Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.1000.2024.1.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-27
Teza: Obowiązki płatnika w związku ze sfinansowaniem prezesowi zarządu studiów podyplomowych.
Słowa kluczowe: czesne; działalność-działalność wykonywana osobiście; obowiązek-obowiązek płatnika; przychód-uzyskanie przychodów; płatnik; studia-studia podyplomowe; zarząd-prezes zarządu; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej działalności.-Przychody osób należących do organów stanowiących osób prawnych.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Działalność wykonywana osobiście.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 2b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest przedsiębiorstwem działającym w sektorze wodociągowo-
    kanalizacyjnym (wod-kan), którego podstawową działalnością jest świadczenie usług
    zbiorowego zaopatrzenia w wodę w zakresie ujmowania, uzdatniania i dostarczania wody
    oraz zbiorowego odprowadzania ścieków komunalnych oraz ich oczyszczanie wraz z
    gospodarką osadową. Jest operatorem infrastruktury krytycznej, odpowiada za stan sieci
    wodociągowej i kanalizacyjnej oraz za jej utrzymanie i modernizację w celu dostosowania
    do wymogów prawnych i środowiskowych.
    Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego (spółką z ograniczoną działalnością),
    podlegającą na terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie
    z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (Dz.U. 1992 nr 21 poz. 86 ze zm. -Ustawa o CIT)
    Wnioskodawca jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych zobowiązanym,
    na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350 ze zm. - Ustawa o PIT) - do naliczania, pobierania i
    odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne sprawujące w Spółce funkcję Członka Zarządu.
    Spółka jako osoba prawna działa poprzez swoje organy. Jest zobowiązana do stosowania
    przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób
    kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. 2016 poz. 1202 ze zm.) określającej m.in. zasady
    zatrudniania i wynagradzania członków zarządów spółek z udziałem jednostek samorządu
    terytorialnego i podmiotów zależnych od jednostek samorządu terytorialnego. Na mocy
    uchwał Walnego Zgromadzenia, osobą upoważnioną do zawarcia umowy w imieniu i na
    rzecz Spółki jest Przewodniczący Rady Nadzorczej. W indywidualnej umowie o świadczenie
    usług zarządzania spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (...) (dalej Umowa lub
    Kontrakt), której stronami są Wnioskodawca oraz Prezes Zarządu (Menedżer,
    Zarządzający), Spółka powierza Menedżerowi zarządzanie nią oraz jej majątkiem, a także
    wykonywanie na jej rzecz szeregu czynności zarządczych, przyznając mu tym samym,

    szeroki zakres autonomii w zakresie realizacji powierzonych mu funkcji. Menedżer
    posiada zatem dostęp i prawo do korzystania z całokształtu przedsiębiorstwa, którym
    zarządza.
    W zamian za pełnienie swojej funkcji otrzymuje wynagrodzenie na podstawie uchwały
    podjętej przez Zgromadzenie Wspólników Spółki. Wynagrodzenie całkowite Członka
    Zarządu stanowi: wynagrodzenie stałe wypłacane z dołu, w okresach miesięcznych,
    najpóźniej do 10 dnia kolejnego miesiąca następującego po miesiącu, za który należy się
    wynagrodzenie oraz wynagrodzenie zmienne stanowiące wynagrodzenie uzupełniające,
    wypłacane za rok obrotowy po wypracowaniu odpowiedniego poziomu realizacji celów
    zarządczych określonych w Kontrakcie i zatwierdzeniu sprawozdania finansowego Spółki.
    W czasie trwania Umowy Menadżer zobowiązuje się do osobistego świadczenia usług
    zarządzania i nie jest uprawniony do powierzenia wykonywania usług osobie trzeciej.
    Zarządzający ma obowiązek prowadzenia spraw Spółki w stosunkach wewnętrznych i
    zewnętrznych, kierując się przy tym najlepszym jej interesem. Umowa zobowiązuje
    Menedżera do gospodarowania majątkiem Spółki w sposób racjonalny, a także
    ukierunkowany na rozwój i ochronę jej aktywów. W celu realizacji tego zadania Menedżer
    może korzystać zarówno z zasobów majątkowych i zasobów ludzkich Spółki. W swoich
    działaniach ma dochować najwyższej staranności, wykorzystując przy tym swoją wiedzę,
    doświadczenie i umiejętności, oraz tak świadczyć usługi na rzecz Spółki, aby te działania
    uwzględniały zakres i charakter jej działalności, a także w taki sposób, aby odpowiadały
    najwyższym standardom dobrych obyczajów kupieckich, wykluczających chociażby
    potencjalny konflikt interesów Menedżera z interesem Spółki, który mógłby mieć wpływ na
    jego bezstronność. Spółka natomiast oświadcza, iż zobowiązuje się współdziałać z
    Menedżerem umożliwiając mu należyte wykonanie obowiązków kontraktowych (§ 1 ust. 3
    Umowy).
    Na podstawie stosunku łączącego strony Umowy, Spółka zobowiązała się udostępnić na
    jej koszt niezbędne do pełnienia obowiązków służbowych przez Prezesa Zarządu:
    infrastrukturę biurową, sprzęt komputerowy z oprogramowaniem, służbowy telefon
    komórkowy oraz samochód służbowy. Koszty eksploatacji, serwisu i utrzymania ponosi
    Spółka.
    Menedżerowi przysługują także inne świadczenia, które poniesione zostaną w związku z
    należytym wykonywaniem usług na podstawie Kontraktu, a w szczególności: szkolenia
    podnoszące kwalifikacje zawodowe, pokrycie kosztów udziału w konferencjach
    związanych z profilem działalności Spółki, pokrycie kosztów odbytych podróży służbowych,
    z wyłączeniem wydatków pokrytych ryczałtem. Przed skorzystaniem ze świadczeń, o
    których mowa w niniejszym punkcie, Menedżer uzyska pisemną akceptację
    Przewodniczącego Rady Nadzorczej, z uwzględnieniem specyfikacji danego świadczenia i
    wstępnie oszacowanego jego kosztu. Akceptacja ta może zostać przedłożona drogą
    mailową. Menedżer może zostać zobowiązany przez Radę Nadzorczą do zwrotu kosztów
    świadczeń, ponoszonych przez Spółkę na jego rzecz, które nie zostały uprzednio
    zaakceptowane. Zwrot ten może zostać rozliczony w ramach przysługującego
    Menedżerowi wynagrodzenia z tytułu kontraktu. Dla celów weryfikacji zasadności
    ponoszonych na rzecz Menedżera świadczeń, Zarząd Spółki będzie zobowiązany do
    przedkładania ich wykazu na posiedzenie Rady Nadzorczej. Spółka pokryje Menedżerowi
    uzasadnione koszty wynikające z wykonywania przez niego funkcji w branżowych
    jednostkach krajowych, do których Spółka zgłosiła przynależność (§ 8 ust. 4 Umowy).
    Spółka zastrzegła w Kontrakcie, iż w trakcie jego trwania, Menedżera obowiązuje zakaz
    prowadzenia działalności konkurencyjnej w stosunku do przedmiotu działalności Spółki, a
    w przypadku jego rozwiązania lub wygaśnięcia może pisemnie zobowiązać Menedżera do
    przestrzegania zakazu konkurencji przez okres 1 roku.

    Ryzyko gospodarcze i ekonomiczne za czynności wykonywane przez Zarządzającego
    ponosi Spółka. Spółka zapewnia Menedżerowi niezwłocznie po zawarciu kontraktu
    nieprzerwane ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej związanej z pełnieniem funkcji
    przez Prezesa Zarządu. Koszty polisy pokrywa Spółka.
    Prezes Zarządu jest doświadczonym ekspertem w dziedzinie finansów i pozyskiwania
    środków zewnętrznych na realizację inwestycji, posiada wykształcenie ekonomiczne oraz
    studia (...) i wieloletnie doświadczenie w zakresie finansów publicznych (...). W związku z
    zarządzaniem także zagadnieniami technicznymi w Spółce, Prezes Zarządu rozpoczęła
    studia podyplomowe o nazwie (...). Program tych studiów dotyczy ściśle branży w jakiej
    Spółka działa i obejmuje tematy dotyczące m.in. uzdatniania wody i oczyszczania ścieków,
    podstaw wodociągów i kanalizacji, ich projektowania i budowy, eksploatację systemów
    wodociągowych i kanalizacyjnych, ich monitoring i sterowanie nimi, zagadnienia dotyczące
    taryf oraz dostosowanie przedsiębiorstwa wod-kan do zmian prawnych. Tego typu
    szkolenia dają uczestnikom możliwość pozyskiwania wiedzy z zakresu specyficznej
    dziedziny jaką jest funkcjonowanie systemu wod-kan. Studia potrwają rok, a ich odbycie
    nie skutkuje nabyciem uprawnień ani tytułu jak w przypadku studiów inżynierskich.
    Rada Nadzorcza kierując się przede wszystkim ochroną interesu Spółki, po wstępnej
    analizie kosztu i jego zasadności, wyraziła zgodę na sfinansowanie Prezesowi Zarządu
    wyżej wymienionych studiów w zakresie czesnego. Wydatki zostaną faktycznie poniesione
    przez Spółkę, będą miały charakter definitywny, a także będą właściwie udokumentowane
    (umowa z uczelnią, faktury VAT wystawione na Spółkę wraz ze szczegółowym opisem
    jakiego wydatku dotyczą oraz w jakim celu dany wydatek został dokonany) i obejmą
    czesne za studia, płatne w dwóch ratach.
    Wnioskodawca pragnie także zaznaczyć, iż w związku ze zmianami klimatu i
    ogólnoświatowym trendem w kierunku ochrony środowiska, nałożono na
    przedsiębiorstwa branży wod-kan szereg obowiązków związanych z dostosowaniem się
    do norm i standardów zarówno technologicznych jak i prawnych, będących konsekwencją
    tych dążeń, a w związku z tym, narastającą potrzebą pozyskiwania środków na ten cel.
    Jednym z poważniejszych wyzwań Spółki jest budowa nowej oczyszczalni ścieków. Spółka
    posiada dwie oczyszczalnie, w tym jedną zbudowaną w 1936 r. z technologią z tamtego
    okresu, widnieje jako spełniająca normy, natomiast istnieje ryzyko, iż w perspektywie kilku
    lat przestanie spełniać wymagania wodno-prawne (m.in. przepisy mają zaostrzyć normę
    badania w zakresie oczyszczania azotu i fosforu). Narazi to Spółkę na wielomilionowe kary.
    Również istniejąca infrastruktura jest niedostateczna w zakresie obsłużenia coraz to
    większej liczby odbiorców - obserwowany jest znaczny napływ turystów. Niektóre
    urządzenia (tj. pompy natleniające ścieki) pracują na granicy wytrzymałości zwłaszcza w
    sezonie. Sieć wymaga remontów i uszczelnienia. Koszty energii i usług znacznie wzrosną w
    kolejnym roku.
    Wszystko to wymaga potężnych nakładów finansowych, zmianę taryfy za usługi wod-kan i
    wiedzy zarówno technicznej jak i ekonomicznej.

## Pytanie

Czy poniesienie przez Spółkę opisanych we wniosku wydatków związanych ze
    sfinansowaniem Prezesowi Zarządu studiów podyplomowych branżowych, stanowić
    będzie dla niego przychód z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 z
    późn. zm.) i tym samym Spółka jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych,
    zobowiązana będzie do pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od
    tych świadczeń?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sfinansowanie przez Spółkę Prezesowi Zarządu wyżej opisanych
    studiów branżowych, nie generuje po stronie Prezesa Zarządu przychodu podlegającego

    opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o PIT i tym samym po stronie Spółki, nie występują
    obowiązki związane z pełnieniem funkcji płatnika w zakresie objętym niniejszym
    wnioskiem.
    Zgodnie z zasadą wyrażoną w treści art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawodawca w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT wymienia źródła przychodów. W jednym z tych
    punktów wskazuje, iż źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście (art. 10
    ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 13 pkt 9 ww. ustawy, za przychody z działalności
    wykonywanej osobiście, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie
    przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w
    tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
    pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt
    7 ww. artykułu. Zgodnie z art. 13 pkt 7 ww. ustawy, za przychody z działalności
    wykonywanej osobiście uważa się m.in. przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie
    od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub
    innych organów stanowiących osób prawnych. W konsekwencji przychody uzyskane na
    podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania dla celów podatku dochodowego
    należy kwalifikować jako przychody z działalności wykonywanej osobiście.
    Jednocześnie przepis art. 11 ust. 1 ustawy o PIT wskazuje, iż przychodami, z zastrzeżeniem
    art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z
    zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych
    stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z
    uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich
    uzyskania. W ust. 2a ww. artykułu, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń
    ustala się:
    1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
    2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
    3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu
      lub budynku;
    4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której
    mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane
    jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do
    dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów
    w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu
    składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną
    w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

    Rozpatrując kwestię innych nieodpłatnych świadczeń należy przytoczyć wyrok Trybunału
    Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13). Stwierdza on, że aby powstał
    przychód, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o PIT muszą zostać spełnione
    łącznie trzy warunki:
    - po pierwsze, świadczenia zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w
      pełni dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    W powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń
    oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy
    (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają
    zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody kwalifikowane do
    innych źródeł przychodów, w tym również do przychodów z działalności wykonywanej
    osobiście, o których mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Otrzymywane przez Prezesa Zarządu wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług stanowi
    przychód określony w art. 13 pkt 9 ustawy o PIT.
    Natomiast zgodnie z zapisami Kontraktu, Prezesowi Zarządu przysługują także inne
    świadczenia, które poniesione zostaną w związku z należytym wykonywaniem usług na
    podstawie Kontraktu, a w szczególności: szkolenia podnoszące kwalifikacje zawodowe,
    pokrycie kosztów udziału w konferencjach związanych z profilem działalności Spółki,
    pokrycie kosztów odbytych podróży służbowych, z wyłączeniem wydatków pokrytych
    ryczałtem. Zapis ten nie jest katalogiem zamkniętym a sfinansowanie szkoleń czy studiów
    lub innych wydatków odbywa się po wcześniejszym ustaleniu ich zasadności przez Radę
    Nadzorczą Spółki, tym samym stwierdzona zostaje zbieżność celu z interesem Spółki, a nie
    Menedżera. Spółka ponosi pełne ryzyko za działania Prezesa Zarządu i to w jej interesie
    jest, aby były one jak najbardziej efektywne. Studia mają charakter ściśle branżowy i
    tożsamy z prowadzoną działalnością przez Spółkę. Studia te nie przyniosą Menedżerowi
    korzyści tylko wiedzę potrzebną do jak najlepszego podejmowania decyzji związanych ze
    strategicznymi przedsięwzięciami Spółki. Członek Zarządu, gdyby nie został powołany do
    pełnienia swojej funkcji u Wnioskodawcy zapewne nie byłby sam zainteresowany
    podnoszeniem swoich indywidualnych kwalifikacji dotyczących specyfiki branży wod-kan,
    gdyż nie byłoby mu to potrzebne w takim zakresie w jego codziennym życiu.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy sfinansowanie przez Spółkę rocznych
    studiów podyplomowych branżowych dla Prezesa Zarządu nie stanowi dla niego
    przychodu z nieodpłatnych świadczeń, gdyż nie spełniony został jeden z trzech warunków
    koniecznych do uznania przedmiotowego świadczenia za świadczenie nieodpłatne w
    rozumieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego (świadczenie zostało spełnione w interesie
    Spółki, a nie Menedżera).
    Stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę znalazło również potwierdzenie w
    interpretacjach indywidualnych:
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z 13 czerwca 2022 r., znak: 0112-KDIL2-
      1.4011.273.2022.1.AMN,
    - Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 września 2021 r., znak: 0114-KDIP3-
      1.4011.689.2021.2.MK1,
    - Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 stycznia 2020 r., znak: 0114-KDIP3-
      2.4011.590.2019.1.JK2,

    - Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 lipca 2019 r., znak: 0113-KDIPT2-
      3.4011.325.2019.3.IS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przepis art. 11 ust. 2 powołanej ustawy stanowi, że:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    W myśl art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
          gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
          innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
          równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
          lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
          świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
          gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
          czasu i miejsca udostępnienia.
    Przepis art. 11 ust. 2b powołanej ustawy stanowi, że:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, to
    jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

    Otrzymanie oznacza przysporzenie w majątku w postaci czegoś, za co podatnik nie
    zapłacił lub zapłacił częściowo, a co ma określoną wartość wyrażoną w pieniądzu.
    Świadczenie nieodpłatne, czy też częściowo odpłatne, to taki rodzaj świadczenia, w
    przypadku którego otrzymujący odnosi określoną korzyść pod tytułem darmym lub też za
    co częściowo płaci, co oznacza, że nie świadczy nic w zamian lub przekazuje świadczenie
    (płatność) nieekwiwalentne.
    Zatem, obok pieniędzy i wartości pieniężnych ustawodawca za przychody uważa również
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Świadczenia
    w naturze to wszelkie takie świadczenia, w przypadku których przedmiot świadczenia jest
    inny niż pieniądz lub wartość pieniężna. Będą to w szczególności różnego rodzaju
    świadczenia rzeczowe, chociaż przedmiotem świadczenia mogą być również prawa.
    Powyższe związane jest z przyjętą zasadą kompletności opodatkowania, w myśl której
    opodatkowaniu powinny podlegać niemal wszelkie przysporzenia majątkowe, a nie tylko
    te o charakterze pieniężnym. Podstawową różnicą pomiędzy przychodami w postaci
    pieniędzy i wartości pieniężnych a nieodpłatnymi świadczeniami w naturze i innymi
    nieodpłatnymi świadczeniami jest odmienny moment powstania przychodu. W przypadku
    bowiem pierwszej kategorii świadczeń przychód powstaje w momencie ich otrzymania lub
    postawienia do dyspozycji podatnika, natomiast w przypadku drugiej kategorii przychód
    powstaje wyłącznie w chwili otrzymania. Nie ma natomiast znaczenia moment
    postawienia świadczenia do dyspozycji podatnika.
    Przychód z nieodpłatnych świadczeń powstaje w momencie otrzymania nieodpłatnego
    świadczenia, tj. w dniu uzyskania przysporzenia majątkowego.
    W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października
    2006 r., sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie terminu
    nieodpłatnego świadczenia w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że na gruncie tej ustawy, termin
    „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem
    wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie
    korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia
    gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj.
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie,
    mające konkretny wymiar finansowy”.
    W uchwale z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe
    stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób
    fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń
    pracowniczych była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z
    dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako
    przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy - gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w
    postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie.
    Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował
    uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie. Przychód pracownika będzie obejmował
    nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a
    nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia
    jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium
    należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia
    nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym. Nieodpłatne świadczenie jest
    przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu
    pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów. W
    sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje przysporzenia w postaci nabycia
    wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również wymiernego zaoszczędzenia
    wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    Wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych przez
    pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć nieodpłatne
    świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób będących
    członkami zarządu (menedżerów).
    Ponadto należy podkreślić, że w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r.,
    sygn. akt K 7/13 wprost wskazano, że „w wypadku świadczenia pieniężnego przysporzenie
    jest niewątpliwe i niejako bezwarunkowe (zawsze oznacza zwiększenie aktywów), o tyle
    „inne nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód, w
    rozumieniu ustawy o PIT, tylko pod warunkiem, że rzeczywiście pozwoliły mu uniknąć
    wydatków”.
    Ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie ma zastosowania do świadczeń pieniężnych.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    Zgodnie z art. 13 pkt 9 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie
      przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze,
      w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o
      których mowa w pkt 7.
    Stosownie do treści art. 13 pkt 7 cytowanej ustawy:

      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Przychody członka zarządu spółki w przypadku zawarcia umowy o zarządzanie
    przedsiębiorstwem, kontraktu lub umowy o podobnym charakterze (w tym również
    umowy o świadczenie usług zarządzania zawartej na czas pełnienia funkcji członka
    zarządu) stanowią przychody zaliczone do źródła określonego w art. 13 pkt 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (stanowi o tym „wyłączenie” określone w
    powołanym art. 13 pkt 9 tej ustawy). W spółkach kapitałowych zawarcie kontraktu
    menedżerskiego z członkiem zarządu kreuje wtórną podstawę powiązania menedżera ze
    spółką, bowiem podstawowe znaczenie ma powołanie go na członka zarządu tworzące
    stosunek członkostwa w zarządzie spółki regulowany przepisami Kodeksu spółek
    handlowych i innymi przepisami wewnętrznymi spółki.
    Konsekwencją zakwalifikowania przychodów z tytułu świadczenia usług zarządzania jako
    przychodów z działalności wykonywanej osobiście jest ich opodatkowanie za
    pośrednictwem płatnika - na zasadach określonych w art. 41 i art. 42 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl art. 42 ust. 1 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Mając na uwadze powyższe wyjaśniam, że co do zasady ponoszone przez Spółkę koszty
    studiów podyplomowych powinny zostać zakwalifikowane jako przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Udział prezesa zarządu w
    studiach podyplomowych nastawiony jest na poszerzenie jego indywidualnej wiedzy i
    umiejętności. Prezes zarządu otrzymuje w ten sposób konkretne przysporzenie
    majątkowe, bowiem gdyby nie pokrycie ww. wydatku przez Spółkę – osoba te musiałaby
    ponieść taki koszt z własnych środków.
    Wyjątkiem od powyższej zasady jest przypadek, gdy zarządzający został zobowiązany (np.
    w ramach zawartej umowy) do obowiązkowego uczestnictwa w konkretnych studiach
    podyplomowych. W takiej sytuacji, nie sposób mówić o powstaniu przychodu po stronie

    podatnika, gdy uczestnictwo w danych studiach podyplomowych jest jednym z warunków
    wykonywania umowy, a odmowa wykonania tego obowiązku mogłaby skutkować np.
    rozwiązaniem umowy.
    Natomiast gdy prezes zarządu nie jest zobowiązany do obowiązkowego uczestnictwa w
    studiach podyplomowych to należy zbadać, kto przede wszystkim będzie korzystał z
    efektów udziału w studiach, w czyim interesie są ponoszone wydatki na nieodpłatne
    świadczenia. Również należy przeanalizować czy celem studiów podyplomowych jest
    poznanie/poszerzenie wiedzy związanej ze specyfiką branży, czy studia podyplomowe są
    związane z branżowymi potrzebami, które wynikają z pełnionej przez prezesa zarządu
    funkcji.
    Zamierzają Państwo sfinansować prezesowi zarządu studia podyplomowe, których
    program dotyczy branży w jakiej działa Spółka. Zgodnie z Kontraktem prezes zarządu w
    swoich działaniach ma dochować najwyższej staranności, wykorzystując przy tym swoją
    wiedzę, doświadczenie i umiejętności, oraz tak świadczyć usługi na rzecz Spółki, aby te
    działania uwzględniały zakres i charakter jej działalności. Spółka natomiast oświadczyła, że
    zobowiązuje się współdziałać z Menedżerem umożliwiając mu należyte wykonanie
    obowiązków kontraktowych. W myśl Kontraktu Menedżerowi przysługują także inne
    świadczenia, które poniesione zostaną w związku z należytym wykonywaniem usług na
    podstawie Kontraktu, m.in. szkolenia podnoszące kwalifikacje zawodowe.
    Zatem sfinansowanie studiów podyplomowych prezesa zarządu będzie wynikało z
    postanowienia zawartego w Kontrakcie, na mocy którego Spółka będzie zobligowana do
    finansowania szkoleń podnoszących kwalifikacje zawodowe, które mają związek z
    należytym wykonywaniem przez Menedżera usług na rzecz Spółki.
    Dlatego sfinansowanie przez Państwa kosztów studiów podyplomowych o nazwie (...)
    (czesne za studia) nie będzie stanowiło dla prezesa zarządu przychodu z nieodpłatnych
    świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i tym samym nie stanowi przychodu określonego w art. 13 pkt 7 tej ustawy. Na
    Państwu nie ciążą obowiązki pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od
    osób fizycznych z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Końcowo, w odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych
    stwierdzam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania,
    ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu
    faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.