Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.811.2019.2.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-28
Teza: zwolnienie od podatku VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy zajęć prowadzonych w ramach statutowej działalności Centrum Kultury
Słowa kluczowe: usługi-usługi kulturalne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 listopada 2019 r. (data wpływu 6 grudnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z 15 stycznia 2020 r. (data wpływu 21 stycznia 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia od podatku VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy zajęć tanecznych, zajęć muzycznych, zajęć plastycznych, zajęć fotograficznych, zajęć wokalnych, akrobatyki dla dzieci, zajęć baletowych dla seniorów, zajęć modelarskich, warsztatów rękodzielniczych, warsztatów kartkowych, warsztatów szydełkowania, prowadzonych w ramach statutowej działalności Centrum Kultury – **jest prawidłowe,**
*   zwolnienia od podatku VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy zajęć kulinarnych, zajęć gimnastycznych: pilates, aerobik, zumba, zajęć z języka angielskiego, kursu komputerowego, gimnastyki dla Klubu Seniora oraz warsztatów krawieckich, prowadzonych w ramach statutowej działalności Centrum Kultury – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2019 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy zajęć prowadzonych w ramach statutowej działalności Centrum Kultury. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 15 stycznia 2020 r. (data wpływu 21 stycznia 2020 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 7 stycznia 2020 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.811.2019.1.SR.

We wniosku, uzupełnionym pismem z 15 stycznia 2020 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Centrum Kultury jest samorządową instytucją kultury i działa na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Jednostka jest wpisana do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Gminę. Realizuje zadania w dziedzinie wychowania, edukacji, upowszechniania i prowadzenia kultury, rozwijania i zaspokajania potrzeb kulturalnych społeczeństwa w celu wzbogacenia osobowości, kształtowania stosunków współżycia społecznego oraz rozwijania kultury życia codziennego i wypoczynku. Centrum Kultury prowadzi wielokierunkową działalność zgodną z założeniem polityki kulturalnej państwa, na podstawie własnego programu wynikającego z aktualnego zapotrzebowania lokalnej społeczności. Posiada osobowość prawną i jest czynnym podatnikiem VAT. Prowadzi działalność gospodarczą. Przez pojęcie działalności gospodarczej instytucji należy rozumieć również szeroko pojętą działalność kulturalną, która jest zgodna ze statutem instytucji. W obszarze działalności gospodarczej wyszczególnić można między innymi działalność edukacyjną w formie zajęć. Realizując tą działalność instytucja kultury osiąga statutowe cele, którymi są m.in. upowszechnianie wiedzy o sztuce, edukacja do kultury, podtrzymywanie tradycji, wychowywanie przez sztukę, inspirowanie aktywnych form uczestnictwa w kulturze, ujawnianie i rozwój talentów. Drogą realizacji powyższych celów są formy zajęć (cyklicznych, jednorazowych), skierowane do różnych grup odbiorców, stanowiące programy edukacyjne dla kultury, będące odpłatnymi zajęciami, gdzie odpłatność pobierana jest w postaci preferencyjnych stawek.

W ramach prowadzonej działalności statutowej Centrum Kultury wykonuje czynności opodatkowane stawką 23% VAT za:

*   zajęcia taneczne,
*   zajęcia muzyczne,
*   zajęcia kulinarne,
*   zajęcia plastyczne,
*   zajęcia fotograficzne,
*   zajęcia wokalne,
*   akrobatyka dla dzieci,
*   zajęcia baletowe dla seniorów,
*   zajęcia modelarskie,
*   zajęcia gimnastyczne: pilates, aerobik, zumba,
*   zajęcia z języka angielskiego, kurs komputerowy oraz gimnastyka dla Klubu Seniora,
*   warsztaty rękodzielnicze,
*   warsztaty krawieckie,
*   warsztaty kartkowe,
*   warsztaty szydełkowania.

Pobierane opłaty rejestrowane są w kasie fiskalnej, a przeznaczone są na opłatę wykwalifikowanych instruktorów, jak również na materiały do zajęć.

Na pytanie Organu „Czy przedmiotem wniosku (pytania Wnioskodawcy) są wszystkie wymienione w opisie stanu faktycznego zajęcia, tj. zajęcia taneczne, zajęcia muzyczne, zajęcia kulinarne, zajęcia plastyczne, zajęcia fotograficzne, zajęcia wokalne, akrobatyka dla dzieci, zajęcia baletowe dla seniorów, zajęcia modelarskie, zajęcia gimnastyczne: pilates, aerobik, zumba, zajęcia z języka angielskiego, kurs komputerowy oraz gimnastyka dla Klubu Seniora, warsztaty rękodzielnicze, warsztaty krawieckie, warsztaty kartkowe, warsztaty szydełkowania?”, Wnioskodawca odpowiedział, że „Przedmiotem wniosku są wszystkie wymienione w opisie stanu faktycznego zajęcia.”

Na pytanie Organu „Czy celem organizowanych przez Wnioskodawcę zajęć tanecznych, muzycznych, kulinarnych, plastycznych, fotograficznych, wokalnych, akrobatyki dla dzieci, baletowych dla seniorów, modelarskich, zajęć gimnastycznych: pilates, aerobik, zumba, zajęć z języka angielskiego, kursu komputerowego oraz gimnastyki dla Klubu Seniora, warsztatów rękodzielniczych, krawieckich, kartkowych, oraz szydełkowania, jest tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki? Należy opisać w jaki sposób realizowany jest powyższy cel odrębnie w stosunku do każdych zajęć i warsztatów.” Wnioskodawca wskazał, że „Celem organizowanych przez Wnioskodawcę zajęć jest tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury, integracja uczestników zajęć, kreatywna animacja czasu wolnego.

Zajęcia kulinarne polegają na nauce gotowania poprzez współpracę w grupie, integrację uczestników i skierowane są dla dzieci i młodzieży.

Celem zajęć kulinarnych jest nauka gotowania, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego.

Warsztaty krawieckie polegają na nauce szycia, integracji uczestników, nauce praktycznej pracy grupowej i kreatywnej animacji czasu wolnego i skierowane są do wszystkich grup społecznych.

Celem warsztatów krawieckich jest nauka szycia, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego.

Celem zajęć gimnastycznych: pilates, aerobik, zumba, oraz gimnastyka dla Klubu Seniora jest rekreacja, dbałość o dobra kondycję fizyczną oraz integracja mieszkańców.

Celem zajęć z języka angielskiego jest nauczanie języka, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego.

Celem kursu komputerowego jest nauczanie, korzystanie z programów komputerowych, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego.

Wnioskodawca wykonując wskazane czynności osiąga w sposób systematyczny zyski z tej działalności i przeznacza w całości na materiały niezbędne do realizacji tych zajęć, wynagrodzenia dla instruktorów prowadzących dane zajęcia oraz utrzymanie obiektów w których się one odbywają. Należy jednak zaznaczyć że zysk uzyskiwany z opłat od uczestników nie pokrywa w całości ww. kosztów.

Świadczone w ramach organizowanych zajęć i warsztatów nie należą do kategorii czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy pobierane opłaty za zajęcia prowadzone w ramach statutowej działalności Centrum Kultury powinny być zwolnione z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Centrum Kultury powinno być zwolnione z VAT za opłaty pobierane za zajęcia prowadzone w ramach statutowej działalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   zwolnienia od podatku VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy zajęć tanecznych, zajęć muzycznych, zajęć plastycznych, zajęć fotograficznych, zajęć wokalnych, akrobatyki dla dzieci, zajęć baletowych dla seniorów, zajęć modelarskich, warsztatów rękodzielniczych, warsztatów kartkowych, warsztatów szydełkowania, prowadzonych w ramach statutowej działalności Centrum Kultury – jest prawidłowe,
*   zwolnienia od podatku VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy zajęć kulinarnych, zajęć gimnastycznych: pilates, aerobik, zumba, zajęć z języka angielskiego, kursu komputerowego, gimnastyki dla Klubu Seniora oraz warsztatów krawieckich, prowadzonych w ramach statutowej działalności Centrum Kultury – jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast według art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, w ramach prowadzonej działalności statutowej Centrum Kultury prowadzi następujące zajęcia: zajęcia taneczne, zajęcia muzyczne, zajęcia kulinarne, zajęcia plastyczne, zajęcia fotograficzne, zajęcia wokalne, akrobatyka dla dzieci, zajęcia baletowe dla seniorów, zajęcia modelarskie, zajęcia gimnastyczne: pilates, aerobik, zumba, zajęcia z języka angielskiego, kurs komputerowy oraz gimnastyka dla Klubu Seniora, warsztaty rękodzielnicze, warsztaty krawieckie, warsztaty kartkowe, warsztaty szydełkowania.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy pobierane opłaty za zajęcia prowadzone w ramach statutowej działalności Centrum Kultury powinny być zwolnione z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega konkretna czynność (dostawa towaru lub usługa), a nie zapłata (opłata).

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy – zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy – zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W świetle art. 43 ust. 17a ustawy – zwolnienia, o których mowa w 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenie usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 ustawy).

W myśl art. 43 ust. 19 ustawy – zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2.  wstępu:
    1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5.  działalności agencji informacyjnych;
6.  usług wydawniczych;
7.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8.  usług ochrony praw.

Analizując powołane wyżej regulacje dotyczące zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, w zakresie usług kultury zauważyć należy, że warunkiem zastosowania ww. zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również przedmiotowym, dotyczącym rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.

Należy podkreślić, że ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez ściśle określone grupy podmiotów. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w ww. przepisie, jako: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

W przepisach ogólnych (Rozdziału I) ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1983 ze zm.) ustawodawca wskazał w art. 1 ust. 1, że działalność kulturalna w rozumieniu tej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

W myśl art. 2 ustawy, formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.

Art. 1 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wspierać finansowo, w ramach mecenatu państwa, realizację planowanych na dany rok zadań związanych z polityką kulturalną państwa, prowadzonych przez instytucje kultury i inne podmioty nienależące do sektora finansów publicznych.

Przepis art. 3 ust. 2 cyt. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, stanowi, że działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów.

W myśl art. 8 ww. ustawy, ministrowie oraz kierownicy urzędów centralnych organizują działalność kulturalną, tworząc państwowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Natomiast jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym (art. 9 ust. 1 powołanej ustawy).

Podmioty tworzące instytucje kultury, o których mowa w art. 8 państwowe instytucje kultury i art. 9 samorządowe instytucje kultury, zwane są dalej organizatorami, a ilekroć w ustawie jest mowa o instytucji kultury bez bliższego określenia – należy przez to rozumieć zarówno państwową, jak i samorządową instytucję kultury (art. 10 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy).

Jak stanowi art. 13 ust. 1 cyt. ustawy, instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawca wypełnia przesłanki podmiotowe wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Wnioskodawca jest podmiotem, o jakim mowa w tym przepisie, jest bowiem samorządową instytucją kultury, w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej i jest wpisany do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Gminę.

W następnej kolejności należy zbadać, czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę, wypełniają przesłankę przedmiotową do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

Ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić na podstawie dostępnej metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp.” (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności. Takie rozumienie pojęcia „kultura”, ma jednak niewielkie znaczenie praktyczne, a już w szczególności nie spełni swojej funkcji w procesie interpretacji prawa podatkowego.

Zgodnie zatem z regułami wykładni prawa, w sytuacji gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgniecie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. Wykładnia systemowa pozwala nam na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia w znaczeniu w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustawy wprost lub pośrednio odnoszącej się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Co prawda definicja działalności kulturalnej w języku prawnym, skonstruowana w oparciu o powyższy akt prawny nie będzie pełna, jednak pozwoli na sprecyzowanie terminów „kultura” oraz „usługi kulturalne” na potrzeby niniejszej interpretacji.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że zgodnie z powyższą charakterystyką terminu „kultura”, organizacja zajęć tanecznych, muzycznych, plastycznych, fotograficznych, wokalnych, akrobatyki dla dzieci, baletowych dla seniorów, modelarskich, warsztatów rękodzielniczych, kartkowych, oraz szydełkowania realizowana jest w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności kulturalnej. Jak wynika bowiem z opisu sprawy, celem organizowanych przez Wnioskodawcę zajęć jest m.in. tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury.

Tym samym organizacja ww. zajęć tanecznych, muzycznych, plastycznych, fotograficznych, wokalnych, akrobatyki dla dzieci, baletowych dla seniorów, modelarskich, warsztatów rękodzielniczych, kartkowych, oraz szydełkowania, stanowi niewątpliwie usługi kulturalne.

W przypadku Wnioskodawcy spełniony jest również warunek przewidziany w art. 43 ust. 18 ustawy, bowiem jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca osiągając w sposób systematyczny zyski z tej działalności przeznacza je w całości na materiały niezbędne do realizacji tych zajęć, wynagrodzenia dla instruktorów prowadzących dane zajęcia oraz utrzymanie obiektów w których się one odbywają. Zysk uzyskiwany z opłat od uczestników nie pokrywa w całości ww. kosztów.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że świadczone przez Wnioskodawcę – samorządową instytucje kultury – usługi kulturalne polegające na organizowaniu zajęć tanecznych, muzycznych, plastycznych, fotograficznych, wokalnych, akrobatyki dla dzieci, baletowych dla seniorów, modelarskich, warsztatów rękodzielniczych, kartkowych, oraz szydełkowania, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług – zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

Odnosząc się natomiast do organizowanych przez Wnioskodawcę zajęć gimnastycznych: pilates, aerobik, zumba, oraz gimnastyki dla Klubu Seniora, nie można stwierdzić, że są to usługi kulturalne. Należy wskazać, że ww. zajęcia stanowią usługi związane z rekreacją. Wnioskodawca wskazał bowiem, że celem zajęć gimnastycznych: pilates, aerobik, zumba, oraz gimnastyka dla Klubu Seniora jest rekreacja, dbałość o dobra kondycję fizyczną oraz integracja mieszkańców.

Podobnie organizowanych przez Wnioskodawcę zajęć kulinarnych i warsztatów krawieckich nie można uznać za usługi kulturalne. Jak wskazał bowiem Wnioskodawca, celem zajęć kulinarnych jest nauka gotowania, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego. Zajęcia kulinarne polegają na nauce gotowania poprzez współpracę w grupie, integrację uczestników. Z kolei celem ww. warsztatów krawieckich jest nauka szycia, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego. Warsztaty krawieckie polegają na nauce szycia, integracji uczestników, nauce praktycznej pracy grupowej i kreatywnej animacji czasu wolnego. Z opisu sprawy wynika zatem, że celem tych zajęć i warsztatów nie jest tworzenie czy upowszechnianie kultury, ale nauczanie gotowania i szycia.

Również zajęcia z języka angielskiego oraz kurs komputerowy nie stanowią usług kulturalnych. Jak wskazał Wnioskodawca, celem zajęć z języka angielskiego jest nauczanie języka, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego. Natomiast celem kursu komputerowego jest nauczanie, korzystanie z programów komputerowych, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego. Celem tych zajęć nie jest zatem tworzenie czy upowszechnianie kultury, ale nauczanie. A zatem są to usługi których elementem dominującym jest świadczenie edukacyjne, a nie kulturalne.

W konsekwencji świadczone przez Wnioskodawcę przedmiotowe usługi organizowania zajęć gimnastycznych: pilates, aerobik, zumba, gimnastyki dla Klubu Seniora oraz zajęć z języka angielskiego i kursu komputerowego, a także zajęć kulinarnych i warsztatów krawieckich, nie spełniają przesłanki przedmiotowej warunkującej zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Podsumowując, organizowanie zajęć tanecznych, muzycznych, plastycznych, fotograficznych, wokalnych, akrobatyki dla dzieci, baletowych dla seniorów, modelarskich, warsztatów rękodzielniczych, kartkowych, oraz szydełkowania, podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, natomiast organizowanie zajęć gimnastycznych: pilates, aerobik, zumba, gimnastyki dla Klubu Seniora oraz zajęć z języka angielskiego i kursu komputerowego, a także zajęć kulinarnych i warsztatów krawieckich nie podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od podatku VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy zajęć tanecznych, zajęć muzycznych, zajęć plastycznych, zajęć fotograficznych, zajęć wokalnych, akrobatyki dla dzieci, zajęć baletowych dla seniorów, zajęć modelarskich, warsztatów rękodzielniczych, warsztatów kartkowych, warsztatów szydełkowania, prowadzonych w ramach statutowej działalności Centrum Kultury, jest prawidłowe, natomiast w zakresie zwolnienia od podatku VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy zajęć kulinarnych, zajęć gimnastycznych: pilates, aerobik, zumba, zajęć z języka angielskiego, kursu komputerowego, gimnastyki dla Klubu Seniora oraz warsztatów krawieckich, prowadzonych w ramach statutowej działalności Centrum Kultury, jest nieprawidłowe.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W niniejszej interpretacji rozstrzygnięto wyłącznie kwestię zastosowania dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług normy przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.