Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.428.2025.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-28
Teza: Uznanie, że zbycie 100% udziałów posiadanych przez Spółkę w
spółce zależnej stanowi zbycie przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa
udział-zbycie udziałów
udział-zbycie udziałów w spółce
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że zbycie 100% udziałów (akcji) posiadanych przez
    Spółkę w spółce zależnej będzie stanowiło zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt
    1 ustawy o VAT i w konsekwencji nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką dominującą w Grupie (...) (dalej:
    „Grupa”), będącej grupą (...) działającą w obszarze (...). Grupa (...). Ponadto Grupa (...).
    Podstawowym przedmiotem działalności Spółki w ramach Grupy jest działalność
    holdingowa w zakresie której prowadzi m.in. działalność jako (...) dla innych spółek z
    Grupy (dalej: „...”) oraz działalność (...) związaną z (...).
    W ramach działalności prowadzonej jako (...), Spółka zawiera ze spółkami z Grupy umowy
    o świadczenie następujących kategorii usług: (...).
    Spółka, w związku z zamiarem pozyskania środków finansowych na nowe projekty
    inwestycyjne prowadzone w ramach Grupy, planuje sprzedaż na rzecz podmiotu/ów
    spoza Grupy 100% udziałów lub akcji posiadanych w jednej lub kilku ze swoich spółek
    zależnych, zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni, prowadzących obecnie w formie
    prawnej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej operacyjną
    działalność gospodarczą lub będących w fazie rozwoju inwestycji polegającej na (...). Przy
    czym zbycie 100% udziałów (akcji) w danym podmiocie nastąpi w ramach jednej transakcji,
    na rzecz jednego nabywcy.
    W wyniku planowanej transakcji sprzedaży 100% udziałów (akcji) w spółce zależnej, której
    udziały (akcje) będą przedmiotem sprzedaży, dojdzie do przeniesienia na nabywcę
    udziałów (akcji) wszystkich składników materialnych i niematerialnych spółki zależnej,
                1wymienionych w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (dalej:
    „Kodeks cywilny”).
    Przeniesienie tych składników nastąpi jednak nie w drodze zbycia samego
    przedsiębiorstwa, lecz będzie następstwem przeniesienia własności całości udziałów
    (akcji) spółki zależnej, a tym samym prawa własności całej tej spółki, na inny podmiot. Z
    formalnego punktu widzenia transakcja zbycia 100% udziałów (akcji) posiadanych w
    spółce zależnej na rzecz podmiotu spoza grupy zostanie dokonana na samych udziałach
    spółki zależnej, a nie na jej składnikach majątkowych, a więc nie nastąpi wyłączenie
    jakichkolwiek składników z przedsiębiorstwa tej spółki, ani zbycie samych tych składników.
    Tym samym, w wyniku transakcji skład przedsiębiorstwa spółki zależnej w rozumieniu art.
    155 Kodeksu cywilnego nie ulegnie zmianie.
    Niemniej jednak, w perspektywie ekonomicznej oraz biznesowej, sprzedaż 100% udziałów
    (akcji) w spółce zależnej na rzecz podmiotu spoza Grupy ma na celu przeniesienie na

    nabywcę udziałów (akcji) kontroli nad tą spółką zależną, a więc ostatecznie również nad
    całością jej składników materialnych oraz niematerialnych (przedsiębiorstwem). W
    rezultacie, w wyniku przedmiotowej transakcji sprzedaży, kontrola nad przedsiębiorstwem
    spółki zależnej będzie sprawowana przez nabywcę, a nie jak dotychczas przez Spółkę, gdyż
    to nabywca stanie się właścicielem spółki zależnej.
    Składniki materialne i niematerialne będące własnością spółki zależnej i tworzące jej
    przedsiębiorstwo, przeniesione w wyniku transakcji na nabywcę udziałów (akcji), będą
    umożliwiały kontynuację prowadzonej obecnie przez spółkę zależną działalności
    gospodarczej (kontynuację inwestycji w przypadku spółek zależnych będących w fazie
    rozwoju inwestycji).
    Spółka, na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT, zrezygnowała ze stosowania zwolnienia
    z VAT usług, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o VAT, świadczonych na
    rzecz podatników VAT. Spółka nie planuje obecnie powrotu do stosowania zwolnienia z
    VAT w stosunku do ww. usług.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w opisanym w niniejszym
    wniosku zdarzeniu przyszłym, zbycie 100% udziałów (akcji) posiadanych przez Spółkę w
    spółce zależnej stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i
    w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Spółki, w opisanym w niniejszym wniosku zdarzeniu przyszłym zbycie 100%
    udziałów (akcji) posiadanych przez Spółkę w spółce zależnej stanowi zbycie
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji nie podlega
    opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT, podlega m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przepis art. 7 ust. 1 powołanej ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa
    w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. Towarami zaś, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna
    dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy - czynności
    muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Dlatego też, nie każda czynność dokonana przez podmiot mający status podatnika będzie
    podlegać opodatkowaniu. Status podatnika podatku od towarów i usług nie powoduje
    automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego
    podmiotu. Zatem, za działalność rodzącą obowiązki w podatku VAT należy uznać tylko tę
    działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki. A
    więc w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej nie
    wchodzi obrót papierami wartościowymi, to czynność samej sprzedaży udziałów bądź
    akcji nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT, w
    związku z czym nie podlega opodatkowaniu.
    Kwestia, czy za działalność gospodarczą można uznać działalność polegającą na
    posiadaniu i zbywaniu własnych akcji oraz udziałów była przedmiotem orzecznictwa
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE” lub „Trybunał”). W wyrokach z
    dnia 20 czerwca 1991 r. w sprawie C- 60/90 Polysar Investments Netherlands BV
    przeciwko Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen i z dnia 20 czerwca 1996 r. w
    sprawie C-155/94 Wellcome Trust Ltd przeciwko Commissioners of Customs and Excise
    oraz z dnia 6 lutego 1997 r. w sprawie C-80/95 Harnas & Helm CV v Staatssecretaris van
    Financiёn TSUE wskazał, iż samo posiadanie bądź też emisja udziałów i innych papierów
    wartościowych co do zasady nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 VI
    Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw
    Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od
    wartości dodanej, która pozwalałaby na uznanie posiadacza takich udziałów za podatnika.
    Natomiast w wyroku z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 Empresa de
    Desenvolvimento Mineiro TSUE uznał, że zwykłe nabycie udziałów w innych podmiotach
    nie stanowi wykorzystania majątku w celu osiągnięcia dochodu w sposób ciągły, ponieważ
    dywidenda uzyskana z udziału jest skutkiem własności majątku i nie jest wynagrodzeniem
    uzyskanym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy.
    Podobnie transakcje finansowe polegające jedynie na sprzedaży udziałów i innych
    papierów wartościowych, np. jednostek w funduszach inwestycyjnych, nie stanowią w
    ogóle działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, jak wynika z orzecznictwa TSUE, powyższe czynności zasadniczo nie
    stanowią działalności gospodarczej, a zatem podmiot dokonujący tych czynności nie ma
    statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem. Zdaniem TSUE,
    samo nabycie i posiadanie akcji spółki nie powinno być traktowane jako działalność
    gospodarcza w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, nadająca ich posiadaczowi status
    podatnika. Trybunał powtórzył tu wyrażone wcześniej w orzeczeniu z dnia 20 czerwca
    1996 r. C-155/94 stanowisko, że jeżeli objęcie akcji nie stanowi działalności gospodarczej,
    to również nie ma takiego charakteru ich zbycie (także orzeczenie TSUE z dnia 26 czerwca
    2003 r. w sprawie C-442/01).

    Natomiast, orzecznictwo TSUE przewiduje wyjątki od tej zasady. Przykładowo, w
    orzeczeniu z dnia 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne S.A. Beginvest
    Trybunał wskazał, iż zaangażowanie w zarządzanie spółkami zależnymi (w holdingu) należy
    uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu VI Dyrektywy, ale tylko w zakresie, w
    jakim pociąga to za sobą dokonywanie transakcji podlegających VAT na mocy VI
    Dyrektywy, takich jak świadczenie usług administracyjnych, rachunkowych i
    informatycznych na rzecz swoich spółek zależnych. Stanowisko to zostało powtórzone
    także w orzeczeniu z dnia 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations.
    Podsumowując, pomimo zasady ogólnej zgodnie z którą wykonywanie czynności
    związanych z udziałami, akcjami oraz papierami wartościowymi (dywidenda, zbycie,
    nabycie,) nie stanowi działalności gospodarczej i wobec tego pozostaje poza zakresem
    podatku VAT, istnieją sytuacje, w których możliwe jest uznanie, że takie czynności
    stanowią wykonywanie działalności gospodarczej, a mianowicie gdy:
    I. posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje
      posiada,
    II. sprzedaż akcji (udziałów) prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i
      brokerskiej,
    III. posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem
      działalności gospodarczej.
    W świetle powyższego należy przyjąć, iż działania Spółki, będącej spółką holdingową w
    Grupie, podejmowane na rzecz spółek zależnych w ramach (...), stanowią w istocie wyraz
    zaangażowania w zarządzanie spółkami zależnymi i w konsekwencji wpisują się w definicję
    prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Rola
    Spółki w ramach Grupy nie ogranicza się do biernego modelu realizacji praw
    własnościowych, lecz stanowi o aktywnym uczestnictwie Spółki w zarządzaniu spółkami
    zależnymi, których udziały (akcje) Spółka posiada. W konsekwencji transakcja sprzedaży
    100% udziałów (akcji) będąca przedmiotem zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym
    wniosku, będzie stanowiła działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT, w której Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu ust. 1 tego
    artykułu.
    Z kolei art. 6 ustawy o VAT wskazuje katalog czynności wyłączonych z zakresu stosowania
    przepisów ustawy o VAT. Wymienione zostały tu te czynności, które, co do zasady, należą
    do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej
    dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług, niemniej z uwagi na stosowne
    wyłączenie, nie podlegają opodatkowaniu. I tak, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT,
    przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o VAT nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”.
    Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją
                1sformułowaną w art. 55 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z powołanym przepisem,
    przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5. koncesje, licencje i zezwolenia;
    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;

    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
                  2Przy czym, zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot
    przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co
    innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Należy również zaznaczyć, że art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stanowi implementację do prawa
    krajowego art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, w myśl którego w przypadku
    przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części
    majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca. Stąd
    też, czyniąc zadość obowiązkowi prounijnej wykładni tego przepisu, dla prawidłowego
    rozumienia pojęcia „przedsiębiorstwo” warto również odwołać się do stanowiska TSUE.
    Pojęcie przekazania przedsiębiorstwa było przedmiotem rozważań Trybunału m.in. w
    wyroku w sprawie C-497/01 Zita Modes z dnia 27 listopada 2003 r. TSUE stanął na
    stanowisku, że określenie przekazania całości lub części aktywów (majątku), o którym
    mowa w art. 19 Dyrektywy VAT oznacza „przekazanie przedsiębiorstwa lub jego
    autonomicznej części, które obejmuje składniki materialne i w danym przypadku,
    niematerialne, łącznie składające się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa
    zdolną prowadzić autonomiczną działalność gospodarczą, lecz nie oznacza ono zwykłego
    zbycia towarów takiego jak sprzedaż zapasów produktów”.
    Z kolei w orzeczeniu w sprawie C-29/08 Skatteverket v AB SKF z dnia 29 października 2009
    r. Trybunał uznał, iż „w zakresie w jakim zbycie akcji można zrównać z przekazaniem
    całości lub części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy lub art. 19
    akapit pierwszy dyrektywy 2006/112 oraz pod warunkiem, że zainteresowane państwo
    członkowskie skorzystało z możliwości przewidzianej w tych przepisach, transakcja ta nie
    stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT”. Zatem
    przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż
    można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w
    zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu
    określonej działalności gospodarczej.
    Konsekwentnie, w ocenie Wnioskodawcy, jak wynika z powołanego orzecznictwa TSUE,
    zbycie 100% akcji (udziałów) spółki mieści się w definicji zbycia przedsiębiorstwa. Takie
    zbycie akcji (udziałów) spółki prowadzi z ekonomicznego punktu widzenia do przeniesienia
    zespołu (wszystkich) składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa tej
    spółki, wyodrębnionych pod względem organizacyjnym, funkcjonalnym oraz finansowym,
    na inny podmiot. Zespół tych składników umożliwia nabywcy prowadzenie poprzez
    spółkę, której akcje (udziały) zostały przejęte, działalności gospodarczej w zakresie
    prowadzonym przez tą spółkę.
    W ocenie Spółki analizowany przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT znajduje zastosowanie
    niezależnie od formy oraz sposobu przeniesienia przedsiębiorstwa lub jego części, gdyż na
    potrzeby opodatkowania tym podatkiem winno brać się pod uwagę przede wszystkim
    gospodarczy cel i skutki transakcji (czynności), aniżeli jej formalny przebieg. Nie ulega
    bowiem wątpliwości, że nie można różnicować skutków podatkowych dokonywanych
    czynności jedynie ze względu na formę prawną, w jakiej są one dokonywane.
    Powyższe prowadzi do wniosku, iż art. 6 pkt 1 ustawy o VAT znajdzie zastosowanie
    niezależnie od tego, czy zbycie przedsiębiorstwa spółki zależnej następuje w wyniku
    bezpośredniego zbycia składników tworzących to przedsiębiorstwo, czy też w drodze
    zbycia 100% udziałów (akcji) spółki zależnej. Każdy z powyższych sposobów zbycia

    przedsiębiorstwa spółki zależnej z perspektywy opodatkowania VAT powinien być
    traktowany jako zbycie całości przedsiębiorstwa. W każdym z takich przypadków podmiot
    nabywający uzyskuje bowiem pełnię praw do korzystania, rozporządzania oraz pobierania
    pożytków z przedsiębiorstwa prowadzonego przez spółkę zależną. W szczególności zatem
    pojęcie „zbycia” obejmuje zarówno transakcje, które bezpośrednio dotyczą składników
    zbywanego przedsiębiorstwa, skutkując przeniesieniem prawa do rozporządzania nimi jak
    właściciel, jak też transakcje, które zapewniają w sposób pośredni władztwo na tymi
    składnikami, jeżeli w sensie ekonomicznym wywierają ten sam skutek (transakcje na
    udziałach/akcjach).
    Nie może bowiem ulegać wątpliwości, że w sensie funkcjonalnym zbycie 100% udziałów
    (akcji) spółki zależnej jest równoznaczne ze zbyciem wszelkich składników majątkowych
    tego podmiotu, tj. w wyniku zbycia 100% udziałów (akcji) spółki zależnej przeniesieniu
    będą podlegać wszystkie składniki materialne i niematerialne należące do tej spółki. A
    zatem, zdaniem Wnioskodawcy, transakcję polegającą na zbyciu 100% udziałów (akcji) w
    spółce zależnej należy zrównać ze zbyciem zespołu składników niematerialnych i
    materialnych, stanowiących przedsiębiorstwo zgodnie z przywołaną definicją
    przedsiębiorstwa wynikającą z Kodeksu cywilnego.
    Analogiczne stanowisko potwierdzone zostało również w licznych interpretacjach
    indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo:
    - interpretacja indywidualna sygn. 0114-KDIP4.4012.830.2018.3.MP z dnia 20 marca 2019
      r.: „Zbycie przez Wnioskodawcę, w ramach jednej transakcji, jednemu nabywcy:
      posiadanych 100% udziałów w Spółce z ograniczoną, odpowiedzialnością skutkujące
      przeniesieniem wszystkich składników materialnych i niematerialnych tej Spółki
      wymienionych w art. 55 (1) Kodeksu cywilnego, można zrównać z przekazaniem całości
      przedsiębiorstwa tej spółki”;
    - interpretacja indywidualna sygn. 0111-KDIB3-2.4012.600.2018.1.AZ z dnia 12 grudnia
      2018 r.: „Zbycie przez Wnioskodawcę, w ramach jednej transakcji, jednemu nabywcy,
      posiadanych 100% udziałów w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością skutkujące
      przeniesieniem wszystkich składników materialnych i niematerialnych tej Spółki
      wymienionych w art. 55 (1) Kodeksu cywilnego, można zrównać z przekazaniem całości
      przedsiębiorstwa tej spółki. Należy zauważyć, że w wyniku tej transakcji Wnioskodawca
      przeniesie na nabywcę prawo do korzystania, rozporządzania i pobierania pożytków z
      przedsiębiorstwa prowadzonego przez Spółkę Y, której udziały są zbywane”;
    - interpretacja indywidualna sygn. 0114-KDIP4-3.4012.33.2024.2.RK z dnia 19 marca 2024
      r.: „zbycie przez Państwa 100% udziałów/akcji w Spółkach zależnych w sytuacji gdy
      każdorazowo będzie dochodziło do przeniesienia wszystkich składników materialnych i
                                    1niematerialnych danej spółki, wymienionych w art. 55 Kodeksu cywilnego, można
      zrównać z przekazaniem całości przedsiębiorstwa danej spółki, która to czynność nie
      będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 6 pkt 1
      ustawy. Ponadto co istotne w sprawie, przenoszone składniki materialne i
      niematerialne będą umożliwiały kontynuację prowadzonej dotychczas przez Spółki
      zależne działalności gospodarczej. Nabywca w celu kontynuowania działalności, nie
      będzie musiał angażować innych składników majątku, które nie będą przedmiotem
      transakcji i nie będzie musiał podejmować/wykonywać dodatkowych działań
      faktycznych ani prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności w oparciu o
      nabyte składniki majątku (materialne i niematerialne) Spółek zależnych.
      Podsumowując, zbycie przez Państwa 100% udziałów/akcji w Spółkach zależnych
      będzie czynnością wykonywaną w ramach działalności gospodarczej, jednakże na
      podstawie art. 6 pkt 1 ustawy będzie ona wyłączona z opodatkowania podatkiem od
      towarów i usług”;
    - interpretacja indywidualna sygn. 0111-KDIB3-2.4012.154.2022.2.SR z dnia 23 maja 2022
      r.: „Analizując kwestię, czy sprzedaż 100% posiadanych udziałów w spółce celowej
      powinno zostać uznane za zbycie przedsiębiorstwa, należy zauważyć, że kwestia ta była
      przedmiotem rozważań TSUE. W wyroku w sprawie C-29/08 Skatteverket, TSUE

      stwierdził, że w świetle VI Dyrektywy Rady 77/388/EWG oraz dyrektywy Rady 2006/112
      /WE zbycie przez spółkę dominującą udziałów w spółkach powiązanych, na rzecz
      których świadczyła usługi opodatkowane VAT, celem restrukturyzacji grupy
      kapitałowej, stanowi działalność gospodarczą objętą zakresem stosowania dyrektyw.
      Jednakże w sytuacji, gdy zbycie udziałów można uznać za przekazanie całości lub części
      przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy lub art. 19 akapit pierwszy
      Dyrektywy 2006/112 WE oraz pod warunkiem, że w państwie członkowskim
      obowiązują stosowne regulacje, transakcja nie podlega opodatkowaniu VAT.
      Stanowisko Trybunału opiera się na funkcjonalnym podobieństwie pomiędzy zbyciem
      udziałów i zbyciem przedsiębiorstwa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt
      rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że zbycie przez Spółkę każdorazowo w
      ramach jednej transakcji, jednemu nabywcy, posiadanych 100% udziałów w spółkach z
      ograniczoną odpowiedzialnością, skutkujące przeniesieniem wszystkich składników
                                          1materialnych i niematerialnych danej spółki wymienionych w art. 55 Kodeksu
      cywilnego, można zrównać z przekazaniem całości przedsiębiorstwa danej spółki, która
      to czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 6
      pkt 1 ustawy”;
    - interpretacja indywidualna sygn. 0114-KDIP4-2.4012.467.2022.2.WH z dnia 15 grudnia
      2022 r.: „Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że dokonają Państwo
      odpłatnego zbycia 100% udziałów na rzecz jednego nabywcy jednorazowo, tj. w
      ramach jednej transakcji dotyczącej udziałów w Spółce 1 oraz w ramach jednej
      transakcji dotyczącej udziałów w Spółce 2. Planowana transakcja spowoduje
      przeniesienie wszystkich przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej
      składników materialnych i niematerialnych Spółki 1 oraz Spółki 2, wymienionych w art.
      155 ustawy - Kodeks cywilny. Nabywca będzie mógł korzystać, rozporządzać i pobierać
      pożytki z przedsiębiorstw (Spółek), których udziały nabędzie. Przenoszone na nabywcę
      składniki majątku Spółek będą umożliwiały kontynuację działalności prowadzonej
      dotychczas przez obie Spółki. Będzie to możliwe bez konieczności ponoszenia
      dodatkowych nakładów lub podejmowania dodatkowych czynności ze strony nabywcy.
      Konieczne elementy składające się na strukturę przedsiębiorstwa Spółki 1 oraz Spółki
      2, tzn. prawo dysponowania oraz korzystania z elektrowni (farmy) fotowoltaicznej oraz
      koncesja na wytwarzanie energii elektrycznej, pozostaną przy każdej ze Spółek. W tym
      miejscu należy wskazać na wyrok TSUE w sprawie C-29/08 Skatteverket, w którym w
      świetle VI Dyrektywy Rady 77/388/EWG oraz dyrektywy Rady 2006/112/WE zbycie przez
      spółkę dominującą udziałów w spółkach powiązanych, na rzecz których świadczyła
      usługi opodatkowane VAT, celem restrukturyzacji grupy kapitałowej, stanowi
      działalność gospodarczą objętą zakresem stosowania dyrektyw. Jednakże w sytuacji,
      gdy zbycie udziałów można uznać za przekazanie całości lub części przedsiębiorstwa w
      rozumieniu art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy lub art. 19 akapit pierwszy Dyrektywy 2006/112
      WE oraz pod warunkiem, że w państwie członkowskim obowiązują stosowne regulacje,
      transakcja nie podlega opodatkowaniu VAT. Stanowisko Trybunału opiera się na
      funkcjonalnym podobieństwie pomiędzy zbyciem udziałów i zbyciem przedsiębiorstwa.
      Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc
      stwierdzić, że zbycie przez Państwa każdorazowo w ramach jednej transakcji, jednemu
      nabywcy, posiadanych 100% udziałów w Spółce 1 oraz Spółce 2, skutkujące
      przeniesieniem wszystkich składników materialnych i niematerialnych danej spółki
                  1wymienionych w art. 55 Kodeksu cywilnego, można zrównać z przekazaniem całości
      przedsiębiorstwa danej spółki, która to czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy”.
    Analogiczne do powyższego stanowisko zostało potwierdzone również w wydanej na
    wniosek Spółki interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn.
    0114-KDIP4.4012.693.2019.2.BS/AM, dotyczącej wyłączenia z opodatkowania VAT
    transakcji zbycia (aportu) 100% akcji spółki zależnej na rzecz innej spółki przejmującej w
    zamian za objęcie udziałów tej spółki przejmującej, w której stwierdzono:

    „Zbycie przez Wnioskodawcę, w ramach jednej transakcji, jednemu nabywcy, posiadanych
    100% akcji w Spółce zależnej skutkujące przeniesieniem wszystkich składników
                                        1materialnych i niematerialnych tej Spółki wymienionych w art. 55 Kodeksu cywilnego,
    można zrównać z przekazaniem całości przedsiębiorstwa tej Spółki. Należy zauważyć, że w
    wyniku tej transakcji Wnioskodawca przeniesie na nabywcę prawo do korzystania,
    rozporządzania i pobierania pożytków z przedsiębiorstwa prowadzonego przez Spółkę
    zależną, której 100% akcji będzie zbywane.
    W konsekwencji, zbycie przez Wnioskodawcę 100% akcji posiadanych w Spółce zależnej na
    rzecz B (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) w zamian za objęcie nowo
    wyemitowanych udziałów B (nastąpi przeniesienie na rzecz B wszystkich składników
                                        1materialnych i niematerialnych tej Spółki, o których mowa w art. 55 Kodeksu cywilnego),
                                      1należy uznać za zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, która
    to czynność podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy
    art. 6 pkt 1 ustawy o VAT”.
    Z uwagi na powyższe Spółka wnosi o potwierdzenie jej stanowiska, zgodnie z którym w
    opisanym w niniejszym wniosku zdarzeniu przyszłym zbycie 100% udziałów (akcji)
    posiadanych przez Spółkę w spółce zależnej stanowi zbycie przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.

    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z
    niego korzyść.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik
    VAT.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według ust. 2 powołanego artykułu:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter,
    że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Dlatego też, nie każda czynność dokonana przez podmiot mający status podatnika będzie
    podlegać opodatkowaniu. Status podatnika podatku od towarów i usług nie powoduje
    automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego
    podmiotu. Za działalność rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług należy uznać
    tylko tę działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny
    jednostki.
    Kwestia, czy za działalność gospodarczą można uznać działalność polegającą na
    posiadaniu i sprzedaży akcji oraz udziałów była przedmiotem orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    W wyrokach w sprawach C-60/90 i C-155/94 oraz w sprawie C-80/95 TSUE podkreślał, że
    samo posiadanie, czy też emisja udziałów i innych papierów wartościowych co do zasady
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 VI Dyrektywy, która pozwalałaby
    na uznanie posiadacza takich udziałów za podatnika. Natomiast w wyroku z 29 kwietnia
    2004 r. w sprawie C-77/01 Empresa de Desenvolvimento Mineiro TSUE uznał, że zwykłe
    nabycie udziałów w innych podmiotach nie stanowi wykorzystania majątku w celu
    osiągnięcia dochodu w sposób ciągły, ponieważ dywidenda uzyskana z udziału jest
    skutkiem własności majątku i nie jest wynagrodzeniem uzyskanym w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy. Podobnie transakcje
    finansowe polegające jedynie na sprzedaży udziałów i innych papierów wartościowych,
    np. jednostek w funduszach inwestycyjnych, nie stanowią w ogóle działalności
    gospodarczej.

    Posiłkując się tym orzecznictwem należy stwierdzić, że co do zasady, czynności sprzedaży
    udziałów nie stanowią działalności gospodarczej, a zatem podmiot dokonujący tych c
    zynności nie ma statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest
    podatnikiem.
    Od tej zasady orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przewiduje
    pewne wyjątki, które pozwalają łączyć z faktem posiadania i zbywania papierów
    wartościowych (akcji, udziałów) wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy, w określonych okolicznościach, a mianowicie gdy:
    - posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje
        posiada,
    - sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i
        brokerskiej,
    - posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem
        działalności gospodarczej.
    Należy zatem zauważyć, że w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot
    działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi, to czynność
    samego nabycia/sprzedaży udziałów innych spółek nie jest traktowana jako działalność
    gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Są to czynności
    polegające na zarządzaniu własnym portfelem w celu maksymalizacji zwrotu z inwestycji.
    Nie można również samego nabycia czy sprzedaży udziałów finansowych w innych
    przedsiębiorstwach traktować jako wykorzystywanie majątku do uzyskiwania z niego
    dochodów w sposób ciągły.
    Aby obrót ten podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonywany przez
    podatnika w rozumieniu ustawy w ramach jego profesjonalnej aktywności. Podkreślić
    należy, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza czynnik przedmiotowy -
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz
    czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w
    takim charakterze.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 14 listopada 2000 r. w sprawie
    C#142/99 Floridienne S.A. Beginvest przeciwko Państwu belgijskiemu stwierdził, że
    zaangażowanie w zarządzanie spółkami zależnymi (w holdingu) należy uznać za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 (2) VI Dyrektywy, ale tylko w zakresie, w jakim
    pociąga to za sobą dokonywanie transakcji podlegających VAT na mocy art. 2 VI
    Dyrektywy, takich jak świadczenie przez Floridienne usług administracyjnych,
    rachunkowych i informatycznych na rzecz swoich spółek zależnych.
    Również w orzeczeniu z 12 lipca 2001 r. w sprawie C-102/00 Welthgrove BV (także spółka
    holdingowa) przeciwko Staatssecretaris van Financien TSUE wyraźnie wskazał, że:
    Samo zaangażowanie spółki holdingowej w zarządzanie jej spółkami zależnymi, lecz bez
    dokonywania transakcji podlegających VAT w rozumieniu art. 2 VI Dyrektywy, nie może
    być traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 (2) tej Dyrektywy. Wobec
    tego, działalnością gospodarczą będzie tylko takie zarządzanie spółkami zależnymi, które
    pociąga za sobą dokonywanie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 VI
    Dyrektywy.
    Również w wyroku C-320/17 TSUE wskazał, że:
    Samo nabycie i posiadanie udziałów nie powinno być uznane, w rozumieniu dyrektywy
    VAT, za działalność gospodarczą przyznającą nabywcy lub posiadaczowi status podatnika.
    Trybunał podkreślił przy tym, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału wynika, że
    uczestniczenie spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami, w których nabyła ona udział
    lub akcje, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy VAT, w
    zakresie, w jakim skutkuje ono dokonywaniem transakcji podlegających opodatkowaniu
    VAT na podstawie art. 2 tej dyrektywy, takich jak świadczenie usług administracyjnych,

    księgowych, finansowych, handlowych, informacyjnych i technicznych przez spółkę
    holdingową na rzecz spółek.
    Interpretując wskazany w tym orzecznictwie wyjątek od omawianej zasady, sprowadzający
    się do możliwości uznania za działalność gospodarczą posiadania (zbywania) udziałów,
    jeżeli towarzyszyłoby temu uczestnictwo w zarządzaniu spółką - WSA w Opolu w wyroku z
    25 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 176/10, stwierdził, że taka możliwość ograniczona
    jest do sytuacji szczególnych, w których udział w zarządzaniu pociąga za sobą
    przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu, takich jak świadczenie usług
    na rzecz spółki.
    W orzeczeniu TSUE z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations, Trybunał
    podtrzymał stanowisko, że udział spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami, których
    udziały nabyła, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy,
    ale tylko w przypadku, gdy pociąga to za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających
    opodatkowaniu na mocy art. 2 ust. 1 tej Dyrektywy, takich jak świadczenie przez spółkę
    holdingową na rzecz spółek zależnych usług administracyjnych, finansowych, handlowych
    lub technicznych.
    W związku z powyższym, zdaniem TSUE, samo nabycie i posiadanie akcji spółki nie
    powinno być traktowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI
    Dyrektywy, nadająca ich posiadaczowi status podatnika. Trybunał powtórzył tu wyrażone
    wcześniej w orzeczeniu z 20 czerwca 1996 r. C-155/94 stanowisko, że jeżeli objęcie akcji
    nie stanowi działalności gospodarczej, to również nie ma takiego charakteru ich zbycie
    (także orzeczenie TSUE z 26 czerwca 2003 r. w sprawie C-442/01).
    Jednocześnie przepis art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności
    spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane
    czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu,
    mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia
    usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a
    więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    przedsiębiorstwa. Dlatego też dla potrzeb tych przepisów należy posłużyć się definicją
                1sformułowaną w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:

    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Obejmuje ono w szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5. koncesje, licencje i zezwolenia;
    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w
    szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
    przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
    niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko
    elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
    art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on
    „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz
    „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.
                2Potwierdza to z art. 55 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi
    w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z
    przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem
    organizacyjnym, funkcjonalnym i materialnym. Składniki materialne i niematerialne
    wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych
    elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
    funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa
    mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o
    którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:
      1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
        zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
        oraz
      2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
        przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie

    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził,
    że:
    „(...) celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
    przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto,
    że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w
    pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości
    majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma
    zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności
    zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów”.
    W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko
    Christel Schriever, TSUE wywiódł, że:
    „(...) regulacja art. 5(8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje
    przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników
    materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo
    lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie
    obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak
    wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego
    samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych
    składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. W wyroku
    tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem
    zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z
    opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy”.
    Należy podkreślić, że o tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo
    okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do
    prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością
    prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że podstawowym przedmiotem Państwa
    działalności w ramach Grupy jest działalność holdingowa w zakresie której prowadzą
    Państwo m.in. działalność jako (...) (dalej: „(...)”) oraz (...). W ramach działalności
    prowadzonej jako (...), zawierają Państwo ze spółkami z Grupy umowy o świadczenie
    następujących kategorii usług: (...).
    W związku z zamiarem pozyskania środków finansowych na nowe projekty inwestycyjne
    prowadzone w ramach Grupy, planują Państwo sprzedaż na rzecz podmiotu/ów spoza
    Grupy 100% udziałów lub akcji posiadanych w jednej lub kilku ze swoich spółek zależnych,
    zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni, prowadzących obecnie w formie prawnej
    spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej operacyjną działalność
    gospodarczą lub będących w fazie rozwoju inwestycji polegającej na (...). Przy czym zbycie
    100% udziałów (akcji) w danym podmiocie nastąpi w ramach jednej transakcji, na rzecz
    jednego nabywcy.

    W wyniku planowanej transakcji sprzedaży 100% udziałów (akcji) w spółce zależnej, której
    udziały (akcje) będą przedmiotem sprzedaży, dojdzie do przeniesienia na nabywcę
    udziałów (akcji) wszystkich składników materialnych i niematerialnych spółki zależnej,
                1wymienionych w art. 55 ustawy Kodeks cywilny.
                                                1W wyniku transakcji skład przedsiębiorstwa spółki zależnej w rozumieniu art. 55 Kodeksu
    cywilnego nie ulegnie zmianie.
    Sprzedaż 100% udziałów (akcji) w spółce zależnej na rzecz podmiotu spoza Grupy ma na
    celu przeniesienie na nabywcę udziałów (akcji) kontroli nad tą spółką zależną, a więc
    ostatecznie również nad całością jej składników materialnych oraz niematerialnych
    (przedsiębiorstwem). W rezultacie, w wyniku przedmiotowej transakcji sprzedaży, kontrola
    nad przedsiębiorstwem spółki zależnej będzie sprawowana przez nabywcę, a nie jak
    dotychczas przez Państwa Spółkę, gdyż to nabywca stanie się właścicielem spółki zależnej.
    Składniki materialne i niematerialne będące własnością spółki zależnej i tworzące jej
    przedsiębiorstwo, przeniesione w wyniku transakcji na nabywcę udziałów (akcji), będą
    umożliwiały kontynuację prowadzonej obecnie przez spółkę zależną działalności
    gospodarczej (kontynuację inwestycji w przypadku spółek zależnych będących w fazie
    rozwoju inwestycji).
    Mają Państwo wątpliwości czy zbycie 100% udziałów (akcji) posiadanych przez Spółkę w
    spółce zależnej będzie stanowiło zbycie przedsiębiorstwa i w konsekwencji nie będzie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    W analizowanej sprawie w pierwszej kolejności uznać należy, że zbycie przez Spółkę
    posiadanych 100% udziałów (akcji) w spółce zależnej stanowić będzie czynności
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy,
    a zbycie udziałów będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Państwa działania, jako spółki holdingowej w Grupie,
    podejmowane na rzecz spółek zależnych w ramach (...), stanowią w istocie wyraz
    zaangażowania w zarządzanie spółkami zależnymi i w konsekwencji wpisują się w definicję
    prowadzenia działalności gospodarczej. Państwa rola w ramach Grupy nie ogranicza się
    do biernego modelu realizacji praw własnościowych, lecz stanowi o aktywnym
    uczestnictwie Spółki w zarządzaniu spółkami zależnymi, których udziały (akcje) Spółka
    posiada.
    Tym samym, dokonując zbycia 100% udziałów (akcji) w spółce zależnej będą Państwo
    działali w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy.
    Analizując zatem czy sprzedaż 100% posiadanych udziałów (akcji) w spółce celowej
    powinna zostać uznana za zbycie przedsiębiorstwa, należy zauważyć, że kwestia ta była
    przedmiotem rozważań TSUE.
    W wyroku w sprawie C-29/08 Skatteverket, TSUE stwierdził, że:
    W świetle VI Dyrektywy Rady 77/388/EWG oraz dyrektywy Rady 2006/112/WE zbycie przez
    spółkę dominującą udziałów w spółkach powiązanych, na rzecz których świadczyła usługi
    opodatkowane VAT, celem restrukturyzacji grupy kapitałowej, stanowi działalność
    gospodarczą objętą zakresem stosowania dyrektyw. Jednakże w sytuacji, gdy zbycie
    udziałów można uznać za przekazanie całości lub części przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy lub art. 19 akapit pierwszy Dyrektywy 2006/112 WE oraz pod
    warunkiem, że w państwie członkowskim obowiązują stosowne regulacje, transakcja nie
    podlega opodatkowaniu VAT.
    Stanowisko Trybunału opiera się na funkcjonalnym podobieństwie pomiędzy zbyciem
    udziałów i zbyciem przedsiębiorstwa.

    Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić,
    że zbycie przez Spółkę posiadanych 100% udziałów (akcji) w spółce zależnej, skutkujące
    przeniesieniem wszystkich składników materialnych i niematerialnych Spółki
                1wymienionych w art. 55 Kodeksu cywilnego, można zrównać z przekazaniem całości
    przedsiębiorstwa, która to czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, sprzedaż przez Państwa 100% udziałów (akcji) w spółce zależnej będzie
    stanowiła zbycie przedsiębiorstwa i w konsekwencji nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Należy wskazać, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w o
    pisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej :
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.