Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.251.2025.2.AMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-12
Teza: Uznanie za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od
towarów i usług sprzedaży niezabudowanych działek.
Słowa kluczowe: grunty-podział gruntu
grunty-sprzedaż gruntów
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług sprzedaży niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2. Uzupełnił go Pan
    pismem z 5 maja 2025 r. (data wpływu 8 maja 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A.A. jest właścicielem nieruchomości składających się z działki ewidencyjnej nr 1, dla której
    Sąd Rejonowy (...) w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) oraz z działki ewidencyjnej nr 2,
    dla której Sąd Rejonowy w (...), prowadzi księgę wieczystą nr (...).
    Działki opisane wyżej powstały z podziału działki nr 3 w 2021 r. dokonanego na wniosek A.
    A. W 2024 r. działka 2 została wydzielona do odrębnej księgi wieczystej.
    Działka 1 jest położona na terenach objętych miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego (...), uchwalonym uchwałą Nr (...) z dnia 12 września 2018 r. w sprawie
    uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...).
    Zgodnie z powołanym wyżej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
    działka 1 znajduje się na terenach oznaczonych symbolem (...) tereny zieleni urządzonej o
    podstawowym przeznaczeniu pod publicznie dostępne parki.
    Działka 2 nie znajduje się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego. Zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
    przestrzennego (...) - dokument ujednolicony ((...)) Działka 2 stanowi tereny o funkcji (...) -
    tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej niskiej intensywności.
    Zarówno działka 2 jak i działka 1 jest niezabudowana.
    A.A. stał się właścicielem działki nr 3, która następnie uległa podziałowi na działki 1 oraz 2,
    na skutek umowy darowizny zawartej 15 maja 2012 r. przed notariuszem w (...) (...) za (...).
    Nieruchomości objęte przedmiotowym wnioskiem stanowią majątek prywatny
    Wnioskodawcy.
    A.A. prowadzi działalność gospodarczą (działalność gospodarcza jest zawieszona od 1
    stycznia 2025 r. ze względu na stan zdrowia). Jest też zarejestrowany jako czynny podatnik
    VAT.
    Działalność gospodarcza A.A. polega na świadczeniu usług ogrodniczych związanych z
    pielęgnacją zieleni i zgodnie z wpisem do CEIDG jest sklasyfikowana jako:
    a) 81.30.Z - Działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów zieleni, -
      działalność przeważająca,
    b) 81.30.Z - Działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów zieleni,
    c) 49.41.Z - Transport drogowy towarów,
    d) 71.12.Z - Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne,
    e) 81.29.Z - Pozostałe sprzątanie.
    A.A. nie prowadził na nieruchomościach objętych wnioskiem działalności gospodarczej,
    nabycie nieruchomości nie nastąpiło na potrzeby działalności gospodarczej.
    A.A. nie dokonywał ogłoszeń sprzedaży nieruchomości, nie podejmował też żadnych
    działań zmierzających do zwiększenia ceny sprzedaży nieruchomości. W szczególności, A.
    A. nie składał wniosków o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    nie występował o wydanie decyzji WZ, dla nieruchomości.

    Zamiar sprzedaży nieruchomości składającej się z działki ewidencyjnej nr 1 oraz 2 wynika z
    oferty jaką Wnioskodawca otrzymał od spółki budującej osiedla na sąsiednich
    nieruchomościach. Nabywcą nieruchomości będzie spółka lub jej wspólnik prowadzący
    działalność gospodarczą.
    Strony planują zawrzeć w pierwszej kolejności umowę przedwstępną a następnie umowę
    przyrzeczoną sprzedaży nieruchomości obejmujących działki 2 oraz 1. Zawarcie umowy
    przedwstępnej wynika z konieczności pozyskania przez nabywcę środków na zawarcie
    umowy przyrzeczonej. Przez zawarcie umowy przedwstępnej nabywca rezerwuje sobie
    prawo do nabycia nieruchomości. W umowie przedwstępnej zostanie przewidziany
    zadatek.
    A.A. nie udzieli nabywcy żadnych pełnomocnictw, nie wyrazi też zgody na dysponowanie,
    przez nabywcę, nieruchomością na cele budowlane, nie będzie zawierał z nabywcą
    żadnych umów dotyczących nieruchomości poza umową przedwstępną oraz umową
    przyrzeczoną.
    Zawarcie umowy przyrzeczonej oraz cena nie będzie warunkowane uzyskaniem przez
    nabywcę jakichkolwiek decyzji administracyjnych dotyczących nieruchomości.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Działki nr 2 i nr 1 nigdy nie były przedmiotem żadnych umów najmu dzierżawy oraz innych
    umów o podobnym charakterze.
    Działki służyły Wnioskodawcy wyłącznie do celów osobistych. Na działkach Wnioskodawca
    spędzał czas z rodziną w celach rekreacyjnych (np. grill) oraz regularnie je kosił. Nie
    prowadził na działkach żadnej działalności zarobkowej.

## Pytanie

Czy transakcja sprzedaży nieruchomości stanowiących działki nr 1 oraz 2 będzie objęta
    podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, transakcja nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług z
    następujących powodów:
    1) zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwanej dalej
      „ustawą”, opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terenie kraju.
      Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumieć należy również
      sprzedaż nieruchomości, bowiem nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą
      z art. 2 pkt 6 ustawy;
    2) stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki
      organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
      samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
      rezultat takiej działalności.
      Definicja działalności gospodarczej została natomiast określona w art. 15 ust. 2
      ustawy, gdzie wskazano, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
      producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
      zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
      Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
      wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły
      dla celów zarobkowych;
    3) mając na uwadze powyższe wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca
      dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
      wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku

      od towarów i usług i dodatkowo wykonywane przez niego czynności polegają na
      wykorzystaniu, w tym przypadku, towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych;
    4) w ocenie Wnioskodawcy, działania w zakresie obrotu nieruchomościami stanowiące
      przejaw aktywności wyczerpującej przesłanki określone w art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy
      polegałyby na dokonywaniu czynności bezpośrednio wpływających na wzrost wartości
      nieruchomości takich jak występowanie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy,
      uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, występowanie o zmianę mpzp, czy
      też o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, opracowywanie koncepcji
      zagospodarowania terenu co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, nie jest On podatnikiem podatku od towarów i
    usług w przypadku sprzedaży nieruchomości z następujących względów:
    a) nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży stanowią Jego majątek odrębny, który
      nie był przez Niego wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej,
    b) własność nieruchomości została nabyta przez Wnioskodawcę poprzez umowę
      darowizny, nie zachodzi więc tutaj przypadek zakupu gruntów celem ich odpłatnej
      sprzedaży,
    c) sprzedaż nieruchomości ma charakter incydentalny i nie pozostaje w żadnym związku
      z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą (zawieszoną ze względu
      na zły stan zdrowia Wnioskodawcy),
    d) Wnioskodawca nie podejmował działań zmierzających do zwiększenia wartości
      nieruchomości objętych wnioskiem - za takie działanie nie może być uznany podział
      działki, przeniesienie jednej z działek do odrębnej księgi wieczystej, bowiem czynności
      te stanowią zwykły akt uporządkowania stanu prawnego posiadanego majątku a i tak
      nieruchomości te będą sprzedawane temu samemu podmiotowi,
    e) Wnioskodawca nie ogłaszał publicznie zamiaru sprzedaży nieruchomości, a to nabywca
      realizujący zamierzenia budowlane na sąsiednich nieruchomościach sam zwrócił się z
      propozycją zakupu nieruchomości,
    f) teren będący przedmiotem umowy sprzedaży jest terenem niezabudowanym i nie
      stanowi on terenu budowlanego w części objętej miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego - działka nr 1, a dodatkowo brak jest decyzji WZ
      pozwalającej na realizację inwestycji mieszkaniowej na działce 2.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie gruntu
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.

    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części

    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą
    2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT i prowadzi Pan działalność gospodarczą
    (zawieszoną od 1 stycznia 2025 r.), polegającą na świadczeniu usług ogrodniczych
    związanych z pielęgnacją zieleni. Jest Pan także właścicielem niezabudowanych działek nr
    1 i nr 2.

    Pana wątpliwości dotyczą kwestii objęcia podatkiem od towarów i usług sprzedaży
    nieruchomości niezabudowanych, tj. działek nr 1 oraz nr 2.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy
    planowana sprzedaż ww. działek na rzecz nabywcy będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży posiadanych
    składników majątku, angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców,
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań ww.
    podmiotów, zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. podejmuje działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga jednak oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjął i podejmie Pan w
    odniesieniu do ww. nieruchomości, przed ich sprzedażą i ustalić czy spełnia Pan przesłanki
    do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Pana zaangażowania w
    odniesieniu do przygotowania omawianej sprzedaży, nie wykracza poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak
    jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży
    opisanych we wniosku nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego -
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Przede wszystkim, nabycie działek nr 2 i nr 1 (powstałych z podziału działki nr 3 w 2021 r.)
    na skutek umowy darowizny z 15 maja 2012 r. nie nastąpiło na potrzeby działalności
    gospodarczej. Nie prowadził Pan na tych nieruchomościach działalności gospodarczej.
    Działki te nigdy nie były przedmiotem żadnych umów najmu dzierżawy oraz innych umów
    o podobnym charakterze. Służyły one Panu wyłącznie do celów osobistych, tj. spędzał Pan
    na nich czas z rodziną w celach rekreacyjnych (np. grill) oraz regularnie je Pan kosił.
    Ponadto, zamiar sprzedaży ww. nieruchomości wynika z oferty jaką otrzymał Pan od
    spółki budującej osiedla na sąsiednich nieruchomościach. Nabywcą nieruchomości będzie
    spółka lub jej wspólnik prowadzący działalność gospodarczą. Nie dokonywał Pan ogłoszeń
    sprzedaży nieruchomości, nie podejmował Pan też żadnych działań zmierzających do
    zwiększenia ceny sprzedaży nieruchomości. W szczególności, nie składał Pan wniosków o
    zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie występował Pan o
    wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nieruchomości. Zawarcie z nabywcą w
    pierwszej kolejności umowy przedwstępnej wynika z konieczności pozyskania przez
    nabywcę środków na zawarcie umowy przyrzeczonej. Przez zawarcie umowy
    przedwstępnej nabywca rezerwuje sobie prawo do nabycia nieruchomości. Nie udzieli Pan
    nabywcy żadnych pełnomocnictw, nie wyrazi Pan też zgody na dysponowanie przez
    nabywcę nieruchomością na cele budowlane. Nie będzie Pan zawierał z nabywcą żadnych
    umów dotyczących ww. nieruchomości poza umową przedwstępną oraz umową
    przyrzeczoną. Zawarcie umowy przyrzeczonej oraz cena nie będzie warunkowane
    uzyskaniem przez nabywcę jakichkolwiek decyzji administracyjnych dotyczących
    nieruchomości.
    Z powyższego wynika, że nie wystąpił taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby,
    że sprzedaż przez Pana działek nr 1 i nr 2 wypełni przesłanki działalności gospodarczej.
    Pojedyncza czynność, tj. dokonanie podziału geodezyjnego czy wydzielenie do odrębnej
    księgi wieczystej działki nr 2, nie może przesądzać, że przy sprzedaży ww. działek zachowa
    się Pan jak handlowiec.

    Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w tym
    konkretnym przypadku nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Pana działania należą zatem do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia
    przyszłego, sprzedając ww. nieruchomości, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. nieruchomości, a opisaną
    dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1 ustawy. Tym samym, ww. sprzedaż nie będzie podlegała ustawie o podatku od towarów
    i usług.
    Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.