Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-290/14-2/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-09-16
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: delegacja; delegacja-delegacja służbowa; koszt-koszty bezpośrednie; koszt-koszty pośrednie; koszt-potrącalność kosztów; mapa; opłata-opłata skarbowa; polisa ubezpieczeniowa; pozwolenia; projekt; reklama; zezwolenie; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2014 r. (data wpływu 16 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest spółką z o.o., której 100% udziałów posiada gmina. Wnioskodawca realizuje na zlecenie gminy głównie usługi komunikacji miejskiej. W ramach uzupełnienia oferty właściciel zadecydował o uruchomieniu usług przewozowych tramwajem wodnym.

Działalność została wpisana do umowy Spółki, a zmiana umowy spółki zarejestrowana w KRS. Wnioskodawca by rozszerzyć ofertę przewozową o usługi tramwajem wodnym był zobowiązany:

1.  zakupić katamaran (tramwaj wodny),
2.  uzyskać wymagane prawem zezwolenia,
3.  przygotować (oczyścić) szlak wodny, gdyż rzeka, po której miał pływać tramwaj wodny nie była rzeką żeglowną. Wykonanie w/w prac było warunkiem rozpoczęcia rejsów.

Spółka nie jest właścicielem ani zarządcą przystani wodnych, są one własnością gminy i są przez gminę zarządzane.

Poniesione wydatki Spółka grupuje ze względu na rodzaj wydatku i kwalifikuje jako koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem środka trwałego oraz koszty pośrednie prowadzonej działalności w następujący sposób:

1.  Koszty usługi przygotowania projektu dokumentacji związanej z obowiązkową procedurą dokonania zakupu tramwaju wodnego, zgodnie z przepisami ustawy Prawo Zamówień Publicznych – koszt zwiększający wartość początkową środków trwałych;
2.  Koszty związane z uzyskaniem niezbędnych decyzji administracyjnych warunkujących realizację usługi przewozu pasażerów tramwajem wodnym:
    1.  opłata za wydruk map, wypisy, wyrysy z planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu przyległego do koryta rzeki (rejon przystani),
    2.  opłaty skarbowe za wydanie pozwolenia wodnoprawnego na żeglugę tramwajem wodnym po rzece,
    3.  opracowanie operatu wodnoprawnego żeglugi po rzece,Wnioskodawca uznaje za koszt pośredni działalności;
3.  Koszt umowy zlecenia (z pochodnymi), delegacji (wyjazdy do podmiotów użytkujących tramwaje wodne) dla osoby zajmującej się koordynacją zagadnień żeglugi śródlądowej na potrzeby projektu – kwalifikowane przez Spółkę jako koszt pośredni;
4.  Koszt prac związanych z oczyszczeniem rzeki z kamieni i innych elementów utrudniających pływanie tramwaju wodnego po wyznaczonym szlaku wodnym:
    1.  prace płetwonurków,
    2.  usunięcie kamieni i gałęzi,
    3.  zajecie terenu pod składowanie wyjętych z rzeki przedmiotów,kwalifikowane przez Spółkę jako koszt pośredni,
5.  Koszt polisy ubezpieczeniowej AC – kwalifikowany przez Spółkę jako koszty pośrednie prowadzonej działalności, rozliczany proporcjonalnie do długości okresu ubezpieczenia;
6.  Materiały i artykuły biurowe związane z bieżąca obsługą projektu – usługi tramwajem wodnym – kwalifikowane przez Spółkę jako koszty pośrednie prowadzonej działalności;
7.  Wydatki na promocję i informacje o projekcie – kwalifikowane przez Spółkę jako koszty pośrednie prowadzonej działalności usługi tramwajem wodnym.

Wszystkie koszty pośrednio związane z działalnością Spółki oraz koszty zarządu odnoszone są w ciężar kosztów podatkowych w dacie poniesienia, czyli ujęcia ich w księgach rachunkowych Spółki. Wyjątkiem są koszty dotyczące dłuższego okresu, tzn. polisy ubezpieczeniowe, które są rozliczane w czasie.

Spółka realizowała wszystkie w/w zakupy towarów i usług dotyczących projektu – usługi tramwajem wodnym w ramach środków własnych, nie otrzymała żadnych dotacji ani zwrotów kosztów z tym związanych.

Zakupiony tramwaj wodny jest przeznaczony do używania na czas nieoznaczony, przekraczający okres jednego roku, jest własnością Spółki, nie został sfinansowany z dotacji, żadne środki wydatkowane na jego zakup nie zostały zwrócone wnioskodawcy. Tramwaj wodny będzie służyć celowi gospodarczemu Spółki i generować przychody ze sprzedaży biletów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca poprawnie kwalifikuje wskazane wydatki jako zwiększające wartość początkową środka trwałego – tramwaju wodnego zakupionego w ramach realizowanego projektu – usługi tramwajem wodnym w świetle art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 16g ust. 3 ww. ustawy?
2.  Czy Wnioskodawca poprawnie kwalifikuje wskazane wydatki jako koszty pośrednie prowadzonej działalności i odnosi je w ciężar kosztów podatkowych we właściwym okresie, w świetle art. 15 ust. 1 i art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

W myśl tego przepisu wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami (poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie, zachowanie lub zabezpieczenie tego przychodu).

Zdaniem Wnioskodawcy poniesione wydatki spełniają kryterium upoważniające do zarachowania jako koszty uzyskania przychodu, gdyż:

*   zostały poniesione przez wnioskodawcę z jego środków własnych,
*   pozostają w związku z prowadzoną przez wnioskodawcę działalnością gospodarczą,
*   poniesione zostały w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   zostały właściwie udokumentowane,
*   nie znajdują się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop.

Do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawca ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, spełniające kryteria wskazane powyżej.

Dla ustalenia prawidłowego momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, Wnioskodawca rozpoznał rodzaj powiązania kosztów z przychodami i dokonał podziału poniesionych wydatków kwalifikując je do kosztów uzyskania przychodu:

*   bezpośrednio związanych z przychodami,
*   inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia Wnioskodawca prowadzi projekt – usługi tramwajem wodnym.

W związku z realizacją projektu Wnioskodawca poniósł szereg wydatków związanych m.in. z:

1.  zakupem jednostki pływającej,
2.  pozyskaniem wymaganych prawem zezwoleń na wykonywanie usług żeglugi śródlądowej,
3.  wykonaniem prac porządkowych szklaku wodnego, bez których nie byłoby możliwe świadczenie usług na zatwierdzonej w zezwoleniu trasie.

Zdaniem Wnioskodawcy w momencie zakupu jednostka pływająca była kompletna i zdatna do użytku, posiadała wymagane prawem dokumenty pozwalające na jej eksploatację, zatem spełniała kryterium zaliczenia do środków trwałych w rozumieniu art. 16a ust 1 updop i ustalenia wartości początkowej środka trwałego zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 (według ceny nabycia).

Zakup samej jednostki pływającej stanowił tylko jeden z elementów projektu, gdyż bez uzyskania prawem wymaganych zezwoleń (które warunkowane były wykonaniem ekspertyz, oczyszczeniem szlaku wodnego) jednostka pływająca nie mogłaby wykonywać usług, lecz poniesione w tym celu wydatki spełniają kryterium kosztów pośrednich i nie zwiększają wartości początkowej tramwaju wodnego. Podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu na zasadach art. 15 ust. 4d updop.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.): kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.

I tak, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy między poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

Kierując się kryterium stopnia powiązania istniejącego między kosztem a celem, jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami i koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie), różnicując moment ich potrącalności (art. 15 ust. 4, ust. 4b-4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Do pierwszej z wymienionych kategorii należą takie wydatki, których poniesienie ma bezpośrednio na celu uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Natomiast pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których ponoszenie jest racjonalnie uzasadnione – jako służące osiąganiu przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródła – nie ma jednak możliwości przypisania ich do określonych, konkretnych przychodów. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty zarządu ponoszone przez spółkę kapitałową (wydatki związane z działaniem organu zarządzającego spółki kapitałowej), uznając, że – jako ogólne, stałe koszty dotyczące jej funkcjonowania jako osoby prawnej i podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą – są ponoszone w celu uzyskiwania przychodów.

Natomiast katalog wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i ma charakter zamknięty.

Wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił – w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Jednocześnie w myśl art. 15 ust. 6 ww. ustawy: kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Składniki majątku stanowiące środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne zostały wymienione przez ustawodawcę w art. 16a–16c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

I tak – stosownie do art. 16a tej ustawy: amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 16d ust. 2 zdanie pierwsze tej ustawy: składniki majątku, o których mowa w art. 16a–16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.

Jednocześnie wprowadzenie takiego składnika majątku do ewidencji wymaga ustalenia jego wartości początkowej. Zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zostały unormowane w art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jak wynika z art. 16g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy: za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Przepis ten nie określa zamkniętego katalogu wydatków, o czym świadczy zwrot „w szczególności”. Z powyższej regulacji wynika, że do wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zalicza się tylko wydatki ściśle związane z ich nabyciem.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca (dalej również: Spółka) jest spółką z o.o., której 100% udziałów posiada gmina. Wnioskodawca realizuje na zlecenie gminy głównie usługi komunikacji miejskiej. W ramach uzupełnienia oferty gmina zadecydowała o uruchomieniu usług przewozowych tramwajem wodnym. W związku z tym Spółka poniosła szereg kosztów. Spółka wskazała również, że realizowała wszystkie zakupy towarów i usług dotyczących projektu – usługi tramwajem wodnym w ramach środków własnych, nie otrzymała żadnych dotacji ani zwrotów kosztów z tym związanych. Natomiast zakupiony tramwaj wodny jest przeznaczony do używania na czas nieoznaczony, przekraczający okres jednego roku, jest własnością Spółki, nie został sfinansowany z dotacji oraz żadne środki wydatkowane na jego zakup nie zostały jej zwrócone. Tramwaj wodny będzie służyć celowi gospodarczemu Spółki i generować przychody ze sprzedaży biletów.

Wobec wymienionych w stanie faktycznym wydatków do kosztu nabycia, a zarazem wartości początkowej środka trwałego (tramwaju wodnego), należy zaliczyć koszty usługi przygotowania projektu dokumentacji związanej z obowiązkową procedurą dokonania zakupu tramwaju wodnego, zgodnie z przepisami ustawy Prawo Zamówień Publicznych (pkt 1 stanu faktycznego).

Należy wskazać, że niniejsze wydatki są bezpośrednio związane z procesem nabycia środka trwałego (tramwaju wodnego). Dlatego też powiększają one wartość początkową środka trwałego i będą ujmowane w kosztach uzyskania przychodów Spółki przez odpisy amortyzacyjne.

Kolejną grupę wydatków stanowią:

*   koszty związane z uzyskaniem niezbędnych decyzji administracyjnych warunkujących realizację usługi przewozu pasażerów tramwajem wodnym (pkt 2 stanu faktycznego),
*   koszt umowy zlecenia (z pochodnymi), delegacji (wyjazdy do podmiotów użytkujących tramwaje wodne) dla osoby zajmującej się koordynacją zagadnień żeglugi śródlądowej na potrzeby projektu (pkt 3 stanu faktycznego),
*   koszt prac związanych z oczyszczeniem rzeki z kamieni i innych elementów utrudniających pływanie tramwaju wodnego po wyznaczonym szlaku wodnym (pkt 4 stanu faktycznego),
*   koszt polisy ubezpieczeniowej AC (pkt 5 stanu faktycznego),
*   materiały i artykuły biurowe związane z bieżąca obsługą projektu – usługi tramwajem wodnym (pkt 6 stanu faktycznego),
*   wydatki na promocję i informacje o projekcie (pkt 7 stanu faktycznego).

Są to koszty pośrednio pozostające w związku przyczynowym z przychodami. Należy zauważyć, że koszty te nie warunkują bezpośrednio zakupu środka trwałego (tramwaju wodnego), a dotyczą warunków, jakie są niezbędne, aby prowadzić usługi przewozowe tramwajem wodnym. Zatem nie należy ich odnosić w ciężar ceny nabycia środka trwałego. Ww. wydatki tym samym nie zwiększają wartości początkowej tego środka trwałego. Stąd zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W myśl art. 15 ust. 4d tej ustawy: koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Z kolei art. 15 ust. 4e ww. ustawy stanowi, że: za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f–4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zatem Spółka prawidłowo określiła moment zaliczenia omawianych wydatków do kosztów podatkowych. I tak – koszty wskazane w pkt 2, 3, 4, 6 i 7 stanu faktycznego są potrącalne w dacie ich poniesienia. Natomiast koszty polisy ubezpieczeniowej AC rozliczane są proporcjonalnie do długości okresu, którego polisa ta dotyczy.

Reasumując – Wnioskodawca poprawnie kwalifikuje wskazane wydatki zarówno jako zwiększające wartość początkową środka trwałego – tramwaju wodnego zakupionego w ramach realizowanego projektu – usługi tramwajem wodnym w świetle art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 16g ust. 3 ww. ustawy, jak i wydatki jako koszty pośrednie prowadzonej działalności i odnosi je w ciężar kosztów podatkowych we właściwym okresie, w świetle art. 15 ust. 1 i art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.