Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.448.2017.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-10
Teza: Zwolnienie od podatku usług szkoleniowych dla maszynistów
Słowa kluczowe: szkolenie; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 sierpnia 2017 r. (data wpływu 11 sierpnia 2017 r.), uzupełnionym pismem z 23 października 2017 r. (data wpływu 25 października 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług szkoleniowych dla maszynistów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku od towarów i usług, w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług szkoleniowych dla maszynistów. Wniosek został uzupełniony pismem z 23 października 2017 r. (data wpływu 25 października 2017 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 17 października 2017 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.448.2017.1.MGO.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 23 października 2017 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług szkoleniowych przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym płatnikiem podatku VAT na podstawie rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust.1 ustawy o VAT od dnia 16-09-2009 r.

W ramach działalności gospodarczej prowadzonej pod firmą …, oferuje zróżnicowany zakres usług z dziedziny kształcenia (szkolenia) oraz rozwoju kadr (szeroko rozumianego) sektora kolejowego, w tym w szczególności, realizuje działalność polegającą m.in. na:

1\. Udostępnianiu symulatorów pojazdów kolejowych w celach szkoleniowych:

Uczestnikiem szkolenia przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego jest maszynista

„Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego” to odrębny rodzaj szkolenia przewidzianego dla maszynistów nie jest to zatem nazwa potoczna wszystkich szkoleń, w których wykorzystuje się symulator pojazdu kolejowego, lecz jest to rodzaj szkolenia wyraźnie wyodrębniony przez ustawodawcę (w § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 lutego 2014 r w sprawie świadectwa maszynisty) „Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego” posiada swoją definicję legalną oraz wskazane wobec tego szkolenia wymogi – wymienione w § 10 – ust. 1 i 2 wyżej wymienionego rozporządzenia Wnioskodawca cytuje:

„ § 10.

1.  Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego przeprowadza się nie rzadziej niż raz w roku w wymiarze 3 godzin.
2.  Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego powinno umożliwiać ocenę sposobu obsługi pojazdu kolejowego przez maszynistę, a także jego reakcji w sytuacjach standardowych i nadzwyczajnych, w różnych porach doby Szkolenie powinno być przeprowadzane w sposób umożliwiający odtworzenie różnorodnych scenariuszy eksploatacyjnych, technicznych i pogodowych.”

Ww. szkolenie pozostaje w bezpośrednim związku z branżą i zawodem uczestnika szkolenia i ma ono na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Kierującym uczestnika na szkolenie przeprowadzane na symulatorach są pracodawcy lub zleceniodawcy uczestnika będący przewoźnikami kolejowymi lub zarządcami infrastruktury w rozumieniu ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 727 z późn. zm.).

Nabyte umiejętności, uczestnicy szkolenia, będą wykorzystywać w ramach wykonywanej pracy zarobkowej usługi wymienione w pkt 1 realizowane są

*   na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą – w związku z prowadzeniem tej działalności – na rzecz wspólników spółki cywilnej w rozumieniu art. 860 i nast. Kodeksu Cywilnego
*   na rzecz spółek handlowych w rozumieniu art. 1 Kodeksu Spółek Handlowych, w tym: w szczególności przewoźników kolejowych oraz zarządców infrastruktury prowadzących działalność w formie spółek handlowych
*   na rzecz jednostek samorządu terytorialnego (gmina, miasto na prawach powiatu, powiat, województwo) oraz na rzecz samorządowych jednostek organizacyjnych lub samorządowych osób prawnych
*   na rzecz wojewody i organów administracji rządowej w województwie (zespolonych i niezespolonych – na rzecz stowarzyszeń i fundacji

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania, a świadczone usługi nie są finansowane ze środków publicznych.

Wnioskodawca jest jednostką wpisaną do rejestru instytucji szkoleniowych w rozumieniu rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 października 2004 r. w sprawie rejestru instytucji szkoleniowych.

Świadczone usługi szkoleniowe, w zakresie szkoleń przy użyciu symulatora, stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego , inne niż wymienione w art. 43 ust 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zasadą przewidzianą odrębnymi przepisami (dotyczy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a ustawy VAT) jest rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie świadectwa maszynisty (Dz. U. z 2014 r. poz. 212 z późn. zm.).

Wnioskodawca jest wpisany (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 23 października 2014 r. w sprawie ośrodków szkolenia i egzaminowania maszynistów oraz kandydatów na maszynistów Dz. U. z 2014 r. poz. 1566) do rejestru ośrodków szkolenia i egzaminowania maszynistów oraz kandydatów na maszynistów prowadzonego przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (nr wpisu ośrodka PL/17/2015) i z tego tytułu jest uprawniony do przeprowadzania „szkolenia przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego” w rozumieniu § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie świadectwa maszynisty.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Przedmiotem wniosku jest zdarzenie przyszłe, które będzie dotyczyło okresu następującego od 1 stycznia 2018 r. i dalej.

Wnioskodawca wskazuje, że nie jest podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. prawo oświatowe, a usługi będące przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji podatkowej nie są objęte akredytacją.

Usługi szkoleniowe są świadczone w ramach szkolenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego osób tego potrzebujących, ponieważ pod pojęciem szkolenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego osób tego potrzebujących należy rozumieć (zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r.) nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, a taką właśnie funkcję pełni szkolenie będące przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji podatkowej.

Uczestnicy szkoleń będą w pełni (w 100%) wykorzystywać umiejętności nabyte w trakcie szkoleń, ponieważ szkolenie z wykorzystaniem symulatora pojazdów kolejowych jest szkoleniem stanowiącym pełne i wierne odzwierciedlenie warunków wykonywanej pracy maszynisty (przy czym symulator zapewnia zachowanie bezpieczeństwa i usuwa ryzyko poniesienia obrażeń i wywołania strat materialnych, które występowałoby w warunkach „rzeczywistych”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy zastosowanie stawki zwolnionej od podatku VAT dla usług szkoleniowych dla maszynistów (a precyzyjniej pracodawców lub zleceniodawców tych maszynistów zlecających dla Wnioskodawcy przeprowadzenie „szkolenia przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego” w rozumieniu § 7 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie świadectwa maszynisty) jest działaniem prawidłowym?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Należy zastosować zwolnienie od podatku VAT w związku z zastosowaniem art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, przewidującego zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT lub ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Artykuł 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%

Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2017 r., zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\-oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane;

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2017 r., zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\-oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Na podstawie § 3 ust. 1 pkt 13 obowiązującego od dnia 1 stycznia rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2015 r. poz. 736 z późn. zm.) zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W myśl § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Wskazać należy, że w dniu 1 lipca 2006 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, że przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i) obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Od dnia 1 lipca 2011 r. obowiązuje natomiast rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 77, s. 1). Zgodnie z art. 44 tego rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania. Ponadto z wniosku nie wynika, aby Wnioskodawca był uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk czy tez jednostką badawczo-rozwojową świadczącą usługi kształcenia na poziomie wyższym. Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że realizowane przez Wnioskodawcę szkolenia nie będą spełniać przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

W związku z powyższym należy przeanalizować czy dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług można zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanych przepisach wynika, iż dla oceny tego czy świadczone usługi szkoleniowe przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego prowadzane przez Wnioskodawcę są zwolnione od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy, konieczne jest stwierdzenie:

1.  czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego;
2.  czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej oferuje zróżnicowany zakres usług z dziedziny kształcenia, w tym w szczególności realizuje działalność polegającą na udostępnianiu symulatorów pojazdów kolejowych w celach szkoleniowych. Uczestnikiem szkolenia przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego jest maszynista. Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego to odrębny rodzaj szkolenia przewidzianego dla maszynistów, jest to rodzaj szkolenia wyraźnie wyodrębniony przez ustawodawcę (w § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie świadectwa maszynisty). Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego przeprowadza się nie rzadziej niż raz w roku w wymiarze 3 godzin. Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego powinno umożliwiać ocenę sposobu obsługi pojazdu kolejowego przez maszynistę, a także jego reakcji w sytuacjach standardowych i nadzwyczajnych, w różnych porach doby Szkolenie powinno być przeprowadzane w sposób umożliwiający odtworzenie różnorodnych scenariuszy eksploatacyjnych, technicznych i pogodowych. Ww. szkolenie pozostaje w bezpośrednim związku z branżą i zawodem uczestnika szkolenia i ma ono na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Kierującym uczestnika na szkolenie przeprowadzane na symulatorach są pracodawcy lub zleceniodawcy uczestnika będący przewoźnikami kolejowymi lub zarządcami infrastruktury w rozumieniu ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym. Nabyte umiejętności, uczestnicy szkolenia, będą wykorzystywać w ramach wykonywanej pracy zarobkowej. Świadczone usługi szkoleniowe, w zakresie szkoleń przy użyciu symulatora, stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług. Zasadą przewidzianą odrębnymi przepisami (dotyczy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a ustawy VAT) jest rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie świadectwa maszynisty. Uczestnicy szkoleń będą w pełni wykorzystywać umiejętności nabyte w trakcie szkoleń, ponieważ szkolenie z wykorzystaniem symulatora pojazdów kolejowych jest szkoleniem stanowiącym pełne i wierne odzwierciedlenie warunków wykonywanej pracy maszynisty (przy czym symulator zapewnia zachowanie bezpieczeństwa i usuwa ryzyko poniesienia obrażeń i wywołania strat materialnych, które występowałoby w warunkach „rzeczywistych”).

Na podstawie art. 22b ust. 21 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1727 z późn. zm.) Minister Infrastruktury i Rozwoju wydał rozporządzenie z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie świadectwa maszynisty (Dz. U . z 2014 r. poz. 212 z późn. zm.), w którym określił:

1.  zakres wiedzy i umiejętności dotyczących pojazdu kolejowego i infrastruktury kolejowej, objętych szkoleniem i egzaminem, które są niezbędne do uzyskania świadectwa maszynisty;
2.  program oraz czas trwania szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa maszynisty;
3.  sposób, formę oraz tryb przygotowania i przeprowadzania egzaminów dla kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa maszynisty oraz tryb pracy komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej te egzaminy;
4.  tryb oraz szczegółowe warunki i minimalną częstotliwość przeprowadzania szkoleń oraz sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów;
5.  zakres danych dotyczących infrastruktury kolejowej ujęty w świadectwie maszynisty;
6.  szczegółowe warunki i sposób prowadzenia rejestru świadectw maszynistów, zakres danych w nim ujętych, a także okres ich przechowywania, wzór tego rejestru oraz tryb udostępniania danych ujętych w rejestrze podmiotom, o których mowa w art. 22b ust. 14a ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, zwanej dalej „ustawą”.

Na podstawie § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju proces szkolenia maszynistów jest realizowany na podstawie przyjętych u przewoźników kolejowych i zarządców infrastruktury systemów zarządzania kompetencjami opracowanych na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 1158/2010 z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania kolejowych certyfikatów bezpieczeństwa (Dz. Urz. UE L 326 z 10.12.2010, str. 11) oraz rozporządzenia Komisji (UE) nr 1169/2010 z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania kolejowych autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa (Dz. Urz. UE L 327 z 11.12.2010, str. 13) i obejmuje w szczególności:

1.  pouczenia okresowe;
2.  pouczenia doraźne;
3.  szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego (obowiązuje od 1 stycznia 2018 r.).

W myśl § 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju obowiązującego od 1 stycznia 2018 r., szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego przeprowadza się nie rzadziej niż raz w roku w wymiarze 3 godzin. Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego powinno umożliwiać ocenę sposobu obsługi pojazdu kolejowego przez maszynistę, a także jego reakcji w sytuacjach standardowych i nadzwyczajnych, w różnych porach doby. Szkolenie powinno być przeprowadzane w sposób umożliwiający odtworzenie różnorodnych scenariuszy eksploatacyjnych, technicznych i pogodowych.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego skierowanego dla maszynisty spełnia definicję usługi kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, ponieważ jest to nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą i zawodem uczestnika szkolenia.

Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego ma na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, kierującym uczestnika na szkolenie przeprowadzane na symulatorach są pracodawcy lub zleceniodawcy uczestnika będący przewoźnikami kolejowymi lub zarządcami infrastruktury w rozumieniu ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym. Nabyte umiejętności uczestnicy szkolenia będą wykorzystywać w ramach wykonywanej pracy zarobkowej.

Zasady organizowania i przeprowadzania szkolenia przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego zostały uregulowane w przepisach ustawy o transporcie kolejowym oraz w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie świadectwa maszynisty.

Powyższe oznacza, że spełniona jest przesłanka umożliwiająca korzystanie ze zwolnienia od podatku dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT, tzn. szkolenia prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że prowadzone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego korzystać będą ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność, lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.