Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP2.4512.190.2017.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-23
Teza: Brak opodatkowania czynności polegających na pełnieniu funkcji członka organu zarządzającego wykonywanych na podstawie umowy o zarządzanie zawartej ze spółką luksemburską.
Słowa kluczowe: limit; manager; obrót; podatnik; usługi-usługi zarządzania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w zw. z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2017 r. (data wpływu 22 lutego 2017 r.), uzupełnionym w dniu 5 maja 2017 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności polegających na pełnieniu funkcji członka organu zarządzającego wykonywanych na podstawie umowy o zarządzanie zawartej ze spółką luksemburską – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 5 maja 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności polegających na pełnieniu funkcji członka organu zarządzającego wykonywanych na podstawie umowy o zarządzanie zawartej ze spółką luksemburską.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Jest Pan osobą fizyczną posiadającą stałe miejsce zamieszkania do celów podatkowych na terytorium Polski. Pełni Pan funkcję członka organu zarządzającego (rady dyrektorów) w spółce utworzonej zgodnie z prawem Wielkiego Księstwa Luksemburga, posiadającej osobowość prawną, będącej rezydentem podatkowym Luksemburga. Z tytułu pełnienia funkcji w organie zarządzającym spółki luksemburskiej otrzymuje Pan wynagrodzenie wypłacane przez tę spółkę na podstawie zawartego z nią kontraktu menedżerskiego. Przedmiotowa umowa zawarta została w związku z powołaniem do składu organu zarządzającego spółki luksemburskiej.

Działalność związana z pełnieniem przez Pana funkcji w organie zarządzającym spółki luksemburskiej jest działalnością wykonywaną osobiście, na podstawie powołania przez uprawniony organ tej spółki. Nie wykonuje Pan działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług zarządzania i nie jest zarejestrowany w Polsce, ani w żadnym innym kraju Unii Europejskiej jako podatnik VAT w tym zakresie. Wykonuje Pan czynności związane z pełnieniem funkcji w spółce przy wykorzystaniu składników majątku i infrastruktury (biuro, wyposażenie biurowe, narzędzia pracy, pracownicy) należącej do spółki luksemburskiej, a wykonywanie tych czynności nie skutkuje podejmowaniem przez Pana jakiegokolwiek ryzyka gospodarczego - nie dokonuje Pan w związku z pełnieniem funkcji żadnych nakładów czy wydatków, nie angażuje składników własnego majątku ani nie zaciąga zobowiązań dotyczących pełnionej funkcji, które obciążałyby jego majątek. Nie ponosi Pan również odpowiedzialności wobec osób trzecich za szkody związane z działalnością Spółki. Zgodnie z postanowieniami zawartej ze Spółką umowy, może Pan ponosić odpowiedzialność wyłącznie za szkodę wyrządzoną Spółce. Otrzymał Pan informację od spółki luksemburskiej, że w związku z rozpoczęciem przez nią świadczenia usług opodatkowanych w Luksemburgu podatkiem od wartości dodanej oraz uzyskania przez spółkę statusu czynnego podatnika, zgodnie z wykładnią przepisów prawa podatkowego dokonaną przez uprawnione organy podatkowe Wielkiego Księstwa Luksemburga, niezależnie od brzmienia zawartej z Panem umowy oraz sposobu jego powołania do pełnienia funkcji, spółka zobowiązana jest uznawać czynności wykonywane przez Pana w związku z pełnieniem funkcji w organie zarządzającym spółki, jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu luksemburskich przepisów o podatku od wartości dodanej. Nabycie tych usług zostanie przez spółkę luksemburską opodatkowane podatkiem od wartości dodanej w procedurze „odwrotnego obciążenia” oraz zostanie wykazane w informacji podsumowującej składanej przez spółkę, ze wskazaniem Pana, jako podmiotu świadczącego usługę.

Zawarta ze spółką umowa, na podstawie której pobiera Pan wynagrodzenie za pełnienie funkcji w organie zarządzającym, nie ulegnie żadnej zmianie, w szczególności w zakresie określenia sposobu i zakresu wykonywania obowiązków, wysokości ani zasad określenia oraz wypłaty wynagrodzenia. Objęcie czynności wykonywanych przez Pana na rzecz spółki podatkiem od wartości dodanej w Luksemburgu wynikać będzie wyłącznie ze stosowania przez spółkę luksemburską przepisów w sprawie podatku od wartości dodanej obowiązujących w Luksemburgu.

Równocześnie spółka przekazała Panu informację, że wynagrodzenie wypłacane z tytułu pełnienia funkcji w organie zarządzającym spółki będzie w Wielkim Księstwie Luksemburga traktowane do celów opodatkowania podatkiem dochodowym, jako wynagrodzenie związane z pełnieniem funkcji (wynagrodzenia dyrektorów) i nie będzie zaliczane do dochodów z wykonywania działalności gospodarczej.

Podstawę prawną pełnienia przez Pana funkcji członka organu zarządzającego („rady dyrektorów") spółki luksemburskiej stanowi uchwała walnego zgromadzenia wspólników spółki luksemburskiej. W związku z podjęciem wyżej wskazanej uchwały, spółka zawarła z Panem umowę - kontrakt menedżerski, którego przedmiotem jest określenie praw i obowiązków stron związanych z zarządzaniem i prowadzeniem przez Pana spraw spółki luksemburskiej w związku z powierzoną mu funkcją członka rady dyrektorów spółki luksemburskiej.

Pełnienie funkcji członka rady dyrektorów spółki luksemburskiej polega na prowadzeniu spraw spółki oraz reprezentowaniu spółki w obrocie prawnym. Czynności te polegają w szczególności: na bieżącym zarządzaniu spółką, podejmowaniu decyzji w sprawach dotyczących działalności spółki, przygotowywaniu strategicznych, długoterminowych planów działalności spółki, budżetowaniu oraz realizacji strategicznych planów działalności spółki, zatrudnianiu i zwalnianiu personelu spółki, udziale w posiedzeniach rady dyrektorów spółki oraz posiedzeniach innych organów statutowych spółki w przypadkach przewidzianych odrębnymi przepisami lub postanowieniami umowy spółki, zapewnianiu wykonywania przez spółkę obowiązków informacyjnych i sprawozdawczych wobec organów administracji i sądów, reprezentowaniu spółki w obrocie prawnym, tj. składaniu oświadczeń woli w imieniu i na rzecz spółki.

Podstawa prawna pełnienia przez Pana funkcji członka organu zarządzającego („rady dyrektorów”) spółki luksemburskiej, tj. uchwała walnego zgromadzenia wspólników luksemburskiej spółki oraz zawarty w wykonaniu tej uchwały kontrakt menedżerski, upoważniają i zobowiązują Pana wyłącznie do wykonywania zadań wynikających z ustrojowego charakteru organu zarządzającego spółki luksemburskiej, w zakresie wynikającym z odpowiednich przepisów prawa Wielkiego Księstwa Luksemburga. W szczególności, na podstawie uchwały o powołaniu w skład rady dyrektorów oraz zawartego kontraktu menedżerskiego, nie świadczy Pan na rzecz spółki luksemburskiej żadnych innych czynności odpowiadających czynnościom pracownika, doradcy, czy konsultanta.

Wynagrodzenie wypłacane Panu z tytułu pełnienia funkcji członka organu zarządzającego („rady dyrektorów”) spółki luksemburskiej stanowi należność za pełnienie obowiązków i realizację zadań wynikających z ustrojowego charakteru organu zarządzającego spółki luksemburskiej. Wynagrodzenie te określone jest dwuskładnikowo, jako stała miesięczna kwota oraz wypłacana w okresach rocznych premia z tytułu wyników finansowych spółki luksemburskiej. Ponadto przysługiwać Panu może zwrot udokumentowanych i uzasadnionych wydatków poniesionych przez Pana w związku z pełnieniem funkcji członka organu zarządzającego spółki luksemburskiej, np. kosztów podróży, zakwaterowania i im podobnych. Na podstawie uchwały o powołaniu do składu rady dyrektorów spółki luksemburskiej oraz zawartego w jej wykonaniu kontraktu menedżerskiego nie otrzymuje Pan od spółki luksemburskiej wynagrodzenia z żadnych innych tytułów niż określone powyżej.

Zgodnie z brzmieniem postanowień umowy spółki luksemburskiej, członkowie organu zarządzającego („rady dyrektorów"), w tym Pan, nie ponoszą w związku z pełnioną funkcją żadnej osobistej odpowiedzialności za jakiekolwiek zobowiązania należycie podjęte w imieniu spółki. Na podstawie zapisów umowy spółki, wszelka odpowiedzialność wobec osób trzecich za działania podejmowane przez Pana w związku z pełnieniem funkcji w radzie dyrektorów spółki luksemburskiej, została wyłączona. Zgodnie natomiast z postanowieniami zawartego ze spółką luksemburską kontraktu menedżerskiego, może Pan ponosić odpowiedzialność wyłącznie za szkodę wyrządzoną Spółce.

W związku z pełnieniem funkcji członka organu zarządzającego („rady dyrektorów") spółki luksemburskiej, ani w związku z zawartym z tą spółką kontraktem menedżerskim, nie zawierał Pan umowy ubezpieczenia odpowiedzialności wobec osób trzecich, ani w zakresie pełnionej funkcji nie podlega takiemu ubezpieczeniu z innego tytułu.

Pełniąc funkcję członka organu zarządzającego („rady dyrektorów”) spółki luksemburskiej działa Pan w imieniu i na rzecz tej spółki.

Biuro spółki luksemburskiej mieści się w Luksemburgu, na terytorium Wielkiego Księstwa Luksemburga. Spółka luksemburska nie posiada oddziałów, stałych przedstawicielstw ani biur na terytorium Polski. Wszystkie czynności związane z wykonywaniem przez Pana zadań przewidzianych w umowie spółki luksemburskiej dla członków organu zarządzającego („rady dyrektorów") określonych szczegółowo w kontrakcie menedżerskim wykonuje Pan wyłącznie na terytorium Wielkiego Księstwa Luksemburga.

Wypłata wynagrodzenia na Pana rzecz przez spółkę luksemburską z tytułu pełnienia funkcji członka organu zarządzającego spółki luksemburskiej, na podstawie zawartego ze spółką kontraktu menedżerskiego, dokonywana jest przelewem bankowym, na wskazany przez Pana rachunek bankowy. Wypłata wynagrodzenia dokumentowana jest przez spółkę luksemburską wewnętrznym dowodem księgowym wystawianym na podstawie postanowień kontraktu menedżerskiego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy z tytułu wykonywania przez Pana czynności na rzecz spółki luksemburskiej w związku z pełnieniem funkcji w organie zarządzającym tej spółki, na podstawie zawartego ze spółką luksemburską kontraktu menedżerskiego, jest Pan uznawany za podatnika VAT, a wykonywane przez Pana czynności podlegają przepisom ustawy o VAT, jako odpłatne świadczenie usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywanie czynności związanych z pełnieniem funkcji w organie zarządzającym spółki luksemburskiej, na podstawie zawartej umowy, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług na rzecz tej spółki w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT, a tym samym na nie ciążą na Panu w związku z wykonywaniem tych czynności żadne obowiązki wynikające z przepisów ustawy o VAT, w szczególności nie powinien Pan być uznawany za podatnika podatku od towarów i usług, z uwagi na objęcie go wyłączeniem przewidzianym w art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, nie podlega obowiązkowi rejestracji jako podatnik VAT, nie jest zobowiązany do wystawiania na spółkę faktur dokumentujących wykonywane czynności, ani składania deklaracji VAT i informacji podsumowujących.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie do ust. 2 powołanego przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przy czym, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, nie uznaje się czynności:

*   z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.); oraz
*   z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Stosownie do powołanego przepisu art. 13 pkt 7 i pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się:

*   (pkt 7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych;
*   (pkt 9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Powołane przepisy stanowią implementację uregulowań zawartych w Dyrektywie 2006/112 WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, dalej „Dyrektywa 112" (Dz. U. UE L. 2006 r. 347, poz. 1, z późn. zm.). W art. 9 ust. 1 Dyrektywy stwierdzono, że podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie w dowolnym miejscu działalność gospodarczą, bez względu na cele czy rezultaty takiej działalności. Przedmiotem takiej działalności podlegającej opodatkowaniu jest odpłatna dostawa towarów, odpłatne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i odpłatne świadczenie usług przez podatnika działającego w takim charakterze (art. 2 ust. 1 lit. a-c Dyrektywy 112). Z kategorii zaś podatników należy wykluczyć pracowników i inne podmioty, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy (art. 10 Dyrektywy 112).

Wykładnia powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy o VAT w duchu uregulowań wynikających z Dyrektywy 112 prowadzi do wniosku, że nie spełniają warunku samodzielności - cechującego podmiot prowadzący działalność gospodarczą - czynności prawne zawarte między podmiotami, które w swej istocie zbliżone są do umowy o pracę, tj. kreujące stosunek podporządkowania co się tyczy warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności wobec osób trzecich. Powyższe potwierdza pogląd wyrażony uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn. akt I FPS 3/08, w której wskazano, że za samodzielną działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność, która jest stosunkiem pracy lub stosunkiem do niego bardzo zbliżonym ponieważ wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością. Pogląd taki reprezentowany jest licznie w orzecznictwie sadów administracyjnych, np. w wyrokach: WSA w Łodzi z 28 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Łd 1314/15, a także liczne inne wyroki sądów administracyjnych: wyrok NSA z 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt I FSK 1645/11, wyrok WSA w Łodzi z 22 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 375/13, wyrok WSA w Gdańsku z 10 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1315/15, wyrok WSA w Warszawie z 23 stycznia 2015 r. sygn. akt „III SA/Wa 3481/1” i wielu innych podobnych.

W Pana ocenie, w świetle przywołanych wyżej orzeczeń, czynności wykonywane przez Pana na rzecz spółki luksemburskiej spełniają wszystkie warunki przewidziane w art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy o VAT, a tym samym wykonywana przez Pana działalność, związana z wykonywaniem obowiązków wynikających z umowy zawartej ze spółką, nie może zostać uznana za działalność gospodarczą, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na ocenę Pana statusu, jako osoby niebędącej podatnikiem VAT z tytułu wykonywania obowiązków członka organu zarządzającego spółki na podstawie umowy o zarządzanie, nie może mieć wpływu kwalifikacja tych czynności przyjmowana przez zagraniczne władze podatkowe kraju, w którym siedzibę ma spółka, w której jest Pan zatrudniony. Skoro bowiem posiada Pan miejsce zamieszkania do celów podatkowych w Polsce i nie posiada innego miejsca prowadzenia działalności w kraju siedziby spółki, to określenie obowiązków, jakie ciążyć mogą na Panu w związku z wykonywaniem umowy zawartej ze spółką, wynikać może wyłącznie z przepisów krajowej Ustawy o VAT, w świetle której art. 15 ust. 3 pkt 3 nie może Pan zostać uznany za podatnika VAT z tytułu wykonywania umowy o zarządzanie zawartej ze spółką w związku z powołaniem do składu organu zarządzającego. 

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Definicja świadczenia usług ma zatem charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.

W przypadku usług, dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług, istotnym jest ustalenie miejsca ich świadczenia, bowiem od określenia miejsca świadczenia zależeć będzie miejsce ich opodatkowania.

Na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Jak stanowi ust. 2 cyt. artykułu, w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

W myśl art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 cyt. ustawy - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przepis ust. 3 ww. artykułu stanowi, iż za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.);
2.  (uchylony);
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zgodnie z art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:

1) (uchylony), 2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych; 3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę; 4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z partnerami zagranicznymi; 5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7; 6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9; 7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych; 7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych; 8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;

9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menadżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Z powołanych przepisów wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest spełnienie wszystkich elementów wymienionych w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, które muszą wystąpić łącznie. Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in. czy działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

W odniesieniu do dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.

Zauważyć natomiast należy, że sformułowanie w cyt. art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy odnoszące się do odpowiedzialności należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy w stosunku do osób trzecich za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.

Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba, która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi zbliżone do umowy o pracę, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywanymi czynnościami.

Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności, z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Przedmiotowe zagadnienie było przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas primera y segunda, C-235/85 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością. Zatem wyłączone z opodatkowania VAT są stosunki, które pod względem warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia oraz odpowiedzialności zlecającego tożsame są ze stosunkiem pracy. Chodzi tutaj w szczególności o element podporządkowania zlecającemu, który jest charakterystyczny dla stosunku pracy.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że realizowane przez Pana, na podstawie umowy o zarządzanie zawartej ze spółką luksemburską, czynności polegające na pełnieniu funkcji członka organu zarządzającego w tej spółce, nie stanowią/nie będą stanowiły wykonywanej samodzielnie działalności gospodarczej, o której mowa art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym Pana nie można uznać za osobę działającą w charakterze podatnika w rozumieniu ust. 1 tego artykułu, ponieważ są/będą spełnione łącznie wszystkie warunki określone w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy pozwalające na wyłączenie wykonywanych przez Pana czynności poza zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jak bowiem wskazują okoliczności sprawy, Pana działaniom nie można przypisać spełnienia warunku samodzielności, który stanowi immanentną cechę działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Jako członek organu zarządzającego (rady dyrektorów) działa Pan/będzie działać w imieniu i na rzecz zarządzanej spółki, przy wykorzystaniu jej składników i majątku. Nie ponosi Pan/nie będzie ponosić kosztów swej działalności, a wszelka odpowiedzialność wobec osób trzecich za działania podejmowane przez Pana w związku z pełnieniem funkcji w radzie dyrektorów spółki luksemburskiej została wyłączona. Ponadto nie ponosi Pan/nie będzie ponosić odpowiedzialności wobec osób trzecich za szkody związane z działalnością spółki. Zatem nie działa Pan/nie będzie działać w warunkach ryzyka, niepewności, np. co do popytu, konkurencji, czy ostatecznego rezultatu własnego przedsiębiorstwa.

Informuje się, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń, a w przypadku zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.