Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.714.2025.2.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Uznanie, że czynności wykonywane przez Gminę na rzecz
Mieszkańców w ramach inwestycji nie stanowią/nie będą
stanowić działalności gospodarczej oraz nie będą podlegać
opodatkowaniu VAT. Brak obowiązku opodatkowania
podatkiem VAT wpłat otrzymywanych od Mieszkańców. Brak
obowiązku opodatkowania podatkiem VAT środków z PROW.
Brak prawa do odliczenia VAT w związki z realizacją ww.
inwestycji.
Słowa kluczowe: dotacja
gmina
instalacja-instalacja wodno-kanalizacyjna
odliczenia-prawo do odliczenia
partycypacja-wpłaty partycypacyjne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dotacje, subwencje i inne dopłaty
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy:
      uznania, że czynności wykonywane przez Gminę na rzecz Mieszkańców w ramach
      inwestycji pn. „...” nie stanowią/nie będą stanowić działalności gospodarczej oraz nie
      będą podlegać opodatkowaniu VAT,
      braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT wpłat otrzymywanych od
      Mieszkańców,
      braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT środków z PROW,
      braku prawa do odliczenia VAT w związki z realizacją ww. inwestycji.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 września 2025 r. (data
    wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Gmina ... (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym zadania własne Gminy
    obejmują m.in. sprawy: kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,

    utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych. W ramach realizacji tych
    zadań własnych Wnioskodawca sukcesywnie rozbudowuje infrastrukturę kanalizacyjną na
    terenie Gminy.
    W ramach ww. zadań własnych Gmina ma zamiar zrealizować inwestycję pn. „...”.
    Gmina zamierza sfinansować realizację ww. inwestycji zarówno ze środków własnych
    Gminy, jak i ze środków zewnętrznych, tj. przy udziale środków pochodzących z
    dofinansowania uzyskanego ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz
    Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata
    2014-2020 (dalej: „PROW”).
    Inwestycja obejmuje swoim zakresem następujące podzadania:
      1) „...”;
      2) „...”.
    W tym miejscu Gmina wskazała, iż niniejszy wniosek o interpretację dotyczy ww. inwestycji
    wyłącznie w części w jakiej obejmuje ona realizację podzadania pn. „...” wymienionego w
    pkt 1 powyżej.
    Uwzględniając powyższe, Gmina wskazała, iż niniejszy wniosek o interpretację nie dotyczy
    ww. inwestycji w zakresie w jakim obejmuje ona realizację podzadania inwestycyjnego
    wskazanego w pkt 2 powyżej, a więc podzadania pn. „...”.
    Dalej inwestycja, w zakresie objętym niniejszym wnioskiem, zwana będzie: „Inwestycją
    POŚ”.
    Gmina w zakresie realizacji Inwestycji POŚ zawarła już z mieszkańcami Gminy (dalej
    również jako: „Mieszkańcy”) wszystkie umowy cywilnoprawne regulujące zasady realizacji i
    finansowania budowy przydomowych oczyszczalni ścieków (dalej odpowiednio jako:
    „Umowa” lub „Umowy”).
    W związku z realizacją przez Gminę na rzecz Mieszkańców ww. świadczenia, Mieszkańcy są
    zobowiązani do wniesienia na rzecz Gminy wkładu własnego w wysokości określonej w
    Umowach.
    Zakres prac Inwestycji POŚ w szczególności obejmuje wykonanie robót budowlanych,
    dostawę i montaż kompletnych przydomowych biologicznych oczyszczalni ścieków (dalej:
    „POŚ”) z przyłączeniami kanalizacji sanitarnej z budynków mieszkalnych, w celu
    odprowadzania ścieków oczyszczonych od Mieszkańców w miejscowościach położonych
    na terenie Gminy.
    Jednocześnie, Gmina pragnie wskazać, że powstanie POŚ wymusi na Mieszkańcach
    opróżnianie i wywóz powstałych z nich nieczystości. Tym samym, po realizacji Inwestycji
    POŚ, Gmina będzie świadczyła odpłatne usługi odbioru ścieków (tj. osadu z POŚ) od
    Mieszkańców. Usługi te będą opodatkowane VAT, a podatek należny będzie
    odprowadzany do właściwego urzędu skarbowego.
    Inwestycja POŚ ma na celu poprawę warunków życia mieszkańców, a POŚ będą
    budowane na terenach, gdzie budowa kanalizacji jest technicznie niemożliwa i
    ekonomicznie nieuzasadniona. W konsekwencji, Inwestycja POŚ będzie miała charakter
    zarobkowy.
    Zgodnie z postanowieniami Umów, początkowo POŚ stanowić będą własność Gminy.
    Następnie Gmina przekaże Mieszkańcom POŚ na własność. Przeniesienie własności
    odbędzie się w ramach zawartych Umów, tj. bez konieczności uiszczania przez
    Mieszkańców odrębnej wpłaty z tego tytułu.
    Inwestycja POŚ będzie realizowana na podstawie kontraktów na roboty budowlane z
    wyłonionymi przez JST wykonawcami (dalej: „Wykonawcy”), u których Gmina będzie
    nabywała usługi budowy POŚ. Faktury z tytułu realizacji Inwestycji POŚ wystawiane będą
    na JST, z podaniem jej NIP.

    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku na pytania wskazali Państwo odpowiednio:
      1. Jaki jest całkowity koszt zrealizowanej inwestycji pn. „...”?
        „Na wstępie Gmina wskazuje, że na chwilę obecną inwestycja pn. „...” (dalej:
        „Inwestycja”) jest w trakcie realizacji, a w konsekwencji finalna wartość całej
        Inwestycji po jej zrealizowaniu może ulec zmianie.
        Jednakże, na moment sporządzania niniejszej odpowiedzi na Wezwanie,
        całkowity koszt realizowanej inwestycji pn. „...” (dalej: „Inwestycja POŚ”) planowo
        ma wynieść ... zł brutto.”
      2. W jakiej wysokości otrzymali/otrzymają Państwo dofinansowanie ww. inwestycji ze
        środków z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
        w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dalej: PROW)?
        „Na realizację Inwestycji POŚ ze środków z Europejskiego Funduszu Rolnego na
        rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów
        Wiejskich na lata 2014-2020 Gmina otrzymała dofinansowania w wysokości ... zł.”
      3. Jaka jest struktura udziału poszczególnych źródeł finansowania zrealizowanego
        przez Państwa ww. zadania (wkład mieszkańca, Państwa wkład własny, dofin
        ansowanie)? Proszę wskazać wyłącznie konkretną wartość procentową.
        „Gmina pragnie wskazać, że % struktura udziału poszczególnych źródeł
        finansowania w realizacji Inwestycji POŚ będzie kształtowała się następująco:
          31,33% kosztów całkowitych Inwestycji – wpłaty Mieszkańców,
          68,67% kosztów całkowitych Inwestycji – dofinansowanie z PROW.
        W tym miejscu Gmina pragnie podkreślić, że ze względu na fakt, iż Inwestycja POŚ
        jest w trakcie realizacji, jej ostateczna wartość może ulec zmianie. Dlatego Gmina
        nie jest w stanie wykluczyć, że po formalnym zakończeniu realizacji Inwestycji POŚ
        wskazane w niniejszej odpowiedzi wartości ulegną zmianie.”
      4. W jaki sposób wyłoniono mieszkańców do udziału w inwestycji?
        „Proces wyłonienia Mieszkańców do udziału w Inwestycji POŚ został
        przeprowadzony z zachowaniem zasad otwartości i równego dostępu dla
        wszystkich zainteresowanych mieszkańców Gminy.
        Na początkowym etapie Inwestycji POŚ Gmina ogłosiła informacje o planowanej
        inwestycji i możliwości zgłaszania chęci uczestnictwa na oficjalnej stronie
        internetowej Gminy. Następnie zorganizowano spotkania konsultacyjne dla
        mieszkańców, podczas których przedstawiano szczegółowe informacje dotyczące
        zasad udziału w Inwestycji POŚ oraz wymogów technicznych związanych z budową
        przydomowych oczyszczalni ścieków (dalej: „POŚ”). W dalszej kolejności Gmina
        przyjmowała dobrowolne zgłoszenia od Mieszkańców zainteresowanych udziałem
        w Inwestycji POŚ.
        Gmina zaznacza, że możliwość uczestnictwa w Inwestycji POŚ była dostępna dla
        wszystkich chętnych mieszkańców, którzy spełniali techniczne warunki do instalacji
        POŚ na swoich nieruchomościach i wyrazili chęć przystąpienia do programu.”
      5. Czy wartość wpłat była taka sama dla wszystkich mieszkańców? Jeśli wartość wpłat
        była różna z czego wynikały różnice?
        „Gmina pragnie wskazać, że wartość wpłat wnoszonych przez wszystkich
        Mieszkańców (wkład własny) uczestniczących w Inwestycji POŚ była jednakowa dla
        wszystkich Mieszkańców. Zastosowano jednolite rozwiązanie technologiczne dla
        wszystkich beneficjentów Inwestycji POŚ, dzięki czemu możliwe było ustalenie

        jednolitej kwoty wpłat (wkładu własnego) dla wszystkich uczestniczących
        Mieszkańców.”
      6. Czy nigdy wkład (wpłaty) mieszkańca nie pokrywał całości bądź znacznej części
        kosztów budowy przydomowych oczyszczalni ścieków, tj. nie stanowił nigdy
        faktycznego ekwiwalentu wartości otrzymanego świadczenia?
        „Na wstępie Gmina pragnie wskazać, że określenie wielkości wkładu Mieszkańca
        jako „znaczną część kosztów” jest określeniem nieprecyzyjnym, uniemożliwiającym
        udzielenie odpowiedzi według obiektywnych kryteriów, ponieważ to, czy dany wkład
        stanowi znaczną czy nieznaczną część kosztów, może stanowić jedynie subiektywną
        opinię.
        Jednocześnie, w ocenie Gminy, zgodnie z powyższym należy rozumieć, że nigdy
        wkład Mieszkańca nie będzie pokrywał całości bądź znacznej części kosztów
        budowy POŚ, tj. nigdy nie będzie stanowił faktycznego ekwiwalentu wartości
        otrzymanego świadczenia.”
      7. Czy realizacja ww. zadania miała na celu osiąganie przez Państwa stałego dochodu,
        zysku z tego tytułu?
        „Gmina pragnie wskazać, że realizacja ww. zadania miała na celu osiągnięcie przez
        Gminę stałego dochodu, zysku z tego tytułu poprzez wymuszenie na Mieszkańcach
        opróżniania i wywozu powstałych z POŚ nieczystości. Tym samym, po realizacji
        Inwestycji POŚ, Gmina będzie świadczyła odpłatne usługi odbioru ścieków (tj. osadu
        z POŚ) od Mieszkańców.”
      8. Czy realizując ww. zadanie Państwa celem było stałe i zorganizowane wykonywanie
        takiej działalności w celach zarobkowych?
        „Gmina pragnie wskazać, że celem realizacji ww. zadania było stałe i zorganizowane
        wykonywanie takiej działalności w celach zarobkowych.
        Mając na uwadze powyższe, Gmina pragnie wskazać, że na przestrzeni lat
        zrealizowała szereg analogicznych inwestycji w zakresie budowy przydomowych
        oczyszczalni ścieków taki jak:
            ...
      9. Skoro w związku z wybudowaniem POŚ świadczą/będą Państwo świadczyć usługi
        odbioru i wywozu ścieków (osadu z POŚ) proszę o odpowiedź na poniższe pytania:
      a. Czy umowa zawarta z właścicielami nieruchomości dotyczy zarówno
        wybudowania POŚ oraz odbioru i wywozu ścieków z wybudowanych POŚ, czy na
        każdą z tych czynności jest/będzie z mieszkańcem zawarta odrębna umowa?
        „Gmina pragnie wskazać, że wybudowanie POŚ oraz odbiór i wywóz ścieków z
        wybudowanych POŚ stanowią odrębne od siebie czynności.
        Mając na uwadze powyższe,
            wybudowanie POŚ oraz
            odbiór i wywóz ścieków z wybudowanych POŚ
        stanowią przedmiot odrębnych umów zawieranych z Mieszkańcem.”
      b. Czy wszyscy mieszkańcy są/będą zobowiązani do zawarcia z Państwem umowy na
        odbiór i wywóz ścieków z wybudowanych POŚ? Czy umowy te zostały zawarte
        jednocześnie z zawarciem umowy na budowę POŚ, czy zostały zawarte/będą
        zawierane już po zakończeniu budowy POŚ?

        „Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 733)
        o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, właściciele nieruchomości którzy
        pozbywają się z terenu nieruchomości nieczystości ciekłych, oraz właściciele
        nieruchomości, którzy nie są obowiązani do ponoszenia opłat za gospodarowanie
        odpadami komunalnymi na rzecz gminy, wykonując obowiązek określony w art. 5
        ust. 1 pkt 3b, są obowiązani do udokumentowania w formie umowy korzystania z
        usług wykonywanych przez:
          1) gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego
            zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników
            bezodpływowych lub osadników w instalacjach przydomowych oczyszczalni
            ścieków i transportu nieczystości ciekłych lub
          2) gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę odbierającego odpady
            komunalne od właścicieli nieruchomości, wpisanego do rejestru działalności
            regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2
        - przez okazanie takich umów i dowodów uiszczania opłat za te usługi.
        Mając na uwadze powyższe, wszyscy Mieszkańcy są / będą zobowiązani do
        zawarcia umowy na odbiór i wywóz ścieków z wybudowanych POŚ, jednakże czy
        Mieszkańcy zawrą w tym zakresie umowę z gminną jednostką organizacyjną
        zajmującą się świadczeniem usług odbioru i wywozu ścieków z terenu Gminy
        (tutaj: odpowiedni referat w Urzędzie Gminy) czy z przedsiębiorcą posiadającym
        zezwolenie na prowadzenie działalności w tym zakresie - jest to już indywidualna
        decyzja każdego z Mieszkańców. W tym miejscu jednak Gmina pragnie wskazać,
        że co do zasady mieszkańcy z terenu Gminy zawierają w powyższym zakresie
        stosowne umowy na odbiór i wywóz nieczystości z gminną jednostkę
        organizacyjną.
        Ponadto, mając na uwadze odpowiedź przedstawioną na pytanie 9a) powyżej,
        Gmina pragnie ponownie wskazać, że (1) wybudowanie POŚ oraz (2) odbiór i
        wywóz ścieków z wybudowanych POŚ stanowią przedmiot odrębnych umów
        zawieranych z Mieszkańcem, w związku z czym przedmiotowe umowy nie są
        zawierane jednocześnie.”
      c. Czy ww. usługi w zakresie odbioru i wywozu ścieków z wybudowanych POŚ
        wykonują/będą wykonywać wyłącznie Państwo, czy może/będzie mógł je
        wykonywać inny dowolny podmiot na podstawie umowy zawartej bezpośrednio z
        danym mieszkańcem?
        „Gmina pragnie wskazać, że usługi w zakresie odbioru i wywozu ścieków z
        wybudowanych POŚ może wykonywać dowolny podmiot posiadający stosowne
        uprawnienia, na podstawie odrębnej umowy zawartej bezpośrednio z danym
        mieszkańcem.
        Mieszkańcy mają pełną swobodę wyboru usługodawcy w tym zakresie i nie są
        zobligowani do korzystania wyłącznie z usług świadczonych przez Gminę.
        Jednakże, zgodnie ze wskazaniem Gminy w udzielonej odpowiedzi na

## Pytanie

powyżej, co do zasady mieszkańcy z terenu Gminy w zakresie świadczenie usług
        odbioru i wywozu nieczystości wybierają Gminę i z nią zawierają stosowne umowy
        w tym zakresie.”
      d. Jeśli mieszkańcy są/będą zobowiązani do nabywania od Państwa usług związanych
        z odbiorem i wywozem ścieków z wybudowanych POŚ, czy dla wszystkich
        mieszkańców opłaty te są/będą określone w takiej samej wysokości? Jeśli nie, od
        czego jest/będzie uzależniona wysokość ww. wynagrodzenia?
        „Mając na uwadze udzielone odpowiedzi na pytania powyżej, Gmina jeszcze raz
        pragnie podkreślić, że mieszkańcy nie są zobowiązani do nabywania usług
        odbioru i wywozu ścieków wyłącznie od Gminy. Jednakże, co do zasady

        mieszkańcy z terenu Gminy wybierają jako usługodawcę w zakresie odbioru i
        wywozu ścieków właśnie Gminę.
        W tym miejscu, Gmina zwraca uwagę na obowiązek stosowania zatwierdzonej
        taryfy stanowiącej odpowiednie zestawienie ogłoszonych publicznie cen i stawek
        opłat za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. W
        związku z czym, Gmina pragnie wskazać, że dla wszystkich mieszkańców opłaty te
        są/będą określone w takiej samej wysokości.”
      e. Czy usługi związane z odbiorem i wywozem ścieków z wybudowanych POŚ zostały
        uwzględnione w dokumentacji dotyczącej dofinansowania?
        „Gmina pragnie wskazać, że usługi związane z odbiorem i wywozem ścieków z
        wybudowanych POŚ nie zostały uwzględnione w dokumentacji dotyczącej
        dofinansowania Inwestycji POŚ ze środków PROW.
        Koszty świadczenia usług odbioru i wywozu ścieków nie są objęte
        dofinansowaniem i są ponoszone przez Mieszkańców niezależnie od kosztów
        realizacji samej Inwestycji POŚ.”
      f. Czy wynagrodzenie za usługi związane z odbiorem i wywozem ścieków z
        wybudowanych POŚ jest/będzie pokrywało w pełni koszty świadczenia tych usług?
        Czy są/będą one w jakiś sposób dofinansowane przez Państwa?
        „Odbiór i wywóz ścieków z wybudowanych POŚ realizowany jest w ramach zadań
        własnych Gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
        samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153) który stanowi, że
        zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie wodociągów i
        zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych
        należy do zadań własnych Gminy.
        Gmina pragnie wskazać, że w zakresie wynagrodzenia za usługi związane z
        odbiorem i wywozem ścieków m.in. z wybudowanych POŚ wiąże ją zatwierdzona
        taryfa w zakresie cen i stawek opłat za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe
        odprowadzanie ścieków, której celem jest pokrycie w pełni kosztów świadczenia
        tych usług. Dodatkowo, usługi te nie są w jakikolwiek sposób dofinansowane
        przez Gminę.”
      g. Czy koszty usług związanych z odbiorem i wywozem ścieków z wybudowanych
        POŚ, są/będą ujmowane wraz ze wszystkimi innymi kosztami, celem ustalenia
        wartości całej Inwestycji? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego?
        „Gmina pragnie ponownie podkreślić, że usługi odbioru i wywozu ścieków z
        wybudowanych POŚ a samo wybudowanie POŚ stanowi odrębne od siebie
        czynności.
        Mając na uwadze powyższe, koszty usług związanych z odbiorem i wywozem
        ścieków z wybudowanych POŚ, nie są/nie będą ujmowane wraz ze wszystkimi
        innymi kosztami, celem ustalenia wartości całej Inwestycji POŚ. Tym samy koszy
        świadczonych usług odbioru i wywozu ścieków pozostają bez wpływu na finalną
        wartość Inwestycji POŚ.”
      h. Czy w sytuacji, gdy mieszkaniec nie wyrazi zgody na świadczenie usług w zakresie
        odbioru i wywozu ścieków przez Państwa, to POŚ nie zostanie zainstalowana u
        tego mieszkańca?
        „Z tego względu, iż realizacja Inwestycji POŚ oraz usługi odbioru i wywozu ścieków
        są czynnościami od siebie odrębnymi nie dojdzie do sytuacji zawartej w pytaniu.
        W sytuacji, gdy Mieszkaniec nie wyrazi zainteresowania na świadczenie usług w
        zakresie odbioru i wywozu ścieków przez Gminę (Gmina przypomina, że
        Mieszkaniec ma pełną swobodę w wyborze usługodawcy w tym zakresie po

        wybudowaniu POŚ), to mimo tego POŚ zostanie wybudowana u niego zgodnie z
        zawartą umową na budowę POŚ w ramach Inwestycji POŚ.”
    Pytania
      1. Czy czynności wykonywane przez Gminę na rzecz Mieszkańców w ramach Inwestycji
        POŚ stanowią / będą stanowić działalność gospodarczą oraz podlegają / będą
        podlegać opodatkowaniu VAT?
      2. Czy Gmina jest / będzie zobowiązana do opodatkowania VAT wpłat otrzymywanych
        od Mieszkańców?
      3. Czy Gmina jest / będzie zobowiązana do opodatkowania VAT środków z PROW, które
        planuje przeznaczyć na realizację Inwestycji POŚ?
      4. Czy Gminie przysługuje / będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego
        wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących Inwestycji POŚ?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Czynności wykonywane przez Gminę na rzecz Mieszkańców w ramach Inwestycji POŚ
        nie stanowią / nie będą stanowić działalności gospodarczej oraz nie będą podlegać
        opodatkowaniu VAT.
      2. Gmina nie jest / nie będzie zobowiązana do opodatkowania VAT wpłat
        otrzymywanych od Mieszkańców.
      3. Gmina nie jest / nie będzie zobowiązana do opodatkowania VAT środków z PROW,
        które planuje przeznaczyć na realizację Inwestycji POŚ.
      4. Gminie nie przysługuje / nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT
        naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych związanych z Inwestycją POŚ.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1-3
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatników organów władzy
    publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Jeżeli zatem dana czynność ma miejsce w
    ramach wykonywania zadań nałożonych na gminę odrębnymi przepisami prawa i nie ma
    formy umowy cywilnoprawnej – nie podlega VAT z uwagi na brak statusu podatnika VAT
    po stronie gminy.
    Jednocześnie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi lex specialis w odniesieniu do art. 15 ust.
    1 i 2 ustawy o VAT. Oznacza to, że w przypadku czynności wykonywanych przez gminę na
    podstawie umów cywilnoprawnych gmina może być uznana za podatnika, o ile spełnia
    kryteria określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a więc jeśli bez względu na cel czy
    rezultat wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą rozumianą jako wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, obejmującą w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W tym miejscu Gmina pragnie zwrócić szczególną uwagę na orzeczenie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) z dnia 30 marca 2023 r.
    wydane w sprawie C-612/21 (gmina O przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji
    Skarbowej, dalej: „Wyrok TSUE”), w którym Trybunał analizując charakter działań
    podejmowanych przez gminę w związku z organizacją rozwoju wykorzystania
    odnawialnych źródeł energii na swoim terytorium na rzecz swoich mieszkańców

    (przypadek analogiczny do sprawy Gminy) uznał, że gmina nie wykonuje w tym zakresie
    działalności gospodarczej, a tym samym, że podejmowane przez nią czynności nie
    stanowią świadczeń podlegających opodatkowaniu VAT.
    Jako podstawę swojego rozstrzygnięcia TSUE wskazuje na następujące okoliczności:
    „(...) po pierwsze należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca dąży do stałego
    osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP Sibiu i DGRFP
    Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam orzecznictwo), gmina O.
    wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, jak wynika z
    postanowienia odsyłającego, że nie zamierza świadczyć regularnie usług instalacji
    systemów OZE i nie zatrudnia ani nie zamierza zatrudniać pracowników w tym celu, co
    odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których świadczenia gminne miały charakter trwały.
    Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O. wydaje
    się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym właścicielami
    nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w ramach programu
    regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na gospodarkę niskoemisyjną,
    dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich udział
    nieprzekraczający 25% kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą dostawą i
    z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu wynagrodzenie za
    te same dostawę i instalację po cenie rynkowej.
    (...)
    W konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności przyznane gminie O. przez dane
    województwo, które wynoszą 75% kosztów podlegających dofinansowaniu, suma kwot
    otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i od owego województwa z
    drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych kosztów faktycznie poniesionych
    przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku, co nie odpowiada podejściu,
    jakie przyjąłby w danym wypadku instalator systemów OZE, który przy ustalaniu swoich
    cen starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć marżę zysku. Natomiast
    wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie mając perspektywy zysku.
    Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
    obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej jedną
    czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie rekompensaty w
    postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech czwartych tych kosztów.
    Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne w sytuacji strukturalnie
    deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności dla podatnika,
    ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną część
    poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę osobę
    trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane.
    (...)
    W świetle powyższych rozważań na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że art. 2 ust. 1,
    art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że
    dostawy towarów i świadczenia usług podlegających opodatkowaniu VAT nie stanowi
    dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem przedsiębiorstwa,
    systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami nieruchomości, którzy
    wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy, jeżeli taka działalność nie
    ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą przez tych mieszkańców
    kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą poniesionych kosztów, a pozostała część jest
    finansowana ze środków publicznych”.
    W przedmiotowej sprawie podstawą współpracy pomiędzy Gminą a Mieszkańcami są
    Umowy o charakterze cywilnoprawnym. Jak wynika ze wskazanej na wstępie relacji art. 15
    ust. 6 do art. 15 ust. 1 i 2, w przypadku, w którym na mocy art. 15 ust. 6 ustawy o VAT

    Gminy nie można wyłączyć z grona podatników VAT, należy powrócić do zasad ogólnych i
    zweryfikować, czy działania podejmowane przez Gminę w określonej sytuacji stanowią
    przejaw wykonywania działalności gospodarczej czy też władztwa publicznego.
    Tym samym, w ocenie Gminy niezbędnym dla uznania Gminy za podatnika VAT jest
    rozstrzygnięcie, czy podejmowane przez Gminę działania w ramach Inwestycji POŚ
    stanowią / będą stanowiły przejaw wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu
    cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W ocenie Gminy, działań, które Gmina realizuje / będzie realizowała w ramach Inwestycji
    POŚ – w kontekście Wyroku TSUE – nie można uznać za wykonywanie działalności
    gospodarczej. Zgodzić się należy co prawda, że budowa POŚ na rzecz Mieszkańców
    stanowiła będzie przejaw realizacji zadań własnych Gminy, których wykonywanie będzie
    się odbywało na podstawie zawartych z Mieszkańcami umów cywilnoprawnych. Jednakże,
    Gmina realizując Inwestycję POŚ dąży wyłącznie do osiągnięcia ściśle określonego celu w
    postaci poprawy jakości życia mieszkańców na terenie Gminy w obszarze środowiska
    naturalnego poprzez montaż POŚ, z wykonaniem czego nie będzie wiązało się osiągnięcie
    przez Gminę jakichkolwiek dochodów czy zysków z tego tytułu.
    W konsekwencji, w świetle Wyroku TSUE, realizowaną przez Gminę Inwestycję POŚ należy
    porównać do innych czynności realizowanych przez nią w ramach wykonywania zadań
    własnych, np. prace porządkowe, remonty dróg, itp. Działania te realizowane są na rzecz
    lokalnej społeczności nieodpłatnie, a jednocześnie można w wielu przypadkach
    zidentyfikować konkretnych beneficjentów zrealizowanych czynności (np. mieszkańców
    ulicy, która była przedmiotem remontu).
    Zagadnienie to stanowiło przedmiot orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (dalej: „NSA”), m.in. wyroku z dnia 20 października 2023 r., sygn. akt I FSK 1490/20, wyroku
    z dnia 5 czerwca 2023 r., sygn. akt I FSK 1454/18, wyroku z dnia 5 października 2023 r.,
    sygn. akt I FSK 1868/18 czy wyroku z dnia 3 października 2023 r., sygn. akt I FSK 1707/19.
    W przytoczonych wyrokach NSA, w stanach faktycznych analogicznych do sytuacji Gminy,
    wskazywał, że realizowana przez Gminę działalność nie będzie stanowiła działalności
    gospodarczej, a w konsekwencji – nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    W tym miejscu należy również wskazać na interpretację ogólną Ministra Finansów z dnia 2
    maja 2024 r., znak sprawy: PT1.8101.1.2023 (dalej: „Interpretacja ogólna”), która została
    wydana w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez
    organy podatkowe w przedmiotowej materii. W Interpretacji ogólnej potwierdzone zostało
    stanowisko wyrażone w Wyroku TSUE, jak również ww. wyrokach NSA.
    Wobec powyższego, czynności wykonywane przez Gminę na rzecz Mieszkańców w ramach
    Inwestycji POŚ nie stanowią / nie będą stanowić działalności gospodarczej oraz nie
    podlegają / nie będą podlegać opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, Gmina nie jest / nie
    będzie zobowiązana do opodatkowania VAT otrzymywanych od Mieszkańców wpłat, jak
    również środków z PROW, które Gmina planuje przeznaczyć na realizację Inwestycji POŚ.
    Ad 4
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikom podatku VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że Gmina realizując Inwestycję POŚ nie
    wykonuje / nie będzie wykonywała działalności gospodarczej mającej na celu osiąganie
    stałego dochodu (patrz uzasadnienie do pytania nr 1-3).

    Tożsame stanowisko zostało również potwierdzone w m.in. interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 sierpnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-
    1.4012.274.2023.1.DP w której organ stwierdził, że: „Jeżeli zatem przeprowadzenie przez
    Państwa inwestycji polegającej na budowie sześciu przydomowych oczyszczalni ścieków
    (POŚ) nie będzie stanowiło dla Państwa stałego źródła dochodu (a na to wskazywałby fakt
    nieuiszczania opłat przez mieszkańców oraz opróżnianie i wywóz nieczystości na własny
    koszt przez mieszkańców), to realizując taki projekt będą Państwo ponosili jedynie ryzyko
    strat bez perspektywy zysku i tym samym nie będą Państwo działali w charakterze
    podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w rozumieniu w art. 15 ust. 2 ustawy. (...) Zatem nie będą spełnione -
    wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku
    naliczonego. Nabywane na potrzeby realizacji projektu w części dotyczącej budowy
    sześciu przydomowych oczyszczalni ścieków towary i usług nie będą wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji, nie będzie przysługiwało
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazanego na fakturach
    dokumentujących koszty realizacji Projektu.” oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 4
    sierpnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.53.2023.3.JJ w której organ wskazał, że: „Jak już
    wcześniej wskazano, w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „(...)” nie działają
    /nie będą Państwo działać w charakterze podatnika VAT, a usługa realizowana na rzecz
    mieszkańców nie jest/nie będzie opodatkowana tym podatkiem. W związku z tym nabycie
    towarów i usług na potrzeby realizacji ww. zadania ma/nie będzie miało związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W
    konsekwencji nie przysługuje/nie będzie przysługiwać Państwu prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego w związku z realizacją zadania, gdyż w analizowanej sytuacji nie
    występuje/nie wystąpi związek przyczynowo-skutkowy dokonywanych zakupów towarów i
    usług z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT”.
    Wobec powyższego, nabywane przez Gminę w ramach Inwestycji POŚ towary i usługi nie
    są / nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a w
    konsekwencji – Gminie nie przysługuje / nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT
    naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych związanych z Inwestycją POŚ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności,
    w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel.
    Natomiast pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby),
    jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

    Ponadto, stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie
    podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Zamierzają Państwo zrealizować inwestycję pn. „...”. Inwestycja realizowana będzie ze
    środków własnych Gminy, jak i ze środków zewnętrznych, tj. przy udziale środków
    pochodzących z dofinansowania uzyskanego ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego
    na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich.
    Struktura udziału poszczególnych źródeł finansowania w realizacji Inwestycji POŚ będzie
    kształtowała się następująco: 31,33% kosztów całkowitych Inwestycji – wpłaty
    Mieszkańców, 68,67% kosztów całkowitych Inwestycji – dofinansowanie z PROW. W
    zakresie realizacji Inwestycji zawarli Państwo umowy z mieszkańcami Gminy. W związku z
    realizacją przez Państwa na rzecz Mieszkańców ww. świadczenia, Mieszkańcy są
    zobowiązani do wniesienia na rzecz Państwa Gminy wkładu własnego w wysokości
    określonej w Umowach. Zgodnie z postanowieniami Umów, początkowo POŚ stanowić
    będą własność Państwa Gminy. Następnie przekażą Państwo Mieszkańcom POŚ na
    własność. Przeniesienie własności odbędzie się w ramach zawartych Umów, tj. bez
    konieczności uiszczania przez Mieszkańców odrębnej wpłaty z tego tytułu. Inwestycja POŚ
    będzie realizowana na podstawie kontraktów na roboty budowlane z wyłonionymi przez
    JST wykonawcami, u których Gmina będzie nabywała usługi budowy POŚ.

    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, mając na uwadze przedstawioną na wstępie analizę
    przepisów podatkowych, w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy realizacja przez
    Państwa inwestycji pn. „...”, polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków
    jest/będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust.
    2 ustawy.
    W tym celu zasadnym jest odwołanie się do wyroku TSUE z 30 marca 2023 r. w sprawie C-
    612/21 (Gmina O. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej). Co prawda
    wyrok ten odnosi się do czynności dokonywanych przez gminę w ramach promowania
    odnawialnych źródeł energii, jednakże wnioski płynące z ww. orzeczenia mogą być
    pomocne w analizowanej sprawie.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że:
      „(...), aby czynności dokonywane przez gminę w ramach promowania odnawialnych
      źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy 2006/112, powinny one, po
      pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które gmina ta wykonuje odpłatnie
      na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) i c) tej dyrektywy, a po
      drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 9 ust.
      1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w charakterze podatnika”.
      (pkt 24)
    Trybunał zwrócił uwagę na istotne elementy stanu faktycznego, które zaistniały w sprawie
    będącej przedmiotem ww. postępowania:
      „W tym względzie, po pierwsze, należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca dąży
      do stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP
      Sibiu i DGRFP Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam
      orzecznictwo), gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
      podatkowej, jak wynika z postanowienia odsyłającego, że nie zamierza świadczyć
      regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie zamierza zatrudniać
      pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których
      świadczenia gminne miały charakter trwały. (pkt 36)
      Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O.
      wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym
      właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
      ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na
      gospodarkę niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE
      za pośrednictwem przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich
      udział nieprzekraczający 25 % kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą
      dostawą i z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu
      wynagrodzenie za te same dostawę i instalację po cenie rynkowej. (pkt 37)
      Tymczasem Trybunał miał już okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje – w drodze
      otrzymywanych przez nią wkładów – jedynie niewielką część poniesionych przez siebie
      kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych, taka różnica
      między tymi kosztami a kwotami otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może
      sugerować, że wkłady te należy raczej uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie (zob.
      podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i Staatssecretaris van
      Financiën, C#520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). W
      konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności przyznane gminie O. przez dane
      województwo, które wynoszą 75 % kosztów podlegających dofinansowaniu, suma
      kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i od owego
      województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych kosztów
      faktycznie poniesionych przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku, co
      nie odpowiada podejściu, jakie przyjąłby w danym wypadku instalator systemów OZE,
      który przy ustalaniu swoich cen starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć
      marżę zysku. Natomiast wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie mając
      perspektywy zysku. (pkt 38)

      Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
      obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej
      jedną czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie
      rekompensaty w postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech
      czwartych tych kosztów. Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne
      w sytuacji strukturalnie deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień
      niepewności dla podatnika, ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia
      zwróci tak istotną część poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu
      podjęcia przez tę osobę trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje
      zostaną dokonane”. (pkt 39)
    Na podstawie powyższej analizy TSUE doszedł do wniosku, że:
      „W konsekwencji nie wydaje się, z zastrzeżeniem dokonania weryfikacji przez sąd
      odsyłający, by gmina O. wykonywała w niniejszym przypadku działalność o
      charakterze gospodarczym w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006
      /112. (pkt 40)
      Ponieważ gmina O., w świetle powyższych rozważań, nie wykonuje działalności
      wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112, nie jest konieczne ustalenie,
      czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu stosowania na podstawie
      art. 13 ust. 1 tej dyrektywy”. (pkt 41)
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że:
      „(...) art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
      listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.
      2006, L 347, s. 1, dalej: „dyrektywa 2006/112”) należy interpretować w ten sposób, że
      dostawy towarów i świadczenia usług podlegających opodatkowaniu VAT nie stanowi
      dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem przedsiębiorstwa,
      systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami nieruchomości,
      którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy, jeżeli taka
      działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą przez
      tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą poniesionych kosztów,
      a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych”. (pkt 42)
    Ponadto wskazać należy na tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-616/21
    (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przeciwko Gminie L.), zapadłym w wyniku
    wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w
    przedmiocie interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem od wartości
    dodanej (VAT) w odniesieniu do przeprowadzonych na zlecenie gminy czynności
    związanych z usuwaniem azbestu oraz prawa do odliczenia VAT naliczonego od tych
    czynności.
    W wyroku tym, TSUE rozstrzygnął, że:
      (...) artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
      listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy
      interpretować w ten sposób, że: okoliczność zlecania przez gminę przedsiębiorstwu
      czynności usuwania azbestu i odbierania wyrobów i odpadów zawierających azbest na
      rzecz jej mieszkańców będących właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili taką
      wolę, nie stanowi świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem od
      wartości dodanej, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i
      nie prowadzi do żadnej płatności ze strony tych mieszkańców, zaś czynności te są
      finansowane ze środków publicznych.
    Rozpatrując Państwa wątpliwości należy uwzględnić ww. wyrok w sprawie C-612/21,
    zgodnie z którym dla określenia czy czynności wykonywane przez Państwa będą
    realizowane w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy,
    kluczowe jest przeanalizowanie realizowanej inwestycji pod kątem ewentualnego
    opodatkowania w świetle przesłanek w nim wskazanych, tj.:

      brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności – czynność nie ma na celu
      osiągnięcia stałego dochodu,
      brak równorzędnego (albo jakiegokolwiek) ekwiwalentu ekonomicznego ze strony
      ostatecznego beneficjenta inwestycji (mieszkańca Gminy),
      zgoda mieszkańca na wykonanie usługi na jego nieruchomości,
      uzyskanie dofinansowania,
      zlecenie zrealizowania inwestycji wyspecjalizowanemu podmiotowi trzeciemu.
    W analizowanej sprawie ww. przesłanki będą spełnione. Z opisu sprawy wynika bowiem,
    że wkład Mieszkańca nie będzie pokrywał całości bądź znacznej części kosztów budowy
    POŚ. Wskazali Państwo, że struktura finansowania inwestycji przedstawia się następująco:
    31,33% kosztów całkowitych Inwestycji stanowią wpłaty Mieszkańców, 68,67% kosztów
    całkowitych Inwestycji stanowi dofinansowanie z PROW.
    Ponadto, możliwość uczestnictwa w inwestycji była dostępna dla wszystkich chętnych
    mieszkańców, którzy spełniali techniczne warunki do instalacji POŚ na swoich
    nieruchomościach i wyrazili chęć przystąpienia do programu. Inwestycja POŚ będzie
    realizowana na podstawie kontraktów na roboty budowlane z wyłonionymi przez JST
    wykonawcami, u których Państwa Gmina będzie nabywała usługi budowy POŚ.
    Zasadniczym celem inwestycji jest poprawa warunków życia mieszkańców, a POŚ będą
    budowane na terenach, gdzie budowa kanalizacji jest technicznie niemożliwa i
    ekonomicznie nieuzasadniona.
    Biorąc więc pod uwagę tezy ww. wyroku TSUE C-612/21 – nie można stwierdzić, że
    inwestycja polegająca na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków, którą zrealizują
    Państwo dla Mieszkańców, ma na celu osiąganie przez Państwa z tego tytułu stałych
    dochodów.
    Głównie to Mieszkańcy (użytkownicy POŚ), a nie Państwo, osiągną korzyść z budowy na ich
    rzecz POŚ, ponieważ poprawią się warunki ich życia.
    Państwo nie będą osiągali przychodów związanych z wybudowaniem przydomowych
    oczyszczalni ścieków na rzecz Mieszkańców. Mieszkaniec ponosi tylko niewielką część
    kosztów realizacji inwestycji. Przeważająca część inwestycji finansowana będzie ze
    środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w
    ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
    W wyniku Państwa działań nie występują/nie wystąpią znaczące zakłócenia konkurencji,
    które prowadzić by mogły do wyłączenia z dostaw dla ostatecznego konsumenta innych
    podmiotów (w tym przypadku prywatnych firm działających w zakresie budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków). Działają Państwo bowiem jako świadczeniobiorca
    dokonujący zakupu od wyłonionego przez Państwa wykonawcy.
    Jeżeli zatem przeprowadzenie przez Państwa inwestycji polegającej na budowie
    przydomowych oczyszczalni ścieków nie będzie stanowiło dla Państwa stałego źródła
    dochodu (a na to wskazują jednorazowe opłaty wnoszone przez Mieszkańców), to
    realizując taką inwestycję będą Państwo ponosili jedynie ryzyko strat bez perspektywy
    zysku i tym samym nie będą Państwo działali w charakterze podatnika VAT, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu w
    art. 15 ust. 2 ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie analiza przedstawionego opisu sprawy wykazuje, że realizują
    Państwo czynności w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków w warunkach
    podobnych do wynikających z wyroku TSUE nr C-612/21.
    Skoro:

      inwestycja będzie służyć głównie poprawie warunków życia Mieszkańców,
      czynności wykonywane przez Państwa polegające na budowie przydomowych
      oczyszczalni ścieków nie będą miały charakteru zarobkowego,
      inwestycja będzie realizowana przez wykonawcę wyłonionego w przetargu,
      po upływie kilku lat, przydomowe oczyszczalnie ścieków zostaną przekazane
      nieodpłatnie właścicielom nieruchomości, na których zostały wybudowane,
      faktury dokumentujące wydatki ponoszone przez Państwa na budowę
      przydomowych oczyszczalni ścieków będą wystawiane na Państwa,
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych wkład własny mieszkańca nie
      będzie pokrywał całości bądź znacznej części kosztów budowy POŚ, tj. nigdy nie
      będzie stanowił faktycznego ekwiwalentu wartości otrzymanego świadczenia,
      koszty inwestycji w znaczącej części będą finansowane z otrzymanego
      dofinansowania, tj. ze środków publicznych,
    to w świetle ww. stanowiska TSUE, budowa przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach Mieszkańców w ramach realizacji inwestycji pn. „...” nie stanowi/nie
    będzie stanowiła ani dostawy towarów, ani świadczenia usług na rzecz Mieszkańców i tym
    samym czynności wykonywane przez Państwa na rzecz Mieszkańców, nie są/nie będą
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zatem czynności te nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    Sformułowali Państwo także wątpliwości dotyczące opodatkowania wpłat Mieszkańców i
    środków z PROW, które planują Państwo przeznaczyć na realizację Projektu (pytania nr 2 i
    3).
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 ww. Dyrektywy 2006/112/WE,
    zgodnie z którym:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie
      z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

    Aby ustalić, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są, czy
    też nie są opodatkowane, należy przeanalizować szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele dofinansowania.
    Dotacja, dofinansowanie, subwencja stanowi podstawę opodatkowania, gdy jest
    dokonywana w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje, których nie można powiązać z
    konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, nie stanowią
    podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Samo otrzymanie jakiejkolwiek zapłaty lub dofinansowania (dotacji, dopłaty, subwencji)
    nie stanowi żadnej czynności ani zdarzenia opodatkowanego. Jeżeli czynność, za którą
    wnoszona jest opłata lub do której jest przyznawana dopłata, nie jest czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, to zapłata / dopłata do tej czynności nie
    stanowi elementu ceny oraz nie może być włączona do podstawy opodatkowania.
    Jak wykazano powyżej, realizując inwestycję w zakresie dotyczącym budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków na rzecz Mieszkańców nie wykonują/nie będą
    Państwo wykonywali działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Państwa działania w związku z budową przydomowych oczyszczalni ścieków na rzecz
    Mieszkańców nie stanowią/nie będą stanowić dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wpłaty, które otrzymają Państwo od Mieszkańców, są/będą wynikać z zawieranych przez
    Państwa umów cywilnoprawnych na budowę POŚ i stanowią/będą stanowiły wkład własny
    Mieszkańca. Zatem wpłaty Mieszkańców z ww. tytułu nie stanowią/nie będą stanowiły
    zapłaty za czynności podlegające opodatkowaniu, w konsekwencji nie podlegają/nie będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Analogicznie, skoro wykonywane przez Państwa czynności w ramach inwestycji dotyczącej
    budowy przydomowych oczyszczalni ścieków na rzecz Mieszkańców, nie stanowią/nie
    będą stanowiły dostawy towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu, to
    również środki z PROW, które przeznaczą/planują Państwo przeznaczyć na realizację
    Inwestycji, nie mogą podlegać opodatkowaniu jako element ceny.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytanie nr 2 i 3 jest prawidłowe.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
      odliczenia dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług,
      towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do

    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających opodatkowaniu.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
      spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
      nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy.
    Treść art. 88 określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług
    zakupionych na potrzeby wykonania określonej czynności, podmiot musi wykonywać tę
    czynność jako podatnik podatku od towarów i usług, który działa w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Podstawowym warunkiem odliczenia podatku VAT jest związek nabytych towarów i usług
    ze sprzedażą generującą podatek należny.
    W analizowanej sprawie brak jest bezpośredniego, ale i pośredniego związku wydatków
    na realizację inwestycji polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach z Państwa działalnością opodatkowaną.
    Jak Państwo wskazali koszty świadczenia dodatkowych usług związanych z opróżnianiem i
    wywozem nieczystości z POŚ, nie będą ujmowane wraz ze wszystkimi innymi kosztami
    celem ustalenia wartości całej inwestycji. Nie są to koszty inwestycji. Będą to koszty
    obsługi wywozu nieczystości ponoszone na podstawie odrębnej umowy. Są to niezależne
    od siebie świadczenia, opodatkowane według odmiennych zasad. Świadczenie usług
    związanych z opróżnianiem i wywozem nieczystości z POŚ i ponoszenie za te usługi opłat
    przez Mieszkańców, jest odrębną kwestią niezwiązaną z przedmiotową inwestycją.
    Ponadto usługi w zakresie opróżniania i wywozu nieczystości powstałych w
    wybudowanych przydomowych oczyszczalniach ścieków będą mogły być wykonywane
    również przez inny podmiot. Z wniosku bowiem wynika, że Mieszkańcy mają pełną
    swobodę wyboru usługodawcy w tym zakresie i nie są zobligowani do korzystania
    wyłącznie z usług świadczonych przez Gminę.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że nie
    mają/nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    związanych z realizacją inwestycji dotyczącej budowy przydomowych oczyszczalni ścieków
    na rzecz Mieszkańców. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie są/nie
    zostaną spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, tj. ponoszone wydatki na realizację zadania nie są/nie
    będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem nie przysługuje/nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    w związku z realizacją inwestycji pn. „...”.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał
      w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

      zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
      obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa w przedmiotowym wniosku wyroków sądu,
    wyjaśnić należy, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach,
    osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają. Zatem,
    wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji
    rozstrzygnięcie.
    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.