Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.83.2018.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-14
Teza: zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT usług zarządzania świadczonych przez Wnioskodawcę, na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy
Słowa kluczowe: zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2018r. (data wpływu 5 lutego 2018r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 kwietnia 2018r. (data wpływu 17 kwietnia 2018r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT usług zarządzania świadczonych przez Wnioskodawcę, na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2018r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT usług zarządzania świadczonych przez Wnioskodawcę, na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 8 kwietnia 2018r. (data wpływu 17 kwietnia 2018r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

J.S. (Wnioskodawca) jest osobą fizyczną, która ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Nie jest on zarejestrowany jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w CEIDG (jednoosobowo lub uczestnicząc w spółce cywilnej). Nie dokonał również rejestracji jako czynny albo zwolniony podatnik od towaru i usług. Wnioskodawca pełni funkcję Prezesa Zarządu Miejskiego Zakładu Komunikacji Sp. z o.o. z siedzibą w K. Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o. z siedzibą w K. (zwana dalej Spółką) jest zarejestrowanym czynnie podatnikiem podatku od towaru i usług. W powyższej Spółce 100% udziałów posiada Gmina Miasto. Głównym przedmiotem działalności jest świadczenie usług komunikacji miejskiej na terenie Miasta \`(...)\`..

Uchwałą Rady Nadzorczej z dnia 24 września 2012 roku, nr \`(...)\` J.S. został powołany na Prezesa Zarządu Spółki Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o. w K. Do dnia 28 kwietnia 2017 roku Prezes Zarządu J.S. był zatrudniony w oparciu o umowę o pracę.

W związku z wejściem w życie w dniu 9 września 2016 roku przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2016 roku o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016r., poz. 1202) z członkiem zarządu zawiera się co do zasady umowę o świadczenie usług zarządzania na czas pełnienia funkcji z obowiązkiem świadczenia osobistego takiego członka, bez względu na to czy działa on w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Wypełniając ten obowiązek Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o. w K. oraz Prezes Zarządu zawarli w dniu 28 kwietnia 2017 roku Umowę o świadczenie usług zarządzania. Wiązało się to z koniecznością rozwiązania umowy o pracę między ww. stronami.

Zgodnie z treścią zawartej umowy o świadczenie usług zarządzania:

1.  W ramach i w okresie pełnienia funkcji Prezesa Zarządu Spółki Miejskiego Zakładu Komunikacji Sp. z o.o. w K. Zarządzający (Wnioskodawca) zobowiązuje się do świadczenia usług zarządzania na zasadach określonych Umową;
2.  Zarządzający zobowiązał się do świadczenia usług osobiście bez względu na to, czy działa w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej i nie jest uprawniony do powierzenia ich wykonywania osobie trzeciej;
3.  Zarządzający oświadczył, że posiada wszelkie niezbędne kompetencje do wykonywania usług na warunkach określonych Umową;
4.  Przy wykonywaniu usług zarządzania, Zarządzający zobowiązany jest wykorzystać swoje umiejętności oraz doświadczenie dla spraw i interesów Spółki;
5.  Zarządzający zobowiązał się do takiego prowadzenia własnych i realizacji innych niż określone umową zobowiązań, by nie kolidowały one z należytym i starannym wykonywaniem umowy.

Zgodnie z umową Zarządzający rozpoczyna świadczenie usług zarządzania od dnia 1 maja 2017 roku.

Jak stanowi § 2 Umowy określający prawa i obowiązki Prezesa Zarządu (Wnioskodawcy) zobowiązany jest on do świadczenia usług:

1.  z najwyższą starannością, sumiennością i profesjonalizmem wymaganym w powszechnie przyjętych standardach zarządzania, z zachowaniem lojalności wobec Spółki i dbałości o materialne i niematerialne interesy Spółki, przy przyjęciu zasady podejmowania ryzyka uzasadnionego gospodarczo i z uwzględnieniem ryzyka uzasadnionego z punktu widzenia realizowanych przez Spółkę zadań;
2.  w sposób zgodny z interesem Spółki i prowadzący do jej rozwoju, w szczególności poprzez osiągnięcie celów postawionych Spółce, w tym planowanych wyników gospodarczych i zamierzonej pozycji na rynku, wzrostu wartości jej aktywów, a także kreowania pozytywnego wewnętrznego i zewnętrznego wizerunku Spółki.

Wykonując Umowę Zarządzający (Wnioskodawca) zobowiązany jest współdziałać z pozostałymi organami Spółki na zasadach określonych w powszechnie obowiązujących przepisach prawa, w tym w szczególności przepisach Kodeksu spółek handlowych, postanowieniach umowy spółki, uchwałach organów spółki, a także innych aktach prawa i dokumentach wewnętrznych spółki, w szczególności regulaminie Zarządu Spółki.

Świadczenie usług będzie polegało w szczególności na:

1.  prowadzeniu spraw Spółki z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z pełnionej funkcji,
2.  reprezentowaniu Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami reprezentacji Spółki,
3.  osobistym zarządzaniu powierzonymi obszarami działalności Spółki, przypisanymi do pełnionej funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów Spółki,
4.  realizacji wyznaczonych celów zarządczych. o których mowa w § 8 ust. 7 Umowy.

Zarządzający (Wnioskodawca) zobowiązany jest wykonywać usługi określone Umową w czasie oraz w sposób zapewniający należytą jej realizację oraz prawidłowe i nieprzerwane funkcjonowanie Spółki. Zarządzający (Wnioskodawca) zobowiązany jest wykonywać swoje obowiązki w siedzibie Spółki oraz w zależności od potrzeb Spółki, w innych miejscach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza jej granicami, przy czym świadczenie usług poza siedzibą Spółki nie może zakłócać jej płynnego funkcjonowania. Zarządzający zobowiązany jest do pisemnego poinformowania Spółki, w miarę możliwości z co najmniej 3-dniowym wyprzedzeniem, o każdym przypadku przerwy w świadczeniu usług zarządzania. Zarządzający uprawniony jest do płatnego wypoczynku w wymiarze 26 dni w ciągu roku kalendarzowego, nie wliczając w to sobót oraz dni ustawowo wolnych od pracy Zarządzający zobowiązany jest do przedkładania wraz z fakturą/rachunkiem załącznika określającego czas świadczenia usług zarządzania w danym miesiącu (m.in. liczbę dni i godzin świadczenia usług określonych Umową, w tym wskazania liczby dni płatnego wypoczynku).

W okresie trwania Umowy, Spółka udostępnia Zarządzającemu do używania w zakresie niezbędnym do wykonywania usług zarządzania urządzenia techniczne oraz inne zasoby stanowiące jej mienie, w szczególności:

1.  oddane do jego dyspozycji pomieszczenie biurowe wraz z wyposażeniem,
2.  telefon komórkowy – Urządzenie IT dla firm IPHONE 5s 16GB SPACE GRAY (Nr seryjny …), abonament dla karty SIM Numer MSISDN … (Nr seryjny …), plan taryfowy BtZ60, w tym opłata abonamentowa za informatyczne stanowisko pracy dla firm - limit 106,00 zł netto,
3.  komputer przenośny - HP ProBook 4so G3 seria: scDs44ggJF, oprogramowanie do komputera przenośnego Windows 10 pro wraz z niezbędnym dodatkowym wyposażeniem: torba, myszka, kabel zasilający.

Zarządzający uprawniony jest do używania udostępnionego mienia Spółki, o którym mowa powyżej do celów prywatnych, z obowiązkiem osobistego ponoszenia kosztów przekraczających limity wynikające z zawartych przez Spółkę umów lub zapisów umowy łączącej Zarządzającego ze Spółką. Zarządzającego obowiązuje zakaz pełnienia funkcji w organach jakichkolwiek innych spółek prawa handlowego. Zarządzający ma obowiązek informować Radę Nadzorczą Spółki o zamiarze nabycia akcji lub udziałów w innej spółce prawa handlowego, z co najmniej 14-dniowym wyprzedzeniem przed dokonaniem czynności.

Spółka oświadcza, iż w ramach obowiązujących przepisów zobowiązuje się współdziałać z Zarządzającym, w celu prawidłowej realizacji umowy. Do obowiązków Spółki należy w szczególności:

1.  udostępnienie Zarządzającemu wszelkich dokumentów Spółki niezbędnych do wykonywania Umowy,
2.  zapewnienie współdziałania z Zarządzającym organów i członków organów Spółki oraz jej pracowników,
3.  terminowa wypłata wynagrodzenia zarządzającemu, po naliczeniu, pobraniu i odprowadzeniu do właściwego urzędu skarbowego należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, jak również składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne,
4.  zapewnienie zarządzającemu zasobów (urządzeń technicznych), o których mowa w Umowie,
5.  ponoszenie kosztów lub zwrot udokumentowanych wydatków, poniesionych przez Zarządzającego związanych ze Świadczeniem usług poza siedzibą Spółki, niezbędnych do należytego wykonania usług, w szczególności takich jak koszty podroży służbowych w standardzie przyjętym do stosowania w Spółce;
6.  zapewnienie finansowania udziału Zarządzającego w kursach, szkoleniach i seminariach, których tematyka jest ściśle związana z działalnością Spółki oraz przedmiotem niniejszej umowy, przy czym łączna kwota kosztów pokrywanych przez Spółkę nie może przekroczyć 3.000,00 zł brutto.

Zgodnie z umową Zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec Spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu Umowy, będącego następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków Zarządzającego wynikających z Umowy lub z przepisów prawa. Odpowiedzialność, o której mowa powyżej, jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzającego, którą ponosi z tytułu pełnienia funkcji, określonej przepisami prawa, w szczególności Kodeksu Spółek Handlowych.

Z tytułu świadczenia usług oraz wykonywania innych zobowiązań wynikających z umowy, w tym z tytułu przeniesienia praw autorskich, Prezes Zarządu otrzymuje wynagrodzenie całkowite, które składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe (tzw. Wynagrodzenie Stałe) oraz części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki (tzw. Wynagrodzenie Zmienne). Wartość Wynagrodzenia Stałego została określona kwotowo i wynosi 10.300,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy trzysta złotych) brutto miesięcznie. Część stała wynagrodzenia za dany miesiąc wypłacana będzie na podstawie faktury/rachunku wystawionej przez Zarządzającego nie wcześniej niż ostatniego dnia danego miesiąca, w formie przelewu na rachunek bankowy wskazany w fakturze/rachunku, w terminie 7 dni od dnia dostarczenia faktury.

Część zmienna wynagrodzenia uzależniona jest od poziomu realizacji celów zarządczych i nie może przekroczyć 18% części stałej wynagrodzenia brutto wypłaconego w poprzednim roku obrotowym. Zgodnie z Uchwałą Rady Nadzorczej Spółki nr 8/2017 z dnia 26 kwietnia 2017 roku wynagrodzenie zmienne przysługuje Zarządzającemu (Wnioskodawcy) po zatwierdzeniu sprawozdania Zarządu z działalności Spółki oraz sprawozdania finansowego za 2017r. i udzieleniu członkowi Zarządu absolutorium z wykonywania przez niego obowiązków przez Zgromadzenie Wspólników. Wypłata należnej części zmiennej wynagrodzenia następuje w terminie 14 dni od dnia spełnienia przesłanek, na rachunek bankowy wskazany w fakturze/rachunku przez Zarządzającego.

Zarządzający zobowiązuje się do zachowania w tajemnicy wszelkich informacji technicznych, technologicznych, handlowych i organizacyjnych Spółki nie podanych do publicznej wiadomości. Zakaz powyższy obowiązuje również po zakończeniu niniejszej Umowy. Z tytułu przestrzegania obowiązku zachowania poufności w okresie trwania Umowy, jak i po jej zakończeniu, Zarządzającemu nie przysługuje żadne dodatkowe wynagrodzenie lub odszkodowanie. Zarządzający zobowiązuje się do powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki w trakcie trwania Umowy. Przez działalność konkurencyjną strony niniejszej Umowy rozumieją wszelką działalność, bez względu na jej rozmiar, które jest zbieżna z zakresem działalności Spółki, w szczególności jeżeli jej prowadzenie mogłoby wpłynąć na sytuację rynkową lub finansową Spółki.

Umowa jest zawarta na czas pełnienia przez Zarządzającego funkcji Prezesa Zarządu Spółki, w oparciu o mandat trwający do czasu jego wygaśnięcia, w szczególności na skutek śmierci, odwołania lub złożenia rezygnacji. Zarządzający rozpoczął świadczenie usług w zakresie zarządzania w dniu 1 maja 2017 roku. Wygaśnięcie mandatu skutkuje rozwiązaniem Umowy z ostatnim dniem pełnienia funkcji bez okresu wypowiedzenia i konieczności dokonywania dodatkowych czynności.

Spółka ma prawo wypowiedzenia umowy za 3-miesięcznym okresem wypowiedzenia, który upływa z końcem miesiąca kalendarzowego. W przypadku rozwiązania Umowy Zarządzający jest zobowiązany do przekazania obowiązków upoważnionej osobie lub osobom, w tym do osobistego stawiennictwa na żądanie Spółki, złożenia żądanych wyjaśnień, rzetelnego przekazania informacji, dokumentów i przedmiotów związanych z wykonywaniem Umowy, w trybie i zgodnie z procedurami obowiązującymi w Spółce.

W razie rozwiązania albo wypowiedzenia Umowy z jakichkolwiek innych przyczyn niż naruszenie przez Zarządzającego podstawowych obowiązków wynikających z umowy, Zarządzającemu przysługuje odprawa pieniężna w wysokości trzykrotności części stałej wynagrodzenia miesięcznego brutto pod warunkiem, że pełnił on funkcję Prezesa Zarządu przez okres co najmniej 12 miesięcy przed rozwiązaniem umowy. Odprawa, o której mowa powyżej wypłacana jest w terminie 7 dni od dnia zakończenia umowy.

W Umowie przewidziano ubezpieczenie Prezesa Zarządu (Wnioskodawcy) w zakresie odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywanych przez niego obowiązków. Składki z tego tytułu ponosi Spółka.

Zgodnie z postanowieniami końcowymi umowy w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednie przepisy Kodeksu cywilnego, Kodeksu spółek handlowych oraz innych przepisów prawa.

Wnioskodawca J.S. nie wykonuje i nie planuje podejmowania innej aktywności zawodowej lub gospodarczej niż ta opisana powyżej. Nie posiada on dochodów z innych tytułów i nie planuje otrzymywania dochodów z innych tytułów.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy otrzymywane od Spółki za wykonywanie czynności wymienione we wniosku należy zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nazwa umowy zawartej przez Spółkę z Zarządzającym nie ma charakteru przesądzającego i nie decyduje automatycznie o zakwalifikowaniu jej jako umowy, o której mowa w art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f. Jednakże biorąc pod uwagę jej postanowienia, w szczególności szerokie uprawnienia i obowiązki Prezesa Zarządu o charakterze zarządczym nie może budzić zasadniczych wątpliwości, że mamy do czynienia z umową o zarządzanie przedsiębiorstwem.

Rada Nadzorcza lub inne organy Spółki nie mogą wydawać Zainteresowanemu wiążących poleceń dotyczących realizacji przedmiotu umowy.

Do relacji Zarządzający - Rada Nadzorcza odnosi się art. 219 § 2 Ksh, który stanowi, że Rada Nadzorcza nie ma prawa wydawania Zarządowi wiążących poleceń dotyczących prowadzenia spraw Spółki. Koresponduje to z postanowieniem § 14 ust. 1 Regulaminu Zarządu MZK Sp. z o.o. w K. przewidującego wprost, że Prezes Zarządu nie ma obowiązku wykonywania poleceń Rady Nadzorczej dotyczących prowadzenia spraw Spółki.

Zgodnie z § 2 ust. 2 Umowy, wykonując Umowę Wnioskodawca zobowiązany jest współdziałać z pozostałymi organami Spółki na zasadach określonych w powszechnie obowiązujących przepisach prawa, w tym w szczególności przepisach Kodeksu spółek handlowych, postanowieniach umowy Spółki, uchwałach organów Spółki, a także innych aktach prawa i dokumentach wewnętrznych Spółki, w szczególności regulaminie Zarządu Spółki. Z tego współdziałania nie wynika jak zaznaczono to wyżej uprawnienie Rady Nadzorczej do wydawania wiążących poleceń.

Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 3 świadczenie usług będzie polegało w szczególności na osobistym zarządzaniu powierzonymi obszarami działalności Spółki, przypisanymi do pełnionej funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów Spółki.

Wnioskodawca ma obowiązek respektowania uprawnień i kompetencji pozostałych orangów Spółki. Choć posiada on samodzielność i niezależność w działaniach zarządczych, to jednak jest ona ograniczona. Podkreślić trzeba, że przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2016 roku o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016r., poz. 1202) ograniczona niezależność i samodzielność Wnioskodawcy były zapewnione, pomimo że pozostawał on w stosunku pracy. Wyjście ze stosunku pracy i przejście na tzw. kontrakt nie rozszerzyło jego uprawnień, ani zakresu samodzielności i niezależności.

Umowa w § 3 ust. 1 stanowi, że Zarządzający (Wnioskodawca) zobowiązany jest wykonywać usługi określone Umową w czasie oraz w sposób zapewniający należytą jej realizację oraz prawidłowe i nieprzerwane funkcjonowanie Spółki. Zgodnie z § 3 ust. 2 Umowy Zarządzający (Wnioskodawca) zobowiązany jest wykonywać swoje obowiązki w siedzibie Spółki oraz w zależności od potrzeb Spółki, w innych miejscach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza jej granicami, przy czym świadczenie usług poza siedzibą Spółki nie może zakłócać jej płynnego funkcjonowania. A zatem, Wnioskodawca jako Zarządzający decyduje o miejscu, w którym wykonuje umowę i nie jest on z niego rozliczany.

Wskazać należy, że na mocy § 3 ust. 3 Umowy Zarządzający zobowiązany jest do pisemnego poinformowania Spółki, w miarę możliwości z co najmniej 3-dniowym wyprzedzeniem, o każdym przypadku przerwy w świadczeniu usług zarządzania.

§ 3 ust. 5 Umowy przewiduje, że Zarządzający zobowiązany jest do przedkładania wraz z fakturą/rachunkiem załącznika określającego czas świadczenia usług zarządzania w danym miesiącu (m.in. liczbę dni i godzin świadczenia usług określonych Umową, w tym wskazania liczby dni płatnego wypoczynku). Rada Nadzorcza bada przedmiot i czas wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności zarządczych.

Zarządzający wykonując umowę składa oświadczenia woli w imieniu i na rzecz Spółki. Działając jako Prezes Zarządu jest on upoważniony do reprezentacji Spółki i dokonywania w jej imieniu czynności prawnych samodzielnie.

O powołaniu Zarządzającego na stanowisko Prezesa zdecydowała Rada Nadzorcza, która nie podawała motywów swojego stanowiska w uchwale nr \`(...)\` z dnia 24 września 2012 roku, na mocy której powołano J.S. na Prezesa Zarządu.

Istotne znaczenie przy powołaniu Wnioskodawcy na funkcję Prezesa Zarządu mógł mieć fakt, że Wnioskodawca pracował w od 1991 roku w Spółce i ma bogate doświadczenie związane z jej działalnością oraz zna od podstaw jej funkcjonowanie. Zdobyte doświadczenie jest przez niego wykorzystywane w obszarze działalności Spółki.

Zasadniczo ryzyko gospodarcze/ekonomiczne za czynności wykonywane przez Wnioskodawcę jako Prezesa Zarządu Spółki z tytułu wykonywania czynności zarządczych ponosi Spółka jako odrębny podmiot - osoba prawna - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Skutki czynności prawnych, w których uczestniczy Spółka, a w której Prezes (Wnioskodawca) działa za Spółkę, obciążają Spółkę.

Odpowiedzialność Wnioskodawcy względem Spółki wynika z art. 293 i następnych przepisów Ksh. Zgodnie z art. 293 § 1 Ksh Członek zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej oraz likwidator odpowiada wobec Spółki za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub postanowieniami umowy spółki, chyba że nie ponosi winy. § 2 przewiduje, że Członek zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej oraz likwidator powinien przy wykonywaniu swoich obowiązków dołożyć staranności wynikającej z zawodowego charakteru swojej działalności.

Odpowiedzialność Wnioskodawcy względem osób trzecich ma charakter subsydiarny i wynika z art. 299 Ksh. Art. 299 w § 1 stanowi, że jeżeli egzekucja przeciwko Spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania. § 2 przewiduje, że członek zarządu może się uwolnić od odpowiedzialności, o której mowa w § 1, jeżeli wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym samym czasie wydano postanowienie o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo o zatwierdzeniu układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu, albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło nie z jego winy, albo że pomimo niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewydania postanowienia o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo niezatwierdzenia układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu wierzyciel nie poniósł szkody. Zgodnie z § 3 przepisy § 1 i § 2 nie naruszają przepisów ustanawiających dalej idącą odpowiedzialność członków zarządu.

Zgodnie z umową Zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec Spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu Umowy, będącego następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków Zarządzającego wynikających z Umowy lub z przepisów prawa. Odpowiedzialność, o której mowa powyżej, jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzającego, którą ponosi z tytułu pełnienia funkcji, określonej przepisami prawa, w szczególności Kodeksu Spółek Handlowych.

Odpowiedzialność Zarządzającego za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu Umowy w stosunku do Spółki jest ograniczona do kwoty trzykrotności przyznanego wynagrodzenia w części stałej brutto, przy czym Spółka zobowiązana jest w pierwszej kolejności do wystąpienia z roszczeniem do ubezpieczyciela. Powyższa odpowiedzialność ukształtowana jest na wzór odpowiedzialności pracownika wynikającej z art. 120 § 1 Kodeksu pracy, a nadto jest jeszcze asekurowana ubezpieczeniem. Również odpowiedzialność wobec osób trzecich, choć ma ona charakter subsydiarny, asekurowana jest ubezpieczeniem.

W Umowie przewidziano ubezpieczenie Prezesa Zarządu (Wnioskodawcy) w zakresie odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywanych przez niego obowiązków Umowa „Ubezpieczenia Szkód Powstałych w Następstwie Roszczeń Spółki Kapitałowej” została zawarta w dniu 26 kwietnia 2017 roku Polisa nr \`(...)\`.na okres pełnienia funkcji z następującymi warunkami:

1.  Suma ubezpieczenia: minimum 1.500.000,00 zł.
2.  Odpowiedzialność kontraktowa (za działania i zaniechania) z tytułu świadczenia usług zarządzania przez Zarządzającego wobec Spółki oraz osób trzecich.
3.  Zakres wyłączeń odpowiedzialności: szkody wyrządzone z winy umyślnej.

Składki z tego tytułu ponosi Spółka.

W Umowie nie ma postanowień, które przewidywałyby, że Spółka bierze na siebie odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz zleceniodawcy - Spółki.

Podkreślić jednak należy, że odpowiedzialność względem osób trzecich kształtowana jest z odwołaniem się do przepisów Kodeksu spółek handlowych, a z art. 299 § 1 Ksh wynika subsydiarność odpowiedzialności Wnioskodawcy względem osób trzecich.

Wnioskodawca występuje w związku z wykonywaniem czynności uregulowanych ww. umową jako reprezentant zleceniodawcy (Spółki) i zachodzi sytuacja powierzania Zarządzającemu w stosunkach z innymi podmiotami czynności reprezentowania zleceniodawcy (Spółki). W Umowie przewidziano, że świadczenie usług będzie polegało w szczególności na reprezentowaniu Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami reprezentacji Spółki (§ 2 ust. 3 pkt 2 umowy). Jak wskazano wyżej zgodnie z zasadą reprezentacji Spółki Wnioskodawca jako Prezes Zarządu jest upoważniony do reprezentacji Spółki i dokonywania w jej imieniu czynności prawnych samodzielnie.

Zarządzający zobowiązał się do świadczenia usług osobiście bez względu na to, czy działa w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej i nie jest uprawniony do powierzenia ich wykonywania osobie trzeciej (§ 1 ust. 2 umowy). A zatem nie angażuje on samodzielnie zasobów ludzkich do wykonywania czynności objętych zakresem pytania. Wnioskodawca korzysta z mienia powierzonego przez Spółkę. Zgodnie § 4 umowy w okresie trwania Umowy, Spółka udostępnia Zarządzającemu do używania w zakresie niezbędnym do wykonywania usług zarządzania urządzenia techniczne oraz inne zasoby stanowiące jej mienie, w szczególności: 1) oddane do jego dyspozycji pomieszczenie biurowe wraz z wyposażeniem; 2) telefon komórkowy - Urządzenie IT dla firm IPHONE 5s 16GB SPACE GRAY (Nr seryjny \`(...)\`), abonament dla karty SIM Numer MSISDN \`(...)\` (Nr seryjny \`(...)\`), plan taryfowy BtZ60, w tym opłata abonamentowa za informatyczne stanowisko pracy dla firm - limit 106,00 zł netto; 3) komputer przenośny - HP ProBook 4so G3 seria: scDs44ggJF, oprogramowanie do komputera przenośnego Windows 10 pro wraz z niezbędnym dodatkowym wyposażeniem, torba, myszka, kabel zasilający. Toteż, Wnioskodawca samodzielnie nie angażuje zasobów materialnych do wykonywania czynności objętych zakresem pytania.

Wnioskodawca oprócz świadczenia usług zarządzania na rzecz Spółki, o której mowa we wniosku, nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2017r., poz. 1221 ).

We wniosku szczegółowo wskazano, że wysokość wynagrodzenia miesięcznego wynagrodzenia stałego brutto wynosi 10.300,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy trzysta złotych), co daje łącznie w stosunku rocznym 123.600,00 zł. Jednakże w 2017 roku świadczenie usług z tytułu umowy odbywało się w miesiącach od maja do grudnia (przez osiem miesięcy), a zatem wartość sprzedaży wyniosła 82.400,00 zł. Kwota powyższa w 2017 roku nie mogła być powiększona o część zmienną wynagrodzenia, ponieważ ta może być wypłacona na podstawie umowy pomiędzy Wnioskodawcą, a Spółką dopiero w 2018 roku.

Podsumowując, wartość sprzedaży za 2017r. wyniosła 82.400,00 zł. i nie przekroczyła w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w 2017 roku kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca w przedstawionym powyżej stanie faktycznym jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm., zwana dalej ustawą o VAT)?
2.  Czy Wnioskodawca w przedstawionym powyżej stanie faktycznym jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT za rok 2017?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1.

Wnioskodawca świadcząc usługi na podstawie umowy z dnia 28 kwietnia 2017 roku o świadczenie usług zarządzania jest podatnikiem VAT w świetle art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT. Wynagrodzenie Wnioskodawcy otrzymywane od Spółki za wykonywanie czynności wymienione w Umowie należy zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Za powyższym stanowiskiem przemawia następująca argumentacja.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT - zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000,00 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie art. 113 ust. 5 ustawy o VAT - jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy VAT - zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit e. zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu,
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie.
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Czynności opisane w stanie faktycznym, wykonywane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy z dnia 28 kwietnia 2017 roku o świadczenie usług zarządzania są sprzedażą w rozumieniu art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Wartość sprzedaży u Wnioskodawcy nie przekroczy w każdym roku podatkowym przy strukturze przychodów opisanych w stanie faktycznym kwoty 200.000,00 zł. Wysokość wynagrodzenia miesięcznego wynagrodzenia stałego brutto wynosi 10.300,00 zł (słownie dziesięć tysięcy trzysta złotych) miesięcznie, co daje łącznie w stosunku rocznym 123.600,00 zł. Kwota powyższa może być powiększona o wypłacaną raz w roku część zmienną wynagrodzenia w kwocie maksymalnie 22.248,00 zł zgodnie z wyłożeniem 16% /maksymalna wartość części zmiennej zgodnie z umową/ x 10 300,00 zł/wartość miesięczna części stałej wynagrodzenia/x 12 miesięcy/część zmienna liczona jest od kwoty wynagrodzenia stałego za cały rok. A zatem łącznie w każdym roku wartość sprzedaży u Wnioskodawcy nie może przekroczyć 200.000,00 zł.

Wnioskodawca posiada siedzibę prowadzonej działalności na terytorium RP, a zatem nie znajduje zastosowania art. 113 ust. 13 pkt 3 ustawy o VAT wyłączający zastosowanie przedmiotowego zwolnienia z VAT.

Wnioskodawca nie dokonuje dostaw w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 1 ustawy o VAT, a zatem i to wyłączenie zastosowania przedmiotowego zwolnienia z VAT nie znajduje zastosowania. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie umowy z dnia 28 kwietnia 2017 roku o świadczenie usług zarządzania nie mogą być uznane za usługi prawnicze, doradcze czy jubilerskie. Są to czynności zarządzania przedsiębiorstwem (Spółką), w swoim charakterze odmienne od wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a-c ustawy VAT usług.

Wnioskodawca nie świadczy żadnych innych usług poza wynikającymi z umowy z dnia 28 kwietnia 2017 roku o świadczenie usług zarządzania. Tym samym przepis ten nie znajdzie zastosowania. Wobec tego należy stwierdzić, ze skoro Wnioskodawca ma siedzibę prowadzenia działalności na terytorium RP, nie dokonuje dostaw, jak również nie świadczy usług prawniczych, usług w zakresie doradztwa i usług jubilerskich, to przy wykonywaniu czynności objętych Umową i uzyskiwaniu przychodów tylko z tego tytułu kształtujących się na wyżej opisanym poziomie, ma prawo korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, do czasu gdy wartość opodatkowanej sprzedaży u Wnioskodawcy nie przekroczy 200.000,00 zł.

Ad.2.

Wnioskodawca świadcząc usługi na podstawie umowy z dnia 28 kwietnia 2017 roku o świadczenie usług zarządzania jest podatnikiem VAT w świetle art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT. Wynagrodzenie Wnioskodawcy otrzymywane od Spółki za wykonywanie czynności wymienione w Umowie należy zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Art. 113 ust. 9 ustawy o VAT stanowi, że zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1 art. 113 ustawy o VAT.

Na podstawie art. 113 ust. 10 ustawy o VAT - jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT - zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000,00 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie art. 113 ust. 5 ustawy o VAT - jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy VAT - zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Czynności opisane w stanie faktycznym, wykonywane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy z dnia 28 kwietnia 2017 roku o świadczenie usług zarządzania są sprzedażą w rozumieniu art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Czynności te są wykonywane od dnia 1 maja 2017 roku.

Wartość sprzedaży u Wnioskodawcy w roku nie przekroczy łącznie przy strukturze przychodów opisanych w stanie faktycznym kwoty 200.000,00 zł. Wysokość wynagrodzenia miesięcznego wynagrodzenia stałego brutto wynosi 10.300,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy trzysta złotych) miesięcznie, co daje łącznie w stosunku rocznym 123.600,00 zł. Jednakże w 2017 roku świadczenie usług nastąpiło w miesiącach od maja do grudnia (przez osiem miesięcy), a zatem wartość sprzedaży wynosi 82.400,00 zł. Kwota powyższa nie może być powiększona o część zmienną wynagrodzenia, ponieważ ta może być wypłacona na podstawie umowy pomiędzy Wnioskodawcą, a Spółką dopiero w 2018 roku.

Wnioskodawca posiada siedzibę prowadzonej działalności na terytorium RP, a zatem nie znajduje zastosowania art. 113 ust. 13 pkt 3 ustawy o VAT wyłączający zastosowanie przedmiotowego zwolnienia z VAT.

Wnioskodawca nie dokonuje dostaw w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 1 ustawy o VAT, a zatem i to wyłączenie zastosowania przedmiotowego zwolnienia z VAT nie znajduje zastosowania.

Usług świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie umowy z dnia 28 kwietnia 2017 roku o świadczenie usług zarządzania nie mogą być uznane za usługi prawnicze, doradcze czy jubilerskie. Są to czynności zarządzania przedsiębiorstwem (Spółką), w swoim charakterze odmienne od wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a-c ustawy VAT usług. Wnioskodawca nie świadczy żadnych innych usług poza wynikającymi z umowy z dnia 28 kwietnia 2017 roku o świadczenie usług zarządzania. Tym samym przepis ten nie znajdzie zastosowania.

Wobec tego należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca ma siedzibę prowadzenia działalności na terytorium RP, nie dokonuje dostaw, jak również nie świadczy usług prawniczych, usług w zakresie doradztwa i usług jubilerskich, to przy wykonywaniu czynności objętych Umową i uzyskiwaniu przychodów tylko z tego tytułu kształtujących się na wyżej opisanym poziomie, ma prawo ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT za rok 2017. 

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z póżn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego wyżej artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych

Z kolei, art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy stanowi, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.);
2.  (uchylony);
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:

1.  (uchylony);
2.  przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
3.  przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
4.  przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
5.  przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7;
6.  przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
7.  przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych;

7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;

1.  przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
    1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;
2.  przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Z powołanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do warunków:

*   wykonywania tych czynności,

*   wynagrodzenia oraz

*   odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zatem, w przypadku łącznego spełnienia ww. warunków, czynności podejmowanych przez osobę fizyczną nie uznaje się za czynności wykonywane w ramach prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej. To powoduje, iż osoba taka nie działa w tym przypadku w charakterze podatnika VAT, a zatem wykonywane czynności nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności. Należy uznać, że co do zasady, w istotę typowej umowy cywilnoprawnej, której przedmiotem jest zarządzanie spółką przez osobę fizyczną (zobowiązaną do osobistego świadczenia), wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej tej spółki (osoba taka zarządza tą infrastrukturą, personelem, całą organizacją i jednocześnie korzysta z niej w tym celu). Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1479/13 – za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą „(\`(...)\`) nie będzie mogła zostać uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest z wykorzystaniem infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona (\`(...)\`)”.

Warunek drugi – wynagrodzenie. Zakładając, że umowa przewiduje, że zarządzający korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej spółki (spełniony warunek pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony, w praktyce sprowadza się do weryfikacji, czy umowa cywilnoprawna przewiduje dla zarządzającego stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe wynagrodzenie, nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez zarządzającego. Jednocześnie rozpatrywany warunek będzie spełniony także, jeżeli wynagrodzenie oprócz stałego elementu będzie zawierać element zmienny (np. wypłacany pod warunkiem i/lub w wysokości określonej realizacją wyznaczonych celów zarządczych, które mogą dotyczyć w szczególności kondycji finansowej spółki, jej pozycji rynkowej, realizacji określonej inwestycji, strategii itd.) pod warunkiem jednak, że element stały będzie stanowił istotną wielkość i/lub część całkowitego wynagrodzenia. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016 r., poz. 1202, z późn. zm.), wynagrodzenie całkowite członka organu zarządzającego składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe, określonej kwotowo, oraz części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy spółki, przy czym, zgodnie z ust. 5 część zmienna nie może przekraczać 50%, a m.in. w spółkach publicznych 100% wynagrodzenia podstawowego zarządzającego w poprzednim roku obrotowym. Należy uznać, że takie ukształtowanie wynagrodzenia spełnia badany warunek.

Dla uznania spełnienia badanego warunku nie ma znaczenia okoliczność, że w umowie przewiduje się przykładowo (proporcjonalne) zmniejszenie wynagrodzenia z racji czasowego braku wykonywania czynności przez zarządzającego (wskutek własnej decyzji, choroby, zawieszenia w wykonywaniu funkcji).

Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich. Warunek będzie spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie spółki, a nie po stronie faktycznego wykonawcy (zarządzającego), co wyklucza samodzielny charakter jego działalności. Warunek będzie także spełniony gdy dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności.

Bez znaczenia pozostaje w tym kontekście odpowiedzialność zarządzającego wynikająca z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, w tym w szczególności odpowiedzialność członków zarządu wynikająca z przepisów Kodeksu spółek handlowych.

Jeżeli umowa cywilnoprawna (stosunek prawny) przewiduje odpowiedzialność zarządzającego wobec osób trzecich (za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością, przy czym odpowiedzialność ta jest niezależna od odpowiedzialności zarządzającego, którą ponosi on – z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu – na podstawie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, np. K.s.h.) wskazany warunek nie jest spełniony.

Odpowiednio jeżeli dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności (a w przypadku braku jej uregulowania w umowie nie można jej domniemywać), należy uznać, że wskazany warunek jest spełniony.

Podsumowując, jeżeli analiza danej umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego) pomiędzy zarządzającym a spółką wykaże, że spełnione są wszystkie trzy przedstawione powyżej warunki to zarządzającego nie można uznać za podatnika VAT. Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zarządzający występuje w charakterze podatnika VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy należy stwierdzić, że stosunek prawny łączący Wnioskodawcę ze Spółką nie spełnia przesłanek, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy. Z całokształtu przedstawionych informacji dotyczących zawartej umowy o świadczenie usług zarządzania jednoznacznie bowiem wynika, że charakter relacji łączącej Wnioskodawcę ze Spółką, nie tworzy stosunku prawnego takiego jak między pracodawcą a pracownikiem. Wprawdzie – jak wskazano w uzupełnieniu wniosku – wynagrodzenie, które Wnioskodawca będzie otrzymywał od Spółki za wykonywanie czynności jako Prezes Zarządu Spółki, należy zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże nie został spełniony warunek trzeci, tj. warunek braku odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Jak wskazał Wnioskodawca we wniosku zgodnie z umową Zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec Spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu Umowy będącego następstwem nie wykonania lub nienależytego wykonania obowiązków Zarządzającego wynikających z Umowy lub z przepisów prawa. Odpowiedzialność, o której mowa powyżej jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzającego, którą ponosi z tytułu pełnienia funkcji, określonej przepisami prawa w szczególności Kodeksu spółek handlowych. Zatem, z uwagi na wynikającą z umowy odpowiedzialność Wnioskodawcy wobec osób trzecich, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach umowy o świadczenie usług należy uznać za działalność wykonywaną samodzielnie.

Wobec powyższego, wykonywane przez Wnioskodawcę czynności na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania należy uznać za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą. W konsekwencji, z tytułu wykonywania przedmiotowych czynności Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się zatem do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących kwestii zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT usług zarządzania świadczonych przez Wnioskodawcę, na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, należy wskazać, że jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000,00 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
3.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    1.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    2.  usług ubezpieczeniowych\-jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
4.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Na mocy art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi prawnicze.

W myśl art. 113 ust. 13 ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy stwierdzić należy, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają m.in. usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa.

W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Czynności opisane w stanie faktycznym, wykonywane przez Wnioskodawcę nie mogą być uznane za usługi prawnicze, doradcze czy jubilerskie. Są to czynności zarządzania przedsiębiorstwem (Spółką), w swoim charakterze odmienne od wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a-c ustawy VAT. Tym samym przepis ten nie znajdzie zastosowania.

Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca oprócz świadczenia usług zarządzania na rzecz Spółki, o których mowa we wniosku, nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy. We wniosku wskazano, że wysokość wynagrodzenia miesięcznego wynagrodzenia stałego brutto wynosi 10.300,00 zł, co daje łącznie w stosunku rocznym 123.600,00 zł. Jednakże w 2017 roku świadczenie usług z tytułu umowy odbywało się w miesiącach od maja do grudnia (przez osiem miesięcy), a zatem wartość sprzedaży wyniosła 82.400,00 zł. Zatem, wartość sprzedaży za 2017r. wyniosła 82.400,00 zł i nie przekroczyła w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w 2017 roku kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Z powyższych regulacji wynika, że zwolnieniem od podatku mogą być objęci podatnicy prowadzący działalność gospodarczą, u których wartość sprzedaży w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła kwoty 200.000,00 zł bez kwoty podatku oraz podatnicy rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie działalności gospodarczej, jeżeli przewidywana przez nich wartość sprzedaży nie przekroczy – w proporcji do okresu prowadzonej działalności w roku podatkowym – kwoty 200.000,00 zł, bez kwoty podatku.

Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy należy stwierdzić, że jeżeli – jak wskazano we wniosku – Wnioskodawca nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, to Wnioskodawcy - rozpoczynającemu w trakcie 2017 roku świadczenie usług zarządzania, przysługiwało prawo do korzystania w 2017r. ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy, w związku z art. 113 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie, skoro Wnioskodawca, oprócz usług zarządzania nie wykonuje innych czynności, to do czasu przekroczenia rocznej wartości sprzedaży 200.000,00 zł, w 2018r. Wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Tym samym oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.