Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-13/13-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-03-22
Teza: przychód ze sprzedaży wierzytelności z tytułu roszczeń o zapłatę opłaty planistycznej w wysokości przypadającej na udział przypadający Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z odpłatnego zbycia prawa majątkowego na wyżej opisanych zasadach. Do uzyskanego przychodu ze sprzedaży wierzytelności nie mają zastosowania przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: renta; wierzytelność-sprzedaż wierzytelności; wspólnoty-wspólnota gruntowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 06.01.2013 r. (data wpływu 09.01.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży wierzytelności przez wspólnotę gruntową z tytułu nieopłaconej renty planistycznej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.01.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży wierzytelności przez wspólnotę gruntową z tytułu nieopłaconej renty planistycznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Decyzją Wydziału Rolnictwa Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej w dniu 5 maja 1964 r. nieruchomość o obszarze 36,26 ha uznana została za wspólnotę gruntową w rozumieniu przepisów art. 8 ust. 1 i art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169 ze zm.). 13 września 1997 r. utworzono Spółkę dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej powstała w związku z art. 14 ww. ustawy, której Wnioskodawca jest jednym ze współwłaścicieli od 1997 r. (Wnioskodawca jest współwłaścicielem 107/6611 udziału).

15 stycznia 2000 r. zebranie ogólne członków podjęło uchwalę wyrażającą zgodę na sprzedaż terenu - pastwiska. Spółka dla zagospodarowania Wspólnoty dokonała zbycia gruntów w dniu 8 września 2006 r. aktem notarialnym na rzecz Spółki I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Wspólnota przy akcie notarialnym reprezentowana była przez Zarząd Spółki, lecz w zakresie wyłącznie jako organ spółki reprezentujący udziałowców wspólnoty. Natomiast nieruchomość zbywali udziałowcy wspólnoty. Zarząd Spółki na mocy Umowy Przeniesienia Własności i Oświadczenia o Ustanowieniu Hipoteki dokonał sprzedaży nieruchomości o łącznym obszarze 36 ha 9683 m² w zamian za kwotę 59.829.000 zł i pokrycie zobowiązania dokonania przejęcia i zaspokojenia w terminie wyznaczonym stosownej decyzji, jednorazowej opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości z tytułu zatwierdzonych, powołanych wyżej w niniejszym akcie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego zmieniających przeznaczenie gruntów na cel jednorodzinnej zabudowy mieszkaniowej (\`(...)\`). W tym celu kupujący przed zawarciem umowy przeniesienia własności zapewnił wpłatę, tytułem gwarancji kwoty 7 mln zł na rachunek powierniczy, które to środki będą mogły być zwolnione wyłącznie na ten cel, na podstawie prawomocnej decyzji właściwego organu administracji publicznej naliczającej ostateczną wysokość tej opłaty. W przypadku wcześniejszego ustalenia wysokości jednorazowej opłaty, o której wyżej mowa, na podstawie art. 37 ust 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym strony zwolnią niezwłocznie ewentualną nadwyżkę na rzecz kupującego, natomiast w przypadku przekroczenia przez naliczoną w prawomocnej decyzji rentę planistyczną w wysokości ww. kwoty gwarancyjnej kupujący zobowiązuje się do niezwłocznego pokrycia kwoty nadwyżki, w terminie wyznaczonym w powołanej decyzji § 5.1 umowy. Należy zaznaczyć, że kupujący nie wywiązał się ze swojego zobowiązania, kwota, z której pokryta miała zostać renta planistyczna nigdy nie została przekazana na rachunek powierniczy.

Z uwagi na nie wypełnienie warunków umowy przez Spółkę I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością współudziałowcy z opóźnieniem zostali powiadomieni o nie uregulowaniu renty planistycznej. Ponadto gmina zażądała od współudziałowców nie tylko zapłaty jednorazowej kwoty opłaty związanej za wzrostem wartości nieruchomości z tytułu zatwierdzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego zmieniających przeznaczenie gruntu oraz naliczyła odsetki, koszty egzekucji administracyjnej i koszty upomnienia.

Zaistniała sytuacja spowodowała, iż Wnioskodawca pokrył zobowiązanie do wysokości przysługującego jej udziału, w kwocie 21.043,48 zł. (w tym 18.436,39 zł koszty wynikające z wysokości udziału ze sprzedaży nieruchomości oraz koszty odsetek i koszty administracyjne naliczone przez gminę 2.607,09 zł.). Jednocześnie o fakcie uregulowania tej kwoty Wnioskodawca poinformował Zarząd Wspólnoty, który stał się jednym z wierzycieli I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. W wyniku sprzedaży przez Spółkę wierzytelności z tytułu zobowiązania I. Sp. z o.o. na rzecz K. Sp. z o.o., wpisanej do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Wydział Gospodarczy, zarząd Wspólnoty dokonał na podstawie umowy z dnia 13 lutego 2012 r. sprzedaży wierzytelności i zrzeczenia się roszczeń. W wyniku podpisania przez zarząd Wspólnoty umowy przed notariuszem sporządzone zostało oświadczenie na podstawie, którego w zamian za dokonanie opłacenia renty planistycznej wraz z kosztami, o których wyżej (niewykonane zobowiązanie przez I. Spółka z o.o.) Wnioskodawca wyraził zgodę na zrzeczenia się wszelkich roszczeń względem I. Spółka z o.o.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy z uwagi, że Spółka I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie wywiązała się w pełni z zawartej umowy w dniu 8 września 2006 r. - akt notarialny, pokryła tylko część powstałego zobowiązania wynikłego ze zbycia nieruchomość, to kwota wypłacona przez K. Sp. z o.o. będzie dochodem opodatkowany podatkiem dochodowym osób fizycznych oraz dochód podlegać będzie regułom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Należy zauważyć, iż celem powołania przedmiotowej Spółki było sprawowanie zarządu nad wspólnotą gruntową i właściwe zagospodarowanie gruntów wchodzących w jej skład. Spółka dla zagospodarowania Wspólnoty w momencie jej powołania nie stała się właścicielem gruntu, lecz jedynie zarządzała gruntami będącymi współwłasnością właścicieli okolicznych gospodarstw rolnych, tak więc nie sprzedawała gruntu będącego jej własnością, a zatem to nie Spółka osiągnęła przychód ze sprzedaży nieruchomości. Przedmiotowe grunty w dalszym ciągu stanowił przedmiot własności osób uprawnionych do udziału wspólnoty gromadzkiej. Spółka dla zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej w Osiedlu miała prawo do pastwiska o powierzchni 36,26 ha jako osoba prawna z mocy ustawy, działała jak korporacja reprezentująca podmioty wspólnoty gruntowej tzn. osoby, którym przysługują udziały we wspólnocie gruntowej, lecz sprawowanie zarządu nad wspólnotą nie podlegało przepisom ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037), gdyż inny jest jej charakter prawny, sposób powoływania udziałowców, organów, nabywania osobowości prawnej, czy wreszcie cel działalności, który w przypadku spółki do sprawowania zarządu nad wspólnotą sprowadza się w istocie wyłącznie do dbałości o właściwe zagospodarowanie gruntów wchodzących w skład tej wspólnoty. Należy zauważyć, iż mylące jest używanie całkowicie odmiennych konstrukcjach prawnych tożsamość pojęć: spółka i zarząd. Natomiast zbycie nieruchomości mogło nastąpić zgodnie z art. 26 ust. 1 ww. ustawy czyli tylko za zgodą właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

Zgodnie z art. 14 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych do zarządzania sprawami wspólnoty powoływane są specjalne spółki przymusowe, które nie są właścicielami, lecz jedynie przymusowymi zarządcami gruntów wspólnoty. Grunty te stanowią przedmiot własności właścicieli gospodarstw rolnych tej okolicy i każdy z uprawnionych ma we własności gruntu odpowiedni udział oznaczony ułamkiem. Spółki dla zagospodarowania Wspólnot Gruntowych w momencie ich powoływania nie stają się właścicielami gruntu wspólnoty, pełnią tylko funkcje zarządcze i one w dalszym ciągu stanowią przedmiot własności osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej.

Dlatego uzyskany ze sprzedaży gruntów przychód jest dochodem współwłaścicieli. Za dochód właścicieli nie tylko powinna zostać potraktowana dotychczas wypłacona należność, ale i kwota, która została wypłacona na podstawie podpisanej umowy z dnia 13 lutego 2012 r., gdyż wypłacona ona została w oparciu o umowę z dnia 8 września 2006 r. - akt notarialny.

Należy zauważyć, że przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości na podstawie umowy w dniu 8 września 2006 r. akt notarialny Rep. A Nr x nie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż był on przychodem ze sprzedaży udziału w gruncie po upływie pięciu lat, liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie gruntu, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), „źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie”. W dniu 7 marca 2007 r. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem na podstawie art. 14a § 4, w związku z art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 14.06.2007 r., biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny postanowił uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż również dokonanie przez zarząd Wspólnoty na podstawie Umowy z dnia 13 lutego 2012 r. sprzedaży wierzytelności i zrzeczenia się roszczeń należy potraktować, w tożsamy sposób, ponieważ przychód uzyskany ze sprzedaży wierzytelności i roszczeń był wynikiem wcześniej zawartej umowy ze Spółką z o.o., która pomimo określonej część należności zobowiązała się w § 5.1 umowy „do dokonania przejęcia i zaspokojenia w terminie wyznaczonym stosownej decyzji, jednorazowej opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości z tytułu zatwierdzonych, powołanych wyżej w niniejszym akcie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego zmieniających przeznaczenie gruntów na cele jednorodzinnej zabudowy mieszkaniowej” co nie zostało uczynione przez Spółkę I. Spółka z o.o.

Czyli źródłem przychodu jest odpłatne zbycie zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a)-c), z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie gruntu i w związku z powyższym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Wspólnoty gruntowe to podmioty o swoistym statusie prawnym opartym na uregulowaniach zawartych w ustawie z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28 z 1963 r. poz. 169 ze zm.). Z definicji zawartej w tej ustawie wynika, że wspólnotami gruntowymi podlegającymi zagospodarowaniu w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie są nieruchomości rolne, leśne oraz obszary wodne.

Uprawnionymi do udziału we wspólnocie są osoby fizyczne lub prawne posiadające, gospodarstwa rolne. Osoby uprawnione do udziału we wspólnocie gruntowej powinny utworzyć spółkę do sprawowania zarządu nad wspólnotą i do właściwego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład tej wspólnoty (art. 14 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych).

Członkowie wspólnoty nie posiadają wszystkich praw wynikających z przepisów kodeksu cywilnego, dotyczących współwłasności rzeczy, gdyż jest to współwłasność szczególnego rodzaju i rządząca się przepisami ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. Udziały uprawnionych we wspólnocie i w korzyściach wynikających z zagospodarowania wspólnoty są określone w idealnych (ułamkowych) częściach w sposób wymieniony w art. 9 ustawy o wspólnotach gruntowych.

Jak wynika z art. 27 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych członek wspólnoty nie może zbyć udziału osobie spoza wspólnoty, a jedynie wspólnota może dokonać zbycia gruntów wspólnoty za zgodą wójta, burmistrza, prezydenta miasta. Każdy zaś członek wspólnoty samodzielnie opłaca podatek rolny, przewidziany w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. Nr 136, poz. 969 ze zm.). Po zbyciu gruntów i podziale sprzedaży każdy członek uzyskuje własny przychód.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest odpłatne zbycie - z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że źródłem przychodu podatnika jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie podlega, w świetle ww. przepisu, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

*   odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
*   zostało dokonane po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Jak z powyższego wynika dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma data nabycia przedmiotowej nieruchomości lub prawa majątkowego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wspólnota gruntowa, w której Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem 107/6611 udziałów w dniu 8 września 2006 roku dokonała zbycia gruntów. Jak wynika z opisu zawartego we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, sprzedaż udziału w gruncie nastąpiła po upływie pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie gruntu.

W związku z powyższym przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży udziału w gruncie nie stanowił przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika też, iż Zarząd Spółki na mocy Umowy Przeniesienia Własności i Oświadczenia o Ustanowieniu Hipoteki dokonał sprzedaży nieruchomości gruntu w zamian za kwotę pieniężną i pokrycie zobowiązania dokonania przejęcia i zaspokojenia w terminie wyznaczonym stosownej decyzji, jednorazowej opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości z tytułu zatwierdzonych, powołanych wyżej w niniejszym akcie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego zmieniających przeznaczenie gruntów na cel jednorodzinnej zabudowy mieszkaniowej.

W tym celu kupujący przed zawarciem umowy przeniesienia własności zapewnił wpłatę, tytułem gwarancji kwoty 7 mln zł na rachunek powierniczy, które to środki będą mogły być zwolnione wyłącznie na ten cel, na podstawie prawomocnej decyzji właściwego organu administracji publicznej naliczającej ostateczną wysokość tej opłaty.

Należy zaznaczyć, że kupujący nie wywiązał się ze swojego zobowiązania, kwota, z której pokryta miała zostać renta planistyczna nigdy nie została przekazana na rachunek powierniczy.

Z uwagi na nie wypełnienie warunków umowy przez Spółkę I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, gmina zażądała od współudziałowców nie tylko zapłaty jednorazowej kwoty opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości z tytułu zatwierdzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego zmieniających przeznaczenie gruntu, ale naliczyła również odsetki, koszty egzekucji administracyjnej i koszty upomnienia.

Zaistniała sytuacja spowodowała, iż Wnioskodawca pokrył zobowiązanie do wysokości przysługującego jej udziału - koszty wynikające z wysokości udziału ze sprzedaży nieruchomości oraz koszty odsetek i koszty administracyjne naliczone przez gminę. Jednocześnie o fakcie uregulowania tej kwoty Wnioskodawca poinformował Zarząd Wspólnoty, który stał się jednym z wierzycieli Spółki I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. W wyniku sprzedaży przez Spółkę wierzytelności z tytułu zobowiązania I. Sp. z o.o. na rzecz K. sp. z o.o. z siedzibą w W., zarząd Wspólnoty dokonał na podstawie umowy z dnia 13 lutego 2012 r. sprzedaży wierzytelności i zrzeczenia się roszczeń. W wyniku podpisania przez zarząd Wspólnoty umowy przed notariuszem sporządzone zostało oświadczenie na podstawie, którego w zamian za dokonanie opłacenia renty planistycznej wraz z kosztami Wnioskodawca wyraził zgodę na zrzeczenie się wszelkich roszczeń względem Spółki I. Spółka z o.o.

Wątpliwości Wnioskodawcy związane są z faktem czy kwota wypłacona przez K. Sp. z o.o. będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy zauważyć, że renta planistyczna to opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego uchwaleniem bądź zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ustalana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717, ze zm.).

Stosownie do art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30 % wzrostu wartości nieruchomości.

Przy czym zbycie nieruchomości musi nastąpić przed upływem 5 lat od dnia wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 37 ust. 4 w związku z ust. 3 i art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).

Stosownie do art. 37 ust. 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości, której wartość wzrosła w związku z uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego, przed jej zbyciem może żądać od wójta, burmistrza albo prezydenta miasta ustalenia, w drodze decyzji, wysokości opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4 cyt. ustawy.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca, jako członek wspólnoty gruntowej uzyskał przychód ze sprzedaży wierzytelności z tytułu zobowiązania I. Spółka z o.o. na rzecz K. Sp. z o.o. Przedmiotowe zobowiązanie miało obejmować kwotę, z której pokryta miała zostać renta planistyczna.

Przychód ze sprzedaży ww. wierzytelności stanowi przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

W myśl postanowień art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Wskazany przepis jedynie przykładowo wymienia rodzaje praw majątkowych. Źródłem przychodu może być zatem każda postać prawa majątkowego, w tym także odpłatne zbycie praw majątkowych jakimi są wierzytelności z tytułu roszczeń o zapłatę opłaty planistycznej.

W opisanym stanie faktycznym nie mamy więc do czynienia ze sprzedażą nieruchomości, lecz ze sprzedażą wierzytelności z tytułu roszczeń o zapłatę opłaty planistycznej.

Mając powyższe na uwadze, dokonaną przez wspólnotę gruntową w imieniu i na rzecz członków transakcję sprzedaży wierzytelności należy zakwalifikować jako sprzedaż prawa majątkowego, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochody z praw majątkowych podlegają kumulacji z innymi dochodami zgodnie z art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie z art. 27 tej ustawy.

Stosownie do treści art. 45 ust. 1 powołanej ustawy podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8. W tym samym terminie należy wpłacić należny z tego tytułu podatek (zgodnie z art. 45 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy).

Reasumując, w świetle opisanego we wniosku stanu faktycznego i powołanych przepisów prawa, przychód ze sprzedaży wierzytelności z tytułu roszczeń o zapłatę opłaty planistycznej w wysokości przypadającej na udział przypadający Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z odpłatnego zbycia prawa majątkowego na wyżej opisanych zasadach. Do uzyskanego przychodu ze sprzedaży wierzytelności nie mają zastosowania przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż udziałów w nieruchomości i sprzedaż wierzytelności są to odrębne czynności cywilnoprawne, które podlegają innym zasadom opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.