Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.753.2018.1.SM/MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-06
Teza: dokonywanie dostawy towarów używanych przez Wnioskodawczynię w procedurze VAT marża w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni będzie dokonywała nabycia tych towarów od dostawców, którzy sprzedawane przez siebie towary opodatkowują na zasadzie marży oraz mają swoje siedziby na terytorium Unii Europejskiej, jednak poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz gdy towar kupowany jest przez Wnioskodawczynię i dostarczany przez sprzedawcę do Polski (pyt. nr 1)
Słowa kluczowe: marża; opodatkowanie; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2018 r. (data wpływu 11 grudnia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokonywania dostawy towarów używanych przez Wnioskodawczynię w procedurze VAT marża w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni będzie dokonywała nabycia tych towarów od dostawców, którzy sprzedawane przez siebie towary opodatkowują na zasadzie marży oraz mają swoje siedziby na terytorium Unii Europejskiej, jednak poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz gdy towar kupowany jest przez Wnioskodawczynię i dostarczany przez sprzedawcę do Polski (pyt. nr 1) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokonywania dostawy towarów używanych przez Wnioskodawczynię w procedurze VAT marża w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni będzie dokonywała nabycia tych towarów od dostawców, którzy sprzedawane przez siebie towary opodatkowują na zasadzie marży oraz mają swoje siedziby na terytorium Unii Europejskiej, jednak poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz gdy towar kupowany jest przez Wnioskodawczynię i dostarczany przez sprzedawcę do Polski.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Y. ogniskuje swoje czynności wokół usług związanych z doradztwem w zakresie informatyki oraz sprzedażą produktów elektronicznych. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ostatnimi czasy chcąc poszerzyć swoją ofertę oraz bardziej dostosować ją do obecnych warunków rynkowych Wnioskodawczyni rozpoczęła starania, aby rozpocząć również sprzedaż detaliczną elektroniki używanej (poddanej procesowy tzw. refurbishingu). W tym celu Wnioskodawczyni ustaliła warunki ewentualnego zakupu specjalistycznych maszyn celem wykonywania przy ich użyciu czynności odnawiania zakupionych towarów używanych. W konsekwencji, Wnioskodawczyni planowała dokonywanie zakupów używanych towarów elektronicznych (praktycznie wyłącznie od dostawców - przedsiębiorców), albowiem nie dysponuje rozbudowanymi kanałami nabycia, aby móc je pozyskiwać od osób fizycznych, dokonywanie ich odnowienia oraz sprzedaży zarówno odbiorcom (przedsiębiorcom), jak i osobom fizycznym.

Co istotne, w kontekście przedstawionego poniżej pytania, zakup używanej elektroniki na takich warunkach miałby miejsce albo z zastosowaniem stawki podatku od towarów i usług w wysokości 23%, albo na zasadzie odwróconego obciążenia. Po ukończeniu czynności związanych z odnawianiem zakupionego sprzętu, Wnioskodawczyni zamierzała sprzedawać go z zastosowaniem stawki 23% podatku od towarów i usług (osoby fizyczne), bądź z zastosowaniem odwrotnego obciążenia (czynni podatnicy podatku od towarów i usług). Wnioskodawczyni w takim wypadku składałaby również comiesięcznie deklarację VAT-7.

Niestety przeprowadzona przez Wnioskodawczynię analiza finansowa wykazała, że powyższy model prowadzenia działalności gospodarczej nie daje Wnioskodawczyni możliwości na zdobycie przewagi konkurencyjnej na rynku konsumenckim, a w konsekwencji i przykładowo szanse na jakikolwiek obrót w największym kanale sprzedaży detalicznej produktów używanych (…) są znikome.

Powyższe jest wynikiem okoliczności, że produkty oferowane konsumentom przez Wnioskodawczynię w opisywanym modelu biznesowym musiałyby być sprzedawane z zastosowaniem stawki podatku od towarów i usług w wysokości 23%. Co należy w tym miejscu raz jeszcze podkreślić, miały to być zawsze towary używane, poddane jedynie przez Wnioskodawczynię procedurze odnowienia (refurbishingu).

Tymczasem znacząca większość (jeżeli nie praktycznie wszyscy) sprzedawców używanych towarów elektronicznych, które są nabywane przez osoby fizyczne, stosuje opodatkowanie marży, to jest różnicy między kwotą sprzedaży, a kwotą nabycia pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług. Tym samym, te same produkty, jakie potencjalnie miały być oferowane przez Wnioskodawczynię za daną cenę, są sprzedawane przez innych oferentów za cenę niższą o przeciętnie kilkanaście procent, gdzie różnica ta nie wynika z cech wyróżniających sprzedawane towary, a wyłącznie jest wynikiem zastosowania innej metody opodatkowania w podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, bardzo mało prawdopodobne wydaje się, aby potencjalny kupujący konsument zdecydował się zapłacić Wnioskodawczyni za ten sam towar cenę o kilkanaście procent wyższą niż cenę, którą może zapłacić innemu sprzedawcy, który inaczej niż Wnioskodawczyni nie stosuje stawki 23% do sprzedawanych towarów używanych, a zamiast tego wystawia faktury VAT marża i w ten sposób opodatkowuje sprzedaż towarów używanych poddanych procesowi odnowienia.

Jak już Wnioskodawczyni wskazywała powyżej, nie dysponuje ona tak rozbudowanym i rozproszonym systemem dystrybucji, aby móc na jakąkolwiek większą skalę dokonywać zakupu używanych produktów elektronicznych od konsumentów, a zatem aby mogła stosować stawkę VAT marża w oparciu o postanowienia art. 120 ust. 10 pkt 1) ustawy.

Jednak Wnioskodawczyni poszukując możliwości wyrównania szans konkurowania na rynku właściwym podjęła daleko idące starania celem pozyskania potencjalnych dostawców, którzy byliby w stanie zaoferować jej do sprzedaży takie właśnie używane produkty elektroniczne i którzy spełnialiby warunki określone w art. 120 ust. 10 pkt 3) ustawy, względnie (i może przede wszystkim) w art. 120 ust. 10 pkt 5) ustawy.

W konsekwencji i mając na uwadze właśnie postanowienia art. 120 ust. 10 pkt 3) oraz art. 120 ust. 10 pkt 5) ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że jeżeli dokonywałaby zakupów owej używanej elektroniki od przedsiębiorców mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jednak na terytorium Unii Europejskiej, a u których dostawa do Wnioskodawczyni byłaby opodatkowana w zakresie marży, to ona również byłaby uprawniona do opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyłącznie marży, co w konsekwencji pozwoliłoby jej na sformułowanie oferty cenowej na poziomie konkurencyjnym wobec konkurentów, a zatem i na podjęcie się sprzedaży owych towarów po odnowieniu szerszemu gronu konsumentów, w tym poprzez takie kanały sprzedaży jak …. Kwotę nabycia przy tym stanowiłaby cała kwota, jaką Wnioskodawczyni zobowiązana będzie do zapłaty sprzedawcy.

Jednak, co istotne w kontekście formułowanego poniżej pytania, jedyni dostawcy, którzy są w stanie zaoferować Wnioskodawczyni dostawę używanych produktów elektronicznych w oparciu o fakturę VAT marża, to przedsiębiorcy mający siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym na terytorium Unii Europejskiej.

W konsekwencji zatem możliwość oferowania przez Wnioskodawczynię do sprzedaży używanych towarów elektronicznych z zastosowaniem podatkowania podatkiem od towarów i usług marży, wymagałoby na wcześniejszym etapie (dostawa do Wnioskodawczyni) dostawy tych towarów z zagranicy, która to jednak dostawa nie byłaby traktowana jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, względnie wymagałaby importu tych towarów z innego kraju Unii Europejskiej.

To zaś rodzi konieczność wystąpienia z poniższym pytaniem dotyczącym co do zasady możliwości oferowania do sprzedaży używanych towarów elektronicznych poddanych procesowi odnowienia przy zastosowaniu opodatkowania marży takiej dostawy, przy czym przy założeniu, że Wnioskodawczyni będzie dokonywała nabycia tych towarów od dostawców, którzy sprzedawane przez siebie towary opodatkowują w zakresie marży oraz mają swoje siedziby na terytorium Unii Europejskiej, jednak poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym w dwóch wariantach, to jest gdy towar jest kupowany przez Wnioskodawczynię i dostarczany przez sprzedawcę do Polski oraz gdy towar jest kupowany przez Wnioskodawczynię poza granicami Polski i importowany przez nią do Polski.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy nabycie przez podatnika od przedsiębiorcy mającego siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jednak na terenie Unii Europejskiej, towarów używanych w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt) 4 ustawy, który to przedsiębiorca opodatkował swoją sprzedaż do podatnika podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 ustawy, a ich dostawa będzie realizowana przez sprzedawcę na terytorium Polski, będzie uprawniała Wnioskodawczynię do dokonywania dostawy tych towarów używanych w procedurze VAT marża, jeżeli Wnioskodawczyni będzie dysponowała dokumentacją potwierdzającą, że zakup tych towarów miał miejsce na zasadach określonych w art. 120 ust. 10 pkt 4) ustawy?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

W ocenie podatnika zarówno nabycie przez Wnioskodawczynię od przedsiębiorcy mającego siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jednak na terenie Unii Europejskiej, towarów używanych w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, który to przedsiębiorca opodatkował swoją sprzedaż do podatnika podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 ustawy, a ich dostawa będzie realizowana przez sprzedawcę na terytorium Polski, będzie uprawniało Wnioskodawczynię do dokonywania dostawy tych towarów używanych w procedurze VAT marża, jeżeli Wnioskodawczyni będzie dysponowała dokumentacją potwierdzającą, że zakup tych towarów miał miejsce na zasadach określonych w art. 120 ust. 10 pkt 4 ustawy, jak i nabycie przez Wnioskodawczynię od tego samego przedsiębiorcy towarów używanych w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, który to przedsiębiorca opodatkował swoją sprzedaż do podatnika podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 ustawy, przy czym to podatnik będzie samodzielnie importował te towary na terytorium Polski (wydanie towarów podatnikowi nastąpi poza Rzeczpospolitą Polską), też będzie uprawniało Wnioskodawczynię do dokonywania dostawy tych towarów używanych w procedurze VAT marża, jeżeli Wnioskodawczyni również w tym wypadku będzie dysponowała dokumentacją potwierdzającą, że zakup tych towarów miał miejsca na zasadach określonych w art. 120 ust. 10 pkt 4 ustawy.

Dostrzec bowiem należy, że w art. 120 ustawy została przewidziana szczególna procedura w zakresie opodatkowania dostawy towarów używanych, stanowiąca odstępstwo od zasad ogólnych opodatkowania podatkiem VAT. Istotą tej procedury jest opodatkowanie nie całej kwoty należnej z tytułu sprzedaży towaru, lecz marży rozumianej jako różnica między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku.

Istnieje kilka warunków, które muszą być spełnione jednocześnie, aby procedura taka mogła być zastosowana, a do nich należą: obrót towarami spełniającymi definicję towarów używanych, sprzedaż towarów nabytych w tym celu oraz odsprzedaż towarów nabytych od określonej grupy podmiotów, to jest w szczególności od podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana w systemie marży (art. 120 ust. 10 pkt 3 ustawy) oraz od podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających polskim regulacjom dotyczących opodatkowania marży, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach (art. 120 ust. 10 pkt 5 ustawy). Przyjmując, że te warunki zostały przez Wnioskodawczynię spełnione, powstaje zagadnienie, czy zakup takich towarów używanych w celu ich dalszej odsprzedaży po przeprowadzeniu ich odnowienia (refurbishingu) będzie uprawniało do zastosowania procedury VAT-marża, jeżeli dostawca tych towarów będzie miał swoją siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, skoro zastosowanie procedury VAT marża jest wyjątkiem od ogólnej zasady określonej w art. 29 ust. 1 ustawy stanowiącej, że podstawą opodatkowania jest obrót, a obrotem jest kwota należna, obejmująca całość świadczenia należnego od nabywcy z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku.

W przypadku VAT marży opodatkowaniu podlega natomiast marża stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku. Jednak w zamian podatnik traci prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT.

Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy jedną z transakcji, w stosunku do której można zastosować procedurę VAT marża, jest dostawa towarów używanych. Podstawą opodatkowania będzie wtedy marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku (art. 120 ust. 4 ustawy). Taki rodzaj opodatkowania jest zasadniczo korzystny dla właściwego kształtowania się konkurencyjności sprzedaży tych towarów, gdyż pozwala uniknąć ich wielokrotnego opodatkowania, tak, jak to było opisywane powyżej, a co skutkowałoby pozbawieniem Wnioskodawczyni realnej szansy na konkurowanie na rynku detalicznym.

Procedurę „VAT marża” pomiędzy krajami Unii Europejskiej reguluje Dyrektywa 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zgodnie z regulacjami tej Dyrektywy procedury opodatkowania marżą znajdują zastosowanie do określonych towarów, które zostały nabyte bez podatku naliczonego, bądź też ich nabycie także było opodatkowane marżą. Z przepisów tych wynika, że powyższe procedury znajdują zastosowanie niezależnie od tego, czy nabycie nastąpiło w kraju, czy też w innym państwie członkowskim (a nadto, że jeżeli dostawa została opodatkowana w państwie nabycia marżą, to przetransportowanie towaru do innego państwa członkowskiego nie kreuje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów).

W takiej sytuacji, gdy na zagranicznej fakturze nabycia nie jest widoczny podatek, wówczas należy zbadać, czy stało się tak na skutek tego, iż zagraniczny dostawca był zwolniony podmiotowo z podatku, czy na skutek tego, że przedmiotem dostawy był towar używany, w związku z czym była ona zwolniona przedmiotowo z podatku. W przypadku spełnienia którejkolwiek z tych przesłanek dalsza dostawa wykonywana w Polsce winna móc zostać opodatkowana w procedurze opodatkowania marżą. Jednocześnie i stosownie do treści art. 120 ust. 10 pkt 5 ustawy, opodatkowanie marżą będzie możliwe również, o ile przedmiotem dostawy będzie towar nabyty od zagranicznego podatnika VAT, zaś dostawa - na mocy której nastąpiło nabycie towaru przez polskiego podatnika - została opodatkowana w innym państwie członkowskim także w procedurze opodatkowania marzy. W niektórych przypadkach zbadanie tej przesłanki może być trudne, gdyż zagraniczne faktury wystawiane są w językach narodowych danego państwa członkowskiego. Faktury dokumentujące dostawy opodatkowane marżą nie mogą zaś zawierać (wykazywać) kwot podatku. W związku z tym niekiedy nie jest jasne, czy obca faktura dokumentująca zakup danego towaru, która została wystawiona bez podatku, jest fakturą dokumentującą dostawę wewnątrzwspólnotową (bez podatku), czy też dokumentującą dostawę opodatkowaną od marży (też bez wykazywanego podatku).

W takiej sytuacji należy zawsze pamiętać o wnioskach wynikających z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 sierpnia 2017 r. (sygn. akt I SA/Sz 475/17), gdzie wskazane zostało, iż: „nawet gdyby podatnik posiadał dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na zasadach wskazanych w art. 120 ust. 10 pkt 5 u.p.t.u., ale w istocie dokumenty te nie odzwierciedlałyby zasad nabycia towarów określonych w tym przepisie, nie mógłby on skorzystać z opodatkowania dalszej odsprzedaży towarów w ramach zasad VAT-marża”. Dalej Sąd orzekł, iż nie można uznać, aby sama adnotacja kontrahenta zamieszczona na fakturze, niezgodna ze stanem faktycznym sprawy, wystarczała dla zastosowania wyjątkowej procedury VAT-marża. Stąd można a contrario wnioskować, że brak zamieszczenia takiej adnotacji nie może przesądzić, w przypadku stanu faktycznego sprawy pozwalającego na zastosowanie procedury VAT-marża, o odmowie zastosowania przepisów opodatkowujących marżę. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2015 r. (sygn. akt I FSK 261/14) adnotacja na fakturach nie może stanowić dowodu przesądzającego - wbrew zgromadzonym w sprawie dowodom - że w rzeczywistości dokonali oni sprzedaży towarów na rzecz Skarżącej w procedurze VAT-marża lub że nie odliczyli oni podatku naliczonego VAT.

W przytoczonym orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Sąd wskazał 3 warunki niezbędne, aby móc skorzystać z tej procedury: nabycie i zbycie musi dotyczyć wskazanych w przepisach towarów, tj. towarów używanych, nabycie przez podatnika towaru nie może być nabyciem wewnątrzwspólnotowym - co zostało zdefiniowane w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT - lecz nabyciem (w rozpoznawanej sprawie) w warunkach wskazanych w art. 120 ust. 10 pkt 5 ustawy o VAT, tj. od podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, nabywca musi posiadać dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach - warunek ten ustawodawca zawarł w obu ww. przepisach ustawy. Wszystkie te warunki muszą być spełnione łącznie. Organ podatkowy może zakwestionować prawo podatnika do stosowania metody VAT marża, w sytuacji gdy podatnik nie posiada dokumentów jednoznacznie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z póź. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do dyspozycji art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Przez kwotę sprzedaży – w myśl art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT – rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7 ustawy o VAT.

Natomiast przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT).

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT określił jakie towary są towarami używanymi. Zgodnie z tym przepisem przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Zatem towarami używanymi są te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte, lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym użytku).

Przepisy ustawy o VAT przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania do dostawy m.in. towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT.

I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy o VAT, przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeśli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Należy zauważyć, że ustawodawca formułując w art. 120 ustawy o VAT szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, określając w ust. 4 tego artykułu podstawę opodatkowania, posłużył się sformułowaniem „kwota nabycia”, przez którą należy rozumieć wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (nabywcy). Tak rozumiana kwota nabycia obejmuje wszystkie koszty związane z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie dostawcy. Zatem do kwoty nabycia, o której mowa wyżej, nie mogą zostać zaliczone koszty, które nie zostały zapłacone i nie są należne dostawcy towaru.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług związanych z doradztwem w zakresie informatyki oraz sprzedażą produktów elektronicznych. Wnioskodawczyni jest czynnym podatkiem podatku od towarów i usług i rozpoczęła starania, aby rozpocząć sprzedaż detaliczną elektroniki używanej. W tym celu Wnioskodawczyni ustaliła warunki ewentualnego zakupu specjalistycznych maszyn celem wykonywania przy ich użyciu czynności odnawiania zakupionych towarów używanych. Wnioskodawczyni planowała dokonywanie zakupów używanych towarów elektronicznych, dokonywanie ich odnowienia oraz sprzedaży zarówno odbiorcom (przedsiębiorcom), jak i osobom fizycznym. Po ukończeniu czynności związanych z odnawianiem zakupionego sprzętu, Wnioskodawczyni zamierzała sprzedawać go z zastosowaniem stawki 23% podatku od towarów i usług (osoby fizyczne), bądź z zastosowaniem odwrotnego obciążenia (czynni podatnicy podatku od towarów i usług). Wnioskodawczyni w takim wypadku składałaby również comiesięcznie deklarację VAT-7.

W związku z istniejącą sytuacją na rynku Wnioskodawczyni podjęła starania celem pozyskania potencjalnych dostawców, którzy byliby w stanie zaoferować jej do sprzedaży takie używane produkty elektroniczne i którzy spełnialiby warunki określone w art. 120 ust. 10 pkt 3 ustawy lub w art. 120 ust. 10 pkt 5 ustawy. Mając na uwadze postanowienia art. 120 ust. 10 pkt 3 oraz art. 120 ust. 10 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawczyni uważa, że dokonując zakupów używanej elektroniki od przedsiębiorców mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jednak na terytorium Unii Europejskiej, u których dostawa do Wnioskodawczyni byłaby opodatkowana marżą, to ona również będzie uprawniona do opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyłącznie marży. Kwotę nabycia stanowiłaby cała kwota, jaką Wnioskodawczyni zobowiązana będzie do zapłaty sprzedawcy. Jedyni dostawcy, którzy są w stanie zaoferować Wnioskodawczyni dostawę używanych produktów elektronicznych w oparciu o fakturę VAT marża, to przedsiębiorcy mający siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym na terytorium Unii Europejskiej. Możliwość oferowania przez Wnioskodawczynię do sprzedaży używanych towarów elektronicznych z zastosowaniem opodatkowania podatkiem od towarów i usług marży, wymagać będzie na wcześniejszym etapie (dostawa do Wnioskodawczyni) dostawy tych towarów z zagranicy, która to jednak dostawa nie byłaby traktowana jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą możliwości oferowania do sprzedaży używanych towarów elektronicznych poddanych procesowi odnowienia przy zastosowaniu opodatkowania marży takiej dostawy, przy czym przy założeniu, że Wnioskodawczyni będzie dokonywała nabycia tych towarów od dostawców, który sprzedawane przez siebie towary opodatkowują w zakresie marży oraz mają swoje siedziby na terytorium Unii Europejskiej, jednak poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym w sytuacji, gdy towar jest kupowany przez Wnioskodawczynię i dostarczany przez sprzedawcę do Polski.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że skoro przedmiotową elektronikę używaną Wnioskodawczyni będzie nabywać od podmiotu wymienionego w art. 120 ust. 10 pkt 3 ustawy o VAT (sprzedaż tej używanej elektroniki na rzecz Wnioskodawczyni będzie dokonana w systemie VAT-marża), z zamiarem jej odsprzedaży, to przy jej zbyciu będzie przysługiwało Wnioskodawczyni prawo do zastosowania szczególnej procedury VAT marża, przewidzianej w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT.

Należy także stwierdzić, że jeżeli Wnioskodawczyni będzie posiadała dokumenty, o których mowa w art. 120 ust. 10 pkt 5 ustawy o VAT, jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów (elektroniki używanej) na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5 ustawy o VAT, to dostawa przez Wnioskodawczynię tych towarów używanych również może zostać przez Nią opodatkowana na zasadzie marży zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o VAT.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 1 wniosku należało uznać za prawidłowe.

Tut. Organ nadmienia, że w zakresie pytania nr 2 wniosku zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Tut. Organ informuje również, że w interpretacji rozstrzygnięto kwestie objęte pytaniem nr 1. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.