Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.361.2025.2.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-11
Teza: Dotyczy definicji działalności badawczo; rozwojowej i kosztów
kwalifikowanych.
Słowa kluczowe: definicja
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
wynagrodzenia
zeznania-zeznania roczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa-Ustalenie dochodu/straty na
podstawie ewidencji rachunkowej
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Badania naukowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Prace rozwojowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia
(SSE)
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1a
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem 17 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest (...) przedsiębiorstwem (...) prowadzącym
    działalność gospodarczą na terytorium Polski, kontynuującym tradycję działalności (...).
    Spółka projektuje, konstruuje i produkuje kompletne linie do (...) oraz urządzenia
    prototypowe „szyte na miarę”, dostosowane do specyficznych wymagań klientów z branży
    (...). W szczególności, Spółka prowadzi prace nad rozwojem maszyn do (...), m.in. typu (...),
    z wykorzystaniem modelowania (...), symulacji (...), własnego działu R&D i stanowisk
    testowych. Prace obejmują iteracyjne modyfikacje (...) i testy technologii (...).
    Spółka systematycznie prowadzi prace w obszarze:
    1) projektowania i wdrażania innowacyjnych maszyn do przetwórstwa (...),
    2) rozwoju nowych technologii obróbki (...),
    3) cyfryzacji i automatyzacji procesów produkcyjnych w ramach transformacji Przemysłu
    4.0.
    W powyższym aspekcie, przykładem działalności Spółki może być opracowanie
    nowatorskiej technologii w ramach (...).
    W ramach realizacji powyższego projektu, Spółka zidentyfikowała barierę technologiczną
    w zakresie formowania (...) o złożonej geometrii i dużej głębokości przetłoczenia.
    Następnie zaprojektowała i zrealizowała cykl prac badawczo-rozwojowych
    ukierunkowanych na wykorzystanie technologii (...). Działania obejmowały tu:
    1) modelowanie procesu z wykorzystaniem symulacji (...),
    2) projektowanie narzędzi i matryc dedykowanych do (...) dostosowanych do zmiennych
    (...),
    3) budowę i testowanie stanowiska laboratoryjnego z wykorzystaniem narzędzia
    prototypowego,
    4) badania deformacji wyrobu, wytrzymałości powłok lakierniczych i parametrów
    roboczych procesu.
    Prace prowadzone były we współpracy z (...).
    Ponadto – przykładem rozwojowej działalności Spółki, mogą być prace nad prototypami
    maszyn i linii technologicznych. W tym aspekcie, zespół R&D Spółki składający się z
    konstruktorów i automatyków, nieustannie rozwija nowe rozwiązania, takie jak:
    1) prototypy maszyn zintegrowanych z systemami (...),
    2) rozwiązania z zakresu elastycznych linii produkcyjnych zdolnych do krótkoseryjnej,
    personalizowanej produkcji (zgodnie z koncepcją „mass customization”),
    3) autorskie sterowania i logika pracy maszyn dostosowane do indywidualnych wymagań
    klientów.
    Wskazane działania mają charakter twórczy, nowatorski i systematyczny – są
    dokumentowane, testowane, poddawane analizom i weryfikacji.

    W latach (...) firma zrealizowała kompleksową „(...)” we współpracy z zewnętrznym
    zespołem doradców i ekspertów. W ramach tej analizy: przeprowadzono samoocenę i
    audyt technologiczny, zidentyfikowano działania niezbędne do cyfryzacji, automatyzacji i
    robotyzacji produkcji, opracowano projekty wdrożeń technologii takich jak IoT, systemy
    (...), zarządzanie danymi w modelu SSOT (Single Source of Truth) oraz określono obszary
    prac B+R związanych z projektowaniem innowacyjnych maszyn i ich cyfrowej integracji.
    Jednym z najistotniejszych wniosków z analizy było wskazanie, że Spółka osiągnęła
    dojrzałość transformacyjną w zakresie inżynierii zorientowanej na klienta (personalizacja),
    otwartej współpracy w łańcuchu wartości (partnerstwa naukowe i technologiczne) oraz
    zaawansowanych technologii produkcyjnych. Tym samym – podstawowym wnioskiem
    płynącym z audytu technologicznego (badanie ADMA) była konkluzja, że Spółka znajduje
    się w najlepszym możliwym momencie na podjęcie działań zmierzających do
    przeprowadzenia procesu transformacji w kierunku Przemysłu 4.0.
    Spółka projektuje urządzenia niestandardowe, często po raz pierwszy realizowane na
    świecie (custom design). Opracowanie tych urządzeń obejmuje przy tym:
    1) analizę potrzeb klienta,
    2) tworzenie koncepcji funkcjonalnej,
    3) projekt 3D,
    4) iteracyjne testowanie prototypu w środowisku produkcyjnym,
    5) implementację algorytmów sterujących z poziomu (...),
    6) wdrożenie oraz szkolenie użytkowników końcowych.
    W wskazanych procesach, wykorzystywane są zaawansowane narzędzia inżynierskie (...), a
    także technologie cyfrowe i systemy (...). Nie wszystkie rozpoczynane projekty kończą się
    jednak jakąś formą komercjalizacji. Część prowadzonych przez Wnioskodawcę projektów
    o charakterze innowacyjnym, jest decyzją Zarządu przerywana i dochodzi do zaniechania
    kolejnych działań w danym zakresie. Dzieje się tak w przypadku natrafienia na problemy
    natury naukowo-technicznej bądź związane z poziomem środków i kompetencji, którymi
    dysponuje Spółka, a których to problemów nie dało się przewidzieć w fazie rozpoczynania
    danego projektu. Ewentualnie projekt jest zawieszany w oczekiwaniu na zmianę
    uwarunkowań technologicznych, organizacyjnych, finansowych czy oczekiwań ze strony
    klientów. Większość projektów rozwojowych prowadzonych przez Spółkę kończy się
    jednak wynikiem pozytywnym, tj. komercjalizacją polegającą najczęściej na sprzedaży lub
    – w przypadku prac rozwojowych polegających na tworzeniu nowych, zmienionych lub
    ulepszonych procesów – wdrożeniem określonych usprawnień wewnętrznych procesów w
    Spółce.
    W związku z realizowanymi pracami rozwojowymi, Wnioskodawca ponosi wydatki na:
    - wynagrodzenia z tytułu stosunku pracy oraz sfinansowane przez płatnika z tego tytułu
      składki ZUS osób zaangażowanych w prace rozwojowe,
    - wynagrodzenia z tytułu umów zlecenia i umów o dzieło oraz sfinansowane przez płatnika
      z tego tytułu składki ZUS (osób nieprowadzących działalności gospodarczej),
    - koszty amortyzacji środków trwałych w postaci sprzętu, maszyn i urządzeń oraz wartości
      niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonych pracach rozwojowych,
    - nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
      bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
    - surowce i materiały bezpośrednio wykorzystywane do prowadzonych działań
      rozwojowych,
    - wydatki na opinie, ekspertyzy i usługi doradcze świadczone przez podmioty, o których
      mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce (planowane).

    Wszystkie ww. wydatki, ponoszone przez Wnioskodawcę, w związku z realizacją prac
    rozwojowych, stanowią dla niego koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT
    (wydatki uwzględnione w kosztach bezpośrednio lub poprzez odpisy amortyzacyjne).
    Spółka prowadzi szczegółową ewidencję czasu pracy zawierającą wykaz czasu spędzonego
    przez pracowników (oraz odpowiednio ewentualnie: zleceniobiorców i osób działających
    na podstawie umów o dzieło) nad konkretnymi pracami rozwojowymi. W konsekwencji,
    dla każdego miesiąca Spółka jest w stanie wykazać odpowiednią proporcję wynagrodzeń i
    składek, dotyczących działalności badawczo-rozwojowej w całości wynagrodzeń i składek
    poniesionych w danym miesiącu - w odniesieniu do każdego pracownika zaangażowanego
    w działalność badawczo-rozwojową.
    Podobnie, wszelkie koszty działalności rozwojowej ujmowane są przez Wnioskodawcę na
    odpowiednich kontach rachunkowych (razem z analogicznymi kategoriami kosztów nie
    dotyczącymi działalności badawczo-rozwojowej). Choć zasadnicza działalność operacyjna
    Spółki (...) polega na produkcji maszyn do obróbki (...) według indywidualnych zamówień
    klientów, to jednak niejednokrotnie w toku realizacji takich zamówień pojawiają się
    problemy technologiczne i konstrukcyjne, które nie mają znanych lub gotowych rozwiązań
    rynkowych. Wymagają one podejścia eksperymentalnego i opracowania nowych
    rozwiązań technicznych, co wykracza poza rutynowe działania inżynierskie. Przykładem
    takiego przypadku był projekt opracowania maszyny do (...): Standardowa (...) do (...)
    realizuje kształtowanie w dwu podstawowych etapach:
    1) (...),
    2) (...).
    Problem polegał na tym, że (...) – mimo relatywnie niewielkich rozmiarów – generują
    wysokie koszty projektowe i produkcyjne, m.in. ze względu na ich precyzyjne wykonanie i
    konieczność wielu części narzędziowych. Zespół inżynierski Wnioskodawcy, zaproponował
    nowatorską koncepcję technologiczną, polegającą na rezygnacji z (...) i zastąpieniu ich (...)
    wszystkich sekcji (...) na jednej osi formującej – głównych wałach roboczych. Aby zbadać
    możliwość realizacji takiego procesu, przeprowadzono analizy materiałowe i symulacje
    komputerowe (metoda elementów skończonych, (...)), zaprojektowano układ (...)
    formujących na podstawie założeń numerycznych oraz wykonano maszynę prototypową
    do testów technologii w warunkach rzeczywistych. Pierwsze testy wykazały znaczne
    odchylenia geometrii gotowego (...) od założeń symulacyjnych oraz niezadowalającą jakość
    produktu. W związku z tym, podjęto szereg iteracyjnych działań, tj. modyfikacje
    konstrukcyjne (...) i prowadzeń, zmiany parametrów procesu (siły docisku, prędkości
    posuwu), kolejne próby i pomiary wyników. Dopiero kolejne cykle testów i udoskonaleń
    pozwoliły na osiągnięcie satysfakcjonującego efektu końcowego – (...) spełniała wymagania
    jakościowe i została z sukcesem wdrożona u klienta. Jak się okazało, wykorzystywane
    technologie, doświadczenie kadry oraz maszyny i urządzenia służące do produkcji i jej
    kontroli stanowią wystarczającą podstawę do poszukiwania innowacyjnych rozwiązań
    dotyczących produktów, jak i samej technologii produkcji i sprzedaży. Innymi słowy,
    działalność innowacyjna Spółki przy pewnej części realizowanych zamówień ściśle łączy się
    z analizą bieżących procesów produkcyjnych i pozostałych procesów operacyjnych.
    We wskazanych przypadkach, wybrane środki trwałe oraz sprzęt specjalistyczny i
    materiały oraz surowce wykorzystywane są przez Wnioskodawcę zarówno do działalności
    projektowej, jak i do prowadzonej działalności operacyjnej (produkcja). Tym samym,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz sprzętu specjalistycznego i koszt
    materiałów i surowców wykorzystywanych przez Wnioskodawcę częściowo w
    prowadzonej działalności projektowej Wnioskodawca zalicza w części do kosztów
    kwalifikowanych. Wskazane powyżej przypadki wywołały jednak dla Spółki techniczny
    problem w zakresie dokładnego, każdorazowego rozdzielenia (kosztów) działalności
    mającej charakter innowacyjny od działalności operacyjnej standardowej – pod względem
    określenia czasu pracy pracowników oraz skali wykorzystania materiałów, surowców i
    środków trwałych. Wnioskodawca, na podstawie praktycznych, kilkuletnich doświadczeń i
    obserwacji, wybrał więc klucz alokacyjny w postaci (średniego) stopnia czasu pracy
    związanego z wykorzystaniem środków trwałych oraz materiałów i surowców do
    działalności operacyjnej oraz projektowej (20% ogólnego czasu pracy oraz zasobów

    powiązane jest średnio z pracą rozwojową). W celu dokonania alokacji na podstawie
    przyjętego klucza alokacji, Wnioskodawca prowadzi stałą ewidencję czasu pracy i
    stosownych zasobów z podziałem na pracę operacyjna i związaną bezpośrednio z
    realizacją projektu. W dalszej kolejności dokonywana jest alokacja w danym okresie
    rozliczeniowym odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i kosztów materiałów i
    surowców na podstawie przyjętego klucza alokacji do kosztów kwalifikowanych.
    Spółka dysponuje w ramach swojej struktury organizacyjnej odrębnym biurem
    konstrukcyjnym, jednakże przez dłuższy czas nie wyodrębniła w ramach swojej struktury
    organizacyjnej jednostki strice poświęconej działalności R&D. Zbierane przez lata
    doświadczenia przekładały się jednak stopniowo na ukształtowanie struktury
    organizacyjnej Spółki w sposób jak najbardziej odpowiadający innowacyjnemu (w dużym
    stopniu) charakterowi jej produkcji. Ukoronowaniem tego procesu kształtowania się
    struktury organizacyjnej stało się powołanie decyzją Zarządu w (...) Centrum Badań i
    Rozwoju, jako formalnej wewnętrznej jednostki, która od tej pory skupia działalność
    wykraczającą poza standardową działalność operacyjną. Wnioskodawca nie posiadał ani
    nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.
    W odniesieniu do kosztów, które stanowić mają podstawę do wykorzystania ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową wnioskodawca wskazuje, iż:
    - nie korzystał, ani nie korzysta, ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1
      pkt 34 lub 34a ustawy o CIT,
    - opisane wyżej wydatki poniesione na prowadzenie projektów nie zostały Wnioskodawcy
      zwrócone w jakiejkolwiek formie (w szczególności, w formie dotacji) oraz nie zostały
      odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis zdarzenia przyszłego w następujący sposób:
    1) Jaką konkretnie istniejącą wiedzę wykorzystują Państwo w opisanej we wniosku
    działalności? Spółka wykorzystuje istniejącą wiedzę z następujących dziedzin:
    - inżynieria mechaniczna - projektowanie układów (...), konstrukcja maszyn,
    - obróbka (...),
    - mechanika materiałów i (...) - symulacje (...),
    - automatyka przemysłowa i sterowanie - tworzenie algorytmów (...),
    - symulacje numeryczne i inżynierskie oprogramowanie – (...),
    - inżynieria materiałowa - dobór i zachowanie materiałów w warunkach przemysłowych.
    Wiedza ta pochodzi z podręczników, publikacji naukowych, dokumentacji producentów,
    doświadczeń inżynierów Spółki i współpracy z podmiotami zewnętrznymi, w szczególności
    uczelniami technicznymi.
    2) Czy w wyniku prac powstanie nowa wiedza? Jeśli tak to z jakiej dziedziny, dyscypliny?
    Tak - w wyniku prowadzonych przez Spółkę prac powstaje nowa wiedza o charakterze
    technicznym i aplikacyjnym. Wiedza ta dotyczy rozwiązywania nieoczywistych problemów
    inżynierskich, opracowywania nowych konfiguracji maszyn, systemów sterowania oraz
    innowacyjnych metod produkcji. W wielu przypadkach stanowi także nowe podejście do
    znanych technologii - dostosowane do szczególnych warunków eksploatacyjnych,
    materiałowych lub produkcyjnych.
    Nowa wiedza nie była wcześniej dostępna w praktyce gospodarczej Spółki i powstaje w
    wyniku twórczego, systematycznego procesu badawczo-rozwojowego, obejmującego
    analizę, projektowanie, prototypowanie i testowanie rozwiązań.
    Nowa wiedza powstaje w szczególności w ramach następujących dziedzin i dyscyplin
    naukowych (zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji i Nauki z dnia 11 października
    2022 r. w sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych):
    Dziedzina nauk inżynieryjno-technicznych:
      1) Inżynieria mechaniczna

      - projektowanie maszyn, narzędzi i układów formujących,
      - nowe konfiguracje technologiczne (...),
      - optymalizacja układów mechanicznych pod kątem wytrzymałości i funkcjonalności.
      2) Inżynieria materiałowa
      - analiza i dobór materiałów do niestandardowych zastosowań,
      - zachowanie (...),
      - odporność materiałów w warunkach przemysłowych.
      3) Automatyka, elektronika i elektrotechnika
      - tworzenie dedykowanych algorytmów sterowania (...),
      - integracja sensorów i elementów wykonawczych,
      - dynamiczne sterowanie procesami przemysłowymi w czasie rzeczywistym.
      4) Informatyka techniczna i telekomunikacja
      - integracja maszyn z systemami zarządzania produkcją (...),
      - przetwarzanie i wizualizacja danych operacyjnych,
      - wdrażanie rozwiązań z obszaru Przemysłu 4.0 (m.in. SSOT- single source oftruth).
      5) Inżynieria produkcji
      - projektowanie elastycznych linii produkcyjnych (mass customization),
      - organizacja procesów umożliwiających szybkie przezbrojenia i dostosowanie do
        zleceń,
      - doskonalenie procesów pod kątem wydajności i automatyzacji.
    Przykłady efektów powstałej nowej wiedzy:
    - nowatorski układ (...) w maszynie do (...), pozwalający na (...) (inżynieria mechaniczna,
      automatyka),
    - technologia (...) elementów denka gąsiora, obejmująca obliczenia (...), projektowanie
      narzędzi i testy wytrzymałościowe (inżynieria materiałowa, mechanika),
    - opracowanie systemu sterowania umożliwiającego dynamiczne korekty w procesie (...)
      (automatyka, informatyka techniczna),
    - integracja maszyny z systemami (...) w celu zarządzania produkcją i danymi w czasie
      rzeczywistym (informatyka techniczna, inżynieria produkcji).
    Reasumując, nowa wiedza powstająca w wyniku działalności Spółki mieści się
    jednoznacznie w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych i obejmuje co najmniej pięć
    różnych dyscyplin naukowych. Charakter tej wiedzy jest interdyscyplinarny, a jej źródłem
    są prace o charakterze twórczym i eksperymentalnym, prowadzone w sposób
    systematyczny, zgodnie z metodologią działalności badawczo-rozwojowej.
    3. Jaką istniejącą wiedzę połączono i jaką kształtowano, co było efektem tego połączenia i
      kształtowania, w szczególności w stosunku do jakich prac?
    W prowadzonej działalności, Wnioskodawca łączy i kształtuje istniejącą wiedzę
    pochodzącą z wielu dziedzin inżynierii i nauk technicznych. W szczególności są to:
    Dziedziny wiedzy wykorzystywane łącznie:
    - inżynieria mechaniczna - projektowanie maszyn i elementów konstrukcyjnych,
    - mechanika materiałów i (...) - obliczenia numeryczne materiałów pod wpływem obciążeń i
      kształtowania,
    - obróbka (...),
    - automatyka przemysłowa i sterowanie - projektowanie algorytmów sterujących i
      interfejsów (...),

    - informatyka przemysłowa i systemy Przemysłu 4.0 - integracja urządzeń z cyfrowym
      łańcuchem wartości (...),
    - zarządzanie projektami i metodyka prowadzenia prac rozwojowych - planowanie i
      dokumentacja prac B+R.
    Kilka przykładów:
    Przykład 1 - Maszyna do (...):
    - Połączono: wiedzę z mechaniki materiałów, symulacji numerycznych (...), konstrukcji
      maszyn, automatyki sterowania;
    - Kształtowano: nową koncepcję układu (...);
    - Efekt: opracowanie i przetestowanie prototypu maszyny działającej w oparciu o nową
      zasadę technologii formowania, zakończone wdrożeniem u klienta.
    Przykład 2 - Projekt (...) (we współpracy z uczelnią):
    - Połączono: wiedzę z inżynierii materiałowej, konstrukcji narzędzi, mechaniki (...) i obróbki
      (...);
    - Kształtowano: nowe podejście do formowania złożonych kształtów z (...);
    - Efekt: walidacja technologii (...) dla konkretnego zastosowania przemysłowego - czego
      wcześniej nie stosowano w tej formie w działalności Spółki.
    Przykład 3 - Systemy elastycznych linii produkcyjnych (mass customization):
    - Połączono: wiedzę z zakresu automatyki, konstrukcji maszyn i programowania
      sterowników (...);
    - Kształtowano: zdolność maszyn do dynamicznej rekonfiguracji w zależności od typu
      zamówienia klienta;
    - Efekt: opracowanie prototypów maszyn z indywidualną logiką sterowania, których
      funkcjonalność była niedostępna w gotowych rozwiązaniach rynkowych.
    Reasumując, w wyniku wskazanych działań Wnioskodawcy powstają:
    - nowe konfiguracje techniczne maszyn,
    - nietypowe rozwiązania konstrukcyjne,
    - prototypy integrujące wiele dziedzin,
    - oraz know-how zespołu inżynierskiego, które wcześniej nie istniało w praktyce
      gospodarczej Spółki.
    Reasumując, działalność Spółki polega nie tylko na wykorzystywaniu istniejącej wiedzy w
    jednej dziedzinie, ale przede wszystkim na twórczym łączeniu różnych dyscyplin
    technicznych oraz ich dostosowywaniu i kształtowaniu w kontekście konkretnych potrzeb
    projektowych i przemysłowych.
    4. W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku?
    Twórczy charakter działalności Spółki przejawia się w opracowywaniu nowych koncepcji
    technicznych, rozwiązywaniu nieoczywistych problemów inżynierskich i produkcyjnych
    oraz eksperymentalnym testowaniu rozwiązań, które nie mają bezpośrednich
    odpowiedników na rynku lub w dotychczasowej praktyce Spółki.
    Przejawami twórczości w działalności Spółki są:
    1) nowatorskie rozwiązania konstrukcyjne i technologiczne, opracowywane w odpowiedzi
      na nietypowe wymagania klientów (...),
    2) eksperymentowanie z nowymi konfiguracjami maszyn - iteracyjne projektowanie,
      testowanie i modyfikowanie układów formujących, prowadzeń, siłowników, itp.,
    3) zastosowanie zaawansowanych metod analitycznych i symulacyjnych - takich jak
      modelowanie (...), które umożliwia przewidywanie zachowania materiałów i układów
      technicznych w warunkach granicznych,

    4) projektowanie sterowania i logiki działania urządzeń od podstaw - autorskie algorytmy
      (...) dostosowywane do indywidualnych funkcji konkretnej maszyny lub linii,
    5) łączenie wiedzy z różnych dziedzin (mechanika, materiałoznawstwo, informatyka,
      automatyka) w celu stworzenia zintegrowanych, niepowtarzalnych rozwiązań,
    6) opracowywanie rozwiązań, które umożliwiają nowe sposoby produkcji - np. linie do
      elastycznej produkcji krótkoseryjnej (mass customization), integracja urządzeń z
      cyfrowym łańcuchem danych,
    7) wytwarzanie i testowanie prototypów maszyn lub narzędzi, które wcześniej nie istniały
      w działalności Spółki ani na rynku - każdorazowo wymagające analizy, koncepcji i
      weryfikacji w środowisku przemysłowym.
    Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi MF z 2019 r., działalność twórcza w ramach B+R
    może przejawiać się opracowywaniem:
    - nowych narzędzi, koncepcji lub rozwiązań, które nie były wcześniej stosowane przez
      danego podatnika,
    - rozwiązań istotnie odmiennych od dotychczas stosowanych w przedsiębiorstwie,
    - koncepcji, które wymagają oryginalnego podejścia, wiedzy specjalistycznej i
      eksperymentowania.
    Działalność Spółki spełnia te warunki, ponieważ większość projektów nie opiera się na
    powielaniu znanych rozwiązań, lecz wymaga indywidualnego podejścia do problemów
    konstrukcyjnych i procesowych - a efekty tych prac znajdują odzwierciedlenie w
    dokumentacji projektowej, prototypach oraz know-how zespołu inżynierskiego.
    Reasumując, twórczy charakter aktywności Wnioskodawcy przejawia się w:
    - opracowywaniu nowych rozwiązań technicznych, wcześniej niedostępnych na rynku,
    - stosowaniu eksperymentalnych metod (...),
    - oryginalnych koncepcjach konstrukcyjnych, jak (...) wszystkich sekcji na jednej osi,
    - tworzeniu i testowaniu prototypów, które są dostosowane do indywidualnych,
      niestandardowych wymagań klientów.
    5. Jakie cele postawili sobie Państwo na wstępie oraz jaki harmonogram został
    opracowany i czy został zrealizowany?
    Na etapie inicjowania projektów B+R Spółka identyfikuje konkretne potrzeby
    technologiczne, rynkowe lub organizacyjne. Główne cele, które są formułowane na
    początku danego przedsięwzięcia, to m.in.:
    - opracowanie nowych typów maszyn i rozwiązań technologicznych, niedostępnych na
      rynku,
    - eliminacja ograniczeń w dotychczas stosowanych technologiach (...),
    - zwiększenie efektywności i elastyczności produkcji, np. poprzez automatyzację lub
      integrację z cyfrowymi systemami zarządzania (...),
    - personalizacja rozwiązań zgodnie z nietypowymi wymaganiami klientów (mass
      customization),
    - walidacja nowych technologii we współpracy z uczelniami lub instytucjami naukowymi
      (...),
    - zdobycie nowej wiedzy niezbędnej do dalszego rozwoju działalności.
    W zależności od konkretnego projektu, cele te mogą być techniczne (np. opracowanie
    prototypu o danych parametrach), procesowe (np. skrócenie czasu cyklu produkcyjnego)
    lub organizacyjne (np. umożliwienie produkcji niskoseryjnej bez przezbrojeń).
    Dla każdego przedsięwzięcia badawczo-rozwojowego opracowywany jest indywidualny
    plan prac i harmonogram, który obejmuje typowe etapy, takie jak:

    1) analiza potrzeb technologicznych i identyfikacja barier - np. analiza zapotrzebowania
    rynkowego lub specyfikacji technicznej zgłoszonej przez klienta,
    2) opracowanie założeń funkcjonalnych i koncepcyjnych - tworzenie szkiców, modeli 3D,
    studiów wykonalności, benchmarków technologii,
    3) projektowanie szczegółowe - przygotowanie dokumentacji technicznej, modelowanie w
    środowiskach (...), symulacje (...),
    4) budowa prototypów i układów testowych - wykonanie fizycznych modeli lub
    komponentów w środowisku warsztatowym lub laboratoryjnym,
    5) testowanie, iteracja i optymalizacja - przeprowadzanie badań, testów funkcjonalnych,
    analiza niepowodzeń i modyfikacje projektu,
    6) wdrożenie i dokumentacja - przygotowanie rozwiązania do zastosowania u klienta lub
    wewnętrznie w Spółce, z opisem rezultatów, ryzyk, możliwości rozwoju.
    W praktyce, harmonogramy te są wdrażane w sposób elastyczny, dostosowany do
    złożoności projektu, dostępnych zasobów oraz czynników zewnętrznych (np. współpracy z
    uczelniami, dostępności komponentów, możliwości testów w warunkach rzeczywistych).
    W wielu przypadkach, harmonogramy są realizowane zgodnie z planem, a efektem
    końcowym jest opracowanie i przetestowanie działającego rozwiązania.
    W sytuacjach, gdy napotykane są nieprzewidziane trudności (np. ograniczenia
    materiałowe, błędy w założeniach, czynniki zewnętrzne), projekt jest tymczasowo
    zawieszany lub modyfikowany, ale zachowana jest jego systematyczność i dokumentacja.
    Reasumując, Spółka realizuje działalność B+R w sposób zaplanowany, etapowy i
    mierzalny. Każdy projekt rozpoczyna się od sformułowania konkretnych celów
    technologicznych i funkcjonalnych, a następnie realizowany jest zgodnie z ustalonym
    harmonogramem. Dokumentacja każdego etapu pozwala na kontrolę przebiegu prac, a
    także późniejsze wykorzystanie wiedzy w kolejnych projektach.
    6. Co rozumieją Państwo pod pojęciem „badań stosowanych”?
    W rozumieniu Spółki, badania stosowane (aplikacyjne) to systematyczne działania
    prowadzące do zdobycia nowej wiedzy technicznej, ukierunkowanej na praktyczne
    zastosowanie, np. w procesach produkcyjnych. Różnią się od prac rozwojowych tym, że:
    - mają charakter eksperymentalny i poznawczy,
    - często prowadzone są z udziałem jednostek naukowych (...),
    - poprzedzają działania rozwojowe, dostarczając nowej wiedzy o granicach technicznych,
      materiałowych i procesowych.
    Istotna część działalności Wnioskodawcy, odnosi się do tworzenia nowych lub
    ulepszonych maszyn i procesów, co wpisuje się w definicję działalności rozwojowej - tj.
    działalności twórczej, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań (zgodnie z art.
    4a pkt 26 ustawy o CIT).
    Przykłady:
    - projektowanie i testowanie prototypów maszyn;
    - modyfikacje technologii produkcyjnych (...);
    - integracja z systemami (...);
    - prace nad personalizacją produkcji i automatyzacją.
    W niektórych przypadkach, działania Spółki przekraczają wyłącznie rozwojowy charakter i
    noszą cechy badań aplikacyjnych, czyli systematycznego badania mającego na celu
    zdobycie nowej wiedzy, ukierunkowanego na praktyczne zastosowanie tej wiedzy.
    Przykładowo - projekt z (...), realizowany we współpracy z uczelnią wyższą, obejmujący:
    - zidentyfikowanie bariery technologicznej (brak rozwiązań rynkowych),

    - modelowanie (...),
    - projektowanie narzędzi i matryc,
    - testy laboratoryjne prototypów,
    - analizy wytrzymałości i deformacji,
    to klasyczny przypadek badań stosowanych, ponieważ:
    - ukierunkowany jest na zdobycie nowej wiedzy technologicznej,
    - nie ogranicza się do wdrażania znanych rozwiązań, ale poszukuje nowatorskiego
      podejścia do nieznanego problemu,
    - jest prowadzony z udziałem jednostki naukowej (...),
    - stanowi systematyczny i eksperymentalny proces.
    Wskazać tu można też dwie dodatkowe przesłanki:
    Po pierwsze kwestia pojawienia się nierozwiązanych problemów technologicznych, które
    nie mają gotowych odpowiedników rynkowych, co wskazuje, że Spółka nie tylko rozwija
    istniejące produkty, ale też poszukuje nowych rozwiązań.
    Po drugie wskazać można na iteracyjność, testowanie, analizy danych, mające
    niejednokrotnie miejsce odrzucenie prototypów - to typowe elementy działalności
    badawczej (stosowanej).
    Innymi słowy analiza działalności Spółki pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że obok
    działalności rozwojowej, Spółka podejmuje również badania aplikacyjne (stosowane) w
    rozumieniu przepisów o uldze B+R. Zatem, może kwalifikować część swojej działalności
    jako badania, a nie tylko jako prace rozwojowe.
    7. Czy pracę o charakterze rutynowym, zaliczacie Państwo do działalności badawczo-
    rozwojowej ?
    Nie. Spółka wyraźnie rozróżnia (zarówno w kontekście metodologicznym, jak i
    organizacyjno-sprawozdawczym) czynności rutynowe od działań twórczych B+R.
    Rutynowe modyfikacje, aktualizacje, powtarzalne czynności w żadnym przypadku nie są
    ujmowane jako działalność B+R.
    Tylko te prace, które:
    - prowadzą do powstania nowej wiedzy lub rozwiązań,
    - wymagają eksperymentowania, analizy i prototypowania,
    - są dokumentowane w systematyczny sposób,
    - są przez Wnioskodawcę kwalifikowane jako działalność badawczo-rozwojowa.
    8. Czy koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności o których mowa w art. 12
    ust. 1 i art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o PIT?
    Tak. Koszty wynagrodzeń dotyczą:
    - pracowników etatowych - zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT,
    - osób na umowach zlecenie/o dzieło (nieprowadzących działalności) - zgodnie z art. 13
      ust. 8 lit. a ustawy o PIT.
    Spółka prowadzi ewidencję czasu pracy pozwalającą określić proporcję czasu
    poświęconego na prace B+R i na tej podstawie alokuje koszty kwalifikowane.
    9. Czy przedmiotem pytania nr 2 jest również zaliczenie do kosztów kwalifikowanych
    wynagrodzenia za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników?
    Nie. W tym zakresie Spółka stosuje rozwiązania na bazie interpretacji ogólnej MF z 13
    lutego 2024 r.
    Pytania

    1. Czy opisana działalność prowadzona przez Spółkę, polegająca na opracowywaniu
    nowych maszyn, technologii (...) oraz projektowaniu prototypów, stanowi działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT?
    2. Czy koszty ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją opisanych projektów (m.in.
    wynagrodzenia pracowników działu konstrukcyjnego i programistów, zakup materiałów
    do budowy prototypów, koszty usług jednostek naukowych, licencje oprogramowania
    inżynierskiego) można zakwalifikować jako koszty kwalifikowane, o których mowa w art.
    18d ust. 2 ustawy o CIT?
    3. Czy Spółka ma prawo do skorzystania z ulgi B+R i odliczenia ponoszonych kosztów
    kwalifikowanych od podstawy opodatkowania w zeznaniu rocznym CIT?
    4. Czy działalność polegająca na rozwiązywaniu problemów technologicznych i
    konstrukcyjnych pojawiających się w toku realizacji niestandardowych zamówień
    produkcyjnych (...), mająca cechy twórczości, nowości i systematyczności, stanowi
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, nawet jeśli
    odbywa się w ramach bieżącej działalności operacyjnej Spółki?
    5. Czy – w świetle art. 18d ust. 2 ustawy o CIT – Spółka ma prawo do uznania za koszty
    kwalifikowane także tych kosztów, które ponosi na: amortyzację środków trwałych,
    zakup materiałów i surowców, jeżeli są one wykorzystywane częściowo w działalności
    badawczo-rozwojowej oraz częściowo w działalności operacyjnej, a ich rozdział
    następuje na podstawie przyjętego przez Spółkę klucza alokacyjnego?
    6. Czy prawidłowe jest przyjęcie przez Spółkę proporcji wykorzystania zasobów (środków
    trwałych, materiałów i surowców) do celów działalności badawczo-rozwojowej – opartej
    na ewidencji czasu pracy i analizie udziału pracy projektowej w całości działalności –
    jako podstawy do obliczenia kosztów kwalifikowanych w ujęciu proporcjonalnym?
    7. Czy w przypadku ponoszenia kosztów wspólnych dla działalności badawczo-rozwojowej
    i operacyjnej – takich jak amortyzacja czy zużycie materiałów – możliwe jest
    kwalifikowanie ich do ulgi B+R w części odpowiadającej stopniu faktycznego ich
    wykorzystania na potrzeby działalności B+R, zgodnie z prowadzoną przez Spółkę
    dokumentacją i ewidencją?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pytanie nr 1
    Czy opisana działalność prowadzona przez Spółkę, polegająca na opracowywaniu nowych
    maszyn, technologii (...) oraz projektowaniu prototypów, stanowi działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT?
    Odpowiedź Tak, działalność prowadzona przez Spółkę, polegająca na opracowywaniu
    nowych maszyn, technologii (...) oraz projektowaniu prototypów, może być uznana za
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, o ile spełnia
    cechy twórczości, systematyczności oraz podejmowania działań w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy i wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 4a pkt 26–28 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa obejmuje
    zarówno badania aplikacyjne, jak i prace rozwojowe, które Wnioskodawca jednoznacznie
    prowadzi, co potwierdza dokumentacja projektowa, audyty technologiczne (np. raport
    ADMA), a także współpraca z uczelniami wyższymi. Twórczy charakter prowadzonych prac
    znajduje odzwierciedlenie w innowacjach procesowych (...), jak również w produktach
    (nowe maszyny), które dotąd nie były oferowane na rynku polskim.
    Koszty kwalifikowane są ponoszone zgodnie z katalogiem ustawowym i mogą zostać
    wykazane we właściwych ewidencjach. Spółka planuje coroczne korzystanie z ulgi,
    traktując ją jako stały element finansowania działań rozwojowych. Prowadzona działalność
    jest efektem działalności twórczej Spółki, podejmowanej w celu zwiększenia zasobów

    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca w prowadzonych pracach badawczo-rozwojowych wykorzystuje istniejącą,
    dostępną wiedzę techniczną i naukową z zakresu:
    - inżynierii mechanicznej – w szczególności zasad projektowania mechanizmów (...),
    - obróbki (...) – znane i ugruntowane metody kształtowania na zimno, takie jak (...),
    - wytrzymałości materiałów i mechaniki ośrodków ciągłych – wiedza wykorzystywana do
      symulacji odkształceń (...) w układach wieloetapowego (...) (metoda elementów
      skończonych – (...)),
    - automatyki i sterowania – w celu opracowania logicznych algorytmów kontrolujących
      parametry pracy maszyn,
    - symulacji numerycznych i oprogramowania inżynierskiego – (...), stosowanych do
      projektowania i weryfikacji założeń konstrukcyjnych,
    - zasad doboru materiałów – zwłaszcza (...) o określonych parametrach plastyczności i
      sprężystości.
    Wykorzystywana przez Wnioskodawcę wiedza pochodzi m.in. z: podręczników
    akademickich, publikacji naukowych z zakresu inżynierii materiałowej i mechatroniki,
    dokumentacji producentów komponentów maszyn, doświadczeń zawodowych zespołu
    konstrukcyjnego i współpracy z uczelniami technicznymi.
    W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac, powstaje również nowa wiedza,
    przede wszystkim w zakresie praktycznego zastosowania teorii oraz opracowania nowych
    rozwiązań konstrukcyjnych i procesowych, które wcześniej nie były wykorzystywane ani
    udokumentowane w działalności gospodarczej. Dziedziny i dyscypliny, w których powstaje
    nowa wiedza to:
    1. Inżynieria mechaniczna (Dziedzina: Nauki inżynieryjno-techniczne) o nowe metody
    kształtowania (...) bez użycia dodatkowych zespołów (...), o nowe konfiguracje układów
    (...).
    2. Inżynieria materiałowa i mechanika ośrodków ciągłych o nowe zależności dotyczące
    granicznych (...).
    3. Automatyka i robotyka przemysłowa o rozwój oprogramowania sterującego pracą linii
    technologicznych, w tym implementacja dynamicznej korekty parametrów pracy w
    czasie rzeczywistym.
    4. Inżynieria produkcji/Przemysł 4.0 o doświadczenia w integracji prototypowych
    rozwiązań w cyfrowym łańcuchu wartości (np. symulacje, testy, korekta projektu na
    podstawie danych z testów).
    Nowa wiedza powstaje nie tylko w postaci dokumentacji projektowej czy kodu
    sterującego, ale również w formie praktycznego know-how zespołu inżynierskiego —
    pozwalającego na opracowanie nowych wariantów konstrukcyjnych w przyszłości. Aby
    dana działalność mogła zostać uznana za działalność badawczą musi spełniać pięć
    podstawowych kryteriów, zgodnie z którymi działalność taka musi być:
    1. nowatorska – ukierunkowana na nowe odkrycia,
    2. twórcza – opierająca się na oryginalnych, nieoczywistych koncepcjach i hipotezach,
    3. nieprzewidywalna – niepewna co do ostatecznego wyniku oraz kosztu, w tym
    poświęconego czasu,
    4. metodyczna – prowadzona w sposób zaplanowany (z określonym celem projektu B+R
    oraz źródłem finansowania),
    5. możliwa do przeniesienia lub odtworzenia – prowadząca do wyników, które mogą być
    odtwarzane.
    Działalność Wnioskodawcy charakteryzuje się wszystkimi wymienionymi właściwościami.
    Spółka w ramach działalności opisanej we Wniosku nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, do planowania produkcji oraz

    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług. W szczególności, Wnioskodawca prowadzi projekty, których celem jest
    wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy do projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów oferowanych przez Wnioskodawcę oraz zmienionych,
    ulepszonych lub nowych procesów.
    Działalność twórcza Spółki w analizowanym zakresie wyróżnia się na tle swojej codziennej
    rutynowej czynności współpracą członków załogi Wnioskodawcy oraz faktem oparcia o
    szczególną metodykę działania i szczególne procedury. Zgodnie z treścią art. 4a pkt 26
    ustawy o CIT, działalność badawczo- rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej obejmuje zatem badania naukowe, które
    zdefiniowane są w art. 4a pkt 27 ustawy o CIT oraz prace rozwojowe, które zdefiniowane
    są w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT. W ocenie Wnioskodawcy, prowadzi on badania
    stosowane oraz prace rozwojowe.
    W myśl art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, prace rozwojowe oznaczają prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce.
    Zgodnie natomiast z powołanym artykułem Prawa o SWiN, prace rozwojowe są
    działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Działalnością B+R jest więc działalność mająca charakter działalności twórczej,
    podejmowana w sposób systematyczny i w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, przyjmuje formę badań
    naukowych lub prac rozwojowych zdefiniowanych również w ustawie o CIT.
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o CIT, wynika, że działalność
    badawczo- rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego
    PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia
    („działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś („twórczy -
    mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś”). W tym zakresie,
    Wnioskodawca zwraca uwagę na treść Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 roku
    dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej, dotyczących również definicji działalności B+R dla celów ulgi na
    działalność B+R. Zgodnie z Objaśnieniami: „(...) twórczość działalności badawczo-
    rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle
    innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u podatnika
    funkcjonujących.” Objaśnienia wskazują również, że: „wystarczające jest działanie twórcze
    na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach
    prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty,
    procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny
    podmiot. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.”
    W ocenie Wnioskodawcy, niewątpliwie prace rozwojowe wykonywane w obszarze
    produktowym oraz w obszarze optymalizacji procesów opisane w niniejszym wniosku
    mają charakter twórczy, nakierunkowane są one bowiem na stworzenie nowych lub w
    znacznym stopniu zmienionych produktów lub procesów, będących wytworem
    określonych procesów myślowych wymagających od ich twórców kreatywności, wiedzy i
    oryginalnych rozwiązań z perspektywy Wnioskodawcy. Ponadto, efekt prac realizowanych

    przez Wnioskodawcę w ramach projektów znajduje odpowiednie utrwalenie (nowe,
    ulepszone lub zmienione receptury produktów oraz analizy, kalkulacje, opisy rozwiązań
    lub inne dokumenty odzwierciedlające wysiłek twórczy nad opracowaniem nowych,
    zmienionych lub ulepszonych procesów). W szczególności, opisana działalność, zarówno w
    obszarze produktowym, jak i w obszarze optymalizacji procesów ma charakter twórczy,
    bowiem jest nakierowana na stworzenie nowych lub w znacznym stopniu zmienionych
    produktów lub procesów, które są wytworem określonych procesów myślowych
    wymagających od ich twórców kreatywności, wiedzy i oryginalnych rozwiązań z
    perspektywy Wnioskodawcy. Ponadto, w wyniku realizowanych prac powstaje efekt, który
    zostaje następnie utrwalony w postaci nowych, ulepszonych lub zmienionych rozwiązań
    dotyczących powstawania produktów oraz analiz, kalkulacji, opisów rozwiązań lub innych
    dokumentów odzwierciedlających wysiłek twórczy nad opracowaniem nowych,
    zmienionych lub ulepszonych procesów.
    Odnośnie prowadzenia działalności w sposób systematyczny Objaśnienia wskazują:
    „Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza: „robiący coś
    regularnie i starannie; o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu; o działaniach:
    prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich
    działań; planowy, metodyczny.” W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-
    rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej.
    Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie
    jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki
    działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez
    podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik
    zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla
    niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być
    uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany
    i uporządkowany.”
    W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez niego, opisane powyżej prace w ramach
    projektów (programów) mają charakter systematyczny, są bowiem metodyczne,
    zaplanowane i uporządkowane. Wnioskodawca posiada określoną metodykę (procedury)
    zarządzania pracami rozwojowymi która m.in.:
    - określa sposób prowadzenia prac, wykorzystując w tym zakresie wiedzę z obszaru
      zarządzania projektami,
    - wymaga prowadzenia prac zgodnie z określonym planem, budżetem i harmonogramem,
    - wymaga stosowania różnego rodzaju sformalizowanej dokumentacji, na podstawie której
      prace są planowane, dokumentowane lub podsumowywane,
    - definiuje zadania i kompetencje poszczególnych osób w projekcie.
    Prowadzone w Spółce prace nie mają charakteru działalności incydentalnej, gdyż
    Wnioskodawca w sposób regularny prowadzi projekty o charakterze innowacyjnym. W
    praktyce, projekty innowacyjne, które skutkują wytworzeniem nowego, zmienionego lub
    ulepszonego produktu bądź procesu, stanowią w zasadzie ciągły element działalności
    Wnioskodawcy. Odnośnie zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań Objaśnienia wskazują: „głównym zadaniem dla
    zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie
    zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu
    funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i

    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.” Jak dalej wskazują Objaśnienia, zwiększenie lub wykorzystanie istniejących
    zasobów wiedzy dla nowych jej zastosowań dotyczyć może zarówno wiedzę
    ogólnodostępną, wiedzę danego przedsiębiorstwa czy też jej pracowników. W ocenie
    Wnioskodawcy, prowadzone przez niego prace mają również na celu nowe zastosowanie
    istniejącej już wiedzy. W prowadzonych pracach, Wnioskodawca wykorzystuje bowiem
    wiedzę techniczną i łączy ją z wiedzą biznesową, prowadząc prace w celu znalezienia dla
    tej wiedzy nowych zastosowań. Posiadana już przez Wnioskodawcę i jego pracowników
    wiedza jest identyfikowana na wstępnych etapach prowadzonych projektów a dodatkowo
    w wyniku prowadzonych prac ulegać może zwiększeniu.
    W ocenie Wnioskodawcy, Spółka prowadzi prace rozwojowe w rozumieniu ustawy o CIT i
    Prawa o SWiN, gdyż realizowane przez nią projekty spełniają wszystkie elementy definicji
    prac rozwojowych, tj.:
    - obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
      wiedzy i umiejętności,
    - do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
      nowych produktów lub procesów,
    - nie dotyczą działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego), celem
    prowadzenia projektów jest wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy do projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów oferowanych przez
    Wnioskodawcę, jak również zmienionych, ulepszonych lub nowych procesów związanych z
    opisaną produkcją.
    Prowadzone przez Wnioskodawcę prace nie mają jednocześnie charakteru rutynowych
    lub okresowych zmian. Projekty realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter
    kompleksowy, obejmując działania wymagające współpracy różnych pracowników, którzy
    przy standardowej działalności operacyjnej wykonują swoje zadania samodzielnie.
    Dodatkowo, projekty realizowane przez Wnioskodawcę mają na celu wprowadzenie
    nowych lub istotnie zmienionych produktów, rozwiązań, koncepcji czy narzędzi, które
    wiążą się z istotnymi korzyściami dla Wnioskodawcy lub klientów, a zatem wykraczają
    zdecydowanie poza charakter rutynowy lub okresowy.
    Podsumowując, Wnioskodawca wskazuje, iż prowadzone przez niego badania aplikacyjne
    oraz prace rozwojowe, opisane w niniejszym wniosku, spełniają warunki uznania ich za
    działalność B+R w rozumieniu art. 4a ust. 26 ustawy o CIT.
    Wskazane powyżej spostrzeżenia znajdują odzwierciedlenie w prezentowanych przez
    organy podatkowe licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych dla
    przedsiębiorstw produkcyjnych, prowadzących projekty w celu wprowadzenia nowych,
    zmienionych lub ulepszonych procesów, produktów o analogicznym charakterze, jak te,
    których dotyczy zapytanie Wnioskodawcy. Przykładowo: Interpretacja indywidualna z 23
    lutego 2024 r. 0114-KDIP2-1.4010.708.2023.3.AZ (kwestia procesów związanych z (...)) czy
    Interpretacja indywidualna z 16 maja 2017 r.0111-KDIB1-3.4010.7.2017.1.APO, dotycząca
    kwalifikacji prac działu konstrukcyjnego jako działalności badawczo-rozwojowej.
    Reasumując i odnosząc się do przedmiotu wskazanych wcześniej pytań, należy – w celu
    uzyskania pozytywnej na nie odpowiedzi – przeprowadzić analizę działalności
    Wnioskodawcy nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej,
    które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności
    podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT). Z ustawowej
    definicji działalności B+R wynika, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o

    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt
    26 ustawy o CIT, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w
    systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna
    być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia
    nowych zastosowań. W ramach prac rozwojowych w Spółce następuje tworzenie nowych
    zasobów wiedzy oraz połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu, w
    szczególności, wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu.
    Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy,
    uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na
    celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i
    znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Tak rozumiana
    działalność rozwojowa realizowana jest obok podstawowej działalności operacyjnej.
    Zatem, skoro tego typu działania Spółki spełniają przesłanki do uznania ich za działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, to
    Wnioskodawca uprawniany jest do zastosowania ulgi określonej w art. 18d ustawy o CIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, opisana działalność spełnia definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, ponieważ:
    1) związana jest ze zwiększaniem zasobów wiedzy,
    2) wykorzystuje istniejącą wiedzę techniczną z zakresu inżynierii mechanicznej, (...),
    wytrzymałości materiałów i automatyki przemysłowej,
    3) w wyniku prac powstaje nowa wiedza w dziedzinie inżynierii mechanicznej,
    materiałowej i technologii produkcji,
    4) działania mają charakter twórczy, systematyczny i ukierunkowany na praktyczne
    zastosowanie wyników.
    Wnioskodawca prowadzi systematyczną działalność badawczo-rozwojową, spełniającą
    definicje zawarte w art. 4a pkt 26–28 ustawy o CIT. Działania te obejmują zarówno badania
    aplikacyjne, jak i prace rozwojowe związane z projektowaniem i wdrażaniem
    nowoczesnych rozwiązań w obszarze mechaniki, automatyki, mechatroniki oraz
    cyfrowego zarządzania produkcją. Dodatkowo, firma aktywnie realizuje strategię
    transformacji cyfrowej zgodnie z założeniami Fabryk Przyszłości i Przemysłu 4.0, co
    skutkuje powstawaniem nowych technologii, produktów oraz rozwiązań systemowych,
    kwalifikujących się jako działalność B+R.
    Pytanie nr 2
    Czy koszty ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją opisanych projektów (m.in.
    wynagrodzenia pracowników działu konstrukcyjnego i programistów, zakup materiałów
    do budowy prototypów, koszty usług jednostek naukowych, licencje oprogramowania
    inżynierskiego) można zakwalifikować jako koszty kwalifikowane, o których mowa w art.
    18d ust. 2 ustawy o CIT?
    Odpowiedź Tak, koszty ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją opisanych
    projektów, takie jak wynagrodzenia pracowników działu konstrukcyjnego i programistów,
    zakup materiałów do budowy prototypów, koszty usług jednostek naukowych czy licencje
    na oprogramowanie inżynierskie, mogą być uznane za koszty kwalifikowane, o których
    mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie
    W ocenie Wnioskodawcy, wskazane we wniosku i zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodu, jak koszty odpisów amortyzacyjnych, nabycia materiałów i surowców, nabycia
    niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej - stanowią koszty
    kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej wskazane w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane
    w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uważa się również
    nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Konstrukcja cytowanego powyżej art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy CIT, pozwala na zaliczenie
    do kosztów kwalifikowanych, nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
    specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, w tym np. przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Z
    brzmienia wskazanego przepisu wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt
    specjalistyczny, można było uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione
    następujące warunki:
    1) sprzęt nie stanowi środka trwałego,
    2) zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego” oraz
    3) jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Ponadto, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uważa się
    również nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Odnosząc się do kosztów materiałów i surowców, Wnioskodawca wskazuje, iż art. 18d ust.
    2 pkt 2 ustawy CIT, stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i
    surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności. W ocenie Wnioskodawcy,
    powyższe mieć będzie miejsce w przedmiotowym stanie faktycznym (zdarzeniu
    przyszłym), bowiem materiały i surowce nabywane są zawsze na potrzeby konkretnej
    pracy rozwojowej (tworzenia lub ulepszania danego produktu) i są one ewidencjonowane
    w przypisaniu do danej pracy rozwojowej.
    O bezpośrednim powiązaniu ww. materiałów i surowców z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową świadczy również fakt, iż wydatki te Spółka traktuje jako koszty
    bezpośrednio związane z przychodem uzyskanym z komercjalizacji prac rozwojowych.
    Pomocniczo, można dodatkowo wskazać, iż zgodnie z podejściem rachunkowym, w myśl
    art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości przez rzeczowe aktywa obrotowe rozumie się
    między innymi: „materiały nabyte w celu zużycia na własne potrzeby, wytworzone lub
    przetworzone przez jednostkę produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do sprzedaży lub
    w toku produkcji, półprodukty oraz towary nabyte w celu odprzedaży w stanie
    nieprzetworzonym”.
    Jak Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego),
    nabywane przez nią bezpośrednio na cele prac rozwojowych materiały dla celów
    rachunkowych rozpoznaje księgowo na zasadach wskazanych w zacytowanym przepisie
    (jako materiały).
    Podejście takie jednoznacznie potwierdzają organy podatkowe. W interpretacji Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z 12 kwietnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.147.2019.
    JKT, organ potwierdził możliwość uznania za koszty kwalifikowane (jako materiałów i
    surowców) bezpośredniego zakupu lub wykonania na zlecenie podatnika niezbędnych do
    realizacji prac badawczo-rozwojowych urządzeń, specjalistycznych części bądź elementów,
    które stanowić będą część prototypu lub urządzenia pilotażowego, niezależnie od opisu
    otrzymanej przez podatnika faktury. Zapytanie podatnika dotyczyło gotowych urządzeń,
    części bądź elementów posiadających określone funkcjonalności, które jednak w
    połączeniu z innymi elementami w ramach prototypu lub urządzenia pilotażowego
    pozwalają na powstanie zupełnie nowego lub istotnie zmienionego/ulepszonego
    produktu, posiadającego nowe funkcjonalności.
    W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.207.2019.2.JKT, organ potwierdził, iż jako koszty kwalifikowane materiałów

    podatnik zaliczyć uwzględnić koszty z wiązane z wytworzeniem gotowych produktów przez
    podatnika lub nabycia takich produktów od konkurencji (produkty, które staną się częścią
    produktu tworzonego lub ulepszanego przez podatnika).
    W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 maja 2017 r., sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.11.2017.2.IZ, organ zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż: „Według
    rozporządzenia poprzez materiały podstawowe należy rozumieć materiały, które w
    procesie produkcji łub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego
    wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część
    składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki,
    butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli
    opakowania te nie są środkami trwałymi. Materiałami pomocniczymi są zaś materiały
    niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością
    gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości.” Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji z 14 grudnia 2018 r. Nr 0114-KDIP2-
    1.4010.415.2018.2.JS wskazał, że: „W rozpatrywanej sprawie, wskazać należy, że
    Wnioskodawca może uznać za koszt kwalifikowany: materiały i surowce zużyte do testów
    obróbki powierzchni nowych detali, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 PDOPrU, zakup
    narzędzi i urządzeń niebędących środkami trwałymi niezbędnych do przeprowadzania
    badań, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych,
    jeżeli stanowią one sprzęt specjalistyczny wykorzystywany w prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej w myśl art. 18d ust. 2pkt 2a PDOPrU, koszty delegacji służbowych
    pracowników zajmujących się badaniem potrzeb rynku, skoro związane one były/są
    wyłącznie z realizacja przez nich prac badawczo-rozwojowych, stosownie do treści art. 18d
    ust. 2 pkt 1 PDOPrU, - koszty amortyzacji środków trwałych i WNiP używanych do prac
    badawczo-rozwojowych w całości lub w części, w jakiej wykorzystywane są w prowadzonej
    działalności badawczo- rozwojowej, zgodnie z art. 18d ust. 3 PDOPrU poniesione w
    ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, o których mowa w art. 4a pkt 26-28
    PDOPrU.
    Również w odniesieniu do materiałów i surowców, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji z dnia grudnia 2018, nr 0111-KDIB1-3.4010.500.2018.1.MBD
    wskazał, iż: „Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest również ustalenie, czy za koszty
    kwalifikowane Prac BR, mogą być uznane koszty materiałów i surowców zużytych podczas
    prac BR. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, wynika, że Spółka w trakcie
    Prac BR zużywa materiały, komponenty elektroniczne, detale mechaniczne, kable i
    przewody elektryczne, złącza, obudowy, konektory, terminale, koszulki oraz taśmy PCV,
    tworzywa sztuczne, cynę lutowniczą, emulsje i roztwory do obróbki metali, gumy i
    mieszanki gumowe będące w użyciu jak i wykonywane na zamówienie, oleje silnikowe,
    przekładniowe i smarowe, rozpuszczalniki do mycia urządzeń, materiały filtracyjne,
    tkaniny do wycierania i ubrania ochronne, baterie i akumulatory, tonery i papier, inne
    materiały biurowe, opakowania, pojemniki i obudowy służące do przechowywania i
    magazynowania, narzędzia ręczne (zestawy kluczy, szczypiec, kombinerek, śrubokrętów,
    lutownic itp.) i osprzęt pomiarowy ręczny (mierniki itp.). Art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT,
    stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich
    bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy
    omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach w. działalności. Wobec spełnienia przez
    Wnioskodawcę tego warunku, tj. nabycia materiałów i surowców niezbędnych do
    zrealizowania projektów polegających na tworzeniu innowacyjnych produktów,
    bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową należy
    stwierdzić, że wydatki te stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w ww. przepisie.
    Art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie
    materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy
    rozumieć pod pojęciem materiałów. Zatem, przyjmuje się, że materiały, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności. Należy zwrócić uwagę, że w art.

    18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz
    „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o CIT, stanowiąc przy tym,
    że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce
    związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-
    rozwojową. Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji
    przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów
    ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce”
    funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne
    pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś
    produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl). Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia
    „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na
    gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. W świetle art. 3
    ust. 1 pkt 19 tej ustawy, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych ...części zamienne, półfabrykaty obcej
    produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Ustawa o rachunkowości.
    Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    Jeżeli nabyte ww. materiały i surowce stanowią wydatki bezpośrednio związane z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową Spółki należy stwierdzić, że mogą one
    stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy CIT.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, kosztami kwalifikowanymi są poniesione w
    danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o ZUS, w
    takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. Na podstawie art. 18d
    ust. 2 pkt 1a ustawy o CIT, analogiczne zasady mają zastosowanie w stosunku do umów
    zlecenia oraz umów o dzieło.
    Pracownicy Spółki biorący udział w projektach rozwojowych, faktycznie wykonują zadania
    będące realizacją prac rozwojowych. Wnioskodawca zamierza zatem traktować jako koszt
    kwalifikowane (w odpowiedniej proporcji) wynagrodzenie pracowników (lub osób na
    umowie zlecenie lub o dzieło, nieprowadzących działalności gospodarczej), którzy
    rzeczywiście uczestniczą w pracach badawczo-rozwojowych. W ocenie Wnioskodawców,
    nie ma znaczenia w tym zakresie brak (...) dedykowanego w strukturze organizacyjnej
    Spółki działu o charakterze stricte R&D. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w
    nowelizacji przepisów ustawy o CIT, w ramach których sformułowanie o „pracownikach
    zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej” zostało zastąpione
    obecnym brzmieniem art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, w którym dodatkowo wprowadzono
    obowiązek liczenia proporcji czasu pracy poświęcanego działalności B+R do czasu
    poświęcanego na realizację innych obowiązków.
    W interpretacjach indywidualnych oraz wytycznych Ministerstwa Finansów potwierdzono,
    że w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową (B+R) można zaliczyć do kosztów
    kwalifikowanych wynagrodzenia pracowników pracujących nad projektami B+R, również
    wtedy, gdy wykonują te prace w części etatu. Kluczowe jest właściwe dokumentowanie
    czasu pracy oraz wydzielenie części wynagrodzenia przypisanego bezpośrednio do
    działalności badawczo-rozwojowej. Przykładowe źródła:
    - Interpretacja z 16 października 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.340.2020.2.AN) –
      potwierdzono, że można uwzględnić część wynagrodzenia, jeśli pracownik poświęca
      tylko część etatu na prace B+R, pod warunkiem prowadzenia ewidencji wskazującej
      czas spędzony nad tymi zadaniami.

    - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 września 2021 r. (sygn. II FSK 436/21) –
      potwierdza możliwość odliczania kosztów kwalifikowanych poniesionych na
      wynagrodzenia również w ramach rozliczeń wewnątrzgrupowych, co może obejmować
      także częściowe etaty związane z pracami badawczo-rozwojowymi.
    - Interpretacja Indywidualna z 16 stycznia 2020 r. (0111-KDIB1-3.4010.444.2019.1.IZ) - W
      tej interpretacji potwierdzono, że jeżeli pracownik wykonuje obowiązki związane z
      działalnością B+R w ramach części etatu, można uznać proporcjonalnie wyliczoną część
      jego wynagrodzenia za koszt kwalifikowany. Ważne jest prowadzenie odpowiedniej
      ewidencji czasu pracy poświęconego na projekty B+R.
    - Interpretacja z 27 sierpnia 2018 r. (0111-KDIB1-3.4010.308.2018.1.BM) - Dotyczy
      możliwości rozliczania kosztów wynagrodzeń pracowników zajmujących się
      działalnością B+R, nawet jeśli prace te wykonywane są częściowo. Istotne jest
      precyzyjne określenie proporcji czasu poświęconego na działalność B+R i
      udokumentowanie tego w sposób zgodny z wymogami prawa.
    Spółka rozlicza czas pracy z uwzględnieniem wniosków wynikających z powyższych
    interpretacji.
    W zakresie kosztów wynagrodzeń za czas nieobecności pracowników, zastosowanie
    znajduje tu oczywiście interpretacja ogólna Ministra Finansów z 13 lutego 2024 r. Nr DD8.
    8203.1.2021.
    Reasumując, w świetle powołanych regulacji prawnych należy stwierdzić, że aby
    podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w
    zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku
    podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:
    1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
    przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
    kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 ustawy o CIT,
    4. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych, przy czym jeżeli koszty kwalifikowane
    zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na
    podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych
    przepisów,
    5. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty
    działalności badawczo-rozwojowej,
    6. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    7. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
    ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych,
    8. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie.
    W ocenie Wnioskodawcy wszystkie te warunki zostały spełnione w ramach działalności
    Spółki.
    Pytanie nr 3
    Czy Spółka ma prawo do skorzystania z ulgi B+R i odliczenia ponoszonych kosztów
    kwalifikowanych od podstawy opodatkowania w zeznaniu rocznym CIT?
    Odpowiedź Tak, Spółka ma prawo do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej i odliczenia
    kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania w zeznaniu rocznym CIT, pod
    warunkiem spełnienia wymogów formalnych i dokumentacyjnych wskazanych w
    przepisach ustawy o CIT.
    Uzasadnienie

    Spółka prowadzi działalność spełniającą przesłanki definicji działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Zgodnie z tą definicją,
    działalność B+R obejmuje działalność twórczą, systematyczną, podejmowaną w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań.
    Opis stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) wskazuje jednoznacznie, że
    Spółka podejmuje projekty:
    - twórcze (...),
    - metodyczne i dokumentowane (w tym z udziałem narzędzi inżynierskich, modelowania
      (...), testów laboratoryjnych, analizy parametrów procesów),
    - prowadzone w sposób zaplanowany i regularny (w tym z ewidencją czasu pracy i
      wyodrębnieniem kosztów projektowych),
    - ukierunkowane na opracowanie nowych lub ulepszonych produktów i procesów.
    Działania te skutkują powstawaniem nowej wiedzy i rozwiązań technologicznych, co
    stanowi istotę działalności B+R. Dodatkowo, prace te prowadzone są również w ramach
    działalności operacyjnej (np. przy realizacji niestandardowych zamówień klientów), jednak
    w przypadku, gdy posiadają cechy twórczości i nowości oraz są należycie wyodrębnione,
    mogą być uznane za działalność B+R. Na podstawie art. 18d ustawy o CIT, Spółka ma
    prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych, w tym:
    - wynagrodzeń pracowników oraz osób pracujących na podstawie umów
      cywilnoprawnych,
    - kosztów materiałów i surowców wykorzystywanych w pracach B+R,
    - kosztów odpisów amortyzacyjnych środków trwałych używanych w tych pracach,
    - nabycia specjalistycznego sprzętu niestanowiącego środków trwałych,
    - kosztów usług doradczych i ekspertyz realizowanych przez jednostki naukowe.
    Spółka prowadzi stosowną ewidencję czasu pracy i kosztów, umożliwiającą
    proporcjonalne przypisanie kosztów do działalności B+R – co znajduje potwierdzenie w
    licznych interpretacjach indywidualnych (np. 0111-KDIB1-3.4010.444.2019.1.IZ, 0114-
    KDIP2-1.4010.708.2023.3.AZ).
    Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt
    34 i 34a ustawy o CIT, a ponoszone wydatki nie zostały mu zwrócone i nie były wcześniej
    odliczone – co również spełnia warunki zastosowania ulgi B+R.
    W świetle przedstawionego stanu faktycznego (winno być: zdarzania przyszłego) i zgodnie
    z art. 18d ustawy o CIT, Spółka ma prawo do skorzystania z ulgi B+R i odliczenia
    ponoszonych kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania w zeznaniu rocznym
    CIT, pod warunkiem spełnienia wymogów dokumentacyjnych i alokacyjnych wynikających
    z przepisów.
    Pytanie nr 4
    Czy działalność polegająca na rozwiązywaniu problemów technologicznych i
    konstrukcyjnych pojawiających się w toku realizacji niestandardowych zamówień
    produkcyjnych (...), mająca cechy twórczości, nowości i systematyczności, stanowi
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, nawet jeśli
    odbywa się w ramach bieżącej działalności operacyjnej Spółki?
    Odpowiedź Tak, działalność polegająca na rozwiązywaniu problemów technologicznych i
    konstrukcyjnych w toku realizacji zamówień produkcyjnych, która charakteryzuje się
    twórczością, nowością i systematycznością, może być uznana za działalność badawczo-
    rozwojową, nawet jeśli ma miejsce w ramach bieżącej działalności operacyjnej Spółki.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa (B+R) oznacza
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny, w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do

    tworzenia nowych zastosowań. Przepisy te nie wykluczają, aby działalność B+R była
    prowadzona w ramach działalności operacyjnej, o ile spełnione są przesłanki twórczości,
    systematyczności i celowości (zwiększenie/wdrożenie wiedzy).
    Interpretacje indywidualne oraz Objaśnienia podatkowe MF z 15 lipca 2019 r. wyraźnie
    potwierdzają, że działalność B+R może być prowadzona incydentalnie, okazjonalnie lub
    pomocniczo wobec działań operacyjnych – o ile nosi cechy działalności B+R w rozumieniu
    ustawy.
    W analizowanym przypadku, Spółka w toku realizacji nietypowych zamówień napotyka
    problemy techniczne, dla których:
    - brak jest gotowych rozwiązań rynkowych,
    - konieczne jest opracowanie oryginalnych koncepcji (...),
    - prowadzone są testy i symulacje z użyciem metod naukowych (...),
    - działania mają charakter iteracyjny i eksperymentalny,
    - efektem jest powstanie nowego know-how oraz dokumentacja projektowa.
    Takie działania spełniają kryteria działalności badawczo-rozwojowej: są twórcze,
    nowatorskie, metodyczne i ukierunkowane na zwiększenie wiedzy oraz jej zastosowanie.
    Wnioskodawca zachowuje przy tym wymóg dokumentacyjny, ewidencjonując czas pracy,
    koszty i efekty projektowe.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, m.in.:
    - interpretacja z 23 lutego 2024 r., 0114-KDIP2-1.4010.708.2023.3.AZ – dotycząca (...),
    - interpretacja z 16 maja 2017 r., 0111-KDIB1-3.4010.7.2017.1.APO – dotycząca
      zakwalifikowania prac działu konstrukcyjnego jako działalności B+R.
    Ponadto, wskazana w opisie stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego) część
    działalności odnosi się również do faktu, że w ramach realizacji indywidualnego
    zamówienia klienta (czyli działalności operacyjnej), mogą wystąpić etapy pracy o
    charakterze B+R. Sytuacja taka ma miejsce, gdy:
    1) pojawia się nieoczywisty problem technologiczny,
    2) konieczne jest stworzenie nowej koncepcji technicznej lub procesowej,
    3) stosowane są narzędzia naukowe (...),
    4) efektem jest powstanie nowej wiedzy oraz jej wykorzystanie w praktyce.
    Z tego względu prace nad – dla przykładu – wskazaną w opisie stanu faktycznego (winno
    być: zdarzenia przyszłego) nową metodą (...), mimo że realizowane w ramach projektu dla
    klienta, spełniają kryteria działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-
    28 ustawy o CIT. Zdaniem Wnioskodawcy, tego typu działania mogą być objęte ulgą B+R, w
    szczególności, że zachowany jest warunek wyodrębnienia kosztów (aczkolwiek, ze względu
    na uwarunkowania techniczne, na bazie klucza alokacyjnego). Działalność Spółki
    polegająca na rozwiązywaniu problemów technologicznych i konstrukcyjnych w ramach
    niestandardowych zamówień – jeśli spełnia cechy twórczości, nowości i systematyczności
    – stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT,
    nawet jeżeli realizowana jest w toku bieżącej działalności operacyjnej.
    Pytanie nr 5
    Czy – w świetle art. 18d ust. 2 ustawy o CIT – Spółka ma prawo do uznania za koszty
    kwalifikowane także tych kosztów, które ponosi na: amortyzację środków trwałych, zakup
    materiałów i surowców, jeżeli są one wykorzystywane częściowo w działalności badawczo-
    rozwojowej oraz częściowo w działalności operacyjnej, a ich rozdział następuje na
    podstawie przyjętego przez Spółkę klucza alokacyjnego?
    Odpowiedź Tak, w świetle art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, dopuszczalne jest uznanie za koszty
    kwalifikowane również tych kosztów, które są ponoszone na amortyzację środków

    trwałych, zakup materiałów i surowców, wykorzystywanych częściowo w działalności
    badawczo-rozwojowej oraz częściowo w działalności operacyjnej, pod warunkiem
    dokonania właściwej alokacji w oparciu o odpowiednią dokumentację.
    Uzasadnienie
    Art. 18d ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o CIT, wprost przewiduje możliwość zaliczenia do
    kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi B+R:
    - wydatków na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z działalnością
      badawczo-rozwojową (ust. 2 pkt 2),
    - odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz WNiP, wykorzystywanych w
      działalności B+R (ust. 3).
    Ustawodawca jednocześnie nie wymaga wyłącznego wykorzystywania danego środka
    trwałego czy materiału wyłącznie w działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z
    utrwaloną linią interpretacyjną, jeśli zasób wykorzystywany jest częściowo w działalności
    B+R, a częściowo w operacyjnej, to możliwe jest przypisanie kosztów w części
    odpowiadającej faktycznemu wykorzystaniu w B+R, pod warunkiem:
    1. prowadzenia odpowiedniej dokumentacji (ewidencji),
    2. przyjęcia i stosowania uzasadnionego, racjonalnego klucza alokacyjnego,
    3. możliwości wykazania związku ponoszonych wydatków z konkretnymi działaniami B+R.
    Wnioskodawca stosuje proporcjonalny klucz alokacyjny (oparty np. na udziale pracy
    rozwojowej w czasie ogólnym – średnio 20%), który bazuje na kilkuletnich
    doświadczeniach i jest poparty ewidencją czasu pracy oraz dokumentacją księgową. W
    ocenie organów podatkowych, takie podejście jest zgodne z przepisami:
    - Interpretacja KIS z 12.04.2019 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.147.2019.JKT – potwierdzono
      dopuszczalność proporcjonalnego ujęcia kosztów materiałowych i części do
      prototypów;
    - Interpretacja z 14.12.2018 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.415.2018.2.JS – wskazano, że koszt
      wspólny (np. amortyzacja) może być kwalifikowany, jeśli podatnik stosuje proporcję
      odpowiadającą wykorzystaniu zasobu w działalności B+R;
    - Objaśnienia podatkowe MF z 15 lipca 2019 r. – wskazują, że częściowe wykorzystanie
      środka trwałego lub materiałów w działalności B+R nie wyklucza możliwości objęcia ich
      ulgą, o ile ich rozdział jest należycie udokumentowany. Spółka ma prawo – na
      podstawie art. 18d ust. 2 i 3 ustawy o CIT – uznać za koszty kwalifikowane również te
      wydatki na amortyzację środków trwałych oraz zakup materiałów i surowców, które są
      wykorzystywane częściowo w działalności badawczo-rozwojowej, pod warunkiem, że
      ich rozdział następuje zgodnie z przyjętym i udokumentowanym kluczem alokacyjnym.
    Pytanie nr 6
    Czy prawidłowe jest przyjęcie przez Spółkę proporcji wykorzystania zasobów (środków
    trwałych, materiałów i surowców) do celów działalności badawczo-rozwojowej – opartej na
    ewidencji czasu pracy i analizie udziału pracy projektowej w całości działalności – jako
    podstawy do obliczenia kosztów kwalifikowanych w ujęciu proporcjonalnym?
    Odpowiedź Tak, przyjęcie przez Spółkę proporcji wykorzystania zasobów (środków
    trwałych, materiałów i surowców) do celów działalności B+R – opartej na ewidencji czasu
    pracy i analizie udziału pracy projektowej – stanowi dopuszczalny sposób ustalania
    wartości kosztów kwalifikowanych, jeżeli jest należycie udokumentowany.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 i 3 ustawy o CIT, do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi
    badawczo-rozwojowej zalicza się m.in.:
    - koszty materiałów i surowców bezpośrednio związanych z działalnością B+R,
    - odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      wykorzystywanych w działalności B+R.

    Przepisy te dopuszczają, by koszty częściowo wykorzystywane w działalności badawczo-
    rozwojowej oraz częściowo w działalności operacyjnej (np. amortyzacja, zużycie
    materiałów) mogły być kwalifikowane proporcjonalnie – tj. w części odpowiadającej
    rzeczywistemu wykorzystaniu zasobów na potrzeby B+R.
    Wnioskodawca, mając świadomość braku możliwości pełnego rozdzielenia kosztów
    operacyjnych i badawczo-rozwojowych (ze względu na współużytkowanie zasobów),
    przyjął metodykę opartą na rzetelnej dokumentacji, w szczególności:
    - prowadzi ewidencję czasu pracy pracowników zaangażowanych w prace rozwojowe i
      operacyjne,
    - opracowała klucz alokacyjny – oparty na średnim udziale czasu i zasobów
      wykorzystywanych w działalności B+R (np. 20% ogólnego czasu pracy i zasobów),
    - stosuje ten klucz do proporcjonalnego przypisywania kosztów amortyzacji, materiałów,
      surowców oraz specjalistycznego sprzętu do kosztów kwalifikowanych.
    Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w orzecznictwie i interpretacjach
    podatkowych. Przykładowo:
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 16 stycznia 2020 r., nr 0111-KDIB1-
      3.4010.444.2019.1.IZ – dopuszcza alokację kosztów proporcjonalnie do udziału pracy
      B+R;
    - interpretacja indywidualna z 14 grudnia 2018 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.415.2018.2.JS –
      potwierdza możliwość proporcjonalnego przypisywania kosztów amortyzacji i
      materiałów, przy prowadzeniu odpowiedniej ewidencji;
    - Objaśnienia podatkowe MF z 15 lipca 2019 r. wskazują, że nawet jeśli przedsiębiorca nie
      posiada wyodrębnionego działu R&D, może stosować ulgę B+R pod warunkiem
      odpowiedniego dokumentowania i proporcjonalnego przypisania kosztów.
    Metodyka przyjęta przez Spółkę jest zgodna z powyższymi standardami – opiera się na
    realnej analizie danych historycznych i operacyjnych, co zapewnia jej rzetelność i
    powtarzalność. Tym samym, spełniony zostaje wymóg „należytego udokumentowania”
    alokacji kosztów, o którym mowa w orzecznictwie i praktyce interpretacyjnej. W świetle
    przedstawionych okoliczności i w oparciu o przepisy ustawy o CIT oraz utrwaloną praktykę
    interpretacyjną, należy uznać za prawidłowe przyjęcie przez Spółkę proporcji
    wykorzystania zasobów (środków trwałych, materiałów i surowców) – wyliczonej na
    podstawie ewidencji czasu pracy i udziału pracy projektowej – jako podstawy do obliczenia
    kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi B+R.
    Pytanie nr 7
    Czy w przypadku ponoszenia kosztów wspólnych dla działalności badawczo-rozwojowej i
    operacyjnej – takich jak amortyzacja czy zużycie materiałów – możliwe jest kwalifikowanie
    ich do ulgi B+R w części odpowiadającej stopniu faktycznego ich wykorzystania na
    potrzeby działalności B+R, zgodnie z prowadzoną przez Spółkę dokumentacją i ewidencją?
    Odpowiedź Tak, w przypadku kosztów wspólnych (np. amortyzacja, materiały), możliwe
    jest kwalifikowanie ich do ulgi B+R w części odpowiadającej stopniowi ich faktycznego
    wykorzystania na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli Spółka prowadzi
    dokumentację umożliwiającą rzetelne ustalenie tej proporcji.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT, koszty kwalifikowane, podlegające odliczeniu w
    ramach ulgi badawczo-rozwojowej, obejmują m.in.:
    - materiały i surowce bezpośrednio związane z działalnością B+R (ust. 2 pkt 2),
    - sprzęt specjalistyczny niebędący środkami trwałymi wykorzystywany bezpośrednio w
      B+R (ust. 2 pkt 2a),
    - odpisy amortyzacyjne środków trwałych i WNiP wykorzystywanych w B+R (ust. 3),
    - wynagrodzenia wraz ze składkami ZUS pracowników realizujących działalność B+R w
      odpowiedniej proporcji (ust. 2 pkt 1, 1a).

    Z przepisów tych wynika możliwość proporcjonalnego rozliczania kosztów, w
    szczególności w sytuacjach, gdy dane zasoby są wykorzystywane zarówno w działalności
    operacyjnej, jak i badawczo-rozwojowej. Ustawodawca dopuszcza taką możliwość, o ile
    podatnik:
    1. prowadzi rzetelną ewidencję czasu pracy (lub zużycia zasobów) z podziałem na
    działalność B+R i operacyjną;
    2. stosuje klucz alokacyjny, który oparty jest na wiarygodnych danych i odzwierciedla
    rzeczywisty udział kosztów w działalności B+R;
    3. posiada dokumentację potwierdzającą powyższe dane (np. raporty projektowe,
    ewidencje księgowe, zestawienia czasu pracy).
    W opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca wykazuje, że:
    - prowadzi szczegółową ewidencję czasu pracy i kosztów projektowych;
    - stosuje klucz alokacyjny (20% średniego czasu i zasobów przypisanych do B+R) na
      podstawie obserwacji i wieloletniego doświadczenia;
    - dokonuje proporcjonalnego przypisania kosztów amortyzacji oraz materiałów i
      surowców na podstawie przyjętego klucza i ewidencji wewnętrznej.
    Takie podejście jest zgodne z praktyką interpretacyjną organów podatkowych.
    Przykładowo:
    - Interpretacja indywidualna z 16 października 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.340.2020.2.AN – potwierdza możliwość częściowego kwalifikowania
      wynagrodzenia do ulgi B+R przy odpowiedniej dokumentacji;
    - Interpretacja indywidualna z 12 kwietnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.147.2019.JKT –
      wskazuje na dopuszczalność kwalifikowania kosztów częściowo przypisanych do prac
      B+R (np. materiałów i części do prototypów).
    Dodatkowo, art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, nie zakazuje rozliczania kosztów częściowych, o
    ile spełnione są kryteria merytoryczne i formalne – co znajduje również odzwierciedlenie
    w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r.
    W świetle przedstawionego stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego),
    prowadzonej dokumentacji oraz przyjętego przez Spółkę klucza alokacyjnego opartego na
    analizie rzeczywistego wykorzystania zasobów, możliwe jest – zgodnie z art. 18d ustawy o
    CIT – kwalifikowanie kosztów wspólnych (takich jak amortyzacja czy materiały) do ulgi B+R
    w odpowiedniej proporcji odpowiadającej ich wykorzystaniu w działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Podsumowanie
    W ocenie Wnioskodawcy, przedstawiona działalność Spółki spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, gdyż ma charakter
    twórczy, systematyczny oraz ukierunkowany na zwiększenie zasobów wiedzy i ich
    zastosowanie w praktyce. Prowadzone prace skutkują powstaniem nowych lub istotnie
    ulepszonych produktów i procesów.
    W związku z tym, ponoszone przez Spółkę wydatki – w tym na wynagrodzenia,
    amortyzację, zakup materiałów oraz usługi doradcze – stanowią koszty kwalifikowane, o
    których mowa w art. 18d ustawy o CIT. Spółka prowadzi odpowiednią ewidencję i
    dokumentację, umożliwiającą ich wyodrębnienie oraz proporcjonalne przypisanie do
    działalności B+R. Wnioskodawca wnosi zatem o potwierdzenie, że ma prawo do
    skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej na zasadach określonych w przepisach ustawy o
    CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku.
    Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy nie objęte pytaniami, nie zostały
    rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „uCIT”),
      Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Stosownie do 4a pkt 26 updop,
      przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą
      obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
      systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., dalej: „Ustawa SWIN”),
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    W art. 4a pkt 28 updop ustawodawca wskazał, że:
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy SWIN,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
    W myśl art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
      1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z

      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt
      8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
      ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
      badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie
      usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
      2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
      2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
      3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
      wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt
      1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a
      także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań
      naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.
    W myśl art. 18d ust. 3 updop,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 updop,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop,
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Zgodnie z art. 18d ust. 7 updop, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
      pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Stosownie do art. 18d ust. 8 updop,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z

      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatkudochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowymkosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
      badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
      rozumieniu updop,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów
      kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop,
      przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      updop,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Ad. 1 i 4
    Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny na podstawie art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Ad. 2
    Wskazali Państwo, że w związku z realizowanymi pracami rozwojowymi, Państwa Spółka
    ponosi wydatki na:
    - wynagrodzenia z tytułu stosunku pracy oraz sfinansowane przez płatnika z tego tytułu
      składki ZUS osób zaangażowanych w prace rozwojowe,

    - wynagrodzenia z tytułu umów zlecenia i umów o dzieło oraz sfinansowane przez płatnika
      z tego tytułu składki ZUS (osób nieprowadzących działalności gospodarczej),
    - koszty amortyzacji środków trwałych w postaci sprzętu, maszyn i urządzeń oraz wartości
      niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonych pracach rozwojowych,
    - nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
      bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
    - surowce i materiały bezpośrednio wykorzystywane do prowadzonych działań
      rozwojowych,
    - wydatki na opinie, ekspertyzy i usługi doradcze świadczone przez podmioty, o których
      mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce (planowane).
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu
    wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-
    rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją
    prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty
    świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt
    kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163 ze zm., dalej: „updof”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne
    kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest
    katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc
    wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Wskazać również należy, że od 1 stycznia 2018 r., przepisy podatkowe dają możliwość
    uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez
    płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października
    1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 updop),
    należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o

    podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z
    tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a updop).
    Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a updof.:
      za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, -z wyjątkiem przychodów
      uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa
      w pkt 9.
    Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią
    wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia lub umowa o
    dzieło, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa
    działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu
    przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia i o dzieło w danym
    miesiącu.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a updop.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Odnosząc się do kosztów nabycia materiałów należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt 2
    updop, który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów jest ich
    bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy
    omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    W zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,

    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    Materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio
    związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Spółka w ramach działalności B+R może zużywać różnego rodzaju materiały i surowce
    konieczne do realizacji projektów. Jednocześnie, należy wskazać, że warunkiem uznania
    wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Z kolei, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, wynika, że:
      za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
      specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz
      urządzeń pomiarowych.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania w szczególności, oznacza że wymieniony
    katalog sprzętów nie jest zamknięty.
    Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy,
    przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika
    języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak
    mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś
    dziedziną.
    Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego,
    oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.
    Aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą
    być spełnione następujące warunki:
    - sprzęt nie stanowi środka trwałego,
    - zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz
    - jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, mogą stanowić wyłącznie
    wydatki poniesione na sprzęt specjalistyczny nie stanowiący u podatnika środka trwałego.
    Natomiast, jeżeli sprzęt taki stanowi środek trwały kosztem kwalifikowanym mogą zostać
    wyłącznie odpisy amortyzacyjne w myśl art. 18d ust. 3 updop, w części w jakiej sprzęt jest
    wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 uCIT,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 uCIT,
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    W myśl art. 16f ust. 3 uCIT,
      odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia

      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    Co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
    mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków
    wskazanych w art. 18d uCIT.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d
    ust. 3 uCIT, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do
    działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności,
    odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie
    stanowią kosztów kwalifikowanych.
    Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, sformułowania
    „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą
    uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania
    przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i
    prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt
    kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane
    jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności
    badawczo-rozwojowej a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty
    odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w
    jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 3 updop,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi
      równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o
      którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników
      prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-
      rozwojowej.
    W tym miejscu wskazujemy, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce,
      System szkolnictwa wyższego i nauki tworzą:
      1) uczelnie;
      2) federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, zwane dalej
      "federacjami";
      3) Polska Akademia Nauk, działająca na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r.
      o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. z 2020 r. poz. 1796), zwana dalej "PAN";
      4) instytuty naukowe PAN, działające na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 3,
      zwane dalej "instytutami PAN";
      5) instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
      instytutach badawczych (Dz.U. z 2024 r. poz. 534);
      6) międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw
      działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej "instytutami
      międzynarodowymi";

      6a) Centrum Łukasiewicz, działające na podstawie ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o
      Sieci Badawczej Łukasiewicz (Dz.U. z 2024 r. poz. 925 i 1089);
      6b) instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, zwane dalej
      "instytutami Sieci Łukasiewicz";
      6c) Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, działające na podstawie
      ustawy z dnia 13 września 2018 r. o Centrum Medycznego Kształcenia
      Podyplomowego (Dz.U. z 2024 r. poz. 570 i 1897), zwane dalej „CMKP”;
      7) Polska Akademia Umiejętności, zwana dalej "PAU";
      8) inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i
      ciągły.
    Przytoczony powyżej art. 18d ust. 2 pkt 3 updop, wskazuje, że za koszty kwalifikowane
    należy uznać ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
    wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i
    4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie
    od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem, za koszty kwalifikowane należy uznać ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi
    równorzędne, nabycie wyników badań naukowych, które są świadczone lub wykonywane
    jednocześnie:
    - na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 Prawa o
      szkolnictwie wyższym i nauce,
    - na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Koszty ponoszone przez Państwa Spółkę w związku z realizacją opisanych projektów
    można zakwalifikować jako koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 uCIT.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy koszty ponoszone przez Spółkę w związku
    z realizacją opisanych projektów (m.in. wynagrodzenia pracowników działu
    konstrukcyjnego i programistów, zakup materiałów do budowy prototypów, koszty
    usług jednostek naukowych, licencje oprogramowania inżynierskiego) można
    zakwalifikować jako koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o
    CIT, jest prawidłowe.
    Ad. 3
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy Spółka ma prawo do skorzystania z
    ulgi B+R i odliczenia ponoszonych kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania
    w zeznaniu rocznym CIT.
    Jak wcześniej wskazano, aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych
    przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych
    poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące
    warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
      badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
      rozumieniu updop,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów
      kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop,
      przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia

      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      updop,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Należy zauważyć, że ustawodawca uzależnił w pierwszej kolejności możliwość dokonania
    odliczenia kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej od faktu, czy
    koszty te wypełniają definicję kosztów uzyskania przychodów.
    Ponadto, wskazać należy, że ustawodawca nie przewidział dla celów ulgi badawczo-
    rozwojowej szczególnej definicji poniesienia kosztów uzyskania przychodów, jak również
    momentu ich poniesienia.
    W tym miejscu, wskazać należy na treść art. 18d ust. 8 updop,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Oznacza to, że Wnioskodawca w danym roku podatkowym jest uprawniony do
    skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej w odniesieniu do tych kosztów kwalifikowanych,
    które zostały przez niego rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów w tym roku
    podatkowym.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka ma prawo do skorzystania z ulgi
    B+R i odliczenia ponoszonych kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania w
    zeznaniu rocznym CIT, jest prawidłowe.
    Ad. 5-7
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy:
    - w świetle art. 18d ust. 2 ustawy o CIT – Spółka ma prawo do uznania za koszty
      kwalifikowane także tych kosztów, które ponosi na: amortyzację środków trwałych,
      zakup materiałów i surowców, jeżeli są one wykorzystywane częściowo w
      działalności badawczo-rozwojowej oraz częściowo w działalności operacyjnej, a ich
      rozdział następuje na podstawie przyjętego przez Spółkę klucza alokacyjnego;
    - prawidłowe jest przyjęcie przez Spółkę proporcji wykorzystania zasobów (środków
      trwałych, materiałów i surowców) do celów działalności badawczo-rozwojowej –
      opartej na ewidencji czasu pracy i analizie udziału pracy projektowej w całości
      działalności – jako podstawy do obliczenia kosztów kwalifikowanych w ujęciu
      proporcjonalnym;
    - w przypadku ponoszenia kosztów wspólnych dla działalności badawczo-rozwojowej i
      operacyjnej – takich jak amortyzacja czy zużycie materiałów – możliwe jest
      kwalifikowanie ich do ulgi B+R w części odpowiadającej stopniu faktycznego ich
      wykorzystania na potrzeby działalności B+R, zgodnie z prowadzoną przez Spółkę
      dokumentacją i ewidencją.
    Z opisu sprawy wynika, że we wskazanych przypadkach, wybrane środki trwałe oraz
    sprzęt specjalistyczny i materiały oraz surowce wykorzystywane są przez Państwa
    Spółkę zarówno do działalności projektowej, jak i do prowadzonej działalności

    operacyjnej (produkcja). Tym samym, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz
    sprzętu specjalistycznego i koszt materiałów i surowców wykorzystywanych przez
    Państwa Spółkę częściowo w prowadzonej działalności projektowej zaliczają Państwo w
    części do kosztów kwalifikowanych. Opisane we wniosku przypadki wywołały jednak dla
    Państwa Spółki techniczny problem w zakresie dokładnego, każdorazowego
    rozdzielenia (kosztów) działalności mającej charakter innowacyjny od działalności
    operacyjnej standardowej – pod względem określenia czasu pracy pracowników oraz
    skali wykorzystania materiałów, surowców i środków trwałych. Państwa Spółka, na
    podstawie praktycznych, kilkuletnich doświadczeń i obserwacji, wybrała więc klucz
    alokacyjny w postaci (średniego) stopnia czasu pracy związanego z wykorzystaniem
    środków trwałych oraz materiałów i surowców do działalności operacyjnej oraz
    projektowej (20% ogólnego czasu pracy oraz zasobów powiązane jest średnio z pracą
    rozwojową). W celu dokonania alokacji na podstawie przyjętego klucza alokacji,
    Państwa Spółka prowadzi stałą ewidencję czasu pracy i stosownych zasobów z
    podziałem na pracę operacyjna i związaną bezpośrednio z realizacją projektu. W dalszej
    kolejności dokonywana jest alokacja w danym okresie rozliczeniowym odpisów
    amortyzacyjnych od środków trwałych i kosztów materiałów i surowców na podstawie
    przyjętego klucza alokacji do kosztów kwalifikowanych.
    W celu alokacji kosztów do kosztów kwalifikowanych wymienionych w art. 18d ust. 2 i 3
    updop ulgi badawczo-rozwojowej, podatnik zobowiązany jest wyodrębnić koszty te w
    ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop.
    Jednak w przypadku, gdy Spółka pomimo prawidłowo prowadzonej ewidencji nie jest w
    stanie wyodrębnić poniesionych kosztów to może je alokować do kosztów
    kwalifikowanych na podstawie zaproponowanego klucza alokacji, jeżeli w sposób jak
    najbardziej precyzyjny odzwierciedla on proporcje materiałów i surowców oraz odpisów
    amortyzacyjnych zużytych przy pracach badawczo-rozwojowych.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:
    - w świetle art. 18d ust. 2 ustawy o CIT – Spółka ma prawo do uznania za koszty
      kwalifikowane także tych kosztów, które ponosi na: amortyzację środków trwałych,
      zakup materiałów i surowców, jeżeli są one wykorzystywane częściowo w działalności
      badawczo-rozwojowej oraz częściowo w działalności operacyjnej, a ich rozdział
      następuje na podstawie przyjętego przez Spółkę klucza alokacyjnego;
    - prawidłowe jest przyjęcie przez Spółkę proporcji wykorzystania zasobów (środków
      trwałych, materiałów i surowców) do celów działalności badawczo-rozwojowej – opartej
      na ewidencji czasu pracy i analizie udziału pracy projektowej w całości działalności –
      jako podstawy do obliczenia kosztów kwalifikowanych w ujęciu proporcjonalnym;
    - w przypadku ponoszenia kosztów wspólnych dla działalności badawczo-rozwojowej i
      operacyjnej – takich jak amortyzacja czy zużycie materiałów – możliwe jest
      kwalifikowanie ich do ulgi B+R w części odpowiadającej stopniu faktycznego ich
      wykorzystania na potrzeby działalności B+R, zgodnie z prowadzoną przez Spółkę
      dokumentacją i ewidencją
    - jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.