Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.338.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-29
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów zakupu
okularów korekcyjnych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
okulary
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 24 kwietnia 2025 r. (wpływ 24 kwietnia 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Dot. zakupu okularów korekcyjnych. (...) marca 2025 r. odbył Pan badania okulistyczne po
    skierowaniu wystawionym przez lekarza POZ. W wyniku badań lekarz okulista wystawił
    zlecenie na wykonanie wyrobu medycznego w postaci okularów korekcyjnych. Lekarz
    orzekł, że długotrwałe wykonywanie obecnej pracy bez okularów korekcyjnych jest
    niemożliwe. Bez ochrony wzroku nie może Pan wykonywać pracy przy komputerze, która
    to stanowi podstawę charakteru Pana działalności gospodarczej. Dodatkowo rozwiązanie
    to spełnia wymogi obowiązujących przepisów BHP.
    Uzupełnienie
    Od kiedy prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą?
    Pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi Pan od (...) września 2024 r. (data wpisu
    do rejestru CEDIG).
    Wskazanie formy opodatkowania prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej?
    Forma opodatkowania – skala podatkowa.
    Jaki jest zakres Pana działalności gospodarczej, co jest jej przedmiotem, na czym ona
    polega?
    Analityk, technik informatyk, genealog – w 90% jest to praca przy komputerze, na
    ekranach komputerowych.
    Czy okulary korekcyjne są/będą używane również do Pana celów osobistych?
    Okulary korekcyjne – wg zaleceń lekarza – nie są Panu potrzebne poza pracą przy
    komputerze.
    Czy wydatki poniesione na zakup okularów korekcyjnych zostały udokumentowane
    fakturą (innym dokumentem – jakim) wystawioną na Pana rzecz?
    Tak, faktura została wystawiona.
    Jaki jest związek przyczynowo-skutkowy poniesionych wydatków na zakup okularów
    korekcyjnych z uzyskaniem, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów z
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej?
    W toku przeprowadzonych badań lekarskich, bez okularów nie jest Pan w stanie w
    dłuższym czasie (pow. 4 godzin) wykonywać pracy przed ekranem monitora, tym samym
    nie jest Pan w stanie wykonywać obecnej pracy.

## Pytanie

Czy zakup okularów korekcyjnych może stanowić koszt podatkowy (kup)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie - w tym przypadku zakup okularów korekcyjnych można uznać za koszt
    podatkowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną
    spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania
      przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 omawianej
      ustawy podatkowej nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa
    obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym
    okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów,
    zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
    Opisany przez Pana we wniosku wydatek nie został wprost wymieniony w art. 23 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów
    uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do automatycznego
    przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym
    przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II
    FSK 3526/16:
      Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ
      wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego
      pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.
    Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł
    się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:
      Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić
      wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych, które już nimi
      nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego
      ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.

    Ponadto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że: (...) zwrot „w celu”
    oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną
    działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek,
    który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub
    może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać,
    mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu.
    Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika
    działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien,
    przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych
    przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego
    podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej
    oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku – wyroki Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia
    2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14.
    Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów
    jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów. Kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów
    sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do
    osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek
    przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.
    Działalność gospodarcza podlega określonym regułom ekonomicznym i musi opierać się o
    zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji postawionego celu. Ryzyko
    prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik. Dlatego decyzje skutkujące
    powstaniem kosztów związanych z tą działalnością nie może rekompensować przy
    pomocy przepisów podatkowych, gdyż oznaczałoby to w praktyce przerzucenie na Skarb
    Państwa ryzyka związanego z określonym przedsięwzięciem gospodarczym
    podejmowanym przez podmiot.
    Możliwość zaliczenia opisanych przez Pana wydatków do kosztów uzyskania przychodów
    wiązałaby się z przywilejem uzyskiwania przez podatnika korzyści w postaci prawa
    zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o wartość poniesionych
    kosztów. Z oczywistych więc względów, tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w
    jakimkolwiek związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane
    na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.
    Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających
    powyższe kryteria nie można zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność
    gospodarczą.
    Na podstawie przedstawionego przez Pana opisu sprawy stwierdzam, że wydatek na
    zakup okularów korekcyjnych ma na celu przede wszystkim ochronę Pana zdrowia.
    Wydatki uwarunkowane stanem zdrowia osoby prowadzącej działalność gospodarczą
    należą do wydatków o charakterze osobistym. W sytuacji zaistnienia wady wzroku, czy też
    jej pogłębiania się, osoba fizyczna jest zmuszona do zakupu okularów korekcyjnych,
    niezależnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie
    prowadzi. Tak więc celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków, jest
    ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Opisany przez Pana zakup jest zatem uwarunkowany ryzykiem wystąpienia problemów
    zdrowotnych, a więc jest wydatkiem o charakterze osobistym, niezależnym od
    prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wskazanie, że bez okularów nie jest Pan w stanie w dłuższym czasie (pow. 4 godzin)
    wykonywać pracy przed ekranem monitora, tym samym nie jest Pan w stanie wykonywać
    obecnej pracy, nie zmienia faktu, że wydatek ten będzie niewątpliwie uwarunkowany
    stanem Pana zdrowia, a więc będzie wydatkiem wyłącznie o charakterze osobistym,
    niezależnym od prowadzenia działalności gospodarczej.

    Wobec tego stwierdzam, że bezpośrednim celem, jakim jest poniesienie przez Pana
    wydatku na zakup okularów korekcyjnych, jest ochrona wzroku, a nie osiągnięcie
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Tym samym wydatek poniesiony na zakup okularów korekcyjnych do pracy przy
    komputerze nie może zostać zakwalifikowany jako koszty uzyskania przychodów, zgodnie
    z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowanie: zakup okularów korekcyjnych nie może stanowić kosztu uzyskania
    przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Zakup okularów korekcyjnych jest wydatkiem o charakterze osobistym i brak
    jest związku przyczynowo-skutkowego z przychodami osiąganymi z Pana działalności
    gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.