Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.321.2018.2.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-21
Teza: w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki budowlanej
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany; opodatkowanie; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; sprzedaż; uznanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 6 listopada 2018 r. (data wpływu – 13 listopada 2018 r.), uzupełnionego pismem z 19 grudnia 2018 r. (data wpływu – 20 grudnia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki budowlanej (…) – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 listopada 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki budowlanej (…).

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 19 grudnia 2018 r. (data wpływu – 20 grudnia 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 11 grudnia 2018 r. znak: 0111-KDIB3-3.4012.321.2018.1.MPU.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest właścicielem działki położonej w gminie C.Ś., nr (…), o powierzchni (…) ha, przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Działka jest niezabudowana, była przez Wnioskodawczynię wykorzystywana rolniczo, przez ostatnie lata jest tylko obkaszana.

Od 2015 r. Wnioskodawczyni próbuje przedmiotową działkę sprzedać z jak najlepszym efektem ekonomicznym dla niej. Wnioskodawczyni korzystała w tym zakresie z usług biura pośrednictwa nieruchomości, umieszczała ogłoszenia sprzedaży w internecie, m.in. na portalu ogłoszeniowym (…), drukowała, a następnie rozwieszała i roznosiła po okolicy ulotki, ogłoszenia, że chce przedmiotową nieruchomość sprzedać. Wnioskodawczyni prowadziła również rozmowy biznesowe, negocjacje oraz korespondencję mailową z kilkoma potencjalnymi kupcami. W efekcie końcowym Wnioskodawczyni znalazła kupca na przedmiotową nieruchomość i w dniu (…) r. podpisano w formie aktu notarialnego umowę przedwstępną sprzedaży, na podstawie której do dnia (…) r. zobowiązano się zawrzeć umowę sprzedaży. Na podstawie umowy przedwstępnej sprzedaży Wnioskodawczyni pobrała od przyszłego kupującego zaliczkę na poczet ceny w kwocie (…) zł

W uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że:

1.  Prowadzi działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej w zakresie (…)r.
2.  Został złożony VAT-R od (…) r. z rejestracją jako podatnik VAT czynny w związku ze sprzedażą działki (…), ponieważ nadal Wnioskodawczyni uważa, że zakres podjętych przeze nią działań związanych ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości był na tyle szeroki i profesjonalny, że jak Wnioskodawczyni wspomniała we wniosku w jej ocenie wykraczają po za zwykły zarząd majątkiem.
3.  1.  Prawo własności przedmiotowej działki Wnioskodawczyni nabyła (…)r. w drodze działu spadku po zmarłym (…)r. mężu.
    2.  Działka powstała w wyniku podziału działki nr (…) dokonanego przez Starostwo (…) na potrzeby drogi gminnej, z inicjatywy starostwa.
    3.  Działka była wykorzystywana rolniczo do (…) r. Od (…) została użyczona synowi do rolniczego użytkowania.
4.  Działka (…) była użytkowana rolniczo i wchodziła w skład gospodarstwa rolnego prowadzonego przez męża do (…)r. Wykorzystywana była pod zasiewy zbóż. W gospodarstwie była prowadzona hodowla bydła rzeźnego.
5.  Działalnością rolniczą zajmował się do (…)r. mąż. Był rolnikiem ryczałtowym korzystającym ze zwolnienia z VAT. W (…)r. całe gospodarstwo ok. (…) ha z wyjątkiem działki (…)Wnioskodawczyni darowała synowi.
6.  Działka (…) przez cały okres jej posiadania jest wykorzystywana rolniczo.
7.  Przyczyną planowanej sprzedaży działki jest między innymi:
    *   ograniczenie wjazdu na działkę z drogi gminnej, która ma ograniczenie do 3,5 tony więc wjazd ze sprzętem rolniczym jest niemożliwy oraz podeszły wiek tj. (…) lat.
8.  Wskazana działka (…) nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy. Od (…) została przekazana w użytkowanie synowi.
9.  Wnioskodawczyni nie występowała z wnioskiem o zmianę przeznaczenia działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz nie wnioskowała o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
10.  W przypadku sprzedaży Wnioskodawczyni nie będzie dokonywała żadnych uatrakcyjnień.
11.  W latach około (…)do (…) wspólnie z mężem były zakupywane grunty rolne celem powiększenia gospodarstwa rolnego.
12.  Wnioskodawczyni dokonywała wcześniej sprzedaży działki o przeznaczeniu rolniczym.
    1.  w posiadanie tej nieruchomości Wnioskodawczyni weszła w (…)w drodze działu spadku po zmarłym w (…)mężu;
    2.  zostały nabyte w drodze działu spadku po zmarłym w (…)mężu;
    3.  były wykorzystywane rolniczo;
    4.  W związku z budową drogi gminnej przez Wnioskodawczyni działkę (…) o pow. (…) m2 - działka została podzielona i powstały 3 działki:
    
    *   (…)o pow. (…) m2 z której Wnioskodawczyni została wywłaszczona w (…),
    *   (…)o pow. (…) m2 która w planach zagospodarowania przestrzennego ma charakter rolny i została sprzedana w (…)r.,
    *   (…)o pow. (…) m2 którą Wnioskodawczyni planuje sprzedać. W planach zagospodarowania przestrzennego ma charakter produkcyjno-magazynowy z mieszkalnictwem;
    
    6.  została sprzedana działka (…) niezabudowana, rolnicza;
    7.  z tytułu sprzedaży w (…) działki rolniczej nie został złożony Vat-R, nie została składana deklaracja Vat-7, nie został odprowadzony podatek Vat;
    8.  środki uzyskane ze sprzedaży działki zostały wykorzystane na remont mieszkania zgodnie ze złożonym PIT-39.
13.  W chwili obecnej Wnioskodawczyni nie planuje dokonywać sprzedaży gruntów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy w związku ze sprzedażą opisanej działki budowlanej (niezabudowanej) Wnioskodawczyni będzie podatnikiem podatku od towarów i usług w związku z czym będzie musiała sprzedaż działki opodatkować podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku sprzedaży tej konkretnej działki (opisanej wcześniej), występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (dalej vat), ponieważ w celu sprzedaży działki zaangażowała środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców, osoby zajmujące się zawodowo handlem nieruchomościami, zachowywała się jak profesjonalista. Podjęte przeze Wnioskodawczynię działania marketingowe w celu sprzedaży działki, daleko wykroczyły poza zwykłą formę ogłoszenia spotykaną przy sprzedaży nieruchomości przez osoby dokonujące zwykłego zarządu swoim majątkiem prywatnym.

W celu sprzedaży działki Wnioskodawczyni korzystała z usług biura pośrednictwa nieruchomości, zamieszczała ogłoszenia sprzedaży w internecie, m.in. na portalu ogłoszeniowym (…), dodatkowo wydrukowywała ulotki, które roznosiła po okolicy, wydrukowywała ogłoszenia, które rozwieszała na drzewach, zarówno ulotki jak i ogłoszenia informowały, ze sprzeda działkę. Prowadziła rozmowy biznesowe, negocjacje oraz korespondencję mailową z kilkoma potencjalnymi kupcami. Z jednym z zainteresowanych była osobiście w urzędzie gminy, aby dokładnie potwierdzić przeznaczenie działki w planie zagospodarowania przestrzennego gminy.

Zdaniem Wnioskodawczyni zaangażowała znacznie większe środki w celu sprzedaży przedmiotowej działki niż osoba dokonującą zarządu swoim majątkiem prywatnym. Wskazuje to na profesjonalne, zorganizowane działanie, co wypełnia przesłanki z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w związku z czym Wnioskodawczyni uważa, że zgodnie z art. 15 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy jestem podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży przedmiotowej działki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowej, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego. Teren budowlany to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE).

Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów, budynków i budowli) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Dlatego też, aby uznać, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku VAT należy ustalić, czy działa on jako producent, handlowiec lub usługodawca. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W przedmiocie statusu – na płaszczyźnie podatku VAT – podmiotu dokonującego sprzedaży nieruchomości wypowiedział się również NSA w uchwale siedmiu sędziów z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07) wskazujące na kryteria, jakimi należy kierować się przy określaniu, czy w danym przypadku mamy do czynienia z działalnością gospodarcza, czy też z zarządem majątkiem prywatnym. Stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Zdaniem NSA ,,(…) przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, że działa on jako osoba wykonująca wolny zawód”. Zatem w opinii NSA ,,ani więc formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesadzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług”

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-l81/10 wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Dla ustalenia zawodowego profilu działalności istotne będą takie okoliczności, jak np.: uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, a także uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Podkreślić zatem należy, że w kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu obrotu w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Z powyższych wyjaśnień wynika zatem, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, wydzielenie dróg wewnętrznych, wystąpienie do właściwego organu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i uzyskanie takiej decyzji przed sprzedażą, wykonywanie czynności zmierzających do podniesienia wartości nieruchomości, np. uzbrojenie terenu, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną). Zwrócić przy tym należy uwagę, że fakt wystąpienia pojedynczych z ww. działań nie decyduje o uznaniu, że sprzedaż działek można uznać za działalność gospodarczą, profesjonalną. O działalności takiej można mówić jedynie wówczas, gdy ciąg działań podejmowanych przez sprzedawcę wskazuje na aktywność charakterystyczną dla obrotu nieruchomościami.

W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że działka Wnioskodawczyni nr (…) jest niezabudowana, była wykorzystywana rolniczo, przez ostatnie lata jest tylko obkaszana. Od (…) r. Wnioskodawczyni próbuje przedmiotową działkę sprzedać z jak najlepszym efektem ekonomicznym dla niej. Wnioskodawczyni korzystała w tym zakresie z usług biura pośrednictwa nieruchomości, umieszczała ogłoszenia sprzedaży w internecie, m.in. na portalu ogłoszeniowym (…), drukowała, a następnie rozwieszała i roznosiła po okolicy ulotki, ogłoszenia, że chce przedmiotową nieruchomość sprzedać. Wnioskodawczyni prowadziła również rozmowy biznesowe, negocjacje oraz korespondencję mailową z kilkoma potencjalnymi kupcami. W efekcie końcowym Wnioskodawczyni znalazła kupca na przedmiotową nieruchomość i w dniu (…)r. podpisano w formie aktu notarialnego umowę przedwstępną sprzedaży, na podstawie której do dnia (…) r. zobowiązano się zawrzeć umowę sprzedaży. Na podstawie umowy przedwstępnej sprzedaży Wnioskodawczyni pobrała od przyszłego kupującego zaliczkę na poczet ceny w kwocie (…)zł. Wnioskodawczyni złożyła VAT-R od (…)r. z rejestracją jako podatnik VAT czynny w związku ze sprzedażą działki (…). Prawo własności przedmiotowej działki Wnioskodawczyni nabyła (…) r. w drodze działu spadku po zmarłym (…) r. mężu. Działka będąca przedmiotem sprzedaży powstała w wyniku podziału działki nr (…) dokonanego przez Starostwo na potrzeby drogi gminnej, z inicjatywy starostwa w związku z budową drogi gminnej. Przyczyną planowanej sprzedaży działki jest między innymi ograniczenie wjazdu na działkę z drogi gminnej, która ma ograniczenie do 3,5 tony więc wjazd ze sprzętem rolniczym jest niemożliwy oraz podeszły wiek tj. (…) lat. Wskazana działka (…) nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy. Od (…) została przekazana w użytkowanie synowi. Wnioskodawczyni nie występowała z wnioskiem o zmianę przeznaczenia działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz nie wnioskowała o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W przypadku sprzedaży Wnioskodawczyni nie będzie dokonywała żadnych uatrakcyjnień. Wnioskodawczyni dokonywała wcześniej sprzedaży działki o przeznaczeniu rolniczym powstałej w związku z budową drogi gminnej z podziału działki (…) (powstały 3 działki: działka (…)o pow. (…) m2 z której Wnioskodawczyni została wywłaszczona w (…), działka (…)o pow. (…)m2 która w planach zagospodarowania przestrzennego ma charakter rolny i została sprzedana w (…)r., oraz działka (…)o pow. (…) m2 którą Wnioskodawczyni planuje sprzedać w planach zagospodarowania przestrzennego ww. działka przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniowo-usługową).

W związku z powyższym Wnioskodawczyni ma wątpliwości czy z tytułu sprzedaży działki budowlanej (…) (niezabudowanej) będzie podatnikiem podatku od towarów i usług i w związku z czym będzie musiała sprzedaż działki opodatkować podatkiem od towarów i usług.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa oraz wyroku TSUE prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które wskazują, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię działki nr (…), o powierzchni (…)ha, należy uznać za działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, która podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do sprawy będącej przedmiotem wniosku należy stwierdzić, że na okoliczność, iż Wnioskodawczyni korzystała z usług biura pośrednictwa nieruchomości, umieszczała ogłoszenia sprzedaży w internecie, m.in. na portalu ogłoszeniowym (…), drukowała, a następnie rozwieszała i roznosiła po okolicy ulotki, ogłoszenia, o sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, prowadziła rozmowy biznesowe, negocjacyjne oraz korespondencję mailową z kilkoma potencjalnymi kupcami, nie może przesądzać o tym, że planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż działki (…) będzie podlegała opodatkowaniu.

Znaczenie dla sprawy ma całokształt działań jakie Sprzedająca (Wnioskodawczyni) podejmuje w odniesieniu do nieruchomości przez cały okres jej posiadania. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawczyni, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawczyni nie podjęła ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Jak wskazała Wnioskodawczyni prawo własności przedmiotowej działki Wnioskodawczyni nabyła w drodze działu spadku po zmarłym mężu. Działka będąca przedmiotem sprzedaży powstała w wyniku podziału działki nr (…) dokonanego nie na wniosek wnioskodawczyni przez Starostwo na potrzeby drogi gminnej, z inicjatywy starostwa. Wskazana działka (…) nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy. Wnioskodawczyni nie występowała z wnioskiem o zmianę przeznaczenia działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz nie wnioskowała o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W przypadku sprzedaży Wnioskodawczyni nie będzie dokonywała żadnych uatrakcyjnień. W rozpatrywanej sprawie aktywność Wnioskodawczyni, nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie nie wystąpił taki ciąg zdarzeń, które wskazują na aktywność Wnioskodawczyni w zakresie obrotu nieruchomościami. Z opisanego we wniosku zespołu podjętych przez wnioskodawczynię czynności nie wynika, że sprzedaż ta będzie miała miejsce w warunkach wskazujących na charakter handlowy.

Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, planowane przez Wnioskodawczynię zbycie działki nr (…)nie będzie stanowiło działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawczyni w przedmiocie zbycia ww. nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży opisanej we wniosku działki nr (…) Wnioskodawczyni wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie planowana sprzedaż nieruchomości będzie czynnością związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawczyni będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Skutkiem powyższego planowana sprzedaż działki nr (…) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, planowana sprzedaż przedmiotowej działki nr (…) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni z tytułu tej transakcji nie będzie działać w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.