Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP1-2.4512.70.2016.2.AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-10-26
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „Ścieżka pieszo-rowerowa …”.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2016 r. (data wpływu 2 września 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 października 2016 r. (data wpływu 14 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „Ścieżka pieszo-rowerowa …” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „Ścieżka pieszo-rowerowa …”. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 10 października 2016 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz wskazanie adresu e-PUAP.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina zamierza złożyć w roku 2017 wniosek o dofinansowanie zadania pn. „Ścieżka pieszo-rowerowa …” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa.

Zamierzenie budowlane polegać będzie na wykonaniu kompleksowej dokumentacji projektowej budowy ścieżki rowerowej wraz z niezbędną infrastrukturą, z uzyskaniem decyzji pozwolenia na budowę oraz na wykonaniu robót związanych z budową ścieżki i niezbędnej infrastruktury.

Całość inwestycji obejmuje odcinek nieczynnej linii kolejowej. Łączna długość ścieżki wynosi 16,00 km. Długość odcinka realizowanego przez Gminę pn. „Ścieżka pieszo-rowerowa …” wynosi 8840,55 m.

Zadanie obejmować będzie wykonanie:

1.  w zakresie części projektowej:
    *   uzyskanie map do celów projektowych,
    *   dokonanie inwentaryzacji stanu istniejącego,
    *   wykonanie wymaganych pomiarów i badań koniecznych do opracowania rozwiązań projektowych,
    *   sporządzenie karty informacyjnej o planowanym przedsięwzięciu i uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia,
    *   sporządzenie operatu wodno-prawnego i uzyskanie decyzji wodnoprawnej na przebudowę mostów i przepustów,
    *   sporządzenie projektu budowlanego,
    *   uzyskanie decyzji pozwolenia na budowę,
    *   sporządzenie projektów wykonawczych branży drogowej z kompletem wymaganych uzgodnień,
    *   sporządzenie projektów wykonawczych branży mostowej z kompletem wymaganych uzgodnień,
    *   sporządzenie projektów wykonawczych branży kanalizacyjnej z kompletem wymaganych uzgodnień,
    *   sporządzenie projektów wykonawczych branży elektrycznej z kompletem wymaganych uzgodnień,
    *   sporządzenie projektów wykonawczych z zakresu małej architektury (placyki, wiaty, tablice informacyjne) z kompletem wymaganych uzgodnień,
    *   sporządzenie specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót,
    *   sporządzenie przedmiarów robót i kosztorysów inwestorskich,
    *   opracowanie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia,
    *   sporządzenie projektu stałej organizacji ruchu i organizacji na czas wykonywania robót z kompletem wymaganych uzgodnień;
2.  w zakresie robót budowlanych:
    *   roboty rozbiórkowe (rampy, betonowe podkłady kolejowe pozostałe na kilku odcinkach, elementy przepustów, schody terenowe, fragmenty istniejących chodników),
    *   roboty ziemne,
    *   mechaniczne profilowanie i plantowanie korony nasypu,
    *   przebudowa mostów i przepustów,
    *   udrożnienie przepustów,
    *   odmulenie rowów melioracyjnych w rejonie mostów i przepustów,
    *   wykonanie konstrukcji nawierzchni ścieżki o warstwie ścieralnej z betonu asfaltowego,
    *   wykonanie odcinka ciągu pieszego wraz niezbędnymi placykami – miejscami odpoczynku,
    *   wykonanie balustrad zabezpieczających, przebudowa istniejących schodów terenowych,
    *   wykonanie kanalizacji deszczowej w celu odwodnienia ścieżki,
    *   wykonanie linii oświetlenia odcinków ścieżki i placów,
    *   wykonanie niezbędnych elementów związanych z infrastrukturą ścieżki rowerowej (zatoki parkingowe, dojazdy, wiaty, ławki, kosze, stojaki na rowery, informatory, bramownice),
    *   plantowanie poboczy i skarp rowów, i nasypów,
    *   oznakowanie pionowe i poziome,
    *   sporządzenie dokumentacji powykonawczej.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że towary i usługi, które Gmina nabędzie w ramach realizacji projektu nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wnioskowane zadanie realizowane będzie w związku z działalnością statutową Gminy i należy do zadań własnych, tj. spraw obejmujących gminne drogi, ulice, mosty, place oraz organizację ruchu drogowego – art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zatem w odniesieniu do opisanego projektu, Gmina będzie mogła dokonać odliczenia podatku VAT w całości lub w części?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z powyższym Gmina nie wykonując czynności opodatkowanych, jako jednostka samorządu terytorialnego, nie będzie miała możliwości odliczenia podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Natomiast, w świetle unormowań prawa wspólnotowego, w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z przedstawionych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

W oparciu o art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.

Z treści wniosku wynika, że Gmina planuje złożyć w roku 2017 wniosek o dofinansowanie zadania pn. „Ścieżka pieszo-rowerowa …” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa.

Zamierzenie budowlane polegać będzie na wykonaniu kompleksowej dokumentacji projektowej budowy ścieżki rowerowej wraz z niezbędną infrastrukturą, z uzyskaniem decyzji pozwolenia na budowę oraz na wykonaniu robót związanych z budową ścieżki i niezbędnej infrastruktury.

Całość inwestycji obejmuje odcinek nieczynnej linii kolejowej. Wnioskodawca wskazał, że towary i usługi, które nabędzie w ramach realizacji projektu, nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wnioskowane zadanie realizowane będzie w związku z działalnością statutową Gminy i należy do zadań własnych, tj. spraw obejmujących gminne drogi, ulice, mosty, place oraz organizację ruchu drogowego – art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym.

Na tle powyższego opisu sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwości dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „Ścieżka pieszo-rowerowa …”.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W rozpatrywanej sprawie planowana przez Wnioskodawcę budowa ścieżki rowerowej wraz z niezbędną infrastrukturą w związku z realizacją projektu pn. „Ścieżka pieszo-rowerowa …”, nastąpi w ramach władztwa publicznego. Gmina wykonując powyższe zadanie będzie działała jako organ administracji publicznej i będzie upoważniona do korzystania ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Gmina bez wątpienia nie będzie mogła być uznana za podatnika podatku od towarów i usług, ponieważ będzie ona realizowała w tym zakresie zadanie własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Ponadto należy wyjaśnić, że podstawowym warunkiem wynikającym z art. 86 ust. 1 ustawy, który należy przeanalizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek nabytych towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Z całokształtu przyszłych działań Wnioskodawcy związanych z zakupionymi towarami i usługami wynika, że ich nabycie nie będzie miało związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W konsekwencji warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca realizując zadanie w zakresie ścieżki rowerowej wraz z niezbędną infrastrukturą nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Podsumowując, Gmina nie będzie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z planowaną realizacją projektu pn. „Ścieżka pieszo-rowerowa …”.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.