Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-728/09/12-S/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-09-28
Teza: Sądowe i ugodowe zniesienie współwłasności nieruchomości.
Słowa kluczowe: lokal-lokal użytkowy; nieruchomości; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 2290/10 (data wpływu 30 lipca 2012 r.) – stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2009 r. (data wpływu 22 września 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zniesienia współwłasności nieruchomości:

*   w części dotyczącej określenia źródła przychodu – **jest prawidłowe,**
*   w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych skutków podatkowych zniesienia współwłasności nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 2005 r. Wnioskodawca założył wraz z drugą osobą fizyczną (wspólnikiem) spółkę cywilną, w której wspólnicy posiadali wspólne udziały w zysku. Spółka cywilna w 2006 r. nabyła - w drodze kupna - udział 2/3 w lokalu użytkowym o łącznej powierzchni 150 m kw., a pozostały udział 1/3 nabyła małżonka wspólnika do jej majątku odrębnego. Wspólnicy podjęli również uzgodnienie, na mocy którego lokal został fizycznie podzielony na dwie odrębne izby (50 m kw. i 100 m kw.) trwałą ścianą, do używania odrębnie przez spółkę cywilną (izba 100 m kw.) i małżonkę wspólnika (izba 50 m kw.); wydzielone powierzchnie odpowiadały wielkości udziałów we własności. Spółka cywilna prowadziła w wydzielonej dla niej izbie 100 m kw. działalność doradczą, działalność taką prowadzili w tej izbie również indywidualnie obaj wspólnicy. W zakres działalności spółki ani jej wspólników nie wchodził obrót nieruchomościami ani podobne czynności, również udział w lokalu został nabyty bez zamiaru co do dalszej odsprzedaży. W wydzielonej dla spółki cywilnej izbie były prowadzone prace remontowe i adaptacyjne, po zakończeniu których wspólnicy rozpoczęli jej faktyczne używanie, izba ta nie została urzędowo odebrana jako samodzielny lokal. Z tego powodu nabyty udział w lokalu użytkowym nie został prawnie przekształcony w samodzielny lokal, nie został też wprowadzony do środków trwałych i nie był amortyzowany ani w trakcie trwania spółki cywilnej, ani po jej ustaniu. Z tytułu nabycia przez spółkę cywilną udziału 2/3 w tym lokalu sprzedający wystawił na spółkę cywilną - (jako podatnika VAT) fakturę VAT, z której to faktury spółka cywilna odliczyła w całości podatek VAT naliczony. Spółka cywilna odliczyła również podatek VAT naliczony w odniesieniu do nabytych towarowi usług służących pracom remontowym i adaptacyjnym w nabytym lokalu. W 2008 r. na skutek konfliktu pomiędzy wspólnikami spółka została rozwiązana. Podatek VAT likwidacyjny należny od likwidacji spółki cywilnej został rozliczony w urzędzie skarbowym, zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Na skutek rozwiązania spółki cywilnej Wnioskodawca został - z mocy prawa (art. 875 § 1 kodeksu cywilnego) - współwłaścicielem ww. lokalu w 1/3 udziału, pozostałe udziały (po 1/3 udziału) mają były wspólnik i jego małżonka. Obecnie toczy się sprawa w sądzie co do sposobu zniesienia powstałej współwłasności ww. lokalu, gdyż na chwilę obecną brak jest możliwości polubownego załatwienia sprawy. Powstały 1/3 udział w lokalu użytkowym, który przypadł Wnioskodawcy z tytułu rozwiązania spółki cywilnej, nie jest wykorzystywany w jego działalności gospodarczej i nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, a przedmiotem tej działalności nie był i nie jest obrót nieruchomościami, udział ten nie jest również przedmiotem najmu ani dzierżawy. Po ustaniu spółki cywilnej Wnioskodawca kontynuował działalność doradczą w miejscu zamieszkania i stan ten trwa do dziś. Były wspólnik i jego małżonka żądają, aby sąd przyznał im wyłączną własność lokalu oraz zasądził na rzecz Wnioskodawcy spłaty wartości jego udziału, podczas gdy żądanie Wnioskodawcy obejmuje zarządzenie przez sąd spłaty przez wspólnika udziału jego małżonki i przyznanie własności izby Wnioskodawcy, która została dla niego wydzielona. Z uwagi na długotrwałość procesu sądowego oraz trudne do przewidzenia rozstrzygnięcie sądu, Wnioskodawca rozważa jednak możliwość polubownego załatwienia sprawy i sprzedaży udziału na rzecz pozostałych współwłaścicieli oraz kupna za uzyskaną kwotę innego lokalu na swoją rzecz, w którym mógłby prowadzić działalność. Wnioskodawca zakłada, iż sąd, zgodnie z żądaniem pozostałych współwłaścicieli, przyzna im wyłączną własność całego lokalu i zasądzi spłaty na jego rzecz.

W związku z powyższym zadano następujące pytania (oznaczone we wniosku nr 3 i 4).

1.  Czy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sądowe zniesienie współwłasności będzie stanowiło dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości, co do którego Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy?
2.  Czy na gruncie ww. ustawy ugodowe (umowne) zniesienie współwłasności będzie stanowiło dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości, co do którego Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, sądowe lub umowne zniesienie współwłasności lokalu będzie stanowiło odpłatne zbycie nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w stosunku do tego dochodu będzie uprawniony do skorzystania ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 cyt. ustawy, na zasadach tam określonych.

W dniu 3 grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wydał interpretację indywidualną nr ITPB1/415-728/09/MR stwierdzając, iż stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2009 r. jest nieprawidłowe gdyż przychód z zamierzonego przez Wnioskodawcę zbycia udziału we współwłasności lokalu użytkowego, wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej, będzie stanowił – z uwzględnieniem art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy - przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 1 ww. ustawy. W konsekwencji nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy ww.

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 31 grudnia 2009 r. Odpowiedź na ww. wezwanie została udzielona pismem z dnia 28 stycznia 2010 r. znak ITPB1/415W-89/09. W dniu 8 marca 2010 r. wpłynęła do tutejszego organu skarga na ww. interpretację, w której wniesiono o uchylenie interpretacji.

Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 340/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Wnioskodawcy.

Wyrokiem z dnia 1 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 2290/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższy wyrok w całości i uchylił zaskarżoną interpretację.

Dnia 30 lipca 2012 r. tutejszy organ uzyskał odpis wyroku z dnia 1 czerwca 2012 r.

W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono m.in., że kwota uzyskana ze sprzedaży udziału w nieruchomości, która to nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej spółki cywilnej, której wspólnikiem był skarżący (jako lokal, w którym ją prowadzono) i jednocześnie nigdy nie spełniała wymogów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (nie była wpisana do ewidencji środków trwałych spółki), nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy. Nie będzie także stanowiła przychodu, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, nie będzie bowiem spełniała przesłanek, wskazanych w tym przepisie.

W dalszej kolejności NSA podkreśla, że w przypadku nieujęcia udziału we współwłasności nieruchomości w ewidencji środków trwałych skutki podatkowe jego odpłatnego zbycia będą podlegały ocenie na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy.

Mając na uwadze treść ww. orzeczenia, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego:

*   w części dotyczącej określenia źródła przychodu – uznaje się **za prawidłowe,**
*   w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uznaje się **za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje więc generalną zasadę, iż odpłatne zbycie nieruchomości i ww. praw majątkowych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym.

Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego, Spółka cywilna, której wspólnikiem był Wnioskodawca nabyła w 2006 r. 2/3 udziału w przedmiotowym lokalu i prowadziła w nim działalność gospodarczą. Lokal nie był ujęty w ewidencji środków trwałych. W 2008 r. spółka została rozwiązana, a Wnioskodawca został, na zasadach określonych w kodeksie cywilnym, współwłaścicielem lokalu użytkowego w 1/3 udziału. Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami zamierza dokonać sądowego lub umownego zniesienia współwłasności lokalu użytkowego. W efekcie Wnioskodawca otrzyma spłatę posiadanego udziału w rzeczonym lokalu, tj. dokona zbycia swojego udziału.

Uwzględniając powyższe wskazać należy, iż spółka cywilna nie posiada zdolności prawnej. Jest ściśle powiązana ze wspólnikami i nie występuje w obrocie cywilnoprawnym jako odrębny od nich podmiot prawa. Pogląd o braku podmiotowości prawnej spółki cywilnej jest powszechnie akceptowany przez orzecznictwo (por. uchwała siedmiu sędziów SN z dnia 26 stycznia 1996 r., III CZP 111/95). Podmiotami prawa w spółce cywilnej są wspólnicy.

Cechą konstytutywną spółki cywilnej jest m.in. występowanie ustroju majątkowego wspólności łącznej.

Natomiast na mocy art. 875 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), od chwili rozwiązania spółki cywilnej majątek wspólny wspólników staje się przedmiotem współwłasności w częściach ułamkowych przysługujących osobom, które spółkę tworzyły. Z przepisu tego wynika zatem, że osoby, którym przysługuje współwłasność majątku pozostałego po rozwiązaniu spółki i likwidacji działalności gospodarczej rozporządzają tym majątkiem w drodze zwykłych czynności cywilno – prawnych.

Przenosząc opisane wcześniej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż Wnioskodawca udział we współwłasności nieruchomości – lokalu użytkowym nabył w 2006 r., a z chwilą rozwiązania w 2008 r. spółki cywilnej współwłasność łączna nieruchomości przekształciła się z mocy prawa we współwłasność w częściach ułamkowych.

W związku z tym skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości należy oceniać według stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2006 r.

Stosownie bowiem do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy wymienionej w art. 1, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym o osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r.) przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł.

Natomiast w myśl art. 28 ust. 2 i 2a podatek od przychodu, o którym mowa w ust. 1, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika. Zasada ta nie ma zastosowania do podatników dokonujących sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania tej sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e).

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i e) ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c ), z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
*   na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części, własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
*   na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację – na cele mieszkalne – własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
*   na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów.

Zgodnie z art. 21 ust. 2 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 32 i 32a nie mają zastosowania, jeżeli:

1.  budowa i sprzedaż budynków i lokali oraz sprzedaż gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów jest przedmiotem działalności gospodarczej podatnika,
2.  przychód ze sprzedaży lub zamiany jest wydatkowany na nabycie gruntu, zakup, budowę, rozbudowę lub remont budynku albo jego części, przeznaczonych na cele rekreacyjne,
3.  przychód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1.

Natomiast w myśl art. 21 ust. 2a tej ustawy, przepis ust. 1 pkt 32 lit. e) nie ma zastosowania do podatników, którzy odsetki od kredytu lub pożyczki odliczali lub odliczają na podstawie art. 26b.

Zgodnie z art. 21 ust. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r.), przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 32 lit. a), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takim prawie.

Ponieważ zwolnienia i ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości – na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i e), ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja powoduje zwolnienie z opodatkowania kwot przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, ma charakter wyczerpujący (enumeratywny).

W cytowanym wyżej art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy wskazano, iż warunkiem skorzystania z ulgi jest poniesienie wydatków m. in. na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, a także na nabycie udziału w gruncie albo prawie użytkowania wieczystego gruntu, związanych z tym lokalem.

Wyjaśnić należy, że o mieszkalnym charakterze lokalu decyduje funkcja jakiej ma on służyć, czyli funkcja mieszkalna i tylko wydatki związane z nabyciem takiego lokalu uprawniają do ulgi.

Z treści wniosku wynika, iż uzyskaną ze sprzedaży swojego udziału kwotę Wnioskodawca planuje przeznaczyć na zakup innego lokalu, w którym mógłby prowadzić działalność.

Oceniając w kontekście powyższego przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, iż spełnienie przesłanki zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ww. ustawy nastąpi w przypadku przeznaczenia uzyskanej ze zbycia udziału w lokalu użytkowym kwoty na zakup lokalu mieszkalnego, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia zbycia.

Natomiast zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodane zostało przez art. 1 pkt 11 lit. a) ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.). Powyższa zmiana weszła w życie z dniem 1 stycznia 2009 r., oraz ma zastosowanie tylko i wyłącznie do przychodów (dochodów) uzyskanych ze sprzedaży tych nieruchomości, które nabyte zostały od 1 stycznia 2009 r.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż dochód ze sprzedaży udziału w nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych należy uznać za nieprawidłowe. Nie można bowiem przyjąć, że zwolnienie z opodatkowania wprowadzone od 1 stycznia 2009 r., ma zastosowanie do przychodów (dochodów) ze zbycia nieruchomości nabytych przed dniem 1 stycznia 2009 r.

Do ustalenia skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości, zgodnie z treścią zacytowanego wcześniej przepisu przejściowego, należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2006 roku.

W przypadku zatem nie spełnienia warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ww. ustawy, przychód uzyskany przez Wnioskodawcę ze sprzedaży udziału w nieruchomości (sądowego lub umownego zniesienia współwłasności) – jeżeli odpłatne zbycie nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 28 powołanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2006 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.