Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1074/09-5/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-12
Teza: Obowiązek wystawiania rachunków przez Wspólnotę Mieszkaniową na pokrycie kosztów zarządu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty zarządu; obowiązek; rachunki; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 12-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko WSPÓLNOTY MIESZKANIOWEJ, przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2009 r. (data wpływu 10 listopada 2009 r.), uzupełnionym pismami: z dnia 1 lutego 2010 r. (data wpływu 4 lutego 2010 r. ) oraz z dnia 9 lutego 2010 r. (data wpływu 9 lutego 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie obowiązku wystawiania rachunków – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2009 r. WSPÓLNOTA MIESZKANIOWA „x….” złożyła do Urzędu Skarbowego w X.. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie obowiązku wystawiania rachunków.

Pismem z dnia 6 listopada 2009 r. nr ……….., na podstawie art. 15 § 1 oraz art. 17 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa Naczelnik Urzędu Skarbowego w X… przekazał ww. wniosek WSPÓLNOTY MIESZKANIOWEJ „”x…” do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu.

Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie ze znowelizowanym art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa, z dniem 1 lipca 2007 r. organem właściwym do dokonywania interpretacji przepisów prawa podatkowego został Minister Finansów.

Natomiast, stosownie do art. 14b § 6 Ordynacji podatkowej Minister Finansów upoważnił – w drodze ww. rozporządzenia – dyrektorów czterech izb skarbowych do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym zakresie, określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych organów.

W analizowanym przypadku, właściwym miejscowo organem podatkowym do wydania pisemnej interpretacji od dnia 1 lipca 2007 r., w związku z § 6 ww. rozporządzenia jest Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym pismem z dnia 18 stycznia 2010 r., znak ILPB2/415-1074/09-2/ES wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia tego wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie wysłano w dniu 18 stycznia 2010 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 26 stycznia 2010 r.), natomiast w dniu 4 lutego 2010 r. (data nadania 2 lutego 2010 r.) do tut. Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której Zainteresowany uzupełnił przedmiotowy wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca pełni funkcję Zarządu i jednocześnie Zarządcy Wspólnoty Mieszkaniowej. w budynku Wspólnoty znajdują się 4 lokale Gminy, w imieniu której zarządza nimi Miejski Zakład Gospodarki Mieszkaniowej. w odpowiedzi na wezwanie m.in. wyjaśniono, iż ww. lokale Gminy wchodzą w skład Wspólnoty Mieszkaniowej.

Zgodnie z art. 15 pkt 1 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, każdy właściciel jest zobowiązany uiszczać zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do 10-go każdego miesiąca, na pokrycie kosztów zarządu (administrowania – sprzątanie, ogrzewanie itp.) nieruchomością wspólną. Właściciele indywidualni wnoszą zaliczki bez wezwania i bez wystawiania rachunków, natomiast MZGM - działający w imieniu Gminy, żąda wystawiania rachunków. Wnioskodawca uznał, iż wystawianie rachunków jest nieuprawnione, gdyż jest niezgodne z przepisami.

Rachunek bowiem wystawia osoba lub instytucja w przypadku poświadczenia wykonania usługi lub sprzedaży towarów.

Zarówno w 1 i 2 przypadku istnieje kwestia poświadczenia uzyskania dochodu, a każdy dochód winien być opodatkowany. Wnioskodawca uznał zatem, że w takim przypadku może wyłącznie wystawiać poświadczenie otrzymania zaliczki.

Miejski Zakład Gospodarki Mieszkaniowej twierdzi jednakże, iż jest zakładem budżetowym i jego rozliczenia następują na podstawie rachunków, żąda zatem ich wystawiania.

Wnioskodawca dodał, że kontaktował się w niniejszej sprawie z innymi Zarządcami, z innych województw, którzy nie mają takiego problemu, bowiem nie wystawiają żadnych rachunków.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca musi wystawić rachunki dla MZGM w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej?
2.  Jeśli musi - jak wykazywać że nie jest on dochodem Wspólnoty?
3.  Jeśli musi - jak i gdzie go księgować?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien wystawiać rachunków dla MZGM, gdyż właściciel jako Gmina jest takim samym właścicielem w rozumieniu przepisów ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, jak inni indywidualni właściciele, którzy zobowiązani są z góry do 10-go każdego miesiąca wpłacić na konto Wspólnoty zaliczkę na koszty zarządu nieruchomością wspólną. Wystawianie rachunków potwierdzałoby dochód, na zrównanie którego sztucznie Zainteresowany musiałby poszukiwać kosztów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi. Zakres danych, które muszą być zawarte w rachunkach – wystawionych przez podatników nie będących podatnikami podatku od towarów i usług został wyszczególniony w § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. u z 2005 r., Nr 165, poz. 1373).

Wspólnotę Mieszkaniową, zgodnie z treścią przepisu art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. u. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.) tworzy ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości. Wspólnota Mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 cyt. ustawy o własności lokali pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej utrzymaniem, a w części przekraczającej te potrzeby przypadają właścicielom lokali w stosunku do ich udziałów. w takim samym stosunku właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w części nie znajdującej pokrycia w pożytkach i innych przychodach.

Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali również uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca o czym stanowi przepis art. 15 cyt ustawy o własności lokali.

Przez nieruchomość wspólną rozumie się jedynie grunt i część budynku i urządzenia które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli lokali (art. 3 ust. 2 ww. ustawy).

Zakres wydatków, które jako najczęściej występujące mogące składać się na koszty zarządu nieruchomością wspólną określony został w przepisie art. 14 powołanej ustawy o własności lokali. Zgodnie z jego brzmieniem na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:

1.  wydatki na remonty i bieżącą konserwację,
2.  opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę,
3.  ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba, że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali,
4.  wydatki na utrzymane porządku i czystości,
5.  wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.

Czynności polegające na realizowaniu ww. opłat, tj. czynności ściągania od członków wspólnoty kwot na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną, oraz wykonywanie przez zarząd innych obowiązków nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. u. z 2007 r. Nr 155., poz. 1095 ze zm.).

W świetle powyższego tylko podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub usługobiorcy wystawiać rachunki potwierdzające dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi a Wspólnota Mieszkaniowa nie prowadzi działalności gospodarczej i nie wykonuje czynności, które powinna potwierdzić rachunkiem.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz uregulowania prawne w tym zakresie należy stwierdzić, iż Wnioskodawca w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej nie ma obowiązku wystawić rachunków dla MZGM tytułem kosztów zarządu utrzymania nieruchomości wspólnej z wpłat zaliczek przez najemców czterech lokali, które wchodzą w Jej skład, a których Gmina jest właścicielem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Zainteresowanego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarg do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.