Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.622.2025.1.KAK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Nieuznanie za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą
działek.
Słowa kluczowe: działki
działki-działki rolne
nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Pana za podatnika podatku
    VAT w związku ze sprzedażą działek.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    W wyniku umowy darowizny i ustanowienia służebności - .... nabył w dniu 23 sierpnia 2003
    r. od swoich rodziców gospodarstwo rolne składające się z działek 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 o
                      2powierzchni łącznej 16 ha 6750 m. Na działki te składały się grunty orne, pastwiska
    trwałe, łąki trwałe oraz grunty rolne zabudowane. Od momentu nabycia ... prowadzi nadal
    - przejęte w wyniku umowy darowizny gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy. ...
    prowadzi jedynie działalność rolniczą nie prowadził i nie prowadzi działalności
    gospodarczej.
    Na mocy decyzji Wójta Gminy ... został zatwierdzony projekt podziału części gruntów ... na
    działki: 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20 stanowiącą drogę, 21, 22, 23.
    Działki: 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 oraz część udziałów w działce 18 stanowiącej drogę
    zostały zbyte w drodze sprzedaży.
    Działki powstałe w wyniku podziału, podobnie jak działki podlegające podziałowi - od
    momentu ich nabycia do chwili poprzedzającej zbycie części działek były wykorzystywane
    do prowadzenia na nich działalności rolniczej, na działkach w żadnej formie nie była
    prowadzona jakakolwiek inna działalność gospodarcza. Działki te nie były również
    wydzierżawione. Do momentu zbycia działki pozostawały w uprawie i były zgłoszone do
    płatności obszarowych w ARiMR jako, że była na nich prowadzona produkcja rolna,
    natomiast bezpośrednio przed sprzedażą działki te zostały wycofane z działalności
    rolniczej do majątku prywatnego. Z tytułu prowadzenia działalności rolniczej
    Wnioskodawca nie był i nie jest czynnym podatnikiem VAT.
    Żadna z działek nie była wcześniej, ani nie jest obecnie udostępniana w jakiejkolwiek
    formie osobom trzecim.
    Wobec okoliczności, że działki o których mowa niezbyt nadają się do uprawy - jest to
    głównie rola klasy V, położona na stoku nachylonym w stronę północno zachodnią,
    ponadto w sąsiedztwie działki są zadrzewienia, a w niedalekim sąsiedztwie jest las co
    powoduje szkody w uprawach czynione przez dziką zwierzynę Wnioskodawca przyjął
    możliwość, że działki te sprzeda. Po zainteresowaniu się ewentualną możliwością
    sprzedaży Wnioskodawca pozyskał informację będącą powszechną wiedzą, że działki o
    powierzchni ponad 1 ha praktycznie nie da się sprzedać, gdyż brak jest nabywców
    zainteresowanych tak dużą parcelą. Zainteresowania okolicznych rolników z powodu
    niskiej klasy ziemi oraz ukształtowania terenu (wzgórze), zakupem całych działek
    praktycznie nie było.
    Wnioskodawca postanowił zatem podzielić działkę na działki mniejsze. W związku z czym
    wystąpił do Wójta Gminy... o dokonanie podziału działek wcześniej oznaczonych nr 18 i 19
    na mniejsze działki oraz drogę dojazdową do nich.
    Bezwzględna konieczność wyznaczenia drogi dojazdowej do działek spowodowana jest
    dyspozycją art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Warunki
    dopuszczalności podziału nieruchomości], który to przepis stanowi, że podział
    nieruchomości nie jest dopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki gruntu nie
    mają dostępu do drogi publicznej; za dostęp do drogi publicznej uważa się również
    wydzielenie drogi wewnętrznej wraz z ustanowieniem na tej drodze odpowiednich
    służebności dla wydzielonych działek gruntu albo ustanowienie dla tych działek innych
    służebności drogowych, jeżeli nie ma możliwości wydzielenia drogi wewnętrznej z
    nieruchomości objętej podziałem.

    Wójt Gminy ... wydał decyzje, którymi zatwierdził projekt podziału działek na w sumie 14
    działek i działkę stanowiącą ciąg drogi wewnętrznej. Działki mimo dokonania podziału
    geodezyjnego do czasu ich sprzedaży nie były w żaden sposób fizycznie podzielone i cały
    czas stanowiły jedną działkę rolną.
    Nieruchomość powyższą Wnioskodawca użytkował rolniczo i nie przeprowadzał na
    powyższych gruntach żadnych inwestycji.
    W roku 2022 i 2023 w związku z koniecznością spłaty zobowiązań oraz pojawiającymi się i
    ponawianymi ofertami zakupu posiadanych przez Wnioskodawcę działek podjął on
    decyzję o sprzedaży łącznie dziewięciu działek oraz sprzedaży na rzecz nabywców działek -
    udziałów w działce stanowiącej drogę wewnętrzną. Wnioskodawca nosi się również z
    zamiarem sprzedaży pozostałych 4 wydzielonych działek, gdyż straciły one dla niego
    jakiekolwiek znaczenie dla wykorzystania rolniczego.
    Podnieść w tej sprawie należy, że do transakcji sprzedaży doszło nie w wyniku
    jakichkolwiek podjętych przez Wnioskodawcę działań związanych z przekształceniem,
    przygotowaniem do sprzedaży czy też ogłoszeniami o sprzedaży działek, to nabywcy
    działek wystąpili do Wnioskodawcy z ofertą i on tę ofertę przyjął. Jak tłumaczyli oferenci
    informację o działkach, które być może są na sprzedaż uzyskali od innych mieszkańców
    wsi .... Wnioskodawca nie ponosił i w odniesieniu do pozostałych działek 10, 11, 12 i 13 nie
    zamierza ponosić jakichkolwiek nakładów na działki, które ma zamiar zbyć. W
    szczególności nie ponosił i nie ma zamiaru ponosić żadnych nakładów inwestycyjnych w
    tym co oczywiste nakładów związanych z uzbrojeniem terenu. Wnioskodawca nie
    występował o wydanie warunków zabudowy działek.
    Wnioskodawca nie zamieszczał ogłoszeń o zamiarze sprzedaży przedmiotowych działek,
    nie ma również zamiaru zamieszczać ogłoszeń o sprzedaży tych działek w przyszłości.
    Żadna z działek nie była wcześniej, ani nie jest obecnie w żadnej formie udostępniana
    osobom trzecim. Wnioskodawca nie zawierał umów przedwstępnych z nabywcami działek.
    Nabywcy nie ponosili jakichkolwiek nakładów finansowych związanych z poszczególnymi
    działkami przed momentem podpisania umowy finalnej.
    Kupującym oraz osobom przez nich wskazanym nie zostało udzielone jakiekolwiek
    pełnomocnictwo lub jakiekolwiek inne umocowanie prawne do działania w imieniu
    Wnioskodawcy, do wykonania czynności warunkujących zawarcie umowy kupna
    sprzedaży działek. Wnioskodawca nie zawierał z nabywcami działek umów dzierżawy lub
    najmu działek. Przed sprzedażą działek objętych wnioskiem Wnioskodawca nie dokonywał
    sprzedaży innych działek.
    Wnioskodawca zbył objęte wnioskiem działki jako elementy majątku prywatnego.

## Pytanie

1. Czy poprzez wspomniane wyżej czynności sprzedaży działek Wnioskodawca stał się w
    zakresie dokonanych transakcji sprzedaży płatnikiem podatku od towarów i usług i czy
    sprzedaż działek podlega podatkowi od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca prowadzi jedynie działalność rolniczą wg oceny Wnioskodawcy zarówno
    dotychczas dokonana sprzedaż dziewięciu działek jak i zamierzona sprzedaż pozostałych
    czterech działek w żaden sposób nie będzie mogła być uznana za prowadzenie
    działalności gospodarczej i jako, że następować będzie w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, będzie związana ze zwykłym wykonywaniem prawa własności będąc
    sprzedażą nieopodatkowaną, albowiem:

      zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju. Przy czym przez towar zgodnie z art. 2 pkt 6
      rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii,
      zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby
      prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne
      wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w art. 15 ust. 2 bez
      względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym w myśl art. 15 ust. 2 ustawy
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów handlowców
      lub usługodawców w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników,
      a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas gdy
      czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar
      wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje
      również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
      niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z istniejącego opisu stanu faktycznego wynika, że nie można przypisać wnioskodawcy
    znamion działalności gospodarczej, która czyniłaby wnioskodawcę podatnikiem podatku
    od towarów i usług w zakresie sprzedaży gruntów stanowiących majątek prywatny i w
    żaden sposób nie związanych z prowadzona działalnością gospodarczą. Brak jest
    możliwości przypisania wnioskodawcy zamiaru nabycia działek w celu odsprzedaży, gdyż
    było to nabycie w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Nie wystąpił żaden przejaw
    aktywności wnioskodawcy w zakresie obrotu nieruchomościami - nie prowadził żadnych
    czynności marketingowych, nie ogłaszał w żadnych mediach.
    Fakt podjęcia takiej czynności jak jedynie dokonanie podziału działek sam z siebie nie jest
    decydującym elementem i odnosi się jedynie do racjonalnego zarządzania majątkiem
    prywatnym.
    Powyższa czynność nie może być również rozpatrywana w oderwaniu od przyczyn dla
    jakich została dokonana oraz okoliczności w jakich została przeprowadzona.
    Czynność ta została wykonana wyłącznie na potrzeby prywatne Wnioskodawcy zatem nie
    może mieć charakteru przesądzającego o uznaniu wnioskodawcy za podatnika w tym
    zakresie.
    Działki od momentu ich nabycia do chwili zbycia były wykorzystywane do prowadzenia na
    nich działalności rolniczej, na działkach w żadnej formie nie była prowadzona jakakolwiek
    inna działalność gospodarcza. Odpowiednio do roku 2022 i 2023 działki pozostawały w
    uprawie i były zgłoszone do płatności obszarowych jako, że była na nich prowadzona
    produkcja rolna. Z tytułu prowadzenia działalności rolniczej Wnioskodawca nie był i nie
    jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca nie ponosił i w odniesieniu do pozostałych
    działek nie zamierza ponosić jakichkolwiek nakładów na działki, które ma zamiar zbyć. W
    szczególności nie ma zamiaru ponosić żadnych nakładów inwestycyjnych w tym co
    oczywiste nakładów związanych z uzbrojeniem terenu. Wnioskodawca nie zamieszczał
    ogłoszeń o zamiarze sprzedaży przedmiotowej działki nie ma również zamiaru
    zamieszczać ogłoszeń o sprzedaży tej działki. Żadna z działek nie była wcześniej, ani nie
    jest obecnie udostępniana osobom trzecim. W tym stanie rzeczy sprzedaż działek nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów. Podnieść przy tym należy, że sądy
    administracyjne wydawanych wyrokach wielokrotnie stwierdzały, że warunkiem
    koniecznym do uznania, że sprzedawca gruntu działa w charakterze płatnika podatku od
    towarów i usług jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec i nabył grunt w
    celach jego dalszej odsprzedaży. W sytuacji, gdy grunty nabywane są na cele własne a nie

    z przeznaczeniem na działalność handlową, ich sprzedaż zarówno w całości, jak i w części,
    z zyskiem lub bez niego, nie mogą być uznane za działalność handlową skutkującą
    uznaniem podmiotu za płatnika VAT. Trudno uznać, że Wnioskodawca nabywając grunty
    20 lat przed ich późniejszym zbyciem planował ich sprzedaż i w tym celu je nabywał.
    Wnioskodawca podnosi, że NSA podkreślił, że aby przesądzić o opodatkowaniu danej
    czynności należy każdorazowo ustalić, w odniesieniu do konkretnej czynności, że podmiot
    działał w charakterze płatnika VAT?
    Należy również podnieść, iż Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie przyjmował
    stanowisko, iż - nie można wymagać, aby osoba fizyczna wyzbywała się majątku
    prywatnego w możliwe najmniej rentowny i ekonomicznie uzasadniony sposób, aby tylko
    nie podjąć żadnych czynności zwiększających atrakcyjność czy przeznaczenie gruntu, co
    mogłoby skutkować VAT.
    W wyroku z 4 lipca 2023 r., sygnatura I FSK 427/23 – dotyczącym okoliczności w których w
    ciągu 2 lat rolnik sprzedał 32 nieruchomości (powstałe z podziału jednej nieruchomości),
    dociągnął sieć wodociągową do jednej działki (podarowanej), na gruncie postawił tablicę z
    info o sprzedaży NSA orzekł, iż:
    Nie mogą być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej same z siebie
    czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie ma też decydującego
    charakteru sama liczba i zakres transakcji sprzedaży. Podobnie okoliczność, iż przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej, sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich
    przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego. W tym stanie rzeczy jasnym jest, iż
    Wnioskodawca zbywał i ewentualnie ma zamiar zbyć grunty wchodzące w skład jego
    majątku prywatnego wobec czego w wyniku tych czynności w żaden sposób nie mógł stać
    się w zakresie dokonanych transakcji sprzedaży płatnikiem podatku od towarów i usług, a
    sprzedaż działek nie podlega podatkowi od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowej (działki) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s.
    1 ze zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 ww. Dyrektywy:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.

    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży działki podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z 15 września 2011
    r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z orzeczenia tego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą

    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Należy zatem
    sięgnąć do wykładni wynikającej z orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen
    V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę,
    będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla celów działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości czy jej części w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie
    podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż nieruchomości gruntowych, które
    zostały już sprzedane, oraz działek które dopiero zostaną sprzedane, podlegała/będzie
    podlegała opodatkowaniu VAT.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości)
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W świetle powyższego, aby wyjaśnić Pana wątpliwości należy w pierwszej kolejności
    ustalić, czy w okolicznościach rozpatrywanej sprawy działał/będzie działał Pan w
    charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego nie wynika taka
    aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Nie podejmował/nie podejmie Pan bowiem ciągu
    działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Z opisu sprawy wynika, że w sierpniu 2003 r. Pana rodzice w wyniku umowy darowizny i
    ustanowienia służebności - podarowali Panu gospodarstwo rolne składające się z
                                      2działek 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8o powierzchni łącznej 16 ha 6750 m. Na działki te składały się
    grunty orne, pastwiska trwałe, łąki trwałe oraz grunty rolne zabudowane. Od momentu
    nabycia prowadzi Pan nadal - przejęte w wyniku umowy darowizny gospodarstwo rolne

    jako rolnik ryczałtowy. Prowadzi Pan jedynie działalność rolniczą nie prowadził i nie
    prowadzi działalności gospodarczej. Z tytułu prowadzenia działalności rolniczej nie był i
    nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT.
    Na mocy decyzji Wójta Gminy ... został zatwierdzony projekt podziału części gruntów.
    Działki powstałe w wyniku podziału, podobnie jak działki podlegające podziałowi - od
    momentu ich nabycia do chwili poprzedzającej zbycie części działek były wykorzystywane
    do prowadzenia na nich działalności rolniczej. Działki te nie były również wydzierżawione.
    Nie ponosił i nie ma Pan zamiaru ponosić żadnych nakładów inwestycyjnych w tym co
    oczywiste nakładów związanych z uzbrojeniem terenu. Nie występował Pan o wydanie
    warunków zabudowy działek.
    Nie zamieszczał Pan ogłoszeń o zamiarze sprzedaży przedmiotowych działek, nie ma
    również zamiaru zamieszczać ogłoszeń o sprzedaży tych działek w przyszłości. Żadna z
    działek nie była wcześniej, ani nie jest obecnie w żadnej formie udostępniana osobom
    trzecim. Wnioskodawca nie zawierał umów przedwstępnych z nabywcami działek.
    Kupującym oraz osobom przez nich wskazanym nie zostało udzielone jakiekolwiek
    pełnomocnictwo lub jakiekolwiek inne umocowanie prawne do działania w Pana imieniu,
    do wykonania czynności warunkujących zawarcie umowy kupna sprzedaży działek. Nie
    zawierał Pan z nabywcami działek umów dzierżawy lub najmu działek. Przed sprzedażą
    działek objętych wnioskiem nie dokonywał Pan sprzedaży innych działek.
    Całokształt przedstawionych przez Pana we wniosku okoliczności w stosunku do
    sprzedaży działek, które zostały już sprzedane, oraz działek które zostaną sprzedane,
    wskazuje, że nie podjął i nie podejmie Pan działań świadczących o zamiarze wykonywania
    przez Pana działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami. Nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż przez Pana ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy w związku ze sprzedażą ww. działek
    nie jest/nie będzie przejawiał Pan aktywności, która wykraczałaby poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podejmował/nie podejmie
    Pan bowiem ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami.
    Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek, które zostały już
    sprzedane, oraz działek które zostaną sprzedane, jest/będzie czynnością związaną ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy tych działek korzysta
    /będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co
    oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i
    nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług w stosunku do tych transakcji.
    Skutkiem powyższego transakcja sprzedaży działek objętych zakresem wniosku nie
    podlegała/nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego,
    które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.