Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1546/09-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-02
Teza: Czy Wnioskodawca może ubiegać się o zwrot naliczonego podatku VAT z zakupu materiałów biurowych, środków trwałych i innych zakupów, które zostały zapłacone z Funduszy Unijnych?
Słowa kluczowe: czynności; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-zwrot podatku; projekt; Unia Europejska (Wspólnota Europejska); zakup
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2009 r. (data wpływu 16 listopada 2009 r.) uzupełnionym w dniu 12 stycznia 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku naliczonego. Wniosek został uzupełniony w dniu 12 stycznia 2010 r. o podpis drugiej osoby upoważnionej do reprezentowania Wnioskodawcy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest organizacją posiadającą osobowość prawną i wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego. W latach 2009-2015 będzie realizować Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 oś 4 Leader. Zainteresowany nie prowadzi działalności gospodarczej, ani innej działalności zarobkowej. Organizacja nie jest płatnikiem podatku VAT oraz nie figuruje w ewidencji płatników podatku VAT. Realizując projekt finansowany ze środków pochodzących z Unii Europejskiej Wnioskodawca ponosi różnego rodzaju koszty np. zakup materiałów biurowych, gdzie nie mając możliwości odliczenia podatku VAT zalicza podatek naliczony VAT do kosztów kwalifikowanych czyli refundowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Zainteresowany może ubiegać się o zwrot naliczonego podatku VAT z zakupu materiałów biurowych, środków trwałych i innych zakupów, które zostały zapłacone z Funduszy Unijnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, realizując jakikolwiek projekt finansowany ze środków Unii Europejskiej ponosi różnego rodzaju koszty kwalifikowane. Nie będąc podatnikiem podatku VAT nie może odliczyć naliczonego podatku VAT, a w związku z tym kwota podatku VAT stanowi koszt kwalifikowany. Zainteresowany nie uzyskuje innych dochodów niż statutowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i w związku z tym nie jest podatnikiem VAT. Jednocześnie realizuje wyłącznie czynności określone w Statucie, które zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 oraz załącznikiem Nr 4 poz. 10 wyżej wymienionej ustawy są zwolnione od podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni (…).

Jak wynika z powyższego:

*   prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje czynnym podatnikom VAT,

*   prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi „w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych”.

Zatem, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W załączniku tym, w poz. 10 wskazano usługi świadczone przez organizacje członkowskie, gdzie indziej niesklasyfikowane (wyłącznie statutowe), oznaczone symbolem PKWiU 91.

W myśl postanowień art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca realizujący Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 nie prowadzi działalności gospodarczej, ani innej działalności zarobkowej. Organizacja nie jest płatnikiem podatku VAT oraz nie figuruje w ewidencji płatników podatku VAT. Realizując projekt finansowany ze środków pochodzących z Unii Europejskiej Wnioskodawca ponosi różnego rodzaju koszty np. zakup materiałów biurowych. Ponadto Zainteresowany wskazał, że nie uzyskuje innych dochodów niż statutowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i w związku z tym nie jest podatnikiem VAT. Jednocześnie realizuje wyłącznie czynności określone w Statucie, które zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 oraz załącznikiem Nr 4 poz. 10 wyżej wymienionej ustawy są zwolnione od podatku.

W oparciu o powołane wyżej przepisy, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów nie będących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a towary i usługi nabywane w ramach realizacji projektu nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem. Zatem, Zainteresowany nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji przedmiotowego projektu, a co za tym idzie z tego tytułu nie zostanie wygenerowana nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, która ewentualnie podlegałaby zwrotowi.

W zakresie ww. projektu Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 7 ust. 3 i ust. 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, zatem nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia (do dnia 31 grudnia 2009 r. na podstawie przepisów rozdziału 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 212, poz. 1336).

Reasumując, Zainteresowany nie będzie mógł ubiegać się o zwrot naliczonego podatku VAT od zakupionych materiałów biurowych, środków trwałych i innych zakupów, które zostały zapłacone z Funduszy Unijnych.

Tut. Organ informuje, iż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.