Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.206.2025.3.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek nr 1/1 i
nr 1/3.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
działalność-działalność gospodarcza
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
majątek-majątek osobisty
majątek-majątek prywatny
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 28 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek nr 1
    /1 i nr 1/3. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwania – pismami, które wpłynęły do
    Organu 21 kwietnia 2025 r. oraz 21 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym, nie prowadzi pozarolniczej ani
    rolniczej działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem VAT.
    Wnioskodawczyni nabyła tytułem darowizny od swoich rodziców aktem notarialnym z 15
    czerwca 2011 r. (rep. A (...) zabudowaną działkę nr 1 o powierzchni 0,7275 ha, oraz udział
    wynoszący 1 w działce nr o obszarze 1,4742 ha, z poleceniem ustalenia służebności
    osobistej mieszkania na działce nr 1 na rzecz darczyńców (czyli rodziców
    Wnioskodawczyni), oraz ustalenia służebności osobistej od brata polegającą na prawie
    przechodu i przejazdu przez całą długość działki nr 1 będącą własnością brata
    Wnioskodawczyni. Mąż Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą
    zarejestrowaną pod adresem przynależnym do działki nr 1, aktualnie zawieszoną bez
    określonego planowanego terminu odwieszenia. Wnioskodawczyni wraz z mężem
    posiadają rozdzielność majątkową.
    Działka nr 1 jest sklasyfikowana jako grunty orne zabudowane oznaczone symbolem RIVa
    oraz RIIIb.
    Na podstawie decyzji Prezydenta Miasta (...) z 8 lipca 2024 r. działka nr 1 będąca
    własnością Wnioskodawczyni została podzielona na cztery działki nr: 1/1, 1/2, 1/3 oraz 1/4.
    Działka nr 1 posiada własną odrębną księgę wieczystą. Po dokonaniu podziału
    nowopowstałym działkom nie były nadane nowe adresy.
    Przedmiotem wniosku są działki 1/1, 1/2, 1/3 , które są objęte wydanymi warunkami
    zabudowy. Działka nr 1/4 niebędąca przedmiotem wniosku jest sklasyfikowana jako
    grunty orne zabudowane oznaczone symbolem Br- RIIIb. Na działce 1/4, niebędącej
    przedmiotem wniosku, Wnioskodawczyni posiada dom mieszkalny.
    Przedmiotowe działki są wolne od wszelkich obciążeń, roszczeń i praw osób trzecich. W
    odniesieniu do Wnioskodawczyni nie została wydana żadna decyzja administracyjna,
    zarządzenie, zalecenie ani orzeczenie sądu i nie toczy się żadne postępowanie przed

    jakimkolwiek organem lub sądem mogące mieć wpływ na nabycie Nieruchomości ani
    udziału.
    Wnioskodawczyni nie składała żadnego jednostronnego oświadczenia woli i nie zawarła
    żadnej umowy, która mogłaby mieć taki skutek. Sprzedaż nieruchomości nastąpi w stanie
    wolnym od jakichkolwiek praw, roszczeń, obciążeń, w tym także z tytułu zobowiązań
    podatkowych i innych zobowiązań publicznoprawnych nieruchomość nie stanowi
    przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    W stosunku do Wnioskodawczyni nie zostało wszczęte i nie toczy się postępowanie
    upadłościowe, nie jest ona związana jakimkolwiek układem z wierzycielami oraz nie
    istnieją podstawy do wszczęcia wobec niej postępowania upadłościowego
    Warunki zabudowy
    Wnioskodawczyni wraz z rodziną (pozostali właściciele to rodzeństwo własne i rodzeństwo
    cioteczne Wnioskodawczyni) wystąpiła o warunki zabudowy działek i w dniu 8 lipca 2024 r.
    na działki nr 1/1, nr 1/3 będące własnością Wnioskodawczyni, oraz działki nr 3, nr 4, nr 5,
    nr 6 będące własnością rodzeństwa Wnioskodawczyni zostały wydane warunki zabudowy
    z przeznaczeniem na budynek mieszkalny wielorodzinny, zaś na działki nr 3, nr 1/2, nr 7
    warunki zabudowy określają przeznaczenie na nowy układ komunikacyjny. Do warunków
    zabudowy została dołączona koncepcja architektoniczna (nie był sporządzony projekt
    architektoniczny). W ramach koncepcji architektonicznej została sporządzona wizualizacja
    budynku oraz struktura mieszkań.
    Wnioskodawczyni wraz z rodzeństwem będącym właścicielami sąsiadujących działek
    zawarli porozumienie w dniu 10 października 2023 r. z miastem oraz miejskim zakładem
    dróg i komunikacji z uwagi na prace projektowe przebudowy okolicznego skrzyżowania.
    Aby uzyskać pełne parametry dróg dojazdowych gmina nakazała wydzielenie działek
    stanowiących nowy układ komunikacyjny. Na mocy tego porozumienia Wnioskodawczyni
    wraz z rodzeństwem zobowiązali się do wytyczenia układu komunikacyjnego oraz
    wydzielenia działek na własny koszt, oraz późniejsze nieodpłatne przekazanie tych działek
    na rzecz gminy Miasta (...). Porozumienie było uwarunkowane uzyskaniem prawomocnej
    decyzji o warunkach zabudowy na przedmiotowych nieruchomościach. Porozumienie
    zostało potwierdzone aktem notarialnym z 10 grudnia 2024 r., gdzie działka nr 1/2 została
    przez Wnioskodawczynię darowana gminie Miasta (...).
    Zawarcie porozumienia z gminą nie jest powiązane z planowaną transakcją zbycia
    nieruchomości.
    Pozostałe działki (tj. 3, 1/1, 4, 5, 1/3, 6) będą przedmiotem sprzedaży.
    Wystąpienie o warunki zabudowy było inicjatywą Wnioskodawczyni oraz jej rodzeństwa,
    nie wymuszoną przez żadnego potencjalnego nabywcę. Złożenie wniosku o wydanie
    warunków zabudowy było również podyktowane potrzebą uzyskania od urzędu gminy
    potwierdzenia, że na przedmiotowych nieruchomościach jest możliwe wybudowanie
    budynków, pomimo sklasyfikowania ich jako grunty orne. Dzięki wydanym warunkom
    zabudowy Wnioskodawczyni uzyskała informację o rynkowej wartości tych działek, inaczej
    mogłaby sprzedać przedmiotową Nieruchomość poniżej jej wartości zbywczej. Działka nr 1
    to prostokątna działka (wąska i długa), którą w warunkach rynkowych ciężko zbyć. Aby
    sprzedaż w ogóle była możliwa Wnioskodawczyni wraz z rodziną zdecydowali się na
    podział działek na mniejsze części i sprzedaż jako całość.
    Wszystkie przedmiotowe działki nie są objęte planem miejscowym oraz na dzień dzisiejszy
    nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (gmina Miasta (...) jest w
    trakcie sporządzania ww. dokumentu).
    Wnioskodawczyni nie wystąpiła o pozwolenie na budowę. Wnioskodawczyni nie posiada
    również projektu architektonicznego. Wnioskodawczyni rozważa ewentualną sprzedaż z
    ustanowieniem pełnomocnika, który w Jej imieniu wystąpi o pozwolenie na budowę. Taka
    ewentualność jest przedmiotem pytania nr 2.

    Wnioskodawczyni poza podziałem geodezyjnym i wystąpieniem o warunki zabudowy nie
    podjęła żadnych innych czynności w stosunku do nieruchomości.
    Działki nie są uzbrojone w media. W wydanych warunkach zabudowy jest zawarte
    przyrzeczenie od strony dostawców mediów do ewentualnego dalszego uzbrojenia działek.
    Na ten moment Wnioskodawczyni nie poniosła innych wydatków na rzecz podniesienia
    wartości działek.
    Wnioskodawczyni wraz z rodziną podpisali umowę z pośrednikiem w sprzedaży
    nieruchomości. Umowa ma charakter zamknięty, tzn. Działka nie jest publicznie ogłaszana
    jako dostępna do sprzedaży, a pośrednik ma w bezpośrednim kontakcie pozyskać
    nabywcę. Wnioskodawczyni również poszukuje nabywcy na własną rękę.
    Przedmiotowe działki aktualnie nie są wykorzystywane w żaden sposób przez
    Wnioskodawczynię ani do celów prywatnych ani do działalności prowadzącej do
    pobierania z nich pożytków, nie są przedmiotem umowy najmu lub dzierżawy ani nie są z
    nich czerpane pożytki o charakterze rolnym.
    Pozostaję w rozdzielności majątkowej z mężem. Mąż nie wykorzystywał działki nr 1 do
    celów działalności, zarejestrowana była działalność na adres (...). Mąż miał nieodpłatnie
    użyczony pokój w budynku mieszkalnym umową ustną, na czas prowadzenia działalności.
    Obecnie działalność męża jest zawieszona.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej ani działalności
    rolniczej.
    Wnioskodawczyni nie była czynnym podatnikiem podatku VAT w zakresie żadnej
    działalności.
    Wnioskodawczyni nie była i nie jestem rolnikiem ryczałtowym.
    Zawarcie umowy przedwstępnej będzie zależała od ustaleń z przyszłym nabywcą i nie jest
    warunkiem koniecznym. Na tą chwilę Wnioskodawczyni nie jest w stanie sformułować
    zapisów ewentualnej takiej umowy.
    Umowa z pośrednikiem zawiera ustalenia dot. poszukiwania potencjalnego tzn.
    promowanie w Pani imieniu nieruchomości oraz udzielanie informacji o nieruchomości.
    Umowa z pośrednikiem nie wyklucza indywidualnego poszukiwania potencjalnego kupca.
    Działki 1/1 oraz 1/3 będą sprzedane jako jedna całość jednemu kupującemu.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawczyni w zakresie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości
    bezpośrednio nabywcy, tzn. bez umów przedwstępnych, pośredników i tym podobnych
    działań będzie występować jako podatnik VAT
    2. Czy Wnioskodawczyni w zakresie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, w stosunku
    do której została zawarta umowa przedwstępna uzależniająca sprzedaż od uzyskania
    przez Nabywcę, na podstawie udzielonego przez Wnioskodawczynię pełnomocnictwa,
    pozwoleń będzie występować jako podatnik VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    AD 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa VAT),
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej - podatkiem, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).

    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powyższego należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6
    ustawy VAT, zbycie nieruchomości gruntowych (lub udziału we współwłasności takich
    nieruchomości), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy VAT.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy
    VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne. Wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Artykuł 15 ust. 2 ustawy VAT stanowi, że działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Zatem kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego
    majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania
    jej stałego charakteru. Nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT.
    W pierwszej kolejności należy ustalić, czy Wnioskodawczyni przedmiotową transakcję
    przeprowadza jako zarząd majątkiem prywatnym czy w ramach działalności gospodarczej.
    Jeżeli osoba fizyczna dokonuje zarządu swoim własnym majątkiem w sposób jednorazowy
    i okazjonalny i nie zamierza nadać owym czynnościom stałego charakteru, w rozumieniu
    Wnioskodawczyni nie powinna zostać uznana jako osoba prowadząca działalność
    gospodarczą. Wnioskodawczyni swoje własne nieruchomości planuje jednostkowo zbyć,
    aby jednorazowo zaczerpnąć z niej korzyści w postaci wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności. Zatem ciężko uznać przytoczoną definicję działalności gospodarczej za
    adekwatną w sytuacji Wnioskodawczyni, gdzie zapis o czerpaniu zysków ze składników
    majątku w sposób ciągły jest niespełniony.
    „Majątek prywatny# nie jest zdefiniowany na gruncie polskiego prawodawstwa, jednak
    aby móc określić czym on jest, można się odwołać do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny# to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest
    przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych lub zbycie składnika majątku w celu zaspokojenia potrzeb ogólnych
    własnej rodziny.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. He, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. Wnioskodawczyni uzyskane ze

    sprzedaży nieruchomości środki pieniężne zamierzaj przeznaczyć na własne potrzeby i
    potrzeby swojej rodziny, zatem spełnia tezę ww. wyroku odnośnie sklasyfikowania
    przedmiotowej transakcji jako zarządu majątkiem prywatnym a na części przedmiotowej
    nieruchomości nie objętej niniejszym wnioskiem ma wybudowany dom mieszkalny.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością, niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, nie jest
    związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, a wygenerowany z jego sprzedaży zysk
    jest jednorazowy.
    Drugiej ocenie powinno podlegać, czy w zakresie przedmiotowej sprzedaży
    Wnioskodawczyni działa w charakterze podatnika VAT. Z orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w
    wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywnie działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    VAT, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykle formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, co istotne w niniejszej sprawie, na tego rodzaju aktywność
    „handlową# wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
    Jak wskazuje się natomiast w krajowym orzecznictwie, dla uznania określonej działalności
    za działalność gospodarczą, konieczne jest ustalenie czy działalność ta przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany
    obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną (tak np. wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2014 r. I FSK 774/13).
    Przedmiotowa transakcja nie ma formy zawodowej, ponieważ Wnioskodawczyni nie jest
    specjalistą w zakresie obrotu nieruchomościami, oraz nie ma formy stałej ze względu na
    swój jednostkowy charakter.
    W interpretacji indywidualnej z 15 lutego 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.643.2023.2.MPA
    w uzasadnieniu napisano: „Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako
    osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w
    zakresie tych czynności.#

    Chociaż ww. interpretacja została wydana w innej sprawie to można przytoczone
    uzasadnienie również zastosować do przedmiotowej sprawy.
    Wnioskodawczyni sprzedaż nieruchomości zamierza przeprowadzić incydentalnie,
    ponieważ nie planuje nabywać w celu dalszej odsprzedaży innych nieruchomości, tylko za
    środki pozyskane z przedmiotowej transakcji chce zabezpieczyć przyszłość swojej rodziny.
    Wnioskodawczyni nie jest podmiotem aktywnie działającym w zakresie obrotem
    nieruchomościami czy działalnością budowlaną, nie posiada ani wiedzy, ani narzędzi do
    świadczenia tego typu usług. Wnioskodawczyni zależy na zbyciu rodzinnego majątku, w
    celu zabezpieczenia finansowego swojej przyszłości, zaufanemu podmiotowi a nie mając
    możliwości pozyskania samodzielnie takiego nabywcy postanowiła skorzystać z
    profesjonalnej pomocy. Z racji na kształt działek (wąski i długi) sprzedaż każdej działki
    odrębnie jest rynkowo niemożliwa, dlatego Wnioskodawczyni wraz z rodziną postanowili
    zmienić podział działek, aby móc w ogóle przedmiotowe nieruchomości sprzedać.
    Na poparcie tezy o tym, iż sprzedaż wspomnianej nieruchomości nie podlega pod podatek
    VAT można przytoczyć wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 6
    kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 22/16, w którym sąd stwierdził, że uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy dla czterech działek powstałych w wyniku podziału Działki
    siedliskowej, a także sprzedaż za pośrednictwem portali internetowych oraz biura
    nieruchomości nie stanowi o zawodowej działalności skarżącej. (...) Korzystanie z biura
    nieruchomości czy portali internetowych przy Sprzedaży nieruchomości przemawia raczej
    za tym, że skarżąca nie zajmuje się profesjonalnym obrotem nieruchomościami. Trudno
    przy tym wyobrazić sobie w jaki inny sposób mogłaby znaleźć potencjalnych nabywców
    Działek.
    Stan faktyczny przytoczony w powyższym wyroku idealnie oddaje stan faktyczny
    przedstawiony we wniosku – Działki powstały w wyniku podziału, jest wydana decyzja o
    warunkach zabudowy oraz Wnioskodawczyni korzystała z pomocy pośrednika.
    Podobne stanowisko jest wyrażone w wydanych interpretacji indywidualnej nr 0112-KDIL1-
    3.4012.21.2023.2.AKS, 0114-KDIP1-3.4012.367.2023.2.IK.
    Z podejściem takim zgadza się m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 kwietnia
    2022 r. sygn. I FSK 1589/18, odnosząc się do przypadku, w którym sprzedający:
    · złożył wniosek o wydanie wz,
    · złożył wniosek o dokonanie podziału nieruchomości,
    · dokonał zamiany działki z innym właścicielem,
    · dokonał sprzedaży podzielonych działek.
    Zdaniem sądu, w takim wypadku „zbycie natomiast, nawet kilkunastu działek
    budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego, nie stanowi per se działalności
    handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak przesłanek świadczących o takiej
    aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych gruntów, która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności), co wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami
    mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym - niemającym cech działalności
    gospodarczej w rozumieniu VAT.#
    Zdaniem sądu powyższe oznacza, iż z całokształtu okoliczności towarzyszących nie wynika,
    że czynności dokonane przez sprzedających przed dokonaniem transakcji wskazywałyby
    na powtarzalny i profesjonalny charakter, charakterystyczny dla podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie obrotem nieruchomościami.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które

    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata, oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W przedmiotowej sprawie sprzedaż nieruchomości należy uznać za czynność związaną ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawczyni może
    korzystać z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy VAT nie
    mają zastosowania.
    Reasumując: w pierwszym planowanym scenariuszu sprzedaży bezpośrednio i
    bezwarunkowo nabywcy zdaniem Wnioskodawczyni transakcja sprzedaży nieruchomości
    nie powinna być objęta podatkiem VAT.
    AD 2
    Objęcie transakcji umową przedwstępną w ocenie Wnioskodawczyni nie zmienia
    charakteru planowej sprzedaży, tj. nadal jest to zarząd majątkiem prywatnym. Biorąc pod
    uwagę szacowaną wartość transakcji gospodarczo uzasadnionym jest wystąpienie
    nabywcy z żądaniem podpisania umowy przedwstępnej warunkującej sprzedaż m in. od
    uzyskania pozwolenia na budowę. Inaczej nabywca naraża się na wysokie koszty nabycia
    działki, która bez pozwolenia na budowę nie przedstawia większej wartości.
    Wnioskodawczyni w związku z ewentualną umową przedwstępną nie dokonuje żadnych
    dodatkowych czynności ani nie ponosi żadnych dodatkowych kosztów, jedynie udziela
    pełnomocnictwa nabywcy do przeprocedowania pozwolenia na budowę. Posiłkując się
    argumentacją Naczelnego Sądu Administracyjnego z wyroku z 3 marca 2023 r. sygn. I FS 48
    /20 można postawić tezę, iż zawarcie umowy przedwstępnej nie determinuje
    „profesjonalnego# charakteru planowanej transakcji i nie przesądza o opodatkowaniu
    VAT planowej sprzedaży.
    Autor skargi kasacyjnej podniósł, że do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej grunt będący
    własnością skarżącego podlegał wielu czynnościom. Zaznaczono, że wszystkie te czynności
    z punktu widzenia podatku VAT są-wykonane w sferze prawnopodatkowej zbywcy. Fakt,
    że działania prowadzone przez spółkę - wniosek złożony przez spółkę o wydanie decyzji o
    warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrociepłowni na biogaz -
    zgodnie z preferencjami spółki, nie były podejmowane bezpośrednio przez skarżącego, ale
    przez spółkę, nie oznacza, że te działania pozostają bez wpływu na sytuację prawną
    skarżącego. Ponadto podniesiono, że w rzeczywistości skarżący dokonuje dostawy gruntu,
    przy pomocy którego prowadziła wcześniej nieprzerwanie działalność gospodarczą (w
    związku z jego dzierżawą), a więc czyni to w ramach prowadzonej działalności (a nie
    zarządu majątkiem osobistym) co z kolei przesądza o tym, że sprzedaż będzie
    opodatkowana podatkiem VAT.
    Przedstawione w skardze kasacyjnej okoliczności nie są jednak wystarczające do uznania,
    że w tej sytuacji zbywca podejmuje działania typowe dla podmiotu prowadzącego
    działalność gospodarczą. Jak już wskazano, dla uznania działalności związanej ze
    sprzedażą nieruchomości za działalność gospodarczą istotne i decydujące znaczenie mają
    okoliczności faktyczne towarzyszące tej działalności. Okoliczności te muszą wskazywać na
    zaangażowanie gospodarcze podmiotu dokonującego czynności oraz wskazywać, że
    wystąpił pewien zorganizowany zespół czynności, świadczący o profesjonalnym
    charakterze tych działań. Oznacza to, że przy ocenie działalności sprzedawcy
    nieruchomości pod kątem kwalifikacji jej jako działalności gospodarczej przede wszystkim
    znaczenie ma aspekt faktyczny tych czynności (podobnie: NSA w wyroku z 8 grudnia
    2022 r. I FSK 863/19). Omawiany sposób działania skarżącego przy sprzedaży działek nie
    wskazuje na działania profesjonalnego handlowca, gdyż realia obrotu gospodarczego
    wskazują, że podmioty zajmujące się profesjonalnym handlem nieruchomościami same

    we własnym zakresie dokonują podziału nieruchomości na mniejsze działki a następnie
    uzbrojenia działek, gdyż dzięki temu możliwe jest znaczące podwyższenie wartości działek
    i uzyskanie wyższego zysku z ich sprzedaży. Zatem stwierdzić należało, że omawiana
    okoliczność związana z dzierżawą nieruchomości a następnie zawarciem umów
    przedwstępnych sprzedaży działek nie może być uznana za świadczącą o tym, że skarżący
    dokonując sprzedaży działek, działać będzie w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług.
    NSA wielokrotnie wypowiadał się na temat niejasności i nieprecyzyjności definicji
    działalności gospodarczej w odniesieniu do sprzedaży terenów niezabudowanych. I tak
    przykładowo:
        w wyroku z 10 listopada 2011 r. (I FSK 1665/11) podzielić należy stanowisko
        wyrażone w wyroku NSA z 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), że brak
        w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.
        535 ze zm.) unormowań, które w sposób jasny i precyzyjny wskazywałyby na fakt
        transpozycji do tej ustawy możliwości (opcji) określonej w art. 12 ust. 1 i ust. 3
        Dyrektywy 2006/112/WE (poprzednio art. 4 ust. 3 VI Dyrektywy), Co do uznania za
        podatnika każdego kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością
        gospodarczą w zakresie pojedynczej dostawy terenu budowlanego nie pozwala na
        stwierdzenie, że polska skorzystała z tej opcji;
        w wyroku z 23 kwietnia 2013 r. (I FSK 686/12), jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości
        w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, nie
        jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie
        został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w
        celach prywatnych. Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić
        kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które
        znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi
        działalność gospodarczą. Także sama okoliczność, iż przed sprzedażą
        zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
        łącznej, nie może być dla kwalifikacji danej transakcji decydująca. Dla ustalenia
        zawodowego charakteru działalności istotne będą takie okoliczności, jak
        ewentualne uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, oraz działania
        marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy
        ogłoszenia. Wskazywać mogą one bowiem na aktywność w zakresie obrotu
        nieruchomościami, przybierającą formę zawodową (profesjonalną), a w
        konsekwencji zorganizowaną. Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także
        takie działania, jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach
        zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
        zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w
        sytuacji, gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych,
        developerskich, czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze;
        w wyroku z 3 czerwca 2014 r. (I FSK 955/13, należy w pełni zgodzić się z oceną sądu,
        który powołując się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 15 września 2011 r. w
        sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, stwierdził, że w przedstawionych we

        wniosku o interpretację okolicznościach sprawy stanowisko organu podatkowego
        nie jest uzasadnione. Prawidłowo bowiem sąd uznał, że przedstawione we wniosku
        okoliczności faktyczne, które mają towarzyszyć sprzedaży w odniesieniu do
        wskazanych działek, w żadnym stopniu nie wskazują, że aktywność skarżącej w
        przedmiocie zbycia przedmiotowych gruntów jest porównywalna do działań
        podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. W szczególności
        w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku sąd I instancji zwrócił uwagę na brak związku
        czasowego pomiędzy nabyciem nieruchomości (2001 r.), wydaniem decyzji o
        warunkach zabudowy (2007 r.) i decyzją o podziale nieruchomości (2012 r.), oraz że
        planowany podział nieruchomości i wydzielenie dwóch działek na jedną
        wewnętrzną drogę dojazdową o nr ewidencyjnych 3/12 i 3/16 motywowane jest
        koniecznością zapewnienia dostępu planowanych działek do drogi, a nie budową
        infrastruktury drogowej. Zasadnie również sąd I instancji ocenił argument organu,
        że zlecenie sprzedaży wskazanych we wniosku działek profesjonalnemu
        pośrednikowi zajmującemu się obrotem nieruchomościami świadczyło o podjęciu
        przez stronę czynności o charakterze zawodowym (profesjonalnym), przeczy logice
        oraz doświadczeniu życiowemu. Z okoliczności tych sąd wywiódł, że prawidłowe
        wnioskowanie organu powinno przebiegać w ten sposób, że skoro strona zleca
        sprzedaż działek pośrednikowi w obrocie nieruchomościami oznacza, iż sama nie
        działa w tym zakresie zawodowo (profesjonalnie)
    Głównym warunkiem w umowie przedwstępnej będzie uzyskanie przez nabywcę
    pozwolenia na budowę, do którego zostanie umocowany przez Wnioskodawczynię
    pełnomocnik. W niedawno wydanej interpretacji indywidualnej z 15 lutego 2024 r. sygn.
    0114-KDIP1-3.4012.643.2023.2.MPA uznano, że umocowanie pełnomocnika (architekta)
    do uzyskania pozwolenia na budowę nie determinuje „profesjonalnego” charakteru
    transakcji co implikowałoby objęcie jej podatkiem VAT. W uzasadnieniu do tej interpretacji
    czytamy: „Jedyna czynność, jaka została podjęta w stosunku do nieruchomości będącej
    przedmiotem wniosku było udzielenie pełnomocnictwa architektowi, który wystąpi o
    pozwolenie na budowę. Nabytą w drodze spadku nieruchomość, traktujecie Państwo jako
    zabezpieczenie na czas emerytury, nie planujecie Państwo aktywnie poszukiwać
    nabywców. Nie będziecie Państwo zawierać umowy przedwstępnej. Nieruchomość
    zostanie sprzedana bez sporządzania umowy przedwstępnej lub wniesiona aportem do
    spółki. Nie będziecie Państwo udzielać przyszłemu nabywcy pełnomocnictwa do działania
    w Państwa imieniu lub nie wyrazicie zgody na dysponowanie nieruchomością do celów
    budowlanych. Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15
    września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż przez
    Państwa nieruchomości bądź wniesienie aportem do spółki, nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z
    transakcją sprzedaży/wniesienia nieruchomości uznać Państwa za podatnika tego
    podatku. Z zawartego we wniosku opisu sprawy, nie wynika bowiem taka aktywność,
    która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż/aport nieruchomości zostanie dokonany przez podatników podatku od towarów
    i usług. Nie będą Państwo podejmować aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Państwa działania nie mają charakteru zorganizowanego,
    powtarzalnego i stałego. Zatem nie będą Państwo podejmować aktywnych działań w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób
    podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Tym samym, brak jest przesłanek

    pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży/aportu, wystąpią Państwo w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za
    opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz
    wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku
    ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie
    sprzedaż nieruchomości bądź wniesienie jej, jako aportu do spółki, należy uznać za
    czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym,
    będziecie Państwo korzystać z przysługującego państwu prawa do rozporządzania
    własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Zatem,
    sprzedaż nieruchomości bądź wniesienie jej aportem nie podlega opodatkowaniu,
    bowiem nie będą Państwo występować w charakterze podatników podatku od towarów i
    usług.#
    Dla procesu występowania do pozwolenie na budowę nie ma znaczenia czy
    Wnioskodawczyni ustanowi pełnomocnikiem nabywcę nieruchomości, czy - jak w
    przywołanym wyżej uzasadnieniu - wybranego przez siebie architekta. W jednej i drugiej
    sytuacji efektem końcowym jest umożliwienie zbycia przedmiotowej działki o korzyści
    wynikające z prawomocnego pozwolenia na budowę. Zatem jeśli w przywołanym
    uzasadnieniu uzyskanie pozwolenia na budowę przez architekta nie jest traktowane jako
    działanie profesjonalne wskazujące na konieczność objęcia transakcji podatkiem VAT, to
    przez analogię uzyskanie takiego pozwolenia przez nabywcę również nie powinno nieść za
    sobą konsekwencji na gruncie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Na gruncie prawa cywilnego nie
    ma różnicy między pełnomocnictwem ustanowionym w wyniku warunkowej umowy
    przedsprzedaży, czy w ramach odrębnej czynności. Zarówno w stanie faktycznym
    przytoczonej interpretacji jak i sytuacji Wnioskodawczyni końcowym efektem
    dokonywanych czynności jest przeniesienie własności nieruchomości włącznie z
    pozwoleniem na budowę.
    Reasumując: w ocenie Wnioskodawczyni fakt udzielenia pełnomocnictwa nabywcy do
    dysponowania nieruchomością i składania wniosków dot. różnego rodzaju pozwoleń nie
    sprawia, że transakcja ma charakter ciągły, zorganizowany, profesjonalny.
    Wnioskodawczyni również nie podejmuje działań podobnych do działań podmiotów
    profesjonalnych, ponieważ nie posiada takich umiejętności. Jedynym celem
    Wnioskodawczyni jest zbycie jednostkowe przedmiotowej nieruchomości w celu
    zabezpieczenia finansowego swojej rodziny.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust.
    1 ustawy o VAT.
    Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości bądź udziału w nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.

      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności
    w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego
    posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe

    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży Nieruchomości (działek nr 1
    /1 i 1/3 ) na rzecz Nabywcy, podjęła lub podejmie Pani aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje
    koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że:
      „(...) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z
      siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres
      transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
      dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy,
      a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb

    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. Akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Sprzedający podjęli w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem sprzedaży.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje Kodeks cywilny z dnia 23
    kwietnia 1964 r. (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić
      sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny
      termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.

    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Z okoliczności przedstawionych przez Panią wynika, że:
        nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, w tym działalności
        rolniczej;
        nie jest i nie była Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług;
        w 2011 r. nabyła Pani w drodze darowizny od swoich rodziców zabudowaną działkę
        nr 1 o powierzchni 0,7275 ha;
        8 lipca 2024 r. dokonała Pani podziału działki nr 1 na cztery działki o nr 1/1, 1/2, 1/3
        i 1/4 i obecnie planuje Pani sprzedać działki nr 1/1 i 1/3;
        działki, które mają być przedmiotem planowanej sprzedaży nie były przez Panią
        wykorzystywane w żaden sposób – ani w działalności rolniczej, ani w celach
        prywatnych, nie czerpała Pani również z nich jakichkolwiek korzyści;
        działki nie są przedmiotem umowy najmu ani umowy dzierżawy;
        działki nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego;
        działki nie są uzbrojone w media, nie występowała Pani o pozwolenie na budowę i
        nie posiada Pani także projektu architektonicznego;
        dokonała Pani podziału geodezyjnego oraz z własnej inicjatywy złożyła Pani wniosek
        o wydanie warunków zabudowy, było to podyktowane potrzebą uzyskania od
        Urzędu Gminy potwierdzenia możliwości budowy na przedmiotowych działkach,
        dzięki którym uzyskała Pani informację o rynkowej wartości tych działek;
        zawarła Pani umowę z pośrednikiem zajmującym się sprzedażą nieruchomości;
        nie poniosła Pani innych wydatków na rzecz podniesienia wartości działek.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku z planowaną sprzedażą działek nr 1/1 i 1
    /3 będzie Pani podatnikiem podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy sprzedaż będzie
    odbywała się bezpośrednio Nabywcy bez umów przedwstępnych i pośredników -

## Pytanie

nr 1, jak i w sytuacji, gdy zostanie zawarta umowa przedwstępna uzależniająca sprzedaż
    od uzyskania przez Nabywcę, na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa,
    pozwoleń (pozwolenia na budowę) – pytanie nr 2).
    W opisywanej sprawie kluczowe jest ustalenie, czy w ramach scenariusza pierwszego oraz
    scenariusza drugiego, dotyczącego planowanej sprzedaży działek nr 1/1 i 1/3 , spełnia Pani
    przesłanki do uznania, że działa Pani w charakterze za podatnika podatku od towarów i
    usług. Innymi słowy, istotne jest, czy według przedstawionych okoliczności, w celu
    realizacji sprzedaży ww. działek podjęła lub zamierza Pani podjąć aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami. Działania te powinny być zbliżone do działań
    podejmowanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Tylko w takim przypadku można będzie uznać Panią za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą według tego przepisu, co wiązałoby się z
    koniecznością zachowania statusu podatnika podatku od towarów i usług. W przeciwnym
    razie sprzedaż może zostać zakwalifikowana jako zarząd majątkiem prywatnym.

    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana
    i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań jakie podjęła/podejmie Pani w odniesieniu do
    planowanej sprzedaży działek.
    W odpowiedzi na Pani wątpliwości, w świetle powołanych przepisów oraz wyroków TSUE
    analiza sprawy prowadzi do wniosku, że dostawa działek nr 1/1i 1/3 nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z
    tą transakcją uznać Panią za podatnika tego podatku zarówno w przypadku scenariusza
    pierwszego, gdy sprzedaż będzie odbywała się bezpośrednio Nabywcy, tj. bez umów
    przedwstępnych i pośredników, jak i w przypadku scenariusza drugiego, gdy zostanie
    zawarta umowa przedwstępna uzależniająca sprzedaż od uzyskania przez Nabywcę, na
    podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa, pozwoleń (pozwolenia na budowę),
    po uzyskaniu którego dojdzie do przeniesienia prawa własności ww. działek.
    Skala Pani zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży ww. działek zarówno w
    scenariuszu pierwszym, jak i drugim nie będzie wykraczać poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W analizowanej sprawie bowiem brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani
    aktywności w przedmiocie planowanej sprzedaży działek nr 1/1 i 1/3, która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Nie wystąpi bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że
    sprzedaż przez Panią opisanych działek wypełni przesłanki działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z opisem sprawy, działki nr 1/1 i 1/3 nie były przedmiotem żadnych umów najmu
    ani dzierżawy. Działki nie były wykorzystywane w żaden sposób ani do celów prywatnych,
    ani do prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonała Pani podziału geodezyjnego i
    wystąpiła o warunki zabudowy, oraz podpisała Pani umowę z pośrednikiem w sprzedaży
    nieruchomości, który ma promować nieruchomość, udzielać o niej informacji i w
    bezpośrednim kontakcie pozyskać nabywcę. Nie poniosła Pani innych wydatków na rzecz
    podniesienia wartości działek.
    Jak Pani wskazała – złożenie wniosku o wydanie warunków zabudowy było podyktowane
    potrzebą uzyskania od urzędu gminy potwierdzenia, że na przedmiotowych
    nieruchomościach jest możliwe wybudowanie budynków pomimo sklasyfikowania ich jako
    grunty orne, ponadto działka nr 1 to prostokątna działka (wąska i długa), którą w
    warunkach rynkowych ciężko zbyć. Aby sprzedaż w ogóle była możliwa wraz z rodziną
    zdecydowała się Pani na podział działek na mniejsze części i sprzedaż działki nr 1/1 i 1/3
    jednemu nabywcy. Rozważa Pani dwie sytuacje - w pierwszej sprzedaż wymienionych we
    wniosku działek nastąpi bezpośrednio na rzecz Nabywcy bez zawarcia umowy
    przedwstępnej i bez udziału pośrednika, - w drugiej umów umowa sprzedaży
    poprzedzona będzie umową przedwstępną uzależniającą sprzedaż od uzyskania przez
    Nabywcę, na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa, pozwoleń (pozwolenia
    na budowę).

    Stwierdzić zatem należy, że w tych konkretnych scenariuszach, tj. zarówno w scenariuszu
    pierwszym, gdy sprzedaż działek będzie dokonywana przez Panią bezpośrednio Nabywcy
    bez umów przedwstępnych i pośredników, jak i w scenariuszu drugim, gdy zostanie
    zawarta umowa przedwstępna uzależniająca sprzedaż od uzyskania przez Nabywcę, na
    podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa, pozwoleń (pozwolenia na budowę),
    w całym okresie posiadania działek nr 1/1 i 1/3 nie podjęła i nie podejmie Pani aktywnych
    działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków
    w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Brak jest w sprawie
    przesłanek do uznania, że mamy tu do czynienia z działalnością o charakterze
    zawodowym, stałym i zorganizowanym. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek nr 1/1 i
    1/3, należy uznać za czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W
    związku z tym, będzie Pani korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania
    własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
    W konsekwencji, dokonując sprzedaży działek nr 1/1 i 1/3 zarówno w sytuacji, gdy
    sprzedaż działek będzie dokonywana przez Panią bezpośrednio Nabywcy bez umów
    przedwstępnych i pośredników, jak i w przypadku, gdy zostanie zawarta umowa
    przedwstępna uzależniająca sprzedaż od uzyskania przez Nabywcę, na podstawie
    udzielonego przez Panią pełnomocnictwa, pozwoleń (pozwolenia na budowę), nie będzie
    Pani działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym sprzedaż działek nr 1
    /1 i 1/3 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.