Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.894.2024.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Amortyzacja kupionego know; how i środków trwałych.
Słowa kluczowe: amortyzacja
know-how
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22a-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 1-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    20 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku wspólnego jest następująca:

    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:
        X. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
        ul. (...)
    2.  Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
        A. A.
        ul. (...)
    Opis stanu faktycznego
    X. sp. z o.o. (dalej: Spółka, Zbywca) jest polskim rezydentem podatkowym i podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka należy do międzynarodowej grupy
    kapitałowej, zajmującej się dostawą części zamiennych, usług technicznych oraz rozwiązań
    biznesowych dla przedsiębiorstw z branży rolniczej, ogrodniczej i zajmujących się
    gospodarką leśną oraz pracami ziemnymi. W Polsce funkcjonują też 2 inne spółki
    kapitałowe należące do tej samej grupy kapitałowej.
    Niniejszy wniosek dotyczy transakcji zbycia należącej do Spółki zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa (dalej: ZCP) działającej pod nazwą: Punkt Sprzedaży Detalicznej w Y.
    (dalej: PSD) na rzecz A. A. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A. A.
    Przedsiębiorstwo Handlowe A. (dalej: Nabywca).
    Spółka prowadzi działalność w zakresie handlu detalicznego towarów z branży
    technicznego wyposażenia rolnictwa poprzez sieć około 45 punktów sprzedaży
    detalicznej. W strukturze organizacyjnej punkty handlowe wydzielone są, jako odrębne
    zorganizowane części przedsiębiorstwa z określoną dla nich wewnętrzną strukturą
    organizacyjną. Wszystkie punkty handlowe mają też odrębność funkcjonalną, tj. mają
    przypisane zadania do realizacji w formie budżetów opracowanych odrębnie dla każdego
    punku sprzedaży detalicznej. Punkty handlowe cechuje też wyodrębnienie finansowe,
    bowiem Spółka prowadzi ewidencję księgową w sposób pozwalający ustalić odrębnie dla
    każdego punktu handlowego jego koszty i przychody, aktywa i pasywa w tym zapasy,
    środki trwałe oraz przyporządkować mu jego należności i zobowiązania. Wyodrębnienie
    poszczególnych PSD, a więc i przedmiotowego PSD Y. w strukturze Spółki, wiązało się z
    nadaniem tej jednostce autonomii (samodzielności) w zakresie podejmowania decyzji
    dotyczących bieżącej działalności handlowej. W przedmiotowym PSD tak jak i w
    pozostałych punktach handlowych Spółki ustanowiony był kierownik punktu, który
    kierował działalnością PSD i pracownikami. Kierownik podlegał kontroli osoby
    nadzorującej działanie kilku sklepów w danym regionie geograficznym, przy czym funkcję
    osoby nadzorującej sprawował pracownik siostrzanej spółki (Z. Sp. z o.o.), wykonujący te
    zadania na podstawie umowy o kompleksową obsługę administracyjno-księgową i
    zarządczą, zawartej pomiędzy Spółką oraz Z. Sp. z o.o.
    Decyzje o wynagrodzeniu poszczególnych pracowników PSD w tym kierownika PSD
    zapadały na szczeblu Zarządu Spółki.
    W związku z reorganizacją grupy kapitałowej powstały projekty przekształcenia punktów
    sprzedaży detalicznej we franczyzę lub sklepy partnerskie R. by Z. (dalej: RbZ). W ramach
    ww. projektów Spółka prowadzi sprzedaż poszczególnych punktów sprzedaży detalicznej
    jako ZCP do niepowiązanych kapitałowo nabywców, z którymi następnie, Z. Sp. z o.o.
    negocjuje zawarcie umowy franczyzy lub umowy partnerskiej (od 2022 roku). W ramach
    realizacji tychże projektów od 2016 Spółka zbyła kilkadziesiąt PSD, i planuje zbycie
    następnych.

    W dniu 5 marca bieżącego roku, Spółka sprzedała jeden z posiadanych przez siebie PSD
    znajdujący się w lokalizacji (...). Dotychczasowa działalność PSD prowadzona była w lokalu
    niebędącym własnością Spółki na podstawie umowy najmu z prawem podnajmu. W skład
    przedmiotowego ZCP nie wchodziły nieruchomości.
    Transakcja sprzedaży objęła wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe związane z
    działalnością przedmiotowego PSD, w tym w szczególności:
    a. wyposażenie, w tym środki trwałe,
    b. towary handlowe i materiały oraz środki pieniężne,
    c. wierzytelności i zobowiązania wynikające z transakcji handlowych według stanu
      opisanego w księgach handlowych Spółki na dzień podpisania umowy,
    d. prawa i obowiązki wynikające ze stosunku pracy pracowników przejętych przez
                    1Kupującego w trybie art.23 kodeksu pracy,
    e. strukturę organizacyjną PSD,
    f. tajemnice przedsiębiorstwa, w tym między innymi: regulaminy i instrukcje oraz
      stosowane zasady sprzedaży, takie, jak np.: Organizacja pracy w sklepie, Generalne
      zasady obsługi klienta, Asortyment sklepu rolniczo- technicznego, Wykaz
      kontrahentów wraz z informacją o warunkach handlowych , Regulamin przyznawania
      upustów, Zasady wpłat utargów, Zasady przydzielania pracownikom środków ochrony
      indywidualnej, odzieży i obuwia roboczego oraz środków czystości, Zarządzanie i
      organizacja pracy w sklepie rolniczo technicznym,
    g. prawa i obowiązki wynikające z cesji 2 umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych
      oraz o świadczenie usług dostaw gazu;
    h. prawa i obowiązki wynikające z zawartej ze Sprzedającym umowy najmu lokalu pod
      adresem: (...),
    i. zobowiązania warunkowe wynikające z rękojmi za zbyte towary.
                                            1W ramach transakcji doszło do przejęcia przez Kupującego w trybie art.23 ustawy z dnia
    26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 z późn. zm.;
    dalej: KP) pracowników nabytego PSD, czyli doszło do przejścia zakładu pracy lub jego
    części na innego pracodawcę".
    W zależności od stanowiska usługodawcy Spółka dokonała cesji umów na obsługę PSD lub
    rozwiązała takie umowy, a Nabywca PSD w to miejsce mógł nawiązać umowy w imieniu
    własnym. Niemożliwość dokonania cesji na niektóre usługi wynikła z tego, że dostawcy nie
    wyrażali na to zgody lub umowa dotyczyła wszystkich posiadanych przez Spółkę PSD czy
    też świadczenie wiązało się ze złożeniem stosownej deklaracji we właściwych urzędach.
    Dotyczy to umów na dostawę energii elektrycznej, usług komunalnych, odbioru odpadów
    opakowaniowych po towarach niebezpiecznych, odbioru zużytych akumulatorów oraz
    usług monitoringu.
    W ramach transakcji nie doszło natomiast do zbycia:
        zarejestrowanych na Spółkę, jako podatnika podatku od towarów i usług drukarek
        fiskalnych;
        nazwy przedsiębiorstwa Zbywcy;
        kapitałów własnych Zbywcy;
        środków na rachunku bankowym Zbywcy (transakcja objęła natomiast środki
        pieniężne w kasie PSD);
        zobowiązań wynikających z kredytu i pożyczki zaciągniętych przez Zbywcę na
        finansowanie całej swojej działalności operacyjnej;

        środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,
        rezerw na zobowiązania i ryzyka związanych z działalnością Spółki jako całej
        jednostki organizacyjnej;
        księgi rachunkowej i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności
        gospodarczej (na Zbywcy jako podatniku ciąży obowiązek przechowywania
        dokumentów i ksiąg rachunkowych zgodnie z przepisami prawa podatkowego i
        Ustawy o rachunkowości).
    Transakcja sprzedaży objęła zobowiązania (bezpośrednio i wyłącznie związane z tym
    konkretnym zbytym PSD) wynikające z transakcji handlowych według stanu opisanego w
    księgach rachunkowych Spółki na dzień podpisania umowy. Jeżeli w księgach Zbywcy na
    dzień transakcji ciążyło zobowiązanie z faktury dotyczącej nie tylko zbywanego punktu
    handlowego, ale całego przedsiębiorstwa Zbywcy, w tym wszystkich lub części jego
    punktów handlowych, to nie ustalano czy i w jakiej części zobowiązanie to dotyczy
    zbywanego punktu. Podsumowując, transakcja nie objęła zobowiązań podatkowych
    Zbywcy, w tym w zakresie podatku VAT i podatku dochodowego, które Zbywca rozlicza w
    odniesieniu do całej działalności Spółki oraz zobowiązań, których nie można było
    przypisać tylko i wyłącznie do zbywanego PSD.
    W ramach transakcji nie doszło do przekazania ksiąg rachunkowych i dokumentów
    związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, ale w załącznikach przekazano
    wyciągi z ksiąg rachunkowych, w tym: specyfikację towarów wg indeksów wraz z wyceną,
    wykaz wyposażenia (w tym sklasyfikowanego w Spółce jako środki trwałe), wykaz
    należności i zobowiązań na dzień transakcji.
    Transakcja sprzedaży PSD nie obejmowała też oznaczenia indywidualizującego
    przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnioną część (nazwa przedsiębiorstwa). Nazwa punku
    handlowego, Punkt Sprzedaży Detalicznej w lub PSD w. używana była w nazewnictwie
    wewnętrznym w celu wyodrębnienia punktu w strukturze organizacyjnej Zbywcy i
    ewidencji księgowej. Nazwa ta nie była zastrzeżona. Lokale, w którym Zbywca prowadził
    działalność, w tym przedmiotowe PSD, oznaczone są logo i nazwą X. oraz napisem: (...).
    Know-how będące przedmiotem transakcji dotyczy wypracowanych przez Zbywcę i
    stanowiących tajemnice jego przedsiębiorstwa informacji i doświadczeń w zakresie:
        Wykazu klientów i zgromadzonych przez Zbywcę informacji, w tym m.in. o obrotach
        z tymi klientami, asortymencie towarów, o stosowanych wobec tych klientów
        rabatach i opustach, terminach płatności;
        Spisanych w formie instrukcji zasad obsługi klienta, załatwiania reklamacji
        wypracowanych przez lata działalności Zbywcy;
        Wypracowanych i spisanych zasad funkcjonowania PSD, organizacja pracy w PSD,
        zasady wpłat utargów, zasady związane z ekspozycją towarów i układania towarów
        na regałach, itp.;
        Zasady wynagradzania i premiowania pracowników w celu zmobilizowania ich do
        coraz lepszej i efektywniejszej pracy;
        Zasad przydzielania odzieży roboczej i środków ochrony.
    W ocenie stron informacje te są istotne i użyteczne w działalności punktu handlowego,
    który zamierza kontynuować działalność w tym samym zakresie. Na potrzeby utrzymania
    przez Nabywcę dotychczasowych klientów niezbędne było przekazanie wiedzy w zakresie
    ich wymagań, spodziewanych upustów. Ważne jest też przyzwyczajenie klientów do
    określonych zasad obsługi w PSD, które wypracowane zostały przez Zbywcę i przekazane

    w formie odpowiednich instrukcji. Dla Nabywcy użyteczna jest też informacja i
    doświadczenia w zakresie wynagradzania pracowników, ponieważ ma to istotny wpływ na
    wydajność ich pracy, zaangażowanie, kulturę obsługi, a w konsekwencji wyniki działalności
    PSD. Wszystkie przekazane informacje mają charakter poufny, a dostęp do nich był
    limitowany i znany tylko osobom pracującym w PSD oraz osobom ich nadzorującym.
    Przedmiotowe know-how zostało zidentyfikowana we właściwej formie, tj. opisane i
    utrwalone w wystarczająco zrozumiały sposób, aby można było je sprawdzić, i zdaniem
    Stron transakcji, spełnia kryteria poufności i istotności. 10. Opis stanu faktycznego (stanów
    faktycznych), zdarzenia przyszłego (zdarzeń przyszłych)
    Nabywca oświadczył, że zamierza prowadzić działalność w zakresie, w jakim działalność ta
    prowadzona była w PSD do czasu przedmiotowej transakcji i pod tym samym adresem.
    Nabywca niezwłocznie po ufiskalnieniu urządzeń fiskalnych rozpoczął działalność
    gospodarczą zgodnie z deklaracją złożoną do umowy, co potwierdza, że przypisany do
    wyodrębnionej części przedsiębiorstwa zespół składników majątkowych był na tyle
    zorganizowany, że Nabywca mógł bezzwłoczne samodzielnie wykonywać zadania i
    prowadzić działalność handlową. Oczywiście Nabywca we własnym zakresie lub
    korzystając z outsourcingu zobowiązany był zorganizować obsługę administracyjną i
    księgową oraz zapewnić finansowanie bieżącej działalności co według naszej informacji
    miał już zapewnione.
    Zarówno Spółka jak i Nabywca są czynnymi podatnikami VAT oraz Spółka jest podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych, a Nabywca podatnikiem podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Nabywca zamierza wykorzystywać zbyte składniki majątkowe do wykonywania czynności
    opodatkowanych VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (handlowej).
    Transakcja sprzedaży PSD udokumentowana została umową w formie pisemnej z
    podpisami poświadczonymi notarialnie.
    Pytania
    1. Czy przedstawiona powyżej transakcja zbycia przez Spółkę składników majątkowych
      stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 3 Ustawy CIT lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT?
    2. Czy przedstawiona powyżej transakcja zbycia przez Spółkę składników majątkowych
      stanowi zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w
      rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy VAT wyłączoną z opodatkowania podatkiem od
      towarów i usług?
    3. Czy Nabywca jest uprawniony do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków
      trwałych nabytych od Spółki w ramach wyżej opisanej transakcji?
    4. Czy know-how, które zbyła Spółka będzie stanowić dla Nabywcy know-how
      nietechniczne podlegające amortyzacji?
    5. Jeśli odpowiedź na pytanie 1 okaże się twierdząca, to jest składniki majątkowe będące
      przedmiotem transakcji zostaną uznane za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 4a pkt
      3 Ustawy CIT lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4
      Ustawy CIT, to czy Nabywca jest uprawniony do dokonywania odpisów
      amortyzacyjnych od wartości firmy powstałej w wyniku nabycia przedsiębiorstwa od
      Spółki?
    6. Jeśli odpowiedź na pytanie 2 okaże się przecząca, to jest składniki majątkowe będące
      przedmiotem transakcji nie stanowią przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy VAT, to czy w świetle art. 86 ust. 1
      Ustawy VAT, Nabywcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek
      naliczony określony przez Zbywcę w fakturach sprzedaży wyżej wymienionych
      składników majątku?

    7. Czy Spółka, może uznać za koszty uzyskania przychodów wartość netto podatkową
      zbywanych składników majątku trwałego i obrotowego?
    8. Jeśli odpowiedź na pytanie 2 okaże się twierdząca, to jeżeli składniki majątkowe
      będące przedmiotem transakcji zostaną uznane za przedsiębiorstwo lub jego
      zorganizowaną część w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy VAT, to czy Spółka ma
      obowiązek dokonania korekty podatku VAT wcześniej odliczonego przy zakupie
      składników majątkowych wchodzących w skład zbywanego przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa?
    Przedmiotem tej interpretacji indywidualnej jest

## Ocena stanowiska

Zainteresowanych
    wyłącznie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytania nr 3, 4 i 5).
    Natomiast w pozostałym zakresie zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 3
    Zdaniem Spółki, Nabywca jest uprawniony do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od
    środków trwałych nabytych od Spółki w ramach opisanej transakcji.
    Ad. 4
    Zdaniem Spółki, know-how nabyte od Spółki, opisane w stanie faktycznym, będzie
    stanowić dla Nabywcy know-how nietechniczne podlegające amortyzacji podatkowej.
    Ad. 5
    Ponieważ zdaniem Spółki, przedmiotem transakcji jest zorganizowana część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT, zakładając, że w wyniku zbycia
    tego ZCP powstała wartość firmy, to Nabywca jest uprawniony do dokonywania odpisów
    amortyzacyjnych od wartości firmy powstałej w wyniku nabycia od Spółki zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa.
    Uzasadnienie interpretacji
    Ad. 3
    Stosownie do art. 22 ust. 1 Ustawy PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych odpowiednio w art. 23 Ustawy PIT.
    Stosownie natomiast do art. 22 ust. 8 Ustawy PIT Kosztem uzyskania przychodów są
    odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem
    art. 23. W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych
    zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż
    dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub
    umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym
    wynik finansowy jednostki. Mając powyższe na uwadze i uwzględniając oświadczenie
    Nabywcy złożone do umowy to niezależnie od tego, czy odpowiedź na pytanie 1 okaże się
    twierdząca czy przecząca, to jest organ uzna czy nie uzna, że przedmiotem transakcji nie
    jest przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 4a pkt 3 Ustawy CIT lub zorganizowana część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT, Nabywca będzie uprawniony do
    dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych nabytych od Spółki w
    ramach transakcji na warunkach określonych w art. 22 ust. 8 Ustawy PIT.
    Ad. 4
    Ustawa PIT nie definiuje znaczenia terminu know-how, ale wskazuje pośrednio, że know-
    how dotyczy:

        udokumentowanej wiedzy (informacji) nadającej się do wykorzystania w
        działalności przemysłowej, naukowej lub handlowej (art. 5a pkt 34 lit c. Ustawy PIT);
        informacji w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (art. 21 ust. 1 pkt
        146 lit a i b Ustawy PIT);
        informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej
        lub organizacyjnej (art. 23 ust. 1 pkt 45b Ustawy PIT);
        informacji związanych ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej,
        handlowej lub naukowej (art. 29 ust. 1 pkt 1 Ustawy PIT);
        informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej
        lub organizacyjnej (art. 2b ust. 1 pkt 7 Ustawy PIT).
    W kontekście powyższych dwóch przepisów można wyodrębnić dwie kategorie know-how
    technicznego oraz know-how nietechnicznego.
    Know-how techniczne jest pojęciem zbliżonym do projektów wynalazczych, do których
    należą wszelkie kategorie rozwiązań technicznych, łącznie z wynalazkami, którym
    przysługuje zdolność patentowa. Za przedmiot know-how można uznawać również
    doświadczenia techniczno-organizacyjne dotyczące wynalazków i wzorów użytkowych,
    jeżeli ze względu na brak którejkolwiek przesłanki zdolności patentowej albo zdolności
    rejestracyjnej nie są ani wynalazkami, ani wzorami użytkowymi, ani projektami
    racjonalizatorskimi w rozumieniu przepisów o prawie własności przemysłowej, a
    przedstawiają jednak znaczną wartość ekonomiczną i użyteczną.
    Z kolei przedmiotem know-how nietechnicznego są informacje o charakterze
    organizacyjnym, finansowym lub handlowym przydatne do prowadzenia przedsiębiorstwa
    (np. projekty, informacje usprawniające organizację i zbyt w handlu).
    W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, że know-how nietechniczne
    obejmuje wszelkiego rodzaju wiadomości i doświadczenia o charakterze nietechnicznym,
    które nadają się do wykorzystania w działalności przedsiębiorstwa lub wykonywania
    zawodu. Zdaniem sądów administracyjnych i organów podatkowych, aby zbyta wiedza i
    doświadczenie o charakterze organizacyjnym, finansowym lub handlowym mogły być
    kwalifikowana, jako nietechniczne know-how, powinna spełniać następujące przesłanki:
    1) stanowi dobro niematerialne występujące w postaci wiedzy, zebranych doświadczeń,
    danych z kluczami ich zastosowań, pozwalające na osiągnięcie określonego efektu
    gospodarczego,
    2) można ją przeliczyć na rzeczywistą wartość materialną,
    3) powinna być zdobyta w ramach wypracowanego doświadczenia,
    4) powinna mieć charakter poufny i istotny,
    5) powinna być to wiedza zidentyfikowana, utrwalona we właściwy sposób i dająca się
    przekazać.
    Taki katalog przesłanek został wymieniony przykładowo w interpretacji indywidualnej
    wydanej w dniu 7 września 2012 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (sygn. IPTPB3
    /423-208/12-4/GG).
    W opinii Spółki w związku z transakcją zbycia m.in. know-how opisanego w stanie
    faktycznym, w tym m.in. wiedzy w zakresie zasad prowadzenia punktu handlowego,
    organizacji pracy w punkcie, zasad obsługi klientów, portfolio klientów itd., dojdzie do
    zbycia know-how nietechnicznego, bowiem opisana powyżej know-how, spełnia wszystkie
    powyższe przesłanki. W konsekwencji, nabycie know-how dotyczące wiedzy związanej z
    prowadzeniem działalności w przedmiotowym punkcie handlowym należy uznać na
    gruncie Ustawy PIT, za wartości niematerialne i prawne i Nabywca ma prawo je

    amortyzować na warunkach określonych w powołanym powyżej art. 22b ust. 1 pkt 7 w
    związku z art. 22 ust. 8 Ustawy PIT
    Ad. 5
    Zgodnie z regulacją art. 22b ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT, amortyzacji podlega z zastrzeżeniem
    art. 22c Ustawy PIT niezależnie od przewidywanego okresu używania wartości firmy, jeżeli
    wartość ta powstała w wyniku zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w
    drodze:
    a) kupna,
    b) przyjęcia do odpłatnego korzystania, a odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z przepisami
    rozdziału 4a, dokonuje korzystający,
    Jednocześnie, zgodnie z regulacją art. 22c pkt 4 Ustawy PIT, amortyzacji nie podlega
    wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust. 2 pkt
    1 i 1a Ustawy PIT.
    Jeśli zatem organ uzna, że wyżej opisana transakcja stanowi transakcję zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz zakładając, że w
    związku z zakupem przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    powstała wartość firmy, to nabyta wartość firmy podlega amortyzacji na warunkach
    określonych w art. 22b ust. 2 pkt 1 w związku z art. 22 ust. 8 Ustawy PIT.
    Ocena stanowiska
    Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od
    osób fizycznych jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego w zakresie pytania nr 4 i 5.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępnie wskazać należy, że w interpretacji indywidualnej dotyczącej złożonego
    wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych z 20 stycznia 2025 r., nr
    0114-KDIP2-1.4010.662.2024.2.DK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził m.
    in. że: „(...) przedstawione przez Zainteresowanych okoliczności sprawy wskazują, że
    część przedsiębiorstwa w postaci Punktu Sprzedaży Detalicznej, stanowi organizacyjnie,
    finansowo i funkcjonalnie wyodrębniony zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczony do realizacji zadań gospodarczych,
    tak jak niezależne przedsiębiorstwo, i stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy CIT.”
    Przechodząc do kwestii zagadnienia będącego przedmiotem pytania nr 3, stwierdzam co
    następuje.
    Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem że nie zostały one wymienione w art. 23 ww. ustawy oraz że
    wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć
    wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której między kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:

        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia
        źródła przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ww. ustawy
        nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wniosek dotyczy transakcji
    zbycia należącej do Spółki zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”) działającej
    pod nazwą: Punkt Sprzedaży Detalicznej w Y. (dalej: PSD) na rzecz A. A. prowadzącego
    działalność gospodarczą pod firmą A. A. Przedsiębiorstwo Handlowe A. (dalej: Nabywca).
    Spółka prowadzi działalność w zakresie handlu detalicznego towarów z branży
    technicznego wyposażenia rolnictwa poprzez sieć około 45 punktów sprzedaży
    detalicznej. W strukturze organizacyjnej punkty handlowe wydzielone są, jako odrębne
    zorganizowane części przedsiębiorstwa z określoną dla nich wewnętrzną strukturą
    organizacyjną. W dniu 5 marca bieżącego roku, Spółka sprzedała jeden z posiadanych
    przez siebie PSD znajdujący się w lokalizacji Y.
    Nabywca oświadczył, że zamierza prowadzić działalność w zakresie, w jakim działalność ta
    prowadzona była w PSD do czasu przedmiotowej transakcji i pod tym samym adresem.
    Nabywca niezwłocznie po ufiskalnieniu urządzeń fiskalnych rozpoczął działalność
    gospodarczą zgodnie z deklaracją złożoną do umowy, co potwierdza, że przypisany do
    wyodrębnionej części przedsiębiorstwa zespół składników majątkowych był na tyle
    zorganizowany, że Nabywca mógł bezzwłoczne samodzielnie wykonywać zadania i
    prowadzić działalność handlową.
    W związku z tym powzięli Państwo wątpliwość, czy Nabywca będący osobą fizyczną
    prowadzącą działalność gospodarczą jest uprawniony do dokonywania odpisów
    amortyzacyjnych
    od ww. środków trwałych nabytych od Spółki w ramach opisanej we wniosku transakcji.
    Jak wynika z treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub
      wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład
      nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części – wydatki te,
      zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem
      uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy
      określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest
      przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia
      składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art.
      14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.
    Z uwagi na to, że składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym
    okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki te
    zalicza się do kosztów sukcesywnie, w miarę ich zużycia.
    W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy:

      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
    Stosownie do treści art. 22a ust. 1 cytowanej ustawy:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      maszyny, urządzenia i środki transportu,
      inne przedmioty
      – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W tym miejscu należy wskazać, że aby składniki majątku wymienione w powyższej
    regulacji mogły zostać zaliczone do środków trwałych podatnika, muszą spełniać
    następujące warunki:
        zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie;
        stanowią własność lub współwłasność podatnika;
        są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania;
        przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok − o tym, jak długo będzie
        używany dany składnik, decyduje sam podatnik;
        są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez
        niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy
        najmu, dzierżawy lub umowy leasingu;
        nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 22c ustawy.
    Zatem – co ważne w odniesieniu do niniejszej sprawy – amortyzacji podlegają, z wyjątkami
    wymienionymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, jedynie te składniki
    majątkowe, które stanowią własność lub współwłasność podatnika. Do przeniesienia
    własności składników majątkowych u podatnika będącego osobą fizyczną może dojść
    przez odpłatne albo nieodpłatne nabycie w formie np. sprzedaży, zamiany, darowizny lub
    na podstawie innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej
    co do tożsamości albo ich wytworzenie we własnym zakresie.
    Mając na uwadze wyżej przytoczone przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy stwierdzić, że nie ma przeszkód, aby Nabywca, będący osobą fizyczną
    prowadzącą działalność gospodarczą dokonywał odpisów amortyzacyjnych od środków
    trwałych nabytych od Spółki w ramach opisanej we wniosku transakcji.
    Nabywca jest uprawniony do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków
    trwałych nabytych w ramach opisanej we wniosku transakcji.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.
    Odpowiedź w zakresie pytania nr 4 i nr 5:
    W świetle obowiązującego stanu prawnego Państwa stanowisko w sprawie oceny prawnej
    przedstawionego stanu faktycznego w zakresie pytania nr 4 i 5 jest prawidłowe.
    Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono
    od uzasadnienia prawnego dokonanej w powyższym zakresie oceny Państwa stanowiska.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja stanowi udzielenie odpowiedzi w zakresie podatku dochodowego
    od osób fizycznych na pytanie nr 3, 4 i 5 wniosku, natomiast w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych (pytanie nr 1 i 7 wniosku) oraz podatku od towarów i
    usług (pytanie nr 2, 6, 8 wniosku) zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, stwierdzić
    należy, że są ona rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, określonym stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do niej się odnosi.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    X. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji
    indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania
    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.