Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.889.2024.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu darowizny pojazdu
samochodowego wykupionego z leasingu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
darowizna
leasing-umowa cesji leasingu-wykup przedmiotu umowy
leasingu
samochód-samochody osobowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 15 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu darowizny żonie
    pojazdu samochodowego wykupionego z leasingu. Uzupełnił go Pan pismem z 30 grudnia
    2024 r. (wpływ 3 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W wrześniu 2020 roku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pod firmą zawarł
    Pan umowę leasingową na zakup samochodu osobowego.
    W ramach rozliczania podatku VAT w trakcie trwania umowy odliczał Pan 50% podatku
    VAT od comiesięcznych rat. Po dokonaniu opłaty wstępnej (netto) w wysokości: PLN oraz
    spłaceniu 47 rat wykupił Pan samochód na własność za kwotę złotych netto (+ VAT) - zł
    brutto (data faktury 23.09.2024). W dniu 15 października 2024 roku umową darowizny
    nieodpłatnie - darowizną – przekazał Pan samochód żonie do jej majątku osobistego (są
    Państwo w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej - żona nie prowadzi
    działalności gospodarczej).
    Umowa wykupu tj. faktura z dnia 23 września 2024 roku na kwotę nie została
    zaksięgowana na firmę i nie został odliczony podatek VAT.
    W odpowiedzi na wezwanie z dnia 11 grudnia 2024 r., doręczone w dniu 23 grudnia 2024
    r., wskazuje Pan, że:
      1. Pana Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP):;
      2. jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług;
      3. umowa leasingu pojazdu samochodowego, o którym mowa w opisie wniosku była
        umową leasingu operacyjnego;
      4. po zakończeniu umowy leasingu i po jego wykupie samochód przekazał Pan żonie w
        drodze umowy darowizny. Żona użytkuje ten samochód jako osoba fizyczna
        nieprowadząca działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym przekazanie do majątku osobistego żony w formie
    umowy darowizny jest opodatkowane podatkiem VAT w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie
    W zaistniałym stanie faktycznym nie zaistniało zdarzenie gospodarcze podlegające
    opodatkowaniu z tytułu dostawy towarów i usług, a zatem nie jest Pan zobowiązany do
    odprowadzenia podatku VAT od umowy darowizny dokonanej w ww. warunkach.

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy: przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 (...).
    W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy: ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy: ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży -
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w
    rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów
    w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy. Z kolei z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynność ta jest
    wykonywana odpłatnie.
    Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w
    przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.
    Według art. 7 ust. 2 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to
    nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem
    opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na
    który zostały one przekazane (darowane).
    Dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy jest
    dokonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do tej czynności.

    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 709 zn. 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny,
    przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego
    przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej
    umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania
    pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w
    uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub
    wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego. Natomiast w myśl art. 709 zn.
    16 Kodeksu cywilnego: jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia,
    przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu
    trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie
    miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.
    Wobec powyższego, umowa leasingu - co do zasady - sprowadza się do używania rzeczy i
    pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem
    jak właściciel. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług, leasing jest usługą
    zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania
    umowy leasingu - jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy.
    Opcja wykupu pojazdu będącego przedmiotem umowy leasingu jest uprawnieniem, z
    którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi.
    Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu jest odrębną czynnością - dostawą
    towaru - niezwiązaną z samą umową leasingu.
    Należy ponownie wskazać, że z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią
    zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy, tj. jeżeli:
      - dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
      - przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,
      - przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub
        wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powołanych przepisów ustawy jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie. Po pierwsze,
    dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zatem, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, w
    rozumieniu odpowiednio art. 7 i art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi
    być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług.
    Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia
    swojego majątku prywatnego, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub

    okazjonalnie, w warunkach wskazujących, że działanie to nie jest czynione z zamiarem
    jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru,
    transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu
    cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do
    konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych
    transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi
    zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych
    czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na
    uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. pojazd) działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    ruchomościami (np. pojazdami), która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną mogą być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży pojazdu,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług handlu pojazdami.
    W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy uznać, że przekazanie
    żonie samochodu, stanowiącego majątek prywatny, korzysta z przysługującego prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem - nie wykupił Pan bowiem samochodu na cele
    prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż umowa wykupu nie została zaksięgowana na
    firmę i nie został odliczony podatek VAT z tytułu wykupu samochodu. Zatem, w związku z
    darowizną tego samochodu nie działał Pan w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy, lecz dokonał Pan zarządu majątkiem osobistym. Tym samym, darowizna
    ww. pojazdu na rzecz żony, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    A zatem, w rozpatrywanym przypadku dokonując na rzecz żony darowizny samochodu
    wykupionego uprzednio od leasingodawcy nie działała Pan w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług, a czynność ta nie nosi znamion działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy. Wobec wskazanego, nieodpłatne przekazanie samochodu w formie
    darowizny na rzecz żony nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stanowisko takie zostało ujęte w Interpretacji z dnia 26 lutego 2024 r. Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej 0112-KDIL1-3.4012.5.2024.1.MR oraz wynika częściowo z wyroku
    WSA z dnia 11 grudnia 2013 roku (sygn. akt I SA/Po 574/13).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana zapytania. Inne
    kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być -
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponosi Pani ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu
    faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    W odniesieniu do powołanej interpretacji indywidualnej zauważam, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Odnośnie natomiast powołanego przez Pana we wniosku wyroku sądu wyjaśniam, że
    powołany wyrok jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, osadzonej w określonym
    stanie faktycznym i tylko do niej się zawęża. Zatem wskazany we wniosku wyrok sądu nie
    ma wpływu na podjęte w tej interpretacji rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.