Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.707.2025.3.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-02
Teza: Możliwość rozpoczęcia stosowania ulgi na powrót od 1
stycznia 2024 r. przez cztery kolejne lata podatkowe.
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 44

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła Pani wniosek – na wezwania – pismem z 18 sierpnia 2025 r.
    (data wpływu 18 sierpnia 2025 r.) oraz pismem z 23 września 2025 r. (data wpływu 23
    września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W lipcu 2022 roku przeprowadziła się Pani do Polski po 16 latach życia w Wielkiej Brytanii.
    23 sierpnia 2023 roku podjęła Pani pracę w (...) gdzie pracuje Pani do dnia dzisiejszego.
    Aktualnie natknęła się Pani na artykuł mówiący o tym, że osoby powracające do Polski z
    zagranicy mogą otrzymać ulgę podatkową udowadniając pobyt i rezydenturę podatkową
    za granicą. Ulga polega na zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych
    przychodów do wysokości 85.528 zł rocznie. Jest Pani w stanie udowodnić pobyt za
    granicą i odprowadzanie składek oraz płacenie podatku w Wielkiej Brytanii.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Posiada Pani obywatelstwo polskie.
    Wyjazd do Wielkiej Brytanii nastąpił 13 marca 2006 roku. Początkowo miał to być wyjazd
    typowo zarobkowy na okres około 6 miesięcy, lecz w trakcie pobytu zostało to zmienione i
    do daty przyjazdu Pani centrum życia było w Wielkiej Brytanii.
    Od początku przyjazdu była Pani traktowana jako rezydent podatkowy w Wielkiej Brytanii
    do momentu opuszczenia w lipcu 2022 roku.
    W latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego
    dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Polskę (powróciła Pani do Polski)
    miała Pani ściślejsze powiązania osobiste z Wielką Brytanią.
    Pani powiązania z Polską były związane z rodziną, czyli ojciec, mama oraz siostra, którzy
    przez cały wskazany czas mieszkali w Polsce. Utrzymywała Pani kontakt telefoniczny i od
    czasu do czasu podczas urlopu odwiedzała Pani Polskę w celach turystycznych.
    Dodatkowo związana była Pani z partnerem, który 23 kwietnia 2006 roku dołączył do Pani
    w Wielkiej Brytanii.
    W wyznaczonym okresie czasu Pani powiązania z Wielką Brytanią były w postaci Pani
    partnera od 23 kwietnia 2006 roku, gdzie w lipcu 2008 roku zawarła Pani związek
    małżeński z tymże mężczyzną, a następnie 12 czerwca 2011 roku urodziła Pani córkę A.,
    zaś 28 stycznia 2015 roku syna B. w szpitalu w (...) w Wielkiej Brytanii. Pani więź poprzez
    związek małżeński oraz powiększającą się rodzinę był w wyżej wymienionym czasie tylko i
    wyłącznie z Wielką Brytanią, gdzie Pani dzieci rozpoczęły naukę w szkole. W okresie od 18
    lutego 2016 roku do 1 czerwca 2019 roku córka odbyła leczenie (...) w Wielkiej Brytanii.
    Nie miała Pani żadnych powiązań gospodarczych z Polską do 8 grudnia 2017 roku. Dnia 8
    grudnia 2017 roku otrzymała Pani w formie darowizny od siostry spółdzielcze mieszkanie
    własnościowe, w którym do dnia dzisiejszego mieszkają Pani rodzice, w związku z tym nie
    otrzymuje ani nie otrzymywała Pani żadnych korzyści majątkowych związanych z tą
    nieruchomością.
    W latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego
    dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Polskę (powróciła Pani do Polski)

    miała Pani ściślejsze powiązania gospodarcze z Wielką Brytanią. W wyżej wymienionym
    okresie powiązania z Wielką Brytanią głównie opierały się na dochodzie z wykonywanej
    pracy jak również wynagrodzeniu nad osobą chorą (córką), wspólne wynajmowanie
    mieszkania, posiadanie kont w banku, ubezpieczenie na życie oraz od chorób krytycznych,
    kredyty gotówkowe.
    Wcześniej nigdy nie korzystała Pani z jakiejkolwiek ulgi na powrót, pytanie związane było z
    przyszłą sytuacją, jeśli taka ulga by Pani przysługiwała w jaki sposób można ją rozliczyć czy
    też od momentu pełnego roku, gdy rozpoczęła Pani pracę w Polsce czy też od kolejnego
    roku po wystawieniu pozytywnej decyzji.
    Do momentu powrotu do Polski podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Wielkiej Brytanii.
    W roku podatkowym: 2019, 2020, 2021 nie przebywała Pani na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.
    W latach 2019, 2020, 2021 do lipca 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień w którym
    zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Polskę (powróciła Pani do Polski) – miała Pani stałe
    miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii. Z dniem powrotu do Polski ośrodek Pani życia
    został przeniesiony do Polski.
    W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Certyfikatu Pani nie posiada jedynie zaświadczenie o odprowadzonych składkach i
    opłaconych podatkach w Wielkiej Brytanii. Posiada Pani potwierdzenia rozliczania się z
    podatku, jak również umowę najmu nieruchomości.
    Miała Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od urodzenia w
    czerwcu 1982 roku do dnia wyjazdu do Wielkiej Brytanii.
    Pracę na rzecz podmiotu polskiego świadczy Pani na podstawie umowy o pracę.
    Suma osiągniętych przez Panią przychodów przekroczy kwotę 85.528 zł.
    Nie korzystała Pani z ulgi na powrót, gdyż nie wiedziała Pani, że taka ulga przysługuje.
    Pytania
    1) Czy w Pani sytuacji, spełnia Pani warunki do skorzystania z ulgi PIT-0 dla osób
      powracających z zagranicy, zgodnie z art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych?
    2) Czy możliwe jest rozpoczęcie korzystania z ulgi od 1 stycznia 2024 roku, mimo że
      powrót do Polski nastąpił w lipcu 2022 roku, a zatrudnienie rozpoczęła Pani w
      sierpniu 2023 roku?
    3) W jaki sposób można rozliczyć ulgę, czy też od momentu pełnego roku, gdy rozpoczęła
      Pani pracę to jest od dnia 1 stycznia 2024 r. czy też od kolejnego roku po wystawieniu
      pozytywnej decyzji, jeśli taką Pani otrzyma?
    4) Jakie dokumenty będą wymagane do potwierdzenia Pani prawa do ulgi (np.
      potwierdzenia rezydencji podatkowej, dokumenty z HMRC, National Insurance)?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, spełnia Pani warunki do skorzystania z ulgi podatkowej PIT-0 dla osób
    powracających z zagranicy, określonej w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Przez ponad 16 lat mieszkała i pracowała Pani w Wielkiej Brytanii, gdzie
    posiadała Pani centrum interesów życiowych i podatkowych. W lipcu 2022 roku przeniosła
    Pani rezydencję podatkową do Polski, a od sierpnia 2023 roku uzyskuje Pani przychody z
    tytułu umowy o pracę w Polsce.

    Zgodnie z przepisami, podatnik może wybrać, czy ulgę stosuje od roku, w którym
    przeniósł rezydencję podatkową do Polski, czy od początku następnego roku
    podatkowego.
    W związku z tym uważa Pani, że ma Pani prawo rozpocząć korzystanie z ulgi od 1 stycznia
    2024 roku, mimo że powrót do Polski nastąpił w 2022 roku, a zatrudnienie rozpoczęła
    Pani w 2023 roku.
    Dla Pani najdogodniejszym rozwiązaniem byłoby rozpocząć ulgę na powrót z dniem 1
    stycznia 2024 roku, czyli pierwszy pełny rok podatkowy po rozpoczęciu pracy w Polsce.
    Tak więc, chciałaby Pani skorzystać z ulgi na powrót w odniesieniu do dochodów
    uzyskanych od 1 stycznia 2024 r.
    Posiada Pani dokument potwierdzający umowę najmu mieszkania w Wielkiej Brytanii oraz
    odstąpienie z powyższej umowy z dniem przyjazdu do Polski, jak również dokumentację
    potwierdzającą opłacanie podatku dochodowego w Wielkiej Brytanii w latach
    poprzedzających przeprowadzkę do Polski.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
          nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
          Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
          Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych,
          Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i
          Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
          kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85.528 zł.
    Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a)
    tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach

    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione
    muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44
    ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
    183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej

    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej
    osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska
    (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega
    w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z
    uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W związku z tym, że w trakcie roku podatkowego, tj. w lipcu 2022 r. powróciła Pani do
    Polski z Wielkiej Brytanii zastosowanie w sprawie znajdą zapisy Konwencji między
    Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
    w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w
    Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840), zmodyfikowanej przez
    Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Polskę oraz przez Zjednoczone Królestwo dnia 7 czerwca 2017 r. (tzw.
    „Konwencja MLI”).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej Konwencji:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według
      prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo
      inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz
      jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie
      obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że
      osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. Konwencji:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status
      określa się zgodnie z następującymi zasadami:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe
        miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i
        gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
        życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
        Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w
        którym zwykle przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie
        przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;
      d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest
        obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw
        rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach
    wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we
    własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania,
    dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko,
    co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w
    sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć
    charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze.
    Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy
    ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie,
    działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i
    miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w
    całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania
    nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede
    wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo
    danej osoby.
    Ze stanu faktycznego i jego uzupełnień wynika, że w okresach od 13 marca 2006 r. do lipca
    2022 roku przebywała Pani w Wielkiej Brytanii, gdzie była Pani traktowana jako rezydent
    podatkowy. W latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia
    poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Polskę
    (powróciła Pani do Polski) miała Pani ściślejsze powiązania osobiste z Wielką Brytanią.
    Pani powiązania z Polską były związane z rodziną, czyli ojciec, mama oraz siostra, którzy
    przez cały wskazany czas mieszkali w Polsce. Dodatkowo związana była Pani z partnerem,
    który 23 kwietnia 2006 roku dołączył do Pani w Wielkiej Brytanii. W lipcu 2008 roku
    zawarła Pani związek małżeński z tymże mężczyzną, a następnie 12 czerwca 2011 roku
    urodziła Pani córkę A., zaś 28 stycznia 2015 roku syna B. w szpitalu w Wielkiej Brytanii.
    Pani więź poprzez związek małżeński oraz powiększającą się rodzinę był w wyżej
    wymienionym czasie tylko i wyłącznie z Wielką Brytanią, gdzie Pani dzieci rozpoczęły
    naukę w szkole.
    Nie miała Pani żadnych powiązań gospodarczych z Polską. W latach 2019-2021 oraz w
    okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani

    miejsce zamieszkania na Polskę (powróciła Pani do Polski) miała Pani ściślejsze powiązania
    gospodarcze z Wielką Brytanią. W wyżej wymienionym okresie powiązania z Wielką
    Brytanią głównie opierały się na dochodzie z wykonywanej pracy jak również
    wynagrodzeniu nad osobą chorą (córką), wspólne wynajmowanie mieszkania, posiadanie
    kont w banku, ubezpieczenie na życie oraz od chorób krytycznych, kredyty gotówkowe.
    W latach podatkowych: 2019, 2020, 2021 nie przebywała Pani na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.
    W lipcu 2022 r. powróciła Pani do Polski. Z dniem powrotu do Polski Pani ośrodek życia
    został przeniesiony do Polski. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. 23 sierpnia 2023 roku podjęła Pani pracę w (...) gdzie pracuje Pani do dnia
    dzisiejszego.
    Wobec powyższego od 13 marca 2006 r. do lipca 2022 r. Pani miejscem zamieszkania była
    Wielka Brytania. Tym samym, w tym okresie posiadała Pani w Polsce ograniczony
    obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Natomiast w związku z Pani powrotem do Polski od lipca 2022 r. Pani miejscem
    zamieszkania jest Polska. Od momentu przyjazdu, posiada Pani miejsce zamieszkania w
    Polsce i podlega Pani w Polsce opodatkowaniu na zasadzie nieograniczonego obowiązku
    podatkowego, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    tj. od wszystkich osiąganych dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniach wynika, że posiada Pani
    obywatelstwo polskie. Od 13 marca 2006 r. do lipca 2022 r. Pani centrum życia było w
    Wielkiej Brytanii. W tym okresie posiadała tam Pani ściślejsze powiązania osobiste i
    gospodarcze.
    W latach podatkowych: 2019, 2020, 2021 nie przebywała Pani na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.
    Zatem, spełniła Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww.
    ustawy.
    Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww.
    ustawy jest posiadanie obywatelstwa polskiego, który to warunek również Pani spełniła,
    bowiem posiada Pani obywatelstwo polskie.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego

    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą
    być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od
    byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    Wskazała Pani, że certyfikatu rezydencji Pani posiada. Posiada Pani jedynie zaświadczenie
    o odprowadzonych składkach i opłaconych podatkach w Wielkiej Brytanii. Nadmieniła
    Pani, że posiada Pani dokument potwierdzający umowę najmu mieszkania w Wielkiej
    Brytanii oraz odstąpienie z powyższej umowy z dniem przyjazdu do Polski, jak również
    dokumentację potwierdzającą opłacanie podatku dochodowego w Wielkiej Brytanii w
    latach poprzedzających przeprowadzkę do Polski.
    Wymienione przez Panią dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu rezydencji,
    jednakże mogą one stanowić „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia”, o
    których mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, można wywieść, że posiada Pani inne dokumenty potwierdzające, że Pani miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
    zwolnienia (przed przyjazdem do Polski) znajdowało się w Wielkiej Brytanii. Spełniła zatem
    Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Panią „inne
    dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające
    do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych
    czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
    sam przepis prawa.
    Ponadto, nie korzystała Pani wcześniej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, spełniła Pani warunki do zastosowania ulgi na powrót, o których mowa w art.
    21 ust. 43 ustawy.
    W tej części Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii w jakich latach może Pani z skorzystać z ulgi na powrót. Z
    Pani wniosku wynika, że przeprowadziła się Pani do Polski w 2022 r., zaś w 2023 r. podjęła
    Pani pracę w Polsce.
    Z zastrzeżenia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że ulgę na powrót można zastosować w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł
    miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.

    Zatem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ulga na powrót przysługuje Pani od momentu przeniesienia miejsca
    zamieszkania do Polski, czyli w Pani przypadku od 2022 r. lub od początku roku
    następnego, czyli od 2023 r. w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych. Tym samym, ulga Pani przysługuje za lata 2022 – 2025 lub 2023 – 2026.
    W związku z powyższym, nie może Pani rozpocząć korzystania z ulgi na powrót od 1
    stycznia 2024 r. w czterech kolejno po sobie następujących latach.
    Pani stanowisko jest w tej nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Rolą organu interpretacyjnego nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    (Organ nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego), a informacje
    niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez
    wnioskodawcę opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje nie ocenia jakie dokumenty będą wymagane do zastosowania ulgi
    na powrót, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Nie prowadzi postępowania dowodowego. Może jedynie
    zastosować przepis prawa podatkowego.
    Analiza posiadanych przez Panią dokumentów stanowi domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pani stanowiska może być
    dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej
    lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem
    instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w
    art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.