Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-85/10-5/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-09
Teza: Czy otrzymanie spłaty wierzytelności z tytułu umowy pożyczki, uprzednio przewalutowanej z EUR na PLN, skutkuje po stronie Wnioskodawcy powstaniem podatkowych różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub innych przychodów ze źródeł określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: euro; pożyczka; pożyczka-spłata pożyczki; przewalutowanie; przychód; przychód-powstanie przychodu; różnica-różnice kursowe; waluta-waluta obca
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2010 r. (data wpływu 18 stycznia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie różnic kursowych (pytanie nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 26 marca 2010 r. (data wpływu 29 marca 2010 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie różnic kursowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Spółka jest podmiotem należącym do szwajcarskiej Grupy K…, jednego z największych producentów płyt i wyrobów drewnopodobnych na świecie. W trakcie swojej działalności Spółka zawarła umowę pożyczki z K… - Ukraina - podmiotem wchodzącym w skład Grupy K… z siedzibą na Ukrainie. W przedmiotowej umowie Wnioskodawca występuje w roli pożyczkodawcy. Kwota pożyczki wyrażona została w EUR. Spłata kwoty głównej oraz odsetek również miała nastąpić w EUR.

W 2008 r. strony dokonały modyfikacji umowy pożyczki, polegającej na zamianie zobowiązania określonego w EUR na zobowiązanie określone w PLN przy zastosowaniu kursu krzyżowego EUR do PLN. Zgodnie z postanowieniami zawartymi w umowie, spłata kwoty głównej oraz odsetek następować będzie w PLN.

Jednocześnie Spółka wskazuje, iż stosuje metodę rozliczania różnic kursowych określonych w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy operacja przewalutowania pożyczki z EUR na PLN spowodowała po stronie Wnioskodawcy powstanie podatkowych różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub innych przychodów ze źródeł określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy otrzymanie spłaty wierzytelności z tytułu umowy pożyczki, uprzednio przewalutowanej z EUR na PLN, skutkuje po stronie Wnioskodawcy powstaniem podatkowych różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub innych przychodów ze źródeł określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 2. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną wydaną w dniu 09 kwietnia 2010 r.: nr ILPB3/423-85/10-4/MM.

Zdaniem Wnioskodawcy, w momencie spłaty pożyczki - przewalutowanej uprzednio z EUR na PLN - nie powstaną po stronie Spółki dodatnie różnice kursowe w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku, gdy wyrażona w PLN wartość wierzytelności z tytułu umowy pożyczki w dniu jej udzielenia będzie niższa niż jej wartość w momencie spłaty. W przedmiotowej sytuacji nie powstanie również obowiązek rozpoznania przychodu podlegającego opodatkowaniu z innych źródeł. Analogicznie Spółka jest zdania, że w przypadku, gdy wynikająca z przemnożenia kwoty w EUR po kursie krzyżowym EUR do PLN wartość wierzytelności z tytułu umowy pożyczki w dniu jej udzielenia będzie wyższa niż jej wartość PLN w momencie spłaty (już po konwersji waluty) nie powstaną po stronie Spółki ujemne różnice kursowe w rozumieniu art. 15a ust. 3 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz Spółka nie nabędzie prawa do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z innych źródeł.

Uzasadniając swoje stanowisko Spółka podnosi, iż na gruncie art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (analogicznie - art. 15a ust. 3 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), różnice podatkowe dla celów podatku dochodowego od osób prawnych powstają przy łącznym spełnieniu następujących przesłanek:

*   w momencie udzielenia kwota pożyczki wyrażona jest walucie obcej,

*   spłata pożyczki następuje także w walucie obcej,

*   kurs waluty obcej w dniu udzielenia pożyczki jest inny niż kurs waluty obcej w dniu jej spłaty.

Z powyższego wynika, iż aby zastosowanie miały przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczące różnic kursowych, pożyczka w momencie udzielenia, jak i jej spłaty musi mieć charakter walutowy. W ocenie Wnioskodawcy, przewalutowanie kwoty udzielonej pożyczki powoduje utratę przez to zobowiązanie charakteru walutowego, a w konsekwencji spłata pożyczki dokonana w PLN nie będzie skutkowała po stronie Spółki powstaniem dodatnich różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (analogicznie - ujemnych różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 3 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje pełne odzwierciedlenie w poglądach prezentowanych przez organy podatkowe. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 31 marca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zważył, iż: „w momencie regulowania przewalutowanych uprzednio pożyczek nastąpi zapłata określonej kwoty pieniężnej w walucie polskiej w celu wykonania zobowiązania również wyrażonego w tej walucie. Po przewalutowaniu pożyczki te przestają być zobowiązaniem walutowym, a spłata pożyczek nie będzie realizowana w walucie obcej. W wyniku tej operacji powstałe różnice kursowe nie mogą być uznane za dodatnie bądź ujemne wpływające na podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych”.

Ponadto Wnioskodawca podnosi, iż zwrot kwoty głównej pożyczki po konwersji kwoty zobowiązania wyrażonej w EUR na kwotę zobowiązania wyrażoną w PLN, nie będzie także skutkował powstaniem po stronie Spółki innego rodzaju przychodu ze źródeł określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W szczególności, w wyniku przedmiotowej operacji nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. przychód osiągnięty w związku ze zwrotem lub otrzymaniem pożyczki, jeśli pożyczka była waloryzowana kursem waluty obcej, w przypadku, gdy pożyczkodawca otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości wyższej od kwoty udzielonej pożyczki - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwróconego kapitału a kwotą udzielonej pożyczki.

Spółka stoi na stanowisku, iż dyspozycją powołanego wyżej przepisu objęte są wyłącznie pożyczki waloryzowane kursem waluty obcej. Waloryzowanie pożyczki oznacza określenie jej wartości (w szczególności zaś kwoty podlegającej zwrotowi) poprzez odwołanie się do zewnętrznego miernika (tu: kursu walutowego). Wartość pożyczek waloryzowanych zmienia się w sposób ciągły, co oznacza, że do momentu ich zwrotu po stronie pożyczkodawcy istnieje niepewność co do kwoty zwracanego kapitału, która może być zarówno wyższa, jak i niższa niż jego wartość z dnia udzielenia pożyczki.

Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sytuacji należy wskazać, że pożyczka udzielona przez Wnioskodawcę nie jest - ani nie była - pożyczką waloryzowaną. Zgodnie z pierwotnym brzmieniem umowy, pożyczka udzielona została w EUR (a nie w PLN wraz z mechanizmem waloryzacyjnym opartym o kurs EUR), zaś po jej przewalutowaniu stała się pożyczką w PLN, co powoduje, że po stronie Wnioskodawcy istnieje pewność co do wysokości zwracanego kapitału.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, powołany art. 12 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie dotyczy przypadku opisanego w stanie faktycznym wniosku i tym samym nie może stanowić tytułu dla rozpoznania przez Spółkę ewentualnego przychodu podlegającego opodatkowaniu o równowartości różnicy pomiędzy kwotą kapitału zwracanego a jego wartością w PLN z dnia udzielenia pożyczki. Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza m.in. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009 r. (sygn. IPPB5/423-291/09-4/MB), stwierdzająca, iż: „operacja przewalutowania, o czym wspomniano wyżej, nie zawiera w sobie elementu spłaty pożyczki / kredytu - jest tylko operacją zamiany (konwersji) jednej waluty na inną. Ponadto spłata zadłużenia będzie następowała w PLN. Oznacza to tym samym, że taka operacja zarówno na moment przewalutowania, jak i na moment spłaty nie rodzi skutku w postaci różnic kursowych w sensie podatkowym. W tym stanie rzeczy, stanowisko Spółki, że przewalutowanie zadłużenia nie niesie skutków w postaci różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 updop i art. 15a ust. 3 updop jak również spłata zadłużenia po przewalutowaniu nie niesie skutków w postaci przychodów w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 10 updop”.

W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, że zwrot kwoty głównej pożyczki w PLN nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu w znaczeniu art. 12 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tym samym zaś przychodu podlegającego opodatkowaniu wynikającego z innych źródeł wskazanych przez art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka nie znajduje bowiem w art. 12 ust. 1 przepisu, który mógłby nakładać na Nią obowiązek rozpoznania takiego przychodu (analogicznie - w art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisu, który dawałby prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu). Co więcej, ewentualne istnienie takiego przepisu w regulacji art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyniłoby bezcelowym nowelizowanie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych poprzez dodanie omówionego powyżej art. 12 ust. 1 pkt 10 jako unormowania przypadku szczególnego, jakim są pożyczki waloryzowane, co w konsekwencji przeczyłoby założeniu o racjonalności ustawodawcy.

Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w momencie otrzymania spłaty wierzytelności z tytułu pożyczki – której kwota została uprzednio przewalutowana – Spółka nie będzie zobowiązana do rozliczenia różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz nie będzie zobowiązana do rozpoznania innych przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych (analogicznie - nie powstaną ew. ujemne różnice kursowe w rozumieniu art. 15a ust. 3 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i Spółka nie nabędzie prawa do rozpoznania ew. kosztów uzyskania przychodu z innych źródeł).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.