Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-38/09-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-06-23
Teza: 1. Czy Spółka posiadając jedynie koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej, będzie płatnikiem podatku akcyzowego od zużytej energii elektrycznej zakupionej od zakładów energetycznych? 2. Czy powstaje obowiązek podatkowy w zakresie podatku akcyzowego od sprzedaży - refaktury energii elektrycznej (zakupionej od zakładu energetycznego) innemu podmiotowi?
Słowa kluczowe: akcyza; deklaracje-deklaracja podatkowa; energia-energia elektryczna; faktura; obniżka (obniżenie); obowiązek-obowiązek podatkowy; refakturowanie; zużycie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2009 r. (data wpływu 30 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie energii elektrycznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie energii elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność związaną ze zbiorowym zaopatrzeniem w wodę i zbiorowym odprowadzaniem ścieków na terenie miasta i gminy. W celu zabezpieczenia ciągłości dostaw energii elektrycznej Wnioskodawca posiada 94 umowy z zakładem energetycznym na dostawę energii elektrycznej do poszczególnych obiektów, w których prowadzona jest działalność gospodarcza. Miesięcznie Spółka zakupuje około 300 tys. KWh energii elektrycznej. Od dnia 14 stycznia 2009 r. Zainteresowany posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej. Energia elektryczna produkowana jest w elektrowni biogazowej z biogazu powstałego przy procesie oczyszczania ścieków. Łączna moc zainstalowanych urządzeń wynosi 0,18 MW.

Zgodnie z art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo Energetyczne, produkcja energii elektrycznej z biogazu kwalifikowana jest do odnawialnych źródeł energii.

Wyprodukowana energia elektryczna jest w całości zużywana na potrzeby własne oczyszczalni ścieków. Energia ta nie zabezpiecza jednak w całości tych potrzeb, dlatego dodatkowo Spółka zakupuje energię elektryczną na potrzeby związane z oczyszczaniem ścieków. Wyprodukowana energia nie jest sprzedawana innym odbiorcom – technicznie nie ma możliwości jej sprzedaży.

Dodatkowo w jednym obiekcie, w którym prowadzona jest działalność, tj. Baza Sprzętu i Transportu, Spółka dokonuje sprzedaży, tj. refaktury zakupionej energii elektrycznej dla odbiorcy końcowego.

Zgodnie z wejściem w życie nowej ustawy o podatku akcyzowym od dnia 1 marca 2009 r. Spółka posiadając koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej, którą w całości zużyje na potrzeby własne, będzie w tym zakresie płatnikiem podatku akcyzowego zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym. Dlatego też Wnioskodawca dokonał w Urzędzie Celnym w (…) zgłoszenia rejestracyjnego w podatku akcyzowym.

W zakresie zużytej energii elektrycznej na podstawie podpisanych umów z zakładami energetycznymi (dostawcami) Spółka otrzyma faktury z uwzględnionym podatkiem akcyzowym.

W związku z odsprzedażą energii elektrycznej – refaktury (zakupionej od zakładu energetycznego) Spółka wystawi odbiorcy fakturę VAT (bez akcyzy).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka posiadając jedynie koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej, będzie podatnikiem podatku akcyzowego od zużytej energii elektrycznej zakupionej od zakładów energetycznych?
2.  Czy powstaje obowiązek podatkowy w zakresie podatku akcyzowego od sprzedaży – refaktury energii elektrycznej (zakupionej od zakładu energetycznego) innemu podmiotowi?

Zdaniem Wnioskodawcy, zużycie energii elektrycznej zakupionej od zakładów energetycznych przez podmiot posiadający jedynie koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej nie jest opodatkowane podatkiem akcyzowym.

Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym jest zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2. W pkt 2 mówi się o opodatkowaniu sprzedaży energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju.

Czytając literalnie art. 9 ustawy o podatku akcyzowym można uznać, iż ustawodawca nie włączył do katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zużycie energii przez podmiot, który posiada jedynie koncesje na wytwarzanie energii elektrycznej i który nabył tę energię od innego podmiotu.

Należy zauważyć, iż opodatkowaniu akcyzą podlega zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na przesyłanie, dystrybucję oraz obrót energią jak również zużycie energii przez podmiot, który nie posiada jednej z powyżej wskazanych koncesji ale który wyprodukował tę energię.

Tym samym przyjąć można, iż zużycie energii nabytej od innego podmiotu przez podmiot, który posiada jedynie koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej, a nie jest w posiadaniu koncesji, które ustawodawca wymienił expressis verbis w przepisie (przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią), nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Podatnikiem podatku akcyzowego w tym zakresie będzie zakład energetyczny trudniący się tym zawodowo, od którego Spółka dokona zakupu energii elektrycznej.

Według Wnioskodawcy nie powstanie również obowiązek podatkowy w zakresie podatku akcyzowego przy sprzedaży, tj. refakturowaniu energii elektrycznej zakupionej od zakładu energetycznego. Podatnikiem akcyzy od energii elektrycznej jest podmiot dokonujący sprzedaży tej energii na rzecz nabywcy końcowego.

Mając na uwadze złożone wyjaśnienie do pytania 1 należy uznać, iż Spółka jest ostatecznym konsumentem dla dostarczonej energii elektrycznej od zakładu energetycznego. Oznacza to, że energia elektryczna – w momencie dotarcia do podmiotu refakturującego – była już opodatkowana akcyzą. Jeśli akcyza została już zapłacona na wcześniejszym etapie obrotu, to kolejna sprzedaż wyrobu akcyzowego nie będzie się już łączyła z powstaniem obowiązku podatkowego.

W ustawie nie ma zakazu odsprzedaży (refakturowania) energii elektrycznej przez ostatecznego nabywcę innym podmiotom.

Zgodnie z ustawą, opodatkowaniu akcyzą podlega sprzedaż energii nabywcy końcowemu, co wcale nie oznacza, że jest to finalna sprzedaż (do ostatniego konsumenta). Sprzedaż energii co do zasady będzie opodatkowana, gdy sprzedaje ją podmiot trudniący się tym zawodowo, posiadający koncesje.

Zgodnie art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie i dystrybucję lub obrót, który wyprodukował tą energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju. Spółka odsprzedaje energię elektryczną, której nie wyprodukowała lecz którą zakupiła.

Biorąc pod uwagę całokształt regulacji w zakresie podatku akcyzowego oraz kierując się wykładnią celowościową należy przyjąć, iż jeżeli dokonujemy sprzedaży energii elektrycznej na rzecz nabywcy końcowego, a energia ta została już obciążona akcyzą, to kolejna jej sprzedaż nie powinna być po raz kolejny opodatkowana.

W przeciwnym wypadku dochodziłoby do podwójnego opodatkowania transakcji, natomiast istotą akcyzy jest opodatkowanie jednego etapu obrotu energią elektryczną.

Refakturowanie energii elektrycznej nie powinno łączyć się z powstaniem obowiązku podatkowego w akcyzie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zagadnienie związane z opodatkowaniem energii elektrycznej uregulowane zostało przede wszystkim w dyrektywie Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L Nr 283 str. 1 ze zm.).

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 2 dyrektywy Rady 2003/96/WE, ma ona zastosowanie również do energii elektrycznej objętej kodem CN 2716.

W myśl art. 6 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 str. 1 ze zm.), podatek akcyzowy co do zasady staje się wymagalny w momencie dopuszczenia do konsumpcji lub w momencie wystąpienia ubytków, które muszą podlegać podatkowi akcyzowemu zgodnie z art. 14 ust. 3.

Powyższe postanowienia uszczegóławia przepis art. 21 ust. 5 dyrektywie Rady 2003/96/WE, w myśl którego dla celów stosowania art. 5 i 6 dyrektywy 92/12/EWG, energia elektryczna i gaz ziemny podlegają podatkom, które stają się wymagalne w momencie dostawy przez dystrybutora lub redystrybutora (…). Jednostka produkująca energię elektryczną na swoje własne potrzeby jest uważana za dystrybutora. Bez względu na przepisy art. 14 ust. 1 lit. a, Państwa Członkowskie mogą zwalniać drobnych producentów energii elektrycznej, pod warunkiem że opodatkowują oni produkty energetyczne wykorzystywane do produkcji tej energii elektrycznej (…). Podatek jest nakładany i pobierany zgodnie z procedurami ustanowionymi w każdym Państwie Członkowskim.

Przy czym istotne jest to, że żadna z powyższych dyrektyw nie wskazuje jednoznacznie na podmiot będący podatnikiem akcyzy od energii elektrycznej zaznaczając jednak, iż podatek jest nakładany i pobierany zgodnie z procedurami ustanowionymi w każdym Państwie Członkowskim.

Polskie uregulowania dotyczące opodatkowania energii elektrycznej, zawarte zostały w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11), zwanej dalej ustawą.

W myśl art. 2 ustawy, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 13 ust. 1 ustawy, podatnikiem akcyzy jest m.in. osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Z opisu przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, iż posiada on koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej. Dodatkowo zakupuje energię elektryczną na potrzeby związane z oczyszczaniem ścieków oraz w związku z tym, że na jednym obiekcie jest prowadzona określona działalność, Spółka dokonuje jej sprzedaży, tj. refaktury zakupionej energii elektrycznej dla odbiorcy końcowego. Zainteresowany uważa, iż podatnikiem podatku akcyzowego w ww. zakresie będzie zakład energetyczny trudniący się tym zawodowo, od którego Spółka jako nabywca końcowy dokona zakupu energii elektrycznej.

Wobec powyższego wyjaśnić należy, iż w myśl art. 2 pkt 19 ustawy, nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

Z kolei przepis art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi, iż w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju.

Z cyt. powyżej przepisów wynika co do zasady, iż sprzedaż energii elektrycznej innym podmiotom niż wskazany nabywca końcowy niepodlega opodatkowaniu akcyzą.

Jednakże interpretując zagadnienie związane z zakresem przedmiotowym opodatkowania akcyzą energii elektrycznej należy każdorazowo mieć na uwadze nadrzędny cel realizowany przez ww. uregulowania, tj. opodatkowanie konsumpcji energii elektrycznej w momencie jej wydania – dostawy wskazanej w przepisach prawa wspólnotowego. Istotne są bowiem również cele, które analizowane przepisy mają realizować.

Zdaniem tut. Organu energia elektryczna nabywana od innych producentów energii elektrycznej w celu jej zużycia przez podmioty, które również posiadają koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej, jest opodatkowana w trybie art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Niezależnie bowiem od tego czy podmiot, który posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej przeznacza ją do sprzedaży czy też tylko ją zużywa, koncesja ta w żadnym wypadku nie wiąże się z zakupem energii elektrycznej z zewnątrz i zużyciem tej zakupionej energii na własne potrzeby.

Każdorazowo, gdy podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej zakupuje energię na własne potrzeby staje się nabywcą końcowym, jak każdy inny podmiot (ostateczny konsument), który zużywa energię na własne potrzeby.

Stąd też – jak trafnie twierdzi Zainteresowany – powinien on nabywać przedmiotową energię od podatnika akcyzy, który w związku z dokonaniem czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, tj. sprzedażą tej energii nabywcy końcowemu, zobowiązany będzie do jej opodatkowania.

Ponadto Wnioskodawca prawidłowo wskazuje, iż w zakresie refakturowania energii elektrycznej w przedstawionym przypadku nie powstanie obowiązek podatkowy.

Wyjaśnić przy tym należy, iż w świetle art. 11 pkt 2 ustawy, w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem wydania energii nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju.

Na podstawie cyt. powyżej art. 2 pkt 19 ustawy, jako nabywcę końcowego traktuje podmiot, który dokonuje nabycia energii elektrycznej. Równocześnie podmiot ten nie może posiadać koncesji na przesyłanie, dystrybucje lub obrót tą energią.

W świetle art. 32 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo energetyczne, uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami lub energią elektryczną, z wyłączeniem: obrotu paliwami stałymi, obrotu energią elektryczną za pomocą instalacji poniżej 1 kV będącej własnością odbiorcy (…).

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż opodatkowana akcyzą energia elektryczna sprzedana Spółce jako nabywcy końcowemu jest w części refakturowana dla innego odbiorcy końcowego.

Biorąc zatem powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, iż Wnioskodawca działając jako nabywca końcowy nie będzie dokonywał czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą w przypadku refakturowania energii elektrycznej nabytej z zapłacona akcyzą.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.