Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.164.2018.3.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-25
Teza: Zwolnienia od podatku opłat za udział w warsztatach.
Słowa kluczowe: instytucja; kultura; opłata; usługi-usługi kulturalne; warsztat; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2018 r. (data wpływu 16 marca 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 maja 2018 r. (data wpływu 21 maja 2018 r.) oraz z dnia 24 maja 2018 r. (data wpływu 24 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku opłat pobieranych za udział w Warsztatach nr 1, 2 i 3 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku opłat pobieranych za udział w Warsztatach nr 1, 2 i 3. Wniosek uzupełniono w dniu 21 maja oraz 24 maja 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Centrum jest posiadającą osobowość prawną samorządową instytucją kultury wpisaną do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Urząd Miasta.

Centrum działa na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r., poz. 406) oraz swojego Statutu. Centrum jest podatnikiem VAT zarejestrowanym dla potrzeb VAT jako podatnik VAT czynny.

W świetle Statutu Centrum do zadań Centrum należy:

1.  Tworzenie dóbr kultury, przygotowywanie i realizacja wartościowych dzieł, projektów artystycznych i artystyczno-edukacyjnych.
2.  Rozbudzanie i rozwijanie różnych form aktywności twórczej dzieci i młodzieży.
3.  Organizacja seminariów i sesji naukowych poświęconych twórczości dla dzieci i młodzieży.
4.  Promocja polskiej sztuki dla dzieci i młodzieży w kraju i za granicą.
5.  Prowadzenie działalności wydawniczej związanej z realizacją zadań statutowych.
6.  Tworzenie systemu informacji i gromadzenie dokumentacji o najistotniejszych aspektach twórczości adresowanej do młodego odbiorcy.
7.  Realizacja zadań wynikających z założeń strategii Miasta.

Centrum nie prowadzi działalności w celu osiągnięcia zysku. Centrum może osiągać zyski z prowadzonej przez siebie działalności, które przeznaczane są jednak w całości na działalność statutową Centrum.

W ramach prowadzonej działalności statutowej Centrum organizuje następujące wydarzenia kulturalne:

Warsztaty nr 1

Centrum rokrocznie organizuje warsztaty filmowe dla dzieci i młodzieży pt. „…” (od 4 do 5 grup z młodzieżą w wieku od 14 do 21 lat), ze szczególnym uwzględnieniem szkół specjalnych, ośrodków szkolno-wychowawczych, świetlic socjoterapeutycznych i innych fundacji pracujących z dziećmi i młodzieżą niepełnosprawną, osób z marginesu społecznego (rodzin i środowisk patologicznych), itp.

Cykl warsztatów obejmuje spotkania z zawodowym reżyserem, operatorem kamery, montażystą i instruktorem filmowym Centrum. Całość kończy się kinową premierą zrealizowanych filmów. Na początku projektu Centrum ogłasza konkurs na pomysł na film. Spośród zgłoszonych pomysłów w drodze selekcji, wybierane są te najlepsze. Grupy, które je nadesłały, biorą udział w dalszych etapach projektu. Podstawowym zadaniem uczestników będzie samodzielna realizacja, według własnego pomysłu, krótkiej kilkuminutowej etiudy fabularnej lub dokumentalnej. Zajęcia stanowią praktyczną formę poszerzenia i uzupełnienia szkolnej edukacji filmowej. Dzięki uczestnictwu w cyklu zajęć teoretycznych i praktycznych, uczniowie przygotowywani są do samodzielnej i krytycznej analizy oraz interpretacji różnorodnej produkcji filmowej i telewizyjnej. Spotkania pozwalają także grupie młodzieży poznać podstawy warsztatu, technik i sposobów realizacji filmu, umożliwiając im dalsze samodzielne kontynuowanie swoich zainteresowań i uczestnictwo w amatorskich klubach filmowych. Założeniem warsztatów jest aktywny udział uczniów we wszystkich etapach powstawania filmu. Uczestnicy formułują temat filmu, rozpisują go w scenariusz, a potem w scenopis. Wybierają spośród siebie zespół realizacyjny oraz aktorów. Na wszystkich etapach realizacji filmu uczestnikom pomagają profesjonalni reżyserzy, operatorzy kamer, montażyści, instruktorzy Centrum oraz pedagodzy i nauczyciele.

Filmy stanowiące rezultat projektu mają swoją kinową premierę na specjalnym pokazie podczas (\`(...)\`) Festiwalu Filmów, organizowanego przez Centrum. Filmy mogą brać udział w krajowych i międzynarodowych festiwalach konkursach nieprofesjonalnej twórczości filmowej oraz są udostępniane na stronach internetowych Centrum oraz (…).

Uczestników Warsztatów 1 zgłaszają szkoły, świetlice terapeutyczne, stowarzyszenia lub podobne placówki (dalej: Zgłaszający) i to one regulują opłatę na rzecz Centrum za udział w Warsztatach 1.

Uczestnictwo w Warsztatach 1 jest odpłatne, uzależnione od opłacenia udziału w postaci opłaty za udział w warsztatach (dalej: Opłata). Opłata kalkulowana jest jako iloczyn uczestników zgłoszonych przez Zgłaszających oraz stawki określonej przez Centrum.

Centrum nie osiąga zysków ze świadczonej usługi. Opłata pokrywa jedynie niewielką część kosztów organizacji Warsztatów 1.

Warsztaty nr 2

Warsztaty nr 2 to interdyscyplinarny projekt artystyczny realizujący swoje cele m.in. poprzez warsztaty twórcze (dalej:) skierowane do dzieci i młodzieży z różnych środowisk społecznych (również ze środowisk defaworyzowanych) spędzających wakacje zimowe w mieście.

Zaproszeni artyści prowadzą warsztaty wspomagające nie tylko rozwój artystyczny uczestników, ale także zachęcają do wspólnego działania w grupie. Cel warsztatów to umożliwienie dzieciom i młodzieży działania w obszarze sztuki w charakterze twórcy, uczestnika i odbiorcy, wykorzystanie zabawy twórczej jako źródła radości i nowych doświadczeń, umożliwienie uczestnikom poszerzenia swojej wiedzy i umiejętności, a także stworzenie warunków do twórczego eksperymentowania. Warsztaty prowadzą artyści zaproszeni do projektu, a uczestnicy realizują swoje koncepcje w oparciu o zadaną przez artystę tematykę warsztatów (inną dla każdego warsztatu) używając różnych środków wyrazu (malarstwo, kolaż, formy przestrzenne, asamblaże, działania efemeryczne).

Warsztaty 2 odbywają się w siedzibie odbiorcy usługi, np. w domach kultury czy szkołach.

Warsztaty 2 kierowane są do grup zorganizowanych. Centrum pobiera opłatę za organizację Warsztatów 2 w danej lokalizacji, którą ponoszą szkoły, świetlice terapeutyczne, stowarzyszenia lub podobne placówki, w których Warsztaty 2 są przeprowadzane. Opłata ma charakter ryczałtowy (niezależny od faktycznej ilości uczestników).

Centrum nie osiąga zysków ze świadczonej usługi. Opłata pokrywa jedynie niewielką część kosztów organizacji Warsztatów 2.

Warsztaty nr 3

Jest to forma warsztatów, w których uczestnikami będą zorganizowane grupy uczniów zgłaszanych zazwyczaj przez szkoły lub podobne placówki.

Zadaniem uczestników jest wymyślenie pomysłu na krótki 1-2 minutowy film na zadany temat oraz jego praktyczna realizacja na planie zdjęciowym. W zabawie filmowej pomagają uczestnikom profesjonalni reżyserzy, których filmy biorą udział w Festiwalu (…) organizowanym przez Centrum, a także operator kamery i instruktor filmowy Centrum. Zrealizowane filmy są publikowane na stronach Centrum.

Warsztaty odbywają się w kinie, w którym mają miejsce seanse Festiwalu, lub w innych pomieszczeniach i przestrzeniach wynajmowanych przez Centrum.

Uczestników Warsztatów 3 zgłaszają przede wszystkim szkoły lub podobne placówki i to one regulują opłatę na rzecz Centrum za udział grupy w Warsztatach 3.

Opłata kalkulowana jest jako iloczyn uczestników zgłoszonych przez Zgłaszających oraz stawki określonej przez Centrum.

Centrum nie osiąga zysków ze świadczonej usługi. Opłata pokrywa jedynie niewielką część kosztów organizacji Warsztatów 3.

W piśmie z dnia 21 maja 2018 r., będącym uzupełnieniem wniosku:

Ad 1)

W odpowiedzi na pytanie tut. Organu o treści: „Czy celem organizowanych przez Centrum Warsztatów 1, 2 i 3 jest upowszechnianie i ochrona kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki? Należy dokładnie opisać w jaki sposób realizowany jest powyższy cel?” – Wnioskodawca wskazał, że: „Ustawa nie definiuje pojęcia »usług kulturalnych«. Jego znaczenie należy zatem ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu »usługi kulturalne« w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury, itp.

Natomiast kultura to »całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp.« (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtmüller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999).

Encyklopedia Popularna w haśle »kultura« podaje, że jest to »całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania« (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

Przez potoczne rozumienie pojęcia »kultura« możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

Wskazane wydarzenia odbywają się w ramach odpłatnej działalności statutowej Centrum. Jak wskazano w opisie sprawy do celów statutowych Centrum należy m.in.: tworzenie dóbr kultury, przygotowywanie i realizacja wartościowych dzieł, projektów artystycznych i artystyczno-edukacyjnych, rozbudzanie i rozwijanie różnych form aktywności twórczej dzieci i młodzieży. Celem wskazanych Warsztatów jest więc upowszechnianie kultury wśród dzieci i młodzieży.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego dotyczącego poszczególnych Warsztatów, wszystkie wskazane Warsztaty umożliwiają ich uczestnikom poznanie podstaw warsztatu i różnych technik artystycznych oraz tworzenie własnych utworów.

Tym samym, zdaniem Centrum, organizowane przez Centrum Warsztaty upowszechniają kulturę wśród dzieci i młodzieży”.

Ad 2)

W odpowiedzi na pytanie tut. Organu o treści: „Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi są niezbędne do wykonania usługi podstawowej jaką jest usługa kulturalna, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia? – Wnioskodawca wskazał, że: „W Wezwaniu w zapytaniu nie wskazano jakie usługi Dyrektor ma na myśli. Jeśli przedmiotem zapytania jest organizacja Warsztatów i działania wchodzące w ich zakres, to stanowisko Centrum jest takie, że wszystkie czynności przeprowadzone w ramach organizacji Warsztatów są niezbędne do ich przeprowadzenia. Wynika to z faktu, że zdaniem Centrum usługa, za którą Centrum pobiera opłaty stanowi kompleksową usługę kulturalną, której podstawowym elementem jest udział w Warsztatach szczegółowo zdefiniowanych we wniosku.

Natomiast powyższe uwagi nie stanowią elementu opisu stanu faktycznego wniosku, ale element oceny prawnej stanu faktycznego. Pytanie Dyrektora sprowadza się bowiem do oceny czy zdaniem Centrum świadczona przez Centrum usługą jest usługą kulturalną i czy ma charakter usługi kompleksowej. Dyrektor we własnym zakresie powinien dokonać oceny prawnej stanu faktycznego weryfikując przedstawione w tym zakresie stanowisko Centrum.

Ponadto, w opisie stanu faktycznego wskazano, że Centrum nie prowadzi działalności w celu osiągnięcia zysku. Wskazano również, że Centrum nie osiąga zysku ze świadczonych usług objętych przedmiotem wniosku. Wydaje się więc, że poniższe zapytanie jest bezprzedmiotowe. Centrum potwierdza, że nie osiąga dochodu w związku z organizacją Warsztatów, a opłata pokrywa jedynie część kosztów ich organizacji. Intencją Centrum nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia”.

Ad 3)

W odpowiedzi na pytanie: „Czy usługi wykonywane w ramach Warsztatów 1, 2 i 3 są usługami, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą (…)?” – Wnioskodawca wskazał, że: „Powyższe pytanie stanowi pytanie nie o opis stanu faktycznego, ale o ocenę prawną stanu faktycznego. Centrum przedstawiło szczegółowo swoją ocenę prawną stanu faktycznego. Centrum w ocenie prawnej stanu faktycznego przedstawiło własne stanowisko w zakresie objętym przedmiotem niniejszego pytania. Centrum w stanowisku Wnioskodawcy we wniosku wskazało w szczególności, że: »Opłata za Warsztaty 1, 2 i 3 nie stanowi również wynagrodzenia za usługi wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego, o których mowa w art. 43 ust. 19 pkt 2 lit. a ustawy o VAT.

Warsztaty 2 są organizowane w placówkach, które zapraszają Centrum do ich przeprowadzenia w siedzibie usługobiorcy – nie mogą więc stanowić usług wstępu. Natomiast w przypadku Warsztatów 1 i 3 zasadniczym ich celem jest umożliwienie czynnego uczestnictwa w warsztatach z udziałem doświadczonych reżyserów, scenarzystów, twórców filmowych i stworzenie swojego własnego projektu filmowego. To jest zasadnicze świadczenie jakie nabywają uczestnicy warsztatów uiszczający opłaty za Warsztaty 1 i 3«.

Zdaniem Centrum, usługi te nie mogą mieścić się wśród pozostałych kategorii wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT przez Dyrektora w Wezwaniu.

Centrum pragnie jeszcze raz podkreślić, że powyższa ocena nie stanowi opisu stanu faktycznego sprawy, ale element jej oceny prawnej. Nie podlega więc w ogóle uzupełnieniu w trybie wskazanym w Wezwaniu. Wskazuje na to orzecznictwo powołane w dalszej części odpowiedzi”.

Ad 4)

W odpowiedzi na pytanie o treści: „Jaki jest symbol PKWiU świadczonych przez Wnioskodawcę usług (informacje należy podać odrębnie dla każdej usługi wykonywanych w ramach ww. Warsztatów) – zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 r., wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2008 r., Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.), którą na podstawie § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U., poz. 1676) stosuje się dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2018 r.?” – Wnioskodawca wskazał, że: „Ponownie powyższe pytanie stanowi pytanie nie o opis stanu faktycznego, ale o ocenę prawną stanu faktycznego. Centrum przedstawiło szczegółowo swoją ocenę prawną stanu faktycznego w odniesieniu do każdego z Warsztatów przedstawionych we wniosku. Centrum nie ma obowiązku dokonywać klasyfikacji usług będących przedmiotem zapytania – nie jest to element stanu faktycznego – wskazuje na to jednolicie orzecznictwo sądowe.

W świetle orzecznictwa sądowego organ podatkowy powinien sam dokonać stosownej oceny prawnej przepisów odnosząc się do stanowiska podatnika przedstawionego we wniosku. Wskazuje na to m.in. poniższe orzecznictwo:

*   »Jak już wyżej wskazano, dokonanie określenia – grupowania czynności gminy polegających na zawieraniu umów o wybudowanie przyłączy wodociągowych czy kanalizacyjnych nie mieści się w okolicznościach stanu faktycznego sprawy. Polega ono na dokonaniu określonego wnioskowania prawniczego, w trakcie którego dokonuje się podporządkowania określonych czynności wskazanych we wniosku o interpretację do określonej grupy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Określone grupowanie jest niczym innym jak wynikiem wnioskowania prawniczego polegającego na wykładni pojęć zawartych w tej klasyfikacji do potrzeb określonego stanu podatkowoprawnego. Organ podatkowy jest przy tym władny do dokonania interpretacji prawa nie tylko zawartego w ustawach podatkowych, ale we wszelkich innych ustawach, w tym zakresie, w jakim jest to niezbędne dla oceny prawnopodatkowej sytuacji podatnika, pod tym wszelako warunkiem, że zadane w interpretacji pytanie musi w swej istocie dotyczyć interpretacji prawa podatkowego i nie może dotyczyć jedynie ustaw niepodatkowych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt I FSK 1456/13, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 272/11, publik. LEX nr 89875 J, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Bk 137/14, B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa. Komentarz. Wrocław 2012, s. 36). Jeżeli zatem ocena stanowiska wnioskodawcy wymaga dokonania wywodu prawnego, w ramach którego organ interpretujący będzie dokonywał wykładni nie tylko prawa podatkowego, ale też regulującego inne dziedziny prawa (prawo cywilne, spółek czy upadłościowe), to jest on do tego nie tylko uprawniony ale wręcz zobowiązany, bowiem bez tego nie jest w stanie dokonać prawidłowej oceny stanowiska wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie był zatem również zobowiązany do oceny stanowiska wnioskodawcy co do grupowaniu działalności prowadzonej przez gminę” (wyrok WSA Rzeszowie z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. I SA/Rz 436/16)«;
*   »wskazane w przepisach podatkowych klasyfikacje statystyczne są elementem normy prawnej określającej sposób opodatkowania i w procesie stosowania prawa przez organy podatkowe podlegają także procesowi wykładni dokonywanej przez ten organ, inaczej bowiem, zdaniem NSA, gdyby symbol PKWiU był uznawany za element stanu faktycznego, to organ interpretacyjny, tym symbolem byłby związany, co w zasadzie przekreślałoby w niektórych przypadkach, gdzie tak jak w niniejszej sprawie od odpowiedniego grupowania zależy stawka podatku VAT, sens interpretacji, bowiem organ nie mogąc zmienić klasyfikacji statystycznej produktu, musiałby podzielić stanowisko wnioskodawcy, w tej kwestii, a co za tym idzie w kwestii stawki podatku (wyrok NSA z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. I FSK 179/16)«;
*   »brak było podstaw do żądania przez organ w trybie art. 169 § 1 w związku z art. 14h o.p., aby dla wskazanych we wniosku usług skarżący podał odpowiednie symbole PKWiU. Wymaga podkreślenia, że podanie symbolu klasyfikacji PKWiU dla danej usługi w rozpatrywanej sprawie, nie jest elementem stanu faktycznego, wymaganym we wniosku o udzielenie interpretacji w rozumieniu art. 14b § 3 o.p. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego skarżący opisał w sposób jednoznaczny i nie wymagający interpretacji jakie usługi świadczy. Przedstawił również własne stanowiska w sprawie oceny prawnej zagadnienia prawnego będącego przedmiotem wniosku. W konsekwencji prawidłowo WSA w Łodzi stwierdził, że obowiązkiem organu podatkowego było wydanie interpretacji podatkowej, zawierającej ocenę prawną tego stanowiska, albowiem stan faktyczny został przedstawiony w sposób wyczerpujący (wyrok NSA z dnia 11 października 2017 r., sygn. II FSK 2412/15)«.

Zatem brak jest podstaw do żądania od Centrum podania jako elementu stanu faktycznego symbolu pod którym są niesprecyzowane przez Dyrektora w Wezwaniu usługi. W ocenie prawnej stanu faktycznego Centrum podkreśliło, że zdaniem Centrum opłaty za Warsztaty 1, 2 i 3 stanowią wynagrodzenie za usługi kulturalne korzystające ze zwolnienia od VAT, uzasadniając swoje stanowisko w tym zakresie.

Ponadto każdy z Warsztatów stanowi jednolitą usługę, trudno więc wyodrębnić jakiekolwiek świadczenia z tych usług, które należałoby odrębnie klasyfikować. Co więcej, w Wezwaniu nie wskazano, jakie usługi Dyrektor ma na myśli.

Zgodnie z art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Jak wskazano we wniosku, zdaniem Centrum usługa, za którą Centrum pobiera opłatę stanowi usługę kulturalną, której podstawowym elementem jest udział w Warsztatach zdefiniowanych i opisanych we wniosku. Dla takiej usługi ustawa o VAT, ani przepisy wykonawcze nie powołują symboli statystycznych. Brak jest więc podstaw do ich wskazywania w tej sytuacji.

Podsumowując, usługi objęte wnioskiem i) nie wymagają klasyfikowania dla potrzeb VAT na gruncie PKWiU, (ii) to organ podatkowy dokonując oceny powinien dokonać ich klasyfikacji. Tym samym, brak jest podstaw do żądania wskazania symbolu PKWiU dla usług objętych przedmiotem wniosku przez Centrum. Czyniąc zadość treści Wezwania w ramach oceny prawnej stanu faktycznego, zdaniem Centrum organizacja Warsztatów powinna być klasyfikowana jako PKWiU 90.04.1 – Usługi związane z działalnością obiektów kulturalnych”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Jaką stawkę VAT (zwolnienie od VAT) należy zastosować do opłat pobieranych za udział w Warsztatach 1, 2 i 3?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie stanu faktycznego Opłaty związane z Warsztatami 1 2, 3 organizowanymi przez Centrum korzystają ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.

Zwolnione od VAT są usługi kulturalne świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną (art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług. Natomiast w świetle art. 43 ust. 19 ustawy o VAT zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2.  wstępu:
    1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5.  działalności agencji informacyjnych;
6.  usług wydawniczych;
7.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8.  usług ochrony praw.

Zatem, aby świadczenie usług, z tytułu którego Centrum pobiera Opłaty mogło korzystać ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT:

*   opłata powinna dotyczyć usług kulturalnych świadczonych przez Centrum,
*   Centrum musi być instytucją o charakterze kulturalnym lub wpisaną do rejestru instytucji kultury,
*   Centrum nie powinno osiągać w sposób systematyczny zysków z działalności kulturalnej, a w przypadku ich osiągnięcia muszą one być przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług,
*   Usługi Centrum nie mogą być objęte wyłączeniem z zakresu zwolnienia od VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT.

Usługi Centrum jako usługi kulturalne

Ustawa o VAT nie definiuje usług kulturalnych. W świetle definicji pojęcia „kultura” w internetowym słowniku PWN jest to materialna i umysłowa działalność społeczeństw oraz jej wytwory. Natomiast w świetle art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z dnia 16 kwietnia 2012 r., poz. 406, z późn. zm.) działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

W opinii Centrum nie ulega wątpliwości, że organizowane przez Centrum Warsztaty stanowią usługi kulturalne. Przede wszystkim Warsztaty mieszczą się w ramach działalności statutowej samorządowej instytucji kultury jaką jest Centrum. Same Warsztaty są cyklicznym wydarzeniem kulturalnym organizowanym przez Centrum.

Tym samym, zdaniem Centrum, Opłata za udział w Warsztatach stanowi wynagrodzenie za usługę kulturalną świadczoną przez Centrum.

Centrum jako instytucja kulturalna

Usługi kulturalne korzystają ze zwolnienia od VAT, gdy są świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury (art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

Centrum jest posiadającą osobowość prawną samorządową instytucją kultury do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Urząd Miasta działającą na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz w oparciu o uchwalony Statut.

Tym samym, spełnione są przesłanki podmiotowe do zastosowania zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.

Przeznaczanie zysku z działalności na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług

Zgodnie z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

W opisie stanu faktycznego Centrum potwierdziło, że Centrum może osiągać zyski z prowadzonej przez siebie działalności, które przeznaczane są jednak w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług. Opłaty za Warsztaty 1, 2 i 3 pokrywają zaś jedynie część kosztów organizacji wydarzenia.

W związku z tym, powyższa przesłanka do zastosowania zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT jest również spełniona.

Wyłączenia z zastosowania zwolnienia od VAT dla usług kulturalnych nie mają zastosowania do usług Centrum

W opinii Centrum, usługi świadczone przez Centrum nie są objęte żadnym z wyłączeń od zastosowania zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT. Na wstępie należy stwierdzić, że usługi te nie stanowią, zdaniem Centrum, usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach. Wprawdzie w toku Warsztatów tworzone są filmy, jednak usługą świadczoną przez Centrum nie jest usługa związana z filmem, ale zajęcia warsztatowe (Warsztaty 1 i 3), których przedmiotem jest praca nad filmami, a efektem końcowym – wytworzenie filmów przez ich uczestników.

Opłata za Warsztaty 1, 2 i 3 nie stanowi również wynagrodzenia za usługi wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego, o których mowa w art. 43 ust. 19 pkt 2 lit. a ustawy o VAT.

Warsztaty 2 są organizowane w placówkach, które zapraszają Centrum do ich przeprowadzenia w siedzibie usługobiorcy – nie mogą więc stanowić usług wstępu. Natomiast w przypadku Warsztatów 1 i 3 zasadniczym ich celem jest umożliwienie czynnego uczestnictwa w warsztatach z udziałem doświadczonych reżyserów, scenarzystów, twórców filmowych i stworzenie swojego własnego projektu filmowego. To jest zasadnicze świadczenie jakie nabywają uczestnicy warsztatów uiszczający opłaty za Warsztaty 1 i 3.

Na możliwość zastosowania zwolnienia do tego typu świadczeń wskazują interpretacje:

„Zatem dokonanie opłaty, jaką jest opłata akredytacyjna – za czynne uczestnictwo w warsztatach wnoszona przez uczestników pokrywa część poniesionych przez Centrum wydatków na organizację warsztatów, spotkań i prezentacji w ramach i nie może być utożsamiana ze wstępem. Biorąc powyższe pod uwagę zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że: »(\`(...)\`) Świadczone przez Centrum usługi kulturalne polegające na zapewnieniu uczestnikom możliwości czynnego uczestnictwa w wydarzeniach opisanych we wniosku oraz możliwości skorzystania z dodatkowych świadczeń przedstawionych we wniosku, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług – zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy« (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2016 r., nr 3063-ILPP2-3.4512.71.2016.2.KS).

Identyczne wnioski wynikają z interpretacji indywidualnych wydanych w podobnych sprawach, tj. interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 6 lipca 2016 r., nr IBPP3/4512-237/16/MN w zakresie opłaty za warsztaty; interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2015 r., nr IPTPP4/4512-27/15-7/OS w zakresie opłat za udział w zajęciach: nauka tańca, nauka baletu, zajęcia modelarskie.

Podsumowując, świadczone przez Centrum usługi kulturalne polegające na organizowaniu warsztatów, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług – zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT, bowiem Centrum jest samorządową instytucją kultury wpisaną do Rejestru Instytucji Kultury, organizowane warsztaty są usługą kulturalną, zaś ewentualny zysk z działalności Centrum jest przeznaczany na kontynuowanie lub doskonalenie świadczonych usług. Brak jest również, zdaniem Centrum, przepisów wyłączających możliwość zastosowania zwolnienia do usług świadczonych przez Centrum.

Zatem pobierane przez Centrum Opłaty za udział w Warsztatach 1, 2 i 3 w opinii Centrum, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z powyższego wynika, że ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy korzystać mogą jedynie:

*   podmioty prawa publicznego;
*   podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym, wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej;
*   indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

W świetle art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Z kolei w myśl art. 43 ust. 17a ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 ustawy).

Na mocy art. 43 ust. 19 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2.  wstępu:
    1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5.  działalności agencji informacyjnych;
6.  usług wydawniczych;
7.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8.  usług ochrony praw.

Analizując powołaną wyżej regulację zauważyć należy, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług kulturalnych jak również przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Podmiotem mogącym świadczyć usługi kulturalne korzystającym ze zwolnienia może być m.in. podmiot prawa publicznego lub inny podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym pod warunkiem, że podmiot ten nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 ustawy).

Natomiast spełnienie warunku przedmiotowego odnosi się do wyżej przytoczonego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się z podatku usługi kulturalne (…). Ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić na podstawie dostępnej metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp.

Kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999).

Ponadto Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

Wykładnia systemowa pozwala nam na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia „kultura” w znaczeniu w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 862, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury (art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).

Przepis art. 3 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, stanowi, że działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów.

W myśl art. 8 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, tworząc państwowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Natomiast jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym (art. 9 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).

Podmioty tworzące instytucje kultury, o których mowa w art. 8 państwowe instytucje kultury i art. 9 samorządowe instytucje kultury, zwane są dalej organizatorami, a ilekroć w ustawie jest mowa o instytucji kultury bez bliższego określenia – należy przez to rozumieć zarówno państwową, jak i samorządową instytucję kultury (art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).

Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Centrum jest posiadającą osobowość prawną samorządową instytucją kultury wpisaną do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Urząd Miasta. Centrum działa na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz swojego Statutu. Centrum jest podatnikiem VAT zarejestrowanym dla potrzeb VAT jako podatnik VAT czynny. Centrum nie prowadzi działalności w celu osiągnięcia zysku. Centrum może osiągać zyski z prowadzonej przez siebie działalności, które przeznaczane są jednak w całości na działalność statutową Centrum.

W ramach prowadzonej działalności statutowej Centrum organizuje następujące wydarzenia kulturalne:

1\. Warsztaty nr 1

Centrum rokrocznie organizuje warsztaty filmowe dla dzieci i młodzieży pt. „\`(...)\`”. Cykl warsztatów obejmuje spotkania z zawodowym reżyserem, operatorem kamery, montażystą i instruktorem filmowym Centrum. Podstawowym zadaniem uczestników będzie samodzielna realizacja, według własnego pomysłu, krótkiej kilkuminutowej etiudy fabularnej lub dokumentalnej. Zajęcia stanowią praktyczną formę poszerzenia i uzupełnienia szkolnej edukacji filmowej. Filmy stanowiące rezultat projektu mają swoją kinową premierę na specjalnym pokazie podczas (\`(...)\`) Festiwalu Filmów, organizowanego przez Centrum. Filmy mogą brać udział w krajowych i międzynarodowych festiwalach konkursach nieprofesjonalnej twórczości filmowej oraz są udostępniane na stronach internetowych Centrum oraz (…). Uczestników Warsztatów 1 zgłaszają szkoły, świetlice terapeutyczne, stowarzyszenia lub podobne placówki (dalej: Zgłaszający) i to one regulują opłatę na rzecz Centrum za udział w Warsztatach 1. Uczestnictwo w Warsztatach jest odpłatne, uzależnione od opłacenia udziału w postaci opłaty za udział w warsztatach (dalej: Opłata). Opłata kalkulowana jest jako iloczyn uczestników zgłoszonych przez Zgłaszających oraz stawki określonej przez Centrum. Centrum nie osiąga zysków ze świadczonej usługi. Opłata pokrywa jedynie niewielką część kosztów organizacji Warsztatów 1.

2\. Warsztaty nr 2

To interdyscyplinarny projekt artystyczny realizujący swoje cele m.in. poprzez warsztaty twórcze skierowane do dzieci i młodzieży z różnych środowisk społecznych spędzających wakacje zimowe w mieście. Cel warsztatów to umożliwienie dzieciom i młodzieży działania w obszarze sztuki w charakterze twórcy, uczestnika i odbiorcy, wykorzystanie zabawy twórczej jako źródła radości i nowych doświadczeń, umożliwienie uczestnikom poszerzenia swojej wiedzy i umiejętności, a także stworzenie warunków do twórczego eksperymentowania. Warsztaty 2 odbywają się w siedzibie odbiorcy usługi, np. w domach kultury czy szkołach. Centrum pobiera opłatę za organizację Warsztatów 2 w danej lokalizacji, którą ponoszą szkoły, świetlice terapeutyczne, stowarzyszenia lub podobne placówki, w których Warsztaty 2 są przeprowadzane. Opłata ma charakter ryczałtowy (niezależny od faktycznej ilości uczestników). Centrum nie osiąga zysków ze świadczonej usługi. Opłata pokrywa jedynie niewielką część kosztów organizacji Warsztatów 2.

3\. Warsztaty nr 3

Jest to forma warsztatów, w których uczestnikami będą zorganizowane grupy uczniów zgłaszanych zazwyczaj przez szkoły lub podobne placówki. Zadaniem uczestników jest wymyślenie pomysłu na krótki 1-2 minutowy film na zadany temat oraz jego praktyczna realizacja na planie zdjęciowym. W zabawie filmowej pomagają uczestnikom profesjonalni reżyserzy, których filmy biorą udział w Festiwalu (…) organizowanym przez Centrum, a także operator kamery i instruktor filmowy Centrum. Uczestników Warsztatów

3 zgłaszają przede wszystkim szkoły lub podobne placówki i to one regulują opłatę na rzecz Centrum za udział grupy w Warsztatach 3. Opłata kalkulowana jest jako iloczyn uczestników zgłoszonych przez Zgłaszających oraz stawki określonej przez Centrum. Centrum nie osiąga zysków ze świadczonej usługi. Opłata pokrywa jedynie niewielką część kosztów organizacji Warsztatów 3.

Wątpliwości Zainteresowanego w analizowanej sprawie dotyczą zwolnienia od podatku opłat pobieranych za udział w Warsztatach nr 1, 2 i 3.

Jak wskazano powyżej, zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Zainteresowany wypełnia przesłankę podmiotową wynikającą z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Zainteresowany jest podmiotem wpisanym do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Urząd Miasta. Również przesłanka o charakterze przedmiotowym będzie spełniona, bowiem jak wynika z opisu sprawy celem wskazanych we wniosku Warsztatów jest upowszechnianie kultury wśród dzieci i młodzieży. Wszystkie wskazane Warsztaty umożliwiają ich uczestnikom poznanie podstaw warsztatu i różnych technik artystycznych oraz tworzenie własnych utworów. Tak więc świadczone przez Wnioskodawcę usługi opisane we wniosku stanowią usługi kulturalne.

Ponadto Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że nie prowadzi działalności w celu osiągnięcia zysku, a w przypadku jego osiągnięcia jest on przeznaczony w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług. Tym samym, przepis art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Co istotne, usługi świadczone przez Centrum w ramach organizowanych Warsztatów nie są również objęte żadnym z wyłączeń, o którym mowa w art. 43 ust. 19 ustawy.

W szczególności świadczone przez Centrum usługi w ramach organizowanych Warsztatów 1 i 3 nie stanowią usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach oraz usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1 i 4 ustawy. Powyższego nie zmienia fakt, że w toku Warsztatów 1 i 3 tworzone są filmy, jednak usługą świadczoną przez Centrum nie jest usługa związana z filmem, ale zajęcia warsztatowe (Warsztaty 1 i 3), których przedmiotem jest praca nad filmami, a efektem końcowym – wytworzenie filmów przez ich uczestników.

Ponadto, opłata za Warsztaty 1, 2 i 3 nie stanowi również wynagrodzenia za usługi wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego, o których mowa w art. 43 ust. 19 pkt 2 lit. a ustawy. Warsztaty 2 są organizowane w placówkach, które zapraszają Centrum do ich przeprowadzenia w siedzibie usługobiorcy – nie mogą więc stanowić usług wstępu. Natomiast w przypadku Warsztatów 1 i 3 zasadniczym ich celem jest umożliwienie czynnego uczestnictwa w warsztatach z udziałem doświadczonych reżyserów, scenarzystów, twórców filmowych i stworzenie swojego własnego projektu filmowego.

Mając powyższe na uwadze, Warsztaty 1, 2 i 3 organizowane przez Centrum stanowią usługi kulturalne świadczone przez instytucję kultury i korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. W konsekwencji pobierane przez Centrum opłaty za udział w Warsztatach nr 1, 2 i 3 również korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

Podsumowując, opłaty pobierane za udział w Warsztatach 1, 2, 3 organizowanych przez Centrum korzystają ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki podatkowoprawne tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.