Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.440.129.2021.3.ASK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-12
Teza: WIS USŁUGA – dystrybuowanie oprogramowania
Słowa kluczowe: dystrybucja (rozprowadzanie); oprogramowanie; stawka-stawki podatku; usługi; Wiążąca Informacja Stawkowa (WIS)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 7 maja 2021 r. (data wpływu 7 maja 2021 r.) uzupełnionego pismem z dnia 14 lipca 2021 r. (data wpływy 14 lipca 2021 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku:** usługa – dystrybuowanie oprogramowania (…) w formie elektronicznej (za pośrednictwem strony internetowej)

**Opis usługi:** usługa polega na udostępnieniu w formie elektronicznej pakietu oprogramowania do analizy (…), oprogramowanie jest udostępniane poprzez bezpośrednie pobranie go ze strony internetowej, Wnioskodawca nie jest właścicielem prawa autorskiego do oprogramowania

**Rozstrzygnięcie:** PKWiU 2015 – 58

**Stawka podatku od towarów i usług:** 23%

**Podstawa prawna:** art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy

**Cel wydania WIS:** określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2021 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony pismem z dnia 14 lipca 2021 r. w zakresie sklasyfikowania usługi – dystrybuowanie oprogramowania (…) w formie elektronicznej (za pośrednictwem strony internetowej) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia

(…) to wysokowydajny pakiet oprogramowania do analizy (…) do projektowania, analizowania i optymalizacji komponentów i systemów elektromagnetycznych (…). Rozwiązania pola elektromagnetycznego do zastosowań w całym spektrum (…) są zawarte w jednym interfejsie użytkownika w (…) można łączyć w celu przeprowadzania symulacji hybrydowych, co daje inżynierom elastyczność analizy całych systemów złożonych z wielu komponentów w wydajny i prosty sposób. Wspólne projektowanie z innymi produktami (…) umożliwia zintegrowanie symulacji (…) z przepływem projektowania i napędza proces rozwoju od najwcześniejszych etapów.

Typowe tematy analizy (…) obejmują wydajność i sprawność anten i filtrów, kompatybilność elektromagnetyczną i zakłócenia (…), narażenie ludzkiego ciała na pola elektromagnetyczne, efekty elektromechaniczne w silnikach i generatorach oraz efekty termiczne w przypadku dużych mocy urządzenia. (…) jest używany w wiodących firmach technologicznych i inżynieryjnych na całym świecie. Oferuje znaczną przewagę produktu na rynku, ułatwiając krótsze cykle rozwoju i zmniejszając koszty. Symulacja umożliwia wykorzystanie wirtualnego prototypowania. Wydajność urządzenia może zostać zoptymalizowana, potencjalne problemy ze zgodnością zidentyfikowane i złagodzone na wczesnym etapie procesu projektowania, liczba wymaganych fizycznych prototypów może zostać zmniejszona, a ryzyko niepowodzeń testów i wycofań zminimalizowane.

Oprogramowanie jest udostępniane poprzez bezpośrednie pobranie go ze strony internetowej, okazjonalnie na płytach DVD lub nośnikach USB, nigdy nie jest udostępniane na dyskach SSD.

Wnioskodawca nie jest właścicielem pakietu oprogramowania objętego wnioskiem. Wnioskodawca nie jest właścicielem prawa autorskiego do oprogramowania, a razem z dostawą pakietu oprogramowania Wnioskodawca nie przenosi na nabywcę prawa autorskiego. Nabywca może korzystać z oprogramowania na podstawie licencji użytkownika końcowego tzw. end user.

Pismem Nr 0112-KDSL1-1.440.129.2021.1.ASK z dnia 7 lipca 2021 r. tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w zakresie niezbędnym do wydania wiążącej informacji stawkowej.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Wnioskodawca w piśmie z dnia 14 lipca 2021 r. wskazał, że:

Wniosek dot. oprogramowania dystrybuowanego za pośrednictwem strony internetowej (pobranie ze strony www (udostępnienie linku).

Link do oprogramowania jest udostępniany nabywcy. Zgodnie z treścią umowy licencyjnej Udostępnienie w formie elektronicznej polega na przekazaniu Klientowi informacji niezbędnych do pobrania Licencjonowanego Oprogramowania. Klient jest zobowiązany odwiedzić witrynę (…) i pobrać Licencjonowany Program.

Prawa własności intelektualnej do oprogramowania należą do podmiotu powiązanego względem Wnioskodawcy (…). Rola wnioskodawcy jest ograniczona do dystrybucji – jest on zaangażowany w model dystrybucji bezpośredniej, tj. sprzedaje Produkty do użytkowników końcowych, dokumentując sprzedaż poprzez wystawienie faktury na ich rzecz.

Spółka wykorzystuje przyznane jej licencje do oprogramowania wyłącznie w celu prowadzenia działalności dystrybucyjnej, na każdym etapie dystrybucji tj. w działalności przedsprzedażowej, marketingu i sprzedaży oraz działalności posprzedażowej.

Wnioskodawca nie dokonuje modyfikacji oprogramowania.

Poza licencją końcowego użytkownika, klienci nie nabywają od Wnioskodawcy innych usług.

(…).

Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

W złożonym w dniu 7 maja 2021 r. wniosku w części D.1, w poz. 52. „Przedmiot wniosku” Wnioskodawca zaznaczył kwadrat nr 1. „towar”, natomiast w poz. 54. jako klasyfikację, według której ma zostać zaklasyfikowany przedmiot wniosku – wskazano Nomenklaturę Scaloną – kwadrat nr 1.

Uwzględniając zatem powyższe przepisy oraz intencje Wnioskodawcy w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w przypadku dystrybuowania oprogramowania (…) w formie elektronicznej (za pośrednictwem strony internetowej), w okolicznościach wskazanych we wniosku, mamy do czynienia ze sprzedażą towaru, czy też usługą w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z wyżej wskazanymi regulacjami, przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 7 ustawy. Usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni jego odbiorca odnoszący korzyść związaną z tym świadczeniem.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że towarami w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Ponadto, zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy, przez usługi elektroniczne rozumie się usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) NR 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

W myśl art. 7 ust. 2 lit. a Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) NR 282/2011, ustęp 1 obejmuje w szczególności ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że dystrybuowanie oprogramowania w formie elektronicznej wypełnia definicję usług świadczonych drogą elektroniczną.

Przedmiotem złożonego wniosku jest świadczenie polegające na dystrybucji oprogramowania w formie elektronicznej (za pośrednictwem strony internetowej). Wnioskodawca dokonuje odsprzedaży oprogramowania użytkownikowi końcowemu, który może korzystać z tego oprogramowania na podstawie udzielonej licencji. Zatem w obrębie świadczenia będącego przedmiotem wniosku nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania jakimkolwiek towarem, zdefiniowanym w art. 2 pkt 6 ustawy. Tym samym, świadczenie to nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.

Biorąc pod uwagę powołane powyżej przepisy oraz ich analizę w kontekście złożonego wniosku stwierdzić należy, że dystrybuowanie w formie elektronicznej pakietu oprogramowania (…) stanowi świadczenie usług, bowiem przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

*   niniejszych zasad metodycznych,
*   uwag do poszczególnych sekcji,
*   schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

*   symbole grupowań,
*   nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

*   grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
*   usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
*   usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja J Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI W ZAKRESIE INFORMACJI I KOMUNIKACJI”.

Jak wynika z wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja J obejmuje m.in.:

*   usługi związane z działalnością wydawniczą, włącznie z publikowaniem oprogramowania,
*   usługi związane z produkcją filmów i nagrań dźwiękowych,
*   usługi związane z działalnością radiofoniczną i telewizyjną,
*   usługi telekomunikacyjne,
*   usługi związane z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki oraz usługi powiązane,
*   usługi w zakresie informacji.

Sekcja ta nie obejmuje:

*   sprzedaży detalicznej nagrań dźwiękowych i audiowizualnych, obcej produkcji, sklasyfikowanej w 47.00.64.0,
*   usług związanych z wykonywaniem zdjęć i slajdów, sklasyfikowanych w 74.20,
*   usług fotoreporterów, sklasyfikowanych w 74.20.2,
*   wypożyczania płyt CD i DVD oraz taśm z utworami muzycznymi, sklasyfikowanego w 77.22.10.0,
*   wynajmu studia nagrań lub sprzętu do nagrywania dźwięku, bez obsługi, sklasyfikowanego w 77.39.19.0,
*   usług niezależnych dziennikarzy, sklasyfikowanych w 90.03.11.0,
*   usług związanych z grami losowymi w trybie on-line, sklasyfikowanych w 92.00.14.0.

Zgodnie z uwagami zawartymi w ww. sekcji:

*   usługi związane z działalnością wydawniczą obejmują nabywanie praw autorskich do treści publikacji oraz udostępnianie tej treści społeczeństwu przez wydawanie i rozpowszechnianie jej w różnych formach, tj. drukiem, w formie elektronicznej lub dźwiękowej, przez Internet, jako wyroby multimedialne, takie jak: słowniki, leksykony, encyklopedie na CD-ROM,
*   wspólną cechą usług telekomunikacyjnych zaklasyfikowanych w niniejszej sekcji w dziale 61 jest transmisja programów, a nie ich produkcja; podział został przeprowadzony w oparciu o rodzaj funkcjonującej infrastruktury.

W sekcji J zawarty jest m.in. dział 58 „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ WYDAWNICZĄ”, który obejmuje wydawanie:

*   książek, broszur, folderów, słowników i encyklopedii,
*   atlasów i map,
*   gazet, czasopism i pozostałych periodyków,
*   książek telefonicznych i wykazów adresowych,
*   pozostałych publikacji, włączając edycję oprogramowania.

Dział ten nie obejmuje:

*   drukowania, sklasyfikowanego w 18.11, 18.12,
*   reprodukcji zapisanych nośników informacji, sklasyfikowanej w 18.20,
*   rozpowszechniania filmów, kaset wideo oraz filmów na DVD lub podobnych nośnikach, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach działu 59,
*   produkcji wzorcowych kopii płyt lub materiału dźwiękowego, sklasyfikowanej w odpowiednich podklasach działu 59.

Uwzględniając powyższe, świadczenie będące przedmiotem analizy, polegające na dystrybuowaniu w formie elektronicznej oprogramowania (…) spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 58 „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ WYDAWNICZĄ”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym:

1.  kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz
2.  wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.

Usługa polegająca na dystrybuowaniu oprogramowania (…) w formie elektronicznej (za pośrednictwem strony internetowej) mieści się w dziale 58 PKWiU „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ WYDAWNICZĄ”. Usługa ta nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku.

W związku z powyższym, właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

*   podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
*   usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do usługi, będącej przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.

W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).