Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-624/10/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-08-13
Teza: określenie źródła przychodów ze sprzedaży przez spółkę jawną lokalu mieszkalnego stanowiącego środek trwały
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2010r. (data wpływu do tut. Biura 29 czerwca 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego, stanowiącego środek trwały w prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 czerwca 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego, stanowiącego środek trwały w prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki jawnej. Spółka ta jest właścicielem nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem trzykondygnacyjnym, mieszkalnym, w którym wyodrębniono własność poszczególnych lokali mieszkalnych. Nieruchomość ta została zakupiona przez spółkę w lutym 1996r. i wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Nieruchomość była amortyzowana przez spółkę. Po zakupie nieruchomość została poddana gruntownemu remontowi z jej przeznaczeniem na wynajem lokali na cele mieszkalne, a wydatki poniesione na ww. nieruchomość stanowiły dla spółki koszty uzyskania przychodu. Następnie ustanowiono odrębną własność każdego z lokali wchodzących w skład tej nieruchomości. Własność jednego z tych lokali została przeniesiona na jednego ze wspólników spółki w grudniu 1996r. na cele mieszkaniowe. Natomiast pozostałe lokale wraz z odpowiednimi udziałami w prawie do gruntu oraz udziałami w prawie do części wspólnych budynku stanowią nadal własność spółki i są oddane osobom trzecim do korzystania na cele mieszkaniowe w ramach umów najmu. Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie zarządzania nieruchomością wspólną i najmu mieszkań. Spółka zamierza obecnie sprzedać kolejny wyodrębniony lokal mieszkalny osobie trzeciej wraz z udziałem w prawie własności części wspólnych budynku oraz udziałem w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, na której znajduje się ten budynek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z zamierzoną sprzedażą przez spółkę jednego z wyodrębnionych lokali mieszkalnych, po stronie jej wspólników, w tym Wnioskodawczyni, powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z zamierzoną sprzedażą przez spółkę jednego z wyodrębnionych lokali mieszkalnych w budynku należącym do spółki i wykorzystywanym przez nią do prowadzenia działalności gospodarczej nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych po stronie Wnioskodawczyni, jako wspólnika spółki jawnej. Analizując przedstawiony stan pod kątem przepisów podatkowych, należy w pierwszej kolejności powołać art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku. Dalej stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących środkami trwałymi. Przy czym, zgodnie z art. 14 ust. 2c ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

W związku z powyższym wyłączeniem, przychody uzyskane z tytułu odpłatnego zbycia wykorzystywanego na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z udziałem w wieczystym użytkowaniu gruntu i udziałem w prawie własności części wspólnych budynku, nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14, ale stanowić będą przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8. Stosownie do tego ostatniego przepisu, czytanego w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3, przychód wynikający ze sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w prawie do gruntu i części wspólnych budynku, w którym znajduje się lokal, nawet jeżeli lokal ten jest wykorzystywany przed sprzedażą do prowadzonej przez podatnika (tu spółkę jawną) działalności gospodarczej, wówczas co do zasady stanowi on przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8. Przy czym biorąc pod uwagę fakt, iż planowana sprzedaż nieruchomości lokalowej nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, przychód uzyskany z tej sprzedaży na mocy powołanego przepisu w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006r. Nr 217, poz. 1588 ze zm), nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy nowelizującej, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a – c ustawy wymienionej w art. 1, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006r., stosuje się zasady określone w ustawie wymienionej w art. 1, brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2007r. W konsekwencji w ocenie Wnioskodawczyni, w opisanym stanie faktycznym, po jego stronie nie powstanie obowiązek podatkowy w zw. z zamierzoną przez spółkę sprzedażą lokalu mieszkalnego wykorzystywanego w latach 1996 – 2010 na potrzeby związane z jej działalnością gospodarczą.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawczyni powołała interpretację indywidualną z dnia 24 listopada 2009r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie znak: IPPB1/415-725/09-3/MT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), odrębnym źródłem przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    
    *   nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    *   spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    *   prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    *   innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Jednakże przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie (art. 10 ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\-ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio (art. 14 ust. 2c ww. ustawy).

W myśl natomiast art. 22a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Z powyższych przepisów wynika, iż w przypadku wykorzystywania w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej budynku, w którym mieszczą się prawnie wyodrębnione lokale (stanowiące odrębny przedmiot własności), każdy z tych lokali stanowi odrębny środek trwały. Co do zasady przychód z ich sprzedaży, jako przychód ze sprzedaży środka trwałego, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wyjątek stanowią będące środkami trwałymi lokale mieszkalne oraz związany z nimi udział w gruncie. W świetle bowiem cyt. wyżej przepisów, przychód z ich sprzedaży stanowi zawsze przychód ze źródła wskazanego w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Przy czym, przychód ten powstanie jedynie w przypadku, gdy odpłatne zbycie takiego lokalu mieszkalnego nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie lub wybudowanie.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni jest wspólnikiem, spółki jawnej, która prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą m.in. w zakresie zarządzania nieruchomością wspólną i najmu mieszkań. Dla celów prowadzonej działalności spółka w 1996 roku zakupiła nieruchomość gruntową zabudowaną trzykondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym. Nieruchomość ta została wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Budynek był amortyzowany przez spółkę, a wydatki ponoszone na ww. nieruchomość stanowiły koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez spółkę działalności. W ww. budynku, w 1996 roku, wyodrębniono własność poszczególnych lokali mieszkalnych. Lokale te są wynajmowane osobom trzecim na cele mieszkaniowe. Obecnie spółka zamierza sprzedać osobie trzeciej jeden z wyodrębnionych lokali mieszkalnych wraz z udziałem w prawie własności części wspólnych budynku oraz udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowiony jest ww. budynek.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż przychód ze sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, stanowić będzie co do zasady przychód ze źródła określonego w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, przychód w rozumieniu ww. ustawy w ogóle nie powstanie, albowiem do sprzedaży ww. lokalu dojdzie po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.

Jednocześnie wskazać należy, iż z uwagi na fakt, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychód w ogóle nie powstanie, w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania powołane we wniosku przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 01 stycznia 2007r., znajdujące zastosowanie jedynie w zakresie sposobu opodatkowania przychodu powstałego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44 – 100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.