Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-512/08-6/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-08-14
Teza: Na jakiej podstawie Wnioskodawca powinien złożyć zeznanie roczne za rok 2007, w sytuacji gdy brak jest dokumentacji za ten rok, skradzionej w dniach 15 -17 lutego 2008 r.?
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; syndycy; upadłość; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 8-art. 45

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 24 kwietnia 2008 r. (data wpływu 30 kwietnia 2008 r.), uzupełnionym w dniu 30 czerwca 2008 r. oraz w dniu 11 sierpnia 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie podstawy do złożenia zeznania PIT- 36 za 2007 r. – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie podstawy do złożenia zeznania PIT- 36 za 2007 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla celów podatku dochodowego prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Sąd Rejonowy ogłosił upadłość firmy Wnioskodawcy wraz z likwidacją majątku. W 2007 r. całym majątkiem Wnioskodawcy zarządzał syndyk masy upadłości. Dla celów rozliczenia rocznego za 2007 r. Pismem z dnia 3 marca 2008 r. Wnioskodawca zwrócił się do syndyka o podanie informacji na temat przychodów, kosztów oraz wyniku finansowego jego firmy za 2007 r. Na powyższe pismo syndyk udzieliła Wnioskodawcy informacji dotyczących dokumentów związanych z podatkiem od towarów i usług, które zostały skradzione. Wnioskodawca powziął również informację, że w dniach 15-17 lutego 2008 r. została skradziona dokumentacja księgowa stanowiąca podstawę do wyliczenia dochodu za 2007 r. w tej sprawie prowadzono postępowanie przygotowawcze w Komisariacie Policji, które umorzono z powodu nie wykrycia sprawców przestępstwa. W związku z tym, Wnioskodawca nie dysponując żadnymi dokumentami o wysokości przychodów, kosztów i dochodów złożył w odpowiednim urzędzie skarbowym zeznanie PIT – 36 za 2007 r., wskazując we właściwych rubrykach cyfrę „0”. W dniu 25 kwietnia 2008 r. Wnioskodawca uzyskał od syndyka pisemną informację o uzyskanym za 2007 r. dochodzie, co wynikało z bilansu sporządzonego przez syndyka. W związku z tym, Wnioskodawca w dniu 30 kwietnia 2008 r. złożył PIT - 36L (korektę złożonego wcześniej PIT – 36), wykazując dochód w kwocie 159.948,27 zł. Zdaniem Wnioskodawcy bilans został sporządzony w sytuacji braku jakichkolwiek finansowych dokumentów źródłowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Na jakiej podstawie Wnioskodawca powinien złożyć zeznanie roczne za rok 2007, w sytuacji gdy brak jest dokumentacji za ten rok, skradzionej w dniach 15 -17 lutego 2008 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy (upadłego), uzasadnione jest stanowisko, zgodnie z którym złożył on PIT – 36 w oparciu o własne oświadczenie o braku jakichkolwiek dochodów, a następnie PIT – 36L w oparciu o dane bilansowe przygotowane przez syndyka.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 156 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2003 r. nr 60, poz. 535 ze zm.), syndyka powołuje się w razie ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego.

Upadły zaś traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym do masy upadłości, co wynika z art. 75 ust. 1 ww. ustawy - to jest majątkiem należącym do niego w dniu ogłoszenia upadłości oraz nabytym w toku postępowania upadłościowego (art. 62 ustawy). Obowiązany jest wskazać ten majątek oraz wydać syndykowi wszystkie dokumenty dotyczące jego działalności majątku i rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe, inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych a nawet korespondencję, co statuuje art. 57 ust. 1 ww. ustawy.

Z kolei, w myśl art. 160 ust. 1 tej ustawy, w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności na rachunek upadłego lecz w imieniu własnym. Przepis art. 173 ww. ustawy stanowi, że syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne oraz przystępuje do jego likwidacji.

W świetle cytowanych przepisów, upadły z mocy prawa traci zarząd oraz możliwość korzystania i rozporządzania majątkiem należącym do niego, jednakże ta okoliczność nie pozbawia upadłego statusu podatnika, do którego to stosuje się prawa i obowiązki wynikające z przepisów obowiązujących ustaw podatkowych.

We wszelkich postępowaniach, stroną w znaczeniu materialnym pozostaje upadły – to on jest podmiotem praw i obowiązków, natomiast syndykowi przysługuje legitymacja formalna do występowania w tych postępowaniach; jest on stroną w znaczeniu formalnym. W zakresie prawnopodatkowym działanie syndyka należy potraktować jako działanie przez pełnomocnika z wszystkimi prawnymi tego stanu rzeczy konsekwencjami. W świetle powyższego syndyk masy upadłości jest osobą odpowiedzialną w czasie trwania postępowania upadłościowego za realizację wszystkich obowiązków podatnika i płatnika przez upadłego.

Syndyk sprawujący zarząd nad majątkiem upadłego, w celu jego likwidacji poprzez sprzedaż, dokonuje szeregu czynności prawnych i faktycznych, które powodują powstanie określonych zobowiązań. Zobowiązania takie, powstałe w trakcie trwania upadłości stanowią wydatki niezbędne do osiągnięcia celu postępowania (art. 230 ust. 1 ustawy). Stosownie do art. 230 ust. 3 pkt 4 ww. ustawy do wydatków postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku upadłego należą m.in. podatki i inne daniny publiczne należne za okres po ogłoszeniu upadłości.

Ogłoszenie upadłości nie pozbawia upadłego podmiotowości prawnej ani prawa do własnego majątku, powoduje jedynie brak możliwości zarządu oraz możności korzystania i rozporządzania tym majątkiem. Upadłe przedsiębiorstwo pozostaje więc w dalszym ciągu podmiotem praw i obowiązków, jest też właścicielem majątku, nie może jedynie zarządzać ani reprezentować majątku wchodzącego w skład masy. Czynności prawne i procesowe podejmuje za upadłego i na jego rachunek syndyk. Podmiotowość prawnopodatkowa w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę po ogłoszeniu upadłości nie ustaje, a syndyk masy upadłości jest osobą odpowiedzialną w czasie trwania postępowania upadłościowego za realizację obowiązków podatnika. Syndyk masy upadłości ponosi również odpowiedzialność za rzetelność i niewadliwość ksiąg podatkowych.

Odnosząc powyższe na grunt obowiązków określonych przez przepisy materialnego prawa podatkowego wskazać należy, iż zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2000 r. Dz.U. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w terminie do 30 kwietnia roku następnego po roku podatkowym, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania, według ustalonego wzoru o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty), z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

W sytuacji, gdy podatnik w roku podatkowym prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach określonych w art. 30c winien złożyć zeznanie podatkowe, w którym wykaże wyłącznie dochody z tego źródła (art. 45 ust. 1a pkt 2 ustawy).

Żaden przepis tej ustawy nie dopuszcza złożenia zeznania przez inną osobę niż podatnik.

W przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca winien zatem wykazać dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskane w 2007 r. na właściwym formularzu tzn. PIT -36L, a nie jak to pierwotnie uczynił w złożonej deklaracji PIT - 36. Przedmiotowe zeznanie (korektę zeznania) należało zaś sporządzić – biorąc pod uwagę całokształt zanalizowanych wyżej przepisów prawa - w oparciu o informacje otrzymane od syndyka masy upadłości, któremu to Wnioskodawca przekazał całą dokumentację podatkową, działając zgodnie z regulacjami ustawy prawo upadłościowe i naprawcze.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).