Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-625/07-2/SAP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-02-01
Teza: Sprzedaż udziału Strony we współwłasności przedmiotowej działki, która jest wykorzystywana w działalności gospodarczej (rolniczej), będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
Słowa kluczowe: działki; grunty; grunty-grunty rolne; nieruchomości; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; rolnik; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 20.11.2007 r. (data wpływu 22.11.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży udziału w nieruchomości gruntowej, przeznaczonej pod zabudowę - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22.11.2007 r. został złożony w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży udziału w nieruchomości przeznaczonej pod zabudowę.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujące zdarzenie przyszłe.**

Strona jest współwłaścicielką (udział 3/8) nieruchomości gruntowej o pow. 10324 mkw., która to została przekazana jej przez rodziców w akcie darowizny w 1996 r. Jest to teren niezabudowany, użytkowany rolniczo. Miasto L w 1994 r. przeznaczyło przedmiotową działkę pod zabudowę przemysłową, a dokładnie zabudowę wielokubaturową z działalnością gospodarczą i usługową. Działka nie jest jeszcze przekształcona, jest tylko wskazanie przeznaczenia tej działki dla potencjalnych inwestorów. Strona z tytułu posiadania gruntu rolnego jest na ubezpieczeniu rolniczym w KRUS-ie. Jednocześnie Strona zaznacza, iż z gruntem od momentu dokonania darowizny nic nie zostało zrobione – w szczególności nie został podzielony na mniejsze działki. Strona od 2005 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą i jest z tego tytułu czynnym podatnikiem VAT. Jednocześnie we wniosku Strona podkreśla, iż w/w udział wchodzi w skład jej majątku osobistego, zaś na w/w działce nie jest prowadzona działalność gospodarcza. W 2007 r. pojawił się potencjalny nabywca przedmiotowej nieruchomości (całej). Strona zamierza dokonać sprzedaży całego posiadanego przez siebie udziału w przedmiotowej nieruchomości. Będzie to czynność jednorazowa, nie związana w żaden sposób z prowadzoną przez Stronę działalnością gospodarczą.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania:**

Czy będzie należny podatek VAT przy sprzedaży części gruntu należącego do Strony?

Zdaniem Strony nie powinna ona podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. Przy zakupie w/w gruntu nie był płacony podatek VAT, więc przy sprzedaży też, zdaniem Strony, nie powinien być płacony. Poza tym jest to sprzedaż majątku osobistego, na którym nie jest prowadzona działalność gospodarcza, zaś czynność sprzedaży będzie czynnością jednorazową, nie związaną w żaden sposób z prowadzoną przez Stronę działalnością gospodarczą.

**Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl przepisu art. 7 ust. 1 w/w ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 2 pkt 6 w/w ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 w/w ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem do uznania dostawy towarów (nawet jednorazowej) za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w odniesieniu do tej transakcji podatnik działał w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie (w sposób częstotliwy), a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Strona zamierza sprzedać nabyty w drodze darowizny udział we współwłasności działki. Udział ten stanowi składnik majątku Strony, wykorzystywanego do działalności rolniczej. Zgodnie z podanym stanem faktycznym Strona z tytułu posiadania przedmiotowego gruntu rolnego jest od 1996 r. na ubezpieczeniu rolniczym w KRUS-ie. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity z 1998 r., Nr 7, poz. 25 ze zm.) ubezpieczenie społeczne rolników, obejmuje, na zasadach określonych w ustawie, rolników i pracujących z nimi domowników, którzy:

1.  posiadają obywatelstwo polskie lub
2.  przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, zgody na pobyt tolerowany lub w związku z uzyskaniem w Rzeczypospolitej Polskiej statusu uchodźcy, lub
3.  są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej.

Definicje rolnika oraz domownika zawarte są w przepisie art. 6 pkt 1 i 2 w/w ustawy: „Ilekroć w ustawie jest mowa o”

1.  rolniku - rozumie się pełnoletnią osobę fizyczną, zamieszkującą i prowadzącą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście i na własny rachunek, działalność rolniczą w pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym, w tym również w ramach grupy producentów rolnych, a także osobę, która przeznaczyła grunty prowadzonego przez siebie gospodarstwa rolnego do zalesienia,
2.  domowniku - rozumie się osobę bliską rolnikowi, która:

1.  ukończyła 16 lat,
2.  pozostaje z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym lub zamieszkuje na terenie jego gospodarstwa rolnego albo w bliskim sąsiedztwie,
3.  stale pracuje w tym gospodarstwie rolnym i nie jest związana z rolnikiem stosunkiem pracy.”

Strona pozostaje na ubezpieczeniu rolniczym pomimo faktu rozpoczęcia w 2005 r. prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Przepis art. 5a w/w ustawy stanowi: „Rolnik lub domownik, który podlegając ubezpieczeniu w pełnym zakresie z mocy ustawy nieprzerwanie przez co najmniej 3 lata, rozpocznie prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej lub rozpocznie współpracę przy prowadzeniu tej działalności, podlega nadal temu ubezpieczeniu w okresie prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej lub współpracy przy prowadzeniu tej działalności, jeżeli spełnia jednocześnie następujące warunki:

1.  złoży w Kasie oświadczenie o kontynuowaniu tego ubezpieczenia w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej lub współpracy przy tej działalności,
2.  jednocześnie nadal prowadzi działalność rolniczą lub stale pracuje w gospodarstwie rolnym, obejmującym obszar użytków rolnych powyżej 1 ha przeliczeniowego, lub w dziale specjalnym,
3.  nie jest pracownikiem i nie pozostaje w stosunku służbowym,
4.  nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty albo do świadczeń z ubezpieczeń społecznych,
5.  kwota należnego podatku dochodowego za poprzedni rok podatkowy od przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej nie przekracza kwoty 2.528 zł.”

Tym samym przedmiotowy grunt jest wykorzystywany przez Stronę w działalności rolniczej.

Grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 w/w ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, zatem w przedmiotowej sprawie Stronę należy, z tytułu zamierzonej czynności, uznać za podatnika podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższą analizę przepisów należy stwierdzić, że sprzedaż udziału Strony we współwłasności przedmiotowej działki, która jest wykorzystywana w działalności gospodarczej (rolniczej), będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie zauważyć należy, iż Strona stoi na stanowisku, iż przedmiotowa sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, nie precyzując jednocześnie, który z punktów w/w artykułu miałby, zdaniem Strony, zastosowanie w przedmiotowej sprawie. W art. 43 ust. 1 ustawodawca zawarł wyłączenia od zasady powszechności opodatkowania, wyłączając z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawę niektórych towarów i świadczenie wybranych usług. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 w/w ustawy (na który prawdopodobnie powołuje się Strona) brzmi: „Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę”. Przepis ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż zgodnie z podanym stanem faktycznym przedmiotowa nieruchomość jest przeznaczona pod zabudowę przemysłową, a dokładnie zabudowę wielokubaturową z działalnością gospodarczą i usługową. Wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy dokonujący dostawy gruntów nie mogą korzystać ze zwolnienia od tego podatku, niezależnie od wielkości obrotów. Biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz w/w przepisy należy uznać za nieprawidłowe stanowisko Strony przedstawione we wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.