Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-675/09-5/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-11-04
Teza: Czy kwoty otrzymanych refundacji wywozowych opisane w stanie faktycznym wniosku, korzystają ze zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 116 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: agencja-Agencja Rynku Rolnego; dopłata-dopłata bezpośrednia; eksport; refundacja-refundacja wywozowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 01 lipca 2009 r. (data wpływu 14 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dopłat wywozowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2009 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dopłat wywozowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni dokonuje dostawy półtusz wołowych – również na eksport, poza terytorium Unii Europejskiej. Na podstawie odrębnych przepisów, m. in. ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą, rozporządzeniem Komisji Europejskiej ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych, ustawy o Agencji Rynku Rolnego, Wnioskodawczyni otrzymuje na mocy decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego refundacje wywozowe do eksportowanych przez siebie produktów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy kwoty otrzymanych refundacji wywozowych opisane w stanie faktycznym wniosku, korzystają ze zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 116 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ?
2.  Czy kwoty otrzymanych refundacji wywozowych opisane w pkt 54 zwiększają obrót u podatnika zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy od towarów i usług ?
3.  W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 2, czy ww. kwoty dopłat zwiększają obrót podatnika opodatkowany stawką 0% ?

Odpowiedź na pytanie pierwsze stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Wniosek Pani w zakresie pytania drugiego i trzeciego zostanie rozpatrzony odrębnymi interpretacjami.

Zdaniem Wnioskodawczyni – w zakresie pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych – kwoty otrzymanych refundacji wywozowych korzystają ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 116 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, że wolne od podatku są dopłaty bezpośrednie stosowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej, otrzymane na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast z treści wydawanych przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego decyzji (jako płatnika refundacji wywozowych) wynika, że w sprawach tych dopłat zastosowanie mają między innymi: ustawa o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą, rozporządzenie Komisji Europejskiej , ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych, ustawa o Agencji Rynku Rolnego. Wypłata tych refundacji stanowi zatem realizację programu wspierania Jednolitego Rynku Rolnego – wykonywanego przez Unię Europejską za pośrednictwem polskiego organu administracji publicznej, tj. Agencję Rynku Rolnego. Refundacja jest zatem – w ocenie Wnioskodawcy – dopłatą o której mowa w ww. przepisie prawa i korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w nim określonego.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust 1 pkt 116 ww. ustawy wolne od podatku są dopłaty bezpośrednie stosowane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej, otrzymane na podstawie odrębnych przepisów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni otrzymuje refundacje wywozowe w związku z eksportem poza terytorium Unii Europejskiej półtusz wołowych. Ocena kwestii możliwości uznania tych środków za podlegające zwolnieniu, o którym mowa w powołanym przepisie wymaga odniesienia się do wspólnotowych, jak i krajowych regulacji dotyczących instrumentów Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej i ich realizacji w Państwach Członkowskich. Pozwoli to na ustalenie, czy refundacje wywozowe mieszczą się w pojęciu „dopłat bezpośrednich stosowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej, otrzymywanych na podstawie odrębnych przepisów”.

Obowiązującym aktem wspólnotowym regulującym możliwość przyznawania przedmiotowych refundacji jest Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych, zwane „rozporządzeniem o jednolitej wspólnej organizacji rynku” (Dz. U. L 299 z 16.11.2007, str. 1).

Zgodnie z jego art. 162 ust. 1, w zakresie niezbędnym do umożliwienia wywozu w oparciu o notowania cenowe lub ceny osiągane przez dane produkty na rynkach światowych i w ramach limitów wynikających z umów zawartych zgodnie z postanowieniami art. 300 Traktatu, różnica między tymi notowaniami lub cenami i cenami we Wspólnocie może zostać pokryta refundacjami wywozowymi na:

1.  wywożone bez dalszego przetworzenia produkty następujących sektorów: zbóż, ryżu, wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, jaj, drobiu oraz cukru, w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku I część III lit. b), c), d) i g);
2.  wywożone w postaci towarów wymienionych w załącznikach XX i XXI produkty sektorów: zbóż, ryżu, mleka i przetworów mlecznych, jaj oraz cukru, w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku I część III lit. b), c), d) i g).

Refundacje na produkty wymienione w art. 162 ust. 1 lit. a) wywożone bez dalszego przetworzenia są przyznawane wyłącznie na wniosek i po przedłożeniu pozwolenia na wywóz (art. 167 ust. 1 tego rozporządzenia).

Jak wyjaśniono w motywach przyjęcia powołanego aktu wspólnotowego, przepisy dotyczące przyznawania refundacji wywozowych z tytułu wywozu do państw trzecich w oparciu o różnicę między cenami we Wspólnocie i na rynku światowym, podlegające ograniczeniom wynikającym ze zobowiązań Wspólnoty w ramach WTO, powinny służyć zabezpieczeniu możliwości udziału Wspólnoty w międzynarodowym handlu niektórymi produktami objętymi zakresem niniejszego rozporządzenia (motyw 77).

System płatności bezpośrednich w Unii Europejskiej reguluje natomiast Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U.UE.L.03.270.1). W treści art. 2 lit. d) tego aktu prawnego zdefiniowano płatność bezpośrednią jako płatność przyznawaną bezpośrednio rolnikom w ramach systemu wsparcia dochodowego wyszczególnionego w załączniku I. Rolnikiem – dla celów tego rozporządzenia – jest natomiast osoba fizyczna lub prawna, bądź grupa osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz które prowadzą działalność rolniczą (art. 2 lit. a) powołanego rozporządzenia). W załączniku I do omawianego rozporządzenia nie wymieniono refundacji wywozowych.

Warunki i tryb udzielenia producentom rolnym płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, określonych w przepisach powyższego aktu wspólnotowego określa ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.). Zgodnie z art. 2 pkt 4 tej ustawy przez płatność bezpośrednią rozumie się jednolitą płatność obszarową, o której mowa w art. 143b ust. 1 rozporządzenia nr 1782/2003, oraz płatność do upraw roślin energetycznych, o której mowa w art. 88 tego rozporządzenia oraz (od 15 marca 2008 r.) przejściowe płatności z tytułu owoców miękkich, o których mowa w art. 110v ust. 1-4 rozporządzenia nr 1782/2003.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca otrzymuje refundacje wywozowe związane z eksportem poza terytorium Unii Europejskiej półtusz wołowych.

Możliwość przyznawania takich refundacji przewiduje rozporządzenie Rady (WE) Nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny. Zgodnie z art. 33 ust. 1 tego rozporządzenia, w zakresie niezbędnym do umożliwienia wywozu produktów wymienionych w art. 1 w ramach kontyngentów lub w oparciu o ceny osiągane przez te produkty na rynkach światowych i w ramach limitów wynikających z porozumień zawartych zgodnie z postanowieniami art. 300 Traktatu, różnica między kontyngentami, cenami i cenami na rynkach Wspólnoty może zostać pokryta refundacjami wywozowymi.

We wstępie do powyższego – pkt 21 - rozporządzenia wyjaśniono, że utworzenie jednolitego wspólnotowego rynku wołowiny i cielęciny wiąże się z wprowadzeniem jednolitego systemu handlowego na granicach zewnętrznych Wspólnoty; system handlowy obejmujący należności przywozowe i refundacje wywozowe, oprócz instrumentów rynku wewnętrznego powinien ustabilizować rynek Wspólnoty; system handlowy powinien opierać się na przedsięwzięciach przyjętych w ramach Urugwajskiej Rundy wielostronnych negocjacji handlowych.

Jak wynika z treści powołanych unormowań, refundacje wywozowe nie są objęte systemem dopłat bezpośrednich (płatności bezpośrednich), ale stanowią odrębny instrument realizacji Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej. Co więcej, zarówno regulacje wspólnotowe, jak i krajowe nie posługują się pojęciem „dopłata bezpośrednia”, czy też „dopłata” w odniesieniu do tych środków.

Oznacza to, że refundacje wywozowe otrzymywane przez Wnioskodawczynię w związku z eksportem półtusz wołowych poza terytorium Unii Europejskiej nie podlegają zwolnieniu przedmiotowemu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 116 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie mieszczą się one bowiem w zakresie zastosowania tego przepisu.

W tym miejscu należy jednak zaznaczyć, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 47c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia od podatku kwoty otrzymane od agencji rządowych, jeżeli agencje otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa.

Zgodnie z art. 3 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz. U. UE L z dnia 11.08.2005 r. Nr 9, str. 1 ze zm.), refundacje wywozowe są finansowane ze środków Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji. Stanowią one środki publiczne na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 3 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.) i dochody budżetu państwa (art. 96 pkt 16 tej ustawy). Zgodnie natomiast z art. 212 tej ustawy, środki budżetu państwa przeznaczone na realizację Wspólnej Polityki Rolnej są wydatkowane przez agencje płatnicze, o których mowa w odrębnych przepisach, zgodnie z ustalonymi procedurami.

Podmiotem powołanym do realizacji zadań na rynkach produktów rolnych i żywnościowych mających na celu stabilizację tych rynków w ramach mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej oraz administrowania obrotem z zagranicą towarami rolnymi w ramach Wspólnej Polityki Rolnej oraz towarami przetworzonymi nieobjętymi załącznikiem I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (towary z grupy non-aneks I), w szczególności przez naliczanie i wypłacanie refundacji wywozowych i dopłat przywozowych jest Agencja Rynku Rolnego - art. 11 ust. 1 pkt 1 i pkt 5 lit. d) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1702).

Mocą rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 listopada 2006 r. (Dz. U. Nr 204, poz. 1507 ze zm.) wydanego na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 22 września 2006 r. o uruchamianiu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej przeznaczonych na finansowanie wspólnej polityki rolnej (Dz. U. Nr 187, poz. 1381 ze zm.) Agencji tej przyznano akredytację jako agencji płatniczej w zakresie uruchamiania środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji. W treści § 2 pkt 2 tego rozporządzenia, jako zadanie wykonywane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, objęte zakresem akredytacji, wskazano administrowanie obrotem towarowym z zagranicą, w szczególności w zakresie przyznawania refundacji przy wywozie do państw trzecich.

A zatem, Agencja Rynku Rolnego – jako agencja rządowa, będąca jednocześnie agencją płatniczą w rozumieniu przepisów o finansowaniu Wspólnej Polityki Rolnej – wypłacając Wnioskodawcy refundacje wywozowe związane z wywozem mięsa i jego przetworów poza terytorium Unii Europejskiej, wydatkuje otrzymane na ten cel środki z budżetu państwa. Oznacza to, że refundacje te są wolne od podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 47c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy ponadto podkreślić, że refundacje wywozowe nie stanowią dotacji w rozumieniu art. 106 ust. 2 ustawy o finansach publicznych. Środki te mają odrębny charakter, co ustawodawca podkreślił w art. 202 ust. 2 tej ustawy, wskazując, że środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2 - 4, mogą być wykorzystane na:

1.  finansowanie wydatków państwowych jednostek budżetowych związanych z realizacją programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2,
2.  dotacje rozwojowe dla jednostek sektora finansów publicznych oraz innych podmiotów będących beneficjentami tych środków, a także dla podmiotów, którym w ramach programu operacyjnego została powierzona na podstawie porozumienia lub umowy realizacja zadań odnoszących się bezpośrednio do beneficjentów,
3.  finansowanie Wspólnej Polityki Rolnej zgodnie z odrębnymi przepisami.

Reasumując wypłacając Wnioskodawczyni refundacje wywozowe Agencja Rynku Rolnego wydatkuje otrzymane na ten cel środki z budżetu państwa. Oznacza to, że refundacje te są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych na mocy art. 21 ust 1 pkt 47c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.