Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-600/09-2/AI
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-08-14
Teza: Wystawianie faktur oraz prowadzenie ewidencji dla potrzeb VAT.
Słowa kluczowe: ewidencja; faktura; faktura-wystawienie faktury; pełnomocnictwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2009 r. (data wpływu 21 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu wystawiania faktur oraz prowadzenia ewidencji dla potrzeb VAT **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu wystawiania faktur oraz prowadzenia ewidencji dla potrzeb VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest jednoosobową spółką Gminy. Spółka, na mocy Aktu Założycielskiego oraz udzielonego przez Gminę pełnomocnictwa, działając na zasadach określonych w „Zasadach zlecania i rozliczania z realizacji zadań powierzonych do wykonywania aktem założycielskim Spółce Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”, stanowiących załącznik do Zarządzenia nr Prezydenta, z dnia 7 marca 2008 r., występuje w imieniu i na rzecz Gminy realizując przekazane Spółce Zadania Inwestycyjne, związane z inwestycjami drogowymi.

Realizując przedmiot swojej działalności wykonuje m.in. działania polegające na przygotowaniu Zadań Inwestycyjnych, pełnieniu funkcji Inwestora Zastępczego lub prowadzeniu nadzoru nad realizacją Zadań Inwestycyjnych – w zakresie określonym we Wskazaniu do realizacji przekazanym Spółce przez Gminę. W związku z realizacją Zadań Inwestycyjnych zdarzają się sytuacje, że Gmina dokonuje na rzecz osób trzecich dostawy towarów lub świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jest tak na przykład w sytuacji, gdy Gmina na podstawie porozumienia zawartego z inwestorem prywatnym dokonuje budowy lub przebudowy drogi niezbędnej w związku z inwestycją niedrogową prowadzoną przez inwestora prywatnego, do której to budowy lub przebudowy na podstawie decyzji administracyjnej jest zobowiązany inwestor prywatny, tym samym świadczy usługę na rzecz tego inwestora prywatnego.

Należy wskazać, iż obowiązek poniesienia przez inwestora prywatnego kosztów wykonania inwestycji drogowej w części związanej z inwestycją niedrogową wynika z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.). Tego rodzaju sytuacje mają miejsce, gdy Gmina dokonuje budowy, przebudowy lub remontu drogi, a inwestor prywatny jest zobowiązany do wykonania inwestycji drogowej dotyczącej tej samej drogi. Jeśli przedmiotowa budowa, przebudowa lub remont są objęte Zadaniem Inwestycyjnym zleconym Wnioskodawcy, to Spółka działając w imieniu i na rzecz Gminy zawiera z inwestorem prywatnym umowę, na mocy której zobowiązuje się powierzyć wykonanie robót drogowych, również tych, do wykonania których zobowiązany jest inwestor prywatny, wykonawcy wybranemu zgodnie z odpowiednimi procedurami przez Gminę oraz zapewnić pełnienie nadzoru inwestorskiego, a inwestor prywatny zobowiązuje się do pokrycia kosztów związanych z realizacją zadania w zakresie, w którym obowiązek jego sfinansowania spoczywał na nim na mocy art. 16 ust. 1 ustawy o drogach oraz zapłacić umówioną kwotę za pełnienie nadzoru inwestorskiego przez Zainteresowanego. Spółka sprawuje nadzór nad należytym wykonaniem tej umowy oraz dokonuje rozliczenia kosztów wykonania inwestycji drogowej poniesionych przez Gminę.

Gmina zamierza udzielić pełnomocnictwa Spółce do wystawiania faktur VAT w imieniu i na jej rzecz, w sytuacji gdy w związku z realizacją Zadania Inwestycyjnego realizowanego przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz Gminy, powstanie obowiązek wystawienia przez Gminę faktury VAT stwierdzającej dostawę towarów lub świadczenie usług, co ma miejsce w opisanym wyżej stanie faktycznym. Ponadto zamiarem Gminy jest powierzenie Spółce prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, obejmującej transakcje związane z realizowanymi przez Zainteresowanego w imieniu i na rzecz Gminy Zadaniami Inwestycyjnymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka może wystawiać w imieniu i na rzecz Gminy faktury VAT stwierdzające dostawę towarów lub świadczenie usług przez Gminę na podstawie udzielonego Spółce przez Gminę upoważnienia, w których to fakturach Gmina będzie określona jako sprzedawca, natomiast Spółka jako wystawca faktury?
2.  Czy w celu wystawiania faktur przez Spółkę w imieniu i na rzecz Gminy konieczne jest zawarcie umowy zlecenia regulującej zasady i warunki wystawiania faktur, czy też wystarczające jest udzielenie Spółce pełnomocnictwa przez Gminę?
3.  Czy pełnomocnictwo dla Spółki do wystawiania faktur w imieniu i na rzecz Gminy powinno być dostarczone właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego?
4.  Czy dopuszczalne jest zlecenie Spółce przez Gminę prowadzenia na rzecz Gminy ewidencji, o której jest mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT (rejestru VAT) w części dotyczącej transakcji związanych z realizowanymi przez Spółkę w imieniu i na rzecz Gminy Zadaniami Inwestycyjnymi?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15 ustawy o VAT są zobowiązani do wystawienia faktur stwierdzających dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Na podstawie art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337, dalej: Rozporządzenie). Zgodnie z § 4 Rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT".

Na mocy § 5 ust. 1 Rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”;
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Jak wynika z powyższego przepisu, elementem niezbędnym faktury nie jest podpis podatnika, z czego należy wnioskować, iż faktura nie musi być podpisana przez podatnika.

W ocenie Spółki z faktu, iż w przytoczonych powyżej przepisach określono, iż to podatnicy są zobowiązani do wystawienia faktury, nie wynika, że faktura w każdym przypadku musi być bezpośrednio i samodzielnie wystawiona przez podatnika i nie jest możliwe zlecenie bądź też udzielenie upoważnienia osobie trzeciej do dokonywania czynności wystawiania faktur. Należy bowiem uznać, iż z przepisu art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, który mówi, że podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury wynika, iż podatnik ponosi odpowiedzialność za należyte wykonanie tego obowiązku. W przytoczonych przepisach Rozporządzenia zostały określone szczegółowo elementy, jakie powinna zawierać faktura aby można uznać ją za prawidłowo wystawioną. Z powyższych przepisów nie wynikają natomiast prawne ograniczenia do powierzenia osobie trzeciej wystawiania faktur na podstawie umowy zlecenia, czy też udzielonego pełnomocnictwa. Należy więc uznać, że faktura VAT zawierająca wszystkie wymagane elementy będzie prawidłowa, niezależnie od tego czy techniczna czynność jej wystawienia będzie dokonana przez podatnika, czy też przez osobę trzecią w imieniu i na rzecz podatnika. Zgodnie z przedstawionym powyżej stanem faktycznym Spółka występuje w imieniu i na rzecz Gminy realizując powierzone Zadania Inwestycyjne i do obowiązków Spółki należy między innymi dokonywanie rozliczeń finansowych związanych z Zadaniami Inwestycyjnymi.

Powyższe okoliczności sprawiają, że ze względów pragmatycznych Gmina jest zainteresowana upoważnieniem Spółki do wystawiania w jej imieniu faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenie usług. Mając na względzie powyżej przytoczone argumenty, w ocenie Zainteresowanego taka praktyka jest dopuszczalna i zgodna z prawem.

Powyższe stanowisko zgodne jest ze stanowiskiem Ministra Finansów wyrażonym w interpretacji indywidualnej wydanej z upoważnienia Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu dnia 14 października 2008 r. sygnatura: ILPP2/443-646/08-3/MN, a także przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 grudnia 2007 r. sygnatura: lBPP1/443-167/07/AS. Należy w tym miejscu również podnieść, iż w związku z brakiem wyraźnych przepisów prawa krajowego dotyczących możliwości upoważnienia do wystawiania faktur w imieniu podatników, należy uznać, że do kwestii tej będą mieć bezpośrednie zastosowanie przepisy Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r., (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, ze zm.), a w szczególności art. 220 ww. Dyrektywy, w którym przewidziano możliwość wystawiania faktur w imieniu i na rzecz podatników. Powyższe stanowi dodatkowy argument świadczący o słuszności stanowiska Spółki o dopuszczalności wystawiania przez nią faktur w imieniu i na rzecz Gminy na podstawie upoważnienia.

Zdaniem Wnioskodawcy do wystawiania przez Spółkę faktur w imieniu i na rzecz Gminy nie będą miały zastosowania zasady określone w § 6 Rozporządzenia, ponieważ przepisy te dotyczą szczególnej sytuacji, gdy faktury są wystawiane przez nabywcę towaru lub usługi, i brak jest podstawy prawnej do rozszerzenia stosowania tych przepisów na wszystkie przypadki gdy faktury są wystawiane w imieniu i na rzecz podatnika.

W związku z powyższym nie jest konieczne zawieranie przez Spółkę z Gminą umowy zlecenia regulującej zasady wystawiania przez Spółkę faktur VAT, lecz wystarczające będzie jeśli Gmina udzieli Spółce pełnomocnictwa rodzajowego do wystawiania faktur, faktur korygujących i duplikatów, zawierającego określenie towarów i usług, w odniesieniu do których Spółka będzie wystawiać faktury w imieniu i na rzecz Gminy. W ocenie Zainteresowanego nie ma prawnego obowiązku dostarczenia powyższego pełnomocnictwa właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.

Za dopuszczalne należy uznać również sporządzanie przez Spółkę na rzecz Gminy ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, w części dotyczącej transakcji związanych z realizowanymi przez Spółkę Zadaniami Inwestycyjnymi w imieniu i na rzecz Gminy. Spółka będzie przekazywać sporządzane rejestry Gminie w terminie umożliwiającym włączenie ich do ewidencji prowadzonej przez Gminę w celu prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowych. Z treści art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, jak również z innych przepisów prawa nie wynika ograniczenie co do prawnej możliwości zlecenia osobom trzecim prowadzenia części rejestru VAT. Istotne jest natomiast to, iż rejestry prowadzone przez Spółkę będą uwzględniane w pełnej ewidencji prowadzonej przez Gminę, co pozwoli na prawidłowe sporządzanie deklaracji podatkowych.

Zgodnie z art. 76a ust. 2 ustawy o rachunkowości, działalność polegającą na prowadzeniu w imieniu i na rzecz podatników ewidencji do celów podatkowych, a więc również rejestru VAT, o którym mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, mogą wykonywać wyłącznie przedsiębiorcy uprawnieni do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, a więc zgodnie z art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości:

1.  przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,
2.  pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

W przepisie art. 109 ust. 3 ustawy o VAT określono obowiązek prowadzenia ewidencji obejmującej wszystkie dane niezbędne do prawidłowego wystawienia przez podatnika deklaracji VAT oraz sporządzonego w sposób umożliwiający przeprowadzenie kontroli przez organy podatkowe. W związku z powyższym wydaje się, że w przypadku, gdyby Spółka prowadziła częściowy rejestr obejmujący jedynie transakcje związane z obsługiwanymi przez nią Zadaniami Inwestycyjnymi, to taki rejestr stanowiłby wyłącznie robocze zestawienie, które byłoby pomocne w uwzględnianiu tych faktur w pełnym rejestrze VAT Gminy. Zaznaczyć trzeba, że przepisy nie regulują prowadzenia takich roboczych rejestrów (zestawień), więc należy uznać, że nie ma przeszkód prawnych aby były one prowadzone przez Wnioskodawcę. Istotne dla prawidłowego wykonywania przez podatnika obowiązku wynikającego z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT jest to czy „pełny" rejestr VAT Gminy jest prowadzony prawidłowo i obejmuje wszystkie dane określone prawem. Mając powyższe na względzie należy również uznać, że do prowadzenia przez Spółkę częściowych rejestrów nie będą miały zastosowania ograniczenia wynikające z art. 76a ustawy o rachunkowości, ponieważ usługi te nie mieszczą się w katalogu czynności zamieszczonym w art. 76a ust. 1 i ust. 2 ustawy o rachunkowości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Obowiązek dotyczący wystawiania faktur został doprecyzowany w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), zwanego dalej rozporządzeniem, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.

Stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”;
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego, a taki powstaje m.in. z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 1 ustawy).

Nie można stwierdzić, aby użycie przez ustawodawcę sformułowania, że fakturę wystawia podatnik (w art. 106 ust. 1 ustawy, czy § 4 ust. 1 rozporządzenia), było tożsame z koniecznością technicznego wypisania tego dokumentu wyłącznie osobiście przez samego podatnika. Z analizy przedstawionego stanu prawnego wynika co podlega opodatkowaniu, kiedy powstaje obowiązek podatkowy oraz, że czynność podlegająca opodatkowaniu ma być udokumentowana fakturą wystawioną w określonym terminie, zawierającą w swej treści wszystkie niezbędne elementy, wskazane w wymienionych powyżej przepisach, m.in. dane sprzedawcy i nabywcy.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 220 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 2006.347.1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, każdy podatnik upewnia się, że faktura została wystawiona przez niego, nabywcę lub usługobiorcę, lub w jego imieniu i na jego rzecz, przez osobę trzecią, w następujących przypadkach:

1.  dostaw towarów lub świadczenia usług dokonywanych przez niego na rzecz innego podatnika lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  dostaw towarów, o których mowa w art. 33;
3.  dostaw towarów dokonanych na warunkach przewidzianych w art. 138;
4.  wszelkich zaliczek wpłaconych przed dokonaniem jednej z dostaw towarów, o których mowa w pkt 1, 2 i 3;
5.  wszelkich zaliczek wpłaconych na jego rzecz przez innego podatnika lub przez osobę prawną niebędącą podatnikiem przed zakończeniem świadczenia usług.

Stosownie do art. 224 ust. 1 Dyrektywy, faktury mogą być wystawiane przez nabywcę lub usługobiorcę w odniesieniu do dostaw towarów lub świadczenia usług dokonywanych na ich rzecz przez podatnika, jeżeli istnieje wcześniejsze porozumienie między tymi dwiema stronami i pod warunkiem, że istnieje określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługi.

Państwa członkowskie, na terytorium których dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług, ustalają zasady i warunki takiego wcześniejszego porozumienia i procedury zatwierdzania faktur między podatnikiem a nabywcą lub usługobiorcą (art. 224 ust. 2 Dyrektywy).

W sytuacji braku jasnych uregulowań na gruncie prawa krajowego w zakresie możliwości wystawiania faktur przez osobę trzecią, należy przyjąć interpretację spójną z treścią Dyrektywy.

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i art. 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Przepisy ustawy o VAT nie narzucają określonej formy prowadzenia ewidencji. Ważne jest tylko, aby zawierała ona wszystkie elementy wymienione w art. 109 ust. 3 ustawy oraz inne dane, które są niezbędne do prawidłowego wypełnienia deklaracji VAT.

Ustawodawca nie określił szczegółowych wymogów co do formy prowadzenia ewidencji, zatem każdy z podatników sam powinien wybrać taki sposób jej prowadzenia, który ułatwi terminowe i prawidłowe sporządzenie deklaracji na podstawie zgromadzonych w ewidencjach danych.

Podobnie jak wskazano w kwestii wystawiania faktur, w tym przypadku również nie można stwierdzić, aby użyte w art. 109 ust. 3 ustawy sformułowanie: „podatnicy (…) są obowiązani prowadzić ewidencję”, było tożsame z koniecznością technicznego prowadzenia jej wyłącznie osobiście przez samego podatnika.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jako jednoosobowa spółka Gminy, na mocy Aktu Założycielskiego oraz udzielonego przez Gminę pełnomocnictwa, występuje w imieniu i na rzecz Gminy realizując przekazane mu Zadania Inwestycyjne związane z inwestycjami drogowymi. Realizując przedmiot swojej działalności wykonuje m.in. działania polegające na przygotowaniu Zadań Inwestycyjnych, pełnieniu funkcji Inwestora Zastępczego lub prowadzeniu nadzoru nad realizacją Zadań Inwestycyjnych – w zakresie określonym we Wskazaniu do realizacji przekazanym Spółce przez Gminę. W związku z realizacją Zadań Inwestycyjnych zdarzają się sytuacje, że Gmina dokonuje na rzecz osób trzecich dostawy towarów lub świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jest tak na przykład w sytuacji, gdy Gmina na podstawie porozumienia zawartego z inwestorem prywatnym dokonuje budowy lub przebudowy drogi niezbędnej w związku z inwestycją niedrogową prowadzoną przez inwestora prywatnego, do której to budowy lub przebudowy na podstawie decyzji administracyjnej jest zobowiązany inwestor prywatny, tym samym świadczy usługę na rzecz tego inwestora prywatnego. Jeśli przedmiotowa budowa, przebudowa lub remont są objęte Zadaniem Inwestycyjnym zleconym Wnioskodawcy, to Spółka działając w imieniu i na rzecz Gminy zawiera z inwestorem prywatnym umowę, na mocy której zobowiązuje się powierzyć wykonanie robót drogowych, również tych, do wykonania których zobowiązany jest inwestor prywatny, wykonawcy wybranemu zgodnie z odpowiednimi procedurami przez Gminę oraz zapewnić pełnienie nadzoru inwestorskiego, a inwestor prywatny zobowiązuje się do pokrycia kosztów związanych z realizacją zadania w zakresie, w którym obowiązek jego sfinansowania spoczywał na nim na mocy art. 16 ust. 1 ustawy o drogach oraz zapłacić umówioną kwotę za pełnienie nadzoru inwestorskiego przez Zainteresowanego. Spółka sprawuje nadzór nad należytym wykonaniem tej umowy oraz dokonuje rozliczenia kosztów wykonania inwestycji drogowej poniesionych przez Gminę.

Gmina zamierza udzielić pełnomocnictwa Spółce do wystawiania faktur VAT w imieniu i na jej rzecz, w sytuacji gdy w związku z realizacją Zadania Inwestycyjnego realizowanego przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz Gminy, powstanie obowiązek wystawienia przez Gminę faktury VAT stwierdzającej dostawę towarów lub świadczenie usług.

Ponadto zamiarem Gminy jest powierzenie Spółce prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, obejmującej transakcje związane z realizowanymi przez Zainteresowanego w imieniu i na rzecz Gminy Zadaniami Inwestycyjnymi.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego, w konfrontacji z powołanymi przepisami prowadzi do wniosku, iż nie narusza przepisów podatkowych zlecenie innemu podmiotowi, na podstawie pełnomocnictwa, technicznej czynności wystawiania faktur oraz prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy w części dotyczącej transakcji związanych z realizowanymi przez Spółkę Zadaniami Inwestycyjnymi w imieniu i na rzecz Gminy (podatnika podatku od towarów i usług). Natomiast brak jest podstaw do przedstawienia udzielonego Spółce pełnomocnictwa do wystawiania faktur w imieniu i na rzecz Gminy, właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.

Należy jednak pamiętać, iż wystawiane faktury muszą spełniać wymogi określone w cytowanych wyżej przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, a więc zachowana musi być również odpowiednia numeracja faktur.

Wniosek w części dotyczącej sposobu wystawiania faktur oraz prowadzenia ewidencji dla potrzeb VAT został załatwiony niniejszą interpretacją. Tut. Organ informuje, iż do wniosku w zakresie prowadzenia ewidencji dla potrzeb VAT w kwestii zastosowania ograniczeń, wynikających z art. 76a ustawy o rachunkowości, dotyczących usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, do prowadzenia częściowej ewidencji zostało wydane postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania z dnia 14 sierpnia 2009 r. nr ILPP1/443-600/09-3/AI.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.