Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP2.4512.682.2016.11.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-17
Teza: Zastosowanie 8% stawki podatku VAT dla usługi świadczonej przez Nową Spółkę na rzecz kierowców polegającej na umożliwieniu rezerwacji/zamówienia taksówki za pomocą aplikacji mobilnej.
Słowa kluczowe: klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); opodatkowanie; stawka; taksówki; transport; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokami: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 29 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 313/17 i sygn. akt I SA/Kr 314/17 (data wpływu prawomocnych orzeczeń wraz z aktami sprawy – 17 lutego 2021 r.) oraz wyrokami: Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 sierpnia 2020 r. sygn. akt I FSK 1867/17 i sygn. akt I FSK 44/18, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 sierpnia 2016 r. (data wpływu 30 sierpnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z 2 listopada 2016 r. (data wpływu 8 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usługi świadczonej przez Nową Spółkę na rzecz kierowców polegającej na umożliwieniu rezerwacji/zamówienia taksówki za pomocą aplikacji mobilnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z 2 listopada 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usługi świadczonej przez Nową Spółkę na rzecz kierowców polegającej na umożliwieniu rezerwacji/zamówienia taksówki za pomocą aplikacji mobilnej.

Dotychczasowy przebieg postępowania

W dniu 30 listopada 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów, w wyniku rozpatrzenia ww. wniosku, wydał dla Wnioskodawcy postanowienie znak: 2461-IBPP2.4512.682.2016.2.RSz, w którym pozostawił wniosek bez rozpatrzenia w zakresie zastosowania 8% stawki podatku dla usługi świadczonej przez Nową Spółkę na rzecz kierowców polegającej na umożliwieniu rezerwacji/zamówienia taksówki za pomocą aplikacji mobilnej oraz postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku ww. znak: 2461-IBPP2.4512.963.2016.1.RSz w zakresie potwierdzenia prawidłowości zaklasyfikowania do właściwego PKWiU usługi opisanej we wniosku.

Nie zgadzając się z treścią powyższych postanowień, Wnioskodawca złożył 15 grudnia 2016 r. zażalenia z 12 grudnia 2016 r.

Po rozpatrzeniu przedmiotowych zażaleń Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach postanowieniami z 27 stycznia 2017 r. znak: 2461- IBPP2.4512.682.2016.3.PK oraz znak: 2461- IBPP2.4512.936.2016.2.PK utrzymał w mocy ww. zaskarżone postanowienia.

Wnioskodawca na ww. postanowienia złożył skargi z 21 lutego 2017 r. oraz z 22 lutego 2017 r. (data wpływu 28 lutego 2017 r.).

Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 313/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia oraz poprzedzające je postanowienie.

Jednocześnie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 314/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w zakresie potwierdzenia prawidłowości zaklasyfikowania do właściwego PKWiU usługi opisanej we wniosku oraz poprzedzające je postanowienie.

Powyższe wyroki zostały zaskarżone skargami kasacyjnymi Ministra Finansów z 22 września 2017 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 sierpnia 2020 r. sygn. akt I FSK 44/18 oraz wyrokiem z 28 sierpnia 2020 r. sygn. akt I FSK 1867/17 oddalił skargi kasacyjne Ministra Finansów.

W orzeczeniu WSA z 29 czerwca 2017 r. sygn. akt. I SA/Kr 313/17 Sąd stwierdził, że wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe musi więc być opisane w sposób konkretny i jednoznaczny.

Zdaniem Sądu odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy, brak było podstaw, do pozostawienia wniosku strony skarżącej bez rozpatrzenia. Organ pozostawił wniosek o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia, gdyż jego zdaniem, strona skarżąca nie wskazała, do jakiego grupowania PKWiU będzie należało zaliczyć usługi przez nią świadczone. Tymczasem z odpowiedzi na wezwanie w sposób jednoznaczny – zdaniem Sądu - i nie wymagający interpretacji wynika, że w zależności od podmiotu wykonującego usługi przewozu (kierowcy), który korzysta z aplikacji oferowanej przez stronę skarżącą, będzie zależało, do jakiego grupowania PKWiU usługa zostanie przypisana. Jeżeli kierowca będzie miał licencję do świadczenia usług taksówek osobowych, zostanie zakwalifikowany do PKWiU 49.32 „Usługi taksówek osobowych”. W przypadku zaś, gdy kierowca będzie podmiotem posiadającym stosowne zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresu przewozu osób samochodem osobowym w transporcie drogowym, usługa zostanie zakwalifikowana do grupowania 49.39 „Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany”.

Sąd wskazał, że w ponownie przeprowadzonym postępowaniu, organ uzna, że istniejące w jego ocenie braki wniosku, o które strona skarżąca była wzywana pismem z dnia 25 października 2016r., zostały usunięte.

Powyższe stanowisko Sądu WSA potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 sierpnia 2020 r. sygn. akt I FSK 1867/17.

W orzeczeniu WSA z 29 czerwca 2017 r. sygn. akt. I SA/Kr 314/17 Sąd stwierdził, że spór pomiędzy stronami sprowadzał się do tego, czy przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, było potwierdzenie prawidłowości zaklasyfikowania do właściwego PKWiU usługi opisanej we wniosku. Zdaniem organu, strona skarżąca zamierzała uzyskać taką odpowiedź, lecz z uwagi na brak właściwości do udzielenia odpowiedzi, organ działając na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r., poz. 201 ze zm. – dalej O.p.), odmówił wszczęcia postępowania w tym zakresie.

W ocenie Sądu Strona skarżąca występując o wydanie interpretacji indywidualnej, zadała pytanie, czy świadczone przez nią usługi, mają zostać opodatkowane stawką VAT w wysokości 8%. Strona skarżąca nie zadała natomiast pytania w zakresie odpowiedniego zaklasyfikowania świadczonej usługi do właściwego PKWiU. Brak zadania takiego pytania oznacza, że strona skarżąca, nie domagała się wszczęcia postępowania w tym zakresie.

Zdaniem Sądu w postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji indywidualnej, organ związany jest zakresem pytania sformułowanego przez wnioskodawcę. Może się zatem poruszać jedynie w ramach tego pytania, które zakreśla przedmiot postępowania interpretacyjnego. W niniejszej sprawie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej sformułowany był w sposób jednoznaczny i nie uprawniał organu do tworzenia dodatkowego postępowania, którego i tak nie zamierzał wszczynać. Organ orzekał wobec powyższego o wniosku, którego strona nie złożyła. Nie można jednak odmówić wszczęcia postępowania, jeżeli stosowany wniosek o jego wszczęcie, nie zostanie złożony.

Wobec tego Sąd wskazał, że w postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji indywidualnej, organ związany jest zakresem pytania sformułowanego przez wnioskodawcę. Może się zatem poruszać jedynie w ramach tego pytania, które zakreśla przedmiot postępowania interpretacyjnego. W niniejszej sprawie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej sformułowany był w sposób jednoznaczny i nie uprawniał organu do tworzenia dodatkowego postępowania, którego i tak nie zamierzał wszczynać. Organ orzekał wobec powyższego o wniosku, którego strona nie złożyła. Nie można jednak odmówić wszczęcia postępowania, jeżeli stosowny wniosek o jego wszczęcie, nie zostanie złożony.

Podsumowując Sąd orzekł, że w ponownie przeprowadzonym postępowaniu, organ rozpozna wniosek strony skarżącej o udzielenie interpretacji indywidualnej, w zakresie prawidłowości jej stanowiska, co do zastosowania odpowiedniej stawki podatku VAT do świadczonych przez nią usług.

Powyższe stanowisko Sądu WSA potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 sierpnia 2020 r. sygn. akt I FSK 44/18.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wskutek powyższego, wniosek Strony z 12 sierpnia 2016 r. (data wpływu 30 sierpnia 2016 r.), uzupełniony pismem z 2 listopada 2016 r. (data wpływu 8 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usługi świadczonej przez Nową Spółkę na rzecz kierowców polegającej na umożliwieniu rezerwacji/zamówienia taksówki za pomocą aplikacji mobilnej, wymaga ponownego rozpatrzenia przez Organ.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:**

Wnioskodawca będący podatnikiem VAT czynnym planuje założenie spółki kapitałowej (dalej: Nowa Spółka) z siedzibą w Polsce. Zgodnie z planami Nowa Spółka, której wspólnikiem będzie Wnioskodawca, będzie świadczyć usługi polegające na udostępnieniu rozwiązania umożliwiającego osobom fizycznym (pasażerom) rezerwację/zamówienie taksówki bez konieczności dzwonienia na centralę telefoniczną. Nowa Spółka będzie również podatnikiem VAT czynnym.

Wyżej wskazane usługi będą świadczone przez Nową Spółkę za pomocą aplikacji mobilnej (dalej: aplikacji), której właścicielem będzie Nowa Spółka. Nowa spółka będzie świadczyć usługi rezerwacji/zamówienia taksówki za pomocą aplikacji mobilnej na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą (Kierowców). Kierowcy, którzy będą zawierać umowy o współpracy z Nową Spółką, będą osobami fizycznymi prowadzącymi własną działalność gospodarczą. Kierowcy posiadać będą stosowne uprawnienia oraz zależności od rodzaju wykonywanej działalności - licencje na przewóz osób samochodem osobowym w transporcie drogowym bądź licencje do świadczenia usług transportu drogowego taksówką.

Kierowcy będą dysponować własnymi lub podnajmowanymi samochodami niestanowiącymi ich własności. Przedmiotem umowy będzie współpraca w zakresie świadczenia przez Nową Spółkę na rzecz kierowców usług rezerwacji/zamówienia kursu, umożliwiającej klientom kierowców zamówienie usługi przewozu osób/taksówki bez konieczności dzwonienia na centralę telefoniczną.

Jak wskazano powyżej istota usług świadczonych przez Nową Spółkę polegać będzie w istocie na udostępnieniu Kierowcom, z którymi zawierać będzie umowy, aplikacji, dzięki której klienci Kierowców (osoby fizyczne) będą mogli zamówić taksówkę osobową bez konieczności dzwonienia na centralę telefoniczną. Jest to system bezpośredniej komunikacji między pasażerem a Kierowcą, z wykorzystaniem oprogramowania dostępnego w domenie internetowej. Aplikacja dostępna będzie dla pasażerów indywidualnych oraz Kierowców. Według aktualnych planów Wnioskodawcy aplikacja ta nie będzie udostępniania klientom biznesowym.

Aplikacja udostępniania Kierowcom i ich klientom umożliwiać będzie w efekcie skorzystanie przez klientów Kierowców z przejazdów bezgotówkowych. Klient rejestrując swoje konto w domenie internetowej udostępnianej przez Nową Spółkę podaje numer karty kredytowej, która jest obciążana płatnością za kurs zamówiony u Kierowcy. Kwota należna za kurs wykonany przez danego Kierowcę, po zatrzymaniu kwoty prowizji należnej Nowej Spółce za udostępnienie narzędzia służącego do rezerwacji (zamówienia taksówki) będzie na bieżąco przekazywana na rachunek Kierowcy, który wykonał kurs.

W ustalonych okresach rozliczeniowych (np. na koniec każdego miesiąca kalendarzowego) Nowa Spółka będzie przekazywać Kierowcy zestawienia dotyczące wykonanych przez niego kursów zamówionych za pośrednictwem aplikacji oraz zestawienie prowizji należnych Nowej Spółce z tytułu usług rezerwacji taksówek/przewozu osób. Na tej podstawie Nowa Spółka raz w miesiącu wystawiać będzie dla Kierowców z którymi zawarła umowę faktury vat za usługi umożliwienia zamówienia kursu taksówki (usługi rezerwacji taksówki).

Z kolei Kierowcy wystawiać będą bezpośrednio swoim klientom paragony, rachunki lub faktury VAT z tytułu usług przewozu na całkowitą kwotę przewozu jaką została obciążona karta klienta, tj. bez pomniejszenia jej o prowizję zatrzymaną przez Nową Spółkę, gdyż prowizja ta obciążać będzie Kierowców i składać się będzie na wynagrodzenie Nowej Spółki rozliczane w okresach miesięcznych, potrącane na bieżąco z opłaty za każdy kurs, a należne Nowej Spółce na podstawie umowy zawieranej z Kierowcami z tytułu udostępnienia aplikacji umożliwiającej zamówienie taksówki.

Nowa Spółka nie będzie posiadać licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką ani na przewóz osób w transporcie drogowym.

Pismem z 2 listopada 2016 r. Wnioskodawca uzupełnił opis sprawy i wskazał co następuje:

W ocenie Podatnika usługi świadczone przez Nową Spółkę na rzecz Kierowców, z którymi Nowa Spółka będzie współpracować, będą się mieścić zarówno w grupowaniu PKWiU 49.32 „Usługi taksówek osobowych jak i w grupowaniu PKWiU 49.39 „Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej nie sklasyfikowany”.

Powyższe wynikać będzie z okoliczności, że - jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej - Nowa Spółka współpracować będzie w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zarówno z podmiotami świadczącymi usługi taksówek osobowych (posiadającymi stosowne licencje) jaki i z podmiotami posiadającymi stosowne zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie przewozu osób samochodem osobowym w transporcie drogowym. Zatem w ocenie Podatnika, świadczone przez niego usługi będzie można zaklasyfikować do obu ze wskazanych wyżej grupowań PKWiU.

Jednocześnie Podatnik wyjaśnia, że nie z uwagi na fakt, że dopiero planuje utworzenie Nowej Spółki, a zatem podmiot, który będzie świadczył usługi opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w chwili obecnej jeszcze nie istnieje, Podatnik nie występował z wnioskiem do Urzędu Statystycznego celem wydania opinii w zakresie stosowania standardów klasyfikacyjnych PKWiU.

Zgodnie z planami Podatnika, Nowa Spółka, po jej utworzeniu, wystąpi bezpośrednio do właściwego organu celem uzyskania opinii interpretacyjnej dotyczącej PKWiU oferowanych przez Nową Spółkę usług.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

**

Czy usługi świadczone przez Nową Spółkę na rzecz kierowców polegające na umożliwieniu rezerwacji/zamówienia taksówki za pomocą aplikacji mobilnej będą podlegać opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi świadczone przez Nową Spółkę na rzecz Kierowców polegające na udostępnieniu im aplikacji mobilnej, dzięki której klienci będą mieli możliwość zamówienia taksówki bez konieczności korzystania z centrali telefonicznej, podlegać, opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 8%. Wynika to z przepisu art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT w zw. z poz. 156 załącznika nr 3 do ustawy o VAT (PKWiU z 2008: 49.32, Usługi taksówek osobowych) oraz w zw. z poz. 157 (PKWiU z 2008: 49.39 Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej nieś klasyfikowany).

Zaprezentowany w powyższym wniosku model działania oraz model rozliczeń między Nową Spółką a Kierowcami, związany ze świadczeniem usług przewozu osób taksówką, z których korzystają ostateczni klienci Kierowców zakłada, że Nowa Spółka, bierze udział w świadczeniu tych usług, świadcząc na rzecz Kierowców, z którymi zawiera umowy usługi polegające na umożliwieniu zamówienia taksówki/usługi przewozu przez klientów za pośrednictwem aplikacji.

Usługi, które będą przedmiotem świadczenia (usługi rezerwacji/za mówienia taksówek osobowych) podlegają opodatkowaniu według stawki VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT w powiązaniu z poz. 156 oraz poz. 157 załącznika nr 3 do ustawy o VAT. Ta preferencyjna stawka ma zastosowanie ze względu na charakter (rodzaj) usług, a nie status usługodawcy. W szczególności, dla zastosowania takiej stawki nie jest wymagane, aby usługodawca posiadał licencję na wykonywanie usług przewozu osób czy też był właścicielem środka transportu (taksówki).

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, Nowa Spółka powinna wystawiać na rzecz Kierowców, z którymi zawarła umowy faktury VAT z tytułu świadczenia usług umożliwiających zamówienie taksówki przez klienta Kierowców, z zastosowaniem stawki VAT 8%, jako że usługi zamawiania/rezerwacji mieszczą się w kategorii usług taksówek osobowych.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest (co do zasady) wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W konsekwencji podstawę opodatkowania VAT w przypadku usług świadczonych na rzecz kierowców będzie kwota prowizji należnej Nowej Spółce, naliczana od każdego kursu zamówionego za pośrednictwem aplikacji, pomniejszona o kwotę należnego podatku VAT obliczonego według stawki 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT, w myśl którego dla towarów i usług wymieniony w załączniku nr 3 do ustawy o VAT stawka opodatkowania wynosi 8%.

W pozycji 156 załącznika nr 3 do ustawy stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% (w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. 8%) wymieniono usługi zgrupowane pod symbolem PKWiU 49.32 „Usługi taksówek osobowych”. Z kolei w poz. 157 załącznika nr 3 do ustawy o VAT pod symbolem PKWiU z 2008: 49.39 wskazano „Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany”.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Nowa Spółka, którą zamierza założyć Wnioskodawca nawiąże współpracę z podmiotami świadczącymi usługi transportu drogowego taksówką osobową bądź świadczącymi usługi przewozu osób w transporcie drogowym. Współpraca ta sprowadzać się będzie do świadczenia przez Nową Spółkę na rzecz Kierowców usług polegających na umożliwieniu skojarzenia Kierowcy z klientem, a zatem w istocie stanowić będą usługę rezerwacji/zamówienia usługi taksówki/przewozu osób.

Podmioty zamierzające nawiązać współpracę z Nową Spółką (Kierowcy) będą osobami fizycznymi prowadzącymi własną działalność gospodarczą oraz posiadającymi stosowne uprawnienia i licencje do świadczenia usług transportu drogowego taksówką/przewozu osób przy użycie samochodów własnych lub podnajmowanych. Przedmiotem umowy będzie współpraca w zakresie świadczenia przez tych Kierowców dla ich klientów usług transportu drogowego taksówką/przewozu osób poprzez udostępnianie Kierowcom i ich klientom aplikacji mobilne.

Nowa Spółka zobowiąże się m.in. do zapewnienia Kierowcom i ich klientom możliwości całodobowego korzystania z aplikacji mobilnej za pośrednictwem której klienci dokonują rezerwacji usługi przewozu osób/taksówki. Obowiązkiem Kierowców będzie zaś uiszczanie opłat za usługi świadczone przez Nową Spółkę polegające na umożliwieniu rezerwacji/zamówienia usługi przewozu osób.

Zdaniem Wnioskodawcy świadczone przez Nową Spółkę usługi rezerwacji/zamówienia taksówki są klasyfikowane wg PKWiU z 2008 r. pod symbolem 49.32 - „Usługi taksówek osobowych”, a tym samym zaliczają się do kategorii usług wskazanych w pozycji 156 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Usługa ta realizowana będzie przez aplikację będącą własnością Nowej Spółki i udostępnianą Kierowcom oraz klientom. Kierowca, współpracujący Nową Spółką, używając specjalnie przystosowanego tabletu lub telefonu chcąc przyjąć zlecenie za pomocą aplikacji zostaje powiadomiony o dokładnym adresie lub miejscu odebrania pasażera oraz o innych niezbędnych informacjach dotyczących kursu (np. o miejscu zakończenia kursu). Kierowca świadczy usługi przewozu na rzecz klientów działając we własnym imieniu i na swoją rzecz. Zaś za usługi świadczone przez Nowa Spółkę zobowiązany jest uiszczać opłatę obliczoną jako określony w umowie procent od wartości kursu tj. opłaty uiszczonej przez klienta za kurs.

Zdaniem Wnioskodawcy świadczone przez Nową Spółkę na rzecz Kierowców usługi rezerwacji/zamówienia kursu będą się mieścić w grupowaniu PKWiU 49.32 - Usługi taksówek osobowych, W związku z tym usługi te będą się zaliczać do kategorii usług wskazanych w pozycji 156 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, a tym samym Nowa Spółka będzie mogła do nich zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lutego 2015 r., znak: IPPP2/443-1121/14-4/DG, a także Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 26 sierpnia 2014 r. znak: ITPP1/443-587/14/AJ.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego, a także wyroków WSA w Krakowie sygn. akt I SA/Kr 313/17 i I SA/Kr 314/17 oraz wyroków NSA sygn. akt I FSK 1867/17 i I FSK 44/18, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we wniosku opisie sprawy, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), dalej jako ustawa lub ustawa o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towary to według art. 2 pkt 6 ww. ustawy rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

W świetle powyższych przepisów, definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Stosownie do treści art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych odwołują się do grupowań PKWiU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Na mocy § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676) do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2017 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.). Niniejsza klasyfikacja stosowana jest na potrzeby podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2011 r.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będzie świadczyć usługi rezerwacji/zamówienia taksówki za pomocą aplikacji mobilnej na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą (Kierowców). Kierowcy, którzy będą zawierać umowy o współpracy z Nową Spółką, będą osobami fizycznymi prowadzącymi własną działalność gospodarczą. Kierowcy posiadać będą stosowne uprawnienia oraz zależności od rodzaju wykonywanej działalności - licencje na przewóz osób samochodem osobowym w transporcie drogowym bądź licencje do świadczenia usług transportu drogowego taksówką. Kierowcy będą dysponować własnymi lub podnajmowanymi samochodami niestanowiącymi ich własności. Przedmiotem umowy będzie współpraca w zakresie świadczenia przez Nową Spółkę na rzecz kierowców usług rezerwacji/zamówienia kursu, umożliwiającej klientom kierowców zamówienie usługi przewozu osób/taksówki bez konieczności dzwonienia na centralę telefoniczną.

W ocenie Podatnika usługi świadczone przez Nową Spółkę na rzecz Kierowców, z którymi Nowa Spółka będzie współpracować, będą się mieścić zarówno w grupowaniu PKWiU 49.32 „Usługi taksówek osobowych jak i w grupowaniu PKWiU 49.39 „Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej nie sklasyfikowany”.

Powyższe wynikać będzie z okoliczności, że Nowa Spółka współpracować będzie w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zarówno z podmiotami świadczącymi usługi taksówek osobowych (posiadającymi stosowne licencje) jaki i z podmiotami posiadającymi stosowne zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie przewozu osób samochodem osobowym w transporcie drogowym.

Zatem w ocenie Podatnika, świadczone przez niego usługi będzie można zaklasyfikować do obu ze wskazanych wyżej grupowań PKWiU.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy usługi świadczone przez Nową Spółkę na rzecz kierowców polegające na umożliwieniu rezerwacji/zamówienia taksówki za pomocą aplikacji mobilnej będą podlegać opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT?

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku.

Jak stanowi art. 41 ust. 2 cyt. ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Przy czym, stosownie do treści art. 146a pkt 1 i 2 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy o VAT stanowiącym wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką obniżoną pod pozycją:

*   156 wymieniono usługi zgrupowane pod symbolem PKWiU 49.32 „Usługi taksówek osobowych”.
*   157 wymieniono usługi zgrupowane pod symbolem PKWiU 49.39 „Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany”.

Zgodnie z pkt 1 objaśnień do załącznika nr 3 - wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Z kolei w pkt 2 objaśnień do ww. załącznika wskazano, że usługi pasażerskiego transportu obejmują przewóz osób oraz ich podręcznego bagażu (zwierzęcia), za który nie jest pobierana dodatkowa opłata; przewożony pojazd podróżnego nie jest traktowany jako podręczny bagaż.

Stosownie do art. 2 pkt 30 ustawy – przez PKWiU ex – rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia, obniżonej stawki podatku lub wyłączenia tylko do towarów lub usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce – nazwa towaru lub usługi. Wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT, zwolnienie bądź wyłączenie, dotyczy tylko danego towaru lub danej usługi z danego grupowania – konkretnego towaru lub konkretnej usługi wymienionej obok symbolu PKWiU.

Ustawa o VAT posługuje się pojęciem usług transportu (przewozu), czy usług taksówek, jednakże ich nie definiuje, natomiast odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Z uwagi na powyższe, należy posiłkować się wskazaniami zawartymi w PKWiU z 2008 roku,

Z uwagi na fakt, że ustawodawca w załączniku Nr 3 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką obniżoną, przy grupowaniu usług według PKWiU 49.32 i 49.39 nie używa zawężającego symbolu „ex” dla tych usług, co oznacza, że wszystkie kategorie usług mieszczące się pod symbolem 49.32 i 49.39 są objęte obniżoną stawką podatku zgodnie z art. art. 41 ust. 2 ustawy o VAT.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz wskazane przepisy prawa, a także uwzględniając stanowiska wyrażone w ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 29 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 313/17 i sygn. akt I SA/Kr 314/17 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 sierpnia 2020 r. sygn. akt I FSK 1867/17 i sygn. akt I FSK 44/18 należy uznać, że skoro usługi świadczone przez Nową Spółkę na rzecz Kierowców, z którymi Nowa Spółka będzie współpracować, będą się mieścić w zależności od podmiotu wykonującego usługi przewozu (kierowcy), który korzysta z aplikacji oferowanej przez Wnioskodawcę, w grupowaniu PKWiU 49.32 „Usługi taksówek osobowych” (gdy kierowca będzie miał licencję do świadczenia usług taksówek osobowych) lub w grupowaniu PKWiU 49.39 „Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej nie sklasyfikowany” (gdy kierowca będzie podmiotem posiadającym stosowne zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresu przewozu osób samochodem osobowym w transporcie drogowym), to usługi te będą opodatkowane stawką podatku 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 ustawy w zw. z odpowiednio poz. 156 i 157 załącznika nr 3 do ustawy.

W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym usługi świadczone przez Nową Spółkę na rzecz Kierowców polegające na udostępnieniu im aplikacji mobilnej, dzięki której klienci będą mieli możliwość zamówienia taksówki bez konieczności korzystania z centrali telefonicznej, podlegać będą opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 8% - jest prawidłowe.

Należy zauważyć, że wydając przedmiotową interpretację, Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

Tak więc, to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania świadczonych przez niego czynności. Konsekwencje błędnie wskazanego symbolu PKWiU ponosi Wnioskodawca, bowiem wydana w takim przypadku interpretacja traci swą ważność i nie daje wówczas Wnioskodawcy ochrony, o której mowa w przepisach Rozdziału 1a Działu II ustawy Ordynacja podatkowa.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie sformułowanego pytania, stąd wszelkie inne kwestie poruszone we wniosku, a nie objęte pytaniem (tj. kwestia podstawy opodatkowania) nie były przedmiotem rozstrzygnięcia.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinie zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się do błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawą.

**