Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-305/09-4/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-05-28
Teza: Czy dopłata otrzymana przez Wnioskodawcę od Gminy stanowi obrót będący podstawą opodatkowania VAT?
Słowa kluczowe: dotacja; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; przewóz-przewóz osób; usługi-usługi transportowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2009 r. (data wpływu 11 marca 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 maja 2009 r. (data wpływu 25 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dopłat – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dopłat. Wniosek uzupełniono w dniu 25 maja 2009 r. o doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, z większościowym udziałem Gminy X, powstałą w wyniku przekształcenia przedsiębiorstwa komunalnego w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t. j. Dz. U. z 1997 r. Nr 9, poz. 43 ze zm.).

Zgodnie z umową spółki, przedmiotem działania spółki jest transport pasażerski miejski, transport pasażerski międzymiastowy drogowy, pozostały pasażerski transport rozkładowy oraz inna działalność wskazana w umowie.

Ceny za usługi przewozowe gminnego transportu zbiorowego w X są określone w uchwale nr Z Rady Miejskiej X z dnia 24 listopada 2008 r.

Na podstawie umowy o świadczenie usług przewozowych zawartej pomiędzy Gminą X i Wnioskodawcą, przedmiotem której jest świadczenie ww. usług na terenie Gminy w celu zaspakajania potrzeb jej mieszkańców, Gmina, jako zamawiający, winna przekazać Zainteresowanemu, jako przewoźnikowi, dopłaty z budżetu Gminy w miesięcznych ratach.

W myśl postanowień umowy, wysokość dopłaty do ceny jednego wozokilometra powinna stanowić kwotę wynikającą z pomnożenia ilości faktycznie wykonanych wozokilometrów przez cenę jednego wozokilometra pomniejszoną o wpływy z tytułu sprzedaży biletów.

Kalkulacja ceny jednego wozokilometra stanowi załącznik do umowy, ponadto Wnioskodawca przekazuje Gminie kalkulacje przewidywanych kosztów komunikacji miejskiej na dany rok wg układu rodzajowego, kalkulację przewidywanych wpływów ze sprzedaży biletów na dany rok, z uwzględnieniem wysokości cen biletów aktualnie obowiązujących oraz szczegółowe rozliczenie wykorzystywanej przez Zainteresowanego dopłaty z budżetu Gminy.

Wysokość dopłaty ustalana jest corocznie przez Gminę X w zależności od możliwości finansowych budżetu i jest niższa niż należna dopłata wynikająca z kalkulacji określonej w umowie.

Informację o wysokości dopłaty na dany rok Wnioskodawca otrzymuje w formie pisemnej, z oznaczeniem Gminy X – dopłata do usług transportowych.

Na dokumentach bankowych wpływu dopłaty na konto Zainteresowanego figuruje tytuł wpłaty – „Dopłata do biletów” lub „Dopłata do usług transportowych”.

Wniosek uzupełniono w dniu 25 maja 2009 r. o poniższe informacje:

Zgodnie z art. 29 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawę opodatkowania stanowi wartościowe lub ilościowe ujęcie przedmiotu podatku. W przypadku ustawy o VAT podstawa opodatkowania w odniesieniu do czynności odpłatnych, to co do zasady, kwota należna z tytułu dostawy towarów i świadczenia usług. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT zasadą generalną jest, iż podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem zaś, zgodnie z tym przepisem, jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Jest to więc definicja powtarzająca definicję zawartą w art. 15 ust. 1 ustawy VAT. W tej konstrukcji ustawodawca odnosi się przede wszystkim do przedmiotu opodatkowania („sprzedaż” jest rozumiana, zgodnie z definicją z art. 2 pkt 22, jako odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów). Przewiduje też, iż podstawą opodatkowania jest kwota należna, a nie kwota faktycznie zapłacona.

Nowelizacja ustawy o VAT, która weszła w życie 1 czerwca 2005 r. przyniosła zmianę ostatniego zdania przepisu art. 29 ust. 1 tej ustawy. Przed nowelizacją przepis ten przewidywał, iż obrotem jest także otrzymana dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana z dostawą lub świadczeniem usług. Taka konstrukcja powodowała, że otrzymana dotacja związana z dostawą lub świadczeniem usług była traktowana w taki sam sposób jak obrót wynikający z tytułu dostaw towarów i świadczenia usług. Nowelizacja przepisu art. 29 ust. 1 tworzy nieco odmienną konstrukcje omawianej regulacji. Przepis ten, w obecnie obowiązującym brzmieniu przewiduje bowiem, iż obrót, a zatem kwotę należną z tytułu sprzedaży, zwiększy się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Oznacza to, że ustawodawca doprecyzował, iż obrót ulega podwyższeniu o przedmiotowe dotacje, subwencje i inne dopłaty tylko jeżeli mają one „bezpośredni wpływ” na cenę (kwotę należną) dostarczonych towarów lub świadczonych usług. Już dotychczasowe brzmienie omawianej regulacji umożliwiało przyjęcie, iż dotacje, subwencje i inne dopłaty stanowią element podstawy opodatkowania, tylko w przypadku gdy dotyczą konkretnych usług i towarów dostarczanych przez podatnika. Nowelizacja poprzez odniesienie się do bezpośredniego wpływu dotacji, subwencji i dopłaty na cenę dostarczonego towaru podkreśla jedynie tą intencję ustawodawcy. Ustawodawca nie określa, co należy rozumieć jako bezpośredni wpływ na cenę, trzeba jednak przyjąć, iż wpływ ten będzie miał miejsce np. w przypadku, gdy podmiot trzeci dopłaci do ceny świadczonej usługi lub dostarczonego towaru (np. dopłata do cen biletów pozwalająca zachować cenę biletu na niższym poziomie, czy dopłata do sprzedawanych towarów, która pozwala oferować niskie ceny tych towarów). Nie będzie natomiast doliczana do obrotu np. dotacja, subwencja czy dopłata do kosztów inwestycji czy ogólnych kosztów działalności podatnika, gdyż jej wpływ na cenę dostarczanych towarów czy świadczonych usług, jeżeli w ogóle może zostać stwierdzony, ma charakter jedynie pośredni.

Uwzględniając powyższą interpretację przepisów ustawy o VAT oraz okoliczność, iż w stanie faktycznym objętym wnioskiem podatnika z dnia 10 marca 2009 r. ceny urzędowe za usługi przewozowe gminnego transportu zbiorowego w X, świadczone przez Wnioskodawcę, ustala Rada Miejska X w formie uchwały, czyli organ inny niż strony umowy o świadczenie usług przewozowych, albowiem stronami podmiotowej umowy są Gmina X i Zainteresowany. Należy stwierdzić, że dopłaty przekazane przez Gminę X na rzecz Spółki prawa handlowego – Wnioskodawcy nie mają wpływu, a tym bardziej bezpośredniego wpływu na ceny biletów. Zdaniem Podatnika, nie stanowią zatem dopłaty do ceny świadczonych przez Podatnika usług transportowych 81.25937-00161.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dopłata otrzymywana przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o świadczenie usług przewozowych na terenie Gminy X stanowi obrót będący podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w myśl art. 7 ustawy o VAT.

Stosownie do treści art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W związku z tym, że wysokość dopłaty do ceny jednego wozokilometra stanowi kwotę wynikającą z pomnożenia ilości faktycznie wykonanych wozokilometrów przez cenę jednego wozokilometra pomniejszoną o wpływy z tytułu sprzedaży biletów oraz biorąc pod uwagę okoliczność, ze kalkulacja ceny jednego wozokilometra stanowi załącznik do umowy o świadczenie usług przewozowych, jak również to, że Wnioskodawca przekazuje Gminie X:

1.  kalkulację przewidywanych kosztów komunikacji miejskiej na dany rok wg układu rodzajowego,
2.  kalkulację przewidywanych wpływów ze sprzedaży biletów na dany rok, z uwzględnieniem wysokości cen biletów aktualnie obowiązujących,
3.  szczegółowe rozliczenie wykorzystywanej przez Wnioskodawcę dopłaty z budżetu Gminy,

– należy wskazać, że dopłata ta bezpośrednio przeznaczona jest na dofinansowanie konkretnego rodzaju usługi, tj. usługi przewozowej gminnego transportu zbiorowego w X.

Mając na uwadze powyższy charakter dopłaty, należy stwierdzić, że dopłata winna zostać doliczona do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Podatnikowi znane są jednak interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 11 lutego 2008 r. znak ITPP1/443-730/07/MN oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 listopada 2008 r. znak IPPP1/443-1814/08-2/PR, w świetle których dotacje przekazywane przez Gminę zakładom budżetowym świadczącym usługi przewozowe nie stanowią obrotu będącego podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak stanowi art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do zapisu art. 29 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku, gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to celowa dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.

Nie jest więc obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Dla określenia, czy dane dotacje są, czy też nie są opodatkowane istotne są zatem szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że na podstawie umowy o świadczenie usług przewozowych zawartej pomiędzy Gminą X i Wnioskodawcą, przedmiotem której jest świadczenie przewozowych na terenie Gminy w celu zaspakajania potrzeb jej mieszkańców, Gmina, jako zamawiający, winna przekazać Zainteresowanemu, jako przewoźnikowi, dopłaty z budżetu Gminy w miesięcznych ratach.

W myśl postanowień umowy, wysokość dopłaty do ceny jednego wozokilometra powinna stanowić kwotę wynikającą z pomnożenia ilości faktycznie wykonanych wozokilometrów przez cenę jednego wozokilometra pomniejszoną o wpływy z tytułu sprzedaży biletów.

Ceny urzędowe za usługi przewozowe gminnego transportu zbiorowego w X, świadczone przez Wnioskodawcę, ustala Rada Miejska X w formie uchwały, czyli organ inny niż strony umowy o świadczenie usług przewozowych, albowiem stronami podmiotowej umowy są Gmina X i Zainteresowany.

Zdaniem Wnioskodawcy, dopłaty przekazane przez Gminę X na rzecz Spółki prawa handlowego – Zainteresowanego nie mają wpływu, a tym bardziej bezpośredniego wpływu na ceny biletów. Zdaniem Podatnika, nie stanowią zatem dopłaty do ceny świadczonych przez Podatnika usług transportowych.

Reasumując, w sprawie będącej przedmiotem zapytania otrzymywana od Gminy X dopłata nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.