Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-400/10-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-06-18
Teza: Czy koszty najmu innego mieszkania (w innym mieście) mogą być zakwalifikowane jako koszty podatkowe, służące uzyskaniu przychodu z wynajmu mieszkania?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-własność lokalu; mieszkanie; najemcy; reguła; wynajem
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2010 r. (data wpływu 19 marca 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu najmu mieszkania – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu najmu mieszkania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W związku z osobistą sytuacją finansową Wnioskodawca zdecydował się na wynajęcie osobie trzeciej mieszkania, którego jest właścicielem. W ww. lokalu mieszkał do tej pory. By mieszkanie to wynająć Zainteresowany był zmuszony przeprowadzić się i wynająć lokal w innym mieście, gdzie stosunek Jego wynagrodzenia do opłat najmu za mieszkanie stawiałby Go w korzystniejszej sytuacji finansowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty najmu innego mieszkania (w innym mieście) mogą być zakwalifikowane jako koszty podatkowe, służące uzyskaniu przychodu z wynajmu mieszkania?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl przepisów wynajmujący, który jako podatnik rozlicza się z Urzędem Skarbowym z podatku dochodowego na podstawie skali podatkowej, ma prawo do pomniejszania przychodu przed opodatkowaniem o wszelkie wydatki, które zgodnie z przepisami ustawy o PIT można zakwalifikować jako koszty podatkowe. A takimi są wszelkie wydatki, które posłużyły lub miały posłużyć do uzyskania przychodu, jeżeli nie zostały wyszczególnione w art. 23 ustawy o PIT (zamknięta lista wydatków). Zainteresowany uważa, że lista ta nie uwzględnia wydatku na opłacenie czynszu najmu innego mieszkania, który w tym przypadku musi On ponosić by móc wynajmować własne mieszkanie. Mieszkanie to jest jedynym mieszkaniem, którego jest właścicielem i nie posiada innego miejsca, z którego mógłby nieodpłatnie korzystać.

W ocenie Wnioskodawcy czynsz opłacany za najem obcego lokalu jest wydatkiem kwalifikowanym jako koszt podatkowy, który pomniejszy dochód do opodatkowania pochodzący z wynajmu własnego mieszkania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) źródłem przychodu jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W odniesieniu do przychodów z najmu zastosowanie ma ogólna definicja kosztu podatkowego, zawarta w art. 22 ust. 1 ww. ustawy, który stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Powołany przepis art. 22 ust. 1 ustawy, nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo - skutkowego, polegającego na tym, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, bądź funkcjonowanie źródła tego przychodu. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

A zatem kosztami uzyskania przychodów z najmu są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają następujące warunki:

*   pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z najmem,
*   nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów oraz
*   zostały prawidłowo udokumentowane.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest osobą wynajmującą własne mieszkanie tymczasem w innej miejscowości jest najemcą lokalu mieszkalnego. Z wynajmu własnego mieszkania uzyskuje On przychód opodatkowany na zasadach ogólnych. Natomiast jako Najemca opłaca czynsz, którym miałby pomniejszać ww. przychód.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż kosztami uzyskania przychodów w odniesieniu do uzyskiwanych przychodów z tytułu wynajmu własnego mieszkania będą wyłącznie udokumentowane poniesione wydatki będące w związku przyczynowo-skutkowym z wynajmem tego lokalu. Opłata za czynsz lokalu mieszkalnego, ponoszona przez Zainteresowanego nie stanowi zatem kosztu uzyskania przychodu z tytułu wynajmu własnego lokalu mieszkalnego.

Tak więc do ustalenia dochodu uzyskiwanego z wynajmu własnego mieszkania, będącego podstawą obliczenia zaliczki miesięcznej na podatek dochodowy od osób fizycznych, można zakwalifikować wyłącznie te koszty, które ponoszone są w związku z jego uzyskaniem, tj. przypisać można wyłącznie do tego lokalu.

W omawianej sytuacji rozstrzygające znaczenie ma brak związku przyczynowo-skutkowego między ponoszeniem opłaty za czynsz w związku z wynajmem innego lokalu a osiąganiem przychodu z tytułu wynajmu własnego lokalu mieszkalnego. Zatem w rozpatrywanej sprawie bez znaczenia pozostaje okoliczność, iż przedmiotowy wydatek nie został wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Reasumując należy stwierdzić, iż koszty najmu innego mieszkania nie mogą być zakwalifikowane jako koszty podatkowe, służące uzyskaniu przychodu z wynajmu własnego mieszkania, bowiem nie spełniają jednej z przesłanek wymienionych w uzasadnieniu interpretacji, czyli warunku związku przyczynowo-skutkowego między wydatkiem a uzyskanym przychodem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.