Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.455.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-03
Teza: Metoda obliczania kwoty podatku VAT od różnicy w wartości
kaucji wynikającej z wprowadzonych przez Wnioskodawcę do
obrotu w danym roku opakowań objętych systemem
kaucyjnym, a opakowań lub odpadów opakowaniowych
objętych tym systemem zwróconych do podmiotu
reprezentującego w danym roku oraz uznanie za podatnika w
związku z wprowadzaniem produktów wyprodukowanych na
zlecenie zamawiającego.
Słowa kluczowe: kaucja
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - opakowanie
zwrotne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 12c (od 01.01.2025)

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy metody obliczania kwoty podatku VAT od różnicy w wartości kaucji oraz
    nieuznania za podatnika w związku z wprowadzaniem produktów wyprodukowanych na
    zlecenie zamawiającego. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z
    14 sierpnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Podmiot wprowadzający”) prowadzi działalność
    gospodarczą i jest podatnikiem VAT. W ramach swojej działalności Wnioskodawca
    zamierza rozpocząć produkcję napojów bezalkoholowych, które sprzedawał będzie w
    opakowaniach określonych w pozycjach 1-3 załącznika nr 1a do ustawy z 13 czerwca 2013
    r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 927 ze zm., dalej: „Ustawa o gospodarce opakowaniowej”), tj. w opakowaniach typu:
    1) butelki jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje o pojemności do trzech
      litrów, włącznie z ich zakrętkami i wieczkami z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem
      szklanych lub metalowych butelek na napoje, których zakrętki i wieczka są wykonane z
      tworzyw sztucznych (dalej; „butelki PET”);
    2) puszki metalowe o pojemności do jednego litra;
    3) butelki szklane wielokrotnego użytku o pojemności do półtora litra.
    W związku z wprowadzaniem do obrotu produktów w opakowaniach na napoje
    Wnioskodawca będzie pobierał kaucję. Wnioskodawca przystąpi do systemu kaucyjnego
    zawierając z podmiotem reprezentującym umowę w odniesieniu do całej masy opakowań
    wszystkich trzech rodzajów, o których mowa w poz. 1-3 załącznika nr 1a do Ustawy o
    gospodarce opakowaniowej.
    Wnioskodawca będzie składał również do marszałka województwa roczne sprawozdanie o
    produktach, opakowaniach i o gospodarowaniu odpadami z nich powstającymi (w Bazie
    danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, BDO).
    Podmiot reprezentujący Wnioskodawcę w systemie kaucyjnym będzie składał coroczne
    sprawozdanie za pośrednictwem indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i
    opakowaniach oraz o gospodarce odpadami (BDO). Sprawozdanie będzie zawierało m.in.
    informacje o:
    1) wysokości środków przeznaczonych na funkcjonowanie systemu kaucyjnego;
    2) wysokości nieodebranej kaucji;
    3) masie opakowań i odpadów opakowaniowych, z podziałem na ich rodzaje, zebranych
      selektywnie w ramach systemu kaucyjnego.
    Wnioskodawca będzie zobowiązany do osiągnięcia wymaganych poziomów selektywnego
    zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych, o których mowa w załączniku nr 1a do
    Ustawy o gospodarce opakowaniowej. Do osiągniętych poziomów selektywnego zbierania
    wliczało się będzie jedynie opakowania i odpady opakowaniowe selektywnie zebrane w
    ramach systemu kaucyjnego. W przypadku nieosiągnięcia poziomów selektywnej zbiórki
    odpadów opakowaniowych (opakowań zwrotnych) Wnioskodawca będzie zobowiązany
    wnieść opłatę produktową obliczoną oddzielnie dla poszczególnych rodzajów opakowań w
    odniesieniu do nieosiągniętych wymaganych poziomów selektywnego zbierania
    opakowań i odpadów opakowaniowych (art. 34 ust. 2e Ustawy o gospodarce

    opakowaniowej). Stosunek kaucji zwróconej do kaucji pobranej będzie miał wpływ na
    wysokość wspomnianej opłaty produktowej.
    Kaucja będzie pobierana na każdym etapie dystrybucji, a więc Wnioskodawca pobierze ją
    już od dystrybutora wytworzonych przez siebie napojów w opakowaniach. Następnie
    Wnioskodawca będzie zobowiązany do przekazania pobranej kaucji podmiotowi
    reprezentującemu, gdyż tak pobrana kaucja będzie finansowała system kaucyjny.
    W swojej ofercie Wnioskodawca będzie miał również sprzedaż napojów w opakowaniach
    zwrotnych wymienionych w załączniku 1a do Ustawy o gospodarce opakowaniowej z tzw.
    cudzym brandem, tj. produkowanych na zamówienie i według receptury zamawiającego.
    Właścicielem znaku towarowego do rzeczonych napojów pozostaje zamawiający. Niemniej
    jednak, to Wnioskodawca dokona dostawy towarów (ww. napojów) na gruncie VAT,
    przenosząc prawo do rozporządzania tymi napojami jak właściciel. Wnioskodawca
    pozostanie również właścicielem prawnym wyprodukowanych i sprzedanych na
    zamówienie napojów. Wnioskodawca dokona sprzedaży rzeczonych napojów na rzecz
    dystrybutora wskazanego przez zamawiającego.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca w odniesieniu do napojów sprzedawanych pod cudzym brandem będzie
    wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje w rozumieniu art. 8 pkt 21a
    ustawy z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi
    (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 870 ze zm.).
    Zgodnie z przepisami ww. ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami
    opakowaniowymi Wnioskodawca będzie zobowiązany do pobrania kaucji z tytułu
    sprzedaży napojów w opakowaniach na napoje wyprodukowanych i sprzedawanych przez
    Wnioskodawcę według receptury, na zamówienie i pod brandem innego podmiotu.
    W odniesieniu do napojów produkowanych i sprzedawanych pod cudzym brandem,
    Wnioskodawca będzie podmiotem, który udostępnia opakowania lub produkty w
    opakowaniach po raz pierwszy na terytorium kraju w celu używania lub dystrybucji w
    rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.

## Pytanie

1) Czy VAT od różnicy w wartości kaucji wynikającej z wprowadzonych przez
      Wnioskodawcę do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym a
      opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do
      podmiotu reprezentującego w danym roku powinien być liczony metodą „w stu” (tzn.
      tak, jakby został już pobrany w ramach kaucji), czy metodą „od sta” (czyli tak, jakby
      miał być dodatkowo uiszczony)?
    2) Czy Wnioskodawca wprowadzający produkty wyprodukowane na zlecenie
      zamawiającego w oparciu o jego recepturę i na jego (cudzym) brandzie będzie
      podatnikiem VAT od niezwrócenia do podmiotu reprezentującego opakowania od tych
      produktów lub odpadu opakowaniowego od tych produktów, objętych systemem
      kaucyjnym, czy też będzie nim zlecający właściciel brandu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ustawa z 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami
    opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1852, dalej: „ustawa z
    13 lipca 2023 r.”) stanowiła transpozycję do polskiego porządku prawnego dyrektywy
    Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie
    zmniejszenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko (Dz. Urz.
    UE L 155 z 12.06.2019, str. 1, dalej: „dyrektywa SUP”), w zakresie m.in. zapewnienia
    wskazanych poziomów selektywnego zbierania odpadów opakowaniowych powstałych z
    opakowań. Ustawa z 13 lipca 2023 r. zakładała wprowadzenie systemu kaucyjnego

    obejmującego opakowania na napoje z tworzyw sztucznych, określając wymagania tego
    systemu, aby przede wszystkim wspomagać selektywne zbieranie odpadów powstałych z
    ww. opakowań.
    W polskim modelu wprowadzonym ustawą z 13 lipca 2023 r. na producentów napojów
    będących wprowadzającymi produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającymi
    bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, nałożono obowiązek:
    1) selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych w celu osiągania
      wymaganych poziomów selektywnego zbierania opakowań i odpadów
      opakowaniowych;
    2) odbierania opakowań i odpadów opakowaniowych z jednostek handlu detalicznego i
      hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe
      objęte systemem kaucyjnym;
    3) transportu opakowań do wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje lub
      wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje oraz odpadów
      opakowaniowych do zakładu przetwarzania;
    4) prowadzenia ewidencji i sporządzania sprawozdań;
    5) rozliczania kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi
      punktami zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem
      kaucyjnym, w szczególności finansowania wypłat kaucji dla użytkowników końcowych;
    6) finansowania kosztów zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych przez
      przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę handlu detalicznego i hurtowego oraz inny
      punkt zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych objęte systemem kaucyjnym.
    W realizacji ww. obowiązków pomóc mają producentom operatorzy, czyli tzw. podmioty
    reprezentujące. Podmiot reprezentujący wprowadzających produkty w opakowaniach na
    napoje uczestniczących w systemie kaucyjnym będzie składał coroczne sprawozdanie za
    pośrednictwem indywidualnego konta w bazie danych o produktach i opakowaniach oraz
    o gospodarce odpadami (BDO). Z kolei producenci, za pośrednictwem systemu BDO będą
    przekazywać informacje o masie opakowań, w których zostały wprowadzone do obrotu
    napoje, z podziałem na poszczególne rodzaje opakowań objętych systemem kaucyjnym.
    Takie samo sprawozdanie, w imieniu każdego wprowadzającego uczestniczącego w
    ramach systemu kaucyjnego, będzie składał podmiot reprezentujący. Współpraca między
    tymi podmiotami a producentami odbywać się będzie na podstawie zawartej między nimi
    umowy. Producent, który nie przystąpi do systemu kaucyjnego będzie zobowiązany do
    uiszczania sankcyjnej opłaty produktowej. Ci, co do systemu kaucyjnego przystąpią, będą z
    kolei mieli szansę na uniknięcie (lub znaczne zmniejszenie) opłaty produktowej, o ile
    osiągną wymagany poziom recyklingu i selektywnej zbiórki opakowań i odpadów. W
    przypadku jednak nieosiągnięcia wymaganych poziomów selektywnego zbierania
    opakowań i odpadów opakowaniowych przez wprowadzającego będącego w systemie
    kaucyjnym, zakłada się konieczność wniesienia opłaty produktowej przez tego
    wprowadzającego oraz podmiot reprezentujący prowadzący system kaucyjny w wysokości
    50% każdy.
    Kaucja zasadniczo nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż ma charakter zwrotny, a więc nie
    stanowi trwałego przysporzenia. W pewnych jednak sytuacjach nowa kaucja od opakowań
    zwrotnych po napojach ma podlegać VAT.
    Sejm X kadencji ustawą z 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o gospodarce
    opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024
    r. poz. 1911) gruntownie zreformował system kaucyjny, a więc przepisy, które jeszcze nie
    weszły w życie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 12c ustawy o VAT w aktualnym brzmieniu, w przypadku
    niezwrócenia do podmiotu reprezentującego opakowania lub odpadu opakowaniowego

    objętych systemem kaucyjnym wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje
    podwyższa podstawę opodatkowania na ostatni dzień roku o różnicę w wartości kaucji
    wynikającą z wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku opakowań objętych
    systemem kaucyjnym a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem
    zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku. Kwota tej różnicy zawiera
    kwotę podatku. Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje jest obowiązany do
    podwyższenia podstawy opodatkowania w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy
    okres rozliczeniowy roku następującego po roku, dla którego ustalono różnicę w wartości
    kaucji. VAT od kaucji rozliczany jest więc w okresie rocznym. Wprowadzający produkty w
    opakowaniach na napoje oraz wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na
    napoje uczestniczący w systemie kaucyjnym będą refundować koszty powstałe w związku
    z prowadzeniem systemu kaucyjnego, zgodnie z zasadą rozszerzonej odpowiedzialności
    producenta.
    Kaucja pobierana jest na każdym etapie łańcucha dystrybucji. Zgodnie z art. 40g ust. 16
    ustawy o gospodarce opakowaniowej, kaucję pobiera się na etapach dystrybucji produktu
    w opakowaniu, o którym mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będącego napojem,
    poprzedzających sprzedaż tego produktu użytkownikowi końcowemu oraz od
    użytkownika końcowego nabywającego ten produkt.
    Stosownie zaś do art. 40g ust. 17 ww. ustawy, wprowadzający produkty w opakowaniach
    na napoje albo wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje
    uczestniczący w danym systemie kaucyjnym są obowiązani do przekazania pobranej
    kaucji podmiotowi reprezentującemu prowadzącemu dany system kaucyjny, z którym
    zawarli umowę, w terminach do:
    1) siódmego dnia miesiąca, za okres od piętnastego do ostatniego dnia miesiąca
      poprzedniego;
    2) dwudziestego pierwszego dnia miesiąca, za okres od pierwszego do czternastego dnia
      miesiąca.
    Jak wskazano w uzasadnieniu projektu ustawy wprowadzającej system kaucyjny: „Należy
    zatem przyjąć, że jednostka handlowa będzie naliczała kaucję na paragonie, na którym
    będzie widniał zakupiony produkt w opakowaniu objętym systemem kaucyjnym, czyli w
    taki sposób, jak ma to miejsce obecnie przy nieuregulowanych prawnie systemach
    kaucyjnych” (www.sejm.gov.pl, dostęp: 9 czerwca 2025 r., uzasadnienie projektu do
    ustawy, Sejm IX kadencji, druk sejmowy nr 3380).
    Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest to, czy VAT od różnicy w wartości kaucji
    wynikającej z wprowadzonych przez Wnioskodawcę do obrotu w danym roku opakowań
    objętych systemem kaucyjnym, a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym
    systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku powinien być
    liczony metodą „w stu” (tzn. tak, jakby został już pobrany w ramach kaucji), czy metodą
    „od sta” (czyli tak, jakby miał być dodatkowo uiszczony). VAT płacony jest bowiem od
    różnicy w wartości kaucji między opakowaniami wprowadzonymi do obrotu, a tymi
    odzyskanymi.
    W treści cytowanego już art. 29a ust. 12c zd. 2 ustawy o VAT wskazano wprost, że kwota
    tej różnicy zawiera kwotę podatku. Sugeruje to, że różnica ta będzie zawierała już w sobie
    VAT, a więc Wnioskodawca, jako podatnik, nie będzie zobowiązany do dopłaty VAT. VAT
    jest więc liczony metodą „w stu”.
    Podobnie liczony jest VAT od zaliczki, czy VAT od wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów lub eksportu towarów w sytuacji, gdy dostawca nie spełnił warunków do
    zastosowania 0% stawki VAT (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w
    Katowicach z 28 grudnia 2011 r., IBPP3/443-1096/11/AB, LEX nr 124091; interpretacja
    indywidualna DIS w Poznaniu z 18 lutego 2016 r., ILPP4/4512-1-379/15-6/KM, LEX nr
    300228).

    To ze środków przeznaczonych na kaucji, którymi obracać ma operator, finansowany ma
    być również VAT.
    „Jednocześnie przyjmuje się, że nałożenie obowiązku rozliczenia podatku należnego od
    niezwróconych opakowań wielokrotnego użytku na podmioty wprowadzające produkty w
    opakowaniach na napoje do obrotu nie wpływa na zasady neutralności podatku VAT oraz
    stanowi rozwiązanie proporcjonalne w zakresie nakładanych na podatników obowiązków.
    Uwzględniając, że opodatkowaniu podatkiem VAT powinna podlegać wartość opakowań,
    które nie zostały zwrócone, należy wskazać, że proponowane rozwiązanie w pełni realizuje
    tę zasadę. Zgodnie z projektowanymi przepisami, obowiązanymi do utrzymania systemu
    kaucyjnego pozostają podmioty wprowadzające produkty w opakowaniach na napoje do
    obrotu. Jednym z elementów tego finansowania pozostaje również wartość
    niezwróconych konsumentom kaucji. Mimo że środki z niezwróconych kaucji trafiają
    bezpośrednio do podmiotu reprezentującego, którego obowiązkiem jest prowadzenie
    systemu kaucyjnego, należy uznać, że wartość tych środków jest faktycznie jednym z
    elementów utrzymania tego systemu ponoszonym przez wprowadzających produkty w
    opakowaniach na napoje. Brak fizycznego otrzymania środków z niezwróconych kaucji
    przez te podmioty nie powoduje naruszenia zasady neutralności VAT” (www.sejm.gov.pl,
    dostęp: 9 czerwca 2025 r., uzasadnienie projektu do ustawy, Sejm IX kadencji, druk
    sejmowy nr 3380).
    „Uwzględniając fakt, że całość pobranych kaucji od opakowań podlegających pod system
    kaucyjny będzie przekazywana przez wprowadzającego produkty w opakowaniach na
    napoje do podmiotu reprezentującego, nałożenie na ten podmiot obowiązku zapłaty
    podatku VAT organowi podatkowemu jest rozwiązaniem najprostszym, które pozwoli
    osiągnąć cel, jakim jest zapewnienie prawidłowego poboru podatku VAT” (www.sejm.gov.
    pl, dostęp: 9 czerwca 2025 r., uzasadnienie do projektu ustawy, Sejm X kadencji, druk
    sejmowy nr 760).
    Definicja wprowadzającego produkty w opakowaniach zawiera otwarty katalog
    podmiotów mogących być zakwalifikowanymi do tej grupy, o czym świadczy
    sformułowanie „w szczególności”. W definicji tej, w przeciwieństwie do definicji
    obejmujących wprowadzających: produkty w opakowaniach na napoje oraz bezpośrednio
    produkty w opakowaniach na napoje, wskazano wprost na wprowadzanie do obrotu
    produktów pod własnym oznaczeniem.
    Rozlewanie produktu dla kogoś innego nie powinno więc obciążać obowiązkiem
    kaucyjnym, w tym VAT, podmiotu rozlewającego, lecz podmiot będący właścicielem
    brandu. Przepis wymienia przecież, że wprowadzającym produkty w opakowaniach jest
    wprowadzający do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem
    rozumianym jako znak towarowy. Kwestia ta wymaga jednak doprecyzowania, bowiem
    dzisiaj można mieć wątpliwości, na ile np. definicja „wprowadzającego produkty w
    opakowaniach na napoje” jest definicją szczególną w stosunku do definicji
    „wprowadzającego produkty w opakowaniach”. Jak bowiem wiadomo, definicja szczególna
    wypiera i ma pierwszeństwo przed definicją ogólną, zgodnie z łacińską zasadą i regułą
    kolizyjną lex specialis derogat legi generali.
    W ocenie Wnioskodawcy, definicje te, tj.:
    1) wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje oraz
    2) wprowadzającego produkty w opakowaniach, wcale się nie wykluczają.
    Co więcej, podmiotem wprowadzającym napoje w opakowaniach będzie wprowadzający
    do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem rozumianym jako znak
    towarowy, o którym mowa w art. 120 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
    przemysłowej, lub pod własnym imieniem i nazwiskiem lub nazwą, których wytworzenie
    zlecił innemu przedsiębiorcy.

    Wnioskodawca w związku ze sprzedażą napojów własnych będzie zobowiązany do
    pobrania kaucji od dystrybutora, jednak już w odniesieniu do napojów zamawiającego taki
    obowiązek nie będzie na nim ciążył.
    Jak stanowi art. 120 ust. 1 Prawa własności przemysłowej, znakiem towarowym może być
    każde oznaczenie umożliwiające odróżnienie towarów jednego przedsiębiorstwa od
    towarów innego przedsiębiorstwa oraz możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków
    towarowych w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu
    udzielonej ochrony.
    Wątpliwości są tym bardziej uzasadnione, że wprowadzenie do obrotu to odpłatne albo
    nieodpłatne udostępnienie opakowań lub produktów w opakowaniach po raz pierwszy na
    terytorium kraju w celu używania lub dystrybucji; za wprowadzenie do obrotu uważa się
    także:
    a) import opakowań,
    b) import produktów w opakowaniach,
    c) wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań,
    d) wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach
    - dokonywane na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej (art. 8 pkt 24 ww.
    Ustawy o gospodarce opakowaniowej).
    Definicja wprowadzenia do obrotu jest dość szeroka i obejmuje każde udostępnienie
    produktów w opakowaniach po raz pierwszy.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy:
    1) VAT od różnicy w wartości kaucji wynikającej z wprowadzonych przez Wnioskodawcę
      do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym a opakowań lub
      odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu
      reprezentującego w danym roku powinien być liczony metodą „w stu” (tzn. tak, jakby
      został już pobrany w ramach kaucji).
    2) Wnioskodawca wprowadzając produkty wyprodukowane na zlecenie zamawiającego w
      oparciu o jego recepturę i na jego (cudzym) brandzie, nie będzie podatnikiem VAT od
      niezwrócenia do podmiotu reprezentującego opakowania od tych produktów lub
      odpadu opakowaniowego od tych produktów, objętych systemem kaucyjnym, a
      będzie nim zlecający właściciel brandu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej
    metody obliczania kwoty podatku VAT od różnicy w wartości kaucji wynikającej z
    wprowadzonych przez Wnioskodawcę do obrotu w danym roku opakowań objętych
    systemem kaucyjnym, a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym
    systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku i nieprawidłowe w
    części dotyczącej nieuznania za podatnika w związku z wprowadzaniem produktów
    wyprodukowanych na zlecenie zamawiającego.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 ( ...).
    Na podstawie art. 2 pkt 49a-52 ustawy:
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      systemie kaucyjnym - rozumie się przez to system kaucyjny w rozumieniu art. 8 pkt
      13a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami
      opakowaniowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 927 i 1911).
      wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje - rozumie się przez to
      podatnika będącego podmiotem, o którym mowa w art. 8 pkt 21a lub 21b ustawy z
      dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi,
      uczestniczącego w systemie kaucyjnym.
      odpadzie opakowaniowym - rozumie się przez to odpad opakowaniowy w rozumieniu
      art. 8 pkt 8 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami
      opakowaniowymi zwracany w ramach systemu kaucyjnego.
      podmiocie reprezentującym - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa w art.
      40h ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i
      odpadami opakowaniowymi.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Natomiast w myśl art. 17b ustawy:
      podmiot reprezentujący, który zawarł umowy z wprowadzającymi produkty w
      opakowaniach na napoje, jest płatnikiem podatku od kaucji pobranych przez tych
      wprowadzających za opakowania objęte systemem kaucyjnym, które nie zostały
      zwrócone w tym systemie.
    Zgodnie z art. 8 pkt 6a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i
    odpadami opakowaniowymi (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 870):
      ilekroć w ustawie jest mowa o kaucji - rozumie się przez to określoną kwotę pieniężną
      pobieraną w momencie sprzedaży produktu w opakowaniu na napoje jednorazowego
      albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, będącego
      napojem, zwracaną w momencie zwrotu odpowiednio opakowania objętego
      systemem kaucyjnym albo odpadu opakowaniowego powstałego z opakowania
      objętego systemem kaucyjnym.
    Natomiast stosownie do art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami
    opakowaniowymi:

      ilekroć w ustawie jest mowa o wprowadzeniu do obrotu - rozumie się przez to
      odpłatne albo nieodpłatne udostępnienie opakowań lub produktów w opakowaniach
      po raz pierwszy na terytorium kraju w celu używania lub dystrybucji; za wprowadzenie
      do obrotu uważa się także:
      a) import opakowań,
      b) import produktów w opakowaniach,
      c) wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań,
      d) wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach
      - dokonywane na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej.
    Stosownie natomiast do art. 29a ust. 1 ustawy:
      podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy:
      podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Zgodnie z art. 29a ust. 7 ustawy:
      podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
        potrzeby podatku.
    W myśl art. 29a ust. 10 ustawy:
      podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Stosownie do art. 29a ust. 11 ustawy:
      do podstawy opodatkowania nie wlicza się wartości opakowania, jeżeli podatnik
      dokonał dostawy towaru w opakowaniu zwrotnym, pobierając kaucję za to
      opakowanie lub określając taką kaucję w umowie dotyczącej dostawy towaru.

    Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 11a ustawy:
      do podstawy opodatkowania nie wlicza się kaucji pobieranej za opakowanie objęte
      systemem kaucyjnym, jeżeli podatnik dokonał dostawy towaru w tym opakowaniu.
    Na podstawie art. 29a ust. 12 ustawy:
      w przypadku niezwrócenia przez nabywcę opakowania, o którym mowa w ust. 11,
      podstawę opodatkowania podwyższa się o wartość tego opakowania:
      1) w dniu następującym po dniu, w którym umowa przewidywała zwrot opakowania -
        jeżeli tego opakowania nie zwrócono w terminie określonym w umowie;
      2) 60. dnia od dnia wydania opakowania - jeżeli w umowie nie określono terminu
        zwrotu tego opakowania.
    W myśl art. 29a ust. 12c ustawy:
      w przypadku niezwrócenia do podmiotu reprezentującego opakowania lub odpadu
      opakowaniowego objętych systemem kaucyjnym wprowadzający produkty w
      opakowaniach na napoje podwyższa podstawę opodatkowania na ostatni dzień roku
      o różnicę w wartości kaucji wynikającą z wprowadzonych przez niego do obrotu w
      danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym a opakowań lub odpadów
      opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego
      w danym roku. Kwota tej różnicy zawiera kwotę podatku. Wprowadzający produkty w
      opakowaniach na napoje jest obowiązany do podwyższenia podstawy opodatkowania
      w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku
      następującego po roku, dla którego ustalono różnicę w wartości kaucji.
    Na podstawie art. 29a ust. 12d ustawy:
      jeżeli w danym roku wartość kaucji wynikająca z opakowań objętych systemem
      kaucyjnym wprowadzonych do obrotu przez wprowadzającego produkty w
      opakowaniach na napoje jest mniejsza niż wartość kaucji wynikająca z opakowań lub
      odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu
      reprezentującego, wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje uwzględnia tę
      różnicę przy ustaleniu podstawy opodatkowania dla:
      1) kolejnego roku albo
      2) lat następujących po kolejnym roku, jeżeli w kolejnym roku wartość kaucji
        wynikająca z opakowań objętych systemem kaucyjnym wprowadzonych do obrotu
        przez wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje jest mniejsza niż
        łączna wartość kaucji wynikająca z opakowań lub odpadów opakowaniowych
        objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego oraz wartość
        różnicy wynikającej z roku poprzedniego.
    W art. 29a ust. 11a ustawy wskazano, że kaucja pobierana za opakowania objęte
    systemem kaucyjnym nie jest wliczana do podstawy opodatkowania, jeżeli podatnik
    dokonał dostawy w opakowaniu objętym tym systemem. Oznacza to, że pobór kaucji na
    każdym etapie obrotu w łańcuchu dostaw nie będzie opodatkowany podatkiem VAT.
    Natomiast z art. 29a ust. 12c i 12d ustawy wynika, że w przypadku niezwrócenia do
    podmiotu reprezentującego opakowania lub odpadu opakowaniowego objętych
    systemem kaucyjnym, wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje podwyższa
    podstawę opodatkowania na ostatni dzień roku o różnicę w wartości kaucji wynikającą z
    wprowadzonych przez niego do obrotu w danym roku opakowań objętych systemem
    kaucyjnym, a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem
    zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku.
    Jak wynika z powołanego powyżej przepisu art. 29a ust. 12c ustawy, kwota tej różnicy
    zawiera kwotę podatku VAT. Na tej podstawie wprowadzający produkty w opakowaniach
    na napoje określi, jaką kwotę podatku należnego będzie zobowiązany wykazać w

    prowadzonej ewidencji oraz składanym na potrzeby VAT rozliczeniu. Rozliczenie będzie
    następowało w okresach rocznych i będzie wykazywane w JPK_VAT składanym przez
    podatnika za miesiąc styczeń lub za pierwszy kwartał (w przypadku podatników
    rozliczających się kwartalnie) następnego roku podatkowego.
    Jeżeli w danym roku wartość kaucji wynikająca z opakowań objętych systemem kaucyjnym
    wprowadzonych do obrotu przez wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje
    jest mniejsza niż wartość kaucji od opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych
    tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego, wprowadzający produkty w
    opakowaniach na napoje uwzględnia tę różnicę przy ustaleniu podstawy opodatkowania
    dla kolejnego roku lub lat następujących po kolejnym roku, jeżeli w kolejnym roku wartość
    kaucji wynikająca z opakowań objętych systemem kaucyjnym wprowadzonych do obrotu
    przez wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje jest mniejsza niż łączna
    wartość kaucji od opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym systemem
    zwróconych do podmiotu reprezentującego oraz wartość różnicy wynikającej z roku
    poprzedniego.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że:
        prowadzą Państwo działalność gospodarczą i są podatnikiem VAT;
        w ramach swojej działalności zamierzają Państwo rozpocząć produkcję napojów
        bezalkoholowych, które będą Państwo sprzedawać w opakowaniach określonych w
        pozycjach 1-3 załącznika nr 1a do ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami
        opakowaniowymi;
        przystąpią Państwo do systemu kaucyjnego zawierając z podmiotem
        reprezentującym umowę w odniesieniu do całej masy opakowań wszystkich trzech
        rodzajów, o których mowa w poz. 1-3 załącznika nr 1a do Ustawy o gospodarce
        opakowaniowej;
        w związku z wprowadzaniem do obrotu produktów w opakowaniach na napoje
        będą Państwo pobierać kaucję;
        kaucja będzie pobierana na każdym etapie dystrybucji, a więc pobiorą ją Państwo
        już od dystrybutora wytworzonych przez siebie napojów w opakowaniach;
        następnie będą Państwo zobowiązani do przekazania pobranej kaucji podmiotowi
        reprezentującemu, gdyż tak pobrana kaucja będzie finansowała system kaucyjny.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy podatek VAT od różnicy
    w wartości kaucji wynikającej z wprowadzonych przez Państwa do obrotu w danym roku
    opakowań objętych systemem kaucyjnym a opakowań lub odpadów opakowaniowych
    objętych tym systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku
    powinien być liczony metodą „w stu”, czy też metodą „od sta”.
    Odnosząc się do powyższej kwestii należy zauważyć, że pobór kaucji na każdym etapie
    obrotu w łańcuchu dostaw nie jest opodatkowany podatkiem VAT (na podstawie art. 29a
    ust. 11a ustawy o VAT), a dla udokumentowania pobranej kaucji nie wystawia się faktury
    VAT, jednakże ustawodawca przewidział szczególny tryb podwyższenia podstawy
    opodatkowania u wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje w przypadku
    niezwrócenia do podmiotu reprezentującego opakowania lub odpadu opakowaniowego
    objętych systemem kaucyjnym.
    Co do zasady podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał, bądź ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej. Podstawa opodatkowania
    obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem

    kwoty podatku oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
    ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
    usługobiorcy (art. 29a ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT).
    Mając na względzie szczególną konstrukcję przepisów w odniesieniu do ww. kaucji należy
    uznać, że ustalona wartość podstawy opodatkowania związana z niezwróceniem
    opakowania lub odpadu opakowaniowego podlegającego pod system kaucyjny będzie
    stanowić element wynagrodzenia za dostarczony towar i tym samym będzie ona w
    konsekwencji zwiększać podstawę opodatkowania podatkiem VAT.
    Należy zauważyć, że jak wynika z treści art. 29a ust. 12c ustawy o podatku od towarów i
    usług kwota różnicy w wartości kaucji wynikająca z wprowadzonych przez podatnika do
    obrotu w danym roku opakowań objętych systemem kaucyjnym a opakowań lub
    odpadów opakowaniowych objętych tym systemem zwróconych do podmiotu
    reprezentującego w danym roku zawiera kwotę podatku.
    Oznacza to tym samym, że ustalona kwota niezwróconej w danym roku wartości kaucji
    wynikająca z tej różnicy jest zatem wartością brutto.
    Podmiot reprezentujący oraz wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje na
    podstawie wartości niezwróconej kaucji będą wyliczać wartość netto podlegającą
    opodatkowaniu oraz kwotę podatku VAT – wartość podstawy opodatkowania oraz kwotę
    podatku należnego można ustalić poprzez posłużenie się wzorem, który został wskazany
    w art. 106e ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Mając na względzie treść art. 29a ust. 12c zdanie drugie, w którym wprost wskazano, że
    kwota różnicy zawiera kwotę podatku, należy uznać, że VAT powinien zostać wyliczony na
    podstawie metody „w stu”. Ustawa o VAT ściśle precyzuje i wymienia szczegółowe
    elementy, które powinny być wliczane bądź nie do podstawy opodatkowania. Dlatego też,
    skoro z treści przepisów wynika bezpośrednio, że ustalona kwota niezwróconej w danym
    roku wartości kaucji wynikająca z tej różnicy jest wartością brutto – należy w konsekwencji
    dla stosownych wyliczeń zastosować metodę „w stu”
    A zatem w celu podwyższenia podstawy opodatkowania na ostatni dzień roku o różnicę w
    wartości kaucji wynikającą z wprowadzonych do obrotu w danym roku opakowań objętych
    systemem kaucyjnym, a opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych tym
    systemem zwróconych do podmiotu reprezentującego w danym roku powinni Państwo
    stosować metodę „w stu”, tzn. traktując kwotę różnicy jako kwotę brutto, zawierającą
    kwotę podatku VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy wprowadzając produkty
    wyprodukowane na zlecenie zamawiającego w oparciu o jego recepturę i na jego brandzie
    będą Państwo podatnikiem VAT od niezwrócenia do podmiotu reprezentującego
    opakowania od tych produktów lub odpadu opakowaniowego od tych produktów,
    objętych systemem kaucyjnym, czy też będzie nim zlecający właściciel brandu.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że stosownie do art. 8 pkt 21a i 21b
    ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi:
      ilekroć w ustawie jest mowa o wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje
      - rozumie się przez to przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w
      zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach na napoje
      jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku nr 1a do
      ustawy, będących napojami, z wyłączeniem sprzedaży bezpośredniej polegającej na
      dostarczaniu napojów w opakowaniach przez wprowadzającego bezpośrednio
      produkty w opakowaniach na napoje.
      ilekroć w ustawie jest mowa o wprowadzającym bezpośrednio produkty w
      opakowaniach na napoje - rozumie się przez to przedsiębiorcę wykonującego

      działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w
      opakowaniach na napoje wielokrotnego użytku, o których mowa w poz. 3 załącznika
      nr 1a do ustawy, będących napojami, dokonującego wyłącznie sprzedaży
      bezpośredniej polegającej na dostarczaniu napojów w opakowaniach przez
      wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje do miejsca
      ustalonego między tym wprowadzającym a nabywającym i jednocześnie odbieraniu
      przez tego wprowadzającego opakowań po produktach tego samego rodzaju,
      wprowadzonych do obrotu przez tego samego wprowadzającego
    Natomiast w myśl, art. 8 pkt 23 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami
    opakowaniowymi:
      ilekroć w ustawie jest mowa o wprowadzającym produkty w opakowaniach - rozumie
      się przez to przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie
      wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach, w szczególności:
      a) wprowadzającego do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem
        rozumianym jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 ustawy z dnia 30
        czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 1170), lub
        pod własnym imieniem i nazwiskiem lub nazwą, których wytworzenie zlecił innemu
        przedsiębiorcy,
      b) pakującego produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzającego
        je do obrotu,
      c) prowadzącego:
      - jednostkę lub jednostki handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500
        m2, sprzedającego produkty pakowane w tych jednostkach,
      - więcej niż jedną jednostkę handlu detalicznego o łącznej powierzchni sprzedaży
        powyżej 5000 m2, sprzedającego produkty pakowane w tych jednostkach.
    Należy zaznaczyć, że podatnikiem z tytułu rozliczenia VAT od niezwróconych opakowań
    lub odpadów opakowaniowych objętych systemem kaucyjnym jest wyłącznie
    wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje (co wynika bezpośrednio z definicji
    zawartej w art. 2 pkt 50 ustawy o VAT, który wskazuje, że przez wprowadzającego
    produkty w opakowaniach na napoje należy rozumieć podatnika będącego podmiotem, o
    którym mowa w art. 8 pkt 21a lub 21b ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce
    opakowaniami i odpadami opakowaniowymi).
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że:
        w swojej ofercie będą mieć Państwo również sprzedaż napojów w opakowaniach
        zwrotnych wymienionych w załączniku 1a do Ustawy o gospodarce opakowaniowej
        z tzw. cudzym brandem, tj. produkowanych na zamówienie i według receptury
        zamawiającego;
        właścicielem znaku towarowego do rzeczonych napojów pozostaje zamawiający,
        ale to Państwo dokonają dostawy towarów (ww. napojów) na gruncie VAT,
        przenosząc prawo do rozporządzania tymi napojami jak właściciel;
        pozostaną Państwo również właścicielem prawnym wyprodukowanych i
        sprzedanych na zamówienie napojów;
        dokonają Państwo sprzedaży rzeczonych napojów na rzecz dystrybutora
        wskazanego przez zamawiającego;
        w odniesieniu do napojów sprzedawanych pod cudzym brandem Państwo będą
        wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje;

        zgodnie z przepisami ww. ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami
        opakowaniowymi będą Państwo zobowiązani do pobrania kaucji z tytułu sprzedaży
        napojów w opakowaniach na napoje wyprodukowanych i sprzedawanych przez
        Państwa według receptury, na zamówienie i pod brandem innego podmiotu;
        w odniesieniu do napojów produkowanych i sprzedawanych pod cudzym brandem,
        będą Państwo podmiotem, który udostępnia opakowania lub produkty w
        opakowaniach po raz pierwszy na terytorium kraju w celu używania lub dystrybucji
        w rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami
        opakowaniowymi.
    W celu ustalenia, czy podatnikiem VAT od niezwrócenia do podmiotu reprezentującego
    opakowania lub odpadu opakowaniowego objętych systemem kaucyjnym będą Państwo,
    czy też zlecający właściciel brandu, należy wskazać, że podatnikiem z tego tytułu będzie
    podmiot wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje, zgodnie z definicją zawartą
    w art. 8 pkt 21a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, tj.
    podmiot który będzie wykonywać działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do
    obrotu produktów w opakowaniach na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku,
    o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami
    opakowaniowymi.
    Z opisu sprawy wynika, że w odniesieniu do napojów sprzedawanych pod cudzym
    brandem będą Państwo wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje oraz będą
    Państwo zobowiązani do pobrania kaucji z tytułu sprzedaży napojów w opakowaniach na
    napoje. W odniesieniu do napojów produkowanych i sprzedawanych pod cudzym
    brandem, będą Państwo podmiotem, który udostępnia opakowania lub produkty w
    opakowaniach po raz pierwszy na terytorium kraju w celu używania lub dystrybucji w
    rozumieniu przepisów ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.
    W konsekwencji należy uznać, że to Państwo będą podatnikiem od niezwróconych
    opakowań lub odpadów opakowaniowych objętych systemem kaucyjnym w odniesieniu
    do napojów sprzedawanych pod cudzym brandem, bowiem jak wskazali Państwo w opisie
    sprawy, będą Państwo wprowadzającym produkty w opakowaniach na napoje w
    rozumieniu art. 8 pkt 21a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami
    opakowaniowym. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że obowiązki płatnika VAT będzie
    pełnił podmiot reprezentujący.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.