Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.269.2025.1.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Preferencyjne opodatkowanie osoby samotnie wychowującej
dzieci.
Słowa kluczowe: korekta-korekta zeznania
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
preferencje-preferencyjne opodatkowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Jest Pani matką dwojga dzieci: A. – urodzonego ....2014 r. i B. urodzonego ... 2010 r. Z
    ojcem dzieci rozstała się Pani w 2018 r., a rozwód został orzeczony wyrokiem Sądu (Sąd
    Okręgowy w ...) dnia 26 kwietnia 2018 r. Zgodnie z wyrokiem sądu dzieci zamieszkują z
    Panią, a ojciec ma wyznaczone dni do spotkań z dziećmi, jednak nie korzysta w pełni z
    tego prawa.
    Zgodnie z wyrokiem sądu, ojcu przysługuje prawo do osobistych kontaktów z synami w
    następujących terminach:
        w każdą środę i czwartek po zakończeniu pobytu w szkole, do godziny 19.30 , przy
        czym ojciec będzie odbierał synów ze szkoły;
        w każdy pierwszy i trzeci weekend miesiąca od godziny 10.00 w sobotę do godziny
        19.00 w niedzielę;
        w latach parzystych: w Wigilię od godziny 14.00 do godziny 17.00 oraz w drugi dzień
        Świąt Bożego Narodzenia od godziny 10.00 do godziny 19.00, od godziny 10.00 w
        Wielką Sobotę do godziny 19.00 w Niedzielę Wielkanocną;
        w latach nieparzystych: od godziny 17.00 w Wigilię do godziny 19.00 w Pierwszy
        Dzień Świąt Bożego Narodzenia, w Drugi Dzień Świąt Wielkanocnych od godziny
        10.00 do godziny 19.00;
        w pierwszy tydzień ferii zimowych od godziny 10.00 w poniedziałek do godziny
        19.00 w niedzielę;
        od godziny 10.00 dnia 9 lipca do godziny 19.00 dnia 16 lipca każdego roku;
        od godziny 10.00 dnia 1 sierpnia do godziny 19.00 dnia 8 sierpnia każdego roku;
        3 lutego, 15 czerwca i 14 września każdego roku po zakończeniu zajęć szkolnych
        dzieci do godziny 19.30 z prawem odbierania synów ze szkoły, natomiast w latach,
        w których wskazane dni przypadną na dzień wolny od zajęć szkolnych od godziny
        10.00 do godziny 19.00.
    Tego zapisanego obowiązku realizacji kontaktów z wyroku ojciec nie zastosował ani razu
    od czasu rozwodu.
    W latach 2019 – 2024 ojciec wykorzystał tylko część zasądzonych dni, według własnego
    uznania. Ojciec dzieci został zobowiązany do płacenia alimentów (w wysokości: 2000 zł na
    rzecz B. oraz 1650 zł na rzecz A.). Od czasu rozwodu nie wnioskowała Pani o podwyższenie
    alimentów. W związku z coraz wyższymi kosztami życia dopiero w 2023 r. złożyła Pani
    pierwszy wniosek o podwyższenie alimentów, na co ojciec dzieci nie chciał się zgodzić.
    Ostatecznie, w ramach zawartej ugody, alimenty zostały podwyższone do łącznej kwoty 4
    500 zł na dwoje dzieci.
    Osiąga Pani przychody z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę. Poza dziećmi w
    gospodarstwie domowym nie ma innych osób. W okresach podatkowych, będących
    przedmiotem zapytania, w stosunku do Pani oraz dzieci nie miały zastosowania przepisy
    art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
    2021 r. poz. 1128 z późn. zm.), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy o
    podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych.
    Pani stan cywilny w okresach, których dotyczy wniosek, nie uległ zmianie, tzn. od dnia
    rozwodu do chwili obecnej jest Pani rozwódką, czyli osobą, o której mowa w art. 6 ust. 4c
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Od czasu rozwodu, to jest w latach 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 i nadal, ojciec nie
    angażuje się w codzienne wychowanie ani w pomoc w opiece nad dziećmi. Nie korzysta
    również z możliwości opieki w wyznaczone dni albo wybiera sobie, które dziecko chce
    zabrać do siebie. Dzieci niechętnie odwiedzają ojca. Mają z nim bardzo słabą więź
    emocjonalną. W trakcie pobytu u ojca, dzieci zazwyczaj spędzają czas w pokoju lub też z
    ewentualnych, sporadycznych wyjść czy wyjazdów korzysta jedynie młodszy syn, starszy
    syn odmawia spędzania czasu w towarzystwie ojca oraz jego syna i partnerki. Wszelkie
    obowiązki związane z wychowaniem dzieci, takie jak wizyty u lekarzy, korepetycje, wizyty u
    stomatologa, wizyty u psychologa, zajęcia dodatkowe (młodszy syn chodzi do szkoły
    muzycznej, starszy trenował w latach 2019 – 2023 koszykówkę) zakupy, przygotowywanie
    posiłków, zebrania szkolne, rozwiązywanie problemów wychowawczych, a także
    wspieranie dzieci w codziennym funkcjonowaniu, spoczywają na matce. Ponadto, zajmuje
    się Pani dziećmi, gdy są chore, organizuje im wyjazdy wakacyjne oraz dba o ich ogólny
    rozwój. W wyżej wymienionych latach, to jest od 2019 do 2024 roku, w pełni realizuje Pani
    kwestie związane z zaspokojeniem potrzeb bytowych, poprzez zapewnienie dzieciom
    domu, ogrzewania, przygotowywania posiłków, wyposażenia mieszkania, napraw i
    remontów. Ojciec nie sprawował pieczy nad dziećmi w latach od 2019 do 2024 r., poza
    spotkaniami dyktowanymi wyrokiem sądu, które i tak nie były realizowane w pełni. W razie
    trudności w nauce, samodzielnie tłumaczy Pani dzieciom materiał lub szuka korepetycji.
    Uczestniczy Pani w zebraniach szkolnych, w latach wcześniejszych – w zebraniach
    przedszkolnych. Loguje się Pani do elektronicznego dziennika, wyraża zgody na wycieczki
    szkolne, wypisuje usprawiedliwienia i zwolnienia z zajęć lekcyjnych, wypełnia Pani karty
    profilaktycznych badań, zapewnia wizyty u stomatologa, okulisty, alergologa, psychologa i
    innych specjalistów. Również do Pani należą obowiązki w zakresie robienia zakupów
    (spożywczych, odzieżowych, artykułów szkolnych), zaspakajanie potrzeb materialnych,
    wycieczek szkolnych, wyjazdów wakacyjnych tak rodzinnych, jak i kolonii czy obozów,
    imprez urodzinowych u znajomych dzieci (zawożenie, przywożenie, kupno prezentów),
    czasu wolnego dzieci (kino, pizza, zoo, parki rozrywki, zwiedzanie itp.), opłat związanych z
    utrzymaniem domu: woda, prąd, gaz itp., zakup sprzętu typu: odkurzacz, pralka oraz z
    utrzymaniem samochodu. Ponosi Pani również wydatki związane z wypoczynkiem dzieci.
    W latach 2019 – 2024 zorganizowała Pani dzieciom wyjazdy do ośrodków
    wypoczynkowych nad polskim morzem, opłacała też wyjazdy na kolonie, a w 2024 r.,
    dodatkowo, opłaciła Pani dwa wyjazdy zagraniczne dla dzieci. W latach 2019 – 2024 ojciec
    dzieci nie troszczył się o ich rozwój fizyczny i duchowy, nie uczestniczył aktywnie w ich
    wychowaniu. Zajmuje się Pani samodzielnie sprawami małoletnich dzieci, podejmując trud
    wykonywania wszystkich obowiązków, niezbędnych dla ich prawidłowego rozwoju.

## Dodatkowe informacje

:
        dzieci uczą się i nigdy nie uzyskiwały dochodu z tytułu wykonywania pracy na
        podstawie wszelkiego rodzaju umów;
        zarówno Pani, jak i dzieci macie i mieliście w latach podatkowych 2019, 2020, 2021,
        2022, 2023, 2024 miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
        podlega i podlegała Pani w latach podatkowych 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024
        nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
        w stosunku do Pani i do dzieci, w latach podatkowych 2019, 2020, 2021, 2022,
        2023, 2024 nie miały zastosowania przepisy:
        dotyczące 19% podatku liniowego lub przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku
        dochodowym, w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów,

        poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
        zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
        zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
        dotyczące opodatkowania dochodów na zasadach określonych w ustawie o
        podatku tonażowym lub ustawie o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
        komplementarnych.
    Deklarację podatkową za rok 2019 złożyła Pani 15.02.2020 r. jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko. Zeznania podatkowe: za rok 2020 (złożone 18.02.2021 r.), za rok
    2021 (złożone 22.02.2022 r.), za rok 2022 (złożone 11.03.2023 r.) oraz za rok 2023 (złożone
    20.02.2024 r.), na skutek przeoczenia – złożyła Pani indywidualnie, nie korzystając z
    preferencyjnego rozliczenia dla osoby samotnie wychowującej dziecko, mimo braku
    zmiany okoliczności, które skutkowałyby niemożnością skorzystania z takiej formy
    rozliczenia podatku, o czym zorientowała się Pani składając deklarację podatkową za 2025
    r. Deklaracje zostały złożone skutecznie i od podatku każdorazowo została odliczona
    kwota ulgi prorodzinnej. Zeznanie podatkowe za rok 2024 złożyła Pani 18 lutego 2025 r.
    jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
    Pytania
    Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego jest Pani uprawniona do rozliczenia się
    za lata 2019 do 2024 na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c oraz 4d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, czyli jako osoba rozwiedziona, samotnie wychowująca
    dzieci?
    Czy w związku z tym, że przez niedopatrzenie, w latach 2020, 2021, 2022, 2023 nie
    skorzystała Pani z rozliczenia na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c oraz 4d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli jako osoba rozwiedziona, samotnie
    wychowująca dzieci ma Pani prawo do wykonania korekty złożonych deklaracji i
    zastosowania preferencyjnej formy opodatkowania?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, zgodnie z orzecznictwem i doktryną, wychowanie dziecka polega na
    kształtowaniu jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijaniu predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowaniu światopoglądu oraz systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II
    FSK 30/10). „Wychowywać” w rozumieniu słownikowym oznacza: zapewniać byt,
    doprowadzać do osiągnięcia rozwoju psychicznego i fizycznego. W kontekście prawnym i
    podatkowym oznacza to aktywne zajmowanie się dzieckiem, zapewnienie mu opieki,
    edukacji, wychowania oraz wsparcia w rozwoju fizycznym i emocjonalnym.
    W Pani ocenie, nie można tego dokonać spędzając z dzieckiem kilkanaście godzin w
    miesiącu. W związku z powyższym, w przypadku, gdy dzieci mieszkają z Panią na stałe od
    dnia rozwodu i są pod Pani stałą, codzienną opieką, to we wskazanych latach od 2019 do
    2024 przysługuje Pani status osoby samotnie wychowującej dzieci, ponieważ poziom
    zaangażowania ojca w wychowanie dzieci w wyżej wymienionym okresie jest znikomy.
    Pani odpowiada za ich codzienne potrzeby oraz emocjonalny rozwój. Okoliczność, że
    ojciec dzieci płaci alimenty, w Pani opinii nie przesądza o jego udziale w wychowywaniu
    dzieci. Nie zmienia to również faktu, że Pani sama zapewnia dzieciom byt, opłaca wyjazdy
    wakacyjne, obozy, książki, leki, ubrania oraz prywatne wizyty lekarskie. Jest Pani
    odpowiedzialna za codzienną opiekę nad dziećmi, troszcząc się o ich wychowanie i ogólny
    rozwój. Ponadto, Pani sama zajmuje się wszystkimi sprawami związanymi z dziećmi,
    pełniąc rolę przewodnika i opiekuna, co zapewnia dzieciom prawidłowy rozwój.
    W związku z powyższym uważa Pani, że spełnia wszystkie warunki niezbędne do
    rozliczenia się w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

    W Pani ocenie, ma Pani również możliwość złożenia korekt zeznań podatkowych za lata
    2020, 2021, 2022, 2023 w celu zmiany formy opodatkowania, uwzględniając ulgę dla
    osoby samotnie wychowującej dziecko, co wynika z poniższych przepisów:
        art. 81 Ordynacji podatkowej, który stanowi o prawie do skorygowania deklaracji
        podatkowej;
        art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe
        przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
        upłynął termin płatności podatku;
        art. 80 § 1 Ordynacji podatkowej, w myśl którego prawo do zwrotu nadpłaty
        podatku wygasa po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
        upłynął termin jej zwrotu.
    W świetle powyższego, w Pani ocenie, w porządku prawnym brak jest przepisów, które
    wykluczałyby Panią w opisanym stanie faktycznym z możliwości złożenia korekt zeznań
    podatkowych z zastosowaniem sposobu opodatkowania dla osoby samotnie
    wychowującej dziecko. Ma Pani takie prawo do czasu przedawnienia poszczególnych
    zobowiązań. Podobne stanowisko zajął dyrektor Krajowej Informacji skarbowej w
    interpretacji z 5 kwietnia 2023 r. nr 0115-KDIT2.4011.116.2023.1.HD oraz interpretacji
    indywidualnej z 29 marca 2023 r., nr 0112-KDSL1-2.4011.74.2023.2.MO, a także
    interpretacji indywidualnej z 6 kwietnia 2023 r., nr 0115-KDIT2.4011.60.2023.2.MM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j.
    Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 226 z późn. zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 lipca 2019 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
      zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
      o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
      regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
      podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, w

      łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
      podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
      pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
      rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
      zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
      o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
      regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
      podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości
      przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w
      art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o
      której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Według art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez
    art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265), który to
    przepis stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
      pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
      przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących
      w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Z art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez art. 1
    pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mającego zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., wynika, że:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodany przez art. 1 pkt
    1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mający zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
      określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2022 r.
      poz. 240 i 2476 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 2194), w wysokości obowiązującej w
      grudniu roku podatkowego.
    W świetle art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego
    przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mającego zastosowanie
    do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz. U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981 i 2270 oraz Dz. U. z
      2022 r. poz. 1577 i 2140).
    Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Na mocy art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:

      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) – wynika, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku
      gdy chociażby jeden z małżonków:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Wyjaśnić przy tym należy, że na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r.
    o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt
    7 ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2427):
      W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w
      art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31
      grudnia 2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
      nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie
      wychowującej dzieci i jej dziecka.
    Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stanowi, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:
      Przepisy art. 6 ust. 4c–4h, 8 (...) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, (...) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
      stycznia 2022 r.
    W konsekwencji, aby skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów, na
    zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4d (wcześniej art. 6 ust. 4) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz
    wychowywać samotnie dziecko (dzieci).
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, zupełnie sama (bez
    udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego,
    ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego
    wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4 i ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten wymienia enumeratywnie
    osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się
    zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że
    osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez
    wsparcia drugiego z rodziców.
    Z uwagi na to, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Jak wynika z przedstawionego przez Panią opisu sprawy, rozwiodła się Pani z mężem, tj.
    rozwód został orzeczony wyrokiem sądu (Sąd Okręgowy w (...) II Wydział Cywilny) z dnia 26
    kwietnia 2018 r. i do chwili obecnej jest Pani rozwódką. Zgodnie z wyrokiem sądu dzieci
    zamieszkują z Panią, a ojciec dzieci ma wyznaczone dni do spotkań z dziećmi, jednak nie
    korzysta w pełni z tego prawa. W latach 2019 – 2024 ojciec wykorzystał tylko część
    zasądzonych dni, według własnego uznania. Od czasu rozwodu, to jest w latach 2019,
    2020, 2021, 2022, 2023, 2024 i nadal, ojciec nie angażuje się w codzienne wychowanie ani
    w pomoc w opiece nad dziećmi. Nie korzysta również z możliwości opieki w wyznaczone
    dni albo wybiera sobie, które dziecko chce zabrać do siebie. Dzieci niechętnie odwiedzają
    ojca. Mają z nim bardzo słabą więź emocjonalną. W trakcie pobytu u ojca, dzieci zazwyczaj
    spędzają czas w pokoju. Z ewentualnych, sporadycznych wyjść czy wyjazdów korzysta
    jedynie młodszy syn, starszy syn odmawia spędzania czasu w towarzystwie ojca oraz jego
    syna i partnerki. Wszelkie obowiązki związane z wychowaniem dzieci, takie jak wizyty u
    lekarzy, korepetycje, wizyty u stomatologa, wizyty u psychologa, zajęcia dodatkowe
    (młodszy syn chodzi do szkoły muzycznej, starszy trenował w latach 2019 – 2023
    koszykówkę) zakupy, przygotowywanie posiłków, zebrania szkolne, rozwiązywanie
    problemów wychowawczych, a także wspieranie dzieci w codziennym funkcjonowaniu,
    spoczywają na Pani. Ponadto, zajmuje się Pani dziećmi, gdy są chore, organizuje im
    wyjazdy wakacyjne oraz dba o ich ogólny rozwój. W wyżej wymienionych latach, to jest od
    2019 do 2024 roku, w pełni realizuje Pani kwestie związane z zaspokojeniem potrzeb
    bytowych, poprzez zapewnienie dzieciom domu, ogrzewania, przygotowywania posiłków,
    wyposażenia mieszkania, napraw i remontów. Ojciec nie sprawował pieczy nad dziećmi w
    latach 2019 – 2024, poza spotkaniami dyktowanymi wyrokiem sądu, które i tak nie były
    realizowane w pełni. W razie trudności w nauce samodzielnie tłumaczy Pani dzieciom
    materiał lub szuka korepetycji. Uczestniczy Pani w zebraniach szkolnych, w latach

    wcześniejszych – w zebraniach przedszkolnych. Loguje się Pani do elektronicznego
    dziennika, wyraża zgody na wycieczki szkolne, wypisuje usprawiedliwienia i zwolnienia z
    zajęć lekcyjnych, wypełnia Pani karty profilaktycznych badań, zapewnia wizyty u
    stomatologa, okulisty, alergologa, psychologa i innych specjalistów. Również do Pani
    należą obowiązki w zakresie robienia zakupów, (spożywczych, odzieżowych, artykułów
    szkolnych), zaspakajanie potrzeb materialnych, wycieczek szkolnych, wyjazdów
    wakacyjnych tak rodzinnych, jak i kolonii czy obozów, imprez urodzinowych u znajomych
    dzieci (zawożenie, przywożenie, kupno prezentów), czasu wolnego dzieci (kino, pizza, zoo,
    parki rozrywki, zwiedzanie itp.), opłat związanych z utrzymaniem domu: woda, prąd, gaz
    itp., zakup sprzętu typu: odkurzacz, pralka oraz z utrzymaniem samochodu. Ponosi Pani
    również wydatki związane z wypoczynkiem dzieci. W latach 2019 – 2024 zorganizowała
    Pani dzieciom wyjazdy do ośrodków wypoczynkowych nad polskim morzem, opłacała też
    wyjazdy na kolonie, a w 2024 r., dodatkowo, opłaciła Pani dwa wyjazdy zagraniczne dla
    dzieci. W latach 2019 – 2024 ojciec dzieci nie troszczył się o ich rozwój fizyczny i duchowy,
    nie uczestniczył aktywnie w ich wychowaniu. Zajmuje się Pani samodzielnie sprawami
    małoletnich dzieci, podejmując trud wykonywania wszystkich obowiązków, niezbędnych
    dla ich prawidłowego rozwoju.
    Należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem
    od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.),
    stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od
    spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Niezbędną przesłanką w przedmiotowej sprawie jest, jak już wcześniej zaznaczono, aby
    osoba, która chce skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów w trakcie roku
    podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowywała
    dziecko. Podkreślić należy, że wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do „jego
    utrzymania” czy też czasowego (doraźnego) przebywania z nim, lecz obejmuje ogół
    czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze psychicznej oraz
    zapewnienia mu materialnych podstaw rozwoju.
    Z istoty pojęcia „osoba samotnie wychowująca dzieci” należy wyprowadzić taki stan, w
    którym nie wystąpi konkurencja wspomnianych w analizowanym przepisie art. 6 ust. 4 i
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osób.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który
    faktycznie w roku podatkowym wychowuje dzieci, czyli sprawuje nad nimi ciągłą opiekę,
    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dzieci, ma prawo do
    przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców
    był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dzieci. W sytuacji, gdy dzieci,
    zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostają pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi
    rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dziećmi doraźnie (w

    określonych, ustalonych przez sąd przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień
    ferii, miesiąc wakacji, co drugi weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni
    powszednie), status samotnego rodzica ma ten, przy którym dzieci zamieszkują i który
    wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dzieci będą wychowywane w sposób
    zapewniający ich prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dziećmi i
    drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (przy którym dzieci mieszkają) prawa
    do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 i ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pojęcie wychowywania dziecka uszczegółowił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 31
    maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10, w uzasadnieniu którego znalazło się następujące
    stwierdzenie: „Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka
    poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych”.
    Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dzieci,
    gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył
    władzy rodzicielskiej, a jednocześnie ojciec (matka) dzieci częściowo wypełnia
    postanowienia wyroku sądowego w zakresie realizacji kontaktów z dziećmi/świadczeń
    alimentacyjnych. Jednakże wychowywanie dzieci nie sprowadza się jedynie do łożenia na
    ich utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nimi przebywania. Wychowywanie
    dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania
    człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą
    rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic
    osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania
    wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób
    zapewniający jego prawidłowy rozwój.
    Zatem, prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle
    w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym.
    Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają
    prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez
    cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan
    zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzić należy, że skoro w okresie 2019 – 2024 to Pani sprawowała bieżącą i
    stałą opiekę nad dziećmi, stale troszczyła się o byt materialny i rozwój emocjonalny
    małoletnich synów, wypełniała wszystkie obowiązki związane z ich wychowaniem, dbała o
    codzienne, bieżące i bytowe potrzeby dzieci, zajmowała się sprawami związanymi z ich
    leczeniem, szkołą, zakupem odzieży, materiałami szkolnymi, umawianiem wizyt lekarskich,
    organizowaniem zajęć dodatkowych dzieciom, organizowaniem ich wypoczynku i
    wyjazdów wakacyjnych, a w tym czasie ojciec dzieci nie troszczył się o ich rozwój fizyczny i
    duchowy, nie uczestniczył aktywnie w ich wychowaniu, to uznać należy, że spełnia Pani
    warunki określone w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za
    lata 2019 – 2021 r. i art. 6 ust. 4c ww. ustawy za lata 2022 – 2024.
    Tym samym, przysługuje Pani prawo do skorzystania za lata 2019 – 2024 z
    preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci na zasadach
    określonych w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata
    2019 – 2021 r. i art. 6 ust. 4c ww. ustawy za lata 2022 – 2024.
    Przechodząc z kolei do kwestii możliwości złożenia korekt zeznań podatkowych za
    wnioskowane lata podatkowe należy stwierdzić, że:

    Z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 111 ze zm.) wynika, że:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani
      są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Natomiast stosownie do art. 81 § 3 ww. ustawy:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią
    inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu
    formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio
    złożonej deklaracji.
    Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem
    podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji
    (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od
    końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa).
    Wobec powyższego, w świetle przepisów obowiązującego prawa, zgodzić należy się z
    Panią, że może Pani złożyć korekty zeznań podatkowych za lata 2020 – 2023 w celu
    skorzystania z preferencyjnej formy rozliczenia dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pani chroniła w zakresie zaistniałego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.