Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-19/13-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-03-27
Teza: Sprzedaż prawa własności nieruchomości zabudowanej budynkami, wiatą stalową w budowie oraz nieruchomości niezabudowanej,
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; teren-teren niezabudowany; wiaty; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 07 stycznia 2013r. (data wpływu 10 stycznia 2013r.) uzupełnionym pismem z dnia 08 marca 2013r. (data wpływu 12 marca 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych gruntów oznaczonych nr ewid. I, II - **jest prawidłowe,**

*   braku zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek o nr ewid. III, IV, na których znajduje się wiata stalowa w budowie - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2013r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia z opodatkowania sprzedaży działki o nr ewid. nr V zabudowanej budynkiem usługowo-biurowym „A”, budynkami magazynowo - warsztatowymi „E” i „F” oraz budynkiem usługowo-socjalno-biurowym,

*   braku zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek o nr ewid. III, IV, na których znajduje się wiata stalowa w budowie,

*   braku zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych gruntów oznaczonych nr ewid. I, II.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 08 marca 2013r. (data wpływu 12 marca 2013r.) w zakresie doprecyzowania opisanego zaistniałego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Postanowieniem z dnia …. Sąd Rejonowy ogłosił upadłość F. Spółki Akcyjnej w celu likwidacji jej majątku, wyznaczając Syndykiem.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zakupiła w 1997r. następujące nieruchomości:

1.  nieruchomość położoną w B. przy ul. P., oznaczoną numerem działki V, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr …, zabudowaną budynkami „A”, „E”, „F”,
2.  nieruchomość położoną w B przy ul. P., oznaczoną numerem działki IV, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr ….,
3.  nieruchomość położoną w B przy ul. P …., oznaczoną numerem działki III, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr ….

Na nieruchomości oznaczonej numerem działki V znajdowały się:

*   budynek usługowo-biurowy „A”,

*   budynki magazynowo - warsztatowe „E” i „F”.

W 1999r. budynek usługowo-biurowy „A” został zmodernizowany, a nakłady na modernizację przekroczyły ok. 10-krotnie jego wartość początkową.

Budynek ten, po remoncie, wykorzystywany był na biura Spółki oraz wynajmowany niżej wymienionym firmom:

*   umowa najmu z dnia …. z PP,

*   umowa najmu z dnia …. z A,

*   umowa najmu z dnia… z W-U,

*   umowa najmu z dnia z ZUM.

Nakłady na remont budynków „E” i „F” nie występowały w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Na działce V Spółka wybudowała jeszcze i przyjęła do użytkowania w 2005r. budynek usługowo-socjalno-biurowy. Część ww. budynku wynajmowana była firmom na podstawie umów najmu, a pozostała część wykorzystywana była na własne potrzeby.

Pierwsze zasiedlenie części obiektu miało miejsce w 2004 r. tj. jeszcze przed oddaniem budynku do użytkowania: umowa Nr … z … z firmą M, umowa Nr …z dnia … z firmą EL, a następnie w 2005r. i 2006r. niżej wymienionymi firmami:

*   aneks Nr … z dnia … do umowy Nr … z ZUM,

*   umowa nr … z dnia … z KB,

*   umowa Nr … z dnia \`(...)\` z PEM,

*   umowa Nr … z dnia \`(...)\` z FH.

Obecnie na działkach Nr III i IV znajduje się wiata stalowa w budowie. W 2002r. Spółka nabyła prawo użytkowania wieczystego niezabudowanych działek o Nr I i II (VAT naliczony zw.).

Nieruchomość składająca się z działek o Nr III, IV, V, I i II położona w B przy ul. P w planie zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenach oznaczonych symbolem 16 U - tereny usług użyteczności publicznej (podstawowe) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna (uzupełniające), tereny zieleni urządzonej, parkingi, urządzenia elektroenergetyczne (towarzyszące).

Dla działek I i II jest jedna księga wieczysta, pozostałe działki mają księgę wieczystą każda z osobna.

Wiata stalowa w budowie znajduje się na działce III i IV — jest to jedna wiata posadowiona na dwóch geodezyjnie wyodrębnionych działkach należących do upadłego. Budowa wiaty stalowej — hurtowni materiałów ściennych, realizowana jest na podstawie pozwolenia na budowę nr … z dnia …. oraz decyzji zamiennej nr … z dnia …. i spełnia definicję budynku w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.

Pierwsze zasiedlenie budynków znajdujących się na działce V:

1.  budynek usługowo-biurowy „A” - w 2000r. w wykonaniu zawartych umów najmu wyszczególnionych we wniosku o indywidualną interpretację,
2.  budynek usługowo-socjalno-biurowy - w 2004r. w wykonaniu zawartych umów najmu uwzględnionych we wniosku o indywidualną interpretacją.

Pomiędzy pierwszym zasiedleniem (oddaniem w najem) budynków zlokalizowanych na działce V obecnie upłynęło:

1.  budynek usługowo-biurowy „A”-12 lat,
2.  budynek usługowo-socjalno-biurowy - 8 lat.

Budynek usługowo-biurowy „A” nabyty został w 1997r. bez podatku VAT (upadłemu nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego). Budynek usługowo-socjalno-biurowy wybudowany został przez S. A. W związku z budową budynku usługowo-socjalno-biurowego Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości.

Spółka F S. A. poniosła wydatki na modernizację budynku usługowo-biurowego „A". Wydatki na modernizację przekroczyły 10-krotnie wartość początkową obiektu. W związku z modernizacją budynku Spółka miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości. Zmodernizowany budynek usługowo-biurowy „A” od 2000r. częściowo był wynajmowany osobom trzecim, a częściowo użytkowany przez Spółkę z przeznaczeniem na biura Spółki.

Ponadto, Wnioskodawca informuje, iż budowle są trwale związane z gruntem. W związku z zainteresowaniem nabycia prawa własności ww. nieruchomości zachodzi konieczność rozstrzygnięcia , czy w przypadku jej sprzedaży będzie miał zastosowanie przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy łączna sprzedaż na rzecz jednego kontrahenta:

1.  prawa własności nieruchomości położonej w B przy ul. P, oznaczonej numerem działki V, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr …, zabudowanej budynkami „A”, „E”, „F” i budynkiem usługowo - socjalno -biurowym,
2.  prawa własności nieruchomości położonej w B przy ul. P, oznaczonej numerem działki IV, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr .., zabudowanej wiatą stalową w budowie,
3.  prawa własności nieruchomości położonej w B przy ul. P, oznaczonej numerem działki III, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr , zabudowanej wiatą stalową w budowie,
4.  prawa użytkowania wieczystego niezabudowanej nieruchomości położonej w B przy ul. P, oznaczonej numerami działek II i I, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr …,

korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, łączna sprzedaż na rzecz jednego kontrahenta nieruchomości wymienionych w pytaniu będzie korzystała z częściowego zwolnienia od podatku od towarów i usług tj. zwolniona z podatku VAT będzie:

1.  sprzedaż prawa własności nieruchomości położonej w B przy ul. P, oznaczonej numerem działki V, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr …, zabudowanej budynkami „A”, „E”, „F” i budynkiem usługowo-socjalno-biurowym. Zdaniem Wnioskodawcy nie będzie natomiast korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w pytaniu sprzedaż:
2.  prawa własności nieruchomości położonej w B przy ul. P, oznaczonej numerem działki IV, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr …, zabudowanej wiatą stalową w budowie,
3.  prawa własności nieruchomości położonej w B przy ul. P, oznaczonej numerem działki III, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr …, zabudowanej wiatą stalową w budowie,
4.  prawa użytkowania wieczystego niezabudowanej nieruchomości położonej w B przy ul. P, oznaczonej numerami działek II i I, dla której Sad Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr….

W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż prawa własności nieruchomości położonej w B przy ul. P, oznaczonej numerem działki V, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr …, zabudowanej budynkiem „A” i budynkiem usługowo-socjalno -biurowym będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT z uwagi na okoliczność, że pierwsze zasiedlenie tych budynków miało miejsce w 2000 (budynek „A”) i 2004 r. (budynek usługowo–socjalno-biurowy) w wykonaniu zawartych umów najmu. Najem lokali użytkowych jest czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, a zatem pierwsze zasiedlenie tych budynków nastąpiło w wyżej wymienionych latach. W konsekwencji, skoro od pierwszego zasiedlenia upłynęły ponad dwa lata sprzedaż budynków „A” i usługowo - socjalno-biurowego korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Sprzedaż budynków „E” i „F” będzie natomiast zwolniona od podatku na zasadzie art. 43 ust 1 pkt l0a ustawy. Przy nabyciu tych budynków upadłemu nie przysługiwało bowiem prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jak również upadły nie dokonywał wydatków na ulepszenie tych budynków. Sprzedaż gruntu, na którym znajdują się ww. budynki korzysta ze zwolnienia od podatku na zasadzie art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ze zwolnienia od podatku nie będzie natomiast korzystała sprzedaż prawa własności nieruchomości zabudowanej wiatą w budowie. W przypadku tej budowli nie zostały bowiem spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.

Podobnie, gdy chodzi o sprzedaż prawa użytkowania wieczystego niezabudowanego gruntu, sprzedaż ta nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku. Grunty te są bowiem przeznaczone w planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo usługowe i jednorodzinne, a zatem nie ma możliwości zastosowania zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie braku zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych gruntów oznaczonych nr ewid. I, II,

*   **nieprawidłowe** – w zakresie braku zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek o nr ewid. III, IV, na których znajduje się wiata stalowa w budowie.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Wyjaśnić jednocześnie należy, iż przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m. in. rzeczy (Bednarek Małgorzata, „Mienie”, „Komentarz do art. 44-553 Kodeksu cywilnego”, Zakamycze 1997, komentarz do art. 45 k.c.). Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome (Pasecki Kazimierz, „Kodeks cywilny, Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz”, Zakamycze 2003, komentarz do art. 45 k.c.).

Natomiast w myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W art. 41 ust. 1 ustawy postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Od zasady opodatkowania dostawy gruntu według ww. stawki przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m. in. w art. 43 ust. 1 ustawy.

W rozpatrywanej sprawie, w 2002r. Spółka nabyła prawo użytkowania wieczystego niezabudowanych działek o Nr I i II (VAT naliczony zw.).

Nieruchomość składająca się z działek o I i II położona w B przy ul. P w planie zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenach oznaczonych symbolem 16 U - tereny usług użyteczności publicznej (podstawowe) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna (uzupełniające), tereny zieleni urządzonej, parkingi, urządzenia elektroenergetyczne (towarzyszące). Dla działek I i II jest jedna księga wieczysta.

Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych nieruchomości oznaczonych nr ewid. I i II.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w przypadku gruntów niezabudowanych zwolniona od podatku jest jedynie dostawa terenów innych niż budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Powyższe oznacza, że opodatkowaniu podlegają i nie korzystają ze zwolnienia te dostawy gruntów niezabudowanych, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawa gruntów niezabudowanych, będących gruntami innymi niż budowlane lub przeznaczone pod zabudowę, np. gruntami rolnymi czy leśnymi bez prawa zabudowy, jest zwolniona od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 4 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013r., poz. 247), zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, a także zbycie prawa użytkowania wieczystego tych gruntów.

Ponadto, w myśl § 13 ust. 1 pkt 11 ww. rozporządzenia, zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy odwołać się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 647 ze zm.), regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Dla prawidłowego określenia przeznaczenia terenów istotne znaczenie odgrywa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa w art. 4 ww. ustawy. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ww. ustawy ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (…) (art. 4 ust. 2 cyt. ustawy).

Zatem o przeznaczeniu danego terenu winien rozstrzygać zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) oraz prawa użytkowania wieczystego gruntów wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż opisana we wniosku transakcja sprzedaży prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych nieruchomości oznaczonych nr I, II dotyczy działek przeznaczonych pod zabudowę. Tym samym sprzedaż przedmiotowego prawa użytkowania wieczystego gruntu przeznaczonego pod zabudowę nie podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, jako tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Reasumując, zbycie prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych nieruchomości oznaczonych nr działek I, II nie podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Również powołane wyżej przepis § 13 ust. 1 pkt 4 i 11 rozporządzenia nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Wobec tego sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek o nr I, II podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki podstawowej, tj. 23%

Z opisu stanu faktycznego sprawy wynika, iż na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zakupiła w 1997r. m.in. następujące nieruchomości:

*   nieruchomość położoną w B przy ul. P, oznaczoną numerem działki IV, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr …,

*   nieruchomość położoną w B przy ul. P , oznaczoną numerem działki III, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr ….

Nieruchomość składająca się m.in. z działek o III, IV, położona w B przy ul. P w planie zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenach oznaczonych symbolem 16 U - tereny usług użyteczności publicznej (podstawowe) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna (uzupełniające), tereny zieleni urządzonej, parkingi, urządzenia elektroenergetyczne (towarzyszące).

Obecnie na działkach Nr III i IV znajduje się wiata stalowa w budowie. Wiata stalowa w budowie znajduje się na działce III i IV — jest to jedna wiata posadowiona na dwóch geodezyjnie wyodrębnionych działkach należących do upadłego. Wnioskodawca zamierza dokonać również sprzedaży ww. działek.

Z uwagi na fakt, iż na działkach Nr III i IV znajduje się wiata stalowa w budowie, dla zastosowania właściwych w sprawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy na przedmiotowych działkach Nr III i IV znajdują się budynki, budowle lub ich części.

Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższe oznacza, iż do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku, natomiast w przypadku gdy jest opodatkowana, na takich samych zasadach opodatkowana jest dostawa gruntu, na którym posadowione są budynki.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „budynku” i „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.).

W myśl art. 3 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.  obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:
    1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
    2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
    3.  obiekt małej architektury.
2.  budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach,
3.  budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolnostojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz opis przedstawiony we wniosku, należy stwierdzić, iż wiata stalowa w budowie znajdująca się na przedmiotowych działkach, nie stanowi obiektu budowlanego (budynku, budowli) w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Przedmiotem dostawy będą więc w istocie jedynie nieruchomości gruntowe niezabudowane stanowiące działki o nr III i IV. Ww. działki zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego znajdują się na terenach oznaczonych symbolem 16 U - tereny usług użyteczności publicznej (podstawowe) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna (uzupełniające), tereny zieleni urządzonej, parkingi, urządzenia elektroenergetyczne (towarzyszące). Nadto budowa wiaty stalowej, realizowana jest na podstawie pozwolenia na budowę nr … z dnia … oraz decyzji zamiennej nr …. z dnia \`(...)\` Powyższe okoliczności świadczą o tym, iż ww. działki przeznaczone są pod zabudowę. Zatem, dostawa działek o nr III i IV nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, lecz podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 146a pkt 1 powołanej ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż „Ze zwolnienia od podatku nie będzie natomiast korzystała sprzedaż prawa własności nieruchomości zabudowanej wiatą w budowie. W przypadku tej budowli nie zostały bowiem spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy” należało uznać za nieprawidłowe. Wskazane przez Wnioskodawcę, we własnym stanowisku przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części, natomiast jak wskazano wyżej działki o nr III i IV, stanowią tereny niezabudowane przeznaczone pod zabudowę.

Nadto należy zauważyć, że w sytuacji sprzedaży wyodrębnionych geodezyjnie działek, nawet w przypadku, gdy są one objęte jedną księgą wieczystą zbycie to na gruncie przepisów podatkowych należy rozpatrywać oddzielnie w odniesieniu do każdej z tych działek. Zatem określenie stawki, bądź zwolnienie nie może być rozszerzane na całą nieruchomość, lecz winno być przyporządkowane do działki lub części działki, która spełnia warunki wynikające z przepisów uprawniające do stosowania preferencji.

W kontekście powyższego należy wskazać na orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, które to wskazuje na możliwość oddzielnego opodatkowania jednej czynności. I tak np. w wyroku z dnia 6 lipca 2006 r. wydanym w sprawie C-251/05 stwierdzono, że jedna dostawa towarów, co do zasady, podlega jednej stawce podatku VAT. Jednakże możliwe jest również oddzielne opodatkowanie określonych składników tej dostawy, jeżeli z przepisów wyraźnie wynika taka ewentualność i taka konieczność. Oznacza to, że okoliczność, iż określone towary stanowią przedmiot jednej dostawy, która z jednej strony obejmuje towar główny objęty preferencją podatkową w podatku VAT oraz z drugiej strony towary wyłączone z tej preferencji, nie stoi na przeszkodzie temu, aby od dostawy towarów wyłączonych z preferencji podatek VAT był pobierany według stawki podstawowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnośnie dokumentów stanowiących załączniki do wniosku, tutejszy organ pragnie w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny przesłanych załączników.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej braku zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek nr III, IV zabudowanych wiatą stalową w budowie oraz braku zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych nieruchomości oznaczonych nr działek I, II. Natomiast wniosek w części dotyczącej zwolnienia z opodatkowania sprzedaży działki o nr ewid. nr V zabudowanej budynkiem usługowo-biurowym „A”, budynkami magazynowo - warsztatowymi „E” i „F” oraz budynkiem usługowo-socjalno-biurowym został załatwiony rozstrzygnięciem Nr IPTPP1/443-19/12-5/AK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.