Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-81/11/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-04-28
Teza: uznanie czy druk książek lub czasopism specjalistycznych z materiałów własnych jest dostawą towarów
Słowa kluczowe: czasopisma; dostawa-dostawa towarów; książka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 stycznia 2011r. (data wpływu 17 stycznia 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 lutego 2011r. (data wpływu 22 lutego 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy druk książek lub czasopism specjalistycznych z materiałów własnych jest dostawą towarów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2011r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy druk książek lub czasopism specjalistycznych z materiałów własnych jest dostawą towarów.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 lutego 2011r. (data wpływu 22 lutego 2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 9 lutego 2011r. znak: IBPP2/443-81/11/WN, IBPP2/443-82/11/WN.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej również Spółka) prowadzi działalność gospodarczą, która polega na wytwarzaniu dla wydawnictw książek lub czasopism specjalistycznych, oznaczonych symbolem ISBN (książki) PKWiU ex 58.11.1 oraz ISSN (czasopisma specjalistyczne) PKWiU 58.14.1.

Wnioskodawca kupuje we własnym zakresie i na własne ryzyko materiały w postaci rzeczy ruchomych tj. papieru, kleju, tektury, koniecznych dla wytworzenia książek lub czasopism. Wnioskodawca wykonuje druk na materiałach, stanowiących jego własność, dokonuje oprawy, a gotowy produkt w postaci książek lub czasopism specjalistycznych sprzedaje klientom. Prawo własności do wytworzonych przez Spółkę produktów (książek lub czasopism specjalistycznych) zostaje przeniesione na kontrahentów. Do czasu wydania kontrahentom, gotowych produktów, prawo do dysponowania i rozporządzania gotowym produktem przysługuje podatnikowi. Do czasu wydania gotowych produktów po stronie kontrahentów pozostają jedynie prawa autorskie. Posiadanie przez wydawców praw autorskich nie upoważnia wydawnictwa do rozporządzania wykonanymi książkami bądź czasopismami. Prawo takie wydawcy uzyskują dopiero po zapłacie ceny i wydaniu produktów. Zarówno książki, jak i czasopisma, spełniają wymogi określone w ustawie z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)

Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 05.06.2003r. w sprawie o sygn. akt II SA. 2214/00, Mon. Pod. 2003/8/4, klasyfikacje statystyczne nie stanowią wiążącej dyrektywy dla organu podatkowego, są tylko jednym z dowodów w sprawie, a organ ocenia je zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej.

Dodatkowo Wnioskodawca pismem z dnia 15 lutego 2011r. poszerzył opis stanu faktycznego wskazując, że czasopisma specjalistyczne, o których mowa w przedmiotowym wniosku, spełniają definicję określoną w art. 2 pkt 27f ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w myśl której przez czasopisma specjalistyczne rozumie się drukowane wydawnictwa periodyczne, oznaczone symbolem ISSN, objęte kodem PKWiU 58.14.1 i CN 4902, o tematyce szeroko pojętych zagadnień odnoszących się do działalności kulturalnej lub twórczej, edukacyjnej, naukowej lub popularnonaukowej, społecznej, zawodowej i metodycznej, regionalnej lub lokalnej, a także przeznaczone dla osób niewidomych i niedowidzących, publikowane nie częściej niż raz w tygodniu w postaci odrębnych zeszytów (numerów) objętych wspólnym tytułem, których zakończenia nie przewiduje się, ukazujące się na ogół w regularnych odstępach czasu w nakładzie nie wyższym niż 15000 egzemplarzy, w wyjątkiem:

*   periodyków o treści ogólnej, stanowiących podstawowe źródło informacji bieżącej o aktualnych wydarzeniach krajowych lub zagranicznych, przeznaczonych dla szerokiego kręgu czytelników,
*   publikacji zawierających treści pornograficzne, publikacji zawierających treści nawołujące do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość lub poszczególne osoby oraz publikacji propagujących ustroje totalitarne,
*   wydawnictw, w których co najmniej 33% powierzchni jest przeznaczone nieodpłatnie lub odpłatnie na ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe, w szczególności czasopism informacyjno-reklamowych, folderów i katalogów reklamowych,
*   wydawnictw, które zawierają głównie kompletną powieść, opowiadanie lub inne dzieło w formie tekstu ilustrowanego lub nie, albo w formie rysunków opatrzonych opisem lub nie,
*   publikacji, w których więcej niż 20% powierzchni jest przeznaczone na krzyżówki, kryptogramy, zagadki oraz inne gry słowne lub rysunkowe,
*   publikacji, zawierających informacje popularne, w szczególności porady, informacje o znanych i sławnych postaciach z życia publicznego,
*   czasopism, na których nie zostanie uwidoczniona wysokość nakładu.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wykonanie umowy, na podstawie której podatnik wykonuje druk książek lub czasopism specjalistycznych, z materiałów, stanowiących własność podatnika i we własnym zakresie, tj. samodzielnie je wytwarza, jest dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż książek i czasopism wytworzonych z materiałów własnych, winna być opodatkowana stawką 5%.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem”, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju jak również wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 dostawą towarów jest przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zdaniem podatnika, w sytuacji gdy druk odbywa się na papierze stanowiącym własność podatnika (drukarni) oraz przy wykorzystaniu innych surowców stanowiących jego własność np. farba, klej (do sklejenia i oprawy książek, czasopism), płótna introligatorskie, kartony itp. Podatnik wytwarza produkt - towar, który przedstawia do dyspozycji kontrahenta. Celem operacji ekonomicznej jest wydanie i przeniesienie na kontrahenta prawa własności do przetworzonych surowców, które przybrały postać książki lub czasopisma a jednocześnie umożliwienia kontrahentowi dysponowania gotowym produktem (książką czasopismem) jak właściciel. Towar (produkt) wytworzony przez podatnika nie podlega żadnym innym procesom technologicznym, innymi słowy jest towarem finalnym, który trafia bezpośrednio do konsumenta (niezależnie od tego, czy jest to obrót krajowy czy też wewnątrzwspólnotowy).

Tym samym zostają spełnione przesłanki, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług. W konsekwencji podatnik korzysta z preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 5 % na następujące dostawy: dostaw w kraju i wewnątrzwspólnotowego nabycia: książek (PKWiU ex 58.11.1) oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN, czasopism specjalistycznych (PKWIU 58.14.1), oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN. Z przedstawionym przez podatnika stanem prawnym koresponduje stanowisko wyrażone przez MF z 30 grudnia 2004r. o sygn. akt PPI-811-1800/04/DSZ/4045. W ww. piśmie zostało zawarte stwierdzenie, że „W przypadku, gdy przedmiotem czynności wykonywanych przez drukarnię jest wykonywanie produktu w postaci np. wydrukowanego materiału, który został wykonany na materiale własnym drukami, czynność ta może spełniać przesłanki do uznania jej za dostawę w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli wykonujący to zlecenie przenosi prawo do rozporządzania tym produktem jak właściciel na nabywcę." Potwierdzenie tegoż stanowiska znalazło wyraz również w Decyzji wydanej przez Izbę Skarbową w Poznaniu Ośrodek Zamiejscowy w Pile w sprawie sygn. akt PI-P-443/03/07 z dnia 22.08.2007 roku. W decyzji tej Izba Skarbowa wskazała, że w sytuacji, gdy prawo własności do wytworzonych książek oznaczonych symbolem ISBN, wydrukowanych na materiale własnym drukarni (podatnika) przechodzi na kontrahenta podatnika w chwili wydania książek jest to dostawą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług a tym samym podlega opodatkowania „0%” stawką podatku VAT.

Identyczne stanowisko zajął Urząd Skarbowy Warszawa-Wawel w sprawie o sygn. Akt: 1439/ZVP/Pr/5/07/ER, w której to stwierdził, iż w sytuacji, gdy „Podatnik dysponując wykonanym już nakładem książek stawia go do dyspozycji zamawiającego, przekazując jednocześnie odpłatne prawo do dysponowania tymi książkami jak właściciel. Wystawia przy tym fakturę VAT określając w niej przedmiot sprzedaży jako książka - PKWiU 22.11 i dalej „Oznacza to, że gdy w wyniku czynności wykonywanych przez podatnika powstaje produkt z materiału własnego Podatnika i Podatnik przenosi prawo do rozporządzenia tym produktem na nabywcę jak właściciel, to należy uznać te czynności za dostawę książek, opodatkowaną według 0% stawki podatku od towarów i usług, stosownie do art. 146 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.”

Ponadto stanowisko przedstawione przez podatnika zostało potwierdzone przez Izbę Skarbową w Krakowie w piśmie z dnia 10.03.2005r. o sygn. akt: PP- 1/005/2/3262/04, a później przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków - Stare Miasto z dnia 8 czerwca 2005 roku (sygn. akt: PP-1/443-18608/05/231/72/123/MK), w którym naczelnik stwierdza, iż „podatnik dokonuje procesu produkcyjnego składającego się z wielu różnorodnych czynności, w wyniku których powstaje gotowy wyrób (książka). Do jej wytworzenia podatnik zużywa surowce i komponenty (papier, farby, kleje, płótna introligatorskie, karton itp.) będące jego własnością. W wyniku tego procesu powstaje nowe dobro materialne przeznaczone już bez dalszych procesów technologicznych wprost do ostatecznego odbiorcy. Podatnik dysponując wykonanym już nakładem książek stawia go do dyspozycji wydawcy (zamawiającego), przekazując jednocześnie odpłatnie prawo do dysponowania tymi książkami jak właściciel. Wystawia przy tym fakturę VAT określając w niej przedmiot sprzedaży jako książka - PKWiU 22.11. Oznacza to, że gdy w wyniku czynności wykonywanych przez Podatnika, powstaje produkt (książka - PKWiU ex 22.11, oznaczona symbolem ISBN) z materiału własnego Podatnika i Podatnik przenosi prawo do rozporządzania tym produktem na nabywcę, jak właściciel, należy uznać te czynności za dostawę książek, opodatkowaną według 0% stawki podatku od towarów i usług.”

W przypadku, gdy druk książek lub czasopism specjalistycznych następuje na podstawie własnych materiałów (druk, papier, farba, klej, oprawa), jest dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Zakwalifikowanie wykonywania opisanych powyżej umów jako dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług powoduje, że na podstawie art. 41 ust. 2a podatnik od dnia 1 stycznia 2011r. roku korzysta z preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 5 % na dostawy:

1.  książek drukowanych - wyłącznie książek (oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN), map - wytwarzanych, materiałami poligraficznymi, z wyłączeniem ulotek, wydawnictw w alfabecie Braillea (PKWiU ex 58.11.1),
2.  książek wydawanych na dyskach, taśmach i pozostałych nośnikach, oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN,
3.  czasopism specjalistycznych (PKWiU ex 58.14.1).

Wnioskodawca dodał, że uzyskał już indywidualną interpretację podatkową w sprawie IBPP2/443-684/08/BM, potwierdzającą prawidłowość jego stanowiska. Biorąc pod uwagę identyczny stan faktyczny w nn. sprawie oraz zmianę obowiązujących przepisów, konieczne i uzasadnione jest ponowne wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej przez właściwy organ podatkowy, potwierdzającej prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl z art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Od dnia 1 stycznia 2011r. na potrzeby podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Treść cytowanego przepisu ma swój odpowiednik w art. 14 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. Nr 347.1 ze zm.) który stanowi, że „dostawa towarów” oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel.

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W celu zastosowania właściwych regulacji prawnych należy przede wszystkim rozstrzygnąć, czy realizowana przez Podatnika czynność stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, czy też uznać ją należy za świadczenie usług.

Zasady kwalifikacji danej czynności jako dostawy towaru doprecyzował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 2 maja 1996 r. – sprawa C-231/94 Faaborg – Gelting Linien, w którym uznał, że wytworzenie towaru z materiału własnego zleceniobiorcy i przekazanie zleceniodawcy należy traktować jako dostawę towarów. Nie mają przy tym znaczenia okoliczności, czy podatnik efekt swoich czynności osiągnął w wyniku realizacji własnej woli, czy tez działał on na zlecenie zleceniodawcy. Definicje zawarte w ustawie o VAT należy interpretować autonomicznie, nie należy dostawy towarów na gruncie ustawy o VAT utożsamiać z cywilnoprawną umowa dostawy.

Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej regulacje, w celu uznania czy w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z dostawą towaru w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, należy dokonać oceny czy w danym przypadku dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jak wynika z zawartego we wniosku opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca (dalej również Spółka) prowadzi działalność gospodarczą która polega na wytwarzaniu dla wydawnictw książek lub czasopism specjalistycznych, oznaczonych symbolem ISBN (książki) PKWiU ex 58.11.1 oraz ISSN (czasopisma specjalistyczne) PKWiU 58.14.1.

Wnioskodawca kupuje we własnym zakresie i na własne ryzyko materiały w postaci rzeczy ruchomych tj. papieru, kleju, tektury, koniecznych dla wytworzenia książek lub czasopism. Wykonuje druk na materiałach, stanowiących jego własność, dokonuje oprawy, a gotowy produkt w postaci książek lub czasopism specjalistycznych sprzedaje klientom. Prawo własności do wytworzonych przez Spółkę produktów (książek lub czasopism specjalistycznych) zostaje przeniesione na kontrahentów. Do czasu wydania kontrahentom, gotowych produktów, prawo do dysponowania i rozporządzania gotowym produktem przysługuje podatnikowi. Do czasu wydania gotowych produktów po stronie kontrahentów pozostają jedynie prawa autorskie. Posiadanie przez wydawców praw autorskich nie upoważnia wydawnictwa do rozporządzania wykonanymi książkami bądź czasopismami. Prawo takie wydawcy uzyskują dopiero po zapłacie ceny i wydaniu produktów. Zarówno książki, jak i czasopisma, spełniają wymogi określone w ustawie z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

Oznacza to, że jeżeli w wyniku wykonanych przez Wnioskodawcę czynności wytworzony jest, z materiału własnego nowy produkt w postaci książki czy czasopisma, a następnie Wnioskodawca przenosi prawo do rozporządzania tymi produktami na nabywcę jak właściciel, to należy uznać te czynności za dostawę towarów. Proces wydrukowania książki lub czasopisma w oparciu o własne materiały jest procesem wytworzenia nowego dobra materialnego (rzeczy), o funkcji całkiem odmiennej od tej, związanej z wykorzystanymi materiałami, które staje się przedmiotem obrotu w momencie przeniesienia prawa na wydawcę do rozporządzenia nim jak właściciel. Bez znaczenia są przy tym prawa autorskie przynależne wydawcy do drukowanego utworu, gdyż nie one są w tym przypadku przedmiotem obrotu, lecz rzeczowa postać tegoż utworu jakim jest książka lub czasopismo. Wytworzone w takim procesie produkcyjnym książki lub czasopisma są rzeczami ruchomymi w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, co do których drukarnia – aby wydawca mógł nimi rozporządzać jak właściciel – musi przenieść prawo ich posiadania na nabywcę.

Kiedy jest mowa o „przeniesieniu prawa do rozporządzania” nie należy tego zwrotu utożsamiać jedynie z przeniesieniem prawa własności w sensie prawnym, gdyż w pojęciu tym mieszczą się wszelkie formy przeniesienia prawa, które nabywcy umożliwiają rozporządzanie dobrami materialnymi (rzeczami) jak właścicielowi.

W tym przypadku niewątpliwie drukarnia wyzbywa się własności użytych do tej produkcji materiałów, surowców i komponentów (papier, farby itp.), które w ramach tego procesu produkcyjnego przybrały postać rzeczową książek lub czasopism. Przeniesienie własności tych towarów na wydawcę wymaga ich wydania, jako rzeczy określonych co do gatunku – art. 155 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), czyli przeniesienia również ich posiadania na wydawcę, co pozwala temu ostatniemu na rozporządzanie tymi rzeczami jak właściciel. Tym samym, następuje w takim przypadku przeniesienie przez drukarnię na wydawcę prawa do rozporządzania jak właściciel wyprodukowanym przez drukarnię z jej materiałów majątkiem rzeczowym, co czyni tę czynność dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisany stan faktyczny należy stwierdzić, iż Wnioskodawca wytwarzając książki (PKWiU ex 58.11.1) i czasopisma specjalistyczne (PKWiU 58.14.1) z własnych materiałów, a następnie przenosząc prawo do rozporządzania takimi towarami jak właściciel na kontrahentów, będzie dokonywał dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo tutejszy Organ zaznacza, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji statystycznej drukowanych książek i czasopism, będących przedmiotem dostawy, do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.

A zatem Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej czynności będącej przedmiotem wniosku. Wobec powyższego, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Zainteresowanego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie uznania czy druk książek lub czasopism specjalistycznych z materiałów własnych jest dostawą towarów. Natomiast w zakresie stawki podatku na czynności wykonywane przez drukarnię w postaci wydrukowanych i oprawionych książek lub czasopism specjalistycznych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.