Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.306.2019.3.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-19
Teza: Czy opłacanie ze środków Spółki opłat za prywatne ubezpieczenie medyczne (Medicover) oraz pakietu kafeteryjnego (Multikafeteria) będących pozapłacowymi elementami wypłacanego wynagrodzenia podwykonawcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą współpracującego ze Spółką na podstawie umowy zlecenia w ramach B2B stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pakiet; podwykonawstwo
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 czerwca 2019 r. (data wpływu 9 lipca 2019 r.), uzupełnionym 9 września 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego m.in. dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy opłacanie ze środków Spółki opłat za prywatne ubezpieczenie medyczne oraz pakietu kafeteryjnego będących pozapłacowymi elementami wypłacanego wynagrodzenia podwykonawcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą współpracującego ze Spółką na podstawie umowy zlecenia stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy opłacanie ze środków Spółki opłat za prywatne ubezpieczenie medyczne oraz pakietu kafeteryjnego będących pozapłacowymi elementami wypłacanego wynagrodzenia podwykonawcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą współpracującego ze Spółką na podstawie umowy zlecenia stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego pismem z 29 sierpnia 2019 r., Znak: 0111-KDIB3-1.4012.439.2019.1.KO, 0111-KDIB1-3.4010.306.2019.MO wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 9 września 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) działa w branży automatyzacji procesów produkcyjnych. Spółka zajmuje się projektowaniem, rozwojem, montażem oraz nadzorem nad systemami automatyzującymi pracę. Spółka zatrudnia szereg wykwalifikowanych techników i specjalistów z branży IT. Spółka świadczy swoje usługi za pomocą pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz podwykonawców prowadzących jednoosobowe działalności gospodarcze i współpracujących ze Spółką na podstawie umów zlecenia w tzw. systemie B2B.

Wynagrodzenie podwykonawców prowadzących jednoosobowe działalności gospodarcze współpracujący ze Spółką w ramach umowy zlecenia składa się w dwóch głównych elementów. Po pierwsze jest to wynagrodzenie zasadnicze, po drugie benefity pozapłacowe w postaci prywatnego ubezpieczenia medycznego (Medicover) oraz pakietu kafeteryjnego (Multikafeteria).

Ponadto, Spółka nabywa usługę ubezpieczenia na życie, którego koszt jest refakturowany na podwykonawców prowadzących jednoosobowe działalności gospodarcze.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy opłacanie ze środków Spółki opłat za prywatne ubezpieczenie medyczne (Medicover) oraz pakietu kafeteryjnego (Multikafeteria) będących pozapłacowymi elementami wypłacanego wynagrodzenia podwykonawcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą współpracującego ze Spółką na podstawie umowy zlecenia w ramach B2B stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, opłacanie ze środków Spółki opłat za prywatne ubezpieczenie medyczne (Medicover) oraz pakietu kafeteryjnego (Multikafeteria) będących pozapłacowym elementem wypłacanego wynagrodzenia podwykonawcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą współpracującego ze Spółką na podstawie umowy zlecenia w ramach B2B stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm. dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że aby koszt poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika;
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;
*   został właściwie udokumentowany;
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop.

W opinii Spółki, opłacanie ze środków Spółki opłat za prywatne ubezpieczenie medyczne (Modicover) oraz pakietu kafeteryjnego (Multikafeteria), które stanowią pozapłacowy element wynagrodzenia na rzecz podwykonawców spełnia ww. warunki. Wydatek stanowi element kalkulacji wynagrodzenia przez co, w opinii Spółki, powinien być traktowany w sposób tożsamy co umówione pomiędzy Stronami wynagrodzenie zasadnicze. Z uwagi na pokrywanie przez Spółkę kosztów opłat za ubezpieczenie medyczne oraz pakiet kafeteryjny stosownej zmianie uległo wynagrodzenie zasadnicze podwykonawcy. Przyznanie dodatkowego wynagrodzenia niepieniężnego w postaci „pakietu kafeteryjnego” oraz ubezpieczenia medycznego ma jednocześnie na celu motywowanie podwykonawców do bardziej wydajnej i ściślejszej współpracy ze Spółką. Spółka zaznacza, że wysoko wykwalifikowana kadra wpływa na zwiększenie przychodów w postaci podejmowania trafnych i właściwych decyzji biznesowych, czy gospodarczych. Ponadto, takie wydatki te wpływają na zabezpieczenie przychodów w przyszłości, ponieważ sprzyjają długoterminowej współpracy z podwykonawcami.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka wskazuje że powyższa argumentacja znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, przykładowo:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (15 stycznia 2016 r., IBPB-1-1/4510-176/15/BK) stwierdził, że „wydatki jakie Wnioskodawca zamierza ponosić na rzecz kontrahentów w postaci tzw. „pakietu kafeteryjnego” będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z cyt. art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, albowiem niezależnie od tego jakie świadczenia obejmuje dany pakiet, stanowi one dla takiego kontrahenta należne mu oraz podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych wynagrodzenie, w związku ze świadczeniem usług na rzecz Wnioskodawcy na podstawie zawartych z nim umów – zlecenia”.
*   Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (30 sierpnia 2018 r., 0114-KDIP2-1.4010.287.2018.1.KS) stwierdził, że „Podsumowując, wydatki, ponoszone przez Wnioskodawcę zarówno na \[\`(...)\`\] na pakiet benefitów dla współpracowników mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, wynikają z zawartych kontraktów ze współpracownikami, zostały skalkulowane w wynagrodzeniu za usługi współpracowników, a przede wszystkim są skierowane na zwiększenie uzyskiwanych przychodów. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na \[\`(...)\`\] pakiet benefitów dla współpracowników - jest prawidłowe.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Nadmienia się, że w zakresie podatku od towarów i usług zostało/zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.