Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-884/13-2/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-09
Teza: Wnioskodawczyni w wyniku sprzedaży nieruchomości, o których mowa we wniosku, nie będzie działała w charakterze podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, tym samym sprzedaż przedmiotowych nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: dostawa; działki; grunty; majątek-majątek osobisty; nieruchomości; opodatkowanie; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 04.09.2013 r.(data wpływu 05.09.2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.09.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości gruntowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej, jest zatrudniona na umowę o pracę. W dniu 07.05.2010 r. nabyła wraz z mężem działkę budowlaną o powierzchni 0,5035 ha, dla której była wydana decyzja o warunkach zabudowy. Działka nabyta została w celu pobudowania tam domu jednorodzinnego dla rodziny. Uzyskano pozwolenie na budowę. Do realizacji zamierzenia jednak nie doszło.

W dniu 23.02.2011 r. Wnioskodawczyni otrzymała od ojca w drodze darowizny na współwłasność z bratem gospodarstwo rolne o powierzchni 14,2479 ha, w miejscowości L. Gm. P. Zdarzenie to wpłynęło na plany jej rodziny. Wiedząc, że brat wyprowadził się z rodzinnego domu Wnioskodawczyni wraz z mężem postanowili sprzedać działkę nabytą 07.05.2010 r. i pozostać w L.

Z otrzymanego darowizną gospodarstwa rolnego Wnioskodawczyni wspólnie z bratem wydzieliła 7 działek budowlanych o powierzchniach 0,1000ha, 0,1200ha, i 0,1500ha, łącznie o powierzchni 0,922ha. Środki uzyskane ze sprzedaży ułatwiłyby realizację osobistych planów. Wnioskodawczyni wraz z mężem chce pobudować nowy dom, gdyż otrzymany w darowiźnie (drewniany – obmurowany) wymagałby gruntownego remontu. Brat natomiast, pozyskałby środki na spłatę zaciągniętego wspólnie z żoną kredytu mieszkaniowego. Czynniki te były decydującymi przy wytyczaniu działek na sprzedaż.

Działania podjęte przez Wnioskodawczynię i jej brata to:

*   wytyczenie 7 działek budowlanych oraz drogi wewnętrznej przez geodetę,

*   zawarta umowa z agentem nieruchomości, który ogłasza możliwość sprzedaży wyżej wymienionych działek,

*   trwający do chwili obecnej proces budowy sieci wodociągowej w drodze wewnętrznej.

Podjęte działania prowadzące do sprzedaży dopiero po okresie 1,5 rocznym doprowadziły do sprzedaży pierwszej działki za kwotę 43.000,00zł dnia 28.05.2013 r. Uzyskaną kwotą Wnioskodawczyni podzieliła się z bratem po 1/2 części.

Z posiadanego gospodarstwa 18.04.2013 r. dokonano sprzedaży działki rolnej o pow. 1,0800ha za kwotę 20.000,00zł rolnikowi na powiększenie gospodarstwa. Pozostałym gospodarstwem w dniu 28.05.2013 r. Wnioskodawczyni i jej brat podzielili się zrzeczeniem się udziałów we współwłasności. Posiadane działki budowlane pozostawili na współwłasność (będą dokonywać wspólnie ich sprzedaży), budynki wchodzące w skład gospodarstwa oraz grunt ich dotyczący stały się własnością Wnioskodawczyni, gdyż wraz z nią mieszka jej tata, wobec którego ustanowiona została służebność wieczysta mieszkania. Pozostałe grunty podzielili po połowie.

Do chwili obecnej nie pozyskano kolejnych chętnych do zakupu posiadanych sześciu działek budowlanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

*   Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do opłacenia podatku od towarów i usług od sprzedaży działki budowlanej 28.05.2013 r.?

*   Czy będzie zobowiązana opłacić podatek od towarów i usług od sprzedaży pozostałych sześciu działek budowlanych ?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie jest zobowiązana do opłacenia podatku od towarów i usług od dokonanej dnia 28.05.2013 r. sprzedaży działki budowlanej, a także od zdarzeń przyszłych polegających na sprzedaży sześciu działek budowlanych, gdyż wyznaczone na sprzedaż działki budowlane pochodzą z majątku osobistego jej i brata. Kwota z nich uzyskana zostanie przeznaczona na własne cele mieszkaniowe. Obydwoje z bratem są zatrudnieni na umowę o pracę, nie prowadzą działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Grunty spełniają powyższą definicję towarów, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – art. 15 ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tą rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT. W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. U. UE L 347.1 ze zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej. Wraz z mężem nabyła w 2010 r. działkę budowlaną w celu pobudowania tam domu jednorodzinnego. Do realizacji zamierzenia jednak nie doszło.

W dniu 23.02.2011 r. Wnioskodawczyni otrzymała od ojca w drodze darowizny na współwłasność z bratem gospodarstwo rolne. Zdarzenie to wpłynęło na plany jej rodziny. Wiedząc, że brat wyprowadził się z rodzinnego domu Wnioskodawczyni wraz z mężem postanowili sprzedać działkę nabytą w 2010 r. i pozostać w Lipnikach Starych. Z otrzymanego darowizną gospodarstwa rolnego wspólnie z bratem Wnioskodawczyni wydzieliła 7 działek budowlanych, przeznaczonych na sprzedaż. Środki uzyskane ze sprzedaży ułatwiłyby realizację osobistych planów - Wnioskodawczyni budowę domu, brat natomiast, pozyskałby środki na spłatę zaciągniętego wspólnie z żoną kredytu mieszkaniowego.

Działania podjęte przez Wnioskodawczynię i jej brata to: wytyczenie 7 działek budowlanych oraz drogi wewnętrznej przez geodetę, zawarta umowa z agentem nieruchomości, który ogłasza możliwość sprzedaży wyżej wymienionych działek, trwający do chwili obecnej proces budowy sieci wodociągowej w drodze wewnętrznej. Podjęte działania prowadzące do sprzedaży dopiero po okresie 1,5 rocznym doprowadziły do sprzedaży w dniu 28.05.2013 r. pierwszej działki Uzyskaną kwotą Wnioskodawczyni podzieliła się z bratem po ½ części.

Z posiadanego gospodarstwa 18.04.2013 r. dokonano sprzedaży działki rolnej o pow. 1,0800ha za kwotę 20.000,00zł rolnikowi na powiększenie gospodarstwa. Pozostałe działki budowlane pozostawili na współwłasność (będą dokonywać wspólnie ich sprzedaży).

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz treść powołanych regulacji prawnych, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy udziału w Nieruchomości Wnioskodawczyni wystąpi w charakterze podatnika. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawczyni, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie nie można stwierdzić, że Wnioskodawczyni nabyła ww. nieruchomość w celu dalszej odsprzedaży, czy w celach zarobkowych, Wnioskodawczyni nie podjęła również działań wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia (takich np. jak: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, uzbrojenie terenu, podział gruntu, ogrodzenie działek, ogłoszenie w prasie w poszukiwaniu nabywców itd.), które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

W przedmiotowej sprawie uznać zatem należy, że Zainteresowana dokonując sprzedaży gruntu nie będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, iż sprzedaż przez Wnioskodawczynię nieruchomości gruntowej, stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym, w przedmiotowej sprawie Zainteresowana, zbywając nieruchomość stanowiącą jej majątek prywatny, korzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem powyższego – stosownie do obowiązującego orzecznictwa – transakcja zbycia nieruchomości gruntowej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, sprzedaż przez Wnioskodawczynię w dniu 28.05.2013 r. działki budowlanej oraz sprzedaż w przyszłości sześciu działek budowlanych wydzielonych z otrzymanego w formie darowizny gospodarstwa rolnego, nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Organ podatkowy informuje ponadto, iż zgodnie z przepisem art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Natomiast w przypadku wystąpienia w jednym wniosku odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego (art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej).

Z analizy wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni oczekuje interpretacji w zakresie jednego stanu faktycznego oraz jednego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast uiszczona w dniu 04.09.2013 r. opłata została dokonana w wysokości 280 zł. Z uwagi na powyższe, nadpłata w wysokości 200 zł zostanie zwrócona zgodnie z 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa na rachunek bankowy wskazany w poz. 67 wniosku ORD-IN.

Ponadto zauważyć należy, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Z tych też względów - z uwagi na indywidualny charakter interpretacji przepisów prawa podatkowego - zaznacza się, iż niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy jedynie Wnioskodawczyni, nie dotyczy zaś drugiego współwłaściciela nieruchomości (brata Wnioskodawczyni).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w przedmiotowym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.