Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-593/13-6/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-10-09
Teza: Czy w obecnie obowiązującym stanie prawnym istnieje możliwość odliczenia całej kwoty podatku VAT od zakupu quada oraz od paliwa do jego napędu?
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z 19 czerwca 2013 r. (data wpływu 28 czerwca 2013 r.), uzupełnionym pismem z 5 sierpnia 2013 r. (data wpływu 16 września 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od nabycia quada oraz paliwa do jego napędu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od nabycia quada oraz paliwa do jego napędu. Wniosek został uzupełniony pismem z 5 sierpnia 2013 r. (data wpływu 16 września 2013 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest zarejestrowanym oraz czynnym podatnikiem podatku VAT. Prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem VAT, polegającą na szkoleniach oraz treningach z zakresu doskonalenia techniki jazdy. W ramach prowadzonej przez Spółkę działalności, w celu uzyskiwania przychodu Wnioskodawca zakupił quady (pojazdy czterokołowe z kierownicą i siedziskiem motocykla).

W uzupełnieniu wniosku przedstawiono poniższe informacje.

Spółka przedmiotowe quady zakupiła w czerwcu 2013 roku. Zakupione quady służą sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT.

Przedmiotowe quady nie spełniają warunków, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1-6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. z 2010 Nr 247, poz. 1652 ze zm.). Zgodnie ze zgłoszeniem do KRS jednym z przedmiotów działalności Spółki może być oddanie w odpłatne używanie quadów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze. Spółka jednak nie planuje przeznaczyć quadów wyłącznie do wykorzystania na te ww. cele przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Spółka planuje wykorzystywać quady do przeprowadzania szkoleń oraz imprez.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w obecnie obowiązującym stanie prawnym istnieje możliwość odliczenia całej kwoty podatku VAT od zakupu quada oraz od paliwa do jego napędu?

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli nabycie quada związane jest z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT, wówczas podatnikowi służy prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego przy nabyciu tego quada, jak również paliwa do jego napędu. Zasady ograniczeń prawa do odliczania VAT od nabycia niektórych pojazdów regulują obecnie art. 3-6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 247, poz. 1652). Zasadniczo można uznać, iż przepisy te - zwłaszcza art. 3 i 4 stanowią powtórzenie zasad obowiązujących na mocy uchylonego art. 86 ust. 3 i 4 oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT. Interpretując obecnie obowiązujące przepisy można zatem odwołać się do opinii organów podatkowych. Oto przykład interpretacji indywidualnej:

Interpretacja Indywidualna sygnatura IBPP1/443-741/12/AS z dnia 2012.10.17 (\`(...)\`) odnosząc przedstawiony wyżej stan faktyczny do powołanych w sprawie przepisów prawa, oraz mając na względzie wydany w przedmiotowej sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r. sygn. akt I FSK 880/11 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 2041/10 stwierdzić należy, że art. 25 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie odnosił się do pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., a do samochodów osobowych i innych samochodów o dopuszczalnej ładowności poniżej 500 kg. Skoro ani quad, ani skuter śnieżny nie jest samochodem osobowym ani też innym samochodem o ładowności do 500 kg, to nie obejmowały ich zawarte w art. 25 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wyłączenia z prawa do odliczenia podatku naliczonego, zatem należy uznać, że wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur VAT dokumentujących zakup opisanych w stanie faktycznym quadów i skuterów śnieżnych oraz paliwa do tych quadów i skuterów. (\`(...)\`)

Natomiast na temat możliwości odliczenia podatku VAT od zakupu napędu do quada czytamy w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 19 stycznia 2010 r., nr ITPP2/443-942B/09/EŁ, (zamieszczonej na stronie internetowej Ministerstwa Finansów):

„(\`(...)\`) z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług gastronomicznych oraz wypożyczalni sprzętu rekreacyjnego. Na potrzeby działalności zakupił Pan dwa pojazdy czterokołowe typu quad, związane wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną. Quady umożliwiają jazdę z maksymalną prędkością 65 km/h, posiadają wyciągi z atestu homologacji, z których wynika, że są to pojazdy samochodowe inne, o masie własnej 153 kg i dopuszczalnej ładowności 105 kg. Wskazać w tym miejscu należy, że w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 19 stycznia 2010 r., nr ITPP2/443-942A/09/EŁ przesądzono, iż przedmiotowe quady nie są samochodami osobowymi oraz innymi samochodami o dopuszczalnej ładowności do 500 kg. Mając na uwadze powyższe oraz przedstawione we wniosku okoliczności, stwierdzić należy, iż przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego określonego w fakturach VAT dokumentujących zakup paliwa służącego do napędu quadów, o ile nie zachodzą inne przesłanki wykluczające to prawo, określone w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. (\`(...)\`)”

Podsumowując Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo do odliczenia całości podatku naliczonego od zakupu quada oraz od paliwa do niego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Należy zauważyć, że w art. 88 tej ustawy wskazane zostały sytuacje, w przypadku wystąpienia których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

Do dnia 31 grudnia 2010 r., zasady odliczenia podatku VAT od nabycia samochodów regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy, natomiast kwestię prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z nabyciem paliwa do samochodów regulował przepis art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Na mocy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), zwanej dalej ustawą nowelizującą, z dniem 1 stycznia 2011 r., ww. przepisy art. 86 ust. 3-7a oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług zostały uchylone. Natomiast dodano m.in.:

*   przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,
*   przepis art. 88a ustawy o podatku od towarów i usług, określający zasady odliczenia paliwa do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej, dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 oraz art. 88a wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

W tym miejscu należy wskazać, że od dnia 1 stycznia 2013 r., mocą art. 10 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz.U. poz. 1456) w ww. ustawie nowelizującej wprowadzono następujące zmiany:

1.  użyte w art. 3 w ust. 1, w art. 4, w art. 5 oraz w art. 7 wyrazy „31 grudnia 2012 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2013 r.”;
2.  w art. 9 w pkt 2 wyrazy „1 stycznia 2013 r.” zastępuje się wyrazami „1 stycznia 2014 r.”.

Zatem w wyniku wprowadzonych zmian zasady dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów, określone w art. 3 ustawy nowelizującej stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r. Natomiast przepisy art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług wchodzą w życie dopiero z dniem 1 stycznia 2014 r.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy nowelizujacej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Ustęp 2 tego artykułu stanowi, że przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Analiza przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej jednoznacznie wskazuje, że ograniczenie wynikające z art. 3 ust. 1 ww. ustawy nowelizującej odnoszące się do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów na podstawie umowy m.in. najmu a ponadto samochody (pojazdy) te przeznaczone są przez niego wyłącznie do wykorzystywania na cele wskazane w tym przepisie na okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Natomiast, zgodnie z treścią przepisu art. 4 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2013 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, iż przewidziany przepisem ww. art. 4 ustawy nowelizującej, zakaz odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, dotyczy tylko tych paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, które wykorzystywane są do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 (tj. pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony). Nie dotyczy on zatem pojazdów samochodowych, wymienionych enumeratywnie w art. 3 ust. 2 powyższej ustawy, które mocą tego ustępu zostały wyłączone z regulacji ust. 1 tego artykułu.

A zatem w sytuacji gdy czynny podatnik podatku od towarów i usług użytkuje dla celów opodatkowanej działalności gospodarczej, w tym również na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, które są wymienione w ww. art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej, wówczas zachowuje on prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących nabycie ww. paliw do tych pojazdów samochodowych.

Należy w tym miejscu zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęć: samochód osobowy, czy pojazd samochodowy.

Zgodnie z art. 2 pkt 31, pkt 33 i pkt 40 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), pojazd to środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszyna lub urządzenie do tego przystosowane. Pojazdem samochodowym jest pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h – określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego, natomiast samochodem osobowym jest pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu.

W oparciu o załącznik nr 4 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdów do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 137, poz. 968 ze zm.) stwierdza się, że pojazd typu quad kwalifikowany jest jako „pojazd samochodowy inny”, podrodzaj „czterokołowiec”.

Zakwalifikowanie quada do pojazdów samochodowych, wynika także z Konwencji o ruchu drogowym, podpisanej w Genewie w dniu 19 września 1949 r., która została przez nasze Państwo ratyfikowana i opublikowana w 1959 r. (Dz.U. Nr 54, poz. 321 ze zm.).

Zgodnie z art. 4 konwencji, pojazd samochodowy oznacza każdy pojazd poruszający się po drogach o własnym napędzie przy pomocy urządzenia mechanicznego, przeznaczony zazwyczaj do transportu osób lub towarów, a nie będący pojazdem poruszającym się po szynach lub połączonym z przewodami elektrycznymi.

Mając powyższe na uwadze należy uznać quady za pojazdy samochodowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej.

Zauważyć przy tym należy, że przepis art. 4 ustawy nowelizującej, stanowi o braku możliwości odliczenia podatku od paliwa wykorzystywanego do samochodów i pojazdów wymienionych w art. 3 ust. 1 ww. ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym oraz czynnym podatnikiem podatku VAT. Prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem VAT, polegającą na szkoleniach oraz treningach z zakresu doskonalenia techniki jazdy. W ramach prowadzonej przez Spółkę działalności, w celu uzyskiwania przychodu Wnioskodawca zakupił quady (pojazdy czterokołowe z kierownicą i siedziskiem motocykla). Spółka przedmiotowe quady zakupiła w czerwcu 2013 r. Zakupione quady służą sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT.

Przedmiotowe quady nie spełniają warunków, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1-6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. z 2010 Nr 247, poz. 1652 ze zm.). Zgodnie ze zgłoszeniem do KRS jednym z przedmiotów działalności Spółki może być oddanie w odpłatne używanie quadów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze. Spółka jednak nie planuje przeznaczyć quadów wyłącznie do wykorzystania na te ww. cele przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Spółka planuje wykorzystywać quady do przeprowadzania szkoleń oraz imprez.

Mając na uwadze opis sprawy oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie przedmiotowych pojazdów w pełnej wysokości, gdyż są one innymi pojazdami samochodowymi, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym. Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w ograniczonym zakresie, tj. 60% kwoty określonej w fakturze – nie więcej niż 6.000 zł, o ile przedmiotowe quady służą wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych i nie wystąpią przesłanki, o których mowa w art. 88 ustawy, wykluczające to prawo. Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do napędu ww. pojazdów.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych o sygnaturach: IBPP1/443-741/12/AS, ITPP2/443-942B/09/EŁ oraz ITPP2/442-942A/09/EŁ, należy zauważyć, że interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach wnioskodawców w oparciu o przepisy prawa podatkowego mających w nich zastosowanie. Powołane interpretacje zostały wydane w innym stanie prawnym niż niniejsza interpretacja, zatem rozstrzygnięcia tam zawarte pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64–100 Leszno.