Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.59.2025.2.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-22
Teza: W zakresie ustalenia konsekwencji podatkowych w zakresie
decyzji o wsparciu wynikające z korzystania z usług
podwykonawców.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
dochód
produkcja
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu
    wniosku)
    Wnioskodawca (dalej także: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą w formie prawnej
    spółki komandytowej. Od 1 stycznia 2021 r. Spółka podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka produkuje (...) zarówno dla
    czołowych generalnych wykonawców w Polsce jak i na potrzeby własnych projektów
    budowlanych (...).
    Aktualnie Spółka posiada dwie decyzje o wsparciu (dalej: „Decyzje” lub „DoW”).
    Nowa inwestycja zrealizowana przez Spółkę (dalej: „Inwestycja”) miała na celu przede
    wszystkim zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego przedsiębiorstwa. Inwestycja
    polegała na wybudowaniu hali produkcyjno-magazynowej z zapleczem socjalnym i
    wyposażeniu jej w niezbędne maszyny i narzędzia, a także na wyposażeniu biurowca.
    Decyzja została wydana na prowadzenie na terenie wskazanym w DoW działalności
    gospodarczej rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie
    następujących wyrobów wytworzonych lub usług określonych według Polskiej Klasyfikacji
    Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego, o której mowa w rozporządzeniu Rady
    Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    (PKWiU) (dalej: „PKWiU”):
    - (...)
    W ramach działalności prowadzonej na podstawie DoW Spółka produkuje i sprzedaje
    wyroby gotowe mieszczące się w klasyfikacji wskazanej powyżej, tj. (...) (dalej: „Wyroby
    gotowe”). W konsekwencji, sprzedaż Wyrobów gotowych generuje przychody objęte
    zwolnieniem z PDOP na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP.
    Zasadniczo proces produkcyjny Wyrobów gotowych dokonywany jest na terenie zakładu
    produkcyjnego Spółki zlokalizowanego na terenie wskazanym w treści DoW.
    Ze względów ekonomicznych Spółka korzysta ze wsparcia podwykonawców. W zakresie
    procesu produkcyjnego w zakładzie Spółki odbywa się przygotowanie materiału do (...).
    Spółka dokonuje spawania punktowego - (...) Jednocześnie, czynności polegające na (...), są
    zlecane są podwykonawcom.
    Po trwałym zespawaniu konstrukcji głównej, czyli wypełnieniu przestrzeni pomiędzy
    zgrzewami elementów konstrukcji przyłączonych do głównego elementu konstrukcji, całe
    konstrukcje stalowe:
    1) wracają do zakładu Spółki, przechodzą przez ostatni etap procesu produkcyjnego tj.
      malowanie i stąd sprzedawane są przez Spółkę jako Wyroby Gotowe do jej
      odbiorców;
    lub
    2) nie wracają do zakładu Spółki, przechodzą przez ostatnie etapy procesu produkcyjnego
      tj. malowanie i/lub cynkowanie u podwykonawców i następnie transportowane są
      jako Wyroby Gotowe Spółki do jej odbiorców bezpośrednio z zakładu podwykonawcy.
    (Wnioskodawca wyjaśnia, że zgodnie z indywidualną interpretacją prawa podatkowego
    wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 8 września 2021 r. zlecanie
    malowania i cynkowania podwykonawcom stanowi działalność pomocniczą względem
    działalności objętej DoW. Jednocześnie Wnioskodawca wyjaśnia, że niniejszy wniosek
    dotyczy wyłącznie procesu pomocniczego - zespawania konstrukcji trwale zespolonej w
    Zakładzie Spółki).

    Praca podwykonawców świadczących usługi spawania odbywa się w zakładach
    podwykonawców zlokalizowanych poza terenem określonym w Decyzji, jednakże podczas
    realizacji ww. usług przez podwykonawców, konstrukcje metalowe pozostają własnością
    Wnioskodawcy (podwykonawcy dokonują zespolenia konstrukcji na materiałach
    powierzonych przez Spółkę przy wykorzystaniu własnych zasobów). Spółka wskazuje przy
    tym, że zakres usług wykonywanych przez podwykonawców zgodny jest z PKWiU
    wskazanym w otrzymanej przez Spółkę Decyzji.
    Nabywane od podwykonawców usługi są niezbędne dla celów przygotowania Wyrobów
    gotowych Spółki do sprzedaży, przy czym należy podkreślić, że Spółka nabywa usługi
    spawu niespecjalistycznego. Zakup usług spawania ma charakter wyłącznie pomocniczy
    względem procesu produkcyjnego realizowanego przez Spółkę. Z perspektywy całego
    procesu produkcyjnego, zespolenie konstrukcji przez podwykonawców nie stanowi
    kluczowego elementu procesu produkcyjnego, nie tworzy realnej wartości Wyrobów
    gotowych - ta powstaje na wcześniejszych etapach procesu produkcyjnego w zakładzie
    produkcyjnym Spółki. Wszystkie decyzje co do procesu produkcyjnego (w tym również
    decyzje co do zlecenia spawania konkretnym podwykonawcom) zapadają w Spółce, na
    terenie określonym w DoW.
    Spawanie zlecane jest podwykonawcom z uwagi na (1) ograniczenie zdolności
    produkcyjnych Spółki do realizacji tych procesów na terenie zakładu produkcyjnego (brak
    odpowiednich maszyn, niewystarczająca ilość miejsca, niewystarczająca ilość zasobów
    ludzkich niezbędnych do obsługi maszyn) oraz (2) ze względów ekonomicznych - w
    Zakładzie Spółki odbywa się spawanie elementów w gotową konstrukcję (w tym miejscu
    powstaje realna wartość wyrobu gotowego Spółki i jej produkt).
    Co istotne, wpływ zespawania konstrukcji, które zostały trwale zespolone w Zakładzie
    Spółki, poprzez dokonanie wypełnienia punktowych spoin, na wartość Wyrobów gotowych
    jest tak niewielki, że z perspektywy ekonomicznej w ocenie Spółki racjonalniej jest zlecić
    prace te podwykonawcom.
    Koszty wspawywania stanowią element kosztów wytworzenia Wyrobów gotowych Spółki.
    W stosunku do odbiorców, odpowiedzialność za jakość spawania ponosi Spółka.
    Zlecanie czynności spawania to powszechna praktyka na rynku, na którym działa Spółka.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w następujący
    sposób:
    1. Jakie konkretnie dodatkowe elementy są wspawywane przez podwykonawców?
      Podwykonawca nie wspawuje żadnych dodatkowych elementów. Podwykonawca
      dokonuje trwałego scalenia spoin punktowych, czyli wypełnia miejsce łączenia się
      elementów pomiędzy spoinami punktowymi w taki sposób, aby powstała spoina
      ciągła.
    2. Kto wytwarza elementy dodatkowe?
      Wszystkie elementy są wytwarzane przez Spółkę.
    3. Czy podwykonawca dokonuje wyłącznie wspawywania elementów dodatkowych, czy
      również spawania samej konstrukcji?
      Podwykonawcy Spółki łączą elementy konstrukcji w całość – nie wspawuje
      dodatkowych elementów. Podwykonawca spawa wyłącznie gotową konstrukcję.

## Pytanie

Czy w celu kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania PDOP na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, Spółka powinna uwzględnić całość przychodów osiąganych
    ze sprzedaży Wyrobów gotowych oraz całość kosztów związanych z ich produkcją, bez
    konieczności wyodrębnienia tej części przychodów i kosztów ich uzyskania, która dotyczy
    spawania konstrukcji stalowych przez podwykonawców?

    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane we wniosku oraz w
    uzupełnieniu wniosku)
    W ocenie Spółki, w celu kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania PDOP na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, Spółka powinna uwzględnić całość
    przychodów osiąganych ze sprzedaży Wyrobów Gotowych oraz całość kosztów związanych
    z ich produkcją, bez konieczności wyodrębnienia tej części przychodów i kosztów ich
    uzyskania, która dotyczy procesu zespawania przez podwykonawców konstrukcji
    produkowanych w Zakładzie Spółki.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o PDOP, przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.
    Jednocześnie, jak wynika z art. 3 ustawy o wspieraniu nowych inwestycji z dnia 10 maja
    2018 r. (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 459 ze zm. dalej: „WNI”), wsparcie na realizację nowej
    inwestycji, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach
    określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo
    w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, wolne od podatku są dochody
    podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej osiągnięte z
    realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o
    WNI, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
    przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o PDOP, zwolnienie podatkowe, o którym
    mowa w ust. 1 pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych
    z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Na podstawie art. 17 ust. 6a ustawy o PDOP, „W przypadku prowadzenia przez
    przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza (...) terenem określonym w decyzji
    o wsparciu, działalność prowadzoną (...) na terenie określonym w decyzji o wsparciu
    wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i
    koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną
    w (...) decyzji o wsparciu”.
    W kontekście powyższego Wnioskodawca zwraca uwagę, że przepisy ustawy o PDOP,
    ustawy o WNI oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie
    pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji
    nie definiują pojęcia „działalności prowadzonej na terenie określonym w decyzji o
    wsparciu”. W praktyce gospodarczej, z uwagi na złożoność i wysoką specjalizację procesów
    produkcyjnych przy prowadzeniu działalności na terenie określonym w decyzji o wsparciu,
    niejednokrotnie zdarza się, że konieczne jest wykonanie pewnych czynności terytorialnie,
    poza tym terenem. W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla jednak, że przepisy nie
    odnoszą się do poszczególnych czynności wykonywanych na terenie określonym w decyzji
    o wsparciu, ale posługują się pojęciem działalności gospodarczej, co niewątpliwie jest
    pojęciem szerszym. Innymi słowy nawet jeśli pojedyncze czynności w ramach procesu
    produkcyjnego odbywają się poza terenem określnym w decyzji o wsparciu, działalność
    gospodarcza może być prowadzona wyłącznie na terenie określonym w decyzji o
    wsparciu. Działalność gospodarczą należy bowiem oceniać z perspektywy jej celu jako
    całości.
    Wnioskodawca podkreśla, że przyjąć należy, że „działalność gospodarcza określona w
    decyzji o wsparciu” to szereg czynności przedsiębiorcy, na które składa się wiele
    procesów, poczynając od pozyskania surowców, ich adaptacji do procesu produkcyjnego
    po wyprodukowanie gotowego wyrobu objętego decyzją i jego sprzedaż. Nie wszystkie
    procesy muszą odbywać się na terenie określonym w decyzji. Nawet jeśli dany podmiot

    korzysta ze wsparcia podwykonawców, czynności te stanowią działalność
    podwykonawców, a nie działalność tej spółki. Przykładowo, jeśli spółka dokonuje zakupu
    prądu, który jest niezbędny w procesie produkcyjnym poza terenem określonym
    w decyzji o wsparciu, nie oznacza to, że spółka prowadzi działalność, poza tym obszarem
    (świadczy to jedynie o tym, że firma energetyczna prowadzi działalność w zakresie
    wytwarzania energii poza obszarem wskazanym w decyzji, a nie spółka). W konsekwencji,
    przy określaniu zakresu działalności gospodarczej przedsiębiorcy każdorazowo powinna
    być dokonana analiza okoliczności faktycznych organizacji procesu produkcyjnego przy
    uwzględnieniu specyfiki branży. Jeżeli dane koszty zostały poniesione bądź dane
    przychody zostały uzyskane w ramach działalności niezbędnej do produkcji wyrobu
    gotowego, w ocenie Wnioskodawcy, powinny być one uznane za działalność gospodarczą
    określoną w zezwoleniu i podlegać zwolnieniu zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o
    PDOP.
    Co więcej, Wnioskodawca podkreśla, że w doktrynie w ramach działalności gospodarczej
    prowadzonej na podstawie decyzji o wsparciu i wcześniej na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej i na podstawie zezwolenia strefowego, wyróżnić można działalność
    podstawową oraz niezbędną do jej prowadzenia działalność pomocniczą. Przyjmuje się, że
    wykonanie poszczególnych czynności poza terenem określonym w decyzji o wsparciu czy
    w zezwoleniu strefowym nie wyklucza możliwości zakwalifikowania przychodu uzyskanego
    ze sprzedaży wyprodukowanego przy ich wykorzystaniu wyrobu w całości do przychodu
    zwolnionego, tak długo jak czynności te stanowią działalność pomocniczą.
    Działalność pomocnicza
    Przepisy ustawy o PDOP oraz przepisy regulujące prowadzenie działalności na terenie
    określonym w decyzji o wsparciu nie definiują pojęcia działalności pomocniczej. W
    konsekwencji, w ocenie Spółki należy posłużyć się definicją zawartą w Rozporządzeniu
    Rady (EWG) nr 696/93 z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie jednostek statystycznych do
    celów obserwacji i analizy systemu produkcyjnego we Wspólnocie (Dz. U. UE. L 93.76.1,
    dalej: „Rozporządzenie EWG”). Zgodnie z pkt B pkt 1 Sekcji IV Rozporządzenia EWG, „za
    działalność pomocniczą uznaje się taką działalność, która spełnia wszystkie następujące
    warunki:
      - służy tylko jednostce, do której się odnosi; innymi słowy wytworzone towary lub
        usługi nie mogą być sprzedawane w obrocie;
      - porównywalna działalność na podobną skalę realizowana jest w podobnych
        jednostkach produkcyjnych;
      - wytwarza usługi lub wyjątkowo, dobra nietrwałe, które nie wchodzą w skład produktu
        końcowego jednostki (np. drobne narzędzia lub rusztowania);
      - wpływa na koszty bieżące samej jednostki, tzn. nie powoduje tworzenia środków
        trwałych brutto”.
    Ponadto, zgodnie z pkt B pkt 3 Sekcji IV Rozporządzenia EWG „(...) regułą jest, że ponieważ
    procesy produkcyjne zwykle nie mogą istnieć bez wsparcia określonej liczby rodzajów
    działalności pomocniczej, te rodzaje działalności pomocniczej nie powinny być wydzielane
    w odrębne jednostki, nawet jeżeli są prowadzone przez odrębną osobę prawną lub w
    odrębnym miejscu i nawet gdy prowadzona jest dla nich odrębna rachunkowość. Ponadto
    działalność pomocnicza nie może być uwzględniana przy klasyfikacji działalności jednostki,
    przez którą ta działalność pomocnicza jest prowadzona (...)”.
    Biorąc pod uwagę powyższą definicję działalności pomocniczej, w ocenie Spółki, czynności
    polegające na spawaniu konstrukcji metalowych wykonywane poza terenem wskazanym
    w DoW przez podwykonawców, mogą zostać uznane za działalność pomocniczą, gdyż:
    - działalność ta służy tylko Spółce, a zakupione usługi spawania są wykorzystywane
      wyłącznie w procesie produkcyjnym Spółki (usługi te nie polegają odsprzedaży);
    - w wyniku czynności wykonywanych poza terenem określonym w Decyzji nie są od
      podstaw wytwarzane całe komponenty wchodzące w skład Wyrobów gotowych - u

      podwykonawców konstrukcje stalowe podlegają jedynie spawaniu, co stanowi jeden z
      wielu etapów procesu produkcyjnego;
    - proces spawania części metalowych jest podzlecany również w innych spółkach
      produkcyjnych;
    - wynikiem działalności nie jest wytworzenie nowych środków trwałych Spółki czy też
      produktów wchodzących w skład środków trwałych Spółki, koszty czynności
      wykonywanych poza terenem wskazanym w DoW stanowią jedynie element kosztów
      wytworzenia Wyrobów gotowych;
    - czynności wykonywane przez podwykonawców stanowią uzupełnienie podstawowej
      działalności produkcyjnej prowadzonej na terenie określonym w DoW i są co prawda
      integralnym elementem procesu produkcyjnego jednak nie jest to element o
      charakterze kluczowym w stosunku do zasadniczego procesu produkcyjnego, który
      jest realizowany na terenie określonym w Decyzji;
    - Spółka nie posiada/nie dysponuje stałym miejscem prowadzenia działalności
      gospodarczej poza obszarem wskazanym w DoW.
    W ocenie Spółki, jeżeli czynności wykonywane przez podwykonawców stanowią jedną z faz
    wytwarzania produkowanych i sprzedawanych przez Spółkę Wyrobów gotowych, a
    produkcja i sprzedaż tych wyrobów będzie się mieścić w zakresie kodów PKWiU
    określonych w DoW, to dochód uzyskany z ich sprzedaży w części odpowiadającej fazie
    realizowanej przez podwykonawców, jako dochód uzyskany z działalności prowadzonej na
    podstawie DoW będzie korzystał ze zwolnienia z PDOP. Fakt zlecania pewnych faz
    produkcji podwykonawcom nie może być utożsamiany z częściowym prowadzeniem dzi
    ałalności przez Spółkę poza terenem określonym w DoW.
    W opinii Wnioskodawcy, w pojęciu „działalność gospodarcza prowadzona na terenie
    określonym w decyzji o wsparciu” mieści się również wykonywanie pewnych czynności,
    poza tym terenem - w tym również zakup usług niezbędnych do produkcji Wyrobu
    gotowego, jeżeli są one nierozerwalnie i funkcjonalnie związane z działalnością
    wykonywaną na terenie określonym w Decyzji. Zlecanie usług opisanych w stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym podwykonawcom nie zmienia ani charakteru
    prowadzonej przez Spółkę działalności (jest to nadal działalność produkcyjna prowadzona
    na terenie określonym w Decyzji), ani charakteru przychodów uzyskanych ze sprzedaży
    Wyrobów gotowych, jakie Spółka wytwarza na terenie wskazanym w DoW. Spółka
    podkreśla, że wartość Wyrobów gotowych powstaje w zakładzie Spółki na terenie
    określonym w Decyzji
    o wsparciu. Spawaniu podlegają przygotowane już konstrukcje - złożone i zespawane
    punktowo.
    Spółka podkreśla, że działalność wykonywana poza terenem określonym w Decyzji, to
    działalność podwykonawców, a nie Spółki. Spółka prowadzi swoją działalność na terenie
    określonym w DoW. Co więcej, podwykonawcy wykonują usługi na rzecz Spółki za
    wynagrodzeniem.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że powyższe stanowisko zostało potwierdzone w wyrokach
    sądów administracyjnych, wydanych co prawda na gruncie przepisów regulujących
    działalność prowadzoną na terenie SSE, niemniej mających również zastosowanie w
    przedmiotowej sprawie, ze względu na zastosowanie w ustawnie o WNI tożsamych
    instrumentów wsparcia i analogiczne brzmienie przepisów.
    Przykładowo Spółka wskazuje na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej:
    „WSA”) w Lublinie z dnia 9 marca 2018 r. o sygn. I SA/Lu 156/18, w którym WSA, opierając
    się na tezach NSA, uznał:
    „Naczelny Sąd Administracyjny w podejmowanych orzeczeniach wielokrotnie i
    konsekwentnie wyjaśniał, że ta „zewnętrzna” część procesu produkcyjnego w zakresie, w
    jakim pochodzi od podmiotów dostarczających towary i usługi, jest w rzeczywistości
    opodatkowana podatkiem dochodowym, który uiszczają kooperanci podmiotu
    strefowego. Ponadto, analizując procesy produkcyjne, w obecnych realiach życia

    gospodarczego można zaobserwować ich wysoką specjalizację, co powoduje, że
    niezbędne staje się korzystanie z towarów i usług dostarczanych przez inne podmioty.
    Trudno sobie wyobrazić jakąkolwiek działalność gospodarczą, w której podmiot nie
    korzysta z zakupu towarów i usług, w tym od podmiotów działających poza SSE. W
    zakresie usług, każdy podmiot korzysta przecież z dostarczanych: wody, prądu i innych
    mediów. Poza tym podmioty kupują usługi: transportowe, ochrony mienia, obsługi
    rachunkowej czy prawnej, które świadczą podmioty spoza SSE. Tego rodzaju usług nikt
    jednak nie bierze pod uwagę przy analizie tego czy ich zakup od podmiotów spoza strefy
    wpływa na wielkość zwolnienia podatkowego dla podmiotów działających na terenie SSE.
    Wykładnia przepisów dotyczących zwolnienia dochodów uzyskanych z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, sprowadzająca się do twierdzenia, że
    ustawodawca pozbawił przedsiębiorców strefowych możliwości korzystania z niego w
    zakresie własnej działalności z materiałów i usług wykonywanych poza strefą, jest wobec
    powyżej poczynionych uwag, nie do zaakceptowania”.
    Na kanwie powyższego, bazując również na rozstrzygnięciu Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 19 listopada 2014 r., o sygn. II FSK 2826/12, Spółka wskazuje, że
    oceniając możliwość zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego dochodu, który
    powstaje przy udziale usług zakupionych od podmiotów zewnętrznych (spoza strefy),
    należy wziąć pod uwagę następujące kryteria:
    1) nadanie towarom produkowanym nowej jakości dodanej przez podatnika (tj.
      przedsiębiorcę strefowego);
    2) sytuacja, w której usługi świadczone przez podmioty zewnętrzne stanowią jedną z faz
      produkcji produkowanych i sprzedawanych przez podmiot strefowy wyrobów zgodnie
      z zakresem PKWiU określonym w zezwoleniu;
    3) istnienie ścisłego, funkcjonalnego i nierozerwalnego związku pomiędzy czynnościami
      podstawowymi wykonanymi na terenie strefy, a czynnościami wykonanymi poza
      strefą, przy czym te ostatnie muszą mieć charakter pomocniczy (akcesoryjny) wobec
      tych wykonanych na terenie strefy;
    4) podejmowanie kluczowych dla danej działalności gospodarczej decyzji na terenie SSE.
    Mając na uwadze powyższe przesłanki, Spółka zaznacza, że usługi wspawywania
    dodatkowych elementów do konstrukcji stalowych zlecone podwykonawcom są
    niezbędne, ale jednocześnie nie są kluczowe z punktu widzenia wartości Wyrobów
    gotowych, faz produkcji oraz istotności procesów wykonywanych w zakładzie
    produkcyjnym Wnioskodawcy. Firmy zewnętrzne nie wytwarzają nowych Wyrobów
    gotowych - ich czynności ograniczają się do wspawywania dodatkowych elementów w
    gotowe konstrukcje wyprodukowane i złożone przez Spółkę na terenie określonym w
    DoW. Natomiast, to właśnie na terenie wskazanym w Decyzji odbywają się najistotniejsze -
    z punktu widzenia działalności Spółki - procesy dotyczące zarządzania całością cyklu
    produkcyjnego i to na terenie określonym w DoW powstaje „wartość dodana” Wyrobów
    gotowych - zaangażowanie Spółki w wytworzenie tych wyrobów jest znaczące i
    dominujące.
    Spółka podkreśla, że w przypadku sprzedaży wszystkich Wyrobów gotowych
    wytwarzanych na terenie wskazanym w Decyzji, na których usługi wykonywali
    podwykonawcy, za produkt w pełni odpowiedzialny wobec klienta jest Wnioskodawca.
    W ocenie Spółki, zasadnym jest więc uznanie, iż nabycie przedmiotowych usług od
    podmiotów zewnętrznych należy zakwalifikować jako działalność pomocniczą w stosunku
    do zasadniczego procesu produkcyjnego Wyrobów gotowych wskazanych w DoW.
    Wykonywane przez podmioty zewnętrzne, poza terenem wskazanym w DoW, usługi są
    integralnym elementem prowadzonej przez Spółkę na terenie określonym w DoW
    działalności gospodarczej, wyznaczonej treścią DoW. Jak już Wnioskodawca wskazał
    powyżej, konieczność zlecenia procesu wspawywania dodatkowych elementów
    podwykonawcom, jest uzasadniona ekonomicznie - wpływ wspawywania dodatkowych
    elementów na wartość Wyrobów gotowych jest tak niewielki, że z perspektywy
    ekonomicznej w ocenie Spółki racjonalnym jest zlecić prace te podwykonawcom.

    Podsumowując:
    - Spółka realizuje na terenie wskazanym w DoW zasadniczą większość procesu
      produkcyjnego objętego Decyzją, a udział usług polegających na spawaniu konstrukcji
      stalowych, w ramach całościowego procesu produkcji Wyrobów gotowych jest
      niewielki i stanowi wyłącznie uzupełnienie działalności produkcyjnej prowadzonej na
      terenie wskazanym w DoW;
    - zlecane usługi spawania są niezbędne (stanowią integralny element cyklu
      produkcyjnego), niemniej nie są kluczowe z punktu widzenia elementów całego
      procesu produkcyjnego (mają charakter subsydiarny wobec „właściwej” produkcji,
      która stanowi przedmiot DoW i jest prowadzona na terenie w niej określonym);
    - zlecane usługi stanowią działalność pomocniczą w stosunku do głównego toku produkcji
      na terenie określonym w DoW - są nierozerwalnie z nim związane, niemniej nie byłaby
      możliwa ich realizacja bez właściwej (głównej) działalności Spółki w ramach działalności
      określonej w DoW (bez wyprodukowanych konstrukcji stalowych nie jest możliwe
      dokonanie ich spawania).
    Uwzględniając powyższe, wskazane w stanie faktycznym usługi, wykonywane przez
    podwykonawców stanowić będą działalność pomocniczą względem działalności
    prowadzonej na terenie określonym w DoW, a w konsekwencji dochód powstały ze
    sprzedaży wyprodukowanych w ten sposób Wyrobów gotowych podlegał będzie w całości
    zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP.
    Stanowisko organów podatkowych i sadów administracyjnych
    Spółka zaznacza, że przyjęte przez nią stanowisko znajduje swoje odzwierciedlenie w
    licznych interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, których przedmiotem był
    podobny stan faktyczny/zdarzenie przyszłe do przedstawionych przez Spółkę, w
    szczególności w:
    - Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia
      1 grudnia 2022 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.672.2022.1.AN, w której organ potwierdził,
      że „wydatki na zakup usługi zdobienia od podwykonawcy prowadzącego działalność
      gospodarczą poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej, stanowiącej element
      procesu produkcyjnego realizowanego przez Wnioskodawcę na terenie SSE mogą
      stanowić koszty uzyskania przychodów zwolnionych z opodatkowania podatkiem
      dochodowym od osób prawnych, a dochód związany z późniejszą sprzedażą towarów
      będzie korzystał w całości ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na
      podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.”;
    - Interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 9 marca 2022 r. sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.500.2017.8.APO, w której organ potwierdził, że „dochód wygenerowany ze
      sprzedaży Wyrobów Gotowych wytworzonych w ramach usług Podwykonawcy na
      materiale powierzonym, spełnia wszystkie kryteria niezbędne do uznania go za dochód
      z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia,
      podlegający zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34
      Ustawy o p.d.o.p.”;
    - Interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 9 listopada 2021 r. sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.552.2021.1.BM, w której organ potwierdził, że „zasadnym jest więc uznanie, iż
      nabycie przedmiotowych usług od Kooperantów zewnętrznych należy zakwalifikować
      jako działalność pomocniczą w stosunku do zasadniczego procesu produkcyjnego
      Wyrobów gotowych wskazanych w Decyzji. Wykonywane przez podmioty zewnętrzne,
      poza terenem Zakładu, usługi są integralnym elementem prowadzonej przez Spółkę na
      terenie objętym Decyzją, działalności gospodarczej, wyznaczonej treścią Decyzji.”;

    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 21 stycznia 2020 r. o sygn. IBPB-1-3/4510-658/16-7
      /MO, w której organ potwierdził następujące stanowisko wnioskodawcy: „Usługi
      wykonywane przez Podwykonawców nie stanowią samodzielnej, odrębnej działalności
      gospodarczej prowadzonej przez Spółkę, lecz mają charakter subsydiarny w stosunku
      do działalności głównej polegającej na produkcji wyrobów gotowych i służą jej
      prawidłowej realizacji. W ocenie Spółki, powyższe dowodzi, że Usługi zlecane
      Podwykonawcom należy zakwalifikować jako działalność pomocniczą.”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia z 23 października 2019 r. o sygn. 0111-KDIB1-
      1.4010.351.2019.1.AB, w której organ potwierdził, że „wydatki na zakup materiałów i
      usług od podwykonawców prowadzących działalność gospodarczą poza terenem
      specjalnej strefy ekonomicznej, stanowiących element procesu usługowego
      realizowanego przez Wnioskodawcę na terenie SSE mogą stanowić koszty uzyskania
      przychodów zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
      prawnych a dochód związany z późniejszą sprzedażą usług obróbki metali z
      wykorzystaniem materiałów i usług obróbki cieplnej zakupionych od Podwykonawców
      będzie korzystał w całości ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na
      podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 updop.”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 4 września 2019 r., o sygn. IBPB-1-3/4510-731/15-
      2/MO, w treści której organ potwierdził następujące stanowisko wnioskodawcy: „(...)
      wytwarzany produkt jest w dalszym ciągu wyrobem strefowym, niezależnie od fazy
      produkcji, w której skorzystano z usług podwykonawców. Stąd, w ocenie
      Wnioskodawcy, przychody z tytułu sprzedaży produktów wymagających w procesie
      produkcyjnym częściowego udziału zewnętrznych kooperantów stanowią przychody
      zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT, a Spółka nie
      ma obowiązku wyodrębniania z całości przychodów ze sprzedaży produktu strefowego
      tej części przychodów i kosztów, która dotyczy fazy produkcji prowadzonej z udziałem
      kontrahentów zewnętrznych.”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 5 sierpnia 2019 r., o sygn. IBPB-1-3/4510-730/15-2
      /MO, w treści której organ potwierdził następujące stanowisko wnioskodawcy:
      „Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskane przychody z tytułu sprzedaży produktów
      wymagających w procesie produkcyjnym częściowego udziału zewnętrznych
      kooperantów stanowią przychody zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17
      ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 28 czerwca 2019 r. o sygn. IBPB-1-3/4510-99/16-2
      /MO, w treści której organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym
      „dochód ze sprzedaży wytworzonego przez spółkę produktu (przy udziale
      zewnętrznego podwykonawcy, niekiedy w ostatniej fazie produkcji) będzie podlegał w
      całości zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych.”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 12 kwietnia 2019 r., o sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.59.2019.1.MO, w treści której organ potwierdził następujące stanowisko
      wnioskodawcy: „Wykonanie Procesów poza terenem SSE nie skutkuje bowiem
      uznaniem Produktów za niespełniające warunku wyprodukowania na terenie SSE - są
      to prace o charakterze subsydiarnym wobec „właściwej” produkcji, która stanowi
      przedmiot zezwolenia i jest prowadzona na terenie SSE.”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 1 lutego 2019 r., o sygn. 0111-KDIB1-
      1.4010.508.2018.1.BK, w treści której organ potwierdził następujące stanowisko
      wnioskodawcy: „(...) Spółka prowadzi działalność wyłącznie na terenie strefy.
      Powyższego nie zmienia fakt, że Spółka prowadząc działalność gospodarczą

      (produkcyjną) na terenie strefy dokonuje zakupu usług obróbki mechanicznej lub
      powierzchniowej od podwykonawców. Usługi te stanowią bowiem jedynie pewien
      element (fazę) procesu produkcyjnego i nie są przejawem prowadzenia przez spółkę
      działalności gospodarczej poza terenem strefy.”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 31 stycznia 2019 r., o sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.612.2018.1.APO, w której organ potwierdził następujące stanowisko
      wnioskodawcy: „(...) wszystkie elementy procesu produkcyjnego, w tym zakup
      dodatkowych usług od podwykonawców spoza Strefy, wykorzystanych do realizacji
      działalności będącej przedmiotem Zezwolenia - mieszczą się w zakresie wskazanym w
      Zezwoleniu. Stanowią one bowiem działalność pomocniczą w stosunku do działalności
      objętej Zezwoleniem oraz wykonywanej przez Spółkę na terenie Strefy, dlatego też
      całość dochodu ze świadczenia usług uszlachetniania powinna podlegać zwolnieniu z
      opodatkowania.”;
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 września
      2018 r., o sygn. S-ILPB3/4510-1-254/15/18-S/KS, w której organ potwierdził stanowisko
      wnioskodawcy, iż koszty zakupu usług od podwykonawców prowadzących działalność
      poza specjalną strefą ekonomiczną (usług powlekania i zabezpieczania powierzchni
      materiału, obróbki powierzchni materiału oraz usług badawczych i kontrolnych), które
      to usługi są niezbędne w procesie produkcji wyrobów metalowych prowadzonym w
      specjalnej strefie ekonomicznej, powinny być traktowane jako koszty uzyskania
      przychodów osiąganych na terenie SSE. W konsekwencji, wydatki takie powinny
      stanowić jeden z elementów służących do określenia wysokości dochodów
      uzyskiwanych przez wnioskodawcę na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, które to
      dochody podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie również w wyrokach
    wydanych przez sądy administracyjne, m.in. w:
    - Wyroku NSA z dnia 8 grudnia 2020 r. sygn. II FSK 2127/18, w którym sąd wskazał, iż „Tak
      więc, produkcja i sprzedaż przedmiotowych wyrobów ma miejsce na terenie SSE,
      nawet jeśli same czynności sieciowania odbywają się poza jej granicami, a wykonuje je
      zewnętrzny kooperant Spółki. Bynajmniej, okoliczność, że podmiot korzysta z usług
      podmiotów prowadzących działalność poza strefą nie może stanowić sama w sobie
      podstawy do przyjęcia, że nie mają one charakteru wyłącznie pomocniczego do
      procesu produkcyjnego.”;
    - wyroku NSA z dnia 29 października 2019 r., sygn. II FSK 809/18, w którym skład
      orzekający stwierdził, że w sytuacji, kiedy pewien etap procesu produkcyjnego odbywa
      się poza terenem SSE podatnik może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 17
      ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP, czyli objąć nim cały przychód uzyskiwany ze sprzedaży
      sody kalcynowanej oraz całość kosztów związanych z produkcją tego wyrobu
      obejmujących proces kruszenia kamienia wapiennego poza SSE oraz jego transport na
      teren SSE;
  - wyroku WSA w Lublinie z 9 marca 2019 r., sygn. I SA/Lu 156/18, w którym sąd wskazał, iż:
      „Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela przytoczone wyżej rozważania prawne i
      w następstwie wyprowadzoną z nich wykładnię art. 17 ust. 1 pkt 34, ust. 4 ustawy o
      CIT. Wobec tego, przechodząc na grunt okoliczności opisanych przez spółkę, należy
      zgodzić się z jej zapatrywaniem. Wykonywanie sieciowania muf termokurczliwych
      przez podmiot zewnętrzny, prowadzący działalność gospodarczą poza SSE, nie
      pozbawia spółki prawa do zwolnienia całości dochodu uzyskanego z ich produkcji i

      sprzedaży. Stwierdzić bowiem należy, że produkcja i sprzedaż tych wyrobów ma
      miejsce na terenie SSE, nawet jeśli same czynności sieciowania odbywają się poza jej
      granicami, a wykonuje je zewnętrzny kooperant spółki. W analizowanych
      okolicznościach ważne jest, że na terenie SSE koncentruje się proces produkcyjny i
      decyzje o jego warunkach, przebiegu oraz finalnym efekcie. Wyłącznie spółka i
      wyłącznie na terenie SSE organizuje, realizuje, nadzoruje i odpowiada za proces
      produkcyjny termokurczliwych muf sieciowanych,
      w tym między innymi ustala co i jak ma podlegać sieciowaniu. O sieciowaniu nie
      decyduje zewnętrzny podmiot, tylko spółka, w ramach produkcji termokurczliwych
      muf sieciowanych na terenie SSE. Zewnętrzny kooperant wykonuje na rzecz spółki
      ściśle określone przez nią czynności sieciowania (poddaje zawartość opakowań
      działaniu akceleratora elektronowego), które są technologicznie wpisane w proces
      produkcji gotowego wyrobu, prowadzony na terenie SSE. Otrzymuje od spółki
      odpowiednio zabezpieczone i opakowane części mufy podlegające sieciowaniu wraz z
      parametrami sieciowania. W istocie więc zewnętrzny kooperant wykonuje na rzecz
      spółki jedną z czynności składających się na produkcję termokurczliwych muf
      sieciowanych i tylko dlatego, że niezbędne w tym celu wysokospecjalistyczne
      urządzenie ma zastosowanie w procesach produkcyjnych także innych wyrobów, ma
      dużo wyższe możliwości niż potrzebne spółce, stąd nie byłoby przez nią wykorzystane
      efektywnie. Niewątpliwie czynność sieciowania nadaje nowe parametry, właściwości
      wyrobom produkowanym przez spółkę. Jednak w wyniku sieciowania nie powstaje
      inny, nowy produkt, obok produkowanego w SSE (zewnętrzny kooperant nie
      produkuje czegoś nowego). Trzeba pamiętać, że prowadzenie działalności
      gospodarczej na terenie SSE, o którym mówi art. 17 ust. 4 ustawy o CIT - w
      analizowanym przypadku polegającej na produkcji termokurczliwych muf
      sieciowanych - obejmuje cały zespół czynności, zwykle o wysokim stopniu
      zaawansowania technologicznego, poczynając od koncepcji, poprzez organizację, do
      wdrożenia i sukcesywnego udoskonalania. Jeśli w ramach tego kompleksu, z uwagi na
      specyfikę czy stopień skomplikowania jednej z takich czynności, podatnik korzysta ze
      świadczeń kooperanta spoza SSE, wówczas - w ocenie sądu - nie można zasadnie
      twierdzić, że część produkcji jest prowadzona poza strefą. W istocie, w takiej sytuacji,
      działalność gospodarcza podatnika jest prowadzona na terenie SSE, jak stanowi art.
      17 ust. 4 ustawy o CIT, tyle że w prowadzony tam proces produkcyjny wpisana jest, ze
      względów technologicznych czy ekonomicznych, konieczność skorzystania z czynności
      – usługi ze strony kooperanta spoza strefy. Wobec tego przez fakt nabycia przez
      spółkę usług sieciowania od zewnętrznego kooperanta w żadnym razie nie przenosi
      ona choćby części działalności gospodarczej, w tym przypadku polegającej na
      produkcji termokurczliwych muf sieciowanych, poza teren SSE.”;
  - wyroku WSA we Wrocławiu z 2 grudnia 2016 r., sygn. I SA/Wr 1097/16, w którym sąd
      uznał, iż „nie zasługuje na uznanie wyrażony przez organ podatkowy pogląd, że „w tej
      konkretnej sprawie można uznać, że pokrycie rur określonym wykończeniem stanowi
      etap produkcji podstawowej, służącej wytworzeniu określonej jakości produktu, a
      zatem nie stanowi działalności pomocniczej, czyli jedynie wspierającej ten
      podstawowy etap produkcji”.
    Powyższe interpretacje i wyroki zostały co prawda wydane w odniesieniu do treści art. 17
    ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP (tj. działalności strefowej), jednakże znajdują zastosowanie
    również w przedmiotowej sprawie, gdyż treść ww. przepisu jest analogiczna do treści
    normy zawartej w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla
    przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o WNI,
      wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w
      formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio
      w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
      gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu,
      o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.
      U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39), i uzyskane na terenie określonym w tej
      decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego
      zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy,
      dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej
      wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji
      o wsparciu.
    Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o WNI,
      wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze
      decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu”.
    Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI - jest nowa
    inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na
    podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.
    Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres
    obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które
    przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT,
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.

    Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy
      ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:
      1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,
      3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
      położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się
      koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały
      uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na
      zagraniczny zakład.
      Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są
      obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
      przepisami,
      w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
      opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do
      uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych
      zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, są
    przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120
    ze zm.). W związku z powyższym, konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki
    sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania
    przychodów związanych z działalnością z nowej inwestycji określoną w decyzji o wsparciu
    oraz pozostałą działalnością podatnika.
    Analizując opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy zwrócić uwagę na
    wykładnię art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT. Norma wynikająca z art. 17
    ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, stanowi formę ulgi podatkowej, która jest
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tym samym, powinna być
    interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni
    rozszerzającej. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ulgą może zostać objęty
    wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach inwestycji
    objętej decyzją o wsparciu.
    Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że ww. regulacje prawne ustanawiają
    podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej, zgo
    dnie z decyzją o wsparciu nowych inwestycji, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę
    podatek dochodowy. Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne
    wystąpienie dwóch warunków:
      - prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu
        nowych inwestycji,
      - uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej osiągniętego z realizacji nowej
        inwestycji określonej w ww. decyzji.
    W konsekwencji, dokonując oceny, czy w świetle treści art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT,
    dany dochód może zostać objęty zwolnieniem podatkowym, w każdym przypadku
    niezbędne jest między innymi ustalenie, czy dochody zwolnione są uzyskane z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu oraz, czy
    prowadzona działalność wskazana jest w treści wydanej dla Spółki decyzji o wsparciu.

    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz przepisy ustawy o
    wspieraniu nowych inwestycji nie definiują pojęcia działalności pomocniczej. W związku z
    tym, należy posłużyć się definicją zawartą w Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 696/93 z dnia
    15 marca 1993 r. w sprawie jednostek statystycznych do celów obserwacji i analizy
    systemu produkcyjnego we Wspólnocie (Dz. U.UE. L 93.76.1, dalej: „Rozporządzenie EWG”).
    Zgodnie z treścią Rozporządzenia EWG (Sekcja II lit. C pkt 6):
      działalność pomocnicza w ramach danej jednostki prowadzona jest w celu
      umożliwienia lub ułatwienia produkcji określonych towarów i usług przez daną
      jednostkę na rzecz stron trzecich. Produkty działalności pomocniczej nie są jako
      takie dostarczane stronom trzecim.
      Dodatkowo, zgodnie z lit B pkt 1 i 2 Sekcji IV Rozporządzenia EWG,
      1. Za działalność pomocniczą uznaje się taką działalność, która spełnia wszystkie
      następujące warunki:
        a) służy tylko jednostce, do której się odnosi; innymi słowy wytworzone towary lub
        usługi nie mogą być sprzedawane w obrocie;
        b) porównywalna działalność na podobną skalę realizowana jest w podobnych
        jednostkach produkcyjnych;
        c) wytwarza usługi lub wyjątkowo dobra nietrwałe, które nie wchodzą w skład
        produktu końcowego jednostki (np. drobne narzędzia lub rusztowania);
        d) wpływa na koszty bieżące samej jednostki, tzn. nie powoduje tworzenia środków
        trwałych brutto.
      2. Rozróżnienie między działalnością pomocniczą i działalnością główną lub
      drugorzędną może być opisane za pomocą następujących przykładów:
        - produkcja drobnych narzędzi na potrzeby jednostki jest działalnością pomocniczą
        (zgodnie ze wszystkimi kryteriami),
        - transport na potrzeby własne jest zwykle działalnością pomocniczą (zgodnie ze
        wszystkimi kryteriami),
        - sprzedaż własnych produktów jest działalnością pomocniczą, ponieważ regułą
        jest, że nie można produkować bez sprzedaży. Jednakże jeżeli w obrębie
        przedsiębiorstwa produkcyjnego można wydzielić punkt sprzedaży detalicznej
        (sprzedaż bezpośrednia użytkownikowi końcowemu), który tworzy np. jednostkę
        lokalną, to taki punkt sprzedaży może być - wyjątkowo i w celach niektórych
        analiz - uznany za jednostkę rodzaju działalności. Taka jednostka obserwacji
        będzie podwójnie sklasyfikowana, tzn. raz w zależności od rodzaju działalności
        (działalność główna lub drugorzędna), którą prowadzi w przedsiębiorstwie, i
        oprócz tego w zależności od swego własnego rodzaju działalności (sprzedaż
        detaliczna).
      Zgodnie natomiast z pkt 10 Załącznika do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24
      grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. z 2007 r., Nr 2
      51, poz. 1885 z późn. zm., dalej: „Rozporządzenie PKD”),działalność jest działalnością
      pomocniczą, jeżeli spełnia wszystkie następujące warunki:
        - służy wyłącznie jednostce,
        - nakłady na działalność pomocniczą stanowią koszt jednostki,
        - efekt końcowy (zazwyczaj usługi, rzadziej wyroby) nie stanowi części produktu
          finalnego jednostki i nie generuje nakładów brutto na środki trwał

    Tym samym, za działalność pomocniczą uznaje się działalność, która spełnia
    kumulatywnie wszystkie powyższe warunki.
    Przedmiot Państwa wątpliwości jest związany z ustaleniem, czy w celu kalkulacji dochodu
    zwolnionego z opodatkowania PDOP na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP,
    Spółka powinna uwzględnić całość przychodów osiąganych ze sprzedaży Wyrobów
    gotowych oraz całość kosztów związanych z ich produkcją, bez konieczności
    wyodrębnienia tej części przychodów i kosztów ich uzyskania, która dotyczy spawania
    konstrukcji stalowych przez podwykonawców.
    Analizując powyższe przepisy, nie można uznać usług spawania konstrukcji stalowych
    przez podwykonawców za działalność pomocniczą, w rozumieniu powyżej powołanych
    przepisów. Nie spełniają one bowiem kryteriów wskazanych powyżej, w szczególności
    usługi te nie są wykonywane przez Spółkę oraz efekt końcowy stanowi część produktu
    finalnego.
    W przypadku podatnika prowadzącego działalność na podstawie Decyzji o wsparciu
    wykonywane czynności mają charakter pomocniczy, gdy:
    - są wykonywane przez podatnika, tj. podmiot, któremu przysługuje prawo do zwolnienia z
      podatku dochodowego od osób prawnych,
    - pozostają w bezpośrednim powiązaniu przyczynowo-skutkowym z działalnością strefową
      podatnika,
    - nie są samodzielne gospodarczo i nie byłyby podejmowane przez podmiot, gdyby nie
      prowadziły do sprzedaży wyrobów strefowych,
    - są nieodłącznym elementem procesu gospodarczego, bez którego podmiot nie mógłby w
      pełni realizować podstawowego celu działalności prowadzonej na podstawie decyzji o
      wsparciu - tj. osiągania przychodów ze sprzedaży wyrobów strefowych.
    W tym miejscu należy wskazać na kryteria pozwalające na zwolnienie dochodu
    uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu przy udziale usług
    zakupionych od podmiotów zewnętrznych:
    1. usługi świadczone przez podmioty zewnętrzne stanowią jedynie jedną z faz produkcji
      wyrobów wytwarzanych w ramach nowej inwestycji na terenie wskazanym w decyzji o
      wsparciu, przy czym produkcja i sprzedaż wyrobów pozyskiwanych od zewnętrznych
      kooperantów mieści się w zakresie PKWiU określonym w decyzji o wsparciu;
    2. usługi te nadają towarom produkowanym przez inwestora jedynie nowej jakości
      dodanej;
    3. istnieje ścisły, funkcjonalny i nierozerwalny związek pomiędzy czynnościami
      podstawowymi wykonanymi na terenie określonym w decyzji o wsparciu w ramach
      nowej inwestycji, a czynnościami wykonanymi poza tym terenem, przy czym te ostatnie
      muszą mieć charakter pomocniczy (akcesoryjny) wobec tych wykonanych na terenie
      wskazanym w decyzji o wsparciu;
    4. kluczowe dla danej działalności gospodarczej decyzje podejmowane są na terenie
      geograficznym wskazanym w decyzji o wsparciu.
    Należy wskazać, że podstawowym warunkiem przyznania pomocy publicznej, jaką jest
    zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym, jest fakt prowadzenia danej
    działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji w zakresie wskazanym w
    decyzji o wsparciu. Aby opisany proces produkcyjny mógł być zaliczony do działalności
    realizowanej w ramach decyzji o wsparciu przez podatnika musi być wykonywany, co do
    zasady, przez tego podatnika, a nie przez inny podmiot. Zasadnicza część wytworzenia
    produktu musi być wykonana przez tego podatnika.
    Jednak, sam fakt wykorzystywania w procesie produkcji usług podmiotów zewnętrznych
    zlokalizowanych poza terenem wskazanym w decyzji o wsparciu nie może być
    utożsamiany z częściowym prowadzeniem działalności przez Spółkę poza tym terenem.
    Aby odpowiedzieć na zadane przez Państwa pytanie należy ocenić całość
    przedstawionego we wniosku opisu procesu produkcyjnego konstrukcji metalowych

    mieszczących się w klasyfikacji PKWiU zawartych w wydanej Decyzji o wsparciu, a nie tylko
    do samą fazę wypełniania spoiny ciągłej pomiędzy łączonymi elementami konstrukcji.
    W sytuacji, gdy konstrukcje stalowe, po zespawaniu u podwykonawcy, wracają do zakładu
    Spółki, przechodząc przez ostatnie etapy procesu produkcyjnego tj. malowanie i
    sprzedawane są przez Spółkę jako Wyroby Gotowe do jej odbiorców, należy się zgodzić z
    Państwa stanowiskiem, iż nie jest konieczne wyodrębnienie przychodów i kosztów
    uzyskania przychodów, związanych z spawaniem konstrukcji stalowych przez
    podwykonawców.
    W takiej sytuacji uznać należy, że zasadnicza część procesu produkcyjnego tj.
    przygotowanie materiału do cięcia, cięcie materiału, złożenie konstrukcji zgodnie z
    przygotowanym projektem oraz spaw punktowy, a także późniejsze malowanie,
    wykonywana jest przez Państwa pracowników na terenie wskazanym w Decyzji o wsparciu.
    Natomiast, w sytuacji, gdy konstrukcje po trwałym zespoleniu przez podwykonawców nie
    wracają do zakładu Spółki i przechodzą przez ostatnie etapy procesu produkcyjnego tj.
    malowanie i/lub cynkowanie u podwykonawców i następnie transportowane są jako
    Wyroby Gotowe Spółki do jej odbiorców bezpośrednio z zakładu podwykonawcy, nie
    sposób zgodzić się z Państwem, że całość przychodów osiąganych ze sprzedaży Wyrobów
    Gotowych oraz całość kosztów związanych z ich produkcją wpływa dochód zwolniony z
    opodatkowania.
    Bowiem w ww. sytuacji Wyroby Gotowe przechodzą u podwykonawców przez kilka faz
    produkcji, a nie jak w przypadku pierwszej sytuacji, tylko przez fazę produkcji związaną z
    trwałym zespoleniem konstrukcji głównej. Co więcej, wskazują Państwo wprost, że wyroby
    te przechodzą przez ostatnie etapy procesu produkcyjnego nie w zakładzie własnym
    Spółki, ale u podwykonawców. Państwa pracownicy wykonują wyłącznie etapy związane z
    przygotowanie materiału do cięcia, cięcie materiału, złożenie konstrukcji zgodnie z
    przygotowanym projektem oraz wykonują spaw punktowy. Natomiast, podwykonawcy
    dokonują trwałego zespolenia konstrukcji oraz malowania i/lub cynkowania. Nie można
    zatem w tym przypadku uznać, że zasadnicza część wytworzenia produktu jest
    wykonywana przez Państwa pracowników na terenie określonym w Decyzji o wsparciu.
    Zatem, Państwo stanowisko, zgodnie z którym w celu kalkulacji dochodu zwolnionego z
    opodatkowania PDOP na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, Spółka powinna
    uwzględnić całość przychodów osiąganych ze sprzedaży Wyrobów Gotowych oraz całość
    kosztów związanych z ich produkcją, bez konieczności wyodrębnienia tej części
    przychodów i kosztów ich uzyskania, która dotyczy procesu zespawania przez
    podwykonawców konstrukcji produkowanych w Zakładzie Spółki, w sytuacji gdy:
    - wyroby wracają do zakładu Spółki, przechodzą przez ostatni etap procesu produkcyjnego
      tj. malowanie i stąd sprzedawane są przez Spółkę jako Wyroby Gotowe do jej
      odbiorców - jest prawidłowe,
    - wyroby nie wracają do zakładu Spółki, przechodzą przez ostatnie etapy procesu
      produkcyjnego tj. malowanie i/lub cynkowanie u podwykonawców i następnie
      transportowane są jako Wyroby Gotowe Spółki do jej odbiorców bezpośrednio z
      zakładu podwykonawcy – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w
    konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się
    odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem
    poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy
    pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i
    są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie
    mają mocy prawnej precedensów
    i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.