Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-2.4510.59.2017.1.BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-02-20
Teza: czy w przypadku zaliczenia kosztów nabycia wszystkich form wtryskowych do bieżących kosztów zużycia materiałów projektu budowy nowego wyrobu Spółka będzie dodatkowo uprawniona do ulgi na prace badawczo-rozwojowe za 2016 r.
Słowa kluczowe: koszt-koszty kwalifikowane; koszt-koszty uzyskania przychodów; materiały; moment; odliczenia; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; prace-prace badawczo-rozwojowe; ulga-ulga podatkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 14 grudnia 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 20 grudnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy w przypadku zaliczenia kosztów nabycia wszystkich form wtryskowych do bieżących kosztów zużycia materiałów projektu budowy nowego wyrobu Spółka będzie dodatkowo uprawniona do ulgi na prace badawczo-rozwojowe za 2016 r. (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2016 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy w przypadku zaliczenia kosztów nabycia wszystkich form wtryskowych do bieżących kosztów zużycia materiałów projektu budowy nowego wyrobu Spółka będzie dodatkowo uprawniona do ulgi na prace badawczo-rozwojowe za 2016 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podatnik, zwany dalej Spółką jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Spółka jest dużym przedsiębiorcą i prowadzi działalność produkcyjną w postaci wytwarzania wyrobów małego AGD. Od 2014 r. Spółka realizuje projekt polegający na opracowaniu produkcji nowego produktu, zwanego dalej projektem i ponosi koszty na jego realizację. Przez nowy produkt Spółka rozumie produkt, który nie był i nie jest w dotychczasowej ofercie handlowej Spółki oraz różni się od podobnych produktów oferowanych na rynku przez konkurencję. Nowy produkt spełnia definicję prototypu, tj. wzorca, który będzie podstawą do wdrożenia jego produkcji seryjnej. W trakcie realizacji projektu opracowania nowego produktu, Spółka zamawia i nabywa formy wtryskowe, które służą do wytworzenia części składowych nowego produktu. Niektóre z form wtryskowych mają wartość powyżej 3500 zł. Spółka ewidencjonuje koszty związane z projektowaniem nowego produktu na koncie księgowym w podziale na poszczególne koszty rodzajowe. Koszty nabycia form wtryskowych obciążyły koszty zużycia materiałów realizowanego projektu. W ciągu roku Spółka zalicza koszty opracowania technologii nowego produktu oraz wytworzenia prototypu do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu, w którym zostały poniesione zgodnie z art. 15 ust. 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „updop”). Spółce nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie koszty nabytych form wtryskowych.

W 2016 r. Spółka zaliczyła do bieżących kosztów podatkowych koszty nabycia następujących form wtryskowych:

1.  formy, które spełniły założenia projektowe,
2.  formy, dla których okazało się, że wyprodukowane na ich podstawie próbki nie spełniają założonej funkcjonalności co spowodowało, że podjęto decyzję o zmianie zastosowanego rozwiązania. Formy te nie nadają się do wykorzystania i zostaną przekazane do utylizacji.
3.  formy, które podlegają modyfikacji i przeróbkom w celu spełnienia założeń projektowych nowego produktu.

Formy służące do wytworzenia części nowego wyrobu, które spełnią założenia projektowe i funkcjonalne, po zakończeniu procesu projektowania i wdrożenia nowego wyrobu będą służyły do jego produkcji seryjnej. Ze względu na konstrukcję i cechy indywidualne formy wtryskowe będą wykorzystane wyłącznie do produkcji tego nowego wyrobu.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w przypadku zaliczenia kosztów nabycia wszystkich form wtryskowych do bieżących kosztów zużycia materiałów projektu budowy nowego wyrobu Spółka będzie dodatkowo uprawniona do ulgi na prace badawczo-rozwojowe za 2016 r. zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Spółka prowadzi działania zmierzające do uatrakcyjnienia oferty produktów przez wprowadzanie na rynek nowych produktów. W trakcie tworzenia nowych produktów Spółka ponosi koszty, w tym koszty nabycia form wtryskowych. W związku z tym Spółka uważa, że jest uprawniona dodatkowo do uzyskania ulgi podatkowej na koszty nabycia form wtryskowych za 2016 r., w wysokości 10%, bo zużycie materiałów, w tym form wtryskowych stanowią, koszty kwalifikowane uprawniające do tej ulgi.

Zgodnie z art. 18d ust. 1-7 updop, od podstawy opodatkowania, odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Za koszty kwalifikowane uznaje się m.in. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością rozwojową. Kwota kosztów kwalifikowanych na nabycie materiałów dla dużych podatników nie może przekroczyć 10% tych kosztów.

Spółka kwalifikuje koszty nabycia wszystkich form wtryskowych do kosztów zużycia materiałów na działalność rozwojową polegającą na projektowaniu i opracowaniu technologii wytwarzania nowego produktu. Spółka ujmuje koszty nabycia form wtryskowych na wyodrębnionym koncie księgowym, co uprawnia ją do uzyskania dodatkowej ulgi na prace badawczo-rozwojowe za 2016 r. w wysokości 10% kosztów nabycia form wtryskowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Ustawą z dnia 25 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem innowacyjności (Dz.U. z 2015 r., poz. 1767 ze zm.) do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm.; dalej: „updop”) zostały wprowadzone zmiany, które odnoszą się do tzw. ulgi badawczo-rozwojowej.

I tak, w art. 4a pkt 26 updop wskazano, że ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z treści art. 4a pkt 28 updop wynika, że ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności:

1.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony,
2.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.

Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 updop.

Art. 15 ust. 1 updop stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Szczególny moment zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na prace rozwojowe został ustalony w art. 15 ust. 4a updop. Zgodnie z tym artykułem, koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów:

1.  w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo
2.  jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo
3.  poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.

Należy podnieść, że zgodnie z przywołanymi przepisami updop podmioty prowadzące prace rozwojowe mają możliwość rozliczenia ponoszonych kosztów prac rozwojowych już w trakcie ich trwania, niezależnie od ich końcowego rezultatu (tj. od tego czy ich wynik będzie pozytywny czy negatywny), a także również wówczas, gdy prace te w ogóle nie zostały zakończone - pod warunkiem że spełniają one przesłanki uznania za koszty uzyskania przychodów.

Wybrana przez podatnika metoda zaliczenia (ujęcia) wydatków dotyczących prac rozwojowych do kosztów uzyskania przychodów decyduje o momencie, w którym podatnik uprawniony jest do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową w związku z ponoszonymi kosztami (spełniającymi warunki klasyfikacji jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi).

Zgodnie z art. 18d ust. 1 updop od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo - rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.

Zatem, aby Wnioskodawca był uprawniony do dokonania odliczeń kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania, w pierwszej kolejności koszty te muszą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Innymi słowy - możliwość odliczenia (skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową), o której mowa w art. 18d ust. 1 updop odnosi się wyłącznie do tej kategorii wydatków, które są już kosztem podatkowym.

Ustawodawca w art. 18d ust. 2 updop w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2016 r. doprecyzował, że kosztami kwalifikowanymi są:

1.  należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, jeżeli te należności i składki dotyczą pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej;
2.  nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;
3.  ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, a także nabycie wyników badań naukowych, świadczonych lub wykonywanych na podstawie umowy przez jednostkę naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2014 r. poz. 1620 oraz z 2015 r. poz. 249 i 1268 oraz z 2016 r. poz. 1020 i 1311) na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej;
4.  odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4.

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie (art. 18d ust. 5 ww. ustawy).

W rezultacie, kosztami kwalifikowanymi będą mogły być wyłącznie koszty uzyskania przychodów, które nie zostały pokryte ze środków innych niż środki własne podatnika. Tym samym, kosztami kwalifikowanymi będą mogły być wyłącznie te koszty uzyskania przychodów, które zostały pokryte z majątku podatnika.

W myśl art. 18d ust. 6 updop, prawo do odliczenia nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

Jak stanowi art. 18d ust. 7 updop w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2016 r., kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1.  w odniesieniu do kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 - 30% tych kosztów;
2.  w odniesieniu do kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4 i ust. 3:
    1.  20% tych kosztów - jeżeli podatnik jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej,
    2.  10% tych kosztów - w przypadku pozostałych podatników.

Dodatkowo przepisy o uldze badawczo rozwojowej wskazują, że odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie trzy lata podatkowe następujące bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia (art. 18d ust. 8 updop w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2016 r. ).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, jest dużym przedsiębiorcą i prowadzi działalność produkcyjną w postaci wytwarzania wyrobów małego AGD. Od 2014 r. Spółka realizuje projekt polegający na opracowaniu produkcji nowego produktu i ponosi koszty na jego realizację. Nowy produkt spełnia definicję prototypu. W trakcie realizacji projektu opracowania nowego produktu, Spółka zamawia i nabywa formy wtryskowe, które służą do wytworzenia części składowych nowego produktu. Niektóre z form wtryskowych mają wartość powyżej 3500 zł. W ciągu roku Spółka zalicza koszty opracowania technologii nowego produktu oraz wytworzenia prototypu do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu, w którym zostały poniesione. Spółce nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie koszty nabytych form wtryskowych. W 2016 r. Spółka zaliczyła do bieżących kosztów podatkowych koszty nabycia następujących form wtryskowych:

1.  formy, które spełniły założenia projektowe,
2.  formy, dla których okazało się, że wyprodukowane na ich podstawie próbki nie spełniają założonej funkcjonalności co spowodowało, że podjęto decyzję o zmianie zastosowanego rozwiązania. Formy te nie nadają się do wykorzystania i zostaną przekazane do utylizacji.
3.  formy, które podlegają modyfikacji i przeróbkom w celu spełnienia założeń projektowych nowego produktu.

Formy służące do wytworzenia części nowego wyrobu, które spełnią założenia projektowe i funkcjonalne, po zakończeniu procesu projektowania i wdrożenia nowego wyrobu będą służyły do jego produkcji seryjnej. Ze względu na konstrukcję i cechy indywidualne formy wtryskowe będą wykorzystane wyłącznie do produkcji tego nowego wyrobu.

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego należy stwierdzić, że jeżeli więc podatnik ponosi koszty prac rozwojowych, które stanowią w danym roku podatkowym koszty uzyskania przychodów, to w rozliczeniu za ten rok podatkowy (tj. 2016 r.) może skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, w wysokości określonej w art. 18d ust. 7 pkt 2 lit. b updop (nie mogą przekroczyć 10% tych kosztów).

W świetle powyższego stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice,

po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.