Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.159.2021.1.MPE
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-12
Teza: w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania Nagród w postaci np. biletów lotniczych, wycieczek, biletów wstępu lub innych usług.
Słowa kluczowe: nagrody; promocja-akcja promocyjna; świadczenie-świadczenie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 marca 2021 r. (data wpływu 16 marca 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania Nagród w postaci np. biletów lotniczych, wycieczek, biletów wstępu lub innych usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2021 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania Nagród w postaci np. biletów lotniczych, wycieczek, biletów wstępu lub innych usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na obrocie produktami w postaci zimowych, letnich oraz wielosezonowych opon do pojazdów mechanicznych w tym osobowych, dostawczych, ciężarowych, rolniczych, przemysłowych i motocyklowych. W ramach ww. działalności, Wnioskodawca sprzedaje opony dystrybutorom hurtowym, którzy zajmują się dalszą sprzedażą produktów na rzecz klientów indywidualnych oraz firm. Oprócz tego, Wnioskodawca sprzedaje opony także bezpośrednio (tj. z pominięciem dystrybutorów), do kontrahentów biznesowych (podatników VAT) prowadzących serwisy detaliczne, tj. klientów flotowych, serwisów dealerskich, sklepów internetowych itp.

Sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę podlega zasadniczo opodatkowaniu VAT w Polsce. W celu zwiększenia wolumenu sprzedaży opon, Wnioskodawca prowadzi szereg akcji promocyjnych (dalej również jako „Programy”). Spółka co do zasady zleca organizację tych akcji promocyjnych zewnętrznemu podmiotowi - wyspecjalizowanej agencji marketingowej (dalej jako „Organizator”). W niektórych przypadkach Organizatorowi zlecane są tylko niektóre czynności związane z organizacją Programów. Organizator odpowiedzialny jest za przeprowadzenie akcji promocyjnej, zweryfikowanie podmiotów lub osób spełniających warunki pozwalające na przekazanie nagrody należnej za udział w akcji promocyjnej oraz przekazanie nagród tym podmiotom lub osobom. W każdym przypadku, udzielającym (fundatorem) nagród jest wyłącznie Wnioskodawca.

W związku z udziałem w Programach uczestnicy mogą otrzymać różne nagrody, przykładowo są to bilety lotnicze, wycieczki czy też bilety wstępu na różnego rodzaju eventy (dalej: „Nagrody”). W przyszłości jako Nagrody mogą występować także inne podobne świadczenia usługowe.

Niniejszy wniosek nie dotyczy przypadków, kiedy Wnioskodawca wydaje nagrody rzeczowe.

Koszt Nagród pokrywa Wnioskodawca, przykładowo, jeżeli Nagroda obejmuje zaproszenie do udziału w kilkudniowej wycieczce, Wnioskodawca pokrywa koszty zorganizowania takiej wycieczki, w tym wydatki na przejazd / przelot, zakwaterowanie, wyżywienie i ubezpieczenie, lekcje nauki jazdy itp. Otrzymuje z tego tytułu faktury VAT z wykazanym na nich podatkiem VAT.

Programy kierowane są do:

*   pracowników, współpracowników lub właścicieli kontrahentów Wnioskodawcy dokonujących sprzedaży hurtowej opon (osoby te wprost zajmują się sprzedażą opon Wnioskodawcy i ich zmotywowanie i zachęta do polecania jego opon mają na celu wzrost sprzedaży);
*   pracowników, współpracowników lub właścicieli kontrahentów Wnioskodawcy prowadzących sprzedaż detaliczną opon (osoby te wprost zajmują się sprzedażą opon Wnioskodawcy i ich zmotywowanie i zachęta do polecania jego opon mają na celu wzrost sprzedaży);
*   osób fizycznych, będących użytkownikami opon sprzedawanych pod marką należącą do Wnioskodawcy, którzy nabyli je od kontrahentów Wnioskodawcy (osoby nabywają opony Spółki, więc zachęcenie ich do zakupów przyczynia się do wzrostu sprzedaży).

Uczestnikami Programów nie mogą być osoby będące pracownikiem Wnioskodawcy, Organizatora akcji promocyjnych, lub podmiotów, które brały udział w organizowaniu i przeprowadzeniu konkursów, a także osoby współpracujące z tymi podmiotami w sposób stały na innej podstawie niż stosunek pracy oraz ich współmałżonkowie, wstępni, zstępni, rodzeństwo, powinowaci do drugiego stopnia, osoby pozostające w stosunku przysposobienia, osoby pozostające z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym lub ich małżonkowie.

Warunki udziału w Programie oraz sposób przyznawania Nagród są każdorazowo określane w regulaminie danego Programu i mogą się od siebie różnić. Przykładowo do udziału w Programach zapraszani mogą być określeni kontrahenci posiadający konta zakupowe w bazie Spółki, którzy w danym okresie dokonają zakupu największej ilości opon bezpośrednio od Wnioskodawcy. Wówczas co do zasady nagradzanych jest kilku kontrahentów, którzy osiągają najwyższy wynik bądź spełnili określone w regulaminie kryteria zakupowe. W zależności od zajętego miejsca, otrzymują oni określoną ilość Nagród (np. biletów).

W odniesieniu do niektórych Programów warunkiem uczestnictwa może być także wypełnienie określonego zadania konkursowego związanego z produktami Wnioskodawcy (np. zgłoszenie hasła reklamowego, opisanie w jaką trasę wybiorą się na oponach nabytych pod marką Spółki).

Wydatki, które Spółka ponosi na organizację Programów oraz na Nagrody dokumentowane są fakturami wystawionymi na Wnioskodawcę. Spółka traktuje poniesione wydatki jako związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. z promocją sprzedawanych produktów. Na podstawie faktur zawierających kwotę polskiego podatku oraz faktur dokumentujących import usług (oprócz przypadków, gdzie ustawa o VAT wprost zabrania odliczenia, np. w odniesieniu do usług hotelowych), Wnioskodawca dokonuje odliczenia VAT podatku naliczonego.

Wnioskodawca zamierza organizować analogiczne Programy promocyjne w przyszłości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca przekazując uczestnikom Programów wskazane w opisie stanu faktycznego wniosku Nagrody w postaci nieodpłatnego świadczenia usług, ma obowiązek rozliczenia z tego tytułu podatku VAT należnego zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazując uczestnikom Programów wskazane w opisie stanu faktycznego wniosku Nagrody, Wnioskodawca nie ma obowiązku rozliczenia z tego tytułu podatku VAT należnego zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zmianami, dalej: „ustawa o VAT”), opodatkowaniu VAT podlegają m.in. dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jednocześnie, zgodnie z art. 8 ust. 1. ustawy o VAT, przez odpłatne świadczenie usług należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki nieposiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Zgodnie zaś z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W świetle powyższego, aby nieodpłatne świadczenie usług zostało uznane za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, powinno służyć celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. A contrario, nieodpłatne świadczenie usług wykazujące związek z działalnością gospodarczą podatnika nie podlega opodatkowaniu VAT. Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym występuje bezpośredni związek pomiędzy nieodpłatnie świadczonymi usługami obejmującymi przekazanie przez Spółkę Nagród w postaci na przykład wycieczek, a prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

Jak wskazane zostało w opisie stanu faktycznego, organizowane na rzecz Wnioskodawcy Programy, mają na celu zwiększenie rozpoznawalności marki oraz towarów sprzedawanych przez Spółkę, a w konsekwencji również wpłynięcie na zwiększenie wolumenu sprzedaży opon Wnioskodawcy oraz zwiększenie wysokości przychodów Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży towarów. Opisane w stanie faktycznym Programy, skierowane są m. in. do kontrahentów Spółki zajmujących się sprzedażą hurtową bądź detaliczną, którzy w danym okresie dokonają zakupu określonych rodzajów opon bezpośrednio od Wnioskodawcy. Nagroda za udział w przedmiotowej akcji przyznawana jest wyłącznie tym kontrahentom, którzy nabędą największą ilość towarów oferowanych przez Spółkę. Spółka organizuje także Programy skierowane do osób fizycznych, które spełnią warunki określone w regulaminie, w tym w szczególności dokonają nabycia określonej ilości opon danego rodzaju, sprzedawanych pod marką Wnioskodawcy, wypełnią zgłoszenie konkursowe oraz wykonają określone zadanie konkursowe, np. opiszą w jaką trasę wybiorą się na oponach nabytych pod marką Spółki. Co istotne, uczestnikami Programów, nie mogą być osoby będące pracownikiem Wnioskodawcy, Organizatora akcji promocyjnych, lub podmiotów, które brały udział w organizowaniu i przeprowadzeniu konkursów, a także osoby współpracujące z tymi podmiotami w sposób stały na innej podstawie niż stosunek pracy oraz ich współmałżonkowie, wstępni, zstępni, rodzeństwo, powinowaci do drugiego stopnia, osoby pozostające w stosunku przysposobienia, osoby pozostające z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym lub ich małżonkowie. Powyższe wyłączenia, mają za zadanie zapewnić, iż zaproszenia wydawane przez Wnioskodawcę dla laureatów konkursów organizowanych w ramach Programów, nie będą przekazywane przez Spółkę na cele osobiste Wnioskodawcy, lub jej pracowników, współpracowników itp.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż wszystkie rodzaje organizowanych na jego rzecz Programów promocyjnych adresowane są do podmiotów zewnętrznych, które kupują towary sprzedawane bezpośrednio przez Wnioskodawcę lub od współpracujących z nim kontrahentów pod marką Spółki. Akcje te mają za zadanie nakłaniać wskazane podmioty i ich pracowników do zwiększenia ilości sprzedawanych pod marką Spółki opon. Mając na względzie powyższe, organizowane na rzecz Spółki akcje promocyjne bezpośrednio wpływają na zwiększenie rozpoznawalności marki Jej towarów, poprawę wizerunku opon Wnioskodawcy, a także zwiększenie wolumenu ich sprzedaży, a w konsekwencji przyczyniają się do zwiększenia przychodów Spółki z tytułu sprzedaży opon. W konsekwencji, zdaniem Spółki nieodpłatnie świadczone przez nią usługi mają związek z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Spółka chciałaby zwrócić uwagę, że analogiczne podejście znajduje potwierdzenie w ugruntowanym w tym zakresie stanowisku organów podatkowych. Przykładowo, w indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej w dniu 23 października 2012 r. (sygn. IPPP3/443-820/12-2/JK) w sprawie podatnika produkującego farby i lakiery, który w celu intensyfikacji swojej sprzedaży, nabywał wycieczki, które następnie przekazywał zwycięzcom organizowanych na jego rzecz programów marketingowych, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, iż „nieodpłatne świadczenie przez Wnioskodawcę usługi polegającej na przekazaniu praw do uczestnictwa w wycieczce klientom swojej firmy służy celom prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem program marketingowy w ramach którego Wnioskodawca przekazuje klientom prawa do uczestnictwa w wycieczce ma na celu zwiększenie sprzedaży jego produktów oraz poprawę ich wizerunku na rynku. Zatem uznać należy, że usługi te są wykonywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej i ich świadczenie na rzecz klientów nie jest zrównane z odpłatnym świadczeniem usług na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy. Tym samym należy stwierdzić, iż nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę praw do uczestnictwa w wycieczce klientom swojej firmy w ramach programu marketingowego, jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu.”

Przytoczone wyżej stanowisko, zgodnie z którym, nieodpłatne usługi wykonywane w celu zwiększenia sprzedaży produktów oraz w celu poprawy ich wizerunku na rynku, mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, zostało również potwierdzone m.in. w następujących interpretacjach podatkowych, wydanych w sprawach dotyczących podobnych stanów faktycznych:

*   indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 5 grudnia 2013 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPP2/443-1042/13-2/BH),
*   indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 19 listopada 2010 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPP2/443-637/10-2/IG),
*   indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 17 lutego 2010 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowe w Warszawie (sygn. IPPP1-443-131/10-2/IGo)
*   indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 31 sierpnia 2011 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPP3/443-799/11-2/JF),
*   indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 2 września 2009 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy ( sygn. ITPP1/443-497c/09/BS).

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez Niego w ramach akcji promocyjnych nieodpłatne usługi mają związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Tym samym, czynności te nie stanowią świadczeń, o których mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, w konsekwencji nie powinny w ocenie Spółki podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie zaś do art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z powyższego przepisu wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione określone warunki:

*   w przypadku użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa – użycie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz istnienie prawa podatnika do odliczenia – w całości lub w części – podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów (warunki te muszą być spełnione łącznie),

*   w przypadku świadczenia usług – świadczenie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, uznać za odpłatne świadczenie usług, a zatem za podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być ono dokonane do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz Wnioskodawcy musiało przysługiwać, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Analizując natomiast treść powołanego art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, zauważyć należy, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jest jednak od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.

Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy nadmienić, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel lub rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny – niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca czynny podatnik VAT, prowadzi działalność gospodarczą polegającą na obrocie oponami. W ramach działalności, Wnioskodawca sprzedaje opony dystrybutorom hurtowym, którzy zajmują się dalszą sprzedażą produktów na rzecz klientów indywidualnych oraz firm. Oprócz tego, Wnioskodawca sprzedaje opony także bezpośrednio (tj. z pominięciem dystrybutorów), do kontrahentów biznesowych (podatników VAT) prowadzących serwisy detaliczne, tj. klientów flotowych, serwisów dealerskich, sklepów internetowych itp. Sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę podlega zasadniczo opodatkowaniu VAT w Polsce.

W celu zwiększenia wolumenu sprzedaży opon, Wnioskodawca prowadzi szereg akcji promocyjnych (Programy). Spółka co do zasady zleca organizację tych akcji promocyjnych zewnętrznemu podmiotowi - wyspecjalizowanej agencji marketingowej (Organizatorowi). W niektórych przypadkach Organizatorowi zlecane są tylko niektóre czynności związane z organizacją Programów. Organizator odpowiedzialny jest za przeprowadzenie akcji promocyjnej, zweryfikowanie podmiotów lub osób spełniających warunki pozwalające na przekazanie nagrody należnej za udział w akcji promocyjnej oraz przekazanie nagród tym podmiotom lub osobom. W każdym przypadku, udzielającym (fundatorem) nagród jest wyłącznie Wnioskodawca.

W związku z udziałem w Programach uczestnicy mogą otrzymać różne nagrody, przykładowo są to bilety lotnicze, wycieczki czy też bilety wstępu na różnego rodzaju eventy. W przyszłości jako Nagrody mogą występować także inne podobne świadczenia usługowe.

Niniejszy wniosek nie dotyczy przypadków, kiedy Wnioskodawca wydaje nagrody rzeczowe.

Koszt nagród pokrywa Wnioskodawca, przykładowo, jeżeli nagroda obejmuje zaproszenie do udziału w kilkudniowej wycieczce, Wnioskodawca pokrywa koszty zorganizowania takiej wycieczki, w tym wydatki na przejazd / przelot, zakwaterowanie, wyżywienie i ubezpieczenie, lekcje nauki jazdy itp. Otrzymuje z tego tytułu faktury VAT z wykazanym na nich podatkiem VAT.

Programy kierowane są do:

*   pracowników, współpracowników lub właścicieli kontrahentów Wnioskodawcy dokonujących sprzedaży hurtowej opon (osoby te wprost zajmują się sprzedażą opon Wnioskodawcy i ich zmotywowanie i zachęta do polecania Jego opon mają na celu wzrost sprzedaży);
*   pracowników, współpracowników lub właścicieli kontrahentów Wnioskodawcy prowadzących sprzedaż detaliczną opon (osoby te wprost zajmują się sprzedażą opon Wnioskodawcy i ich zmotywowanie i zachęta do polecania Jego opon mają na celu wzrost sprzedaży);
*   osób fizycznych, będących użytkownikami opon sprzedawanych pod marką należącą do Wnioskodawcy, którzy nabyli je od kontrahentów Wnioskodawcy (osoby nabywają opony Spółki, więc zachęcenie ich do zakupów przyczynia się do wzrostu sprzedaży).

Uczestnikami Programów nie mogą być osoby będące pracownikiem Wnioskodawcy, Organizatora akcji promocyjnych, lub podmiotów, które brały udział w organizowaniu i przeprowadzeniu konkursów, a także osoby współpracujące z tymi podmiotami w sposób stały na innej podstawie niż stosunek pracy oraz ich współmałżonkowie, wstępni, zstępni, rodzeństwo, powinowaci do drugiego stopnia, osoby pozostające w stosunku przysposobienia, osoby pozostające z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym lub ich małżonkowie.

Warunki udziału w Programie oraz sposób przyznawania nagród są każdorazowo określane w regulaminie danego Programu i mogą się od siebie różnić. Przykładowo do udziału w Programach zapraszani mogą być określeni kontrahenci posiadający konta zakupowe w bazie Spółki, którzy w danym okresie dokonają zakupu największej ilości opon bezpośrednio od Wnioskodawcy. Wówczas co do zasady nagradzanych jest kilku kontrahentów, którzy osiągają najwyższy wynik bądź spełnili określone w regulaminie kryteria zakupowe. W zależności od zajętego miejsca, otrzymują oni określoną ilość nagród (np. biletów).

W odniesieniu do niektórych Programów warunkiem uczestnictwa może być także wypełnienie określonego zadania konkursowego związanego z produktami Wnioskodawcy (np. zgłoszenie hasła reklamowego, opisanie w jaką trasę wybiorą się na oponach nabytych pod marką Spółki).

Wydatki, które Spółka ponosi na organizację Programów oraz na nagrody dokumentowane są fakturami wystawionymi na Wnioskodawcę. Spółka traktuje poniesione wydatki jako związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. z promocją sprzedawanych produktów. Na podstawie faktur zawierających kwotę polskiego podatku oraz faktur dokumentujących import usług (oprócz przypadków, gdzie ustawa o VAT wprost zabrania odliczenia, np. w odniesieniu do usług hotelowych), Wnioskodawca dokonuje odliczenia VAT podatku naliczonego.

Wnioskodawca zamierza organizować analogiczne Programy promocyjne w przyszłości.

Na tle przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy przekazując uczestnikom Programów wskazane w opisie wniosku Nagrody w postaci nieodpłatnego świadczenia usług, Wnioskodawca ma obowiązek rozliczenia z tego tytułu podatku VAT należnego zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W przedstawionych we wniosku okolicznościach nieodpłatne świadczenia przez Wnioskodawcę usług polegających na przekazaniu biletów lotniczych, wycieczek, biletów wstępu na różnego rodzaju eventy czy też podobnych świadczeń, które mogą wystąpić w przyszłości na rzecz uczestników organizowanych przez Wnioskodawcę programów promocyjnych służy celom prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. W opisie sprawy oraz we własnym stanowisku Wnioskodawca wskazał, że w każdym przypadku, udzielającym (fundatorem) nagród jest wyłącznie Wnioskodawca a celem programów promocyjnych jest zwiększenie rozpoznawalności marki oraz towarów sprzedawanych przez Wnioskodawcę, a w konsekwencji również wpłynięcie na zwiększenie wolumenu sprzedaży opon Wnioskodawcy oraz zwiększenie wysokości przychodów Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży towarów. Wszystkie rodzaje organizowanych programów promocyjnych adresowane są do podmiotów zewnętrznych, które kupują towary sprzedawane bezpośrednio przez Wnioskodawcę lub od współpracujących z nim kontrahentów pod marką Wnioskodawcy. Akcje te mają za zadanie nakłaniać wskazane podmioty i ich pracowników do zwiększenia ilości sprzedawanych pod marką Wnioskodawcy opon.

Zatem uznać należy, że usługi, o których mowa we wniosku są wykonywane na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej i ich świadczenie na rzecz uczestników organizowanych przez Wnioskodawcę programów promocyjnych nie jest zrównane z odpłatnym świadczeniem usług na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy. Tym samym należy stwierdzić, iż nieodpłatne świadczenie przez Wnioskodawcę usług polegających na przekazaniu biletów lotniczych, wycieczek, biletów wstępu na różnego rodzaju eventy czy też podobnych świadczeń, które mogą wystąpić w przyszłości, na rzecz uczestników organizowanych przez Wnioskodawcę programów promocyjnych, jest i będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu.

Z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym a w zakresie zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.