Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.258.2022.1.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-07-29
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, podlegania i niepodlegania opodatkowaniu oraz możliwości zastosowania zwolnienia od podatku.
Słowa kluczowe: działalność-działalność kulturalna; odliczenia-odliczenie częściowe; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; sponsoring; teatr; zwolnienie-prawo do zwolnienia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (prewspółczynnik); Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2. Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone przez instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie:

· pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych przez Teatr z tytułu nabytych towarów i usług, w tym w związku z wydatkami poniesionymi na budowę siedziby Teatru **– jest nieprawidłowe,**

· ustalenia, czy do działalności (wymienionych we wniosku) należy zastosować zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit a) ustawy **– jest prawidłowe,**

· wskazania, czy przekazanie w ramach umów sponsoringu lub umów reklamowych – biletów wstępu na wydarzenia organizowane przez Teatr sponsorom Teatru oraz innym kontrahentom, którym Teatr świadczy usługi reklamowe i promocyjne podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Teatr winien opodatkować te bilety tak jak wykonaną usługę sponsoringową/reklamową **– jest nieprawidłowe,**

· podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania prezentów, których jednostkowa cena nabycia, określona w momencie przekazywania towaru nie przekracza 20 zł oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu ich nabycia **– jest nieprawidłowe,**

· niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazywania biletów (w formie np. zaproszeń) przedstawicielom instytucji, władz miasta oraz niektórym osobom fizycznym, których traktuje się jako „gości specjalnych”, tzw. VIP-ów **– jest prawidłowe,**

· niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego udziału Teatru w wydarzeniach organizowanych przez inne podmioty, polegające na prezentacji fragmentów spektakli Teatru lub kilku utworów z repertuaru spektakli Teatru **– jest prawidłowe.**

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

19 maja 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 maja 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w ww. zakresie. Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Teatr (…) (dalej jako „Teatr”) jest posiadającą osobowość prawną samorządową instytucją kultury. Teatr działa na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r. poz. 406) oraz swojego Statutu. Organizatorem Teatru jest Miasto X. Teatr jest podatnikiem podatku VAT zarejestrowanym dla potrzeb VAT, jako podatnik VAT czynny.

W świetle postanowień statutu Teatru, Teatr jest instytucją artystyczną, której działalność kulturalna organizowana jest zgodnie z sezonami artystycznymi, na które ustala się plany repertuarowe. Terenem działania Teatru jest Miasto X, jednakże w celu realizacji zadań statutowych Teatr może również działać na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej oraz poza jej granicami. Natomiast zgodnie z postanowieniami statutu, który oczekuje na jego opublikowanie przez (…), terenem działania Teatru będzie Województwo (…), w szczególności Miasto X oraz Powiat (…), a w celu realizacji zadań statutowych Teatr będzie mógł działać na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej oraz poza jej granicami.

Zarówno zgodnie z postanowieniami aktualnego statutu Teatru, jak i statutu, który ma zostać opublikowany przez (…), statutowe cele działalności Teatru to krzewienie kultury poprzez prowadzenie działalności artystycznej, kształtowanie i prezentacja współczesnego dorobku kultury, realizowanie i organizowanie przedstawień teatralnych w dziedzinie (\`(...)\`) oraz przedstawień dla dzieci i innych form scenicznych, w szczególności z udziałem własnego zespołu artystycznego. Statuty dopuszczają, aby Teatr współpracował z innymi środowiskami twórczymi i społecznymi w zakresie swojej działalności.

Do przedmiotu działania Teatru należą także szeroko pojęte działania edukacyjne skierowane przede wszystkim do młodego pokolenia, mające na celu kształcenie świadomych odbiorców sztuki teatru, stwarzanie możliwości rozwijania ich zainteresowań w tej dziedzinie, zaznajomienia się z najciekawszymi dziełami twórczości polskiej i światowej oraz uczestnictwa w najbardziej interesujących formach teatru.

Zgodnie ze statutem w aktualnym brzmieniu:

i. Teatr prowadzi samodzielną gospodarkę finansową w ramach posiadanych środków, kierując się zasadami efektywności ich wykorzystania;

ii. podstawą gospodarki finansowej instytucji kultury jest plan finansowy ustalony przez dyrektora Teatru, z zachowaniem wysokości dotacji jego organizatora;

iii. przychodami Teatru są przychody pochodzące z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych, dotacje podmiotowe i celowe z budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł;

iv. Teatr może prowadzić działalność gospodarczą, a środki uzyskane tą drogą mogą być wykorzystane wyłącznie na działalność statutową i utrzymanie obiektu, w którym prowadzona jest działalność kulturalna.

Zgodnie ze statutem, który ma zostać opublikowany przez (…):

i. Teatr prowadzi samodzielną gospodarkę finansową w ramach posiadanych środków, kierując się zasadami efektywności ich wykorzystania;

ii. podstawą gospodarki finansowej instytucji kultury jest plan finansowy ustalony przez dyrektora Teatru, z zachowaniem wysokości dotacji otrzymywanej ze strony Miasta X oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego;

iii. źródłami finansowania działalności Teatru są:

1) dotacje przekazywane przez Organizatora i Ministra o charakterze podmiotowym (na dofinansowanie statutowej działalności bieżącej, w tym utrzymanie i remont obiektów) i celowym (na finansowanie lub dofinansowanie wskazanych zadań i programów, w tym również kosztów realizacji inwestycji) oraz

2) przychody z prowadzonej przez Teatr działalności, w tym przychody ze sprzedaży biletów wstępu i z innych opłat za usługi artystyczne, przychody ze sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych, środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych, w tym darowizny i zapisy;

iv. Teatr może prowadzić działalność gospodarczą, a środki uzyskane tą drogą mogą być wykorzystane wyłącznie na realizację działalności statutowej, przy czym ta działalność statutowa może być prowadzona w szczególności w zakresie: działalności impresaryjnej, działalności wydawniczej, realizowania transmisji, nagrań telewizyjnych, radiowych, fonograficznych i wideo, wydawania płyt, a także ich dystrybucji, wynajmu pomieszczeń i powierzchni, wynajmu kostiumów teatralnych i środków inscenizacji, świadczenia usług reklamowych, prowadzenia działalności edukacyjno-szkoleniowej.

W ramach prowadzonej działalności Teatr uzyskuje przychody z następujących rodzajów działalności/dokonuje działań w następującym zakresie:

1) sprzedaż biletów na wydarzenia, które są wystawiane w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce),

2) sprzedaż biletów na wydarzenia innych podmiotów, gdzie Teatr pełni rolę pośrednika w sprzedaży biletów, za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne,

3) wynajem przestrzeni Teatru (np. sceny) na rzecz osób trzecich, a także wynajem majątku ruchomego (np. instrumenty, kostiumy, rekwizyty itp.),

4) sprzedaż produktów (np. kubki, koszulki, skarpetki itp. materiały reklamowe) na rzecz osób trzecich,

5) sprzedaż towarów otrzymanych od podmiotów trzecich w ramach umowy komisu (komisowa sprzedaż towarów), za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne,

6) świadczenia reklamowe na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów (np. reklama drukowana w repertuarze, na stronie www itd.),

7) świadczenia sponsorskie na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów sponsoringu,

8) udzielenie licencji/sublicencji na rzecz osób trzecich w ramach odpłatnego udostępniania filmów i nagrań (w ramach usług streamingowych).

W odniesieniu do działalności polegającej na sprzedaży biletów na wydarzenia, które są wystawiane w siedzibie Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce) Teatr traktuje ww. działalność jako świadczenie usługi wstępu na spektakle i opodatkowuje tę czynność stawką 8% VAT. Ustalając ceny biletów Teatr stosuje co do zasady ceny podstawowe, jak i ceny specjalne (kierowane do określonego rodzaju odbiorców – przykładowo podmiotami uprawnionymi do zakupu biletów w cenach specjalnych są posiadacze karty Dużej Rodziny).

Zasadą jest, że w odniesieniu do spektakli wystawianych poza siedzibą Teatru bilety na spektakl są sprzedawane za pośrednictwem innych organizatorów wydarzenia (np. miejskie ośrodki kultury), które pośredniczą w sprzedaży biletów otrzymując w ten sposób wynagrodzenie prowizyjne. Powyższe odbywa się na podstawie umowy pośrednictwa w sprzedaży biletów, w świetle której pośrednik otrzymuje od Teatru bilety, dokonuje ich sprzedaży za pośrednictwem własnej kasy fiskalnej i otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne stanowiące określony procent liczony od sprzedanych biletów. Jednocześnie Teatr bierze w najem określone miejsce (najczęściej udostępniane przez Organizatora) na potrzeby wystawienia spektaklu, przy czym wynajmujący zobowiązuje się także do dostosowania miejsca w taki sposób, aby Teatr mógł wystawić spektakl (np. zapewnia nagłośnienie, prąd etc.).

W odniesieniu do sprzedaży biletów na spektakle gościnne, Teatr pełni rolę pośrednika w sprzedaży biletów, za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne. W związku z zawarciem Umowy Teatr jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży otrzymanych biletów przy zastosowaniu własnej kasy rejestrującej (kasy fiskalnej). W określonym terminie od zakończenia sprzedaży ww. otrzymanych biletów Teatr (jako pośrednik) wraz z podmiotem, na rzecz którego dokonywał ww. usług dokonuje rozliczenia w oparciu o raport sprzedanych biletów. Teatr przekazuje ww. podmiotowi, na rzecz którego dokonywał sprzedaży biletów równowartości kwoty brutto uzyskanej z tytułu sprzedaży biletów. Z tytułu wykonania ww. czynności Teatr otrzymuje wynagrodzenie w postaci prowizji w ustalonej umową wielkości procentowej liczonej co do zasady od łącznej kwoty uzyskanej przez Teatr z tytułu sprzedaży otrzymanych biletów. Tak obliczona kwota prowizji stanowi co do zasady kwotę netto, do której doliczany jest podatek VAT według stawki podstawowej (na dzień złożenia interpretacji 23%).

W odniesieniu do wynajmu pomieszczeń Teatru, jak i zaplecza techniczno-organizacyjnego do realizacji wydarzenia (np. sceny, sprzętu i wyposażenia Teatru) na rzecz osób trzecich Teatr dokonuje powyższego na podstawie zawartej odrębnej umowy najmu. Z tytułu świadczenia ww. usług Teatr otrzymuje wynagrodzenie (czynsz) w ustalonej umową wysokości, przy czym Teatr stosuje do powyższych czynności stawkę podstawową VAT (na dzień złożenia interpretacji 23%). Dodatkowo Teatr wynajmuje swoje składniki majątku ruchomego (np. instrumenty, kostiumy, rekwizyty itp.) na rzecz osób trzecich. Teatr dokonuje powyższego na podstawie zawartej odrębnej umowy, z tytułu której Teatr otrzymuje wynagrodzenie w ustalonej umową wysokości, przy czym Teatr stosuje do powyższych czynności stawkę podstawową VAT (na dzień złożenia interpretacji 23%).

W odniesieniu do sprzedaży:

(i) materiałów reklamowych (np. kubki, koszulki, skarpetki itp. towary reklamowe) na rzecz osób trzecich oraz

(ii) sprzedaż nagrań audio lub audiowizualnych itp. ze spektaklami Teatru lub ścieżkami dźwiękowymi z nich pochodzącymi.

Teatr traktuje powyższe jako sprzedaż wydawnictw, opodatkowując te czynności stawką odpowiednią do rodzaju sprzedawanego produktu (23% – np. zdjęcia, koszulki, płyty, skarpety, torby; 8% – programy; 5% – książki, albumy). Niezależnie od powyższego Teatr dokonuje sprzedaży różnych towarów (typu płyty, koszulki, kubki itp.) w ramach sprzedaży komisowej – w odniesieniu do towarów powierzonych Teatrowi przez podmioty trzecie, opodatkowując je stosownymi podstawowymi lub obniżonymi stawkami podatku VAT. Z tytułu zawartych umów komisu Teatr otrzymuje stosowne wynagrodzenie prowizyjne.

W odniesieniu do świadczeń reklamowych na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów Teatr zamieszcza informację o reklamodawcy (reklamę) w repertuarach, banerach i innych powierzchniach reklamowych, którymi dysponuje Teatr, w zamian za co Teatr otrzymuje wynagrodzenie, do którego Teatr stosuje podstawową stawkę podatkową w zakresie VAT (na dzień złożenia wniosku 23%).

W odniesieniu do świadczeń sponsorskich świadczonych na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów sponsoringu obejmują one kompleks określonych świadczeń polegających na organizowaniu wydarzeń na rzecz sponsora, warsztatów, udostępnianiu biletów sponsorskich, udostępnianiu powierzchni reklamowych. Dodatkowo w ramach zawieranych umów sponsorskich, sponsorzy otrzymują na określony czas tytuł sponsora/mecenasa/partnera określonego wydarzenia, np. jubileuszu, premiery. Teatr dodatkowo zapewnia sponsorowi prawo do używania ww. tytułu przy działaniach Teatru takich jak wydanie płyty z premiery, emisja spektaklu online, konferencje lub warsztaty. W zamian za kompleks ww. czynności Teatr otrzymuje świadczenie sponsorskie, które jest płatne na podstawie stosownej umowy i wystawionej faktury VAT. Do świadczonych na rzecz Sponsora usług Teatr stosuje podstawową stawkę VAT (na dzień złożenia wniosku 23%).

W odniesieniu do udzielania licencji/sublicencji na rzecz osób trzecich Teatr dokonuje powyższego w związku z dokonanymi przez siebie nagraniami i filmami, udostępnianymi w ramach platform streamingowych. Z tytułu powyższych czynności Teatr otrzymuje wynagrodzenie w określonej umową kwocie, do której stosuje podstawową stawkę VAT (na dzień złożenia wniosku 23%).

Dodatkowo Teatr podejmuje szereg działań, mających na celu promowanie swojej działalności, m.in. Teatr dokonuje zakupu materiałów reklamowych (np. kubki, smycze itp.), które następnie wydaje w celach promocyjnych. Wartość poszczególnych towarów nie przekracza 20 zł. Teatr nie prowadzi ewidencji wydawanych towarów.

Niezależnie od powyższego Teatr promuje organizowane przez siebie wydarzenia poprzez udział w organizowanych przez Teatr lub inne podmioty wydarzeniach, happeningach, kampaniach promocyjnych, konferencjach, prelekcjach, w szczególności poprzez zaprezentowanie przez artystów fragmentów spektakli, utworów wystawianych przez Teatr w publicznie dostępnych miejscach (np. w szpitalach, na targach, wystawach itp.). Z tytułu udziału w ww. działaniach promocyjnych Teatr nie pobiera żadnego wynagrodzenia. Wystąpienia mają charakter fragmentaryczny (prezentacja fragmentu spektaklu lub kilku utworów z danego spektaklu) i są realizowane w celu promocji działalności Teatru, celem zwiększenia sprzedaży biletów na organizowane przez Teatr wydarzenia oraz pozyskania nowej publiczności.

Dodatkowo Teatr nieodpłatnie wydaje w celach promocyjnych pulę biletów na spektakle osobom ze świata kultury, przedstawicielom władzy publicznej, tzw. VIP-om (dziennikarze, znani aktorzy, reżyserzy), czy swoim sponsorom. Ww. przekazania mają związek z prowadzoną działalnością Teatru, albowiem udział ww. osób w wydarzeniach organizowanych przez Teatr prowadzi do wypromowania działalności Teatru. Dodatkowo udostępnianie określonej puli biletów kontrahentom Teatru (lub ich przedstawicielom) służy pogłębianiu relacji z kontrahentami, celem zbudowania i poszerzenia wzajemnych relacji gospodarczych.

Struktura przychodów i kosztów działalności Teatru kształtuje się następująco:

1\. Teatr uzyskuje przychody z tytułu sprzedaży biletów wstępu na wydarzenia własne, a w dalszej kolejności, przychody z tytułu sprzedaży wydawnictw (produktów sprzedażowych), przychody z tytułu najmu, przychody z tytułu prowizji od sprzedanych biletów (gdzie Teatr pełni rolę pośrednika w sprzedaży biletów), przychody z tytułu najmu (wypożyczenia) i sprzedaży kostiumów lub dekoracji.

2\. Niezależnie od powyższego na potrzeby swojej działalności statutowej Teatr otrzymuje dotację podmiotową oraz dotacje celowe.

3\. Przeważającymi kosztami ponoszonymi przez Teatr są wynagrodzenia wraz z narzutami, zakup usług obcych, zużycie materiałów i energii, pozostałe koszty rodzajowe, amortyzacja, podatki i opłaty itp.

Działalność Teatru jest finansowana wpływami z ww. działalności. Niezależnie od powyższego Teatr otrzymuje:

(i) od Miasta X dotacje na potrzeby prowadzonej działalności statutowej,

(ii) od mecenasów Teatru darowizny.

Dodatkowo w dniu (…) została podpisana pomiędzy Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej jako „MKiDN", względnie „Minister"), a Miastem X umowa w sprawie prowadzenia Teatru, jako wspólnej instytucji kultury (stosownie do postanowień art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej – t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 194 ze zm.), zwanej dalej „Ustawą”. W świetle ww. umowy Minister i Miasto zobowiązały się zapewnić Teatrowi, w formie dotacji podmiotowej, środki finansowe niezbędne do prowadzenia działalności statutowej. Zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 305 ze zm.) oraz w innych obowiązujących w tym zakresie przepisach prawa, ww. podmioty zobowiązały się zapewnić środki na bieżące funkcjonowanie Teatru.

Szczegółowe postanowienia ww. umowy wskazują, że:

1) od roku (\`(...)\`) zarówno Minister, jak i Miasto przekazywać będą środki niezbędne do prowadzenia działalności bieżącej Teatru w formie dotacji podmiotowej w określonych w umowie wysokościach,

2) dotacja podmiotowa, może zostać przekwalifikowana, zgodnie z wnioskiem Teatru, na dotację celową na wydatki majątkowe pod warunkiem, że nie będzie to rodziło skutków jej uzupełnienia, w trakcie roku budżetowego, do wysokości wskazanych w umowie,

3) Teatr, jako wspólna instytucja kultury, może otrzymywać dodatkowe środki na wydatki bieżące i wydatki majątkowe z budżetu Miasta oraz Ministra zgodnie z obowiązującymi przepisami,

4) w latach (\`(...)\`) MKiDN oraz Miasto zobowiązały się do przekazania Teatrowi środków finansowych w określonych umową wysokościach w formie dotacji celowej na wydatki inwestycyjne związane z budową nowej siedziby Teatru, z partycypacją środków z budżetu Państwa i budżetu Miasta, przy czym będą one przekazywane w określonych umową transzach, a pierwotnie określone kwoty partycypacji ze strony Miasta zostaną zwiększone zgodnie ze zmianami w planach finansowych Miasta w oparciu o „Program inwestycji” (o którym mowa poniżej), pod warunkiem ich uchwalenia przez Miasto,

5) w terminie 60 dni od dnia podpisania ww. umowy Teatr przekaże Ministrowi i Miastu „Program inwestycji” prezentujący wydatki inwestycyjne związane z budową nowej siedziby Teatru wraz z przewidywanym harmonogramem ich realizacji, w celu zaakceptowania ww. programu przez Ministra i Miasto,

6) po zaakceptowaniu „Programu inwestycji” i uchwaleniu wnioskowanych zmian w planach inwestycyjnych Miasta (o których mowa w pkt 4 powyżej), Minister zawrze z Teatrem umowę dotyczącą udzielenia dotacji celowej na wydatki inwestycyjne na dany rok budżetowy ze środków finansowych Ministra pochodzących z budżetu Państwa, o których mowa w pkt 4) powyżej wraz z określeniem zakresu rzeczowo-finansowego prac inwestycyjnych; przy czym umowy na wydatki inwestycyjne będą corocznie zawierane po wejściu w życie kolejnych ustaw budżetowych.

Na dzień złożenia przedmiotowego wniosku inwestycja w zakresie budowy siedziby Teatru jest prowadzona przez spółkę komunalną Miasta X, tj. (…) (dalej jako „Spółka”). W ramach dotychczas zrealizowanych działań na potrzeby budowy siedziby Teatru zostało wydanych szereg decyzji administracyjnoprawnych, niezbędnych na potrzeby realizacji inwestycji, w tym decyzja nr (\`(...)\`) o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla Miasta X, obejmująca budowę budynku Teatru, budowę obiektu budowlanego – amfiteatru. Budowa ww. inwestycji jeszcze się nie rozpoczęła, w dalszym ciągu są procedowane dalsze decyzje niezbędne na potrzeby rozpoczęcia budowy. Z perspektywy aktualnego inwestora (Miasta X) przedmiotowe zadanie zostało powierzone do realizacji spółce miejskiej (…), która pełni rolę inwestora zastępczego. Szacowany koszt realizacji ww. inwestycji wynosi nie mniej niż (…) zł netto.

Teatr zamierza przejąć realizację ww. inwestycji w zakresie budowy nowej siedziby Teatru w ten sposób, że:

· wszelkie uzyskane decyzje administracyjne wydane na potrzeby realizacji ww. inwestycji zostaną przeniesione na Teatr (o ile będzie to możliwe),

· Teatr nabędzie wszelkie prawa do projektów i innych utworów, które powstały na potrzeby realizacji ww. inwestycji,

· powyższe nastąpi w wyniku sekwencji czynności administracyjnoprawnych oraz cywilnoprawnych, przy czym z tytułu powyższego Miasto X lub inwestor zastępczy albo otrzyma ustalone wynagrodzenie albo powyższe nastąpi nieodpłatnie na skutek powierzenia przez Miasto X jako swojej Jednostce do realizacji zadania polegającego na zrealizowaniu powyższej inwestycji; na dzień złożenia wniosku nie jest przesądzone, w jaki sposób dojdzie do przejęcia przez Teatr realizacji ww. inwestycji.

W wyniku ww. czynności oraz w związku z przyszłym realizowaniem budowy teatru, Teatr poniesie i będzie ponosił określone koszty realizacji inwestycji związane z procesem budowlanym, w szczególności w zakresie projektowania, wykonawstwa, kosztów zakupionych usług i materiałów.

Teatr zamierza w całości odliczyć podatek VAT naliczony w fakturach zakupu dokumentujących wartość dostarczonych towarów lub zakupionych usług w związku z budową nowej siedziby Teatru. Na dzień złożenia wniosku Teatr nie stosował do rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług tzw. prewspółczynnika VAT, ani tzw. rozliczenia proporcjonalnego, o których mowa w art. 86, 90a, 90c, 90, 91 VATU.

**Pytania**

1\. Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku VAT należnego wykazanego przez Teatr w fakturach VAT wystawionych z tytułu prowadzonej działalności o podatek VAT naliczony w fakturach VAT otrzymanych przez Teatr z tytułu nabytych towarów i usług, w tym w związku z wydatkami poniesionymi na budowę siedziby Teatru – w całości (prawo do odliczenia podatku VAT w całości)?

2\. Czy do działań Teatru w zakresie prowadzonej przez siebie działalności (wymienionych we Wniosku) należy zastosować zwolnienie z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) VATU?

3\. Czy przekazanie w ramach umów sponsoringu lub umów reklamowych – biletów wstępu na wydarzenia organizowane przez Teatr sponsorom Teatru oraz innym kontrahentom, którym Teatr świadczy usługi reklamowe i promocyjne podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Teatr winien opodatkować te bilety tak jak wykonaną usługę sponsoringową/reklamową?

4\. Czy nieodpłatne przekazania prezentów, których jednostkowa cena nabycia, określona w momencie przekazywania towaru nie przekracza 20 zł nie stanowi świadczenia usług ani dostawy towarów w rozumieniu VATU, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a podatek VAT z tytułu ich nabycia może podlegać odliczeniu?

5\. Czy nieodpłatne przekazywanie biletów (w formie np. zaproszeń) przedstawicielom instytucji, władz miasta oraz niektórym osobom fizycznym, których traktuje się jako „gości specjalnych”, tzw. VIP-ów nie stanowi świadczenia usług ani dostawy towarów w rozumieniu VATU, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a powyższe w związku z tym, że ma na celu propagowanie działalności Teatru, a więc ich świadczenie zostało wykonane w celu prowadzenia działalności gospodarczej Teatru w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług?

6\. Czy nieodpłatny udział Teatru w wydarzeniach organizowanych przez inne podmioty, polegający na prezentacji fragmentów spektakli Teatru lub kilku utworów z repertuaru spektakli Teatru nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu art. 8 VATU, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a powyższe w związku z tym, że ma na celu promocję działalności Teatru, a więc ich świadczenie zostało wykonane w celu prowadzenia działalności gospodarczej Teatru w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zdaniem Teatru, może on skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od świadczonych na jego rzecz usług i dostarczonych mu towarów. Wynika to z faktu, iż nabywane przez Teatr usługi/towary należy w całości przyporządkować do działalności opodatkowanej VAT Teatru, nie korzystającej ze zwolnienia od VAT. Powyższe będzie dotyczyło zarówno nabywanych na dzień złożenia wniosku towarów/usług, jak i tych, do których w przyszłości poniesienia będzie zobowiązany Teatr – w odniesieniu do inwestycji w zakresie budowy nowej siedziby Teatru.

W ocenie Teatru, będzie on miał pełne prawo do odliczenia także w odniesieniu do nabywanych towarów na potrzeby promocji działalności Teatru, które następnie są albo sprzedawane albo nieodpłatnie przekazywane w ramach promocji działalności Teatru. W każdym z ww. przypadków dokonywane nabycia służą bowiem ostatecznie działalności opodatkowanej wykonywanej przez Teatr, prowadząc w szczególności do wzrostu sprzedaży biletów wstępu.

Stanowisko w zakresie pytania nr 2.

W ocenie Wnioskodawcy, do żadnych z działań Teatru podejmowanych w zakresie prowadzonej przez siebie działalności (wymienionych we Wniosku) nie należy stosować zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) VATU.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 VATU, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 VATU, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii – art. 2 pkt 6 VATU.

W myśl art. 8 ust. 1 VATU, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 VATU).

Z cytowanych przepisów ustawy wynika, że usługą jest każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Wskazać również należy, że czynnikiem wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego. Aby zatem daną czynność uznać za świadczenie usługi, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

W ocenie Wnioskodawcy, każda z ww. form działalności podejmowana przez Teatr stanowi na gruncie VATU odpłatne świadczenie usług opodatkowane podatkiem VAT, a więc spełnia definicję działalności gospodarczej na gruncie VATU.

Nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

W świetle art. 15 ust. 1 VATU, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle art. 15 ust. 2 VATU, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Działalność gospodarcza może być opodatkowana podatkiem VAT wg określonych w ustawie stawek procentowych lub może korzystać ze zwolnienia z tego podatku. Charakterystyczną cechą prowadzonej działalności jest jej zorganizowanie i stałość, a także jej wykonywanie bez podporządkowania innemu podmiotowi, w warunkach zakładających ryzyko gospodarcze.

W ocenie Wnioskodawcy, ww. formy prowadzonej przez Teatr działalności stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 VATU. Teatr prowadzi ww. działalność w sposób odpłatny, pobierając za wykonywane przez siebie usługi określone wynagrodzenie.

Zdaniem Wnioskodawcy, działalnością niemającą charakteru gospodarczego jest w przypadku podmiotów zajmujących się kulturą działalność statutowa nieodpłatna. Jak wskazuje się w doktrynie w sytuacji, gdy instytucja kultury wykonuje świadczenia na mocy przepisów Ustawy o działalności kulturalnej i dokonuje tego nieodpłatnie (względem beneficjentów, czyli osób korzystających z oferowanych świadczeń kulturalnych), wówczas jej świadczenia pozostają poza zakresem rozliczeń rzeczonego podatku. Stanowią działalność niemającą charakteru gospodarczego (w rozumieniu VATU). A contrario zatem każda usługa (nawet kulturalna), która jest wykonywana odpłatnie, wypełnia definicję działalności gospodarczej na gruncie VATU, a w konsekwencji podlega rozliczeniom w zakresie podatku VAT (por. K. Gierszewska, P. Barnik, Rachunkowość i podatki w instytucjach kultury, CH Beck, str. 219).

Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, żadna z ww. form działalności Teatru nie stanowi czynności niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku od towarów i usług, które prowadziłyby do konieczności zastosowania na potrzeby rozliczeń podatku VAT tzw. prewspółczynnika lub proporcji.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 33 lit a) VATU, zwalnia się od podatku VAT „usługi kulturalne świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną.

Zgodnie z art. 43 ust. 17 VATU, powyższe zwolnienie nie ma zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Jednocześnie zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33 lit. a) VATU, ma zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe (art. 43 ust. 17a VATU).

Dodatkowo zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) VATU, stosuje się, pod warunkiem, że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 VATU).

Co więcej, zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 VATU nie ma zastosowania do:

1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2) wstępu:

a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,

b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5) działalności agencji informacyjnych;

6) usług wydawniczych;

7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8) usług ochrony praw

(art. 43 ust. 19 VATU).

Z opisanego powyżej stanu faktycznego wynika, że w przeważającej mierze Teatr uzyskuje przychody z tytułu sprzedaży biletów na organizowane przez siebie wydarzenia, a na potrzeby takich rozliczeń stosuje stawkę podatku VAT – 8%. W ocenie Wnioskodawcy, powyższe należy interpretować w kontekście art. 43 ust. 19 pkt 2 VATU, w świetle którego zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 VATU nie ma zastosowania do wstępu na spektakle, koncerty przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego, organizowane przez Wnioskodawcę wydarzenia (m.in. spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy) stanowią realizację celów statutowych Teatru, którymi są m.in. prowadzenie działalności artystycznej, kształtowanie i prezentacja współczesnego dorobku kultury, realizowanie i organizowanie przedstawień teatralnych.

Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury i działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Zgodnie natomiast z art. 1 ust. 1 tej ustawy, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Biorąc więc pod uwagę postanowienia statutu Wnioskodawcy, jak i ww. ustawy należy zatem uznać, że celem realizowanych przez Wnioskodawcę Wydarzeń jest tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury, przez które należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki. Cel ten jest realizowany właśnie poprzez wszelkie działania podejmowane przez Wnioskodawcę (opisane powyżej), które odpowiadają wprost działaniom o tematyce kulturalnej, ukierunkowanych na rozbudzanie, kształtowanie i zaspokajanie potrzeb oraz zainteresowań kulturalnych społeczności lub służą realizacji powyższych celów.

W świetle statutu Teatru może on prowadzić działalność gospodarczą, a środki uzyskane tą drogą mogą być wykorzystane wyłącznie na działalność statutową. Teatr nie jest więc ukierunkowany na osiągnięcie zysku, a na realizację celów statutowych.

Nawet, jeśli zatem Wnioskodawca osiągnie zyski z tytułu wykonywania wskazanych we wniosku czynności, to w przypadku ich osiągania będą one w całości przeznaczone na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług statutowych.

Odnosząc powyższe do poszczególnych rodzajów czynności/działań Teatru należy wskazać co następuje.

W odniesieniu do przychodów z tytułu sprzedaży biletów na wydarzenia, które są wystawiane w aktualnym miejscu prowadzenia działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru w Polsce – należy wskazać, że Minister Finansów w interpretacji ogólnej z dnia 2 grudnia 2014 r. Nr PT1/033/32/354/1JU/14 dotyczącej rozumienia m.in. usług wstępu na gruncie VATU wskazał, iż: „(\`(...)\`) pod pojęciem »wstępu« w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do VATU należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, na siłownię – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie. Tym samym, nie ma uzasadnienia dla zawężania stosowania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, jeżeli korzystanie z tych urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu”.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, każda biletowana forma prowadzonej przez Teatr działalności (każde wydarzenie organizowane przez Teatr w związku, z którym dochodzi do sprzedaży biletów, na potrzeby uczestnictwa w wydarzeniu) odpowiada usłudze wstępu na spektakl, koncert, przedstawienie lub imprezę w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego, a w konsekwencji nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, dotyczy także wydarzeń w ramach których bilet wstępu uprawnia do objerzenia wydarzenia (np. spektaklu), jak i udziału w warsztatach z takim wydarzeniem związanym.

Należy podkreślić, że VATU nie definiuje usług kulturalnych. W świetle definicji pojęcia „kultura” w internetowym słowniku PWN jest to materialna i umysłowa działalność społeczeństw oraz jej wytwory. Z kolei w świetle art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

W ocenie Teatru, umożliwienie osobom, które zakupiły bilet na wydarzenia, uczestnictwa w nich, stanowi usługę kulturalną. Tym samym, opłaty za zakup biletów na wydarzenia stanowią wynagrodzenie za usługę kulturalną świadczoną przez Teatr.

Jednak, jeżeli usługa kulturalna stanowi jednocześnie usługę wstępu, nie korzysta ona ze zwolnienia od VAT – stosownie do art. 43 ust. 19 pkt 2 i 3 VATU.

VATU nie definiuje wprost pojęcia wstępu. Zgodnie z definicją pojęcia wstępu, ujętą w internetowym Słowniku Języka Polskiego należy, go rozumieć jako: „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”. Zakup biletów na wydarzenia upoważnia do uczestnictwa w nich, a zatem, w ocenie Wnioskodawcy, spełnia wymogi klasyfikacji usług świadczonych przez Teatr jako usług wstępu.

Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, dla zdefiniowania pojęcia wstępu nie ma znaczenia czy możliwość wejścia czy uczestnictwa w danej atrakcji dotyczy uczestnictwa czynnego, czy biernego (a zatem także wydarzenia powiązane z organizacją warsztatów powinny zostać objęte wyłączeniem z ww. zwolnienia z VAT).

Analogicznie należy traktować wszelkie usługi związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach. W ocenie Wnioskodawcy, realizowane przez Wnioskodawcę świadczenia w zakresie sprzedaży nagrań dźwiękowych, audiowizualnych itp. nie mogą zostać objęte zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 33 VATU. Powinny one zostać zakwalifikowane do wyłączenia wynikającego z art. 43 ust. 19 pkt 1 VATU. Względnie powinien tutaj znaleźć zastosowanie art. 43 ust. 17 pkt 1 VATU, wyłączający możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) VATU. W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż nagrań audiowizualnych lub dźwiękowych nie jest czynnością niezbędną do wykonywania usługi podstawowej. Zatem nie można uznać, że sprzedaż nośników audiowizualnych/dźwiękowych będzie korzystać ze zwolnienia od podatku, skoro nie są to czynności niezbędne do wykonania usługi podstawowej – w analizowanej wystawianego spektaklu, czy przedstawienia.

Z powyższej perspektywy należy także zakwalifikować – jako nieobjęte zwolnieniem od podatku VAT – wszelkie pozostałe działania podejmowane przez Teatr, tj.:

· sprzedaż biletów na wydarzenia innych podmiotów, gdzie Teatr pełni rolę pośrednika w sprzedaży biletów, za którą działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne

· wynajem przestrzeni Teatru (np. sceny) na rzecz osób trzecich, a także wynajem majątku ruchomego (np. instrumenty, kostiumy, rekwizyty itp.)

· sprzedaż produktów (np. kubki, koszulki, skarpetki, materiały reklamowe) na rzecz osób trzecich,

· sprzedaż towarów powierzonych przez podmioty trzecie także w ramach sprzedaży komisowej.

Powyższe czynności nie są niezbędne bowiem do wykonania usług podstawowych.

W świetle powyższego realizowane przez Wnioskodawcę – samorządową instytucję kultury –świadczenia w ww. zakresie nie są objęte zwolnieniem od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) VATU w związku z art. 43 ust. 17 pkt 1 ustawy. W konsekwencji, ww. czynności/działania podlegają opodatkowaniu właściwą stawką podatku.

Analogicznie należy także traktować usługi świadczone odpłatnie przez Wnioskodawcę w zakresie udostępniania filmów i nagrań (poprzez stosowne platformy streamingowe). W ocenie Wnioskodawcy, należy je zaliczyć do kategorii czynności wynikających z art. 43 ust. 19 pkt 1 VATU. Wnioskodawca wskazał, że w ramach uzyskiwanych przychodów osiąga je z tytułu udzielanych licencji/sublicencji na rzecz osób trzecich.

Na brak zwolnienia z VAT do usługi udzielenia licencji do nagrań wskazuje interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 listopada 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.613.2018.1.KBR: „W odniesieniu do usług polegających przedłużeniu czasu, na jaki zostały przeniesione autorskie prawa majątkowe lub rozszerzeniu ograniczenia terytorialnego wynikającego z pierwotnie zawartej umowy, w sytuacji gdy pierwotne umowy wygasły lub nie były ograniczone terytorialnie, należy wskazać, że również w tym przypadku nie będzie miało zastosowania zwolnienie wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 33 z uwagi na brak spełnienia warunku podmiotowego oraz to, że sprzedawana licencja dotyczy utworów (dzieł) nagranych na różnych nośnikach”.

Odpowiednio tezy Wnioskodawcy potwierdza również interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 stycznia 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.60.2020.4.SR: „Przechodząc natomiast do działalności Wnioskodawcy polegającej na tworzeniu utworów (w tym scenariuszy, ich elementów składowych lub innych materiałów literackich) na zlecenie producentów filmowych i przenoszeniu majątkowych praw autorskich do powstałych utworów za wynagrodzeniem, należy stwierdzić, że ustawodawca wyłączył ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, usługi wymienione w cyt. wyżej art. 43 ust. 19 ustawy, tj. m.in. usługi związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz usługi związane z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach. To oznacza, że spełnienie warunków podmiotowych i przedmiotowych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, w sytuacji, gdy świadczona usługa jest jedną z tych objętych wyłączeniem, nie daje świadczącemu uprawnienia do zastosowania ww. zwolnienia od podatku. Mając na uwadze treść przytoczonych przepisów należy wskazać, że Wnioskodawca nie jest uprawniony do zwolnienia ww. usług polegających na tworzeniu utworów (w tym scenariuszy, ich elementów składowych lub innych materiałów literackich) na zlecenie producentów filmowych na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b, gdyż – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – usługi te są związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach. Wnioskodawca wprawdzie jako ich autor działa w przedmiotowym zakresie jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jednakże nie może on korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, gdy i usługi związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach są wyłączone ze zwolnienia”.

Stanowisko w zakresie pytania nr 3.

W ocenie Wnioskodawcy, przekazanie biletów wstępu na wydarzenia organizowane przez Teatr sponsorom Teatru oraz innym kontrahentom, którym Teatr świadczy usługi reklamowe i promocyjne (w ramach umów sponsoringu) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów usług, a Teatr winien traktować te bilety, jako element kompleksowej wykonanej usługi sponsoringowej lub reklamowej.

W ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do umów sponsoringu przekazanie biletów wstępu na wydarzenia Teatru Sponsorom Teatru oraz kontrahentom (podmiotom, na rzecz których Wnioskodawca świadczy usługi reklamowe w ramach zawartych umów) jest ściśle związane z prowadzoną przez Teatr działalnością, w związku z czym nie może być traktowane jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 VATU. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie powołany przepis ustawy nie może znaleźć zastosowania, a czynności te nie podlegają odrębnie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż obowiązek ich wykonania wynika z umów sponsorskich więżących Teatr, z których wynika już podatek należny od świadczeń wykonanych, a wynikających z tych umów.

Przekazanie biletów sponsorowi stanowi obowiązek Teatru wynikający wprost z zawartej umowy sponsorskiej, zapewniają oni źródła finansowania. Niedopełnienie obowiązków umownych naraziłoby Teatr na ryzyko rozwiązania umowy przez sponsora i utratę środków należnych z tytułu usług świadczonych w ramach umowy.

Stąd też, w ocenie Wnioskodawcy, widoczny jest bezpośredni związek wydawania temu podmiotowi biletów uprawniających do wstępu na wydarzenia Teatru z prowadzoną przez Teatr działalnością. Przekazanie biletów sponsorowi nosi zatem cechy odpłatności, części ekwiwalentu za świadczenie sponsora i wykazuje bezpośredni związek z prowadzoną przez Teatr działalnością.

Reasumując, świadczenie Teatru wykonywane w ramach umowy z sponsorem jest opodatkowane i obejmuje wszelkie czynności wchodzące w zakres umowy, w tym przekazane bilety.

Stanowisko w zakresie pytania nr 4.

W świetle art. 7 ust. 2 VATU: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych”.

Natomiast powyższego przepisu nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika (art. 7 ust. 3 VATU).

Z kolei pod pojęciem prezentów o małej wartości „rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1) łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (bez podatku), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;

2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 20 zł”

(art. 7 ust. 4 VATU).

W ocenie Teatru, skoro Teatr dokonuje przekazania prezentów, których jednostkowa cena nabycia towaru, określona w momencie przekazywania towaru nie przekracza 20 zł to nie ma on obowiązku opodatkowania podatkiem VAT ww. przekazań, natomiast podatek VAT wykazany w ww. fakturach dokumentujących nabycie może podlegać odliczeniu – stosowanie do postanowień art. 86 i następnych VATU, albowiem ostatecznie służą one czynnościom opodatkowanym, tj. prowadzeniu promocji Teatru i zwiększeniu przychodów z tytułu sprzedaży biletów wstępu Teatru.

Stanowisko w zakresie pytania nr 5 i 6.

W ocenie Wnioskodawcy, także działania o charakterze promocyjnym (nieodpłatnie podejmowane przez Teatr) nie będą prowadziły do opodatkowania podatkiem VAT, ani konieczności stosowania prewspółczynnika lub proporcji na potrzeby rozliczenia podatku VAT.

W odniesieniu do nieodpłatnego udziału w wydarzeniach kulturalnych lub promowania swojej działalności, poprzez wydawanie biletów (zaproszeń) osobom specjalnym, w ocenie Teatru, powyższe czynności mają na celu propagowanie i promowanie działalności Teatru, co w przyszłości może przyczynić się do pozyskania dodatkowych źródeł finansowania, zwiększenia zainteresowania działalnością Teatru i może wpłynąć na zwiększenie wpływów ze sprzedaży biletów na wydarzenia Teatru. Intencją Teatru jest zwiększenie rangi organizowanych wydarzeń poprzez obecność zaproszonych gości, a także prowadzenie rozmów i negocjacji dotyczących współpracy, w szczególności w zakresie szeroko rozumianego sponsoringu.

W ocenie Teatru, wydawanie biletów i zaproszeń opisane w stanie faktycznym jest związane z prowadzoną przez Teatr działalnością gospodarczą, w związku z czym nie może być traktowane jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 VATU. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania ww. przepis ustawy, a czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie ww. normy prawnej.

Analogicznie także nieodpłatny udział Teatru w wydarzeniach organizowanych przez inne podmioty, polegający na prezentacji fragmentów spektakli Teatru lub kilku utworów z repertuaru spektakli Teatru nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w związku z tym, że ma na celu propagowanie działalności Teatru, a więc ich świadczenie zostało wykonane w celu prowadzenia działalności gospodarczej Teatru w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W ocenie Teatru, w ww. sposób promuje on swoją działalność poprzez udział w organizowanych przez inne podmioty wydarzeniach, happeningach, kampaniach promocyjnych, konferencjach, prelekcjach, w szczególności poprzez zaprezentowanie przez artystów fragmentu spektakli, utworów wystawianych przez Teatr w publicznie dostępnych miejscach lub w trakcie wydarzeń organizowanych przez inne podmioty (np. w szpitalach, na targach, wystawach itp.). Z tytułu udziału w ww. działaniach promocyjnych Teatr nie pobiera żadnego wynagrodzenia. Wystąpienia mają charakter fragmentaryczny (prezentacja fragmentu spektaklu lub kilku utworów z danego spektaklu) i są realizowane w celu promocji działalności Teatru, celem zwiększenia sprzedaży biletów na organizowane przez Teatr wydarzenia. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, ww. działań Teatru nie można zakwalifikować do świadczenia usług, w tym także do kategorii usług świadczonych nieodpłatnie, uznawanych za odpłatne w rozumieniu art. 8 ust. 2 VATU. W ocenie Wnioskodawcy, ww. działania pomimo, że mają charakter nieodpłatny są świadczone na cele prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, tj. w celu promocji działalności Teatru, konsekwencją czego jest zwiększenie sprzedaży biletów na organizowane przez Teatr wydarzenia.

Powyższe potwierdza interpretacja indywidualna z 23 września 2014 r. (Izba Skarbowa w Bydgoszczy, znak ITPP1/443-720/14/AJ).

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:

*   pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych przez Teatr z tytułu nabytych towarów i usług, w tym w związku z wydatkami poniesionymi na budowę siedziby Teatru **– jest nieprawidłowe,**
*   ustalenia, czy do działalności (wymienionych we wniosku) należy zastosować zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit a) ustawy **– jest prawidłowe,**
*   wskazania, czy przekazanie w ramach umów sponsoringu lub umów reklamowych – biletów wstępu na wydarzenia organizowane przez Teatr sponsorom Teatru oraz innym kontrahentom, którym Teatr świadczy usługi reklamowe i promocyjne podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Teatr winien opodatkować te bilety tak jak wykonaną usługę sponsoringową/reklamową **– jest nieprawidłowe,**
*   podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania prezentów, których jednostkowa cena nabycia, określona w momencie przekazywania towaru nie przekracza 20 zł oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu ich nabycia **– jest nieprawidłowe,**
*   niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazywania biletów (w formie np. zaproszeń) przedstawicielom instytucji, władz miasta oraz niektórym osobom fizycznym, których traktuje się jako „gości specjalnych”, tzw. VIP-ów **– jest prawidłowe,**
*   niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego udziału Teatru w wydarzeniach organizowanych przez inne podmioty, polegające na prezentacji fragmentów spektakli Teatru lub kilku utworów z repertuaru spektakli Teatru **– jest prawidłowe****.**

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i nast. ustawy.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:

W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Według art. 86 ust. 2b ustawy:

Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz

2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:

Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;

2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;

3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;

4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Stosownie do art. 86 ust. 2d ustawy:

W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy:

Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:

Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:

Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 86 ust. 2h ustawy:

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji .

Stosownie do art. 86 ust. 22 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.

Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:

Rozporządzenie to określa, w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.

W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia:

W przypadku samorządowej instytucji kultury, jako sposób określenia proporcji uznaje się sposób ustalony według wzoru:

X = Ax100 / P

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,

A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez samorządową instytucję kultury,

P - przychody wykonane samorządowej instytucji kultury.

W ust. 2 cyt. paragrafu wskazano, że przychody wykonane samorządowej instytucji kultury nie obejmują przychodów uzyskanych z tytułu:

1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez samorządową instytucję kultury do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych samorządowej instytucji kultury - używanych na potrzeby prowadzonej przez tę instytucję działalności;

2) transakcji dotyczących:

a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych,

b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Jak stanowi § 2 pkt 4 rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie -rozumie się przez to podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:

a) dokonywanych przez podatników:

\- odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,

\- odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,

\- eksportu towarów,

\- wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.

Z kolei z pkt 12 powołanego paragrafu wynika, że:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przychodach wykonanych samorządowej instytucji kultury rozumie się przez to przychody samorządowej instytucji kultury w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane tej instytucji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty zwróconych dotacji, o odsetki od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tej instytucji oraz o odszkodowania należne tej instytucji inne niż odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania planu finansowego, z których instytucja ta pokrywała koszty swojej działalności wykonując przypisane jej zadania jednostki samorządu terytorialnego.

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Przepis ten wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy.

Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.

Natomiast przez wykorzystanie towarów i usług do celów innych niż działalność gospodarcza rozumie się wykorzystanie tych towarów i usług w sferze działalności danego podmiotu niebędącej działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatna działalność statutowa).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określenie działalności producenta, handlowca lub usługodawcy następuje każdorazowo w stosunku do odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnie świadczonych usług na terenie kraju, będących przedmiotem opodatkowania. Przez pojęcie producenta w takim razie będziemy rozumieli podmiot, który w zorganizowany sposób dokonuje produkcji towarów w celu ich dalszego zbycia. Handlowiec dokonuje w sposób zorganizowany zakupu towarów w celu ich odsprzedaży. Podobnie usługodawca, który świadczy usługi w celach zarobkowych. Płaszczyzna działalności podmiotów będących podatnikami podatku od towarów i usług, o czym świadczy zdanie drugie art. 15 ust. 2 ustawy, opierać się musi na działalności podejmowanej w szczególności w sposób ciągły w celach zarobkowych, w ramach prowadzonego przez nich profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

\- w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

\- świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).

Na podstawie, powołane wyżej art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Za odpłatne świadczenie usług, na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy, uznaje się również:

1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;

2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W celu dokonania oceny czynności nieodpłatnych pod względem skutków, jakie mogą wywoływać w świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług punktem wyjścia powinna być ocena, czy czynności te należy uznać za odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności podatnika, czy też czynności te „towarzyszą” działalności gospodarczej. W przypadku stwierdzenia, że czynności nieodpłatne stanowią odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności danego podatnika, wówczas nie będą one podlegać opodatkowaniu ww. podatkiem, jak również nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi czynnościami. W takim przypadku będziemy mieli do czynienia z podatnikiem prowadzącym działalność o charakterze mieszanym (tj. działalność gospodarczą oraz działalność inną niż działalność gospodarcza). Jeżeli podatnik nie będzie miał możliwości bezpośredniego przyporządkowania podatku naliczonego w całości do działalności gospodarczej znajdą zastosowanie przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast w przypadku uznania, że czynności nieodpłatne nie stanowią odrębnego od działalności gospodarczej przedmiotu działalności danego podatnika, ale „towarzyszą” działalności gospodarczej wówczas odpowiednie zastosowanie mogą znaleźć regulacje art. 7 ust. 2 lub art. 8 ust. 2 powołanej ustawy.

W przypadku wykonywania przez instytucję kultury prowadzącą działalność gospodarczą również czynności nieodpłatnych punktem wyjścia powinna być ocena, czy czynności te należy uznać za odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności podatnika, czy też czynności te towarzyszą działalności gospodarczej. W przypadku stwierdzenia (decyduje o tym specyfika działalności danej instytucji kultury), że czynności nieodpłatne stanowią odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności danej instytucji kultury (np. samorządowa instytucja kultury wykonuje nieodpłatną działalność statutową w zakresie upowszechniania kultury, polegającą na organizacji nieodpłatnie imprez i wydarzeń kulturalnych, świadczeniu usług nieodpłatnej edukacji kulturalnej, oraz prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT polegającą na np. wynajmowaniu powierzchni na cele użytkowe) wówczas, w celu odliczenia podatku naliczonego, jeżeli nie będzie możliwe przypisanie go w całości do działalności gospodarczej, podatnik będzie musiał stosować zasady, o których mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy, przy czym może skorzystać z metody zaproponowanej dla samorządowej instytucji kultury w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

Ocena w konkretnym przypadku, czy wskazane w opisanym stanie faktycznym nieodpłatne przedsięwzięcia realizowane przez Teatr będą skutkować stosowaniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług wymaga każdorazowo zbadania okoliczności faktycznych występujących w indywidualnej sprawie pod kątem spełnienia przesłanek omówionych wyżej.

Zasady prowadzenia działalności przez teatr określa m.in. ustawa z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 194 ze zm.), zwana dalej ustawą o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Jak stanowi art. 1 ust. 2 ww. ustawy:

Państwo sprawuje mecenat nad działalnością kulturalną polegający na wspieraniu i promocji twórczości, edukacji i oświaty kulturalnej, działań i inicjatyw kulturalnych, a także opieki nad zabytkami i ochrony dziedzictwa narodowego w Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą.

Stosownie do art. 1 ust. 3 i 4 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wspierać finansowo, w ramach mecenatu państwa, realizację planowanych na dany rok zadań związanych z polityką kulturalną państwa, prowadzonych przez instytucje kultury i inne podmioty nienależące do sektora finansów publicznych.

Mecenat, o którym mowa w ust. 2 i 3, sprawują także organy jednostek samorządu terytorialnego w zakresie ich właściwości.

W myśl art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.

Przepis art. 3 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, stanowi, że:

Działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów.

Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Podmioty prowadzące działalność kulturalną na zasadach określonych w art. 3 mogą otrzymywać dotacje celowe na realizację zadań państwowych.

Jak stanowi art. 5 ust. 2 ww. ustawy:

Organizacje pozarządowe prowadzące działalność kulturalną mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na zadania objęte mecenatem państwa, w tym dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji.

W myśl art. 8 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Tworząc państwowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Natomiast jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym (art. 9 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).

Z kolei w myśl art. 9 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym.

Na mocy art. 9 ust. 3 ww. ustawy:

Instytucje kultury, dla których organizatorami są jednostki samorządu terytorialnego, mogą otrzymywać dotacje celowe na zadania objęte mecenatem państwa, w tym dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Podmioty tworzące instytucje kultury, o których mowa w art. 8 państwowe instytucje kultury i art. 9 samorządowe instytucje kultury, zwane są dalej organizatorami, a ilekroć w ustawie jest mowa o instytucji kultury bez bliższego określenia – należy przez to rozumieć zarówno państwową, jak i samorządową instytucję kultury.

Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora.

Stosownie do art. 28 ust. 1-3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

1\. Instytucja kultury pokrywa koszty bieżącej działalności i zobowiązania z uzyskiwanych przychodów.

1a. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz za jego zgodą państwowe instytucje kultury, których organizatorem jest ten minister, mogą udzielać dofinansowania, w tym wydatków inwestycyjnych i bieżących, podmiotom prowadzącym działalność w dziedzinie kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w tym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

1b. Państwowe instytucje kultury mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetów jednostek samorządu terytorialnego na zadania ważne z punktu widzenia regionalnej polityki rozwoju w zakresie rozwoju kultury, w tym dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji.

1c. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania dotacji, o których mowa w ust. 1b, mając w szczególności na względzie konieczność zapewnienia zgodności udzielanej pomocy z zasadami wydatkowania środków publicznych.

2\. Przychodami instytucji kultury są przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych, dotacje podmiotowe i celowe z budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł.

3\. Organizator przekazuje instytucji kultury środki finansowe w formie dotacji:

1) podmiotowej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów;

2) celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji;

3) celowej na realizację wskazanych zadań i programów.

Z okoliczności sprawy wynika, że Teatr w ramach prowadzonej działalności uzyskuje przychody z następujących rodzajów działalności/dokonuje działań w następującym zakresie:

1) sprzedaż biletów na wydarzenia, które są wystawiane w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce),

2) sprzedaż biletów na wydarzenia innych podmiotów, gdzie Teatr pełni rolę pośrednika w sprzedaży biletów, za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne,

3) wynajem przestrzeni Teatru (np. sceny) na rzecz osób trzecich, a także wynajem majątku ruchomego (np. instrumenty, kostiumy, rekwizyty itp.),

4) sprzedaż produktów (np. kubki, koszulki, skarpetki itp. materiały reklamowe) na rzecz osób trzecich,

5) sprzedaż towarów otrzymanych od podmiotów trzecich w ramach umowy komisu (komisowa sprzedaż towarów), za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne,

6) świadczenia reklamowe na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów (np. reklama drukowana w repertuarze, na stronie www itd.),

7) świadczenia sponsorskie na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów sponsoringu,

8) udzielenie licencji/sublicencji na rzecz osób trzecich w ramach odpłatnego udostępniania filmów i nagrań (w ramach usług streamingowych).

Ponadto Teatr promuje organizowane przez siebie wydarzenia poprzez udział m.in. w organizowanych przez Teatr wydarzeniach, happeningach, kampaniach promocyjnych, konferencjach, prelekcjach, w szczególności poprzez zaprezentowanie przez artystów fragmentów spektakli, utworów wystawianych przez Teatr w publicznie dostępnych miejscach (np. w szpitalach, na targach, wystawach itp.). Z tytułu udziału w ww. działaniach promocyjnych Teatr nie pobiera żadnego wynagrodzenia. Wystąpienia mają charakter fragmentaryczny (prezentacja fragmentu spektaklu lub kilku utworów z danego spektaklu) i są realizowane w celu promocji działalności Teatru, celem zwiększenia sprzedaży biletów na organizowane przez Teatr wydarzenia oraz pozyskania nowej publiczności.

Jak również wynika z treści wniosku zgodnie z postanowieniami aktualnego statutu Teatru, jak i statutu, który ma zostać opublikowany przez (…), statutowe cele działalności Teatru to krzewienie kultury poprzez prowadzenie działalności artystycznej, kształtowanie i prezentacja współczesnego dorobku kultury, realizowanie i organizowanie przedstawień teatralnych w dziedzinie (\`(...)\`) oraz przedstawień dla dzieci i innych form scenicznych, w szczególności z udziałem własnego zespołu artystycznego. Statuty dopuszczają, aby Teatr współpracował z innymi środowiskami twórczymi i społecznymi w zakresie swojej działalności.

Do przedmiotu działania Teatru należą także szeroko pojęte działania edukacyjne skierowane przede wszystkim do młodego pokolenia, mające na celu kształcenie świadomych odbiorców sztuki teatru, stwarzanie możliwości rozwijania ich zainteresowań w tej dziedzinie, zaznajomienia się z najciekawszymi dziełami twórczości polskiej i światowej oraz uczestnictwa w najbardziej interesujących formach teatru.

Wątpliwości Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy Teatrowi będzie przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku VAT należnego wykazanego przez Teatr w fakturach wystawionych z tytułu prowadzonej działalności o podatek naliczony w fakturach otrzymanych przez Teatr z tytułu nabytych towarów i usług, w tym w związku z wydatkami poniesionymi na budowę siedziby Teatru – w całości (prawo do odliczenia podatku VAT w całości) (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Rozstrzygając wątpliwości Wnioskodawcy należy w pierwszej kolejności ustalić, czy wskazane w opisanym stanie sprawy nieodpłatne przedsięwzięcia realizowane przez Teatr, tj. udział w organizowanych przez Teatr wydarzeniach, happeningach, kampaniach promocyjnych, konferencjach, prelekcjach, w szczególności poprzez zaprezentowanie przez artystów fragmentów spektakli, utworów wystawianych przez Teatr w publicznie dostępnych miejscach (np. w szpitalach, na targach, wystawach itp.) będą skutkować stosowaniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

Opis sprawy wskazuje, że podstawowym celem ww. działań Wnioskodawcy jest realizacja celów statutowych Teatru, tj. upowszechnianie kultury w szerokim tego pojęcia znaczeniu, czyli realizację celów statutowych, do których instytucje kultury (w tym Teatr) zostają powołane. Nie można więc uznać, że udział w organizowanych przez Teatr wydarzeniach, happeningach, kampaniach promocyjnych, konferencjach, prelekcjach, w szczególności poprzez zaprezentowanie przez artystów fragmentów spektakli, utworów wystawianych przez Teatr w publicznie dostępnych miejscach (np. w szpitalach, na targach, wystawach itp.), z tytułu którego Teatr nie pobiera żadnego wynagrodzenia, jest podejmowany przez Wnioskodawcę wyłącznie w celach gospodarczych. Czynności te są wykonywane nieodpłatnie i trudno w takich okolicznościach zgodzić się z Wnioskodawcą, że są realizowane w celu promocji działalności Teatru, celem zwiększenia sprzedaży biletów na organizowane przez Teatr wydarzenia oraz pozyskania nowej publiczności, a co za tym idzie są realizowane wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Udział w organizowanych przez Teatr wydarzeniach, happeningach, kampaniach promocyjnych, konferencjach, prelekcjach, w szczególności poprzez zaprezentowanie przez artystów fragmentów spektakli, utworów wystawianych przez Teatr w publicznie dostępnych miejscach (np. w szpitalach, na targach, wystawach itp.) stanowi bowiem przede wszystkim realizację celów statutowych, wobec czego w tym przypadku mamy do czynienia również z działalnością inną niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Wnioskodawca wskazał, że Teatr promuje organizowane przez siebie wydarzenia, poprzez m.in. udział w organizowanych przez Teatr wydarzeniach, happeningach, kampaniach promocyjnych, konferencjach, prelekcjach, w szczególności poprzez zaprezentowanie przez artystów fragmentów spektakli, utworów wystawianych przez Teatr w publicznie dostępnych miejscach (np. w szpitalach, na targach, wystawach itp.). Należy zauważyć, że sam charakter realizowanych ww. działań nie świadczy o ich celu marketingowym lub promocyjnym. W takich okolicznościach trudno zakładać, że wydarzenia organizowane są wyłącznie celem pozyskania nowej publiczności, która ostatecznie skorzysta z odpłatnych usług świadczonych przez Wnioskodawcę.

Zaznaczenia wymaga również, że Wnioskodawca otrzymuje na realizację ww. zadań dofinansowanie (dotacje celowe). Jak wskazano we wniosku źródłami finansowania działalności Teatru są m.in. dotacje przekazywane przez Organizatora Ministra o charakterze podmiotowym (na dofinansowanie statutowej działalności bieżącej, w tym utrzymanie i remont obiektów) i celowym (na finansowanie lub dofinansowanie wskazanych zadań i programów, w tym również kosztów realizacji inwestycji). Na potrzeby swojej działalności statutowej Teatr otrzymuje dotację podmiotową oraz dotacje celowe. Działalność Teatru jest finansowana wpływami z działalności wymienionych we wniosku. Niezależnie od powyższego Teatr otrzymuje m.in. od Miasta X dotacje na potrzeby prowadzonej działalności statutowej.

Uwzględniając powyższe, w ocenie tut. Organu, w treści wniosku nie przedstawiono wystarczającej argumentacji na poparcie stanowiska Teatru, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego wykazanego przez Teatr w fakturach wystawionych z tytułu prowadzonej działalności o podatek naliczony w fakturach otrzymanych przez Teatr z tytułu nabytych towarów i usług, w tym w związku z wydatkami poniesionymi na budowę siedziby Teatru – w całości (prawo do odliczenia podatku VAT w całości), a co za tym idzie Teatr nie będzie miał obowiązku stosowania sposobu określania proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.

Charakter czynności związanych z całą działalnością prowadzoną przez Teatr wskazuje na działania upowszechniające kulturę w szerokim tego pojęcia znaczeniu, czyli realizację celów statutowych, do których instytucje kultury zostają powołane. Celem Wnioskodawcy, jako samorządowej instytucji kultury, jest bowiem przede wszystkim tworzenie, upowszechnienie i ochrona kultury, a więc realizowanie zadań nałożonych ustawą o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, które w pewien sposób mogą przełożyć się na wzrost ilości osób korzystających z usług oferowanych przez Wnioskodawcę odpłatnie.

Organ nie neguje, że nieodpłatny udział w organizowanych przez Teatr wydarzeniach, happeningach, kampaniach promocyjnych, konferencjach, prelekcjach, w szczególności poprzez zaprezentowanie przez artystów fragmentów spektakli, utworów wystawianych przez Teatr w publicznie dostępnych miejscach (np. w szpitalach, na targach, wystawach itp.) jest realizowany również w celu promocji działalności Teatru, celem zwiększenia sprzedaży biletów na organizowane przez Teatr wydarzenia oraz pozyskania nowej publiczności, jednakże nie tylko w tym celu, bowiem projekty te mają na celu również promowanie kultury.

W takich okolicznościach trudno zakładać, że wydarzenia te organizowane są wyłącznie celem zwiększenia sprzedaży biletów na organizowane przez Teatr wydarzenia oraz pozyskania nowej publiczności. Działania te w swojej istocie skierowane są do szerokiego kręgu odbiorców, a nie tylko do potencjalnych klientów Wnioskodawcy. Zatem nie są realizowane wyłącznie w ramach działalności gospodarczej, ponieważ nie będą one sprzyjać wyłącznie osiągnięciu przychodów z działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Należy zauważyć, że celem tych działań jest również realizacja celów statutowych działalności Teatru polegających na krzewieniu kultury, poprzez prowadzenie działalności artystycznej, kształtowanie i prezentacja współczesnego dorobku kultury, realizowanie i organizowanie przedstawień teatralnych w dziedzinie (\`(...)\`) oraz przedstawień dla dzieci i innych form scenicznych, w szczególności z udziałem własnego zespołu artystycznego. Takie działania należą do celów podstawowych Teatru, nawet jeśli spowodują poszerzenie grona klientów, którzy w przyszłości skorzystają z odpłatnych usług świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej.

W takich okolicznościach należy wskazać, że cała aktywność Teatru nie stanowi wyłącznie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem Wnioskodawca wykonuje również czynności niezwiązane z działalnością gospodarczą.

Należy w tym miejscu zauważyć, że przesłanki do uznania za związane z działalnością gospodarczą będą spełniać nieodpłatne przedsięwzięcia podejmowane przez Wnioskodawcę wyłącznie w celach promocyjnych i marketingowych, których efektem jest poszerzenie grona widzów, którzy skorzystają ostatecznie z odpłatnej usługi świadczonej przez Wnioskodawcę. Za wykonywane w ramach działalności gospodarczej uznać należy także organizowane wydarzenia, z tytułu których Wnioskodawca uzyskuje wpływy finansowe podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji w związku z uznaniem, że Teatr nie wykonuje nieodpłatnych świadczeń, tj. udział w organizowanych przez Teatr wydarzeniach, happeningach, kampaniach promocyjnych, konferencjach, prelekcjach, w szczególności poprzez zaprezentowanie przez artystów fragmentów spektakli, utworów wystawianych przez Teatr w publicznie dostępnych miejscach (np. w szpitalach, na targach, wystawach itp.), wyłącznie w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, ale wykonuje te czynności w ramach działalności gospodarczej, jak i działalności innej niż działalność gospodarcza, obowiązkiem Wnioskodawcy jest w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym te wydatki są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie nie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

Natomiast – w świetle powołanych przepisów art. 86 ust. 2a ustawy – w sytuacji, gdy przypisanie nabywanych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarcze „sposób określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych nabyć. Oznacza to, że Wnioskodawca zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Warto nadmienić, że zastosowane przez Wnioskodawcę metody, czy też sposoby, na podstawie których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na Wnioskodawcy. Należy również dodać, że zastosowana metoda wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego musi spełniać kryteria, o których mowa w art. 86 ust. 2b ustawy.

Zatem, ponieważ Wnioskodawca poza działalnością gospodarczą wykonuje również inną niż gospodarcza działalność (w sytuacji, gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza), Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w zakresie, w jakim te towary i usługi służą do wykonywania przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych VAT. W przypadku, gdy przypisanie nabyć w całości do działalności gospodarczej Wnioskodawcy nie jest możliwe, wówczas kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, należy obliczać zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Tym samym, gdy brak jest możliwości przyporządkowania nabyć w całości do działalności gospodarczej, Wnioskodawca, będący jednostką kultury zobowiązany jest do stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy, ponieważ – jak wynika z wcześniejszej argumentacji – wykorzystuje nabywane towary i usługi, zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza. Nie można więc zgodzić się z Wnioskodawcą, że nabywane przez Teatr usługi/towary należy w całości przyporządkować do działalności opodatkowanej VAT Teatru.

Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz przywołane wyżej regulacje prawne, stwierdzić należy, że w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych przez Wnioskodawcę zarówno do działalności gospodarczej, jak również do celów innych niż działalność gospodarcza, w przypadku kiedy Wnioskodawca nie ma możliwości przypisania tych towarów i usług do działalności gospodarczej – prawidłowym będzie obniżenie podatku należnego o podatek naliczony według współczynnika proporcji obliczonego według § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

**Podsumowując, Wnioskodawcy nie przysługuje i nie będzie przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego wykazanego przez Teatr w fakturach wystawionych z tytułu prowadzonej działalności o podatek naliczony wykazany w fakturach otrzymanych przez Teatr z tytułu nabytych towarów i usług, w tym w związku z wydatkami poniesionymi na budowę siedziby Teatru – w całości (prawo do odliczenia podatku VAT w całości).**

**Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 uznano za nieprawidłowe.**

Następnie wątpliwości Teatru dotyczą wskazania, czy do działań Teatru w zakresie prowadzonej działalności, należy zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

W opisie sprawy wskazano, że w ramach prowadzonej działalności Teatr uzyskuje przychody z następujących rodzajów działalności/dokonuje działań w następującym zakresie:

1) sprzedaż biletów na wydarzenia, które są wystawiane w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce),

2) sprzedaż biletów na wydarzenia innych podmiotów, gdzie Teatr pełni rolę pośrednika w sprzedaży biletów, za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne,

3) wynajem przestrzeni Teatru (np. sceny) na rzecz osób trzecich, a także wynajem majątku ruchomego (np. instrumenty, kostiumy, rekwizyty itp.),

4) sprzedaż produktów (np. kubki, koszulki, skarpetki itp. materiały reklamowe) na rzecz osób trzecich,

5) sprzedaż towarów otrzymanych od podmiotów trzecich w ramach umowy komisu (komisowa sprzedaż towarów), za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne,

6) świadczenia reklamowe na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów (np. reklama drukowana w repertuarze, na stronie www itd.),

7) świadczenia sponsorskie na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów sponsoringu,

8) udzielenie licencji/sublicencji na rzecz osób trzecich w ramach odpłatnego udostępniania filmów i nagrań (w ramach usług streamingowych).

W tym miejscu należy wskazać, że zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z powyższego wynika, że ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy korzystać mogą jedynie:

*   podmioty prawa publicznego;
*   podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym, wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej;
*   indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

W świetle art. 43 ust. 17 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Z kolei w myśl art. 43 ust. 17a ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem, że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 ustawy).

Na mocy art. 43 ust. 19 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2) wstępu:

a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,

b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5) działalności agencji informacyjnych;

6) usług wydawniczych;

7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8) usług ochrony praw.

Analizując powołane powyżej regulacje zauważyć należy, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług kulturalnych, jak również przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Podmiotem mogącym świadczyć usługi kulturalne korzystającym ze zwolnienia może być m.in. podmiot prawa publicznego lub inny podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym pod warunkiem, że podmiot ten nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 ustawy).

Natomiast spełnienie warunku przedmiotowego odnosi się do wyżej przytoczonego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku usługi kulturalne (…).

Ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić na podstawie dostępnej metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp.

Kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. („Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999).

Ponadto Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

Wykładnia systemowa pozwala na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia „kultura” w znaczeniu, w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. powołanych wyżej przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Jak wskazano powyżej, zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Teatr wypełnia przesłankę podmiotową wynikającą z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury. Teatr działa na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz swojego Statutu. Organizatorem Teatru jest Miasto X.

Zatem należy przeanalizować, czy dla czynności dokonywanych przez Teatr spełniona została przesłanka przedmiotowa.

W odniesieniu do sprzedaży biletów na wydarzenia, które są wystawiane w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce), wskazać należy, że również przesłanka o charakterze przedmiotowym będzie spełniona. Jak wynika z treści wniosku, zgodnie z postanowieniami aktualnego statutu Teatru, jak i statutu, który ma zostać opublikowany przez (…), statutowe cele działalności Teatru to krzewienie kultury poprzez prowadzenie działalności artystycznej, kształtowanie i prezentacja współczesnego dorobku kultury, realizowanie i organizowanie przedstawień teatralnych w dziedzinie (\`(...)\`) oraz przedstawień dla dzieci i innych form scenicznych, w szczególności z udziałem własnego zespołu artystycznego.

Tak więc świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na wystawianiu w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce) przedstawień teatralnych w dziedzinie (\`(...)\`) oraz przedstawień dla dzieci i innych form scenicznych, na które Teatr sprzedaje bilety stanowią usługi kulturalne.

Jednak jeżeli usługa kulturalna stanowi jednocześnie usługę wstępu, nie będzie korzystała ze zwolnienia od VAT (co wynika z treści art. 43 ust. 19 pkt 2 i pkt 3 ustawy). Dlatego kluczowe jest rozstrzygnięcie, czy usługi świadczone przez Teatr w związku z umożliwieniem uczestnictwa wydarzeniach, które są wystawiane w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce) mają charakter usług wstępu.

Należy podkreślić, że obecnie nie budzi już wątpliwości, że dla zdefiniowania pojęcia „wstępu” nie ma znaczenia czy możliwość wejścia, czy uczestnictwa w danym wydarzeniu dotyczy uczestnictwa czynnego, czy biernego.

Pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, na siłownię – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

Jak wskazał Wnioskodawca – z czym zgadza się tut. Organ – świadczone w ramach wystawiania w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce) przedstawień teatralnych usługi mieszczą się w kategorii usług wstępu wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 2 ustawy. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie przesłanka zawarta w ww. przepisie, wyłączająca możliwość zwolnienia od podatku usług kulturalnych.

**Tym samym sprzedaż biletów na wydarzenia, które są wystawiane w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce) w świetle art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a, w powiązaniu z art. 43 ust. 19 pkt 2 i pkt 3 ustawy, nie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.**

Następnie w odniesieniu do sprzedaży biletów na wydarzenia innych podmiotów, gdzie Teatr pełni rolę pośrednika w sprzedaży biletów, za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że w związku z zawarciem Umowy Teatr jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży otrzymanych biletów przy zastosowaniu własnej kasy rejestrującej (kasy fiskalnej). W określonym terminie od zakończenia sprzedaży ww. otrzymanych biletów Teatr (jako pośrednik) wraz z podmiotem, na rzecz którego dokonywał ww. usług dokonuje rozliczenia w oparciu o raport sprzedanych biletów. Teatr przekazuje ww. podmiotowi, na rzecz którego dokonywał sprzedaży biletów równowartości kwoty brutto uzyskanej z tytułu sprzedaży biletów. Z tytułu wykonania ww. czynności Teatr otrzymuje wynagrodzenie w postaci prowizji w ustalonej umową wielkości procentowej liczonej co do zasady od łącznej kwoty uzyskanej przez Teatr z tytułu sprzedaży otrzymanych biletów.

**Zatem usługi pośrednictwa w** **sprzedaży biletów na wydarzenia innych podmiotów, gdzie Teatr pełni rolę pośrednika w sprzedaży biletów, za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne nie stanowią usług kulturalnych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Tym samym usługi te nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.**

Wnioskodawca wskazał również, że w ramach działalności podejmuje działania, tj. wynajem przestrzeni Teatru (np. sceny) na rzecz osób trzecich, a także wynajem majątku ruchomego (np. instrumenty, kostiumy, rekwizyty itp.).

Wskazać należy, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.), zwanej dalej Kodeks cywilny:

Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Natomiast w myśl art. 659 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

Tak więc dzierżawa, najem nieruchomości jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego (najemcy), polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy (najemcy), polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Z powyższego wynika, że dzierżawa, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji najem pomieszczeń stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednocześnie wskazać należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia z opodatkowania dla usług najmu, dzierżawy budynku teatru i majątku ruchomego. Usługi te nie stanowią także usług kulturalnych.

**Tym samym usługi wynajmu przestrzeni Teatru (np. sceny) na rzecz osób trzecich, a także wynajmu majątku ruchomego (np. instrumenty, kostiumy, rekwizyty itp.) nie stanowią usług kulturalnych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Zatem usługi te nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.**

**Podobnie również w odniesieniu do:**

**1)** **świadczeń reklamowych na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów (np. reklama drukowana w repertuarze, na stronie www itd.),**

**2)** **świadczeń sponsorskich na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów sponsoringu,**

**wskazać należy, iż Wnioskodawca, chociaż spełniający przesłankę podmiotową (jako podmiot wpisany do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej) nie wykonuje w tym przypadku usług kulturalnych. Tym samym czynności te nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.**

Z kolei usługi udzielania licencji/sublicencji na rzecz osób trzecich w ramach odpłatnego udostępniania filmów i nagrań (w ramach usług streamingowych) są związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach.

Usługi te więc nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, gdyż usługi związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach są wyłączone ze zwolnienia.

**Biorąc pod uwagę powyższe, Teatr udzielając licencji/sublicencji na rzecz osób trzecich w ramach odpłatnego udostępniania filmów i nagrań (w ramach usług streamingowych) nie jest uprawniony do zwolnienia ww. usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a, gdyż usługi związane z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach, czy usługi związane z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach są wyłączone ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 19 pkt 1 i pkt 4 ustawy.**

Ponadto w odniesieniu do:

1) wynajmu przestrzeni Teatru (np. sceny) na rzecz osób trzecich, a także wynajem majątku ruchomego (np. instrumenty, kostiumy, rekwizyty itp.),

2) sprzedaży produktów (np. kubki, koszulki, skarpetki itp. materiały reklamowe) na rzecz osób trzecich,

3) sprzedaży towarów otrzymanych od podmiotów trzecich w ramach umowy komisu (komisowa sprzedaż towarów), za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne,

4) świadczeń reklamowych na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów (np. reklama drukowana w repertuarze, na stronie www itd.),

5) świadczeń sponsorskich na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów sponsoringu,

należy powtórzyć, że w myśl art. 43 ust. 17 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 33 lit. a lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Szczególną uwagę w przedmiotowej sprawie należy zwrócić na analizę cechy „niezbędności”. Odwołując się do literalnego znaczenia, posiłkując się przy tym słownikowym rozumieniem słowa „niezbędny”, oznacza on coś co jest koniecznie potrzebne, określa stosunek co najmniej dwóch rzeczy, zgodnie z którym jedna nie może istnieć bez drugiej. Innymi słowy brak jednej wyklucza całkowicie występowanie drugiej tzn. nie mogą się bez siebie obyć. Niezbędność wyraża taką relację, która opiera się na wzajemnej nierozłączności.

Ww. czynności realizowane przez Teatr są czynnościami dodatkowymi, nie można natomiast uznać, iż bez dostawy tych towarów, czy świadczenia powyższych usług, usługi polegające na wystawianiu w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce) przedstawień teatralnych nie mogłyby być organizowane.

Na tle powyższego, nie można uznać, że:

a) wynajem przestrzeni Teatru (np. sceny) na rzecz osób trzecich, a także wynajem majątku ruchomego (np. instrumenty, kostiumy, rekwizyty itp.),

b) sprzedaż produktów (np. kubki, koszulki, skarpetki itp. materiały reklamowe) na rzecz osób trzecich,

c) sprzedaż towarów otrzymanych od podmiotów trzecich w ramach umowy komisu (komisowa sprzedaż towarów), za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne,

d) świadczenie usług reklamowych na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów (np. reklama drukowana w repertuarze, na stronie www itd.),

e) świadczenie usług sponsorskich na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów sponsoringu,

jest niezbędne do wykonania usług podstawowych (tj. usługi wystawiania w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce) przedstawień teatralnych).

Jednocześnie należy powtórzyć, że sprzedaż biletów na wydarzenia, które są wystawiane w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce) mieści się w kategorii usług wstępu wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 2 ustawy. Tym samym usługi podstawowe świadczone przez Teatr nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy w związku z art. 43 ust. 19 pkt 2 ustawy.

Nie można więc wskazać w analizowanej sprawie, że czynności wymienione powyżej mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy w związku z art. 43 ust. 17 ustawy, bowiem:

1) usługi podstawowe świadczone przez Teatr nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy w związku z w art. 43 ust. 19 pkt 2 ustawy;

2) ww. czynności nie są niezbędne do wykonania usług podstawowych (tj. usług wystawiania w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce) przedstawień teatralnych).

**Podsumowując, do działań Teatru w zakresie prowadzonej przez siebie działalności, tj.:**

**1)** **sprzedaż biletów na wydarzenia, które są wystawiane w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce),**

**2)** **sprzedaż biletów na wydarzenia innych podmiotów, gdzie Teatr pełni rolę pośrednika w sprzedaży biletów, za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne,**

**3)** **wynajem przestrzeni Teatru (np. sceny) na rzecz osób trzecich, a także wynajem majątku ruchomego (np. instrumenty, kostiumy, rekwizyty itp.),**

**4)** **sprzedaż produktów (np. kubki, koszulki, skarpetki itp. materiały reklamowe) na rzecz osób trzecich,**

**5)** **sprzedaż towarów otrzymanych od podmiotów trzecich w ramach umowy komisu (komisowa sprzedaż towarów), za którą to działalność Teatr otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne,**

**6)** **świadczenia reklamowe na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów (np. reklama drukowana w repertuarze, na stronie www itd.),**

**7)** **świadczenia sponsorskie na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów sponsoringu,**

**8)** **udzielenie licencji/sublicencji na rzecz osób trzecich w ramach odpłatnego udostępniania filmów i nagrań (w ramach usług streamingowych),**

**nie należy zastosować zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy.**

**Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należało uznać jako prawidłowe.**

Następnie wątpliwości Państwa dotyczą wskazania, czy przekazanie w ramach umów sponsoringu lub umów reklamowych – biletów wstępu na wydarzenia organizowane przez Teatr sponsorom Teatru oraz innym kontrahentom, którym Teatr świadczy usługi reklamowe i promocyjne podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Teatr winien opodatkować te bilety tak, jak wykonaną usługę sponsoringową/reklamową (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera legalnej definicji usług sponsoringu, w związku z czym zasadnym jest odwołanie się do ich znaczenia językowego. I tak, za internetowym Słownikiem Języka Polskiego (\`(...)\`) „sponsoring” to finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności. Pojęcie „marketing” oznacza działanie mające na celu m.in. pobudzanie i zaspokajanie potrzeb klientów, natomiast „reklamą” jest działanie zachęcające potencjalnych klientów do korzystania z usług lub zakupu towarów, bądź ogłoszenie, film, plakat itp. służące zachęcaniu potencjalnych klientów. Z kolei termin „promocja” – w odniesieniu do kategorii związanej z działalnością gospodarczą – określa działanie zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia, również efekt takiego działania.

W tym miejscu należy wskazać, że umowy sponsoringu należą do kategorii umów nienazwanych – żadne przepisy prawa nie zawierają bowiem ich definicji. Możliwość jej zawarcia wynika z reguły ogólnej zawartej w art. 3531 ustawy Kodeks cywilny, która zakłada swobodę umów w obrocie gospodarczym.

Sponsoring jest definiowany, jako „finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności” (Słownik wyrazów obcych PWN – wersja internetowa). Sponsorowanie może wiązać się z otrzymywaniem świadczeń wzajemnych od podmiotu sponsorowanego, bądź też mieć charakter jednostronny. Skutki podatkowe sponsoringu są uzależnione od treści tego stosunku prawnego. Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym, można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne nabycie usług reklamowych. W przypadku, gdy sponsor nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego od podmiotu sponsorowanego, poniesione przez niego wydatki mają charakter darowizny (tzw. sponsoring niewłaściwy). W przypadku umów sponsoringu, których istotą jest nieodpłatne świadczenie sponsora na rzecz sponsorowanego, celem sponsora jest zazwyczaj budowanie własnego wizerunku na rynku dzięki samemu faktowi świadczenia na pewien cel, przy czym skutek marketingowy osiągany jest bez aktywnego udziału sponsorowanego. W takim przypadku mamy tu do czynienia z umową darowizny przy czym w praktyce darowiznę może stanowić całe świadczenie sponsora lub tylko jego część.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że usługi reklamowe i promocyjne, wykonywane przez Teatr na rzecz sponsorów oraz innych kontrahentów, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy. Ponadto – jak wskazano powyżej – świadczenia reklamowe na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów (np. reklama drukowana w repertuarze, na stronie www itd.) oraz świadczenia sponsorskie na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów sponsoringu nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy.

Jednocześnie należy powtórzyć, że na mocy art. 8 ust. 2 ustawy:

Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;

2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie tego warunku (czyli w przypadku gdy usługi będą związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa) jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarowi usług.

Z opisu sprawy wynika, że w odniesieniu do świadczeń sponsorskich świadczonych na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów sponsoringu obejmują one kompleks określonych świadczeń polegających na organizowaniu wydarzeń na rzecz sponsora, sponsorów, udostępnianiu biletów sponsorskich, udostępnianiu powierzchni reklamowych. Dodatkowo w ramach zawieranych umów sponsorskich, sponsorzy otrzymują na określony czas tytuł sponsora/mecenasa/partnera określonego wydarzenia, np. jubileuszu, premiery. Teatr dodatkowo zapewnia sponsorowi prawo do używania ww. tytułu przy działaniach Teatru takich jak wydanie płyty z premiery, emisja spektaklu online, konferencje lub warsztaty. W zamian za kompleks ww. czynności Teatr otrzymuje świadczenie sponsorskie, które jest płatne na podstawie stosownej umowy i wystawionej faktury. Dalej Wnioskodawca wskazał, że Teatr nieodpłatnie wydaje w celach promocyjnych pulę biletów na spektakle osobom ze świata kultury, przedstawicielom władzy publicznej, tzw. VIP-om (dziennikarze, znani aktorzy, reżyserzy), czy swoim sponsorom. Ww. przekazania mają związek z prowadzoną działalnością Teatru, albowiem udział ww. osób w wydarzeniach organizowanych przez Teatr prowadzi do wypromowania działalności Teatru. Dodatkowo udostępnianie określonej puli biletów kontrahentom Teatru (lub ich przedstawicielom) służy pogłębianiu relacji z kontrahentami, celem zbudowania i poszerzenia wzajemnych relacji gospodarczych.

Tym samym z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca przekazuje w ramach umów sponsoringu lub umów reklamowych – bilety wstępu na wydarzenia organizowane przez Teatr sponsorom Teatru oraz innym kontrahentom, którym Teatr świadczy usługi reklamowe i promocyjne, za które nie trzeba uiszczać opłaty.

Z opisu sprawy wynika, że przekazanie biletów sponsorom oraz kontrahentom (tj. podmiotom, na rzecz których Wnioskodawca świadczy usługi sponsorskie w ramach zawartych umów) jest ściśle związane z prowadzonym przez Spółkę przedsiębiorstwem, w związku z czym nie może być traktowane jako odrębne odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie powołany przepis ustawy nie może znaleźć zastosowania, a czynności te nie podlegają odrębnie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż obowiązek ich wykonania wynika z umów wiążących Teatr, z których wynika już podatek należny od świadczeń wykonanych, a wynikających z tych umów zawartych ze sponsorami. Przekazanie biletów sponsorom stanowi obowiązek Teatru wynikający wprost z zawartej umowy.

**Podsumowując, świadczenie Wnioskodawcy wykonywane w ramach umowy zawartej ze sponsorami jest opodatkowane i obejmuje wszelkie czynności wchodzące w zakres umowy, w tym przekazane bilety.**

Natomiast – jak wynika z opisu sprawy – w odniesieniu do świadczeń reklamowych na rzecz osób trzecich w ramach zawartych umów Teatr zamieszcza informacje o reklamodawcy (reklamę) w repertuarach, banerach i innych powierzchniach reklamowych, którymi dysponuje Teatr, w zamian za co Teatr otrzymuje wynagrodzenie. Natomiast z opisu sprawy nie wynika, że na mocy umowy wiążącej Teatr z podmiotami, na rzecz których świadczy on usługi reklamowe Wnioskodawca zobowiązany jest do przekazania nieodpłatnie biletów.

Tym samym nie można wskazać, że Teatr winien traktować te bilety, jako element kompleksowej wykonanej usługi sponsoringowej lub reklamowej, bowiem – jak wynika z treści wniosku – Teatr nie jest zobowiązany do przekazania nieodpłatnie biletów kontrahentom, na rzecz których świadczy on usługi reklamowe.

Jednakże biorąc pod uwagę treść przepisu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zwrócić uwagę na twierdzenie Wnioskodawcy, iż udostępnianie określonej puli biletów kontrahentom Teatru (lub ich przedstawicielom) służy pogłębianiu relacji z kontrahentami, celem zbudowania i poszerzenia wzajemnych relacji gospodarczych. Tym samym, w analizowanej sprawie w przypadku, gdy Teatr wydaje bezpłatnie bilety kontrahentom, na rzecz których świadczy usługi reklamowe i działanie to ma związek z prowadzoną działalnością Teatru, albowiem udział ww. osób w wydarzeniach organizowanych przez Teatr prowadzi do wypromowania działalności Teatru oraz służy pogłębianiu relacji z kontrahentami, celem zbudowania i poszerzenia wzajemnych relacji gospodarczych, nie można uznać, że działania Wnioskodawcy w postaci nieodpłatnego przekazania biletów dla ww. podmiotów nie jest związane z prowadzoną przez Teatr działalnością gospodarczą.

**Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również wszelkie nieodpłatne świadczenie usług, ale jedynie dla celów innych niż działalność gospodarcza. Tym samym w analizowanym przypadku art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie ma zastosowania. Czynność przekazania biletów kontrahentom, na rzecz których Teatr świadczy usługi reklamowe nie podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT.**

**Biorąc jednakże pod uwagę całą treść stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 3 należało uznać je za nieprawidłowe.**

Ponadto wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także wskazania, czy nieodpłatne przekazywanie biletów (w formie np. zaproszeń) przedstawicielom instytucji, władz miasta oraz niektórym osobom fizycznym, których traktuje się jako „gości specjalnych”, tzw. VIP-ów nie stanowi świadczenia usług, ani dostawy towarów w rozumieniu VATU, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a powyższe w związku z tym, że ma na celu propagowanie działalności Teatru, a więc ich świadczenie zostało wykonane w celu prowadzenia działalności gospodarczej Teatru w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 5).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W tym miejscu należy wskazać, że jak rozstrzygnięto powyżej usługi świadczone w ramach wystawiania w aktualnym miejscu działalności Teatru lub poza siedzibą Teatru (w Polsce) przedstawień teatralnych mieszczą się w kategorii usług wstępu, tym samym Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów, o których mowa w art. 2 pkt 6 ustawy. W związku z powyższym rozpatrywanie ww. przekazania biletów, jako dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu jest nieuzasadnione.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że Teatr nieodpłatnie wydaje w celach promocyjnych pulę biletów na spektakle osobom ze świata kultury, przedstawicielom władzy publicznej, tzw. VIP-om (dziennikarze, znani aktorzy, reżyserzy). Ww. przekazania mają związek z prowadzoną działalnością Teatru, albowiem udział ww. osób w wydarzeniach organizowanych przez Teatr prowadzi do wypromowania działalności Teatru.

Zatem w przypadku, gdy:

\- nieodpłatne przekazywanie biletów (w formie np. zaproszeń) przedstawicielom instytucji, władz miasta oraz niektórym osobom fizycznym, których traktuje się jako „gości specjalnych”, tzw. VIP-ów ma na celu propagowanie działalności Teatru, a więc ich świadczenie zostało wykonane w celu prowadzenia działalności gospodarczej Teatru w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,

\- ww. przekazania mają związek z prowadzoną działalnością Teatru, albowiem udział ww. osób w wydarzeniach organizowanych przez Teatr prowadzi do wypromowania działalności Teatru,

świadczenia te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Jak bowiem wynika z treści wniosku są to nieodpłatne świadczenia usług wykonywane dla celów działalności gospodarczej Teatru.

Zatem w rozpatrywanym przypadku art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie ma zastosowania. Nieodpłatne przekazywanie biletów (w formie np. zaproszeń) przedstawicielom instytucji, władz miasta oraz niektórym osobom fizycznym, których traktuje się jako „gości specjalnych”, tzw. VIP-ów nie podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT.

**Podsumowując, nieodpłatne przekazywanie biletów (w formie np. zaproszeń) przedstawicielom instytucji, władz miasta oraz niektórym osobom fizycznym, których traktuje się jako „gości specjalnych”, tzw. VIP-ów nie stanowi świadczenia usług, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a powyższe w związku z tym, że ma na celu propagowanie działalności Teatru, a więc ich świadczenie zostało wykonane w celu prowadzenia działalności gospodarczej Teatru w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.**

**Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 należało uznać jako prawidłowe.**

Wątpliwości Teatru dotyczą również kwestii, czy nieodpłatny udział Teatru w wydarzeniach organizowanych przez inne podmioty, polegający na prezentacji fragmentów spektakli Teatru lub kilku utworów z repertuaru spektakli Teatru nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a powyższe w związku z tym, że ma na celu promocję działalności Teatru, a więc ich świadczenie zostało wykonane w celu prowadzenia działalności gospodarczej Teatru w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 6).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Teatr promuje organizowane przez siebie wydarzenia, poprzez udział w organizowanych przez inne podmioty wydarzeniach, happeningach, kampaniach promocyjnych, konferencjach, prelekcjach, w szczególności poprzez zaprezentowanie przez artystów fragmentów spektakli, utworów wystawianych przez Teatr w publicznie dostępnych miejscach (np. w szpitalach, na targach, wystawach itp.). Z tytułu udziału w ww. działaniach promocyjnych Teatr nie pobiera żadnego wynagrodzenia. Wystąpienia mają charakter fragmentaryczny (prezentacja fragmentu spektaklu lub kilku utworów z danego spektaklu) i są realizowane w celu promocji działalności Teatru, celem zwiększenia sprzedaży biletów na organizowane przez Teatr wydarzenia oraz pozyskania nowej publiczności.

Tym samym w związku z tym, że – jak wynika z treści wniosku – nieodpłatny udział Teatru w wydarzeniach organizowanych przez inne podmioty:

\- jest realizowany w celu promocji działalności Teatru, celem zwiększenia sprzedaży biletów na organizowane przez Teatr wydarzenia oraz pozyskania nowej publiczności,

\- ma na celu promocję działalności Teatru, a więc nieodpłatny udział został wykonany w celu prowadzenia działalności gospodarczej Teatru w rozumieniu przepisów ustawy,

świadczenia te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Jak bowiem wynika z treści wniosku są to nieodpłatne świadczenia usług wykonywane dla celów dzielności gospodarczej Teatru.

Tym samym, w rozpatrywanym przypadku art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie ma zastosowania. Nieodpłatny udział Teatru w wydarzeniach organizowanych przez inne podmioty, polegający na prezentacji fragmentów spektakli Teatru lub kilku utworów z repertuaru spektakli nie podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT.

**W konsekwencji,** **nieodpłatny udział Teatru w wydarzeniach organizowanych przez inne podmioty, polegający na prezentacji fragmentów spektakli Teatru lub kilku utworów z repertuaru spektakli Teatru nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a powyższe w związku z tym, że ma na celu promocję działalności Teatru, a więc ich świadczenie zostało wykonane w celu prowadzenia działalności gospodarczej Teatru w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.**

**Tak więc, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 6 należało uznać jako prawidłowe.**

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także wskazania, czy nieodpłatne przekazania prezentów, których jednostkowa cena nabycia, określona w momencie przekazywania towaru nie przekracza 20 zł nie stanowi świadczenia usług, ani dostawy towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a podatek VAT z tytułu ich nabycia może podlegać odliczeniu (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

Teatr podejmuje szereg działań, mających na celu promowanie swojej działalności, m.in. Teatr dokonuje zakupu materiałów reklamowych (np. kubki, smycze itp.), które następnie wydaje w celach promocyjnych. Wartość poszczególnych towarów nie przekracza 20 zł. Teatr nie prowadzi ewidencji wydawanych towarów.

Na podstawie, powołane wyżej art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W tym miejscu należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że Teatr dokonuje zakupu materiałów reklamowych (np. kubki, smycze itp.), które następnie wydaje w celach promocyjnych, tym samym dokonuje dostawy towarów, o których mowa w art. 2 pkt 6 ustawy. W związku z powyższym rozpatrywanie ww. przekazania, jako świadczenia usług wynikającego z art. 8 ust. 2 ustawy, jest nieuzasadnione.

Natomiast w świetle przywołanych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – co do zasady – podlega każde nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Ponadto analiza ww. przepisu wskazuje wyraźnie, że ustawodawca rozróżnia także czynność przekazania od czynności zużycia towarów. Zatem, opodatkowaniu podlega – zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy – przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, a na mocy pkt 2 tego przepisu, wszelkie inne darowizny. Skutkiem tak sformułowanych norm prawnych jest przyjęcie, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w trybie art. 7 ust. 2 ustawy, podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie – tylko na rzecz podmiotów wymienionych w pkt 1 tego przepisu.

Przepis art. 7 ust. 3 ustawy stanowi, że:

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Jak wynika z powyższych uregulowań opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Wyjątkiem jest przekazanie towarów stanowiących prezenty o małej wartości lub próbki.

Należy podkreślić, że w sytuacji, gdy podatnik odliczył podatek naliczony przy nabyciu lub wytworzeniu towarów, to ich nieodpłatne przekazanie, gdyby było nieopodatkowane, w rezultacie prowadziłoby do sytuacji, że żaden z uczestników obrotu gospodarczego nie poniósłby ekonomicznego ciężaru podatku VAT. Pozostawałoby to w sprzeczności z zasadą powszechności i neutralności opodatkowania. Nieodpłatne przekazanie towarów handlowych, które nie wypełnia definicji prezentów o małej wartości w rozumieniu art. 7 ust. 4 lub próbek w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy, traktowane jest jak dostawa towarów i rodzi konieczność opodatkowania podatkiem VAT. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Omawiany przepis jest odpowiednikiem art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 s. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług uznaje się wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu.

Za odpłatną dostawę towarów nie uznaje się jednakże wykorzystania do celów działalności przedsiębiorstwa podatnika towarów stanowiących prezenty o niskiej wartości i próbki.

Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy:

Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (bez podatku), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;

2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 20 zł.

Stosownie do art. 7 ust. 7 ustawy:

Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika:

1) ma na celu promocję tego towaru oraz

2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.

W świetle przywołanych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – co do zasady – podlega każde nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Wyjątek stanowi m.in. przekazanie towarów stanowiących zdefiniowane w art. 7 ust. 4 ustawy prezenty o małej wartości.

W konsekwencji powyższego nie jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług przekazanie odbiorcom towarów – jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika – których:

· jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazania towaru, nie przekracza 20 zł,

· łączna wartość w roku podatkowym nie przekracza 100,00 zł (bez podatku), jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych.

Spełnienie zatem którejkolwiek z powyżej wskazanych przesłanek pozwala na nieopodatkowywanie nieodpłatnych przekazań. Natomiast jeżeli łączna wartość w roku podatkowym przekazanego towaru przekracza 100,00 zł (bez podatku) podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.

Należy również zaznaczyć, że z powyższych uregulowań wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub ich części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Opodatkowaniu podlega również zużycie towarów należących do przedsiębiorstwa na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W tym miejscu należy wskazać, że – jak wynika z opisu sprawy – Teatr podejmuje szereg działań, mających na celu promowanie swojej działalności, m.in. Teatr dokonuje zakupu materiałów reklamowych (np. kubki, smycze itp.), które następnie wydaje w celach promocyjnych.

Ponadto powyżej wskazano, że cała aktywność Teatru nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem Wnioskodawca wykonuje również czynności niezwiązane z działalnością gospodarczą. Teatr ma więc obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu ww. materiałów reklamowych, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie nie jest możliwe, Teatrowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

Natomiast – w świetle powołanych przepisów art. 86 ust. 2a ustawy – w przypadku, gdy przypisanie nabywanych materiałów reklamowych w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarcze „sposób określenia proporcji”.

Zatem w przypadku, gdy Teatr wykorzystuje zakupione materiały reklamowe do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w zakresie, w jakim te towary służą do wykonywania przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych VAT i przypisanie nabyć w całości do działalności gospodarczej Wnioskodawcy nie jest możliwe, wówczas kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, należy obliczać zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych materiałów reklamowych do celów działalności gospodarczej.

Natomiast rozstrzygając kwestię opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania materiałów reklamowych stosownym jest odwołanie się do założeń konstrukcyjnych podatku od towarów i usług. U podstaw podatku VAT leży obciążenie tym podatkiem konsumpcji, co jest realizowane poprzez doliczanie go do ceny nabywanych przez konsumentów dóbr. Faktyczny ciężar podatku jest przerzucany na kolejnych nabywców, aby w końcu obciążyć ostatniego nabywcę – konsumenta, który nie uczestniczy już w tym systemie i nie ma możliwości dalszego przerzucenia podatku. Podatek VAT obciąża zatem konsumpcję danego towaru (lub usługi), przez którą należy rozumieć użycie nabytego towaru (lub usługi) ze skutkiem zaspokojenia jakiejkolwiek potrzeby przez konsumenta.

Zatem przy badaniu, czy nieodpłatnie przekazane towary (w tym przypadku materiały reklamowe) w ogóle podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, w pierwszej kolejności należy określić, czy przekazywany towar ma wartość użytkową (konsumpcyjną) z punktu widzenia nabywcy. Jeżeli przekazywany nieodpłatnie towar nie miałby dla nabywcy żadnej wartości użytkowej (konsumpcyjnej) to wówczas przekazanie takiego towaru nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia wartości użytkowej (konsumpcyjnej). Zgodnie ze słownikową definicją (według Słownika Języka Polskiego PWN 2006) – „wartość” oznacza „to, ile coś jest warte”, cecha tego, co jest dobre pod jakimś względem”.

Z kolei „użytkowy” (według Słownika Języka Polskiego PWN 2006) to: „przeznaczony do użytku, dający się użytkować”, „konsumpcja” to „używanie, użytkowanie czegoś”.

Zatem, wartość użytkowa (konsumpcyjna) towaru zdolność danego towaru do zaspokojenia potrzeb jego nabywcy.

W ocenie tut. Organu, wymienione powyżej przekazywane materiały reklamowe w postaci kubków, smyczy, posiadają określoną wartość użytkową (konsumpcyjną), gdyż mają zdolność do zaspokojenia potrzeb nabywcy tego towaru, jak również skutkują przysporzeniem majątkowym nabywcy. Ww. przedmioty mogą bowiem być przez obdarowanego wykorzystywane zgodnie z ich cechami i przeznaczeniem.

Odnosząc się zatem do kwestii opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów (w tym przypadku materiałów reklamowych w postaci kubków, smyczy), w sytuacji gdy Wnioskodawcy przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia tych towarów, uzależnione jest od tego, czy towary te wyczerpują ustawowe przesłanki, pozwalające uznać je za prezenty o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy.

W sytuacji bowiem, gdy przekazuje on jednej osobie towary o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, i prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób, a także przekazuje towary, których nie ujęto w ewidencji, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazania towaru, nie przekraczają 20 zł, takie przekazanie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy i nie rodzi obowiązku opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jak wskazano wyżej w przypadku, gdy Teatr wykorzystuje zakupione materiały reklamowe do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w zakresie, w jakim te towary służą do wykonywania przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych VAT i przypisanie nabyć w całości do działalności gospodarczej Wnioskodawcy nie jest możliwe, wówczas kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, należy obliczać zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych materiałów reklamowych do celów działalności gospodarczej. Tym samym, co do zasady Wnioskodawcy przysługuje częściowe prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem materiałów reklamowych, jednakże materiały te należy traktować jako prezenty o małej wartości, bowiem w tym przypadku – jak wskazał Wnioskodawca – wartość poszczególnych towarów nie przekracza 20 zł.

**Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy Wnioskodawcy – co do zasady – przysługiwało w części prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem materiałów reklamowych w postaci kubków, smyczy, przekazanie ich nieodpłatnie w celach promowania swojej działalności (tj. działalności opodatkowanej i działalności statutowej niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług), w przypadku gdy jednostkowy koszt ich wytworzenia, określony w momencie ich przekazywania, nie przekroczył 20 zł, zgodnie z art. 7 ust. 3 w zw. z art. 7 ust. 4 ustawy, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.**

**Tym samym oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 należało uznać je za nieprawidłowe.**

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

**Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.**

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Tut. Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, bądź własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).