Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.426.2021.2.MST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-27
Teza: Wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uznania czynności podejmowanych przez Zatrudnionych w Spółce w ramach realizowanych Projektów za działalność badawczo-rozwojową.
Słowa kluczowe: honorarium; komputery-program komputerowy; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-koszty uzyskania przychodów-podwyższenie kosztów uzyskania przychodów; prace-prace badawczo-rozwojowe; pracownik; prawa-prawa autorskie; twórczość; utwory
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 maja 2021 r. (data wpływu 17 maja 2021 r.), uzupełnionym 9 sierpnia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uznania czynności podejmowanych przez Zatrudnionych w Spółce w ramach realizowanych Projektów za działalność badawczo-rozwojową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

17 maja 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, który został uzupełniony 9 sierpnia 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

C. Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) to spółka z branży IT, zajmująca się opracowywaniem oraz dostarczeniem zaawansowanych rozwiązań informatycznych w formie systemów, programów bądź innych funkcji wspomagających wewnętrzne procesy klientów Spółki (dalej: Klient lub zbiorczo Klienci). Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm., dalej: Ustawa CIT).

Wnioskodawca tworzy wysokiej jakości innowacyjne rozwiązania związane z oprogramowaniem dla Klientów prowadzących działalności w różnych sektorach. Projekty są realizowane przez dedykowany, wysoko wykwalifikowany personel posiadający odpowiednie kompetencje, doświadczenie i wykształcenie. Realizacja projektów w Spółce polega zarówno na opracowywaniu nowego oprogramowania (kodu źródłowego, nowej architektury systemów informatycznych, aplikacji), jak również rozwoju i udoskonalaniu obecnie wykorzystywanego oprogramowania. Rezultatami takich projektów są nowe algorytmy, skrypty i kody informatyczne oraz kompleksowe i zaawansowane rozwiązania informatyczne, które następnie są oferowane Klientom. Projekty, które noszą znamiona innowacyjności (dalej: Projekty) nie obejmują wprowadzania rutynowych i okresowych zmian do produktów, niepociągających za sobą postępu technologicznego bądź które nie są twórcze, tzn. zostały już wytworzone wcześniej w ramach przedsiębiorstwa.

W większości sytuacji zespół Zarządzania Produktem decyduje o strategii rozwoju produktu, czyli o wymaganiach, funkcjach danego programu (czyli założeniach funkcjonalnych) oraz celach, jakie Klient chce osiągnąć za pośrednictwem danego programu. W przypadku zamówień otrzymywanych od Klientów, Klienci nigdy nie przekazują Firmie instrukcji, jak stworzyć dany program. Wnioskodawca otrzymuje tylko wstępne informacje związane z ogólnym funkcjonowaniem programów, więc Spółka jest odpowiedzialna za całość prac związanych z tworzeniem takiego programu, pisaniem kodu, algorytmów oraz łączeniem wszystkiego w całość i finalnym wdrażaniem programu do systemów na kreacji ze względu na złożoność niektórych realizacji.

Prace dotyczące Projektów wykonywane są w systematyczny sposób (o czym świadczy wewnętrzna procedura obowiązująca w Spółce). Co więcej, Spółka przeprowadza Projekty stale (tzn. regularnie), a ich realizacja przebiega według przyjętych harmonogramów. W umowach z Zatrudnionymi znajdują się m.in. następujące obowiązki:

*   projektowanie, tworzenie i dostarczanie mikroserwisów zgodnie z wymaganiami wewnętrznymi bądź wymaganiami klientów;
*   rozwój obecnych mikroserwisów, skryptów i wewnętrznych produktów;
*   budowa środowisk DevOps;
*   zapewnienie jakości tworzonego przez firmę oprogramowania;
*   tworzenie strategii testów, korzystając z najlepszych znanych technik;
*   testowanie nowych funkcjonalności oprogramowania;
*   doskonalenie procesów;
*   tworzenie wysokiej jakości oprogramowania w języku … dla produktów Pracodawcy.

Rezultatem powyższych czynności, tj. działań Zatrudnionych są utwory w postaci m.in. kodu źródłowego (np. nowego oprogramowania bądź nowej funkcjonalności do oprogramowania), specyfikacji analiz, scenariuszy testowych, grafik komputerowych, projektów stron internetowych, filmów instruktażowych, instrukcji, artykułów przeznaczonych dla użytkowników programów komputerowych. Ponadto, Zatrudnieni do przygotowanych kodów źródłowych przygotowują dokumentację techniczną wraz ze specyfikacją produktu. Wymienione wyżej prace charakteryzują się wysoką niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością. Oprócz czynności i efektów innowacyjnych, w obowiązkach Zatrudnionych mieścić się także będą inne czynności, które w ocenie Wnioskodawcy nie posiadają charakteru twórczego, jak np. zadania administracyjne, zarządcze, koordynacyjne czy też spotkania organizacyjne.

Zatrudnieni są twórcami wytworzonych utworów. W związku z powyższym, Spółka zamierza zawrzeć z Zatrudnionymi umowy zawierające zapis dotyczący przeniesienia na rzecz Spółki autorskich praw majątkowych do utworów stworzonych przez nich w ramach wykonywanych czynności. Celem należytego wynagradzania Zatrudnionych tworzących utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim Wnioskodawca zamierza wprowadzić nowe zasady wypłaty wynagrodzenia na rzecz Zatrudnionych, którego częścią składową będzie wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw autorskich do utworów na rzecz Wnioskodawcy (dalej: Honorarium).

Wnioskodawca zamierza objąć systemem wynagradzania opartym o Honorarium zarówno nowych Zatrudnionych (wprowadzając odpowiedni wzór umowy o pracę), jak również obecnych Zatrudnionych (poprzez stosowne aneksy do obowiązujących już umów o pracę). Celem pełnego zabezpieczenia praw autorskich do poszczególnych utworów każda umowa zawierana z Zatrudnionym (lub umowa aneksowana) będzie zawierać dodatkowe ustalenia. Na gruncie dodatkowych zapisów majątkowe prawa autorskie do programu komputerowego stworzonego (współtworzonego) przez Zatrudnionego w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy będą przysługiwać temu Zatrudnionemu. Prawa autorskie do utworu będą natomiast przechodzić na własność Wnioskodawcy z chwilą ich przyjęcia przez Wnioskodawcę, przy jednoczesnej wypłacie należnego tym tytułem Honorarium.

W umowach (lub aneksach do umów) dla wybranych stanowisk znajdzie się także zastrzeżenie, że przedmiotem umowy jest m.in. tworzenie utworów w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. 2019 poz. 1231; dalej: Ustawa PAPP), tj. zamawianego i oczekiwanego przez Wnioskodawcę oryginalnego wytworu o indywidualnym charakterze, za których przeniesienie na rzecz Wnioskodawcy Zatrudnionemu – twórcy przysługiwać będzie Honorarium.

Jednocześnie, zostanie stworzona wewnętrzna procedura dotycząca przenoszenia majątkowych praw autorskich (dalej: Procedura) stanowiąca element regulaminu wynagradzania, która będzie też regulować kwestie związane z rejestracją tworzonych utworów, procesem ich akceptacji oraz archiwizacji. Umowy o pracę oraz aneksy do umów zawierane z Zatrudnionymi (nowymi oraz dotychczasowymi) będą odsyłać do zapisów Procedury jako elementu regulującego zasady świadczenia pracy na rzecz Wnioskodawcy. Zatrudnieni zostaną zatem zobowiązani do zapisywania i archiwizowania utworów tworzonych w ramach działalności twórczej w sposób wskazany przez Wnioskodawcę, aby możliwe było ustalenie, jakie utwory stworzył dany Zatrudniony w danym okresie, a tym samym, do jakich utworów Zatrudniony przeniesie autorskie prawa majątkowe na Wnioskodawcę w zamian za wypłatę Honorarium.

Wnioskodawca planuje wprowadzić Honorarium określone kwotowo – w kwocie ryczałtowej. W konsekwencji, wynagrodzenie Zatrudnionych składać się będzie z trzech części składowych, tj.:

*   wynagrodzenia zasadniczego: kwoty należnej Zatrudnionemu z tytułu wykonywania ogółu obowiązków pracowniczych (niezwiązanych z tworzeniem utworów w rozumieniu prawa autorskiego w zakresie programów komputerowych);
*   premii o charakterze uznaniowym przyznawanej przez Wnioskodawcę w przypadku, gdy Wnioskodawca uzna to za stosowne;
*   Honorarium wg indywidualnej wyceny określonej dla każdego Zatrudnionego, wynikającej każdorazowo z ustaleń poczynionych między Wnioskodawcą a Zatrudnionym na etapie negocjacji zawarcia nowej umowy lub w momencie aneksowania umów dotychczasowych Zatrudnionych (właśnie na tym etapie Strony dokonają oszacowania wartości utworów, jakie będą tworzone przez Zatrudnionego, bazując na wiedzy i doświadczeniu Zatrudnionego oraz znajomości Wnioskodawcy w zakresie rynku IT).

Honorarium wskazane kwotowo w umowach (lub aneksach do umów) zawieranych z Zatrudnionymi należne będzie Zatrudnionemu z tytułu przeniesienia na Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do utworów stworzonych w ramach obowiązków pracowniczych. Honorarium naliczane będzie oddzielnie za każdy miesiąc i z uwagi na ryczałtowy charakter wynagrodzenia w formie Honorarium będzie ono wypłacane niezależnie od ilości stworzonych utworów. Przy czym, zgodnie ze swobodą kształtowania treści umów Wnioskodawca zastrzeże, że będzie mógł wypłacić dodatkowe Honorarium w przypadku stworzenia większej ilości utworów przez Zatrudnionego. Natomiast w przypadku, gdy w danym miesiącu Zatrudniony nie stworzy żadnego utworu, co w konsekwencji spowoduje, że w danym miesiącu nie przeniesie on na rzecz Wnioskodawcy praw autorskich do żadnego utworu – Honorarium nie będzie Zatrudnionemu przysługiwać. Wnioskodawca podkreśla, że każda z umów (lub aneksy do dotychczasowych umów) będzie zawierana w drodze negocjacji z Zatrudnionym, który przed podpisaniem umowy (lub aneksu) wyrazi zgodę na ustalone warunki, w szczególności w zakresie wysokości Honorarium.

Ustalając wysokość Honorarium w formie ryczałtu Wnioskodawca i Zatrudniony będą mieć na względzie szereg czynników, m.in.:

*   doświadczenie i umiejętności Zatrudnionego – im większe, tym większy potencjał Zatrudnionego do tworzenia utworów o wyższej wartości,
*   dział w strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy, w jakim będzie pracował Zatrudniony (Wnioskodawca uwzględni również miejsce pracy Zatrudnionego),
*   dotychczasowe portfolio Zatrudnionego – to, co do tej pory stworzył twórczego podczas pracy zawodowej,
*   potencjał Zatrudnionego – na ile będzie rozwijał swoje dotychczasowe umiejętności.

Powyższe okoliczności będą oceniane podczas zawierania umów z Zatrudnionymi oraz podczas ustalania treści aneksów do umowy z Zatrudnionymi w związku z ustalaniem wysokości Honorarium w formie ryczałtowej. Wypłata Honorarium zostanie w bezpośredni sposób powiązana ze stworzeniem utworów w rozumieniu Ustawy PAPP, gdyż w przypadku braku stworzenia przez Zatrudnionego utworów w danym miesiącu (np. w związku z nieobecnością/chorobą), Honorarium z tytułu przeniesienia praw autorskich do utworu na rzecz Wnioskodawcy nie będzie Zatrudnionemu należne.

Ponadto, zgodnie z Procedurą, Zatrudnieni będą zobowiązani do zgłaszania Spółce stworzonych w danym miesiącu dzieł, także tych nieukończonych oraz okresowego generowania raportów (w uzgodnionych formach, w datach określonych Procedurą). Na tej podstawie Wnioskodawca będzie m.in. dokonywać oceny, czy dzieła te stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i stanowią efekt działalności twórczej w zakresie programów komputerowych. Jeżeli Spółka stwierdzi, że Zatrudniony pomimo zgłoszenia prac nie stworzył w danym miesiącu utworu w rozumieniu Ustawy PAPP, to w konsekwencji nie dojdzie do rozporządzenia prawem autorskim do utworu, a zatem Honorarium nie będzie Zatrudnionemu należne.

W piśmie uzupełniającym doprecyzowano, że niektóre czynności podejmowane przez niektóre osoby zatrudnione w Spółce – w ramach realizowanych Projektów – stanowią działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe. Czynności te nie obejmują badań naukowych. Jak przy tym wskazano, celem prac wykonywanych przez pracowników Spółki było/jest/będzie zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie takich zasobów do tworzenia nowych zastosowań.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (pytanie nr 2 ostatecznie sformułowano w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy czynności podejmowane przez Zatrudnionych, w ramach realizowanych Projektów, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 Ustawy PIT, a tym samym, czy można je uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 8 Ustawy PIT?
2.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca w związku z obowiązkami płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, podczas obliczania i pobierania podatku dochodowego od osób fizycznych będzie mógł zastosować podwyższone koszty uzyskania przychodu w stosunku do części wynagrodzenia wypłacanego Zatrudnionym w formie Honorarium z tytułu przeniesienia na Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do utworów stworzonych w ramach stosunku pracy, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 w zw. z art. 22 ust. 9b Ustawy PIT?

Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr 1. W części dotyczącej pytania drugiego, tj. możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności podejmowane przez Zatrudnionych, w ramach realizowanych Projektów, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 Ustawy PIT, a tym samym można je uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 8 Ustawy PIT.

Zgodnie z brzmieniem art. 26e ust. 1 Ustawy PIT, podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Definicję działalności „badawczo-rozwojowej” zawarto w art. 5a pkt 38 Ustawy PIT, z którego wynika, że termin „działalność badawczo-rozwojowa” oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W art. 4a pkt 28 wskazano, że „prace rozwojowe” są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń (na podstawie art. 4 ust. 3 Ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce).

Odnosząc powyższe do obowiązków Zatrudnionych w ramach Projektów należy wskazać, że:

*   dotyczą opracowywania nowych programów lub wprowadzania zmian w istniejących programach, które znajdują się w ofercie Spółki, nie są to również rutynowe bądź okresowe zmiany;
*   są prowadzone w sposób systematyczny, według określonego harmonogramu oraz planu nakreślonego przez Zatrudnionych oraz osoby nadzorujące dany projekt;
*   mają charakter twórczy, gdyż działania Zatrudnionych nakierowane są na stworzenie innowacyjnego produktu bądź dokonanie innowacyjnej modernizacji, korzystając przy tym m. in. ze specjalistycznego oprogramowania.

Dodatkowo, mając na względzie charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, istotne znaczenie ma aktywna postawa Zatrudnionych w zakresie wykorzystywania nowych technologii oraz szukania nowych rozwiązań pozwalających na stworzenie całkiem nowych lub udoskonalenie/nadanie nowych funkcjonalności produktom już znajdującym się w ofercie Spółki. Nie uznaje się przy tym za projekty badawczo-rozwojowe tych prac, które mają na celu wprowadzenie jedynie rutynowych czy okresowych zmian do produktów.

Ustawa CIT oraz Ustawa PIT nie definiują pojęcia „rutynowy”, dlatego organy podatkowe często odwołują się do pojęć ze Słownika Języka Polskiego. Takie podejście odnajdujemy m.in. w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 listopada 2017 r. o sygn. akt 0111-KDIB1-34010.352.2017.2.MST, który w swoim piśmie przywołuje znaczenie ze „Słownika języka polskiego PWN pod red. W. Doroszewskiego” (http://sjp.pwn.pl) stanowiąc, że poprzez słowo „rutynowy” należy rozumieć: „wykonywany często i niemal automatycznie” i „wykonywany według utartych schematów".

W przypadku Zatrudnionych nie mamy do czynienia zatem z działaniami wykonywanymi automatycznie i „według utartych schematów”. Istotą natomiast jest wysiłek intelektualny i technologiczny oraz twórczy wkład Zatrudnionych w tworzenie nowych algorytmów i funkcjonalności w programach. Następujące zmiany mają niewątpliwie charakter twórczy, a ich wprowadzenie wymaga od Wnioskodawcy innowacji i wdrożenia nowych schematów, co jest przeciwnością działań wykonywanych w sposób rutynowy.

W przepisach nie znajdziemy również definicji słowa „okresowy”. Podobnie jak powyżej, należy odnieść się do wykładni językowej tego określenia. Słownik Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) wskazuje na następujące znaczenia słowa „okresowy”: „powtarzający się, występujący co pewien czas” oraz „dotyczący danego okresu”. Na podstawie przedstawionej definicji znaczenie słowa „okresowy” sugeruje, że chodzi o podejmowanie czynności podobnych do siebie i w jakichś sposób się powtarzających. Z tego wynika zatem, że przedstawiona działalność Spółki nie wypełnia znamion okresowości.

Projekty są prowadzone w sposób systematyczny. Świadczy o tym jasny i etapowy przebieg prac, taki jak przedstawiono w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Reasumując, realizowane przez Zatrudnionych Projekty wpisują się w definicję prac badawczo- rozwojowych zawartą w Ustawie PIT, ponieważ mają charakter twórczy, są prowadzone w sposób systematyczny według określonych harmonogramów przez Zatrudnionych posiadających odpowiednie kompetencje i wykształcenie.

Stanowisko Spółki znajduje odzwierciedlenie w licznych interpretacjach organów podatkowych odnoszących się do branży IT. Dla potwierdzenia, Spółka pragnie przywołać fragment interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 lutego 2021 r., sygn. 0113-KDWPT.4011.253.2020.5.NM: „Reasumując – prace wykonywane przez pracowników Wnioskodawcy w ramach projektów prowadzonych w ww. obszarach stanowią działalność badawczo-rozwojową o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Jak wynika natomiast z art. 22 ust. 9b pkt 8, przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

W świetle art. 5a pkt 38 powołanej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478 ze zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Ustawowa definicja prac badawczo-rozwojowych wskazuje, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ustawy podatkowej wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo „systematycznie” odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Podsumowując, działalność badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii).

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że przepisy dotyczące działalności badawczo-rozwojowej należy interpretować ściśle, a zatem do działalności badawczo-rozwojowej można zaliczyć tylko te działania podatnika, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do przedmiotu wątpliwości wyrażonych przez Wnioskodawcę w postawionym pytaniu, tj. dotyczących określenia, czy czynności podejmowane przez Zatrudnionych w Spółce – w ramach realizowanych Projektów – spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy wskazać, że jak wynika z opisu okoliczności sprawy:

*   Wnioskodawca tworzy wysokiej jakości innowacyjne rozwiązania związane z oprogramowaniem dla Klientów prowadzących działalności w różnych sektorach;
*   Projekty są realizowane przez dedykowany, wysoko wykwalifikowany personel posiadający odpowiednie kompetencje, doświadczenie i wykształcenie;
*   niektóre czynności podejmowane przez niektóre osoby zatrudnione w Spółce – w ramach realizowanych Projektów – stanowią działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe;
*   Projekty, które noszą znamiona innowacyjności nie obejmują wprowadzania rutynowych i okresowych zmian do produktów, niepociągających za sobą postępu technologicznego bądź które nie są twórcze, tzn. zostały już wytworzone wcześniej w ramach przedsiębiorstwa;
*   prace dotyczące Projektów wykonywane są w sposób systematyczny, o czym świadczy wewnętrzna procedura obowiązująca w Spółce. Spółka przeprowadza Projekty stale (tzn. regularnie), a ich realizacja przebiega według przyjętych harmonogramów;
*   celem prac wykonywanych przez pracowników Spółki było/jest/będzie zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie takich zasobów do tworzenia nowych zastosowań.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności oraz cytowane wyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że czynności podejmowane przez Zatrudnionych w ramach realizowanych Projektów spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało więc uznać za prawidłowe. Jednakże – co wymaga podkreślenia – czynnościami spełniającymi definicję działalności badawczo-rozwojowej będą wyłącznie te z czynności podejmowanych przez Zatrudnionych w ramach realizowanych projektów, które łącznie spełniają następujące przesłanki: wykonywane są w ramach działalności twórczej obejmującej prace rozwojowe, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania takich zasobów do tworzenia nowych zastosowań.

Zastrzeżenia przy tym wymaga, że ocena stanowiska Wnioskodawcy jako prawidłowe dotyczy wyłącznie kwalifikacji czynności podejmowanych przez Zatrudnionych jako działalności badawczo-rozwojowej. Stanowisko dotyczące możliwości zastosowania kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% nie jest przedmiotem tej oceny.

Ponadto, wskazanie przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku – jako źródła odesłania do definicji prac rozwojowych zawartej w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – art. 4 ust. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zamiast art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, organ uznał za oczywistą omyłkę.

W odniesieniu natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych wskazania wymaga, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.