Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-972/10-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-11-17
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: data; majątek-podział majątku; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; nabycie; nieruchomości; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 sierpnia 2010 r. (data wpływu 17 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 28 grudnia 2005 r. na podstawie aktu notarialnego Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyli nieruchomość gruntową. W dniu 28 grudnia 2006 r. małżonkowie zawarli umowę majątkową małżeńską z częściowym podziałem majątku dorobkowego, objętą aktem notarialnym, na mocy której małżonek przeniósł na Zainteresowaną, należący do niego udział w przedmiotowej nieruchomości wynoszący 1/2. Jednocześnie strony oświadczyły, że z tytułu częściowego podziału majątku objętego dotychczas wspólnością majątkową nie dokonują między sobą dopłat, a ich rozliczenia z tego tytułu uznają za dokonane.

W styczniu 2011 r. Wnioskodawczyni planuje sprzedać całą nieruchomość.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zbycie przez Wnioskodawczynię przedmiotowej nieruchomości przed upływem 5 lat od dnia 28 grudnia 2006 r., czyli od przyznania Jej nieruchomości na wyłączną własność, w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, ale po upływie 5 lat od dnia 28 grudnia 2005 r., czyli od nabycia nieruchomości podczas trwania małżeństwa spowoduje powstanie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zbycia tej nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawczyni, obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych nie powstanie, gdyż okres 5 lat powinien być liczony od momentu „pierwotnego” nabycia nieruchomości. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 1997 r. (sygn. akt I SA/Kr 35/97) za datę, od której powinien być liczony 5 letni termin należy przyjąć dzień nabycia nieruchomości podczas trwania wspólności majątkowej, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługuje jej w majątku dorobkowym małżeńskim.

Podobne stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny wyraził w wyroku z dnia 28 stycznia 1998 r. (sygn. akt I SA/Gd 208/96). Zgodnie z jego treścią nie stanowi nabycia rzeczy, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 litera a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, przyznanie jej na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli podział taki był ekwiwalentny w naturze nie towarzyszą mu spłaty lub dopłaty.

W przedmiotowej sprawie podział nastąpił bez wzajemnych spłat i dopłat, o czym świadczy § 4 aktu notarialnego z dnia grudnia 2006 r. W związku z powyższym należy uznać, że okres 5 letni, przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 litera a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony jest od dnia 28 grudnia 2005 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 51 poz. 307), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Dla ustalenia określonego w ww. przepisie pięcioletniego terminu niezbędnym jest określenie momentu nabycia przedmiotowej nieruchomości.

Zgodnie z zasadami prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie nieruchomości (prawa wieczystego użytkowania, ograniczonego prawa rzeczowego) na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku wspólnym.

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ze zm.). W myśl cytowanej ustawy, istota wspólności ustawowej wyraża się w tym, że:

1.  powstaje z mocy samego prawa z chwilą zawarcia małżeństwa (o ile wcześniej przyszli małżonkowie nie zawarli małżeńskiej umowy majątkowej – intercyzy),
2.  obejmuje majątek wspólny (rozumiany jako przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej przez oboje małżonków lub przez jednego z nich). Co więcej, wspólność ustawowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania udziały małżonków w majątku wspólnym nie są określone, a zatem jest to typ współwłasności łącznej.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego:

1.  małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową,
2.  z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności,
3.  wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków.

Zniesienie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału majątku, choć, jak wynika z dyspozycji przepisu art. 211 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) podział ten nie jest obowiązkowy.

Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.

Z informacji zawartych we wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wynika, że w 2005 r. Wnioskodawczyni wspólnie z mężem nabyła nieruchomość. Natomiast w dniu 28 grudnia 2006 r. małżonkowie zawarli umowę majątkową małżeńską z częściowym podziałem majątku dorobkowego, nie dokonując między sobą dopłat, jednocześnie uznając rozliczenia z tego tytułu za dokonane.

Reasumując stwierdzić należy, iż jeżeli wartość otrzymanej przez Wnioskodawczynię nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał Jej w majątku dorobkowym małżeńskim i sprzedaż nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej to zbycie przedmiotowej nieruchomości w 2011 r. nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem odpłatne zbycie dokonane zostanie po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, czyli 2005 roku.

Tutejszy organ pragnie nadmienić, że dokumenty dołączone przez Wnioskodawczynię do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Ponadto należy wskazać, iż powołane w treści wniosku wyroki NSA nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.