Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-23/09/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-03-19
Teza: Stawka podatku VAT przy oddaniu w użytkowanie wieczyste wraz z jednoczesnym zbyciem budynków, budowli oraz nakładów budowlanych.
Słowa kluczowe: budynek; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Urzędu Miasta K przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2008 r. (data wpływu 5 stycznia 2009 r.), uzupełnionymi pismami z dnia 30 stycznia 2009 r. (data wpływu 3 lutego 2009 r.), z dnia 19 lutego 2009 r. (data wpływu), oraz z dnia 4 marca 2009 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zastosowanej stawki podatku VAT przy oddaniu w użytkowanie wieczyste gruntu wraz z jednoczesnym zbyciem budynków, budowli oraz nakładów budowlanych – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2009 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowanej stawki podatku VAT przy oddaniu w użytkowanie wieczyste gruntu wraz z jednoczesnym zbyciem budynków, budowli oraz nakładów budowlanych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 stycznia 2009 r. (data wpływu 3 lutego 2009 r.), oraz pismami z dnia 19 lutego 2009 r. (data wpływu) i z dnia 4 marca 2009 r. (data wpływu).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Aktem notarialnym z dnia 31 października 2008 r. zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego na rzecz Klubu Sportowego na nieruchomości składającej się z działki ewidencyjnej oznaczonej nr 413/1, wraz ze sprzedażą budynków, budowli i drzewostanu na niej położonych. Na podstawie operatu szacunkowego ustalono cenę zbycia ww. nieruchomości na kwotę 13.984.560 zł netto.

Pierwsza opłata z tytułu oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości ustalona została w stawce 15% ceny nieruchomości i stanowiła kwotę netto 2.097.684,00 zł. Cena budynków, budowli oraz drzewostanu została ustalona na kwotę 1.806.740,00 zł netto.

Wartość poszczególnych części składowych nieruchomości została określona w operacie szacunkowym, na podstawie którego ustalono następujące ceny;

*   budynek klubowy, przeznaczony do rozbiórki – z punktu widzenia ekonomicznego remont budynku zdaniem rzeczoznawcy jest nieopłacalny, a wartość tego obiektu jest równa 0 zł,
*   boisko do piłki nożnej z trybunami – 323.200,00 zł netto,
*   elementy komunikacji wewnętrznej (drogi, place, chodniki) – 93.740,00 zł netto,
*   ogrodzenie terenu trwale z gruntem związane - 77.600,00 zł netto,
*   drzewostan – 10.700,00 zł netto,
*   budynek centrum sportowego w realizacji na etapie I tj. została wybudowana jedna kondygnacja. Docelowo mają powstać trzy kondygnacje – 1.301.500,00 zł

Klub Sportowy oświadczył, że zakończenie budowy poszczególnych obiektów położonych na ww. działce nastąpiło w dniach:

*   budynek klubowy, boisko do piłki nożnej z trybunami, elementami komunikacji wewnętrznej oraz ogrodzenie terenu trwale z gruntem związane – zostały oddane do użytku w dniu 22 lipca 1969 r., jako nowy przebudowany stadion,
*   drzewostan nasadzony został przed oddaniem stadionu do użytku, tj. przed 22 lipca 1969 r.
*   budynek centrum sportowego znajduje się w realizacji. Prace projektowe wykonane zostały w 2003 r., a jego budowa rozpoczęła się w roku 2004 r. Budynek centrum sportowego został wybudowany na etapie I tj. została wybudowana jedna kondygnacja. Docelowo mają powstać trzy kondygnacje.

Wobec przedstawionych wyżej okoliczności ostateczna cena sprzedaży budynków i budowli i drzewostanu, ustalona została na kwotę:

*   budynek klubowy 0 zł – kwota zwolniona w całości z podatku VAT,
*   boisko do piłki nożnej z trybunami – 323.200,00 zł – kwota zwolniona w całości w całości z podatku VAT,
*   elementy komunikacji wewnętrznej (drogi, place, chodniki) – 93.740,00 zł – kwota zwolniona w całości z podatku VAT,
*   ogrodzenie terenu trwale z gruntem związane 77.600,00 zł - kwota zwolniona w całości w całości z podatku VAT,
*   drzewostan – 10.700,00 zł - kwota zwolniona w całości z podatku VAT,

Budynek centrum sportowego w fazie realizacji, od ustalonej ceny budynku został naliczony podatek VAT w stawce podstawowej w wysokości 22%- tj. 286.330,00 zł.

Wraz z dostawą ww. budynków następuje ustanowienie prawa użytkowania wieczystego. Zatem od pierwszej opłaty wynoszącej 2.097.684,00 zł został również naliczony podatek VAT w stawce podstawowej w wysokości 22% - tj. 461.490,48 zł od całej powierzchni oddanej w użytkowanie wieczyste nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina prawidłowo zastosowała podstawową stawkę podatku VAT w wysokości 22% od pierwszej opłaty ustanowienia prawa użytkowania wieczystego od całej powierzchni działki czy też winna przyjąć stawkę podatku VAT dla gruntu odpowiadającą stawce procentowej przyjętej dla budynków i budowli zajmujących przeważającą powierzchnię gruntu? Ewentualnie czy podatek VAT od gruntów powinien mieć stawkę procentową odpowiadającą stawce procentowej położonych na nie budynków. Jeśli tak to jakie powierzchnie należy wtedy przyjąć do rozliczenia, po obrysie budynków czy też powierzchnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania budynków?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.) zwalnia się od podatku VAT dostawę towarów używanych, przy czym przez towary używane rozumie się budynki i budowle lub ich części – jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat. Przy ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego na rzecz Klubu Sportowego od ustalonej pierwszej opłaty a następnie dla uiszczanych przez okres trwania prawa opłat rocznych przyjęto dla podatku VAT stawkę podstawową 22%. Natomiast do sprzedaży budynków i budowli trwale związanych z gruntem stawkę procentową VAT ustalono w zależności od okresu jaki upłynął od daty zakończenia ich budowy.

Z istoty prawa użytkowania wieczystego wynika bowiem, iż przy ustanowieniu tego prawa koniecznym jest wyodrębnienie z ceny nieruchomości ceny gruntu, która stanowi podstawę do ustalenia stosownych opłat (pierwsza opłata i opłaty roczne) oraz ceny budynków i budowli, których prawo własności nabywa przyszły użytkownik wieczysty. Dodatkowo zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z dnia 1 maja 2004 r.) zwalnia się od podatku VAT zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, w przypadku dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki lub te budowle albo ich części zwolnione są od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%. W omawianym przypadku nastąpiło ustanowienie prawa użytkowania wieczystego a nie jego zbycie, stąd przyjęto dla gruntu stawkę procentową 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 wspomnianej ustawy przez pojęcie towarów rozumie się przez to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatne dostawy towarów. Natomiast przekazania towarów podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku występuje transakcja w części mająca charakter odpłatny (ustanowienie prawa wieczystego użytkowania gruntu, zbycie budynków, budowli, drzewostanu oraz inwestycji w fazie realizacji) oraz w części nieodpłatna (zbycie budynku klubowego przeznaczonego do rozbiórki w wartości 0 zł).

Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wskazuje na możliwość oddzielnego opodatkowania jednej czynności. I tak np. w wyroku z dnia 6 lipca 2006r. wydanym w sprawie C-251/05 stwierdzono, że jedna dostawa towarów, co do zasady, podlega jednej stawce podatku VAT. Jednakże możliwe jest również oddzielne opodatkowanie określonych składników tej dostawy, jeżeli z przepisów wyraźnie wynika taka ewentualność i taka konieczność. Oznacza to, że okoliczność, iż określone towary stanowią przedmiot jednej dostawy, która z jednej strony obejmuje towar główny objęty preferencją podatkową w podatku VAT oraz z drugiej strony towary wyłączone z tej preferencji, nie stoi na przeszkodzie temu, aby od dostawy towarów wyłączonych z preferencji podatek VAT był pobierany według stawki podstawowej.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż nieodpłatne przeniesienie prawa do budynku klubowego przeznaczonego do rozbiórki, którego wartość równa jest 0 zł, stanowiące nieodpłatną dostawę towaru, które na mocy art. 7 ust. 2 ww. ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Natomiast w odniesieniu do transakcji mającej charakter odpłatny tj. odpłatnej dostawy gruntu w postaci ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z jednoczesnym zbyciem budynków, budowli oraz inwestycji w fazie realizacji należy stwierdzić co następuje:

Definicja dostawy towaru, zawarta w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, w sposób celowy oderwana została od pojęcia przeniesienia własności w cywilistycznym tego słowa znaczeniu. Pojęcie „dostawa towarów” jako przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel należy rozumieć szeroko, analizując przy klasyfikacji danego zdarzenia gospodarczego ekonomiczną istotę transakcji, a nie jej charakter prawny.

W powyższym znaczeniu dostawa towarów obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jak gdyby była właścicielem tego dobra.

Wobec powyższego, mając na uwadze szerokie, ekonomiczne, a nie cywilistyczne rozumienie pojęcia przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a także uwzględniając fakt, że definicja towaru zawarta w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT obejmuje zarówno budynki, budowle jak i grunty, należy uznać iż zbycie budynku, budowli wraz z równoczesnym oddaniem w wieczyste użytkowanie gruntu na rzecz nabywcy tych budynków i budowli stanowi jedną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Jednocześnie art. 29 ust. 5 ww. ustawy określa, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Kwestię sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu rozstrzyga rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 12 cyt. rozporządzenia zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%.

Powyższe zwolnienie dotyczy wyłącznie zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu. W przypadku oddania w użytkowanie wieczyste gruntu mają zastosowanie przepisy ogólne dla dostawy gruntu wraz z posadowionymi budynkami i budowlami. Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Jeżeli więc dostawa budynków jest zwolniona od podatku od towarów i usług, to dostawa gruntu (oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu), na którym posadowione są zwolnione budynki także korzysta ze zwolnienia.

W przedstawionym stanie faktycznym nie sposób również nie odnieść się do kwestii drzewostanu. Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie. Przepis art. 48 k.c. wyraża zasadę superficies solo cedit, tj. wszystko co znajduje się na gruncie jest jego częścią składową. Powyższy przepis prawny jest wyrazem zasady ujętej w art. 191 k.c., zgodnie z którym własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.

W konsekwencji należy uznać, że wszelkie rzeczy ruchome tracą swoją odrębność prawną, jeżeli zostają połączone z nieruchomością w sposób trwały, tak że stają się jej częściami składowymi. Dotyczy to więc zasianych lub zasadzonych drzew i krzewów, czy materiałów użytych w konstrukcji budynków lub innych urządzeń. Zatem wskazany we wniosku drzewostan stanowić będzie element składowy gruntu.

Co do zasady dostawa budynków, budowli, gruntów jest opodatkowana stawką podatkową 22% zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ww. ustawy, w myśl którego stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy zwalnia od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Ust. 2 cyt. artykułu definiuje towary używane jako budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Gmina oddaje w użytkowanie wieczyste grunt oraz jednocześnie zbywa budynki i budowle, które spełniają definicje towarów używanych w myśl art. 43 ust. 2 ustawy o VAT.

W odniesieniu do powyższego należy przyjąć, iż oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu wraz z jednoczesnym zbyciem boiska do piłki nożnej wraz z trybunami, elementów komunikacji wewnętrznej (drogi, place, chodniki), oraz ogrodzenie terenu będących towarem używanym stanowi jedną dostawę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług korzystającą ze zwolnienia przedmiotowego.

Ponadto w przedmiotowej sprawie należy się odnieść do zbycia budynku centrum sportowego w realizacji.

W kontekście analizowanej sprawy istotne jest zatem określenie czy mamy do czynienia z dostawą budynku lub jego części czy też z dostawą gruntu. Należy zauważyć, że w myśl unormowań zawartym w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT pod pojęciem towarów rozumie budynki i budowle lub ich części, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. A zatem nie każdy budynek, budowla lub ich część można uznać za towar w rozumieniu ustawy o VAT.

Jak wynika z powyższego ustawa o podatku VAT, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, wydanej na podstawie Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316), która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zgodnie z PKOB przez obiekt budowlany rozumie się konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały, wykonany z materiałów budowlanych i elementów składowych będący wynikiem prac budowlanych. Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Natomiast w myśl art. 3 pkt 2 ww. ustawy, budynkiem w rozumieniu tej ustawy jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Mając powyższe na względzie należy zaznaczyć, że budynek centrum sportowego w fazie realizacji nie można uznać za budynek ani budowlę.

Jeżeli zatem dostawa budynku sportowego w realizacji nie jest budynkiem, ani budowlą, ani też ich częścią, uznać należy, że mamy do czynienia z oddaniem w wieczyste użytkowanie gruntu niezabudowanego, przeznaczonego pod zabudowę, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie nie można pominąć poniesionych nakładów wchodzących w skład rozpoczętej na gruncie inwestycji centrum sportowego, nakłady te będą bowiem podlegać odrębnemu opodatkowaniu. Co do zasady przez inwestycję rozpoczętą i nieukończoną rozumie się ogół poniesionych kosztów pozostających w bezpośrednim związku z niezakończoną budową. Zatem przez sprzedaż niezakończonej inwestycji należy rozumieć odsprzedaż całości usług budowlanych związanych z wykonaniem budynku centrum sportowego, co zgodnie z ww. przepisami podlega opodatkowaniu stawką VAT 22%.

Podsumowując, oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu wraz z jednoczesnym zbyciem budynków i budowli będących towarem używanym stanowi w sensie ekonomicznym jedną dostawę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz korzystającą ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT. Nieodpłatne przeniesienie budynku klubowego przeznaczonego do rozbiórki nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, natomiast sprzedaż niezakończonej inwestycji centrum sportowego należy traktować jako sprzedaż usług budowlanych dotyczących budownictwa i opodatkować 22% stawką VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę, zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.