Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-785/08-3/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-12-19
Teza: Czy przychodem podatkowym z tytułu dzierżawy będzie dla Wnioskodawcy całość opłat ponoszonych przez dzierżawcę (a więc również opłacane przez dzierżawcę: podatek od nieruchomości oraz opłata za wieczyste użytkowanie gruntu), czy jedynie kwoty, które są przez Wnioskodawcę faktycznie otrzymane (a więc kwota czynszu za dzierżawę gruntu)?
Słowa kluczowe: dzierżawa; grunty; najem; nieruchomości-podatek od nieruchomości; opłata-opłata za użytkowanie wieczyste; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2008 r. (data wpływu 1 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu u wynajmującego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu u wynajmującego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – osoba fizyczna – prowadzi działalność gospodarczą. Posiada udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu wynoszący 3/8. Udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu nie jest składnikiem majątku wykorzystywanym w działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, a opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu, podatek od nieruchomości oraz inne wydatki związane z tym gruntem nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej.

Obecnie Wnioskodawca rozważa oddanie tego gruntu w dzierżawę spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Najem lub dzierżawa nieruchomości nie jest przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Zgodnie z postanowieniami projektu umowy, dzierżawca zobowiązany byłby do ponoszenia opłat związanych z nieruchomością (podatek od nieruchomości, opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu itp.) oraz płaciłby Wnioskodawcy jako wydzierżawiającemu czynsz dzierżawny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie powstania przychodu u wynajmującego.

Czy przychodem podatkowym z tytułu dzierżawy będzie dla Wnioskodawcy całość opłat ponoszonych przez dzierżawcę (a więc również opłacane przez dzierżawcę: podatek od nieruchomości oraz opłata za wieczyste użytkowanie gruntu), czy jedynie kwoty, które są przez Wnioskodawcę faktycznie otrzymane (a więc kwota czynszu za dzierżawę gruntu)?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód podatkowy stanowią dla Wnioskodawcy jedynie kwoty faktycznie otrzymane. Przychodem do opodatkowania będzie więc jedynie czynsz wypłacany z tytułu dzierżawy.

Wnioskodawca podał, że zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dzierżawa składników majątku niezwiązanych z działalnością gospodarczą stanowi odrębne źródło przychodów.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodem są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W podobny sposób przychód podatkowy definiuje przepis art. 6 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), zgodnie z którym opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Oznacza to – zdaniem Wnioskodawcy – że określenia wysokości przychodu z dzierżawy zaliczanego do źródła przychodów określonego w przepisach art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy dokonywać w oparciu o postanowienia przepisu art. 11 ww. ustawy (w przypadku wybrania opodatkowania na zasadach ogólnych) lub w oparciu o art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (w przypadku wybrania opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych). Podstawą generowania przychodów z tytułu dzierżawy jest zawarcie pomiędzy stronami stosownej umowy. Strony umowy określają w niej wysokość czynszu. Czynsz ten stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże, aby po stronie wydzierżawiającego powstał przychód podatkowy, muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 11 ustawy o podatku dochodowym oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub pozostawiony do dyspozycji wydzierżawiającego.

Wnioskodawca uważa, że składnikiem przychodu osiąganego z dzierżawy nie będą natomiast ponoszone przez dzierżawcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem dzierżawy (podatek od nieruchomości, opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu itp.), jeżeli z umowy wynika, że dzierżawca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu „świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy.

Wnioskodawca podał, iż w tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że w świetle obowiązującego stanu prawnego i przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego, wartość opłat (podatku od nieruchomości, opłata za wieczyste użytkowanie gruntu), ponoszonych przez dzierżawcę nie będzie stanowiła dla wydzierżawiającego przychodu jako podstawy do opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zainteresowany uważa, że stanowisko powyższe znalazło potwierdzenie w pismach organów podatkowych:

*   Ministra Finansów w piśmie z dnia 18 marca 2004 r., sygn.. PB2/MK/RB-033-05-132/04, tu cyt.: „Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą (…) ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem, takie jak: czynsz uiszczany w spółdzielni lub wspólnocie mieszkaniowej, abonament za istniejące w tym lokalu media oraz inne opłaty ustalane ryczałtowo, jak również opłaty za rozmowy telefoniczne przeprowadzane z aparatu zainstalowanego w wynajmowanym lokalu, wodę, energię elektryczną oraz gaz, które nie są ustalane w sposób ryczałtowy), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu „świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.”
*   Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2006 r., sygn. IB-415/20/06, tu cyt.: „Podstawą powstania przychodów tytułu najmu jest zawarcie pomiędzy stronami stosownej umowy. Strony umowy określają w niej wysokość czynszu. Czynsz ten stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym tworzy przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 11 ustawy i podatku dochodowym. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą więc ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (w tym również podatek od nieruchomości), jeśli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu „świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego. Przychód w rozumieniu ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne powstaje jedynie wówczas, gdy ma miejsce przysporzenie majątkowe.”
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. IPPB1/415-209/07-2/AJ, tu cyt.: „(…) aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art.. 11 ustawy, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub pozostawiony do dyspozycji wynajmującego. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą natomiast ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem takie jak: czynsz uiszczany w spółdzielni lub wspólnocie mieszkaniowej, podatek od nieruchomości, abonament za istniejące w lokalu media oraz inne opłaty ustalane ryczałtowo, jak również opłaty za rozmowy telefoniczne przeprowadzane z aparatu zainstalowanego w wynajmowanym lokali, wodę, energie elektryczną oraz gaz, które nie są ustalane w sposób ryczałtowy), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu „świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego i przedstawionego przez wnioskodawcę zdarzenia przyszłego, wartość podatku od nieruchomości regulowanego przez najemcę nie będzie stanowiła dla wynajmującego przychodu jako podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.”

Podsumowując własne stanowisko, Wnioskodawca stwierdza, iż na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przychodem do opodatkowania z tytułu dzierżawy będzie dla Niego jako wydzierżawiającego jedynie czynsz wypłacany z tytułu dzierżawy. Składnikiem przychodu osiąganego z dzierżawy nie będą natomiast ponoszone przez dzierżawcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem dzierżawy (np. podatek od nieruchomości, opłata za wieczyste użytkowanie gruntu).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie maja zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Tut. Organ ponadto informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. opodatkowania przychodów z tytułu dzierżawy gruntu) wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 19 grudnia 2008 r. nr ILPB1/415-785/08-2/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.