Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.343.2020.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-31
Teza: wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT aportu opisanego we wniosku zespołu składników majątkowych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; dostawa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 marca 2020 r. (data wpływu 28 kwietnia 2020 r.) uzupełnionym pismem z 3 lipca 2020 r. (data wpływu 8 lipca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT aportu opisanego we wniosku zespołu składników majątkowych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa –**jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT aportu opisanego we wniosku zespołu składników majątkowych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 3 lipca 2020 r. (data wpływu 8 lipca 2020 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 26 czerwca 2020 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.343.2020.1.MN.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 3 lipca 2020 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (dalej zwana M.) prowadzi od dawna działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży (hurtowej i detalicznej), naprawy, wynajmu samochodów osobowych i ciężarowych, części i akcesoriów do nich, a także związanego z tym pośrednictwa ubezpieczeniowego i finansowego. Działalność ta w głównej mierze prowadzona jest w oparciu o umowę dealerską z O.P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w autoryzowanych salonach samochodowych. Sprzedaż i usługi skierowane są zarówno do firm, jak i klientów prywatnych.

Od początku bieżącego roku w Spółce podzielono przedsiębiorstwo na dwie części: część przedsiębiorstwa, która prowadzi całą obecną sprzedaż towarów i usług związaną z motoryzacją (dalej zwaną M\_O.) oraz pozostałą część, która obejmuje głównie nieruchomości użytkowane przez Spółkę oraz aktywa finansowe o charakterze inwestycyjnym (dalej zwaną M\_A.). M\_O. stanowi przeważającą, operacyjną część przedsiębiorstwa, obsługuje niemal wszystkie relacje z kontrahentami firmy. M\_A. zajmuje się głównie utrzymaniem wskazanych wyżej aktywów, co generuje niewielką liczbę procesów i zdarzeń gospodarczych. Wydzielenie to nastąpiło i utrzymywane będzie poprzez następujące działania:

1.  Zadania i procesy realizowane przez każdą z wymienionych części przedsiębiorstwa są rozdzielone.
2.  W księgach firmy podzielono aktywa i pasywa, przypisując je do właściwej części przedsiębiorstwa, wprowadzono odrębne konta dla obu części (dotyczy to m.in. środków trwałych, aktywów finansowych, należności, zobowiązań, przychodów i kosztów (w tym wynagrodzeń).
3.  Wycenia się i ustala wartości potencjalnego wynagrodzenia, jakie byłoby należne między odrębnymi podmiotami za:
    1.  użytkowanie przez M\_O. aktywów przypisanych do M\_A.,
    2.  usługi świadczone wzajemnie pomiędzy obiema częściami.Wynagrodzenie takie jest księgowane na kontach pozabilansowych (nie są to koszty faktycznie ponoszone, ani przychody faktycznie osiągane przez firmę). W efekcie Spółka jest w stanie ustalać nie tylko przychody i koszty generowane dla firmy w obu częściach przedsiębiorstwa, ale nawet wynik finansowy, jaki generowałaby każda z części przedsiębiorstwa gdyby stanowiła odrębne przedsiębiorstwo.
4.  Wyłącznie do M\_O. przypisane są wszystkie osoby z personelu, z wyjątkiem jednej osoby, której obowiązki są podzielone na te realizowane w M\_O. i M\_A., a w konsekwencji podzielone jest jej wynagrodzenie i przypisane odpowiednio do każdej z części.
5.  Podział powyższy będzie aktualizowany stosownie do potrzeb, (np. jeśli zarządzający rozpoznają potrzebę przesunięcia wybranych aktywów pomiędzy częściami przedsiębiorstwa – będzie to zobrazowane w księgach) i jeśli będzie to uzasadnione, będą ewidencjonowane kolejne procesy (np. udostępnienie kolejnego aktywa lub świadczenie usług pomiędzy częściami przedsiębiorstwa w powiązaniu z rozliczeniem między nimi, księgowane analogicznie jak opisano w pkt 3). Działania takie będą realizowane w celu stałej realizacji podziału organizacyjnego i finansowego obu części przedsiębiorstwa.

W najbliższych miesiącach prawdopodobnie nastąpi aport M\_O. do innej spółki (dalej zwanej NOWA\_SP), jako wkład jej wspólnika, którym będzie M. Możliwe, że równocześnie inny podmiot, także wspólnik NOWA\_SP, wniesie aportem analogiczną część swojego przedsiębiorstwa. W następstwie NOWA\_SP będzie kontynuować działalność gospodarczą prowadzoną do tego momentu przez M w ramach M\_O. Ponieważ M\_A pozostanie w M. zostaną zawarte umowy i będą realizowane stosowne rozliczenia za odpłatne udostępnienie przez M. aktywów NOWA\_SP i ewentualne inne świadczenia pomiędzy tymi spółkami (analogicznie jak do tej pory opisano w pkt 3 i 5, przy czym od tego momentu będą to transakcje pomiędzy odrębnymi pomiotami).

Na pytanie Organu oznaczone nr 1 „Proszę wskazać czy opisane we wniosku mienie (składniki majątkowe, które mają być przedmiotem aportu – oznaczone we wniosku jako M\_O.) stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1145 ze zm.)?”, Wnioskodawca wskazał: „Nie, mienie to nie stanowi przedsiębiorstwa.”.

Na pytanie Organu oznaczone nr 2 „Czy istnieje faktyczna możliwość kontynuowania działalności prowadzonej przez NOWA\_SP wyłącznie w oparciu o składniki będące przedmiotem aportu (oznaczone we wniosku jako M\_O.), czy też konieczne jest w tym celu angażowanie przez NOWA\_SP innych składników majątku (niebędące przedmiotem planowanej transakcji) lub konieczne jest podejmowanie dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcie umów – innych niż umów na dostarczanie mediów) niezbędnych do prowadzenia działalności w oparciu o przejęte składniki?”, Wnioskodawca wskazał: „Tak, istnieje taka możliwość. Jednocześnie przypominamy, co napisaliśmy we wniosku: „W następstwie NOWA\_SP będzie kontynuować działalność gospodarczą prowadzoną do tego momentu przez M. w ramach M\_O. Ponieważ M\_AKTYWA pozostanie w M. zostaną zawarte umowy i będą realizowane stosowne rozliczenia za odpłatne udostępnienie przez M. aktywów NOWA\_SP i ewentualne inne świadczenia pomiędzy tymi spółkami (analogicznie jak do tej pory opisano w pkt 3 i 5, przy czym od tego momentu będą to transakcje pomiędzy odrębnymi pomiotami)”.

Na pytanie Organu oznaczone nr 3 „Czy na dzień dokonania opisanej we wniosku transakcji (dokonania opisanego we wniosku aportu) będący przedmiotem aportu zespół składników majątkowych Wnioskodawcy – oznaczony we wniosku jako M\_O., będzie stanowił zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania?”, Wnioskodawca odpowiedział twierdząco.

Na pytanie Organu oznaczone nr 4 „Czy na dzień dokonania opisanej we wniosku transakcji mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa – oznaczona we wniosku jako M\_O., będzie stanowić zespół składników materialnych i niematerialnych wyodrębniony organizacyjnie w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, proszę wskazać czym to wyodrębnienie (organizacyjne) się przejawia?”, Wnioskodawca wskazał: „Tak. Wyodrębnienie przejawia się oddzieleniem w Spółce części przedsiębiorstwa, która prowadzi całą obecną sprzedaż towarów i usług związaną z motoryzacją (M\_O.) oraz pozostałej części, która obejmuje głównie nieruchomości użytkowane przez Spółkę oraz aktywa finansowe o charakterze inwestycyjnym (M\_A.). M\_O. stanowi przeważającą, operacyjną część przedsiębiorstwa, obsługuje niemal wszystkie relacje z kontrahentami firmy. M\_A. zajmuje się głównie utrzymaniem wskazanych wyżej aktywów, co generuje niewielką liczbę procesów i zdarzeń gospodarczych. Wydzielenie to utrzymywane jest poprzez następujące działania:

1.  Zadania i procesy realizowane przez każdą z wymienionych części przedsiębiorstwa są rozdzielone.
2.  W księgach firmy podzielono aktywa i pasywa, przypisując je do właściwej części przedsiębiorstwa, wprowadzono odrębne konta dla obu części (dotyczy to m.in. środków trwałych, aktywów finansowych, należności, zobowiązań, przychodów i kosztów (w tym wynagrodzeń).
3.  Wycenia się i ustala wartości potencjalnego wynagrodzenia, jakie byłoby należne między odrębnymi podmiotami za:
    1.  użytkowanie przez M\_O. aktywów przypisanych do M\_A.,
    2.  usługi świadczone wzajemnie pomiędzy obiema częściami.Wynagrodzenia takie jest księgowane na kontach pozabilansowych (nie są to koszty faktycznie ponoszone, ani przychody faktycznie osiągane przez firmę). W efekcie Spółka jest w stanie ustalać nie tylko przychody i koszty generowane dla firmy w obu częściach przedsiębiorstwa, ale nawet wynik finansowy, jaki generowałaby każda z części przedsiębiorstwa gdyby stanowiła odrębne przedsiębiorstwo.
4.  Wyłączenie do M\_O. przypisane są wszystkie osoby z personelu, z wyjątkiem jednej osoby, której obowiązki są podzielone na te realizowane w M\_O. i M\_A., a w konsekwencji podzielone jest jej wynagrodzenie i przypisane odpowiednio do każdej z części”.

Na pytanie Organu oznaczone nr 5 „Czy na dzień dokonania opisanej we wniosku transakcji mająca być przedmiotem przekazania część przedsiębiorstwa – oznaczona we wniosku jako M\_O., będzie stanowić zespół składników wyodrębniony finansowo w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, tzn. czy przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań (aktywów i pasywów) do mającej być przedmiotem sprzedaży części przedsiębiorstwa i oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów pozostałej części przedsiębiorstwa?”, Wnioskodawca wskazał: „Tak.”.

Na pytanie Organu oznaczone nr 6 „Czy na dzień dokonania opisanej we wniosku transakcji mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa – oznaczona we wniosku jako M\_O., będzie wystarczająca do samodzielnego wykonywania zadań i nie będzie wymagać udziału pozostałych struktur przedsiębiorstwa NOWA\_SP?”, Wnioskodawca wskazał: „Tak.”.

Na pytanie Organu oznaczone nr 6 „Czy aport wyodrębnionej ww. części majątku będzie wiązała się z tzw. „przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w myśl art. 231 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 917 ze zm.)?”, Wnioskodawca wskazał: „Tak.”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (przedstawione we wniosku z 3 lipca 2020 r.):

Czy wniesienie aportu w postaci opisanego we wniosku zespołu składników majątkowych (oznaczonego we wniosku jako M\_O.) stanowi zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa, a tym samym stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy do czynności takiej będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy (przedstawione we wniosku z 3 lipca 2020 r.):

Zdaniem Wnioskodawcy aport części przedsiębiorstwa (oznaczonej we wniosku jako M\_O.) do NOWA\_SP będzie stanowiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, które nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca znajduje m.in. w interpretacjach indywidualnych o sygn.: DP/P1/423-0022/05/AP, IPPP1/443-256/10-4/AW, IPPP1-443-183/10-4/MP, 0114-KDIP1-3.4012.556.2018.1.JF, 0113-KDIPT1-2.4012.876.2018.2.MC, 0113-KDIPT1-1.4012.274.2019.2. AK, a także w wyrokach: I SA/Kr 1595/09, III SA/Wa 666/08.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy o VAT wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:

*   zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
*   faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C-497/01 „(\`(...)\`) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi, które łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że – w świetle tej normy Dyrektywy 2006/112/WE Rady – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży (hurtowej i detalicznej), naprawy, wynajmu samochodów osobowych i ciężarowych, części i akcesoriów do nich, a także związanego z tym pośrednictwa ubezpieczeniowego i finansowego. Działalność ta w głównej mierze prowadzona jest w oparciu o umowę dealerską z O. Sp. z o.o. Od początku bieżącego roku podzielono przedsiębiorstwo na dwie części: część przedsiębiorstwa, która prowadzi całą obecną sprzedaż towarów i usług związaną z motoryzacją tj. M\_O oraz pozostałą część, która obejmuje głównie nieruchomości użytkowane przez Spółkę oraz aktywa finansowe o charakterze inwestycyjnym tj. M\_A. M\_O. stanowi przeważającą, operacyjną część przedsiębiorstwa, obsługuje niemal wszystkie relacje z kontrahentami firmy. M\_A. zajmuje się głównie utrzymaniem wskazanych wyżej aktywów, co generuje niewielką liczbę procesów i zdarzeń gospodarczych.

Jak wskazał Wnioskodawca w najbliższych miesiącach prawdopodobnie nastąpi aport M\_O. do innej spółki tj. NOWA\_SP, jako wkład jej wspólnika, którym będzie Wnioskodawca. Możliwe, że równocześnie inny podmiot, także wspólnik NOWA\_SP, wniesie aportem analogiczną część swojego przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy wniesienie aportu w postaci opisanego we wniosku zespołu składników majątkowych (oznaczonego we wniosku jako M\_O.) stanowi zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa, a tym samym stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy do czynności takiej będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak już wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie ich przekazania (na ile stanowią w przedsiębiorstwie w tym momencie, wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że opisany zespół składników majątkowych w postaci M\_O. która prowadzi całą obecną sprzedaż towarów i usług związaną z motoryzacją cechuje się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym.

Za wyodrębnieniem organizacyjnym M\_O. przemawia fakt, że – jak wskazał Wnioskodawca –zadania i procesy realizowane przez każdą z wymienionych części przedsiębiorstwa są rozdzielone. Wyłącznie do M\_O. przypisane są wszystkie osoby z personelu, z wyjątkiem jednej, której obowiązki są podzielone na te realizowane w M\_O. i M\_A., a w konsekwencji podzielone jest jej wynagrodzenie i przypisane odpowiednio do każdej z części. Wyodrębnienie przejawia się oddzieleniem w Spółce części przedsiębiorstwa, która prowadzi całą obecną sprzedaż towarów i usług związaną z motoryzacją (M\_O.) oraz pozostałej części, która obejmuje głównie nieruchomości użytkowane przez Spółkę oraz aktywa finansowe o charakterze inwestycyjnym (M\_A.). M\_O. stanowi przeważającą, operacyjną część przedsiębiorstwa, obsługuje niemal wszystkie relacje z kontrahentami firmy. M\_A. zajmuje się głównie utrzymaniem wskazanych wyżej aktywów, co generuje niewielką liczbę procesów i zdarzeń gospodarczych.

Wydzielony w ramach Spółki zespół składników majątkowych w postaci M\_O. jest również wyodrębniony finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie. O wyodrębnieniu tym świadczy fakt, że w księgach firmy podzielono aktywa i pasywa, przypisując je do właściwej części przedsiębiorstwa, wprowadzono odrębne konta dla obu części (dotyczy to m. in. środków trwałych, aktywów finansowych, należności, zobowiązań, przychodów i kosztów (w tym wynagrodzeń). Wycenia się i ustala wartości potencjalnego wynagrodzenia, jakie byłoby należne między odrębnymi podmiotami za: użytkowanie przez M\_O. aktywów przypisanych do M\_A., usługi świadczone wzajemnie pomiędzy obiema częściami. Wynagrodzenie takie jest księgowane na kontach pozabilansowych (nie są to koszty faktycznie ponoszone, ani przychody faktycznie osiągane przez firmę). W efekcie Spółka jest w stanie ustalać nie tylko przychody i koszty generowane dla firmy w obu częściach przedsiębiorstwa, ale nawet wynik finansowy, jaki generowałaby każda z części przedsiębiorstwa gdyby stanowiła odrębne przedsiębiorstwo.

Oprócz wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego wydzielony przez Wnioskodawcę w ramach Spółki zespół składników majątkowych w postaci M\_O. jest również wyodrębniony funkcjonalnie. Jak wynika bowiem z treści wniosku wyodrębnienie przejawia się oddzieleniem w Spółce części przedsiębiorstwa, która prowadzi całą obecną sprzedaż towarów i usług związaną z motoryzacją (M\_O.) oraz pozostałej części, która obejmuje głównie nieruchomości użytkowane przez Spółkę oraz aktywa finansowe o charakterze inwestycyjnym (M\_A.)

Istotny jest również fakt, że NOWA\_SP będzie kontynuować działalność gospodarczą prowadzoną do tego momentu przez Wnioskodawcę w ramach tej części przedsiębiorstwa tj. w ramach M\_O.

Ponadto jak wynika z treści wniosku, na dzień dokonania opisanej we wniosku transakcji mająca być przedmiotem aportu zorganizowana część przedsiębiorstwa – oznaczona we wniosku jako M\_O., będzie wystarczająca do samodzielnego wykonywania zadań i nie będzie wymagać udziału pozostałych struktur przedsiębiorstwa NOWA\_SP. Dodatkowo aport wyodrębnionej ww. części majątku będzie wiązał się z tzw. „przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w myśl art. 231 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy

Analiza zaprezentowanego opisu sprawy w kontekście przytoczonych regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE, prowadzi do wniosku, że zostaną spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych tworzących M\_O. mającego być przedmiotem aportu, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Opisany we wniosku wydzielony przez Wnioskodawcę w ramach Spółki zespół składników majątkowych w postaci M\_O. stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, który jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy oraz przeznaczony jest do realizacji określonych zadań gospodarczych i potencjalnie mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące konkretnie przypisane mu zadania gospodarcze.

W konsekwencji uznania zespołu składników majątkowych w postaci M\_O. za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, planowana czynność nie będzie – zgodnie z cytowanym powyżej art. 6 pkt 1 ustawy o VAT – podlegać opodatkowaniu VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, jest prawidłowe.

Tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.