Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.367.2020.13.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2
ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaży
nieruchomości niezabudowanej.
Słowa kluczowe: banki-bank spółdzielczy
grunty-dostawa gruntu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 maja 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 maja 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaży
    nieruchomości niezabudowanej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 25 czerwca 2020 r. (data
    wpływu 29 czerwca 2020 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Bank prowadzi działalność w szczególności na podstawie przepisów ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tekst jednolity, Dz. U. z 2019 r. poz. 2357 z późn. zm.).
    Bank wykonuje czynności bankowe, w tym wskazane w art. 5 ust. 1 pkt 3 Prawa
    bankowego, udzielanie kredytów.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług „Zwalnia się od
    podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w
    świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie
    kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę”.
    Działalność Banku w zakresie udzielania kredytów jest działalnością zwolnioną od podatku
    od towarów i usług.
    Bank, w dniu ... roku zawarł z dwoma kredytobiorcami umowę kredytu w wykonaniu,
    której Bank oddał do dyspozycji kredytobiorców na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel. Środki pieniężne Bank przekazał
    na wskazany przez kredytobiorców rachunek bankowy.
    W umowie kredytu, zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 6 Prawa bankowego, określono sposób
    zabezpieczenia spłaty kredytu.
    Kredytobiorcy byli współwłaścicielami niezabudowanej nieruchomości. Udziały
    współwłaścicieli były równe, po ½.
    Zabezpieczeniem spłaty kredytu były hipoteki obciążające przysługującą każdemu z
    kredytobiorców część ułamkową nieruchomości.
    Kredytobiorcy nie wykonali umowy kredytu i nie zwrócili Bankowi kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami.
    Bank uzyskał przeciwko kredytobiorcom tytuły wykonawcze i złożył wniosek o wszczęcie
    przeciwko kredytobiorcom egzekucji.
    Egzekucja została skierowana do nieruchomości, obciążonej hipotekami
    zabezpieczającymi wierzytelności Banku z tytułu umowy kredytu.
    Egzekucja przeciwko kredytobiorcom była bezskuteczna.
    Również na drugiej licytacji nieruchomości nikt nie przystąpił do przetargu.
    Bank, wobec bezskuteczności drugiej licytacji, zgodnie z przepisami art. 984 § 1 i § 2
    ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jednolity, Dz. U.
    z 2019 r., poz. 1460 z późn. zm.), złożył wniosek o przejęcie nieruchomości na własność.
    Sąd w dniu ... roku przysądził na rzecz Banku, jako wierzyciela hipotecznego, prawo
    własności nieruchomości.
    Bank przejął nieruchomość.

    W związku z przejęciem przez Bank nieruchomości na własność, Bankowi nie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Bank przejął nieruchomość z zamiarem jej sprzedaży, w celu zaspokojenia roszczeń Banku
    z tytułu zawartej z kredytobiorcami umowy kredytu, roszczeń o zwrot kwoty
    wykorzystanego kredytu z odsetkami.
    Nieruchomość jest terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i jej dostawa nie podpada pod zwolnienie
    przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 9 tej ustawy.
    Bank, przedmiotową nieruchomość przejął na własność w celu wykorzystania
    (zaspokojenia roszczeń) wyłącznie na cel działalności zwolnionej od podatku od towarów i
    usług przepisem art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.
    W sprawie wystąpiły wszystkie wymagane art. 43 ust. 1 pkt 2 (ustawy o podatku od
    towarów i usług) warunki, nieruchomość jest wykorzystywana wyłącznie na cel działalności
    zwolnionej od podatku i z tytułu jej nabycia nie przysługiwało Bankowi prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W piśmie z 25 czerwca 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazali Państwo
    odpowiednio:
      1. Czy Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów
        i usług?
    Bank z siedzibą w ... (adres: ...), wpisany przez Sąd Rejonowy dla ... w ... Wydział Krajowego
    Rejestru Sądowego do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym za nr ...,
    posiadający NIP ... i REGON ... jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
      2. Jaki jest numer geodezyjny działki/działek, będących przedmiotem pytania?
    Będąca przedmiotem pytania działka gruntu jest oznaczona numerem geodezyjnym 1, jest
    położona w obrębie 1 ..., w gminie ...
      3. Czy nabycie nieruchomości w drodze przejęcia na własność w toku postępowania
        egzekucyjnego  było  czynnością  opodatkowaną  czy  zwolnioną  od  podatku  od
        towarów i usług i czy z tytułu tej czynności wystawiono fakturę z wykazaną kwotą
        podatku?
    Nabycie nieruchomości nie było czynnością opodatkowaną i z tytułu tej czynności
    komornik nie wystawił faktury.
      4. W jaki sposób nieruchomość była wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie
        na cele działalności zwolnionej?
    Bank przejął nieruchomość na własność w celu zaspokojenia roszczeń z tytułu zawartej z
    kredytobiorcami umowy kredytu. Od chwili przejęcia nieruchomości Bank nie
    wykorzystywał i nie wykorzystuje nieruchomości w inny sposób niż przeznaczenie do
    sprzedaży (w celu zaspokojenia roszczeń z tytułu zawartej z kredytobiorcami umowy
    kredytu, to jest działalności zwolnionej od podatku). Zaspokojenie roszczeń z tytułu
    zawartej z kredytobiorcami umowy kredytu ma nastąpić przez sprzedaż nieruchomości
    przez Bank. Nieruchomość od chwili przejęcia na własność jest wykorzystywana wyłącznie
    na cele działalności zwolnionej od podatku przez przeznaczenie jej do sprzedaży (w celu
    zaspokojenia roszczeń z tytułu zawartej z kredytobiorcami umowy kredytu, to jest
    działalności zwolnionej od podatku).
      5. W związku ze wskazaną we wniosku informacją, że nieruchomość stanowi teren
        budowlany  należy  wskazać  czy  kwalifikacja  nieruchomości  jako  terenu
        budowlanego  wynika  z  przeznaczenia  gruntu  w  miejscowym  planie
        zagospodarowania  przestrzennego  czy  z  wydanej  dla  nieruchomości  decyzji  o
        warunkach zabudowy lub decyzji o lokalizacji celu publicznego?

    Kwalifikacja nieruchomości jako terenu budowlanego wynika z Miejscowego Planu
    Zagospodarowania Przestrzennego Gminy ... zatwierdzonego Uchwałą Nr ... z dnia ... roku.
    Działka nr 1, obręb 1 ..., Gmina ... znajduje się w jednostce planistycznej 1 MN, ML - w
    terenach pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz pod zabudowę letniskową.

## Pytanie

Czy Bank z siedzibą w ... (adres: ...), wpisany przez Sąd Rejonowy dla ... w ... Wydział
    Krajowego Rejestru Sądowego do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze
    Sądowym za nr ..., posiadający NIP ... i REGON ..., zwany dalej Bankiem przy dostawie
    nieruchomości niezabudowanej może skorzystać ze zwolnienia wynikającego z treści
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst
    jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 106)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Na podstawie przedstawionego wyżej stanu faktycznego i prawnego uważają Państwo, że
    do sprzedaży przez Bank przejętej na własność nieruchomości w postępowaniu
    egzekucyjnym przeciwko kredytobiorcom, wcześniej będącej zabezpieczeniem spłaty
    kredytu, ma zastosowanie przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 (ustawy o podatku od towarów i
    usług) i dostawa przez Bank tej nieruchomości jest zwolniona od podatku od towarów i
    usług.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 21 lipca 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    nr 0113-KDIPT1-1.4012.367.2020.2.WL, w której uznałem Państwa stanowisko w
    zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług sprzedaży nieruchomości niezabudowanej za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 24 lipca 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    20 sierpnia 2020 r., wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Łodzi. Skarga wpłynęła do mnie 25 sierpnia 2020 r.
    Wnieśli Państwo o:
      # uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,
      # wstrzymanie zaskarżonej interpretacji przepisów prawa podatkowego,
      # zasądzenie  od  organu  na  rzecz  skarżącego  kosztów  postępowania  według  norm
        przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – wyrokiem z 12 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA
    /Łd 451/20 – uchylił zaskarżoną interpretację.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 9 stycznia 2025 r. sygn. akt I FSK 667/21
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 9 stycznia 2025 r.
    Prawomocny wyrok WSA w Łodzi wpłynął do mnie 21 maja 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.

    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
        ww. wyrokach;
      • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zaznaczam, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie wydania pierwotnej interpretacji, bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 12 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA/Łd 451
    /20 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 stycznia 2025 r. sygn. akt I FSK 667/21.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają,
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz.
    1145, z późn. zm.).
    Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności

    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że Bank dokonując sprzedaży działki nr 1,
    stanowiącej składnik jego majątku, będzie występował jako podatnik w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy, prowadzący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosowanie do treści art. 41 ust. 1 ustawy:
    Podstawowa stawka podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c,
    art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Stosownie do treści art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy:
    W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego
    wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
    finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa
    ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1
    i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
    Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub
    zwolnienie od podatku (podmiotowe lub przedmiotowe).
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Kwestią do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest zwolnienie od podatku sprzedaży
    nieruchomości niezabudowanej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż Bank – czynny zarejestrowany podatnik
    podatku od towarów i usług – przejął nieruchomość oznaczoną numerem geodezyjnym 1
    z zamiarem jej sprzedaży, w celu zaspokojenia roszczeń Banku z tytułu zawartej z
    kredytobiorcami umowy kredytu; roszczeń o zwrot kwoty wykorzystanego kredytu z
    odsetkami. Nieruchomość jest terenem budowalnym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o
    podatku od towarów i usług. Kwalifikacja nieruchomości jako terenu budowlanego wynika
    z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy ... zatwierdzonego
    Uchwałą Nr ... z dnia ... roku. Działka nr 1, obręb 1 ..., Gmina ... znajduje się w jednostce
    planistycznej 1 MN, ML - w terenach pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz
    pod zabudowę letniskową. Nabycie nieruchomości nie było czynnością opodatkowaną i z
    tytułu tej czynności komornik nie wystawił faktury.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia  się  od  podatku  dostawę  towarów  wykorzystywanych  wyłącznie  na  cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W konsekwencji, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
      - towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej,
      - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
        ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.

    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 12 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA/Łd
    451/20 wskazał, że zgodnie z art. 135 ust 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, państwa
    członkowskie zwalniają transakcje udzielania kredytów i pośrednictwa kredytowego oraz
    zarządzania kredytami przez kredytodawcę. Według art. 136 lit. a Dyrektywy, państwa
    członkowskie zwalniają transakcje dostawy towarów wykorzystywanych wyłącznie do
    celów działalności zwolnionej na podstawie m.in. 135, jeżeli towary te nie dały prawa do
    odliczenia.
    WSA zauważył, że stanowisko organu w rozpoznanej sprawie opierało się na twierdzeniu,
    że skoro przy nabyciu działki przez Bank nie wystąpił podatek VAT, to o zwolnieniu nie
    może być mowy (wyrok TSUE z dnia 8 grudnia 2005 r., C-280/04, Jyske Finans A/S v.
    Skatteministeriet). Pogląd taki wyrażono też w orzecznictwie NSA, w którym stwierdzono,
    że „zwolnienie od podatku dostawy towaru na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. nie
    ma zastosowania, jeżeli nabycie tego towaru przez podatnika nie było opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28
    lutego 2013 r. I FSK 627/12, CBOSA).
    W orzecznictwie tym zwraca się też uwagę, że przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT,
    należy interpretować z uwzględnieniem celu tej regulacji. Odwołując się do treści art. 136
    lit. a i art. 135 ust. 1 lit. b wskazania wymaga, że regulacja ta „zmierzała do realizacji jednej
    z podstawowych zasad podatku od wartości dodanej, a mianowicie zasady neutralności.
    Istotą tej regulacji jest to, że podatnik nabywa, importuje lub wytwarza towar i z uwagi na
    to, że towar ten będzie wykorzystywał na cele działalności zwolnionej od podatku, nie ma
    prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zatem
    podmiot ten ponosi ciężar ekonomiczny tego podatku. Traktowany jest bowiem jako
    konsument. Następnie towar ten zbywa. Dostawa ta wówczas podlega zwolnieniu od
    podatku. W przeciwnym razie, gdyby to zwolnienie nie miało miejsca, podatnik byłby
    ponownie, a więc w rezultacie podwójnie opodatkowany. Uwzględniając cel powyższego
    unormowania analogicznie należy traktować sytuację, która miała miejsce w stanie
    faktycznym wskazanym we wniosku gdy podatnik nabył towary, które były przeznaczone
    do działalności zwolnionej od podatku i w związku z tym nie miał prawa do odliczenia, a
    następnie ten towar został zbyty” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30
    listopada 2017 r. I FSK 307/16, CBOSA).
    Zdaniem WSA, działalność Wnioskodawcy jest zwolniona od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT (usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
    usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a
    także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub
    pożyczkodawcę). Nieruchomość została przejęta na własność Wnioskodawcy w ramach tej
    działalności (zwolnionej). W związku z tym z tytułu dostawy tej nieruchomości nie
    przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego. Prawo to przysługuje bowiem podatnikowi, o którym mowa w art.
    15, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT). Dostawa towaru (jej zbycie) ma przy tym
    jeden cel - cel działalności zwolnionej od podatku (art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy), polegający
    na realizacji roszczeń z tytułu niespłaconej umowy kredytowej i w tym wyłącznie celu
    nieruchomość ta była „wykorzystywana”. Tym samym – zdaniem Sądu – mamy tu do
    czynienia z „dostawą towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku”, gdzie „z tytułu nabycia (...) tych towarów nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego”. Spełnione są więc, w ocenie Sądu, wszystkie warunki zwolnienia, o
    których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 stycznia 2025 r., sygn. akt I FSK 667/21
    podzielając stanowisko WSA w Łodzi, wskazał, że z cytowanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt
    2 ustawy o VAT, jednoznacznie wynika, że Strona miała prawo do zwolnienia, bowiem na

    poprzednim etapie dostawy gruntu nabywcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W rozpatrywanej sprawie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zastosował wykładnię
    celowościową opartą na wykładni prowspólnotowej (nazywanej również wykładnią
    prounijną).
    NSA przytoczył wyrok z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 627/12 NSA, w którym Sąd
    wskazał, że:
      1) art. 43 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
        towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) stanowi wadliwą implementację art.
        136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE w zakresie, w jakim uzależnia zwolnienie od
        podatku  dostawy  towaru,  przy  nabyciu  którego  podatnikowi  nie  przysługiwało
        prawo do odliczenia podatku naliczonego, od jego używania przez okres nie krótszy
        niż 6 miesięcy od jego nabycia.
      2) Zwolnienie od podatku dostawy towaru na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy
        nie  ma  zastosowania,  jeżeli  nabycie  tego  towaru  przez  podatnika  nie  było
        opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego cytowana wykładnia przepisów prawa nie
    może mieć zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Nie można bowiem nakładać na
    podatnika obowiązków, które nie wynikają wprost z przepisów prawa a państwo na czas
    nie dokonało prawidłowej implementacji przepisów prawa zawartych w dyrektywie 2006
    /112/WE.
    Zdaniem NSA, przypadku braku prawidłowej implementacji istnieje możliwość
    zastosowania wykładni językowej, która jest korzystna dla podatnika. A zatem Sąd
    pierwszej instancji prawidłowo zastosował wykładnię art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, a
    zarzut skargi kasacyjnej należało uznać za nieuzasadniony.
    Zatem w świetle powołanych wyżej przepisów, przedstawionych okoliczności sprawy oraz
    mając na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 12 stycznia
    2021 r., sygn. akt I SA/Łd 451/20 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 stycznia 2025 r.
    sygn. akt. I FSK 667/21, należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku zostały spełnione
    warunki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji sprzedaż działki nr 1 będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który  obowiązywał  w  dniu  wydania  interpretacji  z  21  lipca  2020  r.  nr  0113-KDIPT1-
    1.4012.367.2020.2.WL.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja  będzie  mogła  pełnić  funkcję  ochronną,  jeśli  Państwa  sytuacja  będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów  art.  14k-14n  Ordynacji  podatkowej  nie  stosuje  się,  jeśli  stan  faktyczny  lub
    zdarzenie  przyszłe  będące  przedmiotem  interpretacji  indywidualnej  jest  elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;

    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych  w  §  1,  jest  skutkiem  zastosowania  się  do  utrwalonej  praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w  formie  papierowej,  w  dwóch  egzemplarzach  (oryginał  i  odpis)  na  adres:  Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.