Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-494/09-4/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-09
Teza: Wnioskodawca zwraca się z prośbą o określenie, czy wymieniony równoważnik pieniężny za nie pobrane przedmioty zaopatrzenia mundurowego – wypłacany w momencie zwalniania żołnierza zawodowego z czynnej służby wojskowej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, czy też korzysta ze zwolnienia wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: ekwiwalent-ekwiwalent pieniężny; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; żołnierze
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2009 r. (data wpływu 20 kwietnia 2009 r.), uzupełnionym w dniu 3 czerwca 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 4 ustawy Ordynacji podatkowej, w związku z czym pismem z dnia 25 maja 2009 r., znak ILPB1/415-494/09-2/AK, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 28 maja 2009 r., a wniosek uzupełniono w dniu 3 czerwca 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zwraca się z prośbą o interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania równoważnika pieniężnego wypłacanego żołnierzowi zawodowemu za przedmioty mundurowe, do których żołnierz nabył uprawnienia, lecz ich nie pobrał o czym mowa w paragrafie 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie umundurowania i wyekwipowania oraz ubiorów cywilnych żołnierzy zawodowych i kandydatów na żołnierzy zawodowych z dnia 3 czerwca 2004 r. (Dz. U. Nr 147, poz. 1548) – w momencie zwolnienia żołnierza z czynnej służby wojskowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Wnioskodawca zwraca się z prośbą o określenie, czy wymieniony równoważnik pieniężny za nie pobrane przedmioty zaopatrzenia mundurowego – wypłacany w momencie zwalniania żołnierza zawodowego z czynnej służby wojskowej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, czy też korzysta ze zwolnienia wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek noszenia ubioru służbowego, wynikający z odrębnych ustaw oraz wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych należy do obowiązków żołnierza - pracownika, o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. I w każdym przypadku wypłata równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowego od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, póz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast przepis art. 21 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż wolna od podatku dochodowego jest wartość ubioru służbowego (umundurowania), jeżeli jego używanie należy do obowiązków pracownika, lub ekwiwalentu pieniężnego za ten ubiór.

Obowiązek noszenia umundurowania przez żołnierzy zawodowych został określony w art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.).

W świetle ww. przepisu, żołnierze zawodowi w czasie wykonywania zadań służbowych są obowiązani do noszenia umundurowania, odznak i oznak wojskowych.

Stosownie do treści art. 66 ust. 1 ww. ustawy, żołnierze zawodowi otrzymują umundurowanie, wyekwipowanie i uzbrojenie oraz, w określonych przypadkach, wyżywienie albo równoważnik pieniężny w zamian za te należności.

Szczegółowe warunki i normy umundurowania oraz wyekwipowania żołnierzy zawodowych określa Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2004 r. w sprawie umundurowania i wyekwipowania oraz ubiorów cywilnych żołnierzy zawodowych i kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 147, poz. 1548).

Na podstawie tego rozporządzenia żołnierzowi zawodowemu z dniem mianowania lub powołania do zawodowej służby wojskowej przysługuje uprawnienie do umundurowania i wyekwipowania – (§ 3 ust. 1).

Zgodnie z § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia za przedmioty, o których mowa w zestawach umundurowania nr 1, 4 i 7 oraz wyekwipowania nr 1, 3 i 5, wydawane w naturze - do których żołnierz nabył uprawnienia, lecz ich nie pobrał - wypłaca się równoważnik pieniężny, obliczony według cen detalicznych.

Na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie równoważników pieniężnych przysługujących w zamian za umundurowanie i wyekwipowanie (Dz. U. Nr 153, poz. 1615 ze zm.) żołnierzowi zawodowemu, któremu nie wydano w naturze przedmiotów umundurowania, w tym ubiorów cywilnych i wyekwipowania, przyznaje się równoważnik pieniężny, zwany dalej "równoważnikiem".

W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia żołnierzowi zawodowemu wypłaca się równoważnik za:

1.  nieotrzymane w naturze przedmioty umundurowania i wyekwipowania określone w przepisach o warunkach i normach umundurowania oraz wyekwipowania żołnierzy zawodowych i kandydatów na żołnierzy zawodowych, do których żołnierz nabył uprawnienia, lecz ich nie pobrał;
2.  każdy zakończony rok przedłużenia okresu użytkowania przedmiotów umundurowania wydawanych w naturze.

Na podstawie § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia równoważnik ten przysługuje również żołnierzom zawodowym zwolnionym z zawodowej służby wojskowej w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca danego roku kalendarzowego za dany rok kalendarzowy w wysokości określonej w rozporządzeniu. Zgodnie z § 9 ust. 2 cytowanego rozporządzenia wypłata równoważnika, o którym mowa w ust. 1, następuje do dnia 1 kwietnia danego roku kalendarzowego.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż równoważnik mundurowy za nie pobrane przedmioty zaopatrzenia mundurowego – wypłacany w momencie zwalniania żołnierza zawodowego z czynnej służby wojskowej, których użytkowanie należy do obowiązków żołnierza zawodowego i do których żołnierz nabył uprawnienia, podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.