Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.391.2025.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Prawo do pełnego odliczenia podatku VAT z tytułu wydatków
związanych z realizacją Inwestycji.
Słowa kluczowe: aport
czynności-czynności opodatkowane
gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący prawa do pełnego
    odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z Inwestycją.
    Uzupełnili go Państwo pismami z 5 czerwca 2025 r. (wpływ 5 czerwca 2025 r.) oraz z 10
    czerwca 2025 r. (wpływ 10 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina”, „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego działającą na podstawie ustawy z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm., dalej:
    „ustawa o samorządzie gminnym”). Gmina wykonuje zadania własne samodzielnie lub
    poprzez własne jednostki budżetowe. Od dnia 1 stycznia 2017 r. dokonuje rozliczenia
    podatku VAT wspólnie ze swoimi jednostkami organizacyjnymi. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt
    3 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej m.in. w zakresie dostarczania wody i
    odprowadzania ścieków.
    Miasto i Gmina (...) realizuje zadania inwestycyjne pn.:
      1) A,
      2) B,
    na które pozyskała środki zewnętrzne, tj. dofinansowanie z Rządowego Funduszu Polski
    Ład: Program Inwestycji Strategicznych, zgodnie z załączonymi promesami, tj.:
    ad. 1) promesa nr: (...) – kwota promesy wynosi (...) zł;
    ad. 2) promesa nr: (...) – kwota promesy wynosi (...) zł.
    Na czas trwania ww. Inwestycji, (...) Sp. z o.o. wyraziła zgodę na przekazanie, na podstawie
    umowy użyczenia, Miastu i Gminie (...) części nieruchomości będących własnością (...) Sp. z
    o.o. (na podstawie Uchwały nr (...) Sp. z o.o. w (...)).
    Zgodnie z listem intencyjnym z 9 lutego 2024 r. zawartym pomiędzy Gminą a (...) Sp. z o.o.,
    Inwestycje dotyczące poprawy systemu zaopatrzenia w wodę (etap II oraz etap II i III)
    polegają w szczególności na:
      - budowie budynku warsztatowo-magazynowego (...) (etap II),
      - budowie Stacji (...) (etap II i III),
      - rozbiórce budynków istniejących przy ulicy (...).
    Strony wspomnianego listu intencyjnego wskazały, iż na podstawie odrębnej umowy (...)
    Sp. z o.o. zobowiązała się użyczyć Gminie, poprzez umowę użyczenia, teren położony przy
    ul. (...), oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr (...) o pow. 1.5628 ha w celu
    realizacji ww. Inwestycji.
    Umowa użyczenia zawarta została 9 lutego 2024 r. pomiędzy (...) Sp. z o.o. a Gminą i
    dotyczy oddania w bezpłatne używanie nieruchomości zagospodarowanej położonej w
    (...), zabudowanej budynkiem (...) będącej własnością Spółki (...) Sp. z o.o.
    Zgodnie z zapisami umowy użyczenia, (...) Sp. z o.o. przekazuje Gminie w nieodpłatne
    użyczenie środki trwałe z wyłączeniem zbiorników naziemnych.
    Na nieruchomości stanowiącej przedmiot użyczenia Gmina zrealizuje na koszt własny
    inwestycje, tj.:
      1) A.

      2) B,
    w wyniku których powstanie Stacja (...).
    Po zakończeniu Inwestycji Gmina zobowiązuje się zwrócić (...) Sp. z o.o. przedmiot
    użyczenia, tj. nieruchomość (...), będącą własnością Spółki (...) Sp. z o.o.
    Po oddaniu do użytkowania powstała Infrastruktura zostanie ujęta w ewidencji środków
    trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Gminy.
    Ponadto, po zakończeniu Inwestycji i oddaniu powstałej Infrastruktury do użytkowania,
    Gmina dokona aportu rzeczowego w postaci Stacji (..) oraz budynku warsztatowo-
    magazynowego do (...) Sp. z o.o. w zamian za objęcie udziałów.
    Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budowli/budynku (aportem do Spółki
    Infrastruktury w postaci Stacji (...) oraz budynku warsztatowo-magazynowego
    zrealizowanej w ramach Inwestycji) upłynie okres krótszy niż 2 lata.
    Towary i usługi związane z inwestycją pn. A, B są i będą wykorzystywane tylko i wyłącznie
    do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Towary i usługi związane z
    inwestycją pt. A, B nabywane przez Gminę, nie będą wykorzystywane do czynności
    nieopodatkowanych VAT ani zwolnionych z VAT.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym w odniesieniu do
    wydatków związanych z inwestycją pn. A, B przysługuje i będzie przysługiwać Gminie
    prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur VAT dokumentujących te
    wydatki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w
    odniesieniu do wydatków związanych z inwestycją pn. A, B przysługuje i będzie
    przysługiwać Gminie prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur VAT
    dokumentujących te wydatki.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    1) Status Gminy jako podatnika VAT
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do
    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to
    fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj.
    gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy
    wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy, aportu itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).
    Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze stan faktyczny/zdarzenie przyszłe opisane w pkt II niniejszego wniosku
    należy stwierdzić, że Gmina w przedmiotowej transakcji działa jako podatnik VAT.
    2) Charakter czynności – aport jako odpłatna dostawa
    Należy zauważyć, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który
    daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty
    pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne
    czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu do Spółki realizują się dwa rodzaje
    świadczeń ekonomicznych. Z jednej strony wnoszący wkład (aport) przenosi na Spółkę, do
    której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku, w
    zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały), które posiadają określoną wartość.
    W związku z tym, powyższa transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny (z którego
    wynika konieczność opodatkowania VAT).

    Wskazać należy, że z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do
    czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi, a zapłatą
    istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy - nie jest warunkiem
    to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np.
    otrzymanie udziałów Spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną,
    wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności
    od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl
    art. 7 ustawy o VAT (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub
    odpłatnego świadczenia usług, w świetle art. 8 ustawy o VAT (każde świadczenie, które nie
    jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i
    prawnych), a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż.
    W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o
    VAT i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami
    jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z 29 listopada 2024 r., nr 0111-KDIB3-
    2.4012.521.2024.3.EJU potwierdził, że: „Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa
    handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co jest jego przedmiotem - spełnia
    definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl art. 7 ustawy (przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego świadczenia usług, w świetle art. 8
    ustawy (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie
    praw do wartości niematerialnych i prawnych), a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22
    ustawy, uznawane jest za sprzedaż. W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary
    w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą
    towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy”.
    W związku z tym, że przedmiotowy aport będzie czynnością cywilnoprawną, a nie
    publicznoprawną Gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a ww. czynność – jako usługa
    zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT – będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    3) Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT)
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT – kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      · nabycia towarów i usług,
      · dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Dokumentem uprawniającym do odliczenia jest faktura, otrzymana przez podatnika z

    tytułu nabycia przez niego towarów i usług. Co do zasady faktury, aby skutkowały
    powstaniem prawa do odliczenia, muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi
    przepisami prawa krajowego w tym względzie.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zatem, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia
    czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto z
    zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej
    części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są
    wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności
    zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
    4) Wyłączenia od odliczenia lub zwrotu podatku (art. 88 ustawy o VAT)
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez Niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, wskazano, że nie stanowią podstawy do obniżenia
    podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i
    dokumenty celne, m.in. w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie
    podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w
    art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy należy stwierdzić, że
    Gmina w związku z aportem majątku powstałego w wyniku realizacji przedmiotowej
    Inwestycji, będzie miała prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT, na zasadach
    ogólnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Prawo to przysługuje, gdyż nie
    wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy o VAT.
    W ocenie Gminy, będzie istniał związek pomiędzy zakupywanymi przez Gminę w ramach
    Inwestycji pn. A, B towarami i usługami, a wykonywanymi przez Gminę czynnościami
    opodatkowanymi (umowa aportu).
    Tym samym, zdaniem Gminy, będzie przysługiwało Jej pełne prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w cenie wydatków ponoszonych na realizację inwestycji pn. A, B.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 31 maja 2022 r., nr 0112-KDIL3.
    4012.145.2022.2.MS: „Zatem Gminie – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – przysługuje prawo
    do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług
    związanych z wytworzeniem powyższej infrastruktury. Przechodząc do pytania, czy Gminie
    przysługuje prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących wydatki poniesione na poczet realizacji przedmiotowej inwestycji,
    wskazać należy, że warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione,
    bowiem jak wynika z okoliczności sprawy, Gmina realizuje inwestycję polegającą na
    budowie stacji uzdatniania wody i renowacji magistrali wodociągowej z zamiarem

    odpłatnego przekazania w drodze aportu powstałej infrastruktury na rzecz Spółki. A jak
    wcześniej już zaznaczono, czynność ta będzie opodatkowana podatkiem VAT według
    stawki 23%. Zatem Gminie – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – będzie przysługiwało prawo
    do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z realizacją
    przedmiotowego zadania. Prawo to przysługuje pod warunkiem niezaistnienia
    okoliczności określonych w art. 88 ustawy”.
    Podsumowując, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w odniesieniu
    do wydatków związanych z inwestycją pn. A, B przysługuje i będzie przysługiwać Gminie
    prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur VAT dokumentujących te
    wydatki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Jak wynika z powyższego, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie przysługuje zatem w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT
    oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,

    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Natomiast, stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej ustawy:

      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności
    podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w
    perspektywie ogólnej zasady, tj. że realizacja zadań własnych ma służyć zaspokajaniu
    zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że każde
    działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i
    finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie
    publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane
    przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.
    Zatem czynności wynikające z zadań własnych, z tytułu których gmina nie uzyskuje
    wpływów pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem
    realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika
    podatku VAT, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie z przepisów tych wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy wskazać, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który
    daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty
    pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne
    czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje
    świadczeń ekonomicznych. Z jednej strony wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do
    której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku, w
    zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały), które posiadają określoną wartość.
    W związku z tym, powyższa transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny (z którego
    wynika konieczność opodatkowania VAT).
    Wskazać należy, że z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do
    czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi, a zapłatą
    istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest
    warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc
    także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje
    pewną, wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności
    od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl
    art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego
    świadczenia usług, w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w
    szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych), a tym samym
    w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż.
    Zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy
    czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1, która
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przedstawionym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym w odniesieniu do wydatków związanych z inwestycją pn. A, B
    przysługuje i będzie przysługiwać Gminie prawo do odliczenia 100% podatku VAT
    naliczonego z faktur VAT dokumentujących te wydatki.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Tym samym, zasada ta wyłącza
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i
    usługami, które są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub
    niepodlegających opodatkowaniu.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia będą spełnione, bowiem są
    Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz – jak

    Państwo wskazali – po zakończeniu Inwestycji i oddaniu powstałej Infrastruktury do
    użytkowania, dokonają Państwo aportu rzeczowego w zamian za objęcie udziałów.
    Ponadto, towary i usługi związane z Inwestycją pn. A B są i będą wykorzystywane tylko i
    wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, nie będą
    wykorzystywane do czynności nieopodatkowanych VAT ani zwolnionych od VAT.
    W związku z powyższym, Gmina ma/będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z ww. Inwestycjami, gdyż będą
    spełnione oba z warunków określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, jakim jest związek
    nabywanych towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych oraz
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług.
    Podsumowanie
    W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym w odniesieniu do wydatków
    związanych z Inwestycją pn. A, B przysługuje/będzie przysługiwać Gminie prawo do
    odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących te wydatki. Prawo
    to przysługuje/będzie przysługiwać pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
    wynikających z art. 88 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
    dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
    dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    informacji, że: „Towary i usługi związane z inwestycją (...) są i będą wykorzystywane tylko i
    wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług” oraz „(...) nie
    będą wykorzystywane do czynności nieopodatkowanych VAT ani zwolnionych z VAT”. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w
    szczególności opodatkowania wniesienia aportem Infrastruktury do Spółki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.