Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.174.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-26
Teza: Przeznaczenie środków ze sprzedaży nieruchomości na spłatę
kredytu.
Słowa kluczowe: kredyt
mieszkanie
nieruchomości
opodatkowanie
spłata
zakup
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    pismem z 28 marca 2025 r. (wpływ 28.03.2025 r.) oraz pismem z 10 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 10 kwietnia 2025 r.), a także – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 kwietnia
    2025 r. (wpływ 6 maja 2025 r.) oraz pismem z 15 maja 2025 r. (wpływ 15 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 10 kwietnia 2025
    r.)
    Na dzień dzisiejszy jest Pan właścicielem mieszkania, które nabył sam w lutym 2021 r.
    (zgodnie z aktem przeniesienia praw własności). Mieszkanie zakupił Pan za kwotę
    niespełna ok (...) tys. zł i na poczet tego zaciągnął Pan kredyt hipoteczny, który na dzień
    dzisiejszy ma Pan jeszcze do spłaty w wysokości ok. (...) tys. zł. Następnie 10 czerwca 2023
    r. wziął Pan ślub z obecną małżonką, która z kolei zakupiła nieruchomość składającą się z
    domu jednorodzinnego w zabudowie szeregowej i udziału w nieruchomości gruntowej
    stanowiącej dojazd do posesji. Małżonka zakupiła nieruchomości zgodnie z aktem
    notarialnym spisanym w dniu 17 kwietnia 2024 r., a dodatkowym protokołem
    oświadczenia do tego aktu – jest Pana oświadczenie woli, w myśl którego nabyte
    nieruchomości są własnością żony i jakby „wypracowane” przez małżonkę, przed
    zawarciem z Panem małżeństwa. Po zakupie nieruchomości przez żonę – wspólnie wzięli
    Państwo kredyt na wykończenie tego domu w kwocie na dzień dzisiejszy ok. (...) tys. zł.
    (Pan także jest kredytobiorcą i ponosi solidarną odpowiedzialność wobec zaciągniętego
    zobowiązania, które było konieczne by zamieszkać w domu). W kwietniu br. planują
    Państwo rozszerzyć wspólność majątkową o dom (aktem notarialnym) należący do żony i
    włączyć go do majątku wspólnego. Następnie chcieliby Państwo sprzedać mieszkanie
    (które już jest wystawione na sprzedaż), a środki pozyskane z jego sprzedaży przeznaczyć
    na spłatę kredytu zaciągniętego przez Pana na zakup mieszkania oraz spłacić kredyt
    wspólnie zaciągnięty z żoną na wykończenie domu. Czynności te, chciałby Pan
    zakwalifikować do tzw. ulgi mieszkaniowej. Powyższe argumentuje Pan w sposób
    jednoznaczny i w Pana odczuciu potwierdza możliwość skorzystania z ulgi mieszkaniowej
    choćby z następujących powodów:
    - kwotę pozyskaną z sprzedaży mieszkania przeznacza Pan na spłatę kredytów/długów
      gdzie w obu przypadkach jest Pan dłużnikiem banku wobec całości kredytu;
    - wspólnie w ww. domu realizują Państwo cele mieszkaniowe (bez zaciągniętego kredytu
      na remont i wykończenia domu nie byłoby możliwości mieszkać w tym domu).
    W piśmie z 30 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy w zakupionym w lutym 2021 r. mieszkaniu realizował Pan własne cele
      mieszkaniowe? To znaczy, czy w nim Pan mieszkał? Jeśli tak, to czy mieszkał Pan w nim
      stale czy okresowo, a jeśli okresowo proszę wskazać w jakich okresach Pan
      zamieszkiwał w tym mieszkaniu?
    W mieszkaniu zamieszkiwał Pan do sierpnia 2024.
    2. Czy kredyt na zakup mieszkania został zaciągnięty przez Pana w banku lub
      spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
      Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej?
    Kredyt na zakup mieszkania został zaciągnięty w Banku.

    3. Czy kredyt „na wykończenie domu” został zaciągnięty przez Państwa w banku lub
      spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
      Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej?
    Kredyt zaciągnięty wspólnie z Pana małżonką w Banku.
    4. Jaki cel zaciągnięcia ww. kredytu „na wykończenie domu” został wpisany w umowie
      kredytowej; jakie było jego przeznaczenie i jak został on faktycznie wydatkowany (jakie
      wydatki zostały nim sfinansowane)?
    Cel umowy z Bankiem to „(...)”. Wydatki, na które został przeznaczony kredyt, to remont
    umożliwiający zamieszkanie domu (m.in. wykończenie ścian i sufitów, a także podłóg w
    pomieszczeniach domu oraz garażu).
    5. Czy spłata obu ww. kredytów środkami uzyskanymi ze sprzedaży Pana mieszkania
      nastąpi w terminie trzech lat od daty sprzedaży tego mieszkania?
    Tak.
    Dodatkowo, na poczet całej czynności opisywanej przez Pana – podpisał Pan wspólnie z
    małżonką akt notarialny z dnia 24.04.2025 r. przed Notariuszem, w myśl którego –
    przedmiotowa nieruchomość w postaci domu „wchodzi” do majątku wspólnego
    małżeńskiego.
    Natomiast w piśmie z 15 maja 2025 r. wskazał Pan, że garaż jest integralną częścią domu i
    na całość jest jedna księga wieczysta.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 10 kwietnia 2025 r.)
    Czy tak podjęte działania (jak Pan opisuje) pozwolą zastosować ulgę mieszkaniową i
    zaliczyć spłatę kredytu zaciągniętego na mieszkanie i na dom – na cele mieszkaniowe?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 10 kwietnia 2025
    r.)
    Pana stanowisko jest jednoznaczne i potwierdza możliwość skorzystania z ulgi
    mieszkaniowej i zaliczenia opisywanych przez Pana postępowań na poczet ulgi
    podatkowej zarówno w czynnościach dotyczących spłaty kredytu na pozyskanie
    mieszkania, jak i czynności w zakresie spłaty kredytu zaciągniętego wspólnie z małżonką
    na remont/wykończenie domu, w którym realizują Państwo swoje cele mieszkaniowe.
    Próbując rzetelnie odpowiedzieć na tak sformułowane zagadnienie, dodatkowo
    zaczerpnął Pan wiedzy bazując na interpretacjach wydanych już przez KIS, które były
    pozytywne np. https:// eureka.mf.gov.pl.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, jeżeli następuje odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że na dzień dzisiejszy jest Pan właścicielem mieszkania, które
    nabył Pan sam w lutym 2021 r. (zgodnie z aktem przeniesienia praw własności) i w którym
    mieszkał Pan do sierpnia 2024 r. Na poczet zakupu mieszkania zaciągnął Pan kredyt
    hipoteczny. Następnie 10 czerwca 2023 r. wziął Pan ślub z obecną małżonką, która z kolei
    zakupiła nieruchomość składającą się z domu jednorodzinnego w zabudowie szeregowej i
    udziału w nieruchomości gruntowej stanowiącej dojazd do posesji. Małżonka zakupiła
    nieruchomości zgodnie z aktem notarialnym spisanym w dniu 17 kwietnia 2024 r., a
    dodatkowym protokołem oświadczenia do tego aktu – jest Pana oświadczenie woli, w myśl
    którego nabyte nieruchomości są własnością żony i jakby „wypracowane” przez małżonkę,
    przed zawarciem z Panem małżeństwa. Po Zakupie nieruchomości przez żonę – wspólnie
    wzięli Państwo kredyt na wykończenie tego domu (Pan także jest kredytobiorcą i ponosi
    solidarną odpowiedzialność wobec zaciągniętego zobowiązania, które było konieczne by
    zamieszkać w domu). 24 kwietnia 2025 r. rozszerzyli Państwo wspólność majątkową o
    dom (aktem notarialnym) należący dotychczas do żony. Następnie chcieliby Państwo
    sprzedać mieszkanie (które już jest wystawione na sprzedaż), a środki pozyskane z jego
    sprzedaży przeznaczyć na spłatę kredytu zaciągniętego przez Pana na zakup mieszkania
    oraz spłacić kredyt wspólnie zaciągnięty z żoną na wykończenie domu.
    W świetle przedstawionych okoliczności wskazać należy, że sprzedaż mieszkania będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego odpłatne
    zbycie nastąpi przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło jego nabycie.
    Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie sprzedawanego mieszkania należy
    wskazać, co następuje:
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Na podstawie art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Według do art. 30e ust. 4 ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8
      lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże
    skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w
    warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw majątkowych przychodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Art. 21 ust. 25 ww. ustawy stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,

      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
        lit. a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
        (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
        (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b,
      – w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    W świetle natomiast art. 21 ust. 25a cytowanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Stosownie do art. 21 ust. 26 powołanej ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Art. 21 ust. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
      – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Na podstawie art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na
      spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Nadmienić trzeba też, że zgodnie z art. 21 ust. 30 omawianej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym

      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W konsekwencji, korzystanie ze zwolnienia od podatku jest możliwe wyłącznie w sytuacji,
    gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę
    prawną danej preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej
    cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.
    Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty
    w art. 21 ust. 25 ustawy katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter
    zamknięty i w związku z tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim
    wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż
    wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W
    związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt
    131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień
    podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Należy zauważyć, że z wykładni językowej przytoczonych wyżej przepisów, a w
    szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(...) wolne
    od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (...), jeżeli
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
    nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
    mieszkaniowe (...)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu
    powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych
    ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe. Innymi
    słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Termin do
    wydatkowania środków rozpoczyna się bowiem począwszy od dnia sprzedaży a kończy z
    upływem trzech lat liczonych od końca roku, w którym miała miejsce sprzedaż
    nieruchomości lub praw. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe muszą
    bezwzględnie pochodzić ze sprzedaży nieruchomości lub praw.
    Ponadto treść art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że oprócz czasu, w którym przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości ma
    zostać wydatkowany, istotny jest również cel, na który został wydatkowany. Ustawodawca
    w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele
    mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 cyt. ustawy. Katalog
    tych wydatków – jak już wyżej wyjaśniono – ma charakter zamknięty, jest to wyliczenie
    enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób
    jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie
    ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

    Ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne
    cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww.
    zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie
    tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów
    mieszkaniowych” rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak
    więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w
    zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła zarobkowania
    bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz „mieszkaniowe” w
    wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do zamiaru
    zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do
    wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym.
    Z przedstawionego już uprzednio opisu sprawy wynika, że na dzień dzisiejszy jest Pan
    właścicielem mieszkania, które nabył Pan sam w lutym 2021 r. Na poczet zakupu
    mieszkania zaciągnął Pan kredyt hipoteczny w banku. W mieszkaniu tym zamieszkiwał Pan
    do sierpnia 2024 r. Następnie 10 czerwca 2023 r. wziął Pan ślub z obecną małżonką, która
    z kolei zakupiła nieruchomość składającą się z domu jednorodzinnego w zabudowie
    szeregowej i udziału w nieruchomości gruntowej stanowiącej dojazd do posesji do jej
    osobistego majątku. Po zakupie nieruchomości przez żonę – wspólnie wzięliście Państwo
    kredyt na wykończenie tego domu (Pan także jest kredytobiorcą i ponosi solidarną
    odpowiedzialność wobec zaciągniętego zobowiązania, które było konieczne by zamieszkać
    w domu). Kredyt zaciągnięty został w banku. Wydatki, na które został przeznaczony
    kredyt, to remont umożliwiający zamieszkanie domu (m.in. wykończenie ścian i sufitów, a
    także podłóg w pomieszczeniach domu oraz garażu, który jest integralną częścią domu).
    Wspólnie z małżonką podpisał Pan akt notarialny z dnia 24 kwietnia 2025 r., w myśl
    którego – przedmiotowa nieruchomość w postaci domu „wchodzi” do majątku wspólnego
    małżeńskiego. Następnie chcieliby Państwo sprzedać mieszkanie (które już jest
    wystawione na sprzedaż), a środki pozyskane z jego sprzedaży przeznaczyć przed
    upływem trzech lat na spłatę kredytu zaciągniętego przez Pana na zakup mieszkania oraz
    spłatę kredytu wspólnie zaciągniętego z żoną na wykończenie domu.
    W związku z powyższym powziął Pan wątpliwość, czy do ulgi mieszkaniowej, która pozwala
    na zwolnienie z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości, można zaliczyć
    spłatę kredytu zaciągniętego przez Pana na zakup mieszkania oraz spłatę kredytu
    wspólnie zaciągniętego z żoną na wykończenie domu.
    W tym miejscu konieczne jest także powołanie przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809), normujących stosunki
    majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Stosownie do art. 33 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą między innymi przedmioty
      majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Na podstawie powyższego przepisu stwierdzić należy, że małżonkowie – poprzez zawarcie
    stosownej umowy – mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od
    przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim
    ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter
    organizacyjny.
    Zatem zgodnie z przepisami prawa rodzinnego o zaliczeniu przedmiotów majątkowych do
    wspólnego, czy też odrębnego majątku decyduje przede wszystkim moment oraz sposób
    ich nabycia.
    Do celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia, ustawodawca zalicza także wskazaną
    w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych spłatę
    kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika
    przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
    w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, na cele
    określone w pkt 1, które obejmują m.in. na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną nieruchomość, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont
    własnego budynku mieszkalnego, jego części.
    Jak już wskazano powyżej, zgodnie z ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d w zw. z art. 21 ust. 25
    pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – za wydatki poniesione na
    własne cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione na budowę, rozbudowę,
    nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub
    własnego lokalu mieszkalnego, lub na spłatę kredytu zaciągniętego m.in. na remont
    własnego lokalu mieszkalnego.
    W przepisie tym nie chodzi zatem o jakikolwiek budynek mieszkalny/lokal mieszkalny, ale
    o budynek mieszkalny/lokal mieszkalny określony mianem „własny”. Przy czym art. 21 ust.
    26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera definicję pojęcia „własny”.
    Zatem, warunkiem koniecznym do skorzystania z opisanej ulgi jest wymóg posiadania
    prawa własności lub współwłasności do budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego. Ten
    warunek nierozerwalnie związany jest ze stwierdzeniem zawartym w przepisie art. 21 ust.
    25 pkt 1 lit. d w związku z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który stanowi, że zwolnienie przysługuje w przypadku przeznaczenia
    przychodu na remont własnego budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego, przy czym
    przez własny budynek, lokal rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące
    własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje
    spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w
    spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.
    Wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „remont” ani „wykończenie”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.) jako „wykonywanie w istniejącym obiekcie
    budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a
    niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów
    budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym”.
    Za „remont” uważa się w szczególności wykonanie robót budowlanych w istniejącym
    budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym wraz z wymianą dotychczas użytkowanych,
    zużytych składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np. dotychczasowej

    instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu
    przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji). W ramach wydatków
    remontowych mogą być ujęte wydatki na zakup m.in. materiałów budowlanych oraz koszt
    wykonania usługi remontowej. Niemniej ma to być remont budynku mieszkalnego, lokalu
    mieszkalnego, a nie jego wyposażenie.
    W ustawie Prawo budowlane brak jest natomiast definicji wykończenia. W związku z tym
    należy sięgnąć do definicji słownikowej zawartej w Słowniku Języka Polskiego
    (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.), zgodnie z którą wykończenie to wykonanie prac
    kończących jakieś dzieło. Wykonanie prac wykończeniowych (np. wykonanie tynków,
    posadzek, malowanie ścian i sufitów, wykonanie instalacji elektrycznych, kanalizacyjnych,
    grzewczych, sanitarnych itp.) może być uznane za prace budowlane, jeśli wykonywane
    będą w nowym budynku/lokalu mieszkalnym.
    Pojęcie remontu wyczerpująco wyjaśnił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z
    dnia 4 marca 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 886/96, stwierdzając: „za remont budynku
    mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie
    inwestycji uważa się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub
    budynku mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności
    użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas
    użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak:
    dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody,
    gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji”.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności,
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowo powstałym budynku (lokalu)
    mieszkalnym wraz z wymianą/instalacją składników wyposażenia technicznego budynku
    lub lokalu (np. instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, cieplej wody,
    gazu przewodowego). W praktyce więc przy rozpatrywaniu przesłanek pozwalających na
    skorzystanie z ulgi mieszkaniowej, zarówno w przypadku remontu, budowy, jak i
    wykończenia nieruchomości ponoszone są wydatki o zbliżonym charakterze.
    Z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie
    przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, musi być kredytem
    zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem
    premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony
    kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle
    określone ustawą wymagania. Musi to być kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21
    ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1.
    Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele
    określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt
    zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt
    ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzam, że będzie Pan mógł skorzystać ze zwolnienia
    przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z przeznaczeniem – w
    okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi odpłatne zbycie mieszkania –
    przychodu z planowanego odpłatnego zbycia tego mieszkania na spłatę kredytu
    hipotecznego zaciągniętego na jego zakup oraz na spłatę kredytu zaciągniętego z żoną na
    wykończenie domu, w którym Państwo realizujecie swoje cele mieszkaniowe.
    Podsumowując, wydatkowanie środków ze sprzedaży mieszkania, w którym Pan mieszkał
    do sierpnia 2024 r. na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na jego zakup oraz na
    spłatę kredytu zaciągniętego z żoną na wykończenie domu w którym obecnie Państwo

    mieszkacie, można uznać za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe w rozumieniu art.
    21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne.
    W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Zatem, interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, należy
    podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową
    tylko dla Pana, a nie dla Pana małżonki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.