Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4510-233/16-2/NL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-10-04
Teza: możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat wynikających z tytułu zawartej umowy leasingu
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; opłata; umowa-umowa leasingu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 lipca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 11 lipca 2016 r.), uzupełnionym 23 września 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat wynikających z tytułu zawartej umowy leasingu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2016 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat wynikających z tytułu zawartej umowy leasingu. Powyższy wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 13 września 2016 r. Znak IBPB-1-1/4510-233/16-1/NL, IBPB-1-1/4510-272/16-1/NL wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 23 września 2016 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej: „Bank”, „Korzystający”) zawarł umowę leasingu operacyjnego ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Finansujący”) na czas oznaczony 50 lat.

Na podstawie tej umowy Finansujący oddał Korzystającemu do używania i pobierania pożytków stanowiące własność Finansującego wartości niematerialne i prawne w postaci znaku towarowego oraz autorskich praw majątkowych do utworów szczegółowo opisanych w wykazie stanowiącym Załącznik nr 1 do Umowy.

Wartości niematerialne i prawne, które są przedmiotem umowy leasingu, to:

*   znak towarowy, co do którego Finansującemu przysługuje prawo ochronne zarejestrowane w Urzędzie Patentowym Rzeczpospolitej Polskiej wraz z autorskimi prawami majątkowymi do utworu składającego się na ten znak towarowy podlegające u Finansującego amortyzacji podatkowej. Normatywny okres amortyzacji ustalony został u Finansującego zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej „ustawa o CIT”);
*   autorskie prawa majątkowe do utworów w postaci znaku słowno-graficznego wraz z prawami do zgłoszenia tego utworu w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej stanowiące autorskie prawa majątkowe do utworów podlegające u Finansującego amortyzacji podatkowej. Normatywny okres amortyzacji ustalony został u Finansującego zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT (dalej: „WNiP”).

Zawarta umowa leasingu spełnia przesłanki, o których mowa w art. 17b ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o CIT. Jednocześnie Finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu nie korzystał ze zwolnień w podatku dochodowym, o których mowa w art. 17b ust. 2 ustawy o CIT.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 19 września 2016 r. wskazano, m.in., że:

*   Opłatami leasingowymi, które Wnioskodawca zalicza/zamierza zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu są miesięczne raty leasingowe, opłata manipulacyjna oraz opłata wstępna;
*   Ponoszenie opłat leasingowych warunkuje możliwość korzystania z wartości niematerialnych i prawnych w postaci znaku towarowego oraz autorskich praw majątkowych do utworów będących przedmiotem Umowy leasingu, a także pobierania z nich pożytków, poprzez wykorzystanie przedmiotu leasingu do oznaczania oferowanych usług, a także posługiwania się przedmiotem leasingu w celu reklamy lub promocji asortymentu lub działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Nabycie prawa do używania ww. praw umożliwia Wnioskodawcy prowadzenie działalności gospodarczej i przyczynia się do wzrostu sprzedaży oferowanych usług, zatem wydatki związane z opłatami są/będą ponoszone w celu uzyskania przychodów. Wnioskodawca wykorzystuje i będzie wykorzystywał przedmiot leasingu we wszystkich aspektach działalności gospodarczej m.in. do oferowania i wprowadzania do obrotu asortymentu tj. towarów, materiałów czy usług. Korzystanie z przedmiotu leasingu w szczególności polegać będzie na wykorzystaniu jego rozpoznawalności na rynku w celu zapewnienia utrzymania istniejących źródeł przychodów oraz zdobywania nowych klientów. Zdaniem Wnioskodawcy związek opłat uiszczanych na rzecz Finansującego z tytułu korzystania z przedmiotu leasingu wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej z uzyskiwaniem lub zabezpieczaniem źródła przychodów nie powinien budzić wątpliwości. Wstępna rata leasingowa i opłata manipulacyjna warunkuje natomiast możliwość korzystania z przedmiotu leasingu, a więc warunkuje uzyskanie przychodu;

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym wartość opłat leasingowych ustalonych w umowie leasingu WNiP będzie stanowiła u Wnioskodawcy jako Korzystającego, koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 17a pkt 1 ustawy o CIT, ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.

Stosownie do art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1410) oraz stosownie do art. 16b ust 1 pkt 4 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania autorskie lub pokrewne prawa majątkowe - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Znak towarowy, co do którego Finansujący posiada zarejestrowane w Urzędzie Patentowym RP prawo ochronne oraz autorskie prawa majątkowe do utworów w postaci znaków słowno-graficznych spełniają definicję podlegających amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT oraz art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i mogą być przedmiotem umowy leasingu w rozumieniu art. 17a pkt 1 ustawy o CIT.

Z kolei stosownie do art. 17b ust. 1 ustawy o CIT, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:

1.  umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
2.  umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
3.  suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio.

Umowa leasingu jaka została zawarta pomiędzy Finansującym a Wnioskodawcą - korzystający niebędącym osobą fizyczną, o której mowa w art. 17b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, spełnia warunki określone w art. 17b ustawy o CIT, tj.:

*   zawarta została na czas określony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji dla przedmiotowych WNiP;
*   suma ustalonych opłat w umowie leasingu, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej WNiP będących przedmiotem umowy leasingu;

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, wartość opłat leasingowych ustalonych w umowie leasingu stanowiła będzie koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Wskazać także trzeba, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena, czy wskazane we wniosku składniki majątku mogą być przedmiotem umowy leasingu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.