Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.319.2025.1.JP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-29
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi firmę w formie jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Działalność polega na świadczeniu usług (dalej jako „usługi programistyczne”) na rzecz
    podmiotu gospodarczego (dalej jako „Klient”).
    Przy realizacji usług programistycznych Wnioskodawca używa nowoczesnych technologii
    takich, jak:
    − nowoczesne języki oprogramowania: (...);
    − nowoczesne biblioteki informatyczne i kompilatory informatyczne: (...);
    − nowoczesne środowiska informatyczne.
    W szczegółowy zakres usług realizowanych przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotów
    gospodarczych wchodzi m.in. tworzenie oprogramowania zgodnie z wytycznymi
    Usługobiorcy, projektowanie systemów informatycznych zgodnie z wytycznymi
    Usługobiorcy, tworzenie modelu bądź programu komputerowego − wszystkie wymienione
    przedmioty działalności stanowią utwory w myśl ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Ponadto w zakres obowiązków Wnioskodawcy wchodzi również analiza i walidacja
    stworzonego oprogramowania, a także stworzenie nowego systemu informatycznego,
    nieistniejącego dotychczas w obrocie gospodarczym. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    oprogramowanie, system informatyczny oraz program komputerowy podlegają ochronie
    prawnej na podstawie zapisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. (Dz. U. z 1994 r. nr 24, poz. 83).
    Oprogramowania, o których mowa we wniosku, zostały (i będą) wytworzone, rozwinięte
    lub ulepszone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, podejmowaną w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Tworzone przez Wnioskodawcę
    oprogramowania to nowy system informatyczny, nieistniejący dotychczas w praktyce
    gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Sprzedaż wskazanych we wniosku praw następuje w ramach pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Dochody z opłat wynikających za sprzedaż praw autorskich i majątkowych
    do stworzonego przez Wnioskodawcę kodu źródłowego, opłata jest za sprzedaż
    autorskiego prawa do stworzonego programu komputerowego. Wnioskodawca nie
    prowadzi ksiąg rachunkowych.
    Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a w związku z tym
    wykazuje wymagane przepisami informacje w odrębnej ewidencji. Prowadzona odrębna
    ewidencja pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz
    wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych przypadających na ww. prawo w sposób zapewniający
    określenie kwalifikowanego dochodu.

    Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencję, zgodną z wymogami zawartymi w art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowa, odrębna ewidencja jest prowadzona w
    sposób usystematyzowany, ciągły. Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku stanowi
    utwór podlegający ochronie prawnej na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późniejszymi zmianami).
    W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone
    usługi, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca jest
    właścicielem kwalifikowanych praw własności intelektualnej będących przedmiotem
    ulepszenia. W wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności związanych z
    ulepszeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstają odrębne od tych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej utwory, podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca
    uzyskuje przychody z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej na mocy opłat
    lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, na mocy której Wnioskodawca przenosi wszystkie prawa
    autorskie i majątkowe na Spółkę, z którą ma podpisaną umowę. Wnioskodawca zgodnie z
    treścią umowy zawartej ze swoim Klientem przenosi na ten podmiot prawa autorskie
    majątkowe do utworów powstałych podczas wykonywania tejże umowy bez konieczności
    składania dodatkowych oświadczeń woli z chwilą przejęcia utworów wytworzonych przez
    Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca przenosi również na wyżej wymieniony podmiot wszystkie prawa zależne i
    pokrewne, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Wnioskodawca tworzy nowe
    oprogramowanie, jak również ulepsza już istniejące oprogramowanie stworzone przez
    inne osoby. W przypadku ulepszania oprogramowania już istniejącego Wnioskodawca jest
    właścicielem tego oprogramowania lub użytkownikiem posiadającym prawo do
    użytkowania na podstawie licencji niewyłącznej.
    Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz
    wykonywanie przez niego czynności opisanych we wniosku. Wnioskodawca ponosi ryzyko
    gospodarcze związane z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą.
    Wnioskodawca wykonuje czynności związane z powyżej opisanymi umowami o
    świadczeniu usług w dowolnie wybranym przez siebie miejscu − brak bezpośredniego
    nadzoru ze strony Usługodawcy.
    Usługodawca nie narzuca konkretnego czasu i miejsca wykonywanych czynności przez
    Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca niniejszym oświadcza, że nie toczy się wobec niego żadne postępowanie
    podatkowe, kontrola podatkowa, ani czynności sprawdzające w zakresie podatku PIT
    (podatku dochodowego od osób fizycznych) za jakikolwiek okres.
    Doprecyzowanie opisu sprawy:
    1. Pod pojęciem oprogramowanie (dalej jako „oprogramowanie” lub „produkt Końcowy”)
      należy rozumieć system informatyczny, który tworzy Wnioskodawca na zlecenie
      swojego klienta.
    2. Charakterystyka oprogramowania:
        − Oprogramowanie, które tworzy Wnioskodawca, to system informatyczny
        realizowany na zlecenie klienta Wnioskodawcy.
        − System ten jest tworzony w oparciu o następujące technologie i języki
        informatyczne: (...).
        − Innowacyjność polega na wytworzeniu innowacyjnego programu komputerowego,
        nieistniejącego dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy.

    3. Twórczy charakter przejawia się kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
      niematerialnej, która odznacza się oryginalnym, twórczym charakterem.
      a) Działania zmierzające do usprawnienia produktu końcowego:
        − tworzenie kodu źródłowego przez Wnioskodawcę na podstawie określonych
        funkcji przez Klienta,
        − stworzenie harmonogramu prac,
        − tworzenie raportu końcowego z wykonanych prac.
      b) Wykorzystywane technologie:
        − nowoczesne języki programistyczne: (...),
        − narzędzia: (...).
      c) Oryginalność rozwiązań polega na:
        − wykorzystaniu specyficznej wiedzy i know-how programistycznego Wnioskodawcy,
        − utworzeniu specyficznych algorytmów,
        − wytworzeniu kodu źródłowego indywidualnego w oparciu o pozyskaną wiedzę i
        know-how dotyczące usług programistycznych.
    Od już istniejącego oprogramowania następujące usprawnienia odróżniają program
    komputerowy projektowany przez Wnioskodawcę:
    · oryginalne podejście do tworzenia kodu źródłowego w oparciu o własne schematy i
      know-how,
    · specyficzne obliczenia dokonane przez Wnioskodawcę w celu stworzenia
      indywidualnego programu komputerowego,
    · indywidualna infrastruktura techniczna zaprojektowana z myślą o maksymalnej
      efektywności wytworzonego oprogramowania komputerowego.
      Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę dla klienta zawsze jest utworem o
      charakterze indywidualnym.
      Każdy algorytm będący składową kodu źródłowego planowany jest na podstawie
      własnych obliczeń i kreatywności Wnioskodawcy – często są to wyspecjalizowane
      algorytmy pod konkretny przypadek klienta.
      Oryginalność projektowanego oprogramowania polega na tym, że nie występuje inne
      oprogramowanie o takich samych cechach.
      Każdorazowo projektowane funkcje są nowym, zindywidualizowanym projektem
      realizowanym w oparciu o wymagania otrzymane od klienta.
      Wnioskodawca nie realizuje prac rutynowych – każda funkcjonalność jest nowa,
      niewystępująca dotychczas w praktyce gospodarczej.
      Takie oprogramowanie nie jest dostępne w sprzedaży przez Internet – napisane
      wyłącznie dla danego klienta, z myślą o łatwej rozbudowie, rozwoju i skalowaniu.
    4. Działalność prowadzona jest w sposób zaplanowany i metodyczny, według
      harmonogramu prac, z określonymi celami.
      a) Systematyczność polega na:
        − stworzeniu harmonogramu prac,
        − systematycznym tworzeniu kodu źródłowego,
        − tworzeniu raportu końcowego z wykonanych prac.

      b) Główny cel: utworzenie utworu w postaci kodu źródłowego; źródłem finansowania
      jest kapitał własny przedsiębiorstwa.
      c) Główny cel został osiągnięty.
      d) Harmonogram: opracowywany na każdy rok kalendarzowy, wszystkie dotychczas
      zrealizowane.
    5. a) Przed rozpoczęciem realizacji Wnioskodawca dysponował ograniczoną wiedzą
      programistyczną i know-how, które zwiększały się podczas prac.
      b) Wykorzystywana wiedza i umiejętności: informatyczna, IT, programistyczna,
      planowanie, wdrażanie systemów IT, projektowanie architektury IT.
        · Nowoczesne języki: (...);
        · Narzędzia: (...);
        · Oryginalność rozwiązań jw. (analogicznie jak wyżej).
      c) Rozpoczęcie działalności nastąpiło w dniu rozpoczęcia realizacji prac opisanych we
      wniosku.
      d) Języki programistyczne: (...); narzędzia: (...).
      e) Sposób realizacji przedsięwzięcia: prace planowane na podstawie wymagań klienta,
      realizowane według harmonogramu w celu wytworzenia kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej.
      f) Efekt działań: utwór podlegający ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych.
    6. Efekty pracy Wnioskodawcy nazywane „oprogramowaniem” zawsze są utworami w
      rozumieniu przepisów o prawie autorskim:
      · zawsze odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem,
      · nie są efektem pracy powtarzalnej, przewidywalnej,
      · nie są jedynie techniczną realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
      kontrahenta.
    7. Wnioskodawca nie uzyskuje dochodów ze sprzedaży licencji. Dochody pochodzą ze
      sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (program komputerowy
      podlegający ochronie prawnej).
    8. Wnioskodawca nie uzyskuje dochodów ze sprzedaży licencji.
    9. Efekty pracy w postaci oprogramowania są odrębnymi programami komputerowymi,
      podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych.
    10. Przeniesienie praw następuje w formie pisemnej, każdorazowo z zachowaniem art.
      41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    11. Działalność Wnioskodawcy w zakresie oprogramowania obejmuje:
      · nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i
      umiejętności (w tym IT),
      · planowanie produkcji, projektowanie i tworzenie nowych/ulepszonych produktów,
      procesów lub usług,
      · z wyłączeniem rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli mają charakter ulepszeń.
    12. Wyodrębnienie oprogramowania następuje przez prowadzenie odrębnej ewidencji
      prac i harmonogramu pracy. Przeniesienie każdego programu następuje pisemnie po
      zaakceptowaniu systemu przez klienta na podstawie raportu.

    13. Wynagrodzenie Wnioskodawcy pochodzi wyłącznie z tytułu przeniesienia na
      kontrahenta praw do „programu komputerowego” – autorskie prawo do programu
      komputerowego.
    14. Wydatki poniesione na zakup laptopa oraz komputera stacjonarnego są związane z
      prowadzeniem działalności gospodarczej i umożliwiają tworzenie kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej, zarówno podczas realizacji prac u klienta, jak i w
      domu.
      Wydatki na nabycie akcesoriów do laptopa i komputera stacjonarnego, takich jak mysz
      komputerowa czy słuchawki, mają wpływ na ergonomię i komfort pracy, a także
      zwiększają efektywność podczas realizacji projektów związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej.
      Nakłady poniesione na zakup samochodu oraz koszty amortyzacji tego pojazdu
      dotyczą jego wykorzystania w ramach prowadzonej działalności związanej z
      tworzeniem oprogramowania. Samochód służy do dojazdów na spotkania z klientami,
      konsultacji, prezentacji, załatwiania spraw administracyjnych i organizacyjnych, a także
      do współpracy z podwykonawcami i partnerami biznesowymi w celu odbioru prac i
      ustaleń technicznych związanych z powstawaniem kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej.
      Wydatki poniesione na szkolenia informatyczne, zakup specjalistycznej literatury oraz
      uzyskanie certyfikatów (...) potwierdzających i rozwijających wiedzę są niezbędne w
      procesie tworzenia oprogramowania będącego przedmiotem wniosku o wydanie
      indywidualnej interpretacji podatkowej.
    15. Związek został opisany w punkcie 14 niniejszego pisma.
    16. Odrębna ewidencja prowadzona jest na bieżąco, od 4 marca 2025 r.
    17. Stosowany jest klucz przychodowy o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    18. Przyjęta metodyka alokacji stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z
      obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu
      (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy) z konkretnym przychodem z
      danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie faktycznym (dany koszt
      dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych IP i nie ma możliwości zastosowania
      właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać
      adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu służącego wyliczeniu
      wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP.
    Pytania
    1. Czy kwalifikowane dochody uzyskane z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, opisane w niniejszym wniosku − Wnioskodawca może opodatkować
      stawką 5% zgodnie z art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
      od osób fizycznych?
    2. Czy opisana we wniosku działalność gospodarcza, którą Wnioskodawca prowadzi, jest
      działalnością badawczo- rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    3. Czy wydatki, które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, są kosztami uzyskania przychodu z
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z
      art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie

    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskiwane przez Wnioskodawcę dochody z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej spełniają wymóg z art. 30ca ust. 2 pkt 8. Ponadto zgodnie z
    art. 30cb Wnioskodawca prowadzi wyodrębnioną ewidencję dotyczącą prowadzonych
    prac. Na podstawie powyższego Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż może zastosować
    stawkę 5% podatku dochodowego od osób fizycznych, do dochodów opisanych w
    niniejszym wniosku.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane w pytaniu koszty uzyskania przychodu są, przy
    zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, kosztami uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9
    ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Artykuł 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że oprogramowanie, które Pan
    tworzy, to system informatyczny realizowany na zlecenie Pana klienta. System ten jest
    tworzony w oparciu o następujące technologie i języki informatyczne: (...). Innowacyjność
    polega na wytworzeniu innowacyjnego programu komputerowego, nieistniejącego
    dotychczas w Pana praktyce gospodarczej.
    Efekty pracy w postaci oprogramowania są odrębnymi programami komputerowymi,
    podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Pod pojęciem oprogramowanie (dalej jako „oprogramowanie” lub „produkt końcowy”)
    należy rozumieć system informatyczny, który tworzy Pan na zlecenie swojego klienta.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że opisana działalność jest działalnością twórczą, gdyż
    przejawia się kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, która
    odznacza się oryginalnym, twórczym charakterem.
    Działania zmierzające do usprawnienia produktu końcowego to: tworzenie kodu
    źródłowego na podstawie określonych funkcji przez Klienta, stworzenie harmonogramu
    prac, tworzenie raportu końcowego z wykonanych prac. Jako wykorzystywane technologie
    wskazał Pan nowoczesne języki programistyczne: (...) oraz narzędzia: (...).
    Oryginalność rozwiązań polega na wykorzystaniu przez Pana „specyficznej” wiedzy i know-
    how programistycznego, utworzeniu specyficznych algorytmów oraz wytworzeniu kodu
    źródłowego indywidualnego w oparciu o pozyskaną wiedzę i know-how dotyczące usług
    programistycznych.
    Od istniejącego oprogramowania następujące usprawnienia odróżniają program
    komputerowy projektowany przez Pana: oryginalne podejście do tworzenia kodu
    źródłowego w oparciu o własne schematy i know-how, specyficzne obliczenia dokonane
    przez Pana w celu stworzenia indywidualnego programu komputerowego, indywidualna
    infrastruktura techniczna zaprojektowana z myślą o maksymalnej efektywności
    wytworzonego oprogramowania komputerowego.
    Oprogramowanie tworzone przez Pana dla klienta zawsze jest utworem o charakterze
    indywidualnym. Każdy algorytm będący składową kodu źródłowego planowany jest na
    podstawie Pana własnych obliczeń i kreatywności – często są to wyspecjalizowane
    algorytmy pod konkretny przypadek klienta. Oryginalność projektowanego
    oprogramowania polega na tym, że nie występuje inne oprogramowanie o takich samych
    cechach.
    Każdorazowo projektowane funkcje są nowym, zindywidualizowanym projektem
    realizowanym w oparciu o wymagania otrzymane od klienta. Nie realizuje Pan prac
    rutynowych – każda funkcjonalność jest nowa, niewystępująca dotychczas w praktyce
    gospodarczej.
    Takie oprogramowanie nie jest dostępne w sprzedaży przez Internet – napisane jest
    wyłącznie dla danego klienta, z myślą o łatwej rozbudowie, rozwoju i skalowaniu.
    Efekty Pana pracy nazywane „oprogramowaniem” zawsze są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim, tj. zawsze odznaczają się oryginalnym, twórczym
    charakterem, nie są efektem pracy powtarzalnej, przewidywalnej, nie są jedynie
    techniczną realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.

    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że Oprogramowania, o których mowa we wniosku, zostały (i będą)
    wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Pana w ramach prowadzonej działalności,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Tworzone przez Pana
    oprogramowania to nowy system informatyczny, nieistniejący dotychczas w Pana praktyce
    gospodarczej. Systematyczność polega na stworzeniu harmonogramu prac,
    systematycznym tworzeniu kodu źródłowego, tworzeniu raportu końcowego z
    wykonanych prac. Wyjaśnił Pan, że głównym celem jest utworzenie utworu w postaci kodu
    źródłowego. Główny cel został osiągnięty. Wskazał Pan, że harmonogram opracowywany
    jest na każdy rok kalendarzowy, wszystkie dotychczas zostały zrealizowane.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do tworzonych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że działalność Pana obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności (w tym IT). Pana działalność w zakresie
    oprogramowania obejmuje, również planowanie produkcji, projektowanie i tworzenie
    nowych/ulepszonych produktów, procesów lub usług z wyłączeniem rutynowych i
    okresowych zmian, nawet jeśli mają charakter ulepszeń.

    Przy realizacji usług programistycznych używa Pan nowoczesnych technologii, takich jak:
    nowoczesne języki oprogramowania: (...), nowoczesne biblioteki informatyczne i
    kompilatory informatyczne: (...), nowoczesne środowiska informatyczne. Oryginalność
    rozwiązań polega na: wykorzystaniu specyficznej wiedzy i know-how programistycznego,
    utworzeniu specyficznych algorytmów, wytworzeniu kodu źródłowego indywidualnego w
    oparciu o pozyskaną wiedzę i know-how dotyczące usług programistycznych.
    Od już istniejącego oprogramowania następujące usprawnienia odróżniają program
    komputerowy projektowany przez Pana: oryginalne podejście do tworzenia kodu
    źródłowego w oparciu o własne schematy i know-how, specyficzne obliczenia dokonane
    przez Pana w celu stworzenia indywidualnego programu komputerowego, indywidualna
    infrastruktura techniczna zaprojektowana z myślą o maksymalnej efektywności
    wytworzonego oprogramowania komputerowego.
    Tworzone przez Pana dla klienta Oprogramowanie zawsze jest utworem o charakterze
    indywidualnym. Każdy algorytm będący składową kodu źródłowego planowany jest na
    podstawie Pana własnych obliczeń i kreatywności – często są to wyspecjalizowane
    algorytmy pod konkretny przypadek klienta. Oryginalność projektowanego
    oprogramowania polega na tym, że nie występuje inne oprogramowanie o takich samych
    cechach.
    Każdorazowo projektowane funkcje są nowym, zindywidualizowanym projektem
    realizowanym w oparciu o wymagania otrzymane od klienta. Nie realizuje Pan prac
    rutynowych – każda funkcjonalność jest nowa, niewystępująca dotychczas w praktyce
    gospodarczej.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;

    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, Pana działalność obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności (w tym IT) oraz
    planowanie produkcji, projektowanie i tworzenie nowych/ulepszonych produktów,
    procesów lub usług z wyłączeniem rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli mają
    charakter ulepszeń.
    Oprogramowania, o których mowa we wniosku, zostały (i będą) wytworzone, rozwinięte
    lub ulepszone w ramach prowadzonej przez Pana działalności, podejmowanej w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Tworzone przez Pana oprogramowania to nowy system
    informatyczny, nieistniejący dotychczas w praktyce gospodarczej.
    Oprogramowanie, które Pan tworzy, to system informatyczny realizowany na zlecenie
    Pana klienta. System ten jest tworzony w oparciu o następujące technologie i języki
    informatyczne: (...). Innowacyjność polega na wytworzeniu innowacyjnego programu
    komputerowego, nieistniejącego dotychczas w Pana praktyce gospodarczej.
    Oryginalność projektowanego oprogramowania polega na tym, że nie występuje inne
    oprogramowanie o takich samych cechach. Każdorazowo projektowane funkcje są
    nowym, zindywidualizowanym projektem realizowanym w oparciu o wymagania
    otrzymane od klienta. Nie realizuje Pan prac rutynowych – każda funkcjonalność jest
    nowa, niewystępująca dotychczas w praktyce gospodarczej.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wskazane
    we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo

        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej tworzone
    przez Pana oprogramowania to nowy system informatyczny, nieistniejący dotychczas w
    praktyce gospodarczej. Twórczy charakter przejawia się kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej, która odznacza się oryginalnym charakterem. Tworzy
    Pan nowe oprogramowanie, jak również ulepsza już istniejące oprogramowanie
    stworzone przez inne osoby. Efekty Pana pracy są odrębnymi programami
    komputerowymi, podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych.
    Wynagrodzenie Pana pochodzi wyłącznie z tytułu przeniesienia na kontrahenta praw do
    „programu komputerowego” (autorskie prawo do programu komputerowego). Uzyskuje
    Pan dochody z opłat wynikających ze sprzedaż praw autorskich i majątkowych do
    stworzonego kodu źródłowego (sprzedaży autorskiego prawa do stworzonego programu
    komputerowego).
    Przeniesienie praw następuje w formie pisemnej, każdorazowo z zachowaniem art. 41
    oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Prowadzi Pan od 4 marca 2025 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję, zgodną z wymogami zawartymi w art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Odrębna ewidencja jest prowadzona w sposób
    usystematyzowany i ciągły, pozwala ona na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania
    przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych przypadających na ww. prawo w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Chciałby Pan zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5% do
    uzyskanego dochodu z KPWI za rok 2025.

    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych na Klienta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu
    z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    W konsekwencji, jeśli faktycznie – jak Pan wskazał – efekty Pana pracy stanowią odrębne
    programy komputerowe podlegające ochronie określnej w art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, to autorskie prawo do tych odrębnych programów
    komputerowych wytwarzanych przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Klienta mieszczą się w
    kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które
    są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej (autorskich praw do odrębnych programów komputerowych) za
    okres objęty wnioskiem, tj. za rok 2025 (począwszy do 4 marca 2025 r.), jeżeli
    przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.

    Jak wynika z treści art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do
    którego odnosi się art. 30ca ust. 7 tej ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego
    prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje szczegółowych
    uregulowań w zakresie kosztów, które są funkcjonalnie związane z przychodami z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które należy brać pod uwagę przy
    obliczaniu dochodu z kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy, zatem
    w tym zakresie zastosowanie znajdą ogólne zasady kwalifikowalności kosztów.
    Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty
    poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie
    autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z
    kwalifikowanych praw IP.
    W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Z powyższego wynika zatem, że kosztami, o których mowa w przepisach odnoszących się
    do IP Box, w zakresie obliczenia dochodu, który zostanie następnie przemnożony przez
    wskaźnik nexus, będą wszelkiego rodzaju koszty – które są funkcjonalnie związane z
    przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, i które to w sposób
    bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu, o ile koszty te
    stanowić będą mogły koszt podatkowy.
    Powyższe potwierdza również treść Objaśnień podatkowych wskazujących na możliwość
    uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Objaśnienia nie wskazują natomiast, w jaki
    sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zgodnie zaś z art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów
      z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od

      opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i
      2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154
      w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu, poniesionego
    przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw
    autorskich, podatnik może przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw
    autorskich według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem podatnika z prowadzonej działalności
    gospodarczej w danym okresie. Przy czym, to podatnik zobowiązany jest wykazać związek
    danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną
    na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na
    osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.
    W świetle powyższego opisane we wniosku koszty, które ponosi Pan w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT (z
    zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 23 ustawy), w części w jakiej są/będą
    proporcjonalnie przypisane do przychodów ze sprzedaży autorskich prawa do programów
    komputerowych, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Dodatkowo informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast
    nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.