Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.914.2025.1.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-08
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego i
otrzymania kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota
kwota-kwota dodatkowa
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2011 r. wraz z mężem (których łączy majątkowa wspólność ustawowa – art. 31 § 1
    ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy) dokonała Pani zakupu domu wraz z działką w celu
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Wobec braku wystarczających środków
    finansowych na zakup domu wraz z działką położonych w (...), wraz z mężem zwróciła się
    Pani do Banku o udzielenie kredytu.
    Wraz z mężem w dniu 17 czerwca 2011 roku zawarła Pani z Bankiem umowę nr (...) o
    kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „(...) waloryzowany kursem CHF. Zgodnie z umową
    celem kredytu było budownictwo mieszkaniowe (§ 1 Umowy), zaś środki z kredytu zostały
    przeznaczone na: „1) finansowanie przedpłat na poczet budowy i nabycia od developera
    działki nr (...) zabudowanej segmentem mieszkalnym oznaczonym numerem (...) oraz
    zakupu udziału 1/12 w działce drogowej nr (...) 2) refinansowanie nakładów poniesionych
    w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości” (§1 ust. 1A Umowy).
    W umowie kredytu wskazano kwotę w PLN (§ 1 ust. 2 Umowy), zaś walutę waloryzacji
    kredytu: CHF (§ 1 ust. 3 Umowy).
    Zgodnie z § 1 ust. 3A Umowy „Kwota kredytu wyrażona w walucie waloryzacji na koniec
    dnia (...) według kupna waluty z tabeli kursowej Banku wynosi (...) CHF. Kwota niniejsza ma
    charakter informacyjny i nie stanowi zobowiązania Banku. Wartość kredytu wyrażona w
    walucie obcej w dniu uruchomienia kredytu, może być różna od podanej w niniejszym
    punkcie”.
    Stosownie do § 1 ust. 4 i 5 Umowy, spłata kredytu wraz z odsetkami ustalona została na
    345 miesięcznych równych rat kapitałowo – odsetkowych. Kredyt został wypłacony w
    trzech transzach w 2011 r. Bank wypłacił Państwu kwotę kredytu przeznaczoną na
    realizację celu kredytu określonego w Umowie, a Pani wraz z mężem wykorzystaliście
    kwotę kredytu na realizację tego celu.
    Strony aneksowały Umowę w 2014 roku. Dokonywane zmiany dotyczyły m.in. sposobu
    spłaty kredytu w CHF, otwarcie rachunku w walucie CHF. Na mocy § 3 ust. 1 w zw. z § 2
    Umowy prawnym zabezpieczeniem była hipoteka kaucyjna wpisana na pierwszym miejscu
    ustanowiona na nieruchomości będącej przedmiotem kredytowania.
    Pani wraz z mężem spłacili swoje zobowiązanie w całości przed terminem ustalonym w
    Umowie, tj. w dniu 30 listopada 2021 roku i z tym dniem zakończył się (wskutek całkowitej
    spłaty kredytu) stosunek prawny łączący strony. Ustanowiona hipoteka natomiast została
    wykreślona z księgi wieczystej.
    Zgodnie z umową kredytową wszyscy kredytobiorcy solidarnie odpowiadali za spłatę
    kredytu i inne zobowiązania wynikające z tej umowy. Właścicielami nieruchomości są Pani
    wraz z mężem wspólnie. Na nieruchomości zamieszkują Państwo wspólnie, nieprzerwanie
    od jej zakupu. Akt notarialny zakupu nieruchomości został zawarty w dniu 4 listopada
    2011 r.
    Wraz z mężem wystąpiła Pani przeciwko bankowi do Sądu z pozwem z dnia 25 sierpnia
    2025 roku o zapłatę wnosząc m.in. o:
    1. „zasądzenie (...) tytułem zwrotu nienależnie pobranych od Powodów przez Pozwanego
      świadczeń pieniężnych w wykonaniu nieważnej, na podstawie art. 58 k.c. Umowy nr
      (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „(...)” waloryzowany kursem CHF zawartej
      dnia 17 czerwca 2011 roku pomiędzy Powodami a Bankiem z siedzibą w (...) (obecnie
      (...)) (zwanej dalej: „Umową”, „Umową kredytu”, „Umową kredytu hipotecznego”) –
      spełnionej przez nich w okresie od dnia zawarcia Umowy kredytu do dnia 30 listopada
      2021 roku”,
    2. „zasądzenie (...) kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według
      norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia
      uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.
    W związku z powyższym, Bank skierował do Pani i Pani męża propozycję ugody.

    Zgodnie z propozycją ugody zamiarem Banku i Państwa jest polubowne rozstrzygnięcie
    sporu między stronami w zakresie wzajemnie przysługujących Stronom roszczeń, które są
    przedmiotem sporu sądowego w postępowaniu indywidualnym z powództwa Pani i Pani
    męża toczącym się przed Sądem, a także uchylenie niepewności co do roszczeń Stron,
    związanych z zawarciem i wykonywaniem umowy przez przyjęte w ugodzie rozwiązania, w
    tym dokonanie wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji tego zakończenie umowy oraz
    sporu w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń którejkolwiek Strony.
    Bank zaproponował Pani i Pani mężowi dokonanie zwrotu kwoty (nadpłacone kwoty
    ponad kapitał): tytułem rat kapitałowo – odsetkowych, tytułem Ubezpieczenia Niskiego
    Wkładu Własnego i tytułem składek na poczet ubezpieczenia. Wskazano również, że
    spłaty, które były dokonywanie w CHF zostaną przeliczone na PLN po średnim kursie CHF
    z dnia (...) według Tabeli kursów średnich walut obcych publikowanej przez Narodowy
    Bank Polski na stronie www.nbp.pl.
    Bank dodatkowo w ramach ugody zaproponował dokonanie zwrotu kosztów zastępstwa
    procesowego w kwocie, która nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa
    procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra
    Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
    Ponadto wskazano, że po podpisaniu ugody cofną Państwo pozew przeciwko Bankowi w
    sprawie indywidualnej toczącej się przed sądem w całości ze zrzeczeniem się roszczenia
    wraz z żądaniem zasądzenia na Państwa rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów
    zastępstwa procesowego. Jednakże, w celu uniknięcia wątpliwości, w związku z
    powstałymi kosztami sądowymi w sprawie z powództwa Pani i Pani męża, w tym kosztami
    zastępstwa procesowego, ponad kwoty uzgodnione w ugodzie, każda ze Stron zobowiąże
    się do nie dochodzenia kwot ponad uzgodnione w ugodzie od drugiej strony, nawet w
    przypadku ich zasądzenia przez sąd na rzecz którejkolwiek ze stron.
    Jednocześnie chciałaby Pani otrzymać od banku ustawowe odsetki za opóźnienie liczone
    od kwoty stanowiącej zwrot nadpłaconych bankowi kwot (tj. tytułem rat kapitałowo –
    odsetkowych; tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego i tytułem składek na
    poczet ubezpieczenia). Odsetki ustawowe za opóźnienie obecnie są negocjowane z
    bankiem i ich wysokość nie została ustalona przez Strony.
    W ugodzie nie zostanie stwierdzona nieważność umowy kredytu.
    Powyższa ugoda nie została jeszcze zawarta i jest przez Strony negocjowana. Termin
    podpisania ugody nie został jeszcze ustalony, ale na pewno zostanie ona podpisana do
    końca 2026 roku. Strony jeszcze nie zdecydowały, czy ugoda będzie zawarta pozasądowo
    czy sądowo.
    Nigdy wcześniej nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej.
    Podmiot udzielający ww. kredyt jest podmiotem, których działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionymi do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów.
    Pytania
    1) Czy w wyniku zawarcia pomiędzy Panią i jej mężem a bankiem opisanej we wniosku
      ugody i wypłatą przez bank określonej ugodą kwoty, tj. kwoty stanowiącej zwrot
      nadpłaconych rat kapitałowo – odsetkowych, Ubezpieczenia Niskiego Wkładu
      Własnego i składek na poczet ubezpieczenia, powstanie po Pani stronie obowiązek
      zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?
    2) Czy w wyniku zawarcia pomiędzy Panią i jej mężem a bankiem opisanej we wniosku
      ugody i wypłatą przez bank określonej ugodą kwoty tytułem odsetek za opóźnienie

      liczonych od kwoty stanowiącej zwrot nadpłaconych rat kapitałowo – odsetkowych,
      Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego i składek na poczet ubezpieczenia,
      powstanie po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
      fizycznych?
    3) Czy w wyniku zawarcia pomiędzy Panią i jej mężem a bankiem opisanej we wniosku
      ugody i wypłatą przez bank określonej ugodą kwoty stanowiącej zwrot kosztów
      zastępstwa procesowego będzie skutkowało dla Pani powstaniem przychodu do
      opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u art. 24-24b, art. 24c, art.
    24c, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą: dochodów, które zostały wprost
    wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz dochodów, od których zaniechano
    poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów
    publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa
    (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem
    publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
    realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art.
    25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
    roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń
    w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika — tj. takie
    pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował,
    objął w posiadanie”; pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do
    dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/
    przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość
    włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
    wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej
    określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o

    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłami
    przychodów są inne źródła. Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym.
    Ustawodawca „zamknął” ten katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli
    źródeł przychodów innych niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane
    przysporzenie podatnika ma charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii
    wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1
    pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z elementów gwarantujących realizację zasady
    powszechności opodatkowania.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychody
    z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty
    wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego
    osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i
    funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego
    konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnione na wypadek śmierci
    oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia,
    świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne
    niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do
    przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe: Przez umowę kredytu bank
    zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się
    do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowa: Umowa kredytu powinna być
    zawarta na piśmie i określać w szczególności:
    2) kwotę i walutę kredytu;
    4) zasady i termin spłaty kredytu.
    Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty określonej w proponowanej ugodzie
    kwoty to zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Jednakże jak wyżej wskazano definicja przychodu podatkowego

    zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
      osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa
      w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w
      części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w
      art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
      mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
      każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do 1 grupy podatkowej w
      rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
      darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny

      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne,
      zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie
      wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa
    o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r.
      o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że: Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia
    2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki poniesione na:
    a. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa
      użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z
      rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w
      gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w
      okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
      budowę budynku mieszkalnego,
    d. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
    · położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innymi państwie należącym
      do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:

    - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych
      na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
    - do kredytów udzielonych przed dniem (...) stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione
      do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
    - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz
    - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a)
      inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W literze a) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zostały wymienione: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
    budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim
    lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
    wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.
    Zatem udzielony Pani i mężowi kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt
    mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.
    Zatem, uregulowanie przez Bank — w sposób wynikający z postanowień zaproponowanej
    ugody, tj. przez zapłatę określonej kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy świadczeniem
    Klienta, a świadczeniem Banku, nie będzie powodowało powstania przychodu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Otrzymana kwota będzie de facto zwrotem zapłaconych Bankowi kwot. Nie ma zatem
    podstaw, aby zwróconą przez bank kwotę uznać za przychód podlegający opodatkowaniu.
    Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. Tym samym, nie będzie Pani
    miała obowiązku rozliczenia tych środków dla celów podatkowych.
    W związku z tym, podpisanie zaproponowanej ugody z bankiem nie spowoduje powstania
    przychodu po Pani stronie. Dla celów podatkowych wypłacona przez bank kwota tytułem
    zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo – odsetkowych, Ubezpieczenia Niskiego Wkładu
    Własnego i składek na poczet ubezpieczenia będzie stanowić jedynie zwrot środków
    pieniężnych, które wcześniej, na mocy kwestionowanej umowy zostały wpłacone na rzecz
    Banku w ramach umowy o kredyt, nie będzie więc dochodem podlegającym
    opodatkowaniu. Kwota wypłacona w ramach ugody stanowi zwrot i w całości mieści się
    również w kwocie odpowiadającej różnicy sald należności między stronami. Mocą ugody
    bank zwróci kwotę tytułem zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo – odsetkowych,
    Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego i składek na poczet ubezpieczenia, jako
    nienależnie pobrane przez bank, a zatem stanowiących nadpłatę w oparciu o umowę.
    Wypłata kwoty, której zapisy były kwestionowane ma w całości charakter zwrotu kwot
    pobranych bez podstawy prawnej.
    Otrzymana kwota stanowi zatem zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłaciła
    Pani wraz z mężem do banku. Wobec powyższego, otrzymanie przez Panią i Pani męża
    kwota tytułem zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo – odsetkowych Ubezpieczenia
    Niskiego Wkładu Własnego i składek na poczet ubezpieczenia jest neutralna podatkowa.
    W wyniku tego zwrotu nie zostanie osiągnięte konkretne przysporzenie majątkowe, a więc
    zwrot ten nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z powyższego, nie będzie ciążył na Pani obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu. Stosownie do treści art. 917 ustawy z 23

    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny: Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w
    zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność
    co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić
    spór istniejący lub mogący powstać.
    Ugoda może przybrać postać ugody pozasądowej i sądowej, zawieranej w trakcie sporu
    sądowego na rozprawie. Art. 917-918 kodeksu cywilnego mają zastosowanie do obu
    typów ugód, choć regulują ugodę zawieraną poza sądem.
    Ugoda sądowa to czynność materialnoprawna, jak i procesowa stron postępowania
    sądowego. Ugodę można zawrzeć na każdym etapie postępowania. Skutki
    materialnoprawne ugody sądowej to przede wszystkim oświadczenia woli stron co do
    sposobu zakończenia sporu i jego skutków.
    Ugoda pozasądowa jest zawierana co do zasady przed wszczęciem postępowania. Strony
    poprzez negocjacje i rozmowy, idąc na wspólne ustępstwa, wypracowują wiążące dla nich
    porozumienie.
    Ugoda stanowi formę umowy wzajemnej, która jest zawierana wtedy, kiedy obie jej strony
    zgadzają się na jej zawarcie. Postanowienia takiej ugody, tak, jak w umowach, skutkują
    nałożeniem na jej strony praw, jak i obowiązków.
    Ugoda pozasądowa to umowa, której niewykonanie rodzi odpowiedzialność kontraktową
    na podstawie art. 471 Kodeksu Cywilnego, z kolei ugoda sądowa ma moc wyroku i stanowi
    tytuł wykonawczy.
    Ugodę sądową możemy zawrzeć tylko przed sądem, który bada jej treść i ugodę
    zatwierdza. Z kolei ugodę pozasądową zawierają wyłącznie strony a sąd tego procesu w
    żaden sposób nie nadzoruje ani nie kontroluje.
    Ugoda sądowa pełni taką samą funkcję jak orzeczenie sądu – strony mają obowiązek ją
    wykonać, a jeśli jedna ze stron odmawia jej wykonania czy dostosowania się do jej
    warunków, to druga strona może wnieść o nadanie ugodzie sądowej klauzuli
    wykonalności i skierować sprawę na drogę postępowania egzekucyjnego.
    Zawarcie ugody pozasądowej nie wywołuje takich samych skutków jak orzeczenie sądowe
    i nie można na podstawie takiej ugody wszcząć postępowania egzekucyjnego przed
    komornikiem sądowym.
    Przywołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    W Pani ocenie, zawarcie proponowanej ugody sądowo czy pozasądowo nie wywoła
    odmiennych skutków podatkowych. Tym samym, rodzaj ugody sądowy czy pozasądowy
    jest neutralny podatkowo, to jaką ugodę postanowią zawrzeć strony stanowi ich wybór.
    Dla skutków podatkowych nie ma zatem znaczenia czy zaproponowana ugoda zostanie
    zawarta pozasądowo czy sądowo, bowiem ugoda pozasądowa wywołuje skutki
    materialnoprawne, a zawarcie ugody sądowej wywołuje skutki materialnoprawne, jak i
    procesowe.
    Ad. 2.
    Powstanie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika
    (zwiększeniem wartości jego majątku). Natomiast zapłata przez bank kwoty tytułem
    zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo – odsetkowych, Ubezpieczenia Niskiego Wkładu

    Własnego i składek na poczet ubezpieczenia, nie powoduje po stronie kredytobiorcy
    przysporzenia majątkowego, bowiem majątek kredytobiorcy nie ulega powiększeniu a
    jedynie wraca do stanu pierwotnego, w jakim powinien się znajdować, gdyby nie doszło do
    nienależnych (bezpodstawnych) płatności na rzecz banku. Z tego też względu dokonanie
    na podstawie ugody zwrotu przez bank zapłaconych kwot przez Panią i męża tytułem
    zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo – odsetkowych, Ubezpieczenia Niskiego Wkładu
    Własnego i składek na poczet ubezpieczenia nie będzie stanowił przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie skoro zwracana przez Bank kwota tytułem zwrotu nadpłaconych rat
    kapitałowo – odsetkowych, Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego i składek na poczet
    ubezpieczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    to wówczas w Pani ocenie opodatkowaniu nie powinny podlegać odsetki za opóźnienie, z
    uwagi na zastosowanie zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W ślad za tym przepisem wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu
    nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W związku z tym skoro zwrot nadpłaconych rat kapitałowo – odsetkowych, Ubezpieczenia
    Niskiego Wkładu Własnego i składek na poczet ubezpieczenia nie będzie opodatkowany,
    to w ślad za przytoczoną powyżej regulacją art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych zwolnione z PIT powinny być odsetki z tytułu
    nieterminowej wypłaty tych należności.
    Tym samym, wypłacone przez bank Pani i mężowi odsetki za opóźnienie zwolnione będą z
    PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 3
    Zgodnie z art. 98 § 1 – 4 ustawy z 17 listopada 1964 r. — Kodeks postępowania cywilnego:
    § 1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie
    koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (kosztu procesu). § 2.
    Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
    pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym,
    zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej
    pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.
    Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego
    adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu prowadzącego postępowanie. § 3. Do
    niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
    wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i
    wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego
    stawiennictwa strony. § 4. Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego
    zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie
    adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków
    poniesionych przez powoda.
    Zwrot kosztów zastępstwa procesowego w ramach zawartej ugody, nie spowoduje
    powstania po Pani stronie przychodu, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wysokość kwoty kosztów zastępstwa procesowego nie przewyższa
    poniesionych przez Panią wydatków na usługę świadczoną przez profesjonalnego
    pełnomocnika, z którego Pani korzysta zarówno w prowadzeniu postępowania sądowego
    przeciwko Bankowi, jak również w pozasądowych negocjacjach ugodowych. Kwota
    kosztów zastępstwa procesowego, przy wartości przedmiotu sporu wskazanego w pozwie,
    jest stawką minimalną w sprawach cywilnych, wskazaną w Rozporządzeniu Ministra
    Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z 22 października 2015 r.

    Dopiero bowiem na skutek złożenia przez Panią i męża pozwu i prowadzonej sprawy
    sądowej, Bank rozpoczął negocjacje ugody. W Pani ocenie, oczywiste jest, że gdyby nie
    pomoc profesjonalnego pełnomocnika, nie zostałyby podjęte negocjacje celem zawarcia
    ugody.
    Wobec powyższego, skoro jak wskazano we wniosku — kwota stanowiąca zwrot kosztów
    zastępstwa procesowego, które Bank zobowiązuje się zwrócić na mocy postanowień
    ugody, jest niższa od kwoty opłat poniesionych przez Panią i męża z tego tytułu — to
    stwierdzić należy, że zwrot ten również nie będzie stanowił dla Pani przychodu.
    Koszty zastępstwa procesowego, które mają być Państwu zwrócone przez bank nie będą
    stanowiły przysporzenia po Pani stronie i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ponieważ, w związku z dokonanym zwrotem ww.
    kosztów procesowych, nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Kwota ta będzie
    stanowiła jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków - nie będzie więc dochodem
    podlegającym opodatkowaniu.
    Pieniądze te nie będą przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Tym samym, nie będzie Pani miała obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla
    celów podatkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;

        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe zwrotu nadpłaconej kwoty kredytu

    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
      - pkt 2 – kwotę i walutę kredytu;
      - pkt 4 – zasady i termin spłaty kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje
    niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Celem zawarcia
    ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. W ugodzie, strony dążą do osiągnięcia
    celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne
    ustępstwa stron. Jednakże ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie
    odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym
    samym podstawę zawarcia ugody.
    Z informacji przedstawionych w opisie sprawy wynika, że bank zaproponował Pani i Pani
    mężowi zawarcie ugody dotyczącej zawartego w 2011 r. kredytu hipotecznego. Kredyt ten
    został przez Panią i męża spłacony. W ramach ugody bank zaproponował Pani i Pani
    mężowi dokonanie zwrotu kwoty (nadpłacone kwoty ponad kapitał): tytułem rat
    kapitałowo-odsetkowych, tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego i tytułem
    składek na poczet ubezpieczenia.
    W analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego w przypadku zwrotu Pani nadpłaty z Umowy Kredytu.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.

    W Pani przypadku – jak wskazała Pani w opisie sprawy – zwrócona kwota stanowi
    nadpłacone kwoty ponad kapitał. Otrzyma Pani od banku zwrot nadpłaconych przez Panią
    rat kapitałowo – odsetkowych kredytu, Ubezpieczenia Niskiego Wkładu, i składek na
    poczet ubezpieczenia.
    W przypadku zwrotu świadczenia klient otrzymuje bowiem z powrotem swój kapitał –
    zwrot zapłaconych bankowi kwot. Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za
    przychód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest neutralny
    podatkowo.
    Zatem, jeśli faktycznie na podstawie opisanej ugody dotyczącej opisanego kredytu
    otrzyma Pani zwrot kwoty, która to kwota – na co wskazują okoliczności sprawy – mieści
    się w kwocie wpłacanej podczas spłaty kredytu to uznać trzeba, że nie uzyska Pani
    faktycznie korzyści majątkowej, która mogłaby zostać potraktowana jako trwałe
    przysporzenie w Pani majątku, spełniając w ten sposób definicję przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, w związku z zwrotem przez bank na podstawie planowanej ugody kwoty
    stanowiącej nadpłacone kwoty ponad kapitał tytułem rat kapitałowo-odsetkowych,
    ubezpieczenia niskiego wkładu własnego i składek na poczet ubezpieczenia, po Pani
    stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych i w konsekwencji nie wystąpi również obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
    W wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pani bowiem konkretnego przysporzenia
    majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Pani stronie powstania przychodu w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym,
    zwrot ten nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Skutki podatkowe wypłaty odsetek
    Jednocześnie chciałaby Pani otrzymać od banku ustawowe odsetki za opóźnienie
    liczone od kwoty stanowiącej zwrot nadpłaconych bankowi kwot (tj. tytułem rat
    kapitałowo – odsetkowych; tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego i tytułem
    składek na poczet ubezpieczenia). Odsetki ustawowe za opóźnienie obecnie są
    negocjowane z bankiem i ich wysokość nie została ustalona przez Strony.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny,
    zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe
      za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku
      Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest
      oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie
      według tej wyższej stopy.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek,
    możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje
    wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne
    postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych

    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które
    spełniają równocześnie dwa warunki:
    1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
    2) świadczenia, od których są naliczane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów
      Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
    Innymi słowy, przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zwalnia z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w
    związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro zwrot wpłaconych przez Panią środków tytułem wykonania umowy kredytu nie
    będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to
    wypłacone z tego tytułu odsetki ustawowe za opóźnienie stanowić będą dla Pani
    przychód z innych źródeł stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych korzystający ze zwolnienia z opodatkowania
    na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów procesu
    W odniesieniu natomiast do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, stosownie do art.
    98 § 2 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.
    Z treści wniosku wynika, że Bank dodatkowo w ramach ugody zaproponował dokonanie
    zwrotu na Pani rzecz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie, która nie przekracza

    maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie
    rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za
    czynności radców prawnych.
    Zatem, zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez Bank na Pani rzecz, w ramach
    zawartej Ugody, nie spowoduje powstania u Pani przychodu, o którym mowa w art. 20
    ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Środki
    te nie będą stanowiły przysporzenia po Pani stronie i nie będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem
    ww. kosztów nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Dla celów podatkowych
    otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego będzie obojętna
    podatkowo.
    W związku z powyższym, otrzymany przez Panią na podstawie ugody zwrot kosztów
    zastępstwa procesowego nie będzie stanowił dla Pani przychodu opodatkowanego
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Dodatkowo, wskazuję, że niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na zadane przez
    Panią pytania dotyczące skutków podatkowych wypłaty przez Bank określoną ugodą
    kwoty, skutków podatkowych wypłaty na Pani rzecz odsetek z tytułu opóźnienia oraz
    skutków podatkowych zwrotu kosztów procesowych. Nie odniosłem się zatem do części
    Pani uzasadnienia dotyczącego spełnienia warunków rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe, bowiem nie było to przedmiotem Pani zapytania.

## Dodatkowe informacje

Niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pani, bowiem tylko Pani wystąpiła z wnioskiem o
    wydanie interpretacji indywidualnej. Nie wywiera ona skutku prawnego dla drugiego
    współkredytobiorcy (Pani małżonka).
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będzie Pani mogła skorzystać jeżeli zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.