Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/4510-1-227/16-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-07-29
Teza: Koszty uzyskania przychodów - karty paliwowe
Słowa kluczowe: karta; koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; paliwo; podmiot-podmiot pośredniczący; przychód; przychód-powstanie przychodu; sprzedaż; wydatek; związki-związek przyczynowo-skutkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z 18 maja 2016 r. (data wpływu 20 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów (pytanie oznaczone we wniosku nr 5) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego.

Sp. z o.o. (dalej jako: Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie magazynowania i przechowywania towarów, przeładunku towarów oraz świadczenia usług wspomagających transport. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Spółka posiada koncesję na obrót paliwami.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka wykorzystuje i wykorzystywać będzie w przyszłości flotę pojazdów własnych lub leasingowanych od firmy leasingowej, które to pojazdy oddaje w najem/leasing przewoźnikom świadczącym usługi transportowe na rzecz Spółki. W ramach działalności Spółka nabywa i nabywać będzie w przyszłości usługi transportowe także od przewoźników dysponujących własnymi pojazdami, względnie pojazdami leasingowanymi lub wynajmowanymi przez tych przewoźników od innych niż Spółka podmiotów.

Spółka podpisała umowę z koncernem paliwowym (dalej jako: Koncern) określającą zasady i tryb współpracy pomiędzy stronami w zakresie dokonywania przez Spółkę transakcji bezgotówkowych przy użyciu tzw. kart paliwowych oraz określającą zasady wydawania i używania przez Spółkę tych kart paliwowych, zasady rozliczeń za transakcje bezgotówkowe dokonywane przy użyciu tych kart sieci stacji paliw Koncernu i innych punktach sprzedaży honorujących te karty paliwowe (dalej jako: Umowa). W świetle zapisów Umowy Koncern określa katalog paliw oferowanych przez podmioty prowadzące stacje paliw należące do Koncernu i stacje paliw prowadzone na podstawie umowy franchisingowej, akceptujące karty paliwowe Koncernu lub przypisujący transakcje do wydanych przez Koncern kart paliwowych na podstawie umowy z Koncernem (podmioty te dalej będą określane jako: Operatorzy), które to paliwa Spółka uprawniona będzie nabywać przy użyciu kart paliwowych. Koncern ma możliwość ustalania limitów kwotowych oraz zakres asortymentu, który Spółka może nabywać przy użyciu kart paliwowych. Umowa stanowi, że za pomocą kart paliwowych Spółka ma możliwość nabywania paliw, co do których Koncern posiada prawo do rozporządzania jak właściciel. Szczegółowe zasady zawierania umów, przy użyciu kart paliwowych określają Ogólne Warunki Sprzedaży i Używania kart paliwowych Koncernu (dalej jako: Ogólne Warunki).

Zgodnie z Umową nabywanie paliw następować będzie po cenach stosowanych przez Operatorów, z tym że Koncern uprawniony jest udzielać Spółce rabatów. Rabaty określone będą każdorazowo w treści Umowy lub w drodze załącznika do Umowy. Zgodnie z Umową Koncern ponosi odpowiedzialność za wady fizyczne i prawne nabywanych przez Spółkę paliw na zasadach określonych w Ogólnych Warunkach. Koncern zobowiązany jest ponosić roszczenia reklamacyjne i rozpatrywać zgłoszenia reklamacyjne wnoszone przez Spółkę na zasadach określonych w treści wspomnianych Ogólnych Warunków.

Umowa określa warunki handlowe sprzedaży zadeklarowanej przez Spółkę ilości paliw, zasady określania ceny sprzedaży i udzielania rabatu przez Koncern. Wszelkie kwestie nieuregulowane wprost w Umowie a dotyczące zasad korzystania z kart paliwowych i rozliczania zrealizowanych transakcji rozstrzygane są na podstawie wspomnianych Ogólnych Warunków. Umowa określa zasady pobierania przez Koncern opłaty za wydanie kart paliwowych. Umowa zobowiązuje Spółkę do ustanowienia na rzecz Koncernu zabezpieczenia roszczeń wynikających z Umowy na zasadach określonych w Ogólnych Warunkach i wchodzi w życie pod warunkiem złożenia w Koncernie zabezpieczenia zaakceptowanego przez Koncern. Możliwe jest odstąpienie od wymogu ustanowienia zabezpieczenia a w takim wypadku Umowa wchodzi w życie z dniem podpisania. Zgodnie z Umową Koncern prowadził będzie zabezpieczenie transakcji flotowych. Z tytułu świadczonej usługi zabezpieczenia transakcji flotowych przez Koncern Spółka będzie zobowiązana do uiszczenia miesięcznej opłaty wykazywanej na fakturze w odrębnej pozycji i powiększonej o podatek od towarów i usług według stawki zgodnej z obowiązującymi przepisami. Integralną część Umowy stanowią Ogólne Warunki wraz z załącznikami.

Jak to już wskazano, niezależnie od podpisanej Umowy w relacjach między Koncernem a Spółką w zakresie korzystania z kart paliwowych obowiązują wspomniane wyżej Ogólne Warunki, które oprócz szczegółowej regulacji zasad korzystania z kart paliwowych, dotyczą także zasad dokonywania transakcji przy użyciu kart paliwowych poza siecią stacji paliw Koncernu.

W świetle postanowień Umowy i Ogólnych Warunków, karty paliwowe będą mogły być wydawane przez Koncern na podstawie dyspozycji Spółki na: numer rejestracyjny pojazdu (Karta przypisana do pojazdu); konkretnego użytkownika (Karta imienna) lub do określonego innego urządzenia. Spółka wyda karty paliwowe otrzymane od Koncernu przewoźnikom świadczącym usługi transportowe na rzecz Spółki (dalej jako: Przewoźnicy lub w liczbie pojedynczej Przewoźnik). Podstawą do wydania kart paliwowych danemu Przewoźnikowi będzie podpisany przez tego Przewoźnika ze Spółką aneks do umowy o świadczenie usług transportowych.

Karty paliwowe zostaną wydane konkretnym Przewoźnikom jako przypisane do pojazdów o określonych numerach rejestracyjnych będących w dyspozycji tych Przewoźników (czy to na podstawie umowy najmu/leasingu zawartej ze Spółką czy też pojazdów stanowiących własność Przewoźnika lub wykorzystywanych przez niego na podstawie umowy zawartej z innym niż Spółka podmiotem).

Spółka w relacji z Przewoźnikami zachowa wyłączne prawo do ustalania wszelkich informacji związanych z używaniem przekazanych Przewoźnikom kart paliwowych. Spółka będzie pobierała od Przewoźnika opłatę administracyjną za korzystanie przez Przewoźnika z wydanych mu kart paliwowych. Aneks do umowy z każdym Przewoźnikiem stanowi, że za pomocą przekazanych mu kart paliwowych Przewoźnik ma możliwość nabywania na stacjach paliwowych, których lista stanowi załącznik do umowy o świadczenie usług transportowych, paliw co do których Spółka posiada prawo do rozporządzania jak właściciel. Nabywanie paliw następować będzie po cenach stosowanych przez podmioty prowadzące stacje paliw, z tym że Spółka uprawniona będzie udzielać Przewoźnikowi rabatów. Mocą aneksu Spółka ponosić będzie odpowiedzialność za wady fizyczne i prawne paliwa nabytego przez Przewoźnika i zobowiązana będzie ponosić roszczenia reklamacyjne i rozpatrywać zgłoszenia reklamacyjne wnoszone przez Przewoźnika.

Przewoźnik będzie zobowiązany do uregulowania na rzecz Spółki należności za zakupione z wykorzystaniem karty paliwowej paliwa w terminach ustalonych w umowie ze Spółką. Przewoźnicy, którym Spółka wyda za zgodą Koncernu, otrzymane od Koncernu karty paliwowe będą korzystali z możliwości dokonywania bezgotówkowych zakupów wyłącznie paliw na stacjach paliw Koncernu i stacjach paliw prowadzonych na podstawie umowy franchisingowej. Przekazane przez Spółkę danemu Przewoźnikowi karty paliwowe z określonymi numerami rejestracyjnymi pojazdów, będą udostępniane przez Przewoźnika uprawnionym osobom użytkującym samochody o numerach rejestracyjnych na jakie zostały wydane te karty paliwowe (dalej jako: Użytkownik). Mechanizm zakupu paliw z wykorzystaniem kart paliwowych wydanych przez Koncern będzie wyglądał następująco: Użytkownik dokona zakupu paliwa na stacji paliw Koncernu lub na stacji paliw prowadzonej na podstawie umowy franchisingowej. Transakcja będzie rejestrowana przez Operatora przy pomocy będącego częścią systemu płatności z wykorzystaniem kart paliwowych specjalnego terminala transmisyjnego, urządzenia do wprowadzania numeru PIN oraz drukarki, które są zainstalowane na stacjach paliw włączonych do systemu kart paliwowych Koncernu. Użytkownik nie zapłaci Operatorowi za zakupione paliwa. Należności za zakupione paliwa zostaną rozliczone między danym Operatorem a Koncernem oraz odrębnie między Koncernem a Spółką i wreszcie między Spółką a Przewoźnikiem.

Spółka będzie miała dostęp do Portalu (czyli internetowego serwisu pozwalającego na zarządzanie Spółką w ramach podpisanej Umowy z Koncernem, dotyczącej wydawania i użytkowania kart paliwowych). Poprzez Portal Spółka będzie miała dostęp do zestawień transakcji wykonanych w danym okresie rozliczeniowym z wykorzystaniem wydanych Spółce kart paliwowych. Zestawienie takie będzie dodatkowo wysyłane Spółce wraz z fakturą za paliwa sprzedane w danym okresie rozliczeniowym.

Niezależnie od rozliczenia zrealizowanych transakcji, Koncern dokona rozliczenia wynagrodzenia należnego za wykonane usługi dotyczący obsługi wydanych Spółce kart paliwowych. Operacje zakupu dokonywane z wykorzystaniem kart paliwowych będą rejestrowane w systemie elektronicznym Koncernu rozliczane przez Koncern ze Spółką po zakończeniu przyjętego okresu rozliczeniowego.

Wszelkie negocjacje oraz ustalenia dotyczące zakupów paliw z wykorzystaniem kart paliwowych (m.in. ustalenia dotyczące zasad wydawania i zasad korzystania z kart paliwowych, wskazanie pojazdów lub osób, dla których wydane będą karty paliwowe, uzgodnienia co do asortymentu paliwo oraz terminów płatności należności związanych z nabywanymi paliwami, jak również ustalenia co do przysługujących rabatów itp.), prowadzone będą bezpośrednio pomiędzy Koncernem a Spółką.

W szczególności, uzgodnienia pomiędzy Koncernem a Spółką obejmą określenie:

*   konkretnych pojazdów, do których można dokonywać zakupów z wykorzystaniem kart paliwowych (w przypadku kart przypisanych do pojazdu) lub osób, które są upoważnione do użytkowania kart (w przypadku kart imiennych);
*   rodzajów stacji paliw, na których możliwe jest dokonywanie zakupów paliw z wykorzystaniem kart paliwowych (w pierwszej kolejności Koncern negocjuje tą kwestię z Operatorami, którzy gotowi są przyjąć system rozliczeń z wykorzystaniem kart paliwowych Koncernu; analogicznie, w momencie podjęcia współpracy między Spółką a Koncernem, Spółka negocjuje i uzgadnia z Koncernem rodzaje stacji paliw, na jakich dopuszczalne będzie w jej przypadku dokonywanie rozliczeń kartami paliwowymi);
*   zakresu asortymentu paliw, jaki może być przedmiotem zakupów rozliczanych poprzez karty paliwowe (np. w ramach limitu miesięcznego);
*   limitów dyspozycyjnych na kartach paliwowych udostępnianych użytkownikom (Spółka określa według własnych potrzeb i uzgadnia z Koncernem limity wartościowe możliwych zakupów i tankowań);
*   zasad ustalania ceny paliw, które mogą być nabywane z wykorzystaniem kart paliwowych;
*   możliwości zmiany warunków handlowych Umowy w określonych sytuacjach, w tym możliwości blokowania, zawieszania korzystania z kart paliwowych itp.

Spółka nie będzie podejmowała analogicznych uzgodnień bezpośrednio z Operatorami, gdyż nie łączy i nie będzie łączyć jej z Operatorami żaden stosunek prawny.

Po udostępnieniu kart paliwowych Spółce, Koncern w sposób bieżący będzie zarządzał wydanymi kartami i zachowa bieżącą kontrolę nad sposobem ich wykorzystania, w tym m.in. poprzez kontrolę wykorzystania kart do pojazdów i osób im przypisanych, kontrolę asortymentu nabywanego przez Spółkę (nabycia te w praktyce są realizowane przez faktycznych Użytkowników pojazdów na które zostały wydane karty z numerem rejestracyjnym pojazdu), zmianę limitów wartościowych na kartach paliwowych lub całkowite blokowanie kart, w przypadku zaistnienia przesłanek uzasadniających takie działanie. Przykładowo, w sytuacji powstania po stronie Spółki zaległości wobec Koncernu związanych z brakiem zapłaty za dokonywane zakupy, Koncernowi przysługiwać będzie prawo do powstrzymania się od świadczenia Spółce sprzedaży na jej rzecz towarów np. poprzez zablokowanie wydanych kart paliwowych.

Zgodnie z Umową, sprzedaż paliw odbywać się będzie po cenach obowiązujących u danego Operatora w momencie realizacji transakcji, przy czym Koncern będzie miał prawo przyznać Spółce określone rabaty i upusty dotyczące zrealizowanych zakupów (np. uzależnione od ilości paliw nabywanych przez Spółkę). Koncern będzie miał w tym zakresie dowolność w ustalaniu wysokości rabatów przyznawanych Spółce a ich wysokość będzie określona w efekcie negocjacji między Spółką a Koncernem dotyczących zawarcia Umowy i aneksów do Umowy.

W konsekwencji, mając na uwadze całokształt uzgodnień dokonywanych pomiędzy Koncernem a Spółką, Koncern będzie miał realny wpływ na ostateczną cenę paliw nabywanych przez Spółkę.

Faktury dokumentujące przedmiotowe transakcje nabycia paliw usług wystawiane będą w pierwszej kolejności przez Operatorów na rzecz Koncernu (w ramach umów regulujących zasady współpracy między tymi stronami przy wykorzystywaniu kart paliwowych wydanych przez Koncern). Następnie, na koniec uzgodnionego okresu rozliczeniowego Koncern będzie wystawiał na rzecz Spółki fakturę dokumentującą dostawy paliw dokonane w danym okresie przy użyciu kart paliwowych wydanych Spółce (z uwzględnieniem przysługujących Spółce rabatów i upustów w stosunku do cen stosowanych przez Operatorów na stacjach paliw, gdzie uprawnieni Przewoźnicy dokonywali zakupów).

Jak stanowi Umowa podpisana przez Koncern ze Spółką, Koncern będzie ponosił odpowiedzialność wobec Spółki za paliwa nabywane przez Spółkę przy użyciu kart paliwowych (m.in. za wady fizyczne zakupionego paliwa), w szczególności będzie przyjmował ewentualne roszczenia reklamacyjne i podejmie działania mające na celu rozpatrzenie reklamacji – w tym zakresie relacja cywilnoprawna funkcjonować będzie pomiędzy Spółką a Koncernem (nie zaś pomiędzy Spółką a Operatorem). Utrzymanie relacji z Koncernem, w tym przede wszystkim wszelkie negocjacje oraz ustalenia dotyczące zasad nabywania paliw (m.in. negocjacje w zakresie wydania i zasad korzystania z kart paliwowych, wskazanie pojazdów, dla których wydane będą karty, uzgodnienia co do terminów płatności należności, jak również ustalenia co do potencjalnych zmian cen nabywanych paliw, w tym przysługujących rabatów itp.) prowadzone będą wyłącznie pomiędzy Koncernem a Spółką i dopiero w dalszej kolejności pomiędzy Spółką a Przewoźnikiem. W szczególności, w ramach negocjacji z Przewoźnikami (oraz mając na względzie wcześniejsze uzgodnienia z Koncernem) Spółka określać będzie:

*   pojazdy, do których Użytkownik może dokonywać zakupów z wykorzystaniem kart paliwowych;
*   rodzaje stacji paliw, na których możliwe będzie dokonywanie zakupów paliw z wykorzystaniem udostępnionych Użytkownikom kart paliwowych;
*   zakres asortymentu paliw, jaki może być przedmiotem zakupów dokonywanych przez Użytkownika i rozliczanych poprzez karty paliwowe (np. w ramach limitu miesięcznego);
*   limity dyspozycyjne na kartach paliwowych udostępnianych Przewoźnikom (Spółka określać będzie według własnych potrzeb lub w ramach negocjacji z Przewoźnikiem wyznaczy Przewoźnikowi limity wartościowe możliwych zakupów i tankowań, w tym np. pory dnia i dni tygodnia, kiedy możliwe jest dokonywanie zakupów towarów usług z wykorzystaniem kart paliwowych).

Po udostępnieniu kart paliwowych Przewoźnikom Spółka w sposób bieżący będzie zarządzać wydanymi kartami paliwowymi i dzięki możliwości korzystania z Portalu (czyli internetowego serwisu pozwalającego na zarządzanie Spółką w ramach podpisanej Umowy z Koncernem, dotyczącej wydawania użytkowania kart paliwowych) zachowa kontrolę nad sposobem ich wykorzystania, w tym m.in. poprzez kontrolę wykorzystania kart do pojazdów im przypisanych, kontrolę asortymentu paliw nabywanych przez Przewoźników, zmianę limitów wartościowych na kartach paliwowych, ograniczanie możliwości dokonywania zakupów z wykorzystaniem kart paliwowych lub całkowite blokowanie kart, w przypadku zaistnienia przesłanek uzasadniających takie działanie zgodnie z ustaleniami poczynionymi z Przewoźnikiem.

Jak już wspomniano, zakupy dokonywane z wykorzystaniem kart paliwowych realizowane będą przez Przewoźników bezgotówkowo. W relacji między Spółką a Przewoźnikiem będzie to oznaczało, że na koniec uzgodnionego okresu rozliczeniowego Spółka wystawiać będzie na rzecz danego Przewoźnika któremu przekazała karty paliwowe faktury dokumentujące dokonane w tym okresie na rzecz tego Przewoźnika dostawy paliw. Faktury te wystawiane będą niezależnie od wynagrodzenia z tytułu udostępniania przez Spółkę pojazdów Przewoźnikom, którzy korzystać będą z pojazdów udostępnionych przez Spółkę na podstawie umów najmu/leasingu.

Spółka będzie miała pełną swobodę w „dysponowaniu” w relacjach z Przewoźnikami udzielonymi jej przez Koncern rabatami i upustami, tzn. w zależności od swojego uznania i ustaleń z konkretnymi Przewoźnikami może przenosić je (w części lub w całości) na danego Przewoźnika. Przewoźnicy nie będą posiadać informacji o wartości rabatów i upustów udzielonych Spółce przez Koncern. W konsekwencji, mając na uwadze całokształt uzgodnień dokonywanych pomiędzy Spółką a Przewoźnikami – wpisanych do umów o świadczenie usług transportowych, Spółka będzie miała realny wpływ na ostateczną cenę paliw nabywanych przez Przewoźników.

Pojazdy samochodowe wykorzystywane przez Przewoźników posiadających podpisane ze Spółką umowy o świadczenie usług transportowych są i będą wykorzystywane wyłącznie do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (nie są i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych z VAT).

Wszystkie pojazdy samochodowe, na które będą wydane karty paliwowe są i będą pojazdami samochodami wykorzystywanymi wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 86a ust. 3 i ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Spółka podpisała Umowę z Koncernem i jest na etapie podpisywania aneksów do umów o świadczenie usług transportowych z Przewoźnikami, ale wstrzymuje się z wydaniem kart paliwowych Przewoźnikom do czasu uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie objętym niniejszym wnioskiem.

Pierwsze zakupy paliw z wykorzystaniem kart paliwowych na zasadach wyżej opisanych będą miał miejsce dopiero po uzyskaniu przez Spółkę interpretacji indywidualnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

1.  Czy będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodu należności wynikające z faktur wystawionych na Spółkę przez Koncern, dokumentujących dostawy towarów (paliw) zakupionych w danym okresie rozliczeniowym przez Przewoźników w placówkach należących do Operatorów w odniesieniu do transakcji zakupu towarów zrealizowanych z wykorzystaniem kart paliwowych wystawionych przez Koncern i wydanych przez Spółkę poszczególnym Przewoźnikom, którzy świadczą na rzecz Spółki usługi transportowe z wykorzystaniem pojazdów wynajmowanych/leasingowanych przez tych Przewoźników od Spółki? (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)
2.  Czy będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodu należności wynikające z faktur wystawionych na Spółkę przez Koncern, dokumentujących dostawy towarów (paliw) zakupionych w danym okresie rozliczeniowym przez Przewoźników w placówkach należących do Operatorów w odniesieniu do transakcji zakupu towarów zrealizowanych z wykorzystaniem kart paliwowych wystawionych przez Koncern i wydanych przez Spółkę poszczególnym Przewoźnikom, którzy świadczą na rzecz Spółki usługi transportowe z wykorzystaniem własnych pojazdów lub z wykorzystaniem pojazdów wynajmowanych/leasingowanych przez tych Przewoźników od podmiotów innych niż Spółka? (pytanie oznaczone we wniosku nr 6)

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 5). Jednocześnie informuje się, że w zakresie pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 6) w dniu 29 lipca 2016 r. wydana została interpretacja indywidualna nr ILPB3/4510-1-227/16-3/EK.

Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione wydatki z tytułu zakupu towarów (paliw), udokumentowane fakturami wystawionymi przez Koncern na Spółkę będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako wydatki poniesione w celu uzyskania przychodu. Przychodem tym jest przychód z tytułu odsprzedaży na rzecz Przewoźników.

Okoliczność, że będą to wydatki z tytułu zakupu towarów odsprzedawanych na rzecz Przewoźników, którzy świadczą na rzecz Spółki usługi transportowe z wykorzystaniem pojazdów wynajmowanych/leasingowanych przez tych Przewoźników od Spółki nie ma negatywnego wpływu na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.), podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22 i art. 24a, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a ust. 1, (…).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 cyt. ustawy).

Koszty, przez które najogólniej rozumie się wyrażone w jednostkach pieniężnych celowe nakłady poniesione przez przedsiębiorstwo, są kategorią ekonomiczną występującą na gruncie prawa bilansowego i prawa podatkowego.

Ustawową definicję kosztów uzyskania przychodów, jako kategorii z zakresu prawa podatkowego, zawiera art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z ww. przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy (…).

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy, dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, a właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

*   przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
*   potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

1.  „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,
2.  „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
3.  „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało.

Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

W przedstawionej sytuacji Spółka podpisała umowę z koncernem paliwowym określającą zasady i tryb współpracy pomiędzy stronami w zakresie dokonywania przez Spółkę transakcji bezgotówkowych przy użyciu tzw. kart paliwowych oraz określającą zasady wydawania i używania przez Spółkę tych kart paliwowych, zasady rozliczeń za transakcje bezgotówkowe dokonywane przy użyciu tych kart sieci stacji paliw koncernu i innych punktach sprzedaży honorujących te karty paliwowe.

Z okoliczności opisanych we wniosku wynika, że karty paliwowe będą wydawane określonym przewoźnikom, którzy świadczą na rzecz Spółki usługi transportowe. Karty paliwowe zostaną wydane konkretnym przewoźnikom jako przypisane do pojazdów o określonych numerach rejestracyjnych będących w dyspozycji tych przewoźników na podstawie umowy najmu/leasingu zawartej ze Spółką.

Zakupy dokonywane z wykorzystaniem kart paliwowych realizowane będą przez przewoźników bezgotówkowo. W relacji między Spółką a przewoźnikiem będzie to oznaczało, że na koniec uzgodnionego okresu rozliczeniowego Spółka wystawiać będzie na rzecz danego przewoźnika któremu przekazała karty paliwowe faktury dokumentujące dokonane w tym okresie na rzecz tego przewoźnika dostawy paliw. Faktury te wystawiane będą niezależnie od wynagrodzenia z tytułu udostępniania przez Spółkę pojazdów przewoźnikom, którzy korzystać będą z pojazdów udostępnionych przez Spółkę na podstawie umów najmu/leasingu.

Wydatki z tytułu zakupu towarów (paliw), udokumentowane fakturami wystawionymi przez koncern na Spółkę, zostaną poniesione w celu uzyskania przychodu – przychodem tym będzie przychód z tytułu odsprzedaży towarów na rzecz przewoźników.

W konsekwencji, należności wynikające z faktur wystawionych na Spółkę przez koncern, dokumentujące dostawy towarów (paliw) zakupionych w danym okresie rozliczeniowym przez przewoźników w placówkach należących do operatorów w odniesieniu do transakcji zakupu towarów zrealizowanych z wykorzystaniem kart paliwowych wystawionych przez koncern i wydanych przez Spółkę poszczególnym przewoźnikom, którzy świadczą na rzecz Spółki usługi transportowe z wykorzystaniem pojazdów wynajmowanych/leasingowanych przez tych przewoźników od Spółki stanowić będą dla Spółki koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Końcowo informuje się, że w zakresie podatku od towarów i usług zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.