Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-2/4511-787/15/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-03-03
Teza: Ustalenie momentu powstania przychodu z tytułu sprzedaży akcji w przypadku gdy płatność za akcje następuje w ratach
Słowa kluczowe: akcja; akcja-sprzedaż akcji; rata; rata-wypłata ratalna; umowa-umowa sprzedaży
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.)  po ponownym rozpatrzeniu, w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 października 2015 r. sygn. akt II FSK 1852/13 utrzymującym w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 19 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Rz 73/13, wniosku z 17 lipca 2012 r. (data otrzymania 23 lipca 2012 r.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione w ww. wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania przychodu z tytułu sprzedaży akcji spółki akcyjnej w przypadku gdy płatność za akcje następuje w ratach – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 2012 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania przychodu z tytułu sprzedaży akcji spółki akcyjnej w przypadku gdy płatność za akcje następuje w ratach.

W dniu 15 października 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, wydał indywidualną interpretację Znak: IBPBII/2/415-964/12/MM, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając, że Wnioskodawca uzyskał przychód w momencie sprzedaży akcji w spółce akcyjnej. Wtedy to przychody z odpłatnego zbycia akcji stanowiły przychody należne czyli przysługujące, należące się Wnioskodawcy i bez znaczenia dla momentu wystąpienia obowiązku podatkowego jest czy środki pieniężne za sprzedane akcje zostaną wypłacone Wnioskodawcy w kwartalnych ratach zgodnie z ustalonym harmonogramem przypadającym na lata 2012 – 2015, czy Wnioskodawca otrzyma zapłatę za ww. akcje w jednej transzy w momencie ich zbycia. Opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym zgodnie z art. 30b podlega kwota należna wynikająca z umowy sprzedaży. Podatek z ww. tytułu winien zostać zapłacony do końca kwietnia roku następującego po roku, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, tj. 30 kwietnia 2013 r.

Pismem z 24 października 2012 r. (data otrzymania 30 października 2012 r.) wniesiono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które udzielono odpowiedzi pismem z 27 listopada 2012 r., Znak: IBPB II/2/4152-131/12/MM odmawiając zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Pismem z 19 grudnia 2012 r. (data otrzymania 27 grudnia 2012 r.) wniesiono skargę na ww. interpretację indywidualną.

Pismem z 28 stycznia 2013 r. Znak: IBPBII/2/4160-114/12/MM Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, udzielił odpowiedzi na skargę przesyłając ją wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

W wyniku rozpatrzenia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 19 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Rz 73/13 uchylił zaskarżoną interpretację.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wniesionej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego w imieniu Ministra Finansów, od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 19 marca 2013 r. – wyrokiem z 13 października 2015 r. sygn. akt II FSK 1852/13 oddalił skargę kasacyjną. Wyrok otrzymano 20 listopada 2015 r. natomiast akta sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie – 21 grudnia 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca był właścicielem akcji imiennych spółki akcyjnej, które nie były przedmiotem publicznego obrotu. Umową z 28 czerwca 2012 r. (dalej „umowa”) Wnioskodawca sprzedał 2.112.500 akcji. Zgodnie z postanowieniami umowy cena sprzedaży akcji płatna jest w 12 równych kwartalnych ratach zgodnie z następującym harmonogramem: do 14 lipca 2012 r., do 31 grudnia 2012 r., do 31 marca 2013 r., do 30 czerwca 2013 r., do 30 września 2013 r., do 31 grudnia 2013 r., do 31 marca 2014 r., do 30 czerwca 2014 r., do 30 września 2014 r., do 31 grudnia 2014 r. do 31 marca 2015 r. oraz do 30 czerwca 2015 r. Dodatkowo, z treści umowy wynika, że kupujący uprawniony jest w każdym czasie do wcześniejszej zapłaty całości lub części ceny sprzedaży.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytania.

1.  W jakim momencie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej transakcji sprzedaży akcji?
2.  W jakim terminie Wnioskodawca zobowiązany będzie zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych (dalej podatek dochodowy) od dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji?

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych. W ocenie Wnioskodawcy przychód z tytułu sprzedaży akcji powstanie w momencie wymagalności poszczególnej raty ceny sprzedaży akcji. Skoro zatem cena sprzedaży rozłożona jest na 12 rat przychód powstanie z upływem każdego z umownie ustalonych terminów płatności raty tzn.: 14 lipca 2012 r., 31 grudnia 2012 r., 31 marca 2013 r., 30 czerwca 2013 r., 30 września 2013 r., 31 grudnia 2013 r., 31 marca 2014 r., 30 czerwca 2014 r., 30 września 2014 r., 31 grudnia 2014 r., 31 marca 2015 r. oraz 30 czerwca 2015 r. W przypadku natomiast gdy kupujący dokona wcześniejszej płatności całości lub części ceny sprzedaży wówczas przychód powstanie w momencie otrzymania płatności. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że datę powstania przychodu „należnego”, o którym mowa w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinno się zatem wiązać z terminem wymagalności poszczególnych rat. Dopiero bowiem w momencie wymagalności poszczególnych rat Wnioskodawca może się domagać zapłaty danej raty. W ocenie Wnioskodawcy przychód powstanie w momencie, gdy Wnioskodawca uzyska roszczenie o zapłatę danej raty i tym samym uprawniony będzie dochodzić zapłaty przed sądem powszechnym.

Zdaniem Wnioskodawcy, pogląd ten to jest utrwalony w orzecznictwie i tytułem przykładu Wnioskodawca wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie („NSA”) w wyroku z 9 czerwca 2010 r., sygn. akt. II FSK282/09 (LEX nr 585074), stwierdził, że „kwoty należne trzeba utożsamiać z wymagalnymi świadczeniami”, natomiast NSA w wyroku z 21 września 2010 r., sygn. akt. II FSK 705/09 (legalis) uznał, że „świadczenie staje się należne wówczas, gdy jest wymagalne, czyli gdy można domagać się jego spełnienia od drugiej strony umowy”. Co ważne, NSA w wyroku z 9 czerwca 2010 r. stwierdził, że „nieracjonalna jest wykładnia przepisu (przepisu art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przyp. aut.), która prowadzi do uznania, że opodatkowaniu w danym roku podatkowym podlega przychód, który podatnikowi nie przysługuje w tym sensie, iż nie może się on go nawet domagać przed nadejściem terminu wymagalności wierzytelności trudno mówić, by podatnikowi „należał” się przychód, skoro nie ma on możliwości realizacji prawa do niego”.

W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy uznać należy, że przychód powstanie z upływem każdego z ww. dni zapłaty raty.

Ad. 2.

Zgodnie z przepisem art. 45 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik obowiązany jest zapłacić należny podatek dochodowy wynikający z dochodu z odpłatnego zbycia praw majątkowych w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, oznacza to, że Wnioskodawca zobowiązany będzie zapłacić podatek dochodowy w następujących terminach:

1.  z tytułu dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji obejmującego pierwszą i drugą ratę w terminie do 30 kwietnia 2013 r.,
2.  z tytułu dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji obejmującego trzecią, czwartą, piątą i szóstą ratę w terminie do 30 kwietnia 2014 r.,
3.  z tytułu dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji obejmującego siódmą, ósmą, dziewiątą i dziesiątą ratę w terminie do 30 kwietnia 2015 r.,
4.  z tytułu dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji obejmującego jedenastą i dwunastą ratę w terminie do 30 kwietnia 2016 r.

W przypadku natomiast gdy Wnioskodawca otrzyma zapłatę całości lub części ceny sprzedaży akcji w terminie wcześniejszym niż wynikający z ww. rat wówczas Wnioskodawca zobowiązany będzie zapłacić podatek dochodowy w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym otrzymał zapłatę.

W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 15 października 2012 r. Znak: IBPBII/2/415-964/12/MM Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając, że Wnioskodawca uzyskał przychód w momencie sprzedaży akcji w spółce akcyjnej. Wtedy to przychody z odpłatnego zbycia akcji stanowiły przychody należne czyli przysługujące, należące się Wnioskodawcy i bez znaczenia dla momentu wystąpienia obowiązku podatkowego jest czy środki pieniężne za sprzedane akcje zostaną wypłacone Wnioskodawcy w kwartalnych ratach zgodnie z ustalonym harmonogramem przypadającym na lata 2012 – 2015, czy Wnioskodawca otrzyma zapłatę za ww. akcje w jednej transzy w momencie ich zbycia. Opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym zgodnie z art. 30b podlega kwota należna wynikająca z umowy sprzedaży. Podatek z ww. tytułu winien zostać zapłacony do końca kwietnia roku następującego po roku, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, tj. 30 kwietnia 2013 r.

Wnioskodawca, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, zaskarżył interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 19 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Rz 73/12 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Ministra Finansów z 15 października 2012 r.

Sąd oceniając zaskarżoną interpretację indywidualną stwierdził, że narusza ona prawo, przez błędną interpretację art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, że za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych.

Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie rozbieżność stanowisk stron sprowadza się do rozumienia pojęcia „przychody należne”, jakim posłużył się ustawodawca w cytowanym przepisie.

Sąd wskazał, że zdaniem skarżącego przychody należne, to inaczej przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, natomiast zdaniem Ministra Finansów przychody należne to przychody przysługujące podatnikowi, bez względu na datę ich wymagalności, a zatem również bez względu na określone przez strony umowy, terminy płatności należności.

Sąd podkreślił, że sporne pojęcie ma istotne znaczenie dla określenia momentu powstania przychodu z tytułu zbycia akcji, a w rezultacie wpływa także na moment powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym.

Z uwagi na fakt, że na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak definicji legalnej przychodu należnego, przyjęty w orzecznictwie i piśmiennictwie pogląd, że dla prawidłowej wykładni tego pojęcia należy odwołać się do innych gałęzi prawa, w tym przypadku prawa cywilnego, podzielił również Sąd rozpoznający skargę. W sytuacji, gdy mamy do czynienia ze świadczeniem wynikającym z umowy cywilnoprawnej, możliwość domagania się spełnienia świadczenia wiąże się z jego wymagalnością. W ujęciu cywilistycznym roszczenie wymagalne to takie, którego spełnienia przez dłużnika wierzyciel może się domagać. Roszczenie staje się wymagalne z chwilą nadejścia terminu, w jakim świadczenie ma być spełnione (art. 455 k.c.). „Przychód należny” powstaje zatem w dacie, kiedy określona kwota przysługującego podatnikowi świadczenia pieniężnego staje się wymagalna i może on domagać się jej zapłaty. Podatnik dokonując planowanego zbycia udziałów w okolicznościach takich, jak opisane we wniosku o interpretację, uzyska przychód z tego tytułu odpowiednio w datach wymagalności (z upływem terminu płatności) poszczególnych części przysługującej mu ceny. Wtedy też powstanie obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych. Sąd wskazał, że strony umów cywilnoprawnych co do zasady mogą swobodnie ustalać terminy spełnienia świadczeń. Nie oznacza to bynajmniej niedopuszczalnej ingerencji w powstanie obowiązku podatkowego. Stanowisko, że kwoty należne należy utożsamiać z wymagalnymi świadczeniami potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 września 2009 r., sygn. akt II FSK 549/08 wyrażając pogląd: „do przychodów z kapitałów pieniężnych zalicza się tylko takie wierzytelności, które w danym momencie podatnikowi należą się, czyli są wymagalne, przy czym nie ma znaczenia, czy podatnik już faktycznie uzyskał świadczenie wynikające z takiej wierzytelności, czy też jeszcze nie”. Istotnym warunkiem dla zaliczenia takiego przychodu do przychodów należnych jest zatem powstanie po stronie wierzyciela prawnej możliwości żądania spełnienia świadczenia przez kontrahenta, co znajduje wyraz w obowiązku świadczenia przez kontrahenta. Podobne stanowisko zostało wyrażone w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 września 2007 r. sygn. akt II FSK 1028/06, z 16 listopada 2006 r. sygn. akt II FSK 1375/05 oraz w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 24 czerwca 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 671/07, WSA w Warszawie z 29 października 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 962/08 oraz WSA w Kielcach z 11 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Ke 131/10.

W świetle powyższego, zdaniem Sądu, uznać należało, że „przychodem należnym”, o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest wymagalna kwota należności przysługująca podatnikowi z tytułu zbycia akcji, przy czym – co wynika wprost z treści tego przepisu – bez znaczenia jest okoliczność, czy podatnik przychód ten faktycznie otrzymał. Innymi słowy przychód powstaje, kiedy podatnik może się domagać, aby stanowiąca go kwota została mu wypłacona.

W celu ustalenia, kiedy podatnik uzyskał przychód istotna jest więc data, w której wynikający z umowy obowiązek spełnienia świadczenia (dokonania zapłaty) powinien nastąpić.

Zdaniem Sądu, przepis art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie dostarcza podstaw, aby za moment powstania przychodu należnego uznać, jak to uczynił Minister Finansów, dzień, w którym nastąpi przeniesienie prawa własności akcji na rzecz innego podmiotu, w przypadku opisanym przez skarżącego miałby to być dzień zawarcia umowy. Uzyskanie przychodu przez skarżącego bezpośrednio łączyć bowiem należy ze świadczeniem nabywcy akcji, a nie jego własnym (przeniesienie własności udziałów). Skarżący zawierając umowę miał prawo oczekiwać, że druga strona spełni swoje świadczenie w umówionych terminach, ale domagać się tego skutecznie mógłby dopiero po ich bezskutecznym upływie.

Oznacza to, zdaniem Sądu, że skarżący dokonując zbycia akcji w okolicznościach takich, jak opisane we wniosku o interpretację, uzyska przychód z tego tytułu odpowiednio w datach wymagalności (z upływem terminu płatności) poszczególnych części przysługującej mu ceny. Wtedy też powstanie obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując Sąd stwierdził, że prawidłowe jest stanowisko skarżącego przedstawione we wniosku o interpretację, wiążące „przychód należny” w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z wymagalnością wierzytelności, z której to przychód ten wynika. Zasadnie też skarżący uznał, że termin zapłaty podatku upłynie 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym otrzymał zapłatę.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego w imieniu Ministra Finansów, od powyższego wyroku – wyrokiem z 13 października 2015 r. sygn. akt II FSK 1852/13 skargę kasacyjną oddalił.

Biorąc pod uwagę orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego jak również treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, po ponownym rozpatrzeniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z 17 lipca 2012 r. stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustaw z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2012 r. – źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Jak wynika z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy – za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych.

Przy ustalaniu wartości przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. c), pkt 6, 7, 9 i 10, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19 (art. 17 ust. 2 ww. ustawy).

Art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że – przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Na podstawie art. 30b ust. 1 ww. ustawy – od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Zgodnie z art. 30b ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że 28 czerwca 2012 r. Wnioskodawca sprzedał akcje w spółce akcyjnej. Zgodnie z postanowieniami umowy cena sprzedaży akcji płatna jest w 12 równych kwartalnych ratach stosownie do ustalonego harmonogramu. Dodatkowo, z treści umowy wynika, że kupujący uprawniony jest w każdym czasie do wcześniejszej zapłaty całości lub części ceny sprzedaży.

Skutki powyższego działania dla celów podatkowych określa art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, że przychodem z odpłatnego zbycia papierów wartościowych będzie przychód należny choćby nie został faktycznie otrzymany.

W sytuacji, gdy mamy do czynienia ze świadczeniem wynikającym z umowy cywilnoprawnej, możliwość domagania się spełnienia świadczenia wiąże się z jego wymagalnością. W ujęciu cywilistycznym roszczenie wymagalne to takie, którego spełnienia przez dłużnika wierzyciel może się domagać. Zgodnie z art. 455 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) – roszczenie staje się wymagalne z chwilą nadejścia terminu, w jakim świadczenie ma być spełnione.

Przy czym moment wymagalności roszczenia nie musi pokrywać się ani z datą zawarcia umowy będącej źródłem roszczenia, ani też z datą spełnienia świadczenia przez drugą stronę.

„Należność” wynika z treści stosunku prawnego, odnosi się więc zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia, jak i do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności.

Do przychodów z kapitałów pieniężnych zalicza się tylko takie wierzytelności, które w danym momencie podatnikowi należą się, czyli są wymagalne, przy czym nie ma znaczenia, czy podatnik już faktycznie uzyskał świadczenie wynikające z takiej wierzytelności, czy też jeszcze nie. Istotnym warunkiem dla zaliczenia takiego przychodu do przychodów należnych jest zatem powstanie po stronie wierzyciela prawnej możliwości żądania spełnienia świadczenia przez kontrahenta, co znajduje wyraz w obowiązku świadczenia przez kontrahenta.

W danym roku podatkowym opodatkowaniu może zatem podlegać tylko ten przychód, którego podatnik może się skutecznie domagać, czyli taki, który podatnikowi w danym momencie się należy, czyli jest wymagalny.

W świetle powyższego wyjaśnienia przychód należny w sytuacji przedstawionej we wniosku powstanie w dacie, kiedy określona kwota przysługującego Wnioskodawcy świadczenia pieniężnego stanie się wymagalna i będzie mógł on domagać się jej zapłaty, czyli z upływem terminu płatności poszczególnych części przysługującej mu ceny. Wtedy też powstanie obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podatniku, który uzyskał dochód (poniósł stratę) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b ww. ustawy ciąży obowiązek złożenia we właściwym urzędzie skarbowym zeznania według ustalonego wzoru (formularz PIT-38), w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 1a pkt 1 cyt. ustawy). W tym samym terminie dokonuje się też wpłaty należnego podatku wynikającego z zeznania (art. 45 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy).

Podatek z tytułu dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji Wnioskodawca zobowiązany będzie zapłacić:

1.  w terminie do 30 kwietnia 2013 r., w stosunku do pierwszej i drugiej raty,
2.  w terminie do 30 kwietnia 2014 r., w stosunku do trzeciej, czwartej, piątej i szóstej raty,
3.  w terminie do 30 kwietnia 2015 r., w stosunku do siódmej, ósmej, dziewiątej i dziesiątej raty,
4.  w terminie do 30 kwietnia 2016 r., w stosunku do jedenastej i dwunastej raty.

W przypadku natomiast gdy Wnioskodawca otrzyma zapłatę całości lub części ceny sprzedaży akcji w terminie wcześniejszym niż wynikający z ww. rat wówczas Wnioskodawca zobowiązany będzie zapłacić podatek dochodowy w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym otrzymał zapłatę.

Stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.