Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-655/08-5/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-11-13
Teza: Czy Spółka prawidłowo w latach 2002-2004 zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów naliczony, a nie zapłacony ZUS płatnika?
Słowa kluczowe: korekta-korekta zeznania; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; składki-składki na ubezpieczenie społeczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 13 sierpnia 2008 r. (data wpływu 18 sierpnia 2008 r.), uzupełnionym w dniach 15 września 2008 r. oraz 3 listopada 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do koszów uzyskania przychodów naliczonych lecz niezapłaconych składek ZUS w latach 2002-2004 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do koszów uzyskania przychodów naliczonych lecz niezapłaconych składek ZUS w latach 2002-2004.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 15 października 2008 r. znak ILPB1/415-655/08-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 31 października 2008 r., a w dniu 3 listopada 2008 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W związku z zaliczeniem w koszty uzyskania przychodów w latach 2002-2004 składek ZUS pracowników, które nie zostały zapłacone w terminie, wątpliwość Wnioskodawcy (spółki cywilnej) budzi kwestia, czy sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów jest prawidłowy, uwzględniając fakt, że Wnioskodawca prowadzi księgę metodą memoriałową (czyli zgodnie z art. 22 ust. 5-5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Spółka w następnych latach 2005-2007, spłacając zaległe należności główne wraz z odsetkami – niezapłacone składki ZUS pracowników w latach 2002-2004, nie ujęła ich w kosztach uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka prawidłowo w latach 2002-2004 zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów naliczony ZUS płatnika lecz niezapłacony?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 5 i art. 22 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wg stanu na dzień 1 stycznia 2003 r. – składki ZUS płatnika spółka księgowała prawidłowo, ponieważ koszty te dotyczyły przychodów tego okresu. Zdaniem Wnioskodawcy, analogiczne stanowisko znajduje się w interpretacji przepisów w publikacji „Rachunkowość zamknięcie roku 2002”, dział „opodatkowanie wyniku działalności gospodarczej podatkiem dochodowym od osób fizycznych”, pkt. 6 Koszty uzyskania przychodu, autorstwa Edwarda Kosakowskiego.

Wnioskodawca uważa, że zbieżne stanowisko prezentowane jest w orzeczeniach i pismach urzędów skarbowych oraz Ministra Finansów:

*   informacja Urzędu Skarbowego Kraków-Prądnik z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. PB415/104/04/PK,
*   informacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie z dnia 20 września 2004 r., sygn. I US.PB-2/415/22/04,
*   informacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego Urzędu Skarbowego Warszawa-Wawer z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. US.39/DF/410/320/2004,
*   informacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego Urzędu Skarbowego w Śremie z dnia 27 kwietnia 2004 r., sygn. PD/g/415/1/2004,
*   pismo MF z dnia 18 lipca 2000 r., sygn. PB3-1442-IP-8214-2/2000.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 200r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r., kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23, natomiast od 1 stycznia 2007 r. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Artykuł 23 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do końca 2004 roku nie zawiera zapisu odnoszącego się do braku możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonych lecz niezapłaconych składek ZUS pracownika w części finansowanej przez płatnika składek.

W świetle powyższego, składki na ubezpieczenia społeczne pracowników, jeżeli zostały zarachowane do okresu i roku podatkowego, za który były one należne oraz były znane kwoty – są kosztem uzyskania przychodów w roku podatkowym, w którym zostały zarachowane, mimo że w danym roku podatkowym nie zostały zapłacone.

Reasumując, mając na uwadze treść przytoczonych przepisów oraz przedstawiony stan faktyczny, Wnioskodawcy przysługiwało w latach 2002-2004 prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne pracowników, w części finansowanej przez Spółkę jako płatnika składek.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, tj.:

*   zaliczenia do koszów uzyskania przychodów naliczonych lecz niezapłaconych składek ZUS w latach 2005-2007 wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 13 listopada 2008 r. nr ILPB1/415-655/08-6/AG,
*   sporządzania korekt deklaracji zeznań podatkowych za lata 2002-2005 wniosek rozstrzygnięto pismem z dnia 13 listopada 2008 r. nr ILPB1/415-655/08-7/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.