Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-197/14/LŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-19
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 17 lutego 2014 r. (data wpływu 20 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu „\`(...)\`”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej: Gmina) jest podatnikiem VAT zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca od 2010 r. rozpoczął realizację inwestycji na stadionie miejskim polegającą m.in. na zakupie i montażu trybun (dalej: inwestycja).

17 listopada 2011 r. został złożony wniosek o dofinansowanie pod nazwą „…..” ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO Województwa na lata 2007–2013 i 30 września 2013 r. została podpisana umowa na realizację powyższego zadania inwestycyjnego. Inwestycja obejmowała m.in.: rozbudowę trybun (wykonano w 2010 i 2011 r.), i obejmuje obecnie utwardzenie terenu, montaż lamp solarnych, zakup mobilnej sceny i montaż sprzętu audio-wizualnego. Ukończenie inwestycji planowane jest na 2014 r.

Faktury za realizację inwestycji wystawiane są z podaniem danych Gminy. Gmina nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego z otrzymywanych w latach 2010–2011 faktur za realizację inwestycji. Faktury za dalszą część inwestycji zostaną wystawione w marcu 2014 r.

Stadion udostępniony jest do tej pory oraz będzie udostępniany nieodpłatnie przez Gminę na rzecz lokalnego klubu sportowego (działającego w formie stowarzyszenia). Infrastruktura stadionu jest także wykorzystywana przez Gminę w celu organizacji corocznych imprez o charakterze sportowo–kulturalnym, takich jak np. Dni \`(...)\`, zlot caravaningowy, spartakiady oraz nowe imprezy, które powstaną w wyniku realizacji inwestycji, takie jak: letni przegląd twórczości niszowej, Dzień z …., Święto ….., kino letnie. Imprezy odbywają się na stadionie, jak i bezpośrednio w jego otoczeniu. Wszystkie imprezy są ogólnodostępne, a uczestnictwo w nich jest nieodpłatne. Gmina nie uzyskuje żadnych przychodów mających jakikolwiek zawiązek z inwestycją – poza zakresem wskazanym poniżej.

Organizacja imprez gminnych stanowi zadanie własne Gminy stosownie do przepisów ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm., dalej „ustawa o samorządzie gminnym”). Zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Natomiast na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 9 i 10 ustawy o samorządzie gminnym zadania własne Gminy obejmują w szczególności sprawy kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami oraz kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, zadania Gminy obejmują również utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Dni \`(...)\`

W związku z wymienionymi imprezami Gmina nie otrzymuje żadnego przychodu (obrotu). Gmina zwraca jednak uwagę, że w pewnym zakresie wyjątkiem tutaj mogą być Dni \`(...)\` (dalej również jako „impreza”). Dni \`(...)\` organizowane są corocznie i trwają trzy dni (3 dni w każdym roku). Dni \`(...)\` organizowane są na stadionie i bezpośrednio w jego otoczeniu. W związku z organizacją imprezy, Gmina, oprócz infrastruktury zmodernizowanej w ramach inwestycji, będzie wykorzystywać również nabyte w ramach inwestycji wyposażenie takie jak np. mobilna scena, czy sprzęt nagłaśniający.

Dni \`(...)\` – reklamy przedsiębiorców z miasta (Sponsorowanie Dni \`(...)\`)

W związku z organizacją Dni \`(...)\` Wnioskodawca corocznie czyni starania, proponując przedsiębiorcom umiejscowienie na terenie organizowania imprezy i podczas jej trwania banerów reklamowych, logotypów na materiałach promocyjnych, czy też proponując zakomunikowanie ogłoszeń ze sceny o sponsorowaniu imprezy (wskazania sponsorskie) itp.

Ponadto, Gmina gwarantuje również tzw. wyłączność cateringową (prawo do świadczenia usług cateringowych podczas imprezy) jak również udostępnia na terenie imprezy Wesołe Miasteczko, gdzie uczestnicy mogą skorzystać z różnych atrakcji takiego miasteczka, jak np. karuzeli.

Gmina uzyskuje określone wpłaty od przedsiębiorców, których wspomniane banery oraz logotypy są eksponowane podczas imprezy, czy też od przedsiębiorców, o których informuje się ze sceny w ramach wskazań sponsorskich. Ponadto Gmina uzyskuje wpłaty z tytułu gwarantowania wyłączności cateringowej, czy też z tytułu korzystania z atrakcji Wesołego Miasteczka.

Wnioskodawca podkreśla, że powyższy scenariusz był realizowany dotychczas w poprzednich latach na stadionie i w jego otoczeniu. Taki sam scenariusz będzie realizowany po dokonaniu inwestycji.

Wnioskodawca podkreśla, że wysokość uzyskiwanych wpłat nie będzie większa po dokonaniu inwestycji w stosunku do wpłat uzyskiwanych przed inwestycją. Należy założyć, że Wnioskodawca nie będzie uzyskiwać większych przychodów z imprez po modernizacji stadionu w stosunku do tych, które uzyskiwała przed modernizacją.

Wnioskodawca podkreśla również, że Dni \`(...)\` będą odbywać się na znacznym obszarze. Tylko część tego terenu to teren objęty inwestycją (ok. 20% tego obszaru). Jeżeli chodzi o przychody generowane na terenie/obiektach objętych inwestycją, to należy podkreślić, że przychody takie będą generowane wyłącznie poprzez wywieszanie banerów reklamowych oraz ogłaszanie wskazań sponsorskich ze sceny zakupionej w ramach inwestycji.

Koszt organizacji imprezy ponosi Wnioskodawca. Wydatki Wnioskodawcy dokumentowane są fakturami VAT. Dni \`(...)\` nie generują dla Wnioskodawcy dochodu, co oznacza, że koszty organizacji imprezy przeważają nad potencjalnymi przychodami. Przychody z Dni \`(...)\` szacuje się na około 10 000,00 zł (w tym jedynie część z tytułu banerów reklamowych oraz wskazań sponsorskich), łącznie z reklamodawcami, natomiast koszty szacuje się na kwotę od 70 000,00 do 90 000,00 zł. Łączna wartość inwestycji wynosi 580.147,69 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT z tytułu realizacji inwestycji?
2.  W przypadku odpowiedzi na pytanie nr 1 w ten sposób, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia, to czy Wnioskodawca jest uprawniony do przyjęcia, że prawo do odliczenia VAT z tytułu realizacji inwestycji przysługuje mu przy zastosowaniu udziału procentowego, w jakim inwestycja wykorzystywana będzie do celów działalności gospodarczej – tj. wg ilorazu obliczonego w następujący sposób; ilość dni w roku, w których organizowane są Dni \`(...)\` – w liczniku oraz ilość dni w roku – w mianowniku (pomnożone przez 100%)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia VAT w związku z organizacją Dni \`(...)\`.
2.  W przypadku odpowiedzi na pytanie nr 1, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia, Wnioskodawca jest uprawniony do przyjęcia, że prawo do odliczenia VAT z tytułu realizacji inwestycji przysługuje mu przy zastosowaniu udziału procentowego, w jakim inwestycja wykorzystywana będzie do celów działalności gospodarczej – tj. wg ilorazu obliczonego w następujący sposób: ilość dni w roku, w których organizowane są Dni \`(...)\` – w liczniku oraz ilość dni w roku – w mianowniku (pomnożone przez 100%).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad 1. Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z treści cytowanej powyżej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu, których został naliczony podatek, są następnie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem, w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku należy rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:

*   zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
*   pozostają w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

W ocenie Wnioskodawcy pierwsza z przywołanych powyżej przesłanek pozostanie spełniona. Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Wnioskodawca bowiem zawierając umowy cywilnoprawne na usługi reklamowe oraz na udostępnienie miejsc pod stoiska cateringowe i atrakcje związane z imprezą działa w charakterze podatnika VAT.

Wobec powyższego, zbadać należy, czy druga z przesłanek pozostanie spełniona.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9 i 10 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty w zakresie kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. Ponadto, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym zadania Gminy obejmują również utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Realizując inwestycję Wnioskodawca działa w pierwszej kolejności jako organ władzy publicznej, wykonujący ustawowe powinności wobec społeczności lokalnej, dotyczące zaspokajania potrzeb mieszkańców gminy w zakresie kultury, sportu oraz utrzymania obiektów użyteczności publicznej. Przystępując do realizacji inwestycji, Wnioskodawca miał przede wszystkim na uwadze modernizację stadionu, która pozwoli na użytkowanie infrastruktury zgodnie z określonymi standardami (w tym przypadku pozwoli na bezpieczne i bardziej efektywne użytkowanie obiektu, w celu organizacji imprez gminnych oraz pozwoli na rozwój infrastruktury stadionu) przez co zapewni potrzeby lokalnej wspólnoty.

Fakt, że w związku z organizacją Dni \`(...)\`, na które Wnioskodawca zawiera odpłatne umowy (reklamowe) sponsoringowe i które po ukończeniu inwestycji będą odbywać się m.in. na terenie objętym inwestycją i przy udziale środków trwałych nabytych w ramach inwestycji, Gmina wykonuje czynności opodatkowane VAT – tj. świadczy odpłatne usługi reklamowe i usługi odpłatnego udostępniania stanowisk handlowych i usługowych, w ocenie Gminy nie powoduje, z uwagi na ich odrębność od zasadniczego celu inwestycji, zmiany charakteru zrealizowanej inwestycji, której zadaniem jest realizacja zadań własnych Gminy, a w konsekwencji zapewnienie potrzeb lokalnej społeczności.

Zdaniem Wnioskodawcy, charakter zakupów związanych z inwestycją wskazuje na fakt, że będą służyć one tylko i wyłącznie do wykonywania zadań publicznych, w zakresie nieodpłatnego udostępnienia stadionu klubowi sportowemu oraz organizacji różnorodnych imprez gminnych w ramach zadań własnych Gminy, tj. do świadczenia usług niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca nie przewiduje bowiem żadnego wpływu realizacji inwestycji na zwiększenie jej obrotów poprzez pobór wyższych opłat za najem, usługi reklamowe, czy też poprzez zwiększenie liczby reklamodawców/najemców. Wnioskodawca podkreśla ponadto, że część obrotu z tytułu organizacji Dni \`(...)\` wynika z tytułu odpłatnego udostępnienia stoisk poza obszarem realizacji inwestycji. Wnioskodawca nie przewiduje odpłatnego wykorzystania infrastruktury wytworzonej w trakcie realizacji inwestycji w jakikolwiek inny sposób niż wskazany w niniejszym wniosku.

Organizacja Dni \`(...)\` na stadionie nie ma zasadniczego wpływu na decyzje Wnioskodawcy co do realizacji inwestycji, gdyż celem Wnioskodawcy jest zasadniczo wykonanie jej zadań ustawowych tj. zaspokojenie potrzeb lokalnej społeczności w zakresie kultury i rekreacji. Wnioskodawca organizuje tam bowiem nie tylko tę imprezę, ale i inne siedem innych imprez z uwagi na fakt, że teren ten jest najlepiej przystosowany do tego typu wydarzeń. Ponadto Wnioskodawca udostępnia nieodpłatnie stadion na rzecz klubu sportowego.

W ocenie Wnioskodawcy, incydentalne i poboczne wykorzystywanie infrastruktury zmodernizowanego stadionu do organizacji Dni \`(...)\` nie może prowadzić do wniosku, że inwestycja ta została dokonana w celu wykonywania czynności opodatkowanych, w szczególności, że nie przyczyni się do zwiększenia obrotów Wnioskodawcy.

W konsekwencji powyższego, zdaniem Wnioskodawcy przedmiotowe wydatki na inwestycję pozostają bez związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT, a zatem druga z wymienionych przesłanek nie zostanie spełniona, co oznacza że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia VAT z tytułu wydatków na realizację inwestycji.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że znane są jej stanowiska Dyrektora tutejszej Izby Skarbowej, w których w zbliżonych sytuacjach odmówił Gminie prawa do odliczenia VAT z tytułu podobnych wydatków. I tak, przykładowo, w interpretacji z dnia 18 czerwca 2013 r. o sygnaturze IBPP3/443-345/13/ASz, Dyrektor odmówił gminie prawa do odliczenia VAT z tytułu wydatków na budowę słupów oświetleniowych, których część została wydzierżawiona na rzecz przedsiębiorcy, argumentując że: „W ocenie tut. organu, wydatki związane z inwestycją polegającą na wykonaniu oświetlenia ulicznego, o których mowa we wniosku będą związane z wykonywanymi przez Gminę w ramach zadań własnych czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Bowiem, poniesienie wydatków inwestycyjnych swoje źródło znajduje w ramach działań, w stosunku do których Gmina realizuje zadania własne obejmujące sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego. W konsekwencji, wydatki te nie będą w żaden sposób związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, gdyż nie ma pomiędzy poniesionymi wydatkami na wykonanie oświetlenia ulicznego, a dzierżawą części powstałej infrastruktury (odpłatnym umożliwieniu zainstalowania na słupach oświetleniowych instalacji technicznej), związku przyczynowo-skutkowego, nawet o charakterze pośrednim. Reasumując, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego zadania inwestycyjnego, gdyż wydatki poniesione na ww. inwestycję związane są w całym zakresie z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT (sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego – działalność wykonywana w ramach zadań własnych), a tym samym nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający podatnika VAT do odliczenia podatku naliczonego, wynikający z treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.”

Również w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28 listopada 2013 r. o sygnaturze IBPP3/443-1093/13/AŚ, w której Wnioskodawca złożył zapytanie o możliwość odliczenia VAT z tytułu wydatków na budowę parkingu przy Urzędzie Gminy, Dyrektor wskazał, że „W ocenie tut. organu, wydatki związane z inwestycją polegającą na wykonaniu parkingu przy Urzędzie Gminy będą związane z wykonywanymi przez Gminę w ramach zadań własnych czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Bowiem, poniesienie wydatków inwestycyjnych swoje źródło znajduje w ramach działań, w stosunku do których Gmina realizuje zadania własne obejmujące sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego. W konsekwencji, wydatki te nie będą w żaden sposób związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, gdyż nie ma pomiędzy poniesionymi wydatkami na wykonanie parkingu, a wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT związku przyczynowo-skutkowego, nawet o charakterze pośrednim. Reasumując, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego zadania inwestycyjnego, gdyż zakupy dokonane przez Wnioskodawcę w celu realizacji ww. inwestycji związane są w całym zakresie z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT (sprawy gminnych dróg, ulic. mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego – działalność wykonywana w ramach zadań własnych), a tym samym nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający podatnika VAT do odliczenia podatku naliczonego, wynikający z treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.”

Reasumując, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji, gdyż wydatki poniesione na jej realizację związane są z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT (działalność kulturalna, rekreacyjna oraz utrzymanie obiektów użyteczności publicznej – tj. działalność wykonywana w ramach zadań własnych), a tym samym wydatki pozostają bez związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Ad 2. Jak zostało to wskazane powyżej. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawo do odliczenia VAT od wydatków na realizację inwestycji Wnioskodawcy nie przysługuje. Wnioskodawca będzie bowiem wykorzystywać infrastrukturę na cele publiczne, natomiast wykorzystanie do czynności opodatkowanych będzie miało charakter marginalny, niezwiązany z celem realizacji inwestycji. Niemniej jednak, w przypadku, gdyby zdaniem organu, Wnioskodawca był zobowiązana do określenia jednak jakiegoś marginalnego prawa do odliczenia, to należałoby ustalić jego zakres.

Jak wskazano powyżej, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Kwestię odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych zarówno z działalnością opodatkowaną, jak i niepodlegającą opodatkowaniu reguluje art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego.

Równocześnie, zgodnie z regulacją art. 86 ust. 7b ustawy o VAT w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Mając na względzie przywołane powyżej przepisy, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w pierwszej kolejności powinna dokonać szczegółowej alokacji wydatków poniesionych na realizację inwestycji do czynności opodatkowanych VAT i czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu za realizację inwestycji, czyli Wnioskodawca zobowiązany jest do dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, wówczas Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

Wnioskodawca uważa, że jedynym racjonalnym, możliwym do zastosowania i względnie miarodajnym kluczem, który wskazałby zakres odliczenia podatku VAT byłby klucz procentowy na podstawie udziału procentowego, w jakim inwestycja wykorzystywana będzie do celów działalności gospodarczej – tj. według ilorazu obliczonego w następujący sposób: ilość dni w roku, w których organizowane są Dni \`(...)\` – w liczniku oraz ilość dni w roku – w mianowniku (pomnożone przez 100%).

Uzasadniając wybór metody wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi wskazać należy, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną jest obowiązkiem Wnioskodawcy i winien mieć charakter jak najbardziej obiektywny. Przyjęta metoda powinna wskazywać stosunek prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi w stosunku do całości podatku naliczonego, który jest związany zarówno z czynnościami opodatkowanymi, jak i czynnościami niepodlegającym i opodatkowaniu oraz z czynnościami zwolnionymi.

Tak też wypowiedział się, przykładowo. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 28 października 2013 r. o sygnaturze IPTPP1/443-609/13-2/MG, w której organ wskazał, że: „W odniesieniu do stosowanej metody wyodrębnienia podatku wskazać należy, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, winien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Wnioskodawcy. Ważne jest jedynie by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi w stosunku do całości podatku naliczonego, który jest związany zarówno z czynnościami opodatkowanymi, jak i czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu oraz z czynnościami zwolnionymi. Należy podkreślić, że wyłącznie Wnioskodawca znający specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie wyodrębnić część podatku naliczonego, związaną z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, a nie organ podatkowy w trybie interpretacji indywidualnej.”

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy najwłaściwszą metodą wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z wykonywaniem czynności opodatkowanych jest metoda klucza czasowego.

Wnioskodawca jest w stanie dokładnie określić czas, w jakim inwestycja będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych oraz czas, w jakim nieodpłatnie służy pozostałym celom. Zdaniem Wnioskodawcy w oparciu o taki podział czasowy możliwe jest ustalenie faktycznego zakresu, w jakim inwestycja będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych.

W konsekwencji, w odniesieniu do nakładów poniesionych na realizację inwestycji, na podstawie art. 90 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 7b ustawy o VAT Gminie powinno przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego według udziału procentowego, w jakim inwestycja wykorzystywana będzie do celów opodatkowanej działalności gospodarczej – tj. wg ilorazu obliczonego w następujący sposób: ilość dni w roku, w których organizowane są Dni \`(...)\` – w liczniku oraz ilość dni w roku – w mianowniku (pomnożone przez 100%), co daje rezultat 3/365, czyli 0,82%.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniona do przyjęcia, że prawo do odliczenia VAT z tytułu realizacji inwestycji przysługuje jej przy zastosowaniu udziału procentowego, w jakim inwestycja wykorzystywana będzie do celów działalności gospodarczej – tj. wg ilorazu obliczonego w następujący sposób: ilość dni w roku, w których organizowane są Dni \`(...)\` – w liczniku oraz ilość dni w roku – w mianowniku (pomnożone przez 100%).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT.

W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust.4.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ponadto, w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Wskazany przepis art. 88 ust. 4 ustawy – od dnia 1 stycznia 2014 r. – otrzymał następujące brzmienie: „Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7”.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Tak skonstruowana zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością.

Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Katalog czynności opodatkowanych podatkiem VAT zawarty jest w art. 5 ust. 1 pkt 1, w myśl którego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy.

Podatnikami w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013r.) obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Cytowany wyżej art. 15 ust. 2 ustawy, na mocy ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, z dniem 1 kwietnia 2013r. (Dz.U z 2013r. poz. 35), z dniem 1 kwietnia 2013r., otrzymuje brzmienie: „działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz kultury fizycznej i turystyki; terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych ( art. 7 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 ustawy o samorządzie gminnym).

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca realizuje projekt pn. „\`(...)\`”. Inwestycja obejmowała m.in. rozbudowę trybun (wykonano w 2010 i 2011 r.), i obejmuje obecnie utwardzenie terenu, montaż lamp solarnych, zakup mobilnej sceny i montaż sprzętu audio-wizualnego. Ukończenie inwestycji planowane jest na 2014 r. Stadion udostępniony jest do tej pory oraz będzie udostępniany nieodpłatnie przez Gminę na rzecz lokalnego klubu sportowego. Infrastruktura stadionu jest także wykorzystywana przez Gminę w celu organizacji corocznych imprez o charakterze sportowo-kulturalnym. Wszystkie imprezy są ogólnodostępne, a uczestnictwo w nich jest nieodpłatne. Gmina nie uzyskuje żadnych przychodów mających jakikolwiek zawiązek z inwestycją. Wyjątkiem są być Dni \`(...)\` organizowane corocznie (trwają trzy dni w każdym roku). Dni \`(...)\` organizowane są na stadionie i bezpośrednio w jego otoczeniu z jednoczesnym wykorzystaniem nabytego w ramach inwestycji wyposażenia (np. mobilna scena, czy sprzęt nagłaśniający). W związku z organizacją Dni \`(...)\` na terenach /obiektach objętych inwestycją, Gmina uzyskuje przychody przez wywieszanie banerów reklamowych oraz ogłaszanie wskazań sponsorskich ze sceny zakupionej w ramach inwestycji. Przychody z Dni \`(...)\` szacuje się na około 10 000,00 zł (w tym jedynie część z tytułu banerów reklamowych oraz wskazań sponsorskich), łącznie z reklamodawcami, natomiast koszty szacuje się na kwotę od 70 000,00 do 90 000,00 zł. Łączna wartość inwestycji wynosi 580.147,69 zł.

Analizując kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji inwestycji polegającej na modernizacji i zakupie wyposażenia stadionu, należy jeszcze raz zauważyć, że prawo to przysługuje w zakresie w jakim zakupy bezspornie związane są z realizowaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Odpłatnie realizowane przez Gminę czynności w trakcie organizacji Dni \`(...)\` polegające na wywieszaniu banerów reklamowych oraz ogłaszaniu wskazań sponsorskich, na rzecz zainteresowanych (udostępnianie komercyjne) stanowią/stanowić będą niewątpliwie czynności cywilnoprawne, dla których Gmina występować będzie w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Zatem powyższe czynności w świetle ustawy o podatku od towarów i usług traktowane są jako odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ww. ustawy, podlegające opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 tej ustawy.

Jednocześnie z przedstawionych okoliczności bezsprzecznie wynika, że głównym celem dokonywanych zakupów w ramach realizowanej inwestycji, jest wykonywanie zadań własnych Gminy (niepodlegających opodatkowaniu). Gmina w zakresie realizacji zadań własnych nie występuje w charakterze podatnika, w związku z czym dokonując ww. nabyć nie ma również konsekwentnie prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z realizacja tych zadań.

Modernizacja infrastruktury sportowo-rekreacyjnej należy do zadań własnych Gminy, która w tym zakresie nie działa w charakterze podatnika. Nie można więc bezsprzecznie przyjąć, że w momencie dokonywania zakupów związanych ze wskazaną inwestycją polegającą na modernizacji i wyposażeniu stadionu, Wnioskodawca wykorzystywał, czy też zamierzał je wykorzystać do czynności opodatkowanych. Głównym celem modernizacji stadionu oraz zakupu wyposażenia była bowiem realizacja zadań własnych. Dodatkowo, tylko okazjonalnie Wnioskodawca dokonuje wykorzystania stadionu odpłatnie, przy czym zakres tego wykorzystania jest na tyle niewielki (nieznaczący), że nie może on skutkować wystąpieniem prawa do odliczenia.

Trzeba wskazać, że z literalnej interpretacji art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług bezpośrednio wynika, że odliczyć można podatek naliczony związany z transakcjami, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Istnienie bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347, poz. 1 ze zm.). Przepisy Rozdziału 1–4 Tytułu X Dyrektywy VAT (art. 167 i nast.) wprowadzają podstawową regułę wspólnego systemu podatku VAT, zgodnie z którą podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast prawo takie nie przysługuje w przypadku dokonywania transakcji zwolnionych lub nieopodatkowanych.

Warunek zachowania związku zakupów z działalnością opodatkowaną, jest również akcentowany w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu z dnia 6 kwietnia 1995 r., (w sprawie C-4/94, BLP Group plc v. Commissioners of Customs & Excise) TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi (ang. direct and immediate link with the taxable transactions ). Także w wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank plc), TSUE nie miał wątpliwości, że artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. Ponadto Trybunał w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta przesądził, że w sytuacji gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika

W świetle powyższych regulacji, w ocenie tutejszego organu, nie każdy zaistniały rodzaj powiązania o charakterze pośrednim przy dokonywaniu świadczeń opodatkowanych, lecz oczywistość oraz bezpośredniość tego powiązania z dokonywaną przez Wnioskodawcę sprzedażą opodatkowaną, może dopiero dawać uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym, zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zauważyć w tym miejscu należy, że podatnicy dokonujący czynności niepodlegających opodatkowaniu byliby stawiani w pozycji uprzywilejowanej: po pierwsze nie mieliby obowiązku uiszczenia podatku należnego, a po drugie dokonując jakiejkolwiek innej czynności opodatkowanej, mogliby skorzystać z uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego, niepozostającego w relacji z podatkiem należnym. Innymi słowy, podatnik miałby prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie pod warunkiem dokonania jednej czynności opodatkowanej, nawet stanowiącej nieznaczny wycinek całokształtu jego działalności.

W omawianych okolicznościach, zdaniem organu, nie występuje związek przyczynowo-skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia podatku związanego z powziętą inwestycją. O ile nie można wykluczyć, że wspomniane zakupy inwestycyjne mogą przyczynić się do uzyskania sprzedaży opodatkowanej, tym niemniej jednak, związek ten nie jest dostrzegalny i bezsporny, a tylko taki pozwalałby na zrealizowanie przez Wnioskodawcę prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących omawianą inwestycję.

W konsekwencji, w ocenie organu, Wnioskodawcy w tym przypadku nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją wskazanej inwestycji, gdyż jej cel służy przede wszystkim zaspokajaniu potrzeb zbiorowych wspólnoty w zakresie kultury, sportu i rekreacji, a wykorzystanie części modernizowanej stadionu oraz zakupionego wyposażenia na cele komercyjne – jak wynika z okoliczności sprawy – w niewielkim zakresie, nie może przesadzić o uprawnieniu do realizacji tego prawa.

Podkreślenia wymaga, że Gmina nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego z otrzymanych w latach 2010—2011 faktur za realizację inwestycji, pomimo, że powyższy sposób wykorzystania stadionu był realizowany w poprzednich latach, tj. Wnioskodawca przewidywał możliwość wykorzystywania efektów projektu w celach komercyjnych. Jednakże jak wskazał Wnioskodawca, wysokość uzyskiwanych wpłat nie będzie większa po dokonaniu inwestycji w stosunku do wpłat uzyskiwanych przed inwestycją. W konsekwencji należy uznać, że efekty realizacji projektu pozostają bez wpływu na wysokość obrotów opodatkowanych osiąganych przez Gminę z tytułu wykorzystania stadionu.

Co oznacza, że związek dokonanych zakupów inwestycyjnych z wykonywaniem czynności opodatkowanych jest w rozpatrywanej sprawie zbyt nieuchwytny, mało konkretny w porównaniu do wyraźnego i jednoznacznego związku tych wydatków z czynnościami niepodlegającemu opodatkowaniu podatkiem VAT.

Podsumowując, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na modernizacji i zakupie wyposażenia stadionu, gdyż zakupy dokonane w związku z realizacją inwestycji służą czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT (zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie kultury, sportu i rekreacji), a tym samym nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający podatnika VAT do odliczenia podatku naliczonego, wynikający z treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy zgodnie, z którym nie przysługuje mu prawo do odliczenia VAT jest prawidłowe.

W związku z udzieleniem odpowiedzi na pytanie pierwsze, że Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT rozpatrywanie sprawy w kontekście kolejnego pytania tj. „W przypadku odpowiedzi na pytanie nr 1 w ten sposób, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia, to czy Wnioskodawca jest uprawniony do przyjęcia, że prawo do odliczenia VAT z tytułu realizacji inwestycji przysługuje mu przy zastosowaniu udziału procentowego, w jakim inwestycja wykorzystywana będzie do celów działalności gospodarczej – tj. wg ilorazu obliczonego w następujący sposób; ilość dni w roku, w których organizowane są Dni \`(...)\` – w liczniku oraz ilość dni w roku – w mianowniku (pomnożone przez 100%)”, stało się bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.