Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-140/09-2/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-04-17
Teza: Jaką datę należy przyjąć jako datę powstania przychodu z tytułu sprzedanej usługi przez firmę – datę jej wykonania (27 listopad 2008 r.) czy datę wystawienia faktury VAT sprzedaży dla zleceniodawcy (19 grudnia 2008 r.)
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; usługi-wykonanie usługi; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 stycznia 2009 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie 29 stycznia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2009 r. w Urzędzie Skarbowym został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu. Pismem z dnia 20 stycznia 2009 r. nr DG/415-1/09 Naczelnik Urzędu Skarbowego działając na podstawie art. 14b § 1 i § 6 i art. 170 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.), w związku z § 2 pkt 1 oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) – przekazał wniosek według właściwości do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu. Pismo wraz z wnioskiem wpłynęło do tut. Organu w dniu 29 stycznia 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Firma prowadzi działalność w zakresie przewozu ładunków na terenie kraju i Unii Europejskiej. W tym celu korzysta z usług podwykonawców. Za zrealizowaną usługę transportu wystawia fakturę VAT sprzedaży dla zleceniodawcy i otrzymuje fakturę VAT zakupu od podwykonawcy. Daty wystawienia faktur i wykonania usługi są różne.

Firma prowadzi księgi rachunkowe. Przyjętym przez firmę okresem rachunkowo-podatkowym jest rok kalendarzowy.

Przykład: Usługa transportowa została wykonana w dniu 27 listopada 2008 r. Zgodnie z obowiązującymi przepisami faktura VAT sprzedaży dla zleceniodawcy została wystawiona w terminie 30 dni od daty wykonania usługi – nastąpiło to w dniu 19 grudnia 2008 r.

Faktura VAT zakupu usługi od podwykonawcy została wystawiona również w grudniu 2008 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką datę należy przyjąć jako datę powstania przychodu z tytułu sprzedanej usługi przez firmę – datę jej wykonania (27 listopad 2008 r.) czy datę wystawienia faktury VAT sprzedaży dla zleceniodawcy (19 grudnia 2008 r.)

Zdaniem Wnioskodawcy, za moment powstania przychodu może przyjąć datę wystawienia faktury VAT sprzedaży dla zleceniodawcy – takie stanowisko jest zgodne z art. 14 ust. 1c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „nie później niż dzień wystawienia faktury”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl art. 14 ust. 1c ww. ustawy za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

A zatem przychód powstaje – co do zasady – w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi.

Z treści przedmiotowego wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie przewozu ładunków na terenie kraju i Unii Europejskiej, korzystając z usług podwykonawców. Data wystawienia faktur i wykonania usługi są różne.

Zatem za datę powstania przychodu z tytułu sprzedanej usługi przez firmę należy uznać dzień wykonania usługi, zgodnie z art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie zaznacza się, że zgodnie z ww. art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdy przed wykonaniem usługi nastąpi wystawienie faktury lub zostanie uregulowana należność, przychód powstanie w dniu uregulowania tej należności, bądź w dniu wystawienia faktury.

Nie należy jednak mylić uregulowania należności z otrzymaną zaliczką, która nie jest przychodem w myśl art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.