane należy zastosować zwolnienie zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o
    VAT. Natomiast pozostała część transakcji, która pozostaje do zapłacenia przez
    kupującego powinna zostać zastosowana właściwa stawka podatku na podstawie z art. 2
    pkt 33 ustawy o VAT (tereny budowlane).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...).
    Na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się:
      Grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1130 ze):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
    działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
    przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W opisie sprawy wskazano, że w 2019 r. podpisali Państwo przedwstępną umowę
    sprzedaży prawa wieczystego użytkowania dwóch niezabudowanych działek, dla których
    nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o
    warunkach zabudowy.
    Warunkiem zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży prawa wieczystego użytkowania
    niezabudowanych działek było uzyskanie przez Państwa ostatecznej decyzji Prezydenta
    Miasta zatwierdzającej podział geodezyjny jednej z działek, w wyniku którego miała
    powstać działka objęta sprzedażą. Decyzja została wydana w styczniu 2021r., a 1 lutego
    2021r. została ostatecznie zatwierdzona.
    Warunkiem zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży prawa wieczystego użytkowania nie
    jest przeznaczenie działek pod zabudowę bądź uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy.
    Nie występowali Państwo do Urzędu Miasta o zmianę miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego działek. Wystąpili Państwo o wypis z planu
    zagospodarowania przestrzennego lub decyzję o warunkach zabudowy w związku z
    planowaną umową sprzedaży działek, co jest niezbędne przy każdej sprzedaży
    nieruchomości (na polecenie Notariusza).
    Decyzją administracyjną z dnia 30 września 2021r. działki zostały przekształcone na teren
    budowlany (tereny zabudowy produkcyjnej i usługowej).
    Przyczyną sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działek dopiero maj/czerwiec 2025r.
    były przede wszystkim ograniczenia wynikające ze stanu zagrożenia epidemicznego Covid
    (do początku roku 2023), a później brak dogodnego terminu dla obu stron i opóźnienia w
    załatwieniu formalności ze strony Państwa m.in. zgody banku na wykreślenie hipoteki
    zabezpieczającej wierzytelności banku, zgody Rady Nadzorczej spółki na sprzedaż, brak
    wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów, brak zaświadczenia o przeznaczeniu działek w
    miejscowym planie zagospodarowania.
    Przy nabyciu sprzedawanych działek nie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wykorzystywali Państwo działki
    wyłącznie na cele działalności opodatkowanej.
    Kupujący chcąc zabezpieczyć swoje prawa dokonał w okresie od 2019 do 03/2025 pięć
    zaliczkowych wpłat na poczet zakupu działek (trzy w 2019, jedna w 2021 i jedna w 2025r.).
    Każda wpłata była potwierdzona fakturą zaliczkową ze stawką podatku ZW na podstawie
    art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o VAT, poza ostatnią gdzie zastosowano stawkę 23% -
    uwzględniając zmianę przeznaczenia działek pod zabudowę.
    Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy mają Państwo prawo zastosować zwolnienie z
    podatku VAT do tej części zaliczek zapłaconych przed przekształceniem na tereny
    budowlane, a tylko do niezapłaconej części kwoty umowy sprzedaży zastosować właściwą
    stawkę podatku.
    Zgodnie z zasadą ogólną, zawartą w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:

      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
      sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
      podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Należy wskazać, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i
    usług definicji zaliczki. Zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego PWN”
    www.sjp.pwn.pl) zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry przed
    faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi.
    Zgodnie z powyższym, aby zapłatę na poczet przyszłej należności uznać za zaliczkę,
    zadatek musi ona być powiązana z konkretną transakcją, co zostało potwierdzone także
    przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    W wyroku z 21 lutego 2006 r. w sprawie C-419/02 BUPA Hospitals Ltd. Goldsborough
    development Ltd. przeciwko Commisioners Of Customs Excise, TSUE stwierdził, że w
    zakresie art. 10 ust. 2 akapit drugi VI Dyrektywy VAT, nie mieści się przedpłata dokonana w
    kwocie ryczałtowej na towary wskazane w sposób ogólny w wykazie, który może zostać w
    każdej chwili zmieniony za porozumieniem nabywcy i sprzedawcy, z którego nabywca
    może ewentualnie wybrać towary, na podstawie umowy, którą może on w każdej chwili
    rozwiązać, odzyskując w całości wykorzystaną przedpłatę. Należy wskazać, że art. 10 ust. 2
    akapit drugi powyższej Dyrektywy stanowi, że w przypadku gdy zapłata następuje, przed
    wykonaniem dostawy towarów lub świadczenia usług, podatek staje się wymagalny w
    momencie otrzymania płatności i od jej wysokości.
    W powyższym wyroku TSUE podkreślił, że: „(...) w przypadku dokonania płatności
    zaliczkowej obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje zanim dostawa towarów lub
    świadczenie usług zostaną wykonane. Aby obowiązek podatkowy powstał w takiej sytuacji,
    wszelkie okoliczności mające znaczenie dla zaistnienia zdarzenia podatkowego, tzn.
    przyszła dostawa lub przyszłe świadczenie usług muszą już być znane, a zatem w
    szczególności, (...) w momencie dokonania takiej zapłaty, towary i usługi powinny być
    szczegółowo określone”.
    Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lipca 2009 r.
    sygn. akt I FSK 932/08. Sąd uznał, że: „dla uznania wpłaconej kwoty jako zaliczki na poczet
    wykonanych usług, w rozumieniu art. 19 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), istotnym jest, aby przyszłe świadczenie
    było określone w sposób jednoznaczny co do rodzaju towaru bądź usługi, tzn. w sposób
    umożliwiający ich identyfikację, a dodatkowo strony tego świadczenia, w momencie
    wpłaty zaliczki, nie mają woli dokonywania jego zmian w przyszłości”.
    Zatem, aby zapłatę na poczet przyszłych należności uznać za zaliczkę, muszą zostać
    spełnione następujące przesłanki:
    - zapłata musi zostać dokonana na poczet konkretnej transakcji, tj. przyszłe świadczenie
      powinno być określone co do rodzaju w sposób jednoznaczny (określone powinny być
      cechy identyfikujące rodzaj towaru bądź usługi),
    - konkretyzacja przyszłego świadczenia powinna być wystarczająco dokładna dla
      określenia zasad opodatkowania świadczenia, tj. w szczególności należy móc określić
      miejsce świadczenia i stawkę opodatkowania,
    - w momencie dokonania zaliczki strony nie mają intencji zmiany świadczenia w
      przyszłości.
    W świetle przedstawionej treści wniosku i przywołanych przepisów należy stwierdzić, że
    otrzymana przez Państwa część ceny działek tytułem zaliczki mieści się w dyspozycji art.
    19a ust. 8 ustawy i rodzi u Państwa obowiązek podatkowy w podatku VAT. W chwili
    dokonywania wpłaty zaliczki możliwe było określenie przedmiotu dostawy, tj. towaru w
    postaci działek

    Wskazać w tym miejscu należy, że zdarzenia gospodarcze należy dokumentować fakturą -
    sformalizowanym dokumentem, który powinien spełniać szereg wymogów
    przewidzianych przepisami prawa.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
      od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
      prawnej niebędącej podatnikiem;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
      pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.
    Stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji, a
    ustawodawca określił w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim
    wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury muszą dokumentować
    wykonanie przez nich czynności, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług.
    Jak stanowi art. 106i ust. 1 i 2 ustawy,
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie
      później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano
      całość lub część zapłaty od nabywcy.
    W kwestii obowiązku wystawiania faktur korygujących przez podatnika należy przywołać
    art. 106j ust. 1 ustawy, który stanowi, że:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
      ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Z powołanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia
    mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera
    błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą
    wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku, bądź
    w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.
    Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno
    nastąpić poprzez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca
    wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością
    kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą

    faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty
    przebieg zdarzeń gospodarczych. Przy czym, korekty faktur można dokonać wyłącznie do
    momentu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
    Jeżeli więc faktura dokumentująca zdarzenie gospodarcze zawiera pomyłki lub zdarzenie,
    które faktura ta dokumentowała, uległo zmianie, to powinna zostać skorygowana w ten
    sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję między określonymi
    podmiotami.
    Reasumując z cytowanego powyżej art. 106j ustawy o VAT wynika, że podatnik jest
    zobowiązany do wystawienia faktury korygującej w przypadku, gdy po wystawieniu faktury
    wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że
    dokument ten zawiera błędy. Istotą faktury korygującej jest udokumentowanie zmian w
    transakcji, którą dokumentuje faktura pierwotna. Faktura korygująca jest wystawiana w
    celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych,
    decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.
    Jak już wyżej wskazano w 2019 r. podpisali Państwo przedwstępną umowę sprzedaży
    prawa wieczystego użytkowania dwóch niezabudowanych działek, dla których nie
    obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach
    zabudowy. Decyzją administracyjną z dnia 30 września 2021r. działki zostały
    przekształcone na teren budowlany (tereny zabudowy produkcyjnej i usługowej). Kupujący
    chcąc zabezpieczyć swoje prawa dokonał w okresie od 2019 do 03/2025 pięć zaliczkowych
    wpłat na poczet zakupu działek (trzy w 2019, jedna w 2021 i jedna w 2025r.). Każda wpłata
    była potwierdzona fakturą zaliczkową ze stawką podatku ZW na podstawie art. 43 ust 1
    pkt 9 ustawy, poza ostatnią gdzie zastosowano stawkę 23% - uwzględniając zmianę
    przeznaczenia działek pod zabudowę. Przy nabyciu sprzedawanych działek nie
    przysługiwało Państwu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Wykorzystywali Państwo działki wyłącznie na cele działalności
    opodatkowanej.
    Zatem faktury pierwotne dokumentujące wpłaty zaliczek na poczet przyszłej dostawy
    działek, dla których nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
    ani decyzja o warunkach zabudowy, zostały wystawione prawidłowo ze stawką zwolnioną,
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W momencie wystawienia ww. faktur
    pierwotnych nie istniały przesłanki świadczące o ewentualnych pomyłkach (w cenie,
    stawce lub kwocie podatku, bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury), to oznacza iż
    zdarzenie tworzące obowiązek podatkowy zostało w sposób prawidłowy ujęte i rozliczone.
    Natomiast okoliczności powodujące zmiany w charakterze przeznaczenia gruntu zaistniały
    później, tj. w dniu, w którym decyzją administracyjną z dnia 30 września 2021r. działki
    zostały przekształcone na teren budowlany (tereny zabudowy produkcyjnej i usługowej).
    Zatem skoro nastąpiła zmiana przeznaczenia działek niezabudowanych niebędących
    terenami budowlanymi na grunty przeznaczone pod zabudowę, opodatkowane stawką
    właściwą, a wcześniej zostały wystawione faktury dokumentujące wpłaty zaliczek na
    poczet tej dostawy ze stawką zwolnioną, koniecznym będzie wystawienie faktur
    korygujących do faktur zaliczkowych na podstawie art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jeżeli przedmiotem dostawy są działki stanowiące tereny budowlane w rozumieniu art. 2
    pkt 33 ustawy, tj. grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym opodatkowane właściwą stawką
    podatku, to również zaliczka na poczet ceny ww. działek powinna być opodatkowana
    stawką podatku w tej samej wysokości.
    Należy zaznaczyć, dostawa działek nie będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż działki wykorzystywali Państwo wyłącznie na cele
    działalności opodatkowanej.

    W związku z powyższym stanowisko Państwa jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.