Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-633/16-1/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-09-07
Teza: Czy wygaśnięcie zobowiązań i wierzytelności wynikających z umów FSA oraz IFL, a także pożyczek udzielanych pierwotnie przez F1 do F3 w związku z ich konfuzją w ramach Połączenia II (tj. połączenia Wnioskodawcy z F3) spowoduje powstanie przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych po stronie Wnioskodawcy (następcy prawnego F1)?
Słowa kluczowe: konfuzja; połączenie; połączenie-połączenie międzynarodowe; przychód; wierzytelność; zobowiązanie-wygaśnięcie zobowiązania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 1 czerwca 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 7 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy wygaśnięcie zobowiązań i wierzytelności wynikających z umów FSA oraz IFL, a także pożyczek udzielanych pierwotnie przez F1 do F3 w związku z ich konfuzją w ramach Połączenia II (tj. połączenia Wnioskodawcy z F3) spowoduje powstanie przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych po stronie Wnioskodawcy (następcy prawnego F1) (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy wygaśnięcie zobowiązań i wierzytelności wynikających z umów FSA oraz IFL, a także pożyczek udzielanych pierwotnie przez F1 do F3 w związku z ich konfuzją w ramach Połączenia II (tj. połączenia Wnioskodawcy z F3) spowoduje powstanie przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych po stronie Wnioskodawcy (następcy prawnego F1).

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 18 września 2015 r. Spółka X (dalej: „Spółka X”) oraz spółki od niej zależne, w tym Wnioskodawca zawarły umowę (dalej: „Umowa”) o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej (dalej: „PGK”) w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej „ustawa o CIT”). Spółką dominującą w ramach PGK jest Spółka X. Zgodnie z Umową:

*   PGK została utworzona na okres co najmniej trzech lat podatkowych,
*   rokiem podatkowym PGK jest rok kalendarzowy,
*   Spółka X została wyznaczona na spółkę reprezentującą PGK w zakresie obowiązków wynikających z ustawy o CIT oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.).

Umowa PGK została zarejestrowana przez naczelnika właściwego urzędu skarbowego. Pierwszy rok podatkowy PGK rozpoczął się 1 stycznia 2016 r.

Wnioskodawca jest osobą prawną posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca należy do Grupy Kapitałowej, której głównym przedmiotem działalności jest wydobycie i przetwarzanie rud metali oraz sprzedaż wyprodukowanej z tych rud miedzi, metali szlachetnych i pozostałych metali nieżelaznych. Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest Spółka X, także osoba prawna posiadająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegająca w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowych od osób prawnych od całości swoich dochodów. Zarówno Wnioskodawca, jak i Spółka X należą do PGK.

Niniejszy wniosek o interpretację dotyczy planowanego połączenia spółek w ramach GK oraz skutków podatkowych tego połączenia. W celu umożliwienia oceny tła oraz skutków planowanych operacji, Wnioskodawca możliwie szeroko zaprezentował towarzyszące fakty.

Zgodnie z przyjętą strategią GK, podejmowane są działania zmierzające do budowy pozycji Grupy na rynku międzynarodowym. W szczególności, 5 marca 2012 r. zostało przeprowadzone nabycie akcji Spółki Q (dalej: „Spółka Q” – po nabyciu akcji Spółki Q nazwa tej spółki została zmieniona na X Ltd. (dalej: „X Ltd.”) z siedzibą w Kanadzie.

Bezpośrednim nabywcą akcji Spółki Q była Spółka B (dalej: „Spółka B”). Majątek Spółki Q składał się w momencie nabycia m.in. z udziałów w grupie spółek obejmującej w szczególności spółki prowadzące działalność wydobywczą (górniczą), zlokalizowane w Kanadzie, USA, Chile i innych krajach.

Obecnie w skład międzynarodowej struktury wchodzi kilkadziesiąt spółek zlokalizowanych poza granicami Polski, w tym m.in.:

*   X Ltd., H Ltd., B Ltd., C Ltd., D Ltd., E Ltd. – spółki, które działają zgodnie z prawem Kanady i są rezydentami podatkowymi Kanady,
*   Spółka F, Spółka G – spółki, które działają zgodnie z prawem Chile i są rezydentami podatkowymi Chile.

Poniżej Wnioskodawca przedstawił opis najistotniejszych z punktu widzenia niniejszego wniosku faktów związanych z powstaniem międzynarodowej struktury w obecnym kształcie, w tym w szczególności w związku z nabyciem Spółki Q.

Utworzenie spółki F1 (dalej: „F1”) i spółki F2 (dalej: „F2”):

W dniu 30 grudnia 2011 r. Spółka X utworzyła spółkę pod nazwą F1 z siedzibą w Luksemburgu, w której poprzez wniesienie wkładu pieniężnego objęła X udziałów o wartości nominalnej 1 EUR/udział, stanowiących 100% kapitału zakładowego F1 (na dzień 31 grudnia 2011 r. wartość bilansowa wynosiła X tys. zł).

W dniu 30 grudnia 2011 r. spółka F1 utworzyła spółkę F2 z siedzibą w Luksemburgu, o kapitale zakładowym wynoszącym X EUR (na dzień 31 grudnia 2011 r. wartość bilansowa wynosiła X tys. zł).

Obie spółki powstały w ramach działań związanych z tworzeniem struktury holdingowej w celu nabycia akcji Spółki Q.

Utworzenie Spółki B:

W dniu 3 stycznia 2012 r. F2 (spółka w 100% pośrednio zależna od Spółki X) utworzyła spółkę pod nazwą B U.L.C. (dalej: „Spółka B”) z siedzibą w Kanadzie, z kapitałem zakładowym w wysokości (…) CAD. Spółka powstała w ramach działań związanych z tworzeniem optymalnej struktury transakcyjnej, w celu nabycia akcji Spółki Q.

Utworzenie spółki F3 (dalej: „F3”):

W dniu 15 lutego 2012 r. F1 (spółka w 100% zależna od Spółki X) utworzyła spółkę pod nazwą F3 z siedzibą w Luksemburgu, w której poprzez wniesienie wkładu pieniężnego objęła X udziałów o wartości nominalnej 1 USD/udział, stanowiących 100% kapitału zakładowego F3.

Podobnie jak w przypadku Spółki B, spółka F3 powstała w ramach działań związanych z tworzeniem optymalnej struktury transakcyjnej, w celu nabycia akcji Spółki Q.

Kroki podjęte w celu nabycia Spółki Q w 2012 r.:

Spółka X przeprowadziła m.in. następujące transakcje, które miały na celu umożliwienie nabycia przez Spółkę B akcji Spółki Q:

1.  Pomiędzy Spółką X i spółką F1 z siedzibą w Luksemburgu, spółką w 100% zależną od Spółki X, została zawarta umowa, na podstawie której Spółka X udzieliła spółce F1 pożyczki w wysokości (…) USD z przeznaczeniem udzielonej pożyczki na konwersję na kapitał F1 w dniu jej udzielenia. W wyniku konwersji na kapitał pożyczki, o której mowa powyżej, Spółka X objęła (…) nowo utworzonych udziałów w spółce F1 o wartości nominalnej 1 USD każdy w zamian za wkład niepieniężny w postaci wierzytelności z tytułu zwrotu pożyczki. Różnica pomiędzy wartością nominalną udziałów a wartością wkładu niepieniężnego została przekazana na kapitał zapasowy F1.
2.  Pomiędzy F1 i F2 z siedzibą w Luksemburgu, spółką w 100% zależną od F1 („F2”) została zawarta umowa, na podstawie której F1 udzielił spółce F2 pożyczki w wysokości (…) USD z przeznaczeniem udzielonej pożyczki na konwersję na kapitał F2 w dniu jej udzielenia. W wyniku konwersji na kapitał pożyczki, o której mowa powyżej, F1 objął X nowo utworzonych udziałów w spółce F2 o wartości nominalnej 1 USD każdy w zamian za wkład niepieniężny w postaci wierzytelności z tytułu zwrotu pożyczki. Różnica pomiędzy wartością nominalną udziałów a wartością wkładu niepieniężnego została przekazana na kapitał zapasowy F2.
3.  Pomiędzy F1 i F3 z siedzibą w Luxemburgu, spółką w 100% zależną od F1 została zawarta umowa, na podstawie której F1 udzielił spółce F3 pożyczki nieoprocentowanej w wysokości (…) USD (tzw. Interest Free Loan, dalej: „IFL”).
4.  Pomiędzy F3 i F2 została zawarta umowa pożyczki, na podstawie której F3 udzielił F2 pożyczki w wysokości (…) USD z przeznaczeniem pożyczki na konwersję na udziały F2. W tym miejscu Wnioskodawca zaznaczył, że umowa pożyczki, o której mowa w pkt 4 to tzw. Zero Coupon Convertible instrument (co może być tłumaczone jako zerokuponowy instrument konwertowalny, dalej: „ZCC”) oraz wskazał istotne elementy ZCC:
    *   pożyczka ta została udzielona w kwocie (…) USD;
    *   pożyczka została wypłacona w kwocie pomniejszonej o kwotę dyskonta, czyli na dzień podpisania umowy ZCC w kwocie (…) USD;
    *   data wymagalności ZCC przypada na 4 marca 2020 roku;
    *   ZCC podlega w dacie wymagalności obligatoryjnej konwersji na udziały w spółce F2; F2 jest uprawniona do zwrotu kwoty głównej lub jakiejkolwiek jej części poprzez jej konwersję na udziały przed datą wymagalności za pisemną zgodą spółki F3;
    *   ZCC przewiduje ponadto różne przypadki konwersji, w tym automatyczną konwersję na udziały spółki F2, tj.: pożyczka może zostać skonwertowana (z powiadomieniem przesłanym przez pożyczkodawcę do pożyczkobiorcy na 5 dni roboczych przed taką transakcją), jeżeli pożyczkobiorca zostanie postawiony w stan upadłości lub zgłosi upadłość do właściwego organu sądowego (jeśli pożyczkobiorca podejmie decyzję lub w inny sposób doprowadzi do rozwiązania spółki) lub zgłosi dobrowolną likwidację lub zostanie postawiony w stan likwidacji sądowej lub zażąda takiej likwidacji, zażąda zawieszenia płatności lub jakiejkolwiek innej formy tymczasowego wstrzymania.
5.  F1 i F3 zawarły umowę terminowego nabycia przez F1 od F3 udziałów F2, które F3 obejmie w przyszłości w wyniku konwersji przez F2 pożyczki o której mowa w punkcie 4 na kapitał F2. Cena nabycia wynosi (…) USD. Kwota należna z tytułu nabycia udziałów F2 będzie płatna w dacie następującej po objęciu przez F3 udziałów w F2 na podstawie konwersji. Cena nabycia udziałów F2 należna F3 od F1 zostanie potrącona z wierzytelnością F3 wobec F1 z tytułu pożyczki, o której mowa w punkcie 3 Raportu (tzw. Forward Shere Sale Agreement, dalej : „FSA”).
6.  Pomiędzy F2 i Spółką B (połączoną w 2015 r. z X Ltd.), spółką w 100% zależną od F2, została zawarta umowa, na podstawie której F2 udzielił Spółce B pożyczki w wysokości (…) USD (dalej: „Pożyczka Akwizycyjna”).

Ponadto, spółka F2 objęła w zamian za wkład pieniężny w wysokości (…) CAD (…) nowo utworzonych udziałów w Spółce B o wartości nominalnej 1 CAD każdy.

Środki pozyskane przez Spółkę B z pożyczki i podwyższenia kapitału zostaną przeznaczone na sfinansowanie zakupu 100% akcji Spółki Q.

Nabycie Spółki Q:

Spółka X oraz Spółka Q zawarły 6 grudnia 2011 r. warunkową zobowiązującą umowę, w wyniku której Spółka X mogła nabyć od dotychczasowych akcjonariuszy, w ramach procedury przejęcia rekomendowanego przez Radę Dyrektorów Spółki Q (Plan of Arrangement), (…) akcji, stanowiących 100% kapitału zakładowego Spółki Q.

Zgodnie z umową, cena zakupu miała wynieść (…) CAD za akcję tj. łączna cena w dniu podpisania umowy (…) CAD.

Zamknięcie transakcji zostało uzależnione od spełnienia się warunków zawieszających w postaci uzyskania zgody akcjonariuszy wyrażonej na Zgromadzeniu Akcjonariuszy Spółki Q większością 2/3 głosów, zatwierdzeniu warunków transakcji przez Sąd Najwyższy Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie oraz otrzymania zgód właściwych organów ochrony konkurencji i Ministra Przemysłu Kanady.

Wszystkie warunki zawieszające przewidziane w umowie zostały spełnione i 5 marca 2012 r. nastąpiło zamknięcie transakcji.

Spółka B, jednostka pośrednio zależna od Spółki X, nabyła 5 marca 2012 r. od dotychczasowych akcjonariuszy Spółki Q X akcji Spółki Q, za cenę jednostkową wynoszącą (…) CAD za akcję tj. za łączną cenę wynoszącą (…) CAD. Wyżej wskazana liczba akcji obejmuje (…) akcji Spółki Q powstałych po dniu zawarcia umowy na skutek konwersji emitowanych przez Spółkę Q instrumentów (opcje i warranty) podlegających zamianie na akcje.

Jednocześnie, podjęta została decyzja o wycofaniu akcji Spółki Q z obrotu na Giełdzie Papierów Wartościowych w Toronto oraz o zmianie z dniem 12 marca 2012 r. firmy spółki na X Ltd.

Udział w Spółce M Inc. (dalej: „Spółka M”)

W dniu 12 października 2010 r. Spółka X objęła 51% udziałów w utworzonej wspólnie z Podmiotem A (dalej: „Podmiot A”), spółce pod firmą M Inc., poprzez wniesienie wkładu gotówkowego w wysokości (…) tys. zł. Podmiot A wniósł do spółki wszelkie posiadane prawa do złoża (…). Środki pieniężne zostaną przeznaczone na wykonanie Bankowego Studium Wykonalności oraz na dalsze prace eksploracyjne.

Powyższa transakcja wynikała z zawartej przez Zarząd Spółki X i Podmiotu A w maju 2010 r. Umowy inwestycyjnej w sprawie wspólnej realizacji projektu górniczego miedzi i złota, położonego w Prowincji Kolumbia Brytyjska w Kanadzie. Podmiot A jest firmą zajmującą się poszukiwaniem złóż zasobów mineralnych oraz przedsięwzięciami górniczymi.

(…) zgodnie z zapisami powyższej umowy, Spółka X posiada opcję nabycia dalszych 29% udziałów w Spółce M, za kwotę obliczoną jako iloczyn (…) USD za funt miedzi w 29% prawdopodobnych i potwierdzonych zasobów przemysłowych złoża, lecz nie wyższą niż (…) USD. Wykonanie opcji możliwe będzie po opublikowaniu Bankowego Studium Wykonalności, w którym podany będzie bilans zasobów przemysłowych złoża.

Umowa ta zawiera również zobowiązanie Spółki X dotyczące zorganizowania finansowania wydatków inwestycyjnych projektu w wysokości (…) USD. Zobowiązanie powstanie w momencie wykonania przez Spółkę X opcji nabycia dodatkowych 29% udziałów w Spółce M.

W przypadku niewykonania przez Spółkę X tej opcji, Podmiot A będzie miał wyłączne prawo przez okres 90 dni do zażądania od Spółki X sprzedaży na rzecz Podmiotu A wszystkich udziałów należących do Spółki X za kwotę stanowiącą równowartość ich godziwej wartości rynkowej, jednak nie wyższą niż (…) USD. Jeżeli Podmiot A nie zdecyduje się nabyć udziałów od Spółki X w tym terminie, Spółka X przeniesie w ciągu 60 dni 2% udziału w Spółce M na Podmiot A, zwiększając udział tej firmy do 51% za kwotę (…) USD.

Podsumowując, Spółka X posiadała prawo opcji na objęcie dalszych 29% udziałów w Spółce M i z tej opcji skorzystała.

W ramach procesu reorganizacji struktury dokonano zmian właścicielskich, w efekcie których Spółka M – bezpośrednio zależna od Spółki X stała się spółką pośrednio zależną od Spółki X i bezpośrednio zależną od Spółki B w ramach następujących transakcji:

*   Spółka X zbyła całość posiadanych udziałów w Spółce M na rzecz podmiotu pośrednio zależnego – Spółki B, w zamian za emisję własnych udziałów, które zostały objęte przez Spółkę X;
*   Spółka X następnie przeniosła te udziały do F1 w zamian za objęcie nowo utworzonych udziałów w kapitale F1;
*   F1 przeniosła następnie udziały w Spółce B na rzecz F2.

Rozliczenie wniesienia przez F1 udziałów w Spółce B do F2 miało miejsce 26 kwietnia 2012 r.

Zgodnie z aktem notarialnym dokumentującym wniesienie aportem udziałów w Spółce B do F2, sporządzanym przez luksemburskiego notariusza:

*   wartość udziałów w Spółce B, wnoszonych do F2, wynosiła (…) USD (równowartość (…) CAD przeliczona z zastosowaniem kursu ogłoszonego przez Bank Kanady 24 kwietnia 2012 r.; wartość udziałów określona na bazie wyceny wartości udziałów Spółki M na potrzeby transakcji),
*   wartość udziałów objętych przez F1 w F2 wyniosła (…) USD (równowartość (…) CAD przeliczona z zastosowaniem kursu ogłoszonego przez Bank Kanady 24 kwietnia 2012 r.). Objęcie przez F1 nowo utworzonych udziałów w F2 zostało przeprowadzone z zachowaniem dotychczasowego parytetu (kapitał zakładowy/kapitał zapasowy) poprzez:
    *   podwyższenie kapitału zakładowego (wartość nominalna udziałów) w kwocie (…) USD oraz
    *   podwyższenie kapitału zapasowego w kwocie (…) USD.

Dalsze finansowanie działalności w ramach struktury międzynarodowej GK:

W celu dalszego finansowania działalności w ramach struktury międzynarodowej, w latach 2013-2016 udzielane były kolejne pożyczki (dla kompletności Wnioskodawca nadmienił, że poza finansowaniem wskazanym powyżej, w ramach GK udzielono finansowania także spółkom innym niż te, o których mowa w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku), m.in.:

*   Spółka X udzielała pożyczek do F1 oraz X Ltd. (a później również do Podmiotu K),
*   F1 udzielał pożyczek do F2 oraz F3 (część lub wszystkie z przedmiotowych pożyczek mogą być niespłacone na dzień złożenia niniejszego wniosku o interpretację, a także na dzień połączeń spółek w ramach, o których jest mowa w niniejszym wniosku o interpretację).

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że po nabyciu akcji Spółki Q dokonano następujących czynności prowadzących do pieniężnego podwyższenia kapitału Spółki B:

*   Kwota podwyższenia: (…) CAD ((…) zł), (…) CAD ((…) zł), (…) CAD ((…) zł), (…) CAD ((…) zł), (…) CAD ((…) zł). W trakcie 2013 r. kapitał zakładowy spółki był podwyższany kilkakrotnie. Wszystkie udziały w podwyższonym kapitale objęła spółka F2 (spółka pośrednio zależna od Spółki X, będąca jedynym właścicielem Spółki B) i opłaciła je wkładem pieniężnym.
*   Kwota (…) CAD ((…) zł). W 2014 r. kapitał zakładowy spółki był podwyższany kilkakrotnie. Wszystkie udziały w podwyższonym kapitale objęła spółka F2 (jedyny właściciel Spółki B). Udziały zostały opłacone wkładem pieniężnym.
*   Kwota (…) CAD ((…) PLN) w 2015 r. Kapitał zakładowy spółki był podwyższany kilkakrotnie. Wszystkie udziały w podwyższonym kapitale objęła spółka F2 (jedyny właściciel Spółki B). Udziały zostały opłacone wkładem pieniężnym.

W ramach wskazanych powyżej podwyższeń kapitału Spółki B, kwota (…) CAD została w 2015 r. wniesiona w formie pieniężnej przez F2 do Spółki B bez objęcia nowych udziałów w Spółce B przez F2. W pozostałych przypadkach obejmowane były udziały.

Uproszczenie międzynarodowej struktury GK.

Amalgamacja Spółki B i X Ltd. (wcześniej Spółka Q):

Dla zachowania kompletności opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca przedstawił również opis niektórych wydarzeń w ramach GK, które poprzedziły czynność, której dotyczy niniejszy wniosek. Podobnie jak obecnie przeprowadzane operacje, poniżej opisane zdarzenia wpisują się w szerszą strategię upraszczania struktury GK.

Jako jeden z etapów uproszczenia wykorzystano procedurę restrukturyzacyjną przewidzianą przez ustawodawstwo kanadyjskiej prowincji – Kolumbia Brytyjska (podobne procedury prawne istnieją także w innych prowincjach Kanady; w dalszej części niniejszego Wniosku Kanada, prowincja Kolumbia Brytyjska nazywana jest „Kanadą”, natomiast ustawodawstwo obowiązujące w kanadyjskiej prowincji – Kolumbia Brytyjska nazywane jest „przepisami kanadyjskimi” lub „kanadyjskimi przepisami”), której skutkiem była tzw. „amalgamation” (słowo „amalgamation” według Dictionary of Law Times. Słownik terminologii prawniczej - E. Mryczek- Kadłubicka, wydanie III, Warszawa 2013 oraz według Słownika terminologii prawniczej i ekonomicznej angielsko-polskiego - H. Jaślan, J. Jaślan, wydanie X, Warszawa 2015 - oznacza „połączenie” lub „fuzję”) (dalej: „Amalgamacja”) spółek X Ltd. i Spółki B.

Amalgamacja Spółki B i X Ltd. (wcześniej Spółka Q) planowana była jako jeden z elementów planu nabycia akcji Spółki Q (której nazwę zmieniono po nabyciu na „X Ltd.”). Jednakże, przeprowadzenie Amalgamacji bezpośrednio po nabyciu Spółki Q nie było możliwe ze względu na ograniczenia prawne wobec podmiotów trzecich, powstałe w wyniku emisji długu przez Spółkę Q (emisji obligacji) jeszcze przed nabyciem Spółki Q, które uniemożliwiały przeprowadzenie reorganizacji skutkujących Amalgamacją. W związku z tym, że spłata długu nastąpiła w czerwcu 2015 r., przeprowadzenie Amalgamacji w 2015 r. stało się możliwe z prawnego punktu widzenia. W konsekwencji, 31 grudnia 2015 r. przeprowadzona została Amalgamacja X Ltd. i Spółki B.

Kapitał X Ltd. i Spółki B był reprezentowany przez tzw. w języku angielskim „common shares”. Termin „common shares” według Słownika terminologii prawniczej i ekonomicznej (Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1991 r.) oznacza „akcje zwykłe (nieuprzywilejowane)”. Samo zaś słowo „share” wg tego słownika oznacza „1. udział, część przypadająca z podziału, 2. akcja, 3. świadectwo udziałowe”. W dalszej części niniejszego wniosku Wnioskodawca, dla opisania praw wspólnika/akcjonariusza spółek kanadyjskich, posługuje się słowem „udział/udziały” (niezależnie od tego, czy swoim charakterem byłyby bliższe udziałom w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, czy akcjom w spółce akcyjnej w rozumieniu polskich przepisów).

W związku z tym, że wszystkie udziały jednej ze spółek uczestniczących w połączeniu były pierwotnie w posiadaniu drugiej spółki (tj. wszystkie udziały w X Ltd. były przed połączeniem w posiadaniu Spółki B), umowa połączenia przewidywała unicestwienie tych udziałów (bez wynagrodzenia/bez zwrotu kapitału) w momencie, gdy połączenie stało się skuteczne. W takim przypadku, umowa nie przewidywała wymiany tych udziałów na udziały spółki powstałej w wyniku Amalgamacji (lub innej spółki) czy też na gotówkę.

W konsekwencji, w niniejszym przypadku umowa połączenia przewidywała, że:

*   posiadane przez Spółkę B udziały w X Ltd. (udziały X Ltd. nie posiadały określonej wartości nominalnej, ang. par value) zostały unicestwione (bez wynagrodzenia/bez zwrotu kapitału);
*   posiadane przez F2 udziały w Spółce B (udziały Spółki B nie posiadały określonej wartości nominalnej, ang. par value) zostały wymienione na nowo utworzone udziały w spółce powstałej w wyniku Amalgamacji.

Nowo utworzone udziały w spółce powstałej w wyniku Amalgamacji nie posiadają określonej wartości nominalnej (ang. par value).

Rezultatem przeprowadzonego połączenia było zatem „wchłonięcie” poprzedników (Spółki B i X Ltd.) do jednej spółki uformowanej w wyniku połączenia, będącej osobą prawną odrębną od poprzedników. Z prawnej perspektywy połączenie spowodowało ustanie bytu prawnego poprzedników (zakończenie ich odrębnej osobowości prawnej). Dla celów kanadyjskiego prawa połączenie skutkowało kontynuacją (ang. continuation) działalności poprzedników w ramach jednego podmiotu, który przejął nazwę X Ltd. (dalej podmiot powstały w wyniku Amalgamacji określany jest jako „Podmiot K”, w odróżnieniu od „X Ltd.”).

W celu potwierdzenia skutków podatkowych powyższych zdarzeń, Spółka X przed dokonaniem Amalgamacji uzyskała 2 grudnia 2015 r. następujące indywidulane interpretacje prawa podatkowego wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach:

*   IBPB-1-2/4510-460/15/BG;
*   IBPB-1-2/4510-461/15/BG;
*   IBPB-1-2/4510-462/15/BG;
*   IBPB-1-2/4510-463/15/BG;
*   IBPB-1-2/4510-464/15/BG;
*   IBPB-1-2/4510-465/15/BG;
*   IBPB-1-2/4510-466/15/BG;
*   IBPB-1-2/4510-467/15/BG;
*   IBPB-1-2/4510-468/15/BG;
*   IBPB-1-2/4510-470/15/BG;
*   IBPB-1-2/4510-471/15/BG.

Planowane połączenie Wnioskodawcy ze Spółkami luksemburskimi:

W ramach kontynuacji zakładanego upraszczania GK, planowane są kolejne czynności reorganizacyjne. W tym zakresie rozważane są w szczególności transgraniczne połączenia Wnioskodawcy z F1, F2 oraz F3 (dalej łącznie: „Spółki luksemburskie”). Połączenia przeprowadzone byłyby zgodnie z przepisami prawa polskiego i luksemburskiego.

Powyższe działania mają na celu w szczególności umożliwienie dalszego uproszczenia struktury GK. Wskazane kroki powinny ułatwić sprawowanie nadzoru właścicielskiego z poziomu Polski oraz wzmocnienie tegoż nadzoru.

Połączenia będą przebiegały w następujących krokach:

1.  F1 jako spółka przejmowana połączy się z Wnioskodawcą jako spółką przejmującą („Połączenie I”); po przeprowadzeniu Połączenia I, Wnioskodawca będzie bezpośrednim i jedynym wspólnikiem spółek F2 i F3.
2.  F3 jako spółka przejmowana połączy się następnie z Wnioskodawcą jako spółką przejmującą („Połączenie II”).
3.  F2 jako spółka przejmowana połączy się następnie z Wnioskodawcą jako spółką przejmującą („Połączenie III”).

Połączenie I, Połączenie II oraz Połączenie III określane są dalej łącznie jako „Połączenia Transgraniczne”.

F1, F2 i F3 to spółki będącej rezydentami podatkowymi Luksemburga – spółki podlegające w Luksemburgu opodatkowaniu od całości swoich dochodów.

W wyniku Połączeń Transgranicznych (w szczególności Połączenia I), Spółka X nie otrzyma żadnych dopłat w gotówce.

Zakłada się, że Połączenia Transgraniczne zostaną objęte jednym wspólnym planem połączenia i zostaną ukończone w tej samej dacie oraz będą przebiegały zgodnie ze wskazaną powyżej sekwencją Połączeń Transgranicznych.

Jako jeden z elementów przygotowawczych do przeprowadzenia Połączenia III planowane jest dokonanie zmiany w umowie ZCC, w taki sposób, aby połączenie to nie spowodowało automatycznej konwersji ZCC na udziały spółki F2. Konwersja ZCC na udziały spółki F2 nie miałaby bowiem uzasadnienia w kontekście planowanych połączeń i ustania bytu prawnego Spółek luksemburskich.

Połączenie Wnioskodawcy i Spółek luksemburskich pozwoli na uproszczenie struktury GK poprzez sekwencję połączeń Wnioskodawcy ze Spółkami luksemburskimi. Ponadto, Połączenia Transgraniczne doprowadzą do ograniczenia wpływu otoczenia prawnego zagranicznych jurysdykcji na GK i w konsekwencji na wycenę spółek z GK.

Skutkiem Połączeń Transgranicznych będzie także w perspektywie ułatwienie przesunięcia ośrodka decyzyjnego i nadzoru w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej oraz zarządzania aktywami GK do Polski (w ramach „polonizacji” aktywów/działalności), a także potencjalne zwiększenie dochodów GK generowanych w Polsce. Ponadto, dzięki Połączeniom Transgranicznym możliwe będzie obniżenie kosztów zarządzania oraz kosztów administrowania działalności GK.

Planowane jest, że opisane połączenia będą miały miejsce do końca 2017 r.

Ponadto, po dokonanych połączeniach, Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości sprzedaży (lub innej formy odpłatnego zbycia) lub innej formy przeniesienia udziałów w Podmiocie K.

Prawne skutki Połączeń Transgranicznych w świetle prawa luksemburskiego i polskiego:

Z perspektywy prawa luksemburskiego, połączenia spółek regulują przepisy tytułu XIV (art. 257-284) luksemburskiego kodeksu spółek handlowych z dnia 10 sierpnia 1915 r. (ze zm., dalej: „LKSH”). LKSH przewiduje dwie formy połączenia, tj. połączenie przez przejęcie przez istniejącą spółkę oraz połączenie przez przejęcie przez spółkę nowo zawiązaną. Połączenia Transgraniczne zostaną przeprowadzone w formie połączeń poprzez przejęcie podmiotu przez istniejącą spółkę.

Połączenie poprzez przejęcie podmiotu można przeprowadzić w trybie zwykłej procedury połączenia lub przy zastosowaniu procedury uproszczonej. Obie procedury mogą znaleźć zastosowanie w przypadku połączeń transgranicznych. Procedura uproszczona może zostać zastosowana, w sytuacji gdy spółka zostaje przejęta przez inną spółkę, która posiada co najmniej 90% udziałów w tej spółce.

Procedura uproszczona nie może znaleźć zastosowania w przypadku Połączenia I, gdyż Wnioskodawca nie posiada udziałów w F1.

Procedura uproszczona może natomiast zostać zastosowana (i planowane jest, że zostanie zastosowana) w przypadku Połączenia II i Połączenia III, ponieważ po przeprowadzeniu Połączenia I, Wnioskodawca będzie bezpośrednio posiadać 100% udziałów w F2 i F3.

Z punktu widzenia prawa polskiego, połączenia transgraniczne spółek kapitałowych są regulowane przepisami Tytułu IV, Działu I, Rozdziału 21, Oddziału I ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030, ze zm.; dalej: „KSH”). W zakresie nieuregulowanym w ww. Rozdziale, stosuje się przepisy właściwe dla krajowej procedury łączenia spółek (zawarte w Rozdziale 2).

Polskie prawo przewiduje dwie formy połączenia: połączenie przez przejęcie przez istniejącą spółkę oraz połączenie przez przejęcie przez spółkę nowo zawiązaną. Podobnie jak w prawie luksemburskim, na gruncie prawa polskiego Połączenia Transgraniczne zostaną zakwalifikowane jako połączenia poprzez przejęcie spółek uczestniczących w połączeniu przez spółkę istniejącą.

Ponadto, analogicznie do regulacji luksemburskich, przepisy KSH przewidują zarówno zwykłą, jak i uproszczoną procedurę połączenia, zasady zastosowania których są analogiczne do regulacji przewidzianych na gruncie prawa luksemburskiego. Oznacza to, że uproszczona procedura łączeniowa nie może zostać zastosowana w przypadku Połączenia I, natomiast w przypadku Połączeń II i III nie ma przeciwskazań do jej zastosowania.

Z punktu widzenia luksemburskiego oraz polskiego prawa spółek, Połączenia Transgraniczne będą mieć następujące ogólne skutki:

*   sukcesja uniwersalna wszystkich aktywów i zobowiązań spółek przejmowanych (tj. F1, F2 i F3) przez spółkę przejmującą (tj. Wnioskodawcę), zgodnie z sekwencją Połączeń Transgranicznych,
*   rozwiązanie spółek przejmowanych (tj. F1, F2 i F3) bez przeprowadzania likwidacji.

Sukcesja uniwersalna oznacza w ogólności, że z dniem dokonania Połączeń Transgranicznych spółka przejmująca stanie się właścicielem wszystkich aktywów spółki przejmowanej i od tego dnia będzie odpowiadać za wszelkie zobowiązania spółek przejmowanych. Sukcesja zobowiązań dotyczy zarówno zobowiązań znanych, jak i nieznanych na dzień dokonywania Połączeń Transgranicznych, tj. tych, które zostaną ujawnione w okresie późniejszym. W związku z powyższym, po dokonaniu Połączeń Transgranicznych spółka przejmująca będzie traktowana jako następca prawny (sukcesor uniwersalny pod tytułem ogólnym) spółek przejmowanych. Tego rodzaju sukcesja dokonuje się ipso jurę, co oznacza, że nie jest wymagane sporządzenie dodatkowych dokumentów korporacyjnych poza dokumentami dotyczącymi samego połączenia.

Sekwencja Połączeń Transgranicznych będzie miała następujące główne skutki dla spółek przejmowanych (tj. odpowiednio: F1, F3 oraz F2) i spółki przejmującej (tj. Wnioskodawcy):

Połączenie I:

*   F1 zostanie przejęta przez Wnioskodawcę i ustanie jej byt prawny,
*   poprzedni wspólnik spółki F1, tj. Spółka X, pozostanie wspólnikiem spółki przejmującej, tj. Wnioskodawcy,
*   kapitał zakładowy Wnioskodawcy zostanie podwyższony, a podwyższenie zostanie pokryte majątkiem spółki F1,
*   nowe udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy zostaną wydane poprzedniemu wspólnikowi spółki F1, tj. Spółce X w zamian za udziały w spółce F1,
*   pożyczki udzielone F1 przez Spółkę X staną się zobowiązaniami Wnioskodawcy na rzecz Spółki X,
*   Pożyczka IFL stanie się zobowiązaniem F3 na rzecz Wnioskodawcy,
*   Pożyczki udzielone F2 przez F1 staną się zobowiązaniem F2 na rzecz Wnioskodawcy,
*   Wnioskodawca stanie się jedynym wspólnikiem spółki F3 i F2.

Połączenie II:

*   F3 zostanie przejęta przez Wnioskodawcę i ustanie jej byt prawny,
*   w ramach połączenia nie dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Wnioskodawcy, ani do wydania nowych udziałów jedynemu wspólnikowi spółki przejmowanej, tj. Wnioskodawcy,
*   ze względu na to, że Wnioskodawca będzie mieć cechy zarówno dłużnika, jak i wierzyciela w odniesieniu do pożyczki IFL oraz innych pożyczek udzielonych przez F1 do F3, IFL oraz inne pożyczki udzielone przez F1 do F3 automatycznie wygasną z mocy prawa w rezultacie konfuzji zgodnie z art. 1300 luksemburskiego kodeksu cywilnego oraz zgodnie z ogólnymi zasadami prawa cywilnego dotyczącymi konfuzji zobowiązań cywilnoprawnych na gruncie przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 380; dalej: „polski kodeks cywilny”),
*   ZCC stanie się zobowiązaniem F2 na rzecz Wnioskodawcy,
*   ze względu na to, że Wnioskodawca stanie się następcą prawnym obu stron umowy FSA, umowa ta automatycznie wygaśnie.

Połączenie III:

*   F2 zostanie przejęta przez Wnioskodawcę i ustanie jej byt prawny,
*   w ramach połączenia nie dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Wnioskodawcy, ani do wydania nowych udziałów jedynemu wspólnikowi spółki przejmowanej, tj. Wnioskodawcy,
*   ze względu na to, że Wnioskodawca będzie mieć cechy zarówno dłużnika, jak i wierzyciela w odniesieniu do pożyczek udzielonych przez F1 do F2, pożyczki te automatycznie wygasną z mocy prawa w rezultacie konfuzji zgodnie z art. 1300 luksemburskiego kodeksu cywilnego oraz zgodnie z ogólnymi zasadami prawa cywilnego dotyczącymi konfuzji zobowiązań cywilnoprawnych,
*   ze względu na to, że Wnioskodawca będzie mieć cechy zarówno dłużnika, jak i wierzyciela w odniesieniu do ZCC, ZCC automatycznie wygaśnie z mocy prawa w rezultacie konfuzji zgodnie z art. 1300 luksemburskiego kodeksu cywilnego oraz zgodnie z ogólnymi zasadami prawa cywilnego dotyczącymi konfuzji zobowiązań cywilnoprawnych,
*   Wnioskodawca stanie się jedynym wspólnikiem Podmiotu K,
*   Pożyczka Akwizycyjna stanie się zobowiązaniem Podmiotu K na rzecz Wnioskodawcy.

Główne skutki każdego z połączeń, tj. Połączenia I, Połączenia II i Połączenia III zostały opisane powyżej w celu przedstawienia pełnego obrazu poszczególnych czynności i konsekwencji Połączeń Transgranicznych. Jednakże, Połączenia Transgraniczne będą objęte jednym planem połączenia, co w praktyce oznacza, że wszystkie te zdarzenia będą mieć miejsce w tym samym dniu zgodnie z sekwencją Połączeń Transgranicznych, a uzyskana struktura końcowa to struktura, o której mowa w opisie skutków Połączenia III.

Powyżej zostały wskazane główne konsekwencje prawne Połączeń Transgranicznych, przy czym niewykluczone jest, że konieczne będzie podjęcie dodatkowych działań prawnych w odniesieniu do poszczególnych aktywów czy zobowiązań spółek przejmowanych, które to działania nie będą jednak bezpośrednio oddziaływały na opisane powyżej konsekwencje Połączeń Transgranicznych.

Podatkowe skutki Połączeń Transgranicznych w Luksemburgu:

Zakładane jest, że po Połączeniach Transgranicznych, Wnioskodawca nie będzie posiadał w Luksemburgu zakładu dla celów podatkowych.

W tej sytuacji, zgodnie z luksemburskimi przepisami podatkowymi, przejęcie spółki luksemburskiej przez polską traktowane jest analogicznie do likwidacji spółki przejmowanej (choć taka prawnie nie następuje) i prowadzi do rozpoznania zysków/strat tylko dla celów podatkowych (tj. bez rzeczywistego zbycia aktywów) na jej aktywach i zobowiązaniach, co do zasady według wartości rynkowej.

Zgodnie z zasadami przewidzianymi przez przepisy o podatku dochodowym w Luksemburgu, w ogólności, wartości przyjęte dla celów podatkowych muszą się zasadniczo równać wartościom wykazanym w sprawozdaniu finansowym dla potrzeb prawa bilansowego (chyba, że zastosowanie mają specjalne zasady), w związku z czym rozpoznanie ww. zysków/strat generalnie zależy od ujęcia księgowego według zasad księgowych w Luksemburgu. Z powyższego wynika, że ogólnie rzecz ujmując, jedynie zyski/straty kapitałowe na poziomie każdego podmiotu luksemburskiego, które są rozpoznane dla potrzeb księgowych (jeśli takie wystąpią) mogą rodzić skutki podatkowe w podatku dochodowym w Luksemburgu.

W niniejszym przypadku, w świetle luksemburskich zasad księgowych oczekiwane jest, że Połączenia Transgraniczne nie powinny zasadniczo skutkować przeszacowaniem (podniesieniem wartości) aktywów należących do poszczególnych spółek luksemburskich. Z kolei ewentualne spisanie (odpis) części wartości aktywów (w koszty księgowe i podatkowe) będzie również zależało od ujęcia księgowego, jak wyjaśniono powyżej. W ogólności, możliwe jest, że na moment Połączenia Transgranicznego lub wcześniej, takie spisanie (odpis) dla celów księgowych i podatkowych może mieć miejsce w szczególności w odniesieniu do udziałów w Podmiocie K, z uwagi np. na mający miejsce spadek wartości udziałów posiadanych przez F2 w podmiocie kanadyjskim spowodowany między innymi sytuacją na rynku miedzi.

Połączenia Transgraniczne efektywnie odbędą się jednego dnia i obecnie oczekiwane jest, że mogą powodować następujące główne skutki podatkowe w Luksemburgu dla Spółek przejmowanych (F1, F2 i F3):

Połączenie I:

Połączenie I w praktyce nie powinno prowadzić do powstania zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym w Luksemburgu, ponieważ głównymi składnikami aktywów podatkowych spółki F1 będą:

i. udziały w spółce F2 i F3, w przypadku których ewentualny dochód kapitałowy powinien być w całości objęty zwolnieniem w ramach zwolnienia partycypacyjnego w Luksemburgu (niezależnie od powyższego, w związku ze spadkiem wartości majątku F2 dochód kapitałowy na udziałach F2 nie powinien wystąpić choć nie można tego obecnie przesądzić), ii. wierzytelności i zobowiązania z tytułu pożyczek, przejęcie których nie powinno prowadzić do przeszacowania i w związku z tym spowodować konsekwencji podatkowych w Luksemburgu.

Połączenie II i III:

Połączenie II będzie skutkować przeniesieniem ZCC, co może potencjalnie prowadzić do i być widziane jako faktyczne wcześniejsze wygaśnięcie ZCC, gdyż Połączenie I, Połączenie II i Połączenie III efektywnie odbywają się w tym samym czasie. Ponadto, w rezultacie tej czynności, IFL i FSA wygasną.

W praktyce, przewidywane jest, że wygaśnięcie (przed terminem zapadalności) ZCC, IFL oraz FSA nie powinno prowadzić do powstania zobowiązania do zapłaty-podatku dochodowego w Luksemburgu.

Oczekiwane jest, że Połączenie III nie powinno rodzić zobowiązania podatkowego na gruncie podatku dochodowego w Luksemburgu biorąc pod uwagę, że głównymi składnikami aktywów spółki F2 będą:

i. udziały w Podmiocie K, w przypadku których ewentualny dochód kapitałowy powinien być objęty tzw. zwolnieniem partycypacyjnym w Luksemburgu za wyjątkiem tej jego części (tzw. „recapture”), która w ogólności dotyczy wcześniej odliczonych kosztów (np. odsetek) w związku z udziałami; w związku ze spadkiem wartości majątku Podmiotu K prawdopodobne wydaje się, że dochód kapitałowy nie powinien jednak wystąpić choć nie można tego obecnie przesądzić, ii. Pożyczka Akwizycyjna, przeniesienie której na Wnioskodawcę nie powinno prowadzić do przeszacowania w związku z czym powinno być neutralne z punktu widzenia opodatkowania w Luksemburgu.

Ponadto, wygaśnięcie zobowiązań i wierzytelności pożyczkowych powinno być neutralne z punktu widzenia opodatkowania w Luksemburgu.

Finalna ocena skutków możliwa będzie dopiero na dzień połączenia i będzie wymagała szczegółowych wyliczeń księgowych w Luksemburgu. Dlatego powyższy wstępny opis skutków luksemburskich, ma charakter ogólny, koncentruje się na głównych cechach transakcji i jest przedstawiany dla zobrazowania szerszego tła w Luksemburgu.

Dla kompletności Wnioskodawca informuje, że:

*   GK dodatkowo rozważa także kolejne czynności reorganizacyjne jak np. połączenie kolejnych spółek zlokalizowanych w Kanadzie – zagadnienia te nie są jednak przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację,
*   zgodnie z Polskimi Zasadami Rachunkowości w razie łączenia się spółek, na skutek którego nie następuje utrata kontroli nad nimi przez ich dotychczasowych udziałowców, dopuszczalne jest zastosowanie jednej z dwóch metod rozliczenia i ujęcia takiego połączenia, metoda nabycia oraz metoda łączenia udziałów. Wybór jednej z dwóch powyższych metod stanowi wybór polityki rachunkowości jednostki i decyzja odnośnie do zastosowania jednej z ww. metod zostanie podjęta przed rozpoczęciem procedury Połączeń Transgranicznych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wygaśnięcie zobowiązań i wierzytelności wynikających z umów FSA oraz IFL, a także pożyczek udzielanych pierwotnie przez F1 do F3 w związku z ich konfuzją w ramach Połączenia II (tj. połączenia Wnioskodawcy z F3) spowoduje powstanie przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych po stronie Wnioskodawcy (następcy prawnego F1)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wygaśnięcie zobowiązań i wierzytelności wynikających z umów FSA oraz IFL, a także pożyczek udzielanych pierwotnie przez F1 do F3 w związku z ich konfuzją w ramach Połączenia II (tj. Wnioskodawcy z F3) nie spowoduje powstania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych po stronie Wnioskodawcy (następcy prawnego F1).

Zgodnie z art. 491 § 1 KSH, spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz ze spółkami osobowymi. Zgodnie zaś z art. 491 § 11 KSH, spółka kapitałowa oraz spółka komandytowo-akcyjna mogą łączyć się ze spółką zagraniczną, o której mowa w art. 2 pkt 1 dyrektywy 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych (Dz.Urz. UE L 310 z 25.11.2005, str. 1), utworzoną zgodnie z prawem państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa-strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i mającą siedzibę statutową zarząd główny lub główny zakład na terenie Unii Europejskiej lub państwa-strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym (połączenie transgraniczne).

Zgodnie natomiast z art. 494 § 1 KSH, spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki. Podobne zasady dotyczące sukcesji generalnej przewidują luksemburskie przepisy prawne.

Ponadto, zgodnie z art. 5161 KSH, w braku odmiennych uregulowań, przepisy dotyczące łączenia spółek kapitałowych mają zastosowanie również do transgranicznego łączenia spółek kapitałowych.

Odnosząc powyższe do zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem niniejszego wniosku, z dniem Połączenia I (tj. połączenia Wnioskodawcy z F1), Wnioskodawca stanie się sukcesorem praw i obowiązków F1. W szczególności, Spółce będą przysługiwały wszelkie prawa i obowiązki F1, w tym również prawa i obowiązki związane z przejętymi wierzytelnościami i zobowiązaniami. W konsekwencji, Wnioskodawca stanie się wierzycielem w odniesieniu do IFL, która to pożyczka została pierwotnie udzielona przez F1 do F3 oraz innych pożyczek udzielanych pierwotnie przez F1 do F3. Dodatkowo, Wnioskodawca stanie się stroną FSA.

Analogicznie, z dniem Połączenia II (tj. połączenia Wnioskodawcy z F3) Wnioskodawca (będący już w wyniku Połączenia I następcą prawnym F1), na mocy sukcesji generalnej stanie się sukcesorem praw i obowiązków F3. W szczególności, Wnioskodawcy będą przysługiwały wszelkie prawa i obowiązki F3, w tym również prawa i obowiązki wynikające z przejętych wierzytelności i zobowiązań.

W wyniku Połączenia II dojdzie do wygaśnięcia istniejących wierzytelności i zobowiązań w odniesieniu FSA, IFL oraz pożyczek udzielanych pierwotnie przez F1 do F3. Połączenie II w tym przypadku będzie skutkowało konfuzją w wyniku połączenia długu i wierzytelności w jednym podmiocie. W szczególności, Połączenie II nie spowoduje zapłaty z tytułu zobowiązań.

Konfuzja, czyli zbieg w ramach jednego podmiotu obowiązków i praw dotyczących odrębnych stron stosunku zobowiązaniowego, czyli dłużnika i wierzyciela, a w rezultacie połączenie wierzytelności i odpowiadającego jej zobowiązania powoduje wygaśnięcie stosunku prawnego, w ramach którego dotychczas funkcjonowały wierzytelność i zobowiązanie.

W ocenie Wnioskodawcy, rozważając kwestię kwalifikacji podatkowej przedstawionego zdarzenia przyszłego należy zauważyć, że wygaśnięcie zobowiązania w drodze konfuzji (lub czynności o takim charakterze) nie zostało bezpośrednio wymienione w przepisach ustawy o CIT jako zdarzenie podlegające opodatkowaniu. Z uwagi na fakt, że przepisy ustawy o CIT nie regulują wprost instytucji konfuzji zobowiązań, skutki podatkowe zdarzenia przyszłego powinny zostać ustalone w oparciu o zasady ogólne prawa, z uwzględnieniem rozwiązań wypracowanych przez praktykę oraz doktrynę prawa podatkowego. Określenie skutków nie powinno być przy tym uzależniane od ujęcia księgowego w Polsce lub za granicą lub prawa podatkowego w Luksemburgu lecz powinno odbywać się na gruncie ustawy o CIT.

Przepisy ustawy o CIT nie zawierają wyraźnie zakreślonej definicji „przychodu”, natomiast w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, ustawodawca wskazał otwarty katalog zdarzeń, które powodują powstanie przychodu oraz enumeratywnie wyliczył zdarzenia, które nie są zaliczane do przychodów (art. 12 ust. 4 ustawy o CIT). W żadnym z tych katalogów nie wymieniono konfuzji.

W związku z tym należy przeanalizować, czy konfuzja stanowi zdarzenie w rodzaju wymienionych w otwartym katalogu zdarzeń rodzących przychód w myśl art. 12 ustawy o CIT. W ocenie Wnioskodawcy, konfuzja nie jest zdarzeniem rodzącym przychód.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 maja 1998 r. (sygn. SA/Sz 1305/97) należy zauważyć, że z istoty podatku dochodowego wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem - jako źródłem dochodu - jest tylko taka wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa. Otrzymanymi pieniędzmi lub wartościami pieniężnymi są zatem w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy podatkowej tylko takie wartości, które powiększają aktywa majątkowe podatnika, a więc takie, którymi może on rozporządzać jak własnymi.

Tezy z powyższego orzeczenia pozostają aktualne również obecnie. Przykładowo, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2013 r. (sygn. II FSK 2512/11) stwierdzono także, że analiza wyliczonych desygnatów pojęcia przychodów pozwala na wysnucie wniosku, że przychodem jest każde definitywne przysporzenie majątkowe, powodujące zwiększenie aktywów podatnika bądź zmniejszenie jego pasywów (podobnie np. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 24 czerwca 2015 r., sygn. IBPB-1-2/4510-118/15/AK, czy interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 30 marca 2015 r., sygn. IBPBI/2/423-1556/14/AK).

Powstanie przychodu podatkowego wymaga zatem oceny, czy na skutek konfuzji dojdzie do definitywnego przysporzenia majątkowego - tj. zwiększenia aktywów albo zmniejszenia pasywów.

W ocenie Wnioskodawcy, konfuzja zobowiązań nie może być postrzegana jako zdarzenie skutkujące otrzymaniem jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego. Istota konfuzji powoduje bowiem, że podmiot nie przejmuje wierzytelności (którą mógłby następnie zbyć, ściągnąć bądź spieniężyć w inny sposób), lecz wierzytelność ta wygasa nie pozostawiając przysporzenia majątkowego. W związku z powyższym nie można twierdzić, że Połączenie II i związana z nim konfuzja zobowiązań wynikających z umów FSA, IFL oraz pożyczek udzielanych pierwotnie przez F1 do F3, będzie skutkować dla Wnioskodawcy powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu na gruncie ustawy o CIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, skutki podatkowe Połączenia II i wynikającej z niego konfuzji zobowiązań z umów FSA, IFL oraz pożyczek udzielanych pierwotnie przez F1 do F3 powinny zostać ustalone w oparciu o wskazaną powyżej regułę ogólną. Niemniej, w ocenie Wnioskodawcy, należy dodatkowo rozważyć możliwość zastosowania do zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem wniosku przepisów szczególnych ustawy o CIT. W tym zakresie przedmiotem analizy powinny być przede wszystkim przepisy art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, (które przewidują opodatkowanie nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń), a także art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a (który stanowi, że przychodem podatkowym jest wartość umorzonych zobowiązań).

W przypadku pierwszego z wyżej wymienionych przepisów, tj. art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT - ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć pod pojęciem „nieodpłatnego świadczenia”, zaś przepisy ustawy o CIT określają jedynie sposoby i kryteria ustalania wartości otrzymanych nieodpłatnie świadczeń. Zgodnie z powszechnym rozumieniem tego terminu, zwrot „nieodpłatny” znaczy tyle co „niewymagający opłaty”. W ocenie Wnioskodawcy, nieodpłatne świadczenie jest związane ze zdarzeniami, których skutkiem jest zwiększenie stanu majątkowego określonego podmiotu (mające konkretny wymiar finansowy) bez konieczności poniesienia przez ten podmiot jakichkolwiek kosztów.

Mając na uwadze powyższe nie można, zdaniem Wnioskodawcy, uznać, że w analizowanym zdarzeniu przyszłym którakolwiek ze spółek uczestniczących w Połączeniu II otrzyma nieodpłatne świadczenie. W sytuacji, gdy po obu stronach stosunku zobowiązaniowego znajdzie się ta sama osoba - będąca jednocześnie uprawnionym i zobowiązanym - dojdzie bowiem do wygaśnięcia zobowiązania (i powiązanej z nim wierzytelności). W szczególności, wskutek konfuzji podmioty nie otrzymają żadnego świadczenia (w tym świadczenia nieodpłatnego) ze względu na fakt, że po pierwsze - między stronami stosunku zobowiązaniowego nie dojdzie do jakichkolwiek rozliczeń (zapłaty), po drugie - podmioty nie będą miały prawa do wyegzekwowania tej wierzytelności w przyszłości (w związku z jej wygaśnięciem w momencie konfuzji). W rezultacie nie można, zdaniem Wnioskodawcy, traktować jako nieodpłatnego świadczenia takiego przysporzenia. Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, Połączenie II i związana z nim konfuzja zobowiązań nie powinna być utożsamiana z umorzeniem zobowiązania, które to zdarzenie, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, powoduje dla zobowiązanego powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu. Umorzeniem zobowiązania w rozumieniu ustawy o CIT jest zwolnienie dłużnika z obowiązku wykonania zobowiązania (tzw. zwolnienie z długu).

O zwolnieniu z długu, zgodnie z rozumieniem tego pojęcia na podstawie przepisów polskiego kodeksu cywilnego, można natomiast mówić jedynie w przypadku złożenia zgodnych oświadczeń woli przez wierzyciela o zwolnieniu dłużnika z długu oraz dłużnika o przyjęciu takiego zwolnienia.

W konsekwencji, w zdarzeniu przyszłym opisanym w niniejszym wniosku nie dojdzie do zwolnienia z długu (w szczególności nie zostanie zawarta przez strony stosunku zobowiązaniowego, tj. przez Wnioskodawcę i F3, czynność prawna, która przewidywałaby takie zwolnienie), lecz do samoistnego wygaśnięcia zobowiązania (będącego skutkiem Połączenia II). W związku z powyższym, w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku nie powstanie przychód z tytułu umorzenia zobowiązania w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Połączenie II (tj. połączenie Wnioskodawcy z F3) nie spowoduje powstania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych po stronie Wnioskodawcy jako następcy prawnego w związku z wygaśnięciem zobowiązań i wierzytelności wynikających z umów FSA oraz IFL, a także pożyczek udzielanych pierwotnie przez F1 do F3.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1-3 oraz 5-7 zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.