Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.44.2022.4.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-25
Teza: W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów świadczeń pieniężnych wypłacanych przez Spółkę na rzecz wspólników.
Słowa kluczowe: udział; wynagrodzenia; świadczenie-świadczenie pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

21 stycznia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów świadczeń pieniężnych wypłacanych przez Spółkę na rzecz wspólników.

Uzupełniliście Państwo wniosek – na wezwanie – pismem z 25 kwietnia 2022 r. (data wpływu 28 kwietnia 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Wnioskodawczyni (Spółka) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych osiągając zarówno dochody z zysków kapitałowych jak i z działalności operacyjnej. Spółka jest również polskim rezydentem podatkowym. Kapitał zakładowy Spółki wynosi (…) i dzieli się na 100 równych i niepodzielnych udziałów o wartości nominalnej (…) zł każdy udział.

Udziały w kapitale zakładowym posiadają 4 Wspólnicy, a to Spółka prawa niemieckiego K. \[(dalej: „K.) (58 udziałów)\], Pan M. (36 udziałów), Pan Ł. (4 udziały) oraz Pani B. (2 udziały).

Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników zamierza zmienić umowę spółki poprzez wprowadzenie następującego postanowienia:

„1. Na podstawie art. 159 k.s.h. Spółka przyznaje szczególne korzyści Wspólnikom, a to:

a) wspólnik Ł. będzie otrzymywał w każdym miesiącu świadczenie pieniężne w wysokości (\`(...)\`),

b) wspólnik B. będzie otrzymywała w każdym miesiącu świadczenie pieniężne w wysokości (\`(...)\`).

2\. Świadczenia opisane powyżej będą wypłacane na rachunek bankowy Wspólników do 15-go dnia każdego miesiąca z góry.”

Wspólnicy Ł. i B. są członkami zarządu Spółki. Jednocześnie wspólnicy Ł. oraz B. zawarli z pozostałymi wspólnikami, a to K. umowy opcji, na podstawie których zobowiązali się do sprzedaży posiadanych przez siebie udziałów w kapitale zakładowym Spółki na rzecz K. oraz M. w przypadku odwołania Ł. i B. z zarządu Spółki lub wygaśnięcia mandatu członka zarządu. Wobec powyższego posiadane przez Ł. i B. udziały są ściśle związane z ich funkcją jako członków zarządu. Pani B. oraz Pan Ł. są polskimi rezydentami podatkowymi.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 25 kwietnia 2022 r., wskazali Państwo, że Wspólnicy, dla których projektowane jest wprowadzenie wskazanego świadczenia pieniężnego stanowią kluczowy personel Spółki oraz są członkami zarządu Spółki. W analizowanym stanie faktycznym istnieje bezpośredni związek pomiędzy funkcjami Ł. I B. jako zarządzającymi Spółką, a posiadanymi przez nich udziałami Spółki oraz prawami wynikającymi z tych udziałów. Wspólnicy Ci, wobec zawarcia umów opcji opisanych poniżej, w przypadku zaprzestania pełnienia funkcji zarządzających w Spółce, jednocześnie utracą posiadane przez siebie udziały i zostaną usunięci z grona Wspólników Spółki. W konsekwencji, w ramach bieżącego zarządzania Spółką przez Ł. i B., zmierzają oni do maksymalizacji zysków Spółki poprzez bądź osiąganie dodatkowego przychodu lub zachowanie lub zabezpieczenie źródeł przychodów. Jednocześnie, wyniki finansowe Spółki mają wpływ na pozostawanie przez Nich na stanowiskach Członków Zarządu Spółki.

Projektowane świadczenia osobiste zostaną przyznane Wspólnikom na podstawie art. 159 k.s.h. jako przywileje osobiste przysługujące konkretnemu Wspólnikowi, nie przechodzące na nabywcę udziału i przysługujące niezależnie od ilości posiadanych przez danego Wspólnika udziałów. Świadczenia te zostaną przyznane w związku ze szczególnym statusem Wspólników w ramach struktury udziałowej Spółki, a w szczególności konieczności wytyczania strategicznych kierunków rozwoju Spółki.

Wspólnicy Ł. i B. są kluczowymi pracownikami Spółki, a w konsekwencji pozostali Wspólnicy w dniu (…) podjęli decyzję o włączeniu Ł. i B. do grona Wspólników Spółki i zawarli z nimi umowy sprzedaży udziałów w Spółce. Jednocześnie od dnia (…) z uwagi na działanie ww. Wspólników Spółka zanotowała znaczący wzrost udziału w rynku. W konsekwencji, Zgromadzenie Wspólników podjęło decyzję o konieczności docenienia i wynagrodzenia Wspólników Ł. i B., tym niemniej z uwagi na strukturę udziałową nie jest to możliwe poprzez zawarcie umowy sprzedaży udziałów pomiędzy Wspólnikami lub utworzenie nowych udziałów przez Spółkę. W konsekwencji, podjęto decyzję o możliwości docenienia ww. Wspólników poprzez przyznanie im świadczeń osobistych na podstawie art. 159 k.s.h.

Projektowanie świadczenia osobiste dla Wspólników będzie miało charakter świadczenia pieniężnego o ustalonej w uchwale Zgromadzenia Wspólników Spółki, konkretnej wysokości. Projektowane jest przyznanie świadczeń osobistych w następujących kwotach — dla Wspólnika Ł. kwota (…) a dla Wspólnika B. kwota (…). Jednocześnie zmiana wysokości przyznanego świadczenia osobistego jest możliwa jedynie poprzez podjęcie uchwały Zgromadzenia Wspólników o zmianie umowy Spółki.

1\. Warunki ustalone w umowach opcji, o których mowa we wniosku.

Wspólnicy B. i Ł. złożyli w dniu (…) oświadczenie o złożeniu nieodwołalnej warunkowej oferty sprzedaży udziałów Spółki na rzecz pozostałych Wspólników, a to T. oraz K. wszystkich posiadanych przez Nich udziałów. Warunki umożliwiające nabycie przez T. oraz K. udziałów Wspólników B. i Ł. zostały określone w następujący sposób:

a) odwołanie Ł. lub B. z Zarządu Spółki;

b) wygaśnięcia mandatu Ł. lub B. jako Członka Zarządu z innej przyczyny aniżeli odwołanie, zgodnie z art. 202 k.s.h.

i mają charakter warunków zawieszających.

W przypadku spełnienia się jednego z wyżej opisanych warunków T. oraz K. są uprawnieni do przyjęcia oferty w terminie (…) dni licząc od dnia spełnienia się warunku, składając oświadczenie w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi, zawierające oświadczenie o przyjęciu oferty oraz cenę sprzedaży ustaloną zgodnie z przyjętymi zasadami.

**Pytanie**

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym wypłacane świadczenia pieniężne, na podstawie projektowanych zmian, wspólnikom Ł. i B. stanowią koszt uzyskania przychodu dla Spółki?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Państwa, wypłacane świadczenie pieniężne, na podstawie projektowanych zmian, na rzecz wspólników Ł. i B. stanowić będzie koszt uzyskania przychodu dla Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT.

Pojęcie kosztu uzyskania przychodu zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 1 uCIT w sposób ogólny, poprzez podanie określonych kryteriów, których spełnienie przez dany wydatek poniesiony przez podatnika skutkować będzie uznaniem tego wydatku za koszt uzyskania przychodu. Aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu konieczne jest spełnienie, by wydatek poniesiony został w celu uzyskania przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a jednocześnie dany wydatek nie był wskazany w zamkniętym katalogu wydatków niestanowiących kosztu zyskania przychodu określonym w art. 16 ust. 1 uCIT.

Wskazać trzeba, że wydatki na realizację świadczenia pieniężnego, na podstawie projektowanych zmian, na rzecz wspólników Ł. i B. nie zostały wyłączone jako wydatki niestanowiące kosztu uzyskania przychodu w art. 16 ust. 1 uCIT (tak: W. Dmoch, komentarz do art. 15 uCIT \[w:\] Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz pod red. dr Wojciech Dmoch, Legalis/el).

Jednocześnie, w związku z powiązaniem posiadanych udziałów przez Ł. oraz B. ze sprawowaniem funkcji członków zarządu oraz prowadzeniem spraw Spółki, wskazać należy że wypłacane świadczenie osobiste ma na celu zabezpieczenie źródła przychodów. Nie jest to bowiem dywidenda wypłacana wspólnikowi Spółki z samego tylko faktu, że jest posiadaczem jej udziałów. Kwota z tytułu szczególnych korzyści ma być bowiem wypłacona tym (i tylko tym) Wspólnikom, którzy w Spółce pełnią funkcję zarządcze, a więc bezpośrednio przyczyniają się do osiągania przez Spółkę jakichkolwiek przychodów.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1526, z późn. zm., dalej: „ksh”),

Wspólnicy albo akcjonariusze spółki kapitałowej powinni być traktowani jednakowo w takich samych okolicznościach.

Kodeks spółek handlowych rozróżnia uprzywilejowanie wspólnika w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością od uprzywilejowania udziałów.

W myśl art. 159 ksh,

Jeżeli wspólnikowi mają być przyznane szczególne korzyści lub jeżeli na wspólników mają być nałożone, oprócz wniesienia wkładów na pokrycie udziałów, inne obowiązki wobec spółki, należy to pod rygorem bezskuteczności wobec spółki dokładnie określić w umowie spółki.

Innymi słowy na podstawie art. 159 ksh wspólnicy mogą przyznać jednemu, niektórym lub wszystkim wspólnikom szczególne korzyści, które będą skuteczne wobec spółki. Warunkiem jest aby te szczególne korzyści zostały określone w umowie spółki**.** Uprzywilejowanie takie dotyczy osoby wspólnika, a nie posiadanych przez niego udziałów. Uprzywilejowania podmiotowe to prawa przyznane bezpośrednio, określonej, konkretnej osobie, nazwanej z imienia i nazwiska, stanowiące niezbywalne prawa podmiotowe, które są związane z osobą a nie z udziałami w spółce.

Inaczej niż w przypadku uprawnień osobistych, o których mowa w art. 159 ksh, które służą imiennie wskazanemu wspólnikowi i wygasają w przypadku zbycia udziałów przez niego (wszystkich) udziałów - uprzywilejowanie udziału związane jest jedynie z udziałem, a zatem wraz ze zbyciem przechodzi na nabywcę. Zgodnie bowiem z art. 174 § 2 ksh,

Jeżeli umowa spółki przewiduje udziały o szczególnych uprawnieniach, uprawnienia te powinny być w umowie określone (udziały uprzywilejowane).

Stosownie do art. 232 ksh,

Nadzwyczajne zgromadzenie wspólników zwołuje się w przypadkach określonych w niniejszym dziale lub umowie spółki, a także gdy organy lub osoby uprawnione do zwoływania zgromadzeń uznają to za wskazane.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm.; dalej jako: „ustawa o CIT”),

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:

\- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

\- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

a. „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

b. „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

c. „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia ustalenia, czy wypłacane świadczenia pieniężne, na podstawie projektowanych zmian, wspólnikom Ł. i B. stanowią koszt uzyskania przychodu Spółki.

Zauważyć należy, że zasadnicze znaczenie dla dokonania oceny możliwości zaliczenia określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodu będzie miało – jak wskazano to powyżej – określenie, czy są one ponoszone w celu osiągnięcia przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, co wynika wprost z normy art. 15 ust. 1 updop.

W ocenie tut. Organu o tym, że dany wydatek został poniesiony „w celu” osiągnięcia przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu można mówić wówczas, gdy jego poniesienie ma lub może mieć wpływ na powstanie lub też zwiększenie przychodów. W konsekwencji, możliwość zaliczania danych wydatków do kosztów uzyskania przychodów ma przede wszystkim skłaniać podatników do podejmowania racjonalnych decyzji gospodarczych, w tym znaczeniu, że przysparzać one będą konkretne przychody podatkowe lub też zachowają źródło przychodów w niezmienionym stanie albo zabezpieczą to źródło przed uszczupleniem czy też zmniejszeniem.

Należy mieć na uwadze, iż celowość kosztu oznacza jego nakierowanie na osiągnięcie przychodu, zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu. Przy czym za celowe można uznać jedynie takie wydatki, które oceniane przez pryzmat całokształtu okoliczności faktycznych pozwalają na przyjęcie, iż zamiarem Spółki w momencie poniesienia wydatku było właśnie albo osiągniecie przychodu albo ewentualnie jego zachowanie, czy też zabezpieczenie. Badanie całokształtu okoliczności faktycznych ma w sprawie kluczowe znaczenie, albowiem kategoria „kosztu podatkowego” nie ma charakteru czysto obiektywnego, rozumianego w sposób formalistyczny, lecz zakłada istnienie elementów subiektywnych zależnych od oceny tych okoliczności. Skoro bowiem ustawodawca zakłada, iż wydatek musi być celowy, to tym samym konieczne jest przeprowadzenie analizy owej celowości, która możliwa jest jedynie w oparciu o fakty przedstawione przez Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego.

Zauważyć należy, że zdefiniowanie celu osiągnięcia przychodu nie może być traktowane jedynie w kategoriach formalnych, ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w przywołanym art. 15 ust. 1 nie wymaga wykazania, że konkretny przychód jest skutkiem poniesienia określonego kosztu. Jako koszty uzyskania przychodów mogą być rozpatrywane zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami. Te pierwsze dają się powiązać z konkretnie określonym przychodem, jaki osiągnął podatnik, natomiast te drugie wiążą się z całokształtem działalności prowadzonej przez podatnika i ogólnie określonymi przychodami osiąganymi z tytułu prowadzenia tej działalności.

Odnosząc powyższe uregulowania prawne do przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że projektowane świadczenia pieniężne dla wspólników Ł. i B. przyznane na podstawie art. 159 ksh jako przywileje osobiste w związku ze szczególnym statusem wspólników w ramach struktury udziałowej Spółki spełniają przesłankę celowości wynikającą z art. 15 ust 1 ustawy o CIT. Co istotne w sprawie, powyższe świadczenia pieniężne przyznane wspólnikom pozostają w związku z całokształtem prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Jak wynika z opisu sprawy wspólnicy, dla których projektowane jest wprowadzenie wskazanego świadczenia pieniężnego stanowią kluczowy personel Spółki oraz są członkami zarządu Spółki. W ramach bieżącego zarządzania Spółką przez Ł. i B., zmierzają oni do maksymalizacji zysków Spółki poprzez bądź osiąganie dodatkowego przychodu lub zachowanie lub zabezpieczenie źródeł przychodów. Jednocześnie, wyniki finansowe Spółki mają wpływ na pozostawanie przez tych wspólników na stanowiskach Członków Zarządu Spółki.

Mając na uwadze powyższe, spełniony został podstawowy warunek niezbędny do uznania świadczeń pieniężnych , które będą wypłacane na podstawie projektowanych zmian umowy Spółki na rzecz wspólników Ł. i B. za koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – wydatki te poniesione będą wprost w celu zabezpieczenia źródła przychodów. Jednocześnie wskazane we wniosku wydatki nie są ujęte w katalogu negatywnych kosztów, określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Podsumowując, stwierdzić należy, że skoro wydatki w postaci świadczeń pieniężnych na rzecz wspólników Ł. i B. ponoszone przez Spółkę spełniają przesłankę „celowości” wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie zostały wyłączone z kosztów podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 tej ustawy, to wydatki te stanowić będą dla Spółki koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem stosownego ich udokumentowania.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska tylko w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).