Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.176.2020.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-16
Teza: braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na rewitalizację trzech rzeźb
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 marca 2020 r. (data wpływu 17 marca 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na rewitalizację trzech rzeźb (…) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na rewitalizację trzech rzeźb (…).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Od dnia 5 czerwca 2009 r. Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawczyni prowadzi ośrodek rekreacyjno-sportowy „(…)”, w którym oferuje m.in.:

*   usługi noclegowe (kod PKD 55.20.Z),

*   wypożyczalnie sprzętu sportowego (kod PKD 77.21.Z),

*   placówkę gastronomiczną (kod PKD 56.10.Z),

*   park rozrywki (park linowy kod PKD 93.21.Z).

Prowadząc ww. działalność gospodarczą Wnioskodawczyni posługuje się numerem NIP, który to numer jest przypisany do Wnioskodawczyni jako osoby fizycznej. W marcu 2019 roku Wnioskodawczyni jako właścicielka i dysponentka starej kaplicy grobowej (…) oraz jej wyposażenia w zabytkowe rzeźby wystąpiła do Wojewody (…) za pośrednictwem Lokalnej Grupy Działania Ziemi (…) z wnioskiem o przyznawanie pomocy na operację w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”. Wniosek ten został przez Wojewodę (…) rozpatrzony pozytywnie czego wynikiem jest podpisanie w lipcu 2019 r. umowy o przyznaniu pomocy w kwocie 50.000 zł nie wyższej niż 93,86% poniesionych kosztów kwalifikowanych operacji. W marcu 2020 roku przeprowadzono wszelkie prace rewitalizacyjne trzech rzeźb (…), które zostały sfinansowane z własnych środków Wnioskodawczyni. Zawarta z Urzędem (…) umowa przewiduje, że zwrot poniesionych kosztów nastąpi po rozpatrzeniu wniosku o płatność i udokumentowaniu poniesionych kosztów przez Wnioskodawczynię.

Poniesione wydatki mające na celu uratowanie od zniszczenia zabytkowe rzeźby w żaden sposób nie są związane z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą. Udokumentowanie poniesionych kosztów nastąpiło na podstawie m.in. faktur VAT wystawionych na imię i nazwisko wraz z numerem NIP Wnioskodawczyni. Na dzień składania niniejszego wniosku płatność pomocy jeszcze nie wystąpiła.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Mając na uwadze, że na fakturach dokumentujących poniesione wydatki widnieje NIP Wnioskodawczyni będący jednoczenie numerem identyfikującym Ją jako osobę wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – czy Wnioskodawczyni przysługuje odliczenie podatku VAT naliczonego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, odliczenie podatku VAT zawartego w fakturach dokumentujących poniesione wydatki związane z rewitalizacją rzeźb zabytkowych (…) nie przysługuje, gdyż poniesione wydatki nie są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni od dnia 5 czerwca 2009 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawczyni prowadzi ośrodek rekreacyjno-sportowy, w którym oferuje m.in.: usługi noclegowe (kod PKD 55.20.Z), wypożyczalnie sprzętu sportowego (kod PKD 77.21.Z), placówkę gastronomiczną (kod PKD 56.10.Z), park rozrywki (park linowy kod PKD 93.21.Z). Prowadząc ww. działalność gospodarczą Wnioskodawczyni posługuje się numerem NIP, który to numer jest przypisany do Wnioskodawczyni jako osoby fizycznej. W marcu 2019 roku Wnioskodawczyni jako właścicielka i dysponentka starej kaplicy grobowej (…) oraz jej wyposażenia w zabytkowe rzeźby wystąpiła do Wojewody (…) za pośrednictwem Lokalnej Grupy Działania Ziemi (…) z wnioskiem o przyznawanie pomocy na operację w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”. W marcu 2020 roku przeprowadzono wszelkie prace rewitalizacyjne trzech rzeźb (…), które zostały sfinansowane z własnych środków Wnioskodawczyni. Zawarta umowa przewiduje, że zwrot poniesionych kosztów nastąpi po rozpatrzeniu wniosku o płatność i udokumentowaniu poniesionych kosztów przez Wnioskodawczynię. Poniesione wydatki mające na celu uratowanie od zniszczenia zabytkowe rzeźby w żaden sposób nie są związane z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą. Udokumentowanie poniesionych kosztów nastąpiło na podstawie m.in. faktur wystawionych na imię i nazwisko wraz z numerem NIP Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni ma wątpliwości czy w związku z tym, że na fakturach dokumentujących poniesione wydatki widnieje NIP Wnioskodawczyni będący jednocześnie numerem identyfikującym Ją jako osobę wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – Wnioskodawczyni przysługuje odliczenie podatku VAT naliczonego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wskazała Wnioskodawczyni – poniesione wydatki na prace rewitalizacyjne trzech rzeźb (…) w żaden sposób nie są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni. W związku z powyższym, Wnioskodawczyni nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od poniesionych ww. wydatków. Tym samym Zainteresowanej z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawczyni nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na rewitalizację trzech rzeźb (…), ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – poniesione wydatki mające na celu uratowanie od zniszczenia zabytkowe rzeźby nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 i 567) dodany przez art. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568)).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.