Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.355.2025.1.JF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-04
Teza: Ustalenie czy działania planowane przez Wnioskodawcę
polegające na nabyciu i wynajmie nieruchomości położonych
w Polsce będą skutkować dla Wnioskodawcy powstaniem
zagranicznego zakładu w Polsce.
Słowa kluczowe: Francja
wynajem
zakład
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Zagraniczny zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 11

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy działania planowane przez Wnioskodawcę
    polegające na nabyciu i wynajmie nieruchomości położonych w Polsce będą skutkować
    dla Wnioskodawcy powstaniem zagranicznego zakładu w Polsce.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (A.) jest spółką prawa francuskiego wpisaną do francuskiego rejestru
    spółek, przyjmującą formę prawną société civile de placement immobilier à capital
    variable – stanowiącą instytucję zbiorowego inwestowania w nieruchomości. Wyłącznym
    celem działalności A. jest wynajem oraz bieżące zarządzanie nabytymi nieruchomościami
    (nie może ona nabywać budynków w celu ich odsprzedaży). A. nie może sprzedać żadnej
    ze swoich inwestycji przed upływem 5-letniego okresu posiadania (z zastrzeżeniem
    pewnych wyjątków).
    Aktywa w postaci nieruchomości muszą być posiadane bezpośrednio przez A. bądź
    pośrednio przez podmioty typu société civile immobilière (lub podmioty zagraniczne o
    podobnych cechach). A. nie może posiadać nieruchomości za pośrednictwem innych
    spółek kapitałowych, francuskich ani zagranicznych (z zastrzeżeniem pewnych wyjątków).
    Zgodnie z przepisami francuskiego kodeksu cywilnego, A. posiada osobowość prawną,
    pełną zdolność prawną i zdolność upadłościową. Kalkulacja zysków osiągniętych przez A.
    odbywa się na poziomie A., jednak zyski te są opodatkowane bezpośrednio w rękach jej
    wspólników/ inwestorów.
    Na potrzeby umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przez Francję, A.
    jest traktowana jak rezydent Francji (nawet gdy nie podlega CIT) i podatnikiem pomimo
    tego, że podatek jest płacony przez jej wspólników.
    Inwestycja i działalność w Polsce
    Wnioskodawca posiada polski NIP. Dokonał również rejestracji w Polsce jako podatnik VAT
    czynny.
    Wnioskodawca jest w trakcie finalizacji transakcji nabycia nieruchomości położonej w
    Polsce, w (...) (dalej: „Nieruchomość”). Bezpośrednio po zakupie, Nieruchomość zostanie
    wynajęta przez Wnioskodawcę na rzecz najemcy. A. będzie uzyskiwać przychody z
    Nieruchomości położonej w Polsce. Wnioskodawca zakłada, że w związku z osiąganiem w
    Polsce dochodów z najmu Nieruchomości, będzie podlegał w Polsce ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 20 maja 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-
    1.4010.174.2025.2.KS potwierdził, że Wnioskodawca będzie uznany za podatnika i będzie
    na nim spoczywał ograniczony obowiązek podatkowy z tytułu dochodów osiąganych na
    terytorium Polski z nieruchomości położonych w Polsce.
    Aktualnie Wnioskodawca potwierdza skutki podatkowe na gruncie VAT i PCC samej
    transakcji nabycia nieruchomości w drodze odrębnego postępowania o wydanie
    interpretacji indywidualnej (nie jest to przedmiotem niniejszego wniosku).
    Wnioskodawca nie posiada udziałów w spółkach nieruchomościowych z siedzibą w Polsce.
    Niewykluczone, że w przyszłości Wnioskodawca będzie nabywał również inne
    nieruchomości położone w Polsce w celu czerpania z nich pożytków z najmu lub innych o
    podobnym charakterze. Ponadto, po upływie minimalnego okresu posiadania
    nieruchomości obowiązującego Wnioskodawcę, w przyszłości może też zostać podjęta
    decyzja o zbyciu Nieruchomości.
    Wnioskodawca dokonał już podobnych inwestycji w nieruchomości w (...). Wnioskodawca
    jest obecnie właścicielem nieruchomości w tych krajach.

    Nabycie Nieruchomości
    Wnioskodawca w związku z transakcją nabycia Nieruchomości wspiera się zewnętrznymi
    podmiotami doradczymi (firmy konsultingowe, doradcy podatkowi, kancelarie prawne),
    które doradzają Wnioskodawcy przy nabyciu Nieruchomości.
    Doradcom prawnym zaangażowanym w proces nabycia Nieruchomości zostały udzielone
    pełnomocnictwa do podpisania umów związanych z nabyciem Nieruchomości. Udzielone
    pełnomocnictwo obejmuje wszelkie czynności faktyczne i prawne związane z nabyciem
    nieruchomości, w tym m.in. zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości, umów depozytu,
    dokumentów finansowych, aktów notarialnych, umów związanych z nabyciem
    ruchomości, praw własności intelektualnej, gwarancji budowlanych związanych z
    nieruchomością, a także umów polis ubezpieczeniowych, oświadczeń o rezygnacji ze
    zwolnienia z podatku VAT, oświadczeń o dobrowolnym poddaniu się egzekucji.
    Z uwagi na charakter nabycia Nieruchomości w formule sale and leaseback (bezpośrednio
    po Nabyciu Nieruchomości przez Wnioskodawcę zostanie ona wynajęta na rzecz
    sprzedającego), pełnomocnictwo dla doradców prawnych obejmuje też umocowanie do
    zawarcia samej umowy najmu. Zakup Nieruchomości i jej wynajem w formule sale and
    leaseback są ze sobą na tym etapie ściśle powiązane.
    Obie umowy są w zasadzie zwierane (podpisywane) w tym samym czasie. Z uwagi na
    ekonomikę czasową, obie te czynności są więc podpisywane przez doradców prawnych na
    mocy pełnomocnictwa.
    Należy jednak podkreślić fakt, że umocowanie prawników nie obejmuje i nie będzie
    obejmować swoim zakresem negocjowania komercyjnych warunków transakcji zakupu
    nieruchomości ani jej wynajmu.
    Decyzje w tym zakresie są podejmowane przez Wnioskodawcę, a doradcy prawni
    wypełniają tu jedynie dyspozycje Wnioskodawcy. Pełnomocnictwo nie obejmuje również
    dalszej obsługi Nieruchomości czy negocjowania warunków umów z innymi najemcami tj.
    pełnomocnictwa te nie będą obejmowały obsługi działalności polegającej na samym
    długoterminowym wynajmie, stanowiącej podstawową działalność Wnioskodawcy (o czym
    niżej).
    Podobne pełnomocnictwa będą udzielane doradcom w przypadku nabycia innych
    nieruchomości w Polsce.
    Wnioskodawca udzielił również pełnomocnictw szczególnych polskim doradcom
    podatkowym w Polsce, upoważniając ich do reprezentowania A. przed polskimi organami
    podatkowymi (w postępowaniach w sprawie indywidualnych interpretacji podatkowych
    oraz w celu uzyskania numeru identyfikacji podatkowej / numeru VAT w Polsce) oraz
    otwarcia rachunku bankowego. Pełnomocnictwa te zostały udzielone w celu zapewnienia
    zgodności z przepisami obowiązującymi w Polsce – z uwagi na brak znajomości polskich
    przepisów prawnych i podatkowych samodzielna działalność Wnioskodawcy w tym
    zakresie byłaby znacznie utrudniona.
    Doradcy prawni oraz doradcy podatkowi wpierający Wnioskodawcę w procesie Nabycia
    Nieruchomości nie działają na wyłączność Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest tylko
    jednym z klientów doradców.
    Dochód osiągnięty na terytorium Polski
    W związku z działalnością inwestycyjną w nieruchomości na terytorium Polski,
    Wnioskodawca ponosi i ponosić będzie m.in.: koszty usług księgowych, doradztwa
    technicznego, doradztwa w dziedzinie nieruchomości oraz due diligence nabywanych
    nieruchomości, usług audytu, doradztwa prawnego i podatkowego, usług wyceny, usług
    architektonicznych, usług pośrednictwa w nabyciu/wynajmie nieruchomości oraz koszty
    bieżącego utrzymania nieruchomości, koszty podatku od nieruchomości.

    Wnioskodawca będzie wykazywać w Polsce przychody (dochody) z tytułu nieruchomości,
    w tym wynajmu Nieruchomości, w tym alokować koszty związane z przychodami
    osiąganymi z tytułu wynajmu powierzchni Nieruchomości, takie jak koszty bieżącego
    utrzymania Nieruchomości (naprawy, remonty, sprzątanie, konserwacje), czy koszty
    wynikające z umów o zarządzanie aktywami / nieruchomością (tzw. asset management
    agreement / property management agreement), zawartych pomiędzy Wnioskodawcą a
    Asset / Property Managerem (zdefiniowani poniżej).
    Zarządzanie nieruchomością/aktywami
    Zgodnie z praktyką rynkową obowiązującą zarówno w Europe jak i w Polsce,
    Wnioskodawcę w związku z inwestycjami w nieruchomości będą wspierać profesjonalne
    podmioty: podmiot odpowiedziany za strategiczne zarządzanie wartością nieruchomości
    na mocy asset management agreement – (tzw. „Asset Manager”); oraz podmiot
    świadczący usługę operacyjnego zarządzania nieruchomością na co dzień na mocy
    property management agreement (tzw. „Property Manager”).
    Usługi Asset Managera mają charakter doradczy, w szczególności nie jest on upoważniony
    do zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy bez jego formalnej zgody. Asset Manager i
    wszystkie osoby zaangażowane w obsługę A. z ramienia Asset Managera znajdują się we
    Francji, a wszystkie decyzje niezbędne do świadczenia usług Asset Managera podejmuje
    Wnioskodawca (również z terytorium Francji).
    Za bieżące zarządzanie polskimi nieruchomościami, w tym Nieruchomością,
    odpowiedzialny będzie lokalny Property Manager, będący wyspecjalizowanym podmiotem
    zewnętrznym, zaangażowanym w ramach świadczonych na rzecz Wnioskodawcy za
    wynagrodzeniem usług. Property Manager jest polskim podmiotem niepowiązanym z
    Wnioskodawcą i świadczy swoje usługi również na rzecz podmiotów trzecich
    (niepowiązanych z A.).
    Property Manager nie będzie uprawniony do podejmowania żadnych decyzji o
    charakterze strategicznym takich jak nabywanie/zbywanie nieruchomości, negocjowanie
    umów najmu, ponoszenie nakładów inwestycyjnych z wyjątkiem sytuacji nadzwyczajnych i
    konieczności poniesienia takich wydatków w celu zabezpieczenia nieruchomości.
    Zakres usług Property Managera będzie obejmował:
    - obsługę komercyjnego funkcjonowania nieruchomości i reprezentowania interesów
      Wnioskodawcy jako właściciela, m.in. wsparcie najemców nieruchomości,
      uruchomienie i rozliczanie usług np. mających na celu utrzymanie czystości w
      budynku, monitorowanie terminów, korygowanie wysokości czynszu oraz opłat
      eksploatacyjnych, przekazanie i odbiór nieruchomości w stosunkach z najemcą,
      zarządzanie ubezpieczeniami;
    - obsługę technicznego funkcjonowania m.in. zawieranie umów z usługodawcami z
      zakresie napraw i utrzymania nieruchomości, zlecanie i monitorowanie prac
      konserwacyjnych oraz związanych z wydatkami inwestycyjnymi, prowadzenie
      czynności w sprawach gwarancyjnych;
    - czynności w zakresie prowadzenia księgowości m.in. pobieranie czynszów oraz
      dodatkowych opłat, egzekucja długów, przekazywanie danych dla potrzeb
      sporządzenia deklaracji podatkowych oraz sprawozdań finansowych, sprawdzanie i
      akceptowanie faktur.
    Opisane powyżej zadania zlecone będą wykonywane w oparciu o fachową wiedzę i
    doświadczenie rynkowe Property Managera, niemniej będą podlegały monitoringowi ze
    strony Asset Managera (jako podmiotu doradczego w stosunku do A.) oraz weryfikacji
    przez samego Wnioskodawcę. Przedmiotowa weryfikacja będzie polegała na

    konferencjach telefonicznych oraz różnego rodzaju spotkaniach informacyjnych. Zatem
    działalność Property Managera nie będzie podlegała bieżącej kontroli, ale Wnioskodawca
    będzie miał możliwość weryfikacji efektów jego prac.
    Property Manager nie będzie posiadał pełnomocnictw do zawierania ani negocjacji umów
    najmu w imieniu Wnioskodawcy. Property Manager nie będzie odpowiedzialny za proces
    wynajmu i poszukiwania potencjalnych najemców. Jeśli wyniknie taka konieczność, usługi
    w ww. zakresie zostaną zlecone profesjonalnej agencji. W takim wypadku Property
    Manager może ewentualnie jedynie wspierać Wnioskodawcę w dostarczeniu informacji o
    nieruchomościach, w tym Nieruchomości.
    Podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych
    Kluczowe decyzje finansowe w odniesieniu do Nieruchomości i decyzje odnośnie
    strategicznych działań A. w odniesieniu do inwestycji w Polsce będą podejmowane na
    terytorium Francji. Do takich strategicznych działań Wnioskodawca zalicza między innymi
    decyzje związane z: nabyciem, zbyciem, wynajmem Nieruchomości (w tym określaniem i
    negocjowaniem warunków wynajmu), czy poważnymi pracami remontowymi.
    Wnioskodawca nie posiada (i nie będzie posiadał) na terytorium Polski biura,
    pracowników, ani członków zarządu. Czynności związane z obsługą działalnością
    Wnioskodawcy w Polsce są i będą wykonywane przez osoby trzecie na podstawie
    zawartych umów (lub przez osoby zatrudnione przez Property Managera /
    podwykonawców Property Managera).
    Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że nie będą udzielane pełnomocnictwa dla osób
    przebywających w Polsce, poza typowymi, ograniczonymi pełnomocnictwami dla Property
    Managera do wykonywania czynności, o których mowa wyżej.

## Pytanie

Czy działania planowane przez Wnioskodawcę polegające na nabyciu i wynajmie
    nieruchomości położonych w Polsce będą skutkować dla Wnioskodawcy powstaniem
    zagranicznego zakładu w Polsce?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, planowane przez niego działania polegające na nabyciu i
    wynajmie nieruchomości położonych w Polsce nie będą skutkować dla Wnioskodawcy
    powstaniem zagranicznego zakładu w Polsce.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zakres podmiotowy Ustawy o CIT jest ściśle związany z instytucją ograniczonego i
    nieograniczonego obowiązku podatkowego. Powstanie obowiązku podatkowego
    wyznacza bądź siedziba lub zarząd usytuowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na tym terytorium (zasada źródła).
    Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z
    opodatkowaniem w Polsce dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez
    względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę lub zarząd.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) podatnicy, jeżeli nie
    mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 Ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w
    szczególności dochody (przychody) m.in. z:
    - wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Polski, w tym poprzez
      położony na terytorium Polski zagraniczny zakład; lub

    - położonej na terytorium Polski nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym
      ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej
      nieruchomości.
    Zgodnie z definicją określoną w art. 4a pkt 11 Ustawy o CIT przez zagraniczny zakład
    rozumie się:
    a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium
      jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego
      państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo
      miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
    b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
      państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
    c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
      terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma
      pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie
      wykonuje
    - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
    Zatem wskazana definicja ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy właściwa umowa o
    unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska, nie stanowi inaczej.
    W tym miejscu warto wskazać, że obowiązek podatkowy powstaje na gruncie ustaw
    krajowych, a umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania mają za zadanie wskazanie
    odpowiedniej jurysdykcji, której przyznane jest uprawnienie do opodatkowania
    osiąganych przychodów/dochodów. Dlatego też w ocenie Wnioskodawcy mając na
    uwadze racjonalność ustawodawcy, który jak zostało wskazane powyżej w art. 3 ust. 3
    Ustawy o CIT, wyodrębnił dwie sytuacje (tj. osiąganie dochodów w związku z posiadaną
    nieruchomością oraz osiąganie dochodów z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej
    na terytorium Polski za pośrednictwem zagranicznego zakładu), należy stwierdzić, iż
    obowiązek podatkowy na gruncie Ustawy o CIT może powstać w związku z posiadaniem
    aktywów w Polsce (w postaci Nieruchomości) albo w związku istnieniem zakładu. Dlatego
    też analogiczne rozróżnienie zostało dokonane na gruncie przepisów UPO, która osiąganie
    przychodów/dochodów z nieruchomości (w tym poprzez jej zbycie) reguluje w art. 6 i art.
    13 Umowy pomiędzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki
    Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków
    od dochodu i majątku sporządzonej w Warszawie dnia 20 czerwca 1975 r. (dalej: „UPO”),
    zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego
    prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Francję dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz.
    U. z 2018 r., poz. 1369) (dalej: „Konwencja MLI”), a do kwestii zakładu oraz zysków
    przedsiębiorstw odnoszą się odrębne przepisy, tj. art. 5 i art. 7 UPO.
    W świetle UPO, pojęcie osoba obejmuje zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. b UPO, osobę fizyczną,
    spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób. Wyrażenie „spółka” oznacza m.in. osobę prawną i
    jednostkę, którą dla opodatkowania traktuje się jako osobę prawną (art. 3 ust. 1 lit. c
    UPO). Konsekwentnie, A. spełnia definicję spółki na gruncie UPO (tj. posiada status osoby
    prawnej), zatem postanowienia UPO będą miały zastosowanie w przypadku
    opodatkowania dochodów Wnioskodawcy z Nieruchomości.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 UPO, dochody z majątku nieruchomego, włączając dochody z
    eksploatacji gospodarstw rolnych i leśnych, podlegają opodatkowaniu w tym
    Umawiającym się Państwie, w którym ten majątek jest położony.
    Stosownie do art. 6 ust. 2 UPO, określenie „majątek nieruchomy” rozumie się według
    prawa podatkowego Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony.

    Na podstawie art. 6 ust. 3 UPO, postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodów z
    bezpośredniego użytkowania, najmu lub dzierżawy, jak również każdego innego rodzaju
    użytkowania, najmu lub dzierżawy, jak również każdego innego rodzaju użytkowania
    majątku nieruchomego.
    Natomiast na mocy art. 6 ust. 3 UPO [winno być ust. 4], postanowienia ustępów 1 i 3
    stosuje się również do dochodów z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa i do dochodu
    z majątku nieruchomego, który służy do wykonywania wolnego zawodu.
    Z kolei na podstawie art. 5 ust. 1 UPO określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, w której
    całkowicie albo częściowo wykonuje się działalność przedsiębiorstwa.
    W myśl art. 5 ust. 2 UPO określenie „zakład” obejmuje w szczególności
    a) miejsce zarządzania,
    b) filię,
    c) biuro, w którym prowadzona jest działalność handlowa,
    d) zakład fabryczny,
    e) warsztat,
    f) kopalnię, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
    g) budowę albo montaż, których okres przekracza 12 miesięcy.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 UPO nie stanowią zakładu:
    a) placówki, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania albo wydawania dóbr
      albo towarów należących do przedsiębiorstwa,
    b) dobra albo towary należące do przedsiębiorstwa, utrzymywane wyłącznie dla
      składowania, wystawiania albo wydawania,
    c) dobra albo towary należące do przedsiębiorstwa utrzymywane wyłącznie w celu
      obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
    d) stała placówka utrzymywana wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu
      uzyskiwania informacji dla przedsiębiorstw,
    e) stała placówka utrzymywana przez przedsiębiorstwo wyłącznie dla celów
      reklamowych, dla dostarczania informacji, prowadzenia badań naukowych lub
      wykonywania podobnej działalności o przygotowawczym lub pomocniczym
      charakterze.
    W myśl art. 5 ust. 4 UPO jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w
    rozumieniu ustępu 5, działa w Umawiającym się Państwie dla przedsiębiorstwa drugiego
    Umawiającego się Państwa, uważa się, iż w tym pierwszym Państwie istnieje zakład, jeżeli
    ta osoba posiada pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu przedsiębiorstwa i
    pełnomocnictwo w tym Państwie zwykle wykonuje, chyba że jej działalność ogranicza się
    tylko do zakupu dla przedsiębiorstwa dóbr lub towarów.
    Z kolei zgodnie z art. 5 ust. 5 UPO natomiast, nie będzie się traktować przedsiębiorstwa
    Umawiającego się Państwa za posiadające zakład w drugim Umawiającym się Państwie
    tylko z tego powodu, że wykonuje tam czynności przez maklera, komisanta generalnego
    albo każdego innego niezależnego przedstawiciela, o ile te osoby działają w ramach swojej
    zwykłej działalności.
    Jednocześnie zgodnie z pkt 6 Komentarza do art. 5 ust. 1 Modelowej Konwencji w sprawie
    podatku od dochodu i majątku (dalej „Konwencja Modelowa”) (wersja skrócona z
    listopada 2017 roku, dalej „Komentarz”) definicja ta dla powstania zakładu wymaga
    spełnienia łącznie następujących warunków:

        istnienia w danym państwie „placówki działalności gospodarczej”, to jest
        pomieszczeń, a w pewnych okolicznościach maszyn i urządzeń,
        posiadania przez taką placówkę stałego charakteru, to znaczy musi być utworzona
        w określonym miejscu, z pewnym stopniem trwałości,
        prowadzenia działalności przedsiębiorstwa za pośrednictwem tej stałej placówki (co
        oznacza, że osoby, które są zależne od przedsiębiorstwa, prowadzą działalność
        przedsiębiorstwa w państwie, w którym stała placówka jest położona).
    W przypadku Wnioskodawcy, w odniesieniu do nieruchomości które Wnioskodawca
    będzie nabywał w Polsce, w tym Nieruchomości brak jest spełnienia przede wszystkim
    pierwszego warunku, nieruchomości inwestycyjne stanowią bowiem przedmiot
    wypracowywania zysków, a nie placówkę działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
    Ponadto nieruchomości, nie mają jakiejkolwiek samodzielności by móc prowadzić
    przedsiębiorstwo, bowiem są przedmiotem, a nie podmiotem praw i obowiązków. Innymi
    słowy nieruchomości stanowią wyłącznie aktywa służące osiąganiu pasywnego przychodu
    /dochodu. Nieruchomość jest przedmiotem prowadzonej działalności, ale samoistnie nie
    służy jako stała placówka.
    Specyfikację co w szczególności obejmuje określenie „zakład” zawartą w art. 5 ust. 2 UPO
    należy natomiast odczytywać przez pryzmat aktywnego prowadzenia działalności
    przedsiębiorstwa w danym miejscu charakteryzującym się stałością.
    Natomiast jak wskazuje pkt 45 Komentarza do art. 5 ust. 2 Modelowej Konwencji, tego
    rodzaju miejsca mogą stanowić zakład jedynie, gdy spełniają definicję zawartą w art. 5 ust.
    1 - a więc m.in. gdy prowadzona jest przez nie działalność przedsiębiorstwa.
    Konsekwentnie, uznanie aktywa w postaci nieruchomości za filię/biuro Wnioskodawcy w
    Polsce pozostanie nieistotne tak długo, jak długo nie będzie prowadzona w sposób
    aktywny (a nie pasywny) za jej pośrednictwem działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.
    Działalność gospodarcza A. w Polsce polegać będzie na wynajmowaniu powierzchni
    komercyjnej w Nieruchomości (a w przyszłości potencjalnie również innych
    nieruchomości) będącej jej własnością, zlokalizowanej na terytorium Polski. Poza
    przychodami uzyskiwanymi z Nieruchomości Wnioskodawca nie będzie prowadził żadnej
    innej działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    Nieruchomość należąca do Wnioskodawcy zarządzana będzie przez podmiot trzeci
    (Property Managera). Wnioskodawca nie będzie zajmował się bieżącym zarządzeniem
    Nieruchomością ani usługami komercjalizacji - za te czynności odpowiadać będą
    niezależne podmioty profesjonalne, na podstawie umów zawartych z Wnioskodawcą lub z
    Property Managerem. Wszelkie kluczowe decyzje dotyczące Nieruchomości, w tym
    ostateczne warunki najmu podejmowane będą na terytorium Francji.
    Na terytorium Polski A. osiągać będzie zatem wyłącznie pasywne przychody/dochody z
    tytułu nieruchomości położonych w Polsce. Nieruchomość posiada charakter stałości,
    niemniej nie spełnia ona przesłanek do uznania jej za placówkę, za pośrednictwem której
    prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
    Zarządzanie nieruchomościami, w tym Nieruchomością przez podmiot trzeci – Property
    Managera – będzie dokonywane w ramach prowadzonej przez ten podmiot zwykłej
    działalności (outsourcing czynności związanych z zarządzaniem Nieruchomości).
    Wnioskodawca nie posiada bowiem i nie będzie posiadał w Polsce biura ani zatrudniał w
    Polsce pracowników. Property Manager nie będzie jednocześnie uprawniony do
    podejmowania żadnych decyzji o charakterze strategicznym (takich jak nabywanie
    /zbywanie nieruchomości, negocjowanie umów najmu, ponoszenie nakładów
    inwestycyjnych). Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 5 UPO PL-FR „nie będzie się traktować
    przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa za posiadające zakład w drugim

    Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że wykonuje tam czynności przez
    maklera, komisanta generalnego albo każdego innego niezależnego przedstawiciela, o ile
    te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności”.
    Zgodnie z pkt 106 Komentarza do art. 5 ust. 6 Modelowej Konwencji, zwyczajowo
    niezależny przedstawiciel odpowiada wobec przedsiębiorstwa, które reprezentuje, za
    wyniki swojej pracy, ale nie podlega znaczącej kontroli w zakresie sposobu jej
    wykonywania. Nie podlega szczegółowym instrukcjom zleceniodawcy jeżeli chodzi o
    sposób wykonywania pracy w ramach prowadzonej działalności. Fakt, że przedsiębiorstwo
    korzysta ze specjalnych umiejętności i wiedzy przedstawiciela, świadczy o jego
    niezależności. W tym miejscu Wnioskodawca zaznacza, iż Nieruchomość (a w przyszłości
    potencjalnie również inne nieruchomości) będzie na bieżąco zarządzana przez
    niezależnego Property Managera, tj. podmiot specjalizujący się w zarządzaniu
    nieruchomościami.
    Z tego powodu w ocenie Wnioskodawcy należy stwierdzić, iż obowiązek podatkowy na
    gruncie ustawy o CIT powstaje w związku z posiadaniem aktywów w Polsce w postaci
    nieruchomości i czerpaniem z nich pożytków, a nie w związku istnieniem zakładu. Bowiem
    skoro A. będzie podmiotem wypracowującym przychody z najmu w rozumieniu prawa
    polskiego, to podlegać będzie w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o
    którym mowa w art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT w związku z brzmieniem art. 6 ust. 1 UPO
    stanowiącym, że dochody z majątku nieruchomego podlegają opodatkowaniu w tym
    Umawiającym się Państwie, w którym ten majątek jest położony.
    Podsumowując, Wnioskodawca:
        będzie posiadać na terytorium Polski miejsce (aktywo / aktywa), które ma stały
        charakter, ale
        miejsce to nie będzie stanowić stałej placówki Wnioskodawcy,
        poza przychodem (dochodem) osiąganym z nieruchomości, co regulują odrębne
        przepisy, Wnioskodawca nie będzie prowadzić poprzez to stałe miejsce innej
        działalności,
        czynności wykonywane w Polsce związane z nieruchomościami (tzw. property
        management) będą wykonywane przez podmioty trzecie, z którymi Wnioskodawcę
        łączą stosowne umowy.
    Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że działania podejmowane
    przez niego na terytorium Polski, polegające wyłącznie na osiąganiu dochodów z
    nieruchomości, w tym Nieruchomości położonej w Polsce, nie będą skutkować
    powstaniem zagranicznego zakładu dla Wnioskodawcy w Polsce.
    Analogiczne stanowisko w zbliżonych stanach faktycznych / zdarzeniach przyszłych
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził w wydanych interpretacjach
    indywidualnych, m.in. o sygn. 0111- KDIB1-2.4010.595.2022.2.MS z 24 października 2022
    r., 0111-KDIB1-2.4010.162.2022.2.BD z 30 czerwca 2022 r., 0111-KDIB1-2.4010.250.2021.1.
    MS z 10 września 2021 r., 0111-KDIB1- 2.4010.245.2021.1.SK z 10 września 2021 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że powyższa interpretacja dotyczy tylko problematyki
    będącej ściśle przedmiotem pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    postawionych przez Państwa we wniosku. Treść pytania wyznacza bowiem granice
    tematyczne wydawanej interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych,
    wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i
    nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane w
    określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są
    wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy
    podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości
    zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.