Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-448/11/MCz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-02-01
Teza: skutki podatkowe otrzymywania kwartalnie z USA kwot pieniężnych
Słowa kluczowe: spadek; Stany Zjednoczone; zapis
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2011 r. (data wpływu do tut. Biura – 21 października 2011 r.), uzupełnionym w dniach 05 i 10 stycznia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymywania kwartalnie z USA kwot pieniężnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2011 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymywania kwartalnie z USA kwot pieniężnych. Jako, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z dnia 27 grudnia 2011 r. wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Wniosek uzupełniono w dniu 05 stycznia 2012 r. (uiszczenie opłaty) oraz 10 stycznia 2012 r. (pozostałe braki formalne).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni nabyła spadek po zmarłej w roku 1984 r. w USA Mary B. T., należność ta jest wypłacana kwartalnie.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, iż majątek po zmarłej Mary B. T. nabyła tytułem dziedziczenia testamentowego. W jej ocenie nie było to dziedziczenie tytułem zapisu jak to się odbywa w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego, spadkodawczyni bowiem w testamencie oświadczyła, że ,,(\`(...)\`)Oddaję, zapisuję i przekazuję całą resztę i pozostałości mojego majątku i własności, wszystkie nieruchomości, ruchomości i własność mieszaną jakiegokolwiek rodzaju i gdziekolwiek się znajdującą, do której mam prawo do zarządzania w czasie swojej śmierci dla Zarządcy dalej wymienionego, ufając że będzie utrzymywać, zarządzać, inwestować i reinwestować, zbierać dochód i płacić zeń przychód netto nie rzadziej niż raz na kwartał mojej kuzynce, Pani M.M. (Wnioskodawczyni – przypis Organu). Po jej śmierci lub po mojej śmierci mój zarządca powinien zapłacić cały dochód netto nie rzadziej niż raz na kwartał dzieciom M.M. i K.M. w jednakowych częściach, akcjach i na tych samych warunkach. W przypadku śmierci któregoś z dzieci powinna być przekazana żyjącemu potomkowi. W przypadku śmierci ostatniego potomka mojej, M.M. (Wnioskodawczyni – przypis Organu), M.M. i K.M. wówczas Zarządca powinien zapłacić cały nierozdysponowany przychód netto i „zarządcy tego powiernictwa” w równych częściach jak następuje: Loża (\`(...)\`) Stowarzyszenie (\`(...)\`), Centralnego Kościoła Prezbiterialnego (\`(...)\`) Boys (\`(...)\`) Carl (\`(...)\`)”.W testamencie tym jest wiele dyspozycji i wskazówek co do czynności związanych z masą spadkową.

Wnioskodawczyni wskazała, iż całe postępowanie spadkowe toczyło się w USA i tam zapewne po zakończeniu procesu Wnioskodawczyni została poinformowana o nabyciu spadku i zobowiązana do wskazania rachunku bankowego, na który otrzymuje pieniądze.

Wnioskodawczyni wskazała, iż nie pamięta procedur jakie miały miejsce w latach 80-tych co do zgłoszenia nabycia spadku w polskim urzędzie skarbowym. Wie natomiast i przedłożyła na tą okoliczność stosowne dokumenty, że urząd skarbowy w 1987 r. prowadził postępowanie, którego przedmiotem było opodatkowanie nabytego przez nią spadku i które zakończyło się decyzją Ministerstwa Spraw Zagranicznych, którą uchylono decyzję zobowiązującą ją do uiszczenia podatku od tegoż spadku.

Wnioskodawczyni wskazała ponadto, iż otrzymany po Mary B.T. spadek w postaci dochodu z pozostawionego przez spadkodawczynię funduszu jest wypłacany kwartalnie i właśnie ten kwartalny dochód stanowi zakres nabytych przez nią uprawnień nie zaś sam fundusz; on bowiem po śmierci Wnioskodawczyni i śmierci jej dzieci ma przejść na jeszcze inne osoby.

Wnioskodawczyni podkreśliła, że w spadku po Mary B. T. otrzymała i nadal otrzymuje jedynie wypłaty części wartości masy spadkowej raz na kwartał w postaci zysku z funduszu. Nie ma jednak wiedzy co do rodzaju funduszu, bowiem nie zna prawa obowiązującego w USA, sądzi jednak, że fundusz z którego wypłacane są owe zyski jest to fundusz utworzony przez spadkodawczynię lub przez zarządcę wypełniającego ostatnią wolę osoby zmarłej.

Inwestowaniem kapitału zgromadzonego na funduszu zajmuje się C. Nie wie ona jednak w jakie instrumenty finansowe i w jaki sposób inwestują oni kapitał.

Zgodnie z oświadczeniem testamentowym Wnioskodawczyni ma otrzymywać zysk, dochód z majątku zmarłej nie rzadziej niż raz na kwartał.

Wnioskodawczyni nie ma wiedzy na temat podatków obowiązujących w USA, wie natomiast, że wszystkie obciążenia podatkowe zgodnie z rozporządzeniem testamentowym (jak czytamy w testamencie „podatek od dziedziczenia lub spadku” miały być regulowane przez zarządcę testamentu z majątku spadkowego a ona miała otrzymywać kwoty netto).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do uiszczania jakichkolwiek należności wobec urzędu skarbowego tytułem podatku od otrzymywanych kwartalnie tytułem spadku kwot pieniężnych, a jeżeli tak to jakie i w oparciu o jakie przepisy prawa?
2.  Jaką moc prawną w świetle dziś obowiązujących przepisów prawa ma decyzja Izby Skarbowej i pismo z Ministerstwa Spraw Zagranicznych z dnia 17 lutego 1988 r. kwalifikujące owe kwoty pieniężne otrzymywane przez Wnioskodawczynię jako części wartości masy spadkowej po zmarłej Mary B. T., które podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn?
3.  W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pierwsze pytanie proszę o wskazanie, czy podatek pobierany w USA od otrzymywanych przez Monikę Miś kwot pieniężnych jest niższy niż należny w Polsce, a tym samym czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana płacić różnicę podatku w Polsce w oparciu o umowę wiążącą Polskę i USA (Dz. U. 76.31.178) o unikaniu podwójnego opodatkowania?

W ocenie Wnioskodawczyni zgodnie z decyzją Izby Skarbowej i pismem z Ministerstwa Spraw Zagranicznych z dnia 17 lutego 1988 r. owe kwoty pieniężne otrzymywane przez nią jako części wartości masy spadkowej po zmarłej Mary B. T. podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn zatem nie jest ona zobowiązana płacić od nich podatku dochodowego. Wnioskodawczyni uważa, że 15 % podatek odprowadzany w USA od otrzymywanych przez nią kwartalnie kwot pieniężnych to jedyna danina publiczna jaką zobowiązana jest płacić.

Wnioskodawczyni wskazała, iż otrzymywane przez nią pieniądze są częścią wartości masy spadkowej po zmarłej Mary B. T., dlatego podlegają przepisom dotyczącym podatku od spadków i darowizn. Zdaniem Wnioskodawczyni, istotne w zaistniałym stanie faktycznym jest to, że kwotę, tj. określone części wartości masy spadkowej, zgodnie z zapisem testamentowym zarządca spadku płaci jej raz na kwartał. Masa spadkowa nie jest więc oddana jednorazowo lecz wypłacana kwartalnie przez zarządcę. Nie jest to zatem dochód uzyskiwany przez Wnioskodawczynię w USA, gdyż są to pieniądze otrzymywane przez nią tytułem spadku z wyraźnego zapisu testamentowego. Takiego zdania była również Izba Skarbowa, która na mocy decyzji z dnia 02 kwietnia 1988 r. unieważniła decyzję Urzędu Skarbowego dotyczącą podatku wyrównawczego.

Jednoznacznie wówczas opowiedziano się, iż otrzymywane przez Wnioskodawczynię - z wyraźnego zapisu w testamencie kwoty pieniężne podlegają przepisom o podatku od spadków i darowizn - nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W niniejszej sprawie – zdaniem Wnioskodawczyni - znajdą zastosowanie przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn z dnia 11 sierpnia 1983 r. (Dz. U. 83.46.207) a więc stan prawny istniejący na dzień otwarcia spadku. Treść nabytego na mocy testamentu prawa obejmowała jednoznacznie dochody z pozostawionego przez spadkodawczynię funduszu i właśnie ten kwartalny dochód z funduszu stanowi zakres uprawnień, które przeszły na spadkobierców, nie zaś sam fundusz.

Zdaniem Wnioskodawczyni, opodatkowanie dodatkowo podatkiem dochodowym od osób fizycznych otrzymywanych przeze nią tytułem spadku kwot pieniężnych byłoby dalece krzywdzące. Stawiałoby w lepszym położeniu spadkobierców, którzy nabyli spadek w całości, np. nieruchomość czy środki na rachunku bankowym, a dyskredytowałyby rozporządzenia na wypadek śmierci, które, jak w jej przypadku, były uwarunkowane nieco inaczej, mianowicie w formie funduszu, od którego spadkobierca ma tytułem spadku otrzymywać jedynie dywidendę nie mając prawa rozporządzać kapitałem.

Wnioskodawczyni wskazała również, iż urząd skarbowy wielokrotnie po 1990 r. prowadził postępowanie wyjaśniające w niniejszej sprawie i nie przedstawiał żadnego stanowiska, co dodatkowo utwierdzało ją w przekonaniu, że podatek, który jest odprowadzany na terenie USA od otrzymywanych przez nią kwartalnie pieniędzy stawką 15%, to jedyna danina publiczna, którą zobowiązana jestem płacić, mając na względzie umowę wiążącą Polskę i USA (Dz.U.76.31.178) o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Na tle zaistniałego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie podatku od spadków i darowizn w przedmiocie skutków podatkowych otrzymywania kwartalnie z USA kwot pieniężnych. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydano interpretację znak: IBPB II/2/415-1137/11/CJS.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, polecenia testamentowego.

Stosownie do art. 2 ww. ustawy nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z powyższym, w sytuacji nabycia w spadku przedmiotów lub praw majątkowych znajdujących się lub wykonywanych za granicą, czynnikiem decydującym o podleganiu ustawie o podatku od spadków i darowizn jest posiadanie przez spadkobiercę obywatelstwa polskiego lub stałego miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w chwili otwarcia spadku. Zatem spadkobierca, który w chwili otwarcia spadku był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn od nabytej własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz od nabytej własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą.

Na gruncie przepisów prawa polskiego spadek jest instytucją regulowaną przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W myśl art. 922 § 1 tej ustawy przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami (art. 922 § 2 Kodeksu cywilnego). Zgodnie z art. 924 ww. ustawy, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast stosownie do przepisu art. 925 tej ustawy spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. W myśl art. 926 § 1 powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.

Zgodnie z art. 968 § 1 Kodeksu cywilnego spadkodawca może przez rozrządzenie testamentowe zobowiązać spadkobiercę ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły).

Z przedstawionego we wniosku, jak również z jego uzupełnienia, opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni nabyła na podstawie testamentu spadek po zmarłej w roku 1984 r. w USA Pani Mary B. T. W treści testamentu spadkodawczyni zobowiązała zarządcę by utrzymywał wskazany majątek, zarządzał nim, inwestował oraz reinwestował, by zbierał dochód i wypłacał na rzecz Wnioskodawczyni przychód netto nie rzadziej niż raz na kwartał. Wnioskodawczyni wskazała, iż zgodnie z oświadczeniem testamentowym ma otrzymywać zysk, dochód z majątku zmarłej nie rzadziej niż raz na kwartał i to właśnie wypłacany kwartalnie dochód z funduszu stanowi, jej zdaniem, zakres nabytych przeze nią – w drodze spadku – uprawnień, nie zaś sam fundusz, on bowiem po jej śmierci i śmierci jej dzieci ma przejść na jeszcze inne osoby. Wnioskodawczyni podkreśliła, że w spadku po Mary B. T. otrzymała i nadal otrzymuje jedynie wypłaty części wartości masy spadkowej raz na kwartał w postaci zysku z funduszu.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż otrzymywane przez nią kwoty pieniężne jako części wartości masy spadkowej po zmarłej Mary B. T. podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Powyższą kwalifikację Wnioskodawczyni opiera na twierdzeniu, iż masa spadkowa nie została jej oddana jednorazowo lecz jest wypłacana kwartalnie przez zarządcę.

Z przedstawionym stanowiskiem nie można się jednakże zgodzić. Należy zauważyć, iż na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Innymi słowy spadkobierca nabywa spadek w stanie istniejącym w chwili jego otwarcia (a zatem w chwili śmierci spadkodawcy). Masę spadkową stanowi zatem majątek, który spadkodawca posiadał w chwili śmieci. Jeżeli natomiast po śmierci spadkodawcy pozostawiony przez niego majątek, stanowiący masę spadkową, przynosi zysk (np. w związku z inwestowaniem, zarządzaniem), to wypracowany przez masę spadkową kapitał nie wchodzi do spadku, bowiem nie istniał on w chwili śmierci spadkodawcy.

Z przedstawionego we wniosku i w szczególności z jego uzupełnienia opisu stanu faktycznego w sposób jednoznaczny wynika, iż otrzymywane kwartalnie przez Wnioskodawczynię sumy pieniężne stanowią dochód, zysk z funduszu. W istocie zatem to fundusz stanowi masę spadkową. Wnioskodawczyni podkreśla jednak, że nie nabyła funduszu lecz prawo do zysku, który ten fundusz wypracowywuje. Wskazuje również, iż jako spadkobierca ma otrzymywać jedynie dywidendę, nie mając prawa rozporządzać kapitałem. Otrzymywane przez Wnioskodawczynię kwartalnie sumy pieniężne stanowią zatem przychód z masy spadkowej. Zatem, wbrew jej twierdzeniu, nie są one częścią masy spadkowej. Fakt, iż masa spadkowa przynosi zysk nie oznacza, iż wszystko co masa spadkowa (majątek spadkowy) wypracuje wchodzi w skład spadku, bowiem jak wyżej podkreślono masę spadkową należy określać na chwilę śmierci spadkodawcy.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego jednoznacznie zatem wynika, iż przekazywane kwartalnie Wnioskodawczyni sumy pieniężne nie są wypłacane tytułem dziedziczenia zatem nie podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Na marginesie należy zauważyć, iż otrzymywane przez Wnioskodawczynię kwartalnie sumy pieniężne nie są jej również przekazywane na podstawie zapisu testamentowego. Wnioskodawczyni wskazała, iż tytułem dziedziczenia nabyła spadek – jest zatem spadkobiercą nie zaś zapisobiercą, który miałby roszczenie wobec spadkobiercy o wykonanie zapisu.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni, z którego wynika, iż otrzymywane przez nią kwartalnie z USA kwoty pieniężne podlegają regulacjom ustawy o podatku od spadków i darowizn należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo podkreślić należy, iż postępowanie w przedmiocie wydania pisemnej interpretacji indywidualnej opiera się wyłącznie na stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę, czyli na takim stanie, którego wszelkie elementy istotne podatnik przedstawił we wniosku. Przedstawiony stan faktyczny stanowi jedyną i wyłączną podstawę wydanej interpretacji, a tym samym wyznacza granice, w jakich wydana interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne. Z tych przyczyn w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji indywidualnej nie może toczyć się spór o stan faktyczny. Nie może być prowadzone postępowanie dowodowe zmierzające do zebrania materiałów dowodowych w rozumieniu art. 187 w związku z art. 122 Ordynacji podatkowej. Organ ma obowiązek przyjąć do sformułowania oceny prawnej taki stan faktyczny, jaki podaje podatnik. Może co najwyżej żądać uszczegółowienia opisu stanu faktycznego, jeśli uzna, że jest to niezbędne do dokonania jego prawidłowej kwalifikacji prawnej. Organ podatkowy przyjmuje zatem za stroną określony stan faktyczny i wskazuje czy zaprezentowane przez wnioskodawcę stanowisko - na gruncie przepisów prawa podatkowego - jest prawidłowe czy też nieprawidłowe.

W odniesieniu do treści decyzji Izby Skarbowej, zgodnie z którą kwoty pieniężne otrzymane przez Wnioskodawczynię jako części wartości masy spadkowej po zmarłej Mary B. T. podlegają wyłącznie przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, a zatem nie jest ona zobowiązana płacić od nich podatku wyrównawczego tut. Organ zauważa, iż zarówno ww. decyzja jak i pismo Ministerstwa Spraw Zagranicznych z dnia 17 lutego 1988 r. odnosiły się w swej treści wyłącznie do oceny merytorycznej zdarzenia jakim było nabycie masy spadkowej po zmarłej w 1984 r. w Stanach Zjednoczonych Ameryki spadkodawczyni. Tym samym stwierdzić należy, iż przedmiotowa decyzja jak i pismo Ministerstwa w swym przedmiocie rozstrzygnęło kwestię opodatkowania masy spadkowej po zmarłej Mery B. T. a nie środków pieniężnych uzyskanych z inwestycji prowadzonych po śmierci spadkodawczyni a więc środków, które nie tworzyły masy spadkowej. Dlatego też powoływanie się przez Wnioskodawczynię na przedmiotową decyzję Izby Skarbowej jak i pismo Ministerstwa Spraw Zagranicznych w celu potwierdzenia, że środki pieniężne otrzymywane przez nią kwartalnie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki są częścią masy spadkowej i podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn również nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak już wyżej wskazano, decyzja i pismo Ministerstwa Spraw Zagranicznych dotyczą wyłącznie kwestii związanej z nabyciem spadku po zmarłej Mary B. T. a więc traktują o obowiązku podatkowym związanym z momentem nabycia spadku – masy spadkowej i opodatkowania jej podatkiem od spadków i darowizn. Natomiast kwestia opodatkowania dochodu jaki Wnioskodawczyni kwartalnie otrzymuje z tytułu inwestowania majątku nabytego w spadku po zmarłej Mary B. T. a zarządzanego przez fundusz nie może być rozpatrywana w oparciu o przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż te dochody nie istniały na moment otwarcia spadku.

Przedmiotowa decyzja jak również powołane przez Wnioskodawczynię pismo Ministra Spraw Zagranicznych dotyczą wyłącznie kwestii opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn masy spadkowej nabytej przez Wnioskodawczynię w dacie śmierci spadkodawczyni czyli w 1984r., a zatem nie znajdą zastosowania do oceny skutków podatkowych otrzymywanych kwartalnie przez wnioskodawczynię dochodów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki po tej dacie.

Ponadto wskazać należy, iż tut. Organ nie ma żadnych podstaw prawnych, aby rozstrzygać jaką moc prawną ma decyzja wydana dla Wnioskodawczyni przez inny organu podatkowy, bowiem przedmiotem interpretacji indywidualnej jest ocena stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, a nie ocena wydanych przez inne organy podatkowe decyzji dla wnioskodawcy występującego z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.