Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.375.2020.12.S.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-24
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z otrzymanych
faktur za zakup usługi organizacji eventów i wyłączenia z
opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
odliczenia-prawo do odliczenia
wydatek
świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 lipca 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z otrzymanych faktur za zakup usługi organizacji eventów i
    wyłączenia z opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług. Uzupełnili go Państwo
    pismem z 4 listopada 2020 r. (wpływ 6 listopada 2020 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. Sp. z o.o. (dalej Spółka) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.
    Spółka jest autoryzowanym dealerem pojazdów marki B. w Polsce. Spółka nabywa pojazdy
    i części zamienne od spółek z grupy B., a następnie sprzedaje je swoim klientom.
    Przedmiotem działalności Spółki jest zatem dystrybucja samochodów ciężarowych i
    ciągników siodłowych. Spółka zajmuje się również serwisem i naprawą pojazdów
    ciężarowych, naczep, itp. oraz sprzedażą części zamiennych.
    Spółka bierze udział w eventach organizowanych przez producenta pojazdów (B.) lub jego
    spółkę zależną w Polsce (C.) dla klientów Spółki albo sama organizuje takie eventy.
    Eventy te są adresowane do dotychczasowych lub potencjalnych klientów Spółki (udział w
    nich biorą przedstawiciele klienta - w przypadku klientów prowadzących jednoosobową
    działalność mogą to być również sami klienci). Eventy mając postać wyjazdów zarówno za
    granicę np. rejs w Chorwacji, narty w Alpach, jak również wyjazdy krajowe - np. w polskie
    góry. Wyjazdy mają dla przedstawicieli klientów charakter przede wszystkim
    wypoczynkowo-rekreacyjny, jeśli występują podczas nich również prezentacje oferty
    Spółki (albo pojazdów B.), to zajmują one niewielki procent czasu trwania całego eventu.

    Eventy mają na celu przede wszystkim promowanie dobrego wizerunku Spółki wśród jej
    kluczowych klientów lub nowych klientów, którzy wykazują znaczący potencjał zakupowy
    oraz nawiązywanie i zacieśnianie relacji z klientami przez Spółkę.
    Dlatego też Spółka z ostrożności kwalifikuje wydatki ponoszone na organizację wyjazdu
    jako koszty reprezentacji i nie zalicza ich do kosztów uzyskania przychodów. Przy czym
    wszelkie materiały dotyczące eventu - np. informacje organizacyjne dla uczestników,
    opatrzone są nazwą lub logo marki B. i tym samym podkreślają związek eventu z
    działalnością Spółki jako autoryzowanego dealera i punkt serwisowy marki B. w Polsce.
    Klientami Spółki są osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz osoby
    prawne. Klientami są głównie firmy świadczące usługi transportowe lub inne posiadające
    własne floty pojazdów ciężarowych. Spółka wysyła do wybranych kontrahentów
    zaproszenia. To klient decyduje, kto (który z członków jego personelu) konkretnie weźmie
    udział w wyjeździe. Klienci zaproszeni do udziału w danym evencie oczywiście nie ponoszą
    żadnych kosztów związanych ze swoim uczestnictwem.
    Wspomniane eventy są organizowane cyklicznie. Poza przedstawicielami klientów biorą w
    nich udział również wybrani pracownicy Spółki - zajmujący się kontaktami z klientami.
    Celem ich udziału w eventach jest nawiązanie lub zacieśnienie relacji z klientami - co jest
    pomocne w codziennych kontaktach z klientami i zwiększa szanse na przekonanie klienta
    do zakupów towarów i usług od Spółki.
    Spółka podczas eventu zapewnia przedstawicielom klienta transport do określonego
    miejsca (w tym często przelot samolotem), nocleg, pełne wyżywienie i napoje oraz
    różnego rodzaju atrakcje zależne od charakteru wyjazdu. Atrakcjami mogą być wizyta w
    winnicy z degustacją win, rejs na łodzi żaglowej, zajęcia na stoku narciarskim, basen, spa
    itp. W czasie wyjazdu organizowany jest czas wolny dla klientów, zapewniony jest nocleg
    oraz wyżywienie (w tym napoje - również alkohole serwowane zgodnie z powszechnie
    przyjętymi zwyczajami - np. podczas kolacji, spotkań rozrywkowych, itp. - szacunkowo ich
    koszt to maksymalnie kilka procent kosztów eventu). Podczas eventów organizowane są
    wieczory przy muzyce lub dyskoteki, itp. Eventy odbywają się w zgodzie z dobrymi
    praktykami biznesowymi przyjętymi w branży i z zasadami etyki przyjętymi w Spółce.
    Dobór klientów, którzy zostaną zaproszeni na dany wyjazd nie podlega żadnym
    sformalizowanym kryteriom, nie został ustalony w tym zakresie żaden regulamin. Spółka
    ocenia potencjał zakupowy klientów (tzn. jakie przychody może on wygenerować w
    przyszłości) - m.in. na podstawie wielkości zakupów danego klienta w ostatnich okresach,
    wiedzy o planowanych przez klienta zakupach, itp. W wielu przypadkach koszty opisanych
    eventów są współfinansowane przez producenta pojazdów B. lub jego spółkę zależną w
    Polsce - Spółka wystawia wówczas na B.-a fakturę za część kosztów organizacji eventu.
    Dofinansowanie może być również realizowane w ten sposób, że koszty eventu pierwotnie
    ponosi C. i tylko w części (np. 50%) obciąża nimi Spółkę. Dofinansowanie przez C. jest
    uzależnione m.in. od tego, jaką wielkość zakupów zrealizował klient w ustalonym,
    minionym okresie czasu od Spółki i jaki potencjał zakupowy ma dany klient.
    Spółka otrzymuje od organizatora wyjazdu fakturę za kompleksową organizację wyjazdu -
    najczęściej usługa opisana jest jako „Organizacja B. Sailing 8 osób” albo „Organizacja B. Ski
    17 osób”. Posiadana dokumentacja nie pozwala określić wartości poszczególnych atrakcji
    czy też świadczeń wchodzących w skład nabytej przez Spółkę usługi - nabywana jest
    bowiem jedna kompleksowa usługa.
    Pytania:
    1. Czy Spółka jest uprawniona do odliczenia VAT naliczonego wynikających z faktur za
    zakup usługi organizacji poszczególnych eventów?
    2. Czy w związku z uczestnictwem zaproszonych kontrahentów na wyjeździe dochodzi do
    nieodpłatnego świadczenia usług, które podlega opodatkowaniu VAT-em przez Spółkę?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Ad 1.
    Spółka jest uprawniona do odliczenia podatku VAT z faktur za organizację eventów.
    Wydatki na organizację eventów są bowiem ściśle związane z prowadzoną przez Spółkę
    działalnością - eventy służą budowaniu dobrych relacji z klientami, co przyczynia się do
    zwiększania sprzedaży przez Spółkę. Brak jest również przepisu w ustawie o VAT, który
    wykluczałby prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w odniesieniu do takich
    wydatków.
    Ad 2.
    Uczestnictwo kontrahentów Spółki w analizowanych eventach nie prowadzi do
    nieodpłatnego świadczenia usługi podlegającego opodatkowaniu VAT-em przez Spółkę,
    gdyż ma ono związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą - a
    nieodpłatnie świadczone usługi podlegają opodatkowaniu tylko, jeśli są świadczone do
    celów innych niż działalność gospodarcza podatnika (o ile podatnikowi przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z ich nabyciem lub
    wytworzeniem).
    Uzasadnienie Ad 1.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jak wskazują komentatorzy i praktyka, głównym warunkiem odliczenia podatku jest
    wykazanie jego związku z działalnością dającą prawo do odliczenia VAT. Związek ten
    powinien być bezpośredni, co bynajmniej nie oznacza, że konieczne jest wykazanie
    powiązania pomiędzy konkretnym zakupem a daną sprzedażą. Bezpośredniość w tym
    kontekście należy raczej oceniać przez pryzmat całokształtu działalności podatnika i tego,
    czy dany wydatek rzeczywiście może mieć obiektywny wpływ na czynności dające prawo
    do odliczenia VAT (zob. wyrok TS z dnia 21 lutego 2013 r. w sprawie C-104/12 Finanzamt
    Köln-Nord przeciwko v. Wolfram Becker (orzeczenie wstępne), czy wyrok w sprawie C-622
    /11 Pactor Vastgoed BV).
    Stąd, jeśli podatnik ponosi np. wydatki marketingowe, które nie są związane z konkretną
    transakcją, ale w sposób oczywisty wpływają na sprzedaż opodatkowaną, to VAT od takich
    wydatków powinien podlegać odliczeniu.
    Inną przesłanką odliczenia VAT jest natychmiastowość związku pomiędzy VAT naliczonym
    a sprzedażą dającą prawo do odliczenia VAT. Nie oznacza to jednak, że związek ten musi
    zaistnieć już w momencie poniesienia danego wydatku. Oznacza to raczej, że w momencie
    poniesienia wydatku podatnik powinien być w stanie zaklasyfikować dany wydatek i
    udowodnić racjonalność jego poniesienia dla potrzeb opodatkowanej działalności
    gospodarczej.
    Innymi słowy, nawet jeśli wydatek dotyczy potencjalnych czynności opodatkowanych,
    które mogą zostać wykonane w przyszłości, ale jest poniesiony celem dokonania tych
    czynności, to podatnik powinien mieć prawo do odliczenia VAT naliczonego z tego tytułu
    (zob. wyrok TS z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations SA v. Directeur
    régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais (orzeczenie wstępne), Rec. 2001, s. I-6663, czy
    wyrok TS z dnia 29 lutego 1996 r. w sprawie C-110/94 Intercommunale voor
    zeewaterontzilting (INZO) v. Państwo Belgijskie (orzeczenie wstępne), Rec. 1996. s. I-857).
    W przedmiotowym stanie faktycznym, nabywane usługi organizacji eventów
    wykorzystywane są do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, w
    szczególności do budowania i zacieśniania relacji z klientami, kreowania pozytywnego
    wizerunku firmy, itp., co przyczynia się do zwiększenia sprzedaży Spółki, czyli czynności
    opodatkowanej podatkiem VAT.

    Zasady doświadczenia życiowego oraz przyjęta na rynku, powszechna praktyka biznesowa
    uczą, że budowanie i umacnianie relacji z przedstawicielami obecnych lub potencjalnych
    klientów podczas wyjazdów mających w znacznej mierze rekreacyjny charakter, w których
    uczestniczą również przedstawiciele sprzedawcy - kontaktujący się na co dzień z klientami,
    zwiększa szanse na realizowanie w przyszłości sprzedaży towarów i / lub usług do tych
    klientów. Należy pamiętać, że Spółka działa na wysoce konkurencyjnym rynku pojazdów
    ciężarowych. Potencjalni klienci - przede wszystkim firmy transportowe - mają do wyboru
    pojazdy ciężarowe wielu różnych marek - poza B., np. (...). Nawet pojazdy marki B. mogą
    nabyć nie tylko od Spółki, ale od wielu różnych dealerów marki B. Zamiast nabycia
    pojazdów nowych, klienci mogą zdecydować się na pojazdy używane - a wówczas zakres
    potencjalnych sprzedawców znacząco się zwiększa o komisy samochodowe i niezależnych
    dystrybutorów.
    Istotnym elementem działalności Spółki są również świadczone usługi w zakresie napraw i
    serwisu pojazdów ciężarowych - w tym zakresie klienci mogą korzystać zarówno z oferty
    Spółki, jak i innych stacji serwisowych B., ale także z oferty serwisów innych marek i
    serwisów niezależnych - więc poziom konkurencji jest tu jeszcze wyższy, niż na rynku
    sprzedaży pojazdów nowych. W tak wymagającym otoczeniu konkurencyjnym poza czysto
    ekonomicznymi aspektami współpracy z klientami czy potencjalnymi klientami, liczą się
    również inne działania mogące mieć wpływ na decyzje podejmowane przez klientów i ich
    przedstawicieli. Wśród często występujących na rynku aktywności marketingowych
    znajdują się wyjazdy dla przedstawicieli najważniejszych klientów - które organizuje
    również Spółka.
    Należy pamiętać, że dobór uczestników wyjazdów nie jest przypadkowy. Zapraszani są na
    nie najważniejsi klienci Spółki - przede wszystkim dotychczasowi klienci realizujący
    wysokie obroty ze Spółką, lub nowi klienci - co do których istnieje nadzieja na zachęcenie
    ich do skorzystania z oferty Spółki. Współpraca większości klientów ze Spółką ma
    potencjalnie długofalowy potencjał - firmy transportowe okresowo wymieniają flotę
    posiadanych pojazdów ciężarowych - bo wraz z rosnącym przebiegiem pojazdu i zużyciem
    eksploatacyjnym niezbędna staje się wymiana zużytych pojazdów na nowe. Ponadto wielu
    klientów rozwija działalność, zwiększa swoje możliwości przewozowe - co wymaga
    rozszerzenia floty i zakupu nowych pojazdów. Dlatego wyjątkowo cenne są stałe relacje z
    licznymi firmami transportowymi - bo gwarantują one ciągły dopływ zamówień na nowe
    pojazdy.
    Ponadto stałe relacje z klientami posiadającymi duże floty pojazdów ciężarowych są
    istotne również z punktu widzenia znacznego zapotrzebowania takich klientów na usługi
    serwisowe i naprawcze dla ich flot. Pojazdy ciężarowe przejeżdżające dziesiątki tysięcy
    kilometrów rocznie muszą być nawet kilka razy w roku serwisowane, zaś sprzedaż usług
    serwisowych stanowi istotne źródło obrotu dla Spółki. Ponadto Spółka prowadzi również
    naprawy gwarancyjne dla pojazdów jej klientów - zleceniodawcą jest wówczas producent -
    firma B. z Holandii - zatem im więcej pojazdów klienci nabędą od Spółki, tym większy
    potencjał na sprzedaż usług napraw gwarancyjnych. Wreszcie pojazdy klientów mogą
    ulegać uszkodzeniom z różnych przyczyn, nieobjętych naprawami gwarancyjnymi i
    sprzedaż takich usług również generuje istotne obroty dla Spółki.
    Wyjazdy dla najlepszych klientów Spółki przyczyniają się do zacieśnienia lub nawiązania
    relacji biznesowych z tymi klientami na wiele różnych sposobów:
        organizując wyjazdy do atrakcyjnych miejsc, zapewniając profesjonalną obsługę i
        odpowiednią oprawę wydarzenia, podkreślając w zaproszeniu że zapraszającym /
        organizatorem wydarzenia jest Spółka - Spółka kreuje swój pozytywny,
        profesjonalny wizerunek wśród kontrahentów w sposób typowy dla działalności w
        zakresie reprezentacji - co zachęca klientów do współpracy ze Spółką,

        wszelkie materiały dotyczące wyjazdu podkreślają związek Spółki z marką B. - co
        utrwala wśród kontrahentów informację, że Spółka jest autoryzowanym dealerem
        oraz punktem serwisowym dla pojazdów tej marki,
        zaproszenie na wyjazd jest traktowane przez klienta jako wyraz uznania dla
        dotychczasowej dobrej współpracy ze Spółką i zachęca do podtrzymania,
        nawiązania lub rozszerzenia współpracy - mając na uwadze, że wyjazdy
        organizowane są cyklicznie, klienci mogą mieć nadzieję, że jeśli w kolejnym okresie
        współpracy utrzymają wysokie zakupy od Spółki to będą mogli liczyć na zaproszenie
        na kolejne wyjazdy w przyszłości,
        podczas wyjazdów przedstawicielami kontrahentów są najczęściej osoby zajmujące
        się zakupami od Spółki, posiadające realny wpływ na wybór dostawcy zarówno
        pojazdów ciężarowych od konkretnego dostawcy, jak również usług
        posprzedażnych - zaś z ramienia Spółki uczestniczą w nich osoby odpowiadające po
        jej stronie za kontakt z przedstawicielami klientów - możliwe jest zatem lepsze
        poznanie się pracowników obu stron, wzmocnienie relacji biznesowych - co
        znacząco ułatwia kontakty w codziennej pracy, poza tym wyjazdy są okazją do
        omówienia w spokoju planowanej współpracy, planów zakupowych klienta na
        przyszłość, itp.
        wyjazd jest także okazją do zaprezentowania oferty pojazdów B., nowinek
        technicznych, oferty Spółki w zakresie świadczonych usług - pomimo, że jak
        wskazano zajmuje to stosunkowo niewielką część czasu podczas danego eventu, to
        jednak wymiar czasu prezentacji jest podyktowany względami marketingowymi -
        zbyt nachalne i obszerne prezentowanie oferty podczas wyjazdu mogłoby odnieść
        odwrotny od zamierzonego skutek i wręcz zniechęcić klientów do Spółki.
    Reasumując - nie powinno ulegać żadnej wątpliwości, że podstawowy warunek odliczenia
    podatku VAT naliczonego określony w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - a więc związek nabycia
    towarów / usług z działalnością opodatkowaną Spółki jest w odniesieniu do analizowanych
    wydatków spełniony.
    Ponadto, podkreślić należy, iż nie ma w tym przypadku zastosowania art. 88 ustawy o VAT,
    który stanowi, iż podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli nabywa
    wymienione w tym przepisie świadczenia - w szczególności usługi noclegowe i
    gastronomiczne.
    Spółka nabywa usługę organizacji eventów, która faktycznie obejmuje usługi noclegowe i
    gastronomiczne, ale składają się na nią również inne usługi, takie jak przejazdy,
    organizacja atrakcji podczas eventów (rejs łodzią żaglową, zajęcia na stoku narciarskim,
    itp.), w zależności od rodzaju wyjazdu, które łącznie stanowią jedną usługę kompleksową.
    Spółka nie jest bowiem zainteresowana zakupem poszczególnych usług osobno, lecz
    jedynie wszystkich łącznie - gdyby dana usługa organizacji eventu nie obejmowała
    przykładowo usługi gastronomicznej, to Spółka nie skorzystałaby z oferty takiego
    usługodawcy i szukała innego.
    W orzecznictwie podkreśla się, iż nie należy sztucznie rozdzielać poszczególnych usług
    wchodzących w skład usługi kompleksowej, gdy nie jest intencją przeciętnego
    usługobiorcy zakup poszczególnych usług wchodzących w jej skład, lecz zakup całościowej
    usługi, obejmującej poszczególne elementy. Jak wynika z orzecznictwa TSUE, czynność

    składająca się z jednego świadczenia w aspekcie gospodarczym i ekonomicznym nie
    powinna być sztucznie rozdzielana, celem uniknięcia naruszenia funkcjonalności systemu
    VAT.
    Takie stanowisko zajął m.in. TSUE w wyroku w sprawie C-349/96 z 25 lutego 1999 r., w
    sprawie C-432/15 z 10 listopada 2016 r. czy też w sprawie C-463/16 z 18 stycznia 2018 r.
    Z orzecznictwem TSUE spójne jest również orzecznictwo polskich sądów
    administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego (czego przykładem mogą
    być wyroki NSA z 1 czerwca 2011 r., sygn. I FSK 869/10, 20 listopada 2015 r. sygn. I FSK
    1164/14).
    Rzecznik Generalny w opinii do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 11 czerwca 2009 roku
    o sygnaturze C-572/07 stwierdził, iż: „Przy określaniu charakterystycznych cech
    świadczenia złożonego należy mieć na uwadze dwa różne cele. Z jednej strony należy w
    sposób zróżnicowany ocenić poszczególne indywidualne świadczenia stosownie do ich
    charakteru. Z drugiej strony nie należy naruszać funkcjonalności systemu podatku VAT
    poprzez sztuczne rozdzielanie usług złożonych z jednego świadczenia pod względem
    gospodarczym. Zbyt szczegółowy podział świadczenia złożonego na pojedyncze
    świadczenia, które będą odrębnie kwalifikowane, nadmiernie skomplikowałby stosowanie
    przepisów o podatku VAT”.
    Zakup usługi kompleksowej generuje dla usługobiorcy efekt synergii, który skutkuje
    zaoszczędzonym czasem dla usługobiorcy oraz przeniesieniem zarządzania logistyką
    wszystkich usług na jednego usługodawcę. W przypadku zakupu usługi kompleksowej,
    wszelkie wytyczne i wskazówki przekazuje się jednemu usługodawcy, który
    odpowiedzialny jest za dopasowanie wszystkich elementów usługi tak, aby tworzyła
    całość. Natomiast usługobiorca nie otrzymałby takiego efektu kupując poszczególne usługi
    osobno, gdyż musiałby przeznaczyć więcej czasu chociażby na poszukiwania
    usługodawców do wszystkich usług składowych.
    W wyroku z 18 stycznia 2018 roku w sprawie o sygn. C-463/16 Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej w odniesieniu do przepisów szóstej dyrektywy w sprawie harmonizacji
    ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny
    system podatku od wartości dodanej, podkreślił, iż po pierwsze, „świadczenie złożone z
    jednej usługi w aspekcie gospodarczym nie powinno być sztucznie rozdzielane, by nie
    pogarszać funkcjonalności systemu VAT. (...) Owego wyroku nie można rozumieć w ten
    sposób, że pozwala on na zastosowanie odrębnej stawki VAT do swoistego i określonego
    elementu jednego świadczenia. Przeciwnie, z rzeczonego punktu wynika, że zastosowanie
    takie prowadziłoby do sztucznego rozdzielenia jednego świadczenia”.
    W przypadku, gdy te świadczenia lub usługi są ze sobą ściśle związane, to należy je
    traktować jako jedno świadczenie czy jedną usługę złożoną z usługi głównej oraz usług
    pomocniczych. W przypadku, gdyby ktoś chciał te usługi traktować oddzielnie, byłby to
    sztuczny zabieg.
    Należy bowiem podkreślić, iż kryterium, które należy brać pod uwagę w celu określenia,
    czy dane usługi tworzą usługę kompleksową, czy powinny być traktowane jako niezależne
    usługi, jest cel zakupu usługobiorcy. W opisywanym przypadku celem Spółki był zakup
    usługi organizacji eventu, czyli usługi kompleksowej. Spółka nie nabyła odrębnej usługi
    noclegowej dla uczestników eventu, odrębnej usługi restauracyjnej, osobnej usługi
    transportowej, osobnej usługi organizacji atrakcji dla uczestników wyjazdu, czy osobnej
    usługi wynajmu salki konferencyjnej celem przeprowadzenia prezentacji oferty, ani nie
    nabyła żadnych towarów dla zaproszonych gości. Spółka nabywa usługę organizacji
    eventu - a taka usługa nie została wymieniona w art. 88 ustawy o VAT jako niekorzystająca
    z prawa do odliczenia VAT naliczonego.
    Należy również podkreślić, że Spółka nie prowadzi działalności turystycznej o której mowa
    w art. 119 ustawy o VAT i nie ma do niej zastosowania zastrzeżenie o którym mowa w art.
    119 ust. 4 tej ustawy. Zaproszeni przez nią na wyjazd klienci nie są turystami, którzy

    zlecaliby organizację jakiejkolwiek usługi turystycznej. W tym zakresie wypowiedział się już
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 sierpnia 2018 r. (I FSK 449/16) - wyjaśniając, że
    firma organizująca wyjazd dla swoich klientów jako uhonorowanie dobrej współpracy, nie
    świadczy usług turystycznych i nie mają do niej zastosowania ograniczenia w prawie do
    odliczenia VAT naliczonego o których mowa w art. 119 ustawy o VAT.
    Jako dodatkowy argument potwierdzający prawo Spółki do odliczenia VAT naliczonego w
    analizowanym przypadku warto odwołać się do przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Jak wspomniano w opisie stanu faktycznego - Spółka
    kwalifikuje wydatki ponoszone na zakup przedmiotowej usługi jako koszty reprezentacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1.
    Natomiast w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca wskazuje, których kosztów nie
    zalicza się do kosztów uzyskania przychodu. W pkt 28 ww. przepisu jako jeden z wydatków
    wyłączonych z kosztów uzyskania przychodu wskazano koszty reprezentacji, w
    szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów.
    W tym miejscu podkreślić należy, iż fakt, że dane koszty zostały wyłączone z kosztów
    uzyskania przychodu na gruncie ustawy o CIT nie oznacza, iż VAT naliczony od tych
    wydatków nie jest związany z wykorzystywaniem ich do czynności opodatkowanych na
    gruncie ustawy o VAT.
    Przeciwnie, ww. koszty reprezentacji zostały przez ustawodawcę uznane za koszty
    związane z prowadzoną działalnością gospodarczą - o czym świadczy okoliczność, że
    zostały wyraźnie wyłączone z kosztów uzyskania przychodu w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    W przypadku, gdyby koszty reprezentacji nie były związane z prowadzoną działalnością,
    nie były związane z generowaniem przychodów, to niecelowe byłoby ich wyłączanie z
    kosztów podatkowych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Byłoby to zbyteczne, bo koszty takie
    nie spełniałyby podstawowej definicji kosztów z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Skoro
    ustawodawca wyłączył je z kosztów podatkowych w art. 16 ust. 1, to znaczy że uznał iż są
    to koszty związane z osiąganiem przychodów, a tym samym są związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą objętą opodatkowaniem VAT-em.
    Kolejnym argumentem świadczącym o tym, iż Spółka ma prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od kosztów reprezentacji jest wykładnia historyczna art. 88 ust. 1 pkt ustawy
    o VAT - a konkretnie porównanie jego bieżącego brzmienia z treścią obowiązującą do 30
    listopada 2008 roku: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje
    się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie
    mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych
    wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze
    zwolnieniem od podatku dochodowego.
    Obecnie nie istnieje przepis wyłączający prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków nie stanowiących kosztów podatkowych. Cytowany przepis został uchylony,
    gdyż został uznany za niezgodny z normami unijnymi. Zasadność uchylenia potwierdził
    NSA w wyroku z 3 marca 2011 r. sygn. I FSK 1461/10, w którym stwierdził, że: Do 1 grudnia
    2008 r. ustawa o VAT zawierała przepis ograniczający prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego, w związku z wydatkami na nabycie towarów i usług, które nie stanowiły
    kosztów uzyskania przychodów. Przedmiotowe orzeczenie NSA potwierdza, iż była to
    regulacja sprzeczna z prawem wspólnotowym. Wcześniej identyczne stanowisko wyraził
    NSA w orzeczeniu z 15 grudnia 2009 r., sygn. II FSK 1135/08.
    Fakt uchylenia tego przepisu wskazuje, że niegdyś błędnie uznawano, iż wyłączenie
    danych kosztów z kosztów uzyskania przychodu oznacza brak możliwości odliczenia
    podatku naliczonego. Jednakże przepis ten uchylono, w związku z czym nie należy już

    interpretować tych przepisów w taki sposób jak do 1 grudnia 2008 roku - a zatem obecnie
    VAT naliczony od kosztów reprezentacji może być odliczany (z zastrzeżeniem innych
    ograniczeń z art. 88 ustawy o VAT - które w analizowanej sprawie nie mają zastosowania).
    W wyroku z 17 czerwca 2003 roku o sygn. akt II FSK 702/11 NSA stwierdził, iż celem
    kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie
    dobrego obrazu jego firmy, działalności, etc., wykreowanie pozytywnych relacji z
    kontrahentami. Taka definicja celowości kosztów reprezentacji wskazuje jednoznacznie, iż
    są one wydatkami wykorzystywanymi w prowadzonej działalności gospodarczej.
    W jednej z interpretacji indywidualnych z 3 października 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej
    w Warszawie o sygn. IPPB5/423-617/11-4/AS również potwierdził ww. stanowisko:
    Jakkolwiek z brzmienia przepisów wynika, iż koszty reprezentacji nie są kosztem uzyskania
    przychodów (art. 16 ust. 1 pkt 28 updop), to jednak naliczony podatek od towarów i usług
    jest kosztem podatkowym, w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od
    towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenia kwoty lub zwrot różnicy podatku
    od towarów i usług, niezależnie od charakteru wydatków, których dotyczy ten podatek
    (art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a updop). Stanowisko takie prezentowane było w wyjaśnieniach
    Ministerstwa Finansów niemających charakteru interpretacji ogólnej, o której mowa w
    przepisach Ordynacji podatkowej (...).
    Reasumując - w ocenie Spółki nabywane przez nią kompleksowe usługi organizacji
    wyjazdów dla klientów, których koszt zakupu stanowi wydatki reprezentacyjne, są
    nabywane w celu wykorzystania ich w prowadzonej działalności, przyczyniają się do
    generowania sprzedaży opodatkowanej VAT-em, a w konsekwencji Spółka ma prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego od tego rodzaju zakupów
    Uzasadnienie Ad 2.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, za nieodpłatne świadczenie usług uznaje się
    nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
    byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    Z powyższego przepisu wynika, iż w przypadku, gdy dane świadczenie wykonywane jest na
    cele związane z działalnością gospodarczą, to nie można uznać, iż jest to nieodpłatne
    świadczenie podlegające opodatkowaniu VAT-em.
    Jak wskazano wyżej, omówiona w niniejszym wniosku reprezentacja jest ściśle związana z
    prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Kreowanie przyjaznego wizerunku
    firmy, budowanie i zacieśnianie relacji z klientami ma przyczynić się do zwiększenia
    sprzedaży. Jak już wskazano wyżej, budowanie relacji z najważniejszymi klientami i ich
    przedstawicielami służy pozytywnie działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę -
    gdyż zwiększa szanse na kontynuację lub podjęcie przez klientów współpracy ze Spółką -
    zwłaszcza że dotyczy to przede wszystkim dużych klientów, którzy regularnie wykazują
    zapotrzebowania na towary (pojazdy i części zamienne), jak i usługi (serwisowe i
    naprawcze) oferowane przez Spółkę. Podczas wyjazdów przedstawiane są również krótkie
    prezentacje o Spółce lub jej ofercie, które mają na celu promocję Spółki. W konsekwencji -
    świadczone dla kontrahentów nieodpłatnie usługi polegające na umożliwieniu
    uczestnictwa w analizowanych wyjazdach są jednoznacznie związane z prowadzoną
    działalności gospodarczą - tak samo jak zakup tych usług od organizatorów wyjazdów - a
    tym samym tego rodzaju świadczenie nieodpłatne nie podlega opodatkowaniu VAT-em.
    W świetle powyższego - skoro w związku z organizacją analizowanych wyjazdów i
    uczestnictwem w niej zaproszonych klientów Spółki dochodzi do nieodpłatnego
    świadczenia usług przez Spółkę na cele prowadzonej działalności gospodarczej, to znaczy

    że takie nieodpłatne świadczenie nie podlega opodatkowaniu VAT-em, pomimo iż Spółce
    przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupu usług organizacji
    wyjazdów.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 9 listopada 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP4-3.4012.375.2020.1.IG, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 10 listopada 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    10 grudnia 2020 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do mnie 15 grudnia 2020 r.
    Wnieśli Państwo o:
    a) uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości i potwierdzenie prawidłowości Państwa
    stanowiska  przedstawionego  we  wniosku  o  indywidualną  interpretację  prawa
    podatkowego,
    b)  zasądzenie  na  Państwa  rzecz  kosztów  postępowania,  w  tym  kosztów  zastępstwa
    procesowego, według norm przepisanych,
    c) rozpoznanie sprawy na rozprawie.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację - wyrokiem
    z 2 września 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 159/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 9 maja 2025 r. sygn. akt I FSK 2424/21 oddalił
    skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił zaskarżoną interpretację, stał się prawomocny od 9 maja 2025 r.
    Odpis prawomocnego wyroku WSA wpłynął 26 sierpnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Naczelny Sąd Administracyjny
        w ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Powyższa regulacja zawarta w art. 86 ust. 1 ustawy wskazuje, że prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów
    i usług a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z
    wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość
    odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania
    do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to
    podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być zatem bezpośredni
    lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można
    mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą, np. dalszej odprzedaży, bowiem
    bezpośrednio wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast, ze związkiem pośrednim mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone
    wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich
    ponoszenie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług.
    Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych
    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług
    przyczynia się pośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika poprzez wpływ na ogólne
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, w całości
    lub części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że są zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Są
    Państwo autoryzowanym dealerem pojazdów marki B. w Polsce. Spółka nabywa pojazdy i
    części zamienne od spółek z grupy B., a następnie sprzedaje je swoim klientom.
    Przedmiotem Państwa działalności jest zatem dystrybucja samochodów ciężarowych i
    ciągników siodłowych. Zajmują się Państwo również serwisem i naprawą pojazdów
    ciężarowych, naczep, itp. oraz sprzedażą części zamiennych.
    Biorą Państwo udział w eventach organizowanych przez producenta pojazdów lub jego
    spółkę zależną w Polsce dla Państwa klientów albo sami organizują takie eventy.

    Eventy te są adresowane do dotychczasowych lub potencjalnych Państwa klientów (udział
    w nich biorą przedstawiciele klienta - w przypadku klientów prowadzących jednoosobową
    działalność mogą to być również sami klienci). Eventy mając postać wyjazdów zarówno za
    granicę np. rejs w Chorwacji, narty w Alpach, jak również wyjazdy krajowe - np. w polskie
    góry. Wyjazdy mają dla przedstawicieli klientów charakter przede wszystkim
    wypoczynkowo-rekreacyjny, jeśli występują podczas nich również prezentacje Państwa
    oferty (albo pojazdów B.), to zajmują one niewielki procent czasu trwania całego eventu.
    Eventy mają na celu przede wszystkim promowanie Państwa dobrego wizerunku wśród
    Państwa kluczowych klientów lub nowych klientów, którzy wykazują znaczący potencjał
    zakupowy oraz nawiązywanie i zacieśnianie przez Państwa relacji z klientami.
    Dlatego też z ostrożności kwalifikują Państwo wydatki ponoszone na organizację wyjazdu
    jako koszty reprezentacji i nie zaliczają ich do kosztów uzyskania przychodów. Przy czym
    wszelkie materiały dotyczące eventu - np. informacje organizacyjne dla uczestników,
    opatrzone są nazwą lub logo marki B. i tym samym podkreślają związek eventu z Państwa
    działalnością jako autoryzowanego dealera i punkt serwisowy marki B. w Polsce.
    Państwa klientami są osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz osoby
    prawne. Klientami są głównie firmy świadczące usługi transportowe lub inne posiadające
    własne floty pojazdów ciężarowych. Państwo wysyłają do wybranych kontrahentów
    zaproszenia. To klient decyduje, kto (który z członków jego personelu) konkretnie weźmie
    udział w wyjeździe. Klienci zaproszeni do udziału w danym evencie oczywiście nie ponoszą
    żadnych kosztów związanych ze swoim uczestnictwem.
    Wspomniane eventy są organizowane cyklicznie. Poza przedstawicielami klientów biorą w
    nich udział również wybrani Państwa pracownicy - zajmujący się kontaktami z klientami.
    Celem ich udziału w eventach jest nawiązanie lub zacieśnienie relacji z klientami - co jest
    pomocne w codziennych kontaktach z klientami i zwiększa szanse na przekonanie klienta
    do zakupów towarów i usług od Państwa.
    Podczas eventu zapewniają Państwo przedstawicielom klienta transport do określonego
    miejsca (w tym często przelot samolotem), nocleg, pełne wyżywienie i napoje oraz
    różnego rodzaju atrakcje zależne od charakteru wyjazdu. Atrakcjami mogą być wizyta w
    winnicy z degustacją win, rejs na łodzi żaglowej, zajęcia na stoku narciarskim, basen, spa
    itp. W czasie wyjazdu organizowany jest czas wolny dla klientów, zapewniony jest nocleg
    oraz wyżywienie (w tym napoje - również alkohole serwowane zgodnie z powszechnie
    przyjętymi zwyczajami - np. podczas kolacji, spotkań rozrywkowych, itp. - szacunkowo ich
    koszt to maksymalnie kilka procent kosztów eventu). Podczas eventów organizowane są
    wieczory przy muzyce lub dyskoteki, itp. Eventy odbywają się w zgodzie z dobrymi
    praktykami biznesowymi przyjętymi w branży i z zasadami etyki przyjętymi u Państwa.
    Dobór klientów, którzy zostaną zaproszeni na dany wyjazd nie podlega żadnym
    sformalizowanym kryteriom, nie został ustalony w tym zakresie żaden regulamin.
    Oceniają Państwo potencjał zakupowy klientów (tzn. jakie przychody może on
    wygenerować w przyszłości) - m.in. na podstawie wielkości zakupów danego klienta w
    ostatnich okresach, wiedzy o planowanych przez klienta zakupach, itp. W wielu
    przypadkach koszty opisanych eventów są współfinansowane przez producenta pojazdów
    B. lub jego spółkę zależną w Polsce - Państwo wystawiają wówczas na B.-a fakturę za część
    kosztów organizacji eventu. Dofinansowanie może być również realizowane w ten sposób,
    że koszty eventu pierwotnie ponosi C. i tylko w części (np. 50%) obciąża nimi Państwa.
    Dofinansowanie przez C. jest uzależnione m.in. od tego, jaką wielkość zakupów
    zrealizował klient w ustalonym, minionym okresie czasu od Państwa i jaki potencjał
    zakupowy ma dany klient.
    Otrzymują Państwo od organizatora wyjazdu fakturę za kompleksową organizację
    wyjazdu -najczęściej usługa opisana jest jako „Organizacja B. Sailing 8 osób” albo
    „Organizacja B. Ski 17 osób”. Posiadana dokumentacja nie pozwala określić wartości
    poszczególnych atrakcji czy też świadczeń wchodzących w skład nabytej przez Państwa
    usługi - nabywana jest bowiem jedna kompleksowa usługa.

    Państwa wątpliwości w tej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy są
    Państwo uprawnieni do odliczenia VAT naliczonego wynikających z faktur za zakup usługi
    organizacji poszczególnych eventów.
    W analizowanej sprawie na wstępie należy rozstrzygnąć, czy w opisanym zdarzeniu
    przyszłym mamy do czynienia z nabywanym przez Państwa świadczeniem
    kompleksowym, czy też z nabywaniem odrębnych czynności.
    Żadna z norm prawa krajowego, czy też prawa europejskiego nie przewiduje definicji
    „usług złożonych”. Konstrukcja ta powstała na gruncie orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nadając określone cechy tym czynnościom i opisując
    rodzaj relacji pomiędzy nimi. Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak
    w sytuacji gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka
    świadczeń, nie powinno być ono sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Zatem, z
    ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące
    kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład tego świadczenia złożonego wchodzić
    będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz
    mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich
    jako elementu świadczenia kompleksowego.
    Jakkolwiek zdarzają się sytuacje, gdy występuje wielość świadczeń wynikających z jednej
    umowy i mogą być one potraktowane jako jedna usługa (i opodatkowane jedną stawką
    podatkową), możliwe jest to tylko i wyłącznie w takich sytuacjach, gdy na taką usługę
    składa się cały zespół niedających się w istocie wyodrębnić czynności, dających w efekcie
    ostateczną, jednorodną usługę.
    Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował TSUE w wydanych
    orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388
    /EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy VAT (2006/112/WE).
    W szczególności w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection
    Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs & Excise, Trybunał stwierdził, że
      „W celu ustalenia, dla celów VAT, czy świadczenie usług obejmujące kilka części
      składowych, które należy traktować jako jedno świadczenie, czy też jako dwa lub
      więcej świadczeń wycenianych odrębnie, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę
      treść przepisu art. 2 (1) VI Dyrektywy, zgodnie z którym każde świadczenie usług
      powinno być traktowane jako odrębne i niezależne oraz fakt, iż świadczenie
      obejmujące z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę nie powinno być
      sztucznie dzielone, co mogłoby prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu
      systemu podatku VAT”.
    Trybunał wskazał, że
      „pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części
      składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas, gdy inny lub inne elementy
      traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
      opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą
      w stosunku do usługi zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w
      sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
    Trybunał zaakcentował „ekonomiczny punkt widzenia” oraz ocenę z perspektywy
    nabywcy. Z treści powołanego wyroku wynika, że TSUE położył duży nacisk na
    subiektywne kryteria przy ocenie danego świadczenia jako złożonego, jednakże wnioski,
    co do kwalifikacji danego kompleksu zdarzeń gospodarczych jako świadczenia złożonego,
    nie mogą być pozbawione waloru obiektywnego albowiem zakres i sposób
    opodatkowania świadczenia nie może być zależny jedynie od woli stron transakcji. Stąd w
    pierwszym rzędzie Trybunał odwołał się do art. 2(1) VI Dyrektywy, wedle którego każde

    świadczenie usług powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne a świadczenie
    złożone w aspekcie gospodarczym nie powinno być sztucznie rozdzielane, by nie
    pogarszać funkcjonalności systemu VAT; jeśli dana transakcja składa się z szeregu
    świadczeń i czynności należy uwzględnić wszystkie okoliczności, w jakich jest dokonywana
    rozpatrywana transakcja.
    W orzeczeniu z 27 października 2005 r. w sprawie C 41/04 Levob Verzekeringen BV, OV
    Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financiën, TSUE zawarł kilka uwag pozwalających
    na zidentyfikowanie usług złożonych. Trybunał wskazał mianowicie, że istotne jest
    założenie, z jakim należy podejść do analizy każdego takiego zdarzenia. Tym założeniem
    jest to, by – po pierwsze – każda czynność była zwykle uznawana za odrębną i niezależną,
    jednocześnie – po drugie – trzeba mieć na względzie, że czynność złożona z jednego
    świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie
    zakłócać funkcjonowania systemu podatku VAT.
    W celu określenia, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową należy – wg TSUE –
    przede wszystkim poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej
    czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako
    przeciętny konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie.
    W konsekwencji, w świetle omawianego wyroku należy przyjąć, że nie będzie mieć
    charakteru kompleksowego taki zestaw świadczeń, których połączenie miałoby charakter
    działania sztucznego. W tym kontekście, za świadczenia odrębne należy więc uznać
    świadczenia wykonywane przez jednego świadczącego na rzecz jednego nabywcy, które
    nawet jeżeli są w pewien sposób powiązane, mogą być traktowane rozłącznie, a
    traktowanie to nie wpłynie na charakter żadnego z nich ani też nie sprawi, że wartość
    świadczeń z punktu widzenia nabywcy będzie inna, niż gdyby świadczenia te były uznane
    za świadczenie złożone.
    Warto także zwrócić uwagę na wyrok TSUE z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07
    RLRE Tellmer Property sro przeciwko Finanční ředitelství v Ústí nad Labem, w którym
    Trybunał wskazał, że
      „(...) w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być
      wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do
      opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, jeżeli nie są od
      siebie niezależne. Jest tak na przykład w sytuacji, gdy można stwierdzić, że jedno lub
      więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, a inne świadczenie lub świadczenia
      stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los podatkowy
      świadczenia głównego. W szczególności dane świadczenie należy uważać za
      świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie
      stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych
      warunkach z głównej usługi usługodawcy”
    oraz
      „(...) jednolite świadczenie występuje w przypadku, gdy dwa lub więcej elementy albo
      dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane,
      że tworzą obiektywnie jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego
      rozdzielenie miałoby charakter sztuczny”.
    Tak również w wyroku z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Ministero
    dellEconomia e delle Finanze przeciwko Part Service Srl.
    Wyrok ten sformułował kryteria przesądzające o tym, kiedy występuje świadczenie
    złożone. Ma ono zatem miejsce w sytuacji, gdy:
    - świadczenie pomocnicze nie stanowi celu samego w sobie, lecz stanowi środek do
      korzystania na jak najlepszych warunkach z usługi podstawowej,

    - poszczególne czynności są ze sobą tak ściśle związane, że ich rozdzielenie miałoby
      charakter sztuczny,
    - kiedy nie istnieje możliwość nabywania danego świadczenia od podmiotów
      zewnętrznych,
    - kiedy nie istnieje możliwość odrębnego fakturowania za daną czynność.
    W kontekście powyższych wyroków stwierdzić należy, że ze świadczeniem złożonym
    (kompleksowym) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie usługodawcy jest
    rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących
    elementami częściowego zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie świadczenie takie,
    jeśli może zostać uznane za świadczenie o charakterze złożonym, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług według zasad właściwych dla świadczenia podstawowego,
    głównego.
    Zatem w przypadku świadczeń o charakterze złożonym, o wysokości stawki podatku czy
    zwolnieniu od podatku decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do
    czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, czy też z szeregiem jednostkowych
    świadczeń. Ocena tej okoliczności powinna odbywać się więc na podstawie tego, czy
    czynności te (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie
    gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.
    W przedmiotowej sprawie, podczas eventu zapewniają Państwo przedstawicielom klienta
    transport do określonego miejsca (w tym często przelot samolotem), nocleg, pełne
    wyżywienie i napoje oraz różnego rodzaju atrakcje zależne od charakteru wyjazdu.
    Nabywając ww. usługę nie są Państwo zainteresowani zakupem poszczególnych ww. usług
    osobno, lecz jedynie wszystkich łącznie, gdyby dana usługa organizacji eventu nie
    obejmowała np. usługi gastronomicznej – nie skorzystaliby Państwo z takiej usługi. Mamy
    tu zatem do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, w którym wszystkie elementy
    świadczenia będą niezbędne, aby zapewnić realizację świadczenia. Z punktu widzenia
    Państwa – nabędą Państwo jedno świadczenie wymagające podejmowania przez
    usługodawcę szeregu czynności, mających służyć jednemu celowi jakim będzie organizacja
    eventów dla Państwa. Poszczególne wykonywane czynności traktowane odrębnie, nie
    będą stanowiły celu samego w sobie, elementy te w równym stopniu będą służyły
    wykonaniu świadczenia jako całości. Wobec powyższego, żadnej z części składowych
    analizowanego świadczenia kompleksowego nie można uznać za usługę główną, gdyż
    wszystkie czynności są tak samo ważne, aby zrealizować cel wyznaczony przez Państwa.
    Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w zw. z nabywaniem
    ww. kompleksowych usług organizacji eventów należy wskazać, że warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu
    czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy
    wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem że nie
    wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy, poniesione przez Państwa wydatki na
    organizację eventów pozostają w związku z Państwa działalnością gospodarczą, gdyż
    pomimo charakteru wypoczynkowo-rekreacyjnego takiego eventu, zasadniczym celem
    jego organizacji jest cel ściśle biznesowy, nastawiony na intensyfikację sprzedaży poprzez
    promocję i wzmocnienie rozpoznawalności marki sprzedawanych pojazdów, budowanie
    lojalności klientów Spółki, rozpowszechnianie informacji i wzmacnianie wiedzy o ofercie
    Spółki. Budowanie dobrych relacji z klientami – jak Państwo wskazali – przyczynia się do
    zwiększenia sprzedaży przez Państwa.
    Wobec tego, w analizowanej sprawie warunki odliczenia podatku naliczonego przy
    nabyciu usług organizacji eventów, określone w art. 86 ust. 1 ustawy, są spełnione. Są

    Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Co więcej, wskazane wyżej
    korzyści będące rezultatem nabytych usług organizacji eventów od usługodawców mają
    związek z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi VAT.
    W konsekwencji przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z
    faktur wystawionych przez usługodawców dokumentujących nabywane przez Państwa
    usługi organizacji eventów. Prawo to Państwu przysługuje, o ile nie zaistnieją okoliczności
    wykluczające prawo do odliczenia określone w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również tego, czy w związku z uczestnictwem zaproszonych
    kontrahentów na wyjeździe dochodzi do nieodpłatnego świadczenia usług, które podlega
    opodatkowaniu VAT przez Spółkę.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z treści powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług
    jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają
    opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Aby uznać
    dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym
    usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone
    wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia. Dana
    usługa podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni
    związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten
    sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę
    świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń
    wzajemnych.
    Powołany wyżej art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że pojęcie świadczenia usług ma
    bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie się
    podatnika – niebędące dostawą towarów – na rzecz innego podmiotu. Z treści cytowanego
    przepisu wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też należy stwierdzić, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest ona

    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich
    działalności gospodarczej. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w
    ustawowej definicji świadczenia usług lub dostawy towarów, to – co do zasady -
    niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT jest spełnienie przesłanki odpłatności.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że w ściśle określonych przypadkach, również
    nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego
    świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    I tak, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
      niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
      towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest
    podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy cytowanego wyżej przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli
    nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie
    takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie
    występują.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać
    wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej. Opodatkowaniu - zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy -
    podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością, a
    więc nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zysk, wizerunek czy
    odbiór przez kontrahentów. Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem
    przedsiębiorstwa należy rozumieć te nieodpłatne usługi, które są wykonywane w
    związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podmiotu, potrzebami
    związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa. Jeśli podejmowane
    przez podmiot działania mają na celu przyniesienie korzyści prowadzonej działalności
    gospodarczej, to tym samym są związane z jej prowadzeniem, a więc, jak to określa art.
    8 ust. 2 pkt 2 ustawy, są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.
    Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1, poniesione przez Państwa wydatki na
    organizację eventów pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż
    celem organizacji takich eventów jest cel ściśle biznesowy, nastawiony na intensyfikację
    sprzedaży poprzez promocję i wzmocnienie rozpoznawalności marki sprzedawanych

    pojazdów, budowanie lojalności klientów Spółki, rozpowszechnianie informacji i
    wzmacnianie wiedzy o ofercie Spółki, a budowanie dobrych relacji z klientami przyczynia
    się do zwiększenia sprzedaży przez Państwa.
    Zatem nabywanie przez Państwa usług organizacji eventów następuje w związku z
    prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą, zatem czynności te nie wypełnią
    warunków nieodpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.
    W związku z tym, w tym przypadku nie zachodzi sytuacja, o której mowa w cyt. przepisie,
    która powoduje opodatkowanie nieodpłatnego świadczenia usług.
    W konsekwencji nie są Państwo zobowiązani do wykazania podatku należnego z tytułu
    nieodpłatnego świadczenia usług polegających na organizacji eventów na rzecz
    kontrahentów, na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, gdyż to nieodpłatne
    świadczenie jest związane z Państwa działalnością gospodarczą i nie może być uznane za
    świadczenie zrównane z odpłatnym świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Stanowisko Organu zajęte w niniejszej interpretacji potwierdził WSA w Warszawie w
    zapadłym w przedmiotowej sprawie wyroku z 2 września 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 159
    /21, w którym wskazał:
      Zdaniem Sądu, w przypadku nabywanych przez Skarżącą usług organizacji eventu
      będą spełnione przesłanki warunkujące możliwość obniżenia podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług,
      zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u. Skarżąca powinna być zatem uprawniona do
      odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur nabycia usług organizacji eventu.
      (...)
      W związku z powyższym pozostaje otwarta kwestia wypowiedzi organu co do pytania
      2 tj. czy związku z organizacją analizowanych wyjazdów i uczestnictwem w niej
      zaproszonych klientów Spółki dochodzi do nieodpłatnego świadczenia usług przez
      Spółkę na cele prowadzonej działalności gospodarczej.
      (...) Ponownie rozpatrując wniosek Skarżącej DKIS zobowiązany będzie do
      wypowiedzenia się ww. kwestii mając na względzie stanowisko tutejszego Sądu co do
      spełnienia przesłanki warunkującej możliwość obniżenia podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług
      organizacji eventu, zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u.
    Powyższe stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny również w zapadłym w
    niniejszej sprawie wyroku z 9 maja 2025 r. sygn. akt I FSK 2424/21, w którym wskazał:
      Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji,
      że: „zakupy związane z organizacją eventów, w których uczestniczyć będą
      pracownicy zajmujący się kontaktami z klientami, oraz wybrani kontrahenci
      (zarówno dotychczasowi jak i potencjalni), mają pośredni związek z wykonywaną
      działalnością gospodarczą, przez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
      jako całości - budowanie pozytywnego wizerunku oraz renomy, zacieśnienie relacji z
      kontrahentami w celu zwiększenia szans na przekonanie klientów do zakupu
      towarów i usług od Wnioskodawcy - są związane ze sprzedażą opodatkowaną”.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.