Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.533.2024.3.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: Możliwość skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
Słowa kluczowe: konkubinat; małoletni; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Opodatkowanie małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości skorzystania preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko za lata 2019-2023. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania –

    pismami z 24 grudnia 2024 r. (wpływ), 21 stycznia 2025 r. (wpływ) i 23 stycznia 2025 r.
    (wpływ 27 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od ponad 10 lat zamieszkuje Pani wspólnie z ojcem dziecka, które w chwili obecnej ma 11
    lat.
    Oboje są Państwo opiekunami prawnymi córki, posiadają pełnię władz rodzicielskich,
    nigdy nie zawarli związku małżeńskiego.
    Początkowo (pozostając w związku partnerskim) wspólnie wynajmowali Państwo
    mieszkanie, natomiast w 2016 r. ojciec dziecka zakupił mieszkanie stanowiące jego
    wyłączną własność, do którego w tym samym roku wszyscy się przeprowadzili.
    Około 6 lat temu zdecydowali się Państwo zakończyć ich związek, jednakże z przyczyn
    finansowych (brak stabilnego zatrudnienia, brak zdolności kredytowej i możliwości
    samodzielnego wynajęcia/zakupu mieszkania) do dnia dzisiejszego zamieszkuje Pani z
    ojcem dziecka wyłącznie jako współlokator (wraz z córką zajmuje Pani 1 pokój).
    Od tego czasu nie prowadzi Pani z ojcem córki wspólnie gospodarstwa domowego. Żyją
    Państwo osobno, posiadają osobne rachunki bankowe, a wszelkie koszty utrzymania,
    wyżywienia, zabezpieczania bieżących potrzeb bytowych, itd. ponoszą we własnym
    zakresie.
    Niestety ojciec dziecka nie bierze czynnego udziału w życiu córki i jej wychowaniu, dlatego
    czynności związane z opieką nad nią wykonuje Pani sama. Samodzielnie sprawuje Pani
    pieczę nad córką i wypełnia obowiązki rodzicielskie – dba o jej wychowanie, troszczy się o
    jej zdrowie, edukację i prawidłowy rozwój fizyczny, wspiera w nauce, organizuje zajęcia
    dodatkowe, aktywności kulturowe i rekreacyjne (zabiera do kin, teatrów, muzeów, sali
    zabaw, itd.) czy wypoczynek wakacyjny, zabezpiecza wszelkie potrzeby materialne i
    niematerialne córki, jednocześnie ponosząc koszty z tym związane.
    Obecnie, ojciec dziecka przygotowuje się do wyprowadzki do innego miasta i w ciągu
    najbliższych kilku miesięcy zamierza sprzedać mieszkanie, w którym zamieszkują Państwo
    razem z córką. Z uwagi na fakt, iż Pani sytuacja finansowa w ostatnich latach uległa
    polepszeniu (od 2021 r. jest Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę, co pozwoliło
    Pani zbudować zdolność kredytową), planuje Pani zaciągnąć kredyt hipoteczny w celu
    odkupienia tego mieszkania, a także wystąpić do sądu z pozwem o alimenty w celu
    zabezpieczenia potrzeb Pani córki.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Pani wniosek dotyczy lat 2019-2023.
    W okresie, którego dotyczy Pani wniosek (odrębnie do każdego roku podatkowego),
    podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W roku 2019, 2021, 2022, 2023 i 2024 uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według
    skali podatkowej. W 2020 r. nie uzyskała Pani dochodów opodatkowanych według skali
    podatkowej.
    Z tytułu wykonywania władzy rodzicielskiej za rok 2019, 2021, 2022, 2023 Pani odliczyła
    ulgę prorodzinną. Za rok 2020 i 2024 żadne z rodziców nie odliczyło ulgi.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, była Pani panną.
    Pani córka urodziła się (...) 2013 r.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, ojciec dziecka nie miał ograniczonych praw
    rodzicielskich.
    Kontakty córki z jej ojcem nie zostały uregulowane.

    Nie została orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna nad dzieckiem w związku z
    przedstawieniem Sądowi porozumienia rodziców zwierającego zasady sprawowania
    pieczy naprzemiennej, tj. dotyczącego sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej (i
    kontaktów z dzieckiem) oraz zgodności tego porozumienia z dobrem dziecka,
    uwarunkowanej istnieniem pozytywnej prognozy, iż oboje rodzice będą współdziałać w
    sprawach dziecka.
    W latach 2019-2023 Pani, Pani były partner – ojciec Pani córki, Pani córka mieszkali (i wciąż
    jeszcze mieszkają) „pod jednym dachem”. Natomiast potwierdza Pani – gdy córka jest
    głodna, zazwyczaj może liczyć na posiłek ze strony ojca, najczęściej są to kanapki/tosty,
    rzadziej danie obiadowe. W kwestiach lekarzy potwierdza Pani – gdy jest potrzeba
    pojechania na wizytę do specjalisty zdarza się, że po namowach ojciec córki pojedzie
    (natomiast bywały sytuacje, że za „odbycie kursu” musiała Pani zapłacić). Najczęściej stara
    się Pani korzystać z pomocy lekarskiej w formie tele-porady, konieczność odbycia wizyty u
    specjalisty zdarza się sporadycznie. Natomiast wszelkimi kwestiami związanymi z
    organizowaniem pomocy lekarskiej, badaniem danego problemu oraz poszukiwaniem
    jego możliwych przyczyn medycznych, rozwiązań i możliwości leczenia, a także wykupem
    leków zajmuję się Pani sama. Szczęśliwie Pani córka nie jest dzieckiem chorowitym i nie
    wymaga opieki w tym zakresie.
    Z uwagi na Pani relację z ojcem córki, a także brak innych możliwości mieszkaniowych w
    domu bywało wiele konfliktów, w których uczestniczyła córka. Ojciec córki jest trudnym
    człowiekiem, określonym kiedyś przez psychologa (...). Z tego powodu córka bywała
    świadkiem sytuacji, w których (choć od lat stara się Pani by występowały jak najrzadziej)
    doświadczała Pani agresji słownej, również z użyciem słów obraźliwych kierowanych pod
    Pani adresem, których słyszeć absolutnie nie powinna. Pani prośby, by nie kłócić się przy
    córce zawsze były bagatelizowane, jej ojciec woli dyskutować „na bieżąco” i w emocjach,
    nie dając możliwości ucieczki. W domu od lat dziecko słyszy nieustanną krytykę Pani
    osoby, sama także doświadcza reakcji dotyczącej jej osoby – w Pani ocenie
    nieadekwatnych do konkretnej sytuacji dotyczącej rzeczy i zdarzeń dla niej ważnych, które
    nie są budujące i wspierające. Zamiast okazać zrozumienie, cierpliwość, wsparcie i nie
    oceniać (np. udało się Pani i córce jednorazowo wyciągnąć tatę córki na wycieczkę
    rowerową, córka wywróciła się na rowerze – zamiast zaopiekować się nią, uspokoić – wolał
    „zakrzyczeć” krytykując jej jazdę, skupiając wyłącznie na winie, a nie na tym, czy dziecku
    nic się nie stało czy opatrzeć ranę, uspokoić, przytulić – tak jest przy każdym tego typu
    zdarzeniu), woli podnosząc głos narzucić swoje stanowisko, nie bacząc na to, że jego ton
    zamiast pomóc wyciszyć córkę i sprawić, że poczuje się bezpieczna i zrozumiana, jeszcze
    bardziej ją nakręca, prowokuje, eskaluje. Wynikiem tego jest zaniżona samoocena.
    Pomimo Pani próśb ojciec dziecka nie uznaje pomocy psychologów (gdy córka uczęszczała
    do przedszkola, z powodu Państwa sytuacji odbyli Państwo wizytę u psychologa
    przedszkolnego, który w poruszanych kwestiach poparł Pani podejście, w sposób
    negatywny oceniając podejście ojca dziecka, co spotkało się z jego dezaprobatą i
    wyśmianiem), odmówił skorzystania z licznych propozycji udziału w terapii rodzinnej,
    warsztatach rozwoju kompetencji rodzicielskich. Widząc i czując co dzieje się z Pani córką,
    od lat samodzielnie stara się Pani wspierać jej rozwój emocjonalny i społeczny na tyle, na
    ile w tych warunkach jest to możliwe. Nieustannie poszukuje Pani nowych możliwości,
    które jeszcze bardziej wzmocnią umiejętność radzenia sobie w trudnych relacjach z
    ludźmi, ze światem emocji, reakcji. Zorganizowała Pani pomoc (...), gdzie od lat córka
    korzysta ze wsparcia ośrodka, uczęszczając m.in. na zajęcia socjoterapii, jednocześnie
    pozostając pod opieką psychologa. Od tego roku córka dołączyła także do grupy (...), która
    już teraz widzi Pani, że bardzo pomaga jej wzmocnić poczucie własnej wartości, bardziej
    otworzyć na ludzi. W minionych latach córka również w szkole doświadczyła trudnych
    sytuacji z rówieśnikami, które nie pozostały obojętne i miały odbicie w jej zachowaniu,
    wybuchowych reakcjach, buncie. Dzięki Pani pełnemu zaangażowaniu, ciągłym
    rozmowom, cierpliwym tłumaczeniom, codziennej pracy z jej emocjami, w ostatnim roku
    zauważyła Pani bardzo dużą zmianę. Córka stała się bardzo świadoma i dojrzała (zarówno

    w swoim podejściu do życia, stosunku do innych ludzi, zachowaniu, osądach i
    podejmowanych decyzjach), dużo lepiej rozumie swoje emocje i nimi zarządza oraz
    chętniej niż dotychczas o nich rozmawia, lepiej radzi sobie również w środowisku
    rówieśników, rozumie i respektuje wszystkie kwestie związane z wzajemnym szacunkiem
    (zarówno w stosunku do innych, jak i do samej siebie), ale jednocześnie świadoma jest
    zarówno granic innych ludzi, które są nieprzekraczalne jak i swoich, które nauczyła się ich
    bronić. W kwestii nauki, rozwoju intelektualnego, itd. – także i w tej sferze córka może
    liczyć przede wszystkim na Pani wsparcie. Nie może Pani napisać, że ojciec dziecka nigdy
    nie przeprowadził z córką żadnej rozmowy w tym temacie, ale stopień jego faktycznego
    zaangażowania w całokształt procesu wychowania córki ocenia Pani jako minimalny i
    całkowicie niewspółmierny do zakresu obowiązków rodzicielskich, jakie każdy z rodziców
    powinien wypełniać. Głównie to Pani wspiera córkę w odrabianiu lekcji, gdy tego
    potrzebuje, zawsze pomaga uczyć się do sprawdzianów, dba o przygotowanie do lekcji,
    itd. Zdarza się, że zwróci się Pani z córką o pomoc do jej taty, ale są to przypadki bardzo
    sporadyczne. Wszelkie kwestie związane z organizowaniem czasu wolnego, zajęć
    dodatkowych i kształtowaniem zainteresowań córki, a także z regulowaniem płatności są
    zaopiekowane przez Panią.
    Uważa Pani, że ojciec córki nie angażuje się w proces jej wychowania w sposób
    odpowiedni. Bycie rodzicem w Pani rozumieniu oznacza m.in. poświęcenie siebie i
    swojego czasu dziecku, odpowiadanie na jego wszelkie potrzeby, nieustanne (a nie
    incydentalne) otaczanie opieką każdej sfery jego życia. Ojciec Pani córki pracując w domu
    całe dnie spędza w swoim pokoju przy komputerze. Jego praca jest jednocześnie jego
    hobby i temu poświęca się całkowicie od rana do późnych godzin wieczornych, niezależnie
    czy jest to dzień roboczy czy weekend. Z relacji córki wynika, że gdy wraca ze szkoły do
    domu tata często nawet nie zauważa jej powrotu. Wspólne spędzanie czasu z córką
    sprowadza się głównie do jednego pytania – „Idziesz ze mną do sklepu?” zadawanego
    późnym wieczorem – coraz częściej córka jest niechętna i odmawia, co Pani nie dziwi. To
    jest w zasadzie jedyna forma spędzania czasu, jaką proponuje. Bardzo rzadko córce udaje
    się namówić tatę, by z nią w coś pograł, wyszedł na dwór, pobawił w sposób, jakiego ona
    by oczekiwała, lub po prostu pobył obok – zazwyczaj na podejmowane próby
    zaabsorbowania do zabawy odpowiedź jest jedna: „Nie mam czasu, muszę pracować”.
    Gdy nie ma Pani w domu, córka najczęściej siedzi w Pani i jej pokoju i swój czas organizuje
    samodzielnie. Ojciec całe dnie spędza przy komputerze, poświęcając maksimum czasu
    swojej pracy i hobby, natomiast gdy odejdzie od komputera i widać, że ma chwilę wolnego
    – częściej woli położyć się na kanapie z telefonem w ręku niż przyjść do dziecka w celu
    spędzenia tego czasu razem. Od lat za każdym razem, przy każdym wyjściu, każdej
    aktywności zaprasza go Pani z córką, próbują namówić, by spędził z nimi czas, choćby tych
    kilka godzin, niestety odmawia uczestnictwa (bywa również, że kolejne próby namowy
    wywołują konflikt). Od lat nie uczestniczy również w żadnych występach córki,
    wydarzeniach dla niej ważnych. Okolicznościami, do uczestnictwa w których dotychczas
    dawał się przekonać i bywał obecny były Święta Bożego Narodzenia i Wielkanoc (często
    poprzedzone kłótnią), I Komunia Święta córki (odmówił udziału w rocznicy Komunii Św.),
    pogrzeby. W tym roku zdecydował się na okres świąteczny wyjechać na wieś, pomimo
    Pani i córki próśb, aby choć Wigilię spędził z córką, całkowicie zrezygnował z tego
    wspólnego czasu – wyjechał tuż przed Świętami i planuje powrót dopiero po Nowym Roku,
    co córka bardzo mocno przeżywa. Tegoroczne Święta córka spędzi już tylko z Panią.
    Tak, jak wskazała Pani powyżej, nie może Pani napisać, że ojciec córki w ogóle z nią nie
    rozmawia. Mieszkając pod jednym dachem nie jest możliwym całkowite odcięcie się od
    drugiego człowieka i unikanie konwersacji. Niemniej w Pani ocenie są to rozmowy krótkie,
    szybkie i zdawkowe, wynikające z chwilowego przebywania w tym samym pomieszczeniu,
    a nie faktycznej chęci wysłuchania drugiej osoby, poznania jej myśli, chęci nawiązania
    prawdziwej relacji i pogłębienia rodzicielskiej więzi, bliskości.
    Potwierdza Pani, że gdy córka jest głodna, a Pani nie ma w pobliżu, tata potrafi
    przygotować posiłek tak, by zaspokoić jej głód, głównie są to dania „na szybko” w postaci

    kanapek/tostów. Zdarza się również, że gdy sam dla siebie przygotuje obiad, zapyta córkę
    czy nie jest głodna. Uważa Pani jednak, że w taki sam sposób zachowałby się również
    całkowicie obcy współlokator, zadbanie o ten aspekt jest kwestią typowo ludzka i
    naturalną.
    W kwestii edukacji tak, jak wskazała Pani powyżej, pomoc ojca w nauce jest sporadyczna.
    Zdarza się, że sama celowo pyta Pani i o nią prosi, próbując zaangażować go w ten sposób
    do wychowania, niestety najczęściej odczuwa Pani jego niechęć, słysząc próbę zbycia „a ty
    nie możesz?”. Dlatego głównie rodzi sobie Pani z córką sama.
    Natomiast wszelkimi kwestiami organizacyjnymi związanymi ze szkołą (kontakt z
    nauczycielami, wyprawki, zebrania, sprawy klasowe) zajmuj się Pani (jak pamięta, ojciec
    dziecka tylko raz uczestniczył w wywiadówce, uważając, że to strata czasu).
    W kwestii szkoły i zajęć dodatkowych – córka jest samodzielna, do szkoły i na zajęcia
    dodatkowe chodzi sama, natomiast potwierdza Pani – z uwagi na fakt, iż obecnie dni są
    krótsze i na dworze jest ciemno, zdarza się, że ojciec córki odbierze ją z zajęć
    dodatkowych, jeśli Pani nie zdąży. Natomiast jeśli chodzi o same zajęcia dodatkowe –
    ojciec córki uważa, że nie są jej one niezbędne.
    Ojciec nie organizuje córce żadnych atrakcji, nie zabiera do kin, teatrów, muzeów, nie
    zabiera na żadne wycieczki. Wszelkie atrakcje kulturalno-rozrywkowe (wycieczki do
    muzeum, kina, teatru, koncerty, pikniki, warsztaty, sale zabaw, baseny, itd.) wyszukuje i
    organizuje Pani córce samodzielnie, pod każdym względem. Ojciec dziecka uważa, że są to
    rzeczy całkowicie niepotrzebne, że w ten sposób tylko psuje się dzieci. Nie popiera Pani
    stanowiska, że tego typu aktywności stymulują rozwój dziecka i są niezbędne w celu
    zaspokojenia jego potrzeb na wielu płaszczyznach.
    Ojciec dziecka nie organizuje również wspólnych wyjazdów. W poprzednich latach
    pozwalał, by Pani z córką razem z nim pojechały na 2 tygodnie do jego domu na wsi
    (koszty wyjazdu i utrzymania w tym czasie podzielili na pół, wyżywienie zarówno ojciec
    córki jak i Pani pokrywali we własnym zakresie), mimo to czas ten w większości spędzali
    osobno. W bieżącym roku część wakacji córka spędziła wyłącznie z Panią na
    zorganizowanym przez Panią wyjeździe, natomiast resztę urlopu spędziła na wyjeździe z
    koleżanką oraz na koloniach.
    Świadczenie wychowawcze (tzw. 500+/800+) na dziecko nie zostało ustalone zgodnie z art.
    5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
    obydwojgu rodzicom. Lata temu wspólnie z ojcem dziecka umówiła się Pani, że to Pani
    będzie występowała o przyznanie świadczenia 500+/800+, w związku z czym od lat to Pani
    je pobiera.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, oprócz córki, o której mowa we wniosku, nie była
    Pani matką dla innego dziecka, które wychowywała Pani wspólnie z drugim rodzicem albo
    opiekunem prawnym.
    W stosunku do Pani bądź do Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy art. 30c
    (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji
    rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z
    wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie osiągniętych w roku
    podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania
    lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo
    przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.
    W stosunku do Pani bądź do Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy z ustawy o
    podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych.
    Nie ma Pani z ojcem dziecka zawartej umowy najmu pokoju, który zamieszkuje Pani wraz
    z córką.

    Ojciec dziecka nie wyprowadził się jeszcze z mieszkania. Planuje uczynić to w pierwszej
    połowie 2025 r.
    Nie odkupiła Pani ww. mieszkania od ojca córki. Jest Pani w trakcie negocjowania
    warunków sprzedaży – planowany zakup w 2025 r.
    Nie wystąpiła Pani do Sądu o zasądzenie alimentów od ojca na rzecz córki. Są Państwo w
    trakcie negocjacji, rozważają zawarcie ugody.

## Pytanie

Czy może Pani rozliczyć się z podatku dochodowego od osób fizycznych w zeznaniu
    rocznym za lata 2019-2023 jako osoba samotnie wychowująca dziecko w sposób
    wskazany w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, może Pani skorzystać z preferencyjnego rozliczenia się w sposób wskazany
    w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ od lat
    prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wyłącznie z 11-letnią córką, którą wychowuje
    samotnie, ponosząc wszelkie koszty utrzymania i wychowania samodzielnie, a przy tym
    nie pozostaje Pani w związku małżeńskim ani też żadnym innym związku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 6 ust. 4 ww. ustawy:
      · w brzmieniu obowiązującym do 31 lipca 2019 r.:
        Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
        podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem,
        wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której
        orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą
        w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich
        lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku
        podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
          1) małoletnie,
          2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
            zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
          3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w
            przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce
            lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe
            obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku
            podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na
            zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, w łącznej wysokości
            przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek
            określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w

            pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
            rodzinnej
        - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
        rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7,
        z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
        opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
      · w brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:
        Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
        podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem,
        wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której
        orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą
        w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich
        lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku
        podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
          1) małoletnie,
          2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
            zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
          3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w
            przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce
            lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe
            obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku
            podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na
            zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub uzyskały przychody, o
            których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości przekraczającej
            kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27
            ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali,
            o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej
        - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
        rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7,
        z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
        opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Na mocy art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego
    przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265)
    który to przepis stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
    2022 r.:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022
    r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych
    ustaw i mającego zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia
    2022 r.:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodany przez art. 1 pkt
    1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mający zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2022 r. poz.
      240), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    W myśl art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez
    art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mającego zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z
      którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art.
      5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
      (Dz.U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981 i 2270).
    Na mocy art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 9 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.

    Stosownie do art. 6 ust. 8 omawianej ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2 lit. d
    ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.):
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku
      gdy chociażby jeden z małżonków:
        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Wyjaśnić przy tym należy, że na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r.
    o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt
    7 ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2427):
      W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w art.
      6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
      2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie wychowującej dzieci i jej
      dziecka.
    Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stanowi, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
          2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24
            sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o
            aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:

      Przepisy art. 6 ust. 4c–4h, 8 (...) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, (...) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
      stycznia 2022 r.
    Przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje
    status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu
    cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i
    stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych
    regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać”
    to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności)), (2) «przygotować
    kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić
    do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na
    stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez
    kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w
    pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
    W świetle powyższego, przez samotne wychowywanie, o którym mowa w art. 6 ust. 4 i ust.
    4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć wychowywanie w
    pojedynkę, tj. bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym dziecka.
    Prawidłowość przyjęcia takiej wykładni potwierdza również brzmienie art. 6 ust. 4f ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, mającego zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. z którego wynika, że ww. preferencyjne
    opodatkowanie nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim
    rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy
    dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało
    ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016
    r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do
    preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą
    samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu
    roku, a nie trwał przez cały rok.
    W opisie zdarzenia w szczególności wskazała Pani, że wniosek dotyczy 2019-2023 r. W tych
    latach podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. W roku 2019, 2021, 2022, 2023 i 2024 uzyskiwała Pani
    dochody opodatkowane według skali podatkowej. W 2020 r. nie uzyskała Pani dochodów
    opodatkowanych według skali podatkowej. Jest panną, która od ponad 10 lat zamieszkuje
    wspólnie z ojcem dziecka, które w chwili obecnej ma 11 lat. W latach 2019-2023 ojciec
    dziecka nie miał ograniczonych praw rodzicielskich. Kontakty Pani córki z jej ojcem nie
    zostały uregulowane. Nie została również orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna nad
    dzieckiem. W latach 2019-2023 Pani, Pani były partner – ojciec Pani córki, Pani córka
    mieszkali (i wciąż jeszcze mieszkają) „pod jednym dachem”. Potwierdza Pani – gdy córka

    jest głodna, zazwyczaj może liczyć na posiłek ze strony ojca, najczęściej są to kanapki
    /tosty, rzadziej danie obiadowe. Zdarza się również, że gdy Pani były partner sam dla
    siebie przygotuje obiad, zapyta córkę czy nie jest głodna. W kwestiach lekarzy również
    Pani potwierdza – gdy jest potrzeba pojechania na wizytę do specjalisty ojciec córki z nią
    pojedzie. Zdarza się, że ojciec córki odrabia z nią lekcje, odbiera z zajęć dodatkowych. Pani
    były partner bywał obecny podczas Świąt Bożego Narodzenia, Wielkanocy, I Komunii
    Świętej córki. Nie może Pani również napisać, że ojciec córki w ogóle z nią nie rozmawia.
    Mieszkając pod jednym dachem nie jest możliwym całkowite odcięcie się od drugiego
    człowieka i unikanie konwersacji. W poprzednich latach jeździła Pani razem z córką i jej
    ojcem na 2 tygodnie do jego domu na wsi. Nie ma Pani z ojcem dziecka zawartej umowy
    najmu pokoju, który zamieszkuje Pani wraz z córką. Ojciec dziecka nie wyprowadził się
    jeszcze z mieszkania. Nie odkupiła Pani ww. mieszkania od ojca córki. Nie wystąpiła Pani
    do Sądu o zasądzenie alimentów od ojca na rzecz córki.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy – nie kwestionując Pani dużego
    zaangażowania w proces wychowawczy małoletniej córki – nie sposób uznać, że w Pani
    przypadku spełnione zostały wszystkie warunki wymagane dla rozliczenia się jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko za lata 2019-2023.
    Jak już bowiem wyjaśniono, samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym
    wskazanym w art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    jest wystarczające do skorzystania z omawianej preferencji. Istotne jest również faktycznie
    samotne wychowywanie dziecka w pojedynkę, tj. sprawowanie nad nim samodzielnej
    ciągłej opieki, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym tego dziecka. Jako
    panna spełnia Pani jeden z warunków wynikających z definicji zawartej w art. 6 ust. 4 i ust.
    4c ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na tle przedstawionego stanu
    faktycznego nie sposób jednak przyjąć, że jest Pani osobą samotnie wychowującą
    małoletnią córkę, bowiem zarówno Pani jak i ojciec dziecka posiadają pełną władzę
    rodzicielską względem tego dziecka, wspólnie mieszkają przez co każde z nich ma
    codzienne kontakty z dzieckiem i wnosi swój wkład w jego wychowanie. Zarówno Pani jak i
    ojciec córki przygotowują dla niej posiłki, jeżdżą do lekarzy, pomagają w nauce, odbierają z
    zajęć dodatkowych, uczestniczą w ważnych wydarzeniach córki, takich jak np. jej Pierwsza
    Komunia Święta, wspólnie wyjeżdżali do domu na wieś. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia
    niniejszej sprawy pozostaje fakt, że prowadzi Pani odrębne gospodarstwo domowe z
    ojcem Pani córki – Pani byłym partnerem, gdyż nie przesądza to o tym, kto faktycznie
    wychowuje dziecko i sprawuje nad nim opiekę.
    W konsekwencji, za lata 2019-2023 nie może rozliczyć się Pani jako rodzic samotnie
    wychowujący dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4, ust. 4c i ust. 4d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.