Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-295/08-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-06-09
Teza: Czy w związku ze sprzedażą działki budowlanej o powierzchni 4.830 m 2 z majątku osobistego, Wnioskodawca jest zobowiązany do dokonania rozliczenia z tego tytułu podatku VAT, pomimo że nie jest to jego działalnością?
Słowa kluczowe: darowizna; działalność-działalność gospodarcza; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; majątek; podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2008 r. (data wpływu 13 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w roku 1996 otrzymał od rodziców małe gospodarstwo rolne składające się z 3 działek. Na dwóch działkach, sąsiadujących ze sobą, znajdują się zabudowania gospodarcze oraz budynek mieszkalny, natomiast trzecia działka znajduje się nieopodal. Działki te są działkami budowlanymi. W roku 2007 został zatwierdzony aktualny plan zagospodarowania terenu, wg którego na ww. działkach ma powstać osiedle mieszkaniowe.

Posiadane działki należą do majątku własnego. Z uwagi na to, iż przedmiotowe działki nie są w żaden sposób eksploatowane, również uprawiane Wnioskodawca ma zamiar sprzedać jedną, odrębną działkę.

Zainteresowany jest podatnikiem podatku VAT. Prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna w zakresie usług mechanicznych, naprawy pojazdów oraz usług transportu i holowania pojazdów.

Zgłaszając do biura nieruchomości chęć sprzedania działki, Wnioskodawca został poinformowany, iż jako osoba prowadząca działalność gospodarczą będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku VAT z tytułu sprzedaży działki, gdyż taka transakcja sama w sobie wywołuje zobowiązanie podatkowe, ponieważ z tytułu prowadzenia działalności jest podatnikiem podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku ze sprzedażą działki budowlanej o powierzchni 4.830 m 2 z majątku osobistego, Wnioskodawca jest zobowiązany do dokonania rozliczenia z tego tytułu podatku VAT, pomimo że nie jest to jego działalnością?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest działalnością handlową, a zatem i działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, sprzedaż działki budowlanej pochodzącej z majątku osobistego i nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2).

W związku z powyższym, aby dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca otrzymał w darowiźnie od rodziców gospodarstwo rolne, składające się z 3 działek. W związku z tym, iż działki nie są eksploatowane zamierza dokonać sprzedaży jednej działki. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług mechanicznych, naprawy pojazdów oraz świadczy usługi transportu i holowania pojazdów.

Zgodnie z obowiązującą ustawą o podatku od tworów i usług, grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednakże nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży działki Wnioskodawca działał w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabył przedmiotowe działki w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzą one z majątku prywatnego, otrzymanego w formie darowizny. Wnioskodawca sprzedając działkę korzysta z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Reasumując, jeżeli przedmiotowa działka nie była i nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej (w tym również działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o VAT), mając na uwadze fakt, że została nabyta w drodze darowizny i stanowi majątek osobisty Wnioskodawcy należy uznać, że jej sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.