Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.542.2025.3.BR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-09
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży udziałów w działkach nabytych w
drodze spadku oraz udziałów nabytych w drodze umowy
zamiany.
Słowa kluczowe: spadek-dział spadku
udział-zbycie udziałów
umowa-umowa zamiany
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 17 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 2 listopada 2025 r. (wpływ 5 listopada 2025
    r.) oraz z 25 listopada 2025 r. (wpływ 27 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2001 r. w wyniku przeprowadzonej sprawy spadkowej została Pani współwłaścicielką
    kilku działek. Spadkodawca był współwłaścicielem 1/6 gospodarstwa rolnego. Spadek po
    nim nabyło 6 osób. W 2004 r. zmarł jeden ze współwłaścicieli. Postanowieniem z (...)
    października 2005 r., Sąd Rejonowy w (...) stwierdził, że spadek po nim nabyła Gmina (...),
    obejmując 5/6 udziału w 13 działkach. W kolejnych latach liczba spadkobierców wzrosła do
    14.
    W lutym 2025 r. współwłaściciele dokonali zmiany prawa własności nieruchomości aktem
    notarialnym nazwanym „umową zamiany”. W istocie była to umowa działu spadku i
    zniesienia współwłasności. Miasto (...) przejęło działki o wartości (...) zł, pozostali
    spadkobiercy – działki o wartości (...) zł. Miasto dopłaciło różnicę w wysokości (...) zł. W
    wyniku tej czynności otrzymała Pani trzy działki, które już wcześniej Pani użytkowała. Pani
    udziały faktycznie nie uległy zwiększeniu.
    W związku z powyższym ma Pani wątpliwość, czy sprzedaż otrzymanych działek w 2025 r.
    będzie skutkowała powstaniem obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    W piśmie z 2 listopada 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani
    opis stanu faktycznego:
    Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – dotyczący skutków podatkowych
    zniesienia współwłasności nieruchomości (umowy zamiany) dokonanej aktem notarialnym
    w lutym 2025 r. W 2001 r., w wyniku przeprowadzonej sprawy spadkowej po zmarłej (...)
    października 1999 r. ciotce (...), została Pani współwłaścicielką kilku działek.
    Spadkodawczyni była współwłaścicielem 1/6 gospodarstwa rolnego, które odziedziczyła po
    zmarłym w 1982 r. mężu (...) (postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z (...) kwietnia 1992 r.,
    sygn. akt (...)).
    Spadek po (...) nabyły:
    • A (Wnioskodawczyni) – 1/4 części,
    • B – 6/12 części,
    • C, D, E – po 1/12 części.
    Pani udział wynosił 1/4 i pozostał niezmieniony przez cały proces spadkowy.
    Po śmierci (...) czerwca 2004 r. współwłaściciela (brata męża spadkodawczyni), Sąd
    Rejonowy w (...) postanowieniem z (...) października 2005 r. stwierdził, że spadek po nim
    nabyła Gmina (...), obejmując 5/6 udziału w 11 działkach i 1/2 udziału w dwóch działkach.
    W kolejnych latach, w wyniku śmierci dalszych spadkobierców, liczba współwłaścicieli
    wzrosła do 14 osób.
    W skład współwłasności wchodziły m.in. działki położone w (...) w obrębach (...).

    Współwłaściciele zwrócili się do Prezydenta Miasta (...) o zniesienie współwłasności.
    Uchwałą Rady Miasta (...) Nr (...) z (...) 2018 r. wyrażono zgodę na zamianę udziałów.
    Wartość działek określił rzeczoznawca majątkowy powołany przez Urząd Miasta (...).
    W lutym 2025 r. zawarto akt notarialny nazwany „Umową zamiany”, którego rzeczywistym
    skutkiem było zniesienie współwłasności.
    Miasto (...) nabyło od współwłaścicieli udziały w działkach o łącznej wartości (...) zł,
    natomiast współwłaściciele nabyli od miasta udziały w działkach o łącznej wartości (...) zł.
    Różnica wartości (...) została przez miasto dopłacona współwłaścicielom proporcjonalnie
    do udziałów. Pani otrzymała kwotę (...) zł.
    W wyniku tej czynności współwłaściciele otrzymali trzy działki, które wcześniej były
    częściowo w posiadaniu współwłaścicieli, a udział współwłaścicieli w nieruchomościach
    (wartościowo i procentowo) nie uległ zmianie. Działki, które otrzymali współwłaściciele,
    wchodziły wcześniej w skład gospodarstwa rolnego, obecnie:
    · działki nr 8 i 6 są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i
    przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową i drogi,
    · działka nr 11 ma powierzchnię (...) ha i nie jest objęta planem zagospodarowania.
    W związku z tym do umowy nie mają zastosowania przepisy ustawy o kształtowaniu
    ustroju rolnego (art. 1a pkt 1b oraz art. 2a ust. 3 pkt 1b UKUR).
    Na działkach od chwili ich nabycia w lutym nie prowadzono działalności rolniczej. W akcie
    notarialnym nie nałożono żadnych obowiązków dotyczących sposobu ich użytkowania.
    W 2001 r. w wyniku przeprowadzonej sprawy spadkowej po zmarłej (...) 1999 r. ciotce (...)
    została Pani współwłaścicielką kilku działek. Spadkodawczyni była współwłaścicielem 1/6
    gospodarstwa rolnego. Gospodarstwo odziedziczyła po zmarłym w 1982 r. mężu (...).
    Postanowienie z (...) kwietnia 1992 r. sygn. akt (...) wydane przez Sąd Rejonowy w (...).
    Spadek po niej nabyły – siostrzenica A – Pani w 1/4 części, siostra B w 6/12 oraz dzieci
    siostrzeńca: C, D, E po 1/12 części. Pani udział 1/4 pozostał niezmieniony przez cały proces
    przekształceń.
    Po śmierci (...) czerwca 2004 r. współwłaściciela brata męża ciotki, którego udział wynosił 5
    /6 części postanowieniem z (...) października 2005 r. Sąd Rejonowy w (...) stwierdził, że
    spadek po nim nabyła Gmina (...), obejmując 5/6 udziału w 11 działkach i 1/2 udziału w
    dwóch działkach.
    B zmarła (...) 2001 r. Spadek po niej odziedziczyli: córka (...), córka (...), córka (...) (zmarła (...)
    maja 2014 r.) i dzieci zmarłej w 1992 r. córki (...) – (...), (...), (...), (...) i syn (...). Po zmarłej (...)
    dziedziczą: (...), (...) i (...).
    E zmarł (...) 1999 r. spadek po nim odziedziczyli: C, D i (...).
    Działki, spadkobiercy i udziały.
    Działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 o pow. (...) ha położone w obrębie (...), działki nr 8, 9 o pow. (...)
    ha położone w obrębie (...) i działki nr 10, 11 o pow. (...) ha położone w obrębie (...)
    stanowiły współwłasność w 5/6 z gminą (...) oraz 1/6 pozostali spadkobiercy.
    Działki nr 12, 13 o pow. (...) ha położone w obrębie (...) stanowiły w 1/2 współwłasność z
    gminą (...) a 1/2 pozostali spadkobiercy.
    Udziały spadkobierców (bez gminy):
    1. A 1440/5760 0,25
    2. F 720/5760 0,125
    3. G 720/5760 0,125

    4. D 630/5760 0,109375
    5. H 630/5760 0,109375
    6. I 360/5760 0,0625
    7. J 180/5760 0,03125
    8. K 180/5760 0,03125
    9. L 180/5760 0,03125
    10. M 144/5760 0,025
    11. N 144/5760 0,025
    12. O 144/5760 0,025
    13. P 144/5780 0,025
    14. R 144/5780 0,025
    Współwłaściciele zwrócili się do Prezydenta Miasta (...) o zniesienie współwłasności. Rada
    Miasta (...) Uchwałą Nr (...) z (...) 2018 r. wyraziła zgodę na zamianę udziałów w działkach
    współwłaścicieli. Wartość działek została określona przez powołanego przez Urząd Miasta
    (...) rzeczoznawcę majątkowego Pana (...) nr upr. (...).
    Sposób przeprowadzenia umowy zamiany.
    Miasto nabyło udziały współwłaścicieli łącznie 1/6 części w prawie własności
    nieruchomości w działkach nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 7, nr 9, nr 10 oraz udziały łącznie 1
    /2 części w prawie własności nieruchomości nr 12 i nr 13 o wartości rynkowej (...) zł, w
    zamian za to współwłaściciele nabyli od miasta udziały wynoszące 5/6 części w prawie
    własności nieruchomości działek o nr ewid. 6 o pow. (...) ha (Ł III) położona w obrębie (...) w
    (...), nr ewid. 8 o pow. (...) ha (Lzr – ŁV (...) ha, Lzr – PsVI (...) ha, RVI – (...) ha, S – RIVb)
    położona w obrębie (...) w (...), nr ewid. 11 o pow. (...) ha (Ł IV – (...) ha, PsV – (...) ha)
    położona w obrębie (...) w (...).
    Jak wynika z powyższego zestawienia na wskutek zniesienia współwłasności Pani udziały w
    spadku i ich wartości nie uległy zmianie. Wartości udziałów przed zmianą są takie jak
    wartości po zmianie.
    Na ww. działkach od czasu zamiany w lutym nie prowadziła Pani działalności rolniczej.
    Działkę nr 6 oczyszczono z krzewów.
    Do umowy zamiany nie mają zastosowania przepisy o kształtowaniu ustroju rolnego
    (UKUR), na podstawie art. 1a pkt 1b oraz art. 2a ust. 3 pkt 1b. W związku z powyższym
    transakcja nie nakłada obowiązku prowadzenia gospodarstwa rolnego po nabyciu. Działki
    wchodziły w skład gospodarstwa rolnego lecz jak wynika z powyższego zestawienia działki
    nr ewid. 8 i 6 nie były działkami rolnymi.
    Jest Pani rolnikiem w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r.
    W akcie notarialnym umowy sprzedaży nie było zobowiązań kupującego o sposobie
    użytkowania działki.
    W piśmie z 25 listopada 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani
    opis stanu faktycznego:
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym sprzedaż
    nieruchomości nie następuje w ramach wykonywania działalności.
    Nie była Pani wyłączną właścicielką żadnej działki otrzymanej w spadku po zmarłej ciotce.

    Nie było działek, w których była Pani jedyną właścicielką.
    W wyniku postępowania spadkowego Pani udziały w działkach nr ewidencyjnych 6, 8 i 11
    wyniosły 3/72.
    W wyniku umowy zamiany otrzymała Pani współudział w działkach o nr ewidencyjny 6, 8 i
    nr 11 w wysokość 1/4.
    Do sprzedaży działki nr ewid. 8 doszło (...) sierpnia 2025 r.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 25 listopada 2025 r.)
    Czy zniesienie współwłasności dokonane w 2025 r. należy traktować jako nowe nabycie
    nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a w konsekwencji – czy sprzedaż tych działek w 2025 r. spowoduje powstanie
    obowiązku podatkowego w podatku PIT?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu z 25 listopada 2025
    r.)
    W Pani ocenie:
    Zniesienie współwłasności dokonane w 2025 r. nie stanowi nowego nabycia
    nieruchomości w rozumieniu ww. artykułu i spełnia wymogi art. 10 ust. 7 ustawy o PIT.
    Uważa Pani tak dlatego, że:
    · Pani udział w majątku spadkowym nabyty w 2001 r. nie uległ powiększeniu;
    · w wyniku zniesienia współwłasności w 2025 r. otrzymała Pani składniki majątkowe
    (działki), których wartość odpowiadała wartości Pani udziału sprzed zniesienia
    współwłasności;
    · nie doszło do żadnego przysporzenia majątkowego ani wzrostu Pani udziału ponad udział
    nabyty uprzednio w drodze spadku.
    Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną organów podatkowych, jeżeli w wyniku działu
    spadku lub zniesienia współwłasności:
    · podatnik nie otrzymuje składników o wartości większej niż wartość udziału pierwotnego,
    · oraz nie dopłaca ani nie otrzymuje dopłat ponad wartość udziału,
    to takie zniesienie współwłasności nie stanowi nowego nabycia.
    Analogiczne stanowisko prezentują m.in.:
    · interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 15 lipca 2022 r., sygn. 0113-KDIPT2-
    1.4011.405.2022.1.MZ,
    · interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 4 lutego 2021 r., sygn. 0115-KDIT2.
    4011.756.2020.1.ENB,
    · interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 9 sierpnia 2019 r., sygn. 0115-KDIT2-
    3.4011.238.2019.4.AD.
    W Pani przypadku wartości udziałów przed i po zniesieniu współwłasności są identyczne.
    W konsekwencji – sprzedaż działek w 2025 r. nie spowoduje powstania obowiązku
    podatkowego w PIT.
    Skoro:
    · za datę nabycia nieruchomości należy uznać 2001 r.,
    · a odpłatne zbycie w 2025 r. nastąpi po upływie ponad pięciu lat liczonych zgodnie z art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT,

    to sprzedaż nieruchomości nie stanowi źródła przychodu i nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, pięcioletni termin liczy się od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. W Pani sytuacji jest to:
    • nabycie pierwotne: 2001 r.
    • upływ 5 lat: (...) grudnia 2006 r.
    Zniesienie współwłasności w 2025 r. nie wywołuje skutków w zakresie nowej daty nabycia,
    ponieważ nie nastąpiło zwiększenie Pani udziału. Przydział działek w wyniku zniesienia
    współwłasności jest jedynie zmianą formy władania, a nie nabyciem. Nie nabywa Pani
    nowej własności, otrzymuje Pani jedynie materialny odpowiednik udziału.
    W rezultacie sprzedaż działek w 2025 r.:
    · nie powoduje powstania przychodu,
    · nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    • nie wymaga wykazania w zeznaniu rocznym.
    Podsumowanie stanowiska
    1. Zniesienie współwłasności w 2025 r. nie jest nowym nabyciem nieruchomości.
    2. Datą nabycia pozostaje 2001 r.
    3. Ponieważ sprzedaż nastąpi po upływie ponad 5 lat, nie powstaje obowiązek podatkowy
    w PIT.
    4. Wartość Pani udziału nie zwiększyła się – zatem brak podstaw do uznania zniesienia
    współwłasności za nabycie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane

      w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
      lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc
      od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie;
      w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi
    ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę
    również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw
    majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego,
    tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli
    nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia
    przez spadkodawcę.
    Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 7 ww. ustawy:

      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze
    spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez
    spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku i zniesienia współwłasności nie
    następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1071 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Spadkobierca nabywa spadek z
      chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Wg treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
    Na podstawie art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Wskazuję, że jednym ze sposobów nabycia na własność nieruchomości lub jej części jest
    co do zasady również zniesienie współwłasności. W tej kwestii należy także odnieść się do
    regulacji zawartych w Kodeksie cywilnym, który wskazuje, że celem postępowania o
    zniesienie współwłasności jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi
    przedmiot współwłasności.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o

    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Na podstawie art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    W myśl art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia wyłącznie wówczas, jeżeli nabyte na
    własność mienie mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w
    rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.
    Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do
    czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Zatem jeżeli przy
    dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział
    posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części nieruchomości
    nabytej w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym
    nastąpiło zniesienie współwłasności.
    Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie
    własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt
    czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć
    każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy Kodeks cywilny.
    Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.

    Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź
    uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś
    ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
    Zauważyć należy, że użyte w cytowanym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 cytowanej ustawy
    pojęcie „odpłatne zbycie” oznacza przeniesienie prawa własności lub innych praw
    rzeczowych w zamian za korzyść majątkową. Aby dana czynność miała charakter
    odpłatnej, nie musi jej jednak towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy.
    Umowa zamiany – forma bezpośredniej wymiany towarów – uregulowana w art. 603
    Kodeksu cywilnego stanowi odpłatne zbycie. Umowa zamiany jest bowiem umową
    konsensualną, odpłatną i wzajemną, w której świadczenia obu stron mają charakter
    niepieniężny.
    W myśl art. 603 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę
      własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej
      rzeczy.
    Tym samym „odpłatne zbycie” obejmuje swoim zakresem nie tylko umowę sprzedaży,
    ale również umowę zamiany. Aby dana czynność miała charakter odpłatnej nie musi jej
    towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy. Forma bezpośredniej
    wymiany towarów, jaką jest uregulowana w powyższym przepisie umowa zamiany, w
    wyniku której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność
    rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy, również
    stanowi odpłatne zbycie rzeczy. Ekwiwalentem w tym wypadku jest inna rzecz, a nie
    wartości pieniężne. Zamiana jest więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż.
    Świadczy o tym między innymi fakt, że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej umowy, a
    jedynie w art. 604 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
    Zasadnicza różnica między umową sprzedaży a umową zamiany polega jedynie na tym,
    że w umowie zamiany nie występuje świadczenie pieniężne, a formę zapłaty stanowi
    inna rzecz. Zamiana więc, podobnie jak umowa sprzedaży stanowi formę odpłatnego
    zbycia. Nie ma przy tym znaczenia czy zamieniane nieruchomości mają taką samą
    wartość lub powierzchnię, bowiem niezależnie od tego czy przedmiotem zamiany są
    nieruchomości mające taką samą wartość lub powierzchnię, czy też nie, zamiana
    stanowi formę odpłatnego zbycia, przez co wywołuje określone skutki podatkowe.
    W następstwie umowy zamiany mają miejsce dwie czynności. Z jednej strony dochodzi
    u każdej ze stron do odpłatnego zbycia nieruchomości, a z drugiej każda ze stron
    nabywa nową nieruchomość. Zamiana jest formą nabycia, gdyż właściciel nabywa w
    drodze umowy rzecz lub prawo majątkowe, do którego prawa własności wcześniej nie
    miał, bo należało do innej osoby, nawet w sytuacji, kiedy zamiana nieruchomości
    następuje bez wzajemnych dopłat.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje
    jednoznacznie, że zamiana jest umową wywołującą skutek podatkowy. Przepis ten
    stanowi, że zamiana u obu stron umowy powoduje powstanie przychodu podatkowego,
    jeżeli ma miejsce przed upływem określonego tym przepisem czasu. Dla obu stron
    umowy, zawarcie umowy zamiany z jednej strony oznacza zbycie nieruchomości
    (udziału w niej), z drugiej zaś, oznacza nabycie nieruchomości (udziału w niej), którą
    zamieniający otrzymuje w zamian za to, co sam utracił na rzecz drugiej strony umowy.
    W przepisach nie istnieje żaden wyjątek, który wyłączałby opisany skutek, np. z uwagi
    na zachowanie takiej samej powierzchni nieruchomości sprzed zamiany i po niej.

    Przekazanie udziału w pierwotnej nieruchomości w drodze zamiany oznacza odpłatne
    zbycie tej części, natomiast uzyskanie w zamian części nieruchomości, która uprzednio
    należała do kogoś innego – oznacza odpłatne nabycie tej części.
    Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż nieruchomości nie
    następuje w ramach wykonywania działalności. W 2001 r. w wyniku przeprowadzonej
    sprawy spadkowej po zmarłej (...) 1999 r. ciotce (...) została Pani współwłaścicielką kilku
    działek. Spadkodawczyni była współwłaścicielem 1/6 gospodarstwa rolnego, które
    odziedziczyła po zmarłym w 1982 r. mężu (postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z (...)
    1992 r.). Spadek po (...) nabyli: Pani – 1/4 części; B – 6/12 części; C, D, E – po 1/12 części.
    Pani udział wynosił 1/4 i pozostał niezmieniony przez cały proces spadkowy. Po śmierci
    jednego ze współwłaścicieli (brata męża spadkodawczyni), Sąd Rejonowy w (...)
    postanowieniem z (...) października 2005 r. stwierdził, że spadek po nim nabyła Gmina (...),
    obejmując 5/6 udziału w 11 działkach i 1/2 udziału w dwóch działkach. W kolejnych latach,
    w wyniku śmierci dalszych spadkobierców, liczba współwłaścicieli wzrosła do 14 osób. W
    skład współwłasności wchodziły m.in. działki położone w (...) w obrębach (...).
    Współwłaściciele zwrócili się do Prezydenta Miasta (...) o zniesienie współwłasności.
    Uchwałą Rady Miasta (...) Nr (...) z (...) 2018 r. wyrażono zgodę na zamianę udziałów.
    Wartość działek określił rzeczoznawca majątkowy powołany przez Urząd Miasta (...).
    Działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 o pow. (...) ha położone w obrębie (...), działki nr 8, 9 o pow. (...)
    ha położone w obrębie (...) i działki nr 10, 11 o pow. (...) ha położone w obrębie (...)
    stanowiły współwłasność w 5/6 z gminą (...) oraz 1/6 pozostali spadkobiercy. Działki nr 12,
    13 o pow. (...) ha położone w obrębie (...) stanowiły w 1/2 współwłasność z gminą (...) a 1/2
    pozostali spadkobiercy. W lutym 2025 r. zawarto akt notarialny nazwany „Umową
    zamiany”, którego rzeczywistym skutkiem było zniesienie współwłasności. Miasto (...)
    przejęło działki o wartości (...) zł, pozostali spadkobiercy – działki o wartości (...) zł. Różnica
    wartości (...) została przez miasto dopłacona współwłaścicielom proporcjonalnie do
    udziałów. Pani otrzymała kwotę (...) zł. W wyniku tej czynności otrzymała Pani trzy działki,
    które już wcześniej użytkowała. Pani udziały faktycznie nie uległy zwiększeniu. Miasto
    nabyło udziały współwłaścicieli łącznie 1/6 części w prawie własności nieruchomości w
    działkach nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 7, nr 9, nr 10 oraz udziały łącznie 1/2 części w
    prawie własności nieruchomości nr 12 i nr 13, w zamian za to współwłaściciele nabyli od
    miasta udziały wynoszące 5/6 części w prawie własności nieruchomości działek o nr ewid.
    6 o pow. (...) ha położonej w obrębie (...) w (...) , nr ewid. 8 o pow. (...) ha położonej w
    obrębie (...) w (...), nr ewid. 11 o pow. (...) ha położonej w obrębie (...) w (...). W wyniku tej
    czynności współwłaściciele otrzymali trzy działki, które wcześniej były częściowo w
    posiadaniu współwłaścicieli, a udział współwłaścicieli w nieruchomościach (wartościowo i
    procentowo) nie uległ zmianie. Działki, które otrzymali współwłaściciele, wchodziły
    wcześniej w skład gospodarstwa rolnego, obecnie: działki nr 8 i 6 są objęte miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego i przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową i
    drogi; działka nr 11 ma powierzchnię (...) ha i nie jest objęta planem zagospodarowania. W
    wyniku postępowania spadkowego Pani udziały w działkach nr ewidencyjnych 6, 8 i 11 w
    wyniosły 3/72. W wyniku umowy zamiany otrzymała Pani współudział w działkach o nr
    ewidencyjny 6, 8 i nr 11 w wysokość 1/4.
    Zatem, skoro przypadające na Panią udziały w działkach o nr ewidencyjnych 6, 8 i 11
    składające się z powierzchni działek wcześniej należących do Pani – jak Pani wskazała we
    wniosku – a także z powierzchni działek należących do pozostałych współwłaścicieli oraz
    Gminy (...) – to do nabycia pozostałych udziałów w działkach o nr ewidencyjnych 6, 8 i 11,
    tj. udziałów, które wcześniej nie należały do Pani, doszło w lutym 2025 r. na podstawie
    umowy zamiany.

    W rezultacie sprzedaż przez Panią w 2025 r. udziałów w działkach o nr ewidencyjnych 6, 8 i
    11 w części przypadającej na udziały nabyte w tych działkach w drodze umowy zamiany,
    które nabyła Pani w lutym 2025 r., stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie
    zostanie dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie tych udziałów w drodze umowy zamiany (zniesienia współwłasności).
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Na podstawie art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 30e ust. 3 cyt. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw
      określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c dochód ustala się u każdej ze stron umowy
      na zasadach, o których mowa w ust. 2.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Według art. 19 ust. 2 cyt. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw
      majątkowych, a także innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, u każdej
      ze stron umowy przenoszącej własność jest wartość nieruchomości, rzeczy lub
      prawa zbywanego w drodze zamiany. Przepisy ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
    Art. 19 ust. 3 powołanej ustawy stanowi, że:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
    prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z
    zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza
    umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, itp.). Pomiędzy tymi wydatkami a
    dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie
    są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy,
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie
    określonej w umowie sprzedaży), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z
    art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód
    podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Według art. 30e ust. 5 powołanej ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Na podstawie art. 45 ust. 1 i ust. 1a pkt 3 cyt. ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Podsumowując, nie będzie stanowić dla Pani źródła przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych odpłatne zbycie w 2025 r.
    udziałów w działkach o nr ewidencyjnych 6, 8 i 11, które nabyła Pani w drodze spadku po
    ciotce – zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowy od osób fizycznych. Ponieważ sprzedaż tych udziałów zostanie dokonana po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    nieruchomości przez Pani ciotkę (spadkodawcę), czyli od daty śmierci spadkodawcy Pani

    ciotki, tj. od 1982 r. Oznacza to, że przychód z tytułu odpłatnego zbycia tych udziałów nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec tego stanowisko Pani w tym zakresie jest prawidłowe.
    Natomiast przychód ze sprzedaży w 2025 r. udziałów w działkach o nr ewidencyjnych 6, 8 i
    11, w części nabytej w 2025 r. w wyniku umowy zamiany (udziały, których przed umową
    zamiany nie była Pani właścicielem), będzie stanowić dla Pani źródło przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych – zgodnie z
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych. Ponieważ sprzedaż
    tych udziałów nastąpi przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło ich
    nabycie. Dochód z tego zbycia podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.
    Zatem Pani stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku
    stanem faktycznym. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem
    faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zapadły one w indywidualnej sprawie i nie są wiążąca dla organu wydającego niniejszą
    interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.