Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-993/08/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-03-05
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na remont i modernizację budynku wykorzystywanego w tej działalności na podstawie spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego.
Słowa kluczowe: amortyzacja; działalność-działalność gospodarcza; inwestycje-inwestycje w obcych środkach trwałych; koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze prawo do lokalu; modernizacja; remonty; wartości-wartości niematerialne i prawne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIUDALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki jawnej przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2008 r. (data wpływu do tut. Biura – 12 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, prowadzonej w formie spółki jawnej działalności gospodarczej nakładów na lokal wykorzystywany w tej działalności na podstawie spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, prowadzonej w formie spółki jawnej działalności gospodarczej nakładów na lokal wykorzystywany w tej działalności na podstawie spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jawna w 2003 roku nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego. Prawo do lokalu użytkowego w księgach rachunkowych ujęto w grupie pierwszej podgrupa 121 zgodnie z KŚT oraz w oparciu o art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości.

Powyższe prawo zgodnie z art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zaliczane do wartości niematerialnych i prawnych w związku z tym spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych z zastosowaniem rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 2,5%.

Z uwagi na zły stan techniczny i niefunkcjonalność lokalu w 2009 roku planowane są prace remontowe oraz modernizacyjne polegające na:

*   pogłębieniu posadzki w piwnicach,
*   wymianie instalacji wodno-kanalizacyjnej i centralnego ogrzewania,
*   wykonaniu nowych posadzek,
*   wymianie instalacji wentylacyjno-klimatyzacyjnej,
*   wymianie instalacji elektrycznej,
*   przebudowie klatek schodowych,
*   wykonaniu dźwigu osobowego (winda),
*   wymianie stolarki okiennej i drzwiowej,
*   innych pracach wykończeniowych (uzupełnienie tynków, sufity podwieszane, instalacja alarmowa, malowanie),

Przepisy ustawy o podatku dochodowym nie przewidują zwiększenia wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych o nakłady związane z ich ulepszeniem.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które powiększają ich wartość początkową. Natomiast w przypadku wartości niematerialnych i prawnych przepisy ww. ustawy nie przewidują analogicznych zasad postępowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione na ulepszenie wartości niematerialnych i prawnych w postaci spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego można w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w chwili ich poniesienia?

Zdaniem wnioskodawcy, jeżeli ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje zwiększenia wartości niematerialnych i prawnych o wydatki na ich ulepszenie to jedynym sposobem jest zaliczenie tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu;
*   nie może być wymieniony w art. 23 w/w ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów;
*   musi być należycie udokumentowany.

Kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (art. 22 ust. 8 ww. ustawy).

W myśl art. 22b ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.)
7.  wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji) umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Stosownie do art. 22g ust. 17 ww. ustawy jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Zauważyć przy tym należy, iż ww. art. 22g ust. 17 ww. ustawy reguluje jedynie możliwość ulepszenia środków trwałych, nie przewiduje natomiast możliwości ulepszenia wartości niematerialnych i prawnych. W związku z powyższym nakłady jakie wnioskodawca zamierza ponieść na lokal będący przedmiotem przysługującego mu spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego, należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym, a kosztem uzyskania przychodu będą odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości poczynionych nakładów.

Zgodnie z art. 22a ust. 2 pkt 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych środkach trwałych”.

Stosownie do art. 22g ust. 7 ww. ustawy wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków i budowli wybudowanych na obcym gruncie ustala się, stosując odpowiednio ust. 3-5.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszcza możliwość rozliczenia przez Spółkę wydatków poniesionych na użytkowany przez nią lokal na podstawie spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego w postaci możliwości zaliczenia poniesionych wydatków bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów (gdy poniesione nakłady mają charakter remontu) lub poprzez odpisy amortyzacyjne (gdy nakłady są inwestycją w obcym środku trwałym).

Przepisy prawa podatkowego nie definiują wprost, co należy rozumieć przez inwestycje w obcych środkach trwałych, ale definiują pojęcie inwestycji. Zgodnie z art. 5a pkt 1 ww. ustawy inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2002r. nr 76, poz. 694).

Środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego – art. 3 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy o rachunkowości.

Biorąc pod uwagę te definicje można stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego.

Modernizacją, ulepszeniem jest trwałe unowocześnienie środka trwałego, które podnosi jego wartość techniczną, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż pierwotne jego przeznaczenie lub nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych, wyrażające się w poprawie standardu użytkowego lub technicznego lub obniżce kosztów eksploatacji. Efektem ulepszenia środka trwałego ma być zwiększenie jego wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środka trwałego do używania, wyrażające się wydłużeniem okresu jego używania.

O tym czy poniesione nakłady stanowią wydatki na remont, bezpośrednio zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, czy też będą uznane za nakłady na ulepszenie obcego środka trwałego i będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne – zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami – decyduje zakres przeprowadzonych robót.

Ww. ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia remontu. Określa je natomiast art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zgodnie z którym za remont należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Istotą remontu jest więc przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, nie zmieniające jego charakteru i funkcji, a następujące w trakcie eksploatacji środka trwałego i wynikające z tej eksploatacji – będą to więc wszystkie zmiany trwale przywracające pierwotny poziom techniczny danego środka trwałego, pierwotną zdolność użytkową utraconą na skutek upływu czasu i eksploatacji, niezwiększającą jego wartości początkowej.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka poniesie nakłady na lokal użytkowy, do którego posiada spółdzielcze własnościowe prawo, a zakres prowadzonych prac nie pozwala na zaliczenie ich bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem mając na względzie, iż w wyniku poniesionych nakładów lokal ten zostanie ulepszony, poniesione wydatki stanowić będą wartość początkową inwestycji w obcym środku trwałym podlegającą odpisom amortyzacyjnym.

Mając powyższe na względzie, stanowisko wnioskodawcy uznać należy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zważywszy na fakt, iż wnioskodawcą jest Spółka Jawna, niniejsza interpretacja, stosownie do postanowień m. in. art. 14k Ordynacji podatkowej jest wiążąca tylko dla Spółki, co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla wspólników tej Spółki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.