Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-813/15/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-10-21
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem w formie aportu sieci kanalizacyjnych.
Słowa kluczowe: aport; nieruchomości; odliczenia-odliczenie podatku; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 sierpnia 2015 r. (data wpływu 11 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem w formie aportu sieci kanalizacyjnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem w formie aportu sieci kanalizacyjnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wszystkie udziały w Spółce posiada Gmina Miasta P. Gmina wybudowała z własnych środków w 2004 r. sieci kanalizacyjne obejmujące kanał sanitarny B7 ø 300, dł. 968 m wraz z przyłączami - 27 szt. (ulica Ż.) i kolektor sanitarny B ø 500, dł. 363 m (od komory na ul. L. do wysokości ul. P.). Podczas realizacji tej inwestycji Gmina nie odliczała podatku naliczonego z faktur dotyczących zakupów związanych z realizacją ww. sieci kanalizacyjnych, ponieważ nabywane przez Gminę towary bądź usługi nie służyły Gminie do wykonywania przez nią czynności podlegających opodatkowaniu. Gmina nie uzyskała i nie uzyskuje dochodów ze sprzedaży wody i opłat za odprowadzanie ścieków. Eksploatacją tych sieci oraz sprzedażą wody i opłatami za odprowadzanie ścieków zajmuje się Spółka, której Gmina przekazała ww. budowle w nieodpłatne użytkowanie niezwłocznie po zakończeniu ich budowy. Od czasu oddania tych budowli do użytku Spółce do chwili wniesienia ich aportem do Spółki (o czym niżej) Gmina ewidencjonowała wybudowane budowle jako środki trwałe i dokonuje amortyzacji tych budowli. Natomiast Spółka użytkowała te budowle nieodpłatnie bez zawartej umowy w przedmiotowym zakresie. Udostępnienie budowli nie było związane z czynnościami opodatkowanymi, ponieważ nieodpłatne świadczenie usług nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

W dniu 1 lipca 2015 r. Gmina wniosła wyżej opisane budowle do Spółki w formie aportu, podwyższając kapitał zakładowy Spółki oraz wystawiła Spółce fakturę VAT. Zgodnie z treścią uchwały w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego Spółki, na pokrycie podwyższonego kapitału wniesiono wkład niepieniężny w postaci środków trwałych o wartości 472.430,64 zł (czterysta siedemdziesiąt dwa tysiące czterysta trzydzieści złotych sześćdziesiąt cztery grosze). Nadto zgodnie z treścią ww. uchwały wartość wkładu niepieniężnego została powiększona o podatek od towarów i usług w stawce 23%, tj. w kwocie 108.659,05 zł (sto osiem tysięcy sześćset pięćdziesiąt dziewięć złotych pięć groszy), który Spółka ma zapłacić Gminie Miasta P. na podstawie wystawionej przez nią faktury VAT. Mając na uwadze powyższe faktura VAT wystawiona przez Gminę opiewa na kwotę 472.430,64 zł plus podatek VAT w kwocie 108.659,05 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy transakcji wniesienia do Spółki aportu w postaci urządzeń kanalizacyjnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportem do gminnej spółki przedmiotowych budowli stanowiących sieci kanalizacyjne korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów 1 usług (t. j. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054, ze zmianami, dalej jako ustawa o podatku VAT).

Stosownie do art. 7 ust. 1, w związku z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku VAT, wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki, którego przedmiotem są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ww. ustawy, jest odpłatną dostawą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Gmina jest czynnym podatnikiem VAT i ze względu, że aport jest czynnością wykonywaną na podstawie umowy cywilnoprawnej, a nie publicznoprawnej - nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 15 ust. 6, co do zasady obecne przepisy nie przewidują zwolnienia od VAT aportów wnoszonych do spółek handlowych, w związku z czym czynność ta jest opodatkowana.

Jednak sposób jej opodatkowania (właściwą stawką VAT, zwolnienie) zależny od tego co jest przedmiotem aportu. Przedmiotem aportu były budowle (sieci kanalizacyjne). Zatem podstawy zwolnienia od VAT należy szukać w dostawie budynków budowli lub ich części, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy o podatku VAT. W przedmiotowej sprawie Gmina nie mogła skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ aport budowli nastąpił w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Pierwszym zasiedleniem nie było wydanie Spółce budowli do nieodpłatnego użytkowania, albowiem wydanie to nie nastąpiło w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu (jakim jest np. umowa najmu i dzierżawy).

Jednakże Gmina mogła skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjęte zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z budową przedmiotowych sieci, bądź ich nieodpłatnego nabycia. Budowle nie były wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych. Gmina nie ponosiła również wydatków na ulepszenie tych budowli oraz budynku. Przedmiotowe budowle po ich wybudowaniu zostały nieodpłatnie udostępnione do użytkowania spółce gminnej. W związku z tym, zakupy związane z budową ww. budowli nie miały związku z czynnością opodatkowaną i Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wniesienie aportem (dostawa) budowli (sieci kanalizacyjnej) korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku VAT. To z kolei oznacza, że w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy transakcji wniesienia do Spółki aportu w postaci urządzeń kanalizacyjnych. Zgodnie bowiem z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja nie ma mocy wiążącej dla Gminy Miasta P., która chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały dla niej zastosowania.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.