Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.133.2021.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-03
Teza: Możliwość zwolnienia z opodatkowania przez osobę niepełnosprawną zakupu samochodu, który został zarejestrowany jako ciężarowy.
Słowa kluczowe: niepełnosprawni; samochód; umowa-umowa sprzedaży
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 4-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 12 kwietnia 2021 r. r. (data wpływu 21 kwietnia 2021 r.), uzupełnionym 21 lipca 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zakupu samochodu przez osobę niepełnosprawną – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zakupu samochodu przez osobę niepełnosprawną.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 7 lipca 2021 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4014.133.2021.1.MM wezwano Wnioskodawczynię do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełniono 21 lipca 2021 r. (wpływ pisma) i 16 lipca 2021 r. (uiszczenie brakującej opłaty).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. W marcu 2020 r. zarejestrowała w urzędzie zakupiony samochód marki …. Samochód był wcześniej zarejestrowany jako ciężarowy i dlatego teraz również figuruje jako ciężarowy. Budowa tego pojazdu niczym nie różni się od innych pojazdów .. zarejestrowanych jako osobowe – posiada cztery miejsca dla pasażerów i bagażnik.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, jest pielęgniarką a pojazd będzie użytkowała na dojazdy do pracy i tylko i wyłącznie do celów prywatnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w tej sytuacji Wnioskodawczyni jest zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, z art. 8 ust. 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że zwolnieniu z podatku od czynności cywilnoprawnych podlegają osoby nabywające na potrzeby własne sprzęt rehabilitacyjny, wózki inwalidzkie, motorowery, motocykle lub samochody osobowe, zaliczone do grupy osób o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Samochód został nabyty tylko i wyłącznie na potrzeby własne do przewozu siebie i członków rodziny. Nie ma nic wspólnego z żadną działalnością gospodarczą, dlatego Wnioskodawczyni uważa, ze podatek nie jest należny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 815 ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży w myśl ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego (art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy). Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. ustawy wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.

Przepis art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy od czynności cywilnoprawnych określa stawkę podatku, która wynosi od umowy sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%.

Jak wynika z przywołanych przepisów, zawarcie umowy sprzedaży rzeczy podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których określone podmioty, będące stronami czynności cywilnoprawnych są zwolnione z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 8 pkt 6 tej ustawy zwalnia się od podatku osoby nabywające na potrzeby własne sprzęt rehabilitacyjny, wózki inwalidzkie, motorowery, motocykle lub samochody osobowe, zaliczone, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, do grupy osób o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności bez względu na rodzaj schorzenia, oraz osoby o lekkim stopniu niepełnosprawności w związku ze schorzeniami narządów ruchu.

Z powyższego przepisu wynika zatem m.in. zwolnienie podmiotowe z opodatkowania powyższym podatkiem dla osoby niepełnosprawnej, zaliczonej w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, do grupy osób o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności bez względu na rodzaj schorzenia, nabywającej na potrzeby własne samochód osobowy. A zatem wskazane zwolnienie, w części odnoszącej się do nabycia samochodów, dotyczy tylko i wyłącznie nabycia samochodu osobowego.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Wnioskodawczyni kupiła na potrzeby własne samochód marki …. W marcu 2020 r. Wnioskodawczyni zarejestrowała w urzędzie zakupiony samochód. Samochód był wcześniej zarejestrowany jako ciężarowy i dlatego teraz również figuruje jako ciężarowy.

W świetle powołanych powyżej przepisów, nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawczyni, że nie jest zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Jak wskazano powyżej, aby skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 8 pkt 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych trzeba spełniać wszystkie przesłanki do zastosowania ww. przepisu. Zwolnione z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie wskazanego przepisu są osoby niepełnosprawne, zaliczone w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, m.in. do grupy osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, nabywające na potrzeby własne samochód osobowy. Natomiast z treści wniosku wynika, że zakupiony przez Wnioskodawczynię samochód został zarejestrowany jako samochód ciężarowy.

W związku z powyższym, interpretując analizowany przepis art. 8 pkt 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, wskazać należy, że Wnioskodawczyni z tytułu zakupu samochodu marki BMW X6, zarejestrowanego jako samochód ciężarowy, jest zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Powołany wyżej przepis nie daje bowiem podstaw do zwolnienia od tego podatku w sytuacji nabycia innego samochodu niż samochód osobowy.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż wszelkie zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień podatkowych powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wykluczone jest w tym wypadku stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej.

W przedmiocie stosowania wszelkiego rodzaju zwolnień podatkowych trzeba mieć na względzie także art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy, co wynika z art. 217 Konstytucji. Tym samym, każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania (w tym także zwolnienie podatkowe) nie może być interpretowany dowolnie, ani uzupełniany w drodze interpretacji o treść, której nie zawiera.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że kompetencje Organu interpretacyjnego sprowadzają się wyłącznie do wykładni przepisów prawa, dokonywanej poprzez ocenę zajętego przez wnioskodawcę stanowiska.

Organ interpretacyjny nie jest zatem uprawniony np. do przyznawania ulg i zwolnień z zapłaty podatku. Dokonanie tych czynności wykracza bowiem poza zakres przedmiotowy interpretacji przepisów prawa podatkowego, wydawanej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Rolą Organu jest jedynie wykładnia przepisu. Skoro z jego brzmienia wynikają określone prawa, to Organ interpretacyjny nie może tych praw rozszerzać, bo zmieniałby przepis. Przepis art. 8 pkt 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi o samochodzie osobowym. Organ interpretacyjny nie może zmienić tego interpretacją indywidualną.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.