Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-479b/12/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-11-27
Teza: Czy kosztem uzyskania przychodu Spółki (gdy Spółka przybierze formę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) lub Wnioskodawcy (gdy Spółka przybierze formę spółki komandytowej) będą odpisy amortyzacyjne od Nieruchomości dokonywane od ich wartości początkowej określonej w wysokości ceny nabycia Nieruchomości przez Spółkę (odpowiadającej wartości rynkowej Nieruchomości)?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; spółki-spółka kapitałowa; spółki-spółka komandytowa; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2012 r. (data wpływu 27 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia wartości początkowej środków trwałych stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2012 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia wartości początkowej środków trwałych stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością – polskim rezydentem podatkowym. Spółka rozważa utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki osobowej, np. spółki komandytowej (dalej: Spółka). W ramach restrukturyzacji planowane jest, że Wnioskodawca wniesie swoje przedsiębiorstwo do podmiotu zależnego z grupy kapitałowej, a następnie podmiot ten przeniesie własność części bądź wszystkich wchodzących w skład tego przedsiębiorstwa Nieruchomości na Spółkę. Najprawdopodobniej przeniesienie własności Nieruchomości z podmiotu zależnego na Spółkę przybierze formę sprzedaży (odpłatnego zbycia).

Część lub wszystkie Nieruchomości będą używane przez okres co najmniej 60 miesięcy przed ich nabyciem przez Spółkę. Część bądź wszystkie z tych Nieruchomości mogą zostać zaliczone przez Spółkę do symbolu 109 Klasyfikacji Środków Trwałych. Nieruchomości będą wykorzystywane przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej w okresie dłuższym niż rok.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:

1.  Czy odpisy amortyzacyjne od Nieruchomości podlegających amortyzacji będą stanowić koszty uzyskania przychodu Spółki (gdy Spółka przybierze formę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) lub Wnioskodawcy (gdy Spółka przybierze formę spółki komandytowej) od momentu rozpoczęcia przez Spółkę amortyzacji, tj. począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpi wprowadzenie Nieruchomości do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?
2.  Czy kosztem uzyskania przychodu Spółki (gdy Spółka przybierze formę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) lub Wnioskodawcy (gdy Spółka przybierze formę spółki komandytowej) będą odpisy amortyzacyjne od Nieruchomości dokonywane od ich wartości początkowej określonej w wysokości ceny nabycia Nieruchomości przez Spółkę (odpowiadającej wartości rynkowej Nieruchomości)?
3.  Czy w przypadku Nieruchomości wykorzystywanych przez Wnioskodawcę przez co najmniej 60 miesięcy Spółka będzie mogła indywidualnie ustalić stawkę amortyzacji, natomiast w przypadku Nieruchomości zaliczonych do symbolu 109 Klasyfikacji Środków Trwałych indywidualnie ustalić stawkę amortyzacji w wysokości nie wyższej niż 33,33%?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie drugie. Zagadnienia zawarte w pytaniach pierwszym i trzecim są przedmiotami odrębnych rozstrzygnięć.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy za wartość początkową środków trwałych (…) uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, (…) oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług (…). W związku z powyższym, wartością początkową Nieruchomości, od której Spółka dokonywać będzie odpisów amortyzacyjnych, będzie cena ich nabycia pomniejszona o podatek od towarów i usług.

Przepis art. 16g ust. 12 ustawy wskazuje, że przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych odpowiednio stosuje się art. 14 ustawy. Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy, jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielania odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Przepis ten wskazuje więc, że cena nabycia Nieruchomości mająca być podstawą do ustalenia ich wartości początkowej powinna być ceną rynkową. W przypadku, gdy cena nabycia Nieruchomości będzie wyższa niż ich wartość rynkowa, wartością początkową Nieruchomości będzie ich wartość rynkowa.

W związku z powyższym, wartością początkową Nieruchomości, od której Spółka dokonywać będzie odpisów amortyzacyjnych, będzie cena ich nabycia pomniejszona o podatek od towarów i usług, o ile cena ta będzie odpowiadać wartości rynkowej Nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm.) – dalej: ustawa – kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.

W przypadku podatników będących udziałowcami spółek niebędących osobami prawnymi koszty uzyskania przychodów rozlicza się proporcjonalnie do posiadanego przez tych wspólników prawa do udziału w zysku (udziału) – art. 5 ustawy.

Co do zasady wydatki na nabycie lub wytworzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są kosztem uzyskania przychodów, chyba że dochodzi do odpłatnego zbycia tych składników (art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy). Wydatki te mogą być odniesione w koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z przepisami podatkowymi (art. 15 ust. 6 ustawy).

Zgodnie z art. 16a ust. 1 pkt 1 ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Przy czym trzeba mieć na uwadze, że stosownie do art. 16c ustawy amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w oparciu o przepis art. 16g ust. 1 ustawy. W odniesieniu do składników majątku nabytych odpłatnie wartość początkową stanowi cena ich nabycia (art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy), za którą uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Cenę nabycia koryguje się również o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej (art. 16g ust. 3 i 5 ustawy).

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia kwoty należnej zbywcy. Wobec tego definiując niniejsze pojęcie należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z treścią art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Przez kwotę należną rozumieć zatem należy cenę podlegającą zapłacie sprzedawcy (zbywcy). W omawianym przepisie ustawodawca określając cenę nabycia połączył koszty zakupu i koszty poniesione w związku z przystosowaniem środka trwałego do stanu zdatnego do używania w jedną całość, nazywając je „kosztami związanymi z zakupem środków trwałych naliczonymi do dnia przekazania środka trwałego do używania”. Tak zdefiniowane koszty odnoszą się więc zarówno do zakupu, jak i wszelkich działań podmiotu związanych z adaptacją składnika majątku, które kończą się dopiero w momencie przyjęcia środka trwałego do używania.

Co prawda ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przepisem art. 16g ust. 12 nakazuje odpowiednio stosować art. 14 przy ustalaniu wartości początkowej określonych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jednakże regulacja ta nie obejmuje swoim zakresem sytuacji nabycia w drodze kupna, z jaką mamy tutaj do czynienia (określoną w pkt 1 ust. 1 art. 16g ustawy).

Mając na względzie przywołane uwarunkowania prawne, wartością początkową Nieruchomości, od której dokonywać należy odpisów amortyzacyjnych, stanowiących następnie koszt uzyskania przychodów Spółki bądź Wnioskodawcy (w zależności od przyjętej przez Spółkę formy funkcjonowania), będzie cena ich nabycia, ustalona zgodnie z ust. 3 i 5 art. 16g ustawy, czyli cena zakupu Nieruchomości powiększona o ewentualne koszty zakupu oraz pomniejszona o podatek od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.