Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-118/08/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-21
Teza: Opodatkowanie sprzedaży środków trwałych przedsiębiorstwa, będących budynkami i budowlami nabytymi bądź wytworzonymi przed lub po 5 lipca 1993r., posadowionymi na wynajmowanym gruncie.
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków; sprzedaż-sprzedaż budynków; stawka-stawki podatku; zwrot-zwrot nakładów; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Przedsiębiorstwa, przedstawione we wniosku z dnia 4 lutego 2008 r. (data wpływu 21 lutego 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 maja 2008r. (data wpływu 12 maja 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży środków trwałych przedsiębiorstwa, będących budynkami i budowlami nabytymi bądź wytworzonymi przed lub po 5 lipca 1993r., posadowionych na cudzym gruncie - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży środków trwałych przedsiębiorstwa, będących budynkami i budowlami nabytymi bądź wytworzonymi przed lub po 5 lipca 1993r., posadowionych na cudzym gruncie. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 9 maja 2008r. (data wpływu 12 maja 2008r.)

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka posiada środki trwałe zaewidencjonowane w księgach rachunkowych przedsiębiorstwa jako gr 1 KŚT budynki i gr 2 KŚT budowle. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług hotelarskich i restauracyjnych. Wśród ww. środków trwałych znajdują się obiekty inwentarzowe:

1.  nabyte bądź wytworzone przed dniem 5 lipca 1993r., co do których dokonującemu ich dostaw tj. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  nabyte bądź wytworzone po dniu 5 lipca 1993r., co do których dokonującemu ich dostaw tj. Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
3.  nabyte bądź wytworzone przed dniem 5 lipca 1993r., co do których w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym wyniosły co najmniej 30% wartości początkowej.

Grunt, na którym położone są ww. środki trwałe, Wnioskodawca wynajmuje od Nadleśnictwa Lubliniec na podstawie umowy najmu gruntów państwowego gospodarstwa leśnego zawartej w dniu 12 maja 1994r. Wnioskodawca planuje sprzedaż ww. środków trwałych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy transakcja sprzedaży środków trwałych podlegać będzie zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT, w odniesieniu do środków trwałych grupy 1 i 2 KŚT, dla których spełnione są łącznie warunki określone w przepisach art. 43 ust. 2 i art. 43 ust. 6 tj.:

1.  zostały nabyte bądź wytworzone przed dniem 5 lipca 1993r, co do których dokonującemu ich dostaw tj. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i
2.  co do których w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym nie wyniosły co najmniej 30% wartości początkowej?

Zdaniem Wnioskodawcy transakcja sprzedaży środków trwałych podlegać będzie zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT, w odniesieniu do środków trwałych grupy 1 i 2 KŚT, dla których spełnione są łącznie warunki określone w przepisach art. 43 ust. 2 i art. 43 ust. 6 ww. ustawy tj.:

1.  zostały nabyte bądź wytworzone przed dniem 5 lipca 1993r, co do których dokonującemu ich dostaw tj. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i
2.  co do których w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym nie wyniosły co najmniej 30% wartości początkowej

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 22% podlegać będzie sprzedaż środków trwałych, w odniesieniu do obiektów inwentarzowych, które:

1.  zostały nabyte bądź wytworzone po dniu 5 lipca 1993r., co do których dokonującemu ich dostaw tj. Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, lub
2.  zostały nabyte bądź wytworzone przed dniem 5 lipca 1993r., co do których w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym wyniosły co najmniej 30% wartości początkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel – art. 7 ust. 1 tej ustawy. W myśl art. 46 § 1, art. 47 – 49 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca posiada środki trwałe zaewidencjonowane w księgach rachunkowych przedsiębiorstwa jako budynki i budowle, które są posadowione na wynajmowanym od Nadleśnictwa gruncie.

Art. 8 ust. 1 cyt. ustawy stanowi natomiast, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z powyższego wynika, iż definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”, i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się też jednocześnie składać zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem. Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów.

Czynność zwrotu nakładów inwestycyjnych poniesionych na wybudowanie budynków na cudzym gruncie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art.5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ponieważ mamy do czynienia ze świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Poniesione nakłady nie mieszczą się natomiast w definicji towarów podanej w art. 2 pkt 6 ustawy i w związku z tym ich zwrot nie będzie stanowił dostawy towarów.

Mając na uwadze powyższe zdarzenie przyszłe należy zauważyć, że z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady na budowę budynków i budowli na cudzym gruncie stanowią z definicji część składową gruntu, a tym samym własność jego właściciela. W konsekwencji podmiot, który wybudował budynki i dokonywał ich ulepszeń, które są posadowione na cudzym gruncie, nie może sprzedać owych nakładów, ponieważ nie ma do nich tytułu prawnego. Niemniej podmiot ten dysponuje pewnym prawem do takich nakładów i może to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Ustawa o podatku od towarów i usług posługuje się w odniesieniu do dostawy towarów sformułowaniem „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” (art. 7 ust. 1 ustawy), a zatem nie uzależnia dostawy towarów od tytułu własności dostarczanych towarów. Niemniej, należy stwierdzić, iż zbycie nakładów poniesionych na wybudowanie budynku na cudzym gruncie nie może zostać uznane za odpłatną dostawę towarów, gdyż nie mamy tu do czynienia z odrębną rzeczą (art. 2 pkt 6 ustawy), która mogłaby stanowić towar. Zatem zbycie nakładów poniesionych na wybudowanie budynków, na ulepszenie budynków posadowionych na cudzym gruncie należy zaliczyć do świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ww. ustawy, gdyż dochodzi w tym przypadku do przeniesienia prawa majątkowego.

Reasumując powyższe należy stwierdzić, że czynność zwrotu nakładów inwestycyjnych poniesionych na wybudowanie budynków na cudzym gruncie oraz ich ulepszenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu stawki 22% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, z uwagi na brak przepisów umożliwiających zastosowanie niższej stawki lub zwolnienia.

Wysokość opodatkowania ww. czynności, regulują przepisy Działu VIII ustawy o podatku od towarów i usług (art. 41-85). Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **nieprawidłowe.**

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.