Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-414/09-3/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-10
Teza: PIT - dot. uzyskanie przychodu z tytułu uczestnictwa lekarzy i pielęgniarek w organizowanych przez Spółkę spotkaniach marketingowych i promocyjnych, połączonych z możliwością sprawdzenia produktu.
Słowa kluczowe: marketing; obowiązek-obowiązek płatnika; opodatkowanie; przychód-uzyskanie przychodów; reklama; udział
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2008 r. (data wpływu 20 kwietnia 2009 r.), uzupełnionym w dniu 7 lipca 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania obowiązku podatkowego po stronie osób uczestniczących w konferencjach i prezentacjach organizowanych i finansowanych przez spółkę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania obowiązku podatkowego po stronie osób uczestniczących w konferencjach i prezentacjach organizowanych i finansowanych przez spółkę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedmiotem działalności spółki jest zaopatrzenie szpitali w wyspecjalizowane materiały medyczne. Sprzedaż jest realizowana na podstawie przetargów organizowanych przez szpitale zgodnie z ustawą o zamówieniach publicznych. Przedmiotem zaopatrzenia są zastawki aortalne, kaniule i podobne elementy stosowane we współczesnej kardiochirurgii. Towar pochodzi ze Stanów Zjednoczonych i krajów Unii. W związku z tym, iż jest to dynamicznie rozwijająca się branża chirurgii, co się wiąże z szybkim postępem technologicznym, kontrahenci zagraniczni na konferencjach naukowych prezentują swoje produkty i demonstrują zastosowanie oferowanego produktu.

Spółka zaprasza przedstawicieli szpitali na konferencje i pokazy opłacając im koszty związane z udziałem/opłaty rejestracyjne, koszty podróży.

Na konferencje i prezentacje zapraszani są przedstawiciele szpitali, do których spółka dostarcza produkty. Przedstawiciele zapraszani są wyłącznie na konferencje związane z branżą w dziedzinie w której działa spółka.

Celem tych konferencji i prezentacji jest ciągłe podnoszenie wiedzy o oferowanych produktach i możliwości ich zastosowania, co ma przekładać się w dalszej konsekwencji na dynamikę sprzedaży spółki. Oferowane produkty mają zastosowanie wyłącznie w warunkach szpitalnych.

Po zakończeniu roku podatkowego spółka sporządziła zestawienia imienne poniesionych kosztów na poszczególne osoby i sporządziła deklaracje PIT-8C.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy spółka postąpiła nieprawidłowo wykazując poniesione koszty na rzecz przedstawicieli podmiotów, z którymi współpracuje, jako ich dochód. Udział w szkoleniach, konferencjach i prezentacjach nie przysparza im dochodu – pozwala wprowadzać w ramach działalności szpitali nowe technologie i odkrycia naukowe dzięki czemu spółka ma odbiorców oferowanego produktu. Umożliwia to spółce wprowadzenie nowych produktów i wzrost sprzedaży.

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ koszty zostały poniesione na rzecz osób fizycznych, imiennie (bilety lotnicze, hotele, opłaty rejestracyjne na kongresy) – to należy uznać, że poniesione koszty są dochodami tych osób.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do postanowień art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy do źródeł przychodów zalicza się przychody z innych źródeł przy czym pojęcie innych źródeł nie zostało wprost zdefiniowane w powołanym przepisie.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, z wyjątkiem alimentów na rzecz dzieci, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Natomiast zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sponsoruje osobom fizycznym – przedstawicielom szpitali uczestnictwo w konferencjach i prezentacjach na temat produktów sprzedawanych przez spółkę, ponosząc za uczestników koszty związane z ich uczestnictwem w ww. spotkaniach (opłaty rejestracyjne, koszty podróży).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż po stronie ww. osób powstanie przychód z nieodpłatnych świadczeń, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle art. 11 ust. 1 ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Ustalenie wartości przychodu otrzymanego przez podatnika w postaci nieodpłatnego świadczenia reguluje art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

*   jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,

*   jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,

*   jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,

*   w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

W związku z powyższym należy uznać, iż przychód uzyskany przez przedstawicieli szpitali, z tytułu sponsorowanego przez spółkę uczestnictwa w konferencjach i prezentacjach – pod warunkiem, że nie łączy ich ze spółką żaden stosunek zobowiązaniowy – będzie podlegał opodatkowaniu, zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ww. ustawy, jako przychód z innych źródeł.

Tym samym, będzie miał zastosowanie powołany powyżej przepis art. 42a ustawy podatkowej, nakazujący podmiotowi, nie będącemu płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, dokonującemu wypłaty świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy, na rzecz podatnika, sporządzenie – zgodnie z dyspozycją zawartą w tym artykule – informacji o przychodach z innych źródeł, tj. informacji PIT– 8C.

Końcowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu pragnie podkreślić, iż gdyby w konferencjach i prezentacjach brali udział przedstawiciele szpitali, którzy prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą to powinni oni osiągnięty przychód z nieodpłatnych świadczeń opodatkować łącznie z pozostałymi przychodami z działalności gospodarczej, w oparciu o treść art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na spółce nie ciążyłyby wówczas obowiązki płatnika.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.