Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.603.2019.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-29
Teza: brak obowiązku wymiany kasy rejestrującej
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 września 2019 r. (data wpływu 30 września 2019 r.) uzupełnionym pismem z 13 listopada 2019 r. (data wpływu 18 listopada 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku wymiany kasy rejestrującej od 1 stycznia 2020 na kasę online – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku wymiany kasy rejestrującej od 1 stycznia 2020 na kasę online. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 13 listopada 2019 r. (data wpływu 18 listopada 2019 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na demontażu pojazdów, sprzedażą pozyskanych części i akcesoriów z tych pojazdów oraz w miarę możliwości świadczeniu usług naprawy środków transportu. Ww. działalność Wnioskodawca wykonuje w dwóch różnych lokalizacjach:

*   siedziba firmy – demontaż, naprawy, sprzedaż pozyskanych części i akcesoriów,
*   dodatkowe miejsce – filia – tylko sprzedaż wymontowanych części i akcesoriów

\-w obu miejscach sprzedaż Wnioskodawca ewidencjonuje na kasach fiskalnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca w dodatkowym miejscu prowadzenia działalności gospodarczej w którym prowadzi tylko sprzedaż części i akcesoriów pozyskanych ze zdemontowanych pojazdów, musi z dniem 1 stycznia 2020 roku sprzedaż ewidencjonować na kasie online czy może nadal stosować dotychczasową kasę zakupioną i zafiskalizowaną w sierpniu 2018 roku z elektroniczną kopią zapasową zgodnie z terminem zapisanym w ustawie art. 145a ust. 7 ustawy o VAT – do 31 grudnia 2022?

Stanowisko Wnioskodawcy (przedstawione w piśmie z 13 listopada 2019 r.):

Zdaniem Wnioskodawcy w dodatkowym miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, gdzie prowadzona jest tylko sprzedaż części i akcesoriów – nie obejmuje go obowiązek stosowania kasy rejestrującej online z dniem 1 stycznia 2020 r., może więc pozostać przy stosowaniu dotychczasowej kasy rejestrującej zgodnie z terminem zapisanym w ustawie w art. 145a ust. 7 ustawy o VAT – w art. 145b ust. 1 ustawy o VAT nie jest wymieniona sprzedaż części z pojazdów jako branża objęta zastosowaniem kasy fiskalnej online.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2018, poz. 2174 z późn. zm.).

Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Z dniem 1 maja 2019 r. weszła w życie ustawa z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. poz. 675). Ustawa ta wprowadza do ustawy o podatku od towarów i usług zmiany w zakresie kas rejestrujących. Ustawa ta zakłada m.in. możliwość, a dla podatników prowadzących działalność gospodarczą w określonych w ustawie wrażliwych branżach – obowiązek stosowania nowego rodzaju kas rejestrujących (kas online) w celu prowadzenia ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Kasy online wyposażone są w nowe funkcjonalności umożliwiające, oprócz zapisu w pamięci fiskalnej i chronionej kasy, również przekazywanie w sposób ciągły, zautomatyzowany i bezpośredni danych rejestrowanych przy ich użyciu z prowadzonej ewidencji oraz danych o zdarzeniach mających znaczenie dla pracy kas do systemu teleinformatycznego Centralnego Repozytorium Kas.

W myśl art. 111a ust. 3 ustawy, kasy rejestrujące łączą się z Centralnym Repozytorium Kas za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej w sposób, który zapewnia:

1) przesyłanie danych z kas rejestrujących do Centralnego Repozytorium Kas w sposób bezpośredni, ciągły, zautomatyzowany lub na żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej;

2) przesyłanie poleceń z Centralnego Repozytorium Kas do kas rejestrujących, dotyczących pracy kas, i ich odbiór przez te kasy:

1.  związanych z fiskalizacją kasy rejestrującej,
2.  obejmujących określenie:

*   sposobu i zakresu przesyłania danych z tej kasy,
*   sposobu pracy kasy rejestrującej,

4.  zapewniających prawidłowość pracy kasy rejestrującej.

Art. 111 ust. 6a ustawy określa wymagania i zasady działania, którym powinny odpowiadać kasy online. W myśl przywołanego przepisu, kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas określonych w art. 111a ust. 3 (…).

Pojęcie „kasa fiskalna online” zdefiniowane zostało w § 2 pkt 6 rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U 2019, poz. 816), który odwołuje się do treści znowelizowanej ustawy, wskazując, że przez kasę online rozumie się kasę o której mowa w art. 111 ust. 6a ustawy.

Znowelizowana ustawa o podatku od towarów i usług wskazuje terminy i grupy podatników, których obejmie obowiązek posiadania kasy online. Natomiast podatnicy, prowadzący działalność w innych obszarach niż określone w ustawie, nie zostali zobowiązani do posiadania kas fiskalnych online. W ich przypadku ewidencja sprzedaży może być prowadzona z wykorzystaniem dotychczas stosowanych „tradycyjnych” kas fiskalnych. Zgodnie bowiem z art. 145a, ust. 1, z zastrzeżeniem art. 145b, podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, które nie umożliwiają połączenia i przesyłania danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określonych w art. 111a ust. 3.

W myśl art. 145a ust. 2 ustawy o VAT, kasa rejestrująca z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie podstawowych danych dotyczących dokonywanych sprzedaży, w tym wysokości podstawy opodatkowania i podatku należnego, oraz musi przechowywać te dane, a w przypadku kasy z elektronicznym zapisem kopii - dodatkowo zapewniać bezpieczne ich przesyłanie na zewnętrzne nośniki danych

Zgodnie z art. 145a ust. 6 ustawy o VAT, producenci krajowi i podmioty dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w celu wprowadzenia ich na terytorium kraju do obrotu są obowiązani do uzyskania dla danego typu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii potwierdzenia Prezesa Głównego Urzędu Miar, że kasy te spełniają funkcje wymienione w ust. 2 oraz kryteria i warunki techniczne dla tych kas. Potwierdzenie to jest wydawane nie później niż do dnia upływu okresów wskazanych odpowiednio w ust. 7 pkt 1 i 2.

W myśl art. 145a ust. 7 ustawy o VAT, potwierdzenia o spełnieniu funkcji, kryteriów i warunków technicznych dla kas rejestrujących przez:

1.  kasy rejestrujące z elektronicznym zapisem kopii - są wydawane na okres do dnia 31 grudnia 2022 r.;
2.  kasy rejestrujące z papierowym zapisem kopii - są wydawane na okres do dnia 31 sierpnia 2019 r.

Zgodnie z art. 145b ustawy o VAT, podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w terminie:

1) do dnia 31 grudnia 2019 r. - do:

1.  świadczenia usług naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania, oraz w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
2.  sprzedaży benzyny silnikowej, oleju napędowego, gazu przeznaczonego do napędu silników spalinowych;

2) do dnia 30 czerwca 2020 r. - do:

1.  świadczenia usług związanych z wyżywieniem wyłącznie świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usług w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania,
2.  sprzedaży węgla, brykietu i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla brunatnego, koksu i półkoksu przeznaczonych do celów opałowych;

3) do dnia 31 grudnia 2020 r. - do świadczenia usług:

1.  fryzjerskich,
2.  kosmetycznych i kosmetologicznych,
3.  budowlanych,
4.  w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów,
5.  prawniczych,
6.  związanych z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej - wyłącznie w zakresie wstępu.

Przy czym zgodnie z art. 145b ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się tylko do kas rejestrujących, przy zastosowaniu których jest prowadzona ewidencja sprzedaży w zakresie sprzedaży towarów lub świadczenia usług wymienionych w ust. 1.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na demontażu pojazdów, sprzedażą pozyskanych części i akcesoriów z tych pojazdów oraz działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług naprawy środków transportu. Ww. działalność Wnioskodawca wykonuje w dwóch różnych lokalizacjach:

*   siedziba firmy – demontaż, naprawy, sprzedaż pozyskanych części i akcesoriów,
*   dodatkowe miejsce – filia – tylko sprzedaż wymontowanych części i akcesoriów

\-w obu miejscach sprzedaż Wnioskodawca ewidencjonuje na kasach fiskalnych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości dalszego stosowania dotychczas używanej kasy rejestrującej z elektroniczną kopią zapasową, zakupioną i zafiskalizowaną w sierpniu 2018 roku zgodnie z terminem określonym w ustawie art. 145a ust. 7 ustawy o VAT – do 31 grudnia 2022.

Odnosząc się do obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kas online od 1 stycznia 2020 r., należy zauważyć, że dotyczy on tylko ściśle określonych grup podatników.

Jak już wcześniej wskazano, obowiązek ten stosuje się tylko do kas rejestrujących, przy zastosowaniu których jest prowadzona ewidencja sprzedaży towarów lub świadczenia usług wymienionych w art. 145b ust. 1 ustawy o VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że prowadzona w filii Wnioskodawcy, sprzedaż części i akcesoriów do środków transportu nie została wymieniona w przepisie art. 145b ust. 1 ustawy, jako sprzedaż której dokonywanie zobowiązuje do wymiany kasy na kasę online w określonym w tym przepisie terminie.

Mając na uwadze regulacje prawne wynikające z powołanych przepisów należy stwierdzić, że w zakresie działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę w „dodatkowym miejscu”, ewidencja sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej z elektronicznym zapisem kopii może nadal być prowadzona. Jak Wnioskodawca bowiem sam wskazał w prowadzonej filii dokonywana jest tylko sprzedaż części i akcesoriów do środków transportu.

Zatem w związku z tym, że sprzedaż towarów realizowana przez Wnioskodawcę w „dodatkowym miejscu” prowadzenia działalności nie została wymieniona w art. 145b ust. 1 ustawy o VAT, jako sprzedaż obligująca do prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas online, Wnioskodawca nadal może w tym punkcie stosować kasę rejestrującą z elektronicznym zapisem kopii.

Należy w tym miejscu zauważyć, że obecne przepisy ustawy o podatku od towarów i usług ani przepisy rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy nie wprowadzają terminu do którego Wnioskodawca będzie mógł prowadzić ewidencje sprzedaży przy aktualnie stosowanej kasie rejestrującej. Wskazany przez Wnioskodawcę termin, o którym mowa w art. 145a ust. 7 ustawy o VAT dotyczy potwierdzeń o spełnieniu funkcji, kryteriów i warunków technicznych dla kas rejestrujących co do uzyskania których obowiązani są producenci krajowi i podmioty dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w celu wprowadzenia ich na terytorium kraju do obrotu.

Podsumowując stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w dodatkowym miejscu prowadzenia działalności gospodarczej może pozostać przy stosowaniu dotychczasowej kasy rejestrującej, jest prawidłowe.

Przedmiotowa interpretacja indywidualna rozstrzyga tylko w zakresie zadanego pytania w kontekście ścisłe przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że Organ jest związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy, a Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz ryzyko związane z jego ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Podaną informacje, że w dodatkowym miejscu – filii – prowadzona będzie tylko sprzedaż wymontowanych części i akcesoriów do środków transportu przyjęto jako element przedstawionego zdarzenia przyszłego W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.