Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.48.2018.2.WN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-23
Teza: zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do: usług zaliczonych przez Wnioskodawcę do PKWiU 43.99.90.0 wykonywanych bezpośrednio na rzecz inwestora, usług zaliczonych przez Wnioskodawcę do PKWiU 43.99.90.0 wykonywanych jako podwykonawca, usługi najmu spycharki bez operatora zaliczonej przez Wnioskodawcę do PKWiU 77.32.10.0
Słowa kluczowe: najem; obciążenia; reguła; wykonanie (wykonywanie)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 stycznia 2018 r. (data wpływu 23 stycznia 2018 r.), uzupełnionym pismem z 20 marca 2018 r. (data wpływu 20 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do:

*   usług zaliczonych przez Wnioskodawcę do PKWiU 43.99.90.0 wykonywanych bezpośrednio na rzecz inwestora,
*   usług zaliczonych przez Wnioskodawcę do PKWiU 43.99.90.0 wykonywanych jako podwykonawca,
*   usługi najmu spycharki bez operatora zaliczonej przez Wnioskodawcę do PKWiU 77.32.10.0

\-**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z 20 marca 2018 r. (data wpływu 20 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do usług zaliczonych przez Wnioskodawcę do PKWiU 43.99.90.0 wykonywanych bezpośrednio na rzecz inwestora, usług zaliczonych przez Wnioskodawcę do PKWiU 43.99.90.0 wykonywanych jako podwykonawca, usługi najmu spycharki bez operatora zaliczonej przez Wnioskodawcę do PKWiU 77.32.10.0

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach tej działalności podatnik wykonuje lub może podjąć wykonanie, pomocnicze roboty budowlane przy inwestycjach budowy dróg 1 autostrad, hal stalowych i innych podobnych inwestycji. Roboty te polegają na:

*   wykonywaniu nasypów spycharką,
*   wykonywaniu usług ładowarką,
*   wykonywaniu usług zamiatarką (zamiatanie placów robót),
*   usługi wykonywane ciągnikiem rolniczym z osprzętem tj. z przyczepą bądź z zamiatarką bądź z beczką na wodę (transport na placu budowy, zamiatanie, przywóz wody). Ciągnik w tym przypadku występuje jako pojazd do napadu.

Usługi wykonywane są w zdecydowanej większości przy pomocy własnych operatorów, zdarzają się tez przypadki wynajmu sprzętu bez operatora.

Usługi wykonywane są dwojako niekiedy bezpośrednio na rzecz inwestora ale także w układzie gdzie Wnioskodawca występuje jako podwykonawca, na podstawie zawartych umów lub na podstawie jednorazowych zleceń.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

Kontrahenci Wnioskodawcy są czynnymi podatnikami VAT.

Wykonywane powyższych usług Wnioskodawca zaliczył do następujących ugrupowań PKWiU stosowanej do celów podatkowych

*   Usługi spycharką i ładowarką wraz z operatorem przy pracach budowlanych - PKWIU 43.99.90.0.
*   Usługi zamiatarką wraz z operatorem - PKWIU 81.29.12.0
*   Wynajem spycharki, ładowarki bez operatora - PKWiU 77.32.10.0
*   Wynajem ciągnika rolniczego bez operatora - PKWIU 77.31.10.0
*   Wynajem zamiatarek bez operatora - PKWIU 77.39.19.0

Klasyfikacja usług dokonana przez Wnioskodawcę jest zgodna ze stanowiskiem Urzędu Statystycznego z dnia 18 lipca 2017 roku.

Stany faktyczne zaistniałe u Wnioskodawcy:

1.  Świadczenie usług zaliczonych do grupy 43.99.90.0 bezpośrednio na rzecz inwestora lub jako podwykonawca usług.
2.  Wynajem spycharki bez operatora bezpośrednio na rzecz inwestora lub wykonawcy usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (oznaczone jak we wniosku):

Stany faktyczne.

1.  *   Czy świadczenie przez Wnioskodawcę usług zaliczonych do PKWiU 43.99.90.0 bezpośrednio na inwestora należy opodatkować na zwykłych zasadach, naliczając podatek VAT?
    *   Czy do świadczenia usług zaliczonych od grupy 43.99.90.0 przez Wnioskodawcę występującego w charakterze podwykonawcy, przy spełnieniu warunków określonych w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy VAT, należy zastosować zasadę tzw. odwrotnego obciążenia?
2.  Czy dokonując wynajmu spycharki bez operatora na rzecz inwestora lub wykonawcy należy podatek VAT naliczyć na zasadach ogólnych, stosując właściwą stawkę, bez stosowania tzw. odwrotnego obciążenia?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie przyjęte z pisma z 20 marca 2018 r.).

Stany faktyczne:

Ad. 1

*   Świadczenie przez Wnioskodawcę usług zaliczonych do PKWiU 43.99.90.0 bezpośrednio na inwestora, bez charakteru podwykonawcy robót, jest opodatkowane na zasadach ogólnych. Wnioskodawca nalicza podatek VAT, wykazuje w ewidencji i deklaracji VAT i jest podatnikiem podatku.
*   Świadczenie przez Wnioskodawcę usług zaliczonych do PKWiU 43.99.90.0 występującego jako podwykonawca robót, przy spełnieniu warunków z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy jest opodatkowane na zasadach odwrotnego obciążenia. Podatnikiem podatku VAT jest nabywca usług.

Ad. 2

Świadczenie usług wynajmu spycharki bez operatora PKWiU 77.32.10.0 jest opodatkowane na zasadach ogólnych, bez stosowania tzw. odwrotnego obciążenia, bez względu na odbiorcę usług. Wynika to z faktu, że tego rodzaju usługa nie jest wymieniona w załączniku 14 do ustawy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danej czynności, której miejsce świadczenia lub dostawy znajduje się na terytorium kraju, istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na podanej w opisie stanu faktycznego przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - dalej: „PKWiU”, zaliczanie danego produktu lub usługi do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

Tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego stanu faktycznego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku czynności) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl art. 7 ww. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel /…/.

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 /…/.

Na mocy art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Należy podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 7 i art. 8 ustawy.

Jednocześnie, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonana przez podatnika.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast przepis art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wskazuje, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego (art. 17 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 17 ust. lh ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Ww. załącznik nr 14 do ustawy, zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług budowlanych identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), podlegających mechanizmowi odwróconego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Zatem art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa budowlana lub budowlano-montażowa, wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy w poz. 2-48, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Przy czym, zgodnie z art. 17 ust. lh ustawy, mechanizm ten ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Jednocześnie zauważyć należy, że przy każdej z usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, podano również symbol klasyfikacji statystycznej PKWiU, co wskazuje, że tylko konkretne usługi sklasyfikowane pod danym symbolem, wymagają rozliczania podatku na zasadzie odwróconego obciążenia.

W świetle powyższego nabywca usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, świadczonych przez podwykonawcę, staje się odpowiedzialny za rozliczenia podatku VAT od tych usług.

Natomiast transakcje, których przedmiotem jest świadczenie wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy usług budowlanych, realizowane przez wykonawcę (generalnego wykonawcę) na rzecz inwestora, podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych, tj. podatek VAT rozliczany jest przez wykonawcę (generalnego wykonawcę), zaś inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane usługi zawierającą podatek VAT.

Wskazać w tym miejscu należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „podwykonawca”, w związku z tym dla prawidłowego rozumienia tego terminu należy posłużyć się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego: „podwykonawca – to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy”.

Pojęcie to wprowadza zatem na grunt analizowanych przepisów następujące podmioty:

*   podwykonawcę – jako zleceniobiorcę wykonującego podzleconą pracę,
*   głównego wykonawcę – jako podmiot podzlecający podwykonawcy wykonanie częściowe lub całościowe danej inwestycji oraz
*   inwestora – jako podmiot zlecający na rzecz głównego wykonawcy wykonanie danej inwestycji.

W konsekwencji należy stwierdzić, że powyższe uregulowania prawne dowodzą, że aby zaistniał mechanizm odwrotnego obciążenia dla transakcji w zakresie usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, to ich przedmiotem muszą być wyłącznie usługi budowlane, które są wykonywane w następującej relacji: podwykonawca – główny wykonawca.

W związku z powyżej przedstawionym schematem podmiotów występujących przy świadczeniu usługi budowlanej, należy wskazać, że podwykonawca to dalszy wykonawca prac (częściowych lub całościowych) w ramach zleconej przez inwestora na rzecz głównego wykonawcy inwestycji. A zatem podwykonawca jest podatnikiem działającym na zlecenie głównego wykonawcy.

Natomiast każde dalsze podzlecenie usługi przez generalnego wykonawcę kolejnym usługodawcom jest już podzleceniem i usługi te będą już rozliczone zgodnie z mechanizmem odwróconego obciążenia.

Podsumowując przywołane wyżej regulacje należy stwierdzić, że mechanizm odwróconego obciążenia ma zastosowanie przy rozliczaniu podatku z tytułu świadczenia usług budowlanych wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48), objętych wskazanymi w tym załączniku symbolami PKWiU, przez podwykonawcę. Podwykonawcą będzie każdy podmiot będący usługodawcą, który nie jest generalnym wykonawcą w ramach danej inwestycji budowlanej, przyjmującym zlecenie wykonania tej inwestycji bezpośrednio od inwestora.

Fakt zgłoszenia, lub nie, głównemu inwestorowi powierzenia prac podwykonawcy, pozostaje bez wpływu na posiadanie statusu podwykonawcy w rozumieniu ustawy o VAT. Status podwykonawcy wynika bowiem bezpośrednio z zawartych umów, a w przypadku ich braku – świadczą o tym statusie okoliczności i charakter wykonywanych usług.

Zatem, rozliczanie podatku na zasadzie mechanizmu odwróconego obciążenia ma zastosowanie jeśli spełnione są następujące warunki:

*   usługodawca i usługobiorca są podatnikami VAT czynnymi,
*   usługodawca jest podwykonawcą usługobiorcy,
*   świadczenie dotyczy usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48), objętych wskazanymi tam symbolami PKWiU.

Powołane regulacje ustawy wprowadzają mechanizm polegający na przeniesieniu obowiązku rozliczania podatku od towarów i usług na podatnika, na rzecz którego wykonana została ściśle określona usługa.

Przy dalszych „podzleceniach” przyjąć należy podejście, zgodnie z którym podwykonawca zlecający jest – w stosunku do swojego podwykonawcy – głównym wykonawcą swojego zakresu prac.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentująca sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W myśl art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, w przypadku dostawy towarów i wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi, faktura powinna zawierać wyrazy „odwrotne obciążenie”.

Z kolei zgodnie z art. 106e ust. 4 pkt 1 ustawy, w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8, jest nabywca towaru lub usługobiorca, faktura nie zawiera – danych określonych w ust. 1 pkt 12-14.

Należy zauważyć, że status podmiotów biorących udział w danym przedsięwzięciu budowlanym (inwestor, generalny wykonawca, podwykonawca) musi wynikać z całokształtu okoliczności i charakteru wykonywanych usług. Należy zatem ocenić faktycznie dokonane czynności pomiędzy występującymi w sprawie podmiotami.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca ramach działalności gospodarczej wykonuje lub może podjąć wykonanie, pomocnicze roboty budowlane przy Inwestycjach budowy dróg i autostrad, hal stalowych i innych podobnych inwestycji. Usługi wykonywane są w zdecydowanej większości przy pomocy własnych operatorów, zdarzają się też przypadki wynajmu sprzętu bez operatora. Usługi wykonywane są dwojako niekiedy bezpośrednio na rzecz inwestora ale także w układzie gdzie Wnioskodawca występuje jako podwykonawca, na podstawie zawartych umów lub na podstawie jednorazowych zleceń. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Kontrahenci Wnioskodawcy są czynnymi podatnikami VAT.

Wnioskodawca przedstawił następujące stany faktyczne, które u niego zaistniały:

1.  Świadczenie usług zaliczonych do grupy 43.99.90.0 bezpośrednio na rzecz inwestora lub jako podwykonawca usług.
2.  Wynajem spycharki bez operatora bezpośrednio na rzecz inwestora lub wykonawcy usług - PKWiU 77.32.10.0.

Wnioskodawca powziął wątpliwość w zakresie opodatkowania usług zaliczonych do PKWiU 43.99.90.0 w sytuacji, gdy świadczone są one bezpośrednio na rzecz inwestora oraz gdy Wnioskodawca świadcząc te usługi występuje jako podwykonawca robót.

Ustalenie, czy dana usługa podlega rozliczeniu zgodnie z mechanizmem odwróconego obciążenia, czy też zastosowanie będzie miała ogólna zasada rozliczenia podatku – ma charakter indywidualny. Oznacza to, że w każdym konkretnym przypadku należy zbadać, czy dana usługa jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy oraz czy jest świadczona przez podwykonawcę.

Powyższe okoliczności wskazują jednoznacznie, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę zaliczone do PKWiU 43.99.90.0 zostały wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

Zatem, rozliczanie podatku na zasadzie mechanizmu odwróconego obciążenia ma zastosowanie jeśli spełnione są następne warunki, tj. Wnioskodawca i usługobiorca są podatnikami VAT czynnymi oraz Wnioskodawca jest podwykonawcą usługobiorcy.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca w ramach umowy o wykonanie robót występuje jako podwykonawca usług zaliczonych do PKWiU 43.99.90.0, a usługobiorca jest podatnikiem VAT, wówczas zastosowanie znajdzie rozliczanie podatku na zasadzie mechanizmu odwróconego obciążenia stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT.

W konsekwencji, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 17 ust. 1h ustawy o VAT Wnioskodawca jest zobowiązany do wystawienia faktur bez podatku VAT, tj. z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia, jako podwykonawca robót budowlanych. Faktura powinna zawierać wyrazy „odwrotne obciążenie”. Natomiast obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu wykonanych usług budowlanych przez Wnioskodawcę jako podwykonawcę będzie ciążył na Kontrahencie Wnioskodawcy.

Z kolei okoliczność, że usługi zaliczone przez Wnioskodawcę do PKWiU 43.99.90.0 zostały objęte katalogiem usług załącznika nr 14 do ustawy o VAT w sytuacji, gdy usługi są świadczone bezpośrednio na rzecz inwestora, nie ma znaczenia, bowiem dla tych czynności Wnioskodawca nie występuje w roli podwykonawcy i w przedmiotowej sytuacji nie mają zastosowania przepisy o odwrotnym obciążeniu. Tym samym rozliczenie podatku następuje na zasadach ogólnych wg stawki właściwej dla usługi.

W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi również kwestia zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do usługi wynajmu spycharki bez operatora na rzecz inwestora lub wykonawcy.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że usługa wynajmu spycharki o symbolu PKWiU 77.32.10.0 nie została wymieniona w żadnej poz. od 2 do 48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT. Zatem rozliczanie podatku nie odbywa się na zasadzie odwróconego obciążenia. Do rozliczenia podatku będą mieć zastosowanie zasady ogólne. Tym samym Wnioskodawca powinien rozliczyć podatek VAT od ww. usług wg stawki właściwej dla tej usługi.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań dotyczących zdarzeń przyszłych zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17,43-300 Bielsko-Biała.