Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.398.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-12
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie niepodlegania
opodatkowaniu podatkiem wycofania Pojazdów ze składników
przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
majątek-majątek prywatny
najem-najem prywatny
pojazdy
wycofanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT wycofania
    Pojazdów ze składników przedsiębiorstwa.
    Uzupełniła go Pani pismem z 8 lipca 2025 r. (wpływ 16 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni (dalej również Podatniczka), posiada na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej:
    „Ustawa o PIT”). Od 2 grudnia 2014 r. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową
    działalność gospodarczą, opodatkowaną podatkiem liniowym oraz jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako podatek VAT).
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej poprzez zakład w rozumieniu
    art. 5a pkt 22 Ustawy o PIT oraz nie posiada za granicą żadnej stałej placówki, ani
    wyznaczonej osoby działającej w Jej imieniu i na Jej rzecz za granicą.
    Wnioskodawczyni jest profesjonalnym kierowcą (...) posiadającą polskie oraz zagraniczne
    licencje (...), jest również szkoleniowcem z technik jazdy (...), a także mentorką związaną z
    szeroko pojętą branżą (...) oraz ambasadorką (...). Wnioskodawczyni występuje także jako
    ekspert (...).
    (...).
    Ponadto, poza działalnością medialną, Wnioskodawczyni aktywnie działa jako
    ambasadorka kilku fundacji (...).
    Podatniczka zamierza, również, w przyszłości założyć własną fundację zajmującą się
    bezpieczeństwem w ruchu drogowym i poza drogowym, która będzie skupiała istotną
    część jej aktywności.
    W ramach aktualnie prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni świadczy
    usługi prowadzenia eventów, pokazy (...), spotkania mentorskie związane z wiedzą (...),
    prezentacje o tematyce informatycznej oraz szkolenia z technik jazdy (...), w tym z technik
    (...). Wnioskodawczyni, jako ambasadorka (...), świadczy także usługi reklamowe (...).
    Aktualnie, Wnioskodawczyni posiada jako właściciel następujące aktywa stanowiące środki
    trwałe (w tym samochody), wykorzystywane w swojej działalności gospodarczej: (...).
    Obecnie pojazdy wykorzystywane są w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni do
    świadczenia usług związanych z (...), a także w związku ze świadczonymi przez
    Wnioskodawczynię usługami reklamowymi (...).
    Wnioskodawczyni dotychczas nie wynajmowała wskazanych Pojazdów na rzecz
    podmiotów trzecich oraz nie zamierza ich wynajmować w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Podatniczka, w związku z planami co do przyszłości, zamierza, zamknąć działalność
    gospodarczą jednocześnie pozostając zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Skutkiem
    zamknięcia jednoosobowej działalności gospodarczej będzie przeniesienie ww. składników
    majątku będących środkami trwałym w działalności do majątku prywatnego Podatniczki.
    Wnioskodawczyni planuje przenieść pojazdy do majątku prywatnego przed zamknięciem
    działalności lub na moment zamknięcia, w związku z likwidacją, oraz od razu po
    przeniesieniu rozpocząć (w miarę możliwości biznesowych) ich wynajem długoterminowy
    (na moment składania wniosku Podatniczka ma zainteresowane podmioty
    długoterminowym najmem jej Pojazdów). Z tego też powodu Podatniczka zamierza
    pozostać czynnym podatnikiem podatku VAT i opodatkowywać wynajem prywatny
    aktywów podatkiem VAT.
    Wnioskodawczyni nie ma zamiaru zatrudniać pracowników lub współpracować z
    podmiotami mającymi za zadanie poszukiwanie klientów na najem aktywów czy też
    korzystać z podmiotów obsługujących i zarządzających wynajmem. Wszelkie czynności
    związane z wynajmem aktywów Wnioskodawczyni planuje dokonywać we własnym
    zakresie, nie korzystając w związku z tym z pomocy osób trzecich, w tym podmiotów
    prowadzących działalność zarobkową właśnie w obsłudze najmu.
    Wnioskodawczyni nie planuje podejmować szerokich i ciągłych działań marketingowych
    związanych z poszukiwaniem najemców. Podatniczka ograniczy swoje działania w tym
    zakresie do działań koniecznych do pozyskania najemców. Wnioskodawczyni nie zamierza
    również budować struktury organizacyjnej w celu rozwinięcia działalności polegającej na
    wynajmie samochodów lub zarządzania najmem samochodów czy innymi aktywami.
    Wnioskodawczyni nie będzie świadczyć żadnych dodatkowych usług związanych z
    wynajmem aktywów.
    Podatniczka nie zamierza również podejmować innych czynności poza wynajmem
    aktywów (głównie samochodów), które mogłyby stanowić działalność gospodarczą. Jedyną
    aktywnością związaną z posiadanymi aktywami pozostałymi z działalności gospodarczej
    ma być ich odpłatny wynajem.
    Ponadto, Podatniczka zamierza zawrzeć z najemcą (lub najemcami) umowy, w których to
    najemca
    będzie odpowiedzialny za ponoszenie kosztów eksploatacji aktywów, a także utrzymania
    ich w odpowiednim stanie. Zatem, koszty napraw, serwisu, upgrade-u, opon i innych
    wydatków związanych z korzystaniem i utrzymywaniem aktywów (głównie pojazdów) będą
    obciążały najemców. Także działania z tym związane będą obciążały najemców.
    Zatem, działania Podatniczki ograniczą się do wydania aktywa i okresowej ich kontroli.
    Działania po stronie Wnioskodawczyni, będą zatem, bardzo ograniczone i podejmowane
    w ramach rozporządzania prywatnym majątkiem.

## Pytanie

Czy czynność przeniesienia Pojazdów z działalności gospodarczej do majątku prywatnego
    (jeśli do takiej by doszło), przed jej formalnym zamknięciem, będzie opodatkowana
    podatkiem VAT, jeżeli Pojazdy te będą dalej wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, czynność przeniesienia Pojazdów, z działalności gospodarczej do majątku
    prywatnego, przed jej formalnym zamknięciem nie będzie opodatkowana podatkiem VAT,
    gdyż Pojazdy te będą dalej wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT.
    Czynność przeniesienia Pojazdów z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, w
    związku oraz na moment jej likwidacji, także nie będzie opodatkowana podatkiem VAT,
    gdyż Pojazdy te będą dalej wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT.

    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r., poz. 775 dalej – ustawa o VAT), przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT zrównuje zatem, z dostawą towarów, czynność
    przekazania lub zużycia towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, jeżeli
    podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zastosowanie powyższego przepisu ma miejsce w przypadku, gdy przekazanie lub zużycie
    towarów dokonywane jest na cele osobiste podatnika, tj. towar ten nie będzie
    wykorzystywany w działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu ustawy o VAT.
    Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Czynność będąca usługą najmu, wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicję
    działalności gospodarczej, jeżeli wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych,
    bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy
    jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Sam charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że
    ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.
    Zatem, co do zasady, najem (w tym także tzw. najem prywatny) stanowi odpłatne
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu podatkiem
    VAT oraz nosi znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT.
    W przedmiotowej sprawie uznać należy, że nie nastąpi całkowita likwidacja prowadzonej
    przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, bowiem
    Wnioskodawczyni zamierza wynajmować przedmiotowe Pojazdy w ramach tzw. najmu
    prywatnego. Wnioskodawczyni pozostanie czynnym podatnikiem VAT. Zatem, czynności
    najmu wykonywane przez Wnioskodawczynię będą stanowić działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT i będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni wynajmując Pojazdy w ramach tzw.
    najmu prywatnego będzie działała w charakterze podatnika VAT, gdyż najem ten będzie

    wyczerpywać znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji, w przypadku wykorzystywania przez Wnioskodawczynię przedmiotowych
    Pojazdów jako podatnik VAT do czynności opodatkowanych VAT, nie sposób uznać, że
    przeniesienie Pojazdów do majątku prywatnego zostanie dokonane na cele osobiste
    Wnioskodawczyni w rozumieniu ustawy o VAT.
    Pomimo przeniesienia Pojazdów z formalnej działalności gospodarczej do majątku
    prywatnego Wnioskodawczyni, wykorzystanie Pojazdów do czynności opodatkowanych
    VAT wyklucza możliwość uznania, że Pojazdy zostaną przekazane do celów osobistych
    Wnioskodawczyni.
    W ocenie Wnioskodawczyni, nie ma zatem znaczenia moment dokonania przeniesienia
    Pojazdów do majątku prywatnego. Ze względu na fakt, iż przeniesienie Pojazdów nie
    zostanie dokonane do celów osobistych Wnioskodawczyni, czynność ta nie będzie
    podlegać opodatkowaniu VAT zarówno, gdy przeniesienie zostanie dokonane przed
    formalnym zamknięciem działalności gospodarczej, jak również, gdy będzie miało to
    miejsce na moment likwidacji działalności.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, należy uznać, że czynność wycofania
    Pojazdów z prowadzonej działalności gospodarczej przed jej formalnym zamknięciem nie
    będzie opodatkowana podatkiem VAT, gdyż Pojazdy te będą dalej wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych VAT. Z tego samego względu czynność przeniesienia Pojazdów
    z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, w związku oraz na moment jej
    likwidacji nie będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    Stanowisko Wnioskodawczyni potwierdzają wydawane interpretacje indywidualne
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in.:
    • Interpretacja indywidualna DKIS z 28 września 2021 r., nr 0113-KDIPT1-
    1.4012.442.2021.2.MG, w której organ wskazał, że: „Mając na względzie powołane przepisy
    prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe należy wskazać, że Wnioskodawczyni oddając w
    najem składnik majątku (lokal użytkowy) po jego wycofaniu z ewidencji środków trwałych
    oraz po likwidacji działalności gospodarczej rozumianej jako wykreślenie z CEIDG, nie
    utraci statusu podatnika podatku VAT w tym zakresie. Powyższe wynika z faktu, że
    oddanie przedmiotowego lokalu użytkowego w najem poza dotychczasową działalnością
    gospodarczą – na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług – de facto skutkować
    będzie wykonywaniem działalności gospodarczej (polegającej na wynajmie
    nieruchomości), zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy oraz dokonywaniem czynności
    opodatkowanych (czynsz z tytułu najmu), określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jak
    bowiem wskazano wyżej, świadczenie usług najmu stanowi działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT, jeśli tylko jest świadczone w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W rozpoznawanej, sprawie w odniesieniu do lokalu niemieszkalnego, który
    Zainteresowana ma zamiar dalej wynajmować (na zasadzie „najmu prywatnego” – poza
    prowadzoną działalnością gospodarczą rozumianą jako działalność wpisana do CEIDG),
    nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, bowiem nie nastąpi tutaj dostawa
    towaru na cele osobiste Zainteresowanej. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, lokal
    niemieszkalny, po wycofaniu z działalności gospodarczej, przeznaczony będzie do
    dalszego wynajmu i nadal będzie wykorzystywany przez Wnioskodawczynię do
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego, w sytuacji opisanej we wniosku, w związku z wykreśleniem
    Wnioskodawczyni z CEIDG, wycofanie nieruchomości z dotychczasowej działalności
    gospodarczej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
    • Interpretacja indywidualna DKIS z 17 marca 2023 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.87.2023.1.JG,
    w której stwierdzono, że: „W opisanym zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem
    niniejszej interpretacji, składnik majątku (lokal mieszkalny), zarówno przed jak i po

    likwidacji działalności gospodarczej, będzie przez Pana wykorzystywany cały czas do
    działalności gospodarczej. Wskazał Pan ponadto, że nie korzystał i nie będzie korzystał ze
    zwolnienia podmiotowego z VAT.
    Mając więc na względzie powołane przepisy prawa wskazać należy, że w przedstawionej
    sytuacji przejście lokalu mieszkalnego do majątku prywatnego w związku z likwidacją
    działalności, w celu jego dalszego wykorzystywania na potrzeby wynajmu, tj. działalności
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, nie będzie mieściło się w pojęciu dostawy
    towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, pomimo tego, że od nabycia tego lokalu
    odliczył Pan podatek VAT. W opisanej sytuacji nie nastąpi bowiem przeniesienie
    nieruchomości na cele osobiste, tylko lokal będzie w dalszym ciągu wykorzystywany w
    sposób ciągły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem, wycofanie składnika majątku przedsiębiorstwa nie będzie mieściło się w pojęciu
    dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, ponieważ składnik majątku (lokal
    mieszkalny) pozostanie Pana własnością i nadal będzie wykorzystywany przez Pana do
    prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT”.
    • Interpretacja indywidualna DKIS z 11 kwietnia 2024 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.90.2024.2.
    WH, w której organ stwierdził, iż: „Po wycofaniu Lokali do majątku prywatnego, Lokale te
    będą wykorzystywane przez Panią do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie
    najmu. Opisanych Lokali nie można uznać za majątek prywatny (osobisty), bowiem
    oddanie ww. składników majątku w najem poza dotychczasową działalność gospodarczą –
    na gruncie podatku od towarów i usług – będzie stanowić wykonywanie działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy oraz dokonywanie czynności
    opodatkowanych określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Jak wskazano wyżej, świadczenie usług najmu stanowi działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    W rozpatrywanej sprawie, Lokale po wycofaniu z obecnie prowadzonej działalności
    gospodarczej, nadal będą wykorzystywane przez Panią do wykonywania czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, w odniesieniu do czynności wycofania Lokali z obecnie prowadzonej
    działalności gospodarczej nie znajdzie zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, ponieważ w
    opisanym przypadku nie będziemy mieli do czynienia z przekazaniem Lokali na Pani cele
    osobiste. Zatem, czynność wycofania Lokali z obecnie prowadzonej działalności do
    majątku prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne
    świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1
    ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym
    samym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają wszystkie czynności
    odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie
    ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane
    nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z
    czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
      – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z powyższego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega
    generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z
    którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile
    podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu
    tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7
    ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku
    naliczonego.

    Jeżeli natomiast, podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    W myśl art. 659 § 2 ww. ustawy:
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem, jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem, oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej rzeczy skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej
    po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy, należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeśli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym najem pojazdu samochodowego, stanowi odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy
    przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, jest
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Posiada Pani, jako właściciel, aktywa
    stanowiące środki trwałe (w tym samochody), wykorzystywane w swojej działalności
    gospodarczej. Obecnie Pojazdy wykorzystywane są w Pani działalności gospodarczej do
    świadczenia usług związanych z (...), a także w związku ze świadczonymi przez Panią
    usługami reklamowymi (...). Planuje Pani przenieść pojazdy do majątku prywatnego przed
    zamknięciem działalności oraz od razu, po przeniesieniu rozpocząć (w miarę możliwości
    biznesowych) ich wynajem długoterminowy. Na moment składania wniosku ma Pani
    zainteresowane podmioty długoterminowym najmem Pojazdów. Zamierza Pani pozostać
    czynnym podatnikiem VAT-u i opodatkowywać wynajem prywatny Pojazdów podatkiem
    VAT.

    Mając na uwadze, powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy,
    stwierdzam, że skoro po wycofaniu Pojazdów z Pani przedsiębiorstwa, pozostanie Pani
    zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, a samochody będą stanowiły przedmiot
    odpłatnego najmu między Panią a zainteresowanymi podmiotami, to tym samym,
    przedmiotowe samochody, będą w dalszym ciągu wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w ramach działalności
    gospodarczej zdefiniowanej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zatem, jeżeli Pojazdy dalej będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług, to czynność przeniesienia przez Panią Pojazdów z Pani
    przedsiębiorstwa – dotychczasowej działalności gospodarczej – do majątku prywatnego,
    nie będzie stanowić dostawy towarów ani świadczenia usług, a tym samym, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Tą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i
    usług. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych
    zostanie załatwiony odrębnie.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w
    złożonym wniosku.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.