Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.138.2019.1.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-23
Teza: w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego i pobrania podatku w odniesieniu do klientów niebędących pracownikami banku oraz klientów będących jednocześnie pracownikami banku w związku z organizowanymi przez Wnioskodawcę konkursami i sprzedażami premiowymi
Słowa kluczowe: konkursy; nagrody; przychód; płatnik; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2019 r. (data wpływu 5 marca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego i pobrania podatku w odniesieniu do klientów niebędących pracownikami banku oraz klientów będących jednocześnie pracownikami banku w części dotyczącej:

*   organizowanych przez Wnioskodawcę konkursach – **jest nieprawidłowe,**

*   organizowanych przez Wnioskodawcę sprzedażach premiowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest Bankiem realizującym w ramach prowadzonej działalności czynności bankowe określone w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo Bankowe (Dz. U. z 1997 r., Nr 140, poz. 939, z późn. zm.). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz VAT-UE w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm., dalej: UVAT) oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2369, z późn. zm., dalej: UCIT).

W celu pozyskania nowych klientów oraz podtrzymania pozytywnych relacji z obecnymi, Wnioskodawca organizuje różnego rodzaju konkursy, sprzedaże premiowe i akcje promocyjne. Uczestnicy i zwycięzcy tych przedsięwzięć otrzymują od Banku nagrody oraz inne nieodpłatne świadczenia. Inicjowane przez Wnioskodawcę akcje są kierowane do osób, które jako klienci indywidualni, z wyłączeniem klientów indywidualnych będących przedsiębiorcami (dalej: klienci, klienci indywidualni), weszli bądź wejdą w posiadanie produktów bankowych znajdujących się w ofercie Wnioskodawcy. Prowadzone programy mają na celu uatrakcyjnienie oferty Banku. Mają także pozytywnie wpłynąć na Jego wizerunek co przekładać się będzie na wzrost lojalności klientów.

Innym skutkiem organizowania akcji promocyjnych jest zwiększenie poziomu satysfakcji klientów ze współpracy z Bankiem. Niemniej jednak, nadrzędnym celem prowadzonych przez Wnioskodawcę akcji jest aktywizacja i wzrost zaangażowania klientów, poprzez zmotywowanie ich za pomocą różnego rodzaju „zachęt” do aktywnego korzystania z oferty produktowej Banku lub stania się bankiem pierwszego wyboru.

Szczegóły organizowanych przez Wnioskodawcę akcji promocyjnych obejmujących konkursy i sprzedaże premiowe są każdorazowo określane w odrębnych regulaminach. Regulamin każdego konkursu oraz każdej sprzedaży premiowej zawiera informacje takie jak: nazwa akcji i organizatora, określenie, kto może być uczestnikiem, wyszczególnienie przewidywanych nagród lub premii (łącznie zwane: nagrodami), zasady wyboru zwycięzców itp. Inicjowane przez Wnioskodawcę konkursy i sprzedaże premiowe polegają na podjęciu rywalizacji i wykonaniu określonego zadania konkursowego bądź też spełnieniu określonego w regulaminie danej akcji warunku. W przypadku konkursów istotnym elementem jest wprowadzanie elementów współzawodnictwa pomiędzy poszczególnymi uczestnikami. Przykładem organizowanego przez Bank konkursu może być: konkurs na najładniejszą widokówkę czy konkurs na najlepsze hasło reklamowe. Z kolei wśród przykładów akcji opartych na sprzedaży premiowej wyróżnić można: premie pieniężne/cashbacki, zwrot określonej liczby/części raty kredytowej przy skorzystaniu z usług kredytowych, bony towarowe, które Wnioskodawca przekazuje w związku ze skorzystaniem z danej usługi/zakupem danego produktu bankowego.

Inną grupą akcji organizowanych przez Wnioskodawcę są przedsięwzięcia związane z wydawaniem klientom dóbr będących w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nieodpłatnymi świadczeniami. Przykładem takich akcji promocyjnych jest wręczanie drobnych gadżetów reklamowych, których otrzymanie nie musi się wiązać ze spełnieniem żadnych konkretnych warunków. Wydawane przez Bank gadżety stanowią dobra o niskiej wartości, dla przykładu są to: długopisy, parasolki, plecaki, pamięci USB opatrzone logo Banku, których nadrzędnym celem jest budowanie pozytywnego wizerunku Banku.

Organizowane przez Bank akcje nie są grami losowymi, zakładami wzajemnymi ani innymi grami wyszczególnionymi w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 201, poz. 1540, z późn. zm ).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy nagrody przyznawane Klientom w związku organizowanymi przez Wnioskodawcę konkursami bądź sprzedażami premiowymi objęte są na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym z zastosowaniem zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy?
2.  Czy nieodpłatne świadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przyznawane Klientom w związku organizowanymi przez Wnioskodawcę akcjami promocyjnymi niebędącymi konkursami ani sprzedażami premiowymi objęte są na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 4b ww. ustawy 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym z zastosowaniem zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3.  Czy w przypadku nagród wydawanych Klientom będącym jednocześnie pracownikami Wnioskodawcy w związku z organizowanymi przez Bank konkursami lub sprzedażami premiowymi ma zastosowanie zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nagrody niekorzystające ze zwolnienia należy opodatkować 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym wynikającym z art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, czy też na mocy art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych bez względu na wartość przyznanej nagrody należy zastosować 19% stawkę zryczałtowanego podatku dochodowego?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania oznaczone we wniosku nr 1 i nr 3 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. W pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, wartości nagród otrzymywanych przez Klientów w związku z przeprowadzanymi konkursami oraz sprzedażami premiowymi korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pod warunkiem, że jednorazowa wartość nagrody nie przekracza kwoty 2 000 PLN, a w przypadku konkursów dodatkowo spełniony jest warunek organizacji i emisji (ogłoszenia) konkursu przez środki masowego przekazu. W pozostałych przypadkach, tj. w przypadku konkursów niespełniających warunku organizacji i ogłoszenia przez środki masowego przekazu niezależnie od wysokości przewidzianej nagrody oraz w przypadku sprzedaży premiowych, w których jednorazowa wartość nagrody przekracza kwotę 2 000 PLN zastosowanie znajdzie opodatkowanie 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym na mocy art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn zm., dalej: OP) zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wskazuje art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przedstawia sposoby ustalania wartości pieniężnej innych nieodpłatnych świadczeń. Ustawodawca wskazuje, że:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – wartość ustala się według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów są przychody z innych źródeł.

Za przychody z innych źródeł, według art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieopłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 6a ww. ustawy, zwalnia się z podatku dochodowego wygrane w grach liczbowych, loteriach pieniężnych, grze telebingo, zakładach wzajemnych, loteriach promocyjnych, loteriach audioteksowych i loteriach fantowych, jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych nie przekracza 2 280 zł oraz w grach na automatach, grach w karty, grach w kości, grach cylindrycznych, grach bingo pieniężne i grach bingo fantowe – urządzanych i prowadzonych przez uprawniony podmiot na podstawie przepisów o grach hazardowych obowiązujących w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, że wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług – jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2 000 zł. Jednocześnie ustawodawca wskazuje, że zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, od dochodów z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

W myśl art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Bank, jako płatnik zobowiązany jest do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych. Stosownie do art. 42 ust. 1 ww. ustawy, Wnioskodawca pełniąc rolę płatnika przekazuje kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

W związku z brakiem w przepisach prawa podatkowego ustawowej definicji pojęcia „konkurs”, zdaniem Wnioskodawcy, przy interpretacji tego pojęcia należy posłużyć się wykładnią językową.

Internetowy Wielki Słownik Języka Polskiego wskazuje, że przez „konkurs” rozumieć należy „przedsięwzięcie artystyczne, rozrywkowe, sportowe, edukacyjne lub biznesowe, którego uczestnicy rywalizują o pierwszeństwo wyróżniane nagrodami”. Zaś jak podaje internetowy Słownik Języka Polskiego PWN „konkurs” to:

1.  impreza, przedsięwzięcie dające możność wyboru najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp.;
2.  postępowanie mające na celu wybranie najlepszego kandydata na jakieś stanowisko.

Zgodnie z wyrokiem wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 20 stycznia 2015 r., sygn. II FSK 232/13, „”konkurs” to nie tylko wydarzenie na niwie artystycznej, rozrywkowej, czy sportowej, lecz tego rodzaju przedsięwzięcie, które daje możliwość wyboru osoby, bądź osób najlepszych w danej dziedzinie, według kryteriów ustanawianych przez jego organizatora. Oznacza to, że w pojęciu konkursu o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. istotnym elementem jest element rywalizacji”. Wydawane orzecznictwo wskazuje, że aby dane przedsięwzięcie zostało uznane za konkurs wymagane jest: istnienie regulaminu konkursu określającego nazwę, organizatora i uczestników konkursu, nagrody oraz zasady wyboru zwycięzców, ograniczenie liczby zwycięzców (nagrody nie mogą zostać przekazane wszystkim uczestnikom), wyłonienie zwycięzców na drodze wzajemnej rywalizacji, z występującym elementem współzawodnictwa pomiędzy uczestnikami w celu osiągnięcia najlepszego rezultatu (w powszechnym rozumieniu konkurs to postępowanie mające na celu wyłonienie zwycięzcy lub zwycięzców spośród grupy najlepszych uczestników spełniających określone kryteria), wskazanie osób odpowiedzialnych za prawidłowy, zgodny z regulaminem, przebieg akcji (komisja konkursowa, jury), wydanie nagród zwycięzcy/zwycięzcom.

Z kolei, jak wskazuje internetowy Słownik Języka Polskiego PWN, poprzez „nagrodę” rozumieć należy:

1.  dyplom, odznaczenie, pieniądze lub wartościowy przedmiot będące formą uznania lub wyróżnienia za osiągnięcia, zwycięstwo w konkursie, w zawodach itp.;
2.  wynagrodzenie za poniesione straty lub cierpienia.

Wykładnia językowa obu pojęć pozwala na stwierdzenie, że organizowane przez Wnioskodawcę przedsięwzięcia i wydawane w związku z tymi akcjami dobra, wypełniają przesłanki definicji konkursu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Innym typem inicjowanych przez Bank akcji są sprzedaże premiowe. W tym przypadku również konieczne jest odwołanie się do słownikowego znaczenia tego wyrażenia oraz do wykładni stosowanej w orzecznictwie przez organy podatkowe i sądy administracyjne. Ustawodawca nie mówi bowiem wprost w żadnym z wydanych aktów prawnych, co rozumie poprzez „sprzedaże premiowe”.

W polskim prawodawstwie doszukać można się jedynie definicji „umowy sprzedaży”. Art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) wskazuje, że przez tę umowę sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Według internetowego Słownika Języka Polskiego PWN „sprzedaż” to „odstępowanie czegoś przez sprzedawcę na własność kupującemu za określoną sumę”. Zaś w zakresie „premii” ten sam słownik wskazuje, że należy przez nią rozumieć:

1.  dodatek do pensji przyznawany pracownikowi zależnie od osiągniętych wyników pracy;
2.  nagroda za coś, często mająca zachęcić do czegoś osobę nagradzaną;
3.  bezpłatny dodatek dla prenumeratorów jakiegoś pisma, wydawnictwa itp.;
4.  w zawodach kolarskich: miejsce na trasie wyścigu, gdzie pierwsi przejeżdżający kolarze mogą zdobyć dodatkowe punkty; też: tak zdobyte punkty.

W przypadku sprzedaży premiowej, zdaniem Wnioskodawcy, należy posłużyć się znaczeniem b). Zestawienie przedstawionych definicji słownikowych pozwala sformułować wniosek, że poprzez „sprzedaż premiową” należy rozumieć przyznawanie nagrody mającej zachęcić do zakupu danego dobra za określoną sumę.

Wykładnią pojęcia „sprzedaż premiowa” zajmował się Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który w wyroku z dnia 18 czerwca 2015 r., sygn. II FSK 1618/13 wskazuje, że pojęcie to zostało zaczerpnięte z języka potocznego i należy przez nie rozumieć sprzedaż towarów i usług związaną z otrzymaniem nagrody przez nabywającego.

W opinii Wnioskodawcy, akcje organizowane przez Bank polegające na przyznaniu klientom różnego rodzaju premii/cashbacków, czy też zwrocie raty/części raty kredytu w związku z zawarciem umowy na produkt kredytowy można określić jako sprzedaż premiową w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Banku, powyższe wskazuje, że w przypadku organizowanych przez Wnioskodawcę konkursów i sprzedaży premiowych zastosowanie znajduje zwolnienie z podatku dochodowego wynikające z treści art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z przytoczoną normą prawną, nie uiszcza się podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku sprzedaży premiowych i konkursów, o ile w przypadku konkursów były one organizowane i emitowane (ogłaszane) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) i gdy wartość jednorazowej wygranej lub nagrody nie przekracza 2 000 PLN, a w przypadku akcji stanowiących sprzedaż premiową – o ile wartość jednorazowej nagrody nie przekracza 2 000 PLN. Oznacza to, że zarówno w przypadku konkursów spełniających kryterium organizacji i ogłoszenia przez środki masowego przekazu, jak i w przypadku sprzedaży premiowej, o ile jednorazowa wartość wygranej nie przekracza 2 000 PLN, Bank nie jest zobowiązany do pobrania 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.

W przypadku zaś, gdy nie są spełnione warunki zwolnienia z opodatkowania określone powyżej, tj. gdy wartość nagrody z tytułu sprzedaży premiowej przekracza 2 000 PLN, a w przypadku konkursu, gdy nie będzie spełniony jeden z warunków, tj. gdy wartość nagrody przekroczy 2 000 PLN lub gdy nie będzie on organizowany i emitowany przez środki masowego przekazu, należy zastosować wynikającą z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych 10% stawkę zryczałtowanego podatku dochodowego.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, Bank zobowiązany będzie do pełnienia funkcji płatnika poprzez naliczenie, potrącenie i wpłacenie na rachunek właściwego urzędu skarbowego należnej kwoty podatku dochodowego wyłącznie wówczas, gdy:

1.  wartość jednorazowej nagrody przyznanej z tytułu sprzedaży premiowej przekroczy 2 000 PLN lub
2.  wartość jednorazowej nagrody przyznanej z tytułu udziału w konkursie przekroczy 2 000 PLN lub gdy konkurs nie spełnił warunku organizacji i emisji przez środki masowego przekazu.

W pozostałych przypadkach Wnioskodawca nie jest zobowiązany do potrącenia podatku od nagród na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Potwierdzeniem stanowiska Banku w zakresie opodatkowania nagród w konkursach i sprzedażach premiowych 10% stawką zryczałtowanego podatku dochodowego wynikającą z art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy z zachowaniem zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są wyroki sądów administracyjnych i interpretacje indywidualne wydane przez organy podatkowe w sprawach dotyczących zapytań o zbliżonym stanie faktycznym. Dla przykładu Wnioskodawca wskazuje na:

*   wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2018 r., sygn. akt II FSK 1335/16;

*   wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 września 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 721/18;

*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 kwietnia 2016 r., sygn. ILPB1/4511-1-79/16-2/AMN;

*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 maja 2015 r., sygn. IPPB2/4511-263/15-4/MK;

*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. IBPBII/1/4511-74/15/AŻ;

*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. IPPB4/415-947/14-2/MS;

*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. IBPBII/1/415-839/14/AŻ;

*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. IBPBII/1/415-838/14/AŻ;

*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. IPPB2/415-759/14-4/MG.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wydawania nagród związanych z organizowanymi konkursami lub sprzedażami premiowymi Klientom będącym jednocześnie pracownikami Banku, w przypadku, gdy wartość tych nagród nie przekracza 2 000 PLN i gdy jest to konkurs organizowany i emitowany przez środki masowego przekazu, stosuje się wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie z podatku dochodowego, zaś w pozostałych przypadkach należy zastosować wynikającą z art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy 10% stawkę zryczałtowanego podatku dochodowego.

Przytaczając art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca wskazuje, że wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług – jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2 000 PLN. Jednocześnie ustawodawca wskazuje, że zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 68a ww. ustawy, wskazuje, że wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą – jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza 200 PLN jest wolna od podatku dochodowego. Jednocześnie zaznacza się, że zwolnienie to nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.

Przytaczany już art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mówi, że dochody z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym 10% podatkiem dochodowym.

Zaś zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4b ww. ustawy, 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym objęte są dochody (przychody) z tytułu świadczeń otrzymanych od banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych lub instytucji finansowych w rozumieniu odrębnych przepisów, w związku z promocjami oferowanymi przez te podmioty.

W tym miejscu Bank przywołuje katalog źródeł przychodów zawarty w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jako źródło przychodu ustawodawca wymienia m.in.:

1.  stosunek pracy, stosunek służbowy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta; (\`(...)\`)
2.  inne źródła.

Stosownie do art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast w myśl art. 20 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

W opinii Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy odbiorcą nagród przyznanych w związku z udziałem w konkursie lub sprzedaży premiowej jest klient Banku będący jednocześnie jego pracownikiem, a przedmiot konkursu/sprzedaży premiowej nie ma związku z czynnościami służbowymi tego pracownika to przy założeniu, że nie jest to akcja organizowana wyłącznie dla pracowników, przychód z tego przedsięwzięcia będzie w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wygraną w konkursie, o której mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. W momencie, gdy pracownik przystępuje do akcji jako klient i nie ma żadnych korzyści ani przywilejów z faktu utrzymywania stosunku służbowego z organizatorem, to nagroda taka nie może być rozumiana za przychód ze stosunku pracy. Uczestnik przystępuje bowiem do konkursu/akcji premiowej jako klient, a nie jako pracownik. W związku z czym, miejsce zatrudnienia nie powinno mieć znaczenia z punktu widzenia oceny skutków na gruncie podatkowym. Dopóki uczestnik będący jednocześnie pracownikiem Banku przystępuje do konkursu czy też sprzedaży premiowej na zasadach ogólnodostępnych, tj. dostępnych dla wszystkich klientów, dopóty trudno jest uznać, że wydana mu nagroda przez organizatora będącego jednocześnie jego pracodawcę powinna być wyłącznie z tego tytułu kwalifikowana do źródła przychodów „stosunek pracy”, o którym mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takich przypadkach, w ocenie Banku trudno jest uznać, że otrzymana przez klienta będącego jednocześnie pracownikiem Banku, nagroda wynika ze stosunku pracy, tj. jest z nim na tyle silnie powiązana aby uznać, że mieści się w zakresie normy zawartej w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym powinna być opodatkowana na zasadach ogólnych a nie w formie zryczałtowanej.

Podsumowując powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, wartość otrzymanych w związku z konkursem bądź sprzedażą premiową nagród będzie dla klientów – pracowników przychodem z innych źródeł.

Potwierdzeniem stanowiska Banku w kwestii zaliczenia opisanych wyżej przychodów do przychodów z innych źródeł jest opinia przedstawiona w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 grudnia 2015 r., sygn. IPPB4/4511-1169/15-2/MS2. W interpretacji tej zawarto odwołanie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2015 r., sygn. II FSK 1695/14, zgodnie z którym „o zakwalifikowaniu świadczenia jako przychodu ze stosunku pracy, w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik w rozumieniu ust. 4 tego artykułu, czy także inna osoba, niezwiązana (aktualnie lub w przeszłości) z tego rodzaju stosunkiem prawnym. Istotne jest więc to, czy istnieje związek prawny lub też faktyczny danego świadczenia wypłacanego na rzecz określonej osoby z istniejącym stosunkiem pracy (zob. wyroki NSA: z dnia 26 marca 1993 r., sygn. III SA 2219/92, opubl. ONSA 1993, nr 3, s. 83; z dnia 10 lutego 2005 r., sygn. I SA/Wr 1038/03, opubl. „Biuletyn Skarbowy” 2005, nr 5, s. 26; z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. II FSK 251/08; z dnia 21 sierpnia 2012 r., sygn. II FSK 86/11 oraz sygn. II FSK 309/11, opubl. CBOSA)”.

Odnosząc się do możliwości zastosowania w kontekście klientów – pracowników zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Bank wskazuje, że w Jego ocenie fakt, że ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 68a ww. ustawy wykluczył ze zwolnienia z podatku dochodowego osoby będące pracownikiem lub powiązane ze świadczeniodawcą stosunkiem cywilnoprawnym, natomiast w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wykluczenia takiego nie zastosował świadczy o tym, że w przypadku stosowania tego ostatniego nie ma znaczenia, czy klient będący świadczeniobiorcą jest jednocześnie pracownikiem Wnioskodawcy, czy też nie.

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli intencją ustawodawcy byłoby wyłącznie pracowników i osób związanych stosunkiem cywilnoprawnym z organizatorem konkursu lub sprzedaży premiowej ze zwolnienia z podatku wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy to tak, jak ma to miejsce w przypadku zapisu dotyczącego przekazywania nieodpłatnych świadczeń, umieściłby stosowany zapis w treści art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W opinii Banku, fakt, że ustawodawca uczynił to tylko w przypadku punktu 68a wskazuje, że wyłącznie to ma tylko zastosowanie do przypadków w nim wskazanych. W związku z czym, w przypadku nagród w konkursach/sprzedażach premiowych nie ma znaczenia, jakie relacje łączą organizatora i zwycięzcę.

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, w przypadku spełnienia odpowiednich warunków, tj. gdy:

1.  odbiorcą nagród w konkursach i sprzedażach premiowych są klienci będący jednocześnie pracownikami Banku, oraz
2.  jednorazowa wartość nagrody nie przekracza 2 000 PLN a w przypadku konkursów spełniony jest dodatkowo warunek aby konkurs został ogłaszany przez środki masowego przekazu,

zastosowanie znajdzie zwolnienie z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaś w przypadku, gdy nie można zastosować zwolnienia, o którym mowa powyżej z uwagi nie spełnienia wskazanych w nim kryterium w zakresie limitu wysokości nagrody lub formy organizacji konkursy należy posłużyć się wynikającą z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych 10% stawką zryczałtowanego podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego i pobrania podatku w odniesieniu do klientów niebędących pracownikami banku oraz klientów będących pracownikami banku jest nieprawidłowe w części dotyczącej organizowanych przez Wnioskodawcę konkursach oraz prawidłowe w części dotyczącej organizowanych przez Wnioskodawcę sprzedażach premiowych.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle powyższego przepisu podatkiem dochodowym nie są objęte wyłącznie dochody wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c ww. ustawy oraz dochody, od których zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da, i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne – to jest nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Jednocześnie stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Na podstawie art. 11 ust. 2a ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są m.in.:

*   stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);

*   przychody z innych źródeł (pkt 9).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast w myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego – w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu świadczeń otrzymywanych od banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych lub instytucji finansowych w rozumieniu odrębnych przepisów, w związku z promocjami oferowanymi przez te podmioty – w wysokości 19% świadczenia.

Analiza ww. przepisów prowadzi do wniosku, że przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się m.in. do wygranych w konkursach oraz szczególnego rodzaju sprzedaży, jaką jest sprzedaż premiowa.

Odnosząc się definicji konkursu stwierdzić należy, w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że wobec braku w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych legalnej definicji określenia „konkurs”, dokonując wykładni tego pojęcia, należy posłużyć się potocznym (językowym) znaczeniem tego określenia (np. wyrok z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 911/12). Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że „(…) zasadniczo definicja pojęcia „konkurs” zawiera kilka elementów. W pierwszej kolejności powinno nastąpić ogłoszenie konkursu wraz ze stosownym regulaminem, po czym uczestnicy konkursu powinni podjąć stosowne działania, które z samej natury konkursu, winny zawierać w sobie element rywalizacji. Zakończeniem konkursu, który jest wynikiem współzawodnictwa uczestników konkursu, jest ogłoszenie wyników i nierzadko rozdanie nagród. Nie ulega też wątpliwości w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wynik konkursu ma ścisły związek z efektem bezpośredniego współzawodnictwa uczestników konkursu i ich rywalizacji.

W wersji internetowej Wielkiego Słownika Języka Polskiego (projekt pod red. P. Żmigrodzkiego) pod hasłem „konkurs” czytamy, że jest to – „przedsięwzięcie artystyczne, rozrywkowe, sportowe, edukacyjne lub biznesowe, którego uczestnicy rywalizują o pierwszeństwo wyróżniane nagrodami”. W definicji tej jako kluczowy, statuujący definicję „konkursu” pojawia się element „rywalizacji”. Bez „rywalizacji” bowiem nie możemy dookreślić pojęcia „konkurs”. W Słowniku Języka Polskiego pod zwrotem „rywalizować” wskazuje się, że oznacza to: „ubiegać się o pierwszeństwo, o wygraną, o zdobycie czegoś; współzawodniczyć; konkurować z kimś” (zob. Słownik Języka Polskiego, M. Szymczak (red.), Warszawa 1989 r., tom III, s. 155.)”.

W tym miejscu należy również zauważyć, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „sprzedaż premiowa”.

Podstawowe znaczenie we wszystkich dziedzinach prawa ma wykładnia językowa. Wykładnia językowa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa, ale także zakreśla jej granice, co pozwala na sformułowanie reguły, że każda interpretacja powinna w zasadzie pozostawać w ramach możliwego znaczenia słownikowego danego wyrażenia. Pojęcie „sprzedaży premiowej” nie występuje w żadnym akcie normatywnym.

Z definicji słownikowej internetowego wielkiego słownika języka polskiego (http://www.wsjp.pl) wynika, że sprzedaż to „oddawanie towarów lub usług za określoną sumę pieniędzy.”

Ponadto, umowa sprzedaży została zdefiniowana i uregulowana w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.). I tak, zgodnie z treścią art. 535 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

Termin „premia”, „premiowa” również nie został zdefiniowany w przepisach podatkowych ani też cywilnoprawnych. Z uwagi na powyższe koniecznym jest dokonanie wykładni językowej przedmiotowego pojęcia. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego, premia to: „dodatek do pensji przyznawany pracownikowi zależnie od osiągniętych wyników pracy”; „nagroda za coś, często mająca zachęcić do czegoś osobę nagradzaną” (https://sjp.pwn.pl). Innymi słowy, pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Zatem, strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku określonego zakupu. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że „sprzedaż premiowa” jest umową sprzedaży, zawartą między sprzedawcą, a kupującym, połączoną jednak z przyznaniem przez sprzedającego premii kupującemu. Na skutek zawarcia tej umowy po stronie sprzedawcy powstaje obowiązek przeniesienia na kupującego własności rzeczy i wydania mu rzeczy, jak również wydania (przekazania) kupującemu premii, w związku z dokonanym przez niego zakupem, której wartość nie jest objęta ceną kupowanego towaru. Otrzymanie premii jest gwarantowane, albowiem przyznawane jest przez sprzedawcę kupującemu w zamian za to, że ten dokonał zakupu określonego towaru, na warunkach wskazanych przez sprzedającego (np. w określonej ilości, o określonej wartości, czy też określonego rodzaju towarów). Po stronie kupującego powstaje obowiązek zapłaty ceny sprzedaży oraz uprawnienie do otrzymania premii. Z nagrodą związaną ze sprzedażą premiową mamy do czynienia wówczas, gdy dochodzi do zawarcia umowy sprzedaży, czyli przeniesienia własności rzeczy.

Zatem strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku zakupu przez kupującego określonego towaru. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy, wolna od podatku jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług – jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2 000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że wartości nagród otrzymywanych w związku z przeprowadzonymi konkursami oraz sprzedażami premiowymi podlegają opodatkowaniu 10% podatkiem zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast inne świadczenia przekazywane w związku z promocjami, które nie stanowią nagród związanych z konkursami ani sprzedażami premiowymi będą opodatkowane według stawki 19% zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionych we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest Bankiem. W celu pozyskania nowych klientów oraz podtrzymania pozytywnych relacji z obecnymi, Wnioskodawca organizuje różnego rodzaju konkursy, sprzedaże premiowe i akcje promocyjne. Uczestnicy i zwycięzcy tych przedsięwzięć otrzymują od Banku nagrody oraz inne nieodpłatne świadczenia. Inicjowane przez Wnioskodawcę akcje są kierowane do osób, które jako klienci indywidualni, z wyłączeniem klientów indywidualnych będących przedsiębiorcami (dalej: klienci, klienci indywidualni), weszli bądź wejdą w posiadanie produktów bankowych znajdujących się w ofercie Wnioskodawcy. Prowadzone programy mają na celu uatrakcyjnienie oferty Banku. Mają także pozytywnie wpłynąć na Jego wizerunek co przekładać się będzie na wzrost lojalności klientów. Innym skutkiem organizowania akcji promocyjnych jest zwiększenie poziomu satysfakcji klientów ze współpracy z Bankiem. Niemniej jednak, nadrzędnym celem prowadzonych przez Wnioskodawcę akcji jest aktywizacja i wzrost zaangażowania klientów, poprzez zmotywowanie ich za pomocą różnego rodzaju „zachęt” do aktywnego korzystania z oferty produktowej Banku lub stania się bankiem pierwszego wyboru. Szczegóły organizowanych przez Wnioskodawcę akcji promocyjnych obejmujących konkursy i sprzedaże premiowe są każdorazowo określane w odrębnych regulaminach. Regulamin każdego konkursu oraz każdej sprzedaży premiowej zawiera informacje takie jak: nazwa akcji i organizatora, określenie, kto może być uczestnikiem, wyszczególnienie przewidywanych nagród lub premii (łącznie zwane: nagrodami), zasady wyboru zwycięzców itp. Inicjowane przez Wnioskodawcę konkursy i sprzedaże premiowe polegają na podjęciu rywalizacji i wykonaniu określonego zadania konkursowego bądź też spełnieniu określonego w regulaminie danej akcji warunku. W przypadku konkursów istotnym elementem jest wprowadzanie elementów współzawodnictwa pomiędzy poszczególnymi uczestnikami. Przykładem organizowanego przez Bank konkursu może być: konkurs na najładniejszą widokówkę czy konkurs na najlepsze hasło reklamowe. Z kolei wśród przykładów akcji opartych na sprzedaży premiowej wyróżnić można: premie pieniężne/cashbacki, zwrot określonej liczby/części raty kredytowej przy skorzystaniu z usług kredytowych, bony towarowe, które Wnioskodawca przekazuje w związku ze skorzystaniem z danej usługi/zakupem danego produktu bankowego.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane powyżej przepisy prawa podatkowego, w kwestii zastosowania zwolnienia przedmiotowego i pobrania podatku w odniesieniu do klientów niebędących pracownikami banku oraz klientów będących jednocześnie pracownikami banku w części dotyczącej organizowanych przez Wnioskodawcę konkursach stwierdzić należy, że wypełniają one przesłanki definicji konkursu, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uczestnicy ww. konkursów będą bowiem pomiędzy sobą rywalizować, a konkursy będą prowadziły do wyłonienia laureatów, na podstawie określonych wcześniej kryteriów w regulaminach konkursu.

Jednocześnie należy stwierdzić, że w powyżej kwestii wartość wydawanych przez Wnioskodawcę nagród nie będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zastosowanie powyższego zwolnienia mogłoby nastąpić tylko wówczas, gdyby organizatorem, jak i miejscem ogłoszenia konkursów były środki masowego przekazu, a konkursy dotyczyłyby dziedzin wymienionych w ww. przepisie. Natomiast jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, organizatorem konkursów jest Wnioskodawca, który nie jest instytucją zaliczaną do środków masowego przekazu, a same konkursy nie dotyczą dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu.

W świetle powyższego wartość nagród, które będą przyznawane dla zwycięzców konkursów, którymi będą Klienci banku niebędący jednocześnie pracownikami banku, stanowić będzie dla tych osób na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Wartość nagród, które będą przyznane dla zwycięzców konkursów, którymi będą Klienci banku będący jednocześnie pracownikami banku, z uwagi na fakt, że przedmiot konkursu nie ma związku z czynnościami służbowymi tego pracownika i przy założeniu, że nie jest to akcja organizowana wyłącznie dla pracowników Wnioskodawcy, również stanowić będzie dla tych osób przychód z innych źródeł stosowanie do treści art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji na Wnioskodawcy, jako na płatniku będzie ciążył obowiązek obliczenia i pobrania 10% zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w ww. art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Odnosząc się do kwestii zastosowania zwolnienia przedmiotowego i pobrania podatku w odniesieniu do klientów niebędących pracownikami banku oraz klientów będących jednocześnie pracownikami banku w części dotyczącej organizowanych przez Wnioskodawcę sprzedażach premiowych stwierdzić należy, że wypełniają one przesłanki definicji sprzedaży premiowej, o której mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle powyższego wartość nagród przyznanych Klientom niebędących pracownikami banku, jak i Klientom będących jednocześnie pracownikami banku, z tytułu sprzedaży premiowej stanowić będzie dla tych osób na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Przychód ten będzie korzystał ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli jednorazowa wartość nagrody przyznanej przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży premiowej nie przekroczy kwoty 2 000 zł. W konsekwencji na Wnioskodawcy, jako na płatniku nie będzie ciążył obowiązek obliczenia i pobrania 10% zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w ww. art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego \`(...)\`., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.