Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-981/11-2/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-11-03
Teza: w zakresie opodatkowania podatkiem VAT zbycia składników majątkowych Spółki
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16 sierpnia 2011r. (data wpływu 16 sierpnia 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT zbycia składników majątkowych Spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2011r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT zbycia składników majątkowych Spółki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Spółka) prowadzi działalność w zakresie:

*   działalność agencji reklamowych i reklamy,
*   fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne.

Usługi fryzjerstwa i pozostałych zabiegów kosmetycznych są świadczone na rzecz osób fizycznych, a usługi marketingowe na rzecz osób prawnych. Usługi fryzjerstwa i pozostałych zabiegów kosmetycznych wykonywane są w salonie SPA mającym lokalizację w siedzibie Spółki.

Spółka ma zamiar sprzedać przedmiotowy salon SPA jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym Spółka zamierza też wykonać następujące czynności:

*   wykonywać wyłącznie działalność agencji reklamowych i reklamy,
*   przenieść siedzibę Spółki (w obecnie zajmowanym lokalu pozostanie tylko salon SPA, który jest przedmiotem transakcji kupna -sprzedaży).

Na salon SPA, jako na zorganizowaną część przedsiębiorstwa, składają się:

*   wartości niematerialne i prawne (opłata licencyjna za franczyzę),
*   środki trwałe stanowiące wyposażenie salonu,
*   zatrudnieni w salonie pracownicy,
*   siedziba o ustalonej renomie,
*   stali klienci
*   zobowiązania wobec dostawców (czynsz za salon SPA, dostawy materiałów niezbędnych do prowadzenia salonu SPA, usługi związane z utrzymaniem salonu SPA).

Sprzedaż w salonie SPA rejestrowana jest przez kasę fiskalną zapłaty dokonywane są gotówką do kasy salonu SPA lub za pomocą kart płatniczych na wydzielony rachunek bankowy salonu SPA).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż salonu może być potraktowana jako sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Spółki, sprzedaż salonu SPA może być potraktowana jako sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W wyroku wydanym w dniu 13 sierpnia 2009 r., WSA wskazał, że wyodrębnione składniki majątkowe w ramach istniejącej organizacji winny dawać możliwość prowadzenia odrębnej działalności gospodarczej. WSA orzekł ponadto, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma poszczególnych składników przy pomocy których można prowadzić odrębny zakład, lecz taka część mienia, która ma potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego. Salon SPA, który jest przedmiotem sprzedaży przez Spółkę, to działający zakład wraz ze środkami trwałymi, wartościami niematerialno – prawnymi, lokalizacją, pracownikami, stałymi klientami oraz renomą, którą udało się zdobyć. Środki trwałe znajdujące się na wyposażeniu salonu nie będą przenoszone lub demontowane w związku z przedmiotową transakcją sprzedaży salonu przez Spółkę. Salon SPA jest więc niezależnie działającą częścią Spółki i jest w stanie samodzielnie funkcjonować na rynku.

Ponadto jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 12 października 2010 r. nr IBPP3/443-507/10/IK: wraz ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa muszą przejść na nabywcę związane z nią zobowiązania, rozumiane jako płatności za usługi lub towary powstałe na rzecz zorganizowanej części przedsiębiorstwa przed jego zbyciem.

Wraz ze sprzedażą salonu SPA przez Spółkę na jego nowego właściciela przejdą następujące zobowiązania:

*   czynsz za siedzibę salonu SPA oraz wszelkie opłaty dodatkowe, w którym znajduje się ten salon,
*   znak towarowy „D\`(...)\`” nabyty do celów prowadzenia salonu oraz wszelkie zobowiązania związane z utrzymaniem tego znaku,
*   wynagrodzenie zatrudnionych w salonie pracowników.

Salon SPA jest również wyodrębnioną finansowo częścią Spółki. Zasadność tego twierdzenia może być udokumentowana raportami z kasy fiskalnej. Kasa fiskalna jest prowadzona wyłącznie do obsługi salonu SPA, a ponieważ prowadzi on sprzedaż wyłącznie na rzecz osób fizycznych, cała sprzedaż dotycząca jego usług jest dokumentowana przez kasę fiskalną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011 Dz. U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Zgodnie bowiem z art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 tej ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy - pojęcie „zorganizowana część przedsiębiorstwa” oznacza organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika. Należy jednak zauważyć, iż wyodrębnienie organizacyjne nie jest tożsame z wyodrębnieniem formalno-prawnym. Oznacza to, iż aby określona część przedsiębiorstwa mogła być wyodrębniona organizacyjnie, nie musi stanowić samodzielnego podmiotu prawnego, jednostki organizacyjnej lub oddziału.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest nie tylko wyodrębniona organizacyjnie, ale również posiada wewnętrzną samodzielność finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,

*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

*   składniki przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Aby zatem w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca (Spółka) prowadzi działalność w zakresie usług reklamowych oraz fryzjerstwa i pozostałych zabiegów kosmetycznych. Usługi fryzjerstwa i pozostałych zabiegów kosmetycznych wykonywane są w salonie SPA. Spółka ma zamiar sprzedać przedmiotowy salon SPA jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Na salon SPA, jako na zorganizowaną część przedsiębiorstwa, składają się:

*   wartości niematerialne i prawne (opłata licencyjna za franczyzę),
*   środki trwałe stanowiące wyposażenie salonu,
*   zatrudnieni w salonie pracownicy,
*   siedziba o ustalonej renomie,
*   stali klienci,
*   znak towarowy „D\`(...)\`” nabyty do celów prowadzenia salonu oraz wszelkie zobowiązania związane z utrzymaniem tego znaku,
*   zobowiązania wobec dostawców (czynsz za salon SPA oraz opłaty dodatkowe, dostawy materiałów niezbędnych do prowadzenia salonu SPA, usługi związane z utrzymaniem salonu SPA, wynagrodzenie zatrudnionych pracowników).

Sprzedaż w salonie SPA rejestrowana jest przez kasę fiskalną. Zapłaty dokonywane są gotówką do kasy salonu SPA lub za pomocą kart płatniczych na wydzielony rachunek bankowy salonu SPA).

Z wyżej przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż majątek będący przedmiotem aportu stanowi zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, łącznie ze zobowiązaniami) przeznaczony do realizacji ściśle określonych zadań gospodarczych, bowiem jest możliwe jego wydzielenie w sposób organizacyjny, funkcjonalny i finansowy. Nabywca salonu, będzie mógł kontynuować przedmiotową działalność tylko w oparciu o nabyte składniki majątkowe.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, iż wskazany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych, będący przedmiotem planowanej sprzedaży winien zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, a jego zbycie, zgodnie z art. 6 pkt 1 podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zatem należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.