Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB4/4511-442/16/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-08-16
Teza: Zwolnienie przedmiotowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; kredyt; kredyt-spłata kredytu; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r, poz. 643 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16 maja 2016 r. (data wpływu 18 maja 2016 r.), uzupełnionym w dniu 8 czerwca 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego

*   w części dotyczącej zaliczenia zapłaconej kwoty rat kredytu hipotecznego i odsetek do wydatków na własne cele mieszkaniowe oraz dokumentowania wydatków mieszkaniowych paragonem fiskalnym - **jest nieprawidłowe,**
*   w pozostałym zakresie - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 8 czerwca 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

W dniu 2 czerwca 2014 r. wraz z małżonką M. Ł. Wnioskodawca zbył odpłatnie lokal mieszkalny w C. przy ul. N \`(...)\`, wchodzący w skład majątku wspólnego. Lokal nabyty został w drodze darowizny dokonanej przez syna Wnioskodawcy w dniu 8 grudnia 2011 r. na rzecz Wnioskodawcy i jego małżonki. Odpłatna sprzedaż lokalu nastąpiła zatem przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie w drodze darowizny.

W dniu 18 marca 2015 r. Wnioskodawca złożył z małżonką w Urzędzie Skarbowym w A. PIT – 39 (każdy osobno) wykazując po połowie osiągniętego dochodu z odpłatnego zbycia, tj. każdy kwotę po 115.000 zł (lokal został zbyty za kwotę 230.000 zł). Jednocześnie złożono oświadczenie, że w całości jest on zwolniony z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wykazana kwota przychodu równa kwocie dochodu w wyniku niewiedzy nie została pomniejszona o koszty uzyskania przychodu, tj. opłaty notarialne i sądowe poniesione w związku z nabyciem w drodze darowizny lokalu mieszkalnego oraz poniesione w okresie kiedy był jego właścicielem nakłady remontowe, które zwiększyły jego wartość. W związku z tym konieczne będzie dokonanie korekty uprzednio złożonego zeznania PIT-39.

W dniu 30 czerwca 2014 r. Wnioskodawca wraz z żoną dokonali zakupu zabudowanej nieruchomości przy ul. Z. \`(...)\` w C., na której zlokalizowany jest dom mieszkalny, z przeznaczeniem na realizację potrzeb mieszkaniowych. Cena zakupu nieruchomości wynosiła 280.000 zł, z czego kwota 60.000 zł pochodziła ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ul. N. \`(...)\` . Pozostała kwota w wysokości 220.000 zł została zapłacona z kredytu hipotecznego udzielonego na podstawie umowy zawartej w dniu 27 czerwca 2014 r. Ze środków ze sprzedaży mieszkania pokryte zostały także opłaty notarialne w wysokości 7.400,02 zł związane z zakupem nieruchomości przy ul. Z. \`(...)\` .

Do dnia złożenia niniejszego wniosku część pozostałych środków ze sprzedaży mieszkania została wydatkowana na remont zakupionego domu przy ul. Z. \`(...)\` oraz spłatę przypadających do zapłaty rat kredytu hipotecznego i odsetek, bez zaciągnięcia którego nie byłby możliwy zakup tej nieruchomości i remont domu (koszty remontu dokumentują faktury VAT oraz paragony fiskalne). Część niewydatkowanego przychodu z odpłatnego zbycia zostanie do końca 2016 r. roku przeznaczona na remont kolejnych pomieszczeń domu oraz spłatę przypadających rat kredytu hipotecznego oraz odsetek, o którym mowa powyżej. Istnieje jednakże możliwość, że część dochodu ze sprzedaży mieszkania przy ul. N. \`(...)\` nie zostanie wydatkowana na cele mieszkalne w terminie oznaczonym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i zajdzie konieczność złożenia z tego powodu korekty wcześniej złożonego zeznania podatkowego PIT-39 oraz zapłaty należnego podatku wraz z odsetkami.

W okresie pomiędzy 3-29 czerwca 2014 r. Wnioskodawca wraz z żoną wydatkowali środki ze sprzedaży mieszkania w łącznej wysokości 4.404,80 zł na cele związane z remontem domu przy ul. Z. \`(...)\`, którego w owym czasie Wnioskodawca i jego małżonka nie byli jeszcze właścicielami, jednakże załatwili formalności związane z jego nabyciem oraz de facto prowadzili już w nim prace remontowe w związku z jego wcześniejszym udostępnieniem przez byłych właścicieli. Na potwierdzenie poczynionych wydatków Wnioskodawca posiada faktury vat oraz paragony fiskalne.

W kwietniu 2016 r. nadany został bieg rozprawy rozwodowej, która doprowadzić ma do rozwiązania małżeństwa pomiędzy Wnioskodawcą a współwłaścicielką nieruchomości, która prawdopodobnie jeszcze przed upływem bieżącego roku podatkowego zakończy się wydaniem wyroku orzekającego rozwód bez orzekania o podziale majątku wspólnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy kwota rat kredytu hipotecznego oraz odsetek (umowa podpisana w dniu 27 czerwca 2014 r.) zapłaconych w okresie od nabycia nieruchomości przy ul. Z. \`(...)\` do końca 2016 r. oraz środki wydatkowane w okresie pomiędzy sprzedażą mieszkania przy ul. N. \`(...)\` a zakupem na podstawie aktu notarialnego nieruchomości przy ul. Z. \`(...)\`, tj. pomiędzy dniem 3-29 czerwca 2014 r., mogą zostać objęte zwolnieniem podatkowym jako poniesione wydatki na zakup nieruchomości przeznaczonej na cele mieszkaniowe oraz remont domu mieszkalnego i czy dowodami dokumentującymi poniesione wydatki na zakup materiałów do remontu mogą być m.in. paragony fiskalne?
2.  Czy w związku ze złożeniem odrębnych PIT - 39 przez Wnioskodawcę i jego małżonkę i ewentualnym orzeczeniem rozwodu bez orzekania o podziale posiadanego majątku Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczenia dochodu ze sprzedaży mieszkania przy ul. N. \`(...)\` wykazanego przez małżonkę w złożonym przez nią zeznaniu podatkowym, o ile będzie uchylała się od tego obowiązku, czy też wyłącznie kwoty dochodu, która będzie wykazana w korekcie do zeznania PIT-39 złożonego przez Wnioskodawcę 18 marca 2015 r. (Wnioskodawca planuje złożyć korektę po zakończeniu bieżącego roku podatkowego)?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione w okresie od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2016 r. na spłatę rat kredytu hipotecznego i odsetek udzielonego na zakup nieruchomości przy ul. Z. \`(...)\` (Wnioskodawca nie korzystał dotychczas wraz z małżonką z żadnej ulgi odsetkowej czy mieszkaniowej) oraz wydatki poniesione na zakup materiałów do remontu w okresie od 3-29 czerwca 2014 r., tj. w okresie pomiędzy sprzedażą mieszkania przy ul. N. \`(...)\` a zakupem domu przy ul. Z. \`(...)\`, w owym czasie remontowanym, znajdują się w katalogu zwolnień przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec braku szczegółowego uregulowania w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych formalnych wymogów co do sposobu udokumentowania wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, paragony fiskalne mogą stanowić podstawę rozliczenia ulgi podatkowej (są odpowiednim dokumentem obrazującym poniesione wydatki na cele mieszkaniowe).

Ponadto w ocenie Wnioskodawcy, nie będzie zobowiązany do uregulowania podatku i odsetek od ewentualnego nierozliczonego dochodu wykazanego przez byłą małżonkę w PIT-39 po zakończeniu bieżącego roku podatkowego kończącego okres rozliczenia ulgi podatkowej związanej ze zbyciem mieszkania przy ul. N. \`(...)\`, o ile sąd orzeknie rozwód, a była małżonka będzie uchylała się od obowiązku podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe w części dotyczącej zaliczenia zapłaconej kwoty rat kredytu hipotecznego i odsetek do wydatków na własne cele mieszkaniowe oraz dokumentowania wydatków mieszkaniowych paragonem fiskalnym; w pozostałym zakresie jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,
    1.  jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści złożonego wniosku wynika, że w dniu 2 czerwca 2014 r. Wnioskodawca sprzedał lokal mieszkalny nabyty w dniu 8 grudnia 2011 r. Stwierdzić zatem należy, że odpłatne zbycie opisanego lokalu mieszkalnego stanowi źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

W myśl natomiast jego ust. 2 podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 cytowanej ustawy).

W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Stosownie do art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast, zgodnie z art. 30e ust. 7 tejże ustawy, w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 cytowanej ustawy.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        1.  położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)– w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Przy czym, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach (art. 21 ust. 26 ww. ustawy).

Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131, w związku z ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy uprawniające do przedmiotowego zwolnienia uznać należy wydatki poniesione na remont zakupionego domu w sytuacji, gdy budynek ten służyć ma zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy.

W przedmiotowej sytuacji rozstrzygnięcia wymaga jednak czy do zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uprawnia również wydatkowanie środków ze sprzedaży mieszkania na remont nieruchomości, którą Wnioskodawca objął w posiadanie, ale w momencie ponoszenia ww. wydatków nie był jeszcze właścicielem tego budynku, tj. poniósł wydatki przed podpisaniem aktu notarialnego.

W związku z tym wskazać należy, że wprowadzając warunek wydatkowania nie później, niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na – między innymi – remont własnego budynku mieszkalnego ustawodawca nie sprecyzował, czy budynek mieszkalny ma być własnością podatnika już w okresie dokonywania na niego nakładów.

Mając na uwadze, że ww. zwolnienie jest normą celu społecznego uznać należy, że wydatki poniesione na remont poniesione w okresie 3-29 czerwca 2014 r. mieszczą się w pojęciu wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i uprawniają do zastosowania zwolnienia wynikającego z ww. przepisu, skoro przeniesienie na Wnioskodawcę własności nieruchomości nastąpiło w terminie dwóch lat licząc od dnia uzyskania przychodu ze sprzedaży.

Biorąc natomiast pod uwagę treść ww. art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy wyraźnie podkreślić, że wydatkiem poniesionym na cel mieszkaniowy może być co prawda spłata kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego przez podatnika jednakże kredyt ten musi być zaciągnięty przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe czyli m.in. na spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu - muszą pochodzić ze sprzedaży lokalu mieszkalnego. Istotne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży. Pierwszy warunek nie został przez Wnioskodawcę spełniony, gdyż Wnioskodawca zaciągnął kredyt na zakup nieruchomości 27 czerwca 2014 r., a więc po dacie sprzedaży (2 czerwca 2014 r.) lokalu mieszkalnego nabytego w drodze darowizny.

Reasumując należy stwierdzić, że wydatkowanie przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze darowizny na remont nowej nieruchomości uprawnia do zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast kredyt zaciągnięty po dacie sprzedaży lokalu mieszkalnego nie mieści się w dyspozycji art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ww. ustawy, a co za tym idzie jego spłata nawet w sytuacji, gdy następuje ze środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie daje podstaw do zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ponadto w odniesieniu do obowiązku składania zeznania PIT-39 wskazać należy, zgodnie z art. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawa ta reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych. Zatem podatnikiem jest osoba fizyczna. Każdy więc z małżonków jest odrębnym podmiotem podatku (art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Każdy z małżonków odrębnie osiąga dochód, a zatem u każdego z nich zachodzi zdarzenie powodujące powstanie stosunku podatkowoprawnego.

Skoro zatem w momencie sprzedaży lokalu mieszkalnego małżonków łączyła wspólność ustawowa, to należy osiągnięty przychód ze wspólnej własności opodatkować osobno u każdego z małżonków, przyjmując, z braku dowodu przeciwnego, że ich udziały w tym przychodzie są równe. Takie uregulowanie opodatkowania podatkiem dochodowym przychodów ze wspólnej własności oznacza, że obowiązek podatkowy z tytułu tego przychodu obciąża każdego z małżonków z osobna w równym stopniu. Każdy z małżonków powinien rozliczyć się z uzyskanego ze sprzedaży przychodu przyjmując, że wielkość uzyskanego przychodu (jak i przypadających na ten przychód kosztów) ustala się u każdego z małżonków po połowie. Na wysokość przychodu osiągniętego przez Wnioskodawcę nie ma wpływu późniejsze orzeczenie rozwodu. Istotne jest bowiem to, że w momencie powstania obowiązku podatkowego byłych małżonków łączyła wspólność małżeńska.

Dodatkowo wymaga podkreślenia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania wydatku poniesionego na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy. Niemniej w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych skoro Wnioskodawca zamierzał skorzystać ze zwolnienia powinien liczyć się z koniecznością wykazania faktu wydatkowania środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe. Organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób nie budzący żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł tj. czy środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania faktycznie przeznaczone zostały przez podatnika na cele mieszkaniowe, czy też wydatki na cele mieszkaniowe poczynione zostały z innych źródeł, czy też przez inne osoby. Wnioskodawca może dowodzić faktu poniesienia wydatków na cele uzasadniające zwolnienie wszelkimi rzetelnymi i wiarygodnymi dokumentami w postaci np. faktur oraz innych dowodów zasługujących na wiarę, z których sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy, w jakiej wysokości i jakiego rodzaju wydatek poniósł. Takimi dokumentami mogą być zatem m.in. umowy sprzedaży, faktury VAT bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą potwierdzić. Sam paragon nie jest wystarczającym dowodem, gdyż dokumentuje on jedynie przedmiot transakcji i sprzedającego, a nie osobę ponoszącą wydatek. Natomiast paragon, w połączeniu z np. potwierdzeniem płatności kartą takim dowodem może już być (jeśli oczywiście płatność kartą została dokonana przez Wnioskodawcę).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016, poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.