Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1013/11-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-09-26
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej na rzecz użytkownika wieczystego.
Słowa kluczowe: grunty; grunty-sprzedaż gruntów; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; przeznaczenie; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; użytkownicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 20 czerwca 2011 r. (data wpływu 30 czerwca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej na rzecz użytkownika wieczystego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 czerwca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej na rzecz użytkownika wieczystego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Wnioskodawca albo Skarb Państwa zamierza sprzedać nieruchomość gruntową, zabudową i niezabudowaną, będącą w użytkowaniu wieczystym na rzecz aktualnego użytkownika wieczystego. Użytkowanie wieczyste zostało ustanowione przed dniem 1 maja 2004 r. i wpisane do księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości. Użytkowanie wieczyste było przedmiotem obrotu na rzecz kolejnego użytkownika wieczystego. Przed dniem 1 maja 2004 r., użytkownik wieczysty, któremu ustanowiono użytkowanie wieczyste przeniósł w drodze umowy prawo użytkowania wieczystego na inny podmiot (innego użytkownika wieczystego). Użytkownik wieczysty, który nabył aktem notarialnym przed dniem 1 maja 2004 r., prawo użytkowania wieczystego wnosi o nabycie na jego rzecz prawa własności nieruchomości, stanowiącej własność Zainteresowanego.
2.  Wnioskodawca albo Skarb Państwa zamierza sprzedać nieruchomość gruntową, zabudową i niezabudowaną, będącą w użytkowaniu wieczystym na rzecz aktualnego użytkownika wieczystego. Użytkowanie wieczyste zostało ustanowione przed dniem 1 maja 2004 r. i wpisane do księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości. Użytkowanie wieczyste było przedmiotem obrotu na rzecz kolejnych użytkowników wieczystych. Przed dniem 1 maja 2004 r. dochodzi do przeniesienia w drodze umowy prawa użytkowania wieczystego na rzecz innego użytkownika wieczystego. Następnie po dniu 1 maja 2004 r. dochodzi do kolejnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz kolejnego użytkownika wieczystego. Użytkownik wieczysty wnosi o nabycie na jego rzecz prawa własności nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Zainteresowanego. Stosownie do art. 32 ustawy. z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) sprzedaż nieruchomości gruntowej, będącej w użytkowaniu wieczystym może nastąpić tylko na rzecz użytkownika wieczystego. Z dniem zawarcia umowy sprzedaży, prawo użytkowania wieczystego wygasa. Sprzedaż nieruchomości gruntowej na rzecz jej użytkownika wieczystego, zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami następuje w drodze bezprzetargowej. Zgodnie z art. 67 ust. 3 cytowanej wyżej ustawy przy sprzedaży nieruchomości w drodze bezprzetargowej cenę nieruchomości ustala się w wysokości nie niższej niż jej wartość. Ponadto zgodnie z art. 69 powołanej ustawy na poczet ceny nieruchomości gruntowej sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu zalicza się kwotę równą wartości prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości, określoną według stanu na dzień sprzedaży. Rzeczoznawca majątkowy dokonuje oszacowania wartości prawa własności gruntu i wartości prawa użytkowania wieczystego. Różnica wartości stanowi podstawę do ustalenia ceny sprzedaży prawa własności użytkownikowi wieczystemu. W związku z zaistniałym zdarzeniem przyszłym nasuwają się pytania.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy sprzedaż nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Wnioskodawcy albo Skarbu Państwa, oddanej w użytkowanie wieczyste przed dniem 1 maja 2004 r., a następnie zbytej aktem notarialnym przed dniem 1 maja 2004 r. na rzecz jej aktualnego użytkownika wieczystego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy sprzedaż nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Wnioskodawcy albo Skarbu Państwa, oddanej w użytkowanie wieczyste przed dniem 1 maja 2004 r., a następnie zbytej po dniu 1 maja 2004 r. na rzecz jej aktualnego użytkownika wieczystego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Zainteresowanego albo Skarbu Państwa na rzecz użytkownika wieczystego nie stanowi dostawy towarów w myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) i pozostaje poza zakresem tej ustawy. W przypadku nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste przed dniem 1 maja 2004 r. bez znaczenia jest fakt, czy prawo to zostało następnie zbyte aktem notarialnym (przed dniem 1 maja 2004 r. lub po dniu 1 maja 2004 r.) na rzecz innego użytkownika wieczystego, czy też prawo własności nabędzie użytkownik wieczysty na rzecz, którego prawo użytkowania wieczystego ustanowiono.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 powołanej ustawy przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste.

W wyniku oddania gruntu w użytkowanie wieczyste (ustanowienia użytkowania wieczystego) dochodzi do przeniesienia władztwa nad gruntem na rzecz użytkownika wieczystego, co pozwała mu rozporządzać nim jak właściciel. Użytkownik wieczysty może więc swobodnie korzystać z gruntu oraz czerpać z niego pożytki w sposób taki, jak w przypadku właściciela gruntu, może również „przenieść władztwo na inny podmiot” w taki sam sposób w jaki właściciel dokonuje sprzedaży gruntu. W okresie obowiązywania ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), czyli do dnia 30 kwietnia 2004 r., czynność ustanowienia użytkowania wieczystego nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Natomiast z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zmieniła się zarówno definicja towaru, jak i zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra. W opisanych zdarzeniach przyszłych użytkownik wieczysty otrzymał prawo do faktycznego dysponowania nieruchomością przed dniem 1 maja 2004 r., jak gdyby był jej właścicielem.

Przeniesienie na użytkownika wieczystego prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel nastąpiło już w chwili ustanowienia na jego rzecz prawa użytkowania wieczystego, czyli w okresie kiedy czynność ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem opisana sprzedaż gruntu na rzecz użytkownika wieczystego zdaniem Wnioskodawcy nie może być traktowana jako ponowna dostawa tego samego gruntu, bowiem nie została spełniona dyspozycja art. 7 ust. ustawy o podatku VAT (nie doszło do rozporządzenia towarem -gruntem). Sprzedaż nieruchomości gruntowej na rzecz użytkownika wieczystego zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami stanowi tylko zmianę tytułu prawnego do nieruchomości, nie wpływu na władztwo rzeczy, bo zostało uzyskane z chwilą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego.

Reasumując, opisana transakcja nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, ani żadnej innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT i pozostaje poza zakresem tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.