Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-328/14-2/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-06-24
Teza: w zakresie art. 5 i 7 konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz. U z 2006 roku, Nr 250, poz. 1840; dalej umowa polsko – brytyjska)
Słowa kluczowe: dostawa; magazyn; obowiązek-obowiązek podatkowy; towar; zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2014 r. (data wpływu 2 kwietnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie art. 5 i 7 konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz. U z 2006 roku, Nr 250, poz. 1840; dalej umowa polsko – brytyjska)– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie art. 5 i 7 konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz. U z 2006 roku, Nr 250, poz. 1840; dalej umowa polsko – brytyjska).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej również Spółka) występująca jako podatnik VAT w tym kraju, dokonuje dostawa towarów m in. na rzecz polskich odbiorców.

Obecnie Spółka rozważa zmianę dotychczasowego modelu dokonywania dostaw. W szczególności, Spółka planuje wdrożenie modelu, w ramach którego dostawy towarów do odbiorców realizowane byłyby z (za pośrednictwem) magazynu położonego w Polsce.

W ramach omawianego modelu Spółka będzie:

*   przemieszczać własne (należące do niej) towary z innych krajów Unii Europejskiej (głównie z Wielkiej Brytanii) do magazynu w Polsce (po dokonaniu przemieszczenia do magazynu towary będą ciągle własnością Wnioskodawcy), a następnie
*   dokonywać dostawy towarów z tego magazynu na rzecz polskich odbiorców (a niekiedy również na rzecz odbiorców w innych krajach UE).

Magazyn nie będzie własnością Wnioskodawcy. Magazynowanie towarów w Polsce realizowane będzie w całości w ramach kompleksowej usługi (obejmującej również np. obsługę, załadunek i rozładunek towarów) świadczonej przez podmiot będący właścicielem magazynu (tj. spółkę polską, prowadzącą w większości działalność produkcyjną w Polsce).

Dla potrzeb realizacji omawianych transakcji Spółka nie będzie zatrudniała pracowników na terytorium Polski. W szczególności, wszelkie ustalenia z nabywcami odnośnie dostaw towarów poprzez / z magazynu położonego w Polsce będą realizowane przez Spółkę jako podmiot z siedzibą w Wielkiej Brytanii, natomiast usługi magazynowe świadczone będą wyłącznie przez pracowników podmiotu będącego obsługującego magazyn. Spółka będzie natomiast współpracowała z przedstawicielem handlowym (nie będzie to pracownik Spółki), którego zadaniem będzie prowadzenie wyłącznie działalności reklamowej / marketingowej sprzedawanych przez Spółkę towarów na terytorium Polski. Osoba ta nie będzie upoważniona do negocjowania (w sposób wiążący dla Spółki) czy zawierania kontraktów w jej imieniu (wszelkie umowy z kontrahentami Wnioskodawcy będą negocjowane i podpisywane bezpośrednio przez Spółkę).

Wnioskodawca nie będzie posiadał w Polsce magazynu konsygnacyjnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Spółka dla potrzeb podatku od towarów i usług będzie zarejestrowana, jako podatnik VAT na terytorium Polski.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w przypadku wdrożenia nowego modelu, zakładającego dokonywanie przez Spółkę dostaw na rzecz odbiorców w Polsce towarów znajdujących się w magazynie położonym na terytorium Polski, będzie posiadała zakład w rozumieniu art. 5 umowy i w następstwie tego będzie podlegała w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy pdop ?
2.  Czy w przypadku wdrożenia nowego modelu, zakładającego dokonywanie przez Spółkę dostaw na rzecz odbiorców w Polsce towarów znajdujących się w magazynie położonym na terytorium Polski, Spółka podlegać będzie w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy pdop ?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zdaniem Spółki, wdrożenie nowego modelu zakładającego dokonywanie przez Spółkę dostaw na rzecz odbiorców w Polsce, towarów znajdujących się w magazynie w Polsce, nie spowoduje powstania w Polsce zakładu w rozumieniu art. 5 Umowy a w konsekwencji Spółka nie będzie podlegała w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy pdop.

Ad. 2

Zdaniem Spółki, wdrożenie nowego modelu zakładającego dokonywanie przez Spółkę dostaw na rzecz odbiorców w Polsce, towarów znajdujących się w magazynie w Polsce, nie spowoduje podlegania przez Spółkę nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy pdop.

Uzasadnienie

Ad. 1

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy pdop, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Co do zasady, zgodnie z definicją zawartą w art. 4a pkt 11 ustawy pdop, zagraniczny zakład oznacza:

1.  stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
2.  plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
3.  osoba, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje.

Przy czym zastosowanie odpowiednich przepisów ustawy pdop, definiujących pojecie zakładu, musi być stosowane przy uwzględnieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy (w przedmiotowym stanie faktycznym) Polską a Wielką Brytanią w tym zakresie.

W myśl przepisu art. 7 ust. 1 Umowy zyski spółki mającej siedzibę w Wielkiej Brytanii podlegają opodatkowaniu jedynie w Wielkiej Brytanii, chyba że Spółka prowadzi w Polsce działalność gospodarczą poprzez zakład położony w Polsce. W przypadku, gdy brytyjska spółka posiada w Polsce zakład jej zyski powinny być opodatkowane w Polsce, jednakże tylko w zakresie, w jakim mogą zostać przypisane do tego zakładu.

Zgodnie z definicją zakładu wskazaną w art. 5 Umowy przez zakład rozumie się stałą placówkę, w której całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Określenie to obejmuje w szczególności filię, fabrykę, warsztat, kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

Biorąc pod owację powyższe, jak i Modelową Konwencje OECD, należałoby stwierdzić, iż określone czynności mogą stanowić zakład, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  musi istnieć placówka - obiekt, w niektórych przypadkach maszyny bądź urządzenia;
2.  placówka musi mieć charakter stały;
3.  za pośrednictwem tej placówki musi być wykonywana, co najmniej części działalności przedsiębiorcy zagranicznego.

Jednocześnie w art. 5 ust. 4 Umowy określono, że pomimo zaistnienia wymienionych powyżej przesłanek pewne rodzaje działalności nie stanowią zakładu w znaczeniu Umowy.

Określenie „zakład nie obejmuje:

1.  użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
2.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostarczania;
3.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
4.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
5.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
6.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek rodzaju działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność stałej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.

Zatem art. 5 ust. 4 Umowy, wylicza różne rodzaje działalności, które uważa się za wyjątki od ogólnej definicji zakładu zawartej w ust. i, i które nie stanowią zakładu, nawet gdy taka działalność jest wykonywana za pośrednictwem stałej placówki. Tym samym na podstawie postanowień Umowy, w przedmiotowym stanie faktycznym, magazynowanie towarów przez Spółkę nie spowoduje ukonstytuowanie się zakładu na terytorium Polski, jako działalność wyłączona z kategorii działalności, której prowadzenie powoduje powstanie zakładu spółki zagranicznej.

Reasumując, zdaniem Spółki, wdrożenie nowego modelu zakładającego dokonanie przez Spółkę dostaw na rzecz odbiorców w Polsce towarów znajdujących się w magazynie w Polsce, nie będzie powodować powstania zakładu na terytorium Polski, w szczególności Spółka nie będzie działać, jako filia, fabryka, warsztat czy też kopalnia. Ponadto, do przedmiotowej transakcji ma zastosowanie wprost art. 5 ust. 4 Umowy, przewidujący wyjątki od zasady powstawania zakładu spółek zagranicznych.

Brak zakładu w formie agenta:

Zgodnie z art. 5 ust. 5 Umowy, jeżeli osoba (z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela) działa w imieniu przedsiębiorstwa oraz posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu przedsiębiorstwa w Umawiającym się Państwie, to uważa się, że przedsiębiorstwo to posiada w tym Państwie zakład w zakresie każdego rodzaju działalności, którą osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do czynności pomocniczych, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład.

W konsekwencji zdaniem Spółki, następujące warunki musza być łącznie spełnione aby móc uznać, iż działalność przedstawiciela Spółki (agenta) powoduje ukonstytuowanie się zakładu na terytorium Polski:

*   działalność Spółki musi być w pełni uzależniona od Spółki,
*   agent musi być umocowany do zawierania w imieniu Spółki umów handlowych.

Spółka pragnie zaznaczyć, iż przedstawiciel, którego planuje zatrudnić w Polsce, będzie jedynie świadczyć na rzecz Spółki usługi marketingowo reklamowe, nie będzie jednak upoważniony do negocjowania (w sposób wiążący dla Spółki) czy zawierania kontraktów w imieniu Spółki (wszelkie umowy z kontrahentami Wnioskodawcy będą negocjowane i podpisywane bezpośrednio przez Spółkę). Biorąc pod uwagę charakter pomocniczy wykonywanych przez przedstawiciela czynności w stosunku do głównej działalności prowadzonej przez Spółkę oraz brak umocowania do zwierania umów handlowych w imieniu Spółki, należy stwierdzić, iż działalność przedstawiciela nie powinna powodować powstania zakładu Spółki na terytorium Polski, zgodnie z treścią normy zawartej w art. 5 ust. 5 Umowy.

Stanowisko organów podatkowych

Stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Ministra Finansów w analogicznych stanach faktycznych:

Przykładowo

*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej Warszawie z dnia 25 lutego 2010 r. sygn. - IPPB5/423-781/09-2/PS: „działalność Spółki w Polsce ograniczy się jedynie do składowania i wydawania towarów z magazynu. Zatem zgodnie z postanowienia nil art. 5 ust. 2 Umowy działalność prowadzoną w Polsce należy uznać za pomocniczą dla podstawowej działalności Spółki, z której uzyskuje przychody, tj. działalności handlowej prowadzonej we Francji.”

*   nterpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. IPPB5/423-272/09/10-10/S/PS: „przechowywanie materiałów, które będą wykorzystywane w celu ich przerobu nie powoduje powstanie zakładu”.

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. IPPB5/423-15/12-5/PS; „samo posiadanie magazynu komponentów, jak również wykonywanie czynności administracyjnych związanych z tym magazynem nie prowadzi do powstania zakładu, ze względu na to, że omawiany centralny magazyn komponentów zlokalizowany w Polsce będzie wykorzystywany wyłącznie w celu składowania komponentów i jako taki, zgodnie z art. 5 ust. 4 lit. a i lit. c UUPL PL-SE nie będzie powodował powstania zakładu na terytorium Polski.”
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej Warszawie z dnia 27 maja 2013 r. sygn. IPPB5/423-230/13-2/PS: ,,w związku z wynajmem magazynu na terytorium Polski, składowaniem w tym magazynie towarów oraz dostarczaniem towarów za pośrednictwem tego magazynu Wnioskodawca nie będzie posiadał zakładu (zagranicznego zakładu) na terytorium Polski.”

Rejestracja dla celów VAT

W opinii Spółki, sam fakt posiadania rejestracji dla celów VAT w Polsce, nie powinien mieć wpływu na istnienie zakładu w Polsce. Co do zasady bowiem obowiązek rejestracji dla celów VAT wynikający z ustawy o VAT, jest połączony z dokonywaniem czynności opodatkowanych na terytorium Polski nie zaś z wykonywaniem jakichkolwiek czynności na terytorium kraju. Dodatkowo przepisy ustawy o VAT oraz przepisy ustawy o podatku dochodowym, co do zasady spełniają różnorakie funkcje i regulują dwa odrębne reżimy podatkowe. Dlatego tez zdaniem Spółki, istnienie obowiązku rejestracji dla celów VAT na terytorium kraju, w żaden sposób nie przesądza o istnieniu zakładu na terytorium kraju dla celów podatku dochodowego. Podobne stanowisko zaprezentował także Ministra Finansów w wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie interpretacji indywidualnej z dnia 1 marca 2013 r., sygn. IPPB5/423-1259/12-2/PS.

Ad. 2

Nieograniczony obowiązek podatkowy polega na tym, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlega całość dochodów podatnika bez względu na to, czy zostały one osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też poza jej granicami. Nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają podatnicy mający siedzibę lub zarząd na terytorium Polski — w myśl art. 3 ust. 1 ustawy pdop.

Pojęcia siedziby i zarządu określone zostały w przepisach ustawy z 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych. Dla spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek akcyjnych siedzibę określa ich umowa. W przypadku pozostałych osób prawnych miejsce ich siedziby określa statut, który reguluje również organizację i sposób działania danej osoby prawnej - jak mówi art. 35 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - kodeks cywilny.

Jeżeli ustawa lub oparty na niej statut nie stanowią inaczej, siedzibą osoby prawnej jest miejscowość, w której ma siedzibę jej organ zarządzający (art. 41 kodeks cywilny). Dla określenia zarządu istotne natomiast jest, gdzie zarząd ten działa jako organ danej osoby prawnej.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wskazuje, iż jest podmiotem prawa brytyjskiego, zarejestrowanym i działającym w Wielkiej Brytanii. Ponadto, w Wielkiej Brytanii podejmowane są wszelkie procesy decyzyjne, negocjacyjne w kwestii prowadzonej działalności gospodarczej.

Zatem, trudno uznać, aby podmiot prawa brytyjskiego (Spółka), podejmujący aktywność gospodarczą na terytorium Wielkiej Brytanii podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko ze względu na to, iż zakupuje w Polsce od pomiotu trzeciego kompleksową usługę magazynową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono w tym zakresie od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.