Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-197/07/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2007-12-05
Teza: Czy podatnik: prawidłowo ustalił wartość początkową środków trwałych, indywidualnie ustalił stawki amortyzacyjne, nie dokonał odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza 3.500 zł i zaliczył poniesione wydatki na ich nabycie do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do użytku?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; majątek-składniki majątku; metoda-metoda degresywna; przedsiębiorstwa; stawka-stawka amortyzacyjna; stawka-stawka indywidualna; wartość-wartość firmy; wartość-wartość początkowa; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; środek-środek trwały; środek-środek trwały-używany środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 6 września 2007 r. (data wpływu 10 września 2007 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej środków trwałych, ustalenia stawek amortyzacyjnych dla używanych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji oraz możliwości niedokonywania odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza 3.500 zł i zaliczenia wydatków poniesionych na ich nabycie do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2007 r. wpłynął ww. wniosek Pana, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w Jego indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej środków trwałych, ustalenia stawek amortyzacyjnych dla używanych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji oraz możliwości niedokonywania odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza 3.500 zł i zaliczenia wydatków poniesionych na ich nabycie do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

W dniu 4 czerwca 2007 r. Pana firma zakupiła aktem notarialnym Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe ”D.” Sp. z o.o. z siedzibą w Z. przy ul. S. w upadłości za kwotę 46.905 zł. W skład zakupionego w całości przedsiębiorstwa wchodziły: 1) nazwa indywidualizująca przedsiębiorstwo (dla Pana firmy stanowiąca wartość zerową), 2) ruchomości stanowiące używane urządzenia produkcyjne (dla Pana firmy stanowiące wartość 46.950 zł), 3) prawa wynikające z umowy dzierżawy firmy ”D.” Sp. z o.o. (dla Pana firmy stanowiące wartość zerową), 4) Dokumentacja firmy ”D.” Sp. z o.o. (dla Pana firmy stanowiąca wartość zerową), 5) Teczka opisana jako ”Umowy dzierżawy” (dla Pana firmy stanowiąca wartość zerową). Biorąc powyższe pod uwagę, Pana firma przyjęła, iż wartość zakupionego przedsiębiorstwa stanowią dla firmy tylko i wyłącznie maszyny i urządzenia będące na wyposażeniu zakupionego przedsiębiorstwa. Wszystkie pozostałe składniki stanowią dla Pana firmy wartość zerową, gdyż nie są firmie ”absolutnie do czegokolwiek potrzebne oraz nie nadają się do dalszej odsprzedaży”. Z uwagi na to, że wszystkie zakupione maszyny i urządzenia nie są nowe, wartość poszczególnych urządzeń została oszacowana na podstawie ich stanu technicznego oraz wartości rynkowej wg wieloletniego doświadczenia firmy w branży i znajomości specyfiki rynku używanych maszyn do produkcji stolarki. Firma przyjęła następujące wartości początkowe poszczególnych urządzeń z grupy IV – maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania: 1) zgrzewarka jednogłowicowa ”URBAN” – 7.000 zł (stawka 10%), 2) agregat sprężarkowy – 2.000 zł, 3) frezarka do profili – 500 zł, 4) piła tarczowa ”ELU” – 6.000 zł (stawka 14%), 5) czyszczarka do naroży ”UN2F” – 3.500 zł, 6) piła ”HAFNER GL-179” – 3.300 zł, 7) frezarka do słupków – 6.000 zł (stawka 14 %), 8) kopiarko-frezarka – 6.000 zł (stawka 14%), 9) wykrojnik do aluminium ”PE-40” – 3.450 zł, 10) zaciskarka do profili aluminiowych ”PV8” – 3.500 zł, oraz z grupy VII – środki transportu: 11) wózek widłowy – 6.000 zł (stawka 14%). Jak Pan podaje, razem wartość ww. urządzeń stanowi kwotę 46.900 zł. Środki o wartości przewyższającej 3.500 zł zostały wpisane do ”rejestru środków trwałych zgodnie ze stawkami amortyzacyjnymi wynikającymi z Klasyfikacji Środków Trwałych”, natomiast w przypadku środków o wartości 3.500 zł i mniejszej wydatki poniesione na ich nabycie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do użytku. Z uwagi na to, że zakupione maszyny były używane, zastosowano indywidualne podwyższenie stawek amortyzacyjnych urządzeń wyszczególnionych w poz. 1, 4, 7 i 8 przy zastosowaniu współczynnika wynoszącego 2. W związku z powyższym roczne stawki amortyzacyjne dla ww. urządzeń wyniosły: 1) zgrzewarka jednogłowicowa ”URBAN” – 20%, 4) piła tarczowa ”ELU” – 28%, 7) frezarka do słupków – 28%, 8) kopiarko-frezarka – 28%.

W związku z powyższym Prosi Pan o udzielenie interpretacji przyjętego sposobu ustalenia wartości początkowej zakupionych używanych maszyn i urządzeń, interpretacji stawki amortyzacyjnej dla używanych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji oraz interpretacji możliwości niedokonywania odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza kwoty 3.500 zł i zaliczenia wydatków poniesionych na ich nabycie do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do użytku. Prosi Pan również o interpretację faktu, że wartość zakupionego przedsiębiorstwa stanowią tylko i wyłącznie maszyny i urządzenia będące na wyposażeniu przedsiębiorstwa.

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość zakupionego przedsiębiorstwa stanowią dla Jego firmy tylko i wyłącznie maszyny i urządzenia, natomiast wszelkie pozostałe składniki majątku, tj. nazwa firmy, dokumentacja księgowa, osobowa, stare i nieaktualne w chwili obecnej programy komputerowe, umowy dzierżawy itp. nie stanowią dla firmy jakiejkolwiek wartości.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Jak stanowi art. 22 ust. 8 powołanej wyżej ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Stosownie do art. 22f ust. 1 tej ustawy podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W myśl art. 22g ust. 2 ustawy wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład kupionego, przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio z dnia kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki.

Zgodnie z art. 5a pkt 3 ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorstwie - oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego. W myśl art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Stosownie do zapisu art. 5a pkt 2 ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o składnikach majątkowych – oznacza to aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia, o której mowa w art. 22g ust. 3.

W myśl art. 22g ust. 14 ustawy w razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi: 1) suma ich wartości rynkowej w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej zgodnie z ust. 2, 2) różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości firmy.

Zatem w świetle powołanych wyżej przepisów kluczowe znaczenie dla wskazania łącznej wartości środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wchodzących w skład nabytego przez Pana przedsiębiorstwa, było wystąpienie bądź niewystąpienie dodatniej wartości firmy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wartość firmy, rozumiana jako różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa, a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa z dnia jego nabycia, nie jest wartością dodatnią.

Z uwagi na niewystąpienie dodatniej wartości firmy, w omawianym stanie faktycznym łączną wartość początkową środków trwałych, nabytych przez Pana firmę jako składniki majątkowe przedsiębiorstwa, stanowiła różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa a wartością składników majątkowych nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi. Podaje Pan, że wartość ta nie wystąpiła, a zatem cena nabycia przedsiębiorstwa w całości przypadła na środki trwałe.

Ustalenia wartości początkowej poszczególnych środków trwałych dokonał Pan na podstawie ich stanu technicznego oraz wartości rynkowej, należy zatem przyjąć, że zachowane zostały warunki określone w art. 19 ustawy, który ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie zgodnie z art. 22g ust. 16 ustawy.

Możliwość niedokonywania odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza 3.500 zł i zaliczenia wydatków poniesionych na ich nabycie do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania wynika z art. 22d ust. 1 ustawy, zgodnie z którym podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 3.500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Ponadto należy stwierdzić, że przedstawiony stan faktyczny wskazuje, że Pana firma dla środków trwałych zaliczonych do grupy 4 Klasyfikacji Środków Trwałych dokonała zgodnie z art. 22h ust. 2 ustawy wyboru jednej z metod amortyzacji, tj. metody określonej w art. 22k ust. 1, tzw. metody degresywnej, która polega na dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 3 – 6 i 8 ww. Klasyfikacji oraz środków transportu, z wyłączeniem samochodów osobowych, w pierwszym podatkowym roku ich używania przy zastosowaniu stawek podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik nie wyższy niż 2,0, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu metody określonej w art. 22i ust. 1, podatnicy mogą dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22i.

Natomiast indywidualne ustalanie stawek amortyzacyjnych dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, o czym wspomina Pan we wniosku, przewiduje art. 22j ust. 1 ustawy, z tym że w myśl art. 22j ust. 1 pkt 1 lit. a) okres amortyzacji dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3 – 6 i 8 ww. Klasyfikacji nie może być krótszy niż 24 miesiące – gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25.000 zł. W myśl art. 22j ust. 2 pkt 1 ustawy środki trwałe, uznaje się za używane, jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 6 miesięcy. Ciężar udowodnienia takiego stanu rzeczy spoczywa na podatniku.

Trzeba przy tym odnotować, że zgodnie z wyżej powołanym art. 22h ust. 2 ustawy wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.