Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-375/15/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-20
Teza: Czy niezamortyzowana wartość początkowa wyburzonej części budynku oraz poniesione koszty wyburzenia stanowią koszty uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: budynek; likwidacja; środek-środek trwały; środek-środek trwały-likwidacja środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 26 maja 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 1 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy niezamortyzowana wartość początkowa wyburzonej części budynku oraz poniesione koszty wyburzenia stanowią koszty uzyskania przychodów (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy niezamortyzowana wartość początkowa wyburzonej części budynku oraz poniesione koszty wyburzenia stanowią koszty uzyskania przychodów.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W 2014 r. Spółka zakupiła środki trwałe w postaci kompleksu nieruchomości z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wynajmu poszczególnych budynków i części nieruchomości. Spółka postanowiła dostosować do swoich potrzeb zakupione budynki i w tym celu planuje dokonanie rozbiórki części niektórych budynków. Wartość początkowa nieruchomości została ustalona zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851, ze zm.). Spółka nie ustala wartości początkowej poszczególnych części budynków. Wyburzenie nie jest związane ze zmianą rodzaju działalności. Nie ulegną również likwidacji całe środki trwałe, które nadal będą wykorzystywane w działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy niezamortyzowana wartość początkowa wyburzonej części budynku oraz poniesione koszty wyburzenia stanowią koszty uzyskania przychodów? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851, ze zm.), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika,
*   jest definitywny,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że Spółka ma możliwość zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, pod tym jednak warunkiem, że mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiąganych przychodów. Ponadto zaliczenie danego wydatku do kosztów podatkowych uzależnione jest od tego, czy nie mieści się on w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, który zawiera art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W kosztach, których nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów zostały wymienione m.in. straty powstałe w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, w sytuacji, gdy środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności (art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Z treści cytowanego przepisu wynika, że wskazane w nim straty nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, jeśli środki trwałe utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Zatem, gdy likwidacja środka trwałego nastąpiła z innych przyczyn, ww. strata (w wysokości niedokonanego umorzenia) podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.

Spółka zaznacza, że wyburzenie części budynku nie jest związane ze zmianą rodzaju działalności, a zatem w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie zachodzą przesłanki wskazane w cytowanym art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wobec tego nieumorzona część wartości początkowej przypadająca na demontowaną część budynku stanowić będzie koszt uzyskania przychodów.

Ponadto decyzja Spółki o wyburzeniu części budynku nie jest związana z planami inwestycyjnymi wybudowania nowego obiektu, wówczas koszty wyburzenia tej części nie są kosztami bezpośrednio związanymi z budową nowego obiektu i powinny być zaliczone do bieżących kosztów działalności Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytania Nr 1 i 2 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Na marginesie powyższych rozważań należy zauważyć, że w niniejszej interpretacji nie dokonano oceny prawidłowości ustalenia wartości początkowej nabytych nieruchomości; kwestia ta nie była objęta pytaniem wyznaczającym zakres interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.