Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-581/12-2/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-10-01
Teza: Czy zostało poprawnie założone, że Gmina nie ma prawnej możliwości odzyskania poniesionych kosztów w postaci podatku od towarów i usług (VAT), w rozumieniu art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r., poz. 535 z późn. zm.), w związku z realizacją zadania pn. „…”?
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; podatnik-podatnik czynny; projekt-projekt pomocowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2012 r. (data wpływu 19 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „….” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „…”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina zamierza aplikować o środki w formie pożyczki i dotacji z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na realizację projektu pn. „…”.

Realizacja zaplanowanego zadania wynika z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. l591 ze zm.). Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne gminy obejmują m.in. sprawy kultury (art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym). Gmina w ramach swoich zadań publicznych, ubiegając się o pożyczkę i dotację z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej chce zrealizować zadanie związane z przebudową, rozbudową, nadbudową budynku Gminnego Ośrodka Kultury, w którym to budynku wykonywane jest zadanie publiczne z zakresu kultury.

Dzięki realizacji inwestycji mieszkańcy Gminy korzystający z budynku Gminnego Ośrodka Kultury oraz pracownicy placówki uzyskają dostęp do ocieplonego, wyremontowanego budynku.

Gmina jako organizator instytucji kultury zorganizuje przetarg na wyłonienie Wykonawcy. Wybrana w drodze przetargu nieograniczonego firma, po wykonaniu danego zadania opisanego w SIWZ wystawi faktury dla Gminy. Na fakturze wskazana będzie nazwa usługi, zgodnie z umową z wykonawcą. Realizacja projektu nie będzie miała związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług (w rozumieniu art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług), albowiem przedmiotowe przedsięwzięcie nie jest projektem generującym dochód. Gmina nie będzie uzyskiwała profitów związanych z wdrożonymi usługami. Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zadanie w rozumieniu art. 55 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 nie generuje dochodu, ponieważ nie jest związane z jakąkolwiek operacją obejmującą inwestycję w infrastrukturę, korzystanie z której podlega opłatom ponoszonym bezpośrednio przez korzystających lub jakąkolwiek operację pociągającą za sobą dzierżawę gruntu, najem budynków, sprzedaż gruntu lub budynków ani jakiekolwiek inne odpłatne świadczenia usług. W związku z tym zostało uznane, że Gminie nie przysługuje prawna możliwość odzyskania podatku naliczonego w fakturach wystawianych w związku z zamówionymi w toku realizacji wyżej opisanego zadania usługami. Ponadto należy nadmienić, iż zakupy usług nabywane w ramach projektu są dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Gminy wykonującej zadanie publiczne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zostało poprawnie założone, że Gmina nie ma prawnej możliwości odzyskania poniesionych kosztów w postaci podatku od towarów i usług (VAT), w rozumieniu art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r., poz. 535 z późn. zm.), w związku z realizacją zadania pn. „…”?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisany wyżej projekt będzie stanowił realizację zadań własnych Gminy w rozumieniu art. 1 ust. 1, art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym. Gmina nie będzie wykonywała żadnych czynności opodatkowanych podatkiem VAT związanych z opisaną wyżej inwestycją. Wobec powyższego Gminie nie przysługuje prawna możliwość odzyskania podatku naliczonego na fakturach wystawianych w związku z zamówionymi w toku realizacji wyżej opisanego projektu dostawami i usługami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054) zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne, w myśl art. 7 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy, obejmują sprawy m.in. kultury.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Gmina zamierza aplikować o środki w formie pożyczki i dotacji z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na realizację projektu pn. „…”. Realizacja zaplanowanego zadania wynika z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zadania własne gminy obejmują m.in. sprawy kultury (art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym). Dzięki realizacji inwestycji mieszkańcy Gminy korzystający z budynku Gminnego Ośrodka Kultury oraz pracownicy placówki uzyskają dostęp do ocieplonego, wyremontowanego budynku. Realizacja projektu nie będzie miała związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, albowiem przedmiotowe przedsięwzięcie nie jest projektem generującym dochód. Zakupy usług nabywane w ramach projektu są dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Gminy wykonującej zadanie publiczne.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie będzie spełniony, gdyż jak wskazał Wnioskodawca realizacja projektu nie będzie miała związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Zatem, Zainteresowany nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu realizacji ww. projektu. Tym samym Wnioskodawca nie ma z tego tytułu prawa do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „….”, ponieważ poniesione wydatki nie będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadto tut. Organ w świetle treści złożonego wniosku wskazuje, iż przepisy prawa będące przedmiotem niniejszej interpretacji to art. 86 ust. 1 oraz art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Tut. Organ nie znalazł przesłanek warunkujących zastosowanie art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, które wskazał Wnioskodawca w poz. 61 wniosku ORD-IN.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.