Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.377.2025.2.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Sprzedaż gospodarstwa rolnego otrzymanego w spadku; zasiedzenie.
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne
grunty-grunty rolne
spadek
zasiedzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 28

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 29 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie

    W dniu 14 lutego 2025 r. sprzedała Pani gospodarstwo (dom i 1,25 ha ziemi), które
    otrzymała Pani w spadku po zmarłych rodzicach i bracie.
    W US poinformowano Panią, że jako jedyna spadkobierczyni, która otrzymała spadek w
    drodze dziedziczenia nie będzie Pani płacić podatku od przejętego spadku. Wówczas
    jeszcze spytała Pani, czy w momencie sprzedaży będzie musiała Pani płacić jakiś podatek
    od sprzedaży i dowiedziała się Pani, że nie bo Pani rodzice i brat mieszkali tam całe swoje
    życie.
    Ale w momencie sprzedaży okazało się, że na tę nieruchomość brak jest jakiegokolwiek
    dokumentu dotyczącego własności/akt własności, księga wieczysta.../ wtedy to zgodnie z
    sugestią p. Notariusz założyła Pani sprawę o zasiedzenie dla brata zamiast na rodziców.
    Dokument stwierdzający zasiedzenie brata ma datę 7 stycznia 2020 r., a więc przy
    sprzedaży nie minęło 5 lat.
    Otrzymała Pani dwie sprzeczne informacje: - jedna z Pań urzędniczek analizując akt
    sprzedaży poinformowała Panią, że będzie Pani musiała zapłacić 19% podatku od
    sprzedaży, - druga z Pań analizując akt sprzedaży i powołując się na art. 21 ust. 28 ustawy
    o podatku dochodowym i na to że osoba kupująca posiada kwalifikacje rolnicze jest
    rolnikiem indywidualnym i w rozumieniu art. 5 i 6 z dnia 11 kwietnia 2003 r. o
    kształtowaniu ustroju rolnego, to w myśl tego artykułu z opłaty powinna być Pani
    zwolniona.
    Rodzice w tym gospodarstwie mieszkali chyba (wie Pani to tylko ze słyszenia) od dnia
    ślubu, tj. rok 1952 i byli jedynymi właścicielami. Płacili regularnie podatki, ale niestety w
    tamtych czasach nie dopilnowali i na nieruchomość nie założyli ani księgi wieczystej ani
    nie posiadali aktu własności.
    Pani tata zmarł 7 stycznia 1990 r. i na mocy postanowienia sądowego z 12 maja 1992 r.
    spadek po nim nabyli żona i dzieci po 1/3, zaś wchodzące w skład spadku gospodarstwo
    rolne nabyli żona (C) i syn (AA) po połowie.
    Następnie po śmierci Pani mamy na mocy postanowienia sądowego z 3 marca 2009 r.
    spadek po niej nabyły dzieci (Pani) i (AA) po 1/2 części, zaś po śmierci brata na mocy aktu
    dziedziczenia Repertorium A Nr (...) spadek na podstawie ustawy w całości nabyła Pani.
    Ponieważ jak wspomniała Pani wcześniej, nieruchomość nie posiadała ani księgi wieczystej
    ani aktu własności. Chcąc ją sprzedać zgodnie z sugestią Sądu musiała Pani założyć
    sprawę o zasiedzenie. Niestety sprawę tę, po jak się okazało złej sugestii adwokata
    założyła Pani na brata/a powinna na tatę/ Dlaczego – otóż brat zgodnie z decyzją Sądu
    został właścicielem z dniem 7 stycznia 2020 r.
    Nieruchomość została sprzedana 14 lutego 2025 r. - akt notarialny Repertorium A Nr (...).
    Sprzedana działka wraz z budynkiem mieszkalnym wchodziła w skład gospodarstwa
    rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. W
    związku ze sprzedażą, nieruchomości (działka rolna) nie utraci charakteru rolnego.
    Nabywca Pan (BB) jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 4,67 ha, dzierżawcą
    nieruchomości o pow. 1,61 ha, posiada kwalifikacje rolnicze, jest rolnikiem indywidualnym
    i w rozumieniu art. 5 i 6 z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego i
    kupując miał zamiar powiększyć gospodarstwo rolne.
    Z wypisu rejestru gruntów oraz z wyrysów mapy ewidencyjnej nr (...) wydanych 28
    listopada 2024 r. przez Starostwo Powiatowe w (...) wynika, że działka nr 1 o obszarze
    0,0229 ha stanowiąca grunty rolne zabudowane (symbole Br - RIVb) położona jest w (...)
    przy ul. (...), jednostka ewidencyjna (...), obręb (...) i zabudowana jest budynkiem
    mieszkalnym o pow. 117 metrów kwadratowych oraz budynkiem oznaczonym jako
    budynek produkcyjny usługowy i gospodarczy dla rolnictwa o powierzchni 44 metrów
    kwadratowych, zaś działka 2, o obszarze 1,1778 ha, stanowiąca grunty orne (symbole RIVa
    i RIVb), położona jest w (...), jednostka ewidencyjna (...) obręb (...).

## Pytanie

Czy sprzedaż Pani gospodarstwa rolnego, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, w przypadku sprzedaży gospodarstwa rolnego w zaistniałych
    okolicznościach i w myśl przytoczonych artykułów przysługuje Pani zwolnienie z tegoż
    podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku
      zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości miało miejsce po
    upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    W przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu
    dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub
    praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że:

    1. Przedmiotem sprzedaży w dniu 14 lutego 2025 r. jest gospodarstwo nabyte przez
      Panią w spadku.
    2. Pani rodzice w tym gospodarstwie mieszkali od dnia ślubu tj. rok 1952 i byli jedynymi
      właścicielami. Płacili regularnie podatki ale niestety w tamtych czasach nie dopilnowali
      i na nieruchomość nie założyli ani księgi wieczystej ani nie posiadali aktu własności.
    3. Pani tata zmarł 7 stycznia 1990 r. i na mocy postanowienia sądowego z 12 maja 1992 r.
      spadek po nim nabyli żona i dzieci po 1/3, zaś wchodzące w skład spadku
      gospodarstwo rolne nabyli żona (C) i syn (AA) po połowie.
    4. Następnie po śmierci Pani mamy na mocy postanowienia sądowego z 3 marca 2009 r.
      spadek po niej nabyły dzieci: Pani i (AA) po 1/2 części, zaś po śmierci brata na mocy
      aktu dziedziczenia Repertorium A Nr (...) spadek na podstawie ustawy w całości nabyła
      Pani.
    5. Nieruchomość nie posiadała ani księgi wieczystej ani aktu własności. Chcąc ją sprzedać
      zgodnie z sugestią Sądu musiała Pani założyć sprawę o zasiedzenie.
    6. Zgodnie z decyzją sądu Pani brat, po którym nabyła Pani spadek w całości został
      właścicielem przez zasiedzenie z dniem 7 stycznia 2020 r.
    Odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku
    Według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Z kolei art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1610 ze zm.) stanowi, że:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na mocy art. 925 powołanej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:
      Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
      dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy
      do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia począwszy od 1 stycznia 2019 r.
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, nabytych w drodze spadku istotne znaczenie ma ustalenie
    ich daty nabycia przez spadkodawcę.
    Jak stanowi art. 172 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):

      Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada
      nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że
      uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).
    Zgodnie z art. art. 172 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby
      uzyskał posiadanie w złej wierze.
    Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan
    faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do
    zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy
    spełnieniu powyższych przesłanek posiadacz nabywa prawo własności. Warunkiem
    nabycia własności nie jest natomiast orzeczenie sądu stwierdzające nabycie własności.
    Orzeczenie takie stanowi potwierdzenie nabycia własności i jest orzeczeniem
    deklaratywnym, czyli stwierdzającym zaistnienie pewnych faktów, na które można się
    powołać w celu, np. dokonania wpisu prawa własności do księgi wieczystej. W jego treści
    jest wskazywana data nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia (tj. moment,
    na jaki spełnione zostały przesłanki zasiedzenia). Datą nabycia własności nieruchomości
    nie jest natomiast data wydania postanowienia o zasiedzeniu, ani też data
    uprawomocnienia się tego postanowienia.
    W niniejszej sprawie nabyła Pani gospodarstwo rolne w spadku bo bracie, który nabył je
    przez zasiedzenie z dniem 7 stycznia 2020 r. Zatem sprzedaż gospodarstwa rolnego 14
    lutego 2025 r. stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, gdyż termin 5-letni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie upłynął.
    Z art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)- c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty

    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia,
    lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W świetle art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Jak wynika z art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Z kolei stosownie do treści art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło
      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
    Jak stanowi art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

      1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Natomiast stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W związku z powyższym, opodatkowaniu podlega dochód stanowiący różnicę pomiędzy
    przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 19 ww. ustawy) oraz kosztami
    uzyskania tego przychodu (art. 22 ust. 6d ustawy).
    Jednakże od tej zasady ustawodawca przewidział wyjątek w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku
    dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości, ich części lub
    udziału w nieruchomościach, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie
    dotyczy przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia gruntów, które w związku z tym
    odpłatnym zbyciem utraciły charakter rolny.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia
      nieruchomości, ich części lub udziału w nieruchomościach, wchodzących w skład
      gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego z odpłatnego
      zbycia gruntów, które w związku z tym odpłatnym zbyciem utraciły charakter rolny.
    Zgodnie z art. 2 ust. 4 cytowanej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo
      rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1176 ze zm.):
      Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej
      powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub
      znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki
      organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
    Stosownie do treści art. 1 wskazanej ustawy:
    Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów
    i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności
    gospodarczej innej niż działalność rolnicza.
    W celu ustalenia, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego – co
    decyduje o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży
    gruntów - należy odnieść się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju,
    Pracy i Technologii w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 27 lipca 2021 r. (Dz. U.
    z 2021 r. poz. 1390 ze zm.).
    Zgodnie z § 8 wskazanego rozporządzenia:
      1. użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:
      1) grunty rolne;
      2) grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione;
      3) grunty zabudowane i zurbanizowane;
      4) grunty pod wodami;
      5) tereny różne.

      2. W przypadku użytków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ewidencji wykazuje się
      także klasy bonitacyjne ustalone zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art.
      26 ust. 1 ustawy.
      Stosownie natomiast do treści § 9 tego rozporządzenia:
      - grunty rolne, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, dzielą się na:
      1. użytki rolne, do których zalicza się:
      a. grunty orne, oznaczone symbolem R,
      b. łąki trwałe, oznaczone symbolem Ł,
      c. pastwiska trwałe, oznaczone symbolem Ps,
      d. sady, oznaczone symbolem S,
      e. grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem Br,
      f. grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem Lzr,
      g. grunty pod stawami, oznaczone symbolem Wsr,
      h. grunty pod rowami, oznaczone symbolem W;
      nieużytki, oznaczone symbolem N.
    Z treści powołanych przepisów wynika, że zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od
    łącznego spełnienia następujących przesłanek:
        zbywane grunty muszą być sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako
        grunty orne, sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty
        pod stawami, grunty pod rowami oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na
        użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności
        gospodarczej innej niż działalność rolnicza,
        muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. obszar gruntów o łącznej powierzchni
        przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub
        znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki
        organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej) lub jego część
        składową,
        grunty nie mogą utracić wskutek odpłatnego zbycia rolnego charakteru.
    Jeżeli zatem zostaną zachowane te warunki, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia
    nieruchomości będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Wyjaśnienia wymaga jednak, że podstawowym warunkiem uznania gruntów za
    gospodarstwo rolne jest ich powierzchnia określana jako norma obszarowa. Jeżeli łączna
    powierzchnia będących własnością lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej,
    osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, w tym spółki nieposiadającej osobowości
    prawnej, gruntów sklasyfikowanych jako użytki rolne, niezajętych na prowadzenie
    działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, przekracza 1 ha lub 1 ha
    przeliczeniowy, stanowią one gospodarstwo rolne w rozumieniu cytowanego wyżej art. 2
    ustawy o podatku rolnym. W sytuacji, gdy grunt nie spełnia normy obszarowej, nie może
    być uznany za gospodarstwo rolne.
    Poza tym, jedną z przesłanek wymienionych w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest konieczność zachowania charakteru

    rolnego gruntu. Dla oceny, czy dokonana transakcja skutkuje utratą charakteru rolnego
    gruntu decydujący jest przede wszystkim:
        cel jego nabycia,
        faktyczny zamiar nabywcy, co do dalszego przeznaczenia nieruchomości (bądź inne
        okoliczności związane z daną transakcją).
    Wykładnia celowościowa art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazuje, że zamiarem ustawodawcy nie było objęcie zwolnieniem wszystkich
    przychodów z odpłatnego zbycia gospodarstw rolnych, a jedynie takich, które zbywca
    wykorzystywał w swojej działalności rolniczej, następnie sprzedał w tym samym celu – do
    wykorzystywania w działalności rolniczej nabywcy. Świadczy o tym bezspornie przesłanka
    negatywna zwolnienia zawarta w treści tego przepisu po średniku (utrata charakteru
    rolnego gruntów).
    Ustawodawca w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych używa określenia „w związku” i nie definiuje, co należy rozumieć przez to
    pojęcie. Niewątpliwie więc chodzi mu o językowe, potoczne rozumienie tego pojęcia.
    Oznacza to, że chodzi o każdy związek, w następstwie którego grunty tracą swój charakter
    rolny, byle tylko można było go powiązać ze sprzedażą. Może to być związek uprzedni,
    rozumiany jako przygotowawczy do sprzedaży, bezpośrednio związany ze sprzedażą, czy
    też będący skutkiem sprzedaży. Zatem utrata charakteru rolnego musi być powiązana ze
    sprzedażą, choć ten związek nie może być tak rozumiany, że z chwilą dokonania czynności
    powinna nastąpić zmiana charakteru gruntu. Dla oceny utraty charakteru rolnego gruntu
    znaczenie mają okoliczności faktyczne, a nie formalnoprawne związane z charakterem
    gruntu wskazanym w ewidencji gruntów i budynków. Okoliczności te mogą dotyczyć
    zarówno podatnika, jak i nabywcy, którego zakres działalności bądź czynności faktyczne
    podejmowane przez niego przed zawarciem umowy, czy też w związku z zawartą umową,
    wskazują na to, że kupuje nieruchomość z zamiarem wykorzystania jej na cele inne niż
    rolne.
    Oceniając spełnienie przesłanki dotyczącej zachowania charakteru rolnego gruntu należy
    zwrócić uwagę przede wszystkim na faktyczny zamiar nabywcy co do dalszego
    przeznaczenia nieruchomości. Zamiar ten wynikać może z charakteru działalności
    prowadzonej przez nabywcę, jak również innych okoliczności związanych z daną
    transakcją. Należy ponadto wskazać, że utrata charakteru rolnego w związku ze sprzedażą
    może wystąpić bezpośrednio po sprzedaży, ale może również nastąpić dopiero w
    przyszłości, jednakże w momencie sprzedaży strony umowy powinny być świadome celu
    zakupu i przeznaczenia gruntów.
    O utracie charakteru rolnego gruntów świadczy wyłączenie tych gruntów z produkcji
    rolnej, polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania, niezależnie od
    statusu prawnego tych gruntów i zmian w stosownych ewidencjach i dokumentach. Przy
    ocenie utraty charakteru rolnego nie jest zatem podważany czy kwestionowany status
    prawny gruntów, lecz ocenie podlega całokształt okoliczności faktycznych, które mogą
    świadczyć o utracie ich rolnego sposobu użytkowania. Nie przesądza o tym wyłącznie
    oświadczenie kupującego, bowiem decydującymi w tym względzie są okoliczności
    faktyczne, takie jak zamiar nabywcy co do ich wykorzystywania. Przykładowo, nabycie
    gruntów powinno nastąpić w celu utworzenia gospodarstwa rolnego bądź jego
    powiększenia.
    Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że ocena spełnienia przesłanek zwolnienia
    wynikających z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    musi uwzględnić wszystkie, znane w dniu dokonywania sprzedaży, okoliczności dotyczące
    sposobu wykorzystywania gruntu przez nabywcę, w tym również obiektywnie i
    niewątpliwie wskazujące na to, że w wyniku sprzedaży charakter gruntu ulegnie zmianie.
    O możliwej zmianie charakteru gruntu mogą świadczyć takie okoliczności jak: położenie

    sprzedanej nieruchomości, jej wielkość, przydatność do działalności rolniczej po
    sprzedaży, rodzaj działalności prowadzonej przez nabywcę itp. Samo zaś oświadczenie
    nabywcy o włączeniu nabywanej działki do gospodarstwa rolnego złożone w akcie
    notarialnym w świetle okoliczności faktycznych może okazać się niemiarodajne i
    niewystarczające dla zastosowania zwolnienia (zob. wyrok NSA z 22 maja 2015 r., sygn. II
    FSK 378/14).
    Skoro, jak podała Pani w opisie sprawy, sprzedane gospodarstwo rolne nie utraciło
    charakteru rolnego, nabywca jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 4,67 ha,
    posiada kwalifikacje rolnicze i miał zamiar powiększyć gospodarstwo rolne, to uzyskany z
    tej sprzedaży przychód, będzie korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego na
    podstawie ww. art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretację wydałem w oparciu o informacje, że nabyła Pani własność gospodarstwa
    rolnego w spadku po zmarłym bracie, który był właścicielem tego gospodarstwa od 7
    stycznia 2020 r.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.