Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.13.2023.1.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-03-10
Teza: Nabycie spadku z 1987 r. - zastosowanie odpowiednich przepisów - bieg przedawnienia, odnowienie obowiązku podatkowego
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; obowiązek-obowiązek podatkowy-powstanie obowiązku podatkowego; przedawnienie; spadek; zobowiązanie-przedawnienie zobowiązania podatkowego
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek podatkowy-Moment powstania obowiązku podatkowego-Nabycie niezgłoszone do opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 2-art. 6-ust. 4

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego z stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

25 stycznia 2023 r. wpłynął Pana wniosek z 25 stycznia 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek, dotyczy podatku spadków i darowizn w zakresie zastosowania odpowiednich przepisów podatkowych nabycia spadku w 1987 r.

Treść wniosku jest następująca.

**Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego**

W dniu (…) 1987 r. zmarła Pana babcia. Po trwającym wiele lat postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku, postanowieniem z (…) 1998 r. Sąd Rejonowy stwierdził, iż na podstawie testamentu ustnego z (…) 1987 r. spadek po babci nabył Pan jako wnuk w 9/10 części spadku oraz kuzynka babci w 1/10 części spadku.

Na skutek apelacji uczestnika postępowania Sąd Wojewódzki (…) 1998 r. oddalił apelację. Następnie na skutek kasacji Sąd Najwyższy (…) 2001 r. odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania. W konsekwencji, postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku z (…) 1998 r. stało się prawomocne (…) 2001 r. Po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzenia nabycia spadku nie zostało złożone do urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych tytułem dziedziczenia.

W 2008 r. na prośbę kuzynki babci złożył Pan wniosek o sądowy dział spadku. Postanowieniem z (…) 2008 r. Sąd Rejonowy dokonał działu spadku po babci w ten sposób, że na Pana wyłączną własność przyznał udział w wysokości 1/4 części zabudowanej nieruchomości położonej w W., a na wyłączną własność kuzynki babci przyznał niezabudowaną nieruchomość położoną w W. Wskazane postanowienie nie zostało zaskarżone przez żadnego z uczestników postępowania, co skutkowało jego uprawomocnieniem się.

W związku z powyższym, pojawiła się wątpliwość, czy w opisanej sytuacji bieg 5-letniego terminu przedawnienia prawa do wydania i doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, należy liczyć od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku (tj. od końca roku 2001), czy też od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie o dziale spadku (tj. od końca roku 2008).

Nosi się Pan z zamiarem sprzedaży odziedziczonego udziału w wysokości 1/4 części zabudowanej nieruchomości położonej w W., a następnie zakupu nowego mieszkania z uzyskanych środków pieniężnych. W takim przypadku nie można wykluczyć, że urząd skarbowy wezwie Pana do złożenia wyjaśnień w kwestii pochodzenia środków pieniężnych przeznaczonych na zakup mieszkania. Wówczas oznaczałoby to konieczność powołania się przez Pana przed organem podatkowym na fakt uzyskania tych środków w związku z dziedziczeniem spadku po babci. W konsekwencji pojawia się wątpliwość, czy w takiej sytuacji doszłoby do odnowienia obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn zgodnie z art. 6 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku od spadków i darowizn.

### Wątpliwość ta wiąże się z kwestią wskazania właściwego stanu prawnego, według którego należy w przedmiotowej sprawie zastosować art. 6 ust. 4 zdanie drugie ww. ustawy, a mianowicie, czy znajdzie tutaj zastosowanie obecnie obowiązujący stan prawny, czy też obowiązujący przed dniem 1 stycznia 2007 r., czyli przed wejściem w życie ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

### Pytania

1\. Czy w przedstawionym stanie faktycznym bieg 5-letniego terminu przedawnienia prawa do wydania i doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, należy liczyć od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku (tj. od końca roku 2001), czy też od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie o dziale spadku (tj. od końca roku 2008)? W konsekwencji, czy przedawnienie tego prawa nastąpiło z dniem 31 grudnia 2006 r. czy też z dniem 31 grudnia 2013 r.?

2\. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym powołanie się przez Pana przed organem podatkowym na fakt uzyskania środków pieniężnych w związku z dziedziczeniem spadku po babci, spowoduje odnowienie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn zgodnie z art. 6 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku od spadków i darowizn? Czy w przedmiotowej sprawie przepis ten znajdzie zastosowanie według obecnie obowiązującego stanu prawnego, czy też obowiązującego przed dniem 1 stycznia 2007 r., czyli przed wejściem w życie ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?

### Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Pana zdaniem, bieg 5-letniego terminu przedawnienia prawa do wydania i doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, należy liczyć od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku (tj. od końca roku 2001). W konsekwencji, przedawnienie tego prawa nastąpiło z dniem 31 grudnia 2006 r.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia spadku. Z kolei w myśl art. 6 ust. 4 zdanie pierwsze tej ustawy, jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.

Ponadto, stosownie do art. 68 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli podatnik: 1) nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego, 2) w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.

W Pana ocenie, regulację zawartą w art. 6 ust. 4 zdanie pierwsze ustawy o podatku od spadków i darowizn należy rozumieć w ten sposób, że jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie orzeczeniem sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. Istotne jest przy tym, że w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia, takim orzeczeniem sądu, którego uprawomocnienie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego, jest postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku. Takie postanowienie stwierdza bowiem nabycie praw do spadku przez określone osoby. Orzeczeniem sądu, o którym mowa w art. 6 ust. 4 zdanie pierwsze ustawy o podatku od spadków i darowizn, nie jest natomiast postanowienie o dziale spadku. Przedmiotem takiego postanowienia nie jest bowiem stwierdzenia nabycia tytułem dziedziczenia, lecz dokonanie podziału majątku spadkowego przez wcześniej ustalonych spadkobierców. Tym samym powstanie obowiązku podatkowego w omawianym podatku jest niezależne od przeprowadzenia działu spadku, a postępowanie w tym przedmiocie nie ma znaczenia dla wymiaru podatku od spadków i darowizn. Dział spadku nie jest również czynnością, która podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W konsekwencji, należy uznać, iż w analizowanym stanie faktycznym okoliczność dokonania działu spadku nie ma znaczenia dla daty powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, a tym samym również nie ma znaczenia w kontekście daty rozpoczęcia biegu i upływu 5-letniego terminu przedawnienia prawa do wydania i doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w tym podatku.

Ad. 2

Pana zdaniem, powołanie się przez Pana przed organem podatkowym na fakt uzyskania środków pieniężnych w związku z dziedziczeniem spadku po babci, nie spowoduje odnowienia obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn zgodnie z art. 6 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Wprawdzie przepis ten stanowi obecnie, że w przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia. Jednakże przed dniem 1 stycznia 2007 r., czyli przed wejściem w życie ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, brzmienie tego przepisu było inne i wskazywało, że gdy nabycie w drodze darowizny nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przed organem podatkowym na okoliczność dokonania tej darowizny.

Tym samym, w ówczesnym stanie prawnym przepis ten wiązał możliwość odnowienia obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn jedynie z powołaniem się przed organem podatkowym na okoliczność nabycia w drodze darowizny, co oznacza, że przepis ten nie miał zastosowania do nabycia w drodze dziedziczenia.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. W myśl art. 924 i 925 ustawy Kodeks cywilny, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

W konsekwencji, należy stwierdzić, iż do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, dochodzi z chwilą śmierci spadkodawcy.

Tym samym, z uwagi na fakt, iż Pana babcia zmarła (…) 1987 r., prowadzi to do wniosku, że w analizowanej sprawie nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych miało miejsce przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a to z kolei obliguje do zastosowania w tej sprawie art. 6 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ww. ustawy z dnia 16 listopada 2006 r., a więc w brzmieniu, które odnosiło się jedynie do darowizn. W konsekwencji, ewentualne powołanie się przez Pana przed organem podatkowym na fakt uzyskania środków pieniężnych w związku z dziedziczeniem spadku po babci, nie spowoduje zgodnie z tym przepisem odnowienia obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.).

W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Natomiast stosownie do przepisu art. 925 tej ustawy:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Wobec tego nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy.

Stosownie do treści art. 1025 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Domniemywa się, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia, jest spadkobiercą.

Jak wynika z przywołanych przepisów, nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy. Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku ma natomiast charakter deklaratoryjny i stwierdza jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę (potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia).

Natomiast zgodnie z art. 1035 cyt. ustawy:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych.

W myśl art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:

Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.

Na podstawie art. 1038 § 1 i 2 ww. Kodeksu

Sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek. Jednakże z ważnych powodów może być ograniczony do części spadku.

Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Dział spadku jest zatem instytucją odrębną od dziedziczenia (nabycia spadku), którego mogą ale nie muszą dokonać spadkobiercy po nabyciu spadku.

Z przedstawionego przez Pana zdarzenia wynika, że w 1987 r. zmarła Pana babcia. Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku stało się prawomocne (…) 2001 r. Po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzenia nabycia spadku nie zostało złożone do urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych tytułem dziedziczenia. Natomiast postanowieniem z (…) 2008 r. Sąd Rejonowy dokonał działu spadku po babci.

### W związku z powyższym, ma Pan wątpliwość, czy w opisanej sytuacji bieg 5-letniego terminu przedawnienia prawa do wydania i doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn, należy liczyć od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku (tj. od końca roku 2001), czy też od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie o dziale spadku (tj. od końca roku 2008).

Ma Pan także wątpliwości czy jeśli powoła się Pan przed organem podatkowym na nabycie spadku po babci, to powstanie na nowo obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. Nr 222 poz. 1629 ze zm.):

Do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Ponieważ śmierć spadkodawczyni (Pana babci) nastąpiła – jak zostało wskazane we wniosku – przed 1 stycznia 2007 r., w niniejszej sprawie będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.

Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142 poz. 1514 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. tytułem spadku.

Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych, a w wypadku darowizny obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na obdarowanym i darczyńcy.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Przy nabyciu w drodze dziedziczenia obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 4 tej ustawy

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. Gdy nabycie w drodze darowizny nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przed organem podatkowym na okoliczność dokonania tej darowizny.

Stosownie do art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Jak wynika z treści powołanych przepisów, w sytuacji nabycia niezgłoszonego do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma stwierdzającego nabycie, a jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.

Powstanie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn jest zatem ściśle związane z uprawomocnieniem się postanowienia sądowego o nabyciu spadku. Nie ma natomiast znaczenia dla powstania obowiązku podatkowego przeprowadzenie sądowego działu spadku i uprawomocnienie się postanowienia sądu w tym zakresie.

Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, że przy nabyciu w drodze spadku, które nie zostało zgłoszone do opodatkowania (co miało miejsce w przedmiotowej sprawie), ale zostało stwierdzone postanowieniem sądu, obowiązek podatkowy powstaje nie z chwilą przyjęcia spadku (art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy) lecz z chwilą uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku (art. 6 ust. 4 cyt. ustawy).

Tym samym w terminie miesiąca od uprawomocnienia się ww. postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku – które miało miejsce (…) 2001 r. – był Pan zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych tytułem dziedziczenia.

Z treści wniosku wynika jednak, że nie dopełnił Pan tego obowiązku i nie złożył do właściwego urzędu skarbowego zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych.

Wobec tego konieczna jest analiza przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.) dotyczących przedawnienia prawa do ustalenia/określenia zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z art. 4 i 5 ustawy Ordynacja podatkowa:

Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.

Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Zobowiązania podatkowe najczęściej powstają w wyniku zaistnienia pewnego zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże skutek w postaci jego powstania. W takim przypadku zobowiązanie powstaje z dniem zaistnienia tego zdarzenia. Zobowiązania podatkowe z niektórego rodzaju tytułów powstają natomiast z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego.

W myśl art. 21 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania;

2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.

Na podstawie art. 68 § 1-2 ww. ustawy:

§ 1. Zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.

§ 2 Jeżeli podatnik:

1) nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego,

2) w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego

zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Jak wynika z przywołanych przepisów, zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn co do zasady powstaje na skutek doręczenia decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania. Powinna być ona poprzedzona złożeniem zeznania podatkowego. Z kolei okres przedawnienia prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość podatku od spadków i darowizn liczy się od końca roku, w którym powstał obowiązek podatkowy, tj. od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. O tym, czy prawo do ustalenia zobowiązania podatkowego z tego tytułu uległo przedawnieniu decyduje data powstania obowiązku podatkowego.

Skoro więc obowiązek podatkowy z tytułu nabycia spadku po Pana babci powstał z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia ww. spadku, czyli w 2001 r., a Pan nie złożył zeznania o nabyciu spadku, to w rezultacie w sprawie znajdzie zastosowanie art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej, dotyczący przedawnienia prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego w sytuacji, gdy w nie złożono deklaracji w terminie, a od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy upłynęło 5 lat. A zatem ma Pan rację, że przedawnienie prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego w opisanym przypadku należy liczyć od końca roku 2001.

Pana wątpliwości dotyczą także skutków powołania się obecnie przed organem podatkowym na fakt uzyskania środków w związku z dziedziczeniem spadku po babci (pochodzących ze sprzedaży odziedziczonego udziału w nieruchomości). Pana wątpliwości w szczególności dotyczą możliwości odnowienia obowiązku podatkowego na mocy art. 6 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Jak zostało powyżej wskazane – stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – do nabycia, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, stosuje się przepisy obowiązujące przed tym dniem.

Tym samym, w myśl wyżej cytowanych przepisów Kodeksu cywilnego, wg których nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy – w związku ze śmiercią spadkodawczyni (Pana babci) w 1987 r. – w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.

Stosownie do treści art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2006 r.:

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. Gdy nabycie w drodze darowizny nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przed organem podatkowym na okoliczność dokonania tej darowizny.

Do końca 2006 r. art. 6 ust. 4 ww. ustawy odrębnie określał skutki dwóch sytuacji, w których nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania:

1) pierwsza z nich obejmowała wszystkie sposoby nabycia – jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia,

2) druga dotyczyła wyłącznie darowizny – gdy nabycie w drodze darowizny nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstawał z chwilą powołania się przed organem podatkowym na okoliczność dokonania tej darowizny.

Zatem, skoro zdanie drugie art. 6 ust. 4 cyt. ustawy odnosi się do nabycia wyłącznie w drodze darowizny - nie można odnieść go do Pana sytuacji związanej z nabyciem w drodze dziedziczenia.

Tym samym, należy również zgodzić się z Panem, że ewentualne powołanie się przez Pana przed organem podatkowym na fakt uzyskania środków pieniężnych w związku z dziedziczeniem spadku po babci – sprzedaży nabytego w spadku udziału w nieruchomości – nie spowoduje dla Pana odnowienia obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.