Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-272/10/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-06-11
Teza: Czy Wnioskodawczyni przysługuje ulga z tytułu wychowywania dzieci zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: alimenty-obowiązek alimentacyjny; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2010 r. (data wpływu 11 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania „ulgi prorodzinnej” - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania „ulgi prorodzinnej”.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od urodzenia mieszka Pani z niepełnosprawną siostrą, w stosunku do której orzeczono całkowitą niezdolność do pracy i zaliczono do I grupy inwalidów. Otrzymuje Pani na nią rentę rodzinną po zmarłym w 1975 r. ojcu z dodatkiem pielęgnacyjnym i rentę socjalną. W dniu 23 czerwca 1976 r. siostra Pani została całkowicie ubezwłasnowolniona. Następnie dniu 16 września 1976 r. Sąd Rejonowy ustanowił Panią jej prawnym opiekunem. Opiekę nad siostrą sprawuje Pani do dnia dzisiejszego wspólnie z nią zamieszkując. Zgodnie z treścią postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 23 czerwca 1976 r. siostra Pani jest niezdolna do prowadzenia samodzielnej egzystencji. W zakresie zdolności kierowania swoim postępowaniem znajduje się na poziomie rozwoju małoletniego, który nie ukończył lat trzynastu.

Podkreśla Pani, iż jest jedyną osobą, na której ciąży obowiązek alimentacyjny. W 1989 r. w celu sprawowania należytej opieki nad siostrą przeszła Pani na wcześniejszą emeryturę dla kobiet wychowujących dzieci szczególnej troski.

Wobec powyższego zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni przysługuje ulga z tytułu wychowywania dzieci zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przysługuje jej ulga z tytułu wychowywania dzieci, ponieważ jest opiekunem prawnym siostry całkowicie ubezwłasnowolnionej, czyli według prawa traktowanej jako osoba na poziomie rozwoju małoletniej, która nie ukończyła lat trzynastu. Ponadto siostra Wnioskodawczyni nie posiada innych dochodów poza rentą rodzinną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zasady korzystania z podatkowej ulgi na dzieci określa art. 27f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zmianami).

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską,
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało,
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Przepis ten rozszerza krąg osób uprawnionych do ulgi. Obok rodziców biologicznych i adopcyjnych ulga prorodzinna została również przyznana opiekunom prawnym i rodzinom zastępczym.

Stosownie do art. 27f ust. 2 ww. ustawy, odliczeniu podlega kwota stanowiąca 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, za każdy miesiąc kalendarzowy, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1. Odliczenie nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1.  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,
2.  wstąpiło w związek małżeński.

W myśl art. 27f ust. 4, odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Jednakże w przypadku rodziców rozwiedzionych lub w odniesieniu, do których orzeczona została separacja, ulga przysługiwać będzie jedynie temu rodzicowi, z którym dziecko zamieszkuje.

Stosownie do art. 27f ust. 5, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1.  odpis aktu urodzenia dziecka,
2.  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka,
3.  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą,
4.  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Natomiast art. 27f ust. 6 powyższej ustawy stanowi, że przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej. Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6 (art. 27f ust. 7 powołanej ustawy).

Treść art. 27f ust. 6 w powiązaniu z art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 wskazuje, że odliczenie kwoty określonej w ust. 2 przysługuje podatnikowi, który utrzymywał dzieci pełnoletnie:

1.  bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
2.  do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

w związku z wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego lub sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego w 1976 r. została Pani ustanowiona przez sąd opiekunem prawnym ubezwłasnowolnionej siostry. Siostra jest osobą zaliczoną do I grupy inwalidztwa, w stosunku do której orzeczono całkowitą niezdolność do pracy. Otrzymuje Pani na Nią rentę rodzinną po zmarłym ojcu oraz dodatek pielęgnacyjny i rentę socjalną. Zgodnie z orzeczeniem sądu siostra jest niezdolna do prowadzenia samodzielnej egzystencji, w zakresie kierowania swoim postępowaniem znajduje się na poziomie rozwoju małoletniego, który nie przekroczył lat 13. Opiekę nad siostrą sprawuje Pani, wspólnie z Nią zamieszkując. Jest Pani jedyną osobą, na której ciąży obowiązek alimentacyjny

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że niezależnie od poziomu rozwoju osoby ubezwłasnowolnionej, która jest pełnoletnia, podstawy do skorzystania z ulgi prorodzinnej nie może stanowić dla podatnika art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a to z tego względu, że przyznaje on prawo odliczenia określonej kwoty jedynie opiekunom prawnym małoletnich. W przypadku zaś osób pełnoletnich, zgodnie z zacytowanym art. 27f ust. 6 koniecznym jest utrzymywanie dziecka, m.in. otrzymującego zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną w związku z wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego.

Stosownie natomiast do art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zmianami), obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeb także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.

Reasumując w świetle powołanych wyżej przepisów bycie opiekunem prawnym niepełnosprawnej siostry i wspólne z Nią zamieszkiwanie nie stanowi, nawet dla osoby wymienionej w art. 128 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, samoistnej przesłanki do odliczenia od podatku kwoty określonej w art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.