Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.399.2025.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-11
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT bezpłatnego udostępniania
sieci WOD; KAN oraz prawa do odliczenia podatku.
Słowa kluczowe: gmina
inwestycje
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
udostępnienie-udostępnienie nieodpłatne
zakład
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · braku podlegania opodatkowaniu nieodpłatnego udostępnienia Infrastruktury do Spółki,
    · braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją
      Projektu.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (dalej: Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i
    usług (dalej również: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Gmina wykonuje zadania własne w zakresie kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
    komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wskazane w
    art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
    Gmina zrealizowała inwestycję pn.: „(...)” (dalej: Projekt, Inwestycja lub Infrastruktura) ze
    środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 .

    W ramach Inwestycji przeprowadzono prace projektowe i budowlano-montażowe celem
    utworzenia sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci wodociągowej wraz z umożliwieniem ich
    wpięcia do pozostałej infrastruktury (istniejącej bądź projektowanej na przyszłość).
    Celem operacji jest poprawa warunków życia mieszkańców oraz ulepszenie infrastruktury
    technicznej związanej z zaopatrzeniem w wodę, poprzez budowę sieci wodociągowej oraz
    odprowadzaniem ścieków poprzez budowę sieci kanalizacyjnej. Gmina poprzez realizację
    Inwestycji, zaspokaja elementarne potrzeby społeczności lokalnej, związane z usługami
    sanitarnymi głównie na terenach wiejskich.
    W związku z Inwestycją, Gmina otrzymała od wykonawców faktury VAT, z wykazanymi
    kwotami podatku naliczonego.
    Po wykonaniu Inwestycji i oddaniu jej do użytkowania, powstała Infrastruktura została
    nieodpłatnie udostępniona na rzecz A Sp. z o. o (dalej: Spółka) na podstawie umowy
    użyczenia. Wnioskodawca nie uzyskuje i nie będzie uzyskiwał z tego tytułu jakichkolwiek
    wpływów. Gmina nie zamierza wykorzystywać sieci wodociągowej ani sieci kanalizacyjnej
    do wykonywanych przez nią czynności opodatkowanych VAT.
    Właścicielem Infrastruktury będzie w dalszym ciągu Gmina, a Spółka będzie z niej
    korzystać.
    Do zakresu działalności Spółki należy m.in. świadczenie na terenie Gminy odpłatnych
    usług w zakresie dostarczania wody i odprowadzania oraz oczyszczania ścieków na rzecz
    odbiorców na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych. Spółka będzie
    eksploatowała przedmiotowy majątek we własnym imieniu i na własną rzecz do
    wykonywania odpłatnych czynności w zakresie dostarczania wody i odprowadzania
    ścieków. Spółka jest zarejestrowana na potrzeby VAT, jako podatnik czynny. Świadczone
    przy pomocy Infrastruktury usługi, Spółka będzie wykazywała w swoich rejestrach
    sprzedaży i rozliczała VAT należny.
    Udzielenie Spółce prawa do nieodpłatnego korzystania z Infrastruktury na podstawie
    umowy użyczenia, będzie stanowić dla Wnioskodawcy czynność wykonywaną w ramach
    działalności Gminy, jako organu władzy samorządowej. Spółka na podstawie umowy
    użyczenia będzie uprawniona do bezpośredniego świadczenia na rzecz poszczególnych
    mieszkańców usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków, tym samym Gmina
    zapewni sobie realizację jej zadań własnych, wynikających z ustawy o samorządzie
    gminnym. Jednocześnie, nie pobiera i nie będzie z tego tytułu pobierać od Spółki
    jakiejkolwiek odpłatności.
    Pytania
    1) Czy nieodpłatne udostępnienie Infrastruktury, w ramach umowy użyczenia, podlega
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2) Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
      związanych z realizacją Projektu?
    Pytanie nr 1 dotyczy jednego stanu faktycznego.
    Pytanie nr 2 dotyczy jednego stanu faktycznego.
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Nieodpłatne udostępnienie Infrastruktury, w ramach umowy użyczenia, nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    2) Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
      związanych z realizacją Projektu.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie natomiast do treści art. 8 ust. 1 ww. ustawy – przez świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
    osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie
    stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Ponadto, w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Z kolei, podatnikami, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ww. ustawy – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Natomiast, stosownie do treści art. 15 ust. 6 przedmiotowej ustawy – nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    1) podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    2) podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o

    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Ponieważ, tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.
    Zasada swobody umów zapisana jest w art. 353 Kodeksu cywilnego. W świetle tego
    przepisu, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego
    uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku,
    ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
    Zatem, strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia
    umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania
    których strony są zobowiązane.
    Jak wynika z art. 710 Kodeksu cywilnego – przez umowę użyczenia, użyczający
    zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na
    bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Zatem, umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną.
    Jak wynika z powołanych powyżej unormowań zawartych w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, w
    pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług bądź
    nieodpłatne użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika, należy
    uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust.
    1 ustawy, podlega opodatkowaniu.
    W przypadku Gminy, Infrastruktura została nieodpłatnie użyczona odrębnemu od Gminy
    podatnikowi, tj. Spółce w ramach władztwa publicznego.
    W tym miejscu, Gmina pragnie wskazać na treść art. 15 ust. 6 ustawy o VAT oraz fakt
    nieuznawania jednostek samorządu terytorialnego za podatnika w określonych
    okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej,
    którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do
    zasady, jest opodatkowana w całości.
    Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT, kwestie uprawnień i obowiązków
    podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie
    okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do niektórych czynności
    występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do
    art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
    Wytworzenie Infrastruktury oraz zapewnienie jej funkcjonowania należy do zadań
    własnych Gminy w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń
    sanitarnych. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym,
    gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania
    gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami
    na rzecz innych podmiotów. Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie
    gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
    W szczególności zadania własne obejmują sprawy: wodociągów i zaopatrzenia w wodę,

    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
    komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w celu wykonywania zadań
    gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi
    podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, gmina oraz inna gminna osoba
    prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o
    charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej
    ustawie.
    Jak stanowi art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, formy prowadzenia gospodarki
    gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej,
    określa odrębna ustawa.
    Jakkolwiek z uwagi na użycie towaru stanowiącego część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy,
    sytuacja ta mogłaby się mieścić w założeniach przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, to jednak
    ww. świadczenia są wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach władztwa publicznego i
    tym samym brak jest, zdaniem Gminy, podstaw do zastosowania treści ww. art. 8 ust. 2
    pkt 1 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina jest zdania, że nieodpłatne udostępnienie Spółce
    Infrastruktury nie będzie generować po jej stronie VAT należnego, ponieważ w tym
    zakresie działa ona jako organ władzy publicznej, a więc poza sferą VAT.
    W podobnym tonie wypowiedziała się Krajowa Informacja Skarbowa w interpretacji
    indywidualnej z dnia 26 września 2017 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.486.2017.2.MW, w
    której czytamy: „czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi
    przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których gmina nie
    uzyskuje wpływów pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one
    bowiem realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze
    podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy. W odniesieniu do sytuacji
    Wnioskodawcy należy zauważyć, że świadczenie polegające na nieodpłatnym użyczeniu
    majątku (części nieruchomości gruntowych, lokali) na rzecz stowarzyszeń wymienionych w
    punktach 1) - 5) stanu faktycznego, będącego własnością Wnioskodawcy, realizowane w
    ramach wykonywania zadań własnych gminy w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym
    terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz promocji gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1
    pkt 10 i pkt 18 ustawy o samorządzie gminnym, niewątpliwie stanowi sprawę publiczną,
    należącą do sfery działalności jednostki samorządowej. Zatem w analizowanej sprawie nie
    znajdzie zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy, bowiem nieodpłatne udostępnianie ww.
    obiektów wymienionych w punktach 1) - 5) odbywa się w związku z wykonywaniem zadań
    publicznych przez Gminę”.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina stoi na stanowisku, że nieodpłatne udostępnienie
    Infrastruktury, w ramach umowy użyczenia, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    · wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika VAT,

    · wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
      opodatkowanymi VAT,
    · nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Innymi słowy, obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego możliwe jest
    jedynie przez podmiot, który występuje w tym zakresie w roli podatnika VAT. Jak wskazano
    w odpowiedzi na pytanie nr 1 – Gmina nie występuje w tym zakresie w roli podatnika VAT.
    Tym samym, zdaniem Gminy, dokonując nieodpłatnej czynności polegającej na
    udostępnieniu do używania Inwestycji na rzecz Spółki na podstawie umowy użyczenia nie
    będzie wykonywała czynności, w związku z którą zobowiązana byłaby do rozliczania VAT
    należnego.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, przesłanki
    warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego nie zostaną spełnione. Wydatki
    związane z realizacją Inwestycji nie służą Gminie do wykonywania czynności
    opodatkowanych VAT.
    Inwestycja nie została zatem zrealizowana przez Gminę celem wykonywania czynności,
    które dają podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Infrastruktura ta nie jest i nie będzie bowiem wykorzystywana przez Gminę
    do czynności podlegających opodatkowaniu VAT, niekorzystających ze zwolnienia z VAT i
    tym samym nie przysługuje jej prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    poniesionych w związku z realizacją Inwestycji.
    Powyższe stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 1 sierpnia 2017 r., sygn. 0112-KDIL4.
    4012.156.2017.2.JKU, DKIS potwierdził, że: „w rozpatrywanej sprawie warunki, o których
    mowa w arii. 86 ust. 1 ustawy, nie będą spełnione. W odniesieniu do czynności
    nieodpłatnego użyczenia przez Gminę na rzecz spółki rozbudowanej infrastruktury
    kanalizacyjnej i wodociągowej Wnioskodawca nie będzie występował jako podatnik
    podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a efekty planowanej inwestycji, które
    zostaną przekazane w nieodpłatne używanie Spółce, nie będą wykorzystywane do
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, Gmina nie będzie
    działać w charakterze podatnika podatku VAT, a towary i usługi zakupione w celu realizacji
    inwestycji nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT
    wykonywanymi przez Gminę.
    W konsekwencji mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony
    opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia
    podatku VAT w związku z realizacją inwestycji”.
    Zbieżny pogląd został przedstawiony w interpretacji indywidualnej z dnia 3 lipca 2017 r.,
    sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.242.2017.1.KT, w której organ wskazał, iż: „w odniesieniu do
    czynności nieodpłatnego użyczenia przez Gminę na rzecz Spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością wybudowanej sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci wodociągowej
    Wnioskodawca nie będzie występował jako podatnik podatku VAT, w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy, a efekty planowanej inwestycji, które zostaną przekazane w nieodpłatne
    używanie Spółce, nie będą wykorzystywane do działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. (...) Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku VAT
    w związku z realizacją inwestycji pn.: „ ”, ponieważ jak wynika z okoliczności sprawy towary
    i usługi zakupione w celu realizacji inwestycji nie będą wykorzystywane do czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT”.
    Analogiczne stanowisko potwierdzone zostało w interpretacji indywidualnej z dnia 22
    maja 2017 r., sygn. 0115-KDIT1-1.4012.107.2017.1.BS, w której DKIS zgodził się z
    wnioskodawcą, że: „z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo

    do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi
    czynnościami opodatkowanymi, Gmina nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie
    towarów i usług związanych z realizacją projektu pn. „M.”, co oznacza, że podatek VAT
    zawarty w fakturach zakupu będzie kosztem kwalifikowanym inwestycji”.
    Zbliżone stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 11 maja
    2017 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.204.2017.1.AK, w której organ wskazał: „mimo, że
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT – warunki
    uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż Zainteresowany realizując opisany
    Wariant 2, tj. nieodpłatnie udostępnienie infrastruktury na rzecz ZWiK/..., nie będzie
    działał w charakterze podatnika VAT, a efekty realizacji tego Wariantu nie będą
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług. Tym samym, Zainteresowany nie będzie miał prawa do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur zakupowych dotyczących budowy infrastruktury wodno-
    kanalizacyjnej w przypadku realizacji Wariantu 2”.
    Stanowisko Gminy zostało potwierdzone również w interpretacji indywidualnej z dnia 10
    maja 2017 r., sygn. 2461-IBPP2.4512.226.2017.3.AP, w której DKIS zaznaczył, iż „Analizując
    kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług
    w celu realizacji planowanej inwestycji, która zostanie przekazana do eksploatacji umową
    użyczenia Spółce należy wskazać, że Gmina nie będzie wykorzystywać powstałej
    infrastruktury do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. (...) Mając
    na uwadze okoliczność, że przekazując w bezpłatne administrowanie przedmiotowej sieć
    kanalizacji sanitarnej Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika, czynności
    takie nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, co w konsekwencji powoduje
    brak możliwości odliczenia podatku VAT”.
    Taki sam wniosek wysnuć można z interpretacji indywidualnej z dnia 29 kwietnia 2021 r.,
    sygn. 0111-KDIB3-2.4012.124.2021.1.DK, w której czytamy uzasadnienie stanowiska
    organu podatkowego: „świadczenie polegające na udostępnieniu Spółce przez Gminę
    przedmiotowej infrastruktury nie było/będzie realizowane w celu osiągnięcia zysku, jak
    bowiem wskazano we wniosku udostępnienie Spółce powstałej/przebudowanej
    infrastruktury nastąpiło/nastąpi nieodpłatnie na podstawie umowy o administrowanie.
    Mając na uwadze powyższe w kontekście niniejszej sprawy należy stwierdzić, że ww.
    czynność, tj. nieodpłatne przekazanie przez Gminę spółce powstałej/przebudowanej
    infrastruktury realizowana była/będzie poza zakresem działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Gmina realizując tę czynność nie wystąpi w charakterze
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Podsumowując, mając na
    uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że nieodpłatne
    przekazanie Spółce powstałej/przebudowanej w wyniku realizacji zadania infrastruktury
    nie podlega/nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. (.)
    Wnioskodawca nie miał/nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „(...)”, ponieważ – jak wynika
    z okoliczności sprawy – towary i usługi nabywane w ramach ww. zadania nie były/nie będą
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług”.
    W konsekwencji, w opinii Gminy, nie przysługuje jej prawo do odliczenia VAT naliczonego
    od wydatków ponoszonych w związku z realizacją Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) – zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby niebędące dostawą. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Usługą nie będzie natomiast takie
    świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów.
    Art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.
    Nie każda jednak czynność, która jest dostawą towarów lub świadczeniem usług w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami podatku VAT w przypadku
    wykonywanych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.

    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem, w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do treści art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Zatem umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną. Umowa użyczenia nie przenosi
    własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie
    umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
    Odnosząc się do kwestii ustalenia, czy konkretna, nieodpłatna czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, istotny jest cel jej świadczenia. Jeżeli
    nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy
    przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione
    jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują. Ponadto, z
    powyższego wynika, że opodatkowaniu VAT, podlega tylko takie nieodpłatne świadczenie
    usług, które nie ma żadnego związku z działalnością przedsiębiorstwa podatnika.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje, że opodatkowaniu podlega jako odpłatne
    świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do

    celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów
    osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu
    tych towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.
    Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy zauważam, że dla ustalenia, czy
    konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego
    przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie
    wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka
    uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od
    konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Przy czym, za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (świadczone do celów
    innych niż działalność gospodarcza) należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie
    odbyło się bez związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.
    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem
    prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania
    podejmowane przez dany podmiot.
    Podkreślić należy, że przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych
    spośród usług nieodpłatnych, które spełniają warunek w nim wymieniony, tj. dotyczy tych
    usług nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli
    ww. warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej
    nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.
    W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzam, że zakres aktywności podejmowanej
    przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej
    zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców
    gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że każde działanie podejmowane przez
    jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu
    jednostek, a dotyczące mienia gminy, należy uznać za działanie publiczne, służące
    zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę
    samorządu terytorialnego jako zadanie własne, w ramach władztwa publicznego.
    Zatem, czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami,
    realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których gmina nie uzyskuje
    wpływów, pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem
    realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności, nie występuje w charakterze podatnika
    podatku VAT, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie działa jako
    organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, Gmina jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Gmina
    wykonuje zadania własne w zakresie kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
    komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wskazane w
    art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym. Gmina zrealizowała inwestycję pn.: „(...)
    ”. W ramach Inwestycji przeprowadzono prace projektowe i budowlano-montażowe celem
    utworzenia sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci wodociągowej wraz z umożliwieniem ich
    wpięcia do pozostałej infrastruktury (istniejącej bądź projektowanej na przyszłość). Celem
    operacji jest poprawa warunków życia mieszkańców oraz ulepszenie infrastruktury
    technicznej związanej z zaopatrzeniem w wodę, poprzez budowę sieci wodociągowej oraz
    odprowadzaniem ścieków poprzez budowę sieci kanalizacyjnej. W związku z Inwestycją,
    Gmina otrzymała od wykonawców faktury VAT, z wykazanymi kwotami podatku
    naliczonego. Po wykonaniu Inwestycji i oddaniu jej do użytkowania, powstała

    Infrastruktura została nieodpłatnie udostępniona na rzecz A Sp. z o. o na podstawie
    umowy użyczenia. Ponadto, Gmina wskazała, iż nie uzyskuje i nie będzie uzyskiwała z tego
    tytułu jakichkolwiek wpływów. Gmina nie zamierza wykorzystywać sieci wodociągowej ani
    sieci kanalizacyjnej do wykonywanych przez nią czynności opodatkowanych VAT.
    Właścicielem Infrastruktury będzie w dalszym ciągu Gmina, a Spółka będzie z niej
    korzystać. Do zakresu działalności Spółki należy m.in. świadczenie na terenie Gminy
    odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody i odprowadzana oraz oczyszczania
    ścieków na rzecz odbiorców na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych. Spółka
    będzie eksploatowała przedmiotowy majątek we własnym imieniu i na własną rzecz do
    wykonywania odpłatnych czynności w zakresie dostarczania wody i odprowadzania
    ścieków. Spółka jest zarejestrowana na potrzeby VAT, jako podatnik czynny. Świadczone
    przy pomocy Infrastruktury usługi, Spółka będzie wykazywała w swoich rejestrach
    sprzedaży i rozliczała VAT należny.
    Zatem, jak Państwo wskazali, udzielenie Spółce prawa do nieodpłatnego korzystania z
    Infrastruktury na podstawie umowy użyczenia, będzie stanowić dla Gminy czynność
    wykonywaną w ramach działalności Gminy, jako organu władzy samorządowej. Spółka na
    podstawie umowy użyczenia będzie uprawniona do bezpośredniego świadczenia na rzecz
    poszczególnych mieszkańców usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków, tym
    samym Gmina zapewni sobie realizację jej zadań własnych, wynikających z ustawy o
    samorządzie gminnym. Nieodpłatnie udostępniając Spółce Infrastrukturę powstałą w
    ramach przedmiotowego projektu, Państwa Gmina będzie wykonywała zadania własne, o
    których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w szczególności zadania z
    zakresu kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych, wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Tym samym, nieodpłatne udostępnienie Infrastruktury na rzecz Spółki, realizowane w
    ramach wykonywania Państwa zadań własnych, niewątpliwie stanowi sprawę publiczną,
    należącą do sfery działalności jednostki samorządowej.
    W świetle powyższego, stwierdzam, że nieodpłatne udostępnienie na rzecz Spółki
    Infrastruktury powstałej w ramach przedstawionego we wniosku projektu będzie poza
    zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwo
    realizując tę czynność nie wystąpią w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa
    w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Zatem, nieodpłatne udostępnienie przez Państwa Infrastruktury, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W analizowanej sprawie nie znajdzie
    zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy, bowiem nieodpłatne udostępnienie odbywa się w
    związku z wykonywaniem przez Państwa zadań własnych, o których mowa w art. 7 ust. 1
    pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych.
    Reasumując stwierdzam, że nieodpłatne udostępnienie Infrastruktury, powstałej w
    ramach projektu opisanego we wniosku, na rzecz Spółki, nie stanowi czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w
    związku z realizacją projektu opisanego we wniosku.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy.
    W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do

      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W odniesieniu do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu
    pn.: „(...)”, stwierdzić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych
    w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług.
    W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony. Wskazać bowiem należy, że w
    okolicznościach tej sprawy powstała Inwestycja, jest nieodpłatnie udostępniana na
    podstawie umowy użyczenia Spółce.

    Przy czym, jak wyżej stwierdzono, nieodpłatne użyczenie przedmiotowej Infrastruktury,
    nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Ponadto, jak Państwo wskazali w opisie sprawy, w odniesieniu do tego zadania Gmina nie
    pobiera i nie będzie z tego tytułu pobierać od Spółki jakiejkolwiek odpłatności, będą
    wykonywali Państwo zadania własne, do których zostali Państwo powołani. Nie zamierzają
    zatem Państwo, wykonywać żadnych czynności opodatkowanych VAT.
    W związku z powyższym, nie mają Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi z tytułu realizacji
    przedmiotowego projektu.
    Reasumując stwierdzam, że w omawianej sprawie warunek uprawniający – na podstawie
    art. 86 ust. 1 ustawy – do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – towary
    nabywane w związku z realizacją przedmiotowego projektu, nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    W związku z powyższym, nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją projektu pn.: „(...)”.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W interpretacji oparłem się na informacjach przedstawionych przez Państwa w opisie
    sprawy. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno#skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny od przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.