Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1/13-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-02-25
Teza: należy uznać, iż Wnioskodawca w wyniku sprzedaży nieruchomości, o numerze ewidencyjnym 625 nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, tym samym sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 grudnia 2012r. (data wpływu 2 stycznia 2013r.), uzupełnionym w dniu 12 lutego 2013r. (data wpływu 13 lutego 2013r.) w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP2/443-1/13-2/MM z dnia 7 lutego 2013r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2013r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Przedmiotowy wniosek zawierał braki w przedstawionym zdarzeniu przyszłym. W związku z czym tut. Organ podatkowy pismem z dnia 7 lutego 2013r. znak IPPP2/443-1/13-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskujący o wydanie interpretacji Jerzy M. jest wraz z małżonką Aleksandrą M. na zasadach wspólności majątkowej właścicielem nieruchomości niezabudowanej położonej w Ż., stanowiącej 13 działek o numerach ewidencyjnych od 625/1 do 625/13, powstałych w wyniku podziału działki o numerze ewidencyjnym 625, o powierzchni 1,1322 ha, dla której w Sądzie Rejonowym Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzona jest księga wieczysta. Nabycia przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca dokonał na podstawie umowy darowizny z dnia 24 marca 1992 roku i z dnia 4 października 1999 roku. Zgodnie z obowiązującym wówczas miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy B. były to „grunty rolne zgodnie z definicją gruntu rolnego zawartą w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych z 1992 r. Od chwili nabycia przedmiotowej nieruchomości drogą darowizny celem Wnioskodawcy nie było jej wykorzystanie w celach handlowych i zgodnie z jej przeznaczeniem Wnioskodawca rozpoczął od roku 2000 użytkować ją rolniczo (bez działów specjalnych).

Na podstawie zatwierdzonego uchwalą Rady Miejskiej z dnia 29 listopada 2004 roku Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla wsi Ż., przedmiotowa działka znajduje się obecnie na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową o niskiej intensywności jednorodzinnej oraz realizację usług nieuciążliwych.

Wnioskodawca i jego małżonka nie prowadzą pozarolniczej działalności gospodarczej i nie są płatnikami podatku VAT. Jak wspomniano powyżej, począwszy od roku 2000 Zainteresowany użytkuje przedmiotową działkę rolniczo, zaś jego żona jest pracownikiem etatowym firmy O. Przedmiotowa działka sąsiaduje z należącymi do siostrzenicy Wnioskodawcy Anny B. – L. działkami o numerach ew. od 460/13 do 460/20 powstałych w wyniku podziału działki o numerze ew. 460/10 oraz z należącymi do Kazimierza R. działkami o numerach ew. od 626/l do 626/14 powstałych w wyniku podziału działki o numerze ew. 626.

Plany finansowe Kazimierza R. skłoniły go do podjęcia decyzji o podziale posiadanej działki o numerze ew. 626. Jednak układ geometryczny działki 626 nie pozwalał na jej podział z zachowaniem nieprzekraczalnej granicy zabudowy i z zapewnieniem dojazdu do wydzielonych w wyniku podziału działek. Układ geometryczny sprawiał, że zapewnienie dojazdu było możliwe jedynie poprzez jednoczesny podział działek 625, 626 i 460/10. To skłoniło Wnioskodawcę do wyrażenia zgody na podział działki 625, w zamian za którą to zgodę Kazimierz R. zobowiązał się do wykonania na swój koszt: planów geodezyjnych, utwardzenia drogi wewnętrznej, oraz budowy w linii drogi wewnętrznej gazociągu i wodociągu. Do dnia 30.12.2012r. Kazimierz R. pokrył koszty wykonania dokumentacji geodezyjnej oraz utwardzenia drogi, na około połowie jej planowanej długości. W wyniku decyzji podziałowej, która decyzją Burmistrza Gminy stała się w dniu 30.11.2012r. ostateczna działka o numerze ew. 625 została podzielona na 13 działek, z których działka 625/1 została przeznaczona pod poszerzenie drogi gminnej, zaś działka 625/13 pod wykonanie drogi wewnętrznej.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, co następuje:

1.  Działka gruntu o numerze 625 nie była nigdy przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
2.  Do dnia obecnego Zainteresowany nie podjął żadnych czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych. Jak Wnioskodawca wskazał we wniosku „Kazimierz R. zobowiązał się do wykonania na swój koszt: planów geodezyjnych, utwardzenia drogi wewnętrznej oraz budowy w linii drogi wewnętrznej gazociągu i wodociągu. Do dnia 30.12.2012r. Kazimierz R. pokrył koszty wykonania dokumentacji geodezyjnej oraz utwardzenia drogi, na około połowie jej planowanej długości”. W dniu 04.02.2013r. Wnioskodawca podpisał z zakładem energetycznym umowę o przyłączeniu działek powstałych z podziału działki 625 do sieci dystrybucyjnej. Z tytułu podpisania tej umowy Zainteresowany nie poniósł żadnych kosztów. W przypadku sprzedaży działek Wnioskodawca dokona cesji praw wynikających z podpisania umowy, zaś koszt przyłączenia pokryje każdorazowy właściciel danej działki.
3.  Jedyną formą informacji o sprzedaży działek jest informacja zamieszczona na kilku portalach internetowych.
4.  W roku 1994 Zainteresowany dokonał cesji praw wynikających ze spółdzielczego prawa do lokalu własnościowego, zaś uzyskane środki przeznaczył na kupno nieruchomości zabudowanej budynkiem jednorodzinnym, w którym do chwili obecnej zamieszkuje wraz z żoną.
5.  Poza działkami powstałymi z podziału działki nr 625 Zainteresowany jest jeszcze wraz z małżonką posiadaczem nieruchomości zabudowanej budynkiem jednorodzinnym, w którym zamieszkuje oraz działki rolnej o powierzchni 1,42 ha położonej w L. W tej chwili - jeżeli nie nastąpią jakieś nieprzewidziane zdarzenia losowe – Zainteresowany nie przewiduje sprzedaży żadnej nieruchomości poza działkami powstałymi z podziału działki 625.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż działek powstałych z podziału działki o numerze 625 nabytej w latach 1992 i 1999 celem użytkowania rolniczego, a nie w celach handlowych, obciążona jest podatkiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Spośród wielu interpretacji, najbliższe w szczegółach przypadkowi Wnioskodawcy jest według Niego stanowisko zajęte przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, w interpretacji indywidualnej z dnia 17.06.2009r. nr ILPP1/443-50/07/09-S/GZ. Wnioskodawca podziela stanowisko zajęte w tej interpretacji. W wymienionej interpretacji napisano:

„Z opisu faktycznego wynika, iż Zainteresowana dokonywała i zamierza dokonywać dostaw działek wyodrębnionych z gruntu nabytego kilkanaście lat wcześniej przeznaczonego do użytkowania rolniczego, a nie pod zabudowę. Tym samym nabycie nie nastąpiło w celach handlowych.

Wnioskodawczyni użytkowała przedmiotowy grunt do działalności rolniczej. Jednak w momencie zbycia przedmiotowych działek Zainteresowana dokonuje sprzedaży gruntów przeznaczonych pod zabudowę, co wskazuje, że „zostały one wyłączone ze składu gospodarstwa rolnego, czyli utraciły związek z prowadzoną działalnością rolniczą”.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdza się, iż Wnioskodawczyni dokonuje sprzedaży działek należących do majątku osobistego, jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej w tym zakresie, a dostawa nie będzie miała charakteru działalności profesjonalnej, stałej i zorganizowanej.

W związku z powyższym, sprzedaż działek dokonywana przez Wnioskodawczynię nie będzie stanowiła działalności gospodarczej, lecz związana jest z przysługującym prawem do rozporządzania własnym majątkiem i dlatego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. (\`(...)\`)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” na potrzeby podatku od towarów i usług zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. Podatnikami - wg zapisu ust. 1 tego artykułu - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

W przedmiocie opodatkowania sprzedaży działek wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Udzielając odpowiedzi na postawione pytania prejudycjalne Trybunał wskazał, iż czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Jak wynika z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE, sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu, wydzieleniu dróg wewnętrznych albo na działaniach marketingowych. Działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym, w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości niezabudowanej stanowiącej 13 działek o numerach ewidencyjnych od 625/1 do 625/13 powstałych w wyniku podziału działki o numerze ewidencyjnym 625, o powierzchni 1,1322 ha. Nabycia przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca dokonał na podstawie umowy darowizny w 1992 oraz w 1999 roku. Zgodnie z obowiązującym wówczas miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego były to grunty rolne. Od chwili nabycia przedmiotowej nieruchomości celem Wnioskodawcy nie było jej wykorzystanie w celach handlowych i zgodnie z jej przeznaczeniem Wnioskodawca rozpoczął od roku 2000 użytkować ją rolniczo.

Obecnie przedmiotowa nieruchomość zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową o niskiej intensywności jednorodzinnej oraz realizację usług nieuciążliwych. Wnioskodawca i jego małżonka nie prowadzą pozarolniczej działalności gospodarczej i nie są podatnikami podatku VAT. Przedmiotowa działka sąsiaduje z działkami o numerach ew. od 460/13 do 460/20 powstałych w wyniku podziału działki o numerze ew. 460/10 oraz działkami o numerach ew. od 626/l do 626/14 powstałych w wyniku podziału działki o numerze ew. 626. Plany finansowe sąsiada Wnioskodawcy skłoniły go do podjęcia decyzji o podziale posiadanej działki o numerze ew. 626. Jednak układ geometryczny działki 626 nie pozwalał na jej podział z zachowaniem nieprzekraczalnej granicy zabudowy i z zapewnieniem dojazdu do wydzielonych w wyniku podziału działek. Układ geometryczny sprawiał, że zapewnienie dojazdu było możliwe jedynie poprzez jednoczesny podział działek 625, 626 i 460/10. To skłoniło Wnioskodawcę do wyrażenia zgody na podział działki 625, w zamian, za którą to zgodę sąsiad zobowiązał się do wykonania na swój koszt: planów geodezyjnych, utwardzenia drogi wewnętrznej oraz budowy w linii drogi wewnętrznej gazociągu i wodociągu.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że nieruchomość o numerze ewidencyjnym 625 nie była nigdy przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Do chwili obecnej nie podejmował żadnych czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych. Jedyną formą informacji o sprzedaży nieruchomości jest ogłoszenie zamieszone na kilku portalach internetowych. Oprócz nieruchomości będącej przedmiotem wniosku Zainteresowany jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem jednorodzinnym, w którym zamieszkuje wraz z żoną, a także działki rolnej.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, treść powołanych regulacji oraz orzecznictwo TSUE stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpią okoliczności, które wskazywałyby, że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż nieruchomości o numerze ewidencyjnym 625 podzielona na mniejsze działki dokonywana będzie w warunkach wskazujących na działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Powyższe wynika z faktu, iż sprzedaż nieruchomości gruntowej wykorzystywanej przez Wnioskodawcę w działalności rolniczej na własny użytek stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Ze złożonego wniosku nie wynika, aby nabyty grunt był wykorzystywany w jakikolwiek sposób do działalności gospodarczej, nieruchomość nie stanowiła przedmiotu umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, nie można również stwierdzić, że Wnioskodawca nabył nieruchomość w celu dalszej odsprzedaży, czy w celach zarobkowych. Zbywana nieruchomość stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy nabyty drodze darowizny.

Ponadto Zainteresowany nie dokonywał także żadnych aktywnych działań, które mogłyby świadczyć o zamiarze profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Działaniem takim z pewnością nie jest umieszczenie na portalu internetowym informacji o sprzedaży nieruchomości, czy też ułatwienie sąsiadowi realizacji jego własnych planów finansowych poprzez wyrażenie zgody na podział nieruchomości. Skutkiem powyższego także i z tego względu transakcja sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem ww. czynność sprzedaży oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie znajdą zastosowania. Bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy pozostaje fakt geodezyjnego podziału nieruchomości.

Reasumując należy uznać, iż Wnioskodawca w wyniku sprzedaży nieruchomości, o numerze ewidencyjnym 625 nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, tym samym sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.