Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-519B/08/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-06-25
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymywanych faktur
Słowa kluczowe: faktura; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2008 r. (data wpływu 20 marca 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 czerwca 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymywanych faktur - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 19 czerwca 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymywanych faktur.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja oraz sprzedaż żywności. Sprzedaż produktów dokonywana jest w dwojaki sposób, tj. bezpośrednio do dużych sieci handlowych, które ze względu na odpowiednio duże możliwości jednorazowych zakupów mogą odbierać towar bezpośrednio od Spółki oraz do dystrybutorów (niezależnych podmiotów gospodarczych) prowadzących działalność gospodarczą w zakresie handlu hurtowego towarami spożywczymi. Dystrybutorzy dostarczają towary Spółki do punktów handlu detalicznego, pojedynczych sklepów, bądź sieci sklepów, a dostawy te nie spełniają wymogów dostaw bezpośrednich. Umowy mające na celu zwiększenie sprzedaży produktów Wnioskodawcy podpisywane są z dużymi sieciami handlowymi, będącymi bezpośrednio odbiorcami towarów Spółki, pojedynczymi punktami handlowymi nabywającymi towary nie bezpośrednio od Spółki, lecz od dystrybutorów, którzy nabyli je od Spółki oraz franczyzodawcami, czyli podmiotami, które nie nabywają towarów od Spółki bezpośrednio, lecz zawierają umowę franczyzy z podmiotami, które nabywają towary od Spółki (bezpośrednio lub za pośrednictwem dystrybutorów). Na podstawie zawartych umów pojedyncze punkty handlowe, sieci sklepów, franczyzodawcy zobowiązują się do organizowania i świadczenia na rzecz Spółki różnego rodzaju usług reklamowych i promocyjnych, które mogą obejmować m.in.:

*   zapewnienie odpowiedniej ekspozycji produktom Spółki,

*   dbanie o systematyczne i stałe zapełnianie półek produktami Spółki,

*   sprawne wprowadzanie nowych produktów,

*   wydawanie gazetek reklamowych, w których umieszczone są reklamy produktów Spółki, umieszczanie plakatów, bilbordów i innych materiałów reklamowych zawierających marki produktów Spółki na terenie placówek handlowych,

*   przeprowadzanie indywidualnie zaplanowanych akcji promocyjnych, np. ekspansja produktów w dodatkowych miejscach sprzedaży (przy kasach, na końcówkach regałów, na dodatkowych paletach),

*   pomoc w zapewnieniu dostaw produktów Spółki do sklepów należących do sieci handlowej, w tym sieci handlowej franczyzodawcy, poprzez stałą współpracę z pracownikami magazynów,

*   ekspansję sieci (otwarcie nowych sklepów i budżet powiększenia) – sieci sklepów za wynagrodzeniem przyjmują do dystrybucji w nowo otwartych bądź rozbudowanych placówkach handlowych określone porozumieniem towary oferowane przez Spółkę; powiększenie powierzchni sklepowej, na której oferowane są towary Spółki, pozwala na zwiększenie poziomu sprzedaży,

*   bieżące informowanie o zapasach i brakach w magazynach.

W zamian za świadczenie ww. usług, Wnioskodawca wypłaca wynagrodzenie, na podstawie faktur wystawianych przez punkty detaliczne, sieci sklepów, sieci sklepów należących do franczyzodawców.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od dnia 1 stycznia 2008 r. Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z wystawianych przez kontrahentów Spółki faktur VAT dokumentujących świadczenie usług marketingowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w otrzymywanych fakturach dokumentujących świadczenie usług marketingowych. Uzasadniając swoje stanowisko Spółka podnosi, iż zobowiązanie się punktu handlowego, sieci handlowych, sieci handlowych należących do franczyzodawców do zorganizowania i wykonania wymienionych w stanie faktycznych działań reklamowych i promocyjnych polegających przede wszystkim na reklamowaniu i promowaniu produktów Spółki stanowi świadczenie usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji, usługi świadczone na rzecz Spółki powinny być dokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez sieci sklepów i punkty handlowe z 22% stawką podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w treści art. 86 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit.a ustawy o podatku od towarów i usług, kwotę podatku naliczonego stanowi z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. przepisem art. 88 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy, wyłączona jest możliwość obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego na podstawie otrzymanej faktury, w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku, niezależnie od faktu uregulowania kwoty wykazanej na fakturze. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze, jednak transakcja nie podlega opodatkowaniu.

Z przywołanych regulacji prawnych wynika, iż ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych m.in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy, w tym również w cytowanym ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3a pkt 2 tego artykułu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w związku z umowami zawartymi z dużymi sieciami handlowymi, pojedynczymi punktami handlowymi oraz franczyzodawcami, na podstawie faktur wystawianych przez wskazane podmioty Spółka ponosi wydatki z tytułu świadczonych na Jej rzecz działań reklamowo-promocyjnych. Zatem pomiędzy stronami istnieje więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem, podlegające opodatkowaniu przedmiotowym podatkiem. W konsekwencji, mając na uwadze powołane wyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur wystawionych przez kontrahentów świadczących usługi marketingowe - o ile świadczący usługę jest podatnikiem VAT czynnym – w zakresie, o którym mowa w powołanym art. 86 ust. 1 powołanej ustawy, jeżeli nie zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy.

Z kolei podzielając stanowisko Wnioskodawczy wskazać należy także, iż w opisanym przypadku art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma zastosowania, gdyż nabywane usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.