Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.487.2024.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (opodatkowanie IP-BOX).
Słowa kluczowe: IP Box; komputery-program komputerowy; prace-prace badawczo-rozwojowe; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 16 grudnia 2024 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotowa
    działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub
    ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych są utworami.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 u.p.d.o.f. Wnioskodawca jest rezydentem polskim, który prowadzi działalność
    gospodarczą i wykonuje swoje usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Usługi te nie
    są prowadzone za pośrednictwem zakładu w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, którego Rzeczpospolita jest stroną, ani w żaden inny sposób.
    Wnioskodawca opodatkowuje swoje dochody z tytułu działalności gospodarczej
    podatkiem liniowym.
    Wnioskodawca realizuje prace w celu tworzenia nowych lub ulepszonych produktów,
    technologii i rozwiązań, które po zakończeniu prac będą mogły zostać wykorzystane w
    ramach działalności kontrahenta bądź samego Wnioskodawcy. Obszar prowadzonych
    prac skoncentrowany jest na działalności związanej przede wszystkim z tworzeniem
    nowych bądź ulepszonych rozwiązań w zakresie oprogramowania komputerowego.
    Pod pojęciem program komputerowy należy rozumieć utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ust. 1 i n. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Utwór ten należy rozumieć jako wyrażony w każdej formie, m.in. słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (analogicznie: kodami programowania,
    algorytmami, zmiennymi), przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    W ramach prac, na podstawie zawieranych umów z Wnioskodawcą, ogół autorskich praw
    majątkowych wytworzonych przez Wnioskodawcę, przechodzi na kontrahenta. Dobra
    niematerialne, będące utworami i podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, z momentem ich wytworzenia
    stają się przedmiotem własności kontrahenta. Własność ta jest pełna, nieodwołalna oraz
    uprawniająca do rozporządzania prawem na wszelkich polach eksploatacji, w
    szczególności na wszelkich polach eksploatacji w zakresie: prawa do trwałego lub
    czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części
    jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie, w tym wprowadzanie, wyświetlanie,
    stosowanie, przekazywanie i przechowywanie programu komputerowego; tłumaczenia,
    przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie
    komputerowym; rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu
    komputerowego lub jego kopii; wprowadzenia do pamięci komputera i sieci
    multimedialnych.
    W zamian za wykonane usługi, Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie.
    Powyższe wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych.
    Za rezultat prac oraz wykonywane czynności w ramach działalności odpowiedzialność
    ponosi Wnioskodawca. Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są
    samodzielnym wyborem Wnioskodawcy.

    Wnioskodawca obecnie pracuje nad projektami związanymi z (...), które (...). Rola
    Wnioskodawcy obejmuje również projektowanie i wdrażanie architektury systemowej,
    która zapewnia (...). Dodatkowo, Wnioskodawca prowadzi projekty związane z:
    - projektowaniem (...);
    - projektowaniem nowego (...);
    - projektowaniem aplikacji do (...);
    - projektowaniem (...);
    - projektowaniem (...):
    - (...);
    - tworzenie (...);
    - projektowanie (...);
    - określanie (...);
    - opracowywanie (...);
    - standaryzacja (...);
    - standaryzacja (...);
    - rozwijacie (...);
    - doskonalenie (...);
    - definiowanie i monitorowanie (...);
    - weryfikacja i opiniowanie (...);
    - analizowanie i ocenianie (...).
    Celem ww. prac jest wytworzenie innowacyjnego - nowego, ulepszonego i rozwiniętego -
    produktu (programu komputerowego lub jego części). Ponadto, głównym celem
    Wnioskodawcy jest zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i umiejętności do wytworzenia
    wyżej opisanego utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i niewystępujących w praktyce
    gospodarczej technik.
    W ramach prowadzonych prac Wnioskodawca wraz z zespołem, koncentruje się na
    projektowaniu i tworzeniu nowych produktów i systemów informatycznych oraz ich
    ulepszaniu, dostosowując je do strategii i potrzeb organizacji. Rozwiązania, które są
    opracowywane, powstają w technologii (...), a dokumentacja techniczna jest
    przygotowywana w (...), oraz innych narzędziach wspierających (...). Działalność
    Wnioskodawcy wykracza poza rutynowe działania, koncentrując się na innowacyjnych
    rozwiązaniach.
    Wyniki prac rozwojowych mają ustaloną formę. Jest nią fragment kodu programu
    komputerowego – zapisany za pośrednictwem znaków, cyfr i symboli matematycznych –
    wraz z dokumentacją, jako nieodłączną częścią kwalifikowanego prawa IP.
    W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstaje autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca
    świadcząc usługi na rzecz kontrahenta nie tylko tworzy programy komputerowe lub ich
    części, ale także dokonuje ich ulepszenia i modyfikacji. Do prawidłowego funkcjonowania
    oprogramowania konieczne jest dokonywanie jego rozwijania oraz ulepszania (co wynika z
    istoty działalności programistycznej), w wyniku czego powstają części oprogramowania,
    które również podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych

    kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, a bardziej precyzyjnie, prowadzi
    odrębną ewidencję, w której uwzględnia informacje o:
    - zbywanym w danym okresie prawie własności intelektualnej, tj. określonym
      Oprogramowaniu;
    - przychodach uzyskiwanych ze zbycia Oprogramowania w danym okresie, tj.
      wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania;
    - kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na
      prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem
      Oprogramowania;
    - dochodzie ze zbycia Oprogramowania obliczonym jako różnica pomiędzy przychodami i
      kosztami opisanymi powyżej.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta pozostająca w ścisłym związku ze stałym poszerzaniem dostępnych
    elementów wiedzy, przyswajaniem nowych możliwości oraz umiejętności, a których
    wykorzystanie w przyszłości może mieć bezpośredni wpływ na czynności, a w efekcie na
    wytworzony produkt. Podejmowane czynności zmierzają bezpośrednio bądź pośrednio do
    poprawy użyteczności albo funkcjonalności programu. Bez wątpienia działalność na rzecz
    kontrahentów polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez nich nie miały miejsca. Oprogramowanie stworzone na
    rzecz kontrahentów powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniach
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX.
    Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w skali światowej - gdyż nie weryfikuje
    tego w takiej skali. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na
    podstawie umowy z kontrahentem oprogramowaniu, Wnioskodawca odpowiedzialny jest
    za naprawienie tych błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym
    wymaganiom danego kontrahenta. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii
    definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych
    celów. Zgodnie z tą definicją, działalność Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem
    gospodarczym.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie preferencyjnej stawki 5% od dochodu
    uzyskanego z kwalifikowanych praw własności odnosi się do stanu faktycznego
    wstępującego w 2024 r., jak i zdarzeń przyszłych mogących zaistnieć również w kolejnych
    latach.

    Pod pojęciem program komputerowy należy rozumieć utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062).
    Utwór ten należy rozumieć jako wyrażony w każdej formie m.in. słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (analogicznie: kodami programowania,
    algorytmami, zmiennymi), przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Pojęcia te używane są zamiennie, tak aby określić ten sam efekt prac Wnioskodawcy.
    Pojęcia te obejmują platformy, systemy, aplikacje, (...).
    Wnioskodawca obecnie pracuje nad projektami związanymi z (...), które (...). Rola
    Wnioskodawcy obejmuje również projektowanie i wdrażanie architektury systemowej,
    która zapewnia wysoką skalowalność i efektywność operacyjną. Dodatkowo,
    Wnioskodawca prowadzi projekty związane z:
    - (...)
    Należy wskazać, że tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe, są
    produktami o charakterze oryginalnym, twórczym, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej - tworzone od zera. Produkty te nie są również efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych.
    Projekty tworzone przez Wnioskodawcę niewątpliwie mają charakter twórczy, ponieważ to
    do Wnioskodawcy należy urzeczywistnienie wizji tworzonego produktu.
    Modyfikowanie oraz ulepszanie oznacza rozwijanie utworów, tj. rozwijanie
    oprogramowania, w wyniku którego powstaje nowe, niezależne oprogramowanie -
    program komputerowy, gdyż Wnioskodawca zarówno tworzy, jak i rozwija
    oprogramowanie.
    W celu realizacji zleconych zadań, w ramach których Wnioskodawca tworzy/ulepsza
    /modyfikuje oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    stworzenia od podstaw lub do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania,
    począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym
    problemu badawczego, przez analizę zasad funkcjonowania aktualnego programu,
    wykorzystanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i
    zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze
    motorykę systemu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby
    działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu
    źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie
    stanowi samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    1) Zastosowane nowe narzędzia i koncepcje:
        - (...) – umożliwia (...).
        - (...) – system (...).
        - (...) – główny (...).
        - Chmurowe rozwiązania (...) – skalowalna infrastruktura, pozwalająca na szybkie
        wdrażanie nowych usług.
    2) Różnice względem wcześniejszych rozwiązań:
        - Oryginalność (...).
        - Unikalność usług: tworzone systemy, takie jak (...).
        - Modułowe podejście: nowe oprogramowanie jest (...).
    3) Oryginalność tworzonych rozwiązań

        - Twórczy charakter projektów polega na łączeniu nowoczesnych technologii, takich
        jak (...) i rozwiązaniami zaprojektowanymi od podstaw.
        - Każdy projekt zaczyna się od indywidualnej analizy problemu, co prowadzi do
        stworzenia innowacyjnych funkcjonalności spełniających unikalne wymagania
        klienta.
    4) W celu precyzyjnego opisania różnic i innowacyjności można także przywołać
      przykłady, takie jak:
        - Wdrożenie nowego systemu (...).
        - Integracja aplikacji (...).
    Technologie, których zastosowanie powoduje, że oprogramowanie różni się od innych
    rozwiązań:
    Zastosowane technologie i narzędzia:
    1) Język programowania (...):
        - (...).
    2) Model architektury (...)
    3) Używany do (...).
    4) Modelowanie w (...):
        - (...).
    Różnice względem wcześniejszych rozwiązań:
    1) Wykorzystanie modelu (...)
        - (...)
    2) Nowoczesne narzędzia modelowania:
        - (...)
    3) Nowe podejście do projektowania rozwiązań:
        - Oprogramowanie powstaje w oparciu o dokładną analizę procesów biznesowych,
        co pozwala na tworzenie rozwiązań zoptymalizowanych pod kątem specyficznych
        potrzeb klientów.
    Podsumowanie:
    Nowe technologie i narzędzia nie tylko usprawniły proces wytwarzania oprogramowania,
    ale także pozwoliły na wdrażanie bardziej złożonych, skalowalnych i innowacyjnych
    rozwiązań, których nie można było osiągnąć przy użyciu dotychczasowych metod.
    Oprogramowanie różni się również dzięki większemu naciskowi na modułowość,
    elastyczność oraz bardziej zaawansowane metody wizualizacji i dokumentacji architektury.
    Działalność gospodarcza Wnioskodawcy jest działalnością podejmowaną przez niego w
    sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), zmierzający do
    zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Cele na poszczególne lata:
    1) 2024:
      - Cel: Stworzenie (...).
      - Działania:
      - (...).
    2) 2025:
        - Cel: Optymalizacja (...).

        - Działania:
      i) (...).
        - Rezultat: (...).
    3) 2026:
        - Cel: Rozwój w(...).
        - Działania:
      i) (...)
        - Rezultat: (...)
    Zasoby wykorzystane do realizacji celów:
    1) Zasoby ludzkie:
      - (...).
    2) Zasoby rzeczowe:
      - (...).
    3) Zasoby finansowe:
      - (...).
    Opracowanie innowacyjnych rozwiązań:
    - Opracowanie nowych systemów (...).
    - Tworzenie rozwiązań, które nie tylko odpowiadają obecnym potrzebom, ale także
      uwzględniają możliwość dalszego rozwoju, zapewniając długoterminową wartość.
    Systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Wnioskodawcę działań w
    zakresie opisanych we wniosku czynności polega na tym, że przy wytwarzaniu
    poszczególnych funkcjonalności oprogramowania Wnioskodawca każdorazowo planuje
    swoje działania, tworzy harmonogram, działa według logicznie ułożonego planu.
    Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie regularnie, według samodzielnie ułożonego
    harmonogramu.
    Na wstępie prac nad każdą funkcjonalnością systemu stanowiącą odrębny program
    komputerowy w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    Wnioskodawca wyznaczał i będzie wyznaczał harmonogram określający termin osiągnięcia
    wspomnianych wyżej celów pobocznych oraz celu głównego. Harmonogramy były/będą
    zatwierdzane przez podmiot zlecający wykonanie oprogramowania.
    Zasoby wiedzy przed rozpoczęciem realizacji „Oprogramowania”:
    1) Znajomość języków programowania:
        - Biegłość w języku (...).
    2) Wiedza z zakresu architektury systemów informatycznych:
        - Znajomość (...).
        - Doświadczenie w (...).
    3) Doświadczenie w integracji systemów:
        - (...).
    4) Znajomość narzędzi modelowania i dokumentacji:
        - (...).
    5) Wiedza z zakresu zarządzania tożsamością i bezpieczeństwem:

        - (...).
    6) Znajomość środowisk chmurowych:
        - (...)
    7) Umiejętności analityczne i projektowe:
        - (...).
    8) Doświadczenie we wdrażaniu i utrzymaniu systemów:
        - (...).
    Rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystywanych i rozwijanych w ramach działalności:
    1) Techniczna wiedza programistyczna:
        - Zaawansowana znajomość (...).
        - Umiejętność projektowania skalowalnych aplikacji z wykorzystaniem wzorców
        projektowych i architektonicznych.
    2) Architektura systemów IT:
        - (...).
    3) Zarządzanie tożsamością i bezpieczeństwem:
        - (...)).
    4) Narzędzia i techniki modelowania:
        - (...).
    5) Technologie chmurowe:
        - (...).
    6) Zarządzanie zespołem:
        - (...).
    7) Analiza i rozwiązywanie problemów:
        - (...).
    8) Optymalizacja procesów i systemów:
        - (...).
    9) Współpraca z partnerami zewnętrznymi:
        - (...).
    10) Stały rozwój technologiczny:
        - (...).
    Produkty, usługi i procesy oferowane dotychczas w działalności:
    1) Platforma (...):
        - Opracowanie i rozwój platformy umożliwiającej (...).
        - Kluczowe funkcjonalności:
        i) (...).
    2) Praca jako (...):
        - Rozwój (...):
        i) (...).
    3) Usługi konsultingowe i integracyjne:

        - Projektowanie i rozwijanie systemów (...).
        - Usprawnianie procesów (...).
    4) Projektowanie systemów (...):
        - Rozwój i wdrażanie (...).
        - Tworzenie aplikacji (...).
    5) Procesy i systemy operacyjne:
        - Optymalizacja istniejących rozwiązań (...).
        - Projektowanie systemów (...).
    Nowe zastosowania i usprawnienia w tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania:
    1) Integracja i (...)
    Rozwiązania wiedzy:
    1) Architektura systemów IT:
        - (...).
    2) Bezpieczeństwo IT:
        - (...).
    3) Zarządzanie procesami biznesowymi:
        - (...).
    4) Rozwiązania techniczne:
        – (...).
    5) Rozwiązania technologiczne:
        – (...).
    6) Rozwiązania programistyczne:
        – (...).
    7) Procesy (...):
        - (...).
    Zaplanowane działania:
    1) Rozwój i skalowanie platformy (...):
        – (...).
    2) Budowa zaawansowanego systemu (...):
        - (...).
    3) Tworzenie i rozwój infrastruktury (...):
        - (...).
    4) Rozwój systemów (...):
        - (...).
    5) Automatyzacja (...):
        - (...).
    6) Rozwój technologiczny zespołów i procesów:
        – (...).
    7) Optymalizacja istniejących procesów IT:

        - (...).
    8) Innowacyjne rozwiązania produktowe:
        - Tworzenie nowych usług (...), takich jak aplikacje (...).
    Sposób realizacji zaplanowanego przedsięwzięcia:
    1) Planowanie i analiza:
        a) Każde przedsięwzięcie rozpoczynało się od szczegółowej analizy wymagań
        biznesowych oraz technicznych.
        b) Opracowano szczegółowe harmonogramy działań z podziałem na etapy, co
        pozwoliło na monitorowanie postępów i kontrolę jakości realizowanych zadań.
        c) Wykorzystano model (...) do wizualizacji i komunikacji założeń projektowych z
        zespołami programistycznymi.
    2) Wykorzystanie odpowiednich narzędzi i technologii:
        a) Tworzenie infrastruktury (...):
        i) (...).
        b) Zarządzanie (...):
        i) (...).
    3) Zarządzanie zespołami programistycznymi:
        a) (...).
    4) Testowanie i wdrożenie:
        a) (...).
    5) Optymalizacja i usprawnienia:
        a) (...)
    6) Realizacja kluczowych projektów:
        i) (...).
    7) Komunikacja z klientami i partnerami biznesowymi:
        a) Aktywna współpraca z interesariuszami w celu zebrania opinii i wymagań
        biznesowych, co pozwoliło dostosować wdrażane rozwiązania do ich potrzeb.
    Efekty działań i nowe zastosowania:
    i) (...)
    Kluczowe korzyści nowych rozwiązań:
    1) (...)
    Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Efekty pracy Wnioskodawcy nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny.
    Efekty pracy Wnioskodawcy nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta.
    Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia/ulepszania/modyfikowania
    Oprogramowania obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,

    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu/ulepszeniu/modyfikowaniu
    Oprogramowania podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań
    Efekty pracy Wnioskodawcy w przypadku zarówno tworzenia, jak i ulepszania
    /modyfikowania „programów komputerowych i ich części” lub „fragmentów kodu”, zawsze
    są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu odsprzedania prawa majątkowego do części
    /fragmentu/elementu, który powstał w efekcie jego pracy twórczej.
    Ta część/fragment/element jest odrębnym programem komputerowym podlegającym
    ochronie określnej w z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca sprzedaje swój (wykonany przez siebie) program komputerowy i nie jest
    on współwłaścicielem wytworzonego systemu.
    Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa autorskie do „programów komputerowych”
    lub „fragmentów kodu”.
    Wnioskodawca tworzy (...). Rola Wnioskodawcy obejmuje również projektowanie i
    wdrażanie architektury systemowej, która zapewnia wysoką skalowalność i efektywność
    operacyjną. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za swoją część wraz z zespołem.
    „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub jego
    części, każdorazowo (zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku ulepszania
    /modyfikowania utworów), następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41
    oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca zobowiązuje się do przeniesienia na Kontrahenta majątkowych praw
    autorskich do każdego z Utworów, bez ograniczeń terytorialnych i czasowych, na
    wszystkich znanych polach eksploatacji, a w szczególności w odniesieniu do Utworów
    będących programami komputerowymi.
    Za należyte wykonywanie Umowy Kontrahent zobowiązuje się zapłacić na rzecz
    Wnioskodawcy wynagrodzenie ryczałtowe w kwocie xx PLN. Wynagrodzenie uwzględnia w
    szczególności wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do
    każdego z Utworów, bez ograniczeń terytorialnych i czasowych na wszystkich polach
    eksploatacji.
    Wyodrębnienie wynagrodzenia autorskie dokonuje Wnioskodawca na podstawie
    czynności twórczych niezbędnych do wytworzenia i przeniesienia praw autorskich.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych od (...) 2019 r.
    Pytania
    1) Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie przedstawionym w opisie stanu faktycznego
      /zdarzenia przyszłego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a
      pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f.?
    2) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest prawidłowa to czy Wnioskodawca będzie mógł
      używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie
      stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę?
    Pana stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywana przez niego działalność stanowi działalność
    badawczo-rozwojową o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt. 40 u.p.d.o.f.
    Ad. 1
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., zgodnie
    z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawą z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669) znowelizowano definicję „badań naukowych”
    oraz „prac rozwojowych” stanowiących łącznie „działalność badawczo-rozwojową” w myśl
    art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f..
    Zgodnie z art. 5a pkt 39 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października
    2018 r., „badania naukowe” to:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce,
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    W konsekwencji z dniem 1 października 2018 r., przepisy u.p.d.o.f. bezpośrednio referują
    do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania
    naukowe” obejmują:
    a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    października 2018 r., „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl ww. regulacji „prace rozwojowe” są
    działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności
    badawczo- rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:
    - mają twórczy charakter,
    - są prowadzone w systematyczny sposób,
    - zostały zrealizowane w określonym celu - zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
      wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
    - obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Niejednokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazywano, że twórczy
    charakter działalności badawczo-rozwojowej oznacza, że działalność ta ma posiadać
    charakter kreatywny, a zatem nowatorski, oryginalny w pomyśle, czyli musi być
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań, często o charakterze
    unikatowym, które nie mają charakteru odtwórczego.

    Pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza - mający na celu tworzenie;
    będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” - powodować powstawanie czegoś. Można
    zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu
    opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być
    wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo
    produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program. Ponadto, wśród synonimów terminu
    „twórczy” można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy „konstruktywny”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że jego działalność ma charakter
    twórczy/innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie
    dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi
    na rzecz kontrahenta. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego
    podejścia, nie są wykonywane na schematach, lecz każdorazowo wymagają dokonywania
    rozwiązań koncepcyjnych pozwalających na realizację danego projektu.
    Algorytmy rozwiązań proponowane kontrahentowi w ramach projektów nie powielają
    prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient otrzymuje
    zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT (platform-y, systemy,
    aplikacje). Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy potwierdza również fakt, iż
    rezultatem jego działań są subiektywnie nowe wytwory intelektu w postaci analiz, kodów
    źródłowych, dokumentacji, algorytmów itp.
    Wyżej wymienione efekty prac odpowiadają definicji programu komputerowego, o którym
    mowa w stanie faktycznym oraz w art. 74 ust. 1 i n. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. W piśmiennictwie wskazuje się, że ochrona programu
    komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy wyrażenia. W grę
    wchodzić może zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code), zawierający
    komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy przybierające
    postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu
    maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych.
    Jak wskazano we wstępnej części wniosku działalność Wnioskodawcy dotyczy tworzenia,
    ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub ich części. Warto wspomnieć, że
    twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Jak wskazano w Objaśnieniu
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX:
    „wystarczające jest działanie na skalę przedsiębiorstwa (...) nawet jeżeli podobne
    rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot” oraz „(...) Zatem twórczość
    działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych
    koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej
    podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już funkcjonujących u podatnika”. Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej
    przez siebie działalności gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe i
    ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej
    wiedzy i umiejętności, co w efekcie jest przejawem działalności twórczej o
    spersonalizowanym charakterze, ale nie tworzy innowacyjnych rozwiązań w skali
    światowej.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzone zostało w objaśnieniach podatkowych
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 roku dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX:
    „Nie ma zatem przeszkód, aby przyjąć, że sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy”
    odnosi się wyłącznie do wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest
    element celowościowy w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do
    tworzenia nowych zastosowań, niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują
    wyłącznie jedno przedsiębiorstwo czy też całe państwo, kontynent lub świat. Jasne jest

    jednak, że im większa będzie skalowalność wykorzystania zwiększonych zasobów wiedzy,
    tym większy będzie potencjał dochodowości w tym zakresie, co stanowi jeden z głównych
    determinantów prowadzenia przez podatników działalności badawczo-rozwojowej.”
    Wnioskodawca podejmując się wykonania określonego zlecenia każdorazowo, ze względu
    na fakt istnienia rygorystycznych wymogów stawianych prze klienta (osobę fizyczną bądź
    prawną), wykorzystuje nowe zastosowania - w ogólnym tego słowa znaczeniu, mając na
    względzie branżę, w której działa kontrahent. Istotą działalności Wnioskodawcy jest
    zapewnienie, że wykonywana przez niego praca oraz produkt spełniają i wyczerpują
    zagadnienia prawne, zagadnienia dotyczące bezpieczeństwa w sieci internetowej oraz
    rygory funkcjonalności (optymalizacja aplikacji/strony, narzędzia, funkcjonalności).
    Pojęcie „systematyczny” oznacza z kolei - robiący coś regularnie i starannie - oraz w
    przypadku działań - prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.
    Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie
    prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie
    działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać
    tego rodzaju prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną regularnością.
    W opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych
    podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które
    prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace jakie
    Wnioskodawca realizuje w ramach działalności nie mają incydentalnego charakteru, lecz
    wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te stanowią istotę funkcjonowania
    Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób poprzez odpowiadanie na
    zapotrzebowanie kontrahenta. Systematyczność realizowanych prac wynika również z
    funkcji pełnionych przez Wnioskodawcę wobec klienta, które dotyczą obsługi
    informatycznej, w tym realizacji na jego rzecz prac polegających na dostarczaniu nowych
    rozwiązań informatycznych lub ich istotnych modyfikacjach.
    Nowe funkcjonalności wprowadzane są zgodnie z dobrymi praktykami
    programistycznymi, tj. dokonywana jest najpierw analiza problemu, powstaje prototyp
    (proof of concept), rozwiązanie jest wdrażane stopniowo na środowiska testowe, a
    następnie pełne rozwiązanie jest wdrażane na środowisko produkcyjne.
    Kod testowany jest ręcznie oraz automatycznie. Z działających aplikacji zbierane są
    metryki, które służą do monitorowania wykorzystania dodanych funkcjonalności. Przed
    wdrożeniem na środowisko produkcyjne kod jest recenzowany przez innych
    programistów celem zapewnienia jakości.
    Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do
    uzyskania specjalistycznej wiedzy, która w większości sytuacji jest niedostępna na rynku.
    Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich wykorzystanie do tworzenia nowych lub
    istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem
    realizowanych przez Wnioskodawcę prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz
    optymalizacja (modyfikacja) innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych systemów,
    aplikacji, technologii dostępowych oraz innych narzędzi IT.
    Jak wskazano w stanie faktycznym Wnioskodawca, poprzez tworzenie nowego rozwiązania
    technicznego, wykorzystuje dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z
    dziedziny technologii i informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów,
    technologii i rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy zatem, jego aktywność w ramach prowadzonych prac zasadniczo
    może zostać uznana za prace rozwojowe, gdyż polega m.in. na kształtowaniu i
    wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do tworzenia i
    projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.

    Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są prowadzone na
    schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są
    przygotowywane pod danego klienta.
    Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian
    do produktów. Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in.
    koniecznością aktualizacji oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz polega
    na opracowaniu nowych produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących produktów w
    związku ze zgłoszeniem zapotrzebowania przez kontrahenta lub identyfikacją
    zapotrzebowania przez Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji
    określonych segmentów prowadzonej działalności.
    Oprócz tego w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP Box w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów
    z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące
    pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej,
    Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS,
    Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl). Według podręcznika działalność
    badawczo- rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna,
    możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.
    Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu oprogramowania
    komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe klienta. Działania te
    stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowej ustaw. Polegają one bowiem na
    wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków
    programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych
    rozwiązań.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace spełniają definicję działalności
    badawczo- rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 u.p.d.o.f.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy będzie mógł on używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw
    autorskich na stworzone i rozwijane przez siebie oprogramowanie.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f., podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f. kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego
    — podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot

    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 u.p.d.o.f.).
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    W orzecznictwie sądowo-administracyjnym, ugruntowała się jednolita linia
    interpretacyjna, w której wskazuje się, że kwalifikowane IP to prawo własności
    intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:
    1) zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    2) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f.);
    3) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    W zakresie opisywanych ulepszeń, należy na szczególnym względzie mieć pogląd, że na
    równi traktowane jest dokonanie modyfikacji poprzez wprowadzenie elementów
    spełniających przesłanki uznania ich za utwór, jak i innego rodzaju modyfikacji.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie
    art. 30ca są obowiązani:
    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w

      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 u.p.d.o.f.).
    Według art. 30cb ust. 3 u.p.d.o.f. w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub
    ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty
    podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.
    Jak wynika z powyższych regulacji, podatnicy, którzy opodatkowują dochody z
    kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla
    wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP
    Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Biorąc pod uwagę, że prace opisane przez Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu
    nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań, spełniają definicję prac
    badawczo-rozwojowych, to po spełnieniu wymienionych wyżej warunków może on tym
    samym używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie
    stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,

        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Pana działalność dotyczy
    tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub ich części, które
    według ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych są
    utworami.
    Pracuje Pan obecnie nad projektami związanymi z (...). Pana rola obejmuje również
    projektowanie i wdrażanie architektury systemowej, która zapewnia wysoką skalowalność
    i efektywność operacyjną. Dodatkowo prowadzi Pan projekty związane z:
    - projektowaniem infrastruktury dla platformy (...);
    - projektowaniem nowego systemu (...);
    - projektowaniem aplikacji do (...);
    - projektowaniem (...);
    - projektowaniem (...).

    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Podejmowane czynności zmierzają bezpośrednio bądź pośrednio do
    poprawy użyteczności albo funkcjonalności programu. Działalność na rzecz kontrahentów
    polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności
    prowadzonej przez nich nie miały miejsca. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    kontrahentów powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Opracowuje Pan
    nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Tworzone programy komputerowe są produktami o charakterze oryginalnym, twórczym,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej - tworzone od
    zera. Produkty te nie są również efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych.
    Efekty Pana pracy zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a
    „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,

    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana działań w
    zakresie opisanych we wniosku czynności polega na tym, że przy wytwarzaniu
    poszczególnych funkcjonalności oprogramowania każdorazowo planuje Pan swoje
    działania, tworzy harmonogram, działa według logicznie ułożonego planu. Wytwarza Pan
    oprogramowanie regularnie, według samodzielnie ułożonego harmonogramu.
    Na wstępie prac nad każdą funkcjonalnością systemu stanowiącą odrębny program
    komputerowy w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    wyznaczał i będzie wyznaczał Pan harmonogram określający termin osiągnięcia
    wspomnianych wyżej celów pobocznych oraz celu głównego. Harmonogramy były/będą
    zatwierdzane przez podmiot zlecający wykonanie oprogramowania.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w celu realizacji zleconych zadań podejmuje Pan szereg działań
    zmierzających do stworzenia od podstaw lub do usprawnienia istniejącego już wcześniej
    oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i
    sformułowania w związku z tym problemu badawczego, przez analizę zasad
    funkcjonowania aktualnego programu, wykorzystanie posiadanej wiedzy w celu
    wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które
    zmieniłoby na lepsze motorykę systemu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe
    funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla
    użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
    oprogramowania.
    Stosuje Pan takie nowe narzędzia i koncepcje jak: (...).
    Posiada Pan wiedzę w zakresie języków programowania (...) oraz architektury systemów
    informatycznych, doświadczenie w integracji systemów, wiedzę dotyczącą narzędzi
    modelowania, dokumentacji, zarządzania tożsamością i bezpieczeństwem, środowisk
    chmurowych.
    Celem Pana prac jest wytworzenie innowacyjnego - nowego, ulepszonego i rozwiniętego -
    produktu (programu komputerowego). Ponadto, głównym Pana celem jest zdobycie oraz

    wykorzystanie wiedzy i umiejętności do wytworzenia wyżej opisanego utworu, przy
    zastosowaniu nowoczesnych i niewystępujących w praktyce gospodarczej technik.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

    Jak wskazuje Pan we wniosku, Pana działalność w zakresie tworzenia/ulepszania
    /modyfikowania Oprogramowania obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Pana działalność polegająca na tworzeniu/ulepszeniu/modyfikowaniu Oprogramowania
    podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do
    tworzenia nowych rozwiązań.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie przez Pana oprogramowania ma miejsce
    w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;

        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,

    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku, w każdym przypadku tworzenia, ulepszenia utworów, efekty Pana
    pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan całość praw
    autorskich do oprogramowania na rzecz kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w
    prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji,
    spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka
    prowadzona jest od (...) 2019 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w 2024 r. oraz w latach kolejnych, jeśli okoliczności faktyczne
    sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.

    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.