Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.103.2021.3.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-25
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia kosztów prawnych oraz wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem nieruchomości rolnych
Słowa kluczowe: koszt; nieruchomości-nieruchomość rolna; odliczenia; usługi-usługi prawnicze
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 lutego 2021 r. (data wpływu 18 lutego 2021 r.) uzupełnionym pismem z 17 marca 2021 r. (data wpływu 22 marca 2021 r.) na wezwanie tut. Organu z 4 marca 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.103.2021.1.JG (doręczone Stronie 10 marca 2021 r.) oraz pismem z 29 kwietnia 2021 r. (data wpływu 29 kwietnia 2021 r.) na wezwanie tut. Organu z 12 kwietnia 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.103.2021.2.JG (doręczone Stronie 20 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług prawnych – **jest nieprawidłowe,**
*   prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związane z bieżącym utrzymaniem nieruchomości rolnych niewydzierżawionych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 marca 2021 r. (data wpływu 22 marca 2021 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 4 marca 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.103.2021.1.JG oraz pismem z 29 kwietnia 2021 r. (data wpływu 29 kwietnia 2021 r.) na wezwanie tut. Organu z 12 kwietnia 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.103.2021.2.JG.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i następujące zdarzenie przyszłe:

Od 2011 r. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne. Łączny areał gospodarstwa to 320 ha. W latach 2011 - I połowa 2017 r. gospodarstwo prowadziło hodowlę krów mlecznych i uprawę roślinną. Prowadzone przez Wnioskodawcę gospodarstwo rolne w 2017 r. znalazło się w trudnej sytuacji finansowej z uwagi na kryzys na rynku mleka. Z uwagi na to, większa część gruntów i nieruchomości gospodarstwa została przez Wnioskodawcę wydzierżawiona dla spółki Gospodarstwo Hodowlane (…) Sp. z o.o. do prowadzenia działalności rolniczej w zakresie produkcji mieszanej uprawa i hodowla zwierząt, w lipcu 2018 r. została wystawiona faktura za dzierżawę za okres 2017 r., która do dnia dzisiejszego nie została opłacona. Za okres 2018 r. faktura została wystawiona w marcu 2019 r., również nie została opłacona - sprzedaż zwolniona z podatku VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. W czerwcu 2018 r. koszty stanowiła obsługa prawna związana z rozpoczęciem procedury wypowiedzenia umowy dzierżawy i odzyskania nieruchomości i gruntów rolnych do władania oraz zapłaty czynszu dzierżawnego. Kolejna część płatności kosztów prawnych w listopadzie 2019 r. oraz faktura w kwocie 35,60 zł netto - części do instalacji wodnej do naprawy przecieku.

Prowadzone postępowanie prawne pozwoliło odzyskać nieruchomość we władanie w 2019 r. Z uwagi na to w 2020 r. Wnioskodawca rozpoczął wznowienie uprawy we własnym zakresie - na areale 140 ha, uprawy traw na części gruntów, talerzowanie i oranie części ugorów i gruntów rolnych dla celów uzyskania dopłat bezpośrednich zgodnie z wymogami ARiMR, a od dnia 11 marca 2020 r. Wnioskodawca wydzierżawił również 165,5328 ha na cele rolnicze pod uprawę roślinną (faktura za dzierżawę za okres 2020 r. zostanie wystawiona do połowy marca 2021 r., przychody zwolnione z podatku VAT na podstawie ww. zwolnienia). Uprawa traw w celu przygotowania balotów z sianokiszonki do dalszej odsprzedaży. Aktualnie zapas 300 szt., cena sprzedaży rynkowa ok 60 zł netto, tj. wartość ok. 18.000 zł netto z przeznaczeniem do sprzedaży opodatkowanej.

Koszty poniesione w 2020 r. dotyczą:

*   styczeń 2020 r.: wywóz śmieci, części hydrauliczne i elektryczne, olej napędowy do ciągnika rolniczego;

*   luty 2020 r.: koszty energii elektrycznej, instalacja monitoringu na terenie gospodarstwa z uwagi na postępujące dewastacje, w tym zakup kamer i nagrywarki, kabli itd., olej napędowy do ciągnika rolniczego;

*   marzec 2020 r.: olej napędowy do ciągnika rolniczego (…), energia elektryczna;

*   kwiecień 2020 r.: koszty usługi prawnej, zakup oleju napędowego do ciągnika rolniczego (…), koszt wyceny nieruchomości rolnej;

*   maj 2020 r.: olej napędowy do ciągnika rolniczego (…), koszt energii elektrycznej;

*   czerwiec 2020 r.: części zamienne, benzyna;

*   lipiec 2020 r.: olej napędowy (…);

*   sierpień 2020 r.: koszt energii elektrycznej, koszty prawne;

*   wrzesień 2020 r.: koszty energii elektrycznej;

*   październik 2020 r.: brak kosztów;

*   listopad 2020 r.: koszty obsługi prawnej;

*   grudzień 2020 r.: brak kosztów.

Ww. koszty związane są bezpośrednio z uprawą traw, ugorów i przygotowaniem sianokiszonki oraz koszty utrzymania nieruchomości.

W uzupełnieniu do wniosku z 17 marca 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność rolniczą (gospodarstwo rolne) jako czynny zarejestrowany podatnik VAT. Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w 2020 r. są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT - produkcja z traw balotów sianokiszonki i siana dla bydła do dalszej odsprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. Koszty prawne poniesione w latach 2018-2019 służyły czynnościom związanym z odzyskaniem we władanie nieruchomości rolnej – możliwość wznowienia produkcji rolniczej opodatkowanej podatkiem VAT oraz w kwestii wezwania dłużnika - Dzierżawcy do zapłaty czynszu dzierżawnego.

Koszty utrzymania nieruchomości przedstawiały się następująco:

*   w roku 2018: koszty prawne - wypowiedzenie umowy dzierżawy, wezwanie do zapłaty czynszu 10.800 zł netto, VAT 2.484 zł; innych kosztów brak,

*   w roku 2019: zakup 2 szt. kos 77,35 zł netto, VAT 17,80 zł, zakup trzonka do kosy 53,07 zł netto, VAT 12,21 zł, koszty prawne cd. spraw z 2018 r. 2.000 zł netto, 460 VAT, koszt części hydraulicznych (awaria w oborze) 35,60 zł netto, 8,19 VAT, razem zakupy dot. utrzymania nieruchomości 2.166,02 zł netto, VAT 498,20 zł,

*   w roku 2020: koszty prawne cd. postępowania w Sądzie Apelacyjnym razem 6.000 zł netto, 1.380,00 zł VAT, koszty wyceny nieruchomości rolnej dla potrzeb restrukturyzacji 6.000 zł netto, 1.380 zł VAT, koszty zakupu i instalacji monitoringu 6.300,73 zł netto, 1.449,19 zł VAT, 2.700,00 zł netto, 621,- zł VAT, koszty utrzymania nieruchomości i produkcji opodatkowanej: koszty energii elektrycznej razem 6.796,74 zł netto, 1563,25 zł VAT, (oświetlenie gospodarstwa, monitoring); olej napędowy do ciągnika rolniczego, benzyna do pił (utrzymanie i trzebiesz lasu) 15.460,90 zł netto, 2.333,93 zł VAT - uprawa gruntów rolnych pod dopłaty oraz do produkcji siana i sianokiszonki tj. koszenie, grabienie, belowanie i owijanie; pozostałe koszty hydrauliki, elektryki, zamknięć budynków itp., części zamiennych ciągnika 875,06 zł netto, 201,26 zł VAT - utrzymanie budynków gospodarczych w stanie nie pogorszonym - funkcja magazynowa tj. naprawy elektryki i hydrauliki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (pytania ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu do wniosku z 29 kwietnia 2021 r.):

1.  Czy Wnioskodawca prawidłowo odliczył podatek VAT w związku z otrzymaniem faktur z tytułu nabycia usług prawnych w 2018 r. i 2019 r.?
2.  Czy Wnioskodawca prawidłowo odliczył podatek VAT z faktur z tytułu nabycia usług prawnych z tytułu procesu sądowego - działalność nieopodatkowana - apelacja sprawa dot. oszustwa w przedwstępnej umowie sprzedaży gospodarstwa rolnego oraz kosztów utrzymania nieruchomości rolnej, uprawy gruntów rolnych w celu utrzymania kultury rolnej stojąc na stanowisku, że odpis poniesionych kosztów opodatkowanych podatkiem VAT z uwagi na wytworzony zapas produktu rolnego (sianokiszonki i siana) do dalszej sprzedaży opodatkowanej w okresie przyszłym i poniesionych kosztów z bieżącym utrzymaniem nieruchomości rolnych i gruntów rolnych dla celów dopłat bezpośrednich?
3.  Czy w okresach przyszłych z uwagi na przychody z tytułu dzierżawy gruntów rolnych i leśnych na cele rolnicze zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT można będzie dokonywać odpisu poniesionych kosztów opodatkowanych podatkiem VAT związanych z bieżącym utrzymaniem nieruchomości rolnych niewydzierżawionych - m.in. koszty energii elektrycznej, koszty utrzymania monitoringu, zużycie wody, koszenie terenu - koszty zużycia oleju napędowego do ciągnika, części zamienne do ciągnika?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko Wnioskodawcy ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu do wniosku z 29 kwietnia 2021 r.):

Ad 1 W 2018 r. i w 2019 r. Wnioskodawca dokonał odpisu poniesionych kosztów prawnych opodatkowanych podatkiem VAT stojąc na stanowisku, że odzyskanie nieruchomości rolnej od dzierżawcy docelowo umożliwi wznowienie produkcji opodatkowanej. 50% kosztów nabycia usługi prawnej dotyczą zapłaty czynszu dzierżawnego związanego ze sprzedażą zwolnioną, 50% kosztów stanowią koszty dot. postępowania w zakresie postępowania o braku otrzymania zaliczki gotówki w związku z zawarciem przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości rolnej pod wpływem błędu (sprawa karna wobec „kupującego” za oszustwo);

Ad 2 W 2020 r. Wnioskodawca dokonał odpisu dalszych kosztów prawnych (sprawa karna wobec „kupującego” za oszustwo - apelacja) - nie generowało to przychodów z tytułu sprzedaży opodatkowanej, kosztów utrzymania nieruchomości rolnej, uprawy gruntów rolnych w celu utrzymania kultury rolnej, stojąc na stanowisku, że odpis poniesionych kosztów opodatkowanych podatkiem VAT z uwagi na wytworzony zapas produktu rolnego (sianokiszonki i siana) do dalszej sprzedaży opodatkowanej w okresie przyszłym i poniesionych kosztów z bieżącym utrzymaniem nieruchomości rolnych i gruntów rolnych dla celów dopłat bezpośrednich - koszty zużycia oleju napędowego, koszty energii elektrycznej, koszty zużycia wody, części zamienne ciągnika rolniczego, części hydraulicznej instalacji w budynkach gospodarczych.

Ad 3 Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku częściowej dzierżawy nieruchomości na cele rolnicze, koszty pozostałe po stronie Wnioskodawcy mogą podlegać odpisowi, jeżeli dotyczą części niewydzierżawionej, a mogącej generować przychody opodatkowane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związane z bieżącym utrzymaniem nieruchomości rolnych niewydzierżawionych oraz nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług prawnych.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez działalność rolniczą – w myśl art. 2 pkt 15 ustawy – rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.

Mając na względzie definicję działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy, należy uznać, że działalność rolnicza, o której mowa w tym przepisie, mieści się w pojęciu działalności gospodarczej.

Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy – co do zasady – posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Co istotne, w sytuacji gdy rolnik dokona rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że prowadzi on działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy, w świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

*   nabycia towarów i usług,
*   dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 ustawy.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że od 2011 r. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne. Prowadzone przez Wnioskodawcę gospodarstwo rolne w 2017 r. znalazło się w trudnej sytuacji finansowej z uwagi na kryzys na rynku mleka przez co większa część gruntów i nieruchomości gospodarstwa została przez Wnioskodawcę wydzierżawiona do prowadzenia działalności rolniczej w zakresie produkcji mieszanej, uprawa i hodowla zwierząt. W lipcu 2018 r. została wystawiona faktura za dzierżawę za okres 2017 r., która do dnia dzisiejszego nie została opłacona. Za okres 2018 r. faktura została wystawiona w marcu 2019 r., również nie została opłacona - sprzedaż zwolniona z podatku VAT na podstawie par. 3 ust.1 pkt. Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. W czerwcu 2018 r. koszty stanowiła obsługa prawna związana z rozpoczęciem procedury wypowiedzenia umowy dzierżawy i odzyskania nieruchomości i gruntów rolnych do władania oraz zapłaty czynszu dzierżawnego. Kolejna część płatności kosztów prawnych w listopadzie 2019 r. Prowadzone postępowanie prawne pozwoliło odzyskać nieruchomość we władanie w 2019 r. Z uwagi na to w 2020 r. Wnioskodawca rozpoczął wznowienie uprawy we własnym zakresie - na areale 140 ha, uprawy traw na części gruntów, talerzowanie i oranie części ugorów i gruntów rolnych dla celów uzyskania dopłat bezpośrednich zgodnie z wymogami ARiMR, a od dnia 11 marca 2020 r. Wnioskodawca wydzierżawił również 165,5328 ha na cele rolnicze pod uprawę roślinną (faktura za dzierżawę za okres 2020 r. zostanie wystawiona do połowy marca 2021 r., przychody zwolnione z podatku VAT na podstawie ww. zwolnienia). Uprawa traw w celu przygotowania balotów z sianokiszonki do dalszej odsprzedaży. Koszty poniesione w 2020 r. dotyczą m.in.: wywozu śmieci, zakupu części hydraulicznych i elektrycznych, oleju napędowego do ciągnika rolniczego, koszty usługi prawnej, koszt wyceny nieruchomości rolnej, zakup części zamiennych. Ww. koszty związane są bezpośrednio z uprawą traw, ugorów i przygotowaniem sianokiszonki oraz koszty utrzymania nieruchomości. Wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność rolniczą (gospodarstwo rolne) jako czynny zarejestrowany podatnik VAT. Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w 2020 r. są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT - produkcja z traw balotów sianokiszonki i siana dla bydła do dalszej odsprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. Koszty prawne poniesione w latach 2018-2019 służyły czynnościom związanym z odzyskaniem we władanie nieruchomości rolnej – możliwość wznowienia produkcji rolniczej opodatkowanej podatkiem VAT oraz w kwestii wezwania dłużnika - dzierżawcy do zapłaty czynszu dzierżawnego.

W tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do ustalenia, czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych kosztów prawnych oraz z tytułu wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem nieruchomości rolnych niewydzierżawionych.

Wnioskodawca wskazał, że poniesione koszty prawne służyły czynnościom związanym z odzyskaniem we władanie nieruchomości rolnej oraz kwestii wezwania dłużnika - dzierżawcy do zapłaty czynszu dzierżawnego. Ponadto ponoszone wydatki związane z usługami prawnymi z tytułu procesu sądowego były związane z działalnością nieopodatkowaną podatkiem VAT.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w otrzymanych fakturach z tytułu nabycia usług prawnych. Poniesione przez Wnioskodawcę koszty prawne nie generowały przychodów opodatkowanych podatkiem VAT, a dotyczyły odzyskania gruntów rolnych i wezwania dłużnika - dzierżawcy do zapłaty czynszu dzierżawnego. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu działalności rolniczej i miał/ma prawo odliczać podatek VAT od zakupów związanych z tą działalnością, natomiast jak już wcześniej zostało wskazane ponoszone wydatki związane z usługami prawnymi z tytułu procesu sądowego nie służyły działalności opodatkowanej podatkiem VAT związanej z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że prawne odzyskanie nieruchomości rolnej od dzierżawcy docelowo miało umożliwić wznowienie produkcji opodatkowanej. Jak z wniosku wynika koszty nabycia usługi prawnej dotyczyły zarówno zapłaty czynszu dzierżawnego związanego ze sprzedażą zwolnioną, jak i postępowania o braku otrzymania zaliczki gotówki w związku z zawarciem przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości rolnej pod wpływem błędu. W związku z powyższym koszty prawne nie były związane z opodatkowaną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Zatem Zainteresowany nie był uprawniony do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych kosztów prawnych zgodnie z art. 86 ust. 1 i nast. ustawy.

W odniesieniu natomiast do nieruchomości rolnej będącej przedmiotem dzierżawy należy wskazać, że w myśl § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2020 r. poz. 1983 ze zm.), zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze. Wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji pojęcia „cele rolnicze”. Jednakże w powołanym wyżej art. 2 pkt 15 ustawy została zdefiniowana działalność rolnicza.

Analiza powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że dzierżawa gruntów na cele rolnicze korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, nie generuje więc podatku, który mógłby podlegać odliczeniu.

Odnosząc się do prawa od odliczenia podatku naliczonego związanego z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością rolniczą na gruntach niewydzierżawionych, z tytułu której Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT należy stwierdzić, że Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z prowadzoną działalnością opodatkowaną. Wnioskodawca wskazał, że będzie ponosił koszty związane z bieżącym utrzymaniem nieruchomości rolnych niewydzierżawionych - m.in. koszty energii elektrycznej, koszty utrzymania monitoringu, zużycie wody, koszenie terenu - koszty zużycia oleju napędowego do ciągnika, części zamienne do ciągnika. W związku z powyższym, mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z poniesionymi wydatkami związanymi z bieżącą działalnością rolniczą opodatkowaną podatkiem VAT. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. Poniesione przez Wnioskodawcę koszty będą służyły czynnościom opodatkowanym związanym z działalnością rolniczą Wnioskodawcy, a Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Zatem Zainteresowany będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem nieruchomości rolnych niewydzierżawionych zgodnie z art. 86 ust. 1 i nast. ustawy, odliczenie to będzie przysługiwało Wnioskodawcy pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 88 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług prawnych należało uznać za nieprawidłowe natomiast w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem nieruchomości rolnych niewydzierżawionych za prawidłowe.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że w latach 2018 - 2019 obowiązywały przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, odpowiednio (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.) i (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, ze zm.), przy czym powołane w niniejszej interpretacji przepisy mają tożsamą treść.

Nadmienia się także, że od 1 stycznia 2021 r. obowiązują przepisy ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), jednakże tut. Organ podkreśla, że powołane w niniejszej interpretacji przepisy mają tożsamą treść.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym, w zakresie zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.