Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.689.2025.2.MMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-03
Teza: Prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług
związanych z wydatkami związanymi z samochodami.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
pracownik-przejazdy pracowników
samochód-samochód osobowy
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia 50% kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia pełnej kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 3-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 4-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług
    związanych z wydatkami związanymi z samochodami.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca, działający w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej:
    „Spółka” lub „Wnioskodawca”), jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych
    dochodów. Spółka jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    zarejestrowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie branży (...) i (...) na terenie Polski oraz
    poza jej granicami.
    Usługi te polegają w szczególności na:
        realizacji projektów budowlanych związanych z budową (...);
        robotach budowlanych związanych z budową (...);
        robotach związanych z budową (...).
    W związku z prowadzoną działalnością Spółka użytkuje służbowe pojazdy samochodowe
    (dalej: „pojazdy służbowe lub samochody służbowe”), które są udostępniane pracownikom
    (dalej: „Pracownicy”), wyłącznie w celu realizacji obowiązków służbowych.
    Z uwagi na fakt, iż realizowane inwestycje budowlane rozmieszczone są w różnych
    miejscach w kraju oraz poza jej granicami, niezbędne jest wykorzystanie do prowadzenia
    działalności gospodarczej opisanych powyżej samochodów. Decyzja o wydaniu danemu
    pracownikowi samochodu służbowego uzależniona jest przede wszystkim od konieczności
    wykonania wyznaczonego zadania służbowego, a ponadto od charakteru pracy
    Pracownika, zajmowanego stanowiska, wymogów co do jego mobilności (konieczności
    wykonywania czynności służbowych poza siedzibą Spółki), dostępności pojazdów.
    W Spółce rozróżniane są następujące sytuacje:
        dojazd Pracowników na budowę na terenie kraju lub poza jej granicami;
        dojazdy pomiędzy miejscem budowy a miejscem zakwaterowania (hotelem), w
        którym zamieszkują Pracownicy realizujący dany kontrakt budowlany;
        wykorzystywanie samochodu do wykonywania zadań związanych z obsługą
        budowy (dojazd do sklepów i hurtowni, dojazdy do urzędów itp.).
    Pracownik używający samochód służbowy obsługujący wskazaną budowę na terytorium
    kraju lub poza jej granicami rozpoczyna pracę w dniu wyjazdu w godzinach porannych w

    miejscu swojego zamieszkania, odbiera pozostałych pracowników z ich miejsc
    zamieszkania a następnie odbywa przejazd na teren wskazanej budowy.
    Pracownicy mają zapewnione zakwaterowanie - zazwyczaj nocleg w hotelu. Każdego dnia
    podczas wykonywania pracy, samochód służbowy wykorzystywany jest do przywożenia
    pracowników budowy z hotelu, w którym są zakwaterowani, na teren budowy i z
    powrotem. W ciągu dnia samochód służbowy wykorzystywany jest do zakupu i
    dostarczenia materiałów budowlanych potrzebnych do realizacji budowy, załatwiania
    spraw urzędowych oraz innych czynności służbowych. Pracownicy wracają do miejsc
    zamieszkania w czasie dni harmonogramowo wolne a samochód służbowy garażowany
    jest wtedy w miejscu zamieszkania/zakwaterowania Pracownika odpowiedzialnego za
    samochód.
    Pracownicy przebywający kilkadziesiąt lub kilkaset kilometrów od miejsca zamieszkania
    nie mają tam żadnych spraw prywatnych do załatwienia i wykorzystują udostępnione
    samochody tylko i wyłącznie do realizacji zadań; przemieszczają się zazwyczaj między
    budową, a miejscem zakwaterowania.
    Należy również podkreślić, że nie będzie to generować dodatkowych kosztów związanych
    z eksploatacją samochodu, ponieważ trasa dojazdu do punktu docelowego przez miejsce
    zamieszkania/pobytu oraz powrót do siedziby firmy przez miejsce zamieszkania będzie
    trasą krótszą lub taką samą jak wyjazd z siedziby firmy.
    Wnioskodawca zaznacza w tym miejscu, że podróże Pracowników nie będą traktowane
    jako podróże służbowe w rozumieniu przepisów Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks
    pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm.).
    Zasady korzystania z pojazdów służbowych będą określone w umowie powierzenia
    samochodu służbowego (dalej: „Umowa”), która będzie wprowadzała bezwzględny zakaz
    ich używania do celów prywatnych. Naruszenie tego zakazu będzie mogło skutkować
    odpowiedzialnością dyscyplinarną Pracownika. Użycie samochodu służbowego do celów
    prywatnych może również stanowić przyczynę uzasadniającą rozwiązanie umowy o pracę
    za wypowiedzeniem albo zostać uznane za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków
    pracowniczych uzasadniające, w zależności od okoliczności konkretnej sprawy,
    rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
    Każdy Pracownik przed rozpoczęciem korzystania z pojazdu służbowego będzie
    zobowiązany do zapoznania się z Umową oraz do jej podpisania. Po zakończeniu podróży
    każdy Pracownik będzie zobowiązany do podpisania stosownego oświadczenia, że
    samochód był używany wyłącznie do celów służbowych
    W zakresie obowiązków pracownika używającego samochodu służbowego mieści się m.in.
    co do zasady:
        obowiązek po zakończonej jeździe parkowania pojazdu wykorzystywanego
        wyłącznie do celów służbowych na terenie wskazanym oraz zatwierdzonym przez
        Wnioskodawcę w Umowie (nie ma możliwości korzystania z pojazdu poza
        godzinami pracy, w tym w weekendy, na cele inne niż wyłącznie służbowe lub inne
        niż związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy),
        obowiązek dbałości o sprawność techniczną pojazdu poprzez zgłoszenia awarii,
        szkód komunikacyjnych, zachowanie trzeźwości, prawidłowe eksploatowanie
        pojazdu i właściwe zabezpieczenie po zakończeniu jazdy.
    Pojazdy służbowe będą wyposażone w urządzenia GPS, umożliwiające stałą kontrolę ich
    lokalizacji i przebiegu. Spółka wyznaczy osoby odpowiedzialne za nadzór nad
    przestrzeganiem zasad użytkowania pojazdów oraz za weryfikację danych z systemów
    lokalizacji GPS.

    Raporty generowane w ww. systemie będą pozwalały m.in. na dokonanie rozliczenia tras
    przejazdów. Spółka ponosi wszelkie koszty związane z pojazdami będącymi przedmiotem
    wniosku - nie występują sytuacje, w których Pracownik miałby ponosić część wydatków.
    Spółka będzie ponosić m.in. następujące rodzaje wydatków związanych z eksploatacją
    samochodów będących przedmiotem wniosku:
        koszt zakupu paliwa,
        koszt przeglądów okresowych, w tym wymiany oleju, opon i innych materiałów
        eksploatacyjnych,
        koszt napraw mechanicznych związanych z normalną eksploatacją pojazdu,
        koszt napraw, drobnych uszkodzeń nie powstałych z winy użytkownika,
        koszt pełnego ubezpieczenia komunikacyjnego (OC, AC),
        koszt opłat za parkowanie służbowych pojazdów w związku z wykonywaniem
        czynności służbowych,
        koszt opłat za przejazd płatną autostradą w związku z wykonywaniem czynności
        służbowych,
        koszt opłat za mycie pojazdów.
    W odniesieniu do wydatków związanych z zakupem paliwa, faktycznym nabywcą paliwa w
    przypadku udostępnienia samochodu służbowego na rzecz użytkownika samochodu
    będzie Spółka, zatem faktury dotyczące zakupu paliwa będą wystawiane na Spółkę.
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie całego kraju oraz poza jego
    granicami, w związku z czym, niezbędne jest wykorzystanie do prowadzenia działalności
    gospodarczej opisanych powyżej samochodów. Decyzja o wydaniu danemu pracownikowi
    samochodu służbowego uzależniona jest przede wszystkim od konieczności wykonania
    wyznaczonego zadania służbowego, a ponadto od charakteru pracy pracownika
    zajmowanego stanowiska, wymogów co do jego mobilności (konieczności wykonywania
    czynności służbowych poza siedzibą Spółki), dostępności pojazdów.
    Ponadto, Spółka będzie kontrolować zakaz wykorzystania pojazdu do celów prywatnych
    przede wszystkim poprzez weryfikację pokonywanych przez pojazd kilometrów i
    porównanie tych danych z informacjami deklarowanymi przez kierujących w ewidencji
    prowadzonej dla pojazdu. Dodatkowo będą porównywane dane z systemu obsługi kart
    flotowych do tankowania paliwa, ponieważ każdorazowo tankujący pojazd będzie miał
    obowiązek podania stanu licznika na moment tankowania pojazdu, co będzie wynikało z
    zasad korzystania z paliwowych kart flotowych, za pomocą których Spółka będzie nabywać
    paliwo do samochodów.
    Dzięki temu Spółka będzie mogła zweryfikować, czy pojazd był tankowany w linii
    wykonywanej przez kierującego trasy opisanej w ewidencji, w jakich godzinach był
    tankowany oraz czy ilość przejechanych kilometrów odpowiadała trasie wskazanej przez
    kierującego w ewidencji. Za weryfikację będzie odpowiedzialna osoba wyznaczona przez
    Spółkę.
    Spółka będzie prowadziła ewidencję przebiegu pojazdów zgodnie z art. 86a ust. 7 ustawy
    o VAT, a także będzie składała informacje na druku VAT-26 właściwemu Naczelnikowi
    Urzędu Skarbowego.
    Przedmiotowe pojazdy:
        będą pojazdami samochodowymi w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT o
        dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,

        nie będą konstrukcyjnie przeznaczone do celów, które wykluczają ich użycie do
        celów prywatnych ani do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą (art. 86a
        ust. 9 pkt 1-3 ustawy o VAT).
    Samochody służbowe będące przedmiotem wniosku, są pojazdami samochodowymi,
    które nie spełniają warunków do uznania ich za wykorzystywane wyłącznie do działalności
    ze względów konstrukcyjnych. Samochody służbowe, których dotyczy pytanie w ramach
    wniosku, będą kwalifikowane przez Spółkę jako pojazdy, o których mowa w art. 86a ust. 4
    pkt 1 ustawy o VAT, tj. pojazdy wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej ze
    względu na fakt, iż sposób wykorzystania tych pojazdów, potwierdzony prowadzoną
    ewidencją przebiegu pojazdu wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością.
    Chodzi więc o samochody, których konstrukcja nie wyklucza ich użycia do celów
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą - są to samochody osobowe, ale niespełniające
    warunków określonych w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT (posiadają 2 rzędy siedzeń). Wobec
    powyższego w odniesieniu do ww. pojazdów Wnioskodawca nie posiada dokumentów
    wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym, o których mowa w art. 86a ust.
    10 ustawy o VAT, potwierdzających spełnienie wymagań dla pojazdów, o których mowa w
    art. 86a ust. 9 ustawy o VAT. Samochody służbowe, o których mowa we wniosku, nie
    stanowią pojazdów konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób
    łącznie z kierowcą.

## Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka, po spełnieniu obowiązków formalnych, tj. m.
    in. złożeniu informacji VAT 26 oraz zaprowadzeniu ewidencji, o której mowa w art. 86a ust.
    7 ustawy o VAT, będzie miała prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego od
    wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT, związanych z opisanymi we
    wniosku pojazdami służbowymi?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka po spełnieniu obowiązków formalnych, tj. m.in. złożeniu
    informacji VAT 26 oraz zaprowadzeniu ewidencji, o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy o
    VAT, będzie miała prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego od wydatków, o
    których mowa w art. 86a ust 2 ustawy o VAT, związanych z opisanymi we wniosku
    pojazdami służbowymi.
    Uzasadnienie.
    Zdaniem Spółki, środki podjęte w celu wykluczenia użytku prywatnego, które zostały
    opisane w zdarzeniu przyszłym, spełniają określone przepisami wymogi do złożenia
    deklaracji VAT 26 i odliczania 100% podatku VAT od wydatków związanych z eksploatacją
    samochodu.
    W związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą oraz koniecznością
    wykorzystywania samochodów służbowych wyłącznie do celów związanych z tą
    działalnością, Spółka wnosi o potwierdzenie, że w stanie faktycznym przedstawionym we
    wniosku, spełnia warunki określone w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a oraz art. 86a ust. 4 pkt 1
    ustawy o VAT, a tym samym posiada prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z użytkowaniem pojazdów samochodowych.
    Zgodnie z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a Ustawy o VAT, pełne odliczenie VAT przysługuje w
    przypadku wykorzystywania pojazdów wyłącznie do działalności gospodarczej.
    Uzupełniający przepis art. 86a ust. 4 pkt 1 wskazuje, że wymóg ten jest spełniony, jeśli
    podatnik określi zasady wykorzystywania pojazdów, które wykluczają ich użycie prywatne,
    a dodatkowo prowadzi ewidencję przebiegu pojazdów.
    Zgodnie z art. 86a ust. 7 ustawy o VAT, Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
    1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;

    2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
    3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia
      ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia
      prowadzenia ewidencji;
    4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania
      tego pojazdu, obejmujący:
    a) kolejny numer wpisu,
    b) datę i cel wyjazdu,
    c) opis trasy (skąd - dokąd),
    d) liczbę przejechanych kilometrów,
    e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
    - potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie
    autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem
    5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na
      dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    Dodatkowo zgodnie z art. 86a ust. 12 ustawy o VAT, Podatnicy wykorzystujący wyłącznie
    do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić
    ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
    informację o tych pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu,
    w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w
    dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, Spółka będzie prowadziła ewidencję przebiegu
    pojazdów zgodnie z art. 86a ust. 7 ustawy o VAT, a także będzie składała informacje na
    druku VAT-26 właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.
    Natomiast co do art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, przepisy te
    nie wymagają całkowitego wyeliminowania fizycznej możliwości nadużycia (co byłoby
    obiektywnie niemożliwe), lecz ustanowienia takich zasad i środków kontroli, które z
    założenia wykluczają użycie prywatne. Zasady te powinny być adekwatne do rodzaju i
    charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.
    Z uwagi na ustawowy wymóg wykluczenia użycia pojazdów do celów prywatnych, Spółka
    planuje wdrożyć szereg procedur oraz środków organizacyjnych i technicznych, które -
    łącznie zdaniem Spółki wypełniają przesłanki określone w art. 86a ust. 4 pkt 1 Ustawy o
    VAT.
    Poniżej Spółka przedstawia kluczowe zabezpieczenia, które planuje wdrożyć:
    1. Umowa powierzenia samochodu służbowego - zawierać będzie jednoznaczne
      postanowienia zakazujące wykorzystywania pojazdów służbowych do celów
      niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Naruszenie tego zakazu skutkować będzie
      odpowiedzialnością dyscyplinarną.
    2. System ewidencji przebiegu pojazdu - dla każdego pojazdu prowadzona będzie
      ewidencja przebiegu pojazdu, obejmująca daty, trasy, cel podróży i osoby korzystające
      z pojazdu. Ewidencja ta będzie pozwalała wykazać, że każdy przejazd był zrealizowany
      dla celów powiązanych z działalnością Spółki. Dodatkowo będą porównywane dane z
      systemu obsługi kart flotowych do tankowania paliwa, ponieważ każdorazowo
      tankujący pojazd będzie miał obowiązek podania stanu licznika na moment
      tankowania pojazdu, co będzie wynikało z zasad korzystania z paliwowych kart
      flotowych, za pomocą których Spółka będzie nabywać paliwo do samochodów.
    3. Monitoring GPS - każdy pojazd będzie objęty stałym nadzorem satelitarnym. Dzięki
      temu możliwe będzie bieżące kontrolowanie lokalizacji pojazdu oraz weryfikacja

      zgodności jego użycia z zapisami ewidencji. Ponadto, Spółka wyznaczy osoby
      odpowiedzialne za nadzór nad przestrzeganiem zasad użytkowania pojazdów oraz za
      weryfikację danych z systemów lokalizacji GPS.
    4. Obowiązek składania oświadczeń - każda osoba korzystająca z pojazdu służbowego
      będzie zobowiązana po zakończeniu do podpisania stosownego oświadczenia, że
      samochód był używany wyłącznie do celów służbowych
    5. Brak współfinansowania użytkowania - użytkownicy pojazdów nie będą pokrywać
      żadnych kosztów związanych z eksploatacją, co wyklucza jakikolwiek charakter
      mieszany użytkowania.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że stanowisko zaprezentowane powyżej znajduje
    potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych. W szczególności,
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 marca 2017 r. sygn. I FSK 1180/15, oraz w
    wyroku NSA z 21 października 2021 r. sygn. I FSK 1695/21 jednoznacznie stwierdził, że:
    „Możliwość użycia pojazdu służbowego do celów prywatnych istnieje niemal zawsze w
    sensie hipotetycznym. Jednak samo takie potencjalne ryzyko nie może przesądzać o
    odmowie prawa do pełnego odliczenia VAT, jeżeli podatnik ustanowił procedury i środki
    kontrolne, które racjonalnie i efektywnie to ryzyko minimalizują”.
    W świetle przedstawionego stanu faktycznego, wdrożonych środków organizacyjnych i
    technicznych oraz przepisów ustawy o VAT i utrwalonej linii orzeczniczej, w ocenie
    Wnioskodawcy spełnione zostaną przesłanki wynikające z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a, art.
    86a ust. 4 pkt 1, art. 86a ust. 7 oraz art. 86a ust. 12 Ustawy o VAT, co oznacza, że pojazdy
    objęte wnioskiem będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, a tym
    samym Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z tymi pojazdami.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      nabycia towarów i usług,
      dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Ustawodawca zapewnił zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno, tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do

    odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z
    wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Jak stanowi art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej
      z faktury otrzymanej przez podatnika.
    W świetle art. 2 pkt 34 ustawy:
      Pojazdy samochodowe to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu
      drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
      części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
      innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w
      pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
      wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych
      pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych
      pojazdów.
    Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50%
    prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”. Przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej
    masie całkowitej do 3,5 tony - ze względu na swoje cechy konstrukcyjne - służy co do
    zasady użytkowi „mieszanemu”, a zatem wszystkie wydatki z nim związane podlegają
    ograniczeniu w odliczaniu do 50%.
    Jednakże, od zasady wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy przewidziano wyjątki.
    Jak wynika z art. 86a ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
      a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
      b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
      jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika
      takie przeznaczenie;

      2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
      towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów
      wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika.
    Na mocy art. 86a ust. 4 ustawy:
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
      ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
      prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
      wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
      działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
      działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    W myśl art. 86a ust. 5 ustawy:
      Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku
      pojazdów samochodowych:
      1) przeznaczonych wyłącznie do:
      a) odprzedaży,
      b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
      c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu
      lub innej umowy o podobnym charakterze
      - jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi
      przedmiot działalności podatnika;
      2) w odniesieniu do których:
      a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza
      zgodnie z ust. 1 lub
      b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
    Użycie wyrazu „wyłącznie” w art. 86a ust. 5 ustawy, wskazuje, że zwolnienie z obowiązku
    prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane - choćby
    przejściowo - do innych celów, (np. użytek prywatny, jazda próbna, użytek służbowy
    podatnika, itp.).
    Okolicznościami potwierdzającymi obiektywnie brak możliwości użytku prywatnego mogą
    być przykładowo:
        obowiązek zostawiania po godzinach pracy na parkingach przedsiębiorstwa
        pojazdów używanych przez pracowników, bez możliwości ich pobrania poza tymi
        godzinami, w tym w weekendy, na cele inne niż wyłącznie działalność
        przedsiębiorstwa,
        nadzór nad używaniem pojazdów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych,
        przykładowo za pomocą GPS,
        w przypadku nabywania pojazdów przez podatnika, którego przedmiotem
        działalności jest odprzedaż tych pojazdów – brak rejestracji tych pojazdów,
        uniemożliwiający ich poruszanie się po drogach, a w przypadku ich rejestracji –

        brak możliwości użycia tych pojazdów na cele prywatne; nie mogą to być zatem np.
        samochody demonstracyjne używane przez pracownika dealera do dojazdów do
        pracy,
        w przypadku nabywania pojazdów przez podatnika, którego przedmiotem
        działalności jest wynajem tych pojazdów – określenie reguł wykluczających użytek
        prywatny,
        używanie (w przypadku pojazdów tzw. lotniskowych) przez służby lotniska
        pojazdów do przemieszczania się po płycie lotniska, bez możliwości opuszczania
        przez te pojazdy terenu lotniska.
    Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
      pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia
      zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
    Na mocy art. 86a ust. 7 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
      1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
      2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
      3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia
      prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień
      zakończenia prowadzenia ewidencji;
      4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego
      wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
      a) kolejny numer wpisu,
      b) datę i cel wyjazdu,
      c) opis trasy (skąd - dokąd),
      d) liczbę przejechanych kilometrów,
      e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
      - potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w
      zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona
      podatnikiem;
      5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz
      na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    Zgodnie z art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy:
      Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
      1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń,
      który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub
      trwałą przegrodą:
      a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
      wielozadaniowy, van lub
      b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
    W świetle art. 86a ust. 12 ustawy:

      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych
      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Mając na uwadze treść cytowanych przepisów należy stwierdzić, że z regulacji art. 86a ust.
    3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia
    100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków
    związanych z pojazdami samochodowymi oraz wydatków związanych z ich eksploatacją w
    sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności
    gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie
    do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.
    Co do zasady, w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa
    warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych
    przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz
    wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika
    dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
    Ustawodawca przewidział jednak wyjątki w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji
    przebiegu pojazdu. W art. 86a ust. 5 ustawy, zostały bowiem wymienione ściśle określone
    sytuacje, w których wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu
    pojazdu. Zgodnie z tym przepisem (art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy o VAT), warunku
    prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów
    samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na
    podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.
    Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy ma zastosowanie, jeżeli odprzedaż lub
    oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.
    Trzeba jednak tu zauważyć, że użycie wyrazu „wyłącznie” w wyżej cytowanych przepisach
    wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy
    pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
    · Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie branży (...) i (...) na terenie Polski
      oraz poza jej granicami. Usługi te polegają w szczególności na realizacji projektów
      budowlanych związanych z budową (...), robotach budowlanych związanych z budową
      (...) oraz robotach związanych z budową (...).
    · W związku z prowadzoną działalnością Spółka użytkuje służbowe pojazdy
      samochodowe, które są udostępniane pracownikom, wyłącznie w celu realizacji
      obowiązków służbowych. Z uwagi na fakt, iż realizowane inwestycje budowlane
      rozmieszczone są w różnych miejscach w kraju oraz poza jej granicami, niezbędne jest
      wykorzystanie do prowadzenia działalności gospodarczej opisanych powyżej
      samochodów. Decyzja o wydaniu danemu pracownikowi samochodu służbowego
      uzależniona jest przede wszystkim od konieczności wykonania wyznaczonego zadania
      służbowego, a ponadto od charakteru pracy Pracownika, zajmowanego stanowiska,
      wymogów co do jego mobilności (konieczności wykonywania czynności służbowych
      poza siedzibą Spółki), dostępności pojazdów.
    · W Spółce rozróżniane są następujące sytuacje: dojazd Pracowników na budowę na
      terenie kraju lub poza jej granicami; dojazdy pomiędzy miejscem budowy a miejscem
      zakwaterowania (hotelem), w którym zamieszkują Pracownicy realizujący dany
      kontrakt budowlany; wykorzystywanie samochodu do wykonywania zadań związanych
      z obsługą budowy (dojazd do sklepów i hurtowni, dojazdy do urzędów itp.).

    · Pracownik używający samochód służbowy obsługujący wskazaną budowę na terytorium
      kraju lub poza jej granicami rozpoczyna pracę w dniu wyjazdu w godzinach porannych
      w miejscu swojego zamieszkania, odbiera pozostałych pracowników z ich miejsc
      zamieszkania a następnie odbywa przejazd na teren wskazanej budowy.
    · Pracownicy mają zapewnione zakwaterowanie - zazwyczaj nocleg w hotelu. Każdego
      dnia podczas wykonywania pracy, samochód służbowy wykorzystywany jest do
      przywożenia pracowników budowy z hotelu, w którym są zakwaterowani, na teren
      budowy i z powrotem. W ciągu dnia samochód służbowy wykorzystywany jest do
      zakupu i dostarczenia materiałów budowlanych potrzebnych do realizacji budowy,
      załatwiania spraw urzędowych oraz innych czynności służbowych. Pracownicy wracają
      do miejsc zamieszkania w czasie dni harmonogramowo wolne a samochód służbowy
      garażowany jest wtedy w miejscu zamieszkania/zakwaterowania Pracownika
      odpowiedzialnego za samochód.
    · Pracownicy przebywający kilkadziesiąt lub kilkaset kilometrów od miejsca zamieszkania
      nie mają tam żadnych spraw prywatnych do załatwienia i wykorzystują udostępnione
      samochody tylko i wyłącznie do realizacji zadań, przemieszczają się zazwyczaj między
      budową, a miejscem zakwaterowania.
    · Zasady korzystania z pojazdów służbowych będą określone w umowie powierzenia
      samochodu służbowego, która będzie wprowadzała bezwzględny zakaz ich używania
      do celów prywatnych. Naruszenie tego zakazu będzie mogło skutkować
      odpowiedzialnością dyscyplinarną Pracownika. Użycie samochodu służbowego do
      celów prywatnych może również stanowić przyczynę uzasadniającą rozwiązanie
      umowy o pracę za wypowiedzeniem albo zostać uznane za ciężkie naruszenie
      podstawowych obowiązków pracowniczych uzasadniające, w zależności od
      okoliczności konkretnej sprawy, rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z
      winy pracownika.
    · Każdy Pracownik przed rozpoczęciem korzystania z pojazdu służbowego będzie
      zobowiązany do zapoznania się z Umową oraz do jej podpisania. Po zakończeniu
      podróży każdy Pracownik będzie zobowiązany do podpisania stosownego
      oświadczenia, że samochód był używany wyłącznie do celów służbowych
    · W zakresie obowiązków pracownika używającego samochodu służbowego mieści się m.
      in. co do zasady: obowiązek po zakończonej jeździe parkowania pojazdu
      wykorzystywanego wyłącznie do celów służbowych na terenie wskazanym oraz
      zatwierdzonym przez Państwa w Umowie (nie ma możliwości korzystania z pojazdu
      poza godzinami pracy, w tym w weekendy, na cele inne niż wyłącznie służbowe lub
      inne niż związane z działalnością gospodarczą Państwa) oraz obowiązek dbałości o
      sprawność techniczną pojazdu poprzez zgłoszenia awarii, szkód komunikacyjnych,
      zachowanie trzeźwości, prawidłowe eksploatowanie pojazdu i właściwe
      zabezpieczenie po zakończeniu jazdy.
    · Pojazdy służbowe będą wyposażone w urządzenia GPS, umożliwiające stałą kontrolę ich
      lokalizacji i przebiegu. Spółka wyznaczy osoby odpowiedzialne za nadzór nad
      przestrzeganiem zasad użytkowania pojazdów oraz za weryfikację danych z systemów
      lokalizacji GPS.
    · Raporty generowane w ww. systemie będą pozwalały m.in. na dokonanie rozliczenia
      tras przejazdów. Spółka ponosi wszelkie koszty związane z pojazdami będącymi
      przedmiotem wniosku - nie występują sytuacje, w których Pracownik miałby ponosić
      część wydatków.
    · Spółka będzie ponosić m.in. następujące rodzaje wydatków związanych z eksploatacją
      samochodów będących przedmiotem wniosku: koszt zakupu paliwa, koszt przeglądów
      okresowych, w tym wymiany oleju, opon i innych materiałów eksploatacyjnych, koszt
      napraw mechanicznych związanych z normalną eksploatacją pojazdu, koszt napraw,

      drobnych uszkodzeń nie powstałych z winy użytkownika, koszt pełnego ubezpieczenia
      komunikacyjnego (OC, AC), koszt opłat za parkowanie służbowych pojazdów w związku
      z wykonywaniem czynności służbowych, koszt opłat za przejazd płatną autostradą w
      związku z wykonywaniem czynności służbowych, koszt opłat za mycie pojazdów.
    · W odniesieniu do wydatków związanych z zakupem paliwa, faktycznym nabywcą paliwa
      w przypadku udostępnienia samochodu służbowego na rzecz użytkownika
      samochodu będzie Spółka, zatem faktury dotyczące zakupu paliwa będą wystawiane
      na Spółkę.
    · Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie całego kraju oraz poza jego
      granicami, w związku z czym, niezbędne jest wykorzystanie do prowadzenia
      działalności gospodarczej opisanych powyżej samochodów. Decyzja o wydaniu
      danemu pracownikowi samochodu służbowego uzależniona jest przede wszystkim od
      konieczności wykonania wyznaczonego zadania służbowego, a ponadto od charakteru
      pracy pracownika zajmowanego stanowiska, wymogów co do jego mobilności
      (konieczności wykonywania czynności służbowych poza siedzibą Spółki), dostępności
      pojazdów.
    · Ponadto, Spółka będzie kontrolować zakaz wykorzystania pojazdu do celów prywatnych
      przede wszystkim poprzez weryfikację pokonywanych przez pojazd kilometrów i
      porównanie tych danych z informacjami deklarowanymi przez kierujących w ewidencji
      prowadzonej dla pojazdu. Dodatkowo będą porównywane dane z systemu obsługi
      kart flotowych do tankowania paliwa, ponieważ każdorazowo tankujący pojazd będzie
      miał obowiązek podania stanu licznika na moment tankowania pojazdu, co będzie
      wynikało z zasad korzystania z paliwowych kart flotowych, za pomocą których Spółka
      będzie nabywać paliwo do samochodów. Dzięki temu Spółka będzie mogła
      zweryfikować, czy pojazd był tankowany w linii wykonywanej przez kierującego trasy
      opisanej w ewidencji, w jakich godzinach był tankowany oraz czy ilość przejechanych
      kilometrów odpowiadała trasie wskazanej przez kierującego w ewidencji. Za
      weryfikację będzie odpowiedzialna osoba wyznaczona przez Spółkę.
    · Spółka będzie prowadziła ewidencję przebiegu pojazdów zgodnie z art. 86a ust. 7
      ustawy o VAT, a także będzie składała informacje na druku VAT-26 właściwemu
      Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.
    · Przedmiotowe pojazdy:
        będą pojazdami samochodowymi w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT o
        dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony,
        nie będą konstrukcyjnie przeznaczone do celów, które wykluczają ich użycie do
        celów prywatnych ani do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą (art.
        86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy o VAT).
    · Samochody służbowe będące przedmiotem wniosku, są pojazdami samochodowymi,
      które nie spełniają warunków do uznania ich za wykorzystywane wyłącznie do
      działalności ze względów konstrukcyjnych. Samochody służbowe, będą kwalifikowane
      przez Spółkę jako pojazdy, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, tj.
      pojazdy wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej ze względu na fakt, iż
      sposób wykorzystania tych pojazdów, potwierdzony prowadzoną ewidencją przebiegu
      pojazdu wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością. Chodzi więc o
      samochody, których konstrukcja nie wyklucza ich użycia do celów niezwiązanych z
      działalnością gospodarczą - są to samochody osobowe, ale niespełniające warunków
      określonych w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT (posiadają 2 rzędy siedzeń). Wobec
      powyższego w odniesieniu do ww. pojazdów nie posiadają Państwo dokumentów
      wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym, o których mowa w art. 86a

      ust. 10 ustawy o VAT, potwierdzających spełnienie wymagań dla pojazdów, o których
      mowa w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT. Samochody służbowe, o których mowa we
      wniosku, nie stanowią pojazdów konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co
      najmniej 10 osób łącznie z kierowcą.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka, po spełnieniu obowiązków formalnych,
    tj. m.in. złożeniu informacji VAT-26 oraz zaprowadzeniu ewidencji, o której mowa w art.
    86a ust. 7 ustawy o VAT, będzie miała prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego
    od wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT, związanych z opisanymi we
    wniosku pojazdami służbowymi.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości wskazać należy, że z treści cytowanych wyżej
    przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego
    zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z samochodem osobowym w
    sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności
    gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT, fakt jego wykorzystywania wyłącznie do
    działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania
    pełnego odliczenia podatku muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób
    wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego
    zasadach jego używania wyklucza użycie go do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku
    prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tego pojazdu
    ewidencją przebiegu pojazdu.
    Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z interpretacją zawartą w internetowym
    Słowniku Języka Polskiego PWN przez pojęcie „wyłącznie” należy rozumieć „tylko” oraz
    „jedynie”. Przy definiowaniu słowa „wyłącznie” mogą być również pomocne synonimy tego
    słowa, wśród których wskazuje się: absolutnie; bezwzględnie; całkowicie; jedynie; tylko;
    zupełnie.
    Zatem możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach,
    dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi dotyczy tylko tych
    pojazdów, które przeznaczone są jedynie do wykonywania czynności służbowych, tym
    samym nie są wykorzystywane, choćby przejściowo, w inny sposób.
    Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik ma zapewnić
    wyeliminowanie użytku prywatnego używanego w nim pojazdu samochodowego dla
    celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do
    specyfiki działalności i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez
    podatnika zasady używania pojazdu muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest
    wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego
    użytku. Przy czym, użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie
    faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.
    Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w odniesieniu do
    opisanych we wniosku samochodów osobowych nie zostaną spełnione przesłanki do
    uznania, że będą one wykorzystywane wyłącznie do Państwa działalności gospodarczej i w
    związku z tym będą mieli Państwo prawo do odliczenia całości podatku naliczonego z
    tytułu wydatków związanych z użytkowaniem samochodów służbowych.
    Analiza przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz przywołanych regulacji prawnych
    prowadzi do stwierdzenia, że opisany przez Państwa sposób użytkowania samochodów
    służbowych nie wyklucza użycia ich do celów innych niż Państwa działalność gospodarcza.
    Wprawdzie prowadzą Państwo ewidencję przebiegu udostępnianych pojazdów oraz
    zasady użytkowania samochodów służbowych w umowie powierzenia samochodu
    służbowego, którą zawierają Państwo z każdym pracownikiem, któremu udostępniany jest
    do używania samochód służbowy, jednakże sposób użytkowania tych pojazdów w oparciu
    o powyższe zasady nie wyklucza użytku prywatnego tych samochodów.

    W tym miejscu należy stwierdzić, że bezpośrednia dostępność samochodów dla
    pracowników z możliwością parkowania samochodów służbowych w ich miejscu
    zamieszkania, stwarza możliwość wykorzystania tych pojazdów do celów prywatnych
    przez te osoby. Wprowadzenie przez Państwa zasad użytkowania samochodów
    służbowych w umowie powierzenia samochodu służbowego oraz ewidencji przebiegu
    pojazdu, nie jest równoznaczne ze stworzeniem przez Państwa stosownej procedury
    użytkowania tych pojazdów, która wykluczy potencjalne użycie pojazdów do celów
    prywatnych pracowników. Potwierdzają to zasady użytkowania samochodów służbowych
    w umowie powierzenia samochodu służbowego, którego postanowienia wskazują, że w
    sytuacji naruszenia powyższych zasad pracownik podlega odpowiedzialności
    dyscyplinarnej.
    Zatem już z zasad użytkowania samochodów służbowych wynika, że nie zabezpieczają one
    użytkowania samochodów w sposób wykluczający ich użycie do celów prywatnych, a
    wręcz przeciwnie dopuszcza potencjalne użycie samochodów służbowych do celów
    prywatnych. Ponadto należy podkreślić, że sama odpowiedzialność dyscyplinarna nie
    świadczy o tym, że samochód nie zostanie wykorzystany przez pracownika do celów
    prywatnych.
    Podjęte przez Państwa działania, mające na celu wykluczenie użycia samochodów
    służbowych przez pracowników do celów innych niż działalność gospodarcza, tj.
    wprowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu oraz wprowadzenie zasad użytkowania
    samochodów służbowych nie potwierdzają obiektywnie, że ww. samochody, będą
    wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, bez
    możliwości użycia ich do celów prywatnych, w sytuacji gdy będą udostępniane
    pracownikom w celu umożliwienia wyjazdów na budowę na terenie kraju lub poza jej
    granicami, dojazdów pomiędzy miejscem budowy a miejscem zakwaterowania (hotelem),
    w którym zamieszkują Pracownicy realizujący dany kontrakt budowlany, wykorzystywania
    samochodu do wykonywania zadań związanych z obsługą budowy (dojazd do sklepów i
    hurtowni, dojazdy do urzędów itp.) oraz poprzez możliwość parkowania tych pojazdów w
    miejscu zamieszkania Państwa pracowników.
    Należy wyjaśnić, że przejazdy pracowników udostępnionymi przez Państwa samochodami
    służbowymi z miejsca ich zamieszkania na budowę na terenie kraju lub poza jej granicami,
    dojazdów pomiędzy miejscem budowy a miejscem zakwaterowania (hotelem), w którym
    zamieszkują Pracownicy realizujący dany kontrakt budowlany, wykorzystywania
    samochodu do wykonywania zadań związanych z obsługą budowy (dojazd do sklepów i
    hurtowni, dojazdy do urzędów itp.) oraz parkowanie samochodu w miejscu zamieszkania
    pracowników, stanowią potencjalną możliwość użycia tych samochodów do ich celów
    prywatnych.
    Tym samym należy uznać, że co do zasady, wykorzystywanie samochodów przez
    parkowanie w miejscu zamieszkania Państwa pracowników, wyklucza uznanie tych
    samochodów za używane jedynie do Państwa celów działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku gdy pracownicy wykonujący obowiązki służbowe przemieszczają się
    Państwa samochodem z miejsca zamieszkania na budowę na terenie kraju lub poza jej
    granicami, dojazdów pomiędzy miejscem budowy a miejscem zakwaterowania (hotelem),
    w którym zamieszkują Pracownicy realizujący dany kontrakt budowlany, wykorzystywania
    samochodu do wykonywania zadań związanych z obsługą budowy (dojazd do sklepów i
    hurtowni, dojazdy do urzędów itp.), nie daje uprawnienia do odliczenia podatku
    naliczonego w pełnej wysokości.
    Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że samochody służbowe, o których mowa we
    wniosku parkowane w miejscu zamieszkania pracownika oraz wykorzystywane do jazd z
    miejsca zamieszkania na budowę na terenie kraju lub poza jej granicami, dojazdów
    pomiędzy miejscem budowy a miejscem zakwaterowania (hotelem), w którym
    zamieszkują Pracownicy realizujący dany kontrakt budowlany, wykorzystywania

    samochodu do wykonywania zadań związanych z obsługą budowy (dojazd do sklepów i
    hurtowni, dojazdy do urzędów itp.), nie będą wykorzystywane wyłącznie do celów
    prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 86a ust.
    3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, nie będą Państwo mieli prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę 100% podatku naliczonego, od wydatków związanych z opisanymi pojazdami
    służbowymi.
    W konsekwencji, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku
    naliczonego od wydatków, dotyczących pojazdów samochodowych.
    Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług,
    natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.