Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP1.4512.957.2016.1.AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-02-08
Teza: Zasady ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących w przypadku świadczenia usług polegających na sprzedaży posiłków pracownikom, stażystom, wolontariuszom, praktykantom oraz osobom współpracującym.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca-zwolnienie z instalacji kasy rejestrującej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2016 r. (data wpływu 8 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących w przypadku świadczenia usług polegających na sprzedaży posiłków pracownikom, stażystom, wolontariuszom, praktykantom oraz osobom współpracującym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących w przypadku świadczenia usług polegających na sprzedaży posiłków pracownikom, stażystom, wolontariuszom, praktykantom oraz osobom współpracującym.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Powiat K… jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną. Dom Pomocy Społecznej, jest powiatową jednostką organizacyjną Powiatu, nieposiadającą osobowości prawnej, wykonującą zadania własne powiatu, polegające na świadczeniu usług w zakresie pomocy społecznej z całodziennym zakwaterowaniem dla osób przewlekle chorych psychicznie.

Zgodnie z wyrokiem TSUE z 29 września 2015 r. gminna jednostka organizacyjna, której działalność gospodarcza nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład wchodzi. W konsekwencji należy uznać, że powiatowe jednostki organizacyjne nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów o VAT, zatem wszelkie czynności przez nie dokonywane powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła (stanowisko Ministerstwa Finansów z dnia 29 września 2015 r. w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 29 września 2015r. w sprawie C-276/14 Gmina Wrocław przeciwko Ministrowi Finansów). W związku z powyższym, Powiat z dniem 1 stycznia 2017 r. dokona „centralizacji” rozliczeń VAT swoich wszystkich jednostek organizacyjnych, co skutkuje tym, że obroty z tytułu świadczenia usług bądź sprzedaży towarów (m.in. usług pomocy społecznej) przez Dom Pomocy Społecznej w C… podlegające przepisom ustawy o Vat będą uwzględniane w deklaracji Powiatu, bez względu na fakt, że usługi te będą świadczone przez Dom Pomocy Społecznej. Od 1 stycznia 2017 r. Dom Pomocy Społecznej będzie wykonywał wszelkie czynności w imieniu i na rzecz osoby prawnej, czyli Powiatu.

Do statutowych zadań i obowiązków Domu Pomocy Społecznej należy zapewnienie mieszkańcom całodobowej opieki oraz zaspokojenie ich niezbędnych potrzeb bytowych, opiekuńczych, wspomagających itp. Dom, jako jednostka organizacyjna Powiatu, realizuje zadania ustawowe powiatu z zakresu pomocy społecznej. Dom nie prowadzi działalności gospodarczej i usługowej.

Głównym źródłem dochodów Domu jest odpłatność za pobyt mieszkańców, ponoszona w części przez mieszkańców, a w części przez ośrodki pomocy społecznej lub gminy kierujące mieszkańców do domu pomocy społecznej. Dom Pomocy Społecznej nie zawiera z mieszkańcami ani z podmiotami zobowiązanymi finansować pobyt mieszkańców żadnych umów cywilnoprawnych. Odpłatność odbywa się na podstawie decyzji administracyjnej. Uzyskane dochody Dom odprowadza na konto budżetu Powiatu i z niego również otrzymuje środki na wydatki. W ramach statutowej działalności Dom Pomocy Społecznej prowadzi kuchnię przygotowującą wyżywienie dla jego mieszkańców. Kuchnia nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym i obsługiwana jest przez pracowników zatrudnionych przez Dom Pomocy Społecznej na podstawie umów o pracę. Działalność kuchni, żywienie mieszkańców, jest ściśle związane z zadaniami statutowymi Jednostki. Pracownicy zatrudnieni w Domu Pomocy Społecznej pomagają mieszkańcom we wszelkich czynnościach życia codziennego, w tym przygotowywaniu posiłków oraz ich karmieniu.

W związku zainteresowaniem od 1 stycznia 2017 r. w kwestii możliwości zakupienia obiadów przez pracowników, wolontariuszy, stażystów czy praktykantów, Powiat K… Dom Pomocy Społecznej powziął wątpliwości, dotyczące rejestracji sprzedaży posiłków za pomocą kasy rejestrującej dla:

1.  pracowników zatrudnionych w Jednostce (sprzedaż za cenę tzw. „wsadu do kotła” lub „wsadu do kotła” powiększonego o narzut pośrednich kosztów jego przygotowania tj. energię elektryczną, gaz itp.),
2.  stażystów, wolontariuszy, praktykantów i osób współpracujących, niebędących pracownikami Jednostki, ale wykonujących głównie prace opiekuńcze i usługowe dla mieszkańców Jednostki.

Pracownicy i inne osoby współpracujące będą regulować zobowiązania za posiłki wyłącznie bezgotówkowo, tzn. poprzez potrącenia z wypłaty albo w drodze płatności z kont osobistych lub przekazem pocztowym. Dom Pomocy Społecznej w celach ewidencyjnych będzie wystawiał faktury VAT ze stawką 8 % (§ 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z poz. 7 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych) z odroczonym terminem płatności za posiłki dla pracowników.

Z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje będzie jednoznacznie wynikać jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła. Dom będzie również prowadził szczegółową ewidencję dowodów na podstawie której można ustalić dane osoby/osób na rzecz których świadczone będą te usługi. Dom nie zamierza rozpoczynać sprzedaży dla osób fizycznych nie współpracujących z Domem oraz dla podmiotów gospodarczych.

Dodatkowo należy uwzględnić, że po wprowadzeniu zmian w związku z centralizacją Powiatu i jego jednostek organizacyjnych, Powiat K… Dom Pomocy Społecznej w C… nie będzie uprawniony do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży posiłków pracownikom i osobom współpracującym.

W zakresie sprzedaży posiłków pracownikom i osobom zatrudnionym na innej podstawie nie będzie miało ponadto zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ czynności, o których mowa w niniejszym wniosku, będą wykraczały poza zakres zadań nałożonych na Powiat przepisami prawa i w tym zakresie DPS w imieniu Powiatu nie będzie występował w charakterze organu władzy publicznej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Dom Pomocy Społecznej, jako powiatowa jednostka organizacyjna Powiatu K.. po centralizacji od 1 stycznia 2017 r. będzie musiał prowadzić ewidencję za pomocą kasy fiskalnej dochodów z tyt. sprzedaży posiłków dla pracowników, stażystów, wolontariuszy bądź praktykantów oraz osób wykonujących okresowo prace dla Domu, realizowanej bezgotówkowo na podstawie imiennej faktury VAT poprzez:

1.  potrącenie z tyt. odpłatności za sprzedaż posiłków pobierana na wniosek i za zgodą pracownika z wynagrodzenia,
2.  przelew na rachunek bieżący dochodów DPS – wpłata indywidualna z konta indywidualnego lub przekaz pocztowy?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W zakresie sprzedaży posiłków (śniadania, obiady, kolacje) pracownikom Domu Pomocy Społecznej – jednostce organizacyjnej Powiatu – na tle przepisów o podatku od towarów i usług i rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, od 1 stycznia 2017 r. Wnioskodawca traktowany będzie jak podatnik, który dokonuje dostawy towarów i usług na rzecz swoich pracowników, w związku z czym będzie korzystał ze zwolnienia z ewidencjonowania na kasie rejestrującej z tytułu sprzedaży bezgotówkowej tych posiłków.

Natomiast w zakresie sprzedaży posiłków stażystom, wolontariuszom, praktykantom oraz osobom współpracującym, Dom Pomocy Społecznej będzie traktowany jako placówka gastronomiczna, w związku z czym będzie podlegał bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania sprzedaży przy pomocy kasy rejestrującej na podstawie § 4 pkt 2 lit. i rozporządzenia Ministra Finansów z 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (usługi związane z wyżywieniem świadczone przez stacjonarne placówki gastronomiczne).

Po dniu 1 stycznia 2017 r. Dom Pomocy Społecznej nie będzie w ogóle korzystał ze zwolnienia z ewidencjonowania na kasie rejestrującej z tytułu sprzedaży posiłków stażystom, wolontariuszom, praktykantom oraz osobom współpracującym i bez znaczenia będzie metoda regulowania zapłaty przez osobę fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej (przelew czy gotówka wpłacona w kasie domu), czy zostanie wystawiona faktura czy paragon, ani że z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje będzie jednoznacznie wynikało kogo i czego transakcja dotyczyła.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w tym zakresie.

W świetle przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (dotyczy materii zwolnień w okresie do dnia 31 grudnia 2016 r.), DPS nie będzie miał obowiązku ewidencjonowania sprzedaży bezgotówkowej posiłków pracownikom za pomocą kasy rejestrującej – niezależnie od wysokości obrotu. Zwolnienie zawarte jest w załączniku do ww. rozporządzenia w poz. 35 jako czynności zwolnione z obowiązku ewidencjonowania – sprzedaż dotycząca szczególnych czynności – dostawa towarów usług przez podatnika na rzecz jego pracowników. DPS nie może być w tym przypadku traktowany jako stacjonarna placówka gastronomiczna, ponieważ celem sprzedaży nie jest zarobek i chęć prowadzenia działalności gospodarczej jako placówka gastronomiczna, lecz udostępnienie spożycia posiłku pracownikom Domu, wyrażającym taką wolę, przy równoczesnym świadczeniu i realizowaniu usług statutowych do których został powołany.

Natomiast od 1 stycznia 2015 r. usługi związane z wyżywieniem świadczone przez stacjonarne placówki gastronomiczne podlegają obowiązkowi ewidencjonowania (§ 4 pkt 2 lit. i) rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania).

Wyłączeniem ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej objęte zostały usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), wyłącznie:

*   świadczone przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo oraz
*   usług przygotowania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering)
*   z wyjątkiem świadczenia usług na warunkach określonych w poz. 35 załącznika do rozporządzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 8 ust. 2a ustawy, oraz świadczenia usług, o których mowa w lit. i) świadczonych na pokładach samolotów lub w sposób określony w poz. 45 załącznika do rozporządzenia.

Z powyższego przepisu wynika, że ma on zastosowanie po spełnieniu łącznie zawartych w nim przesłanek. Usługi muszą być związane z wyżywieniem (PKWiU 56) oraz:

*   muszą być świadczone przez stacjonarne placówki gastronomiczne lub
*   stanowić usługę przygotowania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering).

Dom Pomocy Społecznej, w przypadku świadczenia usług polegających na sprzedaży posiłków stażystom, wolontariuszom, praktykantom oraz osobom współpracującym, będzie świadczył usługi stołówkowe, co wynika z wydawanych dotychczas interpretacji indywidualnych w podobnych sprawach, w definicji stacjonarnej placówki gastronomicznej. Zgodnie z definicją Głównego Urzędu v Statystycznego, stołówka, to placówka zbiorowego żywienia zapewniająca określonym grupom konsumentów, posiłki (głównie obiadowe), ale także śniadaniowe i kolacje.

W dodatkowych wyjaśnieniach metodologicznych Główny Urząd Statystyczny wskazał: „Może również wydawać posiłki jednorazowe. Jest wyodrębniona organizacyjnie i lokalowo, zlokalizowana na terenie zakładu pracy, szkół, uczelni, ośrodków wypoczynkowych. Prowadzi ograniczony asortyment posiłków przy zastosowaniu samoobsługi lub obsługi kelnerskiej, stosując przy tym w przeważającej części system abonamentowej sprzedaży i wydawania posiłków”. Wg GUS, stacjonarne placówki gastronomiczne to m.in. bary, punkty gastronomiczne, stołówki.(www.start.gov.pl).

Mimo, że Dom Pomocy Społecznej w C… nie prowadził wcześniej sprzedaży posiłków osobom fizycznym i podmiotom gospodarczym, lecz realizował, realizuje i będzie realizował zdania statutowe w tym żywienie mieszkańców, a asortyment posiłków na dany dzień jest i będzie ściśle związany z zatwierdzonym na dany dzień menu dla mieszkańców przez Dyrektora Domu, ewentualna cena posiłku nie będzie zależeć od jakości i ilości użytych materiałów do konkretnego posiłku tylko będzie z góry ustaloną ceną bez marży tj. za cenę tzw. „wsadu do kotła”, plus ewentualne koszty pośrednie, ustaloną przez Dyrektora Domu, a chęć zakupu posiłku będzie musiała być zgłaszana z wyprzedzeniem co najmniej jednodniowym, to Wnioskodawca uważa, że w momencie rozpoczęcia sprzedaży posiłków osobom fizycznym, nie będącym pracownikami, miejsce w którym zostaną wydawane posiłki dla osób nie będących pracownikami będzie można uznać i nazwać stołówką.

Mając na uwadze powyższe, w myśl § 4 pkt 2 lit. i rozporządzenia z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, Wnioskodawca nie ma możliwości korzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej w przypadku świadczenia usług związanych z wyżywieniem (PKWiU 56) świadczonych w ramach stacjonarnej placówki gastronomicznej i jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących świadczonych usług gastronomicznych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej a niebędących pracownikami.

Według obecnej wiedzy Wnioskodawcy, nie ma przewidywanych nowych zwolnień na rok 2017 i następne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zgodnie z którym podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powołany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22).

Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń.

Należy wskazać, że przedstawiając własne stanowisko w sprawie Wnioskodawca zbudował je na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1215 z późn. zm.), którego regulacje obowiązywały do dnia 31 grudnia 2016 r.

Natomiast w niniejszej sprawie, zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2016 r. poz. 2177), które obowiązuje od dnia 1 stycznia 2017 r.

Rozporządzenie określa zwolnienia na czas określony niektórych grup podatników i niektórych czynności z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, zwanego dalej „ewidencjonowaniem”, oraz warunki korzystania ze zwolnienia.

Jak wynika z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2017 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku (§ 2 ust. 2).

W poz. 36 ww. załącznika wymieniono dostawę towarów i świadczenie usług przez podatnika na rzecz jego pracowników oraz przez spółdzielnie mieszkaniowe na rzecz członków lub innych osób, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu lub które są właścicielami lokali położonych w budynkach administrowanych przez spółdzielnie mieszkaniowe, jak również przez wspólnoty mieszkaniowe na rzecz właścicieli lokali.

W poz. 39 tego załącznika wymieniono świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2017 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2017 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2016 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Natomiast na podstawie § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2017 r. jednostki samorządu terytorialnego w zakresie czynności wykonywanych przez ich jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. poz. 1454 i 1948):

1.  które na dzień 31 grudnia 2016 r. korzystały ze zwolnienia, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej ustawy, albo
2.  jeżeli ich jednostki organizacyjne na dzień 31 grudnia 2016 r. korzystały ze zwolnienia z takiego obowiązku.

Stosownie do zapisu § 4 ust. 1 pkt 2 lit. i) ww. rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług związanych z wyżywieniem (PKWiU 56), wyłącznie:

*   świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz
*   usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się – stosownie do treści § 4 ust. 3 – do świadczenia usług:

1.  zgodnie z warunkami określonymi w poz. 36 załącznika do rozporządzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 8 ust. 2a ustawy;
2.  o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f-h, jeżeli świadczenie tych usług zgodnie z warunkami określonymi w poz. 39 załącznika do rozporządzenia ma miejsce wyłącznie przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość, lub których rezultat jest przekazywany wyłącznie przy wykorzystaniu tych środków;
3.  o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f, zgodnie z warunkami określonymi w poz. 51 załącznika do rozporządzenia;
4.  o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. i, na pokładach samolotów lub w sposób określony w poz. 46 załącznika do rozporządzenia.

Na podstawie § 5 ust. 7 ww. rozporządzenia, w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2, zwolnienie to traci moc z chwilą wykonania czynności, o której mowa w § 4.

Natomiast z § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że w przypadku podatników, którzy przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się terminy rozpoczęcia ewidencjonowania określone w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2016 r. poz. 1215).

W przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2017 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 36, 41 lub 42 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych nie stosuje się (§ 8 ust. 3).

Na tle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca powziął wątpliwość w kwestii obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej sprzedaży posiłków dla pracowników, stażystów, wolontariuszy bądź praktykantów oraz osób wykonujących okresowo prace dla Domu Pomocy Społecznej dokonywanej od 1 stycznia 2017 r.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży posiłków na rzecz pracowników Domu Pomocy Społecznej – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – nie znajdzie zastosowanie przepis § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 36 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r.

Należy bowiem podkreślić, że – jak wynika z powołanego przepisu § 4 ust. 3 rozporządzenia – wyłączenia ze zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. i) nie stosuje się do świadczenia usług na rzecz pracowników przez podatnika, o którym mowa w art. 8 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem (art. 8 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług), w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

W niniejszej sprawie taka sytuacja nie występuje, gdyż Wnioskodawca przedmiotowych posiłków nie nabywa, lecz wytwarza je w ramach prowadzonej przez siebie stołówki.

Odnosząc się natomiast do planowanej sprzedaży posiłków dla pozostałych osób, tj. stażystów, wolontariuszy bądź praktykantów oraz osób wykonujących okresowo prace dla Domu Pomocy Społecznej należy stwierdzić, że pomimo faktu, że za ww. świadczenie Wnioskodawca otrzyma zapłatę na rachunek bankowy, to stosownie do zapisu powołanego § 4 ust. 1 pkt 2 lit. i) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. zakres tej działalności wyklucza możliwość zastosowania zarówno zwolnienia podmiotowego, jak i przedmiotowego z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Tym samym, w zakresie usług wyżywienia (sprzedaży posiłków) zarówno dla pracowników, jak i dla stażystów, wolontariuszy bądź praktykantów oraz osób wykonujących okresowo prace dla Domu Pomocy Społecznej, Wnioskodawca będzie zobowiązany prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W świetle powyższego, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy uznano je za nieprawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii będących przedmiotem zapytania, nie rozstrzyga natomiast kwestii sposobu dokumentowania lub sposobu opodatkowania opisanych świadczeń, gdyż nie było to przedmiotem zapytania i nie przedstawiono w tym zakresie własnego stanowiska.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.