Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-550/16-4/MS2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-08-12
Teza: Czy Wnioskodawczyni przysługuje odliczenie podatku VAT na materiały budowlane, które Wnioskodawczyni zakupiła na remont mieszkania, które kupiła w styczniu 2015 r.?
Słowa kluczowe: budowa; budynek-budynek mieszkalny; remonty
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 26 kwietnia 2016 r. (data wpływu 2 maja 2016 r.), uzupełniony pismem z dnia 19 lipca 2016 r. (data nadania 19 lipca 2016 r, data wpływu 22 lipca 2016 r.) na wezwanie z dnia 7 lipca 2016 r. Nr IPPB4/4511-550/16-2/MS2 (data nadania 7 lipca 2016 r., data doręczenia 18 lipca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości ubiegania się o zwrot części wydatków, poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z remontem lokalu mieszkalnego, w sytuacji gdy Wnioskodawczyni była wcześniej właścicielką innego lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości ubiegania się o zwrot części wydatków, poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z remontem lokalu mieszkalnego, w sytuacji gdy Wnioskodawczyni była wcześniej właścicielką innego lokalu mieszkalnego.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 7 lipca 2016 r. Nr IPPB4/4511-550/16-2/MS2 (data nadania 7 lipca 2016 r., data doręczenia 18 lipca 2016 r.) tutejszy Organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Pismem z dnia 19 lipca (data nadania 19 lipca 2016 r., data wpływu 22 lipca 2016 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W styczniu 2015 r. Wnioskodawczyni sprzedała mieszkanie 52,5 m. w S.. W tym samym okresie Wnioskodawczyni kupiła mniejsze 34,5 m. w R.. Mieszkanie to było do kapitalnego remontu. Rożnica między mieszkaniami w koszcie to 23.000 zł. Różnicę 23.000 zł Wnioskodawczyni przeznaczyła na wykup mieszkania w S. i na remont w R.. Koszt wykupu to 7.000 zł plus koszty notarialne 3.000 zł. Reszta wydatkowana została na remont mieszkania w R.. Problem główny jest tego rodzaju, że Wnioskodawczyni nie może ubiegać się o zwrot podatku „VAT” za materiały budowlane, a posiada faktury na około 10.000 zł. Z powodu choroby niepełnosprawności, przejścia na rentę w 2014 r., Wnioskodawczyni nie była w stanie utrzymać mieszkania w S.. Wnioskodawczyni jest osobą samotną od 2000 r., rozwiedzioną. Wnioskodawczyni wychowała syna jako matka samotna (nie miała żadnej pomocy – rodzice nie żyją od 30 lat). Mieszkanie ciągle było zadłużane – Wnioskodawczyni nie mogła starać się o dotację z powodu nadmetrażu, tj. 0,5 m. Z chwilą pogorszenia się zdrowia Wnioskodawczyni zmuszona była sprzedać mieszkanie, aby kupić mniejsze, gdyż tam były za duże koszty utrzymania z renty Wnioskodawczyni. Przy zakupie mieszkania w R. nieświadomie wprowadzono Wnioskodawczynię w błąd przy sporządzaniu aktu notarialnego. Sprawy takie Wnioskodawczyni załatwiała po raz pierwszy w życiu. Wnioskodawczyni zdała się na fachową pomoc urzędnika państwowego. Wnioskodawczyni przedstawiła swoją sytuację , jak również to, że mieszkanie kupiła do remontu. W akcie zakupu od razu Wnioskodawczyni przepisała na swojego syna. Wnioskodawczyni ma tylko jedno dziecko, w związku z tym Pani notariusz poradziła Wnioskodawczyni, że można tak zrobić, ale nie uprzedziła Wnioskodawczyni, że nie będzie mogła skorzystać z ulgi podatkowej. W akcie Wnioskodawczyni ma zapis „dożywotniego zamieszkania”. Wnioskodawczyni mieszka i utrzymuje to mieszkanie sama. Pani notariusz w S. poinformowała Wnioskodawczynię, że ma 2 lata na rozliczenie się. Wnioskodawczyni przypadkowo dowiedziała się, że nie będzie mogła skorzystać z ulgi podatkowej odnośnie remontu. Rozliczono Wnioskodawczynię z podatku dochodowego i musi zapłacić około 4.000 zł od uzyskanego dochodu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni przysługuje odliczenie podatku VAT na materiały budowlane, które Wnioskodawczyni zakupiła na remont mieszkania, które kupiła w R. w styczniu 2015 r.?

Zdaniem Wnioskodawczyni.

W styczniu 2015 r. Wnioskodawczyni sprzedała mieszkanie w S. o metrażu 52.5 m., a kupiła mniejsze w R. 35 m. Mieszkanie to było do remontu takiego jak: wymiana podłóg, drzwi, futryn, remont kuchni, łazienki (wymiana sanitarki, wanna, sedes), glazura, terakota itp. Na remont ten Wnioskodawczyni wydatkowała pieniądze z różnicy wynikającej z kupna-sprzedaży. Wnioskodawczyni posiada faktury VAT na około 10.000 zł.

Zdaniem Wnioskodawczyni należy jej się prawo do odliczenia podatku VAT, ale z przyczyn, które Wnioskodawczyni dostarczyła w aktach dowodowych, nie jest zorientowana, co do decyzji odliczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 38 i art. 39 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (Dz. U. z 2013 r., poz. 1304) – z dniem 1 stycznia 2014 r. – straciła moc ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468, z późn. zm.) regulująca zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 ww. ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, osoba fizyczna, która po dniu 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, ma prawo ubiegać się o zwrot części tych wydatków, zwany dalej „zwrotem wydatków”.

W myśl art. 20 ust. 3 ww. ustawy, o zwrot wydatków można się ubiegać, jeżeli:

1.  wydatki zostały poniesione w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych w związku z:
    1.  budową domu jednorodzinnego albo,
    2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny;
2.  przedsięwzięcie, o którym mowa w pkt 1, było realizowane na podstawie pozwolenia na budowę wydanego po dniu 1 stycznia 2014 r.;
3.  powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, o których mowa w pkt 1, nie przekracza odpowiednio:
    1.  75 m2 i 100 m2,
    2.  85 m2 i 110 m2 – w przypadku gdy osoba fizyczna w dniu wydania pozwolenia na budowę, o którym mowa w pkt 2, wychowywała przynajmniej troje dzieci spełniających warunki, o których mowa w art. 7 ust. 2;
4.  osoba fizyczna do końca roku kalendarzowego, w którym wydano pozwolenie na budowę lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, nie ukończyła 36 lat;
5.  do dnia złożenia wniosku o zwrot wydatków osoba fizyczna nie była:
    1.  właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego,
    2.  osobą, której przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, którego przedmiotem jest lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny,
    3.  właścicielem lub współwłaścicielem budynku, jeżeli jego udział w przypadku zniesienia współwłasności obejmowałby co najmniej jeden lokal mieszkalnych,\- z wyłączeniem domu jednorodzinnego albo lokalu mieszkalnego, o którym mowa w pkt 1.

W myśl art. 21 ust. 1 ustawy zwrot wydatków dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT, udokumentowanych fakturami wystawionymi dla osoby fizycznej od dnia wydania pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 2, do dnia 30 września 2018 r.

Zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu wydatków jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej.

Stosownie do art. 21 ust. 8 ustawy Minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz materiałów budowlanych uwzględniający materiały budowlane, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT.

Należy wskazać, że obowiązującym jest wykaz zawarty w załączniku do obwieszczenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 24 grudnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (Dz. Urz. MIiR z 2013, poz. 6).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi prawo do zwrotu wydatków przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 20 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Z art. 23 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi wynika, że wniosek o zwrot wydatków osoba fizyczna składa raz, nie później niż do dnia 31 grudnia roku, w którym zgodnie z prawem miało miejsce przystąpienie do użytkowania wybudowanego lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w styczniu 2015 r. Wnioskodawczyni sprzedała mieszkanie w S.. W tym samym okresie Wnioskodawczyni kupiła mniejsze w R.. Mieszkanie to było do kapitalnego remontu. Rożnica między mieszkaniami w koszcie to 23.000 zł. Różnicę 23.000 zł Wnioskodawczyni przeznaczyła na wykup mieszkania w S. i na remont w R..

Z zacytowanych przepisów wynika, że jeżeli osoba fizyczna od 1 stycznia 2014 r. poniesie w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych wydatki na zakup materiałów budowlanych w związku z budową domu jednorodzinnego, nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny, to po spełnieniu warunków określonych w art. 20 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi może ubiegać się o zwrot części poniesionych wydatków.

Jednym z tych warunków wynikających z art. 20 ust. 3 pkt 5 lit. a) ww. ustawy, jest że o zwrot wydatków można się ubiegać, jeżeli do dnia złożenia wniosku o zwrot wydatków osoba fizyczna nie była właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego.

W związku z powyższym nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawczyni, że należy jej się prawo do odliczenia podatku VAT za materiały budowlane, które zakupiła na remont lokalu mieszkalnego w R., gdyż w dniu złożenia wniosku nie będzie osobą, która wcześniej nie była właścicielem lokalu mieszkalnego. Należy podkreślić, że zgodnie z cytowanym wyżej art. 20 ust. 3 pkt 5 lit. a) ustawy zwrot „do dnia złożenia wniosku” oznacza, że osoba fizyczna nigdy wcześniej przed złożeniem ww. wniosku nie może posiadać żadnego tytułu, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 5 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi. Użycie przez ustawodawcę w tym przepisie zwrotu „do dnia złożenia wniosku” nie oznacza, że Wnioskodawczyni tylko na moment złożenia wniosku o zwrot wydatków nie może być osobą, która nie była właścicielem lokalu mieszkalnego, lecz zwrot ten określa, że nigdy wcześniej Wnioskodawczyni nie mogła posiadać takiego prawa do lokalu. Zatem lokal, bądź budynek mieszkalny musi być pierwszym nabytym na własność, jaki będzie posiadać osoba fizyczna chcąca ubiegać się o zwrot wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Zatem Wnioskodawczyni nie może ubiegać się o zwrot wydatków, które poniosła na remont lokalu mieszkalnego na podstawie ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, gdyż nie można jej uznać za osobę która „do dnia złożenia wniosku” nie była właścicielem lokalu mieszkalnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.