Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.502.2020.1.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-11
Teza: Czy ewentualne zawarcie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym jest w istocie tylko przekształceniem formy prawnej władania rzeczą, a nie nowym nabyciem, od którego należy liczyć pięcioletni termin (od końca roku, w którym dojdzie do przekształcenia), od którego upływu zależy opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w przypadku ewentualnego zbycia lokalu mieszkalnego?
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2020 r. (data wpływu 1 września 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2020 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Dnia 27 września 2010 r. na podstawie aktu notarialnego nr (…) Wnioskodawca nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. (…) w (…) (nr KW (…)).

Wnioskodawca zamierza przekształcić ww. prawo do lokalu w odrębną własność na podstawie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1465, z późn. zm.). Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zasad obliczania pięcioletniego okresu, po którym następuje zwolnienie z zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za ewentualną sprzedaż lokalu.

W związku z tym zadano następujące pytanie.

Czy ewentualne zawarcie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym jest w istocie tylko przekształceniem formy prawnej władania rzeczą, a nie nowym nabyciem, od którego należy liczyć pięcioletni termin (od końca roku, w którym dojdzie do przekształcenia), od którego upływu zależy opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w przypadku ewentualnego zbycia lokalu mieszkalnego?

Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawca wskazał, że jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli następuje to przed upływem pięciu lat od nabycia lub wybudowania. Zdaniem Wnioskodawcy pięcioletni termin, od którego upływu zależy opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w przypadku ewentualnego zbycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego, należy liczyć od 2010 roku, czyli od czasu, kiedy Wnioskodawca nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Planowane przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność ma bowiem jedynie charakter przekształcenia pierwotnego prawa, a nie nowego nabycia. Co za tym idzie, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku ewentualnej sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że dnia 27 września 2010 r. Wnioskodawca na podstawie aktu notarialnego nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Wnioskodawca planuje przekształcić to prawo w odrębną własność.

W ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji, w której nastąpiło nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, a następnie przekształcenie tego prawa w odrębną własność na podstawie właściwych przepisów, za datę nabycia nieruchomości uważa się datę nabycia prawa do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego. Stosownie do art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.), umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc np. w drodze zakupu, bądź uzyskując je tytułem darmym (np. darowizna, spadek), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.

Zauważyć należy, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, które przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem, z pewnymi ograniczeniami, na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w Księdze Drugiej Kodeksu cywilnego „Własność i inne prawa rzeczowe”.

Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego powoduje, że osoba, której przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, uzyskuję pełnię praw właścicielskich do lokalu mieszkalnego oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości wspólnej.

Przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w prawo odrębnej własności oznacza jednak tylko zmianę formy prawnej prawa do tego lokalu i nie oznacza, że miało miejsce nowe nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego z spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie jest bowiem zdarzeniem prawnopodatkowym, które utożsamiać należy z nabyciem lokalu mieszkalnego. Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym do tego lokalu gruntem jest tylko zmianą formy prawnej, a nie nowym nabyciem. Co za tym idzie, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, datę nabycia lokalu mieszkalnego należy utożsamiać z chwilą pierwotnego nabycia prawa do tego lokalu, tj. z datą nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Zatem, w przedstawionej sytuacji, ewentualne przyszłe przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność będzie tylko przekształceniem formy prawnej. Co za tym idzie, Wnioskodawca nabył mieszkanie w 2010 r., a więc w przypadku ewentualnej jego sprzedaży, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie liczony od 2010 r. W takim przypadku ewentualna sprzedaż mieszkania nie będzie wiązała się z koniecznością uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż okres, o którym mowa w ww. przepisie, niewątpliwie minął.

Wnioskodawca wskazał, że jego stanowisko potwierdzają również następujące interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

*   z 19 czerwca 2019 r. syg. 0112-KDIL3-2.4011.214.2019.1.DJ,
*   z 29 kwietnia 2020 r., syg. 0114-KDIP3-2.4011.109.2020.1.AK,
*   z 13 lipca 2018 r., 0114-KDIP3-1.4011.267.2018.1.MG,
*   z 18 stycznia 2018 r., syg. 0114-KDIP3-2.4011.407.2017.1.KP

oraz interpretacje indywidualne:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 12 sierpnia 2016 r., syg. ITPB2/4511/635/16/Łs,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 3 października 2013 r., syg. IBPBII/2/415-708/13/Łcz.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto tutejszy organ informuje, że powołane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz Dyrektorów Izb Skarbowych zostały wydane w indywidualnych sprawach i tylko wyłącznie w nich mają zastosowanie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem

faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym

wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów–w art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.