Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB3.4511.892.2016.1.KJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-12-29
Teza: Obowiązki płatnika w związku z opłaceniem składki ubezpieczeniowej z tytułu odpowiedzialności członków organów Spółdzielni Mieszkaniowej.
Słowa kluczowe: płatnik; składki; spółdzielnie; umowa-umowa ubezpieczenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 listopada 2016 r. (data wpływu 2 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z opłaceniem składki ubezpieczeniowej z tytułu odpowiedzialności członków organów Spółdzielni Mieszkaniowej (w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2016 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z opłaceniem składki ubezpieczeniowej z tytułu odpowiedzialności członków organów Spółdzielni Mieszkaniowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Spółdzielnia Mieszkaniowa, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1222), zaspokaja potrzeby mieszkaniowe i inne potrzeby członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.

Wnioskodawczyni, czyli Spółdzielnia Mieszkaniowa „….” wykupiła polisę ubezpieczenia szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności członków organów Spółdzielni oraz opłaciła z tego tytułu składkę. Polisa została zawarta w dniu 23 maja 2016 r. na okres ubezpieczenia od dnia 27 maja 2016 r. do 26 maja 2017 r.

Umowa ubezpieczenia została zawarta na następujących warunkach:

*   ochroną objęci są członkowie Zarządu, Rady Nadzorczej, pracownicy pełniący funkcje zarządcze – pełnomocnicy, osoba odpowiedzialna za księgi rachunkowe Spółdzielni – oznaczeni jako „Osoba Ubezpieczona”. (Osoby ubezpieczone za pełnienie swoich funkcji uzyskują od Spółdzielni przychody w ramach zawartych umów cywilnoprawnych – członkowie Zarządu, w ramach stosunku pracy – pełnomocnicy, na mocy uchwał – członkowie Rady Nadzorczej);

*   ochronie podlegają osoby aktualnie pełniące ww. funkcje, jak również osoby powołane do pełnienia tych funkcji w okresie ubezpieczenia (brak imiennego wskazania osób ubezpieczonych). Spółdzielnia zna krąg osób objętych ubezpieczeniem na moment zapłaty składki, jednakże konstrukcja ubezpieczenia jest taka, że krąg ten nie jest kręgiem zamkniętym. Wraz ze zmianami osobowymi w organach Spółdzielni zmieni się liczba osób objętych ubezpieczeniem w danym okresie, za który składka została uiszczona. Opodatkowanie tych świadczeń na moment zapłaty składki oznaczałoby, że osoby, którym ustalono przychód, być może zapłacą podatek za osoby, które dopiero wejdą w skład organów;

*   polisa obejmuje również szkody poniesione przez współmałżonka i spadkobierców osób ubezpieczonych, powstałe w związku z działaniem osób ubezpieczonych;

*   ubezpieczenie ma charakter otwarty, to znaczy obejmuje wszystkie roszczenia związane z zarządzeniem Spółdzielnią, w tym koszty, do których poniesienia zobowiązana jest Spółdzielnia;

*   składka nie ulega zmianie na skutek zmian w składzie organów (ilości osób ubezpieczonych). Wysokość składki nie jest uzależniona od ilości osób objętych polisą, wynika natomiast z oceny ryzyka, przeprowadzonej przez ubezpieczyciela;

*   Spółdzielnia nie musi informować ubezpieczyciela o zmianach w składzie Zarządu, Rady Nadzorczej lub pełnomocników. Ubezpieczenie nie dotyczy bowiem konkretnych, imiennie wskazanych osób, tylko osób, które w okresie ubezpieczenia pełnią konkretne funkcje.

Przedmiotowe ubezpieczenie ma charakter chroniący Spółdzielnię, gdyż odpowiedzialność cywilna osób ubezpieczonych będzie co do zasady odpowiedzialnością subsydiarną względem osób trzecich, a roszczenia Spółdzielni składane względem osób ubezpieczonych – członków Zarządu, Rady Nadzorczej, pełnomocników – będą miały charakter reparacyjny dla już poniesionych i zaksięgowanych strat, które w inny sposób nie mogłyby być zaspokojone, z uwagi na ograniczony majątek ww. osób ubezpieczonych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółdzielnia, która wykupiła polisę ubezpieczenia szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności członków organów (Zarząd, Rada Nadzorcza, pełnomocnicy), ma – jako płatnik – doliczyć do przychodów ubezpieczonego – osoby fizycznej pełniącej funkcję w Zarządzie lub Radzie Nadzorczej – przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, jakim jest opłacenie składki na ubezpieczenie członków tych organów oraz sporządzić i wystawić ubezpieczonemu PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wartość składki na ubezpieczenie, opłaconej przez Spółdzielnię, nie stanowi dla osób ubezpieczonych przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, od których Spółdzielnia zobowiązana jest pobrać zaliczkę na podatek dochodowy. Ze względu na szeroki i niewskazany imiennie krąg osób ubezpieczonych nie ma możliwości przyporządkowania określonej kwoty przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w postaci opłaconej przez Spółdzielnię polisy.

Niewłaściwym sposobem ustalenia przychodu jest podzielenie opłaconej składki na wszystkie osoby ubezpieczone na dzień zapłaty składki. W przypadku zmian w składzie osób ubezpieczonych, taki sposób powodowałby u ustępujących osób obciążenie, a u nowo powołanych osób nie byłoby możliwości ustalenia przychodu powyższą metodą.

Brak możliwości ustalenia przychodu, przypadającego na poszczególne osoby ubezpieczone, wynika z szerokiego zakresu polisy oraz niewskazanego imiennie i mogącego zmieniać się kręgu osób ubezpieczonych.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ustawodawca we wskazanym przepisie wyraźnie przyjmuje, że aby uznać nieodpłatne świadczenie za przychód musi nastąpić jego faktyczne otrzymanie. Nie stanowi zaś przychodu możliwość otrzymania. Aby objęta ubezpieczeniem osoba osiągnęła przychód, jego wartość musi być znana lub możliwa do ustalenia w oparciu o art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy. Osoby, dla których Spółdzielnia zakupiła polisę ubezpieczenia, nie otrzymują świadczenia, które można byłoby zindywidualizować w sposób pozwalający przypisać każdej osobie, objętej polisą, konkretną wartość, ponieważ każda z osób odpowiada i ponosi ryzyko w różnym stopniu, a wysokość składki ubezpieczeniowej jest wspólna dla wszystkich – Spółdzielnia płaci jedną składkę, obejmującą wszystkich ubezpieczonych.

W rozumieniu art. 12 ust. 1 i 3 oraz art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – koszt związany z wykupieniem polisy odpowiedzialności cywilnej nie stanowi więc dla członków organów Spółdzielni przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w związku z tym składka ubezpieczeniowa płacona na ubezpieczenie członków organów Spółdzielni nie stanowi przychodu podatkowego dla osób ubezpieczonych. Tym samym, Spółdzielnia nie pełni obowiązków płatnika. Nie jest zobowiązana do sporządzenia i wystawienia, z tego tytułu, ubezpieczonym deklaracji PIT-8C.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednocześnie, stosownie do art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Źródłami przychodów są m.in.:

*   stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy);

*   działalność wykonywana osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy);

*   inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy).

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne świadczenie; to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu świadczenie; przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Na podstawie art. 11 ust. 2a ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jak wynika z treści art. 11 ust. 2b ww. ustawy, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustalona według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 13 pkt 7 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Na mocy zaś art. 13 pkt 9 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Z kolei, z przepisu art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy, wynika, że za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17.

Do kategorii przychodów określonych w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 cytowanej ustawy zalicza się wszystkie te przychody, które nie zostały enumeratywnie wymienione jako źródła przychodów określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-8a powołanej ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Spółdzielnia wykupiła polisę ubezpieczenia szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności członków organów Spółdzielni oraz opłaciła z tego tytułu składkę. Polisa została zawarta w dniu 23 maja 2016 r. na okres ubezpieczenia od dnia 27 maja 2016 r. do 26 maja 2017 r.

Umowa ubezpieczenia została zawarta na następujących warunkach:

*   ochroną objęci są członkowie Zarządu, Rady Nadzorczej, pracownicy pełniący funkcje zarządcze – pełnomocnicy, osoba odpowiedzialna za księgi rachunkowe Spółdzielni – oznaczeni jako „Osoba Ubezpieczona”. (Osoby ubezpieczone za pełnienie swoich funkcji uzyskują od Spółdzielni przychody w ramach zawartych umów cywilnoprawnych – członkowie Zarządu, w ramach stosunku pracy – pełnomocnicy, na mocy uchwał – członkowie Rady Nadzorczej);

*   ochronie podlegają osoby aktualnie pełniące ww. funkcje, jak również osoby powołane do pełnienia tych funkcji w okresie ubezpieczenia (brak imiennego wskazania osób ubezpieczonych). Spółdzielnia zna krąg osób objętych ubezpieczeniem na moment zapłaty składki, jednakże konstrukcja ubezpieczenia jest taka, że krąg ten nie jest kręgiem zamkniętym. Wraz ze zmianami osobowymi w organach Spółdzielni zmieni się liczba osób objętych ubezpieczeniem w danym okresie, za który składka została uiszczona. Opodatkowanie tych świadczeń na moment zapłaty składki oznaczałoby, że osoby, którym ustalono przychód, być może zapłacą podatek za osoby, które dopiero wejdą w skład organów;

*   polisa obejmuje również szkody poniesione przez współmałżonka i spadkobierców osób ubezpieczonych, powstałe w związku z działaniem osób ubezpieczonych;

*   ubezpieczenie ma charakter otwarty, to znaczy obejmuje wszystkie roszczenia związane z zarządzeniem Spółdzielnią, w tym koszty, do których poniesienia zobowiązana jest Spółdzielnia;

*   składka nie ulega zmianie na skutek zmian w składzie organów (ilości osób ubezpieczonych). Wysokość składki nie jest uzależniona od ilości osób objętych polisą, wynika natomiast z oceny ryzyka, przeprowadzonej przez ubezpieczyciela;

*   Spółdzielnia nie musi informować ubezpieczyciela o zmianach w składzie Zarządu, Rady Nadzorczej lub pełnomocników. Ubezpieczenie nie dotyczy bowiem konkretnych, imiennie wskazanych osób, tylko osób, które w okresie ubezpieczenia pełnią konkretne funkcje.

Przedmiotowe ubezpieczenie ma charakter chroniący Spółdzielnię, gdyż odpowiedzialność cywilna osób ubezpieczonych będzie co do zasady odpowiedzialnością subsydiarną względem osób trzecich, a roszczenia Spółdzielni składane względem osób ubezpieczonych – członków Zarządu, Rady Nadzorczej, pełnomocników – będą miały charakter reparacyjny dla już poniesionych i zaksięgowanych strat, które w inny sposób nie mogłyby być zaspokojone, z uwagi na ograniczony majątek ww. osób ubezpieczonych.

Zgodnie z treścią art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.), przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Stosownie do art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego, ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek. Ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia. Jednocześnie zgodnie z § 2 ww. artykułu, roszczenie o zapłatę składki przysługuje ubezpieczycielowi wyłącznie przeciwko ubezpieczającemu. Zarzut mający wpływ na odpowiedzialność ubezpieczyciela może on podnieść również przeciwko ubezpieczonemu.

Celem umowy ubezpieczenia jest więc udzielenie ubezpieczonemu ochrony na wypadek określonego w umowie ryzyka, w zamian za zapłatę składki. Funkcja ochronna jest istotą każdej umowy ubezpieczenia. W konsekwencji, opłacenie składki przez inną osobę niż ta, w której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje powstanie przychodu u osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Świadczenie nieodpłatne stanowi bowiem w tym przypadku ochrona ubezpieczeniowa na wypadek zaistnienia zdarzenia określonego w umowie ubezpieczenia.

Z brzmienia przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że opodatkowaniu może podlegać tylko przychód ze świadczeń nieodpłatnych faktycznie otrzymanych. Ustalenie przychodu z tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia wymaga wskazania osoby będącej beneficjentem świadczenia.

Zatem, w przypadku, gdy osoby ubezpieczone nie zostały z góry określone w umowie (ewentualnie w załączniku do umowy, aneksie lub innym dokumencie) w sposób pozwalający na ich jednoznaczną identyfikację, jako osób ubezpieczonych od odpowiedzialności cywilnej, nie jest możliwe ustalenie przychodu w postaci otrzymania nieodpłatnych świadczeń przez poszczególnych ubezpieczonych, ponieważ brak jest podstaw do przyporządkowania im składek w dacie zawarcia umowy i opłacenia ich przez Wnioskodawczynię.

Stosownie do art. 31 powyższej ustawy, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że składki wynikające z polisy ubezpieczeniowej z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności członków organów Spółdzielni, nie będą stanowić dla tych osób przychodu podlegającego opodatkowaniu. Tym samym, Spółdzielnia nie będzie zobowiązana do doliczenia do przychodów ubezpieczonego nieodpłatnego świadczenia jakim jest opłacenie składki na ubezpieczenie członków tych organów. Nie będzie też zobowiązana do sporządzania w związku z tym ubezpieczonemu deklaracji PIT-8C –„Informacja o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych”.

Należy również wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego nie będzie zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie będzie chronić Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.