Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.913.2024.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Możliwość zwiększenia kosztów odpłatnego zbycia jednostek uczestnictwa o koszty inflacji.
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka uczestnictwa; kapitał-kapitały pieniężne; koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 6f; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Nabył Pan jednostki funduszu wiele lat temu, w 2015 r. a sprzedał obecnie. Kwota
    wykazywana przez fundusze jako koszty nabycia w 2015 r. jest niewspółmierna do sytuacji
    wartości sprzedaży z uwagi na inflację w okresie posiadania jednostek funduszu.
    Dodatkowymi argumentami w sprawie są: interpretacja przestawiona w art. 22 ust. 6f
    ustawy o PIT. Wynika z niego, że koszty nabycia lub wytworzenia nieruchomości można co
    roku (pomijając rok nabycia i zbycia nieruchomości) podwyższyć „w stopniu
    odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie
    pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku
    ubiegłego”. Dotyczy to wprawdzie rozliczania na rynku nieruchomości ale czy dla
    sprawiedliwości społecznej nie można tego rozszerzyć na dochody kapitałowe? Nie jest
    Pan prawnikiem, niestety dla inwestycji kapitałowych nic takiego w internecie Pan nie
    znalazł. Nadmierne obciążenia podatkowe obywateli nie są właściwe społecznie i
    moralnie. Powodują: emigrację, spadek ilości urodzeń, wyprowadzanie kapitału poza
    Polskę, brak inwestycji w Polsce. Decydenci to dostrzegą ale być może będzie za późno.
    Sami decydenci nie utrzymają tego kraju bo zazwyczaj mają dostatecznie biegłych
    doradców aby podatków nie płacić w ogóle. Pragnąłby Pan również zwrócić uwagę na
    wszystkie obciążenia podatkowe dotyczące określonej kwoty pieniędzy zainwestowanej na
    rynku finansowym, np. fundusze inwestycyjne. 1. Podatek dochodowy np. wynikający z
    przychodów z pracy zawodowej - w zależności od rodzaju opodatkowania 12 - 32% lub
    inne. Przecież zainwestowane pieniądze pochodzić powinny z legalnych źródeł przychodu,
    co dotyczy większości obywateli, poza wąską grupą uprzywilejowanych i posiadających
    biegłych doradców podatkowych. 2. Podatek od dochodów kapitałowych – 19%. 3. Inflacja,
    która sensie definicji nie jest podatkiem ale niestety pełni taką rolę. Inflacja od 2015 r do
    obecnie wynosi ok 40% wg ogólnych danych. Wg danych GUS: 2015 - 0,9%, 2016 - 0,6%,
    2017 - 2%, 2018 - 1,6%, 2019 - 2,3%, 2020 - 3,4%, 2021 - 5,1%, 2022 - 14,4%, 2023 - 11,4%,
    2024 - brak danych. Skumulowane wartości obciążeń podatkowych np. dla okresu 2015 -
    2023 wynoszą zatem : ok 79%. Czy jest sens żyć w takim kraju pozostawia Pan do oceny.
    Prosi Pan o interpretację prawną dotyczącą wliczania strat inflacyjnych do kosztów
    uzyskania przychodu z inwestycji kapitałowych.
    Pytania
      1. Czy dla wieloletniej inwestycji w jednostki funduszy inwestycyjnych koszty nabycia
        można zwiększać współczynnikiem inflacji dla okresu który obejmowała inwestycja?
      2. Jak w ujęciu dat miesięcznych należy obliczyć koszty nabycia wynikające z inflacji?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, w przypadku dochodów kapitałowych pochodzących ze zbycia jednostek
    funduszy inwestycyjnych poniesione koszty nabycia można powiększać współczynnikiem
    inflacji podawanym przez GUS od momentu nabycia do momentu sprzedaży jednostek
    funduszy inwestycyjnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak wynika z przywołanych przepisów, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
    przewiduje zasadę powszechności opodatkowania (art. 9 ust. 1). Konstrukcja podatku
    dochodowego od osób fizycznych zakłada przy tym zróżnicowanie sposobu
    opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w
    oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. System ten obejmuje:
        tzw. opodatkowanie na zasadach ogólnych, w przypadku którego mają
        zastosowanie m.in. ogólne reguły ustalania podstawy opodatkowania wynikające z
        art. 9 ust. 1a, ust. 2 i ust. 3 ustawy oraz
        szczególne tryby opodatkowania dotyczące wyodrębnionych kategorii przychodów
        (m.in. szczególne tryby opodatkowania unormowane odpowiednio w art. 30a i art.
        30b ustawy).
    Ogólne wyjaśnienie pojęcia „przychodów” zawarto w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z
    którym:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Kosztami uzyskania przychodów są natomiast - w myśl art. 22 ust. 1 ustawy są:
      Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    Pojęcie „fundusze kapitałowe” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zdefiniowane zostało w art. 5a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o funduszach kapitałowych - oznacza to fundusze
      inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o
      funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające
      na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, z
      wyjątkiem funduszy emerytalnych, o których mowa w przepisach o organizacji i
      funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
      zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Stosownie  do  art.  17  ust.  1  omawianej  ustawy  za  przychody  z  kapitałów  pieniężnych
    uważa się m.in.:
          odsetki od pożyczek (art. 17 ust. 1 pkt 1);
          odsetki (dyskonto) od papierów wartościowych (art. 17 ust. 1 pkt 3);
          dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
          faktycznie uzyskane z tego udziału (art. 17 ust. 1 pkt 4);
          przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c
          (art. 17 ust. 1 pkt 5);
          przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz
          papierów wartościowych(art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a);
          przychody z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których
          mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
          instrumentami finansowymi (art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b);
          przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z
          realizacji praw z nich wynikających (art. 17 ust. 1 pkt 10).
    Co istotne, przychody pochodzące ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy
    nie podlegają temu samemu reżimowi opodatkowania podatkiem dochodowym. W
    szczególności, w odniesieniu do poszczególnych rodzajów przychodów z kapitałów
    pieniężnych wymienionych w art. 17 ust. 1 ustawodawca przewidział opodatkowanie
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym w trybie art. 30a ustawy albo opodatkowanie w
    trybie art. 30b ustawy. Przy czym, jak wskazywano powyżej, regulacje art. 30a i art. 30b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają charakter szczególny w stosunku
    do ogólnej reguły ustalania podstawy opodatkowania wynikającej z art. 9 ust. 1a, ust. 2 i
    ust. 3 ustawy.
    I tak, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy:
      Do kategorii przychodów z kapitałów pieniężnych należą przychody z tytułu udziału
      w funduszach kapitałowych z zastrzeżeniem ust. 1c
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      lit a - do przychodów z kapitałów pieniężnych zalicza się również przychody z
      odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, jak i
      lit. b przychody z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych o których
      mowa w art. 3 pkt 1 lit b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r o obrocie instrumentami
      finansowymi,
    Z uwagi jednak na fakt, że jednostki uczestnictwa w funduszu nabył Pan 2015 r.
    zaznaczam, że zasady opodatkowania przedmiotowych dochodów zmieniły się od 1
    stycznia 2024 r.
    Dochody uzyskane z tytułu udziału w funduszach kapitałowych do 31 grudnia 2023 r.
    podlegały opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle tegoż przepisu, w wersji obowiązującej do 31 grudnia 2023 r.:

      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, od dochodu z tytułu udziału w funduszach
      kapitałowych.
    Ustawą z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1059) w art. 4 wprowadzono zmiany w
    ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 30b ust. 1 pkt 5 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    wersji obowiązującej od 1 stycznia 2024 r.:
      Od dochodów uzyskanych z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia
      w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych - podatek
      dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    Dochody z w/w tytułu podlegają opodatkowaniu w trybie art. 30b ustawy.
    Przedmiotowe jednostki uczestnictwa w funduszach nabył Pan w 2015 r., a sprzedał w
    2024 r. Pana wątpliwości dotyczą możliwości zwiększenia kosztów nabycia jednostek o
    współczynniki inflacji dla okresu który obejmowała inwestycja.
    Jak wynika z art. 30b ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:
      Dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów
      uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania
      przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub 1g lub art. 23 ust. 1 pkt 38,
      z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14.
    Stosownie natomiast do art. 30b ust. 2 pkt 7 ustawy:
      Dochodem, o którym mowa w ust. 1 jest różnica między sumą przychodów
      uzyskanych z tytułu umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny
      sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych a kosztami uzyskania
      przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38.
    Jak stanowi art. 30b ust. 5 tej ustawy:
      Dochodów, o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na
      zasadach określonych w art. 27 oraz art. 30c.
    Z kolei, w świetle art. 30b ust. 6 pkt 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym
      mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać uzyskane w roku podatkowym dochody, o
      których mowa w ust. 1 i 1a, i obliczyć należny podatek dochodowy.
    W podstawie opodatkowania w trybie art. 30b uwzględnia się m.in. osiągniętą w roku
    podatkowym różnicę między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia
    jednostek uczestnictwa w funduszach a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na
    podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust.
    13 i 14 (art. 30b ust. 2 pkt 1).
    Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie
        udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów
        wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach
        kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego
        zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych,
        w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z
        odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z
        zastrzeżeniem ust. 3e.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    W myśl art. 45 ust. 1a pkt 1 omawianej ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na
      zasadach określonych w art. 30b.
    Z zacytowanych powyżej przepisów w sposób jednoznaczny wynika, jakie wydatki mogą
    być uznane za koszt uzyskania przychodu. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu
    odpłatnego zbycia jednostek uczestnictwa w funduszach podatnik może zaliczyć
    udokumentowane wydatki na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych.
    Ustawodawca dla celów obliczania podatku dochodowego od osiągniętego dochodu z
    tytułu umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów
    uczestnictwa w funduszach kapitałowych nie wprowadził unormowań przewidujących
    możliwość waloryzacji kwoty nabytych jednostek uczestnictwa, tj. przywracania
    jednostkom wartości, którą utraciły na skutek inflacji. Oznacza to, iż kwoty wydatków
    poniesionych na nabycie przedmiotowych jednostek nie podlegają waloryzacji.
    W opisie sprawy dla prawidłowości swojego stanowiska powołuje Pan treść art. 22 ust. 6f
    ustawy, który stanowi:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło
      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej ,,Monitor Polski''.
    Wskazuję na literalną wykładnię normy prawnej określonej w wyżej cytowanym art. 22
    ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten posługuje się
    zwrotem „koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c”, z
    powyższego zwrotu wynika jednoznacznie, że podstawą podwyższenia kosztów
    uzyskania przychodów może być np. koszt nabycia nieruchomości.
    Ustawodawca wskazał wprost w treści regulacji art. 22 ust. 6f ustawy, że podlega
    waloryzacji koszt nabycia. Tym samym wyłącznie pierwotny koszt nabycia
    nieruchomości może być corocznie podwyższany począwszy od roku następującego po
    roku, w którym nastąpiło nabycie zbywanej nieruchomości do roku poprzedzającego
    rok podatkowy, w którym nastąpiło jej zbycie w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi
    wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie trzech pierwszych kwartałów
    roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłoszonemu
    przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Corocznej waloryzacji podlegać może
    zatem koszt nabycia pierwotnie ustalony.
    Jak już wskazałem powyżej w przypadku zbycia jednostek funduszy inwestycyjnych,
    koszty uzyskania przychodu określa się według zasad zawartych w treści art. 23 ust. 1
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie daje możliwości
    zwiększenia kosztów nabycia jednostek uczestnictwa w momencie ich zbycia o
    współczynniki inflacji dla okresu, który obejmowała inwestycja. Przepis art. 22 ust. 6f
    ww. ustawy nie ma zastosowania w Pana sprawie.

    Pana stanowisko w zakresie pytania Nr 1 uznano za nieprawidłowe, tym samym za
    niezasadne uznaje się udzielanie odpowiedzi na pytanie nr 2. Odpowiedź ta byłaby
    zasadna jedynie w sytuacji uznania stanowiska do pytania nr 1 za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
    wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.