Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.363.2022.1.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-09-15
Teza: Dotyczy obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia maszyny.
Słowa kluczowe: faktura-faktura zaliczkowa; obowiązek-obowiązek podatkowy; transakcja-transakcja wewnątrzwspólnotowa-transakcja wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 2. Obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów i wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów  -Obowiązek podatkowy - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 2-art. 20-ust. 5

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

15 lipca 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 1 lipca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia maszyny. Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą.

W dniu 16 czerwca 2021 r. dokonał Pan zamówienia maszyny od spółki z siedzibą w Hiszpanii pod nazwą (…) (dalej: „Kontrahent”). Po zawarciu umowy w drodze mailowej, wpłacił Pan na rzecz Kontrahenta zaliczkę stanowiącą 100% ceny sprzedaży w kwocie 26.000 euro. Płatność została dokonana na rachunek bankowy niemieckiego oddziału Kontrahenta, wskazany na wystawionej przez Kontrahenta fakturze.

Po otrzymaniu zapłaty zaliczki w dniu 16 czerwca 2021 r., Kontrahent zerwał kontakt z Panem, tj. przestał odpowiadać na maile i odbierać telefony. Wszelkie próby kontaktu okazały się bezskuteczne. Jednocześnie Kontrahent nigdy nie dostarczył na Pana rzecz zamówionej maszyny. W związku z powyższą sytuacją w dniu 13 lipca 2021 r. złożył Pan zawiadomienie do organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 Kodeksu karnego. Z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie doszło prawdopodobnie do oszustwa o charakterze transgranicznym prawdopodobnie nigdy nie otrzyma Pan zwrotu zapłaconej zaliczki.

Oświadcza Pan, iż w przedmiotowej sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe ani kontrola podatkowa.

**Pytanie**

Czy w przedmiotowej sprawie ciąży na Panu obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów pomimo tego, że nigdy nie dostarczono Panu przedmiotowej maszyny?

**Pana stanowisko w sprawie**

Pana zdaniem skoro maszyna mająca być przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia nie została Panu nigdy dostarczona, to nie ciąży na Panu żaden obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług, gdyż przedmiotowa transakcja nie stanowi wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Zgodnie z art. 5 UVAT - opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów, import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy - przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`) - art. 7 ust. 1 ustawy. Z opisu sprawy wynika, że zainteresowany był Pan zakupem od Kontrahenta z siedzibą w Hiszpanii specjalistycznej maszyny. Całkowita wartość zamówienia opiewała na kwotę 26.000 euro. Potwierdzeniem przyjęcia Pana zamówienia było wystawienie przez Kontrahenta na Pana faktury na kwotę 26.000 EURO (100% zamówienia), którą Pan uregulował.

W myśl art. 9 ust. 1 UVAT - przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W świetle art. 9 ust. 2 UVAT- przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że: nabywcą towarów jest: podatnik, o którym mowa w art. 15. lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a - z zastrzeżeniem art. 10; dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Stosownie zaś do art. 15 ust. 1 UVAT - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych - art. 15 ust. 2 UVAT.

Zgodnie z kolei z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy - podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. W transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów opodatkowaniu podlega czynność nabycia towarów. Podatek należny rozliczany jest przez nabywcę towarów w państwie, do którego następuje dostawa towarów. Transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów towarzyszy lustrzana czynność, wykonywana przez drugą stronę transakcji, tj. dostawa towarów (co do zasady mająca charakter dostawy wewnątrzwspólnotowej). Zaznaczyć należy jednak, że niewłaściwe rozpoznanie przez kontrahenta zagranicznego jego dostawy nie powoduje braku wystąpienia u polskiego nabywcy wewnątrzwspólnotowego nabycia. Podobnie - zadeklarowanie przez kontrahenta zagranicznego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie powoduje, że u polskiego nabywcy automatycznie dochodzi do nabycia wewnątrzwspólnotowego. Co istotne, o potraktowaniu transakcji jako wewnątrzwspólnotowej decydować muszą okoliczności faktyczne, a nie wola i przekonanie kontrahentów.

Aby daną transakcję uznać za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów wymagane jest spełnienie dwóch podstawowych warunków: podmiot z jednego państwa członkowskiego (nie zawsze musi być podatnikiem VAT) musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel - tak więc na rzecz tego podmiotu musi być dokonana dostawa , w wyniku dokonania dostawy towary są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki, przy czym nie ma tu znaczenia kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. W przedmiotowej sprawie - jak wynika z opisu sprawy - Wnioskodawca był zainteresowany zakupem maszyny. Zamówienie na rzecz Wnioskodawcy nie zostało jednak zrealizowane.

W konsekwencji, skoro Wnioskodawca nigdy nie otrzymał towaru, nie wystąpiło u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Stosownie do art. 20 ust. 5 ustawy - w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio. Odnosząc się do otrzymanej faktury należy wskazać, że w związku z koniecznością dostosowania przepisów wprowadzonych dyrektywą Rady 2010/45/UE z dnia 13 lipca 2010 r. zmieniającą dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do przepisów dotyczących fakturowania (Dz.Urz. UE L 189 z 22.07.2010 r., str. 1), ustawodawca krajowy dokonał z dniem 1 stycznia 2013 r. zmian w art. 20 ust. 1-3 oraz 5-7 ustawy. Wprowadzone zmiany miały na celu zapewnienie jednolitości danych zawartych w informacjach podsumowujących i terminowości wymiany danych dokonywanych przy pomocy tych informacji. Dla uporządkowania i lepszej czytelności art. 20 ustawy, dokonano jego częściowej przebudowy. Uchylono art. 20 ust. 7 ustawy dający podstawę do rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na podstawie faktur wystawianych przez podatnika podatku od wartości dodanej potwierdzających otrzymanie przez niego części zapłaty. W związku z powyższym w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego wynikającymi ze zmiany przepisów unijnych odstąpiono od określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymania całości lub części zapłaty przed dokonaniem wewnątrzwspólnotowej dostawy lub nabycia towarów (otrzymanie tego rodzaju zapłaty nie rodzi już obowiązku podatkowego). W przypadku otrzymania zatem faktury z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia u polskiego podatnika nie powstaje obowiązek podatkowy.

Powyższe stanowisko potwierdzają liczne interpretacje podatkowe polskich organów podatkowych, m.in. interpretacja indywidualna z 5 marca 2018 r., 0112-KDIL1-3.4012.11.2018.1.JN; Interpretacja indywidualna z 13 maja 2020 r., 0113-KDIPT1-2.4012.205.2020.1.AMO; Interpretacja indywidualna z 3 lutego 2020 r., 0114-KDIP1-2.4012.610.2019.2.MC; Interpretacja indywidualna z 9 października 2018 r. Nr 0114-KDIP1-2.4012.403.2018.2.RM;Interpretacja indywidualna z 1 października 2018 r. Nr 0112-KDIL1-3.4012.477.2018.2.PR.

Przykładowo jak stwierdzono w interpretacjach indywidualnych:

\- z dnia 5 marca 2018 r. Nr 0112-KDIL1-3.4012.11.2018.1.JN Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, uznał, że „(\`(...)\`) w związku ze zm. w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego wynikającymi ze zmiany przepisów unijnych odstąpiono od określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymania całości lub części zapłaty przed dokonaniem wewnątrzwspólnotowej dostawy lub nabycia towarów (otrzymanie tego rodzaju zapłaty nie rodzi już obowiązku podatkowego). W przypadku otrzymania zatem faktury zaliczkowej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia u polskiego podatnika nie powstaje obowiązek podatkowy”,

\- z dnia 9 października 2018 r. Nr 0114-KDIP1-2.4012.403.2018.2.RM, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, wskazał, że: „Dodatkowo należy wskazać, że z dniem 1 stycznia 2013 r. uchylono art. 20 ust. 7 ustawy dający podstawę do rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na podstawie faktur wystawianych przez podatnika podatku od wartości dodanej potwierdzających otrzymanie przez niego części zapłaty. Odstąpiono tym samym od określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymania całości lub części zapłaty przed dokonaniem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - otrzymanie/uiszczenie tego rodzaju zapłaty nie rodzi obowiązku podatkowego. Zatem wpłacenie przez Wnioskodawcę Kontrahentowi zaliczek za Towar nie powoduje u Wnioskodawcy powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów”,

\- z dnia 1 października 2018 r. Nr 0112-KDIL1-3.4012.477.2018.2.PR, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, potwierdził, że: „(\`(...)\`) W przypadku otrzymania zatem faktury zaliczkowej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów u polskiego podatnika nie powstaje obowiązek podatkowy. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że wystawienie przez dostawców faktur zaliczkowych dotyczących płatności zaliczkowych na poczet przyszłych wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów nie powoduje po stronie Spółki powstania obowiązku podatkowego w chwili ich wystawienia. W przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została dokonana dostawa towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, chyba że przed tym dniem dostawca Spółki wystawił fakturę końcową dokumentującą dokonaną dostawę, gdyż wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia tej faktury”.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca nigdy nie otrzymał zamówionego towaru, ani nigdy nie został on do niego wysłany. Z uwagi na fakt, że Kontrahent pochodzi z Hiszpanii i zachowuje się w sposób nieuczciwy, to Wnioskodawca najprawdopodobniej nigdy nie uzyska zwrotu zapłaconej zaliczki. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wystawienie faktury przez Kontrahenta nie powodowało po stronie Wnioskodawcy powstania obowiązku podatkowego. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (\`(...)\`).

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W świetle art. 9 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1) nabywcą towarów jest:

a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

\- z zastrzeżeniem art. 10;

2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

W transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów opodatkowaniu podlega czynność nabycia towarów. Podatek należny rozliczany jest przez nabywcę towarów w państwie, do którego następuje dostawa towarów. Transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów towarzyszy lustrzana czynność, wykonywana przez drugą stronę transakcji, tj. dostawa towarów (co do zasady mająca charakter dostawy wewnątrzwspólnotowej). Zaznaczyć należy jednak, że niewłaściwe rozpoznanie przez kontrahenta zagranicznego jego dostawy nie powoduje braku wystąpienia u polskiego nabywcy wewnątrzwspólnotowego nabycia. Podobnie – zadeklarowanie przez kontrahenta zagranicznego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie powoduje, że u polskiego nabywcy automatycznie dochodzi do nabycia wewnątrzwspólnotowego. Co istotne, o potraktowaniu transakcji jako wewnątrzwspólnotowej decydować muszą okoliczności faktyczne, a nie wola i przekonanie kontrahentów.

Aby daną transakcję uznać za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów wymagane jest spełnienie dwóch podstawowych warunków:

1.  podmiot z jednego państwa członkowskiego (nie zawsze musi być czynnym podatnikiem VAT) musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel – tak więc na rzecz tego podmiotu musi być dokonana dostawa;
2.  w wyniku dokonania dostawy towary są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki, przy czym nie ma tu znaczenia kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Dla potraktowania danej czynności jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru niezbędny jest zatem m.in. fakt przemieszczenia towaru z innego państwa członkowskiego na terytorium Polski.

W przypadku rozpoznania danej transakcji jako WNT, nabywca towarów jest zobowiązany do rozliczenia (opodatkowania i wykazania) tego nabycia w kraju.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy:

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

Powyższy przepis zobowiązuje zatem podatnika dokonującego rozliczenia podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia do rozpoznania obowiązku podatkowego najpóźniej 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia – chyba, że przed tym dniem podatnik podatku od wartości dodanej będący dostawcą nabywanych w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowej towarów wystawił fakturę, gdyż wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia tej faktury.

W tym przypadku, tj. w przypadku wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia tej faktury.

Natomiast w przypadku gdy podatnik podatku od wartości dodanej nie wystawił faktury przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, obowiązek podatkowy powstaje z upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Z przedstawionego opis sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. 16 czerwca 2021 r. dokonał Pan zamówienia maszyny od spółki z siedzibą w Hiszpanii. Po zawarciu umowy w drodze mailowej, wpłacił Pan na rzecz Kontrahenta zaliczkę stanowiącą 100% ceny sprzedaży w kwocie 26.000 euro. Płatność została dokonana na rachunek bankowy niemieckiego oddziału Kontrahenta, wskazany na wystawionej przez Kontrahenta fakturze. Po otrzymaniu zapłaty zaliczki w dniu 16 czerwca 2021 r., Kontrahent zerwał z Panem kontakt, tj. przestał odpowiadać na maile i odbierać telefony. Wszelkie próby kontaktu okazały się bezskuteczne. Jednocześnie Kontrahent nigdy nie dostarczył na Pana rzecz zamówionej maszyny.

Pana wątpliwości w przedmiotowej sprawie dotyczą tego czy w sytuacji gdy nigdy nie dostarczono Panu przedmiotowej maszyny, ciąży na Panu obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W opisanej sytuacji po zawarciu umowy zamówienia maszyny wpłacił Pan na rzecz Kontrahenta zaliczkę stanowiącą 100% ceny sprzedaży i dokonał płatności na rachunek bankowy niemieckiego oddziału Kontrahenta, wskazany na wystawionej przez Kontrahenta fakturze.

Jak wynika z powołanego w niniejszej interpretacji art. 20 ust. 5 ustawy, obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury dokumentującej tą transakcję, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia. Zatem należy uznać, że w momencie otrzymania przez Pana faktury zaliczkowej na 100% wartości towaru nie powstał u Pana obowiązek podatkowy.

Ponadto w opisie sprawy wskazał Pan, że Kontrahent nigdy nie dostarczył na Pana rzecz zamówionej maszyny. Po otrzymaniu zapłaty zaliczki w dniu 16 czerwca 2021 r., Kontrahent zerwał kontakt z Panem, tj. przestał odpowiadać na maile i odbierać telefony a wszelkie próby kontaktu okazały się bezskuteczne.

W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że aby daną transakcję uznać za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w rozumieniu art. 9 ust. 1 ustawy wymagane jest spełnienie dwóch podstawowych warunków: podmiot z jednego państwa członkowskiego musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel – tak więc na rzecz tego podmiotu musi być dokonana dostawa oraz w wyniku dokonania tej dostawy towary są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki. Dla potraktowania danej czynności jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru niezbędny jest zatem m.in. fakt przemieszczenia towaru z innego państwa członkowskiego na terytorium Polski.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy należy wskazać, że z uwagi na brak przemieszczenia towaru (maszyny) z innego państwa członkowskiego na terytorium Polski nie wystąpiła u Pana transakcja wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Brak transportu (wysyłki) towaru (maszyny) z innego państwa członkowskiego na terytorium Polski powoduje, że dostawa ta nie może być uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, gdyż nie spełnia ona definicji określonej w ww. art. 9 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za **prawidłowe**.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

### Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).