Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-966/11/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-02-24
Teza: Czy wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych przez Internet rozumiany jako środek masowego przekazu obok prasy, radia i telewizji, w sytuacji gdy jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku podatkowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: internet; konkursy; nagrody; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środki masowego przekazu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2011 r. (data wpływu do tut. Biura – 25 listopada 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania nagród otrzymywanych w ramach konkursu organizowanego na portalu internetowym - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 listopada 2011 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania nagród otrzymywanych w ramach konkursu organizowanego na portalu internetowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego świadczącą usługi w branży nowych technologii, w tym branży internetowej i handlu elektronicznego. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca ma zamiar organizować konkursy internetowe, w których sponsorami nagród będą sklepy internetowe a uczestnikami konkursów konsumenci - użytkownicy Internetu. Konkursy te będą otwarte, każdy użytkownik będzie mógł dokonać rejestracji w serwisie Wnioskodawcy i wziąć udział w konkursie. Konkursy prowadzone będą w ramach portalu społecznościowego . Konkursy będą polegać na zachęceniu przez uczestnika aby inni użytkownicy Internetu (znajomi uczestnika mający konto na portalu ) kliknęli na ikonę oznaczoną jako „Pomagam”, dzięki czemu uczestnik uzyska punkty. Uczestnik, który uzyska największą ilość punktów otrzyma nagrodę rzeczową sponsorowaną przez sklep internetowy. Nagrodami są towary o nieznacznej wartości nieprzekraczającej kwoty 760 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych przez Internet rozumiany jako środek masowego przekazu obok prasy, radia i telewizji, w sytuacji gdy jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku podatkowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedsiębiorca internetowy, który organizuje i emituje konkursy poprzez Internet może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Internet, jako ogólnodostępna sieć teleinformatyczna, jest środkiem społecznego komunikowania o szerokim zasięgu. W związku z tym, należy go zaliczyć do przykładowej listy środków masowego przekazu wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy.

W myśl cytowanego przepisu wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) jest wolna od podatku dochodowego. Kluczowym dla ustalenia przedmiotowego zakresu zwolnienia, jest ustalenie zakresu sformułowania “organizowanie i emitowanie (ogłaszanie) przez środki masowego przekazu”. Aby ustalić zakres tego sformułowania należy w pierwszej kolejności ustalić, co należy rozumieć poprzez „środki masowego przekazu”.

Wnioskodawca wskazuje, że nie istnieje w polskim porządku prawnym definicja legalna pojęcia „środki masowego przekazu”. Zgodnie zatem z wypracowanymi dyrektywami wykładni należy szukać definicji pojęcia użytego w przepisie w innych dziedzinach nauki i korzystać z innych narzędzi umożliwiających określenie jego granic.

I tak, poprzez środki masowego przekazu, według popularnej encyklopedii internetowej Wikipedia (www.wikipedia.org), należy rozumieć: „Środki masowego przekazu (mass media, publikatory) - środki społecznego komunikowania o szerokim zasięgu, czyli prasa, radio, telewizja, Internet, a w szerszym znaczeniu także książka, film, plakat, kino. Środki masowego przekazu to element kultury masowej.”

Według T. Goban-Klas, „Cywilizacja medialna”, Warszawa 2005 str. 26: „Współczesne instrumentarium nie ogranicza się do mediów masowych. Mamy tzw. nowe media, do których zalicza się DVD, gry komputerowe, multimedia, telefony komórkowe (GSM, Global System for Mobile Communications), a nade wszystko Internet. Kariera tych urządzeń, w tym nagrań audiowideo, rozwój interaktywnej telewizji sprawiają, że media stają się bardziej heterogeniczne, zróżnicowane, gdyż (\`(...)\`) mają różny zasięg oraz są zależne bardziej od użytkowników niż inicjatorów przekazów. Zacierają się podziały na nadawców i odbiorców. Użytkownik medium może zarazem występować w roli twórcy, producenta i konsumenta treści przekazów.”

Natomiast według definicji znajdującej się w encyklopedii PWN (wydanie internetowe na stronie www.encyklopedia.pwn.pl): „Środki masowego przekazu - środki masowego przekazu, mass media, media masowe, środki masowego komunikowania, urządzenia, instytucje, za pomocą których kieruje się pewne treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności; prasa, radio, telewizja, także tzw. nowe media: telegazeta, telewizja satelitarna, Internet.”

W pewnym zakresie definicję środków masowego przekazu precyzuje także Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych), która w pkt 22 Preambuły stanowi: „Na użytek niniejszej dyrektywy definicja audiowizualnych usług medialnych powinna obejmować środki masowego przekazu jako nośnik informacji, rozrywki i edukacji dla ogółu odbiorców, w tym powinna ona obejmować handlowy przekaz audiowizualny, ale nie powinna obejmować żadnych form prywatnej korespondencji, takich jak wiadomości poczty elektronicznej wysyłanej do ograniczonej liczby odbiorców. Definicja ta nie powinna także obejmować żadnych usług, których celem głównym nie jest dostarczanie audycji, to znaczy usług, w których przypadku przekaz treści audiowizualnej nie jest celem głównym, ale jedynie częścią uboczną usługi. Przykładem są strony internetowe zawierające elementy audiowizualne o charakterze jedynie pomocniczym, takie jak animowane elementy graficzne, krótkie spoty reklamowe lub informacje związane z produktem lub usługą niebędącą usługą audiowizualną. (\`(...)\`)”

Powyższy przepis dyrektywy definiuje audiowizualne usługi medialne, łącząc je z pojęciem środków masowego przekazu. Wszystkie audiowizualne usługi medialne powinny być świadczone poprzez środki masowego przekazu. Jednak nie wszystkie środki masowego przekazu będą związane z audiowizualnymi usługami medialnymi. Przepis ten wyłącza z tej definicji pewne kategorie środków masowego przekazu m. in. prywatną korespondencję elektroniczną oraz strony internetowe zawierające elementy audiowizualne o charakterze jedynie pomocniczym. Prawodawca unijny zalicza strony internetowe do środków masowego przekazu a strony internetowe zawierające elementy audiowizualne zalicza do audiowizualnych usług medialnych. Tym samym dyrektywa w sposób pośredni twierdząco odpowiada na pytanie czy Internet (strony internetowe) można zaliczyć do środków masowego przekazu.

Zgodnie z powyższymi definicjami Internet powinno się zaliczyć do środków masowego przekazu. Spełnia on wszystkie warunki aby znaleźć się wśród prasy, radia i telewizji. Spełnia on - według funkcji środków masowego przekazu wymienionych przez Harolda Laswella, Charlesa Wrighta, Denisa McQuailam - funkcję informacyjną (dostarczanie informacji o wydarzeniach i sytuacji w społeczeństwie, kraju i na świecie), korelacyjną (wyjaśnianie, interpretowanie oraz komentowanie znaczenia i sensu wydarzeń i informacji), kontynuacyjną (wyrażanie dominującej kultury oraz subkultur i nowych wydarzeń kulturalnych, wytwarzanie i utrzymywanie wspólnoty wartości), rozrywkową (organizowanie zabawy, odprężenia i relaksu, redukowanie napięcia społecznego), mobilizacyjną (kampanie publiczne w sferze polityki, rozwoju ekonomicznego i religii) – zob. „Teorie komunikowania masowego", red. Stanley J. Baran, Dennis K. Davis, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 2007 r.).

Biorąc pod uwagę funkcje jakie spełnia Internet nie różni się od radia, prasy czy telewizji. Nie różni się on również pod względem ilości odbiorców, czy tym bardziej zakresu zastosowania - jego zasięg jest w zasadzie ogólnoświatowy a ilość użytkowników sięga 2 miliardy osób (dane zaczerpnięte ze strony internetowej Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego ONZ).

Zatem biorąc pod uwagę powyższe fakty należy uznać, że Internet jest środkiem masowego przekazu.

Na potwierdzenie tegoż stanowiska Wnioskodawca powołał pismo Ministerstwa Finansów opublikowane w Biuletynie Skarbowym nr 4 z 2007 r. oraz interpretacje organów podatkowych, wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 października 2008 r., znak: IPPB1/415-834/08-2/ES; z dnia 26 czerwca 2008 r., znak: IPPB2/415-568/08-2/MG; z dnia 19 maja 2008 r., znak: IPPB2/415-317/08-2/AK; z dnia 06 listopada 2009 r., znak: ITPB2/415-678/09/ENB; z dnia 20 października 2009 r., znak: ILPB2/415-755/09-2/ES; oraz interpretację z dnia 26 kwietnia 2010 r., znak: Nr IPPB4/415-129/10-2/JS, która została zmieniona przez Ministra Finansów w dniu 06 kwietnia 2011 r. interpretacją DD3/033/219/OBQ/10/PK-1545.

Wnioskodawca podkreślił, iż Minister Finansów zajmując stanowisko w wyżej przywołanej interpretacji wskazał, że „warunkiem zastosowania przedmiotowego zwolnienia w stosunku do wygranych w konkursach, których jednorazowa wartość nie przekracza kwoty 760 zł, jest rodzaj konkursu. Mianowicie musi to być konkurs z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa lub sportu, a w przypadku konkursów z innych dziedzin wyłącznie taki, którego organizatorem i emitentem (ogłaszającym) są środki masowego przekazu. Zatem w przypadku wygranych w konkursach ogłaszanych w mass mediach, dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia, nie jest wystarczającym fakt, że informacja o konkursie została przekazana w środkach masowego przekazu. Literalne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymaga bowiem, aby konkursy takie były zarówno ogłaszane (emitowane) przez mass media, jak i środki masowego przekazu były ich organizatorem. Świadczy o tym użyty w treści omawianej normy spójnik „i” w wyrażeniu „organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio, telewizja)”.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe stanowisko Ministra Finansów zawiera błąd logiczny i wynika z niezrozumienia zjawiska jakim są i rolę jaką pełnią środki masowego przekazu. Minister Finansów w swojej interpretacji dochodzi do wniosku, że aby skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego organizatorem konkursu powinien być środek masowego przekazu. Zdaniem Wnioskodawcy stanowisko takie nie może znaleźć uzasadnienia i budzi poważne wątpliwości natury interpretacyjnej.

Środek masowego przekazu taki jak prasa, radio, telewizja lub Internet nie jest podmiotem prawa, a zatem nie może być organizatorem konkursu.

Posługując się przykładowo ustawową definicją prasy zawartą w ustawie o prawie prasowym - prasa oznacza publikacje periodyczne, które nie tworzą zamkniętej, jednorodnej całości, ukazujące się nie rzadziej niż raz do roku, opatrzone stałym tytułem albo nazwą, numerem bieżącym i datą, a w szczególności: dzienniki i czasopisma, serwisy agencyjne, stałe przekazy teleksowe, biuletyny, programy radiowe i telewizyjne oraz kroniki filmowe; prasą są także wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego przekazywania, w tym także rozgłośnie oraz tele – i radiowęzły zakładowe, upowszechniające publikacje periodyczne za pomocą druku, wizji, fonii lub innej techniki rozpowszechniania; prasa obejmuje również zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską.

Uznając ww. interpretację przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dokonaną przez Ministra Finansów) za prawidłową należałoby uznać – zdaniem Wnioskodawcy - że aby skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego, organizatorem konkursu powinna być np. publikacja periodyczna lub program telewizyjny czy radiowy. Jest to niemożliwe ponieważ pod tymi pojęciami należy rozumieć jedynie środek służący do wymiany treści a nie podmiot prawa. Przykładowo S.A. będąca osobą prawną może być organizatorem konkursu organizowanego i emitowanego za pośrednictwem Gazety Wyborczej rozumianej jako prasa w myśl powyższej definicji. Jednakże Gazeta Wyborcza nie może być samodzielnym podmiotem organizującym konkurs gdyż nie posiada osobowości prawnej. Podobnie jest z każdym programem telewizyjnym lub radiowym. Pomiędzy organizatorem konkursu a jego uczestnikiem powstaje stosunek prawny oparty o zasady ustalone przez organizatora najczęściej w regulaminie oraz powszechnie obowiązujących przepisach prawa. Na stronach tego stosunku ciążą obowiązki oraz przysługują im określone prawa. Środek masowego przekazu z definicji nie posiada podmiotowości prawnej nie może być zatem dysponentem tych praw czy obowiązków.

Interpretacja art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, którą zaprezentował Minister Finansów oznacza, że aby skorzystać z omawianego zwolnienia należałoby uznać Internet nie tylko za środek masowego przekazu ale równocześnie musiałby on być organizatorem konkursu. Zdaniem Wnioskodawcy z założenia jest to niemożliwe, Internet nie może być organizatorem konkursu podobnie jak nie może nim być prasa, radio czy telewizja. Jak sama nazwa wskazuje są one jedynie środkami służącymi do przekazu określonych treści a ich specyfika polega na tym, że mają zasięg masowy (środki masowego przekazu).

Zatem - według Wnioskodwcy - literalne brzmienie ww. przepisu wyklucza przedstawioną powyżej interpretację. Przepis stanowi, że konkursy i gry mają być organizowane i emitowane (ogłaszane) przez środki masowego przekazu. Sformułowanie „organizowane przez środki masowego przekazu’’ należy rozumieć, w ten sposób, że mają być organizowane przy użyciu takich środków, poprzez nie. Odmienna interpretacja zmusza do przyjęcia, że środki takie jak prasa, radio, telewizja czy Internet powinny organizować konkurs aby podlegać zwolnieniu.

Jak wykazano powyżej „środek przekazu’’ nie może być czynnym podmiotem - jest jedynie narzędziem, za pomocą którego można konkurs organizować, czy ogłosić. Taka interpretacja jest zgodna z zasadami logiki i zdrowego rozsądku. Przeciwne rozumienie interpretowanego przepisu - zdaniem Wnioskodawcy - prowadziłoby do powstania normy pustej, której hipoteza obejmowałaby zdarzenia nie mogące wystąpić w rzeczywistości.

Przepis nic nie stanowi o samych organizatorach. Wydaje się zatem, że mogą to być zarówno osoby fizyczne jak i prawne oraz jednostki nieposiadająca osobowości prawnej, posiadające zdolność do zaciągania we własnym imieniu zobowiązań i nabywania praw. Podmioty te jednak, aby wygrana w konkursie podlegała zwolnieniu, powinny przez środki masowego przekazu organizować i emitować konkurs.

Zakładając zatem racjonalność ustawodawcy i zasady logiki należy wykluczyć ww. interpretację przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i uznać ją za błędną.

Podsumowując, Wnioskodawca wskazał, że Internet jest środkiem masowego przekazu w rozumienia art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pomocą którego dany podmiot prawa, również Wnioskodawca, może organizować i emitować (ogłaszać) konkurs lub grę i tym samym, przy spełnieniu przesłanek ustawowych, wartość wygranych w tych konkursach może korzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w treści art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy określono źródła przychodów wyszczególniając m.in. inne źródła (pkt 9).

Stosownie do art. 20 ust. 1 cyt. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Co do zasady, na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10 % wygranej lub nagrody. Jak wynika z treści tego przepisu, określona w nim reguła może ulec modyfikacji, m.in. w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Wskazany przepis zawiera przesłanki przedmiotowo-podmiotowe, których spełnienie jest niezbędne do zastosowania zwolnienia.

Warunkiem zastosowania omawianego zwolnienia w stosunku do wygranych w konkursach, których jednorazowa wartość nie przekracza kwoty 760 zł, jest rodzaj konkursu. Mianowicie musi to być konkurs z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa lub sportu, a w przypadku konkursów z innych dziedzin wyłącznie taki, którego organizatorem i emitentem (ogłaszającym) są środki masowego przekazu.

Tym samym, w przypadku wygranych w konkursach ogłaszanych w mass mediach, dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia, nie jest wystarczającym sam fakt, że informacja o konkursie została przekazana w środkach masowego przekazu. Literalne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy wymaga bowiem, aby konkursy takie były zarówno ogłaszane (emitowane) przez mass media, jak i środki masowego przekazu były ich organizatorem. Świadczy o tym użyty w treści omawianej normy spójnik „i” w wyrażeniu „organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio, telewizja)”. To oznacza, że oba te elementy, tj. organizacja konkursu przez środki masowego przekazu i ich emisja (ogłaszanie) przez środki masowego przekazu muszą wystąpić łącznie, aby zwolnienie znalazło zastosowanie.

Dostępne definicje słownikowe pojęcia „środki masowego przekazu”, do których należy sięgnąć z uwagi na brak definicji legalnej, określają to pojęcie w różnych aspektach. Jakkolwiek wskazują one, iż są to środki komunikowania masowego, to z jednej strony do środków masowego przekazu zaliczają zarówno urządzenia techniczne służące tej komunikacji posługujące się w przekazie obrazami, dźwiękami, słowem pisanym (np. gazeta, telewizja satelitarna, odbiornik radiowy), z drugiej zaś jako środki masowego przekazu wskazują instytucje zajmujące się przekazywaniem informacji z wykorzystaniem tychże urządzeń technicznych (np. T., R.). Tytułem przykładu powyższego dualizmu wskazać można internetową encyklopedię PWN, określającą środki masowego przekazu jako „mass media, media masowe, środki masowego komunikowania, urządzenia, instytucje, za pomocą których kieruje się pewne treści do bardo licznej i zróżnicowanej publiczności; prasa, radio, telewizja, także tzw. nowe media: telegazeta, telewizja satelitarna, Internet”.

Z powyższego wynika zatem, że środki masowego przekazu są definiowane, zarówno od strony podmiotowej jak i przedmiotowej.

Biorąc powyższe pod uwagę, nie budzi wątpliwości fakt, iż konkursy winny być ogłaszane (emitowane) przez mass media, w tym przypadku przez Internet, który bezspornie zaliczyć należy do środków masowego przekazu. Jednakże wątpliwość wzbudza fakt spełnienia drugiej przesłanki warunkującej możność zastosowania zwolnienia wynikającego z treści art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. zorganizowania konkursu przez Internet. Spełnienie tej przesłanki nastąpi, wówczas, gdy organizatorem konkursu będzie podmiot w znaczeniu instytucji, zaliczany do grupy mass mediów.

Zorganizowanie konkursu przez Internet w dorozumieniu oznaczać może zatem jedynie organizację konkursu przez konkretną instytucję, w tym przypadku właściciela danego portalu internetowego występującego jako osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka nieposiadająca osobowości prawnej, pod warunkiem jednak ogólnodostępności (nie wymagające rejestracji) tychże portali dla użytkowników Internetu. Trudno bowiem uznać, by konkurs kiedykolwiek mógł być zorganizowany przez Internet jako ogólnoświatową sieć komputerową niemającą osobowości prawnej.

Zatem zwolnieniu z treści art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegać będzie jednorazowa wartość nieprzekraczająca kwoty 760 zł wygranej w tych konkursach, które są ogłoszone (emitowane) - w tym przypadku - przez Internet jak i organizatorem konkursu również jest Internet, w dorozumieniu jako właściciel ogólnodostępnego – niewymagającego rejestracji - portalu internetowego (np. Onet. pl, Google.com).

Podsumowując literalne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzi do wniosku, że do skorzystania ze zwolnienia nie jest wystarczający sam fakt, że informacja o konkursie przekazana została w środkach masowego przekazu (prasa, radio, telewizja), rozumianych jako środki komunikowania masowego (urządzenia techniczne), do których zaliczany jest Internet. Przepis ten wymaga, aby konkursy były również organizowane przez środki masowego przekazu w znaczeniu instytucji zaliczanych do tzw. mass mediów. Tym samym nie sposób się zgodzić z twierdzeniem Wnioskodawcy, iż nigdy organizatorem konkursu nie może być prasa, radio, telewizja czy Internet, gdyż wskazane środki masowego przekazu nie mają podmiotowości. Gdyby tak było poszczególne stacje radiowe czy też telewizyjne nie organizowałyby konkursów.

Z treści wniosku nie wynika, iżby Wnioskodawca będący organizatorem konkursu, należał do instytucji zaliczanych do środków masowego przekazu, gdyż jak sam wskazał -w przedstawionym zdarzeniu przyszłym - świadczy on jedynie usługi m.in. w branży internetowej, a konkurs organizuje poprzez rejestrację w swoim serwisie, który prowadzony będzie w ramach portalu społecznościowego .

Nie kwestionując zatem znaczenia Internetu jako środka komunikacji we współczesnym świecie, nie sposób jednak uznać, iż w przedstawionym zdarzeniu zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc, wartość wygranych nagród w przedmiotowym konkursie nie będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.