Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/4512-285/15-2/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-09-08
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: drogi; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2015 r. (data wpływu 17 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. ,,…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. ,,…”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina Miasto jest podatnikiem podatku VAT. Gmina Miasto zrealizowało w 2014 roku inwestycję drogową pn. …., w ramach której wykonano rozbudowę ulicy M. od ul. K. do kolejki wąskotorowej - na długości 749,53 m, z budową ronda na skrzyżowaniu z ul. B. o długości 89,54 m oraz budowę ul. B. - nawierzchnia bitumiczna długości 435,5 m i szerokości 6 m. W ramach tej inwestycji wybudowano również kanalizację deszczową oraz linie oświetleniowe. W 2014 roku inwestycję tą realizowano przy udziale dofinansowania z budżetu państwa z dotacji celowej w ramach Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych. Dotacja z budżetu państwa pokrywała 50% kosztów kwalifikowanych tej inwestycji. Ponadto Gmina Miasto przygotowując się do tej inwestycji w 2011 roku zawarło porozumienie z Partnerem tego projektu, jakim była Firma N., która jest właścicielem nieruchomości sąsiadującej z ul. B. oraz nowo wybudowanym rondem. Z tytułu zawartego w 2011 roku porozumienia Firma N. zobowiązała się do partycypacji w kosztach planowanej inwestycji drogowej. Partycypacja ta została ustalona w porozumieniu z 2001 roku na kwotę 750.000 zł plus 23 % podatku VAT. W dniu 8 grudnia 2011 roku Gmina Miasto wystawiło dla Firmy N. fakturę VAT opiewającą na kwotę partycypacji w budowie drogi w wysokości 922.500 zł w tym podatek 23% VAT na kwotę 172.500 zł. Ponadto w 2013 roku Gmina Miasto zawarło umowę z …. Spółdzielnią Mieszkaniową, na podstawie której Spółdzielnia zobowiązała się dofinansować realizację zadania dotyczącego budowy ul. B. (spółdzielnia mieszkaniowa dysponuje obiektami mieszkalnymi położonymi przy tej ulicy) na kwotę 123.000 zł brutto. Po zrealizowaniu budowy drogi w sierpniu 2014 roku Gmina Miasto wystawiła Spółdzielni refakturę za wykonane roboty drogowe przy budowie tej ulicy na kwotę brutto 123.000 zł w tym 23 % podatek VAT na kwotę 23.000 zł. Całkowita wartość wykonanych w 2014 roku prac budowlanych związanych z zadaniem drogowym …. zamknęła się kwotą brutto 5.275.114,36 zł, z tego dofinansowanie z budżetu państwa w fermie dotacji w wysokości 2.366.193 zł. Z kwoty ogółem poniesione wydatki na rozbudowę ul. M. od ul. K. do kolejki wąskotorowej z budową ronda na skrzyżowaniu z ul. B. zamknęło się kwotą brutto 4.105.247,43 zł, a budowa ul. B. kwotą brutto 1.169.866,93 zł. Zakupy towarów i usług dokonane w związku z realizacją ww. inwestycji nie służyły do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Właścicielem wybudowanych obiektów jest Gmina Miasto i stanowią one mienie komunalne Gminy Miasta.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina Miasto, zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług, do odliczeń podatkowych w zakresie umów cywilno-prawnych zawieranych przez Burmistrza Miasta dla zrealizowanego drogowego zadania inwestycyjnego dotyczącego …., ma prawo do odliczenia podatku VAT zawartego w cenie nabycia towarów i usług związanych z wytworzeniem i ulepszeniem majątku, w związku z wykonaniem tej inwestycji, w odniesieniu do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie ze stanem faktycznym opisanym w pkt 68?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina Miasto jest podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie umów cywilno-prawnych. Zdaniem Wnioskodawcy przy realizacji inwestycji miejskiej - drogowej …. polegającego na rozbudowie ul. M. od ul. K. do kolejki wąskotorowej z budową ronda na skrzyżowaniu z ul. B. oraz budową ul. B., Wnioskodawca nie miał możliwości odliczenia podatku od towarów i usług, który należy traktować jako koszt kwalifikowany tj. bez możliwości jego odliczenia. Zakupy towarów i usług dokonane w związku z wykonaniem tej inwestycji nie będą służyły do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Właścicielem obiektów powstałych w wyniku zakończenia tej inwestycji jest Gmina Miasto, które realizuje zadania własne gminy wynikające z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą,, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Art. 88 ust. 4 ustawy, stanowi dopełnienie art. 86 i określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego. Stosownie bowiem do tego przepisu, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych przepisów wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko w przypadku, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy dokonywane zakupy towarów i usług mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina Miasto jest podatnikiem podatku VAT. Gmina Miasto zrealizowało w 2014 roku inwestycję drogową pn. …. W ramach tej inwestycji wybudowano również kanalizację deszczową oraz linie oświetleniowe. Zakupy towarów i usług dokonane w związku z realizacją ww. inwestycji nie służyły do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Właścicielem wybudowanych obiektów jest Gmina Miasto i stanowią one mienie komunalne Gminy Miasta.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ zakupy towarów i usług dotyczące ww. inwestycji nie służyły do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. inwestycji. Tym samym Zainteresowanemu nie przysługuje z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „….”, ponieważ zakupy towarów i usług dotyczące ww. inwestycji nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi– Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach– art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.