Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP1.4512.726.2016.1.AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-10-20
Teza: zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia dla sprzedaży przez Wnioskodawcę złomu złota zaklasyfikowanego do PKWiU 24.41.20.0
Słowa kluczowe: podatek; złom; złoto
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 września 2016 r. (data wpływu 16 września 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla sprzedaży przez Wnioskodawcę złomu złota zaklasyfikowanego do PKWiU 24.41.20.0 -**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2016 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla sprzedaży przez Wnioskodawcę złomu złota zaklasyfikowanego do PKWiU 24.41.20.0.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza dokonywać sprzedaży złomu złota o pr. 0,585 uzyskanego z przetopienia wyrobów ze złota, o tej samej próbie, zakupionych w latach ubiegłych które nie znalazły nabywców.

Uzyskany z przetopienia wyrobów złom złota Wnioskodawca zakwalifikował do grupy PKWiU 24.41.20.0 i wystąpił do Urzędu Statystycznego w Łodzi z zapytaniem czy interpretacja Wnioskodawcy jest prawidłowa.

Urząd Statystyczny w Łodzi, pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. potwierdził zgodność interpretacji Wnioskodawcy.

Zgodnie z klasyfikacją PKWiU 24.41.20.0 Wnioskodawca powinien sprzedawać tak uzyskany złom złota na zasadzie tzw. VAT odwróconego, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku VAT; załącznik nr 11 do ustawy.

Wnioskodawca chce dokonywać sprzedaży w roku bieżącym jak i w następnych okresach czasu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej sprzedaży złomu złota o pr. 0,585 z przetopionych wyrobów, o tej samej próbie, według zasady VAT odwróconego, czy jest ona prawidłowa w roku bieżącym jak i w 2017.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z klasyfikacją PKWiU 24.41.20.0 potwierdzoną przez Urząd Statystyczny w Łodzi, Wnioskodawca może dokonywać sprzedaży stosując zasadę VAT-u odwróconego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Pod pojęciem sprzedaży, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Od dnia 1 stycznia 2011 r., na potrzeby podatku od towarów i usług wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 207, poz. 1293, ze zm.).

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem sprzedawanych towarów.

Według art. 15 ust. 1 ww. ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, z zastrzeżeniem ust. 1c, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 122.

W myśl przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy – zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Od dnia 1 lipca 2015 r. rozszerzył się katalog towarów, wobec których ma zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia VAT. W załączniku nr 11 stanowiącym „Wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy” ustawodawca wymienił w pozycjach 1-41 towary sklasyfikowane do określonego grupowania PKWiU.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza dokonywać sprzedaży złomu złota o pr. 0,585 uzyskanego z przetopienia wyrobów ze złota, o tej samej próbie, zakupionych w latach ubiegłych, które nie znalazły nabywców.

Uzyskany z przetopienia wyrobów złom złota Wnioskodawca zakwalifikował do grupy PKWiU 24.41.20.0 i wystąpił do Urzędu Statystycznego w Łodzi z zapytaniem czy interpretacja Wnioskodawcy jest prawidłowa. Urząd Statystyczny w Łodzi, pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. potwierdził zgodność interpretacji Wnioskodawcy.

Zgodnie z klasyfikacją PKWiU 24.41.20.0 Wnioskodawca powinien sprzedawać tak uzyskany złom złota na zasadzie tzw. VAT odwróconego, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku VAT; załącznik nr 11 do ustawy.

Wnioskodawca chce dokonywać sprzedaży w roku bieżącym jak i w następnych okresach czasu.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy prawidłowym jest opodatkowanie sprzedaży złomu złota o pr. 0,585 z przetopionych wyrobów, o tej samej próbie, w roku bieżącym jak i w 2017, według zasady VAT odwróconego.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT mechanizm odwrotnego obciążenia, tj. sytuacja, że podatnikami są również podmioty nabywające towary, ma zastosowanie w odniesieniu do towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT. Ustawodawca we wskazanym załączniku celem identyfikacji towarów wchodzących w jego zakres posłużył się klasyfikacją statystyczną towarów i usług.

Należy zaznaczyć, że do zaklasyfikowania danego towaru bądź usługi do odpowiedniej grupy czy też do weryfikacji wskazanej klasyfikacji, nie są kompetentne organy podatkowe. W myśl bowiem Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

Niniejsza interpretacja została zatem wydana w oparciu o klasyfikację statystyczną wskazaną we wniosku przez Wnioskodawcę, który podał, że zamierza dokonywać sprzedaży złomu złota sklasyfikowanego w grupowaniu PKWiU 24.41.20.0.

W załączniku nr 11 do ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r., w poz. 22a wymieniono „Złoto nieobrobione plastycznie lub w postaci półproduktu, lub w postaci proszku - wyłącznie złoto o próbie 325 tysięcznych lub większej, z wyłączeniem złota inwestycyjnego w rozumieniu art. 121 ustawy, z zastrzeżeniem poz. 22b” - PKWiU ex 24.41.20.0.

Z uwagi na fakt, że symbol dotyczący towarów z poz. 22a załącznika nr 11 do ustawy zawiera dodatkowe oznaczenie „ex” to oznacza to, zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, że zakres wyrobów lub usług znajdujący się w tej pozycji jest węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 121 ust. 1 ustawy o VAT, ilekroć w przepisach niniejszego rozdziału jest mowa o złocie inwestycyjnym, rozumie się przez to:

1.  złoto w postaci sztabek lub płytek o próbie co najmniej 995 tysięcznych oraz złoto reprezentowane przez papiery wartościowe;
2.  złote monety, które spełniają łącznie następujące warunki:
    1.  posiadają próbę co najmniej 900 tysięcznych,
    2.  zostały wybite po roku 1800,
    3.  są lub były obowiązującym środkiem płatniczym w kraju pochodzenia,
    4.  są sprzedawane po cenie, która nie przekracza o więcej niż 80% wartości rynkowej złota zawartego w monecie.

Mając zatem na względzie, że przedmiotem sprzedaży przez Wnioskodawcę będzie towar mieszczący się w grupowaniu PKWiU 24.41.20.0., wymieniony w poz. 22a załącznika nr 11 do ustawy, to w sytuacji gdy dla dokonywanych przez Wnioskodawcę dostaw zostaną spełnione łącznie warunki wynikające z przepisu art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy tj.:

1.  dokonującym ich dostawy będzie podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą będzie podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
3.  dostawa nie będzie objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 122,

oraz o ile przedmiotem sprzedaży nie będzie złoto inwestycyjne w rozumieniu art. 121 ustawy, z zastrzeżeniem poz. 22b załącznika nr 11 do ustawy o VAT – wówczas do sprzedaży przez Wnioskodawcę złomu złota o próbie 0,585, uzyskanego z przetopienia wyrobów ze złota o tej samej próbie, będzie miał zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT.

W takim przypadku podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego z tytułu dostawy przez Wnioskodawcę towaru, o którym mowa w przedstawionym zdarzeniu przyszłym skwalifikowanym pod symbolem PKWiU 24.41.20.0. będzie nabywca tego towaru. Tym samym, sprzedaż przez Wnioskodawcę ww. towaru tj. złomu złota o próbie 0,585 nie będzie powodowała po stronie Wnioskodawcy obowiązku rozliczenia podatku należnego z tytułu tej transakcji, o ile jednak zostaną łącznie spełnione warunki, o których mowa powyżej.

Tak więc stanowisko Wnioskodawcy, że Wnioskodawca może dokonywać sprzedaży stosując zasadę VAT-u odwróconego, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności gdyby któryś z warunków z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT nie był spełniony lub w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU) lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.