Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.197.2025.2.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazanego w
dokumencie celnym w związku z importem Towarów w
przedstawionym modelu współpracy.
Słowa kluczowe: import-import towarów
odliczenia-prawo do odliczenia
transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
importu towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 2-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wskazanego w
    dokumencie celnym w związku z importem Towarów w przedstawionym modelu
    współpracy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest polską spółką wchodzącą w skład
    międzynarodowej grupy spółek. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Głównym przedmiotem działalności Spółki jest
    (...).
    Obecnie w ramach prowadzonej działalności Spółka rozważa wdrożenie nowego modelu
    współpracy biznesowej ze szwajcarskim partnerem biznesowym (dalej: Partner
    Biznesowy) polegającego na zakupie półproduktów od Partnera Biznesowego i sprzedaży
    mu opakowanych produktów gotowych.
    Dotychczas transakcje polegały na zakupie przez Spółkę półproduktów bezpośrednio od
    producentów spoza UE. Dla Spółki oznaczało to import towarów w rozumieniu ustawy o
    VAT. Następnie Spółka sprzedawała te towary Partnerowi Biznesowemu w zmienionej
    formie jako produkty gotowe (tj. po ich skompletowaniu i ostatecznym opakowaniu), wraz
    z dystrybucją do miejsc wskazanych przez Partnera Biznesowego. Miejsca te znajdują się
    głównie w krajach UE.
    Rozważany nowy model współpracy biznesowej polega na tym, że Spółka będzie kupować
    od Partnera Biznesowego różne półprodukty w zależności od potrzeb (dalej: Towary), a
    następnie sprzedawać je Partnerowi Biznesowemu w zmienionej formie, tj. po ich
    skompletowaniu i ostatecznym opakowaniu (dalej: Produkty Końcowe). Oczywiście, w celu
    sprzedaży Produktów Końcowych, Spółka będzie również nabywać określone towary i
    usługi od podmiotów trzecich (jednakże ten aspekt nie jest przedmiotem niniejszego
    wniosku o interpretację).
    Powodem zmiany modelu współpracy handlowej jest umożliwienie Partnerowi
    Biznesowemu lepszego wypełniania zobowiązań umownych wobec Spółki, w
    szczególności w zakresie zapewnienia, aby operacje Spółki związane z Partnerem
    Biznesowym spełniały uzgodnione cele dotyczące wykorzystania kapitału obrotowego.
    Rozważany model zakłada, że Partner Biznesowy składa Spółce zamówienie na zakup
    określonego Produktu Końcowego. Następnie Spółka, po przeanalizowaniu zamówienia,
    określa zapotrzebowanie na konkretne Towary niezbędne do realizacji zamówienia.
    Potem Spółka składa Partnerowi Biznesowemu zamówienia na Towary. Następnie Partner
    Biznesowy kupuje Towary we własnym imieniu od zewnętrznych dostawców spoza UE,
    którzy te Towary produkują (dalej: Producent). W następnej kolejności Spółka kupuje

    Towary od Partnera Biznesowego i wykorzystuje je do przygotowania Produktów
    Końcowych, które są później sprzedawane Partnerowi Biznesowemu.
    W związku z tym rozważany łańcuch dostaw dla Towarów i Produktów Końcowych jest
    następujący:
    Producent – [Towary] –> Partner Biznesowy – [Towary] –> Spółka – [Produkty Końcowe] –>
    Partner Biznesowy.
    Funkcje poszczególnych podmiotów w łańcuchu dostaw będą następujące:
    W opisywanym modelu współpracy Producent będzie odpowiedzialny między innymi za:
      produkcję i sprzedaż Towarów na rzecz Partnera Biznesowego na warunkach ...;
      wystawienie faktury (lub innego właściwego dokumentu), zgodnie z przepisami
      prawa kraju siedziby Producenta, Partnerowi Biznesowemu, który kupuje Towary od
      Producenta;
      zarządzanie procesem eksportu celnego i odprawy celnej Towarów pochodzących
      spoza UE (Chiny), ponieważ taki Producent będzie miał status eksportera towarów z
      kraju spoza UE;
      przygotowanie towarów do wysyłki zgodnie z instrukcjami Partnera Biznesowego.
    W relacjach z Producentem, Partner Biznesowy będzie odpowiedzialny między innymi za:
      podejmowanie decyzji handlowych (np. negocjowanie ceny Towarów nabywanych od
      Producenta);
      obsługę składanych przez Spółkę zamówień zakupu Towarów, składanie zamówień
      zakupu u Producenta, np. w odniesieniu do ilości, rodzaju Towarów zamawianych
      przez Spółkę u Partnera Biznesowego, statusu i realizacji zamówień zakupu Towarów;
      obsługę procesu reklamacyjnego;
      zapłatę faktur wystawionych Partnerowi Biznesowemu przez Producenta na
      odpowiedni rachunek bankowy Producenta.
    W ramach transakcji pomiędzy Partnerem Biznesowym a Spółką:
      Partner Biznesowy będzie sprzedawał Spółce Towary na warunkach....;
      transakcje te będą każdorazowo dokumentowane fakturami (lub innymi właściwymi
      dokumentami) wystawianymi Spółce przez Partnera Biznesowego, występującego w
      roli sprzedawcy Towarów;
      Spółka dokona zapłaty za dostarczone Towary bezpośrednio na rachunek bankowy
      Partnera Biznesowego.
    Po nabyciu Towarów przez Spółkę, Spółka będzie:

      ponosić wszelkie ryzyko związane z Towarami nabytymi od Partnera Biznesowego
      przed ich skompletowaniem i ostatecznym opakowaniem w jeden produkt przez
      Wnioskodawcę, do momentu sprzedaży jako Produkt Końcowy Partnerowi
      Biznesowemu;
      zgodnie z Incoterms FCA, organizowała transport i przewóz Towarów z kraju spoza
      UE do punktu docelowego w Polsce;
      odpowiadała za proces importu celnego Towarów do Polski;
      przechowywała Towary w magazynie na terytorium Polski, z którego Spółka będzie
      pobierać Towary w miarę potrzeb;
      ubezpieczała Towary i Produkty Końcowe, które są przechowywane w magazynach
      Spółki, np. od uszkodzenia lub zniszczenia;
      zgłaszała Partnerowi Biznesowemu wszelkie roszczenia dotyczące jakości
      otrzymanych Towarów;
      odpowiadała za jakość Produktów Końcowych, które mają być sprzedane i
      przekazane Partnerowi Biznesowemu;
      sprzedawała Produkty Końcowe Partnerowi Biznesowemu po przeprowadzeniu
      procesu ich skompletowania i opakowania.
    W związku ze sprzedażą Produktów Końcowych Partnerowi Biznesowemu, Spółka wystawi
    fakturę z tytułu ich sprzedaży zgodnie z polskimi przepisami o podatku od towarów i
    usług. Na cenę Produktu Końcowego składać się będzie m.in. wartość zakupionego
    Towaru, koszt opakowania, inne koszty oraz marża Spółki.
    Spółka będzie zatem wykorzystywała Towary nabywane od Partnera Biznesowego (i
    importowane przez Spółkę) do działań opodatkowanych podatkiem VAT, tj. sprzedaży
    Produktów Końcowych na rzecz Partnera Biznesowego.
    Produkty Końcowe sprzedawane Partnerowi Biznesowemu będą dystrybuowane do
    miejsc wskazanych przez Partnera Biznesowego, znajdujących się głównie na terytorium
    UE, ale będą również zdarzać się wysyłki do krajów spoza UE.
    Rozliczenia pomiędzy Spółką a Partnerem Biznesowym z tytułu zakupu Towarów przez
    Spółkę oraz sprzedaży Produktów Końcowych na rzecz Partnera Biznesowego odbywać się
    będą na zasadach standardowych płatności za każdą fakturę na rachunki bankowe stron
    transakcji, tzn. nie będą dokonywane wzajemne potrącenia należności.
    W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na zadane pytania, Wnioskodawca udzielił
    następujących odpowiedzi:
    1) Czy transakcje dotyczące nabywanych od Partnera Biznesowego towarów w ramach
      rozważanego przez Państwa modelu współpracy będą stanowiły import towarów, w
      rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
      (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?
      Tak.
    2) Czy na Państwa Spółce będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku,
      gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło
      na towar zostało zawieszone, w części lub w całości?
      Tak.

    3) Czy będą Państwo posiadać dokument celny, z którego będzie wynikać kwota podatku
      VAT z tytułu importu towarów, o których mowa w opisie sprawy oraz objętych
      zakresem postawionego we wniosku pytania?
      Tak.
    4) Czy Państwa Spółka będzie widniała w zgłoszeniu celnym jako importer ww. towarów?
      Tak.
    5) W jaki sposób będą rozliczali Państwo podatek z tytułu importu towarów objętych
      zakresem postawionego we wniosku pytania, tj. na podstawie art. 33a ustawy o
      podatku od towarów i usług, czy na zasadach ogólnych wskazanych w art. 33 ust. 1
      ustawy o podatku od towarów i usług?
      Zasadniczo, Spółka będzie rozliczała podatek z tytułu importu towarów objętych
      zakresem postawionego we wniosku pytania na podstawie art. 33a ustawy o podatku
      od towarów i usług. Spółka nie wyklucza, że mogą zdarzyć się przypadki, kiedy będzie
      rozliczała podatek z tytułu importu towarów objętych zakresem postawionego we
      wniosku pytania na zasadach ogólnych, tj. wskazanych w art. 33 ust. 1 ustawy o
      podatku od towarów i usług. Zatem, pytanie Spółki wskazane we Wniosku dotyczy obu
      ww. przypadków rozliczania podatku z tytułu importu towarów.
    6) Czy Partner Biznesowy, o którym mowa w opisie sprawy posiada siedzibę działalności
      lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, tj. Polski?
      Nie.
    7) Czy towary nabywane przez Państwa Spółkę od Partnera Biznesowego będą
      transportowane na terytorium Polski bezpośrednio od Producenta z terytorium
      państwa trzeciego?
      Tak.
    8) Na terytorium jakiego kraju będzie przechodziło na Państwa Spółkę prawo do
      rozporządzania ww. towarem jak właściciel?
      Jeżeli przez przejście prawa do rozporządzania ww. towarem jak właściciel (tj.
      koncepcję nie cywilnoprawną lecz podatkową, podlegającą rozpoznaniu przez Organ)
      Organ rozumie przejście ryzyk związanych z towarem (ryzyko utraty, uszkodzenia
      towaru), to zgodnie z ustalonymi przez Spółkę i Partnera Biznesowego, w opisywanym
      łańcuchu dostaw, warunkami Incoterms, tj. FCA Szanghaj, przejdą one na Spółkę po
      załadowaniu towaru na środek transportu (tu: statek) i po dokonaniu odprawy celnej
      eksportowej z Chin. Pełen zakres informacji dotyczących rozłożenia odpowiedzialności
      między Partnerem Biznesowym a Spółką został przedstawiony we wniosku.
    Spółka przy tym jeszcze raz podkreśliła, że w przypadku importu towarów ustawa o VAT
    nie uzależnia prawa do odliczenia VAT z otrzymanego dokumentu celnego od przejścia (w
    tym zatem także momentu przejścia) prawa do rozporządzania importowanymi towarami
    jak właściciel. Szersze uzasadnienie w tym zakresie zostało zaprezentowane w złożonym
    przez Spółkę wniosku.

## Pytanie

Czy w ramach wyżej opisanego rozważanego modelu współpracy, polegającego na
    imporcie przez Spółkę Towarów nabywanych od Partnera Biznesowego oraz ich sprzedaży
    w postaci Produktów Końcowych Partnerowi Biznesowemu, Spółce będzie przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku naliczonego, wskazanego w dokumencie celnym w związku z
    importem Towarów?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach wyżej opisanego rozważanego modelu współpracy,
    polegającego na imporcie przez Spółkę Towarów nabywanych od Partnera Biznesowego
    oraz ich sprzedaży w postaci Produktów Końcowych Partnerowi Biznesowemu, Spółce
    będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, wskazanego w
    dokumencie celnym w związku z importem Towarów.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: import towarów na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przez terytorium kraju rozumie się terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o VAT: przez import towarów należy rozumieć przywóz
    towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Zatem dla zaistnienia importu towarów nie ma znaczenia cel przywozu bądź stosunek
    prawny, w ramach którego dokonano przywozu. Definicja importu towarów kładzie nacisk
    na czynność faktyczną - przywóz towaru.
    Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy o VAT, miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja podatnika w imporcie towarów
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży
    obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych
    importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części
    lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    W myśl art. 5 pkt 15, 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952
    /2013 z 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. U. UE. L. z 2013 r.
    Nr 269, str. 1 z późn. zm., dalej jako: UKC):
      „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego
      składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą,
      zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we
      własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub
      powiadomienie są składane;
      „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej
      kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych
      towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;
      „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.
    Stosownie do art. 77 UKC:
    1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających
    należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:
    a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
    b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
    2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
    3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem
    jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego (...).

    W świetle powyższych przepisów, należy stwierdzić, że import towarów jest jedną z
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT oraz że zasadniczo każdy
    przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Polski stanowi import
    towarów, a podatnikiem, czyli podmiotem zobowiązanym do opodatkowania importu, jest
    importer - podmiot, na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła.
    Obowiązek uiszczenia cła spoczywa zasadniczo na zgłaszającym towary do procedury
    importu towarów. Jednocześnie możliwość zgłoszenia towarów do odprawy celnej w celu
    dopuszczenia do obrotu nie jest uzależniona od nabycia prawa własności do tych
    towarów, czy też prawa do rozporządzania nimi. Zatem to importer zobowiązany będzie
    do zapłaty należnego podatku VAT z tytułu importu towarów, gdyż to jego obciążać będzie
    dług celny.
    Nie ma wątpliwości, iż w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego dłużnikiem celnym
    będzie Wnioskodawca, który będzie: odpowiadał za proces importu celnego Towarów,
    składał zgłoszenie celne i który będzie zobowiązany do zapłaty należności celnych
    przywozowych, w tym podatku należnego (VAT). Tym samym, Wnioskodawca będzie
    również podatnikiem z tytułu importu Towarów.
    Przeniesienie prawa do rozporządzania Towarami jak właściciel
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o VAT, „dostawa” oznacza
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem, możliwość faktycznego dysponowania
    rzeczą (niekoniecznie rozporządzanie nią w sensie prawnym). W praktyce interpretacyjnej
    i orzeczniczej (w tym Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej) wskazuje się, że
    „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” powinno się rozumieć
    jako przeniesienie „własności w sensie ekonomicznym”, przeniesienie praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Reasumując powyższe, należy wskazać, że w okolicznościach opisanych w zdarzeniu
    przyszłym, Spółka w szczególności będzie zyskiwać praktyczną kontrolę nad Towarami
    oraz możliwość dysponowania nimi w sensie ekonomicznym (m.in. ma ponosić wszelkie
    ryzyko związane z Towarami nabytymi od Partnera Biznesowego przed ich
    skompletowaniem i opakowaniem przez Wnioskodawcę w jeden produkt, do momentu
    sprzedaży jako Produkt Końcowy Partnerowi Biznesowemu). W konsekwencji, Spółka
    będzie rozporządzać Towarami jak właściciel.
    Warto zauważyć, że nawet gdyby uznać, iż w podobnym modelu biznesowym
    realizowanym przez inne podmioty (tj. inną spółkę i innego jej partnera biznesowego), to
    ten partner biznesowy (a nie spółka) byłby cały czas formalnym właścicielem Towarów
    oraz że spółka nie rozporządzałaby Towarami jak właściciel, to i tak to spółka jako
    importer byłaby zobowiązana do zapłaty należnego podatku VAT z tytułu importu
    Towarów, a zatem to spółka byłaby podatnikiem VAT z tytułu importu Towarów. Podatek
    VAT zapłacony z tytułu importu Towarów przez tę spółkę byłby więc podatkiem
    zapłaconym przez podatnika tego podatku, wynikającym ze zgłoszenia celnego złożonego
    przez spółkę i byłby następnie przenoszony wraz z innymi kosztami w cenie
    odsprzedawanych Produktów Końcowych.
    Prawo do odliczenia VAT naliczonego
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym

    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT: kwotę podatku naliczonego stanowi: w
    przypadku importu towarów – kwota podatku:
    a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,
    b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,
    c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b,
    d) wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34.
    W związku z powyższym, analizowane regulacje ustawy o VAT prowadzą do wniosku, że
    prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów nie zostało
    uzależnione od faktycznego nabycia towarów (choć w analizowanym przypadku takie
    faktycznie występuje), czy też nawet otrzymania faktury przez podatnika. Prawo do
    odliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów uzależnione jest jedynie od dokonania
    faktycznej czynności importu, tj. przywozu towarów na terytorium kraju, posiadania przez
    podatnika dokumentu celnego, z którego wynika kwota należnego podatku VAT, oraz
    istnienia związku dokonanego importu towarów z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Spółka będzie wykorzystywała importowane Towary do przygotowania Produktów
    Końcowych, które następnie sprzedawane są do Partnera Biznesowego. Bez
    wykorzystania Towarów niemożliwe byłoby przygotowanie Produktów Końcowych.
    Produkty Końcowe sprzedawane Partnerowi Biznesowemu będą dystrybuowane do
    miejsc wskazanych przez Partnera Biznesowego, znajdujących się głównie na terytorium
    UE, ale będą również zdarzać się wysyłki do krajów spoza UE, co będzie wiązało się z
    rozpoznawaniem przez Spółkę WDT lub eksportu towarów w swoich deklaracjach
    podatkowych, a zatem z transakcjami podlegającymi opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 5
    ustawy o VAT. Nie ulega zatem wątpliwości, że Towary wykorzystywane będą przez Spółkę
    do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Mając na uwadze regulacje przedstawione powyżej należy podkreślić, że w przypadku
    importu towarów ustawa o VAT uzależnia prawo do odliczenia VAT naliczonego od:
    · dokonania zgłoszenia celnego (tj. wystąpienia podatku należnego po stronie podatnika
      /importera towaru);
    · niewystąpienia wskazanych przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT; oraz
    · wykorzystania importowanych towarów na cele wykonywanej działalności gospodarczej,
      podlegającej opodatkowaniu VAT oraz
    · dysponowania dokumentem celnym, z którego wynika kwota podatku.
    W ocenie Spółki, w okolicznościach opisanych w zdarzeniu przyszłym, Spółka będzie
    spełniała wszystkie powyższe przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu importu towarów.
    Reasumując powyższe, Spółka:
    · będzie dokonywać zgłoszenia celnego, w związku z importem towarów do Polski i tym
      samym
    · będzie spoczywał na niej obowiązek uiszczenia cła i VAT importowego;
    · podatek wraz z cłem będą płacone na rachunek odpowiedniego organu podatkowego /
      rozliczane przez Wnioskodawcę;
    · będzie dysponować dokumentami celnymi potwierdzającymi import Towarów, z których
      będzie wynikała kwota należności celnych w tym kwota podatku należnego;

    · będzie wykorzystywać importowane Towary na cele działalności gospodarczej,
      podlegającej opodatkowaniu VAT,
    · jednocześnie nie zaistnieją żadne przesłanki negatywne z art. 88 ustawy o VAT
    - a w związku z tym, w ramach wyżej opisanego rozważanego modelu współpracy,
    polegającego na imporcie przez Spółkę Towarów nabywanych od Partnera Biznesowego
    oraz ich sprzedaży w postaci Produktów Końcowych Partnerowi Biznesowemu, Spółce
    będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego, wskazanego w
    dokumencie celnym w związku z importem Towarów.
    Powyższe wnioski znajdują również potwierdzenie w stanowiskach prezentowanych przez
    organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych. Z tych interpretacji
    wynika, że dla prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów istotne są:
    wykorzystanie importowanych towarów do działalności opodatkowanej oraz wliczenie
    ceny importowanych towarów do ceny sprzedanych towarów. Czynniki te będą spełnione
    przez Spółkę w opisywanym zdarzeniu przyszłym i zostały także wskazane i potwierdzone,
    przykładowo:
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-
      2.4012.126.2024.1.GK, w której Dyrektor Krajowej Dyrektor Krajowej Informacji
      Skarbowej (dalej: DKIS) wskazał: „(...) skoro importowane towary (komory testowe,
      tłumiki częstotliwości radiowych oraz rozdzielacz sygnału radiowego) są przez Państwa
      wykorzystywane do czynności opodatkowanych i jednocześnie koszt importowanych
      towarów jest pośrednio uwzględniony w kalkulacji ceny za Usługi Informatyczne
      (efektywnie pomniejsza ich cenę), należy uznać, że pomimo że nie są/nie będą
      Państwo właścicielem importowanych towarów to mają/będą Państwo mieli prawo do
      odliczenia VAT naliczonego z tytułu importu towarów wynikającego z otrzymanego
      dokumentu celnego, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy”;
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 16 czerwca 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-
      3.4012.190.2023.1.KK, w której DKIS stwierdził: „Zatem, skoro importowane towary są
      /będą przez Wnioskodawcę wykorzystywane do czynności opodatkowanych (lub z nimi
      zrównanych czynności poza terytorium kraju) i jednocześnie koszt importowanych
      towarów jest/będzie wliczony w cenę sprzedawanych przez Wnioskodawcę towarów
      oraz świadczonych usług, należy uznać, że Wnioskodawcy jako importerowi przysługuje
      /będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu
      towarów realizowanego w siedmiu opisanych scenariuszach, pomimo, że część z tych
      towarów nie stanowi/nie będzie stanowić własności Wnioskodawcy”;
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 13 lipca 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.235.2022.2.
      RM, w której DKIS zaznaczył: „Zatem skoro importowane towary będą przez Państwa
      wykorzystywane do czynności opodatkowanych i jednocześnie koszt importowanych
      towarów będzie wliczony w cenę sprzedawanych przez Państwa towarów oraz usług,
      należy uznać, że - pomimo że nie będą Państwo właścicielem importowanych towarów
      - będą Państwo mieli prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek
      naliczony z tytułu importu towarów (półproduktów - Przypadek 1 i części zamiennych -
      Przypadek 2) wynikającego z otrzymanego dokumentu celnego”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 7 ustawy:
      Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła,
      również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
      zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo
      zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Jednocześnie, w myśl art. 19a ust. 9, ust. 10a i ust. 11 ustawy:
      9. Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania
      długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.
      10a. W przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania czynnego obowiązek
      podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia procedury
      uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 rozporządzenia wykonawczego Komisji
      (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady
      wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
      (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE L 343 z
      29.12.2015, str. 558, z późn. zm.)17), zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2447”.
      11. W przypadku objęcia towarów procedurą: składowania celnego, odprawy
      czasowej z całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych,
      uszlachetniania czynnego, tranzytu, wolnego obszaru celnego, jeżeli od towarów
      tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze,
      obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą wymagalności
      tych opłat.
    Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych
    powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do
    zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

    Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
    Jednakże, stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5 pkt 15, 18, 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
    (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz.
    Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanym dalej UKC:
          „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do
          czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową
          deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o
          powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie
          zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane;
          „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty
          stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych,
          określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa
          celnego;
          „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.
    Stosownie do art. 77 UKC:
      1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych
      podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur
      celnych:
      a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
      b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
      2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
      3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego
      dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. (...)
    Zgodnie z powołanymi przepisami, dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia
    celnego, natomiast dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług celny jest
    zgłaszający. Obowiązek uiszczenia cła związany jest z długiem celnym ciążącym na

    określonym podmiocie. Zatem, w przypadku importu towarów, podatnikiem jest ten
    podmiot, który jest dłużnikiem celnym, czyli co do zasady podmiot dokonujący zgłoszenia
    celnego lub podmiot, na rzecz którego działa przedstawiciel pośredni.
    Art. 33 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do
      obliczenia i wykazania w:
      1) zgłoszeniu celnym albo
      2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w
      przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447 -
      kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.
    Według art. 33a ust. 1 i 2 ustawy:
      1. Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku
      należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w
      którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.
      2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem:
      1) przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celno-skarbowego,
      wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu:
      a) zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie
      społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód
      budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w
      każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych zobowiązań
      podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub
      podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy,
      którego dotyczy zaległość,
      b) potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego.
      2) (uchylony)
      3) dokonywania zgłoszeń celnych przez przedstawiciela bezpośredniego lub
      pośredniego w rozumieniu przepisów celnych.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem VAT. Głównym przedmiotem Państwa działalności Spółki jest (...). Obecnie w
    ramach prowadzonej działalności rozważają Państwo wdrożenie nowego modelu
    współpracy biznesowej ze szwajcarskim Partnerem Biznesowym, polegającego na zakupie
    półproduktów od Partnera Biznesowego i sprzedaży mu opakowanych produktów
    gotowych. Będą Państwo kupować od Partnera Biznesowego różne półprodukty w
    zależności od potrzeb (Towary), a następnie sprzedawać je Partnerowi Biznesowemu w
    zmienionej formie, tj. po ich skompletowaniu i ostatecznym opakowaniu (Produkty
    Końcowe). W celu sprzedaży Produktów Końcowych, będą Państwo również nabywać
    określone towary i usługi od podmiotów trzecich. Partner Biznesowy składa Państwu
    zamówienie na zakup określonego Produktu Końcowego. Następnie po przeanalizowaniu
    zamówienia, określają Państwo zapotrzebowanie na konkretne Towary niezbędne do
    realizacji zamówienia. Potem składają Państwo Partnerowi Biznesowemu zamówienia na
    Towary. Partner Biznesowy kupuje Towary we własnym imieniu od zewnętrznych
    dostawców spoza UE, którzy te Towary produkują. W następnej kolejności kupują Państwo
    Towary od Partnera Biznesowego i wykorzystują je do przygotowania Produktów
    Końcowych, które są później sprzedawane Partnerowi Biznesowemu. Wskazali Państwo,
    że nabywane przez Państwa od Partnera Biznesowego Towary będą transportowane na
    terytorium Polski bezpośrednio od Producenta z terytorium państwa trzeciego.
    W opisywanym modelu współpracy Producent będzie odpowiedzialny między innymi za
    produkcję i sprzedaż Towarów na rzecz Partnera Biznesowego na warunkach Incoterms
    FCA Szanghaj, wystawienie faktury (lub innego właściwego dokumentu), zgodnie z
    przepisami prawa kraju siedziby Producenta, Partnerowi Biznesowemu, który kupuje
    Towary od Producenta, zarządzanie procesem eksportu celnego i odprawy celnej
    Towarów pochodzących spoza UE (Chiny), ponieważ taki Producent będzie miał status

    eksportera towarów z kraju spoza UE, przygotowanie towarów do wysyłki zgodnie z
    instrukcjami Partnera Biznesowego. Wskazali Państwo, że Partner Biznesowy będzie
    Państwu sprzedawał Towary na warunkach Incoterms FCA Szanghaj. Transakcje te będą
    każdorazowo dokumentowane fakturami (lub innymi właściwymi dokumentami)
    wystawianymi Państwu przez Partnera Biznesowego, występującego w roli sprzedawcy
    Towarów. Po nabyciu Towarów będą Państwo ponosić wszelkie ryzyko związane z
    Towarami nabytymi od Partnera Biznesowego przed ich skompletowaniem i ostatecznym
    opakowaniem w jeden produkt do momentu sprzedaży jako Produkt Końcowy Partnerowi
    Biznesowemu. Zgodnie z Incoterms FCA, będą Państwo organizowali transport i przewóz
    Towarów z kraju spoza UE do punktu docelowego w Polsce.
    W związku ze sprzedażą Produktów Końcowych Partnerowi Biznesowemu, wystawią
    Państwo fakturę z tytułu ich sprzedaży zgodnie z polskimi przepisami o podatku od
    towarów i usług. Spółka będzie wykorzystywała Towary nabywane od Partnera
    Biznesowego (i importowane) do działań opodatkowanych podatkiem VAT, tj. sprzedaży
    Produktów Końcowych na rzecz Partnera Biznesowego. Produkty Końcowe sprzedawane
    Partnerowi Biznesowemu będą dystrybuowane do miejsc wskazanych przez Partnera
    Biznesowego, znajdujących się głównie na terytorium UE, ale będą również zdarzać się
    wysyłki do krajów spoza UE.
    Ponadto wskazali Państwo, że na Spółce będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła i będą
    Państwo posiadać dokument celny, z którego będzie wynikać kwota podatku VAT z tytułu
    importu Towarów. Państwa Spółka będzie widniała w zgłoszeniu celnym jako importer
    ww. towarów. Będą Państwo rozliczać podatek z tytułu importu Towarów na podstawie
    art. 33a ustawy. Spółka nie wyklucza, że mogą zdarzyć się przypadki, kiedy będzie
    rozliczała podatek z tytułu importu Towarów na zasadach ogólnych, tj. wskazanych w art.
    33 ust. 1.
    W przedstawionych okolicznościach sprawy istotnym są m.in. kwestie w jakim państwie
    przenoszone jest prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel. Wskazali Państwo, że
    zgodnie z ustalonymi przez Spółkę i Partnera Biznesowego, w opisywanym łańcuchu
    dostaw, warunkami Incoterms, tj. FCA Szanghaj, prawo do rozporządzania Towarami
    przejdzie na Państwa Spółkę po załadowaniu towaru na środek transportu (statek) i po
    dokonaniu odprawy celnej eksportowej z Chin.
    Należy w tym kontekście zaznaczyć, że zgodnie z powołanym powyżej art. 22 ust. 4
    ustawy, dostawę towarów wysyłanych z państwa trzeciego uważa się za dokonaną na
    terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów (w tym
    przypadku Polski), gdy dostawa ta jest dokonywana przez podatnika, który jest również
    podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów. Zatem, w przypadku
    importu towarów, pierwszą dostawą, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w
    Polsce jest dostawa dokonywana przez podmiot, który jest podatnikiem z tytułu importu
    towarów w kraju importu lub zaimportowania tych towarów. Natomiast dostawa
    towarów, której przedmiotem jest towar niedopuszczony do obrotu na terytorium UE, nie
    może zostać potraktowana jako transakcja podlegająca opodatkowaniu VAT w Polsce. Z
    uwagi na to, że dostawy tej nie dokonuje importer towaru, taka transakcja podlega
    wyłączeniu z katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, zawartego w art. 5 ust. 1 ustawy.
    W analizowanej sprawie, przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że dostawy będą
    realizowane w ramach tzw. transakcji łańcuchowych, w których występować będą trzy
    podmioty, tj. Producent, Partner Biznesowy i Państwa Spółka, a prawo do rozporządzania
    Towarami jak właściciel przechodzić będzie pomiędzy pierwszym i drugim oraz pomiędzy
    drugim i trzecim w kolejności podmiotem w łańcuchu, natomiast samo wydanie towarów
    następować będzie bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu. Zatem w
    sytuacji, gdy Towary transportowane będą bezpośrednio od podmiotu z kraju trzeciego do
    Państwa Spółki, to przeniesienie prawa do rozporządzania tymi Towarami jak właściciel z
    Producenta na Partnera Biznesowego oraz z Partnera Biznesowego na Państwa Spółkę,

    będzie następowało już na terytorium państwa trzeciego, czyli poza Polską. W
    konsekwencji, zanim Towary trafią na terytorium kraju to dysponują już Państwo nimi jak
    właściciel.
    W związku z powyższym będą Państwo zobowiązani rozpoznać ww. transakcję nabycia
    Towarów od Partnera Biznesowego, stanowiącą import Towarów, i jak wskazali Państwo –
    to na Spółce posiadającej dokument celny, z którego będzie wynikać kwota podatku VAT z
    tytułu importu Towarów i która będzie widniała w zgłoszeniu celnym jako importer ww.
    Towarów, będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła.
    Zatem w okolicznościach przedstawionych we wniosku, w ramach dokonywanych
    transakcji, gdy prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel będzie przechodziło na
    Spółkę na terytorium państwa trzeciego, to Państwo będą dokonywali importu Towarów
    na terytorium kraju, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, opodatkowanego podatkiem
    od towarów i usług i będą Państwo zobowiązani do uiszczenia podatku z tytułu importu
    tych Towarów.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazuję, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Z powołanego art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług natomiast
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość
    dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego
    z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Przy czym, związek dokonywanych
    zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.
    O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością można mówić wówczas,
    gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane
    towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy,
    czy też niezbędne do świadczenia usług - bezpośrednio wiążą się więc z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można
    mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy,
    mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi
    przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby
    pośredni związek z działalnością gospodarczą, musi istnieć związek przyczynowo -
    skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów - kwota podatku
      wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego.

    Jednocześnie, w myśl art. 168 lit. e) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006
    r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z
    11.12.2006, str. 1, ze zm.):
      Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji
      podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje
      tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, który jest
      zobowiązany zapłacić – VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na
      terytorium tego państwa członkowskiego.
    Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub
    zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym
    przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te
    (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.
    Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów rozpatrywał
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w powołanym również przez Państwa wyroku z
    25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road. W orzeczeniu tym TSUE wskazał, że
    zgodnie z art. 168 lit. e) dyrektywy 2006/112/WE, prawo do odliczenia istnieje wówczas,
    gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji
    podatnika. Jednocześnie Trybunał przypomniał, że przesłanka ta jest spełniona jedynie
    wtedy, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę
    poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług
    świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Ponieważ w
    sprawie badanej przez TSUE wartość przewożonych towarów nie stanowiła części kosztów
    składających się na cenę zafakturowaną przez przewoźnika, którego działalność ogranicza
    się do przewozu tych towarów za wynagrodzeniem, przesłanki zastosowania art. 168 lit. e)
    dyrektywy VAT nie zostały spełnione. Zatem, jeżeli zgłoszenie towarów do odprawy celnej
    dokonywane jest przez przewoźnika, który na podstawie przepisów celnych może zostać
    zobowiązany do uiszczenia zobowiązania wynikającego z cła oraz podatku VAT z tytułu
    importu towarów, uiszczony przez tego przewoźnika należny podatek z tytułu importu
    towarów nie będzie stanowił u niego podatku naliczonego i nie będzie podlegał odliczeniu.
    Te same zasady w kwestii odliczania podatku naliczonego będą dotyczyły wszystkich
    podmiotów, które w rozumieniu przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego mogą być
    uznane za dłużników i zobowiązane do uiszczenia należnego podatku VAT z tytułu importu
    towarów (np. przedstawiciele pośredni, agencje celne, przewoźnicy, podmioty dokonujące
    importu towarów na rzecz innych podmiotów itd.). W każdym przypadku należy zatem
    badać, czy koszt towarów powodujących naliczenie podatku z tytułu importu jest włączony
    w cenę transakcji objętych podatkiem należnym (w cenę towarów lub usług),
    świadczonych przez tego konkretnego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.
    Przechodząc do zagadnienia będącego przedmiotem zapytania ponownie wskazuję, że
    kwestia prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów uregulowana została w art. 86
    ustawy. Zgodnie z tym przepisem, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w
    zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Przy czym - stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy - w przypadku
    importu towarów kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku wynikająca z
    otrzymanego dokumentu celnego. Jednocześnie, jak wskazał TSUE w wyroku z dnia 25
    czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, koszt świadczeń powodujących naliczenie
    podatku powinien być włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem
    należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego
    działalności gospodarczej.
    Zatem, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony
    wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest
    wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika.
    Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub
    zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym

    przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te
    (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.
    W analizowanej sprawie, jesteście Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku VAT, dokonujecie Państwo importu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7
    ustawy. Wskazali Państwo, że nabywane Towary wykorzystywane będą do działań
    opodatkowanych podatkiem VAT, tj. sprzedaży Produktów Końcowych na rzecz Partnera
    Biznesowego. Tym samym uznać należy, że będą Państwo mieli prawo do odliczenia VAT
    naliczonego z tytułu importu towarów wynikającego z otrzymanego dokumentu celnego,
    na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy w związku z art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.