Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1514/13/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-02-12
Teza: - sposób ustalenia dochodu do opodatkowania Wspólnoty, - możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz remontowy; gospodarka; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-nieruchomości wspólne; przychód; remonty; wspólnoty; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; właściciel; zasób-gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 18 listopada 2013 r. (data wpływu do tut. BKIP 21 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   sposobu ustalenia dochodu do opodatkowania,
*   możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

\-**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2013 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   sposobu ustalenia dochodu do opodatkowania,
*   możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wspólnotą lokalową - jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej - utworzoną zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 lipca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000, Nr 80, poz. 903 ze zm., zwaną dalej ustawą o własności lokali). W skład wspólnoty wchodzą wyłącznie stanowiące odrębną własność lokale użytkowe - żaden z lokali nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych - a prawem związanym z prawem własności poszczególnych lokali jest udział w nieruchomości wspólnej.

I. Wspólnota uzyskuje następujące rodzaje przychodów:

1.  przychody z wpłat współwłaścicieli służące pokryciu kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej wnoszone zgodnie z przyjętym planem gospodarczym,
2.  przychody z wpłat współwłaścicieli służące pokryciu kosztów dostarczania oraz zużycia mediów w indywidualnych lokalach wnoszone zgodnie ze zużyciem mediów w poszczególnych lokalach,
3.  przychody z tytułu wpłat współwłaścicieli na fundusz remontowy wnoszone w wysokości ustalonej uchwałą Wspólnoty,
4.  przychody z tytułu wynajmu części wspólnych,
5.  inne przychody takie jak odsetki od lokat bankowych, uzyskane odszkodowania itp.

II. W toku działalności Wspólnota ponosi koszty, które można podzielić na następujące grupy:

1.  koszty utrzymania nieruchomości wspólnej, w tym w szczególności koszty zarządzania nieruchomością wspólną, tj. wynagrodzenie zarządu wspólnoty, koszt obsługi księgowej, koszty utrzymania porządku i czystości w częściach wspólnych, tj. sprzątanie wspólnych korytarzy, holi, klatek schodowych, wind, parkingów, koszenie trawników na częściach wspólnych, odśnieżanie i sprzątanie parkingów i chodników, koszty utrzymania windy, tj. koszty okresowych przeglądów i remontów, koszty utrzymania i remontów części wspólnych, tj. np. koszty malowania klatek schodowych i korytarzy, koszty napraw i remontów dachów, elewacji, drzwi zewnętrznych do budynku itp., koszty ubezpieczeń, podatków i opłat dotyczących części wspólnych, koszt ochrony i dozoru części wspólnych,
2.  koszty dotyczące bezpośrednio wydzielonych lokali, w tym w szczególności koszty zużycia mediów oraz remontów i konserwacji urządzeń służących dostawie mediów do wydzielonych lokali (w szczególności dotyczy to kosztów ogrzewania, zużycia wody itp), koszty remontów i napraw wykonywanych w wydzielonych lokalach. Koszty te są pokrywane z przychodów, o których mowa w pkt. I. 2 powyżej i są równe tym przychodom,
3.  koszty remontów części wspólnych sfinansowane z funduszu remontowego.

Przy ustalaniu dochodu do opodatkowania Wspólnota bierze pod uwagę wszystkie wymienione powyżej przychody i koszty. Przy czym, dla kosztów uzyskania przychodów stosowane są wyłączenia określone w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Całość ustalonego w ten sposób dochodu stanowi podstawę opodatkowana podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wspólnota, składająca się wyłącznie z lokali użytkowych prawidłowo ustala dochód do opodatkowania jako różnicę między opisanymi w stanie faktycznym przychodami a kosztami ich uzyskania?
2.  Czy Wspólnota, składająca się wyłącznie z lokali użytkowych, ma prawo do zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony w opisie stanu faktycznego sposób wyliczania dochodu jest prawidłowy. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem Wspólnoty jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Zgodnie z art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze i wartości pieniężne. Bez znaczenia jest źródło pochodzenia tych środków. Oznacza to, że wszystkie uzyskiwane przez Wspólnotę przychody powinny być kwalifikowane jako przychody podatkowe. Dotyczy to zarówno wpłat współwłaścieli na utrzymanie nieruchomości wspólnej, wpłat na media zużyte w indywidualnych lokalach, otrzymanych przychodów z najmu majątku wspólnego, jak i wpłat na fundusz remontowy.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 cytowanej ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.1. W przypadku Wspólnoty są to wszystkie wydatki ponoszone na pokrycie utrzymania nieruchomości wspólnej oraz na zakup mediów, które są następnie odsprzedawane poszczególnym współwłaścicielom. Do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia zalicza się również koszty remontu części wspólnych sfinansowane z funduszu remontowego.

Ad. 2

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że wolne od podatku dochodowego są m.in. dochody wspólnot mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Z uwagi na fakt, że Wspólnotę tworzą wyłącznie lokale użytkowe, uzyskany przez nią dochód nie korzysta ze zwolnienia określonego w przytoczonym wyżej przepisie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż Wspólnota nie prowadzi działalności w zakresie gospodarowania zasobami mieszkaniowymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., określanej w dalszej części skrótem: „updop”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. (art. 7 ust. 2 updop)

Zgodnie z art. 12 ust. 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe, wartość otrzymanych rzeczy i praw, wartość otrzymanych świadczeń i inne definitywne przysporzenia podatnika, powiększające jego aktywa, którymi może on rozporządzać jak własnymi. Co do zasady przychody powstają z momentem ich faktycznego otrzymania.

Wyjątek od tej reguły wprowadza art. 12 ust. 3 updop, w myśl którego, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Przepis ten pozwala ujmować dla celów podatkowych przychody, które jeszcze nie zostały otrzymane przez podatnika, ale są mu należne, tj. stanowią przedmiot wymagalnych świadczeń. Możliwość ta dotyczy jednak wyłącznie przychodów związanych z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej.

Updop nie zawiera definicji działalności gospodarczej, a zatem zasadne jest sięgnięcie do uregulowań zawartych w innych przepisach prawa podatkowego. Znaczenie tego pojęcia, na gruncie prawa podatkowego, zostało wyjaśnione m.in. w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej rozumie się przez to każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność – do przedsiębiorców. W myśl natomiast art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.), działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Jak wynika z powołanych unormowań, konstytutywną cechą działalności gospodarczej jest jej zarobkowy charakter. Zarobkowy oznacza przy tym nakierowany na osiągnięcie zysku, mający na celu uzyskanie dochodu. Brak tej cechy przesądza o braku możliwości uznania danej działalności za działalność gospodarczą w rozumieniu prawa podatkowego.

Wnioskodawca jest wspólnotą lokalową. Wspólnota lokali użytkowych tak jak wspólnota mieszkaniowa powstaje w celu realizacji wspólnych działań właścicieli lokali w danej nieruchomości, związanych z utrzymaniem danej nieruchomości, w tym dla rozliczenia na poszczególnych właścicieli ponoszonych w związku z tymi działaniami wydatków. Zakres i kompetencje jej działania zostały ściśle określone w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 80 poz. 903 ze zm.). Ustawa określa sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną (art. 1 ust. 1 tej ustawy). Zgodnie z art. 15 ww. ustawy, na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca.

W art. 14 tej ustawy ustanowiono natomiast, iż na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:

1.  wydatki na remonty i bieżącą konserwację,
2.  opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę,
3.  ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali,
4.  wydatki na utrzymanie porządku i czystości,
5.  wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.

Wspólnoty jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie, nie zostały one wymienione przez ustawodawcę w updop, jako podmioty, które zwolnione są od podatku.

Podsumowując, Wnioskodawca jako Wspólnota Lokalowa prowadzi działalność o charakterze niezarobkowym. Nie jest to zatem działalność gospodarcza w rozumieniu art. 3 pkt 9 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji, Wspólnota powinna rozpoznawać przychody na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 updop.

Z opisu stanu faktycznego wynika ponadto, że w skład wspólnoty wchodzą wyłącznie stanowiące odrębną własność lokale użytkowe - żaden z lokali nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, a prawem związanym z prawem własności poszczególnych lokali jest udział w nieruchomości wspólnej. Wspólnota uzyskuje następujące rodzaje przychodów:

*   przychody z wpłat współwłaścicieli służące pokryciu kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej wnoszone zgodnie z przyjętym planem gospodarczym,
*   przychody z wpłat współwłaścicieli służące pokryciu kosztów dostarczania oraz zużycia mediów w indywidualnych lokalach wnoszone zgodnie ze zużyciem mediów w poszczególnych lokalach,
*   Przychody z tytułu wpłat współwłaścicieli na fundusz remontowy wnoszone w wysokości ustalonej uchwałą Wspólnoty.
*   przychody z tytułu wynajmu części wspólnych,
*   inne przychody takie jak odsetki od lokat bankowych, uzyskane odszkodowania itp.

W toku działalności Wspólnota ponosi koszty, które można podzielić na następujące grupy:

*   koszty utrzymania nieruchomości wspólnej, w tym w szczególności koszty zarządzania nieruchomością wspólną, tj. wynagrodzenie zarządu wspólnoty, koszt obsługi księgowej, koszty utrzymania porządku i czystości w częściach wspólnych, tj. sprzątanie wspólnych korytarzy, holi, klatek schodowych, wind, parkingów, koszenie trawników na częściach wspólnych, odśnieżanie i sprzątanie parkingów i chodników, koszty utrzymania windy, tj. koszty okresowych przeglądów i remontów, koszty utrzymania i remontów części wspólnych, tj. np. koszty malowania klatek schodowych i korytarzy, koszty napraw i remontów dachów, elewacji, drzwi zewnętrznych do budynku itp., koszty ubezpieczeń, podatków i opłat dotyczących części wspólnych, koszt ochrony i dozoru części wspólnych,
*   koszty dotyczące bezpośrednio wydzielonych lokali, w tym w szczególności koszty zużycia mediów oraz remontów i konserwacji urządzeń służących dostawie mediów do wydzielonych lokali (w szczególności dotyczy to kosztów ogrzewania, zużycia wody itp), koszty remontów i napraw wykonywanych w wydzielonych lokalach. Koszty te są pokrywane z przychodów, o których mowa w pkt. I. 2 powyżej i są równe tym przychodom,
*   koszty remontów części wspólnych sfinansowane z funduszu remontowego.

Przy ustalaniu dochodu do opodatkowania Wspólnota bierze pod uwagę wszystkie wymienione powyżej przychody i koszty. Przy czym, dla kosztów uzyskania przychodów stosowane są wyłączenia określone w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Całość ustalonego w ten sposób dochodu stanowi podstawę opodatkowana podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Z art. 15 ust. 1 updop wynika, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami. Kosztami uzyskania przychodu są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Wobec powyższego, ponoszone przez wspólnoty ze zgromadzonych środków wydatki na uregulowanie kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz kosztów związanych z utrzymaniem pojedynczego lokalu, stanowią koszty podatkowe.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że środki pieniężne uzyskiwane przez Wspólnotę stanowią jej przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, a wszelkie koszty przez nią ponoszone, mające związek z uzyskanym przychodem, są kosztami uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 updop, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

Natomiast w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Jak wynika z treści tego przepisu, aby dochód podmiotów, o których w nim mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

*   dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi;
*   dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, iż oba te warunki muszą być spełnione łącznie. Powyższe oznacza, że nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nieprzeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

Aby dokonać prawidłowej wykładni powyższego przepisu, należy odwołać się do definicji gospodarki zasobami mieszkaniowymi i zasobów mieszkaniowych. Wskazać w tym miejscu należy, iż updop nie definiuje tych pojęć, a zatem zasadne jest skorzystanie w tym zakresie z reguł wykładni językowej.

Na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi prowadzoną przez podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, składają się m.in. wpływy z opłat (zaliczek) pobieranych od właścicieli oraz pokrywane z nich koszty. W języku potocznym, pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowych” określa rzeczy związane z mieszkaniem. W konsekwencji, z interpretacji językowej pojęcia „gospodarka zasobami mieszkaniowymi” wynika, że gospodarka ta obejmuje dysponowanie i zarządzanie zgromadzonymi rzeczami związanymi z zamieszkiwaniem.

Uwzględniając charakter opłat (zaliczek) oraz pokrywanych z nich kosztów uzasadnione jest rozumienie pojęcia „zasoby mieszkaniowe” nie tylko jako lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.

Przez „zasoby mieszkaniowe” należy zatem rozumieć:

1.  budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże,
2.  pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj. budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno – remontowe,
3.  urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki – doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia),
4.  grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne.

Wyliczone wyżej obiekty służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych i utrzymaniu zasobów mieszkaniowych. Opłaty (czynsze) związane z tymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Mając na uwadze fakt, że Wnioskodawca jest Wspólnotą lokalową, w skład której wchodzą wyłącznie lokale użytkowe, stwierdzić należy, że dochód Wspólnoty nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 updop.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 1 i 2 jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.