Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.186.2025.4.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-29
Teza: Ulga IP Box i ulga B+R.
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność gospodarcza
korekta-korekta zeznania
koszt-koszty kwalifikowane
spółki-spółka cywilna
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca

## Opis zdarzenia przyszłego

dotyczy zarówno Wnioskodawcy, jak i
    Zainteresowanego - y, a dalej „Wspólnik” występują Państwo łącznie z wnioskiem
    wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14r § 1 ustawy z 29 sierpnia
    1997 r. Ordynacja podatkowa, wskazując jednocześnie Wnioskodawcę jako stronę
    postępowania.
    Stanowisko do pytania nr 1 doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2025 r.
    W ocenie Wnioskodawcy, opisana działalność w zakresie tworzenia maszyn/urządzeń
    /prototypów oraz autorskiego oprogramowania X spełnia definicję działalności badawczo-
    rozwojowej z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, a Wnioskodawca, jako podatnik uzyskujący
    przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, jest uprawniony do odliczenia
    kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 26e ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem
    spełnienia przesłanek ustawowych.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że katalog kosztów kwalifikowanych w art. 26e ust.
    2-3 ma charakter zamknięty, dlatego:
    1) Sprzęt komputerowy i specjalistyczny (stacje robocze, dyski zewnętrzne, NAS, karty SD,
      laptopy; drukarka 3D; urządzenia pomiarowe; kamery przemysłowe; czujniki;
      sterowniki X).
      W ocenie Wnioskodawcy, wydatki te mogą stanowić koszty uwzględniane w liczniku
      wskaźnika Nexus jako koszty działalności B+R bezpośrednio związane z
      kwalifikowanym IP (art. 30ca ust. 4 lit. a), jeżeli są ponoszone na potrzeby tworzenia,
      testowania i uruchamiania oprogramowania X (w tym budowy i utrzymania stanowisk
      testowych oprogramowania).

    2) Materiały i podzespoły wykorzystywane w B+R (obudowy, elementy mechaniczne, PCB,
      przekaźniki, moduły komunikacyjne, zasilacze, czujniki, kamery, przewody i kable).
      W ocenie Wnioskodawcy, wydatki te mogą stanowić koszty bezpośrednie (art. 30ca
      ust. 4 lit. a) w takim zakresie, w jakim są faktycznie wykorzystywane do budowy
      środowiska testowego, prototypowania i weryfikacji działania kodu X w urządzeniu
      /układzie sterowania, a więc gdy pozostają w bezpośrednim związku funkcjonalnym z
      wytwarzaniem i rozwijaniem oprogramowania X.
    3) Licencje i oprogramowanie specjalistyczne (środowiska programistyczne, symulatory,
      debuggery, licencje narzędziowe i systemowe).
      W ocenie Wnioskodawcy, koszty licencji narzędzi wykorzystywanych do
      programowania, testowania i debugowania oprogramowania X stanowią koszty
      bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanego IP i mogą być uwzględniane
      w art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT.
    4) Usługi podwykonawców związanych z działalnością B+R (obróbka CNC, montaż PCB,
      spawanie, gięcie blach, CAD, integracja systemowa).
      Wnioskodawca – spójnie z dotychczasowymi wyjaśnieniami – wskazuje, że nie
      korzystał i nie korzysta z usług podwykonawców przy tworzeniu oprogramowania X, a
      podwykonawcy byli wykorzystywani wyłącznie przy dużych instalacjach/pracach
      mechanicznych. W konsekwencji koszty te nie są przedmiotem pytania nr 3 i nie są
      uwzględniane w kalkulacji wskaźnika Nexus dla kwalifikowanego IP w postaci
      oprogramowania X (brak bezpośredniego związku funkcjonalnego z wytworzeniem IP).
    5 i 6) Szkolenia i konferencje specjalistyczne, delegacje i podróże służbowe
      Wnioskodawca wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa jest wykonywana
      osobiście przez wspólników spółki cywilnej, bez zatrudniania pracowników oraz
      zleceniobiorców. W konsekwencji w przedstawionym stanie faktycznym nie występują
      koszty pracownicze, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
      Koszty delegacji, wyjazdów służbowych oraz koszty dojazdów, noclegów i diet
      ponoszone przez Wnioskodawcę stanowią koszty uzyskania przychodów w
      prowadzonej działalności gospodarczej, jednak nie mieszczą się w zamkniętym
      katalogu kosztów kwalifikowanych określonym w art. 26e ust. 2-3 ustawy o PIT, w
      związku z czym nie są kwalifikowane do ulgi badawczo-rozwojowej.
      Praktyka interpretacyjna dotycząca kwalifikowania kosztów delegacji i szkoleń jako
      kosztów osobowych działalności badawczo-rozwojowej odnosi się do stanów
      faktycznych, w których występują pracownicy i prowadzona jest ewidencja czasu
      pracy. Z uwagi na brak pracowników w niniejszej sprawie, stanowiska te nie mają
      bezpośredniego zastosowania.
    7) Materiały eksploatacyjne
      W ocenie Wnioskodawcy, wydatki na materiały eksploatacyjne wykorzystywane do
      prototypowania i przygotowania/utrzymania stanowisk testowych oprogramowania X
      (w tym lutowanie, elementy prototypowe, oznaczenia/naklejki) mogą stanowić koszty
      bezpośrednie (art. 30ca ust. 4 lit. a) w zakresie, w jakim są faktycznie zużywane w
      pracach B+R nad kwalifikowanym IP.
    8) Uczestnictwo w targach
      Udział w targach branżowych służy pozyskiwaniu wiedzy technicznej, analizie trendów
      technologicznych oraz identyfikacji nowych rozwiązań możliwych do zastosowania w
      projektach B+R.
      Wydatki te pozostają w funkcjonalnym związku z działalnością badawczo-rozwojową i
      mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT.

    Stanowisko do pytania nr 3 przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 10 listopada 2025 r.
    do przeformułowanego ostatecznie w tym piśmie pytania nr 3, doprecyzowane następnie
    w uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2025 r.
    Wnioskodawca, jako wspólnik spółki cywilnej opodatkowany podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, stoi na stanowisku, że jest uprawniony do zastosowania ulgi podatkowej
    określonej w art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a tym samym jest zobowiązany do
    precyzyjnego ustalenia podstawy opodatkowania, zgodnie z metodologią określoną w art.
    30ca ust. 4 i ust. 7 ustawy o PIT.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w zakresie projektowania,
    konstruowania oraz produkcji maszyn, urządzeń i robotów przemysłowych, obejmuje
    działalność twórczą, systematyczną, nakierowaną na zwiększenie zasobów wiedzy, co
    spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    PIT. Efektem tych prac jest w szczególności autorskie oprogramowanie sterujące X, które
    spełnia definicję kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jako autorskie prawo do
    programu komputerowego, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Dochód z tego tytułu Wnioskodawca uzyskuje po-przez
    uwzględnienie wartości kwalifikowanego IP w cenie sprzedaży produktu lub usługi,
    zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT.
    I. Wskaźnik Nexus i koszty bezpośrednie (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT)
    Stosownie do art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w celu ustalenia kwalifikowanego dochodu,
    konieczne jest zastosowanie wskaźnika Nexus, którego wzór odzwierciedla związek
    funkcjonalny pomiędzy poniesionymi kosztami a wytworzeniem kwalifikowanego IP.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż jest uprawniony do zaliczenia do kosztów, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT, wyłącznie tych wydatków, które pozostają w
    bezpośrednim związku funkcjonalnym z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    autorskiego oprogramowania X.
    Wnioskodawca wskazuje, że ponoszone przez niego wydatki kwalifikowane do litery „a”
    wskaźnika Nexus obejmują m.in.: koszty licencji na specjalistyczne oprogramowanie
    używane do programowania i testowania X, wydatki na sprzęt komputerowy (laptop –
    odpisy amortyzacyjne; drukarka 3D – odpis amortyzacyjny/jednorazowy odpis)
    wykorzystywany wyłącznie do celów programistycznych i dokumentacyjnych, koszty
    delegacji i szkoleń ściśle związanych z tworzeniem i wdrażaniem oprogramowania.
    Wszelkie licencje, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, lecz dotyczą
    dostępu do środowisk programistycznych, są uznawane za koszty bieżące własnej
    działalności B+R (lit. a), a nie za nabycia od podmiotów zewnętrznych (lit. b, c, d).
    Ponadto, Wnioskodawca podkreśla, że nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych
    ani gotowych praw własności intelektualnej od podmiotów powiązanych ani
    niepowiązanych. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, ponieważ całość wydatków
    związanych z wytworzeniem oprogramowania jest ponoszona bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę (lit. a), a koszty objęte literami b, c i d wynoszą zero, wskaźnik Nexus w
    przypadku Wnioskodawcy wynosi 1,0.
    II. Alokacja kosztów pośrednich (art. 22 ust. 3 ustawy o PIT)
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że pozostałe koszty pośrednie/ogólne działalności,
    takie jak składki zdrowotne ZUS, koszty rozmów telefonicznych i leasingu pojazdu
    służbowego, które nie mogą zostać jednoznacznie przypisane do konkretnego
    kwalifikowanego IP, powinny zostać uwzględnione w kalkulacji dochodu z IP Box poprzez
    proporcjonalne przyporządkowanie. Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, Wnioskodawca
    jest uprawniony do alokacji tych kosztów na podstawie klucza przychodowego (stosunku

    przychodów z kwalifikowanego IP do całkowitych przychodów z działalności gospodarczej),
    w zakresie, w jakim koszty te pozostają w funkcjonalnym związku z wytwarzaniem i
    sprzedażą kwalifikowanego IP.
    Wnioskodawca potwierdza, że prowadzi obecnie odrębną ewidencję, zgodnie z art. 30cb
    ust. 2 ustawy o PIT, w sposób umożliwiający przypisanie przychodów i kosztów
    (bezpośrednich i pośrednich) do każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    co obejmuje również możliwość ustalenia kosztów kwalifikowanych za lata 2020–2022 na
    podstawie dostępnej dokumentacji i dokonania korekt zeznań podatkowych w oparciu o
    art. 70 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa.
    Doprecyzowanie własnego stanowisko w zakresie pytania nr 3 w uzupełnieniu wniosku z
    20 grudnia 2022 r.
    Wnioskodawca uważa, że w celu obliczenia wskaźnika Nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT)
    za rok 2025 i lata przyszłe, do kosztów określonych w lit. a (koszty własnej działalności
    B+R) może zaliczyć następujące wydatki:
    1. Sprzęt specjalistyczny: Stacje robocze, serwery NAS, karty SD, urządzenia pomiarowe,
      kamery przemysłowe, czujniki i sterowniki X, które służą do fizycznej weryfikacji i
      testowania kodu źródłowego IP w środowisku sprzętowym.
    2. Materiały i podzespoły B+R: Obudowy, elementy mechaniczne (łożyska, śruby),
      podzespoły elektroniczne, przewody i kable wykorzystywane do budowy stanowisk
      testowych, bez których niemożliwe byłoby opracowanie i ulepszenie oprogramowania
      X.
    3. Licencje i oprogramowanie: Koszty licencji na środowiska programistyczne, symulatory i
      debuggery, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, lecz są bieżącymi
      kosztami operacyjnymi niezbędnymi do wytworzenia kwalifikowanego IP.
    4. Materiały eksploatacyjne i podróże: Filamenty do drukarki 3D, elektrody, kleje, farby i
      naklejki zużywane podczas testów IP, a także koszty dojazdów i noclegów u klientów w
      celu wdrożenia oprogramowania.
    Ponieważ wszystkie wymienione wyżej koszty są ponoszone przez Wnioskodawcę
    samodzielnie w ramach własnej działalności B+R (lit. a), a Wnioskodawca nie nabywa praw
    IP ani wyników prac B+R od innych podmiotów (lit. b, c, d = 0), wskaźnik Nexus wynosi 1,0.
    W zakresie kosztów pośrednich (składki ZUS, telefon, leasing), Wnioskodawca stoi na
    stanowisku, że podlegają one rozliczeniu w kalkulacji dochodu z IP Box na podstawie
    klucza przychodowego (art. 22 ust. 3 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT)

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j.
    Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    W myśl natomiast art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:
      a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na
        podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r.
        w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z
        późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),

      b) spółkę kapitałową w organizacji,
      c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa
        jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
      e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą
      prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art.
      8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do
      jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z
      pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
      według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
      1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów
        uzyskania przychodów i strat;
      2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki
        niebędącej osobą prawną.
    Na podstawie tych regulacji – wielkość przychodów przypadających na podatnika
    (wspólnika spółki niebędącej osobą prawną) określa się proporcjonalnie do jego prawa do
    udziału w zysku. Taką samą zasadę należy zastosować przy określaniu kosztów uzyskania
    przychodów oraz ulg podatkowych związanych z prowadzoną przez tę spółkę działalnością
    gospodarczą.
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:

      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U z 2018 r. poz. 1668 ze zm.; Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze
    zm.; Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.; Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm., t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 742 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy :
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871, 1897)
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ostatniej ustawy :
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, która obejmuje działalność twórczą, podejmowaną

    w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Efektem Państwa działań jest każdorazowa
    kreacja nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie tworzą Państwo
    rozwiązań, których rezultaty dałoby się z góry określić i przewidzieć jako mających
    charakter powtarzalny, ani nie wykonują jedynie „technicznej” realizacji poszczególnych
    procesów. Tworzone maszyny, urządzenia, roboty, prototypy oraz oprogramowanie
    sterowników X każdorazowo różnią się od już funkcjonujących na rynku, czy u Państwa, co
    wynika z ich oryginalności i kreacyjnego charakteru. Stosują Państwo nowe koncepcje i
    rozwiązania, które nie są rutynowymi ani okresowymi zmianami czy ulepszeniami już
    istniejących produktów. Działania te nie stanowią czynności wdrożeniowych w zakresie
    uruchomienia produkcji, lecz mają na celu tworzenie, projektowanie nowych bądź
    ulepszonych wersji urządzeń i oprogramowania. Podejmują Państwo te działania w
    sposób systematyczny stawiając sobie z góry określone cele dla każdego projektu. Cele te
    są realizowane z wykorzystaniem dostępnych zasobów ludzkich (działają Państwo
    samodzielnie, nie zatrudniając pracowników ani zleceniobiorców), rzeczowych i
    finansowych. Każdy projekt jest planowany i wykonywany z zamiarem osiągnięcia
    konkretnych, innowacyjnych rezultatów. Państwa działalność ma na celu zwiększenie
    zasobów wiedzy oraz wykorzystanie tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań. W
    ramach prac łączą Państwo i kształtują istniejącą wiedzę, tworząc nowe synergie i
    innowacyjne rozwiązania, takie jak np.: algorytmy sterowania dla złożonych linii
    technologicznych czy unikalne konstrukcje robotów.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Państwo ani też całość prowadzonej przez Państwo działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniach i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnień.
    Przechodząc do kwestii ulgi na działalność badawczo-rozwojową, wskazuję, że zgodnie z
    art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza
      od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2,
      koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową,
      zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku
      podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła
      określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Aby stwierdzić, czy przysługuje Państwu prawo do skorzystania z odliczenia w ramach tzw.
    ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, niezbędna jest ocena, czy spełnione są pozostałe warunki do skorzystania
    z tego odliczenia, w tym czy koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową
    mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art.
    26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty kwalifikowane uznaje się:
      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
        1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
        ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w
        takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-
        rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt
      8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone
      w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w

      takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
      badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie
      usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
      2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
        działalnością badawczo-rozwojową;
      2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
      3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
        wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust.
        1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
        nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego
        badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
      4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie
        w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie
        wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu
        art. 23m ust. 1 pkt 4;
      4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na
      potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie
      wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu
      art. 23m ust. 1 pkt 4;
      5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy,
        prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
      a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
        Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
        łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
      b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
        odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych
        organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i
        procesowego,
      c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu,
        prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru
        przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego
        zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
        zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim
        zagranicznym organie,
      d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
        czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
        ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
        szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    W myśl art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie do art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone
      w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.
    Natomiast zgodnie z art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika

      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Z kolei w myśl art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów,
        o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a, ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa
        w ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Natomiast zgodnie z art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 200% kosztów,
        o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a, ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa
        w ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
        pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Ponadto, jak wynika z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia.
    Zgodnie natomiast z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 26eb ust. 1.
    W myśl art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej
      księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1,
      wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

    Na podstawie tych przepisów stwierdzam, że aby podatnikowi podatku dochodowego od
    osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów
    kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym, powinny być łącznie spełnione
    następujące warunki:
    · podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    · koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2, 2a i 3 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · podatnik nie uwzględnił kosztów kwalifikowanych w kalkulacji dochodu zwolnionego z
      podatku na podstawie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 63a lub pkt 63b ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych,
    · w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
    · podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    · kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały przez niego odliczone od podstawy obliczenia podatku.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że:
    - posiadają Państwo nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce,
    - prowadzą Państwo działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej opodatkowaną
      podatkiem liniowym,
    - nie posiadają Państwo statusu centrum badawczo-rozwojowego,
    - nie prowadzą Państwo działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,
    - nie korzystają Państwo ze zwolnień od podatku, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a
      oraz 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    - koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-
      rozwojową, stanowią w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych koszty uzyskania przychodów,
    - koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-
      rozwojową, nie będą Państwu zwrócone,
    - koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-
      rozwojową, nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku,
    - w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wyodrębnią/wyodrębniają Państwo
      koszty działalności badawczo-rozwojowej (koszty kwalifikowane) - zgodnie z art. 24a
      ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Biorąc powyższe pod uwagę, mają Państwo prawo – co do zasady – do zastosowania ulgi
    badawczo-rozwojowej.
    W odniesieniu do uznania ponoszonych przez Państwo w związku z działalnością
    badawczo-rozwojową opisanych we wniosku wydatków za koszty kwalifikowane w
    rozumieniu art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzam, co
    następuje.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1.
    Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu – każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika podlega
    indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Jednocześnie art. 23 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera zamknięty katalog
    wydatków, których podatnik nie może zaliczyć do kosztów pomniejszających przychody
    nawet wówczas, gdy mają one związek z prowadzoną przez niego działalnością i zostały
    poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów.
    Z wniosku i jego uzupełnień wynika, że w związku z działalnością badawczo-rozwojową
    ponieśli Państwo:
    · koszty bezpośrednio związane z działalnością B+R (maszyny, urządzenia, roboty,
      prototypy):
      - materiały i surowce potrzebne do wytworzenia i modernizacji maszyn, urządzeń,
        robotów, prototypów, stanowiące części składowe: obudowy metalowe, obudowy z
        tworzyw, podzespoły oraz urządzenia elektroniczne i elektryczne, przewody i kable,
        narzędzia do pracy (włącznie ze specjalistycznymi narzędziami), szablony, naklejki i
        farby, a także całe urządzenia niezbędne do współpracy z projektowanym
        urządzeniem;
      - sprzęt do użytku w działalności B+R: Sprzęt komputerowy (laptop, dyski zewnętrzne,
        karty pamięci SD, dyski sieciowe);
      - drukarka 3D;
      - usługi podwykonawców: w zakresie doprecyzowania, wykonania, obróbki części
        składowych projektów (nie obejmują należności, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit.
        a i c ustawy o PIT);
      - koszty delegacji, wyjazdów służbowych: związane z wyjazdami serwisowymi,
        naprawami tworzonych urządzeń oraz ich montażem;
      - koszty uczestnictwa w targach;
      - koszty ubezpieczenia prototypów;
    · koszty bezpośrednio związane z działalnością B+R (oprogramowanie):
      - koszty sprzętu komputerowego i innego, używanego do celów tworzenia
        oprogramowania,
      - koszty delegacji, wyjazdów służbowych: związane z usługą tworzenia i sprzedaży
        oprogramowania,
      - udział w szkoleniach i konferencjach: dotyczących tematów związanych z tworzonymi
        oprogramowaniami.
    W odniesieniu do kosztów materiałów i surowców zużytych podczas prac badawczo-
    rozwojowych zwracam uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”,
    które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od
    fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być
    wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na
    gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na

    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei, w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego
    pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (Dz. U. Z 2023 r., poz. 120, ze zm.).
    Zgodnie art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o rzeczowych aktywach obrotowych - rozumie się przez
      to materiały nabyte w celu zużycia na własne potrzeby, wytworzone lub
      przetworzone przez jednostkę produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do
      sprzedaży lub w toku produkcji, półprodukty oraz towary nabyte w celu odprzedaży
      w stanie nieprzetworzonym;
    W świetle ww. przepisu, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały
    to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka
    nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby
    wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.
    Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    związku z poczynionymi powyżej uwagami pozwala na zaliczenie do kosztów
    kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe
    przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe
    będzie jej prowadzenie.
    Innymi słowy, kosztami kwalifikowanymi będą wydatki na surowce i materiały, bez których
    niemożliwe byłoby nie tylko wytworzenie jakichś prototypów, prowadzenie samych badań,
    wdrażania różnych procesów w ramach prac badawczo-rozwojowych, ale również bez
    których niemożliwym byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i
    oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.
    Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, stwierdzam, że wydatki na
    surowce i materiały − jako poniesione przez Państwa na nabycie materiałów i surowców
    bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, które nie
    zostały/zostaną Państwu zwrócone – mogą zostać zakwalifikowane do kosztów
    kwalifikowanych, na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a nie jak Państwo wskazali we własnym stanowisku przedstawionym w
    uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2025 r. na podstawie art. 30ca ust. 4 lit. a ww. ustawy,
    który odnosi się do ulgi IP Box.
    Stosownie do treści art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
      specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz
      urządzeń pomiarowych.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania w szczególności, oznacza że wymieniony
    katalog sprzętów nie jest zamknięty.

    Według internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy,
    przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika
    języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak
    mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś
    dziedziną. Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W.
    Doroszewskiego, oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.
    Z przywołanego art. 26e ust. 2 pkt 2a ww. ustawy wynika, że aby poniesione wydatki na
    sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące
    warunki:
    - sprzęt nie stanowi środka trwałego,
    - zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz
    - jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Koszt kwalifikowany na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 2a ww. ustawy, mogą stanowić
    wyłącznie wydatki poniesione na sprzęt specjalistyczny niestanowiący u podatnika środka
    trwałego.
    Natomiast, jeżeli sprzęt taki stanowi środek trwały kosztem kwalifikowanym mogą zostać
    wyłącznie odpisy amortyzacyjne w myśl art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w części w jakiej sprzęt jest wykorzystywanych do działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Przechodząc zatem do odpisów amortyzacyjnych jako kosztów kwalifikowanych na
    potrzeby stosowania ulgi badawczo-rozwojowej, należy mieć na uwadze cytowany już art.
    26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za koszty
    kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do
    kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali
    będących odrębną własnością.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, w rozumieniu art. 26e
    ust. 3 ww. ustawy, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do
    działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności,
    odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
    Wyjaśnić należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt
    kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane
    jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności
    badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty
    odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w
    jakiej środki trwałe oraz wartości niematerialnych i prawnych będą służyć prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Z opisu sprawy wynika, że drukarka 3D została wprowadzona jako wyposażenie i zaliczona
    jednorazowo w koszty, służąca do tworzenia projektów maszyn. Drukarka 3D nie stanowi
    środka trwałego podlegającego amortyzacji zgodnie z ogólnymi zasadami, lecz została
    zaliczona do kosztów jednorazowo jako wyposażenie. Wskazali Państwo również, że z
    wymienionych kosztów laptop został wprowadzony do środków trwałych i zamortyzowany
    jednorazowo.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 18 września 2025 r. w odpowiedzi na pytanie nr 10 o
    treści:

      Czy nabywali Państwo niebędący środkiem trwałym sprzęt specjalistyczny
      wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo rozwojowej, w
      szczególności naczynia i przybory laboratoryjne oraz urządzenia pomiarowe?
    Udzielili Państwo odpowiedzi:
      Nie.
    W związku z powyższym, biorąc pod uwagę cytowane przepisy art. 26e ust. 2 pkt 2a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że konstrukcja
    wskazanego przepisu, pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych wydatków na
    nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Zatem, poniesione
    koszty na sprzęt komputerowy oraz drukarkę 3D, które nie stanowią środków trwałych i
    nie stanowią sprzętu specjalistycznego nie mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane z
    art. 26e ust. 2 pkt 2a ww. ustawy.
    Natomiast koszt jednorazowego odpisu amortyzacyjnego laptopa będzie stanowić koszt
    kwalifikowany na podstawie art. 26e ust. 3 ww. ustawy, a nie jak Państwo wskazali, a nie
    jak Państwo wskazali we własnym stanowisku przedstawionym w uzupełnieniu wniosku z
    20 grudnia 2025 r. Na podstawie art. 30ca ust. 4 lit. a ww. ustawy, który odnosi się do ulgi
    IP Box.
    Przechodząc następnie do wydatków poniesionych na zakup usług od podwykonawców w
    zakresie doprecyzowania, wykonania, obróbki części składowych projektów oraz kosztów
    udziału w szkoleniach i konferencjach wyjaśniam, że z przytoczonego powyżej art. 26e ust.
    2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
      za koszty kwalifikowane uznaje się ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi
      równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o
      których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników
      prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-
      rozwojowej.
    Wyraz „także”, użyty w tym przepisie, jest synonimem słowa „również”; „i”; „też” wg
    „Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego” (http://sjp.pwn.pl). Użycie
    łącznika „a także” wskazuje, że konstrukcja powyżej przytoczonego przepisu, podkreśla że
    konieczność otrzymania świadczenia na podstawie umowy z jednostką naukową dotyczy
    zarówno ekspertyz, opinii, usług doradczych, usług równorzędnych i nabycia wyników
    badań naukowych na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Wobec powyższego, za koszty kwalifikowane, uznaje się wydatki na zakup ekspertyz, opinii
    usług doradczych tylko i wyłącznie wtedy, gdy zostaną one wykonane przez podmioty, o
    których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce, tj.:
    - uczelnie;
    - federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki;
    - instytuty naukowe PAN, działające na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 3;
    - instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
      instytutach badawczych (Dz.U. z 2024 r. poz. 534);
    - międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw
      działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    - Centrum Łukasiewicz, działające na podstawie ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Sieci
      Badawczej Łukasiewicz (Dz.U. z 2024 r. poz. 925 i 1089);
    - instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, zwane dalej „instytutami Sieci
      Łukasiewicz”;

    - Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, działające na podstawie ustawy z
      dnia 13 września 2018 r. o Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (Dz.U. z
      2024 r. poz. 570 i 1897), (w stanie prawnym od 1 stycznia 2025 r.);
    - Polska Akademia Umiejętności;
    - inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i ciągły.
    W uzupełnieniu wniosku z 10 listopada 2025 r. w odpowiedzi na pytanie nr 3 udzielili
    Państwo odpowiedzi:
      Wnioskodawca nie nabywał ekspertyzy, opinii, usług doradczych lub wyników badań
      naukowych od konkretnych jednostek naukowych i akademickich wymienionych w
      art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Zatem, poniesione koszty na zakup usług od podwykonawców nie stanowią kosztów
    kwalifikowanych z art. 26e ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    Dodatkowo, odnośnie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, wydatków na
    zakup usług od podwykonawców w zakresie doprecyzowania, wykonania, obróbki części
    składowych projektów, wskazali Państwo, że podwykonawcy współpracowali
    /współpracują na podstawie umów cywilnoprawnych na wykonanie określonych
    elementów lub czynności i dokumentują usługi poprzez wystawienie faktury.
    Podwykonawcy wykonywali/wykonują te czynności w ramach samodzielnie prowadzonych
    i zarejestrowanych działalności gospodarczych.
    W związku z powyższym stwierdzam, że dla podwykonawców uzyskane od Państwa
    przychody stanowią/stanowić będą przychody zaliczane do źródła, o którym mowa w art.
    14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. są/będą dla nich
    przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zakup usług od podmiotów
    świadczących usługi w ramach prowadzonych przez nich działalności gospodarczych nie
    został wymieniony w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych wskazanym w art.
    26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na podstawie cytowanych powyżej przepisów dotyczących możliwości zaliczenia do
    wydatków kwalifikowanych o których mowa w art. 26e ust. 2 ww. ustawy, wydatków
    poniesionych z tytułu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, wskazać należy, że
    ww. koszty wynagrodzenia podwykonawców (prowadzących własną działalność
    gospodarczą) nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
    Ponadto wyjaśniam, że koszty udziału w szkoleniach i konferencjach oraz koszty delegacji,
    wyjazdów służbowych, a także koszty uczestnictwa w targach, koszty ubezpieczenia
    prototypów nie zostały wymieniony w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych
    wskazanym w art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z powyższym, opisane we wniosku ww. koszty nie mogą być odliczone jako
    koszt kwalifikowany w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 w części dotyczącej kosztów
    udziału w szkoleniach i konferencjach oraz kosztów delegacji i wyjazdów służbowych
    uznałem za prawidłowe, natomiast w pozostałej części pytania nr 1 za nieprawidłowe.
    Przechodząc do kwestii tzw. ulgi IP Box wyjaśniam, że przedsiębiorcy osiągający dochody
    generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z
    preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b) x 1,3
      a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Prowadzenie odrębnej ewidencji w rozumieniu art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych przez podatnika osiągającego dochody w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    oznacza jej prowadzenie w sposób umożliwiający prawidłowe sporządzenie zeznania
    podatkowego za dany rok podatkowy, w przewidzianym dla tej czynności terminie, a także
    dokonanie jego korekty.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;

      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - prowadzona przez Państwo działalność spełnia definicję działalności badawczo-
      rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    - tworzą Państwo wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
      działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o
      podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - wytwarzane przez Państwo oprogramowanie, jak również jego nowe funkcjonalności,
      które mają na celu ulepszenie (rozwinięcie) danego oprogramowania (osobny
      przedmiot obrotu), stanowią utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych i podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy;

    - uzyskują Państwo dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi w rozumieniu art. 30ca ust. 7
      pkt 3 ww. ustawy;
    - oprogramowanie (autorskie oprogramowanie sterujące X) stanowi kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, tj.
      autorskie prawo do programu komputerowego;
    - na moment złożenia korekt zeznań podatkowych za lata 2020–2022 oraz zeznania
      rocznego za rok 2025 i lata przyszłe będą Państwo prowadzili odrębną ewidencję, o
      której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla celów
      rozliczenia preferencji IP Box.
    Mając powyższe na uwadze, jeżeli zaprowadzą Państwo odrębną ewidencję umożliwiającą
    sporządzenie korekt zeznań podatkowych (za lata 2020-2022) oraz zeznania za 2025 r.,
    która będzie zawierała wszelkie elementy wskazane w art. 30cb ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i dzięki niej możliwe będzie określenie prawidłowej
    podstawy opodatkowania stawką 5%, to mogą Państwo zastosować preferencyjną stawkę
    opodatkowania 5% do dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej za lata 2020-2022 i 2025, na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.
    Przechodząc do kwestii, uznania wskazanych w opisie sprawy kosztów, za koszty
    prowadzonej bezpośrednio przez Państwo działalności badawczo-rozwojowej związanej z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Jak wynika z treści art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do
    którego odnosi się art. 30ca ust. 7 analizowanej ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka

      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego
    prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje szczegółowych
    uregulowań w zakresie kosztów, które są funkcjonalnie związane z przychodami z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które należy brać pod uwagę przy
    obliczaniu dochodu z kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy, zatem
    w tym zakresie zastosowanie znajdą ogólne zasady kwalifikowalności kosztów.
    Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty
    poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie
    autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z
    kwalifikowanych praw IP.
    W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    - pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu,
    - nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    - być właściwie udokumentowany.
    Z informacji ostatecznie przedstawionych w uzupełnieniu wniosku wynika, że w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej ponosili Państwo koszty (koszty pośrednie
    alokowane proporcjonalnie):
    · składki zdrowotne ZUS,
    · opłaty telefoniczne,
    · leasingu pojazdu.
    Kosztami, o których mowa w przepisach odnoszących się do IP Box, w zakresie obliczenia
    dochodu, który zostanie następnie przemnożony przez wskaźnik nexus, będą wszelkiego
    rodzaju koszty – które są funkcjonalnie związane z przychodami z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, i które to w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do
    powstania tego przychodu, o ile koszty te stanowić będą mogły koszt podatkowy.
    Powyższe potwierdza również treść Objaśnień podatkowych wskazujących na możliwość
    uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Objaśnienia nie wskazują natomiast, w jaki
    sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim:

      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zgodnie zaś z art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część
      dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest
      wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10
      ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt
      153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez Państwo w ramach działalności gospodarczej do przychodów uzyskanych z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
    produktu lub usługi, winni Państwo przyporządkować wydatki do ww. przychodów według
    proporcji ustalonej jako stosunek tych przychodów do Państwa przychodów ogółem z
    prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Podsumowując, wydatki na: składki zdrowotne ZUS, opłaty telefoniczne i leasing pojazdu,
    które ponoszą Państwo w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z
    zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 23 ustawy), przy zachowaniu właściwej
    proporcji, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przy czym, to Państwo zobowiązani są wykazać związek danego wydatku z uzyskanym
    przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to
    zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów
    wywodzi skutki prawne. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na
    osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 w części dotyczącej kosztów
    pośrednich (składki ZUS, telefon, leasing) uznałem za prawidłowe.
    Przechodząc do Państwa wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Państwo
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
        prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinni
    Państwo również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.

    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem wydatki, które Państwo ponieśli na: koszty sprzętu komputerowego i
    specjalistycznego, koszty materiałów i podzespołów wykorzystywanych w B+R, koszty
    licencji i oprogramowania specjalistycznego, koszty szkoleń i konferencji specjalistycznych,
    koszty delegacji i podróży służbowych, koszty materiałów eksploatacyjnych, przy
    zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w literze „a”
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej
    bezpośrednio przez Państwo działalności badawczo-rozwojowej związanej z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za 2025 r. i lata kolejne.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznałem za prawidłowe.
    Przechodząc do kwestii korekt zeznań podatkowych za lata 2020-2022 wyjaśniam, że
    stosownie do art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania
      obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i
      inkasenci.
    Z art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy
    nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już
    – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z
    korektą uprzednio złożonej deklaracji.
    Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość
    zobowiązania podatkowego, o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu. Zatem,
    prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie
    podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności
    podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej).
    Końcowo, zwracam uwagę, że w stanie prawnym obowiązującym do końca 2021 r. ulga
    badawczo-rozwojowa nie podlegała uwzględnieniu w obliczeniu podstawy opodatkowania
    podlegającej 5% podatkowi z IP Box, a więc podatnik nie mógł równocześnie stosować ulgi
    badawczo-rozwojowej oraz 5% opodatkowania w stosunku do jednego (tego samego)
    dochodu. Podatnikowi przysługiwało wprawdzie prawo do skorzystania z obu rozwiązań w
    tym samym roku podatkowym, jednak wobec różnych kategorii dochodu (tj. ulga
    badawczo-rozwojowa w odniesieniu do dochodu opodatkowanego na zasadach ogólnych,
    natomiast opodatkowanie 5% stawką podatku do dochodu z kwalifikowanych praw
    własności). Odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej mogły więc podlegać koszty

    kwalifikowane, o ile koszty te nie były rozliczone w ramach ustalenia dochodu
    podlegającego opodatkowaniu IP Box. Warunkiem dokonania odliczenia kosztów
    kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej było ich uwzględnienie w obliczeniu
    dochodu objętego opodatkowaniem wg zasad ogólnych.
    Od 1 stycznia 2022 r., na podstawie art. 1 pkt 55 lit. b ustawy z dnia 29 października 2021
    r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105)
    do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca ust. 9a, zgodnie z
    którym:
      Od dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej podatnik może
      odliczyć koszty kwalifikowane określone w art. 26e ust. 2-3b, które doprowadziły do
      wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika tego prawa, przy czym
      przepisy art. 26e ust. 1 zdanie drugie i ust. 3c-10 stosuje się odpowiednio.
    Z uzasadnienia wprowadzenia tej regulacji wynika, że przepis ten umożliwia podatnikowi,
    który osiąga dochody z kwalifikowanych IP i opodatkowuje je preferencyjną 5% stawką
    podatku, korzystanie jednocześnie z odliczenia w ramach ulgi B+R. Przepis wprowadza
    możliwość odliczania kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność B+R
    (kosztów kwalifikowanych), (...) od dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, ustalonego zgodnie z 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Odliczenie kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi B+R możliwe będzie w
    stosunku do tych kosztów uzyskania przychodu, które są związane z danym
    kwalifikowanym IP, poniesionych na działalność badawczo-rozwojową, która doprowadziła
    do jego wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia.
    Przepis ten umożliwia jedynie zatem odliczenie kosztów kwalifikowanych ulgi B+R od
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opodatkowanego stawką 5%,
    co nie było możliwe w stanie prawnym obowiązującym do końca 2021 r.
    Koszty kwalifikowane ulgi badawczo-rozwojowej, które zostaną uwzględnione jako koszt w
    celu ustalenia dochodu z IP BOX, nadal nie mogą zostać odliczone w ramach ulgi
    badawczo-rozwojowej od dochodu ustalonego wg zasad ogólnych.

## Dodatkowe informacje

Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z
    opisu sprawy i Państwa stanowiska, które nie były przedmiotem Państwa pytań.
    Podkreślamy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy
    wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie,
    czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem
    rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będą
    się różnić od stanu/zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie chroniła Państwa w zakresie przedstawionego stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    • stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
    dacie zaistnienia zdarzenia oraz

    • zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
    dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan X (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.