Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.670.2025.2.AJB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Możliwość zastosowania zwolnienia z opodatkowania
podatkiem VAT dla planowanej sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik czynny
produkcja-produkcja rolna
płody rolne
rolnictwo
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Osoby prowadzące działalność
rolniczą
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie możliwość
    zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dla planowanej sprzedaży
    działek nr 1, 2, 3, 4, 5. Uzupełnił go Pan pismem z 25 lipca 2025 r. (według daty wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT od 01.09.2010 (działalność rolnicza, najem
    prywatny).
    W dniu 30.07.1998 roku otrzymał Pan od rodziców w darowiźnie nieruchomość gruntową
    rolną nr 6 położoną w miejscowości ... o łącznej powierzchni 0,9574 ha.
    W dniu 02.09.2009 roku, na Pana wniosek, została wydana decyzja nr ... o warunkach
    zabudowy części ww. działki na cele budowy własnego budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego z wolnostojącym garażem. Ostatecznie nie wybudował Pan domu.
    Dnia 29.12.2023 uzbroił Pan działkę w energię elektryczną.
    W dniu 24.06.2024 złożył Pan wniosek do Wójta Gminy o wydanie postanowienia o
    sposobie i możliwości podziału działki. W dniu 27.12.2024 Wójt wydał decyzję nr ... o
    zatwierdzeniu podziału działki 6 na następujące działki: 1 o pow. 0,1983 ha; 2 o pow.
    0,1985 ha; 3 o pow. 0,1984 ha; 4 o pow. 0,2325 ha; 5 o pow. 0,1297 ha (droga wewnętrzna).
    Planuje Pan w najbliższym czasie sprzedaż wydzielonych działek. Sprzedaż ta będzie
    stanowiła odpłatną dostawę towaru (nieruchomości gruntowej) w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT, dokonaną przez podatnika VAT.
    Data planowanej sprzedaży nie została jeszcze ściśle określona, zakłada Pan, że jeszcze w
    2025 r. (ponad 27 lat od otrzymania darowizny od rodziców). Nadmienia Pan, że do tej
    pory użytkował Pan działkę w ramach działalności rolniczej.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
    1. Nie posiada Pan statusu rolnika ryczałtowego. Jest Pan podatnikiem VAT czynnym.
    2. Działka 6 oraz działki 1, 2, 3, 4, 5 w całym okresie posiadania były wykorzystywane do
      uprawy płodów rolnych. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT i sprzedaż
      płodów rolnych była opodatkowana podatkiem VAT. Działki te nie były
      wykorzystywane do działalności zwolnionej.
    3. Działka 6 oraz działki 1,2,3,4,5 były wykorzystywane pod uprawę w działalności
      rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

      Na działce 6 oraz po podziale na działkach 1, 2, 3, 4, 5 dokonywana była uprawa
        płodów rolnych, których dostawa była opodatkowana podatkiem VAT.
    4. Działka 6 oraz po podziale działki 1, 2, 3, 4, 5 od momentu nabycia do momentu
      planowanej sprzedaży były i są wykorzystywane wyłącznie pod uprawę w działalności
      rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług.
    5. Działka 6 oraz po podziale działki 1, 2, 3, 4, 5 nie są zabudowane i nie będą
      zabudowane na dzień sprzedaży.
    6. Działka 6 oraz po podziale działki 1, 2, 3, 4, 5 są objęte w miejscowym planie
      zagospodarowania przestrzennego jako zabudowa jednorodzinna. Będzie możliwość
      ich zabudowy. Nie ma Pan wiedzy czy są lub będą wyznaczone linie rozgraniczające
      tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach gospodarowania.
    7. Na dzień sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5 jest decyzja o warunkach zabudowy. Decyzja
      o warunkach zabudowy została wydana na Pana wniosek na całą działkę 6 z
      przeznaczeniem na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wolnostojącym
      garażem. Decyzja była wydana 02.09.2009 roku. Na działce miał Pan wybudować
      własny dom, jednak ostatecznie się Pan nie wybudował.
    8. Działka 6 oraz działki powstałe z podziału działki 6, tj. nr 1, 2, 3, 4, 5 nie były
      udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej
      umowy o podobnym charakterze.
    9. Nie poszukiwał Pan do tej pory nabywcy. Jednak otrzymuje Pan pojedyncze zapytania
      od przejezdnych i mieszkańców. Jeśli będzie potrzeba wystawi Pan baner z numerem
      telefonu i adnotacją „na sprzedaż”.
    10. Nie prezentował Pan do tej pory oferty sprzedaży działek 6 oraz po podziale 1, 2, 3, 4, 5.
    11. Nie prowadził Pan działań marketingowych dotyczących sprzedaży działki 6 oraz
      działek po podziale nr 1, 2, 3, 4, 5. Nie zamierza Pan na dzień dzisiejszy prowadzić
      żadnych działań marketingowych.
    12. Czynności, którą dokonał Pan na swój wniosek to:
    - uzbrojenie pierwotnie całej działki 6 (jeszcze przed podziałem) w energię elektryczną,
      które dokonał Pan 29.12.2009 r. (pierwotnie z zamiarem budowy własnego domu,
      którego ostatecznie Pan nie wybudował),
    - podział działki 6 na działki 1, 2, 3, 4, 5 (droga) - decyzja Wójta Gminy z dnia ... z dnia
      27.12.2024.
    13. Dokonał Pan sprzedaży jednej nieruchomości.
      Kupił Pan 03.06.2014 roku działkę rolną niezabudowaną nr 7 o pow. 1,3025ha,
      przeznaczoną pod uprawę płodów rolnych - akt notarialny Rep. .... Działka była i jest
      wykorzystywana do uprawy płodów rolnych.
      Dnia 14.10.2021 sprzedał Pan wydzieloną część tej działki, niezabudowaną tj. 0,2097
      ha. Działka była sprzedana sąsiadowi, który prosił Pana o odsprzedaż kawałka ziemi w
      celu powiększenia swojej działki. Była to sprzedaż incydentalna.
      Z tytułu sprzedaży części działki 7 nie był Pan zobowiązany do wykazania podatku
      należnego.
    14. Nie posiada Pan obecnie nieruchomości, które są przeznaczone do sprzedaży.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy do planowanej sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5 jest możliwość zastosowania
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie

    Pana zdaniem planowana sprzedaż opisanych działek będzie korzystać ze zwolnienia z
    podatku VAT w całości.
    Oznacza to, że transakcja dostawy nieruchomości gruntowych nie będzie opodatkowana
    VAT (stawką 23%) w żadnej części, lecz w całości objęta będzie zwolnieniem od VAT.
    Podkreśla Pan, że jest czynnym podatnikiem VAT, a działki były wykorzystywane w ramach
    działalności rolniczej (co oznacza, iż dokonuje sprzedaży jako podatnik VAT w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT), to jednak w okolicznościach niniejszej sprawy spełnione są
    przesłanki ustawowe do zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług dla
    dostawy tej nieruchomości.
    Zaznacza Pan, że Pana działanie nie nosi znamion profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami wykraczającego poza ramy zarządu majątkiem prywatnym.
    Nieruchomość została nabyta w drodze darowizny 27 lat temu, nie była przedmiotem
    handlu ani intensywnych działań deweloperskich. Sprzedaż ma charakter jednorazowy,
    podyktowany względami prywatnymi tj. potrzebą uwolnienia kapitału zamrożonego w
    nieruchomości.
    Zgodnie z orzecznictwem TSUE oraz polskich sądów, jednorazowa sprzedaż
    nieruchomości przez osobę fizyczną nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu
    VAT, o ile sprzedający nie podejmował aktywnych działań typowych dla handlowców
    nieruchomości.
    W przedmiotowej sytuacji większość czynności względem działki (poza bieżącym
    użytkowaniem na własną działalność rolniczą) mieści się w ramach zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Dokonując sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej,
    ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    Podsumowując, Pana zdaniem planowana sprzedaż całej opisanej działki będzie w całości
    zwolniona z podatku i w konsekwencji nie będzie Pan zobowiązany do naliczenia 23% VAT
    od sprzedaży nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 2 pkt 15 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej – rozumie się przez
      to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego,
      szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą,
      gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i
      sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i
      owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz
      chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w
      szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy
      roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie
      drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę
      dżdżownic entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę
      innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki
      leśnej i łowieckiej, wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00
      i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:
      Przez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów
      rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie
      odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg wieczystych.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Zwalnia się dostawcę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego
      oraz świadczenia usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
    Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy – co do zasady – posiada status podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Co istotne, w sytuacji gdy
    rolnik dokona rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że
    prowadzi on działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej
    stawki tego podatku.
    Ponadto, określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne
    jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie
    czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w
    ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi
    wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006
    /112/WE”::
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera
    formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w
    zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają
    formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    , sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też
    prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do
    działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana

    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Pani podjęła w odniesieniu do działki będącej przedmiotem sprzedaży.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem
    podatku VAT prowadzącym działalność rolniczą, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy.
    Otrzymaną w darowiźnie działkę nr 6 wykorzystywał Pan w dzielności rolniczej. Uzbroił
    Pan całą działkę nr 6 w energię elektryczną. 24.06.2024 r. złożył Pan wniosek o wydanie
    postanowienia o sposobie i możliwości podziału ww. działki, w wyniku czego nastąpił jej
    podział na działki o nr 1, 2, 3, 4, 5 (droga wewnętrzna). Działki powstałe z podziału działki
    nr 6 w całym okresie ich posiadania również były wykorzystywane przez Pana na cele
    działalności rolniczej. Na wszystkich ww. działkach dokonywana była uprawa płodów
    rolnych, których dostawa była opodatkowana podatkiem VAT. 14.10.2021 r. sprzedał Pan
    wydzieloną niezabudowaną część działki nr 7, wykorzystywanej w Pana działalności
    rolniczej.
    Jak wynika z przytoczonego wyżej wyroku TSUE w sprawie C-291/92 – majątek prywatny to
    majątek danej osoby fizycznej, który nie jest przez nią wykorzystywany dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej, a w całym okresie posiadania tego majątku osoba
    ta musi wykazywać zamiar wykorzystywania go w ramach majątku osobistego.
    Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie
    dla rozstrzygnięcia kwestii objętych zakresem zadanego pytania kluczowym jest
    okoliczność posiadania przez Pana statusu podatnika VAT czynnego z tytułu działalności
    rolniczej oraz to, że działka nr 6 oraz działki powstałe z jej podziału o nr 1, 2, 3, 4, 5 były
    wykorzystywane przez Pana do opodatkowanej VAT działalności rolniczej.
    Zauważyć bowiem należy, że rolnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w związku z
    prowadzoną przez siebie działalnością rolniczą, sprzedając grunt wykorzystywany w tej
    opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, nie zbywa
    majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany do prowadzenia ww. opodatkowanej
    działalności rolniczej. Zatem rolnik sprzedający grunt wykorzystywany w działalności
    rolniczej nie zbywa majątku osobistego, ale majątek wchodzący w skład przedsiębiorstwa
    rolnego.
    Wobec powyższego, dokonując sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5 nie będzie Pan korzystał z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest

    to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. Wykorzystywanie
    nieruchomości w prowadzonej działalności gospodarczej jako czynny podatnik VAT
    wyklucza sprzedaż ww. działek w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Należy zatem stwierdzić, że ww. sprzedaż działek nr 1, 2, 3, 4, 5 będzie dostawą dokonaną
    w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan
    będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji,
    sprzedaż działek nr 1, 2, 3, 4, 5 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
        1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
          inwestycji celu publicznego;
        2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
          ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Jak wynika z opisu sprawy działki nr 1, 2, 3, 4, 5 są objęte w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako zabudowa jednorodzinna.
    W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że ww. działki, spełniać będą w
    momencie sprzedaży definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, a
    zatem ich dostawa nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    · przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.

    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Jak wskazał Pan we wniosku otrzymał Pan w darowiźnie działkę nr 6, z podziału której
    powstały działki będące przedmiotem planowanej sprzedaży. Z uwagi na okoliczność, iż
    nabycie ww. działki nie nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT, nie można uznać, że Panu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    przy nabyciu ww. działki, lub że takie prawo nie przysługiwało. Jednocześnie działki nr 1, 2,
    3, 4, 5 były wykorzystywane pod uprawę w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2
    pkt 15 ustawy oraz na ww. działkach dokonywana była uprawa płodów rolnych, których
    dostawa była opodatkowana podatkiem VAT.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy stwierdzić należy, że planowana dostawa
    przez Pana działek nr 1, 2, 3, 4, 5, nie będzie korzystała także ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie zostały spełnione warunki, o
    których mowa w tym przepisie.
    W związku z powyższym planowana sprzedaż działek nr 1, 2, 3, 4, 5, będzie opodatkowana
    podatkiem VAT, według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    Tym samym Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie

    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.