Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP1.4512.586.2016.2.MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-08
Teza: Zwolnienie od podatku VAT dostawy lokalu mieszkalnego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zwolnienie podmiotowe od podatku VAT w związku z prowadzoną działalnością w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości; obrót; pośrednictwo; sprzedaż; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 sierpnia 2016 r. (data wpływu 2 sierpnia 2016 r.) uzupełnionym pismem z 24 października 2016 r. (data wpływu 25 października 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a dokonywanej dostawy lokalu mieszkalnego - **jest nieprawidłowe,**
*   braku utraty zwolnienia podmiotowego w związku ze sprzedażą nieruchomości, której wartość przekracza 150.000 zł, ze względu na to, że czynności tych nie wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego – **jest nieprawidłowe,**
*   określenia, czy w momencie przekroczenia w ciągu roku limitu zwolnienia podmiotowego z tytułu innych czynności niż sprzedaż nieruchomości we własnym zakresie i zarejestrowania się jako podatnik VAT przed sprzedażą lokalu mieszkalnego, Wnioskodawca ma obowiązek naliczyć i odprowadzić podatek od sprzedaży ww. nieruchomości i w jakiej stawce – **jest prawidłowe,**
*   określenia, czy usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami są wymienione w przepisach określających wyłączenia ze zwolnienia od VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2016 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a dokonywanej dostawy lokalu mieszkalnego, braku utraty zwolnienia podmiotowego w związku ze sprzedażą nieruchomości, której wartość przekracza 150.000 zł, ze względu na to, że czynności tych nie wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego, określenia, czy w momencie przekroczenia w ciągu roku limitu zwolnienia podmiotowego z tytułu innych czynności niż sprzedaż nieruchomości we własnym zakresie i zarejestrowania się jako podatnik VAT przed sprzedażą lokalu mieszkalnego, Wnioskodawca ma obowiązek naliczyć i odprowadzić podatek od sprzedaży ww. nieruchomości i w jakiej stawce oraz określenia, czy usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami są wymienione w przepisach określających wyłączenia ze zwolnienia od VAT.

Wniosek został uzupełniony pismem z 24 października 2016 r. (data wpływu 25 października 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 17 października 2016 r. znak: 2461-IBPP1.4512.586.2016.MG.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadzi firmę jednoosobową od 2013 roku, której przeważającą działalnością jest sprzedaż detaliczna pozostałych wyrobów prowadzona na straganach i targowiskach (kod PKD 47.89 Z).

Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, ponieważ wartość sprzedaży nie przekroczyła kwoty 150.000 zł.

Ponieważ bank zgodził się udzielić Wnioskodawcy kredytu na rozwój firmy, Wnioskodawca postanowił poszerzyć swoją działalność o kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (kod PKD 68.10 Z).

Wnioskodawca zakupił spółdzielczy lokal mieszkalny w drodze licytacji sądowej, zamieszkiwany przez poprzedniego właściciela od 1995 roku o pow. 72,26 m2. Nieruchomość nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, ponieważ na dłużniku nie spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów.

W przyszłości Wnioskodawca planuje poszerzyć działalność także o pośrednictwo w obrocie nieruchomościami (kod PKD 68.31.Z).

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Spółdzielczy lokal mieszkalny został przez Wnioskodawcę wylicytowany na aukcji komorniczej dnia 2016 roku w Sądzie Rejonowym w T. Data prawomocnego przysądzenia jest Wnioskodawcy nieznana i niezależna od Wnioskodawcy.
2.  Przedmiotowy lokal Wnioskodawca nabędzie w drodze postępowania egzekucyjnego od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej i niebędącej podatnikiem.
3.  Komornik sądowy wykonujący czynności egzekucyjne (w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego), nie wystawi w imieniu dłużnika i na jego rachunek faktury potwierdzającej dokonanie sprzedaży, ponieważ na dłużniku nie spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów.
4.  Transakcja zakupu spółdzielczego lokalu mieszkalnego nie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
5.  Przy nabyciu spółdzielczego lokalu mieszkalnego, jeśli nabycie oznacza prawomocne przybicie i zaliczenie wpłaconego wadium na poczet ceny nabycia (Sąd jeszcze nie postanowił o przysądzeniu spółdzielczego własnościowego prawa, a postępowanie egzekucyjne jeszcze się toczy) nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ Wnioskodawca nie jest i nie był zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie ma możliwości wystawienia faktury potwierdzającej dokonanie zakupu tegoż lokalu. Ale istnieje prawdopodobieństwo, że w momencie przysądzenia przedmiotowego lokalu mieszkalnego, czy też już w momencie jego dostawy Wnioskodawca będzie zarejestrowany jako czynny płatnik VAT z tytułu przekroczenia kwoty określonej w ust. 1 ze sprzedaży dokonywanej dotychczas przez Wnioskodawcę. Aktualnie Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług.
6.  Wskazany we wniosku lokal mieszkalny był wykorzystywany przez poprzedniego właściciela jedynie do celów mieszkalnych.
7.  Lokal mieszkalny był wykorzystywany przez poprzedniego właściciela do własnych celów mieszkalnych.
8.  Poprzedni właściciel nie poniósł wydatków na ulepszenie lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej obiektu.
9.  Spółdzielczy lokal mieszkalny będzie przez Wnioskodawcę przeznaczony na sprzedaż za wyższą cenę.
10.  Nabyty lokal mieszkalny będzie stanowił wyłącznie towar handlowy.
11.  Przedmiotowy lokal mieszkalny nie będzie wykorzystywany do czynności w ramach działalności gospodarczej.
12.  Dostawy przedmiotowego lokalu Wnioskodawca zamierza dokonać zaraz po uprawomocnieniu się postanowienia o przysądzeniu spółdzielczego własnościowego prawa do niego, ale nie jest to zależne od Wnioskodawcy i nie potrafi stwierdzić terminu.
13.  Przedmiotowy lokal mieszkalny nie będzie przedmiotem najmu, czy dzierżawy.
14.  Przedmiotowy lokal mieszkalny nie będzie wynajmowany/dzierżawiony.
15.  Przed dokonaniem dostawy lokalu mieszkalnego Wnioskodawca nie będzie ponosić wydatków na ulepszenie lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej obiektu.
16.  Od ewentualnych wydatków na ulepszenie w wysokości równej lub wyższej niż 30% wartości początkowej obiektu, nie przysługuje Wnioskodawcy do tej pory prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
17.  Wnioskodawca nie będzie ponosić wydatków na ulepszenie stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej lokalu, który także nie będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych przez 5 lat.
18.  W ramach świadczenia usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami Wnioskodawca będzie zawierać i wykonywać umowy pośrednictwa, a tym samym wykonywać czynności zmierzające do zawarcia przez inne osoby umów mających za przedmiot prawa do nieruchomości lub ich części.
19.  W ramach świadczenia usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami Wnioskodawca nie będzie udzielać klientom fachowych porad, opinii i wyjaśnień.
20.  W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie będzie świadczyć usług doradczych.
21.  Wnioskodawca nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, ponieważ dostawa części budynku nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia czy przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a jego dostawą upłynął już okres dłuższy niż 2 lata. Do tej pory Wnioskodawca dokonywał sprzedaży detalicznej artykułów przemysłowych (kod PKD 47.89.Z.). A z początkiem roku Wnioskodawca zamierza poszerzyć działalność o usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami (kod PKD 68.31.Z).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z zakupem nieruchomości, czy też jej sprzedaży, której wartość przekracza 150.000 zł, zwolnienie podmiotowe z VAT traci moc? Jeśli tak, to w którym momencie Wnioskodawca musi się zarejestrować jako podatnik VAT czynny?
2.  Czy w związku z zakupem i sprzedażą (dokonaniem dostawy) nieruchomości nieopodatkowanej podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z art. 43 ust. 1 pkt 10a jako podatnik zwolniony podmiotowo?
3.  Czy w momencie przekroczenia w ciągu roku limitu zwolnienia podmiotowego z tytułu innych czynności niż sprzedaż nieruchomości we własnym zakresie i zarejestrowania się jako podatnik VAT, a przed jej sprzedażą, to Wnioskodawca ma obowiązek naliczyć i odprowadzić podatek VAT od sprzedaży ww. nieruchomości i w jakiej stawce?
4.  Czy usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami są wymienione w przepisach określających wyłączenia ze zwolnienia od VAT? Czy też z tytułu wykonywania w przyszłości tej czynności, Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego? A czynność tą wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako firma korzystająca ze zwolnienia podmiotowego z VAT, nabywając nieruchomość nieopodatkowaną podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia przedmiotowego podczas jej dostawy (art. 43 ust. 1 pkt 10a), ponieważ w stosunku do tej nieruchomości nie przysługuje Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a także:

*   dostawa obiektu nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, jeżeli przez definicję pierwszego zasiedlenia należy rozumieć zamieszkiwanie tej nieruchomości przez poprzedniego właściciela przez okres dłuższy niż 2 lata, a dostawca nie poniesie wydatków na jego ulepszenie wyższych niż 30% wartości początkowej tego obiektu;
*   czynności tych nie wlicza się do limitu sprzedaży, pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, w momencie przekroczenia w ciągu roku limitu zwolnienia podmiotowego z tytułu innych czynności niż sprzedaż nieruchomości we własnym zakresie i zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT, a przed jej sprzedażą, Wnioskodawca nie ma obowiązku naliczenia i odprowadzenia podatku VAT od dostawy tej nieruchomości, z przyczyn ww.

W ocenie Wnioskodawcy z tytułu wykonywania w przyszłości czynności, jaką jest pośrednictwo w obrocie nieruchomościami, Wnioskodawca powinien korzystać ze zwolnienia podmiotowego, ponieważ nie są one wymienione w przepisach określających wyłączenia ze zwolnienia od VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   nieprawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a dokonywanej dostawy lokalu mieszkalnego,
*   nieprawidłowe w zakresie braku utraty zwolnienia podmiotowego w związku ze sprzedażą nieruchomości, której wartość przekracza 150.000 zł, ze względu na to, że czynności tych nie wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego,
*   prawidłowe w zakresie określenia, czy w momencie przekroczenia w ciągu roku limitu zwolnienia podmiotowego z tytułu innych czynności niż sprzedaż nieruchomości we własnym zakresie i zarejestrowania się jako podatnik VAT a przed sprzedażą lokalu mieszkalnego, Wnioskodawca ma obowiązek naliczyć i odprowadzić podatek od sprzedaży ww. nieruchomości i w jakiej stawce,
*   prawidłowe w zakresie określenia, czy usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami są wymienione w przepisach określających wyłączenia ze zwolnienia od VAT.

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania z sobą zagadnień będących przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, tut. organ udzielił na nie odpowiedzi w jednej interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W myśl powołanych wyżej przepisów nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Tym samym zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika stanowi odpłatną dostawę towaru, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania zwolnień od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku, budowli lub ich części jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Na podstawie art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1 ze zm.) zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. Zgodnie z art. 12 ust. 2 zdanie drugie ww. Dyrektywy państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”. Tym samym państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności tj. przebudowy budynków.

W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami ww. Dyrektywy 2006/112/WE oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Sąd krajowy celem zapewnienia skuteczności normom dyrektywy 112 stwierdził zatem częściową niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a) i 2 dyrektywy 112, jak też art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy 112. Mowa tu o części dotyczącej użytego w treści art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT warunku „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu”. Warunek ten w istocie doprowadza do sztucznego różnicowania sytuacji podmiotu gospodarczego, który po wybudowaniu budynku część oddał w najem a część budynku wykorzystywał na potrzeby własnej działalności gospodarczej albowiem w obydwóch przypadkach doszło do korzystania z budynku.

W pozostałym zaś zakresie należy dokonać wykładni prounijnej art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT i skorygować treść w następujący sposób: pod pojęciem pierwszego zasiedlenia – rozumie się przez to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu”.

Należy w tym miejscu zauważyć, że takie rozumienie pojęcia „pierwszego zasiedlenia” odnosi się do art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT tj. do użytkowania przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia przedstawia się inaczej, w sytuacji gdy budynek/budowla zostanie ulepszony, a wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej obiektu.

W takim bowiem przypadku decydujące znaczenie do rozstrzygnięcia czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie, ma kwestia oddania budynku/budowli po ulepszeniu do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu (np. najem).

Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.

Stosownie do art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.), jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.

Zatem nieruchomości (np. lokal mieszkalny), które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym wskazać należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części jest objęta zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a staje się bezzasadne.

Natomiast kwestię zwolnienia sprzedaży od podatku od towarów i usług regulują między innymi przepisy art. 113 ustawy o VAT.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Jak wynika z art. 113 ust. 2 ustawy o VAT do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych
    \-jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 288 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 s. 1 ze zm.) kwota obrotu stanowiąca punkt odniesienia dla zastosowania procedury przewidzianej w niniejszej sekcji obejmuje następujące kwoty, z wyłączeniem VAT:

1.  wartość dostaw towarów i świadczenia usług, o ile są one opodatkowane;
2.  wartość transakcji zwolnionych z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie zgodnie z art. 110 i 111, art. 125 ust. 1, art. 127 i art. 128 ust. 1;
3.  wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 146-149 oraz art. 151, 152 i 153;
4.  wartość transakcji związanych z nieruchomościami, transakcji finansowych, o których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)-g) oraz usług ubezpieczeniowych, chyba że transakcje te mają charakter transakcji pomocniczych.

Analizując zatem treść art. 113 ust. 2 ustawy wskazać należy, że „Słownik języka polskiego PWN” pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, Warszawa 2008, definiuje słowo „transakcja” jako operację handlową dotyczącą kupna lub sprzedaży towarów lub usług albo umowę handlową na kupno lub sprzedaż towarów lub usług i samo zawarcie takiej umowy.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że planowane przez Wnioskodawcę poszerzenie działalności o kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek będzie obejmować transakcje związane z nieruchomościami i czynności te nie będą miały charakteru transakcji pomocniczych.

W myśl art. 113 ust. 4 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy o VAT wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 tej ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Na mocy art. 113 ust. 10 ustawy o VAT, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności o których mowa w art. 5 (art. 113 ust. 11a ww. ustawy o VAT obowiązujący od dnia 1 stycznia 2014 r.).

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, ponieważ wartość sprzedaży nie przekroczyła kwoty 150.000 zł. Wnioskodawca postanowił poszerzyć swoją działalność o kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. Wnioskodawca zakupił spółdzielczy lokal mieszkalny w drodze licytacji sądowej zamieszkiwany przez poprzedniego właściciela od 1995 roku. Spółdzielczy lokal mieszkalny został przez Wnioskodawcę wylicytowany na aukcji komorniczej 2016 roku w Sądzie Rejonowym w T. Przedmiotowy lokal Wnioskodawca nabędzie w drodze postępowania egzekucyjnego od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej i niebędącej podatnikiem. Komornik sądowy wykonujący czynności egzekucyjne nie wystawi w imieniu dłużnika i na jego rachunek faktury potwierdzającej dokonanie sprzedaży, ponieważ na dłużniku nie spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów. Przy nabyciu spółdzielczego lokalu mieszkalnego Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ Wnioskodawca nie jest i nie był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Lokal mieszkalny był wykorzystywany przez poprzedniego właściciela do własnych celów mieszkalnych. Poprzedni właściciel nie poniósł wydatków na ulepszenie lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej obiektu. Nabyty lokal mieszkalny będzie stanowił wyłącznie towar handlowy. Przedmiotowy lokal mieszkalny nie będzie przedmiotem najmu czy dzierżawy. Dostawy przedmiotowego lokalu Wnioskodawca zamierza dokonać zaraz po uprawomocnieniu się postanowienia o przysądzeniu spółdzielczego własnościowego prawa do niego.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia zwolnienia od podatku VAT dostawy spółdzielczego lokalu mieszkalnego.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości Wnioskodawcy stwierdzić należy, że w celu skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, muszą być spełnione łącznie 2 warunki:

*   dostawa budynków, budowli lub ich części nie może być dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, oraz
*   pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą tych obiektów nie może upłynąć okres krótszy niż 2 lata.

Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia – w rozumieniu nadanym przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady oraz orzecznictwem TSUE – należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do spółdzielczego lokalu mieszkalnego nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Powyższe wynika z faktu, że lokal mieszkalny był zamieszkiwany przez poprzedniego właściciela od 1995 roku. Ponadto poprzedni właściciel nie poniósł wydatków na ulepszenie lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej obiektu.Wnioskodawca również nie będzie ponosić wydatków na ulepszenie stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej lokalu. Zatem od pierwszego zasiedlenia spółdzielczego lokalu mieszkalnego do planowanej dostawy nie upłynie okres krótszy niż 2 lata.

Mając zatem na uwadze przywołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie planowana przez Wnioskodawcę dostawa spółdzielczego lokalu mieszkalnego – stanowiącego towar handlowy – będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W tej sytuacji badanie przesłanek dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, jest bezzasadne.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że korzysta ze zwolnienia przedmiotowego podczas dostawy nieruchomości (art. 43 ust. 1 pkt 10a), ponieważ w stosunku do tej nieruchomości nie przysługuje Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, należało uznać za nieprawidłowe.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii wliczania do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT planowanej dostawy spółdzielczego lokalu mieszkalnego i ewentualnej utraty prawa do zwolnienia od podatku od towarów i usług w przypadku przekroczenia kwoty 150.000 zł.

Odnosząc się zatem do powyższej kwestii wskazać należy, że z powołanych przepisów wynika, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do alternatywnego wyboru, zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny, bądź pozostania podatnikiem VAT zwolnionym. Powyższy wybór jest dobrowolną decyzją każdego podatnika, którego wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła pewnego określonego limitu kwoty. Zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Istnieją jednak przesłanki negatywne, które uniemożliwiają podatnikowi skorzystanie z tego prawa, tj. ze zwolnienia podmiotowego. Powołany przepis art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług wyklucza bowiem możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego przez podatników dokonujących dostaw budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b.

A zatem przepis art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c ww. ustawy dotyczy dostaw budynków i budowli i ich części dokonywanych przed pierwszym zasiedleniem, w ramach pierwszego zasiedlenia oraz w przypadku gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a tą dostawą upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Mając zatem na uwadze przywołane przepisy oraz to, że w niniejszej interpretacji już stwierdzono, że planowana dostawa spółdzielczego lokalu mieszkalnego nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą nie upłynie okres krótszy niż 2 lata należy wskazać, że w związku z planowaną dostawą spółdzielczego lokalu mieszkalnego Wnioskodawca nie utraci zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług ze względu na wyłączenie określone w przepisie art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c ustawy o VAT.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o VAT do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

Zgodnie z art. 288 pkt 4 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej kwota obrotu stanowiąca punkt odniesienia dla zastosowania procedury przewidzianej w niniejszej sekcji obejmuje następujące kwoty z wyłączeniem VAT: wartość transakcji związanych z nieruchomościami, transakcji finansowych, o których mowa w art. 134 ust. 1 lit. b)–g) oraz usług ubezpieczeniowych, chyba że transakcje te mają charakter transakcji pomocniczych.

Podkreślić w tym miejscu należy, że ustawodawca zarówno w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do ustawy nie zdefiniował pojęcia „charakter pomocniczy”. W takim przypadku w pierwszej kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki bowiem sposób ustawodawca komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy. Dopiero gdy wykładnia językowa nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów dopuszczalne jest skorzystanie z pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych. Według internetowego słownika synonimów (strona internetowa – http://synonim.net/synonim/pomocniczy), synonimami do słowa „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny, wspierający, poboczny, akcesoryjny, dodatkowy, dopływowy, posiłkowy, subsydialny, subsydiarny, uzupełniający, wspomagający”.

Przepisy unijnej dyrektywy w zakresie VAT posługują się określeniem „incidental transactions” w ramach odpowiedniego przepisu, co na język polski może być tłumaczone jako „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” wg Słownika języka polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza przy tym „mający małe znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza „dotyczący czegoś pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze „incydentalnym” oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy określonej okazji, nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie „incydentalności” odnosi się więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego zdarzenia, co raczej do jego poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.

Także w wersji francuskiej omawianej VI Dyrektywy użyto określenia „accessoire”, a w wersji niemieckiej „Hilfsumsaetze”, co wskazuje, że w analizowanym kontekście istotne jest, aby były to czynności poboczne, czy też pomocnicze do zasadniczej działalności podatnika (wspomniane powyżej trzy wersje językowe VI Dyrektywy są kompatybilne i wskazują na pomocniczy, poboczny charakter omawianych czynności). Podobnie, polska wersja językowa Dyrektywy 2006/112, która zastąpiła VI Dyrektywę, odstępuje od sformułowania „transakcje sporadyczne” i określa omawiane czynności jako „transakcje pomocnicze”.

Transakcje pomocnicze zatem to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności. Tak więc, aby ocenić, czy dana czynność może być uznana za pomocniczą, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Jeżeli dana działalność stanowi stały i niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze. Aby więc ocenić czy świadczona usługa ma charakter „pomocniczy”, należy wziąć pod uwagę to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika.

Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie, dostawa lokalu mieszkalnego, która będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, stanowi przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy nie ma zatem charakteru transakcji pomocniczej.

W świetle powyższego – odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego we wniosku opisu sprawy – stwierdzić należy, że zwolniony od podatku VAT obrót z tytułu dostawy lokalu mieszkalnego, jako transakcja związana z nieruchomościami, która nie ma charakteru czynności pomocniczych wliczany jest do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy o VAT podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W myśl art. 96 ust. 4 ustawy o VAT naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

Stosownie do art. 96 ust. 5 ustawy o VAT jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1.  przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2.  przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3.  przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4.  przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Mając zatem na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że jeżeli Wnioskodawca (korzystający ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT) w momencie dokonywania dostawy spółdzielczego lokalu mieszkalnego przekroczy kwotę 150.000 zł a po dostawie będzie wykonywać inne czynności opodatkowane, to przed dniem wykonania pierwszej po sprzedaży lokalu mieszkalnego czynności opodatkowanej będzie obowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego do naczelnika właściwego urzędu skarbowego w celu rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług.

W związku ze sprzedażą lokalu mieszkalnego, którego wartość przekracza 150.000 zł Wnioskodawca utraci zatem zwolnienie podmiotowe od podatku VAT określone w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, przy czym rejestracji w zakresie podatku VAT obowiązany będzie dokonać przed wykonaniem pierwszej czynności opodatkowanej po sprzedaży tej nieruchomości.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że czynności z tytułu sprzedaży nieruchomości, której wartość przekracza 150.000 zł nie wlicza się do limitu sprzedaży, pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT, należało uznać za nieprawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii opodatkowania podatkiem VAT dostawy lokalu mieszkalnego w przypadku przekroczenia w ciągu roku limitu zwolnienia podmiotowego z tytułu innych czynności niż sprzedaż nieruchomości we własnym zakresie i zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny przed sprzedażą niniejszego lokalu.

Należy podkreślić, że w niniejszej interpretacji stwierdzono już, że planowana przez Wnioskodawcę dostawa lokalu mieszkalnego będzie objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a jego dostawą nie upłynie okres krótszy niż 2 lata.

W związku z powyższym w przypadku przekroczenia w ciągu roku limitu zwolnienia podmiotowego z tytułu innych czynności niż sprzedaż nieruchomości we własnym zakresie i zarejestrowania się przez Wnioskodawcę jako podatnika VAT czynnego przed dokonaniem dostawy przedmiotowego lokalu mieszkalnego – w momencie dokonania dostawy tego lokalu Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku naliczenia i odprowadzenia podatku VAT bowiem będzie ona objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że w momencie przekroczenia w ciągu roku limitu zwolnienia podmiotowego z tytułu innych czynności niż sprzedaż nieruchomości we własnym zakresie i zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT, a przed jej sprzedażą, Wnioskodawca nie ma obowiązku naliczenia i odprowadzenia podatku VAT od dostawy tej nieruchomości, należało uznać za prawidłowe.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT świadczenia usług w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w przyszłości planuje poszerzyć działalność także o pośrednictwo w obrocie nieruchomościami (kod PKD 68.31.Z). W ramach świadczenia usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami Wnioskodawca będzie zawierać i wykonywać umowy pośrednictwa, a tym samym wykonywać czynności zmierzające do zawarcia przez inne osoby umów mających za przedmiot prawa do nieruchomości lub ich części. W ramach świadczenia usług pośrednictwa w obrocie nieruchomościami Wnioskodawca nie będzie udzielać klientom fachowych porad, opinii i wyjaśnień. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie będzie świadczyć usług doradczych.

Mając na uwadze przywołane przepisy art. 113 ustawy o VAT oraz opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia usług w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, gdyż jak wskazał Wnioskodawca nie będzie udzielać klientom fachowych porad, opinii i wyjaśnień i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie będzie świadczyć usług doradczych. Ponadto Wnioskodawca w przyszłości będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT o ile wartość dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150000 zł.

Ponadto należy zaznaczyć, że usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami wlicza się do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Usługi te będą bowiem stanowić przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Tym samym świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami nie będą również objęte wyłączeniem, o którym mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o VAT, gdyż stanowią one transakcje związane z nieruchomościami, które nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że z tytułu wykonywania w przyszłości czynności, jaką jest pośrednictwo w obrocie nieruchomościami, Wnioskodawca powinien korzystać ze zwolnienia podmiotowego, ponieważ nie są one wymienione w przepisach określających wyłączenia ze zwolnienia od VAT, należało uznać za prawidłowe, z zastrzeżeniem jednak, że utrata tego zwolnienia może nastąpić w związku z przekroczeniem limitu o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT, do którego to limitu wlicza się również obrót z tytułu pośrednictwa.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie zgodnie z art. 57a skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.