Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.30.2018.1.MST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-08
Teza: Możliwość odliczenia w ramach Ulgi B+R, Kosztów kwalifikowanych pokrytych ze środków własnych
Słowa kluczowe: dotacja; koszt-koszty kwalifikowane; prace-prace badawczo-rozwojowe; ulga
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 stycznia 2018 r. (data wpływu 25 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości odliczenia w ramach Ulgi B+R, Kosztów kwalifikowanych pokrytych ze środków własnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości odliczenia w ramach Ulgi B+R, Kosztów kwalifikowanych pokrytych ze środków własnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

X Spółka Akcyjna (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest producentem oraz dostawcą na rynek globalny wyspecjalizowanych urządzeń ciśnieniowych, w tym ciśnieniowych zbiorników przenośnych, stacjonarnych i cystern kolejowych. Spółka świadczy także usługi obejmujące m.in. przeprowadzanie badań, serwis i remonty urządzeń aparaturowych, obróbkę plastyczną i mechaniczną, stanowiące usługi towarzyszące podstawowej działalności w branżach LPG, petrochemii, chemii oraz energetyce.

W ramach prowadzonej działalności, Spółka prowadzi również działalność badawczo-rozwojową (dalej: „działalność B+R”) w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343, z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”). W związku z jej prowadzeniem, Spółka ponosi również koszty, o których mowa w art. 18d ust. 2 oraz 3 ustawy o CIT (dalej: „Koszty kwalifikowane”).

Część działalności B+R, Spółka realizuje i zamierza realizować również w przyszłości w ramach projektów objętych dofinansowaniem ze środków publicznych, np. uzyskanych w ramach dotacji przeznaczonej na pokrycie danych kosztów.

W tym kontekście, Wnioskodawca zamierza skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d ustawy o CIT (dalej: „Ulga B+R”). W szczególności, w ramach Ulgi B+R, Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia od podstawy opodatkowania w danym roku podatkowym Kosztów kwalifikowanych, poniesionych na prowadzenie działalności B+R ze środków własnych Spółki – tzn. nie uzyskanych ze źródeł zewnętrznych, takich jak np. dotacje. W konsekwencji, Spółka zamierza odliczyć jedynie te Koszty kwalifikowane, których poniosła ciężar ekonomiczny. Ponadto, Spółka nie zamierza odliczyć w ramach Ulgi B+R, Kosztów kwalifikowanych, które zostałyby przez nią wcześniej odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Spółka zamierza dokonać odliczenia z tytułu Ulgi B+R zgodnie z art. 18d oraz 18e ustawy o CIT, a w szczególności zaznacza, że:

*   prowadzone Prace B+R nie stanowią badań podstawowych w rozumieniu art. 4a pkt 27 lit. a ustawy o CIT,
*   Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia,
*   w ewidencji rachunkowej, Spółka wyodrębni Koszty kwalifikowane związane z realizacją Prac B+R, które to Koszty zostaną wykazane w zeznaniach podatkowych za lata podatkowe, w których zostały lub zostaną poniesione.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia w ramach Ulgi B+R, Kosztów kwalifikowanych pokrytych ze środków własnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym jest uprawniony do odliczenia w ramach Ulgi B+R, Kosztów kwalifikowanych pokrytych ze środków własnych.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Z kolei, zgodnie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Natomiast, w myśl art. 18d ust. 5a ustawy o CIT, w razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym mowa w art. 27, składanym za rok podatkowy, w którym wystąpiły te okoliczności, do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dokonanych odliczeń, które zostały mu zwrócone, a w razie poniesienia straty – do jej zmniejszenia o tę kwotę.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w związku z prowadzeniem działalności B+R, będącej działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o CIT, Spółka ponosi Koszty kwalifikowane, które stanowią koszty, o których mowa w art. 18d ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o CIT. Mając powyższe na względzie, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do odliczenia w ramach Ulgi B+R, Kosztów kwalifikowanych.

Jednocześnie, zgodnie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, część kosztów działalności B+R Wnioskodawcy, Spółka finansuje i będzie finansować z dotacji pozyskanych ze środków publicznych, a częściowo ze środków Wnioskodawcy. Zarazem, Spółka nie zamierza dokonać odliczenia z tytułu Ulgi B+R, Kosztów kwalifikowanych, które zostały odliczone w podatku dochodowym.

Zdaniem Spółki, należy stwierdzić, że wykładnia językowa art. 18d ust. 5 ustawy o CIT wskazuje, że jeżeli koszt kwalifikowany został w części podatnikowi zwrócony (w rozpatrywanej sprawie pokryty z dotacji uzyskanej ze środków publicznych), to w tej części nie podlega odliczeniu. Taki koszt kwalifikowany może być jednak odliczony w części niepokrytej dotacją.

Należy zauważyć, że przepis ten koresponduje równocześnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, który pozwala na odliczenie w ramach Ulgi B+R wyłącznie kosztów uzyskania przychodów. Zaś zgodnie z ustawą o CIT, środki uzyskana z dotacji nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów dla podatnika.

Zdaniem Spółki, do takiego wniosku prowadzi również wykładnia funkcjonalna art. 18d ust. 5 ustawy o CIT. Celem tego przepisu jest bowiem zapewnienie, by w kosztach stanowiących podstawę obliczenia Ulgi B+R, nie zostały uwzględniane koszty, których ciężaru ekonomicznego nie poniósł podatnik. Ponieważ zaś ciężar ekonomiczny Kosztów kwalifikowanych w części niepokrytej dotacją ze środków publicznych ponosi Wnioskodawca, to mogą one zostać w tej części, a więc w części stanowiącej wkład własny do projektu Wnioskodawcy, odliczone na podstawie art. 18d ust. 5 ustawy o CIT.

W ocenie Spółki, powyższa interpretacja jest zgodna również z art. 18d ust. 5a ustawy o CIT. Przepis ten wskazuje bowiem, że w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, podatnik zobowiązany jest do odpowiedniego zwiększenia podstawy opodatkowania lub zmniejszenia straty o tę kwotę. Wynika z tego nakaz dokonania korekty, w przypadku otrzymania zwrotu kosztów lub wyłączenia możliwości dokonania podwójnego odliczenia tych samych kosztów. Zdaniem Spółki, skoro obowiązek dokonania korekty dotyczy zwróconych lub odliczonych kosztów, to również wyłączenie odliczenia wskazane w art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, dotyczy zwróconych lub odliczonych kosztów. Nie ma zatem podstaw do uznania, że otrzymanie zwrotu (dofinansowania) w stosunku do części kosztów wyklucza możliwość dokonania odliczenia z tytułu Ulgi B+R, Kosztów kwalifikowanych, które nie zostały zwrócone (objęte dofinansowaniem).

Zdaniem Wnioskodawcy, należy również zauważyć, że stanowisko Spółki zgodne jest ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, który w wydanej interpretacji indywidualnej z 31 marca 2016 r. (sygn.: IPPB5/4510-104/16-2/MR) wskazał, że: „w rezultacie, kalkulując wartość kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu od podstawy opodatkowania na zasadach przewidzianych w art. 18d ust. 7 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r., Spółka będzie zobligowana do wyłączenia tej części kosztów uzyskania przychodów, na które otrzymała dotację lub inną formę bezzwrotnej pomocy. Jednocześnie koszty te, w części pokrytej z majątku własnego Spółki, będą nadal mogły być uznane za koszty kwalifikowane dla celów ulgi badawczo-rozwojowej”.

Końcowo, Wnioskodawca podkreśla, że stanowisko Spółki potwierdzają m.in. następujące interpretacje podatkowe:

*   interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 stycznia 2018 r. (sygn. 0111- KDIB1-3.4010.508.2017.1.MST),
*   interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 grudnia 2017 r. (sygn. 0111- KDIB1-3.4010.344.2017.2.APO),
*   interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 kwietnia 2017 r. (sygn. 0111- KDIB1-2.4010.32.2017.1.KP).

Mając na względzie powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka może skorzystać z odliczenia Kosztów kwalifikowanych poniesionych w związku z realizacją działalności B+R, w ramach projektów objętych dotacjami, w odniesieniu do tych Kosztów, które zostały pokrytej ze środków własnych Spółki.

W tym kontekście, w ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia w ramach Ulgi B+R, Kosztów kwalifikowanych pokrytych ze środków własnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.