Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-2.4011.182.2017.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-16
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Niemiec.
Słowa kluczowe: emerytura; podatek; zaliczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2017 r. (data wpływu 17 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Niemiec – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Niemiec.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W latach 1997–2008 Wnioskodawca pracował w Niemczech. Po osiągnięciu wieku emerytalnego Wnioskodawca otrzymywał z Niemiec emeryturę, która była i jest wypłacana przez Deutsche Rentenversicherung, czyli świadczenia z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych państwa niemieckiego. Dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu świadczeń rentowych został opodatkowany w Polsce za pośrednictwem banku, który pobierał zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Zaliczki te zostały rozliczone w ramach corocznych zeznań podatkowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy bank miał prawo do pobrania i odprowadzenia do urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z ogólną zasadą opodatkowanie emerytur lub rent uzyskiwanych z Niemiec przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce opodatkowane jest w kraju zamieszkania, tj. w Polsce. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy emerytura lub renta wypłacana jest z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wówczas, zgodnie z artykułem 18 ust. 2 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, emerytury i podobne świadczenia lub renty, wypłacane z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, czyli w Niemczech.

W związku z powyższym – w opinii Wnioskodawcy – skoro została zawarta umowa między Polską a Niemcami w sprawie unikania podwójnego opodatkowania dochodów, to jego emerytura nie powinna być opodatkowana w Polsce i wszystkie zaliczki na podatek dochodowy, które zostały pobrane od dochodu Wnioskodawcy powinny zostać zwrócone.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska – art. 4a ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że po osiągnięciu wieku emerytalnego w związku z wykonywaną w latach 1997 -2008 pracą w Niemczech Wnioskodawca otrzymuje z tego kraju emeryturę. Świadczenie wypłacane przez Deutsche Rentenversicherung pochodzi z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych państwa niemieckiego.

W myśl art. 18 ust. 1 konwencji z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie. Z kolei, zgodnie z art. 18 ust. 2 konwencji, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż emerytura otrzymywana z Niemiec, wypłacana osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlega co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenie jest wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wtedy, stosownie do art. 18 ust. 2 ww. umowy, płatności takie podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

Mając na względzie powyższe, w sytuacji gdy emerytura – jak wskazano we wniosku – jest otrzymywana przez Wnioskodawcę z obowiązkowego sytemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec, podlega opodatkowaniu, zgodnie z powołanym art. 18 ust. 2 ww. umowy, tylko w Niemczech. Tym samym nie podlega opodatkowaniu w Polsce. W związku z tym na banku nie ciąży obowiązek naliczania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.