Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1101/12/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-02-05
Teza: w zakresie sposobu prowadzenia ewidencji sprzedaży towarów używanych opodatkowanych na zasadzie VAT marża, przy zastosowaniu kasy rejestrującej
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; marża; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 października 2012r. (data wpływu 24 października 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 stycznia 2013r. (data wpływu 24 stycznia 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu prowadzenia ewidencji sprzedaży towarów używanych opodatkowanych na zasadzie VAT marża, przy zastosowaniu kasy rejestrującej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 października 2012r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu prowadzenia ewidencji sprzedaży towarów używanych opodatkowanych na zasadzie VAT marża, przy zastosowaniu kasy rejestrującej:

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 stycznia 2013r. (data wpływu 24 stycznia 2013r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 11 stycznia 2013r. znak: IBPP2/443-1101/12/KO.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza pozyskać z Państwowego Urzędu Pracy środki na otwarcie lombardu, czyli na działalność usługową polegającą na udzielaniu pożyczek pod zastaw towarów (kaucji). W przypadku gdy klient nie zwraca pożyczki w terminie zastaw przechodzi na własność Wnioskodawcy. Wtedy Wnioskodawca chcąc odzyskać pożyczone pieniądze odstępuje osobie trzeciej wspomniany towar, za kwotę powiększoną o dodaną marżę.

Zgodnie z informacją telefoniczną uzyskaną w Krajowej Informacji Podatkowej, podatek VAT powinien być naliczany tylko od marży, a całkowita wartość towaru powinna zostać zarejestrowana przez kasę fiskalną pod pozycją 0% jako tzw. „zero techniczne”.

Pismem z dnia 21 stycznia 2013r. Wnioskodawca uzupełnił zdarzenie przyszłe następująco:

Wnioskodawca zamierza ewidencjonować sprzedaż towarów i usług przy użyciu kasy fiskalnej.

Przedmiotem sprzedaży będą towary używane w rozumieniu art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży towarów stosując procedurę opodatkowania marży tj. podstawą opodatkowania będzie marża stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku.

Wnioskodawca ma zamiar być czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Wnioskodawca zamierza sprzedawać towary używane na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej.

Podstawowym dokumentem dotyczącym sprzedawanego towaru będzie paragon.

Towary Wnioskodawca będzie nabywał od podmiotów o których mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 21 stycznia 2013r.):

Czy można rejestrować w opisany sposób sprzedaż towarów wobec których stosowana jest procedura opodatkowania marży?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 21 stycznia 2013r.). Sprzedaż towarów opodatkowanych tylko od marży należy przyporządkować pod pozycję PTU D, powiązaną ze stawką 0% - zaprogramowaną w pamięci fiskalnej kasy jako stawka „techniczna”. Pozwoli to na ewidencjonowanie wartości sprzedaży brutto (tj. łącznie z opodatkowaną prowizją) bez wykazania należnego podatku VAT.

Natomiast dla dokonania prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług Wnioskodawca posłuży się kwotami z prowadzonej odrębnie ewidencji udzielonych pożyczek i zastawionych rzeczy. Po wyliczeniu marży zostanie ona zaewidencjonowana pod pozycją PTU 23% jako VAT-marża.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z regulacji zawartej w art. 111 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Z powyższego można wywieść, iż obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy tych transakcji, w przypadku których nie ma bezwzględnego obowiązku wystawiania faktur je dokumentujących (faktury wystawiane są wyłącznie na żądanie nabywców – osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej).

Jak wynika z treści art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.(…)

Rozdział 4 działu XII ustawy o VAT określa szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków.

Przez towary używane, zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Z kolei z zapisu art. 120 ust. 4 ustawy o VAT wynika, iż w przypadku podatnika wykonującego czynności polegające na dostawie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów prowadzonej działalności lub importowanych w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Norma zawarta w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT dotyczy – zgodnie z ust. 10 powołanego artykułu – dostawy m.in. towarów używanych, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Wspólną cechą wszystkich przedstawionych wyżej przypadków warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że we wcześniejszej fazie obrotu podmiot sprzedający używany towar pośrednikowi pozbawiony był prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy jego nabyciu. Dotyczy to zarówno osób, które nie są podatnikami tego podatku i już z tego powodu pozbawione są możliwości obniżenia podatku należnego, jak i osób, które wprawdzie są podatnikami tego podatku, ale prawo do odliczenia im nie przysługiwało z tego tytułu, że korzystają ze zwolnień podmiotowych lub przedmiotowych albo też dokonali dostawy towaru w szczególnej procedurze opodatkowania marży.

Jeżeli zakup towaru został udokumentowany fakturą VAT marża, to dokument ten nie uprawniał do odliczenia podatku naliczonego, bowiem podatek ten w fakturze nie jest w ogóle uwidoczniany, co wynika z brzmienia art. 120 ust. 16, zgodnie z którym podatnik, o którym mowa w ust. 4 i 5, nie może oddzielnie wykazywać na wystawianych przez siebie fakturach podatku od dostawy towarów, w przypadku gdy opodatkowaniu podlega marża.

W związku z powyższym odsprzedaż towarów używanych może być dokonywana w systemie marży, w sytuacji gdy podatnik nabył towary używane od podmiotów wskazanych w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT i w związku z tym nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. towarów i towary te nie były przez podatnika używane dla celów prowadzonej działalności, ich zakup dokonywany był w celach handlowych.

Zasady ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, w przypadku gdy podstawę opodatkowania stanowi m.in. marża, reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338 ze zm.).

Zgodnie z § 7 ust. 7 ww. rozporządzenia, podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo też marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Z zapisu § 5 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia wynika, iż kasy, z zastrzeżeniem ust. 2-5, muszą zapisywać w pamięci fiskalnej kasy oznaczenia literowe od "A" do "G" służące użytkownikowi kasy do przyporządkowania stawki podatku do nazw towarów i usług, przy czym:

*   literze "A" jest przyporządkowana stawka podstawowa podatku,
*   literom od "B" do "G" odpowiadają pozostałe stawki podatku wprowadzane na poszczególne towary i usługi oraz zwolnienie od podatku.

W związku z tym, że kasy rejestrujące nie mają możliwości odrębnego zidentyfikowania sprzedaży towarów opodatkowanych tylko od marży (dla których nie wyodrębnia się kwoty VAT), należy wykorzystać aktualne możliwości kas.

Jak wskazano wyżej w stawkach oznaczonych literowo występują stałe pozycje, mianowicie literze „A” jest przyporządkowana podstawowa stawka podatku, zaś literom od „B” do „G” odpowiadają pozostałe stawki podatku wprowadzane na poszczególne towary i usługi oraz zwolnienie od podatku.

Zatem sprzedaży opodatkowanej od marży można przyporządkować kolejną wolną literę przypisując jej stawkę „0%” (nie jest to stawka podatku VAT, lecz tzw. zero techniczne). Serwisant programując kasę powinien odnotować w książce serwisowej, że litera ta jest przyporządkowana do sprzedaży opodatkowanej zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o VAT. Za pomocą kasy ewidencjonowana jest więc wartość brutto sprzedaży (tj. łącznie z opodatkowaną marżą) i nie zostaje wykazany odrębnie należny podatek VAT.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza pozyskać środki na otwarcie lombardu czyli działalności usługowej polegającej na udzielaniu pożyczek pod zastaw towarów (kaucji). W przypadku gdy klient nie zwraca pożyczki w terminie, zastaw przechodzi na własność Wnioskodawcy, który chcąc odzyskać pożyczone pieniądze, odstępuje osobie trzeciej wspomniany towar, za kwotę powiększoną o dodaną marżę. Wnioskodawca zamierza ewidencjonować ww. sprzedaż przy użyciu kasy fiskalnej. Przedmiotem sprzedaży będą towary używane w rozumieniu art. 120 ust. 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży towarów stosując procedurę opodatkowania marży tj. podstawą opodatkowania będzie marża stanowiąca różnicę między całkowita kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru a kwota nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku. Zamierza on sprzedawać towary używane na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej. Podstawowym dokumentem dotyczącym sprzedawanego towaru będzie paragon. Towary Wnioskodawca będzie nabywał od podmiotów o których mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT.

Należy stwierdzić iż w przypadku dostawy towarów używanych, nabytych od podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podlega wyłącznie marża ustalona w sposób wskazany w art. 120 ust. 4 ustawy, natomiast zaewidencjonowaniu za pomocą kasy rejestrującej podlega cała kwota należna z tytułu sprzedaży towaru, stanowiąca kwotę nabycia towaru powiększoną o kwotę marży, w jednej pozycji. Zatem w przypadku stosowania procedury opodatkowania marży, dostawca zobowiązany jest za pomocą kas rejestrujących ewidencjonować całą kwotę, którą nabywca jest zobowiązany zapłacić.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołany powyżej stan prawny należy stwierdzić, iż w związku ze sprzedażą towarów używanych osobom fizycznym, opodatkowaną na zasadzie marży, Wnioskodawca winien wystawić paragon fiskalny obejmujący wartość sprzedaży brutto w jednej pozycji (tj. łącznie z opodatkowaną marżą) bez wykazania odrębnie należnego podatku VAT – zgodnie z § 7 ust. 7 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

W myśl art. 120 ust. 15 ustawy o VAT, jeżeli podatnik oprócz zasad, o których mowa w ust. 4 i 5, stosuje również ogólne zasady opodatkowania, to jest on obowiązany prowadzić ewidencję zgodnie z art. 109 ust. 3, z uwzględnieniem podziału w zależności od sposobu opodatkowania; w odniesieniu do dostawy, o której mowa w ust. 4 i 5, ewidencja musi zawierać w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży, o której mowa w tych przepisach.

Powyższe wskazuje, że dane z paragonów fiskalnych, które dokumentują sprzedaż towarów, korzystającą ze szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych, nie pozwalają na ustalenie faktycznych wartości marż (kwoty te z tych dokumentów nie wynikają).

Dlatego też w celu prawidłowego rozliczenia podatku należnego sprzedawcy zobowiązani są do prowadzenia ewidencji, która musi zawierać w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży, która jest podstawą opodatkowania, zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o VAT.

Zatem taki podatnik powinien w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, ujmować kwotę nabycia towaru, kwotę zapłaconą przez nabywcę towaru, marżę bez kwoty podatku oraz podatek należny. Z powyższego wynika, że podstawą do poprawnego rozliczenia podatku należnego jest prawidłowo prowadzona ewidencja zakupu i sprzedaży, i to z niej wynikać ma podstawa opodatkowania i wysokość podatku.

W przedmiotowej sprawie dla prawidłowego rozliczenia podatku należnego, w związku z zamierzoną sprzedażą towarów przy zastosowaniu procedury opodatkowania marży, Wnioskodawca zobowiązany będzie do prowadzenia ewidencji, która musi zawierać w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży, która pomniejszona o kwotę podatku jest, zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.