Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.315.2025.5.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-20
Teza: W zakresie ustalenia, czy spłaty przez Klientów kapitału,
odsetek, opłat, w tym opłat za usługi dodatkowe i opłat
transakcyjnych, wynikających z nabywanych przez Spółkę
Wierzytelności stanowią dla niej przychody uzyskane z
wierzytelności wchodzących w skład pakietu wierzytelności, o
których mowa w art. 15ba ust. 2 ustawy CIT.
Słowa kluczowe: banki
odsetki
opłata
przychód
usługi
wierzytelność
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Pakiety
wierzytelności
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15ba-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie m.in. podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 lipca 2025 r. (wpływ 21
    lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) S.A. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym z siedzibą
    na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992
    r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), opodatkowanym
    podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów.
    Spółka jest również zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem VAT.
    Dotychczas przedmiotem działalności Wnioskodawcy było m.in. (...). Spółka nawiązała
    współpracę z (...) (dalej: „Bank”) z siedzibą (...) i w dniu (...) r. zawarła z Bankiem Umowę
    główną regulującą założenia współpracy pomiędzy Bankiem a Spółką.
    Bank jest (...) (...). Bank jest podatnikiem podatku od wartości dodanej, z tytułu którego
    jest zobowiązany do rozliczania świadczonych na jego rzecz usług (podatnik VAT
    zarejestrowany (...) ). Bank nie zatrudnia w Polsce personelu, ani nie wynajmuje w Polsce
    biur i innych nieruchomości. Bank nie prowadzi działalności na terytorium Polski poprzez
    oddział.
    Działalność Banku polegająca na (...) prowadzona jest przez Bank ze swojej siedziby (...) w
    ramach działalności (...).
    Bank nie prowadzi w Polsce działalności inwestycyjnej. Decyzje dotyczące zarządzania
    Bankiem w tym spotkania zarządu odbywają się (...) . W powyższym zakresie nie jest
    planowane aby Bank był zarządzany z terytorium Polski. Wszystkie zasoby Banku w tym
    zaplecze personalne i techniczne znajdują się poza terytorium Polski. Bank nie posiada
    agentów oraz pełnomocników działających w Polsce, którzy byliby umocowani do
    zawierania umów w imieniu Banku.
    W powyższym zakresie, wszelkie umowy, których Bank jest stroną są zawierane przez
    osoby upoważnione do reprezentacji Banku, bezpośrednio z terytorium (...). Bank nie jest
    w Polsce ani w innym kraju członkowskim UE (oprócz (...)) zarejestrowany jako podatnik
    VAT. Bank udziela polskim konsumentom (dalej: „Klient”) finansowania w formie
    wystawianych przez Bank wirtualnych lub fizycznych kart kredytowych (dalej: „Umowa o
    Kartę Kredytową”).
    Umowy z konsumentami są zawierane na odległość, w formie elektronicznej. Złożenie
    wniosku o kartę kredytową przez Klienta, zawarcie Umowy o Kartę Kredytową oraz
    obsługa karty kredytowej są realizowane z wykorzystaniem przeglądarki internetowej.
    Umowa o Kartę Kredytową jest umową o kredyt konsumencki w rozumieniu ustawy z dnia
    12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim oraz umową ramową o świadczenie usług
    płatniczych w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 roku o usługach płatniczych,
    zawieraną pomiędzy Bankiem a Klientem. Jest to odnawialny limit kredytowy na wirtualnej
    lub fizycznej karcie kredytowej. Limit kredytowy jest ustalany indywidualnie dla każdego
    Klienta, w tym maksymalna kwota zadłużenia Klienta wobec Banku w rachunku karty
    kredytowej (dalej: „Limit kredytowy”). Bank oferuje usługi dodatkowe, opcjonalne i

    odpłatne na rzecz Klienta takie jak m.in. zarządzanie kartą VIP w oparciu o Aneksy do
    Umowy o kartę kredytową (dalej: „Aneksy”). Rachunki Banku do rozliczeń z Klientami i
    odrębnie ze Spółką są prowadzone w polskim banku, niepowiązanym z Bankiem.
    Spółka i Bank na mocy Umowy głównej określili ramowe założenia współpracy polegającej
    na:
      - świadczeniu przez Spółkę na rzecz Banku usług pośrednictwa kredytowego,
      - nabywaniu przez Spółkę wierzytelności przyszłych warunkowych wynikających z
        Umowy o kartę kredytową i Aneksów.
    Spółka i Bank nie są podmiotami powiązanymi. Bank i Spółkę łączą umowy o świadczenie
    usług. Spółka świadczy usługi na rzecz różnych klientów, a więc jej działalność nie jest
    ograniczona do świadczenia usług wyłącznie na rzecz Banku.
    Spółka wykonuje usługi poprzez swoich pracowników i współpracowników, którzy
    podlegają jej kierownictwu. Bank nie jest uprawniony do wydawania im poleceń w ramach
    świadczonych usług. Bank może nabywać inne usługi od podmiotów zlokalizowanych w
    Polsce m.in. usługi biura informacji kredytowej, usługi bankowe, usługi prawne. Usługi
    pośrednictwa kredytowego Spółka prowadzi działalność polegającą na świadczeniu na
    rzecz Banku usług pośrednictwa kredytowego. Usługi pośrednictwa kredytowego
    wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku polegają na dokonywaniu czynności
    faktycznych związanych z oferowaniem Umów o Kartę Kredytową i obejmują w
    szczególności pozyskiwanie Klientów i przekazywanie im niezbędnych informacji oraz
    zebranie informacji potrzebnych do zbadania zdolności kredytowej przez Bank i podjęcia
    przez Bank decyzji o zawarciu Umowy o Kartę Kredytową.
    Usługi pośrednictwa kredytowego są świadczone na podstawie Umowy pośrednictwa
    kredytowego. Stronami Umów o Kartę Kredytową i Aneksów są Bank oraz Klienci. Spółka
    nie zawiera Umów o Kartę Kredytową ani w imieniu Banku, ani w imieniu Klientów i nie
    posiada pełnomocnictw w tym zakresie. Jednocześnie Spółka jest zobowiązana nie
    oferować Klientom rozwiązań finansowych oferowanych przez innych kredytodawców.
    Zobowiązanie, o którym mowa w poprzednim zdaniu, nie ma zastosowania do umów
    kredytu konsumenckiego, których kredytodawcą jest Spółka.
    Ponadto Spółka może świadczyć usługi pośrednictwa (...). Z tytułu świadczenia usług
    pośrednictwa kredytowego Spółce należne jest od Banku wynagrodzenie w formie
    prowizji naliczanej od transakcji kartowych. Prowizja jest rozliczana w okresach
    miesięcznych i jest płatna na rachunek bankowy Spółki.
    Usługi dodatkowe.
    W celu uatrakcyjnienia oferty, Bank oferuje dodatkowe i opcjonalne dla klienta usługi, tj.
    produkty i usługi, w ramach których Klienci są uprawnieni do dodatkowych usług w
    przypadku Klientów VIP oraz do otrzymania kodów rabatowych i promocji na usługi
    różnych podmiotów trzecich. Jednym z elementów usług dodatkowych oferowanych przez
    Bank jest aplikacja udostępniana wszystkim Klientom.
    Aplikacja umożliwia Klientom monitorowanie ich zadłużenia, terminów spłat oraz
    dokonanych już płatności. Administratorem tej aplikacji jest Spółka. Za pośrednictwem tej
    aplikacji mogą również być udostępniane dodatkowe usługi podmiotów trzecich, w tym
    kody rabatowe i promocje oferowane przez podmioty trzecie (np. kody rabatowe na
    zakup usług podmiotów trzecich).
    Obecnie, Spółka udostępnia tę aplikację również innym swoim klientom bez
    wynagrodzenia, jako element wspomagający usługi świadczone obecnie przez Spółkę
    dotychczasowym klientom. Z tytułu udostępnienia aplikacji Spółka nie pobiera żadnego
    wynagrodzenia.
    Powyższe nie wiąże się z przyznaniem Bankowi uprawnień do kontroli, nadzorowania lub
    innej formy wpływania na działalność Spółki w zakresie związanym z takim

    udostępnieniem. Umowa ramowa cesji wierzytelności Spółka i Bank zawarli również
    umowę ramową nabywania wierzytelności przyszłych warunkowych (dalej: „Umowa cesji”)
    wynikających z Umów o Kartę Kredytową oraz Aneksów.
    Przez wierzytelności przyszłe warunkowe (dalej: „Wierzytelności”) należy rozumieć
    wszelkie wierzytelności pieniężne z Umów o kartę kredytową i Aneksów zawartych przez
    Bank, jak również z tytułu odstąpienia przez Klientów od umów, powstałe w stosunku do
    Klientów w okresie obowiązywania Umowy cesji, w tym w szczególności wierzytelności z
    tytułu:
      - zwrotu udostępnionego kapitału wykorzystanego Limitu Kredytowego,
      - wszelkich naliczonych opłat, w tym opłaty za transakcje lub prowizji, w tym
        określonych w Aneksie oraz opłaty na rzecz podmiotów trzecich,
      - odsetek kapitałowych lub
      - odsetek za opóźnienie.
    Wraz z Wierzytelnościami na Spółkę przechodzą wszelkie związane z nimi prawa, w tym
    zwłaszcza roszczenia o należności uboczne (opłaty, odsetki). Tym samym wszelkie
    uiszczone kwoty i płatności otrzymywane przez Bank z tytułu Umów o Kartę Kredytową i
    Aneksów, o ile zostaną zawarte, objętych cesją, mają skutek względem Spółki.
    Wnioskodawca zwrócił uwagę, iż po dokonaniu cesji Wierzytelności stroną Umowy o Kartę
    Kredytową i Aneksu pozostaje Bank i Klient (następuje cesja wierzytelności, a nie
    wszystkich praw i obowiązków wynikających z Umowy o Kartę Kredytową i Aneksów).
    Wobec powyższego, z prawnego punktu widzenia pierwotnym wierzycielem
    poszczególnych komponentów Wierzytelności jest Bank. To Bank, pozostając po Dniu
    przeniesienia stroną Umowy o Kartę Kredytową i Aneksu, ma obowiązek naliczać Klientom
    stosowne opłaty (w tym opłaty za transakcje lub prowizje). Zatem, na mocy Umowy cesji
    Spółka staje się właścicielem tych komponentów Wierzytelności, które po Dniu
    przeniesienia zostaną naliczone przez Bank zgodnie z postanowieniami Umowy o Kartę
    Kredytową i Aneksu. Na mocy Umowy cesji Bank cyklicznie sprzedaje na rzecz Spółki
    wszelkie Wierzytelności.
    Nabywanie wierzytelności przybiera postać umowy sprzedaży określonej w art. 535
    Kodeksu cywilnego i na jej podstawie dochodzi do przelewu Wierzytelności na Spółkę
    zgodnie z art. 509 Kodeksu cywilnego. Wierzytelności przenoszone są na Spółkę
    automatycznie, odrębnie dla każdej Umowy o kartę kredytową i Aneksów spełniających
    odpowiednie kryteria, w dniu, w którym zawarto Umowę o Kartę Kredytową lub Aneks
    (dalej: „Dzień przeniesienia”).
    Z chwilą cesji ryzyko spłaty scedowanej wierzytelności przechodzi na Spółkę. Na mocy
    Umowy cesji, ani żadnej innej umowy, nie zostały na Spółkę przeniesione żadne
    zobowiązania Banku wobec Klientów wynikające z Umowy o Kartę Kredytową i Aneksów.
    Cena oznacza kwotę, którą Spółka każdorazowo płaci Bankowi za Wierzytelności. Cena
    została naliczona od wartości transakcji kartowych wymienionych w Umowie cesji. Jest
    ona wyliczana z zastosowaniem różnych współczynników określonych Umową cesji, w tym
    z uwzględnieniem opłat systemowych (opłaty naliczane przez podmioty trzecie niezależne
    od Banku, w szczególności operatorów płatności online lub operatorów sieci
    bankomatów).
    W praktyce cena nabycia Wierzytelności przekracza wysokość udostępnionego Klientom
    kapitału przez Bank tzw. cena z premią (dalej: „Premia”). Natomiast w przypadku
    odstąpienia przez Klienta od Umowy o Kartę Kredytową lub Aneksu w terminie 14 dni od
    dnia ich zawarcia cena jest odpowiednio powiększana o kwotę wskazaną w Umowie cesji.
    Cena naliczana jest od danej Wierzytelności z dniem dokonania transakcji kartowej lub z
    dniem naliczenia Kredytobiorcy opłaty na podstawie Aneksu lub w innych szczegółowo
    opisanych w umowie terminach. Cena jest płacona zbiorczo, z dołu, w ratach i z

    określonym w Umowie Cesji odroczeniem w stosunku do Dnia przeniesienia. Ze względu
    na specyfikę transakcji, co do zasady, wydatek w postaci ceny nie jest rozpoznawany przez
    Spółkę jako koszt dla celów księgowych. Na koncie kosztowym Spółka ujmuje tylko część
    ceny odpowiadającą różnicy między wartością nominalną zobowiązania z tytułu nabycia
    wierzytelności przyszłych a wartością zdyskontowanych przyszłych przepływów.
    Jednocześnie Spółka zauważyła, że cena nie jest ujmowana jako koszty rezerw ani
    biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów dla potrzeb księgowych. Po Dniu
    przeniesienia Klienci dokonują spłat na rzecz Spółki na rachunki płatnicze kart
    kredytowych lub dokonują spłat w gotówce do rąk przedstawicieli Spółki. Możliwe jest
    również dokonywanie przez klientów spłat przelewem na konto bankowe Spółki, w tym
    korzystając z aplikacji mobilnej Spółki. W aplikacji tej Klienci mają możliwość śledzenia
    spłat zadłużenia. Każda ze stron rozpatruje reklamacje dotyczące działań danej strony we
    własnym zakresie, informując drugą stronę o reklamacjach mogących mieć wpływ na
    wykonywanie przez tę drugą stronę jej praw lub obowiązków wynikających z Umowy cesji.
    W pewnych okolicznościach (przykładowo niespełnienia przez wierzytelność kryteriów
    wskazanych w umowie, nie wykorzystania przez Klienta w żadnej części przyznanego
    Limitu kredytowego w ogóle lub gdy okaże się, że wierzytelność nie istniała), Spółka może
    żądać od Banku zwrotu ceny uiszczonej za daną wierzytelność, za zwrotnym
    przeniesieniem wierzytelności na Bank (dalej: „Odkup”). W pewnych okolicznościach
    stronom przysługuje prawo zawieszenia wykonywania przez nie usług. Umowa cesji
    stanowi dodatkowe źródło finansowania Banku i pozytywnie wpływa na rozwój w
    obszarze finansowania polskich konsumentów przez Bank poprzez zwiększanie
    wolumenu zawieranych przez Bank Umów o Kartę Kredytową i Aneksów.
    Dodatkowo, Bank jest zabezpieczony od ryzyka braku spłaty przez Klienta, tzn. co do
    zasady (z pewnymi wyjątkami) w przypadku braku spłaty kredytu przez Klienta, Bank nie
    jest zobowiązany do Odkupu.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
      1) Czy podmiot zagraniczny Bank (...) jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775)?
        Zgodnie z art. 28a pkt 1 lit. a Ustawy o VAT, ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie
        się przez to podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej
        działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem
        art. 15 ust. 6.
        Z kolei na podstawie art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje
        wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
        podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
        wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
        czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
        prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
        Bank prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą (...) , a tym samym zdaniem
        Wnioskodawcy spełnia materialną definicję podatnika, o której mowa w
        powołanych wyżej przepisach.
      2) Czy podmiot zagraniczny Bank (...) posiada na terytorium Polski siedzibę działalności
        gospodarczej, lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej?
        Nie, zgodnie z oświadczeniem Banku, nie posiada on na terytorium Polski siedziby
        działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności
        gospodarczej.
      3) Czy Państwo (...) posiadają na terytorium (...) siedzibę działalności gospodarczej, lub
        stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, lub też są zarejestrowani dla
        celów podatku od wartości dodanej na terytorium (...) i czy na terytorium (...)

        wykonują Państwo czynności związane z realizacją Umowy głównej regulującej
        założenia współpracy pomiędzy Bankiem, a Państwem?
        Nie, Spółka nie posiada na terytorium (...) siedziby działalności gospodarczej, ani
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka nie jest również
        zarejestrowana dla celów podatku od wartości dodanej na terytorium (...) . Spółka
        nie wykonuje na terytorium (...) czynności związanych z realizacją Umowy głównej
        regulującej założenia współpracy z Bankiem.
      4) W jakim celu nabywają Państwo wierzytelności od Banku?
        Nabywanie wierzytelności od Banku jest podyktowane celami biznesowymi
        związanymi z zamiarem osiągnięcia zysku przez obie strony transakcji. Skoro Bank
        jest zainteresowany rozwojem produktu kart kredytowych dla polskich
        konsumentów, a jednocześnie nie posiada w Polsce siedziby czy stałego miejsca
        prowadzenia działalności, które umożliwiałyby nawiązywania osobistych relacji z
        konsumentami i później ich fizycznej obsługi, a z drugiej strony Wnioskodawca
        posiada wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu działalności finansowej w Polsce
        oraz szerokie kontakty, strony transakcji, tj. Bank i Wnioskodawca postanowiły
        nawiązać długofalową współpracę i uzyskać efekt synergii biznesowej. Parametry
        transakcji z Bankiem są ustalone w taki sposób, żeby obie strony osiągnęły zysk.
      5) Proszę opisać przebieg transakcji nabycia przez Państwa wierzytelności od Banku.
        Zgodnie z Umową Cesji, wierzytelności przyszłe są nabywane od Banku
        automatycznie odrębnie dla każdej Umowy o Kartę Kredytową, w dniu zawarcia
        przez Bank Umowy o Kartę Kredytową. Automatyczne nabywanie wierzytelności
        oznacza, że Spółka oraz Bank nie dokonują dodatkowych czynności prawnych
        mających na celu przeniesienie wierzytelności z Banku na Spółkę.
        Innymi słowy, automatyzm nabycia wierzytelności polega na tym, że z dniem
        zawarcia przez Bank Umowy o Kartę Kredytową, Spółka nabywa jednocześnie
        wierzytelności przyszłe z tej Umowy o Kartę Kredytową i w powyższym zakresie nie
        jest konieczne dokonanie dodatkowych czynności prawnych celem nabycia tych
        przyszłych wierzytelności. Nabycie wierzytelności przyszłych z Umów o Kartę
        Kredytową dotyczy tych wierzytelności, które spełniają parametry określone w
        załączniku do Umowy Cesji (m.in. dotyczących wieku, braku obciążeń prawami osób
        trzecich, niepowstania w wyniku przestępstwa).
        Przeniesienie wierzytelności jest potwierdzane raportami cesji, sporządzanymi
        przez Bank. Raporty są sporządzane odrębnie dla każdego kredytobiorcy, który w
        danym dniu zawarł Umowę o Kartę Kredytową. Oznacza to, że raporty cesji będą
        sporządzane codziennie w odniesieniu do zawartych w danym dniu Umów o Kartę
        Kredytową.
        Na dzień przeniesienia wierzytelności przyszłych, zgodnie z oświadczeniem Banku
        są bezsporne, a ich zbycie nie podlega ograniczeniom, a Bank nie będzie stroną
        postępowań sądowych, egzekucyjnych ani upadłościowych dotyczących tych
        Podsumowując, jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej,
        Spółka jest pośrednikiem w zawieraniu Umów o Kartę Kredytową. Jakkolwiek
        stronami Umów o Kartę Kredytową są Klienci oraz Bank, to na podstawie Umowy
        Cesji, z dniem zawarcia danej Umowy o Kartę Kredytową, Spółka nabywa
        automatycznie wierzytelności przyszłe z tej umowy, co jest z kolei potwierdzane
        raportami cesji sporządzanymi przez Bank i przekazywanymi Spółce.
      6) Jakie warunki muszą spełniać nabywane przez Państwa wierzytelności od Banku?
        Wierzytelności muszą spełniać następujące warunki określone w załączniku do
        Umowy Cesji:

        a) wiek kredytobiorcy na moment zawarcia Umowy o Kartę Kredytową wynosi
          nie mniej niż 18 oraz nie więcej niż 75 lat;
        b) wierzytelności nie są zabezpieczone hipotecznie ani nie są obciążone innymi
          prawami osób trzecich;
        c) wierzytelności mają charakter pieniężny;
        d) wierzytelności powstały z Umów o Kartę Kredytową, które to umowy nie są
          związane z prowadzonymi przez kredytobiorców działalnościami
          gospodarczymi;
        e) wierzytelności wynikają tytułu zawartych przez Bank z kredytobiorcami Umów
          o Kartę Kredytową/Aneksów lub wynikają z odstąpienia od tych Umów o
          Kartę Kredytową/Aneksów przez Kredytobiorców;
        f) kredytobiorcy żyją;
        g) wierzytelności nie powstały w wyniku przestępstwa lub wykroczenia.
      7) Czy wierzytelności w dacie ich nabycia przez Państwa będą stanowić wierzytelności
        wymagalne?
        Nie, wierzytelności w dacie nabycia ich przez Spółkę od Banku nie będą stanowić
        wierzytelności wymagalnych. Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 5, nabycie
        wierzytelności przez Spółkę nastąpi automatycznie z momentem zawarcia przez
        Bank Umowy o Kartę Kredytową i są to wierzytelności przyszłe.
      8) Czy na dzień nabycia wierzytelności przez Państwa istnieją przesłanki do uznania
        tych wierzytelności za zagrożone nieściągalnością?
        Nie, na dzień nabycia wierzytelności przez Spółkę nie istnieją przesłanki do uznania
        tych wierzytelności za zagrożone nieściągalnością.
      9) Czy w stosunku do nabywanych przez Państwa wierzytelności od Banku jest
        prowadzone postępowanie egzekucyjne, sądowe?
        Nie, w stosunku do nabywanych przez Spółkę wierzytelności od Banku, na moment
        ich nabycia nie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne ani postępowanie
        sądowe.
      10)Czy umowa dotycząca nabycia przez Państwa wierzytelności zawiera zastrzeżenia o
        zwrotnym przeniesieniu wierzytelności?
        Umowa dotycząca nabycia przez Spółkę wierzytelności zawiera zastrzeżenia o
        zwrotnym przeniesieniu wierzytelności w ściśle określonych sytuacjach, m.in.
        - w sytuacji braków w dokumentacji karty kredytowej uniemożliwiających
          dochodzenie wierzytelności,
        - gdy kredytobiorca nie wykorzystał w jakiejkolwiek części limitu kredytowego
          przyznanego na karcie kredytowej przez Bank,
        - wierzytelność nie spełnia parametrów określonych w załączniku do Umowy
          Cesji, opisanych w pkt 6 powyżej,
        - reklamacja kredytobiorcy mająca wpływ na wysokość wierzytelności lub
          możliwość jej dochodzenia została uznana przez Bank,
        - na żądanie Spółki w sytuacji, gdy informacje dotyczące wierzytelności
          przekazane Spółce przez Bank okażą się nieprawdziwe, niepoprawne lub
          niekompletne w zakresie, który w rozsądnej opinii Spółki uniemożliwia
          dochodzenie wierzytelności w całości lub części lub jeżeli wyjaśnienie lub
          usunięcie niezgodności jest konieczne w celu wywiązania się z obowiązku
          wynikającego z przepisu prawa lub żądania właściwych organów publicznych.

        W takiej sytuacji, Spółka oraz Bank zawrą stosowne porozumienie w sprawie
        zwrotnego przeniesienia wierzytelności.
      11)Czy cena sprzedaży nabywanych przez Państwa od Banku wierzytelności odpowiada
        ich wartości rynkowej w chwili ich zbycia?
        Tak, cena sprzedaży nabywanych przez Spółkę od Banku wierzytelności odpowiada
        ich wartości rynkowej w chwili ich zbycia. Spółka oraz Bank nie są podmiotami
        powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
        podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278).
      12)Czy umowa dotycząca nabycia przez Państwa wierzytelności od Banku nosi cechy
        umowy Sekurytyzacji, jeżeli tak to proszę wskazać czy w ramach tej umowy
        dochodzi do zapewnienia finansowania np. poprzez emisję papierów
        wartościowych, itp.)?
        Nie, umowa dotycząca nabycia przez Spółkę wierzytelności od Banku nie nosi cechy
        umowy sekurytyzacji w rozumieniu (...).
        W szczególności w ramach nabycia wierzytelności nie dochodzi do zapewnienia
        finansowania poprzez emisję papierów wartościowych.
      13)Jakie czynności wykonują Państwo w ramach umowy dotyczącej nabycia
        wierzytelności od Banku?
        Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 5, Spółka nabywa wierzytelności
        automatycznie, na podstawie samych postanowień Umowy Cesji. W powyższym
        zakresie, Spółka oraz Bank nie dokonują dodatkowych czynności prawnych
        mających na celu przeniesienie wierzytelności.
        Przeniesienie wierzytelności jest dokumentowane sporządzonymi przez Bank
        raportami cesji.
        Po nabyciu wierzytelności, Spółka zajmuje się jej obsługą polegającą na
        przyjmowaniu płatności od klientów, we własnym imieniu i na własny rachunek.
        Wnioskodawca nabywa wierzytelności na tzw. własny portfel i nie zajmuje się
        obsługą wierzytelności na zlecenie Banku na żadnym etapie.
      14)Czy mogą Państwo wybrać jakie wierzytelności będą nabywać od Banku?
        Spółka nabywa wszystkie wierzytelności przyszłe wynikające z zawartych przez Bank
        za jej pośrednictwem Umów o Kartę Kredytową, które spełniają parametry
        wskazane w załączniku do Umowy Cesji.
      15)Czy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonują Państwo wyłącznie
        czynności opodatkowane?
        Nie, Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje czynności
        opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki 23%, stawki 8%, jak
        również czynności zwolnione z opodatkowania VAT.
      16)Czy obowiązek ściągania długów spoczywa na Państwu? Jeżeli tak to, czy ściągają
        Państwo długi we własnym imieniu i na własny rachunek?
        W związku z tym, że Spółka nabywa od Banku wierzytelności do własnego portfela
        wierzytelności, to wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki wierzyciela. Stąd też, w
        przypadku braku spłaty wymagalnych wierzytelności przez dłużników Spółka będzie
        we własnym imieniu i na własny rachunek podejmować działania mające na celu
        uzyskanie spłaty wymagalnych wierzytelności.
      17)Jakie uzyskują Państwo wynagrodzenie w związku z nabyciem wierzytelności od
        Banku?
        W związku z nabyciem wierzytelności od Banku, Spółka uzyskuje spłaty tych
        wierzytelności od Klientów. Spłaty dokonywane przez klientów są traktowane przez

        Spółkę jako przychód. W momencie, gdy wysokość tego przychodu przekroczy cenę
        nabycia wierzytelności od Banku, po stronie Spółki powstaje dochód.
      18)Czy zgodnie z przepisami obowiązującymi (...), transakcje dotyczące długów
        korzystają ze zwolnienia od podatku VAT?
        Zgodnie z przepisami obowiązującymi (...), transakcje dotyczące długów korzystają
        ze zwolnienia od podatku VAT.

## Pytanie

Czy spłaty przez Klientów kapitału, odsetek, opłat, w tym opłat za usługi dodatkowe i opłat
    transakcyjnych, wynikających z nabywanych przez Spółkę Wierzytelności stanowią dla niej
    przychody uzyskane z wierzytelności wchodzących w skład pakietu wierzytelności, o
    których mowa w art. 15ba ust. 2 ustawy CIT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 8)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, spłaty przez Klientów kapitału, odsetek, opłat, w tym opłat za usługi
    dodatkowe i opłat transakcyjnych, wynikających z nabywanych przez Spółkę
    Wierzytelności stanowią dla niej przychody uzyskane z wierzytelności wchodzących w
    skład pakietu wierzytelności, o których mowa w art. 15ba ust. 2 ustawy CIT.
    Uzasadnienie.
    Zgodnie z art. 15ba ust. 1 ustawy CIT, w przypadku nabycia w ramach jednej transakcji co
    najmniej 100 wierzytelności bez wyodrębnienia ceny nabycia poszczególnych
    wierzytelności (pakiet wierzytelności) dochód z pakietu wierzytelności stanowi nadwyżka
    przychodów uzyskanych z wierzytelności wchodzących w skład pakietu wierzytelności nad
    kosztem nabycia pakietu wierzytelności.
    Na podstawie art. 15ba ust. 2 ustawy CIT, przez przychody uzyskane z wierzytelności
    wchodzących w skład pakietu wierzytelności rozumie się środki lub wartości otrzymane w
    wyniku uregulowania tych wierzytelności lub środki lub wartości ze zbycia całości albo
    części wierzytelności wchodzących w skład danego pakietu wierzytelności, z wyjątkiem
    opłat, odsetek, odsetek za opóźnienie w zapłacie zobowiązań i kar, naliczonych po dniu
    nabycia pakietu wierzytelności.
    Zgodnie z art. 15ba ust. 5 ustawy CIT, wskazane wyżej przepisy stosuje się odpowiednio
    do nabycia pojedynczej wierzytelności.
    Zasada podatkowa rozliczania nabywanych wierzytelności Ustawodawca wprowadził
    zasadę, że przychodem nabywcy po nabyciu wierzytelności są środki otrzymane w wyniku
    uregulowania tych wierzytelności. Została ona sformułowana w art. 15ba ust. 2 ustawy CIT
    w odniesieniu do nabywania pakietów wierzytelności.
    Jednocześnie w ust. 5 ustawodawca wskazał, że taka definicja przychodu ma również
    odpowiednie zastosowanie do nabycia pojedynczej wierzytelności. Oznacza to zatem, że
    celem ustawodawcy było objęcie tymi regulacjami jak najszerszego zakresu transakcji
    nabywania wierzytelności (zarówno pakiety wierzytelności i pojedyncze wierzytelności).
    W ocenie Wnioskodawcy, art. 15ba ust. 2 ustawy o CIT powinien mieć również
    zastosowanie w odniesieniu do transakcji, których przedmiotem są wierzytelności przyszłe.
    Wyjątek.
    Wskazana wyżej zasada nie będzie miała zastosowania do specyficznych transakcji obrotu
    wierzytelnościami realizowanych przez banki, fundusze lub umów subpartycypacji, które
    zostały odrębnie uregulowane w ustawie CIT (ta kwestia nie jest przedmiotem wniosku).
    W art. 15ba ust. 2 ustawy CIT, ustawodawca przewidział jednak wyjątek dla opłat, odsetek,
    odsetek za opóźnienie w zapłacie zobowiązań i kar, naliczonych po dniu nabycia pakietu
    wierzytelności.

    W doktrynie i judykaturze ugruntowane jest stanowisko, że w przypadku przepisów prawa
    podatkowego wyjątki należy interpretować ściśle, a nie rozszerzająco. „Wskazać również
    należy na regułę, że wyjątków nie należy interpretować rozszerzająco (exceptiones non
    sunt extendendae).” (wyrok NSA z 15 listopada 2019; sygn. akt II FSK 3972/17).
    Analogiczne stanowisko zajął NSA w wyroku z dnia 28 maja 2013 r. (sygn. akt. II FSK 1914
    /11). Obrót wierzytelnościami przyszłymi jest specyficzną transakcją.
    Przykładowo Wierzytelności będą przenoszone na Spółkę w dniu, w którym zawarto
    Umowę o Kartę Kredytową lub Aneks (dalej: „Dzień przeniesienia”). Oznacza to, że w Dniu
    przeniesienia często nie będzie znana jeszcze wartość wierzytelności ani jej cena, bowiem
    może nie istnieć w tym dniu wierzytelność.
    Dodatkowo należy zauważyć, że w analizowanym przypadku po Dniu przeniesienia stroną
    Umowy o Kartę Kredytową i Aneksów pozostanie Bank i Klient. Następuje cesja
    wierzytelności, a nie wszystkich praw i obowiązków wynikających z Umowy o Kartę
    Kredytową i Aneksów. W takim przypadku odsetki, opłaty (w tym opłaty za usługi
    dodatkowe, opłaty transakcyjne oraz prowizje) są immanentnymi elementami nabywanej
    od Banku Wierzytelności, które są naliczane przez zbywcę, czyli Bank, który pozostaje
    stroną Umowy o Kartę Kredytową i Aneksów nawet po Dniu przeniesienia. Jako
    immanentne elementy składowe nabywanych Wierzytelności naliczanych przez Bank, nie
    mogą być one jednocześnie odrębnymi od nabywanej wierzytelności, odsetkami, opłatami
    lub karami naliczanymi przez nabywcę po Dniu przeniesienia wskazanymi jako wyjątek w
    art. 15ba ust. 2 ustawy CIT, ponieważ prowadziłoby to do rozszerzającej wykładni tego
    przepisu.
    W ocenie Wnioskodawcy, art. 15ba ust. 2 ustawy o CIT, w zakresie w jakim wyłącza z
    przychodów uzyskanych z wierzytelności opłaty, odsetki kapitałowe, odsetki za opóźnienie
    w zapłacie zobowiązań i kary, naliczone po dniu nabycia pakietu wierzytelności, powinien
    być interpretowany w ten sposób, iż wyłączaniu podlegają tylko takie roszczenia wobec
    dłużnika, które po dniu nabycia wierzytelności są naliczane przez nowego właściciela
    wierzytelności na podstawie stosunku prawnego, jaki nawiąże on z dłużnikiem w wyniku
    cesji wierzytelności i w zakresie przejętej wierzytelności.
    Tytułem można wskazać, opłatę jaką po dniu nabycia wierzytelności nabywca może
    naliczyć dłużnikowi w związku z restrukturyzacją zadłużenia (opłata za rozłożenie długu na
    raty, opłata za przedłużenie terminu płatności itp.). Powyższe wyłączenie nie będzie zatem
    miało zastosowania w odniesieniu do elementów Wierzytelności będących przedmiotem
    niniejszego wniosku – w okresie trwania Umowy o Kartę Kredytową i Aneksu po Dniu
    przeniesienia Spółka nie będzie bowiem naliczała dłużnikom odsetek kapitałowych, opłat
    za usługi dodatkowe, opłat transakcyjnych i prowizji. Powyższe elementy będą miały
    skutek względem Spółki, jeżeli zostaną uprzednio naliczone przez Bank jako pierwotnego
    wierzyciela, na mocy Umowy o Kartę Kredytową, której Bank nadal będzie stroną.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do specyficznej kategorii transakcji w zakresie
    wierzytelności przyszłych, w której dysponentem źródła powstania wierzytelności
    pozostaje nadal cedent, o tym czy dane opłaty, odsetki kapitałowe, odsetki za opóźnienie
    w zapłacie zobowiązań i kary, naliczone po dniu nabycia wierzytelności podlegają
    wyłączeniu z kategorii przychodów uzyskanych z wierzytelności czy też do tej kategorii się
    zaliczają, decyduje również okoliczność, czy wskazane elementy zostały wymienione w
    umowie cesji jako będące przedmiotem transferu i czy stanowiły element kalkulacyjny
    ceny należnej cedentowi. Jeżeli powyższe elementy zostały uwzględnione w umowie cesji,
    to powinny być rozpoznawane przez nabywcę wierzytelności jako przychody z
    wierzytelności, do których ma zastosowanie art. 15ba ustawy o CIT.
    W odniesieniu do powyższego, na podstawie Umowy cesji na Spółkę przechodzą wszelkie
    wierzytelności pieniężne z Umów o kartę kredytową i Aneksów zawartych przez Bank, jak
    również z tytułu odstąpienia przez Klientów od umów, powstałe w stosunku do Klientów w
    okresie obowiązywania Umowy cesji, w tym w szczególności wierzytelności z tytułu:

      - zwrotu udostępnionego kapitału (wykorzystanego Limitu Kredytowego),
      - wszelkich naliczonych opłat, w tym opłaty za transakcje lub prowizji, w tym
        określonych w Aneksie oraz opłaty na rzecz podmiotów trzecich,
      - odsetek kapitałowych lub
      - odsetek za opóźnienie.
    Jednocześnie Cena oznacza kwotę, którą Spółka każdorazowo zapłaci Bankowi za
    Wierzytelności. Cena ta uwzględnia zatem spodziewane „przychody uzyskane z
    wierzytelności wchodzących w skład pakietu wierzytelności”, o których mowa w art. 15ba
    ust. 2 ustawy CIT.
    W świetle powyższego, spłaty przez Klientów kapitału, odsetek kapitałowych, opłat, w tym
    opłat za usługi dodatkowe oraz opłat transakcyjnych, wynikających z nabywanych przez
    Spółkę Wierzytelności stanowią dla niej przychody uzyskane z wierzytelności wchodzących
    w skład pakietu wierzytelności, o których mowa w art. 15ba ust. 2 ustawy CIT. Nie można
    wykluczyć, że w przyszłości w pewnych przypadkach (np. rozwiązanie Umowy o kartę
    kredytową lub Aneksu zawartych pomiędzy Bankiem i Klientem), to Spółka będzie naliczać
    w jakimś zakresie odsetki z tytułu przeterminowania wierzytelności.
    W ocenie Spółki, spłaty takich odsetek naliczonych po dniu nabycia pakietu wierzytelności
    przez Spółkę, nie będą stanowić przychodu uzyskanego z wierzytelności wchodzących w
    skład pakietu wierzytelności, o których mowa w art. 15ba ust. 2 ustawy CIT (ta kwestia nie
    jest przedmiotem wniosku).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy wniosku. W związku z
    powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, nieobjęte
    pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze. zm. dalej: „ustawy o CIT”):
        Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
        pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 3 ww. ustawy:
        Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
        produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
        zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
        pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
        otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
        skont.
    Ustawodawca ustanawiając ten przepis wprowadził wyjątki od zasady wynikającej z art. 12
    ust. 1, bowiem o przychodach należnych możemy mówić w sytuacji, gdy podatnikowi
    przysługuje uprawnienie do ich otrzymania. Oznacza to więc, że przychód należny
    związany jest z powstaniem wierzytelności. Ponadto przepis ten znajduje zastosowanie,
    gdy podatnik nie uzyskuje zapłaty za wykonane w roku podatkowym świadczenie, które
    było wymagalne.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT:

        Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
        ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
        wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
        1) wystawienia faktury albo
        2) uregulowania należności.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT:
        W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3 ww. ustawy, do
        którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f ww. ustawy, za datę powstania
        przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.
    Zatem o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby
    prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza pasywa.
    Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód jeżeli ma ono charakter
    definitywny, ostateczny oraz pewny w takim znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę
    dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi (takie, którym może
    on rozporządzać jak właściciel). Do przychodów podatkowych podatnik winien zaliczyć
    tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody,
    lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.
    Kwestia cesji wierzytelności uregulowana została w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
    cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeks cywilny:
        Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
        (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
        właściwości zobowiązania.
    Stosownie do art. 510 § 1 Kodeks cywilny:
        Umowa sprzedaży zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
        przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
        szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Przeniesienie takie w prawie cywilnym jest określane jako przelew wierzytelności (cesja).
        W wyniku przeniesienia wierzytelności (cesji wierzytelności), wygasa u
        dotychczasowego wierzyciela stosunek zobowiązaniowy z dłużnikiem.
        Jednocześnie, powstają nowe stosunki zobowiązaniowe w rozumieniu
        cywilnoprawnym pomiędzy nabywcą wierzytelności a dłużnikiem oraz pomiędzy
        zbywcą a nabywcą wierzytelności.
    Regulacje dotyczące pakietów wierzytelności zostały wprowadzone ustawą z 23
    października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz
    niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2193, dalej: „ustawa nowelizująca”).
    W myśl art. 15ba ust. 1 ustawy o CIT:
        W przypadku nabycia w ramach jednej transakcji co najmniej 100 wierzytelności
        bez wyodrębnienia ceny nabycia poszczególnych wierzytelności (pakiet
        wierzytelności) dochód z pakietu wierzytelności stanowi nadwyżka przychodów
        uzyskanych z wierzytelności wchodzących w skład pakietu wierzytelności nad
        kosztem nabycia pakietu wierzytelności.
    Zgodnie z art. 15ba ust. 2 ustawy o CIT:

        Przez przychody uzyskane z wierzytelności wchodzących w skład pakietu
        wierzytelności rozumie się środki lub wartości otrzymane w wyniku uregulowania
        tych wierzytelności lub środki lub wartości ze zbycia całości albo części
        wierzytelności wchodzących w skład danego pakietu wierzytelności, z wyjątkiem
        opłat, odsetek, odsetek za opóźnienie w zapłacie zobowiązań i kar, naliczonych po
        dniu nabycia pakietu wierzytelności.
    Stosownie do art. 15ba ust. 3 ww. ustawy:
        Przez koszt nabycia pakietu wierzytelności rozumie się cenę nabycia takiego
        pakietu wierzytelności.
    W myśl natomiast art. 15ba ust. 4 ustawy o CIT:
        Koszty nabycia pakietu wierzytelności potrąca się w okresie rozliczeniowym, w
        którym osiągnięty został przychód z wierzytelności wchodzących w skład pakietu
        wierzytelności, do wysokości odpowiadającej temu przychodowi.
    Jednocześnie zgodnie z art. 15ba ust. 5 ww. ustawy:
        Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do nabycia pojedynczej wierzytelności.
    Zgodnie zatem z dyspozycją wyrażoną w cyt. powyżej art. 15ba ust. 4 ustawy o CIT, koszty
    nabycia pakietu wierzytelności oraz zgodnie z art. 15ba ust. 5 ww. ustawy koszty nabycia
    pojedynczej wierzytelności, potrąca się w okresie rozliczeniowym, w którym osiągnięty
    został przychód z wierzytelności wchodzących w skład pakietu wierzytelności/pojedynczej
    wierzytelności, do wysokości odpowiadającej temu przychodowi. Z powołanych regulacji
    wynika zasada odpowiedniości (adekwatności) potrącania kosztów z przychodami.
    Oznacza to, że osiągnięcie części oczekiwanego przychodu powinno skutkować
    rozpoznaniem kosztu uzyskania przychodu „wprost” w kwocie odpowiadającej kwocie
    uzyskanego przychodu, do momentu zrównania się przychodu ze spłaty wierzytelności
    (pakietu wierzytelności) z kwotą poniesionego na jej (jego) nabycie wydatku.
    Zauważyć należy, że Wierzytelności winny cechować się ustaloną ściśle określoną
    wartością. Tym samym winny spełniać wszelkie przesłanki pozwalające zakwalifikować je
    do składników majątkowych. Na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych samo
    nabycie wierzytelności nie stanowi podstawy do rozpoznania przychodu, w szczególności
    rozumianego jako spodziewany wpływ z nabytych od kontrahenta jednostkowych
    wierzytelności. Do przychodów z wierzytelności/pakietu wierzytelności zalicza się środki
    otrzymane w wyniku uregulowania tych wierzytelności lub środki ze zbycia całości lub
    części wierzytelności wchodzących w skład danego pakietu, z wyjątkiem opłat, odsetek za
    opóźnienie w zapłacie zobowiązań i kar, naliczonych po dniu nabycia pakietu
    wierzytelności. Przychodowi temu towarzyszą koszty uzyskania przychodów w wysokości
    ceny zapłaconej za nabyte wierzytelności, potrącane zgodnie z zasadą wyrażoną w art.
    15ba ust. 3 i 4 w zw. z ust. 5 ustawy o CIT oraz z zastosowaniem art. 16 ust. 1 pkt 39a
    ustawy o CIT. Dochodem zaś będzie nadwyżka przychodów uzyskanych z wierzytelności
    wchodzących w skład pakietu lub pojedynczej wierzytelności nad kosztem nabycia całego
    pakietu/pojedynczej wierzytelności.
    W niniejszej sprawie Spółka nabywa wierzytelności od Banku na podstawie umowy cesji.
    Cesja obejmuje również wierzytelności przyszłe – tj. naliczane po dniu cesji zgodnie z
    zawartą wcześniej umową między Bankiem a Klientem (umowa o kartę kredytową). W
    następstwie cesji, Spółka staje się nowym wierzycielem – właścicielem zarówno
    pierwotnych, jak i przyszłych wierzytelności i nabywa prawo do całości świadczeń
    należnych od dłużnika.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy spłaty przez Klientów kapitału, odsetek, opłat, w
    tym opłat za usługi dodatkowe i opłat transakcyjnych, wynikających z nabywanych przez
    Spółkę Wierzytelności stanowią dla niej przychody uzyskane z wierzytelności wchodzących
    w skład pakietu wierzytelności, o których mowa w art. 15ba ust. 2 ustawy CIT?

    Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz opis sprawy, wskazać należy, że wszelkie
    spłaty kapitału dokonane przez Klientów, a także odsetek oraz opłat wynikających z
    wierzytelności nabywanych przez Spółkę od Banku w ramach pakietu wierzytelności,
    naliczonych do dnia nabycia pakietu wierzytelności, stanowią dla Spółki przychody
    uzyskane z wierzytelności, o których mowa w art. 15ba ust. 2 ustawy o CIT. Natomiast
    zgodnie z literalnym brzmieniem art. 15ba ust. 2 ustawy o CIT, opłaty, odsetki, odsetki za
    opóźnienie w zapłacie zobowiązań i kary, naliczone po dniu nabycia pakietu
    wierzytelności, nie stanowią przychodu z wierzytelności wchodzących w skład pakietu.
    Zatem należności, które powstały po dniu cesji wierzytelności, będą dla Spółki
    przychodem o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie uznania, czy spłaty przez Klientów kapitału,
    odsetek, opłat, w tym opłat za usługi dodatkowe i opłat transakcyjnych, wynikających z
    nabywanych przez Spółkę Wierzytelności stanowią dla niej przychody uzyskane z
    wierzytelności wchodzących w skład pakietu wierzytelności, o których mowa w art. 15ba
    ust. 2 ustawy CIT, w części dotyczącej:
      - spłat kapitału, a także odsetek, opłat, w tym opłat za usługi dodatkowe i opłat
        transakcyjnych naliczonych do dnia nabycia pakietu wierzytelności – jest
        prawidłowe,
      - odsetek, opłat, w tym opłat dodatkowych i opłat transakcyjnych naliczonych po dniu
        nabycia pakietów wierzytelności – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia
    sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.